Ogarniam się po występie Schetyny i połajankach Sikory [POLEMIKA] | Obywatele RP\nZobligowany wezwaniem pana Henryka Sikory „Ogarnijcie się, panowie”, zawartym w krytyce mojego tekstu Pyrrusowe zwycięstwo PiS, niebezpieczna wygrana PO, odpowiadam\nDziękuję panu Sikorze, że poświęcił mi czas. Niestety bardziej mnie niż memu tekstowi. Bo choć omiótł go wzrokiem, to już zastanowić się, nad nim czasu nie miał. Szybko – używając bokserskiej terminologii – ustawił mnie w narożniku i walił sierpowym jak cepem, nazywając lewicowym, a nawet anarchistycznym, niedowartościowanym, obsesjonatem.\nZ szacunku, jaki żywię do jego dokonań za komuny, nie odpowiem z podobną dezynwolturą. Powstrzymam chęć znokautowania, choć adwersarz gardy nie trzyma i trafić go byłoby łatwo. Postaram się wyjaśnić raz jeszcze, o co mi chodziło. I proszę pana Sikorę, by nim znów bić zacznie, doczytał do końca i spróbował zrozumieć oraz uwierzył w me szczere intencje.\nPodobne jak 2/3 narodu, zależy mi na odsunięciu PiS od władzy, ale też chciałbym, by Polska postpisowska była lepsza niż ta przed PiS-em (dodam, że mnie w III RP żyło się dobrze). Tylko w rzeczowej dyskusji rodzą się idee, dokonuje się postęp. Spokojna rozmowa ma też tę zaletę, że nie przyciąga tak intensywnie pasjonatów strzykania jadem, którzy inaczej w ratowanie ojczyzny włączyć się nie umieją. Moje słowa kieruję również do znajomych pana Henryka. W komentarzach pod jego wpisem, nie zaglądając do mojego tekstu, nie tylko wyrażają podziw dla autora – co rozumiem – ale wspierają go, kopiąc mnie po kostkach, czego zaakceptować nie umiem. Zacznę więc – choć to krepujące – od siebie.\nKażdy, kto mnie zna, gdy przeczyta żem „lewicowy, a w zasadzie anarchistyczny aktywista” pęknie ze śmiechu. Jestem do cna liberałem, co nie znaczy, że nie widzę konieczności przedefiniowania liberalizmu i znalezienia dla niego nowej formy wyrazu, nowego języka i celów. Czekam na liberalizm obywatelski.\nKulą w płot trafia Pan też pisząc, że jestem „ogarnięty antypartyjną obsesją”. Uważam partie za konieczny element demokratycznego systemu, co nie znaczy, że nie widzę ich wynaturzeń i słabości. Bo dziś partie nie mają pomysłu, dokąd chcą dojść. Wiedzą tylko – i to nie zawsze – jak iść po tym co tu i teraz. Mimo to włożyłem wiele energii przez dwa ostatnie lata, by znajdować przestrzeń do rozmów opozycji pozaparlamentarnej i parlamentarnej. Efekt mizerny, to prawda.\nJeśli można u mnie zdiagnozować jakąś obsesję, to ewentualnie na tle Grzegorza Schetyny. Uważam, że byłoby lepiej, gdyby Platforma Obywatelska miała innego lidera, ale rozumiem mechanizm, jaki trzyma go na powierzchni. Nie rozumiem natomiast, dlaczego nie bierze przykładu ze swojego adwersarza, i jako pozbawiony do cna charyzmy oraz mający – to wiadomo z badań – ogromny elektorat negatywny nie tylko po PiSowskiej stronie, nie usunie się na drugi plan i nie odda pola innym.\nOczywiście doceniam to, że utrzymał spójność partii, ale dziś to w dużej mierze za jego przyczyną PO ma sufit na poziomie 27-30 proc. głosów. Sądzę też, że ruchy społeczne, a nie partyjne młodzieżówki są lepszym wstępem do polityki, bo nie demoralizują, uczą prawdziwego świata, a nie poruszania się w politycznej korporacji.\nBy zakończyć krępujące wywody na własny temat dodam, że faktycznie w czasie wyborów nie siedziałem w komisji, ale – gwoli usprawiedliwienia – odpowiadałem za koordynację współpracy z Fundacją Batorego przy obserwacji wyborów. I zapewniam, że bardzo wiele Obywatelek i Obywateli RP, oraz wielu moich znajomych spoza ruchu, zasiadło w komisjach lub było oficjalnymi obserwatorami. Opisałem to w dwóch tekstach, które można znaleźć na Newsweek.pl i na stronie Obywatelerp.org (to była moja robota w tym dniu, mniej ważna i na pewno mniej męcząca niż Pana).\nTeraz o reszcie. Nie o podziękowania w mym tekście chodziło, ale o to, by Grzegorz Schetyna zrozumiał, że bez zmiany strategii więcej nie ugra. Pokazałem, gdzie – moim zdaniem – powinien szukać głosów. Nie oczekuję wdzięczności, tylko nowoczesnej, liberalnej partii, która będzie umiała komunikować się z szerszymi kręgami odbiorców, a pole politycznej gry poszerzy poza parlament. Co do Trzaskowskiego, to trzeba mieć dużo złej woli, by z mojego peanu zapamiętać tylko to, że nie pochwalam lizusostwa. I stawiam dolary przeciwko żołędziom, że nie byłem jedynym zażenowanym tym wywodem pana Rafała.\nGani mnie Pan, że dzień po wyborach już krytykuje i marudzę. A zna Pan lepszy moment do rozpoczęcia dyskusji? Ja nie. Chyba, że mamy nie dyskutować, tylko przyjmować w ciemno, co PO wymyśli. Na razie jednak partia i jej lider nie pokazali nic, co by pozwalało im aż tak szaleńczo zaufać. Wręcz przeciwnie. Już pierwsze zdanie wystąpienia szefa PO w wieczór wyborczy pokazało, że Grzegorz Schetyna nadal nie wie, że czas zmienić taktykę.\nPolityka nie ma przeszłości, jest tylko przyszłość. Dlatego definiowanie siebie jako najlepszy anty-PiS, to strzał w stopę z armaty większej niż gdy nazwał siebie „totalną opozycją”. Taki „anty-PiS” sugeruje nostalgię za III RP, a tę trzeba schować głęboko, bo oznacza utratę wielu głosów. W przedrostku „anty” zawiera się też opór, a ten zawsze jest jedynie reaktywny. To sygnał, że nie orientuje się na przyszłość, nie daje perspektywy, nie ma pomysłu.\nStrach przed szaleństwem i hunwejbinami „dobrej zmiany” wygonił miastowych z domów, sprawił, że bardzo wiele osób zacisnęło zęby i raz jeszcze zagłosowało na „mniejsze zło”. Ucierpieli na tym Andrzej Rozenek i Jan Śpiewak, którzy dostali mniej niż gdyby w Polsce było normalnie. Ale to wzmożenie było „zasługą” PiS i świetnie się w tej roli „barbarzyńców u bram” sprawdzili.\nBy zaciskający zęby wyborcy poczuli się lepiej z tą decyzją, nie można im opowiadać odgrzewanych kawałków, ale trzeba pokazać, że się to docenia i że ma się dla nich ofertę inną niż tylko wtopienie się w hufce anty-PiSu. Poza tym mówienie o anty-PiSie odcina samorządowców, którzy lokalnie rehabilitują politykę. Oni – i słusznie – najbardziej boją się duopolu. To stały błąd – orientowanie polityki na perspektywę centrali, nawet gdy mamy lokalne wybory. W nich struktura głosujących różni się od tej w parlamentarnych.\nZa sprawą tercetu Ziobro, Jaki, Morawiecki lemingi przestraszyły się i ruszyły tłumnie bronić swoich kredytowanych mieszkań, nart w Dolomitach i codziennego late. Ale strateg nie może opierać planów na takim tercecie. Trzeba prócz strachu szukać pozytywnego dopingu. Bo za rok wielkomiejskich musi pójść jeszcze więcej! Stawiam więc tezę, że tylko we współpracy z opozycją pozaparlamentarną można tego dokonać (pomijam dla jasności wywodu problem lewicy, bo to na osobny opis). A trudno rozmawiać z kimś, kogo się nie docenia, bo się nie chce nawet dowiedzieć, co zrobił i jakie ma pomysły.\nJeśli subtelnej gry z dbałością o każdego potencjalnego sojusznika PO nie przeprowadzi, wciśnie się tam PiS, Kukiz lub dziarscy chłopcy z falangą na ramieniu. Albo znów tłumy zostaną w domu. Co gorsza, w wyborach parlamentarnych nie będziemy głosowali na Trzaskowskiego, którego wielu zgodnie z modą ujeżdżania PO krytykowało, ale prywatnie lubiło, doceniało i ostatecznie mimo niechęci do Schetyny, poszło na niego zagłosować. Jeśli lider PO będzie grał tak, jak gra, mogą tego nie zrobić. Mówię o lewicowcach i tych, którzy politykę omijają łukiem. Mówię o kobietach z radykalnych ruchów feministycznych, które wściekłe za flirt z kościołem, za brak zdecydowanej postawy PO w sprawach dla nich ważnych, nieustannie mówią „PiS i PO to jedno zło”.\nPowie Pan, że takie zrównanie to bzdura, że zostanie w domu to samobójcza strategia w stylu „na złość mamie …”, że partia masowa czasem musi stosować uniki i zadowalać odległe skrzydła stając w etycznym rozkroku, że przecież przy wszystkich błędach PO jest 1000 razy lepsza od PiS. Ja się zgadzam. Ale wiem też – z setek rozmów – że w Polsce jest wielu wyborców, dla których jeden nie pasujący punkt w działaniach partii powoduje, że się tę partię porzuca, nie bacząc na konsekwencje. Tacy jesteśmy wczesnodemokratyczni.\nRozumiem też tych, którzy mówią: „dość wspierania polityków, którzy po każdym zwycięstwie zapominają nawet powiedzieć dziękuję, podzielić się sukcesem z tymi, co nie siedzą w ławach poselskich, a na ulicy”. Szczególnie, że to też dzięki nim PiS nie ma jeszcze wszystkiego.\nGdy PiS ruszył na media, ograniczając dostęp dziennikarzom w parlamencie, to tłum otoczył Sejm. Ludzie w kilkustopniowym mrozie koczowali wiele dni. Gdzie wtedy podróżował jeden z liderów opozycji, szkoda wspominać. Kiedy wszedł projekt zaostrzenia prawa aborcyjnego, ulice zaczerniły się i PiS się cofnął. A kto zablokował mowę nienawiści na Krakowskim Przedmieściu, doprowadzając do absurdu koszty tej imprezy? Gdy dopełnić się miał los sądownictwa, to najpierw zapłonęły światełka dla sądów, a ludzi zagrzewał do wytrwałości prof. Strzembosz. Impuls pisania do TSUE nie wyszedł z parlamentu. Czarną robotę wykonali prawnicy z Wolnych Sądów. Kto wieszał koszulki na pomnikach, kto stał pod SN, podtrzymując prof. Małgorzatę Gersdorf na duchu….\nI tak można by mnożyć, zaczynając od wykpiwanych czasem kartoniad, gąsienic czy marszów KOD-u, przez prywatne skargi na TVP, po blokady ONR i krytykowane rzucanie jajkami w limuzyny. Spektrum działań szerokie, jak szeroki jest wachlarz organizacji i cele, jakie sobie stawiają. Mimo to udawało się dogadywać. I choć były wpadki i konflikty – o czym też piszę w moim tekście – to nadal trwa dialog. Wypracowaliśmy mechanizmy koordynacji i współdziałania. Każdego z osobna można zlekceważyć, wszystkich już się nie powinno.\nSzukanie głosów to jedno, ale ważniejszy jest potencjał pomysłów i wizji tkwiący w tych grupach. Ja wiem, że Donald Tusk mówił, że jak ktoś ma wizję to niech idzie do psychiatry. Teraz widzimy, jak się to leczenie wizjonerów ciepłą wodą z kranu skończyło. Jedynym, który poszedł za wizją był Tusk i najlepiej na tym wyszedł.\nNiech Pan przyjdzie 11 listopada na Marsz Niepodległości, niech Pan popatrzy na tych młodych ze szturmówkami, flagami, znakami polski walczącej na bluzach i bicepsach. Jak idą dynamicznie. Budzą mój strach, ale też przypominają mi, że większość ludzi ma ogromna potrzebę, by w życiu chodziło o coś więcej. I oczekują, że im ktoś to coś więcej podpowie, pokaże. W III RP tego zabrakło, bo nasze „więcej” było dla nich nie osiągalne, mało atrakcyjne albo niezrozumiałe.\nGdy uczciwie wrócimy pamięcią do lat 2005 -2012, to słowo patriotyzm było obciachem, podobnie jak obywatel i flaga biało-czerwona. Jak słusznie pisze Mark Lilla w „Końcu liberalizmu jaki znamy”, liczyła się jedynie tożsamość „posługując się kategorią wewnętrznego homunkulusa, złożonego z części zabarwionych przez rasę, płeć biologiczną, kulturową”. Znaleźli własne „więcej” w kościele, na stadionach albo – co najgorsze – w prawicowych, nacjonalistycznych bojówkach. Dał im to też PiS, promując zakłamaną frazę o „wstawaniu z kolan”. Efekt – dziś flagi wiszą na wielu domach nie tylko w dzień świąteczny.\nNie wystarczy przebić PiS-u w licytacji na „programy Wassermanna” (te wszystkie z plusem). Konieczna jest nowa opowieść, i na razie poza próbami – uciszonej natychmiast pani poseł Joanny Muchy – nic takiego się w PO nie zrodziło i – niestety – nie wierzę, by w głowie pana Schetyny to mogło nastąpić. Co więcej, tu nie chodzi tylko o program i wkład tzw. ulicy w jego tworzenie, tu chodzi też o dogadanie się z tą ulicą. Pod warunkiem, że partia też się zmieni (to tylko będzie uczciwe). Inaczej, tak jak pisze Iwan Krastew w „Demokracja: przepraszam za usterki”, rodząca się na ulicach demokracja jutra będzie demokracją odmowy. To już widać i u nas.\nChyba wystarczy tych argumentów. Demokratyczna opozycja parlamentarna potrzebuje świeżej krwi, potrzebuje inspiracji. Gra toczy się nie o stołki, ale – jak by to nie brzmiało patetycznie – o Polskę, a nawet być może o życie.\nPrzesadzam, wrzeszczę, łajam?\nPoniżej wyjęty z Facebooka pełny tekst polemiki pana Henryka Sikory z moim tekstem. Zachęcam też, tych o silnych nerwach, do zajrzenia na wall pana Sikory i na dyskusję pod tekstem. Wiele tam jadu, ale są też ciekawe głosy.\nJeszcze wyniki wyborów samorządowych nie zostały ogłoszone, a już lewicowi, a w zasadzie anarchistyczni aktywiści, zagnieżdżeni również w OBYWATELACH RP, wrzeszczą w tytule powyborczego felietonu o „groźnej wygranej PO”. Autor ogarnięty obsesją antypartyjną, ze szczególnymi urojeniami na tle PO, ciągle ten sam Wojciech Fusek, ale nie jedyny w tym ugrupowaniu obywatelskiej opozycji, w swojej najnowszej połajance na portalu „Obywateli RP”, wylewa krokodyle łzy, że nie został z koleżeństwem należycie uhonorowany przez liderów Koalicji Obywatelskiej. Najmocniej Fusek przeżywa, że „odurzony” Grzegorz Schetyna użył frazy „antyPiS”. Podpadł mu również Rafał Trzaskowski, że śmiał wspomnieć na końcu przemówienia wyborczego o wspieraniu go przez lidera Schetynę.