Droga na Wschód - Strona 4 - Herbia\nMłodszy Mistrz Gry\n46 autor: Iskariota\nJak tylko elf położył dłonie na blacie stary Dreka wstał z siedzenia i pewien, że oto więzień mu się nadstawia do inspekcji począł zbliżać się do niego lekko przy tym kulejąc. Spojrzenie miał chciwe, wbite w nadstawiony tyłek długoucha, blade usta oblizywał jak na widok pieczonej szyneczki, a dłonie świerzbiły go niby ślepego miłośnika czytania pierwsza księga napisana brajlem. ...i jak to mówią "już był w ogródku, już witał się z gąską", gdy wtem jego uszu dotarł dźwięk, który w podobnych okolicznościach skutecznie niweczy męski entuzjazm na kobiece kształty - płacz. Rzewne łzy Awarena spływały po policzkach wprost na drewniany stół, a ryk rozpaczy niósł się echem tak donośnie, iż z pewnością słyszeli go pozostali więźniowie.\nWartownicy, którzy go przyprowadzili spoglądali po sobie z lekką paniką i bezradnością, Drek jak oparzony zakrył uszy, zacisnął zęby, zaś dwaj pozostali oprawcy spłoszyli się jak przestraszone koty i potykając o własne nogi czmychnęli gdzieś wzdłuż torów, byle dalej od tego jazgotu. Tym samym tragedia notatników rachunkowych okazała się dla goblinów większym utrapieniem niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.\n— Niech ktoś jej zawrze tę mordę, bo nie ręczę za siebie! — na to hasło starego herszta jeden z wartowników pośpieszył do Foighidneacha i zaczął go szturchać pałką, a że reakcji specjalnie żadnej u niego nie widział zamachnął się tak, że prawie stracił równowagę i...\n— NIE! — wydarł się Drek i nagle stanął między nimi jednocześnie zbierając na twarz uderzenie drewnianą pałką. Bonk! Z jego czoła popłynęła ciemno-czerwona struga krwi, zaś począwszy od nosa przez przerwę między ślepiami po sam czubek głowy wiódł teraz różowy, pulsujący ślad. Sędziwy nikczemnik aż zaczął trząść się ze złości. Bez słowa wyrwał pałkę podwładnemu, przytrzymał oburącz i spróbował złamać na kolanie, acz zaraz wyszło na jaw, że takiej krzepy w rękach nie posiadał. Raz, drugi spróbował tego samego, a gdy spostrzegł, że nie złamie w ten sposób owego narzędzia jeszcze bardziej poirytowany cisnął nim w najbliższą ścianę, toteż laga zaraz upadła i smutno potoczyła się po ziemi.\n— Niech to zaraza! Ile razy mam wam powtarzać, kurwie bękarty?! Nie niszczcie towaru! — wydzierał się poirytowany — Nikt nie zapłaci za kalekiego elfa!\nW końcu machnął ręką na młodego, a ten czmychnął skulony po swoją pałkę i obśmiany przez innego rówieśnika wrócił na dawną pozycję. Stary w tym czasie przetarł twarz rękawem koszuli i zniecierpliwiony burknął:\n— Przynieście jej węgiel i parę czystych szmat, niech ma jakieś zajęcie. — a po chwili dodał bardziej sam do siebie — Nie będzie mi byle niewolnica po kajetach kreśliła. — jak powiedział tak się stało. Wkrótce Awaren miał już dla siebie materiały do pisania i księgi do wglądu, a stary herszt, wracając w tym czasie do tego, na czym mu przerwano... sięgnął po centymetr i zaczął dokładnie mierzyć elfa. Obwód bioder, długość nóg, ilość palców... trochę to trwało, bo po każdej przymiarce mężczyzna zmuszony był biec do stołu, aby utrwalić otrzymany wynik. W pewnym momencie, gdy musiał dokładniej obejrzeć tę piękną twarz nakazał więźniowi usiąść, gdyż różnice w ich wzroście zdecydowanie całemu procesowi nie sprzyjały. Zerkając ukradkiem do poprawek, jakie długouchy sporządzał węglem przywódca coraz śmielej odrywał się od "wyceny" by więcej uwagi poświęcać sprawdzaniu rzeczonych zapisków.\n— Inaczej uczył mnie papcio kozy liczyć. — wtrącał swoje trzy grosze, jakkolwiek nie wadząc elfowi w obliczeniach — Ta dwójka wygląda jak moja siódemka, hehe... a nie, czekaj, to chyba moja piątka. Nieważne. Co się szczerzysz?!\nTrudno powiedzieć, czy wiedza, jaka płynęła z owych notatników w czymkolwiek się naszemu protagoniście przysłużyła. Nie znalazł on żadnej podpowiedzi dotyczącej miejsca, w którym mogli się znajdować, żadnej informacji odnośnie tego, w jaki sposób nikczemna banda zniewoliła czarnego orka, żadnych znajomych nazwisk, ani nawet pojedynczej wzmianki o tym skąd brali prowiant. Jedyne co udało mu się potwierdzić to, że gobliny przy każdej niemal transakcji są robione w konia, zaś wymiana za beczkę taniego kleju, czy kiść bananów w ich mniemaniu była zupełnie uczciwą za choćby i najlepszego niewolnika. W pewnym sensie Awaren widział w tym wszystkim podupadający biznes, dla którego jedynym zbawieniem mógł okazać się szereg reform. Niestety gobliny nie były znane z pracowitości, ani przystępnego charakteru.\n— No, no... któż by podejrzewał, że trafi nam się jajogłowa. — Drek siedział teraz po przeciwległej stronie stołu podpierając brodę ręką i przyglądając się obliczeniom elfa — Słuchaj no piękna, ubijmy interes. Dostaniesz dwukrotnie większy przydział zupy i osobną celę, a w zamian będziesz mi pomagała w prowadzeniu ksiąg, co? Może pożyjesz trochę dłużej w takich warunkach, hehehe... — zaśmiał się nikczemnie.\n27 mar 2021, 17:46\n47 autor: Lead\nWydostanie się z goblińskiej niewoli, było priorytetem, z kolei powrót do Karlgardu jedyną opcją, jaką brał pod uwagę. Na osiągnięcie żadnego z dwojga nie mógł jednak liczyć bez pomocy dodatkowych rąk. Był na to zbyt słaby. Zbyt tchórzliwy. Pozostawienie za sobą drogocennego kostura oczywiście również nie wchodziło w grę. Czy dało się to osiągnąć w najmniej wymagający ryzykowaniem utraty głowy sposób? Zdaniem Awarena, zawsze jakiś istniał.\nIm dłużej przebywał w towarzystwie goblińskich handlarzy niewolnikami, tym więcej możliwości dostrzegał. Nie było wśród nich nikogo lotnego czy na pierwszy rzut oka wyraźnie silniejszego od reszty, a sam herszt tej bandy zdawał się trzymać władzę jedynie z pomocą potęgi swojej chciwości oraz pragnienia wzbogacenia się. Co przy zestawieniu z jego beznadziejnymi umiejętnościami rachowania wydawałoby się śmieszne, gdyby nie było zwyczajnie przykre. Prawie tak przykre, jak wyniki widniejące w księdze rachunkowej oraz mnogość towarzyszących im błędów ortograficznych, od których to widoku serce aż mu kruszało.\nChoć spodziewał się zaskoczenia, nie sądził, że jego zachowanie spowoduje aż takie zamieszanie, a tym bardziej że obejdzie się ono bez manta. Gdyby nie był słabowitym i strachliwym sobą, zapewne wykorzystałby sytuację, by dorwać się do skrzyni z dobytkiem. Zamiast tego jednak, przyklejony klatką piersiową do stołu, wielkimi oczami obserwował znad własnego ramienia, jak Drek osłania jego mizerną sylwetkę własną, wcale niewiele lepszą. Tak, tak! Proszę, nie pozwól mnie bić! Jestem za ładny, żeby tak brzydko umierać!\nPostanawiając mimo wszystko nie wyprowadzać nikogo z błędu co do prawdy o jego płci, Awarenowi aż podniosły się wyżej jego długie uszy, gdy usłyszał, że naprawdę dostarczą mu stosownych materiałów. Co prawda miały być to jedynie węgiel i szmaty, ale wciąż dawały mu dostatecznie dobre pole do popisu! Kto powiedział, że nie docenią go za coś więcej, niż tylko urodę?\nWycierając więc ponownie łzy z twarzy i przestając wreszcie pokładać się w tragedii na blacie, elf wyprostował się i uśmiechnął do Dreka w przypływie nowej energii. Jak często nie narzekałby na nadmiar roboty, w gruncie rzeczy lubił być zapracowany. Bycie potrzebnym, dawało mu poczucie bezpieczeństwa oraz pewnej stabilizacji w życiu, które przez zbyt długi czas przebiegało bardzo chaotycznie. Co mogło być zresztą lepsze niż możliwość oglądania drzew słaniających się pod ciężarem owoców jego ciężkiej pracy?\nMając wszystko, czego potrzebował, elf przysunął sobie najbliższą księgę i zaczął szybko wprowadzać poprawki. Wreszcie trafił na dobrze znane mu tereny! Wielka tylko szkoda, że węgiel nie dawał mu możliwości dostatecznego popisania się kaligrafią... Skacząca dookoła niego sylwetka podstarzałego goblina była co prawda nieco rozpraszająca, ale Awarenowi również zdarzało się pracować w gorszych warunkach niż te. Tam, gdzie mógł i gdzie zostało mu miejsca, dodawał od czasu do czasu własne uwagi na temat wahań rynkowych wśród danych towarów.\n- Huh? O-Oh! Przepraszam! Nie szczerzę się! Nie szczerzę wręcz wcale! To tylko tiki nerwowe! Nic, czym należy się przejmować, haha...!\nDrogi panie... Z przykrością muszę stwierdzić, że pana papcio znał się na liczbach w takiej samej mierze, w jakiej mamuty pustynne znają się na tańcu i śpiewie.\nWczytując się w księgi oraz zapiskami, spodziewał się prawdę powiedziawszy wyłapać nieco więcej przydatnych informacji. Ponieważ jednak niestety trafił w ręce porywaczy absolutnie niemających pojęcia o fachu, za który się brali, nie prowadzili oni nawet transakcji rzadkimi towarami, które mogłyby mu podsunąć pojęcie o regionie, w jakim przebywali.\nPochylony dotąd nad odświeżanymi notatkami, na dźwięk propozycji mag gwałtownie poderwał głowę, wywalając na goblina swoje, i bez tego duże oczy. Wizja podwójnej porcji wcześniej spróbowanej beri, nie była zbyt zachęcająca i coś przewracało mu się w żołądku na samą myśl. Co innego natomiast obietnica osobnej celi, gdzie nikt niepowołany nie położyłby na nim rąk.\n- naprawdę? Tylko za pomoc przy księgach? W kuchni też mógłb-... mogłabym co nieco zaradzić w takim razie! - zaoferował grzecznie, czując się diabelnie dziwnie, zmuszony do używania formy żeńskiej. Miał tylko nadzieję, że po wszystkim tak już mu nie zostanie. - Panie... Drek? - zagadnął zaraz ponownie, spuszczając oczy na kawałek węgla, jaki wciąż pozostał mu do użytku i starając się nie zerkać nerwowo w stronę przyciągającego znowu jego uwagę kostura. Nie mógł na razie żądać zbyt wiele. Ani prosić o zbyt wiele. Ani wymagać zbyt wiele. Ale wciąż mógł rzucać kuszącymi sugestiami. - Jednej rzeczy wciąż nie rozumiem. Skoro chcecie ubić na mnie dobrą cenę, czemu nie odsprzedać mnie mojemu dotychczasowemu panu? Mowa przecież o cesarskim patronacie. Nie wydaje się wam, że i tak nie znajdziecie na mnie lepszego kupca...?\nOby Ushbard nigdy nie dowiedział się, że podrzucił za jego plecami podobny pomysł.\n29 mar 2021, 18:12\n48 autor: Iskariota\nSłysząc propozycję elfa Drek już otwierał usta, już unosił palec jakby lada moment miał mu dobitnie uzmysłowić ile to niewolnik ma do gadania w kwestii prowadzenia biznesu. Już zaaferowany zrywał się z krzesła pewnikiem, by rzucić na "dzień dobry" właściwą sytuacji wiązanką, gdy wtem... zastygł. Bez słowa opadł z powrotem na siedzenie, zaraz podparł głowę ręką i ze wzrokiem utkwionym w blat stołu rozmyślał intensywnie.\n— A może by tak wysłać którego... — gadał sam do siebie zdaje się zapominając przy tym, że wciąż nie był sam — ...do wieczora może wróci, hmm... — wyraz jego zamyślonej twarzy właściwie nie zdradzał zbyt wiele. Równie dobrze mógł rozważać sens rzeczonego przedsięwzięcia, co przeliczać (w miarę swoich możliwości) potencjalne zyski. W każdym bądź razie nie zganił elfa, ani nie zbył z miejsca, co mogłoby sugerować, że tamtemu udało się pobudzić goblinią wyobraźnię.\n— A ty co tu jeszcze robisz?! — rzucił naraz herszt jakby go kto zlał wiadrem zimnej wody — Wypierdalaj mi stąd w podskokach pókim dobry! — to powiedziawszy zagwizdał i gestem dłoni przywołał do sobie tych samych strażników, którzy wcześniej przyprowadzili szpiczastoucha ze wspólnej celi.\n— Zabierzcie ją stąd i wsadźcie do zapasówki, a ty... — zbliżył doń twarz, po czym z kwaśną miną rzucił — ...lepiej dobrze się wyśpij, złotko, jutro czeka nas sporo pracy.\nNiedługo później Foighidneach był już prowadzony z powrotem w głąb tegoż samego, słabo oświetlonego korytarza co wcześniej. Na koniec wędrówki jakkolwiek "zaproszono" go do zupełnie innego lokum - znacznie mniejszego, pozbawionego okna, ale zarazem bez niechcianego towarzystwa i o raczej neutralnym zapachu w zestawieniu do poprzedniego smrodu jakiegoś tuzina zapuszczonych, cuchnących niewolników stłoczonych we wspólnym lochu.\n— Słodkich snów! Hehehe! — rzucili ironicznie strażnicy, po czym zatrzasnęli kraty i ze śmiechem na ustach powrócili do swoich.