Czarny miesiąc/Tom I/Część pierwsza/Rozdział VII - Wikiźródła, wolna biblioteka\nCzarny miesiąc/Tom I/Część pierwsza/Rozdział VII\nCzarny miesiąc. Powieść - Tom I/Część pierwsza/Rozdział VII\nZapoznawszy czytelników z duchową stroną pana hrabiego de Montal, musimy jeszcze zobrazować jego powierzchowność.\nBył to mężczyzna średniego wzrostu, zgrabny i wysmukły — twarz miał napozór otwartą i szczerą; przyjrzawszy się atoli lepiej kilku zmarszczkom na jego białem czole, można było domyślić się odrazu, że myśli tego eleganta niezawsze były czyste. Wąskie, zaciśnięte usta zdradzały mocno fałszywy charakter; oczy jego, czarne i piękne, przybierały niekiedy wyraz robionej czułości, zwykle zaś były żywe i wesołe. Nos miał mały, nieco zadarty, nadający twarzy wyraz przebiegłości; rysy całej twarzy miał wogóle kształtne, zęby tylko miał nieładne — zepsute już, a przytem nierówne.\nKrótko mówiąc, pan de Montal był paniczem bardzo szykownym, maniery prześliczne — całe jego zachowanie się zdradzało dobrze wychowanego i doświadczonego światowca. Czekając na pannę Julję, miał na sobie szlafrok z cienkiej materji jedwabnej, pantalony z czerwonej flaneli i tureckie pantofle. Niespokojnym krokiem przechadzał się po owym salonie, który już opisaliśmy, kiedy odezwał się dzwonek. Pan de Montal wzdrygnął się, zrobił ruch stanowczy i rzekł:\n — No, niema co się wahać! Alea iacta est! Co ma być, będzie.\nDrzwi otworzyły się, i weszła młoda kobieta, lat około dwudziestu pięciu, szczupła, wysoka. Panina Julja ubrana była bardzo skromnie — nie z braku środków, lecz poprostu, ze skąpstwa, stanowiącego jeden z najsympatyczniejszych, a zarazem najbardziej rozwiniętych, i wydatnych rysów charakteru tej miłej dziewicy. Mały jej kapelusik z czarnej mory zaledwie mógł objąć pukle czarnych, pięknych włosów. Oczy miała czarne, usta różowe, jak wiśnie, jakby do pieszczot stworzone, zęby, równe i białe, jak perły, płeć ciemną, lecz świeżą i czerstwą — jednem słowem, mimo skromnego ubioru, panina Julja była istotnie piękna i zewnętrznie miła. Niestety, jak już mówiliśmy, miała zwyczaj zrzucania swego dobrego ułożenia razem z teatralnym strojem i poza sceną ustępowała manierami niejednej gryzetce. Całe jej dobre wychowanie nosiło czysto sztuczny, zewnętrzny charakter.\nParasol i kalosze zrzuciła już w przedpokoju, wszedłszy zaś do salonu, podała kolejno panu de Montal mufkę, płaszcz, kapelusz, niespokojnie ścigając oczyma, gdzie te wszystkie cenne przedmioty poumieszczał.\nGdy pan de Montal, zamyślony, położył płaszcz na kapelusiku, panna Julja krzyknęła:\n— Co robisz, Edwardzie?... Kapelusz, mój kapelusz! Zupełnie mi zniszczysz kapelusz!\n— Przepraszam cię, moja droga, zupełnie nie zauważyłem.\n— Ależ trzeba wreszcie nauczyć się uwagi; kapelusz prawie nawy; mnie nic nie przychodzi darmo i wiem jak trzeba szanować rzeczy. Cóż ci tak pilno, że prosiłeś, abym zaraz po próbie przyszła do ciebie? Bardzo dobrze, otóż i jestem — podaj mi ten stołeczek pod nogi.\n— Moja najdroższa Juljo, chcę z tobą szczerze pomówić — zaczął pan de Montal, klękając przy swej kochance i opierając się rękoma o poręcz fotelika, na którymi już usiadła.\n— A, to ślicznie — odrzekła panna Julja, łagodząc wyraz twarzy — tylko nie patrz na mnie tak czule, bo muszę ci dać burę.\n— Burę... za co?\n— Ach, to ty jeszcze nie wiesz, jak to przyjemnie i wygodnie polecić ci cośkolwiek... Posłałam cię wczoraj do Melmot‘a, abyś mi obstalował tapety — dzisiaj przychodzę do niego, aż tu nie wie ani słowa.. To ślicznie, bardzo ślicznie.\nHrabia zmieszał się.\n— Moja droga, ¡mówiłem Oliwjerowi, ażeby poszedł i nie rozumiem...\n— A mnie co jakiś Oliwjer obchodzi? Gdybym chciała załatwić tę czynność przez służącego, posłałabym przecież Annę. Prosiłam ciebie, żebyś tam poszedł, bo myślałam... no, ale czy ja mogę komu zaufać?\n— Przebacz mi, moja droga, przykro mi niewymownie, żem... ale...\n— Och, znam cię już przecież! Niema niedbalszego człowieka od ciebie; któregoś dnia prosiłam cię, żebyś mi przyniósł w czasie antraktu filiżankę buljonu; grałam już w dwóch sztukach tego dnia, byłam przemęczona, omal że nie schrypnięta, a wiesz, że mi to pomaga.\n— A czyż nie pobiegłem do Verres‘a?\n— No, tak, ale przynieśli mi buljon — tak cholernie tłusty, że wedle go przełknąć nie mogłam. Czyż nie wpadłeś na myśl, żeby kazać przy sobie zebrać tłustość.\n— Ależ mój drogi aniele — jesteś dziś w złym humorze, a, wierzaj mi, że najbardziej ci do twej pięknej twarzutwarzy z uśmiechem.\nHrabia był coraz bardziej zaniepokojony i niezadowolony, najwyraźniej, szczęśliwa jego gwiazda podsunęła mu najnieszczęśliwszy dzień do oświadczyn.\n — Och, znam cię, znam — gderała Julja — chcesz mnie uspokoić i udobruchać pochlebstwami... niebardzo ci trudno zresztą... Alle, choć się nie gniewam, powiem szczerze, nie jesteś już tak grzeczny i usłużny, jak dawniej. Pamiętasz, kazałam ci wczoraj przynieść ciasteczek dla Tripole‘y — wiesz przecież, że pamięć o suczce, to najlepszy środek podobania się mojej ciotuni... no i znowu zapomniałeś...\n— Postaram się wynagrodzić to stokrotnie — odpowiedział pan de Mantal, starając się ukryć głębokie zniecierpliwienie i nieukontentowanie. — Powinnaś mi wierzyć — dodał po chwili wesoło — wiesz przecież... czego ja nie robię, byle się kochanej cioci podobać.\n— Wiem o tem i dlatego też, Edwardzie, często jej mówiłam: ja go bardzo kocham, przekładam nad bogatych paniczów... Tyle nawet nie chciałam przyjąć od ciebie... ot, tyle... — pokazała mu paznokieć — bo dla ciebie jednego mam całe moje serce... Ciotka mi jednak mówiła: Juljo, wybieraj między Edwardem, a swoją ciotką, albo — albo i niestety, mój drogi, omal się nie poświęciłam... dobrze, żeś ją zdołał udobruchać. Ach, byłabym najszczęśliwszą z kobiet, bo cię kocham, kocham serdecznie... Ach, jaki tu dym... możebyś otworzył trochę okna!\n— Czy ci nie będzie zimno? Dziwne doprawdy, bo ten kominek nigdy nie dymi.\n— Widać zatem, że mnie jakiś pech prześladuje, bo dymił i za przeszłą razą. Ale pocóż kazałeś mi przychodzić? Jeżeli masz jakiś ważny interes, nie możesz mi go u mnie powiedzieć?\n— Nie, mój aniele, nie. Dla ciebie, jak dla minie samego ważną jest rzeczą, abyś się tutaj tego dowiedziała, Tak — dodał z czułym, melancholijnym uśmiechem, wciąż pozostając na klęczkach i jedną ręką obejmując taję Julji — tak, moja droga, zdaje mi się, że wyrazy moje będą bardzo poufałe.\n— Cóż się stało mój Edwardzie, że tak czule dziś mówisz? Co to ma znaczyć; to mnie zastanawia... Jestem pewna, że masz jakiś zamiar niebardzo grzeczny... Szkaradny chłopaku, jesteś tak czuły, tak zalotny!... Moja ciotunia, Sarrageot, nazywa cię swym plenipotentem, ja zaś, gdybyś wreszcie nauczył się akuratniej wypełniać moje zlecenia, nabywałabym cię moim... no, nie wiem, sama nie wiem kim... Ach, otwórzno okno, może się prędzej na kominku rozpali... Podaj mi płaszcz — boję się kataru; gram w pierwszej sztuce i boję się chrypki, jak cholery!... Aha., zapomniałam: muszę ci coś o teatrze powiedzieć. Możesz już zamknąć okno, tylko rozdmuchaj ogień, bo słabo się pali.\nTrudno opisać gniew i zniecierpliwienie pana de Montal w ciągu całej tej rozmowy z niegrzeczną, ordynarną, nawet nie umiejącą poprawnie się wyrażać komedjantką; jednakże, aż do chwili przyjęcia oświadczyn, musiał cierpliwie znosić wszystko, jak zresztą już od dwóch lat znosił.\nCała ta rozmowa najlepijnajlepiej daje poznać, jak drogo, jakiemi upokorzeniami opłacać musiał pan de Montal szczęście, którego mu tak zazdroszczono. Nie mamy potrzeby powtarzać, jak wielka zachodzi różnica pomiędzy uprzedzającą grzecznością kochanka, choćby w stosunku do kobiety, zgoła mu nierównej kondycją, i poziomem umysłowym, a hańbiącem służalstwem, do jakiego się hrabia poniżał.\nTeraz pan de Montal zamknął okno i powrócił; uklęknął znowu przed panną Julją, z niecierpliwością oczekując ciągnięcia dalej, a z większą jeszcze ukończenia rozmowy.\nJulja odezwała się pierwsza, z początku spokojnie, — potem coraz gwałtowniej:\n— Miałam ci powiedzieć coś o teatrze... Oto, dziś rano, przychodząc na próbę, słyszę w foyer moje nazwisko — zatrzymuję się, zaczynam słuchać — okazuje się, że to znów ten sitary Ducanson szkaradnie mnie obmalowuje. Wpadam, zirytowana okropnie i powiadam mu, że będzie miał ze mną i z tobą do czynienia... aż tu —ten stary grzyb poczyna sobie kpić w żywe oczy i ze mnie i z ciebie — gwiżdże sobie na nas i, rzeczywiście, trudno nie przyznać mu racji, bo, cokolwiek ci o tema mówię, to jakbym groch o ścianę rzucała...\n— Ależ, moja droga Juljo...\nAktorka zirytowała się jeszcze bardziej; mówiła coraz głośniej:\n— Tak, tak — już wiem, — słyszałam to nieraz... Chcesz mię znowu przekonywać, że Ducanson, to stary piernik i przecież nie można takiemu dziadydze świadków posyłać... A co mnie to obchodzi? — Stary ledwo łazi, ale zadużo sobie pozwala, rozzuchwalił się i jeżeli nawet ty nie chcesz mnie bronić, to któż ma go ukrócić?\n— Ależ, zastanów — się, moja droga, cóż ja mam zrobić?... Sama przecież przyznajesz: Ducanson jest stary; jeżelibym poszedł i powiedział mu jakąś niegrzeczność, narażę się tylko na śmieszną scenę i nic nie wskóram.\n— Zapewne, mój kochany paniczu, zatem mam być znieważana bezkarnie?\nHrabia się żachnął.\n— Ależ nie mówię tego bynajmniej, moja droga Juljo, wiesz przecież, że zawsze stawałem w twej obronie, ile mogłem!...\n— I masz o to do mnie pretensje?\n— Bynajmniej, tylko bądź, proszę cię, sprawiedliwa wobec mnie.\n— Alboż jestem niespnawiedliwaniesprawiedliwa? Zdaje mi się, że skoro zostałam twoją kochanką, to dlatego, abyś mię bronił i abyś moich nieprzyjaciół traktował, jak swoich.\n— Juljo, posłuchaj mnie...\n— Gdybym chciała mieć kochanka, któryby mnie kochał dla samej przyjemności, miałabym dosyć elegantów do wyboru... ale ja nie potrzebowałam zimnych adoratorów, którzy nosa do teatru nie wetkną, którzy myślą, że wyświadczają mi wielką łaskę, wożąc mnie swym powozem i kupując mi fatałaszki i błyskotki. Dzięki Bogu, nie potrzebuję tego, co moje koleżanki uważają za zaszczyt szczęścia. DzękiDzięki mej oszczędności, zebrałam już kapitalik, mam dochody i mogłam wybrać sobie kochanka z miłości, kochanka, od którego nie wymagam złamanego szeląga. Ale za to wymagam, aby mój kochanek nie pozwalał znieważać mnie jakiemuś staremu durniowi.\nPanu de Montal aż usta zsiniały z gniewu, zdołał jednak pohamować się i odpowiedział ze sztuczną łagodnością:\n— Ależ zastanów się, Juljo, czyż nie uczyniłem wszystkiego, co można było uczynić, wyjąwszy oczywiście...\n— Wyjąwszy to, czego najbardziej potrzebuję... Przecież to samo muszę powiedzieć o tej halastrze Grenouillot‘a.\n— Co za Grenouillot‘a?\nJulja aż się rzuciła.\n— Jakto, nie wiesz jeszcze? Przecież, znasz doskonale Grenouillot‘a, prezesa klakierów; wiesz także, że ten łobuz jest stronnikiem Ducansona. Trzeba było widzieć, jaki hałas ta banda robiła w czasie benefisu tej wydry Derbot — tymczasem podczas moich występów zgoła milczą.\n— Ależ, moja Juljo...\n— Ach, chcesz powiedzieć, że sam ryknąłeś ze dwa razy na nią; no, ale ja przez to nie dostałam więcej oklasków, chociaż na nie zasłużyłam. A kiedy poskarżyłam się przed tobą na tego Grenouillet‘a, cóż mi odpowiedziałeś?... Że nie możesz wdawać się z klakierami — wielkie rzeczy! W kółko to samo: od tego muszę znosić wszelkie nieprzyjemności, bo stary, jak wszyscy djabli, od tamtego znowu, bo jest klakierem — jakby na to wszystko nie było żadnej rady!...\n— Ależ jaka rada? Jeżeli ją masz, to mi ją podaj, mój drogi aniele?\n— Jaka rada? Ależ tysiące ich się znajdzie, trzeba tylko chcieć!... Jeżeli nie chciałeś opłacić Grenouillot’a, co nawet niedrogoby kosztowało, trzeba było to żabsko nastraszyć... co zaś do Ducansan’a, to ten znów lubi łakocie, pochlebstwa, wyszukaną grzeczność...\n— Ależ, Juljo, czyżbyś chciała...\n— Ja? Och, bynajmniej, wołałbyś przecież, żeby minie z kopytami zjedli, niż żebyś zrobił grzeczność Ducanson‘awi.\n— Przecież nie potrzebujesz go traktować poważnie, ani zbliżać się z nim — nie jesteś jego kolegą. Wystarczy cokolwiek zręczności, tej zaś dzięki Bogu, zgoła ci nie brakuje; mógłbyś więc, przy odrobinie dobrych chęci, rozbroić tego niegodziwego człowieka. Naprzykład: ten starowina lubi dobrze zjeść i wypić; mogłeś kiedy zafundować mu dobry obiad — nie taki znów wielki wydatek; wtedy mógłbyś go już ująć i w ten sposób unieszkodliwiłbyś mojego najzajadlejszego wroga.\nPan de Montal wysłuchiwał tego wszystkiego, z pozornem poddaniem się, klęcząc z głową, pochylaną ku kolanom swej kochanki; jednakże żyłki pukające mu na skroniach, wskazywały, że ogarnia go coraz większa pasja, którą z trudem hamował.\nGdy hrabia podniósł wreszcie głowę, spojrzenie jego wyrażało bojaźliwą czułość i błagalne poddanie się, którym panna Julja nie zdołała się oprzeć; mimo wszystko była to dobra dziewczyna i kochała swego Edwarda szczerze, choć po swojemu; jej gniew i wyrzuty załamały się wreszcie pod urokiem cierpliwości pana de Montal, który mówił, całując jej ręce:\n— Przebacz, mój aniele, rzeczywiście zawiniłem. Na przyszłość, cokolwiek mię to miałoby kosztować, uczynię wszystko.\nJulja zmieniła nagle ton.\n— Otóż to, mój ukochany! — zawołała nagle, rozczulona aż do łez; zsunęła się z fotela i usiadła na dywanie przy swoim klęczącym kochanku; następnie objęła jego piękną głowę i poczęła ją okrywać pocałunkami.\n— Jakże jestem niewdzięczna, niegodna ciebie! — mówiła wśród łez. — Ten biedak skoczyłby dla mnie w ogień, a ja jeszcze się skarżę na niego! Ani słowa więcej, mój drogi!\n— Juljo, moja droga Juljo — czy to mówi głowa czy serce?\n— Ja nie jestem kochaną Julją, ja jestem wyrodnym potworem! Alboż twoja miłość własna nie jest moją? Alboż imam zmuszać mego kochanka do poniżania się przed jakim Ducanson‘em, czy Grenouillot’em — czyżby mnie to samej nie poniżało? Czyżby mnie miało nie obchodzić, gdy ty się poniżasz? Mówię ci, byłam nierozsądna, ale człowiek wtedy tylko umie ocenić swe szczęście, kiedy go nie ma, albo już je stracił... Jedną chyba wadę mogę ci zarzucić, mój drogi, to, że jesteś dla mnie zbyt dobry.\n— Jakże ci nie mam pobłażać. Juljo, skoro mię tak kochasz?\n— Ty mnie psujesz, nieraz powinieneś wyłajać mnie jak się należy, a nie czynisz tego. Bodaj to nie było prawdą, co mówi moja ciotunia, która cię przecież uwielbia. Czy wiesz — powiada — dlaczego się boję czasami naszego małego plenipotenta? Bo ci zanadto ulega, gdy ja, na jego miejscu, nieraz bym ci się okoniem postawiła.\n— Mój aniele, nie chcę ci nigdy sprawić najlżejszej przykrości.\n— Otóż dlatego właśnie, że mnie kochasz, powinieneś być czasami surowy dla mnie. Alboż mogę kiedy zapomnieć, co dla mnie uczyniłeś?... Jak moja ciotunia, Sauvageot, powiada: Wynajdź sobie drugiego takiego człowieka, któryby, jak on, prowadził sumiennie wszystkie twoje rachunki, któryby skrupulatnie notował twoje wydatki, znajdował pewną lokatę dla twych depozytów, chodził do adwokata, do notarjusza, umawiał się z dyrektorami teatrów, kaptował recenzentów — słowem, był prawdziwym totunfackim.\n— Ale cóż w tem dziwnego, Juljo, że się zajmuję twe mi sprawami? Alboż minie one mniej d ciebie obchodzą? Alboż nie mam uczyć się od ciebie porządku i oszczędności?\n— Tak, prawdę mówisz!\n— Przytem jesteś tak piękna, tak dobra! No, ale wysłuchaj mnie, Juljo, powstań.\n— Byłam wobec ciebie niesprawiedliwa; tu jest moje miejsce.\n— Nie, mój aniele, proszę cię.\n— No, jak chcesz, siadaj więc na krześle, a ja ci usiądę na kolanach.\n— Zgoda — teraz podaj mi ręce — nie patrz na mnie tak czule swemi ślicznemi oczyma, bo mi przeszkadzasz zebrać myśli, a chcę z tobą pomówić w ważnej sprawie. Wysłuchaj mnie, zaklinam cię.\n— Kochany Edward — mówiła panna Julja, sadowiąc się na jego kolanach — nigdy tak do mnie nie mówił, nigdy tak na mnie nie patrzył; wyraźnie ma mi coś ważnego, coś bardzo czułego do powiedzenia.\n— Bardzo ważnego, dlatego właśnie prosiłem, żebyś przyszła do mnie.\n— Słucham cię, Edwardzie... Ale masz minę poważną... zupełnie, jak wtedy, pamiętasz, kiedy wahałam się jeszcze, a tyś mi mówił głosem, tak słodkim, a tak smutnym i uroczystym zarazem: „Juljo, przysięgam ci na pierścionek mojej nieboszczki matki, że nie będziesz miała nigdy kochanka bardziej przywiązanego, dbałego, wierniejszego ode mnie“. I wtedy, pamiętasz, łzy zakręciły mi się w oczach, patrz, zupełnie jak teraz! — i odpowiedziałam, nawpół przytomna: Edwardzie jestem twoja.\nI panna Julja obtarła łzę, która znowu zaświeciła w jej czarnych oazach.\n— Tak, Juljo, moja najdroższa Juljo, przypomnij sobie tę świętą pamiątkę — pierścionek mojej umierającej matki; złożyłem, ci go w dowód nawet nie miłości, którą ci przyniosłem, ale na dowód czegoś więcej... w dowód szacunku, głębokiego szacunku. Tak... bo już wtedy przeniknąłem głęboką wartość twojej duszy. Od tego zaś czasu, mimo przelotnych chmurek, mimo twych mimowolnych błędów, nauczyłem się czytać w twem szlachetnem sercu, poznałem je do dna!\n— Jakże ty jesteś dobry! — rozczuliła się Julja jeszcze bardziej. — Jeżeli nawet mam niejakie przymioty, to czyż nie tobie je zawdzięczam? Zawsze byłeś tak czuły, tak uprzejmy, tak pełen poświęcenia, że pragnęłam być godna twej miłości.\n— Wierzę ci, wierzę — zawołał pan de Montal z zapałem. — Tak, to moja miłość dała ci nowe życie! Od dawna szedłem krok w krok za tobą, patrzyłem na twoje postępowanie i z dnia na dzień wydawałaś mi się godniejszą mego szacunku. Twoje prowadzenie się, twój charakter usprawiedliwiły, uszlachetniły zarazem moją namiętność i jestem dumny, że cię kocham, jak i z tego, że mnie darzysz wzajemnością.\n— Tylko ty możesz zdobyć się na podobny, śliczny komplement.\n— Bo tylko moja śliczna Julja potrafi mnie natchnąć do czegoś podobnego.\nPan de Montal doszedł do wniosku, że moment korzystny nastąpił.\n— Słuchaj, Juljo... — zaczął trochę tajemniczo — nadszedł już czas, gdy powinienem wynagrodzić twą miłość, twą czułość, a przedewszystkiem twe dobre serce i pełne godności postępowanie.\n— Co to ma znaczyć, Edwardzie?\n— Pragnę — zaczął uroczyście pan de Montal — pragnę dać ci dowód nietylko mojej miłości i wdzięczności, ale nadto i dowód mego najgłębszego szacunku.\nJulja zdziwiła się; sądziła, że to chodzi o jakiś prezent.\n — Och, Edwardzie, nie mów już... czyżbyś mógł zapomnieć o naszym układzie? Wiem przecież, że nie jesteś bogaty, więc nic od ciebie nie przyjmuję, chyba bukiet róż na moje imieniny za dziesięć franków, ot i wszystko. Twoją miłość, twoje serce przyjmuję, twoje przyjacielskie usługi, pełne poświęcenia — i to mi w pełni wystarcza.\n— Szlachetna kobieto, najlepsza przyjaciółko! Ach teraz dopiero uprzytamniam sobie całą wielkość twej duszy, lecz bądź spokojna — dodał pan de Montal, uśmiechając się, bardziej jeszcze tajemniczo, niż przed chwilą — dar, jaki ci przynoszę, nie ma pieniężnej wartości, lecz przewyższa. wszystkie twe oczekiwania i przyjmiesz go chyba... spodziewam się, z najgłębszą radością.\n— Cóż to takiego?... Cóż więc masz mi do ofiarowania?\n— Moją rękę.\nWyraz oczu Julji wskazywał przez chwilę, że uszom własnym nie wierzy.\n— Twoją rękę?...\nPan de Montal począł okrywać jej śliczne ręce pocałunkami.\n— Chcę cię zaślubić, moja najdroższa, moja jedyna... tak, lekceważę wszelkie przesądy świata... całe moje życie poświęcam dla ciebie... i biorę cię za żonę... No co, czyżbyś miała odrzucić ten skromny dar, pani hrabino?\nI pan de Montal z uśmiechem na twarzy, oczekiwał na gwałtowny wybuch wdzięczności swej kochanki.\nPanna Julja osłupiała.\nW pierwszej chwili spojrzała w milczeniu, a następnie, zasłoniwiszy twarz rękoma, padła, również milcząc, na krzesło.\nPrzy swej bezczelnej fanfaronadzie i pewności siebie, pan de Montal ani chwili nie powątpiewał, że to radość tak wstrząsnęła pannę Julję; skłonił więc głowę i dodał czule:\n— Wybacz, mój aniele; powinienem cię był przygotować do tego szczęścia.\n Nagle — zgłupiał..\nPanna Juljia, jakby przychodzą«: do siebie, odepchnęła go gwałtownie, zerwała się i rzekła z głęboką goryczą:\n— Ach, teraz dopiero poznaję... ciotka Sauvageat miała rację!\n— Jakto, Juljo?\n— Tak, Edwardzie... zwodziłeś mnie, zwodziłeś bezwstydnie tak długo!\n— Chcesz mnie zaślubić!\nPan de Montal osłupiał do reszty; sądził, że jego kochanka majaczy.\n— Ależ, moja droga, co chcesz przez to powiedzieć, nie rozumiem.\n— Tak, teraz się przekonałam!... Ach, to niegodziwość... tak, kochałeś mnie dla majątku po to, żeby się ze mną ożenić... dlatego udawałeś tak szczere zainteresowanie memi interesami... A ja, jak, Edwardzie, kochałam cię bezinteresownie! Edwardzie, ach, Edwardzie... rozwiałeś moje złudzenia!\nPan de Montal, zdumiony i urażany, tak rozgniewał się tem upokorzeniem, tą odmową, tak ubliżającą i tak nieprzewidzianą, że zbladł, zapienił się ze złości i przez kilka minut niezdolny był ido wymówienia słowa, poprostu oniemiał.\nPanna Julja, ugodzona w swe najczulsze miejsce, oburzona, że ktoś śmie sięgać po jej ukochany majątek i zrozumiawszy, że cała troskliwość pana de Montal, o nią opierała się wyłącznie na niskiem wyrachowaniu, zgoła już nie mogła ukryć siwych uczuć i wrzeszczała bez skrępowania:\n— Ach, teraz dopiero przejrzałam, że ciotunia Sauvageot nigdy się nie myli! Teraz już się nie dziwię, że nie dowierzała twojej uległości mym kaprysom. Przecież to jasne, jak słońce, liczyłeś na moje sto tysięcy talarów w depozytach, na pięćdziesiąt tysięcy pensji i na honorarja specjalne za benefisy... to istotnie warte trochę zabiegów i trudu!... A ja, głupia sądziłam, że jestem dość młoda i piękna, abyś mnie kochał dla mnie samej!... No i teraz widzę, że pierwsze wrażenie ciotki Sanvageot wcale jej nie omyliło: zanim zdołałeś i ją usidlić, powtarzała mi: strzeż się tego Montala, to kapcan, jakich mało i tobie chyba oczy do płakania zostawi. No i okazało się, że prawda... Edwardzie — mówiła panna Julja z bólem — czyż jesteś zgoła pozbawiany wstydu... czyż godziło się posługiwać pierścionkiem twej nieboszczki matki do tak nikczemnej przysięgi?... Ach, a ja tak szczerze cię kochałam.\nOstatnie wyrazy pozbawiły pana de Montal resztek przytomności; nie mogąc hamować się dłużej, wykrzyknął, wskazując na pierścionek:\n— Pierścionek mojej matki... oto jest... przecież nigdy nie rozstaję się z nim!... Tylko ty mogłaś uwierzyć, że hańbiłbym pamiątkę po mojej matce, wręczaniem jej istocie podobnej tobie... Pierścionek, który ci wtedy dałem, nigdy do mojej matki nie należał... poprostu sobie zażartowałem.\n— No, to jeszcze gorzej, mój panie, robić sobie żarty z pamiątką po nieboszczce matce — zawołał panna Julja z prawdziwą dumą i godnością. — Hrabia omal nie rzucił się na nią.\n— Czy będziesz cicho?... — wrzasnął.\n— Ach, teraz poznaję się na tobie!... Co za gęba, co za oczy!... Aha, to pan chce mnie straszyć?... no, to ja wolę się wynieść. No, nie spodziewałam się czegoś podobnego.\nPan de Montal chwycił ją silnie za rękę.\n— Ach... chcesz wyjść... żeby po całem mieście roztrąbić, że cię obciąłem poślubić, a tyś odrzuciła moją propozycję!\n— Ależ chyba pan nie będzie próbował zatrzymać mnie siłą? Puść pan moją rękę... szczypiesz mnie pan; proszę mnie puścić!\n — Idź, idź, graj swoją komedję — rzekł pan de Montal, z ironją wstrząsając rękę Julji, poczem odepchnął ją, dodając:\n— Tylko pamiętaj: to co tu zaszło, zostaje między nami; jeżelibyś to rozpaplała, zapłaciłabyś mi za to... rozumiesz?... Byłem ci użyteczny swemi wpływami... ale teraz mogę tę broń obrócić przeciwko tobie!\nPanna Julja rozpłakała się nietyle ze strachu, ile z boleści nad nikczemnością człowieka, którego tyle czasu kochała.\n— Och, Boże, Boże! — mówiła nieszczęśliwa kobieta, wśród konwulsyjnego płaczu — oto nagroda za moją miłość, za moje zaufanie!\n— Za twoją miłość? Alboż ja nie dość już opłaciłem tyloma nikczemnościami wobec twojej ciotki, służalstwem, jakie tyle czasu wytrwale znosiłem i udziałem w najbrudniejszych intrygach twych koleżków?\n— Oto twoje przywiązanie!\n— Co za głupiec i bezczelnie dumne stworzenie! Więc ona serjo myśli, że to dla jej miłości, tak się poniżałem? — wzruszył ramionami. — Czy ty myślisz, że ja cię kiedykolwiek kochałem? Byłem twoim kochankiem, aby budzić zawiść ludzi szczęśliwszych i bogatszych ode mnie, ot i wszystko. A wkońcu, znudzony temi głupstwami, postanowiłem ożenić się z tobą dla pieniędzy... Tak, dla pieniędzy, pozwalałem tak długo deptać moją dumę, a teraz... bądź spokojna, potrafię się odpłacić.\n— Zemścisz się, za co....za to, żem nie pozwoliła sobie styczkastryczka na szyję założyć, nieprawdaż? A czy człowiek, taki, jak ty, nic nie mający, nie popełnia podłości, zaślubiając taką, jak ja, dla pieniędzy?... Twoja duma, ha-ha — ha!!!... Czy można wogóle ufać człowiekowi, zdolnemu do podobnej podłości, marzącemu o niej?... Zgodziłam się zostać twoją kochanką, chciałam nią być, bo to nie wkładałewkładanie na mnie żadnych obowiązków; ale wołałabym powiesić się, niż zostać żoną podobnego hultaja, któryby mnie okradł. A ja, jeżeli, wogóle wyjdę kiedy za mąż, to napewno nie, za człowieka, któryby mnie z torbami zostawił, ale za takiego, który moich pieniędzy nie tknie, a jeszcze zapewni mi spokojny byt.\n— No to wynoś się stąd, idź sobie szukać, choćbyś miała zajść i do wszystkich djabłów... tylko nie waż się wymawiać mego nazwiska, bo... zobaczysz!!!...\nPrzykrą jest podobna scena; wstyd jest widzieć mężczyznę, który od pochlebstwa i usłużności odrazu, na widok, że wszystkie jego nikczemności spełzły na niczem, że zdobycz mu się wymyka, przechodzi do zuchwalstwa, do grubjańskich pogróżek; a przecież jest to scena zgoła nieosobliwa i nierzadka. Niegdyś coś podobnego byłoby może niemożliwością, dziś jednak żadna podłość nie powinna zadziwiać. Niech czytelnicy raczą sięgnąć do własnych wspomnień, a napewno przypomną sobie, że widzieli podobne wypadki nieraz.\nCo do panny Julji, to, skoro już znamy jej charakter, nietrudno nam będzie pojąć, że wszelkie zabiegi hrabiego o jej rękę, mimo, że kochała go szczerze, były daremne.\nDziewczyna, wychowania w ubóstwie, zmuszona długo patrzeć na nędzę swych rodziców, przed niczem tak nie drżała, jak przed starością w nędzy i opuszczeniu; to też posuwała oszczędność aż do skąpstwa, odmawiając sobie nawet niezbędnych nieraz rzeczy. Przy swym ograniczonym umyśle i zimnem sercu, pieniądze kochała nadewszystko — nawet zostanie panią hrabiną było dla niej niczem — chciwość zagłuszyła w niej dumę, i wszystkie inne uczucia.\nTymczasem pan de Montal, będący uosobioną próżnością i przekonany, że wszyscy cierpią na tę jego wagę, był pewien powodzenia — no i pomylił się szkaradnie.\nPo gwałtownem wyjściu panny Julji spędził kilka okropnych godzin. Odmowa jej zabiła ostatnie jego nadzieje; pozostawało mu ¡zaś zaledwie dziesięć tysięcy franków, po wyczerpaniu zaś tej sumy — nędza — po pewnym czasie pozostawało mu chyba strzelić sobie w łeb. Już przeklinał swą zwodniczą wiarę w Opatrzność, gdy wtem nowe zdarzenie pokrzepiło w nim upadającego ducha i ma nowo wzbudziło w nim nadzieje i wiarę w pomyślną przyszłość.\nPomiędzy innymi znajomymi pana Ruopi-Gobillorn’a, spotykał często u niego niejakiego pana Achillesa Dunoyer, bardzo bogatego bankiera, człowieka lat około czterdziestu, człowieka próżnego, aż do śmieszności, chcącego uchodzić za człowieka wolnego, usiłującego też naśladować zbytek i zwyczaje arystokracji — w istocie, był to syn wzbogaconego kotlarza.\nPan Achilles Dunoyer odrazu zwrócił uwagę na pana de Montal.\nHrabia zrobił ogromnie wrażenie na bankierze, należąc do owej złotej młodzieży, do której pan Achilles za wszelką cenę pragnął się dostać; przytem bankier wiedział o przyjaźni, jaka łączy hrabiego z głośnym markizem le Beanregard, królem modnego świata.\nPan Achilles Dunoyer zrobił pierwszy krok ku zbliżeniu z panem de Montal, ten atoli, niezainteresowany wtedy zgoła w zażyłości z ordynarnym dorobkiewiczem, przyjął go bardzo zgóry i zimno; teraz atoli, gdy panna Julja odrzuciła propozycję zakupienia go na męża, gdy pozostał już bez żadnego wyjścia i gonił resztkami, pomyślał sobie, że nie należy gardzić tak bogatym przyjacielem, jak pan Dunoyer, zręcznie więc zbliżył się do bankiera, co przyszło mu bez żadnej trudności. Zobaczymy dalej, na co liczył najwięcej...\nW takiej sytuacji znajdował się pan hrabia Edward de Montal w chwili, gdy daleki jego kuzyn baron Ewin de Ker-Elliot, opuszczał ojczystą Bretanję, udając się do Paryża w interesach z tymże właśnie Dunoyer‘em.\nPonieważ bankier ten gra jedną z najważniejszych ról w naszej powieści, pokażemy teraz czytelnikowi dom i rodzinę tego znakomitego robigrosza.\n↑ Kości rzucone (łac.).\n↑ Paryscy klakierzy oddawna zorganizowali się w całe związki.\nTę stronę ostatnio edytowano 29 lis 2019, 11:14.