\nZadam więc niedowartościowanemu Wojciechowi Fuskowi pytanie, jak on i jego środowisko spędzili dzień wyborczy. Dam przykład z mojego podwórka Pragi Południe, gdzie było 85 komisji obwodowych razy dwa. W każdej komisji zaledwie po 5, sporadycznie 7 osób, bo nie było chętnych. Koalicja Obywatelska była w stanie wystawić zaledwie w połowie komisji obwodowych na Pradze Południe mężów zaufania, bo nie było chętnych. Ciekaw jestem, w której komisji obwodowej Wojciech Fusek siedział od 6 rano w niedzielę do 6 rano w poniedziałek, albo ilu jego kompanów, bezustannie opluwających partyjną opozycję demokratyczną, siedziało w komisjach obwodowych, bądź byli mężami zaufania kandydatów i komitetów niepartyjnych, no bo przecież nie zhańbili by się reprezentować partyjny komitet wyborczy, no chyba, że byłby to komitet marksistowskiej partii „Razem” . W Komisji Obwodowej 477 na Gocławiu, w której siedziałem prawie 24 godziny, nie było innego męża zaufania poza mną z ramienia Koalicji Obywatelskiej, oczywiście poza PiS, bo PiS miał po dwóch mężów zaufania na zmianę, aby się nie zmęczyli, w każdej Komisji Obwodowej. Żaden kandydat komitetów wyborczych niepartyjnych nie miał ani męża zaufania, ani obserwatora społecznego, ani członka komisji obwodowej i było to powszechne.\nNatomiast lider Obywateli RP Paweł Kasprzak już po ogłoszeniu wyników wyborów przebierał nogami i w pierwszym poście na FB napisał: „Czy teraz wolno o polityce, politykach, partiach, ich wadach, błędach, zaniechaniach i odpowiedzialności za polski kryzys – czy wolno już o tym mówić otwarcie, czy nadal ruki po szwam, zewrzeć szyki, nie rozbijać jedności, bo mamy wspólny cel i wspólnego wroga?” Paweł był wygłodzony bardzo tej krytyki partii opozycyjnych, bo ze dwa tygodnie przed wyborami nałożył sobie kaganiec autocenzury i nie atakował partyjnej opozycji demokratycznej, jak to czyni zwyczajowo. Ale dzisiaj Paweł jest już w formie, bo w poście sprzed ponad godziny, idąc w sukurs Wojciechowi Fuskowi, wyrokuje: „Demokracja w Warszawie nie wygrała. Wygrała armia w bitwie przeciw PiS. Demokracja zajęła trzecie miejsce, daleko w tyle za Jakim.” Oczywiście, gdyby w tych samych wyborach wygrała marksistowska partia „Razem”, to Paweł napisałby, że zwyciężyła demokracja. Paweł Kasprzak dalej w tekście rozlicza Koalicję Obywatelską i obwinia jak zwykle o wszystko, a to dlaczego nazwała się „obywatelską” bez jego zgody, albo, że nie przedstawiła Koalicja Obywatelska programu naprawy Rzeczpospolitej. Myślałem, że Paweł lubi czytać i że zapoznał się z programem „Samorządna Polska”, no ale tylko mi się wydawało. Kilka minut po tym poście Paweł uzupełnił w następnym rozliczanie opozycyjnych partii demokratycznych pisząc: „Powoli czas na szczerość nadchodzi. Co w sprawie zaangażowania Komisji Europejskiej oraz Trybunału Sprawiedliwości UE zrobili liderzy politycznej opozycji?” Pawłowi się wydaje, że tylko manifestując przed SN można bronić niezależności i niezawisłości sądownictwa. Myli się, jest mnóstwo dyskretnych działań politycznych, bardzo skutecznych. Protesty przed SN mają znaczenie moralne, symboliczne i dobrze, że są, ale znaczenia politycznego nie mają żadnego i czas, aby Paweł Kasprzak to zrozumiał. W przeciwnym przypadku to roszczenie sobie wydumanej wyższości moralnej stają się żenujące.\nNo i w ten to sposób wrócili Panowie Fusek i Kasprzak do swojej ulubionej retoryki. Gdybym Pawła nie znał, albo nie widywał Wojciecha Fuska na manifestacjach, to bym pomyślał, że to publicyści z propisowskiej prasy, no ale niestety tak nie jest. Ogarnijcie się, Panowie.\n← W wyborach rządziła bylejakość – nasz rajd po punktach wyborczych\nUniewinniony za blokowanie KRS. Miał prawo protestować →\n5 thoughts on “Ogarniam się po występie Schetyny i połajankach Sikory [POLEMIKA]”\n25 października, 2018 o 10:20\nObywatele Rzeczpospolitej, te polemiki ujawniają smutny fakt, że wynik wyborów parlamentarnych w 2015 roku niewiele nas nauczył. Wygląda na to, że nikt nie ma zamiaru zastanowić się nad powodami utraty władzy przez PO w 2015 roku. Przesadny liberalizm PO, który umożliwił faszyzację Polski przez ONR i podobne organizacje oraz w imię źle pojętej liberalnej demokracji tolerował nawet publiczne wzywanie do obalenia legalnego rządu, czyli taki poziom antydemokratycznej propagandy PiS, jaki dawał Parlamentowi możliwość delegalizacji tej partii. Demokracja musi mieć określone prawem granice, które zdecydowanie ograniczają propagowanie szkodliwych społecznie ideologii, stosowanie demagogii i wykorzystywanie politycznej niewiedzy części Polaków. Argumenty liberałów, że w demokracji każdy ma prawo do głoszenia swoich poglądów, są nie tylko błędne ale i sprzeczne z dobrze pojętym interesem naszego państwa. Nawet w najbardziej demokratycznych państwach nie wolno wpajać dzieciom w szkołach nacjonalizmu, ksenofobii, nietolerancji wobec innych religii oraz wobec wszelkich odmienności ludzkich, a u nas przez lata pozwalano na to, zasłaniając się…demokracją. Niektórzy jednak granice demokracji rozumieją jako bezwzględny zakaz jakiejkolwiek krytyki i piętnowania błędów, nazywając osoby usiłujące zidentyfikować błędy w celu zapobieżenia ich powtórzeniu się, anarchistami. Teraz mamy okazję dowiedzieć się jak ważny jest dla Polski demokratyczny ustrój państwa i powinniśmy zrobić co należy aby w przyszłości ograniczyć możliwość obalenia demokracji przez skrajnie konserwatywną, faszyzującą prawicę lub nie tyle przez lewicę, ile przez pozbawione rozsądku bolszewickie lewactwo. Liberalizm dobrze sprawdza się w gospodarce ale w polityce jest niepożądany. Zwolennicy liberalizmu politycznego nie posiadają aż takiej większości, która zgodnie z zasadami demokracji dawałaby im prawo do przekształcenia ustroju demokratycznego w liberalno-demokratyczny. W PO są nie tylko liberałowie i dlatego partia ta powinna przemyśleć ideologiczne podstawy swojej polityki, tym bardziej, że liberalizm polityczny nie był jedynym błędem jaki doprowadził PO do porażki. Historia, nie tylko nasza, pokazuje, że nadmierny liberalizm jest zawsze skrzętnie wykorzystywany przez siły antydemokratyczne. Zastanawianie się nad tym, to żadna anarchia ale dążenie do uniknięcia kolejnej powtórki z historii. Na błędach trzeba się uczyć a nie je przemilczać ze strachu przed utratą paru głosów. Obywatele RP powinni się też zastanowić nad tym czego oczekują po ewentualnej zmianie władzy i zawrzeć z partią, której chcą udzielić poparcia konkretną umowę społeczną na piśmie. Tylko tak w końcu Polacy przestaną głosować przeciw komuś albo wybierać tak zwane mniejsze zło. Musimy wiedzieć nie tylko kogo popieramy i dlaczego ale także co nam da to udzielone poparcie po wygranych wyborach. W tzw starych demokracjach obywatele zawierają takie konkretne umowy społeczne z partiami, na które głosują, dzięki temu działania nowego rządu są dla nich przewidywalne, co sprzyja również poczuciu stabilizacji. Zamiast narzekać, że rząd nie robi tego czy tamtego, trzeba spisać wszystko czego oczekujemy po rządzie i skłonić daną partię do podpisania mowy w zamian za gremialne poparcie.\n25 października, 2018 o 18:56\n„Podobne jak 2/3 narodu, zależy mi na odsunięciu PiS od władzy”, pisze autor. Połowie narodu tak zależy, że nawet im się nie chciało pójść na wybory, do tego sporo z tych co poszli zagłosowało na PiS (PiS uzyskał najwyższy w historii wyborów samorządowych w III RP wynik). Ja wiem, że red. Fusek wywodzi się z „Gazety Wyborczej”, ale tak naiwnie i bezczelnie kłamać nawet na Obywatelach RP po prostu się nie da. My pisowcy ten upadek obserwujemy już dawno nie z satysfakcją, a ze współczuciem.\n28 października, 2018 o 09:03\nMam wrażenie, że zarzucanie kłamstwa, gdy ktoś wyraża swoją opinię i gdy już w następnym wpisie to samo zdanie uznaje się za bezpodstawne twierdzenie, jest cokolwiek zaskakujące. Chętnie poznałbym pańską definicję kłamstwa. Można o nią prosić?\n25 października, 2018 o 19:19\nPiS rządzi, a intelektualiści wypisują wysoce abstrakcyjne teksty na dziesiątki tysięcy znaków i wklejają je na prywatnej stronce pana Pawła, gdzie zagląda czworo sympatyków opozycji i pięć trolli pisu dla rozrywki. Jest fajnie. Zapłaciliście autorowi wierszówkę? Przecież za taki długi tekst spokojnie należy się parę stówek, a biorąc pod uwagę bogaty dorobek zawodowy autora – dwa razy tyle. Czy też autor do tego stopnia musi rozładować frustracje, że wypisuje te elaboraty za darmo?\nWidzę, że autor wierzy, że wzrost frekwencji pomoże odsunąć pis od władzy. Pamiętacie, jak „Gazeta Wyborcza” niemal do ogłoszenia wyników wyborów entuzjazmowała się, że zwiększona frekwencja odsunie Orbana na Węgrzech? Po ogłoszeniu wyników już do tematu nie wracała, bo oczywiście zwiększona frekwencja w niczym Orbanowi nie zaszkodziła. W tych wyborach samorządowych pis dostał o dwa miliony głosów więcej niż w poprzednich – wzrost o 60%. Ciekawe skąd pis nagle wyciągnął dwa miliony sympatyków, skoro zwiększona frekwencja tak pomaga opozycji. Bezpodstawne twierdzenia, że 2/3 narodu chce odsunąć pis, naiwna wiara, że pomoże Wam wzrost frekwencji, absurdalne przekonanie, że niegłosujący to gorący wyznawcy antypisa… Z długiego tekstu bije brak pomysłów i bezradność. Im dłuższy ten tekst, tym bardziej widać, że nic w nim nie ma. Wierzycie już w takie rzeczy, że naprawdę lepiej byłoby się do tego publicznie nie przyznawać. Lecz cóż, intelektualista musi pisać, nawet jak nie ma nic do powiedzenia. Absurdalne mnożenie pustych znaków\n25 października, 2018 o 20:48\nPrzeczytał Pan ten tekst z uwagą? Czy tylko zobaczył, że jest długi? Może zamiast rozwodzić się nad jego objętością, warto zastanowić się nad treścią.


Polfejs - oto "najbardziej polski" portal społecznościowy.\nNie. Polfejs.pl nie zrobi z Ciebie prawdziwego patrioty\nZ przykrością stwierdzam, że w najnowszej historii Polski, otwarte bycie patriotą było poczytywane jako "coś złego". Trudno mi jednoznacznie stwierdzić, skąd w ogóle się to wzięło, może z powodu utożsamiania łysych, gotowych na rozróby jegomościów z patriotami, a może z powodu bliżej nieokreślonego wstydu. Ogromnie cieszyłem się, gdy obserwowałem rozwój inicjatyw narodowych i ogromnie posmutniałem ponownie, gdy okazało się, że przegięto w drugą stronę.\nBędę szczery. Dzisiaj wartości narodowe, chrześcijańskie, czy patriotyczne ubiera się w kubraczek walki z niekorzystnym, aczkolwiek obowiązującym dla nas systemem. Z automatu, ludzi, którzy nie wyrażają poglądów zgodnych z tym nurtem otwarcie nazywa się zdrajcami, lewakami, dzieli się ich według mało precyzyjnego sortu. To wcale nie wina jedynie polityków, ale i mediów, które bardzo chętnie uczestniczą w polaryzacji społeczeństwa (co weryfikowałem we własnym badaniu naukowym). A dobrze wiadomo, że społeczeństwo podzielone lepiej daje się sterować. To akurat fakt niezaprzeczalny.\nTo cię zainteresuje Są małe, odporne na piasek i wodę, a przy tym nieziemsko grają. Głośniki Ultimate Ears w PolsceNa czym Polacy słuchają radia? Tradycyjny radioodbiornik czy przez internet?\nPolfejs natomiast - portal społecznościowy o charakterze narodowym powstał z nieco innych pobudek. Prawdopodobnie, środowiskom mocno związanym z radykalnymi wartościami narodowymi, patriotycznymi nie podobało się to, co do tej pory robił Facebook, nierzadko hurtowo blokując profile, strony, czy wydarzenia związane z ich działalnością. Z jednej strony, trudno jest się dziwić oburzeniu tychże podmiotów. Z drugiej strony jednak - Facebook może sobie robić na swoim polu, co mu się żywnie podoba, o ile oczywiście pominiemy odpowiedzialność tego serwisu za utrzymanie potrzebnego pluralizmu.\nPolfejs ma zrzeszać ludzi o poglądach narodowych i wypełniać potrzebę przynależności\nW przeciwieństwie do swoich branżowych kolegów nie wypowiem się negatywnie na temat tego tworu. Wskazuje on na pewien kierunek przemian społecznych, a także stanowi odbicie niezadowolenia części jednostek, które nie zgadzają się m. in. z polityczną poprawnością uprawianą również w czołowych mediach społecznościowych. Czy nam się poglądy grup narodowych podobają, czy też nie - należy im nie zabraniać tworzenia platformy służącej do komunikacji, czy rotacji poglądów w jej ramach. Jako że internet stał się niemal równoprawną przestrzenią społeczną w stosunku do rzeczywistości bazującej na naszym poziomie percepcji, utworzenie tego portalu społecznościowego nie jest niczym dziwnym. Ba, to wręcz musiało nastąpić.\nZgłoś utratę dowodu osobistego bez wychodzenia z domu GU Grzegorz Ułan\nPowiem inaczej - dobrze, że zostało stworzone takie miejsce. Nie jestem co prawda zwolennikiem idei radykalnych - właściwie w żadną stronę i staram się raczej o własne, wielowymiarowe spojrzenie na idee oraz nurty, jednak potrzeby osób o takich poglądach rozumiem. Ba, ja również życzyłbym sobie tego, bym mógł funkcjonować w ramach platformy, która daje mi bezpieczeństwo w prezentowaniu swoich poglądów - jakiekolwiek one nie są.\nNie należy się jednak łudzić, że Polfejs zrobi z użytkownika prawdziwego patriotę\nObawiam się, iż Polfejs mimo absolutnie słusznej idei, w ramach której został stworzony, będzie platformą ograniczoną tylkodo poglądów jednej strony barykady. Wszelkie inne będą brutalnie dyskredytowane i sprowadzane do lewactwa, złodziejstwa, czy zdrady narodu. Spodziewam się również niesamowicie ostrych wymian zdań oraz przeginania w zupełnie odwrotną stronę. Na każdym kroku w tym portalu społecznościowym jego twórcy starają się udowodnić użytkownikowi, że konto tam założone jest równoznaczne z byciem patriotą lub koniecznie potrzebne do tego, aby nim zostać. Patriotyzm to nie tylko latanie ze szturmówkami na ulicach, obwieszanie się barwami narodowymi, czy symbolami. To wcale nie troska o zagrożenia dla kultury europejskiej, czy niechęć do imigrantów. Według mnie (a możecie się ze mną nie zgodzić), patriotyzm to przede wszystkim krzewienie naszej pięknej i tragicznej historii i... robienie na co dzień małych rzeczy, które powodują, że wszystkim Polakom żyje się lepiej. Czy będzie chodziło o nieśmiecenie w miejscach publicznych, czy dbanie o pomniki osób zasłużonych dla historii - nieistotne. Ważne, aby patriotyzm miał nie tylko wymiar ideowy, ale również praktyczny.


