Od szoku do oczyszczenia? - Więź\nOd szoku do oczyszczenia?\nWstrząsający artykuł Jerzego Morawskiego „Grzech w Pałacu Arcybiskupim” ukazał się w „Rzeczpospolitej”, gdy jeszcze w drukarni był poprzedni numer „Więzi”, a w nim dyskusja „Czy widmo sekularyzacji krąży po Europie?” W ramach tej dyskusji, podczas rozmowy o skandalach w Kościele, zauważyłem: takie sprawy dotychczas nie wypływały w naszym kraju na światło dzienne, chociaż wiemy, że istnieją. Katolicki publicysta może być nawet wdzięczny dziennikarzom poważnej prasy świeckiej, że nie wywlekają tych spraw na światło dzienne.\nInteresującym tematem do dyskusji byłoby więc to, dlaczego niektóre redakcje postanowiły nie ujawniać stawianych abp. Juliuszowi Paetzowi zarzutów o homoseksualne molestowanie kleryków, choć wiele na ten temat wiedziały, a kierownictwo „Rzeczpospolitej” postanowiło nie zwlekać z publikacją. Tę dyskusję można jednak odłożyć na później. Nie pora teraz winić tych, którzy sprawę ujawnili. Słusznie napisali odpowiedzialni za decyzję „Rzeczpospolitej” Maciej Łukasiewicz i Jan Skórzyński: w trudnej sytuacji postawiło papieża postępowanie poznańskiego metropolity, a nie doniesienia prasowe na ten temat1.\nW momencie powstawania niniejszego tekstu nie są jeszcze znane postanowienia Jana Pawła II dotyczące dalszego biegu sprawy poznańskiej. Jestem głęboko przekonany, że Papież podejmie mądre decyzje, które umożliwią oczyszczenie atmosfery w Kościele poznańskim, pozwolą ostatecznie wyjaśnić postawione zarzuty, zadośćuczynić wyrządzonym krzywdom i zainicjować proces niezbędnej odnowy.\nJuż teraz można jednak formułować pewne pytania i problemy istotne z punktu widzenia przyszłości Kościoła. W tej perspektywie najważniejsze stają się pytania nie o to, dlaczego prasa postanowiła napisać o zarzutach, lecz: jak w tej sprawie od szoku i bólu przejść do oczyszczenia. Skoro wierzymy, że prawda wyzwala i oczyszcza, to jak przyczyniać się do tego, aby rzeczywiście dokonywało się wyzwolenie i oczyszczenie? W jaki sposób publicznie mówić o tak bolesnym i delikatnym problemie? Czy nie grozi to podważeniem zaufania do duchownych, których większość pełni swą służbę pokornie i w prawdzie? Jakie wyciągnąć wnioski z przebiegu całej sprawy? Jak zabezpieczyć się przed podobnymi skandalami w przyszłości? Jak ukazywać świętość Kościoła pomimo grzechu jego członków?\nNa te i podobne pytania w pierwszych tygodniach po ujawnieniu zarzutów wobec metropolity poznańskiego padło wiele mądrych i ważnych odpowiedzi2. Chciałbym je tutaj przypomnieć i uporządkować, by próbować wydobyć z całej sprawy jakieś dobro. Taka refleksja jest tym bardziej potrzebna, że – jak napisał mi w liście pewien ksiądz – można się obawiać, że „zwycięży w naszym Kościele opcja przemilczenia i przemodlenia wszystkiego w pokornej bezczynności”.\nOdzyskać nadwerężone zaufanie\nPo pierwsze, trzeba jasno sformułować problem. Nie chodzi mi o streszczanie zarzutów postawionych abp. Juliuszowi Paetzowi, lecz o zdiagnozowanie sytuacji Kościoła, z jaką mamy do czynienia po ujawnieniu tej sprawy.\nMożna się pocieszać, że sprawa ma charakter jednostkowy, że przecież w Polsce jest blisko 30 tysięcy księży. To prawda, ale takie pocieszanie może doprowadzić do przeoczenia prawdziwego problemu. Bardzo poważne i bardzo wiarygodne zarzuty postawiono przecież nie szeregowemu księdzu, lecz arcybiskupowi, jednemu z 13 metropolitów Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce.\nZdarzały się, oczywiście, przypadki kłamliwych oskarżeń. Najbardziej znany jest przypadek kard. Josepha Bernardina z Chicago, którego oskarżyciel przyznał się ostatecznie, że liczył na osiągnięcie korzyści finansowej. Ale przypadek poznański jest inny – nie opiera się na zeznaniu jednego człowieka, lecz na wielu świadectwach. Zeznania kleryków i księży, którzy osobiście doświadczali działań ze strony abp. Paetza, jednoznacznie odbieranych przez nich jako homoseksualne, wsparte są autorytetem duchownych i świeckich, którzy z pokrzywdzonymi zetknęli się osobiście. Gdyby oskarżenia miały okazać się nieprawdziwe, oznaczałoby to, że ktoś uknuł nikczemny, szeroko zakrojony spisek, wciągnął doń znaczną część poznańskiego duchowieństwa, omamił kleryków, którzy mieliby zeznawać niezgodnie z prawdą przeciwko swojemu pasterzowi, wprowadził w błąd świeckich działaczy katolickich (bardzo różnych ideowo), którzy występowali w tej sprawie itd., itp. Takie wyjaśnienie sprawy, teoretycznie do pomyślenia, jest jednak całkowicie absurdalne.\nNajprawdopodobniej mamy tu zatem do czynienia z karygodnym zgorszeniem pełnych religijnej żarliwości młodych ludzi przygotowujących się do kapłaństwa, w dodatku z wykorzystywaniem zależności kleryka od swego biskupa. Dodatkowo zaś prawdopodobnie wchodzą w grę próby ukrywania i tuszowania sprawy przez osoby i instytucje kościelne uprawnione do jej zbadania i wyjaśnienia. W takiej sytuacji cierpi nie tylko opinia poszczególnych osób. Nadwerężone zostało zaufanie do Kościoła.\nTrafnie sformułował diagnozę prezes Katolickiej Agencji Informacyjnej, Marcin Przeciszewski: nastąpiło publiczne obnażenie faktu, że Kościół nie jest w stanie poradzić sobie ze swoimi problemami. Taka sytuacja, jego zdaniem, łatwo wystawia Kościół na łup środowisk mu wrogich. Jednak główne niebezpieczeństwo tkwi bardziej wewnątrz niż na zewnątrz. Nie chodzi o obronę przed zewnętrznymi wrogami. Jedyny ratunek to znalezienie dość siły i energii w naszej wspólnocie eklezjalnej, aby dokonać tu głębokiego samooczyszczenia.\nWraz z publicznym pojawieniem się w Polsce zarzutów o nadużycia seksualne ze strony księży, zawitał do naszej ojczyzny problem znany już w innych krajach. W tym momencie toczy się niezwykle istotna walka Kościoła katolickiego o zaufanie, które zostało podważone przez osoby duchowne dopuszczające się poważnych nadużyć – stwierdza jezuita, o. Józef Augustyn. Nie jesteśmy w tej walce skazani na porażkę. Mam wrażenie, że ci ludzie, którzy mają obecnie wątpliwości, czy struktury kościelne potrafią radzić sobie z tego typu przypadkami, wręcz wyczekują uczciwych wyjaśnień, które pozwolą im odbudować zaufanie do Kościoła. Skoro sprawa stała się publiczna, to nie można już niczego ukrywać – trzeba wyjaśnić wszystkie zarzuty otwarcie, szybko i uczciwie.\nDalsze zaufanie wielu ludzi do Kościoła zależy od odpowiedniego wyjaśnienia sprawy. Mówię: wielu, ale nie wszystkich. Z jednej strony są bowiem ci, którzy trwale nastawieni są antykościelnie. Zarzuty wobec metropolity poznańskiego jedynie potwierdziły ich przekonanie, że „wszystkich czarnych należałoby wystrzelać” (tego typu opinie natychmiast masowo pojawiły się w internecie krytycznego lutowego dnia). Z drugiej strony są głęboko wierzący katolicy, którzy potrafią dojrzale odróżniać poważne nawet grzechy ludzi Kościoła od świętości Kościoła-Wspólnoty. Jest jednak (upraszczając) i trzecia grupa – ci, którzy raz ufają Kościołowi, a innym razem powtarzają stereotypowe hasła antyklerykalne. To właśnie przede wszystkim im – jednocześnie wiernym i „niewiernym” – potrzebne jest teraz wyjaśnienie sprawy i świadectwo świętości Kościoła.\nOd reakcji ludzi i struktur Kościoła zależy zatem, czy da się odzyskać nadwerężone zaufanie i wiarygodność. I nie chodzi tu tylko o wiarygodność „zewnętrzną”, o wizerunek Kościoła w oczach mediów czy opinii publicznej, lecz przede wszystkim o „wewnętrzną” uczciwość życia Kościoła, które musi toczyć się w prawdzie. Wiadomo przecież, co Ewangelia mówi o „gorszeniu maluczkich” (Mt 18,6-7).\nGrzech seksualny duchownych najczęściej ma miejsce wobec osób powierzonych ich pasterskiej pieczy. A zatem najpierw pomiędzy księdzem a przyszłą ofiarą powstaje zaufanie na poziomie duchowym, które następnie jest przez duchownego wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb erotycznych. Skala zgorszenia jest tu porównywalna z sytuacjami wykorzystywania seksualnego dzieci przez rodziców. Dobry duszpasterz powinien być ojcem. To ojcostwo duchownych jest tym bardziej ważne w czasach, w których ojcostwo w rodzinach jest tak poranione – mówi doświadczony rekolekcjonista i kierownik duchowy, o. Augustyn – najgorsza jest sytuacja, jeśli ktoś przychodzi do księdza jako do ojca, a on go potraktuje jak rzecz, wykorzysta go.\nWyciszyć sprawę nie znaczy rozwiązać problem!\nReakcje na ujawnione wypadki czynnego homoseksualizmu lub molestowania dzieci przez księży powinny być natychmiastowe i radykalne – mówi dalej o. Józef Augustyn. Najważniejsza w tej sytuacji jest krzywda konkretnego człowieka, to ofiara powinna być chroniona. Te uwagi nie odnosiły się do żadnego konkretnego przypadku, lecz do metody postępowania w tego typu sytuacjach. Jezuita nie głosił tu swojej opinii, lecz streszczał zalecenia wynikające z nauczania Kościoła. Podkreślał, że poprzez niedawny dokument dotyczący nadużyć seksualnych księży Kościół definitywnie kończy z tendencją „przenieść, ukryć, zapomnieć”.\nOwszem, takie właśnie są zalecenia Stolicy Apostolskiej w przypadku postawienia zarzutów wobec księży o molestowanie seksualne. Podczas ubiegłorocznego watykańskiego spotkania biskupów, którzy byli mianowani w roku 2000 i 2001, kard. Anthony Bevilacqua z Filadelfii miał specjalny wykład o postępowaniu w przypadkach – jak to określił – „księży z trudnościami”. Wedle jego słów, podstawowym imperatywem działania Kościoła w takich sprawach jest zdecydowanie i szybkość3.\nWyciągając wnioski bardziej praktyczne, trzeba odpowiedzieć na pytanie o metody kościelnego postępowania wobec księży podejrzewanych o (jakiekolwiek) nadużycia seksualne. W Polsce najprostszą – a praktycznie jedyną stosowaną – metodą było dotychczas przeniesienie kapłana do innej parafii. Zakładano zapewne, że wyciszenie sprawy będzie automatycznie oznaczało jej rozwiązanie. Tymczasem ten sam lub podobny problem mógł się pojawić także w nowym miejscu.\nSprawa jest bardzo poważna, a doświadczenia gorszących skandali na tle seksualnym z księżmi w roli głównej doprowadziły niedawno do wydania listu apostolskiego Jana Pawła II „Sacramentorum sanctitatis tutela”, zobowiązującego biskupów do informowania Kongregacji Nauki Wiary o wszystkich przypadkach oskarżeń księży o nadużycia seksualne wobec nieletnich4. Według Kodeksu Prawa Kanonicznego, próg dorosłości jest wyższy niż w prawie cywilnym wielu krajów – w przypadku seksualnych nadużyć duchownych chodzi o działania wobec osób poniżej 18 roku życia. Jak wyraził się o. Augustyn: My księża grzeszymy jak wszyscy inni, ale nie wszystkie grzechy muszą być zgłaszane do Watykanu. Ten jeden, ze względu na szkodliwość, ma być jednak zgłaszany do Stolicy Apostolskiej. Co więcej, zastanawia motywacja, jaką dostrzega polski jezuita za tą decyzją papieską: Na poziomie lokalnym często usiłuje się takie sprawy schować, ukryć, zapomnieć o nich. Dlatego papież tak odważnie postawił sprawę [.] Zaangażowana jest w to najważniejsza kongregacja, Kongregacja Nauki Wiary.\nPowyższe surowe normy postępowania dotyczą tylko podejrzeń o nadużycia seksualne wobec nieletnich. A co z przypadkami – zdarzającymi się przecież – gwałtów czy „jedynie” molestowania wobec osób dorosłych; co z problemem aktywnego homoseksualizmu wśród duchownych? Takie przypadki są i powinny być rozwiązywane siłami i środkami Kościoła lokalnego.\nRzecz jasna, lepiej, aby takie sprawy nie były roztrząsane publicznie. Dyskrecja gwarantuje przede wszystkim poszanowanie praw oskarżonego. Łatwo bowiem w tak delikatnych sprawach obrzucić kogoś błotem podejrzeń, z którego trudno się oczyścić nawet po oddaleniu zarzutów. Ujawnienie sprawy powoduje dodatkowe cierpienia poszkodowanych, budzi też niepotrzebne emocje opinii publicznej. Jednak ukrywanie może być dobrem tylko w takim wypadku, kiedy od razu reaguje się na zło – stanowczo stwierdził inny jezuita, ks. Dariusz Kowalczyk.\nProblemów księży na tle seksualnym nie da się rozwiązać decyzją personalną o przeniesieniu do innej parafii. Bardzo często niezbędna jest specjalistyczna terapia. Czy są jednak w Polsce ośrodki, gdzie można by ją dyskretnie przeprowadzać wobec księży, którzy by jej potrzebowali? Czy biskupi są gotowi wysyłać swoich księży na takie sesje terapeutyczne?\nSwoją drogą, wielka szkoda, że zdecydowania i szybkości w działaniu czasem brakuje w konkretnych przypadkach. Ks. Adam Boniecki – ale nie tylko on – uważa, że w sprawie abp. Paetza Stolica Apostolska, jak się wydaje, także nie reagowała na przekazywane monity. Zwraca on też uwagę na fakt, że komisja, która udała się do Poznania w listopadzie zeszłego roku, była wysłana osobiście przez Papieża. Nie znając wszystkich szczegółów, nie chcę sugerować czyjejkolwiek winy. Oczekiwanie na wewnątrzkościelne rozwiązanie tej sprawy trwało jednak zdecydowanie zbyt długo.\nNa czym polega dobro Kościoła?\nBłędne postępowanie ludzi Kościoła w przypadkach podobnych oskarżeń bierze się najczęściej z opacznie i krótkowzrocznie rozumianego dobra Kościoła. Wydaje się bowiem, że dla wyższego dobra należy pewne sprawy zbagatelizować, przemilczeć, zatuszować, ukryć. Tymczasem, jak pisał w „Więzi” przed miesiącem o. David Sullivan, w Irlandii najbardziej negatywne skutki w społeczeństwie wywołała nie sama fala skandali, lecz reakcja na nią ze strony episkopatu i wyższych przełożonych. [.] Ludzie uważali, że przez długi czas biskupom zależało przede wszystkim na losie zamieszanych w skandale księży, nie zaś na losie ofiar. Władze kościelne zaczęły reagować na problem dopiero wtedy, gdy zdały sobie sprawę, że nie można go już dłużej tuszować.\nPodobnie było w innych krajach, gdzie miały miejsce analogiczne przypadki. Takich smutnych wydarzeń było na świecie, niestety, dużo (rzecz jasna, dotyczą one nielicznej grupy duchownych, w wielu krajach bardzo jednak ciążą nad ogólnym wizerunkiem księży). Można było zatem przypuszczać, że prędzej czy później pojawią się także w Polsce, statystycznie bowiem pewne skłonności rozkładają się podobnie, niezależnie od przynależności narodowej. Kościół w naszym kraju, o ile wiem, do tej pory nie posiada jednak żadnych wytycznych co do zasad postępowania w podobnych sytuacjach. Ale nawet bez instrukcji każdej osobie jako tako zorientowanej w sprawach Kościoła doświadczenia zachodnie powinny jasno wskazywać, że przy ujawnieniu sprawy najgorszą metodą jest chowanie głowy w piasek i udawanie, że nic się nie stało.\nNa łamach „Więzi” przestrzegaliśmy przed takim postępowaniem już w sierpniu ubiegłego roku. Jacek Borkowicz, pisząc o reakcjach metropolity przemyskiego na oskarżenia wobec proboszcza z Tylawy, wskazywał na ryzyko powielania w Polsce niedobrych schematów zachodnich reakcji na ujawnianie zarzutów dotyczących nadużyć seksualnych ze strony duchownych. Pisał też: prawdziwe dobro Kościoła to [.] nie jego wizerunek publiczny, nie obrona instytucji, ale dobro tych, których Ewangelia nazywa „owieczkami”, tych najmniejszych, o których mówi Jezus [.] Dobro Kościoła to dobro dzieci.\nW przypadku poznańskim dobro Kościoła to nie tylko troska o dobre imię arcybiskupa, lecz przede wszystkim o tamtejszych seminarzystów, którzy najprawdopodobniej otrzymywali niemoralne propozycje ze strony swojego pasterza, na którego ręce mieli złożyć śluby posłuszeństwa. W wielu kościelnych reakcjach zabrakło troski o tych młodych ludzi, którym szokujące doświadczenia z kościelnym hierarchą mogły zawalić w gruzy hierarchię wartości. Tego współczucia zabrakło również w liście rektorów uczelni poznańskich, którzy przekonywali, że abp Juliusz Paetz ma znaczne zasługi dla kultury i sztuki. To prawda, ma on zasługi także dla Kościoła. Czy to jednak cokolwiek zmienia w ocenie zarzucanych mu czynów?\nZnamienne, jak odkrywczo zabrzmiała w tym klimacie – zdawałoby się, oczywista – wypowiedź abp. Życińskiego w Radiu Zet, że godność alumna z seminarium w oczach Bożych nie jest mniejsza od godności arcybiskupa. To przecież elementarz chrześcijaństwa, a okazuje się, że jego znajomości zabrakło tak wielu wypowiadającym się (a tym bardziej: niewypowiadającym się) na ten temat.\nChciałoby się, abyśmy w naszej ojczyźnie nie musieli powtarzać wszystkich błędów, jakie w tego typu sprawach popełniono w innych krajach. Ten katalog błędów jest długi – nie chcę ich tu przytaczać, tak są bolesne. Wierzę, że w Polsce nie będziemy musieli przechodzić przez ogień aż tak trudnego oczyszczenia.\nW naszym kraju, w znanych publicznie przypadkach tego typu, pierwotna inicjatywa była po stronie ludzi Kościoła. Nawet jeśli ich działania nie osiągały oczekiwanych skutków, ważne, że to oni jako pierwsi mówili „nie” sytuacjom, które odczytywali jako grzeszne. Dowodzi to, że inspiratorami działań na rzecz oczyszczenia nie muszą być media. Umacnia to też nadzieję, że w polskim Kościele powstaną odpowiednie mechanizmy i instytucje służące do szybkiego i dyskretnego rozwiązywania pojawiających się ewentualnie w przyszłości podobnych problemów.\nPrzebieg sprawy poznańskiej – także w okresie przed jej ujawnieniem – dobitnie pokazał, jak bardzo pasterze Kościoła w Polsce potrzebują zaufania swoich wiernych, a oni potrzebują dobrych pasterzy.\nBolesny był natomiast brak odpowiednio wczesnych reakcji na pojawiające się zarzuty wobec metropolity poznańskiego. Trafnie wyraził te uczucia Józef Maria Ruszar: boli wiernych brak reakcji ze strony braci w biskupstwie księdza Juliusza Paetza. Jego grzech, będący zgorszeniem dla kleryków i kapłanów poznańskiej diecezji, wcześniej czy później musiał stać się zgorszeniem całego Kościoła polskiego. Do zrozumienia tego wystarczało światło przyrodzonego rozumu, bez oczekiwania na interwencję Ducha Świętego. [.] Jeszcze niedawno były możliwości zapobieżenia rozmiarom zgorszenia.\nPo ujawnieniu sprawy wielu zszokowanych wiernych oczekiwało na ciepłe słowo swoich pasterzy. Niektórzy biskupi wychodzili naprzeciw potrzebom refleksji nad problemem grzechu w Kościele – zwłaszcza abp Józef Życiński (komentował wydarzenia z Jerozolimy) i bp Tadeusz Pieronek (z łóżka szpitalnego), a później także abp Tadeusz Gocłowski. Ważna była także wypowiedź Prymasa Polski dla KAI: Każda prawda oczyszcza człowieka, dlatego nie lękam się jej, nawet kiedy dotyczy osoby na tak ważnym stanowisku jak arcybiskup. Tych ważnych słów zabrakło jednak w pierwszej wypowiedzi Księdza Prymasa. Padły one dopiero czwartego dnia po nagłośnieniu zarzutów przez media, a – jak trafnie zauważył Piotr Semka – w tej sprawie czas medialny płynie inaczej niż czas instytucji kościelnych. Na świadomość współczesnych – zarówno wiernych, jak i osób z pogranicza Kościoła – o wiele większy wpływ ma czas medialny. A według jego miary reakcje powinny następować jak najszybciej.