3 trzypokojowe mieszkania w Warszawie - 2 strona - LuxLux\n3 trzypokojowe mieszkania w Warszawie\nTagi: mieszkania, apartamenty, nieruchomości, Warszawa, Mokotów, Żoliborz, Ochota, Śródmieście\nJeżeli ktoś szuka trzypokojowego mieszkania w Warszawie, może zwrócić uwagę na prezentowane poniżej oferty. Każda z nich to luksusowy apartament, wykończony w wysokim standardzie.\nPierwsze mieszkanie to piękny, luksusowy apartament o powierzchni 115 m2. Znajduje się w nim salon, dwie sypialnie, łazienka, osobna toaleta, dwie garderoby i w pełni wyposażona i umeblowana kuchnia. Do mieszkania przynależy komórka lokatorska i miejsce w garażu podziemnym.\nSzczegóły w serwisie najDom.\nBobrowicka, Mokotów, Sielce\nDrugie mieszkanie zajmuje powierzchnię 75 m2. Narożne okna wychodzą na południe i wschód. W mieszkaniu mieści się kuchnia, łazienka, osobna toaleta oraz taras o powierzchni 28 m2. Mieszkanie to nigdy nie było zamieszkałe.\nCena: 974 000 zł\nSzczegóły na stronie najDom.\nBitwy pod Rokitną, Żoliborz\nOstatnie mieszkanie to luksusowy apartament o powierzchni 115 m2 położony w jednym z najbardziej prestiżowych budynków w Warszawie. Duży salon połączony jest z aneksem kuchennym. Z salonu jest wyjście na taras o powierzchni 30 m2. Parter budynku zajmuje Fitness Club, basen oraz kompleks gabinetów odnowy biologicznej.\nSzczegóły w serwisie Domiporta.\nPn., 15-09-2008 Elaz Warszawy\nA mi się te mieszkania bardzo podobają , są ciepłe przytulne i bardzo nowoczesne, wszystkie mają fajne tarasy , kazde z nich ma swój klimat. O cenie nie dyskutuję bo jak zwykle jest wzięta z sufitu : )\nPozdrowienia dla Pana z Krakowa, nic tylko pogratulować kultury.\nPn., 15-09-2008 gość\ngość (Poniedziałek, 15-09-2008) napisał:\ndrogie i urządzone kompletnie bez smaku - tak w skrócie można podsumować te mieszkania. ach, sorry, mówię tu o prawdziwym smaku, a nie o gustach tych wieśniaków z warszafki, bo wiadomo, że w stolycy to nawet kupę sobie kupią za 5000000 złotych i położą na dywanie, i powiedzą, że to dzieło sztuki, tacy tępi są ludzie z warszawy. nigdy nie dorównają poziomem do prawdziwych ludzi na poziomie z Krakowa\nZ Warszawy nie jestem wiec srednio mnie interesuje twoja opinia chociaz poziomem swojej inteligencji kiepsko reprezentujesz Kraków... I tyle.\nPn., 15-09-2008 LidiaS\n3 pokojowe mieszkanie za 3 mln??? smiech na sali :D\nja nie chce nic mowic, ale moja sasiadka chce sprzedać ruderę w Ustce na zadupiu zadupia dom za 1mln200tys ;p więc te ceny mnie nie powalają;p\nMieszkania proste, nic specjalnego. Za te ceny powinny być moldingi, wysokie sufity (min 3 m) i wysokiej jakości wykończenie. Dla mnie to zwykłe, małe i ciasne mieszkania. Mój dom (250mkw)w USA jest milion razy lepszy, tańszy i leży 200 m od Oceanu Atlantyckiego. Ale wkońcu w Ameryce kryzys to musi być tanio, a w PL cud gospodarczy, więc wszystko musi być drogie i ceny muszą szybować w górę z dnia na dzień.\na skad w tej super ameryce w super amerykanskim komputerze masz polskie literki "ś" "ć" itd.? ;))\npan musi w koncu zrozumiec , ze nie na wszystko co sie panu podoba, reszczcie tez musi szczeka opadac, wiec prosze sie juz ta swoja ameryka tak nie przechwalac.\nPn., 15-09-2008 Mysza\nWszystkie z tych mieszkań są takie zimne i nieprzyjemne. A gdzie ciepło i przytulność do których chce się wracać po całym dniu pracy?\nCeny są z kosmosu. Żebym miała mieszkać w "Warszafce" to musieli by mi jeszcze dopłacać. Dużo więcej niż warte są te mieszkania.\nMysza (Poniedziałek, 15-09-2008) napisał:\nkolejny wieśniak z krakowa/wrocławia albo innej dziury zabitej dechami. nie podoba się, to won, śmieci, i tak za dużo tutaj szczurów spoza Stolicy RP, który tylko brudzą, a potem wszyscy narzekają, że Warszawa pełna jest takich ludzi. gdyby nie Warszawa, to byście z głodu zdychali w tych waszych dziurach w innych województwach.\nZaprezentowałeś tym komentarzem doskonale poziom kultury warszawiaków.


