Blog budowlany / Budowa domu / Gwoździarka: rodzaje i najważniejsze parametry gwoździarek\nGwoździarka nazywane również elektrycznym młotkiem, stanowi niezastąpioną pomoc w czasie majsterkowania oraz różnego rodzaju prac remontowo-budowlanych.\nDo niedawna urządzenia te stosowane głównie przez profesjonalnych dekarzy i cieśli, coraz częściej trafiają do naszych podręcznych zestawów narzędziowych.\nJeśli masz dosyć uciążliwego machania młotkiem i wiecznie poobijanych palców, zapoznaj się z poradnikiem dotyczącym wyboru gwoździarki na miarę indywidualnych potrzeb i oczekiwań.\nGwoździarki – podstawowe informacje\nPodstawowe parametry gwoździarek akumulatorowych:\nZalety i wady gwoździarek akumulatorowych\nWady gwoździarek akumulatorowych\nPodstawowe parametry gwoździarek elektrycznych:\nZalety i wady gwoździarek elektrycznych\nPodstawowe parametry gwoździarek gazowych:\nZalety i wady gwoździarek gazowych\nPodstawowe parametry gwoździarek pneumatycznych:\nZalety i wady gwoździarek pneumatycznych\nGwoździarki to niezwykle praktyczne urządzenia umożliwiające szybkie i skuteczne wbijanie gwoździ w różnego rodzaju powierzchnie.\nGwoździarki znajdują powszechne zastosowanie w pracach dekarskich oraz ciesielskich.\nUżywa się ich do:\nmocowania podłóg, wykładzin i listew,\nmontażu schodów oraz konstrukcji szkieletowych,\nwymagających prac w betonie, papie czy miękkim kamieniu.\nMechanizm działania gwoździarki opiera się na konstrukcji zbliżonej do pistoletu.\nKolejne gwoździe przesuwane są do specjalnej komory, z której wypychane są na zewnątrz w wyniku działania mechanizmu „strzelającego”.\nEnergia, z jaką urządzenie wyrzuca gwóźdź na zewnątrz pozwala wbić go na głębokość od kilku do kilkunastu milimetrów (dokładna wartość głębokości wbicia zależy od typu gwoździa, rodzaju materiału oraz ręcznych ustawień użytkownika).\nPodział gwoździarek ze względu na rodzaj zasilania (poszczególne typy urządzeń zostały opisane w dalszej części poradnika):\ngwoździarki akumulatorowe – zasilane przy użyciu niewielkiego wbudowanego akumulatora,\ngwoździarki elektryczne – zasilane z instalacji elektrycznej,\ngwoździarki gazowe – zasilane paliwem gazowym typu propan-butan, znajdującym się w zbiorniku zamontowanym w korpusie urządzenia,\ngwoździarki pneumatyczne – zasilane sprężonym powietrzem pompowanym z kompresora pod odpowiednim ciśnieniem.\nPodział gwoździarek ze względu na rodzaj magazynka:\ngwoździarki taśmowe – umożliwiają załadowanie stosunkowo niewielkiej liczby gwoździ; wykorzystuje się je głównie do mało wymagających zastosowań domowych,\ngwoździarki bębnowe – umożliwiają załadowanie nawet kilkuset gwoździ; wykorzystuje się je w profesjonalnych warsztatach.\nPodział gwoździarek ze względu na metodę strzelania:\ngwoździarki z mechanizmem dotykowym – w gwoździarkach tego typu gwóźdź zostaje wystrzelony po zetknięciu głowicy urządzenia z daną powierzchnią,\ngwoździarki z systemem spustowym – w gwoździarkach tego typu gwóźdź zostaje wystrzelony po naciśnięciu spustu.\nNa rynku znajdziemy również gwoździarki zdolne do pracy w obu opisanych wyżej systemach.\nPodział gwoździarek ze względu na zastosowanie:\ngwoździarki dachowe (do prac dekarskich) – największe, najcięższe i najmocniejsze modele gwoździarek na rynku;\nwysokie wartości energii strzału umożliwiają im pracę w materiałach takich jak stal czy beton,\ngwoździarki ramowe – nieco słabsze niż urządzenia dekarskie, ale za to znacznie bardziej poręczne i wygodne w użytkowaniu;\nmodele tego typu dysponują mocą wystarczającą do mocowania podłóg czy boazerii,\ngwoździarki do prac wykończeniowych – niewielkie, lekkie i niezwykle poręczne;\nsprawdzają się w przypadku najmniej wymagających prac wykończeniowych;\nwykorzystuje się je, między innymi do składania mebli czy wbijania listew podłogowych.\nGdzie przydają się gwoździarki?\nDo niedawna, gwoździarki stanowiły podstawowy element wyposażenia profesjonalnych warsztatów dekarskich i ciesielskich.\nWykorzystywano je przede wszystkim na budowach oraz w trakcie wykonywania skomplikowanych praz konstruktorskich.\nObecnie, urządzenia te cieszą się coraz większą popularnością wśród majsterkowiczów amatorów, którym znudziło się już żmudne wymachiwanie młotkiem.\nDzięki prostej konstrukcji i bezproblemowej obsłudze, gwoździarka przypadnie do gustu nawet najmniej doświadczonym użytkownikom.\nWśród podstawowych zastosowań domowych gwoździarek wymienić należy składanie oraz renowację mebli.\nW takich przypadkach, odpowiednio dobrany sprzęt umożliwi bezpieczne łączenie poszczególnych elementów mebli oraz skuteczne wzmocnienie i stabilizację zużytych części.\nGwoździarki sprawdzają się jednak nie tylko podczas pracy z materiałami drewnianymi i drewnopochodnymi. Można je z powodzeniem wykorzystywać także w przypadku łączenia tworzyw sztucznych czy elementów z betonu lub kamienia.\nNależy jednak pamiętać, że tak zaawansowane prace wymagają stosowania urządzeń o odpowiednich parametrach.\nW łączeniu betonu, kamienia lub papy najlepiej sprawdzą się zaawansowane gwoździarki gazowe i akumulatorowe.\nKorzystając z gwoździarki, musimy pamiętać o stosowaniu koniecznych elementów ochronnych (szczególnie w przypadku działań na twardych materiałach).\nNajlepszym i najbardziej uniwersalnym rozwiązaniem jest zakup poręcznych urządzeń akumulatorowych.\nJeśli nie zamierzamy korzystać z gwoździarki poza domem, możemy zdecydować się na tańszy model elektryczny. Poradzi on sobie bez problemu z mocowaniem listew przypodłogowych, montażem schodów, poręczy, etc.\nUniwersalna gwoździarka o podstawowych parametrach sprawdzi się również podczas pracy w ogrodzie czy przydomowym warsztacie.\nUsprawni ona budowę ogrodzenia, ławek, balustrad i innych elementów architektury ogrodowej.\nJeśli jednak mamy zamiar pracować na dachu, zainwestujmy w najmocniejsze gwoździarki gazowe lub akumulatorowe.\nGwoździarka akumulatorowa to urządzenie oparte na mechanizmie zamachowym, zapewniające szybką, wydajną i ekologiczną pracę.\nMoc niezbędną do skutecznego wbijania gwoździ czerpie ona z wbudowanego akumulatora o zróżnicowanej pojemności (najczęściej 4 lub 5 Ah).\nDługość pracy, jaką można wykonać na jednym ładowaniu baterii określana jest zazwyczaj nie w jednostkach czasu, a w liczbie gwoździ i wynosi zwykle 500-700 strzałów (w zależności od specyficznych parametrów urządzenia oraz typu gwoździ).\nGwoździarki akumulatorowe sprawdzają się znakomicie nawet w bardzo trudnych warunkach.\nUmożliwiają działania w dużym przedziale temperatur, znajdując zastosowanie także w wyjątkowo wymagających pracach dekarskich.\nMożliwości danego urządzenia są zależne głównie od jego mocy (wyrażonej w dżulach energii strzału). Parametr ten decyduje w dużej mierze o wielkości gwoździ i twardości materiałów, z którymi możemy swobodnie pracować.\nGwoździarki akumulatorowe uznawane są zwykle za sprzęt dla profesjonalistów. Niemniej jednak, ze względu na łatwość obsługi oraz wysoką skuteczność, cieszą się one również powodzeniem wśród amatorów pracujących w przydomowym warsztacie.\nEnergia strzału określana również jako moc urządzenia.\nParametr ten wykorzystywany jest dla określenia wartości energii, z jaką urządzenie wyrzuca gwoździe.\nEnergia strzału gwoździarek wyrażana jest w dżulach (J).\nWymagana moc gwoździarki zależy przede wszystkim od jej planowanych zastosowań. Im większa moc urządzenia, tym bardziej zaawansowane prace można nim wykonywać.\nRodzaj i pojemność zasobnika oraz typ gwoździ.\nW zależności od rodzaju gwoździarki, wyróżnić możemy dwa rodzaju zasobników (magazynków): bębnowe i taśmowe.\nW prostszych urządzeniach mamy zwykle do czynienia z mniej pojemnymi zasobnikami taśmowymi.\nOczywiście, im bardziej pojemny magazynek, tym dłużej możemy pracować bez przerwy.\nMagazynek gwoździarki ustawiony jest zawsze pod kątem. Kąty nachylenia magazynku oraz załadowanych do niego gwoździ powinny być równe.\nDla większości profesjonalnych gwoździarek wynoszą one 34 stopnie. Ważnym aspektem, na który należy zwrócić uwagę są także wymiary (długość i średnica) oraz rodzaj (łeb pełny lub ścięty) obsługiwanych przez urządzenie gwoździ.\nKażda gwoździarka może bezpiecznie pracować w ustalonym przez producenta zakresie temperatur.\nNiektóre modele przeznaczone są do pracy w pomieszczeniach, inne – do najbardziej wymagających działań zewnętrznych (na przykład na dachach).\nNajwiększą uniwersalnością zastosowań cieszą się gwoździarki o temperaturze pracy mieszczącej się w zakresie od -10 do 50°C.\nParametr kluczowy dla wszystkich urządzeń na baterie.\nPojemność akumulatora decyduje o tym, ile gwoździ wbijemy na jednym ładowaniu.\nDla przykładu, klasyczny akumulator litowo-jonowy o pojemności 4 Ah zapewni nam energię wystarczającą do wykonania 500-700 strzałów (dokładna liczba zależy od wartości energii strzału oraz typu gwoździa).\nJest to kwestia szczególnie istotna w przypadku profesjonalistów, korzystających z gwoździarki w swojej codziennej pracy.\nDecydując się na zakup gwoździarki akumulatorowej, warto zaopatrzyć się w dodatkową baterię, która pozwoli nam zachować ciągłość pracy, nawet gdy zapomnimy o wcześniejszym naładowaniu urządzenia.\nSzybkość oraz dostępne tryby pracy.\nSzybkość gwoździarki określa liczbę gwoździ, które możemy wbić w ciągu jednej sekundy (lub jednej minuty).\nNajwyższej jakości urządzenia oferują szybkość 2 strzałów na sekundę.\nModele ekonomiczne umożliwiają nam pracę z szybkością około 20 strzałów na minutę.\nO funkcjonalności gwoździarki świadczy jednak nie tylko jej szybkość, ale także możliwość zmiany trybów pracy.\nDzięki trybowi automatycznemu, urządzenie wystrzeliwuje gwoździe w określonym tempie bez naszego udziału.\nW trybie manualnym musimy natomiast każdorazowo naciskać spust.\nWybierając gwoździarkę, warto zwrócić uwagę na bezpieczeństwo jej użytkowania.\nPrzede wszystkim, każde urządzenie powinno być wyposażone w zabezpieczenie mechanizmu strzelającego.\nŁatwość oraz bezpieczeństwo pracy zapewniają także wygodne uchwyty z gumowanymi elementami antypoślizgowymi oraz hak umożliwiający zamocowanie urządzenia na pasie roboczym.\nWśród najbardziej praktycznych akcesoriów wymienić należy także:\nładowarkę z funkcją szybkiego ładowania.\nZe względu na niezwykle praktyczny i stosunkowo wydajny sposób zasilania, gwoździarki akumulatorowe mogą być wykorzystywane w niemal każdych warunkach.\nSprawdzając się zarówno w niskich, jak i wysokich temperaturach, znajdują zastosowanie w pracach zewnętrznych, także na wysokościach (na przykład w pracach dekarskich).\nZ powodzeniem używa się ich w miejscach trudno dostępnych.\nDzięki łatwej, bezproblemowej obsłudze, wariant akumulatorowy cieszy się dużą popularnością zarówno wśród profesjonalistów, jak i majsterkowiczów amatorów.\nIstotną wadą gwoździarek akumulatorowych jest ich stosunkowo wysoka cena. Trudno jest bowiem znaleźć godny polecenia sprzęt w przedziale cenowym poniżej 1000, a nawet 1500 zł.\nUżytkując gwoździarkę akumulatorową, należy także pamiętać o regularnym ładowaniu akumulatora.\nNiekiedy, zachowanie ciągłości pracy wymaga posiadania dwóch akumulatorów pracujących i ładujących się naprzemiennie.\nRozwiązanie to polecane jest nie tylko profesjonalistom wykorzystującym gwoździarki na co dzień, ale także wszystkich zapominalskim, którzy nie chcą ryzykować przymusowych przerw w rozpoczętej pracy.\nZalety gwoździarek akumulatorowych\nmożliwość swobodnej pracy w każdych warunkach,\nniezależność od gniazdek elektrycznych.\nkonieczność regularnego ładowania akumulatora,\nograniczony czas pracy,\nTypowe gwoździarki elektryczne są raczej rzadko spotykane.\nNajczęściej pod ich nazwą kryją się bowiem niewielkie i praktyczne, ale niezbyt mocne zszywacze elektryczne z możliwością ładowania gwoździ.\nProblem z urządzeniami tego typu wynika głównie z przyczyn technicznych.\nProfesjonalny sprzęt o dużej mocy jest bowiem duży, mało poręczny i umiarkowanie wydajny, a przy tym w pełni uzależniony od obecności gniazdka elektrycznego.\nPraca gwoździarki elektrycznej opiera się na działaniu ruchomego elektromagnesu z zamocowanym w nim tłokiem.\nPo naciśnięciu spustu urządzenia, tłok przesuwa się, umożliwiając wystrzelenie gwoździa.\nPo wystrzale elektromagnes wraca do pozycji wyjściowej, podczas gdy kolejny gwóźdź zostaje załadowany i przygotowany do wystrzału.\nCykl ten może się powtórzyć średnio 20-30 razy w ciągu minuty.\nZszywacze w funkcją gwoździarek są lekkie i poręczne. Wykorzystuje się je zwykle do najmniej wymagających prac wykończeniowych.\nModele wysokiej jakości poradzą sobie także w nieco trudniejszych obszarach, takich jak montaż paneli lub boazerii.\nProfesjonalne gwoździarki elektryczne są natomiast znacznie większe i mocniejsze, przypominając swoją budową bardziej popularne modele pneumatyczne i akumulatorowe.\nUmożliwiają one dość wszechstronne działania, a nawet pracę w betonie. Ze względu na ograniczenie przewodem zasilającym, nie są one jednak tak powszechne jak wspomniane wyżej odpowiedniki.\nGwoździarka elektryczna stanowi więc dość dobre rozwiązanie w warunkach domowych lub, ewentualnie, w niewielkim, przydomowym warsztacie.\nJeśli potrzebujemy urządzenia zdolnego poradzić sobie przy prostych pracach wykończeniowych w domu lub mieszkaniu, wariant ten sprawdzi się znakomicie.\nEnergia strzału to parametr wykorzystywany dla określenia wartości energii, z jaką urządzenie wyrzuca załadowane do niego gwoździe.\nZawsze wyraża się go w dżulach (J). Kupując gwoździarkę, musimy przede wszystkim rozważyć jej planowane zastosowania i na tej podstawie wybrać model o odpowiedniej mocy.\nOczywiście, im większa moc urządzenia, tym bardziej zaawansowane prace można nim wykonywać.\nGwoździarki o energii strzału na poziomie powyżej 100 J powinny pozwolić na swobodną pracę z użyciem długich gwoździ, nawet w przypadku twardych materiałów.\nRodzaj i pojemność zasobnika oraz typ obsługiwanych gwoździ.\nZe względu na rodzaj zastosowanego zasobnika (magazynku), wyróżnić możemy dwa typy gwoździarek: bębnowe oraz taśmowe.\nProstsze urządzenia są zwykle wyposażone w mniej pojemne zasobniki taśmowe.\nW profesjonalnych gwoździarkach (na przykład dekarskich) normą jest stosowanie magazynków bębnowych.\nRzecz jasna, im większa pojemność zasobnika, tym dłużej możemy pracować bez przerwy.\nJeśli gwoździarka towarzyszy nam na co dzień, powinniśmy rozważyć zakup modelu z magazynkiem bębnowym.\nZasobnik urządzenia ustawiony jest zawsze pod kątem. Jego wartość musimy mieć na względzie, podczas doboru odpowiednich gwoździ. Dla większości profesjonalnych gwoździarek kąt ten wynosi 34 stopnie.\nMusimy także zwrócić uwagę na wymiary (długość i średnicę) oraz rodzaj (łeb pełny lub ścięty) gwoździ obsługiwanych przez urządzenie.\nDla każdej gwoździarki ustalone są zakresy temperatur, w których urządzenie może bezpiecznie pracować.\nNiektóre modele przystosowane są do pracy w pomieszczeniach, inne – sprawdzają się równie dobrze w bardziej wymagających warunkach.\nJako że gwoździarki elektryczne są zwykle używane w zamkniętych warsztatach, ich zakres temperatury pracy nie musi być aż tak szeroki jak w przypadku urządzeń przenośnych – akumulatorowych i gazowych.\nJeśli jednak zamierzamy korzystać z naszego urządzenia w warunkach zewnętrznych, powinniśmy zadbać, aby określona dla niego temperatura pracy obejmowała jak najszerszy zakres (na przykład od -10 do 50°C).\nPrzez szybkość gwoździarki rozumiemy liczbę gwoździ wbijanych przez urządzenie w ciągu minuty lub sekundy.\nModele elektryczne wbijają zwykle od 20 do 30 gwoździ na minutę.\nNiezwykle przydatną funkcją gwoździarek jest możliwość zmiany trybów pracy.\nTryb automatyczny umożliwia regularne wystrzeliwanie gwoździ przez urządzenie bez konieczności naciskania spustu.\nW trybie manualnym, chcąc wbić gwóźdź, musimy za każdym razem uruchomić spust urządzenia.\nWybierając gwoździarkę, powinniśmy zwrócić uwagę na bezpieczeństwo jej użytkowania.\nBezpieczeństwo pracy zapewniają także wygodne uchwyty z gumowanymi elementami antypoślizgowymi oraz hak umożliwiający zamocowanie urządzenia na pasie roboczym.\nWśród najbardziej praktycznych akcesoriów wymienić należy także funkcjonalną walizkę zdolną pomieścić gwoździarkę wraz z niezbędnymi akcesoriami.\nGwoździarki elektryczne to urządzenia o przeznaczeniu półprofesjonalnym.\nSpełnią więc swoją rolę w niewielkich warsztatach oraz w domu, stanowiąc praktyczne uzupełnienie zestawu narzędziowego.\nProste zszywacze z magazynkiem na gwoździe to tani i praktyczny sprzęt, który znacznie ułatwi nam prowadzenie nieskomplikowanych prac wykończeniowych.\nGwoździarki sieciowe o najwyższych parametrach są natomiast mocne i wytrzymałe, ale przy tym dość drogie i mało funkcjonalne.\nZe względu na swoją konstrukcję oraz ograniczenie w postaci przewodu zasilającego, nie znajdują one powszechnego zastosowania wśród profesjonalistów.\nZalety gwoździarek elektrycznych\nlekkość i poręczność (w odniesieniu do zszywaczy elektrycznych z magazynkiem na gwoździe),\nniska cena i niewielkie koszty eksploatacyjne (w odniesieniu do zszywaczy elektrycznych z magazynkiem na gwoździe),\nduża moc i wysoka wytrzymałość (w odniesieniu do profesjonalnych gwoździarek elektrycznych).\nWady gwoździarek elektrycznych\nograniczenie mobilności w postaci kabla zasilającego,\nograniczone możliwych zastosowań,\nniewielka funkcjonalność (w odniesieniu do profesjonalnych gwoździarek elektrycznych),\nstosunkowo wysoka cena (w odniesieniu do profesjonalnych gwoździarek elektrycznych),\nniewielka moc i słabe parametry (w odniesieniu do zszywaczy elektrycznych z magazynkiem na gwoździe).\nGwoździarka gazowa to w rzeczywistości niezwykle funkcjonalny sprzęt gazowo-akumulatorowy.\nUrządzenie wyposażone jest w akumulator umożliwiający jego uruchomienie. Gwoździarki gazowe charakteryzują się dużą mobilnością i wytrzymałością oraz mocą ułatwiającą wbijanie gwoździ w najtwardsze i najbardziej wymagające materiały.\nDziałanie gwoździarek gazowych zasadza się na wykorzystaniu specjalnego zbiorniczka z gazem typu propan-butan.\nCo istotne, zbiornik gazu zamontowany jest w korpusie urządzenia, nie ograniczając jego mobilności.\nIskra wytworzona w zasilanym akumulatorowo iskrowniku styka się z gazem w przeznaczonej do tego komorze, wywołując zapłon, w wyniku którego gwóźdź zostaje wypchnięty z urządzenia z ogromną siłą.\nNa miejsce wystrzelonego gwoździa przesuwany jest kolejny i cykl się powtarza.\nJeden pojemnik z gazem wystarcza zwykle na wbicie około 1000, a nawet 1500 gwoździ.\nPo jego wyczerpaniu, należy zamontować kolejny. Akumulator zasilający iskrownik wymaga ładowania co 6000-8000 wbitych gwoździ.\nZe względu na doskonałe parametry, gwoździarki gazowe wykorzystywane są powszechnie do celów profesjonalnych, zapewniając moc i wytrzymałość umożliwiające nawet pracę w betonie.\nJest to wartość energii, z jaką urządzenie wystrzeliwuje załadowane gwoździe.\nMoc gwoździarek wyrażana jest w dżulach (J).\nIm większa, tym bardziej zaawansowane prace możemy wykonać.\nGwoździarki gazowe z najwyższej półki (o mocy powyżej 100 J) umożliwiają wbijanie gwoździ w beton.\nJeśli nie planujemy tego typu zastosowań, możemy kupić tańszy model o nieco słabszych parametrach.\nPoszczególne modele gwoździarek różnią się od siebie w zależności od zastosowanego typu zasobnika.\nWyróżniamy magazynki bębnowe i taśmowe.\nW prostszych, półprofesjonalnych urządzeniach mamy zwykle do czynienia z zasobnikami taśmowymi, charakteryzującymi się stosunkowo niewielką pojemnością.\nMagazynki bębnowe, dzięki dużej pojemności umożliwiają z kolei długi czas pracy bez przymusowych przerw na ich ponowne napełnienie.\nKąt ustawienia zasobnika gwoździarki wymusza stosowanie odpowiadających mu gwoździ.\nW większości profesjonalnych gwoździarek wynosi on 34 stopnie.\nWażnym aspektem, na który należy zwrócić uwagę podczas zakupu gwoździarki są także wymiary (długość i średnica) oraz rodzaj (łeb pełny lub ścięty) obsługiwanych przez urządzenie gwoździ.\nDla bezpiecznej i efektywnej pracy, należy stosować się do zaleconych przez producenta warunków użytkowania sprzętu.\nGwoździarki gazowe, jako urządzenia mobilne i wszechstronne, są zwykle przystosowane do pracy w szerokim zakresie temperatur, średnio od -10 do 50°C.\nSzybkość gwoździarki to parametr określający liczbę gwoździ, które możemy wystrzelić w ciągu jednej minuty lub sekundy (w zależności od modelu, wartości te mogą się znacząco różnić).\nNajwyższej jakości urządzenia gazowe oferują szybkość 2-3 strzałów na sekundę.\nModele budżetowe pracują w tempie około 20-30 strzałów na minutę.\nO funkcjonalności gwoździarki decyduje jednak nie tylko jej szybkość, ale także możliwość zmiany trybów pracy.\nNiezwykle przydatną funkcją jest także możliwość regulacji głębokości wbijania.\nWydajność zbiornika gazu.\nJeden zbiornik gazu wystarcza na wbicie średnio 1200 gwoździ.\nDokładna ich ilość zależy jednak od rodzaju materiału, z jakim pracujemy oraz wymiarów gwoździ załadowanych do urządzenia.\nW gwoździarkach gazowych zastosowanie znajdują akumulatory o niewielkiej pojemności, zazwyczaj około 1 Ah.\nTaka pojemność powinna wystarczyć na wytworzenie energii niezbędnej do wystrzelenia nawet 8000 gwoździ.\nAkumulator w gwoździarkach gazowych ładować należy co około 6000-8000 wbitych gwoździ.\nWiele zestawów wyposażonych jest wyjściowo w zapasową baterię, umożliwiającą zachowanie ciągłości pracy.\nW razie potrzeby, dodatkowy akumulator możemy zakupić osobno.\nCzas potrzebny do pełnego naładowania akumulatora wynosi zwykle 45-60 minut.\nOsiągnięcie około 80% naładowania zajmuje natomiast około 15 minut.\nPrzystępując do zakupu gwoździarki, powinniśmy zwrócić uwagę nie tylko na parametry, ale także na bezpieczeństwo jej użytkowania.\nPrzede wszystkim, każde urządzenie powinno być wyposażone w odpowiednie zabezpieczenia mechanizmu strzelającego.\nWysoką funkcjonalność oraz bezpieczeństwo pracy zapewniają także wygodne uchwyty z gumowanymi elementami antypoślizgowymi oraz hak umożliwiający zamocowanie urządzenia na pasie roboczym.\nWśród najbardziej praktycznych akcesoriów wymienić należy także poręczną walizkę oraz dodatkowy akumulator.\nSprzęt zasilany paliwem gazowym to jeden z najchętniej wykorzystywanych wariantów profesjonalnych gwoździarek.\nDo jego głównych zalet należą wysoka mobilność, doskonałe parametry mocy i wytrzymałości oraz funkcjonalność, umożliwiająca pracę w niemal każdych warunkach.\nGwoździarki gazowe sprawdzają się podczas wykonywania konstrukcji szkieletowych, a także wyjątkowo trudnych prac w betonie czy miękkim kamieniu.\nCo więcej, jako jedyne na rynku, dysponują mocą wystarczającą do mocowania gwoździo-wkrętów.\nNajważniejszą wadą gwoździarek gazowych jest ich cena. Koszt rzędu 4000-5000 zł (a nawet wyższy) stanowi zwykle czynnik dyskwalifikujący.\nGeneralnie, możemy więc przyjąć, że gwoździarki gazowe to sprzęt profesjonalny wykorzystywany przez fachowców wymagających od swoich urządzeń najwyższych parametrów mocy i wytrzymałości.\nModele tego typu nie są konieczne w przypadku tradycyjnych zastosowań domowych.\nGwoździarki gazowe nie sprawdzą się również, jeśli poszukujemy sprzętu o uniwersalnym zastosowaniu. Urządzenia te są bowiem zazwyczaj ściśle wyspecjalizowane, umożliwiając swobodną pracę w określonym z góry materiale.\nPrzed zakupem musimy więc dobrze przemyśleć nasze potrzeby i oczekiwania.\nWśród niedogodności związanych z użytkowaniem gwoździarek gazowych wymienić należy także ich obniżoną skuteczność w niskich temperaturach.\nOczywiście, sprawdzą się one także podczas mroźnych zim, ale gdy temperatura spada do -15 czy -20°C, warto mieć w odwodzie zapasową gwoździarkę pneumatyczną.\nZalety gwoździarek gazowych\nwysoka mobilność urządzenia – brak ograniczeń związanych z koniecznością stosowania kabla zasilającego lub podłączenia do kompresora,\nmożliwość pracy w twardych materiałach, takich jak beton czy kamień,\ndoskonałe parametry mocy i wytrzymałości,\nmożliwość długotrwałej pracy na jednym zbiorniku gazu (i jednym ładowaniu akumulatora),\nmożliwość stosowania w pracy z najbardziej wymagającymi materiałami.\nWady gwoździarek gazowych\nwysoka specjalizacja; ogólnie rzecz biorąc, trudno uznawać tę właściwość za wadę, jest to jednak ważna informacja dla wszystkich, którzy poszukują rozwiązań uniwersalnych,\numiarkowana tolerancja dla wyjątkowo niskich temperatur.\nGwoździarki pneumatyczne to sprzęt wysoko ceniony przez profesjonalistów.\nUrządzenia tego typu działają po podłączeniu do kompresora, którego zadaniem jest pompowanie sprężonego powietrza do cylindra gwoździarki.\nPod jego wpływem tłok przesuwa się, umożliwiając wypuszczenie gwoździa.\nStrzał następuje po naciśnięciu spustu.\nModele pneumatyczne charakteryzują się najczęściej dużą uniwersalnością.\nUmożliwiają one bowiem efektywną i bezpieczną pracę zarówno w materiałach miękkich, jak i twardych.\nJeśli szukamy gwoździarki o bardzo konkretnym przeznaczeniu, warto skupić się na produktach o wyśrubowanych parametrach. Z pewnością sprawdzą się one lepiej niż warianty uniwersalne.\nZe względu na znaczne ograniczenie mobilności, gwoździarki pneumatyczne wykorzystywane są głównie w zamkniętych warsztatach i zakładach przemysłowych.\nW przypadku gwoździarek pneumatycznych określenie energii strzału w dżulach bywa kłopotliwe.\nDlatego, w urządzeniach tego typu, zamiast mocy podawane jest prawidłowe ciśnienie robocze.\nZazwyczaj wynosi ono 5-8 barów.\nPrzy wyższych wartościach, warto zaopatrzyć się w profesjonalną, jakościową sprężarkę.\nPoszczególne modele gwoździarek różnią się od siebie zastosowanym rodzajem zasobnika.\nProstsze, półprofesjonalne urządzenia wyposażone są zwykle w magazynki taśmowe o stosunkowo niewielkiej pojemności.\nDla profesjonalistów przeznaczone są natomiast zaawansowane zasobniki bębnowe, zdolne pomieścić nawet kilkaset gwoździ.\nW większości profesjonalnych gwoździarek kąt ustawienia zasobnika wynosi 34 stopnie.\nPrzystępując do zakupu gwoździarki, należy także zwrócić uwagę na wymiary (długość i średnicę) oraz rodzaj (łeb pełny lub ścięty) obsługiwanych przez nią gwoździ.\nKażda gwoździarka posiada określone zakresy temperatur, w których jest zdolna pracować.\nGwoździarki pneumatyczne wykazują największą odporność zarówno na niskie, jak i wysokie temperatury.\nMożna je bowiem stosować nawet w przedziale od -20 do 50°C.\nSzybkość gwoździarki informuje nas o tym, ile gwoździ możemy wystrzelić w ciągu jednej minuty lub sekundy (w zależności od modelu, wartości te mogą się znacząco różnić).\nNajwyższej klasy urządzenia pneumatyczne oferują szybkość nawet 2-3 strzałów na sekundę.\nNa funkcjonalność gwoździarki wpływ ma nie tylko jej szybkość, ale również możliwość zmiany trybów pracy.\nDzięki trybowi automatycznemu, urządzenie wystrzeliwuje gwoździe samodzielnie, w określonym tempie (najczęściej 2 strzałów na minutę).\nNiezwykle przydatną funkcją gwoździarek pneumatycznych jest także możliwość regulacji głębokości wbijania.\nWybierając idealną gwoździarkę, zwracajmy uwagę na elementy gwarantujące wygodę i bezpieczeństwo jej użytkowania.\nPo pierwsze, każde urządzenie musi być wyposażone w odpowiednie zabezpieczenia mechanizmu strzelającego.\nPo drugie, niezwykle istotne jest odpowiednie wyważenie sprzętu. Wysoką funkcjonalność oraz bezpieczeństwo pracy zapewniają także wygodne uchwyty z gumowanymi elementami antypoślizgowymi oraz hak umożliwiający zamocowanie urządzenia na pasie roboczym.\nPraktycznym elementem konstrukcji gwoździarki pneumatycznej jest również wziernik magazynka, pozwalający ocenić ilość gwoździ znajdujących się w zasobniku.\nWśród najbardziej praktycznych akcesoriów wymienić należy także poręczną walizkę oraz olejarkę niezbędną do prawidłowej konserwacji urządzenia.\nGwoździarki pneumatyczne charakteryzują się dobrymi parametrami, zapewniając przy tym zazwyczaj dużą uniwersalność zastosowań.\nMożna je z powodzeniem wykorzystywać do pracy zarówno z materiałami miękkimi, jak i twardymi.\nWarto również podkreślić, że urządzenia tego typu są stosunkowo tanie.\nNiestety, ich podstawową wadą jest ograniczona mobilność oraz konieczność zakupu odpowiednio dobranego kompresora.\nPrawidłowe działanie gwoździarki pneumatycznej wymaga regularnego stosowania preparatów olejowych zapobiegających zatarciu silnika podczas pracy.\nUwaga! Podczas tego typu prac konserwacyjnych powinniśmy korzystać ze środków przeznaczonych specjalnie do narzędzi pneumatycznych.\nZalety gwoździarek pneumatycznych\nduża uniwersalność zastosowań,\nduża odporność na niskie temperatury.\nWady gwoździarek pneumatycznych\nograniczona mobilność urządzenia,\nkonieczność zakupu odpowiednio dobranego kompresora,\nspecjalne wymagania dotyczące konserwacji.\nIle kosztują te urządzenia i jakie wybrać?\nGwoździarki akumulatorowe trudno zaliczyć do klasy budżetowej.\nNajtańsze urządzenia tego typu kosztują około 1500 zł.\nZa urządzenie średniej klasy zapłacimy natomiast około 2000 zł.\nZnacznie mniejsze obciążenie dla domowego budżetu stanowi zakup gwoździarki elektrycznej.\nJej cena waha się bowiem od kilkudziesięciu do około 500 zł.\nNajtańsze urządzenia z tej grupy sprawdzą się jednak jedynie podczas mało wymagających, sporadycznych zastosowań.\nGwoździarki gazowe to doskonały sprzęt dla profesjonalistów – cena stanowi doskonałe tego odzwierciedlenie.\nUrządzenia zasilane paliwem gazowym kosztują nawet 5000 zł i więcej.\nDo tego doliczyć musimy cenę wymiennego zbiornika gazu (40-60 zł).\nNajwyższej jakości gwoździarki pneumatyczne kosztują zaledwie kilkaset złotych (najczęściej do 500 zł). Wymagają one jednak korzystania z kompresora, którego zakup stanowi dodatkową inwestycję.\nCena gwoździ waha się, w zależności od ich wielkości i rodzaju, od kilkudziesięciu do około 150 zł za zestaw obejmujący kilka tysięcy sztuk.\n4.9 / 5 ( 16 głosy )


