Marchewkowa - tu się szyje!: Mała biała\nPanna Lemoniada 10 lipca 2012 19:48\nJesu Marchewciu jaką Ty masz figurę! Pal sześć sukienkę, wyglądasz po prostu obłędnie:D\nMarchewkowa 11 lipca 2012 00:01\nDzięki Ci, Lemoniadko, serdecznie! :)\nsiempre 10 lipca 2012 19:49\nCudownie kobieca, idealna na lato :)\nMarchewkowa 11 lipca 2012 00:02\nLenard 10 lipca 2012 19:50\nzzieleniałam z zazdrości i tak mi już zostanie ;-)\nMarchewkowa 11 lipca 2012 00:04\nlongredthread 10 lipca 2012 19:54\nPięknie :) Dita von Teese byłaby z ciebie dumna :)\nc-yaya 10 lipca 2012 19:56\nwow, jak szykownie ;))\nMarchewkowa 11 lipca 2012 00:05\nModrashka 10 lipca 2012 19:57\nZaniemówiłam z wrażenia! Pięknie!!!\nRykoszetka o życiu w mieście 10 lipca 2012 19:59\nFantastycznie! Każda kobieta powinna mieć w swojej szafie taką sukienkę!\nMarchewkowa 11 lipca 2012 00:06\n"Biel pogrubia (podkreśla cellulit, o zgrozo!) i oszpeca" - spójrzmy prawdzie w oczy: to "biała śmierć"! ;->\nMarchewkowa 11 lipca 2012 00:10\nSłusznie, słusznie ;>.\nMonika Pietruk 10 lipca 2012 20:09\nJoanna Krzak 10 lipca 2012 20:14\nZ ciekawości przeczytałam podlinkowany tekst o modzie na lato i nawet obejrzałam zdjęcia. To prawda, że zdecydowanie odcinasz się od rad stylistów i całą swoją wysmakowaną postacią kłócisz się z ich postaciami, o których litościwie zmilczę.\nKobieca figura w tej sukience - piękna kobieca figura - to coś wspaniałego. Od kapelusza aż do sandałki jesteś absolutnie zjawiskowa.\nMarchewkowa 11 lipca 2012 00:12\nSerdecznie Ci dziękuję za tyle przemiłych słów :).\nYadis 10 lipca 2012 20:19\nSukienka jest ABSOLUTNIE ZACHWYCAJĄCA! Stylizacja położyła mnie na łopatki, ech i ach!\nA o poziomie całego tego tekstu, który cytujesz na początku, niech świadczy fakt, że na dużym, znanym i popularnym portalu ma mniej niż połowę tych lajków, które Ty zebrałaś pod tym postem :)\nMarchewkowa 11 lipca 2012 00:18\nOgromnie mi miło, że sukienka się podoba :). Dziękuję serdecznie!\nA co do artykułu, to zapewne niewiele osób zgadza się z poglądami pana Jacykowa :P.\nRossie 10 lipca 2012 20:28\nprzepiękna sukienka i Ty w niej przepięknie wyglądasz. talii zazdroszczę! i tak letnio to wszystko, i wakacyjnie.\njm 10 lipca 2012 20:31\nWspaniale wyglądasz! Aż mnie zamurowało, sukienka obłędnie leży na Tobie, a te zdjęcie w lustrze... jej, jaka Ty piękna jesteś!\nMarchewkowa 11 lipca 2012 00:20\nUnknown 10 lipca 2012 20:32\njedyne, czego nie lubię w białych ubraniach to to, jak szybko się brudzą ;(\nMarchewkowa 11 lipca 2012 08:57\nLatem mnie to jakoś nie przeraża :]. Wszystko szybko schnie!\nSzycie Katarzyny 10 lipca 2012 20:39\nsukienka i Ty w niej zachwycająca!!!\nMarchewkowa 11 lipca 2012 08:58\nmanki 10 lipca 2012 20:44\nWyglądasz obłędnie, manekin z poprzedniego posta niech się schowa. No i dawaj cycki! (żartowałam:) Numer wykroju diabelski. A w Robalu znowu mają te kapelusze.\nNo wiesz, bez słit foci do lustra to blog się nie liczy. Od dziś możesz się zaliczać do Real Desperate Szafiars.\nMnie biel serio pogrubia, dlatego nie robię sobie w niej zdjęć. Poza tym się brudzi najłatwiej ze wszystkiego, a mi wystarczy kanapkę jeść, żeby się ufajdać oraz nie chce mi się nigdy, ani to przenigdy robić białego prania - pewnie dlatego, że tak całkiem białą to mam jedną koszulkę, a jak coś ma nadruk to już nie jest całkiem biel - rezultat więc - co białe, robi się szybko szare. Dlatego więc nie skarciłam Tomasza okrzykiem: "Ale jak to? Przecież białe jest piękne." w czasie rozmowy do tego tesktu. BTW dziękuję za podlinkowanie:)\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:13\nBiję pokłony w podzięce, dobra kobieto!\nFakt, biel się brudzi, ale mamy lato, więc pranie schnie ekspresowo, a szarzenie mnie jakoś nie przeraża.\nA co do kapeluszy, to nawet nie wiedziałam, że znowu dają je w Biedronce. W zeszłym roku sporo się za nim nalataliśmy, bo ludzie się na ten kolor rzucili.\nkarolina-g 10 lipca 2012 20:52\nno nie, no nie... jak mogłaś tak w bieli wyskoczyć i zobacz jak Ty wyglądasz!! no przecież jakbyś nie białą uszyła to byś "modelowo" wyglądała a nie jakieś kobiecości, wypukłości.... ości... ości.... ;>\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:20\nNo przepraszam, przepraszam! Już nie będę.\nA może jednak będę ;].\nDziękuję Ci przeogromnie, droga Karolino!\nUnknown 10 lipca 2012 20:53\nsukienka idealna, idealna dla Ciebie, podkreśla co trzeba pięknie, ale nie nachalnie. No po prostu miód:)\nLuua Onne 10 lipca 2012 21:00\n"Żeby biel nas nie pogrubiła, musimy podkreślić albo talię, albo pokazać nogi czy dekolt. Wyeksponujmy jakieś ładne i szczupłe miejsce – radzi Jurczyk."\nPoza tym.. czy ty aby coś schudłaś? Bardzo szczupło w tym wyglądasz, a sama sukienka prześliczna. ;D Ja też chcę ten wykrój!\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:24\nPani Jurczyk ma rację. Dobry krój i żadna biel nie pogrubi.\nCo do schudnięcia, to wręcz przeciwnie. Niestety! :P\nstrawberryfield 10 lipca 2012 21:04\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:25\nnieeosiagalna 10 lipca 2012 21:08\nświetna ta sukienka bardzo kobieca, pięknie podkreśla Twoją figure ;)\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:27\nBardzo mi miło, że sukienka się spodobała.\nZapomniana Pracownia 10 lipca 2012 21:18\nSukienka wygląda świetnie, bardzo fajny krój. Ja nie mam żadnej białej sukienki w szafie,nie lubię po prostu tego koloru. Pontym myślę, że jest mało praktyczny (czytaj: szubko się brudzi). Wolę raczej kolory.\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:40\nMnie brudzenie nie przeraża, szczególnie że nie brudzę się jakoś specjalnie (choć podróżuję komunikacja miejską). Wychodzę z założenie, że jak zabrudzi się trwale, to uszyję nową :P.\nSistu 10 lipca 2012 21:22\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:45\nUnknown 10 lipca 2012 21:24\nłał, wyglądasz bajecznie\nfigury tylko pozazdrościć :)\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:48\nkaro 10 lipca 2012 21:25\nTaka prosta, a taka efektowna! (mowa, oczywiscie, o sukience) Wedlug mnie biale ubrania sa bardzo twarzowe, co prawda, optyczie pogrubiaja, ale akurat Ty nie musisz sie tym martwic przy takiej figurze...\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:49\nchmurka 10 lipca 2012 21:28\naaaaaaa dech mi zaparło, wyglądasz prześlicznie, no po prostu brak mi słów!!!!!\nVintage Cat 10 lipca 2012 21:32\nNa początek powiem jedno: klasa - po prostu klasa!\nSukienka już na manekinie wyglądała zachęcająco, ale dopiero teraz nabrała kształtów, że tak powiem ;-) W każdym razie leży świetnie!\nEhhh... masz wspaniałą figurę, w dodatku wyglądasz mi na wysoką osobę - nic tylko zazdrościć - w pozytywnym tego słowa znaczeniu :-)\nP.S. Kapelusz mi się skojarzył z Pretty Woman :-)\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:51\nSerdecznie Ci dziękuję za tyle miłych słów! :)\nDo wysokich niestety nie należę, jestem raczej średnia.\nM. 10 lipca 2012 21:43\nrenulec 10 lipca 2012 22:04\nW sukience wyglądasz zjawiskowo. Ale inna istotna sprawa - stanik! Jaki miałaś na sobie biusthalter, kobieto w bieli ??? :)\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:55\nDo tej sukienki noszę biustonosz z odpinanymi ramiączkami od Ewy Bień. Zamieniam je na jedno silikonowe ramiączko, biegnące po szyi (jest niewidoczne pod wiązaniem).\nTrzyma się to całkiem dobrze, ale jednak poszukuję odpowiedniego bezramiączkowca.\nLizawieta 12 lipca 2012 23:58\nTo samo robię z ramiączkami od biustonosza, gdy mam ubrać coś z taką górą jak w tej sukience. I nie potrzeba bezramiączkowca, którego nie lubię, bo troszkę obciska...\nMaryś 10 lipca 2012 22:10\nA teraz zamiast komplementować sukienkę - co cudna, będą chwalić figurę (bajeczna) hihihi i SŁUSZNIE!\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:56\nGranda 10 lipca 2012 22:11\nzdecydowanie pochlebia Ci ta sukienka! musiałam to napisać nawet pomimio chwilowej jednoręczności, gdyż fakt ten wymaga poddkreślenia:) Pozfrawiam\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:58\nDzięki Ci, Grando, przeogromnie! :D\nMam nadzieję, że dwuręczność szybko powróci. Pozdrowienia!\nBrahdelt 10 lipca 2012 22:23\nStylistom dziękujemy, bo guzik się znają i to przeważnie oni chodzą fatalnie ubrani. Twoja biała sukienka jest piękna - kobieca, do figury, w sam raz na lato! *^v^*\nMarchewkowa 11 lipca 2012 09:59\nBardzo się cieszę, że Ci do gustu przypadła.\nModaitakietam 10 lipca 2012 23:14\nCudna sukienka wyszła, wyglądasz zjawiskowo!\nMarchewkowa 11 lipca 2012 10:00\nJoanna 10 lipca 2012 23:27\nCudowny krój i wykonanie, wyglądasz bosko!\nMarchewkowa 11 lipca 2012 10:01\nRasz 10 lipca 2012 23:47\nkurde mój mąż jest innego zdania- kocha jak jestem na biało ubrana:) gdy sie poznaliśmy miałam biała tunikę :) styliści sa dziwnymi ludźmi -jak krytycy heheh nie ważne co jak byleby rzec- do du...y :0. Jakbyś zamiast kapelusza miała blond falowane włosy - istna Marylin Monroe :)i przytoczę jej cytat - styliści chyba do tego dążą- To ogromnie ułatwia wybór, gdy wszystko jest jednakowe\nMarchewkowa 11 lipca 2012 10:44\nJa tam nie wiem, co styliści mają przeciwko bieli. Nigdy nie brałam jej za kolor pogrubiający.\nOgromnie Ci dziękuję za przemiłe słowa!\nebris 11 lipca 2012 00:16\nta sukienka jest po prostu zachwycająca! tak jak Twoja figura! nie mogę się napatrzeć ^^\nAlto 11 lipca 2012 00:27\nJestem pod wrazeniem! Sukienki i Twojej figury :)))\nMarchewkowa 11 lipca 2012 10:50\nBardzo dziękuje za miłe słowa :).\nBarbara Bastamb 11 lipca 2012 07:55\nBiałe cudo. Ślicznie wyglądasz....\nMarchewkowa 11 lipca 2012 10:52\nSerdecznie dziękuję :). Miło mi ogromnie, że się sukienka spodobała.\nAneta Małgorzata Anna 11 lipca 2012 08:10\nNa manekinie było pięknie, ale teraz jest przepięknie!!!\nZdjęcia jak z dobrej reklamy lub filmu :) SUPER!\nPS. Muszę uszyć sobie coś białego, skoro takie niemodne :)\nMarchewkowa 11 lipca 2012 10:55\nBiel jest latem niezastąpiona. Chyba bym umarła w innych kolorach w takie upały.\nMała Gosia 11 lipca 2012 08:14\neee tam biel pogrubia :D mam parę białych sukienek i jakoś nie zauważyłam :) co do twojej to jest perfekcyjna i z milą chęcią bym ją przygarnęła :D\nMarchewkowa 11 lipca 2012 10:56\nNo właśnie, nigdy nie zauważyłam, żeby biel kogokolwiek pogrubiała.\nSerdecznie dziękuję, Mała Gosiu! :)\nCicha 11 lipca 2012 08:33\nprezentuje się świetnie... a jeśli nawet pogrubia, to Tobie to nie szkodzi ;)\nUAreFab 11 lipca 2012 08:36\nOd razu wiedziałam jak zobaczyłam ją na manekinie, że będzie cudnie wyglądała, ale te zdjęcia i Ty w tej sukience - wyglądasz obłędnie! Piękna sukienka i wcale się nie zgadzam, że biel pogrubia :)\nMarchewkowa 11 lipca 2012 10:57\nCaitlin 11 lipca 2012 08:58\nWyglądasz fenomenalnie! Piękna sukienka ♥\nMarchewkowa 11 lipca 2012 10:58\nPanna Lila 11 lipca 2012 12:59\nCudna sukienka, idealnie podkreśla Twoją figurę! Co do "złej bieli" to stanowi ładne tło dla koloru skóry i jest super-praktyczna na lato, więc bez sensu przejmować się tzw.stylistą;)\nMarchewkowa 11 lipca 2012 20:10\nclos 11 lipca 2012 15:21\nnooo nareszcie, już się nie mogłam doczekać prezntacji :) i pięknie wyglądasz!\nMarchewkowa 11 lipca 2012 20:11\nMam nadzieję, że nikt nie umarł z głodu oczekując przed monitorem na prezentację sukienki :P.\nAnonimowy 11 lipca 2012 15:24\nMarchewkowa 11 lipca 2012 20:15\nPowiem szczerze, że sukienka na manekinie nie zrobiła na mnie wrażenia ;) Za to widząc ją na Tobie zbieram szczękę z podłogi i zazdroszczę figury! :) Wyglądasz w niej fenomenalnie :D\nMarchewkowa 11 lipca 2012 20:17\nSerdecznie dziękuję! Miło mi ogromnie, że na żywym organizmie sukienka bardziej się podoba ;-).\nAch te przesady, stylisci i inni 'madrzy'- bilay byl, jest i bedzie modny w lecie. Na 2013 znow jest w palecie modnych kolorow. Poza tym - najwazniejsze co ty lubisz.\nSukienka i ty w niej wygladacie wspaniale! Gratulacje!\nMarchewkowa 12 lipca 2012 11:24\nNo i właśnie o to w tym artykule chodzi, że biel modna, a taka szpecąca ;-].\nOgromnie Ci dziękuję za przemiłe słowa! Pozdrowienia :).\nAnecia 12 lipca 2012 17:37\nGrzechem byłoby nic nie napisać, napiszę więc to, co moje poprzedniczki: Marchewkowa, wyglądasz OBŁĘDNIE! :)\nMarchewkowa 12 lipca 2012 23:04\nAnecia, serdecznie Ci dziękuję! Bardzo mi miło :).\nrags&SILKS 12 lipca 2012 22:52\nBez dwóch zdań - sukienka jest prześliczna, a ty w niej wyglądasz cudownie. Gratulacje, Marchewkowo, kolejnej krawieckiej perełki!\nMarchewkowa 12 lipca 2012 23:05\nTeraz kombinuję, co by tu stworzyć z wełenki, którą mi przesłałaś. Jakiś maleńki letni żakiet mi się marzy.\nLizawieta 12 lipca 2012 23:38\nMasz super sylwetkę, piękny biust, prześliczny uśmiech i cudną sukienkę. A Jacyków niech się wypcha - nie zna się!\nLizawieta 13 lipca 2012 00:10\nAle zgadłam, że to Jacyków... Nie miałam, broń Boże zamiaru go obrazić. Przeczytałam dopiero teraz dokładnie ten artykuł z jego wypowiedzią o nowych trendach i muszę przyznać, że ma rację w tym co mówi o bieli, ale to absolutnie nie dotyczy Ciebie smaczna Marchewkowo. Mówi o OTYŁYCH paniach, które wbijają się w białe legginsy podkreślające im cellulit. Zdaje się, że czarne obcisłe legginsy też podkreśliły by go. On absolutnie nie miał na myśli takich lasek jak Ty.\nMarchewkowa 14 lipca 2012 11:48\nWiem, że jego słowa tyczyły się głównie osób przy tuszy, ale myślę że troszkę jednak przesadził. Zbyt obcisłe spodnie/legginsy zawsze będą wyglądały niekorzystnie i akurat biel nie ma na to większego wpływu.\ncantara 13 lipca 2012 08:38\nosa!ta sukienka cudnie odkreśla Twoją figurę!\nMarchewkowa 14 lipca 2012 11:49\nurkye 13 lipca 2012 17:59\nWow, super! :D Niesamowicie wyglądasz, bardzo kobieco. No po prostu suuuper :)))\nMarchewkowa 14 lipca 2012 11:50\nUrkye, ogromnie dziękuję za miłe słowa :).\nJoanka-Z 14 lipca 2012 16:48\nAleż ta sukienka jest kobieca! Pan J. powinien sobie uświadomić, ze biel potrafi być też seksowna, ot co!:D\nMarchewkowa 16 lipca 2012 13:40\nattagirl 15 lipca 2012 09:43\nTwoja sukienka to przykład, doskonałego dopasowania kilku elementów (dobór fasonu do figury, dobór tkaniny, świetne uszycie). No i wyszedł majstersztyk :)\nJa również od czasu do czasu korzystam z amerykańskich wykrojów (współczesnych, nie retro) i bardzo podobają mi się instrukcje\nMarchewkowa 16 lipca 2012 13:44\nA co do instrukcji, to racja. Są naprawdę dopracowane.\nThimbleLady 15 lipca 2012 14:10\nmała biała, biała piękna, piękna Marchewkowa... :)\nMarchewkowa biała sukienka to 101% kobiecości\nMonika - Twoja Asystentka 16 lipca 2012 14:42\npięknie, jestem zafascynowana Twoim wyglądem w tej sukience, w tym kapeluszu, w tym lustrze. Jesteś perfetto!\nMarchewkowa 16 lipca 2012 14:48\nAnnaslomka 16 lipca 2012 15:37\nWitam po raz pierwszy. Slicznie tu u Ciebie. A Ty, taka kobieca..\nE tam zaraz "be".. Ja tez osobiscie nie przepadam za biela w nadmiarze, ale tu w tej stylizacji- cudo! Szczegolnie, ze kiecka samodzielnie uszyta, to lubie najbardziej!\nBede zagladac do Ciebie! Pozdrawiam.Anka\nMarchewkowa 16 lipca 2012 15:43\nWitam, witam w moich skromnych progach! :)\nBardzo mi miło, że sukienka się spodobała. Dziękuję serdecznie!\nAnonimowy 10 sierpnia 2012 12:31\nnajlepszy blog o szyciu! ;)))\nJeszcze nie szyłam niczego z lnu,ale gdy zobaczyłam tą sukienkę uznałam że muszę spróbować :)\nCzy len jest "problematyczną" tkaniną?\nMarchewkowa 16 lipca 2012 18:28\nZ gęsto tkanego lnu szyje się tak samo jak z płótna bawełnianego. Zwykle nie stawia oporów.\nTe cieńsze i luźno tkane lny lubią się za to rozchodzić, dlatego szwy przed szyciem warto podkleić paskami flizeliny.\nDziękuję za odpowiedź i porady :)\nMarchewkowa 16 lipca 2012 18:57\nNie ma za co :). W razie problemów, służę pomocą.\nAnonimowy 16 lipca 2012 18:58\nMarchewkowa 16 lipca 2012 19:42\nweterynatka 18 lipca 2012 12:49\nIle czasu zajęło Ci opanowanie obsługi maszyny do szycia? Zamierzam sobie takową sprawić, jednak muszę poczekać na wypłatę. Jakie polecasz maszyny?:)\na medallion 18 lipca 2012 17:58\njak najbardziej mi się podoba, super\nAudrey 23 lipca 2012 21:12\nWitaj chodzenie po sieci znalazłem stronę i kochał swoje szwy gratulacje.\nPrzykro nam coś Użyłem translatora google.\nglisssta 1 sierpnia 2012 17:00\nPiękne! Sukienka i buty, i Twoja nieziemska talia;) Już zapomniałam, jakie inspirujące może być blogowanie:)


