środa, 22, wrzesień 2010 17:17\nBudynek szkoły podstawowej w miejscowości Dub w gminie Komarów-Osada jesienią będzie remontowany. Gmina właśnie ogłosiła przetarg na wymianę pokrycia dachowego i docieplenie strychu. Wykonawca robót ma je prowadzić tak, by nie kolidowały z organizacją zajęć w szkole.\nOprócz położenia nowej blachy, na szkole będą wykonane nowe kominy, obróbki blacharskie i instalacja odgromowa. Strop na parterze budynku ma być zabezpieczony izolacjami: przeciwwilgociowymi, przeciwwodnymi, przeciwdźwiękowymi i cieplnymi. Wszystkie prace mają być wykonane do 25 listopada.\nPropozycje zainteresowanych firm są przyjmowane do 29 września, a szczegółowe informacje można znaleźć na stronie internetowej gminy: www.komarowosada.bip.net.pl\nTo kolejny etap modernizacji placówki w Dubie. Dwa lata temu w budynku wymieniono okna i drzwi. Podobne prace wykonano także m.in. w szkołach w: Antoniówce, Komarowie, Śniatyczach i Zubowicach.


Wojewódzka konserwator chce pracować jeszcze rok | TVN Warszawa\nWojewódzka konserwator chce pracować jeszcze rok\n26 kwietnia 2011, 10:31\n- Pogodziłam się już z tym, że zostanę odwołana. Chcę tylko poznać zarzuty i przygotować urząd do zmian - powiedziała na konferencji prasowej Barbara Jezierska. Wojewódzka Konserwator Zabytków zapowiedziała, że sama ze stanowiska nie odejdzie.\nNa zwołanej we wtorek konferencji prasowej Barbara Jezierska potwierdziła informacje portalu tvnwarszawa.pl. Zapowiedziała, że chce się spotkać z wojewodą i wiceministrem kultury, by usłyszeć formułowane wobec niej zarzuty z pierwszej ręki, i dostać szansę, by się do nich odnieść.\n- Chciałabym dostać czas do końca roku, by móc zakończyć projekty, które już się toczą i przygotować urząd na zmiany - powiedziała Barbara Jezierska. Konserwator chciałaby też poznać swojego następcę.\nJezierska zapowiedziała też, że sama ze stanowiska nie ustąpi i poinformowała o tym ministerstwo.\nPytany o cała sprawę, wiceminister Żuchowski odpowiada tylko, że do końca dnia czeka na pismo od Jezierskiej. Czy ma to być pismo z dymisja, nie chce powiedzieć. Nie chce też zdradzić, czy weźmie pod uwagę prośby Jezierskiej i kiedy ministerstwo wyda oficjalną decyzję.\n- Sprawa jest delikatna, bardzo emocjonalna. Jestem zaskoczony, że media poznały kulisy naszych rozmów - powiedział w rozmowie z dziennikarzem tvnwarszawa.pl.\nWojewoda przeciw konserwator\nPowód to trwający od wielu miesięcy konflikt konserwator z wojewodą mazowieckim Jackiem Kozłowskim. Przełożony już kolejny raz złożył wniosek o jej odwołanie. Przeciwko jej odwołaniu protestują przedsatwiciele 34 stworzyszeń z Mazowsza, zajmujących się ochroną zabytków.


Nedved nie wytrzymał po interwencji Drągowskiego. Nie mógł na to patrzeć [WIDEO] Piłka nożna - Sport.pl\nDL 23.12.2020 10:14\nJuventus sensacyjnie przegrał z Fiorentiną 0:3 we wtorkowym spotkaniu Serie A. Podczas meczu wściekły na arbitra był dyrektor Starej Damy, Pavel Nedved, który wyszedł ze stadionu jeszcze przed jego końcem, gdy arbiter po raz trzeci podjął kontrowersyjną decyzję, nie dyktując rzutu karnego dla mistrza Włoch.\nJuventus poniósł pierwszą porażkę w ligowym sezonie. Gole dla gości strzelili - Dusan Vlahović, samobójczą Alex Sandro i Martin Caceres. Piłkarze Andrei Pirlo grali w osłabieniu od 18. minuty, kiedy czerwoną kartką otrzymał Juan Cuadrado za brutalny atak na nogę Gaetano Castrovillego. Arbiter w tej sytuacji podjął słuszną decyzję.\nTrzy sporne sytuacje w meczu Juventusu z Fiorentiną. Po zagraniu Drągowskiego wściekły Nedved opuścił stadion\nJednak niektóre wzbudziły sporo kontrowersji. Prowadzący spotkanie Federico La Penna najpierw nie zdecydował się ukarać Borjy Valero drugą żółtą kartką, a potem jego gwizdek milczał, gdy padali w polu karnym Fiorentiny Federico Bernardeschi i Cristiano Ronaldo.\nZobacz sytuację z Borją Valero:\nPierwsza sytuacja miała miejsce w 77. minucie. Bartłomiej Drągowski nie utrzymał piłki w rękach. Próbował ją przejąć Bernardeschi, ale został zaatakowany łokciem przez polskiego bramkarza. Sędzia analizował całą sytuację za pomocą systemu VAR i ostatecznie uznał, że Juventusowi nie należał się jednak rzut karny. Pavel Nedved nie wytrzymał i ostentacyjnie skierował się do szatni.\nOstatnia kontrowersja dotyczyła faulu na Cristiano Ronaldo. Arbiter pozostał niewzruszony i nie zdecydował się także wtedy wskazać na jedenasty metr. Wydaje się, że Portugalczyk był podcinany przez Castrovillego.\nZobacz sporną sytuację z Cristiano Ronaldo:\nZ trzema decyzjami arbitra nie mógł pogodzić się dyrektor Juventusu, Pavel Nedved. Były zawodnik Starej Damy" nie wytrzymał, gdy Drągowski starł się w polu karnym z Bernardeschim i kolejna decyzja została podjęta na niekorzyść mistrza Włoch. Nedved po chwili wyszedł ze stadionu, co można zobaczyć poniżej. - Dość! Nie mogę już tego znieść - miał stwierdzić Czech.\nZobacz reakcję Nedveda po trzeciej kontrowersji:\nJuventus z 13 meczów Serie A w sezonie 2020/21 wygrał zaledwie sześć i zajmuje obecnie 4. miejsce w lidze ze stratą aż siedmiu punktów do pierwszego Milanu.


Może być poślizg z tężnią\nWójt obiecał, że tężnia w Lubomi będzie gotowa do końca 2017 roku. Wiele wskazuje jednak na to, że termin może wydłużyć się o kilka miesięcy – do wiosny 2018 roku. Powody są dwa – pieniądze i tarnina.\nLUBOMIA Plan był taki, że prace związane z budową tężni rozpoczną się późną jesienią tego roku. Wcześniej gmina chciała mieć sfinalizowaną umowę z Lokalną Grupą Działania (LGD), w ramach której ma otrzymać dofinansowanie do inwestycji w kwocie 400 tys. zł. Ta umowa miała być podpisana w sierpniu lub wrześniu, ale już wiadomo, że nastąpi to później. – Otrzymaliśmy maila z LGD, że dopiero w październiku zostanie ogłoszony konkurs. To znaczy, że w październiku będziemy mogli złożyć dokumenty, które już mamy przygotowane. Później te dokumenty będą jeszcze rozpatrywane. Niestety, opóźniają się konkursy na środki unijne – wyjaśnia wójt Lubomi Czesław Burek. Po podpisaniu umowy z LGD dojdzie procedura związana z ogłoszeniem przetargu i wyłonieniem wykonawcy tężni. Kluczowe dla budowy tężni jest też pozyskiwanie gałązek tarniny, którymi wypełnia się wnętrze drewnianej konstrukcji tężni. Gałązki te można pozyskiwać tylko pomiędzy listopadem a lutym. Jeśli więc między listopadem 2016 r. a lutym 2017 r. budowa tężni nie ruszy, trzeba będzie liczyć się z tym, że gałązki będą zbierane od listopada 2017 r. Wtedy zakończenie inwestycji trzeba będzie przesunąć do wiosny 2018 r. – Wszystko będzie zależało od tego, kiedy podpiszemy umowę z LGD, bo bez środków zewnętrznych nie możemy ogłosić przetargu – podkreśla wójt.