\nRzecz jasna, przełożonym metropolity jest wyłącznie papież, i tylko on może podejmować w tej sprawie decyzje. Z formalnego punktu widzenia, polscy biskupi nie mieli w tej sprawie wiele do powiedzenia. Czy jednak we wspólnocie Kościoła – który ma być domem i szkołą komunii – nie powinny działać także inne mechanizmy służące oczyszczaniu? Wiadomo, że od wielu miesięcy liczni duchowni i świeccy katolicy zwracali się bezpośrednio do abp. Paetza i do Stolicy Apostolskiej z pytaniami bądź sugestiami co do dalszego pełnienia przez niego funkcji metropolity wobec postawienia tak ciężkich zarzutów. Tym ludziom (wielu to podwładni metropolity) należy się prawdziwy szacunek za chrześcijańską odwagę, z jaką podejmowali tę sprawę, pomimo restrykcji, jakie mogły ich spotkać, a niekiedy rzeczywiście spotykały. Skoro możliwe były takie działania, to uzasadnione jest pytanie, czy bracia w biskupstwie metropolity poznańskiego próbowali zastosować wobec niego znaną doskonale w Kościele metodę, jaką jest upomnienie braterskie?\nSprawę można poszerzyć. Ks. Stefan Moszoro-Dąbrowski, z dalekiej przecież od progresizmu organizacji Opus Dei, mówi: W Kościele powinna być dozwolona pomoc przełożonemu przez upominanie go. Według ks. Moszoro-Dąbrowskiego, założyciel Opus Dei, bł. Josemaria Escriva de Balaguer, miał trudności z przeforsowaniem w statucie tej organizacji zasady, że jej członek ma prawo upominać najwyższego przełożonego. Ostatecznie przyjęto rozwiązanie, że są specjalne osoby, których zadaniem jest zwracanie uwagi przełożonemu. Czyż nie jest to dobra metoda dla każdego, kto sprawuje jakąkolwiek władzę? Zwłaszcza w Kościele, w którym obowiązywać winna zasada: Królowie narodów panują nad nimi, a ich władcy przybierają miano dobroczyńców. Wy zaś nie tak macie postępować. Lecz największy między wami niech będzie jak najmniejszy, a przełożony jak sługa (Łk 22,25-26).\nRzecz jasna, nie jest łatwo przewidzieć, jak każdy z nas postępowałby, gdyby był na miejscu drugiego. Szczerze wyznał to abp Gocłowski: nie wiem, jak bym się zachował na miejscu [pomocniczych – Z. N.] biskupów poznańskich, którzy stykali się z problemem na co dzień. Nie wiedząc, jak się sami zachowalibyśmy, można jednak formułować postulat, jak powinno wyglądać zachowanie właściwe. Przypuszczam, że bym poszedł do biskupa – kontynuował abp Gocłowski – i powiedział: „Tak dalej nie można, jeśli to jest prawda, i dlatego przestaniemy milczeć”. Takiego właśnie klimatu szczerości – przerwania milczenia wokół sprawy, o której wiedziało bardzo wiele osób – zabrakło wśród biskupów poznańskich, ale też, jak można przypuszczać, w gronie całego Episkopatu.\nUcieczka przed rzeczywistością?\nPo ujawnieniu zarzutów całkowicie zawiodła polityka informacyjna Sekretariatu Episkopatu Polski. Rzecznik Konferencji Episkopatu potrafił wydać jedynie lakoniczny komunikat stwierdzający, że skoro sprawa, o której mówi się w artykule, została przedłożona Stolicy Apostolskiej, to znajdzie ona zapewne właściwe wyjaśnienie i rozwiązanie. Jakiekolwiek medialne naciski wywierane w tym czasie rodzą pytanie co do intencji takich poczynań.\nKomunikat ten był formalnie jedynie niepodpisaną informacją Biura Prasowego Episkopatu Polski. Czyżby rzecznik oczekiwał, że media dostrzegą niską rangę tego komunikatu? Stało się raczej odwrotnie. Powszechna stała się interpretacja: „Episkopat powątpiewa w intencje autorów publikacji”. Okazało się, że osoba ustanowiona łącznikiem biskupów z opinią publiczną – odpowiedzialna za kształtowanie publicznego wizerunku Konferencji Episkopatu Polski, a pośrednio także całego Kościoła – nie ma na ten temat nic do powiedzenia. Czy w takiej sytuacji rzecznik nie mógłby powiedzieć wprost do kamery kilku słów o świętości Kościoła i grzechu w Kościele, o dogłębnym analizowaniu sprawy oraz solidarności z poszkodowanymi, ktokolwiek się nimi okaże – klerycy czy arcybiskup.?\nNa problem braku odpowiedniej polityki medialnej Kościoła w Polsce zwrócił uwagę także Piotr Semka. Sprawa nie jest łatwa, bo Kościół, a zwłaszcza jego urzędowi słudzy, nie są przyzwyczajeni do roli prasy jako społecznego sędziego i stróża moralności. Najłatwiej powiedzieć: Ukamienowali biskupa. A przecież nawet jeżeli prasa często nadużywa swej roli kontrolnej, to jednak poważne, udokumentowane doniesienia mediów powinny być traktowane serio. Nie można stosować taktyki strusia – wyłączać telefony, nic nie mówić. Dziś media ingerują w życie nie tylko polityków, gwiazd ekranu, ale i w tak specyficzną instytucję, jaką jest Kościół – pisał Semka. Musi się on liczyć z tym, że każde zaniechanie lub choćby spowolnienie w podejmowaniu decyzji może być uznane za przejaw złej woli lub chęć zatuszowania sprawy. Czy jest do tego przygotowany?\nSemka, znany publicysta prawicowy i dziennikarz TV Puls, zwracał też uwagę, że środowiska konserwatywnych katolików, które zaangażowały się wcześniej w próby wyjaśniania sprawy abp. Paetza, praktycznie ucichły po publikacji „Rzeczpospolitej”: Gdy sprawa stała się publiczna, lęk przed manipulacją przez media wziął górę nad uznaniem, że problem istnieje. To nieroztropne i schematyczne myślenie. Jedyną właściwie osobą ze środowisk konserwatywnych, które miały odwagę komentować sprawę po jej ujawnieniu, był Marcin Libicki, obecnie poseł PiS. Wielka szkoda, że jego ideowi przyjaciele nie okazali mu tego samego wsparcia, co na poprzednich etapach sprawy. Tym samym mogło powstawać absolutnie mylne wrażenie, że próby wyjaśnienia i komentowania całego problemu są „prywatną sprawą” ks. Adama Bonieckiego i kilku innych osób, które zdecydowały się zabrać głos publicznie.\nSkoro nie było odpowiedniego wsparcia ze strony rzecznika Episkopatu, nic dziwnego, że pogubili się niektórzy katecheci czy kaznodzieje. Sytuacja osoby prowadzącej lekcje religii bezpośrednio po publikacji tekstu „Grzech w Pałacu Arcybiskupim” była z pewnością nie do pozazdroszczenia. Z moich rozmów – zarówno z młodzieżą, jak i katechetami – odnoszę wrażenie, że niewielu było nauczycieli religii, którzy postanowili w jakiś sposób odnieść się do tej rzeczywistości, która poprzez media zbulwersowała przecież ich uczniów. Częściej zdarzało się uciekanie od niej w inną rzeczywistość – modlitwy. Owszem, należało się wówczas modlić, ale także trzeba było jakoś pomagać młodym, często zagubionym ludziom ogarnąć ten trudny problem.\nRzecz jasna, modlitwa (podobnie jak post) to właściwa odpowiedź człowieka wierzącego na zło, o którym się dowiaduje. Pokusą nie jest samo uciekanie się do modlitwy, lecz skłonność do traktowania modlitwy jako ucieczki od zbyt trudnej rzeczywistości. Można bowiem zamknąć ból w milczeniu. Modlitwa może się wówczas stać wymówką dla własnej bezczynności.\nCo zatem należy robić? Jak reagować na zło pojawiające się w Kościele? Nie mam gotowych odpowiedzi na te pytania. Warto na razie przynajmniej je sformułować – z nadzieją, że wspólnie uda się znaleźć odpowiedzi5. Na czym polega nasza odpowiedzialność za Kościół, za ludzi Kościoła w sytuacjach kryzysowych? Kiedy uzasadniona dyskrecja przeradza się w niedopuszczalne asekuranctwo? Czy modlitwa to naprawdę wszystko, co powinniśmy czynić? Czy modlitwa bez uczynków nie jest martwa? Czy pokorne oczekiwanie – w przypadku kogoś, kto ma jakiekolwiek możliwości oddziaływania, przekazywania informacji, alarmowania – nie staje się bezczynnością? Bezczynnością grzeszną – bo dobrowolną i świadomą, że sumienie wzywa do czegoś więcej.\nJak należy reagować na plotki, pomówienia, podejrzenia, a jak na poważne poszlaki świadczące o grzechach osób pełniących funkcje kościelne – zarówno duchownych, jak i świeckich? Czy jako postronny chrześcijanin mam obowiązek odróżniać pomówienia od poszlak, czy mam obowiązek podejmowania osobistych dociekań w sprawie tzw. publicznych osób Kościoła? Na czym polega szanowanie godności osoby – tej, na którą pada cień podejrzeń, i tej, co do której posiadamy moralną pewność, że jest winowajcą?\nNa czym polega dojrzałe i odpowiedzialne chrześcijaństwo w sytuacjach konfliktu sumienia? Kiedy miłosierdzie przestaje być sobą i przeradza się w pobłażliwość? Jak praktycznie realizować słowa Jezusa z Ewangelii Mateusza 18,15-17, zachęcające do upominania braci najpierw w cztery oczy, następnie wobec świadków, a wreszcie: Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi.? Czy można uznać, że w dzisiejszych warunkach dopuszczalne jest publiczne ogłaszanie zarzutów? Zawsze – także publicznie – należy mówić prawdę z miłością: tak, aby nikogo zbytecznie nie ranić, aby leczyć, a nie rozdrapywać rany. Jak jednak praktycznie realizować to zalecenie w tak trudnych sytuacjach?\nCelibat do reformy?\nWśród sugestii, jakie pojawiły się w polskich mediach po ujawnieniu zarzutów wobec metropolity poznańskiego, znalazły się również „dobre rady” osób, które podpowiadały Kościołowi zasadniczą reformę w podejściu do celibatu księży, jak też zmianę stosunku do osób o skłonnościach homoseksualnych.\nSprawa celibatu wydaje się prostsza. Wystarczy bowiem nieco głębiej zaznajomić się z problemem wykorzystywania seksualnego nieletnich, by dostrzec, że jego źródłem nie jest celibat. Po pierwsze, problem ten wśród księży nie jest większy niż w takich grupach zawodowych, jak nauczyciele czy lekarze; po drugie zaś, nie jest on większy w Kościołach zachowujących obowiązkowy celibat niż w tych, które dopuszczają małżeństwa swych urzędowych przedstawicieli. Jak wskazuje Philip Jenkins – autor pionierskiej książki „Pedophiles and Priests. Anatomy of Contemporary Crisis”, co ważne: niekatolik – choć amerykańskie media najczęściej piszą o „kapłanach-pedofilach”, równie często mogłyby pisać o pastorach-pedofilach. W Ameryce Północnej poważne skandale na tle seksualnym z udziałem duchownych zdarzały się w Kościołach chrześcijańskich różnych wyznań, ale również wśród Świadków Jehowy, mormonów, Żydów, buddystów i wyznawców Kriszny. Według Jenkinsa najmocniej dotknięty tym problemem jest Kościół episkopalny (anglikański) w Kanadzie. Jedna z jego diecezji znajduje się na skraju bankructwa ze względu na wysokie odszkodowania, jakie musi wypłacać za nadużycia spowodowane przez swoich księży – a przecież ten Kościół nie stawia wymagania obowiązkowego celibatu. Żadną miarą nie da się zatem obiektywnie przedstawić nadużyć seksualnych ze strony kleru jako kryzysu celibatu.\nI choć wiadomo, że istnieją i będą istnieć problemy z przestrzeganiem celibatu przez księży; że obowiązkowość celibatu nie jest dogmatem wiary, a są też wschodnie Kościoły katolickie pozostające w łączności z Biskupem Rzymu, które zezwalają na małżeństwa księży; choć można sobie wyobrazić, że i w Kościele rzymskokatolickim celibat może być kiedyś w przyszłości dobrowolny – to stawianie postulatu zreformowania katolickiego podejścia do celibatu w kontekście problemu homoseksualnego molestowania kleryków jest po prostu nieuczciwe.\nStosunek Kościoła do problemu homoseksualizmu opiera się na fundamencie biblijnym. Nie można pozostawać w zgodzie z Pismem Świętym i uznawać zachowań homoseksualnych za moralnie dopuszczalne. Nie znaczy to jednak, że nie ma w Kościele miejsca dla osób o skłonnościach homoseksualnych. Nauczanie Kościoła odróżnia predyspozycje homoseksualne od zachowań. Same skłonności nie podlegają ocenie moralnej, lecz dopiero uleganie im (tak jak w każdej innej materii grzechu – nie pokusa jest grzeszna, lecz świadome i dobrowolne uleganie jej).\nTyle doktryna. Skoro jest zaczerpnięta z Biblii, to dla osób wierzących powinna pozostawać poza dyskusją (niektórzy powołują się na zmienne uwarunkowania kulturowe i historyczne, lecz argumentacja ta nie wytrzymuje próby). Jest jednak wielki obszar do dyskusji: co praktycznie można zaproponować osobom o skłonnościach homoseksualnych, które chcą być autentycznymi katolikami? Wiele doświadczeń, dobrych i złych, ma tu Kościół w USA. W Polsce godne przywołania jest zwłaszcza doświadczenie działającej w Lublinie od początku lat dziewięćdziesiątych grupy „Odwaga”, którą koordynują osoby związane z ruchem „Światło-Życie”. Intelektualnym owocem ich działalności są dwie międzynarodowe konferencje i książki pod wspólnym tytułem „Wyzwolenie w Chrystusie jako zasada działań pastoralnych wobec osób o orientacji homoseksualnej”.\nIstnieje też problem obecności osób o skłonnościach homoseksualnych wewnątrz struktur kościelnych. Nie potrafię ocenić, jak jest wielki. Jego istnienie potwierdzają liczni wychowawcy seminaryjni. Sprawa jest niezwykle bolesna i trudna. Tymczasem – pomimo prób, podejmowanych w Polsce głównie przez jezuitów – wydaje się, że ciągle nie mamy w naszym Kościele odwagi i właściwych instrumentów do dyskusji na ten temat. Według o. Augustyna nie tylko przełożeni mają rozwiązywać takie problemy, [.] to jest problem odpowiedzialności całego środowiska. [.] Jeżeli w imię złej solidarności klerycy tolerują zachowanie homoseksualne swoich kolegów, to oni – już na tym etapie – biorą odpowiedzialność za krzywdy, jakie będą wyrządzone wspólnocie Kościoła za kilka czy nawet kilkanaście lat.\nW zakonach męskich na Zachodzie problem homoseksualizmu jest niekiedy bardzo poważny. W Polsce skala problemu jest chyba dużo mniejsza. Zaprzyjaźnieni zakonnicy prywatnie mówią jednak o tym, że spotykają się z niebezpiecznymi przejawami kastowości wśród swych współbraci o skłonnościach homoseksualnych, nawet gdy wiadomo skądinąd, że ich więź nie wynika z grzesznych aktów. Sam fakt wzajemnego popierania się osób o skłonnościach homoseksualnych bywa jednak wystarczająco destrukcyjny dla wspólnoty zakonnej. Czy przełożeni potrafią sobie z nim radzić? Czy mogą podzielić się swymi doświadczeniami? Nieuchronnie pojawić musi się też pytanie, dyskutowane w wielu krajach, o dopuszczanie osób o skłonnościach homoseksualnych do kapłaństwa6.\nW kontekście sprawy poznańskiej niektórzy komentatorzy zwrócili uwagę na jeszcze inny problem: czy w Kościele istnieje lobby homoseksualne? Powyższe pytanie dotyka chyba najbardziej mrocznej z poruszonych tutaj kwestii. Ewentualna odpowiedź pozytywna oznaczałaby nie tylko, że we wspólnocie Kościoła mogą pojawiać się – co jest jeszcze zrozumiałe – grupy nacisku, ale że poczucie zwartości tych grup może opierać się na więzi zbudowanej wokół grzechu, że może chodzić o solidarność w złu.\nNa problem istnienia homoseksualnych grup nacisku także wewnątrz Kościoła zwróciła uwagę Kongregacja Nauki Wiary już w 1986 roku, w „Liście do biskupów Kościoła katolickiego o duszpasterstwie osób homoseksualnych” (nr 8, 9). Jak pisał Dariusz Kowalczyk SJ, tu i ówdzie możemy mieć do czynienia ze skomplikowaną sytuacją niejasnych powiązań opartych na szantażu i homoseksualnej namiętności. Rodzi się pytanie: Czy istnieje w Kościele i wokół Kościoła lobby homoseksualne? Bez względu na odpowiedź wydaje się, że potrzeba w tej sprawie dużej odwagi i mądrości. W przeciwnym razie instytucji Kościoła grożą dwuznaczność i nieszczerość podkopujące jej autorytet7.\nJeszcze dalej idące obawy formułuje o. Augustyn: Najbardziej destruktywne byłoby, gdyby w Kościele takie osoby (zwłaszcza te, które sprawują odpowiedzialne funkcje) wzajemnie się popierały. Nawet jeśli to byłby tylko mały procent, to największym zagrożeniem byłyby układy i powiązania między nimi.\nNie posiadam wystarczającej wiedzy, która mogłaby pozwolić na udzielenie odpowiedzi na pytanie o istnienie homoseksualnego lobby w Kościele. Może to zresztą dotyczyć różnych poziomów życia i działania Kościoła. Nie sposób opierać się tu na plotkach czy pogłoskach. Wydaje się jednak, że pytanie to trzeba stawiać, tak jak wiele innych wcześniej przytoczonych, oraz – odważnie i roztropnie – poszukiwać na nie odpowiedzi.\nGdzie jest lekarstwo?\nJednym ze znaków świętości Kościoła jest jego nieustanne oczyszczanie się i odnawianie. W Liście do Efezjan czytamy: wszystkie te rzeczy, gdy są piętnowane, stają się jawne dzięki światłu, bo wszystko, co staje się jawne, jest światłem (Ef 5,14).\nNa pytanie, jaka jest najlepsza obrona przed oskarżeniami księży o nadużycia seksualne, abp John Foley odpowiedział: Naszą najlepszą obroną jest cnota, a gdy jej brakuje – szczerość. Ks. Moszoro-Dąbrowski mówi: szczerość to ujawnianie tego, co chcielibyśmy ukryć. Przy dobrym kierownictwie duchowym, przy szczerości i spowiedzi człowiek znajduje lekarstwo na swoje słabości. I to lekarstwo jest w Kościele.\n1 Z punktu widzenia Kościoła ten sam pogląd najbardziej dobitnie wyrazili najpierw bp Tadeusz Pieronek, a następnie abp Józef Życiński. Ten ostatni uznał ukrywanie trudnej prawdy i problemów wewnętrznych Kościoła przed mediami za przejaw dulszczyzny. Gdybyśmy budowali etykę podporządkowaną zasadzie, „żeby tylko się media nie dowiedziały”, to doszlibyśmy do jakiejś wersji moralności pani Dulskiej.\n2 Konsekwentnie pomijam w tym tekście aberracyjne opinie, takie jak wypowiedź posłanki Anny Sobeckiej z Ligi Polskich Rodzin: Nie znam problemu, ale jestem przekonana, że chodzi o ośmieszenie Polski, czy posądzenia „Naszego Dziennika”, że mamy tu do czynienia z dawno przygotowaną nagonką na Kościół. Tego typu opinie nie są nawet godne polemiki i nie dziwię się, że dość spokojny zazwyczaj abp Tadeusz Gocłowski nie chciał w Polskim Radiu komentować – jak powiedział – gazety, z której ideologią, jeśli tak można powiedzieć, się nie utożsamiam.\n3 Zob. kard. Anthony Bevilacqua, „How to Deal with Cases of Priests with Difficulties”, w: „Duc in altum. Pellegrinaggio alla tomba di San Pietro e incontro di riflessione per i nuovi Vescovi nominati dal 1 gennaio 2000 al giugno 2001”, Congregazione per i Vescovi, Citta del Vaticano 2001.\n4 Więcej ten temat pisał Józef Majewski w „Kronice religijnej”, „Więź” 2002 nr 2.\n5 Wiele z postawionych tu problemów zostało sformułowanych w licznych listach, jakie otrzymałem. Nie cytuję nazwisk ich autorów, bo nie jestem do tego upoważniony.\n6 Zob. np. „Kronikę religijną” w bieżącym numerze „Więzi”.\n7 Cytowany tu artykuł o. Kowalczyka dla „Wprost” został poddany daleko idącej obróbce redakcyjnej. W całości dodano m.in. zdanie: Na razie jednak dla katolików te fantazje pozostaną fantazjami, sprzecznymi z nauczaniem Kościoła, które sugeruje, jakoby autor uważał naukę Kościoła w sprawie homoseksualizmu za aktualną jedynie na razie.


