Niezatapialna Armada Kolonasa Waazona: 35. Pokaźna wimperga, czyli Mordercze buty\nMacie ochotę na kolejną wycieczkę do głowy ałtorki, mili państwo?\nOnet funduje, SuS zapewnia transport, Bużum i Bura oprowadzają! Dalej, dalej, zmieścimy się wszyscy! Pasy zapięte? Plastikowe woreczki, tak na wszelki wypadek, przygotowane? Odjaaazd!\nDrodzy Czytelnicy! W momencie publikowania notki, całkowitym przypadkiem okazało się, że pierwsza część opka jest plagiatem. Oryginał dostępny TUTAJ. Część dalsza natomiast zawiera milion cytatów z Meyer i żadnego samodzielnego opisu...\nNoc spowiła całą okolicę. Nieliczne latarnie, niczym gwiazdy wskazywały drogę pośród gęstej mgły. Tętno miasta umilkło.\nI tak powstają Nekropolia.\nBiegnąc widziałam, jak z moich ust wydobywa się para, która po chwili zamarza tworząc niezwykłą mozaikę.\nMnie osobiście zaniepokoiłoby to zamarzanie, pal licho mozaiki…\nPara... Tak sobie myślę, że chodzi o to, że aŁtoreczce mózg paruje, a na dworze, cóż, na dworze musi być siarczysty mróz. Dobrze, że te mozaiki nie świecą jak miliony monet!\nMuszę uciekać. Muszę gdzieś się schować- myślałam gorączkowo.\nNajciemniej pod latarnią, mówią.\nNo proszę, gorączka- mózg paruje jak nic!\nBiegłam na oślep, kierując się tylko intuicją. Po dłuższej chwili przystanęłam koło latarni wycieńczona długim dystansem jaki pokonałam.\nMaraton Od Latarni Do Latarni. Bez brzydkich skojarzeń, proszę.\nOna się po prostu zasugerowała Twoją opinią. Myślę, że potrafi spoglądać w przyszłość i analizę przeczytała już z pół roku temu.\nCzułam, jak moje serce uderza w zawrotnym tempie. Teraz jednak o tym nie myślałam. Całą uwagę skupiłam natomiast na cieniu, który znienacka pojawił się koło mnie.\nGęsta mgła. Ja tylko przypominam!\nZ wielkim wysiłkiem uniosłam głowę. Stał za mną i mierzył do mnie z pistoletu. Padł głuchy strzał.\nŚlepaki? To by wyjaśniało, dlaczego musiał podejść tak blisko.\nNie no, z tłumikiem chyba. Ciekawe czy ucieknie jak ją zabiją...\nUskoczyłam w ostatniej chwili, rozpaczliwie rzucając się do ucieczki. Czułam jak każdy z moich mięśni buntuje się przed dalszym biegiem. Mimo tego motywacja i cel jakie mną kierowały były silniejsze niż jakakolwiek inna przeszkoda.\nTen kierujący Cel… Taak, mógł być silny, skubaniec.\nAlbo miała kiepską kondycję, albo... nie wypiła Red Bulla?\nJakaż było moja ulga gdy zobaczyłam fasadę katedry. Miałam nadzieję, że wreszcie znalazłam azyl, jakieś bezpieczne miejsce. Biegłam ile sił w nogach starając się ukryć przed wzrokiem potencjalnego zabójcy.\nPokusiłabym się nawet o stwierdzenie, że nawet niedoszłego… Ale co ja tam wiem.\nPo chwili stałam już przed portalem zakończonym pokaźną wimpergą. Nieśmiało a zarazem zdecydowanie wkroczyłam do środka.\nJedna noga przytupywała w miejscu, zastanawiając się, co to u licha była wimperga, podczas gdy druga, z głośnym okrzykiem „ do diabła z wimpergą!” przekroczyła próg.\nOrtodoksyjni katolicy zawsze dbali, by ich budowle odznaczała zarazem chęć i przywiązanie do tradycji jak i nowatorskie a czasem wręcz niekonwencjonalne sposoby ornamentyki.\nChęć, choćby nie wiem, jak bardzo, nomen omen, chciała, nie może odznaczać budowli. Poza tym, to nieładnie.\nA btw- kwiik!\nAle to chęci ortodoksyjnych katolików! U nas wszystko można.\nWolno posuwałam się w stronię ołtarza. Racjonalizm kazał mi puścić się pędem naprzód i szybko schować.\nRacjonalnie rzecz biorąc- zagrożenia nie było. Niezły panikarz z tego jej racjonalizmu.\nJa tam bym do przodu nie biegła. W zakrystii na pewno czeka na nią Buka. Chociaż za „fasadą katedry” stoi potencjalny morderca. Cóż począć, pani Goździkowa? Cóż począć?\nJa jednak dałam się ponieść urokowi chwili. Chwili która mogła być moją ostatnią.\nJakiś facet ze spluwą ściga ją, próbując zabić, nieudolnie, fakt, ale jednak, a ona podziwia wnętrze Kościoła. Artyści!...\nPodziwiałam cudowne freski i witraże w których jakże wielu artystów znalazło ujście swoich emocji.\nCzułam się zmęczona i zblazowana.\nTak, to zrozumiałe.\nKlęknęłam, ale nie po to żeby się modlić raczej po to żeby odpocząć.\nOd klęczenia bolą kolana. Proponowałabym leżenie krzyżem. Kręgosłup odpocznie...\nNagle usłyszałam skrzypienie drzwi. Momentalnie podjęłam decyzję o ucieczce , ale mój oprawca był szybszy i po chwili już leżałam, czując przenikliwy ból. Wiedziałam jednak, że najgorsze ma dopiero nastąpić. Z trudem podniosłam powieki. Zobaczyłam ślady krwi na mojej białej koszuli.\nGłupia, głupia, głupia. Wiadomo, że w białym każdy ją zobaczy, gdziekolwiek by się nie schowała!\nOj, jak wróci do domu to sobie wypierze.\nCiemiężyciel, który teraz przypominał raczej obłąkane, żądne krwi zwierze szedł ku mnie wolnym krokiem a donośny tupot jego stóp odbijał się echem.\nA wtedy, na ulicy, podszedł do niej bezszelestnie… Konwencja nie śpi.\nHm, poza tym on ją przewrócił. Tak przynajmniej wynika z wcześniejszych zdań... Logika tez wzięła urlop? Skubana!\nBył to dobrze zbudowany mężczyzna pokaźnego wzrostu. Jego wiek trudno mi było oszacować, ponieważ ciemny płaszcz stanowił dobry kamuflaż i zlewał się z otoczeniem\nAle dyskretnie uwydatniał jego muskulaturę. Brawa dla projektanta!\nTró płaszcz. Swoją drogą twarz też mu zakrywał?\n- Dlaczego to robisz?- zapytałam nienaturalnie chłodnym głosem.\nUf, temperatura mózgu spadła do zera. Absolutnego na dodatek.\nNapastnik jednak pewnym krokiem posuwał się naprzód w milczeniu. Wpadłam w popłoch odczuwałam jak emocje biorą górę nad racjonalnym myśleniem. Prym wiodły panika i histeria. Tętno mojego serca gwałtownie się zwiększyło.\nLogika podpowiada, że szybciej się wtedy wykrwawi. Cierpliwości, poczekajmy…\nWątpię. To w końcu bohaterka opka.\nTeraz było to co najmniej prestissimo.\n... a nie mówiłam, artystka.