\nAwaren nie wiedział, czy tym, co go obudziło był owy przejmujący niepokój, który nagle nim owładną, czy też liczne szmery docierające jego uszu. Obudził się wprawdzie w tym samym miejscu, w którym zasnął - zimnej, nieprzyjemnej celi, lecz... tym razem coś było zdecydowanie inaczej. Powietrze zdawało się cięższe, a jego współtowarzysze niedoli z poprzedniego mamra teraz chaotycznie gromadzili się i przepychali wokół niewielkiego okienka na zewnątrz, by dostrzec coś po drugiej stronie. Zarówno Zola, Brut, jak i reszta pojmanych z niezwykłym uporem wpatrywali się w jeden punkt, gdzieś za kratami. "Szczęśliwie" dla elfa więzienie, w którym się znalazł miało niezły widok na ten niewielki wycinek sąsiedniej ściany, który w tym przypadku jawił się jakby kluczowym punktem całego poruszenia.\nCo by nie powiedzieć długo nie musiał czekać, by poznać źródło rwetesu. Gdy gdzieś tam za kratami, zza oddalonego horyzontu wyłonił się czarny dysk obleczony płonącą, pomarańczową łuną niemal każdemu przeszło przez myśl, że ten astrologiczny ewenement raczej nie jest zwiastunem ogromnego szczęścia i dobrobytu. Jak się okazuje te obawy nie były bezpodstawne. Dotąd gęste i nieprzyjemne powietrze stało się wręcz żrące, boleśnie palące - także dla naszego bohatera. Kilka osób niespodziewanie padło na ziemie zwijając się z bólu, kilka zwyczajnie zasłabło, garstka zaledwie wciąż miała zdolność, by na niebo spoglądać. A to, co widzieli było dla nich trudne do zrozumienia - słońce i dwa księżyce w jednej linii, schowane jedno za drugim. Niebo osnute mrokiem, bezgwiezdne i ta łuna zgniło-pomarańczowa emanująca z podwójnego zaćmienia. Choćby i dla Foighidneacha był to widok jedyny w swoim rodzaju - zjawisko, które nawet dla takiego znawcy jak on było tak nieprawdopodobne jak to, że spotka uczciwego goblina, czy orka, który stroni od przemocy. Zaprzeczające przewidywaniom nauki, trudne w interpretacji i ocierające się o boską interwencję w porządek świata - takie właśnie były owe wydarzenia. Najbliższe w skali chyba tylko Nocy Spadających Gwiazd, tudzież Przekleństwu Wieży.\nNie musiało minąć wiele czasu jak upiorną konsternację przerwały nagle dźwięki wycia i ujadania. Jeden... dwa, nie... może trzy? Coś się do nich zbliżało, coś dzikiego, ale nie sposób było określić ani czym to mogło być, ani w jakiej liczbie nadchodzi. Z głębi korytarzy niosło się echo powarkiwań, a wraz z nim niósł się rwetes pośród goblinów, które zbudzone w środku nocy sięgały do broni i biły na alarm.\n— Skąd tu się wzię- — zakrzyknął któryś z nich, lecz urwał w połowie słowa, a echo znowu poniosło odgłosy ujadania.\n— Do broni i napierdalać! — krzyknął inny.\nDźwięk wyciąganych ostrzy, zatopionych kłów, skowyt pełen bólu, upadające ciało, gniew i strach niosły się korytarzami lochu, a gdy na moment zapadła cisza i mogło się zdawać, że starcie dobiegło końca naraz z ciemności zaczęło wydobywać się światło. W mgnieniu oka ciemne korytarze zalała fala jasności, zaś chwilę później ogromny huk wypełnił przestrzeń przy okazji wstrząsając przy tym konstrukcją budynku, w którym się znajdowali. Z sufitu sypnął piach, niektóre ściany niebezpiecznie pękły, ale gdy niespodziewany promień światła zaczął przygasać, a huk cichnąć Awaren z radością mógł stwierdzić, że nadal jest cały i względnie zdrowy, a loch jeszcze się jakoś trzyma.\n— Utrzymajcie pozycje! — dało się słyszeć znajomy głos Dreka, teraz zbliżający się coraz bardziej w stronę obu więzień. Jego kroki, szybkie, niespokojne niosły się głośniej i głośniej, gdy wreszcie źródło hałasu stanęło naprzeciw dawnej i obecnej celi elfa, które właściwie dzielił tylko korytarz pomiędzy. Goblin był zziajany i blady jak ściana, w prawej ręce trzymał kurczowo pęk kluczy, lewą za to miał usmoloną w popiele i zdaje się krwawiącą. Małe roztrzęsione oczka łowcy niewolników biegły to po podłodze to w kierunku kluczy, a także obu cel - zdawało się, jakby Drek zastanawiał się, która z dwóch opcji bardziej mu się opłaca, która paka lepsza.\nWtem z daleka rozbrzmiało wycie, na co herszt gorączkowo zabrał się za szukanie właściwego klucza, a gdy go dorwał zwrócił się w stronę lokum Awarena. Spocony jak świnia i rozdygotany trzy razy próbował bezskutecznie trafić w zamek. Koniec końców powiodło mu się, po czym w jednej chwili otworzył wejście, wbiegł do środka, zatrzasną się z długouchym tamże i przyciskając klucze do piersi usiadł pod najbardziej oddaloną ścianą. Jego ciężki oddech oraz drgawki same przez siebie świadczyły o tym, że stary Drek widział coś o wiele groźniejszego od anomalii pogodowej na niebie. Rozdziawione usta powtarzały kółko:\n— Gnolle... zaatakowały nas... moi chłopcy... ogień... gnolle... szaleństwo... — był w szoku, a do tego jego osmalona w sadzy dłoń była opuchnięta i krwawiła.\nCoś się stało z tym światem - zło budzi się z zakamarków i podchodzi coraz bliżej, a wszystko wokół spowił całun strachu.\n02 kwie 2021, 17:18\n49 autor: Lead\nCzyżby jego zagrywka okazała się porażką? Czy może jednak sukcesem? Awaren nie miał bladego pojęcia, ale na wszelki wypadek i tak skulił się odruchowo, ramionami osłaniając głowę. Trwał tak w napięciu jakiś czas, rzecz jasna nadstawiając swoich długich uszu i zastanawiając się, czy gdy sam mamrocze, również brzmi jak dziwak, dopóki nie zmuszono go do podniesienia się i ponownego stanięcia twarzą w twarz z Drekiem.\nUśmiechając się w nerwach tak szeroko, że aż boleśnie, elf ze szczero-nieszczerym zapałem pokiwał w pośpiechu głową.\n- Wyspać się i przygotować! Kocham pracować! Oczywiście! - wypalił jeszcze, po czym dał się wyprowadzić z pomieszczenia z nieco lżejszym sercem. Z jakiegoś powodu wątpił, aby chwilowa praca pod goblinami mogła być cięższa, niż pod orkami. ... Czy naprawdę użył właśnie tego typu doboru słów? Brzmiał niewłaściwie nawet w jego własnej głowie... Ahhh! To nie było teraz ważne! Wciąż musiał znaleźć sposób na odzyskanie swojego drogocennego kostura, zanim ktoś wpadnie na idiotyczny pomysł wykorzystania go w ramach nowej pałki do tłuczenia więźniów, albo gorzej - jako opał!\nZamyślony, prawie nie zauważył, kiedy przekroczył próg zupełnie innej niż poprzednio celi.\n- Mhmm~ - odpowiedział prawie melodyjnym pomrukiem, niewiele robiąc sobie z docinków, za to z ulgą stwierdzając, że w tych warunkach nie będzie zmuszony wypluwać z siebie żołądka przy każdym, nieostrożnie zbyt głębokim oddechu. Aha! A więc jednak sukces! Mały, bo mały, ale wciąż lepszy taki, niż żaden! Wielka szkoda, że nie poprosił jeszcze o kubek wody. Mógłby przynajmniej pozbyć się wciąż zalegającego w nich niesmaku i być może jako tako się odświeżyć.\nPochłonięty ponownie własnymi myślami i okutłany maksymalnie we własne ubrania, Awaren nie wiedział nawet, kiedy dokładnie zapadł w sen.\nBudząc się, elf wyraźnie czuł obecność zimnego potu na skroniach oraz karku, od których to aż wstrząsnął nim głęboki dreszcz. Cokolwiek go obudziło, cokolwiek wzbudziło w nim ten dziwny, irracjonalny niepokój, było dużo silniejsze, niż wizja spóźnienia się ze śniadaniem dla Ushabra - a to już coś!\nRozglądając się w oszołomieniu, rozbudzony nienaturalnie wręcz szybko, Awaren na czworaka zbliżył się do krat celi, skąd lepiej mógł przyjrzeć się podejrzanej ekscytacji pozostałych współwięźniów z boksu naprzeciwko.\nElfi mag z dumą mógł się pochwalić wiedzą na wiele tematów, a jakże! Ściubnąć jej czasami potrafił z najdziwniejszych dziedzin i tematów. Nie było niczym dziwnym, że w swoim szale pożerania ksiąg różnej maści za czasów akademickich, trafił i na te traktujące o astrologii. Znawcą być może jeszcze i nie był, ale znał zarówno podstawy, jak i prawa nią sterujące. Dlatego prawdopodobnie zjawisko, jakie miało miejsce tuż przed jego nosem, a zaraz za niewielkim okienkiem w przeciwległej celi, aż tak nim wstrząsnęło.\nZ oczami oraz ustami szeroko otwartymi, w napięciu oraz niezrozumiałym mu przestrachu obserwował dziwy wyprawiające się na nieboskłonie do momentu, w którym zdał sobie sprawę, że oddychanie zaczyna sprawiać mu problem. Z początku zwyczajnie ciężko było mu go złapać, lecz już chwilę później mag zaczął odnosić wrażenie, jakby oddychał nie tyle powietrzem, co jakimś wyjątkowo ciężkim, zalegającym w powietrzu gazem. Gęstym i... Żrącym?!\n- A-Ah?! - zachłysnąwszy się z piskiem nową porcją powietrza oraz wizją czegoś w nim rozpuszczonego, sprawiło, że momentalnie rzucił się w tył, z dala od krat, łapiąc za gardło, zaciskając oczy i przytykając długi rękaw do ust oraz nosa. W niczym to jednak nie pomogło. Czyżby było za późno? Nie chciał umierać! Nie chciał umierać! Niechciałumierać!!! Ah, ah! Boli, boli, boli, boli! Co to jest?! Co to jest?!?! Trucizna?! Toksyczne opary?\nZalewając się łzami i wijąc z bólu niczym bardzo duża poczwarka, Awaren w myślach zaczął odmawiać wszystkie znane mu modlitwy, również do wszystkich, znanych mu bóstw w gorących prośbach o zmiłowanie. Nigdy nie należał do nadmiernie pobożnych, ale w sytuacjach jak ta, naprawdę nie pogardziłby boską interwencją.\nSekundy mijały, a ni śmierć, ni więcej bólu niż już doświadczał, nie nadeszło z czasem. Oddychanie wciąż było przytłaczające, wciąż paliło i sprawiało, że miał ochotę miotać się po kamiennej posadzce do utraty sił, lecz i te zostały zmuszone do zebrania się w sobie na wszystkie dźwięki, które gwałtownie rozgorzały echem w otoczeniu.\nW dalszym ciągu kuląc się, Awaren wcisnął się maksymalnie w odległy kąt. Serce biło mu jak młotem, lecz nowa obawa obudziła w nim również więcej samozaparcia i woli walki, niż czuł od dłuższego czasu. Przywołując lekki strumień magii, starał się nieskutecznie załagadzać żar w krtani, podczas gdy uszy nadstawione były alarmująco, a oczy dziko latały od prawej do lewej strony krat.\nAtak? Ktoś atakował kryjówkę handlarzy niewolnikami? Czy naprawdę mógł mieć tyle szczęścia? I czy aby na pewno wypadało mówić tutaj o szczęściu? Ani to, co odczuwał, ani to, co wciąż bardzo wyraźnie widział za niewielkim okienkiem, gdy tylko spojrzał w tamtym kierunku, nie wydawało się świadczyć o takowym.\nNie udało mu się powstrzymać od krzyku, gdy grunt oraz ściany zatrzęsły się pod wpływem muszącej mieć miejsce w jednym z korytarzy eksplozji. O bogowie, co tu się tak naprawdę wyprawiało?! Zbierając w sobie resztki brawury, której nie było w nim nigdy zbyt wiele, podczołgał się przy samej ścianie nieco bliżej krat, popychany dźwiękiem nieco bardziej znajomego głosu. Nie mylił się, naprawdę należał do tego paskudnego, podstarzałego goblina. Racja, racja, ty paskudne skąpiradło! Ratuj swoją drogocenną-... Eh?\n- ... - Awaren zamrugał. Raz, drugi, trzeci.\nnaprawdę zamknął się w nim w jednej celi...? Eeeeh?! Zaraz! G-Gnolle? Awaren nigdy żadnego nie widział, ale szkice z bestiariuszy, które z wielką fascynacją zdarzało mu się przeglądać, poddało mu dostatecznie dobry obraz tychże stworzeń. Goblińskie fortyfikacje musiały być w podłym stanie, jeśli tego typu, nisko-inteligentne stworzenia były w stanie wparować tutaj z równą łatwością.\nElf myślał gorączkowo, lecz już nie tak panicznie i rozpaczliwie, jak z początku. Po pierwsze, ponieważ mimo całego dyskomfortu i piekielnego bólu, przez który chciało się wydrapać własne gardło, nic nie wskazywało na to, żeby jego stan miał się jeszcze bardziej pogorszyć. Wciąż też mógł używać magii i nawet bez kostura, miał jej całkiem sporo w zanadrzu. Po drugie, chaos, jaki wyniknął zarówno z ataku, jak i anomalii zaćmienia, nie były mu kompletnie nie na rękę. Zaćmienie... Czyżby to właśnie o to chodziło?\nZerkając nerwowo to przez kraty w stronę korytarza, to znowu na roztrzęsionego goblina, elf zwilżył suche wargi językiem, zanim, wciąż w przykurczonej pozycji, ostrożnie zbliżył się do swojego nowego towarzysza niedoli.