"Wściekły, szalony, niespełna rozumu..." • ŚWIDNICKI PORTAL HISTORYCZNY\nKsięstwo świdnicko-jaworskie, stanowiące integralną część Śląska, od początku swego istnienia było terenem granicznym dla Czech. Podobnie jak reszta krajów położonych na północ od Sudetów, było ono obiektem pożądania wielu czeskich władców, szczególnie z rodu Luksemburgów, dążących do zhołdowania księstw śląskich.\nVaclav Hajek wg litografia Rolanda Weibezahla (1817-1871)\nLiczne wydarzenia historyczne, kontakty na płaszczyźnie politycznej, religijnej, artystycznej i wielu innych, w tym również stosunki handlowe i kupieckie, nie mogły pozostać bez echa również w kronikarstwie czeskim. Informacje dotyczące Śląska odnajdujemy już w najstarszej rymowanej „Kronice Czech” autorstwa Dalimila. Również kolejni czescy kronikarze tj. Kosmas (jego „Kronika Czech” stawiana jest na równi z „Kroniką Polską” Galla Anonima), Mnich Sazawski, czy Vaclav z Březan, poświęcali sprawom polskim i śląskim całe ustępy w swych dziełach. Informacje zawarte w tych cennych źródłach historycznych znane są jednak zwykle jedynie historykom i bohemistom. Podobnie rzecz się ma z „Kroniką Czeską” Vaclava Hajka z Liboczan, który sporo miejsca w swym dziele poświęcił również księstwu świdnicko-jaworskiemu.\nDziałał on na przełomie XV i XVI wieku, był duchownym – początkowo utrakwistycznym, potem katolickim. M. in. od 1524 r. działał przy klasztorze św. Tomasza na Małej Stranie w Pradze, następnie był dziekanem na zamku Karlštejn. Zmarł 18 marca 1553 r. w Pradze. W swej kronice, którą zadedykował królowi Czech Ferdynandowi I Habsburgowi opisał on czasy od przybycia na tereny Czech legendarnego władcy Czecha (644 r.) do 1527 r. Jego tekst charakteryzował się żywą narracją, często przybarwioną anegdotami, a nawet zmyślonymi historyjkami, które czerpał zarówno z wiarygodnych źródeł historycznych, lecz również z ustnej tradycji. Pod tym względem przypomina on dzieło polskiego kronikarza Jana Długosza.\nStrona tytułowa dzieła Vaclava Hajka\nPierwszy ciekawy opis w „Kronice Czeskiej” Vaclava Hajka z Liboczan, związany bezpośrednio ze Świdnicą, znajdujemy pod datą 1344 r. Opisuje on przyczyny i przebieg wojny, do jakiej doszło między Janem Luksemburskim, królem Czech, a księciem świdnicko-jaworskim Bolkiem II Małym, charakteryzując przy okazji pokrótce obu władców. Ponieważ to cenne źródło pozostaje kompletnie nieznane w historiografii świdnickiej, dlatego w tym miejscu zamieszczamy cały fragment tej kroniki w tłumaczeniu z języka czeskiego na język polski. „Bolko, książę świdnicki, który był mężem niewielkiego wzrostu, ale okrutnikiem, który krył się ze swymi myślami. Tenże nosił jakąś niechęć w swym sercu przeciwko Janowi, królowi czeskiemu. Nakazał on pojmać bez przyczyny pewnego znamienitego rycerza, tylko z tego powodu, że przynależał on do królestwa czeskiego, abym tym samym uczynić na złość królowi. Gdy synowie tegoż rycerza bezpośrednio przekazali wieść o tym królowi Janowi, wówczas tenże szybko wysłał poselstwo do Bolka, prosząc go po przyjacielsku, aby wypuścił on jego poddanego z więzienia, a jeśliby zawinił on w czymś Bolkowi, to prosił o przekazanie, że on sam, jako jego pan, zamierza wymierzyć mu sprawiedliwość. A on [czyli książę świdnicki Bolko] odpowiedział i rzekł w następujący sposób: »Powiedzcież temu królowi ślepemu, że tego nie chcę uczynić.« I zaraz w obecności tychże posłów nakazał tego rycerza wsadzić do najgłębszej wieży i tam zamorzyć go głodem. Posłowie powróciwszy do kraju wszystko oznajmili po kolei swemu królowi, który to bardzo się rozgniewał, a najbardziej z tego powodu, że Bolko nazywał go ślepym królem. Chociaż on, król Jan, pozbawiony był całkiem wzroku i nic nie widział, mimo to nigdy nikomu nie dał tego po sobie poznać, lecz zawsze twierdził, że widzi nieco, ale niewiele. A gdy działo się tak, iż ktoś zjawił się przed jego komnatą, wówczas wzywał on szybko przed swe oblicze podkomorzego, wypytywał go kim ów ktoś jest i jak on się nazywa, i jak jest ubrany. A podkomorzy odpowiadał: »Tak go nazywają i ma na sobie czerwoną szatę«. A gdy ten ktoś wchodził przez drzwi, wówczas król witał go jego imieniem, niekiedy dodając: »Zaraz Cię poznałem po tej czerwonej szacie!«. Niekiedy brał w rękę księgę albo jakiś dokument i trzymał je tak przed oczyma, jakby je widział. Z tego też powodu wielu sądziło, że król jednak widzi, jednakże do momentu, w którym jego dworzacy, zadrwili sobie raz z niego, mówiąc, że przyszedł ktoś w czarnej szacie, a on ubrany był w rzeczywistości na biało, a innego zapowiedzieli, że jest ubrany w czerwoną szatę, a on był akurat w szacie szarej barwy. Po tym poznano, że król całkowicie pozbawiony jest wzroku.”\nBolko II Mały, książę świdnicko-jaworski. Według czeskiego kronikarza „wściekły, szalony, niespełna rozumu”\nO dalszych losach wojny 1344 r., toczącej się między królem czeskim Janem Luksemburskim, a księciem świdnicko-jaworskim Bolkiem II Małym, Vaclav Hajek z Liboczan, pisał na łamach swej „Kroniki czeskiej” jak następuje: „A gdy ze Śląska przyjechało kilku przyjaciół tego rycerza, którzy oznajmili, że książę Bolko zamorzył tegoż rycerza głodem w wieży, król szybko zebrawszy wojsko, wyruszył z obydwoma swymi synami, i wtargnął do jego kraju, przysparzając tam szkód wielkich. A gdy przystąpił do Świdnicy, oblegał ją i spalił wszystkie jej przedmieścia aż do bram miejskich, a stąd wyruszył do Kamiennej Góry (czes. Lanchut, od niem. Landeshut) i zdobył to miasto bez trudu. A działo się to wszystko w dzień obchodów pamiątki po św. Jerzym [a zatem w dzień św. Jerzego, tj. 23 kwietnia]. Książę Bolko, obawiając się, że król ponownie może zawrócić pod Świdnicę, wysłał do niego posłów z prośbą o zawarcie pokoju, a w ten sposób pojednani zawarli ugodę, a król powrócił do Czech”.\nUderzający w prezentowanym opisie, ukazującym niejako poglądy i oceny „z drugiej strony granicy”, jest fakt przedstawiania księcia Bolka świdnickiego jako „okrutnika”, którego słowa i czyny doprowadziły do wybuchu wojny czesko-świdnickiej. W tekście oryginału autor użył nawet wieloznacznego czeskiego określenia, odnoszącego się do księcia, czyli „zuřivy”, co można by równie dobrze oddać jako „wściekły, szalony, niespełna rozumu”. Ta nieprzychylna postawa wobec księcia Bolka II, a pamiętać należy, że kronika spisywana była dopiero w XVI wieku, jakkolwiek w oparciu o starsze przekazy, pochodzące z okresu średniowiecza – jest dość zaskakująca. Ale nie mamy podstaw do odrzucania a priori takiego poglądu, tym bardziej, że w tej konkretnej sytuacji mamy do czynienia z narracyjnym rysowaniem postaci wroga – jakim w 1344 r. z pewnością był Bolko II. Należał przecież jeszcze w owym czasie do stronników i sojuszników króla Kazimierza Wielkiego – przeciwnika Luksemburgów, zarówno gdy chodzi o tron polski, jak i politykę wobec poszczególnych księstw śląskich. Stąd też w odczuciu czeskich dziejopisów, na których opierał swą wiedzę Vaclav Hajek z Liboczan, Bolko II nie mógł zaistnieć jako „sprawiedliwy władca” – ukazany zatem został w źródle jako „gorączka” i „okrutnik”, a więc w całkowicie negatywnym świetle.\nDowcipny kronikarz sprytnie jednak wplótł w swą narrację także historyjkę o ślepocie swego władcy – Jana Luksemburskiego, który z tej przyczyny wszedł do historii pod przydomkiem „Ślepego”. Ten tekst jest z jednej strony złagodzeniem nieprzychylnego stanowiska wobec Bolka II i jego nieopatrznych słów wobec króla czeskiego, co oprócz okrutnego potraktowania jednego z rycerzy czeskich, zarazem poddanego Jana Luksemburskiego, miało być rzeczywistą przyczyną wojny. Z drugiej strony jest zakamuflowanym, pełnym drwiny atakiem na czeskiego władcę, który w rzeczy samej był rzeczywiście „Ślepy” (być może kronikarz chciał w tym miejscu wyrazić swą niechęć do Niemców?). Krótki opis działań zbrojnych na Śląsku w zasadzie pokrywa się w pełni z polskimi i śląskimi źródłami historycznymi. Różnicę dostrzec można jednak przy końcu opisu, w którym Vaclav Hajek z Liboczan wspomina łatwe zdobycie Kamiennej Góry przez króla czeskiego – miasta, które stanowiło zarazem graniczną warownię na terenie księstwa świdnicko-jaworskiego w kierunku na Czechy. Nieznana mu jest natomiast opowieść, którą cytują wszystkie ważniejsze kroniki śląskie, iż Bolko II natychmiast po zajęciu miasta przez wojska czeskie, odbił ją na zasadzie fortelu – rycerze księcia świdnicko-jaworskiego mieli wjechać do miasta ukryci na wozach z sianem, a następnie rozbroić mieli czeską załogę pozostawioną przez Jana Luksemburskiego w mieście.\nBolko II Mały – fragment obrazu z 1618 r.\nNa podstawie opisu w kronikach śląskich i czeskich dostrzec można rozbieżności w podejściu zarówno do panujących, jak i samej narracji – obie strony z całą pewnością starały się podkreślać swe zwycięstwa, a umniejszać sukcesy przeciwnika. O własnych porażkach raczej niechętnie wspominano.\nVaclav Hajek z Liboczan, tworząc swą barwną opowieść, nie odbiega dalece od jemu współczesnych autorów. We wrogach widzi wrogów, na ich karby zrzuca odpowiedzialność za wybuch wojny, przypisuje im negatywne cechy charakteru (Bolko II = „okrutnik”) – jednym zdaniem kieruje się wyższą racją historyczną własnej nacji, którą reprezentuje. Niechybnie w tym miejscu ciśnie się nam na usta nieodparte pytanie: gdzie zatem leży prawda historyczna i czy bardziej należy ufać kronikarzom śląskim i pozostawionych przez nich relacjom? Czy też należy szukać złotego środka w poszukiwaniu jakiejś wspólnej prawdy historycznej, która pogodziłaby obie zwaśnione wówczas strony? Nawet w czasach zjednoczonej Europy i odległości czasowej, jaka dzieli nas od 1344 r. nie trudno jednoznacznie odpowiedzieć na tego rodzaju pytania, tym bardziej, że jako świdniczanie przyzwyczailiśmy się spoglądać na naszych dawnych lokalnych władców niekiedy zbyt mocno poprzez „różowe okulary”.


