Powrót lotów krajowych w polskiej przestrzeni powietrznej – Polska Agencja Żeglugi Powietrznej – PAŻP, odpowiada za bezpieczeństwo ruchu lotniczego w polskiej przestrzeni powietrznej.\nZgodnie ze wcześniejszymi zapowiedziami 1 czerwca we wczesnych godzinach rannych z Warszawy wyleciały pierwsze regularne loty krajowe obsługiwane przez Polskie Linie Lotnicze LOT. Na Lotnisku Chopina obowiązuje nowa procedura odpraw, poważne zmiany zaszły także w zakresie obsługi pasażerów na pokładzie samolotów. Dlatego pierwsze loty krajowe przetestują wdrożone rozwiązania. Więcej informacji na temat wznowienia połączeń można przeczytać na stronie Urzędu Lotnictwa Cywilnego.\nPołączenia krajowe LOT-u będą realizowane w ramach ośmiu portów lotniczych:\ndo dwóch razy dziennie z Warszawy do Krakowa, Poznania, Rzeszowa, Szczecina, Wrocławia i Zielonej Góry;\nTermin powrotu połączeń międzynarodowych nie jest na razie znany, ale początkowo będą to zapewne państwa europejskie, a najwcześniejszą nieoficjalnie podawaną datą jest połowa czerwca.\nSamolot PLL LOT B737-800 SP-LWD po powrocie ze Szczecina jako LOT3932 Fot. Piotr Bożyk-PAŻP\nGłówny Inspektorat Sanitarny we współpracy z Urzędem Lotnictwa Cywilnego opracował na podstawie wytycznych Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) szczegółowe wymagania dotyczące bezpieczeństwa na krajowych lotniskach i na pokładach samolotów. Ich celem jest ograniczenie ryzyka transmisji SARS-CoV-2. Europejskie rekomendacje zostały wypracowane przez ekspertów z Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) oraz EASA.\nKontrolne pomiary temperatury przy wejściu do terminali, wstęp tylko dla pasażerów z biletami, dystans społeczny, obowiązek noszenia maseczek, ograniczenie korzystania z usług i obiektów lotniskowych np. z placów zabaw oraz palarni, to niektóre z nowych zasad, z którymi pasażerowie spotkają się na lotniskach w Polsce i Europie. Nowością będzie obowiązek wypełnienia oświadczenia o stanie zdrowia, zgodnie z instrukcją przewoźnika. Lotniska mają zapewnić dostęp do środków dezynfekcyjnych oraz płatnych dyspenserów z maseczkami ochronnymi. W celu ograniczenia bezpośredniego kontaktu między pasażerami a pracownikami lotnisk np. w punktach informacji, kontroli paszportowej czy odprawy zostaną zainstalowane ekrany ochronne. Pracownicy lotnisk będą zaopatrzeni w sprzęt ochronny, a terminale będą regularnie czyszczone i dezynfekowane.\nTagi: LOT, lotniska, loty krajowe, Ministerstwo Infrastruktury, PANSA, PAŻP, ruch lotniczy, ULC


Czy listy prezentów na ślub to dobry pomysł? | Ubrania damskie\nCzy listy prezentów na ślub to dobry pomysł?\nŚlub to jedno z najbardziej istotnych wydarzeń w życiu każdego człowieka. Diametralnie bowiem zmienia się jego cały świat. Z singla pełnego swobody ma się stać częścią drugiej osoby i wraz z nią wspólnie iść przez życie. Taka zmiana wymaga wspanialej oprawy, jaką jest wesele. W naszej kulturze przyjęło się, że na ślub i przyjęcie weselne zaprasza się najbliższą rodzinę, choć niektórzy także organizują wielkie wesela również dla znajomych, sąsiadów i przyjaciół. Wszystko tutaj zależy od posiadanego budżetu. Nieodłączną częścią wesel są podarki dla Państwa Młodych. Wiele par jednak obawia się, że otrzyma wiele niepotrzebnych rzeczy, jak stertę pościeli, czy kilkanaście kompletów talerzy. Żeby uniknąć niechcianych, czy powtarzających się prezentów przygotowują listę podarków i przedstawiają ją swoim gościom, którzy rezerwują określoną pozycję, którą chcą podarować młodym. Ma takie rozwiązanie swoje wady i zalety. Przede wszystkim wybór prezentów rozbija się tutaj o sprawy finansowe. Jeśli młodzi podejdą realnie do oczekiwanych prezentów, wtedy bez problemu goście wybiorą taki, który zechcą im podarować. Jeśli jednak na przygotowanym wykazie będą jedynie pralki, telewizory, czy inny dość wartościowy sprzęt, wtedy raczej nie będzie zbyt wielu chętnych na sfinansowanie i przekazanie takich prezentów. Niestety koszty wesela na pewno nie zwrócą się przez upominki gości. Z drugiej jednak strony na liście znajdują się tylko takie rzeczy, których nowożeńcy naprawdę potrzebują. Jest to ważne zwłaszcza, jeśli mieszkali już przed ślubem razem.\n« Najbardziej wzruszające prezenty na dzień matki\nTradycyjne i nowoczesne prezenty ślubne »


Aparaty retencyjne « Ortos – Gabinet Ortodontyczny\nZadaniem aparatów retencyjnych jest utrzymanie efektów leczenia osiągniętych za pomocą aparatów stałych. Po zakończeniu leczenia aktywnego (z użyciem aparatu stałego), w związku ze sprężystością tkanek, zęby zwykle mają tendencję do powrotu do ich początkowego położenia. Aby doszło do utrwalenia i utrzymania wyników leczenia, konieczne jest zastosowanie różnego rodzaju aparatów retencyjnych. O czasie i rodzaju leczenia retencyjnego zawsze decyduje lekarz, indywidualnie rozpatrując rodzaj przeprowadzonego leczenia, nasilenie wady czy wiek pacjenta. W przypadku żuchwy najczęściej stosujemy retainer czyli przyklejany do zębów od strony języka cieniutki drucik. Jest on zupełnie niewidoczny i praktycznie niewyczuwalny dla pacjenta. W łuku górnym najczęściej jest to specjalna płytka lub szyna retencyjna, także prawie niewidoczna.


Dworzec Centralny po remoncie - Kolej na Podróż\nOpisanie Dworca Centralnego w Warszawie nie należy do łatwych zadań. Tunele, pasaże handlowe, liczne lokale gastronomiczne i dużo miejsc, które wypadałoby sfotografować. Dworzec Centralny odwiedziłem dwa lata temu, po mojej ostatniej wizycie przeszedł remont, więc skupię się na tym, co się zmieniło.\nPerony nie zmieniły się, podobnie jak szare, ponure przejścia pomiędzy nimi i tunele. Ze zrozumiałych względów na terenie dworca jest znacznie więcej służb mundurowych, lecz nie czepiają się miłośników kolei.\nJedyna zanotowana zmiana to inna posadzka i mniej lokali komercyjnych w przejściu na peron Warszawskiej Kolei Dojazdowej. Peron WKD widnieje jako Dworzec Śródmieście WKD, w rzeczywistości wchodzi się tam z Dworca Centralnego.\nDuże zmiany widać natomiast w hali dworca. Zniknęły wstrętne szklane kubiki, nie ma już tak dużej pustej przestrzeni jak jeszcze dwa lata temu. Kilka dni przed moim przyjazdem oddano do użytku dużą antresolę. Na antresoli zamontowano siedziska, jest jasno, przyjemnie, miejsce trochę przypomina mi dworzec główny w Ostrawie.\nNa antresoli zachowano całodobową poczekalnię dla podróżnych, w której można naładować urządzenia elektroniczne, pozostał też prysznic za 10 złotych. W poczekalni w godzinach porannych i popołudniowych przebywało kilkoro podejrzanych osobników.\nNa dole hali dworca pojawiło się więcej sklepów i lokali gastronomicznych. Niestety, ceny w wielu z nich przyprawiają o zawrót głowy. Nadal działa Centrum Obsługi Klienta PKP Intercity, tablice odjazdów i przyjazdów są w tych samych miejscach.\nToalety są w kilku miejscach, pomimo oznaczeń, iż większość z nich jest czynna przez całą dobę, w Wielkanoc działały tylko dwie. W przejściu z hali na perony nadal działa przechowalnia bagażu.\nJeśli chodzi o punkty gastronomiczne, to najlepiej wypada McDonald’s na antresoli, skąd można podziwiać panoramę ciągu pieszego do ulicy Marszałkowskiej. Zestaw 2 for U za 5,5 złotych to najlepsza propozycja, w ostateczności można polecić hot dogi w 1minute. Natomiast ceny pieczywa w ładnej piekarni na poziomie „0” to jakieś nieporozumienie. Wypieki wyglądają bardzo apetycznie, ale są bardzo drogie.\nPodobała mi się też restauracja wietnamska na antresoli – oferują „szwedzki stół” za 29 złotych (rano taniej).\nNa Dworcu Centralnym przebywałem w Wielkanoc. W okolicy stacji metra Centrum wszystkie sklepy i piekarnie były pozamykane, moim największym problemem było więc kupno butelki wody mineralnej. Tu uwaga – woda mineralna niegazowana Kropla Beskidu w butelce 0,5l kosztowała we wszystkich salonikach i sklepikach na Dworcu Centralnym od 3,5 zł do 4,2 zł. W pobliskim automacie kupiłem wodę Crystal 0,5l za 2 złote.\nW dni robocze czynna jest „Biedronka”, lecz spodziewam się dużych kolejek do kas.\nOgólnie dworzec wygląda przyzwoicie – zarówno z zewnątrz, jak i w środku. Nie ma się czego wstydzić.\nDworzec Centralny – ruchome schody na antresolę\nDworzec Centralny – prysznic\nDworzec Centralny – widok na antresolę i poziom „0”.\nDworzec Centralny – kasy i tablica odjazdów\nDworzec Centralny – poziom „0”\nDworzec Centralny – antresola\nDworzec Centralny – peron Warszawskiej Kolei Dojazdowej\nDworzec Centralny, dworzec pkp, Warszawa Centralna\n← Warszawa Wileńska – dworzec kolejowy\nŁowicz Główny – dworzec kolejowy (przed remontem) →


Metoda opalania natryskowego: szybka i efektowna opalenizna\nBy admin in Kosmetyka marzec 12, 2018\nLekko opalona skóra wygląda zdrowo, świeżo i bardzo efektownie. Chcielibyśmy cieszyć się nią szczególnie latem lub wtedy, gdy zakładamy sukienki z dekoltem albo zamierzamy bardziej odsłonić nasze nogi. Jednak opalanie się na słońcu lub w solarium nie jest najlepszym wyborem ze względu na promieniowanie UV, które sprzyja szybszemu starzeniu się skóry i częstszemu pojawianiu się nowotworów. Dlatego najlepiej go unikać i stosować mniej szkodliwe metody, aby cieszyć się ładnie opaloną skórą.\nOpalenizna w rozpylaczu\nJednym z najnowocześniejszych sposobów, które pozwalają uzyskać piękny odcień opalenizny dopasowany do naszej karnacji, jest opalanie natryskowe. Dzięki temu zabiegowi natychmiast możemy cieszyć się skórą wyglądającą co najmniej jak po kilkudniowym opalaniu się latem na plaży. Dodatkowo preparaty wykorzystywane w tej metodzie zawierają substancje nie tylko poprawiające koloryt skóry i wyrównujące jej odcień, ale także mocno ją nawilżające oraz dostarczające substancji odżywczych. Dzięki temu przyczyniają się do poprawienia jej kondycji.\nAby opalanie natryskowe przyniosło pożądany efekt, warto się wcześniej dobrze do niego przygotować. Przede wszystkim najpóźniej w przeddzień zabiegu depilujemy całe ciało, a następnie wykonujemy peeling skóry, co pozwoli na bardziej równomierne wniknięcie preparatu brązującego. Ważne jest również, aby pamiętać, że przed zabiegiem nie można używać preparatów nawilżających, takich jak kremy i balsamy oraz zrezygnować należy z antyperspirantów i perfum. W sam dzień zabiegu najlepiej założyć bieliznę w ciemnym kolorze oraz ubrania o luźnym kroju, które nie spowodują ścierania się świeżo naniesionego preparatu opalającego.\nOpalanie natryskowe jest bardzo bezpieczną metodą, która nie ma prawie żadnych przeciwwskazań. Mogą jej poddawać się osoby z każdym fototypem skóry, w różnym wieku i kondycji fizycznej, a nawet kobiety w ciąży. Ładnie wyglądająca opalenizna utrzymuje się od tygodnia do dwóch, zależnie od typu skóry i szybkości jej łuszczenia się, a także rodzaju używanego płynu brązującego.


Triton CO3 1000ml (kH)\nStart PREPARATY I WKŁADY FILTRACYJNE Wapno, bufory, magnez Triton CO3 1000ml (kH)\nTriton Labs to firma z olbrzymimi umiejętnościami w zakresie analizy, badania i rozwóju akwariów z wodą morską. Jednym z głównych narzędzi do tego jest analiza ICP-OES, która dostarcza ważne dane odnoszące się do śledzenia makro i mikro elementów w akwarium. Dozowanie na podstawie testu Triton ICP-OES. Triton Co3- stosowane w celu zwiększenia twardości węglanowej wody (zasadowości). Jeżeli stężenie wapnia i magnezu są maksymalne, a jeśli potrzebna jest większa zasadowość, aby utrzymać pozio\nTriton Co3- stosowane w celu zwiększenia twardości węglanowej wody (zasadowości). Jeżeli stężenie wapnia i magnezu są maksymalne, a jeśli potrzebna jest większa zasadowość, aby utrzymać poziom na 8dkh. Pamiętaj, że Base Elements mają być dozowane w tym samym tempie, więc jeśli zasadowość potrzebuje wzmocnienia oraz wapń i magnez są już bardzo wysokie, produkt ten będzie przydatny. 100ml podnosi 100 litrach wody 3dkh. Proszę obliczyć dawkę dla konkretnego akwarium lub skontaktować się z nami, aby uzyskać więcej informacji.


