Wymiary produktu [mm]: 10 x 229 x 172\n07-11-2019 o godz 19:23 Bożenna dodał recenzję:\nBardzo pouczająca i napisana w sposób przystępny książka. Moja wnuczka uwielbia książki autorstwa Kasdepke.\n06-03-2018 o godz 10:53 KATARZYNA GRZELKA dodał recenzję:\nOstrożnie! Dzieci ją polubią! Przynajmniej moje. Grzegorz Kasdepke talent!!\n29-11-2017 o godz 17:04 Katarzyna Majdańska dodał recenzję:\nBardzo pouczającą lektura, ciekawa i przystępna dla młodego czytelnika.


dodane 24.10.2015 13:00\nPodczas pielgrzymki starszy chłopak, maturzysta, zaczął ze mną żartować, rozmawiać, prosił o numer telefonu, ale mu nie dałam. Jednak pielgrzymka się skończyła i kontakt się urwał. Nie szukał mnie. Rozumiem, że zaczął studia, tyle nowości. Koleżanki radzą, bym walczyła o niego, ale skoro niechętnie odpisał, nie szukał kontaktu, to nie widzę sensu. Licealistka\nZgadzam się z Tobą. Owszem, podczas pielgrzymki próbował nawiązać relację. Bardzo mi się spodobało, że nie dałaś mu numeru telefonu, że nie wyobrażałaś sobie Bóg wie czego. Myślę, że on szczerze się Tobą zainteresował, ale to było na krótko i na tyle słabe, że nie szukał kontaktu. No a te rozmowy tylko potwierdzają Twoją tezę. Moim zdaniem teraz nie ma sensu zawracać sobie tym głowę. Żyj swoimi sprawami. Masz rację, że on teraz chłonie nowe życie, życie studenta. A jeśli spotkacie się na kolejnej pielgrzymce, to wszystko jest możliwe. Może on będzie z dziewczyną, może Ty z chłopakiem, a może nagle zaiskrzy, ale już dojrzale? Nikt tego nie wie, tylko Bóg. Dlatego najlepiej oddać wszystko Bogu i prosić, by prowadził, podpowiadał. Nie zgadzam się, że masz o niego walczyć, bo to byłoby nachalne.


Wydajne, lekkie i prestiżowe – najlepsze ultrabooki\nCzym jest ultrabook? To laptop zamknięty w smukłej i eleganckiej obudowie. Charakteryzuje się relatywnie dużą wydajnością oraz długim czasem pracy na baterii. Dzięki niewielkim gabarytom można go łatwo przenosić. Intel projektując tę kategorię produktową ustalił kilka wymagań, które powinny spełniać najlepsze ultrabooki. Dotyczą one przede wszystkim specyfikacji sprzętu. Urządzenie musi być wyposażone w procesor Intel Core, a maksymalna przekątna ekranu to 15,6 cala. Dla największych wyświetlaczy waga sprzętu nie powinna przekraczać 2 kg. Zalecana grubość komputera to maksymalnie 21 mm. Niezbędny jest także wydajny dysk SSD. Obecność takich złączy jak USB 3.0 to dziś w zasadzie oczywistość.\nJak wspomnieliśmy, specyfikacja wymaga, aby ultrabook wyposażony był w procesor Intel Core. Na rynku znajdziemy jednak także cienkie i wydajne komputery z procesorami AMD, które poza inną platformą sprzętową również oferują dobrą wydajność oraz oszczędność energii (ASUS ZenBook Flip 14). Ze względu na cienkie i stylowe obudowy, w ultrabookach stosuje się tzw. procesory niskonapięciowe. Wyróżniają się one zredukowanym zużyciem energii. Przynosi to kilka korzyści. Przede wszystkim można łatwiej odprowadzić ciepło oraz komputer dłużej pracuje zasilany akumulatorem. W laptopie ma to przecież duże znacznie. Do najwydajniejszych należą procesory z linii Intel Core i7 oraz Core i5 (LENOVO IdeaPad S540-14IML). Mają cztery rdzenie oraz mogą pracować na ośmiu wątkach jednocześnie, dlatego wyposażone w nie są najlepsze ultrabooki. Główne różnice sprowadzają się do pojemności pamięci cache oraz częstotliwości taktowania. Jednostki te poradzą sobie w większości prac biurowych oraz świetnie obsługują multimedia. Jeśli masz mniejsze wymagania, warto rozważyć modele z procesorami Intel Core i3.\nTrzeba jasno sobie powiedzieć, że ultrabooki nie są komputerami do gier. Cienkie obudowy nie sprzyjają umieszczaniu w nich rozbudowanych układów chłodzenia. Standardem są modele ze zintegrowaną w procesorze kartą graficzną. Uruchomimy na nich mniej wymagające gry, współczesne oraz starsze tytuły lub gry niezależne z prostą oprawą graficzną. W wielu wypadkach koniczne będzie obniżenie rozdzielczości i jakości obrazu. Pewne światełko w tunelu stanowią jednak najlepsze ultrabooki do gier wykorzystujące platformę Max-Q firmy Nvidia (ASUS ZenBook Pro UX480). Te karty graficzne projektowano specjalnie z myślą o cienkich i lekkich komputerach gamingowych. Przykładowa karta graficzna GTX1050 Max-Q pozwoli uruchomić płynnie większość nowych gier na średnim poziomie szczegółowości oprawy graficznej. Jaki ultrabook sprawdzi się w mniej wymagających grach sieciowych? Dla „niedzielnych graczy” można polecić także kompaktowe komputery z układami Nvidia GeForce MX150 i MX250.\nDysk SSD to absolutna podstawa każdego ultrabooka. To dzięki niemu urządzenie oraz programy uruchamiają się błyskawicznie. Dlatego też najlepsze ultrabooki mają wydajne dyski wykorzystujące interfejs PCIe. Niezwykle istotna jest pojemność nośnika. Za niezbędne minimum możemy przyjąć 240 GB. Pamiętaj jednak, że duża część ultrabooków ma wbudowane dyski, bez możliwości ich wymiany. Powinieneś więc uważnie dobierać pojemność. Jeśli masz wątpliwości, czy w upatrzonym modelu wystarczy Ci miejsca na pliki, lepiej zdecyduj się na ten z większym dyskiem. Ostatecznie dane możesz przechowywać też na kartach pamięci i przenośnych dyskach. Pojemność pamięci RAM we współczesnym ultrabooku powinna wynosić przynajmniej 8 GB (HP ProBook x360 440 G1 (4QW74EA)). Wystarczy to do większości zastosowań, do których są rekomendowane te komputery, np. prac biurowych. Jeśli czasem zajmujesz się np. pracą z grafiką, warto postawić na model z 16 GB RAM. Co ważne, podobnie jak dysk, pamięć RAM również często jest wbudowana i nie ma możliwości jej dołożenia lub wymiany. Zainstalowane na stałe komponenty to cena, którą płacimy za wyjątkowe wzornictwo i kompaktowe wymiary ultrabooków.\nWybierając ekran powinieneś przede wszystkim zwrócić uwagę na jego przekątną, typ matrycy oraz rozdzielczość. Najlepsze ultrabooki mają bardzo szczegółowe wyświetlacze (MacBook APPLE 12 (MNYL2ZE/A)), które świetnie spiszą się również w pracy z grafiką. Zazwyczaj ekrany wykorzystują matryce IPS, oferujące dobrą jakość odwzorowania kolorów oraz szerokie kąty widzenia. Jako, że to komputer mobilny, zwróć uwagę na jasność wyświetlacza i typ powłoki. Modele z matowymi ekranami zapewniają lepszą widoczność obrazu w świetle słonecznym. Ultrabook 13 cali jest bardzo częstym wyborem, gdy zależy nam na komputerze, który połączy kompaktowe wymiary z komfortem użytkowania. Ekran wciąż pozostaje relatywnie duży, więc możesz wygodnie pracować w trasie. Z kolei ultrabook 15 cali to dobre urządzenie, jeśli często pracujesz w domu lub biurze i potrzebujesz maksymalnie dużego wyświetlacza, przy jak najbardziej kompaktowych rozmiarach. Pamiętaj też, że często większy komputer będzie miał wydajniejsze podzespoły. Jeśli nie odpowiadają Ci te gabaryty, np. szukasz urządzenia mniejszego lub pośredniego, dostępne są też modele z ekranami 11, 12 czy 14 calowymi. Masz więc pewność, że znajdziesz komputer skrojony na miarę. Obecnie nawet ultrabook do 3000 zł powinien być wyposażony w ekran o rozdzielczości przynajmniej Full HD (ACER Spin 3 (NX.GUWEP.013)). Zapewni ona bardzo dobrą ostrość obrazu. Dlatego też świetnie nadaje się np. do oglądania filmów. Ekran dobrej jakości to podstawa każdego komputera, a najlepsze ultrabooki mają nawet wyświetlacze 4K. W większości przypadków możemy przyjąć, że im większa rozdzielczość, tym jakość obrazu będzie lepsza.\nDobry komputer mobilny musi być nie tylko mały i lekki. Dlatego najlepsze ultrabooki są bardzo energooszczędne. Dzięki zastosowaniu efektywnych energetycznie podzespołów w połączeniu z dużymi bateriami, możliwe jest osiąganie czasów pracy wynoszących nawet kilkanaście godzin. Oczywiście dotyczy to użytkowania mniej wymagających aplikacji. Ma to szczególnie znacznie jeśli będziesz wybierał ultrabook biznesowy (LENOVO ThinkPad Yoga 370 (20JH002UPB)). W trakcie podróży służbowych powinieneś mieć możliwość długiej pracy z dala od zasilania sieciowego.\nSprawdź dostępne ultrabookI:\nJak przyspieszyć komputer lub laptop? Poznaj sprawdzone sposoby\nJak drukować z telefonu? Poradnik krok po kroku


Dom na sprzedaż - Ustroń - GRU-DS-7432 - 116.00m² - Greg Nieruchomości w Polsce\n5 pokoi 116,00 m2 4 991,38 zł/m2\nChciałbym zaproponować Państwu, przytulny, słoneczny dom wolnostojący o pow. 116 m2, usytuowany na w pełni zagospodarowanej 801 m2 działce, gotowy do zamieszkania. Nieruchomość wybudowana z dobrej jakości materiałów, oddana do użytkowania w 2013 roku. Lokalizacja doskonale nadaje się do zamieszkania na stałe jaki na weekendowe wyjazdy. W niedalekiej odległości znajdują się sklepy, szkoła, kościół jak i przystanek komunikacji miejskiej.\nGorąco polecam j zapraszam na prezentację podczas której zaprezentujemy walory tej wspaniałej nieruchomości.\nJesteśmy do dyspozycji także w weekendy.\nSymbol oferty GRU-DS-7432


Błąd ładowania video\npolecane przez troskliwe mamy\nDowiedz się dlaczego\nFińskie pieluszki Muumi Baby - dla dzieci z wrażliwą skórą\nJednorazowe pieluszki Muumi Baby są produkowane w Finlandii przez rodzinną firmę Delipap Oy od 1979 r.\nPieluszki są hipoalergiczne i nie zawierają żadnych dodatkowych substancji nawilżających czy zapachowych. Głównym składnikiem jest fińska celuloza bielona 100% czystym tlenem, bez użycia chloru. Powstały we współpracy z pediatrami, nie powodują odparzeń i podrażnień. Są bardzo delikatne w dotyku i pozwalają skórze oddychać. Super chłonne, posiadają anatomiczny kształt, a system nieuwierających gumek zapewnia dzieciom komfort i zabezpiecza przed przeciekaniem.\nWięcej o pieluszkach Muumi Baby\nJakość i bezpieczeństwo potwierdzone fińskimi certyfikatami\nMuumi Baby to pieluszki produkowane wyłącznie w Finlandii.\nPowstały we współpracy z pediatrami. Są całkowicie bezpieczne pod względem dermatologicznym i alergologicznym, lekarze rekomendują je także dla dzieci z objawami atopowego zapalenia skóry (AZS).\nIch bezpieczeństwo potwierdza certyfikat Fińskiej Federacji ds. Astmy i Alergii oraz ekologiczny certyfikat Nordic Swan. Cały proces produkcji odbywa się pod szczegółowym nadzorem niezależnych instytucji, co zapewnia produktom najwyższy poziom bezpieczeństwa i gwarantuje wykorzystanie oryginalnych surowców fińskiego pochodzenia. .\nWięcej o jakości i bezpieczeństwie\nMuumi Baby to jedyne produkowane w Finlandii pieluszki, które posiadają znak "Nordic Swan".\nJest to skandynawski certyfikat ekologiczny, który gwarantuje, że pieluszki są przyjazne środowisku, powstają przy użyciu odpowiedzialnie pozyskiwanych, certyfikowanych surowców, posiadają biodegradowalnych opakowania, a ewentualne negatywne skutki produkcji na środowisko jest ograniczony do minimum. Producent, rodzinna firma Delipap Oy przykłada ogromną wagę do ochrony środowiska i odpowiedzialnego korzystania z jego zasobów.\nWięcej o trosce o środowisko\nMuumi Baby - pieluszki naturalnie przyjazne\nDaj nam znać, co sądzisz o produktach Muumi Baby


