Wietrzą się, zamiast myć - Dziennik Wschodni\nWietrzą się, zamiast myć\nWyczyny sportowe w tumanach kurzu na szkolnych korytarzach\ni w okolicznych parkach, a potem klasówka z matematyki lub fizyki.\nZmachani, zdekoncentrowani uczniowie w przepoconych ubraniach to normalny widok w zamojskich szkołach. Prysznic to tutaj luksus.\n- To upokarzające - mówi 17-letnia Anna, licealistka z Zamościa. - Zajęcia sportowe mamy na drugiej lub trzeciej lekcji, a potem kilka godzin musimy w szkole siedzieć w klejących się ubraniach. W klasie cuchnie, bo o prysznicach można jedynie pomarzyć. Co wówczas robią nauczyciele? Wietrzą sale. Dobrze jeśli obchodzi się bez ich... komentarzy.\nNa palcach jednej ręki można policzyć w Zamościu szkoły, w których uczniowie po wuefie mogą skorzystać z natrysków. Przebieralnie i sale gimnastyczne także są w większości fatalne. Obskurne szafki, ściany pomalowane farbą olejną i cuchnące sale gimnastyczne są zmorą wielu uczniów. A przecież to nie wina ludzi, że przegrywają z fizjologią. Po 45 minutach przysiadów, intensywnych biegów czy gry w koszykówkę muszą być zlani potem. Należy im się prysznic. Jednak nawet w szkołach, w których są natryski, uczniowie korzystają z nich jedynie sporadycznie. Dlaczego? - Dyrektorzy tłumaczą, że klasy liczą po 30 uczniów, a czasu na przerwie jest na kąpiel za mało - mówi Teresa Blonka z zamojskiego sanepidu. - Natryski są używane tylko po dodatkowych zajęciach sportowych. Uczniowie powinni mieć możliwość odświeżenia się po wuefie, ale przy obecnej organizacji szkół jest to niemożliwe.\nW zeszłym roku sanepid skontrolował w powiecie zamojskim 52 podstawówki, 15 gimnazjów i 14 szkół średnich. Zaledwie 18 z nich dysponuje zapleczem sanitarnym z natryskami. Według zaleceń programowych resortu edukacji, szkoły powinny organizować zajęcia wychowania fizycznego na ostatnich godzinach. Gdyby to realizowano, korzystanie z natrysków byłoby ułatwione. Jednak w praktyce to niewykonalne. - Nie da się w ten sposób ustawić zajęć - tłumaczy Marian Olcha, dyrektor LO w Szczebrzeszynie. - Każda klasa ma po 3 godziny zajęć sportowych tygodniowo, a wuefistów brakuje.\nNauczyciele także załamują ręce. - Zatrzymaliśmy się głęboko w XIX wieku i nie widać sposobu, jak z tej sytuacji wybrnąć - mówi jeden z zamojskich wuefistów. - Potrzebne są zmiany w programach nauczania, np. dłuższe przerwy po zajęciach sportowych. Wtedy uczniowie będą mieli czas na odświeżenie się i chwilę odpoczynku. A tak tkwimy w absurdzie. W takich warunkach nie da się młodym wpajać higieny i zdrowego trybu życia.


W głąb lawendowych uliczek - Klaudia Kopiasz (229966) - Lubimyczytać.pl\n88 ocen 28 opinii\nKopiasz Klaudia w głąb lawendowych uliczek psychoskok\nManipulacja Julia Buzdygan\nKolega pracuje... Przemysław Liziniewicz\nRemedium na śm... Marcin Wysocki\nMiłość do trze... Wiktor Pielewin\n"W głąb lawendowych uliczek" Klaudii Kopiasz to opowieść mocna w temacie i lekka w odbiorze. Książka szalenie porywająca, aż chce się biec na spotkanie bajkowych wysp, przepięknych plaż i turkusowych odcieni morza. Pisarka w cudowny sposób przedstawia klimat Włoch i magię Francjii. Ukazała niezwykle różnorodny kraj z mnóstwem pięknych miast i malowniczych miasteczek. Klaudia Kopiasz interesująco opisała architekturę zabytków. Pozwoliła nam odkryć czar najbardziej romantycznych miejsc, w jakie wybraliśmy się z bohaterem opowiadania. Zafundowała nam niezapomniane przeżycia, gdy spacerowaliśmy po weneckich wąskich uliczkach i mostach. Odpoczywaliśmy w uroczych kawiarenkach i tawernach racząc się razem z głównym bohaterem znakomitym winem i wyborną kuchnią.\nJestem pod wrażeniem wspaniałych opisów pięknych widoków, smaku potraw kuchni śródziemnomorskiej i intensywnego zapachu lawendy oraz gorącego słońca z południa Europy.\nWspaniale było przypomnieć sobie miejsca, w których sama spędziłam niezapomniane chwile.\nAutorka wywołała we mnie pragnienie, aby znaleźć się w Alpach i jeszcze raz spojrzeć na krajobraz i zaczerpnąć czystego, górskiego powietrza.\nUrzekający klimat książki jest także powodem, dla którego zapragnęłam znów popłynąć gondolą zachwycając się otaczającymi mnie widokami.\nBohaterowie nie sa zbyt wyrażiści, ale rekompensatą są opisy niesamowitych miejsc nasyconych piękną przyrodą i skaliste zatoczki z lazurową wodą.\nKlaudia Kopiasz ma niezwykły talent w tworzeniu atmosfery wewnętrznego spokoju. Pomimo, że pisząc to opowiadanie autorka miała 17 lat jej debiutancka książka jest zachwycająca i pokazuje nam talent pisarski.\nGorąco polecam tę i inne książki Klaudii Kopiasz.\n"W głąb lawendowych uliczek" Klaudii Kopiasz to opowieść mocna w temacie i lekka w odbiorze. Książka szalenie porywająca, aż chce się biec na spotkanie bajkowych wysp, przepięknych plaż i turkusowych odcieni morza. Pisarka w cudowny sposób przedstawia klimat Włoch i magię Francjii. Ukazała niezwykle różnorodny kraj z mnóstwem pięknych miast i malowniczych miasteczek....\nTo pierwsza książka w moim zbiorze, w której bohaterem jest…. mężczyzna!:) Olivier ma dobrą pracę, śliczną dziewczynę, z którą zamierza się ożenić. Pewnego dnia trafia do niezwykłej księgarni , gdzie od właściela otrzymuje niezwykłą książkę, dzięki której postanowi zerwać ze swoim dotychczasowym życiem… i wyruszyć na poszukiwanie miłości… Wspaniale opisane zakątki południowej Europy, wspaniała historia młodego mężczyzny, czytając książkę czytelnik zagłębia się w lewandowe uliczki… miałam wrażenia jakbym była tam z głównym bohaterm, przeżywała jego rozterki. Książka bardzo mi się podoba 🙂Powiało ciepłym klimatem…\nTo pierwsza książka w moim zbiorze, w której bohaterem jest…. mężczyzna!:) Olivier ma dobrą pracę, śliczną dziewczynę, z którą zamierza się ożenić. Pewnego dnia trafia do niezwykłej księgarni , gdzie od właściela otrzymuje niezwykłą książkę, dzięki której postanowi zerwać ze swoim dotychczasowym życiem… i wyruszyć na poszukiwanie miłości… Wspaniale opisane zakątki...\nKupione w 2015\nBohaterem jest Oliver (gdyż takie nosił imię ;) [cytat z początku książki ;) ], młody mężczyzna,mieszkający w Nowym Jorku, który kupił (dostał) książkę od księgarza – Włocha. Książka go do tego stopnia...\n" Autorka musi być kimś niezwykłym, skoro słowami potrafi budzić rozmaite emocje, malować obrazy, które zachęcają nas do porzucenia wszystkiego i wyruszenia w fascynującą podróż. "\nPięknie napisane prawda? Ja nie potrafię tak pięknie oddać tego co czuję, jak to zrobiła Klaudia Kopiasz. Książka wzbudziła we mnie wiele emocji,odmalowała przede mną piękne krajobrazy, zapachy i smaki. Ukazała mi piękno Francji i Włoch. Czułam, jakbym podróżowała razem z Olivierem, przeżywałam jego życie i poszukiwania prawdziwej miłości. Bohater książki ma dobra pracę oraz dziewczynę, z którą pragnie się pobrać. Jednak pewnego dnia to się zmienia, trafia do niezwykłej księgarni i otrzymuje w prezencie książkę. Książka ta wywraca jego życie do góry nogami. To właśnie pod jej wpływem, Olivier udaje się w podróż. Co tam odnajdzie? Czy spotka miłość swego życia? Musicie koniecznie przeczytać sami. Ja na pewno do tej książki jeszcze powrócę.\nPięknie napisane prawda? Ja nie potrafię tak pięknie oddać tego co czuję, jak to zrobiła Klaudia Kopiasz. Książka wzbudziła we mnie wiele emocji,odmalowała przede mną piękne krajobrazy, zapachy...\nKlaudia Kopiasz to młoda polska pisarka.Wydała trzy bajki, dwa opowiadania i jedną książkę pt. "W głąb lawendowych uliczek", którą chcę Wam dziś troszkę przybliżyć. Jest to typowo babska opowieść o miłości, jednak głównym jej bohaterem nie jest księżniczka szukająca swego księcia, tylko owy książę poszukujący swojej księżniczki a może właściwie samego siebie...\nOlivier Blake to młody, przystojny mężczyzna, którego życie jest na pozór szczęśliwe, poukładane oraz spełnione. Dobrze płatna praca, zastępcy redaktora naczelnego w poczytnym sportowym piśmie, pieką dziewczyna Nicole, która jest modelką. Czy to przyszła narzeczona oraz miłość życia, Oliviera? On jednak czuje że czegoś w mu brakuje. Wie że pokierował swoim życiem wbrew sobie, chciał jedynie zadowolić rodziców, być ich powodem do dumy.\nW pewien deszczowy dzień postanawia sięgnąć po coś co kiedyś przynosiło mu ukojenie - książkę. Odwiedza Włoską księgarnie Pana Coletti. wchodzą do niej nie spodziewał się iż spotka tam nauczyciela życia....\n"Spróbuj wyobrazić sobie zakochanych, ich spojrzenia, zwilżone kontemplacją\nusta, twarze utkane z nici zauroczenia. Zacznij wizualizować ich\nna moście, podczas wyznawania miłości. To jest prawdziwa miłość,\njakże różna od pożądania, odporna na działanie zewnętrznych\nczynników, skłonna do poświęceń, pozbawiona egoizmu."\n....człowieka który pozwolił mu odnaleźć w sobie siłę. Wole życia, odrodzi w nim chęć podążania za marzeniami, podróżami, miłością. Starszy Pan dobiera Olivierowi książkę w niecodzienny sposób, na podstawie jego ulubionego wina Chardonnay. Pod wpływem powieści Sophie D’or młodzieniec wyrusza w podróż na południe Europy w poszukiwaniu tego co zatracił oraz chce odnaleźć autorkę powieści, która tak go poruszyła, iż postanowił zmienić własne życie. Tylko czy jego plan by pokazać Sophie że miłość nie istnieje się powiedzie?\nWażnym elementem w tej powieści jest jedzenie. Nie byle jakie jedzenia, specjały francuskiej kuchni, przyprawy których zapach można poczuć czytając kolejne strony tejże powieści. Moja rada.... nie czytajcie jej z pustym żołądkiem, nie popełnijcie tego błędu co ja, gdy czytając o bagietkach, croissantach, grillowanym kurczaku, serze Reblochon, czy naleśniku bretońskim musiałam odłożyć książkę na bok i pędem udać się do kuchni po posiłek, a o godzinie 23 ciężko jest przygotować coś szybkiego smacznego i to po cichu by nie obudzić reszty domowników.\nTa książka pozwala przenieś się czytelnikowi w Prowansalskie rejony, poczuć ten urodziwy klimat południowej Francji: Cannes, Avignon, Saint Tropez. Jednak także odwiedzić Włoskie miasto: Wenecję, Most Westchnień.\nPowieść przepełniona jest poruszającymi opisami przyrody. Autorka doskonale opisuje miejsca które podczas swojej podróży odwiedza główny bohater, robi to w taki sposób że sama zapragnęłam podążyć śladami Sophie i Oliviera. Kto wie może dzięki "W głąb lawendowych uliczek" odwiedzę tamte rejony.\nZa możliwość przeczytania książki dziękuje wydawnictwu Psychoskok\nW pewien deszczowy dzień postanawia sięgnąć po coś co kiedyś przynosiło mu ukojenie - książkę. Odwiedza Włoską księgarnie Pana Coletti. wchodzą do niej nie spodziewał się iż spotka tam nauczyciela życia,człowieka który pozwolił mu odnaleźć w sobie siłę. Wole życia, odrodzi w nim chęć podążania za marzeniami, podróżami, miłością. Starszy Pan dobiera Olivierowi książkę w niecodzienny sposób, na podstawie jego ulubionego wina Chardonnay. Pod wpływem powieści Sophie D’or młodzieniec wyrusza w podróż na południe Europy w poszukiwaniu tego co zatracił oraz chce odnaleźć autorkę powieści, która tak go poruszyła, iż postanowił zmienić własne życie. Tylko czy jego plan by pokazać Sophie że miłość nie istnieje się powiedzie?\nLink do recenzji: http://kobiecerecenzje365.blogspot.co.at/2015/11/w-gab-lawendowych-uliczek-klaudia.html\nW pewien deszczowy dzień postanawia sięgnąć po coś co kiedyś przynosiło mu ukojenie - książkę. Odwiedza Włoską księgarnie Pana Coletti. wchodzą do niej nie spodziewał się iż spotka tam nauczyciela życia,człowieka który pozwolił mu odnaleźć w sobie siłę. Wole życia, odrodzi w nim chęć podążania za marzeniami, podróżami, miłością. Starszy Pan dobiera Olivierowi książkę w...\nPierwsze ostrzeżenie ukryło się w tytule, ale kupiłam tę książkę, bo myślałam, że została napisana przez siedemnastoletnią dziewczynę, wiec trzeba jej dać szansę i zobaczyć jak to młodzież rozwija się literacko. Bardzo mi się podoba, że młodzi ludzie sięgają po pióra i próbują swoich talentów, ale czemu od razu to musi przypominać jeden z odcinków brazylijskiego serialu? Tej książki nie da się przeczytać, no chyba, że ktoś lubi harlekiny. Ja nie lubię. Nie mogłam przebić się przez ten cały lukier, w który zdaje się autorka włożyła całe serce.\nDo 50 strony czytałam/brnęłam pełna dobrej woli (pomimo pseudopoetyckich metafor), ale jak pojawiła się kelnerka, która poszukiwał korkociągu i odnajdywała go z miną triumfatorki poległam. Agonii czytelniczej dołożyły dialogi miedzy dwoma facetami, którzy niczym niedorośnięte pensjonariuszki rozprawiają o prawdziwej miłości. Przykro mi to pisać, ale szkoda na to czasu i pieniędzy\nPierwsze ostrzeżenie ukryło się w tytule, ale kupiłam tę książkę, bo myślałam, że została napisana przez siedemnastoletnią dziewczynę, wiec trzeba jej dać szansę i zobaczyć jak to młodzież rozwija się literacko. Bardzo mi się podoba, że młodzi ludzie sięgają po pióra i próbują swoich talentów, ale czemu od razu to musi przypominać jeden z odcinków brazylijskiego serialu?...\nCudowna i smakowita opowieść o tym jak ważne jest by iść przez życie w zgodzie z samym sobą i prawdziwą miłością u swego boku. Polecam :-)\nBardzo fajna i ciekawa. Nic dziwnego, że powoli zaczyna odnosić sukcesy. Brawa dla tak młodej autorki!\nCzy książka, a właściwie słowa autorki zawarte w powieści mogą wywołać taki przewrót w głowie czytelnika, by nagle poczuł nieodpartą ochotę na podróż swojego życia? Okazuje się, że tak. Bohater „W głąb lawendowych uliczek”, Oliver Blake zaczarowany magią słów autorki książki, podarowanej przez ksiegarza, porzuci pracę w nowojorskiej korporacyjnej gazecie i zza oceanu poleci najpierw do Francji, potem do Włoch, na nicejską galę wręczenia nagrody literackiej, by poznać autorkę książki, która wywołała w jego życiu tak wiele zmian.\nCzy książka, a właściwie słowa autorki zawarte w powieści mogą wywołać taki przewrót w głowie czytelnika, by nagle poczuł nieodpartą ochotę na podróż swojego życia? Okazuje się, że tak. Bohater „W głąb lawendowych uliczek”, Oliver Blake zaczarowany magią słów autorki książki, podarowanej przez ksiegarza, porzuci pracę w nowojorskiej korporacyjnej gazecie i zza oceanu poleci...\nLawendowy konkurs Walentynkowy\nWywiad z Klaudią Kopiasz\nZe smakiem apetycznego połączenia sera Reblochon i winogron w ustach, czekałam, aż powoli wyłoni się przede mną Lazurowe Wybrzeże. Zachwyt dotykał mojego wnętrza, gdy ukazywały się urzekające pasma gór, otulonych bujną zielenią, potężne drzewa – najczęściej dęby korkowe – których gałęzie splatały się, tworząc bajeczny baldachim. Słońce, mimo późnej pory, jaśniało nad majaczącym w oddali Morzem Śródziemnym i lawendowymi polami, roztaczającymi oszałamiający zapach.\nZe smakiem apetycznego połączenia sera Reblochon i winogron w ustach, czekałam, aż powoli wyłoni się przede mną Lazurowe Wybrzeże. Zachwyt dotykał mojego wnętrza, gdy ukazywały się urzekając...\nKlaudia Kopiasz W głąb lawendowych uliczek\nDlatego nie bójmy się miłości, niech swoim całunem piękna zakryje nasze ciemne strony, nie dopuści do tego, by z naszego wnętrza uwalniał się smutek, złość czy żal.\nW tamtym miejscu panowała niesamowita atmosfera. Mężczyźnie wydawało się, że znalazł się w uroczej kra-inie doznań, gdzie czas płynie powoli, niezakłócany przez pośpiech, a uśmiech tryumfuje nad zmartwieniami.\nW tamtym miejscu panowała niesamowita atmosfera. Mężczyźnie wydawało się, że znalazł się w uroczej kra-inie doznań, gdzie czas płynie powoli, niezakłócany przez pośpiech, a uśmiech tryumfuje...