\n- S-Sir? - odezwał się tak łagodnie, jak tylko umiał wbrew pieczeniu towarzyszącemu mówieniu. - Tutaj jesteśmy bezpieczni. Choć i to pewnie nie na długo. Zwłaszcza... Pan, panie Drek. Z obrażeniami jak te... - westchnął odrobinę ochryple, acz wciąż będąc w stanie zawrzeć odpowiednią ilość dramaturgii w załamywanym geście rąk. - Gnolle z pewnością wyczują krew - o matulu, miał nadzieję, że nie za szybko! - A nawet jeśli nie, tutejsze lochy są naprawdę paskudne! Okropieństwo! Obawiam się, że jeśli nie one, zakażenie zrobi swoje.\nStarając się dotrzeć do goblina, Awaren przykucnął niespełna metr od niego. Jego wzrok padł na klucze trzymane mocno przy klatce piersiowej zielonkawego humnaoida.\n- Co by pan powiedział na układ, panie Drek? Zupełnie uczciwy, zapewniam! - uśmiechając się przymilnie, Awaren złożył z sobą obie dłonie przed własną klatką piersiową. - Dużo bardziej, niż którykolwiek z tych, jakie miał pan dotychczas okazję zawierać. Mogę to z całą pewnością stwierdzić! Widziałem w końcu wasze księgi rachunkowe. - kiwając samem sobie głową dla dodania animuszu, pozwolił, by lekka, błękitnawa łuna okalała lewą rękę, którą wyciągnął w stronę goblina. Czuł się diabelnie dziwnie i nie do końca komfortowo, ale jednocześnie, wbrew całemu szaleństwu oraz głębokiej obawie - odrobinę podekscytowany? Czy to również jakaś oznaka obłąkania? Miał głęboką nadzieję, że nie. - Pomóżmy sobie wzajemnie? Uleczę pana i pomogę się stąd wydostać. W zamian, chcę informacji. Chcę wiedzieć, gdzie jesteśmy. Chcę znać dokładne położenie oraz to, co się wydarzyło, zanim pan tu przybył. W porządku?\nAwaren nigdy nie stawiał żądań. Jego pracą na co dzień było im sprostać. Co za dziwne uczucie.\n05 kwie 2021, 13:09\n50 autor: Iskariota\nPoczątkowo silnie otumaniony, a przy tym poważnie przewrażliwiony atakiem Drek zdawał się nie słyszeć słów elfa. Wzrok miał utkwiony gdzieś przed sobą, gębę rozdziawioną i dyszał jakby przegrzał się od nadmiernego wysiłku, a może myślenia. Dopiero gdzieś w trakcie monologu goblin jakby ockną się i z niedowierzaniem odkrył, że jest ofiarą szantażu Awarena. Jego twarz nie zdradzała żadnych emocji, jedynie lekki szok. Stary wysłuchał gładolicego do samego końca - jego licznych pytań, rad oraz propozycji.\n"W porządku?" — padło wreszcie pytanie... po którym nastąpiła znowu cisza. Drek potrzebował chwili, żeby się zastanowić. Spuścił głowę w dół i zamarł na moment.\nW tamtej chwili gdzieś z głębi korytarza doszło ich echo ujadana, złowieszczy dźwięk powoli narastał. Herszt łowców niewolników nieznacznie podskoczył w miejscu. Tym razem zaczął oglądać się za źródłem hałasu, lecz gdy spostrzegł, że gnolli wciąż brak na horyzoncie doskoczył nerwowo do Foighidneacha. Bez słowa złapał go za fraki, przyciągną do ziemi i... zaczął rysować palcem na ziemi pokraczną mapę najbliższej okolicy.\nNawet dla Awarena jasnym było, że "K" oznacza w tym przypadku Karlgaard, zaś "W" Wushoh. Ostatnim punktem w takim razie musiała być...\n— Opuszczona kopalnia. — wydusił z siebie Drek wskazując brudnym pazurem na ich obecną lokację — Stara i zapomniana, daleko od głównego traktu. Tutaj nawet ptaki nie latają, więc... skąd te gnolle? — w chwili gdy wypowiadał to ostatnie słowo mówił przez zaciśnięte zęby, zebrał w dłoni trochę piasku i zacisną w pięść. Zdaje się, że ponownie odtwarzał w głowie niedawne starcie, przez co targały nim emocje.\n— Jeden z moich był na warcie, reszta w tym czasie spała. Nagle obudziło mnie palenie w środku. Wybiegłem na zewnątrz złapać oddech i zobaczyłem ciało młodego, niech to diabli! — uderzył pięścią w dopiero narysowaną mapę — Po prostu rzuciły się na niego i zagryzły nim zdążył zareagować. — na moment zamilkł, po czym dokończył ponuro — To nie były zwykłe bestie. Nie szukały pożywienia. Zwykłe gnolle nie atakują w tak otwarty sposób.\nResztę mógł sobie dopowiedzieć - zaćmienie wpływało nie tylko na niego. W jakiś tajemniczy sposób ta niezwykła noc wyzwalała we wszystkich coś, czego o sobie nie widzieli, czego nigdy dotąd nie czuli. Krew pulsowała szybciej, a sama natura magii przeobrażała się na ich oczach. W takim wypadku także monstra i potworności musiały na swój sposób przeżywać ten czas.\n— Dobrze piękna. — zwrócił się do szpiczastouchego — Zróbmy to po twojemu. — wyciągnął przed siebie zakrwawioną, opuchniętą dłoń na znak tego, że akceptuje jego propozycję.\n+1 do handlu za sprytne argumenty i "targowanie"\n09 kwie 2021, 0:32\n51 autor: Lead\nStarając się wyglądać tak niewinnie, jak to tylko możliwe (o ile mógł wyglądać bardziej niż zwykle...), Awaren czekał cierpliwie. W duchu co prawda aż rozsadzało go od narastającego z niepewności napięcia, ale uśmiech na jego ustach nie przygasł nawet odrobinę. Teoretycznie mediacja oraz pertraktowanie było mu bardzo dobrze znane. Wystarczająco często towarzyszył Ushbarowi na niezliczonych naradach oraz spotkaniach. Inna kwestia, że sam osobiście wypowiadał się w towarzystwie z wyższej półki niezwykle rzadko. Dużo bardziej odpowiadało mu nachylanie się nad orkowym uchem, by szeptem służyć radą, którą później wedle uznania wykorzystywał lub nie.\nPresja czasu nie oddziaływała na Awarena zbyt dobrze. Tak samo, jak dźwięki dochodzące z ciemnego korytarza! Oczywiście nie sądził, aby gnolle zdołały ich dopaść zza krat. Nieważne, jak groźne, wciąż należały do stosunkowo prymitywnych. Co również nie znaczyło, że chciał umierać w nieco mniej śmierdzącej celi, zamorzony głodem i pragnieniem. Zaoferowany wcześniej posiłek zwrócił razem z tym, co jeszcze zalegało w jego żołądku sprzed porwania. Czyli, tak czy inaczej, niewiele. Kiszki niedługo z pewnością zaczną grać marsza. Nie, żeby nie był do tego przyzwyczajony. Nikt w Karlgardzie go nie głodził co prawda, acz złym nawykiem sam umiał zaharowywać się na tyle, by kompletnie zapomnieć o jedzeniu czy śnie na dłuuugi czas.\nGdy Drek do niego dopadł, pierwszą reakcją elfa był zduszony pisk. Bo być może przecenił swoje umiejętności i goblin był zbyt dumny, by przyjąć jego ofertę? Nie, żeby słyszał o jakimkolwiek dumnym goblinie, ale ponoć wszędzie istniały odstępstwa od norm. Całe szczęście szybko okazało się, jak bardzo się mylił.\nZatrzymując nasuwające się na myśl błagania o litość, Awaren skupił wzrok na błądzącym po piasku palcu. Uhh, czy to była mapa? Prowizoryczna, bo prowizoryczna, ale, hmm... Jeśli "x" było ich położeniem, a "K" Karlgardem, jeśli zgadywał dobrze, to "W"... Tak, oglądał mapy południa zdecydowanie więcej razy, niż by chciał. W tej linii nie powinno być zatem innego miasta niż Wushoh, racja? Ile dni drogi je dzieliło? Nie był do końca pewny, ale mógł się założyć, że więcej, niż by sobie tego życzył.\n- Opuszczona... kopalnia? - powtórzył pod nosem słabo, z trudem powstrzymując się o histerycznego śmiechu. To znaczy, jasne, widział resztki torów typowych dla kopalni, ale sądził, że po prostu znajdują się pod jakąś twierdzą? Dlaczego na pustyni, i to w tak odizolowanym miejscu, w ogóle była jakaś kopalnia?! Oczywiście dobrze było słyszeć, że nie będzie trzeba przedzierać się nadmiernie długo do wyjścia przez kolejne poziomy, ale z drugiej strony, jakby to ująć? Był odrobinę rozczarowany? Nieważne. Jedna dobra wiadomość wcale nie sprawiała, że pozostałe wyglądały w jej świetle lepiej.\nZafrasowany, Awaren pokręcił jeno głową, po czym podniósł się w klęczkach i z nieukrywanym niepokojem spojrzał znowu w stronę okienka w sąsiadującej celi. Jeśli Drek mówił prawdę, a grupa tych dzikich istot po prostu z głodu lub przez nieznaną chorobę nie zamigrowała w te rejony (czy gnolle migrują? W przyszłości na pewno więcej o nich przeczyta!), zbieżność wydarzeń byłaby zbyt wielka, aby uwierzyć w przypadek. Jego gardło również wciąż nie przestawało palić. Nawet w nozdrzach zdawał się odczuwać żar pożerający jego drogi oddechowe.\nSłuchając goblina, nie potrafił znaleźć w sobie co prawda znaleźć krztyny współczucia za całą sprawę z porwaniem, ale nadal potrafił marszczyć brwi i spuszczać ze smutkiem wzrok, gdy czuł, że historia tego od niego wymaga. Dobrze było przynajmniej udawać, że się wczuwa. Okazywanie współczucia rzadko zawodziło. Ah, jakże wielką miał nadzieję, że wierzchowce handlarzy jakimś cudem przeżyły wściekłą napaść zwierzołaków! I że na zewnątrz ich samych nie było zbyt wiele!\n- Czy... Czy fizycznie różniły się od normalnych gnolli? Cokolwiek je napadło, jedynym rozwiązaniem będzie ominięcie bestii i skierowanie się do wyjścia z kopalni. - słowo "kopalnia" wciąż brzmiało mu dziwnie niesmacznie. - Myślę, że wiem, jak zorganizować pewną dywersję, ale... Potrzebuję odzyskać swój kostur. Um, laskę, którą mi odebrano - dodał tak na wszelki wypadek, gdyby goblin nie zrozumiał. - Jest... Magiczna.\nTylko czy naprawdę zdoła ją odzyskać? Na pewno zamierzał się postarać. Bardziej niż zazwyczaj w każdym razie. Był to w końcu pierwszy, namacalny akt wdzięczności, jakim został obdarowany za swoje usługi i miał jego względem dużo większy sentyment, niż kiedykolwiek odczuł w przypadku kostura zagrabionego mu przy pierwszym zakuciu w kajdany. A był z nim od czasów Akademii!\nOstrożnie podkładając asekuracyjnie jedną dłoń pod przedramię Dreka, skierował rękę tak, aby znajdowała się ranną częścią ku górze. Drugą już lekkimi ruchami przejeżdżał w powietrzu, milimetry nad skórą zielonego konusa. Będąc szczerym, nie zamierzał przesadnie wysilać się, by doprowadzić do kompletnej regeneracji. Jedynie zamknąć ranę oraz częściowo załagodzić ból spowodowany poparzeniem. Sprawić, aby wyglądała lepiej, niż się faktycznie miała. Nieco znieczulić na jakiś czas. Nie chciał i nie zamierzam marnować cennej, magicznej energii na kogoś pokroju Dreka. Nigdy nie znalazłby się w tej sytuacji, gdyby nie chciwość goblina. To, co robił, było słuszną odpłatą za gościnność, z jaką go potraktowano. Efekt powinien się utrzymać przez godzinę, może dwie, jeśli dobrze szacował. Ponieważ rana była i tak zabrudzona, a poparzenia zapewne już doprowadziły do stanu zapalnego... O ile jego niedoszły ciemiężca będzie miał szczęście i wyjdzie stąd cało, być może zdąży otrzymać właściwą pomoc, zanim straci rękę. ...Lub życie.\nAwaren nigdy nie przyznałby się do satysfakcji, jaką odczuwał w tym momencie i jaka koiła nadszarpnięte nerwy.\n- Czy przez komnatę, w której wcześniej rozmawialiśmy, będziemy w stanie skierować się do wyjścia? - zapytał z nadzieją, bo tą czy inną drogą i tak zamierzał się do niej dostać i wolałby nie musieć się ponownie wycofywać. Zadanie i tak było bardziej ryzykowne, niż miał ochotę przed sobą przyznać.\nGdy skończył, uśmiechnął się niemalże promiennie, po czym powoli podniósł na równe nogi, ostrożnie zbliżając się do krat, przez które zaraz wyjrzał. Zmarnowali dostatecznie wiele czasu. Pozostało tylko...\n- ...otworzyć dobrze zaopatrzoną celę - dokończył na głos cichym pomrukiem, przekręcając się i dając Drekowi znak ręką, aby również się zbliżył. Nie, to co zamierzał zrobić, nie było okrutne. Tamci ludzie i tak by pomarli, pozostawieni tu na pastwę losu. W ten sposób dawał im przynajmniej szansę na ucieczkę! - Chce wyciągnąć stamtąd jedną osobę - palcem wskazał drugą celę, po czym ściszył głos i nachylił się do swojego rozmówcy w konspiracyjnym szepcie. - I zrobić małe zamieszanie z pomocą reszty. Jestem pewien, że o-ork, którego tam trzymacie, będzie w stanie zająć gnolle na jakiś czas.\nOh! Tego jednego nie byłoby mu wcale żal!