Szkolenia z zakresu instalacji i konfiguracji systemu Deimic One\nSystem inteligentnego domu Deimic One pozostaje w dalszym ciągu jednym z najtańszych oraz najłatwiejszych w konfiguracji systemów inteligentnego domu w Polsce i nie tylko. Biorąc pod uwagę czas jaki powinniśmy przeznaczyć zarówno na okablowanie, konfigurację oraz uruchomienie systemu oraz porównując go z innymi systemami tego typu, nasza rodzima produkcja pozostaje liderem.\nNa ogromny plus zasługują szkolenia jednodniowe przeprowadzane w siedzibie firmy pod Toruniem w województwie Kujawsko-pomorskim. Na każde z nich przyjeżdża rzesza pasjonatów, instalatorów oraz osób zafascynowanych nowoczesną techniką domową, a fakt, że są one bardzo skoncentrowane nie pozostaje bez znaczenia. Na szkoleniach firmy Deimic nie ma cateringu czy czasochłonnych przerw obiadowych, ale jeśli chcesz na prawdę poznać system, móc się nim pobawić, skonfigurować i zapiąć go samodzielnie to szkolenie jest dla Ciebie. Każde ze szkoleń jest bezpłatne oraz podzielone na kilka części m.in. teoretyczne, praktyczne, marketingowe itp. Każda z części trwa określony przedział czasowy, dzięki czemu całość jest spójna i dokładna. Jeżeli chcesz poznać szczegóły lub zapisać się zadzwoń pod nasz numer 886-660-909!


Syn Edwina van der Sara zagra w Ajaksie - Zkarnego w INTERIA.PL\nINTERIA.PL > Z Karnego > Odloty > Syn Edwina van der Sara zagra w Ajaksie\nSyn Edwina van der Sara zagra w Ajaksie\nPiątek, 12 kwietnia 2013 (07:37)\nSyn holenderskiego bramkarza Edwina van der Sara od przyszłego sezonu będzie grał w barwach Ajaksu Amsterdam - poinformowała agencja ANP. 15-letni Joe jest obecnie piłkarzem młodzieżowej drużyny VV Noordwijk, gdzie jako junior występował także jego ojciec.\nMłody Joe idzie zatem w ślady 42-letniego Edwina, który w Ajaksie grał w latach 1990-1999. Trafił do tego klubu w wieku 20 lat, a sprowadził go trener Louis van Gaal. Z zespołem ze stolicy piłkarz podpisał pierwszy zawodowy kontrakt, a obecnie pełni tam rolę dyrektora ds. marketingu.\nEdwin van der Sar zdobył z Ajaksem czterokrotnie mistrzostwo kraju, w 1992 roku triumfował w Pucharze UEFA, a trzy lata później w Lidze Mistrzów. W drużynie narodowej rozegrał 130 meczów, co jest rekordem Holandii.\nZakończył sportową karierę w 2011 roku w Manchesterze United, z którym czterokrotnie sięgnął po mistrzostwo Anglii oraz triumfował w Lidze Mistrzów. Wcześniej występował również w Juventusie Turyn i Fulham Londyn.\nTagi:Ajax Amsterdam, Edwin van der Sar


