NBA: na przypale albo wcale #405 - Gwiazdy Basketu\nNBA: na przypale albo wcale #405\nWitam po tej mniej poważnej stronie naszego portalu. Dzień Kobiet już dawno za nami, więc wróciły tradycyjne rozkminy. Zawodniczki WNBA chcą zarabiać więcej. Chcą zrównania płac z kolegami z NBA…\nMyślicie, że to fair? Tego typu publikacji mieliśmy w ostatnim tygodniu prawdziwy wysyp. Osobiście nie rozumiem jak można uparcie pozostawać głuchym na argument, że WNBA przynosi straty w granicach 10 milionów dolarów rocznie, a NBA jest około 8 miliardów na plusie. Tak mówił Adam Silver w zeszłym roku, ale nie sądzę by sytuacja się diametralnie zmieniła:\nW rzeczywistości jako WNBA generowaliśmy około 10 milionów straty w każdym roku naszej działalności.\nI to nie ma znaczenia, że to chodzi o żeńską koszykówkę, bo gdyby nagle Patrick McCaw powiedział “proszę bardzo, to są moje trzy pierścienie mistrzowskie, proszę mi tu zapłacić tyle, co Stephowi Curry’emu” to byłoby to równie bez sensu. Albo chłopaki z naszej ligi, a co oni jacyś gorsi, żeby mniej zarabiać od LeBrona i spółki?\nNo ale co ja tam wiem, to na pewno nie chodzi o przynoszone zyski, tylko o nierówne traktowanie, prawda? Tak jak z tymi zestawami zawodniczymi, które rozdane zostały zawodnikom i zawodniczkom NCAA. Proszę bardzo, dla pań:\nOstatecznie, w ramach zawodniczej solidarności chłopaki mogą się przecież podzielić. Przynajmniej kosmetykami. Nie ma takiej możliwości, żeby mężczyzna zużył tyle mydła, zobaczcie na dolny rząd tej fotki. Zapas jakby rok tam mieli siedzieć, co nie? Prawdziwa inba rozpętała się jednak po opublikowaniu filmiku porównawczego z siłowni. Tweet zrobił się na tyle głośny, że nawet kilku zawodników NBA podjęło temat.\nWówczas jednak wszedł Swaggy P, cały na biało i opublikował wpis o takiej treści:\nW skrócie “Bo nie przynosicie takiej kasy co faceci”. Wówczas podniósł się raban i zaczęto go flekować od mizoginów, więc Swaggy zdecydował się zagrać asa, który znajduje się w talii każdej znanej osoby piszącej różne rzeczy w social mediach:\nDziś 21 marca, pierwszy dzień wiosny. Oto z czym kojarzy się ta data w NBA:\n1999: Karl Malone przeskoczył Billa Russella na miejscu dziewiątym wszech czasów w kategorii rozegranych minut. Ostatecznie Listonosz dotarł do pozycji drugiej. Dziś lista wygląda tak:\n3. Dirk Nowitzki 51368\n4. Kevin Garnett 50418\n5. Jason Kidd 50111\n6. Elvin Hayes 50000\n8. Kobe Bryant 48637\n9. Wilt Chamberlain 47859\n10. John Stockton 47764\n2014: Kevin Durant zdobył 51 punktów w meczu z Toronto. Był to wynik jedynie o trzy punkty gorszy od jego rekordu kariery (aktualnego do dziś) ustanowionego dwa miesiące wcześniej.\n-> urodzeni dzisiaj byli i obecni zawodnicy NBA to Miles Bridges i Mike Dunleavy.\n-> Houston Rockets to jedyna drużyna w historii NBA, która ma na koncie zarówno serię minimum 19 wygranych (22 wygrane z rzędu w sezonie 2007/2008) i 19 porażek (trwa aktualnie).\n-> Niechcianą serię przerwał Bradley Beal: zawodnik przegrał jedenaście kolejnych meczów, w których zdobywał przeszło 40 punktów. Aż do meczu z Utah przed trzema dniami.\n-> LeBron doznał kontuzji kostki. Jeszcze dokładnie nie wiemy (gdy to piszę) jak poważny jest to uraz.\n-> Brad Stevens zostaje w Bostonie. Szkoleniowiec oficjalnie odrzucił propozycję Indiana University.\n#Fotel dla Marcina\nPrzygotowany na zamówienie fotel dla wygodnej zabawy przed monitorem to coś, co każdy szanujący się gamer na swoim wyposażeniu mieć powinien. Jak Wam się podoba Marcin Gortat w wydaniu zbliżonym do Kratosa z God of War?\nDwa podania Doncica, które lepsze? Asysta przebrana za rzut z wyskoku:\n#Świetna rada wujku, pycha!\nWiara się produkuje odnośnie tej WNBA, a jak ktoś przychodzi z gotowym rozwiązaniem, to go zbywają wzruszeniem ramion:\n#I just feel like dancing\nDobrze dzieje się w Charlotte. LaMelo pochwalił się ostatnio, że Michaela Jordana nazywa “wujkiem”. Poza tym widać że chłopaki z zespołu się dogadują:\nIntro do Space Jam. nie mogę się doczekać nowej wersji, ale nie mam złudzeń, że tej starej nie pobije:\nDevinKurant 21 marca, 2021 at 15:48\nWiem, że zostanę za to zhejtowany, ale ja nie mogę patrzeć na Gortata, taka tępota mu bije z twarzy że masakra. A potwierdza to za każdym rzem jak otwiera usta. Mam wrażenie, że o cokolwiek nie byłby zapytany to zawsze odpowiada: “JAK GRAŁEM W NBA, TO ZAWSZE Z CHŁOPAKAMI… oczywiście przesadzam ale i tak go nie trawie. Miłej niedzieli!\nadmin 21 marca, 2021 at 15:56\nNie mogłeś się powstrzymać, żeby to napisać? Myślę, że komentarz świadczy bardziej o tobie niż MG.\nAnonim 21 marca, 2021 at 16:28\nNie jestem fanem Gortata, ale jak na zawodowego sportowca jest całkiem elokwentny. Można się nie zgadzać z jego poglądami itp. ale wypowiada się raczej składnie i poprawnie?\nMichael Laudrup 21 marca, 2021 at 17:07\nJakiś czas temu mój siedmioletni (wówczas) syn trafił na camp organizowany przez MG13. W małym mieście powiatowym setka dzieciaków spędziła dzień z Gortatem, Otto Porterem, Waczyńskim, Karnowskim. Choć oni sami pewnie mogliby w tym czasie leżeć na Hawajach. Z pozycji trybun byłem pod wrażeniem jak dobry, a przede wszystkim w sposób niewymuszony, łapią kontakt z dziećmi. Poza zbijaniem piątek, uśmiechów, zabawy, kozłowania, wspólnych zdjęć, ważnym punktem programu były rozmowy i opowieści. Gortat był błyskotliwy, zabawny, inteligentny i bardzo charyzmatyczny. Nie wiem jak dla pozostałych uczestników, ale dla mojego syna to było ważne spotkanie. I choć teraz nie gra w kosza, to rady gościa który coś osiągnął, na pewno go ukierunkowały. Nawet jeżeli dotyczyły rzeczy prostych (“najpierw rozgrzewka! zawsze!”), banałów (“talent to nie wszystko, ważna jest praca”) lub tego, że w Internecie jest pełno hejterów, którymi nie warto się przejmować. Pozdro!\nToki 21 marca, 2021 at 18:40\nTy go po prostu obrazasz. Masz prawo go nie lubić, może cię drażnić ale nie musisz wylewać na niego swojego prostactwa publicznie. W dodatku zastanawiam się jak mogłeś dostać 22 plusy? Naprawdę tyle tu buractwa? Tępota? A ty kim jesteś profesorem nauk ścisłych? Twój nick nawet świadczy o tobie, że jesteś niepoważny, niby takie nic a jednak wiadomo z kim ma się do czynienia.\nA teraz posłuchajcie hejterzy Gortata. Wydaje mi się, ze Marcin jest bardzo porządnym i pozytywnym gościem. Pomagał chorym dziecią kto z nas przelał by 130 tys na chore dziecko? Zaraz będzie jak bym miał 40 baniek na koncie to bym przelał. Glowno byś przelał. Byłbyś jeszcze bardziej chytry. Jedyne co byś przelal to swoje, żale w internecie. Nie kupuję gościa za kompa, tel, tableta czy czegoś tam jescze. Kupuję natomiast Marcina Gortata za to co robi i kim jest.\nŁukasz 21 marca, 2021 at 21:09\nGortat to bardzo inteligentny koleś, po prostu zrobił się z niego niesamowity narcyz. Zachowuje się, jakby był gwiazdą światowego sportu jak Lewandowski.\nmatej 21 marca, 2021 at 21:34\nGortat, będąc osobą publiczną i budując swoją markę, jawnie pokazał, że słoma mu z butów wychodzi, parkując na przejściu dla pieszych i nie zostawiając również miejsca dla przechodniów, po czym wykpiwając się wyimaginowanym koleżką i nie posypując głowy popiołem pokazał wprost, że nie wyciąga wniosków. A szkoda.\nAnonim 21 marca, 2021 at 22:13\n“Pomagał chorym dziecią” – niby takie nic a jednak wiadomo z kim ma się do czynienia…\n– raczej nie z “profesorem nauk ścisłych” a zdecydowanie nie humanistycznych\nAnonim 22 marca, 2021 at 11:34\n@Łukasz ale Gortat BYŁ gwiazdą światowego sportu, postrzeganie go jako solidnego role playera to spłaszczanie perspektywy.\nIlu koszykarzy na świecie łącznie, nie tylko na jego pozycji, było lepszych od niego nawet nie w jego prime’ie, a w momencie, gdy kończył karierę? 200? 500? A ilu ludzi gra na świecie zawodowo w koszykówkę? A ilu odpadło przed przejściem na zawodostwo?\nCokolwiek robisz, Łukaszu, życzę Ci abyś nie był w tym nawet nr 500 na świecie, a chociaż 50 000 i aby Cię za to adekwatnie wynagradzano. Sobie życzę tego samego:)\nBLC, dzięki za art;)\nJCWilliams 22 marca, 2021 at 11:45\nMusze to powiedziec, trudno: Nie zgadzam sie z Adminem w wielu kwestiach i pisze to tu regularnie, czesto nie przebieram w slowach, ale zeby tak debilny komentarz jak ten na samej gorze, dostal prawie 50 pozytywow, a celna odpowiedz Admina zostala tak zminusowana – taki poziom debilizmu rzadko sie tu zdarza. Konstatacja jest nad wyraz oczywista: spora czesc kibicow kosza w Polsce to po prostu debile. I drugi wniosek: kolejne nowe pokolenia w Polsce sa coraz glupsze.\nLebron 21 marca, 2021 at 15:51\nLJ 21 marca, 2021 at 15:58\nCo do WNBA to oprócz przychodów, też widownia jest całkiem inna, średnio zwykły mecz w NBA ogląda od 1.5-2 milionów osób. Finały WNBA 400 tysięcy\nKris 21 marca, 2021 at 15:59\nBronek po kontuzji, teraz załaduje baterie naprawi “zbroję” i razem z Davisem wrócą w odpowiednim momencie żeby walczyć o ??\nmac1 21 marca, 2021 at 16:01\nHeh, zawsze myślałem że GOATem takich trochę mniej znanych wirtuozów jest mój ulubiony N.Cole co cyknął dwa mistrzostwa w dwa sezony z Miami a tu całkowicie zapomniany przeze mnie McCaw ma trzy. Barkley, Stockton i Malone nie lubią tego.\nPanSloneczkoo 21 marca, 2021 at 16:04\nNie musisz go lubić ale szacunek mu się nalezy, jest najlepszym polskim koszykarzem w historii, promowal nasz kraj za granicą i był ważną postacią w swoim zespole a swego czasu nawet w NBA (nie mam na mysli ostatnich 2 sezonow…) Dajmy mu mówic to co chce powiedziec i zajmowac się czym chce bo zasluzył sobie na to, w zamian opowiada nam ciekawe historie z szatni i z NBA na yt, pozdrawiam, milego dnia wszystkim.\nKuppi 22 marca, 2021 at 06:31\nWłasne zdanie można mieć zawsze, ale jeżeli kiedykolwiek, ktokolwiek interesował się polskim Basketem, to wie, że najlepszym koszykarzem był nieżyjący już Adam Wójcik… I nie jest to dyskusja na poziomie MJ vs LBJ.\nKarolina 21 marca, 2021 at 16:05\nNawet niech ktoś w komentarzach spróbuje napisać ze kobietom nie należy się równe traktowanie. Jestem zawodniczka NCAA.\nPo pierwsze: nie możemy porównywać sytuacji z brakiem równości pomiedzy WNBA a NBA. To dwie różne, kompletnie oddzielone od siebie organizacje, które maja prawo się różnic ze względu na przychody.\nNCAA jest liga akademicka i według amerykańskiego TITLE IX musza zapewnić obu płciom takie same warunki. Dlatego jest burza. Jako zawodniczki dostałyśmy nawet gorsze testu na COVIDA. Nie wspominając o złym jedzeniu, braku siłowni, mniejszym marketingu, gorszym asortymencie.\nI to nie jest w porzadku.\nI jeżeli ktokolwiek uważa ze poprzez płeć mam prawo być gorzej traktowana to jest częścią problemu.\nWedług Prawa na amerykańskich uczelniach niezależnie od płci, orientacji czy niepełnosprawności musisz dostac identyczne prawa i możliwości.\nBył to straszny brak szacunku od takiej organizacji jaka jest NCAA, organizacji która od paru dobrych lat opowiada w jaki sposób stawiają na równość płci.\nNie wspominając o tym ze Dicks Sports i Vanessa Bryant chcieli przekazać ogromne ilości sprzętów i gadżetów po całej aferze, a NCAA się nie zgodziło.\nJeśli ktoś jeszcze ma watpliowsci;\nPomyśl o swojej córce czy kobietach które masz w rodzinie. Czy byłoby fair gdyby w szkole były gorzej traktowane od facetów? Bo nie zapominajmy ze NCAA o której mowa to liga akademicka.\nPisze taki komentarz bo wiem jaka będzie burza i szydera w Polsce.