RAM Mount Uchwyt do tabletów 10 calowych z futerałem oraz bez futerału - Uchwyty - Zadowolenie.pl\nRAM Mount Uchwyt do tabletów 10 calowych z futerałem oraz bez futerału\nNr katalogowy: AJRMMAA00000003\nKod producenta: RAM-HOL-TAB-LGU\nRAM Mount Uchwyt do tabletów 10 calowych z futerałem oraz bez futerałuWykorzystaj wszystkie możliwości swojego tabletu używając uchwytu RAM Tab-Tite ™. Precyzyjny mechanizm sprężynowy pozwala na swobodne i szybkie umieszczanie oraz wyjmowanie urządzenia oraz bardzo pewne i bezpieczne trzymanie podczas...\nRAM Mount Uchwyt do tabletów 10 calowych z futerałem oraz bez futerałuWykorzystaj wszystkie możliwości swojego tabletu używając uchwytu RAM Tab-Tite ™. Precyzyjny mechanizm sprężynowy pozwala na swobodne i szybkie umieszczanie oraz wyjmowanie urządzenia oraz bardzo pewne i bezpieczne trzymanie podczas podróży. RAM-HOL-TAB-LGU został wykonany z materiałów o bardzo wysokiej wytrzymałości. Zaprojektowany w ten sposób, aby zapewnić łatwy dostęp do wszystkich elektronicznych portów urządzenia, tak więc tablet może być używany zgodnie ze swoim przeznaczeniem.Cechy:- Idealne dopasowanie do 10 calowych tabletów z futerałem oraz bez futerału.- Łatwy dostęp do wszystkich elektronicznych portów urządzenia.- Mechanizm sprężynowy pozwala na szybkie umieszczanie oraz wyjmowanie urządzenia.- Sprężynowy naciąg zapewnia pewne i bezpieczne trzymanie tabletu.- Wysoka jakość wykonania i stylowy wygląd.- Wykonanie z materiałów o bardzo wysokiej wytrzymałości.\n- Apple iPad 3- Apple iPad 2 - Apple iPad 1 - Asus EEE Pad - Asus Eee Pad Transformer - HP TouchPad - Motorola XOOM - Motorola XOOM 2- Samsung Galaxy Tab 8.9 - Samsung Galaxy Tab 10.1 - Samsung Galaxy Tab 2 10.1 - Większość 10 calowych tabletów\n- Długość = od 8.5 cala do 10.75 cala maksymalnie- Szerokość = maksymalnie do 7.75 cala- Grubość = maksymalnie do 0.56 cala\nZapytaj o produkt: RAM Mount Uchwyt do tabletów 10 calowych z futerałem oraz bez futerału


