Beszamel i spółka bez ograniczeń: września 2013\nScandetia - wiewióreczniki, tupaje, ryjówki drzewne. Przegląd gatunków. Część III\nRodzina : Tupaiidae\nRodzaj : Urogale\nDrzewica filipińska ( Urogale everetti ) ssak z rzędu wiewióreczników ( Scandentia ), z rodziny Tupaiidae. Synonim Tupaia everetti.\nWystępuje w Azji ( południowe Filipiny - Mindanao, Dinagat i Siargao ). Uznawany za endemit dla Filipin.\nZamieszkuje wyżynne i górskie lasy od 750 - 2250 m n.p.m.\ndrzewica filipińska ( Urogale everetti )\nAktywna za dnia, w ciągu całego roku. Szczyt aktywności w godzinach porannych. Prowadzi bardziej naziemny tryb życia niż nadrzewny.\nŻyje samotnie, w pary łączy się w okresie rui. Jest terytorialna, rewir jest oznaczony wydzieliną gruczołów zapachowych, moczem i kałem. Rewiry samca i samicy zachodzą na siebie.\nKryjówki zakłada na ziemi, w opuszczonych norach, gęstych zaroślach, w szczelinach skalnych, w jamach i zagłębieniach wśród korzeni drzew, w nisko położonych dziuplach.\nW czasie snu zwija się w kłębek lub czasami chowa głowę pod ciałem.\nDobrze wspina się na drzewa i potrafi poruszać się pod spodem gałęzi czy konaru.\nJej przednie łapki potrafią manipulować zdobytym pokarmem.\nPokarmu poszukuje zarówno na drzewach jak i na ziemi.\nKomunikuje się za pomocą sygnałów wizualnych ( pozycjonowanie ogona ) oraz sygnałów chemicznych.\nOdżywia się zarówno pokarmem roślinnym jak i zwierzęcym. Jej dieta obejmuje owady i ich larwy, drobne kręgowce, jaja i pisklęta ptaków oraz owoce i jagody. Pije wodę w miarę możliwości ze zbiorników wodnych.\nCiąża trwa 54 - 56 dni. Samica rodzi 1 - 4 młode w miocie w specjalnie zbudowanym gnieździe lęgowym. 1 - 2 mioty w roku. Młode rodzą się gołe i ślepe o wadze około 20 gramów. Samica karmi młode raz na 48 godzin. Mleko ma dużą zawartość tłuszczu ( około 26% ), który pomaga utrzymać młodym wysoką temperaturę ciała ( 37 stopni C ) bez ogrzewania przez samicę. Samica pociera gniazdo silnym zapachem z gruczołów zapachowych, który zniechęca samca i inne osobniki do odwiedzania tego miejsca. To zachowanie jest tak silne, że pokarm oznaczony nie jest nawet dotykany przez inne osobniki.\nW wieku 13 - 25 dni młode otwierają oczy i uszy. Po 4 - 5 tygodniach opuszczają gniazdo i przenoszą się do gniazda samicy.\nDojrzałość płciową uzyskuje po ukończeniu 2 miesięcy.\nNie wiele wiadomo o długości życia ale jeden osobnik w niewoli dożył do 11,5 lat.\n- Urogale everetti cylindrura - południowe Filipiny - góry na Mindanao - synonim Urogale cylindrura\n- Urogale everetti everetti - południowe Filipiny - Mindanao ( Zamboanga ), Dinagat, Siargao\nGatunek uznawany za nie zagrożony mimo, że spadek populacji może mieć miejsce w zakresie niższych wysokości i wiele z siedlisk poniżej 1000 m n.p.m. zostało utraconych z powodu wylesiania ale populacje powyżej 1000 m n.p.m. uważane są za stabilne. Wykazuje też pewną tolerancję na tzw. zaburzone siedliska ale brak jej w całkowicie przetrzebionym lesie.\nRejestrowana z kilku obszarów chronionych.\nUrogale everetti - osobnik zebrany jako próbka przez Field Museum\nHodowana z powodzeniem w kilku ogrodach zoologicznych na świecie.\nSamce są bardziej ciekawskie i zwracają uwagę na wszelkie zmiany w wolierach.\nPosiadają duży apetyt i zjada zarówno owoce jak i siekane mięso wołowe.\nRodzaj : Anathana\nDrzewica madraska ( Anathana ellioti ) ssak z rzędu wiewióreczników ( Scandentia ), z rodziny Tupaiidae. Synonim Anathana wroughtoni - Anathana pallida - Tupaia elliotti.\nWystępuje w południowej Azji ( Indie - wschodnio-środkowe, południowo-zachodnie i południowe ). Uznawany za endemit dla Indii.\nZamieszkuje suche i wilgotne lasy liściaste, wilgotne lasy zimozielone, dżungle, gęste zarośla, rumowiska skalne i urwiska.\ndrzewica madraska ( Anathana ellioti ) - osobnik na drzewie\nAktywna w ciągu całego roku, za dnia. Szczyt aktywności w godzinach porannych i przed zmrokiem. Żyje samotnie, w pary łączy się w sezonie rozrodczym.\nKryjówki zakłada na ziemi, w gęstych zaroślach, opuszczonych norach, jamach i zagłębieniach wśród korzeni drzew, w szczelinach skalnych lub jaskiniach. Jej kryjówki różnią się : może to być płytkie zagłębienie w miękkim gruncie lub zespół komór i korytarzy z kilkoma wejściami. Buduje gniazdo z miękkiego materiału roślinnego. Śpi zwinięta w kłębek, czasami chowając głowę pod ciało.\nProwadzi głównie naziemny tryb życia. Na drzewa wspina się szybko w momencie zagrożenia. Drzewa wykorzystuje do pielęgnacji swojego futerka, w tym celu rozciąga się na pniu drzewa i przesuwa w dół. Działania te powtarza przechylając się do oczyszczania różnych części ciała.\nJej przednie łapy są sporadycznie wykorzystywane do manipulowania pokarmem w czasie żerowania.\nDo komunikacji używa sygnałów wizualnych i chemicznych.\nOdżywia się zarówno pokarmem roślinnym ( owoce i jagody ) oraz zwierzęcym ( owady i ich larwy, dżdżownice, ślimaki, pajęczaki, drobne kręgowce, jaja i pisklęta ptaków ).\nCiąża trwa około 45 - 50 dni.\nSamica rodzi 1 - 5 młodych w miocie w specjalnym gnieździe lęgowym. 1 - 2 mioty w roku.\nMłode rodzą się ślepe, głuche, gołe i bezradne. Prawdopodobnie są karmione co 2 dni a silny zapach gniazda odpędza samca i inne osobniki tego samego gatunku.\nPo 4 tygodniach młode opuścić gniazdo.\nDługość życia nie została poznana ale przypuszcza się, że żyje około 10 lat.\nrycina - Anathana ellioti\n- Anathana ellioti ellioti - południowe Indie ( wschodnie Ghaty, Shevaroy Hills, północno-centralne Tamil Nadu State )\n- Anathana ellioti pallida - środkowe Indie ( Madhya Pradesh, Raipur, na północny-zachód od rzeki Ganges )\n- Anathana ellioti wroughtoni - zachodnie Indie ( Satpura Range, Dangs, Bombay, Maharashtra, Madhya Pradesh, Chhattisgarh, Gujarat State )\nGatunek uznawany za nie zagrożony mimo, że odnotowano lokalne spadki z powodu utraty siedlisk i innych czynników, jednak większość populacji uważana jest za stabilną i w chwili obecnej nie ma podstaw do wpisu w bardziej zagrożonych kategoriach.\nLyon ( 1913 ) dzielił gatunek na 3 gatunki - Anathana ellioti, Anathana pallida i Anathana wroughtoni.\nEllerman i Morrison-Scott ( 1966 ) dwa ostatnie uznał za synonimy Anathana ellioti.\nWażność taksonomiczną jako podgatunki Anathana ellioti zachował ( Srinivasulu i Srinivasulu 2004, Chakraborty 2005 ).\nW chwili obecnej nie ma większych zagrożeń dla gatunku chociaż lokalnie utrata siedlisk i ich fragmentacja, ofiary wypadków drogowych i handel do celów leczniczych mają wpływ na populację.\nRejestrowana z kilku obszarów chronionych w Indiach, min. z Eturnagaram Wildlife Sanctuary, Gundiabrahmeshwaram Metta Wildlife Sanctuary, Nagarjunasagar Srisailam Tiger Reserve, Bori Wildlife Sanctuary i Bori National Park, Pench National Park, Priyadarshini National Park, Tadoba National Park, Chandaka Dampara Wildlife Sanctuary, Satkosia Gorge Wildlife Sanctuary.\nW niewoli - trzymana lokalnie przez mieszkańców jako tępiciel owadów.\nW ogrodach zoologicznych - rzadka.\nRodzaj : Dendrogale\nNadrzewnik gładkoogoniasty ( Dendrogale melanura ) ssak z rzędu wiewióreczników ( Scandentia ), z rodziny Tupaiidae.\nWystępuje w Azji Południowo-Wschodniej ( wschodnia Malezja, Borneo ). Uznawany za endemit dla Borneo.\nZamieszkuje górskie i podgórskie pierwotne tropikalne lasy z gęstym poszyciem powyżej 900 m n.p.m. do 3350 m n.p.m.\nrycina - nadrzewnik gładkoogoniasty ( Dendrogale melanura )\nPrawdopodobnie biologia, ekologia i sposób życia zbliżone do gatunków z rodzaju Tupaia.\nProwadzi dzienny i nadrzewny tryb życia. Jednak prawdopodobnie pokarmu poszukuje w gęstych zaroślach i poszyciu na dnie lasu.\nOdżywia się owadami i ich larwami oraz owocami i jagodami.\n- Dendrogale melanura baluensis - wschodnia Malezja ( Mt.Knabalu, Sabah - północne Borneo ) - synonim Dendrogale baluensis\n- Dendrogale melanura melanura - wschodnia Malezja ( Mt.Dulit, północny Sarawak - zachodnie Borneo )\nGatunek niesklasyfikowany ze względu, że ostatni zapis pochodzi z początku 1970 roku. Prawdopodobnie przeszedł kilkakrotny spadek z powodu utraty siedlisk zwłaszcza na niższych wysokościach. Jednak brak jest aktualnych zapisów dotyczących populacji tego gatunku.\nGłówne zagrożenie stanowi utrata siedlisk związana z rozwojem rolnictwa i przekształcenia gruntów w bez drzewne plantacje.\nW latach 1989/91 w Sisuran Ridge - Sabah ( gdzie ostatnio złowiono w 1970 roku osobnika tego gatunku ) trzy sesje pułapek dały rezultat. Schwytano poszukiwany gatunek ( KH Han & wsp. ).\nPrawdopodobnie występuje w Croker Range National Park ( Sabah, Malezja ).\nPotrzebne są aktualne badania stanu, trendów i obfitości populacji, siedlisk, historii naturalnej.\nNadrzewnik myszowaty ( Dendrogale murina ) ssak z rzędu wiewióreczników ( Scandentia ), z rodziny Tupaiidae.\nWystępuje w Azji Południowo-Wschodniej ( południowo-wschodnia Tajlandia, Laos, Kambodża, Wietnam ).\nZamieszkuje tropikalne lasy, zarośla i lasy bambusowe od nizin do 1500 m n.p.m.\nnadrzewnik myszowaty ( Dendrogale murina )\nAktywny w ciągu dnia i całego roku. Prowadzi nadrzewny tryb życia głównie na wysokości 30 - 300 cm nad poziomem gruntu ale wspina się na średnie wysokości i w baldachim koron drzew. Żyje w parach lub samica z młodymi.\nPotrafi poruszać się pod spodem gałęzi lub konaru.\nBuduje gniazdo z różnorodnych materiałów roślinnych, które umieszcza w dziupli drzewa, w rozwidleniu gałęzi lub przy pniu drzewa czasami w pustej łodydze bambusa.\nJego szybki metabolizm zmusza go do żerowania praktycznie przez cały dzień w celu utrzymania energii.\nOdżywia się głównie owocami, stawonogami, owadami i małymi kręgowcami.\nSezon rozrodczy przez cały rok ale najczęściej w okresie największego lokalnego owocowania drzew i krzewów.\nSamica buduje osobne gniazdo lęgowe, które spryskuje specyficznym zapachem odstraszającym inne osobniki tego samego gatunku.\nCiąża trwa 45 - 56 dni. Samica rodzi najczęściej 2 młodych, o wadze 6 - 10 gram, nagich, ślepych i bardzo bezradnych.\nKarmienie mlekiem trwa około 4 tygodni co 48 godzin. Młode szybko rosną i w wieku 2 miesięcy dojrzewają płciowo. Po osiągnięciu tego okresu są przepędzane przez samicę.\nUważa się, że gatunek może rozmnażać się średnio co 45 dni.\nŻyje około 12 lat w środowisku naturalnym a 9 - 10 lat w niewoli.\n- Dendrogale murina frenata - Kambodża - synonim Dendrogale frenata - Tupaia frenata - traktowany jako synonim Dendrogale murina\nrycina - Dendrogale murina\nGatunek uznawany za nie zagrożony ze względu na powszechność występowania, lokalnie obfity i brak widocznych zagrożeń w chwili obecnej aby kwalifikować gatunek w bardziej zagrożonych kategoriach.\nW Tajlandii zaobserwowany na gałęziach drzew owocowych ( Timmins & wsp. 2003 ). Jednak lokalnie mogą mieć miejsca spadki ze względu na utratę siedlisk.\nCzasami w handlu w miejscowych sklepach zoologicznych lub na targowiskach.\nRejestrowany z kilku obszarów chronionych w swoim zasięgu, w tym min. z : Cat Tien National Park - Wietnam, Hin Namno National Biodiversity Conservation Area i Nam Ghong Provincial Protected Area - Laos.\nW niewoli - głównie azjatyckie ogrody zoologiczne.\nHodowany w niewielkich wolierach w parach.\nDożywa do 9 - 10 lat.\nAutor: Rysiek o 13:45 1 komentarz:\nEtykiety: Azja, endemiczne ssaki, wiewióreczniki\nNosorożce ( Rhinocerotidae ) rodzina ssaków z rzędu nieparzystokopytnych ( Perissodactyla ). Obecnie obejmująca 5 żyjących jeszcze gatunków.\nnosorożec indyjski ( Rhinoceros unicornis ) - zoo Wrocław\nnosorożec czarny ( Diceros bicornis ) - Potter Park Zoo\nNosorożec biały, nosorożec afrykański, nosorożec szerokopyski, nosorożec tęponosy ( Ceratotherium simum ) ( Burchell 1817 ) synonim Rhinoceros simus.\nWystępuje w Afryce ( obecnie południowy Czad - wymarły, wschodnia Republika Środkowej Afryki - wymarły, południowo-zachodni Sudan Południowy, północno-wschodnia Demokratyczna Republika Konga - wymarły, północno-zachodnia Uganda, południowa Zambia, Zimbabwe, południowy Mozambik, Republika Południowej Afryki, Namibia ).\nZamieszkuje sawanny, stepy, lasy galeriowe, gęste zarośla, pustynie i półpustynie, bagna i trzęsawiska.\nnosorożec biały ( Ceratotherium simum )\n- Ceratotherium simum burchellii - Republika Południowej Afryki ( Cape of Good Hope, zachodnia Cape Prov ) - synonim Rhinoceros burchellii - uznawany za synonim Ceratotherium simum simum\n- Ceratotherium simum camus - Afryka Południowa - synonim Rhinoceros camus - uznawany za synonim Ceratotherium simum simum\n- Ceratotherium simum cottoni - Sudan Południowy ( Bahr-el-Ghazal ), wschodnia Republika Środkowej Afryki - wymarły, północno-wschodnia Demokratyczna Republika Konga ( National Park Garamba, Lado Enclave ) - wymarły? - synonim Rhinoceros simus cottoni - Diceros simus cottoni - Ceratotherium cottoni - uznany za samodzielny gatunek przez Groves & wsp. ( 2010 )\n- Ceratotherium simum efficax - Tanzania - synonim Serengeticeros efficax - traktowany jako formularz rodowy - wymarły\n- Ceratotherium simum kiaboaba - Botswana ( Lake Ngami, północ pustyni Kalahari ) - synonim Rhinoceros kiaboaba - Rhinoceros kaiboaba - uznawany za synonim Ceratotherium simum simum\n- Ceratotherium simum mauritanicus - Algieria ( Ternifine ), Mauretania - synonim Rhinoceros ( Atelodus ) mauritanicus - traktowany jako formularz rodowy - wymarły\n- Ceratotherium simum oswellii - Republika Południowej Afryki ( północny Transvaal ) - synonim Rhinoceros oswellii - uznawany za synonim Ceratotherium simum simum\n- Ceratotherium simum scotti - Uganda - synonim Rhinoceros scotti - traktowany jako formularz rodowy - wymarły\n- Ceratotherium simum simum - Afryka Południowa ( R.P.A., Namibia, Lesotho, Botswana, Suazi, Zimbabwe, Zambia, Angola ) - synonim Rhinoceros simus simus - w pobliżu zagrożonych\nnosorożec biały południowy ( Ceratotherium simum simum )\nNosorożec biały północny ( Ceratotherium simum cottoni ) - synonim Rhinoceros simus cottoni - Diceros simus cottoni - Ceratotherium cottoni.\nWystępuje w Afryce ( Sudan Południowy - Bahr-el-Ghazal, wschodnia Republika Środkowej Afryki - wymarły, północno-wschodnia Demokratyczna Republika Konga - National Park Garamba - Lado Enclave - wymarły? ).\nZamieszkuje sawanny, gęste zarośla, stepy i półpustynie, bagna i trzęsawiska, lasy galeriowe.\nCeratotherium simum cottoni - National Park Garamba ( Ol-Pejeta Conservancy )\nJest to najbardziej towarzyski gatunek jako całość.\nUznawany na terenie National Park Garamba jako wymarły? Od roku 2006 nie odnaleziono śladów ani zwłok nosorożców. Poszukiwania lotnicze w latach 2007 i 2008 oraz intensywne i systematyczne poszukiwania na ziemi również nie przyniosły rezultatu. Znaleziono jedynie jedne rozkładające się resztki.\nIstnieją przesłanki, że małe populacje mogły przetrwać w Sudanie Południowym ( Bahr-el-Ghazal ) ale nie zostało to potwierdzone.\nPrzyczyny wyginięcia są prozaiczne. Zostały wymordowane przez kłusowników dla rogów. Odbiorcy rogów nosorożców to dwa główne rynki w Azji :\n- pierwszy to Chiny, Tajwan i Korea Południowa, gdzie róg jest traktowany jako półprodukt do stosowania w tradycyjnej medycynie\n- drugi to Jemen i Oman, gdzie róg jest ceniony jako materiał do wyrobu rękojeści ( bogato zdobione i rzeźbione ) do ceremonialnych sztyletów ( jamiyas ).\nzabity nosorożec przez kłusowników\nW roku 1960 szacowano, że w 5 państwach występowało około 2250 osobników Ceratotherium simum cottoni . Kłusownictwo zniszczyło i ograniczyło liczbę osobników do 15 i tylko na przetrwały na terenie National Park Garamba ( 1984 ).\nNational Park Garamba utworzono w 1938 roku na powierzchni 4920 km2. W roku 1980 wpisano Park Garamba na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Ostatnie żywe nosorożce zostały objęte Projektem Ochronnym i Konserwacyjnym. Mimo to w roku 2006 liczba osobników spadła do 4. Te 4 osobniki zostały prawdopodobnie zabite przez kłusowników gdyż ich śladów nie znaleziono w następnych latach.\nW roku 2010 ( kwiecień ) Groves & wsp. opublikował artykuł, w którym stwierdził, że nosorożec biały północny powinien być traktowany jako samodzielny gatunek Ceratotherium cottoni. Swój wywód oparł na podstawie cech morfologicznych i genetycznych różnic. Również o przewidywany czas rozbieżności od wspólnego przodka i wykorzystaniu koncepcji filogenetycznej gatunku. Jednak nie ma powszechnej zgody w tej sprawie.\nnosorożec biały ( Ceratotherium simum simum ) - samica z młodym w warunkach wiwaryjnych\nArtykuł został skrytykowany ponieważ 4 pozostałe osobniki ( przywiezione z Czech - zoo Dvur Kralove ) mają wysoki stopień pokrewieństwa, każdy potomek będzie na zasadzie chowu wsobnego. Istnieje potrzeba maksymalizacji zdolności rozrodczych aby zachować adaptacyjne geny nosorożca białego północnego i to, że 2 samce są starsze a 2 samice ( jedna młodsza ) posiadają geny nosorożca białego północnego.\nBiolodzy - konserwatorzy ( Lacy i Traylor-Holzer ) poinformowali, że potrzebne jest wymieszanie osobników Ceratotherium simum cottoni z osobnikami Ceratotherium simum simum. W tym celu przewieziono ostatnie 4 osobniki z Czech ( Dvur Kralove Zoo ) do prywatnego rezerwatu w Kenii. Tylko zachowanie genów nosorożca białego północnego w populacji hodowlanej pomoże wznowić ewolucyjną adaptację do dzikich siedlisk.\nCeratotherium simum cottoni - zoo Dvur Kralove\nnosorożec czarny ( Diceros bicornis ) - samica z młodym w warunkach wiwaryjnych\nmłody osobnik nosorożca indyjskiego ( Rhinoceros unicornis ) - zoo Chester\nAutor: Rysiek o 22:34 Brak komentarzy:\nScandentia - wiewióreczniki, tupaje, ryjówki drzewne. Przegląd gatunków. Część II\nRodzina : Ptilocercidae\nRodzaj : Ptilocercus\nOgonopiór uszasty ( Ptilocercus lowii ) ssak z rzędu wiewióreczników ( Scandentia ), z rodziny Ptilocercidae.\nWystępuje w Azji Południowo-Wschodniej ( Półwysep Malajski, Tajlandia, Malezja, Indonezja, Sumatra, Archipelag Riau, wyspy Batu, Bangka, Serasan, South Natuna, Labuan, północne Borneo ).\nZamieszkuje tropikalny pierwotny i wtórny las, plantacje palmy oleistej, ogrody w pobliżu lasów od poziomu morza do wysokości 1200 - 2000 m n.p.m. Jest związany z występowaniem palmy Eugeissona tristis.\nogonopiór uszasty ( Ptilocercus lowii )\nAktywny od zmierzchu do świtu w ciągu całego roku. W ciągu dnia jest ospały, zaniepokojony odsłania brzuch, syczy głośno i oddaje często mocz i kał. Zaniepokojony w nocy szybko ucieka starając się skryć wśród gałęzi i liści.\nŻyje w niewielkich grupach 2 - 5 osobników. Jest terytorialny. Rewir jest oznaczony moczem i kałem.\nKryjówki zakłada w dziuplach, na dużych konarach i gałęziach przy pniu drzewa na wysokości 12 - 20 metrów nad ziemią. Buduje gniazdo z liści, gałązek i miękkich włóknistych roślin. Gniazdo ma około 3 cm średnicy i 18 cm długości. Podczas dziennego odpoczynku spada zużycie tlenu i temperatury ciała. Sugeruje się, że spadek tempa metabolizmu jest związany z mniejszym zapotrzebowaniem energetycznym i prawdopodobnie snem kilku osobników we wspólnym gnieździe. Buduje też prawdopodobnie gniazdo lęgowe.\nW czasie żerowanie i nocnych wędrówek potrafi poruszać pod spodem gałęzi lub konaru. Uważa się, że może schodzić na ziemię i poszukiwać pokarmu w gęstym poszyciu na dnie lasu ale nie zostało to całkowicie potwierdzone.\nJego ogon jest bardzo wrażliwy na dotyk. Do komunikacji używa pozycjonowania ogona ( machanie nim służy do odstraszania potencjalnych rywali ). Wyprostowany ogon pokazuje emocje jego posiadacza.\nSygnały chemiczne są prawdopodobnie używane do oznakowania terytorium.\nOdżywia się różnorodnym pokarmem zarówno roślinnym jak i zwierzęcym. W skład jego diety wchodzą owoce i jagody, liście, nektar oraz owady i ich larwy, drobne kręgowce, jaja i pisklęta ptaków. Ostatnio odkryto, że zlizuje sfermentowany nektar z kwiatów palmy. Zawartość alkoholu w nektarze wynosi 3,8% ( jest to jedno z najwyższych stężeń występujących naturalnie w przyrodzie ). Ogonopiór nie upija się dlatego, iż jego organizm znacznie szybciej rozkłada alkohol.\nNie wiele wiadomo o sezonie rozrodczym gatunku.\nPrzypuszcza się, że system krycia jest monogamiczny ale życie w grupie podpowiada poligamię.\nPrawdopodobny okres ciąży to 45 - 55 dni. Samica rodzi w specjalnie wybudowanym gnieździe 1 - 4 młode w miocie, o wadze około 10 gram.\nWydaje się, że młode są karmione co 48 godzin ale to nie zostało do końca potwierdzone.\nPo 4 - 5 tygodniach od narodzin młode są gotowe do opuszczenia gniazda lęgowego.\nPrzypuszcza się, że samica prawdopodobnie oznacza gniazdo lęgowe tak jak i inne spokrewnione gatunki z rodziny Tupaiidae silnym zapachem aby ani samiec ani inne osobniki tego samego gatunku nie wchodziły do gniazda.\nDługość życia nie jest znana ale prawdopodobnie to około 10 - 12 lat.\nPtilocercus lowii lowii\n- Ptilocercus lowii continentis - Półwysep Malajski, wschodnia i zachodnia Sumatra, wyspa Bangka, Archipelag Riau, wyspa Karimun, wyspa Lingga, wyspa Pinie, wyspa Batu\n- Ptilocercus lowii lowii - wyspa Labuan, wschodnia Malezja, wyspa Sirhassen, wyspa South Natuna, wschodnia Sumatra\nGatunek jest uznawany za nie zagrożony mimo, że może być dotknięty utratą i fragmentacją siedlisk ( wylesianie ), jest tolerancyjny na pewien stopień modyfikacji siedlisk ( plantacje i ogrody ) i mało jest prawdopodobne aby spadek populacji uzasadniał wpis w bardziej zagrożonych kategoriach.\nJest gatunkiem rzadkim w swoim zasięgu.\nDo rodziny Ptiocercidae został przydzielony Shoshani i McKenna ( 1998 ). W oparciu o unikalną liczbę zewnętrznych znaków craniodental i szkieletu poza czaszkowego ( Helgen 2005 ). Zostało to potwierdzone przez molekularne dane ( Janecka & wsp.2007 ).\nNie dawne badania potwierdziły, że od 55 mln lat ogonopiór uszasty poświęca 2 godziny w nocy na spożywanie alkoholu. Stężenie alkoholu to aż 3,8%. Palma, której sfermentowany nektar spija kwitnie niemal przez cały rok. Zauważono, że pojedynczy kwiat produkuje alkoholowy nektar przez 1,5 miesiącaco daje gwarancję odwiedzania drzewa przez ogonopióra. Nasiona dojrzewają w tym okresie. Doktor Frank Wiens uważa, że jeśli ogonopióry poświęcają mu tak wiele uwagi to alkohol przynosi im wymierne korzyści.\nRejestrowany z kilku obszarów chronionych min. z Danum Valley, Bukit Lambir, Pasoh Forest Reserve, Perak oraz z wysp Lumut-Sitiawan.\nW 2006 odkryto kolonię na opuszczonej plantacji Acacia mangium na obszarze Bintulu Division ( Sarawak, Malezja ) ( Han & wsp. ).\nHodowany w grupach do 10 osobników w jednej wolierze.\n"Ekspozycje" w tzw. nocnych pawilonach.\nPtilocercus lowii continentis\nAutor: Rysiek o 18:52 Brak komentarzy:\nEtykiety: Azja, wiewióreczniki\nScandentia - wiewióreczniki, tupaje, ryjówki drzewne. Przegląd gatunków. Część I\nScandentia - rząd ssaków blisko spokrewniony z skóroskrzydłymi ( Dermoptera ) i naczelnymi ( Primates ).\nDawniej zaliczano je do owadożernych ( Insektivora ), czasami także do naczelnych ( Primates ) ze względu na stosunkowo duży mózg. Ich cechy, którymi są duży i dobrze rozwinięty mózg, słabo wykształcone płaty węchowe i dobry wzrok upodabniały wiewióreczniki do naczelnych. Jednak uzębienie czyli pięcioguzikowe zęby trzonowe i 6 siekaczy w żuchwie stawia je w pobliżu prymitywnych ssaków owadożernych.\nBadacze Anderson i Jones ( 1984 ) zaproponowali osobny rząd Scandentia, w którym umieścili rodzinę Tupaiidae.\nObecnie rząd jest dzielony na dwie rodziny :\nRodzina : ogonopiórowate ( Ptilocercidae ) z 1 rodzajem Ptilocercus i 1 gatunkiem - ogonopiór uszasty ( Ptilocercus lowii )\nRodzina : tupajowate ( Tupaiidae ) z 4 rodzajami :\nUrogale - 1 gatunek\nAnathana - 1 gatunek\nDendrogale - 2 gatunki\nTupaia - 15 gatunków\ni 2 rodzaje wymarłe\nWystępują w południowej Azji i Azji Południowo-Wschodniej.\nZamieszkują głównie lasy tropikalne od poziomu morza do 3350 m n.p.m.\nod lewej : wiewiórecznik północny ( Tupaia belangeri ), w środku : ogonopiór uszasty ( Ptilocercus lowii ), po prawej : wiewiórecznik malutki ( Tupaia minor )\nAktywne głównie za dnia ( 1 gatunek nocny ). Prowadzą nadrzewny i naziemny tryb życia.\nŻyją samotnie, w monogamicznych parach lub niewielkich grupach. Są terytorialne. Rewiry samca i samicy nakładają się na siebie i są oznaczone wydzieliną gruczołów zapachowych oraz moczem i kałem.\nBudują dwa rodzaje gniazd : jedno jako miejsce odpoczynku, drugie jako miejsce rozrodu i odchowu młodych.\nGatunki nadrzewne zamieszkują różne wysokości, jednak głównie średni poziom. Czasami wspinają się w zwarty baldachim koron drzew.\nPotrafią poruszać się po spodem konaru lub gałęzi drzewa.\nSchodzą na ziemią i tam buszują wśród gęstych zarośli i poszycia na dnie lasu.\nIch metabolizm zmusza je do ciągłego poszukiwania pokarmu aby utrzymać wysoką energię.\nIch łapki posiadają 5 funkcjonalnych palców, zaopatrzonych w ostre pazurki.\nW czasie konsumpcji pokarmu przysiadają na tylnych kończynach.\nU części gatunków występuje niewielki dymorfizm płciowy : samica jest nieco mniejsza niż samiec.\nDo komunikacji używają sygnałów zapachowych. Używają gruczołów znajdujących się na spodzie ciała do znakowania terytoriów, pokarmu a samica używa tej wydzieliny do oznakowania gniazda, w których przyjdą na świat młode.\nOdżywiają się głównie owadami i ich larwami ale skład ich diety zawiera także drobne kręgowce ( gady, płazy, gryzonie ), jaja i pisklęta ptaków, pędy roślin, owoce i jagody, padlinę oraz sfermentowany nektar. Z owoców zjadają tylko miękkie ich części, odrzucając twarde włókna. Usuwają niejadalne części za pomocą łapek i języka. Piją wodę ze zbiorników wodnych, mało wykorzystują wodę zawartą w pokarmie.\nSezon rozrodczy w ciągu całego roku, ale zawsze w okresie największej dostępności pokarmu.\n3 - 4 mioty w sezonie. System krycia głównie monogamiczny ale poligamia też występuje.\nOkres ciąży to średnio 45 - 55 dni. Samica rodzi w specjalnie zbudowanym gnieździe 1 - 4 młode ( średnio 2 ). Młode ważą około 10 gram i są gołe, ślepe, głuche i bezradne.\nKarmione są przez samicę około 4 - 5 tygodni mlekiem. Mleko ma wysoką zawartość białka ( 10% ) i wysoką zawartość tłuszczu ( około 26% ), która pozwala utrzymywać młodym wysoką temperaturę ciała ( 37 C ) bez ogrzewania przez samicę. Sesje karmienia trwają 5 - 10 minut raz na 48 godzin. Po 4 - 5 tygodniach młode są gotowe do opuszczenia gniazda. Po 35 - 36 dniach młode przenoszą się do gniazda pary i tam przebywają około 2 - 3 tygodni. Młode po opuszczeniu gniazda przypominają miniaturowe osobniki dorosłe.\nW wieku około 2 miesięcy są już dojrzałe płciowe.\nSamica aby zapewnić spokój młodym, pociera gniazdo wydzieliną zapachową. Zapach jest tak silny, że odstrasza zarówno samca jak i inne osobniki tego samego gatunku.\nŻyją średnio około 10 lat.\nWszystkie gatunki mogą być zagrożone utratą siedlisk i ich fragmentacją spowodowane rozwojem rolnictwa i przekształcaniem gruntów w plantacje ( głównie palmy oleistej ).\nJednak większość ma jeszcze dość obfite populacje, które gwarantują, że tylko gwałtowny spadek spowoduje obrót w bardziej zagrożonych kategoriach.\nWszystkie gatunki ujęte są w Załączniku CITES II.\nRejestrowane z obszarów chronionych w swoich zasięgach występowania.\nLokalnie hodowane przez miejscową ludność jako tępiciele owadów w domach.\nW obrocie w azjatyckich sklepach zoologicznych i na targowiskach, głównie gatunki z rodzaju Tupaia.\nW niewoli - rzadkie.\nGłównie azjatyckie ogrody zoologiczne.\nW Europie i Ameryce Północnej gatunki z rodzaju Tupaia i Urogale.\nwiewiórecznik pospolity ( Tupaia glis )\nAutor: Rysiek o 21:34 Brak komentarzy:\nCuniculidae - paki, rodzina gryzoni z Ameryki Środkowej i Południowej oraz Północnej. Przegląd gatunków.\nPaki - Cuniculidae to rodzina gryzoni ( Rodentia ) występująca w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej.\nod lewej : Cuniculus hernandezi, Cuniculus paca, Cuniculus taczanowskii\nZamieszkują głównie tropikalne lasy, zarówno górskie jak i nizinne, mglisty las czasami też otwarte tereny trawiaste. Wykorzystują też plantacje drzew owocowych i ogrody jako miejsca żerowania. Preferują zalesione brzegi rzek, strumieni lub potoków ale także stojących zbiorników wodnych.\nSą to duże gryzonie ważące do 12 kg ( samce ), samice nieco lżejsze ( 8 - 10 kg ).\nProwadzą nocny tryb życia. Żyją samotnie ale czasami w jednym rewirze mieszkają samiec, samica i ich wcześniejsze potomstwo ( głównie samice ).\nSą terytorialne, rewiry to 3 - 4 ha oznaczone moczem. Terytorium często koncentruje się w pobliżu grupy drzew owocowych. Rewiry pokrywają się, często też są bronione wspólnie przez parę żyjącą w pobliżu przed innymi gatunkami ( Dasyprocta ) lub osobnikami tego samego gatunku.\nDasyprocta punctata - Zoo de La Marina ( San Carlos - Kostaryka )\nNa kryjówki kopią własne nory lub zajmują opuszczone. Nory są usytuowane w brzegach rzek lub potoków ( zawsze powyżej linii sezonowej powodzi ), zboczach, stokach, pod i wśród korzeni drzew, pod skałami. Nora jest głęboka na 3 metry i zaopatrzona w kilka wejść, główne wejścia są otwarte ale awaryjne są przykryte liśćmi i innym materiałem roślinnym. Nora posiada wewnętrzną komorę, w której ten gryzoń odpoczywa w ciągu dnia.\nSą dobrymi pływakami i często uciekają do wody przed zagrożeniem. Potrafią zanurkować i przebywają pod wodą do 15 minut. Skaczą do 1 metra i mogą pozostać w bezruchu do 45 minut.\nPo swoim terytorium poruszają się wydeptanymi ścieżkami, które tworzą sieć komunikacyjną. Jeśli ścieżki są nawiedzane prze drapieżniki, szybko są tworzone nowe.\nKomunikują się za pomocą sygnałów wizualnych, akustycznych, chemicznych i dotyku. Jednak główną rolę w komunikacji odgrywają sygnały akustyczne. Są nimi odgłosy, walenie stopami i zgrzytanie zębami. Sugeruje się, że komory jarzmowe służą jako rezonatory dźwięków.\nIch duże torby policzkowe służą do przenoszenia pokarmu, który jest zjadany w norze lub jej pobliżu.\npaka ( Cuniculus paca )\nSą głównie roślinożerne. Zjadają owoce drzew i krzewów, rzadziej liście, pąki czy młode gałązki. Są koprofagami i wchłaniają białko i węglowodany ze specjalnie wyprodukowanych grudek kału. Nie gromadzą zapasów pokarmu ale gromadzą zapasy tłuszczu na okres nie owocowania drzew.\nPaki konkurują o pokarm z wieloma gatunkami, z którymi żyją w tych samych siedliskach. Są to : aguti ( Dasyprocta ), wiewiórki ( Sciurus ), kolczaki ( Proechimys ), pekari ( Tayassu ), mazamy ( Mazama ), hirara ( Eira barbara ), kinkażu ( Potos flavus ), koati ( Nasua ), oposy ( Caluromys ) i ( Metachirus ).\nRozmnażają się w ciągu całego roku. System krycia monogamiczny ale sugeruje się, że może być też poligamiczny.\nCiąża trwa około 118 dni. Może być do 3 miotów w roku ale przeważnie 2.\nSamica rodzi 1, bardzo rzadko 2 młode. Młody rodzi się porośnięty sierścią i z otwartymi oczami. Odstawienie zaczyna się już po upływie 6 tygodni od narodzin.\nDojrzałość płciową uzyskuje po 6 - 12 miesiącach przy wadze samicy 6,5 kg a samca 7,5 kg.\nŻyją do 12,5 lat.\nrycina - od lewej : Cuniculus paca ; z prawej : Cuniculus taczanowskii\nObecnie do rodziny Cuniculidae należy 1 rodzaj - Cuniculus z trzema gatunkami.\n- Cuniculus hernandezi\n- Cuniculus paca - paka, paka nizinna\n- Cuniculus taczanowskii - paka górska\nObecnie Cuniculus taczanowskii jest uznawany za bliski zagrożenia, Cuniculus paca jako nie zagrożony a Cuniculus hernandezi jako nie sklasyfikowany ze względu na brak dokładnych informacji oraz brak potwierdzenia taksonu.\nGłówne zagrożenia stanowią utrata i fragmentacja siedlisk oraz polowanie dla mięsa. Innym zagrożeniem jest tępienie gatunków jako szkodników upraw rolnych.\nWszystkie gatunki są rejestrowane z obszarów chronionych w swoich zasięgach.\nW niewoli - częściej paka niż paka górska.\nCuniculus hernandezi - gryzoń z rodziny pak ( Cuniculidae ).\nWystępuje w Ameryce Południowej ( Kolumbia - góry Cordillery Centralnej ).\nZamieszkuje górskie lasy na wysokości 2000 - 3000 m n.p.m.\nCuniculus hernandezi - osobnik schwytany w pułapkę\nSugeruje się, że biologia, ekologia i sposób życia prawdopodobnie jak u paki górskiej.\nGatunek opisany w 2010 przez Castro, Lopez i Beccerra.\nGatunek nie sklasyfikowany ze względu na brak potwierdzenia ważności taksonu oraz brak dokładnych informacji na temat ekologii, siedlisk, dystrybucji, stanu i trendów populacji, historii naturalnej i zagrożeń.\nSugeruje się, że może być obecny w jakimś obszarze chronionym.\nPotrzebne są dalsze badania, szczególnie w celu potwierdzenia ważności taksonu.\nPaka, paka nizinna ( Cuniculus paca ) - gryzoń z rodziny pak ( Cuniculidae ). Synonim Agouti paca.\nWystępuje w Ameryce Północnej ( Meksyk - południowo-wschodnie San Luis Potosi, Jalapa, Veracruz, Tabasco, Chiapas, Campeche, Jukatan, Quintana Roo do lasów w Sierra Madre Oriental na północy ), w Ameryce Środkowej ( Belize, Honduras, Salwador, Gwatemala, Nikaragua, Kostaryka, Panama ) i w Ameryce Południowej ( Kolumbia, Wenezuela, Ekwador, Gujana, Gujana Francuska, Surinam, południowo-zachodnia i południowo-wschodnia Brazylia, Peru, Boliwia, Urugwaj, Paragwaj, północna Argentyna ). Wprowadzona na Kubę i do Algierii ( Afryka ).\nZamieszkuje wilgotne tropikalne górskie i nizinne lasy, las mglisty, namorzyny, lasy łęgowe, bagna i tereny zalewowe, zalesione obszary wzdłuż rzek, potoków, strumieni czy zbiorników stojących od poziomu morza do 2000 m n.p.m. Plantacje drzew owocowych czy ogrody są wykorzystywane jako miejsca żerowania lub korytarze dyspersyjne.\nAktywna w ciągu całego roku, głównie od zmierzchu do świtu, rzadko w ciągu dnia ( jeśli już to w godzinach porannych i późnopopołudniowych ).\nŻyje samotnie, w pary łączy się w okresie rui. Jednak może też żyć w monogamicznej parze lub grupie ( para i potomstwo ).\nWystępuje dymorfizm płciowy : samiec cięższy od samicy - waży do 12 kg a samica 8 - 10 kg.\nJest terytorialna, rewir to 3 - 4 ha, które się pokrywają i są oznaczone moczem.\nNa kryjówki wybiera nory samodzielnie wykopane lub zajmuje opuszczone innych gatunków. Nory umieszczone są w stromych brzegach rzek, strumieni lub potoków ( zazwyczaj powyżej linii sezonowej powodzi ), pod i wśród korzeni drzew, pod skałami, w zboczach i stokach. Nory mają głębokość do 3 metrów, posiadają kilka wejść oraz wewnętrzną komorę do odpoczynku. Wejścia główne są otwarte, natomiast awaryjne są przykryte liśćmi i innym materiałem roślinnym.\nSamiec i samica mogą zamieszkiwać wspólne terytorium ale nie dzielą nigdy wspólnie nory.\nAktywnie broni swojego terytorium przed intruzami własnego gatunku lub innym gatunkami ( aguti ), często wspólnie robi to para zajmująca to samo terytorium. Rewir koncentruje się często w pobliżu grupy drzew owocowych. Po rewirze porusza się wydeptanymi ścieżkami, które tworzą sieć komunikacyjną. Jeśli, któraś ze ścieżek jest nawiedzana przez drapieżniki szybko wydeptuje nową.\nDobrze pływa i nurkuje, pod wodą może przebywać do 15 minut. Potrafi skakać do 1 metra i pozostawać w bezruchu do 45 minut. Ma dobry wzrok i słuch. Ich komórki zwojowe siatkówki są wyposażone w błonę odblaskową ( Tapetum lucidum ), która pomaga im zwiększyć widzialność w ciemności.\nZagrożona przez drapieżnika często chroni się w wodzie. Nieznane bodźce wywołują u niej sytuacje stresowe i przerażenie.\nOsobniki komunikują się za pomocą sygnałów chemicznych, dotykiem, sygnałów wizualnych i akustycznych. Główną rolę odgrywają prawdopodobnie sygnały dźwiękowe, które informują o sytuacjach stresowych jak i nastroju osobnika. Są nimi dźwięki, które dzięki komorze jarzmowo-policzkowej ( służy jako rezonator ) wydostają się na zewnątrz. Mają wysokość około 1 kHz. Zgrzytanie zębami oraz tupot stopami to również sygnały akustyczne.\nPrzednie kończyny nie są tak sprawne jak kończyny aguti i nie mogą nimi manipulować. Jednak dzięki zmodyfikowanym łukom jarzmowym i silnych kościach i mięśniach szczęki są w stanie rozłupać skorupy orzechów.\nPokarm zbiera głównie na ziemi, ale na ogół nie nurkuje ani nie poszukuje pokarmu w wodzie.\nOdżywia się głównie opadłymi owocami drzew i krzewów, ale także liśćmi, pąkami, gałązkami, trawami, bulwami i prawdopodobnie owadami. Nie gromadzi zapasów pokarmu ale odkłada zapas tłuszczu w organiźmie na okres mniejszej lub braku dostępności owoców. Od listopada do marca jest częsty brak pokarmu dla paki. Jest też koprofagiem i zjada specjalnie wyprodukowany kał z dużą zawartością białka i węglowodanów.\nSezon rozrodczy w ciągu całego całego roku. Ruja u samicy trwa około 32 dni. Następna ruja następuje w ciągu 2 tygodni od narodzin. Odstęp między następną ciążą wynosi 172 - 191 dni. Okres laktacji może się pokrywać z nową ciążą.\nSystem krycia monogamiczny ale występuje też poligamia. Do kopulacji dochodzi często w wodzie. Samiec często polewa samicę moczem. Musi on zdominować samicę i ustanowić z nią wspólną więź poprzez oddawanie na nią moczu. Jeśli występuje brak akceptacji to samica staje się bardzo agresywna w stosunku do samca.\nCiąża to około 97 - 118 dni. Samica rodzi 1 młode, rzadziej 2 młode w miocie.\nŚrednio 2 mioty w roku ale w sprzyjających warunkach 3.\nMłody po urodzeniu mierzy średnio około 23 cm i waży od około 605,9 - 736,7 grama. Jest porośnięty sierścią i ma otwarte oczy. Odstawienie następuje po około 90 dniach od narodzin, gdy młody waży około 4 kg.\nSamica po karmieniu wylizuje młode aby stymulować u niego oddawanie kału i moczu, a następnie zlizuje otrzymane produkty w celu likwidacji zapachu przyciągającego drapieżniki jak i odżywienia się.\nMłody zaczyna przechodzić na stały pokarm w 6 tygodniu od narodzin.\nSamica pozostaje w pobliżu rewiru pary, której jest potomkiem a samiec zostaje przegnany.\nDojrzałość płciową uzyskuje po między 8 - 12 miesiącem życia, jednak większość osobników jest dojrzała przed ukończeniem roku.\nŻyje około 12,5 lat.\n- Cuniculus paca alba - Brazylia ( dolina rzeki St.Francis ) - synonim Agouti paca alba\n- Cuniculus paca guanta - Ekwador ( Prov. Pichincha, Guanta ) - synonim Agouti paca guanta\n- Cuniculus paca mexicanae - północna Brazylia ( wyspa Mexiana, Para State ) - synonim Agouti paca mexicanae\n- Cuniculus paca nelsoni - południowo-wschodni Meksyk ( Jalapa, Veracruz, Tabasco, Chiapas, Jukatan, Campeche, Quintana Roo ), Gwatemala, Belize, Honduras, Nikaragua, północna Kostaryka - synonim Agouti paca nelsoni\n- Cuniculus paca paca - Wenezuela, Kolumbia, Urugwaj, Paragwaj, Peru, wschodnia Brazylia - synonim Agouti paca paca\n- Cuniculus paca sublaevis - Kolumbia - synonim Agouti paca sublaevis\n- Cuniculus paca venezuelica - Wenezuela ( Aragua State, Maracay ) - synonim Agouti paca venezuelica\n- Cuniculus paca virgatus - zachodnia Panama, zachodnia Kostaryka, być może Kolumbia - synonim Agouti paca virgatus\nCuniculus paca nelsoni - samica z młodym\nGatunek uznawany za nie zagrożony ze względu na szeroką dystrybucję, prawdopodobieństwo dużych populacji oraz małe prawdopodobieństwo drastycznego spadku do zakwalifikowania w zagrożonych kategoriach. Jednak odnotowano lokalne wymieranie w południowo-wschodniej części jego zasięgu na skutek utraty i fragmentacji siedlisk oraz degradacji i niszczenia środowiska naturalnego ( Quierolo i wsp. 2008 ).\nZagrożenie stanowi fragmentacja i utrata siedlisk, łowiectwo i wprowadzanie gatunków domowych ( psy, koty ).\nGęstość osobnicza w odpowiednim siedlisku może wynosić nawet 84 - 93 osobniki/km2 ( Kolumbia - Eisenberg i Redford 1999 ), do mniej niż 6 osobników/km2 na obszarach, gdzie poluje się na ten gatunek. Gęstość osobnicza zazwyczaj jest określana przez obecność drzew owocowych i ich obfitość na dnie lasu, ilość drapieżników, typ lasu, obecność wody i dostępność miejsc na kryjówki ( Asquith & wsp.1999, Huanca-Hurachi & wsp.2011, Rodriquez-Ruiz & wsp.2011, Sa Petit Labao i Nogueira-Fiho 2011 ).\nOkres od listopada do marca jest często uważany za okres braku pokarmu dla gatunku. Jest on często brany pod uwagę jako czynnik mający wpływ na większość populacji. Jednak w tym okresie paka żeruje na liściach oraz zużywa rezerwy tłuszczu zgromadzone w organiźmie ( Asquith & wsp.1999, Beck-King & wsp.1999, Hunca-Hurachi & wsp.2011, Sa Petit Labao i Nogueira-Fiho 2011, Smythe 1987, Smythe & wsp.1982, Zucarotto i inni 2010 ).\nSzacuje się, że zakres polowań na niektórych obszarach to około 150 osobników rocznie ( z obszaru 500 km2, co daje 0,4 osobnika/km2 ).\nTępiona jest jako szkodnik upraw rolnych.\nUważa się, że obecność gatunku ma wpływa na rozkład geograficzny psów leśnych ( Speothos venaticus ) ( Aquino & wsp.2009, Gama Nogueira-Fiho i Sa Petit Labao 2011, Gil i Lobo 2012, Michalski i Norris 2011, Rausch & wsp.1981, Vaughan 1986 ).\nGatunek ma wpływ na wygląd zbiorowisk roślinnych poprzez dystrybucję nasion oraz wiele roślin jest pod wpływem działalności tych ssaków. W przypadku niektórych gatunków o jadalnych owocach Attalea oleifera, Hymenaea courbaril paka ma kluczowe znaczenie w regeneracji gatunku ( Asquith & wsp.1999, Darskaja i Małygin 1996, Dubost & wsp.2005, Rausch & wsp.1981, Sa Petit Labao i Nogueira-Fiho 2011, Silverman i wsp.2004 ).\nJest pośrednim żywicielem dla Echinoccus vogeli. Pasożyt ten rozwija się w wątrobie ale także może rozwijać się u ludzi. Mężczyźni spożywający regularnie mięso paki mogą zapaść na leptospirozę. W wyniku obecności mikroorganizmów chorobowych ( Leptospira interrogans ) występuje wysypka, gorączka, bóle mięśni ale też schorzenia wątroby i nerek.\nGatunek został ujęty w Załączniku C do rozporządzenia Rady ( WE ) nr 338/97 z dn.09.12.1996 W Sprawie Ochrony Gatunków Dzikiej Fauny i Flory w Drodze Regulacji Handlu Nimi.\nUjęty w Załączniku CITES III w Hondurasie.\nObjęty kontyngentami eksportowymi CITES od 1997 roku dla niektórych krajów.\nrycina - Cuniculus paca paca\nHodowana często w parach na tzw. nocnych "ekspozycjach".\nDobrze rozmnaża w warunkach zoo. Okres ciąży jest dłuższy i wynosi około 148,6 dni. Średni okres pomiędzy następną ciążą to 224,5 dni.\n55,5% samic miało 2 mioty w roku z 1 młodym. Wśród narodzonych 44,7% stanowiły samice a 55,3% to samce.\nPodczas żywienia stwierdzono występowanie preferencji spożywanych owoców. Wybiera owoce o dużej zawartości energetycznej : mango ( Mangifera indica ), papaja ( Carica papaya ), awokado ( Persea americana ).\nPaka górska ( Cuniculus taczanowskii ) - gryzoń z rodziny pak ( Cuniculidae ). Synonim Agouti sierrae - Agouti taczanowskii.\nWystępuje w Ameryce Południowej ( góry w Peru, Ekwadorze, Kolumbii i w północno-zachodniej Wenezueli ).\nZamieszkuje górskie lasy tropikalne wzdłuż rzek i strumieni na wysokości 1500 - 3700 m n.p.m.\npaka górska ( Cuniculus taczanowskii ) - osobnik w niewoli\nAktywna w ciągu całego roku, od zmierzchu do świtu, rzadko za dnia ( jeśli się to zdarzy to wczesnym rankiem lub późnym popołudniem ). Żyje samotnie, w pary łączy się w okresie rui, może też żyć w monogamicznej parze lub małej grupie ( para i potomstwo ).\nJest terytorialna, rewir jest mniejszy niż paki. Rewiry poszczególnych osobników nakładają się. Rewir jest oznaczony moczem. Samiec i samica z przylegających terytorium broni swojego rewiru przed innymi osobnikami swojego gatunku.\nKopie nory w brzegu strumienia lub rzeki ewentualnie w gęstych zaroślach. Nora ma głębokość do 5 metrów i posiada kilka wejść i wyjść. Ma też wewnętrzną komorę do odpoczynku. Wejścia awaryjne są przykryte liśćmi i innym materiałem roślinnym.\nDobrze pływa i nurkuje, w razie zagrożenia stara się uciec do wody.\nPo terytorium porusza się wydeptanymi ścieżkami tworzącymi system komunikacyjny. Jednak jeśli, ścieżki zostaną naruszone przez drapieżnika, szybko wydeptuje nowe.\nPoszczególne osobniki komunikują się za pomocą sygnałów chemicznych, dźwiękowych i wizualnych. Sugeruje się, że sygnały chemiczne odgrywają główną rolę w komunikacji.\nPokarm zbiera na ziemi.\nOdżywia się głównie opadłymi owocami i orzechami, w okresie niedoboru owoców także liśćmi, nasionami, gałązkami, korą. Jest koprofagiem i zjada kał z dużą zawartością białka i węglowodanów.\nSezon rozrodczy w ciągu całego roku. System krycia monogamiczny.\nSamiec musi zdominować samicę polewając ją moczem.\nOkres ciąży to około 118 dni. Samica rodzi 1 młode, rzadko 2 w miocie. 2 mioty w roku.\nW momencie narodzin młody waży 450 - 800 gramów. Jest porośnięty sierścią i ma otwarte oczy. Okres laktacji to około 3 miesiące i młode jest odstawiane.\nMłody zaczyna przechodzić na stały pokarm już od 6 tygodnia życia.\nSamiec nie uczestniczy w opiece nad młodym.\nDojrzałość płciową uzyskuje między 8 a 12 miesiącem życia.\nSamica pozostaje w pobliżu rewirów pary, której jest potomkiem a samiec jest przeganiany.\nDługość życia nie została poznana ale sugeruje się, że może wynosić około 12,5 lat jak u paki.\nCuniculus taczanowskii - osobnik w niewoli\n- Cuniculus taczanowskii andina - Ekwador ( Prov. Pichincha, Mt. Pichincha ) - synonim Agouti ( Coelogenys ) sierrae andina - Agouti taczanowskii andina\n- Cuniculus taczanowskii sierrae - Wenezuela ( Sierra de Merida ), Kolumbia - synonim Agouti sierrae - Agouti paca sierrae - Agouti taczanowskii sierrae - Cuniculus sierrae\n- Cuniculus taczanowskii taczanowskii - Ekwador - synonim Agouti taczanowskii taczanowskii\npaka górska ( Cuniculus taczanowskii )\nGatunek uznawany za bliski zagrożenia z powodu utraty siedlisk w całym zakresie występowania oraz w znacznym spadku prawdopodobnie jednak w mniejszym niż 30% w ciągu ostatnich 30 lat. Główne zagrożenia stanowią utrata i fragmentacja siedlisk, polowanie dla mięsa oraz uznawanie za szkodnika upraw rolnych.\nOpisany przez polskiego badacza Jana Sztolcmana ( Stolzmann ) w 1865 roku. Był asystentem Władysława Taczanowskiego, na którego cześć nadał nazwę łacińską taczanowskii.\nGatunek uważany też za tożsamy z Cuniculus sierrae, dlatego analiza danych morfologicznych i molekularnych jest konieczna w celu potwierdzenia tego faktu ( Voss 2003 ).\n1 obserwacja pochodzi z gór Boliwii, lasu Yungas ( Rios-Uzeda & wsp.2004 ).\nW niewoli - rzadsza od poprzedniego gatunku.\nAutor: Rysiek o 21:12 1 komentarz:\nEtykiety: Ameryka Południowa, Ameryka Północna, Ameryka Środkowa, endemiczne gryzonie, gryzonie, paki\nScandetia - wiewióreczniki, tupaje, ryjówki drzewn...\nScandentia - wiewióreczniki, tupaje, ryjówki drzew...\nCuniculidae - paki, rodzina gryzoni z Ameryki Środ...