\nDlatego mam nadzieje, ze troszkę poszerzycie spojrzenie na ten temat, bo takie coś w XXI wieku nie powinno mieć miejsca. Jako kobieta zasługuje na takie same warunki jakie ma mężczyzna. I nie powinno tu być nawet żadnego podziału. Jako studenci sportowcy zasługujemy na takie same możliwości.\nBary 21 marca, 2021 at 16:48\nJak najbardziej masz rację, to kolejny przykład tego że NCAA jest przegnite od środka, niedawna afera z prezentami dla zawodników za wybór uczelni, teraz to. Pozdrawiam i życzę sukcesów.\nKamil 21 marca, 2021 at 17:07\nZasadnicze pytanie, skąd są pieniądze na te testy covid, siłownie i inne różniące się aspekty (podejrzewam, że trenerzy męskich drużyn też zarabiają sporo więcej niż kobiecych) w NCAA.\nJeśli są to środki w jakiś sposób publiczne, brane z budżetu ogólnego uczelni lub z czesnego studentów to rzeczywiście coś tutaj jest nie tak.\nAle jeśli są to środki pozyskane od sponsorów albo ze sprzedaży biletów na mecze to zakładam, że męskie drużyny mogą tych środków po prostu mieć więcej (bo na mecze przychodzi więcej kibiców, bilety są droższe, telewizja płaci więcej za prawa do transmisji a sponsorzy więcej wykładają).\nWtedy robi się to tak samo naturalne jak różnice w ligach zawodowych.\nPs. Najlepsze drużyny NCAA mają zdecydowanie wyższe budżety niż przeciętne uczelnie z drugiej czy trzeciej dywizji, mają też lepszych trenerów i warunki treningowe, po prostu.\nDawnOfWar 21 marca, 2021 at 19:05\ntak z innej beczki – jak zapatrujesz się na to (i Twoje koleżanki też), że niedługo mężczyźni podszywający się pod kobiety zniszczą Wasz sport? Serio pytam\nBob. 21 marca, 2021 at 19:24\n@Kamil Poruszyłeś istotne kwestie, które niestety już występuję na poziomie NCAA. Jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądz.e\nKarolina 22 marca, 2021 at 07:35\nDo DawnOfWar – Nie ma żadnych obaw pod tym względem, a jeśli ktokolwiek ma obawy to są to ludzie których to nawet nie dotyczy i szukają dramy.\nI mówię całkowicie poważnie\nNieSzowinista/Realista 22 marca, 2021 at 11:24\nJeżeli myślisz, że śniatem rządzi, równość tolerancja, ciężka praca, to wróć na ziemie, a swoją przygodę z koszykówką zakończ na poziomie na jakim jesteś. Ponieważ tu rządzi PIENIĄDZ, Pokaż mi pieniądze, a ja ci powiem kim jesteś, tak wygląda dzisiejszy świat. Jak kobiety zaczną grać na takiej intensywności jak faceci: prędkość, siła, skoczność, efektowność to i zaczniecie zarabiać w tym sporcie tyle samo. Na razie pod tym względem jesteście w latach 60 ubiegłego wieku, gdzie NBA, ABA oglądała garstka zapaleńców lub amatorzy darmowych Hot-Dog`ów rozdawanych by promować koszykówkę w Stanach, niestety taka jest prawda. NBA zarabia kosmiczne pieniące nie tylko dlatego, że ludzie mają umiejętności grania w tą grę, bo jak by tylko o umiejętności czysto techniczne chodziło w tej grze to pewnie o koszykówce europejskiej mówiło by się zdecydowanie więcej lub większą rolę by odgrywała koszykówka kobieca. Natomiast tu liczy się SHOW, wyskoki głową ponad obręcz, ataki na pełnej kosmicznej prędkości, siła w obronie za to wszystko właśnie panowie dostają tyle kasy. Na koniec łopatycznie pozwolę sobie: Wyobraźmy sobie, że ktoś płaci za zaoranie pola w jeden dzień. Mężczyzna i kobieta dostają bronę do ręki i wykonują zadanie mężczyzna dzięki budowie ciała, większej siłe zaora więcej więc dostanie więcej pieniędzy, niestety kobieta z względu na swoje uwarunkowania genetyczne nie jest zdolna wykonać więcej od mężczyzny i właśnie dlatego ktoś woli zainwestować więcej w facetów.\nDevinKurant 21 marca, 2021 at 16:10\ndo Admina: w jaki sposob moj komentarz swiadczy o mnie? czy dlatego, ze MG to nasz rodak i gral w NBA to nie mozna o nim zlego slowa napisac?\nadmin 21 marca, 2021 at 16:24\nProponuję popracuj nad własnym intelektem i nie obrażaj ludzi, bo siejesz jedynie zamęt. Nie chce mi się z tobą dyskutować.\nYyyeee 21 marca, 2021 at 16:57\nZgadzam się w 100% z tobą robienie z zapchaj dziury jaka przez lata w nba był Gortat jakiegoś tytatana intelektu którego nie można skrytykować. Natomiast pan Gortat może jechać po wszystkich oglądałem jeden materiał tego Pana z którego się dowiedziałem że boggie cousins jest nie normalny, kawhi leonard jest nawiedzony natomiast między wierszami że wall jest dziwkarzem i nie stroni od alkoholu. Oczywiście pan Gortat ma mega kontakt ze wszystkimi gwiazdami od lebrona po duranta piszą do siebie i wgl bardzo ciekawe. Czy ktokolwiek wspominał na swoich socialach Panu gortacie po zakończeniu kariery raczej słabo. I teraz wychodzi taka typowa polska plemienność bo to nasz i o nim nie można źle mówić. Prawda jest taka że Pan Gortat był średniakiem z tendencja dołująca w trakcie całej kariery zagrał z 15-20 dobrych meczów a w rywalizacjach z konkretnymi centrami był zazwyczaj poniewierany. Ale nie bo to NASZ\nAnonim 21 marca, 2021 at 17:36\n„Tępota mu bije z twarzy, ze masakra”. To rzeczywiście konstruktywna krytyka DevinKurant.\nDevinKurant 21 marca, 2021 at 16:37\nDobra przepraszam, po prostu nudzi mi się i chciałem, żeby ktoś zwrócił na mnie uwagę.\nPonadto zdaję sobie sprawę, że w kwestiach merytorycznych mam niewiele do powiedzenia stąd te zaczepki.\nadmin 21 marca, 2021 at 17:07\nWolność słowa jest, a Wam krytykowanie ludzi, którzy z tego czy innego powodu nie budzą Waszej sympatii wychodzi lepiej niż cokolwiek innego.\nJa też chciałbym czasem jednemu i drugiemu powiedzieć co myślę, ale wtedy się obrażacie.\nTępota co niektórym z klawiatury bije, sorry.\nJa chcę żyć a nie pławić się w negatywnej energii i guzik mnie obchodzi fakt, że nie lubisz MG. Nie powinienem tego komentarza w ogóle puszczać, ale patrz zdanie pierwsze.\nBoloo23 21 marca, 2021 at 18:33\nA tam Admin gadanie takie, pamiętaj medal ma zawsze dwie strony. Stań przed lustrem i zastanów się tak szczerze patrząc w nie, czy aby Ty wszystkie swoje komentarze/wypowiedzi powinieneś wypuszczać. Odpowiedz sam przed sobą, nie mi, nie na forum, Miłego wieczoru 🙂\nmatej 21 marca, 2021 at 21:39\nco ciekawe, to Tobie zdarzało się mocno obrazić ludzi i kompletnie chyba tego nie wyczuwać. Jednocześnie konstruktywną nawet nie tyle krytykę, co życzliwą sugestię odbierałeś jako atak na siebie. Faktycznie DK mógł inaczej ubrać swoje myśli w słowa, ale jednocześnie trochę tak, jakby kocioł przyganiał garnkowi…\nBoczeq 21 marca, 2021 at 21:43\nA ja stanę w obronie Admina, chociaż nie cierpię tej jego miłości do lakers, ponieważ:\n1. to jego portal, nad którym pracuje wiele lat i bardzo to doceniam\n2. do tego robi to wyśmienicie, ma ładny styl pisania, fajne poczucie humoru i nie trzyma kija w d*pie\n3. Admin jak każdy popełnia błędy, ale nie czuję z jego strony złośliwości (może oprócz stosunku do Clippers), a jak mówi pewne przysłowie – nie myli się ten, kto nic nie robi\n4. Koleś który sympatyzuje z durantem (devinkurant)raczej zbyt mądry nie jest, wiadomo – jaki pan taki pies, albo odwrotnie.\n5. Gortat też jest spoko. Może lekko gwiazdorzy, ale z jego dorobkiem ma prawo\nA reszcie komentujących proponuje wrzucić na luz, bo chyba odwiedzamy GWBA dobrowolnie, a styl Bartka jest oryginalny, ale powtarzalny. Każdy po kilku miesiącach czytania powinein się spodziewać co tu znajdzie, pozdrawiam.\nKolo z capuczino 21 marca, 2021 at 16:59\nBył już taki ustrój, który chciał wszystkich zrównać – nazywał się komunizm. Choć myślę, że ta cała “demokracja” w dzisiejszym wydaniu jest jeszcze gorsza. Taka wolność, że niedługo każdy będzie chodził z sztucznym uśmieszkiem i każdego za wszystko chwalił, bo przecież nie wypada KRYTYKOWAĆ.\nWNBA nikt nie ogląda.\nWyplosz 21 marca, 2021 at 18:07\nZ czlowiekiem, który zaprasza do siebie Edzie Górniak musi być coś nie tak. To tak w kwestii MG.\nWojtek 21 marca, 2021 at 18:13\nJakaś paranoja z tym równouprawnieniem wystarczy porównać ilość kibiców na meczach i odpowiedź jest gotowa . Tak jak wybory miss świata są popularniejsze i lepiej sponsorowane niż wybory mistera , świat jest prosty i po co to komplikować ?? Sorry ,ale kogo obchodzą i kto chce oglądać finały NCAA kobiet ??\nA co do Gortata to .. no cóż fakt że utalentowany to on nie był ,nie miał naturalnego talentu do koszykówki ,ale zapracował sobie na te kilka lat w lidze więc szacunek mu się należy. Chociaż nazywanie go najlepszym Polskim koszykarzem to duże przegięcie ,nie wiem czy byłby nawet w top5 . Dla mnie numerem jeden jest Adam Wójcik i nie dlatego że byłem jego fanem , pamiętam go z pojedynków ze Spójnią Stargard i mimo że Śląsk swego czasu był nabity gwiazdami jak ruskie działo to według mnie Wójcik zawsze był tam numerem jeden , potrafił wszystko .. gracz kompletny.\nSzulc 21 marca, 2021 at 18:35\nA i jeszcze wspaniały bohater narodowy Marcin Gortat pozwał na 150 tys oraz zażądał przeprosin od swojego brata który ośmielielil się publicznie powiedzieć że ten gwiżdże na swojego ojca który go wychował i pomógł mu w życiu jak i karierze. Dla mnie osobiście abstrachując od kariery sportowej to jest moralne bagno.\nLUZNY LORENC 21 marca, 2021 at 18:36\nSzanoje Gortata za osiągnięcia ,choć gwiazda nigdy nie był jak na niego patrzę to dla mnie to taki typowy polski”świnty chlibek”(dobry chlibek ,świnty chlibek ,dziadek za ten chlibek 3 razy na wojnie umarł).czyli człowiek ciężko pracujący,twardo idący do przodu ale absolutnie pozbawiony polotu i fantazji.nazywanie go najlepszym polskim koszykarzem to grube naduzycie względem sp.Adama Wójcika.gdyby Wójcik trafił do NBA w czsach Gortata robiłby zdecydowanie większa różnice i robotę niż Polish hammer\nNic po Nim 21 marca, 2021 at 19:08\nJa to nie wiem po co wogle pokazywać te WNBA, czy pisać o tym. Bez sensu. Nikt nie chce tego oglądać, a jak ktoś o tym wspomina to chyba tylko dla beki.\nKiedyś przez przypadek oglądałem finał Ligi Mistrzów kobiet w gałę. Grały chyba na Parc des Princes w Paryżu i się zastanawiałem, czemu operator transmisji nie pokazuje całego stadionu. Jak było przez chwilę ujęcie z góry, okazało się, że na stadionie jest zapełnionych może 10-15 rzędów siedzeń przez kibiców. Czyli było może 4 tysiące kibiców maks. Na finale Ligi Mistrzów… jeszcze pewnie połowa to były rodziny zawodniczek i darmówki rozdane w pobliskim Auchan.\nPodejrzewam, że podobnie jest WNBA, więc chyba zbędne jest pisanie o tym.\nSkad ten hejt na gortata? Debile 21 marca, 2021 at 19:21\nDevin—-nt spojrz w lustro i zobaczysz bijąca tempote. Mozesz sie nie zgadzac z tym co mowi gortat ale mówienie ze bije mu tępota z twarzy swiadczy o tym ze tepota bije od ciebie, brak kultury i jakiegokolwiek iq również. Nie wiem czemu dostales tyle lajkow ale domyslam sie ze to przez ceche ktora niekotrzy polacy nagminnie pokazuja czyli hejt na swojego bo mu wyszlo ale jak to mu wyszlo a mi nie;(( nie placzcie tylko wezcie sie do roboty, a jak uwazacie ze gortat byl w nba zapchajdziurą to znaczy tylko tyle ze wy jesteście zapachajdziurami w zyciu i nie macie pojecia o koszykowce. Te komentarze to pisali pewnie jacys 12 latkowie albo 35+ ‘kurla kiedyś to bylo’. O ile 12 latek jesf po prostu glupi jeszcze z szansa na zmądrzenie co czesciej sie nie dzieje jednak to ci 35+ maja zamknięte glowy i chyba będąc takimi 12 latkami po prostu pozostali glupi. Nie pozdrawiam i defekuje sie wam do buzi\nNx 21 marca, 2021 at 19:38\nTam w zestawie dla chłopaków z NCAA są produkty firmy Łysol na dole czy się mylę? Nie wiedziałem że to taka mocna marka, że są obecni w U.S\nNx 21 marca, 2021 at 19:40\nO kuurła a ja serio myślałem że w Polsce się pojawiła chemia pod nazwą Łysol..