Temat: Siedlisko smoka Pią Gru 12, 2014 9:14 pm\nMnóstwo legend krąży, że smok, do którego należy ta ogromna jaskinia, posiadająca jeszcze w środku różne groty i korytarze nadal żyje. Niektórzy śmiałkowie się odważali to miejsce odwiedzić i z ich opowieści można wywnioskować, że nie zawsze można tą bestię tu spotkać. Według najpopularniejszej legendy odwiedza swoje siedlisko nie więcej niż dwa razy w miesiącu.\nTemat: Re: Siedlisko smoka Sob Sty 31, 2015 8:29 pm\nMadilyn jak zwykle usiedzieć w swoim domu nie umiała. Odziała się w swój zielony płaszcz i wyszła z domu. Nie zamierzała jednak iść bardzo daleko. Postanowiła odwiedzić sąsiednie góry. Te, w które się udała nie należały do najprzyjemniejszych ze względu na ubogą roślinność. Madi zawsze chciała udać się na "Drogę bez końca". Ponoć trudno się stamtąd wydostać, a za to bardzo łatwo zgubić. Chciała się przekonać czy ze swoją pamięcią do dróg i dla niej będzie to problem. Już właściwie miała tam pójść, jednak pora roku, spora ilość śniegu ją do tego zniechęciła. Zamiast tego udała się do jaskini, w której ponoć mieszka smok. Babcia jej sporo opowiadała o tym miejscu. Ponoć to siedlisko nadal do niego należy, ale odwiedza je bardzo rzadko. O ile dobrze pamięta to dwa razy w miesiącu. Weszła do środka, rozglądając się po jej wnętrzu. Aiden cały czas jej towarzyszył. Wyczuwał zapach innego smoka, co upewniło ich dwójkę, że legenda ma w sobie ziarno prawdy. Miała nadzieję, że jednak teraz właściciel jaskini nie zrobi niezapowiedzianej wizyty. Aiden wszedł już do wnętrza jaskini, a Madilyn zaraz za nim. Gdy smok ułożył się pod ścianą groty, dziewczyna usiadła tuż przy nim, opierając się o niego plecami. Wzięła do ręki wisiorek z rubinem i zaczęła go sobie oglądać.\nTemat: Re: Siedlisko smoka Sob Sty 31, 2015 8:41 pm\nMężczyzna strasznie nudził się ostatnimi czasy. Nie pokazywał się prawie na terenach Upadłych, ponieważ nawet nie chciał się z tymi parszywymi istotami widywać. Wyszedł wczoraj w nocy i do tej pory szlajał się wszędzie, gdzie tylko mógł, byleby tam nie wracać. Niekoniecznie miał ochotę na towarzystwo innych ludzi.\nSzczególnie nie dawała mu spokoju sprawa spotkania z chłopakiem z Podziemi, który nazywał się Yukio i wyglądał zdecydowanie zbyt znajomo. Brzmiał zbyt znajomo i wydawał się zbyt bliski Morganowi, jakby był częścią jego przeszłości. Ciekawiło go też, czy tego dzieciaka z listu gończego jego nowy znajomy ostrzegł, czy też nie. I czy Upadli już go złapali. Morgana brzydziło ich podejście do życia i byli jego zdaniem niesamowicie odrażający.\nW końcu, sam nie do końca wiedział jak, ale dotarł do jaskini, o której słyszał prawdopodobnie jeszcze za młodu, ponieważ nie przypominał sobie, by Upadli w jego otoczeniu cokolwiek o niej mówili. Z wnętrza plątaniny korytarzy wydobywał się jakiś chłodny, nieprzyjemny powiew. Mężczyzna zadrżał lekko, jednak postanowił tam wejść. Ot, dla zabicia czasu.\nTemat: Re: Siedlisko smoka Sob Sty 31, 2015 8:50 pm\nSiedziała spokojnie, mając u swego boku przyjaciela. Pogrążona w myślach wpatrywała się w wisiorek, który dostała od Dunasa. Nadal była zdumiona jego osobą. Nigdy jeszcze nie otrzymała pomocy od Upadłego, dlatego jego osobowość była dla niej zadziwiająca. Właściwie to go polubiła, choć nadal miała pewne wątpliwości. Przypominała jego siostrę i możliwe, że tylko to motywuje go do tego, by utrzymać ją przy życiu.\nOd zamyślenia oderwało ja warknięcie Aidena. Spojrzała wpierw zdziwiona na smoka, a następnie do jej uszu dobiegł odgłos stawianych kroków. Skierowała swój wzrok w tamtą stronę i wstała jak poparzona.\n- Kim jesteś?- zapytała od razu niepewnym tonem.\nTemat: Re: Siedlisko smoka Sob Sty 31, 2015 9:01 pm\nOkazało się, że w jaskini już ktoś był. A raczej dwóch ktosiów, jeśli liczyć smoka jako osobę. Uniósł brew, patrząc na gadzinę. Czy to on miał być tym smokiem, który co jakiś czas się tu pojawiał? Plotki i legendy często wyolbrzymiają... Ale żeby aż tak? Teraz skupił się na dziewczynie, która najwidoczniej nie była zachwycona na jego widok. To było dość dziwne, bo ludzie zwykle zachwycali się nim i mówili o tym, jak piękny był. Przeniósł wzrok z niej na smoka i z powrotem na nią. Smok, smok... Musiała pochodzić z osady Górskiego Wichru. Ucieszył się w duchu, że nie była Upadłą.\n- Nie bój się. - rzucił, zanim się przedstawił. - Nazywam się Morgan.\nGłos dość dziwnie niósł się po jaskini. Echo było dość irytującym zjawiskiem, szczególnie w miejscach, w których trzeba zachowywać ciszę.\nTemat: Re: Siedlisko smoka Sob Sty 31, 2015 9:10 pm\nByła spokojna o smoka. Wiedziała, że ma go pod kontrolą, ale kiedy będzie trzeba to wkroczy do akcji. Zanim Upadły się jeszcze odezwał, sama spojrzała na Aidena. Przejechała delikatnie dłonią po jego łapie, żeby go odrobinę uspokoić. Uwielbia tą więź, rzadko musi używać słów, by smok zrozumiał czego oczekuje. Choć mimo to i tak często z nim rozmawia sobie, a raczej mówi do niego po prostu. Nikt nie jest tak dobrym słuchaczem. Potem nieznajomy się odezwał, a jej błękitne tęczówki wróciły na jego twarz. Wzięła głęboki wdech i przetarła dłonią oczy.\n- Nie czuję się dobrze w towarzystwie takich jak ty.- powiedziała niepewnie i znów usiadła. Albo to wszystko jest żartami albo faktycznie istnieją upadli posiadający jakieś sumienie. Choć i tak co do Morgana nie może mieć pewności. Jonathan również z początku wydawał się jej spokojny. Pozory mocno ją zmyliły.\n- Jestem Madilyn.- również mu się przedstawiła. Nie potrafiła zidentyfikować jego profesji.\nTemat: Re: Siedlisko smoka Sob Sty 31, 2015 9:23 pm\nMężczyzna nie miał zamiaru jej krzywdzić ani nic z tych rzeczy. Przechylił głowę, obserwując dwójkę. Przyjaźń, jak słodko, niewinnie i uroczo... Zaraz, przyjaźń ze smokiem raczej nie mogła być niewinna. "Takich, jak ty", cóż. W zasadzie, nawet się nie zdziwił. Sam miał podobne uczucia co do Upadłych i większością po prostu gardził.\n- Więc w takim razie mamy wiele wspólnego. - Powiedział szczerze, krzywiąc się z niesmakiem na wspomnienie "takich, jak on". Mierzył i ją i smoka wzrokiem, oceniając, czy w razie ich ataku dałby radę chociażby uciec. Jeśliby się postarał, prawdopodobnie tak. Ale miał nadzieję, że jednak nie będzie musiał ani walczyć, ani uciekać.\n- Ładne imię. A twój, ekhem... towarzysz to?- spytał, wskazując ruchem głowy na smoka. Zmarszczył brwi i po chwili dodał jeszcze:\n- Przesiadywanie w takich miejscach jest chyba... niezbyt bezpieczne dla samotnej damy i jej przyjaciela.- przechylił głowę na bok, uśmiechnął się lekko. "Patrz, jaki jestem niegroźny. Naprawdę nie chcę twojej krzywdy."\nTemat: Re: Siedlisko smoka Sob Sty 31, 2015 9:40 pm\nNa jego słowa po prostu uniosła jedną brew. Wszystko stawało się dla niej coraz dziwniejsze, coraz trudniejsze do zrozumienia. Gardzi samym sobą w takim razie? Po co w takim razie przechodzić na ich stronę? Wiążą się z tym pewne konsekwencje, niektórym pasują, więc się z tym godzą. Ale ktoś taki jak Morgan wydaje się nadal pokłócony z samym sobą.\n- Nie rozumiem...- mruknęła, patrząc nadal na swego rozmówcę.- Więc czemu zdecydowałeś się...upaść?- spytała niepewnie. Ostatnio chyba za bardzo interesują ją takie rzeczy. Upadli, którzy nie chcą jej zrobić krzywdy mogą mieć przechlapane przez jej ciekawość. Interesuje się wieloma rzeczami niemal jak małe dziecko.\n- Dziękuję.- mruknęła nieśmiało.- To jest Aiden. Siadaj jeśli chcesz, nie zrobi ci nic póki mu nie pozwolę.- przedstawiła swojego przyjaciela i poklepała go po łapie. Ufała mu bezgranicznie Jest to dość zabawne. Smoki są kojarzone z niebezpiecznymi stworzeniami, a tymczasem sama jednego ma za swojego towarzysza.\n- Dbanie o swoje bezpieczeństwo jest teraz nie lada wyczynem.- stwierdziła i sama pokusiła się na niewinny uśmiech.- Nikt nie może czuć się bezpiecznie, nawet ty.- dodała i wzruszyła ramionami.\nTemat: Re: Siedlisko smoka Sob Sty 31, 2015 10:48 pm\nW istocie, Morgana trudno było zrozumieć. Gardził całą rasą Upadłych, łącznie ze sobą i swoją głupotą. Do dziś przeklinał dzień, w którym zdecydował się przejść na tą mroczną stronę mieszkańców Sawiru. Westchnął ciężko, słysząc jej pytanie i usiadł pod kamienną ścianą. Zerknął na nią spojrzeniem z serii "na pewno chcesz wiedzieć?" i uśmiechnął się słabo. Stopniowo pamięć wracała mu od spotkania z Yukio, ale dalej nie był w stanie powiązać go ze swoją przeszłością.\n- Nie do końca moja decyzja, Maddie. - zaczął, wbijając wzrok w przeciwległą ścianę korytarza. - Pamiętam brązowe oczy, tak smutne.. i błękitne niebo. Zmieniły się w ciemność i noc. Była piękna.\nZrobił pauzę, jakby zbierając myśli w jedno.\n- Złapali Ją, zaginął po Niej wszelki ślad. Zobaczyłem Ją kilka tygodni po schwytaniu i wciąż była równie piękna. Przywoływała mnie do siebie, kusiła przez długi czas. - pokręcił głową, uśmiechał się smutno. Spojrzenie czerwonych oczu było zamyślone, wspomnienia, które do niego wracały, były już zdecydowanie mniej zamglone i bardziej jasne.\n- Gdy rodzina się dowiedziała, że się z Nią widuję, kazali mi przestać. Nie przestałem. W końcu zgodziłem się przejść na ich stronę, byleby być z Nią. Przyjąłem też Jej profesję. Pożeracz Uczuć. - wyrzucił z siebie te dwa słowa z niesamowitą dozą jadu i pogardy, zarówno w stosunku do siebie, jak i owej "niej", czy też samego rodzaju Upadłych.\n- Oddałem Jej serce i sprzedałem duszę. Oddałem wszystko, byleby być z Nią. A Ona całkowicie się zmieniła. I Jej uczucia też. Przez jakiś czas opiekowała się mną, ale szybko się znudziła. Od tamtej pory żyję na własną rękę, a Ją najchętniej bym zabił. - gdy skończył, znów skierował wzrok na dziewczynę. Zdziwiło go to, że w ogóle obchodziły ją losy byle Upadłego, którego spotyka po raz pierwszy i ledwo co poznała jego imię. Pewnie i tak puści to spotkanie w zapomnienie całkiem niedługo, no ale skoro chciała, to niech ma odpowiedź. Sam Morgan podczas opowiadania o swoich niedawno odkrytych wspomnieniach jakby odkrywał je bardziej. Stawały się jaśniejsze, gdy dzielił się nimi z dziewczyną i smokiem.\n- Bardzo dobrze wiem, jakim idiotą byłem. Nawet nie wiesz, jak chciałbym to wszystko odwrócić. - Westchnął ze smutkiem. No, ale za długo tak nie można, nawet, gdy jest się Morganem. Postanowił w końcu zmienić temat.\n- A ty... jesteś Górskim Wichrem, czyż nie? - spytał, patrząc na smoka. Oczywiście to tej profesji były przypisane te stworzenia, ale... nie musiał to być smok, a jakiś inny gad, którego Morgan mógł nie rozpoznawać. Ale mniejsza już o to.\nTemat: Re: Siedlisko smoka Nie Lut 01, 2015 5:40 pm\nMadilyn jest tak ciekawską osobą, że serio chciała to wiedzieć. Gdyby miała talent pisarski to pewnie stworzyłaby książkę. Opisałaby w niej każdą poznaną osobę, istotę i ich historie. Jaki miałaby w tym cel? Chyba żaden, fakt posiadania różnych informacji o innych jej wystarczał. Zaspokoiłaby swoją ciekawość i nie zapomniałaby o historiach, które poznała. Może niektóre będzie kiedyś jakimś dzieciom opowiadać dodając różne dodatki, by brzmiały jak bajka?\nSłuchała uważnie jego historii. Próbowała sobie wszystko wyobrazić. Nie śmiała nawet przerwać mu, gdy mówił. Jego opowieść nie była kolorowa, była przybijająca. Cały czas spoglądała na jego twarz badając jednocześnie jego mimikę. Zaczynała wierzyć, że na prawdę żałuje tego kim się stał. Nawet zaczęła mu współczuć. Gdy skończył swą opowieść przysunęła się bliżej niego i posłała mu delikatny uśmiech, jakby chciała go w ten sposób jakoś podnieść na duchu.\n- Byłeś zakochany...Ludzie robią mnóstwo głupot z miłości.- westchnęła spokojnym tonem. Dołączenie do upadłych nie było mądrą decyzją. To co stało się później też było przykre. Zdradzić swą rodzinę, przyjaciół, by pójść za piękną kobietą, która postanowiła go porzucić.- Byłbyś w stanie się zakochać na nowo w kimś innym?- zapytała. Nagle odchrząknęła i odwróciła od niego wzrok.- Przepraszam, nie musisz odpowiadać. Jestem wścibska.- mruknęła ponuro. Wiedziała, że źle mu z jego przeszłością, a ona jeszcze dopytuje. Sama siebie skarciła w myślach za to, że nie mogła ugryźć się w język. Zaraz upadły postanowił zmienić temat, co chyba było dobre dla ich obojga.\n- Zgadza się. Nie trudno poznać.- odpowiedziała mu i wskazała skinięciem głowy Aidena.\nTemat: Re: Siedlisko smoka Pon Lut 02, 2015 5:16 pm\nW zasadzie dalej nie rozumiał, dlaczego ona w ogóle chciała go słuchać. Jakaś dość ciekawska, albo chce zawodowo zajmować się terapiami i psychologią Upadłych? Ciekawie, ciekawie. Widząc jej uśmiech sam nie mógł się nie uśmiechnąć.\n- Dziecinne zauroczenie, które głupio podsycałem. - Skwitował gorzko swoją postawę sprzed lat. A dziś kim był? Narcystycznym, smutnym stworzeniem, które jakby zza mgły widziało swoje dawne życie i nie wiedziało, czy ma w ogóle za czym tęsknić. Słysząc jej pytanie aż uniósł głowę, jakby nieco zaalarmowany jego treścią.\n- Mógłbym się zakochać. - odpowiedział po chwili zastanowienia, jakby z ociąganiem. Zdecydowanie by mógł. Przecież nie uczucie go zraniło, a osoba. Znał... kogoś bardziej właściwego. Ale wiedział, że nie ma najmniejszych szans, ze względu na swoją rasę.\n- Dość o tym, myślę, że to zbyt... smutny temat na rozmowę. - jego twarz znów złagodniała, usta rozciągnęły się w lekkim, przyjemnym uśmiechu. - Jak... jak żyje się u was?\nTemat: Re: Siedlisko smoka Pon Lut 02, 2015 7:01 pm\nSama nie miała niezwykle intrygującego, ciekawego życia więc interesowała się cudzym. Zawsze lubiła słuchać czyiś historii, czytała też mnóstwo książek. Uważa, że historia potrafi przedstawić prawdę i człowieku. Nie zawsze to co widzimy jest prawdziwe. Nawet jeśli zdaje się nam, że kogoś dobrze znamy bez jego historii nie będziemy umieli go zrozumieć.\nPotem już nic w tym temacie nie mówiła. Widziała u niego wyraźną niechęć do tego tematu. Już odrobinę poskromiła wygłodniałą ciekawość i pozwoliła upadłemu odetchnąć od myślenia nad przykrą przeszłością, skupiając się na pytaniu, jakie jej zadał.\n- Nie wiem, czy można nazwać to życiem. U nas w górach mniej widzę co się dzieje w samych podziemiach, ale wiem to, że nadzieja ludzi powoli opuszcza. Niby godzą się z 'życiem' w podziemiach, jednak przez strach boją się zrobić krok naprzód.- odpowiedziała spokojnym tonem. Akurat w sprawy polityczne się nie miesza i mało o nich wie. Jest jednak w stanie rzec co sama widzi.\nTemat: Re: Siedlisko smoka Pon Lut 02, 2015 7:23 pm\nWdzięczny, że dziewczyna nie chciała dalej ciągnąć tematu, wysłuchał jej słów. Znowu posmutniał. Chciałby coś dla nich zrobić, choćby ze względu na tą trójkę, z którą miał przyjemność poznać; ze względu na dziwnie znajomego Yukio, który otworzył mu oczy i umysł, ze względu na Ichurę, który obudził w nim ludzkie pierwiastki i nawet ze względu na Mad, która okazała mu zrozumienie. Czuł się podle, że przeszedł na "złą stronę", która widocznie rozrastała się i osoby, które niczym nie zawiniły, musiały chować się w ciasnych podziemiach.\n- Chciałbym cokolwiek z tym zrobić. - Westchnął ciężko i oparł na chwilę tył głowy o ścianę, pod którą siedział. Popatrzył na sufit i myśląc nad jej słowami tkwił przez moment w takiej pozycji. W końcu wstał.\n- Myślę, że powinniśmy już się zbierać. Sama powiedziałaś, że nie możemy czuć się tu bezpieczni. - Powiedział, wyciągając do niej dłoń. Przez to spotkanie znowu będzie miał o czym myśleć i może nawet to spisze. Ot, żeby już nigdy nie zapomniał.\nTemat: Re: Siedlisko smoka Pon Lut 02, 2015 7:42 pm\nSłysząc jego słowa zaśmiała się cicho. Po żadnym pozorem nie miało to na celu zakpienie sobie z tego z powiedział. Nie jeden podziemny chciał, ale jednak w pojedynkę ciężko tego dokonać. Morganowi też by nie było łatwo cokolwiek zrobić. Parę podziemnych z jednym Upadłym na czele przeciw całej cywilizacji upadłych.\n- Gdyby wszyscy mieszkańcy podziemi mieli tyle chęci co ty z pewnością zaczęłoby się coś dziać.- westchnęła z lekkim smutkiem. Nawet jeśli ponieśli by ofiary i tak walka przybliżyłaby ich do powrotu na powierzchnię. Niektórymi chwilami sama myślała nad tym, czy wyniszczenie gatunku upadłych nie byłoby najlepszym rozwiązaniem. Jednak gdy poznaje takie osoby jak Morgan, czy Dunas woli znaleźć inne rozwiązanie. Gdyby tylko Upadli odczuli jakiś respekt i się pohamowali...To marzenie graniczy z cudem.\n- Racja.- mruknęła i chwyciła delikatnie jego dłoń. Wstała, otrzepała się, po czym spojrzała na smoka.- Aiden, pora już wracać.- smok rozumiejąc, co do niego się mówi wstał i wyszedł z jaskini, by rozprostować swoje kości. Wtedy można było ujrzeć go w pełnej okazałości. - Miło było cię poznać, Morgan. Do zobaczenia.- powiedziała i posłała mu serdeczny uśmiech. Zaczęła powoli odchodzić i zanim jeszcze zniknęła pomachała upadłemu.\nTemat: Re: Siedlisko smoka Pon Lut 02, 2015 8:09 pm\nWiedział, że nawet, gdyby jakimś cudem połączył siły z Podziemnymi, nie dałby rady zwalczyć zarazy, jaką są Upadli. Po pierwsze, kto by mu uwierzył? Po drugie, nie zdziwiłoby go podejście typu "a co jeden człowiek może zrobić?", które rozprzestrzeniłoby się na wielu. Po trzecie, Upadli mieli znaczną przewagę liczebną i nawet, gdyby zebrać takich, jak Morgan, zdecydowanie nie daliby rady. Zastanawiał się, czy było więcej takich Upadłych, którzy żywili pewną sympatię i respekt względem mieszkańców podziemia.\n- Mi też było miło cię poznać. Uważajcie na siebie z Aidenem. - pożegnał ich z uśmiechem i ruszył w swoją stronę. Dziś pewnie też nie zawita w swoim domu.\nTemat: Re: Siedlisko smoka


