WTS chwali się swoim "zwycięstwem" w Bułgarii sprzed pół roku\nAutor Wątek: WTS chwali się swoim "zwycięstwem" w Bułgarii sprzed pół roku (Przeczytany 1067 razy)\n« dnia: 25 Czerwiec, 2016, 15:42 »\nNiedawno na jw.org pojawił się artykuł pt. "Bułgarska komisja nakłada karę za dyskryminację religijną":\nNie wiadomo dokładnie, o co oskarżyła ich TV SKAT. Z pewnością szeregowi głosiciele w Bułgarii ucierpieli z tego powodu.\nPodejrzewam jednak, że polityka WTS mogła się przyczynić do ataków na ŚJ. To oczywiście dobrze, że działania komisji przyczyniły się do poprawy sytuacji tych niewinnych braci.\nNatomiast to, co mi się nie spodobało to przedstawienie organizacji przez przedstawicieli WTS w roli "ofiary", która nigdy nie zawiniła w podobny sposób przeciwko komukolwiek. Fragmenty artykułu:\n"W uzasadnieniu napisano, że język materiałów SKAT świadczył o uprzedzeniach, a ich rozpowszechnianie było równoznaczne z szykanowaniem i szerzeniem mowy nienawiści. Wyjaśniono też, że w rezultacie Świadkowie stali się ofiarami dyskryminacji."\n"Komisja stwierdziła, że „wszyscy członkowie tego wyznania stali się celem niepożądanego i bezprawnego traktowania, które nosi wszelkie znamiona szykanowania”. Komisja wyjaśniła, że prawo do wolności słowa nie jest absolutne, lecz podlega ograniczeniom, które zapobiegają przejawom wrogości."\n"Świadkowie Jehowy są wdzięczni Komisji za zajęcie zdecydowanego stanowiska w sprawie oszczerstw i stronniczości dziennikarzy. Ponieważ niektóre inne środki masowego przekazu w Bułgarii traktują Świadków Jehowy podobnie, decyzja ta jest wyraźną przestrogą, aby nie powielać fałszywych oskarżeń ani wypowiedzi szerzących nienawiść."\n„Nikt nie chce, aby rozpowszechniano o nim fałszywe informacje, i my nie jesteśmy pod tym względem wyjątkiem” — mówi Krasimir Welew, rzecznik Świadków Jehowy w Bułgarii. Dodaje: „Ponieważ szerokie grono odbiorców w Bułgarii zostało wystawionych na wpływ negatywnej propagandy, ważne jest, by teraz opinia publiczna usłyszała prawdę o Świadkach Jehowy."\nArtykuł pokazuje po raz kolejny, jak to WTS bardzo tendencyjnie podchodzi do kwestii dyskryminacji, uprzedzeń, szykanowania i mowy nienawiści. Jeżeli to dotyczy ich samych, to potrafią wytoczyć wszystkie działa, żeby walczyć o swoje "dobre imię".\nMają czas na długotrwałe dochodzenie swoich racji przed różnymi instytucjami, prawników, a przede wszystkim kasę.\nNatomiast w stosunku do siebie absolutnie nie stosują tych samych standardów. Oni mogą używać mowy nienawiści, obrażać tych, którzy ośmielają się mieć inne zdanie, rzucać oszczerstwami w kierunku "odstępców", stosować ostracyzm i podżegać do psychicznego znęcania się nad tymi, których wyrzucają ze swoich szeregów lub też sami odchodzą.\nSą bezkarni, bo któż ich pozwie??? Kto postronny będzie poważnie traktował, to co piszą na swojej stronie jw.org i przedstawiają w audycjach i filmach??? Nikt, bo są traktowani, jak "niegroźni wariaci", z których można się co najwyżej pośmiać. O wielu tragediach osobistych niewiele się mówi publicznie. Nawet to, że są winni śmierci wielu ludzi - ofiar ich doktryny o krwi jak na razie nie odbija się szerszym echem.\nMiejmy nadzieję, że z czasem przynajmniej kwestia pedofilii stanie się jakimś momentem przełomowym w ocenie społecznej tej szkodliwej sekty.\n« Ostatnia zmiana: 25 Czerwiec, 2016, 15:53 wysłana przez Deborah »


gdzie kupic - Blog carter.eu - Luksusowe wakacje i egzotyczne wyprawy\nNajpiękniejsze wille w Chorwacji – szyte na miarę wakacje z CARTER®\nPonadczasowy Dubrownik wraz z całą Chorwacją, to nie dość, że jedno z najpiękniejszych miast na świecie, to jeszcze dom dla luksusowych willi. Znajdziecie ich tu naprawdę dużo, więc możecie już planować swoje wakacje w 2021. Wynajem prywatnej rezydencji to najlepsza opcja, jeśli chcecie spędzić niezapomniane wczasy w Chorwacji z rodziną. Szczególnie, jeśli zależy Wam na wypoczynku z dala od tłumów […]\nManuskrypt – arcydzieło doceniane przez koneserów na całym świecie\nPrzedstawiamy Państwu światowej klasy dzieła. Manuskrypt ze względu na staranną, ręczną pracę rzemieślnika, odpowiednią metodę postarzania i unikatową technikę nadającą odpowiedni kolor i zapach oddaje duch oryginału. Tworzone są w niewielkich nakładach i bez możliwości dodruku, dlatego są tak wyjątkowe. Dlatego są one pamiątką na pokolenia, alternatywną inwestycją posiadającą wartość kolekcjonerską. Najcenniejsze tajemnicze księgi, których pojedyncze egzemplarze znajdują się w […]


Witryna https://bezastudio.pl/ używa cookies. Są to niewielkie pliki tekstowe wysyłane przez serwer www i przechowywane przez oprogramowanie komputera przeglądarki. Kiedy przeglądarka ponownie połączy się ze stroną, witryna rozpoznaje rodzaj urządzenia, z którego łączy się użytkownik. Parametry pozwalają na odczytanie informacji w nich zawartych jedynie serwerowi, który je utworzył. Cookies ułatwiają więc korzystanie z wcześniej odwiedzonych witryn. Gromadzone informacje dotyczą adresu IP, typu wykorzystywanej przeglądarki, języka, rodzaju systemu operacyjnego, dostawcy usług internetowych, informacji o czasie i dacie, lokalizacji oraz informacji przesyłanych do witryny za pośrednictwem formularza kontaktowego.


Poznań: Kierująca twierdziła, że jest zmęczona. Miała w wydychanym powietrzu 1 promil alkoholu | Głos Wielkopolski\nPoznań: Kierująca twierdziła, że jest zmęczona. Miała w wydychanym powietrzu 1 promil alkoholu\nSAGA 23 maja 2014, 16:27\nStrażnicy miejscy byli zdumieni stylem jazdy kobiety. Gdy zaczęli z nią rozmawiać twierdziła, że jest zmęczona. Była jednak pijana\nCoraz więcej jest miejsc, w którym można – przed wyjazdem – zbadać trzeźwość. Coraz głośniej mówi się o potrzebie zmian w prawie, które ograniczyłyby liczbę pijanych na drogach. Nie pomagają ani działania prewencyjne, ani kary, ani nagłaśnianie tragedii spowodowanych przez pijanych. Mało brakowało, a do takiej właśnie tragedii doszłoby w Poznaniu.\nStrażnicy miejscy jechali ulicą Janickiego. Na osobową dacię zwrócili uwagę przy zbiegu z ulicą Dąbrowskiego.\n– Po zmianie świateł na zielone dacia stała dalej. Ruszyła po dłuższym czasie: z impetem przejechała przez przejście dla pieszych, przez które przechodziła kobieta z małym dzieckiem. Kierowca nie ustąpił pierwszeństwa pieszej i pojechał dalej – opowiada Przemysław Piwecki ze straży miejskiej w Poznaniu. – Strażnicy jechali za dacią dalej. Zobaczyli jak auto dojechało do przejścia dla pieszych przy przystanku tramwajowym przy Polnej. Tam kierowca niemal wjechał w grupę pieszych.\nJak opowiadają strażnicy, piesi byli przerażeni: kilka osób odskoczyło. Pojazd zatrzymał się w ostatniej chwili. Strażnicy zobaczyli za kierownicą kobietę (44-letnią). Nakazali jej zjazd do zatoczki dla taksówek. Zaczęli rozmawiać.\n– Kobieta przekonywała, że jest zmęczona po 18 godzinach pracy. Bełkotała, więc strażnik zaczął pytać, czy piła – opowiada Piwecki. – Zaprzeczała, ale gdy strażnik nakazał jej wysiąść zataczała się. Wezwano policję.\nNa widok policjanta kobieta przyznała się do wypicia jednego wina dzień wcześniej. Badanie wykazało jednak 1,02 promila w wydychanym powietrzu. Kolejny wynik był wyższy, co zaprzeczało wersji kierującej.\nsdfghj 23.05.2014 22:16:35\nTu się pisze i dyskutuje o poważnych rzeczach, a nie o fobiach konfitury\nszofer 23.05.2014 21:50:43\nprzy takiej temperaturze mając ponad 1 promil na pewno była zmęczona i tutaj nie ma co dyskutować...baby chyba boją się wsiąść jako kierowcy na trzeźwo do samochodu .....gonić pijaków za kierownicą i w d..... im ile wlezie .....\nSTOP 23.05.2014 19:19:05\nPo wpisaniu widzimy tę samą straż z Janickiego, radiowóz nr. 15, jak przejeżdża przez skrzyżowanie ul. Szamotulskiej i Szamarzewskiego ignorując znak STOP !!!!! Ile promili ? Jakie konsekwencje , pani Smogulecka ?


