Smakołyki Asi: września 2018\nŚwietny pomysł na szybki i smaczny obiad. Sos jest pyszny, kremowy i aromatyczny.\nFileta z pieczarkami można podać do ziemniaczków, ryżu lub kaszy.\nFilety umyć, osuszyć i oprószyć solą i pieprzem. Usmażyć na mocno rozgrzanym oleju na rumiany kolor z obu stron. Filety przełożyć na talerz a na tej samej patelni rozpuścić masło, usmażyć cebulę, czosnek i pieczarki pokrojone w półplasterki. Doprawić solą, pieprzem i oregano. Wlać śmietankę, dodać rozmaryn i gotować 10 minut. Filety przełożyć do sosu, przykryć i podgrzewać ok 5 minut.\nFilety podawać posypane natką pietruszki.\nAutor: Smakołyki Asi o 09:57 10 komentarzy:\nEtykiety: grzyby, kurczak, mięso, obiad, sosy, w kilka chwil\nAutor: Smakołyki Asi o 09:25 13 komentarzy:\nMoje ulubione połączenie smaków: kruchutkie ciasto francuskie, serowo-budyniowe nadzienie i owoce. Całość posypana chrupiącymi migdałami. To doskonały jesienny deser do kawy.\nTartę zrobicie w pół godziny, dlatego warto mieć w lodówce zapas ciasta francuskiego i przygotować ją gdy przyjdzie nam nagła ochota na coś słodkiego ;)\n400 g serka kremowego naturalnego\nFormę na tartę (śr. 26cm) wykładamy ciastem. Ciasto przycinamy równo z brzegiem foremki.\nW misce rozbełtać jajka, dodać serek, budyń, cukier i ekstrakt waniliowy. Wymieszać. Masę serową wylać na spód tarty. Gruszki obrać, usunąć gniazda nasienne i przekroić na pół a następnie w wachlarzyk. Ułożyć na masie serowej. Posypać migdałami.\nTartę wstawić do piekarnika nagrzanego do 190 stopni na ok 30 minut, do zarumienienia.\nAutor: Smakołyki Asi o 10:04 17 komentarzy:\nEtykiety: ciasta, ciasto francuskie, owoce, serniki, tarty, w kilka chwil\nPikantne, soczyste i bardzo aromatyczne żeberka będą nie lada gratką dla wielbicieli mięsnych potraw. Do tego ziemniaczki lub kasza, ulubiona surówka i mamy pyszny obiadek dla całej rodziny.\n1/2 szkl sosu BBQ\nŻeberka myjemy, osuszamy i porcjujemy na mniejsze kawałki. Oprószamy solą, pieprzem i słodką papryką. W miseczce mieszamy keczup, sos BBQ i powidła. Nacieramy żeberka i odstawiamy w chłodne miejsce na kilka godzin. Żeberka z całą marynatą wkładamy do rękawa do pieczenia. Dodajemy ziele angielskie, liście laurowe, cebulę pokrojoną w piórka i całe ząbki czosnku.\nWkładamy do piekarnika nagrzanego do 200 stopni. Pieczemy 10 minut a następnie zmniejszamy temperaturę do 180 stopni i pieczemy jeszcze ok 1,5 godziny.\nNa 10 minut przed końcem pieczenia można rozciąć rękaw aby żeberka mocniej się przyrumieniły.\nAutor: Smakołyki Asi o 08:58 7 komentarzy:\nPyszne i sycące danie. Mięsny farsz wzbogacony o suszone pomidorki nabiera wyjątkowego smaku.\nJa lubię gdy są podsmażone i posypane zieleniną.\nRównie smaczne są polane zeszkloną na maśle cebulką.\nFarsz: na oleju zeszklić posiekaną cebulkę, dodać zmiażdżony czosnek i mięso. Doprawić do smaku i usmażyć. Ostudzić. Do farszu dodać pokrojoną w kostkę mozzarellę i suszone pomidorki.\nCiasto: w misce wymieszać mąkę z solą. Dodać olej i stopniowo wlewać tyle wody aby wyrobić gładkie i elastyczne ciasto. Ciasto zostawić w misce, przykryć folią i odstawić na pół godziny aby odpoczęło.\nCiasto cienko rozwałkować i dużą szklanką wycinać kółka. Nakładać po łyżce farszu i zlepiać pierogi.\nPierogi gotować w lekko osolonej wodzie ok 2-3 minuty od wypłynięcia.\nAutor: Smakołyki Asi o 08:03 15 komentarzy:\nEtykiety: mięso, obiad, pierogi pyzy kluski\nCudownie czekoladowe, wilgotne brownie w połączeniu z delikatną śmietanką i orzeźwiającymi malinami to deser doskonały. My jesteśmy nim zachwyceni :)\nKrem: zimną śmietankę ubić na sztywno z cukrem pudrem i śmietan-fixem. Wyłożyć na ostudzone brownie. Schłodzić.\nAutor: Smakołyki Asi o 08:48 7 komentarzy:\nProsto, smacznie i zdrowo. Taką fasolkę można potraktować jako samodzielne danie obiadowe lub kolacyjne albo jako dodatek do mięs.\nstarty parmezan i koperek do posypania\nFasolkę umyć, oczyścić i ugotować w lekko osolonej wodzie.\nW międzyczasie na łyżce oleju zeszklić posiekaną cebulkę i czosnek. Wlać passatę pomidorową, doprawić do smaku solą, pieprzem, oregano i łyżeczką cukru. Gotować na małym ogniu ok 10 minut.\nFasolkę odcedzić i przełożyć do passaty, wymieszać. podawać posypaną serem i koperkiem.\nAutor: Smakołyki Asi o 08:59 6 komentarzy:\nEtykiety: fasolka groch, obiad, w kilka chwil, wegetariańskie\nPowidła śliwkowe z dodatkiem czekolady i kakao są doskonałym dodatkiem do pieczywa, deserów, naleśników. Ja przyznam się, że uwielbiamy wyjadać ją prosto ze słoiczka ;)\n2,5 kg śliwek (najlepsze są węgierki)\nŚliwki umyć, usunąć pestki. Przełożyć do dużego garnka, dodać cukier i wymieszać. Podgrzewać na średnim ogniu często mieszając przez ok 2,5 godziny. Przestudzić, zmiksować. Znów doprowadzić do wrzenia. Dodać kakao i smażyć ok 10 minut. Na końcu dodać pokruszoną czekoladę. Podgrzewać jeszcze chwilę aż się rozpuści.\nWrzącą czekośliwkę nakładać do wyparzonych i suchych słoiczków. Natychmiast zakręcać i odstawić do góry dnem do wystygnięcia. Przechowywać w suchym i chłodnym miejscu.\nEtykiety: czekolada, owoce, przetwory, śliwki\nBardzo smaczny, szybki i efektowny sposób podania łososia. Delikatny, kremowy farsz wzbogaca smak ryby. Do tak przygotowanego łososia doskonale pasuje świeża sałata z pomidorkami i pieczone ziemniaczki.\n2 filety z łososia po 100 g\n3 łyżki twarożku naturalnego kremowego\n3 łyżki rozmrożonego szpinaku\nFarsz: Twarożek wymieszać ze szpinakiem i serem żółtym. Przyprawić do smaku solą, pieprzem i czosnkiem granulowanym.\nFilety umyć i osuszyć ręcznikiem papierowym. W każdym naciąć głęboką kieszeń. Filety natrzeć łyżką oliwy i oprószyć solą i pieprzem. Do środka nałożyć farsz.\nŁososia smażymy po kilka minut z każdej strony pod przykryciem. Można też upiec w 200 stopniach przez 15 minut.\nAutor: Smakołyki Asi o 10:13 10 komentarzy:\nEtykiety: obiad, ryby, w kilka chwil\nAutor: Smakołyki Asi o 09:32 22 komentarze:\nAutor: Smakołyki Asi o 13:31 9 komentarzy:\nDanie, które przygotujecie w kilkanaście minut. W czasie kiedy gotuje się makaron, miksujecie składniki na pesto, mieszacie i pyszny obiad gotowy. Prawda, że proste? ;)\n1/2 szkl orzechów nerkowca (mogą być ziemne lub włoskie)\n2/3 szkl oliwy z oliwek\n2 łyżki startego sera corregio do posypania\nPesto: Czosnek przecisnąć przez praskę. Wszystkie składniki przełożyć do blendera i dokładnie zmiksować. Doprawić solą i pieprzem do smaku.\nMakaron ugotować al dente, odcedzić. Wymieszać z taką ilością pesto jaką lubicie. Podawać posypane serem i świeżymi listkami bazylii.\nAutor: Smakołyki Asi o 10:01 8 komentarzy:\nEtykiety: makaron, obiad, w kilka chwil, wegetariańskie, z różnych stron świata\nAutor: Smakołyki Asi o 10:55 5 komentarzy:\nRacuchy to mój przysmak z dzieciństwa. Moja mama często robiła te placuszki właśnie na kefirze, rzadziej z dodatkiem drożdży. Uwielbiam zapach, który unosi się w domu podczas ich smażenia :)\nRacuszki można podać na śniadanie lub na podwieczorek. Jeśli lubicie, jabłka przed dodaniem do ciasta można wymieszać z łyżeczką cynamonu.\nDo miski przesiać mąkę, cukier puder i proszek do pieczenia, wymieszać.\nJajka rozbełtać z kefirem, dodać do mąki i dokładnie wymieszać za pomocą miksera. Do ciasta dodać pokrojone w niedużą kostkę jabłka.\nNa patelni rozgrzać olej (głębokość ok 0,5cm) i smażyć racuchy z obu stron na średnim ogniu na rumiany kolor. Odsączyć z nadmiaru tłuszczu na ręczniku papierowym. Podawać ciepłe, posypane cukrem pudrem.\nAutor: Smakołyki Asi o 08:37 18 komentarzy:\nEtykiety: dla dzieci, placuszki, śniadanie, w kilka chwil\nAutor: Smakołyki Asi o 09:01 6 komentarzy:


Portal Szkolny Interklasy II - Rozkazy M535\nStart Lista rozkazów\nZestaw rozkazów mikrokontrolera został zoptymalizowany pod kątem zastosowań w układach sterujących. Rozbudowane możliwości operacji na pojedynczych bitach są cechą charakterystyczną zestawu instrukcji tego mikrokontrolera. Poszczególne rozkazy określają rodzaj wykonywanej czynności, a ich parametry precyzują obiekt (obiekty), na których czynność ta ma być wykonana, lub adres pod który ma nastąpić skok. Rozkazy mikrokontrolera można podzielić na następujące grupy:\n- operacje arytmetyczne (dodawanie, odejmowanie, inkrement o 1, dekrement o 1, mnożenie i dzielenie - operacje te są wykonywane na danych 8-bitowych, przy czym operacje dodawania i odejmowania ustawiają flagę przeniesienia);\n- operacje logiczne (iloczyn, suma, suma modulo 2, zerowanie, negowanie oraz przesunięcia w lewo i prawo wykonywane na całych bajtach oraz operacje zerowania, ustawiania bitu, negowanie, kopiowanie, suma logiczna i iloczyn logiczny wykonywane na poszczególnych bitach);\n- przesyłanie danych (kopiowanie danych pomiędzy wszystkimi rejestrami oraz wpisywanie do nich podanych wartości);\n- sterowanie pracą programu (skoki, skoki warunkowe oraz wywołania i powroty z podprogramów).\nListę rozkazów mikrokontrolera M535 (8051) przedstawia tabela:\nLista rozkazów M535\nOperacja Mnemonik Argumenty\nA, Rr A,dirct A,@Ri A,#data\nDodaj z przeniesieniem\nZwiększ o jeden\nA Rr dirct @Ri\nZmniejsz o jeden\nAB wynik: A - low, B - high\nAB A - wynik, B - reszta\nObrót w lewo przez przeniesienie\nZamień 4 bity (hi-lo)\nC, bit C, /bit\nC, bit bit, C\nKopiuj do akumulatora\nA, Rr A, dirct A, @Ri A, #data\nKopiuj do rejestru\nRr, A Rr, dirct Rr, #data\nKopiuj do pamięci wewnętrznej\ndirct, A dirct, Rr dirct, dirct dirct, @Ri\nKopiuj do adresu pośredniego\n@Ri, A @Ri, dirct @Ri, #data\nA, @A+DPTR A, @A+PC\nZewnętrzna pamięć danych\nZamień młodsze 4 bity\nZapisz na stos\nOczytaj ze stosu\nSkok warunkowy od bitu\nPorównaj i skocz jeśli różne\nZmniejsz i skocz jeśli różne od 0\nRr – rejestry R0 ... R7;\ndirect – wewnętrzna pamięć RAM;\n@Ri – adres pośredni R0 lub R1;\nbit – bity adresowalne RAM; /bit – negacja bitu;\n#data – stała 8-bitowa;\n#data16 – stała 16-bitowa;\nrel – adres względny –128 ... +128;\naddr16 – adres w 64 kB;\naddr11 – adres w stronie 2 kB.