Libertarianizm czyli dlaczego Janusz KM - Strona 2 - Hyde Park - Forum inwestorów indywidualnych - SII\n#21 Szymon Bartnik\nNapisany 10 wrzesień 2014 - 14:10\nOtóż to. Skrajność i kontrowersyjność wypowiedzi na dłuższą metę nie przynosi nic dobrego. Nie jestem pewien, czy to faktycznie jego poglądy czy chęć zaistnienia w mediach (bo przecież ważne żeby mówić), ale tak jak wspomniałeś: efekt chybiony.\nNapisany 10 wrzesień 2014 - 14:14\nDla mnie pojęcie lewaka jest aż nazbyt rozmyte i pokrętne!\nZainteresowania:Biznes, Szkolenia, Techniki Biznesowe, Ekonomia\nNapisany 11 wrzesień 2014 - 11:24\nZastanawia mnie ciągle dlaczego tak emocjonalnie o nim dyskutujemy. To polityk jak każdy, a kto w niego wieży nie zauważa tego...\nZainteresowania:Hydraulika, Maszyny Budowlane, Motoryzacja\nNapisany 11 wrzesień 2014 - 13:08\n"Dla mnie najważniejsze w Korwinie jest to, że jego zdania wykazują logikę, a więc\nI to jest w nim dobrze L. :)"\nNapisany 15 wrzesień 2014 - 20:35\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 9:21\n#27 Szymon Bartnik\nNapisany 17 wrzesień 2014 - 13:08\nTylko nie emocjonalnie!\nWzbudza kontrowersje, to oczywiste. No i na tym bazuje - mówi się zwykle o tych, którzy rzucą jakieś kontrowersyjne tezy, a nie o tych, co mają coś faktycznie do powiedzenia.\nNapisany 19 wrzesień 2014 - 13:07\nLewacy z tego co wiem to wywodzą się z pomieszania idei socjalizmu z liberalizmem. Ale dlaczego jest zjawiskiem, któremu bliżej do reżimu niż wolnomyślicielstwa? Lewak to ten, który egalitaryzm uważa za najważniejszy i nie zawaha się go użyć przeciw wszystkim tym, którzy będą chcieli zrobić cokolwiek aby tą równość zachwiać\n#29 Alina K.\nNapisany 23 wrzesień 2014 - 12:01\nkurcze forum giełdowe, a takie poważne polityczne dyskusje...\n#30 Szymon Bartnik\nNapisany 23 wrzesień 2014 - 13:59\nHehe trzeba się też rozwijać na innych płaszczyznach\nNapisany 25 wrzesień 2014 - 10:03\nA co macie do lewicy? Do mnie idee lewicowe przemawiają, ale niestety polska lewica słabo działa.\n#32 Szymon Bartnik\nNapisany 25 wrzesień 2014 - 14:37\nTo samo mógłbym powiedzieć o prawicy\nZainteresowania:Muzyka i gotowanie\nNapisany 26 wrzesień 2014 - 12:05\nno prawica w Polsce to jakaś tragedia. Wyszukują sobie dziwne problemy zamiast skupić się na istotnych kwestiach.\n#34 Szymon Bartnik\nNapisany 29 wrzesień 2014 - 14:11\nPrzez to tak naprawdę najwięcej tracą...\nNapisany 29 wrzesień 2014 - 14:26\nNie tracą aż tyle ile powinni. ;>\nNapisany 30 wrzesień 2014 - 10:42\nDla mnie problem lewaków jest olbrzymi, dlaczego? ponieważ odbija się to nie tylko na wizji społeczeństwa mocno egalitarnego, ale również na wizji gospodarki, która stara się wszystkie górki przesypywać do dziur, tak więc zarobisz więcej twoja góra powędruję do wypustki, której brakuję żeby miała taki sam poziom jak wszyscy i ty ze swojej pracowitości masz jedno bycie średniakiem. I mówię temu szczere NIE NIE NIE, dlatego JKM\nNapisany 30 wrzesień 2014 - 11:54\nWszyscy tak jadą po lewactwie a w skandynawii każdy chciałby mieszkać ;>\n#38 Szymon Bartnik\nNapisany 30 wrzesień 2014 - 13:30\nU nich to chyba zasługa nie tylko systemu polityczno-gospodarczego\nNapisany 30 wrzesień 2014 - 15:07\nW Polsce jeszcze dużo wody musi w Wiśle upłynąć, abyśmy dorośli do potęgi gospodarczej.\nCiągle tylko kłótnie z "Dnia Świara" - Polska jest bardziej Mojsza niż Twojsza\nAle opcja JKM jest o tyle ciekawa, że pozwala zweryfikować pewne tezy i poruszyć establishment, to może być ciekawy eksperyment.\nNapisany 1 październik 2014 - 14:37\nA ja "uwielbiam" JKM za jego konkretność przy maksymalnej ogólności. Niby same konkrety ale ciągle ta ogólnikowo gadka, jak będzie jeśli...