Wydajnie funkcjonujące maszyny masarskie - Baza firm polskich\nWydajnie funkcjonujące maszyny masarskie\nPrzez Jerzy Bąk / 4 października 2021 2 października 2021 / Technologia i Przemysł\nWarto zastanowić się nad tym, jakie elementy są właściwie potrzebne, żeby konkretne urządzenia mogły rzeczywiste prawidłowo funkcjonować, ponieważ po takiej analizie można wskazać kilka wspólnych elementów dla urządzeń o różnym przeznaczeniu. Przy okazji można dowiedzieć się, jak wiele części w maszynie masarskiej musi prawidłowo funkcjonować, żeby mogła powstać kiełbasa dobrej jakości. Użytkownicy mają prawo stawiać takim elementom wysokie wymagania i z ich spełnieniem nie ma zwykle żadnego problemu.\nJak należy obsługiwać maszynę masarską?\nW większości przypadków urządzenia są tak skonstruowane, żeby ich obsługa była wyjątkowo prosta. Trzeba oczywiście pamiętać o ciągłym dostarczaniu konkretnych produktów, które mają być w czymś takim przetwarzane, ponieważ tylko i wyłącznie wtedy można rzeczywiście wykorzystać potencjał takich nowoczesnych urządzeń. Części do maszyn masarskich to między innymi włączniki, ponieważ one umożliwiają błyskawiczne uruchomienie oraz zatrzymanie czegoś takiego zgodnie z aktualnymi potrzebami. Są to urządzenia wykorzystujące do funkcjonowania energię elektryczną, ponieważ w ich wnętrzu znajdują się silniki elektryczne napędzające pracę pozostałych elementów. Znaczenie mogą mieć tutaj również różne koła pasowe oraz paski klinowe, ponieważ to one przenoszą ten napęd tam, gdzie jest potrzebny. W przypadku niektórych urządzeń można skutecznie regulować również prędkość obrotów, ponieważ mielenie mięsa to działanie wymagające zwracania uwagi na szczegóły, gdyż każdy gatunek mięsa może wymagać innego podejścia. Ważnymi częściami mogą być również różne pojemniki, ponieważ to one umożliwiają jednoczesne wsypanie dużej ilości produktu, który ma być przetworzony. Wcale nie musi tutaj chodzić tylko i wyłącznie o mięso, ponieważ w specjalnych młynkach na dużą skalę przetwarza się przyprawy takie jak pieprz i tym podobne. Ręczne urządzenia takie jak chociażby nadziewarki do kiełbasy powinny być wyposażone w odpowiednie praktyczne uchwyty, ponieważ wtedy ich obsługa będzie zdecydowanie łatwiejsza.\nWażnymi częściami są elementy obudowy, ponieważ to one w przypadku urządzeń tnących chronią operatora czegoś takiego przed bezpośrednim kontaktem z ostrymi elementami. Dzięki częściom maszyny masarskie mogą błyskawicznie odzyskać sprawność nawet po awarii. Przy okazji napraw warto zastanowić się również nad możliwością zlecania w masarni regularnych przeglądów, ponieważ w ten sposób można uniknąć przestojów w pracy takiego przedsiębiorstwa, a to ważne.


Nowy piec, ekogroszek z podajnikiem od przodu. - Instalacje grzewcze - Forum budowlane - BudujemyDom.pl\n27 czerwca 2012 w Instalacje grzewcze\nBędę zmieniał piec w którymś momencie (może rok, może 3). Jednak szukam już w tym temacie aby być chociaż trochę rozeznanym gdy przyjdzie pora (aktualny piec zacznie przeciekać).\nPiec na miał 25kW, ze sterownikiem.\nPowierzchnia ok 150-180m2, 2 kondygnacje + zamieszkałe poddasze.\nKondygnacje są wykonane z pustak + suporeks + 5cm wełna między ścianami + 5-10cm styropian (5cm od południowej ściany, 7 od wschodniej, 10 od północnej - od zachodniej ściana sąsiada) - dom bliźniak. Poddasze 15-20cm wełna mineralna (15 na skosach, 20 na górze).\nAktualnie palę na ok 1/3 wsadu w piecu. Kaloryfery są prawie cały czas pozakręcane i w domu jest ok 20-22*C (nawet przy mrozach -20).\nGdy jest właśnie -20, wtedy palę dwa razy na dobę. Przy pełnym wsadzie, czas palenia jest wydłużony,ale nie jest to nawet 18h (czas przedmuchu ustawiony na maksymalny). Klapka przy wentylatorze założona.\nDlatego też o nowym piecu, myślę, o czymś zdecydowanie mniejszym - 16-20kW. Myślę, o groszku, ze względu na wygodę. Palę raz i później tylko dosypuję.\nNiestety ze względu na układ w kotłowni możliwy podajnik jest tylko od przodu. Czy są takie piece?\nJaki piec byście polecili z piecy, które nie muszą być wygaszane do czyszczenia (oczywiście solidne czyszczenie po sezonie na wygaszonym może być). Czyszczenie, może być od boku, będę miał jeszcze jakieś 40 cm na przejście więc tam można się dostać.\nDo tego fajnie by było, aby jego temperatura pracy była w granicy 45-50*C (aktualnie nawet przy -20*C to w 100% wystarcza nawet na poddaszu).\nMam jeszcze masę drzewa przygotowane do palenia, fajnie by było aby można było palić również drzewem i miałem, nie tylko ekogroszkiem. Edytowano 27 czerwca 2012 przez Grzegorz Machocki (zobacz historię edycji)\nPodajnik w danej konstrukcji kotła może być z tyłu lub boku.\nW małej części tłoków można mówić o podajniku od przodu, ale wówczas ruszt awaryjny to raczej fikcja. Tłoka zresztą ciężej wysterować, szczególnie kłopotliwy będzie w trybie letnim. Tłoki też bardziej syfią\nMożna jednak wykonać inne wyjścia spalin tj.górne i podłączyć pod komin kolanem skrętnym, ewentualnie boczne wyjście spalin. To dla konstrukcji z dobrym palnikiem ślimakowym\nCoś można doradzić, jak wklei Pan szkic kotłowni z wymiarami ścian.\nNajlepiej jednak wysłać taki szkic do producenta kotła, który zamierza Pan kupić, z pewnością dana firma odpowie i coś doradzi.\nZ modelu z podajnikiem wystarczy taki o mocy znamionowej 17kW (mniej-więcej kotły o mocy znamionowej 15-17kW potrafią pracować z bardzo dobrymi wynikami do ok. 19-21kW) Modulacja mocy dla kotła z danym palnikiem o takiej mocy jest od 5kW z dobrą sprawnością a pracować idzie od 2-3kW (wchodząc w tryb podtrzymania) Edytowano 29 czerwca 2012 przez Jarecki-79 (zobacz historię edycji)\na jeszcze jedno pytanie mi się przypomniało.\nTakie piece są zasilane instalacją jedno czy trój fazową?\nBiorąc pod uwagę dane ne tej stronie albo na tej stronie - 230 V 1-fazowe. Tu mowa o motoreduktorach. Sterownik do kotła tez zasilany jest instalacją 230 V.\nZgaduję, że urzadzenia elektryczne powyżej 4kW zasilane sa dopiero 3x380V (epokowe przewymarowane hydrofory domowe, podgrzewacze wody, podajniki kotłów dużej mocy etc.)\nna 230V, na te metry do ogrzania to 12-17kW zakres mocy znamionowej.\nw zależności od palnika/sterownika będzie ok.:\n- silnik podajnika nie pracujący ciągle 90-180W\n- sterownik 2-5W\n- dmuchawa w zależności od możliwości sterownika - standard 70-90W, lepsze stery wysterują 35-40W dmuchawki\n- pompy zależą od instalacji i Twojego portfela\nAktualny widok kotłowni\nDrzwi otwierają się w złą stronę, to będzie przerobione gdy będziemy robili tam remont. Drzwi są 60cm. Więc piec też nie może być szerszy.\nPiec stoi tak w przejściu.\nKomin jest koło drzwi.\nNa ścianie naprzeciwko drzwi jest okienko (w połowie jej długości, w okolicy napisu 350) 50cm, na ścianie od miału również jest okienko - zsyp\nTam gdzie jest skład drzewa i napis 80, planuję umieścić bojler (aktualnie znajduje się w łazience). Skład drzewa zmniejsza swoją wysokość przy schodach (drugie schody tam prowadzą na górę z parteru).\nŚciany w środku kotłowni to fundamenty - kotłownia wychodzi trochę poza, razem z gankiem. Więc nie da się ich rozburzyć.\nDzięki bardzo za informacje o zasilaniu, teraz wiem jaki agregat sobie kupić Edytowano 4 lipca 2012 przez Grzegorz Machocki (zobacz historię edycji)\nNa taką kotłownię to 2wersje:\n1) albo model z palnikiem rynnowym pracującym podobnie jak tłok.\nTaki bym dobrał w mocy znamionowej 15kW. Kosz byłby od strony tego zawinięcia, gdzie jest napis 350, drzwiczki i obsługa od strony schodów, wyjście spalin w połowie tego narysowanego prostokąta do góry i prowadzić nad kotłem w stronę schodów-drzwi. Pytanie jak wysoko jest wejście kominowe\n2) albo model strikte tłokowy, gdzie kosz również od strony tego 350, ale drzwiczki w przejściu a wyjście spalin w stronę schodów. Z typowego tłoka coś w pobliżu 20-25kW na te metry ze względu na inny rodzaj pracy takiego kotła\nwejście jest ok 2m powyżej wylotu obecnego pieca.\nKomin ma ok 11-12m, ostatnio (2 lata temu) był przerabiany, wyłożony został od samego dołu wkładem ceramicznym.\nWielkie dzięki, poszukam sobie przykładowych producentów i modeli\nA ślimak w Waszym przypadku też wchodzi w grę ?\nJeżeli chodzi o firmę, w której pracuję, to tłoki robiliśmy w latach 2000-2011\nZrezygnowalismy, bo za dużo z nimi zabawy a latem sa problemy z ciągłością palenia, tłok na małych mocach kopci i nie pomogły na to ani dysze powietrza wtórnego ani ceramika w palenisku.\nZamiast typowego tłoka jest od 2011 model OPAL-uni z palnikiem rynnowym pracującym na zasadzie tłoka, ale dosuw paliwa jest ślimakiem, więc dozujemy precyzyjniej małe porcje, palnik jest zabudowany odpowiednio żeliwem i posiada dysze powietrza wtórnego. Spala miały-groszki 0-32mm i cicho pracuje, jest prostszy do wysterowania.\nsą kociołki z palnikami żeliwnymi II-ej generacji na miały-groszki 0-32mm Edytowano 24 października 2012 przez Jarecki-79 (zobacz historię edycji)\nPrzez Łukasz Marcin Jarych · Napisano 53 minuty temu


Wywiad z ks. Ángelo Fernándezem Artime, dziesiątym następcą księdza Bosko.\nKsiądz jest księdzem Bosko dwusetlecia jego urodzin: jakie jest Księdza marzenie?\nMoim marzeniem jest, aby nasze zgromadzenie i nasza Rodzina Salezjańska w tym roku obchodów dwusetlecia i w obecnym wieku były prawdziwie zgromadzeniem i Rodziną Salezjańską, jakich ksiądz Bosko chciał przez cały ten czas. Śnię o tym, aby zgromadzenie nie przestało jaśnieć swoim blaskiem i mogło zachować to, co dla niego jest charakterystyczne. Charyzmat, jaki Duch Święty wzbudził w księdzu Bosko, i aby wyróżniało się preferencją na rzecz ludzi młodych, zwłaszcza tych wszystkich, którzy mają mniej, wszystkich wykluczonych.\nRodzina Salezjańska jest obecna w przeszło stu krajach świata i na wszystkich kontynentach, będąc zanurzona w bardzo odmienne kultury. Jak w tej sytuacji można zachować jedność i tożsamość?\nJest to jedno z najważniejszych wyzwań, jakim musimy stawić czoło. Jest rzeczą bardzo ważną zapewnienie jedności, a ta jedność może być zagwarantowana wtedy, gdy wszyscy, w różny sposób, będą mieć udział w tym samym pniu, jakim jest ksiądz Bosko i charyzmat, jaki Duch Święty dał Kościołowi w osobie księdza Bosko. I niezależnie od osoby, która go reprezentuje, przełożony generalny jest węzłem jedności całej Rodziny Salezjańskiej.\nNie można zaprzeczyć kryzysowi powołań. Jakie będzie oblicze Zgromadzenia Salezjańskiego w XXI wieku?\nKiedy mówimy o kryzysie powołań, musimy pomyśleć przede wszystkim o tym, że świat jest o wiele większy niż obszar, który my zamieszkujemy. I to dotyczy całego Kościoła. Na przykład, gdy chodzi o Zgromadzenie Salezjańskie, silny rozkwit powołań obserwuje się obecnie na kontynencie azjatyckimi duże nadzieje wiąże się z nimi na kontynencie afrykańskim. Z wielką mocą pojawiają się również powołania w Ameryce Łacińskiej, a my musimy zapewnić solidną formację i większą wytrwałość.\nO wiele większy problem z powołaniami występuje w Europie, bardziej w Europie Zachodniej niż Europie Wschodniej. W XXI wieku Zgromadzenie Salezjańskie z pewnością będzie zgromadzeniem pełnym życia, które być może zmieni trochę kolor skóry, będzie mówić innymi językami. Ale nie przestaniemy być w sposób odważny obecni także w Europie, stawiając mocne wyzwania przed ludźmi młodymi, pewni, że Pan nie przestanie wzywać i będzie nadal powoływał młodych we wszystkich częściach świata.\nJakie priorytetowe obszary misyjne istnieją dzisiaj? Czy internet jest jednym z nich?\nPriorytetowa misja nie dotyczy tylko typu dzieła, ale zależy od konkretnego miejsca na świecie, w którym ono się znajduje. Niektóre z dzieł mało znaczących w jednym miejscu, w jakimś innym miejscu może być bardzo znaczące. Rzeczywiste ich znaczenie w danym kraju może być tu decydujące. Na przykład, może być tak, że w kontekście innych religii nie będzie łatwo utrzymać parafię katolicką(w pewnych miejscach jest to niemożliwe) i wtedy jakaś szkoła kształcenia zawodowego może stać się znaczącą platformą edukacyjną i ewangelizacyjną. To, co nie jest czymś nowym w Europie, może stanowić wielką nowość w innych częściach świata. Jednak niezależnie od rodzaju dzieła w danym kraju, najważniejsze jest to, do jakiego typu młodych jest ono adresowane. Kryterium w tym względzie będzie zawsze następujące: Tam, gdzie znajdują się młodzi, którzy najbardziej nas potrzebują, i gdzie chcemy udzielić odpowiedzi, które są najbardziej naglące dla ich konkretnego życia.\nOczywiście, kontynent cyfrowy i internet, we wszystkich swoich wyrazach, stanowią salezjańskie „podwórko”, na którym musimy być obecni, korzystając z tego dobra, jakie zawiera, pozostając czujni wobec zagrożeń, jakie może nieść. Ale niewątpliwie to wielkie podwórko salezjańskie, we wszystkich swoich wyrazach, będzie przeżywać swój wielki rozwój w najbliższych latach.\nJakie postaci historii salezjańskiej są Księdzu najbliższe?\nMuszę powiedzieć, z ręką na sercu, że moją wielką pasją, gdy chodzi o historię salezjańską, jest ksiądz Bosko. Oczywiście, Pan Jezus jest najważniejszy w moim życiu, podtrzymuje je. Proszę Go, by mnie przybliżył do Ojca i by jego Duch towarzyszył zgromadzeniu i mojemu życiu, jednakże moją wielką miłością i moją pasją jest ksiądz Bosko. Kiedy myślę o księdzu Bosko, wzruszam się; kiedy mogłem doświadczyć chwil bliskości księdza Bosko na Valdocco, czułem, że moje serce wibrowało w szczególny sposób. A teraz, jako przełożony generalny, proszę go, aby moje serce upodabniało się coraz bardziej do jego serca, i aby wyprosił mi łaskę, bym odczuwał tak jak on by odczuwał, i myślał tak jak on by myślał. ■


Zgrzewarka ręczna FS-300M OTP - Maszyny Pakujące - Budowa Maszyn - Automatyka\n» Zgrzewarka ręczna FS-300M\nKod produktu: DC1E-167DF\nRęczna zgrzewarka impulsowa do zamykania worków oraz różnego rodzaju folii w szczególności do LDPE, PET, PE itp. Na panelu sterowniczym ustawiamy długość czasu zgrzewu w zależności od grubości worka. Po załadowaniu worka, operator musi tylko wsunąć otwarty koniec pomiędzy szczęki i docisnąć ręcznie ramię zgrzewarki. Zgrzewarka posiada nóż odcinający który jest zamontowany w środku ramienia dociskającego, odcina nadmiar folii 7 mm za zgrzewem.\nCena dotyczy samej zgrzewarki impulsowej. Istnieje również możliwość dokupienia odwijaka folii widocznego na zdjęciu o szczegóły prosimy pytać telefonicznie lub mailowo.