\n52 autor: Iskariota\nGdy Awaren zapytał towarzysza niedoli o gnolle ten zbladł na twarzy, choć mogło to być w równym stopniu spowodowane utratą krwi co jakimś wspomnieniem niedawnego starcia, odruchem strachu. Tym samym goblin zamilkł nagle, przygryzł wargę i dopiero po chwili odpowiedział z niesmakiem:\n— Posłuchaj mnie piękniutka: robie w biznesie blisko trzydzieści lat, podróżuje po tych piaskach z towarem, wiele razy miałem okazję zobaczyć gnolla. Ot, sierściuch z kłami, łudząco do hieny podobny. Co sprytniejszy to i na dwóch kończynach ustoi, a bywają nawet takie stada co z narzędzi prostych korzystają, broń dzierżą. Zbroje też noszą, jasne, ale te najczęściej zdzierają z trupa. Co by jednak o nich nie powiedzieć wszystkie gnolle to bestie, ale te tutaj są... szczególnie agresywne i bo ja wiem... dzikie jakieś? — tu zrobił pauzę, po czym odniósł się do kwestii kostura — Przede wszystkim jeśli chcesz go odzyskać to musisz mieć dobry plan. Nie wystarczy, że wparujemy tam we dwójkę i wprawimy gnolle w osłupienie swoim kretyńskim pospolitym ruszeniem, o nie. Zapominasz, chyba że ja jestem podstarzałym poganiaczem bydł- znaczy niewolników, a na ładne nóżki i krągły tyłeczek nikogo tam nie naciągniesz, heh. — stary Drek był tak zadowolony ze swoich kąśliwych żartów, że nieomal uśmiechnął się, lecz nim do tego doszło elf zbliżył się, żeby go uleczyć. W pierwszym odruchu stary znowu zrobił minę jakby poczuł stopą łajno w cholewce, ale zaraz przemógł się i zbliżył doń opuchliznę. Po kilku kolejnych minutach niezręcznej ciszy przerywanej jedynie odległym wyciem Foighidneach mógł ostatni raz ocenić rezultat czarów, a przy tym upewnić się, że delikwent nie był aż nazbyt wyleczony.\n— Szczerze mówiąc spodziewałem się czegoś więcej. — skomentował przebieg magicznej kuracji, po czym westchnął rozczarowany i poirytowany tym ile dotychczas uzyskał z owej wymiany. Kilka razy zacisnął pięść nieco się przy tym krzywiąc, zaś spytany o drogę wyjścia burkną tylko twierdząco jakby boczył się na długoucha. Ożywił się za to, dopiero gdy gładkolicy wspomniał o otwarciu drugiej celi. Ba! Aż podskoczył w miejscu, odwrócił się nerwowo, a w mizernym świetle pochodni zalśniły żyłki potu spływające po zielonej skroni.\n— J-Jak to "otworzyć"? — powtórzył dziwnie piskliwym jak dla siebie głosem — P-Prędzej zamknę się tutaj, niż otworzę im! Do reszty zgłupiałaś, dziewucho?! Przecież oni mnie rozerwą na strzępy przy pierwszej okazji! O nie, nie zamierzam brać w tym udziału! Nie, nie i nie! — zaraz po tym oświadczeniu wycie nabrało na sile, przez co goblin ponownie podskoczył w miejscu, choć jakby mniej. Szybko odwrócił się na pięcie plecami do elfa i skrzyżował dłonie na piersi w akcie protestu przeciw jego planowi.\n03 maja 2021, 22:16\n53 autor: Lead\nKiwając głową ze zrozumieniem, zdołał nawet zmusić się do cichego, suchego zawtórowania śmiechem w odpowiedzi na paskudne poczucie humoru goblina. Oczywiście cieszył się, że poza przejawami nienaturalnej agresji, gnolle nie okazały się jakimiś dziwnymi, ciężkimi do opisania mutantami obdarzonymi niecodzienną dla ich rasy inteligencją. Tak, wciąż były problemem ciężkim do przeskoczenia w obecnych warunkach, ale wciąż problemem w postaci niskolotnych sierściuchów targanych żądzą krwi. ... Rzecz jasna starał się nadmiernie nie skupiać zanadto na kwestii dotyczącej żądzy krwi. W innym wypadku istniała spora szansa, że sam skończyłby z podkulonym ogonem w jednym z kątów celi, modląc się jeno o zbawienie. Jedynie bogowie raczyli wiedzieć, jak bardzo i bez tego miał ochotę to zrobić.\n- Gdybym miał ze sobą kostur i nie przymierał głodem, rezultaty byłby dużo lepsze... - skłamał mamrotliwie, nadymając nieco policzki w częściowo tylko udawanym obruszeniu na tego typu niewdzięczny komentarz. Czapka z głowy by Drekowi nie spadła, gdyby wysilił się na odrobinę wdzięczności! Teraz miał jeszcze mniej zapału do utrzymania przy życiu zielonego paskudy.\nZaskoczony natomiast niespodziewanym zrywem ze strony tamtego, aż sam szarpnął się w tył, nie do końca pewny, czego oczekiwać. Oh, TEGO akurat mógł oczekiwać. Może nie do końca części, w której to dla odmiany goblin piszczał, niczym nieoliwione od dłuższego czasu drzwi, ale wciąż. Gdyby nie chęć płaczu odczuwana za każdym razem, gdy tracił cenne minuty, jakie mógł równie dobrze poświęcić na dalsze planowanie ucieczki, pewnie by się nawet trochę ucieszył, że istnieli na tym świecie tchórze umiejący mu dorównać.\n- Panie Drek... - zwrócił się do goblina przymilnie, ale i nagląco, ponownie zmniejszając między nimi dystans, by móc jednym palcem postukać go ostrożnie po ramieniu. Rozglądał się przy okazji po celi, bo być może... Być może leżał gdzieś jakiś dostatecznie duży kawałek gruzu albo kamienia... - Panie Drek, proszę się dobrze zastanowić. Nikt nie będzie miał czasu na myślenie o zemście, jeśli im powiedzieć, że muszą czym prędzej brać nogi za pas, jeśli chcą odzyskać wolność i przeżyć atak na to miejsce. To samo tyczy się przecież nas! Jeśli nie dopadną nas te zwierzęta, możemy umrzeć tutaj z głodu. Co, jeśli nie odejdą? To może być jedyna nasza szansa. - starał się naciskać, przebierając nogami w miejscu i starając się znowu nie rozpłakać w przypływie frustracji.\n04 maja 2021, 18:39\n54 autor: Iskariota\nGoblin powoli odwrócił głowę - usta miał lekko rozwarte, a oczy zmrużone jakby czytał drobny tekst, tudzież wyrażał niepewność. Awaren wciąż jeszcze mówił, gdy ten uniósł wysoko szponiasty, zielony paluch dając znak gładolicemu, aby natychmiast zamilkł. Wtem zapadła chwila konsternacji, po której Drek rzucił pytająco:\n— "Miał"? — zmarszczył gniewnie czoło, a jego drobne ślepia szybciutko obejrzały sobie elfa od stóp po czubek głowy i z powrotem.\n— "Miał"?! — tym razem piskliwy głos mężczyzny zdradzał zarówno obrzydzenie, jak i pewien rodzaj żalu za stratą czegoś, co istniało wyłącznie w jego wyobraźni. Z nietęgą miną cofnął się o krok i zasłonił ręką jakby współwięzień miał go uderzyć. Chwilę później te emocje opuściły go zupełnie, skądinąd ustępując narastającej frustracji. Stary spiął się, zacisnął zęby i tym razem uczynił zdecydowany krok przed siebie.\n— Ty pieprzony pederasto! Próbowałeś nabrać starego Dreka?! Czyś ty z konia spadł?! — wyglądało na to, że niezbyt dobrze przyjął rewelacje dotyczące faktycznej płci Awarena — Rozjebie ci łeb, kanciarzu! — dodał biorąc zamach na długoucha. Krótko później jego pięść zmierzała po łuku w stronę twarzy elfa.\n05 maja 2021, 20:04\n55 autor: Lead\nNożeszbyto...!, przebiegło przez myśl nagle niesamowicie blademu elfowi, gdy tylko zdał sobie sprawę z popełnionego nieumyślnie błędu. Na swoje usprawiedliwienie pragnąłby zaznaczyć, że nigdy nie musiał udawać kobiety przez tak niedorzecznie długą ilość czasu! Nie miał okazji praktykować tego typu dywersji! I dlaczego, ah, dlaczego ten przeklęty, stary goblin musiał robić z tego taką aferę??? To przecież nie tak, że przedstawił się jako kobieta! Nie starał się nikogo oszukać odnośnie do swojej płci! Wzięli go za takiego, za jakiego wziąć go chcieli! Gobliny mogły winić jedynie siebie za niepokwapienie się o dokładne sprawdzenie zawartości szat porywanego towaru, za co... Um. Za co był w gruncie rzeczy wdzięczny? Tak czy inaczej, proszę nie zrzucać całej winy na tego biednego, słabowitego elfa i zacząć myśleć o szalejących w kopalni bestiach, sir!\n- Pede-...?! P-Przepraszam?! - niemalże zadławił się, usiłując powtórzyć użyte przez goblina słowo. Patrzcie go tylko! Liczyć dobrze do dziesięciu nie potrafił, ale trudne wyrażenia znał, gdy nie trzeba?! - Ja nic-...!!! To nie-...! Aah! - czerwony na twarzy, z piskiem spróbował odskoczyć od goblina tak szybko i daleko, jak to tylko możliwe i jeśli mu się to powiodło, zaraz wycofał się na maksymalną odległość, usiłując stworzyć bezpieczny dystans między ich dwójką. - Czemu to moja wina?! S-Sami wzięliście mnie za kobietę! Co mogłem zrobić?! Gdybym coś powiedział, na pewno byście mnie pobili! Jestem pewien! Czemu wszyscy w obrębie tego regionu muszą być tak bezsensownie brutalni?! - kwilił, rozglądając się po celi nerwowo. - Chcę jedynie nie zostać pokarmem dla gnolli! Czemu musisz tak uparcie to komplikować?! Przecież staram się pomóc!\nOczywiście pomóc przede wszystkim sobie, ale w szczegóły nie trzeba było się aż tak przesadnie wdrążać. Problem w tym, że i bez tego Drek wydawał się obecnie kompletnie nieczuły na logiczne argumenty. I co miał z nim zrobić? Nie umiał się bić i nie miał nawet czym się bronić! Choć być może... B-Być może jeśli zdoła trafić go w ranne ramię? Miał dużo większy zasięg niż goblin. ... Nie, nie, nie, nie, nie...! Zły pomysł! Był naprawdę beznadziejny w siłowych rozwiązaniach! Co robić? Co robić?! Co powinien zrobić?!\n56 autor: Iskariota\nElf zrobił susa do tyłu i wtem... pięść goblina zahaczyła o jego nos sprawiając, że ten odruchowo odwrócił głowę, a nim odzyskał równowagę i zwiększył odległość między nimi poczuł jak przeszywa go pulsujący ból, promieniujący na całą głowę. Wkrótce później odkrył, że z jego puchnących nozdrzy spływa po odzieniu wąska stróżka krwi.\n— Ej patrzcie! — krzyknął nagle ktoś z celi po drugiej stronie korytarza — Stary Drek tłucze dziewczynę Bruta!\nNaraz w kratach sąsiedniego więzienia zaczęli tłoczyć się kolejni niewolnicy żywo interesujący się starciem. Niektórzy gwizdali ochoczo na widok Awarena, inni buczeli na starego, a znaczna większość żywo skandowała z nadzieją, że obie strony się pozabijają. Nie sposób było winić gawiedzi za podobne zachowanie - rozrywek zbyt wielu wszak nie sposób uświadczyć w podobnych warunkach, więc należy z okazji korzystać. Oczywiście była to noc zaćmienia i niektórzy niewolnicy źle znosili owe fatum trzęsąc się po kątach, często w gorączce. Należy też przyznać rację, że widmo dzikich, spragnionych krwi gnolli budziło pewne obawy, lecz w tamtej chwili zarówno aktorzy jak i widownia znajdywali się we względnie bezpiecznych "sektorach". Był to moment nieco upiornej beztroski.\n— Połam jej nadgarstki!\n— Ugryź go! Ugryź! — skandowali w najlepsze nie bacząc na niesprzyjające okoliczności.\nWidocznie przekleństwem mądrości Foighidneacha było to, że tylko on rozumiał powagę sytuacji. Każdy inny wolał skupić się na doczesnych rozrywkach, niż poświęcić czas i środki na rozwiązanie problemu. Nawet pośród tych kilku gapiów Awaren zauważył dwie znajome twarze. Pierwszą z nich była oczywiście uśmiechnięta buzi Zoli wciśnięta między kraty i z pięścią w górze zagrzewająca go do walki. Można powiedzieć, że była jego największą fanką, choć znali się zaledwie od paru godzin. Właściwie coś podobnego można by rzecz też o Brucie, którego masywna czarna gęba górowała nad ściśniętym tłumem spozierając na walkę z widocznym rozdrażnieniem. Koniec końców ork mógł tylko patrzeć.\nTymczasem Drek odzyskał równowagę po pierwszym zamachu i już zaczął łapać zadyszkę. Bądź co bądź wiele brakowało mu z dawnej formy, więc musiał nadrabiać temperamentem. A tym, co go napędzało był gniew, a ten wymagał użycia każdego mięśnia poza mózgiem właśnie, toteż czerwony na gębie, podjarany juchą i samą walką darł się na niego goblin:\n— Nie będę słuchał tych kłamstw! To, co robisz jest niemoralne! — krzyknął handlarz niewolnikami, po czym wystawił przed siebie bark i ruszył taranem w kierunku elfa zamiarem przyciśnięcia go do stalowych krat.\nGdzieś z głębi osnutego cieniami korytarza nasilały się wycia gnolli.\n05 maja 2021, 22:10\n57 autor: Lead\nWydając z siebie ni to kwik, ni wrzask bólu, Awaren z załzawionymi oczami sięgnął oburącz to swojej twarzy, zataczają się. Z towarzyszącym mu uczuciem okropnego pulsowania w całej głowie, nie do końca w pierwszej chwili wiedział, gdzie dokładnie oberwał ani skąd wzięła się krew. Przede wszystkim tam była i samo to już stanowiło dostateczny powód do obaw! Umieram! Umieram! Tym razem jak nic umieram! Zginę, jako dziewica! Zginę, zatłuczony przez... Przez bęcwała nieumiejącego dodać prawidłowo siedem do dwóch...! Na dodatek ledwie sięgającego mi do bioder i...!