Kard. Bagnasco w Poznaniu o zagrożeniu dla Kościoła: musimy zachować czujność / Aktualności\nKard. Bagnasco w Poznaniu o zagrożeniu dla Kościoła: musimy zachować czujność\n14.09.2018 10:14, aktualizacja 14.09.2018 10:19\nZOBACZ WIĘCEJ Prezydent: solidarność to fundament wolnej Polski. "Powinna być zasadą w naszych wzajemnych relacjach" Przewodniczący CCEE: bez odpowiedniej antropologii nie może być prawdziwej ekologii Kard. Bagnasco: Europa powinna iść drogą w kierunku jedności Abp Gądecki na CCEE: więcej jest młodych ludzi w Europie podejmujących wolontariat niż chodzących do kościoła Włochy: kard. Bagnasco spotkał się z rodzinami ofiar zawalenia się wiaduktu Kard. Bagnasco: tragedia rozdarła nasze serca, Genua się jednak nie podda\nJeśli Europa straciłaby poczucie solidarności między poszczególnymi osobami, narodami i państwami, zdradziłaby chrześcijańskie przesłanie, a to oznaczałoby zubożenie cywilizacji i regres europejskiej cywilizacji - mówił kard. Angelo Bagnasco, przewodniczący Rady Konferencji Biskupich Europy (CCEE) w przemówieniu inaugurującym zgromadzenie plenarne tej kościelnej organizacji 13 września w Poznaniu.\nPrzewodniczący konferencji episkopatów państw Starego Kontynentu obradować będą w stolicy Wielkopolski do 16 września.\nW imieniu zgromadzonych zapewnił papieża Franciszka o "nieustannej modlitwie za jego osobę i jego powszechną posługę na Stolicy Piotrowej".\n- Potwierdzamy szacunek i miłość wobec niego oraz głęboką solidarność i naszą kolegialną bliskość. Jesteśmy przy Nim przez cały czas, szczególnie w chwilach, które niesprawiedliwie obciążają kroki, ale nie uginają serca. Jako Rada Konferencji Biskupich, w imieniu nas i współbraci, Kościołów w Europie, wyrazimy te uczucia w przesłaniu, które wyślemy papieżowi - zapowiedział arcybiskup Genui.\nWprowadzając w temat obrad, jakim jest solidarność na kontynencie europejskim, wskazał, że "Europa przeżywa trudności na wspólnej drodze", co "dotyczy nie tylko Unii Europejskiej, ale szerzej całego kontynentu. - Okoliczności natury politycznej i kulturowej, nowe zjawiska, sprzeczne prądy, z którymi trzeba się zmierzyć, zdają się wzbudzać różne uczucia, wrażliwości, które nie pomagają dialogowi i porozumieniu się z dala od uprzedzeń. Niekiedy widać pewne zamknięcie duszy i umysłów, być może dochodzą do głosu wspomnienia z przeszłości nie do końca przepracowane. Niektóre praktyki postrzegane są jako zbyt trudne lub mało uzasadnione, wydaje się, że ciężary są źle rozmieszczone, że różne tożsamości postrzegane są jako przeszkody, a nie jako bogactwo, które należy rozpoznać i zharmonizować dla bardziej przekonującej, solidarnej i koniecznej drogi - analizował włoski kardynał.\nJego zdaniem "silny indywidualizm kulturowy, zasiewany wszędzie pełnymi garściami, nie jest przypadkowy: jest on specjalnie rozpowszechniany, aby zniszczyć kulturę więzi na każdym poziomie: w rodzinach, w społeczeństwach obywatelskich, we wspólnotach zakonnych". Z tego powodu "ludzie czują się coraz bardziej wyizolowani, jakby byli naciskami do tego, by być bez twarzy, poza historią, która ich określa, zamiast być spadkobiercami dziedzictwa treści kulturowych i wartości duchowych, które jednoczą bez zamykania się, które pozwalają otworzyć się na wszystkich nie tracąc siebie. Ten stan rzeczy powoduje przerażenie i lęki, z których mogą rodzić się przeciwstawne uczucia i zachowania". W tej perspektywie "także duch solidarności ludzkiej i chrześcijańskiej zdaje się być wystawiony na próbę".\nKardynał podkreślił, że "Kościół w Europie ponosi wielką odpowiedzialność: przekonany i solidarny, musi patrzeć w oblicze Ziemi, na której postawiła go Opatrzność i którą powierzyła jego macierzyńskiej opiece. To jest nasza Ziemia: wiemy, że sprawowanie nad nią duszpasterskiej opieki jest przesłanką i warunkiem troski o świat".\nPrzywołał słowa papieża Franciszka, że "w naszych czasach nastąpił znaczny przerost antropocentryzmu". - Ten przerost prowadzi do tego, co eksperci nazywają "transhumanizmem", dla którego godność człowieka polega na jego absolutnej autonomii, aż po przekształcanie nie tylko natury, ale także własnego ciała: im bardziej sztuczne stają się ludzkie zachowania - moglibyśmy powiedzieć wbrew naturze - tym bardziej będzie on potwierdzał samostanowienie, a więc i własną godność! To urojenie prowadzi do antypersonalistycznej wizji, która sprzeciwia się samej istocie człowieka jako strukturalnej relacji z innymi, to znaczy jego zdolności uczestnictwa, solidarności, wspólnocie w celu realizacji dobra wspólnego - tłumaczył purpurat.\nZwrócił uwagę, że "rozprzestrzenia się i propaguje rosnącą nietolerancję wobec tej wizji, którą chrześcijaństwo zainspirowało w łonie Europy. Jednak konsekwencje tego przekształcenia przybierają formę samotności, nieznośnej kultury podejrzeń wobec osób i instytucji, ale także postaw zarozumiałości, pozornej wyższości, arogancji. Klimat ulega zepsuciu, relacje się osłabiają, a prywatne interesy przeważają nad bezinteresownością wzajemnej służby, zapominając, że każdy potrzebuje innych. Musimy zachować czujność również w naszych społecznościach", przestrzegł przewodniczący CCEE.\nZadeklarował, że "Kościół wierzy w Europę, w jej chrześcijańską kulturę, w jej humanistyczny nurt pomimo cieni i opóźnień; wierzy w jej przyszłość i misję, która nie jest natury ekonomicznej, ale duchowej i etycznej. Wierzy - a historia to potwierdza - że kultura rodzi się z kultu, to znaczy z religii, która odkrywa przed ludźmi ich pochodzenie i odwołuje ich do ich przeznaczenia, tworząc cywilizację, piękno, aktywne braterstwo. Wiara jest naszym darem dla Europy, wiara w Jezusa Chrystusa jest naszym bogactwem; On jest naszą siłą; On jest naszą nadzieją".\n- Ponowne głoszenie Chrystusa uważamy za największy akt miłości wobec naszych narodów i kontynentu, za właściwy sposób, by być w świecie nie będąc ze świata. Nie przeraża nas nasza słabość, ograniczenia, nawet grzechy, które ludzka kondycja niesie ze sobą i które są źródłem bólu. Kościół zdaje sobie sprawę, że jego autorytet jest przede wszystkim natury mistycznej i liturgicznej, a źródłem jest sam Chrystus, Zbawiciel świata. Pan umieścił w rękach Kościoła powszechny skarb, bez którego wszystko staje się możliwe, nawet formy laickiego totalitaryzmu, który w imieniu człowieka neguje go w istocie. Nasza historia ma nam i wszystkim przypominać, że oddalanie się od Chrystusa oznacza tworzenie potworów; przypomina, że mówienie o konsekwencjach Ewangelii bez mówienia o Chrystusie może uzyskać początkową uwagę, która jednak szybko zniknie - wskazał kard. Bagnasco.\nJest on przekonany, że "młode pokolenia muszą wejść w tę pamięć, aby nauczyć się żyć w prawdzie i dobroci; aby patrzeć na własną przyszłość, ale także na przyszłość Europy, która musi być domem wszystkich. Jesteśmy świadomi, że bez wielkiej Nadziei codzienne nadzieje są nietrwałe, tak jak bez wielkiego Dobra, nasze dobra gasną, ponieważ są ulotne; bez Tego, który stał się Samarytaninem ludzkości, każda forma solidarności jest krucha, wystawiona na kalkulacje, które nie odpowiadają na bezinteresowność jaśniejącą na krzyżu Jezusa".\n- Podczas naszego spotkania z serca apelujemy do kapłanów, naszych pierwszych współpracowników. Odnawiamy wobec nich nasz szacunek i naszą miłość Ojców i Pasterzy, zachęcając ich, aby nigdy nie tracili zaufania, aby odnawiali wielkoduszność w codziennej bliskości z ludźmi, aby kroczyli razem - jak starożytni ewangelizatorzy - drogami Kontynentu dzieląc się ze wszystkimi - zwłaszcza z młodymi ludźmi - skarbem wiary chrześcijańskiej i Kościoła. Najbliższy Synod będzie z pewnością łaską dla nich i dla całego Ludu Bożego, a my będziemy mu towarzyszyć życzliwością i modlitwą, pewni, że Duch Zmartwychwstałego Chrystusa nie przestaje kierować duszami i fascynować serca, począwszy od młodych pokoleń - powiedział przewodniczący CCEE.\nTagi: ccee, spotkanie biskupów, zagrożenie, kard bagnasco