Prószków - URZĄD MIEJSKI W PRÓSZKOWIE\nMieszkańcy Prószkowa przypominają sobie nieodległe czasy, kiedy bogini Ceres zdobiła swą postacią park przyzamkowy w Prószkowie. Pewnej lutowej nocy kilka lat temu jej z piaskowca wykonany posąg zniknął bez śladu. Policja dość szybko umorzyła postępowanie. Szanse na odnalezienie pomnika równały się liczbie zero (0).\nStąd też samorząd prószkowski podjął inicjatywę wykonania nowego pomnika Ceres (wzorując się trochę na zdjęciach z zamierzchłych czasów). Wykonawcą i dawcą jej drugiego życia jest znany artysta malarz i rzeźbiarz Krzysztof Drygała (Prószkowianin).\nPoniżej kilka zdjęć podczas prac oraz tuż po posadowieniu na docelowym cokole.\nCeres 26.07.2007 001.jpeg Ceres 26.07.2007 004.jpeg Ceres 26.07.2007 014.jpeg Ceres 26.07.2007 013.jpeg\nCeres 26.07.2007 027.jpeg Wizyta Prezydenta Pruszkowa 18-19.08.2007 (34).jpeg Wizyta Prezydenta Pruszkowa 18-19.08.2007 (36).jpeg uroczyste przecięcie wstegi - od dziś Ceres znów króluje na zamkowym placu\nBrowar foto: Krzysztof Duniec W 1870 roku Juliusz Krombholtz założył w Prószkowie browar (rejon dzisiejszej ulicy Zamkowej). Inwestycja rozwijała się znakomicie, miesięczna produkcja sięgała 800 hektolitrów piwa. Prosperity nie zachwiał nawet pożar, który zniszczył miasteczko,\nszybko odbudowany browar wznowił produkcję. Warzone w Prószkowie piwo musiało mieć niezgorszą metrykę jeśli eksportowane było nawet do USA i Bóg raczy wiedzieć do czego doszedłyby Herr Krombholtz, gdyby nie tylko potrafił zarabiać, ale także wydawać pieniądze. Z czasem ten drugi talent zdominował pierwszy. Bujne życie, kobiety i długi pożarły browar. By ratować resztę majętności Herr Krombholtz sprzedał konsecję na produkcję piwa - podobno na jej podstawie wciąż jeszcze produkuje piwo jeden z browarów pod Stuttgartem.\n"Ewangelicy w Prószkowie"\nKościół ewangelicki foto: Krzysztof Duniec Obelisk radcy Jana Bogumiła Leopolda, organizatora i założyciela gminy protestackiej w Prószkowie. foto: Krzysztof Duniec Niewielka, protestancka gmina wyznaniowa istniała w Prószkowie już w XVII w, jednak napór kontrreformacji, „Wojna Trzydziestoletnia” i niechęć hrabiów Prószkowskich - zdeklarowanych katolików - rozproszyły wiernych. Szanse na odrodzenie pojawiły się wraz ze śmiercią ostatniego z Prószkowskich i przejściu miasteczka pod zarząd królewski - w roku 1783. Pomyślniejszą koniunkturę wykorzystał zarządca majątku Fryderyka Wielkiego, radca Jana Bogumił Leopold - siła sprawcza organizacji ewangelików w Prószkowie. Pierwsze kazania odbywały się u niego w domu - radca wyposażył jeden z pokoi w ołtarz i ławki, a wobec braku kaznodziei nauki prowadził sam. Oficjalne uznanie prawne gminy nastąpiło w roku 1793, wraz z powołaniem Fryderyka Fromholda na stanowisko kaznodziei parafii ewangelickiej. Nauki wciąż jednak odbywały się w domach wiernych i trzeba było wielu lat, by gmina okrzepła na tyle, by postawić zbór i plebanię. Stało się to w roku 1866. Cztery lata później gmina liczyła 772 parafian z tego 320 w samym Prószkowie. Koniec protestantów w gminie przyniosła II wojna światowa - parafianie, którzy uciekli ze swoich domów w obawie przed zbliżającym się frontem nigdy już nie wrócili na te tereny. Po wojnie gmina nie wznowiła już działalności, plebania przekształcona została przez władze ludowe w Ośrodek Zdrowia. Nieuszkodzony kościół przetrwał i nabożeństwa w nim odbywały się jeszcze do roku 1961 - celebrował je duchowny przyjeżdżający do Prószkowa z Pokoju. Ostatnie nabożeństwo odbyło się w roku 1978. Dziś po ewangelikach w gminie pozostał już tylko pusty zbór, budynek plebanii i malutki cmentarzyk. Leżą na nim radca Leopold, pastor Hirsch i inni z czasów, gdy w Prószkowie, na wieczorne przechadzki wybierali się pospołu katolicki ksiądz i protestancki pastor.\n"Kaplica św. Anny"\nKaplica św. Anny foto: Krzysztof Duniec Kapliczka usadowiona na końcu ulicy Korfantego, datowana na rok 1813 i początkowo dedykowana św. Michałowi, dziś poświęcona Matce Bożej. Według informacji prószkowskiego proboszcza w latach 1815-1823, ks. Atanazego Sedlaga, w miejscu tym wyznaczony został cmentarz dla żołnierzy napoleońskich stacjonujących w miasteczku podczas wojny francusko-pruskiej (1806-1807). Legenda głosi, że we wnętrzu kapliczki zamurowano „złą” kobietę z Prószkowa. Wskazywać na to ma dziwny, jakby odwrócony kształt kapliczki. Ta sama legenda głosi, że przede laty w miejscu tym pojawiało się widmo psa z ludzką głową.\nKościół foto: Krzysztof Duniec Prapoczątki kościoła w Prószkowie są już prawie nieczytelne - pierwsze pisane wzmianki datowane są na rok 1443 i dotyczą rejestru świętopietrza w dekanacie niemodlińskim. W roku 1447 informacja o istnieniu kościoła parafialnego w Prószkowie jest już jednoznaczna. Zważywszy jednak na niewielką odległość od Opola i nieprzerwane, od najwcześniejszego średniowiecza osadnictwo na tym terenie, wydaje się prawdopodobne, że kościół istniał tu już wcześniej. Trudno jednak przyjąć jakąś niepodważalną datę. Nie ma natomiast wątpliwości co do powstania w Prószkowie pierwszej murowanej świątyni - rok 1578. Fundatorem był hr. Jerzy Prószkowski, a pierwszym proboszczem został ks. Melchior Cebulla. Hr. Prószkowski bogato wyposażył świątynię min. w latach 1583-84 zainstalowano na wieży dwa dzwony. Następcy hr.Jerzego kontynuowali dzieło min. dokupując w 1620 roku do już istniejących, trzy kolejne dzwony. Wszystkie opatrzone zostały kartuszami herbowymi i datami wykonania. Do współczesności dotrwały trzy z nich. Inskrypcje w jakie zostały zaopatrzone od przeszło 400 lat głoszą: ”Mój głos chwali Boga, tymczasem kler i lud zaprasza do świątyni, dla wahających się jest upomnieniem”\nZagładę kościołowi przyniosła „Wojna Trzydziestoletnia”. Pod sam jej koniec, w roku 1644 wojska feldmarszałka Lenarta Torstenssona spaliły kościół i zamek Prószkowskich. Prace przy odbudowie świątyni zakończyły się w roku 1687, a uczestniczyli w nich florenccy mistrzowie - Jan Sergano wraz z synami, którzy nadali nowopowstałej świątyni barokową formę. Prawdopodobnie to z ich warsztatu pochodzą zachowane do dziś dwie XVII-wieczne stiukowe rzeźby św. Piotra i Pawła. Barokowe jest również wyposażenie wnętrza - pyszny ołtarz główny, trzy ołtarze boczne, ambona i loża kolektorska Prószkowskich. Do dziś zachowany akt erekcyjny głosi, że kościół oddany został pod patronat św. Jerzego i św. Bartłomieja. Dokument ten przechowywany jest dotąd w miedzianej kuli, która 8 stycznia 1688 roku osadzona została na wieży kościoła. Wydawało się, że nic nie zakłóci spokoju parafii, krytyczny dzień jednak nadszedł - w roku 1757 pożar zniszczył znaczą część wsi, spłonęła również stara plebania. Kościół ocalał tylko dzięki przytomności umysłu jednego z mieszkańców, który zauważył ogień na dachu zakrystii. Prószkowscy nie zdołali odbudować probostwa. Śmierć ostatniego z nich - Leopolda - w pojedynku 10 maja 1769 roku i przejście dóbr w ręce Dietrichsteinów zakończyły erę Prószkowskich. Dietrichsteinowie wywiązali się z obowiązków suwerena - w 1770, za 500 florenów odbudowali plebanię, budynek służy parafii do dziś.\nKrzyż Gallusa foto: Krzysztof Duniec Krzyż wznosi się przy drodze z Prószkowa do Zimnic. W miejscu tym parobek Gallusa podczas orki wykopał ciało noworodka. Matkę dziecka udało się ująć. Została osądzona i skazana, a po odsiedzeniu wyroku emigrowała do Polski. Bezpośrednim zabójcą był jednak podobno ojciec nieślubnego dziecka. Zanim jeszcze w 1903 roku Gallus ufundował krzyż, w miejscu tym nocami dawało się słyszeć krzyk dziecka. W późniejszych latach, gdy krzyk niemowlęcia dawno już umilkł, nieopodal krzyża, o zmierzchu i nocą widywano zjawę kobiety w białej sukni. Zarzekał się, że widział ją Wiktor Ptak, kupiec, któremu pewnej nocy, roku 1924, przyszło wędrować drogą z Zimnic do Prószkowa. Od dawna już nikt nie wędruje tą drogą o zmierzchu, co najwyżej przejeżdżają tędy samochody. Kto zatem wie co dzieje się nocami przy „Krzyżu Gallusa”?\nKs. Hugon Kwiotek\nGrób ks. Hugona Kwiotek foto: Krzysztof Duniec 27 listopada 1907 powołany został na urząd proboszcza kościoła parafialnego p.w. św. Jerzego ks. Hugon Kwiotek, jedna z najświetniejszych postaci w dziejach parafii. Sprawował swoją posługę przez pół wieku, powierzonych sobie wiernych przeprowadził przez obie wojny światowe, powstania, burzliwe czasy powojenne. Świetny administrator, krzątał się nie tylko wokół spraw ducha - przyczynił się znacząco do budowy drogi Prószków - Zimnice Małe, zainicjował budowę drogi z Ligoty Prószkowskiej do Jaśkowic, szkoły parafialnej w Prószkowie, kościoła w Przysieczy. Odważny i zdolny do własnego osądu rzeczywistości, przez całą wojnę, aż do sierpnia 1945 roku, przechowywał w ukryciu powierzoną jego opiece figurę św. Anny i cudowny obraz Matki Boskiej Opolskiej z klasztoru na Górze św. Anny. Ksiądz Kwiotek pojmował ekumenizm literalnie - ci którzy go pamiętają dotąd wspominają osobistą przyjaźń ks. Kwiotka z pastorem W. Balthazarem. Ks. Kwiotek zmarł 1 grudnia 1959, pochowany został na cmentarzu parafialnym w Prószkowie.\n"Kaplica św. Nepomucena"\nNepomucen I foto: Krzysztof Duniec „Św. Nepomucen” - figura z roku 1877, w kapliczce nieopodal mostku nad Prószkowskim Potokiem. Pierwotnie figura świętego zainstalowana była na drzewie, ale kiedy to spróchniało, człowiek nazwiskim Haumann ufundował kosztem 120 DM kapliczkę, która stoi do dziś.\nSadowienie św. Nepomucena nieopodal mostów jest uzasadnione o tyle, że święty ten jest ich patronem, od kiedy Wacław, król Czech, utopił go w Wełtawie. Św. Nepomucen naprawdę nazywał się Jan z Pomuk i był generalnym wikariuszem Pragi. W roku 1393 król Wacław Czeski wdał się w spór kompetencyjny z arcybiskupem Pragi. W efekcie król kazał uwięzić arcybiskupa, wikariusza Jana i dwóch innych dostojników kościoła. Z Wacławem kłopot polegał na tym, że był trudno obliczalny i wszędzie węszył spiski. Tym razem również był przekonany, że arcybiskup knuje przeciw niemu. Nie mając żadnych dowodów próbował torturami wymusić na duchownych przyznanie się do winy. Nie osiągnąwszy powodzenia, zwolnił arcybiskupa, a na pozostałych usiłował wymusić zapewnienie, że nigdy nie wspomną o torturach. Zmaltretowany Jan nie był już jednak w stanie podpisać żadnego dokumentu. Rozsierdzony tym Wacław nakazał więc związać nieszczęsnego wikariusza i zrzucić z mostu do Wełtawy. Z czasem Jan z Pomuk został kanonizowany, Wacław zaś zmarł w roku 1419 na wieść o powstaniu husytów.\n"Grób pastora Hirsch'a"\nNagrobek Pastora Karola Maurycego Edwarda Hirsch’a, foto: Krzysztof Duniec Pastor Karol Maurycy Edward Hirsch (1806-1859), piąty kapłan Parafii Ewangelickiej w Prószkowie. Powołany po śmierci pastora Ernesta Zygmunta Liersza upamiętnił się powołaniem do życia w roku 1855 roku Wspólnoty Ubogich. Jej zadaniem było wspieranie materialne współbraci w wierze. W najlepszych latach swojej działalności Wspólnota wydawała dziennie 100 posiłków. Niestety idea ta załamała się po śmierci pastora Hirscha w roku 1859. Hirsch spoczął na prószkowskim cmentarzu ewangelickim. Wierni jego pamięci współwyznawcy ufundowali mu nagrobek. Na tym samym cmentarzy również obelisk radcy Leopolda - jednej z najbardziej pamiętnych postaci w historii prószkowskich ewangelików.\nKrólewski Instytut Pomologiczny powołany został w Prószkowie w roku 1866, a jego zadaniem było kształcenie ogrodników i sadowników. Na potrzeby placówki pobudowano na północ od wsi budynki dydaktyczne, założono ogrody, szklarnie i szkółki drzew owocowych. Kształcenie w szkole trwało dwa lata, a wykładowcami byli nauczyciele akademiccy. Oprócz botaniki, chemii, mineralogii, sadownictwa, matematyki w Instytucie wykładano również pszczelarstwo, prowadzono kursy hodowli jedwabników, działała stacja meteorologiczna, zoologiczna, botaniczna. Pierwszym dyrektorem Instytutu był Gustaw Stoll, gdy zmarł w 1897 roku, park przy Instytucie nazwany został jego imieniem. W szkole kształciła się nie tylko młodzież z Niemiec, ale również kursanci z Rosji, Szwecji, Austrii, a nawet z USA. Od roku 1934 w szklarniach Instytutu odbywały się coroczne wystawy chryzantem - pierwszą odwiedziło niespełna 300 osób, cztery lata później zwiedzających było blisko 5.500. Świetność Pomologii trwała do lat 70 dwudziestego stulecia. Dziś, rozbudowana szkoła kształci kolejne pokolenia. Do spacerów zaprasza sławny swego czasu na całe Niemcy park, gdzie przy ocienionych alejkach rosną świadkowie dawnych dni - gatunki drzew i krzewów nie widywane nigdzie indziej, jak tylko tu.\nZachowane brama wjazdowa i budynki Pomologii. foto: Krzysztof Duniec Zróżnicowanie gatunkowe roślin w parku sprawia, że niemal przez wszystkie miesiące wiosny i lata coś tu kwitnie - magnolie obsypują się kwiatami jako jedne z pierwszych. foto: Krzysztof Duniec W parku wciąż jeszcze rosną unikatowe w Polsce drzewa i krzewy - min. najwyższy w Polsce cypryśnik błotny. foto: Krzysztof Duniec Ogrody i park Pomologii słynęły z egzotycznych drzew, krzewów i kwiatów. Kolekcja gromadziła gatunki z Afryki, Azji obu Ameryk. foto: Krzysztof Duniec\nWiosną w parku rozwkitają magnolie i zielenią się krzewy\nKrzyż Pscelnika foto: Krzysztof Duniec Trudno precyzyjnie ustalić, jak długo krzyż stoi przy drodze z Prószkowa na Ochodze - zapewne dobrze ponad 100 lat. Przechowała się jednak w zbiorowej pamięci opowieść o „pscelniku”, którego otoczony barciami domek stał onegdaj na „farskim” - czyli księżym polu -, na północ od krzyża. Obowiązkiem „pscelnika” była nie tylko opatrywanie pszczelich pni i pozyskiwanie miodu, ale również dostarczanie wosku na świece do prószkowskiej parafii. Nie ma już dziś na świecie „pscelników”, trochę zielarzy, trochę znachorów, często bardziej życzliwych pszczołom niż ludziom. „Krzyż Pscelnika” w Prószkowie jest może jedyną na Opolszczyźnie pamiątką po tych ludziach.\nStaw Glazurów foto: Krzysztof Duniec Jak opowiada miejscowa legenda, w rozlewającym się na południe od kapliczki św. Nepomucena „stawie Galzurów” pomieszkiwał niegdyś wodnik. Zwykle nie opuszczał stawu, ale kiedy miał wyjątkowo dobry humor bywało, że przechadzał się z mieszkańcami Prószkowa aż na rynek. Informacja ta wskazuje, że prószkowski wodnik był usposobienia raczej pogodnego, czego nie da się powiedzieć o wodniku w Wybłyszczowa, który bywał mocno wredny.\n„Kaplica zamkowa „ - barokowe stiuki i ołtarz pamiętają jeszcze bodaj czy nie nawybitniejszego z Prószkowskich - hr. Jerzego Krzysztofa II. foto: Krzysztof Duniec „Sala Rycerska” - jedno z najlepiej zachowanych i najcenniejszych wnętrz zamkowych. foto: Krzysztof Duniec Według omszałej legendy, pierwszą, drewnianą jeszcze warownię pobudować miał w Prószkowie, w roku 1250 Stanislaus, jeden z potomków Radossiusa, którego przodkowie trafili na Śląsk z Czech. Informacje te nie znajdują pełnego potwierdzenia w źródłach, wydaje się jednak prawdopodobne, że warownia istniała w Prószkowie znacznie przed rokiem 1563, kiedy to Jerzy Krzysztof Prószkowski wzniósł pierwszą, prawdziwie magnacką siedzibę. Powstały zamek połączył w sobie walory obronnego bastionu i renesansowego pałacu. W owych czasach była to - nie licząc „Zamku Piastów” w Brzegu - rezydencja unikatowa, z krużgankowym dziedzińcem i systemem wysuniętych fortyfikacji na wypadek oblężenia z użyciem coraz powszechniejszej artylerii.\nTakie założenia architektoniczne, czerpiące inspiracje z renesansowej architektury włoskiej, uchodzą na Śląsku za wyjątkowe. Włoskie inspiracje dostrzegalne są również w sgraffitowych zdobieniach elewacji ściany północno-zachodniej - prószkowskie sgraffita, to głównie figuralne przedstawienia scen batalistycznych, rodzajowych, mitologicznych. Wylansowane przez hr. Prószkowskiego figuralne sgraffita i koncepcja krużgankowego dziedzińca, skopiowana została w późniejszych latach w innych zamkach na Śląsku. W niezmienionym kształcie rezydencja Prószkowskich trwała do roku 1613, kiedy to dobudowano salę biblioteczną, salę koncertową i teatralną. Fortuna długo sprzyjała Prószkowskim, aż przyszedł dzień, gdy pod miasteczkiem pojawił się oddział feldmarszałka Lenarta Torstenssona.\nTrwała „Wojna Trzydziestoletnia”, Szwedzi spalili Prószków, złupili i spalili również zamek. Do odbudowy, która rozpoczęła się w roku 1677, Jerzy Krzysztof II Prószkowski zaangażował włoskiego sztukatora i architekta, Jana Sergano. Włoch wzmocnił ściany frontowe zamku dodając dwie wieże nad skrzydłem czołowym i zamurował otwarty wcześniej krużganek. Sergano wzbogacił także zdobienia elewacji - min. wypełnił alegorycznymi figurami głębokie nisze okienne Sali Rycerskiej, a stiuki sklepienia Sali ozdobił alegorycznymi przedstawieniami Wiary, Miłosierdzia, Prawa Ludzkiego, Prawa Boskiego i Modlitwy. Równie kunsztowne zdobienia stiuków zachowały się w zamkowej kaplicy, tu również niezwykłej urody barokowy ołtarz z początków XVIII w.\nWojenne spustoszenia dóbr, poważne koszty odbudowy zamku, wszystko to okazało się rujnujące - Jerzy Krzysztof II zmarł niemal w nędzy. 10 maja 1769 roku, we Wrocławiu, w pojedynku z ręki hr. Zedlitz zginął hr. Leopold Prószkowski, ostatni męski potomek rodu. Odtąd mocą prawa spadkowego zamek i dobra prószkowskie przechodzą na własność księcia Karola Maksymiliana von Dietrichstein, męża Karoliny Maksymiliany, córki Jana Krzysztof II Prószkowskiego. W 1783 król Prus Fryderyk II Hohenzollern, kupił od Dietrichsteinów zamek za żądaną kwotę 333.333 i 1/3 dukata. Końcówkę - 1/3 dukata - Fryderyk Wielki kazał specjalnie na okazję transakcji wybić w królewskiej mennicy, w obiegu nie było bowiem takich nominałów.\nZamek nigdy już nie wrócił do Prószkowskich. Nigdy też nie powrócił do dawnej świetności. Przez lata mieściły się w nim rozmaite instytucja użyteczności publicznej, w 1930 roku powołany w nim został oddział szpitala św. Wojciecha dla upośledzonych umysłowo.\n_minizdjecie106_ foto: Krzysztof Duniec Śmierć ostatniego z Prószkowskich hr. Leopolda w 1769 roku i przejęcie dóbr przez księcia Maksymiliana von Dietrichstein i późniejsza sprzedaż majątku Fryderykowi Wielkiemu w roku 1783, wyznacza nową erę w dziejach miasteczka. Prusacy dążąc do ożywienia gospodarczego udzielili miasteczku prawa do czterech jarmarków w roku, w okolicznych wsiach powstawać zaczęły folwarki, a w samym mieście zbudowano w 1763 r. fabryczkę fajansu, coraz liczniej osiedlali się też w Prószkowie rzemieślnicy. Miasteczko wciąż jednak zachowywało swój wiejski charakter - przeważała zabudowa drewniana, kryta gontami. Żaden z ówczesnych budynków nie zachował się do współczesności. Lepiej powiodło się pierwszym kamienicom. W jeden z nich, datowanej na połowę XVIII w. mieści się dziś restauracja „Zamkowa” sławna ze znakomitej kuchni. W restauracji zachowały się piękne, osiemnastowieczne, łukowe sklepienia.\nPrzedwojenna nazwa Wybłyszczowa - Wilhelmsberg - wywodzi się od nazwiska leśniczego Wilhelma, który osiadł w 1797 r. na wzgórku, w nowopowstałej leśniczówce. W dalszych latach pobudowano wokół leśniczówki kolejne domy służb leśnych, powstała osada, która z czasem wyodrębniła się z Prószkowa. Dzisiejszy Wybłyszczów wywodzi się od nazwy polany, na której wybielano „wybłyszczano” płachty lnianego płótna na potrzeby przędzalni Prószkowskich. W dzisiejszym Wybłyszczowie pamiątek po przędzalni zostało niewiele, jest za to staw do niedawna jeszcze nawiedzany przez wodnika, kapliczka upamiętniająca tragiczne wydarzenia z wczesnych lat minionego wieku, a wokół wsi znakomite tereny rekreacyjne.\nStaw Nadymac (Ademac)\nNa dzikich groblach, w szuwarzyskach, znalazły ostoje głowienki foto: Krzysztof Duniec Staw Nadymac foto: Krzysztof Duniec Miejsce to znane jest z wielu zagadkowych wydarzeń. Często bez widocznych przyczyn płoszyły się tu konie, na groblach pojawiały się widma potopionych w stawie dzieci i kobiet. Miał też Nadymac swojego wodnika. Często przybierał postać karła lub dziecka, a miejscowa ludność widziała w nim przyczynę niejednej śmierci w wodach stawu. Wodnik pojawiał się też na okolicznych łąkach i pastwiskach. Dziś pamięć o tych wydarzeniach przechowują już tylko najstarsi mieszkańcy Wybłyszczowa.\nKrzyż przy stawie Nadymac (Ademac)\nKrzyż przy stawie Nadymac foto: Krzysztof Duniec Pierwotnie stał tu krzyż drewniany ufundowany w roku 1850 przez Franca Odelgę. Obecny datowany jest na rok 1927. Krzyż ustawiony na drodze wiodącej z kościoła w Przysieczy do Prószkowa. Podobne krzyże, wskazujące drogę wędrowcom były jeszcze na początku minionego stulecia liczne, przetrwały do współczesności tylko te, których drewniane pierwowzory zamienione zostały na kamienne.\nObraz Matki Boskiej Bolesnej foto: Krzysztof Duniec Obraz Matki Boskiej Bolesnej w miejscu, gdzie 13 maja 1928 roku zamordowany został wracający z zabawy młody Kansy. Nie przechowały się w tradycji powody tego zabójstwa, nie wiadomo również, kto zabił. Na pamiątkę śmierci syna obraz ufundowali rodzice zamordowanego.\n12225006 | 78212 | 4700