KOC: Piratka Fizia - Ryms - kwartalnik o książkach dla dzieci i młodzieży\nKOC - Klub Osobników Czytających, w którym bardzo różni kulturalni czytelnicy dzielą się z "Rymsem" wspomnieniami ze swoich niepokojących, obrazoburczych, poruszających, wzruszających lektur dzieciństwa i wczesnej młodości. W części dwudziestej dziewiątej: Ewa Skibińska.\nByć może nie wiecie, że Fizia to tylko zdrobnienie imienia najdziwniejszej dziewczynki świata. Fizilotta Viktualia Firanella Złotomonetta Pończoszanka - pełne brzmienie potrafię bez zająknięcia wyrecytować o każdej porze dnia i nocy. Wdrukowało się w pamięci jak "Ojcze nasz" i tabliczka mnożenia.\nFizia była dla mnie i jest do dziś uosobieniem totalnej wolności, nieskrępowanej swobody, jest jak pisze Jacek Podsiadło w swoich felietonach "Pippi, dziwne dziecko" - dzieckiem w stanie czystym, dzieckiem, którym chcielibyśmy być, ale przez system norm, nakazów i zakazów być nie możemy. Jednocześnie posiadała kilka atrybutów i umiejętności ze świata dorosłych: miała własny dom, torbę pełną złotych monet, mieszkała sama i umiała całkiem dobrze gotować. Z pewnością tego jej kiedyś zazdrościłam i pozostaję w tym stanie do dziś. Nie dostrzegałam za to czegoś innego, co rzuca się w oczy mnie dorosłej, że Fizia tak naprawdę była bardzo samotna i swoimi dziwacznymi zachowaniami być może chciała zwrócić na siebie uwagę "normalnej" części społeczeństwa.\n"Ja zostanę piratem, gdy dorosnę! - wołała. A Wy?". No właśnie, a Wy?:)\nEwa Skibińska - rymsowa redaktorka\nWcześniejsze odcinki znajdziecie w dziale "Artykuły", kilka linkujemy:\nOlga Wróbel - http://ryms.pl/artykul_szczegoly/206/koc-thorgal-bez-cenzury.html\nMarcin Wicha - http://ryms.pl/artykul_szczegoly/212/koc-ponura-historia.html\nSzymon Holcman - http://ryms.pl/artykul_szczegoly/218/koc-jestem-komiksowym-maniakiem.html\nIwona Wierzba - http://ryms.pl/artykul_szczegoly/234/koc-lektura-z-rumiencem.html\nGrzegorz Gortat - http://ryms.pl/artykul_szczegoly/230/koc-krol-macius-pierwszy-czyli-lekcja-na-cale-zycie.html\nMarta Lipczyńska-Gil - http://ryms.pl/artykul_szczegoly/259/koc-primum-non-nocere.html\nWpisz słownie ile jest 9+2? (wymagane)