Jak wygląda Polska scena perkusyjna oczami znanych bębniarzy? Kim są na co dzień? W jaki sposób pracowali by osiągnąć sukces? Czy go osiągnęli? Poruszmy wszystkie tematy, nawet te, które mogą zaboleć, tutaj perkusiści mają głos! Gościmy dziś jednego z czołowych polskich bębniarzy sesyjnych. Rajdowca - Roberta Lutego.\nJak przygotowujesz sprzęt do studia np. naciągi?\nZakładałem kiedyś naciągi w studio albo zaraz przed wejściem do studia. Jest to pomyłka. Używam naciągów Evansa, które rozegrane nie tracą świeżości. Najlepiej zagrać na nich koncert, próbę, po prostu je rozegrać.\nIngerujesz w kształt brzmienia podczas sesji?\nPo pierwsze producent ma zawsze rację, po drugie producent ma zawsze rację (śmiech). Producent potrafi zostawić jakąś tam przebitkę, która nie do końca mi pasuje i powie przy tym: "O, to jest to!". Producent bierze odpowiedzialność za wszystko. Niektórzy mówią, by w danym numerze zagrać tak, a w tym miejscu stopą tak i na bazie tego mam zrobić coś swojego. Ok, ja mogę robić coś swojego, ale nie w tych ramach, bo to nienaturalne. Często producent przedstawia pewne sugestie i w tym trzeba się zmieścić.\nCo sądzisz o perkusiście nazwiskiem Vinnie Colaiuta?\nSłyszałem kiedyś chyba tego pana (śmiech). Nie no, świetny pałker, nie mam pytań.\nPytam, ponieważ kojarzony zupełnie z innym stylem zagrał zabójcze partie bębnów na płycie Megadeth, szczęka opada z wrażenia. Czy podjąłbyś się sesji mocnego metalowego materiału?\nZasadniczo w każdej stylistyce jestem w stanie się odnaleźć. Uwielbiam nagrywać. Często warunki studyjne czy finansowe nie do końca odpowiadają, ale staram się znaleźć jakiś złoty środek, żeby zagrać daną sesję, bo lubię to robić. Po to mam tyle tego sprzętu, żeby sobie tym żonglować i to wykorzystywać.\nWolisz koncerty mimo wszystko?\nNie mogę tak powiedzieć. To jest dla mnie na równi. Koncert jest dawką energii, która działa w dwie strony. Albo jest fajna publika, która odbiera i ta energia wraca, albo nie. W studio nie ma tej energii od ludzi, ale wiadomo, że rzeczy zostają na całe życie i będzie to uwalniało się poprzez każde odsłuchanie tych rzeczy. To jest zupełnie coś innego, inny rodzaj energii. Bardzo to lubię. Jak słucham jakichś płyt i mam zawsze ciary na plecach, to ci, co to nagrywali pewnie też je mieli.\nCzyli jesteś otwarty na to, by zmierzyć się z różnymi nowymi rzeczami?\nNaturalnie. Wielokrotnie nagrywałem w studio takie rzeczy, no może nie heavy-metalowe, ale mocno rockowe i jest to ogromna frajda. Ludzie może nie zdają sobie sprawy, ale potrzebna jest mocna dawka energii fizycznej, bo zgranie jednego koncertu rockowego to kilkanaście numerów. W sesji musisz zagrać utwór na sto procent, maksymalnie skoncentrowanym, powiedzmy sześć razy pod rząd plus sugestie, uwagi, to się robi np. 8 wersji. I teraz pomnóż to razy cała płyta - robi się kilkadziesiąt utworów. Nikt przecież nie będzie później czytał na okładce, że "Robert Luty bardzo dziękuje, ale od numeru szóstego już tak troszkę słabiej szło? i bardzo przeprasza" (śmiech). Tak więc o to chodzi, bardzo fajnie, chętnie bym się z czymś takim jeszcze raz zmierzył, ale wymaga to odpowiedniego podejścia do nagrania. Między innymi z tego powodu mam stare bębny akrylowe Ludwiga, taki model John Bonham, dlatego postrzegam nagrywanie takiej muzy bardziej w tę stronę. Nie do końca widzę się w rocku nowoczesnym gdzie próbki brzmień są do siebie bardzo podobne. Mocno ztrigerrowane i mocno skompresowane. Ja akurat za tym nie przepadam, dlatego wolę te kapele oldschoolowe.. Chociaż tak jak mówię, jestem otwarty.\nJest stylistyka, w której czujesz się najlepiej?\nNieee wiem, nie wiem. Nie można chyba mówić w ten sposób. Nie czuję się obecnie dobrze w klimatach mocno technicznych, ponieważ nie jestem takim typem bębniarza..\nNaprawdę. To żadna tajemnica. Znam całą paletę bębniarzy, którzy są lepsi technicznie. Z tym akurat, że wydaje mi się, iż nie do końca właśnie o to chodzi. Na szczęście jest zapotrzebowanie na rzeczy bardziej groove?owe i staram się być na miejscu właśnie tutaj. Technika raz jest lepsza, raz jest gorsza. Może po zakończeniu przebudowy mojej ćwiczeniówki, na wiosnę, to się zmieni. Chciałbym, żeby stał tam jakiś zestaw, bym mógł w każdej chwili zagrać tę stopę - hi hat - werbel.\nGrałeś w programach takich, jak np. Idol, Taniec z gwiazdami. Czy jest coś specyficznego w tym stylu - jakby nie patrzeć - koncertowania?\nHmm... Nie ma takiej możliwości jak powtórzenie nagrań, ponieważ wszystko idzie na żywo. Dlatego też koncentracja jest wyjątkowa i trzeba sobie uświadomić, że nie można być rozkojarzonym. W tym konkretnym miejscu musi być nabitka, bo jeśli nie to cztery miliony ludzi zobaczy, jak się wszystko sypie. Po to są próby wcześniej, próby w tygodniu, by to wszystko wypracować. Nie różni się to praktycznie od normalnego koncertu. Z młodymi wokalistami i wokalistkami warto jednak nie grać rzeczy innych niż na próbach. Szczególnie charakterystycznych momentów, które często zapamiętują. My jesteśmy dla nich, a nie odwrotnie. Trzeba zrobić to, czego ludzie wymagają. Każdy kierownik muzyczny oczekuje czegoś innego. Teraz, jak ktoś dzwoni, to wiem, czego oczekuje i jest mi łatwiej. Wiem, że np. w przypadku jednej osoby muszę uważać na rzeczy, które nie są istotne dla innej.\nCzyli ogranie i doświadczenie.\nTak. Inaczej było przy pierwszej edycji Idola, a inaczej przy czwartej. Człowiek później już wiedział, że jak było hasło "30 sekund" to nie siedział i się pocił, tylko spokojnie mógł się jeszcze napić kawki. Tutaj dodam jeszcze to, o czym ostatnio mówiłem na warsztatach w Mikołajkach, wspominał też o tym Piotr Żaczek. Trzeba pogodzić się z jedną rzeczą. Jeżeli wybierasz dany instrument: gitarę, bas, bębny to nie można zmieniać charakterystyki danego instrumentu poprzez to, że będzie się traktowało ten instrument solistycznie. Trzeba umiejscowić instrument w danym obrębie i np. nie robić cały czas przejść, bo tak ci się wydaje, że fajnie będzie. Trzeba wiedzieć jakie jest założenie.\nW ostatnim numerze "Perkusisty" Wojtek Pilichowski powiedział, że wielu perkusistów nie potrafi grać prostych piosenek.\nDokładnie. Tutaj kłania się tak wyszydzana przez wielu szkoła weselna oraz granie z podkładami. Ludzie często siedzą w kanciapie i ćwiczą z metronomem. Granie z metronomem jest dobre, ale o tyle nudne, że człowiek często wymyśla sobie przejścia. Częściej niż jakby grał z jakimś podkładem. Powiedzmy, że ma jakieś szesnaście taktów i co cztery jakiś crash? Dlatego na warsztatach zabieram takiemu bębniarzowi blachę, zabieram tomy i niech muzykuje na bazie minimum. Jeżeli ma się pełno talerzy i tomów to nie znaczy, że muszę je teraz wszystkie na raz wykorzystać. Ja wiem, że jest to kuszące, ale trzeba oszczędnie podchodzić do tematu. Uważam, że trzeba grać z podkładami i słuchać, co te osoby zrobiły w danym momencie. Nie chodzi oczywiście o to, by je kopiować, ale zastanowić się, dlaczego zrobili to tak a nie inaczej lub dlaczego w ogóle to zrobili. Np. zagrałem przejście w tym miejscu, a on nie zagrał, to może rzeczywiście nie powinno być tam tego przejścia? Oszczędność jest mile widziana. Cisza też jest muzyką. Słuchanie się nawzajem i oszczędność w ubarwianiu to jest to.\nJak się czujesz w roli nauczyciela prowadząc warsztaty?\nTrudno powiedzieć. Mogę tylko powiedzieć na podstawie warsztatów w Mikołajkach. Były tam osoby, które uczestniczyły w różnych warsztatach prowadzonych przez kilku moich kolegów. Porównywały sposób prowadzenia i mówiły, że jest to zupełnie coś innego. Ja bardziej opowiadam, więcej mówię o tym, co się zdarza w graniu na żywo i w studio. Tylko na tej podstawie mogę powiedzieć, że się podobało. Nie jestem taką osobą, która udziela cyklicznie lekcji. Głównie spowodowane jest to przez brak czasu. Na stare lata może by się coś takiego przydało. W mojej okolicy mieszka sporo znajomych muzyków i myśleliśmy, by może z czasem coś takiego zrobić? ale to na stare lata gdy będzie więcej wolnego.\nInteresujesz się jako tako polską sceną perkusyjną?\nOstatnio prosiłem na warsztatach osoby, żeby przysyłały mi na maila jakieś nowinki, jakieś ciekawe informacje. Natomiast nie jestem typem osoby, która by siedziała i wyszukiwała co tam się dzieje, bo po prostu mało czasu? Zresztą, z tego powodu przebudowana jest moja strona. Będę chciał zachęcać, by ludzie przysyłali mi takie rzeczy i dzielili się spostrzeżeniami.\nMasz spore uznanie wśród młodych perkusistów. Wystarczy wejść na jedno, drugie forum perkusyjne.\nJest to przyjemne, chociaż nie wiem, z czego to wynika? bo ja ani się nie udzielam, ani nie mam takiego parcia na szkło. To jak zespół Polucjanci, nie koncertuje a ma spore grono fanów w całej Polsce.\nMoże dlatego, że nie pokazujesz się, robisz swoje i robisz to bardzo dobrze?\nPodczas nagrań zawsze daję z siebie sto, a czasami nawet i więcej procent. Tak, żebym mógł się pod tym spokojnie podpisać. Tak, by wiedzieć, że za jakiś czas to włączę i powiem "Kurczę, to jest dobrze zagrana sesja". Najgorsze jest chyba jednak to, że jak włączam stare swoje nagrania, to gram bardzo podobnie, jak teraz? więc chyba lepiej już nie będę grał? (śmiech)\nGrałeś z wieloma muzykami. Wyróżniłbyś kogoś?\nNie będę mówił nazwisk, bo to trochę niezręczne. Nie ma też tak naprawdę po prostu znaczenia, czy ktoś gra tak albo tak, ważne jest dla mnie, czy ktoś robi to muzycznie. Czy jest muzykiem czy instrumentalistą. Jeżeli ktoś robi to muzycznie i niezależnie, czy jest to gitarzysta, wokalista itd. i daje z siebie sto procent, to jest właśnie ta wymiana energii, którą lubię najbardziej. Przykładowo, jeżeli jest koncert i stuprocentowe zaangażowanie, to ja to przejmuję i jest interakcja. Może to dotyczyć każdego muzyka ze składu. Jeśli widzę, że jest to jedynie odgrywanie to? nie bardzo.\nCzego nie lubisz u innych muzyków?\nNie lubię chyba tego, co i inni czyli narzekania.\nA ty narzekasz?\nCzasami się zdarza (śmiech), ale bardziej tak żartobliwie. Staram się z każdej sytuacji wyciągać pozytywne rzeczy, nawet jeśli coś kiepsko brzmi, nie ma warunków. To, że jakiemuś muzykowi jednego dnia kiepsko się gra, to nie znaczy, że ja mogę odpuścić! Muszę go zainspirować, by i on się poczuł, przekazać jemu tę energię "Ej men!". Widać to na przykładzie frontmana zespołu. Jeżeli ktoś podchodzi do tego, żeby to odegrać to zespół stara się dostosować, wypełniasz swoją rolę i już. Gdy idzie niesamowita energia działa to tak samo. Proste.\nOpowiedz proszę o przygodzie ze Stevenem Seagalem?\n(śmiech) To był ciekawy epizod, takie miłe wspomnienie. Działo się to podczas kręcenia filmu chyba? Out of Reach. Zostaliśmy zaproszeni, by zagrać w obrazku zespół, który przechodzi koło kamienicy. Scena ta była kręcona ileś tam godzin, co normalnie w filmie trwa cztery sekundy. Natomiast śmiesznie było na wszystkich próbach przed tą sceną, bo uczestniczył w nich jego sobowtór. Wyglądał identycznie. Nawet perukę miał z takimi samymi włosami. Gdy wszystko było dograne wchodził Stefan, wszyscy zamierają, on robi jeden - dwa duble i gotowe. Wychodzi i na sto procent robi swoje, konkret.\nGraliście z nim także mały jam.\nByło spotkanie u takiego znajomego w willi pod Warszawą. Miał przyjść, porozmawiać, była cała świta, pełno ochroniarzy. Miał ze sobą swojego psa i problem był taki, że jeżeli psu się nie spodoba to nie zostaną tam wszyscy długo. Na szczęście azor znalazł sobie miejsce, więc wszystko było w porządku. Steven wziął sobie gitarkę, taki Fender, którego ponoć dostał od Steve?a Ray Vaughama - niesamowita gitara. Siedział sobie na foteliku i na tej gitarze sobie plumkał. Nie był to jakiś wyczyn, ale grał stylowo. Klimaty właśnie takie "Ray-Vaughamowskie". My tam po cichu, na paluszkach wdarliśmy się i zaczęliśmy mu cichutko podgrywać, bo stały tam instrumenty. Trwało to chyba 20 minut lub pół godziny, graliśmy takie "bluesidła". Wstał, odłożył gitarę, po czym powiedział coś na zasadzie "senk ju" i poszedł.\nNie połamał was (śmiech)?\nNieee, siedział w odległości metra, więc jakby co mogłem spokojnie wziąć statyw i mu przyłożyć (śmiech), ale pod tym swoim kimonem ma jednak parę tych noży, więc lepiej uważać. Wygląda na takiego misia, ale ponoć jest bardzo szybki. Jest to na pewno ciekawa osoba. Na pewno bardzo charyzmatyczny. Podczas kręcenia tej sceny podszedł do mnie, a trzymałem werbel w ręku, wziął miotełkę do perkusji i zaczął grać swinga, zresztą bardzo przyzwoicie, po czym powiedział "more schuffle". Bardzo muzycznie zorientowany. Generalnie gwiazda pełną gębą. Chociażby nawet jego świta - trzy modelki, które miały chyba ze cztery metry wzrostu każda (śmiech).\nNie ciągnie cię jako muzyka do klimatów życia rockandrollowego?\nNie, to raczej wynika z kwestii mojego charakteru. Nie byłem nigdy wodzirejem ani duszą towarzystwa, aczkolwiek fajne są takie klimaty. Jeżeli ktoś prowadzi taką imprezę i jest właśnie taką duszą towarzystwa, to ja chętnie biorę w tym udział, ale z boku Człowiek miał tam swoje epizody i etapy dawniej, ale starzeję się i inne rzeczy są ważniejsze.\nBardzo dyplomatycznie (śmiech). A co dla ciebie teraz jest najważniejsze?\nWażne jest to, by cieszyć się z każdego dnia i doceniać prozaiczne rzeczy to, możemy się wyspać, zjeść, zagrać dobry koncert, odebrać dobrą energię, być miłym dla wszystkich. Takie to może właśnie zwykłe, ale nie wolno traktować tego jako codzienność, tylko w błachostkach odnajdywać jasną stronę życia. Parę książek na ten temat przeczytałem. Ludzie doceniają proste rzeczy dopiero w momencie, gdy je utracą. Trzeba chwytać dzień za rogi, ale nie w ten sposób, by na koniec dnia powiedzieć, że nic się nie wydarzyło i nic nowego nie wniosłem, czekałem co ten dzień mi da, a sam nie zrobiłem nic w tym kierunku, żeby było mi lepiej.\nNie myślałeś o swoich młodych następcach?\n(śmiech) Oczywiście, że tak. Przychodzą takie myśli bardzo często. Jestem aktualnie od kilku lat z moją dziewczyną i?\nTak, tak, pozdrawiamy!? i myślimy poważnie o przyszłości, tak więc wszystko w swoim czasie i na dobrej drodze. Mam w samochodzie mocowanie do fotelika, więc na wszystko przyjdzie czas (śmiech). Nie chcę rozgraniczać jakichś etapów np. rajdowego szaleństwa i tematu rodzinnego. Nie widzę problemu, by to wszystko pogodzić. To, że mam ileś lat, to wcale nie znaczy, że mam chodzić w garniturach.\nJako prawnik wiem coś o tym? Jeździłeś na koncerty i festiwale jako widz?\nJeżeli były to informacje środowiskowe i zbierała się ekipa to tak, jechało się, ale bez jakiegoś ciśnienia. Tak jak mówiłem wcześniej, czekało się na Jazz Jambore, a w międzyczasie koncerty w obrębie Warszawy. Zdarzyło mi się pojechać ostatnio na koncert Destiny Child do Szwecji. To chyba jedyny taki epizod dalszych wojaży.\nWaarto, Szwecja to fajny kraj (śmiech).\nNasze standardowe pytanie, które chciałbym, żebyś rozwinął i dołączył jednocześnie do grona szalonych odpowiedzi. Dodatkowa ręka czy noga?\nNo, na pewno nie noga, bo zrezygnowałem ostatnio w ogóle z podwójnej stopy. Trzecia ręka?? Może? Można dwie trzymać na kierownicy, a trzecią zmieniać biegi (śmiech). A tak serio to przydałby mi się dodatkowy czas.\nZ kim chciałbyś sobie pograć w przyszłości?\nNie dążę do czegoś takiego, żeby z kimś konkretnym pograć. Można się bardzo zdziwić. Powiem ci, że grałem z pewnym osobami, które na początku wydawały mi się nie do końca ciekawe do współpracy, po czym strasznie mnie zaskakiwały. Czerpałem od nich, ze spotkań z nimi, ze współpracy, bardzo dużo dobrej energii. Wystarczy, że takie osoby będą na co dzień w pracy i mi to wystarczy. Wyrosłem chyba już z tego, by marzyć z kim tu zagrać. Kiedyś coś takiego miałem, że "Ooo! Zagrałbym z nim". Po czym zagrałem i? No właśnie, wydaje mi się, że chodzi w tym o to, by gonić króliczka, a nie go złapać. Można sobie marzyć o pewnych rzeczach, ale jak one w końcu się stają, to okazuje się, że to wszystko jest takie zwyczajne. Dlatego nie staram się o tym tak jakoś intensywnie marzyć. Bardziej chodzi tu o grę z pewnym typem osób, a nie o konkretne osoby.\nNie odczuwasz czasami żalu, że jako perkusista i kierowca rajdowy mieszkasz tutaj w tych czasach, w miejscu, w którym nie ma zbyt wielu ułatwień?\nNie jestem osobą, która by mocno czegoś żałowała. Nie płaczę nad rozlanym mlekiem. Byłem ostatnio w Indiach i gdybym się tam urodził, to pewnie nie grałbym na bębnach, tylko np. jeździł taksówką. Nie ma co gdybać, ludzie naprawdę nie doceniają tego, co mają. Jeżeli mają możliwość kontaktu z instrumentem, mają rodzinę itd. To jest i tak dużo, o wiele więcej niż ma tyle osób na świecie. Oczywiście, jeżeli ktoś może robić więcej to ok, bardzo fajnie.\nPodejrzewasz, jak bębny rozwiną się w przyszłości?\nRaczej nie zastanawiałem się nad tym, chociaż przyznam, że niewątpliwie warstwy rytmiczne rozwinęły się ostatnimi czasy bardzo mocno. Słychać to szczególnie na przykładzie muzyki RnB.\nTrudno pytanie. Jakie Robert Luty ma wady?\nOjej, jest ich tak dużo, że chyba nie wystarczyłoby tych kartek?(śmiech). Mam taką słabość w postaci tzw. "postanowień noworocznych". Chciałbym więcej ćwiczyć i to nie dlatego, żeby poprawić technikę, tylko dla samej kondycji psychicznej i fizycznej. Jeżeli pomyślę, że mam coś zagrać, to nie żeby z tym walczyć, tylko żeby płynnie i dobrze poszło. Jakiś czas temu grałem długą trasę i dopiero po 15-16 koncercie, dzień po dniu, byłem rozegrany. Więc chciałbym, żeby komfort gry towarzyszył mi codziennie. Nie ma nic gorszego, jak walka z instrumentem. Myślenie muzyczne, a nie walka z warsztatem. Tego bym sobie życzył. To jest na pewno wada, że nie ma we mnie wystarczającego ciśnienia. Brak czasu to siła wyższa i nic na to nie poradzę. Poza tym mam wady jak każdy. Każdy jest tam troszkę leniwy, można sobie umilić też życie lampką wina.\nLubię makarony i ogólnie włoskie jedzenie, lubię też surowe rzeczy typu tatar, surowa ryba? sushi.\nGdybym miał powiedzieć "tak" lub "nie", powiedziałbym "nie", ale mam parę takich rzeczy, które robię. Np. makaron w sosie śmietanowym, sałatka grecka? taka specyficzna. Ponoć niezłe są moje zapiekanki z pieca z sekretną recepturą. A ostatnio nauczyłem sie robić tiramisu. Nawet nie wiedziałem, że to takie proste!\nPolityką, podejrzewam, nie interesujesz się za bardzo?\nRaczej nie. Uświadomiłem to sobie, kiedy ostatnio byłem dwa tygodnie za granicą. Taka wiedza nie jest mi do końca potrzebna. Człowiek wraca i od razu jest bombardowany tymi informacjami w stylu głód sensacji? nie, nie. Wystarczy mi wiedza ogólna w stylu - kto jest prezydentem (śmiech)\nNa koniec parę słów dla czytelników!\nBądźcie konsekwentni w tym, co robicie. Grajcie dużo z podkładami muzyków ulubionych, ale nie tylko. Słuchajcie, co jest na tych nagraniach, bo to darmowa szkoła gry z najlepszymi muzykami. Szalenie ważna rzecz - nagrywajcie się, żeby później nagle niemiło się nie zdziwić. Przy obecnej technice możecie kombinować nagrywając się z podkładami. Znajdźcie swoje brzmienie nie w tomach, a w stopa-werbel-hihat utrzymując jak najdłużej fajny Groove i muzyczny balans.\nRadio Olsztyn organizowało bezpośrednio transmitowane na antenie koncerty. Na zaproszenie była wpuszczana do obszernej sali publiczność - ok. 100 - 150 osób. My, muzycy, byliśmy oddzieleni od siebie ekranami dźwiękochłonnymi tak, że nie widzieliśmy się nawzajem. Bębny, bass, saks, gitara, fortepian i klawisz. Nie widzieliśmy się kompletnie. Po wiadomościach o 20 byliśmy już przygotowani, zresztą wszystko słyszeliśmy, co się dzieje w radio. "Przed państwem zespół Head-Up?!". Brawa i zaczynamy grę na żywo. Widzę reakcję ludzi, są uśmiechy, ogólna akceptacja. Tylko w pewnym momencie czuję, że bardzo słabo wszystko słyszę. Niemożliwe było, bym sobie aż tak źle ustawił odsłuch. Gram, gram i nagle w połowie pierwszego utworu uświadamiam sobie, że jak mogę dobrze wszystkich słyszeć, skoro nie mam na głowie słuchawek!!! I patrzę, gdzie one są? Były na ścianie jakieś dwa metry ode mnie, a tu coraz gorzej, bo nie słyszę już niemal nic. Po prostu bass w linie, gitara w linie, słyszę tylko jakiś fortepian z piętnastu metrów i to z przesłuchów. Koszmar! A wszystko leci na żywo? Nie jestem w stanie dotrwać do końca utworu. Muszę coś zrobić. Znalazłem takie miejsce w formie, gdzie gram takie rozmycie na blaszkach lub jak to mówił pan Przybielski - aleatoryczne wstążeczki na czynelach. Ostentacyjnie uderzam w hi-hat i łapczywie rzucam się po te słuchawki? Jakoś udało mi się sytuację uratować.\nPrzyjechałem do radiowej trójki. Auto było w serwisie i miałem pożyczony samochód od rodziców. Wiadomo, każdy samochód wymaga innego systemu pakowania i każdy bębniarz ma swój wyrobiony system. Niejednokrotnie wystarczy spojrzeć jedynie na samochód i stwierdzić, czy wszystko jest. Tak więc zapakowaliśmy, przyjeżdżam, jest próba - już lekkie spóźnienie, więc szybko, szybko? Rozstawiłem zestaw, a pamiętam miałem taki duży zestaw Pearla na ramie, patrzę, coś mi się nie zgadza. Nie wziąłem ze sobą? centrali! Jak można zapomnieć o centrali?! Werbel, hardware, pałki ok? ale centrala? Stwierdziłem, że raczej bez tego wiele nie ugram i musiałem po nią pojechać.\nPrzygotowania do pierwszej sesji?\nJest dobra energia, to widać\nPojemność dwa czterysta, pojemność dwa czterysta?\nPrzytulaniec z jedną z wielu blaszek\n?Po to mam tyle tego sprzętu, żeby sobie tym żonglować i to wykorzystywać.?\nSądząc po koszulce przyłapaliśmy Roberta na grze black metalu!\nTo są właśnie efekty ciężkiej pracy ? mieć własną miejscowość\nRobert w transie. Jak tam żołądki?\nTo zdjęcie miało tytuł ?Robercik? i niech tak zostanie\n??my jesteśmy dla nich, a nie odwrotnie?, pełen profesjonalizm\nTo się nazywa mieć dużą wannę!\nGotowy do nagrań\nZakłopotana mina, czyżby ryby nie brały?


