Porady dla Pacjentów | Dental Silesia\nNić dentystyczna to bez wątpienia przyjaciel naszych zębów. Jej używanie powinno być obowiązkowym elementem codziennej higieny jamy ustnej, gdyż świetnie dociera do miejsc, w zetknięciu z którymi szczoteczka do zębów pozostaje bezradna. Nić dentystyczna dobrze oczyszcza przestrzenie międzyzębowe, usuwając z nich resztki pokarmów oraz płytkę bakteryjną. Dba także o szczególnie podatną na działanie kwasów wydzielanych przez bakterie linię dziąseł. Warto nitkować zęby codziennie, by stało się to nawykiem prowadzącym do zdrowego i pięknego uśmiechu.\nPowyższy zestaw wzbogaćmy także o płyn do higieny jamy ustnej, który zmiękczy kamień nazębny i usunie płytkę bakteryjną.\nWszystkie wyżej wymienione rady są niezwykle istotne dla zachowania zdrowia jamy ustnej, jednak ich rola będzie niewielka, gdy nie wykażemy się systematycznością w dbaniu o higienę naszych zębów. Najważniejsze by szczotkować zęby przynajmniej dwa razy dziennie, jednak należy pamiętać, że sytuacją wzorcową jest mycie zębów po każdym posiłku. Dodatkowo należy kontrolować stan jamy ustnej w gabinecie stomatologicznym co pół roku, by nie dopuścić do pojawienia się poważnych zmian chorobotwórczych i nieprzyjemnych objawów z nimi związanych. Warto poświęcić naszym zębom odrobinę więcej czasu i uwagi każdego dnia, by towarzyszyły nam przez całe życie.\nDobra kondycja i stan jamy ustnej, to nie tylko piękny wygląd zębów, ale także troska o stan zdrowia. Warto bowiem pamiętać, że nieodpowiednia dbałość o higienę i brak profilaktyki stomatologicznej może prowadzić do wielu poważnych chorób organizmu spowodowanych przedostawaniem się bakterii z jamy ustnej do krwioobiegu. Żeby temu zapobiec, należy odpowiednio dbać o zęby rozpoczynając od szczotkowania ich w prawidłowy sposób po każdym posiłku.\nBardzo istotny jest dobór odpowiedniej szczoteczki. Ważne by była niewielka z zaokrągloną główką, dzięki temu bez problemu dotrze do wszelkich trudnodostępnych miejsc w jamie ustnej. Włosie szczoteczki powinno być natomiast miękkie, żeby nie uszkodzić szkliwa oraz delikatnej powierzchni dziąseł.\nWarto szczotkować zęby przynajmniej 2 minuty, by mieć pewność, że płytka nazębna została dokładnie usunięta. Ruchy szczoteczki powinny być krótkie i zaokrąglone, a szczoteczka skierowana pod kątem 45°do powierzchni zębów. Należy unikać mycia zębów bezpośrednio po zjedzeniu kwaśnych pokarmów, głównie owoców cytrusowych, gdyż zawarty w nich kwas osłabia szkliwo i mocniejsze ruchy szczoteczki mogą je uszkodzić. Wybierając pastę do zębów najlepiej zdecydować się na taką, która ma dużą zawartość fluoru.\nStosowanie powyższych zasad z pewnością wpłynie korzystnie na stan jamy ustnej, a także zaowocuje zdrowym i pięknym uśmiechem!