Buty zimowe – kozaki, botki, a może kowbojki? Jak wybrać buty na zimę?\nButy zimowe rodem z westernów\nZaokrąglona, szeroka górna część cholewki oraz efektowne przeszycia w kształcie łuków to cechy rozpoznawcze kowbojek. To buty, które doskonale nadają się na zimę. Na początku nosili je amerykańscy hodowcy bydła. Niedługo później buty masowo pojawiały się w westernach, aż w końcu na dobre zagościły w kobiecej modzie. Klasyczne, czarne kowbojki ze skóry licowej, takie jak dostępne tutaj: https://www.wittchen.com/kobieta/obuwie/kowbojki-damskie, to propozycja, która przypadnie do gustu miłośniczkom stylu rockowego, boho lub hippie. Model, dzięki delikatnemu, przypominającemu łuskę zdobieniu na nosku, stylowo się prezentuje. Z kolei niewysoki obcas i precyzyjnie wyprofilowana cholewka sprawiają, że buty są bardzo wygodne.\nczarne kowbojki ze skóry licowej\nZ czym połączyć czarne kowbojki? Te zimowe buty damskie doskonale sprawdzą się jako dodatek do codziennych zestawów, stanowiąc ich oryginalny element. Proste rozwiązania zwykle są najlepsze, dlatego czarne kowbojki można założyć do prostych, granatowych dżinsów i czerwonego golfu o grubym splocie. Całość świetnie uzupełni beżowy płaszcz o klasycznym kroju i czarna, pojemna torebka.\nBotki w zwierzęcy wzór – modna propozycja na chłodne miesiące\nBotki to rodzaj obuwia, który doskonale sprawdza się zarówno wiosną, jak i jesienią czy zimą. Z tą jednak różnicą, że zimowa wersja tego rodzaju obuwia powinna posiadać specjalne ocieplenie, by zapewnić stopom komfort podczas mroźnej pogody. Choć klasyczne wersje botków – czarne, brązowe czy beżowe – to najpopularniejsze i najbezpieczniejsze opcje, w tym sezonie warto sięgnąć po model w oryginalny, zwierzęcy wzór. Różnokolorowe botki w zwierzęcy print będą, bez wątpienia, stanowiły najważniejszy element każdej stylizacji. Mieniąca się odcieniami brązu, czerni, złota i beżu kolorystyka sprawia, że model prezentuje się bardzo efektownie. Buty zostały umieszczone na praktycznym słupku, dlatego są bardzo wygodne.\nZimowe buty damskie z oryginalnym, zwierzęcym printem są na tyle efektowne, że najlepiej nosić je do stonowanych, jednokolorowych zestawów. To właśnie na ich tle będą odpowiednio wyeksponowane i bez trudu przykują uwagę. Zamszowe botki z motywem zwierzęcym, takie jak dostępne tutaj: https://www.wittchen.com/kobieta/obuwie/botki-i-sztyblety-damskie, idealnie sprawdzą się w przypadku czarnego total looku. Zestawione z grafitowymi, obcisłymi sztruksami, czarnym, wełnianym golfem i długim, czarnym płaszczem, będą prezentować się znakomicie.\nKozaki za kolano – idealne buty na zimę\nKozaki od lat bezapelacyjnie królują wśród najchętniej wybieranych butów na zimę. Wśród modnych propozycji na ten sezon: https://www.wittchen.com/kobieta/obuwie/kozaki-damskie, można znaleźć modele za kolano, czyli popularne muszkieterki, które umożliwią stworzenie stylowych zestawów na co dzień i na wieczór. Optymalny wybór stanowią czarne kozaki za kolano uszyte z zamszu. Taki model nie tylko świetnie prezentuje się na nogach, ale też pasuje niemal do wszystkiego i – co bardzo ważne – jest wygodny. Kozaki zostały umieszczone na płaskim obcasie, a w środku dodatkowo ocieplone. Dzięki temu bez obaw można je nosić podczas najmroźniejszych dni.\nDo czego będą pasować te zimowe buty? Czarne, zamszowe kozaki za kolano można założyć na co dzień, do pracy, ale też na imprezę, a przy tym mieć pewność, że w każdej sytuacji będą prezentować się znakomicie. Kompletując stylizację z tym rodzajem obuwia w roli głównej, można pokusić się o niecodzienny zestaw. Może być on złożony z czarnych, aksamitnych szortów, zakończonych efektownym haftem, i oversize’owego golfu w burgundowym odcieniu. Całość świetnie uzupełni czarny, dopasowany płaszcz i torebka-kuferek w czarno-czerwoną kratę.\nDamskie workery – zimowe buty na niepogodę\nWorkery to, z całą pewnością, jedne z najwygodniejszych, a przy tym najbardziej funkcjonalnych damskich butów na zimę. Modele ze skóry licowej i ociepleniem w środku, świetnie poradzą sobie zarówno z ulewnym deszczem, jak i uporczywymi opadami śniegu czy temperaturą grubo poniżej zera. Panie, które szukają uniwersalnych butów na co dzień, powinny wybrać właśnie workery. Ciekawa propozycja to szary model z czarną podeszwą, dostępny tutaj: https://www.wittchen.com/kobieta/obuwie-damskie. Wysoka cholewka i ocieplenie w środku sprawiają, że buty świetnie sprawdzają się nawet w najchłodniejsze dni. Z kolei klasyczny fason z grafitowymi elementami sprawia, że buty będą pasować do większości codziennych zestawów.\nWorkery to zimowe buty, które doskonale prezentują się w połączeniu z dżinsami. Bez oporów można je łączyć również z sukienkami i spódnicami, tworząc bardzo kobiece zestawy, które zyskują rockowy element. Mimo tego, że workery sprawiają wrażenie ciężkich butów, połączone ze zwiewną sukienką od razu nabiorą lekkości. Szare workery będą dobrze wyglądały z czarną sukienką midi w różnokolorowe kwiaty, uszytą z delikatnego materiału. Całość doskonale uzupełni czarna, zimowa ramoneska obszyta ciepłym kożuszkiem. W takiej stylizacji można iść na uczelnię, spotkanie ze znajomymi czy randkę i wyglądać kobieco, a przy tym czuć się komfortowo.\nW przypadku butów na zimę, wcale nie trzeba rezygnować z ładnego wyglądu na rzecz ocieplanego wnętrza i wygodnej wkładki lub odwrotnie. Jak się okazuje, bez trudu można znaleźć mnóstwo modeli damskich butów zimowych, które doskonale łączą w sobie funkcjonalność ze stylowym wyglądem.\n• Półbuty męskie. Uniwersalne modele na co dzień Poprzedni\nPrezent dla przyjaciela, męża, brata – na Święta i każdą inną okazję. Wiemy, co ucieszy go najbardziej! • Następny\n8 stycznia 2021 0 632


ALUPROF Partnerem Strategicznym IX Kongresu Stolarki Polskiej - Developerium.pl\nW dniach 17-18 maja 2018 roku w Grand Hotel Tiffi w Iławie obędzie się IX Kongres Stolarki Polskiej organizowany przez Związek Polskie Okna i Drzwi. Firma ALUPROF, europejski wiodący producent systemów aluminiowych dla budownictwa, która prężnie działa w branży i wspiera inicjatywny służące jej dynamicznemu rozwojowi, została Partnerem Strategicznym tego wydarzenia.\nKongres Stolarki Polskiej to cykliczne wydarzenie, podczas którego spotykają się producenci stolarki otworowej i dostawcy jej komponentów. To jednocześnie największy panel eksperckich dyskusji między producentami, dystrybutorami i dostawcami związanymi z branżą budowlaną. Każda edycja przyciąga ponad 300 uczestników, w tym właścicieli i przedstawicieli kadry zarządzającej firm, przedstawicieli świata biznesu, polityki oraz mediów. W tym roku zaplanowano dwa bloki tematyczne, a o ich wysoki poziom merytoryczny zatroszczą się, jak zawsze, najlepsi specjaliści.\nPartnerem Strategicznym wydarzenia została firma ALUPROF – Co roku uczestniczymy w Kongresie Stolarki Polskiej, wsłuchując się w potrzeby i oczekiwania branży. Wyjątkowa atmosfera Kongresu sprzyja wymianie poglądów i wiedzy, stwarza doskonałe warunki dla powstawania ciekawych projektów mających na celu zaspokajanie potrzeb współczesnego klienta. Dlatego też podjęliśmy decyzję o zasileniu ławy Partnerów Strategicznych tej inicjatywny, która integruje rodzimą branżę stolarki otworowej – mówi Bożena Ryszka, Dyrektor Marketingu w ALUPROF S.A.\nFirma ALUPROF należąca do Grupy Kapitałowej Kęty S.A. dostarcza na rynek systemy aluminiowe okienno-drzwiowe o wysokim stopniu zaawansowania technologicznego, a także systemy bramowe i systemy roletowe. Producent oferuje też nowoczesne systemy fasadowe, zabezpieczające budynek systemy przeciwpożarowe i konstrukcje antywłamaniowe oraz energooszczędne rozwiązania stosowane w budownictwie pasywnym.


Ten zapach to budżetowa alternatywa dla Chanel Coco Mademoiselle! Jest równie trwały i piękny, a kosztuje 5 razy mniej! | Blog o urodzie | Kosmetyki, recenzje, uroda, moda, makijaż, włosy, kobieta\nCoco Mademoiselle od Chanel to jeden z najpopularniejszych zapachów kobiecych na świecie. Jest piękny, ciepły, intrygujący i trwały. Dlatego też tak wiele osób po sięga po te perfumy. Niestety, wraz z jakością i urokiem tego zapachu, idzie cena. Flakon o pojemności 50 ml kupimy za… 580 zł. Na szczęście są odpowiedniki i alternatywy z niższej półki cenowej, które równie bosko pachną i są naprawdę trwałe. Przedstawiam Wam wodę perfumowaną So Elixir od Yves Rocher!\nOdpowiednik Coco Medemoiselle Chanel – Yves Rocher So Elixir\nJak pachną perfumy Coco Mademoiselle?\nPerfumy Coco Mademoiselle to oczywiście zapach z domu mody Chanel. Jest kultowy i kochany przez miliony kobiet (i mężczyzn!) na całym świecie. Zapach Coco Mademoiselle to zapach orientalno-kwiatowy. Został wydany w 2001 roku i do dziś podbija serca kolejnych pokoleń. Nutami głowy w perfumach Coco Mademoiselle są: pomarańcza, mandarynka, bergamotka. Nuty serca to róża turecka, jaśmin, mimoza i ylang-ylang. Nutami bazy są: paczula, białe piżmo, wanilia, wetyweria, fasolka tonka i opoponaks.\nPerfumy Coco Mademoiselle – opinie\nWedług mnie perfumy Coco Mademoiselle to zapach poważny, dojrzały. Osobiście nie jest moim idealnym zapachem, ale mam go w swojej kolekcji i czasami zdarza mi się go użyć. Coco Mademoiselle od Chanel to prawdziwa klasyka i szyk. Jeśli miałabym wskazać zapach ponadczasowy, to zdecydowanie wśród moich odpowiedzi znalazłoby się miejsce na Mademoiselle. To perfumy, które z każdą minutą się rozwijają, na każdym pachną nieco inaczej. Są złożone i bogate. Mają w sobie “to coś”! Pewnie też dlatego ich cena nie należy do najniższych. Mówi się, że za jakość trzeba płacić. Tymczasem, jest świetna alternatywa dla “Panienki” od Chanel – perfumy Yves Rocher So Elixir. Są równie mocne i równie trwałe. Co ciekawe, one również pięknie się rozwijają.\nChanel perfumy Coco Mademoiselle, 580 zł/ 50 ml\nTańszy odpowiednik dla perfum Coco Mademoiselle Chanel!\nNa rynku znajdziecie dużo kopii i podróbek Coco Mademoiselle. Tym razem jednak, mam dla Was alternatywę, której nie można zaliczyć do podróbek. To perfumy, które same w sobie są piękne. A to, że przypominają Coco Mademoiselle, tylko dodaje im punktów! Mowa o Yves Rocher So Elixir. Perfumy można dostać w dwóch wariantach pojemności – 30 ml i 50 ml. Aktualnie 50 ml kosztuje 109 zł. W porównaniu do perfum Coco Mademoiselle, to 5 razy taniej… Grzech nie spróbować.!\nYves Rocher So Elixir – odpowiednik Coco Mademoiselle Chanel\nWoda perfumowana Yves Rocher So Elixir powstała w 2009 roku, więc kilka lat po Coco Mademoiselle. W nutach zapachowych znajdziemy paczulę, fasolkę tonka, jaśmin, kadzidło, bergamotkę i róże. Nuty więc nie pokrywają się 1:1, ale zapach jest tak samo ciepły, dojrzały, złożony i podobieństwa są widocznie wyczuwalne.\nPerfumy Coco Medemoiselle Chanel – odpowiednik: Yves Rocher So Elixir 109 zł/50 ml\nYves Rocher So Elixir jest jak Coco Medemoiselle od Chanel. Lekko balsamiczny, orientalny, bardzo kobiecy. Podobnie jak perfumy z wyższych półek, zapach Yves Rocher So Elixir pięknie się rozwija. Nie jest płaskim zapachem, na każdym może układać się inaczej. Wracam do niego co jakiś czas z przyjemnością. Najczęściej po Yves Rocher So Elixir sięgam w porze zimowej. Cudownie otula i rozgrzewa. Jest zmysłowy, ale nie przytłacza. To dobry alternatywa dla tych z Was, które szukają tańszych zamienników drogich perfum. W tym przypadku to tańszy zamiennik dla Coco Mademoiselle. Naprawdę warto wypróbować!\nJeśli lubisz perfumy Carolina Herrera Good Girl to koniecznie zajrzyj do artykułu: TOP 7 odpowiednik Carolina Herrera – znajdź tańszy zamiennik!


Beauty Art Studio - Gdańsk - Zarezerwuj Wizytę Online - Ceny, opinie, zdjęcia\nESTETYKA - PROMOCJA -30%\nMakijaż brwi Ombre/Pudrowe\nREGULAMIN Beauty Art 1. Nowe klientki, zapisujące się pierwszy raz, przyjęte zostaną po wcześniejszej wpłacie zadatku na konto bankowe w wysokości 50% ceny usługi. Numer konta zostanie wysłany smse...m. Opłatę proszę dokonać najpóźniej 3 dni po dokonanej rezerwacji, w przeciwnym razie termin przepada. W przypadku szybkich rezerwacji takich jak dzień przed wystarczy przesłać potwierdzenie przelewu. Kwota zostanie odliczona po usłudze 2. W sytuacji usunięcia rezerwacji mniej niż 10 godzin przed wizytą, osoby zostaną obciążone 50% wysokości niewykonanej usługi przy następnej wizycie. 3. Istnieje ryzyko odmówienia wykonania usługi po nieuprzedzonym spóźnieniu więcej niż 15 minut. 4. Właściciel aplikacji tj Beauty Art Studio ma prawo do wglądu i korekty rezerwacji. W sytuacji otrzymania powiadomienia o zmianie terminu, klient powinien potwierdzić powiadomienie lub odrzucić i zadzwonić w celu ustalenia obustronnie dogodnego terminu. Bardzo proszę o ustalanie wizyt w poniższym schemacie godzinowym: 9, 11, 13, 16, 18 5. Możliwe jest dokonywanie rezerwacji poza grafikiem pracy lub w dni wolne od pracy poprzez kontakt telefoniczny. Wówczas cena usługi będzie wynosiła x 100% normalnej ceny.