Życie jest święte, bo jest darem Boga\nbielsko.gosc.pl → Wiadomości z diecezji bielsko-żywieckiej → Życie jest święte, bo jest darem Boga\nŻycie jest święte, bo jest darem Boga\tprzejdź do galerii\nW modlitwie w intencji troski o życie uczestniczyły całe rodziny\nW kościele św. Jana Chrzciciela w Komorowicach rozpoczęła się wielka modlitwa w intencji życia. Podczas koncelebrowanej Mszy Świętej bp Roman Pindel odebrał od zgromadzonych kapłanów i wiernych świeckich deklaracje duchowej adopcji życia poczętego.\nTa Eucharystia była głównym punktem obchodów Dnia Świętości Życia w diecezji bielsko-żywieckiej. Wcześniej w bielska Fundacja Luce zaprosiła rodziny na wspólne świętowanie połączone ze sportową rywalizacją i zabawą, a na piątek 8 kwietnia zaplanowany jest wielki koncert Święta Życia. W hali pod Dębowcem w Biesku-Białej swoje występy zapowiedzieli m.in. raper Arkadio, Besquidians, Dzień Dobry, Anashim, Kapela Wałasi, Trojak Country, a gościem specjalnym będzie chór gospel Sound’n’Grace.\nObrońcy życia, którzy zgromadzili się w komorowickim kościele, mogli także w sąsiadującym ze świątynią domu parafialnym obejrzeć wystawę, która prezentowała różne formy wspierania życia, a także godne chrześcijanina sposoby wchodzenia na drogę rodzicielstwa.\nW homilii bp Pindel przypominał, że życie jest święte, bo jest darem Boga i to Bóg pragnie życia każdego człowieka. - To Bóg ma wspaniały plan dla człowieka, zanim on się narodzi. Dlatego trzeba wszystko uczynić, by to życie było ocalone, chronione i podtrzymywane - podkreślał bp Pindel. Wskazywał przy tym, że wszelkie działania, które podejmowane są w tej dziedzinie przez rządy, samorządy czy organizacje, obarczone są najczęściej społeczną czy polityczną kalkulacją: mają wpływać na dzietność rodzin, by zapobiec katastrofie demograficznej narodu, zapewnić lepszą przyszłość ekonomiczną społeczeństwu, dać korzyści rodzinom. Biskup ordynariusz przyznał, że te działania należy przyjmować ze zrozumieniem i nadzieją, ale i ze świadomoscią, że rzadko przynoszą one pożądany skutek.\nJak zauważył, przyczyną jest właśnie motywacja, skupiona na ekonomii, wymiarze społecznym dzietności, a nie na świętości życia, która jest motywacją człowieka wierzącego. - To oznacza, że dla wierzącego każde życie jest święte, a więc nienaruszalne z tego powodu, że to Bóg powołał to istnienie do życia. On daje życie i tylko On ma prawo odebrać życie biologiczne człowiekowi i obdarzyć go darem życia wiecznego - tłumaczył bp Pindel, dodając, że z tego wynika nasz obowiązek ochrony życia, który realizujemy w rodzinie, troszcząc się o dzieci i osoby w podeszłym wieku, a także ratując życie zawodowo jako pracownicy służby zdrowia, czy też podejmując modlitwę o ocalenie każdego zagrożonego życia.\nDzieło duchowej adopcji wiele osób podjęło już po raz kolejny...\nAlina Świeży-Sobel /Foto Gość\tObrońcy życia podejmujący uroczyście duchową adopcję życia poczętego, przyszli w procesji, trzymając w rękach świece zapalone od ognia paschału. Przed ołtarzem złozyli na ręce biskupa Romana Pindla deklaracje, wcześniej opatrzone własnym podpisem. Wiele osób zrobiło to już po raz kolejny. Jak przypominał ks. Tomasz Gorczyński, diecezjalny duszpasterz rodzin, jest to zobowiązanie do podjęcia trwającej 9 miesięcy, aż do Bożego Narodzenia, modlitwy i duchowej opieki dla życia poczętego dziecka.\nNa zakończenie liturgii bp Pindel pobłogosławił małe dzieci i matki w błogosławionym stanie.\nJak zapewnił ks. kan. Tadeusz Nowok, codzienna modlitwa w intencji ochrony życia będzie podejmowana także na antenie radia "Anioł Beskidów", podczas transmitowanych z kościoła w Bielsku-Białej Komorowicach codziennych Mszy Świętych.\nWIARA.PL DODANE 07.04.2016\nDzień Świętości Życia - 2016\nGłównym punktem diecezjalnych obchodów Dnia Świętości Życia w 2016 r. była Msza Święta w intencji troski o życie, koncelebrowana pod przewodnictwem bp. Romana Pindla w kościele św. Jana Chrzciciela w Bielsku-Białej Komorowicach. Podczas tej liturgii odbyło się uroczyste złożenie deklaracji o podjęciu duchowej adopcji życia poczętego. Zdjęcia: Alina Świeży-Sobel /Foto Gość\ndodane 07.04.2016 14:50\nKS. TADEUSZ NOWOK\n1 Ks. prał. Alojzy Zuber - kapłan wielkiego serca, wielkich zasług i jeszcze większej pokory...\n2 Fala pomocy dla poszkodowanych po wybuchu gazu w Kobiernicach\n3 Ksiądz zmarł podczas nabożeństwa różańcowego\n4 Zmarł ks. Edward Kobiesa - proboszcz w Kończycach Małych\n5 Zmarł ks. radca Piotr Wowry, wiceprezes ChSE w Ustroniu\n6 Nowe zasady epidemiczne w diecezji bielsko-żywieckiej\n7 Cafe Siena w Korbielowie już zaprasza!\n8 Animatorzy Liturgicznej Służby Ołtarza posłani z misją pomocy na drogach zbawienia\n9 Ks. Edward Kobiesa - uśmiechnięty żołnierz Chrystusa powędrował do celu\n10 Informacje o pogrzebie śp. ks. Edwarda Kobiesy\n11 Komunikat na temat stanu zdrowia bp. Romana Pindla\n12 Czterdziestka oazowiczów u św. Józefa na Złotych Łanach\n13 Poradnie fundacji Nadzieja już działają w Wapienicy\n14 W bielskiej Kamienicy pochowano ciała 384 dzieci\n15 Maratończycy od bł. Piotra Frassatiego pobiegli w Międzybrodziu Bialskim