Piłkarze składają wnioski o rozwiązanie kontraktów | Roosevelta 81\nPiłkarze składają wnioski o rozwiązanie kontraktów\nMilo - 8 czerwca 2016 12:29\nNie jest tajemnicą, że już wcześniej kilku graczy złożyło do PZPN wnioski o rozwiązanie kontraktów z winy klubu. Mieli do tego prawo, bowiem Górnik zalega z wypłatami od trzech miesięcy. Jeżeli Marcin Brosz w rozmowie mówi o takiej sytuacji, w której to klub decyduje o tym, kto na Roosevelta może zostać, ewentualnie kogo się pozbyć, to ma na myśli właśnie jak najszybsze uregulowanie zaległości, by piłkarze i menedżerowie nie mieli w ręce wszystkich argumentów.\nZ informacji „Sportu” wynika, że wczoraj ten „pożar” został ugaszony, część pieniędzy miała zostać przelana na konta zawodników. Temat jednak wróci, bowiem już kolejni składają papiery o rozwiązanie swoich umów.


Pieniądz dodatni, ujemny i neutralny | dylewski.com.pl - życie społeczne, nauka o życiu, religia o życiu, życie mózgu\nI. Pieniądz dodatni czyli rosnący\nKażdy wie jak powstaje „nasz pieniądz powszedni”. Najpierw bank centralny określa własne zasoby pieniądza, jest to tak zwany pieniądz zewnętrzny. Nie musi on mieć żadnej formy materialnej, wystarczy zapis cyfrowy. Nie musi też mieć zabezpieczonych równych co do wartości rezerw złota (choć zazwyczaj ma co nieco w złotych sztabach i obcej walucie). Gotówka czyli bilety banku centralnego, którą to bank centralny zleca drukować mennicy, służy tylko do technicznych celów realizacji zakupów, najczęściej detalicznych, i nie powinna być w żaden sposób utożsamiana z ilością pieniądza. Banki komercyjne mają obowiązek wypłaty środków z konta klienta w formie gotówki, jeśli klient tego zażąda. Jednak gotówki w polskim systemie bankowym jest zaledwie 11% (2013 r.) w stosunku do całkowitych zasobów (M3). W państwach wysoko uprzemysłowionych gotówki jest jeszcze mniej. Bank centralny obsługuje tylko skarb państwa w zakresie jego należności i zobowiązań oraz banki komercyjne jako ich podstawowy pożyczkodawca.\nTen pieniądz zewnętrzny zapisany w postaci cyfr jest następnie pożyczany bankom komercyjnym. Każdy bank komercyjny ma konto w banku centralnym. Bank centralny pożycza bankom komercyjnym pieniądze na procent. Wysokość tego oprocentowania określa co miesiąc Rada Polityki Pieniężnej. To oznacza, że każdy bank komercyjny zobowiązany jest zwrócić bankowi centralnemu więcej pieniędzy niż sam pożyczył. Więcej o wysokość odsetek.\nBank komercyjny zaopatruje w pieniądz wszystkie podmioty działające w gospodarce i wówczas mówimy o pieniądzu wewnętrznym. Tak więc pożycza pieniądze gospodarstwom domowym, przedsiębiorstwom, podmiotom sektora finansowego (towarzystwa ubezpieczeniowe, banki) oraz rządowi, jeśli ten o taką pożyczkę wystąpi. Każdy podmiot, który pożyczył pieniądze od banku komercyjnego zobowiązany jest mu zwrócić więcej pieniędzy niż sam pożyczył. Więcej o wysokość odsetek.\nBank komercyjny ma specjalny status, mianowicie może pożyczyć wielokrotnie więcej pieniędzy niż ich ma, czyli wielokrotnie więcej niż pożyczył z banku centralnego. Te proporcje określa nałożona przez ustawodawcę, czyli parlament, wysokość rezerwy częściowej. Przykładowo, jeśli w strefie euro bank komercyjny pożyczył od banku centralnego sto euro to może pożyczyć dowolnemu podmiotowi gospodarczemu dziesięć tysięcy euro. W strefie euro wysokość rezerwy cząstkowej wynosi 1%, to znaczy, że pod każde euro pożyczone z banku centralnego bank komercyjny może pożyczyć dowolnemu klientowi sto euro.\nIstnieje możliwość, że od banku komercyjnego A pożyczy pieniądze bank komercyjny B. Wówczas 1% pieniędzy zobowiązany jest zatrzymać, ale pozostałe 99% może pożyczyć następnemu podmiotowi. W ten sposób z jednego euro pozyskanego z banku centralnego można wygenerować co najmniej dziesiątki tysięcy euro w gospodarce.\nJednak każdy kolejny podmiot, który pożyczył pieniądze musi oddać poprzednikowi więcej niż pożyczył. To więcej to są właśnie odsetki. W ten sposób wartość pieniądza stale rośnie, każdy wierzyciel zarabia na każdym dłużniku (tak długo jak dłużnik pozostaje wypłacalny).\nW każdym przypadku wartość pieniądza jest funkcją upływającego czasu. Z każdą jednostką czasu zobowiązania dłużnika rosną. Pieniądz ma w tym wariancie wartość stale dodatnią – raz puszczona w dół śnieżna kula może być tylko większa i większa. Aż w końcu wywoła lawinę i wchłonie wszystko na swojej drodze.\nW tym wariancie wartość pieniądza jest przede wszystkim funkcją czasu. Pieniądz nie jest wprost związany z gospodarką, a jego wartość przyrasta w sposób niezależny od możliwości produkcyjnych gospodarki. Wartość pieniądza wzrasta automatycznie z upływem czasu, pieniądz jest zatem dodatni. W ten sposób człowiek wymyślił twór, który może nim kierować, zamiast mu służyć. Gospodarka staje się z czasem wtórna w stosunku do pieniądza. Zaspokojenie potrzeb człowieka schodzi na drugi plan ze względu na rosnącą potęgę pieniądza i drabinę zależności jaką tym powoduje. Wyznacznikiem pozycji jest stan konta, a nie zaspokojenie potrzeb człowieka.\nPieniądz dodatni stale rośnie wraz z upływem czasu. Jego przyrastaniu mogą zapobiec tylko kataklizmy. W dłuższej perspektywie czasowej powoduje powstanie klasy próżniaczej, która opływa w dostatki dzięki zasługom ojców i dziadków. Może doprowadzić także do wykształcenia wąskiej grupy właścicieli większości lub nawet całości aktywów światowych. Jest pieniądzem najbardziej drapieżnego kapitalizmu.\nII. Pieniądz ujemny czyli malejący\nI wówczas na początku XX wieku powstała koncepcja pieniądza ujemnego czyli pieniądza, którego wartość maleje wraz z upływem czasu. Gwoli sprawiedliwości, pieniądz taki występował już wcześniej, były nim średniowieczne brakteaty. Była to moneta wybijana jednostronnie z cienkiej blaszki wymieniana wskutek zużycia z reguły dwa razy w ciągu roku. Wymieniano zazwyczaj na mniejszą liczbę monet, na przykład 13 starych na 12 nowych. Posiadacz miał więc żywotny interes w ich szybkim wydaniu, żeby nie straciły na wartości wskutek kolejnej wymiany. Dzięki temu mechanizmowi zawdzięcza swój rozwój gospodarka średniowieczna.\nJednak dopiero w 1916 roku w Die natürliche Wirtschaftsordnung durch Freiland und Freigeld Sylvio Gessel (1862-1930) dał podstawy teoretyczne temu procesowi. „Według Gesella pieniądz powinien “rdzewieć”, czyli z czasem tracić na wartości. W momencie, kiedy pieniądz zacznie “przemijać” (sie zużywać z czasem), podobnie jak wszystko w naturze, straci on swoją przewagę nad ludzką pracą i jej wytworami (towarami) i pojawi się na rynku bez wymagania zapłaty za siebie, czyli odsetek. W ten sposób pieniądz zacznie służyć człowiekowi, a nie człowiek pieniądzowi!”.\nWielki Kryzys lat 1929-1933 w największym stopniu dotknął Niemcy: produkcja przemysłowa spadła o 40%, obroty handlu zagranicznego o 60%, wydobycie rud żelaza o 70%, produkcja stoczniowa o 80% itd. Rezerwy złota stopniały z 2,39 mld marek do 1,36 mld marek. Bezrobocie dochodziło do 50% procent. I wówczas na samym początku tego kryzysu w 1929 roku w małym miasteczku na południu Austrii – Wörgl wprowadzono walutę wymyśloną przez Silvio Gessela.\nWörgl liczyło w 1929 roku około 4.170 mieszkańców, z tego 500 było bezrobotnych, a kolejny tysiąc był zagrożony bezrobociem. Ponad 200 rodzin (czyli ok. 800-1000 mieszkańców) było pozbawionych wszelkich dochodów. Burmistrzem miasteczka wybrany został Michael Unterguggenberger (1884-1936). W kasie miejskiej było zaledwie 40 tysięcy szylingów, kwota zdecydowanie zbyt mała, aby myśleć o racjonalnym zarządzaniu rozwojem miasteczka. I wówczas burmistrz zdecydował się pod zastaw owych 40 tysięcy szylingów wyemitować pieniądz tzw. Freigeld według pomysłu Gessela.\nWyemitowany szyling Wörgl musiał być co miesiąc odnawiany w urzędzie miasta. Uzyskiwano to otrzymując naklejkę na banknocie równą co do wartości 1% banknotu. W ten sposób pieniądz stale tracił na wartości, właściciel był zainteresowany szybkim zainwestowaniem pieniądza. 1% uzyskiwany przez urząd miejski w wyniku stemplowania banknotów wykorzystywany był na walkę z biedą.\nSzyling Wörgl krążył w gospodarce średnio 13 razy szybciej niż waluta centralna. W miasteczku zlikwidowano bezrobocie i zrealizowano szereg projektów inwestycyjnych, m.in. wybrukowano ulice, przebudowano system wodociągowy, wybudowano nowe domy, skocznię narciarską, a nawet nowy most na którym zamieszczono tablicę: “Ten most został zbudowany z naszych własnych bezpłatnych pieniędzy”. Błyskawicznie sześć pobliskich wiosek wprowadziło własne waluty, z których zbudowany został nawet basen miejski. Nawet premier wrogiej Francji Édouard Dalladier, odbył specjalną wizytę, aby zobaczyć z pierwszej ręki “cud Wörgl”.\nW styczniu 1933 roku własną podobną monetę wprowadziło sąsiednie miasto Kirchbichl. W czerwcu 1933 roku odbyło się spotkanie burmistrza Unterguggenbergera z przedstawicielami 170 miast i wsi celem powielenia eksperymentu. Około 200 miast i wsi było gotowych skopiować u siebie rozwiązania Wörgl.\nW tym momencie Bank Centralny Austrii wpadł w panikę i postanowił dochodzić swoich praw monopolistycznych przed sądem. W listopadzie 1933 roku zapadł wyrok niekorzystny dla burmistrza Wörgl. Sprawa trafiła do sądu najwyższego, ale i tu wyrok był podobny. Po kilku miesiącach sytuacja wróciła do stanu wyjściowego, bezrobocie gwałtownie wzrosło, a inwestycje zostały wstrzymane. Podczas Anschlussu w 1938 roku, duży odsetek ludności Austrii z zadowoleniem przyjął Adolfa Hitlera jako Zbawiciela rozwoju gospodarczego.\nPodobny scenariusz rozegrał się w tym samym okresie w mieście Schwanenkirchen, koło Erfurtu. W październiku 1929 roku Helmut Rödiger i Hans Timm założyli “Agencję cyrkulacji Wära” w Erfurcie. Wära było nazwą lokalnej waluty, która miała funkcjonować według zamysłu Gessela. W 1931 roku już ponad tysiąc przedsiębiorstw przyjmowało Wära jako walutę rozliczeniową.\nW 1929 roku inżynier Max Hebecker nabył kopalnię w upadłości w Schwanenkirchen. Wszyscy możliwi kredytodawcy odmówili mu udzielenia kredytu na wznowienie wydobycia. Po otrzymaniu kredytu w Wära wznowił wydobycie węgla w 1931 r. Zatrudnił 60 pracowników, 2/3 wynagrodzenia wypłacał w Wära. W sumie 14 miast niemieckich korzystało z waluty Wära. Ostatecznie 30 października 1931 roku ministerstwo finansów zakazało stosowania tej waluty.\nWartość pieniądza ujemnego maleje wraz z upływem czasu. Długość jego żywota można określić w latach, zwyczaj jest to okres nie przekraczający kilku lat. Po tym okresie pieniądz ujemny zanika. Posługiwanie się nim nie grozi konsekwencjami powstania klasy ponadnarodowych właścicieli aktywów światowych. Ten pieniądz ma z pewnością charakter demokratyczny, nie prowadzi do powstawania ogromnych różnic majątkowych wewnątrz społeczeństw. Istotnym minusem posługiwania się takim pieniądzem jest niemożliwość akumulacji wystarczająco dużego kapitału potrzebnego dla uruchomienia wielkich projektów, takich jak loty w kosmos czy duże programy badawcze. Ale może i na to z czasem znajdziemy rozwiązanie.\nIII. Pieniądz neutralny\nNa świecie według różnych szacunków funkcjonuje 3.000-5.000 walut lokalnych. Zdecydowana większość z nich ma jedną wspólną cechę – wartość waluty nie jest funkcją czasu. Pożyczanie waluty nie jest obciążone procentem, ani dodatnim, ani ujemnym.\nSztandarowym przykładem jest tutaj szwajcarski WIR. Waluta powstała w 1934 r. W roku 1973 korzystało z niej 20.402 aktywnych uczestników, zaś obroty wynosiły 196 mln CH, a w roku 1993 odpowiednio 76.618 aktywnych użytkowników i 2,521 bln CH. Nie można za jej pomocą regulować zobowiązań podatkowych, chociaż jest już jedną z trzech oficjalnych walut Szwajcarii (dwie pozostałe to frank szwajcarski i WIR-EUR). Każdy użytkownik-członek może stworzyć na własnym koncie kredyt kupując towar lub nadwyżkę sprzedając towar. Kredyt jest nieoprocentowany i tworzy się go poprzez zastaw aktywa materialnego. Dzięki temu jednostki WIR mają pełne pokrycie.\nW Stanach Zjednoczonych występuje około stu walut lokalnych. Założona we wczesnych latach siedemdziesiątych organizacja IRTA skupia większość administratorów lokalnych walut. Dynamiczny rozwój lokalnych w latach siedemdziesiątych zaowocował regulacjami w prawie podatkowym USA w postaci TEFRA PACT (1982), który usankcjonował Barterowego Dolara (jednostka lokalnej waluty) jako środek płatniczy wywołujący takie same skutki podatkowe jak Dolar Amerykański. Obecnie w USA działa ponad 400 tysięcy podmiotów gospodarczych, różnej wielkości (w tym firmy z TOP 500 Forbsa), które generują ponad 10 miliardów obrotu rocznie w lokalnej walucie (dane z 2005). Do najbardziej znanych należą BerkShares (Massachusetts), Equal Dollars (Filadelfia), Ithaca Hours w Ithaca, New York.\nSwoją lokalną walutę Creditos wyemitowała w 2001 roku Argentyna. W 1999 Brazylia zdewaluowała gwałtownie reala brazylijskiego i to do niej napłynął zachodni kapitał. Spadło wówczas argentyńskie PKB i zaczęła się wyprzedaż majątku zachodnim inwestorom. Po wyprzedaży oraz po skoordynowanej akcji wywiezienia wszystkich środków finansowych z argentyńskich banków (w jedną noc) i dramatycznej próbie ratowania kraju przez prezydenta odmawiającego spłaty zagranicznych kredytów Creditos stało się jedyną walutą obiegową umożliwiającą drobny handel pomiędzy Argentyńczykami. Można powiedzieć, że Creditos podtrzymały biologiczne przeżycie narodu.\nW Wielkiej Brytanii jedną z alternatywnych walut jest w Bristolu funt Bristolski (Bristol Pound). Można te funty wymienić na funty szterlingi po złożeniu depozytu.\nW Japonii funkcjonuje około 300 walut lokalnych, z tego około 100 powstało w połowie lat 90. po spektakularnym krachu na giełdach japońskich. W Belgii funkcjonuje Res-Euro, który skupia około 5.000 przedsiębiorców i około 110.000 indywidualnych użytkowników. Także w Niemczech dosyć liczne są regionalne inicjatywy obywatelskie mające na celu wprowadzenie waluty uzupełniającej (Komplementärwährung), aby ożywić gospodarkę danego regionu.\nEmitentami walut alternatywnych są także ponadnarodowe korporacje: Gwiazdki Starbucks (Starbucks), Amazon Coins (Amazon), Linden Dollar (Linden Lab), ludzki pot (Nike).\nW Polsce znane były dwie inicjatywy: Dobry – oparty na umowie cywilno-prawnej w formie programu lojalnościowego oraz Dukat Polski. Żadna z nich nie zakończyła się spektakularnym sukcesem. Pozostaje zapytać o powód: nieudolność organizatorów czy zbyt silne lobby banku centralnego uniemożliwiającego funkcjonowanie alternatywnych walut? Wydaje się, że większe znaczenie ma ten drugi powód. Polska ekonomia ma głównie charakter mainstreamowy. Nasi najwybitniejsi ekonomiści potrafią tylko powtarzać wyświechtane dyrdymały głównego nurtu ekonomii anglosaskiej.\nPieniądz może mieć różną konstrukcję, ważne ażeby zawsze był elementem gry. Od odkrycia Ameryki przez Kolumba podbój świata następował na drodze ekonomicznej. Nie dokonywały tego państwa, ale kompanie handlowe (Holenderska Kompania Wschodnioindyjska założona w 1602 r. miała 150 statków handlowych, 40 okrętów, 50 tys. pracowników, 10 tys. armię i ponadto regularnie wypłacała 40% dywidendy; Brytyjska Kompania Wschodnioindyjska założona została w 1600 r.; Duńska Kompania Wschodnioindyjska – 1616 r.; Holenderska Kompania Zachodnioindyjska – 1621 r.; Duńska Kompania Zachodnioindyjska – 1625 r.; Francuska Kompania Wschodnioindyjska – 1664 r.; Szwedzka Kompania Wschodnioindyjska -1731 r.).\nPodbój półwyspu indyjskiego nie był dokonany przez brytyjską armię, ale przez 3.000 najemników Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, z czego aż 2.200 było Hindusami. Tymi wojskami dowodził księgowy. Naprzeciw nich stanęła 50. tysięczna zorganizowana armia Hindusów dysponująca 53 działami. A jednak księgowy przekupił dowodzącego większością sił hinduskich i wygrał. Bitwa pod Plassey w 1759 roku trwała zaledwie kilka godzin, a przesądziła o przyszłości półwyspu indyjskiego na setki lat. Do dziś głową Indii jest monarcha brytyjski.\nPodboje świata przez Zachód były robione dla zysku. Dziś nic się nie zmieniło w tym względzie, podbijamy bo chcemy mieć z tego wymierne korzyści materialne. Zaciężne armie złożone z najemników zostały zastąpione przez banki. Podbój tkwi głęboko w naszej naturze, darwinowską „walkę o byt” mamy wypisaną na sztandarach. Nieważne czy pieniądz będzie ujemny czy dodatni, byleby nie był neutralny, nie spoczniemy dopóki nie wygramy. “Gott mit uns” – na klamrach żołnierskich pasów i “In God we trust” – na dolarowych banknotach, niestety.