Audyt telekomunikacyjny VoIP dla firmy medycznej - Iptelekom - Telefonia VoIP\nFirma pracuje w branży medycznej przyjmuje dziennie telefonicznie setki zgłoszeń. Podczas jednego dnia pracy około 30 operatorów przyjmuje i wykonuje połączenia. Infrastruktura telekomunikacyjna została oparta o wirtualną centralę Iptelekom, pamięć do nagrywania połączeń przechowywana jest na serwerze, który jest w „chmurze”. Dostęp do nagrań odbywa się poprzez przyjazny panel www. Operatorzy korzystają z najnowszych Softphonów zainstalowanych na komputerach. W celu zapewnienia ciągłości usług Iptelekom wdrożył backup VPBX . Czyli wirtualną centralę telefoniczną, która znajduje się na innych zasobach niż macierzysta centrala takie rozwiązanie pozwala na zachowanie ciągłości świadczonych usług na bardzo wysokim poziomie, a klient może skupić się na codziennej pracy nie martwiąc się o problemy telekomunikacyjne.\nTagi: #audyt telekomunikacyjny, #Centrala IP, #VoIP, #Wirtualna Centrala


Trzeci Marsz Równości przeszedł ulicami Szczecina. „To jest dla mnie najpiękniejszy dzień w roku” - Szczecin\n18.09.2021 20:07 / ostatnia modyfikacja: 20.09.2021 11:41\nZa nami 3. Szczeciński Marsz Równości. Było radośnie i energetycznie, ale nie brakowało także słów goryczy, że sytuacja osób LGBT+ w Polsce wciąż nie jest łatwa. Organizatorzy apelowali, by było to wydarzenie bez polityki, ale kilka okrzyków, które można uznać za nieparlamentarne pod adresem partii rządzącej padło. Marsz wyruszył o 15:00 z Wałów Chrobrego i zakończył się o 17:00 na Jasnych Błoniach serią przemówień gości oraz lokalnych polityków.\n„To jest dla mnie najpiękniejszy dzień w roku”\n– Gdyby Jezus był dzisiaj na ziemi, to stałby tutaj razem z nami, byłby dumny i trzymał transparent z napisem „free hugs” – mówił w czasie swojego przemówienia niemiecki eurodeputowany Niklas Nienass.\nTrzeci Marsz Równości w Szczecinie minął pod znakiem tęczowych flag i okrzyków o akceptację i tolerancję.\n– Jest kolorowo, tęczowo, czego chcieć więcej? Tutaj energia bierze się z ludzi, z serc, jest empatia, miłość, docenianie różnorodności. Tutaj jest tęczowy vibe – mówiła Monika Tichy, organizatorka Marszu. – To jest dla mnie najpiękniejszy dzień w tym roku. Pamiętam, jak podszedł do mnie mężczyzna i powiedział, że dziękuje za Marsz, bo to jedyny dzień, kiedy jego córka jest szczęśliwa. Idziemy z podniesioną głową, jesteśmy dumni, możemy być sobą. Przestałam liczyć osoby, które uściskałam po 512.\nGościem Marszu był pisarz Jacek Dehnel. W Szczecinie mu się podobało, artysta przyznał, że atmosfera jest pozytywna i podobna jak w innych miastach w Polsce.\n– Jest dużo ludzi, którzy się dobrze bawią i demonstrują swoje równe prawa. Progres społeczny będzie postępował z kolejnymi latami. Jest kilka czynników, które temu sprzyjają: pogłębiający się upadek Kościoła, polityczna wojna wytoczona środowisku LGBT. Na pewno polskie społeczeństwo jest bardziej postępowe niż polska klasa polityczna – mówił Dehnel w rozmowie z portalem wSzczecinie.pl.\n„Hejterzy, widzicie jak ludzie się tutaj bawią? Czy to może być złe?”\nPodczas marszu rzucała się w oczy ogromna liczba młodych ludzi. Znaczna część uczestników była niepełnoletnia.\n– Szczecin jest tolerancyjny, wspieram moją rodzinę, moich młodych przyjaciół, przychodzę na Marsz jako rodzic – mówiła jedna z uczestniczek.\n– Myślę, że Marsz jest super, świetnie zorganizowany. Szczecin stara się być tolerancyjny, każdy człowiek pokazujący, że sprawa jest ważna, to jest dużo – dodała kolejna.\n– Jest problem z edukacją seksualną w Polsce, to jest temat tabu i powinno się szerzyć informacje o tym „jak to wszystko wygląda” – mówił inny uczestnik Marszu.\nMłodzi ludzie przyznawali także, że osoby LGBT muszą się wciąż mierzyć z przejawami przemocy i hejtu. – Hejterzy, widzicie jak ludzie się tutaj bawią? Czy to może być złe? Dla nas to jest święto. Miłość jest każdemu człowiekowi potrzebna – mówiła kolejna osoba, z którą rozmawialiśmy.\nPełnomocnik Prezydenta Krzystka: „Chcemy budować Szczecin otwarty i tolerancyjny”\nMarsz Równości objęty był honorowym patronatem Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego Olgierda Geblewicza. Obecna podczas wydarzenia była również prof. Beata Bugajska, pełnomocnik prezydenta Piotra Krzystka ds. równości.\n– Wsparcie psychiczne w sytuacjach kryzysowych jest zawsze udzielane, pomagamy osobom młodym i starszym doznającym przejawów dyskryminacji. Chcemy budować Szczecin otwarty, tolerancyjny i czujny na potrzeby drugiego człowieka. Dostrzegamy potrzeby cudzoziemców, osób starszych, osób niepełnosprawnych. Jesteśmy obecni, rozmawiamy i edukujemy – mówiła prof. Beata Bugajska.\nRównież radna Edyta Łongiewska-Wijas zabierała głos zarówno podczas samego Marszu, jak i finału na Jasnych Błoniach. – Wszyscy powinniśmy stanąć za prawem do osobistej ekspresji, granice jej kończą się tam, gdzie wyrządzamy komuś krzywdę. Dlaczego mamy zabierać komuś prawo do wyrażania siebie? Tęcza jest symbolem w literaturze, sztuce, sięga III wieku naszej ery. To symbol pokoju, przymierza – mówiła radna. – Tęcza ponad wszystko – dodała.


Sprzęt dla bibliotek | Sprzęt dla bibliotek – Program Rozwoju Blibliotek\non 21 sierpnia 2015 in PRB\nSprzęt dla bibliotek\nBiblioteki to miejsca, w których można skorzystać z komputerów i Internetu – znaleźć w sieci przydatne informacje, porozmawiać przez Skype’a z rodziną mieszkającą za granicą, napisać i wysłać mailem cv czy list motywacyjny. Można tu również wydrukować i zeskanować ważne dokumenty. Przychodzi się także po to, by wziąć udział w ciekawym spotkaniu z ekspertem czy podróżnikiem. Ciekawym – bo prelegent nie tylko mówi w sposób zajmujący, ale wyświetla zdjęcia na ekranie. Nie zaszkodzi także wpaść z własnym laptopem czy smartfonem – można skorzystać z bezpłatnego wi-fi i pracować na własnym sprzęcie.\nWłaśnie taka była nasza wizja roli bibliotek w zapewnianiu dostępu do nowoczesnych technologii, gdy rozpoczynaliśmy nasz program. Wtedy jednak aż 40% polskich bibliotek w małych miejscowościach nie miało komputerów do publicznego użytku, a łącze internetowe było często bardzo słabej jakości.\nWiedzieliśmy, że aby nasz pomysł stał się rzeczywistością, trzeba to zmienić.\nDo bibliotek dostarczyliśmy ponad 1200 różnych urządzeń:\nSprzęt, jaki otrzymały biblioteki, jest przeznaczony do użytku mieszkańców – każdy może więc przyjść do biblioteki i skorzystać nie tylko z komputera, ale też z innych urządzeń. Rodzaj i liczba sprzętu, jaki trafił do bibliotek, były zróżnicowane – zależały od tego, czy biblioteka miała już komputery do użytku publicznego, czy była biblioteką gminną czy filią oraz czy pełniła w PRB rolę Biblioteki Wiodącej czy Partnerskiej.\nInformacje na temat zestawów sprzętu przekazanych bibliotekom uczestniczącym w I rundzie PRB\nInformacje na temat zestawów sprzętu przekazanych bibliotekom uczestniczącym w II rundzie PRB\nInformacje na temat zestawów sprzętu przekazanych bibliotekom uczestniczącym w III rundzie PRB\nDodatkowo w sprzęt wyposażyliśmy także pracownie szkoleniowe znajdujące się w bibliotekach wojewódzkich i w Bibliotece Narodowej.\nDOSTĘP DO INTERNETU I OPROGRAMOWANIE\nDzięki firmie Orange Polska wszystkie polskie biblioteki publiczne (również te nieuczestniczące w PRB) mogły uzyskać bezpłatny dostęp do Internetu na sześć lat. Był to efekt porozumienia podpisanego w 2009 roku przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji, Orange Polska i Fundację Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego. Z takiej możliwości skorzystało łącznie 3500 bibliotek publicznych, a wartość wsparcia wyniosła ponad 20 milionów złotych.\nBiblioteki otrzymały również bezpłatne oprogramowanie dzięki wsparciu firmy Microsoft. Jego łączna wartość wyniosła 20 milionów dolarów, a biblioteki mogły skorzystać z bezpłatnej oferty obejmującej ponad 200 produktów Microsoft (w tym najbardziej rozbudowane wersje oprogramowania Windows i Office).\nMieszkańcy małych miejscowości używają bibliotecznych komputerów i Internetu najczęściej do sprawdzania informacji z kraju i ze świata, komunikowania się ze znajomymi i rodziną, tworzenia treści online czy robienia zakupów.\nDla wielu osób biblioteka jest również miejscem, które pomaga oswoić się z nowymi technologiami. Uczestniczą tu w kursach obsługi komputera, Skype’a czy bankowości elektronicznej, dla 24% użytkowników komputerów to właśnie biblioteka była miejscem ich pierwszego kontaktu z Internetem.\nNOWE WYZWANIA, NOWE POMYSŁY\nObserwując trendy i dynamiczny rozwój nowoczesnych technologii zdecydowaliśmy, że biblioteki powinny być również miejscem zapewniającym mieszkańcom dostęp do tabletów. Dlatego w 2015 roku uruchomiliśmy oddzielny projekt „Tablety w Twojej bibliotece”.\nDo udziału w nim zaprosiliśmy biblioteki uczestniczące w PRB, a także w innych projektach FRSI. Każda placówka, która chciała otrzymać tablety, musiała wziąć udział w konkursie. Zainteresowanie było ogromne – otrzymaliśmy zgłoszenia od 651 bibliotek. Spośród nich wyłoniliśmy 318 placówek, do których trafiło 1262 tabletów iPad Air wraz z oprogramowaniem i aplikacjami. Lista bibliotek wraz z liczbą tabletów – podział na województwa.\nDla uczestników projektu przygotowaliśmy specjalne szkolenia stacjonarne dla „Tablet Masterów” (czyli koordynatorów projektu w bibliotekach) , kurs „Tablety w Bibliotece” na platformie iTunes U oraz cykl webinariów.\nKurs “Tablety w twojej bibliotece”\nKurs „Tablety w Bibliotece” składa się z 17 odcinków, poświęconych różnym zagadnieniom, opublikowanych na platformie iTunes U. Odcinki zawierają m.in. krótkie omówienie poszczególnych zagadnień, opisy aplikacji, proponowane scenariusze zajęć, poradniki, wzory dokumentów oraz odnośniki do aplikacji, filmów i stron WWW z dodatkowymi informacjami. Przygotowane przez nas materiały są dostępne na licencji Creative Commons BY-SA 3.0 Polska.\nPrzykładowe materiały z kursu:\nCzytniki i książki multimedialne (materiał udostępniony w odcinku 7. kursu „Mobilne czytanie”)\nOpis aplikacji Puppet Pals HD (materiał udostępniony w odcinku 6. kursu „Dzieci tworzą”)\nPuppet Pals HD – bajkowe scenki. Scenariusz zajęć w bibliotece z wykorzystaniem tabletu i aplikacji (materiał udostępniony w odcinku 6. kursu „Dzieci tworzą”)\nPuppet Pals HD – warsztaty teatralno-filmowe „Ekologiczna bajka”. Scenariusz zajęć w bibliotece z wykorzystaniem tabletu i aplikacji (materiał udostępniony w odcinku 6. kursu „Dzieci tworzą”)\nPlan kursu „Tablety w Bibliotece”\nOdcinek 1. Zaczynamy – tu poznasz specyficzne cechy i możliwości tabletów, dowiesz się, jak tablety są wykorzystywane w edukacji i co można z nimi zrobić w bibliotece.\nOdcinek 2. Trzeci wymiar – tu dowiesz się, co to jest rozszerzona rzeczywistość i poznasz aplikacje, które ją wykorzystują.\nOdcinek 3. Niezbędnik bibliotekarza – tu znajdziesz przykładowe zapisy do regulaminów bibliotek, dotyczące udostępniania tabletów, dowiesz się, jak eksponować tablety w przestrzeni biblioteki i pobierzesz materiały promocyjne.\nOdcinek 4. W tyglu świata – tu znajdziesz m.in. opisy aplikacji do nauki języków obcych oraz do tworzenia przepisów kulinarnych wraz ze scenariuszami zajęć.\nOdcinek 5. Sięgnij po wiedzę – poświęcony jest aplikacjom wspomagającym uczenie się (i uczenie innych), przyswajanie i utrwalanie wiedzy.\nOdcinek 6. Dzieci tworzą – tu zachęcamy do poznania aplikacji, za pomocą których dzieci mogą uczyć się rysować, programować czy reżyserować scenki teatralne.\nOdcinek 7. Mobilne czytanie – tu dowiesz się, za pomocą jakich aplikacji można czytać na tablecie książki, jak tworzyć książki do odtwarzania na tablecie, a także, jak wygląda i jak jest skonstruowana interaktywna książka multimedialna.\nOdcinek 8. Twórz i dziel się – tu poznasz aplikacje do publikacji zdjęć oraz do nauki programowania.\nOdcinek 9. Mobilna praca – tu dowiesz się, jakie aplikacje biurowe można wykorzystać do pracy nad dokumentami.\nOdcinek 10. Podróże w czasie i przestrzeni – tu poznasz aplikacje, za pomocą których wyruszysz w wirtualną podróż.\nOdcinek 11. Ucz się on-line – tu poznasz aplikacje do samodzielnej nauki i dowiesz się, za pomocą jakich narzędzi i zasobów edukacyjnych można podnieść kwalifikacje oraz zdobyć międzynarodowe certyfikaty.\nOdcinek 12. Ziemia i powietrze – ten odcinek poświęcony jest wirtualnym podróżom do różnych miejsc świata oraz komunikacji z innymi osobami za pomocą tabletu.\nOdcinek 13. Baw się obrazem – tu poznasz aplikacje do tworzenia filmów, zdjęć i animacji oraz dodawania efektów specjalnych.\nOdcinek 14. Ruch i ciało – tu poznasz aplikację pokazującą, jak jest zbudowane ludzkie ciało oraz dowiesz się, w jaki sposób za pomocą tabletu stworzyć komiks.\nOdcinek 15. Sztuka świata – poświęcony jest miedzy innymi wirtualnym muzeom sztuki.\nOdcinek 16. Zrób to sam – tu poznasz aplikacje do tworzenia zdjęć, animacji i interaktywnych prezentacji, dowiesz się, co to jest cyfrowa narracja (digital storytelling) i jak ją wykorzystać za pomocą tabletu.\nOdcinek 17. Zostań reżyserem – tu dowiesz się, jak wykorzystać tablet do tworzenia filmów i muzyki oraz dzielenia się swoimi utworami z innymi.\nZapraszamy do obejrzenia krótkiego filmu instruktażowego „ITunes U bez tajemnic – tutorial”. Film informuje o tym, jak odnaleźć kurs “Tablety w Bibliotece” w katalogu kursów na platformie ITunes U, jak pobrać go na tablet, co zawiera kurs i jak z niego korzystać. Ponieważ jest to kurs otwarty – mogą więc korzystać z niego zainteresowane nim instytucje.\nPoradnik “Tablety w Twojej bibliotece – jak je atrakcyjnie udostępniać?”\nOpracowaliśmy również poradnik dla bibliotekarzy “Tablety w Twojej bibliotece – jak je atrakcyjnie udostępniać?”. Z publikacji można dowiedzieć się, jak przygotować, wyposażyć i oznakować w bibliotece miejsce na tablety. Zawiera katalog mebli, które można w tym celu wykorzystać, przykładowe aranżacje bibliotecznych przestrzeni, a także porady dotyczące kwestii technicznych. Poradnik został opracowany przez Stowarzyszenie Odblokuj i jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych.\nPoradnik w serwisie issuu.com\nZrealizowaliśmy cykl webinariów „Tablety w Twojej bibliotece”: jedno webinarium informacyjne dla bibliotek rozważających udział w konkursie oraz cztery webinaria edukacyjne dla uczestników projektu “Tablety w Twojej bibliotece”. Nagrania webinariów dostępne są na stronach:\nWebinaria – cykl “Tablety w Twojej bibliotece” (nagrania wraz z opisami i materiałami towarzyszącymi do pobrania)


