Oferta - Sil-Tech\nOferujemy naszym klientom wysokiej jakości wyroby silikonowe, które gwarantują trwałość i elastyczność, a także wytrzymałość na niekorzystny wpływ warunków atmosferycznych oraz wysokiej temperatury. Nasze produkty znajdują zastosowanie w przemyśle motoryzacyjnym, spożywczym, a także przy wytwarzaniu sprzętu AGD. Zdajemy sobie sprawę z różnorodności produktów, które sprzedają nasi klienci, dlatego pragniemy dostosować naszą ofertę do indywidualnych zamówień i wymaganych wymiarów.\nSpecjalizujemy się w produkcji korków, maskownic i nasadek silikonowych. Oferujemy wyroby w różnych kształtach, wymiarach, a także kolorach. Oferujemy korki, które skutecznie odcinają dopływ wody czy powietrza, a stosowane są coraz częściej jako akcesoria do zamykania butelek wina, dzięki czemu napoje zachowują swoje właściwości przez dłuższy czas po otwarciu. Polecamy także nasadki i maskownice silikonowe, które chronią otwory, nakrętki czy śruby przed uszkodzeniem i wpływają pozytywnie na względy wizualne produktu.\nOsłony półosi i przegubów do samochodów i urządzeń\nGuma podnośnika kolumnowego lub płytowego\nZapewniamy wyroby, które pozwolą ochronić śruby czy nakrętki przed uszkodzeniami mechanicznymi. Nasze nasadki silikonowe oferujemy firmom z branży motoryzacyjnej czy elektronicznej, a także przedsiębiorstwom z wielu innych gałęzi przemysłu. Pełnią ważną rolę pomocniczą w trakcie prac remontowych, chociażby podczas malowania, zabezpieczając wyposażenie pomieszczenia przed zabrudzeniem.\nDla przedsiębiorstw produkujących urządzenia i akcesoria metalowe dostarczamy maskownice silikonowe, które pełnią funkcję ochronną, zabezpieczając je przed uszkodzeniem i szkodliwym wpływem zanieczyszczeń. Wyroby te pozwalają również zakryć otwory w produktach i dzięki temu gwarantują lepszy efekt wizualny.\nSprzedajemy produkty, które przeznaczone są do wielu gałęzi przemysłu jako elementy uszczelniające i stabilizujące. Dysponujemy akcesoriami o różnej grubości, długości i szerokości, a także rozmaitych kształtach. Jesteśmy w stanie zaoferować również korki silikonowe w wielu kolorach, w zależności od preferencji klientów.


Koniec Sympatiaplus.pl rusza Kochaj.pl\nW serwisie wraz ze zmianą nazwy pojawiła się nowa szata graficzna oraz dodatkowe funkcjonalności. Ponadto udostępniono mobilną wersję witryny.\nNa stronie zachowano wszystkie dotychczasowe informacje jej zarejestrowanych użytkowników, w tym dane loginowe oraz wyniki testu i dopasowania z innymi osobami. Dalej obowiązują też wykupione wcześniej pakiety Premium i SuperPremium. Zmieniły się natomiast opisy wyniku testu i stopnia dopasowań z innymi użytkownikami.\nSerwis SympatiaPlus.pl ruszył w lutym 2013 roku, zastąpił witrynę StworzeniDlaSiebie.pl. jest oparty na certyfikowanym teście dopasowania, mający ułatwiać użytkownikom poznawanie tylko podobnych do nich osób, z którymi mają szansę na trwały związek.\nDo Grupy Onet-RAS Polska należy też serwis randkowy Sympatia.onet.pl. Według badania Gemius/PBI w sierpniu br. wszystkie strony i aplikacje internetowe wydawcy zanotowały 20,08 mln realnych użytkowników i 2,63 mld odsłon.\nOdeta Moro będzie raz w tygodniu prowadzić „Onet Rano” zobacz więcej\nOnet najbardziej opiniotwórczym medium w sierpniu. "Rzeczpospolita" wyprzedziła WP, wysoko Wirtualnemedia.pl zobacz więcej\nDołącz do dyskusji: Grupa Onet przekształciła Sympatiaplus.pl w Kochaj.pl\nCzyli generalnie to samo bagno tylko pod inną nazwą.\nTen portal, to największa ściema. 70% "dopasowań" to jakieś konta bez zdjęć i bez opisów, a pozostała część to też jakieś martwe. I za tę kasę? Wolne żarty.


KANIBALIZM - film, a rzeczywistość\nGdzie szukać początków kina kanibalistycznego? Czy popularne cannibal-movies to tylko horrory? Dlaczego filmy te budzą tak wiele spekulacji i kontrowersji? Cóż, tego typu pytania można jeszcze mnożyć, a odpowiedzi na nie - z uwagi na brak potwierdzonych informacji - często wprowadzają jedynie chaos i prowadzą do burzliwych dyskusji pomiędzy poszczególnymi znawcami gatunku. W poniższym artykule, w rzeczowy sposób, postaram się ukazać krótki zarys tej problematyki, oraz - z pomocą zebranych źródeł - udzielić odpowiedzi na wcześniejsze pytania.\nKanibalizm (antropofagia) to zjawisko, które jeszcze do niedawna spotykane było wśród prymitywnych plemion zamieszkujących Afrykę, Oceanię i wyspy Morza Karaibskiego. Niestety, o ludożerstwie nie można pisać jedynie w czasie przeszłym. Problem ten jest wciąż żywy, a przypadki kanibalizmu - na wielką skalę - rejestruje się także w krajach o wysokim stopniu rozwoju i kultury osobistej. Podobno w samych Niemczech mieszka dziś około 800 kanibali, którzy bez większych przeszkód utrzymują korespondencję przez internet, zaś w Chinach lekarze dokonujący aborcji szczycą się spożywaniem mięsa z usuniętych wcześniej ludzkich płodów.\nKanibalizm wielokrotnie zestawiany jest z wampiryzmem. Czy słusznie? Obawiam się, że jest to mylne podejście. Podstawowa różnica polega na udokumentowanych faktach historycznych, których - w przypadku zjawisk kanibalistycznych - nie brakuje. Współcześnie najwięcej dowodów ludożerstwa odnajdziemy w zapisach z okresu II Wojny Światowej - obozy koncentracyjne, odcięte od cywilizacji oblężone miasta i wszechobecny głód, sprawiały że ludzie zjadali zmarłych (w tym bliskich), a nawet dopuszczali się morderstw zabijając, a następnie pożerając dzieci. O podobnych wydarzeniach wspominał także Nikita Chruszczow. Zgodnie z jego doniesieniami, jeszcze pod koniec lat 40-tych, na Ukrainie wiele kobiet - z głodu - robiło przetwory z własnych dzieci. Obecnie, podobny dramat ma miejsce w Afryce, gdzie podczas walk plemiennych, praktyką stało się już zabijanie, należących do przeciwnego "obozu" dzieci, a następnie podawanie ich poćwiartowanych zwłok, by te spożyte zostały przez ich rodziców. W 1972 roku, światem wstrząsnęła historia urugwajskiej drużyny rugby, której samolot uległ katastrofie, rozbijając się w Andach. Skazani na - jak się wtedy wydawało - nieuchronną śmierć, członkowie załogi, zmuszeni byli do jedzenie swoich towarzyszy podróży. Wydarzenia te udokumentowano w filmie "The Donner Party" (1991), a następnie stały się głównym motywem - popularnego także i w naszym kraju - filmu "Alive" (1993).\nKino poznało już wiele odsłon kanibalizmu. Jedną z nich jest obraz Petera Greenaway'a "The Cook, The Thief, His Wife, and Her Lover". Ten barwny i tryskający licznymi kontrastami obraz, to opowieść o bezdusznym i porywczym gangsterze, który w akcie zemsty postanawia zabić, a następnie zjeść kochanka swej żony. Całość, jest typowa dla twórczości Greenaway'a jednak i tu odnajdujemy korelację z rzeczywistością gdyż spożywanie swoich przeciwników jest kolejnym udokumentowanym elementem naszej historii (m.in. zjadanie wrogów rewolucji kulturalnej w Chinach).\nInny punkt widzenia przybrały tzw. cannibal movies - popularne w latach 70-tych, włoskie produkcje, będące efektem eksploracji krajów trzeciego świata, gdzie antropofagia wciąż stanowiła jeden z podstawowych sposobów pozyskania żywności. Jednym z takich filmów był, powstały w 1981 roku "Cannibals" ("White Cannibal Queen"). Wyreżyserowany przez Jesusa Franco film, traktuje o ekspedycji do dżungli... ekspedycji, zakończonej zjedzeniem żony głównego bohatera, oraz porwaniem jego córki. Tego typu rozwój akcji nie był niczym oryginalnym. W zasadzie, prawie każdy film z gatunku cannibal-movie reprezentował podobną linię fabularną: grupa białych odkrywców podróżuje do dżungli, gdzie odkrywa liczną grupę tubylców; na miejscu zwykle dochodzi do scysji (zazwyczaj wywołanej przez podróżujących), w efekcie czego "biali" zostają schwytani, poddani przeróżnym psychicznym i fizycznym torturom (gwałty, kastracja...), a następnie stają się... obiadem! W tej dziedzinie bezkonkurencyjnie królował Ruggero Deodato, który najpierw (w 1976) stworzył - podobno oparty na faktach - "The Last Cannibal World", a 3 lata później "Cannibal Holocaust". Drugi z wymienionych filmów okazał się wyjątkowo mocnym ciosem w całą światową kinematografię, ciosem który dla wielu rynków wideo okazał się zbyt silny. Dodatkowy niesmak budził fakt, iż na planie rzeczywiście zabijano zwierzęta, co oczywiście było celowym ruchem, zwiększającym finalny efekt wiarygodności. Rezultat tego typu zabiegów (nie pierwszych już w karierze włoskiego filmowca), przyniósł reżyserowi złą sławę, a liczne sprawy sądowe zakończyły się dla niego, karą finansową. Nie był to jednak koniec nieprzyjemności jakie czekały twórców filmu. Wkrótce, za sprawą słynnej już sceny nabitej na pal kobiety, zostali oni posądzeni o prawdziwe morderstwo, a następnie ich dzieło zostało wciągnięte na listę "zakazanych filmów" DDP. Podobnie było z kolejnymi pozycjami: zakazanym w 31 krajach "Cannibal Ferox" (1981), bazującym na scenach rodem z Discovery Channel "Mountain of the Cannibal God" (1978), czy "Cannibal Terror" (1981).\nKolejną inspiracją dla producentów filmowych stała się działalność seryjnych morderców. Nie sposób pominąć tu ekranizacji powieści Thomasa Harrisa, na podstawie której zaistniała postać Hannibala "Kanibala" Lectera - bohatera "Milczenia owiec" (1991), filmu który dzięki swej niespotykanej dotąd autentyczności i brutalności, zdobył aż 5 nominacji do Oscara. Co w obrazie budzi największy lęk? Najtrafniejszą odpowiedzią wydaje się wskazanie na fakt niepozorności, która otaczać może każdego, potencjalnego, współczesnego kanibala. O tym, że tak jest nie świadczą jedynie kroniki kryminalne i życiorysy seryjnych morderców lecz także inne, bliższe Nam - Polakom - informacje, jak choćby niedawna sprawa Armina Meiwesa z Rotenburga. Podobno, niemiecki ludożerca od dziecka marzył o spożyciu kogoś bliskiego (początkowo brata, którego na szczęście nigdy się nie doczekał, a później kolegów ze szkolnej ławki...). Jego marzenia spełniły się w marcu 2001 roku, gdy mężczyzna - przy użyciu noża kuchennego - zadźgał o rok starszego "przyjaciela", rozczłonkował jego zwłoki, zamroził, a następnie (częściowo) skonsumował. W rezultacie toczącego się procesu, mężczyzna otrzymał wyrok skazujący na okres 8,5 lat pozbawienia wolności co - z doniesień niemieckiej prasy - może oznaczać raptem 4 lata izolacji! Na nasze nieszczęście, tego typu przypadek nie jest odosobniony, a prawo (w tym polskie) nie przewiduje tego typu zbrodni (a co za tym idzie, także i kary za nie) - no bo i kto w świecie "cyfrowej rewolucji" mógłby pomyśleć, że pewnego dnia, jego sąsiadem okaże się prawdziwy ludożerca?!?


Kawa łagodna ✔ sklep internetowy, niska cena, hurtownia\n» KAWA ŁAGODNA\nKawa łagodna - sklep internetowy Astra\nKawa łagodna w sklepie internetowy Astra. Zachęcamy do zapoznania się z bogatą ofertą:\nDelektuj się kawą bez obaw o żołądek.\nKawa jest jednym z najpopularniejszych napojów świata. Statystyki wykazują, że dziennie na świecie wypija się aż 25 miliardów litrów kawy. To imponujący wynik, ale nie ma się czemu dziwić – nie od dzisiaj znane jest dobroczynne działanie tego napoju.\nZawarte w kawie składniki sprawiają, że poprawia się koncentracja i pamięć krótkotrwała. Przyspiesza przepływ impulsów elektrycznych w mózgu, przez co jesteśmy o wiele bardziej produktywni. Niestety w wielu przypadkach kawa wpływa niekorzystnie na żołądek. Jednak nie każda. Kawa łagodna jest rodzajem napoju, który pozwala uniknąć takich odczuć jak zgaga, czy ból żołądka. Wszystko dzięki temu, że przy jej produkcji wykorzystywane są specjalne techniki, których zadaniem jest niwelowanie działania niekorzystnych składników.\nŁagodna kawa, ale nadal smaczna\nPoczątkowo uważano, że za dolegliwości żołądkowe wywoływane kawą, odpowiadała kofeina. Jednak okazało się, że nie – naukowcy wykryli, że winne są woski kawowe, czyli substancje pokrywające zielone ziarna kawy. Kawa łagodna produkowana jest więc w taki sposób, aby usuwać substancje odpowiedzialne za drażniące działanie, przy jednoczesnym pozostawieniu całej zawartości kofeiny i wszystkich walorów smakowych. Dzięki temu nasz sklep internetowy może zaoferować doskonałą, aromatyczną kawę, która jednocześnie jest łagodna dla żołądka.\nDoskonała kawa w domowym zaciszu\nCzasy, kiedy doskonała łagodna kawa była dostępna jedynie w kawiarniach, odeszły już w zapomnienie. Teraz można się nią delektować w domowym zaciszu, kiedy tylko najdzie na to ochota. Nasz sklep online oferuje nie tylko szereg rodzajów kawy, dzięki czemu każdy znajdzie coś dla siebie, ale również szybką dostawę. Z racji na fakt, że upodobania do kawy są różne, tak samo, jak odmienny może być sposób przyrządzenia, oferujemy kawy o różnym stopniu zmielenia tak, aby w pełni trafić w gusta kawoszy. Te wszystkie czynniki sprawiają, że warto zaopatrzyć się w ulubiony napój właśnie w sieci. Dodatkowym plusem jest z pewnością to, że często cena jest o wiele korzystniejsza niż ta, którą za kawę zapłacić musimy w kawiarni.\nSukces kawy tkwi w jej parzeniu\nOczywiście, można po prostu zalać ją wodą… ale po co? Przecież wystarczy zaledwie kilka minut, aby stworzyć naprawdę doskonały w smaku napój, powstały ze specjalnie wyselekcjonowanych ziaren, pochodzących z Azji, Afryki i Ameryki Południowej. Jeśli jesteśmy właścicielami ekspresu do kawy - to doskonale, cały proces wykona za nas. Jeśli jednak lubimy wypić kawę zaparzoną metodą tradycyjną, to należy pamiętać, że na filiżankę o pojemności 150 ml wsypujemy 8 gr kawy. Następnie zalewamy ją wodą – ale wbrew powszechnym opiniom, nie wrzącą, a gorącą. Tak przygotowany napój powinien parzyć się około czterech minut. Z pewnością będzie smakował wybornie. Szeroka gama kaw w naszym asortymencie umożliwia raczenie się każdego dnia innym smakiem. To jak, wypróbujesz?


