Pod siódmym niebem: października 2010\nAutor: malina o 22:40 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nLata czterdzieste w Shanghaju, w Europie szaleje II Wojna Światowa, w Azji jeszcze stosunkowo spokojnie, oglądamy ostatnie miesiące przed atakiem na Pearl Harbour i rozpoczęciem wojny na Pacyfiku.\nAmerykanin Paul Soames (John Cusack) próbuje poznać okoliczności śmierci swojego przyjaciela Connora (Jeffrey Dean Morgan), który został zamordowany w dzielnicy japońskiej. Paul oficjalnie pracuje jako dziennikarz, ale cały swój wysiłek skupia na śledztwie i rozwiajniu kontaktów, które mogą mu w tym pomóc. Poznaje wpływowego Anthoniego Lan-Tinga (Yun-Fat Chow), Chińczyka, który próbuje zapewnić spokój sobie i swojej żonie Annie ( Gong Li) po przez daleko idącą uległość w stosunku do okupujących Shanghai Japończyków. Od początku znajomości z Tingiem, Paul odkrywa, że Annie daleko do posłusznej żony, przed mężem ukrywa nie tylko zamiłowanie do hazardu, ale przede wszystkim działalność w ruchu oporu. Anna ma wszelkie powody by nienawidzić Japończyków, jeszcze bardziej niż przeciętny Chińczyk, zamordowali jej rodzinę, a ją samą przed śmiercią uratowało jedynie małżeństwo z Anthonym.\nPoprzez swoich nowch znajomych Paul poznaje japońskiego Kapitana Tanakę, wkrótce odkrywa, że Tanakę i Connora łączyła osoba wspólnej kochanki Sumi (Rinko Kikuchi) i z całą pewnością istnieje związek między Japończykiem, a śmiercią Connora. Bardzo szybko zdaje też sobie sprawę, że zaczyna zakochiwać się w Annie i gotów jest kłamać Tanace by ją chronić, pomimo, że Anna nie jest z nim do końca szczera. Anna prowadzi swoją wojnę z Japończykami i Tanką, podczas, gdy Paul chce rowikłać zagadkę śmierci przyjaciela...\nPiękny film, wspaniałe zdjęcia, doskonale oddany klimat lat czterdziestych w każdym szczególe, kostiumy, wnętrza, muzyka. Świetni aktorzy, zarówno azjatyccy, jak i amerykańscy, czy europejscy (nie wymieniona wcześniej Franka Potente). Akcja trzyma w napięciu, ale bez przesady, jak w starym dobrym kryminale czy filmie szpiegowskim, choć ostatecznie Shanghai nie jest żadnym z wyżej wymienionych gatunków, to przede wszystkim film o miłości, o naiwności i zaślepieniu, kiedy się zakochujemy, o tym, ile jesteśmy w stanie poświęcić i o tym, że to miłość najczęściej bywa źródłem wszelkich działań, nawet tam gdzie szukamy przyczyny w czym innym.\nAutor: malina o 12:14 2 komentarze: Linki do tego posta\nAutor: malina o 10:42 5 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: malina o 19:57 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nChodzi mi po głowie, od piątkowej rozmowy z przyjaciółką, żeby napisać, co teraz napiszę i mam nadzieję, że nikogo nie obrażę. Jest to mianowicie tekst o kobietach męczennicach. Jak przeczytacie to zrozumiecie o jaki typ mi chodzi i wierzę, że każdy zna takowe. Ja się bynajmniej na naśmiewam nazywając kogoś męczennicą, bo im się pomnik należy za cierpienie, chociaż, jako, że cierpią z wyboru to może i drugi za głupotę.\nJa w najbliższym otoczeniu mam cztery męczennice, z czego trzy naprawdę mi bliskie i ich los naprawdę leży mi na sercu, choć niewiele mogę zrobić.\nCharakterystyka męczennicy: raczej nie skacze w kwiatka na kwiatek, „bywa w dłuższych związkach”. Męczennica to zazwyczaj kobieta nieprzeciętnie ładna i atrakcyjna, do tego może jeszcze być mądra i zdolna, ale tak jej się jakoś składa, że nieszczęśliwa.\nZazwyczaj, do czasu, trafia na całkiem fajnych facetów, zakochanych i dbających o nią, aby po jakimś czasie stwierdzić, że to nie to, ze ona go już nie kocha i wtedy się zaczyna, znajduje sobie faceta s...syna. Na początku facet może sprawiać całkiem niezłe wrażenie, inteligentny, czarujący, może być przystojny, lub nie, w porównaniu z męczennicą to nic specjalnego, bo ona to naprawdę mega atrakcyjna babka. Po jakimś czasie zaczynają się schody, z niego wyłazi wszystko co najgorsze, przewraca mu się we łbie, bo nigdy się nie spodziewał, że Taka babka mu się trafi, jak przysłowiowej ślepej kurze ziarno i zaczyna mu się wydawać, że jest nie wiadomo jaki wspaniały. Zaczyna się nad męczennicą znęcać, nudzi mu się, uważa, że jeszcze lepiej może trafić. Przeważnie znęca się psychicznie, choć zdarza się i przemoc fizyczna, a ona wszystko znosi i kocha, on traktuje ją jeszcze gorzej i ma o niej coraz gorsze zdanie, a ona dalej znosi i już nawet nie płacze, bo jego to irytuje.\nJak męczennica spotyka się z koleżankami wtedy może się wypłakać; przechodzi też przez różne fazy, czasem mówi, że już dosyć i od niego odchodzi, czasem go usprawiedliwia i opowiada dlaczego on się tak zachowuje, czasem opowiada o tym jak to dobrze jest ostatnio i wszystko ma się ku lepszemu i on się zmienia, czasem, jaki to on ma ciężki okres i ona go teraz nie może zostawić, bo on się załamie. Jej poczucie wartości spada, czuje się coraz bardziej nieatrakcyjna, a on coraz bardziej urasta w jej i swoich własnych oczach (nie ważne, że utył i wygląda paskudnie a i wcześniej raczej nie było na czym oka zawiesić), on się karmi miłością i zaślepieniem męczennicy, a jej mówi, że jest brzydka, gruba, nieatrakcyjna...\nJeśli macie przyjaciółki męczennice wiecie też, że one tak naprawdę nie chcą od Was żadnej rady, one tylko chcą się wygadać i wypłakać, a jak będziecie zbytnio krytykować s...syna to przestaną Wam w ogóle opowiadać co się dzieje i będą cierpieć w samotności. Cholera człowieka bierze, chce się taką potrząsnąć, żeby zrozumiała i nie marnowała życia, ale jak sama do tego nie dojrzeje, to nie ma szans. Męczennica bardzo odżywa, jak się wygada, ale rzadko znajduje na to czas, bo Jego potrzeby są na pierwszym miejscu, on chciał wyjechać gdzieś, ona nie może się spotkać, bo coś musi dla niego zrobić, itp. Dodatkowo męczennica jest tak umęczona tym wiecznym złym traktowaniem, że jakikolwiek przejaw „dobroci” ze strony jej oprawcy i jest on wynoszony na piedestał. Poza tym ona jest tak zapatrzona w Niego, że bardzo ciężko jej podjąć decyzję o odejściu, a jak już postanowi to znowu zaczynają się problemy.\nOn już się w zasadzie znudził i szuka sobie czegoś nowego, zwłaszcza ze swoim nowo zbudowanym ego, ale szkoda się pozbywać „wyznawczyni”, ślepo zapatrzonej w niego, więc stara się ją jeszcze jakoś przy sobie utrzymać. Taki pies ogrodnika, bo ona jeszcze nie daj boże znajdzie sobie inną religię, choć kto ją zechce, on ją przecież trzyma tak trochę z litości...\nChciałam powiedzieć, że z natury nie jestem agresywna, ale może to kłamstwo, bo bym takim co nieco odstrzeliła. Dodatkowo, cholera mnie strzela, że nic nie można zrobić, żeby obudzić i dowartościować takie fantastyczne kobiety.\nJa mam nadzieję, że „moje” męczennice się nie obrażą, jeśli w swoim zaślepieniu oczywiście dostrzegą tu siebie...I życzę Wam jak najlepiej i cieszę się, że jedna się obudziła i poszła dalej, jedna jest na najlepszej drodze, żeby to zrobić, a pozostałe dwie, cóż, bądźcie szczęśliwe i róbcie swoje...\nAutor: malina o 16:47 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nZ powrotem w domu, z powrotem w pracy, wszędzie zaległości, nierozpakowane walizy, sterty prania i powoli powrót do rutyny: praca, joga, zakupy, gotowanie, oglądanie filmów, za chwilę grecki. No i skoro postanowiłam pisać bloga, to trzeba cosik naskrobać. Na wakacje, do czytania zabrałam Ostatnią Noc w Twisted River Johna Irvinga.\nMuszę przyznać, że jestem wielką fanką Itego autora i przeczytałam wszystko co napisał oprócz Metody Wodnej, bo jakoś nie mogłam się do niej przekonać. Za każdym razem, kiedy pojawia się jego nowo książka, czuję się jak dziecko, które ma właśnie odpakować prezent gwiazdkowy. Różnica jest taka, że nie muszę czekać na gwiazdkę, żeby to poczuć. Tylko kupić i biec do domu i czytać. No może trochę inaczej było tym razem, kupiłam Ostatnią Noc w Twisted River w sierpniu w Polsce wraz z kilogramami innych książek i oszczędziłam na wakacyjny wyjazd, czyli poczekała sobie miesiąc (dobra objętość na dwa tygodnie, jest szansa, że wystarczyJ).\nPrzeczytałam, że to powrót Irvinga w dobrym, starym stylu, cóż dla mnie każdy powrót Irvinga jest w dobrym, starym stylu. Dużo tu elementów, które znamy z wcześniejszych książek autora i jego biografii : New Hampshire, niedźwiedź, stary pies, straszny wypadek samochodowy, zapasy, pisarz, wzmianki o Kurcie Vonnegucie, a jednak wszystko w całkiem nowej, zaskakującej aranżacji. Powieść jest porywająca i momentami przerażająca, historia, to jak na Irvinga przystało pasmo zbiegów okoliczności, które nie pozostawiają naszym bohaterom innego wyboru, jak tylko za nimi podążać i odnajdować się w coraz to nowych miejscach i sytuacjach.\nPokazane są silne więzi rodzinne i relacje między ojcem i synem, próba chronienia najbliższych przed złem i niebezpieczeństwami tego świata, co niestety nie zawsze jest możliwe. Ostatnią Noc...można nazwać sagą, pokazuje losy kilku pokoleń rodziny Dominica Baciagalupo, jej pochodzenie, wydarzenia, które złożyły się na jego narodziny, miejsce zamieszkania i nazwisko, które nosi, a także okoliczności, w których urodził się jego syn.\nDominic jest kucharzem w stołówce, w podupadającej osadzie flisaków i drwali Twisted River, w czasach, gdy era spławiania drewna powoli kończy się. Życie jest tam ciężkie, składają się na to zarówno warunki klimatyczne, jak i bardzo niebezpieczna praca. Nie ma czasu na subtelności, zażyłość między ludźmi, rytm tygodnia wyznacza praca, jedzenie w milczeniu, weekendowe popijawy, przemoc i liczne śmiertelne wypadki przy pracy, często z udziałem dzieci. Dominic, który sam uległ wypadkowi jako nastolatek, jest kaleką, mocno kuleje na jedną nogę, próbuje zapewnić lepsze życie swojemu synowi. Danny pracuje jedynie w kuchni, trzymany jest z daleka od spławiania drewna, jego głównym zajęciem ma być też nauka i czytanie, aby nadrobić ponad poziom lokalnej kiepskiej szkoły. Przez dzieci flisaków jest traktowany jak dziwak i często mu się za to obrywa, bo przechodzi gładko z klasy do klasy w przeciwieństwie do pozostałych. Dominic stara się chronić syna przed popijawami w osadzie i zbyt wczesną inicjacją seksualną.Pomimo trudnych warunków życia kucharz traktuje Twisted River jak dom, tu znalazła swoje miejsce jego matka, wysłana przez rodzinę, żeby urodzić nieślubne dziecko (Dominica), tu poznał i stracił swoją żonę i tu urodził się jego syn. Ostatecznie niefortunny wypadek, pomyłka Daniela sprawia, że muszą z osady uciekać i, że będą się ukrywać przez kolejnych pięćdziesiąt lat, próbując odnaleźć spokój i bezpieczeństwo w coraz to nowych miejscach. Czy kiedyś im się uda? Ciężko na to pytanie odpowiedzieć, nawet po skończonej lekturze, jak to bywa u Irvinga; nie wiemy czy dobre zakończenie można naprawdę nazwać happy endem, zadajemy sobie pytanie, czy nie przyszło za późno? czy bohaterowie musieli przejść przez tak wiele?\nAutor: malina o 11:19 Brak komentarzy: Linki do tego posta


Krwawy zamach we Władykaukazie - nowy bilans ofiar - RMF24.pl\nCzwartek, 9 września 2010 (15:33)\nCo najmniej 15 osób zginęło, a 114 zostało rannych w ataku terrorystycznym w centrum Władykaukazu, stolicy Osetii Północnej. Stan 10 rannych jest bardzo ciężki.\nDo zamachu doszło o poranku w pobliżu wejścia na największy bazar w tym mieście. Terrorysta-samobójca zdetonował ładunek wybuchowy ukryty w samochodzie osobowym. Auto było wyładowane śrubami, nakrętkami i kawałkami prętów zbrojeniowych, co zwiększyło siłę rażenia. Siłę eksplozji - szacowaną na około 40 kilogramów trotylu - spotęgowała też butla gazowa, która znajdowała się w samochodzie i która także wybuchła. Eksplozja spowodowała, że we wszystkich okolicznych domach powylatywały szyby z okien. Wybuch był słyszalny z odległości kilku kilometrów.\nCzęść rannych, wśród których są też dzieci, zostanie przewieziona do Moskwy samolotami szpitalnymi Ił-76, należącymi do Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych.\nWedług Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Osetii Północnej, auto użyte w ataku wjechało na jej terytorium z islamskiej Inguszetii na 20 minut przed zamachem. Tam też było zarejestrowane. Jego właściciel został już zatrzymany. Twierdzi, że sprzedał samochód poprzedniego dnia.\nNa wieść o ataku prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew wysłał do Władykaukazu swojego przedstawiciela w Północnokaukaskim Okręgu Federalnym, wicepremiera Aleksandra Chłoponina. Na miejsce udał się też przewodniczący Komitetu Śledczego przy Prokuraturze Generalnej Federacji Rosyjskiej Aleksandr Bastrykin.\nMiedwiediew oznajmił, że państwo uczyni wszystko, aby organizatorzy zamachu zostali schwytani i surowo ukarani, a jeśli będą stawiać opór, zostaną unicestwieni. Z kolei premier Rosji oświadczył, że celem tego aktu terroru jest skłócenie narodów Federacji Rosyjskiej. Władimir Putin zwrócił uwagę, że zamachu dokonano w dniu wielkiego muzułmańskiego święta - Uraza-Bajram, kończącego święty miesiąc ramadan, miesięczny post. Premier wyraził nadzieję, że muzułmańska ludność Rosji wniesie wkład w walkę ze zbrodniarzami organizującymi takie zamachy.\nPrezydent Osetii Północnej Tejmuraz Mamsurow ogłosił 10 września dniem żałoby w republice.


