Syrena (Andersen, przekład Niewiadomska, 1899) - Wikiźródła, wolna biblioteka\nSyrena (Andersen, przekład Niewiadomska, 1899)\n←Anioł Syrena • Baśnie • Hans Christian Andersen Coś→\nHans Christian Andersen Coś→\nTytuł oryginału: Den lille Havfrue, 1837.\nHen, daleko od brzegów, aż na środku morza, gdzie nic nie widać, tylko błękit nad falami, gdzie woda przezroczysta, jak kryształ najczystszy, a ciemno szafirowa, jak bławatek, jest głębia niezmierzona, otchłań tak głęboka, iż żaden okręt tutaj przystanąć nie może, bo kotwica dna nie dosięgnie.\nDno piaszczyste i równe pokrywały lasy dziwacznych drzew i roślin, wysmukłych a giętkich, drżących za najlżejszem poruszeniem wody, jak żyjące istoty. Pośród drzew przemykały się rybki figlarne, wielkie i małe, zatrzymując się niekiedy na gałązkach, niby ptaki na drzewach. A na najgłębszem miejscu stał pałac królewski.\nWspaniały to był pałac władcy morza: mury z koralu, okna bursztynowe, a dach z perłowych muszli, które się otwierały albo zamykały, ażeby wpuszczać lub wypuszczać wodę. W każdej zaś muszli, perły jaśniały kosztowne, tak wielkie, jakich żaden z monarchów na ziemi nie posiada w swym skarbcu.\nW tym pałacu zamieszkiwał król morza z rodziną. Przed wielu laty owdowiał i odtąd matka jego wychowywała mu córki. Była to pani bardzo poważna i mądra, lecz tak dumna ze swego rodu, że nosiła dwanaście ostryg na ogonie, kiedy najdostojniejszym w królestwie osobom tylko sześć takich ozdób wolno było sobie przypinać. Zresztą zasługiwała na wielkie uznanie, szczególniej za troskliwość, z jaką się zajęła wychowaniem powierzonych sobie wnuczek.\nKsiężniczek było sześć, a wszystkie piękne, lecz najmłodsza ze wszystkich najpiękniejsza. Przecudne złote włosy okalały twarzyczkę delikatną, niby płatek róży, oczy błękitne jak najgłębsza woda, a zamiast nóg, mieniący się srebrem i złotem, łuską pokryty ogon.\nPrzez cały dzień Syreny igrały wesoło w koralowych salach ojcowskiego zamku, których ściany okrywały żywe kwiaty. Otwierano wtedy bursztynowe okna i rybki jak jaskółki wpływały do środka, jadły z rąk księżniczek i pieściły się z niemi.\nDokoła zamku był ogród wspaniały, pełen ognistych i błękitnych kwiatów; liście na drzewach były jak płomienie, owoce, niby złoto, błyszczące, zmienne, w ciągłym ruchu, niby żywe. Grunt stanowił piasek bardzo drobny, błękitnawy jak płomień siarki; wnętrze zaś wód napełniał jakiś blask łagodny, lekko błękitny, a taki przejrzysty, iż zdawaćby się mogło, że to głębia nieba, nie otchłań morska. W dni pogodne widać było w górze słońce, niby kwiat purpurowy, z którego kielicha płyną promienie światła.\nKażda z księżniczek miała w tym ogrodzie własne grządki, które uprawiała sama, podług swojego gustu. Więc jedna swoim klombom dała kształty wieloryba, druga syreny, a najmłodsza słońca, i zasadziła na nich kwiaty purpurowe, promienisto rozstrzelające się ze środka.\nDziwne to było dziecko, ta mała królewna, zawsze ciche, zamyślone; gdy inne siostry dzieliły się chciwie skarbami z rozbitego o skały okrętu, ona wybrała sobie tylko marmurowy, prześliczny posąg chłopca. Umieściła go następnie w ogrodzie na swojej grządce, pod płaczącą wierzbą o purpurowych liściach i złotych gałązkach. Wierzba rozrosła się z czasem cudownie, jej delikatne i giętkie warkocze spływały aż do ziemi, na piasek błękitny, a poruszając się, tworzyły na nim ruchome plamy ciemnego fioletu; wyglądało to, jakby gałązki igrały z nieruchomymi korzeniami drzewa i chciały się z nimi całować.\nŁatwo domyślić się można, że rybkami matka królewska nazywała nasze ptaki, gdyż inaczej nie mogła nazwać zrozumiale stworzeń, których niema w morzu.\n— Każda z was to zobaczy — mówiła im zwykle — gdy skończy lat piętnaście. Wtedy będziecie mogły wypływać nocami na powierzchnię morza i przy blasku księżyca patrzeć na okręty, odległe miasta, lasy. Własnemi oczyma ujrzycie wtedy ludzi, poznacie świat inny.\nNajstarsza siostra kończyła właśnie rok piętnasty, ale każda następna o rok młodszą była od swojej poprzedniczki, a tym sposobem najmłodsza Syrena jeszcze pięć lat musiała oczekiwać chwili wypłynięcia z głębiny na powierzchnię. Lecz siostry przyrzekły sobie opowiadać wszystko, co zobaczą na górze, co im się dnia pierwszego najlepiej podoba, co im się zdarzy.\nPowieści babki im nie wystarczały: zawsze te same, nie zaspakajały wcale ich ciekawości i tysiąca pytań, na które odpowiedzieć nikt nie umiał.\nA najciekawszą z nich była najmłodsza, która jeszcze najdłuższy czas czekać musiała. Może dlatego taką była cichą i jakby zadumaną, czy tęskniącą. W nocy stawała w oknie i przez ciemne wody patrzyła w górę i smutnem spojrzeniem ścigała rybki, pluskające w fali. Niekiedy dostrzegała księżyc albo gwiazdy, błyszczące słabym i niepewnym blaskiem, lecz znacznie powiększone. Niekiedy ciemny obłok niespodzianie zakrywał przed jej wzrokiem gwiaździste sklepienie i znikał znów za chwilę; wiedziała wtedy, że nad nią przepłynął wieloryb, lub okręt pełen ludzi. Ludzie płynęli nad nią, lecz nie domyślali się, że w głębi morza młoda Syrena z tęsknotą gorącą wyciąga ku nim ręce.\nNakoniec z sióstr najstarsza w dniu swoich urodzin pierwszy raz wypłynęła na powierzchnię morza.\n Gdy powróciła, miała tysiąc wrażeń do opowieści, ale najmilszem jej się wydawało, leżeć w blasku księżyca na piaszczystej ławie, wśród spokojnego morza, i patrzeć z daleka na wielkie miasta po brzegach odległych, błyszczące tysiącami świateł, jak gwiazdami, — słuchać dalekiej muzyki i wrzawy, turkotu wozów, gwaru ludzkiej mowy i głosu dzwonów kościelnych...\nSiostry słuchały wszystkie zachwycone, najmłodsza tylko księżniczka milczała. A potem późno w noc stała przy oknie i przez ciemne wody patrzyła ku górze, myśląc o wielkich miastach, pełnych wrzawy i turkotu, połyskujących tysiącami świateł, i o kościelnych dzwonach, których głos daleki zdawał się płynąć aż do niej przez fale.\nNastępnego roku druga siostra mogła znowu wypłynąć na powierzchnię wody. Ta wynurzyła się z morskiej otchłani w chwili, gdy słońce miało tonąć w morzu, i ta chwila wydała jej się najpiękniejszą. Niebo jaśniało, niby złoto roztopione, a piękności obłoków opisać się nie da. Złociste, purpurowe i blado-różowe, płynęły w stronę słońca, a pomiędzy niemi przeciągał długi, biały sznur dzikich łabędzi. Chciała płynąć wraz z niemi, lecz gwiazda ognista właśnie skryła się w morzu, a wraz z nią zagasły blaski fal i obłoków, pociemniało wszystko.\nTrzecia księżniczka była odważniejsza, to też nie zatrzymała się na pełnem morzu, lecz popłynęła aż do ujścia wielkiej, szerokiej rzeki. Tutaj ujrzała zielone winnice, rozpostarte na wzgórzach, zamki i pałace, wynurzające się z leśnej gęstwiny, słyszała głosy ptaków. Słońce paliło tak mocno, że nieraz musiała się zanurzać w chłodnej wodzie, aby odświeżyć trochę twarz i ciało. W małej zatoce spostrzegła gromadkę pluskających się dzieci. Były nagie, blado-różowe, a zamiast rybiego ogona, miały po dwie podpórki do biegania, — pływały jednak doskonale. Chciała się z niemi pobawić, lecz zaraz uciekły przestraszone, gdy ją zobaczyły, a jakieś czarne zwierzę rzuciło się ku niej, ujadając tak strasznie, że uciekła na pełne morze.\nCzwarta z sióstr, najmniej śmiała, wolała pozostać na pełnem morzu. Ono wydało jej się najpiękniejszem. Dokoła widok rozległy, bez końca, a nad nią niebo, niby dzwon błękitny. Zdala widziała żagle statków, niby skrzydlate mewy, delfiny pluskały się wkoło na falach, a wieloryby wyrzucały z nozdrzy w górę bijące, potężne fontanny.\nUrodziny piątej siostry przypadały w zimie, zobaczyła też ona rzeczy całkiem nowe, niepodobne do tego, co inne widziały. Gdy wychyliła głowę na powierzchnię, ujrzała morze dokoła zielone, a po niem, niby perły, pływały olbrzymie góry lodowe, większe niż kościelne wieże, dziwacznych kształtów, a błyszczące w słońcu niby dyamenty. Usiadła na najwyższej, skąd mogła spojrzeniem objąć przestrzeń bez końca. I zaczęła śpiewać. Wiatr igrał z jej długimi, złotymi włosami, a strwożeni żeglarze odwracali oczy i odpływali śpiesznie w inną stronę.\nLecz przed wieczorem niebo pociemniało, pokryło się chmurami; grom rozległ się ponury, jasne błyskawice, jak złote węże, rozdzierały czarne masy obłoków, a morze wzburzone piętrzyło się falami, podnosząc wysoko lodowe skały, mieniące się w świetle ognistych błyskawic. Na okrętach zwijano żagle, przerażenie ogarnęło marynarzy. Ale ona siedziała spokojnie na górze, wichrem pędzonej, i patrzała śmiało na błyskawice, w chmurach szalejące, i szalejące na morzu bałwany.\nZachwyty jednak wszystkich sióstr zazwyczaj niedługo trwały. Każda z tęsknotą czekała godziny, w której wypłynie na powierzchnię morza, każda wracała szczęśliwa i dumna, opowiadając nieskończone dziwy o doznanych wrażeniach, ale w krótkim czasie przestawały ją zajmować te wycieczki. I po miesiącu każda zapewniała, że mimo wszystko, najpiękniej jest w domu, na dnie morza, w otchłani.\nNiekiedy przed wieczorem starsze siostry wypływały razem na powierzchnię wody, trzymając się za ręce i śpiewając głośno. Głosy miały przecudne i kiedy spostrzegły, że zbliżała się burza i niejeden okręt zginie zapewne wśród walki żywiołów, podpływały do statków, aby słodkim śpiewem uspokoić żeglarzy, mówiąc im, jak pięknie tam, na dnie morza, w królestwie ich ojca. Lecz majtkowie śpiewu ich nie rozumieli, brali go za szum burzy i bardziej trwożyli się jeszcze; a piękności otchłani nie poznali także, bo gdy okręt się rozbił, tonęli i tylko martwe ich zwłoki przynosiły fale do królewskiego pałacu z korali.\nA gdy tak siostry wieczorem wesoło, ująwszy się za ręce, płynęły ku górze, młoda Syrena zostawała sama i stojąc w oknie, patrzyła za niemi. I było jej tak smutno, że chciałaby płakać, ale płakać nie mogła, Syrena łez nie ma i dlatego cierpi bardziej od człowieka.\n— Ach, kiedyż skończę już te lat piętnaście! — mówiła sobie. — Kiedyż ujrzę ludzi i świat ten cały, za którym tak tęsknię, który tak kocham, choć nie wiem, dlaczego?...\n Nadszedł nakoniec ten dzień uroczysty.\n— Jesteś dorosłą — rzekła do niej babka, matka królewska — możesz wypłynąć na górę, ale cię muszę przedtem ubrać odpowiednio. Jesteś księżniczką.\nI umieściła jej na złotych włosach wieniec liliowy, lecz nie z żywych kwiatów, o, kosztowniejszy! Każdy płatek kwiatu stanowiło pół perły olbrzymiej, bezcennej; — a na ogonie babka przypięła jej osiem srebrzystych ostryg, jak na królewnę przystoi.\n— Trudno, moja droga, — jesteś księżniczką przecie i o tem pamiętać powinnaś; godność twoja wymaga pewnego przymusu.\nSyrena tylko westchnęła cichutko. Onaby chętnie odrzuciła cały ten ciężki przepych, tę koronę z lilii perłowych, ona wolałaby lekki wianuszek z kwiatów swojego ogródka, — lecz — jest księżniczką!\n— Bądźcie zdrowi, najdrożsi! — rzekła i leciuchno, niby powietrzna bańka, podniosła się w górę.\nSłońce już zaszło, kiedy wychyliła głowę z wilgotnej fali, lecz obłoki jeszcze płonęły żywem złotem i purpurą ponad zachodem, a na wschodniej stronie już migotała na ciemnym błękicie gwiazda wieczorna. Powietrze było świeże, czyste i spokojne i Syrenka odetchnęła niem pierwszy raz w życiu z niepojętą rozkoszą.