Szczepionka mikoryzowa = lepsza kondycja roślin | Ogrodnik Tomek\nStały się popularne dopiero kilka lat temu i nie wszyscy jeszcze o nich słyszeli: szczepionki mikoryzowe . Są doskonałym sposobem na poprawienie kondycji naszych roślin. Warto je zastosować, gdyż robi się to tylko raz na całe życie rośliny.\nSzczepionka mikoryzowe to płyn lub proszek zawierający żywą grzybnię grzybów mikoryzowych. Po wprowadzeniu jej do podłoża, grzyby łączą się z korzeniami roślin i współpracują odnosząc wzajemne korzyści. Rośliny szybciej rosną, rzadziej chorują, są bardziej odporne na szkodniki. Dzięki grzybni mikoryzowej roślina zwiększa powierzchnię, którą pobiera wodę, dzięki czemu możemy ją rzadziej podlewać. Pobiera także więcej składników pokarmowych z podłoża co przełoży się na szybszy rozwój i lepszą kondycję. Zauważymy to w zdrowszym wyglądzie liści, bujniejszemu kwitnieniu, a także większej ilości owoców.\nSzczepionki mikoryzowe można kupić w każdym sklepie ogrodniczym. Jest ich wiele rodzajów, więc należy upewnić się, że grzybnia pasuje do danej rośliny. Informację na pewno znajdziemy na opakowaniu lub poradźmy się sprzedawcy. Występują szczepionki do roślin iglastych, uniwersalne do liściastych, do różaneczników i azalii, hortensji, róż, a także do trawników, kwiatów balkonowych i storczyków.\nGrzybnie mikoryzowe występują w formie proszku lub płynnej zawiesiny. Możemy je podawać zarówno młodym jak i starym roślinom, ale zawsze postępujmy zgodnie z instrukcją zawartą na opakowaniu. Szczepionkę aplikujemy roślinom poprzez wsypanie lub wlanie grzybni do 2-3 otworów zrobionych szpikulcem nad bryłą korzeniową.\nUwaga: szczepionkę mikoryzową podajemy roślinom raz na całe życie.\n[iframe width=”560″ height=”315″ src=”http://www.youtube.com/embed/wcqUrxH3bqI” frameborder=”0″]\n← Najciekawsze rzeźby roślinne


Piegi I Przebarwienia Na Twarzy - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » piegi i przebarwienia na twarzy\nArtykuły na temat: piegi i przebarwienia na twarzy\nLaser na plamki Na czym to polega? Laserem Palomar można rozjaśnić tzw. plamy soczewicowate, czyli brunatne przebarwienia na dłoniach, dekolcie, twarzy. Pojawiają się one z wiekiem, jeśli np(...) kobiet, które chcą pozbyć się trudnych przebarwień lub usunąć piegi. Efekt, cena Plama najpierw staje się ciemniejsza, a potem złuszcza się. Mniej więcej po tygodniu plamki znikają lub są rozjaśnione...\n...skóry i brunatne plamy, szczególnie na twarzy i dłoniach, stanowią problem natury estetycznej. Dlatego też większość z nas z niepokojem patrzy na pojawiające się przebarwienia czy piegi, które(...) ciała narażone na bezpośrednią ekspozycję słoneczną. Regularnie stosowany zmniejsza podatność skóry na miejscowe powstawanie przebarwień odsłonecznych (piegi, plamy), a także innych (np. plam...\n...dwa razy w tygodniu, a piegi staną się mniej widoczne. Zarówno na policzki, jak i na dekolt używajmy scrubów do twarzy. Te do ciała są zbyt ostre i wysuszają skórę. Po pilingu stosujmy kremy(...), nazywane również starczymi. Pojawiają się głównie na dłoniach, dekolcie i twarzy. Zwykle nie przekraczają jednego centymetra średnicy, a odpowiedzialnością za nie możemy obarczyć hormony i słońce. To...\nDyskusje na temat: piegi i przebarwienia na twarzy\nJa bym na ten preparat uwazała - zawiera alkohol w składzie.Na początku uznałam go coś cudownego, bo to nie chemia, czyli pół tablicy Mendelejewa.Ale po dwóch latach uzywania zobaczyłam ciemniejsze plamy na twarzy, cos jakby opalenizna, nie wygląda to ładnie, pojawiają sie nowe przebarwienia wyglądające jak zlewające sie piegi lub bielactwo, nawet gdy całkowicie go odstawiłam.


Fundacja Dzieciom „Zdążyć z Pomocą” | Facet pomaga\nFundacja z siedzibą w Warszawie, działa od 1998 roku i ma ponad 23 000 podopiecznych z całego kraju. Najczęściej pochodzą oni z ubogich rodzin. Są to dzieci z porażeniem mózgowym, wadami serca, autyzmem, zespołem Downa, dystrofią mięśniową, epilepsją, chorobami nowotworowymi.\nFundacja przekazuje fundusze na leczenie, rehabilitację, zakup lekarstw, sprzętu medycznego, pomocy edukacyjnych i inne specjalne potrzeby. Zapewnia podopiecznym bezpłatną rehabilitację w naszych Ośrodkach AMICUS i BIOMICUS oraz zakwaterowanie dla dziecka i jego rodzica w hostelach pielęgnacyjno-opiekuńczych podczas turnusu.\nDzięki swoim Darczyńcom podopieczni fundacji mają szansę na szczęśliwszą przyszłość, poprawę zdrowia i sprawności fizycznej. Fundacja również sama stara się o pozyskanie dodatkowych środków finansowych, m.in. prowadząc działalność wydawniczą.\nNazwa: Fundacja Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”\nMęskie stringi Jak się skubie faceta Dlaczego kobiety odchodz… Żona młodsza o 20 lat - … Zdrada - dlaczego facet … Dialog między kobietą a …\nKoniec pieśni, czyli jak… Dziesięć nawyków rujnują… kogo kocha kochanke czy … Jak trenować po czterdzi… Love me tender Tabletki, jakie polecaci…\nFACECI DO PIÓR! Zdradziłem żonę - czy ma… Rozstanie z kochanką, cz… Syn: instrukcja obsługi Moja żona nie chce seksu… Zdrada w związku. Czy je…\nNaturalne afrodyzjaki ws… Problemy z seksem u mężc… koleżanka żony ma na mni… Problem z potencją grillowanie tylko dla me… czy można kochać dwie ko…\nRóżnica wieku w związku… Męska bielizna, która po… Czy romans może przerodz… Jak się pozbyć męskich p… Jak dawać prezenty? czy to moze byc migrena?


Poszukiwany - zatrzymany!!! - pzl24.pl\nPolicjanci Wydziału Kryminalnego wspólnie z policjantami Zespołu Patrolowo-Interwencyjnego Komendy Powiatowej Policji w Złotowie zatrzymali 32-letniego mieszkańca gminy Zakrzewo poszukiwanego na podstawie listu gończego wydanego przez Sąd Rejonowy w Złotowie..\nPoszukiwany w dniu 28 sierpnia 2020 roku uczestniczył w wypadku drogowym, w którym śmierć na miejscu poniosła 20-letnia mieszkanka powiatu złotowskiego. 32-letni mieszkaniec gminy Zakrzewo zaraz po zdarzeniu zbiegł z miejsca wypadku i ukrywał się przed wymiarem sprawiedliwości. Trafił do naszego aresztu.\nJutro będziemy wykonywać z nim dalsze czynności.\nmetą 06.01.2021, 01:35\nCzyli jednak wrócił z Niemiec\nMateusz 04.01.2021, 20:23\nNareszcie jest w rękach policji!!!!


Piraci i furiaci - Szkoła Jazdy Sklep i Aktualności\nStrona główna » Aktualności » Piraci i furiaci\nLegislacja Piraci i furiaci\nNiebezpieczna jazda czy świadome łamanie przepisów ruchu drogowego to objawy agresji drogowej.\nZjawisko to stanowi narastający problem w większości krajów świata.\nCo jakiś czas w telewizyjnych wiadomościach pojawiają się informacje o kierowcach, którzy zbyt emocjonalnie reagują na drobne wykroczenia popełnione przez innych kierowców, np. zajechanie drogi: sami zajeżdżają drogę, wyskakują z auta, tłuką pięściami w nadwozia, a nawet próbują bić.\n? Choć stereotypy przypisują agresję młodym niedoświadczonym kierowcom, jednak trzeba zwrócić uwagę, że z wyjątkiem nadmiernej prędkości charakterystycznej dla młodych inne agresywne zachowania zwiększają się wraz z nabieraniem doświadczenia i pewności za kierownicą - mówi Jacek Grunt-Mejer*. - Dowodem na to są m.in. wyniki badań przeprowadzonych wśród pracowników przedsiębiorstw transportu miejskiego, u których zachodzi związek między występowaniem zachowań agresywnych a intensywnością i długością jazd.\nAgresywna jazda - własna lub innego użytkownika ? stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia kierowcy. Potwierdzają to statystyki wypadków przy pracy ? zawód kierowcy należy do najniebezpieczniejszych. Według danych Państwowej Inspekcji Pracy, w 2012 r. zginęło 31 kierowców, a 107 zostało rannych.\nAgresja ? powszechne zjawisko\nPodczas codziennego użytkowania dróg bardzo prawdopodobne jest zetknięcie się z agresją drogową. Z badań wynika, że połowa kierowców w Unii Europejskiej była ofiarą agresywnego zachowania innych użytkowników ruchu drogowego. Badania Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego dowodzą, że ok. 80 procent polskich kierowców przynajmniej raz w tygodniu doświadcza agresywnych zachowań na drodze.\n? Agresji drogowej przypisuje się odpowiedzialność za 23 proc. wypadków w Polsce - mówi Jacek Grunt-Mejer. - Właśnie z tego powodu do programu szkoleń kierowców powinno się włączyć przekazywanie wiedzy, jak skutecznie radzić sobie z własnymi i cudzymi agresywnymi zachowaniami na drodze.\nNajczęściej przejawem agresji jest lekceważenie przepisów drogowych, nadmierna prędkość i niezważanie na innych uczestników ruchu. - Ten rodzaj agresji prowadzi do większości wypadków drogowych, które są pierwszą przyczyną zgonów mężczyzn do 44. roku życia - dodaje Grunt-Mejer.\nInnym przejawem agresji drogowej ? rzadszym, ale często skupiającym uwagę mediów ? jest tzw. furia drogowa. Oznacza ona fizyczny atak na innego uczestnika ruchu drogowego, najczęściej z użyciem pojazdu lub innego niebezpiecznego narzędzia. - W USA z tego powodu ginie kilkadziesiąt osób każdego roku - mówi Grunt-Mejer. - Wypadki drogowe powodowane furią drogową wykazują tendencję zwyżkową. Każdego roku jest ich więcej o ok. 7 proc.\nW codziennym ruchu drogowym najczęściej spotykamy się z trzecią formą agresji, jaką są wrogie zachowania innych uczestników ruchu. Do najczęściej spotykanych należą: nadużywanie klaksonu, błyskanie światłami, krzyczenie i wygrażanie pięścią oraz jazda zderzak w zderzak.\n? O ile w kontaktach międzyludzkich z osobą zdenerwowaną można stosunkowo łatwo się porozumieć i próbować wyjaśnić sytuację, o tyle podczas kierowania pojazdem, czyli przy stosunkowo dużym dystansie między kierowcami i braku możliwości usłyszenia się nawzajem, gniew narasta, osiągając wysoki poziom, i znajduje ujście dopiero we wrogich gestach lub słowach - mówi Jacek Grunt-Mejer.\nCo sprzyja agresji?\nNie same korki lub wydłużony czas dojazdu jest istotny dla wzbudzenia agresji, lecz nieprzewidywalność takich sytuacji, zwłaszcza gdy gdzieś się spieszymy. Podobnie dzieje się, gdy trzeba dłużej stać na światłach lub gdy podczas jednej zmiany świateł nie udaje się skręcić w lewo. Do czynników typowo środowiskowych naukowcy zaliczają też temperaturę powietrza - upały sprzyjają powstawaniu zachowań agresywnych.\n? Powszechnie uważa się, że więcej zachowań agresywnych wykazują kierowcy mający poczucie anonimowości - tłumaczy Grunt-Mejer. - Chodzi o kierowców poruszających się pojazdami z przyciemnionymi szybami. Kierowcy zawodowi powinni zwracać uwagę na takie pojazdy i zachować w ich pobliżu szczególną ostrożność, by niewłaściwym zachowaniem uniknąć wywołania u nich ataku agresji.\nNajczęściej wydaje się, że agresywny kierowca to młody mężczyzna z niewielkim stażem za kierownicą. Okazuje się, że to stereotyp. - Młodzi kierowcy są sprawcami wypadków przez niebezpieczną jazdę, ale są bardziej tolerancyjni i ich reakcje na zachowanie innych są spokojniejsze - mówi Jacek Grunt-Mejer. - Kobiety nie różnią się od mężczyzn w odczuwaniu gniewu, jednak rzadziej są uczestniczkami konfrontacji słownej lub fizycznej z innymi kierowcami.\nKobiety najczęściej denerwuje łamanie przepisów przez innych kierowców i przeszkody w płynnej jeździe, zaś mężczyzn - obecność policji i powolna jazda innych kierowców.\n? Wszyscy kierowcy powinni wiedzieć, jak reagować na agresywne zachowania na drodze - uważa psycholog transportu. - Najważniejsze jest właściwe zarządzanie czasem, a w skrajnych przypadkach odpowiednie techniki relaksacyjne. Proponuję też, by zawiadamiać odpowiednie służby w przypadku, gdy zachowanie jakiegoś kierowcy stanowi zagrożenie dla innych uczestników ruchu. Dobrze mieć tabliczkę ze słowem „przepraszam” i używać jej wówczas, gdy własnym zachowaniem przyczyniliśmy się do trudnej sytuacji. Używanie sygnału dźwiękowego tylko w wyjątkowych okolicznościach oraz niereagowanie na zachowanie zaczepne lub rywalizujące ze strony innych kierowców ? wszystko to może ograniczyć zachowania agresywne na drodze i przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa wszystkich użytkowników dróg, co powinno być naszym celem.\n* Mgr Jacek Grunt-Mejer - psycholog transportu, doktorant w Katedrze Psychologii Poznawczej Uniwersytetu Warszawskiego


Uniwersytet Florydy – Wikipedja, wolna encyklopedia\nNa mapah: 29°38′53,99″N 82°20′57,98″W/29,648330 -82,349440\n(Pżekierowano z University of Florida)\nLiczba studentuw 54000\nRektor Kent Fuhs\nZa popżednika uczelni uważa się East Florida Seminary, szkołę założoną 6 stycznia 1853 w Ocala, na podstawie decyzji gubernatora Florydy, Thomasa Browna. Szkoła była zamknięta w czasie wojny secesyjnej (1861–1865), a w 1866 pżeniesiono ją do Gainesville.\nW 1905 szkolnictwo wyższe na Florydzie zostało zreorganizowane (na mocy tak zwanej ustawy Buckmana). East Florida Seminary połączono z innymi placuwkami, twożąc University of the State of Florida, uczelnię pżeznaczoną dla białyh mężczyzn. Ruwnocześnie powstały Florida Female College (puźniejszy Uniwersytet Stanu Floryda), pżeznaczony dla białyh kobiet, oraz State Normal Shool for Colored Students (puźniej funkcjonujący jako Florida Agricultural and Mehanical University), dla studentuw pohodzenia afroamerykańskiego.\nW 1925 wydano zgodę na pżyjmowanie na studia kobiet (tylko na kierunki niedostępne na Uniwersytecie Stanu Floryda). Pierwszą kobietą, kturą studiowała na Uniwersytecie Florydy, była Lassie Goodbread-Black. Ograniczenia dla kobiet zniesiono w 1947.\nPży uczelni działa akademicki klub sportowy Florida Gators.\nTę stronę ostatnio edytowano 2 lut 2019, 01:26.