Zapomniane narody Europy - Jerzy Strzelczyk | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nWydawnictwo: Ossolineum Seria: Zrozumieć Europę historia\nnarody wędrówki ludów Słowianie Germanie\nBardzo interesująca książka, nawet dla takiego historycznego laika jak ja. Z wielkim zainteresowaniem śledziłem losy (jak i same opisy prób ich poznania) nacji, które zwykle są albo zupełnie pomijane w historycznych publikacjach, albo marginalizowane.\nNa minus lekki chaos i (typowa niestety wśród historyków) chęć wymienienia każdego znanego nazwiska władcy i każdego wydarzenia przez historyków odkrytego. Często mniej znaczy więcej.\nNa minus lekki chaos i (typowa niestety wśród historyków) chęć wymienienia każdego znanego nazwiska władcy i każdego...\nChoć obrany przez autora temat jest niezwykle ciekawy, to książka ma dwa poważne mankamenty. Pierwszym jest występujący niekiedy brak znajomości nowych publikacji, co widać na przykładzie Piktów i Jaćwingów (Jaćwięgów, jak zwał tak zwał). Jerzy Strzelczyk referuje stan badań z lat 80. XX w.! Drugim jest stosowanie terminu "narody" wobec społeczności przedpaństwowych, mimo że koncepcja narodu powstała w XVIII w. Można przeczytać, ale ze świadomością, że najlepsze jest Połabie, a w przypadku reszty tematów trzeba uzupełnić wiedzę nowszymi pracami.\nChoć obrany przez autora temat jest niezwykle ciekawy, to książka ma dwa poważne mankamenty. Pierwszym jest występujący niekiedy brak znajomości nowych publikacji, co widać na przykładzie Piktów i Jaćwingów (Jaćwięgów, jak zwał tak zwał). Jerzy Strzelczyk referuje stan badań z lat 80. XX w.! Drugim jest stosowanie terminu "narody" wobec społeczności przedpaństwowych, mimo...\nStrzelczyk pisze jasno, rzeczowo, ciekawie i przystępnie. Robi przegląd źródeł, opiniuje ich wartość, omawia stan wiedzy na temat poszczególnych narodów obecnie już nie funkcjonujących. Nawet jeżeli się z czymś nie zgadza, to jednak pokrótce omawia daną teorię. Często zaznacza, że sprawa jest nierozstrzygnięta lub, że coś wymaga jeszcze badań (np. archeologicznych – chociażby w przypadku Wawelu). Jak to bywa w przypadku takich przeglądówek, wybór poszczególnych narodów wyznacza, który rozdział był dla mnie ciekawy i obok Piktów, Wiślan czy Jaćwingów mamy dla mnie mniej interesujących Drzewian połabskich czy Alanów. Niemniej, o dziwo, to była przyjemna, a nie tylko pouczająca lektura.\nStrzelczyk pisze jasno, rzeczowo, ciekawie i przystępnie. Robi przegląd źródeł, opiniuje ich wartość, omawia stan wiedzy na temat poszczególnych narodów obecnie już nie funkcjonujących. Nawet jeżeli się z czymś nie zgadza, to jednak pokrótce omawia daną teorię. Często zaznacza, że sprawa jest nierozstrzygnięta lub, że coś wymaga jeszcze badań (np. archeologicznych –...\nPodoba mi się przede wszystkim równowaga zachowana przez autora - nie za dużo sensacji, nie za mało faktów. Nie jest tak łatwo napisać książkę popularnonaukową o wymarłych ludach i nacjach z tego właśnie względu że ciężko znaleźć coś nowego na ich temat a informacje dostępne to z reguły relacje ich wrogów, tych którzy przeżyli. Profesor Strzelczyk jednak starał się jak mógł żeby to, co wiadomo o np. Jaćwingach czy Wenedach było podane w miarę bezstronnie, bez zbędnego roztrząsania niepotrzebnych detali. Jak ktoś chce poszerzyć wiedzę, pod każdym rozdziałem czeka na niego bibliografia pełna fachowych pozycji. Można? Można. Wszystko super tylko trochę mi Etrusków brak...\nPodoba mi się przede wszystkim równowaga zachowana przez autora - nie za dużo sensacji, nie za mało faktów. Nie jest tak łatwo napisać książkę popularnonaukową o wymarłych ludach i nacjach z tego właśnie względu że ciężko znaleźć coś nowego na ich temat a informacje dostępne to z reguły relacje ich wrogów, tych którzy przeżyli. Profesor Strzelczyk jednak starał się jak...\nKsiążka która opisuje nam tych których już nie ma - tak opisuje się tą pozycję i jej podobne (jak choćby "Zaginione Królestwa" Davisa). Jest to trochę na wyrost bo choć opisywane ludy nie zdołały stworzyć samodzielnie swojej państwowości - to z pewnością jest takich dużo więcej, niemniej jednak ludy te przesyły stapiając się z innymi nacjami.\nWracając do samej książki. Jest to ciekawa pozycja. Autor opisuje min. Wenetów, Swebów, Piktów, Wiślan, Chazarów, Jaćwingów. Szczególne interesujące dla mnie były rozdziały poświęcone Piktom (z uwagi na ciekawe praktyki) i Wiślanom - jako naszym współczesnym Małopolanom. Książka jest zdecydowanie bardziej popularnonaukowa niż naukowa, choć zawiera sporą bibliografię.\nWracając do samej książki....\nKsiążka porusza ciekawy temat z dziejów Europy, chociż dobór opisywanych ludów mógłby być trochę inny. Osobiście poczytałbym o Burgindach, Gotach czy też innych ludach obecnych w najdawniejszych dziejach naszego kontynentu. Jerzy Strzelczyk przedstawia nam poszczególne narody poprzez ich obecność na kartach źródeł, i opierając się w główenej mierze na faktach i ewentualnie hipotezach obecnych w najnowszej historiografii. Nie jest to książka stricte naukowa, ale zawarta w niej bibliografia pozwala poszerzać swoją wiedzę na temat interesujących nas plemion/ludów.\nNiestety książkę ciężko się czyta, gdyż często występują w niej zdania wielokrotnie złożone i traci się sens czytanego zdania.\nKsiążka porusza ciekawy temat z dziejów Europy, chociż dobór opisywanych ludów mógłby być trochę inny. Osobiście poczytałbym o Burgindach, Gotach czy też innych ludach obecnych w najdawniejszych dziejach naszego kontynentu. Jerzy Strzelczyk przedstawia nam poszczególne narody poprzez ich obecność na kartach źródeł, i opierając się w główenej mierze na faktach i ewentualnie...\nGalimatias, jaki powstał w Europie w okolicach upadku zachodniej części Cesarstwa Rzymskiego, ma wiele fascynujących odsłon. Jedną z nich jest oczywiście droga, jaką przeszli nasi przodkowie, by stworzyć swoje państwo. O tym profesor Strzelczyk akurat w tej książce wiele nie mówi (choć jest rozdział poświęcony Wiślanom), ale o otoczeniu, w jakim się to dokonywało, możemy się dowiedzieć bardzo wiele. Jak wszystkie książki Profesora tak i ta dostarcza raczej wiedzy niż uwodzi językiem i anegdotami historycznymi. Ale dla każdego, kto tej wiedzy jest głodny, będzie to cenna pozycja.\nGalimatias, jaki powstał w Europie w okolicach upadku zachodniej części Cesarstwa Rzymskiego, ma wiele fascynujących odsłon. Jedną z nich jest oczywiście droga, jaką przeszli nasi przodkowie, by stworzyć swoje państwo. O tym profesor Strzelczyk akurat w tej książce wiele nie mówi (choć jest rozdział poświęcony Wiślanom), ale o otoczeniu, w jakim się to dokonywało, możemy...\nCałe stada achów i ochów za treść, merytorycznie ta książka to po prostu pasza treściwa dla głodnego wiedzy umysłu...\nAle ta forma... ło moja matko z Buska!\nPrzydałoby się czymś ją osłodzić, polukrować, nawodnić chociaż!\nPo przeczytaniu odczuwam jakaś taką suchość pod powiekami, spowodowaną niewątpliwie językiem nazbyt rzeczowym, by nie powiedzieć drętwym.\nZdania bywają nazbyt długie, a informacje są w nich upakowane tak gęsto, że zrozumienie ich sensu, wymaga niezłej ekwilibrystyki mentalnej.\nMyślę że nie od rzeczy byłoby, podczas pisania pozycji notabene popularnonaukowej, ulżyć trochę słowu, łagodnie odpłynąć w ton przyjemnie gawędziarski.\nI to właśnie, gdybym tylko mógł, profesorowi doradzić bym chciał, ale kim że ja jestem, aby naukę polską strofować?\nStrzelczyk w swym dziele podejmuje temat arcyciekawy, choć z historycznego punktu widzenia nie nazbyt ważki (przynajmniej jeśli przyjąć za fakt, iż historię zwykli spisywać zwycięzcy)\nTematem owym są ci co odeszli, zaginęli gdzieś w pomroce dziejów, a więc ludy których już z nami nie ma.\nAutor z konieczności skupił się na kilku wybranych nacjach, pokrótce przedstawił nam dzieje: Wenetów, Swebów, Alanów, Piktów, Longobardów, Wiślan, Chazarów, Obodrzyców, Jaćwięgów i Drzewian połabskich.\nKażdy z "Zapomnianych narodów Europy" ma oddzielny, sobie poświęcony szkic historyczny (rozdział). Można więc czytać tę książkę w dowolnej kolejności i to jest jej bezsporną zaletą.\nDzięki Jerzemu Strzelczykowi możemy dowiedzieć się że istniała nacja wyznająca judaizm, etnicznie nie mająca nic wspólnego z żydami!\nDowiemy się również skąd pochodzi nazwa Lombardia, zdobędziemy informacje ile przetrwało z języka Jaćwięgów w nazewnictwie geograficznym w północnej Polsce.\nPrzeczytamy też o zagładzie Obodrzyców i innych Słowian połabskich, a także o stopniowym rozpuszczaniu się Drzewian w żywiole niemieckim.\nNam jako jedynemu z ludów Lechickich udało się przetrwać, dla Połabian, naszych najbliższych krewnych, wir historii nie okazał się na tyle łaskawy...\nInnym niewątpliwym plusem tej publikacji jest obszerna bibliografia.\nGdyby więc naszła nas ochota na zgłębianie tajemnic któregoś z opisanych tu plemion, możemy czerpać z niej pełnymi garściami.\nPomimo formy wątpliwej, treść niewątpliwie polecam.\nPopieram [ 368 ]\nBardzo ciekawy opis zaginionych ludów (narodów - jak twierdzi Autor) Europy. Fajnie opisane tak tajemnicze ludy jak Wenetowie czy Piktowie. Wszystko podane - tak jak powinno być w pracy popularnonaukowej - przystępnie i treściwie. Życzyć można byłoby sobie sequelu - w końcu do zaginionych narodów zaliczają się takie fascynujące plemiona jak Ligurowie, Etruskowie, Herulowie itd.\nDodaj cytat z książki Zapomniane narody Europy


