Naucz się cierpieć.: maja 2011\nPozwólcie, że zniknę. Na pewien czas. W niedzielę zapewne już napiszę. I postaram się nadrobić zaległości w pisaniu bloga. Ale zanim to nastąpi, muszę nieco odpocząć. Spędzić trochę czasu z przyjaciółką. Wyjeżdżam. Nad morze. I zapominam. O wszystkim, co złe.\nByć może jest na świecie miejsce,\ngdzie szczęście wdycha się z powietrzem.\nNapisane przez: Natalie o 21:02 1 komentarz:\nNie rozumiem twojego zachowania. Aczkolwiek nie będę klękać i błagać o powrót do normalności. Cała esencja naszej znajomości zniknęła wo oceanie niedopowiedzeń. Widocznie tak miało być. Widocznie taki mój los. Trafiłam na nieodpowiednią osobę.\nMorderco, którego nadal kocham...\nNapisane przez: Natalie o 20:36 3 komentarze:\n- A dlatego masz tu dwa egzemplarze? Po co ci to?\n-A co cię to obchodzi? Bo tak trzeba!\n- Nawet się zapytać nie mogę?! Co za ludzie!!!\nI po takim oto dialogu biegnę do pokoju, by nieco łez wypłynęło mi z oczu. Błahostka. Takie nic. A jednak. W moim przypadku wystarczy. To zdarza się coraz częściej. W niedzielę zgubiłam kilka kropli, bo przesoliłam ziemniaki. To normalne...?\nJest coraz gorzej. Naprawdę, dzieje się coś, na co nie mam żadnego wpływu. Szczerze liczę, że ostatnimi czasy owe humorki zawdzięczam zarwanym nocom. Ale to zaczęło się dawno temu. Z czasem słabło, potem znów się nasilało, słabło... Teraz rośnie do potęgi. Do jasnej cholery, nie umiem walczyć. Wręcz przeciwnie. Pozwalam smutkowi zamieszkać w moim sercu, zgadzam się na plany losu.\nZapewne terapia wakacje+przyjaciele+sen dałaby efekty. Lecz na takie luksusy muszę poczekać.\nNie wiem, czy dotrwam...\nMuszę znaleźć swój raj, zanim ktoś mi go zabierze.\nMój raj - to ty.\nNapisane przez: Natalie o 22:18 1 komentarz:\nJednak są osoby, dla których warto żyć. Są też tacy, co idealnie potrafią wytrącić mnie z równowagi. Ale to nie o tych będę dziś pisać.\nKażdy dzień nabiera głębszego znaczenia, gdy jest ktoś, kto potrafi zarazić mnie nienagannym uśmiechem. Ktoś, z kim mogę beztrosko upić się piwem, które sama sobie naważyłam. To dla takich ludzi się żyje. Wszystkie inne przelotne znajomości należy zostawić za sobą. Nie warto, na prawdę nie warto zaśmiecać swojego życiorysu krótkimi epizodami, pozbawionymi głębszego sensu. Nic nie dzieje się przypadkiem. Wiem, że odejście "przyjaciół" miało sens. Dzięki temu mogłam dostrzec osobę, która bez względu na wszystko, zawsze będzie mi wierna. Czy się wali, czy się pali - ona jest.\nK. Zwracam się teraz bezpośrednio do ciebie. I dziękuję. Za każdy dzień, za każdą minutę, za każdą sekundę spędzoną razem. Zawdzięczam ci więcej, niż całej reszcie razem wziętej. Jesteś dla mnie lekiem. Potrafisz zdziałać cuda. Zadziwiasz mnie, codziennie na nowo. Teraz, gdy zaczęłyśmy na nowo już wiem, jak wielkie masz dla mnie znaczenie. Dziękuję ci za to, że jesteś. Liczysz się tylko ty. Mój nr 1. Moje szczęście. Dar od Boga.\nPrzyjmij je, proszę.\nNapisane przez: Natalie o 16:05 Brak komentarzy:\nCiężko jest przestać pogrążać się w smutku. Właściwie szeroko rozumianą depresję mam teoretycznie za sobą. Łykam sobie kolorowe tableteczki, śmieję się, gdy mnie coś rozśmieszy, potrafię żartować, wygłupiać się.\nNie daj się oszukać. To tylko pozory. Gra, która wciągnęła mnie w swą fabułę. Wieczne udawanie, pozbawione jakiegokolwiek sensu, które na stałe weszło mi w krew. Wątpię, czy teraz potrafiłabym płakać. Od dłuższego czasu nawet nie próbuję. Nie umiem. To zbyt trudne. I dziwne. Po co jeszcze bardziej utwierdzać ludzi w przekonaniu, że nie daję rady? Zresztą, kogo to obchodzi...\nNie, nie do końca pożegnałam się z depresją. Ona nadal tkwi we mnie, znacznie mniejsza, niż kiedyś, ale jednak jest. Przytłaczają mnie błahe sprawy, nawet efemeryczność tego świata jest genialnym powodem do jeszcze większego pogrążania się. Czy warto? Nie warto. Jest tyle piękna na tym świecie.\nDlaczego jestem taka, a nie inna?\nDlaczego jestem inna, a nie taka?\nHm. Dobry temat do dumania na ten wieczór.\nKiedyś przybiegniesz do nas z płaczem.\nJa nie podam ci ręki.\nBo będę już martwa.\nZaczynamy od nowa. Znów. Tym razem już nie ja sama (na Boga, ile to razy próbowałam zacząć od nowa?), ale razem. Nie będzie łatwo. Bynajmniej nikt nie dawał żadnej gwarancji. Póki co, nie ma we mnie zbyt wiele optymizmu. Ciężko będzie mi na nowo się otworzyć i mówić o wszystkich. Dostałam nauczkę od życia. Zbyt wylewnym zwierzaniem się przelotnym, krótkodystansowym przyjaciołom pogłębiłam się jeszcze bardziej. Droga do tak zwanej "normalności" jest długa, mozolna i trudna. Wątpię, czy ktoś taki, jak ja zdoła przez nią przebrnąć. Zapewne zawsze będę pamięcią powracała do czasów, które trwają teraz, a ciągną się już od arcydługiego czasu. Czuję się jakby zawieszona w przestrzeni, zatrzymana. Nic mi się nie chce, ambicje odeszły w zapomnienie. Właściwie zdaję się na pastwę losu. Co będzie, to będzie.\nChciałabym wierzyć, że wspólnymi siłami zdołamy przekręcić klucz i zamkniemy na zawsze drzwi do przeszłości. Ludzie, którymi niepotrzebnie zawracałam sobie głowę, sprawy, które bez pytania zaśmieciły mi wieczory, zdarzenia, o których lepiej zapomnieć - to wszystko zostanie za tymi drzwiami. A ja, z czystą kartą, będę się uczyć żyć od początku. Znowu postawię pierwszy krok, wypowiem pierwsze słowo. Narodzę się raz jeszcze. Być może nawet się uśmiechnę.\nMiło jest snuć takie plany. Ale ja znam swoją dolę. Wredna i zimna rzeczywistość i tak zrobi swoje. Spieprzy to, co ja z tak wielkim trudem zbuduję. Znów będę zaczynać. Tak w nieskończoność.\nPrzeraża mnie to. Niewyobrażalnie przeraża...\nKto wie, może już ostatni raz podajemy sobie ręce.\nKto wie, może już ostatni raz uśmiechamy się do słońca.\nKto wie. Może koniec jest bliżej, niż cokolwiek...\nNapisane przez: Natalie o 14:41 Brak komentarzy:\nNa świecie jest tyle optymistów. Żyją z dnia na dzień, idąc ramię w ramię z nadzieją na lepsze jutro. Chciałabym tak. Chciałabym przestać przejmować się błahostkami i idiotyzmami. Ale nie umiem. Zmieniłam się nieopisanie. Straciłam sens, zdjęłam z nosa różowe okulary. A ja interesuję się tylko swoim "pojebanym życiem". Tak, jestem już w 100% pewna - nikt nie potrafi zrozumieć tego, co się dzieje we mnie, w środku. Rzekoma "prawda" wynika z braku zaufania i niepewności. Znów ogarnia mnie wściekłość. Dzień zniszczyło kilka słów na ekranie telefonu. Dziękuję.\nCzas z tym skończyć. Chyba powrócę do rozmowy z cieniami. W ciszy będę delektować się faktem, że nikt już nie będzie miał mi za złe tego, jaka jestem. Nie mówię o kłótniach. Bo sprzeczki są niczym burza. Oczyszczają atmosferę. A tego typu wyznania nic nie zdziałają. Przynajmniej zrozumiałam jedno. Należy polegać tylko i wyłącznie na sobie. Koniec z litością. Już nikt nie usłyszy ode mnie ani słowa o tym, jak się czuję. Nikt. Spotyka to się ze zbyt dużym niezrozumieniem. Jednym uchem wpada, drugim wypada.\nNie spojrzę ci w oczy ze świadomością, że tak myślisz. Będę uciekać przed ostatecznością, będę nadal udawać, fałszywie się uśmiechać, kryć zamglone oczy i drżące usta.\nZnalazłam dla siebie idealne miejsce. Cichy azyl, w kącie balkonu. Nocą jest tu tak pięknie... Tu udawać nie muszę. Tu szukaj mojej duszy.\nRozmawiam już tylko z powietrzem...\nA w nim wszystkie znane mi anioły\nNapisane przez: Natalie o 10:51 Brak komentarzy:\nNikt nie potrafi mnie zrozumieć. Ale za to każdy wymaga ode mnie nieustannego optymizmu i pewności swojego zdania. Tymczasem ja wcale nie pasuję do tego schematu. Nie umiem wciąż się uśmiechać, nie daję rady być wciąż taka sama. Zmieniam zdanie, zmieniam się sama. Codziennie inaczej podchodzę do świata. Każdego dnia na nowo poznaję swoje emocje. Często ich nie rozumiem. Ale taka już jestem, do cholery! Nie umiem sprostać waszym wymaganiom! Odczuwam to tak, a nie inaczej.\nChyba nie ma potrzeby tego zmieniać.\nPewne osoby zbyt szybko zdyskwalifikowałam. A znów inne osoby, które, wydawałoby się, teraz są na pierwszym miejscu, zaczynają wypominać mi to, co bolesne. Każdy błąd, każde słowo, a nawet gest im nie umknie. I znów pojawia się masa wątpliwości. Nigdy, przenigdy nie chciałam, by ktoś mi bliski przeze mnie cierpiał. Nie wiem, czy mi się udało. A jeśli nawet kogoś zraniłam - to nieświadomie. Teraz żałuję pewnych decyzji, dręczę się, myślę, co mam zrobić, bym "spodobała" się innym. Przyznaję szczerze, nie spodziewałam się, że będzie tak, jak jest. Powinnam się cieszyć. Ale tego nie robię. Bo w drogę znów wchodzi nam zazdrość i brak zaufania. Przyjaźń to nie tylko śmiech i miło spędzony czas. To też kryzysy, wzajemne upadki, problemy.\nWieczorami nie mam przyjaciół. I nie miej mi tego za złe. Tak już po prostu jest. Tak być musi. Zostałam na to skazana. Widocznie taki jest już mój los. Trzeba mi wsparcia, a nie zbesztania. Może sama za mało daje. Ale nie mam siły pomagać. Jeżeli nie wyciągniecie mnie z tego bagna, to nigdy nie będę miała okazji do spłacenia długu wdzięczności.\nStop. Czas się obudzić.\nnie poczujesz się w pełni sobą, głupia Natalio. Czy istnieje dla ciebie szczęście? Nie. Więc go nie szukaj i nie oczekuj zbyt wiele. Jesteś SAMA. Idiotko, jesteś SAMA!!! Odpuść sobie. Nikt ci nie pomoże.\nSpełni się twoje marzenie.\nNapisane przez: Natalie o 21:23 Brak komentarzy:\nNapisane przez: Natalie o 19:45 Brak komentarzy:\nNapisane przez: Natalie o 21:39 Brak komentarzy:\nNapisane przez: Natalie o 13:18 Brak komentarzy:\nZ teoretycznego punktu widzenia nie powinnam pisać w takim stanie. Ale... cóż, błędy popełniałam, popełniam i będę popełniać. Jeden więcej czy mniej... Żadna różnica.\nStrach nabiera mocy. Utraciłam wiarę w lepsze jutro. Muszę uprzytomnić sobie sens. Czego? Życia? A co to jest życie...? Nie. Sens dalszego udawania. Czy komukolwiek zależy na moim uśmiechu? To już nic nie znaczy. Każde swoje uczucie uzależniam od innych. Jest mi smutno, no inni to i tamto mi zrobili. Muszę się uśmiechać, bo ci i tamci nie lubią łez. Płaczę, bo poniektórzy nie mają serca. A... gdyby tak wszyscy zniknęli? Nie ja, tylko wy. A wraz z wami ogromny wór z problemami. Bo to nie we mnie tkwi problem. Tylko w nas. Są na świecie tacy, co trudną sztukę przebijania serc na wylot osiągnęli do perfekcji. Wątpię, bym mogła cokolwiek zmienić. Wszystko zaszło już zbyt daleko. Nawet gdybym pragnęła nie wiem jak bardzo - nie mam siły. Nie ma już dla kogo się budzić. Usypiam bez nadziei. Zamiast twojego uśmiechu przed oczami, widzę ciemność. Czas pogodzić się z tym - już na zawsze. Udam, że was nie ma. Ukryję się w samej sobie. Nikt już nie będzie powodem wylewania łez. Teraz liczy się tylko chwila. Egoizm. Ależ oczywiście. Jak mam nie być egoistką, skoro, jak mówiłam, znikliście z mojego życia?\nJuż nic dla mnie nie znaczycie. To była tylko kwestia czasu. Nauczyliście mnie, choć zapewne nieświadomie, znieczulicy. Dosyć schodzenia na drugi plan. Teraz zaczynam grać pierwszoplanową rolę we własnym filmie. Wiele mnie to będzie kosztować. Być może także wiele stracę. Ale to lepsze niż odgrywanie przechodniów w waszej ścieżce szczęścia.\nNie podjęłam tej decyzji sama. Pomogły mi kolorowe pastylki, duuuuuuużo kolorowych pastylek "na humor". Naćpać się szczęściem w kapsułkach, ot co. Widzisz, nie tylko ty mi dajesz uśmiech.\nNapisane przez: Natalie o 16:13 Brak komentarzy:\nTak. Nie pisałam. Znów życie skąpi mi zdrowia. Od trzech dni gorączka. 40ºC, w nocy nawet 41ºC. I najgorsze jest to, że tak naprawdę wcale nie wiem, co mi jest. Żadnych objawów przeziębienia - tylko wysoka temperatura. No, i jeszcze omamy, krzyki przez sen i lunatykowanie. Dziś pół nocy krzyczałam trzy słowa - "K******, nie odchodź!". To moja podświadomość. Ona krzyczała - nie ja. Ona wie, jak jest. Na pewno nie tak, jak być powinno.\nMiałam już o tym nie pisać. Widocznie nie umiem. Mam pełną świadomość, wiem, jak jest. Nadwrażliwość jest jak bilet w jedną stronę stąd. Wspomnienia wciąż tęsknią za swoim życiem. Więc zamykam je w czarnym pudełku. Klucz wyrzucam. A za dziesięć minut otwieram szkatułkę spinką do włosów...\nBezradnie czekam na działanie leków przeciwgorączkowych. Myśli zlewają się, przestaję rozumieć sama siebie. Ciekawa jestem, czy teraz bardziej boli mnie ciało, czy dusza. Nie, cierpienia wewnątrz nic nie przebije. Tego nie da się opisać słowami. To nieuchwytność, niewidzialność, która waży więcej niż kilkutonowy wieloryb. Spoczywa na moim sercu, gniecie je, nie daje spokoju.\nNigdy nie pogodzę się z tym, co się stało. Ale nie żałuję. Każda chwila była udana. Bo spędziłam ją z Tobą. Mój najlepszy czas przeminął. Trudno. Stało się.\nNapisane przez: Natalie o 09:43 Brak komentarzy:\nCzekam na znak z nieba. Na kogoś, kto da mi prawdziwą nadzieję - trwałą, wieczną, realną. Kogoś, kto będzie mnie rozumiał, ale i znał receptę na wyjście z tego bagna. Póki co, wszyscy, którzy wydawali się być idealni na rolę mojego najlepszego przyjaciela na świecie odeszli. Albo tylko udaję, że ich obchodzę. Nie czuję już tej miłości, którą darzyliśmy się na początku. Spowszedniałam. Stałam się nudna i przewidywalna. Żyjąca w niezakłóconym rytmie. A właściwie - już nie żyjąca.\nWciąż nie jestem w stanie pojąć, dlaczego tu jeszcze jestem. Przecież gdybym postępowała według planu, mogłabym teraz cieszyć się wolnością. Wieczną. Powinnam wymierzyć sobie karę za brak stanowczości w podejmowaniu definitywnych kroków. Mogę w każdej chwili rozpłynąć się na wietrze. I nie wrócić. Już nigdy. Przenigdy.\nŚmierć Nadziei nie była bolesna. Teraz nie muszę się łudzić. Zostałam brutalnie uświadomiona - szczęście nie istnieje. To zaledwie ludzki wymysł, stan chwilowego nie-smutku. Nie umiem tych momentów zatrzymać. Nie czuję w sobie siły. Jestem zupełnie nikim - postaram się właśnie tak zachowywać. Jak zero. Nieważne zero. Wewnątrz i tak jestem pusta. Pomoc nie nadchodzi. I nie nadejdzie.\nNie ma nic do stracenia. Poza własnym bólem. Lecz z nim z wielką radością się pożegnam. I zacznę od nowa. Bez was. Bo wy nic o mnie nie wiecie.\nNiebo musi być piękne... Chyba to sprawdzę.\nNie ma sensu myśleć o dniu wczorajszym\nNapisane przez: Natalie o 16:29 Brak komentarzy:\nMatka Natura wyraźnie sobie ze mnie kpi. Pogrąża mnie jeszcze bardziej. Po części niepokoi, ale i usypia. Przygnębia. I doprowadza mnie do szału. Zwłaszcza, gdy choć próbuję się uśmiechnąć.\nDeszcz sam w sobie nie jest zły. Lubię, gdy zimne krople kapią na moją twarz, wpatrzoną w szare niebo. Deszcz osiągnął mistrzostwo w ukrywaniu ludzkich łez. Dlatego darzę go niejaką sympatią. Gorzej, gdy patrzę na świat bardziej szary niż zwykle - wówczas skutek jest zupełnie odwrotny od tego, gdy jestem na zewnątrz. Moknąc, w pewien sposób jednoczę się z łkaniem natury. Wtedy nie jestem aż tak całkiem sama.\nZastanawiam się, czy zdołam nauczyć się obojętności. Chciałabym posiąść zdolność niezauważania tego, co wywołuje we mnie ból. To nad wyraz trudne. Lecz możliwe. Zapewne i tak nigdy nie potrafiłabym żyć ze świadomością, że twoje szczęście nie przewiduje w scenariuszu roli dla mnie.\nCo się ze mną, na Boga, stało? Czemu umieram właśnie teraz, tak wcześnie?\nDla mnie zapewne nie ma już ratunku. Nie staram się walczyć. Spadam coraz niżej. Dno jest już blisko.\nTo jednak nie jest to, na co liczyłam. Śmiałam zrodzić w głowie myśl: "Tak, to już koniec problemów! Wychodzę na prosto!". Zbyt pochopnie to uczyniłam. Smak beztroski uderzył mi do głowy, zakłócił racjonalność myślenia, wstrząsnął całym ciałem. Przez chwilę tak strasznie zapragnęłam żyć na serio, skończyć z problemami, śmiać się bez powodu. Tak bardzo za tym zatęskniłam! I po co, losie, karmisz mnie fałszywą nadzieją?! Czemu podsycasz moją ochotę na normalność?! Nie niszcz mnie. Wiem, jak jest. Nigdy, przenigdy nie zdołam wrócić do przeszłości. Serce przestało bić tak szybko, jak kiedyś. Oddech jest nieco płytszy, niepewny. Nie ma już chyba nikogo, kto zdołałby mnie uleczyć. A jeśli jest... to ma mnie za kompletne zero.\nNie zawsze jest źle. W szkole bywają chwile radosne, wesołe. W domu także. Aż do zachodu słońca. Potem wszystko jest już inne, pozbawione blasku i koloru. Szarość, nijakość, smutek, strach. Codzienność. Bolesna codzienność.\nTrudna sztuka udawania przewyższa moje zdolności. Silną wolę także niewiele mogę zdziałać. Przecież doskonale wiem, że mogłabym zejść teraz na dół, do rodziny i pośmiać się z niczego. Ale tego nie robię. Czemu? Bo nie chcę niszczyć siebie. A ja właśnie taka jestem. Smutna.\nWewnętrznie nie umiem już żyć. To kwestia czasu. Dusza okazuje się wcale nie być nieśmiertelna. Myśląc praktycznie, to właściwie bez niej byłoby lepiej. Jako puste stworzenie, przypominające zwierzę, mogłabym cieszyć się z jedzenia. Albo z odpoczynku. Albo w ogóle nie musiałabym się cieszyć. Bez uczuć i emocji - o, jakże to piękne...\nTrzeba mi czegoś, co odmieni mnie - tym razem już na zawsze. Trzeba mi leku na cierpienie. Moja metaliczna, zimna przyjaciółka już nie pomaga. Uodporniłam się na jej zimny, ostry dotyk.\nNadchodzi ostateczny moment. Niedługo będę zmuszona podjąć decyzję - jak, kiedy, gdzie. Świat nie przestanie się obracać. Ptaki nadal będą śpiewać, a deszcz padać. Nic nie zmienię. Ze mną, czy bez... Cóż za różnica.\nNie potrzebuję niczyjej litości. Przestałam być dzieckiem. Traktowanie mnie jak zabawkę również wydaje się być nie na miejscu. Tymczasem okazuje się, że ci, którzy kiedyś zmieszali mnie z błotem, nagle, w chwilach życiowej katastrofy, panicznie wołają właśnie o moją pomoc. Nie umiem odmówić. Ale czy to jest w porządku? Tak, oczywiście. Nie ma to jak niszczenie czyjejś psychiki. Dziękuję.\nUtknęłam w przestrzeni. Sama - w cichym, pustym pokoju. Pustym, bo ja nie daję oznak życia. Wpatruję się w ekran, słuchając głośno muzyki, czasem wezmę do ręki gitarę. Raz dziennie poklepię też nieco w klawiaturę. I tak wciąż. Bez chwili wychylenia ze schematu. W moich oczach coraz więcej szarości. Gaśnie to, co dawało mi siłę. Teraz przestałam już płakać. Dość. Łzy to nic innego jak słona woda. Na zewnątrz wyglądam normalnie. Zaś w środku szlocham jak skrzywdzone dziecko. Nie panuję nad emocjami. Uspokajam się dopiero nocą. A do nocy jeszcze mnóstwo czasu...\nBoże - obiecałeś, że niczego już nie zmienisz. Czemu więc zesłałeś na mnie taką wichurę? Nie o to cię prosiłam. Pokuta? Nie mogłam popełnić aż tak ciężkich grzechów. To, co czuję, wygląda jak kara dla zabójcy.\nAle ja przecież jestem zabójcą.\nMam dziurę tam, gdzie powinno być serce.\nNapisane przez: Natalie o 21:00 Brak komentarzy:\nCzasu mam niewiele. I choć wokół stos książek, to dziś nadszedł pierwszy od baaaaardzo długiego czasu wieczór bez łez. Z uśmiechem. Porozmawiałam z mamą szczerze, powiedziałam, co czuję. Jest dużo lżej. Poza tym wytłumaczyłam wszystkie sprawy związane z K. Zapomniałyśmy o przeszłości. Jest tu i teraz. Na nowo.\nWiele mogłabym pisać. Ale siła wyższa każe skończyć wylewanie swych myśli.\nNauko - stawiam ci czoła. Witaj przygodo!\nNapisane przez: Natalie o 16:58 Brak komentarzy:\nLżej iść, gdy wiesz już, na czym stoisz. Lżej, gdy zrzuciłeś nieco zmartwień z bagażu wspomnień. Lżej. A mimo wszystko wewnątrz mnie nadal jest wielkie zamieszanie. Nie do końca jeszcze wszystko rozumiem. Co prawda pojęłam znaczenie słów "nadstaw drugi policzek", co prawda nauczyłam się wierzyć w ludzi, szukać w nich dobroci. Ale nadal nie wiem, gdzie popełniłam ten kluczowy błąd, nie wiem, gdzie jest moment, gdy wszystko spieprzyłam. Wstydzę się swojej pochopności i nieodpowiedzialnych poczynań. Żałuję zazdrości. To nie jest dobre wyjście.\nPrzyznaję rację, Aleksandro, przyznaję rację. Jestem egoistką. Cholerną egoistką... Obiecuję, postaram się to zmienić, postaram się zatrzeć ślady po swojej niszczycielskiej działalności. Może nawet uda mi się zniknąć z waszego życia na zawsze...\nJak zabłąkany pies, szukam domu. Miejsca, gdzie bez względu na wszystko będę mogła uśmiechać się od tak. Już chyba je znalazłam. Spójrz tylko w górę. Tam musi być pięknie...\nWierzę w przyjaźń. Wierzę, że jeszcze wrócimy do tego, co było. Tym razem - na nowych zasadach. Bez niedopowiedzeń. Zaś jeśli to będzie ostateczny koniec - to, proszę, skończmy to tak, by bolało jak najmniej. Znam twoje możliwości, będziesz umiała to rozegrać pokojowo.\nNadzieją żywię się co dzień. Ona nigdy nie zgaśnie. Teraz, gdy już poczułam smak szczęścia, jakie zdobywam przebywając z tobą, ciężko będzie pozbyć się pragnienia powrotu. Znów mogłabym cieszyć się z niczego i śmiać do łez z alternatywnych wersji piosenek Behemotha. Byłoby pięknie. Pamiętasz, jak zawsze żegnałyśmy się przy rowie, tuląc jak głupie? Albo jak leżałyśmy na środku chodnika w środku zimy? O, a Król Julian? To wszystko odejdzie? Odejdzie...?\nNie! Proszę, nie! Gdybym mogła, uklękłabym przed tobą, błagając o wybaczenie. Nie chcę oddać tego, co najcenniejsze.\nTo być może zabrzmi jak szantaż, ale wątpię, czy przetrwam słowo "koniec" wyszeptane z twoich ust. Pamiętaj, to nigdy nie była twoja wina. To ja, idiotka, zbyt wywyższałam swoją pozycję. Nie wiń się za nic, cokolwiek się stanie. Tylko i wyłącznie ja ponoszę odpowiedzialność za przeszłość.\nKocham cię. Nigdy nie przestanę. Nawet, gdy wszyscy odejdą, zwątpią, ja nie przestanę cię kochać. Nie zapominaj o tym.\nCzas udać się na spotkanie z ciszą. Trzeba mi spokoju. Rozdygotane serce musi odpocząć. Za dużo emocji jak na jeden dzień.\nPowtarzam po raz drugi: cokolwiek zrobię, ty zawsze będziesz najważniejsza. Zawsze. Na wieki wieków.\nNapisane przez: Natalie o 13:40 Brak komentarzy:\nNapisane przez: Natalie o 09:55 Brak komentarzy:\nTak. Znów stoję na linii startu. Znów boję się ruszyć. Przed sobą widzę wiele przeszkód. Nikt nie daje mi gwarancji, że je pokonam. Czy się boję? Głupie pytanie. Drżę ze strachu, widząc swoją straconą pozycję. Poza tym, wokół mnie już nie ma nikogo. Biegnę całkowicie sama, nie ma już nikogo, kto podałby mi dłoń w razie upadku.\nChoć nie, jednak nie jestem sama. Gdzieś tam, u kresu drogi czeka na mnie Czarna Dama. Ona mnie przyjmie, utuli, obejmie swą zimną ręką. Zada tylko jeden cios. Śmiertelny. O, jakże bardzo chciałabym już do niej dobiec! Przez chwilę poczuć się wyjątkowo. Nadać czemuś sens.\nTo może się spełnić. Musze tylko biec szybciej, nie oglądać się, nie zwracać uwagi na przydrożne kuszące szanse odwrotu. Brnąc do celu zapomnę o przeszłości. Będzie przyświecała mi myśl o końcu cierpienia i bólu.\nNie obiecuję, że przestanę płakać. Jestem przecież tylko marną ludzką istotą, człowiekiem. Wstyd mi, bo tak bardzo niszę swą osobą dzieło stworzenia. Ośmieszam Boga swą postawą. Jestem jedną z wad jego prawie idealnego dzieła. Być może rzeczywiście nie pasuję do tego świata. Widzę, jak bardzo ciężko jest mi stawiać kroki po tej obcej, nieznanej ziemi. Jak sierota wyrzucona z waszych serc błąkam się, szukając miejsca, gdzie nie dosięgnie mnie ludzki egoizm i znieczulica. Tak mi zimno... Przeraźliwie. Nikt nie chce mnie przytulić. Nikt nawet na mnie nie spojrzy. Ja - bezdomna, zabłąkana, NICZYJA.\nLosie, zwany też przeznaczeniem, znienawidziłam cię do reszty. Zesłałeś na mnie kataklizm, tsunami, niewidoczne dla innych. Potraktowałeś mnie wybitnie okrutnie. Litości! Czy wiesz, co to znaczy ból? Czy wiesz, co to znaczy cierpienie? Czy wiesz, jak wygląda powolna, długa śmierć duszy?! Nie? Spójrz na mnie. Właśnie tak wygląda wewnętrzne zmierzanie do śmierci. Właśnie tak wygląda przeciwieństwo szczęścia. Właśnie tak wyglądam ja.\nUżalanie się jest marną receptą. Tylko pogarsza to, co wydaje się być szczytem smutku. Sama, choć w tłumie, staram się oszukać ludzi. Nikt nie może widzieć tego, co czuję. Niewielu naprawdę to rozumie. A jeszcze mnie z nich chce zrozumieć. Tęsknota schodzi na drugi plan. Zaczynam rozumieć słowa Szymborskiej "nic dwa razy się nie zdarza". To coś więcej niż oryginalność chwili. to powód, by zaprzestać powracania myślami do dawnej codzienności, otulonej radością. To się już nie powtórzy. Teraz już wiem na pewno. Nic dwa razy się nie zdarza.\nI nie zdarzy...\nWitaj, nowe życie.\nNapisane przez: Natalie o 10:42 Brak komentarzy:


STYCZEŃ I LUTY W INSTAGRAMOWYM SKRÓCIE |\nZapraszam na instagramowy skrót wydarzeń ze stycznia i lutego 🙂\nMój profil na Instagramie nazywa się przyjemnezpozytecznym.pl i tu możecie go śledzić\nNowy Rok przywitaliśmy bez szaleństw, tylko we trójkę, ale przy akompaniamencie głośnej muzyki dochodzącej z mieszkania sąsiadów więc pierwszy dzień nowego roku odsypialiśmy jak po najlepszej imprezie. Tylko nogi od szpilek nie bolały 🙂\nW pierwszym wpisie styczniowym zdałam Wam relację z balu karnawałowego dla dzieci.\nStyczniowa pogoda była w kratkę. Raz padał deszcz innym razem świeciło słońce i na moim balkonowym termometrze szalał słupek rtęci, a my wraz znim 🙂 Lato w środku zimy? Tylko u nas 🙂\nWróciłam już wtedy po rocznej przerwie do pracy. Czasu zaczęło brakować na celebrowanie gotowania w kuchni i na zabawy z dzieckiem. Zaczęłam wtedy ograniczać się do szybkich i smacznych przepisów. Na blogu pojawił się wpis z przepisem na sałatkę z pierożkami ravioli.\nW styczniu był dzień babci i dzień dziadka. Szukałam inspiracji w internecie na niebanalny prezent, na tę okazję. Zebrałam wszystko razem i tak powstał wpis.\nPozostając w klimacie karnawału pokazałam Wam jak zrobić pyszne, włoskie ciciricchiate.\nPokazuje Wam czasem nasze zabawki. Ta ewidentnie przypadła do gustu … tacie 🙂\nW lutym niewiele pisałam bo skupiłam się na mojej drugiej pracy. Postał pierwszy wpis z serii – co mnie wkurza. Tak, nie jestem modliszką 🙂 Niebawem będzie kolejny 🙂\nPokazałam Wam naszą szafkę na klucze plus kilka inspiracji wygrzebanych z sieci.\nBiegając po różnych urzędach, tudzież pocztach natrafiłam na piękny wystrój w jednej z nich. Sama chciałabym mieć w domu taką tapetę. Polska poczta naprawdę zaczyna się zmieniać 🙂\nDostałam też prezenty od moich mężczyzn. Na Michaela Korsa warto było poczekać 🙂\nSzalejąca w naszym kraju grypa nie oszczędziła naszego domu, a mnie powaliła na kilka dni do łóżka co spowodowało wielką dezorganizację moich domowych i zawodowych planów. Skończyło się antybiotykiem.\nNa kolejny wpis z tej serii zapraszam niebawem, a jeśli chcecie być na bieżąco z tym co się dzieje na profilu instagramowym zapraszam na przyjemnezpozytecznym.pl\nThis entry was posted in Być kobietą, Instagram and tagged Instagram.\n← SZYBKI PRZEPIS NA KURCZAKA Z MAKARONEM PO AZJATYCKU\nWIELKANOCNE KARTKI →