Wiadomości, Finnair poleci na Phuket i Krabi - Business Traveller Poland\nBusiness Traveller : Wiadomości : Finnair poleci na Phuket i Krabi\nAutor tekstu: FG, Data publikacji: 16 kwietnia 2014\nFińska linia lotnicza Finnair wprowadzi na sezon jesienno-zimowy nowe destynacje w Tajlandii. Airbusy A340 polecą na turystyczną wyspę Phuket oraz Krabi.\nZmienia się także częstotliwośc lotów do japońskiego Nagoi. W listopadzie i grudniu Finnair będzie latał we wtorki, a od stycznia do marca w środy. Podobnie jak w przypadku wszystkich innych rejsów do Japonii, rozkład dodatkowych lotów został skoordynowany z rozkładem dziesiątków rejsów europejskich. Wszystkie loty do Nagoi odbywają się samolotami Airbus A330 wyposażonymi w klasie biznes w fotele z funkcją full-flat, umożliwiającą całkowite rozłożenie fotela do pozycji horyzontalnej.\n– Tajlandia i Japonia to rynki, na których Finnair obecny jest już od dawna i ma dobrze ugruntowaną pozycję. Jest w stanie zaspokoić rosnący popyt zarówno na podróże turystyczne i biznesowe – tłumaczy wiceprezes d.s. rozwoju Finnaira Gregory Kaldahl.\nTematy: Finnair, Krabi, Phuket, tajlandia\nKondycja rynku hotelarskiego w Polsce