Romantyczny weekend we dwoje - gdzie? - Makóweczki.pl\nTak… Wy, nie My jako rodzina z dziećmi, nie ja, Ty czy ono. Tylko Wy – małżeństwo, kobieta i mężczyzna. Wasza więź. Jak często ją pielęgnujecie ?\nKlasyczny scenariusz – mężczyzna i kobieta zakochują się w sobie. Spędzają razem mnóstwo czasu, każdą możliwą chwilę. Jest pięknie, bajkowo i magicznie. Napawają się tym stanem, bliskością, feerią emocji. Jadą na haju miłości i uczuć.\nW kolei zdarzeń postanawiają być razem na zawsze. Zaręczyny, ślub.. po jakimś czasie także, dzieci. I dalej jest pięknie, tylko inaczej. Wszystko przypomina sielankę z amerykańskiego serialu, gdyby nie jeden problem- brak czasu. Małżonkowie- rodzice, nie mają dla siebie ani chwili, a wspólny czas spędzony razem staje się wspomnieniem sprzed założenia rodziny.\nMyślenie, że potrzebujecie czasu dla siebie wzbudza wyrzuty sumienia? Bo jak to tak, bez dzieci?\nNależy sobie uświadomić, że relacje małżeńskie mają wpływ na całą rodzinę. Jest takie powiedzenie, że szczęśliwa mama to szczęśliwe dzieci. Można to spokojnie rozwinąć, szczęśliwi rodzice – to szczęśliwe dzieci. Po pierwsze maluchy dostają przesłanie, obraz kochających się rodziców, którzy patrzą na siebie, obdarowują czułościami, uśmiechem. Po drugie, budujecie własną świadomość, pewność że trzyma was nierozerwalna więź. Jednak trzeba sobie o tym przypominać!\nWyjście na kolacje, do kina tylko we dwoje, nawet raz w miesiącu daje niesamowity efekt. Przypomina o tym wszystko, co gubi się w pędzie codzienności.\nMy mamy takie wyjścia, 2-3 razy w miesiącu i zawsze wyczekujemy tego czasu. Już sama podróż do kina, kilka zdań zamienionych bez akompaniamentu głosów w tle, spacer, trzymanie się za ręce – to już jest to… Jeśli nie kino to kolacja we dwoje, rozmowa i wymiana spojrzeń. Spacer do miejsc, które niosą miłe wspomnienia (miejsce zaręczyn?). Coś co wam obu sprawia przyjemność. Najważniejsze jednak nie jest miejsce, tylko fakt, że jesteście we dwoje.\nRaz lub dwa razy w roku pozwalamy sobie na wspólny wyjazd, też tylko we dwoje. Jakkolwiek, czy jest to wypad na jedną noc do innego miasta w Polsce, lub weekend zagranicą. Takie wyjazdy dają potem energię na wiele miesięcy. To co się na nich dzieje, jest dowodem na to, że wciąż jest między wami ta magiczna więź, że dalej się kochacie. Wspomnienia zostają na długo w pamięci, to inwestycja na przyszłość.\nFakt, mamy ten komfort, że posiadamy dziadków którzy chętnie zajmują się dziećmi, a za którymi maluchy przepadają (czasami się zastanawiamy, kto bardziej się cieszy na nasze wyjazdy- my, czy maluchy, które mogą spędzać czas z rozpieszczającymi ich, dziadkami). Tęsknota jednak pozostaje. Nieraz podczas wspólnych momentów we dwoje, rozmawiamy i o dzieciach. W chwilach spokoju i relaksu łatwiej jest omówić ich dorastanie, wychowanie.. Można zaplanować zmiany, omówić plan działania, lub podsumować sukcesy.\nNie wszyscy mają tak łatwą i kochającą opiekę na wyciągnięcie ręki, jednak warto postarać się i zrobić wywiad w okolicy, lub wśród znajomych. Przyjaciółka, ciocia, rodzeństwo lub zaufana niania. Trzeba tylko wykonać ten pierwszy krok i przede wszystkim, chcieć. Bo warto przekonać się po raz kolejny, że to uczucie które połączyło was jakiś czas temu, wciąż tam jest. Można tego nie zauważać, można myśleć, że się skończyło, ale to nieprawda! Po prostu codzienność je zagłusza, sprawia że staje się bardzo odległe. Wspólne chwile działają jak szczepionka, na różne problemy które niesie życie. Dlatego warto uczynić z nich rytuał dla zdrowia związku… rodziny.\nPrzedszkolne Inspiracje cz IV\nMagda\t7 października 2014 at 08:28\nBardzo ważne jest to ci napisałeś.\nDodalabym od siebie, ze warto siebie słuchać.\nDostrzegać drobne zmiany.\nDoceniać i werbalizowac to.\nugotowani.tv\t8 października 2014 at 09:38\nWarto siebie słuchać zawsze do końca, bez przerywania i przemycania własnych słów :) To daje pełny obraz naszych uczuć i emocji :)\nKaśka\t7 października 2014 at 08:44\nCzytam, czytam i ta sobie myślę, że my jednak należymy do tej części, która zapomniała. Wymówek mogę podać co najmniej kilka, ale chyba masz rację -“Trzeba tylko wykonać ten pierwszy krok”.\nbabyciuszkolandia\t7 października 2014 at 09:14\nŚwięta racja O siebie też trzeba zadbać i pielęgnować to co jest ważne a miłosć jest bardzo ważna dzieci podrosną będą miały swoje życie później swoje rodziny a my z Naszą drugą polową zostaniemy oby do końca życia – ale z takim podejściem to jak ma być inaczej :)\nBliźniakowa Mama\t7 października 2014 at 09:15\nWłaśnie mężowi wysłałam link z tym tekstem – czas na odkurzenie naszego związku :)\nBo w całym tym pędzie nie jesteśmy małżeństwem tylko…mieszkającymi ze sobą ludźmi mającymi dwójkę dzieci…\nankabr82\t7 października 2014 at 09:20\noj zgadza sie, zgadza sie wszystko!!! zapomina sie o drugiej osobie- bo dzieci!! trzeba zaczac dzialac,nie szukac wymowek! dzieki PT!\nNebule blog\t7 października 2014 at 09:22\nMyślałam, że ten tekst pisała Marlena:) taki jest emocjonalny…\nMy nie mamy dziadków w zasięgu ręki, ale jak juz sie wybierzemy do nich na drugi koniec Polski to wlasnie wtedy korzystamy. Kawa we dwoje, seans w kinie o 22….\nKlaudyna\t7 października 2014 at 09:40\nOj tak! Jeden weekend spędzony we dwoje, potrafi dać energię na 2 następne tygodnie. Nam trafia się rzadko, dlatego więcej czasu spędzamy we troje, ale za to nie w domu – dziecko zachowuje się zupełnie inaczej na neutralnej przestrzeni. ;)\nBliźniaczki w akcji\t7 października 2014 at 09:47\nMy właśnie wczoraj leżąc na kanapie przypominaliśmy sobie nasz czas, przed narodzinami dzieci i uzmysłowiłam sobie, jak wiele zapomniałam w ferworze spraw codziennych, jak np. urodziny męża, które mu wyprawiłam (kolacja we dwoje, w tle restauracji “nasza piosenka”, etc…), ech….\nKamil\t7 października 2014 at 10:08\nPoszedłbym nawet o krok dalej i zasugerował, że tak jak nauczyciele dostają co siedem lat, rok urlopu dla poratowania zdrowia, tak samo rodzice powinni raz w roku dostawać taki tygodniowy urlop. Dla poratowania zdrowia i związku :)\nKoala\t7 października 2014 at 19:42\nCo za bzdura z tym “dostawaniem urlopu co 7 lat”….\nlimonka\t7 października 2014 at 10:19\nOj zazdroszczę takich Dziadków:) nasi Rodzice czyli Dziadkowie naszych dzieci bardzo lubią być z dziećmi wtedy kiedy obok jest mama lub tata tychże dzieci… każda próba wyjścia gdzieś razem kończy się 5 telefonami, że dzieci tak tęsknią, że albo płaczą albo stoją przy oknie albo zaczynają kichać albo kaszleć albo albo albo… wyobrażacie sobie jaki to relaks?? Raz wyłączyliśmy telefony… i tak się złożyło, że wtedy właśnie córka upadła i rozcięła sobie bardzo nieszczęśliwie głowę…ech życie :-/\nOlimpia\t7 października 2014 at 10:52\nBardzo lubię te teksty pisane przez Tatę Makoweczek bo widać ta mądrość , wrażliwość , miłość do rodziny i dlatego, ze Max i Lena maja takich wspaniałych rodziców , którzy to wszystko nakręcają tworzy sie Team :-) pogratulować , możemy uczyć sie od najlepszych\nBeata\t7 października 2014 at 10:57\nSzczera prawda, zmień tylko proszę”obu” na “obojgu”. Niech piękna forma dopełni dobrą treść. Pozdrawiam\nTakaMama\t7 października 2014 at 11:11\nŚwietny tekst Panie Tato :) U nas przez wykańczanie domu ostatnimi czasy trochę mniej randek z mężem. Trzeba się poprawić\nLena\t7 października 2014 at 11:37\nByłam przekonana, że ten tekst napisała Mama Makowa! wspaniały i prawdziwy! Gratulacje dla Taty, który mimo pracy znajduje czas i na takie zajęcie!\nKatarzyna O.\t7 października 2014 at 12:41\nWiem, że to prawda. Niestety nasz maluch jest jeszcze zbyt mały i nie mamy osoby, która by z nim została choć na dwie godziny. Jestem przekonana, że gdy podrośnie to będzie nam łatwiej razem gdzieś wyskoczyć.\nagnieszka\t7 października 2014 at 13:06\nto bardzo wazne, co napisales, niby wlasciwie to wiemy, ale w codziennym pedzie gubimy sens tych slow….rzeczywiscie, czesc z nas naprawde nie moze sobie pozwolic na taki “skok w bok” od codziennosci, by spedzic czas, chocby i jedna noc gdzies, gdzie znow przypomnimy sobie, co to “tylko my”…..ale warto wygospodarowac sobie czas dla siebie, chocby po polozeniu dzieciakow do lozek, obejrzenie wspolnie wybranego filmu pod jednym kocem na kanapie, niby nic takiego, banal, ale tez dziala, jesli sie tylko chce ;)\nMała Garderoda\t7 października 2014 at 13:09\nTwój Mąż pięknie pisze (zważywszy na to, że to facet jestem pod podwójnym wrażeniem :)\naga (mamyporady.pl)\t7 października 2014 at 13:27\nOj gdyby tylko jeszcze dziecko chciało zostać na noc u dziadków :) my musimy jeszcze z tym poczekać… ale i tak staramy się raz na jakiś czas podrzucić małego na kilka godz ddo babci, by móc wyskoczyć gdzieś razem.\nEwelina Mamspired\t7 października 2014 at 18:14\nNo niestety. Jeszcze rok temu mogłam spokojnie powiedzieć, że czasu dla siebie nam nie brakowało. Dzisiaj jesteśmy tylko we troje. Comiesięczny wypad do kina? Nie. A może do baru ze znajomymi? Nie. A chociaż do maka na kurczaka we dwójkę? Nie. Nie. Nie. Paradoksalnie nie jesteśmy teraz całkiem sami. Mamy tutaj jednych dziadków, ale niestety nie mamy możliwości ich choć trochę wykorzystać, a to przykre, bo sama widzę- odbija się to na relacjach rodzinnych.\nOptymistką jestem. Przetrwamy to i będziemy wychodzić jak dzidzia będzie już podrostkiem ;)\njudi\t7 października 2014 at 20:00\nOoo, trafiłeś z tekstem. Właśnie próbowałam oszukać czteromiesięczniaka butelką i sztucznym mlekiem, a myślami byłam w szpilkach i czarnej sukience na sobotniej dłuuugiej, nieśpiesznej randce z mężem, która póki co pozostanie w sferze marzeń. Syn nie dał się przechytrzyć. Pozostanie nam dwugodzinny spacer w okolicy domu Dziadków, a teatr i kolacja innym razem.\nmarta\t8 października 2014 at 06:45\n5 lat jesteśmy małżeństwem i od początku podtrzymujemy wspólne weekendy.\nGdyby nie one pewnie już dawno byśmy zapomnieli czemu jesteśmy razem bo niestety tacy różni…\nBudująca Mama\t8 października 2014 at 09:19\nRacja! 100% racja – nie wszyscy mają tak dobrze… Ale czasem i wolne popołudnie wystarczy :) A czasem choćby nie wiem co pojawią się zakręty… Oby jak najrzadziej :)\nKropka\t9 października 2014 at 11:47\nOj, popieram w 100% :)\nZupełnie nie rozumiem kobiet (bo to one głównie mają taki problem), które boją się zostawić dziecko z dziadkami/ciocią/wujkiem i wyjść gdzieś razem, pojechać.\nJa wiem, że zawsze są obawy, ale jak się ma taką możliwość to powinno się korzystać.\nDziecko od tego nie ucierpi, wręcz przeciwnie – doceni. Czasem trzeba dać sobie za sobą potęsknić :)\nKasia\t13 października 2014 at 22:31\nDobrze wiedzieć, że inni też robią tak jak my. Mamy dwójkę dzieci, lat 2 i 4. Wychodzimy 1-2 x w miesiącu, latem częściej, wyjeżdzamy na weekendy we dwoje. Wiemy, że nasza więź jest najważniejsza. Wokół siebie nie mamy żadnej pary która dba tak o siebie, szkoda.\nolga\t17 października 2014 at 20:13\n(Off-topic – przegapiłam ten wpis i przed momentem pierwszy raz zobaczyłam to zdjęcie (miniaturkę) na tablicy FB. I zaczęłam myśleć, z jakiego filmu ten kadr, bo chyba oglądałam :D Także ten tego pozdrawiam filmową parę :D)


Andrzej Wilamowski Elektrix Prezes Warszawa\nEnergia elektryczna i gaz ziemny\tProwadzisz przedsiębiorstwo, które do sprawnego funkcjonowania potrzebuje stałych dostaw dużych ilości prądu i gazu ziemnego? Koniecznie powinieneś zastanowić się nad zmianą sprzedawcy zarówno gazu, jak i prądu.\nCoraz częściej słyszy się o możliwości zmiany sprzedawcy energii elektrycznej, ale liberalizacja rynku dotyczy także gazu ziemnego, dzięki czemu rosnąca konkurencja na polskim rynku dąży do obniżenia cen związanych z ich zakupem. Każdy przedsiębiorca powinien przeanalizować aktualne wydatki związane z zakupem energii elektrycznej i gazu i pomyśleć o tym, jak najlepiej zoptymalizować te koszty. Mowa nie tylko o działaniach proekologicznych takich jak, używanie urządzeń o mniejszym zużyciu energii, ale także o działaniach takich jak, zmiana sprzedawcy gazu i prądu.\nWiększość firm oferuje zwykle jedną z tych usług, ale firma Elektrix Sp. z o.o. (Andrzej Wilamowski Elektrix prezes) zajmuje się sprzedażą zarówno gazu, jak i energii elektrycznej. Daje to przedsiębiorcom większe możliwości przy optymalizacji kosztów, ponieważ podpisując umowę na zmianę sprzedawcy, oszczędzamy podwójnie. Dlaczego zatem jeszcze tak niewielka liczba przedsiębiorców zdecydowała się na działania pozwalające na znaczne oszczędności w firmie? Głównym powodem jest stale niska świadomość o opcjach zmiany – wielu z przedsiębiorców nie śledzi najnowszych zapisów w prawie i nie zdaje sobie sprawy z tego, że optymalizacja kosztów prowadzenia działalności jest na wyciągnięcie ręki. Od podjęcia decyzji do momentu finalnej zmiany sprzedawcy, dzielą przedsiębiorcę 21 dni, bo tyle trwa cała procedura. Odbywa się ona bardzo nieinwazyjnie, ponieważ w jej trakcie nie powstają przerwy w dostawie, zarówno gazu jak i prądu, co jest bardzo ważne dla firm produkcyjnych. Zmiana sprzedawcy energii elektrycznej może nastąpić niezależnie od lokalizacji przedsiębiorstwa – nie istotne zatem jest czy firma znajduje się w Poznaniu, Warszawie, Gdańsku czy Radomiu.\nW przypadku dużych zakładów produkcyjnych, oszczędności są bardzo duże, ponieważ koszty ponoszone zarówno na zużycie gazu czy prądu można obniżyć nawet do 25%, co daje nam już poważną kwotę. Najlepszym sposobem na przekonanie się jakiego rzędu oszczędności może liczyć przedsiębiorstwo, jest umówienie się na spotkanie z przedstawicielem nowego sprzedawcy energii i gazu, który przygotuje szczegółową wycenę idealnie dopasowaną do potrzeb każdego przedsiębiorcy. Różnorodność taryf oferowanych przez firmę Elektrix oraz przejrzystość zawieranych umów, połączone z najwyższą jakością obsługi klienta, tworzą z nowych sprzedawców energii najlepszych partnerów biznesowych na lata.