\nElf odciągnął dłonie od twarzy, by móc na nie spojrzeć wielkimi oczami. Tak, była tam krew. Tak, twarz wciąż bolała, jak cholera, ale... Pięść Dreka nie mogła równać się choćby w jednej czwartej z pięścią Ushbara, nawet gdy tamten jedynie upominająco siekał go przez potylicę lub ramię, nie wkładając w to zbytnio serca. I czy przez pierwsze lata swojej służby między orkami, niedelikatność oraz nieprzemyślana brutalność zarówno jego pana, jak i jego pobratymców nie doprowadziły do przynajmniej kilkunastu przypadkowych złamań? Doprawdy, gdyby nie parał się magią uzdrawiającą, byłby dziś połamanym na wszystkie strony kaleką - o ile w ogóle wciąż stąpałby wśród żywych. Po tym wszystkim zostanie zatłuczonym przez byle goblina, było praktycznie policzkiem. Na dodatek rannego goblina. Jakkolwiek niepewny był swoich sił, jakkolwiek słaby w tego typu przedsięwzięciach i tchórzliwy, wciąż nie chciał rozstawać się z życiem w równie mizerny i godny pożałowania sposób. W ogóle nie chciał, prawdę powiedziawszy. Nie planował. Nie przez kolejne trzysta plus lat.\nNie był pewien, czy okrzyki dochodzące z sąsiedniej celi zagrzewały, czy raczej przyprawiały go o kolejny skręt żołądka, ale widok nieco rozmytej przez łzy, słaniającej się (Oh...?) postaci Dreka, dał mu pewną nadzieję.\nOdrobinę przygarbiony, czując za sobą przenikliwy chłód metalu, elf z szalenie wybijającym rytm sercem oraz duszą na ramieniu czekał, aż goblin ponownie przejdzie do ataku. Mógł nie być silny, ale wystarczy, żeby był tym razem trochę szybszy. Widział tego typu zmagania więcej niż raz, choć nigdy sam oczywiście nie brał w nich udziału. Widział zapasy w orkowym wykonaniu i wiedział, że wykorzystanie siły przeciwnika przeciwko niemu było może i trochę podłe, ale zawsze skuteczne. Dlatego właśnie czekał, aż Drek ruszy na niego ze wszystkim, co tylko miał, niczym ten rozjuszony mamut, by uskoczyć nieco niezgrabnie w bok, gdy tylko będzie dostatecznie blisko. Jeśli nie mógł walczyć z użyciem siły, wciąż mógł próbować z używając głowy! A o ile nie wyrżnął po drodze w swojej własnej nieporadności i goblin z impetem sam skończył uderzając w kraty, Awaren nie czekał i spróbował posłać w niego niezdarnego kopniaka albo dwa... A-Albo i trzy, celując w miarę możliwości w ranione wcześniej ramię.\n06 maja 2021, 10:12\n58 autor: Iskariota\nRozpędzony goblin mknął na elfa i gdy ten nagle wykonał unik dla wszystkich stało się jasne, że staremu nie uda się już zmienić kierunku szarży, ani zatrzymać. Drek minął Awarena, obejrzał się na niego ze zdziwieniem i wyrzutem, zaczepił łokciem o jego ramię, a następnie obaj panowie stracili równowagę. Zielony napastnik poleciał jak długi ślizgając się po ziemi prawie do samych krat. Poszurał gębą o podłogę wzbudzając niewielkie tumany kurzu, by ostatecznie zastygnąć w tej pozycji z tyłkiem nieco wypiętym ku górze.\nW tym samym czasie nasz fatalista oberwał, z impetem odwrócił się na pięcie nieomal zahaczając głową o sufit, zachwiał się niby marynarz na okręcie, ale koniec końców odzyskał równowagę i z ledwością utrzymał się na obu nogach. Co prawda nie można było mówić o kompletnym sukcesie, gdyż delikatny jegomość zdecydowanie czuł jak rośnie mu guz na ramieniu - po tym na pewno będzie siniak. Ruszanie ręką w takim stanie... było oczywiście możliwe, ale oh, cóż to był za ból. Może lepiej podmuchać?\nWtem nadszedł moment, gdy skandowanie z sąsiedniej celi przycichło, a każdy wypatrywał jakież obrażenia odniósł herszt łowców niewolników. Niedługo pył wiszący w powietrzu opadał zupełnie ukazując elfowi i gapiom dość żenujący obrazek. Stary goblin wciąż leżał na boku, trzymał się za rozcięte kolano dmuchając w nie i mamrocząc przy tym do siebie:\n— Aua... aua... jak boli... niech mi ktoś pomoże... sam nie wstanę. — długouchy przez chwilę mógł pomyśleć, że widzi łzę ściekającą z żółtego oka, ale właściwie nie mógł być tego pewien. Z drugiej strony był doskonale pewien tego co dochodzi jego uszu od strony "widowni".\n— Buuu! Żenada!\n— Jesteście do niczego! — wyli powoli odchodząc do swych kątów zawiedzeni spektaklem, a choć starcie faktycznie wzbudzało więcej współczucia, niż emocji to należało zauważyć, że spośród tej dwójki to elf stał zwycięsko na obu nogach. A więc... brawo?\nDrek z kolei dalej ubolewał nad swym losem.\n08 maja 2021, 0:12\n59 autor: Lead\nKrótki okrzyk, jaki wydał z siebie elf, wynikał raczej z zaskoczenia uderzeniem oraz oszołomienia wprawieniem ciała w ruch obrotowy, aniżeli faktycznego bólu. Ten ostatni dotarł do niego dopiero po otrząśnięciu się z pierwszego szoku, jaki wywołał nieoczekiwanie udany manewr - zakończony wyłożonym na ziemi goblinem.\n- Ughh... Khe! - stęknął boleśnie i zaraz zakaszlał od nadmiaru pyłu w powietrzu, odruchowo też chwytając się za ramię, by w przestrachu przejechać po nim kilka razy opuszkami palców w te i z powrotem. Dźwięk łamanych kości był mu aż nadto dobrze znany, ale nie wszystkie kości musiały się od razu łamać w kontakcie z dużą siłą! Pęknięcia były jeszcze gorsze! Zdradliwsze! Nikt nie miał prawa się go czepiać, jeśli w pierwszej chwili bał się choćby i kiwnąć palcem obolałej ręki!\nBolało. Bolało jak cholera! Dlaczego świat tak bardzo kochał otaczać go brutalnością? Czyżby karał go za opuszczenie rodzinnego miasta? Porzucenie rodziny? Zerwanie zaręczyn? Awaren może i faktycznie nie był do końca dumny ze sposobu, w jaki to rozegrał, ale wiedząc, jak obecnie prezentowała się sytuacja w Nowym Hollar, tym bardziej nie potrafił nadmiernie żałować swoich decyzji.\nDochodząc wreszcie do wniosku, że, jakkolwiek bolesne, uszkodzenie ramienia nie było trwałe, elfi mag wreszcie przerzucił urażone spojrzenie na wciąż zalegającego na zimnym kamieniu Dreka. Patrząc na niego... Zwiniętego i jakby jeszcze mniejszego, sam nie do końca pewny był emocji, jakie go nawiedziły. Nietypowa zamiana ról była zarówno satysfakcjonująca, jak i dezorientująca. Nie przestając rozcierać pobolewającego miejsca, Awaren postanowił ostrożnie się doń zbliżyć.\nWcześniej nadmiernie pobudzony adrenaliną, elf tylko częściowo świadom był ryków dochodzących z celi naprzeciwko. Teraz natomiast, oprzytomniając, negatywne wizgi działały na niego niemalże onieśmielająco, ale jednocześnie bardziej znajomo i poprawnie niż wiwaty.\n- Kto niby chciałby aplauzu od bandy obdartusów...? - mruknął sam do siebie jak najbardziej świadom własnej nieszczerości. Był dziwką, gdy w grę wchodził choćby i najmniejszy przejaw aprobaty skierowany w jego stronę, okej? I tak, owszem, świetnie zdawał sobie z tego sprawę! Po prostu starał się nie dopuścić do siebie zawodu, o jaki przyprawiała go negatywna reakcja widowni! To pierwszy raz, gdy wygrał jakikolwiek pojedynek siłowy! Nieważne jak bardzo mierny! Czy naprawdę nie mógł znaleźć się nikt, kto zechciałby go zaszczycić ciepłym słowem?\nNieco naburmuszony, ścierając wierzchem dłoni krew spod nosa, zanim wrócił do rozcierania bolesnego punktu na obitym ramieniu, Awaren wreszcie stanął zaraz nad goblinem.\n- Panie Drek... - odezwał się zmęczony. - Proszę oddać mi klucze do celi. Nie zrobię panu większej krzywdy, jeśli mi je pan po prostu odda.\n09 maja 2021, 2:01\n60 autor: Iskariota\n♫ kula płomieni/zemsta ♫\n(wybierz jeden, polecam zapętlić) Jak tylko elf zbliżył się do goblina szybko spostrzegł na jego twarzy uśmiech, który stawał się coraz to szerszy, a wręcz złowieszczy. Zdążył wypowiedzieć ledwie dwa słowa, gdy wtem niegodziwiec zarechotał wrednie i obrócił się na plecy. W dłoni, którą wcześniej ukrywał teraz lewitowała niewielka sfera szalejących zielonych płomieni - kula nie większa od orzecha. Mimo że to była tylko chwila Awaren błyskawicznie zrozumiał co właśnie miało miejsce: ten lśniący obiekt to było właśnie zaklęcie, które dopiero miało zostać aktywowane. Trudno orzec jakiego efektu winien się spodziewać, ale najpewniej miałby mieć związek z magią ognia. Tylko tyle i aż tyle mógł stwierdzić uczony na podstawie krótkiej obserwacji. Resztę musiał dopowiedzieć sobie już sam.\nWbrew pozorom Drek wcale nie był zwykłym mazgajem - nie odstawał od elfa tak w tchórzostwie, jak i kanciarstwie. Bez chwili wahania wyciągnął rękę ku twarzy naszego bohatera, po czym pewny siebie rzucił:\n— Igni! — to, co stało się w następnych sekundach docierało do Awarena stopniowo.\nNajpierw oślepiła go erupcja światła, krótko później ogłuszył donośny huk, bardzo podobny do tego, który słyszał wcześniej. Oczy piekły niemożebnie, w uszach piszczało tak bardzo, że odruchowo zakrył je dłońmi, a niedługo zgiął się nawet w pół jakby mu kto sprzedał piąchę w bebechy. Skądinąd podobne zdawałoby się trudne doświadczenia były przede wszystkim wynikiem szoku. Po prawdzie fizycznie gładolicy był cały i zdrowy... przynajmniej wobec powszechnych standardów. Nie minęło parę minut jak zmysły protagonisty zaczęły do niego w jakimś stopniu powracać. Powoli otworzył powieki, ostrożnie opuścił ręce i zaraz pojął, że cały jest w... sadzy? Czarnym pyle? Poza tym nieszczególnie ucierpiał.\nInaczej sprawa miała się z Drekiem. Stary leżał w tej samej pozycji, w jakiej jeszcze niedawno przyszło mu rzucać przebiegły czar. Był kompletnie nieprzytomny, acz podobnie na wzór towarzysza niedoli ubabrany od stóp do głów w czerni. Tym, co szczególnie zwróciło uwagę Foighidneacha była ponownie opuchnięta dłoń, ta sama, którą tak niedawno mu przecież uleczył. Jakby niespodzianek było mało zielonemu brakowało teraz kilku palców - małego, serdecznego oraz pół środkowego. Krew lała się wąskim strumieniem po ziemi, a klucze przy pasie mężczyzny zalśniły w bladym blasku pochodni.\nW tym mrocznym czasie dla amatorów i laików magia była wyjątkowo nieprzewidywalna, a co za tym idzie bardzo niebezpieczna.\nJesteś otumaniony, póki co niewiele słyszysz.\n09 maja 2021, 5:09\nWróć do „Zachodnia baronia”


763 | Strzelec Opolski\nДобрый вечер, смотрю тут 26 min. 25 sek. temu\non nie musi rowerem jeździć 30 min. 28 sek. temu\nЗдравствуйте, смотрю тут 11 godzin 29 min. temu\nNumer wydania 763\nCzytaj dalej wpis Szok! Gdzie jest kupa i PSZOK?\nW Staniszczach Małych w gminie Kolonowskie doszło we wtorek, 18 marca, do zuchwałej kradzieży. Około południa złodziej wszedł do domu Krystyny Marzok i ukradł złotą biżuterię.\nCzytaj dalej wpis Straciła oszczędności życia\nPrawie cztery godziny strażacy gasili pożar sterty opon w Szymiszowie. Ogień pojawił się w sobotę, 22 marca, około godziny 18.00.\nCzytaj dalej wpis Płonęły opony\nKadłub nareszcie w zasięgu?\nJadę od Grodziska w stronę Kadłuba. Na wysokości leśniczówki moja komórka odmawia współpracy. Wjeżdżam od Osieka - to samo dzieje się mniej więcej na wysokości torów kolejowych. Obojętnie, z której strony będę jechać, nad Kadłubem znajduje się jakaś „czarna dziura” zasięgu telefonii komórkowej. Mając telefon w sieci Orange, z Kadłuba nigdzie się nie dodzwonię. Mieszkańcy o tym wiedzą, dlatego w większości korzystają z ofert innych firm. Jest szansa, że i klienci pomarańczowego operatora już niedługo będą w Kadłubie mieli zasięg.\nCzytaj dalej wpis Kadłub nareszcie w zasięgu?\nZ Warmątowic odjechał już drugi inwestor\nJesienią 2013 roku przedstawiciele amerykańskiej firmy na zlecenie niemieckiego koncernu samochodowego dwukrotnie odwiedzali Strzelce Opolskie. Interesował ich teren pod Warmątowicami jako miejsce, gdzie potencjalnie mogliby zbudować fabrykę Volkswagena. Urzędnicy zachwalali, przekonywali, niemal stawali na głowie. Na polnej drodze, gdzieś między kukurydzą a żytem stanął nawet strażacki podnośnik, żeby potencjalni inwestorzy mogli obejrzeć okolicę z lotu ptaka. Na nic się to zdało...\nCzytaj dalej wpis Z Warmątowic odjechał już drugi inwestor\nOpamiętajmy się! Nie wypalajmy traw\nZdajmy sobie w końcu sprawę, że wypalanie traw jest brutalnym sposobem niszczenia środowiska.\nW naszej gminie wskutek wypalania traw doszło już do 8 pożarów. Strażacy musieli interweniować w Grabinie, Kotliszowicach, Ligocie Toszeckiej, Kotulinie oraz najwięcej razy w Pisarzowicach.\nCzytaj dalej wpis Opamiętajmy się! Nie wypalajmy traw\nCo z kolejowym mieniem?\nTrwają remonty na torach. Na stacji Kamień Śląski, a także w okolicach Siedlca i Poznowic.\n- W Otmicach przez remont rozjechana jest ulica Dworcowa, ale będziemy mobilizować wykonawcę remontu, aby to uporządkował - zapewnia wójt Brygida Pytel.