Mieszkańcy nie szanują siebie nawzajem - Kolbuszowa - wiadomości, informacje, wydarzenia\nMieszkańcy nie szanują siebie nawzajem\nOpublikowano: sob, 28 lis 2020 14:04 2020-11-28T14:04:00.000Z\nWIADOMOŚCI Widok śmieci w rowach, lasach czy podrzuconych na przystanki autobusowe mało już kogo dziwi. Co się jednak dzieje, że ludzie nie szanują miejsc, obok których powinni przejść z pochyloną głową?\nOstatnio w internecie można było zobaczyć wpis Jarka Mazura, muzyka i nauczyciela ze Szkoły Podstawowej nr 1 w Kolbuszowej, w którym zamieścił zdjęcie z żydowskiego cmentarza.\nNiestety nie było to jedno z jego artystycznych zdjęć, którymi od czasu do czasu raczy swoich facebookowych znajomych. Fotografia przedstawiała scenę po alkoholowym spotkaniu. Jak widać na załączonym obrazku, że biesiadnikom nie przeszkadzało miejsce, w którym się znajdują. Oczywiście na takie zachowanie jest stosowny paragraf, ale szansa na znalezienie osób, które to zrobiły jest niewielka.\n- Kiepskie piwo gnojki pijecie. A w dodatku pewnie nawet nie wiecie, że wiele z tych macew (te takie z kamienia, co to je z wyskoku przewracacie) nie kryje żadnych zwłok pod sobą\n- komentował Jarosław Mazur.\nCZYTAJ TAKŻE: Region. Galerie handlowe ponownie działają\n- Zostały przywiezione z innych cmentarzy. To się ciemnoto nazywa lapidarium. Prawdziwe macewy wasi pradziadowie w fundamenty swoich domów wpuścili. Mieszkacie na nich. Kozaki jesteście\nDługo nie trzeba było czekać na komentarze oburzonych internautów. Każdy z nich podkreślał, że coś niedobrego się dzieje ze społeczeństwem. Ludzie nie szanują siebie nawzajem, nie obchodzą ich ważne miejsca. Najgorsze w tym wszystkim jest jednak to, że są to osoby, które żyją obok nas.\nZbadac odciski palcow na puszkach bo moze ten fotograf sam je przyniosl zeby zrobic z nas antysemitow .\nCiekawe czy sprawdzal fundamenty w swoim domu ... najciemniej pod latarnia.\nGdyby Kaczynski placil za jedna pusta puszke cwierc euro tak jal placa w zachodniej europie to napewno by nie lezaly tak sobie.\nPowiedz gdzie placa te cwierc euro to zawioze kilka tirow puszek\nprzypomnij mi ile placil TUSK\nTusk tez nie placil ...\nNauczyciel ktory uzywa takich slow o innych jak gnojki i ciemnota to jakas porazka ... NIC go NIEUSPRAWIEDLIWIA


Gamma | Co dają szkolenia dla transportu?\nCo dają szkolenia dla transportu?\nTransport od zarania dziejów jest głównym elementem zapewniającym przemieszczanie się materiałów i produktów pomiędzy dwoma punktami. Wraz z rozwojem technologii sam transport także się zmieniał, doprowadzając tym samym do sytuacji, w której to stanowi on aktualnie jedną z najprężniejszych i najbardziej rozwiniętych gałęzi przemysłu. Nie można więc nie zauważyć, jak ogromne (kluczowe wręcz) znaczenie ma transport dla gospodarki danego kraju.\nTransport od zarania dziejów jest głównym elementem zapewniającym przemieszczanie się materiałów i produktów pomiędzy dwoma punktami. Wraz z rozwojem technologii sam transport także się zmieniał, doprowadzając tym samym do sytuacji, w której to stanowi on aktualnie jedną z najprężniejszych i najbardziej rozwiniętych gałęzi przemysłu.\nNie można więc nie zauważyć, jak ogromne (kluczowe wręcz) znaczenie ma transport dla gospodarki danego kraju.\nWiąże się to z zapewnieniem licznych dostaw dla pomiotów gospodarczych, dzięki którym mogą one prowadzić swoją działalność. Aktualnie transport obejmuje bardzo szeroki obszar wiedzy, dlatego bardzo ważne jest zrozumienie jego znaczenia dla samej logistyki. W pierwszej kolejności należy rozróżnić między sobą te dwa pojęcia. Sama logistyka to rodzaj filozofii zgodnie z którą dąży się do odpowiedniego zarządzania produktami.\nTransport zaś stanowi element tej filozofii, zapewniający pewność dostarczenia produktów w danym miejscu i czasie. Ważne jest to, że gdy mamy do czynienia z transportem, to czynnikiem zarządzającym jest spedycja, gdyż transport to czynność związana z fizycznym przemieszczeniem produktu, zaś spedycja to cała otoczka, która zawiera w sobie terminy, opłaty oraz warunki dostaw.\nMówiąc więc o szkoleniach z transportu mówimy zarazem o szkoleniach ze spedycji, bo to one są tutaj najważniejsze. Wymagana jest znajomość listów przewozowych, jak i sposobów i warunków dostaw, które regulowane są przez różne ustawy.\nTym samym sposobem warto więc korzystać z rożnego rodzaju szkoleń związanych z tą tematyką, gdyż zapewnia nam one najświeższą wiedzę wzbogaconą o różnego rodzaju zmiany, jakie nastąpiły w okresie ostatnich lat. Tym samym sposobem uchronimy się przed licznymi problemami, które mogą wynikać zarówno z rozmów z klientami, jak i karami nałożonymi przez państwo za brak odpowiedniego przygotowania dokumentów.\nTransport jest kluczowy dla naszego społeczeństwa, dlatego też warto przyjrzeć mu się znacznie bliżej, dzięki czemu zwiększymy efektywność naszych działań.


Trenera Jerzego Filipiaka pożegnali wychowankowie i koledzy z Konina, Poznania i Inowrocławia.\nW dniu dzisiejszym na cmentarzu komunalnym w Inowrocławiu, pożegnaliśmy śp. Jerzego Filipiaka, który odszedł od nas 29.05.2021 roku. Jerzy Filipiak był zawodnikiem MKS „Zagłębie” Konin od roku 1968. Z opowiadań wiem, że był wspaniałym technikiem a Jego lewy prosty, był nie do przejścia dla wielu przeciwników w ringu.\nPo zakończeniu kariery zawodniczej, pozostał w Koninie. Był trenerem II klasy, specjalizacja boks. Zawsze pogodny i pomocny oraz z poczuciem humoru. Kilkanaście lat temu, powrócił z małżonką do rodzinnego Inowrocławia. Dzisiaj, od mojego pierwszego trenera boksu Mieczysław Wojda, w drodze powrotnej do Konina, usłyszeliśmy, że trener Jurek mógłby dostać Oskara za rolę drugoplanową, ponieważ zawsze był z tyłu, wykonując swoje zadania jako trener i działacz.\nPrzyczynił się jako trener, do historycznego Mistrzostwa Polski w boksie, wywalczonego 8 grudnia 1991 roku przez „Zagłębie” Konin. Jerzego Filipiaka pożegnała rodzina, krewni, sąsiedzi, znajomi, koledzy i kibice.\nTrenera Filipiaka pożegnaliśmy również My, jako wychowankowie i koledzy z Konina, Poznania i Inowrocławia. Trenerze, twoje odejście to nieodżałowana strata, będziemy Cię nosić w swoim sercu i swojej pamięci na zawsze.\nźródło: Jarosław Sidor


Germixil Opinie - Recenzja Produktu 2022 - KPOP Lewiatan\nWiększość pozytywnych opinii,piszą osoby związane z pseudo leczniczym biznesem. 100% naturalnego składu, który nie zawiera szkodliwej chemii. Dezaktywacja procesu składania jaj przez pasożyty. Centuria – ma charakteryzować się działaniem przeciwzapalnym, przyspieszając dodatkowo gojenie się ran.\nNie jest on dostępny nigdzie indziej, nawet w aptekach na co warto zwrócić uwagę, ponieważ dzięki zmniejszonym kosztom dystrybucji produkt ten dostępny jest w taki niskiej, konkurencyjnej cenie. Należy również pamiętać o stosowaniu wyłącznie oryginalnego produktu z oficjalnej oferty, która dostępna jest pod adresem na końcu tego artykułu. Pierwszą rzeczą, o której należy tutaj wspomnieć, jest fakt, że kapsułki anty-pasożytnicze są tworzone w całkowicie naturalnej formule. Ich skład składa się w całości z użytecznych substancji i cennych wyciągów ziołowych. Ostateczna formuła produktu sprawia, że jest on tak skuteczny i popularny wśród konsumentów. Każde opakowanie naturalnego suplementu zawiera 30 kapsułek do detoksykacji organizmu.\nW związku z tym możemy założyć wiarygodne recenzje od prawdziwych użytkowników. Germixil jest dostępny w sprzedaży jako suplement w Internecie i nie posiada PZN. W związku z tym preparatu nie można obecnie kupić w aptekach.\nJeśli chcesz leczyć możliwą inwazję pasożytów w delikatny i naturalny sposób, Germixil jest idealny. Na przykład może być stosowany w przypadku osób mieszkających ze zwierzętami domowymi, ponieważ współlokatorzy zwierząt często przenoszą robaki i inne pasożyty na ludzi. Ale suplement można również zażywać w celu skutecznej i zrównoważonej detoksykacji organizmu. W miarę postępu choroby narządy takie jak nerki, wątroba czy serce są atakowane.\nMożesz w każdej chwili cofnąć zgodę na przetwarzanie danych osobowych. Masz również prawo zaktualizować swoje dane, wnosić o bycie zapomnianym oraz masz prawo do ograniczenia przetwarzania i przenoszenia danych. Masz również prawo wnieść skargę do organu nadzorczego, jeżeli uważasz, że sposób postępowania z Twoimi danymi osobowymi narusza przepisy prawa. Twoja zgoda jest nam potrzebna, aby zgodnie z prawem przekazać wybranemu przez Ciebie Profesjonaliście informacje o zadanym przez Ciebie pytaniu. Informujemy Cię, że zgoda może zostać w każdej wycofana, jednak nie wpływa to na ważność przetwarzania przez nas Twoich danych osobowych podjętych w momencie, kiedy zgoda była ważna.\nWydawała się stawiać bardziej profesjonalną diagnozę niż niektórzy lekarze. Teraz trzymam rękę na pulsie, by żaden pasożyt nie psuł naszego życia. Leczy rany i ma działanie przeciwzapalnie oraz hamuje krwawienie. U naszego przyjaciela w prywatnej aptece te pigułki są sprzedawane dziesięć razy drożej, więc nie odważyłam się kupić, żal mi pieniędzy. I tutaj zobaczyłam, że jest niedrogi, i jest 50% zniżki to natychmiast zamówiłam. Kompleks 20 ziół – są one specjalnie dobrane w celu wzmocnienia układu odpornościowego i zapewnienia prawidłowego funkcjonowania organizmu.\nGermixil Opinie – Cena – Gdzie Kupić?\nZapoznaj się z naszym zespołem w której pracują naprawdę uzdolnieni specjaliści. Według danych które udostępnia producent suplement powinien też wspomagać regenerację organizmu. W internecie można odnaleźć aukcje na których można kupić recenzowany produkt. Ciężko jest stwierdzić na których z nich prowadzona jest sprzedaż oryginalnego produktu, dlatego warto jest skorzystać z oficjalnej oferty dostępnej pod poniższym adresem. Zamówienie i zakup naturalnego kompleksowego dodatku Germixil przeciwko pasożytom jest bardzo łatwe. Wystarczy wejść na oficjalną stronę produktu i wysłać wypełnione zamówienie na zakup.\nW tym czasie tabletki mają spowodować zwalczenie i usunięcie z organizmu wszystkich pasożytów jelitowych. Wykorzystuje się ją głównie w przypadku dolegliwości trawiennych – wspiera zdrowie trzustki i wątroby, działa też żółciopędnie. Przyjmowanie preparatu Germivir ma pomóc w zwalczaniu przyczyn tych dolegliwości oraz wzmacnianiu organizmu po usunięciu z niego pasożytów. Z tego względu warto raz w roku zdecydować się na odrobaczanie za pomocą naturalnych środków. Jednym z dostępnych rozwiązań są kapsułki Germivir . Germivir to środek na pasożyty, który ma zwalczać szkodliwe organizmy gnieżdżące się w ludzkich jelitach.\nJest to niezmienny koszt tego produktu od czasu jego debiutu w Polsce. Droższe lub tańsze wersje mogą być podrobionymi produktami, dlatego należy zwrócić uwagę na cenę tego produktu przed realizacją zamówienia. Germixil to produkt dostępny w formie kapsułek, które przy odpowiednim stosowaniu mogą pomóc w usuwaniu pasożytów. Jego skład bogaty w różnego rodzaju właściwości, charakteryzujący się nie tylko w usuwaniu pasożytów ma pozwolić na wydajne rozwiązanie problemu. Germixil jest więc jednym ze sposobów, który może nam pomóc m.in. Germixil to produkt na likwidację pasożytów z organizmu dostępny w Polsce od 2020 roku.\nGermixil Opinie – Efekty\nBakterie i pasożyty powodują wiele skutków w naszym organizmie i ostatecznie prowadzą do chorób, których nie możemy nawet skojarzyć z tymi bakteriami. Dlatego zaleca się, aby od czasu do czasu oczyścić swoje ciało. Dzisiaj przyglądamy się produktowi, który uwalnia organizm od toksyn i niezdrowych bakterii i oczyszcza go.\nSpożyciu preparatu zawsze powinna towarzyszyć szklanka wody. Zaleca się 30-dniową kurację preparatem w celu zabicia wszystkich pasożytów i ich jaj w organizmie. Skład suplementu umożliwia również stosowanie profilaktyczne przez dłuższy czas. Aby móc sprawdzić skuteczność tego suplementu, postanowiliśmy wykonać test detoksykacji. Zależało nam na przetestowaniu preparatu w autentycznych warunkach. W związku z tym poprosiliśmy dwie osoby o przyjmowanie dla nas kapsułek przez 30 dni.\nGermixil Opinie – Co to Jest?