„Posiłek bez wina to jak dzień bez słońca”\nOd lat 60-tych naszego wieku w wielu ośrodkach naukowo-medycznych na całym świecie prowadzi się badania dotyczące wpływu wina na organizm człowieka. Okazało się, że oprócz powszechnych skojarzeń, iż wino to napój alkoholowy, będący przyjemnością dla podniebienia, może także przynosić korzyści dla zdrowia. Przełomem w myśleniu na temat oddziaływania wina była wypowiedź brytyjskiego naukowca Selwyn St. Leger'a, który jako pierwszy połączył działanie wina ze stanem naczyń krwionośnych i dostrzegł w czerwonym winie właściwości odżywcze. Od tamtej pory swego rodzaju mottem dla badań nad właściwościami wina była konkluzja brytyjskiego naukowca, iż „powinniśmy myśleć o winie jako o pożywieniu. Szczególnym rodzaju pożywienia”.\nPunktem wyjścia dla badań była analiza wskaźnika umieralności w krajach Europy i Ameryki i związany z tym zastanawiający paradoks nazwany później „francuskim paradoksem”, dotyczący dosyć osobliwego związku między stylem życia, a wskaźnikiem umieralności wśród Francuzów. Osobliwego – bo przeczącego racjonalnemu wytłumaczeniu. Otóż – jak dowiedziono – sposób odżywiania przeciętnego Francuza niewiele różni się od modelu odżywiania np. Polaka (w sensie ilości tłuszczu spożywanego dziennie). A jednak statystyki niezmiennie wykazują zaskakująco niskie wskaźniki umieralności na serce, choroby układu krążenia wśród Francuzów. Co zatem decyduje o niskim poziomie cholesterolu u mieszkańców Tuluzy, niskim procencie zachorowań na serce, chorobę wieńcową i wreszcie o niskiej umieralności?\nWino zawiera substancje, które nauka określa mianem antyoksydantów, czyli antyutleniaczy. Uogólniając – aby nie wdawać się w naukowe szczegóły – związki te chronią organizm człowieka przed wolnymi rodnikami, powodującymi wedle najnowszych badań zmiany w błonie komórkowej i mutacje DNA. Aż do przełomowych badań nad właściwościami wina, znanymi powszechnie antyoksydantami były witaminy A, C i E. Według badaczy spowalniały one proces starzenia dzięki rozkładaniu i usuwaniu wolnych rodników. Obecnie między innymi te właściwości przypisuje się winu. Co więcej badania amerykańskich naukowców ostatnich dziesięciu lat dotyczące wpływu wina na poziom cholesterolu we krwi dowiodły, iż u pijących w umiarkowanych ilościach czerwone wino (tj. szklaneczka dziennie) nastąpiło obniżenie cholesterolu i zagrożenia choroby wieńcowej o 98%. Tym samym wykazano, iż związki antyoksydacyjne pochodzące z wina mają dziesięć do dwudziestu razy wyższą skuteczność niż na przykład witamina E. Przypuszcza się, że wyniki tych doświadczeń w sposób wiarygodny wyjaśniają francuski paradoks. Dowiedziono zatem, iż nigdzie wpływ wolnych rodników nie jest tak silny, a możliwość stosowania antyoksydantów dla zabezpieczenia i wydłużenia życia jak w przypadku chorób serca i naczyń krwionośnych.\nW winie właściwości antyoksydacyjne mają substancje fenolowe (aromatyczne składniki alkoholu), z których niektóre należą do flawonoidów – substancji nadających, znany każdemu degustatorowi wina, specyficzny posmak i charakter. Wielokrotnie wymienia się tu związek znajdujący się w skórce czerwonych winogron zwany resweratrolem – stosowany już w starożytności na Dalekim Wschodzie jako środek o właściwościach leczniczych.


Natalia Maliszewska prowadziła w finale PŚ w Dreźnie na 1000 metrów, ale upadła na ostatnim okrążeniu - WP SportoweFakty\nNatalia Maliszewska zajęła piąte miejsce w finale rywalizacji na 1000 metrów podczas zawodów Pucharu Świata w Dreźnie. Wygrała Sofia Proswirnowa.\nPiotr Ziemka 02 Lutego 2019, 14:49\nPolka wygrała czwarty wyścig ćwierćfinałowy oraz drugi półfinał i po raz drugi zakwalifikowała się do finału zawodów Pucharu Świata na 1000 metrów. Pierwszy raz dokonała tego 8 grudnia 2018 roku w Ałmatach, gdzie była piąta. W Dreźnie Natalia Maliszewska ponownie została sklasyfikowana na piątej pozycji, choć długo znajdowała się na czele.\n23-letnia zawodniczka objęła przodownictwo w 60. sekundzie finału. Później jechała jako druga, za Rosjanką Sofią Proswirnową. Maliszewska zdołała odzyskać prowadzenie, była liderką jeszcze na okrążenie przed końcem rywalizacji. Rekordzistka Polski upadła jednak na ostatnim wirażu.\nJako pierwsza minęła metę Proswirnowa (1:32.331). Druga była Koreanka Hyun Choi Ji (1:32.424), trzecia Włoszka Cynthia Mascitto (1:32.428), a czwarta Kanadyjka Alyson Charles (1:32.722). Maliszewska po upadku ukończyła finał z czasem 2:00.718.\nW niedzielę odbędą się zmagania na 500 metrów. Polka jest liderką klasyfikacji łącznej Pucharu Świata na tym dystansie.\nCzy Natalia Maliszewska będzie w czołowej trójce niedzielnych zawodów na 500 metrów w Dreźnie?\nDuży sukces Natalii Maliszewskiej. "To dopiero początek. Będę coraz lepsza"\n"Kurczaku, dobrą robotę odwaliłaś!". Natalia Maliszewska będzie świętowała w... pizzerii\nNatalia Maliszewska przed szansą na historyczny wynik. Jest o krok od zdobycia Pucharu Świata\n"Słów brakuje, by opisać tę radość". Natalia Maliszewska w euforii\nMistrzostwa Europy: Natalia Maliszewska awansowała do 1/4 i 1/2 finału\nSzokujące wyznanie medalistki olimpijskiej. "Trener łamał mi palce"\nNatalia Maliszewska pochwaliła się brązowym medalem\nDobra dyspozycja Natalii Maliszewkiej. "Co to był za dzień"\nNatalia Maliszewska 5. w finale zawodów PŚ. Jest nowy rekord Polski\nPolska łyżwiarka zachwyca nie tylko na tafli. Kibice kochają się w jej uśmiechu\nNatalia Maliszewska najlepsza w zawodach Pucharu Świata w Salt Lake City!\nNatalia Maliszewska ponownie w finale PŚ w Calgary. Prowadzenie w klasyfikacji generalnej utrzymane\nHistoryczny sukces! Natalia Maliszewska zwyciężyła w zawodach Pucharu Świata!\nNajwiększy sukces w historii polskiego short-tracku! Natalia Maliszewska wicemistrzynią świata\nSiostry Maliszewskie rządzą w polskim short tracku