wydobywajaca sie sperma z pochwy kobiety po stosunku - Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL\nPosty [ 1 do 55 z 151 ]\n1 Temat przez sandziax2 2012-09-21 22:13:41\nTemat: wydobywajaca sie sperma z pochwy kobiety po stosunku\nMam do was takie pytanie... A mianowicie czy kazdej z was zaraz lub jakis czas po stosunku doskwiera wilgoc na bieliznie lub ten dyskomfort spowodowany wyciekajaca z pochwy sperma? Biore od niedawna tabletki anty i uprawiam seks z mezczyzna bez dodatkowego zabezpieczenia a wiec konczy we mnie. Zaraz po stosunku lub czasem nawet pare godzin po wydobywa sie z mojej pochwy wydzielina, to jest napewno sperma wraz z jakims moim sluzem, odczuwam przy tym pewien dyskomfort bo wiadome to nic przyjemnego. Czy kazda z was tak ma czy pod tym wzgledem wystepuja jakies przypadki ;-) . Czekam na odpowiedzi i z gory dzieki :-)\nMoze i to pytanie jest troszke dziwne ale zastanawia mnie to bardzo.\n2 Odpowiedź przez Anemonne 2012-09-21 22:15:34\nTo normalne, bo przecież co innego miałoby dziać się ze spermą? Niestety nie wchłania się w pochwie, musi wypłynąć Często zmieniana wkładka higieniczna powinna znacznie zmniejszyć uczucie dyskomfortu.\n3 Odpowiedź przez agasta 2012-09-21 22:24:28\nDokładnie, w przyrodzie nic nie ginie - wpłynęła to musi wypłynąć\nZ drugiej strony to też kwestia przyzwyczajenia, a dla mnie to miłe wspomnienie wcześniejszych upojnych chwil... w końcu o to chyba chodzi żeby mieć mokro w majtkach na myśl o ukochanym\n4 Odpowiedź przez Country.Girl 2012-09-21 23:40:44\nja idę po seksie do toalety, siadam na kibelku i wszystko ze mnie wypływa i potem już nie mam takich problemów\n5 Odpowiedź przez sandziax2 2012-09-22 07:33:07 Ostatnio edytowany przez sandziax2 (2012-09-22 07:34:46)\nAha :-) dzieki za odpowiedzi.\nAle macie np tak ze to dzieje sie nastepnego dnia np rano, pare godzin po stosunku?\n6 Odpowiedź przez CoJaPacze 2012-09-22 08:14:05\nJak koleś zalal forme to chyba logiczne ze musi predzej czy pozniej wyplynac prawda? to nie jest cement\n7 Odpowiedź przez kokoko6 2012-09-22 10:00:07\nWiadomo że sperma jakoś musi wypływać z pochwy, moja dziewczyna np. zaraz po seksie podstawia sobie chusteczke i "wyciska" wszystko co tam jest na nia...malo to romantyczne ale niestety trzeba bo lepsze to nie brudne przescieradlo, fotel, czy inne;> a jesli chodzi o wylatywanie resztek pozniej to juz nie wiem ale przeciez majtki i tak trafia do prania a wilgoci nikt nie zauwazy, ba Ty sobie powspominasz co bylo ... jak nie to moze uzywaj wkladek higienicznych ktore nie sa drogie-chyba z 60 sztuk za max 5zl z tego co wiem ;p\n8 Odpowiedź przez loveaellie 2012-09-22 10:29:28 Ostatnio edytowany przez loveaellie (2012-09-22 10:30:05)\nWiadomo że sperma jakoś musi wypływać z pochwy, moja dziewczyna np. zaraz po seksie podstawia sobie chusteczke i "wyciska" wszystko co tam jest na nia...malo to romantyczne ale niestety trzeba bo lepsze to nie brudne przescieradlo, fotel, czy inne;>\nJa niestety mam tak samo. Konczy sie seks, on wychodzi i zaraz podstawia mi chusteczke Jak malemu dziecku ktoro sie za przeproszeniem obsralo Nie wiem, moze to akurat jego sperma jest taka rzadka, ale jak nie wycisne (a najlepiej nie pojde od razu do toalety) to wszystko dookola bedzie mokre.\n9 Odpowiedź przez kokoko6 2012-09-22 13:14:31\nhaha no dokładnie tak, robie dokladnie tak samo, nieraz niezle sie nagimnastykujemy zanim siegniemy po chusteczke, jestesmy wtedy złączeni jeszcze bo jak "korek" wyleci to sie wszystko wyleje coś jak gra w twistera\n10 Odpowiedź przez loveaellie 2012-09-22 13:21:01\nBez kitu :D Najgorzej jest jak sie okaze ze jednak chusteczek nie ma nigdzie do okola. Wtedy pupa w gore i "zaciskaj sieeeeee, zaraz cos przyniose!"\n11 Odpowiedź przez sandziax2 2012-09-22 13:29:18\nHehe u mnie jest tak samo zaraz chusteczki ida ku pomocy :-D . To mi wcale nie przeszkadza gorzej jak mam tak na nastepny dzien.\n12 Odpowiedź przez sam22 2012-09-22 22:01:53 Ostatnio edytowany przez sam22 (2012-09-22 22:04:28)\nSperma wypływająca z cipki -- chyba nie ma na świecie nic bardziej romantycznego Jak wypływa od razu, to można rączką jeszcze cipcię pomasować, albo pocałować... mniam, mniam! Mieliśmy kilka lat wolnego seksu z żoną... bez zabezpieczeń... coś wspaniałego. Albo dostać w środku dnia telefon od żony, że ma mokro w majtkach po nocnych igraszkach...\nPS. przy okazji -- niektórzy faceci chcą aby im robić loda, a sami swojej spermy się brzydzą... co za obciach!\n13 Odpowiedź przez agasta 2012-09-23 11:11:44\nNo właśnie Panowie !!!\nZanim zaczniecie narzekać na własne partnerki spróbujecie jak sami smakujecie\n14 Odpowiedź przez loveaellie 2012-09-23 12:15:25\n15 Odpowiedź przez sandziax2 2012-09-23 12:21:40\n16 Odpowiedź przez Glock 2012-09-23 12:31:39\nAleż wy robicie problemy ze zwykłego creampie. Na marginesie wizualnie 'goręcej' wygląda creampie po analu.\n17 Odpowiedź przez loveaellie 2012-09-23 13:40:04\nNo prosze Cie, nie ma nic gorszego dla mnie przynajmniej niz to uczucie wyciekajacej spermy po analu. Zawsze mam wrazenie jak bym sie zaraz miala zafajdac. Dlatego od jakiegos czasu jak anal to tylko w gumce. Inaczej jest to pozniej zbyt meczace/klopotliwe.\n18 Odpowiedź przez sandziax2 2012-09-23 14:45:19\nO nieeee na to bym sie nie zdobyla. Czyla bym sie chyba jak przy biegunce ktorej za przeproszeniem nie dala bym rady kontrolowac :d hehe. Anal w tym przypadku odpada jak dla mnie.\n19 Odpowiedź przez yoghurt007 2012-09-23 15:50:14\nSzczerze mówiąc ja lubię ten widok. Lubię jak chlupie, jak jest tego dużo - zarówno mojej spermy jak i soczków kobiety. Nie przeszkadza mi również całowanie kobiety po tym jak wcześniej obdarzyła mnie seksem oralnym....\nRównież uważam to za żenujące. Tym bardziej, że przerabiałem to samo - była narzeczona nie chciała mnie nigdy pocałować po tym, jak zrobiłem jej minetkę. Brzydziła się nawet jak gdziekolwiek ją potem całowałem. Aż się odechciewało czegokolwiek...\n20 Odpowiedź przez sam22 2012-09-23 22:07:23\nNo ale takie coś zlizać, to już chyba dość niesmaczne? W pornolach trudno znaleźć fajne filmy, gdzie sperma z cipki wypływa -- zazwyczaj jest właśnie analnie...\nCo do higieny jeszcze -- czy analnie bez gumy nie grozi zapaleniem dróg moczowych? Nie można też po analnym wchodzić do cipki, bo można zakazić kobietę, prawda? Czy ktokolwiem temu zaprzeczy?\n21 Odpowiedź przez yoghurt007 2012-09-23 22:20:47\nsam22 - śmiechem-żartem - nie takie rzeczy na pornosach robią\n22 Odpowiedź przez sam22 2012-09-24 08:06:09\nWiem, bo nawet widziałem, jak spermę po analu do kubka zbierają i potem kobieta to pije i była temu poświęcona nawet cała strona (!!!! -- same takie filmy), ale mnie to osobiście zniesmaczyło. Dlatego zastanawiam się nad higieną, czyli bakteriami z odbytu -- mogą zakazić cipkę albo penisa (drogi moczowe)... ale chyba zrobiliśmy offtopic... sorki!\n23 Odpowiedź przez loveaellie 2012-09-24 09:27:52\nfUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUUU! (przepraszam, nie moglam sie powstrzymac. chyba juz nie skoncze tej kanapki)\n24 Odpowiedź przez Doonna 2012-09-24 14:28:27\nDlaczego nie miala bys dac rade to kontrolowac?\nJak masz biegunke to nie robisz chyba w majtki, a ta odrobina spermy to napewno mniej niz biegunka.\n25 Odpowiedź przez sandziax2 2012-09-24 15:25:27\nNie znioslabym uczucia wyplywajacej spermy z pupy... Innym moze to nie przeszkadza ale ja mowi stanowcze NIE\n26 Odpowiedź przez loveaellie 2012-09-24 21:02:33\nPrzeszkadza. Jest oblesne i faktycznie ma sie wrazenie biegunki. Wyplywa, bulgoce, a pozniej jak chce sie nawet kilka godzin puscic baka to ma sie wrazenie, ze sie zafajda A przynajmniej ja tak mam\n27 Odpowiedź przez agasta 2012-09-25 10:22:27\nZa to nie ma problemu z pośligiem podczas wypróżniania\n28 Odpowiedź przez sandziax2 2012-09-25 23:14:24\nNie zdobylabym sie na to. Nigdy nie probowalam i nie sprobuje...\n29 Odpowiedź przez Glock 2012-09-25 23:23:59\nporno a rzeczywistość to dwa różne światy jak wiesz\n30 Odpowiedź przez gojka102 2012-09-26 10:37:21\nCo Wy macie z tym podkładaniem chusteczek? Pralki macie? Przecież pościel można zdjąć i wyprać.\nCzy to kwestia pedantyzmu? A jak się prześcieradło podwinie to co? Wstajecie i poprawiacie w samym środku akcji?\nGdyby mój facet podłożył mi chusteczke w obawie by się pościel nie zaplamiła to dobrze by to zapamiętał i więcej już takiej żenady nie odstawiłby przy żadnej kobiecie.\n31 Odpowiedź przez Anemonne 2012-09-26 10:51:04\ngojko, jeśli ktoś uprawia seks np. trzy razy w tygodniu, to nie znaczy, że ma możliwość i chęć trzy razy w tygodniu zmieniać i prać pościel. Łatwiej podłożyć jednorazową chusteczkę i ją potem wyrzucić, niż non stop prać prześcieradła.\n32 Odpowiedź przez gojka102 2012-09-26 11:17:53\nSex można uprawiać nie tylko w łóżku.U mnie pralka działa codziennie więc nie widzę problemu. Przynajmniej nie muszę się ustosunkowywać do żenującego podkładania chusteczki przez partnera.\n33 Odpowiedź przez Anemonne 2012-09-26 11:33:07\nWedług mnie podkładanie chusteczki nie jest żenujące, tylko normalne i praktyczne. Seks to nie tylko ochy, achy, motylki i fajerwerki, ma też swoją wcale nieromantyczną stronę Nie wyobrażam sobie prać pościeli codziennie (w ogóle pranie robię max 2 razy w tygodniu), a już na pewno nie chciałoby mi się ściągać codziennie pościeli (nie wspominając o tym, że nie mam czasu na takie pierdoły ).\n34 Odpowiedź przez agasta 2012-09-26 11:52:17 Ostatnio edytowany przez agasta (2012-09-26 12:16:40)\nwchodzimy na śliski i grząski grunt\nZgadzam sie z Anemonne, że dojście na szczyt jest przyjemne ale droga powrotna juz ma swoje minusy Ale nie popdałabym w przesadę - to generalnie zalezy od faceta ale u mnie to żadna Niagara nigdy nie tryska\na tak w ogóle to zastanawiam sie nad seksem w samochodzie czy po takim numerku fotele ida do prania???\n35 Odpowiedź przez yoghurt007 2012-09-26 12:08:23\nZależy ile nasienia ma facet. Z tego co słyszałem, to niektórzy mają ledwie kilka kropel, więc to wtedy nie stanowi problemu.\nJa - stety, albo niestety - mam tego tak dużo, że szkoda gadać i to zawsze stanowi pewien problem. Niektórym kobietom to się podoba, niektórym nie, ale właśnie od strony technicznej to jedna chusteczka brzmi jak dobry żart....\n36 Odpowiedź przez agasta 2012-09-26 12:17:15\nWitalny facet z Ciebie\n37 Odpowiedź przez yoghurt007 2012-09-26 12:31:57\nWięcej z tego problemów niż pożytku prawdę mówiąc. Preejakulatu też mam od cholery i jak jestem bardzo podniecony to wręcz kapie ze mnie....\nTaka natura i nic z tym nie zrobię. Niektóre kobiety są zadowolone, a inne nie. Reakcje czasem wręcz są skrajne. Takie życie.\n38 Odpowiedź przez agasta 2012-09-26 12:40:32 Ostatnio edytowany przez agasta (2012-09-26 12:41:08)\nno ale chyba większość facetów powinno Ci zazdrościć,\nw końcu ilosć nasienia u samca oznacza, że może zapłodnić wiecej samic\n39 Odpowiedź przez sierpniowa 2012-09-26 12:48:46\n40 Odpowiedź przez Glock 2012-09-26 12:50:00\nNiektóre kobiety są zadowolone, a inne nie. Reakcje czasem wręcz są skrajne. Takie życie.\nTo trochę dziwne?, jak pamiętam wszystkie moje koleżanki (albo prawie wszystkie - z tymi nie umówiłem się więcej niż raz) były zdania, że im więcej spermy tym lepiej. A nie które to potrafiły być tak dekadencko wulgarne, że qtasa urywało\n41 Odpowiedź przez yoghurt007 2012-09-26 12:50:31 Ostatnio edytowany przez yoghurt007 (2012-09-26 12:51:34)\nFajne, zdrowe podejście sierpniowa - szkoda, że więcej kobiet takiego podejścia nie ma.\nGlock - cóż, ty miałeś takie doświadczenia, a ja inne. Jak widać człowiek uczy się całe życie i reakcje mogą być różne.\n42 Odpowiedź przez Anemonne 2012-09-26 12:50:59\nTo mój facet widocznie należy do tego samego "rodzaju", co yoghurt i nie wyobrażam sobie tak bez chusteczek - bez nich nawet nie mogłabym wstać, bo nie tylko prześcieradło, ale i materac byłyby zaraz totalnie przemoczone. W ogóle nie przeszkadza mi ta "techniczna" strona seksu, może dlatego, że jestem w związku już znacznie dłużej niż kilka miesięcy i dla mnie taki romantyczny, idealny, "czysty" seks jest po prostu czymś nierealnym\n43 Odpowiedź przez kokoko6 2012-09-26 12:52:34 Ostatnio edytowany przez kokoko6 (2012-09-26 13:03:54)\n@yoghurt ilości spermy też mam spore ale preejakulat doprowadza mnie do szału... nie ma dnia bez małej plamki na majtkach a jak sie bardzo podniece to jest wielka kałuża.. zawsze się tego wstydziłem ale z obecną dziewczyna jest ok, nie potrzeba przynajmniej nawilżaczy ;>\n@gojka żenujące to jest pewnie Twoje życie erotyczne i jego częstotliwość, bo dla mnie podkładanie chusteczek jest bardziej praktyczne niż pranie 3 prześcieradeł dziennie, pozatym po seksie czasem sie idzie spać co nie? a nie widzi mi się zbytnio leżenie w plamie spermy i soków z cipki a tym bardziej jakże romantyczne i podniecające zmienianie prześcieradła :S\nps. druga rzecz to to, ze nie każdy czuje sie komfortowo mokry i klejący i wczesniej czy później chusteczki idą w ruch..\nps.2 Anemonne zgadzam się z Tobą, mimo stosunkowo niedużego doświadczenia i młodego wieku myślę że romantyczny, czysty seks to tylko bajka albo początki, po czasie z seksu czerpie się wielką przyjemność mimo spraw technicznych i one wcale nie rozpraszają\n44 Odpowiedź przez gojka102 2012-09-26 13:36:22 Ostatnio edytowany przez gojka102 (2012-09-26 13:41:31)\nKoko - po czym to wywnioskowałeś?\nJesteś tu gościem wiec tak się zachowuj.Nie pytałam o Twoje zdanie na temat mojego życia erotycznego i nikomu nie ośmieliłabym się tak tej strony jego życia podsumować.\ntak jak sierpniowa nie zastanawiam się natychmiast po skończeniu aktu nad tym,że mogę zabrudzić pościel i że muszę koniecznie znaleźć chusteczki.Seks jest dla mnie na tyle odrywający od rzeczywistości,że musi jakiś czas minąć,żebym się na nowo wdrożyła.\nOglądałam kiedyś taką komedię,była scenka seksu- panienka rzęzi i dyszy,popiskuje i widać,że jej dziko przyjemnie.Za chwilę,gdy wszystko się kończy- panienka "ogarnia się",poprawia włosy i pyta czy jej się make up nie rozmazał:)\n45 Odpowiedź przez alamo 2012-09-26 13:49:45\nja też należę do tych kobiet co lubią to ciepło i mokro zaraz po,a nawet rano...lubię czuć tę śliskość,krople,które wypływają ze mnie-miłe wspomnienie tego co było(u mnie zależy to od partnera,kiedyś tak tego nie czułam)...podobnie jak gojka mam tak,że seks jest dla mnie chwilą takiej przyjemności,że przez chwilę nie myślę realnie poza tym ani mnie,ani mojemu facetowi mokre plamy,prześcieradło i cała ta reszta nie przeszkadzają w cieszeniu się sobą...\n46 Odpowiedź przez Robcio73 2012-09-26 14:30:32 Ostatnio edytowany przez Robcio73 (2012-09-26 14:31:10)\nno pewnie dziewczeta !.. jak mozna przejmowac sie plamka na przescieradle czy nowym dywanie w takich chwilach !.. albo czy moze kartofle ostrugane I na czas beda ! bo tak leze i leze i cieknie ze mnie\n47 Odpowiedź przez sierpniowa 2012-09-26 14:41:14 Ostatnio edytowany przez sierpniowa (2012-09-26 14:45:34)\n... a chłop w tym czasie ziemniaki obiera\n48 Odpowiedź przez Robcio73 2012-09-26 14:49:28 Ostatnio edytowany przez Robcio73 (2012-09-26 14:50:59)\nha ha dobre ! .. moze sie tak zdarzyc ha ha .. kurcze mialem nie pisac po niemiecku !.. ziemniaki masz racje !\n49 Odpowiedź przez loveaellie 2012-09-26 21:57:11\nNo nie wiem, u nas tez zawsze tego duzo, w dodatku rzadkie, plamy sie robia i czesto nawet wiecej niz 1 chusteczka idzie w ruch (najlepsze sa te papierowe reczniki kuchenne, one wiecej znosza ). wole to, niz (jak ktos wyzej wspomnial) lezenie pozniej w mokrym, poplamionym przescieradle\n50 Odpowiedź przez sandziax2 2012-09-26 22:05:35\nJa tak samo. Wogole to nie usnelabym w mokrej poscieli... ;-)\n51 Odpowiedź przez Glock 2012-09-27 08:12:54\nTo kupcie sobie lateksowe prześcieradła z gumkami - po zwijacie i macie swoją idealnie suchą pościel.\n52 Odpowiedź przez loveaellie 2012-09-27 09:53:06\nI myslisz, ze to jest latwiejsze rozwiazanie niz po prostu podstawienie chusteczki i wytarcie sie?\n53 Odpowiedź przez Robcio73 2012-09-27 10:29:12\nNie.. Nie ma nic lepszego niż papierowe ręczniki z logo BIEDRONKI !\n54 Odpowiedź przez Glock 2012-09-27 10:40:05\n55 Odpowiedź przez tommy88 2012-09-27 10:55:37


Cześć jak czapka! | Przylądek Nadziei\nFundacja „Na Ratunek Dzieciom z Chorobą Nowotworową” szuka wszelkich sposobów na to, by pomagać dzieciom. Dlatego rozpoczęliśmy akcję „Cześć jak czapka”, dzięki której możemy nie tylko zebrać pieniądze dla naszych Podopiecznych. Nasz „zaczapkowany portal” ma za zadanie zwrócić uwagę na los dzieci chorych na raka i zachęcić wszystkich do okazania solidarności z maluchami, które toczą najcięższą walkę w swoim życiu.\nDziś i Ty, Drogi Przyjacielu, możesz pokazać maluchom, że ciepło o nich myślisz! Zrób z nami trzy proste kroki:\nKROK PIERWSZY: Wyślij nam swoje zdjęcie w jesiennej czapce poprzez stronę: http://czescjakczapka.naratunek.org/\nKROK DRUGI: Wpłać pieniądze na nasze konto: 15, 30 lub 50 zł. Albo inną, którą uznasz za stosowną w tym momencie.\nKROK TRZECI: Po zaksięgowaniu wpłaty na naszym koncie umieścimy Twoje zdjęcie na najbardziej zaczapkowanym portalu tej jesieni!\n← poprzedni post: Wymieńmy kilometry na złotówki!\nnastępny post: Zmiana lokalizacji Kliniki w dniu 23.11.20105r →