Mały ZUS dla małych firm: Sejm przyjął ustawę. Kto zapłaci niższe składki? : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Firma Mały ZUS dla małych firm: Sejm przyjął ustawę. Kto zapłaci niższe składki?\nMały ZUS dla małych firm: Sejm przyjął ustawę. Kto zapłaci niższe składki?\n20.07.2018 16:10| Autor: awi, aleBank.pl\nZmniejszenie, proporcjonalnie do przychodu, składek na ZUS dla drobnych przedsiębiorców zakłada ustawa, którą uchwalił w piątek Sejm.\n#MałyZUS dla ponad 173 tys. jednoosobowych firm, których przeciętne miesięczne przychody nie przekraczają 2,5-krotności minimalnego wynagrodzenia #ZUS #składki #firmy @MPiT_GOV_PL\nZgodnie z szacunkami, korzyści dla przedsiębiorstw i gospodarstw domowych wyniosą ok. 1,5 mld zł w pierwszym roku. Wyliczenia te uwzględniają wyłącznie mierzalne skutki, jak stymulacja popytu konsumpcyjnego i inwestycyjnego. Nie wzięto w nich pod uwagę m.in. korzyści wynikających z ograniczenia szarej strefy.\nObecnie każdy płaci tyle samo\nObecnie przedsiębiorcy niezależnie od wielkości przychodu płacą taką samą składkę ZUS – 1 232,16 zł.\n“Dzięki planowanym zmianom osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, których przeciętne miesięczne przychody nie przekraczają 2,5-krotności minimalnego wynagrodzenia (w 2018 r. to 5 250 zł), będą mogły płacić obniżone, proporcjonalne do przychodu składki na ubezpieczenia społeczne. Oszczędności przedsiębiorców będą zależeć zatem od ich rocznych przychodów” – podawało wcześniej Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii.\nObejrzyjcie nasz krótki film, w którym minister @JEmilewicz wyjaśnia czym jest #MałyZUS 🙂 #PiątkaMorawieckiego #PlanRozwojuPL #przedsiębiorcy pic.twitter.com/X9OmfysVoN\n— Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii (@MPiT_GOV_PL) 20 lipca 2018\nWedług resortu, przedsiębiorca, którego miesięczne przychody wynoszą tyle, ile minimalne wynagrodzenie, obecnie odprowadza co miesiąc do ZUS – 1 232,16 zł, czyli ponad połowę swojego przychodu. Po zmianach składka ZUS przedsiębiorcy wyniosłaby niecałe 660 zł.\n“Wiele małych firm działa w mniejszych miastach i powiatach z ciągle jeszcze stosunkowo wysokim poziomem bezrobocia. Obniżenie składki ZUS poprawi ich rentowność i perspektywy rozwoju. Obecnie prawie 60 tys. przedsiębiorców rocznie wypada z systemu zabezpieczeń społecznych właśnie z powodu nieosiągnięcia odpowiedniej skali lub rentowności biznesu. Dzięki niższym miesięcznym obciążeniom więcej z nich przetrwa próbę czasu i łatwiej będzie się im rozwijać” – czytamy w komunikacie resortu.\nPrawie 70 proc. świątecznego budżetu Polacy zostawią w sklepach stacjonarnych. Za zakupy zapłacimy przede wszystkim kartą debetową\nPrzyszłość płatności: pięć trendów na 2020 rok\nOgraniczenie szarej strefy i pobudzenie przedsiębiorczości\nPlanowane zmiany pomogą również w ograniczeniu szarej strefy oraz pobudzą aktywność zawodową i przedsiębiorczość.\n“Liczymy, że dzięki mniejszemu ZUS-owi ludzie zamiast szukać pracy daleko od domu, będą zakładać nowe firmy u siebie na miejscu. To jest rozwiązanie także dla tych, którzy chcą łączyć swoją aktywność życiową – np. zajmowanie się dziećmi w domu z prowadzeniem działalności gospodarczej”, podawało również ministerstwo.\nZmiany mają wejść w życie od 1 stycznia 2019 r. i przedsiębiorcy, których przychody w 2018 r. nie przekroczą średniomiesięcznie 5250 zł, będą mogli skorzystać z nowych regulacji.\nŹródło: ISBnews/Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii\nPrzeczytaj więcej na ten temat: FirmyMinisterstwo Przedsiębiorczości i TechnologiiSejm RPSkładki do ZUSZakład Ubezpieczeń Społecznych / ZUS\nKredyty dla firm. Jak uzyskać finansowanie na start biznesu?\nZmiany w VAT w nowym roku. Ograniczą transakcje karuzelowe?\nPoprawa finansów firm budowlanych dzięki… słabnącej koniunkturze\nTylko niecałe 13 proc. polskich MŚP chce zwiększać zatrudnienie. Ile będzie zwalniać?\nAutomatyzacja pracy: jak firma może znaleźć równowagę pomiędzy człowiekiem a maszyną?\nTe pięć cech wyróżnia innowacyjne firmy. Badanie Mastercard\nTylko co czwarta firma gotowa na RODO\nAutomatyzacja i e-dokumenty kluczem do sukcesu firmy\nPraca zdalna: jak zapewnić bezpieczeństwo firmowych danych?\nPKO BP: nowe technologie dla MSP\nZaświadczenie o niezaleganiu w opłacaniu składek ZUS bez wychodzenia z domu. Jak je zdobyć?\nZmiany w księgowości, wynagrodzeniach i płatnościach. Skorzysta fiskus, stracą przedsiębiorcy?\nZmiany w księgowości, wynagrodzeniach i płatnościach. Skorzysta fiskus, stracą przedsiębiorcy?...\nPekao Leasing pozyskało 100 mln euro z EBI na finansowanie małych i średnich firm\nMałgorzata Rusewicz od stycznia 2020 r. prezesem IZFiA\nLikwidacja OFE: wybrać ZUS czy IKE, ekonomiści doradzają\nNBP: zysk netto banków wzrósł o 3,3 proc. rdr, do 13,12 mld zł, w okresie styczeń-październik 2019 r.\nUlga termomodernizacyjna za ocieplenie budynku\nBS w Płońsku i BS w Załuskach łączą się 31 grudnia 2019 r.\nING Bank Śląski: płatności Garmin Pay także dla kart kredytowych\nAllegro pod lupą UOKiK: zarzut wykorzystywania pozycji rynkowej. Jest odpowiedź serwisu\nDobre prognozy dla kredytobiorców. Jeszcze niższe raty kredytów mieszkaniowych?\nPKO BP za trzy lata w połowie w chmurze\nJak zareagować na zmiany kosztów postępowania sądowego? Wykorzystać EPU\nGUS: liczba wolnych miejsc pracy spadła o 2,1 proc. kw/kw do 148,6 tys. w III kw. 2019 r.