Ewolucja języka. W stronę hipotez gesturalnych |\nJesteś tutaj: Strona główna › Kategorie tematyczne › Biologia i chemia › Ewolucja języka. W stronę hipotez gesturalnych\nBiologia i chemia, Nauki społeczne\t 27 grudnia 2016 0 Michał Wasilewski\nAutorzy: Przemysław Żywiczyński, Sławomir Wacewicz\nKonsultacja naukowa/recenzent: Bogusław Pawłowski\n„Książka Przemysława Żywiczyńskiego i Sławomira Wacewicza to bardzo cenna pozycja, która wypełnia dużą lukę w polskim piśmiennictwie na temat naukowego ewolucyjnego podejścia do źródeł pojawienia się komunikacji werbalnej w filogenezie człowieka.\nTa świetnie napisana i dobrze strukturalnie sformatowana pozycja jest przygotowana tak, aby z pełnym zrozumieniem mogli korzystać z niej zarówno naukowcy zajmujący się pochodzeniem języka, jak i studenci wielu kierunków, a nawet laicy, którzy dopiero chcieliby się dowiedzieć czegoś o tym, jak to się stało, że człowiek przemówił i że jest jedynym zwierzęciem, które posiadło tak złożoną formę werbalnej komunikacji”.\n[Z recenzji napisanej przez prof. dr. hab. Bogusława Pawłowskiego] z opisu wydawnictwa\nTym razem mamy w ręku książkę zlokalizowaną na skali popularyzacji przy jej naukowym krańcu. Lektura jest trudna, z zaprzęgniętym aparatem naukowym (np. przypisy), mająca wielki potencjał podręcznikowy, ale jednocześnie jest pisana w sposób klarowny, ciekawy, możliwy do zrozumienia także przez czytelnika „nieprzygotowanego”. Ten bardzo rzeczowy wykład pełen jest na dodatek odniesień do najnowszej światowej literatury tematu, które przyjmują formę cytatów w znakomitych tłumaczeniach Autorów.\nTytuł nie obejmuje wszystkich poruszonych zagadnień. Znajdziemy tu bowiem bardzo przemyślany rozdział o ewolucjonizmie. Jest on napisany zasadniczo, ale bez dogmatyzmu, jasno, dowodnie i ciekawie. W tekście pojawia się też szereg anegdot, które dają jednocześnie oddech i prowokują czytelnika do refleksji nad niskim poziomem tzw. „działów naukowych” w prasie codziennej i „kolorowej”. Autorzy obnażają bowiem naukowe mity (np. kwestia ewolucyjnego pochodzenia i znaczenia wydatnych kobiecych warg) czy demaskują mody (np. na zajmowanie się tzw. paleodietami).\nCzęsto osadzenie rozważań naukowych na tle historycznym jest słabą stroną publikacji. W naszym przypadku Autorzy poradzili sobie z tym znakomicie. Dostajemy dużą dawkę historii językoznawstwa, glottogenezy, ewolucjonizmu, szeroką plejadę postaci naukowców, a wszystko ujęte niezmiernie zajmująco. W pewny i wyważony sposób jesteśmy prowadzeni pomiędzy anegdotą, faktem i naukowym komentarzem – duży plus za te fragmenty.\nPonieważ Żywiczyński i Wacewicz są doświadczonymi naukowcami możemy się spodziewać ich profesjonalizmu. Uważam jednak, że nie będzie nie na miejscu podkreślić mimo to ich oczytanie i swobodę z jaka poruszają się w temacie pracy. Nie dość, że znakomicie dobierają źródła, to jeszcze podrzucają co rusz tropy zainteresowanemu czytelnikowi sugerując lektury, czy problemy badawcze – chapeau bas. Lektura da nam niezwykle bogaty materiał do dalszych przemyśleń. Zobaczymy szereg celnie podsumowanych teorii i problemów badawczych. Praca jest przy tym niezwykle interdyscyplinarna.\nWszystkim, których zniechęci tytuł, czy dotychczasowe uwagi o treści powiem, że książka jest wciągająca. Ciekawostką dla naszego omówienia jest, że sami autorzy tłumaczą w niniejszej książce potrzebę popularyzacji nauki. Niezwykle prosto i celnie formułują argumenty, że unikamy w ten sposób informacyjnego szumu, nieporozumień, niezrozumień, a nawet wrogości między światem nauki i pozostałą częścią społeczeństwa, a także co ciekawe między samymi naukowcami. Nie wszyscy z nas czytają bowiem wszystko i to w formie tekstów naukowych. Naukowcom też potrzebna jest popularyzacja, a wrogiem nas wszystkich jest ignorancja prowadząca często do lekceważenia.\nMożna się oczywiście tego domyślić, ale i tak o tym wspomnę, że całość zakończona jest ogromną bibliografią i bardzo pomocnym indeksem. To bardzo ważna i potrzebna pozycja na rynku wydawniczym. Dziś najbardziej aktualna i profesjonalna. Warto się z nią zmierzyć, jeśli ktoś chce poznać istotny fragment naszej gatunkowej historii. Studenci archeologii, antropologii, socjologii, językoznawstwa, a nawet socjologii, czy biologii niemal muszą po tę lekturę sięgnąć.\nantropologia, język, językoznawstwo, polecane\nNajbardziej aktualna i profesjonalna pozycja dostępna na naszym rynku wydawniczym. Warto się z nią zmierzyć, jeśli ktoś chce poznać istotny fragment naszej gatunkowej historii.


Dziś jakoś tak sentymentalnie sie zrobiło...\nWięc notka na starym blogu ;)\nProszę o opinie, gdzie fajniej i lepiej :)\nMagdalena 15 lutego 2014 17:10\nAaaaa zapomniałam : ciąży to ja Ci życzę z całego serca :) Tak urodzinowo :)\nPełnoletnia ze Skarpy 15 lutego 2014 17:25\nDziękuję kochana :))) Ja sobie też życzę, bardzo, ale może jeszcze nie teraz... chciałam jeszcze troszkę popracować ;)\npiboha 15 lutego 2014 21:12\no dokładnie :) na wszystko przyjdzie odpowiednia pora :)\npapillon21 15 lutego 2014 17:54\nZ dziesięć razy wpisywałam komentarz u Ciebie na interii i nie dało się....dlatego mimo tęsknoty wybieram blogspot...a tam z sentymentu zaglądam....a pająk pewnie znowu wróci brudny jak nieboskie stworzenie a trzymam kciuki za....za ciążę oczywiście jeśli jej pragniesz...\nPełnoletnia ze Skarpy 15 lutego 2014 18:13\nO, kurczę, a dlaczego się nie dało? Dzięki, że dałaś mi znać...\nPająk wrócił, kiedy tylko dodałam notkę i nawet nie był cały w błocie :)\nbaba z lasu 15 lutego 2014 18:03\nJa też zaczynałam na interii i uciekłam. Sporo osób ucieka, coś musi w tym być, że coś na tej interii nie styka. Jestem najbardziej na świecie zadowolona z blogspota. A Ty masz może jakieś urodziny???\nPełnoletnia ze Skarpy 15 lutego 2014 18:14\nNo bo na Interii ciężko się pisze, wszyscy uciekają...\nA urodziny mam jutro ;)\nbaba z lasu 15 lutego 2014 21:50\nTo wszystkiego najlepszego!! Oglądałam w ogóle Twoje zdjęcia z bloga na interii i nie mam pojęcia ile masz lat, ale jak babcię kocham, wyglądasz na kilkanaście!\nPełnoletnia ze Skarpy 15 lutego 2014 22:01\nTrzeba sobie umieć zrobić fotki ;)))\nJutro kończę 33.\nbaba z lasu 15 lutego 2014 22:08\nTy chyba sobie żartujesz??? Wyglądasz zajebiście! A kubek termo się bardzo przydaje ale mi akurat nie do auta, bo jeżdżę autobusami:)\nja też wole ciebie na blogspocie....\nno i życze zdrowia.... jeżeli to nie ciąża, :) a jeżeli tak to niech maleństwo szczęśliwie rośnie\nPełnoletnia ze Skarpy 15 lutego 2014 18:16\nEh, za bardzo sentymentalna jestem....\nOgnista 15 lutego 2014 19:16\nzostań na blogspocie;) sama widzisz że wszyscy uciekają z interii:))))\nPełnoletnia ze Skarpy 15 lutego 2014 19:20\nWidzę! Ja się nie przenoszę, tylko jakiś taki sentyment mnie dopadł...\nDziękuję za radę i opinię :)\nKrystynka w podróży 15 lutego 2014 19:28\nJa musiałam zrezygnować z bloga na onecie, było żal, 3 lata znajomości, znane numerki i zagwozdki ale jak zaczęli usprawniać i udoskonalać - nie dało się dalej. Sentyment i wierność ważna ale to przecież nie w zdrowiu i chorobie. Ale czasem tam zaglądam chyłkiem.\nPełnoletnia ze Skarpy 15 lutego 2014 19:43\nWięc znasz ten ból Krystynko...\nNo i podobno, aby iść w przód, nie należy oglądać się w tył... Eh...\nZostawilam ci wiadomosc na interi.Pozdrawiam Elfik\nnikei 16 lutego 2014 08:30\nZdrówka życzę,ciąży też jeżeli jej w końcu zapragniesz a z okazji urodzin jeszcze więcej zdrówka i radości z życia :)\nA ja mam ochotę z tego blogspota też uciec. Teraz znowu nie mogę się zalogować przez mozille tylko przez chroma mi wchodzi i żadne czyszczenie pamięci podręcznej nie pomaga.\nPełnoletnia ze Skarpy 16 lutego 2014 09:12\nKurczę, wygląda na to, że żaden portal nie jest idealny :(((\nNa szczęście zawsze mamy alternatywę ;)\nDaj znać, gdzie będziesz!\nIwus a ja czekam na zdjęcia pałacu .... może sie wybierzesz ?\nPełnoletnia ze Skarpy 18 lutego 2014 15:06\nWybiorę się na pewno!\nTaita 16 lutego 2014 21:18\nGrr, cholerna Interia! Właśnie napisałam tam komentarz, ale wszystko wskazuje na to, że przepadł. Jakąś awarię mają.\nNo więc piszę jeszcze raz. Mam nadzieję, że czujesz się już lepiej.\nA teraz przyjmij najserdeczniejsze życzenia z okazji Twojej osiemnastki :) Przede wszystkim dużo zdrówka, bo ukochanych bliskich i wymarzone cztery kąty już masz, a tego kupić się nie da. Do tego dużo szczęścia i przyjaznej polskiej rzeczywistości. A także spełnienia Twoich najskrytszych marzeń!\nPełnoletnia ze Skarpy 18 lutego 2014 15:05\nDziękuję! Dziękuję za pamięć i za oba komentarze - na Interii też się pojawił :)\nMagda 16 lutego 2014 21:40\nPełnoletnia ze Skarpy 18 lutego 2014 15:07\namasja 18 lutego 2014 08:47\nHmmm...nie wiem. na interii pisałaś szmat czasu i może po prostu się przyzwyczaiłaś dlatego trudno Ci się odnaleźć i przekonać do nowego miejsca. jednak, wydaje mi się, że na interii pisałaś bardziej emocjonalnie, słowa płynęły Ci z serca...tu jest...bardziej asertywnie, z dystansem. dla mnie nie ma znaczenia czy odwiedzam Cię tam czy tu:)\nsama noszę się z zakończeniem blogowania. może jeszcze tylko do urodzin.\npozdrawiam serdecznie i życzę spełnienia pragnień!\nPełnoletnia ze Skarpy 18 lutego 2014 15:00\nAmasjo... masz 100% racji... tu jakoś z dystansem i nie potrafię tu inaczej. Nie rezygnuj z blogowania. Bedzie pusto bez Ciebie!\nPatrycja Dybał 18 lutego 2014 23:28\nTurystyka Niekonwencjonalna 19 lutego 2014 17:33\nprzylazłem tu po przeczytaniu Twojego komentarza u Leptir.\nnie wiem o czym piszesz, nie czytałem jeszcze ale bardzo mi sie podobają te plusiki spadająse spod kursora :)\nAgacika 20 lutego 2014 22:50\nSzczerze??? Nie wiem:) I tu i tu lubię czytać Twoje wpisy:D Także - nie ważne gdzie - po prostu pisz:D ściskam mocno:*:*\npapillon21 22 lutego 2014 21:30\nUsiłuję wstawić komentarz na interii ale nijak nie wychodzi, nie tylko u Ciebie, u nikogo na interii nie mogę nic wstawić w komentarzach....spróbuję jeszcze jako orzechowa, po staremu...\nJuż drugi wpis popełniłaś. na interii a ja nie mogę go odczytać....\nWRACAJ NA BLOGSPOTA!!!!!!