historycy.org -> Judasz\nMam pytanie jak zmarł bo słyszłem dwie wersje:\n-powiesił się na pustyni na uschłym drzewie za uzde od padłego wielbłąda jak powiedział prorok przeklęty od boga kto wisi na drzewie\n-kupił sobie za 30 srebrników pole i wpadł na nim do dziury tak nieszczęśliwie że wszystkie wnętrzności mu wypłyneły\nZaglądnąć do Ewangelii (kilka tłumaczeń do wyboru)! Powiesił się (co do uzdy i uschłego drzewa, to zapewne informacje z nieznanego mi apokryfu, co nie wyklucza ich prawdziwości).\nNiedługo potem zwłoki urwały się i pękły (przypuszczam, że w związku z procesami gnilnymi).\n30 srebrników w akcie rozpaczy zwrócił kapłanom. Ci jednak, jako że były "zapłatą za krew", uznali za niegodne (nieczyste) ponownego złożenia w skarbcu i zakupili za tę sumę tzw. Pole Garncarza, gdzie urządzono cmentarz dla pielgrzymów (i podróżnych?) zmarłych w czasie pobytu w Jerozolimie, a więc nie mających na miejscu przygotowanych miejsc na groby.\nQUOTE(Komediant @ 29/12/2009, 15:49)\nTutaj jest logiczne wyjaśnienie, pozornej sprzeczności tych dwóch wersji ewangelicznych śmierci Judasza i zkupu Pola Garncarza/Pola krwi.\nJak zmarł trudno powiedzieć - mógł np. wcale nie zemrzeć. Relacje o tym są dosyć późne, z końca I w. Jedna znajduje się u Mateusza druga u Łukasza w Dziejach. Jedyne co wiem to to że w II pokoleniu chrześcijan było przekonanie że śmierć jego była straszna. Śmierć poprzez wypłynięcie wnętrzności jest toposem literackim, później tak zmarł m.in. Ariusz. Ale jak było naprawde - to Bóg jeden wie\nQUOTE(Crassus @ 5/01/2010, 22:48)\nJak zmarł trudno powiedzieć - mógł np. wcale nie zemrzeć.\nJudasz nieśmiertelny ukrywa się do dzisiaj? Podobno pan nie wierzy w cuda!\nJak zmarł trudno powiedzieć - mógł np. wcale nie zemrzeć. (Crassus)\nPierwszy raz słyszę o tożsamości Judasz = Żyd Wieczny Tułacz\nNie ma to jak ciągnąć za słówka, wiecie o co mi chodziło Mógł nie zemrzeć wtedy kiedy opisują to ewangelie.\nPrzy okazji Judasza - kiedyś zaciekawiła mnie owa liczba 30 srebrników, gdyż natrafiłem na nią w innym tekście, ale po kolei.\nNajczęściej jako wyjaśnienie owych 30 srebrników (30 szekli/syklów srebra) podaje się iż tyle wg prawa Mojżeszowego wart był niewolnik (a raczej tyle płacono za niego odszkodowania):\n32 Gdyby zaś wół zabódł niewolnika lub niewolnicę, jego właściciel winien wypłacić ich panu trzydzieści syklów srebrnych, wół zaś będzie ukamienowany.\nInnymi słowy zapłacono Judaszowi tyle, ile płacono wg. prawa właścicielowi zabitego niewolnika.\nDalej 30 sykli to wartość kobiety (znów deprecjonowanie osoby Jezusa):\n1 Dalej Pan powiedział do Mojżesza: 2 «Mów do Izraelitów i powiedz im: Jeżeli kto chce się uiścić ze ślubu, według twojej oceny dotyczącego jakiejś osoby wobec Pana, 3 tak będziesz oceniał: jeżeli chodzi o mężczyznę w wieku od dwudziestu do sześćdziesięciu lat, to będzie on oceniony na pięćdziesiąt syklów srebra według wagi przybytku. 4 Jeżeli chodzi o kobietę, to będzie ona oceniona na trzydzieści syklów.\nI wreszcie najciekawszy fragment:\n4 Pan tak do mnie powiedział: «Paś owce przeznaczone na zabicie, 5 które kupcy zabijają bezkarnie, a handlarze mówią: "Wzbogaciłem się, niech będą dzięki Panu", a pasterze nie mają dla nich litości. 6 Ja też nie będą dłużej litościwy dla mieszkańców kraju - wyrocznia Pana - ale każdego z nich wydam w ręce jego sąsiada i w ręce jego króla. Oni doprowadzą kraj do upadku, a Ja nikogo nie uwolnię z ich ręki».\n7 Tak więc pasłem owce przeznaczone na zabicie dla handlarzy. I wziąłem dwie laski: Jedną nazwałem "Łaskawość", drugą "Zjednoczenie". I pasłem owce. 8 Jednak w ciągu miesiąca usunąłem trzech pasterzy. Straciłem także cierpliwość względem owiec, one również zniechęciły się do mnie. 9 Dlatego powiedziałem: Nie chcę was paść dłużej: co ma umrzeć, niech umiera, co ma zginąć, niech ginie, a te, co pozostaną, niech się wzajemnie pożrą! 10 Wziąłem moją laskę "Łaskawość" i złamałem ją na znak zerwania przymierza, które zawarłem z wszystkimi ludami. 11 I w tym właśnie dniu zostało ono zerwane, a handlarze owiec, którzy mnie podglądali, przekonali się, że to było słowo Pana. 12 Potem zwróciłem się do nich: Jeżeli to uznacie za słuszne, dajcie mi zapłatę, a jeżeli nie - zostawcie ją sobie! I odważyli mi trzydzieści srebrników. 13 Jednak Pan rzekł do mnie: «Wrzuć do skarbony tę nadzwyczajną zapłatę, której w ich przekonaniu byłem godzien». Wziąłem więc trzydzieści srebrników i wrzuciłem je do skarbony domu Pańskiego. 14 Następnie złamałem moją drugą laskę "Zjednoczenie" na znak zerwania braterstwa Judy z Izraelem.\nW tym fragmencie na 30 srebrników oszacowany został sam Bóg! Ale bardziej uderzyło mnie to sformułowanie - o odmierzeniu zapłaty godnej Pana, czyli oszacowaniu jego wartości. Podobny zwrot pojawia się w dwóch dużo starszych tekstach (oba za ETCSL, podkreślenia moje):\nThe lament for Urim: c.2.2.2\nThe good house of the lofty untouchable mountain, E-kiš-nu-ĝal, was entirely devoured by large axes. The people of Šimaški and Elam, the destroyers, counted its worth as only thirty shekels. They broke up the good house with pickaxes. They reduced the city to ruin mounds. Its queen cried," Alas, my city", cried," Alas, my house". Ningal cried," Alas, my city," cried," Alas, my house. As for me, the woman, both my city has been destroyed and my house has been destroyed. O Nanna, the shrine Urim has been destroyed and its people have been killed."\nThe cursing of Agade: c.2.1.5\nBecause his subjects were dispersed, he now began a mobilization of his troops. Like a wrestler who is about to enter the great courtyard, he …… his hands towards (?) the E-kur. Like an athlete bent to start a contest, he treated the giguna as if it were worth only thirty shekels. Like a robber plundering the city, he set tall ladders against the temple. To demolish E-kur as if it were a huge ship, to break up its soil like the soil of mountains where precious metals are mined, to splinter it like the lapis lazuli mountain, to prostrate it like a city inundated by Iškur -- alhough the temple was not the Mountains of Cedar-felling, he had large axes cast, he had double-edged agasilig axes sharpened to be used against it. He set spades against its roots and it sank as low as the foundation of the Land. He put axes against its top, and the temple, like a dead soldier, bowed its neck before him, and all the foreign lands bowed their necks before him.\nCzy zatem ocenienie czegoś świętego na 30 srebrników to kolejny topos przejęty przez Biblię od Sumerów? Tak zostają potraktowane święte sanktuaria Sumerów - Ekisznungal (swoją drogą ciekawa nazwa - "dom/świątynia wszystkiego czego nie ma") i Ekur (równie ciekawa nazwa, bo może znaczyć dom/świątynia góry, obcego, jak i więzienie). Zostają potraktowane tak jakby były warte jedynie 30 szekli. Tak samo potraktowane zostaje przymierze z Bogiem i sam Bóg Izraela, a następnie Jezus.\nCiekawe tylko skąd wzięło się to powiedzenie w Sumerze i co oznaczało, albo inaczej - dlaczego oznaczało małą wartość i czemu występuje w kontekście religijnym (w końcu są teksty opisujące niszczenie pałaców czy miast - czemu np. całe Ur nie jest warte 30 srebrników tylko ta jedna świątynia)...\nZenon Kosidowski w 0powieściach ewangelistów zanegował nawet istnienie samego Judasza\nRyzykowna teza - masz może Kosidowskiego i mógłbyś podać jakich argumentów użył?\nQUOTE(Crassus @ 8/01/2010, 17:25)\nTrzeba tu wreszcie powiedzieć, co może zaskoczyć wielu czytelników, ale co chyba jest prawdą: historia o Judaszu jest po prostu czystym wymysłem. Nigdy nie było żadnego Judasza, a jako świadka możemy tu powołać osobę najlepiej poinformowaną, samego Pawła. W swoim pierwszym liście skierowanym do Koryntian pisze on między innymi o przebiegu Ostatniej Wieczerzy, a nieco później o tym, jak bezpośrednio po zmartwychwstaniu Jezus ukazał się dwunastu apostołom.\nOtóż w opisie wieczerzy nie ma w ogóle mowy o Judaszu i jego zdradzie, co jest zastanawiające, skoro ewangeliści ten właśnie incydent dość mocno eksponują. Paweł mówi tylko o „wydaniu” Jezusa, przy czym jest to dokładnie takie samo określenie, jakim posługują się Mateusz i Marek w opisie pojmania Jana Chrzciciela.\nDrugi fakt, który nas intryguje, to ukazanie się Jezusa dwunastu apostołom, bez wzmianki o tym, że odpadł Judasz. Paweł zachowuje się więc tak, jakby o jego zdradzie i samobójstwie nie miał najmniejszego pojęcia. Pozostaje jeszcze ewentualność, iż z jakichś powodów chciał tę sprawę przemilczeć, ale trudno sobie to wyobrazić, skoro musiała ona być ogólnie znana w gminach chrześcijań¬skich.\nJeśli pomyślimy, że list Pawła jest wcześniejszym źródłem niż ewangelie i Dzieje Apostolskie, nie możemy uniknąć konkluzji, że za czasów Pawła opowieść o Judaszu jeszcze w ogóle nie istniała, że jest to legenda, która pojawiła się kilkadziesiąt lat później. I możemy się domyślić, dlaczego się pojawiła. Po zburzeniu Jerozolimy do miast helleńskich napłynęły liczne rzesze uchodźców żydowskich. Z tego powodu powstawały konflikty między nimi a wyznawcami Jezusa. Przybierały one, jak wiemy z Nowego Testamentu, bardzo ostre formy i właśnie w takiej napiętej atmosferze zrodziła się postać Judasza jako personifikacja ludu żydowskiego i jego odpowiedzialności za śmierć Zbawiciela.\nJest rzeczą znaną, że lud jako zbiorowość często wyrażał swoje nadzieje, uczucia i nastroje w legendarnych przypowieściach. W naszym wypadku sytuacja była o tyle ułatwiona, że pomysł i tworzywo do tej opowieści czekało gotowe w Starym Testamencie. Wystarczyło sięgnąć po odpowiednie wersety, aby na ich podstawie skomponować dramatyczną historię o zdradzie, jakiej ofiarą miał paść Jezus. Zaczęło się może od tego, że ktoś z grona wędrownych kaznodziejów przytoczył te wybrane wersety dla uwydatnienia zdrady narodu żydowskiego, zdrady usymbolizowanej w postaci Judasza. I to, co zrazu było niczym innym, jak tylko oratorskim sposobem poglądowego przekazania pewnych nauk moral¬nych, przeobraziło się z biegiem czasu w wierzeniach ludu w realne wydarzenie.\nTo rzeczywiście dość ciekawe argumenty, nie przypominam bowiem sobie żeby ktoś w ten sposób na to patrzył i u żadnego historyka nie spotkałem się z negowaniem historyczności postaci Judasza\nW argumentacji Kosidowskiego jest kilka błędów, a można podać kilka innych kotrargumentów.\n1. Jeśli brać za dobrą monetę to, co piszą Dzieje, to dwunastu uszczuplonych o Judasza szybko dobrało sobie 12-go do kompletu. Więc jak Paweł pisze, że ukazał się Jezus przed 12-oma, to może mieć to na myśli. Albo myśli zbiorczo o apostołach, nazywając ich '12', a wcale nie myśli o konkrentej liczbie, ale o grupie w ten sposób nazywanej.\n2. Kosidowski widzi genezę mitu o Judaszu w sytuacji po upadku Jerozolimy. A sporo argumentów za tym, że Marek powstał przed tym momentem.\n3. Argument ex silentio jest do bani, mówiąc kolokwialnie. Paweł nie wspomina o wielu rzeczach - ale to nie dowód, że nie miały miejsca.\n4. Kontrargument a) Mało wiarygodne jest, żeby chrześcijanie wymyslali coś, z czego potem musieli się tłumaczyć. Wiemy, że musieli się tłumaczyć z tego, że Mesjasz, choć Syn Boga i wszechwiedzący, nie znalazł sposobu by na tyle przekonać swych wybranych uczniów do swej nauki, aby pozostali mu wierni do końca. Tą kontrowersję widać już w czterech Ewangeliach. Już Mateusz i Łukasz, a potem Jan próbują jakoś wyjasnić albo 'zracjonalizować' postępowanie Judasza a i zarazem pokazać, że Jezus o tym wiedział.\nb ) historia Judasza nie może być elementem antyzydowskiej retoryki, wszak jest znana Markowi u którego antyżydowskich elementów jest niewiele - stosunkowo niewiele. c) czemuż Judasz ma być 'personofikacją' ludu żydowskiego? O ile wieść prawdę niesie, to każdy jeden z 12 apostołów jak i sam Jezus byli Żydami.\nNa początku pragnę podkreślić że nie uważam Judasza za postać wymyśloną.\nJednak Mieszku Twoje argumenty nie za trudno zbić.\nad.1 Oczywiście takie rozumienie też jest możliwe, jednak również można interpretować tak jak mówił Kosidowski\nAd.2 Przypominam sobie dość długi spór jaki prowadziliśmy na ten temat - zdaje się bez rozstrzygnięcia\nAd.3 Naturalnie to nie dowód jednak jakaś poszlaka - dowodzi to jedynie że na podstawie tego nie da się wyciągnąć wniosku że Judasz nie istniał.\nMasz rację, Crassusie, w dwóch pierwszych punktach. Ale z punktem 3 wiąże się głębszy problem (dla mnie to problem, który dotyka wszelkie badania nad historią starożytną). Otóź fakt, iż Paweł o czymś nie mówi może być wyjaśniony na kilka sposbów: 1. Paweł nie pisze o Judaszu, bo o nim nie słyszał 2. Paweł nie pisze o Judaszu, bo o nim nie słyszał, bo Judasz nie istaniał 3. Paweł nie pisze o Judaszu, choć Judasz istniał, bo nie miał w lisatch okazji do pisania o nim 4. Paweł pisał o Judaszu bardzo wiele w jednym z listów, które do naszych czasów nie dotarły.\nPodobnie jest z Tacytem. Niewielu uczonych ryzykuje tezę, że Tacyt o czymś NIE napisał albo NIE wiedział - przepadła większa część jego dzieł historycznych i czort jeden wie, o czym tam pisał.