Działka na na sprzedaż, 671 m², Żurawica Żurawica, ul. Bernarda Wapowskiego | 1303 | Morizon.pl\n67 zł/m2 • 671 m2\nPrzemyski (Pow.) • Żurawica (Gm.) • Żurawica Bernarda Wapowskiego\nDziałka przy ul. Wapowskiego w Żurawicy\nPrawo użytkowania wieczystego nieruchomości zlokalizowanej przy ul. Bernarda Wapowskiego w Żurawicy, w odległości ok. 80 m od dworca PKP Żurawica Osobowa (po drugiej stronie układu torowego). Działka nr 1681/379 o powierzchni 0,0671 ha i dość regularnym kształcie zbliżonym do kwadratu. Teren płaski, przez który przebiegają sieci: gazowa, wodociągowa, energetyczna i kanalizacyjna. W bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się zabudowa mieszkalna jednorodzinna, zabudowa przemysłowo-magazynowa oraz tereny rolne i linia kolejowa.\nNa przedmiotowym terenie PKP S.A. uzyskało decyzję o warunkach zabudowy dla zamierzenia pod nazwą: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej (...)"\nZgodnie z art. 13 RODO informujemy, że administratorem Pani/Pana danych osobowych jest „Polskie Koleje Państwowe S.A.” z siedzibą przy Al. Jerozolimskie 142A, 02-305 Warszawa (dalej PKP S.A., Ogłoszeniodawca). Podanie danych osobowych zawartych w formularzu kontaktowym jest dobrowolne, ale niezbędne do realizacji zapytania objętego formularzem. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w celu nawiązania kontaktu z PKP S.A. w związku z przedmiotowym ogłoszeniem na podstawie Pani/Pana zgody, która może zostać odwołana w dowolnym czasie. Wycofanie zgody nie wpływa na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej wycofaniem. Kontakt z inspektorem ochrony danych PKP S.A.: iod@. Więcej informacji dostępnych jest, w tym dotyczących przysługujących Pani/Panu praw, okresów przechowywania danych i kategorii odbiorców danych. Klikając poniższy przycisk „Zapytaj o ofertę” wyraża Pani/Pan zgodę na przetwarzanie przez PKP S.A. danych osobowych w celu nawiązania kontaktu w sprawie niniejszego ogłoszenia.\nPow. działki 671,00 m2\nDługość działki 26 m\nNumer oferty morizon-20748256\nData aktualizacji 21 kwietnia 2021\nŻurawica (gm.) •\nul. Bernarda Wapowskiego


Już niebawem zaleją nas ogromne smartfony z dopiskiem "Max"? Kolejne firmy szykują swoje propozycje\nJuż niebawem zaleją nas ogromne smartfony z dopiskiem „Max”? Kolejne firmy szykują swoje propozycje\nPaweł Bilski Artykuły 25-08-2016\nStrona główna > Artykuły > Już niebawem zaleją nas ogromne smartfony z dopiskiem „Max”? Kolejne firmy szykują swoje propozycje\nW środowisku mobilnym nadal dość często usłyszeć można, że smartfony o przekątnej ekranu 5.5 cala są po prostu za duże – mimo iż ta wartość już od jakiegoś czasu jest tak naprawdę standardem. Trzeba też jasno powiedzieć, że rywalizacja na duże ekrany wcale nie zakończyła się na 5.5 calach, a wręcz przeciwnie – dopiero się rozpoczęła. Już w zeszłym roku poznaliśmy kilka smartfonów o przekątnej wyświetlacza 6 cali, w tym przepięknego Huawei Mate 8, który był moim osobistym faworytem. Powoli będzie mijał rok od premiery Mate 8 i łatwo zauważyć, w którą stronę zmierza rynek mobilny, chociaż trafniej byłoby powiedzieć – rynek Państwa Środka.\nBo to właśnie Chiny są prekursorem jeśli chodzi o olbrzymie ekrany. O ile Xiaomi Mi Max ze swoim 6,44 calowym ekranem wydawał się ewenementem, to ostatnie tygodnie dają jasno do zrozumienia – „dużych phabletów” będzie tylko więcej.\n(Xiaomi Mi Max)\nJeśli śledzicie poczynania producentów z Azji, to zapewne nie umknęło Wam, że kolejne „duże” produkcje otrzymują nazwę z dopiskiem Max. Trzeba tutaj zaznaczyć, że jest to zrozumiałe, gdyż to tak naprawdę użytkownicy wybrali tę nazwę. Jak niektórzy pamiętają, przed premierą Xiaomi Mi Max, Chińczycy dali swoim fanom możliwość wyboru nazwy – padło właśnie na Max.\nI tak się właśnie zaczęło. Xiaomi, Huawei, ZTE, Bluboo, UMI czy Meizu. Każdy z tych producentów posiada już, lub planuje wprowadzić do swojego portfolio smartfon z Max w nazwie. Do wszystkich propozycji nie pasuje tylko UMI Max, który jest zwykłym smartfonem o 5.5 calowym ekranie.\nReszta producentów wycelowała naprawdę wysoko… i szeroko. Dla przykładu Huawei i model P9 Max. Smartfon o 6.8 calowym ekranie wydaje się nieporozumieniem, ale pamiętajmy, że tak samo mówiono o Mi Max, a tymczasem po premierze rozszedł się jak świeże bułeczki.\nIdąc dalej mamy Bluboo, które pod koniec miesiąca wprowadziło do swojej oferty smartfon Maya Max, który „pod maską” ma całkiem sporo do zaoferowania (jak na cenę 130$), ale jak dla mnie firma popisała się także głupotą. Ekran HD w 6 calowym smartfonie (hej, mamy 2016 rok) to po prostu nieporozumienie.\nKolejnym producentem planującym wprowadzić smartfon z dopiskiem Max jest Meizu. Potwierdziła to też sama firma. Phablet ujrzeć mamy już 5 września, ale z czym będziemy mieć do czynienia? Meizu Max ma być wyposażony w 3 GB RAM, procesor MediaTeka i 12 megapikselową kamerę główną – niestety na temat ekranu wiemy niewiele, choć w kuluarach mówi się, że będzie to 6 calowe urządzenie.\nMówiąc Chiny, nie można zapomnieć o ZTE. Chińczycy poinformowali niedawno, że planują zaprezentować nowe urządzenie podczas targów IFA 2016 w Berlinie. Jak potwierdzają kolejne przecieki, tym urządzeniem ma być ZTE Axon Max 2, który coraz częściej pojawia się w benchmarkach. Specyfikacja: 6 cali Full HD, Snapdragon (nie wiadomo jaki), 4 GB RAM i 64 GB pamięci wewnętrznej.\nJak więc widzicie, moda na smartfony typu Max będzie stale się rozwijać. Pytanie tylko, czy inni producenci pójdą za Chinami. Myślę, że w najbliższym czasie także i do Europy trafi kilka modeli, ale w celu zbadania rynku. Sukces w Azji nie gwarantuje przecież tego samego na Starym Kontynencie. Nie zdziwię się więc, jeśli pomiędzy rynkiem Azjatyckim a Europejskim nastąpi zjawisko typu „każdy swoją rzepkę skrobie”.


wtorek, 17 listopada 2020 15:00\nW Mąchocicach Kapitulnych rozpoczęto budowę masztu sieci telefonii komórkowej Play, firmy P4 Sp. z o.o. Inwestycja była długo oczekiwana i bardzo potrzebna wśród mieszkańców. Część Gminy Masłów należy do tzw. "białej plamy", w niektórych miejscach trudno się jest dodzwonić z telefonu komórkowego nie mówiąc już o posługiwaniu się internetem lub innych usługach gsm.\nMaszt powstaje na prywatnej działce na granicy Mąchocic Kapitulnych i Leszczyn-Skała, tuż przy drodze wojewódzkiej nr 745.\nPostępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na budowę, analizę oddziaływania oraz powiadamiania stron prowadziło Starostwo Powiatowe w Kielcach. Jak informują władze Gminy Masłów w odpowiedzi na interpelację radnego Mateusza Fąfary, decyzja na pozwolenie na budowę została wydana 19.08.2020r. przez Starostę Kieleckiego.\nWedług strony internetowej FB Kapitalne Mąchocice , część mieszkańców jest niezadowolonych, uważają, że "...konstrukcja spowolni rozwój południowych terenów naszego sołectwa (Nikt nie będzie chciał mieszkać w pobliżu masztu), czy taka budowla w sąsiedztwie zabudowań i ścieżki podejścia samolotów na masłowskie lotnisko jest bezpieczna?"\nCzęść osób komentujących zarzuca władzom gminy, że nie poinformowały mieszkańców o takiej inwestycji, dlaczego nie nagłośniono sprawy. Kiedy Urząd Gminy dowiedział się o takich zamierzeniach?\nInni komentują to jako dobry znak w polepszeniu się infrastruktury komórkowej. Swojego zadowolenia nie kryją mieszkańcy parceli masłowskich i wolskich. Tam naprawdę zasięg jest bardzo słaby, a doproszenie się prywatnego inwestora i władz gminy o doprowadzenie sieci światłowodowej graniczy z cudem. Teraz mają nadzieję, że konkurencja w postaci nadajnika 5G przyspieszy rozwój usług internetowych w tym obszarze. "...W dobie pandemii koronawirusa zostaliśmy pozostawieni sami sobie, wiele osób pracuje w domach zdalnie, dzieci muszą zdalnie się uczyć i bez dobrego internetu nie da się nic zrobić. Mamy nadzieję, że ta inwestycja pomoże"\nAndrzej Łach Bezpieczeństwo Na Drodze Caritas Hostel Ameliówka Hotel Przedwiośnie Julia Mochocka Kongres Sportu Powszechnego Martyna Michta Mirosław Kupis Mistrzostwa Powiatu Kieleckiego Pies Rafał Iwan Stypendium Wójta Gminy Szklany Dom Łukasz Niemeczek


Strony związane z hasłem: szkolenia - strona 1 - Katalog stron internetowych - Top-strony.com.pl\nW kolejce: 12 · Gości online: 178\nSSN Kamil Suski - Informatyka w medycynie\nFirma SSN działa w branży IT. Zajmujemy się kompleksową obsługą informatyczną szpitali, przychodni, gabinetów lekarskich. Wdrażamy, serwisujemy oprogramowanie Mediqus do obsługi szpitali, przychodni. Wdrażamy serwisujemy ...\nFirma doradcza Curulis opracowuje wieloletnią prognozę finansową, emisję obligacji, analizy ekonomiczne, przekształcenia w spółki komunalne. Organizuje szkolenia i dostarcza oprogramowanie dla jst. Świadczymy usługi dora ...\nDr Urszula Zasadzińska prowadzi swój gabinet w Olsztynie od ponad dwudziestu lat ...\nFirmy motoryzacyjne w naszym kraju to obecnie mocna gałąź handlu, usług i przemy ...\nWillaportowa.pl - tanie n\nWybierasz się na krótki urlop lub długie rodzinne wczasy nad polskie morze w oko ...\nKupieauta.pl skup samocho\nChcielibyśmy polecić ofertę firmy wszystkim tym, którzy chcieliby sprzedać swój ...


Euro 2020. Pomógł uratować życie Christiana Eriksena. Teraz dostanie nagrodę - Sport WP SportoweFakty\nSceny z leżącym bez życia duńskim piłkarzem obiegły świat. Lekarze uratowali Eriksena, ale nie tylko im piłkarz powinien dziękować.\nKrzysztof Gieszczyk 17 Czerwca 2021, 18:43\nGetty Images / Friedemann Vogel - Pool / Na zdjęciu: Anthony Taylor\nTo był dramatyczny moment podczas spotkania Duńczyków z Finlandią. Kiedy na murawę upadł Christian Eriksen, zaczęła się walka o życie piłkarza Interu Mediolan. Zawodnik stracił przytomność, był reanimowany. Czuje się już lepiej, jednak sytuacja była bardzo groźna.\nWiemy, że za wszystko odpowiada serce piłkarza. Zawodnik będzie miał wszczepiony kardiowerter-defibrylator (więcej TUTAJ) i jest mało prawdopodobne, aby wrócił do zawodowej piłki. Życie zawdzięcza między innymi Anthony'emu Taylorowi.\nAngielski arbiter szybko zareagował na sytuację na boisku. Zorientował się, że upadek Eriksena nie był związany z zagraniem piłkarskim i natychmiast wezwał pomoc medyczną. Przez 13 minut lekarze ratowali Duńczyka, jak się okazało - skutecznie.\nUEFA nagrodziła zachowanie angielskiego arbitra, który w "cywilu" jest strażnikiem więziennym, co pomogło mu skutecznie ocenić sytuację. Taylor będzie głównym sędzią hitowego spotkania grupy F między Portugalią i Niemcami. Spotkanie zostanie rozegrane w sobotę.\nEuro 2020 Piłka w Europie Dania Piłka nożna Christian Eriksen Reprezentacja Danii Anthony Taylor


Projekt domu Iza bez garażu [B] 87 m² - koszt budowy - EXTRADOM\n137 554 zł\nCena projektu: 2 500 zł 2 250 zł\n2. Pom. gospodarcze 4,70 m2\n5. Schody 3,70 m2\n6. Pokój dzienny 22,50 m2\n7. Kuchnia 5,90 m2\n8. Pokój 8,60 m2\n10. Pokój 7,20 m2\n11. Pokój 6,90 m2\n12. Łazienka 3,40 m2\n13. Pokój 13,40 m2\nKoszty budowy domu Iza bez garażu [B]\nProjekt domu Iza bez garażu [B], a w nim:\nProjekt domu Iza bez garażu [B] jest modyfikacją popularnego projektu Iza z garażem 1-st. [A]. Jednak nie ma garażu. Projekt domu Iza bez garażu [B] to ciekawa propozycja dla osób posiadających wąską działkę, gdyż wymiary budynku dają możliwość ciekawego zagospodarowania przestrzeni wokół domu. Bryła budynku posiada formę prostą, więc będzie się dobrze prezentował niezależnie od otoczenia. Projekt ma usytuowaną kalenicę prostopadle do drogi, co jest bardzo istotne, gdy wymagają tego warunki zabudowy. Projekt został stworzony z myślą o działkach pozwalających na usytuowanie domu w zabudowie wolnostojącej. Jest to również doskonała propozycja dla osób szukających domu z dachem dwuspadowym, który jest prosty i ekonomiczny w realizacji. Projekt Iza bez garażu [B] to dom parterowy z poddaszem użytkowym, co sprawia, że jego powierzchnia jest wyraźnie podzielona na strefy: dzienną i nocną.Zwolenników przestronnych przestrzeni z pewnością ucieszy przewidziana w projekcie część dzienna. Zaplanowana w projekcie kuchnia zamknięta jest oazą dla kucharza, który może kontynuować swoją pasję bez przeszkadzania innym domownikom. W kuchni znajduje się stół, który jest doskonałym miejscem na rodzinne spotkania i wspólne posiłki. W salonie znajduje się nastrojowy kominek dający przyjemne ciepło i nadający wnętrzu przyjemnej atmosfery. Uwzględniona na dole toaleta świetnie sprawdzi się w trakcie odwiedzin gości, natomiast poddasze dysponuje komfortową, w pełni funkcjonalną łazienką. Uwzględnione w domu cztery przestronne sypialnie to optymalna opcja dla 4-6 osobowej rodziny. Przestrzeń można wykorzystać także jako pokój dla gości lub gabinet. Oprócz tego, w domu znajduje się również pomieszczenie gospodarcze, które można wykorzystać zgodnie z własnymi potrzebami. Rodzinne spotkania w słonecznie dni uprzyjemni przewidziany przy domu taras. Projekt powstał z myślą o Inwestorach, którzy planują zbudować dom w technologii murowanej. Jego wygląd zewnętrzny uwydatnia cechy charakterystyczne dla stylu tradycyjnego, dlatego będzie prezentować się doskonale niezależnie od okolicy.\nSpołeczność projektu domu Iza bez garażu [B] w budowie\nOpinie o projekcie domu Iza bez garażu [B]\nProjekt domu Longinus - murowana – beton komórkowy\nProjekt domu Murator C214a Dom na rozstaju - wariant I\nPowierzchnia uytkowa: 86,90 m²