Radio BonTon Chełm 104.90 FM - najszybsze wiadomości lokalne - 2 października startuje głosowanie na zadania do Budżetu Obywatelskiego…\n2 października startuje głosowanie na zadania do Budżetu Obywatelskiego…\n2 października startuje głosowanie na zadania do Budżetu Obywatelskiego Chełma 2018 - jak oddać ważny głos?\nPrzez cały przyszły tydzień, chełmianie będą głosować na najlepsze, ich zdaniem, zadania zaproponowane w Budżecie Obywatelskim. Wyjaśniamy, jak będzie wyglądał proces głosowania. Zarówno w Urzędzie Miasta, jak i przez internet - bo to nowość w tym roku.\nZacznijmy od tradycyjnego sposobu. Przy podejściu do komisji, zostaniecie poproszeni o dowód tożsamości i podanie osiedla lub ulicy, gdzie mieszkacie. Otrzymacie odpowiednią kartę do głosowania - na każde z 10 chełmskich osiedli, będzie inna karta do głosowania. Na takiej karcie znajdziecie instrukcje i zasady oddawania głosów. Poniżej będzie się znajdować lista zadań z danego osiedla. Znak X można będzie postawić przy maksymalnie trzech propozycjach, które według was są najlepsze. Następnie kartę do głosowania będzie trzeba wrzucić do odpowiedniej urny. Jeżeli głosujący nie zaznaczy żadnego zadania lub zaznaczy więcej niż 3 zadania, jego głos zostanie potraktowany jako nieważny.\nGłosować można będzie nawet bez wychodzenia z domu - przez specjalny portal Budżetu Obywatelskiego w Chełmie chelm.budzet-obywatelski.org/ . Przy logowaniu się, wystarczy podać PESEL - system sam odnajdzie ulicę i osiedle, na którym mieszkacie i przedstawi wam taką elektroniczną kartę do głosowania.\nPrzypominamy, że głosowanie rozpoczyna się już w poniedziałek 2 października, i potrwa do soboty 7 października włącznie.\nbudżet obywatelski chełma


Czytelnia - historia i filozofia - Ks. Józef Naumowicz „Historia świątecznej choinki”\nKs. Józef Naumowicz „Historia świątecznej choinki”\n2017-01-05 13:12:24 Artykuł czytany 903 razy\nHistoria choinki od drzewka biblijnego aż po czasy współczesne. Niezwykła książka dla całej rodziny - do wspólnego czytania i oglądania nie tylko w Święta.\n„Choinka może być „wszechświatem” sensów, symboli, a także ziemskich i nieziemskich mocy, radości i nadziei. Upiększa i oświetla nasze życie, budzi dobre emocje. Od kilku wieków stanowi element chrześcijańskiego stylu bycia, choć ostatnio włącza się ją również w porządek typowo świecki. Co tak naprawdę znaczy obecność wśród nas tego drzewka? Jakie są korzenie tego obyczaju? Kto stoi u jego źródeł? Jak zmieniały się koloryty „choinkowych praktyk” na przestrzeni dziejów? Na te i podobne pytania odpowiada moja książka.”