MISGUIDED FASHION: Spring walk\n(wearing H&M hat, boots & jeans, Sin Say coat, Second Hand shirt & Centro backpack)\nUwielbiam Mazurskie jeziora. Może dlatego, że się nad jednym wychowałam, może dlatego, że na prawdę są piękne. Wiem jednak, że zawsze będę tutaj wracała. Tutaj, czyli na plażę ze zdjęć. Gdy byłam mała jeździłam z rodzicami właśnie na nią (ze względu na bliskie położenie, jak i małą ilość osób). Z parkingu na plażę prowadzi ścieżka (kilka lat temu, a teraz zwykła droga). Ma może ona maksymalnie 300 metrów, jednak gdy miałam te 3-7 lat zawsze wydawała mi się bardzo długa. Pewnie dlatego, że byłam mała i wszystko wydawało mi się duże, ale także wydaje mi się, dlatego, że zawsze chciałam jak najszybciej wejść do wody. Gdy był początek wakacji i woda jeszcze zimna, siedziałam w niej dopóki, jak rodzice opowiadają, moje usta nie zrobiły się fioletowe z zimna. Uwielbiałam pływać, nadal uwielbiam. Uważam, że w wodzie całkowicie mogę odpocząć, moje mięśnie nie pracować aż tak dużo, mogę tam po prostu leżeć i utrzymywać się na powierzchni. Najbardziej jednak uwielbiam nurkować, widzieć to, co skrywa się pod wodą. Świat wtedy wygląda zupełnie inaczej. Zwykle nurkowałam bez okularów do tego przeznaczonych, jednak teraz boję się o moje soczewki. Więc od trzech lat nie nurkowałam, w ogóle. Mam zamiar to zmienić i w końcu kupić jakieś lepsze google do nurkowania. Ciekawe czy dno jeziora się zmieniło przez te kilka lat.\nPL: Dzisiaj przedstawiam Wam całkowicie zwykły zestaw, z jeansami, większą koszulą w kratkę, eleganckim płaszczem i kapeluszem. Idealny na spacery (akurat pogoda do tego pasuje) czy na cały dzień na uczelnię/ zakupy. Prostota często jest najlepsza.\nENG: Today I want to show You normal look: with jeans, checked oversize shirt, elegance coat, and hat. It's ideal for spring walk, or for a day in school, or shopping. Easy looks, sometimes are the best.\nPolinska 22 kwietnia 2015 20:40\nNigdy w życiu nie byłam na Mazurach, a tak bardzo bym chciała. Świetna stylizacja, a zdjęcia przepiękne :) Pozdrawiam, WWW.POLINSKA.BLOGSPOT.COM\nmalwina m 22 kwietnia 2015 21:24\nSuper stylizacja,mazurskie jeziora są mi bardzo bliskie, ponieważ mieszkam tu od zawsze!\nJulia Goch 22 kwietnia 2015 22:40\nZdjęcia piękne, szczególnie pierwsze :)\nOlivia Aimes 22 kwietnia 2015 23:52\nNippi 23 kwietnia 2015 10:00\nCatherine 23 kwietnia 2015 10:33\nPerfekcyjnie wyglądasz! Super zdjęcia :)\nPiękne miejsce na zdjęcia, uwielbiam takie jeziora ♥\nGabriela Grębska 23 kwietnia 2015 11:38\nWioletta Druć 23 kwietnia 2015 11:44\nŚliczne zdjęcia! Super wyglądasz kochana!\nstylstynka 23 kwietnia 2015 12:19\nŚwietny zestaw! :) Zgadzam się z Tobą prostota, prawie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem ;))\nDaria Stręk 23 kwietnia 2015 13:25\nprzepiękne widoki i zdjęcia ;)