Lesiowscy - Starachowicki.eu - Starachowice\n6 kwietnia 2018 6 kwietnia 2018 Małgorzata ŚpiewakSkomentuj on Lesiowscy\nZ cyklu artykułów Aleksandra Pawelca – „Z kart rodowodu”\nDom na Orłowie, stojący u zbiegu ulic Stalowej i Perłowej, zamieszkiwany niegdyś przez Donata i Katarzynę Lesiowskich, uważany jest za miejsce historyczne. Miejsce, w którym od pierwszych tygodni hitlerowskiej okupacji odbywały się konspiracyjne narady członków rodzącego się ruchu oporu.\nPewnego dnia, kilkanaście lat po wojnie, Donat Lesiowski, którego znałem osobiście, zaprowadził mnie do miejsca u dolnego wylotu ulicy Nauczycielskiej, w którym 19 stycznia 1940 roku dokonano zamachu na życie kolaborującego z okupantem kapitana Wojska Polskiego, Witolda Hajdukiewicza. Opowiedział o przebiegu tej akcji i o tym, jak wyglądały początki „Pobudki”, której był współtwórcą.\nW listopadzie 1939 roku – stwierdził – przyszli do naszego domu Franciszek Romanowski i Michalski, by wciągnąć nas do pracy w powstającej, tajnej organizacji niepodległościowej. Nas, to znaczy moją żonę Katarzynę i mnie. Podczas rozmowy zaproponowali redagowanie i kolportowanie konspiracyjnej gazety, mającej krzepić rodaków w ich oporze przeciw poczynaniom najeźdźcy. Przyjęliśmy to niebezpieczne zadanie, gdyż byliśmy przekonani, że takie działanie jest niezbędne. Obydwoje mieliśmy wówczas spore doświadczenie w pracy społecznej i publicystycznej.\nTowarzyszka mego życia, Katarzyna, pochodziła z Lubelszczyzny. Urodziła się w rodzinie chłopskiej. Miała duże uzdolnienia literackie, a jako poetka debiutowała już przed pierwszą wojną światową. Jej utwory ukazywały się w wydawanych wówczas czasopismach ludowych, m.in. na łamach „Przyjaciela Ludu” i „Strzechy Rodzinnej”. Angażowała się zwłaszcza po stronie ludzi biednych, wywodzących się z rodzin chłopskich i robotniczych. Za czasów austriackich należała do Polskiej Organizacji Wojskowej. Jako żołnierka Ochotniczej Legii Kobiet uczestniczyła w 1920 w obronie Polski przed nacierającą armią sowiecką. W następnych latach udzielała się m.in. w Związku Literatów Ludowych i pisywała także prozą. Również ja zajmowałem się publicystyką.\n„Pobudka” była pismem wykonywanym na powielaczu, wydawanym w nakładzie 150 – 300 egzemplarzy co dwa tygodnie. Nie zawsze jednak udawało się nam dotrzymywać założonych terminów. W chwilach nasilenia inwigilacji gestapo, gdy niebezpieczeństwo wzrastało, następowały przerwy w wydawaniu gazety. Zmienialiśmy też miejsce, w którym dokonywano druku.\nZamieszczane komunikaty i wiadomości o sytuacji w kraju i Europie pochodziły z nasłuchu radiowego. W „Pobudce” nie brak było także krótkich opowiadań i dowcipnych aforyzmów, ośmieszających hitlerowskich władców i funkcjonariuszy. W materiałach lokalnych, uzyskiwanych m.in. od miejscowych współpracowników, staraliśmy się piętnować miejscowych konfidentów, ludzi, którzy doprowadzili do wielu nieszczęść. Ostrzegaliśmy przed nimi. Mimo tego, wskutek donosów, z rąk okupantów już na początku wojny zginęło wielu zaangażowanych żołnierzy Związku Walki Zbrojnej. Należał do nich jeden z inicjatorów wydawania „Pobudki”, Franciszek Romanowski. W warunkach ustawicznego zagrożenia, udało nam się wydać 32 numery tego pisma.\nKatarzyna Lesiowska „Atma” nie przeżyła hitlerowskiej okupacji. Zmarła 25 czerwca 1943 r. na gruźlicę płuc, na którą nie miano wówczas lekarstwa. Osamotniony Donat ożenił się po wojnie po raz drugi. Pojął za żonę Wandę Szczęsną, mającą w swym życiorysie podobne jak Katarzyna przeżycia. Ta działaczka Związku Harcerstwa Polskiego, była komendantka hufca w Mławie, także walczyła w obronie Polski. We wrześniu 1939 jako sanitariuszka należała do załogi obleganej twierdzy Modlin. A potem, aresztowana przez gestapo za udział w Ruchu Oporu, do końca wojny dzieliła los więźniów obozu koncentracyjnego w Ravensbruck.\nDonat Lesiowski pracował przez wiele lat w dziale Głównego Technologa FSC. Był też korespondentem miejscowej gazety fabrycznej „Budujemy Samochody”. Pisywał zwłaszcza artykuły o charakterze wspomnieniowym, przybliżając czytelnikom wojenne epizody, których nie był w stanie nigdy zapomnieć. Zmarł w sędziwym wielu w 1978 roku. Opiekująca się nim druga małżonka Wanda przeżyła go o 14 lat.\nAleksander Pawelec (nr 6/2012)


Jedynie tzw. wniosek o przysposobienie, określający przedmiot i uzasadnienie wniosku, jest warunkiem wstępnym roszczenia (zob. szczegółowe informacje w pytaniu 3). Wniosek można złożyć na policji, w prokuraturze lub we właściwym sądzie (zob. pytanie 2).\nWniosek można wnieść na piśmie już w chwili zawiadomienia policji o popełnieniu przestępstwa. Można go również złożyć w terminie późniejszym na piśmie w prokuraturze lub w sądzie lub zgłosić do protokołu urzędnikowi sądowemu (w biurze podawczym Rechtsantragsstelle)). Na rozprawie można również złożyć wniosek ustny.\nZasadniczo zaleca się jak najszybsze złożenie wniosku, zwłaszcza w celu uniknięcia rezygnacji z decyzji ze względu na znaczne opóźnienia w procedurze.\nWniosek powinien jasno określać, czego żąda się od oskarżonego i dlaczego. Co do zasady, jeśli dochodzi się kwoty pieniężnej tytułem wyrównania szkody majątkowej (np. utracone zarobki, uszkodzona rzecz), należy dokładnie określić wysokość tej kwoty. Określenie wysokości zadośćuczynienia za ból i cierpienie (Schmerzensgeld) można natomiast pozostawić do uznania sądu. Nawet w takim przypadku należy jednak podać co najmniej przybliżony rząd wielkości i określić podstawę obliczenia lub oszacowania korzyści wynikających z bólu. Należy przedstawić fakty jak najbardziej szczegółowo uzasadniające roszczenie (np. opis przestępstwa, informacje o doznanym uszczerbku oraz szkodzie majątkowej).\nTak. Nie przewiduje się specjalnego formularza.\nPrzykład wniosku w postępowaniu adhezyjnym można znaleźć na etykiecie pokrzywdzonego wydanej przez Federalne Ministerstwo Sprawiedliwości i Ochrony Konsumentów na str. 59 (przykład 5). Dokument FIBEL ofiar dotyczący praw poszkodowanych i pokrzywdzonych w postępowaniu karnym znajduje się na stronie https://www.hilfe-info.de/ pod zakładką „Publikacje” pod adresem:\nNależy wskazać lub załączyć do wniosku wszelkie dostępne dowody mające znaczenie dla udowodnienia i dochodzenia roszczenia (np. faktury, zaświadczenia). Można również wyraźnie powołać się na przekazane policji zawiadomieie o popełnieniu przestępstwa oraz na zeznania świadków lub na akt oskarżenia.\nJeżeli ofiara jako powód otrzyma żądane odszkodowanie, nie zostanie obciążona żadnymi opłatami sądowymi, a wszelkie poniesione koszty, np. utrata zarobków w związku z udziałem w postępowaniu sądowym, ponosi pozwany. jeżeli roszczenie nie zostało uwzględnione lub zostało uwzględnione jedynie częściowo, lub jeżeli sąd powstrzyma się od wydania orzeczenia, po należytym rozpatrzeniu sąd rozstrzyga, kto ponosi koszty sądowe i koszty uczestników postępowania (np. koszty postępowania).\nJeżeli wniosek nie zostanie uwzględniony lub zostanie uwzględniony jedynie częściowo, wnioskodawca odrzuci wniosek lub jeżeli sąd postanowi nie wydać orzeczenia, podejmie decyzję, zgodnie ze swoim obowiązkiem, kto poniesie koszty poniesione przez sąd i strony (np. koszty adwokackie).\nSąd pozostawi wniosek o odszkodowanie bez rozpoznania, jeżeli oskarżony zostanie uniewinniony lub postępowanie zostanie umorzone, jeżeli wniosek jest niedopuszczalny, według sądu - nieuzasadniony lub jeżeli, w sytuacji wyjątkowej, wniosek nie nadaje się do rozpoznania wu postępowaniu karnym.\nNa postanowienie sądu o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania ze względu na brak - zdaniem sądu - podstaw do wydania rozstrzygnięcia, przysługuje natychmiastowe zażalenie.\nWyroki adhezyjne i ugody zawarte w postępowaniu adhezyjnym mogą być wykonywane zgodnie z ogólnymi zasadami wykonania. Egzekucję przeprowadza się na podstawie odpisu orzeczenia lub zawartej ugody, której urzędnik sądu karnego nadał klauzulę wykonalności.


bezpieczeństwo | aartecki\nMUNDUROWOŚĆ W SZKOLNICTWIE\nOpublikowano 8 lutego 2015 Autor: aartecki\nTematyka wprowadzenia elementów wychowania wojskowego w szkolnictwie ponadpodstawowym realizowana jest właściwie w każdej społeczności. Myślę, że wielu z nas oglądało film „300” Zacka Snydera z 2007 roku o bitwie pod Termopilami. Film zaczyna się szkoleniem małoletnich synów Sparty. Brutalnie, wymagająco po odebraniu chłopców od matczynej opieki, by stworzyć walecznych wojowników broniących domu, rodziny, ojczyzny. Bez uczuć, bez wyrozumiałości, bez tolerancji tak spartanie kształtowali swoich walecznych obywateli. Czasy się zmieniły, rozwój cywilizacyjny dokonał postępu i przemian, chociaż jeszcze tak nie dawno bo wzeszłym wieku, nacjonaliści niemieccy próbowali stworzyć rasę panów. Wychowując i kształcąc młodych ludzi w duchu nacjonalizmu. Hitlerjugend (oficjalnie pisane jako Hitler-Jugend, w skrócie HJ., pol. dosł. „Młodzież Hitlera”) – niemiecka organizacja młodzieżowa NSDAP zorganizowana na wzór paramilitarny w 1922 jako przybudówka Oddziałów Szturmowych (SA). Organizacja fanatycznych blondynów duszą i sercem oddanych Führerowi (Wodzowi). Bez zasad, bez kompleksów tylko oddanie, posłuszeństwo. Tak było w latach czterdziestych zeszłego stulecia. I nikt nie jest pewny, że ci młodzi dziś dojrzali ludzie nie są wierni wpojonym im w dzieciństwie ideałom. Nie bez kozery się mówi, że „Czym skorupka za młodu nasiąknie tym na starość trąci”. Wpajane ideały, prawdy, słuszne „racje” kształtują pokolenia.\nWychowanie rodzicielskie, szkolne uczy młodego człowieka zachowań, społecznego funkcjonowania, moralności oraz prawd życiowych tak potrzebnych i nieodzownych w funkcjonowaniu we współczesnym świecie. Prawd życiowych nabytych od rodziców, ale też prawd społecznych związanych z pracą, szkołą, działalnością w środowisku. Już od wieków mądrzy w piśmie, w filozofii, psychologii twierdzili, że środowisko kształtuje świadomość. Za przykład niech służy przypadek Kaspara Hausera (ur. 30 kwietnia? 1812, zm. 17 grudnia 1833 w Ansbach, Frankonia) – człowiek o nieustalonej tożsamości, który 26 maja 1828 pojawił się w tajemniczych okolicznościach na ulicach Norymbergi. Spekulowano o jego powiązaniach z wielkoksiążęcą dynastią badeńską. Postać ta, okrzyknięta „sierotą Europy“, wzbudza zainteresowanie do dziś. Był w wieku około 16 lat, ale miał dojrzałość psychiczną sześciolatka. Uśmiechał się, chodził jak małe dziecko i nie potrafił używać palców. Nie chciał jeść nic oprócz chleba i wody. Burmistrz Binder twierdził jednak, że chłopak obdarzony był doskonałą pamięcią, co jego zdaniem świadczyło o szlachetnym urodzeniu. Kaspar cierpiał też na powtarzające się ataki katalepsji i epilepsji. W końcu nauczył się mówić na tyle, że był w stanie opowiedzieć swoją historię. Resztę możecie państwo doczytać w Wikipedii. Jest to ewidentny przykład, że brak środowiska społecznego degraduje osobowość do poziomu funkcjonowania biologicznego. Widać zatem jak istotne i ważne jest kształtowanie od podstaw młodego umysłu i przekazywanie mu bodźców kształtujących jego osobowość. Dzieci są obrazem nas samych, bo zanim dorosną obserwując nas tworzą swój świat wartości intelektualnych i moralnych. Istotnym jest przyrost naturalny, ale jakość intelektualna społeczeństwa powinna odgrywać też istotną rolę. W Polsce nie mamy analfabetyzmu, ale w takich krajach jak USA czy Rosja, Chiny, Indie jest na porządku dziennym. Zmiany ustrojowe, które miały miejsce w dziewięćdziesiątych latach ubiegłego wieku dały nam demokrację, ale też uwalniając struktury wolnorynkowe podzieliły społeczeństwo na tych co mają i tych co wiążą koniec z końcem. Pieniądz stal się miernikiem statusu społecznego. Pieniądz jest wyznacznikiem edukacji, dostępności do wiedzy i kształcenia intelektualnego. Standard nijakości poziomu życia jest zagrożeniem powrotu analfabetyzmu i degradacji rozwoju intelektualnego. Przecież nie we wszystkich powstaniach uczestniczyło całe społeczeństwo, świadomość i poczucie więzi narodowych nie dotyczyło chłopstwa, które ciężko odczuwało pańszczyznę. To tylko w „Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej chłop miał świadomość społeczną. Nawet w „Cudzie nad Wisłą” w wojnie sowieckiej Piłsudski musiał się dogadać z Witosem, żeby pobudzić cały naród do obrony ojczyzny. Świadomość społeczna ewaluuje i się rozwija. Nad świadomością społeczną trzeba pracować, trzeba ją kształtować, budować co jest czynione przez wszystkie partie, stowarzyszenia i ruchy społeczne. Każdy w swoją stronę i w zależności od umiejętności i poparcia środowisk zyskuje poparcie dla swojej opcji.\nJest jednak jedna prawda, która musi się przebić ponad inne, która musi być ponad podziałami, to przynależności do jednego społeczeństwa, jednego kraju, jednej ojczyzny. Świadomość patriotyzmu i umiłowania ziem naszych. Świadomość poświęcenia krwi, zdrowia. Świadomość dla której nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać. Nie kacyków, którzy realizują swoje ambicjonalne plany, którzy nie potrafią stworzyć wspólnego frontu, organizacji zapatrzonych w swoje osobiste wizje. Krzywdzących młode pokolenie, tworząc nie wspólnotę narodową lecz podziały służące samorealizacji jednostek. Przed laty Kanclerz Jan Zamoyski powiedział: Takie będą Rzeczypospolite jakie ich młodzieży chowanie. Dziś do tych słów dodałbym: Takie będzie Rzeczypospolitej bezpieczeństwo jakie młodzieży przygotowanie. Dziś nie bazujemy na przymusie służby poborowej dla obrony kraju. Dziś nie kształcimy struktur Obrony Cywilnej, bo przecież miał być pokój, Unia Europejska i NATO. Realia pokazały, że natura ludzka jest niezmienna i daleko jeszcze nam do ascendencji. Dlatego wzorem minionych pokoleń kształćmy młodzież w duchu patriotyzmu, prawości, poszanowania tradycji i historii. Uczmy kultury, etykiety, zachowania. Pokazujmy co to jest godność, honor i wiara. Dziś nie wystarczy założyć łach niemiecki, duński czy jakikolwiek inny i po lesie ganiać krzycząc, że to dla umiłowanej ojczyzny. Przygotowanie obronne, patriotyczne to praca u podstaw. Wysiłek szkół, uczelni, organizacji społecznych, wojska nad kształtowaniem obywatelskich postaw. Sparta już dzieci w wieku pięciu lat uczyła męstwa, waleczności, odporności na ból i trud, godności, honoru, patriotyzmu. My zachłyśnięci demokracją zapomnieliśmy o tych wartościach.\nNie jest jeszcze za późno. Trzeba odbudować utracone wartości. Gimnazjum, jego dawne znaczenie miejsca kształtującego sprawność fizyczną i wartości moralno-etyczne. Liceum, edukatora wiedzy i kontynuacji budowy postaw obywatelskich. Uczelnie przygotowujące intelektualnie do życia społecznego. Rodzinie, godność i szacunek młodych (Matce, Ojcu), poważanie i poszanowanie nauczycieli i wykładowców. Marzenia ściętej głowy, ale jeżeli mamy demokrację niech ona będzie alternatywą do obecnych swobód obywatelskich. Już w gimnazjum uczmy dzieci dyscypliny, porządku, zachowania, działania w grupie czyli podstaw przygotowania wojskowego. W liceum kontynuujmy i rozwijajmy umiejętności, a na studiach kształćmy dowódców. Model edukacyjny tego typu funkcjonuje w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej i w Zjednoczonym Królestwie. Szkoły kadetów cieszą się ogromną popularnością. Drogie, elitarne ale to z nich wyrastają przyszli mężowie stanu i politycy.\nPowiat bialski może się poszczycić trzema szkołami ponadgimnazjalnymi o profilu mundurowym. Co prawda tylko z nazwy i ubioru. Brak jednolitego programu, a mundurowość to tylko przedmiot dodatkowy. Biała Podlaska niestety w szkołach publicznych nie pokusiła się o taką niewygodność mimo społecznego zapotrzebowania. Z prostego faktu kosztów dodatkowych, których nie pokryje subwencja państwa i braku specjalistów. Akademickie Liceum Ogólnokształcące przy Państwowej Szkole Wyższej im. Papieża Jana Pawła II od dwóch lat prowadzi nabór do klas mundurowych i zapewnia odpowiedni poziom edukacji zatrudniając profesjonalistów. Bezpieczeństwo Narodowe jako przedmiot dodatkowy od dwóch lat kształtuje młodych ludzi na wzorowych zdyscyplinowanych kadetów, osiągających wyniki w nauczaniu i wychowaniu obywatelskim. Dążeniem Pani dyrektor Elżbiety Zaręby jest stworzenie ciągłości edukacyjnej młodzieży, począwszy od gimnazjum do liceum. By pielęgnowane przez szkołę wartości etyczno-moralne mogły zostać ukształtowane w młodych ludziach i się rozwinąć. Dążenie do elitarności, kompetencyjności to jedno z założeń dyrekcji i grona pedagogicznego. Szkoła Kadetów wspierana przez Ministerstwo Obrony Narodowej utrzymana z funduszy sponsorów i rodziców wzorem standardów zagranicznych mogłaby być alternatywnym rozwiązaniem wobec marazmu i bezładu edukacyjnego szkół powszechnych. Najważniejsze zrobić pierwszy krok, krok który pociągnie za sobą innych. Klasy mundurowe to przyszłość polskiej edukacji. Przecież potrzebne nam będą umotywowane „Siły Narodowe” gdy się znów wszyscy – WYPNĄ!\nKategorie: Społeczno moralno polityczne\t| Tagi: Akademickie Liceum Ogólnokształcące bezpieczeństwo Biała Podlaska edukacja klasy mundurowe młodzież szkoła\t| Napisz odpowiedź