\nGermixil to produkt, którego zadaniem jest usuwanie pasożytów z ludzkiego organizmu. Choć pasożyty kojarzą się nam przede wszystkim ze zwierzętami, są obecne także w ludzkim organizmie. Możemy być nosicielami nawet kilku gatunków jednocześnie. Do najpopularniejszych należą zdecydowanie owsiki, lamblie, przywry, glisty, czy tasiemce. Pasożytami można zarazić się dosłownie wszędzie – w pracy, w domu, w autobusie, na wakacjach, w szkole.Nie jest prawdą, że problem pasożytów dotyczy tylko krajów rozwijających się.\nGermixil Opinie – Dawkowanie\nNa tej stronie możesz znaleźć jeszcze więcej informacji o produkcie i masz pewność, że nie kupujesz żadnej niezweryfikowanej imitacji. W tym zakresie bardzo ważna jest profilaktyka, nie tylko dla dzieci, ale także dla dorosłych. Organizm trzeba co jakiś czas wzmocnić i pozbyć się toksyn i ewentualnych pasożytów, które najczęściej występują w naszym przewodzie pokarmowym. Jeżeli następnym razem znowu jakieś nieproszone organizmy wtargną do mojego ciała – nie będę się już zastanawiać co kupić. A jeśli chodzi o dostępność tego naturalnego leczenia w aptekach w Polsce, nasz zespół nie ma w tej chwili konkretnych informacji, które potwierdzałyby możliwość zakupu kapsułek w aptece. Chociaż pojawiły się pewne pogłoski, że ten ziołowy środek zaradczy jest dostępny w aptekach, ostatecznie okazało się, że są to fałszywe informacje.\nGermixil Opinie – Jak Stosować?\nSprawdzałem tamtejszych sprzedających i faktycznie wygląda to podejrzanie. Przeczytane opinie nic mi nie dały – jestem zadowolona – ale z czego, co się zmieniło, jak podziałały – jakie objawy tej poprawy. Myślałam początkowo, że to jest naciąganie i oszustwo ale koniec końców zamówiłam bo nie chciałam być bezczynna a obiecałam sobie, że będę coś w tym kierunku działać.\nTowaru nie można kupić na innych witrynach internetowych, nie jest on także dostępny w żadnej aptece. Przeciwwskazanie może natomiast stanowić uczulenie na którykolwiek z zawartych w nim składników. Kobiety będące w ciąży oraz panie karmiące piersią przed użyciem tegoż preparatu, winny skonsultować się ze specjalistą (tak samo jak w wypadku innych suplementów diety czy też leków). Jak doskonale wiemy, pasożyty różnego rodzaju mogą mieć wiele tysięcy sposobów na dostanie się do naszego organizmu. Producent kieruje preparat Germivir do osób podejrzewających u siebie zakażenie pasożytami jelitowymi.\nGermixil Opinie – Skutki Uboczne\nTen rozmiar opakowania odpowiada 30-dniowej kuracji i nie ma również kosztów wysyłki. Podczas gdy niektórzy użytkownicy mogą zauważyć pozytywną zmianę w krótkim czasie po rozpoczęciu leczenia, w przypadku innych klientów trwa to nieco dłużej. W zasadzie jednak można powiedzieć, że ewentualną inwazję pasożytów i związane z nią objawy można wyleczyć w ciągu 30 dni.\nGermixil Opinie – Opinie Klientów\nInny klient uważa za nieco niefortunny fakt, że kompozycja nie jest oferowana w formie tabletek. Ze względu na wielkość kapsułek nie miała jednak problemów z codziennym przyjmowaniem preparatu i już po dwóch tygodniach może mówić o trwałym efekcie. Kolejne dwa tygodnie później nasz test na Germixil zakończył się, a preparat otrzymał bardzo dobrą ocenę od naszych badanych. Z medycznego punktu widzenia inwazja Carli całkowicie zniknęła, a wraz z nią związane z nią objawy. Gustav był również w stanie leczyć swoje skargi, regularnie je zażywając. Biegunka, zmęczenie i ból głowy już nie występowały.\nGermixil Opinie – Jaki Jest Skład?\nW zamian nasi testerzy znów czuli się komfortowo w swoich ciałach i byli również w stanie schudnąć od 2 do 3 kilogramów wagi. O dziwo, zaledwie dwa tygodnie później otrzymaliśmy pozytywne opinie od naszych testerów. Początkowe skargi do Carli i Gustava znacznie się poprawiły. Przede wszystkim zmniejszyły się objawy w przewodzie pokarmowym i poprawiło się samopoczucie naszych badanych. Bardzo ważne jest, aby produkt posądzał naturalny skład, ponieważ mamy wtedy gwarancję bezpieczeństwa – chybachyba że jesteśmy uczuleni na któryś produkt, warto dokładnie go sprawdzić.\nJeśli planujesz wizytę w aptece, zapisz podróż i raczej otwórz wygodnie stronę internetową producenta, gdzie możesz kupić te tabletki. Producent na swojej stronie podkreśla również, że do całkowitego pozbycia się pasożytów powinna wystarczyć jedna kuracja suplementem. W dzisiejszych czasach, mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że do zarażenia pasożytami może dojść naprawdę wszędzie i w każdej sytuacji. Jak możemy przeczytać chociażby na stronie medonet – do zarażenia może dojść w pracy, w domu, na łące, na basenie czy gdziekolwiek indziej. Zewsząd jesteśmy otoczeni żywymi organizmami, a większości z nich nie jesteśmy nawet w stanie dostrzec gołym okiem.\nhttps://allegro.pl/kategoria/suplementy-diety-oczyszczanie-122566?producent=Herbarium Å›w. Franciszka


Sondaże potwierdzają, że wielu Amerykanów opowiada się przeciwko aborcji - Polski serwis pro-life. Informacje ogólne, publikacje i materiały, newsy.\nSondaże potwierdzają, że wielu Amerykanów opowiada się przeciwko aborcji\nOpublikowano: 25 czerwiec 2020 | Drukuj\t| E-mail\nInstytut Gallupa corocznie przeprowadza badanie opinii publicznej na temat: „Wartości i przekonania”. W tym roku wykazało ono, że 47% Amerykanów jest przekonanych, że przerywanie ciąży jest moralnie złe, natomiast 44% uznaje je za moralnie dopuszczalne.\nBadanie Gallupa obejmowało również poglądy tych, którzy identyfikują się jako liberalni oraz tych, którzy uważają się za konserwatywnych. Tylko 18% konserwatystów akceptowało aborcje, w przeciwieństwie do 70% liberałów. Ta 52% różnica jest największym zróżnicowaniem w poglądach tych środowisk.\nTakże inne sondaże, przeprowadzane przez znane ośrodki badawcze, wykazały silny sprzeciw Amerykanów wobec zabijania nienarodzonych dzieci podczas aborcji.\nZ nowego sondażu CBS News z czerwca br. wynika, że większość Amerykanów sprzeciwia się zabijaniu nienarodzonych dzieci podczas aborcji lub twierdzi, że oczekuje zwiększenia ograniczeń. Obecnie w wielu stanach aborcja jest praktycznie całkowicie dopuszczalna aż do urodzenia dziecka z jakiegokolwiek powodu (lub bez podawania przyczyny). Sondaż ten wykazał, że tylko 43% Amerykanów uważa, że aborcje powinny być ogólnie dostępne bez ograniczeń. Natomiast 55% Amerykanów uważa, że powinny być bardziej ograniczone lub w ogóle nie powinny być dozwolone.\nKolejny sondaż Marist University ze stycznia br. wykazuje, że sześciu na 10 Amerykanów (62%) twierdzi, że jeśli Sąd Najwyższy ponownie przyjmie do rozpatrzenia precedensową sprawę Roe przeciwko Wade, powinien zezwolić, aby państwo miało prawo do wprowadzenia ograniczeń (46%) lub do całkowitej delegalizacji aborcji (16%). Tylko 33% Amerykanów uważa, że Roe przeciwko Wade należy interpretować w sposób umożliwiający legalną aborcję w dowolnym momencie ciąży bez ograniczeń.\nTo pokazuje, że Amerykanie opowiadają się za weryfikacją wyroku Roe przeciwko Wade, ponieważ tylko uchylenie orzeczenia Sądu Najwyższego w tej sprawie pozwoliłoby rządowi federalnemu czy stanowym samodzielnie określać własną politykę w sprawie aborcji, a nawet całkowicie ją zdelegalizować.\nBadanie wykazało również, że większość Amerykanów preferuje kandydatów, którzy opowiadają się po stronie obrony poczętego życia niż kandydatów popierających aborcję.\nOkoło dwie trzecie Amerykanów (65%) – ten sam odsetek co zarejestrowanych wyborców – twierdzi, że częściej głosują na kandydatów, którzy deklarują ograniczenie aborcji najwyżej do 12 tygodnia ciąży. Wśród tych osób jest ok. dziecięciu na 10 republikanów, więcej niż sześciu na 10 niezależnych (62%) oraz ponad czterech na 10 demokratów (44%).\nW styczniowym badaniu Gallupa stwierdzono, że większość Amerykanów jest niezadowolona z obowiązujących przepisów dopuszczających aborcję na żądanie. Opisano to w następujący sposób:\nPięćdziesiąt osiem procent Amerykanów twierdzi, że jest niezadowolonych z polityki kraju w zakresie aborcji, co oznacza wzrost o siedem punktów procentowych w porównaniu z rokiem ubiegłym i nowy szczyt trendu wg badań Gallupa.\nZeszłego lata coroczne badanie na temat aborcji przeprowadzone przez Gallupa wykazało, że w USA rosną nastroje na rzecz życia, ponieważ więcej osób twierdzi, że jest przeciwnych wszystkim lub większości aborcji, niż w latach poprzednich.\nTo typowe, że badanie Gallupa wykazuje, iż większość Amerykanów sprzeciwia się wszystkim lub większości aborcji, gdyż niektórzy Amerykanie, którzy w rzeczywistości sprzyjają życiu, błędnie uważają, że są zwolennikami wolnego wyboru.\nW przeszłości badania Gallupa wykazywały, że około połowa lub nieco ponad połowa Amerykanów sprzeciwia się wszystkim lub prawie wszystkim aborcjom. Najnowsze dane niewiele się różnią, Gallup zauważa, że przez lata „konsekwentnie” twierdził, że większość Amerykanów opowiada się za obroną życia.\nInstytut Gallupa stwierdza, że 60% Amerykanów zajmuje stanowisko pro-life w sprawie aborcji (21% chce uznać za nielegalne wszystkie aborcje, 39% prawie wszystkie). Ten 60% odsetek Amerykanów opowiadających się za obroną życia jest najwyższy od 2009 roku i wskazuje na dynamiczny wzrost postaw za życiem w stosunku do ubiegłego roku (53%).\nW sondażu stwierdzono, że tylko 38% Amerykanów zajmuje stanowisko proaborcyjne, chcąc utrzymania legalności wszystkich (25%) lub prawie wszystkich (13%) aborcji. To mniej niż 43% osób popierających aborcję, które Gallup zdiagnozował w ubiegłym roku.\nInne sondaże także potwierdzają ustaleniami Gallupa.\nWiosną 2019 roku badanie opinii publicznej Hill-HarrisX wykazało, że 55% głosujących twierdziło, że nie ma nic przeciwko prawu zakazującemu przerwania ciąży, gdy już bije serce poczętego dziecka, nawet jeżeli to byłoby równoznaczne z zakazem prawie wszystkich aborcji.\nPodobne są wyniki badania opinii publicznej przeprowadzone przez Harvard CAPS / Harris. Wykazało ono, że tylko 6% Amerykanów twierdzi, że aborcje powinny być dozwolone „aż do urodzenia się dziecka”.\nWcześniejsze badanie przeprowadzone zimą przez Marist University podobnie wykazało, że tylko 13% Amerykanów popiera aborcję w dowolnym momencie ciąży. Natomiast 58% stwierdziło, że życzyłoby sobie, aby aborcje były dozwolone najwyżej w przypadku gwałtu, kazirodztwa i zagrożenia życia matki. Dodatkowe 22% respondentów ograniczyłoby aborcje tylko do pierwszego trymestru ciąży. Po podsumowaniu jest to ponad 80% Amerykanów, którzy nie zgadzają się z programem działaczy i polityków lansujących aborcję bez ograniczeń.\nW kolejnym badaniu przeprowadzonym w 2019 roku stwierdzono, że 58% Amerykanów chce, aby wszystkie lub prawie wszystkie aborcje stały się nielegalne.\nKolejne badanie przeprowadzone przez firmę Morning Consult wykazało, że większość Amerykanów chce, aby aborcje były nielegalne we wszystkich przypadkach lub dopuszczalne tylko w bardzo rzadkich przypadkach, takich jak gwałt lub kazirodztwo, lub gdy ciąża bezpośrednio zagraża zdrowiu i życiu matki. Przypadki te stanowią mniej niż 2 - 3% wszystkich przypadków przerywania ciąży co oznacza, że większość Amerykanów popiera delegalizację prawie wszystkich aborcji. .\nW 1973 roku Sąd Najwyższy USA wydał decyzje w dwóch precedensowych sprawach Roe przeciwko Wade oraz Dole przeciwko Bolton. Wyroki te, wydane przez 9. mianowanych (nie wybieranych) sędziów, skutecznie zablokowały możliwość decydowania poszczególnych stanów w sprawie prawa aborcyjnego. Dzięki tym precedensowym wyrokom aborcje w USA stały się legalne w nieograniczonym zakresie, nawet w czasie porodu. Społeczeństwa nigdy nie zapytano, co sądzi na ten temat. Należy przypuszczać, że postawy większości w tej ważnej sprawie będą także miały wpływ a decyzje wyborcze Amerykanów.\nŹródło: Life News, opracowanie własne – 23 czerwca 2020 r.\nZapisz się, aby otrzymywać informację internetową na temat obrony życia w kraju i na świecie!\nDomy Samotnej Matki w Polsce\nOkna Życia w Polsce\n1. Przez internet za pośrednictwem PayU (PLN):\n2. Przez internet za pośrednictwem PayPal:\n3. Wpłać przelewem bankowym na konto:\nJeden procent podatku na ochronę macierzyństwa, wsparcie rodziny, budowanie Ewangelii Życia i Miłości\nWciąż nie rozumiemy…\nCzym się różni tęcza biblijna od tęczowej flagi ruchów LGBT?\nHUMAN LIFE INTERNATIONAL - edukacja w służbie obrony życia i rodziny\nKONFERENCJA „Ekologia Rodziny”\nCopyrigths HLI Polska 2019