\nCzytaj dalej wpis Co z kolejowym mieniem?\nFirma dopłaca do śmieci\nPrezes przedsiębiorstwa, które w gminie Jemielnica wygrało przetarg na wywóz śmieci, przekazał niedawno wójtowi informację, że jego firma co miesiąc dopłaca do tego zlecenia. Mimo to firma wciąż świadczy usługi, choć mogłaby przerwać współpracę...\nCzytaj dalej wpis Firma dopłaca do śmieci\nZnów chaos z naborami\nTrwa rekrutacja do przedszkoli na rok szkolny 2014/15. W ostatnich latach w gminie Kolonowskie prowadzony był jeden nabór do wszystkich placówek. We wniosku o przyjęcie dziecka rodzic zaznaczał swoje przedszkole pierwszej i drugiej preferencji i na tej podstawie powoływana komisja decydowała o przyjęciu dzieci do wszystkich gminnych placówek, tak aby jak najefektywniej wykorzystać wszystkie wolne miejsca, których zawsze było za mało.\nCzytaj dalej wpis Znów chaos z naborami\nNie mogą bezpiecznie wyjść z domu!\nNiedawno czytałem, że dokończone zostaną rozpoczęte w ubiegłym roku prace na rzece Padół w Leśnicy, mające na celu umocnienie jej brzegów – mówi mieszkaniec tej miejscowości Piotr Koszucki. - Z tego, co się orientuję, wykonany zostanie remont tylko dolnej części rzeki. Po ubiegłorocznej powodzi koło mojego domu sytuacja wygląda fatalnie i nie możemy bezpiecznie wyjść z własnego podwórka. Są to zniszczenia na odcinku około 100 m.\nCzytaj dalej wpis Nie mogą bezpiecznie wyjść z domu!\nNa początek kary po 500 zł!\nGmina bierze się za opornych...\nWiele lat temu gmina Ujazd niemal w 100% została skanalizowana. Zgodnie z przepisami, mieszkańcy muszą podłączyć się do sieci. Zwolnione z tego obowiązku są osoby, które posiadają przydomową oczyszczalnię ścieków (w gminie Ujazd istnieją 4 takie posesje), lub osoby, które nie mają technicznych możliwości podłączenia do sieci - tzn. gdy w ich rejonie nie biegnie rura kanalizacyjna.\nCzytaj dalej wpis Na początek kary po 500 zł!\nUczniowie PSP Zawadzkie powitali wiosnę artystycznie. Szkoła zorganizowała 21 marca XIV Przegląd Małych Form Teatralnych. Impreza odbywała się równolegle w kinoteatrze, gdzie prezentowali się uczniowie klas I-III i przedszkolaki, oraz w szkole, gdzie występowali czwarto-, piąto- i szóstoklasiści. W przeglądzie, poza uczniami z Zawadzkiego, udział wzięli także młodzi artyści z Bzinicy i Krupskiego Młyna.\nCzytaj dalej wpis Na dwóch scenach\nPo raz pierwszy od prawie czterech lat derbowy mecz pomiędzy Unią Kolonowskie a Źródłem Krośnica wygrał zespół gospodarzy, mimo iż nie był faworytem spotkania.\nPo raz ostatni Unia wygrała z Krośnicą na własnym boisku mecz ligowy 25 września 2010 roku, zwyciężając 6:0. Później zespół z Kolonowskiego wygrywał, ale tylko w Krośnicy, a u siebie remisował lub przegrywał. Tym razem również nie był faworytem meczu, lecz od początku zawodnicy Unii przejawiali większą ochotę do gry i stwarzali groźniejsze okazje bramkowe.\nCzytaj dalej wpis Derby dla Unii\nPuchar oraz liga\nTradycyjny Turniej o Puchar Burmistrza Kolonowskiego zgromadził w niedzielę na starcie 39 zawodników. Turniej rozgrywany był systemem 2 razy po 48 rozdań. W 1 serii najwyższy wynik uzyskał zawodnik Unii Kolonowskie Walter Bonk 1501 pkt. wyprzedzając zawodnika Strzelca DK Franciszka Skrzypczyka 1282 pkt. W 2 serii najlepszy okazał się również zawodnik gospodarzy Gerard Młynek. Jego wynik to 1515 pkt. Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta. Tym trzecim był kolejny zawodnik Unii Kolonowskie, Jan Szymik, który z łącznym wynikiem 2604 pkt. okazał się najlepszy. Kolejne miejsca zajęli: 2. Gerard Młynek (Unia) 2457 pkt. 3.Bernard Wodniok (Skat Lubliniec) 2385 pkt. 4. Andrzej Szimber (Skat Lubliniec) 2312 pkt. 5. Roman Kościelny (Unia) 2231 pkt. W gronie 11 nagrodzonych aż 5 było z Kolonowskiego.\nCzytaj dalej wpis Puchar oraz liga


Majówka last minute - 5 pomysłów na wyjazd | Blog Travel Store\nW tym roku wystarczyły jedynie 3 dni urlopu w pracy, aby zaplanować ponad tygodniową majówkę. Taką okazję trzeba zatem dobrze wykorzystać, dlatego zamiast martwić się o pogodę w kraju, warto wybrać się w egzotyczną podróż za granicę. Oto 5 pomysłów na wyjazd, o którym skrycie marzysz!\nPiaszczyste plaże Grecji\nMiłośnicy kuchni śródziemnomorskiej i malowniczych krajobrazów powinni spędzić swoją majówkę last minute na greckiej wyspie Korfu. Jest ona położona w północnej części Morza Jońskiego i od dłuższego czasu urzeka turystów przepięknym połączeniem niepowtarzalnej barwy oceanu, widoku gór oraz urokliwej architektury. Piaszczysto-kamieniste plaże pozwalają odpocząć od miejskiego zgiełku, a odwiedzenie Kanału Zakochanych w kurorcie Sidari i okazałych ogrodów cytrynowych Acharavi sprawią, że z łatwością można poczuć się jak w prawdziwym raju.\nMinorka, nieco mniej popularna niż oblegana przez wczasowiczów Majorka, to idealne miejsce wypoczynku dla osób lubiących odpoczynek w spokojnym otoczeniu. Oprócz możliwości codziennego relaksu na kameralnych plażach każdy turysta ma szansę podziwiania krętych uliczek, klimatycznych wiosek rybackich oraz smakowania ginu i majonezu, stanowiących symbole lokalnej kuchni.\nWyspa marzeń, czyli Malta\nMajówka na Malcie bez wątpienia będzie wspaniałą przygodą, która pozostawi po sobie wiele miłych wspomnień. Ta niesamowita wyspa zachwyca bowiem ogromną ilością zabytków, pochodzących z różnych epok. Na uwagę zasługują między innymi stolica Malty – barokowa Valletta, średniowieczna Mdina czy megalityczne świątynie w Mnajdra i Hagar Qim, wybudowane 5800 lat temu!\nPortugalia pełna słońca\nŚwietnym pomysłem na spędzenia majówki jest również zarezerwowanie wycieczki do portugalskiego Algarve. Region ten obejmuje pas wybrzeża wzdłuż Oceanu Atlantyckiego, na którym znajdują się wyjątkowe zabytki kultury muzułmańskiej i piaszczyste plaże urozmaicone wysokimi klifami. Poza tym, w Algarve można również skorzystać z luksusowych pól golfowych i kortów tenisowych, a ponadto spróbować swoich sił w surfingu i żeglowaniu.\nOd kilku lat na początku maja sporym zainteresowaniem cieszą się także wyjazdy do znajdującej się stosunkowo blisko Polski Bułgarii. Moc atrakcji sprawia, że to doskonałe miejsce wypoczynku dla całej rodziny. Podczas pobytu w Bułgarii nie można pominąć spaceru po parku narodowym a zarazem kurorcie – „Złotych Piaskach”, położonego niedaleko od jednego z najstarszych miast Europy, czyli Warny. Drugim, równie chętnie odwiedzanym przez turystów miejscem w tamtym regionie jest Słoneczny Brzeg, otoczony pasmem Gór Bałkańskich.\nMajówka last minute to najlepsze wyjście dla niezdecydowanych, którzy od dawna skrycie marzą o krótkich wakacjach poza granicami kraju. W tym roku najlepiej wybrać się w podróż prosto na greckie, hiszpańskie i portugalskie plaże. Z całą pewnością o nudzie zapomną także ci, którzy spędzą aktywnie czas pośród zabytków klimatycznej Malty.\n← Wakacje na hiszpańskim wybrzeżu Costa Brava Egzotyczna Japonia, czyli poznaj Kraj Kwitnącej Wiśni →


Łazienka z wanną wolnostojącą - pomysły na idealne pomieszczenie do relaksu\nDrewno z odzysku, naturalny kamień i mnóstwo zieleni. Sama myśl o takiej łazience sprawia, że odpoczywamy. Do tego wanna wolnostojąca, która nada pomieszczeniu estetyki, elegancji i lekkości. Jak ją dobrać, aby była doskonałym uzupełnieniem mebli?\nJakie parametry powinna mieć wanna, by pasowała do pomieszczenia?\nZ jakich materiałów są produkowane wanny wolnostojące?\nNa co zwracać uwagę kupując wannę wolnostojącą?\nŁazienki już dawno nie są miejscem przeznaczonym tylko do kąpieli. Trendy łazienkowe są równie popularne, jak innych pomieszczeń. Każdy, dla kogo ważna jest estetyka chce, aby jego łazienka była piękna i designerska. Niewątpliwie najbardziej przyciągającym uwagę meblem w łazience jest wanna lub prysznic. Do niedawna wszystkie wyglądały podobnie. Luksusowe wanny można było spotkać jedynie w hotelach. Dziś jest to coraz bardziej popularny trend, z którego chętnie korzystają wszyscy, którzy chcą nadać pomieszczeniu elegancji, lekkości i dobrego stylu.\nWanny wolnostojące najlepiej będą wyglądały w łazienkach o średnich lub dużych rozmiarach. Stawiając je na środku, uwypukli się ich szykowny kształt. Od niedawna wanny wolnostojące stawia się je także w nieco mniejszych łazienkach, aby nadać lekkości pomieszczeniu. Jednak, aby było widać jej walory wizualne, łazienka powinna mieć przynajmniej 10 metrów kwadratowych.\nWanna wolnostojąca w mniejszych pomieszczeniach będzie dobrze wyglądała, gdy ściana za nią będzie miała wyrazisty akcent, kolor czy wzór. Długość klasycznej wanny wolnostojącej wynosi 170-180 cm. Stylowe wanny o harmonijnych, opływowych kształtach oferuje firma Bravat. Elegancki kształt, duża pojemność i pokaźne wymiary pozwolą cieszyć się relaksującą kąpielą, a niebanalny design doda stylu każdej łazience.\nWybierając wannę wolnostojącą należy zwrócić uwagę na materiał z jakiego jest wykonana. Wśród surowców wykorzystywanych do produkcji nowoczesnych urządzeń tego typu są m.in.:\n- Stonex z powłoką Gelcoat.\nNajwiększą popularnością cieszą się wanny akrylowe. Dobrze utrzymują temperaturę wody i tłumią jej hałas. Są także ciepłe w dotyku. Wanny kompozytowe są cięższe, ale za to bardzo odporne na przebarwienia i ścieranie. Z kolei Stonex (to rodzaj kompozytu) jest bardzo prosty w pielęgnacji przy użyciu standardowych środków chemicznych. Będzie dobry także dla pomieszczeń, do których dociera dużo światła słonecznego – to materiał odporny na działanie promieni UV.\nWanny wolnostojące są luksusowym zakupem, a modele kompozytowe wyróżniają się nieprzeciętną trwałością, co sprawia, że są inwestycją na wiele lat.\nWybierając wannę należy zwracać uwagę na:\n- kształt - jest głównym walorem łazienki i przykuje uwagę każdego. Wanny wolnostojące oprócz eleganckiego opływowego wyglądu, mogą być zarówno na nóżkach, jak i w obudowie o minimalistycznym wyglądzie.\n- wanna retro, czyli na nóżkach stylizowanych na lwie łapy będzie pasować do pomieszczeń o stylu vintage czy rustykalnym. Wanna o opływowych kształtach będzie doskonała dla stylów nowoczesnych, glamour czy skandynawskich.\n- sposób zamocowania baterii. Tradycyjną baterię można umieścić na obrzeżu wanny lub wybrać baterią wolnostojącą przytwierdzoną do posadzki. Jeśli wanna będzie stała blisko ściany, warto rozważyć ścienną baterię. W tym wypadku instalacja wodna zostanie poprowadzona w ścianie.\nMontaż wanien wolnostojących jest o wiele łatwiejszy niż ich zwykłych odpowiedników. Nie wymagają one wpasowania w strukturę ściany, wykańczania płytkami i osłonami. Należy jednak pamiętać o zapewnieniu dostępu do systemu kanalizacji.\nWarto przy tym podkreślić, że wanny wolnostojące nie są przytwierdzane do podłoża, lecz mogą być przesuwane w pewnym zakresie (w zależności od sposobu wykonania dostępu do instalacji). Niemniej możliwość przesunięcia wanny o kilkanaście lub nawet kilka centymetrów, może być już dużym ułatwieniem, także podczas sprzątania łazienki.\nNajlepiej jest przygotować się do montażu przed kupnem łazienki. Aby był on możliwy, niezbędne jest przygotowanie odpływu kanalizacyjnego oraz poprowadzenie rur z ciepłą i zimną wodą w podłodze, a nie jak w przypadku innych wanien – w ścianie. Kanalizacja działa według grawitacji, dlatego jej elementy muszą być ułożone ze spadkiem 2% w stosunku do pionu.\nOczywiście największym atutem są kwestie wizualne. Wanna wolnostojąca jest bardzo designerska. Wanny wolnostojące optycznie powiększają także przestrzeń łazienki. Ostatnio modne są także wanny wolnostojące w kolorowych obudowach, co zwiększa możliwości projektowe i artystyczne.\nJeśli chodzi o wady, to należy zwrócić uwagę na wielkość wanien i potrzebne dodatkowe miejsce do małej łazienki, wanna wolnostojąca się nie zmieści. Wanny wolnostojące także należy zaplanować na etapie projektowania wnętrza, aby montaż nie był problematyczny.