Archiwa: Wiadomości - Strona 2 z 53 - Szkoła Podstawowa w Paczkowie\nIntegracyjny wyjazd klasy 1b i 2b do Teatru Animacji\n4 marca wraz z młodszymi koleżankami i kolegami z klasy 1b, wybraliśmy się na tak długo wyczekiwaną wycieczkę do Teatru Animacji w Poznaniu. Opiekunami naszej klasy były panie Ewelina Wdowiak – Wychowawczyni oraz pani Agnieszka Łuszczek, klasy pierwszej natomiast, panie Olga Ziębaczewska i Anna Bagińska.\nUbrani odświętnie, jak na widzów teatru przystało, w szampańskich humorach, o godzinie 10.15 wyruszyliśmy autokarem do Poznania. Po niedługim czasie zajechaliśmy na miejsce.\nZarówno przepiękny budynek, jak i jego wnętrze, które dane nam było zwiedzić, zrobiły na nas ogromne wrażenie. Wreszcie znaleźliśmy się w sali, gdzie siedząc na widowni z niecierpliwością oczekiwaliśmy na spektakl pt. „Calineczka”. Sztuka opowiadała o przygodach maleńkiej, wrażliwej dziewczynki – bohaterki lektury, którą w tym roku będziemy omawiać. Z niezwykłą powagą oglądaliśmy, okraszoną przepięknym śpiewem, grę aktorów, wcielających się w rolę postaci z tytułowej baśni H. C. Andersena. (więcej…)\nKonkurs Logopedyczny „Trudne wierszyki”\nZ okazji Europejskiego Dnia Logopedy dla uczniów uczęszczających na zajęcia logopedyczne w roku szkolnym 2021/2022 został zorganizowany Konkurs Logopedyczny „Trudne Wierszyki”.\nKonkurs polegał na ułożeniu rymowanego wierszyka logopedycznego, który zawierał trudne do wymówienia głoski oraz wykonaniu ilustracji do wiersza.\nW konkursie zostały przyznane następujące nagrody:\nI miejsce: Paweł Jeż z klasy II b\nII miejsce: Emilia Łaszkiewicz z klasy II b i Jakub Janowicz z klasy III a\nWyróżnienie: Zuzanna Lis z klasy 1b\nNagrodzeni uczniowie otrzymali nagrody oraz pamiątkowe dyplomy.\nGratulujemy laureatom i dziękujemy wszystkim dzieciom za udział w konkursie!\nMagdalena Halczyńska i Aneta Kościańska\nPrzeczytaliśmy – polecamy\nUczniowie klasy 3a bardzo często odwiedzają szkolną bibliotekę. Wypożyczają i czytają dostępne tam „tytuły”. Wielu czyta książki, które kupują im rodzice. Informujemy, że nadal odbywają się w naszej klasie comiesięczne prezentacje książek pod hasłem: „Przeczytałem – polecam”. Bardzo zachęcamy wszystkich: małych i dużych do czytania.\nMaria Bestry i Uczniowie 3a\nW naszym ogródku widać wiosnę. Kwitną wiosenne kwiaty: irysy i przebiśniegi. Z ziemi wychodzą liście roślin cebulowych, niebawem zakwitną. Na bzach pojawiły się pąki. We wtorek posadziliśmy już sadzonki sałaty i kalarepy. W starej misie zasadziliśmy stokrotki.\nUzupełniliśmy ziemią jedną ze skrzynek. Szykujemy się do wykonania siewu warzyw.\nPraca w ogródku sprawia nam wielką frajdę.\nKlasa 3a z wychowawczynią\nDnia 21 marca o godzinie 11.00 rozpoczęliśmy obchody przywitania wiosny. Uczniowie naszej szkoły spacerowali ulicami Paczkowa. Byliśmy bardzo radośni i szczęśliwi. Mieliśmy kolorowe stroje i głośne instrumenty. Chodziliśmy z transparentami przypominającymi nam o szacunku dla przyrody. Spędziliśmy ten dzień bardzo przyjemnie.\nMam nadzieję, że wiosna przyjdzie szybko.\nW imieniu uczniów klas 0-3: Adam Niemczal\nPomoc małemu Siergiejowi\n2,5-letni Siergiej uciekł jednej wojnie, jednak druga wciąż się dla niego toczy.\nMały bohater zaczyna drugą chemioterapię, na oddziale transplantologii w jednym z wiodących poznańskich szpitali. Ma zapewnioną wspaniałą opiekę!\nNiestety, on i jego mama są w Poznaniu zupełnie sami – nie mają tu nikogo. Dlatego właśnie fundacja Pom Team we współpracy z Pomoc humanitarna dla Ukrainy postanowiły zorganizować akcję ,,Kartka dla Siergieja”. Uczniowie naszej szkoły bardzo chętnie i licznie włączyli się do akcji tworząc piękne kartki wraz z życzeniami i słowami wsparcia dla małego wojownika. Przynieśli również upominki, by wywołać choć na chwilę uśmiech na twarzy Siergieja.\nDzieciaki! Macie wielkie serca! Dziękujemy za tak bezinteresowną, spontaniczną pomoc i że zawsze można na Was liczyć, kiedy ktoś potrzebuje wsparcia.\n2b w kinie „Baszta” w Środzie Wielkopolskiej\n18 lutego b.r. udaliśmy się na wycieczkę autokarową do kina „Baszta” w Środzie Wielkopolskiej. Opiekunami grupy były panie Ewelina Wdowiak- nasza wychowawczyni oraz pani wicedyrektor Dorota Jagielska-Ryszczyńska.\nPunktualnie o godzinie 9.00 w dobrych humorach i gotowi na kolejną przygodę wyruszyliśmy w drogę do kina na film pt. „Wiki i jej Sekret”. Tego dnia byliśmy bardzo podekscytowani, ponieważ był to nasz pierwszy od dłuższego czasu wspólny wyjazd. Po dłuższej przerwie związanej z kwarantanną, zdalnym nauczaniem, przerwą świąteczną i feriami- „Nasza 2B” na wyjeździe znów miała okazję się zintegrować i odświeżyć łączącą nas relację.\nKino „Baszta” jest bardzo kameralnym i klimatycznym miejscem, dlatego tak chętnie tam wracamy. (więcej…)\nMiędzynarodowe czytanie baśni Braci Grimm ,,Czerwony Kapturek”\nIntercultural fairy tale reading\nW ramach projektu eTwinning ,,Drama at school” uczniowie naszego Szkolnego Językowego Koła Teatralnego zaproponowali wspólne zadanie partnerom z następujących szkół podstawowych w Turcji: İsmetpaşa Ortaokulu, Hürriyet Ortaokulu oraz Avni Akyol Ortaokul. Współpraca polegała na wcieleniu się w role poszczególnych postaci z baśni ,,Czerwony Kapturek” oraz zaprezentowaniu swoich anglojęzycznych kwestii według przesłanego przez nas scenariusza Braci Grimm.\nZachęcamy do obejrzenia efektu końcowego naszej wspólnej bajki! Enjoy!\n16 marca 2022 r. odbył się w bibliotece Szkolny Konkurs Recytatorski “Wierszomania”, w którym wzięli udział reprezentanci zerówki i klas 1-3. Celem konkursu było rozwijanie zainteresowań poezją, uwrażliwienie na piękno języka ojczystego, wzbogacanie słownictwa uczniów, zachęcanie do występów na scenie oraz prezentacja umiejętności recytatorskich. Warunkiem uczestnictwa była indywidualna recytacja dowolnie wybranego utworu poetyckiego polskiego autora. Dzieci deklamowały wiersze Jana Brzechwy, Juliana Tuwima, Agnieszki Frączek i Hanny Niewiadomskiej. Występy oceniała Komisja Konkursowa, której przewodniczyła Pani Dyrektor Małgorzata Szomek.\nWyłonieni zostali następujący zwycięzcy: (więcej…)\nSukces naszego ucznia w turnieju szachowym\nNasz uczeń Stanisław Piechota został najlepszym zawodnikiem do lat 14 w otwartym turnieju szachowym o Puchar Burmistrza Miasta i Gminy Swarzędz. Gratulujemy!\nW zeszłym tygodniu uczniowie klas 5-8 zmierzyli się z historycznymi zagadkami w formie escape-room’u, poznając osiągnięcia wybitnych kobiet z przeszłości. Zadania wymagały od nich ścisłej współpracy, planowania swoich działań, umiejętności szukania informacji i logicznego myślenia. Zwycięskie drużyny odszyfrowały tajemniczy kod i otrzymały nagrodę ukrytą w sejfie.\nZmagając się dzielnie zarówno w formie interaktywnej, jak i tradycyjnej, uczniowie mieli okazję w ten sposób przyswoić sobie dokonania niezwykłych i nie zawsze znanych kobiet – poczynając od Budyki – wojowniczej przywódczyni Celtów poprzez Joannę D’Arc – francuską bohaterkę narodową aż do Katherine Johnson – matematyczki pracującej w NASA. W końcu przecież pretekstem do nauki przez zabawę był Dzień Kobiet.\nZbiórka darów dla zwierząt z Ukrainy\nSytuacja na świecie dotknęła wszystkich ludzi. W obliczu tragedii potrafiliśmy jednak pokazać, że życie drugiego człowieka nie jest nam obojętne. W tym trudnym czasie wykazaliśmy się empatią, zrozumieniem oraz wsparciem. Także los zwierząt z Ukrainy stał się dla nas istotny. Wiele z nich przerażonych trafiło do różnych fundacji czy schronisk na terenie Polski. Wiele z nich wciąż czeka na pomoc w kraju wojny. Zadaniem naszej szkoły było zebrać karmę i inne potrzebne artykuły, by wspomóc już te z nich, które są bezpieczne, często wymagają leczenia oraz pomocy behawioralnej. Dzięki Państwa niezwykłej życzliwości oraz chęci pomocy udało się to nam osiągnąć. Dlatego z całego serca dziękujemy, że razem możemy czynić wspólne dobro.\nZebrane dary podzieliliśmy pomiędzy Schronisko w Skałowie, gdzie trafiło wiele uratowanych psów, a fundację „Ja Pacze Sercem”, która z kolei przyjęła i wciąż przyjmuje koty.\nJęzykowa Olimpiada Wiedzy\nKolejna edycja Językowej Olimpiady Wiedzy z języka angielskiego odbyła się w listopadzie 2021 roku. Jednak dopiero niedawno poznaliśmy wyniki tej edycji.\nW olimpiadzie brało udział 14 uczniów naszej szkoły z klas 7 i 8. Największą ilość punktów uzyskała Zofia Halczyńska z klasy 7 A, która została laureatką II stopnia. Liczba punktów uzyskanych przez Zofię to 92 punkty na 100 możliwych punktów do zdobycia. Cieszymy się bardzo!\nWysokie wyniki uzyskała również Matylda Chałasiak z klasy 7 A, która z liczbą 88 punktów została laureatką III stopnia. Natomiast laureatem V stopnia został Jan Makutonowicz z klasy 8 B, zdobywając 80 punktów.\nGratulujemy wszystkim uczniom i zachęcamy do udziału w kolejnych edycjach Językowej Olimpiady Wiedzy.\nKomunikat Urzędu Miasta i Gminy Swarzędz\nSerdecznie dziękujemy wszystkim za pomoc i ofiarność okazywana mieszkańcom Ukrainy. Doświadczenia zebrane w ciągu kilku pierwszych dni pokazują, że pomoc będzie tym skuteczniejsza, im bardziej uda nam się działać w sposób uporządkowany, zgodny z faktycznymi, konkretnymi potrzebami.\nGorąco apelujemy do wszystkich organizatorów spontanicznych zbiórek (w sołectwach, szkołach, organizacjach pozarządowych etc.) o przekazywanie wyłącznie najpotrzebniejszych produktów, wyszczególnionych poniżej.\nOto, co jest teraz najbardziej potrzebne:\n– żywność długoterminowa (preferowane konserwy i słoiki, czekolada, batony),\n– woda butelkowana,\n– żywność dla dzieci (słoiczki, soczki),\n– nowe, małe zabawki (np. pluszaki, samochodziki),\n– środki higieniczne i higieny osobistej (z wyłączeniem papieru toaletowego, papierowych ręczników, pieluch – gdyż w tej chwili mamy ich bardzo dużo),\n– baterie, zapałki, świeczki, latarki,\n– koce termiczne, nowe ręczniki,\n– karimaty, nowe koce i śpiwory.\nW naszej gminie zebrane przez Państwa dary przyjmują druhowie Ochotniczej Straży Pożarnej w Swarzędzu (ul. Dworcowa 24 ) i Kobylnicy (ul. Poznańska 4 ) w godz. 9:00-18:00. Bardzo prosimy o przekazywanie darów, ale wyłącznie tych, które są aktualnie potrzebne. W tej chwili nie zbieramy już odzieży.\n17 lutego obchodziliśmy ŚWIATOWY DZIEŃ KOTA. Z tej okazji dzieci wykonały projekt kotka według własnego pomysłu, mając do dyspozycji tylko jego kontur.\nW tym dniu oglądaliśmy także znane kocie postacie, które zaistniały na naszych ekranach. Nie obyło się również bez kocich zagadek , kocich opowiadań oraz samych rozmów dotyczących opieki nad tymi zwierzętami.\nChcąc upodobnić się do tych stworzeń, dzieci miały malowane kocie wąsy, uszka oraz nosek.\nNa koniec każdy z nich otrzymał specjalny koci medal.\nZapraszamy również do obejrzenia wyjątkowych prac dzieci ze świetlicy. Jeden kontur kota, a tak wiele pomysłów.