Wyrzuty sumienia, życie w emocjonalnej kapsule: jak sobie z tym radzić?\nJadę na psychicznych oparach i bardzo, ale to BAR\nJak byłam w podstawówce, to parę razy znalazła\nPo wieczornym wpisie zabawna i pouczająca history\nCoś we mnie pękło. Przez ostatnie dwa dni zacho\nMiałam pisać o śnie, a tymczasem, dzięki rekom\nPod wczorajszym postem nawiązała się mini dysku\nZanim o spaniu, napiszę Wam „na gorąco”swoje\nZaczęłam ją przeglądać wczoraj przed snem i j\nNigdy nie miałam większych problemów ze snem, d\nZdarza Wam się czasem narzekać, że Los sprzyja\nMyślę, że ci z Was, którzy mają wrażenie, ż\nByć może uznacie, że głowa, której szalone ko\nJak już wiecie, kiedy nasze emocje są przesadnie\nŻycie każdego z nas jest opowieścią. Codzienni\nWyobraźcie sobie, że macie taką moc, by Wasze m\nMuszę przyznać, że w stosunku do mojej matki “okopałam się” emocjonalnie. Jestem zamknięta w szklanej kapsule. Wszystko widzę i słyszę, ale nie można mnie dotknąć. To wygodna pozycja, ale wcale nie idealna. Mogę udawać, że nie ma to dla mnie znaczenia. Że ten chłodny dystans, który od lat utrzymuję, mi odpowiada.\nAle to nie do końca prawda. Od czasu do czasu bowiem do kapsuły wkrada się maleńki Wyrzut Sumienia. Próbuje mnie zaszantażować stwierdzeniami w rodzaju: “Jesteś złą córką”, “Przecież ona cię urodziła”, “Przecież już jest stara, powinnaś jej wybaczyć”. I tym podobne.\nNiestety, on (ten Wyrzut Sumienia) ma małe szanse, by cokolwiek zmienić w moim zachowaniu. On od lat bowiem nie potrafi zrozumieć, że próba wywołania we mnie poczucia winy jest bezcelowa. Nie tędy droga!\nBo wtedy w mojej obronie staje Strażnik kapsuły, czyli Poczucie Doznanej Krzywdy. Momentalnie przystępuje do kontrataku i przedstawia argumenty, dlaczego szklana kapsuła ma sens i jest wręcz konieczna. To starcie ma zawsze tego samego zwycięzcę. I do tej pory uznawałam to za swój (cokolwiek to znaczy, biorąc pod uwagę, że oba “wytwory” są moje) sukces.\nGdzieś w głębi duszy podejrzewam jednak, że dla mojego własnego dobra powinnam kapsułę opuścić. Jak się jednak do tego zmusić? Skoro Wyrzut Sumienia jest bezradny, to co zadziała? I wpadłam na pomysł, że to mogłoby być Współczucie.\nJednak debata Poczucie Doznanej Krzywdy vs. Współczucie nie u każdego będzie możliwa. Bo każdy ma inną historię. Ale jeśli dręczą nas wyrzuty sumienia, to powinniśmy coś z tym zrobić. Bo można pokusić się o tezę, że wyrzuty sumienia są jakby nawozami dla nerwicy. Dzięki nim nerwica staje się silniejsza, a my słabsi.\nJeśli jednak uda nam się uznać, że INTENCJE rodzica nie były złe, a on zrozumiał swój błąd i nawet przeprosił, to może warto przekonać Poczucie Doznanej Krzywdy, żeby otworzyło kapsułę i nas uwolniło?\nJak to zrobić? Może przydałoby się jakieś zdanie-wytrych, które wzbudzi w nas refleksję i wywoła uczucie współczucia w stosunku do rodzica? Nic na siłę. Tylko rzucić ziarno wątpliwości i iść dalej. Jak będzie miało przynieść plon, to przyniesie. Rozsadzi kapsułę, uwolni nas z niej i przegoni wyrzuty sumienia.\nMacie jakieś pomysły, co by to mogło być? Może coś w rodzaju: “Rodzice wychowywali nas, jak UMIELI, a nie tak, jak my SOBIE WYOBRAŻAMY, że powinni byli nas wychowywać”? U mnie takie zdanie budzi współczucie, bo moja mama była sierotą. Miała dwa tygodnie, jak zmarła jej matka. Oczywiście nie umiem wymazać z pamięci tych chwil, a raczej lat, kiedy jej nienawidziłam. One były i nic tego już nie zmieni. Ale ja teraz siedzę w tej chłodnej, emocjonalnej kapsule. Mi też jest zimno! Coraz częściej zadaję sobie pytanie, czy na pewno tego chcę?\nA jak jest u Was? Na pewno są wśród Was osoby więzione przez swoje własne Poczucia Doznanej Krzywdy. Samotne w swoich zimnych kapsułach. Szukacie Waszych kluczy, czy już tam skostnieliście na zawsze?\nWitam Cię Ewo Już kiedyś, jakiś czas temu czytałam wpisy na Twoim blogu ale dziś po Twoim wpisie na Instagramie znowu pomyślałam że dawno mnie to nie było….. I nawet przypomniałam sobie jak to ja kiedyś …..kilka lat temu też pisałam bloga, by wyrzucić swoje emocje na zewnątrz. Pisanie bloga w ówczesnym czasie było dla mnie czynnością zbawienna a była to propozycja Pani psychoterapeutki, która widząc jak bardzo męczę się z przeżyciami zaproponowała mi właśnie pisanie bloga. Moja historia jest nie co inna niż Twoja, no bo wiadomo że każda historia jest inna ale wiem co to jest depresja i… Czytaj więcej »\nDziękuję Ci bardzo za Twój komentarz. Mi się wydaje, że ja już jej wybaczyłam. Także z tego powodu, że zrozumiałam, że ludzie czasem ranią inne osoby nie specjalnie, ale dlatego, że sami są poharatani emocjonalnie. I walcząc ze swoimi własnymi demonami, niszczą swoich bliskich. Tylko, że ja nie umiem zdobyć się na serdeczność, czuły gest itp. Po prostu nie potrafię. I chyba to się nigdy nie zmieni, niestety. … Jeśli dalej prowadzisz blog i mogłabym poczytać, to chętnie zajrzę. O ile się zgodzisz. 🙂 Bardzo serdecznie Cię pozdrawiam i dziękuję, że jesteś :).\nNo mogłybyśmy prowadzić dyskusje na ten temat, bo wybaczenie pomaga bardziej osobie skrzywdzonej niż “oprawcy” ale to jest temat rzeka…..który ja maglowalam przez 3 lata terapii i tak trudno było mi zaakceptować fakt że wreszcie zdobyłam się na ten gest.\nA jeżeli chodzi o mojego bloga to pisałam go krótko może jakieś 2 lata i od 2013 roku nic tam nie wpisałam bo być może uważałam w tym czasie że już tego nie potrzebuję….\nJeżeli chcesz zajrzeć to proszę tu link:\nDziękuję. Bardzo chętnie poczytam. 🙂 A Ty dostajesz jakieś powiadomienie z mojego bloga, jak Ci odpisuję?


Szef MON: zwiększenie amerykańskich sił w Polsce przesądzone, zobowiązania utrzymane - Wiadomości - polskieradio24.pl\nSzef MON: zwiększenie amerykańskich sił w Polsce przesądzone, zobowiązania utrzymane\nOstatnia aktualizacja: 12.02.2021 09:07\n- Zwiększenie ilości amerykańskich wojsk w Polsce jest przesądzone, zobowiązania poprzedniej administracji zostają utrzymane - zapewnił szef MON Mariusz Błaszczak, który w czwartek rozmawiał z nowym sekretarzem obrony USA Lloydem Austinem.\nMariusz BłaszczakFoto: PAP/Jakub Kaczmarczyk\nPrezydent USA Joe Biden ogłosił niedawno wstrzymanie planów relokacji amerykańskich sił w Europie, w tym wycofania części wojsk USA z Niemiec, a ewentualne decyzje mają zapaść po analizach. Co ta decyzja może oznaczać dla Polski?\nMariusz Błaszczak: Rozmawiałem o tym w czwartek z sekretarzem obrony USA Lloydem Austinem. Zapewnił, że nie będzie wpływał na wcześniejsze postanowienia zawarte między Polską a Stanami Zjednoczonymi. My nigdy nie stawialiśmy sprawy w ten sposób, by zwiększenie obecności wojsk amerykańskich w Polsce odbywało się kosztem Niemiec, czy innego państwa. Decyzje o relokacji amerykańskich wojsk podejmują władze tego kraju.\n"Inwestycja, która zwiększa bezpieczeństwo Polaków". Błaszczak o rekordowym budżecie MON\nUsłyszałem od sekretarza Austina, że będą prowadzone z Polską jeszcze konsultacje podczas globalnego przeglądu amerykańskiego zaangażowania. Zwiększenie amerykańskich sił w Polsce jest przesądzone, zobowiązania poprzedniej administracji zostają utrzymane. Pojawia się natomiast kwestia dotycząca dalszego rozszerzania współpracy. Usłyszałem zapewnienie, że na ten temat odbędą się konsultacje z wybranymi sojusznikami, do których zalicza się także Polska, będąca kluczowym sojusznikiem USA na wschodniej flance NATO.\nZaznaczyłem, że obecność amerykańskich wojsk w Polsce odstrasza ewentualnego agresora, stąd też jesteśmy przygotowani, by wdrożyć umowę z 15 sierpnia ub. roku, na podstawie której będziemy gotowi, w razie potrzeby, do przyjęcia nawet 20 tysięcy żołnierzy amerykańskich.\nNa początku stycznia powołał pan pułkownika Dariusza Mendralę na stanowisko pełnomocnika do spraw realizacji inwestycji budowlanych wynikających z umowy polsko-amerykańskiej z ubiegłego roku. Czy powstał już zapowiadany harmonogram tych inwestycji?\nPracujemy nad harmonogramem. Prace są zaawansowane. Nieprzypadkowo wybrałem pułkownika Mendralę na to stanowisko, uczestniczył on w negocjacjach dotyczących wypracowania umowy o wzmocnionej współpracy, jest dobrze zorientowany, jest też absolwentem amerykańskiej uczelni wojskowej. W sprawie inwestycji jesteśmy w stałym kontakcie ze stroną amerykańską. W styczniu rozmawiałem z dowódcą amerykańskiej armii w Europie gen. Christopherem Cavolim. Jesteśmy na dobrej drodze, by taki dokument ukończyć i wprowadzić go w życie. Pewnie skończylibyśmy te przygotowania wcześniej, gdyby nie epidemia, która spowolniła nieco działania.\nGłośno było w mediach o zakończonych niedawno ćwiczeniach "Zima" z udziałem dowództwa WP, podczas których armia miała po 5 dniach ulec napadającemu kraj wrogowi. Jakie wnioski zostały wyciągnięte po tych ćwiczeniach?\nPrzede wszystkim wokół tego ćwiczenia narosło wiele fake newsów, a takie działania są szkodliwe dla Polski, to pewna nieodpowiedzialność. Chcę przy tym zapewnić wszystkich, że Polska jest bezpieczna.\nTe ćwiczenia były największymi z dotychczasowych. Skala podobnego ćwiczenia z 2017 r. była znacznie mniejsza, a wcześniej takich ćwiczeń w ogóle nie prowadzono. Zadaniem było przede wszystkim sprawdzenie potencjału polskiego wojska. Jako kierownik tego ćwiczenia, zarządziłem formułę najtrudniejszą, najbardziej wymagającą, bo jestem przekonany, że zawsze trzeba być przygotowanym na najgorszy scenariusz. Owszem, co naturalne, pojawiły się mankamenty. Będziemy je eliminować.\nKilka dni temu rozmawiałem z szefem Sztabu Generalnego i Dowódcą Generalnym. Wspólnie wymieniliśmy uwagi i opinie na temat tego ćwiczenia. Gotowy jest raport podsumowujący ćwiczenie, który będzie dla mnie podstawą do dalszych działań nad modernizacją polskiej armii.\nPodczas ćwiczenia badaliśmy również potencjał zakupionego sprzętu wojskowego, co także spotkało się z krytyką w mediach. Symulacje były prowadzone z użyciem systemu Patriot, rakiet HIMARS i samolotów F-35. Ćwiczenie pokazało, że potencjał obronny polskiego wojska, przy wykorzystaniu tego sprzętu znacznie wzrósł.