Kość niezgody - Kobiety - PoMesku.org.pl\nPrzez Janniezbedny123, 6 Grudzień 2018 w Kobiety\nMam problem i nie wiem jak go rozwiązać. Jesteśmy od 3 lat kochającą się parą i od paru miesięcy, jesteśmy zaręczeni. Za pół roku planujemy ślub. Jednak mamy jedną kość niezgody i nie wiem jak problem rozwiązać. Mianowicie ja od czasu do czasu lubię spotkania ze znajomymi i lubię dużej posiedzieć z nimi natomiast moja narzeczona jest raczej odludkiem i problem jest taki że za każdym razem jak wychodzimy gdzieś na takie spotkanie to imprezę musimy zakończyć o 21 , 22 maksymalnie o 24. Dodam że mamy po 25 lat. I nie jest tak że spotykamy się ze znajomymi bardzo często bo maksymalna częstotliwość takich spotkań to raz w miesiącu z niektórymi raz na pół roku a z innymi razem raz na rok. Wyjście samemu odpada bo wtedy ona się o mnie martwi i denerwuje. Dodam że nie chodzi o siedzenie całonocne ale żeby chodź raz na jakiś czas posiedzieć do godziny 1-2 w nocy\nProblemem jest to że Ona w momencie jak chce wracać do domu to wszystko ma gdzieś nie interesuje jej że nie ma czym dojechać i trzeba długo czekać i jest gotowa wyjść bezemnie a ja nie jestem gotowy na to jej pozwolić ze względu na bezpieczeństwo. Moje zdanie nie ma wtedy też żadnego znaczenia. I po prostu się zastanawiam czy to ze mną jest coś nie tak i jak rozwiązać ten problem i znaleźć jakieś rozwiązanie.Bo jak mamy się z kimś spotkać to już często wolę odwołać spotkanie niż powodować zatargi między nami i widzieć zdziwienie i oburzenie znajomych. Dodam że to nie jest też kwestia żadnych obowiązków w domu że musimy wrócić.\nChcesz iść na piwo ze znajomymi, to idź. Informujesz ją tylko i tyle. Ona chce wyjść wcześniej z imprezy, to niech idzie. Musisz pokazać, że jesteś facetem. Masz problemy przed ślubem, po ślubie będzie tylko gorzej. Teraz potraktuj ją twardo i obserwuj jej zachowanie.\nEdytowane 7 Grudzień 2018 przez balin\nNo to w ładny bigos się kolego wpakowałeś. I Ty mówisz, że jesteście kochającą się parą ? Ona kocha siebie a Ty jesteś jaj paziem. Sorry ale tak to wygląda. I w ogóle co Cię popycha do tego małżeństwa w tym wieku ? Nie możecie żyć bez ślubu sobie ? No ale pewnie ona nalega, mamusia coś przebąkuje, że powinien się określić bo jak nie to niedojrzały itd. Rozumiem jak byście jeszcze byli zgodną parą uzupełniali się itp Ale to wygląda na jakąś niewolę. Zobacz co się dzieje Ty dziś już jesteś sfrustrowany sytuacją, bez powodu się tu nie znalazłeś to skoro już teraz tak jest to co będzie po ślubie ? Wtedy to ona już nigdzie nie wyjdzie pewnie zaraz będzie chciała zajść w ciążę i wtedy to już w ogóle lipa. Nigdzie nie będzie chciała wyjść, jakbyś sam chciał to będzie Cię wpędzała w poczucie winy, że ona Ciężarna a ty ją chcesz zostawić, ona z dzieckiem a Ty chcesz ją zostawić, będzie płacz i granie na emocjach, że jej nie kochasz, koledzy ważniejsi od dzieci. No ale to prawie już teraz masz więc po ślubie x100 no i pewnie tyłkiem też będzie kupczyć. Będzie tobą sterować i wywierać presję takim zachowaniem w każdej dziedzinie, nie będziesz facetem tylko służącym. Będziesz miał robić na panią, dzieci itp Więc się dobrze zastanów, może przesuń ślub. A na pewno postaraj się o intercyzę i rozdzielność majątkową bo będziesz płakał w przyszłości przy takiej lasce. W ogóle taka relacja, że tylko wy dwoje to jest nie zdrowa udusicie się we własnym sosie a kumple się od Ciebie odsuną a jak ona Cię zostawi to nie będziesz miał do kogo gęby otworzyć. Więc puki co jak chcesz iść sam to idziesz niech sobie lamentuje, i jak ona chce wyjść z imprezy to ją puść, niech idzie.\nZrób bardzo prosty sposób, zamów taksówkę - zapłać za nią i niech jedzie pod adres Waszego domu. Chłopaki wyżej mają rację i nawet jeśli nie robi tego specjalnie, to podświadomie przyzwyczaja się do tego, że zrobisz to co ona będzie uważała za "słuszne". Związek to przede wszystkim kompromisy - jeśli coś lubisz robić (wyjść na imprezę, napić się, w końcu to nie jest wyjście na ruchanie), to musisz sam zdecydować czy zgodnie wracacie do domu, czy zostajesz bez niej lub po prostu nie zabierasz jej ze sobą. Co do martwienia się o Ciebie itp.. - ile Wy macie lat? Ja rozumiem, że na pewno wyobraźnia działa jak jedno albo drugie wychodzi same na miasto, no ale skoro chcecie się żenić to chyba musicie ufać sobie 100-procentowo. Długa droga przed wami i lepiej, żebyście sobie wszystko wyjaśnili teraz, niż na ślubnym kobiercu bo wtedy jesteś na straconej pozycji.\nRozumiem, ze dziewczyna chce byc z Toba i tylko z Toba. Tez tak mialam w wieku 25 lat. Wszedzie razem, zawsze grzecznie, bardzo milo... starzy malency! I potem sie soba znudzilismy, a nikt juz nie mial swojego zycia.\nOdebralam mezowi nawet jego hobby, bo za drogie, bo nie ma czasu, bo po co gdy rodzina, dzieci itd. I obudzilismy sie z reka w nocniku, ze mamy wszystko oprocz zycia towarzyskiego.\nNa szczescie my sie zawsze bardzo lubilismy po prostu i dlatego przetrwalismy, moj maz zeniac sie ze mna mial 37 lat, wiec poznal juz troche swiat. Ale urzadzanie sobie nudnego domu w wieku 25 lat to katastrofa. Tylko jak dziewczyna jest tak po ludzku fajna, ulozona, ciepla itd to moze nie widziec, ze jej zaleta jest tez jej wada. Ale Ty sie nigdy na to nie godz. Chociaz jej milosc docen. To nie jest robione, aby Ci bylo z nia zle. Ja tez kierowalam sie miloscia. Tylko nie zauwazylam, ze zycie mi minelo, a nigdy nie zrobilam czegos spontanicznego. O szalenstwie nie wspominajac. Poza zwiazkiem, domem, dziecmi itd ludzie MUSZA miec cos tylko swojego. Samotne wyjscie z kumplem / przyjaciolka na piwo raz na miesiac powinno byc wrecz obowiazkowe.\nwg. mnie lepsza taka cicha myszka niż rozbuchana towarzyska kobieta z tuzinem orbiterów, nie jest to gwarancja że cicha myszka się nie wypnie na ciebie ale średnio statystycznie... oczywiście najlepiej mieć coś po środku, jednak po świecie nie chodzą ideały\nuszatek szara myszka a ubezwłasnowalniająca kobieta to dwie różne osoby\nMyślę, że większość kobiet ma coś z takiej ośmiorniczki, byle nie przesadzić i nie udusić. No, a dziewczyna Autora to już go trzyma za gardło mocno. Chyba czas na bunt i uświadomienie jej co wyprawia.


49 województw? W planach PiS nie ma o tym mowy | Forum Polskiej Gospodarki\nStrona główna Kraj 49 województw? W planach PiS nie ma o tym mowy\nCo Prawo i Sprawiedliwość ma realnie w planach w najbliższym czasie? Media aż huczą od przecieków. Poza planowaną na wrzesień rekonstrukcją rządu, na szybko rządzący nic wielkiego nie będą przegłosowywać w formie ustaw – dowiedział się portal fpg24.pl z kilku dobrych źródeł w kierownictwie PiS.\nPowrót do 49 województw, podział Mazowsza, korpus wyborczy zamiast Państwowej Komisji Wyborczej, wypowiedzenie konwencji stambulskiej – media codziennie donoszą o jakoby pilnych projektach PiS, które za chwilę zostaną uchwalone w Sejmie.\nNic z tych rzeczy. Jedyną realną kwestią, nad którą pracuje teraz PiS i która ma szanse na szybkie wejście pod obrady Sejmu, jest sprawa podziału województwa mazowieckiego na tzw. „wianuszek” oraz miasto stołeczne. Przy czym, jeszcze nie wiadomo, które z powiatów wianuszka miałyby się liczyć do województwa warszawskiego, a które nie. Projekt, jeśli zostanie dopracowany, oczywiście szybko pojawi się w Sejmie jako poselski, ale jeszcze nie wiadomo, czy na najbliższym (zaplanowanym na 7 sierpnia) posiedzeniu. O powrocie do 49 województw, jak nam powiedziano: „nie ma mowy”.\nNastępna sprawa to zmiany w przeprowadzaniu wyborów. Według naszych informacji PiS nie planuje powołania – zamiast PKW – „korpusu wyborczego”, jak donosiły media, ale chce całościowej zmiany kodeksu wyborczego, która na zostać przeprowadzona późną jesienią lub zimą. Jedną z istotnych zmian ma być korekta kwot finansowania kampanii, czyli tzw. limitów.\nI wreszcie ostatnio bardzo głośna sprawa konwencji stambulskiej, a raczej jej wypowiedzenia przez Polskę. To jako wniosek publicznie ogłosił minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro. Tyle tylko, że nie uzgadniał tego ani z premierem, ani z centralą PiS na Nowogrodzkiej. Wniosek Ziobry uznany został za element politycznej gry w toczących się rozmowach koalicyjnych między PiS, Solidarną Polską oraz Porozumieniem. Dlatego w czwartek premier Mateusz Morawiecki oświadczył, że kieruje do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o zbadanie zgodności tejże konwencji z polską ustawą zasadniczą. Jak podkreślił: „sprawy tak wielkiej wagi należy rozpatrywać w ramach przejrzystej, prawomocnej procedury”.\n– W dyskusji publicznej wiele osób formułuje poważne zarzuty w stosunku do konwencji stambulskiej, a mianowicie, że godzi ona w nasz porządek prawny, że ma ideologiczne podłoże, niewłaściwie definiuje realne źródła przemocy wobec kobiet i nie dostarcza skutecznych narzędzi do walki z przemocą domową – powiedział szef rządu.\nJak zaznaczył: „to są bardzo poważne wątpliwości. Wątpliwości, nad którymi nie można przejść do porządku dziennego, trzeba te wątpliwości we właściwy sposób zaadresować”. Według naszych informacji, gabinet Morawieckiego i kierownictwo Prawa i Sprawiedliwości nie chcą wypowiadać konwencji. Będą grać na czas i czekać na orzeczenie TK, które ma zostać wydane jesienią.\nNastępny artykułPremier: Lockdown bardzo poturbował naszą gospodarkę


Rio de Janeiro – poznaj smak karnawału! - Domrok.pl\nRio de Janeiro jest drugim co do wielkości miastem w Brazylii, zaskakuje przede wszystkim swoją dwoistą naturą. Z jednej strony jest to wspaniała, tętniąca życiem metropolia, pełna wspaniałych imprez kulturalnych, bogactwa oraz naturalnego piękna. Z drugiej jest to miasto posiadające rozległe dzielnice biedy, w których przestępczość występuje nagminnie Warto więc trzymać się części typowo turystycznych i baczyć na swój bagaż oraz torby.\nRio de Janeiro położone jest między urwistymi wzgórzami Pao de Acucar – to właśnie na tych wzgórzach ustawiona została jedna z najbardziej rozpoznawalnych rzeźb na świecie: statua Chrystusa Odkupiciela. Górująca nad miastem stała się jego symbolem, jednocześnie punktem numer jeden dla zwiedzających. Statua posiada 30 metrów wysokości, dodatkowo postawiona została na cokole o wysokości 8 metrów. Aby zwiedzić to miejsce turyści mogą skorzystać z drogi lub też kolejki linowej. Ze stacji kolejki do punktu obserwacyjnego prowadzą klasyczne schody, schody ruchome lub winda. Ta olbrzymia statua zaliczana jest do współczesnych ośmiu cudów świata.\nHistoria miasta sięga roku 1501, kiedy wszy portugalski żeglarz odkrył rejony zatoki, w której obecnie znajduje się miasto. W związku z zamieszkującymi w okolicy Indianami Portugalczycy nie zakładali tu swoich kolonii, a jedynie faktorie handlowe. Koniec XVI wieku to okres olbrzymiego rozkwitu miasta – miało to związek przede wszystkim z ogromną gorączką złota, panującą w sąsiednich regionach. Dzięki temu Rio de Janeiro szybko stało się centrum finansowym kraju oraz stolicą państwa.\nObecnie Rio to przede wszystkim wspaniały karnawał odbywający się na początku roku. Podczas wielodniowej zabawy liczne szkoły tańca prezentują swoje umiejętności na specjalnie skonstruowanych sambodromach. Zabawa karnawałowa w Rio de Janeiro to doskonała okazja również do promocji miasta. Co jednak oferuje ono poza zabawą do białego rana?\nWspaniałe plaże Copacabany!\nRio położone jest tuż nad Atlantykiem, dlatego też ciągnące się kilometrami plaże dają wiele możliwości spędzania czasu. To właśnie tutaj znajduje się jednak z najsłynniejszych plaż na świecie Copacabana oraz nie mniej znana Ipanema. Warto jednak i tu pamiętać o zachowaniu czujności – zatłoczone plaże Copacabany są miejscem, gdzie najczęściej spotkać można drobnych kieszonkowców\nPoza możliwością plażowania oraz uprawiania sportów na świeżym powietrzu miasto wypełniają wspaniałe zabytki. Wśród nich warto zobaczyć: Kościół i klasztor Benedyktynów – XVI w. klasztor Franciszkanów – XVII w., Katedra – 1775 rok, kościół Nossa Senhora da Glória – 1771, Pałac królewski – XIX w., Pałac Itamaraty – XIX w., Pałac Guanabara – XIX w., Akwedukt Arcos da Carioca – 1750, Opera – 1909