Dżozef - Jakub Małecki - Książka - Bonito\nKsięgarnia » Książki » Literatura piękna » Powieść » Obyczajowa » Dżozef\nDżozef – opis wydawcy\nOpinie czytelników o „Dżozef”\nData: 23.10.2021 15:04\nData: 28.09.2018 11:36\nData: 18.06.2018 18:46\nDla mnie "Dżozef" mógłby się stać współczesnym zamiennikiem dickensowskiej "Opowieści wigilijnej", co prawda nie ze względu na konstrukcję, czy podobieństwa fabularne (bo tych właściwie brak), ale że względu na mocne przesłanie, które ze sobą niesie. W obu przypadkach najważniejszym elementem było zderzenie bohaterów z ich potencjalną przyszłością. Autor doprowadza bohaterów do odczucia pełnej odpowiedzialności za podejmowane przez nich decyzje oraz świadomego kształtowania swojego losu. "Dżozef" uświadamia, że czasem ważniejsza od uświadomienia sobie tego czego chcemy, jest wiedza o tym, czego nie chcemy na pewno.\nData: 12.06.2018 18:22\n"W życiu są tylko opowieści."\nData: 07.06.2018 11:41\nPrzeżyłam niemałe zdziwienie, kiedy wydawnictwo podało informację, że będzie wznowienie jego powieść napisanej przed 10 laty. "Dżozefa"przeczytałam w jeden wieczór. Czy to dobrze świadczy? Przeczytajcie dalej.\nData: 24.05.2018 17:17\nJakub Małecki jest moim odkryciem 2017 roku. Każdą z dotychczas przeczytanych książek podziwiam i uwielbiam. W moim odczuciu nikt tak nie pisze o polskiej prowincji jak Małecki, dodatkowo łącząc rzeczywistość z realizmem magicznym. „Dżozef” został wydany w 2011 roku, teraz wraca w nowej poprawionej wersji.\nZaczyna się jakby zwyczajnie. Dresiarz Grzegorz obrywa w nos. Ma rozpocząć pracę w sklepie motoryzacyjnym, gdzie pierwszym klientem okazuje się lekarz, który szybko odkrywa, że nos jest złamany i konieczna jest interwencja chirurgiczna. Grzegorz trafia do szpitala, gdzie jego towarzyszami zostają biznesmen Kurz, Maruda i Czwarty - pan Stasio. To właśnie za sprawą pana Stasia do szpitalnej prozy dołączy Joseph Conrad (tak, TEN Conrad!). Stasio w gorączce będzie utrzymywał, że jest wielkim pisarzem i musi dokończyć dzieło życia dyktując swoją powieść Grzegorzowi. Tak poznajemy też Drewniaka, kozła z drewna który ożywa i który będzie towarzyszył Stasiowi przez całe życie.\nZ powieści Małeckiego znane mi są „Ślady”, „Dygot” i „Rdza”. Wszystkie podobne w wymowie, łączy je symbolika i sposób narracji. „Dżozef” choć najmłodszy z nich, wiele nie odbiega. Odniosłam wrażenie że w „Dżozefie” właśnie ta warstwa magiczności wygrywa z tą realną, co dodatkowo podkreśla spora porcja absurdu. Drewniak ożywa i towarzyszy Stasiowi w różnych etapach życia, jednocześnie mając wpływ na inne osoby. Podobnie jak w pozostałych zdania są krótkie, a jednocześnie pełne treści. Wystarczy kilka linijek żeby nakreślić rys bohatera, a dalsza lektura jedynie podsyca naszą ciekawość. Co zwraca uwagę to duża dawka humoru, gdzie w innych powieściach stanowiła delikatne tło, to w „Dżozefie” wychodzi na prowadzenie. I sporo jest Conrada – nawiązanie do jego twórczości, filozofii życia, cytowanie i odgrywanie bohaterów – co można traktować jako hołd złożony pisarzowi.\nCo tu dużo pisać - Małecki to klasa sama w sobie. Genialny w treści, urzekający w prostocie. Każdą kolejną jego powieść można brać w ciemno.\nKlienci, którzy kupili Dżozef, wybrali również:


Stypendium socjalne | Prawa Studenta\nHome / Artykuły / Stypendia / Stypendium socjalne\nŚwiadczenia socjalne przeznaczone są dla studentów znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej oraz stanowią formę wsparcia mającą na celu zrównanie szans w dostępie do edukacji. Wysokość stypendium jest różna na każdej Uczelni. Zależy ona od ustaleń rektora z uczelnianym organem samorządu studentów oraz zasobności funduszu pomocy materialnej, w tym zwłaszcza od wysokości dotacji z budżetu państwa na bezzwrotną pomoc materialną dla studentów i doktorantów.\nStypendium socjalne ma prawo otrzymywać student znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej. Sytuację materialną studenta ustala się na podstawie wysokości miesięcznej kwoty netto dochodu przypadającego na członka rodziny studenta. Miesięczną wysokość dochodu na osobę w rodzinie studenta uprawniającego do ubiegania się o stypendium socjalne ustala się na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 693 ze zm.).\nPrzeciętny miesięczny dochód (netto, na osobę w rodzinie) uprawniający do otrzymania stypendium socjalnego nie może przekraczać progu ustalonego przez rektora i uczelniany organ samorządu studentów.\nObecnie, minimalna wysokość dochodu gwarantująca otrzymanie stypendium socjalnego wynosi do 668,2 zł na osobę w rodzinie. Z kolei od 1 listopada 2016 r. maksymalna kwota zwiększyła się do 1051,7 zł. Oznacza to, że w roku akademickim 2017/2018 uczelnia będzie mogła przyznać to świadczenie, ustalając próg w przedziale od 668,2 zł od 1051,7 zł. (dane na rok akademicki 2016/2017).\nMaksymalny próg dochodu na osobę w rodzinie studenta i doktoranta, przy którym uczelnie i jednostki naukowe mogą przyznawać stypendium socjalne, wzrósł od 1 listopada 2016 r. z 1043,9 zł do 1051,7 zł netto.\nPonadto stypendium socjalne mogą otrzymać również studenci i doktoranci z dochodem przekraczającym tę kwotę, o ile rektor w porozumieniu z organami samorządu studenckiego i samorządu doktorantów określi wyższy próg dochodu uwzględniając możliwości funduszu pomocy materialnej dla studentów i doktorantów –od 1 listopada 2016 r. maksymalnie do – 1051,7 zł\nJeżeli rektor w porozumieniu z samorządem ustali próg maksymalnego dochodu uprawniającego do stypendium w wysokości 700,00 zł, to stypendium otrzymać mogą osoby, których dochód wyniósł 700,00 zł lub mniej. Osoby, które uzyskały dochód wyższy niż 700,00, ale nie przekraczający 850,20 zł nie mogą w takim wypadku otrzymać tego stypendium.\nPodobnie jak w przypadku pozostałych świadczeń przyznawanych z funduszu pomocy materialnej, tak również w przypadku stypendium socjalnego, aby je otrzymać trzeba złożyć wniosek. Do wniosku należy dołączyć różnego rodzaju dokumenty potwierdzające dochody rodziny lub ich brak oraz np. pobieranie nauki przez rodzeństwo. Nie istnieje sztywny, uniwersalny katalog takich dokumentów, ponieważ występują rożne sytuacje dochodowe i rodzinne studentów. Wykazu dokumentów należy szukać w uczelnianych regulaminach pomocy materialnej, wydawanych przez uczelnię poradnikach dot. pomocy materialnej lub na stronach internetowych .\nZapraszamy do zapoznania się z najczęściej zadawanymi pytaniami w sprawie stypendium socjalnego.


Nowy Nissan GT-R Nismo GT3\n/Nowy Nissan GT-R Nismo GT3\nNissan oficjalnie przedstawił Nissan GT-R Nismo GT3 z 2013.\n2012 model Nissan GT-R Nismo GT3, który zadebiutował w marcu osiągnęła wielkie sukcesy na całym świecie. GT3 nie wyprzedził swoich przeciwników tegoroczny SUPER GT Series (klasa GT 300), Super Taikyu (kategoria GT3), brytyjski GT i GT Cup Mistrzostwa\nNismo opracował Nissan GT-R Nismo GT3 z 2013 wykorzystaniem danych uzyskanych w tych wyścigach, poza tor testowy i uważnie słuchać opinii klientów, w celu zwiększenia ich konkurencyjności i wydajności. Największą poprawę były wykonane w następujących sekcjach:\nSilnika, wydajność i niezawodność\nRównowagi podczas hamowania\nZawieszenia odpowiednie do nowego pakietu aerodynamicznego\nPrzełożenie zoptymalizowane, aby uzyskać maksymalną silnika\nSilnik przyczynia się w największym stopniu do poprawy osiągów, w tym do nowego wałka rozrządu. Dodatkowo, ruchome części śmigła zostały wzmocnione w celu zapewnienia ich niezawodności i dokonano kilku modyfikacji w celu poprawy aerodynamiki: dodając stabilizatory z przodu i przedłużając przednią kratkę zderzaka. Zoptymalizowano także pozycję spojlera tylnego. Zmiany te poprawiają równowagę aerodynamiczną między przednią i tylną osią i zwiększają siłę dociskową, co poprawia ogólną wydajność samochodu.\n2013 modelu Nissan GT-R Nismo GT3 będą produkowane na zamówienie. Zamówienia będą przyjmowane od listopada 13 2012. Jeśli liczba zamówień przekracza możliwości produkcyjne, Nismo zastrzega sobie prawo do dokonywania ostatecznych decyzji w sprawie realizacji zamówień.\nPonadto Nismo przygotowuje obecnie zestaw aktualizacji dla modelu 2012 Nissan GT-R Nismo GT3.\nSprzedaż i obsługa klienta Nissan GT-R Nismo GT3 będą realizowane przez NISMO do Japonii, Azji, Ameryki Północnej, Ameryki Południowej i Oceanii, a nasz partner współpracy, JRM, pełnienia tej funkcji w Europie, Rosji i Bliskiego Wschodu, tak jak miało to miejsce w modelu 2012.\nSpecyfikacja modelu 2013 Nissan GT-R Nismo GT3\nDługość: 4.780 mm\nSzerokość: mm 2.036\nModel silnika: VR38DETT\nPojemność skokowa: cc 3.799\nMoc: 405 KW lub powyżej rpm 6.500 (550 cv do 6.500rpm)\nPar: nie dotyczy 637 lub większa niż 5.000rpm (65.0kgf do 5,000 rpm)\nOpony (DL / TR): 13.0J X 18\nNissan GT-R Nismo GT3 jest samochód wyścigowy. To nie może poruszać się po drogach publicznych lub być napędzany bez licencji. To kosztuje ¥ 35.000.000 (w Japonii, Azji, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej i Oceanii) i £ 270.000 (w Europie, Rosji i na Bliskim Wschodzie). Ceny te nie zawierają podatku, wysyłki lub dostawy.\nAby uzyskać więcej informacji, odwiedź podésis Link lub wyślij swoje pytania do zespołu Nismo lub JRM.\nOdsłon 14427 veces\tOstatnia modyfikacja: poniedziałek, kwiecień 07 2014 20: 33\nWięcej w tej kategorii: "Beetle R-Line, sportowy\tOctavia Zielony E Linia Skoda testuje »\ngardacho y 20476 inne masz dołączył do grupy Instrukcje Warsztat samochodowy 57 minut\nLuis lubi Dyskusja 3 godzin temu


Wpisy 21 08 2017 | Wiadomości, informacje i porady takie że masakra!\nDodane: 06:23 21- 08- 2017\nPokrowiec na buty Eleganckie porządkowane bieliznyWiele osób układa swoją bieliznę w szufladach lub po prostu rozrzucają po półce w szafie. Generalnie nie jest to specjalnie elegancki sposób przetrzymywania bielizny, zwłaszcza dla kobiet. Dalej...\nDodane: 05:47 21- 08- 2017\nklasyczne zaproszenia ślubne Rodzinne zaproszenia okolicznościoweW sprzedaży dostępne są różne rodzaju zaproszeń okolicznościowych. Są to zarówno rodzinne, jak i oficjalne zaproszenia okolicznościowe. Trzeba przyznać, że rodzinne zaproszenia okolicznościowe by Dalej...\nDodane: 05:09 21- 08- 2017\nPorady Porady Poradniki


Nie ma idealnych związków, bo nie ma idealnych ludzi. Ale czy można na przekór temu światu żyć w zgodzie, miłości i przyjaźni i tworzyć dobre i zdrowe relacje? Czy istnieje sposób, aby Twoje małżeństwo było jak twierdza osadzona na skale i dawało wewnętrzny pokój i radość, niezależnie od życiowych trudów?\nWedług mnie tak. Razem z moją żoną mamy 12 lat stażu małżeńskiego. Mamy za sobą różne trudne sytuacje i kryzysy. Kiedy ktoś mnie pyta jak często się kłócimy, automatycznie odpowiadam, że w ogóle. Oczywiście nie jest to do końca prawda, ponieważ sprzeczki, różnice zdań są i zawsze będą – ja ich po prostu nie pamiętam i z tekstu poniżej dowiesz się co zrobić, by z tych trudnych chwil wyjść jeszcze mocniejszym i w większej bliskości. Poznaj, jak tworzyć dobre i udane relacje.\nDziesięć i pół punktu, by tworzyć dobre relacje\nPoniższe zasady świetnie się sprawdzą w narzeczeństwie – okresie, który jest idealny na poznawanie się i świadome budowanie właściwych postaw oraz tworzenie zdrowych relacji.\nMiłość to nie emocja. Miłość to postawa i codzienny wybór kochania swojej żony i swoich dzieci. Emocje są ważne, bo podsycają uczucie. Jednak kiedy dokonuję świadomego wyboru, łatwiej mi znaleźć w sobie energię do kochania w momentach, gdy jest trudniej i wciąż budować trwałą relację.\nWedług danych ze Stanów Zjednoczonych, odsetek małżeństw, które się rozwodzą, a które razem się modlą, wynosi mniej niż 1%? Jest takie miasto w Europie, gdzie jest zerowy wskaźnik rozwodów. To Śiroki Brijeg w Hercegowinie. Chcesz wiedzieć jak to się dzieje? Zachęcam byś “wygooglował” tę piękną historię.\n„Niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce” (Ef 4, 26) – to biblijne “przykazanie” warto wziąć sobie do serca. Nie idziemy spać, dopóki się nie pogodzimy. Dzięki temu nie ma cichych dni, tygodni. Każdy dzień zaczynamy od nowa i wzmacniamy naszą relację.\n„5 języków miłości” – to lektura obowiązkowa, jeśli chcesz odkryć indywidualny i jedyny klucz do serca swojej wybranki. To niezwykle ułatwi budowanie relacji.\nJeśli chcesz dowiedzieć się więcej o budowaniu relacji, zapraszamy Cię do kursu MAŁŻEŃSTWO WPROWADZENIE oraz do konferencji NIE JEST DOBRZE, BY CZŁOWIEK BYŁ SAM, które znajdziesz w naszej aplikacji Droga Odważnych.