\nW ćwiczeniu wykorzystaliśmy także najmłodszy rodzaj sił zbrojnych - Wojska Obrony Terytorialnej. WOT wykonywały zadania postawione im na wypadek wojny i bardzo dobrze się z nich wywiązały. Terytorialsi spełnili swoją rolę.\nJak po dwóch latach ocenia Pan zmiany wprowadzone reformą kierowania i dowodzenia? Była zapowiadana jako "mały SKiD". Co z dalszymi zmianami, w tym przywróceniem odrębnych dowództw RSZ?\nPodsumowaniu tej reformy służyły właśnie ćwiczenia "Zima". Niestety odbyły się one nieco później niż planowano. Ze względu na epidemię jesteśmy zmuszeni do przesunięcia terminu opracowania wniosków z reformy, ale przygotujemy je niebawem.\nW 2024 r. do Polski trafią pierwsze myśliwce F-35, pod które także należy przygotować infrastrukturę, ale też włączyć je w system obronny. Co dzieje się w tej kwestii?\nMiejsce pod bazę samolotów zostało wskazane już w ubiegłym roku - to baza w Łasku. Tamtejsza infrastruktura wymaga jedynie uzupełnienia, a nie budowania od podstaw. Prace są już prowadzone. Zapewniam, że zdążymy.\nCo z zapowiadanym na początek bieżącego roku podpisaniem kolejnego znaczącego kontraktu? Czy chodzi o jeden z programów morskich czy o obronę powietrzną, czy możemy się spodziewać podpisania umów w ramach obu programów?\nChodzi o oba programy. Jednak musimy jeszcze dopracować szczegóły tych kontraktów.\nJak obecnie wojsko angażuje się w realizację Narodowego Programu Szczepień? Czy są plany bardziej znaczącego wykorzystania sił zbrojnych przy szczepieniu Polaków?\nWojsko jest uwzględnione w tym programie. Jesteśmy w gotowości, mamy przeszkolonych ludzi. Zasadniczy problem polega jednak na ograniczonych dostawach szczepionek. W sytuacji, w której będzie potrzeba, wojsko włączy się w proces szczepień. Mamy odpowiednio przygotowanych ludzi, niezbędny sprzęt i logistykę.\nWojsko, jak i pozostałe służby mundurowe, ma być szczepione w pierwszej grupie. Jak będzie wyglądała realizacja szczepień samych żołnierzy?\nResort obrony jest w stanie przeprowadzić szczepienia żołnierzy własnymi zasobami medycznymi i tak to się będzie odbywało. Dotychczas zaszczepieni zostali wojskowi medycy.\nRozmawiała Monika Zdziera.\nZobacz więcej na temat: POLSKA polityka Wojsko Polskie wojsko Mariusz Błaszczak Ministerstwo Obrony Narodowej MON armia USA\nSzef MON: nie ma obawy, że Joe Biden zmieni politykę wobec wschodniej flanki NATO\nOstatnia aktualizacja: 23.12.2020 08:05\n- Zarówno Republikanie, jak i Demokraci są zgodni, że aktywność USA w Europie, na wschodniej flance NATO, a przede wszystkim w Polsce, jest jednym z najważniejszych elementów zapewnienia bezpieczeństwa - mówił w Programie 1 Polskiego Radia szef MON Mariusz Błaszczak pytany o dalszą współpracę polsko-amerykańską po objęciu rządów przez Joe Bidena w USA.\n14'45 Mariusz Błaszczak: Joe Biden będzie wspierał dalsze wzmocnienie wschodniej flanki NATO ("Sygnały dnia" / Jedynka)\nKończy się rok 2020. W znacznej mierze upłynął on pod znakiem walki z pandemią COVID-19 na całym świecie, także w Polsce. W audycji "Sygnały dnia" minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak był pytany o przewidywania na rok 2021.\nSzef MON w "Politico": nie ma alternatywy dla sojuszu Europy i USA\n14:45 S4_PCM_PR1_AAC 2020_12_23-07-14-44_for_media.mp3 Mariusz Błaszczak: Joe Biden będzie wspierał dalsze wzmocnienie wschodniej flanki NATO ("Sygnały dnia" / Jedynka)\nWyzwania roku 2021\nGość Jedynki stwierdził, że z pewnością w dalszym ciągu zmagać się będziemy z koronawirusem i pokonanie pandemii będzie głównym wyzwaniem. Podkreślił przy tym, że pojawienie się szczepionki budzi nadzieję szybkiego rozprawienia się z tym problemem. Wymienił także szereg zagrożeń z punktu widzenia obronności Polski.\n- Jeżeli chodzi o Europę, to mamy do czynienia z zagrożeniem Rosyjskim, można to powiedzieć wprost, które bardzo wyraźnie zostało pokazane w 2014 roku, kiedy Rosja napadła na Ukrainę i wcześniej, w 2008 roku, kiedy Rosja napadła na Gruzję. Stąd też te nasze wysiłki modernizacyjne związane z wyposażeniem Wojska Polskiego w nowoczesny sprzęt. (...) To są te zagrożenia wschodniej flanki NATO - mówił Mariusz Błaszczak.\nWsparcie wschodniej flanki NATO\nGłównym elementem wschodniej flanki NATO są amerykańscy żołnierze stacjonujący w krajach Europy Środkowej. Za rządów Donalda Trumpa w USA udało się nawiązać bardzo bliskie relacje między Warszawą a Waszyngtonem. Minister Obrony Narodowej został zapytany, czy nie obawia się, że Joe Biden, który w 2021 roku obejmie rządy w USA, zmieni swoją politykę w tej sprawie.\n- Nie ma takiej obawy. Mówię w ten sposób ze względu na moje doświadczenia, na rozmowy, które prowadziłem w Stanach Zjednoczonych. Podczas licznych wizyt, które poprzedzały podpisanie dwóch deklaracji między prezydentami Andrzejem Dudą i Donaldem Trumpem, a potem umowy polsko-amerykańskiej, (...), te rozmowy utwierdziły mnie w przekonaniu, że zarówno politycy Partii Republikańskiej, jak i Partii Demokratycznej są zgodni co do tego, że aktywność Stanów Zjednoczonych w Europie, na wschodniej flance NATO, a przede wszystkim w Polsce, jest jednym z najważniejszych elementów zapewnienia bezpieczeństwa - mówił minister.\n- Dowodem tego jest też ustanowienie dowództwa V Korpusu Armii Stanów Zjednoczonych właśnie w Polsce. Jest to o tyle ważne, że to z Polski wojska Stanów Zjednoczonych będą dowodzone na całej wschodniej flance NATO - podkreślił Mariusz Błaszczak.\nZobacz więcej na temat: Sygnały Dnia Polskie Radio Grzegorz Jankowski Mariusz Błaszczak POLSKA polityka służby i bezpieczeństwo wojsko Wojsko Polskie MON Ministerstwo Obrony Narodowej NATO\nOstatnia aktualizacja: 29.12.2020 23:25\nMinister obrony narodowej Mariusz Błaszczak mówił w TVP Info, że w przyszłym roku Wojsko Polskie będzie kontynuować rozpoczęte programy modernizacyjne. Dodał, że na początku przyszłego roku zostanie sfinalizowane przedsięwzięcie związane z obronnością kraju.\nSzef resortu obrony podkreślał, że w przyszłym roku planowane jest systematyczne zwiększanie liczebności polskiego wojska.\n00:29 Błaszczak IAR 2.mp3 Mariusz Błaszczak o zwiększaniu liczebności Wojska Polskiego (IAR)\n- W przyszłym roku będzie finalizowany program dotyczący uzbrojenia. Szczegóły przedstawimy na początku przyszłego roku. Z roku na rok wojsko polskie będzie coraz większe pod względem liczebnym. Przyspieszyliśmy proces rekrutacji, działa program "Zostań żołnierzem Rzeczpospolitej", funkcjonują wojskowe centra rekrutacyjne - wymieniał.\n"Wojsko musi być liczne"\nMinister Mariusz Błaszczak podkreślił, że Polska może rozwijać się tylko wtedy, gdy jest bezpieczna. - Silne wojsko jest gwarancją umocnienia pozycji naszego kraju na arenie międzynarodowej - dodał.\n00:13 Błaszczak IAR.mp3 Mariusz Błaszczak o modernizacji Wojska Polskiego (IAR)\nMON: żołnierze, którzy testowali kierowców w Dover, wrócili do Polski\n- To niezwykle istotne, żeby Wojsko Polskie było liczne, i żeby Wojsko Polskie było wyposażone w najnowocześniejszy sprzęt. Wtedy nie będziemy uzależnieni od łaski i niełaski innych - zaznaczył szef MON.\nJak mówił minister, Polska będzie też doceniana w ramach NATO. W mijającym roku na wydatki obronne państwa przeznaczono łącznie 2,37 procent PKB.\nApel do żołnierzy\nMinister Mariusz Błaszczak mówił też, że zwrócił się do żołnierzy Wojska Polskiego z apelem o to, żeby wszyscy się zaszczepili na COVID-19. Podkreślił, że będzie to jednym z elementów, który zagwarantuje przerwanie łańcucha zakażeń.\n- Taka postawa będzie zauważona i doceniana. Wojsko jest kluczową instytucją w całym procesie walki z epidemią - mówił minister obrony.\nZobacz więcej na temat: POLSKA polityka Wojsko Polskie wojsko Mariusz Błaszczak Ministerstwo Obrony Narodowej MON armia


Dzisiaj rozpoczął się 5 tydzień. I naprawdę się z tego cieszę!\nCzy jest za wcześnie aby o tym mówić, a w moim wypadku o tym pisać? Nie wiem. Czytam na forach i na innych stronach, że „powinno się” poczekać do końca drugiego/początku trzeciego miesiąca, bo nie wiadomo co może się stać. Tak się zakłada. Ja zrobiłam inaczej i poza oczywistą osobą, jaką jest mój mąż, dowiedzieli się o tym nasi rodzice.\nSamo to, co robię teraz, pokazuje jak do tego podchodzę – wierzę, że wszystko będzie w jak najlepszym porządku!\nDziecko wraz z mężem planowaliśmy. Jesteśmy kilka miesięcy po ślubie i po wykonaniu wszystkich „zadań” z naszej listy uznaliśmy, że to jest ten czas. Oczywiście, jak większości par, które o dziecko się starają, nie udało nam się od razu, ale też nie mogę powiedzieć, że trwało to bardzo długo.\nTeraz, kiedy mam już pewność, że w ciąży jestem, cały ten okres starań wydaje mi się całkiem zabawny – w odróżnieniu od czasu, kiedy starania trwały. Był to okres wielkich przygotowań – łykania wszelkiego rodzaju witamin, szukania odpowiednich pozycji na szybsze dotarcie plemników, wyliczanie co do dnia, kiedy możemy działać. Ale był to też okres wielkich stresów. I nie mówię tutaj o presji, którą obarczało nas społeczeństwo. Takie też było, ale czy podgadywanie rodziców raz na 2 miesiące w stylu „a wy kiedy?” można nazwać presją? Wydaje mi się, że chcieli oni po prostu wyciągnąć informację, albo sprawdzić naszą reakcję czy czegoś nie ukrywamy. Reszta rodziny, znajomi i przyjaciele nie pytali jeśli sami nie zaczęliśmy tematu. I za to jestem im ogromnie wdzięczna. Od nas samych też nie można było usłyszeć : „Zaczynamy się starać!”. Po co po iluśtam nieudanych próbach słuchać :”No i jak?”.\nPresję jako taką wywieraliśmy sami na sobie, bo wydawało nam się, że zajście w ciążę to sytuacja banalna. Chcemy dziecko, pach, dziecko jest. Po nieudanych próbach i rozczarowaniach zaczęliśmy sami szukać problemów, także w sobie. Może za mało przyjmujemy witamin? Może za mało się staramy? A może z nami jest coś nie tak? I tutaj trzeba to głośno powiedzieć – może mamy problem z BEZPŁODNOŚCIĄ (na samą myśl o tym mam ciary na plecach…)?\nZaczęliśmy żyć pod presją czasu co najmniej jakby ktoś nam wyznaczył termin na zajście w ciążę. Zaczął się okres okołoowulacyjny, więc nie traciliśmy ani jednego dnia bez względu na to co piszą i mówią, że powinno się współżyć co kilka dni, bo plemniki muszą mieć czas na dojrzewanie.\nA dołączając do tego pierwsze objawy, które zaczęłam sobie wmawiać, teraz mogę się z tego śmiać J\nWniosek na ten post jest tylko jeden.\nStaranie się o dziecko to nie wyścig i nie ma to wyznaczonego czasu. Czas ten uczy pokory, rozwagi i cierpliwości dla swojego organizmu i rozumu. Pewnie łatwo teraz mi o tym mówić i dawać rady bo dla mnie ten okres się skończył. Wierzcie mi lub nie, kiedy będziecie już na takim etapie jak ja, zrozumiecie o czym mówię.\nA wszystkim staraczkom przesyłam ciążowe fluidy :*