Lewiatan: Nowe przepisy utrudnią polskim firmom dostęp do kapitału – Wielkopolski Związek Pracodawców Lewiatan\nWZPL > Lewiatan: Nowe przepisy utrudnią polskim firmom dostęp do kapitału\nLewiatan: Nowe przepisy utrudnią polskim firmom dostęp do kapitału\nNapisane przez biuro w dniu 27.05.2020 . Opublikowano w Aktualności.\nNa rozpoczynającym się dzisiaj posiedzeniu Sejm, w ramach tarczy 4.0, będzie rozpatrywał przepisy, które przewidują ochronę polskich firm przed wrogimi przejęciami przez inwestorów spoza UE.\nKonfederacja Lewiatan apeluje o wstrzymanie prac legislacyjnych nad nowymi regulacjami, ponieważ mogą one bardziej zaszkodzić niż pomóc polskiej gospodarce. I proponuje rozpoczęcie konsultacji z branżami.\nNieprecyzyjne przepisy, co do mechanizmów ochrony oraz liczby „chronionych” branż wydłużą okres planowania biznesowego, a w pewnych sytuacjach mogą nawet sparaliżować inwestycje.


„Nowy Ład” będzie oznaczał więcej imigrantów | AUTONOM.PL | autonomiczni nacjonaliści nowoczesny nacjonalizm AN\nTo właśnie Gowin, na zorganizowanej w tym tygodniu konferencji prasowej, wskazywał na chęć zwiększania liczby cudzoziemców pracujących w Polsce. – Nie ulega dla mnie wątpliwości, że polska gospodarka musi szeroko otwierać się na zasilający ją strumień pracowników zagranicznych – stwierdził wiceszef rządu, powołując się na wyniki swoich rozmów z reprezentantami polskiego przemysłu.\nByły polityk Platformy Obywatelskiej podkreślił, że jego resort pracuje nad odpowiednimi ułatwieniami w ramach „Białej Księgi Rozwoju Przemysłu”. Według Gowina bez szerokiego dostępu do imigrantów nie będzie możliwe utrzymanie dotychczasowego tempa rozwoju gospodarczego, który był udziałem naszego kraju w ciągu ostatnich 5-6 lat. Dodał on powtarzaną jak mantrę formułkę o „braku rąk do pracy”, który ma być widoczny mimo kłopotów związanych z koronawirusowymi restrykcjami.\nPortal Money.pl informuje z kolei o opracowywanych właśnie zmianach w przepisach. Biuro Prasowe Ministerstwa Rozwoju, Pracy i Technologii twierdzi więc, że resort „rozpoczął prace nad wyłączeniem przepisów dotyczących zatrudnienia cudzoziemców z ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i stworzeniem nowej ustawy o zatrudnieniu cudzoziemców”.\nUrzędnicy mają być przede wszystkim zainteresowani krótszym czasem oczekiwania na zezwolenia dla obcokrajowców, przy jednoczesnym ograniczeniu możliwości nadużyć. System ma opierać się więc na elektronicznej weryfikacji składanych wniosków. Same pierwsze wizy pracownicze dla imigrantów byłyby zaś wydawane nie tak jak dotychczas na 6 miesięcy, ale od razu na trzy lata.\nPowyższe rozwiązanie będzie likwidowało dotychczasowy „test pracy”. Przedsiębiorca nie będzie tym samym musiał udowadniać, że rzeczywiście nie jest w stanie znaleźć na dane stanowisko krajowych pracowników. Co ciekawe, pracodawcy postulują, aby wspomniany test obowiązywał w powiatach o wysokim bezrobociu oraz w przypadku cudzoziemców, którzy posiadają kwalifikacje w zawodach „nasyconych”.\nNa podstawie: money.pl, 300gospodarka.pl.\nTagi: biznes, biznes i imigranci, imigracja, imigracja w polsce, imigranci, imigranci w Polsce, jarosław gowin, polscy przedsiębiorcy, Polska, przedsiębiorcy, przemysł, rząd mateusza morawieckiego\nPoprzedni postKataloński tłumacz zwolniony. Miał "zły" kolor skóry Następny postKontenerowiec będzie uczył "tolerancji"


Artykuł 47 📖 RODO. wiążące reguły korporacyjnych | GDPR-Text.com\nArtykuł 44. Ogólna zasada przekazywaniaArtykuł 45. Przekazywanie na podstawie decyzji stwierdzającej odpowiedni stopień ochronyArtykuł 46. Przekazywanie z zastrzeżeniem odpowiednich zabezpieczeń\nArtykuł 48. Przekazywanie lub ujawnianie niedozwolone na mocy prawa UniiArtykuł 49. Wyjątki w szczególnych sytuacjachArtykuł 50. Międzynarodowa współpraca na rzecz ochrony danych osobowych\nRODO > Artykuł 47. wiążące reguły korporacyjnych\na)są one prawnie wiążące oraz mają zastosowanie do każdego z członków grupy przedsiębiorstw lub grupy przedsiębiorców prowadzących wspólną działalność gospodarczą, w tym ich pracowników, i są przez każdego z tych członków egzekwowane;\nb)wyraźnie przyznają osobom, których dane dotyczą, egzekwowalne prawa w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych; oraz\nc)spełniają wymogi określone w ust. 2.\na)struktura i dane kontaktowe odnośnej grupy przedsiębiorstw lub grupy przedsiębiorców prowadzących wspólną działalność gospodarczą i każdego z jej członków;\nb)jednorazowe lub wielokrotne przekazanie danych, w tym kategorie danych osobowych, rodzaj przetwarzania i jego cele, rodzaje osób, których dane dotyczą, oraz nazwa danego państwa trzeciego lub danych państw trzecich;\nc)ich prawnie wiążący charakter, wewnętrzny i zewnętrzny;\nd)zastosowanie ogólnych zasad ochrony danych – w szczególności ograniczenia celu, minimalizacji danych, ograniczonych okresów przechowywania, jakości danych, uwzględnianie ochrony danych w fazie projektowania oraz domyślnej ochrony danych, podstawa prawna przetwarzania, przetwarzanie szczególnych kategorii danych osobowych, środki zapewniające bezpieczeństwo danych, wymogi w zakresie dalszego przekazywania podmiotom niezwiązanym wiążącymi regułami korporacyjnymi;\ne)prawa osób, których dane dotyczą, w związku z przetwarzaniem oraz sposoby wykonywania tych praw, w tym z prawa do niepodlegania decyzjom opartym wyłącznie na zautomatyzowanym przetwarzaniu – w tym profilowaniu – zgodnie z art. 22, prawa do wnoszenia skarg do właściwego organu nadzorczego i właściwych sądów państw członkowskich zgodnie z art. 79 oraz prawa do środka zaskarżenia, a w stosownych przypadkach – odszkodowania za naruszenie wiążących reguł korporacyjnych;\nf)przyjęcie przez administratora lub podmiot przetwarzający posiadających jednostki organizacyjnej na terytorium państwa członkowskiego odpowiedzialności prawnej za naruszenie wiążących reguł korporacyjnych przez odnośnego członka niemającego jednostki organizacyjne w Unii; administrator lub podmiot przetwarzający są zwolnieni z tej odpowiedzialności – w całości lub w części – wyłącznie, gdy udowodni, że członek ten nie ponosi odpowiedzialności za wydarzenie, które doprowadziło do powstania szkody;\ng)sposób, w jaki osobom, których dane dotyczą, podaje się – oprócz informacji, o których mowa w art. 13 i 14 – informacje o wiążących regułach korporacyjnych, w szczególności o postanowieniach, o których mowa w lit. d), e) i f) niniejszego ustępu;\nh)zadania inspektora ochrony danych wyznaczonego zgodnie z art. 37 lub innej osoby lub podmiotu odpowiedzialnych za monitorowanie przestrzegania wiążących reguł korporacyjnych w ramach grupy przedsiębiorstw lub grupy przedsiębiorców prowadzących wspólną działalność gospodarczą oraz monitorowanie szkoleń i rozpatrywanie skarg;\ni)procedury dotyczące skarg;\nj)stosowane w grupie przedsiębiorstw lub w grupie przedsiębiorców prowadzących wspólną działalność gospodarczą mechanizmy zapewniające weryfikację przestrzegania wiążących reguł korporacyjnych. Mechanizmy takie obejmują audyty w zakresie ochrony danych oraz metody zapewniania działań naprawczych mających chronić prawa osób, których dane dotyczą. Wyniki takiej weryfikacji powinny być przekazywane osobie lub podmiotowi, o których mowa w lit. h), oraz zarządowi przedsiębiorstwa sprawującego kontrolę w grupie przedsiębiorstw lub organowi kierującemu grupą przedsiębiorców prowadzących wspólną działalność gospodarczą i powinny być dostępne na żądanie właściwego organu nadzorczego;\nk)mechanizmy zgłaszania i rejestrowania zmian w zasadach i zgłaszania tych zmian organowi nadzorczemu;\nl)mechanizm współpracy z organem nadzorczym zapewniający przestrzeganie zasad przez wszystkich członków grupy przedsiębiorstw lub grupy przedsiębiorców prowadzących wspólną działalność gospodarczą, w szczególności poprzez udostępnianie organowi nadzorczemu wyników weryfikacji środków, o której mowa w lit. j);\nm)mechanizm zgłaszania właściwemu organowi nadzorczemu wszelkich wymogów prawnych, którym podlega w państwie trzecim członek grupy przedsiębiorstw lub grupy przedsiębiorców prowadzących wspólną działalność gospodarczą i które mogą mieć istotny niekorzystny wpływ na gwarancje przewidziane w wiążących regułach korporacyjnych; oraz\nn)właściwe szkolenia z zakresu ochrony danych dla personelu mającego stały lub regularny dostęp do danych osobowych.