Oferta pracy w Niemczech dla opiekunki-pielęgniarki w Trier do Pani 72 lata | Praca w Niemczech od zaraz 2020\nStrona główna » Praca dla opiekunek » Opiekunki osób starszych » Oferta pracy w Niemczech dla opiekunki-pielęgniarki w Trier do Pani 72 lata\nMiasto lub Land: Trier\nOpublikowany: Sierpień 3, 2018 1:38 am\nW rejonie Trier możliwa praca w Niemczech od września dla opiekunki osób starszych – pielęgniarki. Zatrudnienie przy opiece nad Panią w wieku 72 lat, która ma szumy w uszach, chroniczne bóle, za tym idącą depresję.\nHDOmedical zatrudni Opiekunkę, Pielęgniarkę 54295 Trier 1400 euro\nMiejscowość: 54295 Trier\nPlanowany termin wyjazdu: od 01.09.2018 na 2 miesiące lub krócej, Wymagania: Opiekunka z dobrą znajomością języka niemieckiego Wynagrodzenie: 1400 € plus 180 € zwrot kosztów podróży\nOpis zlecenia: Pani 72-lata, 159 cm, 85 kg, ma szumy w uszach, chroniczne bóle, za tym idącą depresję. Pani słabo mówi i słyszy, porusza się samodzielnie. Pani ma na wszelki wypadek podkładki, ale chodzi normalnie też do wc. Wiele czynności wykonuje sama, noc spokojna. Mieszka sama, w mieszkaniu 70 m2, jest internet. Opiekunka musi mieć zrozumienie dla choroby i umieć motywować pacjentkę, która z powodu choroby jest mało odporna na stres życia codziennego, powinna być dla niej wsparciem.\nID ogłoszenia: 7605b62b0609f7e9\nBerlin oferta pracy w Niemczech od zaraz jako opiekunka do starszej Pani 62 lata\nPraca w Niemczech opiekunka osób starszych bez znajomości języka, Hanower\nOferta pracy w Niemczech opiekunka do starszej Pani 84 l. w Berlinie\nNiemcy praca opiekunka osób starszych od zaraz do Pana 92 l. z Tübingen


Najlepsze wyposażenie każdego pracownika - top caffe\nNajlepsze wyposażenie każdego pracownika\nHome » Handel » Hurtownie » Najlepsze wyposażenie każdego pracownika\n2017-10-09|Kategoria: Handel / Hurtownie\nKiedy prowadzi się firmę, której pracownicy na co dzień stykają się z materiałami niebezpiecznymi, brudnymi lub pracują w uciążliwych warunkach, ważne jest to, aby zapewnić im odpowiednie ubranie i wyposażenie na stanowisku pracy. Sklep internetowy Mistral BHP oferuje swoim klientom możliwość zakupienia pełnego ubrania, łącznie z butami oraz innymi elementami garderoby pracowniczej. Ciepłe kurtki, buty PCV, spodnie robocze, sandały, czy też obuwie zimowe - wszystko dostępne w jednym miejscu. Praca w mokrych warunkach lub przebywanie pracowników na deszczu? Żaden problem - buty PCV i odpowiedni płaszcz. Praca w lecie i upale - robocze sandały oraz lekkie i przewiewne ubranie letnie. Dzięki temu, że Mistral BHP posiada do wyboru wiele typów wybranego towaru, można go dopasować do specyfiki firmy oraz jej charakteru. Zarówno kolor ubrań, jak i ich modle można dobrać wedle potrzeb każdego klienta.\nWysokiej jakości koc z wełny wielbłąda\nPotrzebujesz doświadczonej firmy, która już ponad 10 lat sprzedaje wysokiej jakości koc z wełny wielbłąda? Gdy poszukujesz kompletu pościeli do domu dla siebie to w naszej firmie znajdziesz wiele produktów, które z pewnością spełnią twoje oczekiwania. Nasze produkty zakupowane są również przez rodzicó...\nJakie dekoracje do restauracji wybrać?\nW restauracji najważniejsza jest dobra kuchnia. To smak potraw w głównej mierze przyciąga klientów. Ale to nie wszystko. Równie ważny jest sam wystój lokalu. Dekoracje do restauracji w dużej mierze tworzą atmosferę. Sprawiają, że czujemy się jak na Południu Włoch czy w dalekiej Japonii. Dekoracje do res...\nOferta standardowych biur rachunkowych jest z reguł podobna, jednak na rynku pojawiają się od czasu do czasu biura księgowe o zdecydowanie rozbudowanej propozycji usługowej, dopasowywanej do oczekiwań zgłaszających się podmiotów gospodarczych. W taki sposób świadczy swoje usługi na przykład biuro rachunko...\nFiltry workowe - uniwersalne i skuteczne\nFiltry workowe to urządzenia do odfiltrowywania pyłów poprodukcyjnych z powietrza, dzięki czemu może być ono bezpiecznie emitowane do atmosfery. To podstawowy rodzaj filtra, który w prosty sposób można zamontować na wylocie powietrza, jednak nie znaczy to, że to urządzenie nie spełnia swojej roli. Przeciwn...\nNadawanie połysku i gładkości materiałom drukarskim\nKalander to urządzenie powszechnie spotykane na wyposażeniu drukarni wielkoformatowych i tradycyjnych, z jego użyciem wygładzanie i nadawanie połysku tkaninom, papierowi czy innym materiałom, jest praktycznie bezobsługowe. Color Group to zaufany dystrybutor tego typu urządzeń do zakładów poligraficznych, dor...


Odds boost na finał Euro 2020 Włochy - Anglia!\nStrona główna » Odds boost na finał Euro 2020 Włochy – Anglia! Przez Maciej Paszkiewicz w Odds boost na finał Euro 2020 Włochy - Anglia! Dodano: 11 LIP 2021, 17:07 / Ostatnia aktualizacja: 11 LIP 2021, 17:07\nNa murawę Wembley wyjdą dziś dwie reprezentacje: Włoch oraz Anglii. Finał Euro 2020 to wielkie wydarzenie dla kibiców, piłkarzy, ekspertów, czy bukmacherów. Nic więc dziwnego, że Ci ostatni przygotowali wiele interesujących akcji właśnie na to spotkanie. W Totolotku bonus jest dostępny za założenie konta z naszym kodem, a także na samo to starcie!\nOdds boost bonusem w Totolotku na finał Euro 2020!\nItalia udział w spotkaniu o złoty medal zapewniła sobie po wygranej serii rzutów karnych przeciwko Hiszpanom. W podstawowych 90 minutach to jednak La Furia Roja była lepsza, ale w decydującym momencie to właśnie Włosy mieli stalowe nerwy i zapewnili sobie zwycięstwo. Chiesa, Insigne, czy Immobile to będą kluczowe postacie w wielkim finale. Duża presja ciąży na podopiecznych trenera Manciniego.\nZ kolei Anglicy w środę ograli po dogrywce Duńczyków. Biorąc pod uwagę statystyki jest to zasłużony awans, jednak okoliczności, w których to się odbyło, budzą duże wątpliwości. Po kontrowersyjnej decyzji sędziego głównego oraz VAR, podyktowano rzut karny na korzyść Anglików, który po dobitce wykorzystał Harry Kane i wprowadził swoją drużynę do finału. Pomijając już inne okoliczności, jakie również sprzyjały tego dnia wyspiarzom. Można więc odnieść wrażenie, że finał będzie wyrównany i zapowiada się po prostu świetne widowisko.\nTotolotek bonus —> zgarnij pakiet powitalny i zwiększone kursy na finał Euro 2020!\nTotolotek standardowo już przygotował bonus dla swoich klientów. Ten jest bardzo prosty do wykorzystania i mowa tutaj o booscie kursów. Dotyczy to jednak tylko wybranych zdarzeń, o czym warto pamiętać. Obstawiając je możesz liczyć na większą wygraną. Bukmacher zdecydował się podnieść mnożniki na:\nWygrana Anglii / +3.5 gola w meczu / BTTS (było 15.00 jest 18.00)\nWygrana Włoch / +1.5 gola w 1. połowie (było 10.00 jest 14.00)\nW Totolotku jest też bonus w postaci pakietu powitalnego za założenie konta z kodem promocyjnym 724PLN. Ten da Ci także takie rzeczy, jak:


Dęblin: Znalazła portfel z pieniędzmi. Nie chciała ich oddać – Dęblin News – Dębliński Portal Informacyjny\n25 lutego 2020 25 lutego 2020 MS 857 Views\n41-letnia mieszkanka Dęblina znalazła portfel należący do 81-letniego mężczyzny. W portfelu było blisko 3 tys. zł. Kobieta postanowiła zatrzymać gotówkę. Teraz grozi jej kara do 5 lat pozbawienia wolności.\nDo zdarzenia doszło w piątek w Dęblinie. W jednym z marketów 81-latek zgubił portfel w którym było blisko 3 tys. zł. Znalazła go 41-letnia mieszkanka Dęblina. Kobieta zabrała pozostawiony w markecie portfel.\nInformacja o zdarzeniu dotarła do funkcjonariuszy z dęblińskiego komisariatu. Policja obejrzała nagrania z monitoringu w sklepie. Widoczna była na nich kobieta, która zamiast poinformować o znalezionym portfelu obsługę sklepu, zabrała go ze sobą.\nJeszcze tego samego dnia funkcjonariusze zatrzymali 41-letnią mieszkankę Dęblina, która potwierdziła fakt znalezienia portfela. Utrzymywała, że był w nim jedynie banknot 100 złotowy. Policjanci jednak nie uwierzyli w zapewnienia i postanowili przeszukać jej bagaż. Tam znaleźli pozostałe pieniądze w kwocie 2600 zł.\nPortfel wraz z zawartością powrócił do właściciela. 81-latek był zaskoczony sytuacją ponieważ nie zdążył jeszcze zgłosić zguby. Nieuczciwej kobiecie grozi kara do 5 lat pozbawienia wolności.\n(fot. policja lubelska/R.W.)\n← Za pozyskane pieniądze kupią karmę dla zwierząt (zdjęcia)\nGołąb: Dwadzieścia pocisków rakietowych wykopanych przy budowie torów →\nSaperzy z 1 Dęblińskiego Batalionu Drogowo – Mostowego zabezpieczyli granaty moździerzowe wykopane koparką\nTrwają Dni Ryk 2019. Gwiazdą wieczoru jest zespół FEEL (zdjęcia/wideo)\n24 sierpnia 2019 24 sierpnia 2019 MS


Przelicz Pikomho (p℧) (Przewodność elektryczna)\nPrzelicz Pikomho (p℧)\nPrzelicz Pikomho (p℧):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '522 Pikomho'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Pikomho' lub 'p℧'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Przewodność elektryczna'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(26 * 26) p℧', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '522 Pikomho + 1566 Pikomho' lub '3mm x 55cm x 78dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.\nIle to 1 Pikomho?\nPrzelicznik jednostek miary za pomocą którego można przeliczyć np. Pikomho


I Can Do It ! » Zasada 80/20\nTagi: 80/20, czas, Inteligencja emocjonalna, Pareto, priorytet, priorytety, samodoskonalenie, samorealizacja, Zarządzanie czasem, zarządzenie sobą w czasie, zasada 80/20, zasada Pareto\tNapisany przez admin w niedziela, Marzec 29, 2009, 23:50\nDyscyplina oraz priorytety, to temat przedzwoni moich ostatnich wpisów, jeśli chodzi o dyscyplinę, to w dalszym ciągu staram się efektywnej wykorzystać grafik. Najwięcej problemów stwarza mi wstawanie na czas, tak, jestem śpiochem . Dzisiaj będzie, o tym drugim, czyli priorytetach.\nPrzez ostatni tydzień, mój grafik został zdominowany przez jeden projekt. Może ktoś zapyta, jak to? Czym się kierowałem, dając jednemu zdaniu tak wysoki priorytet, który zdominował całą resztę? Słyszałeś, może drogi czytelniku o zasadzie Pareto, zwaną również 80/20? Myślę, że całkiem możliwe, bo o tej zasadzie jest ostatnio całkiem głośno. Sama zasada opiera się na tezie, że 20% naszych działań, przynosi nam 80% efektów. Zasada ta ma szersze zastosowanie i sprawdza się z większą lub mniejszą dokładnością. Przykładowo, według tej zasady:\n20% naszej pracy daje 80% efektów Tak jak wspomniałem zasada ta sprawdza się z większym lub mniejszym stopniu, ale coś w niej jest. Dokładnych danych wam nie podam, bo szczerze nie zgłębiałem się w statystyki, bo czas spędzony na tym, naprawo nie leżał by w tych 20 % dobrze zagospodarowanego czasu . Faktem jest, że dużo ludzi z niej korzysta i sobie ją chwali, dlatego i ja postanowiłem z niej korzystać i sprawdzić efekty. Mojej opinii wyciągniętej z własnych doświadczeń, na razie nie poznacie, bo zbyt wcześnie na takie wnioski, ale ogólnie uważam, że warto wypróbować tą zasadę. Chcę jednak przestrzec, przed stosowaniem tej zasady do wszystkiego, oraz przed złym jej interpretowaniem. Jeśli przykładowo, Twój dzień pracy to 10 godzin, to korzystając z tej zasady, najlepiej było przychodzić na te 2 najefektywniejsze godziny, przychodzić tylko na 1/5 spotkania itp. itd. Przykłady te są oczywiście absurdalne, ale na takich najlepiej wyrazić istotę sprawy . Jeśli zaczynasz swoja przygodę z tą zasadą, to najlepszym sposobem na weryfikacje potrzeby wprowadzenia zasady 80/20 jest zadanie sobie pytana:\n„ Czy wprowadzenie tutaj zasady 80/20, przybliży mnie do celu?”\nZasada ta świetnie sprawdza się w planowaniu. Możesz dzięki niej odrzucić te czynności, które nie są niezbędne i przynoszą małe efekty. Jeśli masz taką możliwość, to oddeleguj też te niezbędne czynności, które są mało efektywnie, po prostu innej osobie. Zyskujesz w ten sposób „więcej” czasu na naprawdę ważne czynności, dzięki temu pracujesz tylko nad tym co przynosi Ci największe efekty.\nBrak odpowiedzi na wpis “Zasada 80/20”