Data wpisania przychodu do księgi - GazetaPodatkowa.pl - GOFIN Wydawnictwo Podatkowe\nAktualnie jesteś: Gazeta Podatkowa (strona główna) » Gazeta Podatkowa NR 8 (1674) z dn. 27.01.2020 » Data wpisania przychodu do księgi\nPod koniec sierpnia 2019 r. wystawiono fakturę dokumentującą sprzedaż towarów. Ich wydanie kontrahentowi nastąpi na początku września 2019 r. Pod jaką datą należy ująć w księdze


Jared Kushner planuje przepchnięcie pokoju na Bliskim Wschodzie przed gorącym rokiem 2020. – Prawda w czasach ostatecznych. Chrześcijanie biblijni.\nJak wspomniałem dwa lata temu Jared jest poważnym kandydatem na ostatniego antychrysta. Jest on właścicielem kultowego budynku 666 Avenue.\nTymczasem okazuje się, że Administracja Trumpa uważa obecnie, że ma zaledwie rok, aby rozwinąć plany porozumienia pokojowego między Izraelem a Palestyną, po izraelskich wyborach w kwietniu i przed inauguracją kampanii prezydenckiej w USA w 2020 roku następnego lata. Według trzech starszych doradców, zespół pokojowy prezydenta USA Donalda Trumpa negocjuje harmonogram uwolnienia ich planu\nTo skłoniło część administracji do rozważenia wydania planu tak szybko jak to możliwe po głosowaniu w Izraelu 9 kwietnia. Ich krótki harmonogram może stać w konflikcie z wysiłkami w Izraelu, aby stworzyć koalicję rządową tuż po głosowaniu – proces, który może potrwać kilka tygodni. Urzędnicy amerykańscy odmówili komentarza, czy proces ten wpłynie na rozpoczęcie przez nich planu pokojowego.\nPopatrzcie, potężny problem dzielący świat muzułmański z Izraelem, a właściwie konkretnie szyicki, gdyż to oni właśnie są w konflikcie z syjonizmem ma się zjednoczyć. Sunnici są w symbiozie z USARELEM.\nBiblia ostrzega nas czym będzie porozumienie pokojowe dla świata:\nNie trzeba też, bracia, żebym wam podał dokładnie dzień i godzinę. (2) Sami nazbyt dobrze wiecie o tym, że dzień Pański nadejdzie tak jak złodziej w nocy. (3) Kiedy więc mówić będą: Pokój i bezpieczeństwo, nagle spadnie na nich zagłada, jak bóle na rodzącą, i nie ujdą. (4) Lecz wy, bracia, nie przebywacie w ciemnościach, aby ten dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. (5) Wy wszyscy bowiem jesteście synami dnia i światłości. Nie należymy więc ani do nocy, ani do ciemności. (6) Przeto nie śpijmy jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi. (7) bo ci, którzy śpią, śpią nocą, ci zaś, którzy się upijają, są w nocy pijani. (8) Lecz my należymy do dnia, przywdziejmy więc pancerz wiary i miłości, włóżmy hełm zbawiennej nadziei i bądźmy trzeźwi. (9) Bóg nie chce naszej zagłady, lecz zbawienia w Panu naszym Jezusie Chrystusie, (10) który za nas umarł, abyśmy, czy żywi, czy umarli, razem z Nim żyli.(11) Dlatego zachęcajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich dobrym przykładem, jak to zresztą czynicie. (12) Prosimy was, bracia, poważajcie swoich przełożonych, którzy się trudzą i napominają was w Panu 1 Tesaloniczan 5.\nPokój światowy będzie drugą wieżą Babel, kiedy Pan Jezus przyszedł z mieczem podzielić ludzi ze względu na wiarę, oni dążą do pokoju. Katolicy poddający się zwiedzeniu niebawem zobaczą wszelkie kłamstwa ich religii i wyjdą tak, jak my wyszliśmy z tego kościoła.\nPaweł pisze, że nie trzeba podawać dnia ani godziny, ale kiedy będą mówić pokój i bezpieczeństwo. To już się dzieje. Zagłada na świat przyjdzie jednak kiedy oświadczą o panującym pokoju, a więc jesteśmy kilka “dni” przed zagładą.\nKushner nie wierzy, że harmonogram wyborczy wpłynie na proces pokojowy Białego Domu – lub jego rolę w nim – w dużej mierze ze względu na spodziewany czas trwania Partii Demokratycznej. Ale Demokraci będą mieli kandydata do maja 2020 r., Przed konwencjami partii w lipcu i sierpniu, zapewniając jemu i zespołowi określony harmonogram ich wysiłków pokojowych.\nI zdają sobie sprawę, że negocjacje te wymagają czasu. Podczas ostatniego amerykańskiego impasu pokojowego, pod przewodnictwem Sekretarza Stanu Johna Kerry’ego w 2013 i 2014 roku, administracja Obamy zaproponowała dziesięciomiesięczny terminarz rozmów – i przez cały czas walczyła z obu stron przy stole negocjacyjnym, bezskutecznie.\nBiały Dom ma wątpliwości, czy podzieli cierpliwość Kerry’ego, oczekują oni, że Izraelczycy szybko przyjdą do stołu i mają nadzieję, że Palestyńczycy dostrzegą zasługi w tym planie z regionalną zachętą – ale zrozumcie, że pewne elementy mogą zaostrzyć obie strony.\nOpierają się także na wyborach izraelskiego rządu popierającego paradygmat dwupaństwowy.\n“Izraelczycy ryzykują więcej i mogą nie potrzebować tego, ale myślimy, że kiedy zważą swoje za i przeciw, będą chcieli pracować z tym planem” – powiedział jeden z urzędników. “Nie powinni tylko myśleć o obecnej sytuacji, ale także o przyszłości”.\nJak wspomniałem zarówno w swoim filmie o CERNIe jak i w kilku artykułach rok 2021 może być kluczowy apokaliptycznie, ale zanim on nadejdzie rok 2019 zaczął się bardzo gorąco.\nUpdated: 23 stycznia 2019 — 09:43\n23 stycznia 2019 at 12:05\n17 stycznia sinl mi się Kushner ,wzasadzie tylko jego twarz ,ale wiedzialam że mial bialą marynarkę .Wzasadzie sen ten mialam 2 lata po tym snie o pochwyceniu, bo ten pierwszy mialam w dniu zaprzysiezenia Trumpa 21 stycznia .Jest udostępniony u Ciebie na blogu ,pomyslalam że wspomnę. Nasze poznanie jest czastkowe więc moze ktos cos podobnego dostaje.\n18 kwietnia 2019 at 21:18\nWitaj ja też mam wizje i sny od Pana mam Ducha proroczego Błogosławię