\nA to Lysol z Chameryki ma takie upośledzone logo XD\nRafał 21 marca, 2021 at 19:38\njak MG grał w NBA lubiłem oglądać zespoły w których grał i trzeba mu zostawić, że promował nie tylko dyscyplinę ale polskie dni w NBA i inne dobre uczynki, jest dla mnie na chwilę obecną drugi po Adamie Wójciku koszykarzem w rankingu Polaków, ale po zakończeniu kariery i jego “aktywność” powoli zmieniam opinię o nim. Podsumowując solidny rzemieślnik to nie gwiazda NBA.\nJohnyblaze 21 marca, 2021 at 19:45\nFact check – NBA i WNBA mają tyle samo kibiców na trybunach*.\n*Tylko NBA ma tak przez pandemię, a WNBA to standard od lat.\nYyy 21 marca, 2021 at 21:01\nBramkarz Gortata walczyl wczoraj z Pudzianem?:)\nWojtek 21 marca, 2021 at 21:48\npo tej walce Gortat chyba bedzie szukac nowego ochroniarza\ndziadzia1956 21 marca, 2021 at 22:22\nRynek weryfikuje wartość naszych gladiatorów.\nRozumiem ,że wg hejterów Gortata właściciele kilku klubów NBA to zwykli\nidioci, skoro zapłacili mu za grę na żenujacym poziomie prawie 100 mln US$.\ntomtom 21 marca, 2021 at 23:16\nWychodzi na to że idioci. Płacenie KOMUKOLWIEK 100mln $ za klepanie napompowanego balonu racjonalne nie jest. Ale jak doskonale widać w dzisiejszym świecie o racjonalizm trudno.\nAnonim 21 marca, 2021 at 22:55\nElvin Hayes równe 50000 minut na boisku, jako perfekcjonista już dawno się nie czułem lepiej niż czytając tę statystykę 🙂\nWijnaldum 22 marca, 2021 at 02:45\nKarolina a Ty co?\nZ wiśni spadłaś? Nie wiesz, że równe warunki i poprawność w USA są hot tylko na pół roku przed wyborami kiedy kandydat demokratów ma szanse wygrać? Zapomnij już o pięknych hasełkach. Z momentem, z którym Biden wszedł do białego domu wszystkie szczytne ruchy jak blm, homo, femo przestały mieć znaczenie. Łykacie klopsa to teraz go prosze trawić.\nI postawmy kropke raz na zawsze przy koszykówce dla kobiet. Dobrze wiemy, że w tv nikt tego nie ogląda, poziom zawodniczek jest taki jak dobrze ogarnietych chlopaków na orliku, na mecze chodza Ci, którzy nie załapią sie na bilety na męskie zawody + partnerki zawodniczek bo 80% to lesbijki. Nie zwracacie się – to jest problem Karolinko. Życie. Ucho od śledzia. Sram na Wasze minusy, chociaż pisze Wam jak jest.\nOlas 22 marca, 2021 at 10:46\nStary, tak jak “poprawność polityczna” jest w tej chwili największym wrogiem “wolności słowa”, tak ty powoli swoimi wpisami stajesz się moim bohaterem ??\nBtw. Nie zgadzam się co do nie-oglądania WNBA. Ja swojego czasu dość często oglądałem, żeby sobie na Becky Hammon popatrzeć ?\nSkończyła karierę w WNBA, przeszła jako asystent Poppa do NBA – przestałem oglądać jedno i drugie ?\nRafał 22 marca, 2021 at 06:41\nA temat zarobków WNBA vs NBA, koledzy i koleżanki to jest biznes i czas antenowy bo kasa bierze się od „praw antenowych” wiec koleżanko Karolino jak mecze żeńskie przyciągną tłumy przed TV zarobisz …. pozdrawiam koszykarsko\nMarian Paździoch syn Józefa 22 marca, 2021 at 08:10\nSzczerze to gdyby nie nazwisko koszykarki podane w artykule nie byłbym w stanie wymienić ani jednej zawodniczki WNBA. Nie znam nazwy nawet jednego zespołu. Taką popularność ma WNBA wśród fanów koszykówki 🙂\ndmg 22 marca, 2021 at 08:20\nNa podróbkę Space Jam czekają tylko lizodupy LeBrona. Nikt normalny nie będzie tego szajsu oglądał.\nI druga sprawa. Jak NBA chciała na siłę zrobić film z Lebronem tak jak z Jordanem, to mogli wymyślić coś nowego a nie odgrzewać stary kotlet. Przynajmniej nie szargaliby nazwiska Jordana i pierwszej części Space Jam. A tak wyjdzie gniot szargajacy dobre imię oryginalnego SJ.\nOlas 22 marca, 2021 at 11:32\nTy sobie zdajesz sprawę, że Space Jam to film dla dzieciaków, a nie tylko dla “lizodupow LeBrona”?\nArek 22 marca, 2021 at 08:29\nJeśli chodzi o NBA vs WNBA czy jakakolwiek inna liga wszystko opiera się niestety na pieniądzach. Więcej oglądalności to większe zyski, więcej sponsorów itd. Następnie jak ma się większych sponsorów buduje się większe zaplecze dla zawodników trenerów, ogólnie pracowników i ma się większy medialny zasięg. Reszta kręci się już sama. Pieniądz robi pieniądz.\nP.S. Myślicie, że NBA to duża liga. W stanach koszykówka jest na 3-4 miejscu jeśli chodzi o oglądalność. Jak rozmawiam ze znajomymi z USA oni ledwo kojarzą temat, ale jak zapytacie o football amerykański dla niech to religia. I wtedy role się odwracają i koszykarze mogą powiedzieć, że to gracze NFL mają zbyt dobre warunki :).\nOlas 22 marca, 2021 at 10:04\nTo, że zawodniczki WNBA powinny zarabiać więcej to jest jedna sprawa. To, że zawodnicy NBA zarabiają takie pieniądze a nie inne – z roku na rok CORAZ BARDZIEJ ABSURDALNE (i zachowują się przy tym często jak rozfochowane Panienki) – to już inna rzecz. Jak dla mnie, mimo iż kocham koszykówkę miłością bezwarunkową, płacenie komukolwiek 30 czy 40 (a często nawet więcej) baniek za sezon za klepanie pomarańczowej piłki jest IDIOTYZMEM. a przecież zawodnicy nie mają płacone tylko za samo klepanie. I niech mi tu nikt nie wyjeżdża z tekstem “płaci im się tyle, bo to ciężka praca” ?\nxD 22 marca, 2021 at 11:55\njeżeli płaci się im tyle- znaczy przynoszą kubowi jeszcze więcej zysku, NBA to nie fundacja.\nKamil 22 marca, 2021 at 14:40\nAkurat umowa między ligą a graczami jest dosyć zwięźle sprecyzowana (polecam wygoogle’ować “NBA Collective Bargaining Agreement”), dzielą się mniej więcej po połowie włodarze ligi i zawodnicy, skoro zarabiają po 40 mln $ to tylko i wyłącznie dlatego, że liga zarabia na tyle dużo, że salary cap jest na odpowiednim poziomie. Przecież tam żaden właściciel nie dopłaca do interesu.\nMjFan 22 marca, 2021 at 11:49\n-Marcin Gortat zasluguje na szacunek bo jako jedyny grał w NBA. Byl wazna postacia druzyny, ktora dotarla do finalow konferencji. Poza tym byl tam, wiele widzial i doswiadczyl, wiec ma prawo dzielic sie z nami ta wiedza od kuchni. Innym bedzie latwiej z ta wiedza.\n-Czy kobiety powinny zarabiac tyle samo? No to moze niech robotnik zarabia tez tyle samo co np prezez. Niech bedzie rownosc. Dlaczego sie dyskryminuje robotnikow wzgledem np koszykarzy albo innych sportowcow.\nAnonim 22 marca, 2021 at 18:44\nuważam , że:\n– Gortat jako jedyny z jakiej grupy grał w NBA – Marcinów? mieszkańców Łodzi?\nBo nie jako jedyny Polak … (Trybański, Lampe)\n– pogadaj z matką, siostrą, córką – zapewne chętnie popracują na tym samym stanowisku co ty za połowę pensji\nLeMartino 22 marca, 2021 at 17:13\nEj ale tak serio, jak te kobitki chcą podwyżki to spoko. Tylko kto za to zapłaci?\nZbigniew 22 marca, 2021 at 21:07\nRobert Lewandowski, Adam Małysz, Kamil Stoch, Agnieszka Radwańska, Marcin Gortat ocieplali nam w XXI wieku zimowe wieczory.


Agata Łukaszewicz o wynikach egzaminów wstępnych na aplikacje 2016 - rp.pl\nAgata Łukaszewicz o wynikach egzaminów wstępnych na aplikacje 2016\nDo bycia profesjonalnym prawnikiem potrzeba dziś dużo więcej niż sama aplikacja. Dlatego też liczba chętnych na szkolenia z roku na rok spada.\nAktualizacja: 27.09.2016 17:18 Publikacja: 27.09.2016 14:29\nPonad 42 proc. zaliczeń u adwokatów i ponad 40 proc. u radców prawnych – to ostateczne wyniki egzaminów korporacyjnych 2016 r. Jest trochę lepiej niż rok temu, ale bywały lepsze wyniki. Najbardziej powiodło się kandydatom w miastach-ośrodkach akademickich.\nDobre wydziały prawa to kuźnia adwokatów i radców prawnych z prawdziwego zdarzenia, bo mocne podstawy są najważniejsze. Tegoroczny egzamin pokazuje jeszcze jedną prawidłowość. Zainteresowanie aplikacjami z roku na rok maleje. Trudno się dziwić młodym ludziom, którzy wybierając zawód na całe życie, najpierw sprawdzają, co słychać na rynku. A ten od kilku lat przeżywa ciężkie chwile. Widzą to młodzi prawnicy. I szukają sposobu na życie. Wielu tuż po studiach zakłada własną działalność i świadczy porady prawne, zdobywa specjalizacje, a dopiero potem myśli o aplikacji. Jest im potrzebna tylko po to, by oferować całe spektrum obsługi podmiotu, czyli reprezentować go też przed sądem. Wtedy dużo łatwiej ruszyć z własną kancelarią, utrzymać starych i zdobyć nowych klientów.\nNiektórzy od razu idą na aplikacje, ale tuż po rozpczęciu szkolenia szukają niszy. Wielu młodych postawiło na wykroczenia. W dobie rosnącej liczby fotoradarów zdecydowali się na usługi dla kierowców. I dobrze na tym wychodzą. Sprawy są mało skomplikowane, a wskutek niejasnych i nieprecyzyjnych przepisów coraz częściej udaje się zadowolić klienta.\nZnam kilku młodych prawników-amatorów sportów. Jeden biega, drugi jeździ na rowerze, trzeci uprawia kitesurfing. Każdy miał mniej lub bardziej groźny wypadek i każdy walczył z ubezpieczycielem o odszkodowanie. Wspólna pasja ich połączyła – założyli kancelarię zajmującą się prawem sportowym. Znajomi najpierw wyśmiewali ich pomysł, teraz czekają na polecanych przez nich klientów. Do bycia profesjonalnym prawnikiem potrzeba dziś dużo więcej niż sama aplikacja.\nPublicystyka Komentarze Polityczne Adwokaci Aplikacje/Egzaminy Prawnicze Radcowie Prawni


seksi zdjęcia - Expressilustrowany.pl\nZapłacimy więcej za bilety MPK, wodę, ścieki... Ul. Pogonowskiego z najdłuższym podwórcem w Łodzi\nIrakijczyk w areszcie! Nie ma podstaw do postawienia zarzutu terroryzmu\nPlac Wolności będzie zamknięty dla ruchu! Sprawdź, od kiedy\nZlikwidują bramki na autostradach? Pokemon Go. Co z odszkodowaniem po wypadku autem?\nŁKS. Nowi - stoper z Górnika, pomocnik z Wisły\nTrener piłkarzy ŁKS ma sporo zmartwień\nRugby. Najdłuższe ligowe rozgrywki świata!\nSłowo kluczowe: seksi zdjęcia\nPasjonuje się siatkówką, którą trenuje od 6 lat. Interesuje się motocrossem. Sama też szaleje na motocyklu Zobacz też: Dziewczyny w bieliźnie i... mercedes - FILM\nSesja wykonana w atelier Plus Foto...\nLubi poznawać nowych ludzi. Chciałaby, aby ludzie byli bardziej życzliwi dla siebie. Swoją przyszłość wiąże z rehabilitacją.Sesja wykonana w Hotelu Revelo...\nTagi: sexi zdjęcia\nUczennica II klasy liceum. Gra w siatkówkę, interesuje się modelingiem. W wolne weekendy pracuje jako hostessa. Sesja wykonana w Hotelu Ambasador Centrum...\nTagi: joanna kamińska\nUwielbia aktywnie spędzać czas, a w wolnych chwilach czytać książki obyczajowe. Sesja wykonana we wnętrzach Hotelu Revelo...\nTagi: patrycja syroka\nNasze Dziewczyny z sąsiedztwa [zdjęcia, FILM]\nCo tydzień prezentujemy galerię zdjęć naszych Dziewczyn z Sąsiedztwa. Co roku nasi internauci spośród wszystkich kandydatek wybierają najurodziwszą. Dziś prezentujemy wybrane zdjęcia i zapraszamy do obejrzenia filmu z sesji.Dziewczyny z...\nTagi: seksi zdjęcia\nUczennica XX LO. Interesuje się tańcem nowoczesnym. Najbliższe plany to zdanie matury i studia. Sesja wykonana w atelier Plus-Foto...\nTagi: anna kuchcińska\nStudentka pielęgniarstwa na Uniwersytecie Medycznym\nw Łodzi. Uwielbia podróże, a najbardziej te spontaniczne...\nTagi: monika gołdyn\ndziewczyna expressu ilustrowanego\nrozebrane kobiety zdjęcia\nzdjęcia bielizna kobieya\nseksowe zdjęcia kobiet\nPasjonuje się śpiewem i tańcem. Interesuje się pedagogiką oraz wychowaniem Zobacz też: Wybory Miss Polski Ziemi Łódzkiej. Wygrała Ada Sztajerowska!-FILM Sesja wykonana w atelier Plus Foto. Zobacz też: Wybory Miss Polski Ziemi Łódzkiej....\nWioletta Sztarbała Miła, zawsze uśmiechnięta studentka ekonomii. Jej pasją jest muzyka, gotowanie słodkości i dobra książka. Seksigraszki w policyjnych koszarach-film\nSesja wykonana atelier Plus-Foto...\nNa co dzień interesuje się literaturą i sztuką. Jej pasja i zawodem jest malowanie ciała (bodypainting). W bikini za barem - FILM\nSesja wykonana w atelier PLUS-FOTO...\nUl. Pogonowskiego z najdłuższym podwórcem w Łodzi 22:00\nPrzeszedł na czerwonym, zaczął uciekać - pójdzie siedzieć 21:10\nZapłacimy więcej za bilety MPK, wodę, ścieki... 20:15\nTelefon na kartę teraz nie będzie już anonimowy 19:25\nNFZ przestanie istnieć! Zmiana dla pracujących na umowach śmieciowych zobacz więcej\nPolska: Eliminacje Ligi Mistrzów: Ajax remisuje bez Milika 23:15\nDziennik Zachodni: NINIWA Team po raz ostatni na trasie? Już 1go sierpnia rowerzyści z Lublińca ruszą w kierunku Niniwy 23:00\nKurier Poranny: Termin urlopu można przesunąć, jednak wszystko zależy od dobrej woli szefa zobacz więcej\nAktualizacja Z Warty wyłowiono ciało. To może być Ewa Tylman Pilne Zamachowiec w Łodzi! Planował zamach na Światowych Dniach Młodzieży! [NOWE FAKTY] Żołnierz wykorzystał seksualnie 14-letnią dziewczynkę z powiatu bytowskiego Zamach bombowy w Niemczech. Samobójca wysadził się w Ansbach w czasie festiwalu muzycznego KOLEJNY ATAK W NIEMCZECH! ZABIŁ MACZETĄ CIĘŻARNĄ POLKĘ! INNE OSOBY ZOSTAŁY RANNE [ZDJĘCIA] Katastrofa w Łodzi po burzy! Zalane ulice, hala sportowa, potężne korki... [FILMY, zdjęcia] Najczęściej komentowane\nPilne Zamachowiec w Łodzi! Planował zamach na Światowych Dniach Młodzieży! [NOWE FAKTY] 64\nW stawie w Arturówku utopił się mężczyzna! 59\nTrzyma sześć psów w pokoju na Bałutach 58\nZamach bombowy w Niemczech. Samobójca wysadził się w Ansbach w czasie festiwalu muzycznego 58\nW Gdańsku szukają domów dla uchodźców. Część mieszkańców oburzona Sonda