Młodzież i Kultura » Organizacja Czasu Wolnego\nE-nauka to nic innego jak po prostu nauka w Internecie. Nauka, którą oferują specjalistyczne w tej dziedzinie portale. Niestety w większości przypadków aby skorzystać z e-nauki należy ponieść określone koszta finansowe, ale są też strony, które oferują różnego rodzaju wypracowania, pomoce naukowe, ściągi i informacje za darmo. Oczywiście poziom udostępnionych plików pomagających w nauce, za które należy zapłacić całkowicie rożni się od tych udostępnianych nam za darmo. Mianowicie kilka bardzo znanych portali, na których umieszczane są m.in. wypracowania z zakresu rożnych dziedzin naukowych udostępnia prace nadesłane przez zwykłych uczniów internautów, natomiast portale, które wymagają wkładu finansowego to już znacznie wyższa szkoła jazdy, gdzie wszelkiego rodzaju prace to robota wykwalifikowanych w specjalnych i odpowiednich dziedzinach ludzi. Dlatego czasem warto zastanowić się nad skorzystaniem z płatnej nauki internetowej, ponieważ ta darmowa nie zawsze może przynieść dobre rezultaty, bardzo często wręcz przeciwnie, nie każdy uczeń potrafi napisać wypracowanie, które nie zawierałoby żadnych błędów.\nPosted in Młodzież i Kultura | Comments Closed\nJak tworzone są serwisy dla nastolatków\nJeżeli ktoś już miał okazję odwiedzić serwis młodzieżowy, to najwyraźniej bardzo dobrze wie w jaki sposób są one tworzone. Takich różnych serwisów w sieci jest bardzo dużo. Najczęściej tworzone są w taki sposób, aby nastolatek wchodząc na jego strony, mógł nie tylko się pośmiać, czegoś dowiedzieć, ale i na przykład pozyskać radę w jakiejś sprawie. Możliwe są więc rozmowy pomiędzy różnymi nastolatkami w sieci. Jedno jest tu pewne. Takie serwisy są bez wątpienia tworzone w sposób interesujący, aby tych wymagających nastolatków do czegoś zachęcić. Na pewno nie ma w nich nic złego, co mogłoby przykładowo wpłynąć na ich samopoczucie, tok myślenia. Jest w nich tyle ciekawych rzeczy, że naprawdę chętnie do serwisów zaglądają, aby móc jakoś miło spędzić swój wolny czas. to dla nich doskonała rozrywka. Do clubu nie pójdą no nie maja osiemnastu lat. Z innego rodzaju rozrywki nie skorzystają, bo są jeszcze zbyt młodzi. W serwisach tworzonych specjalnie dla nich jest wszystko czego mogą potrzebować.\nDodatkowe funkcje kosztują\nDawniej na portalach społecznościowych można było robić praktycznie wszystko i bez konieczności dokonywania opłaty. Teraz jednak właściciele się zbuntowali, wprowadzając opłaty za poszczególne usługi. Oczywiście standardowe korzystanie z portali jest darmowe, ale wszystko to co ponadto i dodatkowe, trzeba opłacić. Nie wszyscy jednak się na takie rozwiązania decydują, ponieważ uważają, że nie ma najmniejszej potrzeby. Często profile służą im do kontaktowania się ze znajomymi, z rodziną, do oglądania profili innych osób i tak dalej. Jak najbardziej tyle wystarcza wielu ludziom i tak uważają, że jest co robić i na pewno nie można się nudzić zaglądając na swój profil, tym bardziej mając wielu znajomych. Zawsze coś ktoś doda śmiesznego co warto skomentować. Standardowe profile są świetne dla wszystkich osób bez wyjątku, a jeżeli komuś zależy na dodatkowych funkcjach, to w zasadzie nie ma problemu, trzeba tylko dopłacić, ale tak naprawdę mało kto z tego korzysta, bo ludzie lubią swoje profile, ale nie na tyle, aby całymi dniami na nich siedzieć.\nStrony o młodzieży\nStrony internetowe przeznaczone dla młodzieży to w zasadzie żaden wynalazek. Od dawna istniały różne serwisy i tak naprawdę każdy mógł sobie spokojnie znaleźć w nich coś dla siebie. Teraz szuka różnych ciekawych rzeczy również młodzież. Ci najczęściej szukają właściwej drogi życia. Chcieliby poznać zainteresowania innych młodych ludzi, dowiedzieć się do jakiej szkoły planują iść, jakie mają plany na przyszłość. O tym wszystkim mogą swobodnie rozmawiać i to bez ograniczeń. strony młodzieżowe to nie tylko wskazówki i porady, co na pewno jest bardzo ważne, ale i również rozrywka. Takiej nigdzie nie doświadczą. Duża dawka dobrego humoru zapewnia dobre samopoczucie. Młodych ludzi fascynuje Internet, a kiedy mogą też zajrzeć do serwisów przeznaczonych dla ich wieku czerpią jeszcze większe korzyści. Strony internetowe czy serwisy dla młodzieży, są w pewnym sensie o młodzieży. To tam opisywane są różne historie przeżyte przez nastolatków. To tu oni się sami sobie wzajemnie zwierzają. Jak więc to inaczej nazwać.\nŻycie w Internecie a w rzeczywistości\nŻycie nastolatków często nie jest tak kolorowe jak nam się wydaje. Każdego dnia na ulicach czyha na nich tyle zła. To przecież oni łatwo dają się namówić na narkotyki, alkohol, a to prowadzi do poważnych problemów. Z kolei Internet to coś innego. Kiedy nastolatkowie zaglądają do serwisów przeznaczonych właśnie dla nich, zauważają w nich przykładowo taki mały świat, gdzie mają wszystko. W serwisach mogą rozmawiać z innymi i to bez żadnych ograniczeń bo anonimowo. Mają szanse dowiedzieć się co nowego w modzie i na świecie. mogą posłuchać muzyki słuchanej przez nastolatków. Są też jakieś porady i inne rozrywki. Można nawet powiedzieć, że wówczas serwis internetowy staje się takim małym życiem nastolatków. Skoro mogą znaleźć w serwisie dosłownie wszystko czego tak naprawdę potrzebują, to jak to inaczej nazwać. Najczęściej kiedy nastolatek ma ochotę zagrać, może wejść do takiego serwisu i to zrobić. Gdy chce pogadać, nie musi z niego wychodzić. Poczyta tu również opowiadania, jakieś twórczości innych nastolatków, a także ciekawostki ze świata.\nKonkursy dla nastolatków\nBardzo często nastolatkowie zamykają się w takim swoim świecie i odcinają od rzeczywistości. Chętnie zaglądają do Internetu, a co się okazuje, również na serwisy młodzieżowe. Tam mogą znaleźć mnóstwo rozrywki. Jedną z nich są na przykład konkursy, które organizowane są specjalnie dla nich. Dzięki starannemu ich zorganizowaniu możemy mieć pewność, że spodobają się dla młodzieży, gdyż często są ukierunkowane w ich zainteresowaniach. Czasem w szkole są jakieś konkursy, ale młodzi ludzie narzekają, że na przykład są zniżani do poziomu małych dzieci i oburzeni nie chcą w nich uczestniczyć. Konkursy organizowane w serwisach z kolei są zdecydowanie ciekawsze, przygotowane z myślą właśnie o nastolatkach, zbuntowanych i pozbawionych humoru. Gdy do tego są atrakcyjne nagrody, bo akurat sponsorów na to stać, chęć rodzi się w jednej chwili. Konkursy organizowane w serwisach dla nastolatków mają na celu zapewnić im rozrywkę i coś innego niż ciągłe gry, albo inne nieprzyzwoite rzeczy, które kompletnie do nich nie pasują.\nDla młodzieży czującej się samotnie\nMłodzież choć już wydaje się bardzo samodzielna, a nawet uważa się za ludzi bardzo dorosłych i wszystko wiedzących, często potrzebuje wsparcia kogoś bliskiego. Przez to, że młodzi ludzie pozostawiani są sami sobie, do głowy przychodzą im różne głupoty. A przecież nie można pozwolić na to, aby zmarnowały sobie życie. Kiedy czują się więc samotni, decydują się na Internet. Tam mają serwisy przeznaczone typowo dla ich przedziału wiekowego. To często w serwisach mogą liczyć na większe wsparcie, niż u własnych rodziców. Ale serwisy te to nic złego, ponieważ umożliwiają po pierwsze kontakt z innymi młodymi ludźmi, gdzie mogą rozmawiać dosłownie o wszystkim i kiedy tylko tego potrzebują. Poza tym mają mnóstwo ciekawostek, którymi interesują się ludzie w tym wieku. Także ich poczucie samotności bardzo szybko mija. Czasem niektórzy chcą poczuć się właśnie tak samotnie, aby móc zajrzeć do serwisu i spędzić tam kilka chwil tak jak robią to inni młodzi ludzie, którzy być może rzeczywiście mają jakieś problemy.\nCo można znaleźć w serwisach dla nastolatków\nW Internecie można znaleźć niejeden serwis przeznaczony dla nastolatków. Powstały one z myślą właśnie o tych młodych ludziach, gdyż również oni chcą mieć swój własny kąt w Internecie. Jeżeli są strony dla dorosłych, to muszą być też dla młodzieży. Takie już istnieją i znaleźć można na nich mnóstwo ciekawostek, którymi interesują się najczęściej młodzi ludzie. Żarty w postaci obrazków czy też zwyczajnych słów to świetny sposób na zabawę. Zdarza się, że młodzi ludzie gromadzą się u jednej osoby i wspólnie przeglądają dane serwisy. Wówczas zabawa jest jeszcze większa. Czasem są jakieś rubryki kulinarne, gdzie można pozyskać przepis na samodzielny posiłek, który jest bardzo prosty, a zarazem niesamowicie smaczny. Młode dziewczyny szukają diet, które przeznaczone są przeważnie dla dorosłych. Tu mogą znaleźć pomysły na smaczne dania, lekkostrawne, nietuczące i zdrowe. Są tu też inne porady i informacje ze świata, pisane językiem zrozumiałym dla młodzieży, co daje im możliwość pozyskania wiedzy.\nWiersze pisanie przez nastolatków\nNastolatkowie pomimo iż są młodymi ludźmi, niekiedy mają wielkie talenty. Na przykład potrafią pisać piękne wiersze. Rodzice często o tym nie wiedzą, ale tak właśnie jest. Choć może nie uczestniczą w żadnych tego rodzaju konkursach, to jednak serwisy dla nastolatków dają możliwość im się wykazać w danej dziedzinie. Są miejsca, gdzie mogą pisać swoje wiersze i zamieszczać w sieci, właśnie w tych serwisach. Później czytają je inni i na przykład oceniają. Jest to fantastyczny pomysł, bo naprawdę niektórzy młodzi ludzie pięknie piszą, a dzięki temu mogą się rozwijać, rozwijać swoje zdolności. Nigdy nie wiadomo co z takich młodych poetów wyrośnie. Dlatego fajnie, że są serwisy, które prowadzone są właśnie w ten sposób. W ogóle serwis młodzieżowy powinien być ich takim małym światem. Na pewno będzie lepszy niż ten rzeczywisty. Niektórzy nastolatkowie piszą wiersze od dawna, ale najczęściej skrywają je tylko w szufladzie, bo wstydzą się gdziekolwiek je pokazać. W serwisie mogą opublikować anonimowo, gdzie zostaną ocenione, a oni sami nabiorą pewności.\nRejestracja w serwisie młodzieżowym\nSerwisy młodzieżowe, jak niektórzy nazywają dla nastolatków, najczęściej wymagają rejestracji. Po takim zarejestrowaniu się i utworzeniu własnego loginu, użytkownik jest już stałym bywalcem i może bez problemu korzystać ze wszystkich możliwości serwisu. Niektórzy wchodzą tam tylko niewinnie aby poczytać. Jednak jest tam na tyle dużo ciekawych rzeczy, że zdecydowanie korzystniej jest od razu dokonać rejestracji. W ten sposób można dodawać własne wiersze, opowiadania, można wypowiadać się na forum i robić wszystko to na co tylko serwis pozwala. Dla bardzo wielu młodych ludzi ważne jest, aby mogli z kimś normalnie porozmawiać o wszystkim. Obawiają się tylko, że na takim forum w serwisie zostaną rozpoznani gdy się zarejestrują używając konkretnej nazwy. Musi to więc być nazwa wymyślona na potrzeby tego właśnie serwisu. Wówczas nikt i nic się nie dowie, a już na pewno nie rozpozna kto to jest i skąd. Rejestracja jest bardzo wygodna, szybka i daje użytkownikom dużo możliwości, z których warto korzystać.