Willa Nad Jeziorem Na Sprzedaż W Prowincji Lecco | Lionard\nStrona główna > Willa\t> Willa przed jeziorem Como\nWilla przed jeziorem Como\ncena\t€ 3.950.000\nWilla na sprzedaż nad jeziorem Como\nPowierzchnia wewnętrzna: 1839 m2\nVarenna 20 km - Lecco 35 km - Bellagio 60 km - Como 95 km - Mediolan 100 km - Lotnisko Milano Malpensa 110 km\nTa nieruchomość na sprzedaż znajduje się w ekskluzywnej pozycji przed jeziorem Como , w wyrafinowanym otoczeniu z widokiem na zatokę Piona.\nPosiadłość składa się z kilku budynków: dwóch głównych willi, oficyny i pensjonatu rozrzuconych po rozległych terenach o powierzchni około 1,7 ha.\nKompleks ten nie został jeszcze w pełni ukończony i zawiera części, które są budowane, dzięki czemu kupujący mogą je dostosować do swoich upodobań.\nGłówna willa znajduje się pośrodku kompleksu i ma dwa piętra. Na parterze znajduje się salon, który jest przestronny i jasny dzięki dużym oknom, i obejmuje jadalnię, kuchnię z jadalnią, gabinet, trzy sypialnie, w tym jedną z garderobą i trzy łazienki. Na niższym parterze tej nieruchomości znajduje się kilka pomieszczeń technicznych i kilka garaży.\nDruga willa, która nie została jeszcze ukończona, znajduje się dokładnie naprzeciwko jeziora i ma dwa piętra, okna z widokiem na jezioro, centrum fitness i centrum odnowy biologicznej.\nCały obiekt otoczony jest bujnym angielskim ogrodem o powierzchni 1,7 hektara z pięknym widokiem na okolicę i dostępem do prywatnej stoczni o powierzchni 200 m2, z której mogą korzystać również średnie i duże łodzie.\nW przedniej części nieruchomości znajduje się również plaża, idealne miejsce na relaks i podziwianie orzeźwiającej bryzy w lecie.\nTa willa to wspaniała szansa dla tych, którzy chcą kupić niedawno wybudowane osiedle nad brzegiem jeziora Como, rzut kamieniem od najbardziej znanych miejsc, uwielbianych przez międzynarodowe gwiazdy.\nLecco i jego okolice są bardzo uroczymi miejscami w Lombardii, w północnych Włoszech, wśród pięknych gór, rzek i jezior.\nSłynny ze względu na lokalizację wybraną przez Alessandro Manzoni na potrzeby swojej powieści "The Betrothed", Lecco był z pewnością jednym z pierwszych włoskich miast, które zostały uprzemysłowione i posiadało tętniące życiem centrum miasta od XIX do XX wieku.\nPołożenie geograficzne i łagodny, przyjemny klimat pozwoliły rozwinąć bujną i bujną roślinność w okolicy, idealne miejsce na wspaniałe luksusowe wille, które zaludniają miasto i jego okolice. Miejsce to jest ulubionym miejscem dla pisarzy i intelektualistów burżuazyjnych. Obecnie jest to bardzo poszukiwane miejsce dla tych, którzy chcą zainwestować w swój wymarzony dom.\nod 5mil do 10mil Jeziora - Lombardia - Varese\tRef. 1578\nluksusowa willa z basenem bez krawędzi nad jeziorem como\nW prowincji Como znajdują się te luksusowe posiadłości z ekskluzywnym basenem bez krawędzi nad jeziorem i prywatnym ogrodem na sprzedaż.\n€ 2.980.000 Jezioro Como - Lombardia - Como\tRef. 5004\noferta zarezerwowana Jezioro Como - Lombardia - Como\tRef. 4102