*Za Moimi Drzwiami*: Rufi i Mały Szu\nRufi i Mały Szu\nDzień dobry! Mamy nowy tydzień, nowe możliwości, nowe tematy, choć przyznam, że przeżywam kryzys twórczy. Wyeksploatowałam się najwyraźniej przy tworzeniu kalendarza i moje akumulatory są na wyczerpaniu. Chciałabym napisać coś nie o kotach, nie o kalendarzach, a tu biała kartka, pustka w głowie i zero pomysłów... Wiem, wiem, że na pewno takie tematy istnieją, cóż z tego, skoro są przede mną teraz ukryte! Trudno. Będzie znowu o kotach, a właściwie o jednym takim gagatku, czarnej perle, milusiu, czarusiu, małym uwodzicielu, który zapadł nam w serce, i nawet MCO, który z uporem nazywa go Majstrem, przyznał, że rozstanie z nim będzie ciężkie. :)\nDziś kotek pozna swoją przyszłą podwładną - personel, który będzie mu usługiwał po wsze czasy. :) Maria pokazała, z jaką miłością to robi dla swoich podopiecznych, a ma ich w tej chwili dwoje. Ciapuś ma już 9 lat, a Keira 7 miesięcy. Ta ostatnia jest kotką bez oka. Jej historia jest bardzo ciekawa. Opowiem Wam o niej w swoim czasie.\nDziś reszta zdjęć z zabawy Małego Szu... nogą Rufiego. (Pamiętacie, że to nie pierwszy kotek, który kocha nogę Ruficzka. Była jeszcze taka jedna... TUTAJ).\nRufi to naprawdę anioł w psiej skórze, zobaczcie:\nAutor: Gosianka o 08:21\nEtykiety: adopcja, dom tymczasowy, film, Kot, pies, Rufi, Szuszu\nAbigail 1 grudnia 2014 08:39:00 CET\nSłodki :D.. :)\nGosianka 1 grudnia 2014 08:56:00 CET\nTa czarnuszki to są wyjątkowe słodycze, ale i też gagatki jakich mało! :)\nAnna Maria P. (Pantera) 1 grudnia 2014 11:26:00 CET\nO tak, moge potwierdzic! Miecka to gagatek. :)))\nGosianka 1 grudnia 2014 13:51:00 CET\nNaprawdę? Myślałam, że ona jest grzeczna jak aniołek!\nAnna Maria P. (Pantera) 1 grudnia 2014 20:20:00 CET\nPewnie, ze jest grzeczna, tylko wyniosla. Ale za mlodu psocila jak kazdy czarny kot :)\nMaria Nowicka 1 grudnia 2014 20:22:00 CET\nZwłaszcza na drugim zdjęciu Szuszu wygląda jak kocie licho ;)))))\newa2 1 grudnia 2014 08:44:00 CET\nNie szkodzi, ze o kotach i Ruficzku. Te zdjęcia to "cud-miód", słodki kociak. Dobrze, ze znalazł domek.\nMiłego tygodnia - już grudzień.\nFajnie, że mam w Tobie wierną czytelniczkę. :)\nkoty-nurmi 1 grudnia 2014 08:49:00 CET\nRufi jest niesamowity. Ten jego spokój, opanowanie i wręcz znudzenie kocim podrostkiem są godne pozazdroszczenia ;)\nNiestety mi też jakoś ostatnio brak weny, mam nadzieję, że w końcu nadejdzie :)\nGosianka 1 grudnia 2014 13:52:00 CET\nW końcu pewnie najdzie, teraz kocio ponudzę trochę. :)\nHana 1 grudnia 2014 15:07:00 CET\nNudź ile wlezie. I nuć:)\nsowa 1 grudnia 2014 09:08:00 CET\nSzu Szu: Taki duży ten wujcio. Zaatakujemy, raz kozie śmierć!\nRufi: A niech młokos szaleje, co mi tam, nie jeden próbował, he, he.\nGosianka 1 grudnia 2014 13:53:00 CET\nRufi wygląda na lekko przestraszonego, nie wiadomo czego spodziewać się po takim gagatku :)\nNinka. 1 grudnia 2014 09:13:00 CET\nRufi ma świętą cierpliwość, jest wspaniały po prostu :)))\nhalszka 1 grudnia 2014 09:30:00 CET\nRuficzek to prawdziwy anioł czasami zazdroszczę mu.SZu Szu jest cudny.Miłego dnia.\nelkiblog 1 grudnia 2014 09:45:00 CET\nMajster nieźle majstruje dookoła serc. :)\ndora 1 grudnia 2014 10:04:00 CET\nRufi z całą dostojnością obserwuje harce malucha, niesamowicie spokojny pies!: A Mały Szu pięknie się bawi:)\nKundelek mojej ciotki jest mały,więc po stracie towarzyszki z radością powitał kota ,i chociaż zazdrosny o głaski, to bawi się z nim jak mały szczeniak.Tez ma dużo cierpliwości,pozwala targać się za ogon i wtulać w siebie.\nAnna 1 grudnia 2014 10:15:00 CET\nRufi ma anielską cierpliwość, chyba zawsze będę go za to podziwiać!\newa 1 grudnia 2014 10:45:00 CET\nRufi jest aniołem, masz stuprocentową rację ! Szuszu łobuziak, ale jaki kochany :) Kradną serca czorciki jedne :) A kotach, psach może być codziennie, i jeszcze udokumentowana zdjęciowo i filmowo ... jakoś mi się nie nudzi taka tematyka !\nAnonimowy 1 grudnia 2014 10:48:00 CET\nRufi jak zwykle wspaniały!!!\nA ja chcę co dzień rano przy kawce czytać o kotkach i ich życiu w tym wspaniałym domu. Dzięki temu mój dzień jest piękniejszy, weselszy, pogodniejszy mimo tej wstrętnej pogody za oknem.\nalucha 1 grudnia 2014 12:18:00 CET\nByć taką oazą spokoju jak Rufi... Marzenie! :)))\nLuna-malutka 1 grudnia 2014 14:12:00 CET\nO kotach nigdy się nie nudzi, zwłaszcza że to takie piękne okoliczności. Ja mogę czytać i ze trzy razy dziennie. Już za chwilę poznam swojego małego księcia.\nHana 1 grudnia 2014 15:05:00 CET\nLuna, jak ja Ci zazdroszczę!\newa z mazur 1 grudnia 2014 14:21:00 CET\nruficzek to rzeczywiście psi anioł, a o czarnuszkach to wiem co nie co. gagatki z nich, ale kochane .\nagatek 1 grudnia 2014 14:25:00 CET\nTrafiłam tutaj z bloga ,,Bukowy las" Autorka tak pięknie napisała o tym i postanowiłam zajrzeć. Widzę wspaniałe zwierzęta i czarujący obrazek po lewej stronie strony głównej... tak zrobiło mi się miło... przysiądę i porozglądam się, tym czasem pozdrawiam :)))\nGosianka 1 grudnia 2014 22:25:00 CET\nHalinka pisała o mnie? Musiałam przeoczyć. Zapraszam, Agatku :)\nAnonimowy 1 grudnia 2014 18:41:00 CET\nRufi - oaza spokoju.....no dobra, niech ten mały gnojek się pobawi, bo inaczej nie da mi spokoju.....:):):) A z L\nanabell 1 grudnia 2014 23:04:00 CET\nRufi jest nie do przebicia!!! Skąd ten pies ma tyle cierpliwości i zrozumienia dla "sierściuszków" różnej maści?\ntempo giusto 1 grudnia 2014 23:40:00 CET\noj tak! jak dobrze jest móc potrzymać Rufiego łapką za łapkę, albo dwiema łapkami za łapkę, albo jeszcze lepiej - za dwie łapki naraz :))\nmówisz, Gosianko, że Rufi wygląda na lekko przestraszonego? a czy nie jest przypadkiem tak, że on bardzo, ale to bardzo stara się nie zakochać w tym maluszku? :)\nRok 2014 - rok zaginięcia Kayrona\nPies kuleje :(\nŚwiąteczne kociaki - Makiełki\nObdarowana i wdzięczna\nDoniesienie z niedalekiej północy\nW podziękowaniu za "uwiecznionych" - bonus świątec...\nWigilia, Pierwszy Dzień Świąt i Drugi Dzień Świąt,...\nCzekając na Rysia\nTrochę marudzenia i trochę o dotrzymywaniu słowa\nPiątek z Malinem\nBiała Kura i Piękne Kotki ujawnione całemu światu!...\nCzy jest tu ktoś dla Malusi?\nBlogowania moc i Julia


