3city - cotygodniowe Spoty - Strona 2 - pomorskie (G) - Omega Klub Polska\nNapisany 10 czerwiec 2010 - 22:41\nEDIT: Śmieszna propozycja od kogoś kto nigdy nie był na spocie i ma 0 postów, a teraz chce organizować spoty co tydzień? Rozumiem, że każdy chce się wykazać, ale może wpierw niech się da poznać\nCo do frekfencji na spotach to moze się nie wypowiadaj , a tym bardziej o zapisywaniu na listę a potem nieobecności .\nNikt tu niema monopolu na organizowanie spotów , są nowi dajmy się im wykazać .\nJestem za organizacją spotów co tygodniowych, wiadomo że nie zawszę będzie można w nich uczestniczyć ( co jednoznaczne jest z niewpisywaniem się na listę chętnych )\nco do miejsca ?? każde jest dobre , nawet i rondo przy "Galerii Bałtyckiej"\nTak na marginiesie miasto Gdynia jeszcze nie widziała tylu Omeg jednocześnie więc czemu nie pojawić się i tam\n#22 OFFLINE kolec.pjb\nNapisany 10 czerwiec 2010 - 23:05\nmiejscówka musi być taka, żeby nam na głowy nie padało czyli jakiś parking z zadaszeniem,to po pierwsze.......a po drugie jestem za...............:zgoda:\nNapisany 10 czerwiec 2010 - 23:54\nparking dobry pomysl tylko gdzie...\ntaki zeby mozna bylo wiechac o kazdej poze\n#24 OFFLINE marek-gdynia\nNapisany 11 czerwiec 2010 - 00:02\nPiotruś pożycze ci parasol:jump:\nTak na marginiesie Gdynia jeszcze nie widziała tylu Omeg jednocześnie więc czemu nie pojawić się i tam\nNo rondo w czaplinku już nasze było, teraz pora na następne:jump:\nNo to będę teraz ja musiał jakiegoś spota zorganizować. Jak macie jakieś propozycje co do daty to piszcie, ja pogadam z kumplem apropo knajpki na skwerku.:pokoj:\n#25 OFFLINE Rafke\nNapisany 11 czerwiec 2010 - 00:11\nmożna ująć że ja mini spota z MArkiem zaliczyłem na skwerku o północy\ntrzeba coś ogarnąc w wiekszej ilości i zrobić przejazd przez głowne ulice 3city.\nOmeg jest dużo na ulicvach.. ale konwój 10 aut tej samej marki i modelu w lini robi zawsze swoje\nniedziela 18 - 20\njeśli bedzie ładna pogoda\nParking LIDL koło galeri bałtyckiej w kierunku Gdyni\npóźniej np lecimy na półwysep helski or Rewa?\nbedzie zła - matarnia parking podziemny i pogaduchy - ewentualnie przejazd przez 3city\n#26 OFFLINE miszung\nNapisany 11 czerwiec 2010 - 05:26\ntroszke pozno i zastanawiam sie po co ten półwysep\nja chetnie pojade pod lidla po to zeby pogadać i zobaczyc wasze "mordki";) a nie tylni zderzak omegi\nNapisany 11 czerwiec 2010 - 06:25\nNie wiem jak często pokonujesz tą trasę ale trzeba się liczyć z tym że zajmuje to około 2godz. ??\nwięc tak późno na półwysep ??\nNie lepiej spotakć się gzdieś na obrzeżach 3-City w godzinach południowych , i ruszyć gzdieś nad jakąś wodę pogrilować , porozmawiać .\nNapisany 11 czerwiec 2010 - 07:40\nMarku jak najbardziej jestem za:D grillek przy ładnej pogodzie zawsze jest miły, jest wielu nowych klubowiczów, ja sam też jestem nowy i nie ukrywam, że chciałbym Was lepiej poznać w końcu. Poza tym, wielu z nas nie będzie mogło pojechać do Spooky'ego 26-27 czerwca na domek, więc skoro co do niedzieli padła propozycja, to można grill, w jakimś miłym miejscu...jak najbardziej w godzinach po południowych:) a co do przejazdu taki kawał na półwysep...chyba jestem przeciw, tam są bezludzia i tak;) a Hel i tak jest fe:razz:\n#29 OFFLINE mbobik\nNapisany 11 czerwiec 2010 - 11:04\nEeeee a bardzo Cie przepraszam dla czego nie mogę się wypowiadać? napisałem swoją opinie i tyle, co do listy to nie wiem co masz za problem, ale napewno NIGDY nie było tak, że się wpisałem i potem nie przyjechałem.\nNikt tu niema monopolu na organizowanie spotów ,\nTak tak Marku, już wiele razy to pisałeś....\nCo do SPOTów to uważam, że lepiej zrobić dzień wcześniej liste i wiedzieć czy ktoś będzie czy nie, sorry ale jakbym miał jechać z Żukowa, czy np z Malborka, Tczewa lub Kwidzyna się przekonać że nikogo nie ma to chyba delikatnie bym się zdenerwował, a rozumiem, że w związku z takowymi SPOTami listy już nie będzie.\nNapisany 11 czerwiec 2010 - 12:37\nChłopaki wyluzujcie przecierz dwie Omcie nawet jak przyjadą to już jest mały spot, a jak koledzy z okolic będą mieli ochote przyjechać to napewno wcześniej dadzą znać i będzie nas więcej-prawda?Zdaje się założycielowi tematu nie chodzi o frekfencje tylko o spotkanie sie na pogaduchy czy na małe conieco i dla nikogo nie jest to przymusowe.\nChcemy to spotykamy się nie to nie i już.\nhmm najlepiej wtedy jak podacie przez pw swoje nr kom-a\ni jak coś sie bedzie organizować na spontanie zawsze mozna puścic SPAM SMS do wszystkich gdzie co i jak..\njak ktoś bedzie chetny - podjezdza, nie to nie.\n#32 OFFLINE iwonka\nnie chciałam nic pisać ale strasznie mnie to męczy,nie uważasz że trochę pojechałeś po koledze?? właśnie go w taki sposób zniechęcasz do brania udziału w czymkolwiek na naszym forum,jeśli ma taką propozycję to dlaczego mamy nie wziąć jej pod uwagę ?? właśnie dla niego jest to okazja do tego aby dać się poznać i dla innych pewnie również .\nJeśli zaś chodzi o tworzenie listy co tygodniowej-pewnie zostanie założony odpowiedni temat i będą tam wpisy przypominające ludzi którzy chcą się spotkać w danym dniu,wyznaczymy wspólnymi siłami dzień pasujący jak największej liczbie osób,miejsce itp........jeśli ktoś będzie chciał przyjechać to przyjedzie i tyle . Koniec wypracowania na dzisiaj\na rozumiem, że w związku z takowymi SPOTami listy już nie będzie.\nW przypadku organizowania większego spota np. z jakimś grillem,knajpką itp.lista napewno sie pojawi\nte co tygodniowe to bardziej pogaduchy i okazja do lepszego poznania nowych klubowiczy i forumowiczy:)\n#33 OFFLINE Beny\na co do cotygodniowych spotów... można by wybrać jakiś przytulny lokal z parkingiem na kilka ciężarówek i sedanów... i jakiś innych srebrnych, czy to gwiazdów czy fiacików :razz: zawsze w razie niepogody, lub małej frekwencji będzie miła atmosfera\nNapisany 11 czerwiec 2010 - 20:39\n#35 OFFLINE ArmagedoN\nNapisany 11 czerwiec 2010 - 20:40\nDokładnie, nie będziemy co tydzień robić listy bo ktoś chce z daleka przyjechać. Raczej z daleka nikt co tydzień nie przyjedzie, więc jak już będzie chciał to niech sam się oriętuje czy i ile osób będzie. Sorry ale chyba najwięcej ludzi chcących się spotykać co tydzień jest z trójmiasta a nie z "okolic". Musicie się dopasować do nas a nie my do was. Kiedyś jeździłem skuterem i bywałem na spotach i zlotach z tym związanych. Wiedziałem że zawsze w środę na zaspie o 18.00 można było pojechać i spotkać kogoś (20 osób ) na skucie że o motorach nie wspomnę i o takie coś chodzi. A jak ktoś chciał ze Słupska przyjechać czy z Kartuz to też się nie umawiał tylko wsiadał i jechał i to skuterem. A było to ładnych pare lat temu kiedy jeszcze nie było skuterów na każdym rogu.\na tak w ogóle... to mamy na forum kalendarz... z którego można by zrobić użytek i wpisywać spoty... dla wglądu do wszystkich i po problemie z listami i nikt nie napisze, że o spocie nie wiedział...\n#37 OFFLINE explosiv9\nNapisany 11 czerwiec 2010 - 20:48\nCotygodniowy spot może być u mnie pod blokiem. Jak będzie mi się chciało to......do Was wyjdę :innySmiech::laugh::laugh:\n#38 OFFLINE ArmagedoN\nTo do końca tak nie jest, bo w kalędarzu będzie że jest spot, każdy widzi po czym przyjedzie ktoś z kądśtam i będzie rozczarowany że były 2 osoby a przecież w KALENDARZU było. To nie mają być organizowane spoty tylko taki zwyczaj. Bynajmniej ja to tak widzę i o to chyba chodziło założycielowi tematu. Mnie taka idea się podoba\nO takie coś właśnie chodzi\nNapisany 11 czerwiec 2010 - 20:53\nprzyjedzie ktoś z kądśtam\nna większe afery i zorganizowane akcje i tak będą zakładane tematy\nto......do Was wyjdę\ni tak byś pewnie tylko pomachał z balkonu!! :razz:\nPotrzebny tylko czas i miejsce i co będzie to będzie, a jak się okarze że jest nas 50 samochodów to sobie może i parade zrobimy a jak 2 to też albo tylko pogadamy i pojedziemy do domu po spaleniu fajka.


Szwedzka piosenka | DOK - Democracy is OK\nFot. Stig Gustavsson, źródło: gazeta Alingsås Tidning i artykuł pt. „W szkole w Horsby różnorodność jest atutem”\nI znowu byłem w Szwecji i znowu w tzw. podłej dzielnicy. Straszne rzeczy się tam dzieją. Na przykład – siedzą kolorowi w barach i jedzą. Wyobrażacie sobie, jedzą! I piją do tego – kawę, soki, piwo. Tak po prostu – jedzą i piją! Ktoś sprząta ulice. Swoimi czarnymi rękami sprzątają ulice, żeby było, rozumiecie, czysto! Do tego – w centrum handlowym siedzą, w kawiarni siedzą i – niesłychane! – rozmawiają ze sobą.\nZakwefione kobiety, niektóre w chustach, inne w fantazyjnych turbanach. Mężczyźni w bejsbolówkach, z brodami, wąsami – aż bałem się patrzeć. Siedzieli i tak po prostu rozmawiali. Ludzie, wąsy, turbany, brody. Za brudne, europejskie srebrniki na pewno rozmawiali!\nO czym oni tak rozmawiali? O czym, ja się pytam? O kolonizacji na pewno i islamizacji rozmawiali, tak wam powiem!\nAle najgorsze czekało mnie przy przedszkolu. Wyszły wychowawczynie z dziećmi. Twarze ciemne, oczy skośne, na pewno co drugi to Muhammad albo Abdullah. I, rozumiecie, te panie po szwedzku do tych dzieci mówiły, a te dzieci słuchały, ustawiały się w rządek i potem szły śpiewając piosenkę. Szwedzką piosenkę śpiewały!”\nLedwie z życiem uszedłem. Szukałem jakiejś barykady, żeby się schować, bo przecież w polskich mediach czytałem, że tam na ulicach barykady stoją i policja wjechać nie może. Ale akurat chyba żadnej nie było. Meczetu też nie. Natomiast podstępne państwo szwedzkie, na złość prawdziwym Szwedom na pewno, ciągnie metro do takich podłych dzielnic, stawia tam – wyobraźcie sobie – szkoły, komisariaty i domy kultury. W razie czego, było się więc gdzie schować i dokąd uciec.\nPomyślcie, co to będzie za 20 lat – te dzieci skończą szkoły, pójdą na studia i do pracy. Zaczną ubierać się w garnitury, robić kariery, płacić podatki. Te wysokie, szwedzkie podatki. Normalnie, jak zwyczajni ludzie będą się zachowywać! Tacy przebiegli i podstępni ci mieszkańcy podłych, sztokholmskich dzielnic, że w drugim pokoleniu zachowują się jak Szwedzi!\nPotworny jest ten szwedzki socjalizm, koniec świata. Na pewno prawdziwi, etniczni Szwedzi przyjechaliby już dawno do nas, żeby uciec z tego najechanego przez uchodźców kraju. Tylko daleko mają, przez morze, a w morzu drogowskazów nie można wbić – więc dlatego jeszcze nie przyjechali. Za to w drugą stronę na razie przyjeżdżają, samolot pełen był rodzin z dziećmi, urodzonymi i wychowywanymi już tam. Polacy to jedna z głównych nacji unijnych, które emigrują do tej najechanej przez uchodźców Szwecji. Ale kto wie, może to te brukselskie kłamczuchy fałszują statystyki, żeby tylko ukryć prawdę. Kolumny przestawili – tacy oni podstępni!\nTekst ukazał się na stronie FB Autora. Dziękujemy za udostępnienie.\nPolecamy również recenzję Bartosza Hlebowicza „Co po Bullerbyn?”, jak i samą ksiażkę Katarzyny Tubylewicz „Moraliści”.\n2 comments on “Szwedzka piosenka”\nPotwierdzam, tak to jest w tej straszliwej Szwecji, aż się sam boję, bo mieszkam tylko 3 godziny promem od Geteborga. 🙂\nTu w tej Danii też podobnie – chyba do Polski mi przyjdzie uciekać. 🙂\nOkropna ta moja ukochana daleka Szwecja.Raz w niej byłam i podpadła mi strasznie, na całe życie.Jak dziwadło jakieś,coś porażającego przybysza z komunistycznej Polski.Wszystko inne: ludzie uprzejmi,miasto piękne, metro wygodne, wszędzie dojechać można, na każdym kroku coś fascynującego.\nChoć mój mąż miał groźny wypadek, uratowano go w fantastycznej Karolinska (tej od Nobla z medycyny).Szybko, sprawnie, profesjonalnie. Liczyły się minuty.\nPotwornie czyli. I na dodatek tyle nieskrępowanej radości, swobody, poczucia bezpieczeństwa. Ach, ta Szwecja!\nThis entry was posted on 16 listopada 2017 by Krysia Kierebinski in EUROPA, FB, INNY, CZYLI BLIŹNI, SOLIDARNIE, ŚWIAT – JAŚNIEJSZA STRONA and tagged integracja, integracja uchodźców, Szwecja, uchodźccy, wielokulturowość.


