Carcassonne to gigant wśród familijnych gier planszowych.\nŚwiadczy o tym ponad 10 milionów sprzedanych egzemplarzy na całym świecie, wersje elektroniczne, liczne mistrzostwa i turnieje (w tym także Mistrzostwa Polski w Carcassonne organizowane przez wydawnictwo BARD), wiele nagród dla najlepszej gry planszowej, a przede wszystkim ogromne wsparcie fanów z całego globu. To już klasyczna pozycja w świecie nowoczesnych gier planszowych, która dzięki szerokiej gamie dodatków nie nudzi się nigdy!\nZwycięzcy turnieju mogą liczyć na udział w finałach Mistrzostw Polski oraz nagrody rzeczowe w postaci gier planszowych ufundowanych przez Bard Centrum Gier.\nhttps:// wydawnictwo.bard.pl/ ?page_id=742\nZ uwagi na ograniczoną liczbę miejsc, prosimy o wcześniejszą deklarację udziału w organizowanym turnieju na adres e-mail: akruszynska@ckis.tczew.pl z podaniem imienia, nazwiska i wieku uczestnika oraz numeru kontaktowego.\nOsoby nieletnie mogą wziąć udział po uzyskaniu zgody prawnych opiekunów przedłożonej organizatorowi turnieju.


Anglia praca - OptiKat - katalog stron www\nUrl do strony: goniec.com\nOcena: 8.0/10 (45 głosów)\nW portalu znajdują się interesujące ogłoszenia o pracę w Londynie. Serwis to również wiele ciekawych konkursów dla naszych emigrantów mieszkających w na wyspach. Znajdź pracę dzięki nam. W bazie ogłoszeń mamy szeroką ofertę pracy dla kierowców tirów, specjalistów IT, ekip budowlanych, pielęgniarek, pracowników niewykwalifikowanych, osób z doświadczeniem. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.\nPraca w Londynie, Praca Londyn, UK, Oferty pracy Londyn, Praca, Praca w Anglii, Anglia praca, Anglia, Londyn, Londyn Praca\nPracując legalnie w Skandynawii możemy starać się, aby nasze podatki w Danii zostały rozliczone i zwrócone nam w postaci pieniędzy. Nasza firma zajmuje się zwrotami z wielu krajów Europy, a także USA....\nWoda do biura - BlizejZrodla.pl »


Zbawienny wpływ zielonych koktajli :: Jaslo4u.pl\nZbawienny wpływ zielonych koktajli\nZ pewnością większość z nas doskonale zdaje sobie sprawę, jak ważne jest codzienne spożywanie kilku porcji świeżych warzyw i owoców. Są one nieocenionym źródłem łatwo przyswajalnych witamin oraz mikroelementów, które są niezbędne dla utrzymania zdrowia oraz dobrego samopoczucia. Niezaprzeczalnym atutem koktajli owocowo-warzywnych jest ponadto olbrzymia liczba kombinacji, jakie możemy uzyskać, łącząc nasze ulubione owoce i warzywa z tymi, po które często nie sięgnęlibyśmy solo ze względu na ich specyficzny smak. W szczególności soczyste koktajle z zielonych warzyw i owoców są szczególnie warte uwagi, ze względu na wysoką zawartość unikatowych składników odżywczych.\nJakie produkty możemy wykorzystać?\nDo wykonania sycącego, orzeźwiającego zielonego koktajlu możemy wykorzystać takie warzywa jak: szpinak, jarmuż, pietruszka, kapusta, sałata, ogórek, a oprócz tego również rzadko wykorzystywane, a niezwykle prozdrowotne liście rzodkiewki oraz buraka. Zapewnią one koktajlowi soczyście zielony kolor, za który odpowiedzialny jest występujący w liściach w dużych ilościach barwnik - chlorofil. Nasz koktajl możemy dopełnić owocami, które nadadzą mu naturalnej słodyczy oraz złagodzą wyrazisty smak warzyw. Szczególnie polecane są jabłka, banany, brzoskwinie, winogrona, truskawki, mango, jagody, awokado, limonki, pomarańcze oraz cytryny. Zielone koktajle możemy dopełnić również domieszką ziół takich jak pokrzywa czy mięta. Doskonale sprawdzą się również kiełki, będące prawdziwą bombą witaminową. Jeżeli chcemy, aby nasz koktajl kompleksowo wzmacniał również odporność naszego organizmu, a także pozytywnie wpływał na równowagę bakteryjną jelit, możemy wzbogacić koktajle owocowo- warzywne kefirem, maślanką bądź jogurtem naturalnym.\nNiezastąpione źródło witamin i cennych składników odżywczych.\nWarzywa przyjmowane w surowej formie dostarczają ludzkiemu organizmowi prawdziwego bogactwa witamin oraz minerałów w najlepiej przyswajalnej formie. Dlatego też zielone koktajle – które nie są poddawane obróbce termicznej w trakcie przygotowywania – obfitują w drogocenne składniki, które wspierają nasze zdrowie na wielu płaszczyznach. Wszystkie najważniejsze dla prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu witaminy, czyli witaminy A, C, E, D oraz K, a także kompleks witamin z grupy B znajdują się właśnie w warzywach i owocach. Oprócz tego są one nieocenionym źródłem aktywnych antyoksydantów, które skutecznie zwalczają wolne rodniki, przyczyniając się do spowolnienia procesów starzenia oraz ochrony struktury ludzkiego DNA przed powstawaniem wszelkiego rodzaju uszkodzeń.\nChlorofil – zielone złoto.\nSkładnikiem, który w szczególności wyróżnia zielone warzywa i owoce jest chlorofil – naturalny zielony barwnik o udowodnionym działaniu prozdrowotnym. Rzetelne badania wykazały, iż składnik ten pod względem mechanizmu swojego działania przypomina naturalnie występującą w ludzkiej krwi hemoglobinę. Chlorofil wspomaga transport tlenu z płuc do wszystkich komórek ludzkiego ciała. Dzięki temu działa on antybakteryjnie oraz przeciwgrzybiczo, ponieważ zdecydowana większość chorobotwórczych patogenów, będąc tzw. anaerobami, nie może rozwijać się w środowisku bogatym w tlen. Oprócz tego dowiedziono, że składnik ten reguluje równowagę zasadowo-kwasową organizmu, wspomagając jednocześnie wydalanie toksyn oraz metali ciężkich. Chlorofil zawarty w zielonych warzywach i owocach posiada również zdolność regulowania poziomu cukru we krwi, co z pewnością docenią diabetycy.\nWarzywa to zdecydowanie najmniej kaloryczna grupa produktów spożywczych. Mimo ogromnego bogactwa składników odżywczych są one wyjątkowo niskokaloryczne, dlatego powinny stanowić podstawę jadłospisu w przypadku osób zmagających się z nadwagą i pragnących szybko zrzucić nadmiarowe kilogramy. Oprócz tego zielone koktajle są doskonałym źródłem błonnika pokarmowego, który fenomenalnie stymuluje perystaltykę jelit, przyczyniając się tym samym do usprawnienia przemiany materii. Dodatkowym atutem błonnika zawartego w zielonych warzywach jest jego unikatowa zdolność pęcznienia w żołądku, dzięki czemu po wypiciu zielonego koktajlu pozostajemy syci przez długi czas i nie mamy ochoty podjadać między posiłkami. Warto również zwrócić uwagę na fakt, że koktajle z zielonych warzyw oraz owoców są wyjątkowo lekkostrawne, zaś ich trawienie i wchłanianie witamin oraz minerałów rozpoczyna się już w ustach.\nZieleń - kolor, który dodaje urody oraz energii.\nZielony koktajl pełen warzyw i owoców to doskonały pomysł na zdrowe i lekkostrawne śniadanie, które doda nam energii na cały dzień. Systematyczne spożywanie zielonych koktajli pomaga oczyścić organizm z toksyn, co przekłada się na wyraźne zwiększenie sił witalnych, a także poprawę samopoczucia. Nie można również pominąć fenomenalnego wpływu, jaki wywierają one na kondycję skóry, włosów oraz paznokci. Już po kilku dniach picia zielonych koktajli cera odzyska swój młodzieńczy blask, zaś w dłuższej perspektywie poprawi się jej poziom nawilżenia, a w przypadku cery tłustej i zanieczyszczonej wszelkie niedoskonałości i wypryski zostaną zneutralizowane.\nJak widać, zielonych koktajli nie powinno zabraknąć w diecie każdej osoby, która ceni sobie zdrowie i dobre samopoczucie. Są one nie tylko źródłem cennych mikro- i makroelementów, ale oprócz tego aktywnie wspomagają odchudzanie i dodają energii każdego dnia. Płynna forma koktajlu sprawia, że jego przyrządzenie jest łatwe i szybkie, a z jego przygotowaniem bez trudu poradzi sobie nawet kulinarny laik. Jednym słowem, zielone koktajle posiadają same zalety!


Frantsuzskiy Boulevard 16, Odessa, Ukraina\nHotel Comfort 24 Hostel zapewnia dogodne zakwaterowanie w Odessa.\nObiekt znajduje się w 1.9 km od Potemkin Steps, Saint Panteleimon Monastery i Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie. Centrum miasta znajduje się 4 km od obiektu.\nTen hotel posiada 8 pokoi ze współczesnymi udogodnieniami. Piekarnik, czajnik elektryczny i kuchenka mikrofalowa są przewidziane dla przygotowania posiłków.\nDojazd na lotnisko Odessa z Comfort 24 Hostel zajmie jedynie 10 minut.\nGoście mogą korzystać z usług prasowania, całodobowej recepcji i pralni, oraz z takich udogodnień jak parking, przechowywalnia bagażu i wyznaczone miejsce do palenia.\nComfort 24, Ukraina\nRelais Luce Florence Nocleg ze śniadaniem\nMingle With The Star Hotel\nPorta Ai Tufi Hotel\nFamilie Hugenschmidt Hotel apartamentowy


Czytaliśmy z całą Polską | SOSW w Wąsoszu\n← List Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej Andrzeja Matyja w sprawie szczepień\nDzień Sybiraka →\nOpublikowano 2021-09-16, autor: Liliana Barwińska\nPodobnie jak w poprzednich latach, tak i w tym roku, zgłosiliśmy Panu Prezydentowi RP Andrzejowi Dudzie swój akces w akcji Narodowego Czytania 2021. Książkę Gabrieli Zapolskiej pt. „Moralność pani Dulskiej” czytaliśmy niemal cały tydzień w kilku grupach. Fragmenty lektury zostały dobrane tak, by odpowiadały możliwościom intelektualnym i wiekowym uczniów. Aby przybliżyć czytane dzieło przygotowane zostały dekoracje w holu szkoły odnoszące się do autorki i utworu oraz prezentacja. Pokaz slajdów dostarczył uczniom wiele ciekawostek o utworze i jego autorce. Zaskoczyło ich to, że Gabriela Zapolska była tak przedsiębiorcza, iż sama promowała swoje sztuki, pisząc do prasy reklamujące je artykuły.\nOczywiście głównym punktem spotkań było wspólne czytanie. Samodzielne\nlub z pomocą pań. Uczniowie zaczynali nieśmiało i cicho, ale już pod koniec słychać było\nw intonacji aktorską interpretacją. Po lekturze uczniowie zmierzyli się z zadaniem. Porządkowali do dwóch grup zasady panujące w domu pani Dulskiej oraz te, które powinny panować w zgodnej, ceniącej prawdziwe wartości rodzinie. Uważny i aktywny udział w spotkaniu sprawił, iż powyższe zadanie nie sprawiło większych problemów uczniom.\nNie wszyscy uczniowie mogli wziąć udział w czytaniu książki Gabrieli Zapolskiej\nze względu na tematykę lektury oraz możliwości intelektualne i wiekowe. By nie wyłączać nikogo, zaproponowano im do wspólnego czytania opowiadanie naszego patrona – Janusza Korczaka ze zbioru pt. „ Józki, Jaśki i Franki”, rozdział: Poziomki są mniej ciekawe od grzybów.— Mania Kropeleczka i czar z fartuchem. — Duże mrowisko pod grubem drzewem. Wspólnalektura połączona była z utrwalaniem znajomości grzybów oraz działaniami plastycznymi.\nUdział wszystkich uczniów we wspólnym czytaniu został przypieczętowany okolicznościowym stemplem w zeszytach. Z zaciekawieniem czekamy na kolejną lekturę.\nSpotkania uczniów w ramach Narodowego Czytania 2021 zorganizowały pp. Elżbieta Kochańczyk, Katarzyna Kowaluk, Danuta Owczarek- Marcinkowska oraz Emilia Wawrzyniak.