B. R. Stylers @ Karrot Kommando\nB. R. Stylers\ndata/okres: 21.08.2004 - 28.05.2005\nInformacje Wszystkie koncerty Materiały promocyjne\nZespół B. R. Stylers stworzony w 2000-ym roku w Pordenone - małym mieście w północno-wchodnich Włoszech, szybko zdobył uznanie wśród wielbicieli reggae w całej Europie. Ich bezkompromisowy dub wygrywany z uczuciem i precyzją na żywych instrumentach, nasączany potężnymi dawkami elektroniki, i liryzowany mocnym, bardzo kobiecym wokalem Micheli Greny, robi wrażenie nie tylko na znawcach gatunku.\nSwoją karierę zaczynali w małych, nie zawsze legalnych klubach we Włoszech, Chorwacji, i w pobliskiej Słowenii, gdzie w grudniu 2002-ego roku udało im się znaleźć wydawcę dla swojego debiutanckiego albumu zatytułowanego Dub Resonance.\nNiezależne, ale wpływowe wydawnictwo Vinylmania Records z Lublany okazało się trafnym wyborem. Już niedługo potem zespół dostawał zaproszenia na poważne występy u boku takich artystów jak Revolutionary Dub Warriors, Zion Train, Mad Professor, Horace Andy, czy Lee Perry, którymi inspiracje wyraźnie czuć w muzyce B. R. Stylers. Co więcej, już kiedy w czerwcu 2003-ego roku ukazała się płyta Spirit of the Ancients słynnego brytyjskiego duetu Alpha & Omega, znalazły się na nim dwa remiksy bazujące na utworze One Island Dub z repertuaru B. R. Stylers przygotowane specjalnie na to wydawnictwo.\nNiespełna półtorej roku po wydaniu Dub Resonance, zespół rozpoczął pracę nad singlem Over This Place, który swoim gościnnym udziałem namaścił sam niewątpliwy autorytet gatunku - Jah Free. Trasa promująca ten krążek, zatytułowana Over This Space Tour '2004, obejmowała między innymi dwa pamiętne występy w Polsce - na Reggae Dub Festiwalu w Bielawie i w sali kameralnej amfiteatru w Opolu. Jednym z ostatnich koncertów tej trasy był udział B. R. Stylers w festiwalu filmowym w Mediolanie.\nTeraz, gdy gotowe jest już trzecie wydawnictwo: Dubbing From The Earth, zespół pracuje nad nowym programem koncertowym, z którym wyruszy w kwietniu, wraz ukazaniem się go na rynku i wiedziony miłymi doświadczeniami, nie zamierza ominąć naszego kraju...\nB.R. Stylers występują w składzie:\nMichela Grena - śpiew\nPaolo B - gitara basowa\nGP Ennas - bębny\nAntonio Marchi - klawisze\nStefano Boscolo - inżynieria dźwięku\nFire Burning dźwięk 2.9Mb\nRighteous man dźwięk 2.7Mb\nSantur feat. Prince Alla dźwięk 3.9Mb\n21.08 So. Bielawa, Regalowisko\n22.08 Nd. Opole, MOK\n19.05 Cz. Opole, MOK\n20.05 Pt. Częstochowa, Juwenalia\n21.05 So. Tychy, Kloster Pub\n22.05 Nd. Kraków, Re\n24.05 Wt. Warszawa, CDQ\n25.05 śr. Białystok, Metro\n26.05 Cz. Gdynia, Ucho\n27.05 Pt. Łódź, Juwenalia\n28.05 So. Michałów, Reggae Piknik


Salsowe kontynuacje i Izolacje | Quiero Salsa Szczecin\n9 czerwca 2016 / Możliwość komentowania Salsowe kontynuacje i Izolacje została wyłączona\nZobacz pełny grafik wakacyjny\nNajpierw, w środę 6 lipca, wystartuje łączona, intensywna grupa na poziomie Salsa Pary 2/3. Będzie to idealna pozycja dla osób, które tańczą od około pół roku i ukończyły kursy Salsa Pary 1 lub Salsa Pary 2. Poznacie tutaj już dość zaawansowane figury oraz będziecie szlifować poznane wcześniej techniki prowadzenia. Zajęcia tej grupy odbywać się będą dwa razy w tygodniu, w każdy poniedziałek oraz środę w sali na Dąbrowskiego w godzinach od 20:40 do 22:10.\nNowa grupa na poziomie Salsa Pary 1 będzie z kolei bezpośrednią kontynuacją dla bieżących zeróweczek. Zajęcia tej grupy również odbywać się będą dwa razy w tygodniu, tym razem w każdy wtorek oraz czwartek sali na Pocztowej, również w godzinach od 20:40 do 22:10. Kurs wystartuje w czwartek 7 lipca.\nNa sam koniec zaproponujemy Wam absolutną nowość w naszym grafiku! :) W środę 13 lipca odpalamy pilotażową grupę salsowych Izolacji. Ogromna popularność ostatnich kursów Men’s Styling ora Ladies’ Styling skłoniły nas do utworzenia kursu, na którym obie płcie będą mogły spotkać się na tanecznej płaszczyźnie :) Zajęcia odbywać się będą w każdy poniedziałek oraz środę w godzinach od 19:00 do 20:30 w sali na Pocztowej.\nCo w programie kursu Izolacje? Przede wszystkim okiełznanie błędnika, dużo ćwiczeń na orientację na parkiecie, a także pracę rąk, głowy, ramion i bioder. Do tego salsa solo, czyli kroczki do wykorzystania zarówno przez dziewczyny jak i facetów. Proste ćwiczenia, których opanowanie pozwoli Wam wejść na wyższy poziom w tańcu. Na koniec każdych zajęć solidna porcja rozciągania celem uelastycznienia najmocniej używanych podczas zajęć mięśni.\nKategoria: Kursy / Oznaczono: Dąbrowskiego, izolacje, kontynuacje, nauka tańca, Pocztowa, salsa, taniec, taniec Szczecin