Play hard - stay cute!: czerwca 2013\nNiedzielny mini haul\nTak więc dzisiaj też wybrałam się na małe zakupy, jeszcze pewnie przed samym wyjazdem skoczę parę razy, póki co to co chciałam mam, jeszcze w must have jest czarna para tenisówek - bo moje już się nie nadają do chodzenia:) Więc mini haul z dzisiaj (nie tylko ubrania):\nBokserka i skarpetki - house, dół od stroju i tenisówki - h&m\nW Rossmanie dopadłam masło do ciała z Perfecty - po otwarciu, jak poczułam zapach zdałam sobie sprawę, że już je kiedyś miałam:)\nEyeliner kobaltowy z wibo\nKolor strasznie mi się podoba, ale pigmentacja słaba, jakbym farbką akwarelową malował, zobaczymy jak się sprawdzi na dłuższą metę i napiszę o nim w osobnej notce z recenzjami:)\nAutor: Moń o 22:31 15 komentarzy:\nEtykiety: h&m, haul, house, perfecta, wibo\nRecenzja zbiorowa produktów zakupionych w ostatnim czasie\nPostanowiłam zrobić recenzję produktów, które w ostatnim czasie znalazły się w mojej kosmetyczce. Z racji, że już trochę czasu minęło przez co mogłam ich "poużywać" na tyle konkretnie, żeby móc je w końcu opisać. W sumie wszystko z kolorówki. Nie będzie nic o ostatniej paczce, bo jestem w trakcie używania tych produktów - chociaż np. ciemny puder zostawiam dopiero na powrót z Bułgarii, kiedy już będę ładnie opalona:) Jak może zauważyliście to utworzyłam nową podstronę "recenzje" - będę tam wrzucać posty z recenzjami, żeby wszystko było w jednym miejscu i żeby nie było potrzeby przeszukiwania całego mojego bloga:) Swoją drogą pewnie jeszcze dzisiaj napiszę. :)\nMaybelline, the colossal volum' express mascara, smoky eyes\nOpakowanie: standardowe dla tej linii tuszy do rzęs, wygodne w użyciu.\nSzczoteczka: mniejsza niż te, które używałam dotychczas, ale bardzo mi się podoba to, że fajnie rozdziela rzęsy i nie skleja.\nKonsystencja: w sam raz, nie za gęsta i nie za wodnista.\nPolubiłam się z tą maskarą, jednak to jeszcze nie jest to czego szukam, kupując tusz liczę na spektakularne pogrubienie - póki co jeszcze nie trafiłam na mój tuszowy KWC :) Podoba mi się efekt, bo nie jest wulgarny. Nie kruszy się, czerń jest ładna. Raczej nie wrócę bo będę poszukiwać mojego ideału :D\nRimmel Lasting Finish Blush and Highlighter, kolor: 008 spring flower\nOpakowanie: małe, poręczne, zamknięcie dobrze trzyma i nie powinno się samoistnie otwierać.\nPędzelek: w sumie odpowiada moim potrzebom, póki co nie mam żadnego do różu, a ten wachlarzowy w tym wypadku się nie sprawdza.\nJestem bardzo zadowolona z tego różu! Ciężko jest nim zrobić sobie krzywdę, jest delikatny zarazem bardzo ładnie i dziewczęco prezentuje się na twarzy. Do tego jest bardzo trwały!\nNYC Ultra Last LipWear , nawilżająca pomadka, kolor: 435 Tender Blush\nOpakowanie: Plastik wydaje się dosyć słaby, u mnie już widoczne jest małe pęknięcie, trzymanie jej luzem w torebce mogłoby być ryzykowne i zgubne w skutkach.\nKolor: perłowy, mieniący się róż. Nie do końca mój kolor, ale muszę przyznać, że całkiem ładnie prezentuje się na ustach.\nZapach: nie ma.\nKonsystencja: dosyć twarda, ale rozprowadza się dobrze, szminka lekko nawilża usta.\nTrwałość: nawet długo się utrzymuje, jednak przy piciu i jedzeniu całkowicie znika, na szczęście nie gromadzi się w kącikach i nie podkreśla skórek.\nChyba nie będę ryzykowała z kupowaniem szminek wcześniej mi nie znanych, mimo ceny jaką za nią dałam to nie spełnia ona moich oczekiwań, chyba głównie przez kolor. Opakowanie też mnie trochę denerwuje. Raczej nie kupię ponownie.\nManhattan Soft Mat Lipcream, kolor: 31S\nOpakowanie: bardzo mi się podoba, minimalizm, proste i jak dla mnie właśnie dlatego efektowne. Pacynka do malowania w sam raz.\nKolor: takiego odcienia szukałam więc nie żałuję zakupu, do tego jest matowa co zwiększa moją radość z tej pomadki.\nZapach: bardzo delikatny, kremowy, jakby lekko waniliowy. Na utach niewyczuwalny.\nKonsystencja: delikatna, kremowa, dzięki niej można dozować intensywność koloru na ustach - jednak trzeba przeczekać, żeby poprzednia warstwa wyschła, żeby szminka się nie rozmazywała. Niestety na minus jest fakt, że może podkreślać suche skórki i wysuszać usta - ale co mat to mat.\nTrwałość: bez jedzenia i picia spokojnie kilka godzin wytrzymuje, jednak po jedzeniu trzeba uważać bo zdziera się nierównomiernie i może się zbierać w załamaniach i kącikach.\nSzczerze mimo tych kliku minusów jestem z niej zadowolona, myślę że z czasem kupię dwa pozostałe kolory z tej serii.\nManhattan Clearface Cover Stick, kolor: 75 beige\nOpakowanie: Nic specjalnego, nie za dobrze trzyma przez co też istnieje możliwość, że korektor będzie się sam w torebce otwierał.\nKolor: jak dla mnie dobry, kupiłam z myślą o mojej skórze gdy się opalę.\nZapach: największy plus korektora, bo zapach naprawdę przyjemny - ale na co mi zapach w korektorze? :D\nKonsystencja: dosyć tłusta, wydaje mi się, że słabo kryje - trzeba nałożyć warstwowo żeby był jakiś efekt.\nTrwałość: słaba, szybko znika z twarzy, bardzo łatwo go po prostu zmyć, chociażby przejeżdżając palcem - ewentualnie co poprawia jego trwałość to puder.\nZużyć go zużyję, ale raczej nie kupię ponownie, dotychczasowe korektory w takiej formie się u mnie sprawdzały, ten mi się nie podoba głównie przez tą tłustość, poza tym nie widzę żeby wysuszał niedoskonałości powstałe na skórze, a na to liczę kupując taki produkt w takiej formie.\nMiss Sporty, ohh! 2-tones blushed again... (005 - Cinnamon)\nOpakowanie: małe, poręczne, plastik wydaje się być dosyć podatny na pęknięcia, poza tym nie powinno się samo otwierać.\nTrwałość: bardzo słaba, używam go jako bronzera i przy różu wypada bardzo słabo, sama się przekonałam, że w duecie ten bronzer wypada bardzo słabo - kiedy róż ładnie trzyma się kilka godzin na twarzy tak przy tym bronzerze mam na policzkach plamy i braki.\nUżywam go ze względu na odcień, który mi nawet przypasował, ale podchodzę do niego nieco sceptycznie. Na pewno nie kupię ponownie.\nAstor, Fash`n Studio Fruity Scent (107 - bananowy)\nOpakowanie: ładne, poręczne, bez udziwnień.\nPędzelek: nie za gruby, nie za cienki, wygodny w użyciu.\nKonsystencja: odpowiednia, czyli nie jest zbyt wodnisty przez co nie spływa na skórki. Potrzebne dwie warstwy do pełnego krycia. Zasycha w miarę szybko.\nTrwałość: Aktualnie mam go na paznokciach od około 4 dni, bez top coatu już po dwóch dniach miałam małe odpryski, z topem trzyma się dłużej i lepiej.\nOgólnie jestem zadowolona z tego lakieru, myślę, że jak będę robić kolejne zamówienie to kupię jakiś inny lakier z tej serii. Do tego przekonałam się, że faktycznie pachnie, zapach utrzymuje się cały dzień po pomalowaniu - przypomina mi bananowy vibovit <3\nManhattan, Rocktopia Nail Polish, kolor : nr.2 Miss Mud\nOpakowanie: sam kształt buteleczki i zakrętki mi się nie podoba :D ale nie to jest przecież najważniejsze!\nPędzelek: nie za gruby nie za cienki, dosyć gęsty.\nKonsystencja: akurat, tak jak w przypadku astora, może nieco gęstsza. Krycie po dwóch warstwach, schnie szybko.\nTrwałość: z topem utrzymuje się spokojnie tydzień - sama tego doświadczyłam i byłam w niemałym szoku!\nLakeir mi się spodobał głównie przez trwałość, sama w to nie wierzyłam, że lakier może utrzymywać się na paznokciach tak długo! Myślę, że sięgnę po inne kolory z tej serii.\nMoje usta lubią ten specyfik, fajnie nawilża usta i u mnie się sprawdza - w przeciwieństwie do wersji truskawkowej :)\nAutor: Moń o 16:17 8 komentarzy:\nEtykiety: astor, carmex, manhattan, maybelline, NYC, rimmel\nWitam:) Wczoraj zaczęły mi się wakacje, z czego się ogromnie cieszę! Egzamin na luzie, co prawda oceny jeszcze nie znam (dwóch innych egzaminów też nie..), ale spokój i luzik jest. Wszystkie nerwy ze mnie zeszły i mogę cieszyć się upragnionym i wyczekanym wolnym! Dzisiaj natrafiła mi się całkiem miła i niespodziewana okazja do zakupów i tak też całkiem fajne rzeczy dorwałam. Jednak zanim pochwalę się zakupami to wrzucę dzisiejszy make up, jak zwykle zdjęcie nie oddaje jak wygląda w rzeczywistości, no ale co zrobić - dodam, że kreska zrobiona jest cieniem (glitz z paletki sleek oh so special).\nNo i szał zakupowy!\nNew Yorker - bardzo fajna kobaltowa bluzeczka z baskinką - z góry przepraszam, że taka wygnieciona, ale była dopiero co wyciągnięta z reklamówki.\nCropp - przedłużona bokserka/tunika - w sam raz na plażę. Motyw zebry musi być! :D\nZarówno sandałki jak i balerinki - Sinsay\nJeszcze bielizna z reserved. Swoją drogą jutro jeszcze też skoczę na zakupy, ale tym razem skupię się bardziej na filtrach do opalania i kosmetykami do ciała stricte pod wyjazd.\nAaa w ogóle to zamierzam uczyć się hiszpańskiego - oczywiście we własnym zakresie:D\nAutor: Moń o 21:40 12 komentarzy:\nEtykiety: cropp, haul, make-up, makijaż, new yorker, reserved, sinsay\nStay classy never trashy!\nWczoraj wykorzystałam nagły napływ weny twórczej i zamiast się uczyć, wzięłam się za tworzenie. Za inspiracje posłużyło mi zdjęcie, które znalazłam na weheartit. Często znajduję tam inspirację dla siebie. Więc żeby nie było tutaj nudno to wrzucam wczorajsze nocne dzieło :D\nPoczątkowe fazy też muszę zostać zobrazowane :D\nNo i biorę się za siebie, trzeba się jakoś oporządzić i powtórzyć do egzaminu, który mam dopiero na 16:30. Jestem w miarę spokojna i bardzo się cieszę, że jest to ostatni dzień sesji. Co by się nie działo, jak źle by nie było - najważniejsze by dobrze się skończyło! Napiszę po powrocie do domu. Trzymajcie za mnie kciuki i miłego dnia :*\nAutor: Moń o 10:20 16 komentarzy:\nEtykiety: art, drawing\nZ racji, że mam dzisiaj dzień wolny, chwilę wytchnienia przed ostatnim egzaminem i jednocześnie dostałam moją paczuszkę z ezebra.pl, to uznałam, że jest to dobry moment żeby napisać. A i zaznaczam, że po jutrzejszym egzaminie do Was wracam, postaram się jak najwięcej nadrobić i być tu regularnie - akurat z tym nie powinno być żadnych problemów! :)\nManhattan Nawilżający żel kremowy Creme Gel 50ml\n"Antybakteryjny żel kremowy Creme Gel zapewnia długotrwałe nawilżenie i matową cerę. Jednocześnie łagodzi i daje uczucie orzeźwienia. Używany regularnie pomaga w redukcji zaczerwienień oraz zapobiega występowaniu pryszczy i niedoskonałości skóry w długim okresie czasu. Bardzo dobra tolerancja skóry potwierdzona przez dermatologów. Żel kremowy może być również używany jako baza pod podkład.\nDla cery zanieczyszczonej, mieszanej lub tłustej."\nPierwsze wrażenie dobre, aczkolwiek na duży minus zapach, średnio mój nos go toleruje, ale na szczęście się ulatnia. Zobaczymy jak sobie poradzi z moją mieszaną cerą. Aplikacja bez problemu, wchłania się dosyć szybko. Przetestuję i dopiero wtedy napiszę o nim coś więcej:)\n"N.Y.C Ultra Last Lip Wear intensywnie nawilżająca, trwała pomadka, nadająca ustom wyraźny kolor, jednocześnie je odżywiając i chroniąc.\nOferuje ustom super lekką formułę i pełen blasku kolor. Pomadka nowej generacji pozwala uzyskać makijaż ust, który charakteryzuje lekkość, kolor, elastyczność, blask, komfort i styl."\nPrzede wszystkim myślałam, że jest bardziej matowa, a okazała się bardzo perłowa, ALE nawet mi to nie przeszkadza, bo prezentuje się całkiem ładnie i nie wyglądam w nim jak babcia :D bo do tej pory taka perła kojarzyła mi się tylko z paniami w podeszłym wieku. Co do nawilżania, to i owszem jakieś jest, suchych skórek nie podkreśla i usta się dosyć błyszczą jakby muśnięte lekkim błyszczykiem. Za tą zawrotną cenę 2,99 jestem jak najbardziej na tak :D tylko mam zastrzeżenie do opakowania, przy otwieraniu zadarłam kawałek szminki i przy wieczku widzę lekkie pęknięcie co świadczy o słabej jakości plastiku.\nManhattan ClearFace Slim Cover, korektor w formie pisaka, kolor nr 70 vanilla\nJasny korektor jest dosyć ważny w mojej kosmetyczce, z racji, że poprzedni jaki miałam się kończy to postanowiłam zamówić ten. Na pewno nie nadaje się do maskowania przy opalonej skórze, ale ładnie się sprawdza jako konturówka do ust :) i w sumie z takim zastosowaniem go kupiłam.\nManhattan Clearface Compact Powder, antybakteryjny puder w kamieniu, kolor : nr 75 Beige\n"Puder polecany do cery świecącej, zanieczyszczonej lub mieszanej. Matowi doskonale cerę oraz zapewnia niezawodne długotrwałe pokrycie niedoskonałości skóry bez zatykania porów. Cera wygląda doskonale jak nigdy dotąd. Specjalna formuła skutecznie zwalcza pryszcze oraz zapobiega powstawaniu nowych w długim okresie czasu."\nPotrzebowałam ciemniejszego odcieniu pudru, bo na lato mój z miss sporty jest za jasny. Odcień jest fajny, nie za ciemny. Poużywam i zobaczymy jak się sprawdza.\nOd wczoraj mam migreny, pewnie przez spadek ciśnienia, bo od niedawna zauważyłam, że mój organizm jest podatny na zmiany pogody, czyli jestem meteoropatką. No cóż, najgorsze jest to, że tabletki na ból głowy średnio pomagają, jedyne szczęście, że ból jest dosyć lekki, ale ogólne przybicie w tym wypadku jest gorsze, w sumie to najlepiej bym spała cały dzień. Chyba na trening dzisiaj się nie zmuszę, jutro zrobię sobie ćwiczenia z Ewką i będzie ok. Więc zaraz się chyba położę, wezmę notatki się pouczę.\nJeżeli macie chwilę to zachęcam do posłuchania:\nJak dla mnie bardzo miło się słucha, bardzo prawdziwe, momentami śmieszna, a momentami aż ciary przechodzą. Taki opatrunek dla ducha:)\nAutor: Moń o 15:40 11 komentarzy:\nEtykiety: ezebra, manhattan, NYC\nLibster blog nominacja czwarta\nNa samym początku chciałabym napisać, że ten tydzień mam naprawdę napięty, dlatego mogę być tu rzadziej, wczorajszy egzamin z angielskiego raczej luźno, jednak dzisiaj czeka mnie ciężka praca nad notatkami z wykładów, jest ich dużo a egzamin już jutro. Pocieszam się, że już tylko jutro i piątek. Także musicie wybaczyć mi moją "chwilową nieobecność", jak tylko będę mieć chwilkę to będę zaglądać, a po ostatnim egzaminie wrócę do regularnego pisania i komentowania! :)\nZostałam po raz czwarty nominowana do libster bloga, tym razem przez Gleidę, na pytania odpowiem, lecz tak jak we wcześniejszych przypadkach, nominować nie będę. Czyli jeżeli ktoś chce wziąć udział w zabawie odsyłam do mojej pierwszej nominacji i moich pytań [ klik ]\nWięc czas na odpowiedzi!\n1. Ulubiony cytat?\n"I'm selfish, impatient and a little insecure. I make mistakes, I am out of control and at times hard to handle. But if you can't handle me at my worst, then you sure as hell don't deserve me at my best."\n2. Jesteś bałaganiarą czy pedantką?\nTrudno powiedzieć, pedantka to może zbyt mocno powiedziane, lubię porządek, ale sprzątam tylko wtedy kiedy mam na to ochotę :D\n3. Wolisz, dom z dużym ogrodem na wsi, czy mieszkanie w mieście?\nSzczerze? Wolę miasto - wieś tylko "od święta" :)\n4. Trzy życzenia do złotej rybki, to?\nzdrowie dla siebie i bliskich, mieć dobrze płatną pracę i żyć w szczęśliwym związku\n5. Dokończ: lubię gdy...?\n...po treningu wychodzę z sali naładowana masą endorfin!\n6. Twój przepis na siebie?\nByć sobą! Nie ulegać wpływom innych! Często się uśmiechać i nie tracić pewności siebie!\n7. Spódnica czy spodnie?\nCiężko powiedzieć - i to i to lubię :)\n9. Co Cię najbardziej denerwuje?\nKłamstwo i obłuda, nienawidzę ludzi fałszywych!\n10. Ulubiony kosmetyk, to...?\n11.Gdzie będziesz za 10 lat?\nA bo ja wiem ? Nie mam pojęcia, nie jestem wróżką więc to pytanie pozostawię bez konkretnej odpowiedzi:)\nMiłego dnia Wam życzę, ja tymczasem biorę się za siebie i do nauki MARSZ!\nAutor: Moń o 11:14 15 komentarzy:\nAutor: Moń o 18:10 22 komentarze:\nOko na sobotę!\nChciałam przygotować obszerniejszy post, bo zrobiłam parę fotek, ale uznałam że zostawię je na jutrzejsze podsumowanie weekendu. Teraz na szybko dzisiejszy make-up, czyli klasycznie i tak jak lubię, tym razem bez eyelinera, z paletką sleek au naturel i oczywiście musiałam zapoznać się z nowym tuszem i chyba się polubimy :)\nOczywiście wyszedł mój brak umiejętności fotografowania makijażu - a zdjęcie zrobione przy "łazienkowym" świetle, bo w dziennym to była w ogóle tragedia :P\nNo a tu za to wyszły moje odrosty :D ale jeszcze trochę i się ich pozbędę :D\nNapiszę dopiero jutro, bo teraz wychodzę, a jutro zakupy z D. czyli akcja pt. "ubieramy swojego mężczyznę" :D Może ja też coś sobie kupię :D Bo wszystko pod kątem wyjazdu:)\nAutor: Moń o 18:04 13 komentarzy:\nEtykiety: make-up, makijaż\nPiątkowy mini haul zakupowy!\nNa początku się pochwalę, że zdałam dzisiejszy egzamin! Na razie 2:1 dla mnie, jeszcze 3 egzaminy przede mną i mam nadzieję, że na wrzesień zostanie tylko jeden przedmiot.. :)\nZ racji, że musiałam skoczyć dzisiaj do pewnej apteki (bo najtańsza) :D zahaczyłam o centrum handlowe, no i nie wyszłam z pustymi rękami. Kupiłam w końcu strój kąpielowy, klasyczny, czarny - taki jaki chciałam, dorwałam go w croppie w całkiem przyzwoitej cenie - dół 24,99, góra 19,99. Zastanawiałam się nad jakimiś neonkami, ale w sumie mam już jeden strój w całkiem słodkim różowym kolorze w białe kropeczki :D a czerń przy opaleniźnie się prezentuje bardzo ładnie. Zresztą kto wie, może w moje ręce jeszcze wpadnie jakaś okazja.. Czyli już jeden punkt z mojej listy wyjazdowej skreślony. Idąc już w stronę przystanku, nie mogłam "nie wejść" do Rossmana - i bardzo dobrze zrobiłam, ponieważ jednym z punktów mojej listy były farby do włosów, odrost jest coraz pokaźniejszy, a trzeba się jakoś prezentować. Ku mojemu zaskoczeniu Palette color creme było w super cenie, czyt. 8,99 - przeważnie w promocji kupowałam za ok 11.. Więc przyoszczędziłam. Oprócz tego kupiłam tusz do rzęs tak przez Was wychwalany :D piasek z lovely i carmexa wiśniowego, bo truskawka na szczęście się kończy. Więc Moń jest szczęśliwa! :D\nDo tego znowu zrobiłam zamówienie na.. ezebra.pl więc zakupów ciąg dalszy :D\nAutor: Moń o 16:04 21 komentarzy:\nEtykiety: carmex, cropp, haul, lady speed stick, lovely, maybelline, palette\nSłów kilka o... depilacji\nPrzepraszam, że wczoraj nie wrzuciłam tego posta, jednak nie miałam siły po treningu. Jednak jestem teraz, pełna energii do pisania. Zdążyłam nawet 'skalpel' z Ewką zrobić <3 z racji, że dzisiaj zamiast treningu na sali będzie wieczorem nauka do jutrzejszego egzaminu ;) Po treningu z Ewą pozwoliłam sobie na SPA pod prysznicem, m.in peeling kawowy, a potem masaż bańkami. Uwielbiam gładkość moich nóg po tych zabiegach - śmiem twierdzić, że jakieś działanie jest, skóra na pewno jest jędrna i napięta, do tego po oliwce mega gładka.\nDobra, dzisiejszy wpis chcę poświęcić metodom depilacji, z jakich korzystam, a czego nie znoszę! ;)\nZdecydowanie nie jest to metoda dla mnie. Dlaczego? A no po pierwsze: nie ma oszałamiających efektów, według mnie są one niewarte czasu spędzonego na nakładanie śmierdzącego kremu, czekania na działanie i ściągania szpatułką zmiękczonych chemią włosków. Jestem dosyć niecierpliwą osobą, dlatego też cała zabawa z kremami jest zdecydowanie nie dla mnie. Po depilacji kremami nie widzę jakiś spektakularnych efektów, a włoski i tak odrastają dosyć szybko. Krem widoczny na zdjęciu wyjątkowo mi nie przypasował, liczyłam na WOW a było wtf ?! praktycznie nie radził sobie z włoskami na moich nogach, a nie są one bardzo grube.. Nie wiem, może jeszcze nie trafiłam na idealny krem, może takiego nie ma, póki co rezygnuję na dobre z tego sposobu, mimo ogromnego plusa jakim jest BRAK wrastania włosków..\nPrzyznam szczerzę, że tą metodę lubię, niestety przez brak cierpliwości o czym wspominałam wcześniej, rzadko używam depilatora. Co prawda musiałabym zaopatrzyć się w jakiś nowy egzemplarz, bo mój już swoje lata ma i da się zauważyć, że silniczek nie pracuje już tak jak powinien i pęsetki też są słabsze (tak to jest jak rzecz ląduje x razy na ziemi :D). Plusy depilatora są takie, że na tygodniowym wyjeździe nad morze możemy oszczędzić naszą jednorazówkę, bo nogi utrzymują się gładkie, niestety żeby osiągnąć efekt idealnej gładkości, trzeba poświęcić sporo czasu i zaopatrzyć się w spore zapasy cierpliwości. U mnie najczęściej wygląda to tak, że na jedną nogę żeby była gładziutka poświęcam minimum 20 minut (i to tylko do kolan..), co powoduje u mnie demotywację i drugą nogę golę "na odwal"... Co do bólu, u mnie tolerancja jest wysoka dlatego nie mam większych problemów z goleniem, dodam, że przez pewien czas goliłam depilatorem pachy, ale przy używaniu antyperspirantów powodowało to u mnie podrażnienie delikatnej skóry, chociaż efekt był dla mnie rewelacyjny. Dużym minusem jest pojawianie się czerwonych kropek po depilacji, jednak jak się nie wychodzi z domu i odpowiednio potraktuje zaczerwienioną skórę to na drugi dzień już jest ok. No i niestety, może pojawić się problem wrastania włosków.. czego baaardzo nie lubimy.\nReasumując przed wyjazdem na pewno poświęcę 'trochę' czasu na wygładzenie tym oto urządzeniem\nswoich nóg. ;)\nDobrze, że nabyłam ten produkt w promocji, bo inaczej płakałabym nad kasą wyrzuconą w błoto. Niby taką pastę można wykonać samemu, ale ja nie jestem dobra w takich cudach. Miałam dwa albo trzy podejścia do tej pasty, jedno nawet wczoraj. I co mogę powiedzieć na ten temat ? Albo nie umiem się posługiwać tym specyfikiem, albo owy specyfik jest słaby (nie podważam tej metody, kiedy jest wykonywana w profesjonalnym salonie kosmetycznym - w tym poście poruszam temat tylko domowych sposobów). Wszystko wykonywałam zgodnie z instrukcją, a kończyło się tym, że po paru próbach wyrywania włosków z moich nóg, z masy która na początku była plastyczna i w jakimś stopniu wyrywała włoski, zamieniała się w coś w stylu gumy do żucia, albo po prostu roztopionego karmelka, który przyklejał się do nogi i rąk - co było niekomfortowe i trudne do zmycia. Dodam, że kulką wielkości orzecha włoskiego, która w tak szybkim tempie zmienia konsystencję, naprawdę nie da się dużo zdziałać. Więc mimo tego, że produkt jest naturalny, u mnie się nie sprawdza.\nAktualnie najczęściej sięgam po ten sposób i właściwie tylko po maszynkę extra 3 beauty od wilkinsona. Począwszy od fajnego neonowego koloru kończąc na tym, że jest wydajna, dobrze goli i trzyma się w ręku. To jest mój niezbędnik w domu i na wyjazdach. Już naprawdę wolę dziennie po nią sięgać niż się męczyć z "poprzednikami" ;P\nKorzystałam z plastrów, nie wiem jakiej firmy :D ale raczej z niższej półki, nie przekonałam się, pewnie wynika to również z tego, że nie umiem się nimi posługiwać.. :D Chociaż przyznam, że chciałabym bezproblemowo korzystać z depilacji woskiem. Strasznie bym chciała spróbować Veet easy wax (z załączonego zdjęcia) bo myślę, że mogłoby się to u mnie sprawdzić, niestety cena nie jest zbyt niska i póki co tylko to mnie powstrzymuje od zakupu, tym bardziej, że przed wyjazdem będę miała kilka wydatków.\nWpis ten ma charakter bardziej subiektywny niż obiektywny, z racji, że każda z nas jest inna i inaczej reaguje na wymienione metody depilacji.\nAutor: Moń o 13:46 15 komentarzy:


33. sesja Rady Miasta (12 października)\n33. sesja Rady Miasta Lublin VII kadencji odbędzie się w dniu 12 października 2017 r. (czwartek). Obrady odbywać się będą w sali im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego Prymasa Polski (Ratusz, Plac Króla Władysława Łokietka 1), od godz. 9:00.\nKomunikaty Przewodniczącego Rady Miasta Lublin.\nZatwierdzenie protokołu XXXII sesji Rady Miasta.\nzmiany uchwały budżetowej na 2017 rok (druk nr 1074-1);\nuchwały zmieniającej uchwałę nr 621/XXIV/2016 Rady Miasta Lublin z dnia 21 grudnia 2016 roku w sprawie wieloletniej prognozy finansowej (druk nr 1075-1);\ndopuszczenia zapłaty podatków stanowiących dochód budżetu gminy Lublin instrumentem płatniczym (druk nr 1068-1);\nokreślenia wzorów informacji w sprawie podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego oraz deklaracji na podatek od nieruchomości, podatek rolny i podatek leśny (druk nr 1069-1);\nuchwały zmieniającej uchwałę nr 257/XV/2011 Rady Miasta Lublin z dnia 24 listopada 2011 r. w sprawie zarządzenia poboru opłaty skarbowej w drodze inkasa, wyznaczenia inkasentów oraz określenia wysokości wynagrodzenia za inkaso (druk nr 1070-1);\nokreślenia wysokości rocznych stawek podatku od nieruchomości na 2018 r. (druk nr 1071-1);\nwprowadzenia zwolnień od podatku od nieruchomości (druk nr 1072-1);\nzatwierdzenia do realizacji oraz zabezpieczenia środków finansowych w budżecie Gminy Lublin na rok 2018 na realizację projektu pt. ‘’YouBrand – Storytelling and Pitching for Start-ups” („Twoja Marka – prezentacja dobrych praktyk dla początkujących”) (druk nr 1077-1);\nzawarcia partnerstwa w ramach wspólnej realizacji projektu „E-rozrachunki, e-podatki, e-opłaty – wysoka jakość usług, kompetencje i elektronizacja administracji samorządowej” (druk nr 1090-1);\nzmiany uchwały nr 205/VIII/2015 Rady Miasta Lublin z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie opłat za usługi przewozowe osób środkami lokalnego transportu zbiorowego zlecane przez Zarząd Transportu Miejskiego w Lublinie (druk nr 1089-1) – projekt zostanie rozpatrzony pod warunkiem otrzymania opinii właściwych organizacji związkowych;\nzmiany uchwały nr 205/VIII/2015 Rady Miasta Lublin z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie opłat za usługi przewozowe osób środkami lokalnego transportu zbiorowego zlecane przez Zarząd Transportu Miejskiego w Lublinie (druk nr 1073-1) – projekt grupy radnych, który zostanie rozpatrzony pod warunkiem otrzymania opinii właściwych organizacji związkowych;\nustalenia wysokości stawek opłat za usuwanie pojazdów z dróg i ich przechowywanie na parkingach strzeżonych oraz wysokości kosztów w przypadku odstąpienia od wykonania dyspozycji usunięcia pojazdu w 2018 roku (druk nr 1078-1);\nnabywania na rzecz Gminy Lublin własności nieruchomości położonych poza liniami rozgraniczającymi tereny inwestycji drogowych (druk nr 1091-1);\nwyrażenia zgody trwałym zarządcom na oddanie w najem lub użyczenie części nieruchomości stanowiących własność Gminy Lublin (druk nr 1080-1);\nwydzierżawienia nieruchomości stanowiącej własność Gminy Lublin położonej w Lublinie przy ul. Przyjaźni (druk nr 1081-1);\nwydzierżawienia nieruchomości Gminy Lublin (druk nr 1082-1);\nwyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości zabudowanej stanowiącej własność Gminy Lublin położonej w Lublinie przy ul. Misjonarskiej 24 (druk nr 1083-1);\nwyrażenia zgody na sprzedaż części nieruchomości stanowiącej własność Gminy Lublin położonej w Lublinie przy ul. Leszka Czarnego 1 (druk nr 1084-1);\nopracowania analizy zasadności przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Lublin w rejonie ulic: Diamentowa, Zemborzycka, Franciszka Uhorczaka i Jana Samsonowicza (druk nr 1087-1) – projekt grupy radnych;\nuchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Lublin – część I obszar północno-wschodni dla obszarów: A – położonego w rejonie ulic Goździkowej i Kosynierów, G – położonego w rejonie ulicy Jagodowej, I – położonego w rejonie ulicy Brzozowej (druk nr 1094-1);\nuchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Lublin – część I obszar północno-wschodni dla obszarów: C – położonego w rejonie ulicy Konwaliowej i Dożynkowej oraz D – położonego w rejonie ulic Dożynkowej i Narcyzowej (druk nr 1095-1);\nuchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Lublin – część I obszar północno-wschodni dla obszarów: L – położonego w rejonie ul. Magnoliowej oraz S – położonego w rejonie Al. W. Andersa i ul. M. Koryznowej (druk nr 1096-1);\nuchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Lublin – część I obszar północno-wschodni dla obszarów: M – położonego w rejonie ulicy Mariańskiej, N – położonego w rejonie ulicy J. Pankiewicza, O – położonego w rejonie ulicy M. Koryznowej i J. Pankiewicza, dla obszaru P – położonego w rejonie ulicy Narcyzowej (druk nr 1097-1);\nuchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Lublin – część I obszar północno-wschodni dla obszarów: H – położonego w rejonie ulicy Nagietkowej oraz F – położonego w rejonie ulicy Bluszczowej (druk nr 1098-1);\nuchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Lublin – część I obszar północno-wschodni dla obszarów: B – położonego w rejonie Al. Spółdzielczości Pracy oraz E – położonego w rejonie ulic Dożynkowej i K. Bielskiego (druk nr 1099-1);\nuchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Lublin – część I obszar północno-wschodni dla obszarów: J – położonego w rejonie ulicy Ustronie, K – położonego w rejonie ulic Trześniowskiej i Kminkowej, R – położonego w rejonie ulicy Z. Zagrobskiej (druk nr 1100-1);\nokreślenia zasad wyznaczania składu oraz zasad działania Komitetu Rewitalizacji Miasta Lublin (druk nr 1092-1);\nuchwały zmieniającej uchwałę nr 735/XXIX/2017 Rady Miasta Lublin z dnia 27 kwietnia 2017 roku w sprawie Programu Rewitalizacji dla Lublina na lata 2017-2023 (druk nr 1093-1);\nwydania opinii o lokalizacji kasyna gry w Lublinie przy ul. Grodzkiej 30 (druk nr 1076-1);\nwskazania przedstawicieli Rady Miasta Lublin do składu Komisji Stypendialnej do spraw przyznawania pomocy materialnej w formie stypendiów naukowych dla wybitnie uzdolnionych studentów oraz uczestników studiów doktoranckich, zamieszkujących na terenie Gminy Lublin na rok akademicki 2017/2018 (druk nr 1079-1);\nprojekt stanowiska w obronie praw mieszkanek Lublina wobec działań Komisji Europejskiej, żądającej ponownego wydłużenia wieku emerytalnego kobiet (druk nr 1088-1) – projekt grupy radnych;\nuchwalenia programu współpracy Gminy Lublin z organizacjami pozarządowymi oraz z podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie na rok 2018 (druk nr 1101-1);\npowołania Komisji ds. Statutów Jednostek Pomocniczych (druk nr 1102-1);\nwyboru przewodniczącego Komisji ds. Statutów Jednostek Pomocniczych (druk nr 1103-1).\nInformacja Prezydenta Miasta Lublin o złożonych oświadczeniach majątkowych (druk nr 1066-1).\nInformacja Przewodniczącego Rady Miasta Lublin o złożonych oświadczeniach majątkowych.\nInformacja Prezydenta Miasta Lublin dotycząca podmiotów, w których wykonywana będzie kara ograniczenia wolności oraz praca społecznie użyteczna w 2018 roku (druk nr 1067-1).\nInformacja o zrealizowanych i zaplanowanych wyjazdach w zagraniczną podróż służbową Prezydenta Miasta Lublin i pracowników Urzędu Miasta Lublin (druk nr 1086-1).\nElektroniczne wszystkich projektów uchwał będą dostępne na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta Lublin.\nPo raz dwunasty tradycyjna muzyka, taniec i rzemiosło zawitają w Lublinie\nCentralny Plac Zabaw — start!\nLublin w samo południe - wakacyjne spacery\nKoncerty, pokazy i warsztaty, akcje animacyjne dla dzieci...\n'de Lyublyn' z muzyką Jana z Lublina\nPodsumowanie działań dla mieszkańców w latach 2010-2018\nNowe projekty społeczne za ponad 30 mln zł