bieganie | Pejzaże karpackie\nTo się już nie zdarza…\n16/01/2016 - 20:34\nŚni ci się, że zostajesz zaproszony na bieg ultra pięknym szlakiem, po którym praktycznie nikt już nie chodzi, chociaż jest najstarszym szlakiem turystycznym w regionie. Nie ma wpisowego i nikt niczego ci nie zapewnia, a dostajesz wszystko i o wiele więcej… pomoc, serdeczność, przyjaźń, uśmiech i atmosferę jak w najlepszej rodzinie. Nie ma rywalizacji, z założenia wszyscy tworzą jeden zespół, który w komplecie dotrze do mety. Co do tego nikt nie ma wątpliwości. Gdyby ktoś myślał inaczej, nie znalazłby się w tym gronie.\nJak się to ma do biegów za które płacisz kilkaset złotych, a miarą prestiżu imprezy i sukcesu organizatora jest liczba tych, którzy biegu nie ukończyli? Biegów, które świetnie wpisują się w klimat wyścigu szczurów, bo zawsze znajdą się tacy którzy zapłacą w myśl zasady: mnie stać, dla mnie cena nie gra roli, ja ukończyłem, …a oni nie…\nA jednak to się zdarzyło! To nie sen, to Nepomuk Trail III.\nDziękuję Przyjaciele! Ten wspólny czas spędzony na pokonywaniu szlaku z Odrzykonia do Dębicy pozwolił nabrać pewności, że można na Was liczyć w każdym kryzysie, nie tylko biegowym.\nBrakuje słów by wyrazić podziw, wdzięczność i podziękowania dla Agi i Dyzia. Odnoszę wrażenie, że w ten bieg wkładacie całych siebie.\nZimowa edycja potwierdziła: w moim rankingu biegów ultra Nepomuk jest na szczycie.\nCzytaj dalej wpis To się już nie zdarza…


II Jarmark Macieja Konopackiego połączony z I Turniejem Rycerskim w Lubawie - Lubawa / e-Lubawa\nStrona Główna Aktualności II Jarmark Macieja Konopackiego…\nII Jarmark Macieja Konopackiego połączony z I Turniejem Rycerskim w Lubawie\nW minioną sobotę i niedzielę w Lubawie odbył się II Jarmark Macieja Konopackiego połączony z I Turniejem Rycerskim. Impreza plenerowa odbyła się w Łazienkach Miejskich oraz sąsiadujących obiektach OSiR w Lubawie.\nPodczas jarmarku swoje stoiska handlowe wystawili wystawcy militariów indywidualni oraz z Muzeum Broni i Militariów. Na bardzo wysokim poziomie odbywały się zawody łucznicze, ale najciekawsze były turnieje rycerzy z różnych rejonów kraju. Walki były punktowane przez sędziów. Najlepszym rycerzem okazał się rycerz z Malborka, który pokonał w finale rycerza z Olsztynka. W przerwach można było wysłuchać koncertu zespołu Dixie Brotherhood z Torunia. Odbywały się średniowieczne konkursy, gry i zabawy z udziałem publiczności.\nW godzinach wieczornych odbył się koncert grupy Radyna. To tylko niektóre atrakcje, które zorganizowane zostały w naszym mieście podczas tych dni. A wszystko to prowadził Michał Wróbel - Błazen Jajosz.\nOrganizatorami byli: MOK w Lubawie, Urząd Miasta Lubawa, OsiR w Lubawie, Bractwo Rycerskie Zamku Lubawa, Bractwo Rycerskie Zamku Kurzętnik.


Ula: zatrudnienie dla córki – Nowenna pompejańska\nIzabela: radość jaką czuję odmawiając nowennę !\nNowennę odmowilam już chyba piątą. Zawsze gdy kończę odmawiać zaraz pojawiają się kolejne intencje. Ale wiem że tak czują wszyscy. Obecnie czekam na efekt mojej modlitwy chociaż wiem że będzie wysluchana.\nMalwina: W środku nocy mój narzeczony wysłał do mnie smsa , że nie chce ślubu, bo zakochał się w innej kobiecie.\nModląc się tą Nowenną trzeba być przygotowanym na wszystko. Nigdy nie wiesz, co wymodlisz!\nHej Kochani. Długo zwlekałam z dodaniem tu swojego świadectwa, ciągłe myśli : "nie teraz, później, to nie jest odpowiedni moment" pojawiały się w mojej głowie gdy przypominałam sobie o tej stronie, o nowennie i o tym, że powinnam (tak jak robiłam to wcześniej po odmówieniu nowenny) zostawić tu swoje świadectwo....\nWierze w moc rozanca i mysle ze to szatan ten rozaniec ze zlosci przerywal.Mam nadzieje ze wytrwam do konca w tej nowennie i nie spoczne tylko na tej jednej.\nCzy moja prośba zostanie wysłuchana, dowiem sie w przyszłości. Wierzę, ze Maryja mnie wysłucha. Nowennę skończyłem tydzień temu. Juz zaraz na początku, po pierwszych dniach otrzymałem dużo łask, jestem lepszym czlowiekiem. To uczucie było niesamowite.\nSzczęść Boże! To moje drugie świadectwo łaski wyproszonej dzięki Nowennie Pompejańskiej. Cztery moje nowenny ofiarowane były w intencji córki poszukującej drugi rok pracy po ukończonych studiach. Ostatnią nowennę ukończyłam miesiąc temu.\nW ostatnim dniu części błagalnej córka otrzymała telefon, że po przeprowadzonej rekrutacji została wybrana do odbycia stażu w dziale związanym z wyuczonym zawodem w prestiżowej firmie. Bardzo się ucieszyłyśmy, że chociaż taka szansa się pojawiła i wiedziałam, że było to możliwe za przyczyną Matki Bożej Pompejańskiej, którą ufnie prosiłam o pomoc. Córka jest zadowolona ze stażu, dużo uczy się, ludzie są pomocni i myślę, że zdobyte doświadczenie pozwoli jej znaleźć pracę a Matka Boża dopomoże w zatrudnieniu. Ufam Tobie Maryjo. Matko proś Boga za nami.\nJoanna: Lekarze wprost powiedzieli że stan jest krytyczny


Pierwsze szkolenie kujawsko-pomorskich terytorialsów - Włocławek Portal Informacyjny\nPolicja i strażnicy miejscy wspólnie patrolują ulice » Policjanci i strażnicy miejscy wspólnie kontrolują ulice, parki oraz...\n10 osób we Włocławku zarażonych, wśród nich 17-latek » Sytuacja związana z rozprzestrzenianiem się SARS-CoV-2 jest bardzo...\nPierwsze szkolenie kujawsko-pomorskich terytorialsów\nPo roku intensywnego szkolenia, żołnierze z toruńskiego batalionu lekkiej piechoty, rozpoczęli szkolenie poligonowe. Jego celem jest podsumowanie i usystematyzowanie wiedzy, którą nabyli podczas szkoleń rotacyjnych w ciągu całego roku.\nKujawsko-pomorska brygada terytorialsów ma już dwa lata\nTerytorialsi odwiedzili dzieci z placówek opiekuńczych\nTego typu zajęcia prowadzone są raz do roku i stanowią ważny element systemu szkolenia terytorialsów. Jest to również forma sprawdzenia nabytych umiejętności i wykorzystania ich w realnych, praktycznych warunkach. Szkolenia zintegrowane, poza: podstawowymi, wyrównawczymi oraz rotacyjnymi, są jedną z form szkoleń w jakich uczestniczą żołnierze Wojsk Obrony Terytorialnej (WOT), w tym 8 Kujawsko-Pomorskiej Brygady Obrony Terytorialnej.\nKażdy żołnierz 8K-PBOT, raz do roku musi ukończyć tego typu szkolenie, które będzie prowadzone na obiektach poligonowych w wymiarze 14 dni. W pierwszym tego typu szkoleniu w 8. Kujawsko-Pomorskiej Brygadzie Obrony Terytorialnej wezmą udział dwie kompanie lekkiej piechoty z Torunia. Szkolenie zintegrowane rozpoczęło się 9 września i zakończy się 22 - pętlą taktyczną.\nMisją WOT jest obrona i wspieranie lokalnych społeczności. To zadanie będzie realizowane w czasie pokoju m.in. przez przeciwdziałanie i zwalczanie skutków klęsk żywiołowych oraz prowadzenie działań ratowniczych w sytuacjach kryzysowych. W czasie wojny WOT wspierać będzie wojska operacyjne w Stałym Rejonie Odpowiedzialności (SRO).\n10:54, 12 września 2019\nTagi: brygada obrony terytorialnej 8K-PBOT


Google zrobi czystki w sklepie Play jeśli deweloperzy nie zatroszczą się o naszą prywatność\nŁukasz Pająk Newsy 09-02-2017\nStrona główna > Newsy > Google zrobi czystki w sklepie Play jeśli deweloperzy nie zatroszczą się o naszą prywatność\nSklep Play już dawno wyprzedził App Store pod względem liczby dostępnych gier i programów na poszczególne platformy. Na samym początku Androida – jak i każdego systemu operacyjnego – wachlarz dodatkowego oprogramowania był niesamowicie ważny, ale dzisiaj można stwierdzić, że jest już za dużo tytułów w oficjalnym markecie.\nJak to możliwe? Zapewne większość z Was domyśla się o co chodzi – liczba śmieciowych aplikacji oferowanych przez deweloperów. Ich celem nie jest zdobycie użytkowników ze względu na oferowaną rozrywkę czy też funkcjonalność, a ewidentnie stawiają na zarobek za wszelką cenę. Część tego typu tytułów już niedługo może zniknąć ze sklepu Play za sprawą planów Google. Otóż Amerykanie chcą poruszyć inną ważną kwestię na mobilnym rynku, czyli dbałość o naszą prywatność. Jakby nie patrzeć, smartfony muszą chronić wiele naszych danych, które mogą być zbierane przez różne programy jeśli na to pozwolimy. Celem Google jest wymuszenie na deweloperach stworzenia polityki prywatności swoich tytułów w sklepie Play, które wymagają specjalnych uprawnień. Tym samym niemalże wszystkie aplikacje będą musiały zostać okraszone specjalnym dokumentem, który powie nam jakie informacje o nas zachowuje program czy też gra, w jaki sposób je zbiera, do jakich celów i w jaki sposób są one zabezpieczane.\nTo oczywiście dobra zmiana, ale siłą rzeczy nie zostanie wprowadzona od razu. Google daje deweloperom czas do 15 marca na wprowadzenie odpowiednich dokumentów do swoich projektów. Poprawek wymaga ponad milion programów w sklepie Play.\nźródło: Android Guy


5 marca 2018 – Media Group Info\nStreetworker na morąskich ulicach\nKolejną inicjatywą Biura Pełnomocnika Burmistrza ds. Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych jest zainicjowanie działań streetworkera, czyli pedagoga ulicy, który od lutego br. rozpoczął działania na terenie miasta Morąg. Na co dzień morąski streetworker jest funkcjonariuszem policji w Morągu.\nAktywność fizyczna z samorządowym dofinansowaniem\nPoznaliśmy rozstrzygnięcie otwartego konkursu ofert na wykonanie zadań samorządu województwa warmińsko-mazurskiego w zakresie rozwoju kultury fizycznej. Wśród beneficjentów jest Morąskie Stowarzyszenie Wspierania Rodzin, które otrzymało dotację na „Wspieranie organizacji imprez sportowych o zasięgu wojewódzkim i krajowym skierowanych do różnych środowisk i grup społecznych, mających szczególne znaczenie dla rozwoju sportu w województwie i jego promocji /sport […]\nW Morągu biegali „Tropem Wilczym”\nMorąg również przyłączył się do ogólnopolskiej akcji Bieg „Tropem Wilczym” Pamięci Żołnierzy Wyklętych. W niedzielę 4 marca, o godzinie 11.00 rozpoczął się bieg honorowy na dystansie 1963 m – nawiązujący do roku, w którym zginął ostatni Żołnierz Wyklęty Józef Franczak „Lalek”.\nW bibliotece grali w planszówki\nW Miejskiej Bibliotece Publicznej w Morągu odbył się pierwszy maraton z planszówkami! Przez 4 godziny można było grać w niezliczoną ilość gier planszowych, nauczyć się ich zasad, wziąć udział w turnieju i wygrać fantastyczne nagrody. Chętnych nie brakowało.\nMarcowe promocje na pływalni\nPływalnia Morąska Perła z okazji Dnia Kobiet oraz na marzec przygotowała promocje. Szczegóły na plakatach.\nDebata na temat doradztwa zawodowego w „Jedynce”\nW Szkole Podstawowej nr 1 w Morągu odbyła się debata pt. „Doradztwo zawodowe – dlaczego jest nam potrzebne?” O tym, dlaczego jest to tak ważna kwestia, rozmawiali uczniowie, rodzice, nauczyciele oraz zaproszeni goście.\nSerdecznie zapraszamy wszystkich czytelników na spotkanie autorskie, które odbędzie się 6 marca o godz. 9.50 w Sali Wielofunkcyjnej w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Morągu.


PZU Trasy Zdrowia - Mikołaj sprawdził\nCo prawda nie na PZU Trasie Zdrowia (stadion właśnie zaczęli remontować, brak miejsca na ognisko) ale przy pobliskiej leśniczówce (700m) odbył się Bieg Mikołajkowy. Korzystając z okazji wyznaczyliśmy sobie te zawody jako sprawdzian efektów treningów biegowych. Jak kilkakrotnie zaznaczaliśmy podczas treningów dziewczęta były najbardziej odporne na aurę, złą aurę, i jak można się było spodziewać to one błyszczały na sprawdzianie. Startowały 134 dzieciaki. Aktywistki Trasy PZU wywalczyły 1, 2 i 5 miejsce. Wśród chłopców tylko Krzyś sprawił nam niespodziankę u którego nastąpił duży progres i wywalczył 2 miejsce. Pozostali zajęli miejsca w trzeciej i dalszej dziesiątce.\nPo biegu korzystając ze sprzyjającej pogody odbyła się biesiada przy nieprzejadalnej ilości kiełbasek i krupniku. Kolejny sprawdzian za dwa tygodnie w Biegu po Choinkę napawa nadzieją że młodzież która połknęła bakcyla wysiłku fizycznego będzie kontynuować treningi.\nPS Prowadząca społecznie zajęcia na Trasie animatorka Karolina Pilarska (już drugi rok) min. za te działania została laureatką Lublinieckiej Gali Wolontariatu. Oto uzasadnienie wyróżnienia Pani Karolina Pilarska żołnierz- zgłoszona przez WKB „Meta”:\nPomysłodawczyni i organizatorka od 8 lat biegu Mikołajkowego na którego organizację przeznacza swoje wygrane w biegach. Dwukrotnie animatorka 4-miesiecznych zajęć na Trasie Zdrowia PZU a w 2013 roku animatorka ogólnopolskiej akcji biegam bo lubię. Społecznie prowadzi treningi 3 razy w tygodniu dla wszystkich chętnych.\nCo prawda nie na PZU Trasie Zdrowia (stadion właśnie zaczęli remontować, brak miejsca na ognisko) ale przy pobliskiej leśniczówce (700m) odbył się Bieg Mikołajkowy. Korzystając z okazji wyz...\nChociaż w kalendarzu jesień to na trasie mamy słońce i tylko babiego lata brak. Za to nie brak uczestników na zajęciach. Liczba cały czas dwucyfrowa. Czy mają w tym swój udział "krówki koma...