Biedronka Borne Sulinowo - ul.Sosnowa 3 - Godziny otwarcia, Telefon, Adres, Gazetki, Promocje\nBiedronka Borne Sulinowo – ul.Sosnowa 3 – Godziny otwarcia, Telefon, Adres, Gazetki, Promocje\nLubisz robić zakupy w markecie Biedronka Borne Sulinowo? Godziny otwarcia Biedronka Borne Sulinowo. Zobacz na jakiej ulicy jest zlokalizowana Biedronka Borne Sulinowo. Szukasz kontaktu telefonicznego do Biedronka Borne Sulinowo? Aktualna gazetka promocyjna biedronka już jest. Najlepsze promocje na produkty spożywcze wyłącznie w markecie Biedronka Borne Sulinowo. Dzięki ulotce promocyjnej zrobisz zakupy w dobrej cenie w swoim mieście! Sprawdź najnowszą gazetkę promocyjną sklepu Biedronka Borne Sulinowo bez wychodzenia z domu.\nBiedronka Borne Sulinowo – Informacje o markecie\nMarket w Biedronka Borne Sulinowo\nAdres Biedronka Borne Sulinowo:\nul.Sosnowa 3, Borne Sulinowo\nTelefon do Biedronka Borne Sulinowo:\nBiedronka Borne Sulinowo – godziny otwarcia:\nOferty pracy w Biedronka Borne Sulinowo\nKarta Moja Biedronka w Biedronka Borne Sulinowo\nKarta Moja Biedronka to program lojalnościowy, dzięki któremu za wydane pieniądze zbieramy punkty i wymieniamy na bonusy lub korzystamy z o wiele lepszych cen przy niektórych akcjach promocyjnych sklepu Biedronka. Wejdź na powyższą stronę i załóż swoją kartę Moja Biedronka.\nZa pośrednictwem naszego platformy z gazetkami promocyjnymi zawsze znajdziesz nową gazetkę promocyjną Biedronka Borne Sulinowo. Biedronka Borne Sulinowo posiada w swojej ofercie produkty marek własnych pod nazwami: Produkty Kraft, Skyr – jogurt islandzki, Zupy z naszej kuchni, Marinero – ryby są omega, Papier Queen, Tom & Rose, Smukee, Asia Style, Dobre, bo z Biedronki, Wolno gotowane, Świeże Wypieki, Karmy dla zwierząt, Plony natury, Meble Modern, Italico, Dada, tubiedronka, iKASA, Jedz, co polskie, Żyj kwiatowo kolorowo!, Seven for 7. Biedronka posiada liczne certyfikaty, które świadczą o jakości Biedronki. Wśród certyfikatów możemy zobaczyć takie pozycje jak: TÜV Rheinland, TÜV Rheinland TEST, Intertek – obuwie, Intertek – odzież i akcesoria, Znak jakości DEKRA, Oeko-Tex dzięki temu jesteśmy pewni, że kupujemy w najlepszym sklepie sprawdzone produkty w bardzo przystępnych cenach dla każdego. Nie widzisz ciekawych promocji? Zobacz koniecznie inne gazetki promocyjne w naszym serwisie z gazetkami promocyjnymi sieci handlowych! Podobne produkty znajdziesz w gazetkach Lidl lub Kaufland.


Matrymonialna oferta - Annie Burrows - pdf – Ibuk.pl\n8,63 zł11,99 zł\nAnglia, XIX wiek Niewielka przesyłka jest niczym puszka Pandory. Wraz z jej otwarciem wracają stare sprawy i ponownie obciążają żyjących jeszcze uczestników dawnego skandalu, a także ich dzieci. Imogena Hebden dowiaduje się, że nie może liczyć na spadek ani pomoc najbliższych krewnych. Znajduje gościnę u wujostwa, którzy po odpowiednim przygotowaniu wprowadzają ją do towarzystwa. Oczekują od swojej podopiecznej, że znajdzie sobie męża, a tym samym uwolni ich od siebie. Imogena nie uważa się za szczególnie atrakcyjną kobietę, poza tym pochodzi z rodziny uwikłanej w głośny przed laty skandal. Nieoczekiwanie wzbudza żywe zainteresowanie wicehrabiego Monty`ego Mildenhalla, uznawanego za doskonałego kandydata na męża, któremu wyraźnie spieszy się do ślubu. Imogena wie, że w grę nie wchodzi miłość. Co więc powoduje wicehrabią?\nKsiążka „2 w 1 - Dialogi Matrymonialne i…” to, krótko ujmując, historia o miłości, pragnieniach seksualnych, chorobie, zemście i nieobliczalnej ludzkiej psychice. Głównym bohaterem jest Bryan Lang, psychiatra z wieloletnim... więcej >\nOferta edukacyjna i jakość kształcenia w...\nPraca omawia badania dotyczące publicznych liceów ogólnokształcących w Łodzi w kontekście doskonalenia warunków sprzyjających podnoszeniu jakości kształcenia i doskonalenia ich oferty edukacyjnej.Przedstawione w książce badania zostały... więcej >\nObecnie najważniejszą rolę w procesie sprzedaży stanowi nie handlowiec, lecz kupujący oraz zaspokajanie jego potrzeb. Odpowiednio skonstruowana oferta pozwoli za zbudowanie z nim długotrwałej relacji. O tym, jak modelować produkty pod kontem... więcej >\nTa niezwykła książka to autorski szkic scenariusza filmu Koneser (noszącego w oryginale tytuł Najlepsza oferta), opatrzony komentarzem znakomitego polskiego reżysera Janusza Majewskiego, wzbogacony o znakomite zdjęcia z planu filmowego. To... więcej >\nMatrymonialna oferta - RECENZJE