Kościół ze skradzionymi organami | Region Gdański NSZZ „Solidarność”Region Gdański NSZZ „Solidarność”\nPo Żuławach Gdańskich wędrowaliśmy już kilkakrotnie. Jest to piękna kraina, chociaż płaska i bez lasów, a także bogata w obiekty zabytkowe, głównie domy podcieniowe i gotyckie kościoły. Proponuję więc kolejną wycieczkę do jednego z żuławskich kościołów. Znajduje się w starej wsi położonej niedaleko Wisły i ma interesującą historię. Zapraszam do kościoła w Koźlinach.\nMsza w kościele usytuowanym w centrum Koźlin jest w większości śpiewana. Nie ma tam jednak organisty, chociaż wewnątrz znajduje się ładny barokowy prospekt organowy datowany na rok 1750. Pieśni i modlitwy intonuje kapłan, bo organy są nieme. W rzeczywistości ich nie ma, ponieważ zostały ukradzione. Kiedy? Zapewne podczas ostatniej wojny, chociaż to jakaś tajemnica.\nPierwsza wzmianka o Koźlinach pojawia się w dokumencie z 1198 roku, który wspomina o przekazaniu przez pomorskiego księcia Grzymisława tych terenów zakonowi joannitów. Kolejna informacja pochodzi z roku 1353 i mówi, że miejscowość o nazwie Kösslin otrzymała od zakonu krzyżackiego dokument lokacyjny. Niektórzy podają, że owa miejscowość nazywała się wówczas Jetlun i leżała niedaleko drugiej części zwanej Güttland, obie w XVII wieku zostały połączone, tworząc dzisiejsze Koźliny. Dowiadujemy się też z owego dokumentu, że wieś miała swojego plebana, a więc musiał znajdować się w Koźlinach kościół. Inne dokumenty podają, że wieś przynależała do parafii w Lubiszewie (chodzi o Lubiszewo Tczewskie).\nDokładnej daty budowy koźlińskiego kościoła nie znamy. Jednak zachowane do dzisiaj mury wskazują, że Koźliny już w połowie XIV wieku dorobiły się własnej świątyni. Jej pierwotne wezwanie nie jest znane. Wiadomo tylko, że powstała wówczas jednonawowa, orientowana budowla murowana z czerwonej cegły. Kilkakrotnie ją rozbudowywano. I tak elewacja wschodnia zwieńczona szczytem schodkowym, obecnie tynkowana, powstała jakieś 150 lat później, bo na przełomie XV i XVI wieku. Wieżę, w górnej partii o konstrukcji szkieletowej, wzniesiono w latach 1684-86. Zawieszono na niej dzwon z 1684 roku. Natomiast nad wejściem, które znajduje się od zachodu, w 1686 roku umieszczono kamienny herb Gdańska, bowiem w tamtych czasach świątynia (jak również cała wieś) stanowiła własność miasta Gdańska. Aczkolwiek z własnością było różnie, gdyż od drugiej połowy XVI wieku do 1945 roku kościołem zarządzali ewangelicy augsburscy, czyli luteranie, chociaż we wsi mieszkali menonici. Bardziej precyzyjnym stwierdzeniem jest to, że Gdańsk był administratorem żuławskich parafii, sprawował nad nimi opiekę i miał prawo obsadzania proboszczów. Dlatego na kilku kościołach żuławskich znajduje się herb stolicy Pomorza.\nWnętrze tej świątyni, która od 1946 roku jest kościołem katolickim pod wezwaniem Matki Boskiej Różańcowej, jest skromne. Przypomina długą, prostokątną halę przykrytą drewnianym płaskim stropem, z „galerią” obrazów na obu dłuższych ścianach. Wśród nich można znaleźć również znakomite dzieła. Prezbiterium nie zostało w żaden specjalny sposób wydzielone. Przy jego wschodniej ścianie ustawiono późnomanierystyczny ołtarz datowany na 1660 rok, o czym dowiadujemy się z napisu umieszczonego na płycinie predelli. W centralnym punkcie ołtarza znajduje się owalny obraz przedstawiający Zmartwychwstanie Chrystusa autorstwa Bartolomeusza (Bartholomeusa) Strobla Młodszego. Niegdyś w owalu tym znajdował się obraz Matki Boskiej Różańcowej, dzisiaj osobno wiszący na ścianie.\nWyposażenie kościoła nie jest jednorodne i pochodzi z czasów zdecydowanie późniejszych niż jego budowa. I tak ambona jest barokowa z 1694 roku. Do dzisiaj głoszone są z niej kazania. Interesująca jest jej kopuła, gdyż korpus podtrzymuje pełnoplastyczna rzeźba Mojżesza trzymającego tablice z dekalogiem. Na uwagę zasługują też cztery siedemnastowieczne płyty nagrobne umieszczone w posadzce prezbiterium.\nZa ciekawostkę można uznać zbiór 21 zabytkowych monet z lat 1760-1932, które zostały odkryte podczas remontu kościelnej wieży. Były ukryte w kuli wieńczącej iglicę świątyni. Warto też wspomnieć, że na przykościelnym cmentarzu zostały uporządkowane i zgrupowane fragmenty dawnych nagrobków, w większości dziewiętnastowiecznych.\n« Historia. 3 października 1980. Pierwszy ogólnopolski strajk\nSądy nie dają dobrego przykładu stosowania klauzul społecznych i godziwej płacy »


IKEA z kolejnym punktem odbioru zamówień. Stanowisko działa przy sklepie Kaufland - Non-food\nAutor: dlahandlu.pl 19 stycznia 2021 12:02\nWe wtorek, 19 stycznia 2021 roku, sklep IKEA w Katowicach uruchomił Mobilny Punkt Odbioru Zamówień w Tarnowskich Górach. Zlokalizowany jest on przy ul. Zagórskiej 187. To już szóste tego typu miejsce na terenie województwa śląskiego, w którym można odebrać produkty IKEA zakupione online.\nPoza tym klienci regionu mogą korzystać także z usługi „Dostawa do Paczkomatów”. - Zależy nam na budowaniu bliskości marki z konsumentami, nie tylko w najbliższym obszarze naszego sklepu, ale w całym województwie śląskim. IKEA konsekwentnie kontynuuje rozwój w kierunku wielokanałowości, odpowiadając na potrzeby i oczekiwania naszych Klientów - tłumaczy Monika Kosakiewicz-Komasara, kierownik ds. klienta biznesowego, lokalnego marketingu / zrównoważonego rozwoju IKEA w Katowicach.\nMonika Kosakiewicz-Komasara RSS IKEA RSS


Pożar na ul. Kolejowej w Mońkach. Ogień z magazynu rozprzestrzenił się na salę bankietową Magnuszewskich [FOTO, WIDEO] | Kurier Poranny\nPożar na ul. Kolejowej w Mońkach. Ogień z magazynu rozprzestrzenił się na salę bankietową Magnuszewskich [FOTO, WIDEO]\nagada 23 czerwca 2018, 9:31\nPożar wybuchł w nocy. Zaczęło się od magazynu z materiałami budowlanymi, a skończyło na sali bankietowej.\nPożar magazynu z materiałami budowlanymi wybuchł około godziny 3.11 na ulicy Kolejowej w Mońkach. Z ustalonych informacji wynika, że pożar z hali rozprzestrzenił się na znajdującą się obok Salę Bankietową Magnuszewskich.\nNa miejscu pracowało 8 zastępów straży pożarnej. Do strat należy zaliczyć spalony częściowo warsztat z wyposażeniem, sklep, ciągnik rolniczy, poddasze sali bankietowej.\nZobacz też: Tragiczny pożar przy ul. Sukiennej. Zwłoki 52-letniego mężczyzny w mieszkaniu (zdjęcia, wideo)\n- Dziś miało odbyć się w tej sali bankietowej wesele - informuje Internauta.\nTrwa szacowanie strat oraz wyjaśnianie dokładnych okoliczności pożaru. Nie wiadomo na razie, co było jego przyczyną.\nAktualizacja: W trakcie akcji gaśniczej ranny został strażak. Jak się dowiedzieliśmy, w sali bankietowej Magnuszewskich przy ul. Kolejowej w Mońkach miało dziś się odbywać wesele.\nPożar w Agro-hurt w Mońkach. Pali się wędzarnia przy ul. Szk...\nKolejny pożar składowiska odpadów w Studziankach


Rømø – Cztery Krańce Świata\nRømø – Nie jest to być może znane miejsce dla Polaków. A szkoda ponieważ jest to nasze ulubione miejsce w Danii! Wyspa ta leży na południowo-zachodnim wybrzeżu kraju. Rømø znane przede wszystkim jest z tego, że znajduje się tam ponoć największa plaża w Europie. I powiemy Wam jedno – sami nigdy nie widzieliśmy tak ogromnej plaży. W momencie odpływu ma ponad 8 kilometrów długości i co najlepsze – 2,5 kilometra szerokości!!!\nWyspę otacza Morze Północne, mimo to dojechać na nią bardzo łatwo zbudowaną groblą. Przykładowo z Warszawy to ok. 1100 km – 10 godzin jazdy autem. Na wyspie mnóstwo miejsc noclegowych otoczonych przepięknymi wrzosowiskami. Co ciekawe plaża jest tak wielka, że dopuszczono tam ruch samochodów osobowych. Miejsce to jest mekką buggykitingu – odmiany żeglarstwa lądowego.\nJuż w momencie samego wejścia na plażę szczęka opada. Nawet nie widać linii morza\nRømø jest idealnym miejscem dla różnych odmian żeglarstwa lądowego – wózki mogą być zaopatrzone w żagle lub w latawce dzięki którym mogą rozpędzać się nawet do kilkudziesięciu km/h\nInną bardzo popularną atrakcją są jazdy konne. Zresztą koni na wyspie jest chyba więcej niż ludzi…\nMimo, iż na plaży zawsze sporo osób, dzięki ogromnej przestrzeni miejsca do szaleństwa starczy dla każdego\nMy na wyspie byliśmy w połowie sierpnia – jak widać nawet w sezonie turystycznym nie ma tu tłumów\nOd wejścia na plażę do linii morza dzieli nas ok. 2 km…niektórym śpieszyło się do wody\nMożna też tutaj obserwować niezwykle ciekawe zjawisko. OK!- o przypływie każdy oczywiście słyszał. Tutaj na południowym krańcu wyspy możemy go obserwować. Dosłownie – woda w trakcie przypływu sunie płaską jak stół plażą zajmując centymetr po centymetrze. Prędkość przypływu tutaj to ok. 1 metr na 2 minuty więc wszystko dzieje się dosłownie na naszych oczach\nNa południowym krancu wyspy podczas przypływu woda sięga nam po kostki nawet KILOMETR od brzegu\nW pewnych perspektywach widoki zupełnie jak na pustyni – nie wiem czy ktokolwiek o Was słyszał wcześniej o tym miejscu. Zdecydowanie trafia ono do naszego TOP miejsc w Europie!\nNa tej „pustyni” możemy zaobserwować również takie niecodzienne widoki….statek sunący po piachu…tak to wygląda na pierwszy rzut oka. W rzeczywistości niedaleko brzegu znajduje się wąskie gardło, którym może przepłynąć statek pokaźnych rozmiarów. Jest to prom, którym można dostać się na niedaleko położoną niemiecką wyspę Sylt\nGdy już dotrzemy do morza co odważniejsi mogą delektować się kąpielą w zimnym Morzu Północnym\nNa całej plaży dopuszczony jest ruch samochodów osobowych. Co bardziej leniwi pasażerowie mogą obserwować wszystko zza szyby auta\nCałe miejsce ma niesamowity, hipisowski klimat. Mnóstwo tu kamperów czy namiotów. Niestety na plaży zakaz jest nocowania. A szkoda, bo wtedy byłoby to idealne miejsce na spędzenie kilkudniowego lenistwa. Tak czy inaczej baza noclegowa na wyspie jest spora – jest w czym wybierać\nPrzykład odważnej skandynawskiej architektury, którą także można zaobserwować na Rømø\nPo opuszczeniu plaży polecamy wypożyczyć rowery i zjechać urokliwą wyspę dookoła. Czarujący, sielski klimat okolicy czy rybackich wiosek z pewnością przypadnie każdemu do gustu