\nNie byłam w stanie uciekać. Oparłam się na rękach, ale oprawca kopnął mnie tak mocno, że zwinęłam się z bólu. Powtórzył kilkakrotnie tę czynność, aż w końcu moje oczy zaczęły się zamykać. Ostatnim obrazem, który zapamiętałam jako człowiek była para męskich, czarnych butów, podchodzących do mnie, a potem była już tylko ciemność.\nChuck Noris to był, jak nic. Jeszcze do niej nie podszedł, a już zdążył ją skopać do nieprzytomności.\nA nie, on ją skopał na boso, a potem zawołał swoje buty. To na pewno była para jakiś drogich i burżujskich, nie chciał ich krwią pobrudzić.\nSam fakt, że podniosłam powieki był dla mnie niezaprzeczalnym dowodem, że wróciłam do swojego ciała.\nNo cóż, niekoniecznie. Pamiętajmy o reinkarnacji...\nCzy to coś podobnego do, no... wimpergi?\nJako nieustępliwa racjonalistka zawsze kierowałam się wyłącznie dowodami. Rozejrzałam się. Mrugnęłam kilkakrotnie, a oczy przyzwyczaiły się do kolorystyki, którą widziałam.\nBiorąc pod uwagę, że najprawdopodobniej znalazła się w szpitalu, ową kolorystykę można streścić w słowach „biel z odrobiną bieli”.\nNie zapominajmy o czerwieni na koszulce. Wątpię, by po drodze wstąpiła do domu ją uprać. Przecież by schła kilka godzin!\nW tym miejscu kończy się plagiat nr 1. BTW, oryginalna autorka opisała pomieszczenie, w którym znalazł się bohater (tak, to był mężczyzna) istotnie jako jarzące się wieloma kolorami.\nSpojrzałam na sufit, na którym były szpitalne lampy. Widziałam jak na dłoni jarzące się pręciki ich żarówek.\nAłtorka wie, co to jest wimperga, ale o czymś takim jak powidok najwidoczniej nie słyszała.\nCzepiasz się. Biedna, najprawdopodobniej nie jest człowiekiem, a Ty dalej swoje. Bezduszna, albo bezcielesna kobieto! (możesz sobie wybrać wersję, która bardziej Ci odpowiada)\nW samej bieli jaskrawego światła dopatrzyłam się wszystkich kolorów tęczy, a na obrzeżach nawet widma ósmego koloru, dla którego nie miałam nazwy.\nOktaryna, pani droga. Gratuluję, jest pani magiem.\nPoza łuną, w ciemnych deskach drewnianego sufitu, rozróżniłam wszystkie słoje i prążkowania. Poniżej w powietrzu unosiły się odrobiny kurzu – każda, niczym księżyc, o jasnej i ciemnej stronie. Niezliczone miniaturowe planety wirowały wokół siebie w niebieskim tańcu. Kurz był tak piękny, że zszokowana wciągnęłam głośno powietrze przez usta.\n… co ona brała? Kto jej to sprzedał i gdzie go można znaleźć?\nRoztocza. Też chcę je widzieć. Zwalczyłabym dziadostwa! Kurczę, Bużum, jutro idziemy do kościoła i spróbujesz mnie zabić, koniecznie w czarnych butach i płaszczu (co, gorąco jest? Oj, pomogłabyś koleżance!). A potem wrócę grzecznie do domu i się ich pozbędę. Jak Ci się podoba mój pomysł?\nDobry. A białą koszulę masz?\nZe świstem przemknęło przez moje gardło, a drobinki w pobliżu moich ust przyspieszyły. Poczułam się dziwnie – coś było nie tak. Zastanowiwszy się nad tym, uświadomiłam sobie, że wdech nie przyniósł ulgi. Nie potrzebowałam już tlenu. Świerzy jego napływ był teraz moim płucom zupełnie obojętny. Nie musiałam już oddychać, ale sprawiało mi to przyjemność.\nCo cię niepokoi? Cytat z Johnny’ego Deppa : „Brak oddechu.”\nA szkoda. „Mała ty wiesz, dławi mnie tlen, a każdy dzień wymyka się...” Naprawdę szkoda.\nPosmakować tych przeuroczych drobinek kurzu. Wykwintnego bukietu jedwabiu.\nKwiiik! O, błagam!\nHm, ciekawe. A ten kurz to smaży czy raczej gotuje?\nMieszanki powietrza zastałego i chłodniejszego wpadającego przez uchylone drzwi.\nZastałe powietrze? Aż do słownika zajrzałam... Najbardziej pasuje tu „o zdarzeniu, zjawisku: nastąpić w niespodziewanym, nieodpowiednim momencie”, bo skoro oddychać nie musi to powietrze wybrało sobie niezbyt odpowiedni moment na wpadanie z sąsiedzką wizytą!\nPrzede wszystkim jednak, mogłam się rozkoszować fantastyczną wonią, przywodzącą na myśl miód i nagrzane słońcem kwiaty bzu, która była najsilniejsza w pomieszczeniu, a zarazem biła od czegoś najbliższego mnie. Obserwujący mnie mężczyzna też zaczął oddychać, a jego oddech mieszał się z ową najcudowniejszą z woni, wydobywając z niej nowe pokłady piękna. Cóż się w niej jeszcze kryło prócz miodu, słońca i bzu? Cynamon, hiacynt, gruszka, woda morska, piekący się chleb, wanilia, wyprawiona skóra, jabłko, mech, lawenda, czekolada…\nSkreśl słowo, które nie pasuje. Wyprawiona skóra?...\nA może to amortencja była? Swoją drogą aŁtoreczka mogłaby zajrzeć do słownika- garbowana skóra!\nTyle porównań, ale żadne nie do końca trafione. W każdym razie coś kojarzącego się jak najlepiej.\nPonownie otworzyłam oczy, a moim oczom ukazał się mężczyzna o mlecznym odcieniu skóry, który kontrastował z kasztanowo-czarnym kolorem włosów, które akurat w tym momencie były ułożone w harmonizujący nieład.\nCałkiem btw- zazdroszczę bohaterce. Co otworzy oczy, pochyla się nad nią inny mężczyzna. Cyk, długowłosy gitarzysta, cyk, blondyn z bukietem kwiatów, cyk, Rodrigo Gonzalez… No co, no co?\nHarmonizujący nieład? Hm, a to się czasem nie wyklucza? Poza tym B. - Rodrigo ok, ale blondyn? Fuj ;)\nDuże, wyraziste oczy, okrążone wachlarzem grubych i długich rzęs spoglądały na nią bacznie, jakby chcąc przewiercić jej duszę na wylot.\nW pewien upalny dzień para Wyrazistych Oczu spędzała w szpitalu. Zgodnie z najnowszymi trendami w ręku dzierżyła wachlarz z grubych i jakże długich rzęs. I niestety wszyscy lekarze i wszystkie pielęgniarki dały się nabrać na ten niewinny i dziewiczy wygląd. Nikt nie spodziewał się najgorszego- prawdziwej tożsamości Wyrazistych Oczu! Nikt też nie spojrzał za piękny wachlarz! A gdyby zajrzał, ukazała by mu się dorodna... wiertarka! I tym sposobem Wyraziste Oczy popełniły zbrodnię, najstraszliwszą z najstraszliwszych- przewierciły duszę! I jaki z tego morał? Nie wchodź po zmroku do lasu, bo Bob Budowniczy czyha!