Data rejestracji: 10/11/2010\nOstatnia wizyta: 11/27/2011\nCzas lokalny: 07:34\nOdsłon profilu: 641\nKiedy odbędą się owe baraże?\nOdp: Cięcie 3sektora\nTak CIVIX, to ewidentne cheatowanie 3s. Mój najlepszy czas 3S to 22s z hakiem i trudno mi uwierzyć, gdy jakiś gracz, który ma słabszy bolid nawet ode mnie uzyskuje czas poniżej 4 sekund. A globalny rekord 3 sektora na poziomie 3 sekund to jest po prostu śmiech. Drodzy admini zareagujcie.\nOdp: TWÓRCZOŚĆ USERÓW\nZbliżała się godzina 22. Henryk, jak to zwykle bywało o tej porze, obudził się ze swojego pijackiego snu. Wstał z krzesła. Chwycił za butelkę, która stała na stole. Wychylił ją do dna. Nic jednak nie wyleciało. Butelkę opróżnił jeszcze przed zaśnięciem.\n- Ewka – krzyknął z całych sił – przynieś mi pryte. Odezwa odbiła się głuchym echem. Nikogo nie było w domu. Przypomniał sobie, że wcześniej wyrzucił ją z domu. To jeszcze bardziej zatrzęsło jego nerwami. Musiał sam pójść do barku po kolejną butelkę.\nBył już w połowie drogi do upragnionego barku, gdy nagle ktoś zapukał do drzwi.\n- Kto do kurwy nędzy chce coś ode mnie o tej porze – wzburzył się – Jasiu ja już nie mam nic do picia – krzyknął przez drzwi\n- Tato, wpuść mnie – odezwał się błagalnym tonem głos z drugiej strony.\nHenryk przystanął ze zdziwienia. Jak jego syn śmiał prosić o otwarcie drzwi po wyrzuceniu go z domu. W tym momencie wpadła mu ciekawa myśl do głowy. Wreszcie będzie miał kogo wysłać po butelkę do barka.\n- Już ci otwieram smarkaczu – odpowiedział uradowanym tonem. Uchylił drzwi. W tym momencie zdarzyła się rzecz, której się nie spodziewał. Przed drzwiami stało czterech chłopaków. Każdy z nich miał przysłoniętą twarz jakimś materiałem. Jeden z nich wziął zamach i uderzył go czymś twardym w głowę. Henryk zachwiał się i upadł na schody tracąc przytomność.\n- I co z nim zrobimy? – słyszał przytłumione głosy. Ktoś zadał pytanie. Ktoś odpowiedział – poczekamy aż się ocknie – zaczął powoli otwierać oczy.\n- O, nasza księżniczka się obudziła – zakomunikował Pietro\n- Co wy kurwa sobie myślicie – chciał się poruszyć, ale poczuł, że jest przywiązany do krzesła. Rozejrzał się po pomieszczeniu. Był w kuchni. Przy nim stali czterej chłopcy. Wszyscy mięli zasłonięte twarze. Na stole stała butelka wódki i nóż. Przy nodze miał jakiś plastikowy pojemnik. Nie wiedział co się dzieje.\n- Gówniarze, nie ujdzie wam to na sucho – wrzasnął. Poczuł mocne uderzenie w twarz.\n- To nie ty o tym zadecydujesz – usłyszał\n- Co chcecie mi zrobić – zapytał\n- To się jeszcze okaże, na razie powiedz nam dlaczego wyrzuciłeś Krzyśka i jego matkę z domu – głos wydawał się być zdenerwowany\n- Bo sobie ścierwa zasłużyły – odpowiedział bez wahania. To był jego błąd. Po tych słowach dostał jeszcze raz pięścią w policzek, tym razem mocniej. Zakręciło mu się w głowie. Ponownie stracił przytomność.\n- Pietro, przestań – zwrócił się do niego coraz bardziej przestraszony Krzysiek\n- Spokojnie młody, nic mu nie będzie – odpowiedział w pełni władny nad emocjami Pietro – nad wszystkim panuję – dodał. Henryk znowu stracił przytomność. W tej chwili Pietro odkręcił butelkę z wódką, która stała na stole. Wychylił łyk i podał reszcie.\n- Pijcie, może rozjaśnią wam się umysły – powiedział podając butelkę Krzyśkowi. Ten miał lekki opór, ale Pietro naprawił ten błąd\n- Kryśka, wywalił was z domu? – zapytał\n- No tak – odpowiedział chłopak\n- Pobił was, wyrzucił z domu, a teraz chcesz go bronić?\n- No, ale to mój ojciec\n- Pij, na pewno na zdrowie ci pójdzie, będzie was błagał o wybaczenie jeszcze – dopowiedział Leo. Kryśka nie miał już nic więcej do obrony. Wychylił duży łyk, niemal się zakrztusił, ale podał dalej do Roma.\nPierwszą rzeczą jaką zobaczył Henryk po ponownym przebudzeniu była butelka wódki do połowy opróżniona. Głowę rozsadzał potworny ból. Nie był to jednak ból ulatniającego się alkoholu. Dopiero docierało do niego, że czterej mali chłopcy przywiązali go do krzesła w niewiadomym celu i chcą go przetrzymywać w tym żałosnym stanie nie wiadomo jak długi okres czasu. Złość w nim wzbierała, chociaż był przywiązany do krzesła. Nie mógł poruszyć żadną kończyną. Chciał się wyswobodzić, ale nie wiedział jak. Zaczął ich błagać o przebaczenie.\n- Przepraszam za wszystko, co zrobiłem\n- O wreszcie się obudziłeś – odpowiedział Pietro\n- Rozwiążcie mnie do kurwy nędzy – powiedział spokojnym, acz stanowczym głosem\n- Rozwiążemy cię jak powiesz nam dlaczego wygnałeś z domu swoją żonę i syna – Pietro nie tracił zimnej krwi – ale nie chcemy słuchać, że im się należało\n- Dobrze, dobrze, powiem wam – zaczął Henryk – byłem pijany, coś mnie napadło, nie byłem wtedy sobą. Bardzo żałuję tego co zrobiłem – udał żal za grzechy\n- No – powiedział Leo – i tego oczekiwaliśmy\n- Rozwiążemy cię teraz, ale nie próbuj nas atakować, bo znowu będziesz nieprzytomny – dodał Pietro\n- Dobrze, dobrze, nie będę się wyrywał – powiedział Henryk. W tym czasie, gdy Leo odwiązywał Henryka, Pietro podniósł plastikowy pojemnik z ziemi. Oswobodzony Henryk dostał od Leszka dwa potężne ciosy w brzuch. Henryk opadł na ziemię. We dwóch wyciągnęli Henryka na podwórze. Pietro zaczął oblewać go płynem z plastikowego pojemnika. Rom trzymał już w ręce zapałki.\n- Co wy chcecie zrobić – wykrztusił z siebie Henryk, do którego właśnie dotarło, że owy płyn z pojemnika to benzyna.\n- Teraz – powiedział Pietro – odpokutujesz swoją winę. Pietro wylał cały płyn na ciało Henryka.\n- Rom – zwrócił się do chłopaka stojącego tuż za nim – daj mi zapałki – Ten bez słowa wykonał czynność. Pietro zapalił zapałkę. Chwilę przyglądał się płomieniowi trawiącemu niewielki skrawek drewna, po czym rzucił nim na słaniającego się z bólu Henryka.\nCiało Henryka oblane benzyną pod wpływem ognia z zapałki zajęło się jak pochodnia. Na początku zapaliło się ubranie i włosy. Henryk krzyknął z bólu. Potem, gdy płomień dotykał ciała, Henryk wił się i krzyczał głośniej niż by komuś się mogło wydawać. Czterech chłopaków jednak nic sobie z tego nie robiło. Patrzyli jak pijak Henryk, lokalne ścierwo spala się w płomieniach własnego sumienia. Nawet Kryśka, rodzony syn, odurzony alkoholem nic sobie z tego nie robił. Stał i patrzył na wijące się z bólu, owładnięte płomieniami ciało ojca. Nic go to nie ruszało. Był przekonany, że należy mu się taki los, za jego zachowanie i nagminne picie.\nCiąg dalszy nastąpi... (ale niekoniecznie do wglądu na forum;)\nTekst jest jeszcze ciepły, więc wybaczcie za lekkie niedociągnięcia;)\nZgadzam się z Aragornem. Przy tej ilości graczy wysłanie choćby jednego smsa do wszystkich to już jest spora kwota. Patrząc, że gra zarabia tylko na klikaniu w reklamy i z ewentualnych, dobrowolnych wpłat graczy (co jest akurat małym przychodem) nie sądzę, żeby adminom taka propozycja się kalkulowała. Postawcie się w sytuacji adminów. Chcielibyście dokładać ze swojej kieszeni na jakieś smsy, gdybyście nie zarabiali na grze? Moim skromnym zdaniem niech każdy najpierw wspomoże grę dobrowolną wpłatą, a potem wymaga jakichś smsów. Każdy komu zależy na dobrym czasie i dobrej kasie z wyścigu powinien sam pilnować, żeby zdążyć na pierwszy termin wyścigu. Tyle w tej kwestii\nWiesz narni, jeśli te wywiady byłyby przeprowadzane na chacie to ok, wszyscy by odpowiadali wprost, ale dopóki jest to robione na forum, to tak czy inaczej każdy może się zastanowić i odpowiedzieć po jakimś czasie, więc i tak każdy może się przygotować\nja do tych pomysłów dodałbym jeszcze, żeby każdy dostawał takie same pytania. Albo może po prostu zrobić ciąg pytań, nie wiem, z 10, i niech każdy dostanie na skrzynkę. Wszyscy będą mieć frajdę, że odpowiedzieli, a najciekawsze wpisy, ewentualnie gracze, którzy osiągnęli najlepszy czas wyścigu, kwali, sektora etc będą publikowane.\nBardzo możliwe. Zastanawiam się jeszcze jak Ci wszyscy topowi kierowcy radziliby sobie w tegorocznej renówce. Czy równie dobrze jak Kubek, czy może jednak nie...\nWidzę, że temat cieszy się zainteresowaniem to podajcie jeszcze swój wiek;) Będzie można zrobić statystyki najmłodszy mistrz itd\nOdp: O: F1\nSkończył się sezon F1 i skończyły się tematy do rozmów? Co sądzicie o mistrzostwie Vettela? Moim zdaniem Webber mógł już dawno mieć WDD, ale Redbull postawił na młodziaka i jednakowoż dopiął swego. Mają najmłodszego mistrza. A co Wy o tym sądzicie? Bo moim zdaniem, gdyby Hamilton, Alonso lub Kubica miał taki bolid jak miał teraz Redbull to mistrz świata byłby pewny już w połowie sezonu:) Czekam na Wasze odpowiedzi:) pozdr\nzapraszam do wpisywania kto skąd jest:)\nManager ds marketingu:\nKoszt utrzymania: 75 tys | Koszt zatrudnienia : 200 tys\nManager ds. finansów:\nKoszt utrzymania: 80 tys | Koszt zatrudnienia : 220 tys\ndodatek 10% do zarobków\nOdp: O: Ligi\nAlex, zauważ, że te ustawienia lig zostały opublikowane półtora miecha temu, więc oczywistą oczywistością jest jak to ktoś powiedział, że teraz będą nowe ligi, wg nowych czasów, także bez stresu:)\nPO GŁĘBSZYM NAMYŚLENIU DAM WAM TEN FRAGMENT: ZACHĘCAM, BO WARTO (WG WIELU CZYTELNIKÓW)\nSłońce chyliło się ku zachodowi rzucając na połać lasu cień kryjący w sobie tajemnicę. Tajemnicę, która być może miała zostać odkryta przez czwórkę chłopaków błądzących po lesie w niewiadomym celu.\n-Stary, gdzie ty nas prowadzisz?\n-Zobaczycie, już niedaleko\n-Niedaleko?! Od godziny błądzimy po tym lesie, i nic. Powiedz, a może my na grzyby tu przyszliśmy?\n-Zamknij się i patrz – wyciągnął rękę jakby chciał coś pokazać – to tutaj\nJakieś dwieście metrów przed nimi, pomiędzy zaroślami ukazała się drewniana rudera.\n-Kto ostatni, ten klaszcze u Rubika – rzucił Pietro i zaczął biec w stronę opuszczonego domu\nReszta połknęła haczyk i ruszyła za nim. Biegli z całych sił, ale nikt nie mógł równać się do Pietra. Pietro, tak mówili na niego koledzy, był najstarszy i najsilniejszy, a co znaczyło, że każdy będzie klaskał u Rubika, ale na pewno nie on. Gdy dobiegł na miejsce, reszta była dopiero w połowie drogi. Mógł spokojnie rozejrzeć się. Rudera wyglądała jakby dawno zapomniana przez kogokolwiek. Stała pośród drzew, nie zawadzając nikomu, ani nie rzucając się w oczy. Ze wszystkich stron była osaczona przez paproć, która rosła na każdej wolnej przestrzeni, co dawało wrażenie kamuflażu. Drzwi i okna były pozabijane deskami, w razie, gdyby ktoś chciał do niej wejść. Kto by chciał wejść do takiej dziury, pomyślał. W tym czasie reszta chłopaków dobiegła do niego. Krycha znowu był ostatni. Zresztą jak zwykle. Jak taki „kawał mięsa” może szybko biegać? Przynajmniej było z kogo się pośmiać.\n-Krycha, klaszczesz u Rubika – zaczął Leo\n-Wal się, wiedzieliście, że z wami nie mam szans – odburknął Krycha, ledwo łapiąc oddech po biegu\n-Może byś spalił ten tłuszcz – Leo wyraźnie chciał mu dokopać\n-Pierdol się, bo zaraz dostaniesz!\n-O, jakże się boje\n-Przestańcie jełopy, bo zaraz obaj wrócicie do domu – uwaga Pietra wyraźnie przywołała ich do porządku. Każdy chciał w tym uczestniczyć. Nie było mowy o powrocie do domu. Nie dzisiaj. Nie w tym momencie, kiedy znaleźli wreszcie ten dom. -Może wejdziemy do środka? – zaproponował, i wziął łom od Krychy.\n-Dawaj – Leo niemal wyrwał drugi łom z rąk grubasa. Przyłączył się do Pietra. Obaj podeszli do zabitych deskami drzwi i zaczęli torować sobie wejście. Leo był średniego wzrostu i nie za wielkiej postury, ale siły miał z nich porównywalnie tyle, co Pietro, chociaż był od niego dwa lata młodszy.\nWeszli do środka. Za drzwiami zastała ich ciemność.\n-Może odbezpieczyć okiennice – zapytał Leo\n-Nie trzeba – zaprzeczył Pietro – takie rzeczy powinny odbywać się w całkowitej ciemności, a poza tym i tak już mrok na dworze, więc nic ci to nie da. Lepiej zamknij drzwi i zaświeć latarkę – odwrócił się do Roma. Ten bez słowa wykonał polecenie. Światło, które wydobyło się z latarki bez żadnych skrupułów obnażyło wystrój domu, a raczej jednego pomieszczenia z surowym, pozbawionym czegokolwiek wnętrzem. Drewniana podłoga, która kiedyś, być może zachwycała pięknem i przepychem, teraz była dziurawa i skrzypiała przy każdej próbie zrobienia kroku. Niedaleko drzwi stał duży kominek. Na ścianach na dobre wprowadziły się pająki, zaplatając swoje sieci gdzie tylko się dało. Nie oszczędziły nawet spalonej żarówki, która samotnie dyndała na środku sufitu.