Żarówka LED E27 6W=37W 420 lm - sprawdź produkt na Redcoon.pl\nŻarówka LED ABILITE LED E27 6W=37W 420 lm\nKod produktu: 1322995\nOpis produktu Żarówka LED ABILITE LED E27 6W=37W 420 lm\nŻarówki LED to propozycja dla każdego, kto chciałby ograniczyć zużycie energii elektrycznej i płacić niższe rachunki za prąd. Ablilite Świeca przezroczysta o klasie energetycznej A++ emituje ciepłe, białe światło o temperaturze barwowej 3000 K. Miłośnicy stylowych rozwiązań docenią elegancki, przeźroczysty klosz w kształcie świeczki. Warto podkreślić, że wysoka trwałość obliczona aż na 30.000 h w połączeniu z dużą odpornością na wstrząsy i uderzenia gwarantuje długą i bezproblemową eksploatację tego modelu.\nKąt świecenia: 150stopni; Odpowiednik tradycyjnej żarówki 37W


Apartament, 3 pokoje, Warszawa, Ochota, Włodarzewska, 70,69 m2, 1 220 000 zł\napartament 3-pokojowy, 70,69 m²\nApartament na sprzedaż 70,69 m², piętro 1, oferta nr 26679/3069/OMS\n1 220 000 zł Zapytaj o kredyt >\nWłodarzewska, Warszawa, Ochota\n17 258 zł/m²\nMieszkanie niedaleko parku Szczęśliwieckiego przy ul Włodarzewskiej - 3 pokoje, 68 m2, w dogodnej lokalizacji.\nDobrze skomunikowane i zlokalizowane mieszkanie w najbliższej okolicy Park Szczęśliwicki, sklepy, restauracje, szkoły, przedszkola i żłobki, przystanek autobusowy, stacja WKD i SKM, rynek Włodarzy z licznymi punktami usługowymi, centrum handlowe Blue City oraz Atrium Reduta.\n- salon połączony z kuchnią od strony południowej – 27 m2\n- taras od strony południowej – 18 m2\n- dwie sypialnie od strony północnej – 12 m2 i 11,5 m2\n- garderoba – 2,4 m2\n- WC – 1,6 m2\n- przedpokój – 8,5 m2\n- komórka lokatorska na poziomie garażu – 2,6 m2\n- miejsce postojowe w garażu podziemnym (platforma)\nMieszkanie dwustronne (północ i południe) zostało urządzone przez architekta w podwyższonym standardzie, włoskie tapety i kafelki, parkiet jesionowy selektywny, rolety rzymskie jedwabne, lakierowane drzwi i szafy na zamówienie. Odświeżone 2 lata temu.\nW księdze wieczystej ujęta jest komórka lokatorska o wielkości 2,6 m2 w metrażu mieszkania. Faktyczny metraż wynosi 68 m2.\nPełna własność z księgą wieczystą oraz uregulowanym gruntem.\nCzynsz około 1000 zł przy czteroosobowej rodzinnie.\nZapraszam do kontaktu oraz na prezentację :)\napartamenty na sprzedaż - Włodarzewska


ErVegan. Kuchnia roślinna dla każdego - Wałkowicz Eryk | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nErVegan. Kuchnia roślinna dla każdego (okładka twarda)\n60 oceny i 30 recenzji\nOferta empik.com : 34,76 zł\n34,76 zł 54,90 zł (-37%)\nWałkowicz Eryk Książki | okładka twarda\nRogowska Daria Książki | okładka miękka\nTytuł: ErVegan. Kuchnia roślinna dla każdego\nWymiary produktu [mm]: 177 x 243 x 27\nWłaśnie zrecenzowałem ErVegan. Kuchnia roślinna dla każdego\nJak z prostych składników zrobić efektowne i pyszne dania? Odpowiedź znajdziesz w debiutanckiej książce kucharskiej Eryka Wałkowicza, stuprocentowego roślinożercy, autora jednego z ...\n09-05-2017 o godz 13:39 Czytelnik dodał recenzję:\nJestem rozczarowana zakupioną książką. Przepisy podstawowe zaczynają się od strony 73, wcześniej przez 72 strony rady typu, że każdy weganin powinien mieć nóż i blender, że weganie nie jedzą mięsa czy 8 linijek tekstu na całą stronę ,,Czy dieta roślinna jest dla każdego''. Merytoryka mizerna jak na absolwenta dietetyki na UW. Na plus, estetyczne zdjęcia.\n16-03-2017 o godz 17:25 Iwona Rysek dodał recenzję:\nBroni się pięknym wydaniem, uczta dla oka! W tej cenie trochę za mało treściwa, choć może gdybym poczekała aż rynek ochłonie a nie kupowała zaraz po premierze to może by było taniej.\n15-05-2017 o godz 10:04 takie kwiatki dodał recenzję:\nSłabe zdjęcia i dość oklepane przepisy. Nie ma tu nic nowego, interesującego ani zaskakującego, jest za to sporo pomysłów o zadziwiającym podobieństwie do publikacji Minimalist Baker.\n07-08-2017 o godz 11:39 katarzynka dodał recenzję:\nKupiłam tą książkę, bo zobaczyłam u koleżanki. Spodobała mi się, więc chciałam ją mieć. Dopiero później po dokładnym przejrzeniu zorientowałam się, że jest wartościowa. ErVegan do weganizmu podchodzi bardzo życiowo, raczej nie udziwnia i co kluczowe - w całej masie książek o kuchni, gotowaniu, wyróżnia się jednym - jest dietetykiem, czyli dosłownie i przenośni - zna temat od kuchni. To bardzo ważne, ponieważ nieodpowiednia dieta może bardziej zaszkodzić niż pomóc, a dobry dietetyk, który potrafi do tego przekonać jest na wagę złota. Zwłaszcza, że weganinem został nie na fali mody, która co jakiś czas próbuje nam narzucić określony światopogląd. ErVegan jest daleki od narzucania. On pokazuje, że z prostych składników, które nie są mięsem, można wyczarować coś smacznego, i co ważne, zdrowego.\n06-01-2018 o godz 16:20 Asia dodał recenzję:\nTak jak napisała jedna z osób wcześniej: zarówno w książce, jak i na blogu tego pana wiele przepisów jest kopią pomysłów publikowanych na MINIMALIST BAKER. Wystarczy spojrzeć choćby na te serniki: http://minimalistbaker.com/7-ingredient-vegan-cheesecakes/ Kiedyś dodałam na jego blogu pod przepisem na identyczne serniki komentarz na ten temat z prośbą, by wskazał źródło pomysłu, ale on mój komentarz usunął :-) Wracając do książki, nie ma w niej nic nowego. Kopia, kopia, kopia. A jakość zdjęć taka, jakby fotografował telefonem komórkowym :( Szkoda pieniędzy.\n12-03-2017 o godz 23:29 Seiki dodał recenzję:\nMnóstwo rozmaitych przepisów, porad i kuchennych trików, tak łatwych i przystępnych, że sprawdzą się zdecydowanie dla każdego - zarówno doświadczonych smakoszy, jak i ludzi stawiających dopiero pierwsze kroki w wegańskim świecie. Do tego absolutnie wspaniałe wydanie i zdjęcia, na których widok leci ślinka... Nic, tylko pichcić i pichcić!\n08-03-2017 o godz 21:10 dorota wałkowicz dodał recenzję:\nKsiążka pięknie wydana, pełna wspaniałych, prostych przepisów, zawierająca rzeczowe porady, no i cudowne zdjęcia, które inspirują i motywują nawet tych, którzy nie lubią pichcić!\n23-05-2017 o godz 00:57 www.arabiasaudyjska-ksa.blogspot.com dodał recenzję:\nKsiążki poświęcone kuchni roślinnej interesują mnie tylko w takim przypadku, jeżeli zawarte w nich przepisy da się dostosować do gustu mięsożerców. Czym więc sobie zasłużyła książka Eryka Wałkowicza, aby znaleźć zaszczytne miejsce w naszej biblioteczce ? Otóż nie tylko tym, że wiele z tych przepisów jestem w stanie zmodyfikować zgodnie z naszymi upodobaniami, ale przede wszystkim ilością zawartych w tej publikacji porad i prostotą prezentowanych receptur. Mimo, że szlify kulinarne zdobyliśmy oboje już jakiś czas temu, a ilość fanów naszego bloga kulinarnego To gotują Saudyjskie Wielbłądy systematycznie rośnie, to uważam, że wiedzy nigdy nie jest za dużo, a jeśli już zamierzam ją pogłębiać, to chcę się uczyć od najlepszych. To także było jednym z powodów, aby sięgnąć po "Kuchnię roślinną dla każdego". Eryk Wałkowicz jest dietetykiem, więc zakładam, że zawarte w publikacji informacje nie będą wyssane z palca, ale poparte rzetelną wiedzą i doświadczeniem. Dla mnie najcenniejsze okazały się receptury mieszanek przyprawowych oraz przepisy na sosy i napoje. Strzałem w dziesiątkę były też krążki cebulowe w płatkach owsianych (w naszej wersji przygotowane na ostro w panierce z bułki tartej i usmażone na oleju). Nie sprawdził się natomiast biszkopt bez jajek i nie jest to bynajmniej wina Autora - my po prostu zdecydowanie preferujemy klasyczny wariant. Natomiast w opinii mojej koleżanki, która mięso jadła ostatnio kilka lat temu, a obecnie ogranicza wszelkie produkty pochodzenia zwierzęcego, weganie będą tą książką zachwyceni. I to zarówno ci, którzy kuchnię roślinną stosują od dawna, jak i początkujący zwolennicy tej diety. Duże pochwały należą się Autorowi za "ludzkie podejście" do czytelników. Ci, którzy zdecydują się skorzystać z zawartych w książce przepisów nie będą musieli spędzać w Internecie długich godzin na poszukiwaniu niezbędnych składników. Praktycznie wszystko można kupić w najbliższym markecie nie wydając przy tym fortuny. Receptury są proste i.... bardzo proste, Eryk wyszedł w tym przypadku z założenia, że prostota jest kluczem do sukcesu i nie pomylił się. Kolejnym atutem są zamieszczone przy większości przepisów ikonografiki, informujące między innymi o tym, że dana potrawa jest dania bogate w żelazo lub wapń, że nie zawiera glutenu, ile czasu potrzebujemy na przygotowanie. Całość uzupełniają pełne artyzmu, wysmakowane zdjęcia i wysoka jakość wydania. I tyle ma Wam do powiedzenia na temat książki Eryka Wałkowicza zadeklarowany mięsożerca, resztę musicie ocenić sami. http://niestatystycznypolak.blogspot.com/\n07-06-2020 o godz 15:47 tom_olbrych dodał recenzję:\nJeśli ktoś poszukuje przepisów wyłącznie z warzyw to jest bardzo ciekawa pozycja. Nowe przepisy pogrupowane w 6 rozdziałów: przepisy podstawowe, poranki i wieczory czyli coś na śniadanie i kolację, przystawki i przekąski, obiady, słodkie i napoje. Jak na razie udało mi się przyrządzić krem daktylowy z masłem orzechowym, uniwersalny pasztet warzywny m.in. z marchewki, selera, pietruszki, buraka, cukinii oraz czekoladowe ciasteczka z fasoli z odrobiną pikanterii. Wszystkie trzy przepisy są bardzo dobre - potrawy się udały, choć czasem jest to wyzwanie w przypadku kuchni wyłącznie warzywnej :). Pozdrawiam.\n13-06-2020 o godz 10:51 Agnieszka Agnes dodał recenzję:\nBardzo smaczne i proste w wykonaniu potrawy kuchni wegańskiej. Co ważne, przyrządzanie ich nie zabiera zazwyczaj dużo czasu. Książka odpowiednia również dla tych, którzy nie mają doświadczenia w kuchni roślinnej, zawiera cenne wskazówki dotyczące produktów, przypraw i sprzętu kuchennego. Poza tym pięknie wydana, z kolorowymi ilustracjami. Miło poczytać i gotować z tą książka w ręku. Polecam!\n31-01-2021 o godz 14:50 Martyna dodał recenzję:\nNie wiem nawet co o niej powiedzieć. Miałam spore oczekiwania i niestety, zawiodłam się trochę. Kilka przepisów jest naprawdę ciekawych i dobrych, jednak liczyłam na dużo więcej nowych smaków i więcej "eksperymentów".\n11-04-2018 o godz 21:36 bookworm dodał recenzję:\nKsiążka godna polecenia, nie tylko dla Vegan! Przepisy świetnie opisane i zawsze wychoszą! Piękne zdjęcia inspirują! Dodatkowo każdy posiłek jest świetnie zbilansowany i pełnowartościowy! Polecam!\n28-01-2019 o godz 20:14 moniaz9 dodał recenzję:\nIdealna dla osób dopiero zaczynających swoją przygodę z kuchnią roślinną, dla osób bardziej "w temacie" o wiele lepsza będzie druga książka autora. I tak bardzo polecam :)\n07-11-2020 o godz 08:32 izazoch dodał recenzję:\nPolecam, bardzo ciekawa książka dla tych którzy chcą w kuchni odmiany. Mnóstwo przepysznych przepisów, łatwych wykonaniu z powszechnie dostępnych produktów.\n27-04-2018 o godz 06:22 welna6 dodał recenzję:\nKsiążka jest ładnie wydana, ma ciekawe przepisy, a co najważniejsze zawiera wstęp dla osób które nie do końca wiedzą co to weganizm. Jestem na tak.\n04-12-2017 o godz 12:17 Natalia Gamalczyk dodał recenzję:\nBardzo ciekawa pozycja dla rozpoczynających swoją przygodę z kuchnią wegańską. Przepisy nieskomplikowane i szybkie.\n23-12-2017 o godz 09:17 dalasp dodał recenzję:\nBardzo dużo prostych i ciekawych przepisów. Dobrze, solidnie wydana. Zdjęcia także bardzo dobrej jakości.\n18-12-2018 o godz 08:58 Jess dodał recenzję:\nSzczerze zawiodłam się trochę na tej książce z przepisami. Publikowane w internecie są dużo ciekawsze.\n23-01-2018 o godz 07:13 Monika Białkowska dodał recenzję:\nŚwietny poradnik dla każdego, kto zgłębia lub chciałby zgłębić tajniki kuchni vegańskiej.\n25-02-2018 o godz 09:26 jancen dodał recenzję:\nPrzepisy proste w wykonaniu, z łatwo dostępnych składników, bardzo smaczne - wszystkie.\nO autorze: Wałkowicz Eryk\n(4,2/5) 41 recenzji\nJadłonomia po polsku. Książka z autografem Dymek Marta