Niemcy zazdrośni. ,,Dlaczego prezydent USA stawia na Polskę?'' | Fronda.pl\n26.06.19, 19:15(fot. flickr/Grzegorz Jakubowski/KPRP)\nNiemcy zazdrośni. ,,Dlaczego prezydent USA stawia na Polskę?''\n"Die Welt" zastanawia się nad tym, dlaczego Donald Trump stawia na Polskę. Zdaniem gazety, powodem jest strategiczny plan. "Donald Trump i narodowo-konserwatywny rząd w Warszawie demonstracyjnie celebrują swoją przyjaźń." - czytamy\nPhilipp Fritz i Daniel Friedrich Sturm, autorzy materiału odnoszą się do uroczystego powitania prezydenta Andrzeja Dudy przez Donalda Trumpa podczas niedawnej wizyty prezydenta Polski w Waszyngtonie. Szczególnie zwracają uwagę na pokaz z udziałem samolotu F-35, który odbył się specjalnie dla prezydenta RP.\nZdaniem niemieckiej prasy, Donald Trump wciąż jest biznesmenem, który "dał do zrozumienia, że z Polską może robić lepsze interesy niż z ”krnąbrnymi” Niemcami."\nPrezydent USA nigdy nie chwalił Angelę Merkel tak, jak Andrzeja Dudę.\n„Przyczyna jest jedna: Stany Zjednoczone stawiają pod względem strategicznym na Polskę” – piszą Fritz i Sturm.\n"Die Welt" twierdzi, że Ameryka chce nagrodzić Polskę jako solidnego partnera i wzmocnić rolę Polski w NATO. Fritz i Sturm podkreślają, że Polska zakupi samoloty F-35, za „80 mln dolarów za sztukę”. Według nich, ta transakcja jest „prztyczkiem” wobec Niemiec i Francji, które pracują nad nowym niemiecko-francuskim samolotem wielozadaniowym.\n- „Die Welt” pisze o znaczeniu Amerykanów polskiego pochodzenia, którzy w większości głosowali na Trumpa. Ich postawa mogła w „swing states” przesądzić o sukcesie obecnego prezydenta. Trump okazuje wdzięczność powstrzymując się od krytyki polskiego rządu skłóconego z powodu reformy wymiaru sprawiedliwości z europejskimi partnerami. Prezydent USA zapewnił podczas konferencji prasowej z Dudą, że nie niepokoi się sytuacją w Polsce. - czytamy na stronie dw.com\nHaha, kon by sie usmial. Niemcy maja gdzies jankesow i jezdza od dekad do nich bez wiz.\nNajlepsza wiadomość dnia: dzieci i wnuki niemieckich nazistów są niezadowolone z Polski. Najgorzej było za ryżego psa (tusk to po kaszubsku "pies") kiedy niemcy były zadowolone i poklepywały psa po pysku.\nTy hanysy to też pół szkopy wypad z Polskiego portalu\nSwoich zdradziłeś szczurze\nza to Niemcy stawiają na Rosje jak dawniej bywało.\nW obecnej sytuacji my Polacy nie mamy innego wyjścia jak stawianie na USA. To prawda, wój Sam nie jest zbyt życzliwy, on ma tylko swoje interesy. Polska nie ma przyjaciół , jest pomiędzy młotem a kowadłem: miedzy potęgami Rosją i Niemcami, którzy ewidentnie współpracują między sobą; dochodzi jeszcze Israel, którego amerykanie zawsze popierają. Właściwie to Israel rządzi STanami> Zj. Ameryki. Jeśli Polska chce istniec to musi być na obecnym kursie, jednak zwracamy uwagę PiS-owi by nie pozwalał mieszać Israelowi w Polsce (Israel chce zawładnąć Oświęcimiem, by ten obóz śmierci należał tylko do niego, nie wolno do tego dopuścić !). >Takie zamiary i działania są antypolskie [poważne zaniepokojenie w tej sprawie zgłasza p. Michalkiewicz ].\nCzy my zawsze musimy być ze wszystkim do tyłu, albo robić wszystko na odwrót? Niemcy ‘wyganiają’ Amerykanów; Japończycy od dawna są zmęczeni amerykańskimi bazami na ich terenie; Nawet Prezydent Filipin, Rodrigo Duterte, nie wierzy w USA zabezpieczenie. Wygląda na to, że u nas uciecha była krótka, bo wschodnimi drzwiami Polacy wygnali jednych, a po niedługim czasie, zachodnimi drzwiami wpuściliśmy innych. Teraz Big Brother kręci swoje interesy na naszym terytorium - jak na tym wyjdziemy? Ciekawe czy Jarek zaciągnął jakieś porady od jasnowidza Jackowskiego? Wroga wygnaliśmy z czystym sumieniem i bez skrupułów, ale brat może się rozgościć na dużo dłużej i dyktować Polakom „poprawne” brzmienie ustaw, tak aż obrzezani będą zadowoleni. Prawie połowa Niemców chce, aby armia amerykańska opuściła kraj https://www.thelocal.de/20180711/almost-half-of-germans-want-us-army-to-leave-the-country https://www.rp.pl/Polityka/310209878-Rodrigo-Duterte-zdecydowal-Filipiny-zrywaja-z-USA.html\nNiemcy zazdrośni. ,,Dlaczego prezydent USA stawia na Polskę?'' Bzdura, w Niemczech Amerykanie są nadal armią okupacyjną i to od 1945 roku !!!!!!!!!!!!!!!!!