Egzamin w zakresie obsługi urządzeń technicznych takich jak wózki jezdniowe (widlaki), żurawie, suwnice, podesty itp. przeprowadza komisja powołana przez Urząd Dozoru Technicznego. W skład komisji wchodzą co najmniej 2 osoby. Sprawdzanie kwalifikacji przeprowadzane jest zgodnie z rozporządzeniem Ministra Przedsiębiorczości i Technologii z dnia 21 maja 2019 r. w sprawie sposobu i trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych oraz o sposobu i trybu przedłużania okresu ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych.\nDo egzaminu może przystąpić osoba pełnoletnia, władająca językiem polskim (w innym przypadku musi zapewnić tłumacza przysięgłego).\nEgzamin przeprowadza się na pisemny wniosek osoby zainteresowanej. Jako jednostka szkoleniowa robimy to w waszym imieniu. Wniosek określa jeden rodzaj urządzenia technicznego i jeden zakres kwalifikacji. Ponadto dane osoby zainteresowanej oraz miejsce przeprowadzenia egzaminu w części teoretycznej oraz praktycznej.\nCzęść teoretyczna przeprowadzana jest w formie pisemnej w postaci testu wyboru (a, b, c, d)\nCzęść praktyczna obejmuje obsługę lub konserwację urządzenia.\nKomisja egzaminacyjna informuje osobę zainteresowaną o wyniku egzaminu bezpośrednio po egzaminie.\nPozytywny wynik egzaminu jest podstawą do wydania zaświadczenia kwalifikacyjnego przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego. Zaświadczenia ważne są na terenie RP, z dokumentem tożsamości oraz na czas określony. Terminy ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych określone są w załączniku nr 3 do ww. rozporządzenia np. wózki jezdniowe podnośnikowe z mechanicznym napędem podnoszenia z wyłączeniem wózków z osobą obsługującą podnoszoną wraz z ładunkiem oraz wózków z wysięgnikiem (stara kat. II WJO) ważne są 10 lat, wózki „specjalizowane” obejmujące wózki z osobą obsługującą podnoszoną wraz z ładunkiem oraz wózki z wysięgnikiem( stara kat I WJO) ważne są 5 lat, suwnice, wciągniki i wciągarki ogólnego przeznaczenia 10 lat, podesty ruchome przejezdne 5 lat. (dotyczy obsługi)\nNależy pamiętać iż wszystkie wcześniej wydane uprawnienia tzw. „bezterminowe” również tracą ważność jednak w tym przypadku nie ma znaczenia rodzaj urządzenia. Zgodnie z art. 3 Ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o dozorze technicznym zaświadczenia wydane przed dniem 1 czerwca 2019 r., zachowują ważność przez okres 5 lat.\nPrzedłużenie okresu ważności jest bezpłatne i następuje na wniosek.\nZgodnie z art. 23 Ustawy o dozorze technicznym ustęp 2 c warunkiem przedłużenia okresu ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego jest:\n1) złożenie wniosku o przedłużenie okresu ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego NIE PÓŹNIEJ NIŻ 3 MIESIĄCE PRZED DNIEM UPŁYWU WAŻNOŚCI tego zaświadczenia;\nW powyższym wniosku widnieje oświadczenie osoby zainteresowanej składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.


Szukaj "merinos 6" znaleziono 20 rezultatów.\nPhil Merinos 6 - 100% merino superwash Phil Merinos 6 - 100%...\nPhil Merinos 6 to 100% merynosa superwash. To wełna najwyższej jakości, łatwa w pielęgnacji, a do tego dostępna w ok. 20 wspaniałych kolorach! Idealna na ubranka dla dzieci, a także do dziergania fantazyjnych warkoczowych wzorów. Phil Merinos 6 to 100% merynosa...\nSweterek Rosalie - zestaw DIY Sweterek Rosalie -...\nNa pierwszy rzut oka zwyczajny, ale przy bliższym poznaniu baardzo seksowny sweterek z Phil Merinos 6 - 100% merino superwash, bo cała tajemnica tkwi w otwartych plecach. Na pierwszy rzut oka zwyczajny, ale...\nKardigan Penelope - zestaw DIY Kardigan Penelope -...\nPiękny warkoczowy kardigan z paskiem, robiony z Phil Merinos 6 - 100% merino superwash. Wzór dla knitterek, które chcą pokazać swoje umiejętności, a przy tym modnie się ubrać. Piękny warkoczowy kardigan z paskiem,...\nPalto Zoe - dziecięcy płaszczyk - zestaw DIY Palto Zoe - dziecięcy...\nŚliczne palto zapinane na 3 guziczki. W wersji dla dziewczynki można dodać kokardkę, dla chłopczyka obędzie się bez :) Śliczne palto zapinane na 3 guziczki....\nSweterek dziecięcy z pagonami - opis wykonania Sweterek dziecięcy z...\nPalto Zoe - opis wykonania dziecięcego płaszczyka Palto Zoe - opis...\nKardigan Zadig - opis wykonania dziecięcego sweterka Kardigan Zadig - opis...


Historia Burger Woozu - Bielsko smakuje!\nHistoria Burger Woozu\nW obecnych czasach przygoda z food truckowym biznesem zaczyna się najczęściej od wynajęcia przeznaczonego do tych celów samochodu, z wyposażoną już wcześniej kuchnią. Jest też druga opcja, nieco trudniejsza i bardziej czasochłonna – wykupienie starego wozu i wyremontowanie go. Dorian – założyciel Burger Wooza, poszedł zupełnie inną drogą. Wraz ze swoim dziadkiem wybudował go od podstaw – w zasadzie od zera.\n„Moja historia z wozem zaczęła się w 2013 roku, kiedy burgery dopiero podbijały rynek. Byłem wówczas w Krakowie na Kazimierzu, i to tam spróbowałem pierwszy raz prawdziwego burgera, ze 100%-owej wołowiny. Wtedy przyszedł mi do głowy pomysł, by wprowadzić ten produkt do Bielska. Jako, że w Bielsku panowała wtedy moda na kebaby, czułem, że może się to sprawdzić. Jednak zanim wcieliłem wszystko w życie, minęły aż dwa lata, a to za sprawą Burger Woozu” – wspomina Dorian, który wraz ze swoim 80-letnim dziadkiem, Jankiem, postanowił stworzyć wszystko od zera.\nNa wzór wziął sobie niemiecką firmę, produkującą przyczepy wyposażone w sprzęt gastronomiczny, nawiązujące do stylu retro. Jan, jeszcze sprzed lat, miał doświadczenie w budowaniu bryczek. Obaj bardzo zaangażowali się w ten projekt i krok po kroku zaczęli składać wóz.\nZadanie nie należało do najłatwiejszych. Wręcz przeciwnie. Części do drewnianego wozu nie leżały w hurtowniach, a szkielet i koła trzeba było z czegoś wykonać. Dziadek Doriana, nieraz codziennie, odwiedzał złomowiska i przesiadywał na nich po 2-3 godziny, szukając odpowiednich elementów stalowych. Cały szkielet zespawał sam. Dorian drewna na koła szukał 2 miesiące. Musiało ono mieć 7 cm grubości i być sezonowane 5-7 lat, by udźwignąć około 2 tony, bo tyle docelowo miał ważyć wóz.\nOstatecznie w 2015 roku, kiedy na starym rynku w Bielsku zaczęły powstawać pierwsze burgerownie, udało się „postawić” Burger Wooz „na nogi”. Pierwszy food truck w Bielsku i w okolicy stanął pod Tesco przy ulicy Warszawskiej i do dziś można go tam znaleźć. Co serwuje? Oczywiście burgery z 200g stuprocentowej wołowiny! A dokładnie pięć rodzajów: Klasik, Cziz, Blu (z gruszką), Libre (na ostro) oraz Boczek. Ich smak pozostał niezmienny od dnia otwarcia. Dlaczego?\nMało kto wie, że rodzina Doriana posiada w Wilkowicach własny zakład mięsny z dwudziestoletnią tradycją – „Gastronom” – specjalizujący się w przygotowywaniu golonek, karczków i szaszłyków. To tam Dorian, również metodą prób i błędów, nabywał wiedzę, którą wykorzystał we własnym biznesie. Mięso do burgerów (rozbratel) jest mielone, doprawiane, ważone i porcjowane, a na koniec formowane właśnie w „Gastronomie”. Boczek do burgerów Dorian wędzi sam. Jeśli go zabraknie, zaprasza na burgera w inny dzień.\nW krótkim czasie Burger Wooz stał się bardzo rozpoznawalny w Bielsku i okolicy. „W pierwszy dzień marzyłem, by sprzedać chociaż 15-20 burgerów” – mówił Dorian. Teraz odsprzedaje swój produkt także innym punktom, a w najbliższym czasie postawi kolejną przyczepę. Gdzie? – jeszcze nie wiadomo. Ważne, że będzie się trzymał tego, za co Bielszczanie, a także ludzie spoza Bielska go pokochali – wyjątkowego i niezmiennego smaku pysznych burgerów.\nPunkt „G”astronomiczny w Pszczynie


Komisarz Alex - odcinek 157 - Szary - sezon 13 - streszczenie odcinka - Telemagazyn.pl\nSezon 13, Odcinek 157\nKomisarz Alex - Odcinek 157 (Sezon 13) : Szary\nW opuszczonym magazynie dochodzi do strzelaniny, w wyniku której ranny zostaje Adam Bertolt, podejrzany o kradzież patentów farmaceutycznych o dużej wartości. Bertolt próbował sprzedać kartę pamięci z wykradzionymi patentami Adamowi Szarzyńskiemu, pseudonim Szary, legendarnemu gangsterowi, który od lat wymyka się wymiarowi sprawiedliwości. Do śledztwa wkracza komisarz Górski wraz z Alexem, jednak okazuje się, że sprawę prowadzi już komisarz Mianowski z Warszawy, z którym kilka lat wcześniej Górski bezskutecznie ścigał Szarego. Nadzieja na szybkie rozwiązanie sprawy pojawia się, gdy Adam Bertolt deklaruje chęć współpracy z policją. Niestety, w trakcie transportu do szpitala więziennego, nieznani sprawcy napadają na konwój przewożący wynalazcę i zabijają go na miejscu. Wszystko wskazuje na to, że za atakiem stoi Szary. Aby schwytać Szarego i odzyskać skradzioną kartę pamięci, komisarze Górski i Mianowski są zmuszeni ze sobą współpracować. Wiadomo jednak, że nie darzą się sympatią. Serial kryminalny,\nNiedziela 17.11.2019 15:05 Odcinek 157 (Sezon 13)


Wojna fińsko-radziecka rozgrywająca się zimą 1939-1940 roku również w Polsce obrosła licznymi legendami i mitami, skrywającymi ukrytą tęsknotę, by jej przebieg, a nade wszystko efekt końcowy – obronienie niepodległości, i to nawet za cenę bolesnych cesji terytorialnych – stało się również współudziałem Polaków toczących swe własne boje raptem kilka miesięcy wcześniej. Może więc warto poznać prawdę nieco bliżej?\nPrzedmiotowa książka skupia się nade wszystko na działaniach lądowych, autor już we wstępie bowiem zaznacza, iż uwagi o walkach prowadzonych przez pozostałe rodzaje sił zbrojnych pojawiać się będą niejako okazyjnie, jako uzupełnienie tematyki zmagań piechoty oraz sił pancernych. Sądzę jednak, że jest to brak łatwo wybaczalny, choć może nieco rozczarowujący dla miłośników kompleksowych ujęć batalistycznych.\nAutor przedstawia wydarzenia w sposób ze wszech miar chronologiczny, aczkolwiek niejako wyodrębniając różne teatry starć, co oznacza, iż w przypadku niektórych z nich niejako dociera już do końcowego rozejmu i pokoju, podczas gdy innym odcinkom frontu nie poświęcił jeszcze ani słowa uwagi. Nie jest to feler, lecz po prostu owoc wyboru metody, której alternatywa również ma swe niedoskonałości.\nChyba największą słabością przedmiotowej książki jest such\ne skupienie uwagi autora na opisie wydarzeń wedle maniery właściwej raczej dla raportów wojskowych, co sprawia, że czytelnikowi czasami trudno jest poczuć jakikolwiek dramatyzm związany ze zmaganiami, i to nawet pomimo faktu, że często odwołuje się on do memuarystyki pochodzącej od obu stron.\nCo gorsza, czytelnik z przedmiotowej pozycji nie dowie się niemal niczego o postrzeganiu przedmiotowych zdarzeń z perspektywy oddalonej choćby o kilka kilometrów od linii frontu. Śmiem twierdzić, że kompletne zarzucenie problematyki starć dyplomatów, jak też postrzegania wydarzeń tak na Kremlu, jak i choćby w Berlinie mimo wszystko nieco fałszuje obraz ogólny.\n„Wojna zimowa. Białe piekło Sowietów” pióra Baira Irincheeva to książka nierówna – nie sposób nie pochwalić stronienia przez autora od mitologizacji, jak też pasji towarzyszącej gromadzeniu materiałów pochodzących ze źródeł właściwych dla obu stron, jak też bogatej dokumentacji zdjęciowej, ale też nie doznać braku satysfakcji związanej z pominięciem szeregu tematów, a które jednak zaburza nieco obraz całości i nie pozwalają uznać danej pozycji za dzieło kompleksowe.