Nasze usługi kierujemy do rodziców, którzy podobnie jak my poszukiwali wyjątkowego i bezpiecznego miejsca gdzie mogliby zostawić swoje dzieci pod opiekę zaufanym ludziom. Zdajemy sobie sprawę z potrzeb zarówno maluchów i ich rodziców. Przy doborze programu zajęć, zabawek i pomocy dydaktycznych, a przede wszystkim materiałów użytych w lokalu braliśmy pod uwagę, iż będą w nim przebywać także nasze dzieci.\nCENA OD STYCZNIA 2022\n(w sprawie szczegółów zpraszamy do kontaktu)\ntel: 535 346 635\nUzyskaliśmy środki z UE -> ZOBACZ CO SIĘ ZMIENI\nUwaga! Przyjmujemy dzieci szczepione zgodnie z obowiązkowym kalendarzem szczepień\nJesteś tutaj: Start Galeria ZDROWIE\nGaleria - ZDROWIE\nCopyright © 2022 Żłobek Dino Rights Reserved.\nSzablon autorstwa www.diablodesign.eu. Opracowanie strony AR-WAL S.J.


"Dzika fermentacja" - wygraj książkę Sandora Katza - KUKBUK\nŚwiat opanowała gorączka fermentacji. W Polsce jej królem jest Aleksander Baron, a na świecie – Santor Katz, autor bestsellerowej „Sztuki fermentacji”. Dla wszystkich wielbicieli tego tematu ukazała się właśnie kolejna książka Katza. „Dzika fermentacja” to inspirujące źródło wiedzy, filozoficzny manifest i opowieść o fascynującym świecie mikroorganizmów. Katz stworzył kompletny przewodnik po sztuce fermentacji, który poszerza wiedzę i zachęca do eksperymentów.\nTo książka dla wszystkich kulinarnych maniaków, spożywczych rewolucjonistów i odkrywców niecodziennych smaków. Szczególnie dla tych, którzy o fermentacji wiedzą jeszcze niewiele.\nSukcesja w społeczności fermentacyjnej jest dynamiczna. W posiekanej i zanurzonej w solance kapuście dominuje jeden typ bakterii kwasu mlekowego – Leuconostoc mesenteroides. Im intensywniej się rozmnażają, wprowadzając roztwór w stan wzmożonego bulgotania, tym więcej kwasu mlekowego wytwarzają. Środowisko solanki się zmienia, a pierwsi panujący ustępują miejsca następnym – Lactobacillus plantarum. Każda kolejna dynastia tworzy warunki pod rozwój swojego następcy jednocześnie zmieniając smak kiszonki. Każda następna kultura drobnoustrojów wstępnie trawi kapustę, dzięki czemu składniki odżywcze mają większą przyswajalność biologiczną\nKatz swój przewodnik po tajnikach fermentacji zaczyna od umieszczenia jej w szerokim kontekście historycznym i kulturowym, uświadamiając, że przez wieki stanowiła kulinarny fundament w prawie każdym zakątku świata. Wszystko dzięki swojej organiczności i naturalnym zdolnościom konserwacyjnym. Autor dokładnie wyjaśnia jak przebiega proces kiszenia oraz w przekonujący sposób tłumaczy dlaczego nie powinniśmy bać się bakterii i grzybów – szczegółowo opisuje ich udział w fermentacji i wskazuje na ich dobroczynny wpływ na organizm. Katz dzieli się ze swoimi czytelnikami także wiedzą praktyczną dokładnie wyjaśniając jak oddać się sztuce fermentacji we własnej kuchni, dzieląc się przepisami i technikami zaczerpniętymi z całego świata.\n„Dzika fermentacja” nie tylko inspiruje do prób kulinarnych, o których wcześniej nawet nie pomyśleliście. Katz, obok bycia zapalonym pasjonatem, jest również rewolucjonistą, który ferment wprowadza także do myślenia o kulturze żywienia. Jego płomienna namowa do samodzielnego tworzenia żywności jest również protestem przeciwko biernej konsumpcji, monotonii smaków i doświadczeń kulinarnych, przeciwko sztucznym konserwantom oraz zanikowi świadomości potrzeb własnego ciała i kulinarnej tradycji.\nJeśli chcecie zostać mistrzami fermentacji, mamy dla was konkurs, w którym do wygrania jest 5 egzemplarzy książki „Dzika fermentacja”. Aby je zdobyć, wystarczy do 6 czerwca przesłać na adres konkurs@kukbuk.com.pl odpowiedź na pytanie: bez jakiego produktu fermentowanego nie wyobrażacie sobie swojej kuchni? Pamiętajcie, że bakterie zajmują się nie tylko ogórkami i kapustą, lecz także zbożami i mlekiem, a także buzują w napojach, nie tylko alkoholowych. 7 czerwca wybierzemy najciekawsze wypowiedzi i ogłosimy zwycięzców. Powodzenia!\nTagi: fermentacja, konkurs, Sandor Katz


Mastermind/Secret - Gra magnetyczna The Purple Cow - Gry różne\nStrona główna Gry bez prądu>Gry różne>Mastermind/Secret - Gra magnetyczna The Purple Cow\nMastermind/Secret - Gra magnetyczna The Purple Cow\nCel: Celem gry jest złamanie sekretnego kody przeciwnika (kolor i pozycja każdego magnesu) w jak najmniejszej ilości odgadnięć.\nZasady gry: Zaczyna najmłodszy gracz, który jest twórcą kodu. Najmłodszy gracz otrzymuje planszę oznaczoną "secret code" oraz garść kolorowych magnesów i układa je tak, żeby przeciwnik nie mógł ich zobaczyć. Twórca kodu układa linię z 4 różnych kolorów magnesów używając kombinacji 4 kolorów z 6 dostępnych, robiąc to w ukryciu przed przeciwnikiem (łamaczem kodu). Twórca kodu układa białe i czarne magnesy na swojej planszy na pustym miejscu. Łamacz kodu zaczyna łamać (zgadywać) sekretny kod układają jeden rząd kolorowych magnesów zaczynając od dołu planszy oznaczonej "Decoding table". Po każdym ułożeniu twórca kodu udziela odpowiedzi łamaczowi kodu, układając białe i czarne magnesy obok kolorowego rzędu ułożonego przez łamacza kodu na planszy "Decoding table". Twórca kodu układa biały magnes wskazując pośrednie trafienie (tzn. właściwy kolor magnesu, ale niewłaściwa pozycja). Twórca kodu układa czarny magnes wskazując bezpośrednie trafienie (tzn. właściwy kolor i właściwa pozycja). Przy każdym rzędzie, który układa łamacz kodu są 4 okienka do układania białych i czarnych magnesów (np. jeśli ułożony kod przez łamacz kodu zawiera 2 pośrednie odpowiedzi i 1 bezpośrednią, twórca kodu powinien ułożyć 2 białe magnesy, 1 czarny i 1 okienko pozostawić puste. Sprawdzanie wszystkich odpowiedzi łamacza kodu na planszy "Decoding table" pomoże mu złamać kod szybciej. Wygrywa gracz, który złamie kod w najmniejsze ilości odgadnięć. Jeśli łamacz kodu nie złamie kodu w 10 ruchach, wygrywa twórca kodu.


Perypetie lady Hartley - ebook - Stephanie Laurens - Virtualo.pl\nPerypetie lady Hartley - ebook\nGeorgina Hartley po śmierci ojca musi zamieszkać u ostatniego żyjącego krewnego, kuzyna Charlesa. Ma nadzieję, że kuzyn pomoże jej znaleźć posadę damy do towarzystwa. Tymczasem Charles okazuje się cynicznym rozpustnikiem i już pierwszej nocy próbuje ją wykorzystać. Przerażona Georgina ucieka do sąsiedniej posiadłości sir Dominica Ridgleya, który bez wahania oferuje jej pomoc. Georgina nie wie, że Ridgley od lat próbuje przejąć majątek jej kuzyna, a konflikt w rodzinie Hartleyów jest tym, na co od dawna czekał.


Najnowszy tusz do rzes – Blog informacyjny Zosi\nDla grupy z nas najważniejszą czynnością rzęs jest podkreślenie oczu. Pragniemy, aby były jak przysłowiowe firanki w oknie. Teraz o owym co ważna dokonywać, by odżywić swoje rzęsy i wydłużyć ich „utrzymanie”. Mam moje prywatne środki na cienkie rzęsy: naturalne obrazy i odżywki do rzęs.\nRzęsy osiągają długość 8-12 mm w liczbie 150-250 na idealnej powiece i 6-8 mm w dawki 50-150 rzęs na niskiej. Cykl porostu włosa istnieje kilka miesięcy (2-4 miesiące) oraz rozpuszcza się na 3 pierwsze fazy: anagen, katagen i telogen. Głównym i najistotniejszym zagadnieniem rzęs jest kontrola oczu polegająca na podnoszeniu cząstek brudu, kurzu, jak również delikatnych owadów. A o rzęsy warto zadbać nie wyłącznie w obiektach zwiększania swojej urody fizycznej.\nEleverLash to nowy produkt, jakiego planem jest wzmocnienie rzęs do intensywniejszego rozwoju, bez potrzeby użycia klejów również pozostałych sztucznych substancji. Doskonale szuka się również dla czujnych oczu, nie dając wrażenia grze oraz obowiązku na powiekach. Dzięki nowej formule oraz dodatkowej technologii powstała odżywka, która wręczy atrakcyjny widok rzęs wszystkiej osoba niezależnie z wieku.\nEleverLash to odżywka do rzęs, jaka została włożona do sprzedaży po dokonaniu wielu dokładnych badań nad działaniem wprowadzonych w niej fragmentów. Naukowcy stworzyli kompozycję, która sprawia, że natychmiast po dwóch tygodniach systematycznej kuracji, nasze rzęsy stoją się dłuższe, czystsze i czystsze.\nOdżywka do rzęs EleverLash – kiedy dokonuje ? Dawkowanie, efekty, efekty uboczne\nNext : Najnowszy kosmetyk dla dziewczyn\nPrevious : Każda dama zasługuje na piękne, zgrabne ciało. Pomoże w tym nowoczesny środek!


spodenki do biegania damskie ADIDAS SUPERNOVA FITTED SHORT 22417 | Internetowy sklep fitness fitnesstrening.pl\nspodenki do biegania damskie ADIDAS SUPERNOVA FITTED SHORT\nKod produktu: RUAD-0220 / D89234\nSpodenki do biegania z krótką, bardzo dopasowaną nogawką.\nSpodenki do biegania z krótką, bardzo dopasowaną nogawką. Szeroki, elastyczny pas zapewnia lepsze dopasowanie. Panele wentylacyjne wspomagają odpowiednią cyrkulację powietrza. W pasie została wszyta wewnętrzna kieszonka.\nKieszeń: wszyta w pasie\nPas: szeroki, elastyczny, dopasowany, z kontrastową wstawką od wewnątrz\nNogawka: krótka, bardzo dopasowana\nnight shade, rhythmic pink


Rejestracja Logotypu, Zastrzeżenie Sloganu i Marki – AOMB\nLogo firmy z rejestracją na Państwa wyłączność!\nOOdesign i AOMB Polska przedstawiają nowy produkt: logo firmy wraz z jego rejestracją w Urzędzie Patentowym RP lub Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) w Alicante, Hiszpania.\nFirma OOdesign wykona na Państwa życzenie profesjonalny projekt logo Państwa firmy lub nawet zaprojektuje system identyfikacji wizualnej firmy.\nAOMB Polska - po uprzednim sprawdzeniu, czy wybrany przez Państwa znak lub elementy systemu identyfikacji wizualnej nie kolidują ze wczesniej zgłoszonymi lub zarejestrowanymi znakami - zgłosi Państwa znak (lub wspomniane elementy) do rejestracji.\nStosownie do Państwa potrzeb i planów wybrane oznaczenia można zgłosić do ochrony jako krajowe znaki towarowe w Urzędzie Patentowym RP w Warszawie (ochrona jest wtedy skuteczna na terytorium Polski), albo w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) w Alicante, Hiszpania - jako wspólnotowe znaki towarowe (CTM) lub wzory wspólnotowe (CD).\nDzięki temu można uzyskać ochronę we wszystkich krajach Unii Europejskiej. W ten sposób zyskują Państwo profesjonalnie zaprojektowany znak firmowy oraz wyłączność na używanie tego znaku, co pozwoli chronić wypracowany pod tym znakiem dorobek rynkowy.\nInwestycja w projekt i rejestrację Państwa znaku to inwestycja w rozwój!