diunam | 2015-09-28\nSą książki, które wzbudzają wiele emocji. Są też takie, o których szybko się zapomina, a o innych zapomnieć się po prostu nie da. „Złamane pióro” z całą pewnością należy do tych ostatnich. Powieść zmusza do myślenia. Nie jest to książka, przy której się odpoczywa, bowiem uwaga czytelnika musi być cały czas skupiona. Fabuła wydaje się być prosta, akcji praktycznie nie ma, ale nie o to w tej książce chodzi. Nie musi się wiele dziać aby powiedziane zostało wiele. Nie musi paść wiele słów aby zrozumieć wszystko.\n„Złamane pióro” nie daje prostych odpowiedzi, nie wyjaśnia ani nie ułatwia czytelnikowi zrozumienia fabuły. Kim jest Emily? Czyż jej zachowanie nie jest irracjonalne? Czy tak naprawdę ma znaczenie co sprawiło, że ucieka od świata? Autorka perfekcyjnie pokazała siłę ludzkiego umysłu, potęgę myśli, która może człowieka wznieść na wyżyny albo zniszczyć.\nEmily poraniona przez życie ucieka od swojego dotychczasowego życia do domu dziadków, który kojarzy się jej z poczuciem bezpieczeństwa. Pragnie izolacji, a jednak poszukuje drugiego człowieka. Musi uporać się nie tyle z przeszłością, co z samą sobą. Zupełnie niespodziewanie w jej życiu pojawia się Jacob. Rozmowy z nim pozwalają jej nabrać dystansu do siebie. Emily przypomina mi trochę Śpiącą Królewnę, żywą i jednocześnie martwą, zamkniętą w pokoju wspomnień, osaczoną przez własne lęki. Jacob, jak książę na białym koniu wskazuje jej drzwi ku wolności. Czy jednak Emily podejmie wyzwanie, wyrwie się z letargu i odważy wyjść przez te drzwi?\nW powieści znajdują się też obszerne fragmenty książki, którą pisze główna bohaterka. Książki zupełnie nierealnej, a jednak mającej odzwierciedlenie w rzeczywistości Emily i ukazującej jej prawdziwe ja.\n„Złamane pióro” to książka dla wymagających, dla tych , którzy od literatury wymagają czegoś więcej niż tylko prostoty. Nie jest to łatwa lektura, którą szybko się czyta. Wręcz przeciwnie. Powieść należy smakować powoli. Podjąć grę, do której zaprosiła nas Autorka i czerpać przyjemność z bogactwa słów.


myśli – Strona 7 – marko\nOpublikowane w 28/05/2009 10/06/2009\nna mojej stronie. W obecnej chwili bez wielkich szaleństw. Będę starał się ją rozwijać w miarę możliwości, głównie czasowych. Zapraszam do zamyślenia się. A gdyby, ktoś chciał się podzielić swoimi myślami … zapraszam. Jest taka mozliwość. Jednak wszelkie komentarze do wpisów, mogą się pojawić na stronie dopiero po zatwierdzeniu przez admina.


„Pan Tadeusz” po angielsku. Spory wokół wydania i przekładu – Wydawnictwo PTPN\nZobacz koszyk “Artysta, sztuka i społeczeństwo. Spory i polemiki wokół „Confiteor” Stanisława Przybyszewskiego” został dodany do koszyka.\nPublikacja finansowana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki” w latach 2017–2021, nr projektu 11H 16 0131 84\nPolemika Krytycznoliteracka w Polsce, t. 8\nPoznań 2018, 322 s., A5, oprawa miękka\nKategorie: Książki, Nowości, Polemika Krytycznoliteracka w Polsce, Serie wydawnicze, Wydział I - Filologiczno-Filozoficzny Tagi: Aleksandra, Budrewicz, krytyka literacka, Mickiewicz, Pan Tadeusz, przekłady\nKsiążka poświęcona jest licznym sporom i dyskusjom, które towarzyszyły wydaniu angielskiego przekładu Pana Tadeusza Adama Mickiewicza (data publikacji: 1885). Autorką tłumaczenia była Maude Ashurst Biggs (1857–1933), Angielka zafascynowana literaturą i kulturą polską, znajoma publicysty Edmunda Naganowskiego, który pomagał jej w pracy nad przekładem. Przetłumaczyła m. in. także Konrada Wallenroda oraz wybrane bajki polskie.\nWe wstępie omówiono życiorys Biggs, rolę Edmunda Naganowskiego w dokonaniu przekładu, podejmowane równolegle próby przekładu utworu Mickiewicza przez Michała Dziewickiego, a także rolę Williama Richarda Morfilla i polskiego środowiska intelektualnego w Londynie w drugiej połowie wieku XIX w upowszechnianiu „kwestii polskiej” wśród Brytyjczyków. Opisano także historię powstania oraz druku przekładu Pana Tadeusza oraz charakter sporów, które w Polsce toczono przy okazji tego wydarzenia. Prowadzono je na łamach prasy codziennej i periodyków warszawskich (rzadziej petersburskiej i galicyjskiej). Część sporów mających miejsce w czasie powstawania przekładu wiązało się ze zbiórką pieniędzy na wydanie przekładu (niektórzy krytycy i publicyści krytykowali pomysł, uważając, że Polacy są za biedni, aby finansowo pomagać Anglikom). Inne spory dotyczyły samego tłumaczenia.\nGustaw Fritsche, lekarz i społecznik, ogłosił w „Kurierze Warszawskim” w 1884 roku list, w którym opisał trudności związane z wydaniem przygotowanego przekładu Pana Tadeusza i zaapelował o pomoc finansową w wydaniu tłumaczenia, licząc na rozpoczęcie popularyzacji literatury polskiej w Wielkiej Brytanii, ale przede wszystkim na szczodrość Polaków. Jego pomysł wykpiły tygodniki pozytywistów: „Przegląd Tygodniowy” i „Prawda”; dla Aleksandra Świętochowskiego pomysł Fritschego był niemoralny. W pierwszej fazie dyskusji argumenty finansowe i godnościowe okazały się silne. E. Naganowski podjął się kolejnej próby „negocjacji” z rodakami; zaproponował wsparcie wydania przekładu poprzez popularne przedpłaty. Polska prasa w 1885 roku była w efekcie podzielona w kwestii publikacji tłumaczenia poematu: tygodniki „Prawda” i „Przegląd Tygodniowy” oraz dzienniki: „Kurier Codzienny”, „Kurier Poranny” i „Wiek” były niechętne wobec inicjatywy; tygodniki „Kłosy” i „Biesiada Literacka”, dwutygodnik „Kronika Rodzinna” oraz miesięcznik „Biblioteka Warszawska” z kolei zadeklarowały współpracę (m. in. Adam Pług apelował o wsparcie inicjatywy). Głównym problemem okazały się kwestie reklamy i promocji dóbr narodowej kultury, a prawa nowoczesnego rynku kłóciły się z konserwatywnymi przyzwyczajeniami wielu ludzi. Historia wydania angielskiego przekładu Pana Tadeusza i nieoczekiwane protesty przeciw finansowaniu przedsięwzięcia o charakterze kulturalnym uzmysłowiły Polakom, że kultura danego narodu staje się dobrem wspólnym całej ludzkości.\nZasadnicza część książki jest antologią artykułów powstałych przy okazji wspomnianych wyżej sporów, często bardzo burzliwych. Zamieszczono także recenzje tłumaczenia z prasy polskiej i obcej. Teksty prasowe, które są przedrukowane w książce, dotyczą przede wszystkim kontrowersji wokół wydania: są to m. in. list G. Frietschego, powiadamiający o pracy Biggs nad przekładem Pana Tadeusza i inicjujący dyskusję o celowości sfinansowania tłumaczenia przez polskie społeczeństwo, wzmianki i artykuły w „Kłosach” z przytoczeniem listów Naganowskiego oraz nazwiskami osób, które wpłaciły datki, a także protesty przeciw inicjatywie. W dalszej kolejności zamieszczono teksty poświęcone kontrowersjom wokół przekładu: recenzję w „Kurierze Warszawskim” i „Kłosów” z 1886 r.; obszerne studium krytyczne tłumaczenia autorstwa Marii Wentz’l oraz odpowiedź tłumaczki na zarzuty (w „Bibliotece Warszawskiej”). Ostatnia grupa tekstów prezentuje dalsze losy przekładu poematu Mickiewicza: przedruk drobnych wzmianek o recepcji tłumaczenia w czasopiśmiennictwie angielskim, w kilka fragmentów korespondencji M. Biggs, zamieszczanych w „Kronice Rodzinnej”.\nPo kilkudziesięciu latach do tłumaczenia Biggs powrócono w USA, przygotowując kolejne wydanie przekładu Pana Tadeusza. Do druku jednak nie doszło. Obecnie tłumaczenie Biggs ma wartość historyczną.\nSpór o Borowskiego\nKategoria przymiotnika w języku mieszkańców wsi północno-wschodniej i południowo-zachodniej Wielkopolski. Studium leksykalno-słowotwórcze


Strona główna / Co zrobiliśmy / Aktualności / Nowa strona Sądu Rejonowego w Sosnowcu\nNowa strona Sądu Rejonowego w Sosnowcu\nWystartowała nowa strona Sądu Rejonowego w Sosnowcu. Strona uzyskała nowy, responsywny i przejrzysty szablon oraz intuicyjną w obsłudze strukturę. Co ważne, od teraz strona jest w pełni dostosowana do obsługi przez osoby niepełnopsrawne zgodnie z wymaganiami WCAG 2.0.\nTo, co pierwsze rzuca się w oczy po wejściu na stronę to duże zdjęcie w nagłówku prezentujące budynek Sądu. W dalszej części strony postawiliśmy na prostotę i przejrzystość - zawsze widoczne dwie ostatnie aktualności oraz odnośniki do najczęściej potrzebnych informacji jakimi są informacje publiczne oraz dane jednostek nadrzędnych.\nStruktura strony została przebudowana by jak najbardziej ułatwić nawigację. Podstrony zostały ograniczone do maksymalnie drugiego poziomu, przez co znalezienie konkretnej informacji nie wiąże się z wchodzeniem w głąb struktury strony.


Historia pieniądza dla klas I-III szkół podstawowych. Jak handlowano, zanim wymyślono pieniądze? Na czym polega handel wymienny? Od płacideł do pieniędzy. Autorka proponuje zabawę dydaktyczną, pracę w grupach, burzę mózgów. Na pewno nie będzie nudno - wsz\nStrona główna » Projekty, scenariusze, sprawdziany » Instrukcje do projektów, konkursy, scenariusze » Przedsiębiorczość » Co było najpierw: handel czy pieniądze i co to były płacidła?\nHistoria pieniądza dla klas I-III szkół podstawowych. Jak handlowano, zanim wymyślono pieniądze? Na czym polega handel wymienny? Od płacideł do pieniędzy. Autorka proponuje zabawę dydaktyczną, pracę w grupach, burzę mózgów. Na pewno nie będzie nudno - wszak o pieniądzach mowa!