Barwna parada zespołów rozpoczęła Podlaską Oktawę Kultur, Kultura i Rozrywka, Wiadomości Białystok Online Portal Miejski Białystok (Bialystok), Strona 1\nPunktualnie o godz. 17.30 przed katedrą zebrały się prawie wszystkie zespoły, które wystąpią w tym roku podczas Podlaskiej Oktawy Kultur. Byli też białostoczanie, którzy mieli co podziwiać - muzycy i tancerze przebrani w swoje stroje narodowe śpiewali i grali wesoło, więc nie szczędzono im oklasków.\n- Jesteśmy bardzo szczęśliwi, że mogliśmy po raz pierwszy przyjechać do Białegostoku i już dziękujemy za zaproszenie. Słyszałam o Podlaskiej Oktawie Kultur, zawsze wydawała mi się interesująca - mówiła jedna z członkiń rumuńskiego zespołu Fiii Cămăraşului, który wystąpi na placu przy Ratuszu w najbliższą środę.\nWśród prezentujących się grup były też takie, które w Białymstoku goszczą nie po raz pierwszy.\n- Byliśmy tu już 5 lat temu i chętnie wróciliśmy. Przygotowaliśmy tradycyjne litewskie pieśni i tańce, ale z nowoczesnym instrumentalnym brzmieniem - powiedział kierownik wileńskiej grupy Šviesa Darius Cibulskis. Występ zespołu odbędzie się w sobotę o godz. 18.00.\nMiędzynarodowym grupom przewodzili białostoccy wolontariusze, którzy przez cały czas trwania Podlaskiej Oktawy Kultur będą służyli im pomocą.\n- Przydzielono mi węgierski zespół Batsányi Táncegyüttes, z którym rozmawiam po rosyjsku. Jest to bardzo wesoła i zróżnicowana grupa - są w niej zarówno dorośli, jak i młodzież. Wolontariuszką podczas Oktawy jestem po raz pierwszy, ale bardzo lubię poznawać inne kultury, więc jest do świetne doświadczenie. Sama śpiewam w białoruskim zespole - mówiła Alicja Pierewoj.\nMieszkańcy stolicy Podlaskiego, ale także turyści, którzy odwiedzili nasze miasto, chętnie pozowali do zdjęć wraz z zespołami. Największą furorę zrobiła marokańska Chigaga Group, ubrana w charakterystyczne turbany i głośno bębniąca.\nKwadrans po godz. 18.00 na głównej scenie pod Ratuszem zebranych przywitali: członek zarządu województwa podlaskiego Stefan Krajewski, wojewoda podlaski Bohdan Paszkowski, prezydent Tadeusz Truskolaski, dyrektor WOAK Cezary Mielko oraz dyrektor Podlaskiej Oktawy Kultur Andrzej Dyrdał. Po części oficjalnej rozpoczęły się koncerty.\nFestiwal potrwa do niedzieli (31.07) i oprócz Białegostoku odwiedzi także kilkanaście miejscowości w regionie. W programie nie tylko koncerty, ale także warsztaty tańców tradycyjnych, potańcówka czy spotkanie z Kapelą Maliszów.\nSzczegółowy program dostępny jest tutaj: Podlaska Oktawa Kultur 2016\nFotoreportaż 2016.07.26 - Podlaska Oktawa Kultur. Parada zespołów


kosciol.wiara.pl » Zgromadzenia żeńskie » Przyszłyśmy. I trwamy\nKrzysztof Kozłowski /FOTO GOŚĆ\tKapliczki przy domu zgromadzenia odnowili wychowankowie Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego, gdzie katechizuje s. Blanka.\n„Obserwując siostry, zauważam przede wszystkim zdrowego ducha, którym owiane jest to zgromadzenie” – pisał o nich ks. Jan Kozakiewicz.\nKiedy przyjeżdżała kolejna siostra, wychodziłyśmy po nią. Niezbędny był drewniany wózek na czterech kółkach, na którym kładziono torby podróżne. Ciągnęły go z dworca, przez ulice miasta, po kamieniach, po bruku. I wszyscy dookoła słyszeli charakterystyczny turkot kółek. Już wiedzieli, że kolejna pallotynka przyjechała do miasta – uśmiecha się na to wspomnienie s. Aldona Grondowska. I choć nie było łatwo – bo po wojnie panowała bieda, a większość ludzi w Lidzbarku Warmińskim to byli przesiedleńcy i każdy życie musiał od początku ułożyć – to do domu zakonnego przybywały kolejne siostry. W pierwszym roczniku nowicjatu było ponad 40 dziewcząt. – A tu ciasnota. Dlatego ks. Kozakiewicz oddał nam pół domu przy parafii – opowiada s. Aldona.\nTurkot kółek na bruku\nSiostry pallotynki przybyły do Lidzbarka Warmińskiego 25 sierpnia 1948 roku. Ówczesna matka prowincjalna s. Zygmunta Bielawa szukała na Warmii domu dla nowicjatu. Miejsce wskazał administrator apostolski diecezji warmińskiej ks. Teodor Bensch. Proboszcz ks. Jan Kozakiewicz zaproponował zgromadzeniu opuszczony dom sióstr katarzynek oraz budynek przy parafii, obecny dom pielgrzyma. Za zgodą kard. Augusta Hlonda od jesieni 1948 r. w domu pielgrzyma były postulat i nowicjat. Budynek po siostrach katarzynkach był miejscem dla sióstr profesek. Pallotynki przeniosły się tu z Nowego Dworu Gdańskiego, gdzie w 1945 r. siostry z terenów zabużańskich, jako repatriantki, dotarły do Gdańska. Tam zakładały pierwsze wspólnoty.\n– Nowicjuszki, które na czas wojny zostały rozesłane do domów, wracały. Było ich tak wiele, że dom w Nowym Dworze Gdańskim okazał się za mały. Stąd poszukiwania s. Zygmunty i wybór Lidzbarka Warmińskiego – wyjaśnia przełożona s. Barbara Mazur. – Ówczesny proboszcz zaopiekował się nami. W różnych sytuacjach spieszył nam z pomocą. Życzliwie wspomagały nas również siostry katarzynki – wspomina s. Aldona Grondowska, która wstąpiła do zgromadzenia w Częstochowie w 1951 r., a niedługo później przybyła do Lidzbarka Warmińskiego. Miała wówczas 18 lat. – Większość mieszkańców to byli przesiedleńcy zza Buga. A tam był zwyczaj wspomagania zakonów. Spieszyli z pomocą, a ta była nam niezbędna. Trudno było się utrzymać. Miałyśmy ogródek, dwie krowy. Pamiętam, jak w nowicjacie na śniadanie była kromka chleba z dżemem rabarbarowym lub porzeczkowym, nic więcej. Z czasem pojawiali się ogromni dobrodzieje, choćby pan Michał Moroz. Mówiłyśmy na niego „najlepszy wujek”. Teraz jego syn nam pomaga – wspomina s. Aldona.\n„Niech babcia sama pójdzie”\nSiostra Floriana Doncer na początku również trafiła do Częstochowy. – Byłam małolata. Musiałam mieć pozwolenie od rodziców. Mamusia nie chciała mi podpisać. W czasach powojennych na Mazowszu, skąd pochodzę, grasowały bandy. A ja byłam tak natrętna, tak dokuczałam, że w końcu zgodziła się. Miałam niespełna 16 lat – uśmiecha się s. Floriana. – Moja babcia zawsze wspominała, że ubierałam się jak siostra zakonna. A to długa spódnica, a to chustka. Kiedy byłam nastolatką, wróciła z kościoła z nowiną: „Chciałaś iść do klasztoru, a proboszcz ogłaszał, że pallotynki do Częstochowy zapraszają”. A były u mnie koleżanki. Więc odpowiedziałam: „Niech babcia sama tam pójdzie” – śmieje się. – Ale to było upozorowane. Gdyby koleżanki usłyszały, że mnie to zainteresowało, nazywałyby mnie „zakonnica”. A chciałam się od przezwiska uchronić. Kiedy koleżanki poszły, dopytałam się babci wszystkiego – wspomina.\nPoszła z babcią do proboszcza na rozmowę. – Pani jakaś słucha i mówi: „Ale do klasztoru przyjmują tylko ładne dziewczyny”. A ja brzydka byłam, niewyrośnięta – śmieje się. – Proboszcz mówił, że trzeba się tam dużo modlić, pracować i pokutować – opowiada. W końcu otrzymała dokumenty z Częstochowy. Trzeba było mieć wyprawę, pieniądze na podróż. – Poszłam do sąsiadów na żniwa pomagać. Snopki znosiłam. Parę groszy dostałam. Mało. A mama cały czas przeciwna, nie chciała dołożyć. W dokumentach wpisałam, dlaczego chcę wstąpić do zgromadzenia: „miłość Boga i bliźniego”. Tego się trzymałam. Rodzina ustąpiła. Zawieźli mnie pociągiem do Częstochowy – wspomina. Z Częstochowy pojechała do Lidzbarka Warmińskiego. Był rok 1952. W sumie od tego momentu, z przerwami, s. Floriana spędziła w Lidzbarku Warmińskim 32 lata.\ndodane 25.09.2018 05:45