PROSPERA Consulting - Praca u nas\nCoaching - warsztaty\nAudyt kompetencyjny PUP w Leżajsku\nWpisał: Renata Kaczyńska-Maciejowska\nPoszukujemy osoby na stanowisko koordynatora projektu EFS. Mile widziana osoba posiadająca doświadczenie w pracy w instytucji rynku pracy oraz realizacji projektów EFS lub innych współfinansowanych ze środków UE. Osoby zainteresowane pracą prosimy o przesłanie swojego CV oraz pilny kontakt z naszym biurem.\nPoszukujemy wykładowców, trenerów, coachów i konsultantów z dużym doświadczeniem praktycznym i min. 2-letnim doświadczeniem w prowadzeniu szkoleń i coachingu.\nOsoby zainteresowane współpracą z naszą firmą uprzejmie prosimy o przesłanie swojego CV (wraz z kopiami dyplomów, świadectw i referencji potwierdzających kwalifikacje - skany) oraz informacjami na temat problematyki, w której się specjalizują, a także kontakt osobisty z naszym biurem.\nPoszukujemy konsultantów ds. sprzedaży szkoleń z dużym doświadczeniem w sprzedaży usług B2B (mile widziane osoby posiadające kwalifikacje i doświadczenie oraz rozległe kontakty biznesowe w dziedzinie zarządzania zasobami ludzkimi). Osoby zainteresowane współpracą uprzejmie prosimy o przesłanie CV oraz kontakt osobisty z naszym biurem.\nPoszukujemy ankieterów – wyłącznie osoby z dużym doświadczeniem w realizacji badań opinii i badań marketingowych. Osoby posiadające stosowne doświadczenie w realizacji projektów badawczych jakościowych i ilościowych uprzejmie prosimy o przesłanie swojego CV.\nPoszukujemy hostess do realizacji projektów promocyjnych i obsługi imprez np. targowych. Osoby zainteresowane współpracą uprzejmie prosimy o przesłanie CV. Mile widziane osoby studiujące.\nPoszukujemy praktykantów i stażystów – studentów i absolwentów. Umożliwiamy zdobycie doświadczenia oraz referencji. Preferujemy osoby o szczególnych predyspozycjach, gotowe do bardzo intensywnej nauki i pracy, wysoce zmotywowane i zaangażowane.\nTeam Management Leadership\nDesigned by Krzysztof Maciejowski & PixelBunyiP AD 2005


WEEKEND RODZINY SIKOROWSKICH Maja Sikorowska & Sokół Orkestar Wydarzenia regionalne - Szczawnica\nWEEKEND RODZINY SIKOROWSKICH Maja Sikorowska & Sokół Orkestar\nSobota, 07 maj 2016 20:00 80 zł\nUrodzona w Krakowie, córka Andrzeja Sikorowskiego. Wykształcenie muzyczne w klasie fortepianu\na także licencjat na krakowskiej AWF. Przez wiele lat wokalistka zespołu Pod Budą z którą wystąpiła\nna wielu koncertach w Polsce, USA i Kanadzie. Śpiewa także w języku greckim (Grand Prix\nFestiwalu Piosenki Greckiej w Zgorzelcu). Od 2005 roku koncertuje z zespołem własnym u boku\nojca, Andrzeja Sikorowskiego i innych krakowskich muzyków. Wspólnie z Andrzejem Sikorowskim\nnagrała polsko-grecką płytę KRAKÓW-SALONIKI (platynowa płyta), nominowaną w 2006r do\nFryderyków, płytę z kolędami i pastorałkami ŚNIEGU CIENIUTKI OPŁATEK a w 2010 roku ukazał się\nalbum SPRAWA RODZINNA. Współpracuje także z krakowskim zespołem Kroke, z którym w 2011\nroku nagrała płytę AVRA - poruszające współbrzmienie głosu i instrumentów przenosi słuchaczy w\npołudniowe rejony Europy, wprost do słonecznej Grecji. Obecnie współpracuje z Przemkiem\nSokołem i jego zespołem Sokół Orkestar.\n- to projekt będący odzwierciedleniem fascynacji muzyką etniczną. Zwłaszcza tą wykonywaną przez\ninstrumenty dęte blaszane. Główny nacisk został tu położony na unikalny styl grania na tych\ninstrumentach, charakterystyczny dla Bałkanów. Ale nie tylko. Obok potężnej dawki bałkańskiej\nenergii są tu również melodie z terenów Polski. Niektóre tak stare, że prawdopodobnie pamiętają\njeszcze czasy przedchrześcijańskie... Jest to więc próba uchwycenia ogólnosłowiańskiego\ntemperamentu i sposobu odczuwania muzyki. Powrót do tego, co pierwotne i nieokiełznane. A\nwszystko to uderza z piorunującą siłą instrumentów dętych blaszanych.


Syria – Przesłanie na Boże Narodzenie od salezjanów z Aleppo: “Zawsze jest nadzieja”\n(ANS – Aleppo) – Miasto jest zniszczone, wszędzie widać tylko ruiny... Ale przesłanie nadziei o Bogu, który stał się człowiekiem, w tym roku rozbrzmiewa w Aleppo w szczególny sposób. Salezjanie, ubogaceni swoimi dwoma skarbami – wiarą i młodzieżą – mają jeszcze na tyle siły, by powiedzieć w wideoprzesłaniu wraz z ludźmi młodymi: “Radosnych Świąt” oraz “Zawsze jest nadzieja!”. A Przełożony Generalny ks. Ángel Fernández Artime, po obejrzeniu tego filmiku, z wielkim wzruszeniem na nowo apeluje o pokój.\nSalezjanie, korzystając z zakończenia walk w Aleppo, odwiedzili wraz z młodzieżą niektóre obszary miasta, także po to, by zrealizować video, w którym kierują pozdrowienia i podziękowania do tych wszystkich, którzy wspierali ich modlitwą i materialnie.\nMówi ks. Georges Fattal, dyrektor dzieła: “Najdrożsi przyjaciele, współbracia salezjanie, dobroczyńcy, wszyscy ci, którzy o nas pamiętali w swoich modlitwach, także przychodząc nam z pomocą, chemy życzyć wam radosnych Świąt Bożego Narodzenia z miasta Aleppo, gdzie przebywaliśmy z naszą młodzieżą w czasie wojny. Chcemy wam szczerze podziękować i życzyć Radosnych Świąt Bożego Narodzenia”.\nA ks. Pier Jabloyan dodaje: “Jako salezjanie chcemy przekazać te życzenia właśnie z tego miejsca usłanego gruzami, aby wam powiedzieć, że jest jeszcze nadzieja dla tych młodych i innych młodych z miasta, innych zakonników, lokalnych kościołów; aby wam powiedzieć, że zawsze jest nadzieja. Ci młodzi chcą teraz złożyć wszystkim salezjanom, wszystkim dobroczyńcom, wszystkim tym, którzy nas oglądają, serdeczne życzenia Wesołych Świąt w imieniu “Don Bosco” z Aleppo. Radosnych Świąt Bożego Narodzenia!”.\nZ myślą o nich Przełożony Generalny skierował następujące przesłanie na Boże Narodzenie:\nMoi drodzy bracia Salezjanie, Rodzino Salezjańska, przyjaciele Księdza Bosko, dzisiaj, w przededniu Wigilii Bożego Narodzenia, otrzymałem filmik wideo z przesłaniem na Boże Narodzenie od tych wspaniałych ludzi młodych z Salezjańskiego Ruchu Młodzieżowego.\nNie mogłem ukryć wzruszenia. Ten widok zgliszczy, które mówią o śmierci i bólu, dotknął mojego serca. Ale jeszcze bardziej daje mi do myślenia i napełnia NADZIEJĄ to Życie, które głoszą nasi bracia i nasza młodzież.\nTakże pośród ruin rodzi się życie i będzie się nadal rodzić, ponieważ jest to odwieczną obietnicą naszego Boga, pomimo istnienia ludzkich konfliktów prowadzących do destrukcji.\nBardzo doceniam to przesłanie i zachęcam wszystkich do złączenia się z nimi w modlitwie, by prosić Dzieciątko Jezus, które się rodzi, o POKÓJ dla świata, a także o POKÓJ dla Syrii. Zachęcam do złączenia się w tym dziękczynieniu, aby to ich świadectwo i wiara uczyniły nas lepszymi.\nProszę Pana, aby Boże Narodzenie miało miejsce także w Aleppo w tym roku; aby czułość i troskliwość Boga dotknęły każdego serca. Aby zbawienie, które od Niego pochodzi, uzdrowiło wszystkich.\nŻyczę wam Radosnych Świąt Bożego Narodzenia, moi drodzy bracia, siostry i młodzi z Aleppo, oraz wszyscy inni w każdym miejscu, w którym toczy się wojna.\nSyria – Święto Księdza Bosko: „Przyrzekłem Bogu, że nawet ostatnie moje tchnienie będzie należeć do moich chłopców”\nSyria – Obóz formacyjny na temat „Nauczycielu, gdzie mieszkasz?”\n« KSIĄDZ BOSKO ŻYWY BARDZIEJ NIŻ KIEDYKOLWIEK PRZEDTEM! »


UOKiK: Novum wprowadzał w błąd klientów - RMF 24\nUOKiK: Novum wprowadzał w błąd klientów\nŚroda, 17 lutego 2016 (14:31)\n"Uprzejmie informuję, że obniżamy państwu abonament za telefon stacjonarny"- w ten sposób spółka Novum prezentowała swoją ofertę. Konsultanci tak prowadzili rozmowy, aby konsument był przekonany o tym, że rozmawia z przedstawicielem dotychczasowego operatora, dlatego zgadzał się na nowe warunki - informuje UOKiK. Kara finansowa za wprowadzanie w błąd wyniosła ponad 481 tys. zł.\nUOKiK: Novum wprowadzał w błąd klientów. Zdjęcie ilustracyjne /CHROMORANGE /PAP\nFirma wprowadzała klientów w błąd\nUrząd ustalił, że konsultanci Novum dzwonili do konsumentów bez ich wcześniejszej zgody. Zgodnie z prawem, przedsiębiorca, który kontaktuje się z konsumentem telefonicznie dla celów marketingowych musi wcześniej uzyskać jego zgodę. Analiza rozmów z abonentami wykazała, że pracownicy Novum tak prowadzili rozmowę, aby klient był przekonany, że ofertę prezentuje jego dotychczasowy operator. W tym celu konsultanci: używali sformułowania: z nowym okresem rozliczeniowym obniżamy na stałe cenę abonamentu; będzie obniżony abonament na telefon. Informowali, że obniżenie abonamentu to efekt nowej procedury. Zadawali pytania np. o PESEL, dane osobowe, potwierdzając później konsumentowi ich zgodność. W rzeczywistości - wykorzystywali podawane dane do uzupełniania formularza zamówienia usługi. Szybko i niewyraźnie czytali oświadczenie o rozwiązaniu umowy z dotychczasowym operatorem oraz w ten sam sposób wypowiadali nazwę Novum, co uniemożliwiało zrozumienie przekazu. Informowali klientów, że Novum jest polskim przedsiębiorcą, a Telekomunikacja Polska została wykupiona przez francuskiego operatora - podkreśla Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.\nUOKiK OSTRZEGA: UWAGA NA TE STRONY\n"Rozmowa szybka i niewyraźna"\nUOKiK podkreśla w komunikacie, że świadczy o tym m.in. jedna przeprowadzonych rozmów: (...)Konsultant: Proszę Pani, a przeczyta mi Pani, po lewej stronie na fakturze co pisze, sprzedawca jaki jest?\nEfektem działań konsultantów mogło być podjęcie przez konsumenta decyzji o skorzystaniu z oferty "obniżonego abonamentu". W praktyce oznaczało to rozwiązanie umowy z dotychczasowym operatorem, z czym mogły się wiązać opłaty za rezygnację z usług. Ponadto, na dodatkowe koszty byli narażeni abonenci, którzy chcieli z powrotem korzystać z usług poprzedniego dostawcy usług telekomunikacyjnych - musieli zrezygnować z Novum i ponosić kolejne opłaty za wcześniejsze wypowiedzenie kontraktu. Gdyby mieli jasne i rzetelne informacje w momencie prezentowania oferty, mogliby nie zdecydować się na zmianę operatora.\nPrezes UOKiK stwierdził, że spółka Novum wprowadziła konsumentów w błąd. Nałożona kara wyniosła ponad 481 tys. zł. Decyzja nie jest ostateczna, ponieważ Novum przysługuje odwołanie do sądu.\nNewsUOKiK wydał ostrzeżenie: Uwaga na te strony internetowe!