\nLecz oto na fali ujrzała okręt, piękny trójmasztowiec; żagle były zwinięte, gdyż najlżejszy wietrzyk nie poruszał powietrza i nie mącił gładkiej powierzchni wody. Tylko z najwyższego masztu spływała jasna flaga. Na pokładzie za to roiło się od ludzi, majtkowie siedzieli na rejach i linach, muzyka grała, śpiew głuszył ją czasem.\nŚciemniło się; na statku błysnęły światełka, coraz ich więcej, na dole i w górze, różnobarwne, jaśniejące wśród ciemności jak tajemnicze znaki. O, jak ich dużo! Statek jaśnieje i gore, rozlewa blask dokoła. Jakże nie przyjrzeć się z blizka?\nSyrena podpłynęła do okna kajuty, a ile razy woda się podniosła, mogła zajrzeć do środka przez szyby przejrzyste. I tutaj pełno ludzi, — wszyscy strojni, piękni, lecz najpiękniejszy z nich młody Królewicz o wielkich, czarnych oczach i dobrym uśmiechu. Jakiż on piękny, jak musi być dobry! I jaki młody! nie ma więcej nad lat szesnaście, muszą być w równym wieku; jakżeby chciała zbliżyć się do niego, przemówić ludzkim głosem!\nA to nie koniec: coraz coś nowego, — to złote słońce rozpryska się w górze, płyną ogniste ryby, gwiazdy, wstęgi, a wszystko się odbija w spokojnej, lustrzanej powierzchni oceanu. Co za cuda, cuda! Na pokładzie tak jasno, że nietylko ludzi, ale najcieńszą linę widać z dala. A ludzie tacy piękni. Książę najpiękniejszy, uśmiecha się, życzliwie ściska dłonie majtków, a muzyka rozbrzmiewa i płynie po fali hen, daleko.\nNoc płynie, lecz księżniczka zapomniała o tem, nie myśli o powrocie, nie może oderwać oczu od ludzi, i od Królewicza. Różnobarwne światła zagasły na statku, nie strzelają rakiety, nie słychać muzyki i śpiewu, lecz w głębi morza szum jakiś się zrywa i płynie z dala stłumiony, a groźny. Syrena położyła się na sinej fali i kołysze się lekko, a ile razy woda ją podniesie, zagląda w okna kajuty książęcej.\nOkręt tymczasem poruszył się z miejsca i posuwa się dalej, — wiatr nadyma żagle, fale wzbierają coraz potężniejsze, biegną z głuchym pomrukiem, piętrzą się i wznoszą, błysnęło w oddaleniu. Burza idzie.\nOkręt mknie coraz szybciej, a Syrena za nim, ani na chwilę nie spuszcza go z oczu, bawi ją taka podróż, cieszy ta gonitwa.\nNa pokładzie ruch wzrasta, majtkowie zwijają rozpięte żagle, przeciągają liny, gotują się do walki. Statek mknie jak strzała pośród czarnych gór wodnych, które go podnoszą na szczyt spienionych bałwanów, to znowu strącają w przepaść. Ryk już nie ustaje, bałwany uderzają o siebie z łoskotem, piętrzą się białe grzywy na ich karkach, z trzaskiem padają w nie złote pioruny.\nA okręt mknie i ginie, wzlatuje i tonie, jak błyskawica.\nSyrena śpieszy za nim, ach, jak jej wesoło! Lecz nie wesoło żeglarzom na statku: okręt się słania, trzeszczy, fale uderzają o jego boki z gniewem i wściekłością, rzucają nim jak piłką, wreszcie maszt wielki pada, złamany niby trzcina, okręt pochyla się na bok, woda wdziera się do środka.\nJeszcze chwila — zatonie. Syrena poznała teraz niebezpieczeństwo, sama strzedz się musi od padających szczątków rozbitego masztu, strzaskanych belek, rei, które woda niesie i uderza o siebie. A dokoła ciemno, jak w najciemniejszej głębi w noc pochmurną; to znowu błyskawica olśniewa jasnością i widać jak w dzień jasny, najdrobniejszy szczegół. Syrena wzrok natęża, pragnie przeniknąć ciemności: drży o ludzi, o księcia.\nZnowu błyskawica, piorun uderza w kadłub rozbitego statku, wstrząsa nim, — krzyk rozpaczy, — okręt się zanurza, już nie wypłynie.\nA ludzie! — Królewicz!\nW pierwszej chwili z radością prawie pomyślała, że idą do niej, do domu jej ojca, ale natychmiast stanęło jej w myśli, że tam widziała zawsze tylko martwe zwłoki. Ludzie widocznie żyć w wodzie nie mogą, a więc — ratunku!\nI nie myśląc więcej o własnem życiu, rzuca się na fale, pomiędzy belki i odłamki masztów, chciałaby wszystkich ocalić od śmierci, ale sił nie ma. A książę? A Królewicz? Jego choć znaleźć musi! Taki młody jeszcze, miałby umierać? O nie! Ona przecież jemu choć pomoc okazać potrafi, jego ratować będzie!\nSpostrzega go nareszcie, kiedy wyczerpany, bezsilny, sztywny, z zamkniętemi oczyma, nie mając siły dłużej opierać się śmierci, zapadał w otchłań. Syrena pochwyciła go w ramiona i łagodnie, jak dziecko, wyniosła z głębi na powierzchnię. Tu odpoczęła. Niechaj ją fale niosą, gdzie im się podoba, ona jak matka piastuje topielca i czuwa nad nim. Teraz już nie zginie.\nNad ranem uspokoiła się burza, uśmierzyły bałwany i rozpierzchły chmury. Na wygładzonej toni nie widać i śladu wspaniałego okrętu, — na spokojnem niebie jaśnieje złote słońce. Blask jego pada na twarz Królewicza i zdaje się oblewać ją życiem, lecz oczy pozostają zamknięte. Czyżby go nie ocaliła?\nBiedna Syrena z trwogą pochyla się nad nim, odgarnia mokre włosy z wysokiego czoła i kładzie na niem słodki pocałunek.\n— Obudź się — mówi — tylu was zginęło, — serce mię boli, kiedy o tem wspomnę, żyj choć ty jeden, taki młody, taki piękny! Tyle lat do was tęskniłam, do ludzi, tak was kochałam, nie znając, — dzisiaj kocham was więcej, — a ciebie najbardziej. Więc nie możesz umierać.\nWtem z daleka ujrzała ląd, — góry wysokie, śniegiem okryte, jak białe łabędzie, śpiące pod obłokami. A niżej, na wybrzeżu, gaje zielone, cieniste, wśród których mury kościołka czy zamku bielały, otoczone zielenią pomarańcz i cytryn z owocami złocistemi. U bram ogrodu wznosiły się palmy wysmukłe, dumne, a nieco opodal morze tworzyło tu małą zatokę, spokojną lecz głęboką. Wpłynąwszy do niej, Syrena złożyła ciało młodzieńca na gorącym piasku, tak, aby słońce padało na głowę, którą oparła wyżej.\nGłos dzwonka rozległ się z białego domu, ukrytego w zieleni, i w tej samej chwili gromadka dziewcząt wbiegła do ogrodu. Ujrzawszy je, Syrena zostawiła księcia, a sama odpłynęła za skały nadbrzeżne, zarzuciła na włosy welon białej piany i niewidzialna, patrzała, co dalej stanie się z Królewiczem.\n Wkrótce jedna z dziewcząt zwróciła się w tę stronę i z wesołym śpiewem biegła ku brzegowi. Nagle spostrzegła ciało. Krzyknęła z przestrachu i zaczęła uciekać, lecz zaraz powróciła, by zawołać ludzi. Otoczono młodzieńca, zaczęto go trzeźwić i Syrena widziała, jak otworzył oczy, jak się uśmiechał z wdzięcznością do ludzi, którzy go tu znaleźli. Nie wiedział, że to ona ocaliła mu życie, więc dla niej tylko jednej nie miał wdzięcznego uśmiechu, — i smutno jej to było.\nSiostry powitały ją z wielką radością, babka uśmiechnęła się zadowolona, gdyż wszyscy niepokoić się już zaczynali, że nie wraca tak długo. Naturalnie zaczęto pytać o przygody, ale Syrena milczała uparcie. Zawsze bywała cichą, zamyśloną, lecz teraz stała się cichą i smutną, — dlaczego? Nikt nie wiedział.\nNiekiedy wypływała wieczorami i śpieszyła na miejsce, gdzie zostawiła Królewicza, — ale tu pusto było. Ludzie spali nocą. W ogrodzie dojrzewały złociste owoce, — czyjeś ręce zdjęły je z drzew obciążonych, — śnieg strumieniami spłynął z gór wysokich, — ale księcia nie było, ani wieści o nim.\nNajulubieńszą jej teraz zabawą było siadać w ogrodzie, naprzeciw posągu, który umieściła pod płaczącą wierzbą, i patrzeć na prześliczne rysy marmurowe pięknego chłopca, który jej tak bardzo przypominał ocalonego człowieka. Czasem zarzucała mu ręce na szyję i opierała swą złocistą główkę o zimny, twardy kamień. Zaniedbała nawet ulubione kwiatki, które rozrosły się dziko i bujnie, oplątały giętkie gałązki wierzbowe i utworzyły wraz z niemi sklepienie, pod którem ciemno było, tajemniczo i dziwnie uroczyście.\nNakoniec biedna Syrenka nie mogła znieść dłużej tajemnicy i tęsknoty, więc się zwierzyła jednej z sióstr. Ta zaraz powiedziała to innym, ale pod sekretem; — te powtórzyły swoim przyjaciółkom, rozumie się, w zaufaniu, a tamte znów nikomu więcej nie mówiły, tylko najbliższym znajomym Syrenom. Jedna z nich znała kraj, gdzie mieszkał książę, widziała także obchód na okręcie, choć nie ścigała za nim podczas burzy, a teraz się podjęła pokazać Syrenie, gdzie leży państwo Królewicza.\n— Więc choć, siostrzyczko — powiedziały starsze i wziąwszy ją za ręce, wypłynęły razem długim szeregiem opodal od brzegu, na którym wznosił się pałac książęcy.\nTeraz zbliżały się zwolna, ostrożnie, ciekawie przyglądając się wszystkiemu. Pałac był z jasno-żółtych, błyszczących kamieni, zbudowany wysoko; marmurowe schody prowadziły do ogrodu i nad morze; dokoła wznosiły się wysmukłe kolumny, między któremi stały niby żywe, marmurowe posągi. Dach zdobiły błyszczące, złociste kopuły, a przez wysokie kryształowe okna widać było olbrzymie i wspaniałe sale, przybrane kosztownemi obrazami, kobiercami i firankami. Pośród największej sali pod szklaną kopułą biła przejrzysta fontanna, rzucając rosę wilgotną na rzadkie rośliny, rosnące dookoła. Tęczowe krople jej w blasku słonecznym napełniały salę czarodziejskiem światłem i zdawały się deszczem brylantów i pereł.\nOdtąd wiedziała Syrena, gdzie mieszka jej Królewicz i tutaj śpieszyła nocami. Przypływała śmiało do samego brzegu, a nawet zapuszczała się w kanał szeroki, który otaczał pałac i siadywała pod otwartem oknem, w cieniu marmurowego balkonu, gdzie trudno było ją dostrzedz. Ona widziała księcia, kiedy się przechadzał w blasku księżyca po dużym tarasie, lub zamyślony siedział przy otwartem oknie, patrząc w gwiaździste niebo.\nNiekiedy widywała go na pięknej łodzi, płynącego z muzyką, pod jedwabnym żaglem. Wtedy kryła się w trzcinę i słuchała chciwie każdego dźwięku; — a gdy wiatr figlarny rzucał na wodę jej przejrzysty welon, to książę myślał, że łabędź zbudzony prostuje białe skrzydła.\nNieraz słyszała rozmowy rybaków, wypływających z sieciami na morze; chwalili dobroć księcia, którego kochali. A wtedy serce jej drżało z radości, że ona ocaliła mu życie, choć o tem nikt nie wiedział. Przypominała sobie noc ową, i burzę i walkę, śmierć okropną tylu nieszczęśliwych i ocalenie to, radość i smutek.\nCoraz więcej kochała ludzi i tęskniła do nich. Chciałaby z nimi zamieszkać na lądzie i nie wracać do morza, gdyż świat ten piękniejszym wydawał jej się od morskich otchłani i pociągał ją z dziwną siłą. A ludzie czyż nie wyżsi byli nieskończenie od wszystkich innych stworzeń? Na okrętach przebywali oceany, wdzierali się na góry, aż ponad obłoki, ich lądy rozciągały się dalej, niż wzrokiem zasięgnąć mogli. A lasy, a pola, a kwiaty cudne, bijące fontanny, gwiazdy i słońce, wszystko tu piękniejsze. Ale nie wszystko jeszcze rozumiała, a wiedzieć chciała wiele; siostry nie umiały odpowiadać na jej ciekawe pytania, więc się udała nakoniec do babki. Ona znała „świat wyższy,“ jak nazwała sama to, co się znajdowało ponad morzem.\n— Czy ludzie wiecznie żyją, jeśli nie utoną? — spytała dnia pewnego. — Czy nie umierają, jak my, Syreny?\n— Owszem, moje dziecko — odpowiedziała babka — umierają także, a nawet życie ich krótsze niż nasze. My żyjemy lat trzysta, i dopiero potem zmieniamy się w pianę białą, co stroi bałwany i nie mamy nawet mogiły. Znikamy bezpowrotnie, gdyż nie posiadamy duszy nieśmiertelnej chociaż niewidzialnej. Życie nasze podobne do życia rośliny, do tego oto wodnego sitowia, które złamane, więdnie i czernieje i nie odzyska nigdy zieloności.