Małe kalwarie | Obyczaje | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nMeli obok dr. Hansa Meyera, fot. dr Wolfgang PFÄFFL\nOstatnie dni 2018 roku spędzałem w Berlinie. Pogoda była parszywa: kilka stopni na plusie lub minusie, plucha i wiatr. Nie wiedząc, co ze sobą począć, odwiedzaliśmy z Klarą najrozmaitsze wystawy: te, których istotność w magazynach kulturalnych, bedekerach, przewodnikach jak „Time Out Berlin” określano jako must see, jak również te trochę mniej polecane, znajdujące się gdzieś w cieniu tak zwanych ważkich wydarzeń kulturalnych, ale nie mniej interesujące. W ten sposób, w przeddzień sylwestra, trafiliśmy do Tieranatomisches Theater. W schowanym pomiędzy uniwersyteckimi gmachami, wśród ogołoconych drzew, gdzieś na uboczu, klasycystycznym, zwieńczonym kopułą budynku, gdzie przed laty dokonywano sekcji zwłok, była nieduża, zupełnie nienagłośniona wystawa „Mangi Meli Remains. Video Sculpture and Photograpy Exhibition”. Para siedzących za kontuarem w szatni starszych, zniszczonych przez życie mężczyzn, którzy wyglądali na znużonych strażników zaświatów, była ewidentnie zaskoczona naszymi późnymi odwiedzinami. Wydawało się, że nikt w tę okropną pogodę, gdy z nieba siąpił marznący deszcz, tam nie zaglądał. Niemniej potraktowali nas ze wszystkimi w tej sytuacji wymaganymi zaszczytami – czyli odebrali od nas kurtki, wręczyli papierowe ulotki służące za przewodnik i zażądali kilku euro za bilet.\nWystawa (choć nie do końca jest to dobre słowo na to, co tam odnaleźliśmy) „Mangi Meli Remains...” była jednym z tych niespodziewanych objawień, które potrafią zmienić nasze postrzeganie, przewartościować dawne sądy oraz przekonania, w końcu przekierować naszą uwagę na inne niż dotychczasowe obszary. To, że odbywała się w pokojach i korytarzach okalających amfiteatralną salę sekcyjną – w zamierzony bądź nie (tego nie wiem) sposób – przydawało jej jeszcze bardziej intelektualnego, kulturowego, w końcu emocjonalnego ciężaru.\nMangi Meli był wodzem plemienia Wachagga żyjącego po południowo-wschodniej stronie masywu Kilimandżaro w Niemieckiej Afryce Wschodniej (dzisiejszej Tanzanii)\nMangi Meli był inny. Sprzeciwiał się obecności obcych na ziemiach Wachagga. Od początku swojego panowania, czyli 1891 roku, walczył przeciwko niemieckiej okupacji. Wpierw próbował drogi dyplomatycznej. Starał się pertraktować, tak z władzami kolonialnymi, jak i – listownie – z samym cesarzem. Jednak kiedy to nie przyniosło żadnych skutków, wystąpił zbrojnie przeciwko najeźdźcom. Pokonany i pojmany przez Schutztruppe w roku 1899, został, wraz z kilkunastoma towarzyszami, powieszony 2 marca 1900 roku w Starym Moshi. Sam założył sobie na szyję pętlę i pożegnał swojego nieprzejednanego wroga – niemieckiego kapitana Kurta Johannesa. Podobno był tak silny, że aż siedem godzin przytomny wisiał na akacji, zmuszając tym samym pilnujących go kilkudziesięciu strażników oraz zarządców kolonii do czuwania w pełnym słońcu. W końcu jeden z żołnierzy nie wytrzymał i go zastrzelił. Drzewo, na którym powieszono Mangi Meli, stoi w Starym Moshi do dziś i otoczone jest kultem.\nPo śmierci wodza jego głowę odcięto od reszty ciała i na prośbę Felixa von Luschana, zapalonego miłośnika frenologii i fizjonomiki, dyrektora departamentów Afryki i Oceanii Królewskiego Muzeum Ludoznawczego w Berlinie, wysłano do Niemiec. Kilka lat wcześniej Luschan dał się poznać jako ambitny i żądny wiedzy antropolog, gdy podczas zorganizowanej z inicjatywy cesarza Wilhelma II Wystawy Kolonialnej (1896) z żoną i grupą studentów urządzał w parku Treptow swoiste safari. Uzbrojeni w aparaty do pomiarów czaszek i kości „badali” przybyłych do Berlina Afrykańczyków, chcąc znaleźć naukowe dowody na wyższość rasy białej nad innymi. Szacuje się, że kolekcja czaszek Felixa von Luschana, wśród której była również czaszka wodza Meli, liczyła ponad sześć tysięcy. Przez kilka lat wysyłane były w drewnianych skrzyniach z Afryki, Oceanii, ale też Ameryki. Czaszki oddzielano od szkieletów ze względów praktycznych. Jako delikatniejsze mogłyby ulec zniszczeniu podczas transportu z twardymi kośćmi. Warto też wspomnieć, że nim czaszka wodza Mangi Meli została przesłana do Berlina, wpierw musiała zostać wygotowana i oskrobana z tkanki. Najpewniej zatrudnieni do tego zostali towarzysze broni wodza lub członkowie jego rodziny. Tak to wyglądało w Namibii:\nW 1905 roku w obozie Swakopmund więźniarki zmuszano do gotowania odciętych głów swoich rodaków i oskrobywania czaszek z tkanki i ścięgien za pomocą odłamków szkła. Ofiary mogły być ludźmi, których samych znały – a nawet krewnymi. Następnie niemieccy żołnierze ładowali czaszki do skrzyń i wysyłali do Niemiec, gdzie zasilały muzea, prywatne kolekcje i zbiory uniwersyteckie.\n(D. Olusoga, C. Erichsen, „Zbrodnia Kajzera”)\nWystawa „Mangi Meli Remains...” opowiadała nie tylko historię wodza Wachagga, ale też trwające pięćdziesiąt lat bezskuteczne poszukiwania czaszki, które zapoczątkował jego wnuk Isaria Meli, a kontynuuje pochodzący z Moshi Mnyaka Sururu Mboro, który w przeddzień wyjazdu na studia w Niemczech obiecał swojej babce, że sprowadzi zaginioną czaszkę z powrotem do Tanzanii. Wystawę, jak również nieuwieńczone dotąd sukcesem poszukiwania czaszki Mangi Meliego podsumowuje krótkometrażowy animowany film, który premierę ma mieć w tym roku:\nMangi Meli Remains (Film Trailer) from Flinn Works on Vimeo.\nKiedy w Google wpisuje się hasła: „Mangi Meli”, „Meli’s Scull” lub „Mnyaka Sururu Mboro” wśród wyszukiwanych grafik jedną z pierwszych jest czaszka podpisana „S.2552”. Obok, nad numerem znajdują się miejsce jej odnalezienia: Busira, wyspa na Jeziorze Wiktorii i nazwisko znalazcy: „Czekanowski”. Nie trzeba się natrudzić, by wywnioskować, że był to Jan Czekanowski, urodzony w Głuchowie, pod Grójcem, polski etnograf.\nKiedy w Google wpisuje się hasła: „Mangi Meli”, „Meli’s Scull” lub „Mnyaka Sururu Mboro”, wśród wyszukiwanych grafik jedną z pierwszych jest czaszka podpisana „S.2552”\nCzekanowski skończył szkołę średnią w Libawie i w 1901 roku wyjechał na studia do Zurychu. Uczył się pod okiem Rudolfa Martina, «najlepszego – jak pisał w „Dzienniku podróży afrykańskiej” – w Europie antropologa», dzięki któremu „położył specjalny nacisk na anatomię oraz na matematykę i statystykę matematyczną”. Był na tyle wyróżniającym się studentem, że profesor Martin zabrał go na Kongres Antropologów w Wormacji, gdzie jego pierwsza praca wzbudziła na tyle duży odzew i „wywarła tak wielkie wrażenie”, że zdecydowała o jego dalszych losach.\n„Tak gorąco odczuwano wówczas potrzebę przeniesienia nowoczesnych metod angielskiej statystyki biometrycznej na teren antropologii niemieckiej, a moja praca (…) była pierwszą podjętą w tym kierunku próbą”. Wkrótce „profesor Felix v. Luschan, Dyrektor Oddziałów Afrykańskiego i Oceanicznego, w Królewskim Muzeum Ludoznawczym w Berlinie, zaproponował mi asystenturę, gdybym zaś nie chciał zaraz z propozycji korzystać, lecz kontynuować studia, oświadczył, że miejsce to rezerwuje dla mnie, zaś po rocznym pobycie w Muzeum zostanę wysłany do Afryki bądź Oceanii”. Sensacją kongresu było to, że znakomity von Luschan „uczynił tak poważną propozycję młodzieńcowi mającemu zaledwie trzy trymestry studiów”. Może przeczuł jego gorliwość?\nCzekanowski zdecydował się ukończyć wpierw studia i dopiero po doktoracie wyjechał do Berlina, by pod skrzydłami von Luschana „katalogować krzemienie paleolityczne (…) i czaszki zgromadzone kiedyś przez Virchowa”. W ten sposób przechodził swoisty chrzest.\nZgnębiony monotonią prac muzealnych, nie zdawałem sobie sprawy z tego, że była to jedynie próba mojej wytrwałości i że czekają mnie rychło wielkie zmiany. Już przed wyjazdem na Boże Narodzenie zapytał mnie mój szef, czy przygotowuję się do wyjazdu do Afryki. Widząc moje zdziwienie, oświadczył, że zapewne już wiosną zostanę dołączony do planowanej ekspedycji. (…) Zapewnił, że mam szansę otrzymania poważnego stypendium rządowego jako ten, na którego liczy się, że nie zawiedzie pokładanych nadziei.\nByło to na przełomie lat 1906 i 1907. W tym czasie „po Berlinie krążyły pogłoski o tym, co dzieje się na Shark Island” („Zbrodnia Kajzera”). W prasie pojawił się list, który informował o postępującej eksterminacji Nama w mieszczącym się obok Lüderitz obozie. Jak piszą David Olusoga i Casper W. Erichsen: „Od grudnia 1906 roku nie można było dłużej zasłaniać się nieznajomością sprawy”. W tym samym czasie w Niemieckiej Afryce Wschodniej dogorywało powstanie Maji-Maji, które zostało brutalnie stłumione. Niemcy przeciwko zbuntowanej ludności wprowadzili strategię spalonej ziemi. Płonęły wioski, pola, busz. Wkrótce większość rebeliantów i ich rodzin pomarła z głodu. Zginęło tysiące ludzi z terenów południowo-wschodniej Tanzanii, gdzie produkowano bawełnę. W takich okolicznościach Czekanowski wyjeżdżał do Afryki. Wraz z ekspedycją zorganizowaną przez Adolfa Fryderyka Meklemburskiego.\nJednym z zachowanych dokumentów dotyczących tej wyprawy jest cytowany wyżej „Dziennik podróży afrykańskiej”. „Tekst stanowi pierwszych pięć rozdziałów pierwszej części dziennika, odtworzonych przez autora w latach 1951–1954” – pisze we wstępie Joanna Bar. Bowiem „jedyny egzemplarz rękopisu pierwszej części dziennika (…) uległ zniszczeniu podczas Powstania Warszawskiego”. Nie wątpię w szczerość i uczciwość relacji, ale wydaje mi się, że próba odtworzenia wydarzeń sprzed prawie pół wieku musi być nacechowana pewną reinterpretacją. Tak z powodu zwodniczej pamięci, jak również innego po latach kontekstu kulturowo-historycznego. Niemniej jak oddanym uczniem niemieckiej etnologii był Czekanowski, zdradza już pierwszy akapit „Dziennika...”:\nPrzestrzeń... niezbadana, pełna zagadek! najpierw ta nieograniczona płotem czy parkanem, trochę później zaciekawiająca tajemnicą, co dzieje się za horyzontem, dostępnym dla oczu? Odkąd siebie pamiętam – pamiętam również, jak kusiła, jakie wywoływała tęsknoty: przestrzeń!\nKolonialna ekspansja Niemiec pod koniec XIX i na początku XX wieku była jedną z pierwszych realizacji doktryny Lebensraumu. Czynione przez von Luschana et consortes antropologiczne wysiłki, by wykazać wyższość białej rasy, „rasy panów”, nad pozostałymi, rzekomo podległymi, poślednimi rasami – w znacznej mierze służyły umotywowaniu zagarniania afrykańskich przestrzeni, które należeć miały się Niemcom, jako cywilizacyjnie bardziej rozwiniętym. Uczciwie trzeba dodać, że narracja ta nie była tylko ich domeną. W podobnym duchu wyrażali się wpływowi politycy belgijscy, angielscy, włoscy czy amerykańscy. Nieobca była Polakom, którzy w zasadzie sen kolonialny śnią po dziś dzień.\nKolonialna ekspansja Niemiec pod koniec XIX i na początku XX wieku była jedną z pierwszych realizacji doktryny Lebensraumu\nEkspedycja, w której brał udział Jan Czekanowski, mogła pochwalić się imponującym dorobkiem antropologiczno-etnograficznym. W zasadzie w całości odpowiadał za niego polski uczony. „Zebrano 1017 czaszek i około 4000 eksponatów etnograficznych – pisze Bar – dokonano pomiarów na 4500 osobnikach, wykonano 700 zdjęć fotograficznych, zdjęto gipsowe maski z 36 osób, nagrano 87 fonogramów i teksty w 37 językach”. I dodaje: „Rezultaty przeprowadzonych obserwacji antropologicznych oraz pierwsze publikacje okazały się wielkim sukcesem naukowym”. Czekanowski został odznaczony przez księcia Meklemburgii, Fryderyka i króla Belgów, Leopolda II – kata Konga.\nWśród 1017 czaszek była też ta z numerem „S.2552” z wyspy Busira na Jeziorze Wiktorii. Jak została ona zdobyta, dość dokładnie – i beznamiętnie – relacjonuje Czekanowski w ostatnim, poświęconym Bukobie rozdziale „Dziennika...”:\nCzwartek, pierwszego wolnego dnia po wylądowaniu, przeznaczyłem na zbieranie materiału kostnego na wyspie Busira, czy też Musira, znajdującej się niedaleko od brzegu i osłaniającej port w Bukobie.\nByła to „wyspa umarłych” całej okolicy. Ludność autochtoniczna, zgodnie z wierzeniem przodków, wywoziła tam zmarłych i porzucała na łup drapieżnego ptactwa (…). O kościach zgromadzonych na wyspie wspominali już Stanley i Wilson, a Fryderyk Stuhlman, towarzyszący Eminowi Paszy w jego ostatniej podróży, odwiedził ten nekropol wiosną 1892, przesłał nawet kilka zebranych tam czaszek Rudolfowi Virchowowi (…) Musiały one jednak zaginąć, nigdzie ich bowiem się nie doszukałem przy porządkowaniu wielkiej kolekcji kraniologicznej, przekazanej berlińskiemu Towarzystwu Antropologicznemu (…). Postanowiłem teraz, korzystając ze sposobności, przesłać do Berlina możliwie największy zbiór czaszek z Musiry. Cesarski rezydent dał mi do dyspozycji dużą łódź i ośmiu askarów, tj. żołnierzy. Załadowano do łodzi paki po sprzęcie ekspedycyjnym. Na wyspie napełniliśmy je szkieletami i czaszkami, po zaopatrzeniu każdej sztuki w sygnaturę, stwierdzającą jej pochodzenie. Zabierało to tak wiele czasu, że ledwie dwa razy w ciągu dnia mogliśmy powrócić. Pobyt na wyspie przeciągał się do zachodu słońca. Nieprzeliczone roje ptactwa wzbiły się w powietrze i krążyły nad wyspą, doszukując się widocznie żeru przywiezionego przez naszą łódź. Do wyspy nie przybijały inne łodzie, jak tylko przywożące nieboszczyków. To trzepotanie i tłuczenie się ptaków, czyhających na ścierwo ludzkie, robiło tak ponure wrażenie, że nie tylko żołnierzy, ale i mnie ogarnął zupełnie wyraźny lęk. Pospiesznie odbijaliśmy od brzegu, uwożąc nasze cenne łupy, żołnierze denerwowali się do tego stopnia, iż można się było liczyć z jakimś niepoczytalnym postępowaniem i bałem się, czy nie wyrzucą do jeziora pak z tak cenną zawartością. Dopiero ostre „habt Acht”, dwa magiczne słowa, których dokładnie nikt nie rozumiał, a każdy bał się ich jak ognia, przełamały strach i uspokojeni żołnierze zaczęli wiosłować jak automaty. Wbito w nich głęboko, a co gorsza: dosłownie ten staro-pruski styl. (…) Dziwni ludzie... bez drgnienia powieki, w ciągu całego dnia pakowali dla mnie kości swoich pomarłych, a o zmierzchu ich zabobonny strach wydawał się jakąś psychiczną epidemią...\nOgólny rezultat tej wyprawy stanowiła kolekcja składająca się ze stu czaszek i siedmiu kompletnych szkieletów. Przekraczało to wielokrotnie najbujniejsze marzenia mojego szefa w Berlinie...\nPo drugiej wojnie światowej Jan Czekanowski zadomowił się w Poznaniu. Tam na Uniwersytecie Adama Mickiewicza kierował Katedrą Antropologii. Jego zainteresowanie statystyką przydało się do szacowania strat wśród polskiej ludności w czasie okupacji. Jak można przeczytać w Wikipedii i encyklopediach, rozwijał też teorię, zgodnie z którą Polacy mieliby pochodzić od Gotów. Kiedyś zapytałem tatę, czy przypadkiem nie poznał Czekanowskiego. „Ciekawe, że o niego pytasz” – powiedział. Pamiętał, że Czekanowski razem z nim chadzał na projekcje filmów i spotkania Dyskusyjnego Klubu Filmowego. „Siadał zawsze z przodu, bardzo elegancki i skryty. Wychodził zawsze przed końcem rozmowy...”.\nPrzypominam sobie, że w domu znajomych moich dziadków, chyba na Junikowie (ale nie wykluczam, że było to mieszkanie na Jeżycach) w Poznaniu, wśród olejnych monachijskich obrazów i biedermeierowskich mebli, za szybą szklanej serwantki, pośród porcelany spoczywała czaszka. Biała i wypolerowana. Jeżeli dobrze pamiętam, należała do Pigmeja, ale nie mam pewności. Przyjechała z Afryki na początku wieku. Opowieść o jej podróży zrobiła na mnie na tyle duże wrażenie, że choć nie mogę przypomnieć sobie, gdzie dokładnie i od kogo ją usłyszałem, to pewne szczegóły wryły mi się w pamięć. Dlatego potem wielokrotnie wizualizowałem sobie jej drogę z obrzeży Kongo, przez Atlantyk, do Hamburga, a potem Poznania.\nKilka miesięcy temu dotarło do mnie, że musiała przepływać obok Fuerteventury. Być może załoga statku zacumowała na kilka dni w Puerto de Cabras, czyli w dzisiejszej stolicy wyspy: Puerto del Rosario.\nByć może pigmejska czaszka była własnością pana Żelewskiego, potomka polskiej gałęzi słynnych von dem Bachów, którzy już po drugiej wojnie światowej – ze zrozumiałych względów – usunęli z nazwiska pruski przedrostek. Moja babcia przyjaźniła się z panią Żelewską. Nad elegancją i prezencją jej męża rozpływała się, dając tym samym do zrozumienia, że mój dziadek nie mógł pochwalić się takimi junkierskimi przymiotami. Co prawda czasem wspominała, że pan Żelewski z zazdrości lub „pod wpływem” bił jej przyjaciółkę laską, ale od razu dodawała: „Jak nie bije, to nie kocha”, co też było chyba przytykiem pod adresem mojego dziadka.\nByć może pigmejska czaszka była własnością pana Żelewskiego, potomka polskiej gałęzi słynnych von dem Bachów, którzy już po drugiej wojnie światowej – ze zrozumiałych względów – usunęli z nazwiska pruski przedrostek\nCo ciekawe, Emil von Zelewski, stryjeczny dziadek przyjaciela mojej rodziny, właściciel kaszubskiego majątku w Będargowie, który swego czasu służył w Poznaniu, zginął w 1891 roku raniony włócznią w bitwie pod Lugalo w Tanzanii. Dowodził niemieckimi oddziałami, które zostały zaatakowane i zwyciężone przez powstańców z ludu Hehe. Do zwycięstwa poprowadził ich wódz Mkwawa, który jeszcze przez następnych siedem lat stawiał czoła kolonizatorom. W końcu, otoczony przez niemieckie wojska, przyparty do ściany w twierdzy Kalenga, popełnił samobójstwo, nie chcąc dać się pojmać (1898). Po bitwie sierżant Merckel odnalazł jego ciało i odrąbał głowę, którą potem wysłał do metropolii. Przez ponad pół wieku znajdowała się w Muzeum Antropologicznym w Bremie, mimo że na mocy traktatu w Wersalu Brytyjczycy domagali się jej zwrotu. Dopiero w roku 1954 wróciła do Tanganiki.\nWracaliśmy od Żelewskich wieczorem. Mijaliśmy jeżyckie zoo, gdzie w 1914 roku odbyła się wielka wystawa etnograficzna, na której zaprezentowano plemiona doliny Nilu. Badania międzyrzecza Nilu i Kongo stanowiły najważniejszą część antropologicznej pracy Czekanowskiego podczas afrykańskiej ekspedycji. Być może jego ustalenia i artykuły pośrednio przekonały poznańskich włodarzy do otwarcia kolonialnej wystawy. Zorganizował ją Carl Marquardt, etnograf i podróżnik. Razem z bratem Fritzem znani byli z aranżowania tego typu pokazów etnograficznych (Völkerschau) i sprowadzania do Europy grup mieszkańców z Afryki, Azji czy Oceanii. Sama wystawa natomiast okazała się wielkim sukcesem. Rozpisywała się o niej prasa, która przy okazji pozwalała sobie na „naukowe” dywagacje à propos ras, powielając wcale popularne ongi twierdzenie, że im bliżej równika, tym skóra staje się ciemniejsza. Warto zaznaczyć, że nie było to jedyne tego typu wydarzenie w Poznaniu. Już wcześniej gościli tam Nubijczycy, Zulusi, Siuksowie, Amazonki z Dahomeju, Sudańczycy, Samoańczycy, Syngalezi i Beduini.\nNiedawno dowiedziałem się, że nieopodal zoo, kilkaset metrów od mieszkania, w którym żyli moi dziadkowie, w roku 1892 urodził się Egon von Eickstedt, antropolog z Uniwersytetu w Breslau, który sklasyfikował ludzkie rasy. Jego, odziedziczona po znanym anatomie Hermannie Klaatschu, kolekcja czaszek, stanowiąca obecnie część zbiorów Muzeum Człowieka na wrocławskim uniwersytecie, liczyła kilkaset egzemplarzy. Do dzisiaj przetrwało ledwie sto czterdzieści: osiemdziesiąt australijskich i sześćdziesiąt afrykańskich. Być może wśród nich jest czaszka wodza Meli? Choć niewykluczone, że znajduje się ona w jakimś poznańskim salonie.