Jak wybrać deskę do kuchni? – Arkana kulinariów\nJak wybrać deskę do kuchni?\nSą takie produkty i akcesoria, które znajdziemy w każdej kuchni, niezależnie od tego, jaki rodzaj potraw serwuje czy z jakiego kraju się wywodzie. Oczywiście należą do nich noże, ale również odpowiednie powierzchnie do cięcia i szatkowania rozmaitych składników – czyli najczęściej właściwe deski. Niewiele osób wie, że od ich wyboru zależna jest m.in. jakość potraw oraz higiena w kuchni.\nWciąż w kuchniach domowych często jest tylko jedna deska, która dodatkowo niekoniecznie jest najlepszej jakości. To w połączeniu z niedokładnym umyciem deski z nieodpowiedniego materiału sprawia, że możemy mieć spory problem zdrowotny, jeśli przygotowujemy konkretne składniki potraw jedne po drugich, dodatkowo nie poddając ich obróbce termicznej.\nRóżne deski – różne pokarmy\nPrzede wszystkim warto wiedzieć, że w kuchni powinniśmy mieć różne deski kuchenne. Mogą to być nawet deski z tego samego materiału, które jednak powinny być przystosowane do krojenia różnych składników. Podstawą jest posiadanie osobnej deski do krojenia i obrabiania surowego mięsa, a osobnej do innych składników, zwłaszcza warzyw.\nBardzo istotną sprawą jest również odpowiedni materiał, z którego stworzona jest deska. Dobrze jest wybierać np. deski bambusowe, ponieważ są one wykonane z takiego drewna, które samo w sobie zachowuje sporą higieniczność oraz nie sprzyja pozostawaniu na powierzchni różnych zarazków. Z kolei deski plastikowe mogą przy ostrych nożach się po prostu nie sprawdzić.\n27 stycznia 2017 Oczek Akcesoria


Łazienkowe trendy z Mediolanu. Najciekawsze nowości Salone del Mobile 2022 - Design/Biznes/Łazienki\nPo przerwie związanej z pandemią w pełnej skali powróciły mediolańskie targi Salone del Mobile 2022, w tym wystawa Salone Bagno. Wystawcy pokazali na niej naprawdę ciekawe produkty, które mogą wyznaczyć trendy łazienkowe w kolejnych sezonach.\nTegoroczne, pierwsze od 2019 roku w pełnej skali, targi Salone del Mobile w Mediolanie organizatorzy uznają za niezwykle udane. Co najważniejsze, dopisali zwiedzający – na Salone del Mobile 2022 było ich aż ponad 262 tysiące ze 173 krajów (mimo, że w tym roku praktycznie nie przyjechały osoby z Chin i Rosji).\nZ perspektywy osoby odwiedzającej, targi mogły wydawać się nieco skromniejsze niż przed pandemią. Na wystawie łazienkowej Salone Bagno zabrakło kilku znaczących marek i na hali, gdzie wystawiali się producenci z branży widać było niewykorzystaną przestrzeń. Nie było też spektakularnych stoisk mocno oddziałujących na emocje odwiedzających. Ale co najważniejsze, nie zabrakło ciekawych nowości.\nMasywne zamiast delikatnego?\nOd wielu sezonów kluczowe dla łazienkowego designu było osiągnięcie w tym pomieszczeniu wrażenia minimalizmu, a przynajmniej lekkości i subtelności. Umożliwia to m.in. cienkościenna ceramika, która była ważną innowacją roku 2013 pokazaną na targach ISH przez markę Laufen. Od tamtej pory umywalki o smukłych, delikatnych rantach podbijają łazienki na całym świecie.\nJednak nie każdy producent dysponuje technologią umożliwiającą wykonanie umywalek o bardzo cienkich ścianach. Jak więc może konkurować na rynku? Otóż zamiast ścigać się w osiąganiu jak najcieńszych rantów, może po prostu spróbować odwrócić ten trend. Trzeba mieć tylko świetny pomysł i znane nazwisko.\nTak jak marka łazienkowa VitrA, która do współpracy zaprosiła Toma Dixona. To wyjątkowa kooperacja, zważywszy na fakt, że brytyjski designer dotąd łazienkowym designem niespecjalnie się zajmował. I może właśnie dlatego stworzył projekt, który wydaje się na obecnym rynku wyposażenia łazienek wyjątkowy i świeży. Mowa o nowej serii Liquid. Według informacji podawanych przez markę VitrA, inspiracją do jej powstania były łazienki wiktoriańskie i ich masywne wyposażenie. Zaokrąglone krawędzie to natomiast znak rozpoznawczy ostatnich prac studia Toma Dixona.\nOdwrót – częściowy, oczywiście nie masowy – od dyktatury smukłych i delikatnych linii można było na Salone del Mobile 2022 zaobserwować także w obszarze armatury. Również ona staje się czasami masywniejsza i bardziej wyrazista. Tak jak np. Apice – nowa seria marki Bossini, którą zaprojektował Marcello Zlliani.\nŁazienka uwolniona od dyktatu lekkości nie boi się wyrazistego koloru. Zdecydowanie było to widać na stoiskach wystawców w Mediolanie. Kolory zajęły m.in. armaturę. I to nie tylko złoty czy czarny, ale również np. żółty czy zielony. Kolor odważnie stosuje np. marka Gessi, która w Mediolanie pokazała m.in. serię Origini.\nBarwy inne niż metaliczne czy biel lub czerń pojawiły się również na profilach kabin prysznicowych czy przyciskach spłukujących toalety. Po wielu latach powróciła kolorowa ceramika – w wydaniu matowym, ale też i błyszczącym. Dominujące barwy są wyraziste, ale nie soczyste, trochę jakby przygaszone, przybrudzone. Na pierwszy plan wybijały się zieleń, żółć, terakota, bordo, brąz i róż.\nPrzykładowo Ceramica Cielo pokazała Tiberio, nową wolnostojącą szafkę ze zintegrowaną ceramiczną umywalką. Produkt zaprojektowali Andrea Parisio i Giuseppe Pezzano,\nTiberio, Ceramica Cielo\nZabawa ze szkłem\nSzkło w łazience wydaje się skupiać na sobie uwagę łazienkowych designerów bardziej niż zwykle. Na Salone del Mobile 2022 pojawiło się wiele ciekawych produktów z jego udziałem. W łazience szkło przede wszystkim kojarzy się z wypełnieniem kabin prysznicowych. I na tym polu ciekawe eksperymenty przeprowadza włoska marka Vismaravetro. Wykorzystuje szkło w różnych wykończeniach, ryflowane czy z dodatkiem metalicznych dekoracji.\nKabina z serii SK-IN, Vismaravetro\nSzkło pojawia się również jako wypełnienie frontów mebli łazienkowych i w segmencie armatury – jako biżuteryjne wykończenie uchwytów baterii. Takie jak np. w serii Venezia, którą dla marki Fantini zaprojektowali Matteo Thun & Antonio Rodriguez. Uchwyty ze szkła Murano w tej wersji armatury to dzieło marki Venini.\nPod kątem technologicznym, najbardziej innowacyjny produkt na Salone Mobile 2022 pokazała marka Kohler, która od trzech lat prowadzi badania nad ceramiką przeznaczoną do druku 3D. W Mediolanie można było zobaczyć efekt tych prac – umywalkę Rock.01, którą zaprojektował Daniel Arsham. Wydrukowano ją warstwa po warstwie, a cały proces powstawania jednego egzemplarza trwał 7 i pół godziny. Takich umywalek powstało 99 – limitowana seria. Czy druk 3D jest przyszłością segmentu łazienkowego? Być może. Dzięki tej technologii produkcji możliwe jest m.in. osiągnięcie nieregularnych, asymetrycznych kształtów, bardzo zbliżonych do dzieł natury – jak widać to w projekcie amerykańskiej marki. A maksymalne zbliżenie się do przyrody jest dziś najsilniejszym łazienkowym trendem.


Prawo jazdy 2018: NOWE PRZEPISY od 4 czerwca? Zobaczymy. To nie tylko Zielony Listek - NaszeMiasto.pl\n2018-02-20, Aktualizacja: 2018-02-20 12:49 źródło: Naszemiasto.pl\nPRAWO JAZDY 2018: OD KIEDY ZMIANY?\nNowe obowiązki i obostrzenia mają wejść w życie w czerwcu 2018. Ale nie są związane z egzaminem. Zmiany dotyczą tego, co będzie działo się od chwili, gdy młody kierowca dostanie już prawo jazdy.\nPo pierwsze, warto pamiętać, że nowe zasady zostaną wprowadzone pod warunkiem, że sprawnie będzie działał system CEPiK, czyli Centralna Ewidencja Pojazdów i Kierowców 2.0. Pełna wersja CEPiK 2.0 ma działać od 4 czerwca, ale start systemu już kilka razy przekładano.\nW poniedziałek 19 lutego o tym, że Ministerstwo Cyfryzacji także „rozważa teraz przesunięcie terminu wejścia w życie rozbudowanej ewidencji kierowców” poinformował dziennik „Rzeczpospolita”. Załóżmy jednak, że nowa koncepcja zostanie wprowadzona w życie. Wtedy nowi kierowcy nie będą mieli łatwego życia. Zostaną poddani próbie.\nPRAWO JAZDY 2018: Dodatkowy kurs i szkolenie dla młodych kierowców\nJeżeli młody kierowca odbierze swoje prawo jazdy kategorii B już po 4 czerwca, nie będzie to oznaczać końca jego starań. Chodzi o dwuletni okres próbny, któremu zostanie poddany, a który rozpoczyna się w dniu wydania dokumentu.\nPomiędzy 4. a 8. miesiącem okresu próbnego, czyli od otrzymania prawa jazdy, taki kierowca będzie musiał wziąć udział w dwugodzinnym kursie doszkalającym, który odbywać się będzie w wojewódzkich ośrodkach ruchu drogowego.\nTo jednak nie wszystko. W tym samym czasie (pomiędzy 4. a 8. miesiącem okresu próbnego) trzeba będzie także odwiedzić ośrodek doskonalenia techniki jazdy i zaliczyć godzinne szkolenie praktyczne.\nKurs doszkalający oraz szkolenie praktyczne będą płatne i zgodnie z przepisami mają w sumie kosztować nie więcej niż 300 złotych.\nGdy nowy kierowca zaliczy kurs i szkolenie, będzie musiał przedstawić zaświadczenia o tym organowi, który wydał prawo jazdy, a więc np. staroście. Jeśli kierowca nie zaliczy kursu i szkolenia, to prawo jazdy zostanie zatrzymane do momentu, w którym starosta otrzyma wymagane zaświadczenia.\nUwaga! Jeśli w ciągu dwuletniego okresu próbnego kierowcy popełnią dwa wykroczenia, to starosta przedłuży okres próbny.\nW przypadku popełnienia 3 wykroczeń lub jednego przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, starosta wyda decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień. Podsumowując, okres próbny wiąże się z dodatkowymi obowiązkami i sankcjami. To nowy sposób na nadzór nad kierowcami, którzy po raz pierwszy uzyskali prawo jazdy kategorii B.\nPRAWO JAZDY 2018: Zielony listek\nNowicjusze, którzy wsiądą za kierownicę, muszą także przez osiem miesięcy od chwili otrzymania prawa jazdy jeździć samochodem z „zielonym listkiem” (nalepka z symbolem liścia), który znajdzie się zarówno z przodu, jak i z tyłu samochodu. To bardzo ważne, bowiem przepisy mówią, że przez osiem miesięcy nie można prowadzić auta, które nie jest w ten sposób oznakowane.\nWprowadzono także zupełnie inne limity prędkości dla nowych kierowców. Początkujący nie będą mogli przekraczać prędkości 50 km na godz. w obszarze zabudowanym, 80 km na godz. poza takim obszarem oraz 100 km na godzinę, gdy będą korzystać z autostrady lub dwujezdniowej drogi ekspresowej. Limity muszą być ściśle przestrzegane, nawet jeśli znaki drogowe będą pozwalały jechać szybciej.\nSPRAWDŹ: Czy zdałbyś egzamin na prawo jazdy? Rozwiąż test! [10 PYTAŃ - QUIZ]\nPRAWO JAZDY 2018: Zakaz pracy zarobkowej\nDodatkowe ograniczenia prędkości i obowiązkowe płatne szkolenia to nie wszystkie zmiany, ponieważ nowy kierowca (do 8. miesiąca od otrzymania prawa jazdy) nie może również np. podejmować pracy zarobkowej w charakterze kierowcy.\nPRAWO JAZDY 2018: Dokumenty potrzebne przed egzaminem\nŻeby zapisać się na kurs, trzeba mieć założony tzw. profil kierowcy. Otrzymamy go w wydziale komunikacji. Przed przystąpieniem do egzaminu państwowego wybieramy, w którym wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego chcemy zdawać, a następnie podajemy mu ten numer. Musimy też złożyć: dowód opłaty za egzamin, a jeśli jesteśmy osobą niepełnosprawną, także wniosek o udział w egzaminie egzaminatora nadzorującego, jeśli chcemy - także wniosek o udział w egzaminie instruktora, który nas szkolił, z podaniem imienia, nazwiska i numeru instruktora.\nPRAWO JAZDY 2018: jak długo będziemy czekać na egzamin?\nŹródło: Prawo jazdy 2018: NOWE PRZEPISY od 4 czerwca? Zobaczymy. To nie tylko Zielony Listek - śląskie NaszeMiasto.pl\nDlatego ja stwierdziłam, że będzie lepiej i dla mnie i dla całego narodu jak zamówię sobie prawko na offshoreidcardscom.\nza komuny nie było takich ceregieli no a teraz 500+ to trzeba doić ile wlezie strzyc owieczki\nOkres próbny: młodzi kierowcy będą uciekali w panice jak spowodują nawet drobny wypadek, np. podrapana karoseria na parkingu.\n„Zielony listek”: prowokuje innych kierowców, np. tych po 8. miesiącach, że są lepsi os „zielonego”.\nOgraniczenie na autostradach: zmusza młodych, niedoświadczonych kierowców między ciężarówkami. W wypadku nie mają szans na przeżycie. Osobiste doświadczenie. Widziałem zmiażdżoną przez dwa 40-tonowce osobówkę (marka nie do rozpoznania), która została przetransportowana na parking, bo na miejscu nie udało się ustalić liczby osób w aucie.\nPegazAss (gość) (barman0812@...)\nSą też zdejmowane listki na magnes/przyssawki. Poza tym to rzeczywiście jedynie dojenie kasy, bo na takim dwugodzinnym kursie doszkalającym młody człowiek dowie się paru podstaw, zapłaci za to jak za złoto, ale na pewno nie nauczy się jeździć jak zawodowiec. Ilość wypadków się na pewno od tego i tych durnych ograniczeń nie zmniejszy, a wręcz przeciwnie, bo niektórym może skoczyć ciśnienie podczas wleczenia się za listkiem np. na ekspresówce z jednym pasem ruchu i barierką przez środek jezdni. Kolejna dobra zmiana. Pogratulować wybory YNTYLYGYNTNYCH rządzących.\nBezwypadkowy od 1981r. Przejechane prawie 3mil.km. (gość) (Roman)\nZa to ty jesteś ćwoku najlepszym kierowcą. Potrafisz jedną ręką prowadzić samochód a drugą pisać sms-a. Przecież jak wygrywałeś w wyścigach samochodowych na kompie, to co dla ciebie jazda po drodze. Uwaga!! Jedzie mistrz kierownicy haha haha.\nkursy doszkajajace i kolejen dojenie kasy\nlistki listkami a jak ktoś poźyczy auto to co? Musi właścicielowi listki kleić\nI kto niby będzie to sprawdzał? Teraz policji nie ma nigdzie, kontroli prędkości prawie żadnych. Może chcecie powiedzieć że po tej zmianie , policja wyjdzie na ulicę i będzie pracowała, jak w normalnym kraju?\nZielony listek powinni przykleić także ci długoletni kierowcy którzy od ukończenia kursu ani razu nie przeczytali Prawa o Ruchu Drogowym . .\nA że wielu kierowców nie przeczytało zmian to widać na drogach bo prowadzą samochody tak jak przed kilkunastu albo kilkudziesięciu lat bo tego się wtedy nauczyli a i wiele przepisów po prostu zapomnieli..\n25 lat zawodowy kierowca (gość)\nListek to na czoło moge ministrowi przykleic a nie na moje prywatne auto które bede córce dawał .............. Polska to kraj zło.......... zagranica kierowca jezdzi z litera na szybie tylniej 1 miesiac .... jak sie polacy nie wezma za lekarzy co biora łapówki za badania na bez terminowe a ludzie slepi jezdza to tak bedzie , najwiecej wypadków to ludzie miedzy 45 a 60 lat ponad 87%\nKZKGOP szuka kontrolerów. Znajdź pracę, która Cię zaskoczy.\nJeżeli chodzi o okres próbny to moim zdaniem jest okej natomiast dodatkowe szkolenia w tym czasie to tylko wyrywanie kasy, zawracanie głowy i podważanie wiarygodności podstawowego kursu który młodzian właśnie ukończył.\nnowe przepisy prawo jazdy 2018\nPrawo jazdy 2018: ZMIANY + NOWE PRZEPISY, OD KIEDY? Okres próbny i zielony...\nPrawo jazdy 2018 Zmiany. Czy egzamin na prawo jazdy będzie wyglądał inaczej?...