14 sty 2021, o 08:53\nForum: PITy IPS | PITy 2020 Asystent\nTemat: brak definicji wysyłki do e-Deklaracji P28_23\nRe: brak definicji wysyłki do e-Deklaracji P28_23\nData publikacji i uruchomienie bramki M.F. PIT-19A(10) Data publikacji: 05.01.2021 wysyłka od: 19.01.2021 r., PIT-16A(11) Data publikacji: 07.01.2021 wysyłka od: 21.01.2021 r., PIT-28(23) Data publikacji: 07.01.2021 wysyłka od: 21.01.2021 r., PIT-37(27) Data publikacji: 05.01.2021 wysyłka od: 19.01....\n21 paź 2020, o 09:48\nTemat: Zasadnicze pytanie. Czym się różni program Asystent PIT 2019 od PityIPS2019\nRe: Zasadnicze pytanie. Czym się różni program Asystent PIT 2019 od PityIPS2019\nProgram PITy IPS jest przeznaczony dla osób wykorzystujących go w celach komercyjnych. Domyślnie pracuje na bazie SQLite (plik PITyIPS.sdb), której lokalizacja jest bezpośrednio w ../Dokumenty/. Aplikacja nie jest instalowana z bazą MS SQL, tylko mamy możliwość zainstalowania Native Client. Jest on ...\n15 maja 2020, o 15:42\nTemat: Błąd podczas otwierania PIT-ów w PITY 2019\nRe: Błąd podczas otwierania PIT-ów w PITY 2019\nCzy ten sam problem jest, gdy zeznanie otwieramy wybierając w menu Plik - Więcej?\n4 maja 2020, o 09:38\nTemat: Błąd połączenia z bazą danych przy wyborze podatnika\nRe: Błąd połączenia z bazą danych przy wyborze podatnika\nNie posiada Pan przypadkiem zainstalowanego programu Nowe Biuro Rachunkowe IPS, który jest ustawiony na bazie sieciowej? Po naciśnięciu na przycisku "Podatnik" program może pobrać dane z Nowe Biuro Rachunkowe IPS lub PITy IPS. Aplikacja nie może się dostać do bazy BR IPS, więc wyświetla komunikat a ...\n22 kwie 2020, o 15:31\nTemat: Zmiana rozliczenia PIT-36 => PIT36L i odwrotnie\nRe: Zmiana rozliczenia PIT-36 => PIT36L i odwrotnie\nWybieramy z menu Program - Zmień rozliczenie\n18 mar 2020, o 08:52\nTemat: Wersja 10.12 PIT-O\nRe: Wersja 10.12 PIT-O\nW menu Program\_Ustawienia programu została dodana opcja "Jakość wyświetlania rysunku formularzy". Po ustawieniu tej opcji na "najlepsza", zamknięciu i otworzeniu programu jest nadal ten sam efekt?\n10 mar 2020, o 14:09\nTemat: Formatowanie tysięcy\nRe: Formatowanie tysięcy\nW opcjach regionalnych w Windows w "Ustawienia dodatkowe" jest widocznie wprowadzony przecinek a nie spacja przy "Symbol grupowania cyfr".\n28 lut 2020, o 15:10\nTemat: Pobieranie aktualizacji\nRe: Pobieranie aktualizacji\nMożna pobrać plik ze strony i zainstalować program jak za pierwszym razem. Można w menu Program\_Ustawienia programu na zakładce Ogólne zaznaczyć kwadraty: "Sprawdzaj dostępność nowszej wersji" i "Pobierz przez przeglądarkę". Wówczas po naciśnięciu na przycisk "Aktualizuj" w przeglądarce internetowej...\n28 lut 2020, o 13:31\n28 lut 2020, o 13:28\nTemat: Wysyłka DSF-1\nRe: Wysyłka DSF-1\nDokument DSF-1 można wysłać dopiero od 2 marca.


"Norma" Belliniego na festiwalu "Chopin i jego Europa"\n04.08.2010. Warszawa (PAP) - Pierwsze w Polsce koncertowe wykonanie "Normy" Belliniego na instrumentach z epoki zabrzmi w piątek w Filharmonii Narodowej na 6. Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym "Chopin i jego Europa".\nRozbudowa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie\n04.08.2010. Warszawa (PAP) - Budynek warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych przy Wybrzeżu Kościuszkowskim zostanie wyremontowany i rozbudowany. Większą część kosztów inwestycji pokryje Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego.\nBiałoruś/ Były klasztor zostanie przekształcony w hotel\n04.08.2010. Mińsk (PAP/Biełsat) - Mimo sprzeciwu wiernych były miński klasztor bernardynów zostanie przekształcony w hotel - podała telewizja Biełsat. W środę poinformował o tych planach Michaił Żich, główny inżynier przedsiębiorstwa restauracji zabytków "Mińska spadczynia".\nRewitalizacja zabytkowego parku przy siedzibie zespołu "Mazowsze"\n03.08.2010. Warszawa (PAP) - Trzy umowy, ws. prac rewitalizacyjnych na terenie zespołu pałacowo-parkowego w Karolinie, siedziby zespołu "Mazowsze", oraz tworzenia inkubatora przedsiębiorczości w Szydłowcu i e-urzędu w Przasnyszu, zawarto w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Mazowieckiego.\n03.08.2010. Gniezno (PAP) - Prawdopodobne pozostałości po bramie wjazdowej do książęcej części gnieźnieńskiego grodu odkryli archeolodzy w Gnieźnie w pobliżu tamtejszego kościoła św. Jerzego na Wzgórzu Lecha. Wcześniej przypuszczali, że są to ślady palatium Bolesława Chrobrego.\nUkazała się polsko-niemiecka antologia o "wojnie pamięci".\n03.08.2010. Warszawa (PAP) - Książka "Prawdziwy początek wojny jest przed jej początkiem" to dwugłos polskich i niemieckich pisarzy o pamięci i tym, jak trudne jest przebaczenie i pojednanie. Dwujęzyczna antologia właśnie trafia do polskich księgarń. Wśród autorów antologii jest pięcioro polskich i pięcioro niemieckich pisarzy m.in. Olga Tokarczuk, Magdalena Tulli, Wojciech Tochman, Matthias Goeritz, Silke Scheuermann, Volker Braun. Wszyscy próbowali napisać o tym, jak pamięć o wojnie wpłynęła na ich losy.


Odświeżony MacBook Air, 5K Display i iMac: Apple pokazuje, że boi się nowości | mobiManiaK.pl\n30.08.2016, Aleksander Piskorz Apple Komputery PC Laptopy Newsy\nOdświeżony MacBook Air, 5K Display i iMac: Apple pokazuje, że boi się nowości\nWedług informacji napływających z sieci, Apple przygotowuje się do ofensywy związanej z odświeżaniem swoich produktów. Już w październiku tego roku możemy zobaczyć nowego MacBooka, iMaca, MacBooka Pro oraz wyświetlacz zewnętrzny 5K Display! Jak widać Apple nie tylko skupia się na nowym iPhonie 7, który powinien pojawić się już w przeciągu kilkunastu najbliższych dni. Wczoraj bowiem poznaliśmy dokładną datę konferencji zaplanowanej przez giganta z Cupertino, na której zobaczymy najpewniej iPhone’a 7 oraz Apple Watch. To jednak nie koniec nowości. Według Marka Gurmana i jego raportu dla Bloomberga, firma z Cupertino pracuje również nad kolejnymi produktami: wśród nich znajduje się nowy MacBook Air, nowy MacBook Pro oraz odświeżony iMac i 5K Display, jako zewnętrzny wyświetlacz, o którym mówiło się z resztą od jakiegoś czasu.\nNowe MacBooki mają pojawić się już w październiku tego roku i wszystko wskazuje na to, iż mimo plotek Apple dalej będzie brnęło w linię Air, którą miało jakiś czas temu uśmiercić. Oprócz nowego modelu Air spodziewamy się również odświeżenia wersji Pro – na jej temat pisaliśmy dla Was więcej, bowiem cały czas pojawiają się przecieki na temat nowości znajdujących się w środku oraz na zewnątrz obudowy notebooka.\nNowy MacBook Pro ma posiadać ekran OLED, Touch ID wbudowane bezpośrednio w przycisk zasilania oraz kilka innych, kosmetycznych usprawnień – nie ma co jednak szykować się na nowy design. To będzie po prostu delikatna zmiana.\nMacBook Air ma doczekać się jedynie odświeżenia procesora oraz zintegrowanej karty graficznej. Oprócz tego Apple celuje w wymianę portu na USB C, tak aby stworzyć swego rodzaju standard w swoich produktach.\nW przypadku stacjonarnych komputerów, czyli iMaców, Apple nie będzie zbytnio kombinować i wymieni jedynie GPU na takie, które zostanie dostarczone przez AMD. Bardzo możliwe, że w iMacach znajdzie się również port USB typu C oraz lepszej jakości główny wyświetlacz. Niestety w przypadku tego sprzętu nie mamy większej ilości informacji.\nNa temat tego ruchu mówiło się już od jakiegoś czasu. Nowy, zewnętrzny wyświetlacz ma wyprzeć znany do tej pory Cinema Display oraz Thunderbolt Display – dwa flagowe produkty pozwalające na skorzystanie z dodatkowego źródła obrazu dla laptopa czy iMaca. Według plotek, Apple ściśle współpracuje z LG przy produkcji tego typu ekranu, więc można spodziewać się, że wyświetlacz będzie pochodził z koreańskich fabryk. LG znane jest z tworzenia wysokiej jakości ekranów, także nie ma co obawiać się zarówno o problemy z kolorami, kontrastem jak i samą rozdzielczością.\nNowości warte uwagi?\nPatrząc na wszystkie dane powyżej, ciężko stwierdzić, że szykuje nam się rewolucja. Po raz kolejny wychodzi na to, że Apple jedynie odkłada w czasie moment prezentacji wszystkich nowości. Oby jednak w końcu ona nastąpiła, bowiem amerykańska firma nie będzie mogła w nieskończoność odświeżać swoich produktów, nie prezentując w nich żadnej innowacji lub zmiany.\nOprócz sprzętu komputerowego, amerykańska marka planuje również zmiany w segmencie mobilnym. Michał pisał dla Was dzisiaj o iPadach, które również mają doczekać się kilku istotnych nowości.\nObecnie tak naprawdę ciężko przewidzieć, w którą stronę dokładnie zmierza firma z jabłkiem w logo. Polityka Tima Cooka jest dość jasna w kwestii produktowej i osobiście stwierdzam, że każde posunięcie i krok robiony jest na zasadzie „bezpieczeństwa”. Apple bardziej testuje to, co może zrobić oraz reakcję użytkowników bojąc się postawić na zdecydowane zmiany. Oczywiście są to tylko moje przypuszczenia, a sama sprawa może wyglądać inaczej – warto jednak wspomnieć, że zarówno ja ani inne osoby nie znają wszystkich faktów.\n2017 rok zapowiada się jednak ciekawie, bowiem na ten moment nie wiemy kompletnie nic na temat następnych planów Apple. Jaka więc przyszłość czeka tę markę w segmencie komputerów?\nTematyka: Apple, Komputery PC, Laptopy, Newsy\nPodobne: plotki i przecieki, raport, nowości, odświeżony sprzęt, nowy MacBook, nowy iMac, nowy tablet\tPopularne produkty:\n39 queries. 0,181, 0.181 (0,181) seconds.