Valentino Rossi Biografia - Stuart Barker - Książka | Gandalf.com.pl\nValentino Rossi Biografia (miękka)\nValentino Rossi Biografia - mobi, epub 37.41 zł\nValentino Rossi Biografia - opis produktu:\nPoznaj losy legendy wyścigów motocyklowych - człowieka, który w cyklu MotoGP poznał smak niewyobrażalnej popularności i bajecznego bogactwa, był świadkiem śmiertelnych wypadków z udziałem rywali i przyjaciół, odniósł poważne obrażenia i stoczył najbardziej pamiętne batalie - zarówno na torze, jak i poza nim. Dowiedz się ile milionów Euro musiał zapłacić skarbówce za unikanie podatków i jak to się stało, że Sete Gibernau z przyjaciela stał się jego wielkim wrogiem.\nStuart Barker wykorzystał wypowiedzi Rossiego oraz niepublikowane wcześniej, ekskluzywne rozmowy z tymi, którzy są częścią historii Vale od samego początku i napisał biografię włoskiej supergwiazdy - pełną adrenaliny i zakulisowych anegdot opowieść o dążeniu do chwały.\n`Stuart Barker pisze tak, jak Valentino Rossi jeździ (...) Lektura obowiązkowa dla wszystkich fanów motocykli`.\n`Przy dużej prędkości wszystko staje się trudniejsze i piękniejsze. Gdy ścigasz się z prędkością 300 kilometrów na godzinę, łuk zamienia się w ostry zakręt, a mały wybój staje się głęboką dziurą. Wszystko staje się większe, bardziej ekstremalne. No a potem robi się pięknie`.\nKsiążka Valentino Rossi Biografia pochodzi z wydawnictwa SQN Sine Qua Non. Autorem książki jest Stuart Barker. Należy do gatunków: biografie i wspomnienia, Biografie i autobiografie, sport i rekreacja, sporty motorowe. Jej wymiary to 150x215. Oprawa jest miękka. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.\nKategoria: biografie i wspomnienia, Biografie i autobiografie, sport i rekreacja, sporty motorowe\n-16% Valentino Rossi Biografia książka


eremita blog | I'm moon\nprzez ere, 12.gru.2017, w Bez kategorii\nMoja praca, op za zadaniami dodatkowymi i back officem składa się z rozmową z ludzmi i rozwiazywaniem ich problemów.\nPrzy czym nie lubie gadac o dupie marynie pogodzie czy „z polski oooooooooooo mam kolege z polski” raczej mow z czym masz problem ja naprawie. mocno sie wkurwiam kiedy nie moge czegos rozwiazac (jak w zyciu. I’m a giver and a handy man) zwłaszcza jeżeli wiem jak ale nie mogę tego zrobic z przyczyn proceduralnych (które oczywiscie czasem olewam).\nczasami, nie czesto, tak raz na 5-8 tygodni zdarzy się człowiek (niekoniecznie kobieta) z którym flow jest piekne. tak z nimi lubię rozmawiać.\nMoja ostatnia dzisiaj rozmowa właśnie taka była, przepiekne 52 minuty i 14 sekund z asystentka dyrektora której imienia nie miałem okazji nawet poznac, nie pytałem zreszta imiona nie były potrzebne:D znaczy powiedziała że Michael do mnie pasuje. nie oponowałem. Wiecie. siedzisz sobie na palarni i ktoś siada obok i zaczynacie rozmawiać jest spoko rozmowa was wkręca i nagl;e kazuje się że jest 11 rano knajpa już dawno zamknięta twoi znajomi jakoś tak poznikali a ty jesteś u laski a ona ma na sobie tylko twoją koszulkę, ewentualnie u typa i grafie w fife przy blancie wyzywając się przy tym jak gdybyście byli przyjaciółmi z dzieciństwa. Tego typu rozmowa.\nWielkie dzięki Connie W.\nOd jakichś 3 lat noszą na barkach cały pierdolony nieboskłon i to taki którym nie mogę się z nikim podzielić. Przez to rzadko się śmieję.\nDzisiaj się śmiałem. To był całkiem dobry dzień.\naaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa no i jak ja pieknie ostatnio baunsiłem w rajze…… Poezja kurwa\nprzez ere, 31.paź.2017, w Bez kategorii\nPizza to jeden z najpiękniejszych wynalazków ludzkości. Pamiętam 2 sytuacje w których dostałem pizze. Obie w tych samych okolicznościach. Pierwsza zamówiona druga zrobiona ręcznie, o o o W termomixie… total wypas. AAAAAAAAAAAA no i miałem takie w chuj gastro wtedy…. Uosobieniem szczęścia jest sama Szczęście.\nMęczące i dobre dni.\nprzez ere, 14.paź.2017, w Bez kategorii\nBycie porządnym facetem jest trudne.\nno przeciez mnie popierdoli. ja zesz jebie kyrwa.\nbyle do urodzin. kurwa.\npozwole sobie wtedy.\ntym razem 4 tygodnie zamiast 2. ciekaw jestem wyniku\nprzez ere, 13.paź.2017, w Bez kategorii\nBYcie porządnym facetem nigdy nie było łatwe, ale ostatnio to kurwa przecghodzi moje wyobrażenia. no żesz ja pierdole. \_\nmiałem ostatniio 3 odpał na przestrzeni ostatnich prawie 5 lat.\nnajmniej poważny z dotychczasowych, ale to raczej z powodu szybkiej reakcji moich bliskich. co za chore pojeby. zaskutkował o to tym że miałem wreszcie powód aby udać się do przybytku uciechy. umysłowej oczywiście. so poszedłen a wizytye numero uno., jakoaś młodziutka nie najgorsza dupka której jedynym pytaniem było ” i co wtedy czułeś” wypowiedziane jakieś 7 razy w ciągu godziny …. no chciałem po tym odpuscic. ale obiecalem krówce że pójdę a wreszci był powód. no ale wyladawałem 2 dniu potem u Iwonki. jest dobra. przesłuchuje na „zu”, tak zuza opanowała to do perfekcji. Siedzi, robi, cos niby wiecle zajęta ale patrzy na Ciebie cały czas. i to ejszcze jak patzry. więc ty zaczynasz gadać, czasami bez sensu. o czym kolwiek, byle gadac. a ta mała krowa dalj się patzry z nad notatek. ale mówie nie nie nie. jestem twardy.\nno więc co jeszcze mam mówić……..\nno żesz kurwa, dobra jest.\naż mi się czas skończył.\nponad 100 nie moja. Jest dobra.\nmiałem dzisiaj pierwszy zły dzień . poranek neizły w końcu słońcę i odrobin ciepła.\nwdupiłem do pracy i już było szaro. really?! najpierw pojebało amerykanów. a są zjebani. babka podłaczajaca monitor do routera wygrała życie. potem odjebało indyjca. no żesz kurwaaaaaaaaaaaa. chuj ze sie nazywach jak koles z indii, mówisz jak bezzebny bezdomny z pod radomia o obitym ryju to jeszcze kurwa nie umiesz przliterować jak masz na naziwsko. no popierdoli mnie. ale jest jeszcze perełka na torcie…\nwysiada ci całe środowisko klienta… wszystko kurwa. ale chuj. MIMowie mówią mamy wyjebane załatwiacie sami, indie mówią my nie umiemy, stany mowia to wasza wina, rumuni „asiudgfeqwncdbvgfqwiegu” chyba nie lubią niemców ale nie wiem ciężko ich zrozumieć, ale nakurwiasz. ktos musi.\nprzerabiałem przyjazn damsko meska 4 krotnie, kosztowne i bolesne gówno. o o o i męczące, mocno męczące. tak myślę że nie mam siły na 5 tak myslę.\nufff dobrze ze to z czego sie nigdy nie smiejemy z kr ówka odciagnelo moja uwage.\npatrzac na dlugosc od w chuj dawna nie miaklem takiej weny.\nSzczęscie jak nic innego może mnie połamać.\nprzez ere, 24.wrz.2017, w Bez kategorii\nwieczna radość w odczuwaniu niemal wszystkich uczuć\nprzez ere, 18.wrz.2017, w Bez kategorii\nprzez ere, 10.wrz.2017, w Bez kategorii\nTrochę się działo ale nie mam słów które mógł bym tutaj zapisać.\nMam urlop, bardzo przyjemny urlop tydzien spedziłem na ankurwianiu w wiedzmina po 10-16 h dziennie i jest to drugi zaraz po BG2 RPG mojego życia.\nprzyjechał makaron, wreszcie.\nPrzydupiła tu o 4 ledwo żywo, obalilismy dosc szybko winko i wrzuciłem ją w dom.\nTęskniłem za nią, też jest skorpionem. Szczera, dominująca i szalona\nPare dni w kraku było by interesującym dodatkiem do mojego urlopu.\nnie wiem kurwa jaki tytuł wybrać\nprzez ere, 21.sie.2017, w Bez kategorii\nsiedze od jakich 3 h starajac sie upić i spisać wydażenia kilku ostatnich tygodni czy tam miesięcy ale słabo w chuj mi idzie\nmimo chęci i ilości domagającej się zapisania nie mam dzisiaj flow. Bardzo.\nprzez ere, 25.lip.2017, w Bez kategorii\nprzez ere, 15.lip.2017, w Bez kategorii\nwróciłem do domu. to była dobra biba. Ciągle czuję ten zapach. Mózg mi się wyłącza. tak Bardzo ambiwalentnie odczuwam ten stan. i tak kurewsko się uśmiecham. ja jebie…..kropka kurwa nienawisci\nCześć! Witaj na eremita blog!\nWybierz miesiąc Grudzień 2017 Październik 2017 Wrzesień 2017 Sierpień 2017 Lipiec 2017 Maj 2017 Marzec 2017 Styczeń 2017 Grudzień 2016 Październik 2016 Sierpień 2016 Maj 2016 Styczeń 2016 Listopad 2015 Październik 2015 Sierpień 2015 Lipiec 2015 Czerwiec 2015 Maj 2015 Kwiecień 2015 Luty 2015 Styczeń 2015 Listopad 2014 Maj 2014 Kwiecień 2014 Marzec 2014 Luty 2014 Styczeń 2014 Grudzień 2013 Wrzesień 2013 Sierpień 2013 Lipiec 2013 Maj 2013 Listopad 2012 Październik 2012 Wrzesień 2012 Sierpień 2012 Lipiec 2012 Kwiecień 2012 Styczeń 2012 Grudzień 2011 Listopad 2011 Październik 2011 Sierpień 2011 Lipiec 2011 Maj 2011 Kwiecień 2011 Marzec 2011 Luty 2011 Styczeń 2011 Grudzień 2010 Listopad 2010 Październik 2010 Wrzesień 2010 Maj 2010 Styczeń 2010 Grudzień 2009 Listopad 2009 Październik 2009 Czerwiec 2009 Maj 2009 Kwiecień 2009 Marzec 2009 Luty 2009 Styczeń 2009 Grudzień 2008 Listopad 2008 Październik 2008 Wrzesień 2008 Sierpień 2008 Lipiec 2008 Czerwiec 2008 Maj 2008 Luty 2008 Styczeń 2008 Grudzień 2007 Listopad 2007 Październik 2007 Wrzesień 2007 Sierpień 2007 Lipiec 2007 Czerwiec 2007 Maj 2007 Kwiecień 2007 Marzec 2007 Luty 2007 Styczeń 2007 Grudzień 2006 Listopad 2006 Październik 2006 Wrzesień 2006 Sierpień 2006 Lipiec 2006 Czerwiec 2006 Maj 2006 Kwiecień 2006 Marzec 2006 Luty 2006 Styczeń 2006 Grudzień 2005 Listopad 2005 Październik 2005 Wrzesień 2005 Sierpień 2005 Lipiec 2005 Czerwiec 2005 Maj 2005 Kwiecień 2005 Marzec 2005 Luty 2005 Styczeń 2005 Grudzień 2004 Listopad 2004\nWszystkich wizyt: 17401\nWszystkich komentarzy: 1498


Mieszkanie - Sprzedaż, 785 000 zł, 4 pokoje, 100.00 m2 (7 850 zł/m2)\nMieszkanie Sprzedaż (numer oferty: 59757)\n785 000 zł (7 850 zł/m2)\nOstatnia aktualizacja: 2021-03-22 11:26:08\nINFORMACJE OGÓLNE: Mieszkanie na sprzedaż. Rynek wtórny, dwupoziomowe. Typ 4 pokoje. Standard wykończenia: wysoki standard. Dostępne od zaraz. Forma prawna odrębna własność z Księgą Wieczystą. Znajduje się na 1 piętrze, w budynku 2 piętrowym. Poziom hałasu: cicho.\nOPIS MIESZKANIA: Rozkład pomieszczeń jasny, korzystny, trójstronny. Pokoje jasne naturalne światło, kwadratowe, ustawne, na podłogach panele. Widok z okna na budynki. Okna plastikowe. Wystawa okien południe, północ, wschód. Kuchnia idealna, meble na wymiar, otwarta, pełne AGD, połączona z salonem, wysokiej jakości. Podłoga w kuchni wykonana z gresu. Łazienka meble łazienkowe, na ścianach flizy, stan idealny. Przedpokój: szafa na wymiar, widny z oknem. W przedpokoju podłogi wykonane są z gresu. W mieszkaniu znajdują się następujące instalacje: ciepła woda - piec wielofunkcyjny, gaz. Zabezpieczenie mieszkania: domofon, drzwi antywłamaniowe, teren ogrodzony. Ogrzewanie mieszkania piec gazowy dwufunkcyjny. Dodatkowo do mieszkania przynależy: miejsce parkingowe. Udogodnienia: garderoba, klimatyzacja. Balkon taras.\nOPIS BUDYNKU: Typ bliźniak, technologia budowy mieszana. Architektura nowoczesna. Budynek nie jest wyposażony w windy. W najbliższej okolicy znajdują się bloki niska zabudowa, doskonałe tereny spacerowe, rekreacyjne i sportowe, rzeczka. Ilość zieleni i terenów rekreacyjnych: dużo.\nOPIS KOMUNIKACJI I INFRASTRUKTURY: Aby wygodnie dojechać jest: kilka linii autobusowych, blisko do obwodnicy. Miejsce parkowania - wydzielone miejsce parkingowe. W okolicy do dyspozycji mamy - pełna, rozbudowana infrastruktura miejska, szkoły, przedszkola, sklepy, przychodnie.\nZALETY: Wybrane zalety nieruchomości: dojazd do centrum do 20 minut, gotowe do wprowadzenia bez wkładu finansowego, jasne pokoje, naturalnie oświetlone.\nw pobliżu: doskonałe tereny spacerowe, rekreacyjne i sportowe, rzeczka, bloki niska zabudowa\nłazienka: stan idealny, na ścianach flizy, meble łazienkowe\nprzedpokój: widny z oknem, szafa na wymiar\nrozkład pomieszczeń: trójstronny, korzystny, jasny\nudogodnienia: klimatyzacja, garderoba\nzalety: dojazd do centrum do 20 minut, gotowe do wprowadzenia bez wkładu finansowego, jasne pokoje, naturalnie oświetlone\n785 000 zł, Sprzedaż, Mieszkanie, 4 pokoje, 100.00 m2 (7 850 zł/m2)\nGrota Roweckiego (okolice)\n4 pokoje 86.38 m2 7525 zł/m2


Apartment in Bazarowa, Szczecin, Województwo zachodniopomorskie, Poland Listings for lease\nApartment, Listings for lease, Bazarowa, Szczecin, Województwo zachodniopomorskie, Poland\nBazarowa, Szczecin, Województwo zachodniopomorskie, Poland\n1 600 PLN Per month\nOpen house 01/09/2020 from till\nMieszkanie wynajem 2 pokoje balkon\nUpdated: 09.01.2020. Views: 2309\nID Ref # 18436\n37 PLN ⁄ m2\nMieszkanie znajduje sie w niskim budownictwie, ul Bazarowa, 2 pokoje + balkon, 43 m2.\n-Kuchnia w zabudowie (lodówka, zamrażarka, piekarnik, palniki gazowe, wyciąg,)\n-Łazienka: wanna, zlew, toaleta, szafka oraz pralka\n-Wyposażenie w pokojach: duża szafa w zabudowie, rozkładana kanapa 2 osobowa, duże 2 osobowe lozko, szafki, wszystko działa.\n-Dostęp do piwnicy\nOkna posiadają rolety, w pokojach, na podłodze panele, a w kuchni, lazience i korytarzu kafle. W budynku jest ciepło, za ogrzewanie sa zwroty (oddaję w momencie przesłania rozliczenia przez spółdzielnię).\nLokalizacja- ul. Bazarowa, blisko Park Żeromskiego, Galaxy, Fala, szkoła, rynek Manhattan. Mieszkanie otoczone zielenią, polozone w centrum, a mimo tego jest bardzo cicho. Mieszkanie jest swobodnie usytuowane, nie okno-w okno, oddalone od główniej drogi. Sporo bezpłatnych miejsc parkingowych do okola.\nOgrzewanie i woda z sieci miejskiej w czynszu 420 zł przy 2 osobach. Oddzielnie płatny gaz (około 40-50 zł co 2 miesiace) i prąd (około 80 zł co dwa mce). Wynajem tylko osobom niepalącym, podpisuje umowę + kaucja.\nKujawska, Szczecin, W...\nPl. Żołnierza, Szczec...\nMazurska, Szczecin, W...\nwojska polskiego 39, ...\nCentrum, Szczecin, Wo...\nŚwistacza 22, Szczeci...\nGumieńce, Szczecin, W...\nPrzecław, Szczecin, W...\nŻelechowa, Szczecin, ...\nWarzymice, Szczecin, ...\nKsiążąt pomorskich, S...\nPogodno, Szczecin, Wo...\nStare Miasto, Szczeci...\nI found your listing. Please send me more information about Bazarowa, Szczecin, Województwo zachodniopomorskie, Poland (ID Ref # 18436) . Thank you.