\n— A ludzie mają duszę, która żyje wiecznie, która nie traci życia nawet wtedy, kiedy ich ciało w proch się rozsypie i zgnije. Wtedy ich dusza przez czyste powietrze płynie ku górze, ku gwiazdom błyszczącym. Jak my, wynurzając się z wody, widzimy lądy i miasta i kraje nieznane, tak dusze ludzkie wstępują po śmierci do miejsc, których my ujrzeć nie możemy.\n— Ale dlaczego my nie mamy duszy nieśmiertelnej? — spytała ze smutkiem Syrena. — Jabym oddała chętnie setki lat mojego życia, żebym chociaż dzień jeden mogła być człowiekiem i mieć nadzieję, że po śmierci jeszcze żyć będę wiecznie w nowym i piękniejszym świecie.\n— O tem nie myśl zupełnie, moje dziecko — odrzekła babka. — Na cóż się to zdało? Pociesz się myślą, żeśmy szczęśliwsze od ludzi i więcej od nich warte.\n— Kiedy ja nie chcę umrzeć i stać się pianą morską. To byłoby okropne; nie słyszałabym wtedy szumu fali, nie widziałabym kwiatów ani słońca. Nie chcę być pianą morską. Czy niema żadnego sposobu, ażebym zdobyć mogła duszę nieśmiertelną?\n— Nie — rzekła babka. — Chyba gdyby człowiek ukochał ciebie więcej, niż ojca i matkę, gdyby zapragnął oddać ci swą duszę, a ksiądz w kościele związałby wam ręce i wysłuchał przysięgi, że odtąd na wieki człowiek ten wiernym ci będzie, — wtedy połowa jego ludzkiej duszy przeniknęłaby w ciebie i byłaby twoją. I mielibyście jedną duszę wspólną, rozdzieloną do końca życia tu na ziemi. — Lecz to się stać nie może! Nasza najpiękniejsza, najwspanialsza ozdoba, śliczny ogon rybi, ludziom wydaje się brzydką, potworną. Nic się na tem nie znają. Dla nich do piękności potrzebne są koniecznie dwa niezgrabne klocki, które nazywają nogami.\n— Nie smuć się — rzekła babka — niema o co. Trzysta lat życia! To doprawdy dosyć, żeby użyć wszystkiego. A potem spoczynek. Póki żyjemy, bawmy się wesoło. Dzisiaj bal dworski.\nBal dworski urządzono z przepychem, jaki ledwo wymarzyć można. Sala balowa była z czystego kryształu, przezroczystego jak najczystsza woda, sklepienie miała także kryształowe. Dokoła szeregami ustawiono setki olbrzymich muszli, purpurowych i zielonych, w których płonął błękitny ogień, tak jasno, iż nietylko sala była oświetloną, lecz i morze dokoła. Przynęcone blaskiem, jakiego w tej niezmiernej głębi nie rozlewał dzień biały, gromady ryb krążyły wzdłuż ścian kryształowych, mieniąc się srebrem, złotem i purpurą. Przez środek sali szerokim kanałem płynęła woda morska i po niej pląsały Syreny. Muzykę zastępował ich śpiew przecudowny, z którym głos ludzki równać się nie może. Czarodziejskie dźwięki napełniały salę, woda pluskała, migotały światła i śmiech srebrzysty wybuchał co chwila.\nMłoda Syrena śpiewała z kolei i wszyscy zachwyceni bili ogonami, klaskali w ręce. Tak pięknego głosu nawet pośród Syren dawno, dawno nie słyszano. Wszyscy ją podziwiali i wszyscy chwalili. Na chwilę uczuła się niezmiernie szczęśliwą: więc nikt — nietylko na ziemi, lecz w morzu, nie posiada takiego głosu, jaki jej dała natura? Toż to skarb, toż to szczęście!\nAle cóż jej z tego? Trzysta lat minie i zmieni się w pianę, a głos ucichnie, — nie będzie go więcej. Bo nie ma duszy, nieśmiertelnej duszy!\nPrzyszedł jej na myśl książę, taki dobry, piękny. On ma duszę, — i za to kochała go bardziej jeszcze niż dotąd.\nAle nie mogła już tańczyć, smutno jej się zrobiło, — wymknęła się z sali i pośpieszyła do swego ogródka. Tu w cieniu wierzby płaczącej różowej, przy marmurowym posągu człowieka, myślała, jakiem szczęściem jest posiadać duszę i żyć na wieki, zamiast zamienić się w pianę.\nPotężny głos trąb rozległ się wysoko w górze i głucho odbił się w głębi. Syrena podniosła oczy. Tam nad nią przepływał okręt i ludzie, może to on, Królewicz? O, gdyby ją pokochał tak bardzo, jak ona kochała go, gdyby zapragnął jej oddać połowę duszy — ach, wtedy — wtedy —\n— Tak dłużej żyć nie mogę — rzekła nagle — uczynię wszystko, aby zdobyć duszę, — bez niej życie jest niczem.\nNie namyślając się, ruszyła w drogę.\nWiedźma morska mieszkała daleko, wśród wirów, ryczących i szumiących straszliwie. Syrena nigdy jeszcze nie przebywała tej drogi, nagiej i smutnej; nie było tu kwiatów ani rośliny żadnej, ani lichej trawki; piasek tylko, kamienie i woda szumiąca i kręcąca się wkoło z taką gwałtownością, że rozkruszała skały na dnie morza, a wszystko, czego dosięgła, łamała i rzucała do środka wiru, w otchłań czarną. Przez ten szalony prąd trzeba przepłynąć, żeby się dostać do królestwa wiedźmy; a tutaj znowu prowadziła ścieżka przez czarne, wstrętne i gorące błoto, poza którem leżał nakoniec dom wiedźmy pośród dziwnego lasu. Składały go polipy czyli pół zwierzęta, a pół rośliny, niby wielkie żmije o setkach głów i ramion; każda gałązka była ramieniem polipa, długiem i lepkiem, z długimi palcami, wijącymi się nakształt glist ogromnych; i cały twór dziwaczny poruszał się ciągle, od ziemi do wierzchołka, wężowymi ruchy, splatając, wyciągając okropne ramiona, które schwytaną zdobycz dusiły natychmiast i nie puszczały więcej.\nSyrena stała chwilę przerażona, drżąc cała z trwogi, — serce biło jej gwałtownie i już chciała powrócić, kiedy pomyślała o Królewiczu i o duszy nieśmiertelnej i nabrała odwagi. Zwinęła mocno swoje złote włosy dokoła głowy, aby jej polipy nie pochwyciły za nie, ręce złożyła na piersi i pomknęła hyżo, jak rybka, zręcznie mijając potworne i złośliwe istoty, które wyciągały w jej stronę ramiona, wijące się, straszliwe. I widziała w objęciach ich szkielety ludzi, zwierząt, szczątki statków rozbitych, a nawet Syrenę, która dostała się widać w ich krwawe szpony. To było najstraszniejsze.\nWydostała się wreszcie na wielką, błotnistą polanę pośród lasu, po której pełzało tysiące żmij, zginając swoje żółte brzuchy w szkaradne zwoje. Na środku stał domek wiedźmy, zbudowany z kości topielców. Jędza siedziała na progu z ropuchą, którą z ust swych karmiła; obrzydliwe węże i wszelkie gady cisnęły się do niej, a ona nazywała je swojemi dziećmi i tuliła do czarnej piersi.\n— Wiem, po co przyszłaś do mnie — rzekła zaraz. — Głupie żądanie, lecz spełnię je chętnie, bo nic dobrego stąd dla ciebie nie wyniknie, moja piękna księżniczko! Ha, ha, ha, chcesz się pozbyć rybiego ogona i mieć dwie nogi, ażeby Królewicz mógł cię pokochać i dać ci połowę swej duszy nieśmiertelnej! Ha, ha, ha!\nŚmiała się tak okropnie, że ropucha i żmije spadły z jej kolan na błotnistą ziemię i wiły się szkaradnie.\n— W samą porę przyszłaś — zaczęła znowu ze złośliwym wzrokiem — gdybyś spóźniła się o kilka godzin, musiałabyś rok cały czekać na mą pomoc. Ale do wschodu słońca jeszcze dość daleko i mogę przygotować ci potrzebny napój. Popłyniesz z nim do lądu, usiądziesz na brzegu i kiedy ujrzysz słońce, wypijesz do kropli. Wtedy twój piękny ogon zmaleje, skurczy się i rozedrze na dwie połowy, z których każda będzie podobną do ludzkiej nogi. Uprzedzam cię jednakże, iż w tej samej chwili uczujesz ból okropny, jak gdyby miecz ostry rozciął ci ciało. I nie ustanie nigdy. Ludzie będą zachwycać się twoją pięknością, twe ruchy będą lekkie, pełne wdzięku, ale krok każdy będzie ci sprawiał cierpienie, jakbyś stąpała po ostrem żelazie i krwią broczyła stopy. Teraz już wiesz wszystko, — chcesz cierpieć? — żądaj.\n— I jeszcze to pamiętaj — zaśmiała się wiedźma — zeże skoro raz przybierzesz postać ludzką, nie możesz stać się napowrót Syreną. Nigdy już więcej nie wrócisz do morza, nie zobaczysz sióstr swoich, ojca ani babki, a jeśli cię Królewicz nie pokocha, nad ojca, matkę i ksiądz wam nie zwiąże rąk przed ołtarzem, to nie zdobędziesz duszy nieśmiertelnej! A gdy Królewicz inną zaślubi kobietę, serce ci pęknie i zmienisz się w pianę znikomą.\n— Dobrze, ale musisz zapłacić mi za to — rzekła znów jędza — a to drogi napój i wiele żądać będę. Na ziemi i w morzu niema piękniejszego głosu nad twój i zapewne chciałaś nim oczarować Królewicza; ale głos ten musisz mi oddać. Nic droższego nie masz. Musisz mi nim zapłacić za moją krew własną, z której przyrządzę napój, aby był skuteczny, jak cięcie miecza.\n— Zostanie ci twarz piękna, ruchy pełne wdzięku i oczy, które przemawiać umieją. To dosyć. No, cóż, straciłaś odwagę? Daj język, utnę ci go na zapłatę i zaraz zrobię napój.\n— Niechże tak będzie — rzekła ze smutkiem Syrena.\nWiedźma natychmiast nastawiła kocieł, który wytarła przedtem pękiem gadzin. — Czystość jest rzeczą piękną — powiedziała ze szkaradnym uśmiechem; — przebiła pierś własną i kilka kropel czarnej krwi spłynęło do mieszaniny, która wrzeć zaczęła. Para buchała z kotła ciemnymi kłębami, tworząc dziwaczne i straszne postacie, powietrze napełniły dzikie jęki, a czarownica co chwila rzucała coś jeszcze do kociełka.\nNakoniec ogień zagasł i wszystko ucichło, płyn był gotowy, czysty jak woda źródlana.\n— Teraz daj język — zawołała wiedźma. — A tu masz napój. Gdyby cię polipy chciały pochwycić w drodze, rzuć na nie jedną kroplę tego płynu, a ich długie ramiona i palce rozprysną się na tysiące szczątków.\nZatrzymała się przed ojcowskim zamkiem. Bal był skończony, pogaszone światła, wszyscy zapewne spali. Nie śmiała wejść do środka: cóż im powie niema na pożegnanie? Serce pękało jej z żalu. Wstąpiła do ogrodu, zerwała z klombów księżniczek po kwiatku, przesłała im tysiące tkliwych pocałunków i podniosła się w górę.\nGdy się ocknęła, słońce płynęło po niebie, przed nią stał piękny książę. Stał i patrzył zdziwiony na jej pyszne włosy, które osłaniały ją płaszczem złocistym, gdyż żadnej odzieży na sobie nie miała. Spostrzegła jednak zaraz, iż zamiast rybiego ogona, posiada dwie maleńkie nóżki, zgrabne jak u dziecka.\n Książę zapytał, skąd się tutaj wzięła, ale nie mogła mu nic odpowiedzieć i tylko smutnie patrzała na niego błękitnemi oczyma.\nWtedy wziął ją za rękę i zaprowadził do swego pięknego pałacu. Szła obok niego lekka, jak bańka mydlana, ale krok każdy sprawiał jej ból straszny, jakby stąpała po ostrem żelazie.\nLecz mniejsza o to, jest tu, obok księcia, którego tak kochała, a może zdobędzie i duszę nieśmiertelną.\nNiewolnice, strojne w jedwabie i złoto, śpiewały po kolei przed tronem królewskim, gdzie zasiadł stary monarcha z królową; książę bił im oklaski, dziękował z dobrocią, a Syrena smutnie pochyliła głowę, myśląc o pięknym głosie, który jej zabrano. Książę nie dowie się, jaki skarb miała i oddała dobrowolnie, by mogła żyć przy nim, żyć między ludźmi.\nNastępnie niewolnice tańczyły przy dźwiękach pięknej muzyki; — wówczas i Syrena podniosła rączki w górę i na końcach palców krążyła, lekka jak ptaszek, po sali. Tak nikt tańczyć nie umiał, jej wymowne oczy jaśniały, niby gwiazdy, była tak prześliczną, że wszyscy oniemieli z wielkiego podziwu.\nI bili jej oklaski, darzyli uśmiechem, a ona wciąż płynęła po olbrzymiej sali, jakby jej skrzydła wyrosły u ramion. A nikt nie wiedział, jaki ból straszliwy sprawia jej każde najlżejsze stąpnięcie.