Domek letniskowy z balkonem Igor – 5x5m – domek na działkę - Drewnolandia\nAltany i domki ogrodowe Drewnolandia / Oferta / Domki letniskowe / Domek Letniskowy z balkonem Igor - 5x5m - Drewnolandia\nDuży, idealny dla kilkuosobowej rodziny domek letniskowy Igor świetnie nadaje się na każdą działkę. Wyróżnia się on zarówno czterema pomieszczeniami, które można zagospodarować w dowolny sposób, jak i balkonem. Dodatkowo prezentowany domek letniskowy może zostać wyposażony w taras. Oferowana przez nas usługa malowania lakierobejcą zapewnia Klientom nieograniczone możliwości aranżacyjne.\nWymiar domku 5 m x 5 m (25 m2) po obrysie podstawy, w tym pomieszczenie 5 m x 5 m z wydzielonym mniejszym 2 m x 2 m oraz taras 2 m x 5 m, okapy dachu wypuszczone poza obrys podstawy po około 25 cm z każdej strony\nPełne poddasze o powierzchni 25 m2 podzielone na dwa niezależne pomieszczenia –\n2 m x 5 m oraz 3 m x 5 m\nTaras niezadaszony w rozmiarze 3 m x 5 m\nBalkon na poddaszu o rozmiarze 1,2 m x 5 m\nLiczba okien na poddaszu: 1 x jednoskrzydłowe drewniane (87 cm x 64 cm), 1 x balkonowe\nDomek letniskowy Igor to rozwiązanie na lata. Dwukrotna impregnacja drewnianej konstrukcji zapewnia odporność na działanie czynników atmosferycznych. Domek można też rozbudować w dowolnym momencie, a także zastosować dodatkowe ocieplenie. Wybierając model domku letniskowego Igor, zapewnisz sobie i rodzinie komfortowy wypoczynek.\nOcieplenie podłogi - wełna 10cm - 3200 zł\nOkna PCV komorowe dwuszybowe (obutronnie brązowe) - 4850 zł\nPokrycie dachu gontem premium (paleta premium w zakładce "wzorniki") - 3000 zł\nDodatkowe drzwi drewniane - 400 zł\nSzkielet domku bez podłogi - 19 300 zł\nNazwa projektu: Domek Letniskowy z balkonem Igor - 5x5m - Drewnolandia


7 KŁAMSTEWEK, które warto mówić w związku | NAOBCASACH.pl - Serwis Wysoce Kobiecy\n7 KŁAMSTEWEK, które warto mówić w związku\nDla niektórych kłamstwo oznacza koniec związku. Jednak jak się okazuje, spora liczba ludzi dopuszcza tzw. „kłamstwa w dobrej wierze”, dzięki którym nie wywoła się niepotrzebnej sprzeczki. Oto najbardziej popularne ukrywanie prawdy, jakie możemy spotkać w polskich związkach.\n„Dzisiaj mam mnóstwo na głowie”\nKOLEJNE kłamstwo na NASTĘPNEJ STRONIE >>>


DSD de luxe 1.3L-Dixidox de luxe peeling 500ml - Plmed.eu\nStrona główna / Producenci / DSD DE LUX / DSD de luxe 1.3L-Dixidox de luxe peeling 500ml\nilość DSD de luxe 1.3L-Dixidox de luxe peeling 500ml\nPEELING DO STOSOWANIA ZAWSZE, PRZY KAŻDYM PROBLEMIE.\nPeeling zwalcza łojotok i tłuste włosy. Głęboko oczyszcza skórę, ma sebo-regulujące działanie, pomaga usunąć zanieczyszczenia, eliminuje swędzenie, łupież, nieprzyjemny zapach. Hamuje wypadanie włosów i zapobiega pojawieniu się łupieżu. Bogaty w kompleks kwasów owocowych oraz kwas salicylowy i ekstrakty roślinne.\nNałożyć niewielką ilość peelingu na suchą lub mokrą skórę głowy i rozprowadzić go delikatnym ruchem masującym.\nPhosphoric Acid, Faex (yeast extract), Thiamine HCl, Pyridoxine, Niacinamide, Riboflavin, Hydrolyzed Keratin, lanolin, Salicylic Acid, Menthol, Prunus Armeniaca (Apricot Seed Powder), AHA (alpha hydroxi acids),(Capsicum Frutescens) Extract.\nDSD de luxe 1.3-Dixidox de luxe peeling 200ml DSD de luxe 1.1-Dixidox de luxe szampon przeciwłojotokowy 200ml\nOglądasz: DSD de luxe 1.3L-Dixidox de luxe peeling 500ml 273,00 zł z VAT


Stół jest stołem...być może :) - Maciej Bennewicz\nStół jest stołem…być może :)\n27 kwietnia 2011 • Maciej Bennewicz • Metafory, Tao\nYoda master or saint Yoda?\nDennis Genpo Merzel, cytowany już przeze mnie, przywołuje słowa swego mistrza Maezumi: Trudno uwierzyć, że ludzie przechodzą przez tyle cierpienia i frustracji tylko po to, żeby sobie w końcu uświadomić, że stół jest stołem, a krzesło – krzesłem. Czy można jakoś usystematyzować kwestię ocen? Czy można się ustrzec lub wyeliminować oceny? Czy to w ogóle jest możliwe, ba czy to jest potrzebne? Sprawa ma się jak z przekonaniami. Kiedy mówię: Niektóre przekonania są ograniczające; wyrażam przekonanie o przekonaniach. Kiedy mówię: Oceny zamykają umysł w wąskich kryteriach; wypowiadam ocenę dotyczącą ocen. Czy nie ma wyjścia z tej straszliwej pułapki? [To też ocena, gdyż spora część przymiotników zawiera w sobie wartościowanie, podobnie jak słowo doskonałość] Czy nasze mózgi mogą funkcjonować bez wartościowania? Zdaniem niektórych psychologów wartości przekładają się na oceny, a konflikt wartości jest nieusuwalny, nienegocjowany i fundamentalny. Czy istnieje możliwość, choćby nadzieja, na niewartościowanie?\nniebezpieczny Harry, zagrożenie mugoli\nNo cóż, jest kilka sposobów. Najpierw jednak warto się po coachingowemu spytać siebie o użyteczność oceniania lub nieoceniania w danej kwestii? Jeśli ktoś na przykład lubi Harrego Pottera, lub ceni Joanne Rowling, lecz równocześnie jako katolik trafia na rekolekcje księdza [czyżby to znajomy Anity :) http://www.youtube.com/watch?v=XlpiMYNPiAU&feature=related wtedy powstaje konflikt i miejsce dla pytania o użyteczność. Czego chcesz? Co będzie dla ciebie bardziej użyteczne – spyta coach – Harry Potter czy przestrogi księdza? A może to jakoś chcesz pogodzić?\nPierwszy sposób – to rozróżnienie. Świadome kierowanie strukturą wypowiedzi, z pytaniem o intencję: W jakim celu mówisz właśnie to, a nie coś innego?\nOcena: Szwagier, ten flejtuch i niezdara potrącił szklankę i zaplamił sokiem czysty, śnieżnobiały obrus. Gospodyni bardzo się zdrenowała zniszczonym obrusem.\nProroctwo: Szwagier potrącił szklankę i sokiem zaplamił czysty obrus tak silnie, że nie uda się tego w żaden sposób wywabić.\nInterpretacja: Szwagier, chyba nieźle podchmielony, przewrócił szklankę z sokiem i zaplamił obrus.\nNadinterpretacja: Szwagier, chyba nieźle podchmielony, przewrócił szklankę z sokiem i zaplamił obrus. Jak go znam, mógł to nawet zrobić złośliwie, widząc jak śnieżnobiały jest obrus. Nie lubi swojej szwagierki.\nJęzyk E-prime: Szwagier, być może przez nieuwagę, potrącił szklankę z sokiem. Biały obrus uległ zaplamieniu. Jednak soku było niewiele, dlatego powstała stosunkowo mała plama, zajmująca około 3 centymetry kwadratowe. Doświadczenie uczy, że tego rodzaju plamy stosunkowo łatwo można usunąć przy pomocy nowoczesnych odplamiaczy. Zachowanie gospodyni świadczyło o jej silnym wzburzeniu z powodu plamy.\nOpis faktów: Szwagier gospodyni potrącił szklankę i czerwony sok zaplamił biały obrus. Gospodyni zaczęła krzyczeć.\nOpis sytuacji: Szwagier gospodyni potrącił szklankę i czerwony sok zaplamił biały obrus. Pani domu zareagowała głośnym krzykiem, a następnie zaczęła obwiniać krewnego o umyślne spowodowanie plamy. Nazwała go „nieuważnym flejtuchem”. Stwierdziła też, że obrus jest bardzo cenny. Przez kilka minut trwało zamieszanie. Wypowiedziano wiele słów.\ndawny szef najpotężniejszej kongregacji\nPrzy drugim sposobie daje nam pewną wskazówkę Anthony de Mello [jego pisma obecny papież za zgodą poprzedniego umieścił w indeksie ksiąg zakazanych :) De Mello napisał, że w chwili, gdy małe dziecko pozna nazwę ptaka, przestaje się nim interesować. Wielu badaczy po to, by dokonać nowych odkryć stara się „zapomnieć” wszelką wiedzę. Nie dokonywać żadnych złożeń, wejść w sytuację z czystym umysłem, jakby kompletnie nie znali danej dziedziny, w której eksperymentują [Edison, Planck, Feynman, Bor, Howking, a nawet Dowkins, inni.] Paradoks – odrzuć wiedzę.\nPo trzecie dzieci uczą nie tyle poprzez oceny, co poprzez memy, czyli podstawowe jednostki informacji kulturowej. Podobne do genów „cegiełki” budują życie społeczne i świadomość dzieci. Dzieci uczą się poprzez naśladowanie wzorców złożonych z memów. Pisałem o tym w moim Przebudzaczu neuronów. Nawet jeśli matka krzyczy: usiądź prosto, a ojciec dodaje: ładnie jedz gówniarzu i nie baw się jedzeniem – lecz sam siorbie przy stole – dziecko nie tylko odwzoruje siorbanie. Powtórzy w swoim dorosłym życiu atmosferę kłótni i agresji przy posiłku. Sorry, ale raczej nie zapamięta szczegółowych ocen, lecz atmosferę emocjonalną. Raczej wzorzec relacji, niż pobożne życzenia rodziców. Raczej nie spamięta tych wszystkich piątek, szóstek i trójek, lecz atmosferę presji lub przyzwolenia. Kto z dorosłych pamięta jaką ocenę dostał na drugie półrocze z matematyki w klasie trzeciej? Albo – ile mandatów zapłacił za przekroczenie prędkości, i jak duże to było przekroczenie? To raczej symbol i przypisane do niego znaczenie decyduje o wartości, niż najbardziej przemyślany kodeks. Ursula K. le Guin daje wiele przykładów w swoich powieściach. Mem, a potem symbol. Metafora zamiast interpretacji. Lepiej mieć lepsze symbole na swój użytek.\nprof. Richard Dowkins, twórca koncepcji memów - kto jak nie on jest synem szatana :)\nPo czwarte: A jeśli wszystko jest ok? Zjadamy i jesteśmy zjadani. Decydują mechanizmy doboru naturalnego. W kopalni jest gorąco, zapylenie i brak światła, a na Cyprze susza i brak wody. Na południu dla niektórych za gorąco, na północy dla niektórych zbyt zimno. Jest jak jest. Człowiek – gatunek posiadający pewną zdolność do autorefleksji. Drapieżnik używający narzędzi drapieżnika. Lojalny wobec swego stada, lecz również silnie hierarchizujący. Poeta, wojownik, zdrajca, przyjaciel, uzdrowiciel, zabójca… W kopalni istnieje ryzyko nabawienia się pylicy, a na Cyprze udaru. Zjadasz, więc możesz również zostać upolowany. Tylko mieszkaniec współczesnego miasta jest zniesmaczony gównem, w które wdepnął. Od tysięcy lat ludzie doskonale zdają sobie sprawę, że pies wydala odchody. Defekacja nie była zła ani dobra dopóki, wypreparowany z naturalnego rytmu życia, mieszkaniec postmodernistycznej metropolii nie wdepnął włoskim butem w psie gówno. A jeśli wszystko jest ok? Zamiast „czynić sobie poddaną” matkę naszą Ziemię, zgodnie ze starym religijnym mitem, może wystarczy się przyłączyć? Oceny bowiem, używane w zachodniej cywilizacji w powszechnym rozumieniu i zastosowaniu, wymyślone zostały w tradycji judaistycznej. W micie o początku świata, kiedy to Jahwe stwarza, próbuje i ocenia wyniki własnej pracy – łącznie z ludźmi [Pascal, Szestow, Kołakowski, i inni]. A potem wszystko co jest niezgodne z wolą Jahwe jest grzechem i będzie surowo ukarane.