Witam, ile komornik może zabrać z pensji za alimenty? Mam dług alimentacyjny. Te dzieci, na które muszę płacić, wróciły do mnie z wyrokiem sądowym. Nie dawno wniosłam pozew o alimenty, ale obecnie to ja nadal mam płacić na swoje dzieci.\nMam czworo dzieci na utrzymaniu. Chce legalnie iść do pracy, jednak boję się, że komornik zajmie mi całą wypłatę na poczet alimentów. Ile komornik może mi zabrać pieniędzy na alimenty?\nIle komornik może zabrać na alimenty?\nIle komornik może zabrać na alimenty z minimalnej krajowej?\nJeśli chodzi o zajęcie pieniędzy na koncie bankowym, to zgodnie z art. 1083 K.p.c. komornik może zabrać całą kwotę, nie zostawiając dłużnikowi ani złotówki, źródło:\nJeśli natomiast chodzi o zajęcie przez komornika pensji na rzecz niezapłaconych alimentów, to pracodawca, wypełniając swoje obowiązki wobec poleceń komornika, może potrącić z pensji pracownika maksymalnie 60% wynagrodzenia.\nTe 60% potrącenia kalkulowane jest po odliczeniu składek na ubezpieczenie i podatku. Czyli za niezapłacone alimenty, komornik zajmie aż 60% wynagrodzenia netto.\nWarto też wspomnieć, że nawet wynagrodzenie minimalne podlega zajęciu 60% na zaległe alimenty. Jest tak, a nie inaczej, ponieważ prawo polskie mocno stara się chronić dzieci, zapewniając im godne warunki do życia, nawet często kosztem dłużnika…\nJeżeli komornik egzekwuje inne należności niż alimenty, to może on potrącić pracownikowi maksymalnie 50% wynagrodzenia. Dodatkowym ograniczeniem dla komornika podczas egzekwowania innych długów niż alimenty, jest kwota wolna od potrącenia, która na 2018 rok wynosi 1530 zł (minimalna krajowa netto)\nA zatem, jeśli chodzi o potrącenie komornicze pensji za alimenty, to musisz się spodziewać, że komornik może zająć maksymalnie 60% Twojego wynagrodzenia, nawet jeśli zarabiasz minimalną krajową, to komornik i tak zajmie z niej 60%.\nJeśli natomiast, masz zgromadzone na koncie bankowym jakieś środki pieniężne, to komornik może je zająć w całości, ponieważ dla egzekucji z rachunku bankowego na rzecz niezapłaconych alimentów, nie ma kwoty wolnej od zajęcia jak w przypadku egzekwowania innych niż alimentacyjne długów.\nArtykuły, które koniecznie musisz też przeczytać:\n27 komentarzy w “Ile komornik może mi zabrać pieniędzy na alimenty?”\n04/07/2018 at 22:13\nDzień dobry, mam pytanie, ponieważ mąż ma 3 dzieci z poprzednich małżeństw ma zasądzone alimenty w wysokości 1050 zł. Płaci teraz od 4 lat regularnie. Lecz miał nie zapłacone 3 miesiące i dostał wyrok 8 miesięcy i teraz za rok 2009 2010 itd… Ma wpłaty lecz nie stałych kwot i ma mieć teraz sprawę w sądzie. Pierwsza sprawa na 2 dzieci i teraz druga sprawa o jedno dziecko.\nWszystkie sprawy złożył urząd z funduszu alimentacyjnego. Co mąż może teraz zrobić bo nie stać nas na zapłatę 70 tysięcy? obecnie mamy że sobą 4 dzieci, 2 dzieci jest niepełnosprawna. Czy może złożyć wniosek o przedawnienie alimentów lecz gdzie?\nIle zabierze mi komornik za zaległości alimentów przy trojga innych dzieci? dwoje moich jedno partnerki. Mam zaległości: alimenty za córkę z byłego małżeństwa. Mam teraz nowa rodzinę. Moja partnerka ma córkę z kimś innym, a ja z nią syna 2.5 lat i następne dziecko w drodze. Ile może mi zająć komornik z umowy o pracę na okresie próbnym lub co mogę zrobić aby zabierał mniej z wypłaty?\nNajpierw komornik ustali składniki majątku dłużnika, po czym przystąpi do ich zajmowania. Jeśli chodzi o wynagrodzenie, to potrąceniom ulega 60% wynagrodzenia za pracę, a jeśli chodzi o kwotę wolną od zajęcia (tj. minimalne wynagrodzenie za pracę) nie ma tutaj zastosowania. Jeśli chodzi natomiast o egzekucję z konta bankowego, to nie obowiązuje tutaj kwota wolna od potrącenia! Komornik może zająć Ci każdą złotówkę znajdującą się na Twoim koncie bankowym. Co jeszcze? wiedz, że komornik może zająć też ruchomości, które są jedynie we władaniu osoby zamieszkującej wspólnie z dłużnikiem, chyba że osoba ta przedstawi dowody, że ruchomości które zająć chce komornik, są tylko jej własnością…\nWitam! spłacam alimenty, mój komornik powiedział, ze mam wpłacać tyle ile będę mógł, a się okazało, ze jednak komornik siadł mi na wypłatę, mam 3 dzieci z czego jedno chore, czy komornik może mi potrącać 60 procent z wypłaty? z najniższej krajowej?\nKomornik działa na zlecenie wierzyciela, więc jeśli Twoja była partnerka z którą masz dziecko, złożyła wniosek do komornika o wszczęcie przeciwko Tobie egzekucji komorniczej, to komornik nie mając wyboru, musiał zająć Twoje wynagrodzenie. Jeśli chodzi natomiast o wysokość potrącenia komorniczego przy długu za alimenty, to komornik ma prawo zająć 60% Twojego wynagrodzenia i nie istnieje w takim wypadku kwota wolna od zajęcia jak w przypadku innych rodzajów długu.\nWitam. Czy mając dług alimentacyjny, pracodawca może zatrudnić mnie na 1/2 etatu na umowę o prace? Bo komornik twierdzi ze może tylko na cały etat?\nPierwsze słyszę… komornikowi pewnie chodzi o to, abyś miał zatrudnienie na pełen etat, ponieważ będzie mógł więcej od Ciebie ściągnąć należności…\nJestem na stażu z UP OPOLE. Mój dochód to około tysiąc zł miesięcznie. Komornik zajął mi konto w 100% na rzecz alimentów w wysokości 500 zł nie zostawiając mi środków do życia.\n14/08/2018 at 15:26\nWitaj Adam, przy egzekucji z konta bankowego i długach alimentacyjnych, komornik ma prawo zająć całą “zawartość” konta bankowego dłużnika alimentacyjnego, przy długach za alimenty, kwota wolna przy egzekucji z konta bankowego nie obowiązuje.\nwitam, komornik zabiera mi 60% wynagrodzenia z najniższej krajowej na dwoje dzieci, ale mam też dwoje dzieci z drugą partnerką i trzecie w drodze, czy komornik ma prawo z tej pensji zabierać 60% wynagrodzenia na dzieci z poprzedniego małżeństwa? a na te dzieci z tego związku zostawia tylko 580 zł miesięcznie?\nJeśli dług, który egzekwuje komornik ma charakter alimentacyjny, to w tym wypadku postępowanie komornika jest jak najbardziej prawidłowym i zgodnym z obowiązującymi przepisami prawa. W świetle przepisów kodeksu pracy, wynagrodzenie za pracę podlega zajęciu na zaspokojenie długu alimentacyjnego lub świadczeń alimentacyjnych, a wysokość potrącenia w tym przypadku może być dokonywane do wysokości trzech piątych wynagrodzenia (art. 87 kodeksu pracy).\nOczywiście wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia w wysokości minimalnego wynagrodzenia, tylko, że dotyczy to egzekwowania różnych należności, z wyjątkiem tych, które egzekwowane są na zaspokojenie długu alimentacyjnego czy świadczeń alimentacyjnych.\n09/09/2018 at 09:51\nWitam. Mam zarobku netto 3500 zł, płacę alimenty regularnie 1500 zł, zostaje mi 2000 zł na opłaty i życie . Teraz doszedł mi komornik, ile może mi zabrać z tych 2000 zł, a ile mi zostanie? Dziękuję za odpowiedz.\nKwota wolna przy egzekucji z wynagrodzenia na 2018 rok wynosi 1530 zł, jest to minimalna krajowa obowiązująca na dany rok.\nWitam. Mam dosyć duże długi za alimenty. Od 2009 miałem płacić, ale nie płaciłem, w 2016 dostałem wyrok w zawieszeniu 8 miesięcy na 2 lata. Alimenty spłacałem w wysokości 60% do komornika, teraz przyszło mi pismo z prokuratury ze wszczyna postępowanie. Jeżeli wpłacę zaległości od 2015 do 2018 to zamkną sprawę czy odwieszą wyrok.\nJeśli wpłacisz zaległe alimenty, to prokuratura zamknie sprawę, nie będzie jej.\nwitam, mam pytanie: komornik zabiera mi 60% wynagrodzenia z najniższej krajowej na dwoje dzieci z poprzedniego małżeństwa, ale ma też dwoje dzieci w obecnym związku, czy komornik ma prawo zabierać 918 zł na na poczet alimentów? a na te dzieci zostaje mi wynagrodzenia na rękę tylko 580 zł ?\nMożesz złożyć do sądu wniosek o ustalenie nowej wysokości alimentów na dzieci z poprzedniego małżeństwa, jeśli pozostała kwota nie starcza Ci na utrzymanie Twojej nowej rodziny.\nKomornik sądowy pozostawił mi zerowe konto bankowe z blokadą na poczet alimentów, zostałam bez środków do życia. Z kwoty 2,450 oznajmił mi że jest to kwota wolna i ma prawo do zajęcia. Czy realną jest praca dla samej sprawy alimentów nie posiadając nic z wynagrodzenia?\nObecnie zastanawiam się czy prawo do podjęcia całej sumy pieniędzy z konta podlega jakiejkolwiek dyskusji, gdyż komornik sądowy nie ma pojęcia o życiowych sytuacjach.\nWychowałam dziecko do 13roku życia, a były partner odebrał mi je tylko dlatego, że wyjechałam za granicę aby poprawić dziecku byt, gdyż ojciec dziecka nie uiszczał alimentów na dziecko.\nJaką maksymalną kwotę, może zająć mi komornik na koncie? Systematycznie płacę alimenty w wysokości 3500 zł na dwoje dzieci. Jeden raz miałem 12 dni poślizgu w marcu tego roku. Matka dzieci wszczęła postępowanie komornicze za alimenty. Komornik natychmiast zajął mi na koncie 4100 zł. Akurat na bieżące alimenty i prowizję dla siebie. To konto bankowe najpierw zajęte było na kwotę 12 tyś, później 16 tyś… więcej i więcej, aż obecnie zajęte jest na kwotę 34 000 tyś zł.\nNa konto oczywiście nie wpłacam żadnych pieniędzy. Alimenty przelewam z konta do którego komornik nie ma dostępu. Zajęcie jest obecnie z tego tytułu, że latem 2017 roku wziąłem dzieci pod swoją opiekę, na swoje utrzymanie na 40 dni i niestety tylko ustnie umówiliśmy się z matką dzieci, że za lipiec nie zapłacę alimentów. Co prawda, obecnie w sądzie jest teraz prowadzona rozprawa o obniżenie alimentów i jako świadek zeznawała najstarsza córka, że słyszała, że tak się umawialiśmy. Być może sąd na tej podstawie oddali postępowanie komornicze. Dodam jeszcze, że co miesiąc wysyłam komornikowi wyciąg z banku terminowych wpłat alimentów.\nRozumiem, że w świetle prawa, dopóki nie udowodnię komornikowi, jestem dłużnikiem alimentów za miesiąc lipiec 2017 roku. Irytuje mnie po prostu to, że z powodu zalegania alimentów za jeden miesiąc, jestem obciążony kwotą prawie dziesięciu miesięcy, Czy to w ogóle zgodne jest z prawem? A dodam jeszcze, że gdybym nie chciał płacić alimentów, to komornik nie jest w stanie wydusić ze mnie nic zupełnie nic. Ponieważ przebywam w kraju który jest poza Unią Europejską i Polska nie ma w tym kierunku, żadnych umów.\n20/12/2018 at 19:57\nCzy jest szansa dogadania się z komornikiem aby płacić na poczet alimentów zaległych by nie musiał zabierać mi wypłaty? z różnych przyczyn losowych mój dług alimentacyjny wzrósł do kwoty ponad 100000tys. na dwójkę dzieci które są z moją byłą żoną… Dostałem pracę na pół etatu, mam na utrzymaniu syna z innego związku, siebie i wynajmowane mieszkanie… Czy jest szansa dogadania się z komornikiem nawet na piśmie, że będę płacił alimenty prosto jemu aby nie zabierał mi pensji bądź zabrał tylko jej część ?\nWitam, proszę o podpowiedź ile komornik może zabrać z pensji za alimenty? alimentów nie płaciłem, matka dziecka nasłała na mnie komornika, nie wiem ile zostanie mi zajęte, mam pensję minimalną, czyli najniższą krajową, ile zabierze komornik z tego?\nEgzekucja alimentów z wynagrodzenia przebiega na dość surowych warunkach, a więc przy długu alimentacyjnym komornik może zająć Ci aż 60% wynagrodzenia, przy czym warto nadmienić, iż nie obowiązuje tu kwota wolna. Jeśli otrzymujesz minimalną krajową, czyli 1530 zł, to komornik będzie mógł zająć Ci z tego 60%.\nMam pytanie jak jest z zajęciami alimentacyjnymi na pół etatu przy kwocie 1050 zł brutto?\nWitam, ile może zabrać mi komornik z tytułu zajęcia alimentacyjnego z umowy o pracę na pół etatu? Czy też 60% wynagrodzenia? czy całą kwotę? tak jak na umowę zlecenie?\nKwota wolna od zajęcia komorniczego pensji przy alimentach nie występuje, komornik więc zajmie Ci 60^ wynagrodzenia jakie otrzymujesz.\nDzień dobry. Moja sytuacja wygląda następująco. Mam około 20 tys. zł. zadłużenia wynikającego z kredytów. Mam też zasądzone alimenty w kwocie 800 zł. Tutaj spłacam na bieżąco. Czyli bez zaległości. Alimenty pobierane są bezpośrednio u pracodawcy. Moje zarobki to 2200 netto. Ile maksymalnie może mi pobrać komornik w takiej sytuacji? 2200 (dochód ) – 800 na alimenty = 1400 netto. Czy może coś jeszcze pobrać?\n30/09/2019 at 09:41\nZostałem wskazany przez wierzyciela, że zalegam z 4 wpłatami alimentacyjnymi, to jest około 3900 zł, w tej chwili komornik pozajmował mi dwa konta bankowe, gdzie ściągną pieniądze, a również od moich pracodawców odbiera pieniądze i na tę chwilę, jestem bez pieniędzy a suma, którą zabezpieczył komornik to około 8000 zł.