Kwiecień, 2011 | Blog prof. Mirosława Krajewskiego\nSZKOLNE I UNIWERSYTECKIE CIEKAWOSTKI O BŁOGOSŁAWIONYM JANIE PAWLE II\nOpublikowano 30 kwietnia 2011 Autor: prof. M. Krajewski\n· Karol Wojtyła szkołępodstawową ukończył w 1929 r.\n· Szkolni koledzy oraznauczyciele nazywali Karola „Lolek”, bądź „Loluś”.\n· Szkolny katecheta przyszłegoOjca Św. wspominał, że dziesięcioletni Karolbył chłopcem dość wysokim, ale był to raczej grubasek, przy czym „bardzo bystry i dobry”. Uczył się bardzodobrze, był solidny i obdarzony w szczególności talentem humanistycznym.\n· Kolega gimnazjalny Karola Wojtyłływspominał: „On nas przewyższał już wgimnazjum. Swoją erudycją, zdolnościami, fenomenalną pamięcią, pracowitością.Ale nigdy tego nie okazywał. Nie wyrywał się do odpowiedzi nieproszony. Kiedypierwszy kończył pisać klasówkę, nie oddawał od razu pracy, czekał naostatniego kolegę, żeby nikogo nie deprymować. A mogłem to widzieć, bosiedziałem dwie ławki za nim”.\n· W szkolnej drużyniepiłkarskiej Karol Wojtyła grał w ataku. Kiedy indziej chciał być bramkarzem,stąd kolega szkolny Karola, E. Mróz powiedział: „Kiedywchodziłem do pokoju często zastawałem Lolka w pozycji bramkarskiej pomiędzydwoma słupkami bramki zrobionej z krzeseł. Naprzeciw stał ojciec i celował, apotem strzelał szmacianą piłką”.\n· W gimnazjum Karol Wojtyła uczyłsię dwóch języków: niemieckiego i hiszpańskiego.\n· Na teatralnych deskach przyszły papieżzadebiutował już w 1935 r. w Wadowicach, mając zaledwie 15 lat, rolę w Antygonie, gdzie towarzyszył HalinieKrólikiewicz. W 1937 r. wystąpił w podwójnej roli w Balladynie.\n· Ojciec Święty najbardziej szczególnielubił wadowickie kremówki, na które chodził z kolegami po maturze.\n· W 1938 r. wstąpił na UniwersytetJagielloński, gdzie studiował polonistykę.\n· Pierwszy zbiór wierszy Karola Wojtyłypt. Renesansowy psałterz powstał 1939 r., jednak drukiem wydany został dopierow 1999 r.\n· W czasieokupacji napisał jeden z pierwszych utworów literackich pt. „Kamień i bezmiar”,który podpisał pseudonimem „Andrzej Jawień”.\n· W 1940 r. Karol Wojtyłanapisał dwie sztuki teatralne pt. „Jeremiasz” oraz „Hiob”.\n· W Krakowie był współzałożycielemkonspiracyjnego Teatru Rapsodycznego w Krakowie. Do końca okupacji aktorom udało się wystawić„Króla-Ducha”, „Beniowskiego”, „Samuela Zborowskiego” Słowackiego, „PanaTadeusza” Mickiewicza, „Hymny” Kasprowicza, poezje Norwida i Wyspiańskiego.Konspiracyjne spektakle odbywały się w mieszkaniach zaprzyjaźnionych osób.\n· Jesienią 1942 roku wstąpiłdo Krakowskiego Seminarium Duchownego i odbywał studia na tajnych kompletachWydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego, nie porzucił jednak pracyw fabryce „Solvay”, ani teatru.\n· Po wojnie w latach 1946-1948studiował także na Uniwersytecie w Rzymie, który nosił nazwę UniwersytetuAngelicum, gdzie udał się w pierwszą w swoim życiu podróż zagraniczną\n· W dniu 16 grudnia 1948 r.Wydział Teologiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego nadał Mu doktorat na podstawierozprawy pt. „Problem wiary w pismach św. Jana od Krzyża”.\n· W 1948 r., 10. rocznicę matury wWadowicach doszło do spotkania klasowego z inicjatywy Karola Wojtyły. Wszkolnych ławach zasiedli dawni uczniowie, a dyrektor odczytał listę nazwisk zdziennika. Uczczono pamięć poległych kolegów, śpiewano piosenki z lat trzydziestych.Odtąd spotkania zaczęły odbywać się co trzy, później co dwa lata, w końcukażdego roku, zwykle w okresie Bożego Narodzenia. Do pierwszego spotkaniaklasowego w Krakowie doszło w ówczesnym mieszkaniu Karola Wojtyły przy Kanoniczej19 w Krakowie.\n· Nauka języków obcych niesprawiała mu żadnych trudności, była wprost przyjemnością. Łacinę, grekę iniemiecki zgłębił jeszcze w szkole. Sam się nauczył hiszpańskiego i włoskiego.Podczas studiów w Rzymie zamieszkał z księdzem belgijskim, co pozwoliło muobcować z językiem francuskim. Nauczycielką języka francuskiego Karola Wojtyłybyła także Jadwiga Rewaj.\n· Jako biskup, a potem papież biegle władałsiedmioma językami: włoskim, hiszpańskim, angielskim, łacińskim, francuskim,niemieckim i rosyjskim.\n· Od 1949 r. przy parafii św.Floriana w Krakowie organizował i prowadził konferencje duszpasterskie dlastudentów.\n· W 1952 r. swojej podopiecznej, świeżo upieczonej nauczycielce, podarował\nnotes z dedykacją: „W tym notesie nie pisz dwójek, o to prosi Cię dziś Wujek!”.\n· W listopadzie 1953 r. na WydzialeTeologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego uzyskał habilitację, zaledwie popięciu latach od doktoratu, na podstawie rozprawy pt. Próba opracowania etykichrześcijańskiej według systemu Maxa Schelera. Recenzentami byli: ks.Aleksander Usowicz, Stefan Świeżawski i teolog ks. Władysław Wicher. Była toostatnia habilitacja na tym Wydziale przed jego likwidacją przez komunistów.\n· Posiadał tytuł profesora.\n· Od 12października 1954 r. rozpoczął pracę wykładowcy na Katolickim UniwersytecieLubelskim, gdzie zajmował się analizą etyki filozoficznej Maxa Schelera,Immanuela Kanta, Tomasza z Akwinu, a także etyką seksualną. KUL w kilka miesięcy po Jego śmierci przyjął nazwę: „KatolickiUniwersytet Lubelski Jana Pawła II”.\n· W 1955 r., podczas spływu kajakowego na Drawie, cała grupa, potwornie\nzmęczona, dotarła na biwak o zmroku. Jedynie „Wujek” nietracił rezonu i\ncałą sytuację spuentował rymowanką: „Za te całodzienne harce, zmówię brewiarzprzy latarce”.\n· W połowie sierpnia 1958 r.dołączył do obozu kajakowego studentów KUL w okolicach Świętej Lipki. W dniu 18sierpnia wezwano go na plebanię sanktuarium. Dzwoniono z biura Prymasa PolskiStefana Wyszyńskiego, wzywając do Warszawy. Ks. Karol Wojtyła został przezpapieża Piusa XII mianowany biskupem pomocniczym Krakowa, ze stolicą tytularnąOmbria. Studenci z radości zanieśli go na ramionach do autobusu.\n· Na wykłady uniwersyteckiekard. Karol Wojtyła przychodził w sutannie, ale zamiast noszonego wówczas przezwiększość księży czarnego kapelusza zakładał tzw. pilotkę, a wierzchnimokryciem był płaszcz koloru ciemnozielonego. Wykłady prowadził, chodząc posali. W czasie egzaminów sprawiał wrażenie, jakby bardziej się męczył niżstudenci. Zadawał niewiele pytań.\n· Jako kardynał utrzymywał kontaktyz fizykami i prowadził z nimi dyskusje „onajnowszych okryciach z kosmologii”.\n· Osobisty sekretarz kard. Karola Wojtyły,a później Ojca Świętego Jana Pawła II, wówczas ks. Stanisław Dziwisz tak polatach, w 2008 r. wspominał pierwsze chwile po konklawe: „Byłem na placuŚwiętego Piotra, przy jednej z fontann, gdy mnie zaproszono do Watykanu. Wtedykardynałowie byli zamknięci i musieli komisyjnie otworzyć drzwi i mniewprowadzić. Sekretarz stanu wprowadził mnie na kolację nowego OjcaŚwiętego z kardynałami. Gdy wszedłem do refektarza, specjalnie przygotowanegona tą okazję, Ojciec Święty, wstał, podszedł do mnie. Był bardzo serdeczny.Pierwsze słowa, jakie do mnie wypowiedział brzmiały: „Stasiu, ale dali szkołę!”.\n· Jako papież na pierwszą pielgrzymkę udałsię do Dominikany, Meksyku i Wyspy Bahama (25 lutego 1979 r.), choć w istocie zpierwszą pielgrzymką udał się do Matki Bożej Bolesnej w Pompejach.\n· Do Polski przybył po raz pierwszy w dniach2-10 czerwca 1979 r.; Ojczyznę odwiedzał w sumie dziewięć razy, w latach: 1979,1983. 1987, 1991 (dwukrotnie), 1995, 1997, 1999 i 2002.\n· Do zabawnej sytuacji doszłopodczas ceremonii powitania Ojca Świętego przez Jimmygo Cartera na schodachBiałego Domu. Znalazła się tam również pięcioletnia wnuczka prezydenta. Zogromnym przejęciem w kółko powtarzała: „JegoŚwiątobliwość…!”. Jan Paweł II zorientował się, że dziecko nie wie, codalej powiedzieć i wybawił je z kłopotu, biorąc w ramiona i mówiąc: „Nic nie szkodzi, mów mi wujaszku”.\n· Opublikował przeszło 100 dokumentów MagisteriumKościoła: 14 encyklik, 15 adhortacji, 11 konstytucji i 42 listy apostolskie.\n· Międzynarodowy Komitet Olimpijski przyznałbł. Janowi Pawłowi II Order Medalu Olimpijskiego.\n· W 1983 r. otrzymał doktorat honoris causa KUL. Był także doktoremszeregu uczelni w Polsce (m. in. Uniwersytet Jagielloński, AkademiaGórniczo-Hutnicza w Krakowie) i na świecie.\n· Na wniosek niewidomych dzieci z Krakowai z Lasek, Jan Paweł II został 267. Kawalerem Orderu Uśmiechu, który w 1981 r.przyznała mu Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu. Wręczenie miałomiejsce 28 marca 1984 r. w Watykanie.\n· Podczas powitania w Monachium Jan Paweł II spytał licznie obecne dzieci:„Dano\nwam dziś wolne w szkole?”. „Tak” – wrzasnęła z radością dzieciarnia. „To\nznaczy - skomentował Jan Paweł II – że papież powinien częściej tu przyjeżdżać”.\n· Karol Wojtyła napisał m. in. książki: Przekroczyć próg nadziei, Dar i tajemnica, Tryptyk rzymski, zaś jako papież m. in. Jan Paweł II – Autobiografia (2003), Myśli światła (2004), Wstańcie,chodźmy! (2004), Pamięć i tożsamość. Rozmowy na przełomie tysiącleci (2005) oraz Przekroczyćpróg nadziei, która osiągnęła ponad 20-milionowy nakład.\n· Od 1998 r. był honorowym członkiemPolskiej Akademii Umiejętności w Krakowie.\n· W czasie pielgrzymki doWadowic w 1999 r. powiedział: „Wszędziedobrze, ale w domu najlepiej”. Wtedy właśnie Ojciec Święty, w spontanicznymdialogu przypomniał swoje młode lata przeżyte w Wadowicach. Wspominając swoichkolegów gimnazjalnych, powiedział: „Wszyscyrazem chodzili do gimnazjum. Z Andrychowa jedna grupa, z Zatora druga grupa, zKalwarii trzecia grupa. Nazywali kalwarianów „Ogórcorzami”, a wadowiczan –„Flacorzami”, a żywczan – „Szczupakami”. Sam smak…”. Papież zadziwiłzebranych tym, że pamiętał nazwy ulic, fakty, nazwiska, ale, jak powiedział: „wszystkiego nie da się wymienić, spamiętać,i tak dużo pamiętam„. Gdy młodzież skandowała: „Bardzo dużo, bardzo dużo…”, papież żartował w swoim stylu: „Bo się porządnie uczyłem”.\n· Internetbył postrzegany przez Jana Pawła II jako uzupełnienie pomocne dla ewangelizacji.Przy sposobności stwierdził, że „Internet dostarcza szerokiej wiedzy,ale nie naucza wartości”.\n· Bardzolubił czekoladę i bał się chodzić do dentysty.\n· Bł. Jan Paweł II był pierwszym papieżemczytającym bez okularów i pierwszym papieżem noszącym zegarek.\n· Swoje encykliki podpisywał zawsze złotymatramentem.\n· Pewnegoraz jeden z kardynałów usiłował podnieść na duchu schorowanego już, siedzącegona wózku Papieża, i powiedział: „Widzę,że Wasza Świątobliwość wygląda bardzo dobrze!”. A Jan Paweł II na to: „Myśli ksiądz kardynał, że ja siebie niewidzę w telewizji?!”\n· Imię bł. Jana Pawła II przyjęło kilkasetszkół i przedszkoli w Polsce i na świecie, najwięcej jednak – co zrozumiałe – wArchidiecezji Krakowskiej.\nOpublikowano 23 kwietnia 2011 Autor: prof. M. Krajewski\ndaremne jest nasze nauczanie, próżna jest także nasza wiara.”\nŚw. Paweł, I.List do Koryntian 15, 14\nTajemnica, która towarzyszy światu od blisko dwóch tysięcy lat, w tym roku, w Wielki Piątek A. D. 2011, przypadła w jakimś sensie w przeddzień Beatyfikacji Papieża Jana Pawła II, Człowieka – w pragnieniu i ocenie wielu - Świętego już życia.\nHerbert a wydarzenia polskie\nOpublikowano 14 kwietnia 2011 Autor: prof. M. Krajewski\nRozgorzała burza nad słowami, które użył m. in. Jarosław Kaczyński w dniu pierwszej rocznicy tragedii pod Smoleńskiem, gdzie zginęło 96 polskich patriotów na czele z jego bratem, śp. prof. Lechem Kaczyńskim – Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej. Chodzi o użyty fragment poezji Zbigniewa Herberta, wyjęty z wiersza pt.Przesłanie Pana Cogito:\n(…)i nie przebaczaj zaiste nie w twojej mocy\nZaprotestowała też żona po zmarłym poecie.\nMoże więc warto przytoczyć poprzedzające ten fragment strofy:\nChociażby po to, aby zrozumieć ból, żal i bezsilność rodzin ofiar po ponad roku od tej narodowej tragedii ma swoje usprawiedliwienie w sięganiu do – istotnie –mocnych słów z twórczości wybitnego poety. Wydaje się, że reagowałby on podobnie.\nZbigniew Herbert był człowiekiem wyjątkowo odważnym i prostolinijnym.O Michniku powiedział:\n„Michnik jest manipulatorem. To jest człowiek złej woli, kłamca, oszust intelektualny.Ideologia tych panów to jest to, żeby w Polsce zapanował socjalizm z ludzką twarzą. To jest widmo dla mnie zupełnie nie do zniesienia – no, jak jest potwór, to powinien mieć twarz potwora. Ja nie wytrzymuję takich hybryd; ja uciekam przez okno z krzykiem.” (http://www.youtube.com/watch?v=XgsJbcXuauk)\nNie wiemy, co powiedziałby on dzisiaj o sprawujących władzę, nie wiemy…!\nNie wiemy, co powiedziałby o całokształcie spraw związanych z ubiegłoroczną tragedią.\nPamiętajmy, że po roku1980 r. Herbert zszedł z Parnasu, poczuł się obywatelem i chciał nim być. Tak jak wielu innych, którzy skazani zostali na śmierć cywilną…!\nTo poniżenie Polaków!\nOpublikowano 9 kwietnia 2011 Autor: prof. M. Krajewski\nPo raz kolejny Rosjanie skutecznie poniżyli naród polski. Zmiana tablicy upamiętniającej miejsce tragedii 96. polskich patriotów na czele ze śp. Prezydentem RP, prof. Lechem Kaczyńskim w Smoleńsku stanowi tego dowód niezbity. Rosjanie jak widać, przynajmniej w części nadal identyfikują się z polityką Stalina, w przeciwieństwie do Niemców, którzy oficjalnie potępili zbrodnie ludobójstwa Hitlera.\nPrzypomnijmy, że na poprzedniej tablicy, notabene ufundowanej przez Stowarzyszenie Katyń 2010, widniał napis:\nPamięci 96 Polaków na czele z prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej Lechem Kaczyńskim, którzy 10kwietnia 2010 r. zginęli w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem, w drodze na uroczystości upamiętnienia 70. rocznicy sowieckiej zbrodni ludobójstwa w Lesie Katyńskim dokonanej na jeńcach wojennych, na oficerach Wojska Polskiego w 1940r.\nMa rację pani Z. Kurtyka, która powiedziała, że dla niej jest to „forma upokorzenia Polaków i rodzin ofiar”.Sprawdziły się jej słowa, że o dobre słowo o jej mężu musi walczyć także po jego śmierci.(Bp prof. St. Wielgus może pokona swój wielki ból).\nA może przy okazji swoje poglądy zmieni p. Deresz, a może i poseł Grupiński (oczywiście w Platformy Obywatelskiej), który dwa dni temu powiedział, że oficerowie z Katynia woleli by zbrodnię katyńską nazwać wojenną a nie ludobójstwem…\n„Warto być Polakiem” – słowa wyjęte z testamentu narodowego Prezydenta Lecha Kaczyńskiego umacniają moją trwałą opinię o Jego wielkim patriotyzmie i bezgranicznym oddaniu Polsce i Polakom.