\nTak ,tak Wania. Za prace dla putlera na flaszkę i słoninę zarobisz.\nWłaśnie mieszkam tam już 40 lat i znam ich od podszewki, wic nie pieprz PolakNieLeming.\nNiemcy zazdrośni? O co? Ze niemieccy politycy byli na podsłuchu tajnych służb USA i potraktowano ich jak wrogów? Niemcy nie popierają polityki Trumpa, i olewają go jak i całe USA i Izrael. I o co mieliby być zazdrośni?\nmandarin oriental2019.06.27 0:08\nWszyscy widzieli jak p.Trump potraktowal stara Merkelowa , dominujaca rola niemcow w europie sie konczy . Teraz za kadencji p Trumpa Polska powinna rozliczyc niemcow za II wojne.\nTrump nie pozwoli, bo szkopy muszą mieć dulary dla Obrzezanych.\n“Prezydent USA nigdy nie chwalił Angelę Merkel tak, jak Andrzeja Dudę.” Uprzejmie donoszę, że prezydent USA nigdy nie chwalił Andrzeja Dudy tak, jak chwalił Kim Jong Una.\nNIEMCY TO NIEWDZIĘCZNY NARÓD ZAWDZIĘCZAJĄ USA DZISIEJSZY STAN PAŃSTWA I DOBROBYT - I ZAMIAST WDZIĘCZNOŚCI JUŻ ZWIETRZYLI ŻE SĄ SILNI I MAJĄ USA W D...PIE I TERAZ TO ONI BĘDĄ RZĄDZIĆ EUROPĄ PO SWOJEMU\nPISOWCY TO NIEWDZIĘCZNY NARÓD ZAWDZIĘCZAJĄ NORMALNYM LUDZIOM TO ŻE SĄ PRZY KORYCIE - I ZAMIAST WDZIĘCZNOŚCI JUŻ ZWIETRZYLI ŻE SĄ SILNI I MAJĄ LUDZI W D...PIE I TERAZ TO ONI BĘDĄ RZĄDZIĆ POLSKIM SZAMBEM PO SWOJEMU RAZEM Z KOSCIOLEM\nNiemcy dzisiejszy stan państwa zawdzięczają swojej pracowitości i technologii. Ojcem amerykańskiego programu lotów w kosmos, był niejaki von Braun, konstruktor V1i V2. Niemcy żadnej technologii amerykańskiej nie dostali. A Europą to nie chcą rządzić, tylko zalewać ją swoimi produktami przemysłowymi, jak Polska rolniczymi.\nTen pisi włazid... nie miał się nawet odwagi podpisać pod tym stekiem bzdetów\nFritz i Sturm to tacy niemieccy Pat i Mat\nHameryka stawia na Polskę, bo jeszcze nigdy takiego frajera nie widziała:D Polak na złość babci uszy sobie odmrozi... aby tylko na jego wyszło A jak wychodzi, to historia od dawna pokazuje... boki zrywac ;) Zakupy bez przetargów, czegos co jeszcze nie istnieje... Polska krajem cudów słynąca :D\nNo właśnie uczmy się z historii. Ile razy najechali nas ruscy lub niemcy, a ile razy USA??? I jeszcze jedno. Jeżeli USA takie złe, to dlaczego wszyscy chcą do Ameryki, a nikt do Rosji.. Nawet rodzice Grzegorza Brauna mieszkają w stanach, a on pluje pod ambasadą w Warszawie. HIPOKRYZJA!!!\nWłaśnie USrAel nas najeżdża.\nD,Trump mówił o tym wielokrotnie: niemcy nie są wiarygodnym sojusznikiem sojusznikiem. To sprzedajna ladacznica\nTrump to handlarz amerykańszczyzną. Skoro Niemców stać na budowę własnych myśliwców, a Polska musi je kupić, to Trump zmusza do kupna Dudę. Po 80 czy nawet 150 milionów dolarów za sztukę. Cena jest nieważna. Dla Dudy ważny jest offset. Czyli poparcie przed reelekcją. Państwo PiS jest bardzo drogie. Za drogie, jak na możliwości polskiej gospodarki. Ale o tym zaczniemy przekonywać się stopniowo. Początek już niedługo.\nTo USA stworzyło Niemiecką gospodarkę\na Polską gospodarkę stworzyli Niemcy\nNie zahahaj się na śmierć tylko do książek, gdyby nie US i Marshall Plan Niemcy mieliby jajco, a nie jedną z największych gospodarek na świecie.\nPlan Marshalla mieli wszyscy na zachodzie, ale tylko Niemcy mają jedną z największych gospodarek na świecie. Jak to mądralo wytłumaczysz.\nnolens volens2019.06.26 20:10\nczsami myślę że mózg idzie sprzedac ty chyba to zrobiłeś?\nTrump nie musi być handlarzem, F35 zwyczajnie jak wy to onuce mówicie "nie ma anałogów".\nPóki co nie ma co popadać w samozachwyt. Ktoś powiedział, ktoś skrytykował. Należy być konsekwentnym i udowodnić, że z Polską należy się liczyć.