Spawarka Magnum MIG 380 W MMA IGBT - SPIDWELD\n> Urządzenia spawalnicze>Spawarki MIG/MAG>Spawarka Magnum MIG 380 W MMA IGBT - zestaw\nSpawarka Magnum MIG 380 W MMA IGBT - zestaw\nUrządzenia Magnum MIG 380 W MMA IGBT są profesjonalnymi półautomatami spawalniczymi przeznaczonymi do ręcznego, elektrycznego spawania stali niskowęglowej, niskostopowej (MAG), stali stopowych (MIG) oraz aluminium i jego stopów. Urządzeniami można również spawać metodą MMA z wykorzystaniem topliwych elektrod otulonych.\nUrządzenia Magnum MIG 380 W MMA IGBT są profesjonalnymi półautomatami spawalniczymi o prądzie max. 380 A, przeznaczonymi do ręcznego, elektrycznego spawania stali niskowęglowej, niskostopowej (MAG), stali stopowych (MIG) oraz aluminium i jego stopów.\nuchwyt MIG MB25 / 5,0 m z euro wtykiem\nreduktor Magnum seria 128 ARG/CO2\nMaks. prąd spawania [A] 380\nZakres prądu spawania [A] MIG/MAG: 40 - 380 A, MMA: max. 300 A\nPrąd [A] / cykl pracy [%] 380 A / 60%\nPobór mocy 14 [kW]\nU MI 380 WIGBT Standardowe W magazynie 3 098,00 zł\nU MI 380 WIGBT Pakiet akcesoriów 1 W magazynie 3 199,00 zł\nU MI 380 WIGBT Pakiet akcesoriów 2 W magazynie 3 529,00 zł\nU MI 380 WIGBT Pakiet akcesoriów 3 W magazynie 3 599,00 zł\n2253 3 z ostatnich 12 miesięcy\nŚrednia z 2256 ocen sprzedaży:\njest ok polecam poz......................................../


Adwokat Sebastiana K.: jesteśmy zdumieni, że list prywatny pani premier został opublikowany medialnie - WP Wiadomości\nAdwokat Sebastiana K.: jesteśmy zdumieni, że list prywatny pani premier został opublikowany medialnie\nCzy Sebastian K. otrzymał list, który napisała do niego premier Beata Szydło? Nie potwierdza tego ani nie zaprzecza podejrzany - powiedział w rozmowie z Polsat News Władysław Pociej, obrońca podejrzanego. Dodał również, że razem ze swoim klientem są zaskoczeni tym, że list prywatny pani premier został opublikowany medialnie.\n- Klient mój ani nie potwierdza, ani nie zaprzecza, że taki list otrzymał. Ale gdyby tak było, to zarówno fakt otrzymania tego listu, nie mówiąc o jego treści, z uwagi na prywatny charakter tej korespondencji, utrzymałby w tajemnicy - zaznaczył Pociej.\n- Wyrażamy też bezgraniczne zdumienie, że list prywatny pani premier został opublikowany medialnie i zapewniamy, że nie jest to naszym działaniem - dodał adwokat oskarżonego.\nPrzypomnijmy, że do wypadku z udziałem premier doszło w piątek. We wtorek natomiast Sebastian K. usłyszał zarzuty naruszenia zasad ruchu drogowego i niesygnalizowania manewru.Mężczyzna nie przyznaje się do winy.


Cosori Smart Wifi Air Frytownica 5.8Qt Przegląd 2021 - Fitted Kitchen\nJeśli jesteś miłośnikiem smażonego i chrupiącego jedzenia, frytownica zrobi dla Ciebie ogromną pomoc w przygotowaniu Twoich ulubionych potraw. Dzięki niej z łatwością przygotujesz różne rodzaje smażonych potraw. Frytownica Cosori Air Fryer 5.8 QT to bezkonkurencyjne narzędzie kuchenne zarówno pod względem wydajności, jak i wzornictwa.\nTa duża i przystępna cenowo frytownica od słynnej marki “Cosori” ma eleganckie wifi i tak wiele wspaniałych funkcji do serwowania ulubionych smażonych potraw. Spójrzmy na recenzję tego najlepiej oceniana frytownica 2o2o.\nFrytownica Cosori Air Fryer 5.8 QT Recenzja 2020\nSzczegółowe cechy kluczowe\nProjekt frytownicy Cosori Air Fryer\nCzy mogę używać oleju do gotowania we frytownicy Cosori Air Fryer 5.8 QT?\n11 Oryginalne ustawienia wstępne\nOtrzymasz 11 funkcji w jednym steku na tej frytownicy. Pozwoli Ci ona na przygotowanie szerokiej gamy potraw, takich jak ciasta jajeczne, desery, pieczone warzywa itp. Istnieją unikalne ustawienia dla 11 różnych rodzajów żywności, a te opcje to drób, owoce morza, krewetki, bekon, mrożonki, frytki, warzywa, warzywa korzeniowe, chleb, desery i podgrzewanie. Aby rozpocząć smażenie, wystarczy tylko dotknąć dowolnej opcji.\nRozmiar tego kosza frytownicy jest tak duży jak 5,8 – Kwadrat kwarcowy, który jest na tyle duży, że zmieści się w nim cały kurczak o wadze 5 funtów – 6 funtów. Przy mniejszych okrągłych urządzeniach do smażenia na powietrzu, nie będziesz w stanie usmażyć dużej liczby potraw.\nOpcja wstępnego podgrzewania\nJeśli chcesz poprawić teksturę jedzenia, powinno być ono wstępnie podgrzane. Wiele frytownic na rynku nie ma takiej możliwości, aby wstępnie podgrzać żywność. Ale we frytownicy Cosori Air Fryer, dostaniesz tę funkcję. W tradycyjnych piekarnikach, wstępne podgrzewanie zajmuje dużo czasu, ale w tej frytownicy, podgrzanie potraw zajmie tylko 2/3 minuty.\nPanel LED One-Touch\nJednodotykowy panel LED ułatwia dokonywanie wyborów i przeprowadzanie obliczeń.\nPonieważ powierzchnia kosza jest nieprzywierająca, pozostanie w nim mniej tłuszczu.\nFunkcja Shake i Keep-Warm\nFunkcja potrząsania przypomni Ci, kiedy potrząsnąć jedzeniem po równomiernym usmażeniu. Funkcja “keep-warm” sprawi, że jedzenie będzie gorące, jeśli chcesz zatrzymać je we frytownicy na jakiś czas.\nWewnętrzny kosz frytownicy może być odłączony. Dzięki temu uzyskasz pewne korzyści, takie jak łatwe czyszczenie kosza, a także łatwe zabieranie przygotowanych potraw.\nJeśli jesteś początkującym użytkownikiem i nie masz pojęcia, jakie posiłki możesz przygotować za pomocą tej frytkownicy, nie musisz się martwić. Frytownica Cosori Air Fryer 5.8 QT jest wyposażona w książkę kucharską zawierającą proste przepisy na 100 pysznych posiłków.\nPo pierwsze, ta maszyna ma ogromny wewnętrzny koszyk o powierzchni 5,8 kwarty kwadratowej. Jego wymiary to 11,8 x 12,6 x 11,7 cala. Zawiera 11 przycisków ustawień wstępnych i podgrzewania. Interfejs nie ma skomplikowanej konstrukcji. Nie trzeba będzie przechodzić przez wiele kroków, żeby zrobić jedzenie.\nChociaż ta frytownica ma duże rozmiary, przestrzeń jest ograniczona. Z tyłu frytownicy emitowane jest gorące powietrze, które może uszkodzić szafki lub inne przedmioty.\nPonieważ, tak jak inne frytownice, ta wymaga użycia wentylatora do cyrkulacji gorącego powietrza, jest trochę hałasu. Jednak dźwięk nie jest zbyt głośny. Ponieważ frytownica przygotowuje potrawy tak szybko, hałas wcale nie będzie tak dokuczliwy.\nDzięki cyrkulacji super gorącego powietrza wokół produktów, które sprawia, że są one chrupiące i chrupiące, frytownica nie wymaga użycia zbyt dużej ilości oleju, w przeciwieństwie do zwykłych frytownic. Tradycyjne frytownice zużywają 50 razy więcej oleju niż ta frytownica. Więc, frytownica powietrzna jak Smart Air Fryer Cosori 5,8 QT Efektywnie smaży pyszne potrawy, utrzymując ich smak w nienaruszonym stanie bez dużej zawartości tłuszczu.\nPonieważ koszyk tej frytownicy jest wyjmowany i nieprzywierający, procedura czyszczenia jest prosta i łatwa. Wcale nie wymaga zbyt dużego wysiłku. Co więcej, do mycia kosza można również używać zmywarki do naczyń, ponieważ jest on przystosowany do mycia w zmywarce.\nTa frytownica doskonale gotuje różne rodzaje potraw.\nGotuje znacznie szybciej niż tradycyjne piekarniki.\nŁatwy proces czyszczenia.\nDostępna z wieloma funkcjami w rozsądnej cenie, a tym samym zapewnia doskonały stosunek jakości do ceny.\nSłuży ci to z zdrowa, chrupiąca żywność z mniejszą ilością tłuszczu.\nNiektórzy użytkownicy skarżyli się na wyciek pary z kosza.\nJednym słowem, to wszechstronne i wydajne narzędzie do gotowania jest idealne dla miłośników chrupiących potraw. Ta inteligentna frytownica wifi będzie nie tylko korzystna i pożyteczna dla Ciebie, ale również będzie miłym i zdrowym prezentem dla Twoich ukochanych. Jeśli masz jakieś wątpliwości co do tego produktu, przeczytaj ponownie naszą recenzję Cosori Air Fryer 5.8 QT i zdobądź jedną z nich. najlepsze frytkownice w 2020 r..