O mnie – Karol Woś Fotograf ślubny Lublin, Zamość, Puławy\nKim Jestem ? Czyli kilka słów o mnie\n"Fotografia to smakowanie życia w 1/100 sekundy "\nZ pisaniem o sobie mam chyba największy problem, ale postaram się to zrobić a może ktoś z Was chce coś dodać i w ten sposób powstanie bardzo fajny tekst na temat „o mnie” czyli o mojej skromnej osobie. Czekam na wasze Wiadomości.\nMam na imię Karol.\nMam kochającą rodzinę – cudowną narzeczoną i córeczkę Nell która przyszła na świat 29/10/20. Tego dnia zostałem tatą. Wszyscy mówią, że ojcostwo zmienia mężczyznę, jego życie, spojrzenie na świat. Przede mną czas pełen miłości do dziecka. Podobno, gdy patrzy się sercem zdjęcia ślubne wychodzą piękniejsze. Mam nadzieję, że ta nowa percepcja pomoże mi być jeszcze lepszym fotografem dla Was.\nMieszkamy w malowniczej miejscowości na Lubelszczyźnie i tutaj swój wolny czas spędzam z aparatem w ręku.\nWiem, że może zabrzmi to jakbym się trochę przechwalał, ale na prawdę jestem też wielkim szczęściarzem – robię w życiu to, co bardzo kocham – fotografuję i mam szczęśliwą rodzinę.\nUwielbiam fotografować ludzi, a fotografia ślubna daje mi tą możliwość.\nDla mnie, każdy reportaż ślubny jest możliwością stworzenia wyjątkowej opowieści, która staje się pamiątką na wiele lat. Nie tylko dla Was, ale też dla Waszych bliskich czy w przyszłości dzieci o czym możecie przeczytać na moim blogu.\nŚlub i wesele to momenty szczególne dla każdej Pary Młodej. Po latach w Waszej pamięci pozostaną jedynie wspomnienia tych pięknych chwil. Warto więc je uchwycić i utrwalić w ponadczasowej, naturalnej fotografii.\nCoraz częściej spotykam się z opinią, że moje zdjęcia są wyjątkowe, naturalne i ponad czasowe. Że fotografia ślubna i sposób w jaki ją pokazuję, to nie tylko zdjęcia, ale przede wszystkim emocje, uczucia i dlatego moje zdjęcia zdobywają różne wyróżnienia o których mowa poniżej.\nFotografia dla mnie jest czymś, dzięki czemu można na chwilę przenieść się w inne miejsce i doświadczyć tego na nowo wrócić do wspomnień i miłych chwil. Jest opowiadaniem, historią, która pokazuje tak ważne chwile naszego życia.\nChcę, żeby moja fotografia była – naturalna, pełna emocji, uczuć, uśmiechów, zmarszczek, pełna miłości, opowiadająca historię Waszej miłość, prosta, a zarazem zawierająca nie tylko oczywiste kadry. Wszystko musi grać ze sobą. To mój cel i staram się go realizować.\nJeśli chcesz napisz do mnie a pokażę historię Waszej miłości.\n„Fotografia jest dla mnie sztuką obserwacji. To umiejętność znalezienia czegoś interesującego w zwykłym miejscu. Odkryłem, że nie jest zbyt istotne co widać – istotne jest to, co potrafisz z tym zrobić"


Zmiany na lepsze są jak kula śniegowa – klar\nWiosna to kolejny po Nowym Roku moment, gdy zachodzi w nas potrzeba zmian. Tych zewnętrznych – zaczynamy porządki w domu, znów się odchudzamy i biegniemy do fryzjera, jak i wewnętrznych – jeśli coś nas w życiu męczy, łatwiej to przepracować, gdy za oknem świeci słońce. Te przemiany nie bez powodu następują w naszym życiu równolegle.\nO to, czemu na wiosnę pojawia się w człowieku tak silna potrzeba zmiany tego co ukryte, jak i tego, co widoczne na pierwszy rzut oka, spytaliśmy psychoterapeutkę i trenerkę zdrowego stylu życia, Elżbietę Lange:\nTo co wokół nas, jest odbiciem naszego wnętrza. Zawsze dbając o to, co na zewnątrz poruszamy to, co w naszym środku. I odwrotnie. Dlatego też świadomie twórzmy w naszym domu swoją przestrzeń. Nasz styl życia opiera się często na różnych nawykach, niekoniecznie dobrych. Warto się im przyjrzeć i wyeliminować te, które niekorzystnie na nas wpływają. Zmieniajmy to, co zmienić możemy, a jedna zmiana szybko wygeneruje drugą.\nBrzmi to wszystko, jak idealne rozwiązanie. Czemu zatem w prawdziwym życiu nie zawsze się udaje? Niestety, często chcąc poprawić jakość życia, łapiemy kilka srok za ogon. Chcielibyśmy poprawić relacje z najbliższymi, awansować w pracy, dbać o zdrowie w szerokim tego słowa znaczeniu i jeszcze mieć czas na odpoczynek.\nW tym wypadku, kluczem do sukcesu jest metoda małych kroków. Zaczynamy zatem od pracy nad jednym elementem, który nam przeszkadza, by spowodować całą lawinę pozytywnych zmian. I tak na przykład, jeśli w naszym domu męczy nas bałagan (do tego stopnia, że po pracy wolimy spędzić czas na mieście, albo wieczorem nie możemy zasnąć) powinniśmy oczywiście rozpocząć generalne porządki.\nStosując przy tym bezpieczniejsze dla nas produkty (np. marki klar), od razu wpłyniemy pozytywnie na zdrowie własne i bliskich (produkty są przebadane dermatologicznie, nie zawierają chloru, parabenów, etc.). Kolejnym, szerszym działaniem, będzie dbałość o planetę (w marce klar nie ma mikroplastiku, nie jest testowana na zwierzętach, za to produkowana przy użyciu energii odnawialnej). Zadbamy więc o swój nastrój (wrócimy do czystego domu), zdrowie własne i bliskich, ale też o środowisko.\nElżbieta Lange podaje przykłady konkretnych działań, które mogą wpłynąć na nasz dobrostan, na codzienną harmonię i spokój:\nOtaczajmy się rzeczami, które są dla nas przyjemne i ważne, a usuńmy przedmioty, które zaśmiecaj i blokują nam przepływ pozytywnej energii. Schowajmy kable, ładowarki, piętrzące się na stole rachunki, komórki w sypialni, rozrzucone ubrania na podłodze. Niech nasz dom, będzie miejscem w którym odpoczniemy i zregenerujemy siły. Dbajmy o czystość, świeżość, ład i porządek. Dbajmy o świeże kwiaty i piękne zapachy.\nTe drobne zmiany mogą uczynić różnicę nie tylko w naszych mieszkaniach, ale i w naszym życiu. Nasz dom ma być naszym schronieniem, w którym czujemy się przyjemnie i bezpiecznie. Jeżeli podchodzimy do dbania o niego świadomie, wówczas staje się on dla nas oazą, w której lubimy być.\nZapamiętajmy zatem, że by odczuć efekty pracy nad sobą, powinno się stosować metodę małych kroków. Dotyczy to zarówno naszego domu, życia prywatnego, zawodowego, jak i zdrowia. Warto o tym pamiętać, gdy po raz kolejny postawimy przed sobą tysiące zadań i rzucimy sobie zbyt wiele wyzwań – wystarczy zacząć od małej zmiany, by codzienność stała się lepsza.\nNorweskie środki czystości klar to czyste dobro. Wchodzące w skład tej linii produkty nie zawierają zbędnych składników, stworzone są tylko z tego, co niezbędne, by móc idealnie posprzątać dom, jednocześnie nie wpuszczając do niego niebezpiecznych dla zdrowia i środowiska składników.


Muzyczne podsumowanie 2006 roku - Taboo\nAlcian Blue "Alcian Blue"\nWspaniała, mroczna płyta, jakże odmienna, od tego co króluje dziś na scenie "dark". "Alcian Blue" to podróż poprzez kilka rejonów klimatycznego rocka. Począwszy od wczesnych lat osiemdziesiątych, gdzie rodziła się zimna fala i klasyczny rock gotycki, poprzez początek lat dziewięćdziesiątych, gdy na alternatywnych Wyspach i muzyce "atmosferycznej" działał rock z pod znaku shoegaze. Zahaczmy jeszcze po drodze o wczesne 4AD, dreampop, a pod koniec o nowsze noise-popowe tudzież nu-gazerowe prądy i mamy dźwiękowe spektrum o odcieniu błękitu alcjańskiego. Szkoda tylko, że jest to pierwsza, a i zarazem ostatnia pełna płyta zespołu. Kilka miesięcy po jej nagraniu Alcian Blue zawiesił bowiem swoją działalność.\nRecenzja w Taboo.\nHammock "Raising Your Voice... Trying To Stop An Echo"\nPo muzycznym arcydziele, jakim bez wątpienia był "Kenotic", Hammock czaruje swych wyznawców dalej. Po drodze mieliśmy jeszcze dwa mniejsze wydawnictwa, a na koniec otrzymaliśmy kolejną dużą płytę. Znów jest pięknie, znów jest nostalgicznie, choć "siła rażenia" tego albumu jest mniejsza niż debiutu. Ale bądźmy szczerzy, gdyby to właśnie opisywana płyta była debiutem Hammock - i nie mielibyśmy w głowach "Kenotic" - i tak padlibyśmy przed nią na kolana. Na "Raising Your Voice..." jest jakby muzycznie jaśniej i nieco konwencjonalnej. Więcej tu także ciepła, a i pojawiają się nawet nieco shoegaze'owe wokale. Ciągle jest to jednak ten sam niesamowity kolaż wszystkiego, co najlepsze w klimatycznej, eterycznej, sennej i melancholijnej muzyce, zaś otwierający album "I Can Almost See You" to jedna z najpiękniejszych kompozycji jakie słyszałem.\nAu4 "The Tree That Lived and Died"\nAlbum znikąd. A dokładniej z Vancouver w Kanadzie. Bardzo ciekawe połączenie trip-hopowych klimatów z dream-popem, post-rockiem, elektronicznym shoegazerem, melodyjnym popem, a wszystko to w rockowym sosie. Mnóstwo tu nastrojów, przestrzeni i stanów emocjolanych. A mieszanka, pomimo skojarzeń z Massive Attack, Porcupine Tree, Air, Archive, Sigur Ros, Slowdive czy Unkle brzmi zaskakująco świeżo i oryginalnie.\nJuly Skies "Where The Days Go"\nMimo, że płyta ta nie jest tak wspaniała jak poprzedni, rewelacyjny krążek "The English Cold", nie ma to za dużego znaczenia. Nie ma, gdyż July Skies po raz kolejny, kompletnie zignorowani przez brytyjski rynek muzyczny, pokazali, że są w stanie w swej muzyce ocierać się o czystą esencję piękna. Nie jest to muzyka dla każdego, to powolne, sączące się, kompozycje, działające bardziej na wyobraźnię, niż uszy. To głębokie melancholijne ambientowe oceany, zamglone, delikatne gitary, schowany smutny głos. Niedaleko tej muzyce do tej, którą kreuje Hammock, jest coś z klimatu The Durutti Column, przebija się Robin Gutherie, jest i aura Piano Magic. Ale mamy tu także niemałą dawka nadziei i ciepła. A taki utwór jak "Waiting to Land (Epic 45 Reworking)" to dla mnie nowy kanon muzyki ambient.\nJedyny typowo "surowo-gitarowy" album na liście, a do tego pochodzący jeszcze ze Stanów. Formacja powstała na zgliszczach Carissa's Wierd na swej debiutanckiej płycie zaserwowała nam niespełna 40 minut szczerego gitarowego indie-rocka, z nieco alt-country'ujacymi wpływami. Jako, że zawsze miałem słabość do specyficznych wokali, także i tym razem wyjątkowo emocjonalny głos Bena Bridwella, przywodzący mi na myśl Mike Scotta z The Waterboys, przykuwa uwagę. Do tego dobre melodie, zwarte kompozycje, i spora, niewymuszona muzyczna naturalność.\nIliketrains "Progress - Reform"\nDebiutancki nieco ponad 30 minutowy minialbum formacji z Leeds. Chłodna to i nieco ponura muzyka, ale niepozbawiona uroku. Surowy, nieco chropowaty, niski głos wokalisty, marszowe rytmy, a w tle\n"sigur-rosowe", narastające kaskady gitar. Coś dla fanów post-rocka, inteligentnej muzyki dark, ale i lirycznych opowieści z pogranicza Nicka Cave'a, Lambchop czy Tindersticks.\nDruga solowa płyta jednej z najbardziej wpływowych postaci gitarowego dream-popu, post-rocka i shoegaze'u w jednym. Instrumentalne kompozycje mają oczywiście odcień Cocteau Twins, ale bliżej tej muzyce do tej którą raczy nas dzisiaj Hammock. Rozmyte, zamglone, rozmarzone muzyczne opowieści w wykonaniu jednego z ojców takiej muzyki.\n120 Days "120 Days"\n120 Days to trio z Norwegii, których debiutancki album to żywiołowy, dynamiczny zestaw stanowiący bardzo interesującą mieszankę wpływów. No bo z jednej strony mamy tu rockowe, zadziorne songi w stylu The Cooper Temple Clause czy The Music, a z drugiej nawiązanie do starej analogowej elektroniki w stylu Kraftwerk! A to wszystko zanurzone jeszcze w sosie lat 80-tych.\nSterylne, czasem bardzo proste kompozycje zbudowane najczęściej z elektronicznego tła oraz wokali pana o melodyjnym, nieco smutnawym głosie. Ale cała sztuka polega na tym, że nie brzmi to banalnie, a intrygująco właśnie. Ponadto - mimo całej swej wtórności - nawet dość świeżo. Wysmakowane czerpanie z ogromnej bazy muzycznej lat 80-tych, w nowoczesnym, nieco klubowym wydaniu.\nJak już kiedyś pisałem, w każdym z nas siedzi cząstka, która pragnie czasem posłuchać po prostu "ładnych piosenek". I nawet jeśli nie za bardzo mogę napisac, że The Radio Dept serwują nam tak owe, to smiało mogę rzec, że najbliżej im do takiego właśnie miana na mojej liście. To szwedzki pop z odcieniem shoegaze'u. Płynąca i zamglona, ale jednocześnie lekka, romantyczna, melodyjna i zwiewna muzyka. Dobra na jaśniejsze dni.