CHRISTMAS DECO & MORE ;) – SCRAPERKA\nania\t 11 grudnia 2013 Bez kategorii\nCHRISTMAS DECO & MORE ;)\nKiedy przychodzi czas przedświątecznego oczekiwania,\nkiedy wieczorową porą siedzę w domu z kubkiem gorącej herbaty,\ndo głowy przychodzi mi mnóstwo pomysłów do realizacji…\nTakich małych projektów DIY, które nie wymagają od nas ciężkiej pracy\nczy poniesienia wysokich kosztów. :)\nDziś moi mili kolejny dzień PROJEKTU ADWENTOWEGO,\nw którym każdego dnia blogerki pokazują Wam jak przygotować się do Świąt,\nco jest ważne i co inspirujące w grudniu, notabene jednym z moich ulubionych miesiąców.\nPrzygotowałam dla Was gwiazdę z patyków,\nktórą pewnie wiele z Was widziało na różnych skandynawskich blogach,\nw “pinterestowych” inspiracjach, a może nawet same taką posiadacie :)\nDo jej przygotowania potrzebowałam jedynie:\n♥ 6 prostych, średniej grubości patyków\n♥ sznurka jutowego (wybrałam ten w kolorze naturalnym)\n♥ nożyczki i szczyptę dobrego humoru\nWystarczyło połączyć po 3 patyki w trójkąty za pomocą sznurka,\ndelikatnie krzyżując końce i dokładnie, mocno oplatając je.\nTak powstałe dwa trójkąty łączymy ze sobą kolejnymi supełkami na wszystkich powstałych stykach :)\nTen widok sprawia mi wiele frajdy i nie ukrywam, że patrząc na moją białą ławeczkę\ni powyższy obrazek uśmiecham się od ucha do ucha… :)\nZachęcam Was do zrobienia sobie takiej gwiazdy.\nKażda jedna jest na swój sposób oryginalna, inna od pozostałych.\nKilka dni temu wyciągnęłam również swoje ubiegłoroczne ozdoby…\npiernikową girlandę, duże piernikowe serca, białe zawieszki,\nszyszki, które maznęłam białą farbą, drewniane gwiazdy od Al…\nCzęść pochowałam do szklanych pudełek od Agi.\nZrobiło się świątecznie i bardzo klimatycznie…\nTak jak lubię w tych dniach :)\nNa koniec chciałabym serdecznie zaprosić Was\nna bloga Inspiredbyfashion,\ngdzie przeczytacie moją relację z otwarcia\nH&M z konceptem HOME w Domu Mody Klif w Warszawie :)\ni jak zawsze czekam na Wasze komentarze, które uwielbiam!\nPamiętajcie, aby śledzić nasz ADWENTOWY PROJEKT\ni klikać codziennie na nowy numerek! :)))\nPiotrowi z Blogów Wnętrzarskich oraz Oli z Apetycznego Wnętrza\nserdecznie dziękuję za organizację tak wspaniałego projektu!\nOby do następnego!\nP.S. ACH I PAMIĘTAJCIE, ABY ZAPISAĆ SIĘ NA KONKURS! ;)\nPoprzedni wpis KONKURS SCRAPERKI I IKERSHOP – Z A P R A S Z A M Y!!! :)\nNastępny wpis Christmas Tree Pillows – DIY! :)\n11 grudnia 2013 / 07:07\nProsto, urokliwie i klamatycznie… Lubię tak :D\n11 grudnia 2013 / 07:25\nJuka… :* ja też tak lubię… :)\ndobrego dnia, całuję\njaka fajna ta girlanda piernikowa !!!! pierniczki na niej super udekorowane…..reportaż czytałam i podziwiałam …pierwszy raz się cieszę że moja siostra mieszka teraz w Warszawie :)))))….a gwiazd ę robiłam chyba w zeszłym roku ale u mnie nie mam jej gdzie tak wyeksponować ja trzeba ….pozdrowionka\n11 grudnia 2013 / 07:38\n:))) w ubiegłym roku była dużo dużo większa, ale niestety pierniczki mi się skruszyły i się troszkę skróciła:)\nTaką gwiazdę możesz postawić na obojętnie jakiej komodzie, na parapecie nawet:)\nWidziałam tez powieszoną na drzwiach:)\ndobrego dnia kochana\n11 grudnia 2013 / 09:39\nno właśnie wszędzie z nią już byłam i nigdzie nie wyglądała ok :((( czil sama dekorowałaś tak ładnie te pierniczki !!!!ekstra !!!miłego dnia !!!!\n11 grudnia 2013 / 10:20\nhmmm kurcze no niemożliwe… nie wiem jak Ci pomóc… musi gdzieś ładnie wyglądać, a może powieś na oknie? ;)\ntak sama, w ubiegłym roku:) buziaki i dobrego dnia:*\n11 grudnia 2013 / 07:08\n11 grudnia 2013 / 07:22\nAle pięknie u Ciebie….piernikowa girlanda wygląda i apetycznie i ślicznie :) Stworzyłaś super klimacik…taki jak lubię :)\n11 grudnia 2013 / 07:39\n:))) dziękuję… dziś bądź jutro piekę kolejne pierniczki :) może jeszcze jakaś girlanda powstanie? ;) zobaczymy:)\n11 grudnia 2013 / 07:31\nŚlicznie u Ciebie Anula :) Ja się wyrobić nie mogę w tym roku i mimo, że wcześnie zaczęłam, klimat u nas mocno nieświąteczny… Przy okazji organizuję swoją pracownię i dokumenty związane z jej działalnością i chaos totalny mnie ogarnia…Miło jednak uspokoić wzrok obrazkami Twoich wnętrz. Pozdrawiam! COTTONI\n11 grudnia 2013 / 07:42\nAniu u Ciebie tez ślicznie! Ten miś i lizak to jest coś! wystarczy taki kącik z nimi w roli głównej i już masz w domu Święta;)\nu nas też jeszcze dużo do zrobienia, ale pomalutku , małymi kroczkami zmierzam ku odpowiedniemu nastrojowi.\nŻyczę, aby doba była dłuższa i powodzenia z Twoją pracownią. Jak przeorganizujesz to pokaż nam koniecznie:)\nściskam Ciebie serdecznie, dobrego dnia Aniu\n11 grudnia 2013 / 10:08\nAniu , a te laseczki są przecież od Ciebie! :)))\n11 grudnia 2013 / 07:32\nCo roku obiecuję zrobić sobie taką gwiazdę i co roku mi to nie wychodzi, jeszcze trochę do świąt zostało więc może się nareszcie zmobilizuje ;) Czekam niecierpliwie na relacje z H&M Home.\n11 grudnia 2013 / 07:44\nGosha, a dlaczego nie wychodzi? To nie zajmuje dużo czasu. Grunt to znaleźć ładne patyki:) 30 minut i gotowe:)\nA relacja tak jak pisałam jest już na blogu Inspiredbyfashion;) Zapraszam tutaj: http://inspiredbyfashion.pl/scraperka-na-podboj-hm-z-konceptem-home/\nOj, to ja lecę po patyki ;-). Tylko maźnę je białą farbą ;-). Rzeczywiście Aniu u Ciebie już bardzo świątecznie. Szyszki rewelacyjne, a ta piernikowa girlanda też super. Całuski\n11 grudnia 2013 / 08:04\nleć leć! :)))) biała gwiazda mówisz? takiej jeszcze nie widziałam:) zwykle na skandynawskich blogach są takie w naturalnym drewnie, ale taka odmiana tez mogłaby być ciekawa:)))))\nz szyszkami to się umordowałam w ubiegłym roku, bo były całe w żywicy;)\n11 grudnia 2013 / 07:40\nPięknie masz Aniu :) świątecznie i klimatycznie :)\n11 grudnia 2013 / 10:21\nAga serdeczne dzięki…:)))\nklimat w ten przedświąteczny czas być musi… lubię go budować, bo to mnie nastraja.\n11 grudnia 2013 / 07:55\npięknie, klimatycznie, świątecznie:))) pozdrawiam\nKrysiu pozdrawiam Ciebie cieplutko:*\n11 grudnia 2013 / 07:58\npiękne zdjęcia, a gwiazda to świetny pomysł – mega proste, a jakie efektowne:)\n11 grudnia 2013 / 10:22\ndziękuję… zdjęcia zawsze mogą być lepsze. Marzę o nowym aparacie, ale to już plan na początek przyszłego roku – w budżecie ujęty;) papa\n11 grudnia 2013 / 08:00\nAle apetyczna girlanda! No świetna! Może i ja sobie machnę taką w tym roku…\nGwiazda bardzo fajnie się prezentuje ;-)\n11 grudnia 2013 / 10:38\npolecam, bo nie dość, że smaczna to jeszcze ładnie wygląda:) trzeba tylko bardzo uważać na zwierzaki w domu, małe dzieci i inne co to latają i nie patrzą;)\n11 grudnia 2013 / 08:12\nSame naturalne ozdoby – bardzo mi się to podoba. A kulki mam podobne – tylko zamiast ciemnoszarego jest biały (ale już niebawem czeka je transformacja kolorystyczna ;-). Miłej środy!\n11 grudnia 2013 / 10:40\nhehe ja tez już mam koncepcję na małą zmianę kolorów:) zamiast beżów będzie biel:) niech no tylko sobie dokupię kolejne kule :) wzajemnie dobrego dnia Anicja:*\n11 grudnia 2013 / 08:21\nproste dekoracje ot jest to! ale, ale jaką masz fajowską sukienkę i torebkę!!!\n11 grudnia 2013 / 10:41\nAnitko właśnie! bo piękno tkwi w prostocie:)\nsukienka stara jak świat, a torebkę kupiłam okazyjnie w zarze. Kosztowała ok. 100pln. Była z metką special price:) Uwielbiam takie worki;)\n12 grudnia 2013 / 09:10\n11 grudnia 2013 / 08:24\nSuper fotki z Wwy,\njak tam perfumy , wąchałaś ?\nMarta grywała kiedyś w siatkówkę , a teraz zapuściła korzenie w stolicy ;))\nGwiazdka – brawo\n11 grudnia 2013 / 10:54\nhej:))) nie niestety nie wąchałam tych perfum jeszcze, ale zamierzam niebawem to uczynić;)\nJa uwielbiam Martę:) chciałabym poznać ją kiedyś osobiście:)\ndziękuję i ściskam Ciebie cieplutko\n11 grudnia 2013 / 21:29\nWszystko przed nami jak to mówią ;))\nA Martę na pewno kiedyś poznasz ;) I pomyśleć że kiedyś brykała pod siatką, jak to wszystko się zmienia.\nWzajemnie i jak zawsze uścisk ;))\n11 grudnia 2013 / 08:25\nCzytalam Twoja relacje i przypomnialam sobie moje pierwsze odkrycie dzialu home, ktore bylo zupelnie przypadkowe ;))) Wowczas chyba nawet nie blogowalam i mam wrazenie, ze w Niemczech powstaly pierwsze sklepy ;))) Piekna gwiazda, podobna mialam w zeszlym roku, taka naturalne, eko. Zreszta twoje dekoracje takie apetyczne, piernikowe :)))\n11 grudnia 2013 / 10:56\no kurcze, ale Wam dobrze! a u nas dopiero kiełkują ;)\nWłaśnie taka miała być ta moja gwiazda:) eco friendly i do wykorzystania w przyszłym roku oczywiście:)\nzresztą kto powiedział, że gwiazda musi być typowo świątecznym akcentem?\nładnie wczoraj mi pachniało piernikami i pomarańczami…\n11 grudnia 2013 / 08:26\ndzięki Avrea:*** dzięki, że jesteś!\n11 grudnia 2013 / 08:42\nfajnie wyszła ta gwiazda – może skorzystam z pomysłu\n11 grudnia 2013 / 10:57\npolecam, spróbuj, bo to nic trudnego:)))\n11 grudnia 2013 / 08:53\nJest pięknie, ja niestety w tym roku mam spore zaległości, ze wszystkim jestem w tyle, upiekłam ciasteczka, ale są prawie zjedzone i dekoracje jeszcze nie wyciągnięte, ach… chyba muszę się zebrać w sobie:) Zrobiłam jedynie girlandę, którą przeznaczyłam na Candy, na które serdecznie zapraszam\n11 grudnia 2013 / 10:58\nwiesz…ja co roku obiecuję sobie, że przygotowania i różne projekty diy zacznę wcześnie na tyle, aby się ze wszystkim wyrobić. Niestety nigdy mi to nie wychodzi i zawsze działam w połowie grudnia:)\ndlatego ja piekę ciacha i chowam do pojemników zostawiając tylko mały procent na wierzchu;)\nwidziałam tą girlandę, jest bardzo ładna!\n11 grudnia 2013 / 09:02\nGwiazda piękna Aniu, ja jeszcze swojej nie mam, ale mam nadzieję, że mi się uda. Piękna aranżacja! U mnie tyły niestety i chyba połowy z tego co chciałam zrobić to nie uda mi się zrealizować. Widziałam relację, świetnie, że miałaś taką okazję, ja jeszcze ciągle nie dotarłam :( ten brak czasu na wszystko mnie dobija. Buziaki!\n11 grudnia 2013 / 11:00\npewnie, że się uda! Tutaj nie może się nic nie udać:)\nja też jeszcze wiele mam w planach, a czasu coraz mniej. Dziś będę robiła poduchę w choinki. Miałam zrobić ją wczoraj, ale nie dorwałam barwnika niestety…\nżyczę zatem dużo dłuższej doby! :) buziaki\n11 grudnia 2013 / 09:03\nAnia, padłam! Ale pięknie u Ciebie :))) Wszystko cudne, a ta drewniana taca/stojak to po prostu bomba :)). Gwiazdka cudowna :) A jak poszewki, postemplowane? Dorwałaś farbę? :) Bardzo ciekawa jestem :) Buźka :)***\n11 grudnia 2013 / 11:22\nu Ciebie wcale nie inaczej;)\nbardzo lubię moja stoliko-tackę i ostatnio kusi mnie, aby pomalować ją całą na biało;) zobaczymy jak to się skończy:)\nnie udało mi się kupić farbki. Dziś kolejne podejście:)\n11 grudnia 2013 / 09:06\nAniu gwiazdę zrobiłam, Twoja jednak jest bardziej okazała :) Lecę czytać Twoją relację buziaki ogromniaste :)\n11 grudnia 2013 / 11:23\nkażda gwiazda jest na swój sposób ładna:) mnie się podoba to, że każda jest inna:)\n11 grudnia 2013 / 09:08\nPięknie u Ciebie, pomysł z gwiazdą do wykorzystania od zaraz. Jak zawsze piękne zdjęcia. Pozdrawiam i zabieram się za lukrowanie pierniczków.\n11 grudnia 2013 / 11:40\nAntoninko dziękuję za paczuszkę od Ciebie:))) wspaniały prezent od Ciebie dostałam:***\nmmm pierniczki powiadasz? super! oby tylko szybko nie zniknęły i jakieś dotrwały do Świąt;)\njesteś u Pani\n11 grudnia 2013 / 09:12\nChyba muszę upiec ciastka :)\n11 grudnia 2013 / 11:44\nja będę piekła jakoś w tym tygodniu :))) te są ubiegłoroczne:)\n11 grudnia 2013 / 09:23\nŚwietna gwiazda!!! Skuszę się i zrobię ze trzy! A co:)) Hurtem idę:) Fajnie, że mamy taki miesiąs, kiedy w dekoracjach nie ma żadnych granic:) Uściski!!\n11 grudnia 2013 / 11:46\no proszę! jak szaleć to szaleć, co?;) a rób rób! to świetna zabawa:0 też myślałam, aby zrobić jeszcze drugą mniejszą z cieńszych patyków:) zobaczymy… i tym razem ozdobiłabym czerwonym sznurkiem:)\nbuziaki…też uwielbiam ten czas.:)\n11 grudnia 2013 / 09:27\nta gwiazdka- niby niewiele, a jak ładnie wygląda!\nzapraszam na nowy przepis :)\n11 grudnia 2013 / 11:47\njuż do Ciebie lecę\n11 grudnia 2013 / 09:34\nPieknie prezentujesz własne dekoracje.\n11 grudnia 2013 / 11:48\n11 grudnia 2013 / 10:14\nCudowny klimat, ja też nad tym pracuję ;)\ntrzymam kciuki Ewelinko:***\njesteś zdolniachą, więc pewnie będzie cudnie.\nw zeszłym roku robiłam tą gwiazdę, tyle ze z długich lasek cynamonu i piecioramienną ;) lubie te gwiazdy :D\n11 grudnia 2013 / 11:49\npamiętam!!! :) podobną gwiazdkę robiła tez Syl i tez z cynamonu. Niestety ja nigdzie nie mogę dorwać takich długich lasek..;)\nTakie naturalne ozdoby, które robi się samemu są najcudowniejsze – Twoja gwiazdka z patyków, na pewno zagości w naszym świątecznym klimacie – co by tylko takie fajne, równe patyczki udało się mojemu mężowi znaleźć, bo ja tymczasem zaległam z anginą.\nFajny jest klimat u Ciebie :)\n11 grudnia 2013 / 11:52\nhej Magda:) dziękuję za ciepły komentarz i pozytywny odbiór:)\nzapraszam częściej , rozgość się:) byłam tez u Ciebie i bardzo mi się podobało:)))\nzdrówka dużo życzę zatem i powodzenia z robieniem gwiazdki!\n11 grudnia 2013 / 12:15\nDziękuję ślicznie, będę się zatem "rozgaszczać" i jest mi bardzo miło, że u mnie Ci się spodobało, to dopiero początki, a Twoje słowa budują :)\n11 grudnia 2013 / 12:29\n:))) powodzenia! początki są najtrudniejsze, a później już z górki:)\n11 grudnia 2013 / 13:13\ndzięki ogromne :)\nrównież dobrego :)\n11 grudnia 2013 / 12:24\nAnia dzięki za choć kilak zdjęć z H&M , jak ja żałuję , ze nie ma tego sklepu w Łodzi. oj by się poszalało… Gwiazda wyszłą super. buziaki\nGosiu na blogu inspiredbyfashion jest więcej zdjęć, a jeszcze więcej pokażę niebawem w specjalnym poście u siebie:)\nwtedy będzie baaaaaaardzo dużo zdjęć, jak to u mnie hihi:)\n11 grudnia 2013 / 12:42\ngwiazdę mam, pierniczki mam, cotton balls mam, a mimo to zachwycam się Twoimi dekoracjami. Fajne jest to, ile różnych aranżacji można wyczarować mając te same elementy :) uwielbiam tą białą ławeczkę!\n11 grudnia 2013 / 13:28\nMartuś no to mamy wiele wspólnego:) To prawda…mimo tego, że wiele z nas ma podobne rzeczy w swoich domach, u każdej wygląda to wszystko inaczej:) Jak różne są osobowości tak różne są stylizacje:)\nja też ją uwielbiam! buziaki\n11 grudnia 2013 / 13:54\nAniu, pięknie :))) Ja planuję gwiazdę z lasek cynamonu bo mam takie długie…może się uda :)\nA co to za piękna, biała ławka ???\nJa mam zamiar odwiedzić H&M w Krakowie ;)\n11 grudnia 2013 / 13:58\nhej Kasiu:) taką gwiazdkę robiła w ubiegłym roku Iza z coloresdemialma i Syl też robiła:)\nuda się , uda! w razie czego pisz do nich to podpowiedzą co i jak;)\nławeczka jest od naszej Al z czaryzdrewna:) zrobiła mi rok temu na specjalne zamówienie:)))\npodobno ten w Krakowie jest malutki… ale może będzie fajnie:) trzymam kciuki!\n11 grudnia 2013 / 14:09\nAniu, marzy mi się taka gwiazda tylko coś patyków odpowiednich znaleźć nie mogę :) pięknie u Ciebie kochana. Święta poczułam już z całą mocą !\n12 grudnia 2013 / 08:17\nszukaj, szukaj! ja też przeszłam cały park, aż wreszcie znalazłam:)))\ndziękuję i ściskam Ciebie z całych sił:*\n11 grudnia 2013 / 15:43\nteż bym tylko patrzyła i patrzyła.\n11 grudnia 2013 / 16:49\ndobry pomysł, chociaż takie patykowe konstrukcje kojarzą mi się z Blair Witch Project ;>\n11 grudnia 2013 / 16:58\nŚwietna jest ta gwiazda :) spróbuję sobie zrobić podobną!!!\nściskam Aneczko :))) jak patrzę na serducha i inne ciasteczkowe ozdóbki, to bym je schrupała :)))\n12 grudnia 2013 / 08:18\nspróbuj Sylwuniu:) bardzo fajna zabawa polecam:)))\nja też bym zjadła wszystkie na jednym posiedzeniu hihi\n11 grudnia 2013 / 17:11\nCo za klimat,pięknie sobie to Aniu wymyśliłaś i oczywiście udekorowałaś :) a gwiazda…też muszę taką mieć :)))\n12 grudnia 2013 / 08:19\nBeti no to do dzieła! dziękuję słońce:)\n11 grudnia 2013 / 19:31\nAniu swietnie sie oglada takie duze zdjecia, Twoje aranzacje zreszta tez. Gwiazda piekna, ja kiedys nawet kupilam listewki na taka pomalowalam je, ale nie "zlozylam" moze sie ejszcze za to wezme ;)\nprawda? ja tez tak uważam:))) duże zdjęcia są fajne, ale trzeba uważać , aby jakość ich była odpowiednia, bo czasami nie wyglądają ;) koniecznie zrób sobie taką gwiazdkę:) Jest wspaniałą ozdobą.\n11 grudnia 2013 / 19:37\nAnia, ależ u Ciebie pięknie, świątecznie :D super!! :D\nkurcze ta gwiazda mi się tak podoba!! muszę gdzieś patyków nazbierać ;)\nKaju dziękuję z całego serca…:***\nidź do pierwszego lepszego parku! znajdziesz z pewnością:)\n11 grudnia 2013 / 19:48\nJakże Ci zazdroszczę;))\nPieknie u Ciebie i z tą gwiazdką cudnie…uwielbiam takie naturalne i proste dekoracje,wiesz;)))\n12 grudnia 2013 / 08:21\ndziękuję kochana…:) możesz sobie taką zrobić i wtedy nie będzie trzeba zazdrościć:*:)\n11 grudnia 2013 / 19:51\nJa się tak nie bawię!!!\nTy masz tyle cudów, a ja nie mam miejsca nawet na choinkę – no kurczę, zapragnęłam choinki i dekoracji! :-D\nCudnie tam masz!\n12 grudnia 2013 / 08:22\noj tam oj tam;) Ty pewnie też masz nie mało moja droga…:* :) ja choinkę kupuje w przyszłym tygodniu:) dziś będą wypieki pierników:)\n11 grudnia 2013 / 20:48\nAniu wspaniałe detale!te domki są obłędne, też chcę takie!!!i taborecik miodzio!!!;)\ndzięki Martuś… ściskam Ciebie serdecznie:)\n11 grudnia 2013 / 21:00\nJutro już muszę zabrać się za zrobienie takiej eco gwiazdy:)\n12 grudnia 2013 / 08:24\ni jak zrobiona?;) czy będziesz dzisiaj działać?:) jeśli tak to powodzenia!\n11 grudnia 2013 / 21:23\nPiękna ta ława z ozdobami, gwiazda prosta i surowa, czysto skandynawska <3 Bardzo podoba mi się chowanie ozdób w szklane pudełka, daje to niesamowity efekt\nJoy ja też tak uważam!:) lubie zmieniać zawartość tych pudełeczek:)\nno i same pudełka, bo tez troszkę ich mam;) takie moje małe uzależnienie hihi:)\n11 grudnia 2013 / 21:51\n11 grudnia 2013 / 22:01\nBeautiful! Hug Anja\n12 grudnia 2013 / 08:27\nAnja thank You so much!\nAs I said before… You are my inspiration…… :)))\n12 grudnia 2013 / 00:05\nPięknie Scrapi ! A najbardziej podoba mi się to, że wiele pięciokątnych gwiazdek już widziałam, a Twoja jest pierwszą szeczścioramienną :) Oryginał !\n12 grudnia 2013 / 08:28\nooo serio?:) a ja widziałam właśnie sporo tych 6 ramiennych;) dziękuję , buziaków moc\nduper deco a gwiazda z gałązek cuuudo!!!\n13 grudnia 2013 / 15:42\nŚlicznie u Ciebie, dekoracje przecudne, a gwiazda to majstersztyk!!\nPozdrowienia i buziaki!!\n14 grudnia 2013 / 13:43\nPiekna ta Gwiazda Aneczka:)))) w ogole ladnie sie wszystko prezentuje na tej laweczce:) usciski!\n14 grudnia 2013 / 13:46\nWlasnie czytalam relacje:))) gratuluje, fachowo przeprowadzona akcja:)))***\n15 grudnia 2013 / 05:49\nprosta, a jaka piękna ta gwiazda… ankaflorianka\n16 grudnia 2013 / 10:38\ngwiazda z patyków wygląda naprawdę super ale to girlandą się zachwyciłam,jest po prostu przepiękna i razem z resztą dekoracji tworzy super klimat :)\n16 grudnia 2013 / 17:21\npodoba mi sie absolutnie wszystko…..szkoda iwlka ze do sklepu mam daleko…..ale w styczniu bęe w poznaniu to odwiedze sklep i sie obkópie też:)\n18 grudnia 2013 / 18:49\nswietna ta gwiazda z patykow :)