Igreja de São Miguel do Castelo (Guimaraes, Portugalia) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Igreja de São Miguel do Castelo\nAtrakcje w pobliżu obiektu Igreja de São Miguel do Castelo\nIgreja de São Miguel do Castelo opinie, Guimaraes\nNr 20 wśród 53 atrakcji w lokalizacji Guimaraes\nbetween Castelo and Paço dos Duques de Bragança, Guimaraes 4810-245, Portugalia\nBudynek jest idealnym przykładem architektury romańskiej. Ciężka, masywna budowla, maleńkie okna... Przeczytaj więcej\n“Miejsce chrztu króla Alfonso I”\nMaleńka romańska kapliczka, w której podobno został ochrzczony pierwszy król Portugalii- Alfonso I... Przeczytaj więcej\nBudynek jest idealnym przykładem architektury romańskiej. Ciężka, masywna budowla, maleńkie okna, skromne wnętrze.\nMiejsce chrztu króla Alfonso I\nMaleńka romańska kapliczka, w której podobno został ochrzczony pierwszy król Portugalii- Alfonso I. Wnętrze jest bardzo skromne i znajduje się między Pałacem Książąt a Zamkiem. Na podłodze widoczne są kamienne płyty nagrobne, po których nie wolno chodzić- tu pochowani są rycerze walczący o suwerenność Portugalii\nLeżąc między Zamkiem Braganza a średniowiecznym zamkiem, znajdziesz tę małą kapliczkę. Bardzo uroczy jest garnek baptysterium.\ninteresujące dla portugalskiej historii\nbędziesz chodzić po tym małym starym kościele podczas wizyty w zamku, więc jest to na swój sposób i tak, aby spojrzeć na wnętrze\nProsta kaplica z historią\nPodchodząc do zamku, wpadliśmy do małej Igreja de Sao Miguel do Castelo. Zgodnie z tradycją król Afonso Henriques (1111-1185) został ochrzczony w tym małym romańskim kościele. Służył jako królewska kaplica i kościół parafialny. Jest to prosty, mały budynek, do którego można wejść i wyjść. Szybka...i bezpłatna wizyta w drodze do zamku.Więcej\nBardzo historyczne, ponieważ pierwszy król Portugalii został ochrzczony tutaj. Bardzo proste wnętrze, ale wypełnione historią.\nKameralna, surowa i urocza romańska kaplica - pierwszy król Portugalii ochrzczony tutaj\nRomańska kaplica Sao Miguel do Castelo jest intymna, surowa i urocza. Pierwszy król Portugalii: Afonso Henriques (1111 - 1185), został ochrzczony w tej królewskiej kaplicy, która służyła również jako kościół parafialny. Zwróć uwagę na chrzcielnicę po lewej stronie, gdy wchodzisz do kaplicy. Podłoga centralna jest...odgrodzona, aby zapobiec przechodzeniu przez nagrobki z motywami militarnymi i religijnymi. Nie można pominąć, jeśli jesteś w pobliżu.Więcej\nCiekawy mały kościół z fascynującym piętrem\nJest poniżej, ale część zamku. Architektura jest prosta. Wnętrze jest raczej proste, ale podłoga nie jest. Podłoga jest zszyta i chodzisz po obwodzie. To dlatego, że wielu bohaterów jest pochowanych w podłodze kościoła.\nProsta prosta kaplica\nTen mały romański kościół jest wart krótkiej wizyty. Po wejściu można chodzić po obwodzie, który odrywa się od nagrobków osadzonych w podłodze. Istnieje małe ogłoszenie informacyjne z planem budynku.\nPodczas naszej pieszej wycieczki po Guimarach minęliśmy tę kapliczkę w drodze do historycznego centrum. To absolutny klejnot!\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Igreja de São Miguel do Castelo.