\n-Cholera – przeklął Krycha, który właśnie nadział się na jedną pajęczynę.\nPo drugiej stronie stał mały, okrągły stolik i jedno krzesło. Podeszli do stolika. Niemal jednocześnie upuścili plecaki na ziemię, które upadając wznieciły niewielką chmurę kurzu, a której w ciemności nie mogli zobaczyć.\n- Macie świece? – zapytał Pietro\n-Mi udało się znaleźć pięć – powiedział Leo – wziąłbym więcej, ale matka by zauważyła\n-Ja wziąłem cztery – dodał Rom\n-Ja mam tylko jedną – odpowiedział Krycha\n-OK. Czyli z moimi mamy piętnaście, myślę, że wystarczy – wszyscy zaczęli wyjmować świece\n- A ten talerz to do czego? Będziemy coś jeść? – Leo zauważył jak Pietro wyjmuje małe, okrągłe naczynie\n- Jeżeli wszystko się uda to duch powinien poruszać tym talerzem – wyjaśnił Piotrek\n-Pietro, jesteś pewien, że nas czterech to nie za mało? – niespodziewanie zapytał Rom\n-W necie napisali, że od trzech do pięciu osób, czyli powinno wystarczyć – wytłumaczył Pietro – trzeba będzie przenieść stolik na środek – dodał\nPrzenieśli stolik. Krzesło zostało pod ścianą, jak zarządził Pietro. Jedno to za mało, więc i tak się nie przyda. Zrobią to na stojąco. Wszyscy się zgodzili. Nie mięli wyjścia. Jak Pietro powiedział, tak ma być. On jest tu szefem. On wszystko zaplanował, znalazł ten opuszczony dom. Nawet bajkę dla starych, że jadą na wycieczkę rowerową. O dziwo żadni rodzice nie mięli nic przeciwko. Nawet się ucieszyli, że ich dzieci chcą coś innego zrobić poza graniem w Counter Strike`a i Call of Duty. Zaczęli ustawiać świece.\n- Nie w kształcie koła – przerwał im Pietro – w pentagram\n- A to ma znaczenie? – zdziwił się Leo\n- Ma, podobno duże. – odwrócił się do Roma - Masz zapałki – zapytał. Miał. Zapalili świece. Jasny blask ognia rozszedł się po całym pokoju. Zrobiło się trochę jaśniej, mogli zgasić latarkę.\n- Teraz – zaczął Pietro – musimy wszyscy położyć ręce na stół\n- Tak trzeba. Musicie być cicho, ja będę rozmawiał z duchem – dodał\n- A kogo będziemy przywoływać? – zaczął znowu Krycha\n- Michaela Jacksona – zażartował Leo – spytamy, kto go naprawdę zabił\nWszyscy znowu wybuchnęli śmiechem.\n- Już wybrałem – Pietro nagle spoważniał – i nie będzie to Michael Jackson\nJak Pietro postanowił, tak ma być. W końcu to jego seans.\n- Powiesz nam kogo? – zainteresował się Rom, który do tej pory wykonywał grzecznie rozkazy.\n- Hieronima Zawadzkiego – odpowiedział Pietro\nWszyscy zamarli. Każdy znał z dzieciństwa historie o Hieronimie Zawadzkim, który porywał młode, piękne dziewczyny z okolicy, gwałcił i mordował w bestialski sposób, a potem ciała wyrzucał na pożywkę żyjącym w lesie wilkom.\n- Dlaczego on – nawet Leo nie mógł tego zrozumieć, chociaż wiele dziwnych pomysłów Pietra tolerował.\n- Bo chce go zapytać dlaczego zabijał.\nStali na środku czarnego z ciemności pokoju, przy małym stoliku. Piętnaście świec ustawionych w pentagram rozświetlało ich poważne, zamyślone twarze. Bali się. Nawet Pietro. Strach jednak nie zwyciężył z ciekawością, którą przyszli tu zaspokoić wzywając na rozmowę ducha Hieronima Zawadzkiego. Wszyscy zadawali sobie jedno pytanie. Dlaczego mordował. Stali w ciszy, czekając co zrobi Pietro. On jednak nie zaczynał. Zbierał myśli. Dużo czytał w Internecie o takich seansach, z myślą, że kiedyś też przywoła jakiegoś ducha. Teraz zastanawiał się jak zacząć. W końcu podniósł głowę i zwrócił się do kolegów.\n- Cokolwiek by się działo, nie reagujcie\n- A co ma się dziać – odpowiedzieli prawie chórem\n- Nie wiem, zdarzały się różne przypadki, nie wiem, uważajcie, żeby Kryśka nie zesrał się ze strachu. - kolejny raz parsknęli śmiechem. Światło, jakie wychodziło ze świec nie dawało takiego blasku, jaki by pozwalał na ocenę miny Kryśki po tym komentarzu. Może i lepiej, bo gdyby teraz zobaczyli, w jakim grymasie stanęła jego twarz to mogliby sami popuścić ze strachu. Teraz śmiał się razem z nimi. Gdy wnętrze domu wreszcie przybrało spokojny nastrój, Pietro wziął głęboki oddech\n- No to zaczynamy – mruknął do siebie i zaczął mówić głośniej – Duchy tego lasu, które nieświadomie błądzicie po tym świecie przyślijcie do nas Hieronima Zawadzkiego. – każde słowo Pietra rozchodziło się echem po całym pomieszczeniu. Reszta patrzyła na niego, czekając co się stanie. Nic się nie działo.\n- Hieronimie Zawadzki przywołujemy cię, przybądź do nas – Pietro ponowił wezwanie. Znowu nic. Żadnej reakcji, cisza, spokój.\n- A może trzeba razem wypowiedzieć te słowa – zaproponował Leo. Kiwnęli głowami\n- Na trzy – dodał – raz, dwa, trzy, Hieronimie Zawadzki, przywołujemy cię, przybądź do nas – echo przeszło z poczwórną siłą przez całe pomieszczenie.\nPatrzyli na siebie w ciszy czekając na odzew ducha. To również nic nie dało. Żadnej reakcji. Nic.\n- Może coś źle robimy – zadał sobie samemu pytanie Pietro – a może za mało osób – Więcej nie zdążył zadać pytań, bo w pokoju, w którym było dosyć duszno wdarło się z nikąd mroźne powietrze. Drzwi były zamknięte. Pietro poczuł na rękach gęsią skórkę. Chociaż nic nie mówili, płomienie świec zaczęły lekko drgać, jakby ktoś delikatnie chciał je zdmuchnąć.\n- Zaczęło się – Leo ledwo słyszalnie wyszeptał myśli Pietra. Przy drzwiach lekko zaskrzypiała podłoga. Obejrzeli się, nic nie zobaczyli. Podłoga zaczęła coraz częściej skrzypieć, jakby ktoś szedł w ich stronę. Nikogo jednak nie widzieli. Skrzypienie zatrzymało się dopiero pomiędzy Leo i Pietrem. Popatrzyli na siebie, nie wiedząc, co o tym myśleć. Nagle w całym pomieszczeniu rozległ się kobiecy krzyk.\n- Ratunku, co ty chcesz mi zrobić, pomocy – krzyk dobiegał z każdej ściany. Był wyraźny i przeraźliwy, jakby to wszystko działo się tuż obok nich. Nic jednak nie potrafili zobaczyć. Krzyk nagle trochę przygasł, jakby ktoś drugiej osobie zakrył ręką usta. Usłyszeli uderzenie i płacz kobiety. Kobieta płakała i błagała o litość tak przeraźliwie, że chłopaków przeszły ciarki po ciele.\n- Pietro, w coś ty nas wpakował – Leo spojrzał na Piotrka. Jego twarz wyglądała na równie przerażoną jak i reszty zgromadzonych. Nic nie odpowiedział. Usłyszeli kolejne uderzenie i dźwięk ciała spadającego na ziemię. Znowu powrócił krzyk kobiety, tym razem błagał o darowanie życia. Skomlała jak pies błagający swojego pana, aby nie wyrzucał go z domu. Usłyszeli dźwięk narzędzia wbijanego w ciało. Krzyk kobiety ustał. Na podłodze przy stoliku zaczęła pojawiać się krew. Plama powiększała się z nieludzką prędkością. Obejrzeli się. To nie była ich krew. Była za to wystarczająco realna, żeby uwierzyć, że to się dzieje tu i teraz. Pietro stał jak wryty. Nie wiedział, co zrobić, jak zareagować. Tego nie przewidział. Był przerażony, z resztą, jak wszyscy jego koledzy w tym pokoju. Stali i czekali, co wydarzy się dalej.\n-Uciekajmy stąd – szepnął do reszty Rom\n-Nie – odpowiedział nagle Pietro – wezwaliśmy go, żeby z nim porozmawiać – próbował zapanować nad emocjami - Hieronimie Zawadzki, daj nam jakiś znak, jeśli to ty – wezwał go jeszcze raz\n- Jesteś… - Leo chciał mu powiedzieć, że jest szalony, ale nie zdążył, ponieważ nagle niewidzialna siła uderzyła w Pietra i ten odleciał aż pod ścianę wybijając głową szybę. Jego ciało opadło bezwładnie na ziemię. Reszta podbiegła do niego, żeby mu jakoś pomóc. Jego ciało zaczęło drżeć, a potem gwałtownie trząść jakby przechodził atak padaczki. Nie mogli nic zrobić. Jego ciałem rzucało na boki jakby ktoś nim potrząsał. Jego oczy nagle się otworzyły, a z ust zaczęła wypływać krew. Leo doskoczył do niego, żeby zatrzymać rękawem krwotok.\n- Rom! Idź po latarkę, Krycha, chodź tutaj, wynosimy się stąd! – Rom zaczął żałować, że nie nosił przy sobie latarki.\n- Krycha! Kurwa chodź tu! – ponowił Leo. Krycha stał nieruchomo jak posąg na jakimś placu. Strach paraliżował każdy jego nerw. Ręce trzęsły się niemiłosiernie, a po nogach spływała strużka moczu. Na szczęście było za ciemno, żeby ktokolwiek mógł to zobaczyć. Był pewien, że i tak nikt by się z niego nie śmiał w tych okolicznościach. Wyglądał jak zahipnotyzowany. Stał biernie i czekał. Nie wiadomo, na co. Ciało Pietra przestało się trząść. Twarz jego zbladła, była teraz biała jak ściana. Oczy przestały mieć jakikolwiek wyraz.\n- Kryśka rusz się do kurwy nędzy i mi pomóż! – Leo zaczął podnosić Pietra z podłogi. – trzeba go wynieść – nie zauważył jak Kryśka się do nich zbliżył, ułamek sekundy i był przy nich. Stał w tej samej pozie, co przedtem, ale tuż obok. Leo aż się wzdrygnął gdy go zobaczył. Wyraz jego twarzy wyglądał dalej na zahipnotyzowaną.\n- Pomóż mi go wynieść wreszcie!\nKryśka otworzył usta jakby chciał coś powiedzieć. Nie wydobył z siebie jednak żadnego słowa. W pokoju znowu dało się słyszeć kroki i krzyki kobiety.\n- Nigdzie stąd nie pójdziesz – Krycha wreszcie cos powiedział. Jednak to nie był jego głos. W jego ustach, ale nie jego. Głos był zbyt niski jak na jego możliwości. Chwycił rękę Leo ściskając ją mocno. Podrzucił go do góry. Takiej siły nie mógł mieć otyły trzynastolatek. Leo upadł na środku pokoju, niedaleko stolika. Zaszumiało mu w głowie.\n- Po co nam to było – szepnął, ale nikt raczej go nie usłyszał. Podłoga znowu zaczęła skrzypieć. Ktoś szedł w jego stronę. Nie wiedział kto. Czuł, że odpływa.\nRom stał pod ścianą, ściskając coraz mocniej trzymaną w lewej ręce zgaszoną latarkę. Chciał opanować wszystkie swoje mięśnie, które bez jego zgody zaczynały drżeć w swoim własnym rytmie. Nogi odmawiały mu posłuszeństwa a oczy pokazywały to, czego widzieć nie chciał. Pietro leżał w kałuży krwi pod oknem. Jego ciało przestawało już nim rzucać na lewo i prawo. Leo leżał niedaleko stołu, nie ruszał się. Obok niego stał Kryśka. Pochylał się nad nim jakby chciał mu pomóc, jakby chciał go podnieść. Chwycił go w pasie i podniósł ponad swoją głowę, ale nie tak, żeby mu pomóc. Rzucił go na stół. Coś trzasnęło i stół przepołowił się upadając na podłogę z wielkim hukiem, razem ze świecami i nieprzytomnym Leo.\n- Kryśka, co ty robisz – Rom chciał wykrzyczeć te słowa, ale z jego gardła wydostał się tylko cichy szept\nKryśka spojrzał na niego. Sekunda i już był przy Romie. Nie wydobył z siebie żadnego dźwięku. Rom nie zdążył nawet mrugnąć, jak Kryśka zamachnął się i uderzył go w brzuch. Usłyszał trzask łamanych kości. Jego kości.\nWszystkie mięśnie się rozluźniły. Upuścił latarkę, nie dał rady jej utrzymać. Osunął się na ziemię. Nie czuł bólu. Jedyne, co dochodziło do jego głowy to błogi spokój i uczucie wspaniałego rozluźnienia, jakby nic się nie stało. Nie czuł nawet, że wokół niego tworzy się niewielkie jezioro krwi. Obrazy, które przemykały przez jego umysł coraz bardziej się rozmywały, a może nigdy nie miały miejsca, może to mu się śni. Kryśka przy nim. Kryśka przy drzwiach. Trzask rozbijanych drzwi. Nie ma Kryśki. Świece nie zgasły. Coraz większy ogień. Ciemność.\nLeo z trudem otworzył oczy. Ile był nieprzytomny? Nie potrafił określić. Leżał na podłodze. Oczy zapadały mu mgłą. Chciał się rozejrzeć. Nic. Nie dał rady. Nie czuł wcale ciała. Nie potrafił poruszyć żadną kończyną. Słyszał tylko ciche trzaski.\n-R.. - Chciał krzyknąć, ale coś wdarło się do jego płuc i zdławiło jego krzyk w zarodku. Dym był wszędzie. Dym? Z wielkim trudem podniósł głowę. Ogień. Wokoło wszystko płonęło. Spojrzał na swoje nogi. Były pokryte czerwonymi płomieniami. Jego ciało również płonęło.\n- Kurw… - nic więcej nie wydobyło się z jego gardła. Był zbyt słaby, żeby cokolwiek zrobić. Wstać? Nie mógł nawet poruszyć palcami, nie mówiąc już o wstaniu. Ogień coraz bardziej trawił jego ciało. Oczy coraz bardziej zachodziły mgłą. Na szczęście nic już nie czuł.\nA TO JESZCZE STARSZE:)\n- Uważaj pan! – Usłyszał głos zdenerwowanego przechodnia…\nZdał sobie sprawę, że biegnie długą ulicą pełną przechodniów. Wszyscy wracali z pracy po ciężkim dniu z okolicznych sklepów jubilerskich, których było tu dosyć dużo. To była zapewne ulica złota, nazywana tak przez miejską arystokrację z powodów prześcigających się konkurencyjnych sklepów z biżuterią, które by zachęcić zamożnego klienta do wejścia sprowadzają najróżniejszą biżuterię świata nie patrząc ani na cenę ani na upodobania biedniejszej warstwy „tutejszych”.