Haker pracujący dla rosyjskiego wywiadu skazany na 5 lat więzienia - CyberDefence24\nHaker pracujący dla rosyjskiego wywiadu skazany na 5 lat więzienia\nKanadyjski haker został skazany na pięć lat więzienia za udział we włamaniu na skrzynki pocztowe Yahoo. Zdaniem agentów federalnych cała operacja miała być nadzorowana przez rosyjski wywiad.\n23 letni Karim Baratow, urodzony w Kazachstanie został również ukarany grzywną w wysokości 250 tys. dolarów. W listopadzie zeszłego roku przyznał się do 9 stawianych mu zarzutów. Przez siedem lat swojej działalności udało mu się włamać do ponad 11 tysięcy skrzynek poczty elektronicznej. Baratow zmuszał osoby do wpisywania swoich danych na fałszywą stronę, która była identyczna jak witryna do resetowania haseł.\nBaratow został aresztowany w zeszłym roku w Toronto i wydany Stanom Zjednoczonym na mocy kanadyjsko-amerykańskiej umowy o ekstradycji. Oskarżyciele stwierdzili, że FSB wynajęła Baratowa do tej operacji. On sam miał nie wiedzieć, że pracuje dla wywiadu Rosji. Z jego usług mieli korzystać oficerowi FSB Dmitri Dokuczew i Igor Suszczyn, którzy płacili mu za ataki na konta emailowe znajdujące się w kręgu zainteresowań rosyjskich służb. Należały one do między innymi dziennikarzy, prawników i przedstawicieli rządu. Również pracownicy niektórych przedsiębiorstw z branży IT byli jego celem.


Nadwaga to szalenie poważny problem, z którym walczy wciąż rosnąca grupa dzisiejszych kobiet. Zła dieta, zasiedziały tryb życia, „zajadanie stresu” jak również ciąża to powody, poprzez które kobiece kształty stają się obfitsze a wskazówka wagi nieubłaganie przechyla się na prawą stronę.\nNie ma kobiety, która nie stosowałaby w wielu przypadkach z dość miernym efektem diety „cud” albo nie oddawała się wykańczającym ćwiczeniom na siłowni. Jednak nawet takie wyrzeczenia nie są wstanie odnieść oczekiwanego skutku jeżeli nie dokonamy zmian dotychczasowego trybu życia i po zakończeniu odchudzania wrócimy do stałych nawyków. Bardzo często się zdarza, że wypróbowana przez koleżankę dieta zamiast przynieść oczekiwane rezultaty nie zapewnia organizmowi wymaganych do prawidłowego funkcjonowania składników odżywczych i w rezultacie doprowadzić może do poważnych schorzeń. Ćwiczenia wysiłkowe także powinny być dobrane do możliwości organizmu i wykonywane pod okiem osobistego trenera. Przetrenowanie zamiast spalić nadmiar tłuszczu może doprowadzić do poważnych kontuzji stawów i kości.\nPo pierwsze trzeba zastanowić się nad dotychczasowym stylem życia i koniecznie zachować zdrowy rozsądek. Zamiast wykorzystywać przetworzoną żywność, do codziennego jadłospisu wprowadzić trzeba koniecznie zdrowe a przy tym o niskiej zawartości kalorii produkty Jak również naturalne zioła, które dzięki swoim właściwościom stymulują procesy metabolizmu, minimalizują łaknienie a nawet regulują pracę jelit. W przypadku dużej nadwagi należy koniecznie zwrócić się po pomoc do specjalisty w zakresie żywienia. Dietetyk w oparciu zarówno o przeprowadzony wywiad jak również wyniki badań może opracować indywidualnie dopasowaną do potrzeb jak również możliwości dietę, której stosowanie pozwoli pozbyć się nadmiaru kilogramów a zarazem dostarczy organizmowi wymagany do prawidłowego funkcjonowania budulec. Można ponadto bez obaw wykorzystać oferowane w sprzedaży suplementy na odchudzanie. W składzie tego rodzaju środków znajdują się składniki naturalnego pochodzenia doskonale tolerowane przez nasz organizm, których zadaniem jest nie wyłącznie przyspieszanie procesu spalania się tłuszczu i hamowanie łaknienia ale ponadto uzupełnianie braków witamin i mikroelementów.\nZOBACZ RÓWNIEŻ : Błyskawiczne odchudzanie nie musi oznaczać restrykcyjnej diety\nNa wspomaganie odchudzania jest także najlepsza zielona herbata. Regularne picie kilku kubków zielonego naparu jak potwierdzają badania kliniczne nawet przy nie stosowaniu żadnej diety jest w stanie w ciągu kilku miesięcy kuracji wyraźnie zmniejszyć wagę ciała. Skuteczne odchudzanie to także zwiększony wysiłek fizyczny. Nie dotyczy to jedynie wyczerpujących ćwiczeń wysiłkowych wykonywanych na siłowni. Również codzienny ruch przy dobrze zbilansowanej diecie jest w stanie zapewnić prawdziwe cuda. Wystarczy jedynie codziennie zamiast odpoczywać na fotelu przed telewizorem rozciągnąć matę i przez pół godziny poćwiczyć lub wybrać się na wieczorny spacer, by spalić pochłoniętą w pracy kolejną porcję ciasta czy kawałek czekolady. Zamiast jeździć do pracy tramwajem albo autem warto zrobić sobie poranny kilkunastu minutowy spacer a do mieszkania na trzecim piętrze nie dotrzeć windą tylko dojść schodami.\nZielona herbata właściwości a odchudzanie\nDziałania zielonej herbaty i ich ogromny wpływ na nasz organizm znane są oraz bardzo cenione już od kilku wieków. Napój z niej charakteryzuje nie wyłącznie jedyny w swoim rodzaju aromat ale ponadto właściwości , które wspomagają kurację odchudzającą. Działanie zielonej herbaty jest wszechstronne zarówno hamuje rozwój bakterii w obrębie całego odcinka odcinku przewodu pokarmowego likwidując w ten sposób chorobowe ogniska zapalne jak również przyspiesza odbywające się w organizmie procesy metaboliczne a nawet stymuluje organizm do wydalania będących wynikiem metabolizmu produktów ubocznych. Już po wypiciu pierwszej filiżanki każdy może zauważyć przyspieszoną pracę pęcherza moczowego, dzięki czemu pozbywamy się z organizmu nadmiaru wody oraz szkodliwych dla naszego zdrowia substancji.\nZielona herbata na odchudzanie żeby przyniosła wymagany efekt musi być odpowiednio naparzona. O właściwościach naparu decyduje nie wyłącznie gatunek suszu herbacianego ale ponadto sposób a nawet długość jego parzenia. Wymagane parzenie zielonej herbaty to prawdziwy rytuał znany i stosowany od wieków przez społeczność zamieszkującą rejony, gdzie występuje. Zaparzanie zielonej herbaty trzeba rozpocząć od nagrzania czajnika z porcelany gorącą wodą. Gdy porcelana w wymagany sposób się ogrzeje należy ją wytrzeć do sucha delikatną ściereczką, wsypać odmierzoną ilość suszu i zalać gorącą wodą. Najczęściej popełnianym błędem przez nas jest zaparzanie herbaty wrzącą wodą. Zbyt wysoka temperatura zamiast wydobyć z herbacianego suszu zarówno aromat jak również właściwości w skuteczny sposób je likwiduje.\nPrawidłowa temperatura wody zależy od gatunku suszu i waha się między sześćdziesięcioma a dziewięćdziesięcioma stopniami Celsjusza. O jakości naparu decyduje także czas jego parzenia. Zaparzany przez jedynie trzy minuty napój ze względu na zwiększoną zawartość teiny ma działanie pobudzające oraz odświeża Skuteczniej może pobudzić niż wypita czarna kawa. Z kolei dłuższe parzenie herbaty pozwala wyzwolić właściwości relaksacyjne oraz odprężające. Porcję zielonej herbaty można parzyć aż trzy razy. Koneserzy zielonego naparu najbardziej cenią drugie parzenie, wydobywające najintensywniejszy aromat i które łagodzi zdenerwowanie. Nieprawidłowo parzona herbata ma bardzo cierpki niemalże gorzki smak i słabo wyczuwalny aromat.\nNie da się przecenić pozytywnego działania zielonej herbaty na nasz organizm.\nNie licząc właściwości antybakteryjnych przede wszystkim odchudzających, ze względu na podwyższony poziom flawonoidów wzmacnia naczynia krwionośne oraz w skuteczny sposób zapobiega powstawaniu zakrzepów żylnych. W napoju z zielonej herbaty znajduje się również zwiększona zawartość fluoru, który ochrania zęby przed próchnicą. Badania naukowe potwierdzają, że zielona herbata odchudzanie to szalenie skuteczny sposób na bezpieczne a zarazem najzdrowsze pozbycie się nadmiaru tkanki tłuszczowej a także na poprawę pracy naszego organizmu. By odnieść oczekiwany efekt warto często sięgać po filiżankę z odpowiednio zaparzonym naparem.\nZdrowe odchudzanie >> ZOBACZ


Rząd otwiera drogę do leczenia za granicą | Lecz się, kto może - strona 1 - Polityka.pl\nRząd otwiera drogę do leczenia za granicą\nLecz się, kto może\nZa zagraniczne kuracje beneficjentów dyrektywy transgranicznej zapłacą ci, którzy z jej dobrodziejstwa nie będą mogli skorzystać. Z solidarnością społeczną ma to niewiele wspólnego.\nTzw. dyrektywa transgraniczna daje pacjentom prawo leczenia się za granicą nie tylko w nagłych przypadkach, ale także przy planowych zabiegach (na przykład wykonania operacji zaćmy, na którą w kraju czeka się bardzo długo). Potem będzie można oczekiwać od NFZ zwrotu kosztów, jednak tylko w takiej wysokości, w jakiej procedura wyceniona jest w Polsce. Wystawienie systemu publicznej służby zdrowia na unijną konkurencję miało podnieść poziom opieki w Polsce. Zbliżyć go do poziomu innych krajów, na przykład Niemiec.\nPacjenci irytują się więc, że rząd ten proces opóźnia. Przepisy, umożliwiające implementację dyrektywy, zaczną obowiązywać najwcześniej w drugiej połowie roku (teoretycznie powinny były wejść w życie 25 października ubiegłego roku). Rząd stawia też bariery biurokratyczne – żeby starać się o zwrot kosztów kuracji zagranicznych, trzeba będzie najpierw uzyskać zgodę lekarza, a potem jeszcze pozwolenie stosownego oddziału NFZ. W dodatku fundusz będzie mógł w trakcie roku zawiesić wypłaty, gdy skończą się przeznaczone na ten cel pieniądze. Wyraźnie widać, że państwo zamierza nam te zagraniczne wyjazdy po zdrowie znacznie utrudnić. Stąd powszechna krytyka.\nNajwiększe powody do irytacji mają osoby dość zamożne, które stać na wyjazd i leczenie w innym kraju. A także mieszkańcy regionów nadgranicznych, dla których wizyta w szpitalu niemieckim czy czeskim oznacza podróż krótszą niż np. do Warszawy. Dla nich dyrektywa oznacza możliwość leczenia szybszego, w dodatku na wyższym poziomie, chociaż z dopłatą.\nNajpierw bowiem trzeba będzie za granicą zapłacić za pobyt w szpitalu czy operację, koszty dojazdu czy także ewentualnie hotelu, a dopiero potem starać się o zwrot kosztów, ale tylko samej kuracji. Jeśli zabieg czy leczenie np. w Niemczech czy Szwecji kosztuje więcej, niż NFZ płaci za podobne procedury w Polsce, fundusz zwróci pacjentowi tylko stawkę krajową.\nA co z tymi, którzy z dobrodziejstwa dyrektywy nie skorzystają? Bo są zbyt biedni, by dopłacać do zagranicznej kuracji, albo zbyt nieporadni i na leczenie w Niemczech ani nawet w Czechach się nie wybierają? Takie osoby, a to z pewnością większość, na opieszałość rządu nie mają powodu narzekać. Ta opieszałość jest bowiem w ich interesie. Bo im więcej pieniędzy wyda NFZ na leczenie osób, które zechcą to zrobić za granicą, tym mniej ich zostanie dla tych, którzy skazani są na krajową służbę zdrowia. Stąd te bariery.\nBo sama dyrektywa cudów nie sprawi. Poziom polskiej publicznej służby zdrowia nie zrówna się z niemiecką – która na opiekę zdrowotną przeznacza trzy razy więcej środków – tylko dlatego, że część z nas wyjedzie leczyć się za granicą. Za zagraniczne kuracje beneficjentów dyrektywy transgranicznej zapłacą bowiem ci, którzy z jej dobrodziejstwa nie będą mogli skorzystać. Z solidarnością społeczną ma to niewiele wspólnego.