\nWysportowaną budową ciała przypominał mistrzowsko wyrzeźbiony posąg Adonisa. Uroku dodawał mu olśniewający uśmiech (składający się z bielszych niż śnieg zębów) i smukłe dłonie pianisty. Wysoki i przystojny, z twarzą, której mógłby pozazdrościć niejeden zawodowy model, a jego idealnie zarysowana męska, kwadratowa szczęka oraz smukły i prosty nos nadały mu jeszcze więcej uroku.\nJeszcze szczypta tego uroku i złamałoby mu kręgosłup. To co, dorzucamy coś jeszcze? *szatański chichot*\nŚwiecenie skóry? *buahaha*\n- Nareszcie… - powiedział – A już się bałem, że nie zdążyłem… - brzmienie jego głosu mogłabym opisać jako wręcz erotyczny baryton z aksamitnym tembrem\nTrrrach!.. A nie mówiłam?\nCo to? Edward czy ki diabeł? Chociaż skłaniam się ku Szatanowi, bo Edward filmowy... no po prostu na zawsze pozostanie mało atrakcyjnym Cedrikiem!\n– Teraz mnie posłuchaj i przez najbliższe parę minut postaraj się nie przerywać, dobrze? – skinęłam powoli głową, wciąż będąc pod urokiem jego głosu, jednak jego słowa docierały do mnie bardzo wyraźnie – Nie jesteś już człowiekiem. – oznajmił dobitnie – Jesteś istotą lepszą, od tej ludzkiej marnoty. Jesteś wampirem. Zapamiętaj to i bądź z tego duma. – większość jego zdań była zbudowana pojedynczo, ale sądzę, że to miało tylko podkreślić ważność tych słów.\nOn jej mówi,że nie jest człowiekiem, a ona tu z gramatyką wyskakuje?\nNagła śmierć Panny Racjonalnej. A to tylko dlatego, że zobaczyła duże, wyraziste oczy! Zatrzepocze taki swoim długim wachlarzem i siup- cały racjonalizm na śmietnik!\nZaraz, zaraz… On powiedział wampirem? – Tak, powiedziałem, że jesteś wampirem. Wiąże się z tym wiele przywilejów i znacznie mniej reguł.\nA mamusia nie mówiła „nie właź do cudzego umysłu”? Zwłaszcza z butami! Ech, te dzisiejsze wampiry...\nNajprawdopodobniej otrzymasz dar, który będziesz mogła wykorzystać jak tylko będziesz chciała. Pamiętaj, że jeżeli zabijesz wampira bez powodu, będziesz miała sprawę w sądzie wieczornym i będziesz sądzona według wampirzego prawa, które zawiera zaledwie kilka zasad. Wyrok wydaje Rada Nadzorcza.\nRada Nadzorcza, jak Bora kocham! A zatwierdza Prezes, za zgodą Zarządu?\nNa swoje pierwsze polowania będziesz się wybierała ze mną, bo będę musiał nauczyć cię kilku sztuczek. Stwierdzisz też, jaka krew najbardziej ci smakuje.\nOsobiście nie polecam rozsmakowywać się w 0Rh-, bo nieczęsto się zdarza.\nNatomiast 0Rh+ nie jest zbyt smaczna.\nMożesz spokojnie jeść ludzkie jedzenie, jednak jest ono rozpuszczane w jadzie, który krąży w twoim ciele.\nO, to ja też tak mam! To się nazywa soki trawienne? Co prawda nigdzie nie krąży, no, ale...\nJak każdy wampir masz krew i ta krew jest bardzo cenna na ludzkim czarnym rynku. Działa jak narkotyk.\nZnaczy, uzależnia? Wyobraźmy sobie takiego uzależnionego, który zrobi wszystko, żeby zdobyć trochę ' tego cudeńka' i niestraszne mu kły i inne takie... Macie to?\nJeżeli będzie w ogromnej potrzebie finansowej, to sprzedaj ze trzy fiolki, a będziesz ustawiona na najbliższe pół roku.\nKurczę, też tak chcę! Po co pracować po dwanaście godzin dziennie? Po co się wysilać? Trzy fiolki!\nNie możesz pobierać jednak więcej, niż jedną fiolkę miesięcznie, ponieważ może cię to zabić.\nAle trzy na pół roku utrzymania starcza, czyli jakby porobić małe zapasiki...\n*zakłada okulary przeciwsłoneczne, bo razi ją blask symboli dolarów, które zapaliły się w oczach Burej*\nWielu z nas w ogóle tego nie robi…\nMoglibyście mi w takim razie pomóc? Krew za krew! Nikt nie będzie głodny. Mam bardzo pożywną krew. Serio- serio.\nA, i jeżeli będziesz chciała pobrać sobie krew, to musisz mieć specjalne igły. Najlepiej zgłoś się po nie do mnie. Wampir może zginąć od trzech rzeczy: od ognia, od porwania jego ciała na kawałki i od zbyt częstego pobierania krwi. Światło słoneczne, krzyże, woda święcona, srebro, drewniane kołki…\nNo tak, a te 'specjalne' igły to chyba aluminiowe...\nTo wszystko mity, wymyślone na naszą potrzebę. Jednak nie radzę ci się pokazywać na słońcu jako starszy wampir, później zrozumiesz dlaczego.\nBędzie sparklesić jak szalona.\nA… I widać nas na zdjęciach i w lustrach. Chyba wszystko… Jak coś mi się przypomni, to ci powiem. A teraz mi się przedstaw. – to nie była prośba\n- Jestem Vi… Vida Shay Shadow dokładnie, i za dwa tygodnie skończę pieprzone dziewiętnaście lat. – powiedziałam i zauważyłam, że mój głos strasznie się zmienił. Nie był już taki wysoki i brzmiał cholernie seksownie.\nSłówko 'pieprzone' dodaje tyle seksapilu...\nWiesz, dodawać pieprzu to jak dodawać pieprzyku, co z kolei równa się dodawać pikanterii. A jak jest pikanteria to i seksapil się znajdzie. Ech, te równania z niewiadomymi...\n- Ja jestem Sky, mam ponad półtorej tysiąca lat. Moim darem jest teleportacja.\nJestem Bura, mam ponad osiemnaście lat. Moi darem jest przemieszczanie się na kilkucentymetrowych szpilkach.\nToż to prawie to samo!\nNa razie tyle powinno Ci wystarczyć. – powiedział – A teraz chodź. Trzeba cię jakoś ubrać. Podejrzewam, że przez najbliższe kilka miesięcy będziesz się trzymać koło mnie, więc urządziłem ci pokój, a moja gosposia kupiła ci jakieś ubrania.\nNiech zgadnę- przypadkowo wszystkie czarne i koronkowe?\nI seksowne, z dozą pieprzu, tudzież pikanterii.\nZapomniałem ci powiedzieć, że od teraz twoje ludzkie lata się nie liczą. Można powiedzieć, że jesteś noworodkiem. Na start otrzymasz ode mnie kartę z dwoma milionami dolarów.\nO, jak miło z pana strony, panie Sky. A na cholerę mi pan mówił o tym oddawaniu krwi?\nNie wiesz? Bohaterki bardzo szybko wydaja pieniądze. Można wręcz powiedzieć, że odwrotnie proporcjonalnie, co aŁtorki.\nW przyszłym wcieleniu chcę być Mary Sue.\nJeżeli zabraknie ci czegoś, ktoś cię skrzywdzi, mam od razu o tym wiedzieć. Od tej chwili jestem twoim ojcem, bratem, opiekunem, mężem, obrońcą, przyjacielem, kochankiem...