\nPiąty sposób to pozycja obserwatora, a szósty potrzeba poznawcza, zadziwienie, zainteresowanie. Obserwator jak etnograf, antropolog raczej jest obecny, zauważa, z dystansu notuje, doświadcza. Widzi i słyszy, rejestruje zamiast wartościowaść. Badacz natomiast kieruje się nieodpartą ciekawością. Po siódme jest jeszcze twórca, który nadaje znaczenie, kreuje nową rzeczywistość, wychodzi po za znane definicje. Po ósme wszystko zależy od sposobu stawiania pytania. Gdy patrzymy przez dziurkę od klucza, widać tylko fragmenty. Poruszamy się po omacku, a pytania tyleż odkrywają, co zaciemniają obraz. Po dziewiąte można używać komunikatu ja, na przykład: W moim odczuciu ta potrawa jest zbyt gorąca; Czuję się zakłopotany i zawstydzony, kiedy ty, w czasie posiłku, dłubiesz w nosie. Wolałbym żebyś to robił w łazience; Nie mam ochoty na oglądanie komedii. W moim dzisiejszym nastoju mógłbym być nazbyt krytyczny i popsuć wam zabawę. W komunikacie tego rodzaju dbam o własne emocje i potrzeby i jednocześnie oddzielam je od cudzych poglądów, potrzeb i zachowań. Zamiast pouczać – mówię o sobie. Zamiast wchodzić na terytorium psychologiczne drugiej osoby, dbam o swoje terytorium. Po dziesiąte zabawa. Kiedy się bawisz, to wtedy kredki i farby wirują, nogi stepują, mąka fruwa, słowa same się kleją i pierogi wychodzą równiutkie, a nawet jakby uśmiechnięte. Zauważyłaś, że kiedy w czasie zabawy ktoś rzuci ocenę – czar pryska, magia mija. Wraca szare. W zabawie przestajesz się przejmować kryteriami – po prostu szalejesz, wygłupiasz się, cieszysz, tańczysz…\nbracia Grimm - ich opowieści choć okrutne, to jednak akceptowane\nOch, jest tych sposobów bez liku, chyba nie wymieniłem wszystkich. Można dzieci, a nawet siebie kształtować w inny, nowy, stary, przedwieczny, prosty, odkrywczy sposób, tylko po co, jeśli pod ręką są oceny? Jeśli religia, kultura i społeczna norma – tego właśnie od nas oczekują? Oczekują? Na tym są zbudowane – na wartościowaniu, nakazie i zakazie, na kryteriach, które ulepiły naszą osobowość. Jak dowiadujemy się od księdza, z filmu poleconego przez Anitę, nawet Gestalt, nie mówiąc o Reiki są wymysłem szatana, podobnie jak Yoda. Harry Potter nie, a fiolka z krwią [wiadomo kogo] tak. Ciekawe z jakiego powodu na tej liście nie ma braci Grimm, Andersena, wspomnianego Słowackiego, czy Mickiewicza z jego wywoływaniem duchów? :) Choć znaczenie presji religijnej w niektórych krajach osłabło to przecież jest moda, trend, popularność, czy jak w filmie z Patrice Leconte Śmieszność – lęk przed ośmieszeniem, wykluczeniem, opresją.\nOj, tu bym się nie zgodził… Tak, ale warto jeszcze uwzględnić…No, nie do końca bym się zgodził…Chyba nie całkiem jest tak, jak pan mówi…Raczej tak, ale w zasadzie…Ale przecież to nie całkiem jest prawda…Ale, ale zaraz, zaraz…Nie, no z tym się nie mogę zgodzić… No, gdyby to była prawda…No, nie wiem, nie wiem….Ale…Tak, ale…\n:) :) :) [ cytaty w wersji ultra light]\n29 kwietnia 2011 at 14:11\n29 kwietnia 2011 at 13:44\nMajkelu, „Matrix Energetics” nie tyle daje informacje o samych matrycach co o pewnych technikach pracy ze zdrowiem. Natomiast pojęcie matryc energetycznych obijało mi się o uszy dużo wczesniej.Najwięcej dowiedziałam sie o nich na seminarium reiki II stopnia u Sebastiana Leosza, który odwołuje się do badań z zakresu fizyki kwantowej. Sporo informacji o matrycach jest w internecie. O Kronikach Akashy pisano juz w Wedach:) Generalnie kążda istota/organ/idea/wydarzenie ma swoją matrycę energetyczną. Z matrycami pracuje się np. w operacjach fantomowych. Zmiana wzoru energetycznego organu powoduje dopasowanie się organu do tej zmiany. Osoby jasnowidzące mają dostęp do matryc energetycznych przyszłych wydarzeń. W dużym skrócie to jakby wzorce energetyczne, a wszystko w tzw. realu jest ich odwzorowaniem.\n„Może to nawyk umysłu-niepotrzebny-definiowania Światła w opozycji do Ciemności?:))” – być może, szczerze mówiąc to nie wiem co o tym sądzić, więc zawieszę osąd:) kurczę juz nie raz powołujesz się w swoich wpisach na tą książkę o matrycach, musi być dla Ciebie ważna, chyba też przeczytam, może ją znajdę na chomikuj.pl:) serdecznie pozdrawiam.\n29 kwietnia 2011 at 08:48\nZosko, już teraz bardziej rozumiem ideę pracy z ego w buddyzmie. Bardzo dziekuje Ci za wyjasnienie. Mam ogromny szacunek dla buddyzmu, tylko nie wszystkie idee są dla mnie zrozumiałe.\nMajkel, czy definiuję widelec przez nie-widelec?:)) Może to nawyk umysłu-niepotrzebny-definiowania Światła w opozycji do Ciemności?:)) Nie wiem, tak sobie zadaję pytania:)) Cały czas mam w głowie ideę matryc energetycznych. Wzmacniam to, czemu poswięcam uwagę. I zwiększam prawdopodobieństwo występowania zdarzeń związanych z tą matrycą. Zgodnie z tą koncepcją lepiej byc za pokojem niz przeciwko wojnie.\nEwelino, zrobimy ogromny tort i zaprosimy wszystkich blogowiczów:)) Nie umiem wklejać zdjęć. Zapraszam Was więc do wyobrażenia sobie, że tutaj znajduje się zdjęcie OGROMNEGO tortu bezowego pełnego truskawek i bitej śmietany:))\n29 kwietnia 2011 at 08:35\nMożemy mieć kontrole nad emocjami, ale zazwyczaj wymaga to pracy,kontrolowania emocji, jest wiele metod użytecznych do tego. Jeśli chodzi o buddyjski przekaz, to mówiąc z grubsza, jego sens polega na postepowaniu podobnym do tego, jakie opisał Majkel—najpierw zauważamy emocję i bezstronnie ją obserwujemy (w przypadku gniewu, który jest podstawą agresji to są mocne energie i nie tak łatwo to obserwować bo wciagają jak tsunami), a kiedy okazuje się, ze z obserwacją nam tak „średnio” idzie, wspomagamy się praktykami, które pozwalają nam doświadczyć, że inni (ci, co budzą gniew), są tacy sami jak my, można ich polubić, współczuć im, dobrze życzyć. Na tych, których lubimy, na ogól nie wywalamy agresji, nie? Co mnie zawsze zaskakuje w buddyjskich praktykach, że te, które dotyczą doświadczania bliskości z innymi, nawet z tzw. obcymi są tak potężne i skuteczne. Dlaczego tak jest? Może dlatego, ze tak naprawdę wszyscy mamy dobre serca i wystarczy tylko zwrócic na nie uwagę, a „energia podąża za uwagą” (tak chyba Joanna powtarza) i już ?\n29 kwietnia 2011 at 08:33\nEwelino, marzenia się spełniają ;-) Chętnie Was zaproszę do siebie nad morze na nasiadówko-spacero-pogaducho-jedzenie ;-) Kwestia zgrania terminów. Wakacje niebawem ;) Wystarczy słowo, a podejmę działania.\n28 kwietnia 2011 at 23:31\nsłucham Was ( tj. czytam) i tak sobie myślę … że, agresja jest raczej użyciem energii, którą nazywamy gniewem. Bo – jest bodziec – i jest nasza reakcja na przykład właśnie jako gniew. Najczęściej jest tak natychmiastowy że wydaje nam się, że między bodźcem a reakcją nie ma ułamka sekundy przerwy. Ale jest. A jeśli poddamy się gniewowi czy złości jak kto woli to użyjemy jej jako agresji właśnie. Agresja jest skierowana przeciw komuś lub czemuś, nie może istnieć tak ot sobie. Nie mówimy, że „czuję agresję”, czujemy złość, gniew. To raczej jest tak, że przetwarzamy naszą złość na agresję, żeby podać ją dalej a tym samym pozbyć się jej (albo odwrotnie). Reakcja złości to nawyk a nawyku trudno się pozbyć. Zwłaszcza, że uczucie złości pojawia się w nas w moment po narodzeniu zanim jeszcze umysł oswoi tę energię w ciele. Część psychologów w tym upatruje zresztą nasze przekonanie, że są to nawyki niezależne od naszej woli. Tak jak wcześniej Zośka pisze, że „nie mamy kontroli nad tymi emocjami”. Mamy tę kontrolę ale mamy też przekonanie, że to emocje rządzą nami. A to jest tylko przekonanie.\n(późno już a ja nie wiem na ile sensownie składam zdania :))\nJoanno – tort bezowy z bitą śmietaną i truskawkami to spełnienie moich marzeń tortowych. Jak Maciek go nie zrobi to same kupimy/zrobimy sobie taaaaki wielki i zjemy we dwie :)\nps. Chciałabym Was poznać w „realu” (nie w Realu). Posiedzieć/poleżeć na łące pod drzewami, pograć w badbingtona (jak to się pisze ??), zjeść ten tort i pogadać o tym o czym tu sobei gadamy od 50 tysięc wejść :)\ntaką mam fantazję :)\n28 kwietnia 2011 at 22:31\n„A gdybyśmy przyjęli koncepcję, że możliwe jet samo Światło?” – skoro mamy pojęcie światła to mamy też jakąś jego definicję, chociażby roboczą. Negacja definicji wywołuje w naszych głowach nowe pojęcie na przykład pojęcie ciemności. Nie mogę za bardzo wyobrazić sobie sytuacji w której mam pewne pojęcie światła, nie tworząc jednocześnie w sobie pojęcia ciemności jako jego przeciwieństwa.\nCo do agresji wydaje mi się, że jako emocja jest ona wywoływana przez myśli, wobec tego gdy pojawia się w nas agresja to jedyne co możemy zrobić w tej właśnie chwili to nie utożsamiać się z nią, w sensie, być jej świadomym, jednak jest to działanie doraźne. Prawdziwa praca z agresją zaczyna się gdy pracujemy z myślami ją wywołującymi, w dużej mierze nieuświadomymi. Jako kierowca przez całe lata „rzucałem w powietrze” niby niegroźne, szeroko rozpowszechnione epitety typu ” jak Ci ludzie jeżdżą” pod adresem innych kierowców. W którymś momencie zacząłem łapać się na tym że wystarczy drobny przyczynek na drodze by odpalał we mnie straszny agresor. Zacząłem więc pracować nad sobą ale nie tyle koncentrując się na samej negatywnej emocji, co właśnie na przekonaniach o samych kierowcach. Pozytywne efekty przyszły szybko. ..oczywiście są to tylko moje doświadczenia i nie twierdzę że nie ma innych metod pracy z agresją.