W ogrodzie snów - Gliwice informacje kulturalne\nW ogrodzie snów\n26 grudnia, ze względu na bardzo dużo zainteresowanie widzów, kino Amok (ul. Dolnych Wałów 3) po raz drugi wyświetli film "Bosch – Ogród snów".Dokument Jose Luisa Lopeza-Linaresa zabierze nas do zagadkowego świata jednego z najbardziej znanych obrazów w historii.\n"Ogród rozkoszy ziemskich" to tryptyk składający się z części środkowej i dwóch mniejszych bocznych skrzydeł. Olej na desce powstał około 1500 roku, a jego autorstwo przypisuje się Hieronimowi Boschowi, tworzącemu w Niderlandach malarzowi i rysownikowi. O życiorysie artysty wiemy niewiele, co tylko wzmaga zainteresowanie jego twórczością.\nPoszczególne odczytania bogatej symboliki obrazu często bardzo się różnią. Czy Bosch chciał potępić wady i słabości człowieka skazujące go na piekielne męki (przedstawione na prawym skrzydle tryptyku)? Nie wszyscy krytycy są co do tego zgodni. Dokumentalista Lopez-Linares poprosił wybitnych twórców – między innymi pisarzy Salmana Rushdiego i Orhana Pamuka – o osobiste przemyślenia na temat "Ogrodu rozkoszy ziemskich". Efekty będzie można zobaczyć 26 grudnia o godz. 18.15 w kinie Amok.\nBosch Ogród Snów\nWarto się (z)badać!\nWarto się (z)badać!dodano 20 godz. temu\nDla małych i średnich przedsiębiorstwdodano 20 godz. temu\nRadiostacja na bileciedodano 2018-03-19 09:30\nSzczyt nieodpowiedzialności młodej kobietydodano 2018-03-19 09:30\nMamy miejską aplikację na smartfony! dodano 2018-03-20 17:00


"Bohater" filmu nagranego przez samochodową kamerkę już w rękach policji. Będzie tłumaczył się przed sądem – FaktyKielce24.pl\nfot. Świętokrzyska Policja / YouTube.com/Stop Cham\nPolicjanci zatrzymali 26-latka z Jędrzejowa, który jest niechlubnym bohaterem filmu umieszczonego w serwisie YouTube. Widoczny na nagraniu mężczyzna wysiadł z auta na Rynku w Jędrzejowie i zaczął grozić pocięciem twarzy innemu z mężczyzn. Teraz będzie musiał tłumaczyć się przed sądem.\nO sprawie informowaliśmy wczoraj. Jak pisaliśmy, do zdarzenie zostało nagrane przez samochodową kamerkę w nocy z 30 na 31 grudnia. Od momentu ukazania się tego nagrania, pomimo braku oficjalnego zgłoszenia, policjanci z komendy policji w Jędrzejowie rozpoczęli czynności w tej sprawie.\nPraca kryminalnych doprowadziła do ustalenia i zatrzymania 26-letniego mieszkańca Jędrzejowa – agresywnego bohatera z nagrania. Jak ustalili policjanci przyczyną zachowania mężczyzny była zwykła pomyłka 20-letniego mieszkańca powiatu jędrzejowskiego. Mężczyzna ten pomylił auto 26-latka z pojazdem swojego znajomego. Machając ręką w jego kierunku, aby zwrócić na siebie uwagę rozjuszył agresora. Takie zachowanie było dla 26-latka wystarczającym powodem, aby zatrzymać pojazd na pasie ruchu, wysiąść z samochodu i grozić o 6 lat młodszemu mężczyźnie pocięciem twarzy.\nNiechlubny bohater nagrania nie będzie mógł liczyć na filmowego Oskara, ale za to może spodziewać się surowych konsekwencji swojego bezmyślnego zachowania. 26-latek usłyszał zarzut kierowania gróźb karalnych. Za tego typu przestępstwo grozi kara do 2 lat pozbawienia wolności.\nNagranie z samochodowej kamerki, którym zainteresowali się policjanci, zamieszczamy poniżej.


Karafka do wina „De Luxe”\nDekanter „Swan” ze stojakiem\nKomplet z dekanterem i 6 kieliszkami „Bouquet”\nKomplet z karafką na wodę i dekanterem "Vino"\nDekanter do wina „Tokai”\nKryształowy dekanter doda uroku kolacji we dwoje lub spotkaniu w większym gronie. Dekantery odgrywają jednak nie tylko funkcje estetyczne. Aby młode wino zachwyciło nas w pełni swoim bukietem, należy otworzyć ostrożnie butelkę i powoli przelać jej zawartość do dekantera. Po około dwudziestu minutach trunek zyska na złożoności i subtelności.\nDekantowanie starszego wina (z osadem) wymaga większej finezji. Zwykle zaleca się odstawienie butelki na kilka godzin lub ułożenie jej pod kątem na odpowiednim stojaku, aby osad zebrał się na jej dnie, a następnie ostrożnie otwarcie i przelanie do dekantera. Trunek rozleje się po szerokiej powierzchni, a osad osiądzie na dnie naczynia. Dodatkowo wino napowietrzy się. Starsze wina poleca się dekantować tuż przed podaniem. Dekanter sprawia, że serwowanie wina jest bardzo eleganckie i uroczyste!


Tworzenie monumentalnych zmian ∞ 9-wymiarowa Arkturiańska Rada ~ MEDYTACJA\nTworzenie monumentalnych zmian ∞ 9-wymiarowa Arkturiańska Rada\nMamy wszystkie niezbędne perspektywy, aby pomóc wszystkim stworzyć harmonijny świat dla każdego. Możemy zobaczyć, jak to jest możliwe, nawet zanim zmienicie swoją świadomość, aby żyć na planecie, dzieląc ziemię, dzieląc się zasobami, wciąż mając różne perspektywy. Widzimy taką możliwość, ale nie dźwigamy emocjonalnego bagażu, który wielu dźwiga na Ziemi.\nBagaż emocjonalny, o którym mówimy, to ten, który prowadzi do działań, które są podejmowane przeciwko sobie nawzajem. Możecie mieć to na dwa sposoby. Możecie mieć wszystko na swój sposób, ale najpierw musicie rozpoznać, że ma to bardz wielkie znaczenie aby przetworzyć emocje, które są w was. Nawet jeśli światowi liderzy nie mogą, wy nadal możecie i możecie stworzyć zmianę w swoim świecie, dbając o swój własny interes.\nWidzicie, wszystko, co robicie, mówicie, myślicie, czujecie, to wszystko przynosi efekty, a teraz macie możliwość wpłynięcia na więcej zmian w waszym świecie, niż kiedykolwiek moglibyście uznać. Kiedy widzicie stan całego świata i zastanawiacie się, jak moglibyście coś zmienić, odpowiedź zawsze leży w was. Robicie różnicę w swoim osobistym życiu za każdym razem, gdy wybieracie by czuć te emocje, by wyrażasz je komuś innemu i rozpoczynacie reakcję łańcuchową.\nInformujecie wszechświat, w którym chcecie żyć przez to, co robicie i czego nie robicie. Kiedy odczuwacie swoje emocje i przetwarzacie te, które szczególnie potrzebują przetwarzania, wysyłacie tę wiadomość głośno i wyraźnie, a wszechświat musi odzwierciedlać z powrotem świat wewnętrzny, który tworzycie.\nKażdy z was, kto nie śpi, ma możliwość zrobienia tak wiele dobrego, nawet nie wychodząc z domu, nawet nie docierając do nikogo innego. Przetwarzajcie te emocje o niższej częstotliwości, które pojawiają się w was i zauważcie, że zmiana, którą tworzycie, poprzez tak prosty akt, jest monumentalna.