\nJa nie wiem, co na to wampirze prawo, ale u ludzi dwa pierwsze określenia plus ostatnie równa się paragraf...\nO.o To się nazywa zboczenie!\nZapamiętaj. Twojej rodzinie powiedzieliśmy, że spłonęłaś w pożarze, więc jak chcesz, to będziemy mogli pójść na twój pogrzeb. Zawsze mnie to bawiło. – stanęliśmy przed dwuskrzydłowymi hebanowymi drzwiami.\n„Spłoniesz nim odpalę lont” ^^ A potem się dziwią, że wampiry błyszczą!\n... czarnym humorem.\nSky pchnął je delikatnie, a moim oczom ukazał się przepiękny apartament… Bo pokój to na pewno nie był. Sypialnia, salon, łazienka, kuchnia… I wszystko takie ogromne…\nWielofunkcyjni są. A to już drugi przykład, proszę państwa.\n- Dziękuję… - powiedziałam i skoczyłam na niego, nogami oplatając go w pasie, a ręce zarzucając na szyję. Chwycił mnie za pośladki tak, żebym nie spadła i wręcz zmusił do zejścia z niego\nCiągnął ją za te pośladki? Jak inaczej chciał zmusić do zejścia...\nSzkoda, że nie mogła zejść z tego świata. Chociaż raz!\nNo, gwoli ścisłości byłby to już drugi. Przecież nie oddycha!\n- Nie ma za co… - powiedział – A na takie rzeczy będzie jeszcze czas… - dodał ze szczerym uśmiechem na twarzy – A teraz przebierz się szybko, po wychodzimy…\nNa jakie? Chwytanie się za pośladki? *idzie po czerwony kwadracik*\nSzczery uśmiech? O, chłopie, naiwną sobie znalazłeś, myślisz?... A tak, faktycznie.\n- A jak mam się ubrać? Jakoś elegancko, skromnie? – spytałam po chwili namysłu\n- Kusicielsko… - odpowiedział Sky i usiadł w fotelu przy kominku\n- To ja jeszcze prysznic wezmę… - ciemnowłosy przewrócił oczami, a ja zachichotałam i w wampirzym tempie się umyłam. Weszłam bezpośrednio do sypialni i zachwyciłam się garderobą. Nie ma co… Gosposia ma gust… W końcu wybrałam czarną sukienkę przed kolano, czarne rajstopy ze szlaczkiem z tyłu. Do tego czarne szpilki na i oczywiście czarne, krótkie futro z jakiegoś zwierzęcia.\nCzerń, czerń, czerń! Zawsze modna, zawsze mroczna!\n… rzekła Bużum w wampirzym tempie.\nW momencie, w którym poczułam zapach futra, zrobiłam się głodna… Zrobiłam jeszcze szybki ciemny makijaż i przejechałam po ustach ostrą, czerwoną szminką. Chwyciłam małą torebkę i wolnym krokiem wyszłam z sypialni, kręcąc kusicielko biodrami.\n- Może być? – spytałam Sky’a\n- Te kusicielskie biodra wyrzuć. Nie są czarne!\n- Wyglądasz pięknie… - szepnął mi wprost do ucha, nagle znajdując się za mną i obejmując mnie w talii.\nTeleportacja, jednak nie taki głupi pomysł...\n- Mogę mówić do ciebie kochanie? – spytałam bez namysłu - Oczywiście, kotku… - mruknął, a świat rozmazał mi się przed oczami. Po chwili staliśmy przed wejściem do jakiejś knajpki i Sky zdążył mi jeszcze szepnąć, że jakby coś, to się nie znamy…\n- Mogę ci mówić 'kochanie'?- Ależ oczywiście, kiciu, ale jakby co, to się nie znamy... Nie wiadomo co, czyli romantyczność!\nNie powiedział nawet jak ma wyglądać to polowanie! Oczywiście znałam legendy, ale to nic w porównaniu z realnym światem… W końcu postanowiłam zdać się na instynkt.\nLegenda o Polującym Wampirze. Dratewka się chowa!\nWeszłam i przeleciałam wzrokiem po pomieszczeniu. Gdy szłam do barku, większość obecnych odwracała za mną głowy. Usiadłam na wysokim krześle, zakładając nogę na nogę tak, że ktoś z sokolim wzrokiem mógł zauważyć jaką mam bieliznę (w jatach ’60 nosiło się coś takiego ;p).\nA teraz się już nie nosi?! Oj... ja chyba... pójdę się przebrać...\nAle jak to? Z nogą na nodze nie widać bielizny, wszystko jest ładnie zakryte! Chyba, że ma krzywe nogi, bardzo- bardzo krzywe nogi. Hm...\nPo paru minutach barman postawił przede mną drinka i powiedział, że to od tego faceta w kącie. Mimowolnie zerknęłam w tamtą stronę i zobaczyłam swojego wroga z czasów podstawówki. Teraz podobno studiuje, ale jakoś nie chciało mi się w to wszystko uwierzyć.\n- Cześć, to ja, Vida. Pamiętasz jak ciągnąłeś mnie za warkocz w podstawówce? Zgiń!\nZemsta nietoperza godna nastoletniej logiki aŁtorki.\nPosłałam mu czarujący uśmiech, po czym wyszukałam mojego opiekuna w tłumie i posłałam mu pytające spojrzenie, a on skinął głową i powrócił do podrywania jakiejś małolaty. Mogłabym przysiąc, że zauważyłam jak\nprzejeżdża językiem po dwóch ostrych kłach…\nSpojrzałam jeszcze raz w kierunku mojej ofiary, uśmiechnęłam się uwodzicielsko i nie przerywając kontaktu wzrokowego, podeszłam do jego stolika i usiadłam obok. Objął mnie ramieniem, jakbym była jego własnością. Po tym, jak wypalił do końca cygaro, wyszliśmy z tego baru. Poprowadził mnie w jakiś zaułek i zaczął bezczelnie obmacywać. Po chwili przyparłam go do ściany, ale nadaj nie wiedziałam, jak mam się posilić. Odpowiedź nasunęła mi się sama. Zaczęłam składać pocałunki na jego szyi, jednocześnie wyobrażając sobie to, że mam kły. W pewnym momencie poczułam, że mam więcej w jamie ustnej, niż miałam.\nCzasami lepiej napisać prosto z mostu, niż bawić się w takie literackie gierki bo może zabrzmieć nieco... dwuznacznie.\nUśmiechnęłam się tryumfalnie, po czym ugryzłam go delikatnie, na co on zaśmiał się. Przykryłam mu usta ręką, żeby nikt nie usłyszał krzyku.\nPo czterech minutach leżał martwy, a ja odchodziłam w swoją stronę i już nie czułam pragnienia. Podobało mi się… Tylko muszę się jeszcze wielu rzeczy nauczyć, chociażby jak panować nad sobą, gdy poczuję krew.\nWeszłam do baru i nawet się nie zastanawiając podeszłam do Sky’a, odepchnęłam od niego tamtą małolatę i wręcz rzuciłam się na niego. Zaczęłam go namiętnie całować, zarzucając mu ręce na szyję.\n- Vida, którego słowa w zdaniu 'jakby co, to się nie znamy' nie zrozumiałaś?\nJakimś cudem dotarliśmy do wyjścia z baru, a później do jakiegoś cienia, z którego ciemnowłosy przeniósł nas wprost do jakiejś sypialni. Dopiero później miałam się dowiedzieć, że należy do niego.