Archiwa: Poradniki - Strona 2 z 2 - Maciej Bennewicz\n„Pańska książka “Miłość toksyczna. Miłośc dojrzała” uratowała mi związek za co bardzo dziękuję z całego serca :)” „zupełnie przypadkiem trafiłam na Pana książkę “Miłość toksyczna,….” przeczytałam ją w 2 wieczory(bo ona uzależnia:) i od razu zakupiłam drugą Pana książkę “Seks trujący, …” Dziękuję Panu za te książki! w nich znalazłam odpowiedzi na wiele pytań oraz […]\n29„Po trzech tygodniach buszując w księgarni wpadła mi w ręce jedna z Pana książek “Coaching czyli restauracja osobowości”, jednak zaczęłam od “Coaching Tao”. Dziękuję, za tą książkę, jestem wdzięczna, że napisał Pan te słowa. Chłonę ją cała sobą. Już pierwsze rozdziały otworzyły mi umysł i serce.” Opowieść metaforyczna o regułach ludzkiego rozwoju w drodze do szczęścia. […]\nCoaching i mentoring w praktyce. Podejście kognitywistyczne – Maciej Bennewicz Unikatowy podręcznik autorstwa Macieja Bennewicza, umożliwia poznanie konkretnych ćwiczeń i technik stosowanych podczas sesji coachingowych i mentoringowych. W książce znalazła się również wiedza, którą można stosować z powodzeniem w życiu prywatnym. Podręcznik umożliwia czytelnikowi głębsze poznanie samego siebie i zdobycie nowych umiejętności, a tym samym wspiera rozwój […]


Wolontariusze na krańcówce przy ul. Północnej\nKomunikacyjny finał WOŚP jak co roku jest współorganizowany przez Klub Miłośników Starych Tramwajów w Łodzi, MPK Łódź i Zarząd Dróg i Transportu. W akcję włączają się również CzerwonyIkarus.com oraz łódzki oddział Towarzystwa Opieki nad Zabytkami. Wspiera nas pizzeria Gruby Benek (al. Piłsudskiego 5) oraz firma IZIS (ul. Szkolna 48).\nW tym roku uruchomione zostaną dwie specjalne linie komunikacyjne. Po raz pierwszy pojawi się aż pięć pojazdów, w tym zabytkowy autobus Ikarus 260.04. Wewnątrz będą kwestować członkowie i sympatycy Klubu Miłośników Starych Tramwajów w Łodzi, działający w sztabie WOŚP po raz pierwszy utworzonym przy KMST.\nTrasy i godziny kursowania przedstawiają się następująco:\nLinia 24/1 (tramwajowa)\nPÓŁNOCNA - Północna, Ogrodowa, Zachodnia, Kościuszki, Mickiewicza, Piotrkowska - PLAC NIEPODLEGŁOŚCI\nodjazdy z Północnej: 12:05, 12:35, 13:05, 13:35, 14:05, 14:35, 15:05, 15:35, 16:05, 16:35, 17:05, 17:35, 18:05, 18:35, 18:50\nodjazdy z Pl. Niepodległości: 11:57, 12:57, 13:27, 13:57, 14:27, 14:57, 15:27, 15:57, 16:27, 16:57, 17:27, 17:57, 18:17, 18:57, 19:22, 19:27\nLinię obsługiwać będą 3 zabytkowe tramwaje:\n- Konstal 5N+5ND z lat 1961-1960 (MPK Łódź)\n- Konstal 803N z 1973 r. (Klub Miłośników Starych Tramwajów w Łodzi)\n- Konstal 5N z 1957 r. (TOnZ Łódź)\nLinia 24/2 (autobusowa)\nRONDO POWSTAŃCÓW 1863 ROKU - Julianowska, Zgierska, Zachodnia, Kościuszki, Struga, Łąkowa, Karolewska, Włókniarzy, Bandurskiego, Krzemieniecka, Retkińska, Wyszyńskiego, Armii Krajowej, Kusocińskiego - WYSZYŃSKIEGO\nodjazdy z Ronda: 11:30, 12:30, 13:20, 14:20, 15:30, 16:30, 17:30, 18:20, 19:20*\nodjazdy z Wyszyńskiego: 10:30, 11:30, 12:30, 13:30, 14:30, 15:30, 16:30, 17:30, 18:30, 19:10*\n*dojeżdża do pętli Północna\nLinię obsłużą dwa autobusy:\n- Ikarus 260.04 z 1983 r. (CzerwonyIkarus.com)\n- Solaris Urbino 12 z 2015 r. (MPK Łódź - najnowszy autobus we flocie).\nWszystkie brygady spotkają się o godzinie 20:00 na pętli Północna na światełku do nieba. Następnie autobusy i tramwaje rozjadą się do swoich zajezdni - skład 5N+5ND na Chocianowice, Solaris Urbino 12 na Nowe Sady, a pozostałe wozy do Zajezdni Muzealnej Brus.\nDodatkowo, decyzją Rady Miejskiej, podczas finału WOŚP wolontariusze orkiestry będą zwolnieni z opłat za korzystanie ze środków Lokalnego Transportu Zbiorowego w Łodzi.