zielone warzywa – Motywator Dietetyczny\nDamian Wiatrowski 14 marca, 2016 0 Comments\n1. KOKTAJL JAGODOWY-, DLA CZEGO WARTO JEŚĆ TEN OWOC? Te małe owoce są paliwem każdego programu treningowego. Jagody przeciwdziałają nowotworom dzięki niebieskiej barwie, którą nadają tym owocom związki z rodziny antocyjanów…\n2 marca, 2016 1 Comment\nMenstruacja to trudny okres dla każdej kobiety. Bóle brzucha, obrzęki, rozdrażnienie oraz niepohamowana chęć na słodycze. To tylko niektóre z objawów jakie towarzyszą podczas tego stanu. Wszystkie te odczucia można…


04 stycznia 2016 ogólne komentarze 4\nKażdy z nas marzy o posiadaniu własnego mieszkania. Taka inwestycja wiąże się z dużymi kosztami, które zazwyczaj są poza naszym zasięgiem, znacznie przewyższając nasze oszczędności. W takim przypadku powinniśmy skorzystać z licznie proponowanych przez banki kredytów hipotecznych.\nKredyt hipoteczny, czyli jaki?\nKredyt hipoteczny, jest to długoterminowy kredyt udzielany na zakup domu lub mieszkania. Charakteryzuje się tym, że zawsze jest zabezpieczony hipoteką. Dzięki temu jest on tani, oprocentowanie na chwilę obecną to około 3%-4% w skali roku. Możemy również skorzystać z długiego okresu kredytowania, dzięki czemu rata będzie dla przystępnym dla nas poziomie.\nDecydując się na kredyt hipoteczny, powinniśmy dokładnie przeanalizować oferty banków i wybrać tę, która będzie dla nas najbardziej korzystna. Istotne jest, aby mieć świadomość tego ile kredyt wyniesie nas w całości. Jednym z podstawowych składników kredytu hipotecznego jest marża. Im niższa marża, tym kredyt jest bardziej opłacalny dla klienta.\nJeśli posiadamy duży wkład własny, możemy liczyć na niższą marżę. Minimalny wkład własny to 10% wartości nieruchomości, od stycznia 2016r ma to być już 15%. Im większy wkład własny, tym kredyt dla banku jest mniej ryzykowany, a my możemy liczyć na niższą marżę i niższą ratę.\nKredyt możemy zaciągnąć tylko w walucie w której zarabiamy. Jeśli pracujemy w Polsce i wypłata jest w złotówkach to możemy wziąć tylko kredyt w PLN. Pracując za granicą np w Wielkiej Brytanii, gdzie wynagrodzenie otrzymujemy w funtach brytyjskich nie możemy otrzymać kredytu w PLN tyko w GBP.\nDołącz do dyskusjikomentarze 4\n04 stycznia 2016 o 16:30\nRzeczywiście, trudno jest się rozeznać w tych ofertach kredytowych, bo często nie da się ich tak po prostu porównać. I jeszcze ten podatek bankowy wchodzi, więc wypadałoby się pospieszyć zanim banki podwyższą marże.\n04 stycznia 2016 o 16:36\nDlaczego pracując w Wielkiej Brytanii nie mogę wziąć kredytu w Polsce w złotówkach? Może mi ktoś to wytłumaczyć, bo zupełnie nie wiem o co tu chodzi. Przecież za granicą zarabiamy często więcej niż w kraju, więc banki powinny się cieszyć.\n05 stycznia 2016 o 08:41\nRzeczywiście jest bardzo dużo ofert kredytów i ciężko się w tym połapać ? zwłaszcza, jeśli ktoś się na tym nie zna, tak jak na przykład ja. Kiedy braliśmy z mężem kredyt na mieszkanie, nie wiedzieliśmy, jak się za to zabrać. Przeglądaliśmy fora, porównywaliśmy w Internecie, rozmawialiśmy ze znajomymi i nadal żadnych konkretów. Wreszcie poszliśmy do doradcy finansowego, który nam wszystko wyjaśnił i pomógł załatwić wszelkie formalności. Myślę, że takie rozwiązanie jest najlepsze.\n05 stycznia 2016 o 17:07\nRónież rozglądam się za kredytem hipotecznym i chyba zrobię tak jak pisze Monika i skontaktuje się z doradcą finansowym. Wole zaoszczędzić sobie strsu. Nie ogarniam tych wsztskich spraw. W niektórych przypadkach lepiej posłuchać rad osób, które na tym znają się najlepiej.


Pełne wrażeń wyjazdy rodzinne - Web Solutions\nStart » Ćwiczenia » Zajęcia Sportowe i Rekreacyjne » Pełne wrażeń wyjazdy rodzinne\nDodane: 2019-01-14 Kategoria: Ćwiczenia / Zajęcia Sportowe i Rekreacyjne\nLubisz swój wolny czas spędzać na łonie natury? Kiedy tylko zbliża się zima często wybierasz się w góry? Mamy przyjemność przedstawić Ci wizytówkę naszego biura podróży i chcemy Ci powiedzieć, że naszą specjalnością są wyjazdy rodzinne. Alpy są miejscem, które polecamy wszystkim klientom. Dobrze znamy wiele ośrodków wczasowych, wiemy do których warto pojechać i organizacją wycieczek zajmujemy się w sposób kompleksowy. WYJAZD W ALPY Z BIUREM PODRÓŻY Jeśli zatem będziesz chciał zabrać swoich najbliższych w góry i jeżeli liczysz na zimowe szaleństwo, to bardzo dobrze trafiłeś. Naszą ofertę możesz znaleźć na stronie, ale zachęcamy Cię także do nawiązania kontaktu mailowego, osobistego lub telefonicznego. Po krótkiej rozmowie nasi konsultanci przygotują dla Ciebie indywidualną ofertę i zaplanują ciekawe wyjazdy rodzinne. Alpy mogą sprawić wiele radości Twoim bliskim, a kiedy znudzi Wam się już szusowanie po stokach, to zorganizujemy Wam mnóstwo innych atrakcji. Nasze ośrodki wyposażone są w baseny, SPA i kilka innych rozrywek dedykowanych dla całych rodzin.\nKorzyści wynikające z rejsów po Bałtyku.\nW obecnych czasach, gdzie to wiele osób są pasjonatami podróży i to zarówno na lądzie, jak i w wodzie, wówczas bardzo dużą popularnością cieszą się rejsy. Bałtyk, będący jednym z najbardziej znanych mórz wśród żeglarzy jest bardzo atrakcyjnym rejonem pod tym w...


Marta Szymańska - zbiórka charytatywna | Siepomaga.pl\n869 659,52 zł ( 103,25% )\nWsparło 17655 osób\nCel szczegółowy 1% 0125070 Marta\nBorek Wlkp, wielkopolskie\nChłoniak złośliwy BNO\nMamy środki na leczenie Marty! Dziękujemy!\nDecyzją rodziców ŚP. Waldemara Pierzyńskiego oraz Fundacji Siepomaga, część kwoty, której Waldek nie zdążył wykorzystać na leczenie, została przekazana na rzecz ratowania życia Marty.\nDzięki temu mamy 100% środków potrzebnych na opłacenie terapii, która da Marcie szansę pokonać nowotwór!\nZ całego serca dziękujemy wszystkim, którzy wsparli walkę Marty. Dziękujemy rodzicom Waldka, że w tym najtrudniejszym momencie myślą o innych.\nDziś w domu Marty są łzy radości i nieopisane uczucie wdzięczności za dobro, które otrzymała ta rodzina. Nie ma słów, które są w stanie wyrazić te emocje.\nTeraz trzymajcie mocno kciuki za Martę i za powodzenie terapii Car-T.\nWiadomość o chorobie nigdy nie przychodzi w porę, tym bardziej jeśli jesteś samotną mamą, a twoje dziecko ma dopiero 7 lat... A zwłaszcza, jeśli to informacja o chorobie śmiertelnie niebezpiecznej - złośliwym nowotworze! Dla Marty jest ostatnia już nadzieja - nierefundowane w Polsce leczenie, którego koszt to ok. 1 500 000 złotych! Bez Ciebie nie zdołamy uratować życia młodej mamy...\nMarta to 34-latka, która od października niemal ciągle żyje w ogromnym strachu. To wtedy dowiedziała się, że w jej ciele ukrył się chłoniak złośliwy... Szok i niedowierzanie musiały szybko ustąpić na rzecz motywacji i wiary w zwycięstwo. Nie było czasu na rozpacz.\nOd dnia poznania diagnozy Marta dzielnie walczy, jednak choroba nie odpuszcza... Na domiar złego Marta straciła pracę, przez co jeszcze trudniej kontynuować leczenie, które wiąże się ze sporymi wydatkami. Robi jednak, co może, bo musi wygrać, musi żyć! Ma dla kogo… Ma 7-letniego synka, którego wychowuje sama. To on jest jej największą motywacją, największą siłą.\nPoczątki walki z chłoniakiem dawały ogromną nadzieję, że Marta da radę szybko pokonać chorobę. Dzielnie znosiła każdą chemię, walczyła z nowotworem z całych sił. Niestety, teraz okazało się, że dotychczasowa chemia nie działa tak, jak powinna, w dodatku pojawiło się nowe ognisko zapalne. To sprawia, że rokowania stały się bardzo niepomyślne…\nWszystkie refundowane, dotychczas stosowane metody leczenia zostały wyczerpane - nowotwór okazał się silniejszy. Lekarze dali jednak nadzieję, oferując Marcie terapię Car-T Cell - terapię ostatniej szansy. Ta niestety nie jest w Polsce refundowana, mimo że jest ostatnią nadzieją na pokonanie nowotworu. Jej koszt zwala z nóg...\nŻycie Marty zostało wycenione na około 1,5 miliona złotych! Ta niewyobrażalna kwota pozwoli jednak pokonać chorobę, pozwoli być mamą dla swojego synka! Bez Ciebie jednak nigdy nie uda się zebrać tych ogromnych pieniędzy, a czas ucieka...\nProsimy, pomóż ratować Martę!\n➡ Licytacje dla Marty na Facebooku\n➡ Charytatywni Allegro dla Marty


gę nie tylko na cenę i jakość, ale również na to z czego są one wykonane. W ostatnich latach w rankingach sprzedaży na prowadzenie wysuwają się naturalne kosmetyki. Są bardziej przyjazne środowisku\nDodane: 18-06-2019 16:37\nIssues with water pipesYou should visit Eastern PolandPrzydomowa oczyszczalnia ścieków - kilka przydatnych informacjiReklamy mobilne i zewnętrzneOnly with us how to buy us auto parts in 4 days! Gabinet dentystycznyLife of an electrical engineerJakie zbiorniki na wodę?Solary - ekologia i nowoczesna technologiaJak kłaść wykładziny - narzędziaO nagrzewnicach - kilka ważnych informacjiProwadzisz salon kosmetyczny? Dbaj o bezpieczeństwo klientówO dobrych stronach przydomowej saunySzkolenia BHPTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak znaleźć dobrego prawnika (chyba, że Popełniasz Te 10 Największych Błędów)Prawo - kilka przydatnych informacjiJakie plany na urlop? Może Hiszpania?Czysty dywanDobre i złe praktyki marketingowePlaże, morze i romantyczne zachody słońca - Hiszpania!Reduce smoke means reduce car problemsDentysta ZabrzeJeden z etapów naszego życia - o ceremoniach pogrzebowychPanele słoneczne - prąd za darmo?Usługa wirtualnego biura - adresy dla firm - kilka poradCzy opłaca się jeździć do pracy za granicę busem?Pulsar BHPO meblach na imprezeStomatologia i nowoczesna technologiaSprawy prawne


Biblioteka Jedlnia-Letnisko: "Królowie bajek. Opowieść o ledendarnym Studiu Filmów Rysunkowych" - spotkanie online\n"Królowie bajek. Opowieść o ledendarnym Studiu Filmów Rysunkowych" - spotkanie online\nna spotkanie autorskie online z Leszkiem K. Talko, autorem książki pt. "Królowie bajek. Opowieść o legendarnym Studiu Filmów Rysunkowych", który będzie gościem cyklu OIPLA na żywo, ale w domu. Spotkanie poprowadzi Piotr Kardas.\nPoniżej link do spotkania:\nAutor: Biblioteka Jedlnia-Letnisko o 05:29\nSpotkanie autorskie z Violettą Ozminkowski, autork...\nSpotkanie online z Agnieszką Daukszą - autorką "Kl...\n"Królowie bajek. Opowieść o ledendarnym Studiu Fil...\n"Chiny bez wzajemności" - spotkanie autorskie onli...