Zmęczenie materiału! - Gry planszowe - POLTERGEIST\n» Artykuły » Felietony » Zmęczenie materiału!\nNie mam wielkiego doświadczenia w grach planszowych. Gram od niedawna, wciąż nie znam sporej liczby popularnych tytułów i od czasu do czasu natrafiam jeszcze na grę, która może zaskoczyć mnie czymś świeżym. Tutaj się zatrzymajmy – czy widzicie coś podejrzanego w powyższym stwierdzeniu? Planszówki są moją ulubioną rozrywką od zaledwie półtora roku, a już zaczynam zrzędzić i marudzić. Już kręcę nosem nad nowymi grami rzucając hasłem "Ale to już było". Oto jest choroba która zżera nasze zacne hobby – eksploatowanie jednego konceptu do granic jego wytrzymałości.\nRozważmy eurogry. O tak, doskonały, błyskawicznie rozwijający się gatunek gier oferujący sporo inteligentnej zabawy dla całej rodziny. Niewielka konfliktowość, przeważnie neutralna tematyka i świetnie funkcjonująca, acz abstrakcyjna mechanika. I nieustannie takie same mechanicznie chwyty. A to licytacja, a to zbieranie kart. Zajmowanie terytorium, handel z graczami, zbieranie surowców, zarządzanie ręką... I zbieranie punktów zwycięstwa. Kto to ostatnio powiedział? "Zaskoczę was! W tej grze wygrywa ten, kto będzie miał najwięcej punktów zwycięstwa".\nDywagacje bez argumentów? W takim wypadku, rozważmy targi w Essen. Mekka planszówkomaniaków, wszystkie wydawnictwa, setki nowych tytułów! I jakie głosy nas dochodzą? Lekkiego zawodu. Praktycznie nie pojawiła się na tegorocznych targach pozycja, która wprawiła by wszystkich w skrajne osłupienie swoją pomysłowością i oryginalnością. Dlaczego? Bo dostajemy eurogry. A jak zrobić eurogrę? Weźmy kilka mechanik ze starszych tytułów, zmiksujmy je tak, aby działały et voila. Oto gra! Nie jestem wrogiem tego gatunku, ba, uważam się raczej za miłośnika gier niemieckiego stylu. Ale ile razy można zbierać klocki/żetony/karty/kubeczki/pionki by otrzymać punkty zwycięstwa/chwały/prestiżu (niepotrzebne skreślić)? Chyba już skończyła się era rozwoju dla tego typu gier.\nA teraz kilka dowodów rzeczowych. Gdy na półkach sklepów pojawiła się gra Colosseum pierwsze komentarze brzmiały tak: "Książęta Florencji w lżejszej formie". Ba, takie stwierdzenia pojawiały się już przy premierze Thurn und Taxis, które miało być "zmodyfikowanym Ticket to Ride"! A nowiutka Cuba? To przecież ładniej wykonane Puerto Rico. Filary Ziemi? Caylus dla rodziny. Giganten der Lufte? Zmodyfikowane To Court the King. Nawet jeżeli cała gra nie jest nie jest po prostu modyfikacją tego, co już znamy, to prawdopodobnie każda nowa pozycja posiada mechanikę, którą możemy rozłożyć na kilka doskonale znanych nam części składowych. Narzekam i marudzę, prawda? W końcu mechanika ma prawo się powtarzać – inaczej niewiele by gier było na tym świecie. Ale powiedzcie, z ręką na sercu – czy ani razu nie rzuciliście hasła typu "Tak, znam to. Podobnie jest w takiej a śmakiej grze"?\nZmyślam? Może trochę koloryzuję, ale fakty pozostają niezmienione. Coraz szersze grono graczy zaczyna odczuwać rodzaj psychicznego zmęczenia, generuje aurę biernego zniechęcenia wobec "nowych" gier, które tak naprawdę korzystają ze znanych mechanik pakując je w nowe pudełeczko. Od razu zaznaczę, to nie jest znudzenie planszówkami w sensie ogólnym. Gracze nieustannie napływają do klubów, kostki się toczą, żetony są kładzione na planszę, pionki się poruszają, karty są zagrywane i dociągane – chęć grania, potrzeba towarzyskiej rozrywki przezwycięży każde zniechęcenie. Co nie zmienia faktu, że projektanci gier mają coraz trudniejsze zadanie. Nieustannie zbliża się potrzeba rewolucji. Czas, by ktoś w nagłym przebłysku geniuszu stworzył nowy gatunek gier!\nKażdy projektant planszówek marzy o tym, by to jego gra była tą rewolucyjną, tą jedyną wspaniałą, która wniesie powiew świeżości. Któż by nie chciał stworzyć absolutnie oryginalnej mechaniki? My, gracze, jesteśmy w uprzywilejowanej pozycji – możemy narzekać do woli, grać w co nam się podoba, wieszać psy na każdej nieudanej pozycji. A twórcy planszówek uwijają się jak w węgorze w ukropie, by stworzyć dla nas danie o zupełnie nowym smaku. Efekty tych prac pojawiają się znienacka i powodują niemałe zamieszanie w społeczności planszówkowców. Pozwolę sobie przypomnieć niemałe zamieszanie wokół oryginalnego Space Dealera. A nasze polskie poletko też, jak widać, potrafi zaimponować. Neuroshima Hex zbiera liczne pozytywne opinie. Głównie dzięki swojej oryginalności i dynamice rozgrywki.\nCóż, nie pozostaje nic innego jak czekać. Wciąż mogę przecież rozkoszować się rozgrywkami w moje ulubione tytuły. Nieustannie mogę przyglądać się świeżym produkcjom – kto wie, lepiej mieć rękę na pulsie, niż pozwolić jakiejś doskonałej grze przepaść w mrokach dziejów. Zmęczenia grami? Raczej nie. Zmęczenie powtarzaniem znanych schematów? Zdecydowanie tak. Oby to była jedynie jesienna chandra...\nNie jestem planszówkowym wygą, ale felieton i tak mi się podoba. Podejmuje dość oczywisty temat, ale jest ciekawy i rzeczowy.\nNatomiast do samej treści - sądzę, że podobnie dzieje się z każdym hobby, które eksploatuje się z dużą intensywnością ;/\nEch, ujmę to tak: bodziec powtarzany na skutek adaptacji wywołuje coraz mniejszą reakcję. Trochę chyba szkoda na ten temat felieton pisać - jak ktoś łowi ryby, to pierwsza to radocha jak cholera, potem już coraz słabiej. Jak ktoś gra na konsoli, to pierwszy Crash Bandicoot jest spoko, ale 3 już jakby ssie. Jeżeli ktoś lubi ból wywołany ekstremalnie ostrymi papryczkami i sosami, to coraz trudniej znaleźć mu w tym coś nowego.. Generalnie gry planszowe to dosyć jednorodny rodzaj bodźców - nie ma co się oszukiwać że magia nie przeminie.\nSwoją drogą - przypomina mi to dziesiątki listów do NEO+ zatytułowanych "Granie mnie już nudzi" - wiadomo że wszystko w pewnym momencie nudzi, chyba nie ma sensu opisywać zmęczenia grami ludzi z popularyzacją tego hobby związanych - bo wtedy każdy by musiał napisać na ten temat felieton (jako że każdego to dotyka w pewnym momencie).\nWedług mnie marudzicie. W każdą grę z pierwszej 5. BGG można grać przez pół życia i widzieć coraz to nowe rozwiązania. Spójrzcie na Tantrixa, na Amyitis, na Goa. Poczytajcie o Origins albo o Agricoli, zagrajcie w 1960.\nPamiętacie marudzenie nt. TuTa? Co z niego wyszło - kolejna oryginalna gra. Fakt, że wychodzi w tej chwili sporo badziewia, gier niedopracowanych i płytkich - jednak ciągle można znaleźć perełki. Fakt, że tegoroczne SdJ nie powalało - Zoloretto jest strasznie słabe.\nMoim zdaniem takie malkontenctwo dowodzi tylko zmeczenia grami i polecam odsapnac. Doszukiwanie sie na sile podobienstw w jednej grze do innej czasem daje zupelnie dziwne rezultaty (TuT i T2R sa zupelnie inne), a zawsze jest zupelnie bezcelowe.\nDla mnie planszówki to długi urlop od rpg. Mógłbym napisać podbny tekst o grach fabularnych. Temat planszówek tez wyeksploatuje, ale jeszcze mi troche zostalo. Co potem nie wiem. Widze za to, ze coraz trudniej mnie zaskoczyc. Tak jak w przypadku rpg zmienie sie w misjonarza, który niesie gry planszowe tubylcom betonu. Lecz ciągle mam ochotę grać w Puerto Rico, Ticketa... euro mnie nie rozczarowuje. Gorzej z wargamingiem, gdyż nie spotkałem sie z tytułym, który mogłby konkurować z GoTem i to jest moj dramat i tu są rozczarowania.\nW sumie Hubert poruszył dwa wątki. Znudzenie i powtarzalność. Jedno może wynikać z drugiego, ale nie koniecznie. Co do powtarzalności, opisując tytuły wygrywające SDJ, niejednokrotnie spotkałem tytuły których mechanika lata później była wykorzystana w innych grach. To jest normalne. Tak samo jak my wykorzystujemy w swoim życiu wynalazki naszych przodków. Owszem pojawiają się elementy nowe, ba uważam że pojawiają się częściej niż nam się wydaje. Ich "odkrywcy" są zachwyceni, problem w tym, że nie znają dziesiątek gier w których to się już pojawiło. Tak naprawdę mechanika wykorzystywana w grach opiera się na kilkunastu składowych. Jednym z nich jest ruch, innym rzut, licytacja itp. itd. Tak gwoli prawdy, mojego Glika kilka osób porównuje z RoboRally w które nie grałem i które poznałem niedawno ;-)\nTargi Essen i zachwyt. Ja po targach byłem przede wszystkim zmęczony. Natłok tytułów i ludzi przytłaczał. Znalazłem grę która mnie zachwyciła - TZAAR. Co w niej jest takiego ciekawego? Prostota i wykorzystanie starych jak świat elementów, które razem świetnie się spełniają... te zdanie pokazuje coś jeszcze. Tworzenie gier jest często podobne do gotowania. Są składniki które razem mogą dać jakiś innowacyjny smak, innym razem nie do końca... a każdy marzy o znalezieniu nowego składnika. Nie wiem czy czytałeś wywiad z Kramerem z najnowszego SGP. O czym marzy ten niesamowity twórca? O wynalezieniu nowego gatunku w grach :-) I nawiązanie do Space Dealera i Neuroshimy. Innowacyjne wykorzystanie czasu wg. mnie jest w Tamsku, SD owszem jest ciekawy, ale czy aż tak innowacyjny ;-) Podobnie w NHex. Michał wymyślił świetne połączenie kilku elementów... podejrzewam że wielu z nich nie znał! Ale przeglądając tysiące gier można znaleźć coś podobnego... inna sprawa, że Michałowy przepis okazał się wyśmienity!\nTyle o powtarzalności. Wyszło przydługo... a zmęczenie. Tu najlepiej wg. mnie odpowiedział Ci beacon. I jeszcze jedno, może to nie jest te hobby które szukasz i które okaże się TYM.