zastosowanie – STREFA BUDOWLANA\nTransport z Polski do Włoch http://www.eurotransport.org/?link=6&title=polska_-_anglia__polska_-_wlochy Oferujemy swą pomoc już na etapie decyzji o formie przesyłki, doradzamy i wspeieramy klientów. Kalkulujemy czas i cenę. Czym kierujesz się wybierając firmę transportową – ceną, bezpieczeństwem, a może szybkością? Mamy dla Ciebie dobrą wiadomość – z Eurotransport nie musisz wybierać, u nas Twoja przesyłka dotrze terminowo, bez komplikacji i w atrakcyjnej cenie. Nasza firma jest liderem na rynku spedycyjnym. Wieloletnia tradycja, zdobyta wiedza i profesjonalizm pozwalają nam świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Obsługujemy transport na terenie Polski i międzynarodowy (Włochy, Francja, Anglia), docieramy do tysięcy krajowych i europejskich miast. Dzięki nam prześlesz wysyłki wielkogabarytowe, całopojazdowe, częściowe, drobnicę oraz paczki do 30 kg. Na podstawie preferencji dostosujemy odpowiednią drogę spedycji – lądową, pocztową lub morską. W naszej bazie posiadamy busy, duże ciężarówki tir, a także przyczepy o ładowności do 24 ton. Oferujemy także magazynowanie i dystrybucję. Zapraszamy do zapoznania się z ofertą na www.eurotransport.org – postaw na sprawdzoną jakość i rzetelność.\nminimum 10 krotkich zdan opisujacych firme i strone w osobnych linijkach8-243 Mazowiecki Tomaszów Walking Nordic minimum 10 krotkich zdan opisujacych firme i strone w osobnych linijkach8-243 kangertech atomizer


LokiKoki | Zniżki, kod promocyjny | Fryzjerstwo\nLokiKoki kod rabatowy, promocja - lipiec 2019\nNajnowsze i aktualne kody rabatowe oraz promocje do LokiKoki\nNa tej stronie znajdziesz kody rabatowe oraz promocje do LokiKoki. Aby skorzystać z kodu rabatowego LokiKoki, wystarczy nacisnąć klawisz Zastosuj kod rabatowy, skopiować kod rabatowy do schowka i wkleić go w koszyku przy finalizacji zakupu na stronie sklepu. Jeżeli chcesz skorzystać z promocji do LokiKoki, wystarczy nacisnąć klawisz Skorzystaj z promocji, nastąpi automatyczne przekierowanie na stronę sklepu, gdzie można znaleźć daną ofertę promocyjną. Niektóre kody rabatowe i promocyjne mają określoną datę zakończenia, czyli działają tylko do określonego dnia.\nPromocja LokiKoki –zestawy do pielęgnacji włosów 20% taniej.\nPromocja LokiKoki - darmowa dostawa przy zakupach od 299,00 zł.\nPromocja LokiKoki - po zapisaniu się do newslettera 15 zł rabatu na pierwsze zakupy od 149 zł.\nLokiKoki – sklep z profesjonalnymi kosmetykami, akcesoriami i sprzętem do stylizacji włosów. Posiada w asortymencie produkty topowych marek fryzjerskich takich jak: Artego, Kemon, Brocato, Davines, Wella, L’Oreal Professionnel, Goldwell. Znajdziemy tu kosmetyki do pielęgnacji i stylizacji włosów, suszarki, lokówki, prostownice, maszynki, wałki, szczotki, grzebienie, farby, emulsje, nożyczki i wiele innych.\nKod rabatowy LokiKoki - jak korzystać\nPowyżej zostały zaprezentowane aktualne promocje i kody rabatowe do LokiKoki.


Paulina Kotwis 25.09.2021 14:00\nAndrzej Chyra uderzył w rządy Prawa i Sprawiedliwości. Swój stosunek do obecnej władzy wyraził w drodze na festiwal filmowy w Gdyni. Jest również zawiedziony postępowaniem swoich kolegów.\nAndrzej Chyra jest, delikatnie mówiąc, zawiedziony obecnym rządem. Artysta nie boi się zabierać głosu w sprawach społeczno-politycznych, a swoje poparcie dla opozycji czytelnie wyraża we wpisach na Instagramie. Teraz jego myśli również krążą wokół obecnej sytuacji politycznej. Chyra boi się wyjścia Polski z Unii Europejskiej.\nAndrzej Chyra wzywa do protestów. Chodzi o poczynania rządu\nAndrzej Chyra w sieci zamieścił wpis, w którym nawołuje rodaków do zwarcia sił i obywatelskiego sprzeciwu, by pokazać, że Polska chce być w UE. Komentarz urozmaicił zdjęciem z pociągu, do którego zapozował z wysuniętym środkowym palcem.\nPobudka! Unia Europejska jasno mówi: do Polaków należy decyzja - chcecie być z nami czy nie, czyli my nie będziemy wam pomagać już w decydowaniu! Co sobie chcecie! Politycy nic nie zrobią! Tylko obywatelski sprzeciw na ulicach w wielkiej masie pokaże, czy jeszcze chcemy unii & ***** *** - czytamy na Instagramie.\nAndrzej Chyra zawiedziony reakcją środowiska artystycznego. "Producenci milcząco proszą o shut up"\nPod postem Chyra dodał również pełen goryczy komentarz, w którym narzeka na brak reakcji środowiska filmowego. W Gdyni odbywa się aktualnie Festiwal Polskich Filmów Fabularnych, zdaniem artysty brakuje na nim politycznych akcentów.\nNikt tam o tym nawet nie szeptał. Kiedyś festiwal był areną dla twórców, którzy manifestowali swoją niezależność i poglądy. Dziś wszyscy się chowają za filmami i chcą tylko mówić o sztuce, producenci, bo się boją o kasę na następne filmy. Nie wprost, ale stoją na straży budżetów, więc milcząco proszą SHUT UP* (na priv). Jeśli ten festiwal się skończy bez żadnego słowa artystów o tym, że prawo jest w dupie, a zaraz wszyscy tam trafimy, jak się damy wykopać z UE, to na koniec wystosuje im wszystkim (emotka środkowy palec - przyp. red.).\nOstatecznie na FPFF usłyszeliśmy istotne deklaracje. Agnieszka Holland mówiła o uchodźcach, padły ważne słowa o osobach LGBT+.