\nNakoniec książę skinął, aby odpoczęła, pogłaskał ją łaskawie po złocistych włosach, powiedział, że ją zatrzyma przy sobie i pozwolił jej sypiać u drzwi swej komnaty, na aksamitnej czerwonej poduszce.\nKrólewicz lubił biedne nieme dziewczę, — kazał jejej zrobić piękną amazonkę i jeździła z nim konno. Na pysznych wierzchowcach mknęli jak wiatr przez pola i łąki zielone, przesuwali się przez lasy cieniste, gdzie na zielonych ścieżkach figlarne gałązki zagradzały im drogę. Ptaki śpiewały im pieśni nieznane, kwiaty pachniały, woda szemrała w strumieniu.\nTo znów wdzierała się z księciem na góry, wyżej i wyżej, choć białe jej nóżki we krwi broczyły i budziły litość. Ona śmiała się z tego i szła coraz wyżej, aż ponad chmury, które płynęły pod nimi, jak stada ptactwa, odlatującego w dalekie kraje.\nZa to gdy noc nadeszła i wszyscy zasnęli w zamku królewskim, ona wstawała cichutko z purpurowej poduszki i biegła nad morze. Tu siadywała smutna na szerokich schodach i zanurzała w chłodnej morskiej wodzie nogi, palące ją niby dwie rany.\nRazu jednego wypłynęły z toni wszystkie jej siostry; trzymały się za ręce i śpiewały smutnie, bujając się na fali. Skinęła na nie — poznały ją zaraz i podpłynęły, aby opowiedzieć, jak jej żałują, jak smutno im bez niej.\nOdtąd Syreny co noc przypływały, aby zobaczyć siostrę, a razu jednego ujrzała w dali nawet starą babkę, która już cały wiek nie wypływała z morskiej głębiny, i ojca w koronie z ogromnych pereł i krwawych korali. Oboje wyciągnęli do niej ręce, ale nie śmieli się zbliżyć do lądu, jak młode, odważniejsze siostry.\nCodziennie droższem stawało się Królewiczowi nieme dziewczę, które znalazł przed pałacem o wschodzie słońca, co dzień bardziej je kochał, ale tak, jak się kocha miłe, dobre dziecko. O tem, ażeby z niej zrobić królowę, nie myślał nigdy. A przecież musiała być jego żoną, ażeby otrzymać część duszy nieśmiertelnej, inaczej zamieni się w pianę, kiedy on inną zaślubi.\n— Czyż mię nie kochasz? — pytały jej oczy, gdy gładził pieszczotliwie jej włosy złociste, albo całował śliczne, białe czoło. — Czy mię nie kochasz nad wszystko na świecie?\n— Kocham cię bardzo — odpowiadał książę — bo masz najlepsze serce i podobną jesteś do dziewczęcia, które widziałem raz tylko i zapewne nigdy więcej nie zobaczę. Płynąłem raz okrętem, który rozbiła burza; fale wyrzuciły mię na brzeg nieznany, u stóp świątyni, gdzie pełniła służbę gromadka dziewcząt. Najmłodsza z nich przypadkiem znalazła mię na piasku i ocaliła mi życie. Widziałem ją tylko dwa razy, ale ją jedną mógłbym kochać na tym świecie więcej, niż wszystkich ludzi. Tyś podobna do niej i przy tobie czasem o niej zapominam. Ona służy w świątyni, więc dla mnie stracona; ty mię pocieszasz po niej i dlatego nigdy nie rozstanę się z tobą.\nWięc nie wie, że to ja mu ocaliłam życie! — pomyślała Syrena. — Nie wie, że ja go wyniosłam z wód toni i złożyłam na brzegu, gdzie stała świątynia. Widziałam przecież wszystko, ukryta za skałą, z pianą morską na włosach; widziałam to dziewczę, które kocha więcej ode mnie.\n Westchnęła ciężko, lecz płakać nie mogła, — Syreny łez nie mają.\n— Ale tamta służy w świątyni, sam mówi; więcej nie spotka jej w życiu zapewne; a ja tu jestem przy nim, widzę go codziennie, kocham go, życie oddałabym chętnie za jego szczęście!\n— Muszę wypełnić w tem wolę rodziców — powiedział do niej — i odwiedzić króla, sąsiedniego monarchę, który ma piękną córkę. Rodzice pragną, ażebym ją poznał, choć nie mają zamiaru przymuszać mię do małżeństwa. Nie wiedzą, że kocham inną i tej kochać nie mogę. Wolałbym już zaślubić ciebie, złote dziecię, która mi ją tak bardzo przypominasz.\nPogładził złote włosy ślicznego dziewczęcia, ucałował białe jej czoło i uśmiechnął się tak dobrotliwie, iż zaczęła marzyć o niezmiernem szczęściu pozyskania duszy ludzkiej nieśmiertelnej.\n— Morza się nie obawiasz, prawda mała? — spytał, kiedy oboje stali na wspaniałym statku i płynęli do państwa sąsiedniego króla. Książę opowiadał milczącej dziewczynie o przebytych podróżach, burzach, ciszy morskiej, rybach i dziwnych potworach, żyjących na dnie otchłani, które widują nurkowie, — a ona uśmiechała się tylko słuchając: któż lepiej od niej znać mógł tajemnice morza?\n W noc księżycową, kiedy wszyscy spali, nie wyłączając sternika przy sterze, wyszła na pokład i patrzała w głębię przez wodę, przezroczystszą od kryształu. I wydawało jej się, że na dnie spostrzega zamek ojcowski, i babkę w srebrnej koronie na głowie, patrzącą ku niej z wieży przez fale błękitne. W tej chwili siostry wszystkie wypłynęły i zbliżały się ku niej, łamiąc ręce. Ona skinęła uśmiechnięta na znak, że jest szczęśliwą, lecz chłopiec okrętowy przybliżył się do niej i przestraszone Syreny tak prędko zanurzyły się w wodę, iż nic dostrzedz nie mógł, prócz białej piany morskiej.\nNa powitanie uderzono w dzwony, z wież strażniczych rozległy się trąby donośne, wywieszono z okien flagi narodowe, żołnierze stanęli w szeregach pod bronią. Król był serdeczny, dzień każdy przynosił nowe zabawy i uroczystości: bale, koncerty, wycieczki. Tylko królewny nie było. Mówiono, iż nie wróciła z klasztoru, gdzie była na wychowaniu, aby wyćwiczyć się w cnotach królewskich.\nNikt trwożniej i goręcej nie pragnął zobaczyć pięknej królewny, jak młoda Syrena — i ujrzała ją wreszcie: śliczne czarne oczy, ufne i słodkie, twarzyczka dziecięca i dobry uśmiech.\nSyrena stała blizko i patrzała. Królewicz zwrócił się do niej z uśmiechem.\nDzwony zabrzmiały znowu, strojni heroldowie przebiegali miasto, ogłaszając radosną wieść o zaręczynach królewskiej pary. Ślub miał się odbyć wkrótce.\nDzień ten nastąpił prędko. Na ołtarzach paliły się wonne kadzidła i kosztowne olejki w lampach srebrnych i kryształowych. Królewska para, strojna w perły i dyamenty, trzymając się za ręce, stanęła przed księdzem, który na zawsze połączył ich dłonie i dał im błogosławieństwo. Syrena w pięknej szacie jedwabnej ze złotem niosła tren panny młodej, ale nie słyszała ani wspaniałej muzyki kościelnej, ani pięknego śpiewu, i nie widziała całej ceremonii, ani ludzi, którzy tłoczyli się wkoło, bo przed nią stałą śmierć nieunikniona i szczęście, które utracić musiała.\nTego jeszcze wieczora Królewicz z małżonką odpływał na okręcie, który go tu przywiózł. Cały dwór odprowadzał młodą parę do przystani, z balkonów powiewały chorągwie i kwiaty, brzmiały salwy armatnie.\nPodniesiono żagle, wiatr wzdął je lekko i statek pomknął, jak mewa po fali.\nI sama tańczyć zaczęła z innemi, krążyła jak jaskółka przed burzą i wszyscy podziwiali zdumieni piękność tego tańca. Każde stąpnięcie ból jej sprawiało okrutny, ale go dziś nie czuła, bo serce bardziej ją bolało. Oto ostatni raz w życiu ogląda dobrego księcia, którego tak bardzo kochała, dla którego porzuciła dom ojcowski, opuściła rodzinę, oddała głos swój piękny i cierpiała co dzień nieznośne męki. Po raz ostatni widzi to morze głębokie, gwiaździste niebo, oddycha powietrzem. Nim słońce wejdzie, ona żyć przestanie, — zmieni się w pianę, rozpłynie się w nocy wiecznej i ciemnej i nic z niej nie zostanie, bo nie miała duszy. Nie mogła zdobyć duszy nieśmiertelnej!\nSyrena wsparta o poręcz pokładu, patrzała na wschód, czekając jutrzenki: stamtąd wystrzeli pierwszy promień słońca, który ją zabić musi.\nWtem ujrzała nad wodą swoje siostry drogie, — płynęły ku niej, — twarze miały blade, wiatr z ich włosami nie igrał figlarnie: były obcięte.\n— Oddałyśmy je wiedźmie! — zawołały — aby cię uratować. Inaczej musiałabyś umrzecumrzeć dziś o wschodzie słońca. Patrz, oto nóż, który nam dała dla ciebie. Patrz, jaki ostry! Zanim słońce wejdzie, musisz nim zabić księcia. A kiedy krew gorąca tryśnie z jego serca na twoje nogi, zrosną się znów w piękny ogon i powrócisz do nas, aby jako Syrena, dożyć szczęśliwie lat trzystu. Tylko śpiesz się, droga! Słońce wzejdzie za chwilę! Babka tak się martwi, że swoje siwe włosy też oddała jędzy. Śpiesz się, najdroższa. Zabij księcia i powracaj. Widzisz różową jutrzenkę na niebie? Słońce już wschodzi.\nSyrena pożegnała je spojrzeniem i udała się do namiotu księcia. Na purpurowem łożu spał spokojnie, z uśmiechem wymawiając przez sen imię żony. Syrena zbladła bardzo i zadrżała, spojrzała na nóż ostry i na twarz śpiącego, ręka jej się podniosła — i opadła. Nie! — odrzuciła zabójcze narzędzie precz, daleko, na fale, a gdzie stal ostra uderzyła wodę, krew wytrysnęła kroplami wysoko.\nPotem pochyliła się cicho nad księciem i dotknęła ustami jego czoła. To pożegnanie. — Spojrzała raz jeszcze i wybiegła z namiotu.\nSłońce już ukazało rąbek złotej tarczy — zamknęła oczy i skoczyła w morze.\nNa białą pianę morską padły słoneczne promienie i przeniknęły ją światłem i ciepłem, — Syrena ze zdziwieniem uczuła, że żyje, choć ciało jej zniknęło. Ale żyje przecież, bo widzi słońce jasne, a nad sobą rój istot cudnych, świetlanych, przejrzystych, że widać przez nie purpurę obłoków i żagle białe. Śpiewają pieśń, lecz głos ich cudny, melodyjny, tak jest subtelny, że go nie uchwyci ucho człowieka ani żadnego ziemskiego stworzenia, jak oko nie uchwyci ich kształtów powietrznych. Płyną bez skrzydeł, lekkością ciał swoich unoszą się w powietrzu. I Syrena czuje, że sama staje się taką istotą, że z piany morskiej podnosi się ku nim, równie przejrzysta, lekka i subtelna.\n— Gdzież jestem? — zapytała radośnie zdziwiona, a głos jej zabrzmiał tak dźwięcznie i słodko, jak nadziemska muzyka.\n— Jesteś wśród cór powietrza — odpowiedziały jej lekkie istoty. — Dzieci morza nie mają duszy nieśmiertelnej i zdobyć jej nie mogą własną mocą; tylko miłość człowieka czasem dać ją może, lecz to nie od nich zależy. Córy powietrza też nie mają duszy, ale zdobyć ją mogą przez dobre uczynki. Więc czynimy, co w mocy naszej jest dobrego. Teraz płyniemy do gorących krajów, gdzie zaraza zabija ludzi; tam nieść im będziemy pomoc i ratunek, roznosząc uzdrawiającą woń kwiatów, chłodząc rozpalone od słońca powietrze i wzmacniając orzeźwiającym powiewem chorych i utrudzonych. A która przez lat trzysta, nie ustając w pracy, czyni tyle dobrego, ile tylko może, ta otrzymuje duszę nieśmiertelną, zdolną żyć wiecznie, w wiecznej szczęśliwości, jak dusza ludzka.\n— Ty, siostrzyczko nasza, pragnęłaś całem sercem tego szczęścia, kochałaś i cierpiałaś, umiałaś poświęcić własne szczęście i życie dla szczęścia człowieka, więc nie mogłaś zostać tylko pianą morską, i stałaś się córą powietrza, by z nami pracować przez lat trzysta i otrzymać na wieczne szczęście duszę nieśmiertelną.\nSłuchając słów tych, Syrena podniosła na Boże słońce rozjaśnione oczy i po raz pierwszy łza w nich zaświeciła.\nNa statku znowu powstał ruch i życie, — książę wyszedł z namiotu z młodą żoną, szukano jej, wołano. Królewicz tylko stał smutny na stronie, patrząc na białą pianę na fali zielonej, jakby przeczuwał, że tam się ukryła ta, której wszyscy szukali daremnie.\nSyrena uśmiechnęła się do niego, lekki pocałunek złożyła na czole młodej królowej i popłynęła lekko na rubinowy obłok, który niósł jej siostry, dzieci powietrza, w nieznane przestrzenie.\nOstatnio edytowano 17 paź 2017 o 14:47\nTę stronę ostatnio edytowano 17 paź 2017, 14:47.