posiedzenie Komisji Rozwoju Gospodarczego i Finansów Rady Miasta Jordanowa 22.06.2020 - Urząd Miasta Jordanowa\nposiedzenie Komisji Rozwoju Gospodarczego i Finansów Rady Miasta Jordanowa 22.06.2020\nDnia 22 czerwca 2020 r. (poniedziałek) o godz. 13.00\nZaopiniowanie sprawozdania finansowego Miasta za 2019 r., sprawozdania z wykonania budżetu Miasta za 2019 r., informacji o stanie mienia Miasta.\nZaopiniowanie projektu uchwały w sprawie zmian w budżecie Miasta Jordanowa na 2020 rok.\nPodjęcie uchwały w sprawie udzielenia pomocy finansowej Powiatowi Suskiemu.\nPodjęcie uchwały w sprawie przekazania dotacji na zakup wyposażenia do celów epidemiologicznych dla OSP w Jordanowie.\nPodjęcie uchwały w sprawie wyrażenia zgody na przedłużenie umowy najmu lokalu stanowiącego mienie komunalne.\nPodjęcie uchwały w sprawie sprzedaży nieruchomości.\nPodjęcie uchwały w sprawie wyrażenia zgody na oddanie w trwały zarząd na czas nieoznaczony nieruchomości stanowiących własność Gminy Miasto Jordanów położonych w Jordanowie (Szkoła Podstawowa).\nPodjęcie uchwały w sprawie wyrażenia zgody na oddanie w trwały zarząd na czas nieoznaczony nieruchomości stanowiących własność Gminy Miasta Jordanów położonych w Jordanowie (Miejskie Przedszkole).\nJordanów, 10.06.2020 r.


Kompania Korna z cyklu Wiosenne Czarne KoRNO, Lanckorona, 22-23 marca 2019 r.\nz cyklu Wiosenne Czarne KoRNO\nLanckorona, 22-23 marca 2019 r.\nPrzede mną kolejny drugi już rajd na orientację organizowany przez Basię i Grześka Czarnych. Na pierwszą edycję czyli Wiosenne Czarne Korno zapisałem się niejako "przypadkiem". W tym roku robię to z pełną świadomością (nie)przyjemności jakie mogą mnie czekać na trasie. Z pewnością tak jak w ubiegłym roku będą nierowerowe punkty kontrolne, pchanie roweru pod górkę, piesze wędrówki tam gdzie roweru nie można lub nie warto ze sobą zabierać. Na trasie będą też wierszowane zagadki. W niektórych wystarczy wpisać oczywistą odpowiedź znalezioną np, na tablicy informacyjnej, na innych trzeba będzie na kilka minut zatrzymać się, poszukać, pogłówkować i rozszyfrować "co autor miał na myśli". Nie bez znaczenia na decyzję o starcie jest wydłużony do 24 godzin czas trwania rajdu.\nPlik składający z 4 map + opisy punktów rozdany. Tym razem nie rozglądam się za Ewą i Jarkiem, z którymi pokonałem trasę wiosennej Liczyrzepy i przyjechałem do bazy. Dzisiaj czeka mnie samotna, na początek nocna, walka o przetrwanie (start wyznaczony jest na godz. 23). Podstawowe pytanie brzmi: od której części trasy rozpocząć jazdę? Na północy są bardziej płaskie tereny, na południu teren bardziej górzysty. Jak bardzo górzysty dowiem się dopiero będąc na trasie. Jest jeszcze mapka trasy rekreacyjnej z gęsto położonymi punktami w najbliższej okolicy bazy (18PK i 900 punktów przeliczeniowych). Chociaż to bardzo łakomy kąsek, nie przepadam za takimi trasami i (na razie) nie przewiduję zdobywania tych punktów. Punkty ważne w rywalizacji nie są dla mnie dzisiaj najważniejsze.\nTrzeba się szybko decydować. Góry odpychają i przyciągają jednocześnie. Te okropne podjazdy i te szalone zjazdy + wspaniałe widoki. Jadę na południe licząc jednocześnie, że uda mi się ominąć błota o jakie miały być wg Basi w okolicy Kalwarii Zebrzydowskiej a może i w innych miejscach. Nie ma co tracić czasu na dokładne rozplanowanie trasy. Na początek wystarczy zaledwie kilka punktów znajdujących się prosto na południe od bazy.\nW kierunku punktu prowadzi początkowo asfaltowa droga. Później rozjeżdżona gruntowa błotnista droga przez las. Kiedy błota jest zbyt dużo prowadzę rower. Obawiam się, że błoto będzie się dostawało pod nisko zawieszone błotniki. Wychodzi lenistwo. Przed startem miałem przecież odkręcić błotniki. Dokładnie odmierzam odległość. Skręcam w boczną drogę prowadzącą na położone kilkaset metrów dalej wzniesienie. Chociaż szczyt wzniesienia znajduje się po lewej stronie drogi. Tuż obok znajduje się wysoki kopiec usypany po przeciwnej jej stronie. Razem ze mną zalicza go jeden z piechurów. Trudny teren sprawia, że w górskiej części biegacze nie są bez szans w rywalizacji z bikerami a nawet ich przewyższają. PK34 - Pagórek (3,5 km - godz.23:25).