51. To Be Delicious w cenie 12,00 zł – Drogeria internetowa Neness.pl\n» Perfumy DKNY*\n» 51. To Be Delicious\nPerfumy DKNY* 51. To Be Delicious\nCena: 9,60 zł 12,00 zł 9.60\nProducent: Perfumetki Neness\nKod produktu: p_51\nOpis produktu 51. To Be Delicious\nSzukasz perfum, które każdego ranka pobudzą Cię do działania bardziej niż kawa? W Neness przygotowaliśmy dla Ciebie idealną propozycję. To zapach To Be Delicious inspirowany doskonałą mieszanką nut skomponowanych przez markę DKNY. Jego kwiatowo-owocowa woń doda Ci energii, która zostanie z Tobą na cały dzień.\nDaj sobie zastrzyk energii dzięki perfumom To Be Delicious zamkniętym w niewielkiej fiolce\nOrzeźwiające perfumy damskie To Be Delicious to mieszanka nut zielonego jabłka oraz ogórka. Kompozycja doda Ci świeżości i lekkości. Świetnie sprawdzi się zwłaszcza latem, kiedy poszukujesz energetycznych zapachów. Na kompozycję To Be Delicious składają się również nuty zapachowe grejpfruta, tuberozy i fiołka. Żeby uzyskać wyjątkową i zaskakującą mieszankę, dodano do niej także drzewo sandałowe oraz amber. Początko świeży i energetyczny zapach owoców zamieni się w kwiatową woń, która ukoi Twoje zmysły pod koniec dnia. Te energetyczne, owocowo-kwiatowe perfumy zamknięto w niewielkiej fiolce, którą zabierzesz ze sobą wszędzie. Zmieści się do niewielkiej kosmetyczki, z którą podróżujesz, a także do kopertówki idealnej na przyjęcia. Łatwa aplikacja i niewielkie opakowanie pozwolą Ci w ciągu dnia dodać sobie energii tym niezwykle lekkim zapachem, który pokochasz od pierwszego użycia. Perfumy damskie To Be Delicious są niezwykle wydajne, a ich niska cena zaskakuje. Dzięki niej wypróbujesz nie tylko tej kompozycji, ale także wielu innych, które są dostępne w Neness.\nNajchętniej kupowane perfumetki Neness.pl\nSprawdż najchętniej kupowane perfumetki Neness\nArmani Acqua di Giò Pour Homme*\nCalvin Klein Euphoria*\nCarolina Herrera Good Girl*\nLancôme La Vie Est Belle*\nPaco Rabanne Invictus*\nKod kreskowy 5903137580511\n52. Green Tea\nCena: 9,60 zł 12,00 zł\n55. Envy 2\n56. Woman Guilty\n57. The Rush Red\n58. The Rush 2 Pink\n63. Pour Homme\n64. Pink Love Me\n65. Of Pink\n66. Pour Femme\n67. In Play\n68. Spring Touch\n69. Sun Touch\n70. Hypnotic Scent\n71. Magnifiq Scent\n73. Milion Man\n74. Black X\n75. Black X\n76. Milion Woman\n77. Woman Angel\n79. Women Vanitase\n83. First Desire\n84. Code Sport\n85. We Are Champions\n86. Men Guilty\n87. VIP Man\n88. Eterni Life\n91. The Gioia\n96. Allien World\n97. Fuel Man\n98. Fuel Woman\nOpakowanie Okazyjne na 5szt\n183. Aqua Profumo\n184. Nuit Sey\n185. My Sceent\n189. 5 Leau\n19. I'm Orange Man\n191. You Man\n192. You Woman\n193. Extreme by Noir\n194. Orchid by Black\n196. Eros Woman\n22. XX neness XX\n23. Magic Woman\n25. Pink Woman\n28. Just Allure\n30. Last Chance\n32. Homme Sport\n34. Ego Is\n36. Your Euforia\n37. Your Euforia\n38. Your Blossom\n41. Cool Woman\n42. & Homme\n43. & Blue\n44. & One\n45. & Gentleman\n46. & One\n47. & Rose\n49. the Fahrenheit scale\nSmaczny zapaszek :) jestem oczarowana.\nPołączenie owoców i kwiatów zdecydowanie trafiło w moje gusta.\nW miarę ciekawy zapach\nNiedługo zamawiam je ponownie!\nStosuję je każdego dnia i prawie w ogóle ich nie ubywa.\nNiewielka fiolka, a w niej taki ładny zapach. Fantastycznie!\nJestem bardzo zadowolona z zamówienia. To Be Delicious spełniły moje oczekiwania pod względem intensywności zapachu i trwałości. Przyjemnie się je aplikuje, nie trzeba za często odświeżać zapachu i są po prostu piękne.\nMoje perfumy numer jeden!!!\nLetnie perfumy idealne na wakacje\nTroszkę eleganckie, troszkę świeże. To Be Delicious pachną smakowicie! Urzekła mnie kompozycja ogórka z zielonym jabłkiem, które idealnie się dopełniają. Świeży i oryginalny zapach, który najlepiej do mnie pasuje :)\nZaskoczyły mnie swoją trwałością.\nSuper jak i pozostałe perfumetki z Nenessa!\nFantastyczna mieszanka! Dodaje energii!\nDla mnie są genialne. Polecam innym paniom.\nZapach idealny na lato - orzeźwiające jabłko i ogórek są strzałem w 10. Niestety na mojej skórze nie są zbyt trwałe i wyczuwalne :(\nNie polecam. Szkoda pieniędzy. Zapach nietrwaly i w dodatku nie przypominajacy oryginału...\nZapach bardzo ładny, świeży, przypominający oryginalne DKNY be delicious. Niestety dość nietrwały.


Aktualizacje przeznaczone są dla urządzeń o konkretnych numerach seryjnych.\nInstalacja aktualizacji na urządzeniach o innych numerach seryjnych może powodować uszkodzenie urządzenia.\nPobierz archiwum Upgrade tool (http://www.lark.com.pl/dopobrania/update/freeme/upgrade_tool.rar) zawierające aplikację Livesuit konieczną do przeprowadzenia aktualizacji i wypakuj je w dowolnej lokalizacji na dysku komputera.\nPobierz plik zawierający aktualizację systemu Android właściwą dla początku numeru seryjnego Twojego urządzenia: CF1303... lub CF1306...\nOtwórz folder „Upgrade tool”, a następnie uruchom aplikację „LiveSuit.exe”.\nKliknij przycisk „SelectImg” i wskaż lokalizację pliku pobranego w pkt. 2\nUpewnij się, że akumulator tabletu jest naładowany, a urządzenie wyłączone (rozładowanie tabletu podczas wykonywania dalszych działań może prowadzić do jego uszkodzenia).\nWciśnij i przytrzymaj przycisk „+”, następnie podłącz tablet do komputera za pomocą kabla micro-USB i wciśnij siedmiokrotnie włącznik, następnie zwolnij przycisk „+”.\nW oknie, które właśnie się pojawiło wybierz opcję aktualizacji z której chcesz skorzystać. Wybierz "Tak", aby zaktualizować oprogramowanie jednocześnie formatując pamięć urządzenia. Wybierz "Nie" dla aktualizacji bez formatowania pamięci.\nKomunikat "Update success" oznacza pomyślne zainstalowanie aktualizacji.\nKliknij "OK", a następnie "Exit".\nOdłącz kabel USB od urządzenia.\nPierwsze włączenie tabletu po aktualizacji może potrwać dłużej niż zazwyczaj.


Microsoft podbija chiljską administrację. Internauci protestują\nWiadomości24 » Cywilizacja » Komputery » Microsoft podbija chiljską administrację. Internauci protestują\nData dodania: 2007-07-30 11:34\nJuż w maju rząd Chile podpisał z Microsoftem umowę dotyczącą stosowania oprogramowania tej firmy w chilijskim systemie administracyjnym i edukacyjnym. Decyzja rządu, która wyszła na jaw w czerwcu, spotyka się ze sprzeciwem użytkowników.\nWedług austriackiej telewizji ORF do istniejącej w Chile organizacji "Movimiento de Liberacion Digital" (Ruch Wolności Elektronicznej), przyłączyło się w ostatnich tygodniach wielu internautów. W swoim blogu protestuje MdLD przeciwko umowie, zawartej przez rząd bez zwykłego w takich przypadkach przetargu, braku konkurencyjnych propozycji i niepoinformowania o rozmowach opinii publicznej. Celem organizacji jest zmuszenie rządu do wymówienia zawartego kontraktu oraz powiększenie swojego wpływu na rozwój nowoczesnych technik informacyjnych.\nDzięki umowie z rządem chilijskim firma z Redmond ma możliwość penetracji struktur administracyjnych państwa i przenika głęboko do tamtejszego systemu edukacji. W zamian Microsoft zobowiązał sie do budowy centrum naukowego w jednym ze słabo rozwiniętych regionów Chile oraz przez najbliższe trzy lata ma wspomagać sumą 100 tys. dolarów rocznie cztery chilijskie instytuty rozwoju nauk, należące do państwowych uniwersytetów.\nMicrosoft niesłusznie ofiarą krytyki\nTagi: krytyka Microsoft Bill Gates software oprogramowanie Chile


piątek, 25 czerwiec 2021 11:28\nNa zdjęciu M. Stella Sawicki z Bibarem Ozdami\nZ inicjatywy Polish Heritage Society w piątek zostanie odsłonięta tablica pamiątkowa w Willsden przy domu, w którym mieszkał generał Władysław Anders. Napis na tablicy upamiętniać będzie jego niezwykłe osiągnięcie, polegające na doprowadzeniu 120 000 Polaków ze Związku Radzieckiego do Palestyny w 1942. W uroczystości udział weźmie m.in. córka Andersa - Anna Maria Anders ambasador Arkady Rzegocki, a także Bibar Ozdami, obecny właściciel domu generała.\n- Generał Anders był genialnym dowódcą pola walki, niezwykłym człowiekiem i polskim bohaterem. Jestem zachwycony, że odegraliśmy swoją rolę w upamiętnianiu jego niezwykłego życia – powiedział dr Marek Stella-Sawicki, prezes Polish Heritage Society.\nWładysław Anders był uczestnikiem I wojny światowej. Początkowo został przydzielony do służb aprowizacyjnych 2 Korpusu, ale 25 października 1914 na własną prośbę przeszedł do macierzystego 3 Noworosyjskiego Pułku Dragonów. Szybko awansował, otrzymując 5 listopada 1915 stopień podporucznika, 3 lipca 1916 – porucznika, a 22 listopada 1916 – sztab rotmistrza. Po zwolnieniu ze służby w armii rosyjskiej wstąpił do I Korpusu Polskiego, którym dowodził gen. Józef Dowbor-Muśnicki. 13 października 1926 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go dowódcą 2 Samodzielnej Brygady Kawalerii. Następnie był dowódcą Nowogródzkiej Brygady Kawalerii i jednocześnie dowódcą Garnizonu Baranowicze.\nPodczas drugiej wojny światowej Anders początkowo dowodził Nowogródzką Brygadą Kawalerii w bitwie pod Mławą. Od 12 września 1939 Anders dowodził Grupą Operacyjną Kawalerii swojego imienia. 29 września w okolicach Sambora generał Anders został dwukrotnie postrzelony przez Ukraińców, po czym dostał się do niewoli sowieckiej. Początkowo Andersa przetrzymywano w lwowskim szpitalu przy ul. Kurkowej 33. W grudniu 1939 odmówił przyjęcia instrukcji gen. Kazimierza Sosnkowskiego w sprawie powołania do życia ZWZ, przywiezionej z Paryża przez emisariusza Tomasza Jana Strowskiego. Przebywał następnie w więzieniu Brygidki we Lwowie. 29 lutego 1940 NKWD wywiozło go do Moskwy i osadziło w centralnym więzieniu NKWD na Łubiance, a potem w więzieniu śledczym Butyrki. Na jesieni 1940 przeniesiono go z powrotem na Łubiankę. 4 sierpnia 1941 Anders został zwolniony z więzienia.\nMiędzy 24 marca a 3 kwietnia 1942, pod wodzom Andersa, ewakuowano, 33 tys. wojskowych i 11 tys. cywilów (uratowanych z więzień i łagrów) i przetransportowano pociągami z republik Azji Środkowej w ZSRS do portu w Kranowodzku nad Morzem Kaspijskim, a następnie statkami do Iranu. Od 11 sierpnia do 1 września 1942, podczas drugiej ewakuacji, przetransportowano do Iranu 45 tys. wojskowych i 25,5 tys. cywilów. 12 września 1942 Anders został nominowany na dowódcę Armii Polskiej na Wschodzie. Stworzony przez niego 2 Korpus Polski, którego był dowódcą od 19 sierpnia 1943, w grudniu 1943 i styczniu 1944 został przetransportowany drogą morską z Bliskiego Wschodu do Włoch i w 1944 uczestniczył w kampanii włoskiej – jego najważniejszymi starciami były bitwa o Monte Cassino i bitwa o Ankonę.\nSami Swoi Przekazy Pieniężne – największa polska instytucja finansowa w Wielkiej Brytanii, której sztandarowym produktem jest, ciesząca się rekordowym zaufaniem polska sieć przekazów pieniężnych z Wielkiej Brytanii do Polski, od lat wspiera najbardziej prestiżowe wydarzenia i projekty na Wyspach. W ramach społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR) czynnie uczestniczy w życiu codziennym brytyjskiej Polonii. Firma Sami Swoi Przekazy Pieniężne z dumą zaangażowała się również w projekt tablicy pamiątkowej dedykowanej dla gen. Andersa.


Masaż relaksacyjny wieluń - Dywan kremowy Katowice Warszawa Bydgoszcz Poznań Szczecin Łódź\nMasaż – alternatywa dla medykamentów?\nW współczesnych czasach coraz bardziej znane stają się schorzenia typu bóle kręgosłupa, mięśni, czy też nerwobóle. Udając się do doktora zazwyczaj otrzymujemy receptę na parę medykamentów, które mają za zadanie pomóc na wyżej wymienione uciążliwości. Czy jest to wyłączne rozwiązanie?\nOkazuje się, że można powiązać przyjemne z pożytecznym, udając się do fizjoterapeuty. Realizuje on np. masaż klasyczny, który ma na celu wyciszyć, uspokoić bądź ukoić. Połączony z aromaterapią może stanowić rodzaj spoczynku po pracy czy też odpoczynku po stresującym dniu. Masaż klasyczny jest najpopularniejszym z masaży i ma go w swojej ofercie każdy z salonów masaży.\nTestowania naukowe potwierdzają, że systematyczne masaże oddziałują pozytywnie na cały organizm człowieka, w związku z tym może należałoby się skusić?