przez maglia » 1 paź 2018, o 21:48\nMoja koleżanka bardzo lubi kolczyki więc tak bez okazji postanowiłam kupić jej na https://yvon.pl/ zestaw lub może i dwa ponieważ są w bardzo dobrych cenach. Czy waszym zdaniem spodoba jej się taki podarunek?\nprzez Bagina » 4 paź 2018, o 07:32\nByć może będzie ładnie się komponować z ciuchami jak jesienne bomberki damskie?\nhttp://minimalistka.pl/2018/10/03/jesie ... e-kupowac/\nprzez Redyi45 » 4 paź 2018, o 15:46\nDołączył(a): 4 paź 2018, o 15:42\nprzez Ogin44 » 5 paź 2018, o 08:51\nNie wiem jaki ma gust, ale ładna biżuteria\nprzez Bhuhi43 » 8 paź 2018, o 14:39\nNajlepiej znasz jej upodobania\nDołączył(a): 8 paź 2018, o 14:38\nprzez pchelka » 3 lis 2018, o 11:02\nMożesz też sama zrobić dla niej biżuterię. Jestem pewna, że z własnoręcznie zrobionego prezentu ucieszy się bardziej Na pewno przydadzą Ci się dżety i różne inne elementy dekoracyjne, które bez problemu zakupisz w internecie.


Napadli na stację z bronią w ręku. Są już w areszcie - Dziennik Wschodni\nNapadli na stację z bronią w ręku. Są już w areszcie\nLubartowski sąd aresztował w czwartek dwóch mężczyzn zamieszanych w napad z bronią w ręku na stację paliw w Kamionce, w powiecie lubartowskim. O zatrzymaniu podejrzanych informowaliśmy już wczoraj. Dzisiaj policja ujawniła jak do tego doszło.\n9 stycznia o godzinie 22.30 dwaj zamaskowani mężczyźni pobili pracownika stacji. Zrabowali 3 tys. zł.\n- Odjechali białym fordem – informuje Grzegorz Paśnik, z lubartowskiej policji. - 15 stycznia, tuż przed godziną 2 w nocy, policjanci zauważyli na ulicy 3 – go Maja w Lubartowie poszukiwane auto, przy którym stało kilka osób. Na widok patrolu trzej mężczyźni i kobieta uciekli do klatki schodowej. Próbowali ukryć się w jednym z mieszkań.\nPolicjanci znaleźli tam pistolet na ostrą amunicję, kominiarkę a także kilkadziesiąt gramów marihuany i amfetaminy. Kobieta została zwolniona do domu, mężczyźni usłyszeli zarzuty związane z dokonaniem rabunku.\n- Plan napadu na stację wymyślił 37 – latek, który sam nie brał w nim udziału – dodaje Paśnik. - Odpowie za podżeganie do rabunku dwóch kompanów.\nNajmłodszy z rabusiów, 17-letni mieszkaniec Lubartowa, będzie odpowiadał z wolnej stopy.


Zaginiona Dinotopia - Alan Dean Foster (108596) - Lubimyczytać.pl\nAlan Dean Foster /\n5,91 (23 ocen\ti\t3 opinie) Zobacz oceny\nGdzieś wśród bezkresu oceanu leży niezwykła kraina zamieszkiwana przez ludzi i dinozaury. Niektóre gady to istoty rozumne a nawet, a nawet wykształcone, uczestniczące na równi z ludźmi w życiu kraju. Pewnego dnia do brzegów Dinotopii przybija okręt korsarzy, którzy wyruszają na podbój tajemniczego lądu. Ludzie i dinozaury muszą stawić im czoło...\nźródło opisu: Amber, 1997\nźródło okładki: http://solarisnet.pl/theme/img/product/fantastyka/...»\nostatnia dodana przez zygmunt, 19 tygodni temu, w grupie 52 książki w 2017\nryszpak | 2017-04-23\nNa półkach: Przeczytane, Historie alternatywne, E-booki, A.D. 2017\nKsiążka właściwie dla młodzieży, przeczytałem ją o "naście" albo nawet "dziesiąt" lat za późno. Mimo wszystko sprawna fabuła, akcja wartka, pomysły w miarę realne. Stanowi rozwinięcie "Dinotopii" Jamesa Gurneya.\nFasoletti | 2014-03-21\nPrzeczytana: 20 marca 2014\nDinotopia to otoczona niemożliwymi do przebycia rafami wyspa. Ludzie żyją tutaj do spółki z dinozaurami, które są niezwykle inteligentne, potrafią mówić i wznoszą miasta oraz pracują na farmach.\nPewnego dnia, poniesiony przez rafy ogromną falą piracki statek "Kondor" przybija do wyspy.\nKapitan Blackstrap postanawia zbadać nieznany ląd. Pchany żądzą wzbogacenia się, eksploruje wyspę.\nNie znając języka dinozaurów, marynarze mają je za przerośnięte kurczaki o inteligencji strusiów, dlatego kiedy napotykają na rodzinę struthiomimusów, bez zastanowienia porywają je, z zamiarem sprzedania do zoo.\nNa ratunek przyjaciołom rusza młody chłopak Will, w towarzystwie jednej ze strutich oraz dinozaurzego tłumacza.\nSytuacje komplikuje fakt, że niedługo w wyspę ma uderzyć gigantyczny sztorm, w dodatku piraci poruszają się po terenie opanowanym przez stroniące od cywilizacji, gigantyczne drapieżniki.\nDinotopia to świetna książka przygodowa dla młodzieży. Wciągająca i ciekawie napisana. Mnie...\nDinotopia to świetna książka przygodowa dla młodzieży. Wciągająca i ciekawie napisana. Mnie ciężko było się od niej oderwać. Poleciłbym ją nawet dzieciom, bo nie uświadczymy tu scen przemocy czy rozlewu krwi. Wszystkie problemy bohaterowie rozwiązują sprytem i pomagają sobie nawzajem.\nKatrina | 2017-07-08\nNa półkach: Przeczytane, Fantastyka, Fantastyka - młodzieżówki, Fantasy, 2017\nGdzieś na oceanie leży Dinotopia – utopijna wyspa, na której ludzie oraz dinozaury żyją razem w zgodzie od tysięcy lat. Nie łatwo jest się na nią dostać, jednak co jakiś czas statki rozbijają się o jej wybrzeże, a rozbitkowie stają się jej obywatelami. Tak było z osiemnastoletnim Willem, który sześć lat temu trafił na wyspę wraz ze swoim ojcem. Osiemnastoletni chłopak zadomowił się na dobre w Dinotopii, gdy znów do jej wybrzeży dotarli ludzie. Tym razem jednak nie są to rozbitkowie, a żądni bogactwa piraci, którym jakimś cudem udało się dobić do brzegu...\nJestem tuż po lekturze i... szczerze mówiąc, nie bardzo wiem, jak zacząć. Właśnie przeczytałam naprawdę dobrą powieść młodzieżową, w trakcie której bawiłam się naprawdę dobrze i mam ochotę po prostu polecić wszystkim, kazać czytać każdemu zainteresowanemu i tyle, to powinno wystarczyć. Nie tym jednak recenzja stoi, więc już sprzątam swoje myśli i mówię Wam jak się sprawy w przypadku tej powieści dokładnie mają.\nPrzede wszystkim „Zaginiona Dinotopia” nie jest częścią żadnej serii; choć akcja ma miejsce w świecie wykreowanym przez Jamesa Gurney’a to spokojnie można ją czytać osobno, bo wszystko, co jest potrzebne do zrozumienia historii znajduje się w tekście. Z tego co wiem historia nie ma też żadnej kontynuacji, a więc jest po prostu dobrą lekturą na dzień, czy dwa.\nGdy zaczęłam czytać „Zaginioną Dinotopię” miałam wrażenie, że tłumaczenie będzie bardzo toporne, typowe dla lat 90., z ogromną ilością opisów i malutką ilością akcji. Na całe szczęście po wstępnych opisach zaczyna się dziać... i dzieje się aż do ostatnich stron powieści, dlatego naprawdę w jej przypadku nie można narzekać na nudę.\nHistoria, którą prezentuje nam autor jest wręcz bardzo prosta. Mamy młodego, ale odważnego i dobrego młodego bohatera, jakiś niewielki problem do rozwiązania i całą akcje z tym właśnie związaną. Tu nie ma rozbudowanych, czy skomplikowanych motywacji; całość jest czarno-biała. Ludzie z zewnątrz nic nie rozumieją i się nie wykształceni, dlatego postępują niepoprawnie; Dinotopia to utopia, w której każdy myślący człowiek chciałby się znaleźć. Tu tak naprawdę nie ma złych charakterów, a jedynie osoby, które nie do końca rozumieją co się wokół nich dzieje.\nW przypadku niezbyt długiej literatury młodzieżowej zdecydowanie popieram taki wybór historii. Przecież nie każda powieść musi być od razu o ratowaniu świata, prawda? „Zaginiona Dinotopia” opowiada o stosunkowo niewielkim problemie, który główny bohater, wraz z przyjaciółmi próbuje rozwiązać... i tyle. A może aż tyle?\nCałość utrzymana jest w bardzo barwnym i przyjaznym klimacie, utrzymanym w konwencji literatury przygodowej. Opowiada o świecie dinozaurów, który jest uwielbiany przez ogromną ilość dzieciaków i robi to w naprawdę dobry sposób. Naprawdę nie widzę możliwości, by ta książka nie spodobała się nastolatkowi, który przepada za pradawnymi gadami.\nDinotopia jest krainą tak cudowną, że aż trudno uwierzyć w jej istnienie. Książka jest przez to dość naiwna, ale przy tym uczy raczej pozytywnych wartości. Poza mówieniem o sile przyjaźni próbuje pokazać, jak ważne jest dotrzymanie obietnicy i poszanowanie kultury oraz nauki, przy tym nie będąc zbyt natrętnym. Jakby tego było mało niedługi fragment powieści może być nie lada gratką dla książkoholika. Widzicie, literatura w tej krainie jest niezwykle ceniona i w tej utopijnej rzeczywistości osoba zanurzona w książkach byłaby wręcz uwielbiana :)\n„Zaginiona Dinotopia” nie jest wybitną powieścią, ale... sprawia radość podczas czytania, nawet, jeśli nie jest się ogromnym fanem dinozaurów (jak ja). To być może niedługa powieść, którą naprawdę gorąco polecam każdemu czytelnikowi, młodszemu, jak i starszemu, który lubi prehistoryczne gady, albo po prostu szuka niezbyt wymagającej, a przy tym bardzo pogodnej lektury na wieczór.\nMichalina Mądrowska | 2017-04-25\nTroll23 | 2016-07-29\nSzalona_Czytelniczka | 2016-05-24\ndoloressa | 2015-07-03\naleksandra153a | 2015-07-03\nMądry Nallab powiedział mu: „Jeśli masz być nauczycielem, musisz na zawsze pozostać uczniem. Przeży...\twięcej\nAlan Dean Foster – Zaginiona Dinotopia


Skrzynka do 5000 złotych. Obróbka zdjęć i wideo. - Komputery, zestawy komputerowe - forum.benchmark.pl\nSkrzynka do 5000 złotych. Obróbka zdjęć i wideo.\nRozpoczęty przez zedbalance , 19 maj 2017 19:19\nzestaw pc do 5000 retusz wideo adobe\nNapisano 19 maj 2017 - 19:19\nCześć, zwracam się do was forumowicze o ocenę zestawu komputerowego jaki złożyłem dla kumpla fotografa do obróbki zdjęć i wideo.\nZastosowanie komputera : Adobe photoshop / lightroom / indesign / adobe premiere z np. da vinci resolve.\nMaksymalna kwota : 5000 złotych maksymalnie ale to już z bólem więc przydałoby się mniej.\nKtórych części potrzebuję : Sama skrzynka )\nCzy będę podkręcać sprzęt? : Tak, będzie OC jednak nic ekstremalnego.\nRozdzielczość mojego monitora i model : 1440p - NEC 275WMi\nSpecjalne wymagania :Nic poza powyższymi.\nCzęści z poprzedniego komputera (konkretne modele) : Brak, siedział na laptopie.\nPropozycja własnego zestawu: Mam tutaj dwie opcje, droższą na intelu i tańsza na amd. Jakoś przekonały mnie z początku te Ryzeny ze względy na cenę ale naczytałem się złych opinii o nich i programach Adobe wiec jak co to myślę ,że wersja z intelem też by jakoś przeszła budżetowo. Do obu zestawów potrzeba dobrać jeszcze dysk. Nie mam pojęcia co się sprawdzi przy obróbce wideo.\nNapisano 22 maj 2017 - 13:12\n1 x Intel Core i7-6700K /4.0GHz, 8MB, LGA 1151, BOX/1 x SilentiumPC Fortis 3 HE1425 v21 x Asus Z170 Pro Gaming /intel Z170, DDR4, LGA1151/1 x Corsair 32GB (2x16GB) 2666MHz CL16 Vengeance1 x Plextor M.2 M8Pe 256GB heat sink1 x Western Digital Blue 1 TB 7200rpm 64MB cache SATA6001 x NZXT Source 210 (czarna)1 x XFX Core TS 550W 120mm Bronze1 x Asus GeForce GTX1050Ti Expedition 4GB DDR5 128bit (1392/7008)\n6700K zamiast 7700K z racji niższej ceny, z miejsca oszczędzasz na MOBO i CPU ~200zł, do tego masz cashback 550zł z promocji cashback https://www.asus-pro...u/pl/tac/poland\n32GB RAM na start, szybki SSD pod złącze M.2. Patrząc na ten zwrot można wrzucić z miejsca 512GB, który jest szybszy M.2 M8Pe 512GB heat sink wtedy spokojnie możesz zrobić sobie na nim scratch disk, przerzucić swap i cache. Pod tempy, któe tworzone są co otwarcie projektu z czasem dorzucasz coś na SATA, nawet Iridium Pro.\nObudowa z dużą ilością zatok na dyski, PSU z dużym zapasem mocy i 5 letnią gwarancją. GPU z 4GB pamięci z półpasywnym układem chłodzenia, przy Premiere Pro lepiej spisują się Radeony, nie wiem jak z Da Vinci, czy on nie leci czasem na iGPU. Z drugiej strony jest tam trochę zabawy/możliwości zabawy z kolorem, nie wiem jak w nowej wersji z akceleracją GPU, czy jest odczuwalny zysk z CUDA.\nZ hDD możesz dorzucić drugi z czasem na osobny odczyt/zapis czy idąc dalej RAID 10. Co do HDD możesz dać nawet 2TB bo tam masz zalety RAID 0 -szybkość, kosztem wady macierzy lustrzanej.\nRównież z jednym lub większą ilością słów kluczowych: zestaw pc, do 5000, retusz, wideo, adobe