Jeszcze lepsze okręty typu Virginia - Frag Out! Magazine\n30 czerwca Departament Obrony USA poinformował o podpisaniu umowy z General Dynamics Electric Boat Corp. w sprawie realizacji projektu rozwoju okrętów podwodnych typu Virginia.\nCzerwcowy kontrakt ma wartość 300,2 mln USD i jest wstępnym elementem prac. Mają zostać zakończone do końca października 2021 roku, natomiast bazowe porozumienie dysponuje także opcjami rozszerzającymi zakres prac (maksymalna wartość może wzrosnąć do 1,9 mld USD), które zakończą się do końca października 2024 roku. Całość może mieć związek z chęcią kontynuacji programu rozwoju konstrukcji okrętów typu Virginia, które stają się podstawowym typem wielozadaniowych jednostek podwodnych o napędzie atomowym w US Navy.\nObecnie w budowie znajdują się okręty wersji Block IV (zamówiono dziesięć z nich, a pierwsza – USS Vermont SSN-792 – została wprowadzona do służby 18 kwietnia 2020 roku). Dodatkowo Departament Obrony zamówił dziesięć jednostek w wersji Block V. W przypadku pierwszej z wymienionych odmian, zmiany konstrukcyjne mają ograniczyć liczbę głównych przeglądów dokowych o jeden – ma to zaowocować zwiększoną dostępnością operacyjną. Z kolei Block V będzie następcą dla uderzeniowych okrętów typu Ohio – jednostki otrzymają dodatkową sekcję kadłuba z pionowymi wyrzutniami pocisków manewrujących.\nMarynarka Wojennaokręty podwodneUS NavyVirginia\nPoprzedni Amerykańskie pojazdy logistyczne trafią do Kuwejtu\nNastępny Amerykanie uzupełniają straty MH-60R Seahawk\nAmerykanie rozszerzają możliwości bojowe P-8A Poseidon


Kierownica HORI Racing Wheel Overdrive (Xbox One, Xbox Series X/S) – sklep internetowy Avans.pl\nCena z kodem: MR13-170521\nCena z kodem obowiązuje do dnia 17.05.2021\nKolor Czarny Komunikacja Przewodowa\nKierownica HORI zapewnia najlepszą jakość wykonania, opcje dostosowywania i autentyczną symulację wyścigów. Zespół projektowy HORI Tokyo wniósł wszystkie cechy i jakość pełnowymiarowej kierownicy wyścigowej z dużymi i stabilnymi pedałami i łopatkami do zmiany biegów.\nZaprojektowany dla Xbox Series X | S mocuje się bezpiecznie do stołu lub stojaka na kierownicę za pomocą wytrzymałych zacisków. Zmieniaj w locie współczynnik skrętu od 270 stopni do 180 stopni i dostosuj inne ustawienia, takie jak martwa strefa, czułość pedału i inne.\nOficjalnie licencjonowane przez Microsoft.\n- Pełnowymiarowa kierownica wyścigowa i pedały zoptymalizowane pod kątem autentycznej symulacji wyścigów\n- Promień skrętu 270 stopni z regulowanymi opcjami wyjściowymi\n- Zabezpieczenie mocowania za pomocą wytrzymałego systemu zacisków\n- Kompatybilność z Xbox Series X | S, Xbox One i Windows 10\n- Ulepszone większe i mocniejsze pedały\n- Zaktualizowany współczynnik kształtu\n- Zarządzaj ustawieniami za pomocą aplikacji na PC i Xbox\nZawartość zestawu Pad pozycyjny, Pedały gazu i hamulca\nAdministratorem danych jest TERG S.A. (ul. Za Dworcem 1D, 77-400 Złotów), kontakt: [email protected]vans.pl. Dane będziemy przetwarzać w celach marketingowych, w tym do przesyłania newsletterów. Możesz zawsze cofnąć zgodę na komunikację marketingową m.in. na https://www.avans.pl/lp,rezygnacja. Masz także prawo: dostępu do swoich danych, ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania oraz przenoszenia, a także złożenia skargi dotyczącej przetwarzania danych. Tutaj dowiesz się więcej o tym, jak chronimy Twoje dane.


Mateusz Siwicki po transferze do Norwida: – Jestem zwolennikiem ambitnych planów – Radio Fon\nMateusz Siwicki po transferze do Norwida: – Jestem zwolennikiem ambitnych planów\nNowym środkowym Exact Systems Norwida Częstochowa został Mateusz Siwicki. Dla 23-letniego siatkarza jest to powrót do Częstochowy po rocznej obecności w PlusLidze. Siwicki w sezonie 2017/2018 reprezentował bowiem barwy AZS-u, sięgając z nim po mistrzostwo I ligi. Teraz wraca pod Jasną Górę, by wzmocnić Norwida. Co go skłoniło do takiej decyzji? – Jestem zwolennikiem ambitnych planów, bo wtedy człowiek jeszcze bardziej się rozwija – mówi nam Mateusz Siwicki, z którym rozmawiał Szymon Sobol.\nSzymon Sobol: Mateusz ponownie obrałeś kierunek na Częstochowę. Miasto jest ci już dobrze znane, także proces aklimatyzacji powinien przebiec sprawnie?\nMateusz Siwicki: – Jestem pewny, że proces aklimatyzacji przebiegnie w moim przypadku błyskawicznie, ponieważ w roku 2017/2018 byłem zawodnikiem AZS-u i zdążyłem przez ten rok poznać bardzo dobrze miasto.\nCzęstochowa da się lubić?\n– Oczywiście, że da się lubić. Mam nadzieję, że moja dziewczyna również je polubi. Uwielbiam tutaj Aleje Najświętszej Maryi Panny, jest tam dużo fajnych miejsc i przy okazji droga na Jasną Górę, podoba mi się ten krajobraz.\nCo skłoniło cię do transferu do Norwida?\n– Szczerze mówiąc to był bardzo zwariowany czas w mojej przygodzie z siatkówką, ponieważ już na przełomie lutego i marca podpisałem kontrakt z Chemikiem Bydgoszcz i byłem pewien, że następny sezon zostanę w swoim rodzinnym mieście, jednak po paru miesiącach poprzez decyzję obecnego trenera Chemika, okazało się, że lepiej jakbym znalazł inny klub. Zaczęło się dzwonienie po klubach, a większość tych „tuzów” pierwszoligowych mieli już skompletowane składy. Zadzwoniłem do swojego przyjaciela, który polecił mi Norwid i pomógł skontaktować się z trenerem Tomaszem Wasilkowskim. Po przejrzeniu wideo z moją grą, zaczęliśmy rozmowę, trener wymienił mi od razu moje wady i zalety, co bardzo mi się to spodobało, ponieważ obaj wiemy nad czym muszę pracować, aby stać się lepszym zawodnikiem. Ponadto spodobał mi się plan 3-letniego awansu do PlusLigi, co oznacza, że z roku na rok będziemy musieli piąć się w górę. Jestem zwolennikiem ambitnych planów, bo wtedy człowiek jeszcze bardziej się rozwija. Dodatkowym plusem oczywiście było to, że znam miasto i bardzo dobrze mi się w nim żyło, podczas gry w AZS-ie.\nPo sezonie spędzonym w PlusLidze, wracasz do I ligi. Myślisz, że to jest odpowiednie miejsce dla ciebie na tym etapie kariery?\n– Ciężko odpowiedzieć mi na to pytanie. Uważam, że jestem gotowy grać na najwyższym poziomie w PlusLidze i to pokazały niektóre mecze w zeszłym sezonie w Bydgoszczy. Jednak życie pisze różne scenariusze i cieszę się, że moim nowym klubem będzie Norwid Częstochowa. Mam nadzieję, że dokonałem prawidłowego wyboru, ponieważ jestem głodny gry i chciałbym spędzać jak najwięcej czasu na boisku i cieszyć kibiców naszą postawą.\nPatrząc na budowany skład Norwida zapowiada się młoda i waleczna drużyna. Jak myślisz na co będzie was stać w nadchodzącym sezonie?\n– Dokładnie, zapowiada się młody i mam nadzieję – bardzo waleczny zespół. Nawet ja będę czuć się staro, a mam dopiero 23 lata. Odnośnie celów na sezon – tak naprawdę nie chcę wróżyć z fusów. Siatkówka to tak skomplikowany sport, że nawet zlepek największych nazwisk w lidze potrafi przegrać mecz, co pokazał nam zeszłoroczny finał. Naszym celem będzie walka o każdy punkt i cały czas podwyższanie swoich siatkarskich umiejętności, bo tak jak wspomniałeś, będziemy młodą ekipą.\nSzymon Sobol, fot. FB/ AZS Częstochowa\nAZS o wyjście z marazmu z BBTS – zapowiedź\nW Bełchatowie zgodnie z planem porażka AZS-u ze Skrą 0:3. Wlazły, Winiarski, Kurek i reszta lepsi od AZS-u\nExact Systems Norwid vs. KPS Siedlce „na żywo” w Radiu FON!


LosyZiemi.pl - wstrząsy sejsmiczne\nTurcja – Silne wstrząsy sejsmiczne wystąpiły w prowincji Elazig, były odczuwalne na dużym obszarze, magnituda 5.5\nniedziela, 27.12.2020 13:11 wibi. Kategorie: Burze geomagnetyczne i JS, Ciekawostki, Europa, Trzęsienia ziemi, Zagrożenia, Żywioły Tagi: Elazığ, Trzęsienie ziemi, Turcja, wstrząsy sejsmiczne\nWstrząsy sejsmiczne o magnitudzie 5,5 nawiedziły wschodnią część Turcji w niedzielę 27 grudnia o 6:37 UTC (9:37 czasu lokalnego) - podały amerykańskie służby geologiczne (USGS). Początkowo wstrząsy zostały wyliczone na magnitudę 6.4. Hipocentrum znajdowało się na głębokości 16 kilometrów w prowincji Elazig. Według amerykańskich służb geologicznych USGS trzęsienie ziemi miało magnitudę ... Czytaj więcej\nTurcja – Silne wstrząsy sejsmiczne w rejonie zatoki Antalya, magnituda 5.3\nsobota, 05.12.2020 22:12 wibi. Kategorie: Burze geomagnetyczne i JS, Ciekawostki, Europa, Trzęsienia ziemi, Zagrożenia, Żywioły Tagi: Trzęsienie ziemi, Turcja, wstrząsy sejsmiczne, zatoki Antalya\nTrzęsienie ziemi o magnitudzie 5,5 nawiedziło w sobotę wybrzeże Turcji w rejonie zatoki Antalya na południowym zachodzie kraju - ogłosiło tureckie Obserwatorium Kandilli. Hipocentrum, czyli źródło wstrząsów, znajdowało się na głębokości 93,3 kilometra. Według informacji tureckiego Obserwatorium Kandilli, wstrząsy miały magnitudę 5,5. Z kolei według informacji podawanych przez Amerykańską Służbę Geologiczną (USGS), trzęsienie ... Czytaj więcej\nZiemia zatrzęsła się w pobliżu greckiej wyspy Hydry. Wstrząsy sejsmiczne wystąpiły na głębokości ponad 83 kilometrów, jak podaje EMSC. W poniedziałek 17 sierpnia o 7:27 UTC w Grecji doszło do trzęsienia ziemi o magnitudzie 5,0. Wstrząsy odczuwalne były w stolicy - Atenach i na półwyspie Peloponez. Epicentrum znajdowało się 51 kilometrów ... Czytaj więcej\nSilny wstrząs sejsmiczny w Turcji, magnituda 5.6, po czym w ciągu 100 minut wystąpiło 26 słabszych wstrząsów\nśroda, 22.01.2020 22:35 wibi. Kategorie: Burze geomagnetyczne i JS, Ciekawostki, Europa, Trzęsienia ziemi, Zagrożenia, Żywioły Tagi: Akhisar, Trzęsienie ziemi, Turcja, wstrząsy sejsmiczne\nW środę 22 stycznia o godzinie 19:22 UTC wystąpił silny wstrząs sejsmiczny w Turcji. Magnituda wstrząsu wyniosła 5.6 w skali Richtera. Hipocentrum wstrząsu znajdowało się na głębokości zaledwie 9 km. Energia wstrząsu wyniosła: 15.85 TJ, czyli 4.4 GWh. Po głównym wstrząsie w ciągu 100 minut wystąpiła seria 26 słabszych wstrząsów, z których najsilniejszy ... Czytaj więcej\nW Kolumbii doszło do dwóch silnych trzęsień ziemi. Ze względu na płytkość ich wystąpienia i nieznaczną odległość obu epicentrów, drgania mogły okazać się katastrofalne w skutkach, na szczęście tak się nie stało. Po trzęsieniach ziemi nastąpiła długa seria wstrząsów wtórnych. We wtorek 24 grudnia po południu w centralnej prowincji Kolumbii, Mecie, ... Czytaj więcej\n28 gości, 47 bots, 2 członków