\n28 kwietnia 2011 at 19:56\nW buddyzmie nie „wykorzenia się” egoistycznych zachowań przez nazywanie ich złem (to a propos notki o obgadywaniu), nie traktuje się ich jak grzechu (tak moze jest w chrześcijanstwie), traktuje się je jak CIERPIENIE i dlatego uzywa się antidotum na to cierpienie, odpowiednich praktyk. Czyli, tak jak to postulujesz, nie karzemy się za „posiadanie” ego, nie fundujemy sobie konfliktu wewnętrznego, tylko stosujemy skuteczne środki, by ograniczyć cierpienie wiażące się z egoistycznymi zachowaniami.Czyli jesteśmy dla siebie bardzo życzliwi. Robimy to z troski o nas i innych i bez biczowania się.\n28 kwietnia 2011 at 19:48\nCzyli jak uświadomię sobie, ze jestem agresywna, to mam to zaakceptować, wtedy się wzbogacę bo mogę agresji użyć do obrony życia, a w innych sytuacjach po prostu „dam jej wolne”? Mogę sobie wyobrazić, że osobnik agresywny będzie skuteczniej bronił zycia własnego dziecka niż osobnik łagodny, ale trudno mi sobie wyobrazić, ze osobnik agresywny po uświadomieniu sobie i zaakceptowaniu własnej agresji w innych przypadkach, już nie tak bohaterskich, po prosto da jej wolne. Z tego, co wiem z życia, emocje (zwłaszcza gniewu i lęku, bo z nimi najczęsciej wiaże się agresję) nie ustępują tak łatwo i nie masz nad nimi takiej kontroli, zeby po prostu decyzyjnie „dać im wolne”, chyba , ze mówimy o agresorach z kreskówek dla dzieci.\n28 kwietnia 2011 at 19:35\nTak sobie jeszcze myślę, ze np. mogę uświadomić sobie, ze obgaduję ludzi i nie chcę tak dalej. Mogę albo nazwać to złem i wykorzeniać.Być czujnym, karac się za wszelkie przejawy. I wtedy zafundować sobie konflikt wewnętrzny i rozkręcenie mechanizmów obronnych. Lub uznać to w sobie, zastanowić się nad intencją takiego działania. I wtedy mogą się pojawić inne, bardziej służące mi i innym sposoby realizowania tej intencji. Bez walki wewnętrznej. Z życzliwą uwagą dla siebie\n28 kwietnia 2011 at 19:24\nZośko,ww mojej mapie to nie są adekwatne przyklady:) Jeżelil ktos kradnie, to najwyraźniej jest to w zgodzie jego systemem wartości /nie mówię o kleptomanii/. Chodziło mi o sytuacje, w których nie akceptujemy jakichs naszych zachowań/części. Jeżeli nie akceptuję świadczenia nieprawdy, to tego nie robię.\nJeżeli nie akceptuję swojej agresji, to mogę ją tłumić czy zaprzeczać jej. Jeżeli zaakceptuję ją w sobie, to mogę korzystać z niej np. do obrony zycia. A w innych sytuacjach dać jej wolne:))\n28 kwietnia 2011 at 19:10\na jeśli zaakceptuję fakt, że kradnę, obmawiam ludzi, świadczę nieprawdę, etc (to wszystko zachowania egoistyczne), to też „zaakceptowane odejdzie na zasłużony wypoczynek” ?\n28 kwietnia 2011 at 17:56\nBabciu Kasiu, to ja tez trochę prowokacyjnie:\n„Nie ma przecież Dobra bez Zła i Cienia bez Światła.” A kto tak powiedział? Parę koncepcji filozoficznych? A może to postracjonalizacje? Ludzie tak sobie wymyslili, żeby poradzic sobie z cierpieniem?\nTak sie ostatnio zastanawiam,jak filtry przyjetych przez nas koncepcji wpływają na nasze zycie. I nie tylko nasze. A gdybysmy przyjęli koncepcję, że możliwe jet samo Światło? Ludzie za tym tęsknią, bo tak budują wyobrażenia Nieba i tym podobnych światów równoległych:)) Jak by to założenie zmieniło nasze oczekiwania i działania? Czy zakladając, że Jasna Strona Mocy nie może istnież bez Ciemnej Strony nie wzmacniamy paradoksalnie tej drugiej? Energia podążą za uwagą:))\n„A potem już tylko peace i love…” No właśnie, czemu nie?:)))\nA zupełnie z innej strony. Właśnie mi się pojawił obraz, jak Maciej przygotowuje dla nas tort z okazji okrągłej liczby wejść, a Bolek, Kotlet i Feluś mu kibicują. Ja poproszę bezowy z truskawkami i bitą śmietaną:)))\n28 kwietnia 2011 at 17:34\nZosko, może to kwestia definicji ego? Pewnie inaczej je rozumiem. Ja tylko mam znak zapytania związany z przekazem, że jakaś część człowieka jest „nie OK” i konsekwencji takiego myślenia. Zainspirował mnie poprzedni artykuł Maćka. Ileś lat temu nieustannie się odchudzałam. Walczyłam z tłuszczykiem, którego w swojej koncepcji miałam za duzo. Nie akceptowałam go. I w pewnym momencie zmieniłam myślenie i strategię. Metaforycznie „pogadałam” z nim. Podziękowałam mu za to, że chciał mnie chronić. Zapewniłam, że już sobie sama poradzę.Zadziałało:)) Waga spadła i taka „spadnięta” utrzymuje się do dzisiaj bez wysiłków z mojej strony:) Stąd moje myslenie najpierw o zaakceptowaniu, bo wtedy to zaakceptowane może odejść na zasłużony wypoczynek:)\n28 kwietnia 2011 at 17:16\nw buddyzmie ego się akceptuje (choć w medytacji doświadczasz jego iluzorycznej natury), ale to nie znaczy, ze pobłażasz mu jak niekochanemu dziecku. Uleganie ego zawsze prowadzi do mniejszego lub wiekszego cierpienia, nie tylko innych, ale i nas samych, więc kto chciałby obdarzać je (to ego) taką miłością?\n28 kwietnia 2011 at 17:11\nw buddyzmie akceptuje się w pełni ego i nie uważa się go za „ciemną stronę mocy”, ani za cień w jungowskim sensie. Nie „wykorzenia się” też ego jak grzechu, co być moze robi się w chrześcijaństwie (tego nie wiem, tutaj jakby mnie ktoś pouczył, byłabym wdzięczna).\nIdea „biednego ego” siedzącego cicho w kąciku, bo się je zaakceptowało jak niekochane dziecko jest urocza, ale obawiam się, ze mało (psychologicznie) realistyczna.\n28 kwietnia 2011 at 15:12\nJestem i ja. Zgłaszam się skoro wywołują do odpowiedzi. I na tym miejscu i o tej porze zgłoszę prowokacyjnie pochwałę prowokacyjnego wrzucania prowokacyjnie „wrogich” kamyczków do rzeki… I pochwałę Cienia, który przypomina , że jest Światło. Nie ma przecież Dobra bez Zła i Cienia bez Światła. I jakże się ta rzeka potem przepięknie konsoliduje, jak poznaje swoją moc, z jaką siłą porywa kamyczki do wspólnego tańca…\nA potem już tylko peace i love….\n28 kwietnia 2011 at 15:02\nKochani, cudny spacer, z Gdyni do Sopotu, plażą. Ależ mi ten czas zleciał… A w Sopocie nagroda, goferek zjedzony ;-) do popicia w drodze woda z miętą z ogrodu mamy zerwaną miałam, słoneczko, ptaki… I myśli szkodliwe wyczesał nadmorski wiatr. Lekka i przewietrzona we wszystkie strony siadam do obiadu, a potem… potem to nie wiem…\nPewnie kawa i książka dla ducha. I może jeszcze raz nad wodę? A co mi tam, jak szaleć to szaleć, dzień dziecka mam przez najbliższe dni, więc odpoczywam.\nŻyczę wszystkim skarbów na stole i obok i za oknem ;-)\n28 kwietnia 2011 at 13:14\nZe swojej strony Dziękuje wszystkim ! za dzielenie się ” sobą ” na tym blogu …\nWszystkiego co najlepsze ..dziś i dalej …\nczas mija …a my czasami w kółko się kręcimy wokół tego stołu ..i o tym samym chodż innymi słowami …\n28 kwietnia 2011 at 12:13\ni jest ponad 50 tys wejść. ale szybko czas mija. taka dygresja bez związku :)\n28 kwietnia 2011 at 11:21\nAgnieszko Hawajko, a dla mnie monolog tutaj jest jak najbardziej OK:) Ja swoje wpisy tutaj traktuje jak autocoaching. Czytam artykuł Maćka, pojawia mi się refleksja, w czasie wpisywania konkretyzuje się. I uważałam za moc tego miejsca to, ze kazdy mógł dzielic sie swoimi refleksjami bez obawy przed krytyką ze strony innych czy koniecznościa tłumaczenia sie ze swoich poglądów. Miałam obraz leniwie toczącej się rzeki, do której wpływają różne strumyki-nasze wypowiedzi. Uwaznie czytałam wszystkie wpisy, bo byłam ciekawa świata innych. Czasem dialogowałam, gdy chciałam się podzielic z kimś czyms pozytywnym. W którymś momencie pojawiły sie podobne historie jak w innych miejscach w internecie-udawadnianie sobie racji, krytyka cudzych poglądów itp. itd. No i dlatego tak się w jednym wpisie rozżaliłam, bo brakowało mi tej poprzedniej energii:))\nNatomiast nadal się tutaj odzywam z nadzieją, że ta leniwa rzeka znowu w pełni wróci. Aczkolwiek mnie też czasem ponosi i wchodzę tutaj w męską energię przepychanki.\nA jeszcze co do zmiany pola. Spostrzegam to w taki sposób. Do rzeki wrzuciła swoje kamyczki Zmija i zaczęły rozchodzić się kręgi innej energii. Zaczęły pojawiać się inne w tonie wpisy-pouczajace,dyscyplinujące itp. itd. Ja też się w którymś momencie tym zaraziłam. Wystarczy jedno zakłócenie i leci domino:)))\n28 kwietnia 2011 at 10:52\nVayho, czy znasz inne sposoby na dobre samopoczucie? Niekoniecznie wynikające z „jestem lepszy niz Ty/wy”? ;)))\nNo tak, jestem cokolwiek złośliwa. Ale co tam, brak mi pokory i świętości. No i mam ego i nie zawaham sie go użyć:)))\nFrank Farrelly stosuje metodę prowokatywną w pracy z ludźmi. I jest bardzo skuteczny. bo osiągnął taki etap madrości i dojrzałości, ze przy prowokacji daje ludziom ogromną akceptację, poczucie bezpieczeństwa. Bez tej mądrości i dojrzałości prowokacja staje się agresją.\nTak sobie jeszcze pomyślałam, że buddyjski przekaz sugerują wykorzenianie ego. Czyli mamy w sobie coś, co jest Ciemną Stroną Mocy i trzeba się tego pozbyć. Coś jak chrześcijańska koncepcja grzechu. I w efekcie człowiek jest cały czas w silnym konflikcie. A może inna scieżka? Po prostu zaacetować siebie w pełni? Niezwalczane biedne ego będzie wtedy mogło sobie czasem odpocząć i wyłączyc się.\nTo tak jak z Cieniem. Zaakceptować zamiast odcinać i wykorzeniać. To taka refleksja w sprawie poprzedniego artykułu o dążeniu do doskonałości\n28 kwietnia 2011 at 10:36\nPS swoją drogą taka mnie myśl naszła, jak łatwo ego pobudzić, podjudzić, moje szalało tu wielokrotnie i czasem udało się poskromić, a czasem przejmowało kontrolę i coś tu wpisywało „pod wpływem” egoimpulsu ;-).\nWystarczy jedna wypowiedź „inna” i już faktycznie zapodajemy „mądrości”, miast dzielić się różnymi doświadczeniami. No masakra jakaś ;-) patrzę na moje pierwsze wypowiedzi i mam wrażenie, że byłam przodownikiem jakże jasnych i oświeconych i ponad wszystko racji. Brawo Agnieszko, naprawdę zuch dziewucha z Ciebie.\nCieszę się, że mogłam tu śledzić swoją własną zmianę, bez interakcji z Wami, byłoby to mało możliwe, a z pewnością trwałoby dłużej.\nTeraz jednak mam taką refleksję, że owszem, wymieniamy się tu doświadczeniem swoim, ale rzadko kto chce się dołączyć do zwykłej rozmowy. Ufam, że to jest możliwe, nawet kiedy się nie widzimy. Możliwy jest dialog, nie zaś monolog ;)\nKilkakrotnie chciałam pogadać, jeden Grerr się przysiadł na chwilkę, czasem Joanna, czasem Anita i jej Kraina Czarów, Ewelina też szepnie słowo, a i Monika B nastawi czujne ucho ;-).