Fundacja - Fundacja DOGIQ\nFUNDACJA DOGIQ z siedzibą w Katowicach została założona w 2004 r. przez Anetę Graboś, a następnie wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000216156. Głównym celem organizacji jest szkolenie i nieodpłatne przekazywanie psów asystujących osobom z niepełnosprawnością. Fundacja DOGIQ jest organizacją pożytku publicznego i nie prowadzi działalności gospodarczej.\nMisją Fundacji jest propagowanie i urzeczywistnianie idei samodzielności i niezależności osób z niepełnosprawnością. Fundacja realizuje powyższą ideę, poprzez wspieranie osób z dysfunkcjami w różny sposób, a zwłaszcza poprzez zapewnianie im pomocy przez odpowiednio przygotowane psy asystujące. Ewolucja gatunkowa psa jest nierozerwalnie związana z człowiekiem i kolejnymi etapami jego rozwoju cywilizacyjnego. U podstaw domestykacji psa leży współpraca z ludźmi prowadząca do wymiany korzyści. Odwołując się do pierwotnych mechanizmów biologicznych behawioryści oraz trenerzy FUNDACJI DOGIQ kształtują naturalne zachowania psa w taki sposób, by osoba z niepełnosprawnością potrafiła w pełni korzystać z potencjału psiego pomocnika, zapewniając mu jednocześnie oparcie, poczucie bezpieczeństwa i komfort. Prowadzenie działalności przez Fundację możliwe jest dzięki pomocy, w tym pomocy finansowej udzielanej przez inne organizacje, instytucje, przedsiębiorstwa i osoby prywatne oraz wsparciu uzyskanemu z tytułu wpłat 1% podatku.\nZobacz wszystkie dokumenty Fundacji DOGIQ\nFundacja działa na podstawie przepisów ustawy z 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach, a także na podstawie ustanowionego przez fundatora statutu.\nOrganem zarządzającym jest Zarząd FUNDACJI DOGIQ w składzie:\nOrganem kontrolującym jest Rada Nadzorcza FUNDACJI DOGIQ w składzie:\nAneta Graboś – Nagórska\nPrezes Fundacji, zoopsycholog, instruktor szkolenia psów asystujących, instruktor szkolenia psów użytkowych, ewaluator zachowań agresywnych u psów.\nSpecjalizuje się w kształtowaniu relacji pomiędzy psem i człowiekiem, której fundamentem jest naturalna potrzeba koegzystencji społecznej.\nProwadzi również terapię behawioralną psów oraz modyfikację zachowań problematycznych. W 2000 r. wyszkoliła pierwszego w Polsce psa asystującego osobie poruszającej się na wózku. Projekt GAJA zapoczątkował w Polsce rozpowszechnianie idei osiągania większej samodzielności i niezależności, dzięki wsparciu odpowiednio przygotowanego psa. W latach 2003-2007 wzięła udział w międzynarodowym projekcie „Inclusion of Disabled Persons on the Open Labour Market”. Dzięki projektowi miała okazję uczestniczyć w sesjach szkoleniowych w takich ośrodkach jak Canine Partners (Anglia),\nIrish Guide Dogs for the Blind czy Hearing Dogs for Deaf People (Irlandia). Na bazie wymiany doświadczeń międzynarodowych opracowała PROGRAM SZKOLENIA TRENERÓW PSÓW SERWISOWYCH, który został wysoko oceniony przez ewaluatorów w tym Ninę Bondarenko z Anglii.\nPrzygotowuje także psy do pracy na planie filmu m. in. „Młyn i krzyż” Lech Majewski, „Szelest” Leszek Korusiewicz, „Marcinelle” produkcja polsko-włoska Antonio Frazzi / Andrea Frazzi, „Daj nam głos” spot do kampanii TOZ. Jej pies Ika, główna bohaterka filmowa, otrzymała tytuł „PSA ROKU” w plebiscycie ogłoszonym w 2007 r. przez miesięcznik „Mój Pies”.\nW 2004 r. założyła FUNDACJĘ DOGIQ, która co roku nieodpłatnie przekazuje psy asystujące osobom z niepełnosprawnością.\nWiceprezes Fundacji, tłumacz języka angielskiego i niemieckiego, dyplomowany nauczyciel, kynoterapeuta, instruktor szkolenia psów asystujących i terapeutycznych, ewaluator zachowań agresywnych u psów.\nJej działalność zawodową i wyjątkowe podejście do uczniów docenił prezydent Katowic przyznając w roku 2007 nagrodę za osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze.\nDoświadczenie zawodowe i odpowiednie podejście psychologiczne przekłada się na umiejętność kształtowania doskonałych relacji zarówno ludzkich, jak i psich. Działalność w Fundacji Dogiq rozpoczęła od 2008 r. zostając rodziną zastępczą. Na przestrzeni lat stale poszerzała swoją wiedzę i doświadczenie kończąc kolejne kursy. Na przestrzeni lat intensywnej działalności w Fundacji DOGIQ, współorganizowała szereg wydarzeń m.in. konferencje:\n-TRENING DOSKONAŁY – różnice w kształtowaniu zachowań psów określonych ras ( Gdynia),\n-KONFERENCJĘ UZGODNIENIOWĄ W WARSZAWIE W SPRAWIE WSTĘPU PSÓW ASYSTUJĄCYCH DO MIEJSC UŻYTECZNOŚCI PUBLICZNEJ (Gdynia),\n-konferencję „Aktywizacja dzieci z niepełnosprawnością, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb dzieci z zespołem Downa” (Gdańsk)\n– konferencję metodyczną „Wszyscy jesteśmy z tej samej bajki” (Katowice).\nA także współorganizowała wyjątkowe i bezprecedensowe w skali kraju wydarzenie jakim bez wątpienia było 10 edycji GDYŃSKICH WARTATÓW DLA OSÓW NIEPEŁNOSPRAWNYCH Z PSAMI ASYSTUJĄCYMI. Prywatnie posiadaczka trzech psów, pasjonatka podróży i dobrych książek. W ostatnim czasie odkryła swoją nową pasję – jazdę konną.\nasystentka zarządu, psycholog, terapeuta ręki, kynoterapeuta, początkujący trener\nSwoją wiedzę rozwijała uczestnicząc w licznych szkoleniach i wolontariatach. Będąc osobą z niepełnosprawnością ruchową dla której samodzielność oraz aktywność w życiu zawodowym i społecznym jest niezwykle ważna, idea psów asystujących jest jej szczególnie bliska.\nJej wielka pasja do szkolenia i bliskiej współpracy z psami rozpoczęła się, gdy w jej domu pojawiła się długo wyczekiwana suczka Rumi. Chcąc lepiej zrozumieć zachowanie swojego psa, zaczęła intensywnie się uczyć, a każde kolejne doświadczenie jeszcze bardziej wciągało ją do psiego świata. Wraz ze swoim psem, ukończyła podstawowe szkolenia oraz Kurs Psa Terapeutycznego. Osiągając coraz to wyższy poziom wzajemnej współpracy i zrozumienia, Rumi stała się jej prawą ręką, również podczas pracy w Fundacji. Jako psycholog i kynoterapeuta aktywnie prowadzi zajęcia z dziećmi wspomagane obecnością psa.\nNa podstawie swojego doświadczenia mówi:\n„ W 2019 roku, Rumi przewróciła moje życie do góry nogami i otworzyła mnie na nowe możliwości. Zakochałam się w świecie, którego dotąd nie znałam.\nNie ma szans, aby osoba z niepełnosprawnością kontrolowała psa używając smyczy, poruszając się na wózku mamy również dużo mniejsze możliwości korzystania z zasobów środowiska, które nas otacza. A więc jedyne na czym powinniśmy polegać to nasza relacja z psem, którą należy nieustannie pielęgnować. Naprawdę warto każdego dnia walczyć o to, aby dla swojego psa pozostać najlepszą atrakcją ze wszystkich. Jeszcze do niedawna bałam się wyjść sama na spacer, w mojej głowie kłębiło się mnóstwo myśli, co może się wydarzyć po drodze. Już się nie boję – wiem, że Rumi mi pomoże. Rumi stała się moją motywacją, siłą moich mięśni, przedłużeniem moich rąk i przyjaciółką, której szukałam przez całe życie. Teraz, chciałabym pomagać innym, aby również mogli tego doświadczyć. ”\nKynoterapeuta, wolontariusz, rodzina zastępcza.\nZwierzęta zawsze były częścią jej życia, w rodzinnym domu towarzyszyły jej na każdym kroku. W dorosłym życiu nie mogło być inaczej. Psy stały się integralną częścią jej codzienności wiec postanowiła całkowicie zmienić zawód i zaangażować się w pracę z psami.\nW 2015 roku po raz pierwszy została Rodziną Zastępczą dla szczeniaka – Bosmana, który obecnie jest dorosłym psem asystującym i towarzyszy osobie z niepełnosprawnością słuchu. W następnych latach, opiekowała się oraz pomagała w szkoleniu kolejnych psich adeptów.\nŁącząc wielką miłość do psów z chęcią pomocy innym rozpoczęła pracę jako kynoterapeuta oraz zaangażowała się w dodatkową działalność Fundacji.\nOd 2015 do 2019 uczestniczyła w GDYŃSKICH WARTATACH DLA OSÓW NIEPEŁNOSPRAWNYCH Z PSAMI ASYSTUJĄCYMI. Brała udział w akcji „Wszyscy jesteśmy z tej samej bajki” mającej na celu edukacje dzieci z gdyńskich przedszkoli na temat właściwego postępowania z psami oraz roli psów asystujących.\nUczestniczyła w licznych projektach, prezentacjach oraz pokazach umiejętności psów asystujących, które miały miejsce w śląskich przedszkolach, szkołach i domach kultury. Prywatnie właścicielka czekoladowej suczki Muffy, z którą prowadzi zajęcia dogoterapii m.in. w Przedszkolu Terapeutycznym i Integracyjnym w Siewierzu oraz w Centrum Edukacji i Rehabilitacji w Zabrzu.\nKynoterapeuta, trener, wolontariusz, rodzina zastępcza.\nUczestniczyła w wielu projektach psów asystujących takich jak: Finka, Czoka, Bosman, Marina oraz Amber. W 2015 roku po raz pierwszy została Rodziną Zastępczą dla szczeniaka – Bosmana, który obecnie jest dorosłym psem asystującym i towarzyszy osobie z niepełnosprawnością słuchu.\nW następnych latach, opiekowała się oraz pomagała w szkoleniu kolejnych psich adeptów takich jak Marina oraz Szanta. Łącząc wielką miłość do psów z chęcią pomocy innym rozpoczęła pracę jako kynoterapeuta oraz zaangażowała się w dodatkową działalność Fundacji. Od 2015 do 2019 uczestniczyła w GDYŃSKICH WARTATACH DLA OSÓW NIEPEŁNOSPRAWNYCH Z PSAMI ASYSTUJĄCYMI. Brała udział w akcji „Wszyscy jesteśmy z tej samej bajki” mającej na celu edukacje dzieci z gdyńskich przedszkoli na temat właściwego postępowania z psami oraz roli psów asystujących. Uczestniczyła w licznych projektach, prezentacjach oraz pokazach umiejętności psów asystujących, które miały miejsce w śląskich przedszkolach, szkołach i domach kultury. Prywatnie współwłaścicielka czekoladowej Muffy, z którą prowadzi zajęcia dogoterapii.\nWolontariusz, trener, absolwent Kynologii na Wydziale Biotechnologii i Hodowli Zwierząt Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie.\nOd wczesnego dzieciństwa pasjonuje się hodowlą psów oraz ich psychologią. Zdobywał wiedzę poprzez programy naukowe, lekturę książek oraz uczestnicząc w kursach, w tym w kursach trenerskich Fitpaws.\nOd 2008 roku startował w zawodach psich zaprzęgów, a w szczególności w Canicrossie zdobywając liczne osiągnięcia, w tym drugie miejsce na mistrzostwach Polski w klasie juniorów. Od 2013 roku jest wolontariuszem Fundacji DOGIQ i Trenerem Psów Asystujących.\nDo najważniejszych osiągnięć FUNDACJI DOGIQ z pewnością należy zmiana polskiego prawa. Nasz pies asystujący przekonywał podczas obrad posłów i posłanki, że jego obecność w przestrzeni publicznej nikomu nie szkodzi. Wprowadzony do ustawy zapis znacząco wpłynął na komfort życia wszystkich osób z niepełnosprawnością w Polsce, które korzystają z pomocy psów asystujących.\nWizyty studyjne w Irish Guide Dogs for the Blind / Irlandia, Canine Partners / Anglia, Hearing Dogs for Deaf People / Anglia pozwoliły trenerom Fundacji przenieść na polski grunt nowoczesne techniki szkolenia oparte na osiągnięciach naukowych z zakresu neurobiologii.\nEfektem wizyt i dyskusji był transfer wiedzy, który zapewniał trenerom większą świadomość i efektywność działań.\nCele projektu: Pionierski Projekt, którego celem było wyszkolenie pierwszego w Polsce psa asystującego dla osoby z niepełnosprawnością ruchową. Projekt „GAJA” zainicjował proces propagowania niezależności osób z dysfunkcją i roli, jaką w ich życiu odgrywa odpowiednio wyszkolony pies.\nPartnerzy: Śląskie Centrum Kynologiczne PRESTOR Rezultat: Wyszkolenie i przekazanie pierwszego w Polsce psa serwisowego osobie poruszającej się na wózku.\nRezultat: Wyszkolenie i przekazanie pierwszego w Polsce psa serwisowego osobie poruszającej się na wózku.\nCele projektu: Projekt „IDOL” to program opracowany przez partnerów z 6 krajów Europy, którzy podjęli dialog w celu stworzenia osobom niepełnosprawnym optymalnych warunków kształcenia. Jednym z obszarów, jakim zajmowało się konsorcjum było zwiększenie szans osób niepełnosprawnych na otwartym rynku pracy poprzez posiadanie i korzystanie z psa serwisowego. Celem projektu było wyrównanie szans osób niepełnosprawnych w dostępie do psów asystujących, szkolonych do tej pory tylko w kilku krajach Europy.\nRezultat: Opracowanie Produktów z zakresu wsparcia psychologicznego, technologicznego oraz Programu szkolenia psów asystujących zgodnego ze standardami europejskimi.\nOBRADY SEJMU PRZY UDZIALE FUNDACJI DOGIQ – ZMIANA PRAWA\nW kwietniu 2008 przedstawiciele Fundacji uczestniczyli w obradach sejmowych nad autopoprawką „Ustawy o zatrudnieniu i rehabilitacji osób niepełnosprawnych”. Wynikiem prezentacji przeprowadzonej przez Anetę Graboś (Prezesa Zarządu Fundacji) oraz Annę Urbańską, której asystował pies Fundacji DOGIQ była przełomowa zmiana wprowadzona do ustawy\nArt. 20a. 1. Osoba niepełnosprawna wraz z psem asystującym ma prawo wstępu do obiektów użyteczności publicznej, w szczególności: budynków i ich otoczenia przeznaczonych na potrzeby administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, opieki zdrowotnej, opieki społecznej i socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym, świadczenia usług pocztowych lub telekomunikacyjnych oraz innych ogólnodostępnych budynków przeznaczonych do wykonywania podobnych funkcji, w tym także budynków biurowych i socjalnych.\nCelem projektu było wypracowanie szkolenia dla nauczycieli akademickich w obszarze budowania świadomości niepełnosprawności. Szkolenia te powstały w czterech wersjach językowych, a partnerami projektu byli: Uniwersytet w Padwie (Włochy), Firma Learning Difference Ltd (Wielka Brytania), Organizacja Fepamic, (Hiszpania), Organizacja Euroinform (Bułgaria).\nFUNDACJA DOGIQ brała udział w opracowywaniu materiałów związanych z psami asystującymi. Wsparcie psów jednoznacznie wskazywało na dodatkowe możliwości zawodowe, jakie pojawiały się u ich opiekunów.\nPROGRAM ” POMÓŻMY RAZEM”\nCelem Programu była popularyzacja psów rasy labrador retriever jako psa pracującego. Organizatorzy dążyli do zwiększenia świadomości w zakresie psów, które wspierają osoby najbardziej potrzebujące.\nFundacja DOGIQ została objęta Programem „Pomóżmy Razem” w 2009 roku. Uzupełnieniem imprezy była PARADA LABRADORÓW, która została wpisana do księgi GUINESSA, jako największy liczebnie spacer psów danej rasy.\n2009 – do nadal\nPROJEKT „PIES W WIELKIM MIEŚCIE”\nprojekt jest realizowany przez Urząd Miasta Gdyni, a jego autorem jest prezes FUNDACJI DOGIQ, Aneta Graboś. Celem programu jest popularyzacja psa, jako „dobrego obywatela”.\nWięcej informacji: gdynia.pl/pies\nKonferencja oraz konsultacje społeczne\n„Rola psów asystujących wspierających aktywność osób niepełnosprawnych w ujęciu społecznym i prawnym”\nGłówny prelegent – Joanna Steckiewicz – Szpyt, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej\n„Kynoterapia jako innowacyjna metoda polisensorycznego wspomagania rozwoju dziecka w świetle kwalifikacji zawodowych i prawnych”\nGłówny prelegent – Hanna Wojciechowska, Polskie Towarzystwo Kynoterapeutyczne\n„Trening doskonały – różnice w kształtowaniu zachowań psów określonych ras”\nPrelegent – Nina Bondarenko, członek: Society for Companion Animal Studies (SCAS) – Advisory Group;International Society of Anthrozoology (ISAZ);Companion Animal Behaviour Therapy Study Group (CABSTG);International Working Dog Breeders Association(IWDBA);British Police and Service Canine Association (BPSCA); National Association for Security Dog Users (NASDU);Ethologists for Ethical Treatment of Animals (EETA);Association of Animal Behaviour Professionals (AABP)\nPIERWSZY W POLSCE PIES TERAPEUTYCZNY DLA RODZINY Z DZIECKIEM Z ZESPOŁEM DOWNA oraz konferencja w Gdańsku\nW czerwcu 2015 pies terapeutyczny Czoka wyszkolony przez FUNDACJĘ DOGIQ został przekazany rodzicom 9 letniego Mirona z zespołem Downa.\nRolą psa było wspieranie chłopca przy codziennym funkcjonowaniu oraz podczas zajęć rehabilitacyjnych. Przy okazji przekazania psa FUNDACJA DOGIQ zorganizowała konferencję poświęconą powyższemu problemowi.\nW maju 2011 został przekazany pies sygnalizujący dźwięki niesłyszącej Monice Rykaczewskiej z Warszawy. Pionierski projekt zajął fundacji 2 lata.\nMedal „Gdynia bez barier”\nFUNDACJA DOGIQ otrzymała Medal Prezydenta Miasta Gdynia za „nadanie zupełnie innego znaczenia roli psa w życiu człowieka”.\nGDYŃSKIE WARSZTATY DLA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH Z PSAMI ASYSTUJĄCYMI\nCykliczne wydarzenia realizowane raz w roku w latach 2008 – 2018, z którego efektów korzystają osoby z niepełnosprawnością w całej Polsce. Transfer wiedzy pomiędzy osobami, które na co dzień pracują z psami asystującymi.\nKampania społeczna „WSZYSCY JESTEŚMY Z TEJ SAMEJ BAJKI”\nKampania społeczna została zrealizowana w Gdyni i skierowana była do wszystkich miejskich przedszkoli. Celem akcji było uwrażliwienie na potrzeby innych, w tym osób z niepełnosprawnością. Bohaterami spotu były psy asystujące, które przekonywały do tego, że „każdy może pomagać”.\nWięcej informacji: ztejsamejbajki.edu.pl