Jak to Pan Horała wojował - felieton STEFANA TRUSZCZYŃSKIEGO - SDP\n1 czerwca 2020 Stefan Truszczyński\nPrawda, szedł jak burza. Horała tu, Horała tam. Miał zastąpić Szczurka, bo ten rzeczywiście już za długo siedzi na pocegielskim stołku. Rozmawiałem kiedyś z wędrującym w górę Panem H. na pokładzie DARU POMORZA (Radio WNET robiło transmisję z Gdyni). Jak to w wywiadach okazjonalnych – ple, ple, ple, … ple, ple.\nByła tam też wiceprezydentowa miasta. Kobieta bardzo ładna, więc z trudem skupić mi się przyszło na młodym polityku. Odniosłem jednak wrażenie, że wie, chce mu się i ma ciekawe plany wobec mojego ukochanego miasta, portu, korabi cumujących przy nabrzeżach. Tym bardziej, że był (i jest!) dziś okres odwracania się Polski d… do morza.\nNiestety Pan H. zawiódł mnie. Uwiodła go Warszawa, czy też warszawka. Tu telewizje, wprawdzie jeszcze bardziej kłamliwe (i ta z prawej i ta z lewej) niż skromniutka w Gdańsku, ale wiadomo – stolica. I tak Pan H. został wciągnięty. Był nowy, wygadany i naprawdę inteligentny. Troszkę nawet krytyczny wobec swoich pryncypałów – więc dziennikarze zapraszali go często. Redaktorzy chętnie podrywają nowych – jeszcze nieopatrzonych, bo przy nich sami się pożywią.\nBieganie po studiach szybko popularyzuje i daje szansę na osiągnięcie intratnej synekury. Po drodze są jeszcze wybory – tu i tam, sprytnie można wyrolować koleżanką, na przykład Dorotę Arciszewską, konkurentkę, by wreszcie dorwać coś konkretnego. Bardzo znaczącego. Na przykład stanowisko najważniejsze w inwestycji – giganta na miarę, europejską MEGA PORT LOTNICZY. Nieważne, że obywatel ma doświadczenie mikro. Ważne – mówią – że jest z ikrą. Młody, przystojny – da radę!\nDa jak dadzą, bo tu nagle krucho. Pazerny koronawirus zjada wszystko, ludzie zaczną klepać biedę i na lotnisko zabraknie.\nSzkoda mi stewardess. Ale myślę, że te niezwykle piękne kobiety znajdą sobie bogatych mężów, którzy wciskali im wizytówki, gdy zamawiali drinki latając na pokładach naszych samolotów wspaniałej firmy PLL LOT, która – dzięki Bogu – ocalała.\nPomyślano – może przypomniano sobie obrońcę Anglii Zumbacha – o Anglii i wybrano Anglików na doradców (choć od 35 lat Brytyjczycy nie potrafią zbudować trzeciego pasa na lotnisku Heathrow). Oni mają radzić jak … zniszczyć Puszczę Bolimowską.\nJest mianowany prezes i liczni pobierający już pensje. Ale lotnisko jeszcze hen, hen. 27 miliardów ma kosztować i być gotowe w roku ’27-ym.\nCentralny Port Komunikacyjny – CPK. Może to i pechowa nazwa. Jak na przykład KC. Takie było ważne, a dziś urzędują tu bankierzy (obcy zresztą) i dealerzy samochodowi (też obcych marek). Czy będziemy mieli kaca po zamachu na wielkie dzieło, który nas obali.\nPanie Horała zapytaj Pan młociarzy, jak to robią kręcąc się w kole rzutni, że puszczają ciężar gdy trzeba, a rzucając – nie wylatują z rzutni.\nPrzyjęła się nazwa, że to lotnisko … Baranów (od miejscowości). Obyśmy nie wyszli na takowych, jak to niestety często się dzieje, budujemy obcymi rękami. Na przykład pale wbijane na plażach, łamiące fale na Helu wbijają Austriacy, zatrudniają naszych robotników i majstrów z rozwalonej niedawno firmy HYDROBUDOWA IV. Podobnie jest z autostradami. Minister się chwali. Konferencje telewizyjne po każdym kawałku drogi. Ale to nie są wcale polskie drogi – za pieniądze unijne w połowie, budują je firmy obce, a nawet firmy owe przekazują sobie umowy z Polską jak chcą i komu chcą.\nPendolino wystało się w krzakach. Teraz jeździ, ale trudno w nim nogi wyprostować. Nawet linię kolejową przez Półwysep Helski zbudowali Włosi i bardzo długo to trwało. Na węgiel z Bogdanki (lubelskie) oblizują się Australijczycy, a kopalnię Krupiński mają reanimować Anglicy. Skoro o obcych, to zakończę słowem funeral (pogrzeb). Oby Pan Panie Horała, zamiast prezydentem Gdyni nie został grabarzem w skali krajowej. Bo jeśli chodzi o gigant lotnisko, to sprawa jest naprawdę bardzo trudna i nawet Anglicy nie pomogą. Przydałyby się Babie Doły na Oksywiu. To był i jest nadal świetny pomysł. Wiatry rozganiają tam chmury i zawsze można lądować (w przeciwieństwie do lotniska imienia Wałęsy), tylko trzeba pozbyć się w Unii Tusków, Lewandowskich i Zwiefek – szkodników, którzy występują przeciwko naszemu państwu. Oczywiście sto tysięcy złotych miesięcznie trudno będzie zabrać, a oni za tyle właśnie srebrników Polsce szkodzą. Tak jakby nie była to ich ojczyzna. Czy Pan Prezydent Andrzej Duda temu zadaniu sprosta?