Zanim pojedziesz do Hiszpanii, zobacz dlaczego naprawdę warto - http://moja-hiszpania.robale.waw.pl/\nZanim pojedziesz do Hiszpanii, zobacz dlaczego naprawdę warto czyli Hotel Balmoral e, luksus i swoboda, której nie doświadczasz na co dzień? Czy chciałbyś poczuć się jak gwiazda filmowa i spędzić komfortowy czas w najwyższej jakości pokoju hotelowym, który zapewni Ci mile chwile? W\nDodane: 15-08-2016 06:58\nWybór właściwego hotelu może zagwarantować Ci wspaniałe wakacje\nSkąd tyle wypożyczalni w Polsce?Hiszpania - pomysł na wyjazdGdzie wyjechać na wakacje?Artykuł o wakacjachJedziemy na południeTwoje hiszpańskie wakacjeDużo słońca, ciepło, morze i pyszne jedzenie - Hiszpania!Zbliża się sezon wakacyjnyDużo słońca, bardzo ciepło i bajeczne krajobrazyWiele atrakcji w jednym miejscu? Costa del Sol!Gdzie spędzić urlop?Kochasz morze i ciepłe kraje? Czeka na Ciebie Costa del SolLekko - pomysł na wakacjeWczasy na południu EuropyDużo słońca, bardzo ciepło i bajeczne krajobrazyLekko - pomysł na wakacjeRomantyczny urlop - koniecznie Hiszpania!Lekko - pomysł na wakacjeWakacje na południuPora zaplanować wakacyjny wyjazdWiele atrakcji w jednym miejscu? Costa del Sol!Costa del Sol - piękne hiszpańskie wybrzeżeZanim pojedziesz do Hiszpanii, zobacz dlaczego naprawdę wartoWakacje, których pozazdroszczą znajomi? W HiszpaniiNa wakacjach chcesz odpocząć i zregenerować siły? Wybierz Costa del SolDlaczego nie musisz jechać do TajlandiiPołudnie Europy - idealne wakacje w HiszpaniiMarzysz i ciepłym kraju na wakacje? Jest bliżej niż myślisz!Romantyczny urlop - koniecznie Hiszpania!Wymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzić\nZanim pojedziesz do HiszpaniaDużo słońca, bardzo ciepło i bajeczne krajobrazyNa wakacjach chcesz odpocząć i zregenerować siły? Wybierz Costa del SolJedziemy na południeZbliża się sezon wakacyjnyHiszpania - to nie tylko plażeWymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzićRomantyczny urlop - koniecznie Hiszpania!Dużo słońca, ciepło, morze i pyszne jedzenie - Hiszpania!Romantyczny urlop - koniecznie Hiszpania!Wiele atrakcji w jednym miejscu? Costa del Sol!Jakie plany na urlop? Może Hiszpania?Dlaczego nie musisz jechać do TajlandiiWymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzićLekko - pomysł na wakacjeKochasz morze i ciepłe kraje? Czeka na Ciebie Costa del SolPołudnie Europy - idealne wakacje w HiszpaniiWakacje na południuHiszpania dla turystów - o atrakcjachDużo słońca, bardzo ciepło i bajeczne krajobrazyZanim pojedziesz do Hiszpanii, zobacz dlaczego naprawdę wartoLekko - pomysł na wakacjeO atrakcjach w AndaluzjiWybierasz się do słonecznej Hiszpanii?Lekko - pomysł na wakacjeJakie plany na urlop? Może Hiszpania?Dlaczego wakacje życia warto spędzić w HiszpaniiKraj, w którym są wszystkie atrakcje? HiszpaniaJakie plany na urlop? Może Hiszpania?Twoje hiszpańskie wakacje\n© 2019 http://moja-hiszpania.robale.waw.pl/


Las Story Sezon 1\nProgram Wiedza Las Story Sezon 1\nNiestety w zasobach VOD nie znajduje się serial Las Story Sezon 1\nOd kilkudziesięciu lat obserwujemy w naszych lasach narastającą inwazję gatunków obcych. Rośliny i zwierzęta, które przybyły z innych kontynentów, są często poważnym zagrożeniem dla rodzimej fauny i flory i mogą doprowadzić do zachwiania całego ekosystemu. Którzy intruzi są (...)\nW kolejnym odcinku odwiedzimy miejsca, które nie kojarzą się z ochroną przyrody, a są rezerwuarami rzadkich i cennych gatunków roślin i zwierząt. Te miejsca to poligony wojskowe. Dzisiaj poligony są przywracane naturze przez leśników z 58 nadleśnictw. Udało im się odzyskać już ponad (...)\nBobry wywierają szczególny wpływ na las. Wznoszą tamy, żeremia i ścinają drzewa. Dzięki swojej działalności tworzą rozlewiska i zwiększają powierzchnię obszarów podmokłych w lasach. Tym samym przyczyniają się do wzrostu bioróżnorodności środowiska, bo takie obszary są (...)\nTysiące lat temu cała Europa pokryta była lasami. Nie istniały żadne bariery dla przemieszczania się dzikich zwierząt. Wraz z nadejściem człowieka nastąpiły zmiany. Ludzie zaczęli wycinać lasy, przekształcać je w tereny rolnicze. Z tego powodu zwierzęta nie mogły swobodnie się (...)\nRysie potrafią upolować nawet małego jelenia, jednak żeby to osiągnąć muszą się bezszelestnie podkraść do ofiary. To nie tylko doskonali myśliwi, ale też jedne z najbardziej nieuchwytnych zwierząt w Polsce, a spotkanie oko w oko z rysiem graniczy z cudem. Mimo to, leśnicy mają (...)\nW 1928 r. rozpoczęto proces restytucji żubra. Dzięki pomocy wielu osób gatunek przetrwał. Do dziś jego ostoją pozostaje Puszcza Białowieska. Jednak by gatunkowi nie zagrażało permanentne wyginięcie, muszą one też zasiedlać lasy gospodarcze. Jak tego dokonać? Od 2008 r. w (...)\nStare, leżące, rozkładające się drzewa to miejsce życia wielu organizmów. O ich ogromnym znaczeniu dla przyrody przekonują nas naukowcy badający lasy naturalne. Z ich wiedzy coraz częściej korzystają leśnicy. Drzewo rozkłada się tyle, ile żyło – 100, 200 a nawet 300 lat, (...)\nLasy bukowe zamieszkują niezwykli mieszkańcy – popielice. Żyją w koronach drzew, potrafią przebyć kilkaset metrów w ciągu minuty. Gdy przychodzi okres hibernacji, skrywają się pod ziemią. Ich hibernacja trwa ok. 7-8 miesięcy, czyli dłużej niż u susła. Popielice można wyczuć po (...)\nSabina i Robert odwiedzają miejsca, w których żyją głuszce – najwięksi i najrzadsi przedstawiciele kuraków w Polsce. Dzikim populacjom głuszca wciąż grozi całkowite wymarcie. Leśnicy pomagają przetrwać temu pięknemu kurakowi leśnemu. W puszczach, gdzie ptaki te jeszcze bytują, (...)\nW Polsce pod koniec XX wieku wilki występowały głównie w rozległych lasach na wschód od Wisły. W zachodniej części kraju były nieliczne. Dzisiaj stopniowo powracają do kompleksów leśnych, z których wyparł je człowiek. W ponad 80 proc. watah obserwowanych przez badaczy w zachodniej (...)