\nZ Jego biografii niech uczą się rozumienia miejsca i roli Polski w Europie i świecie inni, stojący wciąż na firmamencie życia publicznego. Niech uczą się wszyscy, którym bliskie jest słowo „obywatelska”, w tym także Andrzej Wajda i Lech Wałęsa, który jakże nieroztropnie w tych dniach uznał, że „po katastrofie Rosjanie w ostatnim roku wykonali wiele kroków w dobrym kierunku, jak nigdy w przeszłości„. Zamiana pod osłoną nocy tablicy w Smoleńsku, to też dla L. Wałęsy „krok w dobrym kierunku”?\nPrawdy nieodkrytej, wciąż skrywanej nie da schować za stalowymi barierkami. Wezwanie do budowy „pomnika wspólnoty” przez tych, który nie zrobili nic, aby po roku naród mógł godnie i symbolicznie zakończyć tę wielką żałobę, jest zwykłym nadużyciem.\nGustaw Zieliński (1809-1881) ze Skępego – autor „Kirgiza” i innych dzieł\nOpublikowano 7 kwietnia 2011 Autor: prof. M. Krajewski\nAutor Kirgiza, rówieśnik J. Słowackiego, GustawZieliński urodził się 1 stycznia 1809 r. w Markowicach koło Inowrocławia jakosyn Norberta (zm. 1834 r.), pułkownika strzelców w insurekcji kościuszkowskieji Kazimiery z Zielińskich. Pochodził z bogatej rodziny szlacheckiej, zajmującejna przestrzeni dziejów miejsca w senacie, a także wysokie urzędy publiczne. W1815 r. przy boku rodziców zamieszkał w niewielkim majątku Chrostkowo kołoLipna. W 1819 r. osierociła go matka. Nauki pobierał początkowo w Toruniu,potem w szkole pijarów w Warszawie, aby następnie trafić do Szkoły Wojewódzkiej(Małachowianki) w Płocku, gdzie rektorem był wybitny pedagog Kajetan Morykoni.Kierownik płockiej szkoły potrafił zaszczepić u wychowanków szlachetne ideałyrywalizacji, organizując w szkole współzawodnictwo indywidualne – międzyuczniami w nauce i sprawowaniu, i zbiorowe – między klasami – w utrzymaniuporządku. W atmosferze rzetelnej nauki, patriotyzmu i demokracji kształcił wlatach 1824-1827 swój umysł i charakter. Jako uczeń zdolny, obowiązkowy,uczynny, a nade wszystko pracowity, zdobył sobie uznanie kolegów i nauczycieli.W czerwcu 1827 r. jednak niebezpiecznie zachorował, wówczas rada pedagogiczna,jako wzorowemu uczniowi, nadała patent egzaminu dojrzałości bez egzaminu. Powyzdrowieniu, 13 października 1827 r. zapisał się na Wydział Prawa i AdministracjiUniwersytetu Warszawskiego, gdzie studiował m. in. z Ignacym Orpiszewskim zKujaw. Tam najpewniej słuchał również wykładów prof. Kazimierza Brodzińskiego.\nWybuch powstanialistopadowego przerwał mu studia. W dniu 29 listopada 1830 r. razem ze swymkuzynem Józefem Feliksem Zielińskim, Janem Turowskim, Erazmem Wróblewskim był wpatrolu powstańczym wspierającym belwederczyków. Następnie zgłosił się jakoochotnik do korpusu artylerii. W czasie kampanii 1831 r. brał udział wpotyczkach pod Królikarnią i Paprotnią, a 6 września w obronie Warszawy, za cootrzymał stopień oficerski. W październiku tego roku, wraz z korpusem gen.Macieja Rybińskiego, przez teren ziemi dobrzyńskiej przeszedł granicę pruskąpod Brodnicą. Na prośby rodziny powrócił jednak do Królestwa.\nAby uchronić się przed poboremdo wojska rosyjskiego, wydzierżawił od stryja Józefa Zielińskiego niewielkimajątek Kierz koło Skępego. Tam też podjął działalność literacką, której początkównależy szukać jeszcze w ławie szkolnej. Jak sam pisał, „oddał się dalszemu kształceniu i pracy naukowej”.Wiersze z tego okresu wyrażały gorycz zawiedzionych nadziei powstańca.Zieliński w dalszym ciągu uciekał w świat książek, gromadząc w Krzu znacznąbibliotekę.\nW dwa lata popowstaniu, w maju 1833 r., Zieliński spotkał się z kierowaną przez emisariuszyKaliksta Borzewskiego i Artura Zawiszę Czarnego grupą partyzantów „Zemsty Ludu”na terenie lasów lubowidzkich i udzielił im pomocy. Przyjął do swego domurannego partyzanta Roberta Kurellę, a potem przewiózł go do MateuszaWilczewskiego w Jastrzębiu koło Lipna w celu przetransportowania za granicę. Poupadku partyzantki 1833 r. Zieliński został aresztowany w Sochaczewskiem, gdzieświadomie skrył się u znajomych. Wyrokiem sądu wojskowego z 29 lipca 1834 r.skazany za wspomniane kontakty na utratę praw publicznych, konfiskatę majątku izesłanie do zachodniej Syberii. Kuzyn Gustawa, Karol Zieliński w liście z 2sierpnia 1834 r. zapisał: „Gustaw niestracił, słyszę, nic ze swej szlachetności i przytomności, uśmiechał się tylko,potrząsając kajdankami, nazywając je bransoletkami”.\nW dniu 1 września 1834r. przybył do Tobolska, przywożąc ze sobą powstałe prawdopodobnie w warszawskimwięzieniu dwa artystycznie dojrzałe wiersze pt. Widok na Powązki i Odjazd.Na zesłaniu syberyjskim Zieliński przebywał od 1834 do 1842 r., z czego siedemlat spędził w niewielkim mieście Iszym w południowej części guberni tobolskiej.Korzystał tam z cennej biblioteki kolegi uniwersyteckiego i przyjaciela A.Mickiewicza, Adolfa Januszkiewicza, który zgromadził szereg dzieł europejskiej klasyz zakresu filozofii i literatury. Zieliński po pewnym czasie uzyskał pozwoleniena wyjazdy w stepy, gdzie spotykał obozy koczujących plemion Kazachów,nazywanych wtedy Kirgizami. W tych warunkach powstała właśnie pierwsza jegopowieść poetycka pt. Kirgiz, która jest pieśnią pochwały wolności, ajednocześnie dramatem między miłością a zemstą.\nLata 1841-1842 były najpłodniejszymokresem twórczości Zielińskiego. Napisał wtedy poemat historyczny pt. Jan zKępy, epizod historyczny z czasów panowania w Płocku księcia Siemowita pt. Giermek,a także inne utwory poetyckie, jak: Koń Beduina, Antar orazdramat historyczny pt. Zbigniew. W liście z Omska z lata 1842 r.współzesłaniec Adolf Januszkiewicz zachwalał szczególnie Giermka: „List Twój, przy którym był list stryjcia ikatalogi, a przy tym wszystkim twój „Giermek”, doszedł rąk moich z ostatniąpocztą. (…) Podług mnie utwór ten jest wyborny i śmiało możesz go puszczać wświat, nie potrzebując więzić go w swej teczce. (…) Dla dokompletowania Twego talentu nie zawadziłoby jeszcze, ażebyśsię zakochał – nieodbity warunek podług mnie dla poety – i dlatego szczerzę Ciżyczę, ażebyś wracał na Twoje Mazowsze, gdzie by serce Twoje znalazło przedmiotmiłości, pod której wpływem, nie wątpię, że daleko znajdziesz na polu poezji, az czasem staniesz wysoko na naszym Parnasie”.W Iszymie (zapewne w 1842 r.) powstała pierwsza część poematu opisowego pt. Stepy,a także szereg innych oryginalnych wierszy i przekładów z literatury obcej.Jesienią 1842 r., w wyniku starań rodziny, Zieliński powrócił z syberyjskiegozesłania.\nW 1844 r. ożenił się zUrszulą Romocką, a po jej śmierci w 1856 r., poślubił Anielę z RomockichPopławską. W 1847 r., po śmierci stryja Józefa, objął po nim ogromny majątek –dobra Skępe. Pochłonięty zarządem odziedziczonych majątków rolnych i leśnych naprzestrzeni 15 tysięcy hektarów zaprowadził wzorowe gospodarstwo leśne.Prowadząc racjonalną gospodarkę leśną, Zieliński budował w lasach skępskichtartaki i miejsca wyrobu smoły drzewnej. W pobliskiej Hucie Skępskiej zbudował nawethutę szkła (stąd jej nazwa), w Żuchowie zaś cegielnię i młyn. Z racji nowych,licznych obowiązków niemal zerwał z literaturą, opublikował jedynie utworyprzywiezione z Syberii. Ukazały się one w „Przeglądzie Naukowym”, „BiblioteceWarszawskiej” i lwowskich „Rozmaitościach”. W 1846 r. wyszły w Warszawie Poezje,obejmujące dozwolone przez cenzurę fragmenty Samobójcy, poematu w toniebeznadziejności, powstałego w Tobolsku w 1835 r. oraz całość Kirgiza,część pierwsza Stepów i inne. Do tego ostatniego poematu Zielińskiwprowadził postać niewodnego śpiewaka kirgiskiego, o czym w liście AdolfJanuszkiewicz, datowanym w Omsku 30 Maja (11 czerwca) 1842 r. W wolnychchwilach powracał jednak Zieliński do literatury. W tym czasie napisałfragmenty poematu Bitwa pod Grunwaldem i dramatu CzarnoksiężnikTwardowski oraz szereg drobniejszych wierszy.\nG. Zieliński rozwijałrównież działalność publiczną. W 1850 r. wybrany został na „prezydującegozebrania członków Towarzystwa Kredytowego Guberni Płockiej”. W 1856 r.powołano go na radcę dyrekcji szczegółowej Towarzystwa Kredytowego orazsędziego pokoju powiatu lipnowskiego. W rok później namiestnik carski mianowałgo członkiem rady przemysłowej oddziału rolniczego przy Komisji Rządowej SprawWewnętrznych. W 1860 r. spotykany jest jako prezes Towarzystwa Rolniczego wPłocku. Piastował ponadto funkcję przewodniczącego rady powiatowej powiatulipnowskiego. W 1858 r. wspólnie z Kleniewskim i Jackowskim założył Dom ZleceńRolniczych Płockich.\nPodobnie jak szeregdawnych powstańców listopadowych, Zieliński został stronnikiem margrabiego A.Wielopolskiego. Będąc przeciwny wybuchowi powstania styczniowego, usunął się naten czas przezornie za granicę. Jako człowiek wpływowy, a przy tym bardzozamożny, swymi dotacjami pieniężnymi wnosił wkład w rozwój kultury okresumiędzypowstaniowego. Popierał finansowo różne przedsięwzięciakulturalno-społeczne, współfinansował „Bibliotekę Warszawską”, „Gazetę Łęcką”,wspomógł pomnikowe wydanie Dzieł Kochanowskiego, współfinansował budowępomnika Adama Mickiewicza w Krakowie, opłacił koszty wydania przez AkademięUmiejętności Laudów dobrzyńskich (Kraków 1887). Swoim kosztem drukowałpoezje „lirnika mazowieckiego”, Teofila Lenartowicza, prowadząc z nim szerokąkorespondencję i przesyłając mu pieniądze do Włoch. Bardzo blisko związał się z„Biblioteką Warszawską”, propagującą minimalistyczny program oczynszowaniachłopów. (W dobrach skępskich przeprowadzono je już od czterdziestu lat.). Najej łamach Zieliński publikował swoje artykuły. Po 1848 r. został jednym z jejredaktorów.\nG. Zieliński wielepodróżował, w przeddzień Wiosny Ludów przebywał w Paryżu, był także weWłoszech. W 1848 r. z Lukki we Włoszech do kościoła skępskiego przywiózł obraz Zwiastowanie.W tym okresie napisał szereg utworów poetyckich, m.in. Powrót wiosny,poemat popularny dzięki muzyce skomponowanej do niego przez S. Moniuszkę oraz Pielgrzym.Zieliński próbował także sił w prozie. Napisał m.in. opowiadanie Antar,komedię prozą Panna włościanka, opowiadanie Kwiaty i wreszciepowieść Manuela. Fabuła tej ostatniej wiąże się z wojną Napoleona w 1808r. w Hiszpanii. Głównymi bohaterami są polski oficer i młodziutka hiszpańskadziewczyna, przedstawieni jako para nieszczęśliwych kochanków. Powieść napisanaw 1878 r., ukazała się drukiem dopiero w 1910 r.\nZieliński zasłynąłtakże jako autor prac historycznych. Największe znaczenie posiada trzytomowahistoria rodziny, opracowana wspólnie z Janem Zielińskim pt. Wiadomośćhistoryczna o rodzie Świnków oraz rodowód pochodzącej od nich rodzinyZielińskich herbu Świnka (Toruń 1880-1881). Dzieło to zawiera zwięzłebiografie członków rodu. Najwięcej miejsca poświęcono tam KonstantemuZielińskiemu (1646-1708), arcybiskupowi lwowskiemu, który koronował StanisławaLeszczyńskiego na króla Polski. Zieliński ogłosił także inne prace, m.in. Starożytnościdobrzyńskie („Wiadomości Archeologiczne”, t. 2: 1874), O ziemidobrzyńskiej. Badania historyczne („Biblioteka Warszawska”, t. 3: 1861). Nałamach tej ostatniej zamieścił biografie Hieronima Spiczyńskiego i StanisławaMurzynowskiego. Ogłaszał także artykuły w Encyklopedii Orgelbranda,m.in. Opis Syberii oraz Encyklopedii Rolniczej, m.in. w 1879 Oprawie rolniczym w dawnej Polsce. Pośmiertnie na łamach „ZapiskówHistorycznych” w Toruniu (1911-1913, t. 2) ogłoszone zostały prace ZielińskiegoGród pokrzyżacki w Zarzeczewie w ziemi dobrzyńskiej oraz obszar i granicezastawionego (r. 1391) przez Władysława Opolczyka terytorium Złotoryi.\nOgromną zasługąZielińskiego było zgromadzenie wysiłkiem całego życia pięknej biblioteki wSkępem, liczącej około 20 tys. tomów. Powiększona została ona o część zbiorów,po zmarłym w 1865 r. bibliofilu warszawskim Ignacym Wilczewskim. BibliotekaZielińskiego stanowiła przykład poszanowania dla książki, rozumianej jakosłużbę w sprawie narodowej. W „Belwederze Skępskim” (tak bowiem nazywano tębibliotekę), oprócz książek znajdowały się zbiory archeologiczne, numizmatyczne(w tym medale), cenne rękopisy, a także bogate archiwum rodzinne. KsięgozbiórZielińskiego obejmował wiele cennych pozycji, 29 inkunabułów, w tym egzemplarz Explanatioin Psalterium, jeden z pierwszych druków krakowskich z XV wieku, StatutŁaskiego, drukowany w języku łacińskim na pergaminie w Krakowie w 1506 r.,pierwsze wydanie dzieł Kopernika De revolutionibus orbium coelestium, Historiężałosną a straszliwą o Franciszku Spierze S. Murzynowskiego drukowaną w 1551r. w Królewcu, a także Bibliotekę Radziwiłłowską i ZielnikSpiczyńskiego. Biblioteką Zielińskiego interesował się m.in. KarolEstreicher.\nZgodnie z testamentem,po śmierci Zielińskiego, biblioteka trafiła w ręce najstarszego syna Józefa,który w 1907 r. przekazał ją reaktywowanemu Towarzystwu NaukowemuPłockiemu. Zieliński pozostawił także w rękopisie Dzienniki mojego życia,obejmujące okres od 1 stycznia do 20 lipca 1833 r. i omawiające wyprawę ArturaZawiszy i Kaliksta Borzewskiego na teren ziemi dobrzyńskiej oraz Dopisek polatach trzydziestu, a także obrazek dramatyczny Panna włościanka. Sąone przechowywane, wraz z bogatą spuścizną korespondencyjną, w Bibliotece im.Zielińskich TNP w Płocku.\nZ pierwszego małżeństwaz Urszulą Romocką, córką Stanisława Romockiego z Łążyna, miał troje dzieci, zktórych dwoje zmarło w dzieciństwie oraz syna Józefa (1845-1906), wspomnianego ofiarodawcębiblioteki dla miasta Płocka. Z drugiego małżeństwa w 1854 r. z Anielą RomockąI v. Popławską (zm. 1870 r.), córką Hieronima, właściciela dóbr Obrowopozostawił: Zofię, Karola, Władysława (zm. 1929 r.), ojca Stanisława,Konstantego, Ludwika, Jana i Kazimierę, żonę Stanisława Pazyny. Inne dzieci ztego małżeństwa, tj. Ignacy, Adolf, Stanisław i Stefan zmarli w wieku dziecięcymi niemowlęcym.\nG. Zieliński byłbliskim kuzynem Józefa Feliksa Zielińskiego, pseudonim „Izet-Bey”. Pochowanyzostał w Skępem, w katakumbach usytuowanych w tzw. „Borku”, rozebranych przezNiemców w 1941 r. Po ekshumacji, dokonanej po wyzwoleniu, prochy Zielińskiegozłożono pod kaplicą usytuowaną w obrębie krużganków kościoła Ojców Bernardynóww Skępem. Na murze kaplicy umieszczono pamiątkową tablicę. W 1895 r. w kościeleskępskim poświęcono marmurowe epitafium pamięci G. Zielińskiego. Z jegotwórczości wybrano i umieszczono na niej dwuwiersz:\n„Nie zginiepraca dla dobra ludzkości, gdy płynie z źródeł najczystszej miłości”.