OLCIAA ~ LIFESTYLE : PROJEKT DENKO\nDzisiaj pokażę Wam kosmetyki, które zużyłam w ostatnim czasie.\n1) Under Twenty Intense Anti Acne - Aktywny żel głęboko oczyszczający i odblokowujący pory\nPierwszy kosmetyk zużyty przeze mnie, już na początku czerwca, jest żel do mycia twarzy z Under Twenty. Jest to bardzo przyjemny produkt. Oczy nie pieką mnie zbytnio po nim, a zapach, chociaż jest delikatnie drażniący, to nie przeszkadza w używaniu i nie utrzymuje się na skórze. Opakowanie posiada pompkę. Jest dość wydajny, 200ml zużywałam w ponad 4 miesiące. Produkt ten kosztuje 14,99zł, jednakże ja kupiłam go za około 11 zł w promocji. Bardzo przyjemnie mi się go używało.\nCo do skuteczności producent obiecuje :\nPatrząc na kategorie, moja ocena tego żelu :\n♡ Intensywnie i skutecznie oczyszcza : 87 %\n♡ Odblokowuje pory : 75%\n♡ Działa przeciwtrądzikowo : 55%\n♡ Wygładza: 50%\n♡ Koi i łagodzi: 70%\n2) Isana Fruhlings-Dusche\nDrugi produkt to żel pod prysznic z Isany z ekstraktem z owoców malin; o owocowym, świeżym zapachu. Oprócz malin wyczuwam również nutkę limonki.... Co tu dużo mówić. Bardzo ładny zapach, wydajny produkt, niska cena, bo tylko 2,99 za 300 ml. Chociaż zapach się nie utrzymuje na skórze, to moim zdaniem żel powinien pachnieć w czasie mycia się, a jeśli chcę mieć super pachnącą skórę w trakcie dnia, to mam do dyspozycji jeszcze balsam, perfumy albo mgiełkę.\n3) Bell BB Cream Lightening 7 in 1 Eye Concealer\nJuż kilka miesięcy temu zużyłam korektor rozświetlający z Bell. Miał on formę kremu BB. Był bardzo lekki, wolny od olejków, z mineralnymi pigmentami. Zawierał SPF 15. Jest to najlepszy korektor jaki dotąd miałam. Lekki, ale krycie miał wyśmienite. Cudownie rozświetlał. Mam kolor 010 light. Niestety na razie się na niego nie skuszę ponownie, gdyż w moim mieście i tak nie ma Natury (bo właśnie tam stacjonarnie można go wyłącznie dostać), a cena w porównaniu do ilości produktu jest bardzo wysoka. Gdyż zapłaciłam za niego w Naturze coś około 16,99zł za nie więcej niż 5 ml.\nAplikator jest bardzo fajny, w postaci pędzelka.\n4) Synergen, plasterki antybakteryjne przeciw wypryskom\nCzwarty już zużyty kosmetyk przeze mnie to plasterki antybakteryjne przeciw wypryskom z Synergenu. Jest to moje drugie zużyte opakowanie. Kiedyś poleciła mi je koleżanka.\nBardzo fajnie działają, może to nie jest jakiś spektakularny efekt, ale znacznie poprawiają wygląd mojej skóry. Plasterki są zapakowane w 3 saszetki. W każdej saszetce jest folia z 12 plasterkami.\n5) Alterra, pomadka ochronna do ust z rumiankiem BIO\nOstatnim, lecz zdecydowanie najlepszym z wszystkich tych pięciu kosmetyków jest pomadka z Alterry! Ku zaskoczeniu wielu z Was nie używałam jej jak normalnej pomadki. Służyła mi ona jako odżywka do rzęs. Posiada ona olej rycynowy, który bardzo korzystnie wpływa na rzęsy. Używałam ją codziennie wieczorem, czasami jeszcze rano. Zauważyłam poprawę stanu moich rzęs. Kosztuje ona 4,99zł, ja za nią zapłaciłam 2,99zł w promocji... Jest to mój HIT !!!\nByłabym bardzo smutna, że już się skończyła ta pomadka, gdyby nie fakt, że mam w zapasie jeszcze jedno opakowanie :D !\nI to by było na tyle. Komentujcie! Niedługo pojawi się kolejny post.


Chłopiec stracił 25% wzroku przez długopis z laserem | Babyonline.pl\nNie pozwól dziecku się tym bawić! Chłopiec prawie stracił wzrok!\nWeronika Zagojska | aktualizacja: 31.03.2017 | 0\nNie sposób uchronić dziecko przed wszystkimi zagrożeniami, ale przynajmniej dom i jego otoczenie powinno być bezpieczne. Niestety niektóre przedmioty codziennego użytku mogą powodować trwały uszczerbek na zdrowiu. Warto wiedzieć!\nKolejna niebezpieczna gra wśród dzieci –...\nCzy zgrzytanie zębami u dziecka jest...\nDługopisy, latarki, wskaźniki - to wszystko jest niebezpieczne dla dzieci\nMacie w domu długopis lub latareczkę z laserem? Albo specjalny wskaźnik laserowy używany podczas prezentacji? Pozbądźcie się go lub schowajcie tak, by znalazł się poza zasięgiem dzieci. Może być bardzo niebezpieczny dla ich wzroku.\nSkierował laser w stronę oczu i stracił 25% wzroku\nO nieszczęśliwym wypadku z długopisem z wbudowanym laserowym wskaźnikiem donoszą australijskie media. Kilkunastoletni chłopiec bawił się takim długopisem i zaświecił sobie nim w oczy. Stracił 25% wzroku - i jak donoszą media 75% widzenia. Zmiany są nieodwracalne. Okuliści przestrzegają rodziców przed używaniem laserowych wskaźników jako zabawek. Trzeba kontrolować rzeczy, którymi bawią się nasze dzieci i zakazać im używania wszystkich długopisów, latarek i innych przedmiotów domowego użytku, które mają taki laserowy dodatek.\nSprawdź: Leki dla niemowląt i dzieci - opinie i ranking na bangla.pl\nLaser wypalił wewnętrzną warstwę siatkówki\nChłopiec skierował laser w stronę oczu, trwało to tylko krótką chwilę, nie czuł bólu, jednak w tym czasie doszło do trwałego uszkodzenia wzroku. Uszkodzeń nie można wyleczyć, ani cofnąć w żaden sposób. W przyszłości chłopiec będzie miał problemy z tzw. widzeniem w linii prostej, co uniemożliwi mu kierowanie samochodem, czy patrzenie przed siebie, ponieważ uszkodzona została wewnętrzna warstwa siatkówki. Laser wypalił wewnętrzną warstwę siatkówki, znajdującą się blisko plamki żółtej. Jak twierdzą lekarze, żadne okulary nie będą w stanie pomóc dziecku.\nCo na to naukowcy i specjaliści? Czy laser z długopisu rzeczywiście może poważnie uszkodzić wzrok?\nJak czytamy na gazeta.pl: "Przyjmuje się, że proste wskaźniki laserowe, które świecą czerwonym światłem nie są niebezpieczne dla wzroku, choć świecenie nimi celowo w oko przez dłuższy czas (rzędu kilku sekund) może wywołać pewne uszkodzenia. Natomiast wszystkie silniejsze lasery ( przyp. red. a takie są dostępne i można je kupić np. za ok. 50 zł) wymagają bardzo dużej ostrożności i z pewnością nie można ich traktować jako zabawek".\nPrawdopodobnie w tym przypadku laser nie świecił na czerwono i miał większą moc. Ten wypadek opisano szczegółowo na portalu abc.net.au. Tego typu gadżety można kupić wszędzie i niekoniecznie na opakowaniach są prawidłowo oznaczone z opisem mocy laserowej wiązki, często nie wiadomo skąd pochodzą. Jedno jest pewne - laserowe przedmioty to nie jest odpowiednia zabawka dla dzieci.\nMacie w domu taki laser, laserowy wskaźnik? Pozwalacie dzieciom się nim bawić?\nŹródło: abc.net.au, dailymail.uk.co, gazeta.pl\nJedno zdjęcie i dziecko oślepło!\nCo tak naprawdę widzi dziecko? FILM\nWszystko o wzroku i zdrowiu oczu - przeczytaj!\nWięcej na temat : wzrok dziecka niebezpieczeństwa w domu problemy ze wzrokiem Niebezpieczne produkty niebezpieczne zabawki uszkodzenie wzroku zmysł wzroku niebezpieczne przypadki


Stylizacje idealne na tegoroczne wakacje wg Camaieu - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Camaieu » Stylizacje idealne na tegoroczne wakacje wg Camaieu (FOTO)\ncamaieu moda lato 2016 moda na lato modne ubrania\nSezon urlopowy w pełni! Z uroków lata będziemy mogły korzystać jeszcze co najmniej przez miesiąc. Jeżeli wakacje dopiero przed Wami - przychodzimy do Was z pomocą. Co powiecie na gotowe stylizacje idealne na wakacyjne dni?\nZOBACZ: LETNIA WALIZKA CAMAIEU, CZYLI WAKACYJNE STYLIZACJE ZA MNIEJ NIŻ 350 ZŁ!\nStylizacje proponowane przez Camaieu inspirowane są stylem, który zauważalny jest na Francuskiej Riwierze. Na wakacjach rządzą przede wszystkim zwiewne sukienki, które idealnie sprawdzają się zarówno podczas dziennego zwiedzania miasta, jak i na wieczornej imprezie w plażowym barze.\nCamaieu nie zapomina o modnych dodatkach. Naszą uwagę zwróciła m.in. żółta torebka, która będzie świetnym uzupełnieniem białych i czarnych zestawień.\nSukienka Camaieu 179,99zł, sandały Camaieu 129,99 zł, naszyjnik Camaieu 69,99 zł, torebka Camaieu 109,99 zł, kapelusz Camaieu 79,99 zł, kolczyki Camaieu 49,99 zł fot. EastNews\nSukienka Camaieu 154,99 zł, naszyjnik Camaieu 54,99 zł, sandały Camaieu 179,99 zł, okulary Camaieu 34,99 zł, torebka Camaieu 109,99 zł\nSukienka Camaieu 154,99 zł, bransoletka Camaieu 49,99 zł, kolczyki Camaieu 44,99 zł, sandały Camaieu 129,99 zł, torebka Camaieu 84,99 zł


Rolety Dzień-Noc - SUN-TECH\nRolety Dzień-Noc to rolety materiałowe w bardziej nowoczesnej odsłonie. Ta atrakcyjna dekoracja okienna łączy w sobie funkcję żaluzji, rolety, firany i zasłony, dzięki czemu doskonale spełnia swoje funkcje przeciwsłoneczne. Zastosowanie podwójnej tkaniny składającej się z poziomych pasów transparentnych oraz zaciemniających daje możliwość uzyskania w pomieszczeniu efektu dzień-noc.\nRolety Dzień-Noc dają możliwość operowania ilością światła przenikającego do pomieszczenia bez konieczności podnoszenia rolety. A atrakcyjna kolekcja tkanin oraz dopasowana kolorystyka detali pozwala optymalnie dobrać roletę do wystroju wnętrza.\nKlasyczne rolety Dzień-Noc, składają się z aluminiowej kasety osłaniającej wałek z tkaniną oraz bocznych prowadnic, które uniemożliwiają luźne zwisanie tkaniny w pozycji uchylnej okna. Płynna i prosta obsługa daje możliwość zatrzymania rolety w dowolnym miejscu na oknie. Sterowane ręcznie przy pomocy łańcuszka bądź mechanicznie poprzez napęd elektryczny. Dostosowane do montażu do skrzydła okiennego.


Kursy językowe Ostrowiec Świętokrzyski - Katalog stron Mega-Lock odblokujemy przezd tobą google\nOszczędzanie jest jedną z najskuteczniejszych metod na to, aby czegoś w życiu się dorobić. Zatem należałoby korzystać z usług, jednakowoż produktów jakie będą dobre pod względem klasy, lecz równocześnie przy niewygórowanej cenie. Tak właściwie zawsze jest możliwość odnalezienia czegoś taniej. Na pewno w internecie mieści się szereg korzystnych ofert. Choć warto odnaleźć takowy ...\nCzy w Warszawie można nabyć tanie materace, ale solidne? Takie na których na 100% się wyśpicie? Oczywiście! Wystarczy jedynie, że odwiedzicie nasz sklep i również wybierzecie któryś z oferowanych przez nas produktów. Polecamy Wam materace Merita, które pochodzą od najlepszego a także zaufanego wytwórcy. Na uwagę zasługują najnowocześniejsze materace lateksowe, które cieszą się ...\nSzczegóły strony www.ostrowiec-swietokrzyski.kursy-jezykowe.edu.pl:\nTytuł: Kursy językowe Ostrowiec Świętokrzyski\nSłowa kluczowe: Kursy językowe Ostrowiec Świętokrzyski\nPodlinkuj stronę www.ostrowiec-swietokrzyski.kursy-jezykowe.edu.pl:\nKomunikacja toteż wymiana informacji między jej członkami. Istotne jest aby komunikować się zrozumiale dla różnych. W całym procesie nośnikami potrafią być słowa, gesty, teksty, obrazy czy dźwięki. Częstokroć jednak przychodzi do zerwania owej wymiany, przez trudności będące takie jak obcy język. Na świecie jest około 3000 języków, jakie dzielimy na spore grupy. Nie jesteśmy w stanie poznać wszystkich, jednak świadomość potrafienia posługiwać się innym niż tylko własny jest znacznie znacząca. By zapobiec zrywaniu komunikacji warto skorzystać z oferty jaką posiadają kursy lingwistyczne oferowane przez markę Kursy Express. Naukę opierają oni na technologii Emila Krebsa, czyli szybkim zapamiętywaniu słów czy fraz poprzez ich słuchanie. To zestawienie właściwego tempa mówienia również naukowo dostosowanego materiału. Kurs dostępny na stronie www.Zabrze.kursy-jezykowe.edu.pl trwa ledwie dwa tygodnie, ale toteż starczy ażeby móc sprawnie posługiwać się obcym językiem. Do wyboru jest język: niemiecki, włoski, francuski, angielski również hiszpański. Wszystkich zainteresowanych zachęcamy na stronę internetową.\nKursy językowe Włocławek »\nOgraniczenia są wyłącznie wytworem naszej głowy. Tak właściwie nic nie stoi na przeszkodzie, ażeby osiągnąć toż co jedynie się zachce. Na wszystko jest wyjście, a także nie ma sprawy, której nie można byłoby obejść. Chociaż wymaganie od siebie spełnia tu fundamentalną rolę. Inaczej nic by się w życiu nie zmieniło na lepsze. Toteż jeśli marzą Państwo o wyjeździe za granicę toż zachęcamy na Kursy językowe Włocławek, jakie są dostępne po przystępnych cenach. Toteż wydatek nie jest ogromny, zaś rezultaty ogromne. Na witrynie: www.Walbrzych.kursy-jezykowe.edu.pl uzyskają Państwo owy kurs za pomocą kilku kliknięć. Mają Państwo do wyboru: język angielski, język francuski, język włoski oraz język hiszpański. Każde z nich oparte jest na strategii wspartej doświadczeniem naukowym Emila Krebsa. Wszystko jest sprawdzone oraz zrobione tak, iżby Państwo nie posiadali żadnych problemów z zapamiętywaniem słówek, czy wyrażeń. Dzięki tymże kursom już po 14 dniach będą Państwo w stanie mówić płynnie. Nadzwyczaj serdecznie zapraszamy do ich zakupienia.\nWyjazd za granicę toż dla niektórych poważna decyzja, bowiem łączy się ona z pozostawieniem rodziny, przyjaciół, a poniekąd przyzwyczajeń. Przeprowadzki są nieprzyjemne dla nas, bowiem w swojej istocie posiadamy zarówno tęsknotę za miejscami albo rzeczami, które towarzyszyły nam dotychczas. Dodatkowo dochodzą trwogi przed czymś innym również nieznanym. Odmiany są znaczące w swym życiu, jednak także nierzadko niepokoją. Wyjazd za granicę toż też spotkanie się z obcą kulturą tudzież językiem. Żeby zapobiec obawie przed owym drugim powstały kursy lingwistyczne, dzięki którym w prosty i szybki sposób nauczymy się wybranego języka obcego. Nauka wsparta jest na koncepcji Emila Krebsa, która zakłada że poprzez słuchanie szybciej zapamiętuje się dane słowa czy słowa. Tak samo gdy dzieci słuchają dorosłych także powtarzają po nich słowa ucząc się ich, tak samo Ty możesz poznać dowolny język. Wszystko toteż dzięki odpowiedniemu tempu mówienia i zestawie słów. Kurs ze strony www.Bedzin.kursy-jezykowe.edu.pl trwa zaledwie 14 dni, po których będziesz rozumiał podstawowe zwroty. Namawiamy na stronę po więcej informacji.\nZapewne każdy spośród nas śni o tymże, ażeby umieć posługiwać się kilkoma językami. Ułatwiłoby to nam bardzo życie. Nie tylko bez problemu moglibyśmy porozumiewać się z obcokrajowcami, lecz także byłoby to naszym wielkim walorem w czasie szukania nowej pracy Wiadomo wszakże, iż większość z nas zna tylko język angielski i to nie zawsze w stopniu zaawansowanym. Aczkolwiek ze względu na to, iż zapisując się na kurs utracilibyśmy dużo czasu rezygnujemy z tego. A co też byście powiedzieli na naukę języka hiszpańskiego, bądź też na przykład francuskiego w 2 tygodnie? Oczywiście nie otrzymacie od razu certyfikatu, lecz będziecie umieli przeprowadzić już prostą rozmowę. Na stronie www.Elblag.kursy-jezykowe.edu.pl będziecie mogli nabyć kurs języka zagranicznego, który oparty jest na wyjątkowo skutecznej metodzie Krebsa. Składa się on z 40 tematycznych lekcji, jakie możecie wysłuchiwać w jakimkolwiek miejscu. Znaczące jest to, abyście byli rzetelni oraz dosłownie każdego dnia wydobyli niecałe 40 minut, żeby wysłuchać kolejnej lekcji. Zalecamy.