Maciej Urbanowski - Myśl antykomunistyczna w literaturze polskiej 1939-1989 (rekonesans)\n.: Data publikacji 26-Kwi-2006 :: Odsłon: 2158 :: Recenzja :: :: :.\nI. Starając się odpowiedzieć na pytanie o obecności myśli antykomunistycznej w literaturze polskiej w latach 1939-1945 należy od razu się zastrzec, że stawiane tutaj odpowiedzi mają charakter hipotetyczny i wstępny, stanowiąc raczej wstępne rozpoznanie owej szerokiej i trudnej problematyki niż jej wyczerpujące omówienie. To zresztą znamienne i ciekawe, że zagadnienie antykomunizmu w literaturze polskiej nie doczekało się do tej pory prób syntetycznego ujęcia. Zapewne swoją wagę odegrały tu względy, ważne do roku 1989, natury cenzuralnej, ale chyba nie tylko one. Ktoś kto chciałby wnikliwie i sumiennie studiować tą problematykę stanie od razu przed szeregiem kłopotliwych, jak sądzę, pytań i wyborów.\nPo pierwsze więc będzie mu doskwierać poczucie embarras de richesse, owego kłopotu z powodu bogactwa literatury polskiej krytycznie wypowiadającej się o komunizmie - bo do dyspozycji będą utwory i wypowiedzi - oczywiście - Józefa Mackiewicza, ale też Andrzeja Bobkowskiego, Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, Czesława Miłosza, Jarosława Marka Rymkiewicza, Zbigniewa Herberta, Jerzego Brauna, Janusza Krasińskiego, Kazimierza Orłosia, Marka Nowakowskiego, Kazimierza Wierzyńskiego, Jana Lechonia, Sergiusza Piaseckiego, Stefana Kisielewskiego, Aleksandra Wata, Andrzeja Kijowskiego, Jana Walca, Beaty Obertyńskiej, Jacka Trznadla, Wiesława Pawła Szymańskiego, Jana Prokopa... Lista, której tu nie wyczerpiemy, a która zawierać winna wiele, znakomitych, nazwisk polskich pisarzy.\nAle też zaraz przychodzi istotna i oczywista wątpliwość: czy wspomniani pisarze naprawdę byli antykomunistami? Jeżeli tak (lub nie) to dlaczego? Ostrożność nakazuje tutaj choćby casus najsłynniejszy i najbardziej charakterystyczny: Zniewolony umysł Czesława Miłosza, książka (podobnie jak jej twórca) dla jednych antykomunistyczna, dla innych (np. Bobkowskiego) "tylko" antystalinowska. Stąd zupełnie zasadnicze pytanie, jaki postawić sobie powinien ktoś, kto chce badać dzieje myśli antykomunistycznej w literaturze polskiej: czy każde nie-apolegetyczne pisanie o komunizmie jest już pisaniem antykomunistycznym? Dalej: czy każda krytyka komunizmu jest antykomunizmem? Gdzie jest owa granica między "jeszcze nie", a "już", która pozwoliłaby nam choćby w przybliżeniu określić obszar naszych badań? Jest też kłopot dodatkowy, bo istnieje pokusa, a może pochopne ułatwienie, by traktować jako synonimy pojęcia "antykomunistyczny", "antysowiecki", "antybolszewicki", wreszcie "antytotalitarny".\nIstniejące definicje nie pomagają w precyzyjnym określeniu interesującego nas pojęcia. Słownik języka polskiego uznaje, że antykomunizm to "ideologia i polityka skierowana przeciwko komunizmowi, zwalczanie komunizmu". Nieco inaczej, akcentując także pozytywny charakter interesującego nas pojęcia, definiuje antykomunizm Encyklopedia białych plam: "walka w dziedzinie intelektualnej i praktycznej zmierzająca do przezwyciężenia skutków realizacji ideologii marksistowsko-stalinowskiej".  Nieufnie do posługiwania się słowem "antykomunizm" nastraja wreszcie wydany pod redakcją Wojciecha Wasiutyńskiego Słownik polityczny, w którym czytamy, że "[...] nie ma ideologii, która by posługiwała się tym określeniem [tj. antykomunizm]. Stanowisko przeciwne komunizmowi wypływa [bowiem] z odmiennych założeń, jak chrześcijaństwo, nacjonalizm, liberalizm, demokratyzm, socjalizm demokratyczny itp. Słowo jest utworzone dla celów propagandy komunistycznej na wzór słowa . Ma ono oznaczać czysto negatywne zacięte stanowisko. Używane bywa niekiedy i w drugim znaczeniu, w odniesieniu do zakładów uniwersyteckich badających zjawiska zachodzące w krajach rządzonych przez komunistów. Wynika z tego użycia słowa, że samo studiowanie komunizmu jest działaniem przeciw komunizmowi, że komunizmu nie można studiować obiektywnie, można go tylko albo czcić, albo zwalczać." \nZ całą pewnością potrzebne byłyby tu precyzyjne dystynkcje podobne do tych, które poczynił Tomasz Strzembosz w studium Polacy w PRL: sprzeciw, opozycja, opór  . Wydaje się wszakże oczywiste, że można mówić nie tyle o jednym antykomunizmie, ile o rozmaitych jego odmianach, rozmaitych antykomunizmach. Różnić się one będą tym: 1) jak definiują sam komunizm; 2) co z owego komunizmu odrzucają; 3) jakie wyciągają konsekwencje ze swej krytyki. Dla piszącego niniejsze słowa wydaje się, że antykomunizmem sensu stricto jest taka postawa, która jest tożsama z tym, co najczęściej nazywa się komunizmem "integralnym" albo "fundamentalnym", a więc takim, którego istotną cechą byłby gest całkowitego odrzucenia komunizmu, w każdym wymiarze w jakim ta doktryna się przejawia, od ideologicznego po ekonomiczny, kulturalny, polityczny, wreszcie praktyczny. "Mój stosunek do komunizmu jest prostym wynikiem mego życia w komunizmie. W ciągu tych lat nauczyłem się nienawidzić komunizmu za zawarte w nim zło. A także bać się go ze względu na jego metafizyczną zdolność do zawierania w sobie coraz więcej i coraz więcej i coraz więcej zła.", oto przykład antykomunistycznego "wyznania wiary"  .\nII. Ale obok kłopotów związanych z samym rozumieniem pojęcia "antykomunizm", dochodzą problemy związane z określeniem obszaru przejawiania się owego antykomunizmu w literaturze. Niewiele nam tu pomoże od czasu do czasu pojawiające się w historii literatury czy krytyce literackiej pojęcie "literatury antykomunistycznej", które - jak się wydaje - rozumiane jest tutaj po prostu jako synonim literatury demaskującej zbrodnie komunizmu albo jako - zwykle deprecjonujący - synonim pewnej literatury tendencyjnej, tej mianowicie, którą "zaprzęga się" do propagandy antykomunistycznej. W obu przypadkach nie mamy tu nawet tej ostrości semantycznej, którą odznacza się analogiczne wydawałoby się pojęcie "literatury antyfaszystowskiej". Ale też nie dziwi to tego, kto wie, jak podejrzliwie traktowały XX-wieczne elity kulturalne antykomunizm, który nigdy nie był przepustką na literackie salony. Ryszard Legutko zauważał, że zwłaszcza po 1956 "[...] stanowisko konsekwentnego antykomunizmu nie było już odczytywane jako mglista i absolutystyczna metafizyka [...], ale jako wulgarna deklaracja polityczna.[...] Wyciągnięto stąd wniosek, że antykomunizm jest stanowiskiem nie tylko schematycznym i intelektualnie jałowym, ale wręcz brudnym.[...] Oskarżano antykomunistów, że nie dostrzegają złożoności świata kierując się wulgarnymi kryteriami politycznymi, które pozwalały im rozgrzeszyć nieprawości politycznych sprzymierzeńców i gromić nieprawości swoich wrogów." \nStąd też dwuznaczność określeń takich jak "literatura antykomunistyczna", czy "pisarz antykomunistyczny". Zauważał to Mackiewicz, który przytaczał w Zwycięstwie prowokacji taki oto, znamienny przykład:\n"Warszawska wystąpiła z Hłaski, że się włączył do antykomunistycznej literatury. I na to ów laureat najnowszej europejskiej mody, odpowiada z Paryża oburzeniem: - I nie ma nikogo, kto by się tym oburzeniem zgorszył. A czy mogą sobie państwo wyobrazić jakby to zareagowano, gdyby ktoś pomówiony o , odkrzyknąłby publicznie: \nAntykomunizm w literaturze czy też literaturę antykomunistyczną utożsamiano bowiem z tą literaturą, która w sposób bezpośredni, publicystyczny krytykuje komunizm. Ale przecież jest to wyjście najłatwiejsze - i dla pisarza, ale też dla badacza tej problematyki. Bo - zwłaszcza - literatura może deklarować swój antykomunizm w sposób pośredni, posługując się sobie tylko właściwymi środkami. Dlatego też manifestacje antykomunizmu mogą mieć charakter dużo bardziej subtelny, ale też przez to trudniejszy do wykrycia i uzasadnienia, jak np. odwoływanie się przez pisarza do określonej tradycji literackiej czy historycznej (np. barok, romantyzm), wybór określonego stylu (np. sarmatyzm), odwoływanie się do wartości sprzecznych z ideologią komunistyczną (oczywiście katolicyzm, ale też np. anarchizm czy egzystencjalizm).\nStarając się wyznaczyć pewien w miarę wyraziście zakreślony obszar XX-wiecznej antykomunistycznej literatury polskiej możemy interesować się:\na) dokonaniami pisarzy znanych ze swych antykomunistycznych poglądów, postaw i wypowiedzi (Józef Mackiewicz, czy związani z "Tygodnikiem Warszawskim" tacy pisarze jak Jerzy Braun, czy Tadeusz Kudliński).\nb) dzieła literackie, które w sposób bezpośredni manifestowały wrogość wobec teorii i praktyki komunizmu i których owa manifestacja stanowiła zasadniczy wątek - literatura antykomunistyczna w potocznym rozumieniu (np. znowu Józef Mackiewicz, powieści Sergiusza Piaseckiego).\nc) dzieła literackie, dokonujące krytycznej obserwacji życia w komunizmie (proza obozowa, np. Beaty Obertyńskiej, Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, ale też "mały realizm" Marka Hłaski, Marka Nowakowskiego, Stefana Kisielewskiego- Tomasza Stalińskiego, Kazimierza Orłosia).\nd) dzieła literackie, które manifestowały odmienne, sprzeczne systemy wartości sprzeczne z tymi, które charakterystyczne dla komunizmu (literatura katolicka, np. poezja ks. Jana Twardowskiego czy proza Malewskiej, ale też "anarchizm" M. Białoszewskiego)\ne) wreszcie dzieła literackie, które nie opisując wprost komunizmu, były postrzegane / czytane / interpretowane / wreszcie wykorzystywane jako antykomunistyczne. Tutaj wymienilibyśmy parabole w rodzaju Bram raju Andrzjewskiego, Sir Tomasz More odmawia Hanny Malewskiej, liczne wiersze (np. Tren Fortynbrasa albo Przesłanie Pana Cogito Zbigniewa Herberta), ale też opowiadania oświęcimskie komunisty Borowskiego, które (m.in. dzięki książce Andrzeja Wernera Zwyczajna Apokalipsa) są odczytywane jako antykomunistyczne.\nIII. Gdybym miał określić, jak pisarze polscy rozumieli antykomunistyczne powinności oraz konsekwencje antykomunizmu, to, dla pewnego uproszczenia, przywołałbym dwa świadectwa.\nPierwsze to świadectwo Witolda Gombrowicza. Komentując Zniewolony umysł Miłosza Gombrowicz na łamach swego Dziennika wysunął szereg klasycznych, rzekłbym, zarzutów wobec "całego tego odłamu literatury dzisiejszej, żyjącej jednym tylko problemem: komunizmu" i stwierdził:\n"[...] komu pragniecie służyć? Jednostce czy masie? Gdyż komunizm to coś, co podporządkowuje człowieka zbiorowości ludzkiej, z czego wniosek, że najesencjonalniejszym sposobem walki z komunizmem jest wzmocnienie jednostki przeciw masie. A jeśli jest aż nadto zrozumiałe, że polityka, że prasa, że literatura doraźna i obliczona na praktyczny efekt pragną wytworzyć siłę zbiorową zdolną do walki z Sowietami, to jednak zadanie sztuki poważnej jest inne - i ona albo pozostanie na wieki tym czym była od początku świata, to jest głosem jednostki, wyrazicielem człowieka w liczbie pojedynczej, albo zginie. W tym sensie jedna strona Montaigne'a, jeden wiersz Verlaine'a, jedno zdanie Prousta są bardziej niż oskarżający chór, jaki stanowicie." \nA więc im częściej i im intensywniej literatura myśli o jednostce, tym mocniej, wyraźniej myśli w sposób antykomunistyczny. Im radykalniejszy jest ów literacki personalizm, czy indywidualizm, tym radykalniejszy literacki antykomunizm. Ten ostatni jest jakby pośrednią konfrontacją z komunizmem, a może nawet jakby jego ominięciem, czy to poprzez odjęcie mu rangi centralnego doświadczenia w dziejach, czy przez przesunięcie sporu z komunizmem na płaszczyznę egzystencjalną.\nInaczej jest w przypadku stanowiska Józefa Mackiewicza. Podobne Gombrowiczowskiemu w tym, że i ono jest konsekwencją uznania, że komunizm podporządkowuje jednostkę zbiorowości, że jest zamachem na wolność ludzkiej osoby. "Gwałt fizyczny i masowe zbrodnie nie stanowią jakościowo charakterystycznej cechy ustroju komunistycznego. Hitleryzm potrafił w licznych wypadkach przelicytować te zbrodnie pospolite. Najcharakterystyczniejszą cechą systemu komunistycznego jest natomiast totalna niewola ludzkiego ducha, zniewolenie ludzkiej myśli, ludzkiego intelektu.[..] Komunizm jest totalną antytezą wolności."  , to cytat z Drogi do nikąd.\nAle dla Mackiewicza, inaczej niż dla Gombrowicza, ów komunistyczny zamach na ludzką wolność jest czymś niespotykanym w dziejach, jest z tego powodu centralnym wydarzeniem w duchowych perypetiach człowieka i zarazem zasadniczym dlań zagrożeniem. I Gombrowicz i Mackiewicz - powtórzmy - wychodzą z tego samego równania: komunizm to zamach na wolność jednostki, antykomunizm - w konsekwencji - to to, co owej wolności broni. Ale inne są wnioski. Gombrowicz omija albo włącza dramat jednostki w komunizmie w dramat jednostki w świecie. Zniewolenie w komunizmie jest "tylko" przejawem międzyludzkiego zniewalania. Mackiewicza tego rodzaju wyminięcie nie interesowało. Jak należy postępować z komunizmem? "Strzelać", odpowiada jeden z bohaterów powieści Mackiewcza. W przypadku pisarza owo "strzelać" oznaczać mogło kilka antykomunistycznych strategii:\na) strategię żołnierza, wdającego się w bezpośrednią polemikę z praktyką i teorią komunistycznej polityki.\nb) strategię badacza, próbującego rozpoznawać za pomocą literatury, czym jest komunizm, jaka jest jego natura, pochodzenie etc.\nb) strategię świadka, zaświadczającego swym dziełem tragiczny los ofiar komunizmu.\nc) strategię strażnika, broniącego pamięci, tradycji, języka, religii, kultury, wyobraźni, słowem najbardziej zagrożonego przez komunizm ducha.\nRzecz jasna owe strategie mogły się nakładać w przypadku twórczości określonego pisarza, mogły przejawiać się tylko niektóre z nich i tylko w określonych dziełach czy określonym czasie.\nIV. Rok 1939 jest w przypadku naszych poszukiwań oczywiście do pewnego stopnia datą umowną, w tym przynajmniej znaczeniu, że nieporozumieniem byłoby stwierdzenie, że to dopiero sowiecka okupacji Polski otworzyła polskim pisarzom oczy na to, czym jest komunizm. Kluczowym doświadczeniem były z tego punktu widzenia wydarzenia lat 1917-1920, które stały się inspiracją dal tak ważnych dzieł literackich książki jak Przedwiośnie oraz Na probostwie w Wyszkowie Stefana Żeromskiego, Pożoga Zofii Kossak-Szczuckiej, Burza od Wschodu Marii Dunin-Kozickiej, Koń na wzgórzu Eugeniusza Małaczewskiego, Pątnik Karapeta oraz Przez płonący Wschód Ferdynanda Goetla, Noc i świt Jóżefa Weyssenhoffa, Bunt Władysława Reymonta, Duchy w mieście Tadeusza Rittnera. We wspomnianych utworach znajdziemy przedstawione przy tym z dużą siłą wyrazu i sugestywnością tak ważne dla tradycji antykomunistycznej rozpoznanie, a właściwie serię rozpoznań tego, czym jest komunizm. Przede wszystkim wspólne dla wszystkich chyba polskich pisarzy było widzenie komunizmu jako ponurego więzienia, czego najbardziej może wstrząsającym przykładem było opowiadanie "Tam, gdzie ostatnia świeci szubienica" Eugeniusza Małaczewskiego, w którym przedstawione zostały ostatnie chwile młodziutkich polskich żołnierzy, braci Zwadów, oczekujących na egzekucję gdzieś w podrzędnym więzieniu Czeki.\nMałaczewski i inni polscy pisarze dostrzegli także w komunizmie gigantyczną rzeźnię (Żeromski) oraz destrukcyjny, antycywilizacyjny żywioł bezmyślnie, chamsko tratujący dorobek polskiej i zachodniej kultury (Kossak- Szczucka, Reymont). Dla literatury polskiej po 1939 roku szczególnie istotne okazało się jednak rozpoznanie Stanisłąwa Ignacego Witkiewicza, który w Pożegnaniu jesieni, Szewcach, zwłaszcza w Nienasyceniu dał niezwykle sugestywny obraz komunizmu jako potwornego mrowiska, metafizycznej pustyni, zamieszkałej przez "zniwelowaną" duchowo ludzkość. Duchową pustkę współczesności są w stanie zapelnić jedynie, słynne potem z książek Miłosza i Tyrmanda, pigułki Murti Binga, namiastki, jak ideologia komunistyczna, religii.\nRok 1939 wnosił jednak w sposób oczywisty nową perspektywę postrzegania komunizmu, co nie od razu podkreślili polscy pisarze. "Zwróć uwagę - mówi Tadeusz, bohater Drogi do nikąd Mackiewicza - że przeżywamy teraz największe doświadczenie dziejowe. Dotychczas tysiące ludzi zastanawiało się nad fenomenem bolszewickim, patrząc nań bądź to z okien turystycznego wagonu, bądź z łagrów i katorg. Znaliśmy zarówno straszną nędzę tamtego życia, jak jego tak zwane osiągnięcia: fabryki, stachanowszczyzny, znaliśmy wykresy, statystyki, doktryny, teorię i praktykę w granicach Związku radzieckiego. jedne rzeczy nie znaliśmy dotychczas, jedna tylko dziedzina leżała nie w zasięgu naszego doświadczenia, a jedynie w kręgu luźnych hipotez i przypuszczeń, właśnie najważniejsza dla całego niesowieckiego świata, ta: Oto było pytanie, na które nikt przed rokiem 1939 nie mógł dać odpowiedzi. I oto dziś na pytanie to odpowiedzieć możemy my. Spójrz, co się dzieje wokół! Wszystko się rozkłada, rozpada, cale narody przeistaczają się w miąższ, w gówno!". \nTo nowe, bezpośrednie, niejako "domowe" (z czym związane doświadczenie "hańby domowej") przeżycie komunizmu było chyba jednym z powodów, że rzadziej polscy pisarze po 1945 odrzucali tę ideologię wskazując na jej "obcy", rosyjski czy azjatycki rodowód. Ten wątek podejmowali m.in. Andrzej Bobkowski i Sergiusz Piasecki. Na zupełnym marginesie znalazło się to widzenie komunizmu, które go odrzucało wskazując na jego żydowski rodowód. W II RP tak o komunizmie pisali m.in. Małaczewski, Jędrzej Giertych (Zamach), Weyssenhoff, ale i echa takiego myślenia odnajdziemy u Żeromskiego czy Witkacego. Po roku 1939 wątek ten odnajdziemy jedynie w związanym z propagandą niemiecką "piśmiennictwie Generalnej Guberni", np. w powieści Olgierda Dembińskiego, Burza nad lasem... z roku 1942  .\nGdyby wczytać się w dzieła pisarzy polskich poświęcone komunizmowi powstałe po roku 1939, to myślę, że większość z nich obracała się wokół wspomnianej już wizji komunizmu jako więzienia, ale też silniej chyba akcentowano w ostatnim półwieczu, że owo więzienie jest tyleż więzieniem ciała, co - przede wszystkim - ducha. Z jednej więc strony mieliśmy ważny nurt dokumentujący cierpienia Polaków w sowieckich więzieniach, obozach koncentracyjnych, czy miejscach zesłania, które to relacje siłą rzeczy miały charakter świadectwa wymierzonego w komunizm, ależ też w swoich najświetniejszych dokonaniach stawały się oskarżycielską analizą systemu komunistycznego (książki Obertyńskiej, Krakowieckiego, Grubińskiego, Czapskiego, Herlinga-Grudzińskiego). Także z tych relacji komunizm ukazywał się jako przede wszystkim śmiertelny wróg jednostki. "Jeżeli czuję nienawiść do tego ustroju, to nie z powodu żadnych uczuć klasowych, ale po prostu dlatego, że czuję nienawiść do wszystkiego, co stara się zabić osobę, mnie jako takiego, jako jedyny egzemplarz i śmierdzi z daleka termitem i kolektywem, ciemnotą i chamstwem ."  , pisał Bobkowski, i za tym podpisaliby się inni polscy pisarze-antykomuniści. Szczególnie istotne dla tego rodzaju analiz i oskarżeń komunizmu były dzieła Mackiewicza, Bobkowskiego (Szkice piórkiem), Tyrmanda (Dziennik 1954), czy - zwłaszcza - Traktat moralny oraz Zniewolony umysł Miłosza. Ten ostatni utwór także dlatego, że stał się obiektem burzliwych i trwających po dziś dzień sporów wśród innych krytyków komunizmu (głosy Piaseckiego, Bobkowskiego, Herlinga-Grudzińskiego).\nPo 1939 roku literatura polska spostrzegała też jak immanentnie zła jest natura komunizmu. Najbardziej może charakterystyczne było tu stanowisko Aleksandra Wata, który stwierdzał, iż demonizm komunizm jest demonizmem tout court, jest dziełem Diabła, że - jak pisał w Moim wieku - "[...] w dwudziestym wieku wcieleniem zła w historię , diabła w historię jest właśnie bolszewizm."\nInne ważne dla antykomunistów rozpoznanie dokonane przez literaturę polską dotyczyło kłamstwa jako fundamentu ideologii komunistycznej. O komunizmie jako nowej wieży Babel, jako więzieniu języka, pisał, znowu jako pierwszy, Mackiewicz w Drodze do nikąd, gdzie czytamy, że "Słowa mają tu [tj. w komunizmie] znaczenie odwrotne albo nie mają żadnego. Odbierz ludziom pierwotny sens słów, a otrzymasz właśnie ten stopień paraliżu psychicznego, którego dziś jesteśmy świadkami. To jest w swej prostocie tak genialne, jak to zrobił Pan Bóg, gdy chciał sparaliżować akcję zbuntowanych ludzi, budujących wieżę Babel: pomieszał im języki." \nDemaskację komunistycznego zniewolenia języka podejmowali też inni polscy pisarze: Aleksander Wat (Klucz i hak), Sergiusz Piasecki (7 pigułek Lucyfera), Kazimierz Wierzyński (Czarny polonez) i poeci Nowej Fali (przede wszystkim Stanisław Barańczak).\nI jeszcze dwa krytyczne obrazy komunizmu były istotne w powojennej literaturze polskiej: jeden z nich ukazywał komunizm jako tragikomiczny dom obłąkanych (proza Kisielewskiego, Mała apokalipsa Konwickiego, Obłęd Krzysztonia, ale też - w tonacji buffo - niektóre np. utwory Mrożka); drugi skupiał się na brzydocie komunizmu, który był postrzegany z tej, estetycznej, perspektywy, jako domena już nie gwałtu, kłamstwa, czy głupoty, ale brzydoty, a więc jako odrażający "mokry dół", "miazga" czy - excusez le mot -"gówno" (Miazga Jerzego Andrzejewski, słynna Potęga smaku Zbigniewa Herberta).\nV. Powyższy, siłą rzeczy pobieżny przegląd, zdaje się pokazywać, że myśl antykomunistyczna była przede wszystkim domeną literatury emigracyjnej, co było do pewnego stopnia oczywiście wynikiem tego, że jakikolwiek otwarte manifestacje antykomunizmu w literaturze krajowej były przez wiele lat nie do pomyślenia, i że w związku z tym przejawiać się one musiały w formie zamaskowanej, parabolicznej, a tym samym trudnej dzisiaj często do rekonstrukcji, a czasem nolens volens narażonej na rozmaite kompromisy. Opozycja "antykomunizmu otwartego" i "antykomunizmu w masce" nie była chyba jednak wyłącznie konsekwencją działania pisarzy w odmiennej sytuacji literacko-politycznej, ale też odmiennych - jak się zdaje - literackich właśnie konsekwencji myślenia o komunizmie i - zwłaszcza sposobach sprzeciwu wobec niego.\nZ jednej bowiem strony literatura antykomunistyczna dążyła w stronę specyficznej odmiany realizmu. Ów realizm był oczywiście konsekwencją utożsamienia komunizmu z kłamstwem i dalej Mackiewiczowskiego stwierdzenia, iż "jedynie prawda jest ciekawa". Stąd bardzo często już nie realistyczny nawet, ale paradokumentalny charakter tej literatury, wierność autentyzmowi, pogranicze literatury sensu stricto i literatury faktu, wreszcie popularność takich gatunków jak esej, dziennik, wspomnienie czy rozmowa.\nAle też częsty był w zwrot w stronę literatury antyrealistycznej, parabolicznej, ale zwłaszcza posługującej się rozmaitego rodzaju wyolbrzymieniem, bądź to satyrycznym (Zapiski oficera Armii Czerwonej Sergiusza Piaseckiego), bądź groteskowym, bądź pamfletowym (Zniewolony umysł Miłosza). Najlepiej takie postępowanie artystyczne wyjaśnił chyba Lepold Tyrmand we wstępie do Cywilizacji komunizmu: "Ta książka - pisał - nie ma pretensji naukowych, ani publicystycznych ani dziennikarskich. ma pretensje literackie. Mimo to nie jest ani beletrystyką ani literackim esejem. Jest ona pamfletem na komunizm, zamierzonym przejaskrawieniem istniejącej rzeczywistości. uważam komunizm za najgorszą plagę, jaka spotkała ludzkość i żywię głęboką nadzieję, że książka ta odzwierciedla moje uczucia w odpowiednim stopniu. Czy znaczy to, że pamflet wykrzywia prawdę? Ani trochę. Komunizm jest zjawiskiem wobec którego obiektywizm, jako metoda wyjaśniająca, jest śmieszny w swej nieporadności. uważam, że pamflet jest jedyną - przynajmniej na razie - metodą prawidłowego wyjaśniania komunizmu." I dalej: "Czytając tę książkę wielu powie, że przerysowuję, zniekształcam, popadam w groteskę i operuję efektem surrealistyczny. Chyba tak. Ale do tłumaczenia komunizmu realizm jest tak przydatny jak rower do lotu na księżyc." \nVI. Czy rok 1989 oznacza wygaśnięcie nurtu antykomunistycznego w literaturze polskiej? Lata 80. były przecież okresem jego renesansu (ABC Krzysztofa Czabańskiego, Dżuma w Neapolu Gustawa Herlinga-Grudzińskiego; Trzecie klamstwo, Pustynia Gobi, Przechowalnia Kazimierza Orłosia, Raport o stanie wojennym oraz Notatki z codzienności Marka Nowakowskiego czy wreszcie znakomite Rozmowy polskie latem 1983 roku Jarosława Marka Rymkiewicza), ale też gwałtownych sporów o jego wartość. Po 1989 roku dominowały surowe oceny dorobku "literackiego antykomunizmu", czego przykładem uwagi Przemysława Czaplińskiego i Piotra Śliwińskiego, którzy nie zawahali się przed obdarzeniem go dosadnym epitetem realizmu antysocjalistycznego  . Jak bardzo klimat duchowy po 1989 roku nie sprzyjał antykomunizmowi w literaturze świadczyły też krytyczne, często bardzo histeryczne i brutalne omówienia prac historyczno-literackich i eseistycznych Jacka Trznadla czy Wiesława Pawła Szymańskiego. Wreszcie sam - nostalgiczny, baśniowy, magiczny - sposób ukazywania komunizmu przez wielu pisarzy urodzonych po 1939 roku (m.in. Jerzy Pilch, Andrzej Stasiuk) zdają się skłaniać do stwierdzania, że antykomunistyczne doświadczenie literatury polskiej z lat 1939-1989 nie stało się żywą tradycją literatury III RP. Czemu z kolei przeczyłoby pojawienie się szeregu ważnych dzieł literackich, takich jak Na stracenie Janusza Krasińskiego czy Madame Antoniego Libery.\n Słownik języka polskiego, PWN, Warszawa 1998; Encyklopedia białych plam, PWE, Radom 2000.\n Słownik polityczny, pod red. W. Wasiutyńskiego, Wydawnictwo MŁODA POLSKA 1980, s. 11-12.\n "ARCANA" 2000, nr 35\n Leopold Tyrmand, Cywilizacja komunizmu, Polska Fundacja Kulturalna, Londyn 1992, s. 12.\n Ryszard Legutko, Co nam zostało z antykomunizmu [w:] tegoż, Etyka absolutna i społeczeństwo otwarte, ARCANA, Kraków 1994, s. 14-15.\n Józef Mackiewicz, Zwycięstwo prowokacji, b.w., Kraków 1984, s. 22.\n W. Gombrowicz Dziennik 1953-1956, WL, Kraków, s. 31.\n Józef Mackiewicz, Zwycięstwo prowokacji, b.w., Kraków 1984, s. 18, 190.\n Józef Mackiewicz, Droga donikąd, Orbis. Księgarnia Polska, Londyn 1953, s. 117.\n Szerzej na temat tej powieści zob. K. Woźniakowski, W kręgu jawnego piśmiennictwa literackiego Genralnego Gubernatorstwa (1939-1945), Wyd. Naukowe WSP. Kraków 1997.\n Andrzej Bobkowski, Szkice piórkiem, Kontra, Londyn 1985, s. 235.\n Józef Mackiewicz, Droga donikąd, Orbis. Księgarnia Polska, Londyn 1953, s. 109.\n Leopold Tyrmand, Cywilizacja komunizmu, Polska Fundacja Kulturalna, Londyn 1992, s. 9-10.\n P. Czapliński, P. Śliwiński, Literatura polska 11976-1998. Przewodnik po prozie i poezji, WL, Kraków 1999, s. 134-136.\nStrona wygenerowana w czasie 0,075097 sekund(y)