Kaczka wegetariańska z sosem z czarnej fasoli - internetowy sklep orientalny Kuchnieorientu.pl\nPrzepis na Kaczka wegetariańska z sosem z czarnej fasoli\n3 grudnia 2016 0 Udostępnij ten artykuł\nKaczka wegetariańska z sosem z czarnej fasoli\nOcena ze starego portalu: 5,00 / 2 oceny\nKaczka wegetariańska z sosem z czarnej fasoli to danie przygotowane ze specjalnego azjatyckiego produktu wegetariańskiego udającego kaczkę (Mock duck). Mock duck to specjalny produkt dla wegetarian otrzymywany ze smażonego glutenu (białka pszennego), doprawionego i uformowanego w kawałki przypominające w smaku i z wyglądu mięso kaczki. Jest to najdoskonalej udający mięso produkt roślinny, dlatego nazwany jest także mięsem pszennym. Mock duck może stanowić urozmaicenie diety wegetariańskiej, jest także ciekawym produktem dla nie-wegetarian, mi bardzo zasmakował (lekko nawet zszokował jak bardzo przypomina mięso) i na pewno jeszcze go użyję. W Azji smażony gluten jest bardzo popularny, w Polsce zaś praktycznie nieznany, mam nadzieję, że uda mi się chociaż trochę spopularyzować go wśród polskich internautów. Gluten możemy użyć w każdym przepisie jako zamiennik kaczki, kurczaka lub innego mięsa, najlepiej sprawdza się w towarzystwie warzyw. Dostępny także w wersji udającej kurczaka Mock chicken. Do podostrzenia dania użyłem mojego ulubionego gochujang ale zwykły sos chili też się nada.\nRodzaj dania Dania główne\nKuchnia Kuchnia chińska\nDieta Wegańska, Wegetariańska\nCzas przygotowania 30 minut\n1 puszka kaczki wegetariańskiej\n1 szt. papryki czerwonej pociętej w cienkie paski\n2 szt. marchewki średniej, pociętej w zapałkę\n1 szt. cebuli pociętej w półplasterki\n2 ząbki czosnku wyciśnięte`\n1,5 cm świeżego imbiru startego\n3 łyżki oleju arachidowego do smażenia\n2 łyżeczki mąki kukurydzianej wymieszane z 2 łyżkami zimnej wody\nsos z kaczki wegetariańskiej\n1/2 łyżki sosu z czarnej fasoli\n2 łyżeczka wina ryżowego\n2 łyżeczki koreańskiej pasty chili Gochujang lub innego sosu chili\nkilka porcji ryżu jaśminowego ugotowanego wg. przepisu\nMarchew pokroić w cienkie słupki, paprykę w paseczki a cebulę w półplasterki. Odsączyć kaczkę zachowując sos.\nPrzygotować sos mieszając płyn z kaczki z reszta składników.\nRozgrzać łyżkę oleju w woku i wrzucić kaczkę. Smażyć mieszając aż się lekko przysmaży, następnie przełożyć na talerz\nRozgrzać ponownie w woku 2 łyżki oleju i wrzucić marchew. Smażyć ok 1 minuty a następnie dodać paprykę, cebulę, czosnek oraz imbir. Smażyć jeszcze ok 2-3 min, często mieszając\nKiedy warzywa lekko zmiękną ale nadal będą chrupiące, dodać kaczkę a następnie wlać sos. Smażyć jeszcze minutę mieszając a następnie zagęścić 2 łyżkami mąki kukurydzianej rozmieszanej z niewielką ilością wody. Zagotować.\nDanie gotowe. Podawać z ryżem. Smacznego!\n[+]Artykuły spożywcze (1488)\n[+]Kuchnia chińska (313)\nOlej, ocet, pasty (9)\nMakaron, ryż, mąka (26)\nChińskie przyprawy, bulion, cukier (19)\nDania gotowe, przystawki (4)\nPrzekąski, słodycze (11)\nHerbata, napoje (8)\n[+]Kuchnia japońska (158)\nWarzywa, grzyby, tofu (15)\nHerbata, panko, inne (4)\n[+]Kuchnia tajska (171)\nPasty, przyprawy (22)\nMleko kokosowe, słodycze, inne (15)\n[+]Kuchnia indyjska (82)\nPrzyprawy indyjskie (24)\nRyż, placki, mąka, fasola (6)\nKuchnia koreańska (20)\nKuchnia filipińska (4)\nInne kuchnie (18)\n[+]Przybory kuchenne (146)\nNoże, tasaki, osełki (14)\nProdukty do sushi (35)\nTa strona używa ciasteczek - małych plików tekstowych, zapisywanych na Twoim komputerze. Zmień ustawienia przeglądarki, by je wyłączyć.ZgodaSzczegóły


Monika Miller szczera jak nigdy dotąd. "Wmówiono mi, że jestem brzydka” - Chillizet\nMonika Miller szczera jak nigdy dotąd. "Wmówiono mi, że jestem brzydka”\nHanna Skowron 19.11.2018\nWnuczka Leszka Millera przyznała się do kompleksów.\nMonika Miller nie zawsze była tak pewna siebie. Tuż przed emisją odcinka "SOS - Sablewska od stylu" ze swoim udziałem wnuczka Leszka Millera zamieściła na Instagramie szczery wpis, w którym poruszyła temat kompleksów.\nMonika Miller dostaje pogróżki? Dziewczyna przerywa milczenie po śmierci ojca\nMonika Miller walczy z hejtem po śmierci ojca. "Namawiacie mnie do skończenia ze sobą"\nPoruszający post Miller na Instagramie\nMiller podzieliła się z internautami bolesną historią dotyczącą dzieciństwa. Miała taki okres w życiu, kiedy słyszała brutalne komentarze na temat swojego wyglądu. To wszystko mocno nadszarpnęło jej poczucie wartości.\nBył okres w moim życiu kiedy bałam się patrzeć w lustro, a co dopiero robić sobie zdjęcia. Byłam małą dziewczynką kiedy wmówiono mi że jestem „brzydka” że mam „ryj jak świnia” i tak już zostało - napisała.\nWyjście z tego stanu kosztowało ją wiele wysiłku. Dziś uważa, że zamiast hejtować siebie nawzajem, ludzie powinni się wspierać.\nWychodzenie z kompleksów zajęło mi bardzo długo, ale było warto, zawsze jest warto. Kiedy przypominam sobie, że kiedyś byłam w takim stanie, naprawdę mi siebie szkoda i nie mogę uwierzyć, że ludzie potrafią sobie nawzajem robić takie paskudztwa. Powinniśmy pomagać sobie nawzajem, a nie utrudniać funkcjonowanie w tym społeczeństwie - podsumowała.\nMonika Miller post opublikowała w internecie przed emisją programu "SOS – Sablewska od stylu". Wywiadu udzieliła jeszcze przed śmiercią swojego ojca. W programie Sablewskiej wyznała, że nie wie, co tak naprawdę do niej pasuje, ale ma nadzieję, że nie zmieni się całkowicie. Zapowiedziała też, że z pewnością nie zrezygnuje z tatuaży.\nZobacz także: Leszek Miller pokazał, jak wyrosła jego wnuczka. "Piękna kobieta"\nTe skandale były na ustach wszystkich!


azalia 'Il Tasso' - Rhododendron 'Il Tasso' | Katalog roślin - e-katalog roślin\nWyszukiwanie w katalogu azalia 'Il Tasso' - Rhododendron 'Il Tasso'\nRhododendron 'Il Tasso'\nazalia 'Il Tasso'\nGrupa Rustica Azalea\nWyprostowany, szeroki krzew dość silnie rosnący, o bardzo ładnych i charakterystycznych kwiatach. Po 10 latach dorasta do 1,5 m wysokości i 2 m szerokości. Liście sezonowe, jasnozielone, błyszczące. Kwiaty pełne, łososioworóżowe, dość drobne, około 4 cm średnicy, ale bardzo liczne, zebrane po kilkanaście sztuk w efektowne i bardzo dekoracyjne, idealnie kuliste kwiatostany. Kwitnie bardzo obficie w drugiej połowie maja. Wymaga stanowisk słonecznych lub lekko zacienionych oraz gleb kwaśnych, stale wilgotnych i próchnicznych. Niezwykle piękna odmiana, całkowicie mrozoodporna, polecana do nasadzeń pojedynczo lub w grupach, w ogrodach przydomowych i w parkach.\nodkrywca, hodowca (selekcjoner): C. Vuylsteke Belgia; wprowadzenie do handlu: 1888