Szkolenia – Termopomorze\nW odpowiedzi na wciąż zmieniające się przepisy dotyczące energooszczędności budynków, jak również wobec rosnących oczekiwań inwestorów, chcielibyśmy zaoferować Państwu szkolenia z zakresu:\nbadań szczelności Blower Door\nwykonywania budynków energooszczędnych i pasywnych\nwykonywania termomodernizacji budynków\nPosiadamy doświadczenie i szerokie kompetencje w powyższym zakresie. Niejednokrotnie prowadziliśmy warsztaty dla inżynierów budownictwa jak też inwestorów planujących budowę budynku energooszczędnego lub pasywnego. Na rynku istnieje mnóstwo opcji wykonywania ociepleń, wiele rozwiązań technicznych służących poprawie bilansu cieplnego, wiele nowoczesnych technologii dotyczących instalacji grzewczych, w tym używających odnawialnych źródeł energii (OZE). To może prowadzić do chaosu i potęgować niepewność i poczucie zagubienia. Wiadomo również, że niewłaściwe, nieskoordynowane użycie wielu nowych technologii w obiekcie może prowadzić do efektu odwrotnego niż oczekiwany.\nJako przykład podam szkołę w regionie Trójmiasta. Szkoła powstała w ramach programu LEMUR. Wszystkie elementy budynku zostały zaprojektowane jako energooszczędne, użyto materiałów o doskonałych parametrach cieplnych. Przewidziano rekuperację – czyli odzysk ciepła z powietrza wentylacyjnego, pompy ciepła na dachu, kolektory słoneczne a dodatkowo ogrzewania z użyciem kotła gazowego kondensacyjnego. Przewidziano także możliwość schładzania powietrza. Jednakże w czasie początkowego okresu użytkowania zauważono liczne nieprawidłowości związane z przegrzewaniem, niedogrzewaniem, złą jakością powietrza wentylacyjnego, a dodatkowo z przekroczeniami mocy zamówionej na energię elektryczną i wysokimi rachunkami. Analiza budynku wykazała występowanie szeregu problemów związanych głównie z niewłaściwą koordynacją systemów w budynku, brakiem inteligentnej regulacji, a nawet ze sprzecznym względem siebie działaniem poszczególnych instalacji.\nSmutne jest to, że mimo ogromnych nakładów finansowych komfort użytkowania okazał się gorszy niż zakładany. Na szczęście tylko do momentu usunięcia usterek i konfliktów w instalacjach budynku. Dlatego tak ważne jest pogłębianie i porządkowanie wiedzy dotyczącej rozwiązań energooszczędnych, począwszy od etapu projektowania, przez wykonawstwo, a później użytkowanie i zarządzanie budynkiem (Building Management System).\nSzkolenia z zakresu energooszczędności dedykujemy zarówno inżynierom budownictwa pełniącym funkcję projektanta, kierownika lub inżyniera budowy, a także osobom zainteresowanym z innych branż.\nW szczególności zachęcamy do szkoleń indywidualnych dla inwestorów lub użytkowników budynków.\nJest to cykl szkoleń przeznaczony zarówno dla początkujących użytkowników kamer termowizyjnych i tych, którzy je zamierzają nabyć, a także dla bardziej zaawansowanych osób pragnących specjalizować się w termografii. Szkolenia obejmują następujący zakres:\nwłaściwości fizyczne – intensywność promieniowania, powierzchnia lambertowska, ciało doskonale czarne, prawo Stefana-Boltzmanna\npodstawy fizyczne termografii, w tym zagadnienia przewodzenia ciepła, radiacja, konwekcja, przewodzenie\nciała szare – emisyjność, transmisyjność, odbicia termiczne, emisyjność kątowa\nwłaściwości, możliwości i ograniczenia fizyczne detektorów termicznych\nrodzaje kamer termowizyjnych – m.in. mikrobolometryczne i fotonowe\nanalizy termogramów – klasyfikacja obrazów, histogramy, dane pomiarowe\nomówienie zasad interpretacji termogramów, wraz z przykładami\nomówienie możliwych błędów w analizach obrazów termowizyjnych\nzastosowania termowizji w budownictwie, w energetyce, w medycynie itp.\nwiele ciekawych przykładów\nBadania szczelności Blower Door\nBadania szczelności z użyciem metody wentylatorowej stają się coraz bardziej popularne wśród inwestorów, jak też wykonawców budynków. Są to badania bardzo dokładne i ujawniają nawet najmniejsze nieszczelności związane z przenikaniem powietrza przez obudowę budynku. Proponowane szkolenia obejmują następujący zakres:\nochrona cieplna budynków oraz rodzaje utraty energii przeznaczonej na ogrzewanie\nnorma PN-EN13829, przepuszczalność powietrzna, strumień przepływu powietrza, równanie przepływu powietrza\nciśnienie powietrza, różnica ciśnień, wykres przecieku powietrza\naparatura do wytwarzania ciśnienia, pomiaru i kontroli\nwymagania atmosferyczne, wpływ wiatru, różnica ciśnień w warunkach zerowego przepływu\nprzygotowanie budynku do badania, wytyczne i wymagania\npraktyczne metody detekcji miejsc nieszczelności powietrznych\nanaliza najczęstszych błędów, zagadnienia praktyczne\npołączenie termowizji z badaniami szczelności\nBlower Door w badaniu pomieszczeń z gazem gaśniczym\nBudowa i modernizacji budynków\nJest to cykl szkoleń komponowanych pod konkretne zagadnienia i potrzeby inwestorów, projektantów, wykonawców i użytkowników budynków. Główne kierunki szkoleń to:\nzagadnienie prawne, w tym Warunki Techniczne, Ustawa o efektywności energetycznej, inne ustawy i rozporządzenia\nprojektowanie budynków energooszczędnych i pasywnych, w tym wyznaczanie ich charakterystyki energetycznej, modelowanie budynków, obliczenia\nwykorzystanie wysokoefektywnych źródeł ciepła\nzastosowanie odnawialnych źródeł energii, takich jak pompy ciepła, panele fotowoltaiczne, kolektory słoneczne\nodzyskiwanie ciepła z powietrza wentylacyjnego: rekuperatory, gruntowe wymienniki ciepła\nzagadnienia dotyczące przeszkleń: przenikanie ciepła przez okna, ochrona przed przegrzewaniem, zastosowanie nowoczesnych rozwiązań w zakresie zestawów szybowych, ramek dystansowych, konstrukcji nośnych okna\nanaliza możliwości użycia materiałów, np. porotherm vs. gazobeton, wełna vs. styropian, itp.\ntypy ogrzewania: powietrzne, konwekcyjne, radiacyjne, powierzchniowe (w tym podłogowe)\nidea wykonywania audytów energetycznych, świadectw charakterystyki energetycznej i projektowanych charakterystyk energetycznych\nNaszym celem jest pomoc w uzyskaniu i uporządkowaniu wiedzy, a zatem przedstawienie realnych i ekonomicznie uzasadnionych rozwiązań dla projektantów, wykonawców, inwestorów i użytkowników budynków. Każdy uczestnik procesu budowlanego ma indywidualne potrzeby, dlatego do każdego zagadnienia podchodzimy nieszablonowo, dążąc do odnalezienia odpowiedzi na konkretne pytania i problemy.


Na pierwszym miejscu listy wymagań wobec sprzętu XC niepodzielnie króluje prędkość. Wzięliśmy to pod uwagę w trakcie prac nad modelem Epic FSR Comp Carbon i daliśmy mu agresywną geometrię XC 29 oraz krótkie dolne rury tylnego trójkąta.\nNa pierwszym miejscu listy wymagań wobec sprzętu XC niepodzielnie króluje prędkość. Wzięliśmy to pod uwagę w trakcie prac nad modelem Epic FSR Comp Carbon i daliśmy mu agresywną geometrię XC 29 oraz krótkie dolne rury tylnego trójkąta. Również osprzęt, złożony z najbardziej niezawodnych części Shimano, nie pozostawia złudzeń co do tego, że w tym sprzęcie prędkość liczy się ponad wszystko. Całości dopełnia tylny amortyzator Mini Brain, odróżniający siłę nacisku na pedały od wstrząsów spowodowanych nierównościami terenu, który praktycznie eliminuje straty mocy spowodowane pracą zawieszenia. To chyba tyle w ramach wyjaśnień, dlaczego Epic od lat dominuje w zawodach XC na całym świecie.\nŁącząc ramę z włókna węglowego FACT 9m z tylnym trójkątem ze stopu M5 i geometrią XC 29 chcieliśmy obniżyć masę i zmniejszyć kąty łączenia rur, by Epic jechał jeszcze szybciej i lepiej prowadził się w zakrętach.


Bitwa Warszawska 1920. 100 lat temu Wincenty Witos został premierem. Czym był Rząd Obrony Narodowej?\nDodano: 24 lipca 2020, 07:48 0\nWincenty Witos / Źródło: Wikimedia Commons / domena publiczna\n24 lipca 1920 Wincenty Witos po raz pierwszy objął stanowisko premiera, stając na czele utworzonego w czasie wojny polsko-bolszewickiej Rządu Obrony Narodowej. Polityk został odciągnięty bezpośrednio od pola. Posłańca z Warszawy przyjął na swoim w Wierzchosławicach, przygotowując uprawę łubinu.\nWincenty Witos był rolnikiem, działaczem społecznym i samorządowcem. Angażował się w działalność chłopskich organizacji społeczno-gospodarczych, od samego początku swojej działalności politycznej był związany z ruchem ludowym– od 1895 r. był członkiem Stronnictwa Ludowego, a od 1913 r. Stronnictwa Ludowego „Piast”.\nJuż w pierwszych dniach niepodległości Witos stanął na czele Polskiej Komisji Likwidacyjnej – pierwszego tymczasowego organu władzy polskiej dla ziem byłego zaboru austriackiego. W wyborach do Sejmu Ustawodawczego został wybrany na posła i prezesa PSL „Piast”, stając się jedną z czołowych postaci II Rzeczypospolitej.\nStanowisko premiera obejmował w trudnym czasie wojny polsko-bolszewickiej. Wcześniejszy rząd Władysława Grabskiego, powołany zaledwie miesiąc wcześniej, w czerwcu 1920 r., nie miał wyrazistego programu politycznego, ani też nie wykazał woli utworzenia koalicyjnego rządu obrony państwa, mającego poparcie wszystkich partii. W tej sytuacji próbę utworzenia nowego rządu podjęły środowiska lewicowe, przy pełnej zgodzie Naczelnika Piłsudskiego, powołując na stanowisko premiera Wincentego Witosa i formułując Rząd Obrony Narodowej.\nRząd Obrony Narodowej Wincentego Witosa\nProgram nowego rządu został przyjęty w deklaracji rządowej, wygłoszonej w dniu zaprzysiężenia – 24 lipca 1920 r. Najważniejszymi punktami programu były: obrona państwa, zakończenie wojny oraz zawarcie trwałego i sprawiedliwego pokoju z Rosją sowiecką. Rozmowy pokojowe rozpoczęły się zaledwie w dwa dni po objęciu władzy przez nowy rząd. Rozejm, podpisany 12 października 1920 r., wszedł w życie 18 października, a traktat pokojowy został podpisany 18 marca 1921 r.\nW okresie rządów Witosa uchwalona została w dniu 17 marca 1921 r. konstytucja zwana marcową, która zakończyła proces zmagań o kształt ustrojowy II Rzeczypospolitej. Ponadto rząd deklarował wcielenie w życie reform uchwalonych przez Sejm oraz ukrócenie nadużyć administracji. Mimo poparcia udzielonego w Sejmie nowy rząd był atakowany zarówno przez endecję, jak i przez ugrupowania skrajnie lewicowe, głównie Komunistyczną Partię Robotniczą Polski.\nPolitycy powrócili do dawnych sporów w sprawach wewnętrznych. Komplikowały one działalność rządu, który miał do rozstrzygnięcia szereg zasadniczych kwestii granicznych i ustrojowych. Liczne dymisje z rządu, które rozpoczęły się nazajutrz po odrzuceniu oddziałów Armii Czerwonej spod Warszawy, spowodowały, że w początkach 1921 r. rząd stracił charakter koalicyjnego, a stał się centrowym. Ostatecznie 13 września 1921 r. Witos podał rząd do dymisji. Na czele rządu stawał jeszcze dwukrotnie – w 1923 oraz 1926 roku.\nTekst Wincentry Witos na czele Rządu Obrony Narodowej został opublikowany na licencji CC BY-SA 3.0.\nSto lat temu Polska podpisała umowę z Ukrainą. Piłsudski i Petlura szykowali się na wojnę z bolszewikami