Świat Romansów: listopada 2018\nLauren Graham znamy i kochamy głównie z jej ról jako Lorelai Gilmore w Gilmore Girls (pl. Kochane Kłopoty), czy jako Sarah Braverman w Parenthood. Nie ukrywam, że do nabycia i przeczytania tej książki skusił mnie głównie właśnie ten fakt. Od czasów Gilmore Girls udało mi się ją bardzo polubić za świetne poczucie humoru i nastawienie do życia, więc także tego oczekiwałam od jej powieści. Jakiś czas temu przeczytałam jej autobiografię pt. "Talking As Fast As I Can" i byłam nią zachwycona, dlatego też zdecydowałam się na "Być może kiedyś". Byłam przekonana, że dostanę ciepłą i humorystyczną powieść, ale okazało się, że książka nie do końca spełniła moje oczekiwania.\nKsiążka opowiada historię Frances Banks, dwudziestokilkuletniej młodej kobiety z marzeniami. Wyznaczyła sobie trzy lata na spełnienie marzeń o zostanie nowojorską aktorką, co może zakończyć się albo sukcesem, albo powrotem do domu. Jednakże do końca deadline'u zostało już tylko sześć miesięcy, a na swoim koncie ma tylko jedną reklamę obrzydliwego sweterka świątecznego i żadnych innych perspektyw. Jedynymi jej fanami są jej współlokatorzy - Jane oraz Dan. Bardzo pragnie zostać aktorką na miarę Meryl Streep, czy Diane Keaton. Kolejne sześć miesięcy pełne będzie wzlotów i upadków (z naciskiem na upadki), więc czy uda jej się w tym czasie zdobyć wartościową rolę i spełnić swoje marzenia?\nBardzo lubię dzięki książkom czy serialom cofać się do czasów, które były kiedyś - kiedy mnie jeszcze nie było na świecie, czy byłam zbyt młoda, by cokolwiek pamiętać. Dlatego osadzenie czasu powieści w roku 1995 było czymś bardzo ekscytującym dla mnie - ludzie korzystający z pagerów, nagrywający się na stare telefony, nie mający nowoczesnych, drogich urządzeń elektrycznych i inne takie rzeczy, bez których teraz nie potrafilibyśmy żyć. Ten aspekt książki bardzo mi się podobał. Ale poza tym, mam bardzo mieszane uczucia.\nAkcja powieści rozwija się bardzo wolno. Potrzeba było ponad stu stron, żeby wreszcie zaczęło dziać się coś, co by mnie nie znudziło. A i tak najwięcej wydarzyło się tak naprawdę w ostatnich kilku rozdziałach, przez co dość trudno było mi się wkręcić w opowieść. Lubię temat, jaki wybrała Lauren, bo wiem, że w kilku aspektach jest inspirowany jej osobistymi przeżyciami. Chociaż nie jest to powieść autobiograficzna, można zauważyć, że autorka ma wiele doświadczenia i wie, o czym pisze. Młoda kobieta, która próbuje swoich sił w aktorstwie i musi radzić sobie z wieloma niepowodzeniami i porażkami to było coś ciekawego. W pewnym sensie dało mi realistyczny wgląd, że życie w show-biznesie wcale nie jest tak kolorowe, jak nam się wszystkim zdaje. Poza tym, pojawiły się także mniej ważne wątki romantyczne, które zeszły tu na drugi plan, ale były przyjemnym dodatkiem do historii.\nNajbardziej mieszane uczucia mam do samej głównej bohaterki. Z jednej strony to bardzo dziwaczna, zabawna i sympatyczna postać, a z drugiej nie za bardzo ją polubiłam. Zrozumiałe jest to, że liczne niepowodzenia i porażki mogą powodować frustracje i ból, ale czasami jej zachowanie mnie irytowało. Kiedy coś szło nie po jej myśli, albo ktoś odnosił więcej sukcesów niż ona, stawała się nieprzyjemna. Może nie mówiła tego na głos, ale w myślach zdarzało się jej niemiło skomentować sytuację. Trochę się wywyższała i zdarzało się, że miałam odczucie, iż uważała, że niektóre rzeczy należały się bardziej jej, niż innym osobom. A jej naiwność wręcz mnie bawiła. Niemniej jednak, Lauren Graham świetnie ją wykreowała i nadała jej bardzo wyrazistych cech. Może nie trafi na listę moich ulubionych bohaterek, ale nie była też najgorsza, na pewno nie zepsuła mi żadnej przyjemności z czytania.\nOgólnie książka nie miała w sobie nic takiego, co sprawiłoby, że powiedziałabym "łał, to było coś". Zabrakło mi zaskakujących zwrotów akcji, może trochę więcej optymizmu. Historia na pewno nie była idealna. Ale koniec końców czytało się ją miło i szybko, a zdecydowanie można było wyczuć ten niepowtarzalny humor Graham i jej czarujący sposób pisania. Podobały mi się niektóre sceny, ale nie było szału. Umiliła mi wieczory, aczkolwiek raczej nie zapadnie w mojej pamięci na dłużej.\nTytuł w oryginale: Someday, Someday, Maybe\nData premiery: 5 listopada 2018\nEtykiety: Lauren Graham, recenzje, Zysk i S-ka\nDawno nie było już tutaj żadnego posta, który nie byłby recenzją. Dlatego kiedy oglądając książkowe filmiki wpadłam na booktag/challenge "Czy masz tę książkę?", postanowiłam sama się zabawić. Chodzi tu o znalezienie książki, która odpowiada na dane pytanie - a pytań jest aż dwadzieścia. Pomyślałam, że może być ciekawie, zwłaszcza, że moja kolekcja to praktycznie same romanse, a wiadomo, te książki nie są zbytnio zróżnicowane ;) Zaczynajmy!\n1. Czy masz książkę z nieobciętymi brzegami?\nJeśli nie wiecie jakie takowe wyglądają, wklejam o\nbok zdjęcie, które znalazłam w Google. Niestety ja takowej książki nie posiadam ;)\n2. Czy masz książkę z trzema lub więcej osobami na okładce?\nByłam pewna, że takiej nie mam, a tu proszę, znalazłam nawet dwie. Pierwszą jest "Mój Alex" Jenn Bennett, na której znajdują się trzy osoby, a także kilka więcej na ekranie. A drugą "Byliśmy\nŁgarzami" E. Lockhart, gdzie mamy trzech ludzi. Książka nie jest nawet romansem, więc jest podwójny sukces :)\n3. Czy masz książkę, która opiera się na innej fikcyjnej historii?\nTutaj idealnie nada się "Cinder & Ella" Kelly Oram, która opiera się na dobrze znanej baśni, Kopciuszku. Jest jej współczesnym retellingiem, moim skromnym zdaniem jednym z najlepszych.\n4. Czy masz książkę z 10 literami w tytule?\nMam pełno takich książek, jedną z nich jest chociażby "Begin Again" (albo "Trust Again") Mony Kasten.\n5. Czy masz książkę z tytułem, który zaczyna się i kończy na tę samą literę?\nNiestety nie. W tytułach polskich szczególnie ciężko jest takie znaleźć, zwłaszcza, że większość zaczyna się spółgłoską, a kończy samogłoską.\n6. Czy masz książkę "Mass Market Paperback" (która jest mniejsza niż tradycyjna wersja książki, coś w stylu wydania kieszonkowego, a jej produkcja jest tańsza - co skutkuje w gorszej jakości)?\nTak. Mam wersję kieszonkową książki "Dziewczyna Mojego Brata" K.A. Linde, a także "Zanim się Pojawiłeś" JoJo Moyes, która niby nie jest kieszonkową, ale jest mniejsza i trochę gorsza jakościowo od normalnej książki. Obydwie kupiłam w biedronce, więc może to dlatego ;)\n7. Czy posiadasz książkę napisaną przez autora, który wykorzystał pseudonim literacki?\nGdzieś tam mam książkę Bolesława Prusa "Placówka", którego prawdziwe imię to tak naprawdę Aleksander Głowacki. Ale jeśli chodzi o współcześniejsze pozycje, to nie - przynajmniej z tego co mi wiadomo.\n8. Czy masz książkę z imieniem postaci w tytule?\nTak, kilka takich książek. Tutaj znowu mogę użyć książki "Mój Alex" Jenn Bennett, chociaż nie wiem czy to się liczy, bo tak naprawdę był to tylko pseudonim głównego bohatera. Ci, którzy czytali tę książkę, wiedzą o co chodzi ;) Ale już takim dobrym przykładem jest "Dearest Clementine" Lex Martin, gdzie główną bohaterką jest właśnie Clementine.\n9. Czy masz książkę z dwiema mapami?\nMapy są przeważnie w książkach fantasy, więc ciężko coś będzie znaleźć... Chociaż, w "Aż po Horyzont" Morgan Matson jest kilka map. Jes\nt to książka, w której główni bohaterowie wybierają się w podróż po Ameryce i na mapach zaznaczane są cele ich podróży. Bardzo fajny dodatek, nie jeden w tej książce :)\n10. Czy masz książkę, która została przemieniona w serial?\nTak, "Confess" Colleen Hoover. Książka doczekała się swojej ekranizacji z Katie Leclerc i Ryanem Cooperem w rolach Auburn i Owena - bardzo dobrej ekranizacji :)\n11. Czy masz książkę napisaną przez kogoś, kto najpierw znany był z czegoś innego? (celebryta/lekkoatleta/polityk itd.)\nPosiadam książę "Być może kiedyś" Lauren Graham. Jest to nowość na naszym rynku, a panią Graham znamy i kochamy z serialu "Gilmore Girls" (pl. Kochane Kłopoty), gdzie wcieliła się w postać Lorelai Gilmore. Nie ukrywam, że głównie dlatego zapragnęłam mieć tą książkę u siebie.\n12. Czy masz książkę z zegarem na okładce?\nNie, nie mam takiej książki u siebie.\n13. Czy masz książkę z poezją?\nMam znane nam wszystkim "Mleko i miód" Rupi Kaur, ale także "Depresja i inne magiczne sztuczki" Sabriny Benaim. Co jest dość zabawne, bo ja i poezja to jak ogień i woda.\n14. Czy masz książkę ze znaczkiem nagrody na okładce?\nNie. Na wielu książkach wspomniane są osiągnięcia autora, ale na żadnej nie znalazłam żadnego znaczka.\n15. Czy masz książkę napisaną przez autorka o takich samych inicjałach, co ty?\nNie, ale to żadne zaskoczenie. Czytam głównie książki zagraniczne i trudno i autora, który miałby inicjały W. Cz. ;)\n16. Czy masz książkę z krótkimi opowiadaniami?\nNa pewno przeczytałam taką książkę, ale nie posiadam jej w wersji fizycznej. Także dodajemy kolejne "nie" do listy...\n17. Czy masz książkę, która ma pomiędzy 500-510 stron?\nTo bardzo specyficzna liczba, no, ale zobaczmy... Mam książki, które mają blisko tylu, albo powyżej, ale żadnej mieszczącej się w tym zakresie.\n18. Czy masz książkę, którą przeniesiono na wielki ekran?\nTak, "Zanim się pojawiłeś" Jojo Moyes. Wiele innych ekranizacji przychodzi mi na myśl, ale niestety nie posiadam tych książek u siebie :)\n19. Czy masz powieść graficzną?\nNie, bo nie jest to coś, co mnie interesuje.\n20. Czy masz książkę napisaną przez dwóch lub więcej autorów?\n"Dziki Romans" napisany był przez dwie autorki, które skrywają się pod nazwiskiem Christina Lauren. Ale więcej tytułów raczej nie posiadam.