Architekt:Projektowanie4 i aranżacje wnętrz Budowa, dom, ogród Pozostałe Ogłoszenia - Miejski serwis informacyjny: Złotoryja, Wojcieszów, Pielgrzymka, Świerzawa, Zagrodno\nWspółpracujemy ze sklepami z wyposażeniem wnętrz oraz ekipami remontowo-budowlanymi.hoteli itp. Projektujemy wnętrza domów, mieszkań, pomieszczeń biurowych, sal konferencyjnych,. Na życzenie Klienta wykonywane są projekty pojedynczych wnętrz jak również kompleksowe projekty, zawierające rysunki techniczne dla ekip budowlanych, elektryków, wizualizacje wnętrz oraz specyfikacje elementów wyposażenia z proponowanymi miejscami zakupu. Do każdego wnętrza dobieramy oświetlenie, gdzie światło rzutujące tworzy niepowtarzalny nastrój. Dobieramy kolorystykę wnętrza. Projektujemy meble (kuchnie, jadalnie, łazienki, salony itp.)\nZ nami zaoszczędzą Państwo czas i nerwy !!!\nAby umówić się na spotkanie, prosimy o kontakt telefoniczny : 660025344:e-mail: kamika.design@gmail.com\nmgr K. Kobylka


Indywidualnie: [KP] Michał Wiśniewski\nW wieku ośmiu lat stwierdził, że chce być policjantem, dwa lata później był przekonany, że zostanie strażakiem, a za kolejne trzy pragnął pójść w ślady ojca i pracować jako mechanik. Teraz jest już pełnoletni i nie ma pojęcia, co ze sobą zrobić.\nJest tym bardziej ułożonym, grzeczniejszym, spokojniejszym i przy tym również dużo bardziej nieszczerym bratem. Potakuje, gdy tata pyta go, czy ma zamiar zacząć pełnoetatową pracę w jego warsztacie zaraz po skończeniu szkoły, z uśmiechem kiwa głową na każdą sugestię ojca o jak najszybszym zakładaniu rodziny. Obiecuje, że nie zawiedzie, że kiedyś pożegna ten świat wśród znajomych pól, pochylony nad krzewem truskawek albo wyciągnięty w stronę najwyższej gałęzi wiekowej jabłoni.\nAle tak naprawdę marzy o czymś więcej i, co najgorsze, już od jakiegoś czasu dobrze wie, że to więcej gdzieś tam jest, czeka na niego w wielkim świecie. Gdy chce się co do tego upewnić, wystarczy, że spojrzy na swojego przyrodniego brata i zobaczy bunt w jego oczach, kiedy ojciec upomina go, że tutaj nie przystoi zachowywać się jak jakiś mieszczuch.\nAle Michał przepada za mieszczuchami.\npterodaktyl 4 maja 2017 16:08\nGdy jego matka, z uśmiechem na ustach, zakomunikowała mu kilka lat temu, że kogoś poznała, to nawet się ucieszył. Odkąd jego ojciec ich zostawił i uciekł z młodszą, głupszą i bardziej cycatą, to myślał, że będzie tylko on i jego rodzicielka. Nie żyło im się źle. Jego matka była całkiem niezłym psychologiem, dodatkowo chłopak dostawał całkiem niezłe alimenty od ojca, więc na brak pieniędzy nie mogli narzekać. Dzięki temu mogli pozwolić sobie na wiele fajnych rzeczy, bez konieczności mieszania się w ich życie innych osób. Chłopak nigdy zresztą nie myślał, że kiedyś ktoś postanowi wejść z butami w ich przestrzeń. Ze swoją matką nawiązał bliską więź. Mógł z nią porozmawiać o wszystkim bez obaw, że ta będzie miała chęci na podzielenie się tym z kimś innym. Ze swoim ojcem nie utrzymywał szczególnego kontaktu. Tak właściwie, to nawet nie chciał go znać, co też okazywał matce na każdym kroku, lecz ta mówiła mu, że powinien się nieco postarać.\nGdy dowiedział się, że jego matka randkuje to nawet się ucieszył. Z początku nie znał gościa, więc wyobrażał go sobie jako przystojnego, modnie ubranego i ambitnego mężczyznę, pracującego jako lekarz, prawnik lub ktoś inny. Miał nadzieję, że będzie miał też kota, za którymi przepadał. Cóż, prawda okazała się nieco inna, jednak Artur nie miał zamiaru stawać na drodze szczęścia swojej rodzicielki i pozwolił by relacja sama się określiła. I tak też się stało.\nNarzeczeństwo i późniejsze małżeństwo przełknął. Nawet polubił swojego ojczyma i przyrodniego brata, który był w komplecie, chociaż z początku wcale nie mógł nawiązać z nim kontaktu, chociaż byli rówieśnikami. Nie mógł jednak przełknąć przeprowadzki, która okazała się obowiązkowa.\nBył mieszczuchem. Przesiąkł miastem niemal do samych kości. W wielkich aglomeracjach życie wyglądało zupełnie inaczej niż w tych mniejszych. Ludzie nie interesowali się innymi, nikt nie mówił co robi ktoś inny, bo wszyscy byli zapatrzeni w samych siebie. Może było to nieco egoistyczne, ale przynajmniej dawało ludziom poczucie swobody. W miastach było się anonimowym i o ile nie wchodziło się komuś w drogę, to nikt nikogo nie zauważał. Pech jednak chciał, że musiał przenieść się na wieś. Owszem, niosło to ze sobą kilka korzyści takich jak czyste powietrze i spokój. Można było wypocząć i zregenerować swoje siły, jednakże Artur uważał, że wieś była idealnym miejscem by odpocząć w weekend, a nie przez cały rok. Niestety nie miał dużo do gadania, gdyż jego ojczym nie mógł porzucić swojego gospodarstwa, a matka znalazła dobrze płatną pracę w mieście niedaleko wsi. Chłopak musiał zatem przenieść się i zostawić całe swoje dotychczasowe życie za sobą.\nPrzez pierwsze dni nie mógł pogodzić się ze stratą swoich znajomych, zajęć i ulubionych miejsc, których już nie mógł odwiedzać codziennie. Musiał jakoś sobie poradzić. Na osłodzenie tego wszystkiego, kupiono mu kota. Niestety nie pomogło to zbyt dużo. Chłopak wyraźnie wyróżniał się na tle pozostałych mieszkańców. Ubierał się inaczej i zachowywał. Na wsi wszyscy wszystkich znali, więc niemal od razu stał się przedmiotem rozmów. Wyróżniał się. Ubierał się typowo miejsko. Przykładał uwagę do tego w czym chodzi, co często zwracało uwagę. Był też bezpośredni, więc często mówił to co myślał, czym nie przysporzył sobie wielu przyjaciół. Nie mówiąc już o tym, że nie chodził do kościoła i chociaż jego matce to nie przeszkadzało, to okolicznym staruszką najwidoczniej było nie w smak.\nGdy powiedziano mu o weekendowym wyjeździe to od razu się zgodził i powiedział, że to świetny pomysł. Miło byłoby opuścić wieś i udać się gdziekolwiek w odosobnienie. Spakował się szybko, biorąc tylko to, co było najważniejsze. Spodziewał się, że nie będzie tam żadnego dostępu do Internetu, więc nawet nie silił się na tachanie ze sobą laptopa. Zabrał jedynie telefon, bo bez niego nie ruszał się nigdzie. Był podekscytowany wyjazdem, więc poszedł spać dość wcześnie. Gdy wstał to nie musiał martwić się niczym. Sama droga przebiegła spokojnie. Nie była długa, jednak i tak nie przeszkodziło mu to, by zasnąć ze słuchawkami w uszach.\nBędąc na miejscu obudził go głos matki. Byli sami w samochodzie. Nie trwało to jednak długo, gdyż, gdy tylko się obudził, to jego rodzicielka wyszła i głośno zatrzasnęła za sobą drzwi. On również wyszedł. Uśmiechnął się do kobiety, co ona odwzajemniła. Przytuliła go.\n– Postaraj się nie narozrabiać – mruknęła puszczając go. Przez chwilę poczuł się, jakby kobieta myślała, że jej syn nadal ma dziesięć lat i nie wie, że nie wolno mu robić wszystkiego, co przyjdzie mu do głowy. Chłopak kiwnął posłusznie głową, a jego uśmiech poszerzył się. Skierował się po swój plecak, zabierając przy okazji klatkę, w której znajdowała się kotka. W końcu musiał ją wziąć, gdyż nie miał jej z kim zostawić, a nikt nie oponował. Zwierzak wyraźnie niecierpliwił się do wyjścia na zewnątrz. Nie mógł się temu dziwić.\n– Jesteś nie w sosie? – zapytał. Nie wiedział czemu, ale odniósł wrażenie, że Michał nie był w radosnym nastroju. Ze swoim przyszywanym bratem zdążył się polubić, chociaż ta dwójka całkowicie się różniła. – Mnie tam się podoba – mruknął zgodnie z prawdą. Nie było źle. Domek co prawda nie był szczytem letniskowej architektury, a prezentował się całkiem znośnie. Nic nie stało na przeszkodzie by wejść do środka i porozglądać się. Założył plecak ze swoimi rzeczami i ruszył za Michałem.\nWnętrze domku prezentowało się równie dobrze. Nie było tam dużo pomieszczeń, ale dało się to jakoś znieść i nie przeszkadzało to. Domek był na tyle duży, by nikt nie wpadał na nikogo innego, więc nie powinni mieć problemów z prywatnością. Było nawet czysto, nie licząc drobnego zakurzenia, ale już wcześniej powiedziano mu, że jak przyjadą na miejsce będą musieli nieco odkurzyć. Nie powinno im to zająć zbyt wiele czasu.\nGdy zamknął za sobą drzwi, to niemal od razu wypuścił kotkę. Zwierzak nie był jednak chętny do zbytniej eksploracji, więc tylko zakręciła się dookoła i położyła pod oknem, gdzie grzały ja promienie słoneczne.\n– Pokaż gdzie śpimy, chcę się pozbyć tego plecaka. I muszę się umyć, chociaż może lepiej będzie jak już ogarnę się po tym, jak posprzątamy nieco – powiedział. Wolał się za to zabrać od razu, gdyż był osobą, która wolała mieć więcej wolnego czasu pod koniec dnia.\npterodaktyl 3 czerwca 2017 21:30\nPosłusznie poszedł za Michałem, zabierając ze sobą swoje rzeczy. Był ciekawy jak będzie wyglądać pokój, w którym spędzą kilka nocy. Nie mógł powiedzieć, że się ekscytował. Mieszkając w mieście nie miał co liczyć na tak spędzone weekendy, a jeśli już to zdarzały się niezwykle rzadko. Musiał więc łapać okazję, gdy ta się nadarzała.\nPokój bardzo mu się podobał. Nie mógł powiedzieć, że był on cudowny, ale mógł go ocenić na pozytywną ocenę. Nie oczekiwał luksusów, więc gdy ich nie zastał to nie był rozczarowany. Jedyne co mu przeszkadzało, to fakt, że tuż obok znajdowała się sypialnia rodziców. Od razu zajął łóżko przy oknie. Lubił w nocy obserwować ciemne niebo i szukać gwiazdozbiorów, czy oczekiwać na spadające gwiazdy. Już dawno wyrósł z tego, by wypowiadać jakieś życzenia, bo wiedział, że to tak nie działa. Niemniej jednak widok spalającego się kosmicznego śmiecia, który przypadkowo wpadł w ziemską atmosferę bardzo mu się podobał. Ogólnie bardzo lubił obserwować niebo nie tylko to nocne. Znał się nieco na kosmosie, ale nie mógł się nazwać specjalistą. Potrafił jednak wskazać kilka planet i gwiazdozbiorów. Już nie mógł się doczekać, aż będzie mógł podejść i oprzeć się o parapet, by spojrzeć w górę i napawać się tym, co zobaczy.\n– To fajnie – powiedział na wieść o tym, że ma się zjawić rodzina Michała. Znał ich z wesela, więc nie był jakiś szczególnie spięty. Uśmiechnął się lekko. Dotychczas był raczej ponury lub obojętny i nie okazywał oznak radości, więc widok uśmiechu na jego tworzy mógł wydać się dla jego przyszywanego brata dziwny i niespotykany.\nGdy już wszystko ogarnął w pokoju, mógł zająć się resztą domu. Musieli trochę posprzątać. Przeraził się, bo wszystko to przychodziło mu z taką łatwością i entuzjazmem. Było to do niego zupełnie niepodobne. W końcu wszyscy doskonale wiedzieli, że nie darzył on szczególną sympatią wsi i prostego życia. Jednak tutaj wszystko się zmieniało, jakby ktoś dotknął go zaczarowaną różdżką. O dziwo cieszył się, że z Michałem odnalazł wspólny język. Nigdy wcześniej nie miał żadnych chęci na posiadanie rodzeństwa, bo cieszyło go bycie jedynakiem i gdy okazało się, że jego matka chce wyjść za mąż za mężczyznę, który posiadał syna, to było mu trochę ciężko to zaakceptować, na szczęście uczucie to przeszło dość szybko i on nawet nie zauważył, w którym momencie niezręczne rozmowy ze swoim bratem przekształciły się na te bardziej swobodne. Michał był jednak osobą, w której Artur chciałby zmienić kilka rzeczy, zwłaszcza to podporządkowanie jego ojcu. Nie widział w tym niczego zdrowego, a mężczyzna wyraźnie tłumił ambicje swojego syna. Artur był wychowywany na takiego, który miał dążyć do wyznaczonego przez siebie celu. Tego właśnie nauczyła go jego matka.\n– Nie myję podłóg, więc jeśli chcesz, to proszę. Ja wezmę wszelkie balaty i stoliki – powiedział, biorąc do ręki ścierkę. Uśmiechnął się lekko do siebie samego i spojrzał na Michała. – Powiedz mi, co chcesz robić, gdy wakacje dobiegną końca? – zapytał z czystej ciekawości.\npterodaktyl 18 lipca 2017 19:01\nSprzątać lubił. Traktował to jako swego rodzaju ujście dla negatywnych emocji. Mógł sobie pomachać szczotką, trzepaczką do dywanów czy też ścierką do wycierania kurzy. Mycia podłogi się nigdy nie podjął, bo nie lubił tego robić, wszystko pozostałe wykonywał w większości bez grymaszenia. Można było myśleć, że żyjąc w mieście nie musiał zajmować się takimi rzeczami, ale nie była to prawda. W jego mieszkaniu zawsze musiało być czysto i to właśnie na nim spoczywał obowiązek doprowadzenia domu do porządku, gdy jego matka była w pracy. Oczywiście nie musiało lśnić, ale jakoś się prezentować. Stereotypowe myślenie towarzyszyło ludziom jednak od zawsze, więc nie był zbytnio zdziwiony, że ktoś myśli o nim jako o nierobie. On również miał swoje wyobrażenia ludzi ze wsi. Widział ich jako ubranych w koszule w kratę, jeansowe ogrodniczki i z plecionym kapeluszem na głowie. Oczywiście prawda różniła się od wyobrażeń.\nPrychnął, słysząc odpowiedź swojego przyszywanego brata. Pokiwał głową na znak, że doskonale rozumiał, ale wiedział, że chłopak jest zrezygnowany i poddał się swojemu ojcu, który najwidoczniej całkowicie zdominował swojego syna. Było to smutne, bo on sam nie mógłby sobie wyobrazić takiego losu.\n– Najlepiej dla ciebie, czy dla niego? – zapytał. Zdawał sobie sprawę, że może posuwać się za daleko z tymi swoimi pytaniami. Po prostu nie mógł zrozumieć, jak ktoś mógł wpływać aż tak bardzo na los drugiego człowieka. Wiedział, że dla ludzi ze wsi ich gospodarstwo było bardzo ważne. Spora część osób utrzymywała się właśnie z niego i czerpała z tego zyski. Niemniej jednak nie można było oczekiwać, że ktoś dobrowolnie zgodzi się na taki los. On sam nie chciałby się tak męczyć, bo życie na wsi pod przymusem byłoby dla niego równoznaczne z zamknięciem w więzieniu.\nWestchnął. Nie oczekiwał szybkiej odpowiedzi. Nie oczekiwał tego, że w ogóle ją usłyszy. Wziął do ręki jakąś szmatkę i zaczął przecierać parapety i kuchenny blat. Okruszki i kusz posypały się na podłogę. Przepłukał szmatkę pod bieżącą wodą. Była ona lodowata, co trochę rozbudziło chłopaka, który nadal był nieco zaspany po podróży. Zawsze robił się senny w samochodzie, a że podróż była dość krótka, to nie zdążył się porządnie zdrzemnąć.\n– Planuję iść na studia, więc zapewne wyjadę. Nie wiem czy już teraz, czy dopiero w przyszłym roku, ale na pewno wyjadę – odpowiedział od razu, bez chwili wahania. On miał swój plan na życie, nie miał zamiaru go zmieniać a już tym bardziej rezygnować. Nauka była dla niego bardzo ważna. Starał się dobrze uczyć w szkole i włożył w to wiele pracy, nie chciał by poszło to na marne. – Nie odbierz mnie źle, ale wieś nie jest dla mnie. Ryby nigdy nie będą latać w powietrzu, a ja nigdy nie będę dobrym gospodarzem. – dodał, żartując, mając nadzieję, że chociaż w niewielkim stopniu ociepli sytuację. Nie chciał wprowadzać Michała w złe samopoczucie zwłaszcza teraz, gdy przyjechali tutaj odpocząć i miło spędzić swój czas.\npterodaktyl 28 lipca 2017 01:52\nUśmiechnął się, ale uśmiech ten był efektem niedowierzania z tego, co też słyszy od swojego przyszywanego brata. Nie rozumiał, dlaczego ten nie mógł powiedzieć ojcu o tym, co chce w życiu robić. Domyślał się że Michał może być nieco zdominowany przez swojego ojca, ale nie mógł zrozumieć, dlaczego chłopak nie był w stanie się przeciwstawić. Cóż, może on był wychowywani inaczej i wpajano mu inne wartości. Zrobiło mu się szkoda brata, bo nie chciał, żeby ten się męczył robiąc coś, czego nie chce. Nie znali się zbyt długo, niemniej jednak byli rodziną, więc trochę mu na nim jednak zależało.\n– Wiesz że możesz mieć więcej możliwości? Na pewno dałoby się pogodzić gospodarstwo ze studiami. Ojciec nie może pozbawić cię takiej możliwości. Z resztą rozmawiałeś z nim o tym? – zapytał, odkładając ścierkę na bok. Westchnął i spojrzał na Michała. Był on przystojnym chłopakiem. Artur był pewny, że podkochiwałby się w nim, gdyby nie zostali rodziną. Nie wiedział, jakiej orientacji jest Michał, ale no...\nJuż miał zapytać, o co chodziło jego bratu i czemu przerwał, ale chwilkę później przekonał się skąd ta zmiana. Spojrzał na mężczyznę stojącego w drzwiach do kuchni. Jego przyszywany ojciec nie był zły. Czasem trudno było mu się z nim dogadać, głównie przez różnice w rozumieniu niektórych rzeczy. Cóż, żyli w innych światach, więc mogli się nie rozumieć. Niemniej jednak Artur nigdy nie doświadczył nieprzyjemności ze strony mężczyzny. Był on miły i przystojny, mógł się domyślić, czemu jego matka zgodziła się za niego wyjść, chociaż dawniej upierała się, że już nigdy nie wyjdzie za mąż.\n– Powoli się gościmy – odpowiedział szybko, krzyżując ręce na piersi. Uśmiechnął się lekko. No tak, powinien się odświeżyć. Niemniej jednak nie chciał iść do łazienki jeszcze teraz.\n– Jeśli chcesz, to idź ty, ja muszę nacieszyć się pogodą i ogarnąć okolicę – powiedział szczerząc się na samą myśl o wyjściu w przyrodę. Jasne, na wsi miał przyrody pod dostatkiem i nie korzystał z tego zbyt wiele, jednakże tutaj miał nieziemskie widoki. – Jeśli chcesz, to chodź ze mną – zaproponował.