Dlaczego zwracać uwagę na gładką skórkę ziemniaków?\nJesteś tutaj: GłównaGłówna / Blog / O czym świadczy gładkość skóry ziemniaka?\nO czym świadczy gładkość skóry ziemniaka?\nUprawa ziemniaków jest łatwa i można je sadzić nawet na działce. Warzywa wyrosną praktycznie w każdej glebie, przewiewnej i spulchnionej. Uprawa w ogródku nie jest specjalnie opłacalna, bo możemy je kupić w każdym sklepie spożywczym i na rynku. Ich produkcją na dużą skalę zajmują się duże gospodarstwa. Mają w swojej ofercie różnorodne odmiany, dlatego zaspokoją gusta wszystkich klientów.\nW Polsce mamy ponad 100 odmian ziemniaków, w tym sprowadzanych z zagranicy. Jest ich tak dużo, ponieważ mają różne przeznaczenie. Samo Gospodarstwo Rolne Stanisław Kuduk oferuje kilkanaście gatunków. Jest w czym wybierać. Jest to wielki plus, ponieważ każdy z nas ma swoją ulubioną odmianę. Najważniejszą rzeczą podczas zakupu, jest ich jakość. Producenci konkurują ze sobą, bo konsument wybiera dobry towar, nawet gdy jest droższy. Kupujemy więc warzywa, które mają gładką skórkę, płytkie czka i regularny kształt bulw. Są wówczas zdrowe, możemy je gotować nawet ze skórką, a do tego nie musimy podczas obierania, nie ma dużo odrzutów.\nKupowane ziemniaki powinny mieć podobną wielkość i barwę oraz fakturę. O wysokiej jakości decyduje gładka skórka i jednej barwy miąższ. Ważny jest wygląd bulw. Nie mogą być uszkodzone, bo musimy je odkrawać. Nie kupujemy mokrych produktów, ponieważ mogą być nadgniłe i będą się szybko psuły. Pamiętajmy, żeby zwracać uwagę na „oczka”. Powinny być płytkie, gdyż nie tracimy zbyt wielu witamin i minerałów, przy obieraniu. Gładkie możemy gotować nawet „w mundurkach”, bo najwartościowsza jest skórka. Warto dokładnie przyjrzeć się ziemniakom, które kupujemy. Nie powinny mieć uszkodzeń, śladów gnicia i przebarwień, Dobrej jakości warzywa są wartościowe. Dobierajmy zawsze o podobnym kształcie, kolorze i rozmiarze. Wysoka jakość świadczy o dużej zawartości skrobi, suchej masy i właściwościach zdrowotnych. Warto zwracać uwagę, by produkty pochodziły z polskich gospodarstw rolnych.