\nPodsumowując, mam 12 odpowiedzi na tak i 8 na nie. Spodziewałam się lepszego wyniku, ale w sumie nie jest tak źle. Czy macie jakieś tytuły do pytań, na które ja odpowiedziałam przecząco? Zapraszam was do zabawy! :)\nEtykiety: BookTag, inne\nChristina Lauren - Dziki Romans + INSTAGRAMOWE ROZDANIE\nOstatnio albo miałam pecha do erotyków, albo po prostu zaczął mnie ten gatunek trochę nudzić. Powtarzające się fabuły, zbyt dużo scen łóżkowych, mdli bohaterowie - to trochę mnie zniechęcało. Dlatego też z lekka obawiałam się sięgnąć po "Dziki Romans". Pamiętam, że kiedyś czytałam jakąś książkę autorek (bo może nie wiecie, ale za nazwiskiem "Christina Lauren" skrywają się dwie kobietki), jednak do tej pory nie mogę sobie przypomnieć tytułu. Przygotowywałam się na to co zwykle, jeśli chodzi o erotyki przeczytane przeze mnie w ostatnim czasie... a zostałam bardzo pozytywnie zaskoczona.\nGłówna bohaterka, Harlow Vega, zawsze jest gotowa do romansu. W ten sposób w ciągu dwunastu godzin udaje jej się zaliczyć małżeństwo w Vegas, noc pełną alkoholu, szaleństwa i niezapomnianych wrażeń seksualnych z niezwykle przystojnym i umiejętnym rybakiem - Finnem Robertsem. Mówią, że to co stało się w Vegas, zostaje w Vegas. Ale ani Harlow, ani Finn nie potrafią o sobie zapomnieć. Gdy Finn przyjeżdża do rodzinnego miasta Harlow w sprawach zawodowych i cała paczka ich przyjaciół zaczyna wspólnie spędzać czas, oboje zdają sobie sprawę, że może trochę dłuższe pociągnięcie romansu nie będzie niczym złym. Dopóki w grę nie zaczynają wchodzić uczucia...\nZupełnie nie spodziewałam się tego, co ta książka ma do zaoferowania. Mogę szczerze się przyznać - po opisie książki lekkomyślnie zaklasyfikowałam tę książkę do tysiąca innych, przeciętnych erotyków na świecie. Ale, że jestem kobietą i nawet takich historii nie potrafię sobie od czasu do czasu odmówić, to zdecydowałam się na jej przeczytanie. A okazało się, że byłam w wielkim błędzie. Harlow to bohaterka, do której z łatwością zapałałam sympatią. Nie jest tą typową, nieśmiałą, śliczną bohaterką, która dopiero za pomocą bohatera odkrywa skrywany w sobie ogień. Harlow jest bezwstydna, otwarta, gadatliwa i czasami trochę impulsywna. Natomiast do Finna nie mogłam się na początku przyzwyczaić. Nie jest postacią do której pałamy od razu miłością, potrzeba trochę czasu, aby go poznać i polubić. Zarówno w życiu Harlow, jak i Finna, bardzo wiele się dzieje i jest to głównie związane z dramatami rodzinnymi. Chociaż na początku może się zdawać, że łączy ich czysto fizyczna bliskość, znajdują w sobie zrozumienie i wsparcie, jakiego się nie spodziewali.\nPomimo wielu scen łóżkowych, czego oczywiście się spodziewałam, wcale mi to nie przeszkadzało. Autorkom udało się przedstawić je w sposób, który mnie nie nudził, a nawet przyprawił o niejeden rumieniec. A to wielki plus - bo mnie bardzo łatwo nudzą liczne sceny erotyczne. Było ich wiele, ale fabuła nie kręciła się tylko wokół tego aspektu ich związku. I to mi się tak bardzo podobało, bo zdaje się, że teraz trudno o erotyk, który ma w sobie coś więcej, niż, no... erotyk. Fabuła była ciekawa, momentami nawet smutna, bohaterowie charyzmatyczni - wprowadzili do książki wiele humoru, a ich przekomarzania i przezwiska rozbawiały mnie do łez. Podobało mi się też to, jak ważną rolę odgrywały postacie drugoplanowe, bo wprowadzały do historii przyjazny, ciepły nastrój. Zabawna sprawa - dopiero jakoś pod koniec książki zdałam sobie sprawę, że "Dziki Romans" to drugi tom serii "Wild Seasons".\n"Dziki Romans" wyróżnia się wśród schematycznych erotyków ciekawą fabułą, niemałostkowymi bohaterami. Ale nie brakuje tu także pikanterii i namiętności, które niejedną osobę doprowadzą do wypieków na twarzy. Romanse erotyczne to dość specyficzny gatunek i zazwyczaj sięgamy po niego mając ochotę na coś niewymagającego i z niższej półki, a ta książka zdecydowanie jest jedną z lepszych historii w tym stylu. Chyba nawet skuszę się po dalsze części tej serii, a także będę musiała nadrobić część o Anselu i Mii ;) Bardzo dobra książka, warta polecenia.\n" - Kochasz mnie?\n- Tak, ty głupku. Już ci to mówiłam. Myślisz, że to znika po paru dniach jak tatuaż zmywalny?"\nSeria: Wild Seasons. Tom 2\nWybaczcie, że w tym miesiącu tak mnie tutaj mało, a tę recenzję publikuję tak późno. Nie wyrabiam się z niczym i zupełnie brakuje mi czasu na czytanie. W tym tygodniu mam matury próbne, więc jest dość intensywnie. Za to jutro na moim Instagramie możecie wyczekiwać rozdania z pewną książką... ;)\nUWAGA! NA MOIM INSTAGRAMIE AŻ TRZY OSOBY MOGĄ WYGRAĆ EGZEMPLARZ KSIĄŻKI. SERDECZNIE ZAPRASZAM DO ZABAWY!\nEtykiety: Christina Lauren, recenzje, Zysk i S-ka\nUwielbiam książki, które zawierają w sobie elementy sztuki, czy muzyki. Kiedy autorzy łączą moje życiowe miłości w jedno, czyli jak w tym przypadku, książki i muzyka, jestem w niebie. Wiedziałam, że musiałam sięgnąć po "Nasze Życzenie" w momencie kiedy przeczytałam opis. A kiedy sobie uświadomiłam, że jest to ta sama autorka, która napisała "Tysiąc pocałunków", tym bardziej utwierdziłam się w przekonaniu, że nie mogę tej książki pominąć. Żeby nie było - nie przeczytałam "Tysiąca pocałunków". Ale bardzo dobrze pamiętam, że swego czasu długo się przykładałam do lektury tej książki. Koniec końców wygrał strach przed opiniami, które mówiły, że ta książka jest druzgocąca. A tu proszę, piszę recenzję do książki, która jest do niej porównywana...\nTa książka... brakuje mi słów. Przepiękna. Druzgocąca. Surowa. Pełna emocji. Niepowtarzalna. Mogłabym iść dalej, a chyba nigdy nie udało by mi się ująć w słowa piękna i mocy tej historii. Jest to chyba pierwsza książka, przy której płakałam od pierwszej, aż do ostatniej strony. Książka, która wykończyła mnie psychicznie, od której wielokrotnie musiałam odchodzić, która nie opuszcza moich myśli odkąd skończyłam ją czytać.\n"Niczego nie żałuję. Nie ciebie... Cromwell... Nie ma rzeczy związanej z tobą, której bym żałowała. Ani na początku... ani w środku... a już na pewno nie na końcu."\nCromwell Dean ma tylko dziewiętnaście lat, a jest jednym z najbardziej cenionych i rozpoznawalnych muzyków muzyki elektronicznej. Ma talent, jakiego nie posiada nikt inny, czczą go tysiące ludzi, chociaż tak naprawdę nikt go nie zna. Nikt nie widzi, że jego zapał i miłość do muzyki przygasły. Aż do momentu, kiedy podczas jednego ze swoich koncertów spotyka dziewczynę w fioletowej sukience, dziewczynę, która bez ogródek krytykuje jego muzykę. Bonnie Faraday kocha muzykę. Żyje nią, żyje dla niej i nigdy nie ma jej dość. Bonnie staje się jedyną osobą, która potrafi przebić się przez grube mury, które Cromwell wniósł wokół siebie, staje się osobą, która pomaga mu odnaleźć jego utraconą muzykę.\nTa książka jest dla mnie fascynująca pod tak wieloma względami. Ten krótki zarys fabuły, który przedstawiłam, to tak naprawdę nic. Uważam, że tyle powinniście wiedzieć przed lekturą - a może nawet nie powinniście wiedzieć nic. To książka, której odkrywanie każdej kolejnej strony przynosi tak wiele emocji. Zafascynował mnie temat, który poruszyła autorka i nadal nie mogę wyjść z podziwu tego, jak pięknie i poetycko go przedstawiła. Chromestezja, czyli słyszenie muzyki przez barwy, przypadłość jaką posiada Cromwell, to coś, co do tej pory było dla mnie nieznane. Tillie Cole sprawiła, że czytałam napisane przez nią słowa z zapartym tchem i ogromnym podziwem, zachwycając się nad pięknem tego, jak można przedstawić muzykę. Muzyka to jedna z najważniejszych wartości w moim życiu i chociaż jej nie tworzę, to tak jak Bonnie, nie wyobrażam sobie, że kiedyś miałoby jej zabraknąć. Bałam się tego, jak autorka ją tutaj przedstawi, ale to, co przeczytałam... to przeszło moje najśmielsze oczekiwania.\n"Jej głos miał fioletową barwę.\nNajbardziej lubiłem słuchać fioletowego."\nTillie Cole stworzyła niepowtarzalnych bohaterów, tak charyzmatycznych, że bez problemu mogliśmy się w nich wcielić. Na pierwszy rzut oka mogą się wydawać schematyczni - ot, gburowa\nty, arogancki kobieciarz, który jest bardzo popularny i cicha, lubiąca się uczyć dziewczyna. Ale to tylko pozory, bo im bliżej poznajemy bohaterów, tym bardziej zdajemy sobie sprawę z jak wielu przeróżnych warstw może być stworzona ludzka dusza. Zarówno Cromwell, jak i Bonnie skradli moje serce swoim realizmem. Byli na tak wiele sposobów nieidealni, pokaleczeni przez los, poturbowani, ale to jak szli przez życie dzięki swojej obecności było czymś pięknym. Myślę, że nie będzie osoby, która ich nie pokocha. Może nie na początku, ale im dalej w historię, tym większą zażyłość z nimi czujemy. Najbardziej zabolała mnie historia Eastona, bliźniaka Bonnie, z którym mam wiele wspólnego. Uderzył mnie realizm jego historii i to, jak wiele ludzi na co dzień odczuwa to, co on. Żałuję, że tak mało go w tej książce było, chociaż odegrał tak ogromną rolę.\n"Niosłabyś mnie do domu pod gwiazdami,\nI objęła w naszej sypialni ramionami."\n"Nasze Życzenie" to książka bardzo intensywna, czasami aż za bardzo. To chyba jedyna wada tej powieści - czasami natłok wrażeń, nie tylko tych smutnych, mnie przytłaczał i jak wspomniałam wyżej, musiałam książkę odkładać, bo nie dawałam rady iść dalej. Muzyka przyćmiła uczucie pomiędzy głównymi bohaterami, bo była tutaj na pierwszym miejscu. Ale to nie odebrało mi radości z kibicowania im i rozpaczania nad ich tragicznymi losami. Tillie Cole udało się sprawić, że aż do ostatnich stron nie miałam pojęcia, jak ta książka się zakończy. Poruszyła wiele bardzo poważnych, smutnych tematów i nie potrafiłam przewidzieć, co się stanie dalej. Kiedy zbliżałam się do końca zaczęłam się nawet przygotowywać, że nie dostanę happy endu, bo już nie potrafiłam stwierdzić, w którą stronę zmierza autorka. Nie zdradzę wam, jak się wszystko zakończyło, ale szykujcie chusteczki.\n"Chłopak, który tulił mnie w objęciach, był spełnieniem mojego życzenia. Trwał przy mnie w najtrudniejszych chwilach. Posklejał mnie, kiedy się rozpadłam, i sprowadził mnie z powrotem do siebie.\nI dzięki barwom jego duszy.\nBył i na zawsze będzie biciem mojego serca."\nStyl pisania Tillie Cole jest wspaniały. Autorka sprawiła, że słyszałam i czułam muzykę, o której czytałam, a to coś wartego podziwu. Napisała naprawdę piękną, niemałostkową historię, o której się nie zapomina. Strasznie podobało mi się to jak autorka wszystko rozwinęła, jaką zmianę przeszli bohaterowie od początku do końca książki, jak wiele wnieśli do swoich światów, kiedy zaczęło rodzić się pomiędzy nimi coś więcej. Historia Bonnie i Cromwella pozostanie ze mną na dłużej i uważam, że każdy powinien w swoim czasie po nią sięgnąć. Ta książka to must read.\nTytuł oryginału: A Wish for Us\nZa możliwość przeczytania serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia!\nEtykiety: Filia, recenzje, Tillie Cole\nFani książki "Tylko Twój" z pewnością będą bardzo zadowoleni z tego, że autorka napisała kontynuację losów Sydney i Jacka. Może wiecie, może nie, ale ja mam bardzo mieszane uczucia co do samej autorki - jedne jej książki uwielbiam, o innych wolałabym zapomnieć. Nie mam pojęcia od czego to zależy, że czasami wychodzi jej napisanie naprawdę fajnego romansu, a czasami bywa gorzej. Seria "Cole" pulsuje się gdzieś tak pomiędzy, nie jest zła, ale też nie ma w sobie nic, co sprawiłoby, że ją pokocham. Miałam pewne obawy przed sięgnięciem po tom drugi, bo zazwyczaj z kontynuacjami erotyków tak bywa, że są zupełnie zbędne i nie wnoszą nic ciekawego do fabuły. Więc jak było tym razem?\nJeśli czytaliście tom pierwszy, to wiecie, że relacja Sydney i Jacka rozwija się bardzo szybko. Coś, co miało być krótkim, przelotnym, wakacyjnym romansem szybko stało się czymś więcej i nim się obejrzeliśmy, ta słodka para planowała wspólne życie. Pod koniec książki Sydney dostaje telefon od swojej przyjaciółki z wiadomością, że mają szansę wyjechać w trasę koncertową po Europie z jednym z najpopularniejszych zespołów na świecie. Tom drugi rozpoczyna się w momencie, kiedy Sydney siedzi w samolocie w drodze do Londynu, gdzie ma odbyć się jej pierwszy koncert. Niestety, oznacza to długie miesiące przebywania z dala od Jacka. Związek na odległość okazuje się być wyzwaniem, gdy na drodze ku ich szczęściu stają przeszkody.