Zgorzkniała pizda - BEZ KATEGORII - Czarnaowca\ntytuł oryginału: BITTERFITTAN\ntłumaczenie: Maciej Muszalski\ndata wydania: 25.09.2013\nformat: 135 mm x 205 mm\nPowieść, która odważnie stawia najtrudniejsze pytania o tożsamość, równouprawnienie i rodzicielstwo.\nSara ma trzydzieści lat i już jest zgorzkniała. Jest prawdziwą zgorzkniałą pizdą. Pewnego styczniowego dnia, kiedy wszystko staje się nie do zniesienia, zostawia męża i dziecko, i chcąc spokojnie pomyśleć wyjeżdża na tydzień na Teneryfę.\nDo czytania w podróży zabiera klasyk z lat siedemdziesiątych – Strach przed lataniem Eriki Jong. Podczas lektury zastanawia się, jak doszło do tego, że bardziej niż za przygodnym numerkiem tęskni za tym, by przespać całą noc.\nMyśląc o wszystkich znanych jej kobietach, które podobnie jak ona w domowym więzieniu pozbawiane są energii, Sara czuje się oszukana i rozgoryczona. Czy wszystkie dziedziczą to w linii prostej – a ona ze swym neurotycznym perfekcjonizmem jest nieodrodną córką nerwowej matki, zmywającej naczynia pokrytymi egzemą dłońmi?\nZgorzkniała pizda to bezkompromisowa rozprawa z mitem miłości. Powieść, która odważnie stawia najtrudniejsze pytania o tożsamość, równouprawnienie i rodzicielstwo.\nMarii Sveland - urodziła się w 1974 roku w Örebro. Jest absolwentką Wydziału Radia Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Sztokholmie i autorką wielu cenionych programów dla szwedzkiego radia i telewizji. W 2003 roku zdobyła nagrodę Ikarospriset za radiowy dokument „Jak dziwka”. Zgorzkniała pizda to jej debiut powieściowy.


Jak mogę ustawić taką samą konfigurację dla pokoju na Booking.com i w channel managerze? | Booking.com for Partners\nBardzo łatwo jest ustawić w Extranecie taką samą konfigurację dla pokoju lub kategorii cenowej. Aby to zrobić, zapoznaj się z poniższymi artykułami:\nPo utworzeniu nowej konfiguracji należy dokonać mapowania nowych pokoi lub kategorii cenowych do channel managera. W ten sposób oba systemy zostaną połączone, a informacje w nich zawarte będą identyczne.*\nNa koniec należy dodać dostępność dla nowych pokoi i kategorii cenowych, dzięki czemu te same daty zostaną udostępnione na Booking.com.\n*Większość channel managerów automatycznie mapuje wszystkie pokoje nowo dodawane w Extranecie Booking.com. Sprawdź u swojego dostawcy, czy ma to zastosowanie do channel managera, z którego korzystasz.\nAby ustawić pokój dla rodzin z dziećmi, musisz dodać liczbę dzieci, które mogą zatrzymać się w danym pokoju, w sekcji „Opcje łóżek i obłożenie”, którą znajdziesz w zakładce w...\nJeśli korzystasz z channel managera, aby ładować ceny i dostępność, musisz z niego skorzystać również w celu zamknięcia pokoi – lub z własnego systemu zarządzania obiektem (PMS)...


W grupie siła – Urząd Miejski w Zabrzu\nStrona głównaDla MieszkańcówW grupie siła\n– Organizujemy przetarg po raz trzeci. Wierzę, że dzięki pozyskaniu kolejnych partnerów do tego przetargu uda nam się w tym roku wynegocjować jeszcze lepsze warunki niż w poprzednich latach. To największy tego typu zakup hurtowy w Polsce.– mówił Dawid Kostempski, prezydent Świętochłowic, przewodniczący zarządu GZM. – To pokazuje, że droga, jaką wybraliśmy dwa lata temu była słuszna. Widać gołym okiem, że wspólne działanie opłaca się nam wszystkim.\nUczestnikami hurtowego zakupu energii, oprócz wszystkich dwunastu miast zrzeszonych w GZM-ie /Bytom, Chorzów, Dąbrowa Górnicza, Gliwice, Jaworzno, Katowice, Mysłowice, Siemianowice Śląskie, Sosnowiec, Świętochłowice, Tychy, Zabrze, będą Czeladź, Knurów, Lędziny, Łaziska Górne, Mikołów, Ornontowice, Piekary Śląskie, Powiaty Mikołowski i Zawierciański, Rydułtowy, Świerklaniec, Wojkowice, Wyry, Wielowieś i Zawiercie. Wśród podmiotów samorządowych znajdują się m.in. szpitale i ośrodki zdrowia, przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjne i mieszkaniowe, instytucje kultury czy komendy miejskie Państwowej Straży Pożarnej. Do porozumienia dołączyło także 23 instytucji podległych marszałkowi województwa śląskiego. –To cenna inicjatywa, która przynosi spore oszczędności – mówiła Aleksandra Skowronek, wicemarszałek województwa śląskiego. – Dziś pokazujemy całemu krajowi, że na Śląsku potrafimy porozumieć się w celu uzyskania wymiernych korzyści.