Oficjalna Strona Gimnazjum nr 5 w Zespole Szkół nr 3 w Stalowej Woli\nOdwiedziło nas: 1018625\nLaureaci i finaliści konkursów przedmiotowych organizowanych przez Podkarpackiego Kuratora Oświaty w roku szkolnym 2017/2018\nWielki sukces uczniów Gimnazjum nr 5\nPowiększ obraz: Konkurs językowy - POLIGLOTA\nKonkurs językowy - POLIGLOTA\nW czwartek, 28 marca 2019 roku, odbył się w Publicznej Szkole Podstawowej z Oddziałami Mistrzostwa Sportowego nr 2 w Stalowej Woli V Powiatowy Konkurs Języka Angielskiego i Niemieckiego „Poliglota”.Uczennica klasy III C G Patrycja Woźniak uzyskała II miejsce w tym konkursie. Serdeczne gratulacje!\nwięcej o: Konkurs językowy - POLIGLOTA\nPowiększ obraz: Sukces uczennicy naszej szkoły\nZ okazji Dnia Samorządu Terytorialnego 2019 Podkarpackie Stowarzyszenie Samorządów Terytorialnych ufundowało nagrody dla najzdolniejszej młodzieży województwa podkarpackiego. Wśród 25 wybitnie uzdolnionych uczniów znalazła się uczennica klasy III gimnazjum – Natalia Popek.\nwięcej o: Sukces uczennicy naszej szkoły\nPowiększ obraz: Zielona Szkoła\nUczniowie klas IIIb, IIIc i IIIe gimnazjum odpoczywają na Zielonej Szkole pod opieką pani Agnieszki Chyły, Jurka Gancarczyka i Piotra Brzezińskiego w Małym Cichym. Już pierwszy dzień przyniósł atrakcje – zwiedzanie najstarszej kopalni soli w Bochni oraz Muzeum Motyli Arthropoda. Atrakcyjne wycieczki do Tatrzańskiego Parku Narodowego przyniosły ogromną radość w obcowaniu z przyrodą podczas lekcji w terenie.\nwięcej o: LAUREACI I FINALIŚCI\nPowiększ obraz: Rozstrzygnięcie IV Konkursu Plastycznego "Lalka"\nRozstrzygnięcie IV Konkursu Plastycznego "Lalka"\nDnia 15 maja 2019 r. komisja Konkursowa z GOKiB w Gromadce rozstrzygnęła i wybrała laureatów Konkursu Plastycznego pt: ,,Lalka".\nPraca „Prząśniczka" autorstwa uczennicy naszej szkoły Małgorzaty Sobkiewicz zajęła I miejsce w kategorii wiekowej VII, VIII.\nwięcej o: Rozstrzygnięcie IV Konkursu Plastycznego "Lalka"\nPowiększ obraz: Konkurs Poezji Religijnej „Moje drogi do Boga”\nKonkurs Poezji Religijnej „Moje drogi do Boga”\nW niedzielę 28. kwietnia 2019 r. odbyło się uroczyste rozstrzygnięcie Konkursu Poezji Religijnej, który już po raz trzeci zorganizowała Parafia pw. Trójcy Przenajświętszej w Stalowej Woli.\n„Poruszane przez młodych autorów tematy, to m.in.: poczucie wiary, ufność w dobre intencje i dobrą wolę Boga, wdzięczność, osobiste przeżycia, ale również rozterki i analiza człowieczego losu przez pryzmat ludzkich słabości”.\n(fragment wstępu „Almanachu pokonkursowego” Elżbiety Ferlejko)\nwięcej o: Konkurs Poezji Religijnej „Moje drogi do Boga”\nPowiększ obraz: VIII Podkarpackim Konkursie Twórczości Literackiej „Gdy słowa dojrzewają”\nVIII Podkarpackim Konkursie Twórczości Literackiej „Gdy słowa dojrzewają”\nNasi uczniowie biorą aktywny udział w konkursach literackich m.in w VIII Podkarpackim Konkursie Twórczości Literackiej „Gdy słowa dojrzewają”. W tegorocznej edycji konkursu 23 maja 2019 w Jeżowem uczennice klasy IIIB gimnazjum pod opieką p.Zofii Wlazło zajęły:\nI miejsce w kategorii proza i w kategorii poezji - Małgorzta Sobkiewicz;\nIII miejsce w kategorii poezja - Izabela Chyła.\nwięcej o: VIII Podkarpackim Konkursie Twórczości Literackiej „Gdy słowa dojrzewają”\nPowiększ obraz: Deutsche Erfinder – Wissenschaftswettbewerb\nDeutsche Erfinder – Wissenschaftswettbewerb\nW dniu 7 maja 2019 r. odbyły się w klasie językowej III c gimnazjum, w ramach innowacji pedagogicznej „Młodzi poligloci”, warsztaty z języka niemieckiego, które przygotowała i przeprowadziła p. Adrianna Dubicka, studentka Instytutu Studiów Podyplomowych Wyższej Szkoły Nauk Pedagogicznych w Sandomierzu.\nwięcej o: Deutsche Erfinder – Wissenschaftswettbewerb\nINSTRUKCJA dla uczniów – Nabór Optivum\n5 KROKÓW DO SZKOŁY PONADPODSTAWOWEJ/PONADGIMNAZJALNEJ\nwięcej o: INSTRUKCJA dla uczniów – Nabór Optivum\nKwalifikacja uczniów PSP nr 12 im. Jana Pawła II do XXV sesji Sejmu Dzieci i Młodzieży 2019\nW dniu 30 kwietnia 2019r. ogłoszono wyniki rekrutacji do Sejmu Dzieci i Młodzieży. Temat przewodni projektu konkursowego to: „Posłowie Sejmu II RP. Ich losy i działalność w okresie II wojny światowej i okupacji”.\nwięcej o: Kwalifikacja uczniów PSP nr 12 im. Jana Pawła II do XXV sesji Sejmu Dzieci i Młodzieży 2019