Limitowana seria Loewe Individual - Swarovski\nLoewe wprowadził specjalną limitowaną serię telewizorów Individual 32 Edition I. Wyjątkowość tej edycji to obudowy ozdobione kryształami legendarnej firmy Swarovski zajmującej się ekskluzywną biżuterią.\nSpecjalna limitowana edycja tego urządzenia Loewe Individual Edition I wykończona została kryształami firmy Swarovski, dostępna jest w dwóch wersjach kolorystycznych - czarnym i srebrnym. W tej wersji telewizor jest dostępny w limitowanej ilości. Co ciekawe, każdy telewizor posiada swój niepowtarzalny wzór układu kryształów.\nNa rynek Polski trafi tylko kilkanaście sztuk! Każda z nich jest na swój sposób wyjątkowa.\nTelewizor jest wyposażony w matrycę LCD o wielkości 32 cali i rozdzielczości 1366 x 768 pikseli. Za jakość wyświetlanego obrazu odpowiadają liczne zaawansowane układy polepszające w tym Image+. W standardzie oczywiście znajdują się wszystkie tunery: tuner satelitarny, do odbioru cyfrowej telewizji naziemnej oraz kablowej.\nTelewizory są dostępne w dwóch wersjach kolorystycznych: light crystal oraz dark crystal.


Jak upozorować wizytę Świętego Mikołaja? - porada Tipy.pl\nStrona głównaUroczystościBoże NarodzenieŚwięty MikołajJak upozorować wizytę Świętego Mikołaja?\nJak upozorować wizytę Świętego Mikołaja?\nDzieci często słyszą, że Mikołaj nie jest prawdziwy. Jeśli chcesz, żeby wciąż w niego wierzyły, zastosuj się do tych prostych rad, a sprawisz, że twój dom będzie wyglądał tak, jakby naprawdę odwiedził go Mikołaj.\nUpewnij się, że dzieci przed pójściem spać zostawią dla Mikołaja ciasteczka i mleko.\nGdy dzieci zasną, schowaj ciasteczka, a w miejscu, gdzie były położone zostaw dużo okruszków. Wypij mleko albo wylej je do zlewu.\nZostaw trochę błota w pobliżu drzwi wejściowych (lub popiołu w okolicach kominka). Będzie to wyglądało tak, jakby Mikołaj naniósł trochę brudu, wchodząc do domu.\nZostaw liścik napisany w imieniu Mikołaja. Podziękuj w nim za ciasteczka i mleko, napisz, że Mikołaj ma nadzieję, że spełnił życzenie dzieci i dał im takie prezenty, jakie sobie wymarzyły. Jeśli twoje dzieci są już na tyle duże, by rozpoznać twój charakter pisma, spróbuj go zmodyfikować lub napisz list na komputerze, wydrukuj i zaopatrz własnoręcznym podpisem.\nGdy rano dzieci rzucą się w poszukiwaniu prezentów, dyskretnie skomentuj zostawione przez ciebie ślady.\n„Dzieci! Patrzcie na te okruszki! Niezły z tego Mikołaja bałaganiarz. Pewnie bardzo się wczoraj śpieszył”.\n„Mikołajowi naprawdę musiało smakować wasze mleko. Nie zostawił ani kropelki!”\n„Mikołaj zostawił jakiś liścik?”\n„Lepiej pójdę po odkurzacz. Mikołaj zabrudził w nocy cały dywan”.\n* Dobrze schowaj prezenty dla dzieci, żeby nie znalazły ich nim przyjdzie Mikołaj.\n* Inną opcją jest poproszenie któregoś z twoich znajomych, by przebrał się za Mikołaja i przyszedł do ciebie do domu, by podarować dzieciom prezenty. Ty możesz zrewanżować mu się tym samym. Strój św. Mikołaja bez problemu kupicie w Internecie (np. tutaj).\n* Zwróć dzieciom uwagę, że - mimo iż prezenty są bardzo ważne - prawdziwą ideą świąt jest dzielenie się z innymi.\n* Zachowuj się bardzo cicho, gdy podrzucasz prezenty. Nie chcesz przecież, żeby dzieci się obudziły!\n* Sprawdź, czy o wszystkim pamiętałeś. Nie możesz dać dzieciom poznać, że to ty jesteś Mikołajem.\nJak zrobić sanie Mikołaja z cukierków?Dekoracje Bożonarodzeniowe\nJak ozdobić stożek styropianowy – czapka Mikołaja?Dekoracje Bożonarodzeniowe\nJak zrobić winietki na świąteczny stół – czapki Mikołaja?Dekoracje Bożonarodzeniowe\njak upozorować że mikołaj przyszedł. gdy dzieci nie śpią ale tak aby nie widziały nawet na chwilę?\nsygnuj pieczęcią św. Mikołaja...\nto rozwiewa wszelkie wątpliwości\nświęty mikołajmikołajwizyta Mikołajajak udawać Mikołaja


6 miejsc, które warto zobaczyć w Szczecinie - Zachpomorskie.pl\nSzczecin to jeden z najważniejszych ośrodków miejskich na terenie województwa zachodniopomorskiego. Piękna okolica, dobrze rozwinięta baza noclegowa oraz ogromna ilość zabytków sprawiły, iż miasto to stało się nie tylko ważnym ośrodkiem gospodarczym, ale i turystycznym. Jakie atrakcje zasługują tu na szczególne wyróżnienie?\nMiejsce 6. Kino Pionier\nSzczecin może stać się wspaniałym celem wycieczki dla miłośników historii, pięknych budowli oraz…sztuki filmowej. Pobyt w tym mieście warto zaplanować w taki sposób, by znaleźć czas na wizytę w miejscowym kinie. A nie jest to kino byle jakie! Kino Pionier to najstarsze na świecie kino, które działa do dziś. Swą działalność rozpoczęło ono w 1909 roku i do dziś jest jednym z najważniejszych punktów na kulturalnej mapie Szczecina.\nMiejsce 5. Szczecińskie podziemia\nPodziemne Trasy Sz5czecina są ciekawą propozycją dla tych, którzy interesują się historią i wolny czas chcą przeznaczyć na odkrywanie tajemnic miejskich schronów. Osoby, które chcą wybrać się na podziemny spacer, mogą zdecydować się na wizytę w schronie przeciwlotniczym z czasów II wojny światowej, lub w schronie przeciwatomowym, w którym skupiono się na upowszechnianiu wiedzy na temat czasów zimnej wojny oraz życia w PRL-u. Taka lekcja historii na długo pozostanie w pamięci każdego turysty, pozwoli mu też spojrzeć na dzieje Szczecina z wyjątkowej perspektywy.\nMiejsce 4. Wały Chrobrego\nGdzie warto pospacerować w czasie pobytu w Szczecinie? Po Wałach Chrobrego, z których roztaczają się piękne widoki i na Odrę, i na zabudowania miasta. Nie brak tu tarasów widokowych, z których można podziwiać piękne panoramy, ciesząc się wypoczynkiem w wyjątkowej atmosferze. Stylowe fontanny, schody prowadzące nad Odrę oraz liczne herby pomorskich miast – oto atrakcje, z jakimi można się spotkać w czasie spaceru po tym miejscu.\nMiejsce 3. Szczecińska filharmonia\nSzczecińska filharmonia, której patronuje Mieczysław Karłowicz, jest jednym z symboli współczesnego miasta oraz jednym z najbardziej charakterystycznych budynków w tej części kraju. Nowatorska bryła przyciąga uwagę, a gmach filharmonii był nagradzany w wielu konkursach architektonicznych. To miejsce przyciąga zatem i melomanów, i tych, których interesuje budownictwo.\nMiejsce 2. Muzeum Narodowe\nTo najważniejsza placówka muzealna nie tylko na terenie Szczecina, ale i całego Pomorza Zachodniego. W jego murach nie brak cennych dzieł sztuki oraz numizmatów, wielkie wrażenie mogą też zrobić zbiory historyczne i archeologiczne. Wizyta w tym miejscu pomoże każdemu z nas zdobyć wiele cennych wiadomości na temat przeszłości Pomorza oraz jego kultury, dostarczy nam jednocześnie niezapomnianych wrażeń.\nMiejsce 1. Zamek Książąt Pomorskich\nZwiedzanie Szczecina nie może się obejść bez wizyty na terenie tek ważnego obiektu, jakim jest Zamek Książąt Pomorskich. Ta renesansowa budowla, należąca do rodziny Gryfitów, przyciąga turystów swą historią i majestatyczną sylwetką. Turyści mogą też zajrzeć do zamkowych komnat oraz wspiąć się na zamkową wieżę, będącą rewelacyjnym punktem widokowym.\nSzczecin to wspaniały cel niejednej wycieczki, a czas spędzony na jego terenie dla nikogo nie będzie czasem straconym. Kto chce lepiej poznać Pomorze Zachodnie, ten odkrywanie piękna tego regionu powinien rozpocząć właśnie w Szczecinie. Tu, wśród pięknych budowli z różnych okresów historycznych, nuda nikomu z nas nie zagrozi.\nOne thought on “6 miejsc, które warto zobaczyć w Szczecinie”\nWały Chrobrego są prawdopodobnie moim ulubionym miejscem w Szczecinie. Zawsze rozpoczynam zwiedzanie od tego punktu.


Świetne Imię - Pomponik\nPlotki Pomponik » świetne imię\nArtykuły na temat: świetne imię\nTosia z pomocą Marty przeprowadza się do mieszkania recepcjonistki. Marta irytuje się, słysząc za każdym razem imię "Igor". Choć się do tego nie przyznaje,...\nSiwiec pokazała na swoim profilu na Instagramie zdjęcie z chłopcem. W wywiadach opowiadała też, że ma z nim świetne relacje i stara się przykładać do jego wychowania. W ostatnim czasie po dłuższej przerwie znów zamieściła kilka fotek z pasierbem. Mateusz, bo tak ma na imię, ma dziś 15 lat i wyrósł na niezłego przystojniaka! *** Zobacz więcej materiałów z życia gwiazd:\n...to się zmieniło i w domu pojawił się nowy lokator. Chłopak ma na imię Paweł i ponoć był w bardzo trudnej sytuacji, dlatego Szpak zaoferował mu dach nad głową. To była świetna decyzja... "Michał nie(...) jest zawsze pełna" - czytamy. Na tym nie koniec zalet Pawła. Okazało się bowiem, że przyjaciel ma świetne wyczucie stylu, dlatego niedawno został też osobistym stylistą gwiazdora. Ostatnio...\nDyskusje na temat: świetne imię\n..pewnie ,że był wywiad z nią i zdjęcie w bardzo ładnej sukience naprawdę świetne..trzeba było rzeczywiście wpisać swoje imię i nazwisko ale niewiele osób zdobyło się na tę odwagę!!Ja też chciałam skomentować ale nie chcę,żeby moi znajomi wiedzieli,że udzielam się na takich forach!!


Sprzedam oryginalną suknię ślubną firmy PRONOVIAS model HIGUERA - Suknie ślubne - Ogłoszenie - Komis, baza ogłoszeń - Polki.pl\nSprzedam oryginalną suknię ślubną firmy PRONOVIAS model HIGUERA\nNr ogłoszenia: 83841\nMam do sprzedania oryginalną suknię ślubną firmy PRONOVIAS, model HIGUERA koloru ecru z salonu Flossmann. Suknia została sprowadzona na zamówienie z Barcelony. Rozmiar 36 do wzrostu 167 cm + 7 cm obcas (pozostawiony został zapas materiału, dlatego można ją bez problemu poszerzyć). Suknia wykonana z hiszpańskiej koronki cała pokryta jest drobnymi koralikami i cekinami, co sprawia, że pięknie się mieni, szczególnie w sztucznym świetle. Suknia posiada zjawiskowy tren, który można bez problemu podpiąć, co powoduje, że zupełnie nie przeszkadza on w tańcu. Jest bardzo wygodna (nie drapie i nie gryzie) oraz jest wyjątkowo lekka. Świetnie dopasowuje się do sylwetki podkreślając atuty kobiecej urody.\nSuknia na gościach zrobiła niesamowite wrażenie.\nObecnie jest po profesjonalnym czyszczeniu i czeka na przyszłą, szczęśliwą Pannę Młodą.\nDo sukni dołączam również welon, który został dobrany do modelu Higuera oraz halkę z kołem.\nZapraszam do przymiarki we Wrocławiu (po wcześniejszym umówieniu się).\nJeżeli jest ktoś zainteresowany to mogę przesłać więcej zdjęć na maila.\nMój mail : elanda11@poczta.onet.pl\nCena 3100zł do negocjacji