Ziemniaczarnia: sierpnia 2011\nDzisiejszy stos będzie składał się z jednej książki, ale to nie byle jakiej! Jest to ,,Wycieczka na tamten świat" autorstwa Anny i Sergieja Litwinów, którą wygrałam u Magdy. Dziękuję:**\nTak oto prezentuje się książka razem z cudowną zakładką, i 'czasoumilaczami'- herbatkami, które za moment zostaną wypite^^ Jeszcze raz dziękuję:)\nRobię się coraz bardziej nerwowa, bo niedługo TEN dzień. Nigdy wcześniej wakacje nie minęły mi tak szybko.\nPozdrawiam, i życzę miłego końca wakacji:*\nAutor: Sihhinne o 13:36 16 komentarzy:\nPewnie niewielu z nas znalazło by w sobie siłę i odwagę do walki o ojczyznę. W dzisiejszych czasach ciężko sobie wyobrazić, że ktoś najeżdża np. na Polskę. Nie chciałabym tego, nikt by tego nie chciał. Tak samo jak nie chcieli tego bohaterowie bestsellerowej serii ,,Jutro” autorstwa Johna Marsdena. Ale wojna się rozpoczęła. A oni musieli walczyć. ,,Jutro 3. W objęciach chłodu” jest kolejną częścią serii, która będzie miała premierę 22 września. Dzięki wygranej w konkursie na stronie serii ,,Jutro” na facebooku, otrzymałam egzemplarz przedpremierowy.\n,,Jutro 3” może i nie jest najlepszą powieścią z serii, ale jest lepsza od poprzedniej części. Najpierw ciężko mi się czytało, a potem się wciągnęłam i nie zauważałam czasu wokół mnie. Szkoda tylko, że książka ma taką małą ilość stron- 270. Jak najbardziej wam polecam i uważam, że macie na co czekać! Jeszcze raz dziękuję wydawnictwu, że mogłam przeczytać i zrecenzować książkę przedpremierowo i stawiam 5.5/6!\nKsiążkę otrzymałam od wydawnictwa ZNAKliteranova.\nAutor: Sihhinne o 12:43 16 komentarzy:\nEtykiety: John Marsden, Książka, Przedpremierowo, ZNAK\nAutor: Sihhinne o 13:36 6 komentarzy:\nOstatnio wątek mitologii w literaturze stał się bardzo popularny. Ale zawsze triumfy będzie święcić seria Ricka Riordana pt.: ,,Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy”. Coraz więcej autorek romansów paranormalnych decyduje się na wplecenie do powieści wątków mitologicznych. Tak było w ,,Z ciemnością jej do twarzy” autorstwa Kelly Keaton, tak jest i z debiutem Josephine Angelini pt.: ,,Spętani przez bogów”, który niedawno trafił w moje ręce.\nIch przeznaczeniem jest odwieczna nienawiść. Ich pragnieniem – wieczna miłość… Czy miłość zdoła przezwyciężyć przeznaczenie? Helena Hamilton przez całe swoje szesnastoletnie życie czuła się inna, choć nie chciała tego okazywać. A teraz zaczyna dręczyć ją sen… Powraca co noc. Helena wędruje przez jałową pustynię. Rano budzi się cała w pyle i krwi. A w dzień widzi trzy płaczące kobiety w bieli… A potem w liceum zjawia się Lucas, najpiękniejszy chłopak, jakiego spotkała. Wzbudza w niej, tak nieśmiałej i łagodnej, szaleńczą nienawiść. Dlaczego pierwszego dnia Helena próbuje zabić go na oczach całej szkoły? Wkrótce Lucas odkrywa przed nią, że oboje mają odegrać rolę w tragedii napisanej przez los tysiące lat temu i zsyłanej na świat przez greckie boginie zemsty .Co stanie się z ich miłością?\nPotomkowie Bogów, półbogowie, nazywają siebie Sukcesorami. Podzieleni są na Cztery Wielkie Domy, a każdy jest innego pochodzenia. Lucas i jego rodzina należy do Domu Tebańskiego. Zdolności Sukcesorów przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Wydaje mi się to trochę dziwnym pomysłem, bardziej spodobało mi się przedstawienie półbogów jako dzieci Bogów, tak jak to zrobił Rick Riordan, a nie tak jak to zrobiłam Josephine Angelini.\nPo opisie spodziewałam się zupełnie czego innego, wzruszającej historii o miłości, która nie może się spełnić, która skazana jest na zagładę. A nie historii o miłości, która ma szansę przetrwać. To trochę mnie zdenerwowało. Tak samo jak i podobieństwa do rodzinki Cullenów. Może i byli ciekawiej wykreowani, ale, jak dla mnie, wciąż miałam przed oczami Edzia i spółkę.\nNarracja jest prowadzona przez narratora wszechwiedzącego, co jest bardzo miłą odmianą wśród coraz większej ilości paranormalni z narracją pamiętnikarską. Narracja taka nie pozwala poznać punktu widzenia innych bohaterów, jest przyćmiewana przez rozmyślania narratora. A tutaj nie było żadnego przyćmiewania, mogłam poznać myśli innych postaci, niekoniecznie pierwszoplanowych.\nHelena jest naprawdę bardzo dobrze stworzoną postacią, która jest mądra i inteligentna, nie od razu rzuca się na cudownego chłopaka, a raczej chce go zabić, co sprawiło, że zyskała moją sympatię. Ale jej późniejsze zachowanie wobec Lucasa było lekko irytujące, tak jak i sam Lucas. Zbyt sztuczny i wspaniały. Rozumiem, jest półbogiem, ale mógłby nie być taki idealny. Tak samo zmodyfikowałabym jego rodzinkę, by nie przypominała mi innej, której szczerze mówiąc nie cierpię.\nPodsumowując, wielu osobom książka się spodobała, wiele zachwyciła. Mnie się spodobała, ale zachwyciła? Nie. Jest za mało oryginalna. Wiele elementów jest po prostu ściągniętych z innych powieści. Miło mi się czytało, i na pewno dobiorę się do następnych części ciekawa, jak zakończy się historia Heleny i Lucasa, ale wciąż nie rozumiem, co w tej książce jest takiego wspaniałego, że amerykański wydawca zapłacił milion dolarów za nieukończoną powieść. Stawiam 5/6, bo jednak książka nie zasługuje na więcej.\nEtykiety: Josephine Angelini, Książka\nAutor: Sihhinne o 14:58 15 komentarzy:\nWampiry na ogół dzielą się na dwie grupy: na te, które zakochują się w śmiertelnikach (są bardziej lubiane, nawet jeśli od czasu do czasu zdarza im się zabić) i na te, które zabijają śmiertelników (są mniej lubiane, nawet jeśli od czasu do czasu zdarza im się zakochać). W nowej książce autorstwa Clay’a i Susan Griffith mamy do czynienia z drugą grupą krwiopijców. Ale, oprócz tego, że mordują dla krwi, jak zostali przedstawieni? Przekonajcie się czytając ,,Imperium Wampirów”!\nWielka Rzeź skończyła się sto pięćdziesiąt lat temu – śmiercią milionów ludzi i zwycięstwem wampirów. W ich ręce wpadł cały świat. Kwitnące metropolie zmieniły się w zrujnowane, cuchnące rozkładem miasta epoki pary i stali, a śmiertelnicy – w niewolników nieśmiertelnych barbarzyńców. Mrok nowego imperium nie ogarnął tylko Cesarstwa Ekwatorii i Republiki Amerykańskiej. Teraz, w roku 2020, te dwa państwa zjednoczą się przeciwko wspólnemu wrogowi, kiedy księżniczka Ekwatorii poślubi władcę Republiki. Adele nie kocha mężczyzny, który ma zostać jej mężem, lecz jest zdecydowana się poświęcić. Ale nieprzyjaciel krzyżuje te plany, porywając księżniczkę. W samym sercu imperium żądnych krwi potworów Adele odkrywa, że nie jest zupełnie sama. Lecz czy jej tajemniczy obrońca to przyjaciel czy wróg? Człowiek czy wampir? Jej zguba czy miłość na wieki…\nW większości powieści wampiry są piękne, cudowne, wspaniałe, i na dodatek zakochują się w śmiertelnikach, każą im zostawić się w spokoju, bo mogą ich skrzywdzić, a potem jednak żyją długo i szczęśliwie. Czy to nie jest już nudne? Dla mnie jest. Dlatego, zachęcona pochwałami Tirindeth, a także opisem ,,Imperium Wampirów”, w którym wampiry miały być okropne, i mordować ludzi, wzięłam się za powieść Clay’a i Susan Griffith. I powiem jedno: warto!\nWszystko dzieje się 2020 roku, choć przez prawie całą powieść miałam co do tego dość duże wątpliwości. Nie było ogromnego postępu nauki, brakowało mi technologii i elektroniki. Bohaterowie rozmawiali i zachowywali się tak, jakby żyli w dawnych czasach. To sprawiało, że zastanawiałam się czy to nie jest czasem rok 1870, ale gdzieś mi wcięło te 150 lat.\nCieszy mnie to, że książkę pisały dwie osoby, kobieta i mężczyzna. Dzięki temu zachowana jest równowaga pomiędzy walkami, a wątkiem miłosnym. Krew się leje, części ciała latają, istoty giną. Nie jest to delikatnie opisane, jak zdarza się kobietom, tylko czuć męską rękę. Jednakże, nie mogło zabraknąć romantyzmu, który został doskonale opisany i pozwala wczuć się w nastrój historii.\nWydarzenia następują po sobie tak szybko, że momentami ciężko się połapać. Ale nie jest to wadą książki, tylko ogromną zaletą! Akcja nie staje w miejscu i nie pozwala czytelnikowi na odłożenie powieści- aż tak wciąga. Ciężko mi jednak sklasyfikować książkę- z jednej strony nazwałabym ją romansem paranormalnym, z drugiej fantastyką.\nKsiążka mnie zachwyciła! Jest to pierwsza powieść, w całości opowiadająca o wampirach, w której się zakochałam. Ale jednak nie zmieni to mojej nienawiści do tego gatunku. Genialny Greyfriar będzie wyjątkiem wśród beznadziejnych wampirów! Każdy kto się waha spoglądając na okładkę, która może zniechęcić, powinien za książkę się wziąć i po prostu jakoś przecierpieć okładkę dla Greyfriara, który podbija serca. Nie mogłabym nie postawić 6/6! Nie mogę się doczekać premiery 2 części, która za granicą wyjdzie ok. 15.11.11. Tylko cena mnie przeraziła. 15 funtów! Za książkę! Ale warto, dla Greyfriara.\nPotrzebny mi odwyk! Taki wniosek mi się nasuwa na myśl. Chyba pójdę w ślady Leanne i się na spacer przejdę...\nAutor: Sihhinne o 15:41 12 komentarzy:\nEtykiety: Clay+Susan Griffith, Książka\nOd jakiś dwóch tygodni chodzę po domu jak widmo, rozpaczając nad tym, że czas tak szybko leci. Wakacje miały być dla mnie odpoczynkiem od szkoły, a wyszło tak, że jestem jeszcze bardziej wyczerpana. A dlaczego? Ponieważ, jak to mój tata stwierdził, 'katowałam się' książkami. Wstawałam rano czytałam. W południe czytałam. Wieczorem pisałam recenzję. W nocy czytałam. Jestem niewyspana i wciąż załamana. Choć w roku szkolnym nie będę mogła tyle czytać. Już to widzę: nauczyciele ścigający mnie, bym brała udział w różnorodnych konkursach. Tylko jak tu się wykręcić od historii i niemieckiego?\nA jak tam wy spędziliście wakacje? Wypoczęliście?\nWieczorem postaram się wrzucić recenzję ,,Imperium Wampirów". Genialna książka:3\nAutor: Sihhinne o 11:36 17 komentarzy:\nCassandra Clare zyskała popularność dzięki bestsellerowej serii ,,Dary Anioła”. Ja się w serii zakochałam i bardzo ucieszyłam się na wieść o tym, że wydany zostanie prequel. Zakupiłam go po dłuższym czasie, przeczytałam… I co? Rozważałam opcję, że ,,Mechaniczny Anioł” będzie lepszy od ,,DA”. Ale czy udało się to autorce?\nMagia jest niebezpieczna, ale miłość jeszcze bardziej. Szesnastoletnia Tessa Grey pokonuje ocean, by odnaleźć brata, a celem jej podróży jest Anglia za czasów panowania królowej Wiktorii. W londyńskim Podziemnym świecie, w którym po ulicach przemykają wampiry, czarownicy i inne nadnaturalne istoty, czeka na nią coś strasznego. Tylko Nocni łowcy, wojownicy ratujący świat przed demonami, utrzymują w tym chaosie porządek. W trakcie swoich poszukiwań Tessa uświadamia sobie, że będzie musiała wybierać pomiędzy ratowaniem brata, a pomaganiem nowym przyjaciołom, którzy stoją na drodze sił ciemności… i że miłość potrafi być najniebezpieczniejszą magią.\nJestem zakochana w Jace’u, Alecu, Magnusie i spółce, więc spotkał mnie zawód gdy brałam się za tą powieść. Ale zacisnęłam zęby i zagłębiłam się w powieści o wiktoriańskiej Anglii, doskonale oddającą klimat tamtych czasów, a także przedstawiając życie Nocnych Łowców. A kimże oni są? Fani twórczości Cassandry Clare wiedzą, ale, no cóż, nadszedł czas by Cię wtajemniczyć czytelniku. Otóż Nocni Łowcy to potomkowie Anioła Razjela, który zstąpił na Ziemię i zmieszał swą krew z krwią człowieka, tworząc rasę wojowników, broniących ludzi przed demonami. Ale wykształciły się także inne rasy- czarownicy, wilkołaki, wampiry i faerie, które pochodzą od demonów.\nCassandra Clare ma ogromny talent i w tej powieści znów udowadnia na co ją stać. Książki wydaje około co pół roku, i wciąż zastanawiam się skąd ona bierze siłę na tak intensywne pisanie. Ciężko jest mi określić uczucia po przeczytaniu ,,Mechanicznego Anioła”. Kłębią się one we mnie i kłębią. Momentami jest to zdenerwowanie na autorkę za to, że stworzyła kogoś lekko przypominającego Jace i umieszczenie Magnusa w tej historii, w położeniu, które iście mnie zirytowało, a momentami radość, że mogę poznać przeszłość Herondale’ów i Lightwoodów.\nNarracja jest prowadzona przez osobę wszechwiedzącą, ale akcja skupia się na Tessie, na dobrą sprawę czyniąc ją główną bohaterką. Ale nie może zabraknąć Willa i Jema, dwóch Nocnych Łowców, którzy stają na drodze Tessy. Will przypomina Jace’a, a Jem… Jem jest inny, bardziej otwarty. Will jest jego zupełnym przeciwieństwem, skrywa mroczną naturę, ma wahania nastrojów. Cała historia owiana jest tajemnicą i do ostatniej strony nie wiadomo co jest prawdą, a co fałszem.\nKsiążka nie od razu podbiła moje serce, musiałam się przespać i pomyśleć. Jak napisałam wyżej, targały mną sprzeczne emocje, choć nie tak mocne, jak przy ,,Darach Anioła”. Naprawdę, grzechem by było nie tknąć nic Cassandry Clare. Ona święci triumfy wśród książek paranormalnych i nie ma się co dziwić! Należy się jej za wykreowanie tak wspaniałych i nietuzinkowych postaci, które zapadają głęboko w pamięć! Naprawdę wam polecam, ale czuję niedosyt, więc stawiam 5/6.\nAutor: Sihhinne o 22:56 11 komentarzy:\nEtykiety: Cassandra Clare, Książka\nWojna. To coś, przed czym większość społeczeństwa ucieka. Ale zawsze znajdzie się ktoś, kto taką wojnę rozpocznie. Hitler, Stalin. A teraz Australia została najechana.. Tylko przez kogo? Nie wiem. Ale mam nadzieję, że John Marsden w końcu zdradzi tożsamość najeźdźców. W drugiej części bestsellerowej Seri ,,Jutro” - ,,Jutro 2. W pułapce nocy” historia się coraz bardziej rozwija.\nMam na imię Ellie. Coś wam opowiem. To były nasze najlepsze wakacje. Ale po powrocie zastaliśmy coś, co na zawsze zmieniło nasze życie. Jeszcze nigdy nie mieliśmy takich kłopotów. Na początku było nas ośmioro, teraz została szóstka. Nie wiemy, co się dzieje z dwójką naszych najlepszych przyjaciół. Umieramy ze strachu i bardzo za nimi tęsknimy. I dlatego, chociaż to niebezpieczne, a nasz plan nie jest idealny, spróbujemy ich odbić, nawet jeśli nie mamy pojęcia, co przyniesie jutro. A ja? Chyba się zakochałam. Nie wiem, czy to najlepszy czas na takie rzeczy.\nPierwsza część Seri mnie zachwyciła, i ze zniecierpliwieniem czekałam na część następną. Miałam nadzieję, że będzie lepsza, o wiele lepsza. Ale nie była. Autor za bardzo skupił się na Ellie i Lee, a wprowadził za mało wydarzeń. Roztrząsania Ellie mógł zastąpić wysadzeniem czegoś. Było by ciekawiej, ponieważ ,,Jutro 2” ma za dużo wątków romansowych.\nAle, tylko to mnie zdenerwowało. Więcej wad się nie dopatrzyłam. Akcja się rozkręca, teraz bohaterowie biorą udział w prawdziwej wojnie. Przyłączają się do grupy partyzantów, którzy udają, że coś robią, którzy udają, że walczą o swoją ojczyznę. W powieści nie zabrakło pomysłów Homera, czyli jak spowodować ogromny wybuch rozkręcając gaz i podłączając toster? Wykonanie mnie zaskoczyło, ale przyniosło oczekiwany skutek- kilka domów zrównało się z ziemią.\nZastanawia mnie co autor wymyślił w następnych częściach. Może być tak, że do trzeciej będzie ciekawie, a reszta okaże się być pisana na siłę, dla pieniędzy. Jak już pisałam w poprzedniej recenzji, na wydanie ,,Jutra 2” w Polsce musieliśmy czekać 17 lat. Ale było warto. Warto dla pierwszej części, i na dobrą sprawę, dla drugiej.\nLee mnie irytował. W pierwszej części go lubiłam, ale w drugiej zmienił się, i jak dla mnie, za bardzo męczył Ellie. Ellie często rozważała różne kwestie, stała się mniej gwałtowna. Ale i tak najbardziej lubię Homera. Jest inteligentny i pomysłowy. Szkoda, że jego związek z Fi nie wypalił. Szkoda mi także Corrie i Kevina, tego jak skończyli. Ale sądzę, że uda się ich uratować.\nPodsumowując, część druga jest słabsza od części pierwszej. Wydarzenia nie były ogromnym zaskoczeniem, autor za bardzo skupił się na wątku romansowym pomiędzy Ellie i Lee. A co z Homerem i Fi? Ale jestem zadowolona, że bohaterowie nadal walczą. Że nie siadają na ziemi i nie zbijają bąków. Walczą. Są odważni. O odwagę ciężko w dzisiejszym świecie, prawda? Polecam fanom serii, a osobom, które jeszcze nie dobrały się do ,,Jutra” mówię: grzechem by było nie przeczytać. Stawiam 5/6, bo spodziewałam się czegoś więcej, i czekam na następną część ,,Jutro 3.” Premiera już 22 września!\nKsiążkę otrzymałam dzięki uprzejmości wydawnictwa ZNAKliteranova! Dziękuję!:)\nAutor: Sihhinne o 14:29 6 komentarzy:\nAutor: Sihhinne o 10:30 1 komentarz:\nCo byście zrobili, gdyby na nasz kraj najechali obcokrajowcy. Gdyby rozpętała się III wojna światowa. Gdyby wasze życie legło w gruzach. Gdyby rodzina odeszła, a po waszym świecie nie zostało nic. Ja bym się załamała. A jak zachowali się główni bohaterowie bestsellerowej powieści Johna Marsdena pt.: ,,Jutro”? Zrobili coś, na co pewnie bym się nie odważyła. Mianowicie zaczęli walczyć.\nEllie i jej paczka mogą się poddać lub ukryć się w lesie. Mogą też wziąć sprawy w swoje ręce i stanąć do walki... Bohaterowie spróbują nauczyć się żyć w świecie, który nie podlega już regułom dyktowanym przez rodziców. Aby przetrwać, będą musieli nie tylko się zjednoczyć, ale też dokonywać trudnych wyborów między przyjaźnią a miłością.\nOstatnio na rynku wydawniczym zaroiło się od antyutopii. Jednakże, ,,Jutro” wyróżnia się spośród ich grona. Dlaczego? Nie opowiada o świecie, gdzie ludzie nie mają wolności. To już się robi trochę nudne. ,,Igrzyska śmierci” są genialną antyutopią, tak samo jak i ,,Dobrani”, ale to nie zmienia faktu, że człowiek męczy się czytając po raz tysięczny o tym samym.\nKsiążka, jak i cała seria, to zapiski Ellie, która na prośbę przyjaciół zaczęła spisywać wszystko co się wydarzyło, bez wyjątku. Problemy sercowe, kłótnie, rozpacze, załamania nerwowe. Wszystko. Pomysł na przedstawienie historii jest genialny i niepowtarzalny. Zachwycił mnie, ponieważ wszystko było opisane bardzo realistycznie, sprawiając, że czułam się tak, jakbym to ja znalazła się na środku wojny.\n,,Jutro” opowiada o przyjaźni, oddaniu, odwadze i wierze, która trzyma głównych bohaterów przy życiu. Wierzą, że uda im się uratować ich kraj, odzyskać bliskich, i co najważniejsze, przeżyć. Przekracza wyznaczone granice, i pokazuje coś, co może się spełnić. III wojna światowa jest prawdopodobna, nie ma co zaprzeczać.\nLudzie się zmieniają. Ale tragedia może zmienić ich jeszcze bardziej. Wszyscy bohaterowie dorośli, zmienili się nie do poznania. Ellie okazała się być bardzo odważną dziewczyną, Robyn zafascynowała się krwią i zastrzykami, Fi spoważniała, Corrie zdecydowała się na ogromne poświęcenie, Lee okazał się wytrwały, a Homer stał się doskonałym strategiem. To pozwoliło im przetrwać w nowym świecie, w świecie o który muszą walczyć.\n,,Jutro” jest jedną z najlepszych książek tego roku. Ale nie rozumiem dlaczego dopiero teraz, po ok. 18 latach dopiero została wydana? W Polsce robi furorę, ponieważ jest jedyną powieścią w swoim rodzaju, pozycją która budzi skrajne emocje, pozycją którą trzeba przeczytać. Ja, podczas czytania, nie odczuwałam upływu czasu, byłam tak zachwycona. Jak najbardziej polecam i stawiam 6/6 (mniej się nie da)!\nZa możliwość przeczytania dziękuję wydawnictwu ZNAKliteranova!:)\nAutor: Sihhinne o 15:57 12 komentarzy:\nDzieciaki popełniają przestępstwa. Mordują z zimną krwią. Rząd tworzy Otchłań, więzienie dla młodocianych przestępców. Jednakże, jest ono gorsze od niejednych potworów. Chcielibyście żyć w takim świecie? Ja nie. A skąd to wiem? Bo przeczytałam ,,Otchłań. W potrzasku”, wspaniałą powieść Alexandra Gordona Smitha.\nSiedemnastoletni Alex Sawyer zostaje wrobiony w morderstwo i skazany na dożywocie w Otchłani. To więzienie dla młodocianych przestępców, prawdziwa podziemna twierdza, w której czai się czyste zło. Alex ma tylko dwie opcje: ulegnie okrutnym regułom więziennego życia, nieludzkim strażnikom i bezlitosnym gangom skazańców albo spróbuje uciec, choć nikomu to się jeszcze nie udało. Chłopak wraz z grupą przyjaciół decyduje się na niemożliwe.\nWięzienie dla młodocianych przestępców jest bardzo oryginalnym pomysłem. Nastrój jest rodem z prawdziwego horroru i momentami przypomina grę komputerową. Ale to nie są wady, tylko zalety! Doskonale wymyślone postacie i groza zawarta w powieści czynią ją wspaniałą. Nie spodziewałam się po powieści młodzieżowej takiej ilości krwi i takiej drastyczności. Niejeden dzieciak po przeczytaniu książki Alexandra Gordona Smitha nie mógł spać, jestem tego pewna.\nNarracja jest prowadzona w pierwszej osobie, dzięki czemu możemy poznać skrajne uczucia głównego bohatera, Alexa. Strach, nienawiść, przerażenie, a także radość! Pewnie zastanawiacie się, z czego on może się cieszyć? Otóż to. Chłopak podjął się niemożliwego- ucieczki, i wierzy, że mu się uda, że ucieknie z tego piekła.\nCo by było, gdyby połączono ,,Obcego” z ,,Tunelami” i ,,Skazanym na Shawshank”? Wyszła by ,,Otchłań. W potrzasku”! Jest to genialne połączenie horroru z powieścią przygodową. Jeśli kiedykolwiek ktoś nakręci film na podstawie książki, to na pewno go nie obejrzę, bo po prostu nie wytrzymam nerwowo tych strasznych momentów. Jest to powieść dla osób o stalowych nerwach, których nie przerażą mrożące krew w żyłach opisy. Nie mogę doczekać się premiery następnych części. Jak najbardziej polecam i stawiam 5/6!\nAutor: Sihhinne o 20:01 6 komentarzy:\nEtykiety: Alexander Gordon Smith, Książka\nŻycie jest ciężkie. Pełne problemów, zakrętów, ale także i magii. Czy opowieść o życiu może śmieszyć? Może! Nawet bardzo! Przekonałam się o tym czytając ,,Państwo Tamickie” Joanny Łukowskiej, Polskiej autorki, która wydała dotąd 3 powieści, jedną w wersji papierowej, a dwie w ebookach.\nPowieść obyczajowa w dwudziestu opowiadaniach, z których każde stanowi oddzielną całość. Opowiadania łączy para bohaterów - młode małżeństwo, wchodzące w dorosłe życie na przełomie lat 80-tych i 90-tych ubiegłego wieku. Zaczyna się od "ślubu z rozsądku" czyli dla mieszkania. Takie czasy były, że osobie samotnej przysługiwała zaledwie kawalerka, a małżeństwu aż M3. Sporo humoru w codzienności, czasem zaskakujący finał, trochę wzruszeń i smutku, trochę grozy, odrobina magii... Jak to w życiu.\n,,Państwo Tamickie”, to, jak wspomniałam, zbór 20 opowiadań, które opowiadają o Joannie i Maćku Tamicckich, młodym małżeństwu. Są to fantastyczne opowiadania, przybliżające czytelnikowi życie na przełomie lat 80 i 90. Nie mogę sobie przypomnieć kiedy ostatnio tak chichotałam podczas lektury- wszystko jest przedstawione z dużą dawką humoru, powodującą, że czytelnik wybucha niekontrolowanym śmiechem.\nCo mnie zaskoczyło? Ta magia, i nastrój całej historii. Nie spodziewałam się przedstawienia myśli psa, Świętego Mikołaja, ducha, Pana Boga, a także Gabriela. Joanna Łukowska udowadnia, że ma ogromny talent przy operowaniu słowem. Lubi to co robi, czuć to w opowieści. Wierzę, że uda jej się wydać ,,Państwo Tamickie” w wersji papierowej. Jest to naprawdę wspaniała i realistyczna opowieść, i uważam, że warto ją przeczytać. Możecie zakupić ją za jedynie 6 złotych na www.rw2010.pl/go.live.php. Jak najbardziej wam polecam i stawiam 5.5/6, ponieważ jestem zachwycona.\nZa możliwość przeczytania dziękuję autorce, Joannie Łukowskiej!:)\nAutor: Sihhinne o 14:56 9 komentarzy:\nEtykiety: Joanna Łukowska, Książka\nCiężko jest zrozumieć mordercę. Motywy które nim kierują. Dlaczego akurat zabił? Dlaczego nie pozwolił danej osobie cieszyć się życiem? A gdy cel mordercy ucieknie, zaczyna się zabawa w kotka i myszkę. Cel ucieka, morderca ściga. ,,Dopadnę cię… Przede mną nie uciekniesz, znajdę cię wszędzie i zabiję…”- to słowa, które można znaleźć na okładce trzeciej już powieści Brendy Novak, ,,Dopadnę cię”.\nCzasem miło jest sobie przeczytać jakiś kryminał. Ale, żaden, jak dla mnie, nie przebije ,,Jesteś Tylko Diabłem” Joe Alexa (nie czytałam jeszcze Millenium Steiga Larssona…). ,,Dopadnę Cię” jest jednym kryminałem pośród wielu. Jest przewidywalną powieścią, z góry wiadomo kto zabił. Na dobrą sprawę wątek kryminalny był wepchnięty na siłę, żeby coś się działo. Głównym wątkiem była miłość Sheridan do Caina. Samo zabójstwo zostało wciśnięte tylko potem, by główni bohaterowie mogli się zejść. Wątek kryminalny był nudny, schematyczny. Nic nowego. To już kiedyś było.\nJednak, wszystko było zgrabnie poprowadzone, choć bardzo poplątane. Autorka wprowadziła za dużo postaci, i wszystko się mieszało. Nie lubię takich powieści. Chciałam czegoś oryginalnego, dostałam oklepany wątek. Zazdrość może doprowadzić do morderstwa, nieprawdaż? Bohaterowie są nijacy, zupełnie nie interesujący, nie zapadający w pamięć.\nNaprawdę nie warto czytać. No może tylko wtedy, gdy wam się bardzo nudzi. Ja miałam przed książką opory i słusznie! Jest nudna, przewidywalna, nieoryginalna, nic nie wprowadza. Ale wciągnęłam się pomimo tego, że autorka napisała książkę ‘na odwal się’. Ile razu pojawiał się już morderca, który nie umie porządnie poukrywać narzędzi, których używał do zabójstwa?! Stawiam 2.5/6, ponieważ trochę się wciągnęłam. Ale tylko trochę!\nKsiążkę otrzymałam od Księgarni Matras. Dziękuję!:)\nAutor: Sihhinne o 18:46 9 komentarzy:\nEtykiety: Brenda Novak, Książka\n,,W każdym życiu wybiorę Ciebie. Tak jak ty zawsze wybierałeś mnie. Na zawsze.”Te słowa są na dobrą sprawę motywem przewodnim trzeciego tomu serii Lauren Kate opowiadającego o przeklętej miłości, która nie ma żadnych szans na przetrwanie. Poprzednie części były średnie i tego samego spodziewałam się po ,,Namiętności”. Czy dobrze przewidywałam?\nLuce była gotowa umrzeć dla Daniela. I to właśnie robiła. Raz za razem. Luce i Daniel stale odnajdywali się, po czym wkrótce zostawali boleśnie rozdzieleni – Luce umierała, a Daniel pozostawał samotny i nieszczęśliwy. Może wcale nie musi tak być... Luce jest pewna, że coś – lub ktoś – w jednym z jej wcześniejszych wcieleń może jej pomóc w obecnym. Dlatego wyrusza na najważniejszą podróż swojego życia... powraca w przeszłość, by na własne oczy zobaczyć swoje romanse z Danielem... i odnaleźć klucz, dzięki któremu ich miłość mogłaby przetrwać. Cam i legiony aniołów oraz Wygnańców rozpaczliwie pragną pochwycić Luce, lecz nikt bardziej gorączkowo niż Daniel. On goni za Luce przez ich wspólne przeszłości, przerażony tym, co mogłoby się wydarzyć, gdyby zmieniła historię. Wtedy bowiem ich ponadczasowa miłość mogłaby zginąć... na zawsze.\nZacznę tak: nie spodziewałam się takiego poziomu. ,,Namiętność” jest o wiele lepsza niż ,,Upadli” czy ,,Udręka”. Wnosi wiele rzeczy do serii. Dzięki niej poznajemy poprzednie żywoty Luce, a także autorka uświadamia nam, jak wielka jest potęga miłości, nawet jeżeli uczucie jest przeklęte przez Boga. Pomysł na kontynuację wydaje się jak najbardziej trafny, ponieważ wreszcie akcja rusza z miejsca i zaczyna się coś dziać. Nie tkwimy w szkole, tym razem podróżujemy po różnych wymiarach. Lauren Kate doskonale oddała nastrój dawnych lat, a także śmierci Luce, momentu gdy jej poprzednie wcielenia stają w płomieniach.\nTym razem nie było żadnych wojen, żadnych walk. Po prostu podróż w przeszłość. Ale co się stanie gdy twój przyjaciel okaże się być wrogiem? Wytłumaczy Ci wszystko, a potem zdradzi? Wplącze Cię w intrygę, od której nie ma ucieczki? Może wam się wydać, że nic się nie będzie działo, Luce po prostu będzie przelatywała pomiędzy wymiarami i gapiła się na swoje poprzednie wcielenia. O nie. Ona chce się dowiedzieć dlaczego tyle razy umarła. Ona chce po prostu szczęścia, a nie jest to jej dane.\nLuce bardzo się zmieniła. Wydoroślała, to jest pewne. Ale zaczęła doceniać poświęcenie innych. Nie była już taka gwałtowna i dziecinna. Zachowywała się jakby była starsza niż w rzeczywistości. Daniel, niestety, wciąż zachowywał się tak samo, jak poprzednio. Taki złoty chłopiec z niego. Cam także się zmienił. Autorka pokazała co skłoniło go do przejścia na złą stronę. Powoli zaczynam rozumieć jego postępowanie, więc nadal będę Team Cam! Bill, gargulec, był niezwykle irytujący. Nie lubię takich postaci, które udają kogoś innego, niż są.\nJestem naprawdę zadowolona z powieści i nie żałuję pieniędzy na nią wydanych. Na początku miałam opory przed kupnem, ale recenzje mnie przekonały. Lauren Kate wykonała kawał dobrej roboty i z ręką na sercu mogę wam polecić tę część. Jestem pewna, że się nie zawiedziecie. Stawiam 5/6, bo jednak nie zasługuje ona na wyższą ocenę, ale jest o wiele lepiej w porównaniu z poprzednimi częściami.\nAutor: Sihhinne o 17:11 16 komentarzy:\nEtykiety: Książka, Lauren Kate\nAutor: Sihhinne o 14:22 10 komentarzy:\nWreszcie zebrałam się i porobiłam zdjęcia wszystkich książek otrzymanych w lipcu.^^\nZacznę od stosiku składającego się z książek do recenzji.\n1. Ta sterta kartek to ,,Błękit Szafiru" Kerstin Gier- otrzymałam dzięki uprzejmości Pani Edyty z Wydawnictwa Egmont.\n2. ,,Czerwień Rubinu" Kerstin Gier- także od Wydawnictwa Egmont^^\n3. ,,Zagubiony Heros" Rick Riordan- otrzymałam od Nastka, recenzję napisałam i teraz czekam na ewentualną publikację:)\n4. ,,Mumia" Anne Rice- od Domu Wydawniczego REBIS\n5. ,,Woda Dla Słoni" Sara Gruen- tjw.\n6. ,,Na psa urok" Kevin Hearne- tjw.^^\n7. ,,Inne Okręty" Romuald Pawlak- niespodzianka od Instytutu Wydawniczego ERICA\n8. ,,Dopadnę Cie" Brenda Novak- od księgarni Matras\n9. ,,Monster High. Upiorna Szkoła" Lisi Harrison- od wydawnictwa Bukowy Las\n10. ,,Rodzina Wenclów. Wspólnik"- także niespodzianka od Instytutu Wydawniczego ERICA\nTeraz jest to stosik książek które zakupiłam, a także zaplątała się jedna pożyczona od Kurushimi:*\n1. ,,Łaska Utracona" Bree Despain- z wymiany\n2. ,,Bezzmienna" Gail Carriger- nie ma to jak posiadać kod do empiku^^\n3.,,Dziewczyny z Hex Hall" Rachel Hawkins- znalazłam przecenione w księgarni:)\n4. ,,Piękni i Martwi" Yvonne Woon- kupiona na wyprzedaży w Matrasie\n5. ,,Wakacje z Piekła"- tjw.\n6. ,,Piękne Istoty" Kami Garcia&Margaret Stohl- pożyczona od Kurushimi.\nPostanowiłam sobie zakupić całą serię Ricka Riordana ,,Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy". Skusiłam się na wydanie w skrzyneczce. Książki bardzo ładnie prezentują się na półce^^\nNadszedł na punkt kulminacyjny dzisiejszego stosu. Oto są książki po angielsku, z których jestem strasznie, ale to strasznie dumna^^\n1,,Darkest Mercy" Melissa Marr\n2. ,,The Iron Daughter" Julie Kagawa\n3. ,,The Iron Queen" Julie Kagawa\nAutor: Sihhinne o 19:53 21 komentarzy:


Fundusz Hipoteczny DOM pozyskał 10 mln zł na dalszy rozwój\nFIRMY Fundusz Hipoteczny DOM pozyskał 10 mln zł na dalszy rozwój\nFundusz Hipoteczny DOM zawarł ze swoim większościowym akcjonariuszem TOTAL Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym nową umowę objęcia akcji. W ramach tej emisji FH DOM pozyskał 10,8 mln zł na dalszy, stabilny rozwój. – To największa emisja akcji w historii naszej firmy. Pozyskane środki dadzą nam przestrzeń do realizowania ambitnych celów i stałego, długofalowego, bezpiecznego rozwoju – podkreślił Robert Majkowski.\nFirma została również doceniona na rynku NewConnect GPW. Na koniec września br. Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie zaliczyła Fundusz Hipoteczny DOM S.A. do indeksu NC Focus, czyli grupy spółek z rynku NewConnect o największej wiarygodności i dobrej kondycji finansowej. Aby zostać zakwalifikowanym do indeksu NC Focus spółki muszą spełnić szereg kryteriów dotyczących wyników finansowych. – Cieszymy się, że nasz stabilny rozwój od roku 2012, gdy debiutowaliśmy na rynku NewConnect GPW, został doceniony – podsumował Robert Majkowski.\nPoprzedni artykułRatingi państw zostały zarażone wirusem drukowania pieniędzy\nNastępny artykułPraca zdalna w Kodeksie pracy – projekt nowelizacji