JAGUAR I-PACE | British Automotive Centrum Jaguar Dealer\n0-100km/h w 4,8 sekundy\n*WLTP jest nowym procesem wprowadzonym w 2017 r., który mierzy zużycie paliwa, zużycie energii, zasięg i emisję spalin w samochodach osobowych w Europie. Ma na celu dostarczenie wartości najbliższych rzeczywistemu zużyciu. Testowi poddawane są pojazdy z opcjonalnym wyposażeniem oraz z bardziej wymagającą procedurą testową.\nKażdy Jaguar prowadzi się jak żaden inny samochód na drodze. Układ napędowy z silnikiem elektrycznym tego nie zmieni. Zbudowany od podstaw nowy Jaguar I-PACE jest pojazdem całkowicie elektrycznym (BEV). Porywający wygląd i perfekcyjne prowadzenie, Jaguar I-PACE to najnowocześniejszy na świecie pięciomiejscowy samochód sportowy\nCzas na zmianę. Czas na krok w przyszłość.\nPełne naładowanie zapewnia zasięg 470km według cyklu testowego WLTP*.\nStały moment obrotowy i napęd na wszystkie koła AWD zapewniają I-PACE przyspieszenie samochodu sportowego. Osiąga 100 km/h w zaledwie 4,8 sekundy.\nBateria o pojemności 90 kWh w modelu I-PACE składa się z ogniw litowo-jonowych o wysokiej gęstości energii. Jej konstrukcja i najnowocześniejszy system zarządzania termicznego wspiera długą żywotność baterii i czas utrzymywania maksymalnej mocy.\nI-PACE napędzay jest dwoma synchronicznymi silnikami elektrycznymi z magnesem stałymi. Podobnie do technologii wykorzystywanej w samochodzie wyścigowym Formuły Em modelu I-TYPE, silniki te generują moc 400KM i 700Nm momentu obrotowego.\nI-PACE posiada kompaktowe i zwarte nadwozie, ale oferuje wyjątkową przestrzeń wewnątrz. Posiada pięć pełnych siedzeń, innowacyjne schowki oraz przestrzeń bagażową o pojemności ponad 1,453 litrów i 27 litrów w przednim schowku.\nZ szybką ładowarką DC o mocy 50 kW - taką, jaką można znaleźć w większości publicznych stacji ładowania - I-PACE osiąga do 270 km zasięgu na godzinę*.\n*Rzeczywiste czasy ładowania mogą się różnić w zależności od warunków otoczenia i dostępnej instalacji ładowania.\nNiezależnie od tego, czy jest to Twój pierwszy czy następny pojazd elektryczny, odkryj, jak Jaguar I-PACE doskonale pasuje do Twojego stylu życia.\nPorywające nadwozie i jazda pełna wrażeń, praktyczny na co dzień i zachowujący łączność z otaczającym światem jak nigdy - I-PACE to najnowocześniejszy na świecie pięciomiejscowy samochód sportowy. Skonfiguruj go już dziś!\nI-PACE to przede wszystkim Jaguar - prawdziwy samochód skupiony na kierowcy. Jego silniki elektryczne i niemal idealny rozkład masy zapewniają 700 Nm momentu obrotowego i sprawność samochodu sportowego.\nWyposażony w elegancką, wysoce aerodynamiczną konstrukcję nadwozia z niskim współczynnikiem oporu powietrza, I-PACE został stworzony, aby zapewnić najlepszą wydajność przez perfekcyjne przecinanie powietrza dla maksymalizując zasięg i stabilność. I-PACE oferuje zapierające dech w piersiach wrażenia pod każdym względem dzięki płynnej linii nadwozia, efektownemu przetłoczeniu na masce i charakterystycznym tylnym nadkolom.\nI-PACE płynnie integruje technologię i obfitą przestrzeń. Design wnętrza jest czysty i uporządkowany, a jednocześnie nowoczesny. Charakter elektrycznego układu napędowego zapewnia dodatkową przestrzeń, zapewniając większą swobodę w celu maksymalizacji komfortu zapewnianego podczas podróży we wnętrzu I-PACE.\nSystem infotainment Jaguara I-PACEn nowoczesny Touch Pro Duo ułatwia sterowanie wszystkimi technologiami samochodu. Funkcja Wi-Fi 4G jest standardem, a wiele funkcji łączności - w tym Apple CarPlay® i Android Auto™ - oznacza, że łatwo jest pozostać w kontakcie ze światem cyfrowym.\nWYŚCIG DO INNOWACYJNOŚCI\nJaguar jest zaangażowany w tworzenie elektrycznych samochodów, które są spektakularne w prowadzeniu i elektryzujące do oglądania. Jaguar ściga się w Formule E od 2016 r., a w 2018 r. I-PACE eTROPHY stanie się pierwszą na świecie całkowicie elektryczną serią wyścigów międzynarodowych. Rozpoczął się kolejny rozdział "Wyścigu do innowacyjności".


[ Artykuł z roku 2003 ]\nKochać, to znaczy być zachwyconym. I - co z tego wynika - być wiernym. Być zachwyconym wszystkim, co jest mądre, dobre, piękne. Łanem zbóż, zielonością łąk, błękitem nieba, czernią nocy, wygwieżdżonym sklepieniem, pięknym obrazem, domem, kamienicą, rzeźbą, wykuszem, człowiekiem - jego mądrością, dobrocią, pięknem wewnętrznym. Trzeba wciąż uczyć się zachwytu.\nZ tym, że słowo "zachwyt" jest podejrzane. Bo można ograniczyć się do pozycji estety. Powiedzieć: "To jest piękne". I tylko tyle. Ale prawdziwy zachwyt zakłada przełożenie: "Ja chcę być jak najbliżej tego, kim się zachwycam. Chcę być wciąż z tym, kim się zachwycam. Nie wyobrażam sobie życia bez niego. Ja chcę być takim jak to, czym się zachwycam, jak ten, kim się zachwycam".\nGdy Filip prosił Jezusa: "Panie, pokaż nam Ojca", Jezus odpowiedział: "Filipie, kto mnie widzi, widzi i Ojca". To się odnosi w pewien sposób do każdego człowieka, którego podziwiasz, do wszystkiego co podziwiasz. Można sparafrazować powiedzenie Jezusa i powiedzieć: Kto słyszy Chopina, słyszy i Boga. Kto patrzy na dzieło Wyspiańskiego, Słowackiego, widzi i Boga. Kto widzi swoją uroczą dziewczynę - widzi i Boga.\nInnymi słowy, ten kto zachwyca się dziełem Wyspiańskiego, musi sobie zdawać sprawę z tego, że to jest tylko okruch piękna, dobra, mądrości, przez który dostrzega pełnię. I nie możesz się na tym zatrzymać. Nie możesz się do niego ograniczyć. A tak, niestety, bywa. Ktoś marzy o samochodzie, o domu, o ogrodzie, chłopiec marzy o swojej dziewczynie, dziewczyna o swoim chłopcu - i w którymś momencie zdaje się człowiekowi, że gdy spełni swoje marzenie, sięgnie samego nieba i już nic więcej nie będzie potrzebował do szczęścia. A to jest tylko okruch. A przecież w nas jest tęsknota za pełnią.\nNieraz słyszę: "Myślałam, że wyszłam za mąż za kogoś nadzwyczajnego, a to zwyczajny, przeciętny człowiek". "Myślałem, że się ożeniłem z aniołem, a to ograniczona dziewczyna". Odpowiedź jest całkiem prosta: To tylko człowiek. A ostateczną tęsknotą człowieka jest Bóg sam.\nNależy się więc poddać? Ależ nie. Przecież się zachwycałeś, zauroczył cię ten człowiek. I to nie było nieporozumienie, to nie była pomyłka, to ci się nie zdawało. Rozbuduj ten szczegół, który cię zauroczył, znajdź dziedziny pokrewne. Jeszcze wszystkiego nie odkryłeś, jeszcze tego człowieka do końca nie poznałeś. On jeszcze ma pokłady przez ciebie niezgłębione. Życia ci nie starczy, żeby odkryć, poznać, nazachwycać się. Tylko nie przestrasz go, nie niszcz go, nie wyśmiewaj, nie kpij, nie poniżaj. Mów, co w nim widzisz dobrego. Mów, co w nim widzisz pięknego. Mów o jego mądrości, którą odkrywasz. Niech uwierzy w twoją miłość do siebie. Niech uwierzy w siebie. Niech się otworzy na ciebie, a rozkwitnie jak kwiat. Aby wasza miłość była coraz większa.


Użycie poleceń w członkom zespołu - Pomoc techniczna pakietu Office\nUżycie poleceń w członkom zespołu\nSkróty klawiaturowe wykonywanie typowych zadań w zespołach są polecenia: aktualizowanie statusu, przejdź do określonego kanału, wyświetlanie ostatnio używane pliki i zapisane wiadomości i nie tylko.\nPrzewiń w dół, aby wyświetlić listę dostępnych poleceń lub, aby dowiedzieć się, jak dowiedzieć się, gdy są dostępne polecenia Nowy.\nAby użyć polecenia, wpisz / w polu polecenie u góry członkom zespołu. Pojawi się menu wszystkie polecenia, które obecnie obsługiwane. Wybierz odpowiednie polecenie, naciśnij klawisz Enter, a członkom zespołu trwa istotnych pozostałej.\nPorada: Można również nacisnąć klawisze Alt + K (Windows) lub opcja + K (Mac), aby otworzyć listę poleceń.\nPolecenia są dostępne dla wszystkich osób za pomocą członkom zespołu, ale jeśli niektóre polecenia nie działa, może to być spowodowane organizacji wyłączył funkcję centralnego do polecenia. Na przykład jeśli rozmowa jest wyłączona dla Twojej organizacji, oparte na rozmów poleceń nie będą działać.\nWyświetlanie aktywności innej osoby.\nUstaw swój status dostępny.\n/ z dala od komputera\nUstawianie swojego statusu na z dala od komputera.\nUstaw stan zajęty.\nPołączenie z inną osobą.\nUstawianie swojego statusu nie przeszkadzać.\nZobacz ostatnio używane pliki.\nUzyskaj pomoc w zespołach.\nZobacz wszystkie usługi @mentions.\nZobacz innej osoby schemat organizacyjny.\nWyświetlanie wszystkich nieprzeczytanych aktywności.\nZobacz, co nowego w zespołach.\nPoproś, która pytanie o osobie.\nDodawanie szybką notatkę.\nDowiedz się, gdy są dostępne polecenia Nowy\nAktualizujemy nasze biblioteki polecenie cały czas, aby sprawdzać menu w polu polecenie, zobacz Co nowego. (Tylko wpisać / ).\nObecnie polecenia są dostępne tylko w desktop lub web app.


Ciasto z porzeczkami - 9 przepisów | FajneGotowanie.pl\nFajne Gotowanie Przepisy Tagi Ciasto z porzeczkami\nPorzeczki należą do roślin agrestowatych i występują w klimacie umiarkowanym i subarktycznym. Spośród około 150 gatunków, w Polsce naturalnie rośnie 6 gatunków. Rosną one na niskich, kolczastych krzewach. Jako owoce jadalne wykorzystywane są porzeczki pospolite czerwone, porzeczki czarne, porzeczki białe i agrest. Z porzeczek najczęściej robi się różne przetwory, jak dżemy, konfitury, nalewki czy soki. Stanowią one również doskonały dodatek do ciast i ciastek, które najczęściej robi się z czerwonymi porzeczkami. Ze świeżymi lub mrożonymi porzeczkami pieczemy kruche placki z kruszonką, kremem lub galaretką, serniki na zimno z galaretkę, ciasta półkruche, jak również tarty, tartaletki i babeczki.\nCiasto z porzeczkami - polecane przepisy\nCiasto z porzeczkami - pozostałe przepisy\nCiasto z porzeczkami-przepisy na szybki i smaczne placki z dodatkiem porzeczek\nPyszne, kwaskowate porzeczki nieco odeszły w zapomnienie. Warto jednak do nich wrócić, gdyż stanowią świetny dodatek do ciast i ciasteczek. Pyszny placek ucierany z porzeczkami, kruche ciasto z porzeczkami i kremem budyniowym lub bezą, sernik na zimno z porzeczkami i galaretką. To tylko kilka pomysłów na pyszne ciasta z porzeczkami, które można zaserwować gościom na imprezie lub raczyć się przy filiżance kawy i chwili relaksu. Doradzamy jak użyć porzeczki do ciasta i jakie ciasta można zrobić z dodatkiem porzeczek. Przedstawiamy najciekawsze przepisy na szybkie i proste ciasta z porzeczkami.\nJak wykorzystujemy porzeczki w kuchni\nPorzeczki w sztuce kulinarnej\nPorzeczki należą do rodziny roślin agrestowatych i występują na półkuli północnej w klimacie umiarkowanym i subarktycznym. Rosną na niedużych, kolczastych krzewach. W Polsce naturalnie rośnie 6 gatunków porzeczek. Co ciekawe, agrest to również porzeczka.\nDo porzeczek jadalnych należą:\nporzeczka zwyczajna o czerwonych owocach,\nporzeczka biała jest albinotyczną odmianą porzeczki zwyczajnej.\nJeszcze w czasach PRL porzeczki były owocem bardzo popularnym, wykorzystywanym głównie do przetworów, czy też do ciast. Wtedy była to popularne krzewy uprawiane chętnie w przydomowych ogródkach. Obecnie te nieduże owoce straciły swoją popularność, być może dlatego, że wymagają pracochłonnego czyszczenia. Czarna porzeczka o charakterystycznym smaku najczęściej służy jako surowiec do soków i dżemów. Natomiast wypieki robimy najczęściej z czerwonych, białych porzeczek oraz z agrestu.\nCzy porzeczki są zdrowe\nNajwiększe właściwości prozdrowotne mają czarne porzeczki, które zawierają ogromną ilość witaminy C. Porzeczki czerwone i białe o smaku słodko-kwaśnym, mają mniej witaminy C, lecz ich delikatniejszy smak sprawia, że świetnie nadają się do wypieków i deserów.\nCzerwone i białe porzeczki mają dużo pektyn, które spowalniają wchłanianie cukrów. Dzięki temu są one bardzo wskazane dla diabetyków. Ponadto regulują poziom cholesterolu, opóźniają proces starzenia, działają przeciwgorączkowo i przeczyszczająco. Również wiele właściwości prozdrowotnych ma agrest, który przeciwdziała zakwaszeniu organizmu, wspomaga odporność, pamięć i koncentrację, jak również jest dobry na stawy, oczy i serce.\nProste i szybkie przepisy na ciasta z porzeczkami\nJak zrobić ciasto z porzeczkami\nCiasta najczęściej pieczemy z czerwonymi porzeczkami, które mają pyszny, lekko kwaskowy smak. Zdecydowany i kwaśny smak czerwonych porzeczek sprawia, że są one idealnym dodatkiem do ciast, gdyż przełamują słodki smak ciasta oraz słodycz kremów. Dzięki temu czerwone porzeczki doskonale sprawdzają się jako dodatek do kremów.\nBiałe porzeczki spotykamy dużo rzadziej na rynku. Są delikatniejsze w smaku od czerwonych. Są słodsze, jednak ich smak jest mniej określony. Porzeczki czarne mają dość charakterystyczny smak i mniej nadają się na dodatek do ciasta.\nPorzeczki mają nieco mniejsze powodzenie jako dodatek do ciast, prawdopodobnie dlatego, że przygotowanie owoców do wypieków nie jest zbyt szybkie. Aby przygotować porzeczki do ciasta trzeba je pracowicie oczyścić z ogonków i szypułek. Również agrest wymaga usunięcia ogonków i szypułek. Ciasta możemy piec zarówno z porzeczkami świeżymi, mrożonymi jak i z przetworami ze słoika.\nSzybkie i proste ciasta i ciastka z porzeczkami:\ntarty i tartaletki z porzeczkami,\nkruche babeczki z porzeczkami,\nmuffinki z porzeczkami,\nciasto kruche z porzeczkami i kruszonką,\nciasto półkruche z porzeczkami,\nsernik na zimno z galaretką i porzeczkami,\ntorty z porzeczkami.\nProsty przepis na półkruchy placek z czerwonych porzeczek\nPorzeczki czerwone, białe i czarne nadają się do ozdoby większości ciast. Każdy przepis na placek z owocami doskonale sprawdzi się, jeśli chcemy dodać do niego porzeczki. Najczęściej wybieramy te same ciasta, które robimy z jagodami. Świeże jagody dostępne są na rynku tylko w lipcu, i to przez dość krótki czas. Natomiast porzeczki dostępne są całe lato i warto z nich korzystać, gdyż są pyszne i soczyste. Ich kwaskowy smak sprawia, że ciasto staje się lekkie, szczególnie jeśli placek zawiera ciężki krem.\nNajbardziej proste i szybkie ciasto z porzeczkami to prosty placek półkruchy, ucierany. Ciasto półkruche robi się podobnie jak biszkopt, lecz z dodatkiem tłuszczu. Klasyczny przepis wymaga ucierania masła z cukrem i jajami, do których następnie dodaje się pozostałe składniki. Po przełożeniu ciasta do formy posypujemy je warstwą porzeczek. W czasie pieczenia porzeczki wtopią się w miąższ ciasta nadając mu pyszny, kwaskowy smak. To ciasto możemy zrobić zarówno ze świeżymi jak i z mrożonymi porzeczkami. Ciasto podajemy posypane cukrem pudrem.\nMimo konieczności ucierania masła, ciasto półkruche jest dość szybkie do zrobienia. Jeśli chcemy jeszcze bardziej ułatwić sobie zadanie, możemy zamiast masła użyć oleju. Wówczas ucieramy jajka z cukrem, a następnie dolewamy do masy olej. Innym sposobem jest rozpuszczenie masła i dodanie do ciasta po przestudzeniu. Ciasto tego rodzaju możemy z powodzeniem robić przy pomocy miksera. Pyszne ciasto uzyskamy, jeśli dodamy również półtłusty twaróg lub jogurt.\nProsty przepis na kruche ciasto z porzeczkami\nCiasto kruche idealnie nadaje się na prosty placek z owocami. Możemy zastosować różne owoce, jak maliny, śliwki, brzoskwinie, jabłka, jagody i oczywiście porzeczki. Ciasto kruche wymaga zagniatania na stolnicy mąki z jajkami i schłodzonym masłem. Wbrew temu, jest to jednak ciasto proste i szybkie oraz takie, które zawsze wychodzi. Ciasto kruche idealnie sprawdza się jako spód placków z owocami oraz na kruche babeczki.\nMając spód z ciasta kruchego i porzeczki możemy wykorzystać najróżniejsze przepisy i pomysły na pyszne ciasto. Najbardziej klasycznym sposobem na pyszny placek z porzeczkami jest wylanie galaretki na upieczony spód z ciasta kruchego i wtopienie porzeczek w galaretce.\nJednak ciasto kruche z porzeczkami można znacznie urozmaicić, tak że goście na imprezie nie będą się mogli oderwać od tych przysmaków. Ciekawy pomysł stanowi dodanie kremu budyniowego. Krem budyniowy, serowy, maślany, czy śmietankowy mieszamy z porzeczkami i układamy na cieście. Całość pokrywamy kruszonką i pieczemy. Placek podajemy posypany cukrem pudrem. Placek tego rodzaju możemy również zrobić w wersji czekoladowej. Wystarczy dodać kakao do ciasta kruchego, aby nabrało ono czekoladowego koloru. Natomiast krem budyniowy robimy z czekoladą lub z kakao.\nInnym sposobem urozmaicenia placka kruchego jest pianka. Na podpieczonym placku kruchym układamy warstwę porzeczek wymieszanych z mąką ziemniaczaną. Następnie układamy warstwę pianki bezowej i pieczemy. Ciasto można udekorować porzeczkami, orzechami, posypką itp.\nJak zrobić szybkie i pyszne ciasta i ciasteczka z porzeczkami na imprezę\nJeśli chcesz szybko zrobić pyszne desery na imprezę, porzeczki również staną się idealnym dodatkiem. Świetnym pomysłem będzie tarta z budyniem posypana porzeczkami i polana galaretką. Zrobienie takiego deseru jest naprawdę szybkie, szczególnie jeśli mamy gotowe spody do tarty lub tartaletek. Podobnie możemy zrobić pyszne ciasteczka z kruchych babeczek. Babeczki napełniamy budyniem, bitą śmietaną lub kremem i posypujemy porzeczkami. Porzeczki świetnie pasują do słodkich, tłustych kremów, gdyż są kwaskowe i świetnie równoważą słodycz kremu.\nNic nie pasuje na imprezę tak jak szybki sernik na zimno. Jest to jeden z najszybszych deserów, jaki można szybko zrobić i zaserwować gościom. Wystarczy wyłożyć blachę herbatnikami, na których układamy łatwą do zrobienia masę serową. Jak wykorzystać porzeczki? Możemy dodać je do masy serowej. Zmiksowane porzeczki razem z masą serową, zabarwią ją na czerwony kolor. Idealnym zwieńczeniem sernika na zimno jest zawsze galaretka, w której zatapiamy porzeczki.