\n"Home" potwierdza pewną regułę w twórczości The Gathering, po płytach wybitnych, przełomowych, wstrząsających przychodzą płyty słabsze, pozwalające zespołowi na jakiś twórczy, emocjonalny odpoczynek po wyczerpującym zapewne emocjonalnym szczytowaniu. I tak jak po "Mandylionie" był "Nighttime Birds", a po "How to Measure..." pojawił się "If Then Else", tak teraz po "Souvenirs" mamy "Home". Nie od dziś znana jest dość brutalna prawda, że dobry artysta to głodny artysta, i odwrotnie. Nie oznacza to, że "Home" jest płytą słabą, bynajmniej, jest na niej kilka wspaniałych momentów, a jej powolne dojrzewanie w umyśle słuchacza pozwala odkrywać ją na długo po pierwszym wysłuchaniu. Postępem i dojrzałością ta płyta cechuje się natomiast w dziedzinie aranżacji i produkcji dźwięku, którego poziom już od kilku lat jest coraz wyższy. Pozostaje mieć nadzieję, że wspomniana na wstępie reguła się potwierdzi przy okazji premiery następnej płyty studyjnej.\nProjekt trochę znikąd i trochę z zaskoczenia. Duet Daniel Cardoso oraz Kristoffer Rygg (którego jedna połowa jest mi znana wyśmienicie, a druga w ogóle), zaserwował płytę, która ku mojemu zaskoczeniu towarzyszyła mi chyba najdłużej z wszystkich testowanych krążków. A właściwie nic tego nie zapowiadało. Bo jest to właściwie taki współczesny pop-hardrock, muzycznie niezbyt wysokich lotów; gęste, tłuste gitarowe riffy, przecinane ciężkim perkusyjnym beatem i skrawkami melodii, a wszystko to brzmiące trochę tępo, po amerykańsku. A jednak wracałem do tego z uporem maniaka. I wiem dlaczego. Kiedyś, dawno temu, napisałem, że wokal Rygg'a to żywe srebro. To srebro, złoto, platyna, miedź, ropa naftowa, gaz ziemny wysokometanowy i wszystkie inne najcenniejsze surowce matki ziemi. To jest głos do wszystkiego, brzmi dobrze (i za każdym razem inaczej) w balladowych songach Gatheringa, w elektronice, black metalu, folku, w progresywnych eksperymentach Ulvera. Jakby mu dać do zaśpiewania arię operową, też by dał radę. Jego linie wokalne, eksperymenty głosowe, szalone wręcz dźwięki dobywane z gardła (proszę posłuchać choćby utworu "Masterpiece (of art)") reanimują, ożywiają tę mdławą, szarą i letnią materię muzyczną, która w każdej innej konfiguracji przemknęłaby bez specjalnego echa. Mój softspot dla popu zawsze daje o sobie znać i nie pozwoli mi przejść obojętnie obok takich piosenek jak "Skin Flick", "It Hurts" czy "Rapid Eye Movement", ale energia zawarta w tym krążku pobudzi krew do szybszego krążenia nawet w takim letargu jak mój. Polecam.\nIon "Madre, Protegenos"\nWreszcie powrót Duncana Pattersona do przyzwoitej formy twórczej. Po ostatnim, słabym Antimatterze słychać było, że nie ma on już przekonania do tego projektu. Ion to chyba taki pierwszy, poważny solowy projekt Pattersona i słychać, że włożył w niego mnóstwo serca i energii. Sama muzyka jest w dużej części akustyczna, słychać w niej sporo inspiracji muzyką etniczną z różnych stron świata, ale tak naprawdę to najbardziej przebijają się w niej klimaty irlandzkie. Nawet wokalistka, która śpiewa w większości utworów, pochodząca z Rosji Emily A. Saaen, brzmi jakby urodziła się na zielonej wyspie (jej angielski brzmi w wymowie troche jak gaelicki). A propos wokalistek, wreszcie jest świetny dobór głosów na "Madre, Protegenos", bo kobiece wokale dobierane do utworów Duncana na "Planetary Confinement" to pomyłka była kompletna! Tak jak po "Planetary..." byłem trochę załamany poziomem utworów Pattersona, to teraz z dużym optymizmem patrzę w przyszłość. Wprawdzie niektóre utwory na "Madre..." brzmią trochę jak ogniskowe ballady, ale czuć w nich ducha. Miejmy nadzieję, że projekt Ion ugruntuje się jakoś i zaprezentuje coś jeszcze lepszego w przyszłości.\nPołozyłem lachę na tym zespole. Po bardzo słabym "Viva Emptiness" nie miałem nawet ochoty posłuchac choćby urywka ich nowej muzyki. Tak się odciąłem, że nawet nie miałem pojęcia, że coś nowego nagrali. Pewnie byłoby tak dalej i do dziś żyłbym w nieświadomości gdyby nie lektura recenzji w Taboo (ukłony!). Takiej właśnie płyty oczekiwałem po "Last Fair Deal Gone Down", a tymczasem zespół zafundował sobie przerwę w życiorysie, bo tak od teraz będę traktował ten niesławny okres. Jeżeli eksperymenty brzmieniowe Katatonii miałyby się sprowadzać do Emptinessowych fikołków to ja wolę choćby najbardziej jednostajny, ale spójny i przemyślany materiał jak na "The Great Cold Distance". Hiciorków nie ma tu zbyt dużo, ale miodność tych które są rekompensuje oczekiwanie. Lecąc od góry to zachwycić można się przy "Leaders", "Deliberation" czy "In the White". A takiego "My Twin" to z pewnością Przemysław Gosiewski nuci sobie tęsknie wyprowadzając koty na spacer.\nPopowy projekt Mike'a Pattona to pośród jego wybitnie eksperymentatorskich dokonań ostatnich kilku lat, musi brzmieć nieco dziwnie. Przez lata tłamszony chyba w konwencji Faith No More, zarzucił rynek swoimi projektami w stylu Mr.Bungle, Fantomas czy Tomahawk. Jednak jego melodyjno-popowa natura, którą znamy choćby z ostatnich płyt FNM gdzieś z boku nabrzmiewała pomysłami i w końcu musiała znaleźć ujście. Na Peeping Tom, Patton postanowił zaprosić wielu gości z różnych środowisk i gatunków muzycznych i skończyło się na tym, że w każdym utworze występuje gościnnie jakiś mniej lub bardziej znany ktoś. Peeping Tom to mikstura żywych instrumentów (wszystkie obsługiwane przez Pattona) i elektroniki, bardzo wyraźną rolę grają na tej płycie wmiksowywane elektroniczne beaty, które momentami wprowadzają nastrój alternatywnego hip-hopu. Patton to nie tylko multi-instrumentalista, ale także człowiek o tysiącu głosach. Wielość kreacji wokalnych Pattona na tej płycie uważnych fanów nie powinna dziwić, resztę może oszołomić. A wśród gości oferujących swą muzyczną szczyptę w tej miksturze są m.in.: Amon Tobin, Kool Keith, Massive Attack, Kid Koala czy Norah Jones. A wśród utworów same hiciory. Wyróżnić wśród nich należy "Five Seconds", "Mojo", "We're Not Alone", "Getaway" czy "Don't Even Trip", reszta niewiele gorsza. Świetnie się tego słucha i właściwie nie chce się przestać.\nMiniony rok nie był zbyt udany pod względem muzycznym. Przeważały wydawnictwa słabe żeby nie powiedzieć nijakie. Wiele płyt reklamowanych jako wspaniałe okazywało się przereklamowane. Mimo wszystko 2006 nie był taki zły o czym niech świadczą przedstawione przeze mnie poniżej albumy.\n1. The Gathering "Home"\nArt rock XXI wieku. Niezwykle przestrzenna, atmosferyczna jak i romantyczna muzyka. O przyszłość The Gathering nie trzeba się martwić.\n2. Jorn "The Duke"\nIle jeszcze Jorn Lande nagra takich samych płyt? Jak długo jeszcze będzie serwował nam sprawdzone, hardrockowe patenty? Jeżeli będą to takie płyty jak "The Duke" to może to robić i przez następne sto lat.\n3. Astralasia "Away With The Fairies"\nMistrzowie elektronicznego art rocka powracają. Na swojej ostatniej płycie we frapujący sposób łączą ambient, techno, rock a nawet jazz pokazując że "muzyka przyszłości" wcale nie musi być bezduszna.\n4. Soundcheck "Soundcheck"\nJeśli nadal twierdzisz że jazz jest nudną muzyką dla snobów to posłuchaj Soundcheck. I wybierz się na koncert. Warto.\n5. The Devin Townsend Band "Synchestra"\nPośród multum progmetalowych produktów marnej jakości propozycja Devina Townsenda, znanego min. ze współpracy ze Stevem Vai i Arjenem Lucassenem lśni niczym diament. Dowód na to że wcale nie trzeba podrabiać Queensryche, Fates Warning czy Pain Of Salvation aby nagrać świetny album.\nMikstura tego co najlepsze w elektronicznej muzyce lat 70. i 80. Eksperymentalne i przebojowe zarazem.\n7. Head Control System "Murder Nature"\nRockowa alternatywa z metalowymi inklinacjami. Projekt Gamma i Daniela Cardoso atakuje gitarami ale z głową. Muzyka oscylująca pomiędzy klimatami Tool i Katatonia szybkimi krokami wkrada się do serca i nie puszcza.\n8. OSI "Free"\nPowrót projektu Mike'a Portnoya, Kevina Moore'a i Jima Matheosa. Mniej metalowy, bardziej syntetyczny ale przez to lepszy.\n9. Disillusion "Gloria"\nW 2004 r. zadebiutowali płytą "Back To Times Of Splendor" gdzie w wyszukany i śmiały sposób połączyli prog, power i death metal. Na "Gloria" odważyli się zignorować przeszłość i nagrać muzykę zupełnie odbiegającą od debiutu. Dla fanów Anathemy pozycja obowiązkowa ale miłośnicy The Cure też z pewnością znajdą tu coś dla siebie.\n10. Pure Reason Revolution "The Dark Third"\nPrzypadek Pure Reason Revolution pokazuje że warte zapamiętania płyty zaczęły pojawiać się dopiero pod koniec roku. Twórczość grupy jest trudna do zaklasyfikowania; mieszają się tu tak różne stylistyki jak rock, ambient, shoeagaze, awangarda czy indie a na dodatek dostajemy tradycyjną brytyjską melancholię. Muzyka dla otwartych umysłów.\nWszystkie znaki na niebie wskazują że 2007 będzie lepszy. Muzycznie i koncertowo.\nPIOTR "KAYRON QUANTOR" GRUGEL:\n1. Aghora "Formless"\nChyba najbardziej oczekiwana płyta, przynajmniej przeze mnie. ;) Ile to, 6 lat?... Nie postawiłem krzyżyka, do końca wierzyłem i opłaciło się! Cieszy mnie, że bębni Reinert (przynajmniej na płycie, oficjalnym pałkerem Aghora jest Giann Rubio). Choć brakuje za basem mistrza Malone'a, to ten obecny (Alan Goldstein) nadrabia... No i Diana Serra ma moim skromnym zdaniem ładniejszy głosik od Danishty Rivero (choć do kompozycji linii melodycznych można się przyczepić).\n2. Prymary "Tragedy of Innocence"\nWłaściwie to sekcja z "The Fullness of Time" sprawiła, że sięgnąłem po tę płytę i nie żałuję. Długo nie wyleciała z odtwarzacza. Jedna z płyt, której reckę zacząłem i nie skończyłem... (Ostatnio co raz więcej rzeczy tak rozgrzebuję i skończyć nie mogę, a zaczęło się właśnie od Redemption)...\n3. Luminous Flesh Giants "Duma i Upadek"\nNikt nie mówił, że bezlabelowych produkcji nie można wstawiać... Może i jest to ocena na szybko, pod wpływem emocji i radochy, ale co tam, raz się żyje!\n4. Beautiful Sin "The Unexpected"\nPłyta najpierw weszła, potem od ilości odsłuchów zbrzydła, ale myślę,\nże na to miejsce zasłużyła... Po walce z dwoma poniższymi...\n5. Zero Hour "Specs of Pictures Burnt Beyond"\nNiestety, nie wbiła mi się tak, jak "Fragile Mind", nie można przy niej aż tak popłynąć, ale IMO to bardzo dobre wydawnictwo! I co z tego, że "Lalala, jebudubudu, lalala..."...;) Taki styl wypracowali Zero Hour i są rozpoznawalni.\n6. Evergrey "Monday Morning Apocalypse"\nWydawnictwo wtórne, bardzo "Evergreyowe", ale przyjemnie się słucha. ;) Nawet kilka razy złapałem się na "darciu ryja" podczas odsłuchów ze słuchawkami...\n7. Vanden Plas "Christ 0"\nPodobnie jak 6, wtórne ale przyjemne. ;)\n8. Angtoria "God Has a Plan for Us All"\nCholernie klimatyczne granko, płytę również poznałem przez przypadek (w sumie, to dzięki kumpeli, którą trochę zaraziłem "pierogami"). Tak czy inaczej płyta długo u mnie gościła.\n9. Tool "10000 Days"\nNiestety tak nisko tym razem, pomimo mojego wielkiego podziwu i szacunku dla Maynarta (i spółki ofcoz), ale cóż, następnym razem muszą się bardziej postarać. ;) Trudno dorównać GENIALNEMU "Lateralus" (retrorecenzja wkrótce).\n10. Into Eternity "The Scattering Of Ashes"\nSpaaadeeek... W pierwotnym zestawieniu była prawie na równi z ZH... Dlaczego tak spadła?... A nie mam pojęcia. ;P Wydawnictwo gorsze od poprzedniego ("Buried in Oblivion"), ale warte posłuchania.\nA na wyróżnienie zasługują (w kolejności przypadkowej):\nAdam "Kalisz" Kaliszewski (rockmetal.pl):\n10. Mustasch "Parasite!"\nWciąż zbyt mało znana rock'n'rollowa załoga. Czy to stoner, czy rokendrol - w zasadzie to jedynie kwestia nazewnictwa. Grunt, że z tej płyty wylewa się czysta, nieskrępowana i niepowstrzymana energia, zabawa i czysty hedonizm. Ważna rzecz w czasach, kiedy spora część rockowej sceny przejawia niezrozumiałą tendencję do smucenia i zamulania.\n9. Europe "Secret Society"\nTo już druga płyta, na której niegdysiejsi mistrzowie pudlowego kiczu pokazują, że potrafią zagrać niezwykle nowocześnie. Gitary jak u Zakka W., sekcja łoi potężnie, tylko melodie, jak za dawnych lat, są nieprzyzwoicie wręcz chwytliwe. Europe XXI wieku już zdecydowanie nie jest symbolem obciachu, jaki stanowiło dwie dekady temu.