PŚ Rasnov: Kraft triumfuje po raz 20. w karierze! – Skoki Okiem Kobiet\nMożna śmiało stwierdzić, że Rumunia w ten weekend padła łupem zarówno Niemców, jak i Austriaków. Dzisiejszym triumfatorem, po raz 20. w karierze, został Stefan Kraft. Reprezentant Austrii po skokach na odległość 103 oraz 97.5 metra wyprzedził dwóch Niemców – Karla Geigera i, debiutującego w pierwszej „trójce” zawodów Pucharu Świata, Constantina Schmida.\nPo pierwszej serii na prowadzeniu znajdował się Stefan Kraft. Austriak poszybował na odległość 103 metrów, co ustanowiło go współrekordzistą skoczni w Rasnovie. Identyczną odległość zanotowali również Gregor Schlierenzauer (piąty po pierwszej serii) oraz Constantin Schmid, który zaskakująco znajdował się na najniższym stopniu podium już po pierwszej serii. Austriaka i Niemca rozdzielał Karl Geiger, który po skoku na odległość 99.5 metra był drugi. Na czwartym miejscu znajdował się Daniel Andre Tande (98 m), piąty był wspomniany już Schlierenzauer, a kolejne lokaty w czołowej ’10’ uzyskali Michael Hayboeck (100.5 m), Peter Prevc (97 m), Philipp Aschenwald (97 m), Dawid Kubacki (96 m) oraz Stephan Leyhe (95.5 m).\nJeśli chodzi o pozostałych reprezentantów Polski, to awans do drugiej serii uzyskali jeszcze Kamil Stoch (17. miejsce – 92 m), Klemens Murańka (22. pozycja – 94 m), Piotr Żyła (23. miejsce – 92 m) oraz Aleksander Zniszczoł (24. lokata – 94 m).\nZ konkursem po pierwszej serii pożegnali się zarówno Paweł Wąsek (34. pozycja – 88 m) oraz Jakub Wolny, który po skoku na odległość 89.5 m zajął 37. miejsce.\nPodium z pierwszej serii okazało się być również tym finałowym. Stefan Kraft po skoku na odległość 97.5 m przypieczętował swój triumf, odnosząc tym samym 20. zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata w karierze. Austriak o 3.6 punktu pokonał Karla Geigera (96 m). Na najniższym stopniu podium znalazł się Constantin Schmid (95.5 m), dla którego jest to debiut jeśli chodzi o miejsce w czołowej „trójce” konkursu indywidualnego najlepszej ligi skoków.\nW najlepszej ’10’ znaleźli się jeszcze kolejno Daniel Andre Tande (94.5 m), Marius Lindvik (99 m), Stephan Leyhe (97 m), Ziga Jelar (97.5 m), Kamil Stoch (98.5 m) oraz Johann Andre Forfang (96 m).\nJeśli chodzi o klasyfikację generalną, to wytworzył się w niej swoisty szklany sufit, gdzie o triumf w tym sezonie „biją się” Stefan Kraft (1433 pkt) oraz Karl Geiger (1315 pkt). Dawid Kubacki (1067 pkt) przy nieobecności Ryoyu Kobayashiego awansował na trzecią pozycję.\nOpublikowane 22 lutego 2020 przez MartaPosted in Bez kategoriiOtagowane Constantin Schmid, karl geiger, Puchar Świata w Rasnovie, pś rasnov, rasnov, reprezentacja austrii, reprezentacja niemiec, Rumunia, stefan kraft.\nPoprzedni Previous post: PŚ pań Ljubno – wygrana Austriaczek w konkursie drużynowym\nDalej Next post: COC Val di Fiemme: Maciej Kot triumfuje w sobotnim konkursie!


Koniec z maseczkami! – Nasza Polska – internetowy magazyn informacyjny Koniec z maseczkami! – Polska – Nasza Polska – internetowy magazyn informacyjny\nKarol KwiatkowskiKarolK197024 marca, 20221 min\nPodjąłem decyzję o zniesieniu od 28 marca obowiązku noszenia maseczek, nie dotyczy to podmiotów leczniczych, tam nadal będzie obowiązek zakrywania twarzy. Rekomenduję jednak noszenie maseczek w miejscach dużych skupisk ludzkich – stwierdził minister zdrowia, Adam Niedzielski.\nPodjąłem decyzję o tym, żeby od 28 marca wprowadzić dwa rozwiązania – pierwsze z nich to zniesienie obowiązku noszenia maseczek. Tutaj bardzo ważnym zastrzeżeniem jest fakt, że zniesienie nie dotyczy podmiotów leczniczych – powiedział szef MZ.\nDruga decyzja to zniesienie kwarantanny dla przyjeżdżających i izolacji domowej. Pacjenci, którzy będą identyfikowani jako zakażeni, będą musieli się izolować w domu, jednak nie będzie tym już zarządzał sanepid – stwierdził minister.


Showing results for tags 'słowacja'. - skionline.pl - forum narciarskie\nNocleg Liptowski Mikulasz / Jasn\nkorylcio posted a topic in Wspólne wyjazdy, odstapię kwaterę, szukam kwatery.\nHej, Poszukuję noclegu "nie bookingowego" w okolicy Liptowskiego Mikulaszu / Jasnej w przystępnej cenie, ktoś coś poleci?\nJagnięcy Szczyt 2230 m npm... z jagniątkami na szlaku\nJagnięcy Szczyt 2230 m npm, to ostatni cel naszej weekendowej wędrówki po Tatrach słowackich. A po drodze? Zielony Staw Kieżmarski przyrównywany do Morskiego Oka wraz z klimatycznym Schroniskiem. Widok na tatrzańskie giganty: Jastrzębią Turnię, Kieżmarski Szczyt, Baranie Rogi, czy najwyższy Durny Szczyt. Widocznych szczytów z samego otoczenia "jeziorka" ciężko z pamięci zliczyć 😮 Czy spotkaliśmy jakieś jagnięta na szlaku do Jagnięcego Szczytu? Tak! Dowód poniżej No, to co? Fotorelacja start! Startowaliśmy z Kieżmarskiej Doliny Białej Wody. Tuż po wyjściu na malutką polanę widok na Tatrzańską Łomnicę: Kieżmarska Biała Woda: Mała Świstówka: Woda biała, to fakt! Dolina Zielonego Jeziora, tuż przed Schroniskiem... Dziarskim krokiem do przerwy śniadaniowej A co do jedzenia? Coś co przypomina Jastrzębią Wierzę Na "paszę" był też inny chętny... ...nie dostał. Turyści z Polski, a na dodatek z Radomia, chytrzy! Szybkie, widokowe foto i... ...w drogę! Na szlak! Auta schroniskowe... też malownicze! Idziemy ...i widoki, są! A z tyłu kolejna wieża? Przerwa na kamieniu... No i trzeba pokazać gdzie idziemy... ...idziemy tam! Na Jagnięcy Szczyt! Z bliska, ten szczyt, to wygląda dokładnie tak... ...a jeszcze dokładniej, to tak...i nawet, ktoś się nie bał i wszedł przed nami 😮 Tym czasem jeszcze jedna perspektywa... perspektywa kontemplacji Krok za krokiem, krok za krokiem... ...a tu śnieg 😮 Też go dotknąłem Jeszcze trochę w górę i napotykamy kilka łańcuchów. Marboru: Paula: Wchodzimy na grań: Tu też fotosy Idziemy północno zachodnią częścią grani. Chmury... Tuż przed szczytem historia z okularami... Klasyczny Hilary... Myślałem, że zgubiłem, a one spadły mi z czapki i przyczepiły się do plecaka. Jeszcze kilka kroków i jesteśmy!!! Szczyt "Jagniątka" zdobyty Jemy i czekamy aż chociaż trochę przewieje te chmury... ...doczekaliśmy się! Grań, przy której szliśmy... płonęła!!! 😮 Widoki... ... I jeszcze... I tak długo... W tych okularach widziałem zdecydowanie wszystko większe Schodzimy! Żegnamy Jagnięcy Szczyt. Szlak: "Oczko"... Bliżej... Kozi Szczyt: No i Kozice!!! Słodziaki!!! I jagniątka też były malutkie! Zero lęku przed ludźmi 😮 Schodzimy dalej... Zielony, z góry! Ukwiecona "Nimfa" I z bliska pachnidło... Kto zgadnie, co to za "szpica"? Schronisko: I widoczek w całości ale bez zielonej wody Trochę tutejszych zachwycających krajobrazów... Kto by nie chciał mieć takiego tła? Aż do znudzenia... ...zbliżenia 😮 I zoom X30: Robimy ostatnie zdjęcie... ...i spadamy na dół. Do domu daleko, i chcemy wrócić przed 20stą. Ten cel również udało się zrealizować. Korki umiarkowane...a tuż po wejściu do auta - burza. Kolejny raz się udało Nie ma jak pogoda i radar Kolejna nasza wizyta w Tatrach niezwykle udana. W nogach grubo powyżej 80 km. Skreślamy kolejne trzy sztuki z Turystycznej Korony Tatr... na liście do zrobienia zostało już niewiele Co będziemy robić później? Trzeba wyznaczyć sobie kolejne wyzwania. Pozdrawiam serdecznie marboru i Paula\nBiały posted a topic in Tematy narciarskie\nOd kilku lat toczy się dyskusja na temat przywrócenia, dotowanych połączeń autobusowych z Polski na Słowację. Obecnie takich połączeń w ogóle nie ma. Proponowana linia miała by połączyć Podhale z Orawą. Ostatnie takie połączenie, obsługiwane przez PPKS Nowy Targ zniknęło ok 15 lat temu. Wznowienie ruchu autobusów ułatwiło by dostęp w słowackie Tatry Zachodnie, Małą Fatrę oraz Góry Choczańskie. Także do ośrodków narciarskich, Oravice, Zuberec, Zverovka itp. Takie połączenie ułatwiło by również wyjazdy narciarsko - skiturowe. Poniżej znajduje się ankieta. Jeżeli komuś temat nie jest obojętny, proszę wypełnić. W ankecie są m.in. pytania o cel podróży (np. narty zjazdowe/biegowe). Oczekiwania odnośnie autobusów transgranicznych Zakopane - słowacka Orawa\nGiewont90 posted a topic in Samochodem na narty\nCześć, Szukam godnej polecenia firmy, od której można wypożyczyć busa na 9 osób, na wyjazd na Słowację, z Wrocławia Odnośnie tego jakiego busa najlepiej wybrać już przeczytałem tutaj: Teraz pozostaje wybrać godną polecenia firmę, gdzie ceny będą w miarę ok i od razu dadzą bagażnik dachowy\n"Orla Perć" Tatr Zachodnich\nSłowacka „Orla Perć”, to był nasz kolejny cel, który osiągnęliśmy w zeszły piątek. Ok 27 kilometrów, graniowego szlaku w Tatrach Zachodnich i mniej więcej 2200 metrów przewyższeń, również po łańcuchach, i po mocno eksponowanym terenie skalnym. Całość zajęła nam 13 i pół godziny, a cała trasa w składzie ma 13 dwutysięczników i 3 niższe szczyty. Rakoń 1879 m npm Wołowiec 2064 m npm Ostry Rohacz 2084 m npm Rohacz Płaczliwy 2125 m npm Nohavica 2051 m npm Trzy Kopy, w której skład wchodzą: Przednia Kopa 2150 m npm Drobna Kopa 2090 m npm Szeroka Kopa 2090 m npm I następnie: Hruba Kopa 2166 m npm Banikov 2178 m npm Pachoł 2167 m npm Spalena 2083 m npm Mały Salatyn 2046 m npm Salatyn 2048 m npm Telaciarky 1936 m npm Przedni Salatyn 1624 m npm Zapraszam, do kolejnej, niemałej, ale obfitującej w piękne widoki, tatrzańskiej fotorelacji poniżej Auto zostawiamy na parkingu ośrodka narciarskiego Rohacze, ruszamy na szlak i po krótkim trawersie zielonym szlakiem, wchodzimy na odcinek asfaltowy... ...aż do... jak, to nazwałem "Tatusiowego" Schroniska Tutaj podchodzimy w stronę przełęczy. Jest pusto o poranku, a pogoda zapowiada się bombowa!!! Robimy sporo zdjęć i na każdym z nich znajdują się szczyty, które później będziemy zdobywać 😮 Jesteśmy na przełęczy! Zdobywamy Rakoń. W oddali? Tatry Wysokie - nie tak dawno je eksplorowaliśmy Od lewej Wołowiec, później pojawiają się Rohacze - Ostry i Płaczliwy, a w dalszej części kolejne nasze cele. Zbliżenie na drugą połowę naszej wędrówki: Bojowe nastawienie Pauli! W dole Rohackie jeziora: Wołowiec mamy szybko I idziemy dalej... Ku Rohackiemu Koniowi 😮 Spotykamy Kozice...tym razem w grupie W ogóle się nas nie boją 😮 I jeszcze raz pierwsza ambitna część szlaku przed nami. Ostry...a na dole przyjazne stadko Wchodzimy coraz wyżej. I pojawiają się pierwsze łańcuchy. Widok w dół? Proszę: Charakterystyczna grań na słowackiej "Orlej Perci": Paula walczy! Generalnie ma sporo szacunku dla graniowych fragmentów szlakowych u niej...rozmawiamy potem i okazuje się, że woli te bardziej pionowe wspinaczki Radość z pokonanego, eksponowanego fragmentu: Kolejność zdjęć w fotorelacji jest następująca... najpierw moje z aparatu, a w drugiej części będą Pauli, robione kamerą Kolejny cel - Płaczliwy! Zejście z Ostrego: Gdzieś w oddali kolejne ambitne cele Spojrzenie w tył (przed chwilą tam byliśmy): ...a na Słowacji gdzieś chyba wybuchła mała bomba atomowa...? Oto pozostałość... Zdobywamy Rohacza Płaczliwego Zbliżenie w dal...i zachwyt... ...tak... Pani też to czuje Marboru w charakterystycznym miejscu płaczącej góry: Chwila przerwy i idziemy dalej... W dole ponownie Rohackie Plesa: Nasza dotychczasowa droga... Widok w stronę Słowacji i po lewej stronie, skryty w chmurach kolejny cel naszych wędrówek tatrzańskich. Przedzieramy się dalej... ...i jest adrenalina!!! Są łańcuchy i są ekspozycje 😮 Paula radzi sobie doskonale w takich miejscach! Dochodzimy do "Narciarskiego Szczytu" Kto zgadnie, co to za wierzchołek? Tu czuję się jak u siebie Dalej? Igła... Kolejna graniówka - Paula już w przeciwwietrze oraz w kapturze. Wieje coraz mocniej. Tuż przed kolejną zdobyczą... ...i jest! Najwyższy punkt naszej wyrypy. ...i lecimy dalej! Pachoł!!! Widać od razu... ...i co? I idziemy dalej. Daleko, daleko... Krywań! Piękny jest skubaniec. ...i inne tatrzańskie kolosy. No ale komu w drogę, temu czas... trakt czeka. Niby łatwo, a łatwo nie jest. Pojawiają się łańcuchy i trochę terenu lekko wspinaczkowego. Ważne, że praktycznie sami w okolicy i to, że droga się nam skraca W oddali górna stacja w Rohaczach: Mijamy Salatyny... Serduszko... wiadomo! Schodzimy. Łagodnie, skiturowo. I w dół, i w dół...i kolejne punkty odhaczone na trasie... ...tak!!!! Można się zachwycić tym gdzie byliśmy, jak to wygląda z oddali. Panorama całego naszego szlaku - od Rakonia...aż do Salatyna: Jeszcze ostatni punkt i schodzimy na sam dół. A teraz pora na zdjęcia z GoPro Hero 8. Ręka Pauli Marboru w drodze na Wołowiec: Widok z Wołowca na Rakoń i dalej...po horyzont! W stronę Tatr Wysokich i Polski: Wołowiec i słup graniczny: Walka na Ostrym! Krew płynie wyraźnie szybciej w człowieku. Piękna grań Konia! I jestem na szczycie Teraz zejście. I kolejny wierzchołek... jest radość!!! ...i ponownie w dół ...tym razem w górę Chwila na nawodnienie i sekunda zadumy... I jest pięknie!!! Ja zdecydowanie wolę iść ku niebu, niż ku piekłu, czyli w dół Razem up...!!! Chwila płaskiego: I ponownie up, up!!! Cudownie!!! I lubiane miejsce przez Skiturowców Na koniec mapa naszej wędrówki Dotrwaliście do końca? Nam było kondycyjnie trudno, ale daliśmy radę!!! Cóż? Ponownie nogi bolo!!!! 😮 Kiedy kolejny raz odwiedzimy Tatry? Mam nadzieję, że już we wrześniu. Jesteśmy oczarowani tymi turniami... Pozdrawiam serdecznie marboru PS. Link do galerii zdjęć:\nmarboru posted a gallery image in Slovakia\nFrom the album: Orla Perć Tatr Zachodnich