Kontrowersje w zarządzanej opiece psychiatrycznej – Apteka CO Forte\nWydaje się, że żaden aspekt praktyki [psychiatrycznej] nie jest bardziej obarczony urazą i sprzecznością niż kwestią zarządzanej opieki , stwierdza Arthur Lazarus w posłowiu do tej książki. Jako redaktor, Lazarus stawia krytyczne pytania dotyczące relacji między praktyką psychiatryczną a opieką zarządzaną jako tytuły każdego rozdziału. W książce jest niewiele urazowości lub kłótliwości, a nawet kontrowersji. Zamiast tego, większość rozdziałów dostarcza doskonałych wskazówek – prawie przewodnik dla zakłopotanych , można powiedzieć, dla psychiatrów pracujących w zarządzanych systemach opieki lub planujących przyłączyć się do jednego. Wiele sekcji książki może pomóc każdemu lekarzowi, ponieważ oferują metody negocjacji złożoności systemu, który ciągle się zmienia i rozszerza. Ta książka uznaje, że wielu psychiatrów jest nieszczęśliwych i oburzonych na ich rolę w programach opieki zarządzanej i na temat tego, jak traktują je te systemy. Niedawny raport M. Schlesingera, RA Dorwarta i SS Epsteina (American Journal of Psychiatry 1996; 153 (2): 256-260) ujawnił, że ponad trzy czwarte psychiatrów, którzy odpowiedzieli na ankietę, odczuwało presję ze strony ubezpieczycieli, aby rozładować pacjentów wcześnie. Prawie dwie trzecie respondentów stwierdziło, że szpitale ograniczały długość pobytu, a około połowa zniechęcała się do leczenia ciężko chorych pacjentów, którzy byli nieubezpieczeni lub otrzymywali Medicaid. Prezydent Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego ostro zaatakował zarządzaną opiekę w swoim Liście otwartym do prezydenta Clintona z 2 sierpnia 1996 r. W numerze Psychiatric News stowarzyszenia.\n27 rozdziałów książki różni się ideologią i treścią, ale ogólne przesłanie jest jednym z miejsc zakwaterowania. Jakie główne strategie i taktyki popierają autorzy. Warto zauważyć, że pierwszy rozdział, autorstwa Fink i posłowie, wskazują na główny problem pojawienia się niemedycznych psychoterapeutów, co spowodowało poważne obawy wśród psychiatrów. Fink, Lazarus i inni w tej książce zalecają przyjmowanie personelu niemedycznego i zdają sobie sprawę, że w niektórych przypadkach mogą być tak samo skuteczni jak psychiatrzy i znacznie tańsze. Oznacza to nową rolę psychiatrów w zarządzanej opiece iw konsekwencji potrzebę przekwalifikowania ich.\nRozdział 17 dotyczy tego przekwalifikowania. Kilku autorów twierdzi, że siła psychiatry opiera się częściowo na modelu biopsychospołecznym , ponieważ tylko psychiatra, który ma trening we wszystkich trzech elementach tego modelu, może je zintegrować dla dobra pacjenta, szczególnie w odniesieniu do łączenia psychofarmakologii z psychoterapią.\nWielu autorów uważa, że psychiatrzy mają do czynienia z wyborem Hobsona, który redaktor podsumowuje jako przystosowanie się lub walkę z powrotem i ryzyko, że zostanie pominięty na zimno . Istnieje nadzieja, że zarządzana opieka poprawi relacje z lekarzami w ogóle, a psychiatrzy w szczególności precyzyjnie określając zasady, procedury i orientacje kliniczne. W rozdziale 8 ( Jak jest odporna na zarządzaną opiekę. ), Zalecenia obejmują psychiatrów doradzających, by byli bardziej wyrozumiali, mniej waleczni, gotowi do negocjacji i chętni do współpracy z procedurami opieki zarządzanej. Zmiana wymaga jednak nie tylko gotowości zarządzanej opieki do zmiany, ale także nacisku usługodawców, konsumentów i organów ustawodawczych, aby to uczynić\n[więcej w: Białkomocz, noni, ceftriakson ]\nRyzyko związane z 16 z tych 45 porównań różniło się między weteranami wojny w Zatoce…\nW przypadku przypadkowych zgonów, moc statystyczna wyniesie około 90 procent, aby wykryć 20-procentowy wzrost, a…\n0 thoughts on “Kontrowersje w zarządzanej opiece psychiatrycznej”\n[..] Odniesienie w tekscie do spalacze tłuszczu warszawa[…]


Krótko o źle rozumianym antropocentryzmie w życiu Kościoła - blog Krytyka Katolicka\nKrótko o źle rozumianym antropocentryzmie w życiu Kościoła\n9 stycznia 2019, 19:55 126 odsłon\nPrzede wszystkim: człowiek istotnie jest w centrum, ponieważ tak umiejscowił go Bóg w akcie stworzenia, przed grzechem pierworodnym. Potem - po grzechu - było z człowiekiem gorzej, aż do momentu, gdy Bóg postanowił dać mu szanse, aby ten mógł wrócić ze swoją godnością na właściwe miejsce. Dzięki wcieleniu Chrystusa, Jego śmierci, Zmartwychwstaniu i Wniebowstąpieniu możemy niejako "podczepić" się pod Niego i pójść za Nim szlakiem, który On przeszedł jako pierwszy, aby zasiąść po prawicy Ojca i przygotować nam miejsce obok Niego. W trakcie Mszy św. wyraża się to podczas Liturgii Eucharystycznej, gdy kapłan, wlewając do kielicha wino, dodaje również odrobinę wody, wypowiadając słowa (które wierni rzadko kiedy mają okazję słyszeć, ponieważ zazwyczaj wypowiada się je po cichu): "Przez to misterium wody i wina, daj nam Boże udział w bóstwie Chrystusa, który przyjął nasze człowieczeństwo". Bóg był w stanie zrobić dla nas wszystko (i zrobił), abyśmy byli w przewidzianym nam centrum, ale nauczył nas też, że dokona się to m.in. dzięki temu, że człowiek samego siebie i sam z siebie w centrum stawiać nie będzie. Uczynić może to tylko Bóg w Chrystusie Jezusie.\nTak - Bóg postawił człowieka obok siebie, chcąc z nami współdzielić to jedyne, prawdziwe "centrum". Tylko dlaczego my nie odpowiadamy tym samym, a tak często spychamy Boga na bok? Przecież to "centrum" bez Boga nie jest już tym samym, czym miało być w Jego zamyśle. Teologia zna pojęcie "przebóstwienia człowieka". Okazuje się, że często zamiast teologii przebóstwienia mamy do czynienia z rzeczywistością, w której Bóg jest w najlepszym razie na drugim miejscu.\nNa kanwie licznych przejawów błędnego rozumienia tych kluczowych kwestii w teologii, liturgii i duszpasterstwie, mamy do czynienia z coraz jaskrawiej widocznym regresem troski o sferę sacrum, która dzięki obecności Tego, który jest jej przyczyną, stanowi powód i jednocześnie cel życia duchowego. Często można odnieść wrażenie, że Bóg jest dla człowieka jedynie tłem dla mówienia o sobie samym.\nWidać to doskonale w wypowiedziach ludzi, którzy formują się (o ile nie jest to słowo nadużyciem) w różnego rodzaju wspólnotach, w których zbyt duży nacisk kładzie się na sferę emocjonalną przeżywania wiary kosztem formacji intelektualnej, która przez wielu (!) jest rozumiana jako wręcz przeszkoda w lepszym przeżywaniu relacji z Bogiem. Gdyby przyjrzeć się wielu (nie wszystkim) popularnym dziś spotkaniom wspólnot o charakterze odnowowym (nie krytykując samego w sobie ruchu Odnowy w Duchu Świętym), można odnieść wrażenie, że ich religijna otoczka jest tak naprawdę tłem do ciągłego mówienia: "ja, my, nam, mnie, mną..." . Oczywiście trudno jest tych słów uniknąć na poziomie językowym, wszak nawet Psalmy roją się od tego typu sformułowań, ale tu chodzi o coś innego: mamy w Kościele do czynienia z pewnego rodzaju zwrotem człowieka w kierunku samego siebie. Skutkuje to w konsekwencji patrzeniem na Tajemnicę przez kalkę swoich niedoskonałości, krzywd i grzechów oraz związanych z nimi niedoskonałych emocji. Nie oznacza to oczywiście, że aby podjąć jakiekolwiek sensowne życie duchowe, należy za drzwiami kościoła zostawić wszystko, z czym de facto przychodzimy do Chrystusa jako zaproszeni przez niego "utrudzeni". Potrzeba jednak większego otwarcia się na Tajemnicę, która przychodzi do człowieka z zewnątrz, a nie z wewnątrz. To wymaga trudu, cierpienia, "wyjścia z niewoli". I choćby z tego powodu warto szukać równowagi, pamiętając, że Bóg stał się dla nas bliski, ale nadal pozostaje Tajemnicą, Osobą nieskończenie nas przewyższającą i Kimś, wobec kogo powinniśmy pielęgnować (mądrą) bojaźń i raczej słuchać, niż mówić; więcej klęczeć, niż tańczyć.\nOpublikowano: 9 stycznia 2019, 19:55 ; Ostatnia aktualizacja: 9 stycznia 2019, 22:27\nSpołeczeństwo Pielgrzymka słowiańska – Czermno\nSpołeczeństwo Pielgrzymka słowiańska – Trzcinica k.Jasła: Karpacka Troja


Zawory bezpieczeństwa - Avirago.pl\nZakres średnic: DN 25 ÷ DN 85 oraz DN 1″ ÷ 3″\nCiśnienie pracy: 0 ÷ 5 bar (opcjonalnie do 12 bar)\nPrzyłącza standardowe: końcówki do przyspawania, opcjonalnie: gwintowane\nStandardy przyłączy: DIN, SMS, RJT BS, IDF/ISS, Clamp\nZakres temperatur pracy w zależności od materiału uszczelnień:\nPTFE (-10˚C ÷ +150˚C)\nsilikon (-50˚C ÷ +200˚C)\nFTM (-15˚C ÷ +220˚C)\nZawory bezpieczeństwa (zawory przelewowe)\nZawory bezpieczeństwa produkuje się ze stali nierdzewnych w gatunkach AISI 304L lub AISI 316L. Elementy do regulacji ciśnienia znajdują się wewnątrz korpusu zaworu, aby zapobiec przypadkowemu uruchomieniu. Zawór bezpieczeństwa, to generalnie zawór przelewowy, który otwiera się samoczynnie w chwili, gdy ciśnienie medium przekroczy dopuszczalną wartość. Zapobiega to uszkodzeniu zbiornika, rurociągu lub innego chronionego zaworem urządzenia.\nBudowa zaworów przelewowych\nBudowa zaworu bezpieczeństwa (przelewowego)\n1.Obudowa zaworu • 2.Tłok • 3.Element regulacyjny • 4.O-ring • 5.Pokrywa • 6.Sprężyna • 7.Podkładka • 8.Zespół główny • 9.Obejma • 10.O-ring • 11.Uszczelka wargowa • 12.Głowica • 13.O-ring • 21.Tuleja PTFE\nZawór bezpieczeństwa (zawór przelewowy) zapewnia ochronę zbiorników, rurociągów i urządzeń przed nagłym wzrostem ciśnienia ponad wartość bezpieczną. Tym samym chroni urządzenia przed zniszczeniem lub uszkodzeniem. Zawory tego typu z powodzeniem stosuje się we wszystkich gałęziach przemysłu spożywczego, w tym:\nw przemyśle produkcji napojów,\nbrowarnictwie, winiarstwie i gorzelnictwie,\nKolejnymi obszarami, w których stosuje się ten rodzaj zaworów są: biotechnologia, przemysł kosmetyczny i farmaceutyczny. Nierdzewne zawory bezpieczeństwa doskonale sprawdzą się wszędzie tam, gdzie istotna jest podwyższona odporność na korozję i wysokie standardy higieniczne.