\nFajnie, że jesteście uważni na znaki zapytania i zaproszenia do kącika pogaduch ;-) Może kiedyś uda się nam zsynchronizować ;-)\nwypowiedź vayhy uświadomiła mi coś. Bo ja mam taką potrzebę i widać za bardzo ją chcę urealnić, poznawać inne światy, łączyć je, dzielić się moim. (Ale na początku przecież byłam jedynie oświecona i mądra, więc potrzeba była z lekka przykryta egopapą, teraz tylko małym egopiórkiem:-))\nAle jak mi ktoś bliski powiedział: na dobre rzeczy trzeba czasem poczekać trochę dłużej…\nAmen, idę na spacer wypróbować moje nowe sandały sportowe, w których mam zamiar przemierzać hawajskie wyspy z plecakiem ;-)\n28 kwietnia 2011 at 10:21\nDzięki vayha za szczerość! To rzadki dar! I ocenię go bardzo wysoko ;-)\nProsto i na temat piszesz. Czasem chciałabym być mężczyzną, na szczęście mogę się od nich uczyć, jak można sobie życie ułatwiać nie zaś komplikować ;-)\n28 kwietnia 2011 at 09:53\nHej Jo. Z ojcami kościoła mam tyle wspólnego co Yoda z szatanem :) … chociaż starych mistrzów chrześcijańskiej miłości traktuję z ogromnym szacunkiem i uważam że prawdy zawarte w ich naukach nie mają nic wspólnego z tym cyrkiem, który ubrany jest w palki, cyboria, pektorały, lavaba i monstrancje.\nŚwiętość dla mnie jest terminem uniwersalnym i synonimem pokory. Pokory, której pozbawione są moje wypowiedzi na tym forum ale tylko pozornie, bo robię to z premedytacją a intencje w nich mam świadomą – chce wam trochę dopiec i Maćkowi czasem też ( a czemu nie?). Jak słusznie ktoś tu zauważył wchodzę często w rolę medrca czy eksperta – bo mnie bawi – to jak ludzie się tu pouczają nawzajem, dają rady a czasem nawet potrafią wchodzić w ostre konflikty między sobą i udawadniać swoje racje.\nNo cóż, każdy załatwia tu swoje potrzeby w jakiś sposób. Wy, ja a nawet Maciek. :)\n28 kwietnia 2011 at 07:39\n27 kwietnia 2011 at 22:30\n„W tradycji wschodniej piękne jest to, że to uczniowie przychodzą do mistrza po radę a nie mistrz jeździ jak objazdowy sprzedawca lodów i dzieli się radami, opiniami i wartościami. Nie nawraca – tak jak my europejczycy przez lata.”\nstawiajmy sobie pytania..piękna refleksja (o..znowu ocena)..stawiajmy sobie pytania\n27 kwietnia 2011 at 22:18\npo co…? bierzemy „na tapetę” księdza, który mówi co mówi, zastanawia mnie „nasza” pierwsza reakcja na postać z ambony, ja w pierwszym odruchu się zaśmiałem, potem przyglądałem z niedowierzaniem, by w końcu wyłączyć film= oceniłem\nzatem, daleko mi do obserwatora i antropologa roli..ale się uczę, powoli\n27 kwietnia 2011 at 19:24\nOd czego zależą inklinacje do ferowania ocen, osądów, ograniczających przesądów? Od stopnia uzależnienia od własnego ego. Nawet jeśli poznam metodę nr 5 (obserwator), nie wprowadzę jej w czyn i pozostanę na gruncie teoretycznym, jeśli całe pole możliwej obserwacji zasłania moje własne ego. Niczego wtedy nie będę obserwować, moje spasione ego nie pozwoli na „beznamiętną” obserwację Wda się od razu w ocenę sytuacji, oszacuje ją zawsze na swoją korzyść. Nr 6 (kreator ciekawy świata) też odpada jak ego zajęte jest bez reszty przerabianiem swoich codziennych emocji („trucizn umysłu”, jak je nazywa buddyzm); nie ma wtedy miejsca na coś innego od mojego wielkiego JA. Jestem wtedy wielkim pępkiem małego świata i ten świat mnie „nie rusza”.\nJednym słowem, dopóki lgniemy jak szaleni do swojego ego (które jest tak naprawdę iluzoryczne) , a które pomimo swej iluzoryczności serwuje nam co chwila ten sam zestaw menu w różnych kombinacjach, a mianowicie —dumę, pożądanie, lęk, gniew—dopóty nie rozluznimy naszych sztywnych ocen, kryteriów, sądów.\nDlatego uważam, wierzę i sądzę (ale nie pryncypialnie bo dojście do tej konkluzji zajęło mi prawie 35 lat eksperymentów na sobie i innych i nie zależy mi na tym, czy się z tym zgodzicie, czy nie, ja po prostu mówię, co wiem z doświadczenia i co potwierdza prawie każda religia), ze praca z ego (które tak naprawdę jest iluzoryczne) jest podstawą nieprzywiązywania się do osądów isztywnych kryteriów. „Wchodzenie w cudze buty” to już jest praca z ego. Metod jest wiele. W młodości pracowałam przez rok w przedszkolu i robiliśmy z maluchami non stop teatr. Lubiliśmy ten nasz całoroczny teatr. Polegał na tym, ze każdy maluch miał okazję zagrać wszystkie role w przedstawieniu, a więc raz był liskiem-chytruskiem, raz grożnym wilkiem, raz owieczką, a nawet słoneczkiem (ponieważ okazało się, ze jeden chłopczyk chciał świecić jak słoneczko…) W ogóle młodzi aktorzy (teraz pracuję z przyszłymi aktorami) mają lepiej pod względem możliwości pracy z emocjami, przepracowują to na scenie, odgrywają je, a więc nie traktują ich tak poważnie, jak my na scenie świata :)\n27 kwietnia 2011 at 18:23\n„Tylko mieszkaniec współczesnego miasta jest zniesmaczony gównem, w które wdepnął.” w tym zdaniu jest kwintesencja wszystkiego. Maćku, zgadzam się z każdym słowem.\nGdy czytałam Twój wpis przypomniały mi się pewne konwersatoria na studiach- był to albo przedmiot język demokracji, albo totalitaryzmu (mieliśmy z tą samą panią dr więc nie pamiętam ;)). W każdym razie, na tych też zajęciach, pani doktor opowiadała nam o tym jak przedziwne są rodzaje w różnych częściach świata. I tak w Polsce mamy w liczbie mnogiej rodzaj męskoosobowy (wszystko co jest rodzaju męskiego i jest człowiekiem) i rodzaj niemęskoosobowy (wszystko pozostałe czyli dzieci, kobiety, psy, kalaruchy, kupy, wszystko w jednym worku :)). W języku angielskim nie mamy rodzajów męski, żeński i nijaki. Prawdopodobnie dlatego też kobiety miały tam od wczesnych stuleci dużo większe możliwości bycia chociażby królową rządzącą (w przeciwieństwie do Polski ;))\nA w pewnych plemionach indiańskich (nie pamiętam jakich, ale są ;)) rodzaje określa się poprzez kształty. Tzn gruba i niska kobieta będzie miała ten sam rodzaj co gruby niski facet, albo gruby krótki pal drzewa, albo gruba krótka kupa ;) (no i włączył mi się wątek fekalny ;)). Natomiast długi chudy patyk będzie miał taki sam rodzaj jak długie chude drzewo albo dziecko…\nCoś wyczuwam, że Indianie lepiej mówią o otaczającej ich rzeczywistości. Opisują rzeczywistość. Bez oceny :)\nI do czego zmierzam… do tego, że oceny mamy w bardzo wielu przypadkach zakorzenione w samej gramatyce języka. I taka refleksja mi przyszła- czy jeśli nadejdzie czas oświecenia, zacznie zmieniać się kultura, sposób patrzenia i sposób mówienia- czy będziemy mieć nowe słowa? całkowicie nowe konstrukcje zdań, których będziemy się uczyć od maleńkości? chciałabym dożyć takich czasów… o ile już ich nie dożywam, bo przecież zmiany już są, tylko na ten moment mikro… :)\n27 kwietnia 2011 at 14:54\nZapisane, dzięki ;-) A na smoka poczekam grzecznie.\nIdę się suszyć, bo taka zachlapano-przechlapana jestem, może mnie słonko oświeci ;-)\n27 kwietnia 2011 at 14:33\nPolecam ksiązki Bartletta „Matryca Energetyczna” i „Fizyka cudów”. A co do „skrzydła smoka” to dowiem się czegos w przyszłym tygodniu:)\nW sprawie świętości obie mamy przechlapane. Vayha chyba z Ojcami Kościoła jest w bliskiej komitywie. Bo poglądy zbliżone:)))\n27 kwietnia 2011 at 14:14\nO, a to ciekawe co piszesz o zdrowiu… Google nie znają „skrzydła smoka”, chętnie dowiem się czegoś więcej.\nA elastycznie między światami równoległymi to by było oświecenie z turbodoładowaniem ;-) no i mega świętość zarazem (na to drugie nie mam szans, jako kobieta rzecz jasna ;-))\n27 kwietnia 2011 at 13:43\nEwelino, dobrej zabawy:))\nAgnieszko Hawajko, a jak by się tak dało elastycznie miedzywymiarowo między swiatami równoległymi. To dopiero by byla zabawa:))) Jest taka technika dot. zdrowia. Przy jego zaburzeniu utrzymuje się myśl, ze w którymś ze swiatów równoleglych nasze ciało jest zdrowe /opisana w „Matrix Energetics” Bartletta/.. Kolega, który mocno siedzi w takich sprawach mówił mi, ze istnieje podobna stara technika medytacyjna -„skrzydło smoka”.\n27 kwietnia 2011 at 12:21\nmam kilka komedii romantycznych na dvd. poćwiczę i spróbuję :)\n27 kwietnia 2011 at 12:13\nEwelino, jest dobrze ;-) Równowaga jest. Mało mówisz, dużo piszesz, wychodzi pięknie tak jak ma być.\nA tym pchnięciem to może niby to przypadkiem „wpadnij” na kogoś… wiesz, tak się potknij i już Ty pchać nie musisz, a chętnie takie domino bym zobaczyła. Z drugiej strony ono już się toczy w „podaj dalej”, bo nie wiem jak Wy, ale u mnie zatacza naprawdę duży krąg to domino podaniowe ;-)\n27 kwietnia 2011 at 11:35\nAgnieszko – ja jestem czystym przykładem używania za dużo słów. Na zewnątrz tego nie widać bo ja raczej mało mówię a lubię słuchać i obserwować. Ale za to uwielbiam pisać, pisać i pisać. a tu słów potrzeba mnóstwo żeby wyrazić to co chcę powiedzieć. Nie ma tu równowagi żadnej ale mówię sobie,że to ekologiczne wyjście. Bo ja piszę ile chcę a nie zmuszam nikogo do przetrawiania tego co piszę.\nAle moja niecierpliwość nadal jest totalna. Miewam czasem poczucie, że stoję wśród śpiących ludzi ( obrazek armii chińskiej mi od razu przyszedł do głowy). tylko do tego obrazka dorzuciłabym mnóstwo głośników z potokiem słów. i czasem mam ochotę popchnąć jedną osobę i sprawdzić jak zadziałałby efekt domina. takie dziecięce fantazje :))\n27 kwietnia 2011 at 11:26\nDla mnie kluczem do bycia jest „uważna elastyczność”, wielowymiarowość i łagodne przełączanie się między wymiarami swoimi i otoczenia. Trenuję codziennie, wychodzi różnie ;-), ale każde „płynne przełączenie” daje mi ogromnego kopa energetycznego.\nEwelino, też tak czuję, że czasem za dużo słów używamy i za szybko chcemy coś przeskoczyć. Wiem to po sobie, moja niecierpliwość była przeogromna, na co traciłam ogrom energii…\nRównowaga… Lubię mieć jej świadomość i poczucie, że nawet kiedy jest „źle” jest dobrze ;-)\nI faktycznie, śmiech pomaga mi często tę równowagę zachować.