Gabinet profesor Corleone\non Czw Gru 11, 2014 7:36 pm\nPomieszczenie może pochwalić się wielkimi oknami, które wpuszczają do środka ogromne ilości światła. W połączeniu z ciepłą barwą ścian sprawia to wrażenie przytulności, przywodzące na myśl zrobioną w sepii fotografię. Na ścianach rozwieszone są liczne plakaty, częściowo czarodziejskie, przedstawiające drużyny Quidditcha, a częściowo mugolskie z graczami baseballa i niemagicznymi artystami. Gen jest najbardziej dumna z pokaźnego plakatu Elvisa, na którym widnieje autentyczny autograf. W pobliżu okna znajduje się przestronne biurko, zawalone książkami i pergaminami. W pomieszczeniu znajduje się też kilka wypchanych książkami regałów, parę wygodnych foteli, szafa i niewielki kufer, w którym wedle szkolnych plotek co jakiś czas coś złowieszczo postukuje. Niektórzy utrzymują, że pani profesor trzyma w nim zgraję tłuczków, którą wypuszcza na niesfornych uczniów. W pomieszczeniu znajduje się też kilkanaście szkolnych mioteł, które w wolnych chwilach czarodziejka doprowadza do porządku, konserwuje, naprawia lub zwyczajnie poleruje. Po pomieszczeniu zwykle przemieszcza się złoty znicz. Na stojącym w kącie niewielkim stoliku znajduje się także nakręcany na korbę gramofon w stylu retro i niewielka kolekcja płyt. W gabinecie zwykle unosi się też zapach papierosów, choć czasem ginie on pod wyraźną wonią środków polerskich.\nRe: Gabinet profesor Corleone\non Pon Sie 29, 2016 10:28 pm\nDostała od siostry jasne polecenie - miała iść i odbębnić szlaban. Ha! Też coś...\nVivi nie była tym zachwycona. Miała inne plany. Bardzo inne. Ostatnio przecież udało jej się złapać nietoperza, który zamknięty w kufrze czekał na swój koniec.\nAlbo już go dożył. Znaczy nie dożył...\nW sumie to nie sprawdzała. No ale! Chodziło o to, że chciała zrobić jego sekcję i nie mogła się doczekać. To było ważniejsze niż jakieś tam szlabany!\nNo ale Liv każe, Vivi musi. Albo może karze?\nTakie trochę dwa w jednym.\nŚlizgonka z naburmuszoną miną dotarła pod drzwi gabinetu profesor Corleone. Przez chwilę patrzyła w drzwi nienawistnie, jakby z nadzieją, że one znikną. W końcu to Hogwart - nigdy nic nie wiadomo!\nAle nie. Drzwi nie zniknęły. Uparcie istniały dalej. Vilia wygięła usta w podkówkę, a potem uniosła rękę.\nA Zygfryd czekał. Czy jak mu tam było...\non Pon Sie 29, 2016 11:43 pm\nNie dała na siebie długo czekać, co to to nie. Nie mogła przecież ryzykować potencjalnej ucieczki zniechęconych jej ślamazarnością uczniów. Ledwie więc Vilia zdołała oderwać dłoń od powierzchni drzwi, a te już stanęły otworem. Stojąca na progu pani profesor najpierw dokładnie otaksowała ślizgonkę wzrokiem, później dmuchnęła w nią dymem z trzymanego w ustach papierosa, a w końcu uśmiechnęła się na tyle, na ile pozwalało trzymanie fajki między wargami.\n-Panna sowiarka, wyśmienicie. Gdzie zgubiłaś swoje lustrzane odbicie?- Gen na wszelki wypadek rozejrzała się dokładnie po korytarzu, jednak pierwsza obserwacja była trafna. Drugiej bliźniaczki na szlabanie zwyczajnie brakowało. Kobieta westchnęła z niezadowalaniem i przesunęła dłonią po włosach. To trochę zmieniało jej pierwotne plany, ale od czego była improwizacja. Tak zawsze było zabawniej... Przez chwilę nauczycielka stała w bezruchu, co jakiś czas jedynie wciągając do płuc nieco dymu, a w końcu ni z tego ni z owego szeroko otworzyła oczy i z niezwykłą werwą wykrzyknęła do stojącej przed sobą ślizgonki jedno, krótkie słowo.\n-PADNIJ!- co więcej sama nauczycielka w tym właśnie momencie, sprytnie rzuciła się ku ziemi.\non Wto Sie 30, 2016 9:42 pm\nVivi była pod wrażeniem. Zazwyczaj nauczyciele kazali odczekać długie, męczące sekundy, zanim ruszyli się do drzwi. Aż jej się oczki zaświeciły, kiedy patrzyła na panią profesor. Może i by się uśmiechnęła, gdyby nie dym z papierosa, który wywołał u dziewczyny zadziwiającą reakcję. Skrzywiła się.\n- Taka jedna obrzygała ją na Zielarstwie i nie bardzo dobrze się czuje.\nWyjaśniła niewinnie, licząc na to, że to usprawiedliwi nieobecność jej bliźniaczki dość dobrze. Właściwie nie wiedziała co innego mogłaby powiedzieć. Stała więc tylko naprzeciwko nauczycielki, przypatrując jej się z niemym - co było dość niesamowite! - zainteresowaniem. Od czasu do czasu zamrugała oczętami.\nKiedy padł rozkaz, Vivi nie czekała.\nCo więcej, padła dość majestatycznie.\nI to z niewiele większym opóźnieniem w stosunku do pani profesor!\nCóż, nie byłoby to pewnie takie dziwne, gdyby profesor Corleone mogła podziwiać jej synchronizację z tentakulą na Zielarstwie. W obecnej sytuacji musiała zadowolić się sprawnym i majestatycznym padaniem w wykonaniu Vivi. Dopiero leżąc plackiem na ziemi, Ślizgonka zamrugała niewinnie.\nNo tak. Najpierw robić, a potem zadawać pytania! Strategia idealna!\non Sro Sie 31, 2016 10:18 pm\nNa wzmiankę o rzygowinach jedynie lekko uniosła brwi. Za jej czasów na lekcjach też działy się różne dziwne rzeczy, ale chyba nigdy nie zdarzył się festiwal wymiocin. To dopiero musiał być chaos! No cóż, drugą panną Edwards będzie musiała zająć się kiedy indziej. A szkoda.\nZ ziemi podniosła się do pozycji siedzącej, uważnie przesunęła wzrokiem po śizgonce i wyjęła z kieszeni spodni notesik z długopisem.\n-Bo widzisz, w zasadzie to można powiedzieć, że jestem takim odpowiednikiem mugolskich nauczycieli wychowania fizycznego, więc dzisiaj będziemy ćwiczyć!- mówiąc intensywnie notowała coś na karteczce.\n-A tak poza tym, właśnie uniknęłaś zderzenia z moim rozczarowaniem...- dodała jeszcze, podnosząc się na nogi. Zanuciła coś cicho pod nosem, odwróciła się ku wnętrzu swojego gabinetu i weszła do środka dając Vivi znak ręką, że powinna za nią pójść. W pomieszczeniu cicho grał drugi walc Szostakowicza. Skoro Al Capone mógł zasłuchiwać się tym w swojej celi, to nie mogła być gorsza.\n-Skoro tak dobrze Ci poszło...- nauczycielka krzątała się przez chwilę po pomieszczeniu, by w końcu stanąć przed ślizgonką i wcisnąć jej w dłonie jedną ze szkolnych mioteł.\n-Wskakuj i wzlatuj w powietrze. Na stojąco.- wydała polecenie, sięgając po kilka piłek baseball'owych, którymi zaczęła ostrożnie żonglować. Nie była w tym mistrzem, ale z trzema jako tako, dawała sobie radę. Jeśli odpowiednio się skupiła. Zaraz więc przestała bawić się piłkami, bo wolała skupić się na uczennicy. Uda jej się wznieść na miotle stojąc na niej? A jeśli tak to jak długo uda jej się utrzymać? A jeśli będzie jeszcze musiała unikać piłek?\nMuzyka z gabinetu pani profesor\non Sro Sie 31, 2016 10:38 pm\nW ramach szlabanu.\nW ramach szlabanu będzie musiała ćwiczyć.\nNa twarzyczce Vivi pojawił się szczery, szeroki uśmiech.\nCo prawda nie zrozumiała nic z tego, że uniknęła zderzenia z rozczarowaniem, o którym profesor Corleone zapewne tak sobie notowała na karteczkach, ale to nic. Podniosła się za nauczycielką i ruszyła po jej śladach do pokoju. Zabujała się parę razy na boki w rytm muzyki, rozglądając się po gabinecie.\nKiedy w jej dłoniach znalazła się miotła, ślizgonka zamrugała swoimi oczętami z potencjałem. Miała latać w gabinecie?\nNo, ale jeśli ktoś nie miał zamiaru kwestionować polecenia, to Vivi!\nDziewczyna zawiesiła miotłę nisko w powietrzu, a potem, cóż...\nPo prostu na nią wlazła.\nTak przecież chciała pani profesor.\nPrzekrzywiła lekko główkę na bok.\nWyglądało na to, że na miotle unosi jej się tak całkiem nieźle!\nOstatnio zmieniony przez Vilia Edwards dnia Nie Wrz 04, 2016 4:40 pm, w całości zmieniany 1 raz\n#2 Result : 6, 6, 3, 4, 4\non Nie Wrz 04, 2016 6:18 pm\nGen z wrażenia jedna z piłek baseballowych aż upadła na podłogę. Żeby tak wleźć na wiszącą w powietrzu miotłę jak gdyby nigdy nic i nawet zbytnio się nie zachwiać? Szczęście? Talent? Nie mogła się zdecydować.\n-Tak, tak, coś w tym stylu...- odpowiedziała, sięgając po upuszczony przedmiot. Coś podobnego! W dodatku wydawało się, że ślizgonka całkiem długo potrafi utrzymać równowagę w tej niełatwej pozycji. Trzeba było więc podnieść poprzeczkę wyżej.\n-A teraz postaraj się nie spaść. Możesz robić przysłowiowe cuda na kiju, chodzi jedynie o to, żeby nie spaść na ziemię.- powiedziała jedynie i zabrała się za rzucanie piłkami w Vivi. Nie obchodziło jej czy dziewczyna zacznie kręcić piruety, zwieszać się z miotły, czy inne cuda, tak długo jak pozostawała ponad ziemią, wszystkie chwyty pozostawały dozwolone. Im bardziej kreatywnie tym w zasadzie lepiej. Zamierzała tak długo kierować piłki ku Vivi, aż ta nie znajdzie się na posadzce.\non Nie Wrz 04, 2016 6:22 pm\nVivi była w siódmym niebie. Myślałby kto... Niby szlaban, a tu taka zabawa! I, oooo...\nŚlizgonka wyszczerzyła się jak głupi do sera, czekając na pierwszy atak.\nI oto hop! Pierwsza piłka! Vivi odchyliła się w tył, wciąż stoją na miotle. Co prawda zachwiało to nieco jej równowagą, ale utrzymała się!\nZmusiło ją to jednak, aby przy kolejnym razie musiała unieść się nieco na miotle i usiąść na niej normalnie. Ale tak!\nDrugiej piłki też udało jej się uniknąć! I nawet trzeciej, chociaż ta mało nie drasnęła jej ramienia!\nVilia zaśmiała się radośnie, najwyraźniej świetnie się przy tym bawiąc, po czym istotnie wykonała razem z miotłą dwa kolejne piruety, unikając rzucanych przez nauczycielkę piłek.\nZawisła na miotle, patrząc na profesor Corleone z radosnym wyczekiwaniem.\n- Będzie więcej?\nPytanie z pozoru niewinne, mogło mimo wszystko wywołać odrobinę konsternacji, jeśli dodać do niego jej niewinne spojrzenie.\nOstatnio zmieniony przez Vilia Edwards dnia Wto Wrz 06, 2016 10:51 pm, w całości zmieniany 1 raz\nResult : 5, 3, 3, 4, 4\non Pią Wrz 09, 2016 6:13 pm\nGenevieve roześmiała się. Coś podobnego jeszcze jej się nie zdarzyło. Albo ta dziewucha miała nieziemskie szczęście początkującego, albo była cholernie utalentowana. W sumie nie ważne. Liczył się efekt.\n-Więcej? Teraz spróbujemy czegoś nieco innego...- bez ostrzeżenia rzuciła w stronę Vivi pałkę.\n-Skup się. Rzucę piłką. Masz machnąć i walnąć jak w baseballu... Tylko chcę, żebyś trafiła w konkretny punkt...- dłonią wskazała jedną z szybek znajdującą się na oknie. Po chwili zastanowienia narysowała na małym prostokącie czerwone x.\n-Jeśli szyba wyleci, będzie wybornie...- powiedziała, jakby wybijanie szyb w ramach szlabanu było najbardziej naturalną rzeczą jaką można sobie było wyobrazić. Nie czekała na odpowiedź tylko złożyła się do rzutu niczym profesjonalny baseballista i posłała w stronę ślizgonki piękną, podkręconą piłkę. Trzepoczący w powietrzu złoty znicz, który zawsze latał po pomieszczeniu zawisł na chwilę tuż koło ucha nauczycielki, ale Gen nie zwróciła na niego uwagi. Musiała obserwować rezultat kolejnej próby, choć tak na dobrą sprawę, bez względu na to, co miałoby się dziać i tak wiedziała już co zrobić z niesforną ślizgonką.\non Pią Wrz 09, 2016 9:01 pm\nVivi na chwilę wygięła usteczka w podkówkę, słysząc o tym, że więcej się nie powygina, ale rzucona jej pałka - sprawnie pochwycona! - od razu zmieniła ten stan rzeczy.\nTo dopiero zabawka.\nZamachnęła się parę razy na próbę. Dobrze leżało w rękach. Ciekawe czy udałoby jej się to zwinąć...?\nPokiwała główką na znak, że rozumie. Spoko, to było proste! Przyjęła pozycję, pokręciła kuperkiem i....\nKij wyleciał z rąk Vivi, kiedy się nim zamachnęła, aby trafić w piłkę. Zakręcił się parę razy podczas loty w stronę okna, a potem pięknie trafił w miejsce, w które powinna trafić piłka.\nKij za oknem.\nPiłka w rękach Vivi.\nKiedy ona ją złapała? Jakoś tak w odruchu?\nWyrwało jej się, bo coś wyrwać jej się powinno. Zaśmiała się.\n- Chyba mi nie wyszło. No, ale szyby nie ma!\nKto by się przejmował szczegółami? Na pewno nie ona!\nOstatnio zmieniony przez Vilia Edwards dnia Sob Wrz 10, 2016 9:05 pm, w całości zmieniany 1 raz\non Sob Wrz 10, 2016 9:53 pm\nPrzez dobrą chwilę wpatrywała się w wybite okienko, rozważając czy tak na dobrą sprawę Vivi wykonała zadanie, czy też może niekoniecznie. Jak się nad tym zastanowić, w prawdziwym meczu zwyczajnie przypierdoliłaby pałką jakiemuś graczowi. Niedozwolone ale w pewnym sensie skutecznie. Wyjrzała jeszcze za okno, upewniając się czy spadający kij nie zabił przypadkiem żadnego z kręcących się po błoniach uczniów i parsknęła krótkim śmiechem. To by dopiero była historia. Wyglądało jednak na to, że obyło się bez ofiar.\n-Hmmm...- nauczycielka przeniosła wzrok na Vivi, która w dodatku trzymała w dłoni zaciśniętą piłkę. Bez wątpienia miała całkiem niezły refleks. Ponownie zanotowała coś w swoim notesiku i oparła się o biurko.\n-Jeśli chcesz możesz spróbować jeszcze raz, chociaż w zasadzie efekt, który uzyskałaś jest niekonwencjonalnie zadowalający...- powiedziała powoli, przygryzając końcówkę ołówka.\n-Ale, mam też kolejne zadanie...- wskazała dłonią złotego znicza, który pałętał się po gabinecie. W pomieszczeniu było sporo miejsca, ale bez przesady.\n-Postaraj się go złapać i nie zdemolować przy okazji mojego gabinetu, chyba, że naprawdę lubisz sprzątać...- mrugnęła figlarnie do ślizgonki, zaraz po tym skupiając wzrok na złotym zniczu. Cóż, trzeba było sprawdzić wszystkie możliwości prawda? A później zadecydować.\n-To co wolisz, kolejną próbę z rzutami, czy nowe wyzwanie?- zapytała jeszcze, sięgając po kolejną z baseballowych piłek i leniwie obracając ją w dłoniach. W zasadzie ta decyzja też miała dla Gen pewne znaczenie, nawet jeśli Vivi zapewne nie była tego świadoma. Jeśli dziewczyna będzie ponawiała próbę... Kobieta ponownie podeszła do okna i przywołała stracony kij zaklęciem Accio. Po chwili wahania machnęła też zaklęciem Reparo, przywracając stłuczoną szybę na dawne miejsce. Gorzej, że czerwonego iksa też przywróciło. Cóż zrobić. Wszystko w imię quidditcha.\non Sob Wrz 10, 2016 10:05 pm\nVivi posłuchała, pomyślała chwilę, a potem uśmiechnęła się szeroko.\n- A mogę oba?\nProstota tego rozwiązania wydawała jej się najlepszą z możliwych. No bo dlaczego miała z czegoś rezygnować? Skoro ma szlaban i takie możliwości, to mogła się wyżyć! I to bez konsekwencji!\nOddała pani profesor piłkę, wzięła od niej kij do baseballa i przygotowała się znów. Potrząsnęła swoją zadnią częścią, wystawiła język w ramach wyrażenia swojego skupienia i czekała.\nUuuu, ależ to była piękna piłka. Ślizgonka nie śmiałaby spudłować! Zamachnęła się i...\nOdgłos tłuczonego szkła rozległ się po gabinecie, choć tym razem kij pozostał w rękach dziewczyny, za to piłka idealnie trafiła w wyznaczone miejsce i poleciała ze szkłem na błonia.\nVilia zaśmiała się radośnie, odrzuciła kij na bok i ruszyła na miotle po pokoju, krążąc i wydając z siebie radosne pocharkiwania i pomruki. Wreszcie gdzieś z boku dostrzegła złotego znicza i przypomniała sobie o drugim zadaniu.\nRuszyła z determinacją w jego stronę, ale mała, złota piłeczka nie bardzo chciała zostać złapana. Vivi udało się przy pogoni nawet coś zrzucić i...\nJuż go prawie miała!\nJuż wyciągała rękę po latającą, złocistą piłeczkę.\nŚlizgonka zauważyła lampę.\nJakoś za blisko niej była.\nWydała z siebie bulgot godny indyka i w ostatniej chwili zrobiła unik, sprawiając, że ta zabujała się tylko na boki. Straciła jednak z oczy znicza.\nRozejrzała się po pokoju, ale nigdzie jej nie błyskało.\nPadło pytanie z odrobiną pretensji w głosie.\nOstatnio zmieniony przez Vilia Edwards dnia Nie Wrz 11, 2016 12:35 am, w całości zmieniany 1 raz