Kryzys w Zjednoczonej Prawicy. Radosław Fogiel o sporze z Solidarną Polską dot. przepisów zdejmujących odpowiedzialność - TVN24\nFogiel: do Sejmu trafiło dokładnie to, co zaproponowała Solidarna PolskaTVN24\nTVN24Fogiel: do Sejmu trafiło dokładnie to, co zaproponowała Solidarna Polska\nNasz kompromis z Solidarną Polską w sprawie przepisów zdejmujących odpowiedzialność z urzędników polegał na tym, że przyjęliśmy słowo w słowo, przecinek w przecinek to, co Solidarna Polska zaproponowała - powiedział w TVN24 wicerzecznik Prawa i Sprawiedliwości Radosław Fogiel. Dlatego - jego zdaniem - oburzenie i sprzeciw polityków partii Zbigniewa Ziobry w tej sprawie jest niewiarygodne.\nJednym z punktów spornych między PiS, Solidarną Polską a Porozumieniem jest sprawa pomysłu zawartego w projekcie noweli tak zwanej ustawy covidowej. Celem projektu miało być między innymi wprowadzenie rozwiązania pozwalającego na nieuznawanie za przestępstwo czynu polegającego na naruszeniu obowiązków służbowych lub innych przepisów przez osobę działającą na rzecz zapobiegania oraz zwalczania COVID-19.\nSejm miał się zająć tym projektem w czwartek. Ostatecznie jednak punkt ten został wycofany z porządku obrad. Wcześniej szef Solidarnej Polski Zbigniew Ziobro zapowiedział, że posłowie jego ugrupowania nie zagłosują za ustawą w tak zaproponowanym kształcie.\nFogiel: do Sejmu trafiło słowo w słowo to, co zaproponowała Solidarna Polska\nO kontrowersyjnych przepisach i sprzeciwie Solidarnej Polski mówił w "Kawie na ławę" w TVN24 Radosław Fogiel, wicerzecznik Prawa i Sprawiedliwości. - Jeśli chodzi o tę ustawę, to ostateczna treść przepisu, który trafił do Sejmu, jest autorstwa Solidarnej Polski - przekonywał.\n- Ponieważ nie zgadzali się na naszą propozycję, wypracowano koncepcję powiedzmy, że kompromisową. Kompromis ten polegał na tym, że my przyjęliśmy słowo w słowo, przecinek w przecinek to, co Solidarna Polska zaproponowała - mówił Fogiel.\nOcenił, że "koledzy z Solidarnej Polski, którzy teraz mówią, że oni będą przeciwko i to ich oburza, są po prostu niewiarygodni".\n"Równość prawa to fundament sprawiedliwości". Solidarna Polska krytykuje proponowane przepisy\nPrzedstawiciele Solidarnej Polski otwarcie krytykowali proponowane przepisy zdejmujące odpowiedzialność z urzędników. Na konferencji prasowej w Sejmie w piątek wiceminister sprawiedliwości Michał Wójcik mówił, że "równość prawa to fundament sprawiedliwości, klucz dla sprawiedliwości". - W związku z tym Solidarna Polska nigdy nie głosowała, nie głosuje i nigdy nie zagłosuje za jakimkolwiek przepisem, który naruszałby tę fundamentalną zasadę - podkreślił.\nWiceminister aktywów państwowych Janusz Kowalski powiedział, że Solidarna Polska jest w każdej chwili gotowa do rozmów, ale "czerwoną linią" jest sprzeciw wobec bezkarności urzędników. - Nikt nas nie przymusi do tego, żebyśmy złamali lojalność wobec wyborców i swoje własne zasady - oświadczył.\nKontrowersyjna poprawka dotycząca odpowiedzialności urzędników\nZłożony przez Prawo i Sprawiedliwość w połowie sierpnia projekt wprowadza do tzw. ustawy covidowej między innymi artykuł 10 d, którego pierwotna wersja brzmiała: "Nie popełnia przestępstwa, kto w celu przeciwdziałania COVID-19 narusza obowiązki służbowe lub obowiązujące przepisy, jeżeli działa w interesie społecznym i bez naruszenia tych obowiązków lub przepisów podjęte działanie nie byłoby możliwe lub byłoby istotnie utrudnione".\nPrawo i Sprawiedliwość złożyło później do projektu poprawki, z których jedna dotyczy artykułu 10d. Po poprawce miałby on brzmieć: "Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 231 § 1 i 3 lub art. 296 § 1,1a,3 i 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks Karny (...), kto w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19, działając w celu przeciwdziałania COVID-19 narusza obowiązki służbowe lub obowiązujące przepisy, jeżeli bez dopuszczenia się tych naruszeń, podjęte działania nie mogłyby zostać zrealizowane albo byłyby istotnie zagrożone, a dobro poświęcone przedstawia wartość niższą od dobra ratowanego".


Terapia pedagogiczna | Szkoła Podstawowa nr 2 im. Edwarda hr. Raczyńskiego\nTerapia pedagogiczna (edukacja terapeutyczna) to ściśle określony system zintegrowanych\ni zaplanowanych w czasie, zindywidualizowanych działań naprawczych, zapobiegających, stymulujących i usprawniających. Adresowana jest do osób wykazujących mikrozaburzenia i/lub opóźnienia rozwojowe na tle normy intelektualnej oraz wynikające z nich niepowodzenia szkolne. Głównym celem tych działań jest stworzenie dzieciom i młodzieży możliwości wszechstronnego rozwoju, wyrównania szans edukacyjnych, pozwalających kształcić się w ogólnodostępnym systemie edukacji, przy równoczesnym korzystaniu z prawnie usankcjonowanych dróg pomocy psychologiczno-pedagogicznej.\nW toku nauczania często mówi się o działaniach profilaktycznych. Mają one na celu zapobieganie występowaniu niekorzystnych zjawisk w procesie uczenia się. Niestety, u niektórych uczniów posiadających deficyty rozwojowe lub specyficzne trudności w uczeniu się nie są one wystarczające do opanowania nowych umiejętności i przyswajania wiedzy. Wczesne rozpoznanie dysfunkcji oraz odpowiedź na nie w formie terapii przyczynia się do zniwelowania lub rekompensacji występujących zaburzeń. Oddziaływanie wykorzystujące środki wychowawcze i dydaktyczne wpływające na źródła oraz symptomy trudności w uczeniu się, mające na celu niwelowanie lub eliminowanie negatywnych skutków tych trudności, określane jest mianem terapii pedagogicznej. Jest to rodzaj podejmowanej interwencji edukacyjnej, która zmierza do wywołania pozytywnych, wcześniej założonych zmian w zakresie zaburzonych sfer rozwojowych.\nTen specyficzny rodzaj pomocy często określa się mianem zajęć korekcyjno-kompensacyjnych. Składają się na nie dwa kluczowe aspekty: korekcja – poprawianie, usuwanie nieprawidłowości, zmniejszanie przyczyn i skutków zaistniałych wad oraz kompensacja – wyrównanie poprzez wypracowanie danej funkcji jakiegoś narządu przez inny, poprawa odczuwanych braków w jednej dziedzinie poprzez podniesienie aktywności w innej, co skutkuje ich niwelowaniem. Praca korekcyjno-kompensacyjna jest czasem, w którym terapeuta pedagogiczny za pomocą odpowiednich środków i metod próbuje usunąć niepożądane cechy lub zachowania, a jeśli jest to niemożliwe, rozproszyć odpowiedzialność za ich poprawne funkcjonowanie na inny narząd lub sferę.\nO skuteczności oddziaływań terapeutycznych decyduje obszar w jakim jest ona prowadzona. Z tego powodu, solidna praca korekcyjno-kompensacyjna prowadzona powinna być zarówno na gruncie szkolnym, jak i domowym oraz przybierać formę zarówno typowo edukacyjną, jak i prowadzenie zajęć w formie zabawy. Pozwala to dziecku, nie tylko na polepszenie funkcjonowania percepcyjno-motorycznego, ale również wzrost poczucia jego własnej wartości i wiary we własne możliwości. Przezwyciężenie trudności wynikających z natury funkcjonowania organizmu oraz napięcia i zaburzeń emocjonalnych, pozwala doświadczyć sukcesów szkolnych.


Home > Płyty > Leszek Kułakowski Project – Komeda Variations\nKomeda Variations pierwotnie zostały stworzone przez pianistę Leszka Kułakowskiego dla Tomasza Stańki. Aranżacje perełek z repertuaru Krzysztofa Komedy zostały wykonane przez Stańkę z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej w 2001 roku w Łodzi.\nProjekt ten, po blisko dwóch dekadach, został znów zrealizowany na żywo podczas Komeda Jazz Festival 2019 roku w Słupsku. Do wykonania tej muzyki Kułakowski zaprosił trębaczy – Piotra Wojtasika, Christopha Titza, Tomasza Dąbrowskiego, a do sekcji Tomka Sowińskiego i Adama Kowalewskiego. Jazzmanom towarzyszyła dialogująca z nimi Orkiestra Polskiej Filharmonii Sinfonia Baltica prowadzona przez Radosława Dronia.\n„W moich wariacyjnych rearanżacjach starałem się zachować ducha, istotę, nastrój muzyki Krzysztofa Komedy, pokazać kolor i możliwości warsztatowe orkiestry symfonicznej, a także reinterpretować Komedę moją wrażliwością” – mówi Kułakowski.\nAlbum ukaże się w październiku nakładem oficyny For Tune.\nPoniedziałek Jazz Fana: Kułakowski / Sikała Red Ice 17 września 2020


Nie mam czasu na pisanie - Marta Marecka pisze\nOpublikowane przez Marta Marecka w dniu 31 maja 2021 31 maja 2021\n„Nie mam czasu. Chciałabym, ale nie mam czasu.” Jak często słyszysz to zdanie? Ja nieustannie. Czasami w intrygujących kombinacjach. Mówimy na przykład „zdrowie jest najważniejsze” i na tym samym wydechu ”nie mam czasu, żeby spać 8 godzin dziennie.” „Rodzina jest najważniejsza” i „nie mam czasu na randki z mężem.” „Pisanie jest dla mnie absolutnym priorytetem!” i „nie mam kiedy pisać”. Klasyk. Sama powtarzałam to niezliczoną ilość razy. Kiedyś jednak przeczytałam artykuł Tima Grahla o tym, że zdanie „nie mam na to czasu” jest kłamstwem. Jeśli czegoś nie robimy, to ta rzecz nie jest dla nas po prostu priorytetem.\nKiedy pierwszy raz o tym przeczytałam, poczułam, jakby ktoś mnie zdzielił w łeb. Jak to?! Przecież ja NAPRAWDĘ nie mam czasu! Muszę zrobić to i tamto i jeszcze obiad ugotować i psa ogarnąć i zakupy i sprzątanie, projekt, srojekt i jeszcze cośtam innego! A potem stwierdziłam, że ten artykuł zawiera 100% gorzkiej prawdy. Przecież każdy z nas ma dokładnie tyle samo czasu i jako dorośli ludzie sami decydujemy, co z tym czasem robimy. Nikt mnie nie pobije, jeśli nie pójdę do pracy. Idę tam, bo moim priorytetem jest stabilność finansowa. Kiedy odmawiam przyjścia na nudną imprezę firmową mówiąc, że „nie mam czasu”, to przecież kłamię w żywe oczy. Po prostu wolę spędzić piątkowy wieczór oglądając serial na Netflixie z narzeczonym, zamiast słuchać po pracy o pracy. No i mimo „braku czasu” z pewnością znalazłabym kilku godzin, gdyby nagle zalało mi mieszkanie i trzeba by było pójść do ubezpieczalni, wypełnić podania o odszkodowanie, załatwić fachowców, którzy osuszą mi dom i przypilnować ekipę remontową. Bo moim priorytetem jest mieć dach nad głową.\nZamiana „nie mam czasu” na „to nie jest moim priorytetem” jest dla mnie cudownie wyzwalająca. Bo kiedy tak mówię, to czuję, że żyję w prawdzie. Przecież nie można uznać, że coś jest dla mnie „najważniejsze”, jeśli nie poświęcam na to nawet pięciu minut dziennie. Ta drobna zmiana oddaje też władzę nad czasem w moje ręce. To nie jest tak, że ktoś mi nie dał jakiegoś zasobu. To ja postanowiłam go na coś nie przeznaczyć. Ta świadomość niesamowicie motywuje mnie do działania. Bo nagle zaczynam zastanawiać się, co tak naprawdę robię z moim czasem i czy na pewno właśnie tę rzecz chcę z nim robić.\nA odpowiedź może być bardzo zaskakująca. Pamiętam jak na studiach doktoranckich cały czas jojczyłam, jak to nie mam czasu i jak to pracuję dziesięć godzin dziennie, a i tak nie robię wszystkiego, co zaplanowałam. Pewnego dnia postanowiłam więc sprawdzić, na co tak naprawdę przeznaczam te dziesięć godzin. Zaczęłam spisywać minuta po minucie, co robiłam w pracy. Zainstalowałam sobie nawet program „Rescue Time”, który rejestrował, jakich aplikacji używałam na komputerze. Co się okazało? Że nie więcej niż 3-4 godziny dziennie poświęcałam na naprawdę ważne i cenne zadania, które popychały mój doktorat do przodu. Pozostały czas przepierdzielałam na jakieś bzdury. Równie dobrze mogłam po tych 4 godzinach pójść do domu i książkę poczytać.\nDzisiaj nadal pracuję nad lepszym zarządzeniam swoim czasem, ale jest to naprawdę trudne. Wymaga wyrzucenia z grafika rzeczy, które nie są moimi priorytetami, a do tego potrzeba silnej woli i asertywności. Muszę czasem odmówić zostania po godzinach i iść pod prąd presji otoczenia. Muszę powiedzieć „nie” wielu rzeczom, które wyglądają atrakcyjnie – kolejnym projektom czy zajęciom dodatkowym. A ja wszystko bym chciała, wszystko mnie interesuje. No i muszę też zaakceptować pewne niewygody – na przykład syf w kuchni. Bo kiedy moim priorytetem stała się, praca trenerska i moje własne pisanie, to przestało nim być sprzątanie w domu. To wszystko jest dla mnie ogromnym wyzwaniem. Ale myślę też, że ta praca jest absolutnie kluczowa. Więc dzisiaj chciałabym zachęcić i Ciebie do szczerej odpowiedzi na pytanie – co jest Twoim priorytetem? Co jest dla Ciebie naprawdę ważne?\nKategorie: MotywacjaPisanie akademickiePisanie kreatywne