Termos Quickstop King 500ml Stainless (AC-384) ⭐ Dystrybutor Sharg.pl\nQuickStop King 16 oz Stainless - wykonany ze stali nierdzewnej 18/8 w pełni stalowy, poręczny termos o pojemności 500 ml z linii King Series.\nSzczelny (zamknięcie z długim gwintem), ułatwiający łatwe napełnianie, szeroki wlew Wide Mouth. Pasuje do większości uchwytów samochodowych. Wykonany ze stali nierdzewnej 18/8 Stainless. Wygodny kubek do picia.\nWieczko - izolowana przykrywka zapewnia utrzymanie temperatury zawartości wewnątrz termosu. Rozszczelnienie za pomocą wygodnego przycisku QuickStop, jedną ręką. Szeroki otwór ułatwia wlewanie płynów, wrzucanie kostek lodu oraz mycie pojemnika.\nPrzed napełnieniem, termos należy schłodzić lub ogrzać, wypełniając go gorącą lub zimną wodą i przez około pięć minut pozostawiając szczelnie zamkniętym.


Legnica - Nocna podróż po świecie kultury\nNocna podróż po świecie kultury\n2008-05-16, 00:00 autor: tom\nJuż jutro legnickie Muzeum Miedzi zaprasza wszystkich chętnych mieszkańców miasta i okolic na nocną podróż po świecie sztuki i kultury.\nTym razem doroczna "Noc muzealna" wpisana jest w kalendarz obchodów 300-lecia istnienia Akademii Rycerskiej. Sobotnią podróż zaczynamy od godz. 19. Wszyscy, którzy pojawią się w tym dniu, będą mieli niepowtarzalną okazję zwiedzić gmach Akademii wraz z przewodnikiem. Drobna uwaga – zorganizowane grupy będą wchodziły co 15 minut. Na dziedzińcu Akademii o godz. 19.30 rozpocznie się koncert legnickiej orkiestry dętej pod dyrekcją Mariana Skowrona.\nNatomiast o godz. 23. będzie można posłuchać militarnych dźwięków z różnych epok, będzie też spora dawka muzyki rozrywkowej od Bacha do Beatlesów. Punktualnie o północy rozpocznie się koncert Magdaleny Radwańskiej. Ale to nie jedyne atrakcje tej nocy.\nSpod siedziby muzeum co godzinę (od 19.30) będzie odjeżdżał specjalny autobus do Legnickiego Pola. Jednorazowo autokar zabierze 25-osobową grupę. Na miejscu czeka zwiedzanie Muzeum Bitwy Legnickiej i urokliwego barokowego kościoła św. Jadwigi, który nocą wygląda jeszcze piękniej. Odwiedzający Muzeum Miedzi przez cały czas będą mogli zwiedzać wszystkie prezentowane ekspozycje: "Przestrzenie światła" Joanny Ratajczak – Kurowickiej, "Obraz świata, który przemija" w malarstwie Jana Stanisławskiego i jego uczniów, rzeźby "Orłów polskich" Henryka Zięby czy wystawę polskiej biżuterii artystycznej. Wstęp na sobotnią "Noc muzealną" jest wolny.


Potrafią udzielać pierwszej pomocy – WSPR Bydgoszcz\n– Potrafią udzielać pierwszej pomocy\nPotrafią udzielać pierwszej pomocy\nPod koniec stycznia 2014 r. w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Bydgoszczy odbył się kurs z zakresu Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy. Szkolenie trwało ponad tydzień. W tym czasie policjanci zdobyli gruntowną wiedzą praktyczną i teoretyczną o ratowaniu ludzkiego życia.\nW szkoleniu Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy uczestniczyło 24 funkcjonariuszy i pracownik Policji. Patronat nad szkoleniem objął Wojewódzki Konsultant ds. Medycyny Ratunkowej dr n. med. Przemysław Paciorek. Dzięki uprzejmości Dyrektora Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Bydgoszczy mgr Krzysztofa Tadrzaka, policjanci mogli doskonalić swoje umiejętności medyczne pod okiem najlepszych ratowników medycznych: Krzysztofa Wiśniewskiego i Tomasza Chmielewskiego.\nProgram kursu Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy objął szkolenie umiejętności: resuscytacji krążeniowo-oddechowej, badania urazowego ( diagnozowanie), postępowania przy zadławieniach, tamowania masywnych krwotoków, użycie AED (defibrylatora), tlenoterapii i alternatywnych sposobów udrażniania dróg oddechowych. Dla policjantów kurs ten został dodatkowo rozszerzony o zakres medycyny taktycznej obejmujący algorytm ratowania i udzielania pomocy poszkodowanym w warunkach niebezpiecznych.\nŹródło: KWP w Bydgoszczy, http://www.kujawsko-pomorska.policja.gov.pl/_portal/\nPoprzedni artykuł Previous post: Warsztaty z zakresu udzielania pomocy przedszpitalnej\nNastępny artykuł Next post: Zmiana siedziby Dyrekcji Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Bydgoszczy


Hiszpańska opcja trenera Ojrzyńskiego: Álvaro Rey - Transfery.info\nfot. twitter.com/ @AlvaroReyFC\nOstatnie 20 minut rewanżowego meczu z Midtjylland. Zmiana. Kilka nieudanych podań, duża niepewność – tak, jakby został na siłę wepchnięty do składu. Zgrzyt. No bo co, jeśli…?\nNumer szesnaście… a kto to? – co chwilę można usłyszeć na stadionie w Gdyni. Trudno się jednak dziwić, skoro sam transfer przeszedł bez większego echa, a krótki występ w europejskich pucharach można ująć jedynie w statystykach. Z drugiej strony jednak, entuzjaści gdyńskiej Arki już jakiś czas temu mogli zapoznać się ze swoim nowym pomocnikiem. Rey nie czekał aż klub wykorzysta go w celach marketingowych i samodzielnie zajął się swoim pijarem. Wystarczy zajrzeć na jego twitterowe konto, żeby przekonać się, że od samego początku stara się jak najbardziej angażować w życie zespołu.\nNie ma jednak tego złego, co by na dobre nie wyszło, bowiem Hiszpan zaczął mecz z Koroną mając całkowicie czystą kartę – ot, dla większości kibiców był jednym z wielu, typowym no-namem, który na chwilę zakotwiczył w Ekstraklasie powiększając jej hiszpańską kolonię.\nAlvaro Rey na pierwszy-drugi rzut oka wydaje się świetnie pasować do Arki pod względem czysto psychologicznym. Trener Ojrzyński potrzebuje zawodników zaangażowanych i walecznych – takich, którzy będą w stanie podnieść się z kolan i wznosząc się jeszcze pociągnąć ze sobą drużynę. Po pierwszej akcji w wykonaniu Hiszpana można było odnieść wrażenie, że faktycznie będzie pasował do tej filozofii. Nie ugiął się pod naciskiem dwóch piłkarzy rywala i spokojnie kontynuował rozegranie w bocznym sektorze boiska razem z Warcholakiem i Piesiem. Było to szczególnie istotne konkretnie w tym meczu, bowiem oba zespoły grały bardzo blisko siebie, wykorzystując ciasne ustawienie.\nWłaściwie to sama obecność tego pomocnika w składzie, wymusza jeszcze większe zagęszczenie w szeregach gdynian. Piesio schodził nieco bardziej do środka, typowo przy linii bocznej balansował debiutant, a wsparcie zapewniał Warcholak. Osobiście widziałabym taki wariant po stronie Kuna, który niejednokrotnie bywał osamotniony w ataku i nie za bardzo mógł wykorzystać swoje walory. Koledzy posyłali w jego kierunku długie, górne piłki, których nijak nie miał jak przechwycić (gwoli przypomnienia, Patryk ma zaledwie 168 cm wzrostu). I analogicznie, często wytwarzała się za duża przestrzeń między ofensywą, a samym Jurado (nie dostawał zbyt wielu podań). Brakowało kogoś, kto ściągnie uwagę chociaż jednego przeciwnika, zrobi mu wolną przestrzeń do gry. Właśnie takiego Reya. Przy okazji Hiszpan wymusiłby kombinacyjną grę po ziemi, którą praktykował na przeciwległej flance.\nArka na chwilę obecną dysponuje całkiem niezłymi bokami. Boczni obrońcy (zwłaszcza nieobecny w tym starciu Socha) podłączając się do ofensywy, nie tylko zwiększają liczebność ataku, czy wychodzą na obieg, ale przede wszystkim mogą umożliwić bardziej sprawną grę na flance. Już na samym początku meczu z Koroną, bo w 4. minucie, Rey po właśnie takim rozegraniu, wypuścił na wolne pole Piesia. Akcja miała tempo, był pomysł, zabrakło trochę wykończenia, ale ogólnie w całym meczu ani jedna, ani druga ekipa nie imponowała precyzją. Hiszpan jeszcze kilkakrotnie w niewielkim odstępie czasu powtórzył taki wariant – szybka piłka na skrzydle, dwa-trzy podania, wypuszczenie zawodnika. Wykorzystywał przy tym balans ciała, którym potrafił nieco zmylić przeciwnika, czy po prostu w momencie zmienić prędkość takiej małej gry. Zdecydowanie najgroźniej było w 24. minucie, gdy w ten sposób zagrał do Kuna, umożliwiając mu wyjście na praktycznie czystą pozycję. Tyle, że 22-latek przegrał pojedynek z Kallaste i jeszcze wyrzucił się za bardzo do boku. Flanka nie była jedynym sektorem, w którym można było spotkać Reya. Właśnie ta praca w całym sektorze ofensywnym, wymienność pozycji i sprawna regulacja tempa sprawiały, że można było zwrócić na niego uwagę.\nHiszpan zasygnalizował umiejętność niezłego czytania gry już w 8. minucie, w dość nietypowych okolicznościach. Arka miała aut, Zbozień zabierał się do dalekiego rzutu prosto w pole karne, a w tym czasie Rey balansował gdzieś na linii, bliżej bocznego sektora (przeciwległego do tego, w którym poruszał się normalnie w pierwszej połowie). Sytuacja dość prosta, powtarzalna, ale zdecydowanie niepowtarzalny był sam ruch pomocnika w momencie wznowienia gry. Nie tylko ściągnął na siebie uwagę przeciwnika, który myślał, że być może to właśnie on będzie adresatem rzutu, ale przede wszystkim sprawnie przemieszczał się na linię stykową między polem karnym, a resztą boiska. Był gotowy na zebranie futbolówki i jej szybkie przejęcie – jednocześnie blokował nagłe kontrataki.\nTakie ustawienie sprawdzało się nie tylko przy stałych fragmentach gry, ale również w momencie, gdy Arka organizowała atak, a Rey nie był akurat przy piłce i zajmował się zabezpieczaniem tyłów. Do takiego stopnia, że w 28. minucie prawie strzelił bramkę. Pomocnik znalazł się w odpowiednim miejscu i wydawało się, że dla niego czas się zatrzymał – zrobił kilka małych kroków po czym bardzo mocno uderzył. Futbolówka pomknęła nad poprzeczką, ale sama próba mogła się podobać. Zwłaszcza, że dał przykład swojej decyzyjności, timingu i być może ocalił zespół przed możliwą kontrą.\nWyczucie jest zdecydowanie jedną z mocniejszych stron Reya. Wielokrotnie bardzo dobrze odczytywał zamiary przeciwnika i ustawiał się tak, że był w stanie zablokować podanie wprowadzające. W ten sposób doskakując do rywala, zebrał ze 3-4 piłki z bocznych sektorów boiska na połowie przeciwnika. Po przejęciu było już nieco gorzej, bo zwykle koledzy byli ustawieni tak, że nie dało się do nich zagrać, ewentualnie Hiszpan za chwilę tracił futbolówkę. Niemniej jednak jest to element, nad którym z pewnością będą pracować w Arce – istotna część wysokiego pressingu. Było to oczywiście bardzo mocno związane z wymiennością pozycji w drużynie, bowiem kilkakrotnie zamienił się pozycją z Piesiem. W środku pola miał całkiem niezłe pole manewru i w 38. minucie spróbował przelobować podcinką przeciwnika tak, żeby piłka dotarła do Jurado.\nAlvaro Rey potrzebuje czasu, spokojnego wejścia do drużyny i pełnego włączenia w jej struktury, wszelkie mechanizmy. Pod względem technicznym wygląda bardzo obiecująco, ale już sama komunikacja wymaga poprawy. Pewnie trener Ojrzyński zwróci także uwagę na pojedynki główkowe, które Hiszpan w przeważającej większości przegrywał. Co prawda w meczu z Koroną otrzymał zaledwie 45 minut, ale raczej zmiana nie wynikała tyle co z jego słabej dyspozycji, a zmiany taktyki i być może z indywidualnej rozmowy na temat sił na całe spotkanie. Nie jest powiedziane, że Rey wyrośnie na gwiazdę drużyny, ale jeśli nie stanie się jakiś kataklizm, raczej nikt w Gdyni nie powinien mieć wątpliwości kim jest numer 16.\nTAGI: Ekstraklasa Korona Kielce Arka Gdynia Alvaro Rey Polska Hiszpania\nOFICJALNIE: Szwoch wreszcie odchodzi z Legii. Nowy klub!