\nNie przestając się całować, ściągaliśmy z ciebie wzajemnie ubrania, niektóre rwąc. Rzuciliśmy się na łóżko i przez dłuższą chwilę walczyliśmy o dominację. W końcu oboje zrezygnowaliśmy i niewiele myśląc zaczęliśmy się dziko i namiętnie kochać.\nSkończyliśmy dopiero nad ranem, kiedy oboje padaliśmy z wycieńczenia.\nTak krótko? A myślałam, że Sky to typ maratończyka...\nWidocznie ta walka o dominację ich tak wycieńczyła.\nJednak wystarczyło zaledwie pół godziny i znów byliśmy w pełni sił.\nBiedak... Trzeba było sobie nimfomankę brać?\nPołożyłam głowę na jego klatce piersiowej tam, gdzie jest serce i gładziłam delikatnie jego tors\n- Było wspaniale… - szepnęłam cicho\n- Zgadzam się w stu procentach… - powiedział jeszcze ciszej, po czym oboje zamilkliśmy\n- Zawsze tak robisz? – spytałam w końcu\n- To znaczy jak? – spytał, nic nie rozumiejąc\nPamięć krótkotrwała- brak. Umie się za to teleportować. Coś za\n- Przemieniasz kobietę w wampirzycę, opiekujesz się nią, przelatujesz, a później czekasz aż odejdzie? - spytałam, spoglądając mu w głęboko\nW Głęboko prychnęło z pogardą i przeleciało na parapet.\nPrzecież on nie powiedział, że ma spadać. Kurczaki, przez nią się nawet nie posilił. To zła kobieta jest.\nNie powiedział, bo cierpliwy jest. Poczeka.\n- Tak właściwie, to dopiero drugi raz jestem stwórcą… - wyjaśnił\nCzyli bardziej tatuś niż kochanek. Ciekawe co by na to powiedział Ojciec Dyrektor, skoro już przy ojcu jesteśmy...\n– Za pierwszym razem stworzyłem wampirzycę z zamiarem, że zostanie towarzyszką mojego życia. I tak było przez prawie pięćset lat. Dobrze nam się żyło, ale później ktoś ją zabił.\nŻyła, żyła i umarła. Piekna biografia, bestseller...\nTylko dlatego, że nie chciała się z nim przespać. – westchnął ciężko – To był jeden z członków Rady, dlatego nie został ukarany. Cały czas staram się go wytropić, ale ciężko mi to idzie…\n- Przykro mi… - powiedziałam, bo tylko na tyle było mnie stać w tej chwili – Kochanie… - zaczęłam ponownie, a on zamruczał pytająco – Gdzie my tak właściwie jesteśmy? – odwróciłam głowę tak, żeby spojrzeć mu w oczy.\n- W mojej sypialni... – powiedział\n- Tego się domyśliłam… - uśmiechnęłam się rozbrajająco – Chodzi mi raczej o kontynent, państwo i miasto…\nO takie duperele, w takim momencie... Swoja drogą, spotyka swego znajomego z podstawówki, ale nadal ma wątpliwości co do kontynentu. Zastanawiające.\nHm, aportowali się przecież. Mnie bardziej zastanawia to, że znają się jeden, góra kilka dni, a już uprawiają seks, mówią do siebie per „kochanie”, „kotku”. Ech, te wampiry...\nA tak. Ale zobacz, jakie to piękne: Miałeś kogoś przede mną? Ta, była taka jedna, ale umarła. Przykro mi, ale gdzie my właściwie jesteśmy?\n- Europa, północno-wschodnia Szkocja… Nazwa miejscowości nie jest ważna, ponieważ zamek jest na obrzeżach małej wioski. – wyjaśnił\nNazwa miejscowości nie jest ważna, bo ałtorka i tak nigdy tam nie była.\n- Zamek? – spytałam z niedowierzaniem\n- Tak… Mam kilkanaście rozmieszczonych na całym świecie, ale ten uważam za swój dom… Tamte są jak letnie domki na Hawajach… - powiedział i zaczął delikatnie gładzić moje włosy.\nŁadne porównanie, jak swojsko brzmiące w ustach starego wampira, który musi unikać słońca.\nLeżeliśmy tak długą chwilę, nie zmieniając pozycji. Dopiero teraz zauważyłam, że mogę trwać w jednej pozycji w ogóle się nie męcząc.\nDziwne... Ja już siedzę w jednej pozycji od kilkunastu minut. O nie! Nie, nie, nie, nie! Błagam, powiedzcie, że nie jestem wampirem! Ja nie chcę się sparklesić, ja nie chcę! Nie!\nA ja jestem spokojna- trochę się jednak zmęczyłam.\nZmęczona Bużum, iskrząca Bura\noraz Gościnna Załoga Enterprise\npozdrawiają z mglistej Szkocji.\nEtykiety: Bużum i Bura, Horror, Wampiry\nWimperga (niem. Wimperg) – dekoracyjne, ażurowe wykończenie w kształcie wysokiego trójkąta, wieńczące szczyt portalu albo ostrołuk okna charakterystyczne w architekturze gotyckiej, stosowane w zdobnictwie neogotyckim.\nWykonany z kamienia lub cegły. Pole trójkąta rzeźbione ślepym lub ażurowym maswerkiem lub gładkie. Krawędzie zdobione motywami dekoracyjnymi w kształcie zwiniętego liścia, tak zwanymi czołgankami inaczej zwanymi żabkami. Zwieńczony kwiatonem albo krzyżem.\n• Ludzik Lol\n"Biegnąc widziałam, jak z moich ust wydobywa się para, która po chwili zamarza tworząc niezwykłą mozaikę."\nPozwolę sobie zauważyć, że pary wydobywającej się z ust nie widzimy. Charakterystyczna mgiełka to już skroplona woda, której małe krople unoszą się w powietrzu. Zasadniczo błąd ten mnie razi tak samo mocno jak "jurz" czy "ktury". Pozdrawiam;)\n>Mój oprawca był szybszy i po chwili już leżałam, czując przenikliwy ból.\nHm, poza tym on ją przewrócił. Tak przynajmniej wynika z wcześniejszych zdań...\n@ mógł w nią czymś ciepnąć - na przykład włócznią.\nCóż, w drugiej części próbowała naśladować "trudne słownictwo" z pierwszej, ukradzionej, ale szło jej to opornie. Obie połowy gópie w cholerę.\nI oto gatunek aŁtorki, który irytuje mnie najbardziej. Taki gópio-mondry i w dodatku leniwy na tyle, że nie chce się własnego pomysłu wymyślić (no ale blogusia z opkiem musi mieć, więc ukradnie). Wrr, takie to od razu wieszać, topić lub palić na stosie.\nOkropnie niestrawna kompilacja. Nawet moje ulubione True Blood musiała w to wplątać! BTW jakże lekko pochodzi bohaterka do kwestii utraty człowieczeństwa! Siup i po ptokach, od dziś zabijam? Głupia, głupia...\nJa tam podziwiam ją (jego? W oryginalnym opku jest facet) za ten artystyczny zachwyt nad wimpregą, freskami i witrażami, za refleksje na temat stylu, w jakim budują ortodoksyjni katolicy, w momencie, gdy goni ją facet ze spluwą. I w ogóle za zdolność zauważenia czegokolwiek ze zdobień w kościele, w którym musiało być o tej porze ciemno jak w ślepej kiszce. Noc była, przypominam.