Infokiosk Newland NQ1000 II - BAJT MATEUSZ KRAJEWSKI Elzab\nINFOKIOSK NEWLAND NQ1000 II\nNewland NQ1000 II generacji to nowoczesne urządzenie interaktywne, oparte na systemie Android 7.1. Może dostarczać określone usługi informacyjne, reklamowe, czy pełnić funkcje kontrolne.\nInfoKiosk może być elementem systemu rejestracji czasu pracy, systemu obsługującego proces produkcji dla weryfikacji wykonanych czynności oraz identyfikacji produktów i podzespołów, może również stanowić punkt dostępowy do Internetu.\nDzięki otwartej platformie opartej o jeden z najpopularniejszych systemów, użytkownik ma możliwość instalowania własnych aplikacji z dowolnej dziedziny i branży.\nUrządzenie wspiera pracę placówek handlowych poprzez sprawdzanie cen, obsługę programów lojalnościowych, emitowanie informacji o produktach, recepturach, bieżących promocjach w placówce handlowej.\nCzterordzeniowy procesor 1,53 GHz gwarantuje niezawodną i płynną pracę urządzenia, a 10” ekran dotykowy pozwala na wygodną obsługę aplikacji interaktywnych.\nKomunikacja LAN i WiFi\nInfoKiosk NQ1000 komunikuje się z serwerem zarządzającym za pośrednictwem sieci LAN (Ethernet 10/100Mbps) lub WLAN (IEEE 802.11 a/b/g/n/ac (5G)).\nW urządzeniu zastosowano zaawansowany moduł skanujący typu area imager. Technologia ta umożliwia bezbłędny odczyt kodów 1D lub 2D drukowanych na papierze, folii, plastiku bądź odczyt z ekranu telefonu komórkowego, czy tabletu.\nPółkowy uchwyt magnetyczny\nRK3368, Cortex-A53 1.5 GHz , PowerVR G6110 GPU\n1D: Code 128, EAN-13, EAN-8, Code 39, UPC-A, UPC-E, Codabar, Interleaved 2 of 5, ITF-6, ITF-14, ISBN, Code 93, UCC/EAN-128, GS1 Databar, GS1 Composite Code, Matrix 2 of 5, Code 11, Industrial 25, Standard 25, Plessey, MSI-Plessey, etc.\n2D: PDF417, QR Code, Data Matrix, Chinese Sensible Code, Aztec Code, Maxicode, MicroPDF417*, etc.\n252 x 184 x 33mm\n10.1” WXGA, 1280 x 800 TFT LCD / Pojemnościowy, 10 punktowy multi touch\nAC 100-240V, 50-60Hz, 2A Max, DC12V±5% (zasilacz w zestawie)\nWiFi 802.11 b/g/n/ac (2.4G), 802.11 a/b/g/n/ac (5G)\nLAN RJ45 Ethernet, 10/100/1000 BaseT / POE (Power Over Ethernet)\nUSB 1 x USB 2.0 host type A\nMicro USB 1 x Micro USB 2.0\nSlot rozszerzeń 2x POGO-PIN, USB 2.0\n20% - 65% (40°C)\nNewland NQ1000 II generacji to nowoczesne urządzenie interaktywne, oparte na systemie Android 7.1. Może dostarczać określone usługi informacyjne, reklamowe, czy pełnić funkcje kontrolne. InfoKiosk może być elementem systemu rejestracji czasu pracy, systemu obsługującego proces produkcji dla weryfikacji wykonanych czynności oraz identyfikacji produktów i podzespołów, może również stanowić punkt dostępowy do Internetu\nKarta katalogowa Infokiosk Newland NQ1000 IIw języku angielskim (1,13 MB) pobierz


Adoptować żeby... urodzić? - Charaktery - magazyn psychologiczny\nAdopcja nie jest lekiem na niepłodność, choć kobiety, które nie mogą mieć własnych dzieci, często myślą o adopcji w ten sposób. Zwłaszcza gdy słyszą o tych, które zaszły w ciążę już po złożeniu wniosku o adopcję! Świadomie lub nie – łudzą się, że decyzja o adopcji odblokuje ich ciało. Czy tak się stanie?\n– Ale w czym ja miałabym państwu, a właściwie pani, pomóc?\n– Widzi pani, co prawda ja już podjęłam tę decyzję, ale tak ciężko mi powiedzieć sobie, że to koniec, że nie będziemy więcej podejmować żadnych działań, przestaniemy się już leczyć, chodzić do lekarzy, robić kolejne próby. Trudno jest nam jednoznacznie zamknąć tamten rozdział. Jednocześnie ja czegoś się obawiam w związku z adopcją, nie potrafię nawet nazwać, czego. O tych dwóch sprawach chciałabym porozmawiać.\n– Cóż, te sprawy się wykluczają. Moim zdaniem, nie może pani jednocześnie się leczyć i podejmować procesu adopcyjnego.\nByłam pewna, że to niemożliwe. Od ponad dziesięciu lat spotykałam się z kobietami leczącymi się z powodu niepłodności. Moje doświadczenie terapeutyczne pokazywało, że jedna z dróg musi być zamknięta, żeby mogła pojawić się następna. Nie można jednocześnie przeżywać żałoby związanej z faktem braku własnego dziecka i wyobrażać sobie bycia rodzicem – a potem się nim rzeczywiście stać – dziecka, które pojawi się w inny sposób.\nWidziałam, że moja klientka myśli o tym, zastanawia się. Próbowała dyskutować: – Ale właściwie w czym byłby problem, gdybyśmy jednocześnie leczyli się i rozpoczęli drogę adopcyjną?\n– Myślę, że to nie byłoby łatwe, gdyż wciąż miałaby pani nadzieję na własne dziecko. Czy wtedy byłaby pani gotowa zaangażować się w zupełnie inną drogę do rodzicielstwa i do dziecka?\nPani Anna zgodziła się ze mną, choć nie było to dla niej łatwe.\n– Zatem najpierw muszę podjąć decyzję, czy definitywnie kończę leczenie? – bardziej stwierdziła niż pytała.\n[nowa_strona] To już koniec?\nMoment decyzji o zakończeniu leczenia nigdy nie jest łatwy. Spotykałam się z tym wielokrotnie w rozmowach z pacjentkami. One wciąż mają nadzieję. Trudno się temu dziwić, bo w gruncie rzeczy nadal niewiele wiemy o powodach niepłodności, a medycyna osiągnęła taki postęp, że mimo braku diagnozy lekarze próbują doprowadzić do ciąży metodą inseminacji lub – ostatecznie – poprzez zapłodnienie in vitro. Kobiety mogą się starać o ciążę praktycznie do okresu menopauzy, chociaż czterdziestolatki mają na to jedynie 5 procent szansy. Ale nawet w tym wieku małżonkowie mają nadzieję na powodzenie zabiegów sztucznego zapłodnienia, więc trudno im podjąć decyzję o zakończeniu leczenia. Nic nie zmieni tego, że największe ich pragnienie – wynikające nie tylko z potrzeb psychicznych, ale również biologicznych – to posiadanie własnego, poczętego i urodzonego przez siebie dziecka. Dlatego pary znoszą bardzo trudne leczenie, nawet gdy wiąże się z ogromnym obciążeniem fizycznym i psychicznym, dotykającym zarówno kobiety, jak i mężczyzn. Leczeniu towarzyszy wieczny stres, wszystko podporządkowane jest jednemu celowi. Nieustające wizyty u lekarza, ciągłe badania, monitorowanie cyklu, w końcu skomplikowane procedury techniczne, które naruszają najgłębszą sferę intymności. Do tego dochodzą nieraz problemy finansowe pary, bo nowoczesne metody pomagające w zajściu w ciążę i posiadaniu własnego dziecka to duże koszty – każda próba in vitro to około 10 tysięcy złotych, a leczenie bardzo rzadko kończy się na jednej próbie...\nPani Anna przeszła wszystkie etapy tej drogi: od badań, długotrwałej diagnozy, wielokrotnej zmiany lekarzy, poprzez leczenie hormonalne, inseminacje, aż do kilku nieudanych prób zapłodnienia in vitro. Najtrudniejsze dla niej było to, że żaden lekarz nie potrafił określić powodu jej niepłodności. Wyniki męża były dobre, u niej nie znaleziono konkretnego powodu, przez który mogłyby pojawić się problemy z zajściem w ciążę. A ciąży wciąż nie było.\n– To wszystko tak bardzo mnie zmęczyło – skarżyła się. – Najgorsze są skoki nastroju, to nieustające napięcie, gdy myślimy tylko o tym, czy w tym miesiącu się uda. Ciąża stała się dla mnie obsesją. Uda się w tym miesiącu, czy nie uda się? Niekiedy mam nawet wrażenie, że sama się blokuję takim nastawieniem, ale to jest poza moją kontrolą. Czasem nie mam siły iść do pracy, nic nie ma sensu. Życie stało się smutne, szare i beznadziejne. I co miesiąc ta nadzieja, która po kilkunastu dniach kończy się łzami, smutkiem i poczuciem kolejnej klęski. Im dłużej o tym myślę, tym bardziej czuję, że dalej tak nie chcę, już tak nie mogę. Obydwoje mamy już dość takiego życia. Cały nasz seks podporządkowany jest temu, kiedy jest ten właściwy moment, najbardziej płodny dzień i... wtedy zwykle nie mamy ochoty iść do łóżka. Kochanie się „na gwizdek” to coś okropnego.\nCoraz bardziej przekonywała siebie samą, że musi sobie powiedzieć „dość”.\n– Czy są jakieś inne powody, dla których trudno pani zakończyć proces leczenia i zgodzić z tym, że być może nie będzie pani biologiczną mamą?\nChwilę myślała i stopniowo smutniała. Na jej twarzy pojawiło się przygnębienie.\n– To takie przykre czuć się gorszą od innych kobiet – wykrztusiła w końcu przez łzy. – Z trudem znoszę towarzystwo ciężarnych koleżanek, zwłaszcza gdy niektóre wcale się nie cieszą ze swojego stanu. To jest dla mnie bardzo przykre i irytujące. Czuję wtedy, że los strasznie mnie potraktował i pytam: dlaczego akurat mnie? Czuje się nic niewarta i gorsza od koleżanek, które spodziewają się dziecka lub już je urodziły. Nie wiem, co ze sobą zrobić, kiedy pojawiają się tematy dzieci, ich chorób, wychowania, kłopotów... Tak bardzo im tego zazdroszczę. Chciałabym być taka, jak wszystkie kobiety. Może dlatego trudno mi zaakceptować fakt, że nawet jeśli adoptuję dziecko, to i tak będę trochę inna. Może to po prostu zazdrość...\nŚcieżka do innej drogi\n[nowa_strona] Przez długi czas, na kolejnych spotkaniach rozmawiałyśmy o jej wyobrażeniu siebie jako kobiety, o niepotrzebnej i niezdrowej rywalizacji, o poczuciu niskiej wartości, o porównywaniu siebie z innymi i wypadaniu w tych porównaniach na niekorzyść. I w końcu – o konsekwencjach patrzenia na siebie i swoje życie z takiej perspektywy.\nAnna powoli zaczęła akceptować niepłodność jako stan, który wcale nie świadczy o jej kobiecości, a jest jedynie objawem choroby. Stopniowo zmieniało się jej zachowanie w pracy i podczas spotkań ze znajomymi. Przestała się wycofywać, coraz słabiej odczuwała złość i zazdrość, a zaczęła odważniej mówić o tym, że jest jej przykro i ciężko żyć z chorobą, na którą nie ma wpływu i z którą nie może sobie poradzić. Jej relacje z innymi ludźmi zaczęły się zmieniać. Pomału coś zmieniało się również w niej samej, bo przestawała czuć się gorsza.\n– Wie pani, to chyba był jeden z powodów, dla których nie mogłam zakończyć leczenia. To, że czułam, iż gdzieś w głębi zawsze będę czuła się odmienna. Teraz tego tak nie widzę. Myślę, że po prostu znalazłam się na innej drodze... Czy ja mam komuś coś udowodnić? Dlaczego miałabym to robić?\nTen wątek pojawiał się podczas naszych spotkań wielokrotnie. Ciążę – jak zresztą wiele innych spraw w swoim życiu – Anna traktowała bardzo ambicjonalnie. Była typem osoby, która zawsze musi być najlepsza, chce pokazać, że stać ją na wiele. Z trudem znosiłaby porażki i właściwie do tej pory chyba nigdy nie trafiła na nie. Problem z zajściem w ciążę to był pierwszy moment, gdy Anna nie miała na coś wpływu, sytuacja wymykała się spod jej kontroli, coś było przeciwko niej.\nIntuicyjnie czułam, że to poczucie braku kontroli nad sytuacją i wypływające z tego faktu napięcie może ją w nieświadomy sposób hamować. Nie jest łatwo sobie z tym poradzić. „Po prostu wyluzuj!”, radzili jej znajomi. Tylko jak to zrobić?\nNajważniejsze w naszych spotkaniach było to, by Anna uświadomiła sobie, że nie musi traktować ciąży i posiadania dziecka jako zawodów, rywalizacji z innymi kobietami.\nPewnego dnia przyszła z listem, który napisała do siebie samej. A właściwie do tej części siebie, która jej nie pomagała w byciu mamą, która ją zawiodła. Zaakceptowała ten fakt. Napisała też do siebie, że już nie będzie...\nSTARA HISTORIA Z NOWYM ZAKOŃCZENIEM