Labirynt - centrum odrodzenia - Racjonalista\nKtóż nie zna opowieści o dzielnym Greku Tezeuszu, który pokonał straszliwego Minotaura i o królewnie Ariadnie, która podarowała greckiemu wojownikowi kłębek nici, by mógł wyjść z przepastnych czeluści… Obraz ten przenosi nas na tajemniczą wyspę Kretę, do królestwa ojca Ariadny Minosa. To od jego imienia archeolodzy ukuli miano dla kultury, zwanej „minojską", która kwitła w III i II tys. p.n.e., na długo zanim zawitali tu Grecy. Mit ten przetrwał tysiąclecia i wciąż pozostaje zagadkowy i fascynujący. A trzeba nam wiedzieć, że żaden autentyczny mit nie jest zwykłą opowieścią, przekazuje bowiem treści najświętsze i… najgłębsze, może tkwiące „od zawsze" w naszej podświadomości, archetypowe, zapisane w każdym z nas. Chociaż — co może wielu zdziwi — opowieść o Tezeuszu i labiryncie nie jest pierwotną wersją mitu, lecz zapisem stworzonym przez Greków, którzy podbili ludy wcześniej mieszkające na Krecie, wyspach morza Egejskiego i na lądzie greckim, to jednak kryją się w nim treści rzeczywiście prastare, przejęte od tych ludów; i wobec tego któż nie zapyta skąd wzięły się te motywy: labiryntu i jego ciasnych korytarzy, z plątaniny których tak trudno się wydostać, i potwora czającego się w środku, budzącego dreszcze strachu. Jakich musiały dotykać ważnych dla świadomości treści, skoro tak zapadły w człowieczą pamięć?\nCentrum — odnowa Życia\nAby spróbować poszukać najstarszych śladów labiryntu, zaczniemy od cytatu: "Tell Gubba, najstarsze i wyróżniające się stanowisko (...) było kiedyś budowlą składająca się z ośmiu koncentrycznych murów, z których zewnętrzny miał 70 m średnicy (...). Funkcja tej budowli, nie mającej odpowiednika poza obszarem Chamrinu, nie jest znana. Znajdująca się wewnątrz jama zawierała 16 szkieletów, rzuconych jeden na drugi. W korytarzach znaleziono duże dzbany z ziarnem, co sugeruje, że budowla służyła jako magazyn żywności i skarbiec." (Roaf, 1998, s. 80). Tyle cytat.\nDodajmy, że rzecz dotyczy terenów niedaleko Mezopotamii, a czas to, bagatela — jakieś IV tys. p.n.e. Zapamiętajmy też najważniejszą informację: osiem koncentrycznych murów i obszar wewnętrzny z ziarnem i ludzkimi ciałami...\nTo zdumiewająca budowla, a zagadką też pozostaje to, kto i po co zadał sobie tyle trudu? I dlaczego spichlerz byłby tak honorowany? Dla nas spichlerz to po prostu budynek gospodarczy, w których przechowuje się ziarno. Ale nie dla ludzi sprzed tysięcy lat… Kiedy nasi przodkowie zaczęli przyzwyczajać się do osiadłego stylu życia, stopniowo rozpoznali rośliny, które łatwo uprawiać, zbierając nasiona, by dawały pożywienie i nasiona na przyszły rok. Ziemia i ziarno… Ziemia pochłaniająca ziarna i „ożywiająca" je w postaci dających pożywienie roślin; ziemia — miejsce tajemniczej transformacji, gdzie ze śmierci rodzi się nowe życie… Cykle wegetacji dawały asumpt do rozmyślań nad zasadą Życia i Śmierci. Powoli świtały nowe, już coraz dalsze od kultów magii łowieckiej, religie — dziś zwane agrarnymi. Spichlerz był więc „obiektem" wplecionym w cały kontekst określonych wierzeń, symboli, magii. Był par excellence święty. Był zbiornikiem ziarna, które umierało w ziemi i rodziło nowe życie… Był zatem (tak jak ziemia) figurą… łona! Nic dziwnego, że to Boginie, kobiety były patronkami roślin, w tym również zbóż.\nA z drugiej strony, także funkcja magazynu, w pojęciu miejsca, gdzie coś się przechowuje, nie jest bez znaczenia. Nasi przodkowie przestawali wędrować za stadami zwierząt, ale przechodzenie na osiadły tryb życia nie był rewolucją, lecz procesem. Wpierw może wracano do miejsc, gdzie pochowano bliskich. Potem zostawiano ważne przedmioty, by nic nie stało się im podczas wędrówek. Dotyczyło to na pewno przedmiotów kultowych, świętych. Te pierwsze miejsca przechowywania mogły być zwykłymi dołami wykopanymi w ziemi, potem oblicowano je kamieniami, wreszcie oblicowanie podniesiono ponad powierzchnię gruntu, wyciągając wzwyż ściany wystające z naturalnych ścianek ziemnej jamy. Tak powstały pierwsze stałe budynki, magazyny, gdzie przechowywano m.in. zasoby ziarna pod nowy zasiew. Magazyn i spichlerz stanowił centrum. Tu zaczęło ogniskować się życie plemienia.\nNawet gdy już zaczęły kształtować się ośrodki wielkich cywilizacji, długo jeszcze spichlerz i magazyn grał wielką rolę w religii, tak jakby nigdy nie zapomniano o ich wielkiej roli w przeszłości. Na przykład w Sumerze świątynia nie była po prostu czymś podobnym do naszych chrześcijańskich świątyń. Owszem, była „domem boga", ale także świętym magazynem i spichlerzem. Rola świątyni była bowiem „totalna" — religijna, ekonomiczna, społeczna. Tu skupiało się życie duchowe i doczesne wspólnoty. To było prawdziwe „centrum świata".\nJeszcze stosunkowo „młoda" budowla wzniesiona przy świątyńce boga księżyca Sina w Ur, zwana El Nun Mah, to było coś pomiędzy świątynią a „świętym magazynem". Z kolei w prastarym mieście Eridu archeolodzy znaleźli pod zikkuratem boga Nieba dziwną budowlę kamienną z V/IV tys. p.n.e. zaprojektowaną jako konstrukcja podziemna i otoczoną podwójnym pierścieniem murów. Badacze domyślają się, że może to być cenotaf — symboliczny, pusty grobowiec. Czy właśnie w takich symbolicznych grobach składano „ciało" bogini lub boga wegetacji lub zboża?\nZ kolei z greckiej Tesalii, z okresu późnoneolitycznego pochodzi osada w Dimini. W IV tys. otaczało ją sześć (sic!) pasów murów. Czy były to fortyfikacje, jak twierdzą niektórzy? Ale w takim razie dlaczego konstrukcja murów była stosunkowo słaba i niewysoka? Najważniejszy dom znajdował się w centrum. Czy mury rzeczywiście miały osady bronić czy spełniały inną funkcję?\nI czy rzeczywiście możemy mieć do czynienia z jakimś wspólnym kompleksem wierzeń i działań? W tym miejscu, choć to może wyda się dziwne, przytoczmy pokrótce opis stolicy słynnej Atlantydy: Platon opisuje ją jako miasto, którego centrum stanowiło wzgórze z pałacem, zaś wokół otaczały je koncentrycznie kręgi z ziemi i wody, po trzy na przemian. Czy to możliwe, że Atlantyda ze swą stolicą naprawdę istniała — tylko, że jako pewien model, koncepcja, imago mundi? Czy to nie dziwne, że jeszcze Anghor na terenie dzisiejszej Kampuczy, święte miasto Khmerów wzniesione ok. roku 1000 n.e. niewątpliwie zachowuje podobny model? Właśnie — jaki model, jaki obraz świata, jaka myśl religijna kryły się za tymi konstrukcjami? Pamiętajmy bowiem, że za każdą otaczaną czcią budowlą kryje się myśl religijna czy choćby światopoglądowa. I tak np. za najbardziej nam znanymi gotyckimi katedrami stoi mistyka chrześcijańska i idea boskiego ładu świata przez tę religię określonego.\nCentrum i łono Ziemi\nWydaje się rzeczą oczywistą, że labirynt związany był z całym kompleksem wierzeń, z pewną całością, w której niebagatelna rola przypadła krainie podziemnej. Któż nie zna greckiego mitu o krainie podziemnej zwanej Hades, oddzielonej od naszego świata słynną rzeką Styks, przez którą dusze umarłych przewozi stary Charon… Ale już rzadziej pamiętamy, że Styks nie jest po prostu jedną rzeką graniczną, lecz otacza podziemny świat dziewięć razy! Znów widzimy tu „nasz" model.\nTakie „wanny" służyły na Krecie nie tylko do kąpieli, ale jako trumny, tu: z motywem spirali\nW Tell Gubba znaleziono ludzkie zwłoki i naczynia z ziarnem. Czy składano tu ofiary bogini zboża? Nie jest to wykluczone. A może grzebano zamarłych wierząc, że złożenie ciała w centrum odradzania się (ziarno!) odnowi siły witalne w drugim świecie? Przypomnijmy, że niektóre Wielkie Boginie miały kłos zboża jako swój emblemat, jak grecka Demeter i były zarazem tymi, które schodzą do podziemi i cyklicznie powracają. Zboże i ziemia; ziemia, która rodzi… Właśnie! W najstarszym obok Jerycha mieście świata, w Çatal Hüjük (od VII tys. p.n.e.) odkryto malowidło przedstawiające postać Wielkiej Bogini Matki (?), która ma na brzuchu wyraźnie wyrysowane siedem koncentrycznych kręgów. W Egipcie bogini porodu Meszenet przedstawiana była ze spiralą na głowie. A interpretowano tę spiralę jako… krowią macicę. To nas oczywiście odsyła do symboliki głębi, w której rodzi się nowe życie. Spiralny zwój niewątpliwie przywodził na myśl wnętrze kobiety-matki, Bogini-Matki, Ziemi rodzącej plon. Dodajmy jeszcze, że pierwsze w świecie spirale ryto już w starszej epoce kamienia przy wejściach do jaskiń. Dlaczego tam? Intuicja zdaje się nam już podpowiadać, prawda?\nJak powiedzieliśmy wyżej, labirynt związany był z kompleksem wierzeń dotyczących świata podziemnego, ale trzeba podkreślić, że świat podziemny nie był traktowany jako miejsce pobytu „za karę", jak to później było traktowane. Był miejscem przemiany — strasznym, ale i mającym moc odnawiania życia. Jego prefiguracją, pierwszym intuicyjnym modelem była zapewne… właśnie jaskinia. Jaskinia postrzegana jako „wnętrze ziemi", jako macica Bogini Ziemi i Wielkiej Matki, miejsce ciemne jak śmierć, lecz dające nadzieję na nowe życie. Jak na nowo odżywa słońce powracające zza horyzontu wschodniego, choć wczoraj „umarło" na zachodzie i jak wyrasta roślina z ziarna wrzuconego w glebę.\nTo tu, w jaskiniach jakże często chowano zmarłych. Tu przesączała się woda z prastarego, pierwotnego Oceanu, z którego wyłonił się świat; woda mająca moc przywracania życia. Tu znajdowały się wylotowe wejścia do świata podziemnych bogów i dusz ludzkich.\nCzy to pokręcone korytarze w jaskiniach nasunęły szukającej sensu wyobraźni myśl o symbolicznym obrazie dróg podziemi, gdzie toczy się tajemniczy spektakl umierania i odradzania? Czy tę fundamentalną dwoistość wyrażała kreteńska kultowa podwójna siekiera, zwana… labrys?\nCo naprawdę znaczy słowo „labirynt"?\nZnak podwójnego topora wyryty na filarze tzw. krypty sakralnej, pałac w Malia\nTak, właśnie doszliśmy do punktu, w którym musimy zastanowić się nie tyle nad sensem obrazu, jaki wywołuje w nas słowo „labirynt", ale nad samym słowem. A to rzecz arcyciekawa, jako że w istocie kryjąca fundamentalne nieporozumienie! Greckie słowo „labirynthos" dosłownie bowiem znaczy "dom podwójnej siekiery"! Tak przynajmniej twierdzi wielki religioznawca M. Eliade. I nie jest to wcale greckie słowo, tylko wyraz pochodzący ze słownictwa Minojczyków, których języka nie udało się w pełni odszyfrować do dziś. W dodatku niektórzy badacze są skłonni widzieć powinowactwo językowe między słowem „labrys" i „lada". To ostatnie pochodzi z leksyki ludów zamieszkującego Azję Mniejszą. Przypuszczalnie właśnie z tych obszarów przybyli na Kretę ludzie, których zwiemy Minojczykami, zresztą tam również znany był symbol podwójnej siekiery. A co to słowo znaczy? To znamienne, znaczy..."kobieta". Jeszcze jeden pośredni dowód, że labirynt był związany z pierwiastkiem żeńskim, z Boginią, Panią Labiryntu, a zatem z Panią Życia i Śmierci. Tak i labrys na Krecie pozostawał związany z Boginią tu królującą i z jej namiestniczkami — kapłankami. Niewielkie labrysy z brązu i złota Kreteńczycy zostawiali w ramach nieznanego nam kultu w jaskiniach, których jest na Krecie mnóstwo; jako obiekt kultowy otaczano go czcią w domach i pałacach, trzymając na specjalnych podpórkach i używając w uroczystych ceremoniach, jego znaki ryto na filarach w pałacowych pokojach, m.in. w sanktuariach, także tych częściowo podziemnych. A jaka mogła być funkcja labrysu? Tego nie wiemy, nie znamy przecież przekazów pisemnych, pismo Krety wciąż milczy, ale… niektórzy badacze sądzą, że podwójny topór służył do zadawania ciosu ofiarnemu bykowi. A właśnie ofiara z byka zdaje się być najświętszym rytuałem Krety. Tak czy inaczej, labrys jako symbol niewątpliwie krył w sobie potężne moce… Z kolei wyraz „labra" oznacza jaskinię. I pochodzi z leksyki karyjskiej (Azja Mniejsza). Ale, cóż, w świetle badań nad kreteńskim pismem linearnym, wydaje się iż na oznaczenie podwójnego topora na Krecie… wcale nie używano słowa labrys, ale peleky, co wynika z tabliczek z pismem linearnym B (por. Chadwick, 1964). I tak, zgrabne konstrukcje etymologiczne wywodzące słowo labirynthos od słowa oznaczającego podwójny topór nie byłyby słuszne. „Labra" łączyć należałoby z jaskinią, kamieniołomami i w ogóle z konstrukcjami z kamienia. Ale… na tabliczkach w kontekście konstrukcji labiryntowej pojawia się słowo dapurito występujące zresztą ze słowem Potinija — Potnia (Pani), co jak zgodnie twierdzą badacze było mianem chtonicznej bogini przedhelleńskiej na Krecie. A jak twierdzą językoznawcy w obszarze śródziemnomorskim w językach przedindoeuropejskich istniała tendencja do wymiany spółgłoskowej d na l. Zatem dapurito jednak kojarzy się z la-pu(bi)-ri(n)-to(s). Z labiryntem, ale nie z podwójnym toporem… Czym więc był labirynt?\n« Religioznawstwo (Publikacja: 05-06-2002 Ostatnia zmiana: 06-09-2003)


Wiceminister kultury: Za destrukcję festiwalu odpowiedzialny jest prezydent Opola - Wiadomości muzyczne - Muzyka - wiadomości muzyczne, koncerty, recenzje, zapowiedzi - Dziennik.pl - Dziennik.pl\n25 maja 2017, 10:59 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nNie należy upolityczniać sporu dookoła festiwalu w Opolu, dlatego nie widzimy możliwości, żeby minister kultury i dziedzictwa narodowego, który jest politykiem, angażował się w ten spór - powiedział w czwartek w Sejmie wiceminister kultury Paweł Lewandowski. Zapytany o spór TVP z artystami, odpowiedział: - Wychodzę z założenia, że w spory małżeńskie nie należy wchodzić, poczekajmy, pewnie i tak się pogodzą. O "destrukcję festiwalu" oskarżył prezydenta Opola.\nLewandowski odpowiadał na pytania posłów PO i Nowoczesnej dotyczące organizacji 54. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Tomasz Kostuś (PO) pytał, czy minister kultury zaangażuje się i zakończy trwający konflikt pomiędzy prezydentem Opola a prezesem TVP Jackiem Kurskim i pomoże w organizacji tegorocznej edycji festiwalu.\n"Nie należy upolityczniać sporu dookoła festiwalu w Opolu, w związku z tym my nie widzimy możliwości, żeby minister kultury i dziedzictwa narodowego, który jest politykiem, angażował się w ten spór w jakikolwiek sposób" - odpowiedział Lewandowski.\n"Jeśli zaś chodzi o pogodzenie telewizji i artystów, to uważam, że artyści i telewizja nie mogą żyć bez siebie, ponieważ stanowią swego rodzaju małżeństwo. Wychodzę z założenia, że w spory małżeńskie nie należy wchodzić, poczekajmy, pewnie i tak się pogodzą" - powiedział wiceminister, pytany czy minister kultury zakończy spór pomiędzy telewizją a artystami.\nLewandowski podkreślił, że festiwal w Opolu to "nasze wspólne dobro narodowe". "Dlatego zachęcam wszystkie strony konfliktu, byśmy wspólnie nie eskalowali tego konfliktu, tylko pozwolili bezpośrednio zainteresowanym stronom na dojście do porozumienia".\nW imieniu posłów Nowoczesnej pytanie zadawał Witold Zembaczyński, który pytał m.in. o to, jaki jest plan rządu na rozwiązanie konfliktu oraz jakie są koszty "awantury" wokół Opola.\n"Problem z festiwalem polega na tym, że on został o wiele wcześniej upolityczniony przez drugą stronę sporu. Za rozwiązanie umowy (ws. organizacji festiwalu - przyp red) i za destrukcję festiwalu jest odpowiedzialny prezydent Opola. Czy miasto poniesie jakieś koszty z tego tytułu? Myślę, że poniesie jakieś koszty z tego tytułu, ponieważ niezgodnie z prawem została ta umowa wypowiedziana, w związku z tym - o ile wiem - Telewizja Publiczna będzie w sądzie dochodzić swoich roszczeń z tego tytułu" - zwrócił uwagę Lewandowski.\n"Ja bardzo nad tym ubolewam, że ta sprawa została tak bardzo mocno upolityczniona, albowiem nie było tam żadnego politycznego wątku, nigdy nie pojawił się element cenzury. (...) Cała sytuacja została oparta na plotkach i dziwnie eskalowana, prawdopodobnie w interesie politycznym określonej strony sporu politycznego i jest mi bardzo przykro, że próbuje się grać tak ważnym wydarzeniem, jak festiwal w Opolu na arenie politycznej" - dodał.\nDopytywany o możliwość wystawienia mediatora w tej sprawie odpowiedział, powiedział: "Wydaje mi się, że już przedstawiłem dosyć precyzyjnie stanowisko ministra kultury, więc nie będę się powtarzać. (...) Za upolitycznienie tego sporu odpowiedzialna jest druga strona sceny politycznej, która eskaluje go tylko w oparciu o plotki, które powstawały dookoła tego festiwalu".\nCentrum Informacyjne TVP poinformowało, że do Telewizji Polskiej spływają liczne, dobrze przygotowane oferty od władz miast, zainteresowanych wspólną z TVP organizacją festiwalu piosenki polskiej lub większych koncertów. "Telewizja Polska rozważa różne propozycje i nie ignoruje żadnej poważnej oferty" - podano w informacji przesłanej PAP. Dodano, że pozew wobec władz Miasta Opole jest w trakcie formułowania.\nkultura Paweł Lewandowski Jacek Kurski Festiwal w Opolu Opole sejm tvp polska piosenka\nWystarczy aby go pozwał Gliński i aby zapłacił miastu odszkodowanie z prywatnej kabzy!\nTeraz to Wielkie Alo. Co Prezydent Opola NAGLE sobie uświadomił,że jego decyzja to straty dla Miasta ,że wszelkie remonty ,i Miejskie inwestycje są nieaktualne. A jak przysądzą kare np: 50 mil ,to Miasto ,,klęknie" . Zyska Miasto które przejmie Festiwal ,stawiam na Kielce. A takie śpiwoki jak Kaya ,Piasecki ,K.Kowalczyk odejdą do lamusa. Czyli przez np: 6 lat brak występów w Telewizji .i KONIEC.\nKabaret towarzysza Tableta.\nA nie jest to przypadkiem wina Tuska ?\nNo co Ty,jaka wina Tuska?.Wiadomo że to wina tego co zawsze tj.Kaczyńskiego.\nDestrukcja? Ten festiwal od lat schodzi permanentnie na psy. Nie zal mi artystow, bo im odbija, tylko mieszkancow, bo mogli zarobic.\nCo tu deliberować?.Umowę zerwał prezydent-król Opola.Kto zrywa umowę ten płaci,proste jak drut.A w Opolu jest jakaś Rada Miasta?,czy tylko król Arkadiusz Pierwszy tam rządzi?.Rada Miasta nic nie ma do gadania?.\n"W miarę sukcesów rewolucji narasta i wzmaga się opór sił kontrrewolucyjnej reakcji" Powiedział tow. Soso. Na szczęście dzisiejsi bolszewicy robią tylko komedię\nPan vice zapomniał chyba że w konflikt zaangażowane były dwie strony. Ale wiadomo człowiek PiS-u jest niewinny.