\n"nawet widma ósmego koloru, dla którego nie miałam nazwy" Łał, to wąpierze też widzą oktarynę?\n"Dobrze nam się żyło, ale później ktoś ją zabił." Biedny Sky. Jak to mówią, dobrze żarło i zdechło. Się wzruszyłam :p\nOhmaj. Sprzedawanie krwi podpatrzone w True Blood, jak mniemam. Ech, ałtoreczki...\noczywiście chodziło o północno-wschodnią...\nod kiedy Szkocja jest w Europie środkowo-WSCHODNIEJ?!\nPomieszane z poplątanym - żywcem zerżnięta, przepisana słowo w słowo Szmeyer, bezczelny plagiat cudzego opowiadania, gdzieś tam jakieś zagubione wątki z Anne Rice i do tego typowo ałtoreczkowe urocze wstawki - zemsta na opkowym alter ego jakiegoś nielubianego kolegi z podstawówki, seksowna czerń i dokładne opisy procesu sztafirowania się. Subtelna erotyka też jest, ale daleko jej do marlenkowego kunsztu.\n> W samej bieli jaskrawego światła dopatrzyłam się wszystkich kolorów tęczy, a na obrzeżach nawet widma ósmego koloru, dla którego nie miałam nazwy.\n* Widzi podczerwień i ultrafiolet... cała reszta to objawy jaskry.\n21 lutego 2011 19:36


1 Polskie Koleje Państwowe S.A. Centrala ul. Szczęśliwicka 62, Warszawa Biuro Zamówień i Przetargów tel.: fax Warszawa, r. Nr sprawy: KPDA JS/6 Nr pisma: OGŁOSZENIE O DIALOGU TECHNICZNYM I. ZAMAWIAJĄCY Polskie Koleje Państwowe Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie przy ul. Szczęśliwickiej 62, Warszawa, wpisana do rejestru przedsiębiorców KRS pod nr w Sądzie Rejonowym dla m.st. W-wy XII Wydział Gospodarczy, NIP , REGON , kapitał zakładowy: zł, wpłacony w całości. II. DANE KONTAKTOWE ZAMAWIAJĄCEGO Polskie Koleje Państwowe Spółka Akcyjna ul. Szczęśliwickiej Warszawa Osoba wyznaczona do kontaktu: Justyna Szymczyk lub Cyprian Świś, tel. +48 (22) , Wszelką korespondencję kierowaną do Zamawiającego należy opatrzyć dopiskiem: Dialog techniczny dot. Zaprojektowania i wdrożenia aplikacji dworcowej dla PKP S.A.. III. PODSTAWA PRAWNA Dialog techniczny zwany dalej Dialogiem prowadzony jest na podstawie 3 Procedury udzielania zamówień przez PKP S.A., przyjętej do stosowania Decyzją nr 55 Dyrektora Zarządzającego ds. Operacyjnych i Kontrolingu z dnia 20 lipca 2015 r. w sprawie przyjęcia Procedury Zakupowej (nie mają zastosowania przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych) oraz zgodnie z Regulaminem przeprowadzania dialogu technicznego opublikowanym na stronie internetowej Zamawiającego. IV. PRZEDMIOT ZAMÓWIENIA ORAZ CEL PROWADZENIA DIALOGU 1. Zamawiający ogłasza Dialog w zakresie Zaprojektowania i wdrożenia aplikacji dworcowej dla PKP S.A..\n2 2. Usługa polega na zaprojektowaniu i wdrożeniu aplikacji dworcowej przeznaczonej na urządzenia mobilne pracujące na systemach Android i ios oraz dostarczającej szereg funkcjonalności istotnych z punktu widzenia interesariuszy Grupy PKP. 3. Celem Dialogu jest: a) Pozyskanie informacji niezbędnych do rozpoczęcia planowanego postępowania o udzielenie zamówienia na Zaprojektowanie i wdrożenie aplikacji dworcowej dla PKP S.A. ; b) Określenie kosztów, zasobów, warunków świadczenia usługi oraz bilansu ryzyk wraz z opisem ich mitygacji; c) Skonfrontowanie potrzeb Zamawiającego i założeń zamówienia z możliwościami ich realizacji przez potencjalnych wykonawców; d) Określenie czynników wpływających na jakość oraz wartość składanych ofert; e) Określenie wpływu parametrów i wskaźników jakościowych na wartość składanych ofert. V. ZASADY PROWADZENIA DIALOGU 1. Dialog prowadzony będzie zgodnie z postanowieniami Regulaminu przeprowadzania dialogu technicznego opublikowanego na stronie internetowej Zamawiającego. 2. Dialog prowadzony będzie w języku polskim i ma charakter jawny, z zastrzeżeniem 6 ust. 10 Regulaminu przeprowadzania dialogu technicznego. Do dokumentów sporządzonych w innych językach niż polski powinny być dołączone tłumaczenia na język polski. 3. Dialog prowadzony będzie w formie spotkań z Uczestnikami (indywidualne lub grupowe) lub wymiany korespondencji w postaci elektronicznej. 4. Termin zakończenia Dialogu przewidywany jest najpóźniej do r. VI. ZGŁOSZENIE DO UDZIAŁU W DIALOGU TECHNICZNYM 1. Uczestnicy zainteresowani udziałem w Dialogu, spełniający wymagania określone w Ogłoszeniu oraz w Regulaminie przeprowadzania Dialogu technicznego składają prawidłowo wypełnione i podpisane Wnioski o dopuszczenie do udziału w Dialogu (Załącznik nr 1 i 2 do Ogłoszenia) wraz z pozostałymi dokumentami wskazanymi w Ogłoszeniu. 2. Wnioski można składać za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres w temacie wpisując Dialog techniczny dot. Zaprojektowania i wdrożenia aplikacji dworcowej dla PKP S.A.. 3. Termin składania wniosków: do dnia r. godz Decyduje data wpływu wniosku do Zamawiającego. 4. Zamawiający nie jest zobowiązany dopuścić do Dialogu Uczestników, którzy złożą zgłoszenie do udziału w Dialogu po wyznaczonym terminie. 6. Wszelkie dokumenty wymagające podpisów osób reprezentujących Uczestnika są składane w formie skanów. VII. WARUNKI UDZIAŁU W DIALOGU TECHNICZNYM 1. Warunkiem zaproszenia przez Zamawiającego do udziału w Dialogu jest złożenie zgłoszenia do udziału w Dialogu, sporządzonego zgodnie ze wzorem stanowiącym Załącznik nr 1 do niniejszego Ogłoszenia. 2. Do zgłoszenia należy załączyć oryginał lub kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez Uczestnika aktualnego odpisu z właściwego rejestru lub z centralnej ewidencji i informacji\n3 o działalności gospodarczej, jeżeli odrębne przepisy wymagają wpisu do rejestru lub ewidencji, lub w przypadku podmiotów zagranicznych odpisu z innego rejestru handlowego przetłumaczonego na język polski, w celu ustalenia osób umocowanych do reprezentowania Uczestnika. 