\n8. Astralasia "Away With The Fairies"\nProszę, co za psikus. Oczekujący goa-trance'owych odjazdów mogą poczuć się nieco zawiedzeni, bo "Away..." to w co najmniej połowie płyta rockowa. Gwoli ścisłości - space-rockowa. To taki pomost, który doskonale pokazuje, że klimaty Gong, Ozric Tentacles, czy Hawkwind wcale nie są tak odległe od całej sceny taneczno-kwasiarskiej. Choć takie stylistyczne wolty nie zawsze wychodzą na dobre, "Away..." to zaskakująco dobra płyta.\nUlver nie wydał w tym roku żadnej płyty, pozostają więc półśrodki. Ale za to jakie! Garm i Daniel Cardoso zaproponowali rzecz po prostu rockową, opartą na tradycji - hard rocku, grunge'u - ale niepozbawioną znaków firmowych Trickstera G. Mówiąc krótko - brzmi to mniej więcej tak jakby Rygg wziął się za produkcję nowej płyty Audioslave. Co najmniej frapująco.\n6. Jesu "Silver"\nJesu, ależ tu się mało dzieje. A jakie to jednocześnie piękne. Minialbum (czasowo i dźwiękowo) "Silver" to wprawdzie monolit, ciężka chmura gitar, czy też obłok prawie-dronowej mgły, ale z przebłyskami światła w postaci shoegaze'owych harmonii wokalnych, ciekawych aranżacji, zaskakujących rozwiązań. Co tu kryć - Jesu nie schodzi poniżej pewnego bardzo wysokiego poziomu, nawet jeśli możnaby ten album skwitować hasłem: "Sunn O))) w wersji dla MTV" ;)\n5. Satyricon "Now, Diabolical"\nSiarka jest, a jakże! A przy tym surowość, brud i chropawość... odziana w szatki znakomitej produkcji Mike'a Frasera. Czyli taki mały blackmetalowy szwindel. Ale Satyrowi i kolegom produkcyjny szlif nie zaszkodził, a wręcz uwypuklił piękną brzydotę tej muzyki i jej surowy magnetyzm.\n4. Peeping Tom "Peeping Tom"\nIleż to lat Mike Patton przymierzał się do tego albumu? Ale wreszcie jest. Efekt kolaboracji z najróżniejszej maści artystami. Z jednej strony nierzadko zaskakujący, z drugiej - zaskakująco komercyjny. Patton chyba zatęsknił za czasami gdy "Easy" w wersji Faith No More okupowało szczyty list przebojów. Ale z drugiej strony - nie zabrakło tu solidnej dawki szaleństwa. Oby na następnego Peeping Toma nie trzeba było czekać dekady. Ale kto wie, może teraz Norah Jones nagra album inspirowany Fantomasem?\n3. Killing Joke "Hosannas From The Basements Of Hell"\nCo tu gadać, tak powinien brzmieć prawdziwy gotycki rock. Bo jest i gotycko (słychać, że płyta powstawała w praskiej piwnicy) i naprawdę rockowo. Nie ma kompromisów, kiedy ma być ogień, jest ogień. Kiedy górę bierze postindustrialna transowość, to na całego. Niepokojąco wciągający album, Killing Joke na stare lata rośnie w siłę.\n2. Celtic Frost "Monotheist"\nBodaj najbardziej udany powrót ostatnich lat. Metalowi wojownicy ronili (w ukryciu oczywiście) łzy nostalgii słuchając "To Mega Therion", a tymczasem Tomek Wojownik zaserwował taką płytę, że czapki z głów. Absolutny klasyk nie tylko w kategorii Celtic Frost, ale i bez wątpienia jedna z najważniejszych płyt metalowych ostatnich lat. Obowiązkowo.\n1. Laibach "Volk"\nKolejny przebłysk geniuszu. Długo by się rozwodzić nad poszczególnymi podtekstami, przekazami, czy sarkazmem, który wręcz z tej płyty kapie. Najkrócej można stwierdzić, że hymny narodowe okazały się genialną pożywką dla kpiarzy z Ljubljany. Volk to po prostu kolejny poziom mistrzostwa słoweńskich twórców. Byli już m.in. Beatlesi, Rolling Stonesi, nawet JPII w wersji techno. Teraz przyszła pora na hymny. Inwencja Laibach zdaje się być niewyczerpana - zobaczymy, co przyniesie przyszłość.\nAntimatter 'Planetary Confinement'\n"...Ostatnie "wycieczki" grupy w stronę akustycznych brzmień znalazły swoje odbicie na ostatnim krążku. Elektronika, która niegdyś dodawała tej charakterystycznej mistycznej głębi granej przez nich muzyce, teraz została zredukowana. Zamiast niej mamy granie prawie akustyczne. Czasem brzmi to jak koncert, lub jakieś nagrania demo. Oczywiście nie chodzi o produkcję i realizacje, bo ta, jak zawsze u muzyków Antimatter jest cholernie elegancka, czysta i sterylna...."


Marion Jones zwróciła olimpijskie medale\nDodano: 8 października 2007, 22:40 / Zmieniono: 8 października 2007, 22:40 0\nAmerykańska sprinterka Marion Jones, która przyznała się do stosowania dopingu, zwróciła pięć medali, wywalczonych na igrzyskach olimpijskich w Sydney w 2000 roku. Informację tę potwierdził jej adwokat Henry DePippo.\nJones w piątek przed sądem przyznała, że okłamywała rząd Stanów Zjednoczonych twierdząc, że nie stosowała środków dopingowych. Amerykański Komitet Olimpijską wezwał ją, żeby oddała pięć medali igrzysk 2000 roku.\nW Sydney Jones zwyciężyła w biegach na 100 i 200 m oraz sztafecie 4x400 m. Była trzecia w skoku w dal i sztafecie 4x100 m.


Filorga Skin Perfusion Time-Booster - booster na wygładzenie skóry i poprawę kolorytu 3x10ml - Kup na Estetik.pl\n> Filorga Skin Perfusion Time-Booster - booster na wygładzenie skóry i poprawę kolorytu 3x10ml\nFilorga Skin Perfusion Time-Booster - booster na wygładzenie skóry i poprawę kolorytu 3x10ml\nKod produktu: 01OP-11727\nProdukty francuskiej firmy Filorga już ponad 30 lat dominują na rynku medycyny estetycznej. Bogata oferta preparatów przeciwstarzeniowych i przeciwzmarszczkowych z uznaniem stosowana jest w 10 000 gabinetach kosmetologicznych w ponad 60 krajach na całym świecie. Filorga może pochwalić się szeroką ofertą innowacyjnych, niechirurgicznych preparatów przeciwstarzeniowych: wypełniaczy zmarszczek (ART FILLER®), preparatów do mezoterapii (NCTF®), peelingów na bazie doskonale tolerowanego glukonolaktonu oraz urządzeń do fotostymulacji (LED).\ndla skóry każdego typu, ze szczególnym wskazaniem skóry dojrzałej ze skłonnością do zmarszczek.\nRetinol 0,3% - działanie złuszczające, wygładza zmarszczki, pobudza namnażanie komórek naskórka, działa antyoksydacyjnie oraz aktywuje fibroblasty i pobudza syntezę kolagenu,\nAlfa-Galaktoza - źródło polisacharydów wzmacniających działanie retinolu,\nKwas hialuronowy 0,5% - działanie nawilżające i ujędrniające, składnik przywracający równowagę wodną organizmu,\nEkstrakt z marchwi - źródło witaminy A i karotenów, przeciwutleniacz od działaniu przeciwzmarszczkowym oraz przeciwstarzeniowym,\nPotrząsać co najmniej 10 sek. aby wymieszać składniki. Następnie nałożyć 1-2 pompek na oczyszczoną skórę twarzy i dekoltu.\nPojemność: 3x10 ml.


Judyta Witkiewicz 10.10.2019 16:28\nEkologiczne rozwiązania oraz trend zero waste coraz częściej wkraczają do naszego życia. Dlaczego? Przede wszystkim, zaczynamy zdawać sobie sprawę, jak ogromny wpływ na środowisko mają wykonywane przez nas codzienne czynności. Okazuje się, że nawet podczas tak prozaicznej czynności, jak mycie włosów, możemy dbać o naszą planetę. Szampon w kostce to podobno świetna alternatywa dla tych w płynie, pakowanych w plastikowe butelki. Czy rzeczywiście tak jest? Postanowiłam to sprawdzić.\nhttps://unsplash.com - Heather Ford\nZe względu na zalewającą nas falę plastiku, coraz chętniej decydujemy się na bardziej ekologiczne rozwiązania w naszym codziennym życiu. Kobiety w Polsce nie tylko segregują śmieci, lecz także świadomie starają się produkować ich mniej. Sama od jakiegoś czasu zwracam uwagę na to, w co pakowane są produkty i chętnie kupuję te w szkle lub opakowaniu, które nadaje się do recyklingu.\nZauważyłam również, że mydła w kostce ponownie wracają do łask, a ich naturalny skład i ekologiczne opakowania sprawiają, że chętnie sięgają po nie przeciwnicy plastiku. Oprócz mydeł pojawił się na rynku jeszcze jeden produkt, któremu warto przyjrzeć się bliżej - szampon w kostce. To nowość, którą podobno warto się zainteresować, ze względu na jego wydajność, brak plastikowych opakowań oraz bezpieczny skład.\nUwielbiam testować nowinki kosmetyczne i bardzo cenię sobie ekologiczne rozwiązania. Nie mogłam więc przejść obojętnie obok szamponu w kostce. Przyznam szczerze, że podchodziłam do tego produktu ze sporym sceptycyzmem, jednak już od pierwszego użycia bardzo go polubiłam.\nJak szkodliwy wpływ na nasze zdrowie ma plastik? Przekonasz się, oglądając poniższy film:\nRedukcja plastiku, czyli zero waste w codziennej pielęgnacji\nW ostatnim czasie postanowiłam zamienić zwykły szampon w płynie na ten w kostce. Po ponad trzech tygodniach stosowania mogę śmiało powiedzieć, że była to jedna z lepszych decyzji - zarówno ze względów ekologicznych, jak i pielęgnacyjnych - którą podjęłam w ostatnim czasie. Pierwsze wrażenie - bardzo dobre! Produkt pakowany jest w papier lub opakowanie wielokrotnego użytku, do którego później można kupować jedynie same wkłady. To mały poręczny krążek, który wygląda uroczo i niesamowicie pachnie. Na rynku dostępnych jest obecnie mnóstwo zapachów - od świeżych, morskich, przez cytrusowe, aż po te kwiatowe - ja wybrałam orzeźwiający grejpfrut. Szampony w kostce można już kupić w niemal każdej drogerii oraz punktów z naturalną pielęgnacją. Mój pochodzi ze sklepu Stara Mydlarnia.\nSzampon w kostce Judyta Witkiewicz\nWybór szamponu w kostce to nie tylko znaczna redukcja plastikowych odpadów, lecz także świetne rozwiązanie ekonomiczne. Jedno mydło w kostce - jak zapewnia producent - wystarczy nawet na 80 myć, co daje około trzech butelek tradycyjnego szamponu. Szampon w kostce to również rozwiązanie przyjazne dla portfela. Ten, który kupiłam, kosztował 23 zł. Tyle, ile mniej więcej zazwyczaj płaciłam za butelkę tradycyjnego produktu. Po trzech tygodniach stosowania zużycie kostki jest niemal niewidoczne. A zatem używając tego typu produktu, można sporo zaoszczędzić.\nNaturalny skład szamponu w kostkach\nKwestie ekologiczne i ekonomiczne nie są jedynymi zaletami tego produktu. Równie ważne dla każdej kobiety jest odpowiednie działanie szamponu i jego wpływ na skórę głowy oraz włosy. Również w tym przypadku, przeżyłam bardzo przyjemne zaskoczenie. W szamponach drogeryjnych bardzo często znajdują się szkodliwe dla naszego organizmu substancje, o których nawet nie mamy pojęcia. Są to m.in. Propylene Glycol (glikol propylenowy), Sodium Lauryl Sulfate lub SLS (laurylosiarczan sodu), SLES (etoksylowany laurylosiarczan sodu), dietanoloamina (DEA), monoetanoloamina (MEA), trietanoloamina (TEA), PEG (glikol polietylenowy) oraz PPG (glikol polipropylenowy).\nWiększość szamponów w kostce to bogactwo naturalnych składników oraz olejków eterycznych, które oczyszczają i jednocześnie pielęgnują włosy. Wybrany przeze mnie szampon w kostce stworzony jest na bazie łagodnego, biodegradowalnego detergentu z oleju kokosowego, masło shea, inulinę, łagodzący pantenol oraz witaminę E. Kostka w połączeniu z wodą tworzy delikatną pianę, która nie wysusza oraz pozostawia włosy przyjemnie gładkimi.\nSzampon w kostce to nic innego jak mydło do włosów i używa się go dokładnie tak samo, jak klasycznej, płynnej wersji. Jedyna różnica polega na tym, że nie wylewamy szamponu na rękę, a moczymy kostkę i, pocierając rękoma, tworzymy pianę. Jeśli chodzi o samą pianę, nie jest jej tak dużo, jak w przypadku płynnych szamponów. Wynika to z faktu, że kosmetyk wyprodukowano z naturalnych składników, a nie chemicznych substancji, które wzmagają powstawanie piany.\nPierwszy krok to bardzo dokładne zmoczenie głowy, a następnie nałożenie mydlin na skórę głowy.\nPo spłukaniu szamponu z włosów letnią wodą ponownie nakładamy mydliny i obficie spłukujemy.\nNa koniec nakładamy odżywkę i czekamy kilka minut. Całość spłukujemy letnim strumieniem wody, by domknąć łuski włosów.\nSzampon w kostce - efekty stosowania\nPo ponad trzech tygodniach stosowania szamponu w kostce jestem naprawdę zadowolona z jego działania. Udało mi się nie tylko ograniczyć produkcję plastikowych odpadów i zaoszczędzić trochę pieniędzy.\nZauważyłam także pozytywny wpływ szamponu na moje włosy. Tuż po umyciu pasma są uniesione od nasady, gładkie, lśniące i łatwo się rozczesują.\nSzampon w kostce - test Judyta Witkiewicz\nSzczerze polecam szampon w kostce każdej kobiecie, która nie tylko chce naturalnie dbać o swoją urodę, lecz także zależy jej na dobrej kondycji naszej planety. Pamiętajcie, że wielkie zmiany zaczynają się od małych kroków, i wy też macie wpływ na przyszłość naszej planety.