Jaki proces jednania?? - blog Krzysztof Mączkowski\nJaki proces jednania??\n14 lipca 2020, 09:15 473 odsłony\nPolska, powiadacie… Ale jaka? Polska PiS czy Polska PO? Polska Andrzeja Dudy czy Polska Rafała Trzaskowskiego? Dzielę Polskę? Nie ja.\nLitry atramentu wylano już, by opisać wojnę polsko-polską, więc przypominanie jej genezy, przebiegu, momentów zwrotnych, wskazywanie generałów poszczególnych armii to zabieg bezcelowy. Podział Polski na dwa zwalczające się obozy jest faktem i żadne zaklęcia tego nie zmienią. Pierwsze gniewne komentarze po wyborach potwierdzają tę tezę, nawet jeśli usprawiedliwimy je olbrzymimi emocjami, jakim uległy obie strony w trakcie kampanii prezydenckiej.\nPolskę dzieli dziś wszystko: przeszłość, stosunek do teraźniejszości i projekcje przyszłości. Historia, podobno nauczycielka życia i polityki, już dawno została narzędziem do wymiany ciosów między obiema Polskami. Nie ma chyba żadnego obszaru współczesności, o którym obie Polski myślałyby tak samo. Podobnie z przyszłością. Każda widzi to inaczej. I nie byłoby w tym pewnie żadnego nieszczęścia, gdyby nie to, że strony odmawiają sobie patriotyzmu, polskości, tradycji, dobrych intencji, przyzwoitości, nowoczesności, racjonalizmu (niewłaściwe skreślić).\nW zatrważającym tempie zatracamy jakiekolwiek motywy zlepiające wspólnotę narodową. Każda polska połówka ma nie tylko swoją historię i swoich bohaterów, ale i swoje współczesne autorytety, święta, książki, czasopisma i gazety, swoje programy telewizyjne i radiowe, swoich aktorów i piosenkarzy, swoje festiwale, rozrywki. Ba, każda strona ma swoich księży i swoje kościoły, swoje muzea, swoje święte miejsca i swoje wartości. W normalnych warunkach można by je połączyć, ale nie w Polsce.\nNie ma wśród Polaków żadnej ochoty do rozmowy, nie pomaga odwoływanie się do mądrości wielkich Polaków nawołujących do tej zgody i rozmowy lata temu – widać, z rozmową mamy problem nie od dziś. Jesteśmy przyzwyczajeni do monologu – to nam wychodzi znakomicie. Tak samo, jak wyklinanie „tych obcych”.\nNajdroższa, podobno, polska wartość – rodzina – też została zainfekowana wojną polsko-polską. Każdy kto przeżył kłótnie przy rodzinnym stole, na imieninach, każdy kto doświadczył pogardy z powodu swoich poglądów, wie o czym myślę.\nI można w nieskończoność zwalać winę na polityków za zafundowaną nam wojnę polsko-polską (wielu z nich powinno stanąć przez „narodowym trybunałem sumienia” za to, co zrobili), ale pamiętajmy ilu z nas tę falę wzmacniało „na dole”… Ilu z nas w tej kampanii zachowało się bezmyślnie i bezsensownie wrogo.\nI choć nie zwalam całej winy na polityków – ba, wielu z nich doceniam – to jednak nie wierzę im, gdy przy okazji rozmowy o narodowym pęknięciu mówią – uwaga! – o „procesie jednania”. Nie po tym, jak sami wypowiadali wiele złych, bo agresywnych słów; nie po tym, jak nabierali wody w usta, gdy słyszeli obok siebie, z jaką agresją wypowiadali się ich koledzy lub koleżanki. Nie wierzę więc w wiele obłudnych deklaracji o jednaniu, jakie padły w nocy powyborczej, albo w zaproszenia do podania sobie „ciepłej dłoni”. Może uwierzę, gdy ci sami politycy będą konsekwentnie o tym mówić za miesiąc lub pół roku i konsekwentnie okazywać gesty dobrej woli. Teraz nie.\nWracam do swoich książek.\nOpublikowano: 14 lipca 2020, 09:15\nKultura Od "Sedinum" po "Zbawiciela"\nKrzysztof Mączkowski 29 listopada 2020, 15:54\nw Traperzy nauki\n@Karolina Nowicka Nie ma co się denerwować. Tu nie ma polityki, złorzeczenia, narzekania, wywrzaskiwania sobie obelg. To świat spokojny i cichy. I to dosłownie: w terenie trzeba być cicho,...\nKrzysztof Mączkowski 29 listopada 2020, 15:52\n@leszek152 Nie rozumiem pytania?\nKrzysztof Mączkowski 14 listopada 2020, 16:11\nw Kto pamięta co wydarzyło się 10 listopada 1980 r. ?\n@jce: Ma Pan/i wiele racji, ale mam parę "ale": 1. "...myślę, że data sierpniowa wyprzedza datę listopadową o wiele długości. To, że jakiś PRL-owski sąd, za zgodą PRL-owskiej władzy,...


ODTJ Międzychód - gdzie pojeździć na zamkniętym obiekcie?\nWielu z nas myśląc o miejscu gdzie można przetestować swój samochód w bezpiecznych i kontrolowanych warunkach myśli - tor Poznań. Czy, aby na pewno jest to jedyne miejsce w Wielkopolsce, gdzie można bez problemu i obaw "wycisnąć" z samochodu to co najlepsze?\nODTJ Międzychód to ośrodek doskonalenia techniki jazdy, który raz w miesiącu jest otwarty dla każdego chętnego, który chce poznać swój samochód oraz przetestować swoje umiejętności.\nMisją ośrodka jest doskonalenie umiejętności prowadzenia, pokazywanie granic przyczepności oraz uświadamienie kierowców o istniejących niebezpieczeniach, dlatego też, raz w miesiącu, bramy ośrodka są szeroko otwarte dla każdego posiadacza prawa jazdy kategorii B, który ma ochotę przez 3 godziny bawić się, a przy okazji doskonalić swoje umiejętności jeżdżenia swoim pojazdem na specjalnie przygotowanej trasie.\nJak zatem wygląda Nitro Open?\nCykl imprez otwartych Nitro Open w dużym uproszczeniu można nazwać swobodną jazdą treningową po wcześniej ustalonej trasie. Wcześniej zapisani uczestnicy mają do dyspozycji wyznaczoną sesję treningową. Czas trwania sesji to 3 godziny, a podczas niej, uczestnicy mogą w nielimitowanej ilości wjeżdżać na wcześniej przygotowaną, bezpieczną trasę. Każdy z uczestników dostaje również do dyspozycji wcześniej wyznaczone miejsce na placu, po to, aby mógł bez przeszkód zmienić opony, poprawić zawieszenie czy odpocząć.\nDla każdego istnieje również możliwośc skorzystania z kawiarnii oraz tarasu widokowego, bez względu na to czy bierze się aktywny czy bierny udział w treningu.\nCo ważne, każda sesja ograniczona jest do 10 uczestników tak, aby każdy miał dla siebie sporą część trasy. Daje to możliwość sprawdzenia różnych wariantów pokonywania zakrętów, dohamowania czy dodawania gazu po to, abyśmy poznali nasz samochód w stu procentach.\nCzy ODTJ Międzychód to tor samochodowy?\nNie i nigdy torem samochodowym nie był i nie będzie. ODTJ Międzychód to ośrodek doskonalenia techniki jazdy czyli miejsce, które doskonale nadaje się do wyelminowania błędów "za kierownicą". Jak wcześniej wspomniałem, naszym zadaniem nie jest organizowanie wyścigów, a nauka odpowiednich zachowań na drodze. Jak dobrze wiemy, najlepiej jest uczyć się przez zabawę, dlatego też taką właśnie formę ma impreza Nitro Open.\nCzy muszę mieć spacjalny samochód?\nPewien znany YouTuber powiedziałby "Nic bardziej mylnego" i są to jak najbardziej trafione słowa. Nitro Open to impreza otwarta dla każdego, bez względu na to czy jeździsz BMW, Fiatem czy Toyotą - jeżeli chcesz sprawdzić siebie i swój samochód to serdecznie zapraszamy!


Strona głównaWiadomościSzczecin: radni przeciwko zastąpieniu Pomnika Wdzięczności Armii Czerwonej pomnikiem Matki Bożej\n#andrzej dzięga #Armia Czerwona #głosowanie #Matka Boża #metropolita szczecińsko-kamieński #pomnik #przebudowa #radni #szczecin #zastąpienie\n(Wizualizacja projektu zmiany pomnika Wdzięczności w pomnik Matki Boskiej. źródło: gs24.pl)\nRadni Szczecina jednogłośnie odrzucili pomysł przebudowy Pomnika Wdzięczności Armii Radzieckiej. Miał on zostać zastąpiony pomnikiem Matki Bożej Królowej Pokoju, patronki pojednania narodów Europy.\n„Pomnik Wdzięczności w obecnej formie ma znikome poparcie społeczne. Należy jednak zauważyć, że nie jest to pomnik Lenina czy Dzierżyńskiego, a szarych żołnierzy, wśród których znajdowało się wielu Polaków. Usunięcie pomnika zrodzi nowe kontrowersje. W proponowanym rozwiązaniu przestrzeń obarczona konfliktem stanie się miejscem pojednania i modlitwy. Jest to propozycja koncyliacyjna i ekumeniczna, godząca wszystkich, bo nawet nie będzie potrzeba demontować żadnych elementów, a ewentualnie dodać nowe. Czujemy się przynagleni, aby wobec aktów profanacji świętych wizerunków, grobów, naporu bluźnierczej sztuki chociaż w części wynagrodzić to Panu Bogu poprzez uczczenie Jego Matki w naszym mieście, które znajduje się w stanie zapaści i pomoc tak potężnej Patronki jest mu bardzo potrzebna. Mają swoje pomniki Matki Boskiej takie miasta, jak Lwów, Racibórz, Kamieniec Podolski, gdzie Matka Boska króluje na dawnym minarecie, nie mówiąc o Rzymie – może mieć i Szczecin, gdzie Matki Boskiej będą strzegli pogodzeni już polegli żołnierze różnych formacji. Mamy nadzieję, że taki akt– o mocniejszej wymowie niż likwidacja pomnika – stałby się precedensem dla analogicznych inicjatyw w innych miejscach Polski”, argumentowali pomysłodawcy.\n– Uzyskaliśmy aprobatę księdza arcybiskupa i innych wyznań chrześcijańskich dla naszego projektu – powiedziała przed głosowaniem jedna z przedstawicielek pomysłodawców budowy nowego pomnika. Dodała, że nazwę zaproponował arcybiskup Andrzej Dzięga, metropolita szczecińsko-kamieński.\nNiestety na nic się to zdało, ponieważ radni jednogłośnie bez żadnej dyskusji odrzucili obywatelski projekt uchwały.\n– Dla mnie to pomysł abstrakcyjny. Nie po to miasto rozpisało konkurs na zagospodarowanie tego miejsca, żeby wstrzymywać decyzję. Nie oszukujmy się, Matka Boska na cokole sowieckiego pomnika? Komuniści z religią mieli niewiele wspólnego – powiedział Rafał Niburski, radny PiS.\nProjektodawcy nie zgodzili się z tym stanowiskiem. Podkreślali, że został on zaprojektowany i wykonany przez polskich patriotów Stanisława Rudzika i Józefa Starzyńskiego a w roku 1994 usunięto z niego wszelkie totalitarne i komunistyczne emblematy.\nŹródło: polskatimes.pl, gs24.pl


Close Fit - ściśle przylegające (3 szt.) - Sklep eSensa.pl\nNajczęściej kupowana bieliznaDarmowa dostawa od 197 złDyskretna przesyłka za 9,99 złAż 30 dni na zwrotSprawdź Wyprzedaże do -25%Zobacz naszych ProducentówGratis do każdego zamówieniaZnajdujesz się na:Strona głównaDrogeriaprezerwatywyściśle przylegająceClose Fit - ściśle przylegające (3 szt.)\nOstatnio oglądaneClose Fit - ściśle przylegające (3 szt.)11,99 złKliknij na zdjęcie, aby je powiększyćBestseller\nClose Fit - ściśle przylegające (3 szt.)KOD: 5038483153567Dla panów, którzy lubią prezerwatywy ściśle przylegające do członka. Durex Close Fit posiadają mniejszą średnicę niż pozostałe Durexy - 49 mm. Naturalna guma lateksowa o kolorze koralowym. Długość: 178 mm, grubość ścianki - 70 mikronów.Opakowanie:3 szt.Rodzaj:ściśle przylegającaSmak:bez smaku (bezzapachowa)Polecane do seksu:waginalnegoŚrednica (mm):49Certyfikaty:CE 0120, ISO 4074:2002, CE\nNIE DA SIEPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyClose Fit - ściśle przylegające (3 szt.)Kod produktu: 5038483153567Opakowanie: 3 szt.Rozmiar: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nUlubionyProdukt Close Fit - ściśle przylegające (3 szt.)Tak jak oboje do siebie lgniecie, tak samo prezerwatywy muszą idealnie przylegać i być ściśle dopasowane. Dla większych doznań dla niej – dla przyjemnego komfortu dla wszystkich panów – stworzone zostały prezerwatywy Durex Close Fit - ściśle przylegające firmy Durex. Czy i Ty zostaniesz uwiedziony przez prezerwatywy Close Fit - ściśle przylegające? - opakowanie zawiera 3 szt. prezerwatyw wykonanych z naturalnej gumy lateksowej o kolorze koralowym o wymiarach: długość: 178 mm, grubość ścianki 70 mikronów\nOcena: Tragedia!! za mała za ciasna wręcz sprawiająca ból, może dla panów o mniejszym obwodzie to plus jednak dla nas to "ścisłe przyleganie" sprawiło więcej złego niż dobrego.Pomóż innym kupującym i oceń Close Fit - ściśle przylegające (3 szt.)! Aby dodać opinię zaloguj się.Pytanie o produkt Close Fit - ściśle przylegające (3 szt.):\n"Close Fit - ściśle przylegające (3 szt.)". Postaramy się odpowiedzieć tak szybko jak tylko będzie to możliwe.\nE-mail:Pytanie:Poinformuj znajomego o produkcie Close Fit - ściśle przylegające (3 szt.):\nPodpis:Treść:Znalazłem coś wartego uwagi - "Close Fit - ściśle przylegające (3 szt.)". Wydawało mi się, że ten produkt może być dla Ciebie interesujący, więc przesyłam Ci link do niego.Spodoba Ci sięInfiniti - komfort nawilżania na dłużej 100 ml29.99zł\nMusca pończochy czarne - z piękną koronką z burgundowym wykończeniem24.90zł\nSelect - kolorowe i smakowe (12 szt.)26.99zł\nArouser - prążkowane (6 szt.)14.99zł