Opinie o Tani Kredyt - przekonaj się, że warto tu pożyczać!\nŁowca Chwilówek » Opinie o pożyczkodawcach » Opinie o Tani Kredyt\nDuża konkurencja na rynku firm zajmujących się udzielaniem szybkich pożyczek online powoduje, że klienci naprawdę mają z czego wybierać i nie muszą podejmować pochopnych decyzji. Przyjrzyjmy się teraz ofercie pożyczkodawcy, jakim jest Tani Kredyt i sprawdźmy, czy warto brać ją pod uwagę na etapie składania wniosku o chwilówkę .\nTani Kredyt - Podstawowe informacje\nJak wziąć pożyczkę w Tani Kredyt krok po kroku?\nTani Kredyt - Terminy i koszty\nWłaścicielem marki Tani Kredyt jest Alfa Finance Sp. z o.o. Osoby z nią związane mają doświadczenie na łotewskim rynku pożyczkowym, a Polska trzy lata temu stała się kolejnym przystankiem na drodze do dynamicznego rozwoju ich działalności.\nTani Kredyt jest jedną z firm należących do Polskiego Związku Instytucji Pożyczkowych, czyli organizacji, która niezwykle poważnie traktuje odpowiedzialne pożyczanie, promowanie uczciwej konkurencji i dbałość o zachowanie wysokich standardów usług.\nTo, że Tani Kredyt należy do grona bezpiecznych, zaufanych pożyczkodawców potwierdzają zadowoleni klienci. Aby się o tym przekonać, wystarczy wejść na stronę internetową marki, gdzie widoczne są oceny przyznawane jej przez użytkowników na portalach prezentujących oferty firm pożyczkowych.\nWbrew pozorom, koszty pożyczki to niejedyny aspekt, na jaki warto zwrócić uwagę przed wypełnieniem formularza i złożeniem wniosku o dodatkową gotówkę. Ważne są również limity kwot dla nowych i stałych klientów, okres kredytowania, przebieg procesu weryfikacyjnego, szybkość rozpatrywania wniosku czy sprawdzanie Twojej historii kredytowej w rejestrach dłużników.\nPrzyjrzeliśmy się zaletom oferty Tani Kredyt, ale nie pominęliśmy również jej wad – wszystko po to, by pomóc Ci podjąć świadomą decyzję.\nKwota kolejnej pożyczki to aż 7000 PLN – trudno wskazać firmę, w której aktualnie mógłbyś pożyczyć więcej.\nBrak narzuconych progów pożyczkowych – Tani Kredyt, w przeciwieństwie do wielu firm, nie narzuca kilku wariantów dotyczących okresu spłaty (np. 7, 14 lub 30 dni), zatem możesz wybrać dogodny dla siebie, dowolny okres kredytowania z przedziału 5-30 dni.\nBiuro Obsługi Klienta czynne 7 dni w tygodniu – dzięki temu istnieje duża szansa na otrzymanie pieniędzy także w weekend.\nKontakt telefoniczny w celu potwierdzenia informacji podanych w formularzu – kiedy wypełnisz formularz rejestracji, konsultant skontaktuje się z Tobą, aby potwierdzić poprawność danych; pozwala to uniknąć sytuacji, kiedy pożyczka nie zostaje przyznana ze względu na pomyłkę uniemożliwiającą poprawną weryfikację.\nSzybka wypłata pożyczki – jeżeli masz konto w tym samym banku co Tani Kredyt, pieniądze trafią na Twoje konto tego samego dnia.\nBrak bonusów dla stałych klientów – oferta promocyjna dotyczy wyłącznie pierwszej pożyczki.\nKrótki okres kredytowania – pożyczkę w Tani Kredyt trzeba oddać najpóźniej w ciągu 30 dni.\nSprawdzanie wpisów dotyczących potencjalnego pożyczkobiorcy w rejestrach takich jak Credit Check i BIG – niekorzystna historia kredytowa nie oznacza, że decyzja o przyznaniu pożyczki będzie odmowna, jednak może utrudnić jej otrzymanie.\nMożliwość posiadania tylko jednej aktywnej pożyczki – dopóki nie spłacisz poprzedniego zobowiązania, nie możesz wnioskować o kolejne.\nPrzelew weryfikacyjny jedyną opcją potwierdzenia tożsamości – jednym z warunków rozpatrzenia wniosku jest wykonanie tzw. Opłaty za utworzenie Konta Użytkownika (jest ona symboliczna i zostaje zwrócona po zakończeniu weryfikacji, jednak nie ma możliwości jej ominięcia).\nWypłata pożyczki wyłącznie przelewem – pieniądze z Tani Kredyt otrzymasz tylko na konto bankowe, z którego wykonałeś przelew z Opłatą za utworzenie Konta Użytkownika.\nOpinie Łowcy Chwilówek o Tani Kredyt\nOferta chwilówek firmy Tani Kredyt z pewnością zainteresuje klientów, którzy chcą pożyczyć większą kwotę lub znaleźli się w sytuacji awaryjnej i potrzebują dodatkowych pieniędzy w weekend. Zarówno limit pierwszej, jak i kolejnych pożyczek zdecydowanie wyróżnia tę markę na tle konkurencji.\nNiekwestionowaną zaletą jest także elastyczny okres kredytowania, chociaż trzeba uczciwie powiedzieć, że – podobnie jak w innych firmach oferujących ekspresowe pożyczki online – przy wyborze wariantu szybszej spłaty koszty pożyczki (RRSO) mocno idą w górę.\nDo minusów zaliczyliśmy z kolei brak rabatów czy programów lojalnościowych dla stałych klientów, sprawdzanie pożyczkobiorców w rejestrach dłużników, konieczność wykonania przelewu weryfikacyjnego czy możliwość otrzymania pożyczki wyłącznie na rachunek w banku. Szczerze mówiąc, nie są to jednak mankamenty, które dyskwalifikowałyby Tani Kredyt jako godną polecenia firmę pożyczkową. Opinie klientów zdają się zdecydowanie to potwierdzać.\nPożyczka od osoby prywatnej. Zasady i koszty\nTani Kredyt szybko, sprawnie i bez problemu.\nTen kredyt jest tani i nie tylko z nazwy.\nJa nie rozumiem czemu chwilówki mają taki zły pijar. Czasem jak brakuje mi gotówki do końca miesiąca zdarza mi się złożyć wniosek online. Spłacam po wypłacie i nikt nie robi mi problemów.\nJak dla mnie to jakaś ściema. Nie próbowałem ale wole zapiąć pasa niż prosić się o pożyczkę. Wiadomo co potem będzie?\nReply to Samowystarczalny\nA co ma być? Jak spłacisz w terminie nikt nie będzie Ci doliczał żadnej dodatkowej opłaty ani odsetek. Poczytaj o ustawie antylichwiarskiej, która reguluje maksymalną wysokość odsetek. Jak pożyczasz w sprawdzonych firmach a taką właśnie jest tani-kredyt nie wpadniesz w żadną pułapkę.\nPowiem krótko na problemy tani kredyt.\nCłowiek z miasta\nRobiłem remont w domu i koszty trochę przekroczyły zaplanowany budżet bo wiadomo jak w takich sytuacjach bywa zawsze coś niespodziewanego wyjdzie. Ja musiałem przy okazji remontu łazienki wymienić rury. Żeby mieć z czego zapłacić ekipie remontowej złożyłem wniosek o pożyczkę w tani kredyt. Była to moja pierwsza pożyczka więc oddałem dokładnie tyle samo ile pożyczyłem. Super!\nPolecam tani ktedyt. Wniosek można złożyć online pieniądze szybko lądują na koncie. Prowizje czy odsetki są we wszystkich firmach oferujących kredyty chwilówkowe. Tani ktedyt nie jest wyjątkiem.\nJak już brać szybki kredyt z krótką datą spłaty to tylko w sprawdzonych i pewnych firmach. Taką jest tani kredyt. Odradzam pożyczanie w podejrzanych firmach co maja swoje biuro gdzieś w bramie bo to oszuści są.\njak ktoś nie ma wyboru to bierze pożyczkę chwilówkę. Zawsze to lepiej niż prosić się rodziny o pieniądze. A tak bez świadków i bez tłumaczenia się nikomu można załatać dziurę w budżecie.\nRaz brałem może jeszcze kiedyś wezmę. Brałem w tanim kredycie i u konkurencji w sumie to nie było różnicy. No może jedyna to taka że w tanim kredycie pieniądze na koncie miałem następnego dnia a u konkurencji po 3 dniach ale poza tym bez różnicy.\nCzy ktoś wie czy jak kiedyś nie zapłaciłem mandatu i przyszło pismo wezwanie do zapłaty to dostane pożyczkę?\nReply to Kutnicki\nJeżeli po tym jak dostałeś wezwanie zapłaciłeś to nigdzie nie figurujesz jako dłużnik…\nJak już pożyczać w tani kredyt to tylko przez internet bo obsługa wyjątkowo niemiła.\nNie polecam. Ze względu na obsługę Ci „ludzie” zachowują się tak jakby łaskę robili że w ogóle przychodzą do pracy.\nSzybka pożyczka przez internet i to w dodatku darmowa. Fajny ten tani kredyt!\nKiedyś pożyczyłem u nich bo zapomniałem o że skończyło mi się OC a już wydałem kase gdzieś widziałem ich reklame w nece poczytałem opinnie raczej w większości były dobre hejterzy znajda się wszędzie ale wiecej było tych dobrych pozyczyłem po niecałym miesiącu oddalem i po sprawie\nLudzie przestańcie żyć ponad stan to nie będziecie musieli pożyczać.\nA kto żyje ponad stan? Chyba Ty~! czasami nie wystarcza od 1 do 1 i trzeba skądś wziąć fundusze chyba nie? A że pensja mała to taki vivus musi ratować sytuacje.\nSzczerze nie polecam! wszystko fajnie jest kiedy chcesz pożyczyć to nikt nie robi problemów. Miałem chwilowe problemy wiec pożyczyłem gotówkę myśla ze po miesiącu spłace ale problemy się przedłużyły i nie miałem jak. Napisałem pismo z prosba o przedłużenie ale gdzie tam…. odpowiedź negatywna. Musiałem pożyczyć u znajomego żeby mi odsetek nie naliczyli. Zero ludzkiego podejścia do sprawy, Drugi raz jak będę w potrzebie wole zwrocic sie do przyjaciół\nBardzo sprawnie działają. Złozylem wniosek w tani kredyt rano po ok 20 min. dostałem powiadomienie o przyznaniu mi pozyczki a wieczorem juz mialem pieniadze na koncie. Polecam\nPożyczyłem w tanim kredycie i sie nie zawiodłem…. gotówka była szybo na koncie problemów ze zwrotem nie miałem problemów. Mam nadzieje, że już wiecej nie bede miał potrzeby zaciągać pożyczkę ale jak trzeba będzie to zrobie to bez wahania.\nLudzie to by chcieli najlepiej wszystko za darmo. Jak słyszę te opinie, że chwilówki zdzierają z ludzi pieniądze to zaczynam wątpić w ich inteligencję. Po pierwsze nikt do niczego nikogo nie przymusza jak ktoś nie chce pożyczać to nie musi jest wiele sposobów na zdobycie pieniędzy. Takie firmy jak tani kredyt czy inne pożyczkomaty to nie są instytucje charytatywne. Muszą zarabiać żeby się utrzymać na rynku i z czegoś zapłacić pracownikom. Więc niech nikogo nie dziwi, że naliczają odsetki czy prowizje jak zwał tak zwał.\nFirma dobra – infolinia do poprawy.\nHejterzy chwilówek dzielą się na dwie kategorie.\n1 to Ci co nigdy nie brali ale wiedza najlepiej\n2 to Ci co kiedyś pożyczyli ale zamiast w sprawdzonej firmie to w jakiejś podejrzanej kanciapie\nLegalne firmy a do takiej należy między innymi Tani Kredyt nie oszukują swoich klientów i nie posiadają żadnych ukrytych kosztów\nDuży plus za to że wszyskie formalności mogłem załatwić on line.\nPolecam tani kredyt jest naprawdę tani!\ntanikredyt to naprawdę tani kredyt polecam!\nTani Kredyt pewnie przestaje być tani w momencie jak nam się powinie noga i braknie pieniędzy na spłatę w terminie. Ale właściwie popieram i tak powinno być. Jak tylko ktoś pożycza i mu nie brakuje zdrowego rozsądku to wszystko jest w jak najlepszym porządku.\nTak jak i wszędzie i w tanim kredycie najbardziej opłaca się być nowym klientem. Później już nie jest tak kolorowo.\nCzy tylko mi przesyłanie danych z dowodu osobistego przez internet wydaje się być podejrzane?\nW sumie ten tani kredyt, a dokładniej pierwsza darmowa pożyczka to jest dobry sposób na „zwabienie” do siebie klientów. O tyle że raczej nie wyróżni nas to na tle konkurencji, bo teraz wszyscy mają to w ofercie.\nWydawało mi się, że tego typu chwilówki są dla każdego, to znaczy, że firmy te nie sprawdzają przeszłości finansowej osoby ubiegającej się o pieniądze, a tutaj okazuje się co innego. Może to i dobrze.\nJeszcze sie nie zawiodlem, polecam\nlichwa ten tani kredyt\nej wcale nie jest taki tani ten kredyt wkurza mnie jak ktoś swoją działalnością zaprzecza sobie tym co ma w nazwie. odsetki jakieś chore którki termin spłaty zero korzyści wynikających z bycia ich klientem jednym słowem kaszana. Tylko spawdziłem na ile moge sobie u nich pozwolić a cągle mnie nękają telefonami i @\nReply to ogórek zielony\nhej dzięki za opinie a już sie zastanawiałam nad nimi wiesz nazwa przykuwa uwagę 🙂\nReply to mister minister\nPotwierdzam coś mnie podkusiło żeby wziąc pożyczkę fajnie wygląda opcja ze w 30 dni rrso 0%, czekałem 4 dni a kasy nadal nie mam i to co jeszcze się dowiedziałem? termin spłaty lczą od przyznania pożyczki czyli 4 dni w plecy a kasę potrzebuje na naprawę samochodu żeby móc znowu jeździć i zarabiać. Wiem ze mnie nie oszukają i kasa bęzdie ale muszę czekac.\nNie polecam, wręcz ostrzegam przed tą firmą. To nie jest szybka pożyczka online. Na przelew środków trzeba czekać 5 dni, a czas na spłatę płynie od dnia przyznania pożyczki. Tym powinien się zająć jakiś urząd! Pożyczają na 30 dni, ale wypłacają po 5, opłata za pożyczkę jak wiadomo wysoka. Jak już się człowiek decyduje na tak kosztowną pożyczkę, to znaczy że potrzebuje pieniędzy pilnie. Wszędzie na portalach widnieje informacja, że po pozytywnej decyzji szybki przelew, nawet w 15 minut. To kłamstwo, nie dajcie się nabrać.\nPotrzebujesz pożyczki? Pożyczka biznesowa? Pożyczka osobista? Czy twój kredyt jest zły? Jesteśmy w stanie zaoferować Ci potrzebną pożyczkę z oprocentowaniem 3% … Uwaga: Nasza minimalna kwota pożyczki wynosi 5000 dolarów z góry, pożyczki w 100% darmowe (ryzyko).