\nWitraż przedstawiającyGustawa Zielińskiego, wykonany przez artystów Elżbietę i Andrzeja Bednarskich zRypina, znajduje się w siedzibie Towarzystwa Naukowego Płockiego w Płocku, przypl. Narutowicza 8.\nWtwórczości poetyckiej Zielińskiego szczególne miejsce zajmuje Kirgiz, przetłumaczony na języki obce:rosyjski, niemiecki, czeski, włoski, angielski i kazachski. Pomysł poematu zapewne zrodził się około roku1840, kiedy do Iszymu na Syberii, gdzie przebywał Zieliński, przybyli nowitowarzysze niedoli ze Stowarzyszenia Ludu Polskiego; kiedy zrodził się nowyzapał i ożywczy prąd wolnościowy. Przypomniał wtedy sobie koczowiska Kazachów, nazywanychwtedy Kirgizami, których spotykał na stepach syberyjskich. Pisał o tym w 1841r. w liście do C. Damięckiej: „Widokrozległego stepu ma wiele poezji, bo nawodzi jakieś tęskne, melancholijneuczucia i pomimo wolnie wzrok od ziemi odrywa ku niebu. Ta imaginacja niewykreśla owych czarodziejskich pałaców, tak jakoś właściwych brylantowym złudzeniompustyń powieści arabskich: owszem. Zadymiony koczowy namiot Kirgiza, koń itrzody lepiej się układają do obrazu, któremu tłem nieprzerodna zielonościstepu, a ramami zapadający błękitny nieboskłon. Kirgizy, zamieszkujący znacznąprzestrzeń środkowych pustyń Azji, których koczowiska, acz w małej liczbie, ina iszymskim stepie napotkać się dają”.Kirgizi – pisał przebywający razem z Zielińskim Adolf Januszkiewicz – „pomimo swoich wad, wypływający częścią zbraku oświecenia, częścią z religii zamąconej przesądami i zabobonami, jest tonaród nie gorszy od drugich”.Z wolnościowych dążeń zesłańca z ziemi dobrzyńskiej zrodziła się jej alegoria,w której Zieliński zapragnął „odtworzyćbujną, na pół dziką naturę syna stepów namiętnie spragnionego swobody i całymżarem zmysłów pożądającego miłości”.Bohater poematu, Kirgizjest postacią alegoryczną, wolny Azjata, uosabiający umiłowanie wolności,porównywany przez autora do rewolucjonistów szlacheckich nad Wisłą sprzed 1830r. Młodzieniec, który wyrwał się z niewoli, pędzi gwałtownie, pokonuje konnostep, aby pomścić śmierć swojego ojca i swoje nieszczęście. W tym bezkresnym pościgudociera do jurty niejakiego Bija, gdzie – ku swemu zdziwieniu – zostajegościnnie przyjęty. Na jego część gospodarz przygotowuje nawet ucztę, na którązabija barana. W tym czasie Kirgiz zakochuje się w córce gospodarza – pięknejDemeli. Następnie porywa ukochaną, zaś rozwścieczony ojciec każe podpalić step,w którym kochankowie giną w płomieniach.\nUtwórzachwyca ciekawymi inwersjami czasowymi, które chwilami przybierają formędawnych opowieści gęślarza. Miary wiersza są wyraźnie zróżnicowane, niekiedystylizowane na wzór ludowej poezji, zdaniem niektórych znawców – znacznielepiej niż w części II Dziadów A.Mickiewicza. Utwórcharakteryzuje duża swoboda wersyfikacji i zmienność nastroju, wydobywana zapomocą rytmiki wiersza, gdzie spotykamy charakterystyczny dla epoki romantyzmudziesięciozgłoskowiec, sekstynę i zwrotkę pięciowierszową. W poemacie jest teżmiejsce na rym męski. G. Zieliński, z lekkością posługujący się słowem, wpoemacie posługuje się wysublimowaną metaforyką tak bardzo charakterystycznądla romantyzmu. Zadziwia także realizm opisów, np. opis burzy, czy teżpłonącego stepu w części VI poematu.\nGenezy„Kirgiza” łatwo doszukać się z pośmiertnego wspomnienia Gustawa Zielińskiego,które na łamach pisma „Kłosy”: w 1882 r. zamieścił współzesłaniec syberyjskichi przyjaciel poety, Paweł Ciepliński: „ (…) Mieszkaliśmyrazem w tobolskiej guberni, w powiatowym mieście Iszymie, gdzie nas byłotrzynastu. Z tej liczby Adolf Januszkiewicz, Gustaw Zieliński, Eugeni Łempicki,Michał Moraczewski i ja niżej podpisany lubiliśmy polowanie na ptactwo. (…) Odmieszkańców Iszymu dowiedzieliśmy się, że w odległości siedmiu mil od miastajest step, tak zwany Burłakowy, bardzo obfitujący w rożne gatunki ptactwa. Niepamiętam, którego roku i ten step postanowiliśmy zwiedzić. (…) Nazajutrz owschodzie słońca, powziąwszy wiadomość o pozycji, ruszyliśmy, szukając jurtkirgiskich i szczęśliwie trafiliśmy od razu. Jedną z tych jurt najęliśmy na dwa dni i zarazpoznaliśmy jej gospodarza, czyli pana,jako też jego synów i trzy córki: Nyxymelę, Demelę i Kartankę – bohaterkipoematu „Kirgiz”.\nWysokocenił Kirgiza najwybitniejszy zSybiraków, przyjaciel Zielińskiego, Adolf Januszkiewicz, który dostrzegał w nimprzede wszystkim walory poetyckie, w mniejszym zakresie ceniąc opisyobyczajowe, jako mało wierne. W liście za 18/30 czerwca 1842 r. pisał do autorapoematu: „Nadto mówiłem z Taszkińcem p.Kiażetaj Bażanowem. Ten śmiał się wielce ze sposobu zakochania się TwojegoKirgiza”. Do Kirgiza nawiązywał Januszkiewicz wkolejnych listach do przyjaciela, który już stanął na rodzinnej ziemi. W liściez 15 sierpnia 1846 r. pisał: „KochanyGustawie! Po trudach całodziennej pracy poświęconej liczeniu , zapisywaniu idodawaniu kirgiskich koni, bydła i owiec rzuciłem się zmęczony na moje stepowełoże i wsparłszy głowę o poduszkę siodła już, już musiałem usnąć snemsyberyjskich wieśniaków, którzy, jak wiesz, śpią gdyby zabici, gdy wtem odezwałsię w dali głos pastuchów pilnujących koni naszego sułtana Czołkonbaja. Głosten przywiódł mi na myśl twoje rymy:\n„O dziwno nuto pieśni kirgiskiej!\nMelancholijna – jak tepłaszczyzny:\nDzika – jak krwawej zemstypociski\nRzewna – jak tęskność do półojczyzny” itd.\nNiepodobnabyło spać, bo i nuta kirgiska wspomnienia o Tobie, jakby iskra elektrycznąwstrząsnęła wszystkie moje nerwy. (…) Korzystającz tej uroczystej i poetyckiej ciszy wstałem i zapaliwszy cygaro, wziąłem doreki Twojego „Kirgiza” , który z niedostatku półek , leżał zatknięty za kieregiobok mych pistoletów, kamczy i chińskiej czapki”.\nJużw roku pierwszego wydania poematu Antoni E. Odyniec pisał o jego autorze: „Jest to niepospolita gwiazda na naszympoetyckim horyzoncie. „Kirgiz” jest jednym z najlepszych poematów naszych i cowięcej, rokuje w autorze swoim moc i siłę, po której wiele jeszcze oczekiwaćmożem”. W 1846r. na łamach „Przeglądu Poznańskiego” ukazała się recenzja tej poetyckiejpowieści, której autor zwrócił uwagę na oryginalność i bogactwo treści. „(…) Co do układu powieści nie mamy w nowszychpoematach żadnego szczęśliwiej i artystyczniej wykonanego jak w „Kirgizie”.Jaka prostota, jasność, jak jedno z drugiego wypływa, jak naturalne następstwoscen po sobie. (…) rozkład obrazówurozmaicony, koloryt wszędzie, a forma prawie wszędzie do natury rzeczyzastosowana”.\nPoraz pierwszy poemat wydano nakładem Teofila Glücksberga w Wilnie w 1842 r., w czasie kiedy jego autor przebywałjeszcze na zesłaniu. Wydaniem tym w drukarni lwowskiegowydawcy zajął się rodzony brat przyjaciela autora Kirgiza, AdolfaJanuszkiewicza, January, jedyny, który pozostał na Litwie i pomagał matce wprowadzeniu gospodarstwa. Od 1847 r. Kirgizwydawany był, w formie niekiedy luksusowej, co kilka lat w Lipsku i we Lwowie.Potem ukazywał się w formie popularnej, w tzw. groszowych bibliotekach „Mrówki”,Zukerkandla, a następnie Gebethnera i Wolffa. Przekład niemiecki Kirgiza ukazał się w 1851 r., następny w1855 r.; były też przekłady francuskie, włoskie i angielskie. Po rosyjskuukazywały się jego fragmenty w przekładzie Niemirowicza-Danczenki, całość zaśwyszła na Syberii, w Tomsku, sto lat temu, w 1910 r. w tłumaczeniu GieorgijaGriebienszczikowa. Dzięki pracom Fainy Iwanowny Stiekłowej poematemzainteresowali się bliżej Kazachowie i w 1964 r. ukazał się w Ałma-Ata przekładKirgiza i Stepów na język kazachski.\nZa życia G. Zielińskiego Kirgizbył wydawany wielokrotnie, w tym także za granicą, jednak pojawiały się o nimgłosy krytyczne. Na nowo przypomniano sobie o poemacie w chwili śmierci jegoautora, w 1881 r., szczególnie zaś w czasie obchodów 100-nej rocznicy urodzin,w 1909 r. Na łamach „Biblioteki Warszawskiej” H. Galle pisał, że duch swobodyzjednywał Kirgizowi szerokąpopularność. Część pierwsza, gdziesłychać pęd do wolności i szczęk wyłamywanych krat więziennych, zjednaławiększą popularność niż część druga, „zeszczegółami etnograficznymi życia Kirgizów, z Bijem, Demelą i czarodziejem, zmiłością i nienawiścią, z prawem gościnności i zemstą”.\nDo 1924 r. ukazały 23 edycje tego poematu. Po drugiej wojnie światowej wznowionoKirgiza tylko raz, w 1956 r. wraz z wyborem wierszy w opracowaniu JanuszaOdrowąż-Pieniążka. Od tej pory, czyli odponad pół wieku, poetycka powieść Gustawa Zielińskiego nie była wznawiana. Spośród polskich wydań tejpoetyckiej powieści, zaledwie kilka wydań posiada Biblioteka im. Zielińskich TowarzystwaNaukowego Płockiego, do której, jak to wyżej wskazano, trafiła blisko20-tysięczna Biblioteka Skępska autora tej niecodziennej powieści. Większość polskichwydań Kirgiza, aczkolwiek niewszystkie, przechowywana jest w Bibliotece Narodowej w Warszawie. Biblioteka GłównaUMK posiada np. tylko ostatnie wydanie „Kirgiz”i inne poezje z 1956, zaś Biblioteka Jagiellońska przechowuje dwa wydaniapoematu, z 1908 i 1924 r.\nPowieść ukazuje się w 100-leciepierwszego rosyjskojęzycznego wydania, jako swoisty symbol: Gustaw Zieliński,walczący w powstaniu listopadowym 1830-1831 r. o wolność i niepodległośćnaszego narodu, za wsparcie partyzantki polistopadowej pułkownika JózefaZaliwskiego, właśnie przez Rosjan w 1834 r. został zesłany na Sybir. Tam,natchniony duchem wolności, napisał o niej poetycki poemat, który w językuciemiężycieli ukazał się po raz pierwszy dopiero w 1910 r. Wybitny znawcaliteratury polskiej na obczyźnie, prof. Janusz Odrowąż-Pieniążek słusznieporównał Kirgiza do utworów A.Puszkina (Jeniec kaukaski i Cygani) i Mcyri oraz Izmaił-Bej M.Lermontowa. Możnapowiedzieć, że przez ponad pół wieku, od ostatniego wydania poematu w 1956 r.,to arcydzieło polskiego poematu romantycznego i najwybitniejszy poematdobrzyński, nie był w zasadzie znany szerszemu ogółowi czytelników.\n G. Zieliński, „Dziennik mojegożycia”, rkps, s. 73, Biblioteka TNP im. Zielińskich w Płocku.\n Cyt. za: J. Odrowąż-Pieniążek, Polonika zbierane po świecie, Warszawa1992, s. 152.\n A. Januszkiewicz, Listy z Syberii, wybór, opr. i przypisyH. Geber, przedmowa J. Odrowąż-Pieniążęk, Warszawa 2003, s. 238-239.\n Cyt. za: G. Zieliński, „Kirgiz” i inne poezje…, s. 201.\n Cyt. za: A. Januszkiewicz, Listy z Syberii.., s. 33.\n Cyt. za: G. Zieliński, Kirgiz i inne poezje, opr. i wstępempoprzedził J. Odrowąż-Pieniążek, Warszawa 1956, s. 21; także J.Odrowąż-Pieniążek, Polonika zbierane poświecie…, s. 159.\n Cyt. za: G. Zieliński, „Kirgiz” i inne poezje…, s. 203.\n A. Januszkiewicz, Listy zSyberii…, s. 37.\n A. Januszkiewicz, Listy z Syberii…, s. 38.\n Cyt. za: G. Zieliński, „Kirgiz” i inne poezje…, s. 5.\n „Przegląd Poznański” t. 3: 1846,s. 79-80, cyt. za: G. Zieliński, Kirgiz iinne poezje, opr. i wstępem poprzedził J. Odrowąż-Pieniążek, Warszawa 1956,s. 5.\n J. Odrowąż-Pieniążek, Literatura zesłańcówsyberyjskich po powstaniu listopadowym i Gustaw Zieliński, (w:) GustawZieliński. Życie i dzieło. Materiały z sesji popularnonaukowej w Skępem w dniu20 maja 1986 roku, pod red. M. Krajewskiego, Rypin 1988, s. 62-63.\n H. Galle, Autor „Kirgiza”, „Biblioteka Warszawska”, t. 1: 1909, s. 294-295.\n G. Zieliński, „Kirgiz i inne poezje”…, ss. 225.\n G. Zieliński, „Kirgiz” i innepoezje…, s. 22-24.\n W 1990 r. ukazało siętłumaczenie Kirgiza na językangielski: Kirgiz, Polish to Englishtransl. by Christina Pawlowski and Edward Pawlowski., Tucson, AZ : Frank S.Chmiel-Zielinski, [ca 1990].\nBIBLIOTEKA DOBRZYŃSKA tom 1: KIRGIZ Gustawa Zielińskiego\nOpublikowano 6 kwietnia 2011 Autor: prof. M. Krajewski\nW pierwszym tomie „Bibliotece dobrzyńskiej” ukazał się poemat powieściowy Gustawa Zielińskiego „KIRGIZ”.\nPo ponad pół wieku od ostatniego wydania poetyckiej powieści w 1956 r. oddajemy do rąk Czytelnika jeden z najwybitniejszych utworów epoki romantycznej, napisany na zesłaniu syberyjskim w 1841 r. przez Gustawa Zielińskiego ze Skępego(1809-1881). Bohater poematu, Kirgiz jest postacią alegoryczną; jest to wolny Azjata, uosabiający umiłowanie wolności, porównywany do rewolucjonistów szlacheckich z ziemi dobrzyńskiej sprzed 1830 r., z którymi utożsamiał się autor poematu, sam biorąc udział jako żołnierz w Nocy listopadowej, a następnie wojnie polsko-rosyjskiej 1831 r., a także tych z partyzantki polistopadowej płka J. Zaliwskiego, m. in. Kaliksta Borzewskiego i Artura Zawiszę.\nMłodzieniec-Kirgiz,który wyrwał się z niewoli, pędzi gwałtownie, pokonuje konno step, aby pomścić śmierć swojego ojca i swoje nieszczęście. W tym bezkresnym pościgu dociera do jurty niejakiego Bija, gdzie – ku swemu zdziwieniu – zostaje gościnnie przyjęty. Na jego część gospodarz przygotowuje nawet ucztę. W tym czasie Kirgiz zakochuje się w córce gospodarza – pięknej Demeli. W czystym uczuciu porywa ukochaną,jednak rozwścieczony ojciec każe podpalić step, w którym kochankowie giną w płomieniach.\nUtwór zachwyca ciekawymi inwersjami czasowymi, które chwilami przybierają formę dawnych opowieści gęślarza. Miary wiersza są wyraźnie zróżnicowane, niekiedy stylizowane na wzór ludowej poezji, zdaniem niektórych znawców – znacznie lepie niż w części II Dziadów A.Mickiewicza. W całości ujmuje wyjątkowy realizm opisów, np. opis burzy, czy też płonącego stepu w części VI poematu.\nPoemat ukazał się z fotokopiami unikalnych 20 drzeworytów 4 litografii, pochodzących z jedynego wydania lipskiego „Kirgiza” z 1857 r.\nGustaw Zieliński, Kirgiz. Powieść, wstępem poprzedził i do druku przygotował M. Krajewski, Wszechnica Edukacyjna i Wydawnicza „Verbum”, Rypin 2011, ss. 79, ISBN 978-83-88701-42-9.\nRzekł– Demela lekko na koń wsiada;\nPędzi konia… wzrokiem ognisk bada…\nI drży… a koń, jeździec i kobieta\nUmykają z największym pośpiechem. –\nWtem– wiatr z ognisk takim żarem wionął,\nTwarz mu dzikim pałała wyrazem. –\n„Luba!…luba!… tu się rozstać trzeba!…\nŚmierć już blisko!… umierajmy razem!”…\n„Oh!…już nigdy, nigdy nie nasycę\nAni zemsty, ani mej miłości!”… -\nGałązkami ujmą się, pochwycą…\nWtem ostatnim, smutnym uściśnieniu\nDuch się z duchem, tchnienie zbiegło z tchnieniem,\nPocałunkiem i tym uściśnieniem\nTu– na całą wieczność się żegnali.\nI przeszło przez nich morze płomieni…\nPrzeszło…a w miejscu zgasłych pożarów\nDziś– znowu cisza pośród obszarów,