Marketing szeptany - fotokontrast.pl\nWe współczesnym świecie smartfony podbiły rynek telefonii komórkowej. Posiada je właściwie każdy – od małoletnich użytkowników chodzących do szkoły podstawowej po babcie oraz dziadków, którzy chcą mieć nieustanny kontakt z dziećmi lub wnukami. Umożliwiają nie tylko rozmowy i przesyłanie wiadomości, lecz też dzielenie się fotografiami bądź bieżącymi zdarzeniami. Niebywałą popularnością cieszą się urządzenia Apple. Warszawa to odpowiednie miejsce, by je kupić. Jednak gdzie ich poszukiwać, aby trafić na dobry oraz pewny sprzęt?\nW jaki sposób efektywnie wykorzystać urlop?\nCzas wolny od pracy powinien przez każdego być mądrze wykorzystywany, zwłaszcza że wielu ludzi wcale dużo go nie ma. Jednak różnie z tym bywa, wielu ludzi nie za bardzo umie czy chce znaleźć sobie jakieś ciekawe, rozwijające hobby. Albo spędzają oni czas przez telewizorem, pochłaniając serial za serialem, albo siadają do laptopa, tableta czy smartfona i rozpoczynają granie. I takich ludzi niestety jest coraz więcej, a szczególnie po młodzieży widać, że zupełnie nie posiada ona żadnego hobby.\nNajnowsze technologie wkraczają w coraz więcej obszarów naszego życia. Jeszcze do niedawna jedynie duże przedsiębiorstwa pozwolić sobie mogły na zakup wydajnych serwerów i użycie ich do swojej informatycznej infrastruktury. Dzisiaj, dzięki najnowszym technologiom, nawet niewielkie firmy mogą mieć dostęp do praktycznie nieograniczonej obliczeniowej mocy i miejsca na pliki, a to wszystko dzięki chmurom obliczeniowym.\nW ostatnich latach ogromnie duży krok poczyniła technologia w dziedzinie fotografii. Optyka nie zmieniła się bardzo przez wiele lat, obiektywy nadal mają swoje możliwości i wady, obiektywów w dalszym ciągu istnieją dziesiątki rodzajów i nie da się stworzyć do profesjonalnych zastosowań uniwersalnego obiektywu, idealnego w dowolnych warunkach, ale wnętrze aparatów, czułość i złożoność matryc, software i możliwości jakiegokolwiek aparatu fotograficznego – tu odbył się trwały postęp, który odepchnął do muzeum pierwsze aparaty cyfrowe, jakie zapisywały jedną fotografię na dysk miękki, zajmowało to ponad minutę, a o milionach pikseli nie było jeszcze mowy. Raczej o tysiącach.


Złoty Lew - przeczytaj więcej na stronie - Dziennik.pl\nKobieca Wenecja 2021. Audrey Diwan ze Złotym Lwem, Jane Campion nagrodzona za reżyserię\nFilm "Happening" Audrey Diwan otrzymał w sobotę Złotego Lwa podczas 78. festiwalu w Wenecji. Jane Campion odebrała w sobotę na 78. festiwalu filmowym w Wenecji nagrodę za najlepszą reżyserię za film "The Power of the Dog". Penelope Cruz za rolę w "Madres Paralelas" w reż. Pedro Almodovara została doceniona nagrodą dla najlepszej aktorki na 78. festiwalu filmowym w Wenecji. Laureatem nagrody dla najlepszego aktora za kreację w "On The Job: The Missing 8" w reż. Erika Mattiego został John Arcilla.\n"Czarno-biały film oczarował i wzruszył". "Roma" Alfonso Cuarona wygrała 75. festiwal filmowy w Wenecji\nNagrodę Złotego Lwa na 75. festiwalu filmowym w Wenecji otrzymał w sobotę film "Roma" Alfonso Cuarona z Meksyku. Film na motywach autobiograficznych przedstawia życie w stolicy ojczyzny reżysera. Nagrodę przyznało jury, w którym była Małgorzata Szumowska.\nNietypowa opowieść o zemście - rozmowa z Lav Diazem, zdobywcą weneckiego Złotego Lwa\nWielu ludzi mówi, że film powinien trwać maksimum dwie godziny. Od razu rodzi się we mnie pytanie: dlaczego miałbym się tak ograniczać? – mówi filipiński reżyser Lav Diaz, zdobywca Złotego Lwa na festiwalu w Wenecji\nFilm z Filipin "Kobieta, która wyszła" w reżyserii Lava Diaza wygrał 73. festiwal filmowy w Wenecji, zakończony w sobotę. Nagrody dla najlepszych aktorów otrzymali Amerykanka Emma Stone i Argentyńczyk Oscar Martinez.\nGłówną nagrodę 72. festiwalu filmowego w Wenecji – statuetkę Złotego Lwa – przyznano niespodziewanie filmowi "Desde Alla" Lorenzo Vigasa.\nO Złotego Lwa w Wenecji będzie trudno – uważa dyrektor Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej Agnieszka Odorowicz. O nagrodę główną 72. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji powalczy najnowszy film Jerzego Skolimowskiego "11 minut".


Candle-lite Everyday duża świeca zapachowa w szklanym słoju 18 oz 510 g - Apple Cinnamon Crisp Apple Cinnamon Crisp - CWStore.eu dystrybutor hurtownia świec zapachowych producent świec naturalnych\nCandle-lite Everyday naturalna duża świeca zapachowa w szklanym słoju 510 g 18 oz - Apple Cinnamon Crisp\nDuża bordowa naturalna świeca zapachowa w szkle Candle-lite z kolekcji Everyday o zapachu Apple Cinnamon Crisp. Świeca zapachowa marki Candle-lite w dużym słoju z grubego szkła ze szklaną przykrywką. Każda świeca zapachowa Candle-lite posiada w 100% bawełniany knot i najwyższej jakości kompozycje zapachowe. Świece wykonane są z najlepszej mieszanki wosków roślinnych i ze źródeł naturalnych. Marka od lat angażuje się w ideę zrównoważonego rozwoju.\nNuty zapachowe - świeca zapachowa w szkle Candle-lite Everyday Apple Cinnamon Crisp\nZapach Apple Cinnamon Crisp jest idealny na chłodne, długie zimowe wieczory. Rozkoszuj się bogatą mieszanką przypraw korzennych i świeżych jabłek prosto z sadu. Zapach dzięki któremu można niemal posmakować świeżej, aromatycznej szarlotki.\nNuta głębi: Ciasto, Cynamon, Goździki


Działoszyn znowu straszy - www.nasze.fm - regionalny portal informacyjny\nPo pierwszej połowie Jutrzenka przegrywała 0:1. Po przerwie gospodarze wyrównali za sprawą Adriana Freta. Niestety kilka minut później goście wyszli na prowadzenie, a pod koniec meczu podwyższyli wynik po strzale z rzutu karnego. Przypomnijmy, że wcześniej piłkarze z Działoszyna zdołali urwać punkty Warcie Sieradz. W następnej kolejce Jutrzenka zagra na wyjeździe z LKS-em Kwiatkowice.\nWarta Działoszyn - Jutrzenka Warta 3:1 (1:0)\n1:0 - Jakub Szaniec (6')\n1:1 - Adrian Fret (55')\n2:1 - Damian Zawieja (61')\n3:1 - Paweł Marchewska (87')\nSkład Jutrzenki: Chachuła - Swędrowski, Graczykowski, Młynarski, Pawlak - Fret, Dudek (85' P. Kobierski), Adamiak, Woźniak (65' Sulgan) - Burski, M. Kobierski\nPolonia Piotrków Trybunalski - Pelikan II Łowicz 5:1\nOrzeł Nieborów - KS Kutno 2:4\nZjednoczeni Stryków - Omega Kleszczów 2:3\nWarta Sieradz - LKS Kwiatkowice 3:1\nŁKS II Łódź - Włókniarz Zelów 1:1\nAndrespolia Wiśniowa Góra - Boruta Zgierz 2:2\nPogoń Zduńska Wola - Ner Poddębice 4:4\nOrkan Buczek - Ceramika Opoczno 2:1\nJutrzenka Warta - Warta Działoszyn 1:3\n1.Orkan Buczek: 18\n2.KS Kutno: 18\n3.Polonia Piotrków Trybunalski: 18\n4.Warta Sieradz: 17\n6.Omega Kleszczów: 12\n7.LKS Kwiatkowice: 10\n8.Warta Działoszyn: 10\n9.Jutrzenka Warta: 10\n10.Zjednoczeni Stryków: 9\n11.Andrespolia Wiśniowa Góra: 9\n12.ŁKS II Łódź: 8\n13.Pogoń Zduńska Wola: 8\n14.Włókniarz Zelów: 5\n15.Ceramika Opoczno: 5\n17.Orzeł Nieborów: 0\n18.Pelikan II Łowicz: 0\nXxx 2019-09-16 17:14:30\nJesli ktoś choć trochę zna się na piłce to widzi że 80 procent zawodników juve nie podejmuje samodzielnie decyzji gdyż trener na nich wywiera presję przez swoje podpowiedzi Tak się nie gra w piłce seniorskiej Trener musi to zrozumieć\nAa 2019-09-16 12:10:22\nDo Damiana. Ty uważasz że ta drużyna gra dla trenera to widać że mizerne pojęcie o piłce masz Tu widać gołym okiem brak reżysera który potrafi zrąbać l tu nie ma Świętych Krów A wygląda tak 7 zawodników nietykalnych a reszta jopka jopka Tak się nie zbuduje drużyny\njanek cyganek 2019-09-16 10:24:51\njuve dziady bedziecie grac z Kociszuwkiem i Goluchami jak tak dalej pojdzie\nMarecki 2019-09-16 09:56:33\nA co to juve mecz przegralo\norbitek 2019-09-16 08:03:27\nNie Juve tylko JUTE! Jutrzenka to JUTE!!!\nDamian 2019-09-16 07:23:48\nBez tego trenera to 3/4 aktualnego składu by nie było bo kto by chciał grać w tym wiejskim klubiku?\nKibic Juve 2019-09-15 20:37:11\nAnalizując dotychczasowe mecze Juve w 4lidze widać brak chemii między zawodnikami a trenerem bez tego nie ma Drużyny. Krzyczeć to każdy potrafi nawet kibice na trybunie. Wiecej analizy i szukania pozytywów. Bo ta Drużyna ma potencjał Pozdrawiam\nGram Rap #22


Smycze z nadrukami - klub inwersja\nStart » Spółki » Hurtownie » Smycze z nadrukami\nWysokiej jakości smycze na zamówienie to jedna z głównych kategorii materiałów reklamowych znajdujących się w ofercie naszego przedsiębiorstwa. Oferujemy smycze w kilku standardowych wersjach. Można na nich wykonać dowolne nadruki - w tym np. nazwy czy logo danej firmy. Wszystkie reklamowe smycze na zamówienie są oferowane w cenach najlepszych na polskim rynku. Dużym zainteresowaniem wśród naszych klientów biznesowych cieszą się także nowoczesne materiały reklamowe dla dzieci - w tym różnego rodzaju maskotki czy nowoczesne gadżety. Regularnie wprowadzamy do oferty także wysokiej jakości materiały papiernicze reklamowe.\nDodane: 2021-10-13 Kategoria: Spółki / Hurtownie\nW działaniach biznesowych niejednokrotnie podejmowane są niestandardowe procedury, które jednak mogą przynieść czasem wyskakują co dobre rezultaty. Odpowiednio wykorzystywana do sukcesu biznesowego może być tak�...\nPewnie przydatna okaże nam się także mapa szkolna Polski. Możemy wybrać różne typy, o czym pewnie już doskonale wiemy. Na początek przyda się taka, która przedstawia ogólnie nasz kraj i najważniejsze miasta....


Nautikka Park – Nautikka Invest\nNautikka Park - luksusowe apartamenty w Krynicy Morskiej\nBlisko plaży, lasu i centrum miasta.\nNautikka Park - doskonała inwestycja w nadmorskie apartamenty\nWysoki standard wykończenia, fitness, kids club, klimatyzacja.\nNautikka Park to prestiżowa inwestycja położona w najlepszej lokalizacji w Krynicy Morskiej przy ulicy Żeromskiego 4. Inwestycja zlokalizowana jest w pobliżu lasu w odległości 250 m od głównej plaży, do której prowadzi reprezentacyjny deptak. Dojście do centrum Krynicy, gdzie znajdują się liczne restauracje i sklepy zajmuje około 5 minut. W ramach przedsięwzięcia powstaną 84 apartamenty rozplanowane na 4 kondygnacjach w dwóch budynkach. W segmencie od strony północnej zaplanowano dominantę architektoniczną stanowiącą piątą kondygnację. Znajdą się w niej dwa dwupoziomowe apartamenty, każdy o powierzchni 76 m2. Z myślą o najwyższym komforcie użytkowania zaplanowano wewnętrzną strefę fitness, kids club i rowerownię.\nProjekt autorstwa renomowanej pracowni Atelier Hoffmann przewiduje apartamenty o powierzchniach od 20 do 76 m2. Zaprojektowano apartamenty składające się z 1, 2, 3 lub 4 pokoi. We wszystkich apartamentach zaplanowano balkony lub zewnętrzne tarasy. W standardowym wyposażeniu apartamentu znajdą się między innymi drewniane okna, klimatyzatory oraz drzwi antywłamaniowe z czytnikami kart magnetycznych, które zagwarantują komfortowy dostęp późniejszym najemcom.\nod 20 do 76 m2\ndwie hale garażowe\nStruktura (pokoje, aneks)\nCena netto - stan deweloperski\nA1.1 4 0 34,47 m2 2P+AK 324 018 zł A1.1.pdf\nA1.2 4 0 44,09 m2 2P+AK 396 810 zł A1.2.pdf\nA1.8 4 1 39,76 m2 2P+AK 381 696 zł A1.8.pdf\nA1.15 4 3 47,77 m2 3P+AK 477 700 zł A1.15.pdf\nA2.7 3 0 30,19 m2 2P+AK 286 805 zł A2.7.pdf\nA2.10 3 1 32,24 m2 2P+AK 314 340 zł A2.10.pdf\nA2.11 3 1 35,33 m2 2P+AK 339 168 zł A2.11.pdf\nA2.21 3 3 53,01 m2 Duplex 530 000 zł A2.21.pdf\nA3.2 2 0 33,61 m2 2P+AK 319 295 zł A3.2.pdf\nA3.3 2 0 33,61 m2 2P+AK 319 295 zł A3.3.pdf\nA3.4 2 0 33,61 m2 2P+AK 319 295 zł A3.4.pdf\nA3.5 2 0 33,61 m2 2P+AK 319 295 zł A3.5.pdf\nA3.9 2 1 33,61 m2 2P+AK 327 698 zł A3.9.pdf\nB.3 1 0 46,91 m2 2P+AK 433 918 zł B.3.pdf\nB.6 1 0 47,09 m2 2P+AK 423 810 zł B.6.pdf\nB.19 1 4 76,04 m2 4P+AK 1 097 000 zl B.19.pdf\nP - Pokój, AK - Aneks Kuchenny\nNautikka Park to wyjątkowa inwestycja stworzona z myślą o najbardziej wymagających klientach, pragnących wypoczywać w luksusowych warunkach, w bardzo bliskiej odległości od plaży. W budynkach przewidzieliśmy następujące udogodnienia.\nWszystkie apartamenty wyposażone w balkon lub taras,\nMiejsca postojowe w hali garażowej,\nDrzwi wejściowe do lokali z czytnikami magnetycznymi,\n250 metrów od plaży,\nZewnętrzny plac zabaw,\nSala zabaw i strefa fitness wewnątrz budynku,\nTeren zamknięty, monitoring.\nWizualizacja budynku od ul. Żeromskiego\nWizualizacja budynku od strony pn. - wsch.\nCechy inwestycji nautikka park.\nWykończenie budynków z materiałów najwyższej jakości. W apartamentach przewidziano montaż drewnianych okien oraz balustrad z hartowanego szkła. Wszystkie apartamenty będą standardowo wyposażone w klimatyzację oraz wysokiej klasy drzwi antywłamaniowe z czytnikami kart.\nWizualizacja inwestycji z lotu ptaka\nWizualizacja z widokiem na morze\nPZT – Plan zagospodarowania terenu inwestycji\nNautikka Park – murowanie ścian i strop hali garażowej\nNAUTIKKA PARK – ROZPOCZĘCIE INWESTYCJI!\nZ wielką przyjemnością informujemy, że ruszyły prace na terenie inwestycji Nautikka Park przy ul. Że [...] Czytaj dalej\nKomfortowy i funkcjonalny apartament o powierzchni użytkowej 33,61 m2 zlokalizowany na parterze w budynku [...]\nTrzypokojowy apartament o powierzchni użytkowej 47,77 m2 zlokalizowany na trzecim piętrze w budynku A od [...]