cyngiel_1 (cyngiel-) Październik 19, 2020, 8:35po południu #101\nTo ciekawi mnie jaka wreszcie jest ta wersja Windowsa, że nie masz tego narzędzia?\nTutaj opis, bo może mi nie wierzysz, że takie powinno być w systemie.\nDaj screena z zakładki system32 w okolicy litery M…\nPoza tym zmieniłeś już tę baterię BIOSU?\nPrzetestowanie pamięci jest ważne.\nPrzeczyść jeszcze samo gniazdo zasilania i wtyk zasilania (tylko nie pod napięciem oczywiście:)\nbystryy (bystryy) Październik 20, 2020, 4:23rano #102\nPółtora miesiąca zgadywanek z czymś, z czym serwis uporałby się w dwa dni. Ludzie nie przestają mnie zadziwiać.\nasziatko (asziatko) Październik 20, 2020, 1:44po południu #103\n@bystryy coś może jest i w tym co piszesz ale skoro miał bym oddać do serwisu sprzęt to nasuwa się pytanie po co jest Forum potrzebne jak otrzymuje odpowiedzi pt. oddaj do serwisu?. A dwa to po co mam oddawać sprzęt do serwisu w dobie pandemii.\ncyngiel_1 (cyngiel-) Październik 20, 2020, 6:03po południu #104\nPoza tym taka długa droga może komuś z podobnym problemem nasunąć sporo rozwiązań, które chociaż nie działają u kolegi, to zawsze mogą podziałać u innych.\nSam nie raz korzystałem z takich podpowiedzi w długich tematach, w których drążyło się różne rozwiązania…\nSerwis oczywiście w końcu jest rozwiazaniem, ale zawsze jak samemu się problem zdefiniuje a tym bardziej uda się go rozwiązać to fajna sprawa, a przy okazji można poznać wiele innych rzeczy, których się nie znało …więc - każdy wybiera rozwiązanie, które mu bardziej pasuje.\nSzkoda tylko, że coraz mniej osób agażuje się w pomoc na forum.\nOdpowiedzi, sam sobie poszukaj, zanieś do serwisu, itp… chyba jednak takich nie spodziewają się ci, którzy proszą tutaj o pomoc.\nbystryy (bystryy) Październik 20, 2020, 6:47po południu #105\nNie neguję pomocy na forum jako takiej, ale jak trwa to tyle czasu…\nSerwis ma każdą cześć (sprawną) maszyny na podmianę i specjalistyczne narzędzia. Typowy użytkownik w domu nie ma nawet drugiego zasilacza.\ncyngiel_1 (cyngiel-) Październik 21, 2020, 4:48po południu #106\nMasz rację, ale na przykład taka sprawa, jak brak narzędzia systemowego jest do rozwiązania jak najbardziej na forum…\nInna sprawa, że kolega @asziatko nie za bardzo robi co mu się podpowiada…stąd tak mozolnie to wszystko szło…\nasziatko (asziatko) Październik 21, 2020, 8:46po południu #107\n@cyngiel_1 co prawda to prawda że próbując rozwiązywać jeden problem można przy okazji naprawić inny bądź też się nauczyć czegoś czego się wcześniej nie znało, nie wiedziało. Bądź co bądź ja przez ten czas co są próby dojścia ładu i składu co jest powodem nie ładowania wszystkich komponentów przy starcie systemu wiele się dowiedziałem - np. jak przetestować pamięć i co więcej odnalazłem plik MdSched.exe w folderze System32… jak…?.\nCoś mnie tak tknęło że mam jeszcze folder Windows.old z poprzedniej wersji systemu jaki miałem przed Windows 7. Usunąłem cały ten folder, uruchomiłem ponownie komputer, wyczyściłem “śmieci” poprzez CCleaner i patrzę do System32 i jest plik MdSched.exe\nI teraz chcąc sprawdzić pamięć RAM muszę kliknąć w II czy II opcję?.\nDruga sprawa to taka że dziś też zmieniłem bateryjkę na płycie głównej. Ta co była nie miała zbytnio dobrego V, po wymianie wszystko uruchomiło się bez problemu.\nNie co może fakt wolno robię to co jest napisane z racji też innych obowiązków ale teraz już nie co się wszystko unormowało i nadrabiam zaległości.\nCo do pomocy na Forum osobiście cenie ją bardzo, serwisy to już naprawdę ostateczność - biorąc jeszcze pod uwagę trzeba by było wszelkie dane kopiować, zabezpieczać czy zgrywać i jeszcze w czasie takim jak jest to ostateczność.\nFakt faktem jest taki że właśnie niewiele osób chcę zaangażować się w pomoc, nawet jak znają co może być powodem X problemu czy wiedzą coś co poszukujący pomocy nie wie nie podzielą się wiedzą.\ncyngiel_1 (cyngiel-) Październik 21, 2020, 9:59po południu #108\nWidzisz, od razu coś mi nie grało z tym narzędziem, że go nie miałeś.\nWidocznie (nie instalowałeś systemu na czysto) tylko zrobileś to poprzez zaktualizowanie do nowszej wersji (stąd miałeś folder .old) i coś nie “poszło” do końca bez błędu w nowym systemie, stąd brak tego pliku.\nWidzisz, doszedłeś sam i to się liczy.\nNie ma znaczenia, czy uruchomisz pierwszą, czy drugą opcję.\nPo prostu, albo zrobisz test od razu, albo dopiero wystartuje jak uruchomisz kompa od nowa.\n(dlaczego robiłeś nakładkę z DVD Windows7, na stary system?), miałeś Vistę, czy po prostu chciałeś “odświeżyć” system?\nPs. Uruchom sobie na jakąś chwilę, lub na stałe gadżet systemu Windows (na pulpicie kliknij prawym gadżety) kliknij na miernik CPU.\nPozwoli ci sprawdzić po uruchomieniu systemu (szczególnie u ciebie), jakie masz obciążenie procesora i pamięci - obserwuj co się dzieje, czy po większym na starcie, co jest oczywiste, zapotrzebowaniu po chwili wszystko się normuje, to znaczy użycie procka spada do jakiś kilku procent i pamięć do jakichś 25-30 procent, podczas bezczynności, czyli jak nic nie będziesz robił na kompie.\nPoza tym nie wiem, czy pisaliśmy ci (nie chce mi się już sprawdzać tych postów), żebyś wyłączył na stałe usługę Windows Update, ponieważ system nie dostaje już żadnych aktualizacji, a Windows Update lubi niepotrzebnie obciążać system po włączeniu i szukaniu aktualizacji na starcie (bywa i tak, że żre aż do połowy pamięć i procka też lubi “molestować”\nCo do baterii, to po tylu latach jak najbardziej należała jej się wymiana, bo każdy spadek na niej napięcia, może powodować kłopoty.\nasziatko (asziatko) Październik 22, 2020, 10:08po południu #109\nChyba coś za szybko się ucieszyłem że mogę sprawdzić pamięć - owszem wprawdzie doszedłem co było powodem że nie można było w ogóle wejść w test pamięci.\nKlikając w obydwie opcję mimo uruchomienia komputera ponownie komputer uruchamia się bez jakiegokolwiek testu pamięci, powiem że uruchamia się do “pulpitu”.\nSprawdzałem to rano, i teraz 3 krotnie i za każdym razem jest tak samo.\nPoprzednio miałem Windowsa XP lata bodajże jak pamiętam od 2008 / 09 rok. Na XP nie było można już praktycznie nic zrobić, poczta @ nie działała (załączniki pt. od banku się nie otwierały), dźwięk też był na upadłości, spowolnienie, przeglądarka Google Chrome już prawie że nie funkcjonowała, nie miała też aktualizacji.\nStąd moje przejście na Windowsa 7. I powiem że problem z pocztą @ czy przeglądarką znikł, tu wszystko działa poprawnie, ale jest to ale z tym uruchamianiem co ostatnio dobrze się wszystko ładuje.\nWyłączyłem wszelkie aktualizacje systemu - Windows Update co wspominałeś o nich.\nŻeby włączyć Widget to muszę go zainstalować?. W Windows 10 widziałem takie że są od razu jako systemowe Widget’y ale w 7 tego nie widzę.\ncyngiel_1 (cyngiel-) Październik 22, 2020, 11:34po południu #110\nNie musisz nic instalować - napisałem ci przecież kliknij na puste miejsce na pulpicie prawym przyciskiem myszy a otworzy ci się menu i będzie pozycja gadżety.\nKlikając na nią otworzą ci się gadżety i stamtąd kliknij na CPU.\n1.png894×445 53 KB\nAkurat to właśnie w Windows 10 nie ma systemowych gadżetów, bo Microsoft ich już nie dało, można jedynie samemu zainstalować dodatkowy program umożliwiający instalowanie gadżetów.\nTo co widziałeś w Windows 10 - to nie są tradycyjne gadżety, takie jak w Windows7…\nCo do testu pamięci (otwórz plik klikając na niego prawym przyciskiem myszy i wybierając otwórz jako administrator:)\nCałkowite wyłączenie Windows Update należy zrobić z miejsca usługi systemu i tam wyłączyć Windows Update.\nasziatko (asziatko) Październik 24, 2020, 8:11rano #111\nNamierzyłem widget i mam go na Pulpicie… wygląda u mnie to tak\n. Takie jest zużycie CPU oraz RAM.\nCzyżby myślał o services.msc (Usługi) żeby wyłączyć Windows Update\n[Windows 7] Usługi.jpg820×600 278 KB\n?. Aktualnie mam tak jak na screenie powyżej… .\n[Windows 7] Zatrzymanie Windows Update.jpg820×601 268 KB\nże zatrzymałem usługę Windows Update poprzez Zatrzymanie w Usługach. Przyznam że ja Widnows Update wyłączyłem z Panel Sterowania > Windows Update > Nigdy nie sprawdzaj czy są aktualizacje .\ncyngiel_1 (cyngiel-) Październik 24, 2020, 6:15po południu #112\nWszystko dobrze, zatrzymanie tej usługi działa jedynie do następnego włączenia kompa.\nTak więc jak sam widzisz, wyłączenie windows update w panelu sterowania, nie wyłącza tej usługi całkowicie i nie potrzebnie się włącza automatycznie.\nTak więc zatrzymaj ją powtórnie i klikając na nią po zatrzymaniu w oknie takim jak na screenie ustaw tryb uruchamiania na wyłączony i daj OK.\nJuż nie będzie się uruchamiać przy następnym włączeniu kompa.\n5.PNG763×535 88.2 KB\nCo do obciążenia procka i pamięci to trochę duże masz użycie procka, ale zależy co aktualnie robisz.\nPo włączeniu kompa - jak nic nie będziesz robił i nie włączysz żadnego programu, to powinieneś mieć użycie pamięci gdzieś na poziomie 30 procent a procka 5 procent.\nJeśli jest dużo większe podczas, kiedy masz odpalony tylko pulpit, to oznacza, że coś ci działa w tle i obciąża system.\nMożesz sprawdzić jeszcze w menedżerze zadań (kliknij prawym przyciskiem myszy na wolnym miejscu na paska zadań - wówczas otworzy się menu i będzie opcja menedżer zadań).\nTam klikając na “procesy” ( kliknij na pokaż procesy wszystkich użytkowników) będziesz widział, co obciąża ci procesor i pamięć.\nZobaczysz dodatkowo ile masz uruchomionych procesów.\nNajlepiej jak jest ich jak najmniej, przy samym pulpicie około 30-40 jest optymalną ilością, ale to zależy już indywidualnie, jak jest ustawiony system, czyli co jest w nim uruchomione.


Cięcie laserowe blach - Metal-Serwis Wandtke\nMetal-Serwis WandtkeUsługi obróbki metaluCięcie laserowe blach\nNaszym klientom oferujemy usługi cięcia laserowego blach. Oferujemy cięcie laserowe dowolnych kształtów. Realizację zleceń przeprowadzamy w bardzo krótkim czasie, przy użyciu wysokiej klasy maszyn do cięcia laserowego. Dysponujemy sprzętem renomowanych firm produkujących lasery do cięcia blach.\nWycinanie laserem blachy czarnej wykonywane jest z dokładnością do 0.05 mm. Maksymalne wymiary wycinanego laserem elementu to 1500 x 3000 mm. Stosowane przez nas technologie pozwalają na zachowanie dużej powtarzalności i precyzji podczas wycinania detali. Nasze maszyny pozawalają na laserowe cięcie blachy o grubości nawet do 20 mm w przypadku blachy czarnej i 12 mm w przypadku blachy nierdzewnej.\nJeśli to konieczne, pomagamy naszym klientom w sporządzeniu rysunków technicznych wycinanych detali. Zawsze służymy pomocą oraz doradzamy w celu zrealizowania zlecenie przy użyciu optymalnych technologii. Dokładamy wszelkich starań aby laserowe cięcie blachy w naszej firmie przebiegało szybko i sprawnie.\nSzczegóły naszej oferty na cięcie laserem\noferujemy cięcie laserem po konkurencyjnych cenach\nmaksymalny rozmiar wycinanego laserem detalu to 1500 x 3000 mm\nmaksymalna grubość ciętego materiału to 20 mm w przypadku blachy czarnej (konstrukcyjnej)\nmaksymalna grubość ciętego materiału 12 mm dla stali nierdzewnej\nbezpłatne, błyskawiczne konsultacje i wyceny cięcia laserem\nkrótkie czasy realizacji usług laserowego wycinania blach\ndoskonała jakość oraz 100% powtarzalności elementów wycinanych laserem\ndoradzamy, optymalizujemy rysunek w celu oszczędności materiału\n100-procentowe zadowolenie klienta ze świadczonych przez nas usług


Jaka mąka do wypieku chleba – żytnia, pszenna czy orkiszowa? - Mojemusli\nStrona główna » Blog » Jaka mąka do wypieku chleba – żytnia, pszenna czy orkiszowa?\nMąka jest jednym z głównych składników gotowego chleba. W sklepach znajdziemy wiele rodzajów mąki – różne zboża użyte do jej produkcji, typy, które wahają się od zera, do nawet trzech tysięcy i tak dalej… Taka różnorodność może wywołać mętlik w głowie, dlatego warto odpowiedzieć sobie na pytania: co w ogóle oznacza typ mąki? Jaka mąka jest najlepsza do wypieku chleba? Czym różnią się mąki z poszczególnych ziaren? Bez obaw – odpowiedź na te, i wiele innych pytań znajdziesz w tym tekście!\nMąka pszenna – królowa w naszych domach\nKtóra mąka najlepsza?\nZazwyczaj w naszych domach króluje wytwarzana z pszenicy mąka pszenna. Używamy jej do produkcji ciast, naleśników, makaronów, chleba itp. Jeśli chodzi o ten ostatni, to świetnie sprawdza się szczególnie wtedy, gdy nasz chleb przygotowujemy z użyciem drożdży piekarniczych. Do wypieku chleba na zakwasie żytnim lepiej nada się mąka żytnia.\nJednak wracając do mąki pszennej, to na wstępie trzeba powiedzieć, że zawiera ona spore ilości glutenu. Z jednej strony można uznać to za plus, ponieważ za jego sprawą ciasto zyskuje swoje kształty, oraz konsystencję, ale z drugiej strony powinny się jej wystrzegać osoby uczulone na gluten.\nMąka pszenna jest źródłem wielu cennych składników mineralnych, witamin, jak i makroelementów, głównie węglowodanów, białka i błonnika pokarmowego. Jeśli chodzi o mikroelementy, to znajdziemy w niej między innymi potas, wapń, żelazo, fosfor i magnez, a także witaminy z grupy B, witaminy C i E.\nRównież jeśli chodzi o wcześniej wspomniany błonnik, to ten makroelement zawarty w mące pszennej zasługuje na dodatkową uwagę, bo poza „standardowym” błonnikiem, jednym ze składników błonnika w mące pszennej jest beta-glukan, czyli rozpuszczalny składnik tego elementu diety. Beta-glukan posiada dodatkowe możliwości, względem standardowego błonnika, bo poza tym, że wpływa na układ odpornościowy i trawienny, może na przykład na obniżać ilość złego cholesterolu LDL i cukru we krwi.\nMąkę pszenną można spotkać w kilku typach – najpopularniejszym z nich jest typ 450 (mąka tortowa), jednak istnieją także typy 00 (najniższy, idealny na pizzę), do nawet 2000 (najwyższy, stosowany do wypieku pieczywa mieszanego i pełnoziarnistego).