Chris Smalling (90+3., samobójcza)\nOPP Juan Mata Ander Herrera (76.)\nOPL Anthony Martial Ashley Young (84.)\nN Marcus Rashford Memphis Depay (79.)\nBR Adam Federici\nOP Simon Francis\nOŚ Tommy Elphick (C)\nPL Marc Pugh Max-Alain Gradel (67.)\nN Joshua King Benik Afobé (67.)\nN Callum Wilson Lewis Grabban (79.)\n+ +5 - Zapowiedź meczu: Manchester United - Bournemouth\nZapowiedzi Red_Devil @14.05.2016, 16:15 | Przeczytano 2587 razy\nW niedzielę Manchester United rozegra ostatnie spotkanie Premier League w tym sezonie. Czerwone Diabły muszą wygrać z Bournemouth, by mieć szansę na grę w Lidze Mistrzów, ale nie wszystko zależy od nich.\nLouis van Gaal na konferencji prasowej potwierdził, że z "Wisienkami" nie zagrają Matteo Darmian, Luke Shaw, Bastian Schweinsteiger i Adnan Januzaj. Niepewny jest udział Ashleya Younga. Ostatni mecz zawieszenia przesiedzi natomiast Marouane Fellaini.\nBournemouth przyjedzie na Old Trafford osłabione w defensywie. Kontuzjowani są Adam Smith (przepuklina), Sylvain Distin (plecy) oraz Tyrone Mings (kolano).\nde Gea, Romero, Valencia, Jones, Smalling, Blind, Rojo, Fosu-Mensah, Borthwick-Jackson, Young, Carrick, Schneiderlin, Mata, Lingard, Herrera, A.Pereira, Depay, Rooney, Martial, Rashford Boruc, Federici, Francis, Cook, Elphick, Daniels, Wiggins, Gosling, O'Kane, Surman, MacDonald, Arter, Ritchie, Pugh, Stanislas, Iturbe, Gradel, King, Grabban, Wilson, Afobe, Murray\nTak jak Wielka Brytania nie wie czy pozostanie w Europie, tak United nie wiedzą czy w przyszłym sezonie będą grać w Lidze Mistrzów.\nWszystkie opcje są możliwe, a najlepszy wynik - eliminacje Champions League - są zależne od wygranej z Bournemouth oraz porażki Manchesteru City ze Swansea City.\n"Wisienki" wreszcie przyjadą na Old Trafford na spotkanie ligowe, mając nadzieję na ustrzelenie dubletu nad United po pokonaniu ich w grudniu na Vitality Stadium.\nTo będzie z pewnością jedno z najlepszych wspomnień z ich debiutanckiej kampanii w najwyższej klasie rozgrywkowej. Jednak fakt, że zostają w Premier League na kolejny sezon, nie otrzymał uznania jakie powinien.\nByć może w przyszłości Eddie Howe będzie bywał na tak wielkim stadionie regularnie jako manager gospodarzy?\nMecz na Old Trafford poprowadzi Jonathan Moss. Ten 45-letni sędzia karierę w Premier League rozpoczął w 2011 roku i od tego czasu zaliczył 113 meczów, w których pokazał 368 żółtych i 20 czerwonych kartek.\nTen arbiter prowadził dotychczas 12 spotkań United we wszystkich rozgrywkach i Czerwone Diabły żadnego nie przegrały (11 zwycięstw, 1 remis i 0 porażek). Na Old Trafford MU wygrał wszystkie 8 meczów prowadzonych przez pana Mossa (bilans bramkowy 15:3).\nÓw sędzia spina sezon United, gdyż prowadził mecz w 1. kolejce Premier League z Tottenhamem Hotspur (1:0). Później rozstrzygał jeszcze w spotkaniach z Evertonem (3:0), Swansea City (2:1) oraz w Pucharze Anglii z Sheffield United (1:0).\nPan Moss ma w karierze 5 meczów Bournemouth (2 zwycięstwa, 2 remisy i 1 porażka). W tym sezonie prowadził tylko jedno spotkanie "Wisienek", z West Hamem United (4:3). W rozgrywkach ligowych Bournemouth nie przegrało meczu z tym arbitrem.\nAsystenci: Adrian Holmes i Harry Lennard\nTechniczny: Graham Scott\nTo będzie pierwsze w historii spotkanie ligowe tych ekip na Old Trafford.\n"Wisienki" jeszcze nigdy nie strzeliły gola w Teatrze Marzeń (4 mecze, bilans 0:12).\nWygrali 6 z 7 ostatnich meczów ligowych na Old Trafford, remisując pozostały.\nTylko Leicester City zdobyło więcej punktów u siebie (42) niż United (38), którzy rozegrali jedno spotkanie mniej.\nStracili u siebie tylko 8 goli - mniej niż jakakolwiek inna ekipa w Premier League.\nDiabły strzeliły tylko 46 goli w lidze w tym sezonie. Jeżeli nie zaliczą 12 trafień przeciwko Bournemouth, będzie to ich najgorszy wynik od sezonu 1989/90, gdy również mieli 46 bramek.\nZdobyli tylko 4 z 21 możliwych punktów w 7 ostatnich meczach.\n"Wisienki" wygrały więcej meczów na wyjeździe (6) niż u siebie (5) w tym sezonie.\nStracili 64 bramki w Premier League - gorszy bilans ma tylko Aston Villa (72).\nCharlie Daniels zaliczył 5 asyst - więcej niż jakikolwiek inny obrońca w Premier League.\nOgółem: 9 meczów, 5 zwycięstw, 2 remisy, 2 porażki, bramki: 18-8\nU siebie: 4 mecze, 4 zwycięstwa, 0 remisów, 0 porażek, bramki: 12-0\nLigowe: 1 mecz, 1 zwycięstwo, 0 remisów, 0 porażek, bramki: 1-2\nNa Old Trafford: 0 meczów, 0 zwycięstw, 0 remisów, 0 porażek, bramki: 0-0\nPremier League: 1 mecz, 1 zwycięstwo, 0 remisów, 0 porażek, bramki: 1-2\n26 października 1982, rewanż II rundy Pucharu Ligi - Bournemouth 2:2 United\n6 października 1982, pierwszy mecz II rundy Pucharu Ligi - United 2:0 Bournemouth\n8 stycznia 1949, III runda Pucharu Anglii - United 6:0 Bournmeouth\nCanal+ Sport 2 (łączona)\nNiedziela, 15 maja, godz. 15:55\ndodano: 15.05.2016, 13:14, #10 kurczak*\ndodano: 15.05.2016, 12:45, #9 Eric Djemba-Djemba\nNo i już ostatni mecz w sezonie. W sezonie, który jest wyjątkowy, ale niestety nie dla United. A, szkoda. Fajnie, że Leicester zdobyło mistrzostwo, za to właśnie cenię piłkę nożną, za te niespodzianki. Choć jestem kibicem drużyny, która wygrywała wiele i to mnie do niej przyciągnęło, to taka odmiana w postaci zwycięstwa "Lisów" jest całkiem przyjemna. :)\nNo, a dzisiaj? Dzisiaj United muszą wygrać. Jest to ostatnie spotkanie i to przed własną publicznością, więc niech nasi pokażą trochę pazur. Przeciwnik raczej słaby, który już swoje pograł, są w PL na kolejny sezon. To nasz team musi, a nie "Wisienki". Tak więc liczę na wygraną.\nJest też ta opcja, że ewentualnie, przy sprzyjających warunkach możemy wyprzedzić City w tabeli, jeśli oni przegrają ze Swansea, i awansować na 4. miejsce dające możliwość gry w eliminacjach do LM. Na tym miejscu chciałbym się zapytać, czy to realne? No raczej nadziei sobie nie robię, bo City to wiadomo jak silny zespół, a Swansea to nie jest dla nich zbyt konkurencyjny przeciwnik.\nCzy może na tym etapie brak awansu do elitarnych europejskich rozgrywek miałby pozytywny skutek? Moyes został zwolniony w momencie braku awansu do LM. Van Gaal ma jeszcze rok kontraktu. W prasie i mediach widać pogłębiające się informacje o Jose Mourinho. Czy zatem to 5. miejsce, które nie da LM, może okazać się niejako punktem nowego startu w United? Momentem zmian? Może... Zobaczymy, co się wydarzy po końcowym gwizdku. Pozostaje oczywiście ten Puchar Anglii, który raczej United jest w stanie wygrać, ale czy to nie będzie za mało?\n//Edytowano 1 raz, ostatni raz 15.05.2016, 12:47\nNo i już ostatni mecz w sezonie. W sezonie, który jest wyjątkowy, ale niestety nie dla United. A, szkoda. Fajnie, że Leicester zdobyło mistrzostwo, za to właśnie cenię piłkę nożną, za te niespodzianki. Choć jestem kibicem drużyny, która wygrywała wiele i to mnie do niej przyciągnęło, to taka odmiana w postaci zwycięstwa "Lisów" jest całkiem przyjemna. :) No, a dzisiaj? Dzisiaj United muszą wygrać. Jest to ostatnie spotkanie i to przed własną publicznością, więc niech nasi pokażą trochę pazur. Przeciwnik raczej słaby, który już swoje pograł, są w PL na kolejny sezon. To nasz team musi, a nie "Wisienki". Tak więc liczę na wygraną. Jest też ta opcja, że ewentualnie, przy sprzyjających warunkach możemy wyprzedzić City w tabeli, jeśli oni przegrają ze Swansea, i awansować na 4. miejsce dające możliwość gry w eliminacjach do LM. Na tym miejscu chciałbym się zapytać, czy to realne? No raczej nadziei sobie nie robię, bo City to wiadomo jak silny zespół, a Swansea to nie jest dla nich zbyt konkurencyjny przeciwnik. Czy może na tym etapie brak awansu do elitarnych europejskich rozgrywek miałby pozytywny skutek? Moyes został zwolniony w momencie braku awansu do LM. Van Gaal ma jeszcze rok kontraktu. W prasie i mediach widać pogłębiające się informacje o Jose Mourinho. Czy zatem to 5. miejsce, które nie da LM, może okazać się niejako punktem nowego startu w United? Momentem zmian? Może... Zobaczymy, co się wydarzy po końcowym gwizdku. Pozostaje oczywiście ten Puchar Anglii, który raczej United jest w stanie wygrać, ale czy to nie będzie za mało?\ndodano: 14.05.2016, 19:24, #8 JanuszKanapa (2/3)\nFabiański nie zagra w ostatnim spotkaniu o czym wiadomo już o ponad tygodniu.Swansea pozwoliło mu na wcześniejszy urlop i wyruszenie na zgrupowanie reprezentacji Polski.\nPozostaje walka o 5 lokate.\nFabiański nie zagra w ostatnim spotkaniu o czym wiadomo już o ponad tygodniu.Swansea pozwoliło mu na wcześniejszy urlop i wyruszenie na zgrupowanie reprezentacji Polski. Więc szanse Słoniów drastycznie spadły, oni i tak o nic nie grają więc City łatwo ich rozjedzie. Pozostaje walka o 5 lokate.\ndodano: 14.05.2016, 20:17, #7 Sitos\n[quote="JanuszKanapa"]Więc szanse Słoniów drastycznie spadły, oni i tak o nic nie grają więc City łatwo ich rozjedzie.[/quote] Słonie? Słoniki? Termalica awansowała do Premier League?\ndodano: 14.05.2016, 21:05, #6 Gandam\nsłonie, łabędzie hmmm no tak, przecież jest " Ł "\ndodano: 14.05.2016, 23:02, #5 JanuszKanapa (2/3)\nZwykła drobna ,,pomyłka" wiadomo o co chodziło ale redaktor musi dogryzać.\nNieładnie, życzę jednak miłej kawusi z rana.\nZwykła drobna ,,pomyłka" wiadomo o co chodziło ale redaktor musi dogryzać. Nieładnie, życzę jednak miłej kawusi z rana.\ndodano: 14.05.2016, 19:25, #4 JanuszKanapa (2/3)\nTak ogólnie jeśli przegramy, Święci i WHU wygrają to spadamy na 7 lokate.\nPotem w finale Pucharu Anglii porażka z Crystal Palace i mamy po pucharach.\nTak ogólnie jeśli przegramy, Święci i WHU wygrają to spadamy na 7 lokate. Potem w finale Pucharu Anglii porażka z Crystal Palace i mamy po pucharach.\ndodano: 14.05.2016, 17:44, #3 raf83 (2/3)\nwystarczyło choć zremisować z młotami, bo jak pisałem przed tamtym meczem moim zdaniem obydwa zespoły z machesteru stracą punkty w meczach wyjazdowych ale myślałem tu raczej o remisach a w takim wypadku jutro wystarczyłoby w pokonać boruca i nic nie stracić. trudno mi uwierzyć, że swansea aż tak się postawi szejkom i ich pokona. tylko jakiś cud w stylu szybka czerwona kartka gracza city po faulu w polu karnym może nas uratować.\ndodano: 14.05.2016, 17:42, #2 czerwona strona mr.sayd\nTrzeba koniecznie wygrać ten ostatni mecz i liczyć na Fabiańskieho i spółkę.\nTrzeba koniecznie wygrać ten ostatni mecz i liczyć na Fabiańskieho i spółkę. Pozdrawiam.\ndodano: 14.05.2016, 17:20, #1 TweOczyZielone\nWygrać i liczyć na potknięcie City, nic więcej nie możemy jutro zrobić.\nJutro każdy kibic United stanie się łabędziem na 90 minut :)\nWygrać i liczyć na potknięcie City, nic więcej nie możemy jutro zrobić. Jutro każdy kibic United stanie się łabędziem na 90 minut :)\nKontuzje przed meczem z "Wisienkami" Przed ostatnim meczem Premier League w tym sezonie Louis van Gaal podzielił się z dziennikarzami sytuacją kadrową w swojej drużynie. Na spotkanie z...


Sztuczne oddychanie - Ricardo Piglia\nJedna z najlepszych powieści w całej literaturze argentyńskiej. Książka utrzymana w konwencji powieści kryminalnej, przynosi złożoną refleksję nad mechanizmami historii. Tematyka bliska także polskiemu czytelnikowi: stosunek jednostki do historii, trudne wybory w burzliwych czasach, rola intelektualistów w życiu społecznym Jednym z trzech głównych bohaterów jest Tardowski - zgodnie uważany przez międzynarodową krytykę za literackie wcielenie Witolda Gombrowicza\nMłody pisarz Emilio Renzi pisze swą pierwszą powieść pod wpływem fascynacji rodzinną fotografią. Na jego wyobraźnię działa przede wszystkim postać wuja Marcela i jego niejasna i tragiczna historia, która odbiła się echem nawet w krajowej prasie. Gdy powieść Emilia ukazuje się w druku, Marcelo, który naucza teraz gdzieś na prowincji, przysyła list. W ten sposób między wujem a siostrzeńcem nawiązuje się korespondencja, która stanowi punkt wyjścia dla opisanych przez Piglię wydarzeń.