3. Zgłoszenie do Dialogu musi zostać podpisane przez osoby uprawnione do reprezentowania Uczestnika, jeżeli zaś uprawnienie do podpisywania zgłoszenia nie wynika wprost z dokumentu stwierdzającego status prawny Uczestnika, o którym mowa w ust. 3, to do zgłoszenia należy złączyć oryginał lub poświadczoną notarialnie za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa wystawionego na reprezentanta Uczestnika przez osoby do tego umocowane. 4. W przypadku, gdy zgłoszenie do dialogu będzie niekompletne Zamawiający uzna takie zgłoszenie za niezłożone i nie będzie go rozpatrywał, tj. zgłoszenie do Dialogu zostanie pominięte. 5. Zamawiający zastrzega sobie prawo do wykluczenia Uczestnika z udziału w Dialogu, jeżeli jego dalszy udział w istotny sposób utrudnia jego prowadzenie. 6. Do Dialogu zaproszeni zostaną Uczestnicy, którzy wykażą się posiadaniem doświadczenia polegającego na należytym wykonaniu co najmniej: 2 (dwóch) usług polegających na zaprojektowaniu i wdrożeniu aplikacji mobilnej wykorzystującej technologię geolokalizacji w oparciu o system GPS na systemy operacyjne Android i ios, które zostały opublikowane i są dostępne w systemach dystrybucji aplikacji mobilnych (sklepy Google Play i AppStore); oraz 1 usługi polegającej na zaprojektowaniu i wdrożeniu aplikacji mobilnej w której wykorzystywana jest mikronawigacja (rozumiana m.in. jako nawigacja w centrach handlowych, nawigacja pojazdów na parkingach, nawigacja na dworcach i w innych przestrzeniach publicznych) lub 1 usługi polegającej na zaprojektowaniu i wdrożeniu aplikacji mobilnej wykorzystywanej w transporcie (w szczególności w transporcie publicznym - zbiorowym), które są dostępne w systemach dystrybucji aplikacji mobilnych (sklepy Google Play i AppStore). Przez jedną usługę należy rozumieć jedną umowę. Zamawiający dopuszcza możliwość łączenia powyższych usług. W tym przypadku, jeżeli Uczestnik wykaże, że świadczył co najmniej dwie usługi obejmujące łącznie wszystkie opisane wymagania spełni warunek udziału w Dialogu dotyczący posiadania wiedzy i doświadczenia. 7. W celu potwierdzenia spełniania warunku udziału w Dialogu, o którym mowa w ust. 6, należy przedstawić wykaz wykonanych głównych usług oraz potwierdzenie ich wykonania, w formie referencji lub credentials z linkami do działających aplikacji. 8. Uczestnik zainteresowany udziałem w Dialogu składa zgłoszenie do udziału w Dialogu w terminie i miejscu określonym w Ogłoszeniu. Wniosek winien być podpisany przez osobę uprawnioną do reprezentowania Uczestnika. 9. Do Dialogu zostaną zaproszeni uczestnicy, którzy spełniają warunki udziału w Dialogu, z zastrzeżeniem ust Zamawiający zastrzega możliwość ograniczenia liczby uczestników którym zostanie przekazane zaproszenie do udziału w Dialogu, w przypadku, gdy liczba uczestników którzy złożyli wnioski i spełniają warunki udziału w Dialogu przekroczy liczbę 20. W przypadku zaistnienia ww. sytuacji Zamawiający w pierwszej kolejności zaprosi do udziału w Dialogu uczestników którzy wykazali się realizacją obu rodzajów usług wymienionych w ust. 6 tiret drugie, a następnie tych, którzy wykazali się realizacją usługi polegającej na zaprojektowaniu i wdrożeniu aplikacji mobilnej w której wykorzystywana jest mikronawigacja, a w dalszej kolejności tych uczestników, którzy wykazali się\n4 realizacją usługi polegającej na zaprojektowaniu i wdrożeniu aplikacji mobilnej wykorzystywanej w transporcie publicznym zbiorowym, łącznie do maksymalnej liczby 20 uczestników. 11. Zamawiający może dopuścić do udziału w Dialogu Uczestnika nie spełniającego warunków określonych w ust. 6 i 10, o ile taki Uczestnik wykaże i uzasadni, iż posiada szczególnie istotne oraz unikatowe informacje, mogące stanowić znaczącą wartość dodaną w Dialogu. VIII. TRYB UDZIELANIA WYJAŚNIEŃ 1. Uczestnik Dialogu może zwracać się do Zamawiającego o wyjaśnienia wszelkich kwestii związanych z Dialogiem, za pośrednictwem poczty elektronicznej. 2. Zamawiający udzieli wyjaśnień niezwłocznie. 3. Odpowiedź zostanie przesłana wszystkim Uczestnikom Dialogu oraz zamieszczona na stronie internetowej Zamawiającego ( bez ujawniania źródła zapytania. 4. Uczestnicy Dialogu związani są wszelkimi zmianami i wyjaśnieniami zamieszczanymi na stronie internetowej Zamawiającego ( Zaleca się bieżące monitorowanie strony internetowej Zamawiającego w celu zapoznania się z ewentualnymi odpowiedziami na zapytania bądź wyjaśnieniami lub modyfikacjami. IX. ZASTRZEŻENIE PRAWNE. Niniejsze Ogłoszenie nie stanowi zaproszenia do złożenia oferty ani zaproszenia do negocjacji w celu zawarcia umowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93, z późn. zm.), nie jest również wszczęciem postępowania w rozumieniu Procedury udzielania zamówień przez PKP S.A., przyjętej do stosowania Decyzją nr 55 Dyrektora Zarządzającego ds. Operacyjnych i Kontrolingu z dnia 20 lipca 2015r. w sprawie przyjęcia Procedury udzielania zamówień przez PKP S.A., w szczególności w trybie dialogu konkurencyjnego. Udział w Dialogu nie jest warunkiem ubiegania się przez Uczestników w przyszłości o jakiekolwiek zamówienie, ani nie gwarantuje dopuszczenia do udziału w takim postępowaniu. Udział w Dialogu nie uprawnia Uczestników do dochodzenia jakichkolwiek roszczeń od PKP S.A., w szczególności w zakresie dopuszczenia Uczestnika do Postępowania, zawarcia umowy w sprawie zamówienia albo dopuszczenia w Postępowaniu rozwiązań oferowanych przez Uczestnika. Udział w Dialogu nie stanowi podstawy wykluczenia Uczestnika z Postępowania, będącego przedmiotem niniejszego Dialogu. /-/ Łukasz Cachro Dyrektor Biuro Strategii\n5 Załącznik nr 1 do Ogłoszenia WNIOSEK O DOPUSZCZENIE DO UDZIAŁU W DIALOGU TECHNICZNYM dot. Zaprojektowania i wdrożenia aplikacji dworcowej dla PKP S.A. Uczestnik Dialogu: Nazwa Uczestnika (dalej: Dialog ) Adres Uczestnika Osoba uprawniona do kontaktów: Imię i nazwisko Adres Adres Nr telefonu stacjonarnego Nr