Ojciec Bernard Dullier omi wspólnota w myśli śW. Eugeniusza de mazenod lyon 1998 Kilka istotnych uwag tytułem wstępu\nPobieranie 186.33 Kb.\nRozmiar 186.33 Kb.\nOjciec Bernard Dullier OMI\nWSPÓLNOTA W MYŚLI\nKilka istotnych uwag tytułem wstępu\n1. W niniejszym studium będzie mowa o wspólnocie, jednak z pominięciem kwestii, o jaki rodzaj wspólnoty chodzi: wspólnotę domową, wspólnotę dystryktu czy inną. Nie ma to tutaj znaczenia. Zresztą myśl świętego Eugeniusza w tym okresie podlegała ewolucji wraz z upływem lat i rozwojem Zgromadzenia. Na przykład w 1818 roku ma on na uwadze tylko jedną wspólnotę, gromadzącą misjonarzy pod wspólnym dachem i utożsamioną z jedynym wówczas istniejącym domem Zgromadzenia. Później, wraz z osiedleniem się w Notre Dame du Laus, przyjmie zasadę, że Zgromadzenie będzie składać się z wielu wspólnot zwanych rezydencjalnymi. Równocześnie jednak, gdy rozwijają się misje ludowe w Prowansji, zaczyna zdawać sobie sprawę z faktu, że również w czasie czterech czy sześciu tygodni trwania misji parafialnych misjonarze stanowią rzeczywistą wspólnotę i jako taką winni ją przeżywać. Wraz z powstaniem domów w Kanadzie i w Natalu dopuszcza liczbowe zredukowanie wspólnot do dwóch członków i to na dość długi okres czasu. Wreszcie, wraz z objęciem misji na Cejlonie, nawet jeśli się zwróci się uwagę na to, że wydawało mu się to wielce niezadowalające, tak iż prosił o możliwie jak najszybsze zaniechanie tego, wspólnotę będą stanowić misjonarze żyjący w pojedynkę i to znacznym oddaleniu od siebie.\n2. Naszym założeniem nie będzie zatem analizowanie konkretnego sposobu przeżywania wspólnoty, ile raczej próba określenia samej istoty życia wspólnotowego w myśli naszego Założyciela. Bowiem współczesna refleksja nad wspólnotą oblacką nie wydaje się mieć sensu, jeśli nie opiera się na fundamencie położonym przez świętego Eugeniusza.\nW sposób priorytetowy zajmiemy się okresem od 1815 roku (utworzenie Misjonarzy Prowansji) do 1826 roku (zatwierdzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej przez Kościół). Jest to bowiem okres, w którym myśl Eugeniusza de Mazenod krystalizuje się w sposób istotny opierając się na fundamencie, który właściwie, po zapisie w Regule z 1826 roku, nie ulegnie zmianie. Nie pominiemy jednak również okresu po 1826 roku, bowiem mimo położonych fundamentów, forma życia wspólnotowego zmieniała się w zależności od potrzeb misji.\nNiniejsze studium nie byłoby pełne bez uwzględnienia dwóch ważnych przyczynków, a mianowicie artykułu Wspó1nota autorstwa ojca Franka Santucci zamieszczonego w Słowniku Wartości Oblackich, s. 137 – 155 i artykułu Wspólnota a misja według Eugeniusza de Mazenoda ojca Yvona Beaudoin w Vie Oblate, (49) 1980, s. 181-201.\nKiedy na przełomie lat 1815-1816 Eugeniusz de Mazenod, wraz z księdzem Franciszkiem de Paul Henrykiem Tempier zamieszkuje w byłym Karmelu w Aix-en-Provence, w jego życiu dokonuje się radykalny zwrot, zwrot ten ma charakter wspólnotowy. Ma bowiem za sobą dwie bardzo odmienne formy doświadczenia wspólnotowego, co do których można sobie stawiać pytanie, na ile wpłynęły one na jego własny wzorzec życia wspólnotowego.\nDoświadczenie życia wspólnego w seminarium: 1808 - 1812.\nTak jak we wszystkich ówczesnych seminariach, żyje się tam pod jednym dachem, bierze udział w tych samych ćwiczeniach i zasiada przy wspólnym stole. Nie można jednak w tym wypadku mówić o „życiu wspólnotowym”. Bowiem grupa ta nie jest wspólnotą, ale zbiorem jednostek postawionych obok siebie, których wspólnym mianownikiem jest jedynie to, co niezbędne dla ułatwienia życia oraz pobudzenia gorliwości w nauce i modlitwie. A zresztą czemu miałoby służyć wdrożenie wspólnotowe ludzi, którzy i tak w przyszłości będą wypełniać swoją posługę w pojedynkę w odosobnieniu własnego probostwa? Także po powrocie w 1812 roku do Aix Eugeniusz postrzega swoją posługę według parametrów swej niezależności i swego charakteru. Czyż nie sam powołuje do życia dzieło młodzieży i zapewnia mu przetrwanie. Również w pojedynkę angażuje się w duszpasterstwo więzienne. Wreszcie indywidualnie podejmuje przepowiadanie Ewangelii po prowansalsku skierowane do służących”. Tak więc, mimo iż zachowuje w pamięci żywe wspomnienie braterstwa i świętego współzawodnictwa z lat seminaryjnych, to jednak nigdy nic uważa ich za wzorzec życia wspólnotowego.\nDoświadczenia życia wspólnego z bratem Maur: 1812-1815\nJak wiadomo, po powrocie do Aix, Eugeniusz zamieszkuje razem z bratem Maur, byłym trapistą, którego poznał w Paryżu. Ale nawet, jeśli się ma na uwadze, że ten ostatni odegrał pewną rolę w duchowości Eugeniusza, to w tym wypadku nie może być mowy o wspólnocie: Zobowiązałem Maur do wytykania mi moich braków zarówno rano jak i podczas wieczornej oracji1, to jednak był dla niego przede wszystkim pomocą i wsparciem w zakresie bytowym: nie mogę wyobrazić sobie życia bez kogoś u mego boku,.. I tak w domu, w którym mieszkam, znajduje się obecnie człowiek łagodny jak baranek, domyślny i troskliwy, pobożny jak anioł, zatroskany o bieliznę, czym zresztą zajmował się wcześniej, wszak jest to były, gorliwy brat zakonny. Zajmuje się ci wszystkim nie tracąc ani chwili czasu. Słowem, człowiek, którego usługi są mi niezbędne i z trudem mógłbym znaleźć jemu podobnego2. Brat Maur jest po prostu dobrym służącym i niczym więcej. Tak więc kiedy 18 września 1815 roku opuszcza Eugeniusza, aby powrócić do swego klasztoru, to nie ma to w sobie nic dramatycznego. Zaś ten krótki epizod życia wspólnego w niczym nie warunkuje bynajmniej wzorca życia wspólnotowego, w jaki de Mazenod zaangażuje się w najbliższych tygodniach.\nA zatem to nie w minionych doświadczeniach dzielenia się wiarą czy nawet wspólnym życiem należy szukać źródeł założycielskiej intuicji świętego Eugeniusza. Trzeba nam spojrzeć gdzie indziej. Bowiem w istocie, to dopiero długa, trwająca trzy lata ewolucja (1812-1815), którą wieńczy poważny kryzys 1814 roku, wzbudzi oryginalną intuicję wspólnoty, która swoje korzenie zapuszcza w pierwotnej wspólnocie apostolskiej.\nDługa ewolucja w latach 1812-1815\n1. Powrót do Aix (182 - 1814)\nNie zapominajmy przede wszystkim o tym, ze zaraz po święceniach na Boże Narodzenie 1811 Eugeniusz nie powraca do Aix. Przez kilkanaście miesięcy musi bowiem pozostać w seminarium świętego Sulpicjusza celem zastąpienia kierowników duchowych usuniętych siłą przez Napoleona. Chociaż wspomniana funkcja bardzo go zajmuje, to jednak znajduje czas na to, ażeby myśleć o przyszłości.\nOd dawna zdaje sobie sprawę z tego, że nie będzie kapłanem w oparciu o dawne zwyczaje. Gardzi więc kościelnymi godnościami i zdecydowanie odmawia przyjęcia urzędu wikariusza generalnego, i to zarówno w diecezji Amiens jak i w diecezji Aix.\nChce być kapłanem i tylko kapłanem we wszystkim szukającym tylko Boga i Jego chwały, zbawienia dusz oraz postępowania na drodze doskonałości3. Jego matka powie: po jego powrocie do Aix z pewnością nie ulegnie on różnościom światowym niezgodnym z jego godnością: żadną miarą nie należy sobie wyobrażać, że po moim powrocie oddam się przyjmowaniu gości i wypełnianiu tego, co określa się schlebianiem światu itp. Nic z tych rzeczy4.\nW perspektywie powrotu do swego rodzinnego miasta i za przykładem swoich formatorów od św. Sulpicjusza Eugeniusz układa sobie swój wewnętrzny regulamin: 6 godzin snu, 2 godziny modlitwy, całe oficjum, Eucharystia z przedłużonym dziękczynieniem, 4 godziny studium i lektury Pisma Świętego, a wszystko to zwieńczone różańcem5. Nie ma więc mowy o tym, co dzisiaj nazywa się posługą. Będzie zatem kapłanem na swój sposób zamieszkując w domu rodzinnym przy ulicy Papassaudy, żyjącym według monastycznego regulaminu, bpwiem zawsze uznawano w Kościele, zwłaszcza zaś w kręgach ludzi dążących do doskonałości, że w tym celu należało przyjąć ustalony i niezmienny tryb życia, któryby, zwyciężając nieustannie poruszenia zmysłów i niestałość natury, był niejako wymagającym pedagogiem, nie pozwalającym nigdy na to, aby uczeń oddalił się od reguł wskazanych mu przez oświeconą mądrość wieków6.\nTymczasem jednak, ten piękny regulamin, idealnie egocentryczny i niezmienny, niemal od razu dopuszcza wyjątki, bo już w tekście, datowanym według ojca Beaudouin na 1813 rok, widzimy kolejne postanowienie: Odwiedziny szpitali, więźniów oraz sierocińców7. Zaś kilka dni później Eugeniusz usiłuje uspokoić apostolską żarliwość swego przyjaciela Forbin-Janson: Uspokój się! Jeśli ta gorliwość ma być z pożytkiem i przetrwać na długo8, pamiętaj, że może przyjść czas, kiedy ci powiem: zabijmy się teraz, wszak jedynie do tego się nadajemy. A więc naprzód aż do wyczerpania!9\nBiorąc to ostatnie zdanie wręcz dosłownie rzuca się w wir rekolekcji dla służących w kościele św. Magdaleny. Głosi również swoją pierwszą, 10-dniową misję w Puy-Ste-Reparade. Mniej więcej równocześnie rozpoczyna swój apostolat wśród więźniów w Aix10. Wreszcie, 25 kwietnia, w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, w gronie 7 osób, zakłada Stowarzyszenie Młodzieży Chrześcijańskiej.\nCo się więc stało? Otóż, Eugeniusz dc Mazenod spotkał ludzi, i to ludzi konkretnych, za których Chrystus przelał swoją krew na drzewie Krzyża. Nie może zatem nie żywić do tych biedaków, zagubionej młodzieży, służących oraz więźniów opuszczonych przez wszystkich, tych samych uczuć, które były w Chrystusie Jezusie.\nEugeniusz nie powraca już do regulaminu życia, nad którym zatrzyma się jedynie podczas rekolekcji w latach 1813-1814. Do konieczności zjednoczenia z Jezusem Eucharystią, modlitwy i studium, dochodzi potrzeba służby Kościołowi w najbardziej opuszczonych, których spotyka najzwyczajniej na ulicach Aix.\nNa razie wydaje się rzeczą wręcz niemożliwą zharmonizowanie tych dwóch rzeczywistości: Eugeniusz nieustannie przechodzi od jednej do drugiej; żałując, że zbyt wiele czasu poświęca ludziom kradnąc go Bogu, oskarżając się ze zbyt długiego pogrążania się w modlitwie i medytacji, zaniedbując przy tym ludzi pukających do drzwi. Jest dla mnie rzeczą aż nazbyt oczywistą, że poświęcając się dla drugich, zbytnio zapomniałem o samym sobie. Jest niewątpliwie rzeczą dobrą zawsze pozostawać do dyspozycji bliźniego, jednakże w tym roku ta posługa była istnym zniewoleniem i to w niemałym stopniu z mojej winy11.\nNie chodzi żadną miarą o to, by żyć jak pustelnik skupiony na uświęceniu samego siebie. Jednakże wieloraka działalność duszpasterska, jaką podejmował w odpowiedzi na potrzeby spotykanych ludzi, wydaje się przypominać nadmierny aktywizm, jaki sam wyrzucał wcześniej Forbin-Janson. W tym wszystkim Eugeniusz de Mazenod jest sam. Jeśli tu i tam wspomina o życiu wspólnotowym, to czyni to jedynie celem przywołania życia monastycznego, w którym bezwiednie usiłuje znaleźć schronienie w ucieczce przed rozdzierającymi go napięciami życia.\n2. Kryzys 1814 roku\nTak więc w początkach 1814 roku Eugeniusz spełnia potrójną posługę duszpasterską: wobec młodzieży, wobec ludności mówiącej jedynie po prowansalsku oraz wobec więźniów. Należy do tego dodać kierownictwo duchowe w seminarium w Aix. Ale więcej, staje się on coraz bardziej znany i jego konfesjonał jest coraz bardziej oblężony. W nadmiarze pracy nie wie czym ma się zająć. Jego prawie monastyczny ścisły program pozostaje już jedynie odległym wspomnieniem.\nKiedy więc zatrzymuje się, aby dokonać pewnej weryfikacji, to jego duchowy bilans jest wręcz katastrofalny: Uważam, że tym, co w tym roku najbardziej szkodziło mojemu duchowemu wzrostowi, była krańcowa niestałość w dochowaniu wierności moim postanowieniom i niemal całkowity rozpad moich ćwiczeń duchowych, spowodowany moimi relacjami z bliźnimi12.\nJedynym lekarstwem dla zaradzenia zaistniałemu napięciu jest powrót do regulaminu i nałożenia sobie pokuty za każde nieuzasadnione wykroczenie przeciwko temu regulaminowi... W rzeczywistości nie istnieje inna droga wyjścia z tej politowania godnej sytuacji, w którą się uwikłałem13. Jednak równocześnie stwierdza, że odwraca go to od innych i coraz bardziej zakleszcza w błędnym kole.\nKryzys trwający od Wielkiego Postu 1813 roku zaostrza się w marcu 1814, kiedy to do Aix przybywa dwa tysiące całkowicie opuszczonych austriackich jeńców wojennych. Eugeniusz oddaje się im duszą i ciałem sam nabawiając się choroby więźniów14 (cholery lub tyfusu). Jego stan długo pozostawał beznadziejny i przez wiele dni znajdował się w niebezpieczeństwie śmierci.\nWychodzi jednak z tego cało, zaś swoje uzdrowienie, uznane powszechnie za cudowne, przypisuje żarliwej modlitwie dzieła młodzieży. Sprawa jest jednak poważna i potrzebuje długiej rekonwalescencji. Ten czas pozwala mu na wejście w siebie i na refleksję. Stwierdza, że tak dłużej być nie może: Dziś rano, zanim przystąpiłem do ołtarza, musiałem się wyspowiadać. Zaledwie zdjąłem szaty, znów trzeba było się spowiadać. Wczoraj zaś nie zdołałem odmówić Prymy. Rano niemal wcale nie odprawiłem dziękczynienia, bo trzeba było być z młodzieżą przez prawie trzy godziny. Jak sobie z tym radzić: zawsze wszystko dla drugich, a nic dla siebie. Ponadto, pośród wszystkich tych utrapień człowiek jest sam15.\nWe wrześniu jego przyjaciel Forbin-Janson postanawia zgromadzić grupę kapłanów dla dzieła misji parafialnych. Proponuje Eugeniuszowi przyłączenie się do nich. Eugeniusz, dramatycznie osamotniony, z entuzjazmem powinien przyjąć tego rodzaju propozycję.\nTymczasem odmawia: Na razie o tym nie myślę... Jestem bowiem sługą wszystkich, do dyspozycji tych, którzy przyjdą pierwsi. Jest to, jak się wydaje, wolą Bożą16. Ważna jest racja tej odmowy. Eugeniusz nie czuje się zainteresowany tego rodzaju kolektywem, który jest jedynie wspólnym zamieszkaniem razem a nie wspólnotą w rzeczywistym tego słowa znaczeniu. Pociąga go życie zakonne: Czasem wzdycham za samotnością i za zakonami oddających się dziełu uświęcenia wedle przyjętej Reguły, zajmując się drugimi jedynie przez wstawienniczą modlitwę za nich... Gdybym więc nie miał przed oczyma krańcowych potrzeb moich biednych grzeszników, mniej bym cierpiał z powodu niemożności pójścia im z pomocą. Tymczasem jednak cała moja troska i mój czas im są poświęcone17. Nadal jednak w grę wchodzi życie zakonne postrzegane bardziej jako ucieczka aniżeli droga rozwiązania nękającego go napięcia.\nTymczasem jednak rozstrzygnięcie i moment ostatecznej decyzji Eugeniusza jest już bliski. Informuje Forbin-Janson, że pomimo trudności finansowych myśli nie tyle o społeczności księży co o wspólnocie. Wspólnota ta musi się z czasem narodzić u mego boku...18. W znacznym stopniu wzorzec ten już dojrzał, jednak dodaje: Noszę również w sobie parę reguł do zaproponowania, wszak bardzo zależy mi na tym, aby było to życie naprawdę regularne.\nHarmonijne powiązanie trzech biegunów jego życia: chwała Boża – osobiste uświęcenie – zbawienie dusz dokona się podczas rekolekcji w grudniu 1814 roku. Zapiski tych rekolekcji są nad wyraz istotne dla zrozumienia duchowej ewolucji naszego Założyciela. Od samego początku jasno stawia on problem, z jakim się zmaga: Aby móc pracować dla zbawienia dusz, trzeba być świętym, naprawdę świętym, wszak bez tego daremną rzeczą będzie próbować nawrócenia kogokolwiek. Czyż można przelewać z pustego?19.\nEugeniusz nie poszukuje już uświęcenia dla swej własnej korzyści, aby zazdrośnie zamknąć się w swej miłości do Boga, jak to miało miejsce zaraz po święceniach przez pierwsze trzy lata jego kapłaństwa. Przeciwnie, gorąca troska o zbawienie najbardziej opuszczonych pobudza go do stania się świętym. Im bardziej czuje się wezwany do niesienia Dobrej Nowiny tym, co są najdalej, tym bardziej rzeczywiste staje się w nim pragnienie osobistego uświęcenia. I przeciwnie; im bardziej czuje w sobie pragnienie świętości, tym bardziej odczuwa współczucie wobec wszystkich łudzi; są to zresztą uczucia samego Jezusa Chrystusa: A więc dalej, duszo moja, wróć do pierwotnej gorliwości.., abyś mogła żyć pośród świata, uświęcać go i budować, i zbawiać go bez szkodzenia samej sobie20. Co jest jednak konieczne, aby ta troska o człowieka nie rozpraszała go wewnętrznie? Bliźni, którego mam kochać i służyć mu na dla dobra duszy i ciała, po prostu rozprasza mnie, przeszkadza mi, tak iż kiedy powracam do siebie, nie nadaję się już do niczego. A przecież tak nie powinno być!21.\nKluczowe znaczenie ma medytacja dwudziesta. Dotyczy ona naśladowania Jezusa Chrystusa: Trzeci (i ostatni) stopień doskonałości polega na posiadaniu w sobie postawy i pragnienia szczerego naśladowania Jezusa Chrystusa22. Naśladować Jezusa Chrystusa w Jego pragnieniu chwały Ojca. Naśladować Jezusa Chrystusa w Jego pragnieniu niesienia Dobrej Nowiny ubogim. Naśladować Jezusa Chrystusa, który gromadzi i posyła Apostołów z misją odkupienia.\nEugeniusz ma niejako w ręku odpowiedź na swoje pytanie. Życie wspólnotowe jako naśladowanie Jezusa Chrystusa stanie się przedmiotem jego najgłębszej uwagi i odpowiedzią na usłyszane przez niego pytanie. Dla konkretyzacji tej odpowiedzi trzeba będzie jeszcze całego roku, ale solidne podwaliny zostały już położone.\n3. Odpowiedź: życie wspólnotowe\nJeśli wszystko wydaje się być jasne pod koniec 1814 roku, to jednak trzeba będzie poczekać do wiosny następnego roku, gdy Założyciel przystąpi do działania.\nW rzeczywistości pierwsze sześć miesięcy 1815 roku to czas silnych perturbacji. Najpierw powrót Napoleona z Elby i okres 100 dni (1 marca do 18 czerwca 1815), który znów jest świadkiem obalenia prawomocnej monarchii, zamysł Eugeniusza zaangażowania się jako kapelan armii królewskiej księcia Angoulême23 oraz kampania Białego Terroru w Prowansji. Następnie trwające wiele tygodni trudności związane ze Stowarzyszeniem Młodzieży. Urszulanki, które początkowo zgodziły się przyjąć Stowarzyszenie po opuszczeniu siedziby w Valbelle, stają się coraz bardziej niechętne wobec grupy młodych wprawdzie pobożnych, ale będących coraz bardziej nie na rękę. I wreszcie, ostatnia trudność w chwili, kiedy projekt fundacji był już bliski powodzenia przez nabycie dawnego klasztoru franciszkanów: Siostry od Wieczystej Adoracji grzecznie odwróciły się do niego plecami24.\nPraktycznie, dopiero od października 1815 roku Eugeniusz może całkowicie poświęcić się założeniu Misjonarzy Prowansji. Dysponujemy pięcioma podstawowymi dokumentami ukazującymi, w jaki sposób nasz Założyciel od początku postrzegał życie wspólnotowe. Są to: list do księdza Hilarego Aubert z października 1815 roku, list do ojca Henryka Tempier z 9 października 1815 roku, list do ojca Henryka Tempier z 15 listopada 1815 roku, list do ojca Henryka Tempier z 13 grudnia 1815 roku, list do wikariuszy kapitulnych w Aix z 25 stycznia 1816 roku.\nPrzeprowadzimy teraz analizę tych tekstów zaznaczając jednak, że nic nie zdoła zastąpić bezpośredniej lektury.\nList do księdza Hilarego Aubert (październik 1815 roku)25.\nKsiądz Hilary Aubert, rektor seminarium w Limoges, zamierza wstąpić do Jezuitów. Eugeniusz de Mazenod dobrze go znając stara się go włączyć do pierwszej grupy Misjonarzy Prowansji. Ostatecznie jednak ksiądz Aubert wstąpi do Misjonarzy Francji. Dla nas istotny jest krótki list skierowany wówczas do niego przez Założyciela. Autor bezpośrednio przechodzi do rzeczy i jasno przedstawia swoje racje. Najpierw ukazuje naglącą potrzebę: chodzi o zaradzenie najbardziej naglącym potrzebom tych, o których nikt się nie troszczy. Nie ma nic bardziej niezbędnego.\nNastępnie proponuje niezbędny środek: trzeba być razem! Ach, gdybyśmy byli w stanie utworzyć jedno ciało. Chodzi oczywiście o życie we wspólnocie zjednoczonej więzami najczulszej miłości przez ścisłe zachowywanie przyjętej przez wszystkich Regule.\nZrodzi to obfity owoc zarówno wśród ewangelizowanych jak i wśród ewangelizujących we wspólnocie: Och, bez cienia wątpliwości, staniemy się świętymi w naszej oblackiej rodzinie. Na koniec jedno słowo reasumuje cały list: przyjmiemy apostolską formę życia!\nW tym krótkim tekście znajdujemy wszystkie elementy określające, czym dla Założyciela jest życie wspólnotowe. Przez całe życie będzie powtarzał w porę i nie w porę w swoich pismach: wspólnota, jaką pragnie ustanowić to regu1arna wspólnota mężów mających jedno serce i jedną duszę, natchnionych tą samą miłością do Chrystusa i do Kościoła, którzy w tym samym porywie są poniekąd kontynuatorami wspólnoty apostołów, pracując nad własnym uświęceniem i uczestnicząc w dziele ewangelizacji najbardziej opuszczonych.\nList do księdza Tempier (9 października 1815 roku)26.\nKsiądz Franciszek de Paul Tempier aż do chwili swoich święceń w 1814 roku był alumnem wyższego seminarium w Aix. Tam prawdopodobnie poznał Eugeniusza de Mazenoda. W chwili, kiedy Założyciel kieruje do niego słynny list, którego początek znają wszyscy Oblaci: Mój drogi przyjacielu; czytaj ten list u stóp Krzyża..., jest wikarym w Arles. Tekst jest oczywiście znacznie dłuższy. Wciąż odnajdujemy w nim tę samą myśl. Na początku Założyciel przedstawia niezbędne dyspozycje wewnętrzne: Czytaj ten list u stóp Krzyża, słuchając tylko Boga. Chodzi oczywiście o całkowitą zgodę na prowadzenie przez Pana. Bowiem to On jest jedynym Prawodawcą i tym, który wzywa i prowadzi. Eugeniusz de Mazenod pragnie niejako odtworzyć wezwanie Pana. W ten sposób pod krzyżem Jezusa możemy usłyszeć jedynie troskę o Jego chwałę i zbawienie dusz.\nNastępnie de Mazenod wzywa ojca Tempier: oznajmiam ci, że jesteś niezbędny dla dzieła, które powierza nam Pan. Żeby go przekonać Założyciel ukazuje pejzaż spustoszonych wiosek prowansalskich, których duchowej biedzie trzeba zaradzić. Ale lekarstwo jest tylko jedno: zniszczyć panowanie demona, w tym samym czasie dając przykład życia prawdziwie duchowego. Przeciwnie do napięcia, jakiego doświadczał w latach 1812-1814, Eugeniusz nie przeciwstawia już gorliwości apostolskiej i świętości osobistej, bowiem oba elementy wzajemnie się uzupełniają.\nWówczas Eugeniusz formułuje zdanie o kluczowym znaczeniu; zdanie wyrażające jedność pomiędzy chwałą Bożą i zbawieniem dusz: dokona się to za sprawą utworzonej przez nich wspólnoty. Żeby dać lepiej zrozumieć swoją myśl Założyciel dodaje: będziemy żyć razem w zakupionym przeze mnie domu, zgodnie z przyjętą za wspólną zgodą regułą.\nNie jest to zatem jedynie kwestia zamieszkania pod jednym dachem, ale poddania się wspólnej regule, co umożliwi realizację wytyczonego celu. Życie wspólnotowe będzie wtedy świadectwem w mocnym znaczeniu tego słowa, to znaczy symptomatycznym urzeczywistnianiem tego, do czego zostaliśmy powołani. Nie chodzi więc o jakikolwiek symptom życia wspólnego, ale o skuteczny znak życia we wspólnocie: jest nim niesienie Ewangelii najbardziej opuszczonym i osobiste uświęcenie misjonarzy.\nTrzeci paragraf jest kluczowy dla jego myśli: pragniemy wybrać mężów gotowych odważnie kroczyć śladami apostołów”. Podobnie jak w liście do ks. Aubert słowo apostoł jawi się w kulminacyjnym punkcie tekstu. Wszak właśnie aż tam Założyciel pragnie dotrzeć.\nSpoczywając u stóp Pana i odkrywając w Sercu Jezusa Jego jedyne pragnienie służenia chwale Ojca, i przeświadczony o tym, że służba służy zbawieniem ludzi, czuje się wezwany do tej jedynej misji na wzór apostołów. Zaś apostołowie są apostołami jedynie dzięki wspólnocie zgromadzonej przez i wokół Chrystusa, poddanej tej samej regule, jaką jest naśladowanie Jezusa.\nList do ojca Tempier (15 listopada 1815 roku)27.\nKsiądz Tempier odpowiada pozytywnie, urzeczony faktem, że został uznany za godnego pracy ku chwale Bożej i dla zbawienia dusz28. Eugeniusz natychmiast wybucha radością, a krótka odpowiedź Tempier pozwala mu ściślej określić to, co napisał 9 października, jak również bardziej szczegółowo sformułować kształt nowo powstającej wspólnoty.\nPrzede wszystkim powinna to być wspólnota braci, a nie tylko wspólne zamieszkanie kościelnych urzędników oddanych temu samemu zadaniu. Dlatego tak właśnie rozpoczyna: Bóg niech będzie błogosławiony, mój drogi bracie! Znając kościelne zwyczaje tamtej epoki, wiadomo, że powszechnie przyjętym sposobem tytułowania się było „per pan”, zwłaszcza zaś w środowisku świętego Sulpicjusza. Tymczasem nie tylko słowo „pan” zostaje zastąpione słowem brat‚ ale cały list jest napełniony braterskim ciepłem: Szkoda, że nie jesteś blisko mnie, abym cię mógł utulić do mego serca na znak braterskiego przyjęcia. Jak słodkie są więzy miłości!\nTaka właśnie powinna być tworząca się wspólnota, wspólnota pełnej miłości, gdzie w znaku doskonałego braterstwa będzie można niejako odczytać kontur apostolskiej wspólnoty skupionej wokół swego Pana.\nNastępnie podkreśla niezbędne cechy wspólnotowe. Ksiądz Tempier został wezwany właśnie dlatego, że odznaczał się tymi cechami, mimo iż nie był zbyt uzdolniony do dzieła misji: jeśli chodzi o regularność naszego domu bardziej liczę na ciebie aniżeli na samego siebie, wszak dom ten, w mojej myśli i moich nadziejach, powinien odzwierciedlać doskonałość pierwszych apostołów: moje nadzieje opieram bardziej na tym aniżeli na jakiejkolwiek elokwencji. Czy można zatem jaśniej wyrazić to, że istotą grupy misjonarskiej, formującej się w Karmelu w Aix, będzie właśnie duch wspólnoty apostolskiej?\nKsiądz Tempier napisze: To, czego nie zdołam dokonać poprzez wzniosłe kazania, uczynię poprzez nauczanie katechizmu, głoszenie konferencji, w konfesjonale oraz poprzez inne środki zdolne zaprowadzać w duszach Królestwo Jezusa Chrystusa29. Zaś ksiądz de Mazenod odpowie krótko: dokonamy tego poprzez to, że będziemy wspólnotą!