Kampania wizerunkowa częścią Embloyer Brandingu Przykłady\nZaangażowani pracownicy świetnie rozumiejący wizję i strategię, czujący się częścią organizacji. Świadomi swojej roli reprezentanci firmy, w której pracują i którą budują. Wyzwanie? Z całą pewnością. Ważnym narzędziem są kreatywne kampanie wizerunkowe, które oprócz wsparcia procesu rekrutacji, mają na celu pozyskać naturalnych ambasadorów marki. A więc ludzi, którzy chętnie opowiedzą o miejscu, w którym pracują, a […]\nZ badania opracowanego przez dom mediowy MediaCom wynika, że ponad 90 proc. Polaków w przedziale wiekowym 16-24 lat korzysta z video w sieci. Jednocześnie po raz pierwszy w historii, popularność treści video osiągnęła wyższy poziom niż programów nadawanych w telewizji stacjonarnej. Prognozy wskazują, że już w przyszłym roku filmy będą stanowiły niemal 70 proc. wszystkich […]\nExit Interview – o czym warto pamiętać i jakie daje korzyści?\nDane z badania „Monitor Rynku Pracy” dotyczące II kwartału 2016 roku wskazują ciągły wzrost wskaźnika rotacji w Polsce. W ostatnim kwartale nastąpił wzrost tego wskaźnika o 4 punkty procentowe w porównaniu do I kwartału 2016 roku i o 2 punkty procentowe w porównaniu rok do roku. Plasuje to Polskę na pierwszym miejscu pośród badanych krajów […]\nBudzik dzwoni wcześnie rano. Marek i Danusia wstają z łóżka i włączają radio (pierwsze spotkanie z reklamą: przez 30 minut, kiedy radio jest włączone mają kontakt z 2 blokami reklamowymi). Marek uruchamia ekspres do kawy i idzie wziąć prysznic. Danusia jeszcze prasuje sobie bluzkę, bo zmieniła plany co do ubioru. Ubrani siadają przy stole w […]\nCzym są hasztagi? Zasady korzystania i korzyści w marketingu\n# – ten mały znaczek na dobre wpisał się w kulturę social mediową. Hashtag albo po polsku już hasztag, bo tak się nazywa, został użyty pierwszy raz w 2007 roku. Już w 2010 roku został dopisany do słownika Oxfordu, a niedługo potem do oficjalnej listy słów w grze Scrabble. Przeglądając wpisy, czytając posty – co […]\nChcielibyśmy Wam zaprezentować parę ciekawych kampanii reklamowych. Nietypowych, niesztampowych, dających do myślenia, świetnie pomyślanych i zrealizowanych. Produkcja pojedynczych klipów kosztowała pewnie więcej niż roczny budżet employer brandingowy dużej firmy w Polsce, ale to nie liczba wydanych na nie dolarów czy funtów zdecydowała o tym, że je Wam prezentujemy (jedną z nich pewnie nieraz widzieliście, a […]


» Endodonta Olsztyn\nPacjentów zainteresowanych tematem endodonta Olsztyn kierujemy na witrynę www.bib.com.pl, gdzie znaleźć można oferty fachowców z Olsztyna.\n» Rzeżączka pomoc\nCoraz to regularniej wstydliwe choroby są motywem do smutków dla kilku ludzi dookoła. W związku z tym powinno się wyszukiwać w sieci wiele haseł tego typu jak rzeżączka objawy i wynaleźć tego typu strony www jak opisywana. Odszukasz na niej sporo wiedzy o różnych problemach związanych z tą dokuczliw\nIndywidualne wkładki ortopedyczne do butów mogą złagodzić ból stóp, pleców, kolan, nóg oraz pięt. Wkładki ACTIVEME lub ORTHOME pozwolą na stabilizację nogi, kolana, biodra, pleców oraz prawidłową pozycję ciała. Dzięki naszym wkładkom można przeciwdziałać schorzeniom i dysfunkcjom stóp. Robimy wkładk\n» Niepłodność leczenie\nKlinika Gameta - to jedna z pierwszych w Polsce klinik leczenia bezpłodności . Celem naszej wieloletniej działalności jest pomoc wszystkim parom, które mają trudności z posiadaniem upragnionego potomka.


„Polska złota jesień” | Przedszkole 315 w Warszawie\nZapraszamy wszystkie dzieci wraz z rodzicami, do wzięcia udziału w naszym przedszkolnym konkursie plastycznym, pod hasłem: „Polska złota jesień”.\nProsimy o wykonanie z dziećmi prac plastycznych formatu A4, w dowolnej technice, o tematyce jesiennej. Prace powinny być wykonane przez dzieci, pod kierunkiem rodziców. Każda praca musi posiadać metryczkę z imieniem i nazwiskiem dziecka, grupą wiekową oraz tytułem pracy (metryczki umieszczamy z tyłu pracy).\nPrace składamy do nauczycielek w swojej grupie w terminie\ndo dnia 28.10.2016 r.\nWszystkie prace zostaną wyeksponowane na holu głównym. Jury składające się z przedstawicieli Rady Rodziców oraz nauczycielek, w dniu 3.11.2016 r., wyróżni 20 prac (po 5 w każdej kategorii wiekowej). Podczas oceny będą brane pod uwagę: wkład własny pracy dziecka, technika, materiały, pomysłowość.\nWszyscy uczestnicy konkursu otrzymają od SPONSORA – Firmy AB FOTO Sp. z o.o.- kupony z 50% rabatem na wykonanie własnego kalendarza w firmie AB FOTO. Autorzy wyróżnionych prac otrzymają dodatkowo kupon na przygotowanie rodzinnej FOTO KSIĄŻKI w cenie 1 zł!\n← Inclusive Teaching w przedszkolach na Ochocie\nPolska Akademia Oświaty →


Nowa honda jazz - Dziennik Wschodni\nPod względem funkcjonalności i przestronności, nowa honda jazz po raz kolejny ma za zadanie wyznaczać standardy w segmencie B.\nOprócz największego w swej klasie wnętrza, pięciodrzwiowy hatchback wyróżnia się także niższym niż dotychczas spalaniem oraz obniżonym współczynnikiem emisji dwutlenku węgla - na poziomie 120 g/km (dane dla modelu z silnikiem o poj. 1,4-litra z przekładnią i-SHIFT oraz o poj. 1.2-litra).\nWygląd nadwozia to na pierwszy rzut oka bardziej ewolucja, niż rewolucja. Jednak ta subtelna zmiana wizerunku to zaledwie niewielka część modyfikacji na nowo definiujących model jazz, który został zbudowany w oparciu o założenia konstrukcyjne poprzedniej generacji.\nNowy model także więc posiada centralnie umieszczony zbiornik paliwa oraz system Magic Seats ("magiczne siedzenia”), dzięki któremu funkcjonalność wnętrza samochodu osiągnęła zupełnie nowy poziom.\nNie tylko udało się zachować najlepsze cechy poprzednika (łącznie z przestronną kabiną pasażerską porównywalną z samochodami klasy średniej), ale uzupełniono je dodatkowymi rozwiązaniami zwiększającymi funkcjonalność, co stanowić może obietnicę sukcesu w segmencie.\nPoprzednia edycja modelu zdobyła ponad 50 nagród na całym świecie, a jej sprzedaż - od czasu debiutu rynkowego w 2001 roku - przekroczyła dwa miliony sztuk.\nPoziom bezpieczeństwa zwiększył się dzięki wykorzystaniu aktywnych przednich zagłówków, systemu kontroli stabilności jazdy VSA oraz struktury nadwozia zaprojektowanej w technice zaawansowanej kompatybilności pojazdów (ACE).\nNa poprawę komfortu i właściwości jezdnych niebagatelny wpływ ma zastosowanie większych felg, udoskonalone zawieszenie oraz zwiększenie rozstawu osi/kół.\nNowe silniki benzynowe i-VTEC, o poj. 1,2-litra i mocy 90KM oraz 1,4-litra i mocy 100KM, gwarantują lepsze osiągi oraz mniejsze zużycie paliwa - odpowiednio 5,1 i 5,3 l/100 km w cyklu mieszanym.\nWydatnie ograniczono również emisję CO2, która dla silnika o poj. 1,2-litra wynosi obecnie zaledwie 120 g/km (wcześniej 129 g/km), a dla jednostki 1,4-litra z manualną skrzynia biegów - 123 g/km lub z przekładnią i-SHIFT - 120 g/km (uprzednio 137 g/km).\nDwie nowe jednostki napędowe\nNowe, mocniejsze i bardziej oszczędne silniki benzynowe zostały zaprojektowane dla klientów zainteresowanych mniejszymi jednostkami napędowymi, oraz dla osób szukających bardzo ekonomicznego napędu benzynowego, którego wartość spalania można porównać z silnikami Diesla.\nCechą charakterystyczną nowych jednostek jest również - niespotykana w tej klasie - odpowiednia równowaga pomiędzy oszczędnością a osiągami.\nPracujące w technologii zmiennych faz rozrządu, czterocylindrowe silniki o poj. 1,2 i 1,4-litra współpracują z 5-stopniową przekładnią manualną lub, w wersji 1,4-litra, także z 6-stopniową, zautomatyzowaną przekładnią manualną i-SHIFT, wyposażoną w łopatki zmiany biegów przy kierownicy.\nMniejszy z silników osiąga obecnie moc 90 KM (wcześniej 78 KM) przy nieco wyższych obrotach rzędu 6 000 obr./min., oraz maksymalny moment obrotowy 114 Nm (uprzednio 110 Nm). Mimo zwiększenia mocy średnie spalanie obniżyło się z 5,5 do 5,1 l/100km, a emisja dwutlenku węgla ze 129 do 120 g/km.\nNie inaczej sytuacja wygląda w przypadku jednostki o poj. 1,4-litra i mocy 100 KM, która rozwija maksymalny moment obrotowy na poziomie 127 Nm. W porównaniu z poprzednią wersją i-DSI (83 KM/119 Nm), średnie spalanie w modelach z manualną skrzynią biegów obniżono z 5,8 do 5,3 l/100 km.\nWersje ze zautomatyzowaną przekładnią manualną i-SHIFT spalają zaledwie 5,1 l/100 km (w poprzedniej wersji o poj. 1,4-litra CVT było to 5,9 l/100 km). Emisję dwutlenku węgla ograniczono odpowiednio do 124 i 122 g/km (wcześniej 137 i 139 g/km).\nOprócz standardowej, pięciostopniowej przekładni manualnej, w modelach wyposażonych w silnik o pojemności 1,4-litra dostępna będzie także przekładnia i-SHIFT. Pierwsza tego typu zautomatyzowana, 6-stopniowa przekładnia manualna w tej klasie pozwala na większą oszczędność paliwa niż w przypadku tradycyjnej skrzyni automatycznej lub przekładni bezstopniowej CVT.\nPrzekładania i-SHIFT jest zmodyfikowaną wersją skrzyni biegów dostępnej w modelu Civic. Poprawiono tu między innymi czas, płynność i elastyczność zmiany przełożeń, oraz udoskonalono tryb automatyczny.\nTrochę więcej ciała\nMierzący 3900 mm długości, 1695 mm szerokości i 1525 mm wysokości nowy jazz wypełnia unikalną niszę rynkową pomiędzy modelami supermini, a kompaktowymi autami typu MPV, oferując nabywcy stylistykę tych pierwszych i funkcjonalność tych ostatnich.\nZastosowanie pomysłowej konstrukcji wnętrza z poprzedniej wersji modelu jazz (zwarte zawieszenie i centralnie umieszczony zbiornik paliwa - większa ilość miejsca w kabinie), w połączeniu ze zwiększonymi wymiarami nadwozia nowego modelu ma bezpośredni wpływ na poprawę komfortu jazdy.\nWymiernym skutkiem modyfikacji kabiny pasażerskiej jest również lepsza widoczność z wnętrza pojazdu. Węższe słupki A, większa przednia szyba i szyby boczne potęgują wrażenie przestrzeni, a składane tylne zagłówki nie ograniczają widoczności do tyłu.\nDF2FB0 / 29 lipca 2008 o 20:39\nCiekawe ile producent płaci autorowi za taką reklamówkę...


Makijaż z czerwonymi ustami – wieczorowy i dzienny - ELLE.pl\nMakijaż z czerwonymi ustami – wieczorowy\nWieczorowy makijaż to przede wszystkim intensywne, wyraziste i nasycone kolory. Czerwień ust połączona z mocno podkreślonymi kredką lun eyelinerem powiekami (wizażyści gwiazd szczególnie upodobali sobie ostatnio make-up oka w stylu foxy eyes) stanowi doskonałe zestawienie, które prawdopodobnie nigdy nie wyjdzie z mody. Na czerwonym dywanie najczęściej widujemy je w dwóch klasycznych odsłonach.\nMocny makijaż wieczorowy z czerwonymi ustami\nSztuczne oświetlenie sprawia, że delikatny makijaż zupełnie wystarczający podczas dnia, w nocy wypada mało wyraziście. Dlatego - to dobra wiadomość dla wszystkich makeup junkies - malując się na wieczorne wyjście, z powodzeniem możemy użyć większej niż zazwyczaj ilości kosmetyków i nie wyglądać po ich aplikacji wulgarnie. Nawet bardzo jaskrawe lub bardzo ciemne usta w odcieniu karminu czy bordo mają szansę dogadać się z okiem pomalowanym kolorowymi cieniami, kreską na górnej powiece i mocno wytuszowanymi rzęsami. Nie musimy też wcale rezygnować z delikatnego rozświetlenia czy podkreślenia policzków różem.\nPost udostępniony przez Makeup Artist Patrick Ta (@patrickta) Lut 24, 2019 o 9:55 PST\nMakijaż smokey eyes i czerwona szminka\nPrzy tego rodzaju stylizacji ważne jest, aby malując oczy, ograniczyć się do czerni lub brunatnego brązu. W roli rozjaśnienia powieki doskonale sprawdzi się z kolei metaliczny antracyt. Gwarantujemy, barwne smokey eye znacznie lepiej wypadną w towarzystwie naturalnych ust jedynie podkreślonych błyszczykiem. Chociaż w makijażu tego typu ważne jest podkreślenie okolic oczu, głównym akcentem kolorystycznym pozostać powinny usta. To sprawdzony sposób na klasyczny, szalenie kobiecy i absolutnie ponadczasowy makijaż wieczorowy, który pięknie uzupełni każdy elegancki look.\nMakijaż z czerwonymi ustami – dzienny\nMakijaż dzienny z czerwonymi ustami w roli głównej? Czemu nie! W tym przypadku warto trzymać się jednak zasady "mniej znaczy więcej". Make-up ten nie wymaga zastosowania wielu kosmetyków ani nawet szczególnej wprawy i zajmie wam zaledwie kilka minut. Wystarczy odpowiednio przygotować twarz za pomocą podkładu (latem swój ulubiony produkt spróbujcie zamienić na lekki krem CC), a następnie użyć zalotki oraz tuszu do rzęs, opcjonalnie eyelinera i pomadki. Głównym akcentem są tu oczywiście intensywnie kolorowe usta, które równoważy czarna cienka kreska na górnej powiece. Na koniec lekko podkreślone brwi i... jesteśmy gotowe do wyjścia.\nUwaga, panie, które nie potrafią samodzielnie wykonać ładnej kreski na powiecie albo zajmuje im to zbyt wiele czasu, nie powinny rezygnować z czerwonej pomadki. Usta w kolorze dojrzałej maliny, truskawki lub czerwonego wina mogą prezentować się dobrze także w wersji sauté. Intensywny kolor ust powinien mieć jednak na twarzy jakąś przeciwwagę, dlatego zamiast makijażu oka, spróbujcie wykorzystać w tym celu duże okulary, zarówno optyczne, jak i przeciwsłoneczne, obowiązkowo z modnym łańcuszkiem w klimacie "granny chic".\nMakijaż z czerwonymi ustami – częste błędy\nUżywając nasyconych, mocnych kolorów, pamiętajmy, że są one dość wymagające. Podobnie jak fioletowe powieki bez starannie skorygowanych cieni pod oczami dadzą bardzo niekorzystny efekt podbitego oka, tak czerwona szminka podkreśli wszelkie zaczerwienienia skóry. Szczególnie powinny więc uważać na nią (zwłaszcza zimą) te z was, które swoją cerę określiłyby jako "naczynkową". Równie ostrożnie należy dobierać odcień czerwieni. Bardzo istotne jest dopasowanie go do naszej karnacji i koloru włosów. Warto również pamiętać, że czerwień na ustach uwydatni wszelkie przebarwienia na zębach.\nJeśli wiemy, jaki jest nasz fototyp, nie powinnyśmy mieć dużych problemów z doborem pasującego do nas odcienia pomadki. Podobnie jak w przypadku innych kolorowych kosmetyków, również przy wyborze odpowiedniej czerwieni naszej szminki, powinnyśmy kierować się zasadą zimnych i ciepłych odcieni. Jeśli korzystnie wyglądamy w barwach ciepłych, złamanych żółcią, zdecydujmy się na lekko pomarańczowy, ceglany lub koralowy odcień pomadki. W takiej palecie doskonale wyglądają panie o naturalnie rudym kolorze włosów oraz kasztanowe brunetki.\nW czerwieniach złamanych nutą niebieskiego pięknie prezentują się z kolei popielate blondy, zimne szatynki oraz kobiety o kruczoczarnych włosach i jasnej, mlecznej karnacji. To właśnie dla nich idealna będzie czerwień malinowa, amarantowa, rubinowa czy antyczna purpura.\nmakijaż uroda makijaż ust czerwona pomadka czerwona szminka