telefonu komórkowego Nr fax 1. W związku ze zgłoszeniem do udziału w Dialogu oświadczamy, iż: 1) zapoznaliśmy się z treścią Ogłoszenia o Dialogu, 2) wyrażamy wolę udziału w Dialogu, 3) zapoznaliśmy się z Regulaminem Przeprowadzania Dialogu Technicznego i w całości akceptujemy jego postanowienia; 4) wyrażamy zgodę na przetwarzanie i przechowywanie przez PKP S.A. informacji zawartych w niniejszym zgłoszeniu dla celów Dialogu lub Postępowania; 5) udzielamy bezwarunkowej zgody na wykorzystanie informacji przekazywanych w toku Dialogu, w tym również informacji stanowiących przedmiot praw autorskich Zgłaszającego, na potrzeby przeprowadzenia postępowania, którego przedmiotem będzie Zaprojektowanie i wdrożenie aplikacji dworcowej dla PKP S.A., w tym w szczególności do przygotowania opisu przedmiotu zamówienia, Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia lub określenia warunków umowy dla zamówienia, z zastrzeżeniem 6 ust. 10 Regulaminu Przeprowadzania Dialogu Technicznego.\n6 2. Wraz z niniejszym zgłoszeniem Uczestnik przedkłada: 1) Dokument potwierdzający umocowanie do reprezentowania Uczestnika (KRS lub CEiDG wystawione nie wcześniej niż 6 miesięcy przed upływem terminu składania wniosków - Zamawiający dopuszcza dokumenty pobrane ze stron oraz lub pełnomocnictwo). 2) Wykaz wykonanych głównych usług wraz z potwierdzeniami ich wykonania.. (miejscowość i data) (podpis i pieczątka imienna osoby upoważnionej do składania oświadczeń woli w imieniu Uczestnika)\n7 WYKAZ WYKONANYCH GŁÓWNYCH USŁUG Załącznik nr 2 do Ogłoszenia Nazwa Uczestnika: Adres Uczestnika: Przystępując do prowadzonego przez PKP S.A. Dialogu Technicznego, którego przedmiotem jest Zaprojektowanie i wdrożenie aplikacji dworcowej dla PKP S.A. oświadczamy, że w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania wniosków o dopuszczenie do Dialogu, a jeżeli okres działalności jest krótszy w tym okresie wykonaliśmy: Lp. Przedmiot zamówienia (szczegółowy zakres usługi) Czy w aplikacji mobilnej wykonano mikronawigację lub aplikacja jest wykorzystywana w transporcie (w szczególności w publicznym zbiorowym)? TAK/NIE, jeśli TAK dodać opis Systemy dystrybucji na których dostępna jest aplikacja (Google Play, AppStore, Sklep Windows itd.) Odbiorca usługi Uwaga! Opis wykonanych usług musi zawierać informacje pozwalające jednoznacznie stwierdzić, że Uczestnik spełnia warunek udziału w Dialogu Technicznym dotyczący posiadania wiedzy i doświadczenia. Do niniejszego wykazu dołączam potwierdzenie należytego wykonania powyższych usług w formie referencji lub credentials.. (miejscowość i data) (podpis i pieczątka imienna osoby upoważnionej do składania oświadczeń woli w imieniu Uczestnika)


Zestaw sztućców: łyżeczka i widelec w etui S-30132 :: Zabawki Sassy\nZestaw sztućców: łyżeczka i widelec w etui S-30132\nWygoda i czystość to ważne czynniki wspomagające w karmieniu malucha w podróży. Zestaw sztućców: widelec i łyżka w etui sprawią, że będziesz na to przygotowana. Wygodne pudełeczko sprawia, że będą one czyste aż do posiłku, a następnie izoluje brudne sztućce od innych rzeczy w torbie podróżnej, aż do momentu powrotu do domu, gdzie można je umyć.\nPodając nowe elementy menu powodujesz, że dziecko poznaje smaki, zapachy i konsystencje. Mając własną łyżeczkę i widelec oraz podejmując próby samodzielnego jedzenia nabiera pewności siebie i utrwala nowe wrażenia smakowe i poznawcze.\nSztućce Sassy sprawiają, że karmienie jest proste i wygodne oraz inspirujące dla dziecka, a dorosłym pozwala skupić się na ważniejszych rzeczach. Są bezpieczne dla dziecka, a także specjalnie zaprojektowane tak, aby były wygodne do użycia i utrzymania w małych rączkach.\n- etui podróżne utrzymuje w czystości sztućce przed posiłkiem oraz zabezpiecza przed ubrudzeniem innych rzeczy w torbie po posiłku,\n- zestaw składający się z łyżeczki i widelca,\n- zaprojekowane specjalnie dla małych rączek,\n- wyposażony w miękkie uchwyty,\n- nie zawiera bisfenolu A, ftalanów i PCV.\nProdukt dostępny w dwóch wzorach:\nwzór 1 - niebiesko-zielony,\nwzór 2 - różowo-pomarańczowy.\nNr katalogowy: S-30132\nZabawki - Numer handlowy: 63085


Obraz na ścianę green pumpkin fruit isolated on white background - odkryj niepowtarzalne dekoracje do domu\nObraz na ścianę "green pumpkin fruit isolated on white background"\nObraz nowoczesny "green pumpkin fruit isolated on white background" - a także inne obrazy z kategorii Fruit w niecodzienny sposób upiększą każdą przestrzeń. Choć najczęściej wykorzystywane są do dekoracji domu (zwłaszcza sypialni i salonu, ale również hallu, jadalni czy kuchni), cudowny efekt dają również w przestrzeniach publicznych: w biurach, restauracjach, gabinetach. Obraz "green pumpkin fruit isolated on white background" złożony jest z 1 części. Oryginalny, kolorowy wzór sprawia, że idealnie będzie on pasował do wnętrz o podobnej kolorystyce. Obraz na płótnie "green pumpkin fruit isolated on white background" świetnie nada się na prezent dla każdego miłośnika dekoracji zainteresowanego motywami takimi jak: [product_tags].\nObrazy w sklepie bimago dostępne są jako wydruk Premium Print, cyfrowy wydruk na płótnie HD oraz część z nich jako obraz ręcznie malowany. Obraz na płótnie "green pumpkin fruit isolated on white background" jako wydruk Premium Print z ręcznie nałożoną warstwą żelową nada wzorowi "green pumpkin fruit isolated on white background" artystycznego szlifu.\nObraz nowoczesny Green pumpkin fruit isolated on white background\nwydruk na płótniezdjęcia na płótnieobrazypumpkinsquashautumnmarketisolatedproducehalloweendecorationripethanksgivingagriculturewhiteholidayvinefestivepilefarmvegetableseasonsmallobjectfarminggardenplantfestivalgourdharvestingfruitbackgroundfreshnatureharvestfoodeatingbigedibleraw