\n"Tylko Dla Ciebie" odbieramy trochę inaczej, głównie dlatego, że przez dłuższy czas główni bohaterowie są z dala od siebie. Książka w całości opowiedziana jest oczami Sydney, więc poznajemy trochę perypetie podczas trasy i odczucia w związku z byciem daleko od ukochanego. Jestem trochę zawiedziona, w którą stronę poszła autorka, "żeby namieszać" - a mianowicie umieściła Syd w trasie z jej kolegą, któremu się podoba, Justinem. Jest to chyba najbardziej przewidywalny motyw i niestety bardzo mnie nudził. Sam Justin doprowadzał mnie do gorączki swoim niestosownym i niegrzecznym zachowaniem i gdybym miała możliwość, dałabym mu w twarz. Strasznie się cieszę, że Vi Keeland nie zrobiła tu trójkąta miłosnego, bo wtedy bym po prostu rzuciła tą książką. Jeśli chodzi o Sydney to zupełnie nic do niej nie mam, ale nie pałałam do niej też miłością - ot, zwykła, przeciętna książkowa bohaterka.\nJacka polubiłam bardziej, chociaż uderzające jest podobieństwo jego postaci do znanego wszystkim Greya. Arogancki, pewny siebie, bogaty, atrakcyjny, zaborczy i zazdrosny. Nie lubi się dzielić tym, co należy do niego i dość mocno odczuwamy to w jego postawie względem Sydney. Może i by mnie to irytowało, ale postanowiłam sobie podejść do tej książki z dystansem i przymrużyłam oko na co niektóre sytuacje. Ale muszę przyznać, jest naprawdę świetnym i kochanym facetem, który wiele rzeczy robi z troski i miłości. Bardzo żałuję, że autorka nie dała nam możliwości poznać jego strony historii, podczas gdy Sydney była w trasie. Jeśli mam być szczera, o wiele bardziej interesowała mnie jego postać.\nPerełką w tej książce jest postać Sienny, najlepszej przyjaciółki Sydney. Ona tu wygrywa wszystko - jest przezabawna, szalona i bardzo ją polubiłam, chyba nawet bardziej niż głównych bohaterów. Sytuacje z nią w roli głównej były moimi ulubionymi. Autorka w tej części trochę bardziej skupiła się na przyjaźni Sydney i Sienny, co mi się spodobało - mieliśmy szanse poznać ich historię ich przyjaźni i uważam to za bardzo miły dodatek.\nNajbardziej w tej serii nudziły mnie sceny łóżkowe, których niestety jest tutaj bardzo dużo. Być może naczytałam się ich już tyle, że trudno mnie czymś zaciekawić, a może po prostu był ich nadmiar, ale muszę się przyznać, że niektóre z nich pomijałam. Mam wrażenie, że za każdym razem kiedy Syd i Jack się spotykali, kończyło się seksem. A czasami nawet kilkoma scenami. Irytowało mnie również to, że tak wiele wątków autorka rozpoczęła, a potem chyba o nich zapomniała.\n"Tylko dla Ciebie" to moim skromnym zdaniem zbędna kontynuacja pierwszego tomu. Historia Jacka i Sydney spokojnie mogła się skończyć na jednej książce i nie było sensu pisać tomu drugiego, w którym każdy dramat zdawał się być naciągany, po to, aby coś się działo. Książka spodoba się fanom tej historii, bo czyta się ją bardzo szybko, jest bogata w urocze i seksowne sceny, ale mnie do siebie nie przekonała. Z przykrością stwierdzam, że jest to jedna z gorszych serii Vi Keeland. Nie jest zła, ale zdecydowanie nie ma żadnego szału. Jeśli chcecie coś lekkiego, przewidywalnego i seksownego, to czemu nie, książka przypadnie wam do gustu. Ale jeśli oczekujecie czegoś więcej, to tutaj tego nie znajdziecie :)\nSeria: Cole. Tom 2\nChłopiec, który nie pozwolił sobie zapomnieć o miłości i dziewczyna, która dopilnowała, by jej nie pamiętać.\nMię Sheridan znają chyba wszyscy wielbiciele romansów, zwłaszcza tych w stylu Colleen Hoover, czy Brittainy C. Cherry (a jeśli nie znacie, to nie mam pojęcia, czemu jeszcze tego nie zrobiliście). Mi wystarczy, że na okładce zobaczę nazwisko autorki i od razu wiem, że jest to książka, którą muszę przeczytać. Jestem trochę zaskoczona tym, że tak mało się mówi o premierze jej najnowszej powieści. Może to przez tę okładkę, która na pierwszy rzut oka wydaje się być bardzo przeciętna i raczej nie przyciąga uwagi?. Uważam, że w tym przypadku wydawnictwo powinno zostać przy oryginalnej okładce, która skrywa w sobie ważne znaczenie i o wiele bardziej oddaje głębię historii. W każdym bądź razie, "Bez Złudzeń" to kolejna przepiękna, wzruszająca powieść miłosna, która poruszy serce niejednego czytelnika i uważam, że naprawdę warto ją przeczytać.\n"Bardzo chętnie będę za tobą gonił, Ellie. Tylko pozwól się od czasu do czasu złapać."\nGłówną bohaterką jest Crystal, kobieta, dla której miłość kojarzy się jedynie z ogromnym cierpieniem i zawodem. Mężczyźni budzą w niej odrazę i widzi w nich jedynie zło. Ciężkie życie od wczesnych lat doprowadziło ją do miejsca, w którym skrywa w sobie wszystkie rozdzierające uczucia, nieufność i złamane serce. Ledwo wiąże koniec z końcem i dlatego pracuje jako striptizerka w klubie Platinum Pearl, gdzie poznaje Gabriela Daltona - mężczyznę, który wyraźnie nie pasuje do takiego miejsca. Już ze sceny widzi, że czuje się on nieswojo. Gabe jest dla niej całkowitą zagadką - przez dobro bijące z jego postawy zostaje wytrącona z równowagi, dlatego gdy pragnie ją poznać i składa jej niecodzienną prośbę, jej pierwszym instynktem jest od niego uciekać i nie pozwolić mu się do niej zbliżyć.\nCrystal jest bohaterką, z którą wiele osób może mieć problem. Mia Sheridan nie obawia się tworzyć bohaterów z mroczną historią, ale Crystal bardzo się wyróżnia wśród innych jej żeńskich bohaterek. Jest postacią bardzo autodestrukcyjną i to czuć wyraźnie przez strony książki. Życie, jakie prowadzi i problemy, z jakimi się zmagała, a także zmaga, są niezrozumiałe dla wielu ludzi. Wielokrotnie podjęła decyzje, których my nigdy byśmy nie podjęli i to może niektórych zniechęcić do jej postaci. Ale z drugiej strony im bliżej ją poznajemy, tym bardziej rozumiemy, że jest ona wspaniałą, ciepłą i dobrą osobą, którą życie zmusiło do wielu przykrych rzeczy. Moje serce bolało, kiedy czytałam jak godziła się na tak okropne traktowanie, zwyczajnie dlatego, że uważała, że zasługuje na wszystko co złe.\n"Poczucie wdzięczności za otaczające piękno to nie plasterek na skaleczenie. Człowiek nadal musi doświadczać uczuć, by móc je przepracować. Piękno i wdzięczność jedynie pozwalają jakoś to znieść. Czasem pomaga przetrwanie do końca dnia, innym razem wytrzymanie z chwili na chwilę."\nGabriel także ma za sobą tragiczną przeszłość. Jako dziecko sześć lat spędził w ciemnej, zimnej piwnicy, przetrzymywany przez nieznajomego człowieka, ale w jego postawie obserwujemy zupełne przeciwieństwo tego, co obserwujemy w Crystal. Jego przeżycia ukształtowały go na człowieka, który teraz mocniej docenia rzeczy zwyczajne i widzi piękno tam, gdzie my widzimy przeciętność. Jego dusza jest wypełniona dobrem i wdzięcznością za to, że przetrwał i przeżył, i to było takie odświeżające, a zarazem inspirujące. Myślę, że nie będzie osoby, która go nie pokocha - ja poczułam do niego sympatię już w pierwszym momencie, w którym się pojawił. Cieszę się, że autorka pozwoliła śledzić nam historię też jego oczami, bo było to bardzo podbudowujące doświadczenie.\n"Wygrywam za każdym razem, gdy odważam się kochać. Wygrywam setki, tysiące razy dziennie dzięki temu, że kocham wschód słońca, wiatr i dźwięk kropli deszczu uderzających w moje okno... I ciebie, przede wszystkim ciebie. Nie pozwoliłem, by zły człowiek, którego w przeszłości spotkałem na swojej drodze, powstrzymał mnie przed ofiarowaniem serca ukochanej dziewczynie, tobie. Eloise, mam nadzieję, że je przyjmiesz. Jeśli tego nie zrobisz, to i tak nie będę żałował, że ci je oddałem, ponieważ miłość oznacza moją wygraną."\nNie dałam tej książce maksymalnej liczby gwiazdek za jedną rzecz - nie od razu wkręciłam się w historię. Na początku wszystko rozwijało się bardzo powoli i trzeba było tych kilkudziesięciu stron, żeby zaczęło się coś dziać. Momentami bywało trochę nudnawo, a akcja nabrała tempa dopiero jakoś w połowie. Ale potem wszystko rozwinęło się rewelacyjnie i nie było niczego, co chciałabym zmienić.\n"Życie potrafiło być niezwykłe, pełne zadziwiającego piękna i zarazem łamiącej serce rozpaczy, często przemieszanych ze sobą, tak że trudno było je oddzielić."\n"Bez Złudzeń" to historia o uzdrowieniu i miłości, nie tylko tej pomiędzy dwojgiem ludzi, ale miłości do siebie samego. Sprawiła, że łzy ciekły mi po policzkach i za nic na świecie nie mogłam ich opanować, bo każda emocja w tej książce była wręcz namacalna. Mia Sheridan pięknie ukazała przemianę bohaterów i ich drogę do osiągnięcia pełni szczęścia. Styl pisania autorki jest chyba ulubioną częścią jej powieści, bo jest prosty i bardzo lekki w odbiorze, a zarazem przepiękny, a nawet trochę poetycki. Niektórzy powiedzą, że trochę przekoloryzowany, ale zupełnie się z tym nie zgodzę. Piękne słowa, którymi posługuje się autorka nadają jej książkom większego znaczenia - nie każdy autor romansowy może się tym pochwalić. "Bez Złudzeń" to powieść o której się nie zapomina.\nEtykiety: Edipresse, Mia Sheridan, recenzje


Z finansami jest jak z treningiem sportowym. Jeśli nie dbasz o swoją kondycję, wypadniesz z formy.\nNasze badanie „Zwyczaje finansowe Polaków” potwierdza, że finanse są dla Polaków ważne, ale poświęcają im zdecydowanie za mało uwagi. Postanowiliśmy więc to maksymalnie ułatwić.\nCzujesz, że nie masz kondycji finansowej? Nie martw się! Trening z osobistym Trenerem Finansowym bazuje na trzech prostych krokach, przy których nawet się nie zmęczysz. Po czole nie popłynie ani jedna kropla potu, a efekty ćwiczeń pojawią się szybciej niż myślisz.\nNie musisz zasłaniać się też brakiem czasu, bo wystarczy, że znajdziesz kilka minut, a korzystać z pomocy Trenera możesz wszędzie, także w domu, czy w drodze do pracy.\nTrener Finansowy to Twój wirtualny doradca, który pomoże zarówno rozpoczynającym oszczędzanie, jak i tym, którzy już zgromadzili znaczące nadwyżki. Podejmujesz wyzwanie? Zaloguj się do swojej bankowości Moje ING i odwiedź swojego trenera. On czeka


Polskie Radio Katowice Wiadomości | CBŚP rozbiło gang w Chorzowie ♬\nCBŚP rozbiło gang w Chorzowie\nZarzuty poświadczania nieprawdy, utrudniania śledztwa i przyjmowania korzyści majątkowych usłyszało trzech lekarzy z ośmiu osób zatrzymanych na Śląsku przez Centralne Biuro Śledcze Policji.\nW zamian za łapówki, medycy mieli na parkingach, w domach i samochodach wystawiać pseudokibicom fałszywe zaświadczenia lekarskie. Te trafiały przed sąd i wielu przypadkach były podstawą do utrudniania postępowań karnych. Zdarzało się, że rozprawy nie odbywały się wcale.\n— Wobec dwóch z lekarzy prokuratura wystąpiła o poręczenia majątkowe w wysokości stu i trzydziestu tysięcy złotych. Dla trzeciego zatrzymanego prokuratura domagała się aresztu tymczasowego, jednak sąd odrzucił wniosek — mówi naczelnik śląskiego wydziału Prokuratury Krajowej, Tomasz Tadla.\nKwoty łapówek wahały się od 100 do 500 złotych za każde zaświadczenie. Do tej pory prokuratura ujawniła kilkanaście takich fałszywych dokumentów przedstawionych przed sądem.\nPozostali zatrzymani to członkowie zorganizowanej grupy przestępczej zajmującej się między innymi obrotem narkotykami i kradzieży z włamaniami. Jak zaznaczył prokurator Tomasz Tadla, zatrzymanym lekarzom nie przedstawiono zarzutu udziału w tej grupie.