Pracownicy fabryki świec w Kentucky: szefowie zagrozili zwolnieniem tych, którzy uciekną przed tornadem | Gazeta Wrocławska\nKazimierz Sikorski 15 grudnia 2021, 14:03\nPracownicy fabryki świec w amerykańskim Kentucky mówili o groźbach ze strony kierowników, którzy zapowiadali wyrzucenie z pracy tych, którzy przerwą nocną zmianę, choć nadciągało zabójcze tornado.\nPracownikom fabryki grożono zwolnieniem ich z pracy, gdy chcieli przerwać nocną zmianę, by pójść do domu i schronić się przed nadciągającym tornado.\n21-letnia McKayla Emery z fabryki świec w Mayfield w Kentucky, mówiła, że pracownicy po raz pierwszy poprosili szefów o opuszczenie fabryki wkrótce po tym, jak zawyły syreny alarmowe. Potem prośby ponawiali, usłyszeli jednak, że za samowolkę zapłacą utratą pracy.\nNiszczycielskie tornada, wiele ofiar. "Jedna z najtrudniejszych nocy w historii"\n– Prawdopodobnie co najmniej 50 osób zginęło w niszczycielskich tornadach, które przeszły przez Kentucky i kilka innych stanów USA późnym wieczorem w piątek oraz w sobotę rano – przekazał gubernator…\nKiedy runął dach zakładu, wielu znalazło się w potrzasku, było osiem śmiertelnych ofiar i wielu rannych po ataku żywiołu.\nJeśli odejdziecie z pracy, zostaniecie zwolnieni, mówi Emery, która słyszała, jak kierownicy grozili czterem pracownikom stojącym obok niej konsekwencjami w przypadku wcześniejszego opuszczenia zmiany.\nPrzez wiele godzin, gdy wieści o nadchodzącym tornado nadchodziły, co najmniej 15 pracowników błagało kierowników, aby pozwolili im schronić się we własnych domach. Ich prośby jednak zostały odrzucone. Niektórzy, w obawie o swoje bezpieczeństwo, wyjeżdżali z pracy bez względu na czekające ich reperkusje.\nCo najmniej osiem osób zginęło w fabryce Mayfield Consumer Products, która produkuje świece zapachowe. Obiekt został zrównany z ziemią, a wszystko, co pozostało, to sterta gruzu. Zdjęcia i filmy przedstawiające ogromne szkody stały się symbolami potwornej niszczycielskiej siły 30 tornad, które siały śmierć i spustoszenie w sześciu amerykańskich stanach.\nGubernator Kentucky Andy Beshear powiedział, że w jego stanie potwierdzono śmierć 74 osób.\nPierwszy alarm o nadchodzącym żywiole uruchomił się na zewnątrz obiektu, mówiła pracująca w fabryce świec 29-letnia Haley Conder. Powiedziała, że między pierwszym a drugim alarmem było trzy do czterech godzin, kiedy pracownicy powinni jak najszybciej wrócić do domu.\nConder dodała, że kierownicy mówili jej początkowo, że nie pozwolą ludziom odejść z pracy ze względu na środki ostrożności, więc trzymali wszystkich na korytarzach i w łazienkach. Pracownicy zaś mówili, że gdy błędnie pomyśleli, iż tornado nie jest już zagrożeniem, zostali odesłani wszyscy z powrotem do pracy. Każdy, kto chciał odejść, powinien mieć do tego prawo, powtarza Conder.\n20-letni Elijah Johnson pracował na tyłach głównego budynku, kiedy kilku pracowników, którzy chcieli wrócić jak najszybciej do domu przyszło, aby porozmawiać z przełożonymi. Przyłączył się do nich. Ja również poprosiłem szefów o możliwość szybszego zakończenia pracy, a oni mi powiedzieli, że zostanę zwolniony – wspomina tamte chwile Johnson. Nawet przy takiej pogodzie zamierzacie mnie zwolnić?, zapytał.\n„Tak”, odpowiedział kierownik, Johnson powiedział stacji NBC News.\nZdaniem 20-latka Johnson, menedżerowie posunęli się jeszcze dalej organizując apel pracowników, by przekonać się, kto odszedł z pracy.\nUrzędnicy firmy stanowczo zaprzeczyli tym zarzutom. To absolutnie nieprawda — mówił Bob Ferguson, rzecznik Mayfield Consumer Products. Mamy politykę obowiązującą od początku Covid -19. Pracownicy mogą odejść z pracy w dowolnym momencie i mogą wrócić następnego dnia.\nZaprzeczył też, jakoby kierownicy mówili pracownikom, że odejście ze zmiany oznacza dla nich ryzyko utraty pracy. Ferguson dodał, że szefowie przechodzą odpowiednie szkolenia, które są zgodne z wytycznymi Federalnej Agencji Zarządzania Kryzysowego i Administracji Bezpieczeństwa oraz Higieny Pracy. Te protokoły obowiązują i były ściśle przestrzegane – mówił.\nPowiedział, że od razu po tragedii udostępniono całodobową infolinię, aby pracownicy mogli dzwonić w sprawie wynagrodzenia za ryzyko w czasie, gdy nadciągało tornadu, doradztwa w przygotowaniu pogrzebu ofiary żywiołu i innej pomocy.\nAutumn Kirks, jeden z kierowników w fabryce, który pracował tej nocy, zaprzeczył w stacji MSNBC, by grożony pracownikom zwolnieniem z pracy, kiedy przed czasem skończą nocną zmianę.\nMateriał oryginalny: Pracownicy fabryki świec w Kentucky: szefowie zagrozili zwolnieniem tych, którzy uciekną przed tornadem - Polska Times


Jak najdalej stąd - Kino Muza\nJak najdalej stąd, podobnie jak debiut reżysera – Cicha noc, to słodko-gorzka analiza poplątanych relacji rodzinnych. W filmie, poza fantastyczną i debiutującą na wielkim ekranie Zofią Stafiej, zobaczymy m.in. Arkadiusza Jakubika, Tomasza Ziętka i Kingę Preis. Autorem zdjęć jest zdobywca czterech Orłów Piotr Sobociński jr, a muzykę skomponowała Hania Rani.\nJest niczym burza - wpada do serca, robi spustoszenie, ale pozostawia nadzieję, że kiedyś wyjdzie słońce\nTo współczesne kino moralnego niepokoju i jednocześnie opowieść o nas samych. "Jak najdalej stąd" to sama prawda, z której na szczęście przebija się także nadzieja


Katalog stron PR5 - Radca prawny dla firm z dzielnic Wola i Praga\nPrzedsiębiorca poszukujący do współpracy firmy oferującej usługi reklamowe musi posiadać wiedzę, iż skuteczną umowę o współpracę można zawrzeć również przez telefon. W przypadku skutecznego i jednoznacznego zawarcia umowy przez telefon prawnik może mieć problemy z doprowadzeniem do uchylenia się od skutków prawnych zawartej umowy. Jeżeli jednak z okoliczności sprawy wynika, iż oświadczenia Klienta nie są jednoznaczne, nasza kancelaria prawna udzieli porady prawnej w zakresie unieważnienia lub uznania umowy za nieistniejącą. Każdy nasz radca prawny posiada doświadczenie z zakresu obsługi firm. Reprezentujemy interesy przedsiębiorców również z dzielnicy Praga oraz Wola. Zapewniamy kompleksowe wsparcie. Nasz radca prawny reprezentuje swoich Klientów przed sądami dbając o korzystny wynik sprawy. Udzielane porady prawne są przekazywane Klientom zrozumiałym językiem. Zapraszamy do współpracy.\nSłowa kluczowe: prawnik wola, prawnik, praga, radca prawny, kancelaria prawna, dobry, skuteczny


Nowości www.hifi.pl | GOLDENOTE - wzmacniacze i konwerter serii Micro Line (11.01.2012)\nGOLDENOTE - wzmacniacze i konwerter serii Micro Line (11.01.2012)\nFirma Goldenote stworzyłą nową serię urządzeń Micro Line, które w ostatnich tygodniach zaczęły wchodzić na polski rynek. Seria Micro Line zawiera różnego rodzaju wzmacniacze i źródła cyfrowe. Ceny czterech pierwszych modeli (konwerter USB DAC-7, monofoniczny wzmacniacz mocy M-7, wzmacniacz słuchawkowy HP-7, przedwzmacniacz gramofonowy PH-7) są takie same i wynoszą 2.690 złotych. Takie same są też wymiary urządzeń: szerokość 20cm, wysokość 8 cm i głębokość 26cm.\nPrzedwzmacniacz gramofonowy Goldenote PH-7 współpracuje z wkładkami MM i MC. PH-7 ma zaawansowane hybrydowe zasilanie, ale podobnie jak pozostałe elementy systemu Micro, pozwala na podłączenie zewnętrznego opcjonalnego zasilacza PSU-7. Pasmo przenoszenia rozciąga się w zakresie 20Hz-20kHz (+/-3dB), zniekształcenia THD w paśmie akustycznym są mniejsze niż 0.05%. Wejście analogowe RCA ma czułość 0.15mV dla MC i 6.0mV dla MM. Impedancja wejścia to 470 omów dla MC oraz 47komów dla MM. Wyjścia są dwa: niesymetryczne RCA i zbalansowane XLR.\nGoldenote HP-7 to zarazem wzmacniacz słuchawkowy i przedwzmacniacz stereo. Ma on aktywną regulację poziomu sygnału opartą na na najwyższej klasy rezystorach, co umożliwia regulację głośności w 200 krokach co 0.5dB. Konstrukcja HP-7 umożliwia stosowanie słuchawek o impedancji od 20 do 1000 omów bez potrzeby jakiejkolwiek ręcznej regulacji. HP-7 ma dwa wejścia audio jedno RCA i jedno XLR. Do dyspozycji jest taka sama para wyjść pre-out i para wyjść line-out (czyli wyjścia z regulacją głośności oraz bez reguacji głośności).\nDAC-7 jest asynchronicznym przetwornikem USB, potrafiącym odtworzyć muzykę zapisaną w plikach wysokiej rozdzielczości poprzez port USB dzięki szybkości 480Mb/s. DAC-7 dekoduje praktycznie każdy materiał muzyczny zapisany w formacie do 24-bitów i 192kHz z dowolnego komputera lub innego źródła dzięki dostępnej palecie połączeń (USB, Tos-Link optyczny, dwa koncentryczne wejścia cyfrowe). Dostępne jest niesymetryczne wyjście analogowe RCA oraz analogowe zbalansowane XLR.\nJako ostatni na polskim rynku pojawił się wzmacniacz mocy M-7. Jest to 100-watowy monoblok. Ma on hybrydowy zasilacz liniowy. Moc 100W jest oddwana na obciążeniu 8 omów. Na wyposażeniu jest jedno wejście RCA i jedno wejście XLR. Czułość wynosi 550mV, a impedancja wejściowa 47komów.\nSeria Micro Line ma jeszcze zostać poszerzona. Planowane jest wprowadzenie do sprzedaży odtwarzacza CD-7, zintegrowanego wzmacniacza stereo AP-7 i zewnętrznego zasilacza PSU-7.\n[zdjęcie przedwzmacniacza gramofonowego Goldenote Micro Line PH-7]\n[zdjęcie przedwzmacniacza/wzmacniacza słuchawkowego Goldenote Micro Line HP-7]\n[zdjęcie konwertera USB Goldenote Micro Line DAC-7]\n[zdjęcie wzmacniacza mocy Goldenote Micro Line M-7]


Użyj kodu rabatowego wdomu przy rejestracji na Kurs ONLINE "Ratunku, mam grupę na zróżnicowanym poziomie"\nKiedyś myślałam, że tylko ja mam takiego pecha - do której grupy nie trafiłam, wszędzie spotykałam kursantów na zróżnicowanym poziomie. Jeden mówił płynnie, drugi ledwo budował zdania. Jeden z piękną gramatyką, drugi uznawał tylko bezokoliczniki. Potem zrozumiałam, że takie grupy to standard i na tym głównie polega praca nauczyciela dorosłych.\nAle ale ale!!! Są metody efektywnej pracy z dorosłymi na zróżnicowanym poziomie - zapraszamy Was na kurs, w trakcie którego poznacie, jak praktycznie podejść to wyzwań stojących przed nauczycielem w sytuacji, gdy jeden uczeń jest na poziomie A1, a drugi kończy A2.\n10 praktycznych lekcji\n12 miesięcy dostępu do kursu\nMODUŁ 01. GRUPA.\nKiedy grupa jest na zróżnicowanym poziomie? Czy to zawsze wyzwanie czy być może także szansa? Jak zarządzić taką grupą?\nMODUŁ 02. ZASADY PRACY.\n10 podstawowych zasad radzenia sobie z grupą na zróżnicowanym poziomie.\nMODUŁ 03. MOTYWACJA I AKTYWIZACJA.\nJak motywować tych słabszych, nie demotywować mocniejszych i aktywizować wszystkich na równym poziomie? Jak spowodować, że dorośli biorą odpowiedzialność za swoją naukę?\nMODUŁ 4. INDYWIDUALIZACJA I PERSONALIZACJA.\nJak indywidualizować i personalizować pracę w grupie na zróżnicowanym poziomie, aby każdy czuł, że zajęcia są dla niego?\nPRZEDSPRZEDAŻ do 30.04