Poważny błąd Rafała Gikiewicza przerwał koszmarną niemoc Schalke [WIDEO]\nŁączy Nas Pasja > Piłka nożna > Poważny błąd Rafała Gikiewicza…\nRzadko spotykana wpadka przydarzyła się Rafałowi Gikiewiczowi w dzisiejszym spotkaniu Bundesligi między Schalke 04 a Augsburgiem. Prosty techniczny błąd Polaka zadecydował o porażce z czerwoną latarnią tabeli. Schalke zdobyło komplet dopiero drugi raz w sezonie!\nRafał Gikiewicz zdążył nas przyzwyczaić do równych i dobrych występów w barwach Augsburga, a wcześniej także Unionu Berlin w Bundeslidze. Praktycznie nie sposób przypomnieć sobie poważnej indywidualnej pomyłki, która skutkowałaby utratą bramki. Aż do dzisiaj. Według not Kickera, „Giki” był dotąd piątym najwyżej ocenianym zawodnikiem w całych rozgrywkach. Minimalnie ustępował notą tylko jednemu bramkarzowi – Manuelowi Neuerowi. Tymczasem dziś już w czwartej minucie spotkania wypuścił piłkę z rąk przy interwencji, pozwalając Suatowi Serdarowi na dobitkę i wyjście na prowadzenie. Futbolówka leciała prosto w Gikiewicza, tak więc trudno będzie znaleźć tu okoliczności łagodzące.\nSytuację, po której Schalke wyszło na prowadzenie obejrzysz tutaj!\nOczywiście, trudno udowadniać, że Gikiewicz przegrał mecz Augsburgiem. Jego koledzy mieli 85 minut czasu na odrobienie straty z ostatnią drużyną tabeli! Schalke ma w tym sezonie potężne problemy ze zdobywaniem punktów, a nawet zdobywaniem pojedynczych bramek i jest pogodzone ze spadkiem do 2. Bundesligi. Zwycięstwo kosztem Augsburga było dopiero drugim osiągniętym w tym sezonie. Augsburg przeważał, ale nie potrafił skonkretyzować tego w ofensywie.\nAugsburg w dwóch meczach z Schalke w tym sezonie zdobył punkt. Z Schalke. Punkt. Hahahaha.\nMówiłem w #BundesTalk że powinni się pozbyć Herrlicha, dramatyczni z piłką przy nodze, zero rozwoju. Jakby nie Gikiewicz (poza tym meczem), jechaliby do 2. BL.\n— Marcin Borzęcki (@m_borzecki) April 11, 2021\nZachwyty nad Milikiem po pięknym golu!


Telegraf » 29 maja 2019, godz. 13:52 » komentarzy: 0\nW spektaklu wykorzystane zostały postaci Wilka i Zająca ze znanego i popularnego filmu animowanego („Ja ci pokażę”). W trzech zabawnych epizodach dzieci miały okazję poznać Zająca, w roli właściciela restauracji, dentysty i policjanta. Pełen komicznych sytuacji i humoru słownego spektakl rozśmieszył, a zarazem nauczył widzów odpowiednich zachowań w konkretnych sytuacjach życiowych. Świetna gra aktorów, piękna kolorowa scenografia, muzyka i stroje pozostawiły u widzów niezapomniane wrażenia.\nTagi: Wilk i Zając, MOK Krzanowice, DK Borucin, spektakl\nKomedia muzyczna Doktor Miłość już wkrótce w RCK


Sowiogórski Olbrzym - prawda o Riese: Włodarz.\nNastępny jest Włodarz, co możemy o jego przeznaczeniu powiedzieć ?, wydaje się że jako największy najbardziej dostępny powinien być najbardziej rozpracowany. Ale jak na moje oko to najmniej o nim wiemy, o ile na Osówce obiekty naziemne są wciąż badane o tyle na Włodarzu nic się nie dzieje. Kopany był żabnik, potem znów żabnik i to wszystko. Nikt nie szukał przy obozie pomimo iż tam miały być wyloty szybów wentylacyjnych podziemnej fabryki. Masyw Włodarza jest jakby traktowany po macoszemu. Lecz jest tam parę interesujących miejsc. Nie wyjaśnione jest pochodzenie hałdy przed budynkiem z zaworami.\nBudynek z zaworami.\nHałda na wprost.Ilość urobku jest nie adekwatna do rozmiaru budynku.\nStropnice które były zgromadzone na Włodarzu również w znanych podziemiach nie występują, więc zastanawiające jest gdzie je zastosowano. Budynki powyżej sztolni mają również nieznane przeznaczenie.\nPowyżej sztolni od strony Jugowic na mapie Cery nie ma również żadnych zabudowań, lecz to tam w lesie na zboczu znajduje się sporo skamieniałego cementu oraz ślady po fundamentach baraków.\nNikt też nie zabiera się za wyjaśnienie po co było usytuowane gniazdo CKM na zboczu zaznaczone przez wojsko, oraz nie wyjaśnia przeznaczenia tych budowli ze schodkami dla karłów.\nTak jakoś ten Włodarz zaniedbany jest poszukiwawczo.\nMoże też ktoś wie kiedy powstało to ceglane coś ze zdjęcia poniżej ?\nAutor: Wojtek OKI o wtorek, października 09, 2012\nAnonimowy 9 października 2012 20:50\nTakich ceglanych cosi , okrągłych jest kilka w okolicy Sobonia, jak również zlokalizowałem tam conajmniej jedno gniazdo CKM z łuskami, co ciekawe kierunek strzelania na wprost szybów powyżej stawku , gdzie robi się biwakoogniska.\nWojtek OKI 9 października 2012 22:05\nGniazdo w polu obok Włodarza to był spory Bunkier-piwnica, a co do ceglanych okrągłych cosi.... Na Soboniu jest to sensacją , na Włodarzu siadający na ławce z puszką browara trzymają na tym nogi, i nawet tego nie widzą :-), więc dlatego pytam kiedy to powstało ??\nAndrzej 11 października 2012 21:05\nUdało się komuś ustalić przeznaczenie tych ceglanych budowli na Soboniu? Czy były tam prowadzone jakieś prace oprócz oczyszczenia terenu ?\nWojtek OKI 12 października 2012 18:19\nNic mi nie wiadomo aby ktoś wymyślił jakie to miało przeznaczenie.\npan B 13 listopada 2014 14:48\nSuper blog :) Czytam od początku, z zapartym tchem. Czy to coś ceglanego, mogło być czymś takim?http://wroclaw.fotopolska.eu/foto/596/596744.jpg\nWojtek OKI 13 listopada 2014 15:47\nO tym akurat obiekcie z Twojego zdjęcia rozmawialiśmy tutaj na blogu w temacie ceglanych kręgów. A czy przy wejściach do Włodarza stało akurat to co widzimy na wszystkich zdjęciach?? , to można było by pewnie odpowiedzieć po odkopaniu tego co się tam znajduje.\nJan Kloss 12 października 2012 18:06\nA nie jesteśmy na Włodarzu przypadkiem? Gdzie stoi dokładnie ten okrągły obiekcik, bo szczerze mówiąc nie pamiętam go.\nWojtek OKI 12 października 2012 18:18\nNa Włodarzu właśnie, przy płocie tam gdzie palone są ogniska i wszyscy podjadają :).\nJan Kloss 12 października 2012 18:22\nSzczerze mówiąc od kiedy jest tam trasa turystyczna, to nie byłem.\nWojtek OKI 12 października 2012 18:46\nNo to przed powstaniem trasy,... jak wychodziłeś z czwórki to około 60m dalej na godzinie 13-14.\nAnonimowy 1 listopada 2012 23:28\nPrzecież to zalane betonem wloty wentylacyjne


Wrocław - S3 w lubuskim kompletna\n2018-12-20, 21:03 autor: gddkia\n- Droga ekspresowa S3 połączy porty w Świnoujściu i Szczecinie z granicą polsko-czeską i jesteśmy coraz bliżej tego momentu – powiedział Minister Infrastruktury Andrzej Adamczyk. Dodał również, że - budowa szlaków komunikacyjnych północ-południe jest dla nas priorytetem. Dlatego jesteśmy zdeterminowani, aby oprócz drogi S3 takie szlaki jak autostrada A1, drogi S5, S7 i Via Carpatia powstały możliwie szybko. Już jutro podpisujemy umowę na realizację ostatniego odcinka szlaku Via Carpatia między Rzeszowem a Lublinem.\nLubuski fragment S3 to środkowy odcinek tego szlaku na terenie Polski. W województwach ościennych zachodniopomorskim i dolnośląskim znaczna część trasy została już udostępniona kierowcom. W zachodniopomorskim prace trwają jeszcze między Szczecinem a Świnoujściem, w realizacji jest obecnie ponad 40 km trasy na odcinkach Brzozowo – Miękowo i Miękowo – Rzęśnica, roboty budowlane na tych odcinkach ruszą wiosną przyszłego roku, a ich zakończenie nastąpi w 2021 roku. W przygotowaniu jest ostatni fragment S3 w województwie Zachodniopomorskim - Świnoujście – Troszyn o długości 33 km. W przyszłym roku planowane jest ogłoszenie przetargu na realizację tego odcinka.\nNatomiast w dolnośląskim, jedynie poza ok. 14 km odcinkiem w. Kaźmierzów - w. Lubin Północ, trasa do Bolkowa została już udostępniona do ruchu. Wykonawca tego odcinka deklaruje, że do końca 2018 r. planuje uzyskać przejezdność, jednak postęp prac uzależniony jest od warunków atmosferycznych. Oddanie tego fragmentu pozwoli dojechać z północy aż za autostradę A4 do Bolkowa. Co ważne, na projekt i budowę pozostałego fragmentu trasy, do granicy z Czechami, umowa została już podpisana.


Autor: Barbara Rockefeller, Sierpień 2012 , 360 stron\nISBN 978-83-246-5047-7. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.


Strona główna > DAMSKIE>BLUZKI>Bluzki damskie z długim rękawem>Violana bluzka Christina\nIndeks: Christina black long\nViolana - Bluzka damska Christina\nKobieca bluzeczka z koronkowym dekoltem i dlugim rękawem. Klasyczna propozycja na codzień, idealna pod żakiet. Wysoka jakość wykonania, piękne wykończenie. Koronka miła w dotyku, bluzka pięknie się układa.\nDostępny również z krótkim rękawem.


"Kobieta i dziecko" - Prawie 19 milionów zł dla krośnieńskiego szpitala - Krosno112.pl\n"Kobieta i dziecko" - Prawie 19 milionów zł dla krośnieńskiego szpitala\nponiedziałek, 09 styczeń 2017 15:12\nDo projektu „Kobieta i Dziecko” został wpisany między innymi zakup mammografu oraz karetki neonatologicznej, które znacząco poprawią jakość i bezpieczeństwo pacjentów szpitala. Dzięki realizacji projektu, szpital będzie mógł zagwarantować kompleksową opiekę nad matką i dzieckiem.\nKompleksowa opieka nad matką i dzieckiem to główne założenia projektu, chodzi tu zarówno o edukację związaną z planowaniem rodziny (Szkoła Rodzenia), opiekę okołoporodową nad matką i dzieckiem (Oddział Ginekologiczno-Położniczy), jak też transport noworodków z zagrożeniem życia z innych szpitali do Oddziału Noworodkowego z Pododdziałem Intensywnej Terapii Noworodków w Krośnie lub do szpitali poza województwo. Dzięki projektowi zostanie zapewniona także opieka pediatryczna nad dzieckiem (Oddział Dziecięcy, Poradnie Specjalistyczne dla Dzieci), tj, od pierwszych dni jego życia, poprzez wiek dziecięcy i młodzieńczy, aż do osiągnięcia przez niego pełnoletności.\nnapisane przez Korek\nponiedziałek, 09 styczeń 2017 16:59\nWiadomo już jakiej marki będzie karetka?


Ile kosztuje najdroższy pączek? Sprawdziliśmy! | Radio Piekary\nIle kosztuje najdroższy pączek? Sprawdziliśmy!\nAndrzej Zazgórnik Dodane 28.02.2019 o 20:48\nTłusty czwartek to czas podsumowań. Liczymy, ile kalorii przyswoiliśmy, ile pączków spałaszowaliśmy i jak długo będziemy musieli ćwiczyć, by pozbyć się balastu. To również dobra pora, by przyjrzeć się, jaka jest cena najdroższych, drożdżowych wypieków.\nZnana restauratorka w jednym ze swoich lokali proponuje pączki za 9 złotych. Łasuchów nie odstrasza ta cena. Nie brakuje chętnych, którzy chcieliby skorzystać z wypieku. Wiadomo jednak, że podana cena w porównaniu do tej, którą trzeba zapłacić za najdroższe pączki jest niewielka.\nPączek wart kilkaset złotych\nPrzysmaki znane większości z nas, niezależnie od tego, czy mają w sobie marmoladę, bitą śmietanę czy czekoladę są niczym w porównaniu do wypieku, którym jest Golden Cristal Ube Donut. To jeden z najdroższych pączków na świecie. Pokryty 24-karatowym, jadalnym złotem wygląda wyjątkowo, ale jego smak jest ponoć jeszcze bardziej intrygujący. Dlaczego? Nadzienie ma smak szampana Cristal i jest fioletowe. Dlaczego? Powstało przy użyciu pudru wykonanego z rosnącej w Himalajach rośliny o nazwie pochrzyn skrzydlaty. Na stworzenie wyjątkowego wypieku wpadł Bjorn Delacruz. Za tę przyjemność trzeba było zapłacić ok. 400 złotych.\nKról wśród wypieków\nJeszcze droższym wypiekiem jest Krispy Kreme Doughnut. Jego wygląd jest ponoć absolutnie wyjątkowy i przypomina krzyżówkę kwiatu lotosu ze statkiem międzyplanetarnym. Zaprezentowany 5 lat temu w Wielkiej Brytanii ma posypkę z 24-karatowego złota i jest oblany czekoladą, w której znajduje się pył z diamentów i 23-karatowego złota. Podawany był podczas Narodowego Tygodnia Pączka wraz z drinkiem na bazie koniaku i szampana Dom Perignon. Jego wartość to 5000 złotych.\nPączek jak zebra\nNajdroższym pączkiem w zestawieniu jest The Luxury Zebra Cro. to z kolei wyrób jednej z cukierni w Londynie. Prezentuje się naprawdę intrygująco, a składa się z bajecznie drogich składników, które sprawiają, że kosztuje… około 7500 złotych!\nTłusty czwartek - to już jutro. Skąd ta tradycja?\n[NA ŻYWO] Rozmowa Dnia - Waldemar Andzel