Amerykanie inwigilowali też ONZ - Money.pl\nStrona głównaPrawoWiadomościAmerykanie inwigilowali też ONZ\nWedług "Spiegla" agenci instalują tam ukryte mikrofony, kopiują twarde dyski i kontrolują sieć komputerową.\nNiemiecki tygodnik _ Der Spiegel _ powołuje się na dokumenty ujawnione przez Edwarda Snowdena.\nPracownicy amerykańskiej Agencji Bezpieczeństwa Narodowego mieli włamać się do wewnętrznej sieci ONZ wykorzystywanej do prowadzenia wideokonferencji. _ Der Spiegel _ przypomina, że Amerykanie złamali w ten sposób umowę z ONZ, która zabrania jakichkolwiek tajnych operacji wymierzonych w organizację.\nW dokumentach ujawnionych przez Edwarda Snowdena znajdują się także nowe informacje na temat inwigilacji placówek dyplomatycznych Unii Europejskiej w Nowym Jorku i Waszyngtonie. Według _ Spiegla _ agenci instalują tam ukryte mikrofony, kopiują twarde dyski i kontrolują sieć komputerową.\nNiemiecki tygodnik już pod koniec czerwca informował o tym, że amerykańska Agencji Bezpieczeństwa Narodowego inwigiluje unijnych dyplomatów. Sprawa wywołała napięcia w relacjach Europy z Waszyngtonem.\nUnijni dyplomaci szpiegowani przez USA? Posłowie zobowiązali parlamentarne komisje do przygotowania w tej sprawie szczegółowego raportu.\nNiemcy są na liście celów wywiadu USA Ujawniony materiał zawiera listę wywiadowczych priorytetów USA, sklasyfikowanych według skali od 1 do 5.\nTagi: Edward Snowden, snowden, wiadomości, wiadmomości, gospodarka, prawo, wiadmości, IAR\nAfera szpiegowska. Edward Snowden mówi, z kim współpracują Amerykani...\nFirmy telekomunikacyjne też pomagają służbom


Pierwszy Blitzkrieg: Zmotoryzowany zagon na Żytomierz 25-26.04.1920 (Zulu Wargames) - Strategie\nDzisiaj jest wtorek, 14 lipca 2020, 19:18\nPierwszy Blitzkrieg: Zmotoryzowany zagon na Żytomierz 25-26.04.1920 (Zulu Wargames)\nPost autor: Raleen » sobota, 25 kwietnia 2020, 08:36\nNowa gra, w całości do ściągnięcia i wydrukowania, na Portalu Strategie (wśród plików znajdziecie także moduł Vassala):\nAutorem gry jest Sławomir Łukasik (Karel W.F.M. Doorman).\nGrę publikujemy w setną rocznicę przedstawionych w niej wydarzeń.\nPost autor: dbj » sobota, 25 kwietnia 2020, 10:16\nGratulacje! Zaraz się temu poprzyglądam\nPost autor: cretu » sobota, 25 kwietnia 2020, 10:26\nTrzeba będzie się pochylić.\nPost autor: Jarek » sobota, 25 kwietnia 2020, 14:54\nO jaki fajny prezent na imieniny !!\nWielkie dzięki i gratulacje dla autora.\nPost autor: RAJ » niedziela, 26 kwietnia 2020, 00:49\nTak się tylko przyczepię, że zagon szybki to nie to samo co Blitzkrieg. Blitzkrieg to doktryna strategiczna a nie operacyjno-taktyczna.\nA samą grę chętnie poznam.\nPost autor: swampgoblin » niedziela, 26 kwietnia 2020, 04:25\nPewnie, że nie to samo. Ty wszystko rozumiesz tak dosłownie? Licentia poetica jest Ci jak rozumiem zupełnie obca?\nPost autor: Raleen » niedziela, 26 kwietnia 2020, 08:55\nNie spierajmy się w taki sposób. To uwaga do kolegi swampgoblina, by nie dyskutować w takim stylu jak w poście powyżej.\nZgadzam się z uwagą RAJa, natomiast rozumiem zamysł autora co do nadania grze takiego tytułu, który jak sądzę w zamierzeniu miał być trochę prowokacyjny.\nPost autor: Karel W.F.M. Doorman » niedziela, 26 kwietnia 2020, 19:10\nJuż się melduję i objaśniam. Oczywiście RAJ ma rację. Nie napisał jednak, że ta gra to końcowy fragment zagonu na głębokie tyły bolszewickie, którego celem było odcięcie sowieckiego frontu od zaplecza (zaopatrzenia). Nie napisał także, że drugi tak rajd w ramach Wyprawy Kijowskiej to zagon 1 Dywizji Kawalerii na Koziatyń z takim samym celem: zajęcie węzła komunikacyjnego na głębokich tyłach bolszewickich. Te działania jako żywo co do celu są identyczne z działaniami niemieckich korpusów zmotoryzowanych w 1939 roku, czy 7 Dywizji Pancernej Rommla w maju 1940 roku. Przypominam tylko, że oba zagony to 1920 rok. Oczywiście, że tytuł miał być prowokacją dla tych, którym Blitzkrieg kojarzy się z III Rzeszą. Bo w kwietniu 1920 roku nikt nie na świecie nie wiedział, kto to kapitan Heinz Guderian, a czeski frajter szlajał się po piwnicach piwnych.\n"Ułani zdobywają… wielbłąda\nDywizja Jazdy wzięła do niewoli przeszło 8 tysięcy jeńców. Zdobyła 120 lokomotyw, 3000 wagonów, 27 dział, 176 karabinów maszynowych, 3 samoloty, 1 pociąg pancerny, 7 pociągów sanitarnych, kilkadziesiąt samochodów, zapasy amunicji, materiałów sanitarnych i żywności, ponad 200 wozów, 450 koni i jednego … dwugarbnego wielbłąda. Można go było potem oglądać w warszawskim zoo. Na jego zagrodzie figurował napis: „Dar 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich”. Jak wspominał jeden z uczestników walk, ppor. Skibiński, wzięto tyle trofeów, że się później mówiło o „koziatyńskim jarmarku”. Kwatermistrz 14 Pułku wysłał do przyjaciół w Żółkwi i do rodzin żołnierzy w kraju po worku cukru…\nPodczas zagonu dywizja straciła 2 oficerów i 7 ułanów, rannych zostało 3 oficerów i 30 ułanów."\nhttp://polska-zbrojna.pl/home/articlesh ... a-Koziatyn\nTak więc tytuł wywołał przewidywany skutek, ale przy okazji nie jest, że tak powiem, z "czapy".\nOstatnio zmieniony niedziela, 26 kwietnia 2020, 20:07 przez Karel W.F.M. Doorman, łącznie zmieniany 3 razy.\nPost autor: Karel W.F.M. Doorman » niedziela, 26 kwietnia 2020, 19:14\nPost autor: RAJ » niedziela, 26 kwietnia 2020, 20:35\nŁadna argumentacja, ale nadal, to jest operacja a nie działanie strategiczne. No i brakuje wykorzystania lotnictwa.\nAle nie ma o co kruszyć kopii, to była tylko luźna uwaga, nie zamierzam z tego robić jakiegoś problemu.\nRozumiem jaka idea przyświecała ci gdy nadawałeś taki tytuł.\nPost autor: Karel W.F.M. Doorman » niedziela, 26 kwietnia 2020, 20:41\nBo gra jest o starciu, a nie o operacji. Natomiast sam zamysł był taki, jak pisałem. Lotnictwa nie było tu Normalnie były dwie albo trzy grupy lotnicze, w skład których wchodziła chyba 21 eskadra bombowa wyposażona w niemieckie maszyny dalekiego zasięgu. Nasza pierwsza eskadra bombowa z prawdziwego zdarzenia, oczywiście przemianowana z eskadry wielkopolskiej. Mogę wstawić skład. Znajdę książkę Huberta Mordawskiego. Każdemu zresztą polecam prace tego pana o lotnictwie polskim w latach 1918-1921.\nNie robię Ci żadnych wyrzutów, tylko objaśniam. Tytuł ma być prowokujący.\nTytuł o Bitwie nad Wkrą też jest prowokacją.\nBitwa Warszawska 1920: Cud nad Wkrą.\nPost autor: Karel W.F.M. Doorman » niedziela, 26 kwietnia 2020, 20:44


Nie dajmy się zoonozom - choroby zakaźne pochodzenia odzwierzęcego\n16-09-2009 15:19 Kategoria: Zdrowie\nW dniach 4-5 października bieżącego roku w Brukseli odbędzie się oficjalna inauguracja Stowarzyszenia Med-Vet-Net, zajmującego się walką z chorobami zakaźnymi pochodzenia odzwierzęcego zwanymi „zoonozami”. Jednym z czołowych założycieli i jedynym polskim członkiem Stowarzyszenia jest Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny.\nChoroby zakaźne są poważnym problemem zdrowia publicznego na całym świecie Są one przyczyną ponad 14 milionów zgonów każdego roku. „Wśród nowych chorób zakaźnych, nie odnotowanych wcześniej w literaturze medycznej, które pojawiły się w ostatnim pięćdziesięcioleciu, nie ma ani jednej choroby, która pośrednio lub bezpośrednio nie pochodziłaby od zwierząt" - mówi prof. Andrzej Zieliński, krajowy konsultant w dziedzinie epidemiologii. Spośród prawie 1500 znanych gatunków drobnoustrojów chorobotwórczych, więcej niż 60% może przenosić się ze zwierząt na ludzi.\nŹródłem bakterii, wirusów i pasożytów mogą być zarówno zwierzęta domowe i hodowlane, jak i wolno żyjące. Drobnoustroje chorobotwórcze mogą przenosić się ze zwierząt na ludzi poprzez bezpośredni kontakt, zanieczyszczone środowisko lub skażoną zarazkami żywności pochodzenia odzwierzęcego.\nW nadchodzących latach zagrożenie chorobami odzwierzęcymi będzie narastało z kilku powodów:\ncoraz liczniejszych podróży i wzrostu międzynarodowej wymiany handlowej,\nwzrostu obrotu mięsem, mlekiem oraz innymi produktami pochodzenia zwierzęcego,\nstarzenia się społeczeństwa, spadku odporności i wzrostu podatności na zakażenia,\nkontaktów ze zwierzętami egzotycznymi i drobnoustrojów przez nie przenoszonymi,\nniekorzystnych zmian w środowisku,\na także pojawiania się nowych, dotychczas nieznanych drobnoustrojów lub nabywanie przez już znane nowych groźnych cech, np. oporności na antybiotyki.\nW związku z powyższą sytuacją skutki chorób odzwierzęcych będą osiągały rozmiary globalne, tak więc aby przeciwdziałać temu zjawisku potrzebne są działania o charakterze międzynarodowym. Z tego powodu powołano do życia zrzeszenie najwybitniejszych specjalistów z dziedziny ochrony zdrowia publicznego w zakresie zoonoz w Europie - Stowarzyszenie Med-Vet-Net, będące kontynuacją projektu powstałego w ramach wysoko ocenionego 6 Programu Ramowego, finansowanego przez Unię Europejską.\nMed-Vet-Net jest jedną z największych sieci europejskich działających w sektorze zdrowia publicznego. Stowarzyszenie zrzesza 14 instytutów naukowych z 10 krajów europejskich. Działalność Stowarzyszenia Med-Vet-Net pozwoli na skuteczną wymianę informacji i współpracę największych instytucji naukowych w Europie, zajmujących się zdrowiem publicznym, w tym również Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny.\nGłównym zadaniem sieci Med-Vet-Net jest doskonalenie badań naukowych dotyczących zapobiegania i zwalczania chorób odzwierzęcych przez integrację badań z dziedzin weterynarii, medycyny i badania żywności w zakresie jej bezpieczeństwa na obszarze Europy, a także wymiana informacji mająca na celu konsolidację środowisk zajmujących się zdrowiem publicznym. Efektem działań sieci będzie wzrost wiedzy na temat chorób odzwierzęcych, co bezpośrednio przełoży się na wzrost skuteczności ich zwalczania, a przez to na poprawę bezpieczeństwa zdrowotnego społeczeństwa Europy.\nKomentarze do: Nie dajmy się zoonozom - choroby zakaźne pochodzenia odzwierzęcego