Rockland - Menażka/ zestaw garnków turystycznych Rockland Travel Pro Radiator - aluminiowy - sklep WGL.pl | z przykrywką, na palnik\nStrona główna Rockland Sprzęt turystyczny Gotowanie Menażki, naczynia i czajniki Menażka/ zestaw garnków turystycznych Rockland Travel Pro Radiator - aluminiowy\nTurystyczna menażka z aluminium anodyzowanego Rockland Travel Pro\nMenażka Rockland Travel Pro Radiator to ultralekki zestaw dużego garnka z przykrywką, która może pełnić również funkcję osobnego mniejszego garnka lub miski. Obie części zestawu są wykonane z anodyzowanego aluminium. Anodyzowanie tworzy na powierzchni metalu cienką i bardzo twardą warstwę. Chroni ona menażkę przed zadrapaniami i korozją, a także przed przywieraniem jedzenia. Anodyzowanie jest również bardzo ważne ze względów zdrowotnych. Surowe aluminium, kiedy jest podgrzewane, może wydzielać do gotowanego jedzenia niebezpieczne związki. Anodyzacja temu przeciwdziała.\nOba garnki wyposażone są w składane uchwyty, które nie przeszkadzają podczas transportu. Rączki pokryte są silikonem - poprawia on uchwyt i pozwala chwytać naczynia, kiedy są gorące. Podziałka mililitrowa widoczna jest od zewnątrz i od wewnątrz. Większy garnek od dołu wyposażony jest w specjalny radiator. Chroni on płomień palnika przed wiatrem i przeciwdziała rozpraszaniu się ciepła. Gotowanie jest szybsze i bardziej wydajne.\nbardzo lekka menażka turystyczna\nzestaw większego garnka (0,9 L) i mniejszego (0,5 L)\nmniejszy garnek może służyć również jako przykrywka\ndo gotowania dla 1 lub 2 osób\nradiator przeciwdziałający rozpraszaniu się ciepła - gotowanie szybsze i wydajniejsze\nrączki pokryte silikonem - izolacja cieplna i pewniejszy chwyt\npodziałka widoczna od wewnątrz i od zewnątrz\nWaga zestawu: 260 g\nwymiary: 16,2 x 11 cm\nBardzo dobra jakość w tej cenie. Widziałem u kolegi podobny zestaw, chyba Primusa. Był fajny i dlatego chciałem kupić, ale zdecydowałem się na ten i jestem bardzo zadowolony. Jakość taka sama, choć 2 razy tańszy. 04-07-2019


DLA MEDIÓW | russian\nO ZESPOLE - DLA MEDIÓW\nWowa z Charkowa to ochrypły wokal, temperament sceniczny, słowiańska dusza, energia i teksty z przekazem co prowadzi do jedynego w swoim rodzaju muzycznego show...\nZespół działa od 2011 roku i na swoim koncie ma ponad 400 koncertów, m.in. obok zespołów: Kult, Lady Pank, Enej, Gipsy King, ponadto koncerty wieczoru i nagrody na festiwalach międzynarodowych, muzykę do filmów OFFowych oraz utwór do filmu „Fotograf” Waldemara Krzystka (reż. Mała Moskwa, Anna German, 80 milionów). Grupa zajęła I miejsce w audycji radiowej Trójki „Polscy chłopcy w językach obcych” piosenką autorską.\nEwa Król-Bednarczyk, promocja.wowa@gmail.com,\ntel. 664 446 597\nKONCERTY, RIDER TECHNICZNY:\nPatrycja Chojnowska wowaofficial@gmail.com\nte. 515 372 662\nWowa z Charkowa to słowiańska energia, okraszona rosyjską nutą i charyzmatycznym wokalem lidera – Wowy.\nW swoim dorobku zespół ma ponad 400 koncertów, m.in. obok zespołów: Kult, Lady Pank, Enej, Gipsy King, ponadto koncerty wieczoru i nagrody na festiwalach międzynarodowych, muzykę do filmów OFFowych oraz utwór do filmu „Fotograf” Waldemara Krzystka (reż. Mała Moskwa, Anna German, 80 milionów).\nW projekcie akustycznym stawiamy na rozrywkę z przekazem i kontakt z publicznością, przy akompaniamencie gitar i mandoliny.\nW repertuarze zespołu, oprócz piosenek autorskich, znajdują się utwory scenicznych autorytetów, takich jak Wysocki czy Okudżawa, nie zabraknie również nut znanych z wykonań grupy Leningrad, 5'nizzy oraz kryminalnego romansu z Odessy.


Nareszcie na nowości, najwyższy czas na zdrowe i dobre posiłki, najwyższy czas na korporacja! − teambgz.pl\nNareszcie na nowości, najwyższy czas na zdrowe i dobre posiłki, najwyższy czas na korporacja!\nZ każdego zakamarka docierają do nas porady odnoszące się do strategii pozbycia się ponadprogramowych kilogramów. Prawdziwość jest taka, że z powodu nadmiaru obowiązków, mało kto ma prawo sobie pozwolić na takie pilnowanie wagi oraz codziennego jadłospisu, aby zobaczyć rezultaty.\nfirmaFit Catering to kompleksowa odpowiedź dla wszystkich osób, które stają przed takim kłopotem każdego dnia. Catering firma Fit umie zagwarantować dostęp do smakowitych i zdrowych posiłków nawet najbardziej zapracowanym.\nNowoczesna dieta pudełkowa cieszy się każdego dnia coraz to pokaźniejszą popularnością i właśnie o niej tutaj mówimy. W stworzonym przez nas wykonaniu jest to jeszcze bardziej rewelacyjne, bowiem każde pudełko jest stworzone w szczegółach z myślą o konsumencie - dopasowane jak najbardziej do jej osobistych pragnień.\nOd początku zależało nam na tym, żeby ulżyć osobom, jakie nie umieją gotować, lub ewentualnie nie mają na to czasu, ale pragną zdrowo i dobre się odżywiać - dzięki naszej pasji oraz doświadczeniu, jesteśmy w stanie to zapewnić. Każdego dnia, korzystając z naszej pomocy - dostarcza się do swojego organizmu pełen zestaw posiłków bogatych w wymagane wartości odżywcze, pysznych, a równocześnie nie przekraczających wskazanej ilości kalorii.\nTo śmiały, praktyczny i smakowity sposób na cieszenie się życiem! To czysty przepis na zwycięstwo nad nadmiernymi kilogramami, lecz bez rezygnacji z pożywnych i wyśmienitych posiłków. Wystarczy jedynie ocenić z pomocą stworzonego przez nas dietetyka kaloryczność, której musisz pilnować, by dostać się do wymarzonego celu, a my zajmiemy się resztą. Każdego dnia prosto pod Twoje drzwi trafi zestaw pełnowartościowych posiłków, których pałaszowanie będzie czystą przyjemnością - bez wyrzutów sumienia.


Nowa struktura Polskiej Spółki Gazownictwa - Aktualności\nNowa struktura Polskiej Spółki Gazownictwa\nPolska Spółka Gazownictwa – należąca do Grupy Kapitałowej PGNiG – od 1 stycznia 2017 roku rozpoczęła działalność w nowej strukturze organizacyjnej, skorelowanej z podziałem administracyjnym Polski.\nLiczbę szczebli zarządzania ograniczono z 4 poziomów (Centrala, Oddział, Zakład, RDG) do 3 poziomów (Oddział Wsparcia, Oddział Zakład Gazowniczy oraz Gazownia), co w znaczący sposób wpłynie na funkcjonowanie Spółki oraz jakość i szybkość podejmowanych decyzji.\nPowstało 17 Oddziałów Zakładów Gazowniczych. Nowa struktura Spółki to teraz Oddział Wsparcia oraz:\nWprowadzenie powyższych zmian wydatnie skróci ścieżki decyzyjne, ułatwi współpracę z samorządami oraz pozyskiwanie nowych klientów. Oprócz nowych Oddziałów Zakładów Polska Spółka Gazownictwa posiada obecnie 172 Gazownie i 59 Placówek Gazowniczych na terenie całej Polski, w ramach których uruchomiła 52 nowe jednostki organizacyjne. Sporą część z nich reaktywowano po ich uprzedniej likwidacji w poprzednich latach. Takie działania to praktyczna realizacja prowadzonej przez Rząd RP polityki zrównoważonego rozwoju.\nZgodnie z nową strategią Polska Spółka Gazownictwa kładzie duży nacisk na lepszą współpracę z samorządami. PSG chce aktywnie uczestniczyć w tworzeniu planów zagospodarowania przestrzennego poszczególnych gmin tak, by wspólnie realizować inwestycje. Pozwoli to także na bardziej efektywne wykorzystywanie środków pomocowych z Unii Europejskiej do dofinansowania inwestycji w rejonach, w których nie ma infrastruktury gazowniczej, a jedynym sposobem dostarczenia odbiorcom ekologicznego i taniego paliwa, czyli gazu ziemnego, jest budowa stacji regazyfikacji gazu skroplonego LNG. Zmiana struktury organizacyjnej wydatnie wpłynie na szybszą realizację inwestycji i likwidację tzw. białych plam, czyli obszarów bez sieci gazowniczej. Dotyczy to głównie obszarów wschodniej Polski, pomijanych w ostatnich latach w wielu aspektach inwestycyjnych. Taki kierunek rozwoju Spółki to także tworzenie nowych miejsc pracy, co oznacza aktywizację lokalnego rynku pracy, zwłaszcza w mniejszych miejscowościach Polski regionalnej.\nPSG dąży do tego, by liczba przyłączy do końca 2022 roku wzrosła o ponad 350 tysięcy tak, by stan gazyfikacji Polski w 2022 roku wyniósł 60,79%. Jak ambitne to plany świadczy choćby fakt, że dziś na 2479 gmin w Polsce jedynie 1434 są zgazyfikowane. By zrealizować te założenia do 2022 roku Polska Spółka Gazownictwa zakłada gazyfikację 74 nowych gmin. Do końca 2016 roku Spółka podpisała 144 listy intencyjne w sprawie gazyfikacji nowych gmin. To efekt przeprowadzonych w ciągu ostatnich kilku miesięcy spotkań z przedstawicielami samorządów z województw podlaskiego, mazowieckiego oraz warmińsko – mazurskiego.\nWprowadzenie nowej strategii oznacza poważną przebudowę modelu dystrybucji gazu w Polsce. Polska Spółka Gazownictwa staje się bowiem Narodowym Operatorem Systemu Dystrybucyjnego Gazu w ramach GK PGNiG. Jej główne cele to realizowanie polityki energetycznej Rządu RP, rozwijanie infrastruktury dystrybucji gazu, współpraca z administracją rządową i samorządową oraz pobudzanie koniunktury gospodarczej.\nObecnie Polska Spółka Gazownictwa zatrudnia prawie 11 tysięcy osób i jest największym w Europie operatorem systemu dystrybucyjnego gazu. Poprzez 179 tysięcy kilometrów sieci dystrybucyjnej dostarcza rocznie niemal 10 miliardów metrów sześciennych gazu do prawie 7 milionów odbiorców.


Hity tygodnia: "Gra o tron", "Mad Men", "TBBT", "Continuum", "Hawaii Five-0" - Serialowa\nRedakcja / 12 maja 2013, 19:18\nPaweł Rybicki: Najnowszy sezon niezbyt mi się podobał. Dryfował za bardzo w stronę historii o facecie pogrążonym w kryzie wieku średniego. Znaczy, być może taki właśnie jest cel twórców (i nie ma w tym nic złego), ale zabrali się do tego nazbyt sztampowo. Oczywiście, Don zawsze zachowywał się, jakby miał kryzys wieku średniego - zdradzał aktualne partnerki, pił i popadał w dziwne nastroje. Ale mam wrażenie, że tym razem z tym przesadzono.\nOstatni odcinek na szczęście wzbił się na bardzo wysoki poziom. W końcu porzuciliśmy małżeńskie problemy Dona i zobaczyliśmy w końcu, że nasz bohater nadal jest uzdolnionym twórcą reklamy. Brakowało mi tych biurowych rozgrywek i przebłysków geniuszu Dona. Mogliśmy już zapomnieć, że ten mężczyzna jest kimś, a nie tylko wyleniałym tatusiem, włóczącym się od łóżka żony do kochanki.\nMichał Kolanko: Czy ten odcinek zapowiada definitywną zmianę kierunku w 6. sezonie? Ponury i depresyjny ton znika, zamiast tego wraca - nieco ukryty w ostatnich odcinkach - motyw biznesowo-komercyjno-korporacyjny. Ta zmiana powoduje, że to jeden z najlepszych odcinków tego sezonu. Tło historyczne również jest tylko tłem. Nowa energia Dona powoduje, że ten odcinek bardzo przyjemnie się oglądało, czego nie można było powiedzieć o niektórych wcześniejszych odcinkach tego sezonu.\nMarta Wawrzyn: Nie sądzę, by zmienił się ton, zresztą, aż tak dużo optymizmu w "For Immediate Release" nie było. W moim prywatnym rankingu nic na razie nie jest w stanie w tym sezonie pobić "The Doorway" (co ciekawe, oba odcinki pisał osobiście Matthew Weiner), ale przyznaję, że ten odcinek też oglądało mi się świetnie. Podobnie jak przedmówcy, cieszę się, że dostaliśmy chwilę oddechu od kochanki Dona i jednocześnie znów pokazano nam, jak ekscytująca może być praca ludzi z Madison Avenue. Chciałabym też zwrócić uwagę na Megan, która posłuchała rady mamusi i zaczęła zachowywać się nie jak żona, a kochanka. Kto wie, może to zmieni losy małżeństwa Draperów?\nPeggy została zaskoczona, i to nie raz, a dwa. Szczerze powiedziawszy, nie sądziłam, że tak szybko jej sielanka z Abe'em się zakończy. Nie sądziłam też, że kiedykolwiek jeszcze Don będzie znów jej szefem. Jednocześnie im dłużej o tym wszystkim myślę, tym bardziej oba pomysły na rozwój tej postaci mi się podobają.\nTymczasem Pete przekonał się boleśnie, że doktryna Mutual Assured Destruction, w skrócie MAD, która powstrzymywała mocarstwa przed zniszczeniem świata, nie zadziałała w przypadku jego teścia. To było do przewidzenia - kiedy w grę wchodzą wielkie emocje, ludzie nie zachowują się jak mocarstwa. Zobaczyliśmy więc, co się dzieje, kiedy obie strony odpalają wszystkie działa. A najwięcej i tak straciła Trudy.\nJoan tymczasem wygarnęła Donowi parę słów prawdy, a on wyglądał na szczerze zaskoczonego, bo znów chciał dobrze. Ileż to razy on chciał dobrze, ale nie za bardzo mu wyszło?\nSzczerze żałuję, że kompletnie nie miałam w tym tygodniu czasu na pisanie pełnej recenzji "Mad Men", bo ten odcinek naprawdę zasłużył na wyróżnienie. Ale z drugiej strony - może to początek serii lepszych odcinków? Już poprzedni odcinek, ten, w którym zginął Martin Luther King, pozwoliliśmy sobie zaliczyć do hitów, a teraz akcja naprawdę się rozkręciła. Przed nami coraz trudniejsze wybory w życiu prywatnym bohaterów, a także gra o większą stawkę w firmie. To chyba nie może być nudne.\nContinuum, Continuum 2x03, Continuum sezon 2, Continuum sezon 2 odcinek 3, Game of Thrones, Game of Thrones 3x06, Game of Thrones sezon 3, Game of Thrones sezon 3 odcinek 6, Gra o tron, Gra o tron 3x06, Gra o tron sezon 3, Gra o tron sezon 3 odcinek 6, Hawaii Five-0, Hawaii Five-0 3x22, Hawaii Five-0 sezon 3, Hawaii Five-0 sezon 3 odcinek 22, Mad Men, Mad Men 6x06, Mad Men sezon 6, Mad Men sezon 6 odcinek 6, seriale, serialowe hity tygodnia, Teoria wielkiego podrywu, Teoria wielkiego podrywu 6x23, Teoria wielkiego podrywu sezon 6, Teoria wielkiego podrywu sezon 6 odcinek 23, The Big Bang Theory, The Big Bang Theory 6x23, The Big Bang Theory sezon 6, The Big Bang Theory sezon 6 odcinek 23\n0 0\t George R.R. Martin nie znosi jednej sceny z "Gry o tron". Widać w niej problemy budżetowe z początków serialu