81078\t Róża cz. 1\nPięść opadła gwałtownie na twarz Hanka i mężczyzna zwalił się ciężko na ziemię wypluwając ułamany ząb razem z krwią. Chwilę charczał ciężko, desperacko próbując się podnieść. Mięśnie nie chciały go jednak słuchać i po krótkiej, rozpaczliwej walce ostatecznie się poddały.\nGerard jeszcze przez moment trwał w gotowości na wypadek, gdyby musiał zakończyć sprawę kopnięciem. Odetchnął lekko, gdy Hank sflaczał na bruku. Stanął nad nim i ze stoickim spokojem poprawił mankiety koszuli., sprawdzając przy tym, czy nie zabrudził ich krwią.\n-Do tego właśnie służą pięści Hank – powiedział, po czym odwrócił się powoli i ruszył w stronę drzwi. Po chwili zniknął w plamie światła, która ulotniła się, gdy zatrzasnął je za sobą.\nHank siedział w twardym fotelu w zaciszu własnego domu i przykładał sobie lód do oka. W drugiej ręce trzymał gazetę sprzed trzech dni. Pogrubiony nagłówek głosił iż w nocy w rezydencji Greyów zamordowany został dziedzic rodowej fortuny niejaki Rufus. Reporter w swej relacji nie był zbyt dokładny i skupiał się raczej na budowaniu nastroju niż podawaniu faktów. Popuścił też wodze fantazji sugerując, że młody Rufus Grey mógł zginąć na skutek działania sekty żydowskiej, masonów, a nawet sił nieczystych. Typowy bełkot mający wynieść średnio interesujące morderstwo spadkobiercy podupadłego rodu do rangi wydarzenia stulecia. Hank był zdumiony, że nigdzie w artykule nie padły żadne oskarżenia przeciw murzynom. Ze złością rzucił gazetę na stolik i syknął z bólu. Gerard nieźle go urządził, a mówił, że ta sprawa w ogóle go nie interesuje.\nRezydencja nie była zbyt imponująca. Zwykły dwupiętrowy budynek z zapuszczoną fasadą. Na jego dachu przycupnęły cztery koślawe gargulce, które niszczały jak wszystko wokół. Jeden nie miał łapy, drugiemu odpadło pół ucha i kawał nosa, a pozostała dwójka ze smętnym wyrazem pyska wypatrywała utraconych skrzydeł. Trawa wokół domu wyglądała jakby ostatnio skoszono ją w poprzednim stuleciu, a żywopłot był splątanym kłębem gałęzi i liści.\n-Przyjemne miejsce – mruknął Hank pod nosem i skierował się do drzwi.\nNigdzie nie ujrzał dzwonka, tylko wielką kołatkę w kształcie smoczego łba, z której odłaziła farba. Hank zauważył, że pod ciężkim kołem widoczne jest spore zagłębienie w rozlazłym drewnie. Chcąc nie chcąc skorzystał z archaicznego urządzenia i czekał na rozwój wypadków.\nPo dłuższej chwili drzwi uchyliły się skrzypiąc głośno, a w powstałej szparze pojawiła się stara twarz przeorana licznymi bruzdami o oczach tak przerażająco smutnych, że chyba nigdy nie widziały nagiej kobiecej piersi i wymierającymi strzępami siwych włosów na skroniach.\n-Czego pan tu szuka? - spytał jegomość suchym jak wiór głosem.\nHank zaklaskał w myślach z podziwu dla jego zdolności obserwacji. Wystarczyło mu raptem kilka sekund, żeby wyczuć z kim ma do czynienia.\n-Byłem umówiony z panem Greyem, chodzi o jego syna – detektyw może i zdawał sobie sprawę ze swojego wyglądu, ale starał się zachować chociaż opary dżentelemeńskości.\n-Pan – słowo wypowiedziane po sporej chwili wahania. - Hank Made?\n-Tak, oto moja wizytówka – detektyw wyciągnął z kieszeni płaszcza pogięty, wąski kartonowy pasek upstrzony kilkoma niezidentyfikowanymi plamami i podał go przez szparę w drzwiach.\nTwarz uważnie zlustrowała wizytówkę, po czym jej właściciel przemówił.\n-Proszę chwilę zaczekać – i drzwi się zamknęły.\nMade czekał. Minęła chwila, potem następna. Za jego plecami samochody przejeżdżały co jakiś czas po Line Street. O tej porze ruch był niewielki, jednak zawsze znalazł się jakiś przypadkowy kierowca, który ze zwykłej czysto ludzkiej dobroci serca posyłał na ściany posiadłości blask reflektorów. Choć sądząc po stanie elewacji, była to raczej niespecjalnie skrywana złośliwość. Hank spojrzał na zegarek na lewym nadgarstku. Następnie popatrzył na boki i odszedł kawałek żwirowaną alejką wzdłuż ściany budynku. Dojście do narożnika zajęło mu krótką chwilę. Tam zatrzymał się i rozejrzał wokół. Alejka biegła dalej przed siebie i skręcała za kolejny narożnik.\nW miejscu w którym stał Hank, trawnik zdawał się być jeszcze bardziej zapuszczony. Nigdzie nie było widać żadnych kwiatów, które pewnie już dawno zostały zeżarte przez chwasty. Made spojrzał w górę. Po ścianie budynku wspinał się bluszcz. Rozrósł się już dosyć gęsto i zasłaniał jedno z okien na piętrze, a także dwa na kolejnej kondygnacji. W świetle reflektorów przejeżdżających samochodów Hank spostrzegł, że wiele liści pożółkło, zupełnie jakby roślina wysychała. Szczególnie go to nie zdziwiło, znalazł w tym nawet pewną pociechę.\nW oknach na piętrze panował nieprzenikniony mrok. Autor artykułu nie poczynił żadnej wzmianki na temat tego, który pokój należał do młodego Rufusa, jednak Hank zdążył już zasięgnąć języka i wiedział, że młody dziedzic fortuny mieszkał na piętrze w tym miejscu, które porastał bluszcz. Teraz wolnym krokiem podszedł do rośliny i pochylił się szukając wśród żwiru alejki kawałków rozbitego szkła, jednak nic takiego nie znalazł, nawet drobnego odprysku.\n-Co pan tutaj robi? -w suchym głosie brzmiała nagana.\nHank wyprostował się i odwrócił. Stojący przed nim stary mężczyzna był niski i zupełnie łysy nie licząc tych kilku strzępków siwizny, które wcześniej rzuciły mu się w oczy. Nie miał na sobie zwyczajowej liberii, lecz zwykłe pomięte spodnie, czerwoną koszulę i brązowy pulower. Wyglądał jak typowy rezydent domu spokojnej starości, który całymi dniami grywa w bingo i próbuje zaimponować młodziutkim pielęgniarkom opowieściami o barwnym życiu.\n-Czy pan Grey mnie przyjmie? Spytał siląc się na obojętny ton, gdyż wyraz twarzy starca wzbudzał mimowolną antypatię, aż miał ochotę się otrząsnąć.\n-Owszem, proszę za mną – ton głosu mężczyzny wyraźnie wskazywał, iż ambiwalentne odczucia Hanka zostały szczerze i zupełnie bezinteresownie odwzajemnione.\nHank stękając wstał z fotela i chwiejnie ruszył do kuchni. Odkręcił kran z zimną wodą i podstawił pod niego jeszcze wilgotną ścierkę. Trzymał ją krótką chwilę pod wodą, po czym zamknął dopływ i wycisnął do zlewu nadmiar wody. Przyłożył okład do oka i stęknął z ulgi. Chciał już wracać do pokoju, jednak po chwili namysłu sięgnął po szklankę, nalał do niej trochę zimnej wody, po czym zalał whiskey aż po brzegi. Upił mały łyk i zadowolony, ze ścierką w jednej ręce i pełną szklanką w drugiej wrócił na fotel, siadając tylko raz stęknął z bólu, co uznał za dobry znak.\nOdłożył naczynie na stolik i wziął do ręki leżący tam notatnik. Położył go sobie na kolanach i sięgnął po ołówek. Następnie zaczął wertować brulion. Po krótkiej chwili znalazł stronę której szukał i dopisał na niej:\n- Gerard jednak zainteresował się sprawą,\n- sprawdzić co może oznaczać „cum artis”.\nPrzykładając mokrą ścierkę do oka i zagryzając koniec ołówka wpatrywał się w zapisane odnośniki i zastanawiał co mogą one oznaczać. Być może nie był on najbystrzejszym detektywem w mieście, ale wierzył, że niektóre zagadki nawet on będzie potrafił rozwikłać.\nWprowadzono go do niewielkiego gabinetu na parterze. Pod ścianami stały tam regały na książki, jednak już na pierwszy rzut oka wyraźnie rzucała się w oczy spora ilość pustych miejsc pomiędzy w większości gustownie oprawnymi tomiszczami. Naprzeciwko drzwi znajdowało się solidne, rzeźbione biurko za którym siedział gospodarz domu Tytus Grey. Z tego co Hank o nim wiedział, mężczyzna dobiegał sześćdziesiątki, jednak nie było tego po nim widać. Jego twarz przecinało niewiele zmarszczek, a w gęstej siwej czuprynie znajdowało się jeszcze sporo wyraźnie widocznych czarnych pasm. Spojrzenie miał bystre i czujne, Hank od razu wyczuł, że gdy tylko przekroczył próg gabinetu rozpoczął się proces wnikliwej obserwacji i analizy. A to jak się obawiał oznaczało opatrzenie odpowiednim komentarzem plam na jego płaszczu, dziury w trzymanym w prawej ręce kapeluszu oraz jak się obawiał wyraźnie wyczuwalnego, roztaczanego przezeń unikalnego aromatu. Aby zdobyć chociaż punkt czy dwa niby odruchowo przeczesał włosy palcami lewej ręki, czym zarobił jedynie wymowne uniesienie brwi gospodarza.\n-Pan Made jak przypuszczam – przemówił Tytus Grey mocnym głosem.\n-Zgadza się – Hank skłonił głowę. - Niech mi będzie wolno złożyć wyrazy współczucia z powodu pańskiej straty – powiedział próbując jednocześnie obrócić kapelusz w dłoni tak, aby ukryć dziurę.\n-Jest pan więc zaznajomiony z poranną prasą – huknął gospodarz.\n-Istotnie. Jak pan się zapewne domyśla, jest to niezwykle pomocne w mojej pracy.\n-Właściwie można się tego było po dzieciaku spodziewać – ton Greya wyraźnie sugerował, że niewiele dba o to, co zdarzyło się tej nocy w jego domu. - Albercie to wszystko, bardzo ci dziękuję.\nLokaj pochylił się w płytkim ukłonie i wyszedł z gabinetu cicho zamykając za sobą drzwi. Odprowadzając go wzrokiem Hank spostrzegł stojącą w kącie pomieszczenia niewielką sofę, która wcześniej umknęła jego uwadze. Podobnie jak kolekcja książek miała ona kilka ubytków, co automatycznie sprawiło, że detektyw poczuł się choć odrobinę schludniej.\n-Suchy czy mokry? - spytał Tytus Grey z nieprzeniknionym wyrazem twarzy.\n-Zależy od pory dnia – odparł Hank, czym jak miał nadzieję, uczynił odpowiednią sugestię.\nGospodarz zaśmiał się słysząc te słowa, po czym odsunął szufladę biurka i wyjął z niej sporą butelkę i dwa kieliszki. Detektywa tylko odrobinę rozczarowało, że nie były to szklanki, jednak usilnie się starał nie dać niczego po sobie poznać.\n-Mam nadzieję, że nie ma pan nic przeciwko porto?\n-Nie w tej chwili – Hank patrzył jak Tytus Grey starannie napełnia oba naczynia równo do połowy objętości. -Domyślam się, że wezwał mnie pan tutaj z powodu swojego syna.\n-I tak i nie – odparł gospodarz podając mu kieliszek. -Będę z panem szczery, niewiele obchodzi mnie kto i dlaczego zabił Rufusa. Niech policja się tym zajmuje, skoro musi. Jak znam życie, to i tak będą pewnie tylko udawać, że coś robią, a później umorzą śledztwo z powodu braku znaczących poszlak -Grey skrzywił się z niesmakiem i uniósł kieliszek do ust, po czym upił drobny łyk. -Jednak ze śmiercią mojego syna wiąże się również zniknięcie pewnego, niezwykle dla mnie cennego przedmiotu. Rodowej pamiątki, można wręcz powiedzieć symbolu, na którego odzyskaniu niezmiernie mi zależy.\n-Cóż to za przedmiot? -Hank wypił trochę porto i ze wszystkich sił próbował się nie skrzywić, niestety jak się obawiał poczęstowano go słodką odmianą. Darmowy alkohol rzadko bywał satysfakcjonujący.\n-Kwiat -pan Grey upił kolejny niewielki łyk. -Konkretnie róża. Wykonana ze złota i zdobiona srebrem spinka do krawata. Niezwykle misterna robota. Znajduje się w mojej rodzinie od pokoleń. Jak pan zapewne wie lub też zauważył dziś wieczór, nie powodzi nam się ostatnio zbyt dobrze -”Inaczej zadzwonilibyście po kogo innego” pomyślał Hank, gdy gospodarz pociągnął kolejny, tym razem spory łyk z kieliszka i zatoczył ręką krąg. -Żeby utrzymać tę posiadłość, co jakiś czas wyprzedaję książki. Już pół kolekcji mojego ojca rozeszło się po antykwariatach, choć gdybym tylko sprzedał tę jedną spinkę jeszcze i moje wnuki nie musiałyby kiwnąć palcem, żeby utrzymać ten dom.\n-Rozumiem -Hank skinął głową. -Dlaczego podejrzewa pan, że morderstwo pańskiego syna miało cokolwiek wspólnego ze zniknięciem tego przedmiotu? Czyżby ta róża znajdowała się ostatnio w jego posiadaniu?\nTytus Grey przez chwilę patrzył na niego w milczeniu, po czym wypił kolejny spory łyk porto. Następnie wstał zza biurka i zaczął przechadzać się nerwowo wzdłuż krawędzi mebla, to w jedną, to w drugą stronę. Ręce skrzyżował za plecami i mocno zacisnął dłonie.\n-Jak już panu mówiłem, nie chodzi o to nieszczęsne morderstwo. Widzi pan, mój syn był marzycielem. I cholernym głupcem. Całe dnie tylko siedział z nosem w książkach, albo włóczył się nie wiadomo gdzie -gospodarz przystanął na chwilę i położył dłonie na oparciu zajmowanego wcześniej fotela. -Nie podobało mu się, że wyprzedaję tę kolekcję, twierdził, że powinienem się raczej pozbyć mojej Róży. Skończony idiota. Nie wiedział ile jest dla nas warta, tyle razy cierpliwie mu to tłumaczyłem, a dla niego symbol naszego rodu wciąż stanowił jedynie lokatę kapitału, którą należało jak najszybciej spieniężyć. Musiał ją wykraść i pewnie próbował sprzedać, być może nawet z sukcesem, bo u niego jej nie znalazłem.\n-Kiedy zauważył pan zniknięcie spinki? -spytał Hank, zastanawiając się jednocześnie, czy jeśli szybko osuszy swój kieliszek, to będzie mógł liczyć na drugą rundę. Podejrzewał, że nie, więc nadal powoli sączył trunek, który i tak był za słodki jak na jego gust.