Debata o oświacie w Puławach [VIDEO] – iPulawy.pl – Wiadomości i informacje Puławy : Świeże newsy aktualności\nHomeAKTUALNOŚCIDebata o oświacie w Puławach [VIDEO]\nDebata o oświacie w Puławach [VIDEO]\nWe wtorek na głównej sali widowiskowej Domu Chemika odbyła się pierwsza część debaty poświęconej oświacie w Puławach.\nW spotkaniu z ramienia władz miejskich wzięli udział prezydent Paweł Maj, wiceprezydent Beata Kozik oraz Agnieszka Zamojska – kierownik Wydziału Edukacji, Sportu i Spraw Społecznych. Do udziału zaproszono także specjalistów “z zewnątrz” – doktor Wiolettę Kozak z CKE, dra Wiesława Poleszaka, reprezentującego Wyższą Szkołę Ekonomii i Innowacji w Lublinie oraz Teresę Misiuk, Lubelską Kurator Oświaty. Podczas transmitowanego online spotkania prezentowano poglądy na temat oczekiwań wobec edukacji, wyniki puławskich uczniów oraz omawiano wyzwania stojące przed uczniami i nauczycielami.\nDr Wiesław Poleszak z Wyższej Szkoły Ekonomii i Innowacji w Lublinie przekonywał, że na problemy edukacji w Puławach trzeba spojrzeć szeroko, nie opierając się jedynie na statystykach poszczególnych placówek. Z kolei prezydent Paweł Maj stwierdził w swojej wypowiedzi, że jednym z podstawowych problemów w szkołach, ale nie tylko jest m.in. „kryzys wartości” oraz „kultura obrazkowa”. Słowa włodarza naszego miasta spotkały się z uznaniem Lubelskiego Kuratora Oświaty Teresy Misiuk, która podkreślała wagę wychowania młodych ludzi we współczesnym świecie. Wiceprezydent Puław Beata Kozik zwracała z kolei uwagę na fakt ogromnych środków budżetowych, które Miasto musi przeznaczać na codzienne funkcjonowanie szkół. Podkreślała, że aby zaradzić tej trudnej dla samorządów sytuacji, potrzebne są rozwiązania systemowe.\nfragmenty z debaty\nNa koniec zaprezentowano także analizę działalności organizacyjnej i finansowej sporządzoną przez puławski Urząd Miasta. Druga część debaty odbędzie się 8 lutego – na ten dzień zaplanowano panel dyskusyjny dotyczący szans i zagrożeń dla puławskiej oświaty. Całość wtorkowej debaty można obejrzeć na kanale youtube “Puławoaktywni”.\nFamily Cup w Parchatce


Roger Adamek i Dr. Christian Feickert - gramofon Woodpecker - INFOAUDIO.PL\n21 listopada 2016 14:07\nInfoaudio Wiadomości Stereo Roger Adamek i Dr. Christian Feickert - gramofon Woodpecker\nRoger Adamek i Dr. Christian Feickert - gramofon Woodpecker\nGramofony - pomijając pewne bardzo wyrafinowane konstrukcje - to zazwyczaj dość proste urządzenia. Dr. Christian Feickert - jako doświadczony konstruktor cały czas eksperymentuje i proponuje swoje nowatorskie rozwiązania. Woodpecker zdaje się być urządzeniem o nieskomplikowanej powierzchowności - czy jednak jest to prawda?\nAngielskie słowo "woodpecker" oznacza... dzięcioł. Używanie tej nazwy w stosunku do gramofonu oznacza swego rodzaju semantyczną przewrotność. Ale warto pamiętać, że jednym z najważniejszych aspektów prawidłowo działającego gramofonu jest tłumienie drgań, a w tej kwestii natura rozwiązał ten problem w sposób wprost genialny - przynajmniej w przypadku dzięcioła.\nGramofon Woodpecker został zbudowany po licznych prośbach klientów, którzy oczekiwali przystępnego cenowo, ale doskonale grającego urządzenia. Większość osób wyobraża sobie gramofon jako drewniane pudło z talerzem oraz ramieniem, ale Dr. Christian Feickert, nie rezygnując z doskonałych walorów brzmieniowych, zaproponował nieco inną stylistykę. Tu różnicą jest jedynie wygląd.\n...nie była prosta. Od samego początku było dla niego oczywiste, że chce rozwijać koncepcje zawarte we wcześniejszych modelach, przenosząc ich zalety do tradycyjnej obudowy. Po wielu udoskonaleniach udało się znaleźć sposób by uzyskać poprawne połączenie ciężkiej plinty z chassis. Urządzenie miało być proste w obsłudze i jednocześnie posiadać takie rozwiązania jak ruchoma podstawa ramienia czy umieszczona na osi waga. Ma ona pozwolić na bardzo szybką i sprawną wymianę oraz kalibrację różnych typów ramion.\nWoodpecker to zupełnie nowy projekt. Ponadczasowa elegancja połączona z wyśmienitym brzmieniem. Łożyska, talerz oraz silnik o wysokim momencie obrotowym, to zalety poprzednich gramofonów, ale w kompaktowym urządzeniu. Napęd jednak został zaprojektowany od podstaw.\n...sprawi, że będziecie oszołomieni. Niezależnie od tego, z jakiego ramienia będziecie korzystać. Ruchoma podstawa pozwala na zastosowanie niemal wszystkich ramion w przedziale od 9 do 12 cali. Zrelaksujcie się podczas słuchania czystej muzyki, zapominając o technologii, która stoi za jej brzmieniem.\n- Dr. Christian Feickert\nDR.FEICKERT ANALOGUE www.feickert.de\nSklepy muzyczne > DR.FEICKERT ANALOGUE rozwiń listę sklepów


Strucla z morelami i migdałowym krokantem (bez jajek). | Ósmy kolor tęczy - Blog kulinarny\nStrucla z morelami i migdałowym krokantem (bez jajek).\nCiasta, torty i słodkie tarty\n1 Flares Pin It Share 1 Facebook 0 Twitter 0 Google+ 0 Email -- LinkedIn 0 1 Flares ×\nOd kiedy po raz pierwszy upiekłam to ciasto kilka lat temu, nie ma grudnia, by nie pojawiła się na naszym stole. Jest pyszna, drożdżowa, pachnąca migdałami i amaretto, pełna aromatycznych moreli i tego, co z cukru najlepsze – wspaniałego złocistego karmelu. Uwielbiam ją za to, że świetnie się przechowuje i z dnia na dzień nabiera coraz więcej smaku. Z powodzeniem można cieszyć się nią w Boże narodzenie i przywitać Nowy Rok. Strucla, bo o niej właśnie mowa z podanych składników wychodzi imponujących rozmiarów. Nie warto jednak robić jej mniejszej, bo jest pyszna i wyjątkowa. Kto nie próbował, ten powinien jak najszybciej ją upiec, bo choć wymaga nieco poświęcenia i czasu, to zapewniam, że się opłaci…\nStrucla z ciasta serowego z nadzieniem korzenno-marcepanowym Sernik z ricotty i mascarpone na migdałowym spodzie z musem brzoskwiniowym. Drożdżowa strucla z jagodami. Tradycyjna drożdżowa strucla makowa. Placek z malinami i kremem migdałowym. Klocek LEGO – marchewkowy torcik czekoladowy z morelami Drożdżówka z jabłkami i migdałami. Drożdżowy wieniec z makiem i wiśniami Cynamonowe zawijaski. Wielkanocne zajączki. Paluchy drożdżowe z twarogiem i czekoladą Wielkanocne brioche – brioszki kurczaczki.\n8 przemyśleń na temat “Strucla z morelami i migdałowym krokantem (bez jajek).”\n29 grudnia 2012 o 18:51\n30 grudnia 2012 o 19:26\nDziękuję, jest bezkonkurencyjna – bija wszystkie znane mi dotąd keksy.\n29 grudnia 2012 o 20:36\nZapraszam na fanpage na FB\n30 grudnia 2012 o 08:46\nbardzo apetyczne zdjęcie :)\n30 grudnia 2012 o 19:27\nA ciasto jakie pyszne ;D\n31 grudnia 2012 o 19:33\nWygląda niezwykle wykwintnie. Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego w Nowym Roku!\n2 stycznia 2013 o 16:30\nDalej Krokiety z mięsem – noworoczna klasyka.\nWcześniej Ciasteczka anyżkowe.


Odsłon: 43432 17.06.2013\nPołowę płatków kukurydzianych lekko pokruszyłam w dłoniach, drugą połowę zmiażdżyłam na drobno (dzięki temu całe kotlety obtoczą się ładnie w płatkach i nie będzie "dziur"), dodałam zioła i wymieszałam.\nidealna panierka do fileta z kurczaka\nPiekarnik nastawiłam na 200 stopni. Kotlety opanierowałam układając je od razu na blasze wyłożonej brązowym papierem do pieczenia. Piekłam jakieś 20 minut. Podałam z gotowanymi młodymi ziemniaczkami i mizerią (śmietanę zastąpiłam jogurtem naturalnym). Smacznego chrupiącego:)


Obszerne kulisy finału. Zobaczcie, jak Concordia sięgnęła po Wojewódzki Puchar Polski [FILM]\nW minioną środę, 5 czerwca w Nowym Mieście Lubawskim piłkarze Concordii pokonali w finale Wojewódzkiego Pucharu Polski Znicz Biała Piska i sięgnęli po trofeum. Jak do tego doszło? Kamera Concordia TV zarejestrowała ostatnie 24 godziny przed finałem, nie odstępując na krok pomarańczowo-czarnych. Dzięki temu przygotowaliśmy dla Was bardzo obszerny film prezentujący kulisy środowego finału.\nMateriał zaczęliśmy kręcić dzień przed finałem, we wtorek. Tego dnia o godz. 17 zespół Concordii odbył krótki trening na własnym obiekcie przy ul. Krakusa, po czym udał się do Lubawy, gdzie spędził noc w jednym z hoteli. Po kolacji, do dyspozycji naszych zawodników była m.in. masażystka, był także czas na chwilę relaksu na kręgielni. W dniu finału, po śniadaniu zespół udał się na rozruch, który odbył się na obiekcie Motoru Lubawa. Po obiedzie z kolei pomarańczowo-czarni wyruszyli do pobliskiego Nowego Miasta Lubawskiego na wielki finał, który jak wiadomo elblążanie wygrali. Filmowy materiał prezentujący kulisy tej wyprawy, w tym rozmowy z trenerem Łukaszem Nadolnym oraz piłkarzami Adamem Dudą, Michałem Lewandowskim oraz Adamem Skierkowskim, możecie już obejrzeć pod tym artykułem.