Monitoring - Zestawy do monitoringu - Zestawy 6 kamerowe :: Monitoring AHD HDCVI IP, Alarmy, Domofony, Wideodomofony, Kontrola Dostępu oraz Elektronika Użytkowa\nMonitoring- Akcesoria- Atrapy kamer- Dyski twarde- Kable/Przewody- Kamery- Mikrofony- Obiektywy- Obudowy i uchwyty- Reflektory - Rejestratory- Transmisja bezprzewodowa- Transmisja po skrętce- Wtyki/Złącza- Zasilacze- Zestawy do monitoringu- Zestawy 1 kamerowe- Zestawy 2 kamerowe- Zestawy 3 kamerowe- Zestawy 4 kamerowe- Zestawy 5 kamerowe- Zestawy 6 kamerowe- Zestawy 7 kamerowe- Zestawy 8 kamerowe- Zestawy 16 kamerowe\nJesteś tutaj : Katalog » Monitoring » Zestawy do monitoringu » Zestawy 6 kamerowe\tZestawy 6 kamerowe\nKompletny zestaw do monitoringu to wygodne rozwiązanie, dzięki któremu powstanie efektywny i sprawnie działający system zapewniający ochronę wnętrza obiektu lub teren na zewnątrz. Dzięki starannemu dopasowaniu wszystkich elementów zestawu taki zakup daje gwarancję, że wszystkie komponenty będą do siebie pasować i zagwarantują największą wydajność pracy.\nW naszym sklepie znajdziecie Państwo zestawy 6-kamerowe, przeznaczone do monitorowania średnich pomieszczeń oraz niezbyt dużych placów różnego przeznaczenia, jak parkingi, składy materiałów czy tereny rekreacyjne w osiedlach. Każdy z zestawów wyróżnia się inną kombinacją kamer, które mogą być przystosowane do pracy w pomieszczeniach lub na zewnątrz. W sklepie znajdziecie też Państwo zestawy z kamerami obu rodzajów.\nKamery kopułowe do wnętrz oraz tubowe do wnętrz i na zewnątrz budynków wyposażone są w promienniki podczerwieni, dzięki którym doskonale rejestrują obraz w nocy. To gwarancja ochrony przez 24 godziny na dobę w pomieszczeniach i na placach, gdzie nie ma dostępu światła. Kamery są bardzo estetyczne i zapewniają dobrej jakości obraz. Do zestawu dołączony jest też zasilacz i rozdzielacz zasilania pozwalający na ich podłączenie do jednego źródła.\nKompletny zestaw 6-kamerowy zawiera również odpowiedni 8-kanałowy rejestrator mogący pracować w systemie analogowym, albo w znacznie nowocześniejszych systemach AHD lub IP. Urządzenie wyposażone jest w wiele praktycznych funkcji, w tym możliwość wyznaczania godzin, w jakich system będzie działała i zapisywał dane. Uzupełnieniem kompletu jest zestaw końcówek i okablowanie. Zachęcamy do przeglądania oferty i odpowiadamy na wszystkie Państwa pytania.\nZestaw do monitoringu: Rejestrator 8 kanałowy LV-HDVR0801H + 6x Kamera LV-AL20MT + akcesori\nZestaw monitoringu. Rejestrator 8 kanałowy sieciowy/cyfrowy + 6x Kamera HD 1MPx. W zestawie znajdują się akcesoria: przewód, komplet złączy, zasilacz ,myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: Rejestrator 8 kanałowy LV-HDVR0801H + 6x Kamera LV-AL25MD + akcesoria\nZestaw monitoringu. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera HD 1MPx. W zestawie znajdują się akcesoria: przewód, komplet złączy, zasilacz ,myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: rejestrator 8 kanałowy + 6x Kamera 850TVL z IR do 25m + dysk 1TB + akcesoria\nKompletny zestaw. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera 850TVL. W zestawie znajdują się niezbędne akcesoria: dysk 1TB, przewód, komplet złączy, zasilacz, myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: rejestrator 8 kanałowy + 6x Kamera 850TVL z IR do 20m + dysk 1TB + akcesoria\nZestaw do monitoringu: Rejestrator 8 kanałowy LV-HDVR0801H + 6 x Kamera LV-AL1M2FDPWH + akcesoria\nZestaw do monitoringu: Rejestrator LV-AHD842H, 6 x Kamera LV-AL20HT+ dysk 1TB + akcesoria\nKompletny zestaw. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera Full HD 2MPx. W zestawie znajdują się niezbędne akcesoria: dysk 1TB, przewód, komplet złączy, zasilacz, myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: Rejestrator LV-AHD842H, 6 x Kamera LV-AL25HD+ dysk 1TB + akcesoria\nZestaw do monitoringu AHD: Rejestrator LV-AHD840 , 6x Kamera LV-N1300IR25DF, Dysk 1TB, Akcesoria Kompletny zestaw. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera HD 1,3MPx Sony Exmor. W zestawie znajdują się niezbędne akcesoria: dysk 1TB, przewód, komplet złączy, zasilacz, myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: Rejestrator LV-AHD842H, 6 x Kamera LV-AL30HT+ dysk 1TB + akcesoria\nZestaw do monitoringu AHD: Rejestrator LV-AHD840 + 6 x Kamera LV-N1300IR30TF + Dysk 1TB + Akcesoria\nKompletny zestaw. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera HD 1,3MPx Sony Exmor. W zestawie znajdują się niezbędne akcesoria: dysk 1TB, przewód, komplet złączy, zasilacz, myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: Rejestrator LV-AHD842h+ 6x Kamera LV-AL40HVD + dysk 1TB + akcesoria Kompletny zestaw. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera Full HD 2MPx. W zestawie znajdują się niezbędne akcesoria: dysk 1TB, przewód, komplet złączy, zasilacz, myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: Rejestrator LV-AHD842h+ 6x Kamera LV-AL60HVT + dysk 1TB + akcesoria Kompletny zestaw. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera Full HD 2MPx. W zestawie znajdują się niezbędne akcesoria: dysk 1TB, przewód, komplet złączy, zasilacz, myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: rejestrator LV-AHD840+ 6x Kamera LV-N1300IR40DVBL + dysk 1TB + akcesoria Kompletny zestaw. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera HD 1,3MPx Sony Exmor. W zestawie znajdują się niezbędne akcesoria: dysk 1TB, przewód, komplet złączy, zasilacz, myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: rejestrator LV-AHD840+ 6x Kamera LV-N1300IR40DVWH + dysk 1TB + akcesoria Kompletny zestaw. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera HD 1,3MPx Sony Exmor. W zestawie znajdują się niezbędne akcesoria: dysk 1TB, przewód, komplet złączy, zasilacz, myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: rejestrator LV-AHD840+ 6x Kamera LV-N1300IR60TV + dysk 1TB + akcesoria Kompletny zestaw. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera HD 1,3MPx Sony Exmor. W zestawie znajdują się niezbędne akcesoria: dysk 1TB, przewód, komplet złączy, zasilacz, myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: Rejestrator LV-AHD842H, 6 x Kamera LV-N2400IR25DF, Dysk twardy 1TB, Akcesoria\nKompletny zestaw. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera Full HD 2MPx Sony Exmor. W zestawie znajdują się niezbędne akcesoria: dysk 1TB, przewód, komplet złączy, zasilacz, myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: Rejestrator LV-AHD842H, 6 x Kamera LV-N2400IR30TF, Dysk twardy 1TB, Akcesoria\nZestaw do monitoringu: Rejestrator BCS-CVR0801-IV + 6x BCS-DMQE1200IR3 - Dysk 1tB + Akcesoria\nZestaw do monitoringu: Rejestrator LV-AHD842H, 6 x Kamera LV-N2400IR40DV, Dysk twardy 1TB, Akcesoria\nZestaw do monitoringu: Rejestrator LV-AHD842H, 6 x Kamera LV-N2400IR60TV, Dysk twardy 1TB, Akcesoria\n3 701,00 zł\nZestaw do monitoringu: Rejestrator 8 kanałowy BCS-CVR0801-IV + 6x Kamera BCS-DMQE3200IR3+ Dysk 1TB + Akcesoria\nKompletny zestaw. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera HDCVI 2MPx APTINA. W zestawie znajdują się niezbędne akcesoria: dysk 1TB, przewód, komplet złączy, zasilacz, myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: Rejestrator BCS-CVR0801-IV + 6x BCS-TQE5200IR3 - Dysk 1tB + Akcesoria\nZestaw do Monitoringu: Rejestrator LV-AHD842H + 6x Kamera FullHD LV-AL2M60TV-S + Dysk 1TB + Akcesoria\nKompletny zestaw. Rejestrator 8 kanałowy cyfrowy + 6x Kamera Full HD 2MPx Sony Starvis. W zestawie znajdują się niezbędne akcesoria: dysk 1TB, przewód, komplet złączy, zasilacz, myszka, zasilacz do rejestratora. Podgląd przez chmurę, androida iOS.\nZestaw do monitoringu: Rejestrator BCS-CVR0801-IV + 6x BCS-TQE6200IR3 - Dysk 1tB + Akcesoria


Dzis bedzie to moj pierwszy raz - Od czego zacząć?? - Polskie Forum Modelarzy RC\nDzis bedzie to moj pierwszy raz\nMay 10, 2010 in Od czego zacząć??\nWlasnie ukonczylem budowe Zefirka a że regulator dziś doszedł więc planuję dziś polatać.\nZdecydowałem się na regulator HK-30A. I chyba już wiem czemu rozbilem poprzedni samolot - regulator musiał być uszkodzony bo dziś jak podłączyłem regualtor, stojąc za śmigłem na 3/4 gazu nie mogłem już otworzyć oczu - jest tam moc\nTroche się boję bo kilka ładnych lat nie latałem i w dodatku zawsze miałem nauczyciela przy sobie a dziś musze przejść przez to sam. Zawsze to lepiej było bo jak coś to się jemu oddało nadajnik i on zawsze sprowadził maszyne na ziemie.\nOBY TYLKO POSZEDŁ W GÓRĘ A NIE JAK OSTATNIO\nW każdym razie chciałbym usłyszeć od Was coś co mnie uspokoi\nMysle ze konstrukcja jest na tyle solidna że nawet w wypadku niepowodzenia czego sobie nie życze - nic się z modelem nie stanie. Byle aparatura przetrwała bo dwa dni i zbuduje kolejny jak cos.\nNo wiec dam znac jak poszlo - trzymajcie kciuki :oops:\nA dzieki juz mi lepiej\na juz nie pamietam: czy jak na nadajniku biore w dół to lotka pozioma powinna isc w dol czy w góry ?\nPatrzac od tyłu samolotu jak biore drazek w lewo to lotka powinna isc w lewo czy w prawo ?\nCzuje sie głupio bo pewnie to idiotyczne pytanie ale wole sie upewnic\nWięc ja pozwolę sobie Ci odpowiedzieć.\nLotki są na skrzydłach. Na statecznikach są stery.\nLotki: Jeśli dajesz drązek w prawo to lotka prawa powinna iść w górę a lewa w dół i odwrotnie.\nSter wysokości: Jeśli drązek zaciagasz (do siebie) to ster wysokości powien iśc w górę i odwrotnie\nSter kierunku: Jeśli dajesz drążek w prawo to ster kierunku powinien się wychylić w... prawo ;D\nooo widzisz - musiałem się upewnić dzieki\na no mój błąd - stery a nie lotki\nAH no i jeszcze jedno - nie wiem na jak długi lot sobie moge pozwolic\nczy w razie czego jesli silnik przestanie chodzic czy serwa nadal beda aktywne ?\nNa pierwszy lot wybierz się późnym popołudniem w bezwietrzną pogodę.\nPrzed pierwszym lotem sprawdź czy wszystko działa tak jak powinno i jest solidnie umocowane.\nJeśli startujesz z ręki włącz silnik na max. obroty i mocno, w miarę płasko lub leciutko w górę wyrzuć model przed siebie. Jeśli da się wyczuć leciutkie powiewy wiatru wyrzut powinien nastąpić pod wiatr.\nGdy model się rozpędzi delikatnie pociągnij do siebie drążek steru wysokości aby model zaczął się powoli wznosić.\nReszta to już Twoja inwencja.\nJeśli startujesz z podłoża to również pod ewentualny wiat, silnik na max. obroty i gdy model się rozpędzi delikatnie zaciągnij ster wysokości.\nPamiętaj aby nie robić gwałtownych ruchów drążkami.\nLądowanie oczywiście pod ewentualny wiatr i możliwie płasko, czyli kąt między modelem a ziemią był możliwie jak najmniejszy.\nP.S. To co pisał Malker o sterach i lotkach jest prawdziwe gdy patrzysz na model od strony ogona.\nPo prostu silnik będzie coraz słabiej się kręcił aż w końcu przestanie, wszystko inne będzie działac.....\nWystarczy przeleciec nad głową i dodac gazu, od razu słychac czy silnik jeszcze pociągnie czy już trzeba lądowac.....\nA lądowanie do ręki na pełnym gazie....\nLucasZET, nie rób tego, co radzi Ci Y/F-22. Tylko krzywdę możesz sobie zrobić...\nY/F zrób tak z Lipolem to po kilku razach będziesz go mógł wyrzucić.\nLucasZET - jeżeli masz możliwość to zaprogramuj w regulatorze odcięcie dla posiadanego pakietu. W razie spadku napięcia do krytycznej wartości regiel odetnie ci silnik ale cała reszta będzie działać więc będziesz mógł wylądować. Jeżeli nie masz takiej możliwości (nie znam regli z HK) to dobrym rozwiązaniem są alarmy niskiego stanu baterii. Podnosi larum najczęściej zanim regiel cię odetnie co pozwala na spokojne podejście do lądowania tam gdzie chcesz a nie tam gdzie odciął cię regiel.\nCisza - spokoj - łąka - ja - samolot\nLatania zero. Najwyrazniej samolot zle wyważony bo po rzuceniu wznosi sie kilka metrów blyskawicznie w gore i pionowo spada - na szczescie kadłub cały - tyle ze śmigło poszło. Wiec po trzech próbach zrezygnowałem - jutro przesune baterie znacznie do przodu i zrobie kolejne próby. Mam nadzieje ze to to bo stery są "prościutko", wyważony prawidlowo raczej. No nic próby próby i jeszcze raz próby. Dam znac jutro\noj ja tez sie na tym nie znam to ktos musi mi wytłumaczyc :?\nJezu ludzie, przeciez wiadomo że nie 10 metrów nad ziemią, po prostu przeleciec obok, 50 metrów na ziemią i dodac trochę gazu....przeciez slychac czy silnik chodzi czy ledwie zipie.....\nIle od krawędzi natarcia (przód skrzydłą) masz wyważenie ?\nChodzi o to, gdzie (ile cm od przodu skrzydła) musisz dac palce aby samolot był poziomo, oczywiśce gotowy do lotu (z pakietem) ?\n50 metrów nad ziemia to wysokość budynku 100 piętrowego wiec model raczej nie usłyszy\nja w akrobacie wiem mniej więcej ile mocy ma\njeżeli brakuje mu odejścia w pionie to ląduje\nco do latania nad głowa to dziś musiałem się schylić jak zbyt nisko rolling harier wyszedł :rotfl:\nale i tak najlepiej mieć lipo monitora który piszczy jak pakiet pada - wiadomość raczej nie do\nŚrodek ciężkości ustawia się normalnie na 1/3 skrzydła od dziobu - pomyłka 1/3 od natarcia\npo prostu przeleciec obok, 50 metrów na ziemią\n50 metrów nad ziemia to wysokość budynku 100 piętrowego\nLucasZET, poleć po przekątnej względem Wisły lotem odwróconym na wysokości 100 metrów, czyli 200-piętrowego budynku. Bez problemu usłyszysz spadek mocy :roll:\nEDIT: środek ciężkości w 1/3 długości skrzydła od natarcia.\nLudzie nie wiem co wy bierzecie ale ja też chcę. Te metry to się wam tak zajączkują że głowa mała. Y/F - się uparł na to żeby załatwić koledze pakiet na amen. Chyba LucasZET mu coś zawinił skoro takie "dobre" rady dostaje.\nLucasZET - jak masz stery na prosto i ci pompuje to daj pakiet do przodu, powinien się uspokoić. S.C. - możesz ustawić na oko w 1/3 od natarcia albo jeszcze lepiej znajdź programik do liczenia S.C. na podstawie wymiarów modelu - jest darmowy.\nMy się nie znamy z Y/F\njutro zorbie próbe jeszcze jedna i jak cos to sie bedziemy martwic\nA napisz, czy on tak szedł w pion na silniku? Jeśli tak to przyczyną może być źle ustawiony silnik. Musisz dać podkładki tak aby silnik był w dół jakieś 3-4* i 2* w prawo. W prawo patrząc od tyłu, a w dół oczywiście najlepiej patrzeć z boku\nBaterie przesunąłem znacznie do przodu i pojechałem na łąkę. Po rzuceniu samolotu - samolot pięknie wziósł się do góry\nNiestety nerwy mnie zjadły i przy lądowaniu samolot przywalił i to dość mocno Skrzydło przetrwało natomiast kadłub się złamał za kabinką - więc tego już się nie da naprawić. Musze zbudować nowy.\nZdanie jest moje takie iż samoloty puszczane z ręki to nieporozumienie tzn. jezeli samolot jest oblatany, wyważony = czyli lata jak powinien to oczywiscie z reki jest ok ale nie w takiej sytuacji kiedy nie wiadmo jak samolot zareaguje.\nDlatego następny samolot będzie na pewno z podwoziem. Co proponujecie ? Jeszcze raz Zefir tylko z podwoziem czy coś może jeszcze innego ?\nGratuluje prawie poprawnego lotu :wink:\nA może na następny model RWD5 z Podwoziem?\nNo to proponuję Ci przy następnym modelu poszukać wysokiego mostu, wieżowca i walić modelem w dół, zawsze to i więcej miejsca i więcej czasu.\nNic tak człeka nie raduje jak źle wyważony, krzywy model, który po starcie z betonu leci dwa metry i ro...... się o pas.\nNim wyrazisz "swoje zdanie" - zastanów się wpierw. Bo jakiś "młody" jeszcze weźmie Twe zdanie za pewnik i ......