\n-Dziś po wyjściu policji. Jeszcze wczoraj rano ją oglądałem. Około południa Rufus wyszedł z domu i wrócił dopiero późnym wieczorem, albo nad ranem, w każdym razie nie było go w domu, gdy udawaliśmy się z małżonką na spoczynek, dlatego go podejrzewam.\n-Rozumiem. A gdzie zwykle trzymał pan swój skarb? -detektyw miał dziwne wrażenie, że odpowiedzią nie będzie spora, pancerna szafa, raczej komódka lub sekretarzyk z niewielkim kluczykiem.\n-W sejfie na górze -a więc jednak. -Albert pana zaprowadzi, jeżeli będzie pan chciał go obejrzeć.\n-Oczywiście. A ile w ogóle zamierza mi pan zapłacić? -Hank starał się wypowiedzieć to zdanie zdawkowym tonem, tak aby nie można było wyczuć w jego głosie silnej nutki desperacji.\n-Strasznie pan bezpośredni -Tytus Grey skrzywił się z niesmakiem i rzucił okiem na swój okaleczony księgozbiór.\n-Muszę z czegoś żyć -detektyw dopił porto, jednocześnie ostatecznie żegnając się z myślami o dolewce.\n-Jak my wszyscy -gospodarz znów usiadł za biurkiem i również osuszył swój kieliszek, choć zrobił to z niewypowiedzianie większą gracją niż detektyw. -Mogę panu zaproponować sto pięćdziesiąt dolarów za tydzień pracy lub któryś z cenniejszych woluminów.\n-Pieniądze wystarczą -odparł Hank wstając. -A teraz jeśli pan pozwoli, chciałbym się rozejrzeć.\nTytus Grey wziął do ręki niewielki dzwoneczek stojący na blacie biurka i zadzwonił energicznie.\nAlbert zaprowadził Hanka na piętro. Detektyw przyglądał się wiszącym na ścianach portretom, przedstawiającym jak mniemał członków rodziny Greyów, znajdowało się wśród nich również kilka pejzaży. Made nie mógł również nie zauważyć na ścianie dwóch prostokątów, w których farba miała wyraźnie jaśniejszy odcień. Stan rodzinnej fortuny musiał być rzeczywiście kiepski.\nW korytarzu na górze rzucało się w oczy kolejne puste miejsce. Albert nie zwracając uwagi na wymowne spojrzenia Hanka podszedł do masywnych drzwi po prawej stronie korytarza i otworzył je przy pomocy sporego klucza. Następnie wszedł do środka i zapalił światło. Hank podążył za nim. Znalazł się w obszernym pomieszczeniu, które wyglądało jak magazyn. Wszędzie stały zakryte kotarami meble. Detektyw zauważył również kilka kartonowych pudeł zaklejonych taśmą, ponadto pod lewą ścianą stało pięć zwiniętych dywanów. W najdalszym rogu pomieszczenia Hank zauważył spore przykryte kocem lustro. Całości wystroju dopełniał stojący tuż obok niego solidny, zielony sejf. Klasyka.\n-Znasz kombinację? -spytał Hank mając dziwną pewność, że lokaj istotnie ją zna, choć nigdy nikomu by się do tego nie przyznał.\n-Pan nie zamykał go po tym, jak spostrzegł zniknięcie Róży -odparł Albert.\nDetektyw podszedł do sejfu i klęknął przy nim. Obejrzał dokładnie górę i ścianki, a także tył. Następnie przyjrzał się drzwiczkom. W końcu zdecydował się go otworzyć. W środku znajdowało się pięć równych kasetek ułożonych jednak na drugiej. Hank wyciągał je po kolei i zaglądał do każdej. Wszystkie bez wyjątku były puste. Utwierdziło go to w przekonaniu, że te pustoszejące regały w gabinecie i jaśniejsze miejsca na ścianach, nie były tylko na pokaz. A jednak w sejfie coś było. Hank nachylił się bardziej i dwa razy wciągnął głęboko w nozdrza powietrze. Czoło zrosił mu zimny pot, gdy tylko zdał sobie sprawę, że wyczuwa delikatną i niezwykle ulotną, ale wciąż jeszcze obecną nutę siarki. Drżącymi palcami sięgnął pod sejf i przez chwilę macał podłogę. Gdy następnie uniósł dłoń do oczu, na opuszkach palców ujrzał ledwie dostrzegalne żółte drobinki. Głośno przełknął ślinę i w pierwszym odruchu paniki zatrzasnął sejf. Następnie mocno zacisnął lewą dłoń, wbijając sobie paznokcie w skórę. Przez minutę czy dwie trwał w takim bezruchu, ale udało mu się wygrać.\n-W tym przeklętym sejfie trzymali tylko tę nieszczęsną Różę? -spytał chrypliwym głosem.\n-Dawniej pani trzymała w nim również swoją biżuterię, jednak obecnie wszystko, czego jeszcze nie sprzedano, woli mieć przy sobie w sekretarzyku w sypialni -Albert udzielił tej informacji mimowolnie, co detektyw wyczytał z wyrazu jego twarzy, który stał się jeszcze bardziej posępny.\nHank pokiwał głową w zamyśleniu. Greyowie naprawdę byli pod kreską.\n-Kto zna kombinację? -rzucił po chwili obstawiając odpowiedź w myślach.\n-Pan i pni -odparł lokaj, co zaskoczyło Hanka na tyle, że przestał myśleć o siarce.\n-Na pewno nie istniała taka możliwość, że Rufus poznał ją w jakikolwiek sposób?\n-Ani on, ani panicz Angus nie mieli dostępu do sejfu.\n-Angus to ten młodszy, tak?\nHank rzucił jeszcze jedno szybkie spojrzenie na sejf, ale szybko odwrócił wzrok. Następnie zaczął przechadzać się po pokoju. Zatrzymywał się co kawałek i rozglądał. Czasem stukał w okryte przykurzonymi kotarami meble lub drapał się po głowie. Parę razy uniósł nieznacznie materiał zaglądając pod spód, jednak nie znalazł niczego ciekawego.\n-Powiedz mi Albercie -przemówił po jakimś czasie. -Widziałeś kiedyś jak pan Grey otwiera sejf?\n-Nikomu nie wolno było wchodzić do pokoju, gdy pan lub pani chcieli coś z niego wyciągnąć.\n-I żaden z synów nigdy im przy tym nie towarzyszył?\n-Nic mi o tym nie wiadomo... -Albert wyraźnie się zawahał.\nLokaj przez chwilę intensywnie wpatrywał się w jakiś punkt gdzieś ponad głową Hanka. W jego twarzy widać było, iż prowadzi jakąś wewnętrzną walkę. Wreszcie spuścił wzrok i się odezwał.\n-Raz widziałem jak Rufus podglądał przez szparę w drzwiach, gdy pan wyciągał Różę.\n-Kiedy to było? -Hanka zdumiało, że tak łatwo wygrał tę walkę, ale postanowił kuć żelazo póki gorące.\n-Jakiś miesiąc temu, niedługo po tej kłótni... -coraz gorętsze.\n-Kłótni? -Hank wiedział, że nie powinien przerywać, ale nie mógł się powstrzymać przed tym drobnym wtrąceniem.\n-To było w gabinecie pana Greya. Przyniosłem mu akurat herbatę, gdy do pokoju wpadł Rufus. Już od progu krzyczał coś o jakiejś książce, którą sprzedał jego ojciec. Nie mógł się pogodzić z jej stratą. Pan Tytus wyprosił mnie z gabinetu, więc wyszedłem, ale jeszcze gdy oddalałem się korytarzem, słyszałem jak na siebie krzyczą -Albert przerwał na chwilę i zrobił głęboki oddech. -Następnego dnia przyszedł znajomy pana, odwiedzał go co jakiś czas i zawsze przy tej okazji oglądali Różę.\n-Jak się nazywał ten znajomy?\n-Travers. Jonathan Travers -Albert okazał się być zaskakująco rozmowny. -Jak już mówiłem pan poszedł wyciągnąć Różę z sejfu. Ja akurat przechodziłem korytarzem i zauważyłem Rufusa zaglądającego przez szparę w drzwiach. Gdy tylko mnie zobaczył, udał że zawiązuje sznurowadło i szybko zbiegł po schodach.\n-Rozumiem, myślę, że skończyłem z tym miejscem. Pokaż mi teraz pokój Rufusa.\n-Czy to konieczne? -jeśli to możliwe, mina Alberta stała się jeszcze bardziej posępna.\n-Zawsze istnieje szansa, że tam właśnie ukrył Różę, prawda?\nLokaj wahał się jeszcze przez chwilę, jednak skinął głową i obaj mężczyźni wyszli z pomieszczenia.\nHank siedział w fotelu i starał się ułożyć sobie w głowie wszystko, czego dowiedział się przez ostatnie trzy dni. Zbyt wiele było w tym wszystkim chaosu. Ojciec zamordowanego syna przywiązuje większą wagę do zniknięcia rodzinnej pamiątki, niż do odnalezienia mordercy. Tytus Grey w ogóle zdawał się mieć dość niskie mniemanie o swoim pierworodnym. Ale mimo wszystko Rufus wciąż był jego dzieckiem. Dlaczego więc ojciec nie chciał poznać prawdy?\nHank odłożył notatnik i sięgnął po whiskey. Kilka łyków bursztynowego płynu wprawdzie nie rozjaśniło mu w głowie, ale sprawiło przynajmniej, że ból odrobinę zelżał, a przynajmniej tak mu się wydawało. Coś w tej sprawie śmierdziało mu już od samego początku, jeszcze zanim Tytus Grey do niego zadzwonił. Już gdy przeczytał artykuł w gazecie, miał wrażenie, że nie wszystko jest na swoim miejscu. I do tego ten ledwo wyczuwalny swąd siarki... Hank wzdrygnął się mimowolnie i ruszył do kuchni po kolejną dolewkę.\nAlbert wprowadził go do pokoju znajdującego się na końcu korytarza. Drzwi były wyłamane z zawiasów, a obok nich leżały resztki krzesła.\n-Drzwi były zamknięte od środka? -spytał Hank oglądając uważnie wejście.\n-Zamek był otwarty, ale klamkę podparto krzesłem -odparł dość sztywno lokaj.\n-Kto wyważył drzwi? -detektyw przeniósł spojrzenie na Alberta.\n-Panicz Angus i ja. Rufus miał wyjść rano z bratem. Czekał na niego kilkadziesiąt minut, aż wreszcie przyszedł tutaj. Próbował otworzyć drzwi, ale nie był w stanie. Po dłuższej szarpaninie udało mu się je lekko uchylić i wtedy zorientował się, co je blokuje. Zawołał mnie i wspólnymi siłami udało nam się je wyważyć -pod koniec głos lokaja stał się wyraźnie chrapliwy.\n-A więc to wy znaleźliście zwłoki -Hank uważnie przyglądał się Albertowi.\n-Tak... -wymówił zduszonym głosem lokaj, po czym zamilkł na dłuższą chwilę. -Leżał na łóżku. Cały zakrwawiony... widziałem rozciętą szyję... Potem zemdlałem... -umilkł ze wzrokiem wbitym w podłogę i kurczowo zaciśniętymi dłońmi.\nHank tymczasem zaczął rozglądać się po pomieszczeniu. Było ono ciut większe od znajdującego się na dole gabinetu. W ścianie idealnie naprzeciw drzwi znajdowało się szerokie okno. Po jego lewej stronie stało łóżko ze zwichrowaną pościelą. Przed nim znajdowała wąska szafa. Po przeciwnej stronie pokoju przy oknie stało biurko, a bliżej drzwi znajdował się niewielki regał zastawiony książkami. Ta kolekcja w odróżnieniu od tej na dole nie wydawał się ani trochę wybrakowana.\n-Czy te książki również należały do ojca pana Greya? -Hank podszedł do regału i przejrzał tytuły na grzbietach niektórych tomów. Nie spodziewał się jednak znaleźć tutaj niczego szczególnego.\nWiększość z nich to były książki przygodowe i czarne kryminały. Nic specjalnie interesującego dla kogoś, kto ze zbrodnią miał do czynienia niemal na co dzień, nawet jeśli były to tylko zbójeckie ceny whiskey na czarnym rynku. Detektyw wypatrzył też jednak kilka książek historycznych, a także parę tytułów spisanych po łacinie, na widok których poczuł w karku kolejne ukłucie chłodu, a po plecach przebiegły mu nieprzyjemne ciarki.\n-Nie, to prywatna kolekcja panicza Rufusa -odparł Albert po dłuższej chwili, jaką zajęło mu dojście do siebie. -O to również często spierał się z ojcem.\n-Nie dziwię się -Hank odszedł od regału i skierował się w stronę łóżka. -Podczas gdy jeden wyprzedawał książki, żeby mieć z czego żyć, drugi skupował co się tylko dało. Często prosił ojca o pieniądze?\n-Zdarzało się -Albert chyba nie wyczuł drżenia w głosie Hanka, jednak detektyw dla pewności zdecydował się przez chwilę nie odzywać.\nPochylił się nad łóżkiem. Pościel była w nieładzie, zupełnie jakby Rufus obudził się przed śmiercią i próbował się bronić. Prześcieradło wymieszało się z kołdrą. Koc leżał na podłosze, najwyraźniej po wyjściu policji nikt tutaj nie sprzątał. Hank uważnie obejrzał niewielkie plamy krwi na poduszce i splątanej pościeli. W zamyśleniu podrapał się w głowę, po czym wyprostował się i podszedł do szafy. Właściwie nie wiedział po co to robi, ale otworzył ją i zaczął przeglądać zawartość. W środku nie było nic specjalnego. Kilka koszul, dwie pary spodni i tyle samo marynarek. Na spodzie stały wypastowane czarne buty.\n-Nie uważa pan, że gdyby Róża tutaj była, to policjanci już by ją znaleźli? -spytał wciąż stojący w progu Albert, na twarz którego wyraźnie wróciły kolory.\n-Może tak, a może nie -odparł Hank w zamyśleniu podchodząc do biurka. -Należy pamiętać, że oni szukali śladów, jakie mógł zostawić morderca, a nie spinki do krawata.\nDetektyw wpatrzył się w wytarty blat biurka. Po chwili zaczął po kolei przeglądać zawartość znajdujących się w nim trzech szuflad. Był tam jakieś notatki, kilka wierszy, jedno czy dwa opowiadania i jakieś zapiski po łacinie. Made wzdrygnął się po raz kolejny.\n-Ciekawe -mruknął, gdy jego oczom ukazała się biała kartka dużego formatu, na której wyrysowany był jakiś schemat. Znajdowały się na nim krzywe strzałki wpisane w kwadraty z napisami również po łacinie, a także kilka dziwnych symboli. Kolejne ostrzegawcze ukłucie w karku sprawiło Hankowi niemal fizyczny ból. Przez dłuższą chwilę nie był w stanie oderwać wzroku od kartki. Zastanawiał się, jak bardzo potrzebuje tych pieniędzy.\n-Skończył pan? -spytał Albert.\n-Chyba tak -odparł Hank w zamyśleniu lustrując schemat wzrokiem.\nPrzez chwilę kusiło go, aby zabrać kartki ze sobą, jednak podejrzewał, że lokaj mógłby robić mu z tego tytułu problemy. Wpatrywał się więc w schemat jeszcze przez dobrych kilka minut szczególną uwagę poświęcając wypisanym w rogu dwóm słowom, które Rufus podkreślił i obrysował kołem „cum artis”. Wreszcie się przemógł i odłożył notatki z powrotem do szuflady.\n-Możesz odprowadzić mnie do wyjścia Albercie -powiedział wstając.\nTekst jest już ukończony, jednak trwa proces poprawiania. Powyżej znajduje się pierwszy gotowy fragment, kolejne mam nadzieję wkrótce.