Radio Białystok | Wiadomości | Trudne warunki na drogach w Podlaskiem\nIntensywne opady śniegu w Białymstoku, fot. Monika Kalicka\nW niektórych miejscach w regionie przejazd utrudniają powalone konary drzew i gałęzie. Tak było m.in na drodze wojewódzkiej 685 między Trześcianką a Narwią. Drogę tarasowało zwalone drzewo.\nOd rana podlascy strażacy wyjeżdżali ponad 144 razy, by pomóc w udrażnianiu ruchu w miejscach, gdzie były problemy z przejazdem. Pojazdy, zwłaszcza na końcowych trasach, nie mogły wyjechać z zasp. Strażacy musieli je holować.\nKłopoty mogą mieć kierowcy na drodze krajowej nr 19 w powiecie siemiatyckim. Tam na odcinku Siemiatycze - Wiercień, małe samochody ciężarowe nie są w stanie wjechać na wzniesienie.\nZ utrudnieniami muszą się liczyć także kierowcy na drodze krajowej nr 19. Na odcinku Bielsk Podlaski - Boćki koło miejscowości Knorydy do rowu wpadła piaskarka.\nCałkowicie zablokowana jest krajowa ósemka na trasie Suwałki - Szypliszki. Niedaleko miejscowości Lipniak zderzyły się dwie ciężarówki. W tym zdarzeniu nikt nie ucierpiał.\nŚlisko jest także na drodze krajowej nr 16 na odcinku Augustów – gr. Państwa, krajowej ósemce między Korycinem a Augustowem, oraz na dziewiętnastce na trasie Święta Woda – Kuźnica.\nJak informują policjanci, do tej pory w regionie doszło do 37 kolizji i jednego wypadku.\nWypadek na odcinku Sejny-Giby\nZablokowana była droga krajowa numer 16 na odcinku Sejny-Giby. Pomiędzy wsią Pomorzem a Gibami zderzyły się dwa samochody osobowe.\nWedług wstępnych ustaleń jadący od granicy z Litwą kierowca mercedesa stracił panowanie nad pojazdem, który wpadł w poślizg i zderzył się z volkswagenem. Na miejscu są ratownicy, którzy próbują wydostać uwięzioną w jednym z samochodów osobę.\nUtrudnienie było też na drodze krajowej nr 61. Na odcinku Łomża - Szczuczyn, w miejscowości Smolniki doszło do zderzenia samochodu typu "bus” z koparką. 1 osoba została ranna.\nWczoraj dwie osoby zginęły w wypadku na drodze krajowej nr 63 między Łomżą a Kolnem. W Małym Płocku samochód osobowy zderzył się z ciężarówką. Podróżujące nim dwie osoby zginęły na miejscu.\nWypadek na skrzyżowaniu z drogą na Sulki koło Miastkowa\nJedna osoba ucierpiała po zderzeniu 2 samochodów osobowych na drodze krajowej nr 61. Do wypadku doszło na skrzyżowaniu z drogą na Sulki koło Miastkowa. Przyczyną wypadku było prawdopodobnie wymuszenie pierwszeństwa przejazdu.\nźródło: PiD/ Policja Podlaska\t| red: mag, lma\n#moto #wypadek #zima\nSą utrudnienia na drodze krajowej numer 63, na odcinku Kolno – Kisielnica. W miejscowości Mały Płock doszło do zderzenia samochodu osobowego z samochodem ciężarowym. Nie żyją 2 osoby.\nPolicjanci ustalają okoliczności wypadku, do którego doszło przed południem w centrum Białegostoku.\nDo śmiertelnego wypadku doszło na osiedlu Wygoda w Białymstoku. Pod kołami samochodu zginęła 81-letnia kobieta.


Flota hiszpańska - www.timberships.fora.pl\nWysłany: Nie 21:25, 21 Wrz 2014 Temat postu: Flota hiszpańska\nMam kilka pytań odnośnie floty hiszpańskiej- mianowicie, czy mieli jakiś określony schemat malowania okrętów, czy każda jednostka różniła sie od siebie? Jeśli tak to jakie kolory były używane. Bardzo mnie Ciekawi również, jak malowano, i czy wogóle malowano kecze bombowe(przykładowo "La Candelaria"). Pozdrawiam Serdecznie\nWysłany: Pon 18:33, 22 Wrz 2014 Temat postu:\nPrzede wszystkim warto zawsze wyspecyfikować konkretny okres (wiek), którym jesteśmy zainteresowani, ponieważ przecież zmieniało się wszystko, nawet bandery nie były takie same od początków powstania danego państwa do końca epoki żagla.\nGeneralnie, wbrew powieściom, nie istniało żadne malowanie „narodowe”, chociaż czasami występowały pewne tendencje, spowodowane np. upodobaniami władcy (Burboni lubili na ogół kolor niebieski). O sposobach malowania okrętów decydowały CENY barwników, czyli względy ekonomiczne, oraz skuteczność ochrony elementów przez konkretne farby – zatem względy eksploatacyjne. Plus – wbrew temu, czego moglibyśmy oczekiwać – MODA. Pisałem o tym tutaj w temacie „Farby i lakiery na drewnianych jednostkach pływających”. W rezultacie na jednostkach hiszpańskich, podobnie jak na wszystkich innych, dominowały rozmaite odcienie brązu (od naturalnych barw różnych gatunków drzew pokrytych tylko terpentyną, do brunatnego – wynikające z użycia rozmaitych żywicznych środków konserwujących), czerń (smoła, farby na bazie sadzy), żółć (ochra żółta) i czerwień (ochra czerwona), czasem biel (droga odmiana pokrycia den). Inne barwy (zielona, złota) to tylko drobne ułamki powierzchni.\nWracając do tendencji – podobno w epoce napoleońskiej Hiszpanie bardziej niż inni preferowali czerwoną ochrę, która była tylko ciut droższa od żółtej. Trudno jednak powiedzieć, na ile brytyjskie relacje z tamtych czasów są w tym względzie wiarygodne. Pisałem już wiele lat temu, że podczas bitwy pod Trafalgarem w 1805 NAOCZNI ŚWIADKOWIE twierdzili, że okręt Santisima Trinidad był: a) cały czerwony; b) ciemnoczerwony z szerokimi, białymi pasami; c) czerwony z cieniutkimi białymi paseczkami; d) czerwono-żółty; e) w pasy czerwone, białe i czarne; f) kremowy z czterema szerokimi, czerwonymi pasami; g) pomalowany we wzór ceglanego muru.\nBardzo rzadko trafiali się tacy świadkowie, jak zawodowi malarze, którzy robili zapiski dotyczące malowania poszczególnych jednostek już podczas trwania walki (a nie po kilkudziesięciu latach, dręczeni sklerozą i chęcią zaimponowania słuchaczom, czytelnikom czy oglądającym) – konkretnie znam tylko dwa czy trzy takie przypadki, a żaden nie dotyczy bitwy z udziałem żaglowców hiszpańskich.\nTrzeba pamiętać, że także oryginalne modele z epoki nie są pod tym względem całkiem wiarygodne – miały być piękne, imponować, wzbudzać zainteresowanie, a niekoniecznie odzwierciedlać szarą rzeczywistość. Modelarz zawsze „poprawiał” stan faktyczny.\nStosunkowo więcej moglibyśmy dowiedzieć się z obrazów, gdyby nie nagminne malowanie okrętów przez malarzy nigdy nie widzących oryginałów, często żyjących kilkadziesiąt lub więcej lat po zakończeniu istnienia danego żaglowca, a więc przekazujących swoje wizje „jak mogło być”, albo „jak powinno być”, a nie jak naprawdę było.\nObiektywną informację zapewniają tylko rachunki za farby, jeśli takie da się odkryć. Ostatnio na tej podstawie określono, jakie partie kadłuba Victory należy przemalować, by naprawdę zbliżyć się do wyglądu oryginału w 1805, chociaż setkom modelarzy (i nie tylko im) na świecie się wydawało, że wystarczy mieć dobre współczesne zdjęcie.\nNie wiedząc zupełnie, jakiego okresu w historii marynarki hiszpańskiej dotyczy pytanie, podam parę przykładów barw modeli z epoki i żaglowców na oryginalnych obrazach z XVIII i XIX w. 74-działowiec San Telmo z 1798 – w pasy brunatne, żółte i czarne z cienkimi białymi paskami na czerni. 74-działowiec Montanés z 1794 – takie pasy czarno-żółte jak we flocie brytyjskiej. 64-działowiec Asia w 1824 – pasy biało-czarne w późnym „stylu Nelsona”. Santisima Trinidad sprzed przebudowy na pseudo-czteropokładowiec – ciemnobrunatne dno, brązowy pas dolny, żółte burty powyżej, brązowe szczyty nadburć. 70-działowiec Glorioso w 1747 – pasy czarne (lub brunatne) i żółte. 60-działowiec Catalan w 1724 - pasy czarne (lub brunatne) i żółte, z odrobiną czerwieni, dno brudnokremowe. 80-działowiec z XVIII w. – na LW szeroki czarny pas, powyżej żółte burty, czarne nadburcia z białymi paskami. Trójpokładowiec z XVIII w. – białe dno, burty w pasy czarne i brązowe, czerwone wnętrza nadburć i wnętrza pokryw furt. 74-działowiec z XVIII w. – czarny dół od LW do dolnego rzędu dział włącznie, powyżej żółte burty, czarne nadburcia z białymi paskami. 70-działowiec z XVIII w. – w czarne i brązowe pasy. 74-działowiec z początku XIX w. – pasy czarne i żółte. ITD.\nKecze bombowe podlegały tym samym prawidłom, co inne okręty, chociaż można przypuścić – np. na podstawie praktyki brytyjskiej, chętnie przejmowanej przez innych - że dla takich jednostek przeważał wymóg oszczędności. Admirałowie na nich nie pływali, królowie nie składali na ich pokładach uroczystych wizyt. Oszczędzano więc pewno wszystkich drogich barwników, jak błękit, cynober, zieleń, a preferowano czysto użytkową czerń, żółć, brąz i ewentualnie biel. W muzeum morskim w Madrycie znajduje się model z XVIII w. takiego kecza bombowego – ma brudnobiałe dno, burty czarne od linii wodnej do żółtego pasa wzdłuż furt działek pomocniczych (rozmieszczonych pod pokładem rufowym) i czarne, niskie nadburcia. Nadburcia wewnątrz są brudnobiałe, policzki kolana dziobowego (czarnego) – białe. Modelarz dodał złotej farbki na figurę galionową i części kratownicy galionu, czym z pewnością przesadził (w oryginale była tam zapewne żółć). Boczne galerie – w pasy białe, czarne, żółte i brązowe.\nNa koniec proszę sobie przypomnieć, że szeroko stosowaną praktyką w epoce żagla było pływanie pod fałszywymi banderami. Uważano to nie tylko za całkowicie legalne, ale ponadto – co jeszcze ważniejsze dla oficerów szlacheckiego pochodzenia – w pełni honorowe, byle by zmienić banderę na prawdziwą tuż przed otwarciem ognia. Tym podstępem posługiwali się wszyscy – Francuzi, Hiszpanie, Brytyjczycy, Szwedzi, Portugalczycy, Amerykanie itd. Gdyby kadłuby (lub żagle, jak w powieściach dla dzieci) miały jakieś barwy „narodowe”, to przecież podnoszenie cudzej bandery musiałoby się wiązać z koniecznością każdorazowego przemalowywania całego okrętu, a to byłby absurd.\nWysłany: Pon 21:51, 22 Wrz 2014 Temat postu:\nDziękuje za wyczerpującą odpowiedź. Dokładnie chodziło mi o drugą połowę XVIII wieku.\nWidać, naoczni świadkowie musieli cierpieć na wiele wad wzroku , a według Pana która z podanych wersji malowania "Santisimy"jest najbliższa rzeczywistości ?\nI Kolejne pytanie, Czy w okresie którym podałem, kadłuby były miedziowane? Jeśli tak to czy w każdym typie jednostki?\nOstatnio zmieniony przez maramamare dnia Pon 21:54, 22 Wrz 2014, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Wto 7:15, 23 Wrz 2014 Temat postu:\nMyślę, że tych świadków wiele usprawiedliwia – świst kul przelatujących koło uszu, ciała kolegów rozszarpywanych obok na strzępki, gęsty dym od wystrzałów, fakt podchodzenia pod słońce, albo ze słońcem, czas mijający między zdarzeniem a jego opisywaniem itd. To nie była kurtuazyjna wizyta w porcie, kiedy można sobie wszystko obejrzeć na spokojnie i nawet porobić notatki. Taką wizytę na Santisima Trinidad złożyli wcześniej polscy oficerowie we francuskiej służbie – niestety, interesował ich tylko przepych pomieszczeń oficerskich, a nie takie „banalne” dla nich kwestie, jak schemat malowania burt.\nTrudno mi mieć jakieś własne zdanie, skoro brak podstaw źródłowych. Logika podpowiada jednak, że wszelkie dziwaczne wzory malowania powstawały raczej w umysłach ludzi znajdujących się pod wielkim napięciem. Myślę, że prawdziwe barwy nawiązywały do ówczesnych standardów, czyli były to pasy żółte i czarne, może z odrobiną bieli (w postaci cienkich kresek) na nadburciach. Ta dominująca w opisach czerwień mogła pochodzić z dwóch rzeczy, obu występujących na modelu trójpokładowca, który wykonał wówczas sam konstruktor okrętu Santisima Trinidad – czerwonego koloru wewnętrznych powierzchni pokryw furt (podczas walki, przy otwartych furtach, akurat te powierzchnie były jak najbardziej na zewnątrz, bardzo eksponowane) oraz takiego samego malowania wewnętrznych stron nadburć.\nPrzez większą część drugiej połowy XVIII w. kadłubów nie pokrywano jeszcze miedzią (pomijam pojedyncze i nietrwałe eksperymenty). Tutaj przodowali zdecydowanie Brytyjczycy, którzy podjęli decyzję o szerokim wprowadzeniu tej techniki w 1779, a do 1781 mieli już obite miedzią dna na ponad połowie okrętów marynarki. W 1783 uznali, że należy położyć miedź na absolutnie wszystkich żaglowcach, których było wówczas 471 sztuk. Dało im to pod koniec wojny amerykańskiej dużą przewagę nad okrętami francuskimi, hiszpańskimi, holenderskimi i amerykańskimi, które miewały taką ochronę dna tylko sporadycznie, eksperymentalnie (pojedyncze przypadki z Francji to 1767, 1772, 1778, 1779, 1780, z Ameryki to 1781). Francuzi zdecydowali się na powszechność dopiero po zakończeniu wojny amerykańskiej, a przed wojnami rewolucyjnymi. Mniej więcej w tym samym czasie (może trochę później) miedź stała się standardowym obiciem dna na okrętach hiszpańskich, a na żaglowcach amerykańskich obijanie nią den kadłubów było rutynową praktyką od początku XIX w.\nW państwach i okresach, kiedy obijanie miedzią nie była jeszcze powszechne, ale już się zdarzało, koncentrowano się przede wszystkim na okrętach, od których oczekiwano wielkich prędkości, czyli fregatach.\nPS. Unikałbym słowa „miedziowanie”, ponieważ to termin o ścisłym znaczeniu technicznym, nie mającym nic wspólnego z OBIJANIEM miedzią czegokolwiek.\nOstatnio zmieniony przez kgerlach dnia Wto 7:17, 23 Wrz 2014, w całości zmieniany 1 raz