Sikafloor®-305 W jest dwuskładnikową, wodną, poliuretanową, matową, barwną powłoką doszczelniającą o bardzo niskiej zawartości lotnych związków organicznych.\nSikafloor®-305 W jest matową powłoką doszczelniającą do systemów Sika ComfortFloor®. Matowa, barwna powłoka doszczelniająca do gladkich posadzek Sikafloor® i Sikafloor® MultiDur.\nSikafloor®-305 W jest matowa po utwardzeniu. Produkt dostępny w wielu kolorach.\nCertyfikat emisji LZO zgodnie z AgBB i DIBt (AgBB – Committee for Health-related Evaluation of Building Products, DiBt – German Institute for Building Technology), Eurofins raport nr 769855D\nMateriał do wykonywania podkładów podłogowych na bazie żywic syntetycznych do stosowania wewnątrz zgodnie z normą PN-EN 13813:2002, deklaracja właściwości użytkowych w oparciu o certyfikat zgodności zakładowej kontroli produkcji wydany przez notyfikowaną jednostkę certyfikującą zakładową kontrolę produkcji, oznakowany znakiem CE\nWyrób do ochrony powierzchniowej betonu - powłoka zgodnie z PN-EN 1504-2:2004, deklaracja właściwości użytkowych w oparciu o certyfikat zgodności zakładowej kontroli produkcji wydany przez notyfikowaną jednostkę certyfikującą zakładową kontrolę produkcji, oznakowany znakiem CE\nKlasyfikacja ogniowa zgodnie z PN-EN 13501-1 raport nr 08-198, 08-199 i CR-13- 167/1, Ghent University\nSkładnik A: 6 miesięcy od daty produkcji\nSkładnik B: 12 miesięcy od daty produkcji\n~ 1,33 kg/dm3\nSkładnik B ~ 1,13 kg/dm3\nWymieszana żywica ~ 1,18 kg/dm3\nWszystkie wartości w temperaturze +23°C\n(7 dni / +23 °C)\n>1,5 MPa (zniszczenie w betonie)\nMateriał odporny na działanie wielu substancji chemicznych. W celu uzyskania szczegółowych informacji należy skontaktować się z przedstawicielem firmy Sika.\nSkładnik A : składnik B = 85 : 15 (wagowo)\nMinimum +10 °C / Maksimum +30 °C W czasie aplikacji rekomendowana temperatura otoczenia +15°C oraz wilgotność powietrza do 70%. Zawsze należy uwzględniać wymaganie dotyczące temperatury punktu rosy.\nW czasie aplikacji wymagane jest zapewnienie odpowiedniej wentylacji w celu usunięcia nadmiaru wilgoci z utwardzającego się materiału.\nUwaga na kondensację! Temperatura podłoża i nieutwardzonej posadzki musi być zawsze o 3°C wyższa od temperatury punktu rosy, aż do całkowitego utwardzenia materiału aby zredukować ryzyko kondensacji lub wykwitów na powierzchni posadzki.\n~ 80 minut\n+30 °C ~ 30 minut\nUwaga: koniec czasu przydatności do stosowania wymieszanego materiału jest niezauważalny.\nPrzed ułożeniem Sikafloor®-305 W na Sikafloor®-305 W należy odczekać:\nPrzy maksymalnej wilgotności 70% i dobrej wentylacji.\nPodano czasy przybliżone, które mogą być inne w zależności od warunków otoczenia, głównie temperatury i wilgotności względnej otoczenia.\n~ 48 godzin\n~ 6 dni\nPodano czasy orientacyjne. Rzeczywiste czasy mogą być różne w zależności od warunków otoczenia, zwłaszcza temperatury i wilgotności względnej.\nWartość teoretyczna, wielkość w czasie aplikacji może być wyższa ze względu na porowatość i nierówności podłoża, straty podczas nanoszenia. itp.\nW przypadku zastosowań w obszarach o wysokich obciążeniach, np. rolki foteli biurowych, wskazana jest aplikacja 2 warstw Sikafloor®-305 W. Podwójna warstwa podnosi odporność mechaniczną systemu a w szczególności odporność na oddziaływanie rolek foteli biurowych.\nWstępnie należy zamieszać mechanicznie składnik A, następnie dodać składnik B, mieszać składniki aż do osiągnięcia jednorodnej konsystencji, lecz nie krócej niż 3 minuty. Podczas mieszania składników A+B dodać do 5-7% wody. W celu zapewnienia dokładnego połączenia składników, wymieszany materiał przelać do czystego pojemnika i raz jeszcze zamieszać. Unikać zbyt intensywnego i długiego mieszania, które mogą powodować napowietrzenie materiału. Po wymieszaniu materiał odstawić na 10 minut.\nNarzędzia do mieszania Sikafloor®-305 W należy mieszać wolnoobrotowym mieszadłem elektrycznym (300 - 400 obr./min.) lub innym odpowiednim sprzętem.\nPrzed aplikacją sprawdzić wilgotność podłoża, wilgotność względną powietrza i punkt rosy. Równomiernie rozprowadzić Sikafloor®-305 W za pomocą nylonowego wałka o krótkim włosiu. Sikafloor®-305 W można również nakładać za pomocą natrysku bezpowietrznego. Bezspoinowe wykonanie powierzchni można osiągnąć zachowując „mokre” krawędzie w trakcie aplikacji.\nKarta Informacyjna Produktu (PDS) PDF - 98 KB (pl)\nDeklaracje Właściwości Użytkowych PDF - 1 MB (pl)


Prawnik w serwisie Turystyczne Info Wawa - http://turystyka.warszawa.pl/\nPrawnik w serwisie Turystyczne Info Wawa\nprawnik katowice Kontaktu do adwokata możemy oczywiście szukaćPomocy adwokata możemy potrzebować w sądzie, kiedy wytoczymy komuś sprawę, albo kiedy zostanie ona wytoczona przeciwko nam. Możemy zostać oskarżeni o c ciekawy artykuł\nadwokat karny katowice Są osoby które przez całe swojeKancelaria adwokacka Katowice czy też adwokaci Katowice to oferty, z których można skorzystać w razie potrzeby. Są osoby, które przez całe swoje ż doczytaj resztę\nadwokat katowice Kancelaria adwokacka Katowice oferuje swoje usługiKancelaria adwokacka Katowice oferuje swoje usługi przede wszystkim klientom z tegoż czytaj\nadwokat karnista katowice W takich okolicznościach najlepiej skorzystać zKancelaria adwokacka Katowice oferuje swoje usługi przede wszystkim klientom z tegoż miasta i jego ok ciekawa historia\nadwokaci katowice Kancelaria adwokacka w KatowicachW życiu każdego człowieka zdarza się sytuacja, gdy potrzebna jest pomoc adwokata. Kancelaria adwokacka Katowice to miejsce, którym pracują profesjona całość tutaj\nkancelaria adwokacka katowice Pomimo tego że staramy się żyćPomimo tego, że staramy się żyć zgodnie z prawem, czasami może zdarzyć się tak, że musimy wytoczyć komuś sprawę w sądzie, albo zostanie on całość\nkancelaria adwokacka katowice Z uwagi na epidemię koronawirusa wiele branż w miarę możliwości zmieniło tryb pracy na zdalną i tylko w ten sposób ''przyjmują'' swoich klientów. czytaj to\nadwokat katowice sprawy karne Zdajemy sobie sprawę że jest onoZ pewnością zdajemy sobie sprawę, jak bardzo ważny jest adwokat Katowice to miasto, gdzie pewnie trafimy na niejedno takie miejsce jak kancelaria a czytaj\nadwokat gdańsk Czasami chodzi o rozwód lub sprawyZdarzają się takie sytuacje w życiu człowieka, że zaczynamy szukać dobrego adwokata, który pomoże nam w rozwiązaniu jakiegoś problemu. Adwokat Gdańsk j czytaj więcej\nDodane: 03:14 19. 04. 2021\nkancelaria adwokacka gdańsk Niestety rzeczywistość często jest inna.Zdarza się tez tak że adwokatowiLudzie mają różne problemy. Zdarza się czasami, że sami nie potrafią sobie z nimi poradz można zobaczyć tutaj\nDodane: 03:20 07. 04. 2021\nadwokat katowice Adwokat Katowice czy też kancelariaAdwokat Katowice czy też kancelaria adwokacka Katowice to propozycja dla tych wszystkich osób, które potrzebują fachowej pomocy prawnej. L ciekawy artykuł\nadwokat karny katowice Dobrze że prawników w naszej rzeczywistościAdwokat Katowice czy też kancelaria adwokacka Katowice to propozycja dla tych wszystkich osób, które potrzebu dowiedz się więcej tutaj\nPulsar BHPOprogramowanie optimaStomatologia Zabrze Is there a new law on how to buy us auto parts? Klinika stomatologiczna ZabrzePanele słoneczne i fotowoltaika. Z czym się to je?Jak wypożyczyć meble?Czy lepiej zatrudnić adwokata w dzień czy w nocy?Śmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę kupić samochód. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Dobre rady jak kupić perfumy arabskieJak się ogrzać zimową porą?Licówki i korony z porcelany - co i jakObsługa BHPPiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećCzy można znaleźć adwokata w niedzielę?Stomatolog BielskoDrukowanie cyfrowe- co musisz o nim wiedziećWypad na narty? Może odzież termoaktywna?Odnośnie odszkodowańLeczenie zębów przez specjalistęGdy boli ząb - pomoc dentystyczna We advise how to buy us auto parts faster Skelp mvmtJak uczyć bhp - zmiany w 2020Wykształcenie i praca w zawodzie geodety. Krótko i na tematBhp-pulsar.plSTUDIUM PRZYPADKU Jak naprawić ekspres do kawy W 5 Dni? Here's how to choose a chauffeur so that everyone around you can be shockedJak można szkolić z bhp?Wspomaganie treningu suplementami