Welsh Corgi Dog Występujący Podczas Pokazu W Konkurencji | Darmowe Zdjęcie\nWelsh Corgi Dog Występujący Podczas Pokazu W Konkurencji Darmowe Zdjęcia\nCorgi pies łapie się ponad ścianą\nWalijski corgi pembroke pies z bukietem wiosennych kwiatów w kapeluszu sprzedaży na białym tle\nSzkic psa pembroke welsh corgi z uśmiechem\nZestaw psa walijskiego corgi w różnych pozach. szczeniak z krótkimi nogawkami i czerwonym płaszczem. śliczne domowe zwierzątko szczegółowe ikony\nWalijski corgi pembroke 2 psy na białym\nWalijski corgi pembroke siedział\nŁadny astronauta corgi latający kreskówka wektor ilustracja. zootechnika koncepcja na białym tle wektor. płaski styl kreskówki\nŁadny pies corgi z lodami na głowie postać z kreskówki. karma dla zwierząt na białym tle.\nKartkę z życzeniami wszystkiego najlepszego z cute doggy corgi postać\nWidok z przodu człowiek pracujący trzymając psa


GEOGRAFIA WIELKIEJ BRYTANII. - ppt video online pobierz\nOpublikowałMarzena Lenart Został zmieniony 5 lat temu\nPrezentacja na temat: "GEOGRAFIA WIELKIEJ BRYTANII."— Zapis prezentacji:\n1 GEOGRAFIA WIELKIEJ BRYTANII\n2 Skrajne punkty: północny: 60°51'N południowy: 49°51'N zachodni: 13°30'W wschodni: 1°46'E\n3 Budowa geologiczna Wielka Brytania, oprócz terytoriów zamorskich znajduje się na cokole kontynentalnym Europy Zachodniej. Od stałego lądu wyspa jest oddzielona Cieśniną Kaletańską . Ukształtowanie powierzchni jest zróżnicowane, w znacznym stopniu uformowane w orogenezie kaledońskiej i hercyńskiej, później podlegające ruchom tektonicznym orogenezy alpejskiej, denudacjom i kilkakrotnym zlodowaceniom. Krajobraz cechuje się licznymi formami polodowcowymi, są to m.in.: drumliny, ozy, głazy narzutowe i jeziora.\n4 Rzeźba terenu Wielką Brytanię można podzielić na dwie strefy: nizinną na południu i wyżynno-górzysta na północy, z tym że obszary górskie znajdują się także w Walii i Kornwalii. Na północy głównej wyspy znajdują się stare Góry Kaledońskie i Grampiany, rozdzielone rowem tektonicznym. Środkowa i południowa Anglia to kraina nizinną poprzecinana licznymi pasmami wzgórz. Południowo-wschodnią część tej krainy zajmuje Basen Londyński zwany także Niziną Angielską, ograniczony wzgórzami kredowymi. Tereny nizinne Wielkiej Brytanii to tereny położone na wysokości m n.p.m Znaczną część Irlandii Północnej zajmują góry, będące przedłużeniem masywów kaledońskich Szkocji\n6 Klimat Wyspiarskie położenie, a zwłaszcza sąsiedztwo ciepłego Prądu Północnoatlantyckiego (przedłużenie Prądu Zatokowego), opływającego Wyspy Brytyjskie od północy i zachodu, powodują, że Wielka Brytania ma klimat umiarkowany ciepły, wybitnie morski.\n7 Temperatura Średnia temperatura w styczniu w Wielkiej Brytanii jest nieco wyższa od zera: waha się od 1-2 °C w centrum Szkocji do 5 °C w Kornwalii. W wyniku działania adwekcji morskiej temperatura zimą może dojść nawet do 17-18 °C w północnej Walii, natomiast w wyniku działalności fenów w północnej Szkocji temperatura może wynieść nawet 22 °C. Temperatura w lipcu wynosi na ogół od 15 °C w Szkocji przez 16-17 °C na wybrzeżach do 20 °C w centrum wyspy jednakże ekstremalne temperatury zanotowane w Londynie wynoszą 38 °C. Temperatura minimalna średnia dobowa w lipcu wynosi od 8-12 °C.\n8 Opady Opady są obfite i występują w ciągu całego roku, jest to cecha wyróżniająca Wielką Brytanię od wielu innych krajów Europy. Deszcz w Wielkiej Brytanii jest zjawiskiem występującym niemal codziennie, zwłaszcza na górskich terenach Szkocji. Opady występują głównie w postaci deszczu. Średnia roczna suma opadów wynosi od powyżej 3000 mm w górach Szkocji do 1000 mm w zachodniej Anglii i około 700 mm we wschodniej Anglii. Około 60% opadów przypada na okres od października do stycznia, najsuchszą porą roku jest wiosna. Śnieg należy do rzadkości, opady śniegu występują jedynie w szkockich górach. Często występują mgły, które na wybrzeżu pojawiają się latem, zaś zimą i jesienią występują w głębi wysp.\n10 Wody Bardzo gęsta sieć rzek, z których największymi są: Tamiza, Severn, Trent, Mersey, Clyde. Rzeki są krótkie i cechują wyrównanymi stanami wód w ciągu roku. Główną rzeką kraju jest Tamiza km, Tamiza płynie przez Basen Londyński i uchodzi do Morza Północnego szerokim estuarium. Do Morza Północnego uchodzą również: Trent i Great Ouse oraz, Tweed i inne. Do Morza Irlandzkiego uchodzi Mersey, do Kanału Bristolskiego — Severn a do zatoki Firth of Clyde — główna rzeka Szkocji, Clyde. Większość rzek jest uregulowana i skanalizowanaWielka Brytania jest krajem bogatym w jeziora, zwłaszcza polodowcowe, które najliczniej występują w górach Szkocji, Górach Kumbryjskich, północnej części Gór Kambryjskich oraz w Irlandii Północnej. Największe jeziora to Lough Neagh, Loch Ness, Loch Ness i Monar są najgłębszymi jeziorami w kraju.\n12 Gleby Wielka Brytania cechuje się różnorodnością i przestrzenną zmiennością pokrywy glebowej. W regionach górskich Wielkiej Brytanii występują mało żyzne gleby kamieniste i żwirowe. Bielice iluwialno-żelaziste pokrywają tereny w Szkocji, brunatne wyługowane występują w północnej Anglii, Walii i Irlandii Północnej. W kompleksie z górskimi glebami bielicowymi i brunatnymi powszechnie występują gleby torfowe. Obszary nizinne pokrywają żyźniejsze gleby brunatne i płowe, powstałe na iłach, glinach i piaskach pochodzenia głównie polodowcowego. Duże powierzchnie wschodniej Anglii zajmują gleby oglejone, uformowane z bezwęglanowych glin i iłów. Z wychodniami wapieni mezozoicznych na równinie Salisbury i progach denudacyjnych są związane żyzne rędziny.\n14 Flora Mimo iż Wielka Brytania ma dogodne warunki do rozwoju ekosystemów leśnych, to lasy zajmują niewielką część powierzchni kraju Większość obszarów zajmują łąki i pastwiska. Wielka Brytania leży w strefie europejskich lasów mieszanych. Pierwotnie prawie cały obszar tego kraju porastały kaledońskie lasy mieszane. Dziś fragmenty tego lasu można spotkać jedynie miejscami, na północy kraju. Postępujący rozwój przemysłu i rolnictwa sprawił, że dzisiejszy krajobraz w znaczącym stopniu różni się od tego jaki panował chociażby za czasów słynnego Robin Hooda. Obecnie niemal cały ekosystem leśny to liściaste lasy, będące wtórnymi zbiorowiskami roślinnymi. W lasach tych dominuje buk i dąb. Obszary na północy kraju w główne mierze zajmują gatunki iglaste - sosny i świerki. Na Półwyspie Kornwalijskim w lasach rosną dęby korkowe. Wrzosowiska są charakterystyczne dla krajobrazu Szkocji, Irlandii Północnej, wyżyn północnej Anglii i Walii a także Półwyspu Kornwalijskiego.\n16 Fauna Fauna należy do regionu europejskiego lasów mieszanych. Świat zwierzęcy został znacznie przetrzebiony, na wolności pozostały m.in.: jelenie, lisy, borsuki, wydry, gronostaje oraz wiele gatunków ptaków i ryb. Spośród ptaków powszechne są żyjące na wybrzeżach mewy. Naturalne środowisko chronione jest w trzynastu rezerwatach biosfery i kilku parkach narodowych, m.in. Lake District i Dartmoor. Łączna powierzchnia obszarów podlegających ochronie częściowej (parki krajobrazowe) i całkowitej (rezerwaty przyrody, parki narodowe) wynosi 75,2 tys. km², co stanowi 18,3% powierzchni kraju.\nPobierz ppt "GEOGRAFIA WIELKIEJ BRYTANII."


Kozaczek.pl » Styl Gwiazd » Ona już poczuła wiosenny klimat (FOTO)\nW polskim show-biznesie właśnie trwa wyścig na wiosenne ramówki stacji telewizyjnych. Gwiazdy wbijają się w małe czarne i inne "luksusowe wdzianka", by pozować z uśmiechem na twarzy. Ot walka o fanów i widzów.\nZa granicą też już czuć powiew wiosny. Sławy powoli zrzucają obszerne płaszcze i zaczynają pokazywać coraz więcej ciała. Ostatnio paparazzi przyłapali Vanessę Hudgens (26 l.) w "kwitnącym" wydaniu.\nGwiazda bardzo dba o swoją sylwetkę. Codziennie biega i trenuje jogę. Lubi przy tym eksperymentować ze swoim wyglądem. Szczególnie często zmienia fryzury.\nNa fotografiach ma na sobie dresy w kwiaty, sandały i szarą bluzę. Zrezygnowała przy tym z makijażu, a włosy upięła w koka. Tak "wystrojona" wybrała się na kawę.