Anmedica - Wielkopolskie Centrum Zdrowej Stopy | Poznań\nKatalog firm » Anmedica - Wielkopolskie Centrum Zdrowej Stopy\nPozyskaliśmy dla firmy 25 potencjalnych klientów (1.32 dziennie)\nProwadzone przez nas centrum podologiczne Anmedica z Poznania jest miejscem, gdzie pacjenci mogą pozbyć się wielu mniej lub bardziej uciążliwych problemów ze stopami. Proponowane jest przez nas między innymi niwelowanie wrastających paznokci, leczenie modzeli, odcisków, grzybicy stóp. W naszej ofercie znajduje się także pedicure leczniczy, kostka Arkady, działania na pękające pięty. Posiadamy doświadczony zespół pracowników, którzy dbają o indywidualne podejście do pacjentów, jak i j... Czytaj dalej »\n• ból stopy\n• leczeni odcisków\nŁubinowa 12 lok. 4, Wrocław (dolnośląskie)\nDzięki dużej wiedzy, jaką zdobywaliśmy na renomowanych uczelniach udaje nam się eliminować schorzenia stóp zgłaszane przez pacjentów. Koncentrujemy się na indywidualnym podejściu do ich problemów, dbając jednocześnie o ich bezpieczeństwo zarówno podczas diagnozowania, jak i leczenia dolegliwości. Korzystamy z bezpiecznych narzędzi, które pomagają n\nGrota-Roweckiego 34, Wrocław (dolnośląskie)\nW naszym wrocławskim gabinecie Ortogenic wiemy, że zdrowe stopy to podstawa. W związku z tym z pasją i pełnym zaangażowaniem nasi wykwalifikowani specjaliści pomagają swym pacjentom. Mamy u siebie zespół młodych i ambitnych specjalistów: fizjoterapeutów, podologa, dietetyka. Można się u nas w każdej chwili umówić na wizytę lub bezpłatną konsultację\n 343 (0.44 dziennie)\n 2212 (0.99 dziennie)\n 64 (0.35 dziennie)


Poprzednia 1 121 521 571 611 616 617 618 619 620 621 622 623 624 625 626 631 670 template Następny\nPrzypomnę tylko, że na tę chorobę umiera do pół 0,5 zarażonych, a SW ZASADZIE IDENTYCZNE działania CAŁEGO zachodniego są do tego faktu znacząco niewspółmierne. Że uczestniczymy w cyrku.\nZważywszy na to, że nie potrafisz przedstawić poprawnie jednego z kluczowych faktów dotyczących COVID to tym bardziej nie dziwią inne rewelacje przez Ciebie serwowane.\nMyślę, że może być to ciekawy materiał. Najbardziej interesuje mnie kwestia z solą fizjologiczną na ile testy pokazują miarodajny wynik, a na ile taki jaki pasuje do koncepcji pandemii.\nMacie prawo wypierać i ignorować rzeczywistość\nBudze sie rano i caly drze... Boje sie, jaki periodyk wezmie dzis do reki minister Niedzielski.\nMoże Wampa mu podrzucić to zeszłoby z niego ciśnienie\nPrzypomnę tylko, że na tę chorobę umiera do pół 0,5 zarażonych, [/URL]\ntzn 0,25 tak ?\nNie przeczytałem ostatniego akapitu przed wyslaniem, wyszło niedbale wybaczycie. Powiedzmy, że jest to między 0,5 a 2%. Z czego zgonów osob bez chorob współistniejących jest jakiś śmieszny odsetek. Natomiast u zmarlych "osób chorobami współistniejącymi" były przypadki (nie wiadomo jak dużo, ale pewnie dużo), że jako przyczynę śmierci wpisywano kowid, ponieważ test dał wynik fałszywie dodatni (albo i nie). Nawet tu, na forum, czytałem o takich przypadkach. Można z tego wysnuć wniosek, że władzy zależy na tym, żeby liczby wyglądały na jak najwyższe. Oczywiście nie po to, żeby straszyć społeczeństwo i dzięki temu łatwiej nim manipulować\n"jakiś śmieszny odsetek" - pewnie będzie to dla ciebie zaskoczeniem, ale Ministerstwo Zdrowia podaje codziennie ile osób zmarło z powodu samego Covida, a ile z chorobami współistniejącymi. Można to sprawdzić i wtedy nie trzeba robić z siebie idioty na forum.\nMożna też sobie poczytać jakie choroby współistniejące występują najczęściej (oraz jak powszechne są w społeczeństwie) i pomyśleć (samodzielnie!) czy rzeczywiście to tak wiele zmienia.\n"nie wiem jak dużo, ale pewnie dużo"\nJak na osobę, która nie wie prawie nic, masz wyjątkowo dużo do powiedzenia w tym temacie. Psychiatryk.\nPiękne samozaoranie .\nZręczny z Ciebie manipulator.\ne: co do tego "nieśmiesznego odsetka". Znalazłem dane na 16.03. 11.522 to liczba zgonów na kowid bez chorób współistniejących w Polsce od początku pandemii. Stanowi to 2,3% wszystkich zgonów w Polsce w tym czasie (0,5 mln). W 2020 r. zmarło o 79 tys. ludzi więcej niż rok wcześniej, z czego około 30 tys stanowiły wszystkie zgony na kowid. Nie wiem jak ta statystyka wyglada na teraz. Wnioski niech sobie kazdy wyciagnie sam.\nMoriarty Poważnie? W wielu miejscach można było wypowoiedzi relacje ludzi, którzy twierdzili, że w aktach zgonów ich znajomych/bliskich wpisywano kowid, co według nich było mocno watpliwe. W tym watku na forum było co najmniej kilka takich postów. Pamiętam jeden, bodajże użytkownika Stout, o jakimś odludku na wiosce, który zmarł, przyjechało pogotowie i w papiery wbili mu covid. Było sporo takich relacji. W szpitalch też to się zdarzało, wiem o tym "skąd inąd" i nie mogę wchodzić szczegóły. Przecież nie ma osoby która byłaby w stanie powiedzieć ile dokładnie tego było Można strzelać, szacować, ale taki liczby będą nic nie warte. Niech to będzie 10% wszystkich śmierci, a i tak to będzie duzo.\nNiestety ale fakty są takie, że sporo z tych osób niby bez chorób współistniejących to ludzie o dużej otyłości lub prowadzące bardzo niezdrowy tryb życia.\nPół miliona wyświetleń, rano jak oglądałem było 360tys\nA, no to wszystko ok w takim razie.\n”Niejczer” juz passee, teraz do gry wchodzi „Naszynaldzeogrfik”...


Bloody Basement - Krwawa Piwnica - Aranżacja 1 - Sopot | Recenzja | agapilecka.pl\nNapisano Listopad 9, 2015 grudzień 3, 2018 przez Agnieszka Pilecka\nTo nie była moja pierwsza przygoda z domem strachu tego typu. Wcześniej odwiedziłam już Asylum w Katowicach, więc wiedziałam na czym mniej więcej zabawa polega, miałam porównanie. Wiedziałam też, że mam problem z „baniem się”. Za dużo analizuję, w większości przypadków wiem co się wydarzy, więc nie jest to dla mnie zaskoczeniem. Także nie spodziewałam się zbyt wiele po tym miejscu. Wyzbyłam się złudzeń, wiedziałam, że nie ucieknę z krzykiem, a co najwyżej będę się dobrze bawić. Niezbyt wygórowane oczekiwania to dobra taktyka w takich sytuacjach.\nPojechaliśmy do Sopotu. Było sporo czasu, nie chciało mi się sprawdzać adresu, więc szliśmy intuicyjnie. Intuicja w pewnym momencie wyczerpała swój limit, sprawdziliśmy, że szukamy numeru 15 na Monciaku i… okazało się, że to hostel. Tak, Krwawa Piwnica nie jest tylko nazwą, jest ona autentyczną piwnicą. Genialny pomysł. Po pierwsze, wiadomo, stare piwnice są świetne same w sobie, mają super klimat. A po drugie, ciężko o lepszą lokalizację niż samo Monte Cassino. Tak więc wielki plus za miejscówkę. Zapowiadało się całkiem dobrze…\nNa początku tradycyjny wstęp. Czyli, że idziemy od pomieszczenia do pomieszczenia, po drodze szukając klucza do kolejnych drzwi. Nie bijemy aktorów, nie macamy ich, choć oni mogą nas macać, jeśli najdzie ich taka ochota. Oczywiście wchodząc akceptujemy regulamin. Z regulaminem zapoznałam się już w domu, gdyż umieszczony jest na stronie internetowej. Co ciekawe, wypisane są w nim takie przeciwwskazania jak między innymi: choroby serca, astma, arachnofobia, achluofobia czy klaustrofobia. Bardzo podoba mi się fakt, że organizatorzy zadali sobie trud, aby wypisać fobie, które mogą dać o sobie znać podczas pokazu. Często ta kwestia jest pomijana. Tutaj, mam nadzieję, że lista będzie aktualizowana przy każdej aranżacji, żeby uczestnicy wiedzieli na co się piszą. Przeczytałam dokładnie regulamin, uznałam, że nam nic nie grozi, więc możemy iść.\nTrochę zmartwił mnie fakt, że do piwnicy mogą wejść już nawet 13 – latkowie. „Niski próg, może być słabo.” – pomyślałam. Ale fakt, że wchodzi się na własną odpowiedzialność, już nadaje temu trochę lepszego brzmienia. Zatem może nie będzie tak źle?\nWieszak na kurtki, rzeczy. Telefony oczywiście trzeba zostawić. Brak szafek na drogocenny sprzęt i przedmioty jest tutaj minusem. Jednakże nie jest to na tyle duży problem, żeby się nad tym rozwodzić dłużej. Zostawiliśmy rzeczy, dostaliśmy latareczkę – nasze jedyne źródło światła – i udaliśmy się do pierwszego pomieszczenia.\nOczywiście nie zdradzę co było w środku, gdzie były kluczyki i skąd wyskakiwali aktorzy. Ale powiem, że Bloody Basement zaskoczyło mnie pozytywnie, bo było kilka miejsc z których „powinien” ktoś wyskoczyć, a tego nie zrobił. Natomiast zdarzyły się i takie, że zostałam zaskoczona obecnością aktora. Czyli typowy jumpscare. W dodatku całkiem niezły, bo aktorzy byli nieźle ucharakteryzowani i od początku do końca nie wychodzili z roli.\nPoza tym, że nas straszyli, byli też pomocni. Kurza ślepota i słaba latarka nie są dobrą parą. W dodatku w tym tygodniu byliśmy w Escaperoomie, więc to doświadczenie trochę rzutowało na naszą przygodę w domu strachu. Otóż szukając klucza, nie wpadliśmy na to, że nie może to być skomplikowane zadanie. Rozgrzebaliśmy wszystko co się dało, po raz kolejny robiąc bałagan w miejscu, które odwiedzamy. Dziubaliśmy jak dwie ślepe kurki, aż któryś z aktorów zlitował się i zaczął syczeć do nas podpowiedź.\nLatarka też nam za dużo nie pomogła. To nie była zwykła latarka. Mała, przyciemniona, światło innego koloru niż białe. Nie wiem co to było dokładnie, ale za dużo nie oświetlało. Wbrew pozorom, taki sprzęt to niewątpliwa zaleta. Zarówno dla uczestników jak i dla organizatorów. Dobrze jest, gdy się nie widzi wszystkiego. Łatwiej o jakieś zaskoczenie, nie wszystkiego się spodziewamy. Z resztą wiadomo, w ciemności wszystko wydaje się bardziej przerażające, a przecież o to tu chodzi, nie? A z punktu widzenia organizatorów? Im jest ciemniej, tym więcej może być niedociągnięć. Jak coś będzie nie dopracowane, nie dorobione, nikt tego nie zauważy. Nie mówię, że tak było, ale to dobry sposób na cięcie kosztów.\nKilka rekwizytów – nie zdradzę jakich – bardzo mi się spodobało. Świetnie wykonane, efekt rewelacyjny i intrygujący. Ekipa, która to robiła, zrobiła to z głową. Przemieszczanie się między pomieszczeniami też jest dobrze zaplanowane, powierzchnia jest dobrze zagospodarowana. Co oczywiście nie znaczy, że łatwo jest się przemieszczać. Można się zgubić. Zawsze wiedziałam, że mam słabą orientację w terenie, ale jak się okazuje, po ciemku w towarzystwie ganiających mnie i wyskakujących nagle potworów, gubię się jeszcze bardziej. W pewnym momencie stwierdziłam, że chyba będziemy czekać aż po nas przyjdą, albo nas wyrzucą, bo za cholerę nie wiem jak stamtąd wyjść. To było całkiem fajne uczucie.\nOgólnie cała wizyta w Bloody Basement była fajnym uczuciem. Czy się bałam? Kilka razy podskoczyłam jak mnie coś nagle zaatakowało, ale bardziej tym byłam rozbawiona niż przestraszona. Ale taki już mój urok, że straszne rzeczy mnie z reguły śmieszą. Taka wyprawa z pewnością jest niezłą przygodą i możliwością sprawdzenia siebie, swoich zachowań w różnych sytuacjach. Emocje jakie nam towarzyszą w Piwnicy, z pewnością są różne, w zależności od osoby. Aczkolwiek jakiekolwiek by nie były, niemal zawsze są intensywne.\nBloody Basement, a konkretniej jej pierwsza aranżacja, którą miałam przyjemność zobaczyć, miała jedną wadę. Znaczy się dla mnie jest to wada. Było tam wszystko i nic zarazem. Zaczęłam się zastanawiać czy kolejne wystroje też będą tego typu. Ze wszystkim i z niczym, bez konkretnego planu. Brakuje mi tu jakiegoś wyrazistego tematu przewodniego. Takiego, że ledwo przekroczę próg, nie samej Piwnicy, ale już nawet hostelu i już czuję klimat. Konkretny klimat, intensywny wątek. Nie byłoby to tylko ciekawym rozwiązanie dla uczestników, ale także dobrą strategią marketingową. W końcu łatwiej jest promować jakiś konkret, nie? Tak, tego mi brakowało. Spójnego tematu.\nNa koniec mogę tylko powiedzieć, że polecam to miejsce. Tej aranżacji już nie będziecie mogli zobaczyć, ale będzie następna. Z tego co mi wiadomo, już 13 w piątek wkracza nowy wystój. Jaki? Nie mam pojęcia. Ale bardzo mnie ciekawi czy przy tym nowym, też znajdą się osoby, które dosłownie posikają się ze strachu (ponoć takie były). Muszę przyznać, że bardzo mnie ciekawi co tym razem wymyślą organizatorzy. Póki co, wiem jedno. Z pewnością to sprawdzę!\nMiejsce: Bloody Basement\nAranżacja: Aranżacja 1\nBloody Basement, Dom Strachu, Krwawa Piwnica, Sopot