\nWracam do drogi, którą do tej pory jechałem. Jadę lub prowadzę rower śladem jaki pozostał w lesie równolegle do obecnie użytkowanej, a zniszczonej przez mechaniczne pojazdy drogi. Docieram do właściwej drogi prowadzącej na wschód w kierunku punktu. Tylko w którym jej miejscu jestem? Bez tej wiadomości nie sposób się dokładnie odmierzyć. Z trudnej sytuacji ratuje mnie kilku piechurów, którzy w okolice punktu dotarli przede mną Z daleka widzę rozbłyskujące między drzewami światełka. Zostawiam rower obok drogi i ruszam stromym zboczem w dół. Pokonuje głęboko wcięty żleb i dołączam do zatrzymujących się przy niewysokim betonowym bloku piechurów. Punkt częściowo zaliczony. PK97 +K - Pomnik bunkra (5,1 km - godz.23:55).\nDo pełni szczęścia trzeba odnaleźć "połączonego" z punktem KAMRATA. Opis umieszczony na lampionie PK wskazuje, że w odległej o kilkaset metrów kaplicy Św.Michała trzeba znaleźć odpowiedź na pytanie: co/kogo przebija miecz. Wdrapuję się stromo pod górę. Podjeżdżam do widocznej z drogi kapliczki. Piechurzy, którzy opuszczają już punkt nie "puszczają" pary. Trzeba samemu, a właściwie z napotkanym bikerem, rozwiązać zagadkę. Czytamy jedną, drugą, trzecią tablicę i nic. Wreszcie w oko wpada figurka gościa opartego na mieczu. To zgodnie z opisem Archanioł Michał. Jego miecz skierowany jest w kierunku słabo rzucającej się w oczy postaci znajdującej się u jego stup. Różki zdobiące głowę sugerują odpowiedź - Diabeł (40 pkt).\nSprawnie opuszczam las. Gdzieś obok głównej drogi powinienem znaleźć kaplicę leśną. Kaplicy nie ma, jest za to wysoki monument. Oooops!!! Nie po raz ostatni mylę punkty PK60 i , a właściwie ich opisy. Zostawiam rower w rowie i w świetle czołówki próbuję rozszyfrować napisy wyryte w kamieniu. Ponieważ jedno z nazwisk jest nieczytelne robię fotkę. X60 - Pomnik (Daleko od bazy zniosły Cię nogi więc teraz zadanie - trudne okropnie. Jakie pomnik budowy tej drogi wymienia postaci FUNKCJE i STOPNIE (8,7 km - godz. 0:37). Nieopodal zatrzymuje się osobowy samochód. Kierowca próbuje dowiedzieć się czy nic mi się nie stało, biorąc leżący w rowie rower za rozbity motocykl.\nPrzejazd pustą o tej porze główną drogą. Wspinanie się w górę asfaltem a później gruntową drogą. Jazgot psów nie zachęca do przejazdu obok gospodarstwa. Mijam je górą, by wrócić tą drogą od drugiej jej strony. Ponownie mylę położone tuż obok punkty (X80 i PK89). Zgodnie z opisem drugiego z nich bezskutecznie rozglądam się za "rosochatym drzewem". Wreszcie czytam wierszowane pytanie. Przez dłuższy czas studiuję napis na tablicy "Cisy Raciborskie" próbując z treści wyłuskać informację o ubezpieczycielu. Wreszcie wzrok pada na wytłuszczony opis miejsca, w którym znajdę odpowiedź. Jest dokładnie za moimi plecami. X80 - Szyld na budynku (Cisy Raciborskiego to naprawdę stare drzewa i od 700 lat nad tą dolina górują. Tobie jednak nie wiek, a miejsce podać potrzeba gdzie ludzie stąd ubezpieczenia KU(pu)Ją ... (13,5 km - godz.1:16). Odpowiedź brzmi - W kuźni. Jest też podana miejscowości ale tej nawet nie próbuję zapisać ani zapamiętać.\nCo gorsze jedna z moich kart startowych - ta na której powinienem wpisywać odpowiedzi na pytania gdzieś się "ulotniła". Tę i wcześniejsze odpowiedzi wpisuję na odwrocie karty służącej jedynie do zaznaczania przy pomocy perforatora obecności na punkcie. Mam nadzieję, że organizator nie będzie stwarzał problemu. Później znajdę inną zagubioną kartę i przekonam się, że odpowiedź na zadane tu pytanie nie była tak oczywista.