Grzegorz Osowski – Ruch Obywatelski na rzecz Jednomandatowych Okręgów Wyborczych\nW sprawie celów Ruchu JOW\nBlogi19 stycznia 2008\nZalety większościowej ordynacji wyborczej (JOW) są jasne i zrozumiałe dla większej niż połowa aktywnej części społeczeństwa polskiego. Pomimo tego gdy stajemy pod transparentem z napisem ,,Żądamy JOWâ€™â€™ niewielu z naszych współobywateli rozumie o co w istocie walczymy. Postulat JOW nie wyraża wprost celu który nam przyświeca i nie powinno nas dziwić to że ludzie nie zauważają wagi naszego postulatu. Przecież celem naszej walki nie jest tylko zmiana sposobu wybierania posłów. To jest tylko najważniejszy środek który jest niezbędny do osiągnięcia celów znacznie szerszych. Uważam że powinniśmy mówić otwarcie , że wprowadzenie ordynacji większościowej (JOW) jest najważniejszym krokiem na drodze do ustanowienia w Polsce ustroju prawdziwie…\nBlogi29 grudnia 2007\nSzasnowny woJOWnicy , walczymy tylko o jedną sprawę, o JOW , a tymczasem nasi przeciwnicy odmawiają obywatelom prawa do referendum. To polska konstytucja nie przewiduje możliwości żądania przez obywateli przeprowadzenia referendum. Ten fakt blokuje działania Ruchu JOW. Ten fakt blokuje wszelkie oddolne inicjatywy obywatelskie.Oczywiście chodzi mi tutaj o te inicjatywy które nie są popierane przez partyjniacką ,,elitę' polityczną. Myślę, że instytucja referendum będzie potrzebna również po wprowadzeniu JOW. W związku z tym uważam , że postulat ustanowienia instytucji referendum , organizowanego na żądanie odpowiednio licznej grupy obywateli , powinien być postulatem Ruchu JOW. Grzegorz Osowski\nNa wstępie chcę zaznaczyć, że to, co niżej piszę nie ma na celu stawiania jakichkolwiek zarzutów liderom Ruchu JOW a zwłaszcza Panu prof. Jerzemu Przystawie, jako że w działania Ruchu włożył On i stale wkłada najwięcej wysiłku spośród wszystkich ,,wojownikówâ€™â€™. Uważam natomiast, że Ruch mógłby robić znacznie więcej niż dotychczas i jeśli jest to zarzut to tyczy się on nas wszystkich którzy uważają się za ,,wojownikówâ€™â€™ idei wprowadzenia JOW. Walczymy, z partyjniacką ordynacją wyborczą i nie chcemy tworzyć nowej partii politycznej leninowskiego typu czy też kliki partyjnej. Chcemy by w Polsce istniały partie polityczne, ale takie jak w WB i USA opierające swoją działalność na…\nBLOKADA POLITYCZNA I MEDIALNA JOW Czy jesteśmy, bez żadnych szans? Choć nie odkryję tu nic nowego to jednak muszę stwierdzić,że najważniejszymi przyczynami małej skuteczności dotychczasowych działań Ruchu JOW jest zdecydowany,choć czasami ukryty,sprzeciw całej obecnej elity politycznej w stosunku do wprowadzenia ordynacji JOW w Polsce oraz blokada wszelkich informacji i dyskusji w środkach masowego przekazu na temat ordynacji JOW. Nasuwa się pytanie o przyczynę tej permanentnej blokady politycznej i medialnej. Myślę, że bynajmniej nie jest to spisek trwający już siedemnaście lat. Moim zdaniem przyczyna blokady politycznej i medialnej leży w ustroju IIIRP i jest nią proporcjonalna ordynacja wyborcza, która oddała władzę nad państwem w ręce klik…


Grafika i projektowanie 3D - Bendar Multimedia - Agencja Interaktywna\nStrona główna/Oferta dla firm/Grafika/Grafika i projektowanie 3D\nGrafika i projektowanie 3D bendar 2019-08-09T15:48:52+00:00\nKreatywne i techniczne projekty 3D pozwalają w pełni oddać szczegóły produktu.\nRealizujemy projekty 3D mockupów, wizualizacji, rysunków technicznych i wielu innych kreacji w których potrzebna jest grafika i projektowanie 3D. Doświadczenie pozwala nam dobrać odpowiednią technologię zastosowania w różnego rodzaju projektach. Oferujemy projektowanie architektury, wizualizacji, modeli do animacji, wideo instrukcji i wielu innych.\nModele i grafika na potrzeby promocji oraz instruktażu.\nModelowanie 3D pozwala lepiej zobrazować odbiorcy skomplikowane zagadnienia. Grafika trójwymiarowa znajduje szerokie zastosowanie w branży budowlanej, motoryzacyjnej oraz wszędzie tam, gdzie dużą rolę odgrywa technologia. Odpowiednio przygotowane modele pozwalają pokazać przekrój elementów i dobrze przedstawić rozwiązania jakie oferuje Państwa firma.\nOpracowujemy animacje 3D na potrzeby marketingu i wideo instrukcji. Wysokiej jakości animacja poprawia wizerunek firmy i sprawia, że odbiór materiału staje się pozytywny i pozostaje w pamięci. Skomplikowane zagadnienia stają się przystępne nawet dla odbiorców niezwiązanych z branżą. Animacja 3D i efekty specjalne mają szerokie zastosowanie w promocji oraz filmie. Świat grafiki 3D jest niemal nieograniczony.\nDoświadczenie w wielu dziedzinach multimediów pozwala nam na odpowiedni dobór technologii w zależności od wymagań projektowych. Oferujemy przygotowanie materiałów do różnych zastosowań takich jak programy CAD, symulatory fizyki, prezentacje multimedialne oraz publikacja w sieci. Przywiązujemy dużą wagę zarówno do walorów estetycznych jak i technicznych aby nasi klienci byli w pełni zadowoleni oraz nie przepłacali za zbędne rozwiązania.\nBendar Multimedia logo by bendar on Sketchfab


Łuk myśliwski Sanlida OSPREY 58" RH CAMO | Sklep Łuczniczy e-Łuk.pl\nŁuk myśliwski Sanlida OSPREY 58" RH CAMO\n35lbs 30lbs 40lbs\nKup za 4305 pkt.\nPo zakupie otrzymasz 43.05 pkt.\nTen produkt to doskonały łuk zarówno dla rekreacyjnych łuczników, jak i myśliwych. Posiada konstrukcję trzyczęściową, która jest łatwa w demontażu i przechowywaniu. 58-calowy Sanlida Osprey oferuje atrakcyjny wygląd, siłę i styl w jednym, opływowym opakowaniu. Wytrzymała, jednoczęściowa podstawka wykonana jest z magnezu, majdan z aluminium, a ramiona to połączenie drewna z czarnym włóknem szklanym.\nW zestawie znajduje się cięciwa Flemish D97.\nNiezależnie od tego, czy szukasz łuku do strzelania rekreacyjnego, czy też łuku myśliwskiego,\nSanlida Osprey jest świetną opcją.\nDługość: 58" (147.5cm)\nWersja: RH (dla praworęcznych)


Naprawa Zmywarek Gniezno - Naprawek.pl\n"Bardzo polecamy kompleksowe usługi tego pana. Zadzwoniliśmy do niego z prośbą o wymianę grzałki w zmywarce, a on od razu przyjął zgłoszenie. Do pracy podszedł sumiennie i odpowiedzialnie, a praca nie zajęła mu wiele czasu. Polecam z całego serca każdemu, komu potrzebny jest pilnie serwis zmywarki, a telefon kontaktowy pozostawiamy sobie na przyszłość, bo na pewno jeszcze nieraz skorzystamy z jego usług."\nZmywarka pokazuje blad e4 zmywarka amica\nChciałbym umówić się z panem fachowcem na przegląd zmywarki Samsung. Rozumiem, że serwisant przyjeżdza do domu klienta? Pytam ponieważ sprzęt jest pod zabudowę i ciężko byłoby mi go do państwa przywieźć. Usterka jest taka, że urządzenie nie pobiera wody, nie mogę umyć naczyć w zmywarce. Problem trwa niezmiennie od kilku dni i w końcu chciałbym coś z tym zrobić.\nWitam państwa. Czy można w tym miejscu zamówić przegląd zmywarki Boscha? Czy diagnoza i dojazd jest darmowy? Kiedy mielibyście wolne terminy na naprawę urządzenia, które nie chce się włączyć? Z góry dzięki.\nWitam serdecznie. Czy posiadacie Państwo jakiegoś dostępnego fachowca w pobliżu mojego mieszkania, który mógłby w niezbyt odległym terminie zjawić się w moim domu i zweryfikować usterkę mojej zmywarki? Naczynia od tygodnia wyjmuję z urządzenia niedomyte. Podejrzewam, że może to być problem z tym, że sprzęt nie grzeje wody i stąd te niedogodności. Mogę na Was liczyć? Kiedy najwcześniej moglibyście pomóc?\nJaka jest cena diagnozy oraz naprawy zmywarki do naczyń? Jest to urządzenie marki Samsung i ma około ośmiu lat. Urządzenie cieknie od spodu. Oczywiście podkładam ręczniki i ścierki, ale chciałabym rozwiązać ten problem, a nie tylko go maskować. Jesteście w stanie w niezbyt oddalonym terminie mi pomóc?\nFiltry w Twojej zmywarce prawdopodobnie się pozatykały? Nie wiesz, do kogo zwrócić się po pomoc? Z partnerami strony Naprawek naprawa sprzętu AGD w Gnieźnie jeszcze nigdy nie była tak prosta. Znajdziesz tu doświadczone firmy AGD, które naprawą zmywarek w Gnieźnie zajmują się nie od dziś. Ich profesjonalizm i indywidualne podejście do Klienta doceniło już wielu zadowolonych Klientów. Nie trać czasu na usługi świadczone przez amatorów, tylko zaufaj fachowcom polecanym przez stronę Naprawek, a będziesz cieszyć się naprawionym sprzętem przez kolejne lata!