\n- Złapcie go!!! Nie może nam uciec!!! – Usłyszał za plecami głos o charakterystycznym rosyjskim akcencie, którego właściciel nie wydawał się chcieć zapraszać go na herbatę. Obejrzał się za siebie i mimowolnie przyśpieszył biegu. Niewiele ponad 150 metrów za nim biegło trzech uzbrojonych mężczyzn, którzy nie wyglądali na przyjaźnie nastawionych ani do rozmowy, jak i do wspólnego joggingu. Biegli za nim ubrani w jeansy i połyskujące skórzane, sportowe marynarki. Ich ciemne koszule przedstawiały ich jako profesjonalistów bez skrupułów, którzy nie mają zamiaru negocjować i którzy jak trzeba będą strzelać nawet do przechodniów. Przedzierali się pomiędzy nieświadomymi przechodniami, którzy byli zaskoczeni, a zarazem zaciekawieni zaistniałą sytuacją. Była to dla nich nowość, tylko w filmach dało się zobaczyć jak ludzie mafii gonią swoją ofiarę, by ją później zabić. Jak tygrysy goniące antylopę a pośród nich turyści robiący im zdjęcia. Tak samo i przechodnie, zupełnie obojętni na nieszczęście tego człowieka gonionego przez trzech gości z uzi, którzy mięli nad nim przewagę. Nigdy czegoś takiego nie widzieli, bo skąd mogli widzieć. Od 10 do 16 siedzieli w swoich sklepach przyciągając bogatych klientów. Nie mięli nawet czasu zająć się swoimi dziećmi, które codziennie przychodziły na tą zatłoczoną ulicę aby bawić się pośród tłumu. Mięli jedyną okazję, żeby dowiedzieć się co to znaczy zabójstwo z zimną krwią, albo udaremniona próba ucieczki. Tylko czekali, aż któryś z „nich” zacznie strzelać. Wszystko po to, aby opowiedzieć ciekawą historię podczas rodzinnego posiłku…\nK nie zwracał na nich uwagi. Biegł przed siebie, chciał w jakiś sposób wymknąć się z pierwszego planu…\nPrzed nim rozpościerała się długa, prosta ulica, przez którą przedzierały się dwie mniejsze uliczki. Cały ruch zatrzymał się na czerwonym świetle, które zdawało się gwałtownie pojawić na sygnalizatorze. Pojawiło się tak nagle, jakby miało nadzieję, że K skręci w uliczkę obok i ucieknie przed napastnikami. On jednak miał inny plan…\nZnał tą ulicę jak chyba nikt inny, ponieważ jako kilkuletni chłopiec przychodził tu z kolegami w poszukiwaniu najmniejszych zakamarków. A to wszystko tylko po to, żeby…\nNie oglądał się za siebie, biegł dalej. Minął sygnalizator z czerwonym światłem i wbiegł na przejście dla pieszych ulicy równoległej, na której ruch uliczny trwał jakby nie zwracał na niego uwagi. Usłyszał ogłuszający klakson.\n-Cholera! Uważaj gdzie biegniesz! – Krzyknął kierowca czarnego Nissana Navary, na którego masce K omal nie zostawił kawałka swojej marynarki.\n- przepraszam – rzucił i pobiegł dalej.\n-Co do …! Przeklęci kierowcy!\nZatrzymali się na przejściu dla pieszych. Nie mogli zrobić nawet kroku, z powodu takiego nawału samochodów… Nie chcieli czekać jak grzeczni chłopcy, aż zmieni się dla nich światło. Borys, jeden z nich, wysoki, dobrze zbudowany mężczyzna, który nie lubił zbyt długo czekać na swoją kolej podniósł swoje 9-milimetrowe uzi i …\nK usłyszał za sobą huk, i jęk przestraszonych przechodniów. Odwrócił głowę i zauważył, że jego „kolegom” bardzo się spieszy, żeby go złapać. Znowu biegli niewiele za nim, a za sobą pozostawili gigantyczny korek z tuzinem podziurawionych aut i przestraszonych ludzi, którzy nie wiedzieli co mają dalej ze sobą zrobić.\nBył już niedaleko swojego celu, już go widział i tylko czekał aż do niego dobiegnie. Będzie już wolny od tego nie wiedzieć czemu dotyczącego jego osoby zamieszania.\n-Oto i ona! – Pomyślał z radością i skręcił w uliczkę, tak szeroką, że mogła pomieścić tylko trzy osoby.\nByła wąska i zarazem długa jak niekończący się tunel. Na końcu jej była druga ściana...\n-Ślepa uliczka! Mamy go, już nam nie ucieknie!- Krzyknął Siergiej, drugi z paczki posiadającej uzi. Był nieco mniejszy od Borysa i trochę „węższy w barach”, nie mniej jednak wzbudzał respekt na wszystkich, o których się ocierał podczas pościgu. –Panowie prezentuj broń! Będziemy mieć na kolację zająca!\nK jednak nie zwalniał kroku, mimo iż wiedział, że na końcu nie ma dokąd skręcić…\n- Co on do diabła kombinuje? – Krzyknął Borys – stójcie! Już nam nie ucieknie, stąd już nie ma ucieczki…\nStanęli i wyciągnęli muszki swoich karabinków, tak, aby wskazywały jeden cel – ciągle biegnącego K. Wyglądało to jak egzekucja na jakimś wojennym filmie, gdy dziesięciu ludzi z karabinami staje przed ofiarą i wymierzają mu w serce. Z tą różnicą, że tam ofiara mogła mieć ostatnie życzenie…\nPrzed sobą miał 5-cio metrową ścianę z ciemnej cegły, innej niż te kamieniczki, które mijał po drodze. Była pofałdowana, jakby układał ją ktoś, kto miał ze dwa promile we krwi i jeszcze nie wiedział jak to się robi. Pojedyncze cegły wystawały tak, jakby miały zaraz wypaść. Wprost idealna…\n-No dobra panowie, szef będzie z nas dumny. Za matkę Rosję!!!\nNagle wskazujące palce trzech mężczyzn znalazły się na spustach swoich karabinków…\n-Zaczyna się – pomyślał…\nPodbiegł do ściany i podskoczył. Za jego plecami rozległy się strzały. Słyszał jak kule przebijają powietrze. Jego skok był mocny, jakby trenował go całe życie. Prawą nogą trafił na jedną z wystających cegieł i dalej się odbił. Znalazł się na drugiej ścianie i znowu trafił na cegłę, tym razem lewą nogą. To odbicie nie było dostatecznie mocne, jednakże to wystarczyło mu na złapanie się górnej krawędzi ściany. Podciągnął się, by szybko znaleźć się na górze, nie spodziewał się jednak, że cegła, której się złapał tylko czekała aż ktoś pomoże jej wypaść i znaleźć się trochę niżej.\n-NIE!- Krzyknął w myślach, ale było już za późno żeby cokolwiek zrobić, leciał w dół z cegłą w dłoni, grawitacja zwyciężyła…\n-Teraz nam nie ucieknie- powiedział Borys z lekkim uśmiechem – Idziemy.\nNie wypuścił cegły, chociaż już tracił czucie w rękach. Wzrok z każdą chwilą też tracił na ostrości. Nie poddawał się, nie mógł się poddać. Jak teraz straci przytomność to już nie zdoła im uciec. Musi uciec. Oni go zabiją.\n- Liczyłeś, że nam uciekniesz? To się przeliczyłeś – Borys wypowiedział spokojnie te słowa, jednak w jego głosie dało się usłyszeć, że wie, o czym mówi i K nie ma najmniejszych szans na zwycięstwo.\nBył jeszcze przytomny, ale widział tylko 3 kontury stojące nad nim i wypowiadające słowa w nie zrozumiałym dla niego slangu. Wiedział, że jego koniec jest blisko, ale nie potrafił już nic zrobić. Nie było nerwu, który by w tej chwili odpowiedział na bezradne wołanie mózgu.\n-Zack! Przydaj się na coś i zastrzel go! Nie będzie nam już do niczego potrzebny.\n-Tak jest szefie!- bez namysłu wyjął drugi magazynek i przeładował. Do tego się nadawał, nie był ani wysoki, ani mądry za to strzelał jak nikt. W swoim życiu wystrzelił tysiące pocisków, z czego tylko te dzisiejsze były chybione. Nakierował swoje uzi na serce K…\n-NIE! - Krzyknął w myślach K, usłyszał strzał… Nic jednak nie poczuł…\nZack strzelił. Kula weszła w ciało K i tam została. Krew jednak nie zaczęła lecieć.\nWystrzelił drugi raz, kula wbiła się w klatkę, krew nie wytrysła. Kolejne pociski pomimo wbijania się w ciało nie dawały tych samych skutków, co zawsze.\n-Dawaj to uzi – Borys energicznym ruchem wyrwał broń Zackowi i skierował je na jego prawe oko, pociągnął za spust z taką prędkością, że Zack nie miał szans nawet na mrugnięcie powieką. Krew rozprysła się na wszystkie strony.\n-A już myślałem, że to z bronią jest coś nie tak.- Powiedział ironicznym tonem Borys.\nSkierował karabinek w stronę głowy K i wystrzelił…\nW tej chwili K poczuł porażający ból w głowie. Jakby w jednej chwili wszystkie szare komórki chciały wydostać się z czaszki. Z każdą chwilą ból się nasilał, a on słyszał tylko jeden głos, jakby swojego sumienia. Głos cały czas powtarzał „Nie poddawaj się!! Obudź się”.\nCoś mu pozwoliło otworzyć oczy, zobaczył jasne światło, ale nie było żadnego tunelu.\n-Czy już zginąłem?- Zadał sobie w myślach pytanie, na które jeszcze nie potrafił odpowiedzieć. Jakaś dziwna siła sprawiała, że coraz wyraźniej słyszał głos mówiący mu żeby się obudził, wzrok też zaczął mu się wyostrzać. Widział kontury 4 postaci. Widział coraz wyraźniej, wszystko nabierało normalnych barw.\n-Chłopcze, nic ci nie jest? Dobrze się czujesz? Przepraszam, ale nie dałem rady wyhamować.\n-Przegrałeś, przegrałeś, zastrzeliliśmy cię!\n-Musiałeś wbiegać na tą ulicę, wprost pod ten samochód?\n-Trzymaj się, karetka już jedzie.\nSłyszał głosy i coraz wyraźniej widział otoczenie. Znajdował się na chodniku przy ruchliwej ulicy, nad nim stał nieznajomy mężczyzna i 3 młodych chłopców. Nikt inny nie zwracał na nich uwagi. Wszyscy chłopcy nie mięli więcej niż jedenaście lat. To byli jego koledzy z podwórka, stali nad nim, a w rękach trzymali plastikowe karabinki. Wiedział już, co się stało, ale ból w głowie nie pozwalał mu jeszcze się na tym skupić.\nW oddali dało się słyszeć wycie karetki…\na co do celów reklamowych to AoW wczoraj jeden rozdział czytał, więc może Ci pokaże jak poprosisz;p\nAbonent ma wyłączony telefon, bądź jest poza zasięgiem, spróbuj ponownie później. This number is unavailable, please…\n- Cholerna burza… Zaraz w całym mieście nie będzie zasięgu… - nerwowym ruchem rzucił telefon na fotel. Podszedł do okna. Na zewnątrz panoszyła się ulewa jakiej to miasto do tej pory nie widziało. Co jakiś czas błyskawice urozmaicały spadające bez chwili wytchnienia krople, które uderzały o ziemię dobrą godzinę. Nic nie zapowiadało, że może coś się niedługo zmienić. W tej chwili wielka błyskawica przeszyła ciemną poświatę. Grzmot, który nastąpił potem o mało nie roztrzaskał okien. Wszystko zaczęło się trząść, ale po chwili przestało.\nEdward Nowalski zrobił odruchowo dwa kroki do tyłu. W całym swoim życiu nie widział takiej burzy jaka teraz pustoszyła Lublin. Bał się niewielu rzeczy, ale burza miała w sobie taką dziką agresję, która rodziła w nim niepokój. Bał się jej, ale uwielbiał godzinami spoglądać na błyskawice spadające na ziemię. Sięgnął do prawej kieszeni spodni, wyciągnął paczkę czerwonych Marlboro. Zobaczył tam tylko jednego papierosa. Żal mu było odpalać ostatnią fajkę jaką miał w domu, ale musiał to zrobić. Jednym z powodów była burza, która nie zamierzała przestać i to że przez nią zerwał mu się kontakt telefoniczny ze światem. Był umówiony z dwudziesto letnią prostytutką z agencji, miała mieć dzisiaj swój debiut, świeża krew. Ale był z nią umówiony pół godziny temu. Edward był bardzo punktualny, dlatego nie tolerował lekkiego spóźnienia. To było już przesadą. Chciał zadzwonić do agencji żeby poskarżyć się na prostytutkę, ale burza przerwała zasięg i wszystko szlag trafił.\nDopalił papierosa. Zgasił go do popielniczki, która stała na parapecie. Żałował, że musiał już skończyć palenie, teraz w taką ulewę nigdzie nie pójdzie po fajki, nawet w takim stanie głodu jaki miał w tej chwili. Ciężko westchnął i usiadł na swoim ulubionym skórzanym fotelu. Włączył telewizor. Na TVNie akurat nadawali znany serial o procesach sądowych. Bardzo lubił ten serial. Jako emerytowany sędzia chciał być na bieżąco, a tylko ten serial dawał mu tę możliwość.\nSędzia właśnie wydawał wyrok na młodym chłopaku, który nie przyznawał się do morderstwa, chociaż wszystkie dowody wskazywały, że to on.\nW tym momencie kolejna błyskawica przeszyła powietrze. Okna zadrżały. Nagle w całym mieszkaniu zapanował mrok..\n- Znowu korki… - pomyślał i energicznie wstał z fotela. Mimo 70 lat na karku był bardzo sprawny fizycznie. Nikt nie był wstanie powiedzieć, że ma tyle lat. Zawsze odejmowano mu dziesięć lat. A wszystko dzięki zdrowemu odżywianiu.\nW swoim mieszkaniu mieszkał odkąd pamiętał, dlatego bez problemu udawało mu się przechodzić w ciemności z pokoju do pokoju bez użycia latarki. Na korytarzu, na ścianie przy drzwiach wejściowych odnalazł ręką puszkę z włącznikami światła. Przełączył, ale światło nie wróciło do mieszkania.\n- Cholerna burza – pomyślał i wrócił do pokoju w poszukiwaniu latarki.\nKolejny grzmot nie pozwolił zapomnieć o panującej na zewnątrz nawałnicy.\nW tym samym czasie na korytarzu dało się słyszeć pukanie do drzwi.