warszawa.gosc.pl → Można spać dłużej\nHistoryczny pierwszy przejazd z pasażerami, 8 marca 2015 r.\nCzterolatek nie mógł przegapić takiej okazji. Na ścianie w pokoju ma zdjęcie Pendolino i schemat warszawskiej komunikacji. Mama musiała więc go zabrać w pierwszą podróż nową linią metra. Obok jechała prezydent Warszawy, szczelnie obstawiona kilkudziesięcioma kamerami. Na otwarcie II linii stawiły się tłumy warszawiaków, którym obsługa rozdawała maskotkę metra, czyli krecika, pamiątkowe monety, czekoladki i krówki.\n– Cudowne, piękne stacje. Czyste, pachnące, duże wrażenie – dzieliły się na gorąco dwie staruszki z kijkami do nordic walking. – Mieszkamy na Powiślu, więc dla nas metro to duże ułatwienie – mówiły panie Weronika i Zofia, którym radości z podziemnej kolejki nie przysłaniał fakt, że oddano ją długo po terminie.\n– Dzięki II linii wielu warszawiaków będzie mogło dłużej rano spać, bo metro skróci czas ich dojazdów nawet kilkakrotnie – mówiła Hanna Gronkiewicz-Waltz, gdy o 9.42 rozsuwały się potężne metalowe wrota łącznika na stacji Świętokrzyska.