Gang połykaczy kokainy zwiedził kawał świata z nielegalną zawartością żołądków | Express Bydgoski\nGang połykaczy kokainy zwiedził kawał świata z nielegalną zawartością żołądków\nJarosław Jakubowski 16.05.2015\nMotywem działania oskarżonych była chęć szybkiego zysku Dariusz Bloch\nPrzed bydgoskim Sądem Okręgowym ruszył wczoraj proces ośmiu mężczyzn zwanych „gangiem połykaczy kokainy”. Ich zeznania to świetny materiał na film.\nNa ławie oskarżonych zasiedli: Arkadiusz K., Arkadiusz P., Artur Ch., Kamil K., Karol A., Marcin Ł. oraz dwaj Tomasze K. Cała ósemka odpowiada z wolnej stopy. Pochodzą z Bydgoszczy, Świecia i Tucholi, a także województwa wielkopolskiego. Część z nich obecnie przebywa na stałe za granicą. Wczorajsza rozprawa była już drugą próbą rozpoczęcia procesu. Miesiąc temu nie udało się, bo jeden z oskarżonych nie zdążył skontaktować się ze swoim obrońcą.\nWczoraj proces wreszcie ruszył. Prokurator długo odczytywał akt oskarżenia. Ośmiu osobom zarzucono udział w grupie przestępczej zajmującej się przemytem kokainy na dużą skalę. Proceder miał trwać od 2011 roku do stycznia 2013 roku. Przemytnicy przewozili narkotyki z Holandii do Polski i krajów skandynawskich. Połykali specjalne kapsułki wypełnione kokainą, a po dotarciu do miejsca docelowego - wydalali ją i przekazywali odbiorcom.\nW grupie istniał podział zadań. Osoby, które werbowały kurierów, brały prowizję od każdego transportu, np. 20 procent.\nFaktycznym szefem gangu był czarnoskóry obywatel USA Omaha A. pseudonim Ozon. Jego sprawa została wyłączona do odrębnego postępowania. Zajmują się nim organy ścigania Holandii.\nKurierzy jednorazowo połykali nawet 100 kapsułek, w których mogło być łącznie 1000 g narkotyku. Za taką „usługę” połykaczom dobrze płacono. Jednorazowo mogli dostać nawet 2000 euro.\nWczorajsze przesłuchania rozpoczęto od Arkadiusza K. ps. Klapek. Młody człowiek z ciemnym garniturze przyjechał z Holandii. Zależało mu na szybkim złożeniu zeznań, bo - jak stwierdził - jego pracodawca robi mu problemy w związku z nieobecnościami. Mężczyzna przyznał się do winy, odmówił składania wyjaśnień, zatem sąd odczytał to, co zeznał wcześniej.\n- W maju 2011 roku byłem w trudnej sytuacji. Miałem do spłacenia kredyt. Żeby mieć środki na życie, wyłudziłem w banku 10 tys. zł na fałszywe zaświadczenie o pracy. Kolega Arkadiusz P. zaproponował mi pracę, przewożenie „towaru” z Holandii. Chodziło o narkotyki w kapsułkach, w żołądku. Twierdził, że istnieje małe prawdopodobieństwo złapania przez policję. Chciałem wziąć dodatkowy kredyt, 8 tys. zł, żeby kupić ubranie, torbę i wyglądać jak prawdziwy turysta. W banku zatrzymała mnie policja, ale po 26 godzinach wypuścili i udałem się do Amsterdamu. Tam poznałem „Ozona”, który wyglądał jak wyluzowany amerykański raper - mówił śledczym „Klapek”.\nW Holandii zetknął się z innymi „mułami”, czyli osobami przemycającymi kokainę w żołądkach. Najpierw ćwiczyli połykając winogrona, potem już łykali gumowe kapsułki z kokainą. Sam Arkadiusz K. wykonał kilkanaście kursów, najczęściej z Amsterdamu do Oslo. W czasie przemytniczych wypadów nie brakowało przygód. - Jeden kolega tak się zdenerwował, że swoje kapsułki wydalił już w pociągu - zeznał „Klapek”.\nProceder wyszedł na jaw w styczniu 2013 roku. Wtedy policjanci CBŚ zatrzymali w Bydgoszczy Karola A., który przyjechał mikrobusem z Amsterdamu. Po przebadaniu jelit i żołądka u 24-letniego bydgoszczanina znaleziono 46 kapsułek z kokainą. Miesiąc później ujęto jednego z szefów gangu Tomasza K. Miał przy sobie 8,5 tys. euro.\nW 1918 roku proklamowano utworzenie jednego z pierwszych skrawków wolnej Polski\nPLUS Lewy tytoń ze Wschodu. Do Polski trafiło 2 mln sztuk papierosów bez polskich znaków akcyzy\nPLUS Zabójstwo ochroniarza z lokalu „Sami Swoi”. Prokuratura uważa, że "Ogór" złamał zasady "solówki". Domaga się dla niego 25 lat więzienia\nZabójcą ochroniarza z lokalu „Sami Swoi”, jak przekonuje prokuratura, jest znany w poznańskim półświatku Artur M., ps. Ogór. We wtorek w poznańskim sądzie prokurator Agnieszka Nowicka w mowie końcowej domagała się 25 lat więzienia dla „Ogóra”. Wskazywała, że to on w czerwcu 2004 roku wyciągnął nóż i zadał ciosy nożem ochroniarzowi „Kowalowi”, które doprowadziły do jego wykrwawienia. Do tragicznej bójki doszło pod blokiem ofiary, a motywem miała być ich wcześniejsza kłótnia w lokalu „Sami Swoi”. Tymczasem „Ogór” i jego dwaj adwokaci w mowach końcowych wskazywali na brak dowodów. Domagają się uniewinnienia.\nzabójstwo ochroniarza sami swoi\nPLUS Trafią przed sąd za handel ludźmi. Zamiast pracy fałszerski... proceder\nDo 15 lat więzienia grozi 25-letniemu Piotrowi T. i 24-letniemu Bartoszowi Sz. Obaj, według gdańskich śledczych, działać mieli w zorganizowanej grupie przestępczej, która werbowała Polaków znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej do pracy w Niemczech, a tak naprawdę wykorzystywała ich dane osobowe do zakładania fikcyjnych firm oraz rachunków bankowych.\nhandel ludźmi gdańsk\nŚledztwo w sprawie fałszywych zwolnień skończone. Ponad 30 osób zostanie postawionych przed sądem\n31 osób oskarżono po skończeniu śledztwa ws. wyłudzeń zaświadczeń chorobowych w jednej przychodni w Jędrzejowie (woj. świętokrzyskie). Jak donosi Onet, jeden z oskarżonych usłyszał aż 400 zarzutów.\nPLUS Poznański gangster usłyszał zarzuty za sprawę Ewy Tylman. "Ramzes" ma zostać oskarżony o fałszywe zeznania i tworzenie fałszywych dowodów\nO spowodowanie śmierci Ewy Tylman, którą wyłowiono z Warty, oskarżono Adama Z. W trakcie procesu obciążał go gangster Paweł P., ps. Ramzes, który w różnych śledztwach poszedł na współpracę z prokuraturą. Później poznańska prokuratura najpierw postawiła „Ramzesowi” zarzuty za składanie fałszywych zeznań ws. śmierci Ewy Tylman, ale ostatecznie się z nich wycofała i sprawę umorzyła. Jednak niedawno akta trafiły do zielonogórskiej Prokuratury Okręgowej. W piątek postawiła „Ramzesowi” zarzuty za sprawę Ewy Tylman i zapowiedziała, że skieruje do sądu akt oskarżenia w tej sprawie. - Zarzuty dla mnie to efekt nacisków i nagonki na mnie - przekonuje "Ramzes".


6 wspaniałych kuchni—która odpowiada Twojej osobowości?\nA.D. 30 June, 2016 19:00\nTen klasyczny i stonowany model kuchni jest idealny dla tych, którzy lubią zmieniać stale swoje otoczenie, nudzą się monotonną przestrzenią wokół. Meble zostały tak dobrane, że ciągle można zmieniać elementy dekoracyjne—pudełka, pojemniki, kwiaty i ozdoby. Taka kuchnia tętni życiem, jest zmienna i dynamiczna pomimo tego, że sama w sobie jest niezwykle zachowawcza. Eksperci Rover BC stworzyli idealny model dla bardziej konwencjonalnych kucharzy, którzy nudzą się szarą rzeczywistością wokół i uwielbiają oddziaływać na swoje kubki smakowe za pomocą estetyki.\nCi, którzy posiadają w swojej kuchni półwysep kierują się w sowim domu zasadami okrągłego stołu. W naszym kraju obrady przy okrągłym stole rozpoczęły nowe czasy w historii—w Twoim domu na co dzień jesteś negocjatorem. Jeśli kochasz zapraszać przyjaciół do domu i spędzać z nimi czas kuchnia jest idealnym miejscem, aby tworzyć nowe relacje międzyludzkie. Dlatego w Twojej kuchni nie ma ściany oddzielającej pokój dzienny i kuchnię, wszystko jest otwartą przestrzenią. Ciepłe drewniane akcenty sprawiają, że pomimo dużych rozmiarów pomieszczenia można czuć się w nim przytulnie i swojsko. Ta kuchnia jest ciepła, komfortowa i przytulna tak jak jej właściciel.\nTo praktyczny umysł, charakteryzuje się uwielbieniem do funkcjonalności i prostoty. Lubi wielofunkcyjną przestrzeń, więc kuchnia jest modułowa. Pojedyncze elementy o różnych wymiarach, dostępne są w szerokiej gamie wzorów i w wielu wersjach kolorystycznych, co stwarza nieograniczone możliwości aranżacji kuchni – w jasnych czy też ciemnych odcieniach. W każdej chwili można je dowolnie przesuwać i zestawiać w różnej konfiguracji. Jest to bardzo wygodne i praktyczne rozwiązanie które wykorzystuje układ mebli w literę L—nie ma żadnej wyspy, która blokowałaby swobodne przejście. Jeśli myślisz o przebudowie, jest to jeden z najlepszych sposobów, gdyż stwarza mnóstwo miejsca do przechowywania i nadaje się nawet do małych wnętrz.


Oferta | FOLMAX\n607 074 143\nProponujemy Państwu folię polietylenową LDPE o małej gęstości jedno lub dwuwarstwową w postaci rękawa, półrękawka oraz taśmy o grubości od 0,018 mm do 0,2 mm., szerokości od 200 mm na płasko do 1450 z zakładkami do 2000 mm. Folia LDPE ma szerokie zastosowanie w przemyśle oraz produkcji. Doskonale nadaje się do pakowania produktów w zautomatyzowanych zakładach produkcyjnych. Folia polietylenowa LDPE znacznie ułatwia proces pakowania oraz umożliwia odpowiednie zabezpieczenie. Dzięki rozciągliwości i wysokiej wytrzymałości może być szeroko wykorzystywana.\nFolia LDPE może być barwiona na dowolny kolor według życzenia klienta.\nJest możliwość wykonania jonizacji oraz perforacji i mikroperforacji na całej szerokości.\nWykonujemy folię perforowaną mającą zastosowanie w uprawach rolnych.\nProponujemy Państwu folię polietylenową HDPE o dużej gęstości w postaci rękawa, półrękawa oraz taśmy o grubości od 0,007 mm do 0,1mm, szerokości od 100 mm do 1400 mm. Folia HDPE posiada bardzo dużą gęstość oraz znakomitą wytrzymałość przy niewielkiej grubości. Oszczędza to nie tylko pieniądze, ale również i przestrzeń potrzebną do magazynowania folii polietylenowej. W porównaniu do folii LDPE jest jednak mniej elastyczne. Folie HDPE mogą być przezroczyste, matowe lub farbowane na kolor jakiego oczekuje Klient. Posiadamy wieloletnie doświadcznie w produkcji tego rodzaju folii, gwarantujemy wysoką jakość oraz ciągłą dostępność.\nZalety folii polietylenowej:\ntani materiał opakowaniowy\ndobra podatność na zgrzewanie\nodporność na zmienne warunki klimatyczne, w tym na niskie temperatury\nłatwość utylizacji odpadów\nbarierowość w stosunku do substancji zapachowych i pary wodnej.\nWykonujemy worki z LDPE i HDPE o dowolnych parametrach ( grubość, szerokość, długość) Worki mogą być barwione na dowolny kolor, wykonane z oryginału lub regranulatu dostosowane do potrzeb. Wykonujemy worki na opony w dowolnych kolorach w rozmiarze 1000/1100 pakowane w paczkę po 50 szt.\nWykonujemy również Reklamówki HDPE\n25/6/45 a 200\nWoreczki stosowane w handlu jako opakowanie jednorazowe jaki i do pakowania chleba\nWykonujemy worki do selektywnej zbiórki odpadów jak i worki na śmieci w standardowych rozmiarach\n35l a 50 gr0,02\n60l a 50 gr0,02\n160l a10 gr0,02\n240l a10 gr0,025\nWorki mogą być wykonane w kolorach czarnym, niebieskim, czerwonym i według potrzeb klienta Surowiec użyty do ich produkcji w 100% pochodzi z odpadów foliowych przetworzonych w procesie recyklingu w naszym zakładzie.\nwysoką jakość wyrobów po przystępnej cenie\nstosowanie najwyższej jakości surowców\nfachową i kompetentną obsługę\ndostawę towaru do klienta\nNasze wyroby posiadają badania dopuszczające do kontaktu z żywnością\nSerdecznie zapraszamy do kontaktu z naszą firmą.\nDo każdego klienta podchodzimy indywidualnie, dostosowując się do jego potrzeb.\nul.Plac Wolności 8\ntel. 607 778 626\n® 2020 Wszelkie prawa zastrzeżone


Drugie urodziny #ZaznajŁodzi | Velvet Clinic\nNajbardziej łódzka impreza tego miasta\nDlaczego nie mogło nas tam zabraknąć?\nByliśmy oficjalnym partnerem tego wydarzenia! W dniu imprezy każdy z gości otrzymał specjalny VOUCHER, który można wykorzystać na zabiegi w Velvet Clinic.\nJesteśmy zgranym zespołem nie tylko w pracy.\n#TEAMVELVET dobrze radzi sobie również na parkiecie!


Wszystkich Świętych – zmiany w organizacji ruchu.\nW Dniu Wszystkich Świętych w rejonie konińskich cmentarzy nastąpi czasowa zmiana organizacji ruchu. Wprowadzone zmiany mają na celu usprawnienie ruchu kołowego podczas dojazdu do cmentarza parafialnego na ul. Kolskiej oraz cmentarza komunalnego na ul. Staromorzysławskiej.\nOrganizacja ruchu zostanie wprowadzona w dniu 29.11.2021r w godzinach wieczornych natomiast przywrócenie poprzedniej stałej organizacji ruchu nastąpi w dniu 02.11.2021 (do godz. 10:00).\n– Jako tymczasowy parking dla kierowców dojeżdżających w rejon cmentarza wyznaczono wschodnią nitkę Trasy Warszawskiej (kierunek Koło – Konin). Tymczasowy parking zostanie utworzony na prawym pasie jezdni od ronda w kierunku centrum Konina. Ruch pieszych przewidziany jest na istniejącym pasie włączenia jako dojście do istniejącego ciągu pieszo-rowerowego. Na czas wyznaczonego „parkingu na Trasie Warszawskiej” zostanie tymczasowo zablokowany zjazd z łącznicy z ul. Europejskiej a ruch w kierunku centrum Konina zostanie skierowany na rondo.\n– Ulica Kolska na czas „Wszystkich Świętych” będzie ulicą jednokierunkową do skrzyżowania z ul. Świętojańską. W celu ustalenia priorytetu dla komunikacji publicznej na ul. Kolskiej (od skrzyżowania z Trasą Warszawską do skrzyżowania z ul. Świętojańska) przewidziano BUS PAS – którym będzie możliwe poruszanie się wyłącznie autobusów MZK. Ruch pojazdów osobowych na ul. Kolskiej będzie ograniczony wyłącznie do lewego pasa a postój pojazdów będzie możliwy tylko w wyznaczonych miejscach.\n– Ulica Działkowa, na odcinku od parkingu przy cmentarzu komunalnym do skrzyżowania z ul. Staromorzysławską, będzie drogą jednokierunkową z zakazem zatrzymywania się po obu stronach. Wyjazd z parkingu przy cmentarzu na ul. Działkowej będzie możliwy w obu kierunkach.\n– Ulica Harcerska, od skrzyżowania z ul. Staromorzysławską do skrzyżowania z ul. Sosnową, będzie drogą jednokierunkową z zakazem zatrzymywania się po lewej stronie.\n- ul. Kolska: strona lewa za cmentarzem,\n- Trasa Warszawska: na prawym pasie nitki wschodniej (kierunek Koło – Konin),\n- ul. Grunwaldzka: parking,\n- ul. Działkowa: parking, dodatkowe miejsca parkingowe zostaną utworzone na terenie ogrodzonym przy cmentarzu, wjazd bramą od ulicy Działkowej,\n- ul. Harcerska: po prawej stronie.\nPlany sytuacyjne zmiany organizacji ruchu w rejonie cmentarzy:\n1.Ulica Harcerska – Staromorzysławska – Działkowa.\n2. Ulica Kolska.\n3. Trasa Warszawska – Europejska (zjazd w ul. Kolską).\nPamięć o Powstańcach Wielkopolskich.\nWydłuży się czas robót na wiadukcie przy ul. Przemysłowej.\nUwaga przedsiębiorcy – zmiany w CEIDG.\nLeslie Scanlon w Koninie.