pless.pl: Nauczycielka III LO w Pszczynie na warsztatach na Malcie - Pszczyna\nGÓRY ZA MIEDZĄ - Beskid Śląsko Morawski - Łysa Hora\nZdrowy kręgosłup i pilates - zajęcia grupowe w Pszczynie\nPolicja szuka świadków śmiertelnego wypadku motocyklisty\n[WIDEO] Farina w Pszczynie: tak się robi makarony!\n"Sabotaż gminy" - mieszkańcy Wisły Wielkiej mają problem ze ścieżką\n[Historyczne ciekawostki] Dyliżansem z Czechowic do Pszczyny i Bielska\nUchodźca u lekarza. Przychodnie w Pszczynie pomagają czy odsyłają?\nW pszczyńskim szpitalu rusza poradnia onkologiczna\nNauczycielka III LO w Pszczynie na warsztatach na Malcie\nJeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach z tematu "III Liceum Ogólnokształcące w Pszczynie" podaj\nLucyna Nocoń-Kobiór, nauczycielka III LO w Pszczynie końcem lutego uczestniczyła w tygodniowym wyjeździe metodycznym na Maltę. Była to nagroda za zajęcie I miejsca w Polsce w konkursie "Nasz Projekt eTwinning", za realizację rocznego projektu współpracy ze szkołami z Francji i Grecji.\nNauczycielka III LO w Pszczynie na warsztatach językowo-kulturowych na Malcie - 02.2017 · fot. Lucyna Nocoń-Kobiór\nW ramach pobytu na Malcie, uczestniczyliśmy w zajęciach School of English - renomowanej na skalę europejską szkole języka angielskiego - gdzie poznawaliśmy metody Niestandardowej Nauki Języka Angielskiego, a także dzięki Maltańskiej Izbie Turystycznej dogłębnie zwiedzaliśmy maltańskie wyspy i wszelakie zabytki, z anglojęzycznymi przewodnikami.\nOsobiście polecam zwiedzenie Malty, gdyż jest ona niezwykle interesująca, zaskakująca w pięknie swego krajobrazu, jak i w swej historii, kuchni i kulturze. Polecam również ciekawy sposób nauki angielskiego - w nowoczesnej szkole, z pobytem u sprawdzonych rodzin z turystycznymi certyfikatami, no i w kraju o niezwykle pogodnym klimacie. Tak więc jest to przykład pokazujący, że można połączyć przyjemne z pożytecznym.\n"Moja przygoda z Maltą: poznawanie nieznanych krajobrazów, wielorakich kultur oraz bogatych tradycji" - wrażenia z podróży\nMój wyjazd na Maltę, który miał być standardowym wyjazdem metodyczno-naukowym, ku memu zaskoczeniu, okazał się zaskakującą podróżą przez historię, wielonarodową kulturę, antyczną historię i mieszankę wielu kuchni, zwyczajów i tradycji.\nMalta to nie tylko wyspa, ale samodzielny kraj, który leży na samym dole włoskiego ‘buta’, nieco poniżej Sycylii, a w skład tego kraju wchodzą 3 wyspy: największa z nich - Malta, mniejsze od niej i bardziej sielskie Gozo, i najmniejsze, popularne wśród plażowiczów i nurków Comino. Przy chyba ogólnej nieświadomości, angielski jest tam językiem urzędowym, co wynika z faktu, iż od XVIII wieku, Malta jako kraj była pod panowaniem brytyjskim - także na długo w XX wieku, i co ciekawe, Brytyjczycy nie należeli do tak bardzo nieproszonych gości, jak np. Francuzi, bo to właśnie Brytyjczycy pomogli Maltańczykom wyprosić niemile widzianych wtedy Francuzów.\nCo również niezwykle interesujące, tych nieproszonych lub niespodziewanych gości i cywilizacji było na przestrzeni wielotysięcznej historii tego małego kraju bardzo wiele. Wiele kultur i różnych cywilizacji, na przestrzeni 7 tysięcy lat istnienia Malty, pozostawiło po sobie bardzo wiele śladów. Nie dziwi więc chyba fakt, że na wyspach maltańskich na 1 km kwadratowy przypada najwięcej na świecie wartościowych historycznie czy kulturowo obiektów. W konsekwencji, nawet taki nieświadomy do końca historii czy faktów podróżnik, a raczej turysta jak ja - często może czuć się tam zagubiony. I wcale nie oznacza to niczego negatywnego - po prostu na tak małej przestrzeni odczuwa się tam tyle wpływów rozmaitych kultur, tradycji, kuchni i zwyczajów, że w ciągu tylko tygodnia pobytu tam, chwilami można się było poczuć jak zagubiony podróżnik w czasie - byliśmy tam nawet świadkami karnawału, kojarzącego się może bardziej z Ameryką Południową.\nArchitektura nasuwała najczęściej skojarzenia z Włochami, ale czasem ze wspomnianą Ameryką Południową czy środkową, Meksykiem - a to zwłaszcza za sprawą złocistego wapienia, z którego budowało się i buduje nadal prawie w całości budynki, kamienice, mury i ogrodzenia. A trzeba podkreślić, że wapień ten, o odcieniu ciepłym, żółtawym, a nawet pomarańczowym, w promieniach słońca nadaje rozgrzewającej atmosfery wszystkiemu dookoła. Tak więc, jeśli zdarzy się komuś zagubić w wąskich uliczkach małego miasteczka warowni, takiego jakim jest przecudna Mdina - to w promieniach słońca te ciepłe kolory murów nabierają jeszcze więcej energii.\nTak więc Malta to kraj wielu kultur, od setek lat, a nawet tysiącleci, i wystarczy zakosztować niby maltańskiej narodowej kuchni, aby odnieść wrażenie, że jest się we Włoszech, Grecji, Tunezji, czy Turcji, a nawet znajdzie się okazja do spożycia brytyjskiego śniadania w postaci jajek sadzonych, bekonu, smażonej kiełbasy czy tostów-oczywiście jak kto woli.... No i są na Malcie również angielskie kontakty - tak więc potrzebne są adaptery do ładowarek z aparatów czy telefonów.\nKrajobraz Malty jest z kolei tak ukształtowany, a architektura taka, że jak już wspomniałam, często odnosi się wrażenie, że np. w cudnej stolicy Malty o nazwie Valetta, chodzi się typowymi ulicami włoskich miasteczek, ale na pewno czystszych i nie wiem kiedy sprząta się na Malcie, bo nigdzie nie było widać ani brudu, ani ekip sprzątających, a zawsze i wszędzie było czysto. Lecz może tak się mogło tylko wydawać w ich przyjemnym ‘zimowym słońcu’. Dla mnie osobiście najbardziej zapierających dech widokiem był ten na wzburzone akurat morze z Azure Window w tle. Niestety Azure Window już nie istnieje, gdyż ta charakterystyczna forma skalna kształtem przypominająca okno, wpijająca się w lazurowe wody Morza Śródziemnego, 7 marca 2017 roku, zaraz po naszym wyjeździe z Malty, uległa zawaleniu.\nW trakcie pobytu w tym pięknym kraju zetknęliśmy się z antycznymi świątyniami, takimi jak Mnajdra czy Hagar Quim. Można tam było odczuć atmosferę z jaką mogłoby się zwiedzającym kojarzyć słynne brytyjskie Stonehenge. Jednakże, ku osobistemu zaskoczeniu, być może ze względu na klimat i umiejscowienie, proponowałabym zobaczenie raczej tych maltańskich pradawnych miejsc kultu - atmosfera jest nie do opisania i niestety Brytyjczycy mogliby się uczyć od Maltańczyków, jak stworzyć i zachować dla turystów tego typu miejsce - bez nachalnego komercjalizmu, drogich sklepów z gadżetami, czy hałaśliwe tłumy turystów. Nie to co wspomniane świątynie maltańskie - cisza, spokój, przestrzeń i można było poczuć ducha tych miejsc.\nCo do krajobrazów, to mój zachwyt nad białymi klifami w Dover (gdy przepływa się promem z Calais we Francji na brytyjski brzeg) został znowu wystawiony na próbę. To samo chwilami dotyczyć by mogło wielu wspaniałych wybrzeży Szkocji. Na szczęście, Malta chociaż tego jednego może nie ma w swym zgromadzeniu wielu cudów na tak małej przestrzeni - brak jej choćby szkockiej czy polskiej bujnej zieleni, takiej soczystej i widocznej dookoła. Będąc na Malcie w zimie, przy temperaturze 18 stopni, dziwnym dla mnie było - jako matki małego dziecka - że niemal nie ma tam placów zabaw, ale zakładając, że sezon zaczyna się w kwietniu-maju na Malcie, a w lecie temperatury sięgają 35 stopni i więcej - to wówczas nikt chyba nie przejmuje się brakiem miejsc zabaw, bo centrum życia stanowią baseny, plaże i woda.\nNabrzeża Malty mogą z kolei kojarzyć się z Chorwacją, jest tam dużo skalistych i kamienistych brzegów, a piasek na plaży jest raczej szary lub nawet pomarańczowy, jak np. w Golden Bay - Złotej Zatoce. Ale są też oczywiście takie plaże, jak na najmniejszej z trzech wysp maltańskim - Comino - gdzie wielu turystów specjalnie przypływa promem z Malty, bo słynie to miejsce z niezwykłych piaszczystych plaż oraz krystalicznie czystej wody. Zresztą wokół całego wybrzeża maltańskiego można podziwiać niezwykle czystą morską wodę, co pozwala na obserwowanie podwodnego życia, zwłaszcza nurkując. Na Malcie można również co chwilę napotkać wiele zachwycających zabytków - kościoły i całą uroczą lokalną architekturę, kuchnię czy rękodzieło. Można nawet zwiedzić katakumby związane z działalnością św. Pawła.\nW ogóle Malta zachwyca prostotą, a ludzie są pogodni i uprzejmi. Nie ma tam przesadnego bogactwa na co dzień, ale wszędzie czuć zwyczajną radość życia. Oczywiście, może tak być dlatego, jest tam tyle słonecznych i pogodnych dni w ciągu roku. Nawet zima jest dla Maltańczyków przychylna i bardziej nam Polakom kojarzy się z wiosną. Może też będąc tam zachwycaliśmy się palmami, kaktusami, czy wieloma sukulentami gigantami, ale mówiono mam, że mamy szczęście, bo w sezonie niestety krajobraz traci całkowicie swą zieleń, ale przypuszczam, że w ciepłym słońcu i bezchmurnym niebie, nikomu to nie przeszkadza.\nCo ciekawe, można tam wynająć auto na tydzień za 50 euro, lub po prostu obejść cały ten niewielki kraj dookoła, gdyż obszar Malty można przyrównać do Warszawy, czy innego większego miasta, dlatego też ogromnym zaskoczeniem było dla mnie odkrycie, że zdarzało nam się na lunch lub obiad jechać do restauracji na drugi kraniec kraju! Równie zabawne było podróżowanie autobusem z przewodnikiem, który na każdym nowym zakręcie, za każdą następną ulicą stwierdzał, że właśnie wjechaliśmy do następnego miasta.\nNie sposób w paru słowach opisać Maltę, ale warto jeszcze wspomnieć, że koniecznością wydaje się, zobaczenie Cytadeli w mieście Victoria na maltańskiej wyspie Gozo, na którą dopłynąć można promem. Z kolei Trzy Miasta, a zwłaszcza Vittoriosa, zachwycają swym klimatem, bo można tam zagubić się w niezliczonych uliczkach, podziwiając piękno lokalnej architektury. Następnie warta wspomnienia jest Mosta, znajdująca się w centrum Malty, która słynie z kościoła kojarzonego często z katedrą św. Pawła w Londynie. W pobliżu znajduje się także słynna wioska artystyczna, Ta’Qali, gdzie w starych hangarach lotniczych kwitnie zadziwiające rękodzieło, a zwłaszcza szkło jest ulubionym materiałem artystycznym Maltańczyków. Z kolei wspomniana przeze mnie wcześniej Mdina, uważana za tzw. Ciche Miasto, zachwyca spokojną urokliwością swojej architektury i klimatem , który warto podziwiać zarówno w dzień jak i w nocy.\nNie można zapomnieć o Marsaxlokk, rybackiej wiosce słynącej z przepięknych wielokolorowych łodzi rybackich, a także wielkiego targu rybnego, gdzie można kupić obecnie "wszelkiej maści mydło i powidło". Jest tam oczywiście wiele straganów z typowymi maltańskimi wyrobami piekarniczymi, które często mają w sobie duże ilości słodkiego kremu, ale przede wszystkim daktyli, fig, i innych bakalii.\nNa pewno warto pojechać na Maltę także ze względu na cudowną faunę i florę podwodną tego rejonu Morza Śródziemnego, a jeżeli ktoś nie lubi upałów letnich, to warto udać się tam w okresie zimowym. Tak więc polecam zwiedzenie tego przepięknego państwa maltańskiego i zobaczenie jego trzech wysp, czy to autem, autokarem, czy rowerem a nawet w formie pieszych wędrówek. Każdy może znaleźć na Malcie coś ciekawego dla siebie, a na pewno odpocząć w pogodnym klimacie i wśród serdecznych z natury ludzi, rozkoszując się niezwykłymi widokami i zachęcającą kulinarną mieszanką wielu kultur.\nIII LO Pszczyna, Zespół Szkół nr 1 w Pszczynie, Osiedle Piastów\nZa otwartymi drzwiami... Dzień z III Liceum Ogólnokształcącym\n30 kwietnia 2022 14\nZwolnieni z teorii: uczniowie III LO o niepełnosprawnościach\n25 marca 2022 1\n[WIDEO] Po miesiącach nauki zdalnej uczniowie wrócili do szkół\n24 maja 2021 19\nWięcej artykułów (+164)


IMAS International jest instytutem badania rynku i opinii społecznej z Wrocławia. Od ponad 20 lat dostarczamy klientom analiz bazujących na opiniach Polaków – zebranych w sondażach telefonicznych, ankietach internetowych, testach studyjnych i innych.\nZnajdujemy się w pierwszej dwudziestce największych firm badawczych w Polsce. Jesteśmy członkiem międzynarodowych organizacji zrzeszającej badaczy rynku ESOMAR, Polskiego Towarzystwa Badaczy Rynku i Opinii Społecznej oraz Organizacji Firm Badania Opinii i Rynku. W ich ramach dzielimy się doświadczeniem i przestrzegamy ogólnie przyjętych standardów w branży. A nasi partnerzy i klienci zyskują pewność, że przeprowadzamy badania rzetelnie i profesjonalnie.\nOd 10 lat prowadzimy badania w internecie. Służą nam do tego panele internetowe, w których użytkownicy rejestrują się, wypełniają ankiety przez internet i otrzymują za to wynagrodzenie. Pierwszym jest IMAS OnLine, który zgromadził ponad 35 tys. aktywnych użytkowników. W tym roku uruchomiliśmy drugi panel – Ankiety Pro Bono. Dzięki niemu możemy zaoferować Twojej organizacji pozarządowej współpracę. Szczegóły znajdziesz w zakładce Co oferujemy NGO?


Bezpieczniejsze 9 przejazdów kolejowo-drogowych w Śląskiem | Kurier Kolejowy\nStrona główna Infrastruktura Bezpieczniejsze 9 przejazdów kolejowo-drogowych w Śląskiem\nPKP Polskie Linie Kolejowe S.A. zwiększają bezpieczeństwo na 9 przejazdach kolejowo-drogowych w woj. śląskim za kwotę ponad 12 mln zł. W Radostowicach koło Pszczyny kierowcy korzystają już z efektów prac. W Zabrzu i Rybniku Niedobczycach skrzyżowania są w trakcie zmian. Inwestycja jest realizowana w ramach ogólnopolskiego programu przejazdowego za ok. 250 mln zł, współfinansowanego z środków UE.\nW Radostowicach na linii Pszczyna - Rybnik zakończyły się roboty torowe. Nowa nawierzchnia na przejeździe przy ul. Kolejowej ułatwia płynny przejazd samochodom. Kierowców wspierają nowe urządzenia sygnalizacji - są półrogatki, jasne oświetlenie, a kamery rejestrują obraz ze skrzyżowania.\nZwiększył się też poziom bezpieczeństwa na przejeździe w Krzepicach (linia Herby Nowe – Oleśnica) w 2018 roku wymieniono tor i jezdnię, a stare urządzenia sygnalizacji przejazdowej zastąpiono nowymi. Zamontowano nowe oświetlenie i monitoring.\nPodobnie jest w Wilkowcach na trasie Katowice – Zwardoń, w Jaworznie (linia Sosnowiec Maczki – Długoszyn) oraz w Cieszynie. Na tych przejazdach wymieniono tory oraz drogę . W Wilkowicach wybudowano chodnik, a w Cieszynie dodatkowo ścieżkę rowerową. Do końca roku przejazdy zyskają nowe rogatki oraz sygnalizatory. To dodatkowe zabezpieczenia, których wcześniej nie było.\nPoprzedni artykuł Przeładunki na wznoszącej fali\nNastępny artykuł Nasze dzieci bezpieczne na drogach. Włącz się do akcji wskazywania niebezpiecznych miejsc!