\n27 kwietnia 2011 at 11:05\ntylko czemu ma służyć wyzbycie się wartościowania ? czy tylko temu żeby się wyzbyć ? trochę jak z nałogiem. walcząc z jednym można łatwo wpaść w inny,prawda ? a gdyby to wartościowanie zostawić tylko i wyłącznie dla siebie. nie dzielić się tym z nikim ? nie mówić innym „,że warto coś zrobić” albo „nie idź tam, nie warto”. bo może jeśli pilnowałabym się by nie dzielić się z innymi tym co warto a co nie to może w końcu sama bym doszła do przekonania,że …nie warto wartościować. dopóki rozdaję na prawo i lewo co warto a co nie to mam zajęcie, poczucie zmiany ba! naprawy nawet świata i ludzi. A i czyste sumienie, że nie pouczam i nie rozkazuję a tylko mówię co myślę. tylko po co ? W tradycji wschodniej piękne jest to, że to uczniowie przychodzą do mistrza po radę a nie mistrz jeździ jak objazdowy sprzedawca lodów i dzieli się radami, opiniami i wartościami. Nie nawraca – tak jak my europejczycy przez lata.\nmi najbliższy jest sposób nr 9 i 10. Chyba za dużo słów używamy. za dużo i za szybko chcemy wszystko zrozumieć ? może ?\n27 kwietnia 2011 at 10:49\nchyba zdaniem tradycji wschodniej jest albo osobista mapa, ktora tak czesto wciskamy innym uwazajac ze jest obiektywna, ha,ha,ha „obiektywna”, albo oswiecenie i wtedy stol okazuje sie byc stolem, czyli jak to rozumiem rzeczy sie upraszczaja, znika ego, a co do swietego Yody „Yodo ufam tobie” – szacun, smiech to dla mnie najlepszy sposob\n27 kwietnia 2011 at 09:58\nAgnieszko Hawajko, w życiu to różnie:)) Świadomość, ze to tylko mapa nie towarzyszy mi cały czas i potrafię się zapędzić np. w ocenach. Natomiast na szczęście często mi się „odgina”-przychodzi refleksja, ze sie zagalopowalam. Czyli to, o czym wcześniej pisałam-zawsze mozna cofnąć się o krok i zweryfikować swoje spostrzeganie. Ćwiczę też coś innego i coraz lepiej mi to wychodzi:)) Staram się wejść „w buty” drugiej osoby, zrozumieć jej mapę.. I nawet w przypadku takich wypowiedzi jak w filmie cytowanym przez Anitę rozumiem przyczyny takich a nie innych wypowiedzi księdza. W jego mapie on walczy ze złem.A zło to wszystko to, co wg niego mieści się w określonej definicji lub co mu przekazały ważne dla niego autorytety. Rozumiem przyczyny takiego zachowania /treści wypowiedzi, emocji/ księdza. Co nie oznacza, ze takie poglądy podzielam . Szczególnie w stosunku do mojego ukochanego Yody:)))\nI jeszcze co do wcielania teorii w zycie:) Uważam, ze jestem odpowiedzialna za swoja mapę, czyli swój obraz świata. To ja decyduję, gdzie kieruję uwagę. Co i w jaki sposób włączam do swojej mapy.Czy żyję w fajnym czy niefajnym świecie:) Natomiast wiem, że nie mam monopolu na prawdę. Rozmawiając z ludźmi czy prowadząc szkolenia pokazuję im fragment swojej mapy, a nie objawioną prawdę o świecie:)\n27 kwietnia 2011 at 09:29\nPS Może nie jestem odosobniona z tym wcielaniem teorii w życie (że tak rozwinę mój skrót myślowy :-))\n27 kwietnia 2011 at 09:28\nJoanno, a powiedz, jak u Ciebie w życiu z tym, co piszesz? Bom ciekawa Twego doświadczenia.\n(Może nie jestem odosobniona :-))\n27 kwietnia 2011 at 08:55\nMogę mieć cały czas świadomość, ze wszystko, co spostrzegam to moja prywatna mapa rzeczywistości. To próba opisu świata i w każdej chwili może ulec zmianie. Jeżeli mam tego świadomość to zamiast pryncypialnych stwierdzeń „tak jest i koniec” komunikuję sobie i innym”tak mi się wydaje”, „teraz tak to spostrzegam”. I w każdej chwili mogę to spostrzeganie zmienić.\nBardzo mi się podobają uśmiechnięte pierogi:)))\n27 kwietnia 2011 at 08:51\nW świąteczny poniedziałek przytrafiła mi się taka oto sytuacja: Idziemy z mężem na spacer, a raczej z niego wracamy. W oddali zauważam kobietę, której niedawno wrzuciłam 10zł, pisałam tu już o jej zdziwieniu, o spojrzeniu, o tym, że dałam pieniądz na ulicy ot tak, z intencją żeby przysłużył się tej osobie najlepiej jak może… I teraz widzę tę niską kobietę. Mija nas i mówi kłaniając się głową: Wszystkiego dobrego! A jej twarz promienieje. I znowu przez ułamek sekundy widziałam „to” spojrzenie, które jest ponad wszystkim, które mówi wszystko. Odpowiedzieliśmy, odwzajemniając uśmiech i ukłon, potem nasze trzy światy się rozeszły. Każdy ze swoim poszedł dalej.\nCzuję, że to jeszcze nie jest koniec tej opowieści, że los pisze kolejną odsłonę i z radością ją przeczytam ;-)\nCieszę się, kiedy mam te momenty w życiu przyjmowania spraw takimi jakie są, rzeczy też są wtedy takie jakie są. I nawet nie pojawia się w głowie żaden przymiotnik.\nNajpiękniej mi jednak patrzeć w czyjeś oczy. Bo kiedy kogoś „widzisz naprawdę” w głowie nie ma żadnego głosu, jest przestrzeń, ciepło w sercu i duszy.\nI choć te stany „rozpoznania” są rzadkie, to jednak są. Pojawiają się w odpowiednim momencie i przypominają o tym co JEST i jakie JEST.


Portugalia euro 2020 - artykuły | Echo Dnia Podkarpackie\nPortugalia Euro 2020\nEURO 2020. Wielkie emocje w "grupie śmierci". Przed ostatnimi meczami Francja, Niemcy, Portugalia i Węgry mają szansę na awans\nGrupa F z Francją, Niemcami, Portugalią i Węgrami nie bez powodu została powszechnie uznana za „grupę śmierci” EURO 2020. Chyba nikt nie spodziewał się jednak, że przed ostatnią serią gier szansę na awans będą miały wszystkie drużyny, nawet skreślani w rywalizacji z gigantami Madziarzy.\n20 czerwca 2021, 15:05\nfrancja euro 2020\nniemcy euro 2020\nwęgry euro 2020\nPortugalia na Euro 2020. Kadra, gwiazda i trener. Portugalia z nadziejami na obronę tytułu\nW 2016 roku triumfowali we Francji. Teraz Portugalia znów zagra w mistrzostwach Europy z nadzieją na dobry wynik, nawet na obronę mistrzowskiego tytułu. Ma ich poprowadzić do tego ten sam duet, co przed pięciu laty nad Sekwaną, czyli Fernando Santos na trenerskiej ławce i Cristiano Ronaldo na boisku. Czy przyniesie do sukces na turnieju oficjalnie nazywanym Euro 2020, choć rozgrywanym rok później? Wkrótce się przekonamy.\n14 czerwca 2021, 12:26\nCristiano Ronaldo stał się memem. Co za pudło portugalskiego gwiazdora z rzutu wolnego! [WIDEO]\nW środowym meczu towarzyskim pomiędzy Portugalią a Izraelem (4:0) Cristiano Ronaldo strzelił gola, ale popisał się też jednym z najgorszych rzutów wolnych w karierze. To trzeba zobaczyć!\n10 czerwca 2021, 9:29\nronaldo rzut wolny\nWyjątkowe praktyki absolwentów „Prymasówki” w Maladze (ZDJĘCIA)\nŻarciowozy zjadą do Tarnobrzega. Będzie pysznie!\nW Tarnobrzegu pamięć o powstańcach wciąż żywa\nNisko. Minister zdrowia w szpitalu radził jak pozyskać środki na rozwój


Hokej na lodzie 2018. A miała być elita... - Dziennik Sport\nhokej 1 stycznia 2019\nDla rodzimego hokeja to był rok pełen kontrastów i – powiedzmy szczerze – pod względem sportowym i organizacyjnym dla reprezentacji oraz związkowych notabli wręcz katastrofalny! Dla czołowych klubów, uwzględniając ich dokonania na arenie międzynarodowej, więcej niż przyzwoity.\nKiedy w lipcu 2017 r. słynny Kanadyjczyk Ted Nolan wraz ze swoimi współpracownikami obejmował stery rządu w reprezentacji wszyscy mówili o awansie do elity. 1:3 z Włochami, 4:2 ze Słowenią , 3:5 z Wlk. Brytanią, 2:3 z Węgrami i 1:6 z Kazachstanem – to wyniki w tegorocznych mistrzostwach świata Dywizji IA w Budapeszcie. Biało-czerwoni zdobyli zaledwie 3 pkt. i zaliczyli spadek. Gaża Nolana była odwrotnie proporcjonalna do wyników zespołu. Śmiemy twierdzić, że pozostawienie na tym stanowisko Jacka Płachty gwarantowałoby pozostanie hokeistów na zapleczu elity.\nHokeiści GKS-u Tychy wreszcie osiągnęli cel i po 3 w klubowej historii zdobyli mistrzostwo Polski, wygrywając rywalizację w finale z Tauronem KH GKS Katowice 4-1. Oba zespoły pokazały się z jak najlepszej strony zarówno w decydujących meczach jak również w europejskich rozgrywkach. Tyszanie wygrywając na własnym lodzie z Bolzano 5:3 i zdobyli pierwsze historyczne punkty w Lidze Mistrzówi. Z kolei Tauron KH GKS Katowice w półfinale Pucharu Kontynentalnego w Belfaście zajął zajął 2. miejsce za miejscowym Ginats i awansował do finału.\nZawierucha organizacyjna w związku nie wpłynęła dodatnio na wizerunek dyscypliny. Wyszły na jaw poważne długi i to sprawiło z funkcji prezesa zrezygnował Dawid Chwałka, zaś jego miejsce zajął Piotr Demiańczuk. Jednak i on ze względów osobistych ustąpił. Teraz związkiem kieruje Mirosław Minikina, do niedawna wiceprezes, który wprowadza program naprawczy.\nAndrej Gusow, trener GKS-u Tychy po zdobyciu mistrzostwa Polski:\nChłopaki zaimponowały mi charakterem, bo w wielu sytuacjach było trudno, a jednak zacisnęli zęby i zdołali pokonać kłopoty.\ntyle mln złotych wynosił budżet sekcji hokejowej GKS-u Tychy w sezonie 2017/18 gdy zdobywał złoty medal.\nNa zdjęciu: Wbrew pozorom ten obrazek nie świadczy o upadku GKS-u Tychy oraz Tauronu KH GKS-u Katowice. Oba zespoły pokazały się na arenie międzynarodowej z dobrej strony.\nPowiązaneGKS Tychyhokej na lodzieMirosław Minikinareprezentacja PolskiTauron KH GKS KatowiceTed NolanTomasz Valtonen


COSMETICA ROSA Zamykanie naczynek szczecin - Darmowy katalog\nSalon Urody SPA Cosmetica Rosa to wyjątkowe miejsce na mapie Szczecina, w jakim w kameralnej atmosferze zdołacie Państwo skorzystać z zabiegów pielęgnacyjnych, nawilżających czy ujędrniających. Szczególnie ciekawa jest nasza propozycja z zakresu pielęgnacji skóry twarzy i całego ciała, a otacza ona takie zabiegi, jak: usuwanie przebarwień, usuwanie zmian naczyniowych, trwałe leczenie trądziku czy fotoodmładzanie. Zadbamy też o elegancki wygląd Pań, proponując wykonanie makijażu permanentnego, manicure czy pedicure. Uzupełnieniem oferty są masaże lecznicze i relaksacyjne. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą na stronie internetowej.\nSzczegóły wpisu strony internetowej www.spaszczecin.com:\nData dodania: 2015/06/10 - 15:41\nSłowa kluczowe: Wrastające paznokcie szczecin, Pedicure szczecin, Odmładzanie tlenem barycznym szczecin, Pielęgnacja ciała szczecin, Makijaż permanentny szczecin\nCharakterystyka wpisu www.spaszczecin.com:\nStrona posiada swój własny unikalny numer katalogowy oznaczony numerem 4621.\nOstatnia modyfikacja wpisu nastąpiła w dniu 2015/06/10 o godzinie 15:41.\nWpis ten oglądano już 513 razy, a klikano w celu odwiedzenia docelowego 82.\nPrzekłada się to na skuteczność na poziomie 15.98% przy Page Ranku wynoszącym 0.\nPodlinkuj wpis strony internetowej www.spaszczecin.com:\nData opublikowania: 2016/04/19 - 08:30 · czytaj dalej »\n1 89 35 2