Przedłużamy nabór na Maróz 2018! - Fundacja Wspomagania Wsi\nPrzedłużamy nabór na Maróz 2018!\nJędrek Godlewski, 19 marca 2018 (8:55)\nZakończenie naboru na Spotkanie Organizacji w Marózie zostało przesunięte na wtorek 20 marca 2018 na godz. 23.59. Termin wysyłki podpisanych potwierdzeń bez zmian.\nTegoroczna edycja odbywa się pod hasłem „Akademia Skutecznego Działania”.\nW trakcie Spotkania na zajęciach i warsztatach będzie można dowiedzieć się, jak wpływać na lokalną politykę społeczną, jak budować wizerunek organizacji, jak wzmacniać tożsamość społeczności w oparciu o pamięć i historię oraz jak podejmować decyzje w sytuacji konfliktu interesów. Uczestnicy poznają rozmaite narzędzia i umiejętności (technologiczne, prawne, komunikacyjne) przydatne w rozwiązaniu konkretnych problemów.\nSporo miejsca poświęcone zostanie także zbliżającym się wyborom do samorządu, a w szczególności roli radnych, wójtów i burmistrzów. Uczestnicy będą mieli okazję dowiedzieć się, o co warto pytać kandydatów i czego można wymagać od tych, którzy zostaną wybrani. Poruszone zostaną kwestie organizacyjne i prawne związane z wyborami.\nSpotkania w Marózie od 2001 r. organizuje Fundacja Wspomagania Wsi oraz Nidzicka Fundacja Rozwoju „NIDA”. Każdego roku uczestniczy w nich od 350 do 500 osób reprezentujących kilkaset organizacji pozarządowych działających na wsiach i w małych miejscowościach, władze samorządowe, rady sołeckie, szkoły i organizacje o zasięgu ogólnopolskim.