\nMąka żytnia, jak sama nazwa wskazuje, wytwarzana jest z żyta. W porównaniu do mąki pszennej ma mniej glutenu i skrobi, ale w zamian oferuje nam więcej witamin (z grupy B) i błonnika. Jeśli chodzi o zawartość makro i mikroelementów, to niewiele różni się od mąki pszennej – zarówno w składzie mąki pszennej, jak i żytniej wchodzą podobne witaminy i minerały. Dodatkowo – podobnie, jak w przypadku mąki pszennej, mąka żytnia zawiera beta-glukan, którego pozytywne działanie na organizm pokrótce zostało omówione wyżej.\nOstatecznie, jeśli porównamy te dwa rodzaje mąki, to (według specjalistów) lepiej prezentuje się mąka żytnia. To między innymi za sprawą niższej wartości glutenu i skrobi. Warto jednak zaznaczyć, że mąka pszenna jest mąką łatwiej przyswajalna przez organizm, niż mąka żytnia.\nMąka żytnia najczęściej stosowana jest do wypieku chleba żytniego na zakwasie. To za sprawą swoich specyficznych właściwości.\nJeśli chodzi o typy mąki żytniej, to zaczynają się one od 450, i ten typ, podobnie jak typ 450 mąki pszennej najlepiej sprawdza się do wypieków słodkich (biszkopty, torty). Najwyższy typy mąki żytniej to typ 3000 (chleby na zakwasie, makarony itp.).\nO mące orkiszowej często mówi się, że jest zdrowszą alternatywą mąki pszennej. Orkisz, z którego powstaje mąka orkiszowa, to jedna z odmian pszenicy. Mąka taka cechuje się większą ilością białka, dobrych tłuszczów, składników mineralnych i witamin, niż mąka pszenna, jednak oba rodzaje mąki mają podobne zastosowanie, dlatego mąkę pszenną można śmiało zastąpić mąką orkiszową. Dodatkowo – mąka orkiszowa ma niemal dwukrotnie mniejszy indeks glikemiczny! Poza tym, ma podobne właściwości do dwóch wcześniej wymienionych odmian mąki – zawiera witaminy z grupy B, witaminy A i E, a do tego jest dobrym źródłem magnezu i manganu! Jeśli chodzi o smak, to może zostawiać delikatnie orzechowy posmak.\nTypy mąki orkiszowej zaczynają się od 550 (naleśniki, kluski itp), a kończą na 3000 (pełnoziarniste i mieszane chleby).\nTyp mąki oznacza zawartość substancji mineralnych w takiej mące. Zawartość ta sprawdzana jest przez umieszczenie mąki w porcelanowym tyglu, a następnie spopielana w specjalnym piecu w temperaturze 950°C. Proces spopielania trwa przez godzinę. Po spaleniu takiej mąki w popiele pozostają substancje mineralne, a typ mąki określany jest przez pozostałość tych minerałów w popiele pomnożona przez 1000. Dla przykładu pozostałość w mące typu 2000 to 2%, a pozostałość w mące typu 450 to 0,45%.\nOdpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna. Na pierwszym miejscu trzeba jednak uplasować mąkę żytnią. Ma ona najlepsze właściwości dla naszego organizmu – najwyższa zawartość błonnika i składników mineralnych oraz witamin. Dodatkowo aby ciasto na mące żytniej wyrosło tak, aby chleb był najbliższy ideału, konieczne jest użycie zakwasu żytniego. Ten posiada dodatkowe właściwości zdrowotne dla naszego organizmu. Mąka pszenna z kolei ma nieco gorsze właściwości, ale nasz organizm łatwiej ją przyswaja. Użycie mąki orkiszowej również jest dobrym wyborem. Jest ona zdrowsza od mąki pszennej, ma więcej białka i minerałów, jednak w porównaniu z mąką żytnią, wypada nieco gorzej.\nMimo trudnego wyboru, najlepiej będzie spróbować wypiec chleb na każdej z tych mąk. Dopiero wtedy będziemy mogli znaleźć chleb, którego smak odpowiada nam najbardziej, bo nie można zapominać, że jednym z głównych czynników, które powinny decydować o wyborze mąki, jest smak gotowego chleba, bo chleb wypiekany przy użyciu każdej z tych mąk będzie miał dobry wpływ na nasz organizm, o ile będzie spożywany odpowiednio. Więc odpal piekarnik i sprawdź sam, który chleb najbardziej smakuje tobie i twoim bliskim!\n← Mąka żytnia typu 997 –…\nPłatki pszenne – właściwości, kalorie… →


Jak poprawnie rozumieć równość szans w projektach EFS - GazetaPrawna.pl\nJak poprawnie rozumieć równość szans w projektach EFS\nBeneficjenci realizujący projekty na bieżąco są monitorowani pod kątem spełniania zasady równości szans. / ShutterStock\nNie można realizować przedsięwzięcia bez uwzględniania powszechnego dostępu dla osób z niepełnosprawnościami. Brak takich zapisów może spowodować odrzucenie wniosku na etapie oceny eksperta.\nW zasadzie równości szans chodzi o umożliwienie korzystania z efektów projektu osobom z jakąkolwiek niepełnoprawnością (fizyczną, intelektualną). Chodzi o to, aby takie osoby mogły prowadzić niezależne życie i uczestniczyć w życiu społecznym i gospodarczym.\nZ kolei zapewnienie równych szans kobiet i mężczyzn to podejmowanie działań na rzecz osiągnięcia stanu, w którym kobietom i mężczyznom przypisuje się taką samą wartość społeczną, równe prawa i równe obowiązki oraz gdy mają równy dostęp do zasobów (takich jak środki finansowe, szanse rozwoju), z których mogą korzystać. Chodzi także o zagwarantowanie możliwości wyboru drogi życiowej bez ograniczeń wynikających ze stereotypu płci. Wytyczne w tym zakresie obowiązują od 8 maja 2015 r.\nZe względu na zasadę równości szans inwestycje realizowane w ramach funduszy unijnych muszą być wolne od barier i umożliwiać korzystanie z infrastruktury osobom o zróżnicowanych potrzebach, w szczególności w zakresie mobilności, percepcji, sprawności sensorycznej i komunikowania się.\nEkspert oceniający wniosek o dofinansowanie w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego ma do dyspozycji narzędzie zwane standardem minimum, czyli zestaw pięciu pytań[ramka 1], za pomocą których ocenia, czy wnioskodawca przynajmniej w stopniu minimalnym zapewnia realizację projektu z uwzględnieniem zasady równych szans. Spełnienie co najmniej dwóch z pięciu wymogów stawianych wnioskodawcom w projektach jest warunkiem koniecznym do tego, by projekt mógł być następnie poddany ocenie przez eksperta w zakresie merytorycznym.\nUwaga! Tam, gdzie możliwość zastosowania standardu minimum jest znacząco ograniczona (lub nieuzasadniona) ze względu na charakterystykę udzielanego wsparcia, dopuszcza się zastosowanie przez Instytucję Zarządzającą (IZ) ograniczenia liczby wymaganych punktów standardu minimum do co najmniej jednego punktu. Istnieje również możliwość zwiększenia wymaganej minimalnej liczby punktów, jaką musi uzyskać, lub określenia, które kryteria oceny w standardzie minimum muszą zostać obligatoryjnie spełnione. Każdorazowo IZ, występując do komitetu monitorującego z propozycją zmian w ww. zakresie, powinna przedstawić stosowne uzasadnienie.\nWśród beneficjentów zdarza się jeszcze niezrozumienie poprawnego podejścia do spełnienia zasady równych szans. Spełnienie tej zasady nie polega na automatycznym przyznaniu wsparcia 50 proc. kobiet i 50 proc. mężczyzn, ale na takim ustaleniu proporcji kobiet i mężczyzn wśród uczestników wsparcia, aby co najmniej odwzorować istniejące proporcje płci, a najlepiej działać w kierunku zwiększenia udziału grupy niedoreprezentowanej. W odniesieniu do samej zasady równości płci należy dążyć do wyrównania szans kobiet i mężczyzn w następujących dziedzinach: dostęp do zatrudnienia, rozwój kariery, zwalczanie zjawiska feminizacji ubóstwa, zwalczanie stereotypów związanych z płcią na rynku pracy, godzenie życia zawodowego z prywatnym, równy podział obowiązków opiekuńczych pomiędzy kobietami i mężczyznami, promowanie równego wynagrodzenia za jednakową pracę.\nOczywiście istnieją wyjątki, gdy standard minimum nie będzie miał zastosowania. Wówczas ekspert w karcie oceny wniosku odznacza, że projekt należy do wyjątku od standardu minimum. Sytuacja taka będzie miała miejsce w przypadku profilu działalności wnioskodawcy ze względu na ograniczenia statutowe (np. Stowarzyszenie Samotnych Ojców, zakład karny) lub też w przypadku rekrutacji zamkniętej (tj. objęcie wsparciem wszystkich pracowników danej firmy/działu itp.). Zaleca się jednak, by w przypadku projektów, które należą do wyjątków, również zaplanować działania zapewniające przestrzeganie zasady równości szans kobiet i mężczyzn – mimo że nie będą one oceniane za pomocą kryteriów ze standardu minimum.\nMonitoring na bieżąco\nBeneficjenci realizujący projekty na bieżąco są monitorowani pod kątem spełniania zasady równości szans. Umożliwia to wniosek o płatność, gdzie w części dotyczącej postępu rzeczowego projektu beneficjent opisuje, które z zaplanowanych we wniosku „działań równościowych” zostały zrealizowane i jak realizacja projektu wpłynęła na sytuację osób z niepełnosprawnościami.\nW trakcie realizacji projektu beneficjenci nie są poddawani specjalnej kontroli spełniania zasady równych szans. Weryfikacja tego obszaru realizacji projektu odbywa się w trakcie standardowej kontroli. Jest jednym z elementów badanych przez zespół kontrolny w zakresie realizacji projektu w zgodzie z zapisami wniosku oraz z krajowym i unijnym prawodawstwem.\nDodatkowym dokumentem regulującym kwestie równościowe w procesie redystrybucji funduszy unijnych jest Agenda działań na rzecz równości szans i niedyskryminacji w ramach funduszy unijnych na lata 2014-2020. Dokument ten został opracowany przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju po to, by wszystkie działania współfinansowane z EFS były realizowane z zachowaniem zasady równego traktowania i poszanowaniem prawa do różnorodności wszystkich osób i podmiotów korzystających z tych środków. Najistotniejsze zasady równościowe to:\nwrespektowanie odmienności i różnorodności osób z niepełnosprawnościami oraz potrzeb tej grupy,\nwzapewnianie dostępności, zwłaszcza przy zastosowaniu uniwersalnego projektowania,\nwstosowanie racjonalnych usprawnień dla osób z niepełnosprawnościami,\nwwyrównywanie szans i eliminowanie dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność.\nW uzasadnionych przypadkach do realizacji własnych projektów warto również wykorzystać podaną w agendzie paletę działań, jakie instytucje wdrażające fundusze unijne w kraju powinny brać pod uwagę przy organizacji spotkań dotyczących funduszy. Są to takie działania, jak:\nwzamieszczanie na stronach internetowych dokumentów w plikach możliwych do odczytania przez osoby niewidome i niedowidzące, plików audio, plików wideo z napisami lub tłumaczeniem na język migowy dla osób niesłyszących i niedosłyszących,\nwstosowanie broszur informacyjnych w wersji audio lub w alfabecie Braille’a,\nwidentyfikacja specjalnych potrzeb w formularzach zgłoszeniowych do udziału w spotkaniach konsultacyjnych i gotowość do uwzględnienia tych potrzeb przy organizacji spotkań,\nwwykorzystywanie na spotkania konsultacyjne sal dostępnych dla osób z różnymi niepełnosprawnościami,\nwzapewnienie transportu na spotkania informacyjne i promocyjne - w miarę możliwości, jeśli jest to konieczne,\nwkorzystanie z usług tłumaczy języka migowego, udostępnianie sprzętu niezbędnego dla osób niedosłyszących. ©?\n12 tys. zł tej kwoty w obecnej perspektywie nie może przekroczyć łączny koszt racjonalnych usprawnień na jednego uczestnika w projekcie\nRAMKA 1. Pytania ze standardu minimum\nPotencjalni beneficjenci muszą odpowiedzieć na pytania:\n1. Czy we wniosku o dofinansowanie projektu zawarte zostały informacje, które potwierdzają istnienie (albo brak) barier równościowych w obszarze tematycznym interwencji i/lub zasięgu oddziaływania projektu?\n2. Czy wniosek o dofinansowanie projektu zawiera działania odpowiadające na zidentyfikowane bariery równościowe w obszarze tematycznym interwencji i/lub zasięgu oddziaływania projektu?\n3. W przypadku stwierdzenia braku barier równościowych – czy wniosek o dofinansowanie projektu zawiera działania zapewniające przestrzeganie zasady równości szans kobiet i mężczyzn, tak aby na żadnym etapie realizacji projektu tego typu bariery nie wystąpiły?\n4. Czy wskaźniki realizacji projektu zostały podane w podziale na płeć i/lub został umieszczony opis tego, w jaki sposób rezultaty przyczynią się do zmniejszenia barier równościowych, istniejących w obszarze tematycznym interwencji i/lub zasięgu oddziaływania projektu?\n5. Czy we wniosku o dofinansowanie projektu wskazano, jakie działania zostaną podjęte w celu zapewnienia równościowego zarządzania projektem?\nAby projekt spełniał standard minimum, konieczne jest uzyskanie co najmniej dwóch odpowiedzi twierdzących.\nRAMKA 2. Jakie wsparcie niepełnosprawnych\nPrzykłady praktycznego wdrażania zasady równych szans w trakcie realizacji projektu:\n● Uwzględnienie w projekcie kosztów specjalistycznego transportu na miejsce realizacji wsparcia;\n● Zapewnienie w budżecie środków na dostosowanie architektoniczne budynków niedostępnych (np. zmiana miejsca realizacji projektu, budowa tymczasowych podjazdów, montaż platform, wind, podnośników itp.);\n● Zaplanowanie w wydatkach środków na dostosowanie infrastruktury komputerowej (np. wynajęcie lub zakup i instalacja programów powiększających, mówiących, kamer do kontaktu z osobą posługującą się językiem migowym);\n● Zaplanowanie wydatków na cele dostosowania akustycznego (wynajęcie lub zakup i montaż systemów wspomagających słyszenie, np. pętli indukcyjnych, systemów FM);\n● Zaplanowanie kosztu asystenta osoby z niepełnosprawnością;\n● Zaplanowanie kosztu tłumacza języka migowego lub tłumacza przewodnika;\n● Zaplanowanie kosztu przewodnika dla osoby mającej trudności w widzeniu;\n● Wybór alternatywnych form przygotowania materiałów szkoleniowych i informacyjnych (np. wersje elektroniczne dokumentów, wersje w druku powiększonym, wersje pisane alfabetem Braille’a itp.);\n● Rozważenie zmiany procedur z uwagi na osoby niepełnosprawne;\n● Wydłużenie czasu wsparcia (wynikające np. z konieczności wolniejszego tłumaczenia na język migowy, wolnego mówienia, odczytywania komunikatów z ust, stosowania języka łatwo zrozumiałego itp.).\nadministracja SAMORZĄD AKTUALNOŚCI TDNDGP import samorząd z kraju\nŚciągawka: Dotacje dla samorządów z regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020