Tarnów: Jechał obwodnicą pod prąd. Policjanci zabrali 87-letniemu kierowcy prawo jazdy - Tarnow.in codzienne informacje z Tarnowa\nW czwartek przed godziną dwudziestą trzecią do dyżurnego KMP w Tarnowie wpłynęła informacja od kierowców korzystających z południowej obwodnicy Tarnowa, o jadącym pod prąd samochodzie osobowym. Kierowca osobówki poruszał się nitką do Rzeszowa, jadąc w kierunku przeciwnym… do Krakowa.\nPolicjanci, którzy zostali skierowani do tej interwencji, zatrzymali na wysokości zjazdu do Tuchowa Forda Mondeo na tarnowskich numerach rejestracyjnych, którego kierowcą był starszy pan.\nMężczyzna nie potrafił wyjaśnić, dlaczego poruszał się niezgodnie z kierunkiem ruchu. Jakby tego było mało, nie bardzo wiedział, gdzie się znajduje i jakim sposobem wjechał pod prąd na obwodnicę Tarnowa.\nStwierdził, że jedzie od Ładnej i chce dostać się do centrum miasta do domu. Kierowcą okazał się 87-letni mieszkaniec Tarnowa. Starszy pan stracił swoje prawo jazdy, a o jego dalszym losie zdecyduje tarnowski sąd, gdzie został skierowany wniosek o jego ukaranie.\nhttps://postimg.cc/BPvBX0Pt pozdrowienia dla baniowych pisowców


Kokilki / ramekiny / małe naczynia do zapiekania kamionkowe Krystynka 0,5 l - Pieknowdomu.pl\nKokilka z kamionki doda ciepła oraz uroku Twojej kuchni\nKokilki do zapiekania i sufletów\nRamekiny do zapiekania\nSmakowite i aromatyczne zapiekanki, soczyste mięsa i idealnie doprawione warzywa - to i wiele innych wyśmienitych potraw przyrządzisz, a również zaserwujesz w kokilce z kamionki. Kamionkowe naczynie bez wątpienia oczaruje zarówno Ciebie, jak i Twoich gości.\nRęcznie wykonane produkty kamionkowe charakteryzuje wysoka jakość, funkcjonalność oraz estetyczne wykonanie\nNaczynia można używać w piekarniku, kuchence mikrofalowej i zmywarce\nMiska kamionkowa sprawdzi się idealnie w pomieszczeniach tradycyjnych z duszą\nBłyszcząca strona foli aluminiowej chroni przed ciepłem, a matowa je przepuszcza. Jeśli chcesz coś upiec, zawiń tak by matowa strona znalazła się na zewnątrz. Jeśli chcesz by upieczony kurczak nie wystygł, zawiń go błyszczącą stroną do wewnątrz.\nNaczynie do zapiekania porcelitowe prostokątne Altom Design 26 cm


Drodzy Koledzy i Koleżanki! Od kilkunastu lat w Unii Europejskiej toczy się debata nad znaczeniem i rolą usług interesu ogólnego (usług powszechnych) w funkcjonowaniu społeczeństwa i wspólnotowego rynku wewnętrznego. Niestety, jak dotychczas w dużej mierze interes ekonomiczny przedsiębiorstw zwyciężał z interesem społecznym – zarówno użytkowników tych usług, jak i pracowników przedsiębiorstw dostarczających te usługi.\nOstatnio jednak pojawia się coraz więcej opinii, że nie wszystko trzeba liberalizować, i nie za wszelką cenę. W obronie misji i społecznego znaczenia usług powszechnych, w tym usług pocztowych, staje coraz więcej środowisk – również organizacje związków zawodowych. Przyłączenie się do tych akcji jest wręcz naszym obowiązkiem!\nZ szeroką inicjatywą wystąpiła Europejska Konfederacja Związków Zawodowych (EKZZ), która wystosowała ogólnoeuropejską petycję wzywającą Komisję Europejską do podjęcia działań na rzecz prawnego zagwarantowania dostępności usług użyteczności publicznej.\nSprawę koordynuje Komisja Krajowa. Publikujemy instrukcję postępowania i wzory dokumentów. Petycje można również poprzeć drogą elektroniczną. Oto link do strony internetowej\nApelujemy o przystąpienie do akcji – w naszym wspólnym interesie!


przez Lampart » 22 kwi 2015, o 08:55\ntak 115c nie ma powrotu i albo założysz inny gażnik albo pokrywę z powrotem.\nco do czujnika w baku z powrotem- szukaj z poloneza gaźnika\nhttp://www.tomczesci.pl/index.php/produ ... z-caro.htm\nja jesli będe się bawił w taki swap to na silnik z abimexa- ma krzywkę na wałku rozrządu do pompki paliwa i wszystko plug and play.\nGaźnik pójdzie od 115c bez powrotu paliwa.\nprzez Cendra » 23 kwi 2015, o 20:25\nO dziwo udało się kupić chłodnicę w pas, czy mocowanie dolne (ten ceownik) będę musiał przerabiać czy tak jak jest, jest ok?\nGaźnik z poloneza też zakupiłem, idziemy w kierunku pompki elektrycznej, tylko ten czujnik z dwoma króćcami, cieżko dostać używkę.\nFSO 1500 1.5 C '83\nDołączył(a): 26 lut 2014, o 00:15\nprzez Lampart » 24 kwi 2015, o 05:45\nten ceownik przemieszczasz bliżej atrapy- w moim były otwory nagwintowane więc tylko wykręciłem przekręciłem ceownik i wszystko git\nprzez seth_m10m » 5 lut 2017, o 15:03\nŻeby nie zaśmiecać forum piszę tutaj. Też zamierzam wsadzić silnik od Caro/Atu + i tak czytam ten temat i sobie myślę... nie łatwiej kupić całego poldka na części i przełożyć dosłownie wszystko?\nDołączył(a): 26 sty 2015, o 22:39\nprzez jaca » 1 kwi 2017, o 19:36\n... dokładnie ja też miałem problem czy gsi do f125p i z pomocą było słabo. kupiłem całego poldka wywlokłem całość na palety, przeprowadziliśmy próbę odpalenia a potem krok po kroku wkładaliśmy wszystko do fiaciora. mobilaizer rozkodowany, część instalacji zaadoptowana. dzisiaj pierwszy próbny wyjazd i jestem mega zadowolony, chodzi super. teraz tylko trzeba obrotomierz wpiąć i się zastanawiam gdzie do silnika.\nprzez szczepuu » 29 maja 2017, o 19:16\nfajnie,że jest taki temat.\nMam cały kpl 1600 CB z wpuszczaną chłodnica, wentylatorem , modułem...\nWiadomo ile korzyści płynie z takiej przekładki , moment , moc itp.itd ,a przy tym łatwość montażu. zastępczo chce założyć ten silnik do mojego klasyka, ponieważ 1300 musi wylecieć do przeglądu - biegi w kierownicy.\nSilnik wyjęty z mra!\nNapotkam problemy z połączeniem tego ze skrzynia fiatowską 4 biegi w kier,? czy jeszcze o czymś powinienem wiedzieć?\nprzez adamos81 » 26 sie 2017, o 23:38\nWitam podepnę się pod temat gdyż mam możliwość kupna silnika 1.6 GLI Abimex i jak dobrze rozumiem to ze starego silnika 115C musiał bym przełożyć kolektor, gaźnik bez powrotu paliwa, aparat, i pompkę mechaniczna bez powrotu, in chłodnice z wiatrakiem. Dobrze zrozumiałem?\nDołączył(a): 31 maja 2015, o 14:58\nprzez OLO » 28 sie 2017, o 11:26\nPrzednia częśc wydechu też poldkowa. Nie minie sie z alternatorem. Automatycznie rozrusznik z poldka (a przynajmniej główka)\nprzez adamos81 » 5 wrz 2017, o 17:52\nto fiata kolektor wydechowy nie będzie pasował? ok poszukam kolektora od poldka (może trafię od gsi). a kolektor ssący i gażnik od 115c będą pasować?\nprzez OLO » 6 wrz 2017, o 10:51\nWydechowy będzie pasował do głowicy. Ale co z tego skoro dwururka fiatowska bedzie przechodzic przez alternator.\nSsący - pasuje na dolne szpilki a górne trzeba dorobić.


Plan na Europę - Jarosław Wałęsa - Poseł do Parlamentu Europejskiego\nPlan na Europę\nKadencja 2019‒2014, czyli jaka?\nKażdy z nas ma swoje "dlaczego" - motywację, która pcha go do działania. Moim dlaczego jest niepokój i troska o polskich obywateli w Europie. Chciałbym kontynuować swoją działalność w Parlamencie Europejskim, bo Polacy potrzebują mieć przedstawiciela, który będzie dbał o ich interesy.\nChcę podczas najbliższej kadencji skoncentrować się na polskiej kwestii przed i w trakcie Brexitu. Dla wielu z nas Wielka Brytania stała się drugą Polską. Ale też dla wielu Pomorzan kraj ten jest partnerem w biznesie. Brexit wpłynie na życie dziesiątek tysięcy Polaków. Chcę w ich imieniu, w imieniu Pomorza zadbać o to, aby na każdym etapie nasze priorytety były słyszane i uwzględniane.\nPrzyszła kadencja to też sprawdzian naszej wzajemnej komunikacji. Skomplikowanie prawa, wyzwania zmieniającej się Europy, nowy charakter Unii Europejskiej – to są zagadnienia, które chcę przybliżać zarówno gościom Parlamentu, studentom, dziennikarzom, jak i Wam, Pomorzanki i Pomorzanie. Chcę, byście mieli kogoś, kogo można zapytać o Polskę w Unii i Unię w Polsce.\nPrzyszła kadencja to także czas troski o polskich przedsiębiorców. Nasze produkty i firmy są cenione w Unii. Jesteśmy synonimem ekologii i jakości. Musimy to utrzymać. Musimy stawiać na sprawiedliwy handel, wyrównanie szans na rynku cenowym i równość przed prawem. Chcę reprezentować w Komisji Międzynarodowego Handlu (INTA).\nRybołówstwo – to kolejna dziedzina, o którą zwłaszcza my Polacy musimy dbać. Specyfika połowów bałtyckich, regulacje połowu i limity nieadekwatne do zapotrzebowania. Choć już wiele zrobiliśmy w poprzedniej kadencji, wciąż musimy mówić silnym głosem o problemach pomorskich rybaków.


Dachowanie w okolicy Barda Wrocław | 24wroclaw.pl\nDachowanie w okolicy Barda\n24wroclaw.pl 28/12/2018 16:31\nNa drodze krajowej nr 8 dachowało osobowe renault. Na szczęście obyło się bez poważniejszych obrażeń.\nDo zdarzenia doszło w okolicy Barda. Kierujący pojazdem marki renault stracił panowanie nad kierownicą. Samochód wpadł w poślizg po czym wypadł z drogi i koziołkował w rowie. Na szczęście dwójka podróżujących nim osób wyszła ze zdarzenia niemal bez szwanku.\nDachowanie w okolicy Barda komentarze opinie


W Centrum Wystawienniczo-Kongresowym trwają zmagania programistów - Wiadomości\nDodano: 2019-04-13 / 07:30\nW Centrum Wystawienniczo-Kongresowym w Opolu trwa maraton programistyczny. Jest to pierwsze tak duże wydarzenie organizowane przez spółkę Danone w Polsce.\nWydarzenie stworzone jest dla programistów, którzy pasjonują się sztuczną inteligencją. Jak twierdzą organizatorzy, nie istotne jest czy pasjonaci dopiero zaczynają swoją przygodę z programowaniem, czy ta forma rozrywki towarzyszy im już przez długi czas.\nSztuczna inteligencja w procesach produkcyjnych to motyw przewodni "Hackathon Danone AI Masters Opole 2019", czyli pierwszego w regionie maratonu projektowania innowacyjnych rozwiązań cyfrowych, jakie mogą znaleźć zastosowanie w przemyśle.\nOpolski Hackathon skierowany będzie na rozwiązana związane ze sztuczną inteligencją, uczestnicy spotkania otoczeni będą opieką mentorską takich uznanych osób jak m.in Gregorio Ferreira, Axel Meinhardt ,Martijn Van Der Hoeven oraz Adrian Kajda. Na uczestników wydarzenia czekają atrakcyjne nagrody. Dla zwycięskiej drużyny przewidziana jest nagroda w wysokości 10 tys. zł, dla pozostałych nagrody rzeczowe oraz m.in. płatny staż w dziale IT spółki DANONE.\nCelem hackathonu jest działanie na rzecz budowy ekosystemu startupowego, który umożliwi tworzenie innowacyjnego środowiska a w przyszłości nowych przedsiębiorstw typu startup i spin-off, jak również podjęcie działania na rzecz rozwoju regionu opolskiego\npoprzez m.in. stwarzanie w mieście Opolu korzystnych warunków do wzrostu przedsiębiorczości ze szczególnym uwzględnieniem sektora wysokich technologii.\n"Hackathon Danone AI Masters Opole 2019" potrwa do soboty 13 kwietnia. W trakcie wydarzenia uczestnicy, przez całą dobę będą pracować zespołowo nad rozwiązaniem otrzymanego zadania, związanego z wykorzystaniem sztucznej inteligencji w uczeniu maszynowym. Dla zwycięskiej drużyny przewidziana jest nagroda w wysokości 10 tys. zł, dla pozostałych uczestników nagrody rzeczowe.\n2019-04-13 09:54:14 [185.127.20.*] id:1573403\nNo to czekamy aż suweren zacznie obrzucać "mięsem" chłopaków z pierwszej foty!\n2019-04-13 12:29:22 [5.173.52.*] id:1573417\n2019-04-13 12:56:19 [188.123.205.*] id:1573421\nA co ci się w nich nie podoba matejko?Sugerujesz że są oni jacyś inni?\n2019-04-13 17:08:01 [185.127.20.*] id:1573459\nTo twoi rządzący idole bełkoczą że się brzydzą nimi, że roznoszą choroby, że nie zjedli by posiłku dostarczonego przez "cudzoziemców" itp. No ale tacy jak ty nawet mojego postu nie rozumieją to o czym ja piszę...\n2019-04-13 20:03:38 [188.123.205.*] id:1573464\nNo własnie o czym ty piszesz?Jesteś tu jedyny który tak o tych sympatycznych ludziach tak pisze i jeszcze próbujesz wcisnąć że to inni a nie ty.Lecz się matejko.\n2019-04-13 20:10:36 [185.127.20.*] id:1573468\nZacznij myśleć w końcu samodzielnie synku i nie pokazuj więcej że takimi jak ty faktycznie łatwo się steruje jak coś się wam obieca :P. A to że dla ciebie czarne jest białym zachowaj dla siebie bo taki jeden już na forum jest i go nie pobijesz w tym... ale w sumie to ty jesteś VIPem i już go pobiłeś :P. Na zdrowie...\n2019-04-13 20:24:04 [188.123.205.*] id:1573469\nWeź to napisz jeszcze raz tylko z ładem i składem.Bo to co piszesz to jakiś bełkot.No chyba że już parę małpek zrobiłeś to cię trochę tłumaczy.\n2019-04-13 12:28:40 [5.173.52.*] id:1573416\nA gdzie Polacy?? U hakenkrojca :)


Forma wtryskowa - Katalog wartościowych stron\nNasza firma zajmuje się kompleksowym projektowaniem i tworzeniem form wtryskowych zgodnych z oczekiwaniami i potrzebami naszych klientów. Wszystkie formy wtryskowe cechują się wysoką precyzją zaprojektowania, co jest skutkiem zastosowania najnowszych, znanych technik produkcyjnych. Każda forma wtryskowa zanim trafi do klienta jest dokładnie sprawdzana i weryfikowana pod kątem jakości. Nasza firma to rzetelny partner biznesowy, który perfekcyjnie zna potrzeby swoich zleceniodawców. Zapraszamy więc do współpracy.\nModa damska dynamicznie się zmienia. Co sezon możemy obserwować nowe, interesujące trendy. Nieomalże każda kobieta preferuje wyglądać modnie i stylowo. Jenak nie zawsze mamy możliwości i czas żeby być ze wszystkimi nowinkami na bieżąco. Blog o Modzie Damskiej to solidne kompendium...