Bohater z Bielska. Filmowa historia z czasów okupacji ZDJĘCIA\n12.01.2020, godz. 07:00\nHistoria skrupulatnie opisana przez bielszczanina Konrada Korzeniowskiego mogłaby posłużyć za kanwę filmu. Jego ojciec, Józef odmówił podpisania volkslisty, za co zapłacił aresztowaniem i uwięzieniem w obozie koncentracyjnym. Wspomnienia wydane w dwóch egzemplarzach przenika zapach i smak dawnych czasów, gdy ludzie kierowali się ideałami i musieli podejmować trudne decyzje. Józef Korzeniowski zginął w 1945 roku w obozie Hersbruck w Niemczech. - Mój tata zginął za Polskę - nie wątpi nasz rozmówca.\n- Kiedy patrzę dziś na los ojca, widzę że jego ostatnia droga była nieuchronna. Był niepoprawnym, fanatycznym i najzupełniej beznadziejnym patriotą. Kochał Polskę tą wielką miłością neofity, nigdy nie odwzajemnioną, narażając się i Niemcom i Polakom, którzy nie rozumieli jego postawy - opowiada dziś 84-letni bielszczanin Konrad Korzeniowski.\nNasz rozmówca ma doskonałą pamięć. Kilka lat temu spisał wspomnienia, które na razie nie zostały opublikowane w formie książkowej. Czytało je zaledwie kilka osób. Obraz Bielska i Białej jest w nich bardzo żywy, a kamienice, które dziś mijamy w drodze do pracy czy szkoły zyskują nowy wymiar. Także poprzez ludzi, którzy je zamieszkiwali. Być może dlatego Konrad Korzeniowski postanowił podzielić się historią swojego taty, który jest dla niego bohaterem. Józef Korzeniowski zakochał się w Polsce tak bardzo, że zginął za nią w obozie koncentracyjnym w 1945 roku.\n- Najczęstszy widok ojca w domu: siedzi starannie ogolony i ubrany, z półsztywnym kołnierzykiem i mankietami u koszuli, pod krawatem, przodem do okna przy biurku, na którym zawsze panuje pedantyczny porządek, żadnych tam wielkich stert pism, segregatorów i ksiąg. Najwyżej na wielkim blacie biurka leżą jeden lub dwa skoroszyty, podręcznik „Hütte” i wielgachna księga adresowa, tak duża, że często służy jako obciążnik krzesła zastawiającego sofę podczas snu któregoś z nas, dzieciaków. Pisze tam coś na zielonkawych, nieformatowych arkusikach papieru, czasami oblicza na suwaku logarytmicznym - wspomina Konrad Korzeniowski, o którym pisaliśmy w artykule Sąsiedzi. Fascynująca opowieść o mieście, jakiego już nie ma.\nJózef Korzeniowski był bielszczaninem. W jego rodzinnym domu rozmawiało się w języku niemieckim. Ożenił się z Polką, która także biegle operowała tym językiem. Na tyle, że pracowała przed wojną jako sekretarka dyrektora Bartelmussa. - W tym języku pobierał nauki w szkołach, używał w pracy i urzędach w austriackim Bielitz i na praktykach zagranicznych, czyli po prostu język niemiecki w wydaniu austriackim. Jednakże wypada mi tu jeszcze dodać, że tata mój nie był wielkim purystą językowym, często mieszał wyrażenia niemieckie i polskie.\nW 1934 roku Józef Korzeniowski otrzymał wypowiedzenie z pracy i przeszedł na rentę inwalidzką. Został przedstawicielem Zakładów Ostrowieckich na terenie Górnego Śląska. W 1935 na świat przyszedł nasz rozmówca, który był trzecim dzieckiem państwa Korzeniowskich. W 1932 urodziła się Oleńka, która po kilku dniach zmarła, a w 1933 roku przyszedł na świat Alfred.\n- Tata poświęcał nam wiele uwagi. Zabierał na spacery, wycieczki, sporo opowiadał i uczył nas życia. Któregoś letniego dnia, tuż przed wojną, zabrał nas obu do muzeum miejskiego mieszczącego się w budynku posterunku policji na Rynku. Trzeba było powiedzieć policjantowi, że idziemy do muzeum, aby po pokonaniu licznych korytarzy i schodów dojść do salek muzealnych. Zapamiętałem tylko tyle, że w jednej z nich, która była niesympatycznie ciemna, ustawione były długie piki, lance czy halabardy, a w ostatniej, jasnej oszklone witryny z wytworną porcelaną stołową, a na ścianie w kilku gablotkach tkwiły nadziane na szpilki wielobarwne motyle. Niektóre z nich były ogromne! I to właśnie okrutne - jak mi się zdawało - nadzianie motyli na szpilki najlepiej wbiło mi się w pamięć i długo je rozpamiętywałem - wspomina Konrad Korzeniowski.\n- W drodze powrotnej przez istny labirynt budynku ojciec, przechodząc obok jednych przeszklonych drzwi, podniósł mnie do góry, abym mógł zajrzeć przez okienko: za nim był długi jasny korytarz z licznymi drzwiami, a tatuś powiedział poważnie: - To areszt, gdzie uwięzieni są ludzie, którzy zrobili coś złego! Czy mógł wtedy przypuszczać, że jego samego, zaledwie pięć lat później, przeznaczenie też tam zaprowadzi, pomimo że niczego złego nie zrobił?\nWezwanie na Gestapo\nOd samego początku widział w nazizmie szereg niebezpieczeństw. Nie godził się z polityką Hitlera. Po wybuchu wojny, gdy jako mieszkaniec Bielitz otrzymał wezwanie do stawienia się do urzędu w sprawie podpisania volkslisty, uprzejmie odmówił.\n- Ze względów moralnych nie zamierzał się ubiegać o volkslistę, a to z kolei implikowało zamknięcie bratu Fredziowi drogi do gimnazjum, do którego został przez swoich nauczycieli zakwalifikowany na podstawie wyników w nauce i rokowań na przyszłość. W tymże 1942 roku bielski urząd skarbowy (Finanzamt) przekwalifikował ojca z korzystniejszej czwartej grupy podatkowej do grupy drugiej, gdyż i do niego dotarła informacja, że ojciec nie zamierza do czasu zakończenia wojny podjąć decyzji o podpisaniu Deutsche Volksliste, zatem na żadne ulgowe regulacje liczyć nie może. Kosztowało go to ponad 1300 przedwojennych złotych. Ale wszystko to było niemalże niewinnym tylko nękaniem, najgorsze miało dopiero nadejść. Złowróżbnym znakiem tego było wezwanie Geheime Staatspolizei, czyli Gestapo z 18 marca 1943.\nWymiana korespondencji, włącznie z wizytą Józefa Korzeniowskiego wraz z żoną w siedzibie Gestapo, które mieściło się przy dzisiejszej ul. Matejki, trwała kilkanaście miesięcy, a zaowocowała całkowitym wycofaniem się przez ojca naszego rozmówcy do wpisania się na volkslistę. Groziło za to jedno - aresztowanie i pobyt w obozie koncentracyjnym.\nMiał nadzieje, że przeżyje\n- Wszystko co ojciec czynił, uczynił z pełną świadomością tego, co go może spotkać. I ja, ówcześnie dziewięcioletni chłopiec pamiętam jak dziś, gdy stojąc w środku kuchni, z zupełnym spokojem, tak jakby opowiadał o kimś innym wypowiedział owe dwa znamienne zdania: "Zachodzą dla mnie dwie możliwości: pierwsza, że dostanę się do obozu koncentracyjnego Auschwitz, a stąd istnieje tylko jedno wyjście - przez komin. Drugą możliwością jest, że dostanę się do Myslowitz i wtedy będę miał jakąś szansę".\n- Słów tych nigdy nie zapomnę, nawet tego słowa Kamin, używanego zamiast Schornstein przez Austriaków. Wiedza o krematoriach w Oświęcimiu, dym, który dochodził czasami nawet do Bielska, była powszechna. Przewidywania ojca sprawdziły się częściowo. Rzeczywiście, w październiku 1944 został aresztowany i przekazany do Polizeiersatzgefängnis w Mysłowicach. Przy aresztowaniu ojca byłem obecny, leżałem chory w łóżku.\nPan Konrad odwiedził ojca w obozie koncentracyjnym w Mysłowicach. Pamięta, że ojciec miał nadzieję, że przeżyje i powróci do domu. Nie traktował tego spotkania jako pożegnania. To był ostatni raz, kiedy go widział. W styczniu 1945 roku Józef Korzeniowski został przewieziony do obozu goncentracyjnego Groß-Rosen.\nWypowiedziane ukradkiem, po polsku\n- Znalazł się w kacecie znanym ze szczególnie okrutnego terroru i zabójczej pracy w kamieniołomach. Ojciec, według relacji współwięźnia, przebywał tam do około połowy lutego i wtedy wobec ponownego przybliżenia się frontu sowieckiego wyewakuowano więźniów do obozów w głębi Rzeszy. Tym razem w otwartych wagonach węglowych, podczas srogiej zimy, ubranych tylko w cienkie drelichy, bez ciepłej żywności - tylko raz wrzucono po kilka bochenków chleba na wagon. Po wielodniowej koszmarnej podróży opóźnionej jeszcze przez alarmy lotnicze i przejazd poprzez dopiero co zbombardowane miasta niemieckie, ojciec w bardzo już złym stanie trafił - według tego więźnia - do obozu w Nordhausen Dora i tam ostatecznie stracił go z oczu.\nKiedy kilka lat po wojnie nasz rozmówca natknął się na znanego mu z czasów okupacyjnych pana Glondysa, jednego z fryzjerów większego zakładu przy ul. Blichowej zaraz za placem Żwirki i Wigury, który zapytał go co się stało z tatą. - Mam w oczach wstrząs, jaki przeżył, gdy mu powiedziałem o aresztowaniu i śmierci ojca w obozie. On także zaraz mi przypomniał wypowiedziane ukradkiem, po polsku, przepowiednie ojca co do losów wojny i niechybnej klęski Hitlera.\nZe wspomnień Konrada Korzeniowskiego. - Ul. Matejki w Bielsku, wcześniej Theodor-Körnergasse - niepozorna, ślepa uliczka w pobliżu dworca kolejowego, znana dziś z tego przede wszystkim, że koniec jej od strony 3 Maja zamknięty jest budyneczkiem zejścia do obskurnego dosyć przejścia podziemnego. Nic tam nie wskazuje na grozę, jaką budził trzypiętrowy budynek nr 6 po stronie północnej. Ot, zwyczajny nowoczesny budynek mieszkalny! Jednak po minięciu drzwi wejściowych i wejściu po schodkach na podest wysokiego parteru, do dziś w lewej ścianie korytarza rozpoznawalna jest źle zamurowana pozostałość okienka, za którym kiedyś urzędował funkcjonariusz Gestapo, pierwszy kontakt „interesanta” z tą straszną instytucją. Po minięciu oszklonych drzwi otwierał się bowiem zupełnie inny świat, taki jak po wojnie w gmachach Urzędu Bezpieczeństwa: każdy mógł wejść, niewielu mogło wyjść: lasciate ogni speranza, voi ch`entrate. Podobnie jak w siedzibach UB, także w budynku Gestapo w piwnicy znajdowały się cele więzienne. Po „wyzwoleniu” mówiono o jakichś łańcuchach i hakach w stropie i torturowaniu tam ludzi, a jak było faktycznie, opowiedzieć by mogli świadkowie tamtych wydarzeń. Z późniejszych relacji mamusi i tatusia wynika bowiem, że do pobicia lub tortur najzupełniej gestapowcom wystarczały pokoje biurowe używane też jako pokoje przesłuchań. Zła sława Gestapo znana była wtedy nie tylko garstce bielskich Polaków, ale nawet Niemcom. Koleżanka biurowa mamy opowiedziała jej czego była świadkiem, przechodząc pewnego razu Adolf-Hitler-Straße, współcześnie ulicą 3 Maja. Z Fontanestraße wybiegł nagle młody człowiek, z wyglądu robotnik i pobiegł wręcz panicznie w kierunku dworca. Za nim pędziło kilku umundurowanych mężczyzn, którzy po dopadnięciu zbiega i przewróceniu go na trotuar zaczęli go w nieludzki wręcz sposób kopać i tłuc pięściami, po czym zawlekli go z powrotem na Fontanestraße. Opowiadająca to kobieta, choć Niemka, była tym co widziała na własne oczy do najwyższych granic wstrząśnięta i oburzona.\nNa zdjęciu tytułowym: Józef Korzeniowski z synami Alfredem i Konradem w Cygańskim Lesie\nŚrednia ocena 4.6/5 dla "Bohater z Bielska. Filmowa historia z czasów okupacji ZDJĘCIA" bazuje na 64 głosach.\nJakieś stowarzyszenie, może śpiewacze czy raczej taneczne, bo wąsaty pan podobny do słynnego Weissa z Szkoły Tańca w Białej. Za ojcem w ostatnim rzędzie stoi jego przyjaciel Alojzy Danel. Dzieje się to po powrocie ojca z austriackiego wojska do Ojczyzny\nTypowa wycieczka niedzielna w niższą partię gór Cygańskiego Lasu. Tata jak zwykle,mimo spiekoty, w kapeluszu, my w skórzanych spodniach tyrolskich\nOstatnie zdjęcie rodzinne datowane na odwrocie delikatnym pismem mamusi: Weihnachten 1943. Boże Narodzenie 1944 roku ojciec spędził już w Polizeiersatzgefängnis Myslowitz\nJózef Korzeniowski na czele drużyny koła fabrycznego Ligi Ochrony Przeciwpowietrznej firmy Bartelmuss&Suchy na wiadukcie ulicy Wałowej wraca ze szkolenia do fabryki\nGrupa rodzinno-przyjacielska, chyba w Cygańskim Lesie. Od lewej Konrad Korzeniowski\nJózef Korzeniowski z wizytą kurtuazyjną u przyszłej teściowej, na podwórku skromnego domu przy ulicy Cieszyńskiej 1, róg Kościelnej\nPanie Konradzie, dziękuję za przybliżenie sylwetki wspaniałego Człowieka, jakim był Pański Ojciec.\nlata temu czytałem wspomnienia p. Konrada Korzeniowskiego w książce p.Polaka. Największe wrażenie na mnie zrobiła historia J.Korzeniowskiego ale również opis wycieczki do Bystrej, drewniany krzyż i elementarz. Na jej wspomnienie do dzisiaj napływają mi łzy wzruszenia\nOdpowiadam na komentarz "jedna pani…":\nWitam, tak, dawne wspomnienia zawsze obarczone są jakimś subiektywizmem, choć - co zadziwiające, znamienne zdania tak dawno temu wypowiedziane przez Ojca, jakbym słyszał w tej chwili! Co do możliwości weryfikacji „opowiedzianych historii” - zachowała się nie tylko korespondencja Ojca z niemieckimi urzędami, ale i 3 legalne pocztówki (jedna miesięcznie!) napisane przez niego z Polizeiersatzgefängnis Myslowitz oraz jeden "gryps". No i oczywiście zawiadomienie PCK z 20.02.1946 o śmierci Ojca, więźnia politycznego PoleZA 86215 w KL Hersbruck i takież zawiadomienie przez I.R.O.International Tracing Service w Arolsen z 11.11.1949... Kserokopie tych dokumentów zawarłem w swojej nieopublikowanej dotąd pracy: "Cień Ojca", na specjalne życzenie mógłbym je nawet pokazać... Pozdrawiam - Konrad Korzeniowski\njedna pani ...\npiękne rodzinne historie widziane w sobie jedynie sposób niedające się nigdzie zwyryfikować\nJózef Korzeniowski, bohater ! i antyteza rzesz śląskich folksdojczów\nTo jest postać która powinna inspirować Polaków, a nie gloryfikowanie antypolskich bielskich fabrykantów i niemiecko-śląskich Bielszczan\nPopieram w 100% ! Jak najbardziej godny Patron jednej z ulic naszego miasta.\nto Józef Korzeniowski powinien mieć swoją ulicę w Bielsku, a nie ludzie którzy z tym miastem nie mieli nic wspólnego\nBohaterska postawa w tamtych czasach , powinno się gloryfikować takich ludzi.