UK: Anglicy grali w piłkę nieprzerwanie przez kilkadziesiąt godzin. Hołd dla Fergussona - Wiadomości Znad Wilii UK: Anglicy grali w piłkę nieprzerwanie przez kilkadziesiąt godzin. Hołd dla Fergussona - Wiadomości Znad Wilii\n12 maja, 2013 19:57\nUK: Anglicy grali w piłkę nieprzerwanie przez kilkadziesiąt godzin. Hołd dla Fergussona\nAż 1065 bramek strzelono w meczu dobroczynnym w Anglii. Nieprzerwanie przez 72 godziny rywalizowali piłkarze-amatorzy z Manchesteru.\nDo nietypowego spotkania doszło spontanicznie, a jednym z powodów było uhonorowanie legendarnego szkockiego trenera Alexa Fergusona, który po prawie 27 latach zakończył pracę w Manchesterze United (zdobył m.in. 13 tytułów mistrza Anglii i dwukrotnie triumfował w Lidze Mistrzów). Od nowego sezonu zastąpi go rodak David Moyes.\nNa zmniejszonym boisku rywalizowało 36 zawodników, którzy co jakiś czas się zmieniali; drużyny liczyły po pięciu piłkarzy. Łącznie mecz trwał trzy dni, a gracze odpoczywali w specjalnie przygotowanym namiocie.\nStrzelono 1065 bramek, a wynik meczu brzmiał 603:462! Uczestnicy mają nadzieję, że ich wyczyn zostanie wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa. W trakcie gry zebrano 20 tysięcy funtów, które przekazane zostaną jednemu z miejscowych szpitali.


Pisarkę lubię szczególnie, a zbiorek "Dobre kości", który otrzymałam w prezencie od przyjaciela uzyskał status ulubionego w jej twórczości. Pokrętne, ironiczne teksty na przeróżne tematy, pisane z różnych punktów widzenia, mocno feministyczne, z pazurem - bawią mnie i zachwycają. Co za pióro! Wracam do nich często, za każdym razem smakują wyśmienicie. Uwielbiam monolog Gertrudy - prawdziwy majstersztyk, ale i "Żyła sobie raz" to błyskotliwy, pełen trafnych obserwacji dwugłos, bawią mnie niezmiernie przewrotne "Epolety" i "Jak zrobić mężczyznę". Ogromne wrażenie niezależnie od tego, ile razy bym nie czytała robią na mnie "Anioł" czy "Sceny śmierci". Teksty zebrane w tym cieniutkim tomiku są krótkie, ale niezwykle treściwe, wypełnione świetnymi spostrzeżeniami i zaobserwowanymi prawdami: społecznymi, obyczajowymi, kulturowymi.


Poznań: "Księga dżungli", wianki i kakofoNIKT, czyli Noc Sobótkowa nad Wartą\n22 czerwca, 2021 Lilia Łada\tBrak komentarzy\tkakofoNIKT, noc sobótkowa, poznań, promoslider, Teatr Muzyczny, teatr ognia, warta, Wianki\nKoncerty, konkursy, podróże statkiem, teatr ognia i oczywiście wicie wianków. Wszystko to proponuje dziś w plenerze Teatr Muzyczny podczas „Nocy Sobótkowej. Poznańskich Wianków 2021”.\nImpreza tak nazwą, jak i zawartością nawiązuje do prasłowiańskich tradycji. Będzie miała charakter plenerowy, proekologiczny. Noc Sobótkowa, zwana również Sobótką, Nocą Kupały czy Kupalnocką była jednym z najważniejszych świąt słowiańskich, obchodzonym w czasie przesilenia letniego, w okolicach 21-22 czerwca.\nSobótka była ściśle związana z żywiołami wody i ognia. Było to święto urodzaju, płodności i miłości, świętowane w radosnej atmosferze, mające zapewnić zdrowie oraz obfite plony.\nWszystko rozpocznie się o godz. 17.30 koncertem piosenek z musicalu „Księga dżungli”, który odbędzie się w Starym Porcie. „Księga dżungli” to dziki, zabawny i opowiedziany nowoczesnym językiem musical familijny, którego premiera odbyła się w Teatrze Muzycznym w 2020 roku. Pantera Bagheera, tygrys Shere Khan, wąż Kaa, szakal Tabaka, miś Baluś, wilki i małpy zaprezentują piosenki ze spektaklu specjalnie z myślą o najmłodszych.\nO godz. 18.30, także w Starym Porcie, rozpoczną się zajęcia przy muzyce na żywo: warsztaty z plecenia wianków, gimnastyka słowiańska i trening funkcjonalny. Uwaga! Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc na zajęcia przy muzyce obowiązują bilety. Koszt uczestnictwa to 5 zł od osoby.\nWarsztaty z plecenia wianków poprowadzi Wije Wianki – Staszka, która z wykształcenia jest etnografką. Wierzy, że „piękno jest dla kwiatów stanem naturalnym, trzeba im jedynie pomóc wcielić się w odpowiednią rolę”, a jej pasją jest tworzenie kwiatowych kompozycji, pełnych naturalności i nieregularności.\nGimnastykę słowiańską, nazywaną też „słowiańskim zdrowiem” i „gimnastyką stojącej wody” poprowadzi Joanna Goncerzewicz, fizjoterapeutka i naturopata, która od wielu lat interesuje się medycyną wschodu. Prowadzi własny gabinet. W ujęciu naukowym to typ gimnastyki psychofizycznej, stanowiący holistyczny system ćwiczeń psychofizycznych mający swoje źródło w słowiańskim dziedzictwie etnicznym. To system 27 ćwiczeń kierowanych do wszystkich kobiet, które chcą utrzymać swoje ciał o i ducha w dobrym zdrowiu, w pełni sił i harmonii.\nTrening funkcjonalny to trening wzmacniająco mobilizujący, skupiający się przede wszystkim na mięśniach core, oparty o taniec współczesny oraz ćwiczenia z ciężarem własnego ciała. Zajęcia poprowadzi Mateusz Adamczyk, tancerz Teatru Muzycznego w Poznaniu i absolwent Akademii Wychowania Fizycznego na kierunku Taniec w Kulturze Fizycznej.\nO godz. 20.30 rozpocznie się koncert kakofoNIKT & CHÓR POGŁOSY w Amfiteatrze w Parku Stare Koryto Warty. kakofoNIKT to poznańska grupa audio-wizualna poruszająca się na styku muzyki industrialnej, noise’u, free improvisation, instalacji dźwiękowych i performance’u. Chór Pogłosy to chór kameralny założony w 2017 roku, prowadzony przez Joannę Sykulską. Zespoły zaprezentują repertuar z albumu Wyraj, który odwołuje się do starosłowiańskich wątków mitologicznych zestawionych z wypracowanym na gruncie chrześcijańskim zestawem gestów i formuł celebracji świętości. Płyta koncentruje się na ukazaniu duchowej pustki dzisiejszych czasów wynikającej z przesycenia wiedzy, praktyk i kultury nadmiaru.\nO godz. 21.45 rozpocznie się pokaz teatru ognia Nam-Tara w Dolinie Warty na wysokości Parku Stare Koryto Warty. To profesjonalny Teatr Ognia, który skupia się na stworzeniu niezapomnianego show z dużą ilością ognia, pirotechniki scenicznej oraz unikalnych efektów wizualnych.\nTenPoznan.pl - Lifestyle - Poznań: “Księga dżungli”, wianki i kakofoNIKT, czyli Noc Sobótkowa nad Wartą


Ktoś podrzucił krokodyla do zoo - Praga Północ\n05.09.2011 17:19 "Jestem sobie krokodylek"\nKtoś podrzucił krokodyla do zoo\nW nocy z piątku na sobotę anonimowy człowiek przywiózł do stołecznego ogrodu zoologicznego przesyłkę. Jak się okazało, wewnątrz znajdował się mierzący około metra krokodyl. "Jestem sobie krokodylek, mój tatuś nie jest w stanie się mną zajmować" - głosiła treść listu dołączonego do przesyłki.\nJak się dowiedział się Kontakt24, rzekomym nadawcą był właściciel podwarszawskiej fermy strusi. - Tyle, że ja nikomu żadnego krokodyla nie wysyłałem - twierdzi mężczyzna. Pracownicy zoo zgłosili już sprawę na policję.\nZawinęli gada w papier\nKlempa z młodym długo spacerowała w czwartek po bemowskim osiedlu. Zwierzęta wzbudziły spore zainteresowanie, ale też niepokój niektórych... WIĘCEJ »\nPrzywiezioną w nocy z piątku na sobotę paczkę odebrali zdezorientowani ochroniarze zoo. - Do budki ochrony zoo przyszła anonimowa osoba, która przekazała paczkę zawiniętą w papier. Osoba ta szybko się oddaliła. Paczka wzbudziła podejrzenie ochrony, po tym jak zaczęła się poruszać. Ochroniarze zdjęli papier, w który przesyłka była zawinięta. Okazało się, że wewnątrz jest drewniana skrzynia, a w niej - krokodyl - relacjonuje w rozmowie z redakcją Kontaktu 24 Andrzej Kruszewicz, dyrektor Warszawskiego Ogrodu Zoologicznego.\nDo przesyłki dołączony był list. "Jestem sobie krokodylek, mój tatuś nie jest w stanie się mną zajmować, proszę o pomoc i opiekę" - głosiła jego treść.\n"Nie wysyłałem żadnego krokodyla"\nChoć tożsamość osoby, która dostarczyła gada do zoo nie jest znana, to sam moment przekazania przesyłki zarejestrowała kamera monitoringu miejskiego. Nagranie może pomóc policji w dotarciu do prawdziwego właściciela zwierzęcia.\nWedług informacji zawartej na skrzyni, w której dostarczono zwierzę, jest nim właściciel fermy strusi w podwarszawskim Piasecznie. Ale on zapewnia, że nie ma ze sprawą nic wspólnego i dodaje, że nie wie, kto mógł mu zrobić głupi żart.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 06.09.2011 12:46 ~JAcek\nhehehe dobry news\nMoże w ZOO powinni otworzyć "okno życia" i ludzie beda oddawać nie chciane egzotyczne zwierzęta\nzgłoś naruszenie odpowiedz 06.09.2011 11:20 ~realista\nchyba dobrze, że do zoo. Maluch sobie przeżyje i się nim zaopiekują. Jakby do fabryki butów podrzucono to byłoby gorzej ;-)\nzgłoś naruszenie odpowiedz 06.09.2011 09:43 ~csc\n@as: krokodyle w Polsce nie występują w środowisku naturalnym. Jeśli znalazły się w Polsce poza zoo to musiały zapewne zostać ściągnięte do kraju nielegalnie, a to już przestępstwo. Dlatego chcą dotrzeć do właściciela.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 06.09.2011 09:40 ~pytanie\nas- też tego nie rozumiem . Miał go zabić? O co chodzi z tym szukaniem właściciela? Następnym razem ktoś zabije zwierzę . Czy ktoś myśli?\nzgłoś naruszenie odpowiedz 06.09.2011 08:45 ~as\nW czym problem ? ZOO zwierzątko się przyda, a i właściciel zachował się po ludzku, nie wypuścił zwierzęcia nie wiadomo gdzie, nie zrobił mu krzywdy, a oddał w odpowiednie mniejsce. To źle, że będzie szukany i ścigany. Następnym razem inny właściciel jak ma mieć nieprzyjemności pozbędzie się gada czy innego np. jadowitego pająka czy węża w szybszy sposób. Wypuści go do lasu. Ehhh chyba potrzebne są jakieś zmiany.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 06.09.2011 08:34 bmkmrafal\nHistoria była taka:\nForfiter został wrzucony do Wisły, stwierdził "Stolica , pewnie woda czysta" a tu chu*!\n...i uciekł do ZOO :D\nzgłoś naruszenie odpowiedz 06.09.2011 01:54 ~Pavulon\nTo jakaś lipa ...\nWidziałem dzisiaj Krokodyla na lotnisku. Nie był w żadnej skrzyni, a tym bardziej w papierze. Ktoś tu kręci ... ;)\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.09.2011 23:16 ~przygarnij…\nTu potrzebny jest Malanowski&Partnerzy! :D\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.09.2011 21:58 ~bezsens\nZa darmo oddał, a ZOO kręci nosem!!!!\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.09.2011 21:44 ~precyzyjny…\nTo na pewno Mietek - ten głupi synek Nowaków ze Szmulek. Jak sobie popije to młodemu szajba odbija. Widziałem jak od strony mostu gdańskiego podjeżdża skorodowanym tico na blachach LLU i coś wytarabania z bagażnika...