Polacy trenują w Hinzenbach, co z inauguracją w Wiśle?\nKiedy w Wiśle-Malince trwają gorączkowe przygotowania do inauguracji 40. sezonu Pucharu Świata w skokach narciarskich, polskie kadry narodowe rozpoczęły ostatnie przedsezonowe zgrupowanie. Zespoły prowadzone przez Stefana Horngachera, Macieja Maciusiaka i Wojciecha Topora udały się do Górnej Austrii, gdzie dokonują ostatnich szlifów przed nadchodzącymi występami na arenie międzynarodowej.\nNie na Wielkiej Krokwi w Zakopanem, jak pierwotnie planowano, a na obiekcie HS90 w Hinzenbach odbywa się ostatni obóz szkoleniowy Biało-Czerwonych przed startem rywalizacji na śniegu. W Górnej Austrii, gdzie pod koniec września rozgrywano zawody rangi Letniego Grand Prix, ćwiczą wszystkie męskie kadry utworzone przez Polski Związek Narciarski na sezon 2018/2019.\nNasi rodacy w powiecie Eferding mają dostęp do lodowego rozbiegu, a więc tego typu, na jakim toczy się walka na większości skoczni w kalendarzu Pucharu Świata. Wcześniej Polacy z takiego rodzaju najazdu korzystali przy okazji jesiennych zgrupowań w Innsbrucku, Garmisch-Partenkirchen i Zakopanem.\n- Coś ma w sobie ta skocznia. Jest to bardzo trudny, techniczny i wymagający obiekt. Najmniejsze błędy robią duże różnice, ale jednocześnie jest to bardzo dobra skocznia do treningów - zachwalał skocznię w Hinzenbach Kamil Stoch w czerwcu tego roku, po zgrupowaniu Polaków poprzedzającym starty w Letnim Grand Prix.\nPoczątkowy scenariusz zakładał, iż nasi zawodnicy o tej porze mieli już testować obiekt im. Adama Małysza w Wiśle. Plany pokrzyżowały jednak wysokie temperatury panujące na południu naszego kraju, a także awaria jednej z maszyn produkujących śnieg.\n- Nie planujemy szukać za wszelką cenę skoków na śniegu przed startem rywalizacji. Nie wydaje mi się, abyśmy tego potrzebowali. W końcu celem zawodników jest pozostawanie w powietrzu jak najdłużej, a śniegu "dotykać" tylko na chwilę, przy lądowaniu - powiedział naszej redakcji trener Horngacher, tuż po Letnich Mistrzostwach Polski w Zakopanem.\nJak zapewnia Prezes Polskiego Związku Narciarskich, Apoloniusz Tajner, w rozmowie z Tomaszem Kalembą z serwisu sport.onet.pl, pierwszy weekend Pucharu Świata 2018/2019 jest niezagrożony. Słowa potwierdza sekretarz generalny PZN, Jan Winkiel, który mówi o dwóch scenariuszach przygotowań wiślańskiej skoczni. Pierwszy opiera się wyłącznie na śniegu wytwarzanym od kilku tygodni przez firmę Supersnow, a opcją rezerwową jest ściągnięcie białego puchu ze Szczyrku, gdzie jest on przygotowany na potrzeby Ośrodku Narciarskiego Beskid Sport Arena.\nPrzygotowania skoczni w Wiśle możecie śledzić >>>TUTAJ<<<.\nDodajmy, że zbliżająca się inauguracja będzie najwcześniej przeprowadzoną w 40-letnich dziejach PŚ w skokach narciarskich. Pierwszy konkurs zaplanowano na 17 listopada, a więc dzień wcześniej, niż miało to miejsce przy okazji poprzedniego "rekordu". Ten także należał do Wisły, a został ustanowiony przed rokiem, gdy nasz kraj po raz pierwszy w historii gościł premierę najważniejszego cyklu w kalendarzu FIS.\nPost udostępniony przez Adam Małysz (@adammalyszofficial)Lis 5, 2018 o 2:12 PST\nDawajcie te memy! Ja ma dwa 😂 1. W skokach najważniejsze to przyjąć odpowiednią pozycję 😜 2. Kiedy pytają mnie czy chce zostać modelem @kamiland.pl 😁🤪🤠 Mina @stefek.hula też wyjątkowo "memogenna" 😃 #trening #skijumping #goodmood\nRelax 😼 #hinzenbach #trening #relax #takeiteasy #przerwa #kocur\nPost udostępniony przez Maciej Kot (@maciejkot) Lis 5, 2018 o 6:07 PST


Kobiece rozmówki przy herbacie: października 2016\nSpacerem po Emmie\nByć w Radlinie i nie odwiedzić Emmy? Byłoby to niewłaściwe. Zatem korzystając z pięknej jesiennej aury wybraliśmy się na spacer. Radlińska Emma jest przykładem starego górniczego osiedla mieszkaniowego z typowymi ceglanymi familokami. Od kilku lat władze dbają o rewitalizację osiedla, chcąc zachować piękno XIX-wiecznych budynków.\nAutor: Anna Kruczkowska o 18:12:00 4 komentarze:\nEtykiety: Emma, Radlin, spacer\nNiespodziewana wycieczka na Jaworowy Wierch\nLubię nieplanowane, zupełnie spontaniczne wycieczki. Taka przytrafiła nam się pierwszego dnia pobytu na Śląsku. Wstaliśmy trochę po wschodzie słońca. I...o dziwo słońce było! Dla mnie widok błękitu był czymś zaskakującym- cały październik był mokry, szary i pochmurny. Przez wiele dni słońce nie pokazywało się, a złota polska jesień była niespełnionym marzeniem.\nWiedziałam, że muszę z tego słonecznego dnia wycisnąć jak najwięcej. Stwierdziłam, że na pewno pójdę do lasu na spacer. A potem od słowa do słowa zaczął w nas kiełkować szalony plan: wsiąść do samochodu i pojechać w góry. Jakiekolwiek.\nAutor: Anna Kruczkowska o 19:04:00 5 komentarzy:\nEtykiety: Beskidy, góry, wycieczka\nAutor: Anna Kruczkowska o 20:55:00 4 komentarze:\nEtykiety: anew, avon, kosmetyki\nUrodzinowe popołudnie w Szczecinie\nZazwyczaj urodzinowy weekend spędzamy w jakimś ciekawym mieście. Tym razem, ze względu na zaduszkowy wyjazd na Śląsk zmieniliśmy tradycję i zostaliśmy w domu, choć nie do końca. Moje urodziny wypadły w tym roku w sobotę. Postanowiliśmy więc pojechać do Szczecina i w rodzinny gronie zjeść obiad i obejrzeć film. Uzgodniliśmy, że przyjedziemy wczesnym popołudniem, skorzystamy z zaproszenia Syna, który już jakiś czas temu proponowałam, abyśmy odwiedzili go w jego wynajętej kawalerce. Potem wspólnie pojedziemy do centrum handlowego, zrobimy zakupy. Potem obiad i kino.\nAutor: Anna Kruczkowska o 20:38:00 9 komentarzy:\nEtykiety: film, recenzja, szczecin\nAutor: Anna Kruczkowska o 22:03:00 7 komentarzy:\nEtykiety: gwara, obiad, rozmówkowa kuchnia, Śląsk\nAutor: Anna Kruczkowska o 21:20:00 7 komentarzy:\nKtóre wiersze zabiorę dla siebie? - R.T. Korek "Kobieta, która chce być mną"\nPrzebrzmiały już słowa Tadeusza Żukowskiego i jego przyjaciół dyskutujących o poezji Renaty. Teraz w ciszy, w wieczornej zadumie mam je tylko dla siebie. Mogę wczytywać się w każde słowo, analizować lub chłonąć. Interpretować po swojemu.\nAutor: Anna Kruczkowska o 21:25:00 4 komentarze:\nEtykiety: książka, poezja, recenzja, TOK\nFaszerowane warzywa i kwiaty\nO tym, że uwielbiamy faszerowane papryczki i dynie, pisałam nieraz. zmienia się tylko farsz. Tym razem głównym składnikiem farszu była, obok mielonego mięsa, zielona soczewica.\n8 papryk, 4 dynie ozdobne, kilka kwiatów dyni\nPaprykom odcinamy ogonki, czyścimy z pestek, dynie przecinamy tak, by utworzył się "kapelusik" i wydrążamy je , z kwiatów delikatnie wyciągamy słupki.\nryż gotujemy na sypko, a soczewicę namaczamy w wodzie. Cebulę obieramy i kroimy w drobna kostkę. łączymy ze sobą wszystkie składniki, doprawiamy. Do każdego warzywa nakładamy farsz, przykrywamy kapelusikiem. Z kwiatami obchodzimy się bardzo ostrożnie, by nie podrzeć płatków.\nUkładamy wszystkie warzywa na blaszce kapeluszami do góry, Pieczemy w średnio nagrzanym piekarniku jakieś 40 minut.\nAutor: Anna Kruczkowska o 21:02:00 3 komentarze:\nEtykiety: papryka faszerowana, soczewica\nAutor: Anna Kruczkowska o 20:31:00 3 komentarze:\nEtykiety: chleb, dynia, rozmówkowa kuchnia, siemię lniane\nAutor: Anna Kruczkowska o 22:03:00 3 komentarze:\nCo można robić w pierwszą niedzielę października? Sprzątać plażę!\nWzorem ubiegłego roku odpowiedziałyśmy na apel zaprzyjaźnionego ekologa i w niedzielny poranek stawiłyśmy się w umówionym miejscu. Chwilę poczekaliśmy na resztę uczestników. Pogoda była niewyraźna, jakby miało zacząć padać, choć prognozy przewidywały polepszenie pogody.\nAutor: Anna Kruczkowska o 20:10:00 6 komentarzy:\nEtykiety: Błękitny Patrol WWF, Dźwirzyno, morze, Mrzeżyno, WWF\nCzy jest ktoś, kto choć raz nie słyszał reklamy:\n-Kim chciałbyś zostać?\n- Owocem Jogobelli?\nTe słowa jako pierwsze nasunęły mi się, gdy wysyłałam ankietę do akcji promocyjnej na platformie TRND. Wypróbować nowe smaki jogurtu? Czemu nie!\nAutor: Anna Kruczkowska o 18:48:00 3 komentarze:\nEtykiety: jogobella, jogurt, sponsorowane, trnd, zott


Dom „Serce do Serca” pomaga potrzebującym\nDom „Serce do Serca” powstaje dla bezdomnych Polaków w Londynie. W chwili obecnej oficjalnie jest zarejestrowanych ok. 600 osób, a nieoficjalnie ponad 2000. My staramy się im pomagać.\nOd wielu lat pomagamy ludziom bezdomnym, którzy znaleźli się z różnych powodów na ulicy, takich jak: nagła choroba, kradzież, oszustwo firm, które nie wypłacają pensji. Załamania nerwowe, alkoholizm, narkotyki, depresja z powodu rozstania się z rodziną, zdrady, długi w Polsce, itd. Podstawą pomocy powinien być budynek, w którym znaleźliby pomoc prawną w języku polskim i angielskim, lekarską, psychologa. Aby mogli się umyć, zmienić ubranie, zjeść ciepłą potrawę, wypić gorący napój. Przespać się w ciepłym i suchym pomieszczeniu.\nDom musi być wolno stojący, aby nie zakłócał spokoju innym mieszkańcom. Osoby, które nie zamierzają powrócić do kraju, kierować na kursy języka angielskiego oraz kursy przyuczenia do zawodu: pomocnika malarza, pomocnika ogrodnika, murarza, szwaczki, do sprzątania, pomoc kuchenna i inne, aby mogli sami podjąć decyzję o powrocie. Dom da możliwość odnowienia i utrzymania kontaktów z rodziną i bliskimi w Polsce przez internet.\nDom Serce do Serca stawia cele:\nPomoc ludziom bezdomnym w jak najszybszym powrocie do normalnego egzystowania w każdym społeczeństwie.\nPomoc w przejściowym zakwaterowaniu w domu Serce do Serca do 3 miesięcy.\nPomoc w uzyskaniu utraconych dokumentów.\nPomoc i inspirowanie do działań na rzecz podjęcia pracy celem usamodzielnienia się.\nJeżeli zechcesz nas wesprzeć, skontaktuj się z nami pod numerem: 07729968769.\nAby zagłosować, wejdź na www.polishchoice.co.uk


Kaplica w szczecineckim szpitalu po remoncie - Wiadomości radio-plus-polska * radioplus.pl\nKaplica w szczecineckim szpitalu po remoncie\nOdnowiona została tam podłoga, sufit i ściany. Jest też nowy wystrój.\nTagi: bp Edward Dajczak szpital w Szczecinku kaplica szpitalna\nBp Edward Dajczak pobłogosławił wyremontowaną kaplicę w szczecineckim szpitalu | www.koszalin.gosc.pl\nKaplica w szczecineckim szpitalu przeszła gruntowny remont. Odnowiona została tam podłoga, sufit i ściany. Jest też nowy wystrój. Biskup koszalińsko- kołobrzeski Edward Dajczak pobłogosławił w niedzielę tę kaplicę i spotkał się z chorymi jednego z oddziałów tego szpitala.\nRemont kaplicy udało się przeprowadzić dzięki wsparciu finansowemu szpitala oraz sponsorów. Na miejscu był ks. Wojciech Parfianowicz, a materiał przygotowała Alicja Górska.\nKaplica szpitalna w Szczecinku po remoncie