Centrum Medyczne Sport-Reh - miejsce, gdzie odzyskasz sprawność (zdjęcia) - leszno24.pl\nCentrum Medyczne Sport-Reh - miejsce, gdzie odzyskasz sprawność (zdjęcia)\n10:12, 11.03.2021 | (JAC. fot JAC)\nOdniesione kontuzje, a także przeprowadzone operacje często wymagają specjalistycznej rehabilitacji, aby organizm w pełni odzyskał sprawność ruchową i ustąpiły dolegliwości bólowe. Dużą wiedzę i doświadczenie w tym obszarze posiada zespół specjalistów Centrum Medycznego SPORT- REH, które od kilku miesięcy funkcjonuje w nowej siedzibie przy ul. Święciechowskiej 74 w Lesznie.\nSPORT- REH jak nazwa wskazuje w głównej mierze współpracuje w klubami sportowymi, aby kontuzjowanym zawodnikom umożliwić szybki powrót do sprawności umożliwiającej powrót na boisko, bieżnię, tor czy matę, ale z proponowanej terapii skorzystać mogą również osoby nie uprawiające sportu.\nBóle kręgosłupa, rwa kulszowa, rwa ramienna, stany zapalne stawów, bóle migrenowe i napięciowe głowy i karku oraz wiele innych dolegliwości pozostawione same sobie potrafią uczynić życie mniej kolorowym, dlatego warto poszukać rozwiązania problemu w SPORT- REH.\nCzęść dolegliwości będących następstwem doznanych urazów, a także zwyrodnień można zażegnać poprzez zabiegi przeprowadzane w centrum przez fizjoterapeutów Katarzynę Szóstak Mateusza Leśniaka, Przemysława Kocybika czy Mateusza Orchina. W sytuacjach poważniejszych gdzie potrzebna jest interwencja chirurgiczna optymalne leczenie zaproponują ortopedzi Maciej Kamiński i Maciej Leciejewski pracujący w znanym ze skutecznego leczenia szpitalu w Puszczykowie oraz neurochirurg Maciej Pilarczyk, pracujący w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym w Zielonej Górze.\nPowrót do pełnej sprawności i prawidłowe funkcjonowanie organizmu uzależnione jest również od składników mu dostarczanych, dlatego w zespole Centrum Medycznego SPORT- REH jest również dietetyk Katarzyna Strzelczyk.\nSportowcy prócz zdrowia fizycznego do osiągania dobrych wyników w rywalizacji potrzebują również odpowiedniego nastawienia mentalnego z czym doskonale radzi sobie psycholog sportu Małgorzata Fijałek-Żuk.\nJeśli chodzi o nasze maluchy, w centrum pracuje mgr Joanna Wawrocka, fizjoterapeutka, która konsultuje i bada niemowlaki w celu uniknięcia nieprawidłowości rozwojowych oraz edukuje rodziców w temacie aktywnej pielęgnacji. Starszym dzieciom pomoże specjalistka od integracji sensorycznej mgr Justyna Poloch.\nDla uzupełnienia fizjoterapii masaże lecznicze wykonuje Anita Łuczak, współpracująca z fizjoterapeutami.\n(JAC. fot JAC)


» Maclean Gniazdko sterowane pilotem MCE151 wew - programowalne + bateria do pilota\nKod produktu: 1_589315\nGniazdko sterowane pilotem Maclean MCE151 wew 1szt - programowalne + bateria do pilota\nUrządzenia niezbędne w dzisiejszych czasach, w których popularnym tematem jest oszczędność energii. Przeznaczeniem gniazdek z pilotem jest obsługa urządzeń domowych np. lampy, wentylatory inne urządzenia elektryczne do których nie możemy się dostać aby włączyć lub wyłączyć. Zestaw stworzony dla wygody, aby można było włączyć i wyłączyć pilotem każde urządzenie podłączone do gniazdka, nawet te w drugim pokoju czy za meblami.\nDodatkowo gniazdka pozwalają wyłączać urządzenia które nawet podczas trybu uśpienia wykorzystują energię (RTV, AGD). Sterowane gniazdo może być nawet za ścianą, szybą, pilot nie musi widzieć gniazd.\n- Otwórz pokrywę pilota i umieść w środku dwie baterie AAA 1.5V. Następnie naciśnij On/Off by sprawdzić, czy działa. Jeśli dioda LED na pilocie oświeci się, baterie działają poprawnie.\n- Na pilocie naciśnij A-On, B-ON, C-ON albo D-ON, aby dopasować się z gniazdkiem. Po poprawnym połączeniu, wskaźnik LED przestanie migać. Gotowe - można teraz włączyć lub wyłączyć gniazdko poprzez naciśniecie ON/OFF.\n- Usunięcie pojedyńczego kanału: Odłącz i ponownie podłącz gniazdko do prądu (dioda led zacznie powoli migać w trybie wyboru kanału). Następnie naciśnij i przytrzymaj guzik OFF dopóki dioda LED nie zacznie szybko migać (około 3-4 sekund), co będzie oznaczać że wybrany kanał został usunięty. Po wyczyszczeniu kanału, odbiornik powróci do trybu wyboru. Całkowity czas na wybór kanału to 29 sekund.\n- Usunięcie wszystkich wybranych kanałów: Odłącz gniazdko z prądu i ponownie podłącz (dioda led zacznie powoli migać w trybie wyboru kanału) następnie naciśnij i przytrzymaj guzik OFF 'ALL ON/OFF' dopóki wskaźnik led nie zacznie szybko migać (około 3-4 sekund), co będzie oznaczać że wszystkie wybrane kanały ON/OFF zostały usunięte. Po wszystkim dioda led przestanie migać.\n- Gniazdko sterowane pilotem wewnętrzne 1szt programowalne + pilot + bateria do pilota\n- Maksymalne obciążenie: 16(2)A, 3600W\n- Częstotliwość pracy: 433.92MHz\n- Zasięg: około 30m w otwartej przestrzeni\n- Baterie pilot: 2 szt AAA 1.5V (w zestawie)\nAkcesoria w zestawie - Fabrycznie nowe gniazdko Maclean MCE151- Pilot do sterowania gniazdkiem- Komplet baterii do pilota- Oryginalne opakowanie producenta- Dowód zakupu


Wydrukowano: 2022-07-06 00:48:48.774525+02:00\nOpublikowano: 2017-08-01 12:42:44+02:00\nW uroczystościach biorą udział wszyscy warszawscy armatorzy, łącznie z dużymi statkami i najmniejszymi jednostkami. Zabieramy na pokład również pasażerów. W zeszłym roku w rejsie brało udział ponad 60 jednostek. W tym roku będzie podobnie, a może więcej. Przypominamy o roli Wisły w postaniu warszawskim. Była ona rzeką graniczną - po jednej stronie był świat umierający w powstaniu, a po drugiej - pozornie wolny, wyzwolony przez wojska radzieckie. Właściwie każdy metr Wisły naznaczony jest walką - o przeprawę, o ocalenie, którego ludzie upatrywali w drugim jej brzegu. My chcemy oddać hołd, a także przypomnieć o naszej wspólnej warszawskiej tożsamości związanej z rzeką Wisłą - o tym, że płynie ona przez środek miasta, środek naszej historii. W godzinę +W+ Wisła włączona jest w minutę ciszy, która odbywa się w całej stolicy\n—powiedział Robert Jankowski z Fundacji Rok rzeki Wisły.\nJak dodał, obecnie bulwary nadwiślane pulsują życiem, a rejs po Wiśle w rocznicę powstania ma przypomnieć warszawiakom, że „Wisła to nie tylko rozrywka, ale kawał historii tego miasta”.\nRejs co roku wygląda inaczej, ponieważ Wisła jest co roku inna. Poziom wód jest niższy lub wyższy. Gdy jest wysoki przypływają do nas nawet największe jednostki. Mam tu na myśli +Chudego Wojtka+ czyli statek-pogłębiarkę z wodociągów miejskich. W przypadku niskiej Wisły, mocno zaznaczają się małe łódki. W tym roku zgłosiło się do nas piętnaście jednostek, które płyną do nas z Baranowa Sandomierskiego. Co roku przypływają WOPR-owcy i służby rzeczne z okolicznych gmin\nJego zdaniem ważnym punktem na trasie rejsu jest miejsce, w którym jednostki wodne zatrzymują się podczas godziny „W” (bulwar Flotylli Wiślanej pomiędzy Mostem Poniatowskiego, a Płytą Desantu).\nJest to miejsce zatopienia statku +Bajka+. W tym roku pozyskaliśmy rewelacyjne materiały na temat zdobycia statku w ostatnich dniach jego obrony i tę historię opowiemy w formie wystawy, którą organizujemy w Klubie Żeglarskim +Rejsy+” - zaznaczył Jankowski. Wystawa w Porcie Czerniakowskim - Opowiem Ci „Bajkę\n—prezentacja unikalne materiały archiwalne o historii statku „Bajka” zostanie otwarta po rejsie\nPublikacja dostępna na stronie: https://wpolityce.pl/lifestyle/351333-rejs-po-wisle-uczci-73-rocznice-powstania-warszawskiego


AQFORM: Reflektor KARI LED 230V\n» AQFORM: Reflektor KARI LED 230V\nKod produktu: 10042-M930-F1-PH-03\nNowoczesny reflektor Kari to przykład eleganckiego minimalistycznego designu stosowanego w polskiej firmie AQform. Odpowiednie wyważenie czystych gładkich kolorów i powierzchni wraz z symetrycznym okrągłym kloszem tworzy unikatowy charakter reflektora. Model ten można nachylać w dwóch płaszczyznach, obrócić w poziomie o 355 stopni, oraz nachylić w pionie o 70 stopni.\nPodstawowy wariant lampy posiada kąt świecenia 36 °, dostępna jest również wersji z zmniejszonym kątem świecenia do 15 °, przy zakupie takiej wersji prosimy o informację poprzez opcję "+ Dodaj komentarz do zamówienia" dostępnej przy finalizacji zakupu w sklepie.\nCzęść zdjęć ma charakter poglądowy i prezentuje lampę w innych wariantach (np. plafon, kinkiet, wersja Led itd.) w celu ukazania wykończenia


Strona Mirosława Dakowskiego - 7 mieszkań i 36 kont bankowych. Na tropie majątku Adamowicza\nS T A R T O POLSKĘ Prawo 19 7 mieszkań i 36 kont bankowych. Na tropie majątku Adamowicza\nFriday 18 October 2019 00:42:23.27.\n7 mieszkań i 36 kont bankowych. Na tropie majątku Adamowicza\nWpisał: Magazyn Śledczy Anity Gargas\n7 mieszkań i 36 kont bankowych. Na tropie majątku Pawła Adamowicza