WIBRUJĄCE JAJKO STEROWANE PILOTEM OCEAN STORM USB LOVE AND DESIRE SEX SHOP loveanddesire.pl\n» WIBRUJĄCE JAJKO STEROWANE PILOTEM OCEAN STORM USB\nKod produktu: 589853\nWIBRUJĄCE JAJKO STEROWANE BEZPRZEWODOWO PILOTEM OCEAN STORM USB\nBezprzewodowa zabawa wibrująca szeptem w 10 rytmach !\nBardzo zaawansowany, niezwykle nowoczesny i maksymalnie silny stymulator dla kobiet w formie bezprzewodowego jajeczka renomowanej firmy Adrien Lastic.\nRóżowe jajeczko zdalnie sterowane znakomicie się sprawdzi podczas gry wstępnej, masażu intymnego solo, jak i podczas perfekcyjnego treningu mięśni dna miednicy.\nDzięki poręcznemu, bezprzewodowemu pilotowi łatwo kontrolujesz wibracje i potężny, lecz cicho pracujący silnik. Do dyspozycji masz bardzo zaawansowany system wibracyjny z 10 różnymi trybami wibracji i pulsacji.\nPięknie zaprojektowany kształt jajka z lekko ryflowaną linią został wykonany z materiału UVG, by doskonale przenosić i intensyfikować odczuwane dzięki wibracjom doznania.\nProdukt posiada wbudowaną baterię litowo - jonową ładowaną poprzez kabel USB. W ten sam sposób, lecz za pomocą dwóch różnych ładowarek jest zasilane wibrujące jajko jak i pilot zdalnego sterowania.\nOcean Storm jest wodoodporny. Nic nie stoi na przeszkodzie, by miłosne igraszki lub trening mięśni dna miednicy kontynuować w wannie lub pod prysznicem !\nŁadowanie akumulatora trwa ok. 90 minut. Potem możesz się cieszyć rozkoszą nawet do 45 minut.\nOcean Storm niczym gwałtowny wiatr szalejący na otwartym oceanie potrafi wywołać wielkie fale ekstazy.\nMateriał : ABS, bez ftalanów\nZasilanie : akumulatory ładowane dołączonymi ( 2 szt. ) kablami USB\nCzerwone wibrujące jajeczko z pilotem ( zasięg do 10 m ) zapewnia nowy wymiar przyjemności\nPosiada 10 różnych rytmów wibracyjnych\nWibracja jest aktywowana za pomocą małego pilota bezprzewodowego\nWymiary jajka : długość 6 cm, średnica 3,5 cm\nWolne od ftalanów zgodnie z rozporządzeniem UE REACH\nWIBRUJĄCE JAJKO FIFTY SHADES OF GREY RELENTLESS


Joanna Lamparska > Grodno > Szukaj skarbów w polu > blog.iwoman.pl\nSkarby zamku Grodno , czyli trochę ze starych gazet\nNotatka z powojennej gazety do dzisiaj działa na wyobraźnię. Już sam tytuł jest niezły: „Milionowy skarb w grobowcu zaprowadził sołtysa do obozu”. Autor, podpisujący się jedynie literką E pisze o zakończeniu dochodzenia „przeciwko sołtysowi gromady Choina, który w latach 45 – 46 przywłaszczył sobie mienie poniemieckie ukryte przez Niemców w grobowcu cmentarnym w Choinie. W grobowcu tym znajdowało się wiele futer, biżuterii, złota i kuponów materiałowych łącznej wartości 2 milionów złotych”. Sołtysa, który częściowo przyznał się do winy Główna Komisja Specjalna w Warszawie skazała na 2 lata obozu pracy przymusowej.\nChoina to oczywiście dzisiejsze Zagórze Śląskie nad którym góruje zamek Grodno.\nDruga informacja gazetowa jest jeszcze ciekawsza, zaś jej autorem jest Stanisław Warzecha, znany przewodnik sudecki. Niestety, nie jestem w stanie podać źródła , w którym znalazł się ten niezwykle ciekawy artykuł, być może sam Autor zechce mi pomóc albo ktoś z Państwa. Oto jego fragment: „Jeden z mniejszych oddziałów Armii Czerwonej pod dowództwem płk. Wiaczesława Iwanowicza Moskwina w pogoni za uciekającymi oddziałami faszystów zatrzymał się w 1945 roku po kapitulacji III Rzeszy w Berlinie w Zagórzu Śląskim”.\nŻołnierze radzieccy zameldowali swojemu dowódcy o ciekawym odkryciu, mianowicie na strychu dzisiejszego sanatorium „Poranek” znaleźli zakurzone i w nieładzie bezcenne skarby kultury polskiej, pozostawione przed wywiezieniem do Niemiec. (....) Były tam skradzione przez faszystów z różnych miast polskich i tam złożone już bez złoconych ram obrazy, które były dziełami największych polskich malarzy: Jana Matejki, Aleksandra Gierymskiego, Stanisława Lentza, Józefa Brandta, Wojciecha Gersona i wielu, wielu innych.\nPłk. Moskwin rozkazał podkomendnym sporządzić wielkie paki i skrzynie, aby pomieścić w nich znalezione skarby, a następnie przywieźć je do starannej konserwacji w pracowni konserwatorskiej przy Muzeum w Leningradzie. W lipcu 1946 roku zapakowane dzieła; 163 złoconych ram, pięknie oprawionych w skórę książek, rulony szkiców i rysunków w 213 wielkich pakach na 6 samochodach ciężarowych powędrowały do Leningradu”. W skrzyniach był m.in. „Stańczyk” Jana Matejki i „Wyjazd Jana III Sobieskiego z Wilanowa” Brandta.\nObrazy te, powróciły do Polski w latach 50. XX wieku, a trzy kolejne w 1968 roku. W 1956 roku opisał tę historię „Wieczernyj Leningrad”, opowiedział ją również sam Moskwin, kiedy odwiedził po wojnie zamek Grodno. Sprawa jest znana i ciekawa z bardzo wielu względów, teraz jednak skupmy się na samym zamku.\nW „Słowniku Geografii Turystycznej Sudetów” znajduje się informacja, że skarby polskiej kultury zostały odnalezione w budynku bramnym zamku Grodno. Pan Stanisław Warzecha jako miejsce lokalizacji podaje sanatorium „Poranek”, które mieściło się w pałacu pod zamkiem. Ale to jeszcze nie koniec. Choć ta informacja nie ma potwierdzenia w dokumentach (w przynajmniej w tych, z którymi udało mi zapoznać), zamek Grodno miał być składnicą muzealną konserwatora z Berlina. Witold Kieszkowski odpowiedzialny od lipca 1945 roku za akcję rewindykacyjną twierdził, że zbiory z zamku zostały rozgrabione jeszcze czasie wojny. Pod koniec 1947 roku do zamku przyjechał natomiast referent Kultury i Sztuki wraz ze swoim czeskim odpowiednikiem, którego zadaniem było sprawdzenie, czy nie znajdują się tam dzieła sztuki wywiezione z Pragi. Zaraz po wojnie w Grodnie było jeszcze sporo zabytkowych przedmiotów, które systematycznie się rozpraszały. Ale to już temat na kolejną historię.\nPodczas ostatniej konferencji w pałacu Jedlinka, o której już pisałam, Robert Kmieć zadał pytanie, na które wielu z nas chciało by poznać odpowiedź: skoro jest tyle opowieści o ukrytych „skarbach”, dlaczego, mimo wielkiego postępu jeśli chodzi o specjalistyczny sprzęt, ciągle ich nie znajdujemy? Zastanawiam się, na przykładzie Grodna, czy przywiezione tam w czasie wojny rzeczy (cokolwiek by to było: dokumenty, dzieła sztuki, depozyty) miałyby szanse przetrwać do dzisiaj i czekać na odkrywców? Los Grodna nie jest odosobniony, wiele zamków i pałaców Dolnego Śląska zostało już dokładnie przetrząśnięte, wiele po prostu okradzione. Pałacowe meble stoją dziś w wielu prywatnych domach, a czasem „przez zasiedzenie” w państwowych instytucjach. Ale, jak już wielokrotnie mówiłam, w takich historiach chodzi o dokumentowanie przeszłości, może więc szukać pewnych śladów należy zupełnie gdzie indziej?\n1. Wnętrza zamku Grodno na początku XX wieku,.\n2. Wjazd do zamku.\nTagi: zamek, Grodno, Choina\nSkarby i strachy zamku Grodno\nCiemność nagle rozrywa huk i błysk piorunów. W studni rozlega się przeraźliwy krzyk, potem złowieszczy śmiech. Nie, nie, to nie początek horroru. To początek zwiedzania zamku Grodno w Zagórzu Śląskim.\nNo i doczekałam się. Pamiętam swoją pierwszą wizytę w Anglii wiele lat temu i wrażenie, jakie zrobił na mnie zamek Warwick. Dumna budowla od wieków malowniczo odbija się w Avonie, tym samym, który przepływa przez pobliski Stradford, rodzinne miasto Szekspira. Warwick to dzisiaj jedna z największych atrakcji turystycznych Europy. Zamek bez przerwy tętni życiem.\nNa dziedzińcu walczą rycerze, damy szeleszczą sukniami, w Wieży Duchów straszy podstępnie zamordowany sir Fulke Greville, a od kiedy zamek przejął Gabinet Figur Woskowych madame Tussaud, każdy może wziąć udział razem z księciem Warwick w przygotowaniach do wielkiej bitwy. Tego zamku się nie zwiedza, tutaj wsiada się do niewidzialnej machiny czasu i cofa w średniowiecze. Wszędzie mnóstwo „strasznych” dźwięków, w dawnej stajni czuć zapach koni, a w zamkowej latrynie cuchnie, że aż strach. Jeśli kiedykolwiek rzuci Was w te okolice, koniecznie odwiedźcie zamek Warwick.\nHerbata się nie opłaca\nJak mi się wtedy marzyło, żeby podobnie było w Polsce. I w weekend, na zaproszenie Sowiogórskiej Grupy Poszukiwawczej pojechaliśmy w Góry Sowie. O tym, co się dzieje w sowiogórskiej eksploracji ( a trochę się zaczyna dziać) i o tym, jak być może, miłośnikom z dwóch, nieco odległych, rejonów Dolnego Śląska uda się współpracować nad pewnym wyjątkowo ciekawym i tajemniczym projektem, jeszcze napiszę, dzisiaj muszę natomiast pochwalić nasze Grodno.\nUwielbiam zamek Grodno. Jest tajemniczy, skryty jak człowiek, w pewnym sensie niedostępny. Ma niesamowicie bujną historię. Nie miał jednak wiele szczęścia. Jest w złym stanie, odkąd pamiętam, nie można było tam nic zjeść, i raczej były trudności z napiciem się czegoś ciepłego. Przed wielu laty poprosiłam o herbatę i dowiedziałam się, że się nie opłaca robić turystom herbaty. No cóż... Również ekspozycja do końca nie zachęcała do zwiedzania. W zamku zdarzały się kradzieże, nie ma już wspaniałej skrzyni, podobno wyszarpanej przez okno, podczas weekendowego pobytu w zamku nie znalazłam też stołu, który pamiętam sprzed wielu lat. I to jest wkurzające! Ten zamek ma ogromny potencjał, nie musi być martwą naturą.\nAle, jak wiadomo, najważniejsi są ludzie. Jakiś czas temu zamkiem opiekował się pan Roman Pochrybniak, cudowny gawędziarz, dzięki któremu udało mi się uzyskać wiele archiwalnych zdjęć Grodna do moich książek. Lubiłam wtedy odwiedzać zamek. Teraz, od pewnego czasu, Grodno jest własnością gminy Walim, znajduje się pod opieką dyrektora Wiesława Zalasa, zaś bezpośrednio zabytkiem opiekuje się Łukasz Kazek. I oto, małymi kroczkami, wszystko zaczęło się zmieniać.\nKrzyk z dna studni\nŁukasza znam od dawna i uważam go za jednego z bardziej stukniętych badaczy historii, jakich poznałam. Chyba cały wolny czas Łukasz poświęca na szukanie dokumentów, rozmowy z ludźmi, odkrywanie tajemnic okolicy. Zobaczcie, ileż ciekawostek kryje się wszędzie. Na jednym ze zdjęć widać ołowiane żołnierzyki. To pruska kawaleria. Łukasz znalazł je koło zamku.\nW ciągu kilku godzin pokazał nam też takie zakątki Walimia, o których nie miałam pojęcia. A na zamku wymyślił atrakcje dźwiękowe. Niby to niewiele, ale jak uatrakcyjnia zwiedzanie. Widziałam szkolną wycieczkę, która przez dziedziniec pewnie przeszłaby nawet nie rozglądając się dookoła. Z tu nagle zagrzmiało, ze studni zaczęły odzywać się tajemnicze potwory. Ileż było radości, oczywiście po pierwszym zaskoczeniu. Atrakcją jest też pewnie wystawa narzędzi tortur, i choć akurat nie przepadam za takimi „atrakcjami” to, co tu dużo mówić, przyciągają zwiedzających. A to i dla zamku i dla gminy jest najważniejsze.\nJuż za chwilę w zamku będzie można normalnie zjeść coś ciepłego i z niecierpliwością czekam, na to co będzie się działo dalej.\nCodziennie też pluję sobie w brodę, że wiele lat temu nie kupiłam dokumentów pozbieranych w zamku zaraz po wojnie. Było tam mnóstwo rachunków z zamkowej restauracji (jakoś wtedy miała rację bytu), ręcznie robione mapki, pewnie nic super tajemniczego czy skarbowego, ale uzupełniającego historię tego miejsca. Jeśli osoba, która wtedy oferowała te dokumenty to czyta, może się odezwie?\nTagi: zamek, skarby, góry sowie, Grodno, tajemnice


Podzial administracyjny « Beton dekoracyjny\nStudia nad zagospodarowaniem i zainwestowaniem terenu. Obrazują one istniejący stan użytkowania i zabudowę terenu podlegającego inwentaryzacji. Obejmują one następujące zasadnicze zagadnienia. 1. Podział administracyjny terenu inwentaryzowanego (granice województw, powiatów, gmin, gromad, miast, dzielnic miejskich itp.). 2. Struktura własności terenu (własność ogólnopaństwowa, państwowych władz terenowych, współdziedzicz, w tymczasowym zarządzie i prywatna). Zagadnienie własności terenu, mimo przebudowy politycznej i gospodarczej kraju, dla wielu miast i osiedli jest jeszcze bardzo aktualne. 3. Użytkowanie terenu (tereny przemysłowe, tereny węzła komunikacyjnego, mieszkaniowe, usług administracyjnych i socjalno-kulturalnych, tereny składowe, zieleni i urządzeń kultury fizycznej, urządzeń sanitarno-technicznych, tereny rolne, leśne i obszary wód). 4. Uzbrojenie terenu (sieci: kanałów melioracyjnych, zaopatrzenia w wodę, odprowadzania ścieków, zaopatrzenia w elektryczność, w gaz, w ciepło, linie wysokiego napięcia, nawierzchnie dróg i ulic, sieć kolejowa, szlak wodne, sieć komunikacji samochodowej, tramwajowej, trolejbusowej i autobusowej). 5. Elementy plastycznego ukształtowania miasta (osie i punkty widokowe, punkty wysokościowe w krajobrazie i sylwecie miasta, zabytki i elementy ochronne przyrody itp.). 6. Istniejąca zabudowa miasta (zinwentaryzowanie wszystkich istniejących budynków wg określonych cech zasadniczych). [patrz też: zbiornik buforowy co, kaktusy pielęgnacja, strefy przemarzania gruntu ]