kibice i sportowcy dzieciom - Limanovia MKS\nakcja charytatywna kibiców Limanovii\nJak informuje Stowarzyszenie Kibiców LimanoVianie, stowarzyszenie, wraz ze Starostwem Limanowskim organizują mikołajkową akcje „Mikołaj z Gwiazdą”. Jest to już druga edycja tej akcji.\nGrudzień jest miesiącem wyjątkowym pod wieloma względami, to czas dla rodziny, a tak że dla tych najmłodszych ze względu na wizytę „dziadka z białą broda”. Chcemy sprawić radość tym dzieciom którzy ten dzień spędzają w szpitalu. W tym roku zawitamy na odział dziecięcy do szpitala 8 grudnia 2014. Jeżeli na to pogoda pozwoli to „Mikołajów” poprowadzi kolumna Limanowskich Motocyklistów.\nNie możemy jeszcze dokładnie zdradzić kto wcieli się w rolę Mikołaja, ale na pewno będą to ciekawe osobistości świata sportu.\nTak jak w roku poprzednim i w tym roku zawitamy do Limanowskiego Szpitala na odział Dziecięcy ze sportowcami na Mikołajki. W tym roku w akcję włączyli się Tomasz Kowal (Strongmen), Rafał Sonik (uczestnik rajdu DAKAR startuje na quadzie), Paweł Kolodziej (Bokser) oraz MKS Limanovia Szubryt. Paczki przekażemy dzieciom które ten dzień muszą spędzać w Szpitalu.\nDziękujemy wszystkim sponsorom za okazałe wsparcie bo bez nich by nie było tej akcji: DORATEX Ubezpieczenia, ELEKTRICAL państwa Mrożków, Auto Części KACZMARCZYK Adam Kaczmarczyk, Przedsiębiorstwo Budowlane INDECO, INOX-S Balustrady Nierdzewne Mirosław Smoleń, KARCZMA MATRAS, Drukarnia MM, Zakłady Mięsne SZUBRYT.\nStowarzyszenie dziękuje również za pomoc w organizacji akcji Starostwu Powiatowemu w Limanowej, Dyrekcji Limanowskiego Szpitala oraz panu Piotrowi Musiałowi radnemu Miasta Limanowa.\nDodane przez: limanovia, wyświetleń: 2445, Skomentowano 0 razy


SOWA ŚWIECĄCA W WODZIE MEGA CREATIVE 445416 - plecaki.com.pl\n» SOWA ŚWIECĄCA W WODZIE MEGA CREATIVE 445416\nSOWA ŚWIECĄCA W WODZIE MEGA CREATIVE 445416\nKod produktu: 988-12 \nSowa świecąca po kontakcie z wodą na pewno dostarczy dziecku mnóstwo radości podczas kąpieli. Zabawka MEGA CREATIVE sprawi, że żadna kąpiel nie będzie nudna Produkt wykonany z plastiku. Przeznaczony dla dzieci w wieku: 3 . Pakowany w displayach po 24 sztuki. Występuje w trzech wersjach kolorystycznych. Wymaga zasilania 3 bateriami AG10 - załączonymi do zestawu. Wymiary produktu: 11cm.


Aktualności - Strona 1214 - Filmozercy.com\nAquaman - mamy nową zapowiedź\n11 sierpnia o 18:52\nW sieci pojawiła się nowa zapowiedź najnowszego filmu od DC Comics, czyli Aquaman. Widowisko pojawi się w kinach pod koniec tego roku.\nIdris Elba kolejnym Bondem? Rzecznik aktora zaprzecza\n11 sierpnia o 18:30\nIdris Elba, faworyt fanów do przejęcia roli Agenta 007 w filmach o Jamesie Bondzie, prawdopodobnie nie odegra tej postaci. Rzecznik prasowy aktora zaprzeczył pojawiającym się w sieci pogłoskom.\nDora poznaje świat - pierwsze zdjęcie z kinowej adaptacji serialu animowanego dla dzieci\n11 sierpnia o 17:57\nPojawiło się pierwsze zdjęcie z filmu Dora the Explorer w reżyserii Jamesa Bobbina (Muppety, Muppety: Poza prawem). Widzimy na nim 17-letnią aktorkę Isabel Moner (Tranformers: Ostatni Rycerz) w roli Dory, która nosi charakterystyczny dla tej postaci fioletowy plecak. Zobaczcie sami.\nRalph Demolka w internecie - księżniczki Disneya w zwiastunie oraz Gal Gadot w obsadzie\n11 sierpnia o 14:37\nRalph Demolka w internecie, czyli kontynuacja filmu Ralph Demolka zawita do kin 21 listopada. Disney zapezentował nam nowy zwiastun animacji oraz zdjęcie przedstawiające Księżniczki Disneya, które będziemy mogli zobaczyć w drugiej części animacji.\nCo Disney zamierza zrobić z filmami Foxa?\n11 sierpnia o 13:11\nNajnowsze informacje na temat przejęcia 20th Century Fox przez Disneya sugerują, że nowy właściciel aktywów studia nie będzie kasował żadnych filmowych projektów Foxa, które zostaną już ukończone lub będą na etapie produkcji, gdy fuzja pomiędzy studiami zostanie zakończona.\nCastle Rock - zwiastun 6. odcinka i omówienie ostatniego epizodu\n11 sierpnia o 12:11\nPojawił się zwiastun szóstego odcinka serialu Castle Rock od platformy Hulu, opartego na twórczości mistrza horroru Stephena Kinga. W Polsce możemy oglądać go za pośrednictwem HBO i HBO GO.\nJuż za niespełna dwa tygodnie Deadpool 2 zadebiutuje na Blu-ray i 4K UHD na fizycznych nośnikach, gdzie obok kinowej wersji będziemy mogli zobaczyć również wersję rozszerzoną, która potrwa 15 minut dłużej niż wersja kinowa. W sieci pojawił się właśnie jej zwiastun. Zobaczcie sami.\nPotężny Venom na nowym zdjęciu!\n10 sierpnia o 19:58\nPamiętacie ostatnią scenę z najnowszego zwiastuna filmu Venom, w której symbiot pożera głowę jednego z bandziorów? W sieci właśnie pojawiło się zdjęcie z tej sceny pokazujące potężnego Venoma i jego przyszłą ofiarę. Zobaczcie sami.\nRoztańczona Mary Poppins na nowym zdjęciu z filmu Disneya\n10 sierpnia o 19:28\nDisney udostępnił nowe zdjęcie z musicalu Mary Poppins powraca, w którym w tytułowej roli zobaczymy Emily Blunt.


Latarka Armytek Prime C2 Magnet USB XP-L Warm - Najlepsze ceny, opinie - Sklep combat.pl\nStrumień światła [lm]: 970.00\nArmytek Prime C2 Magnet USB XP-L Warm to kompaktowa latarka w typie urządzenia do codziennego noszenia EDC. Jej wykonanie oraz walory użytkowe zostały docenione przez wielu użytkowników na całym świecie. Doskonale sprawdza się w roli prowizorycznego oświetlenia na campingu, podczas wyprawy survivalowej czy też w trakcie różnego rodzaju eksploracji. Latarka posiada 6 różnych programów świecenia o zmiennej sile snopu. Maksymalna moc przy diodzie LED to 1250 lumenów. Model ten jest również odporny na wodę (10 metrów) oraz upadek z wysokości 10 metrów. Posiada klip mocujący do paska lub kieszeni oraz niewielki magnes pozwalający na jej zaczepienie o elementy metalowe w warsztacie. Temperatura barwy światła wynosi około 4000 Kelwinów, co daje ciepły i naturalny kolor.\nLatarka posiada wbudowany tryb czasowy, określający, w jakim momencie ma gasić lub załączać diodę. Do wyboru są 3 tryby - na 2 minuty, na 3 oraz na 10 minut. Można również ustawić przycisk z przejściem na tryb taktyczny, gdzie urządzenie świeci tak długo jak użytkownik trzyma palec na włączniku. Zastosowano tutaj dioda LED Cree XP-PL generuje silny snop światła o zasięgu do 168 metrów przy maksymalnej sile, a specjalny program świetlika pozwala na czytanie książek i bezszelestne poruszanie się po obozowisku przy świetle o mocy 0,37 lumena.\nAkcesoria dodatkowe do latarki Armytek Prime C2 Magnet USB XP-L Warm\nWraz z latarką Armytek Prime C2 Magnet USB XP-L Warm otrzymujesz pokrowiec, klips mocujący do pasa, ładowarkę USB, akumulator model 18650 - Li-Ion o mocy 3200mAh oraz dwa zapasowe oringi. Ładowanie latarki odbywa się poprzez specjalne wejście w tylnej nakrętce. Dzięki zastosowaniu akumulatora czas działania latarki oraz jej właściwości świetlne są zdecydowanie większe niż w przypadku standardowych baterii.\nNapisz opinię o produkcie:Latarka Armytek Prime C2 Magnet USB XP-L Warm


devoduvek - IzakTV\nStrona główna » devoduvek\nAutor: Krystian Terpiński 20/06/2019\nTrzyletnia przygoda Alexandre “bodyy” Pianaro z G2 Esports dobiegła końca. Francuz został dziś oficjalnie wolnym agentem. Od momentu dołączenia do organizacji Carlosa “ocelote” Rodrígueza, 22-latek przyczynił się do wygrania trzech dużych imprez. Pianaro zdobył złoty…\nRelyks wolnym zawodnikiem\nChoć Skylera “Relyksa” Weavera nie można było oglądać w akcji od kilku miesięcy, to dopiero teraz zawodnik może szukać sobie nowego pracodawcy. Gracz bowiem oficjalnie odszedł z Misfits. Zawodnik dołączył do organizacji na początku…