Chris Botti zagra we Wrocławiu 18 marca (WYWIAD) - NaszeMiasto.pl\naktualizacja: 18.03.2013 08:53\nZ amerykańskim trębaczem Chrisem Bottim, który w poniedziałek zagra we wrocławskiej hali Orbita, rozmawia Marta Wróbel\nNa Pana ostatniej płycie "Impressions", którą będzie Pan promować na koncercie we Wrocławiu, znalazło się Preludium c-moll op. 28 nr 20 Fryderyka Chopina. Czy obecność utworu polskiego kompozytora na tym krążku ma coś wspólnego z Pana częstymi wizytami w Polsce?\nZagrałem tę kompozycję dwa lata temu podczas koncertu w Warszawie z okazji polskiej prezydencji w Unii Europejskiej. Po pierwsze, kocham Chopina, a po drugie, naprawdę lubię wasz kraj i tutejszą publiczność. Byłem w Polsce kilkanaście razy. Nie tylko dlatego, że moje albumy świetnie się u was sprzedają (krążki "This Is Chris Botti" i "Impressions" osiągnęły w Polsce status złotej płyty - przyp. MW). Podoba mi się, jak reagujecie podczas moich koncertów. I, co podkreślałem już wielokrotnie, uwielbiam rozmawiać z polskimi fanami. To nie są tylko uwagi w stylu: "Bardzo podoba mi się twoja ostatnia płyta", ale naprawdę merytoryczne rozmowy o muzyce. Oprócz Wrocławia, dam cztery koncerty w innych polskich miastach. Mam więc też nadzieję, że będę mieć okazję trochę pozwiedzać i delektować się polską kuchnią, którą bardzo lubię, choć jest, niestety, tucząca.\n"Impressions" to Pana jedenaste, nie licząc koncertowych albumów, dzieło. Znani goście - Herbie Hancock czy Mark Knopfler - robią wrażenie, ale znów nie mamy do czynienia z autorskimi kompozycjami. Ostatnio można ich było posłuchać dziewięć lat temu na krążku "A Thousand Kisses Deep". To bardzo dawno...\nCały czas komponuję i mam nadzieję, że na kolejnej płycie moi fani będą mogli się o tym przekonać.\nAle dlaczego tak długo musimy na to czekać?\nWidzę, że pani nie odpuszcza. No dobrze. Może to jest tak, że wciąż za czymś gonię i boję się, że moja dobra passa minie? Jestem pracoholikiem, gram po 250 koncertów rocznie, a nawet więcej. Właściwie nie ma takiego miejsca na ziemi, które nazwałbym dziś domem. Myślę ciepło zarówno o niewielkim mieście Corvallis w stanie Oregon, w którym się urodziłem, jak i o Włoszech, gdzie jako dziecko spędziłem dwa lata. Po co mam zapuszczać gdzieś korzenie, skoro cały czas jestem w trasie?\nPana płyty regularnie trafiają na pierwsze miejsca amerykańskiej listy przebojów, za "Impressions" dostał Pan Grammy. Sukcesy nie uspokajają?\nPewnie powinienem zwolnić. W ubiegłym roku skończyłem w końcu 50 lat, ale wcale się na tyle nie czuję. Wciąż mam mnóstwo energii. A wracając do płyt z moimi interpretacjami kompozycji innych artystów, nie chodzi mi tylko o to, żeby cały czas być na topie - ja po prostu spełniam swoje marzenia. Zanim wydałem krążek "When I Fall in Love" (w 2004 roku - przyp. MW), który stał się komercyjnym sukcesem, nagrałem przecież sześć innych płyt. Cieszyłem się jednak jak dziecko, bo mogłem w końcu zaprezentować światu, jak gram mój ulubiony utwór Sade czy George'a Gershwina. Potem wytwórnia zaproponowała mi, żebym wybrał artystów, z którymi chciałbym zagrać. "Nie chciałbyś nagrać z nimi płyty?". "Oczywiście, że chciałbym!". Tak, rok później, powstał krążek "To Love Again: The Duets", nagrany między innymi z Jill Scott, Paulą Cole, Michaelem Buble'em i Stingiem. Dla chłopaka z małej mieściny w Oregonie to nie byle co.\nWciąż się ze Stingiem przyjaźnicie?\nMamy bardzo serdeczny kontakt. Dużo się od niego nauczyłem, to tytan pracy. Gdyby nie trasa koncertowa jego albumu "Barnd New Day", w którą Sting mnie zabrał w 1999 roku, moja kariera zapewne wyglądałaby dziś inaczej. To po części jemu zawdzięczam swój sukces.\nJednak od początku lat dziewięćdziesiątych był Pan w Nowym Jorku rozchwytywanym muzykiem sesyjnym. Grał Pan z takimi gwiazdami, jak Aretha Franklin, Natalie Cole, Bette Midler i Joni Mitchell. W jaki sposób Sting pomógł Panu wyjść z cienia?\nDzięki temu, że zaśpiewał na mojej trzeciej płycie "Slowing Down the World" , wytwórnia Columbia zobaczyła we mnie komercyjny potencjał. A podczas trasy "Brand New Day" nawiązałem dużo nowych kontaktów i spojrzałem na muzykę, jakby to powiedzieć, bardziej... globalnie. Co prawda, już po tym, jak w 1995 roku ukazał się mój debiutancki krążek "First Wish", wrzucono mnie do szufladki z napisem "smooth jazz", ale po trasie ze Stingiem przestało mi to przeszkadzać. Muzyka jest jedna.\nCzy to prawda, że chciał Pan zostać trębaczem, od kiedy, jako dwunastolatek, usłyszał Pan Milesa Davisa grającego "My Funny Valentine"?\nTrąbkę dostałem od mamy, która była pianistką, już jako dziewięciolatek. Ale coś w tym jest: kiedy zobaczyłem koncert Milesa Davisa, poczułem pewność, że to jest to, z czego chciałbym żyć. I że zrobię wszystko, żeby być najlepszym muzykiem, jakim tylko mogę być. To była jakaś magia. Od tamtej pory słuchałem Milesa Davisa prawie codziennie. Uczyłem się z jego płyt. Do dziś uważam, że "Kind of Blue" czy "Sketches of Spain" są ponadczasowe.\nNie słuchałem jednak jako nastolatek wyłącznie jazzu. Inspirowali mnie też Peter Gabriel, Stevie Wonder i Paul Simon, którzy jazz traktowali jak swego rodzaju instrument do wzbogacenia innych gatunków. Paul Simon bardzo mi pomógł na początku kariery. Grałem na jego płytach ponad dziesięć lat po przeprowadzce do Nowego Jorku.\nTrafił Pan tam w 1985 roku po tym, kiedy rzucił Pan studia na Indiana University. Jaki był wtedy Nowy Jork Chrisa Bottiego?\nZadymione knajpy, długie godziny w studiu nagraniowym, wynajęty pokój, za który czasami udawało mi się zapłacić czynsz... To miasto kojarzyło mi się wtedy z ciężką harówką, ale wiedziałem, że, jak śpiewał Frank Sinatra, "jeśli tutaj odniosę sukces, mogę odnieść go wszędzie". Do dziś mam wielki sentyment do tego miasta, wracam tam, kiedy tylko mogę. Mam tam ulubione restauracje, galerie i kluby, w których zawsze grają fantastyczną muzykę na żywo. Nowy Jork nie śpi nigdy i to się chyba nigdy nie zmieni. To najmniej amerykańskie z amerykańskich miast. Niezmiennie uzależnia.\nKilka lat temu magazyn "People" uznał Pana za jednego z najseksowniejszych mężczyzn na świecie. Sława też uzależnia?\nChyba jestem pierwszym trębaczem, któremu przypadł w udziale ten zaszczyt (śmiech). "People" robi co rok takie zestawienia, więc, sama pani rozumie, co rok inni ludzie są najseksowniejsi. Uzależnia raczej sukces, a dla mnie jest on wtedy, kiedy zapełniam sale koncertowe.\nO czym marzy Chris Botti?\nO spokoju ducha. Muzyczne marzenia spełniam cały czas. Nagrałem płytę "Italia" z kompozycjami, które przypominają mi o moich włoskich korzeniach, między innymi "Ave Maria", "Venice", "Estate" i innymi. Zaprosiłem też na ten krążek Andreę Bocellego, którego głos uwielbiam. I czasem myślę, że miło byłoby na starość osiąść w Toskanii i słuchać wyłącznie dźwięków, które generuje natura. Na razie mam dom w Los Angeles, na wzgórzach Hollywood, jednak rzadko tam bywam, bo, jak już mówiłem, przez większość roku jestem w trasie koncertowej.\nTo będzie pożegnanie z ambicjami?\nNa razie nie jestem na to gotowy. Jest takie zdanie na temat muzyków, które wypowiedziała kiedyś znakomita wokalistka i kompozytorka Joli Mitchell: "Bycie muzykiem to w 1 proc. darowany od Boga talent, a 99 proc. to czyste szaleństwo". To żart, który ma w sobie dużo prawdy. Jeśli chcesz wytrwać w tym szaleństwie, musisz mu się całkowicie poświęcić.\nPoniedziałkowy koncert będzie Pana drugą wizytą we Wrocławiu. Co tym razem usłyszymy?\nSkupię się na utworach z "Impressions", ale niewykluczone, że pojawią się też standardy jazzowe i kompozycje z moich pierwszych albumów.\nChris Botti zagra w hali Orbita (ul. Wejherowska 2) w poniedziałek, 18 marca o godz. 20. Bilety kosztują 120, 150, 180 i 210 złotych. Można je kupić na www.ticketpro.pl i www.biletin.pl.\nŹródło: Chris Botti zagra we Wrocławiu 18 marca (WYWIAD) - Wrocław NaszeMiasto.pl\nchris botti koncert ...\nchris botti koncerty\nchris botti wrocław\nchris botti hala orb...\nWrocław. Spotkaj gwiazdy internetu w Hydropolis. Przeczytaj szczegóły!\nWrocław. To był koncert! Miuosh i inne gwiazdy muzyki przyciągnęły do hali Orbita tłumy (ZOBACZ ZDJĘCIA)\nWrocław. Fama na Psim Polu zaprasza dzieci na film. Za darmo\nwROCK for Freedom: Perfect i Dżem w Hali Ludowej\nwROCK for Freedom - największe rockowe pożegnanie lata, które zbiega się z 35. rocznicą powstania NSZZ Solidarność. Z tej okazji w Hali Ludowej zagrają legendy polskiego rocka. Oprócz muzyki w ostatni weekend wakacji czekać będą też inne atrakcje: kino pod chmurką oraz Wrocławski...\nchris botti orbita\nChris Botti znów zagra we Wrocławiu!\nChris Botti wraca do Wrocławia. Ethno Jazz festiwal zaprasza na kolejny już koncert ulubieńca polskiej publiczności Chrisa Bottiego.Artysta zagra w Hali Orbita.\nmuzyka filmowa Kilar...\nKuba Stankiewicz pły...\n"Kilar" - płytę poświęconą twórczości Wojciecha Kilara, nagrał Kuba Stankiewicz\nZ Kubą Stankiewiczem, autorem płyty "Kilar", rozmawia Małgorzata Matuszewska.\nKoncert w galerii na...\nkoncert joao de sous...\nwrocław joao de sous...\nkoncert fado wrocław\nJoao de Sousa: Kiedy ludzie śpiewają fado, opowiadają swoje intymne historie\nFado to nie tylko gatunek muzyczny, to także sposób życia. W języku portugalskim słowo znaczy „przeznaczenie”. Kiedy ludzie śpiewają Fado, opowiadają swoje intymne historie. Koncert Fado Polaco w wykonaniu Jaso de Sausy we wrocławskiej Galerii na Czystej przy ul. Czystej 4 zaczn...\nandrzej piasek piase...


Word Press Photo 2021. Oto najlepsze zdjęcia ostatniego roku - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 16-04-2021, 18:13\nZnamy zwycięzców największego konkursu fotografii prasowej na świecie: World Press Photo 2021. W tegorocznej 64. edycji wzięło udział 4315 fotografów ze 130 krajów, przysyłając 74 470 zdjęć. Wybrano najlepsze zdjęcia w ośmiu kategoriach i nagrodzono 45 fotoreporterów z 28 krajów.\nW kategorii Zdjęcie Roku 2021 wygrało„Pierwsze przytulenie” autorstwa Madsa Missena, a w kategorii Fotoreportaż Roku – fotoreportaż „”Antonio Faccilongo. Wśród nagrodzonych znaleźli się Polacy: Karolina Jonderko w kategorii „Projekty długoterminowe”i Natalia Kepesz w kategorii „Porterty” oraz Tomasz Markowski w kategorii „Sport–zdjęcie pojedyncze”.\nKultura i sztuka / Word Press Photo 2021. Oto najlepsze zdjęcia ostatniego roku


Auto zostało zaprezentowane na międzynarodowym salonie motoryzacyjnym w Genewie w 2000 roku. Pierwszy od 66 lat Morgan (w 1936 roku zaprezentowano model 4/4) wzbudził spore zainteresowanie. Z niecierpliwością czekano jednak na rozpoczęcie produkcji seryjnej. Dopiero 2002 roku na rynku pojawiły się pierwsze egzemplarze.\nDługi dziób, niezbyt duża przestrzeń dla pasażerów i krótki tył. Z przodu samochodu potężny grill i dwa światła umieszczone na szerokich błotnikach.\nWiększość przestrzeni z przodu zajmuje silnik oraz skrzynia biegów. Dwa miejsca do największych nie należą. Za siedzeniami wygospodarowano miejsce na mały bagażnik mieszczący jedną torbę golfową. Rewolucyjnym rozwiązaniem we wnętrzu jest wyświetlacz pokazujący temperaturę i ciśnienie w ogumieniu.\nNa szczególną uwagę zasługuje podłoga tego pojazdu, która jest także aerodynamiczna. Chodzi o to, że jest ona całkowicie płaska po to, aby nie powodowała niepotrzebnych zawirowań powietrza. Inna nowość to rama. Konstruktorzy podkreślają, że została ona zrobiona ze specjalnego gatunku aluminium jakiego jeszcze nikt nie stosował w samochodach seryjnych. Wszystkie elementy podwozia zostały przyklejone specjalnym klejem, dzięki czemu uzyskano dużą wytrzymałość i sprężystość konstrukcji.\nPod długą maską Aero 8 kryje się ośmiocylindrowy silnik BMW o pojemności 4.4 l i mocy 286 KM. Maksymalny moment obrotowy wynosi 430 Nm. Ta jednostka potrafi rozpędzić auto do setki w czasie poniżej 5 s i rozwinąć prędkość maksymalną powyżej 280 km/h. Przekazanie napędu na tylne koła odbywa się za pośrednictwem sześciobiegowej przekładni ręcznej.\nBrytyjska firma Morgan w 2003 roku zaprezentowała model Aero 8 GT Coupe. Każde nadwozie ma dwie barwy - niebieską i srebrną. Do napędu zastosowano silnik BMW o pojemności 4,6 l i mocy 330 KM. Coupe zostanie wyprodukowane w 15 egzemplarzach.\nPrzed rokiem modelowym 2005 Morgan poddał Aero 8 modyfikacji. Obięła ona nadwozie, które ma teraz wyższy tył i większe wnętrze.\nDotychczasową 4,4-litrową jesdnostkę V8, dostarczaną przez BMW, zastąpiono aktualną wersją z układem Velvatronic, który reguluje wzniosy zaworów dolotowych, co pozwoliło na zwiększenie mocy do 333 KM, a moment obrotowy do 450 Nm. Ta jednostka potrafi rozpędzić auto do setki w 4,9 s i rozwinąć prędkość maksymalną powyżej 256 km/h.\nNa salonie genewskim w 2005 roku Morgan zaprezentował poprawiony model Aero 8.\nSamochód nie przeszedł poważniejszych zmian. Wciąż jest napędzany pochodzącym od BMW silnikiem V8 o pojemności 4.4 l i mocy 333 KM, który umożliwia osiągnięcie 256 km/h oraz rozpędzenie się do "setki" w 4.5 s.\nZmieniono natomiast stylizację przedniej części nadwozia oraz wzbogacono wyposażenie seryjne. Obejmuje ono teraz m.in. dwie poduszki powietrzne, ABS, tempomat, czujniki ciśnienia w oponach i centralny zamek. Ponadto można zamówić sztywny dach.\nKoszt 100 000 USD.


Seagate Momentus 7200.5 ST9750420AS 750 GB | CHIP\nW segmencie 2,5-calowych dysków magnetycznych, których głównymi odbiorcami są użytkownicy notebooków pojawił się nośnik o dużej pojemności – 750 GB. Nie byłby właściwie żadną specjalną nowością, gdyż już od jakiegoś czasu na rynku dostępne są modele o pojemności 1 TB, jest nawet jeden 1,5 TB gdyby nie fakt, że dysk ten jest pierwszym tak pojemnym dyskiem pracującym z prędkością 7200 obr./min.\nSpośród 2,5” dysków o prędkości 7200 obr./min najkrótszy, najlepszy czas dostępu (z pominięciem dysków hybrydowych) oferuje Seagate Constellation oraz WD Scorpio Black. Pojemny Momentus 750 GB wypada pod tym względem najsłabiej.\nModel ten należy do rodziny Momentus 7200.5. Jest to dysk SATA II 3.0 Gb/s. Jego pracę wspomaga bufor pamięci podręcznej o wielkości 16 MB. Po sformatowaniu do dyspozycji użytkownika pozostaje 698 GB przestrzeni na dane.\nNajszybszy średni transfer danych podczas odczytu prezentuje Samsung SpinPoint MP4. Poza nim Momentus 7200.5 wyprzedza resztę modeli.\nW testach wydajności nowy Seagate wypada bardzo dobrze. Oferuje jedne z lepszych średnich szybkości transferu danych podczas odczytu i zapisu 88 i 88,2 MB/s przy niestety dość słabym czasie dostępu wynoszącym 18,5 ms (HD Tach). Maksymalna szybkość uzyskana podczas przesyłania danych wyniosła 101,6 i 99,9 MB/s (CHIP Diskbench).\nŚredni transfer podczas zapisu Momentusa 7200.5 jest również nieco wolniejszy od Samsunga, ale szybszy od pozostałych.\nBardzo duży wzrost wydajności w stosunku do modeli 5400 obr./min o tej pojemności wykazał benchmark PC Mark05 HDD Score, gdzie nośnik osiągnął aż 6178 pkt. (dla przykładu Toshiba MK7559GSXP 5400 obr/min 750GB – otrzymała zaledwie 4378 pkt.). Jednakże w odniesieniu do modeli 7200 o mniejszej pojemności (500, 640 GB), które mieliśmy okazje przetestować dotychczas wydajność ta nie jest już tak efektowna. A wręcz przeciwnie, Momentus 750 GB pozostaje w tyle.\nToshiba i Momentusy 7200.4 i 7200.5 pracują najciszej.\nJeden z najwydajniejszych modeli magnetycznych uzyskał 8162 pkt. (Samsung SpinPoint MP4 HM640JJ 640 GB). Zużycie energii nowego Seagate’a, wynoszące średnio 1,5 W jest o 0,2-0,3 W gorsze w porównaniu do dysków o prędkości 5400 obr./min.- różnica jest więc niewielka. Dysk jest cichy. Maksymalny hałas generowany podczas pracy osiąga tylko 30 dB (1,1 sona), a w trybie jałowym 29,6 dB (1 sona). Dysk nie nagrzewa się nadmiernie. Podczas 30 minut pracy w obciążeniu osiągnął temperaturą 45°C, to wynik dobry.\nW punktacji PC Mark HDD Score Spinpoint MP4 nie ma sobie równych. Momentus 7200.5 uzyskał najmniej punktów.\nNowy 750 gigabajtowy dysk Seagate’a jest godny uznania. Przy wydajności dorównującej napędom 3,5” lecz dużo mniejszym zużyciu energii i cichszej pracy z powodzeniem może znaleźć zastosowanie nie tylko w wydajnych laptopach, ale również w konsolach, małych komputerach multimedialnych, media playerach czy NAS-ach.\nŚredni [MB/s] 88.0\nŚredni [MB/s] 88.2\nŚredni [MB/s] 80.15\nMinimalny [MB/s] 53.31\nMaksymalny [MB/s] 101.62\nŚredni [MB/s] 78.19\nMinimalny [MB/s] 52.72\nMaksymalny [MB/s] 99.85\nLinear Read : Speed [MB/s] 94.2426\nRandom Read : Speed [MB/s] 3.4104\nAccess Time : Access Time [ms] 8.8\nOverall Score [index] 10823