\n- Ładny początek jak na swój debiut – burknął pod nosem, poprawił spodnie i poszedł otworzyć.\n-Spóźniła się pani pół godziny – otwierając drzwi wypowiedział te słowa z lekką nutką ironii w głosie.\n- Tu nie ma żadnej prostytutki wysoki sądzie … - usłyszał męski głos. Za drzwiami stał wysoki, młody mężczyzna z wycelowanym prosto w niego pistoletem.\nTa prostytutka znalazła go w takim stanie na podłodze…\nChyba się budzi… Tato jak się czujesz?\nEdward powoli otworzył oczy. Leżał na łóżku, w dużej sali otoczony białymi ścianami. Przy nim stało dwóch mężczyzn, jeden wysoki, ubrany w markowy garnitur, który leżał na nim jakby był szyty na miarę, był to syn Edwarda Janusz i drugi mężczyzna, niższy, w białym fartuchu.. Niewiele dalej, przy drzwiach wejściowych stała jeszcze młoda kobieta, może dwudziesto letnia.\n- Gdzie ja jestem? – Zapytał zmęczonym głosem Edward.\n-Miał Pan zawał i gdyby nie ta kobieta –mężczyzna w białym fartuchu wskazał na dziewczynę stojącą przy drzwiach – mogłoby Pana tu nie być z nami.\n-Jak to się stało tato, przecież zawsze miałeś takie zdrowe serce?\n-Jeśli skazujesz kogoś to bądź pewny, że i ciebie osądzą…\n- Nie rozumiem – Janusz nerwowo spojrzał na lekarza stojącego obok\n- Mateusz Bąk… ten chłopak jest niewinny… wyszeptał Edward\n- O co ci chodzi tato? Jaki chłopak? – Janusz wypowiadał te słowa z coraz większym zaniepokojeniem w głosie.\n- Wczoraj byłem umówiony z prostytutką, była burza, myślałem że to ona puka, i otworzyłem drzwi… - w tym momencie przerwał, wziął głęboki oddech – za drzwiami stał młody mężczyzna, celował do mnie z wolthera 4,5mm. Zamachnąłem się, żeby zamknąć przed nim drzwi, ale młodość jest zawsze szybsza i silniejsza. Wpadł w jednej chwili do mieszkania i przydusił mnie do ściany, cały czas celował mi w głowę. Zacząłem się szarpać, ale on był młodszy, bez trudu wymierzył precyzyjny cios w brzuch kolanem, ból przeszył całe moje ciało, a oczy zatoczyły się łzami. Nie zdążyłem krzyknąć. Powoli zacząłem się staczać na ziemię.\nGdy otworzyłem oczy ból jakby trochę stracił na sile. Siedziałem na fotelu. Burza zalewała miasto w dalszym ciągu, więc nie mogło minąć dużo czasu. Młody człowiek siedział naprzeciwko mnie.\n- Kim jesteś bandyto? – Próbowałem wstać, ale byłem przywiązany do fotela\n- Pan mnie nie pamięta panie Edwardzie? – Powiedział spokojnym głosem, doskonale wyważając słowa – spotkaliśmy się jakiś czas temu\n- To nie możliwe, co chcesz mi zrobić?\n- To co pan zrobił mi, zniszczyć pana życie…\n- Weź co chcesz z tego mieszkania, ale nie zabijaj mnie… - nie byłem chyba dostatecznie przekonujący, młody człowiek wstał i podniósł pistolet ze stolika, na którym go wcześniej położył\n- Gdybym był mordercą, za jakiego mnie uważałeś, to byś już nie żył – na jego twarzy pojawił się lekki uśmiech wyższości. – jeszcze nikogo w swoim życiu nie zabiłem. Ale może czas naprawić błędy przeszłości… - podszedł do mnie i przyłożył pistolet do skroni.\n- Za zabicie sędziego możesz mieć poważne kłopoty – brakowało mi argumentów, myślałem, że to go przekona\n- Nie zabiję cię, a przynajmniej jeszcze nie teraz – odszedł ode mnie i usiadł znowu na krześle – opowiem panu historię: Piętnaście lat temu młody chłopak, mniej więcej osiemnasto letni poszedł ze starszymi od niego kolegami na piwo. Rozmawiali, pili, dobrze się bawili. Jeden z nich miał narkotyki niewiadomego pochodzenia, poczęstował wszystkich. Naćpani wyszli z baru i poszli zwiedzić miasto. Po drodze minęła ich kobieta, ładna z długimi blond włosami. Postanowili, że będą ją śledzić i później się z nią zabawią. Wsiedli za nią w autobus numer 15, który jechał do dzielnicy Czechów. Wysiadła na przedostatnim przystanku, oni podążyli za nią. Piękna blondynka mieszkała w pobliskim bloku. Śledzili ją dopóki nie znalazła się pod drzwiami swojego mieszkania. Mieszkała na szóstym piętrze. Gdy już przekręciła klucz i otworzyła sobie drzwi wepchali ją do mieszkania. Gdy zaczęła krzyczeć uderzyli ją dwukrotnie po twarzy aż zemdlała. Nie spodziewali się, że ma rodzinę. Z pokoju wybiegł mąż. Zanim zdążył cokolwiek zrobić dostał 21 razy w brzuch nożem kuchennym, dwadzieścia jeden razy, a potem poderżnęli mu gardło. Gdy kobieta się ocknęła zaczęli ją gwałcić, po kolei.- wstał i zaczął chodzić po pokoju - Nie spodziewali się, że to małżeństwo ma dzieci. Obudzone krzykami bliźniaki, dwaj pięcioletni chłopcy przyszli zobaczyć co się stało. Gdy ich zobaczyli, jeden z napastników poszedł do kuchni po tasak – w tym momencie westchnął ciężko i zaczął mówić dalej - Każdy dostał tasakiem w głowę. Ich małe główki zostały przepołowione tak jak w rzeźni. Gdy już skończyli gwałt na kobiecie wzięli ją, złapali za włosy i zdjęli z niej skalp. Potem wyszli z bloku jakby nigdy nic i uciekli.\n- Rzeź na Czechowie – przerwałem mu\n- Tak krzyczały wszystkie lubelskie gazety na drugi dzień. Ja mieszkałem piętro niżej od tej tragedii. Znałem ich oboje, nieraz pilnowałem ich dzieci, gdy chcieli gdzieś wyjść. Gdy tylko usłyszałem krzyki od razu tam pobiegłem. Na schodach minęła mnie grupka 6 chłopaków, jednego rozpoznałem, był to mój kolega ze szkoły, bogaty dupek. Gdy znalazłem się na miejscu nie mogłem uwierzyć. To co zobaczyłem będzie mnie prześladować do końca życia. Po miesiącu schwytano 5 z nich. Niestety nikt nie mógł złapać tego najmłodszego. Pewnego sobotniego wieczoru do mojego mieszkania zapukała policja. Chcieli mnie zabrać na przesłuchanie. Na miejscu powiedzieli, że jestem podejrzany o współudział w tej zbrodni. Nie mogłem uwierzyć. W sądzie siedziałem na jednej ławce razem z tymi rzeźnikami, razem z nimi zostałem osądzony. Nie wiedzieć czemu wszystko wskazywało, że byłem tam z nimi. To pan Edwardzie prowadził tę sprawę.\n- O mój Boże – w jednej chwili przypomniałem sobie kim jest ten mężczyzna co mnie związał, on jednak mówił dalej\n- Wydał pan wyrok dożywotni, bez możliwości złagodzenia kary, w najgorszym więzieniu w Polsce. Nie wiedziałem co mam robić. Byłem skazany razem z tymi barbarzyńcami chociaż tego nie zrobiłem. Po piętnastu latach, gdy ty Edwardzie poszedłeś na emeryturę, znaleziono prawdziwego sprawcę. Jego skazali, a mnie wypuścili. Tylko co ja mam robić w tym świecie, gdy wszystko zostało skreślone przez jedno pana słowo WINNY.\n- Przepraszam - wyszeptałem w przerażeniu tego co usłyszałem\n- Tylko na tyle cię stać? Nawet sobie nie wyobrażasz jak paskudnie wygląda to po drugiej stronie krat. Nie wiesz jak to jest zostać skazanym na dożywocie w wieku osiemnastu lat, za coś czego się nie zrobiło. Siedzieć dzień w dzień i mieć przed oczami obraz tej masakry. Rodzina się mnie wyrzekła, raz tylko odwiedził mnie ojciec, żeby powiedzieć, że sprzedają wszystko i wyjeżdżają do Stanów, bo nie chcą mieć ze mną nic wspólnego. Wie pan jak się człowiek wtedy czuje? Skąd może pan wiedzieć. Wieszałem się, podcinałem sobie żyły, ale zawsze udawało się strażnikom mnie odratować. Siedziałem i modliłem się o cud, żeby znaleźli prawdziwego sprawce. Mijały lata a ja odsiadywałem wyrok za kogoś innego. Pewnego spokojnego popołudnia przyszedł do mnie strażnik i powiedział, że mogę sobie iść. Zabrałem ubranie, wyszedłem. Bez żadnych wyjaśnień. Po prostu mnie wypuścili. Dopiero w lokalnej gazecie przeczytałem, że znaleźli prawdziwego sprawcę. Nic jednak nie wspomnieli, że moje życie zostało przez to skreślone. Nie miałem już domu, nie miałem rodziny, wszystko na czym mogło mi zależeć zostało mi zabrane. Jedyne co mnie do tej pory trzymało przy życiu jest chęć zemsty. Dlatego nie mów mi Edwardzie Nowalski, że jest coś innego na tym świecie co możesz mi dać w zamian za twoje życie. Twoje zwłoki na tej polerowanej dębowej podłodze, tego obrazu pragnę odkąd tu wszedłem – przeładował pistolet i energicznym ruchem przyłożył mi do czoła\n- Jeśli teraz mnie zabijesz to na dobre pójdziesz do więzienia\n- Gówno mnie to obchodzi, i tak połowę życia tam przesiedziałem za nic, teraz przynajmniej będę wiedział za co siedzę – jego głos był zdesperowany i zdecydowany. Zacisnąłem powieki, żeby tego nie widzieć. Pociągnął za spust. Pistolet wydał głuchy klik. Pocisk nie wyleciał i nie roztrzaskał mojej głowy. Odetchnąłem z ulgą. Nie był naładowany.\n- Nie byłem mordercą dlatego i teraz nim nie zostanę. Gdybyś wtedy miał rację to twoja głowa leżałaby teraz na podłodze. – Wypowiadał te słowa odwiązując mnie od fotela, moje serce zaczęło coraz mocniej bić – chcę, abyś resztę życia męczył się ze świadomością, że zniszczyłeś mi całe moje życie. – Po tych słowach wybiegł z mieszkania\nMoje serce coraz bardziej biło, a z wnętrza wydobywał się potworny ból, nie do opisania. Wstałem, żeby pobiec za nim. Nogi jednak odmówiły posłuszeństwa. Upadłem na podłogę, serce coraz bardziej bolało, ból zaczął przeszywać całe moje ciało. Oczy coraz bardziej zachodziły mgłą. A potem obudziłem się w tym szpitalu.\n- Jak mogłeś tato aż tak się pomylić – Janusz wypowiedział z pogardą te słowa, jakby wcale nie czuł się synem Edwarda\n- Wszystkie dowody na to wskazywały\n- Nie wierzę, że mogłeś aż tak się pomylić, nie dziwne, że chciał cię zabić…\n- Gdzie idziesz? Ten ból, moje serce, chyba znowu się zaczyna…\nJanusz wyszedł z sali nie zwracając uwagi na słaniającego się z bólu ojca. Lekarz stał i patrzył. Po tym co usłyszał nie czuł obowiązku pomocy staruszkowi. Edward wił się w bólach dobre dziesięć minut, w końcu znieruchomiał.\n- Zgon nastąpił o godzinie 18.51 – Powiedział spokojnie doktor i wyszedł z sali\nZ nagłówków gazet:\nŚmierć sławnego sędziego\nEdward Nowalski, wybitny sędzia znany między innymi ze sprawy „Rzezi na Czechowie” zmarł w przeddzień 15 rocznicy tej masakry w szpitalu na zawał serca. Miał 70 lat\nStracił wszystko, nawet życie\nMateusz B. niesłusznie posądzony o udział w „Rzezi na Czechowie” w dniu 15 rocznicy tej tragedii został znaleziony martwy w parku pod blokiem, w którym została dokonana ta masakra. Miał poprzecinane żyły. Leżał w kałuży krwi.\nTO NA POCZĄTEK MOJE BAAAAARDZO STARE OPOWIADANIE;) CO DO KSIĄŻKI TO SIE ZASTANOWIE CO Z TYM ZROBIĆ\nsory, ale ten tekst narusza moje prawa autorskie, więc jestem zmuszony go anulować, w niedługim czasie może coś podeśle:)\nWszystkie teksty jakie będę tu umieszczał są całkowicie autorskie, posiadam do nich prawo i wszelkie kopiowanie, powielanie itp jest surowo zabronione;)\nNadesłany 10 lata, 12 mies. temu\nOdp: fajne stronki o F1:)\nna F1.com są fajne onboardy z wyścigów\njeszcze jest fajna stronka www.renaultf1.com - strona główna renaultf1\nFajne strony Formuła ...\nFajne strony Formuła 1\nwww.formula1.pl - fajna strona, najnowsze newsy i masa komentarzy\nwww.formula1.com - oficjalna stronka F1\nwww.f1.pl - tu są ciekawe analizy mikołaja sokoła i cezarego gutowskiego\nwww.sport.pl - w zakładce F1 polecam bloga pana Raja\nyaro - Witam kierowców bolidów\nJestem Yaro i na bieżąco uwskuteczniam oglądanie formułki, poza tym kubicuje Kubicy. Świetna sprawa, że pomimo braku naszego narodowego toru możemy pościgać się tu na stronce i rozgrywać normalny sezon formuły:) Niech moc będzie z wami, a raczej niech bandy będą gumowe, a pit stop szybszy od światła:)\nyaro - Witam kierowc ...\nHistoria blokad dla yaro\nUżytkownik yaro nigdy nie był blokowany.


MIESIĘCZNY ZAPAS W TWOJEJ SPIŻARNI - english - Dogs Plate\nMIESIĘCZNY ZAPAS W TWOJEJ SPIŻARNI\nRacjonalne żywienie oraz zbilansowana i odpowiednio dopasowana do indywidualnych potrzeb dieta jest podstawą dla psiego zdrowia i dobrego samopoczucia. Dlatego w naszej ofercie znajduje się możliwość zamówienia miesięcznego zapasu karmy dla Twojego pupila.\nNa podstawie indywidualnych konsultacji, w oparciu o informacje o wadze, wieku, rasie i szczególnych potrzebach psa, dopasujemy odpowiednią karmę dla Twojego pupila oraz obliczymy dokładną gramaturę posiłków, jaka zaspokoi wszystkie jego potrzeby. Zamówienia wysyłamy prosto pod Twoje drzwi. Wystarczy, że skonsultujesz z nami miesięczną dietę, a będziesz miał pewność, że Twój pies dostaje codziennie zdrowy i pożywny posiłek. Nic dodać, nic ująć. No tylko michę wody do popicia.\nSkonsultuj z nami miesięczny zapas zdrowych posiłków dla Twojego psa.