Najpopularniejsze drukowane materiały reklamowe - Kartuzy.info\npiątek, 28 października 2016 r., 09:35\nReklamowe materiały drukowane wciąż są popularne. Nie wyparły ich gadżety takie jak pendrive’y, breloczki czy pluszowe zabawki. Firmy chcące wypromować swoją markę nadal cenią sobie ulotki, foldery i wizytówki, które dają świetny efekt w postaci dotarcia do grupy docelowej klientów. Jakie materiały reklamowe przygotowywane przez drukarnie są obecnie najpopularniejsze? Poniżej lista ośmiu produktów najczęściej sprzedawanych przez diamond-druk.pl.\nNajczęściej sprzedawanym materiałem promocyjnym są klasyczne wizytówki o wymiarach 90x50 mm. Wykonane na papierze kreda mat o gramaturze 350 g stanowią doskonałą formę prezentacji firmy klientowi. Są zadrukowane z obu stron, dzięki czemu przy niewielkich rozmiarach mieszczą sporo najważniejszych informacji.\nKlasyczna forma reklamy jest często stosowana przez niewielkie, lokalne firmy, które chcą dotrzeć do klientów bez konieczności ponoszenia dużych nakładów finansowych. Ulotki są najczęściej drukowane na papierze połyskliwym o gramaturze 130 g i formacie standardowym A6.\nPlakaty są kolejnym często wybieranym produktem, jakie oferuje tania drukarnia internetowa Diamond Druk. Zwykle są wykonywane na papierze o formacie A3 i gramaturze 100 g.\n4. Katalogi szyte\nDoskonałe dla firm, które chcą zaprezentować swoim klientom produkty, niebędące w stałej sprzedaży, lecz produkowane jedynie na zamówienie. Szycie sprawia, że katalogi są w dobrym stanie nawet przy częstym wykorzystywaniu. Zwykle produkowane w formacie A4.\n5. Kalendarze trójdzielne\nKalendarze trójdzielne są świetną formą reklamy wśród klientów, jak i miłym upominkiem dla partnerów biznesowych. Świetny wybór dla przedsiębiorstw, które chcą podziękować swoim odbiorcom i kontrahentom za kolejny rok współpracy.\n6. Torby reklamowe\nTorby reklamowe są najczęściej wybierane przez firmy, które chcą wręczyć upominki swoim pracownikom, klientom bądź kontrahentom. Nawet najprostszy i najmniej zobowiązujący prezent lub gadżet prezentuje się znacznie lepiej, gdy jest zapakowany do torby oznaczonej logo firmy.\n7. Banery reklamowe\nJest to atrakcyjna forma reklamy dla przedsiębiorstw każdego typu. Ciekawy baner zachęca do wstąpienia do restauracji, kupienia karnetu na siłownię czy do skorzystania z promocji na telewizory w lokalnym markecie.\n8. Folie OWV na okna\nFolie OWV (One Way Vision) stanowią świetną formę reklamy, umieszczanej na oknach biur i sklepów. Nie tylko reklamują firmę, ale dodatkowo chronią przed nadmiernym słońcem i oczami ciekawskich przechodniów.\nPromocje Stihl w Centrum Ogrodniczym Garden Life w Kiełpinie\nIzobud materiały budowlane, czyli mądre budowanie na Kaszubach\nCzym się kierować wybierając drukarnię?\nShowroom AJ Produkty - zdecydowanie więcej produktów w jednym miejscu


News: M. Borek: Prezes Mandziara musi sięgnąć do kieszeni (05.05.2019)\nM. Borek: Prezes Mandziara musi sięgnąć do kieszeni\nLechia Gdańsk po raz drugi w historii zdobyła Puchar Polski. Piotr Stokowiec zasłużył na duże gratulacje, bo mając do dyspozycji zdecydowanie mniejszy budżet niż kilku jego poprzedników – pisze w felietonie "Przeglądu Sportowego" Mateusz Borek.\nDokonał tego, co sobie założył i piłkarze z Gdańska już jesienią zagrają przynajmniej w Lidze Europy. To znaczy, życzyłbym sobie, by tak się stało. Na razie jest pewne, że wystąpią latem w eliminacjach tych rozgrywek.\nLechia była dobrze zorganizowana, analityczna i świetnie rozegrała końcówkę. A Arturowi Sobiechowi wystarczyło 20 minut, by zostać bohaterem finału i odebrać nagrodę dla najlepszego piłkarza meczu. Ale by jesienna przygoda pucharowa nie zakończyła się już latem, prezes Adam Mandziara musi sięgnąć głęboko do kieszeni i kupić kilku nowych graczy.\nNiestety znów były problemy z wejściem na trybuny, wulgarne przyśpiewki i znowu, mimo kontroli, wniesiono race. To wszystko przestaje mieć sens. Podobnie jak kilkugodzinna podróż wielu kibiców z Gdańska, by spędzić majówkę na stadionie. Zamiast tego wydali pieniądze i postali kilka godzin pod bramą. Ja jestem zbyt głupi, by tę sytuację rozwiązać, ale we wtorek w Barcelonie o 19.00 na trybunach Camp Nou – stadionu prawie 60 lat starszego od PGE Narodowego – nie było nikogo, a dwie godziny później siedziało tam sto tysięcy ludzi. Wszyscy zdążyli wejść. A u nas proponowano wejście o 9.30. Coś tutaj poszło nie tak. I organizator meczu coś z tym problemem musi błyskawicznie uczynić.\n(raz / Przegląd Sportowy) 5 maja 2019, 07:04


Zorganizowany Dom: marca 2014\nszablony i formularze\nSzybka rada - niczego nie dotykaj dwa razy\nDzisiaj podzielę się z Wami jedną z moich ulubionych rad na temat utrzymywania porządku w domu. Powtarzała mi ją do znudzenia moja Mama. Nie chciałam słuchać, dopóki nie przyszły na świat moje dzieci, a świat jakoś wyraźnie przyspieszył. Dopiero wtedy zrozumiałam, jaka była cenna.\nTo fantastyczna sugestia dla tych, którzy potrafią zmarnować sporo czasu na przenoszenie rzeczy z miejsca na miejsce.\nCzytaj resztę posta »\nJak dobrze urzadzić kuchnię\nNiedawno dostałam maila od Moniki, która łamie sobie głowę nad sensownym rozplanowaniem nowej kuchni. Jak ustawić szafki? Co gdzie trzymać? Wszędzie jest mnóstwo poradników, które opisują złote zasady kuchennej ergonomii, ale przełożenie tego na konkretne wnętrze wcale nie jest proste.\nCo zatem zrobić, a czego nie robić w nowej kuchni? Opowiem Wam dzisiaj o tym, co się u mnie dotychczas się sprawdziło i jakie błędy popełniłam.\n52 tygodnie oszczędzania - tydzień 12\nOd dwunastu tygodni oszczędzam. W szklanym słoiku, który udaje skarbonkę zebrałam już imponującą kwotę 558 złotych. Ostatnio trochę ograniczyłam zdawanie relacji z postępów na tym polu, bo byliśmy w dość długiej podróży, ale samo odkładanie pieniędzy szło mniej więcej zgodnie z harmonogramem. Kwotę, którą powinnam zgromadzić podczas nieobecności podzieliłam na dwie części. Pierwszą dodałam jeszcze przed wyjazdem, a drugą wysupłałam już po powrocie.\nEtykiety: 52 tygodnie oszczędzania\nGulasz z żołądków drobiowych + instrukcja czyszczenia żoładków\nTaki gulasz to jedno z ulubionych dań w naszym domu. Robię je zwykle co 4-6 tygodni i oczywiście zamrażam. Uważam, że to doskonałe rozwiązanie, jeśli Twoja rodzina jest mięsożerna, ale macie ograniczony budżet. Mięso z żołądków kurczaka jest delikatne i pyszne, ale same żołądki trzeba dokładnie oczyścić i zwykle dość długo gotować. Jeśli nigdy nie jedliście żołądków, to może to właściwy moment, żeby spróbować? Pokażę krok po kroku, co trzeba zrobić.\nJak się zorganizować w samochodzie - podstawy\nOd niedawna jestem bardzo, bardzo szczęśliwą posiadaczką własnego samochodu. Małego, zwrotnego i miejskiego. Kiedy jeździłam nim tylko ja, przez długie tygodnie wyglądał wprost doskonale. Odkąd wożę w nim dzieciaki do i z: przedszkola, szkoły, angielskiego, treningów, urodzin kolegów, wizyt u lekarza, basenu itd, zauważyłam, że postarzał się o kilka lat. Szkoda biedaka.\nMocno ograniczona przestrzeń mojego samochodu sprawia, że nawet niewielki bałagan jest bardzo uciążliwy. Skąd się to bierze? To bardzo proste: nie zawsze jestem w stanie (fizycznie) wyciągać z samochodu dwoje (często przysypiających) dzieci, ich tornistry, worki i plecaki oraz jeszcze tygodniowe zakupy. Nic więc dziwnego, że często coś zostaje w bagażniku i ostatecznie macham na to ręką. Następnego dnia okazuje się, że inne, naprawdę niezbędne dzisiaj rzeczy, po prostu się do samochodu nie zmieszczą. Oczywiście zawsze można coś przestawić lub docisnąć i jakoś się uda. Można też wrócić do domu i odnieść nadbagaż, ale kto ma na to czas o 8.15 rano? Na mnie mnie patrzcie. Już nawet nie wspomnę o takich drobiazgach jak zeschnięta z jednej strony, a nadpleśniała z drugiej skórka od banana znaleziona pod fotelem. Kocham moje dzieci. Kocham moje dzieci. Kocham moje dzieci i jestem oceanem spokoju... Oceanem.\nZostaw mail - powiadomię Cię o nowych postach\nWięcej ciekawych postów\nGulasz z żołądków drobiowych + instrukcja czyszcze...\nTo jest osobisty blog. Wyrażone na nim opinie, jak i moje komentarze na innych blogach czy forach, są właśnie tym - opiniami. Nie należy ich odbierać jako faktów czy fachowych porad. Nie twierdzę, że jestem ekspertem w czymkolwiek. Jestem mamą, żoną, blogerką. Pisze o swoich doświadczeniach, a nie o dogmatach życia domowego czy rodzinnego. Nie jest moim celem wyrządzenie szkody komukolwiek, czemukolwiek, firmom, markom czy osobom. Nie ponoszę odpowiedzialności za działania podjęte pod wpływem wyrażonych tu opinii, komentarzy, rekomendacji, sugestii, opisów czy pomysłów, ani za szkody powstałe w wyniku tych działań. Mimo najszczerszych chęci i dobrej woli mogę się mylić. To, że coś sprawdziło się u mnie nie znaczy, że sprawdzi się u Ciebie. Dokonuj własnych osądów i działaj według nich.