tb36 Taśma biżuteryjna stal nierdzewna Ozdobna z cyrkoniami 3mm 0,5m crystal Dekorynka\n» tb36 Taśma biżuteryjna stal nierdzewna Ozdobna z cyrkoniami 3mm 0,5m crystal\nKod produktu: 204285\nTaśma biżuteryjna ozdobiona błyszczącymi kamieniami, które włożone są w bazy wykonane ze stali nierdzewnej.\nTaśmę można kształtować w fale, jej połączone części są ruchome.\n- zdobienie odzieży, kapeluszy, torebek, kopertówek, butów i innych akcesoriów\n- wyrób i zdobienie biżuterii\n- wyrób artykułów dekoracyjnych\nNa 10 cm kawałku taśmy znajduje się 28 kamieni w rozmiarze 3mm.\nSzerokość: 3,3 mm.\nProduktem sprzedaży jest kawałek taśmy o długości 50 cm.


ogrzewanie elektryczne na podczerwień – Eltech\nOgrzewanie elektryczne na podczerwień to najlepszy możliwy wybór.\nOszczędności to jedna strona medalu, ochrona środowiska to druga, a trzecia to wspaniały komfort użytkowania i wielkie zadowolenie domowników. Zaraz… czy medal ma trzy strony? To nie żart, to nie reklama, która wmówi Ci, że wszystko jest piękne dopóki nie otworzysz pudełka, to nie przelewki. Ogrzewanie elektryczne na podczerwień to nie jest już mit i wymysł jakiegoś szalonego naukowca. To fakt… fakt, który pozwoli na zmaksymalizowanie oszczędności na ogrzewaniu domu dzięki zastosowaniu w nim najnowszych osiągnięć technologii grzewczej.\nNiskie koszty utrzymania i użytkowania to wielki zysk dla domowego budżetu. Także budżet małych i wielkich przedsiębiorstw może znacznie się polepszyć dzięki wykorzystaniu tej technologii. Ogrzewanie elektryczne na podczerwień to najbardziej przyjazne dla środowiska ogrzewanie jakie dotychczas wymyślono. Niewielkie zużycie energii przy su procentach mocy grzewczej to wspaniałe możliwości jakie się przed Tobą otwierają. To skandal płacić tak niewiele za ogrzewanie całego domu czy biura.\nTechnologia ta ogrzewa nie tylko powietrze ale i ściany budynku dzięki czemu zmniejsza się emisja ciepła budynku na zewnątrz i co potęguje oszczędności. Zdobycie możliwości utrzymania stałej temperatury w każdym mieszkaniu czy pomieszczeniu gospodarczym to wielki zysk dla zdrowia i całego organizmu. Wykorzystanie naturalnych promieni – takich jakie emituje słońce, do ogrzewania to dodatkowy i niepodważalny atut.\nKomputery w karetkach pogotowia Kiedy ratownicy medyczni wyruszają na akcję ratowniczą, liczą się każde sekundy. Wtedy na pewno bardzo ważne jest także to, w jaki sprzęt jest wyposażona karetka pogotowia, która rusza na ratunek. Bardzo wartościowe jest na pewno to, że można się do...\nSystemy alarmowe i ochrona obwodowa Systemy alarmowe i ochrona obwodowa Systemy alarmowe stosuje się zarówno w biurach, sklepach i fabrykach jak i w domach. W zależności od potrzeb klienta montuje się odpowiedni system alarmowy. Może się od składać z czujników ruchu, kamer lub czujnikó...\nmcalpine wet room traps drzwi prysznicowe wnękowe 120 grohe concetto cena


Data publikacji: 2018-09-22 21:37\nPod hasłem "Kumulacja chaosu" protestowali w sobotę przed gmachem MEN rodzice z ruchu "Rodzice Przeciwko Reformie Edukacji". Krytykowali m.in. przeładowane ich zdaniem podstawy programowe. Winą za to obarczali minister edukacji narodowej Annę Zalewską.\nW demonstracji obok rodziców uczestniczyli nauczyciele, w tym członkowie Związku Nauczycielstwa Polskiego, którzy przyszli przed MEN prosto z manifestacji zorganizowanej przez OPZZ.\n- Zacznę jak zawsze. Dawno was o to nie pytałam: Czy jesteście wściekli? - tymi słowami zwróciła się do zgromadzonych Dorota Łoboda z ruchu "Rodzice Przeciwko Reformie Edukacji". "Tak" - odpowiedzieli.\n- Stoimy tu po raz kolejny, stoimy przed Ministerstwem Edukacji Narodowej, tam, gdzie powinna być dzisiaj pani ministra Anna Zalewska po to, żeby stanąć przed nami, wziąć odpowiedzialność za niewyobrażalny bałagan i chaos, który wywołała jej reforma. To ona jest winna temu, że nasze dzieci mają przeładowane podstawy programowe, że nasze dzieci spędzają w szkołach długie godziny, często dłuższe niż my w pracy - mówiła Łoboda.\n- To ona (minister edukacji - PAP) jest winna, że za pół roku, gdy rozpocznie się rekrutacja do szkół średnich w zdublowanym roczniku, w całej Polsce o miejsce w nich ubiegać się będzie 730 tys. młodych ludzi, podczas gdy normalny rocznik wynosi 350 tys. Nieprawdą jest, że te dzieci, ta młodzież będzie w różnych szkołach, gdzie jedna będzie trzyletnia, a druga czteroletnia (...). To będzie jedna szkoła, która się nie rozciągnie, to będzie szkoła marzeń, która dla niektórych pozostanie szkołą marzeń, bo się po prostu do niej nie dostaną - powiedziała.\nPodczas demonstracji głos zabrał kandydat Koalicji Obywatelskiej na prezydenta stolicy Rafał Trzaskowski.\n- Dziś staję przed państwem nie jako polityk, tylko wkurzony ojciec, ojciec dwójki dzieci, które chodzą szkoły podstawowej, córki, która jest w ósmej klasie. Staje przed wami, też jako nauczyciel akademicki - zaznaczył. - Dziś miejsce każdego rodzica jest tutaj niezależnie od tego, czy jest politykiem, nauczycielem, czy inną funkcje spełnia, bo po prostu nie może być zgody na ten chaos - powiedział Trzaskowski.\nOpowiadał o tym, jak wracając do domu wieczorem, zastaje swoją córkę uczącą się w domu po kilka godzin po szkole.\n- Na to po prostu nie może być zgody - podkreślił. Ocenił także, że reforma edukacji cofa polską edukację o kilkadziesiąt lat, bo zamiast uczyć dzieci myślenia, zmusza je do wkuwania na pamięć. Nie może być tak, że koszty tej reformy są przerzucane na samorządy, na rodziców i przede wszystkim na nauczycieli. Na to też nie ma naszej zgody - powiedział Trzaskowski.\nZadeklarował, że zrobi wszystko, by pomóc rodzicom i nauczycielom, "by stawić czoła tej deformie".\n- Zrobimy wszystko, żeby poradzić sobie z kumulacją roczników. Zrobimy wszystko, żeby dzieci z niepełnosprawnościami nie wyrzucano ze szkół. Zrobimy wszystko, żeby poprzez zajęcia dodatkowe naprawdę, naprawdę wyrównywać szanse - dodał.\nPrezes ZNP Sławomir Broniarz, zwracając się do uczestników demonstracji, powiedział:\n- Jako rodzice, jako nauczyciele mamy prawo czuć się wściekli, czuć się poirytowani, wielu z nas może czuć się oszukanymi przez minister edukacji narodowej, która wmawiała nam, że reforma będzie bezkosztowa, że będzie niezauważona przez matki, ojców, dzieci, że przejdzie bezboleśnie. Apeluję do pana premiera, aby miał cywilną odwagę i podjął decyzję o zdymisjonowaniu pani Anny Zalewskiej - powiedział Broniarz.\nZaapelował też do zgromadzonych, by nie dali sobie wmówić, że winą samorządów, dyrektorów i nauczycieli jest to, że uczniowie mają lekcje od rana do wieczora.\n- To efekt nieprzemyślanych działań minister Anny Zalewskiej - ocenił.\nZdaniem protestujących w progu drugiego roku wdrażania reformy edukacji chaos w szkołach powiększa się.\n- Przeładowane podstawy programowe, koszmarne plany lekcji, przepełnione szkoły, nauka na drugą zmianę i przemęczone i zestresowane dzieci. Nad uczennicami i uczniami ósmych klas i trzecich klas gimnazjum unosi się widmo kumulacji roczników w 2019 roku. Rząd nie widzi problemu, a odpowiedzialnością za tę sytuację obarcza dyrekcje szkół i samorządy. Winni są twórcy reformy - Anna Zalewska oraz rząd Prawa i Sprawiedliwości - napisali w zamieszczonym w mediach społecznościowych zaproszeniu na demonstrację.\nRzeczniczka prasowa MEN Anna Ostrowska w przesłanym PAP komunikacie, komentując pikietę rodziców, odniosła się m.in. do zarzutu, że uczniowie w klasie VII i VIII mają zbyt dużo lekcji.\n- Projektując nowe programy nauczania, przyjęto zasadę, że dotychczasowy wymiar godzin obowiązkowych zajęć edukacyjnych i zajęć z wychowawcą w klasie I i II gimnazjum (59 godzin) zostaje przeniesiony do ogólnego wymiaru godzin ośmioletniej szkoły podstawowej, a wymiar tych godzin w klasie III gimnazjum (31 godzin) zostaje przeniesiony do wymiaru godzin liceum ogólnokształcącego i technikum - wyjaśniła rzeczniczka.\n- Warto przypomnieć, że ogólny wymiar godzin obowiązkowych zajęć edukacyjnych w ośmioletniej szkole podstawowej w klasach IV-VIII wynosi 140 i jest jedynie o 2 godziny większy niż w dotychczasowej sześcioletniej szkole podstawowej w klasach IV-VI oraz klasach I-II gimnazjum. Uczniowie klas sportowych lub dwujęzycznych – decydując na naukę w tych oddziałach – zgadzają się na to, aby automatycznie mieć więcej godzin lekcyjnych w tygodniu. Nauka w takich klasach wymaga większego wysiłku i jest wyłącznie decyzją podjętą przez ucznia – za zgodą rodziców - zaznaczyła.\nJednocześnie przypomniała, że tygodniowy rozkład zajęć ustala dyrektor szkoły.\n- To on musi w taki sposób ułożyć plan lekcji, aby zajęcia były równomiernie rozłożone w poszczególnych dniach. Dyrektora szkoły obowiązują zasady przestrzegania higieny i ochrony zdrowia uczniów - dodała. - Zakres treści nauczania, wymagań edukacyjnych w nowej podstawie programowej dla szkół podstawowych został opracowany stosownie do określonego w ramowych planach nauczania wymiaru godzin poszczególnych zajęć edukacyjnych - wyjaśniła Ostrowska.\nZapewniła, że podczas przyszłorocznej rekrutacji do szkół średnich nie będzie problemu z miejscami.\n- Postępowania rekrutacyjne dla tych dwóch grup uczniów zostaną przeprowadzone odrębnie, co oznacza, że nie będą oni rywalizowali o te same miejsca w szkołach. Będą ubiegać się o miejsca przewidziane tylko dla absolwenta konkretnej szkoły. Szkoły na rok szkolny 2019/2020 planują zorganizować porównywalną liczbę miejsc osobno dla absolwentów gimnazjów i osobno dla absolwentów ośmioletniej szkoły podstawowej, co oznacza, że przygotowują się do przyjęcia większej liczby kandydatów. Z informacji posiadanych przez MEN wynika także, że wiele miast jest już przygotowanych do przeprowadzenia rekrutacji w roku 2019. Włodarze miasta potwierdzają, że rekrutacja na rok szkolny 2019/2020 będzie przeprowadzona sprawnie. Nie przewidują oni problemów z nauką w systemie zmianowym - napisała rzeczniczka.\nTa garstka ludzi ma niby decydowac o wdrożeniu zmian lub nie. No chyba sobie żartujecie.\nPO-wiedzenie tylko 1-nej strony...\nA jakie zdania ma do przedstawienia i w Kurierze... ta 2-ga strona - gdyz kazdy Medal ma 2 strony !! A jak Komus Nie pasuje - to niech sie za Bugiem PO staremu dogaduje !!\nNie wiem ile masz lat zak, ale na pewno nie masz dziecka w ôsmej klasie, inaczej byś rak nie szczebiotal\nWygląda to na sztab wyborczy Trzaskowskiego. Ten tłum rodziców też powala. Hahaha\nTo będzie trudny rok szkolny\nKonferencja w kuratorium. Dużo będzie się działo w oświacie\nA pracownie dopiero powstają