\nZjeżdżam do asfaltu i po chwili męczę się na równie asfaltowym podjeździe na grzbiet oddzielający mnie od sąsiedniej doliny. Po osiągnięciu grzbietu skręcam w drogę prowadzącą w kierunku punktu. Jeszcze krótka przebieżka przez łąkę i odnajduję charakterystyczne drzewo. To, którego poszukiwałem przy poprzednim punkcie. PK89 - Rosochate drzewo (17,0 km - godz.1:56).\nPrzede mną ostry zjazd po przeciwległym zboczu. Gdzieś w rogu mapy, na kolejnym grzbiecie znajduje się PK91. Bez żalu opuszczę ten punkt. Gęste poziomice, kreska gruntowej drogi, duża odległość i konieczność powrotu do tej samej dolinki skutecznie zniechęcają do jego zaliczenia. Po rajdzie piechur Michał Więcek potwierdza, że pchanie tam roweru nie miało sensu. W zamian zjeżdżam drogą prowadzącą doliną. Cel to 3 punkty położone w niewielkiej odległości wokół niej.\nPrecyzyjnie odmierzam odległość. Pokonuję znajdujący się opodal drogi mostek. Mijam zabudowania i ruszam drogą prowadzącą do znajdujących się kiedyś na zboczu wzniesienia pól i łąk. Od dawna nieużywana droga uniemożliwia jazdę, a nawet mocno utrudnia prowadzenie roweru. Kilkaset metrów za kolejnym zakrętem pozostawiam rower i ruszam by odnaleźć znajdujący się na pobliskim wzniesieniu lampion. Wybieram najprostszy sposób. Idąc grzbietem cały czas w górę w końcu znajdę się w najwyższym jego punkcie. Pomimo ciemności dość precyzyjnie można oszacować gdzie jest szczyt wzgórza. Przeszukuję najbliższe drzewa. Świecę czołówką na dalsze. Korzystając ze wskazań kompasu wracam do roweru by jeszcze raz spojrzeć na mapę. Chociaż kierunek, ukształtowanie terenu, odległość się nie zgadzają, z uporem maniaka powracam na to samo wzgórze.\nTym razem mniej starannie wybieram kierunek powrotu. Schodzę drogą prowadzącą obok wzniesienia. Chyba to ta sama, przy której pozostawiłem rower? Nie. Nie ta sama. Chaotycznie przedzieram się przez las w różnych kierunkach, by z daleka namierzyć światełko mocnej migającej tylnej lampki. Poddaję się, w ten sposób w rozległym leśnym terenie roweru nie znajdę. Po kolejnych minutach poszukiwań widzę w dole oświetlony kościół. Światełka latarni przy drodze prowadzącej ze wschodu na zachód. Nawet bez mapy wiem, że to miejcowość Brudzów. Podczas błądzenia wyniosło mnie za bardzo na północ. Plan powrotu jest prosty. Przez las i łąki schodzę na zachód do płynącej dolinką rzeki. Wzdłuż rzeki wracam do mostu i drogi prowadzącej w górę wzniesienia. Z tego miejsca do roweru pozostanie już tylko kilometr lichej drogi.\nRower odnaleziony. Cóż. Chociaż podejrzewam gdzie popełniłem błąd, trzeciej szansy nie będzie W nocy, przy moich umiejętnościach orientacyjnych, przy braku umiejętności oszacowania pokonanej pieszo odległości (odległość do punktu to ok. 200m) nie miałem prawa znaleźć tego punktu nawet przypadkowo (a szczególnie przypadkowo). Szukałem zbyt blisko, w niewłaściwym kierunku w nieodpowiednim leśnym terenie. Poszukiwania punktu (i roweru) zajęło mi prawie 1,5 godziny. PK63 +K (na bezimiennym wzgórzu) (26,3 km - godz.2:44-4:07). Telefon do przyjaciela w środku nocy nie wydaje mi się rozsądnym rozwiązaniem. Zresztą zupełnie straciłem ochotę na ponowne szukanie punktu bez gwarancji, że zakończy się sukcesem.\nNieco podmarzając, zjeżdżam w kierunku wspomnianego wcześniej Brudzewa. Po przeciwnej stronie dolinki mam odnaleźć ukrytą w lesie kaplicę. Razem ze mną w górę rusza Michał i jeszcze jeden z piechurów. Pomimo że jadę, nie jestem w stanie utrzymać tempa biegaczy. Morale spada. Coraz częściej nachodzi mnie myśl: "Po co wybierać się na Transcarpatię, jeżeli nawet jazda tutaj wymaga wysiłku przewyższającego moje możliwości. Może jednak zrezygnować ze startu w tej imprezie?". Kiedy teren wypłaszcza się i jedzie się łatwiej sam śmieję się, ze swoich wątpliwości. Odpowiedź jest przecież jednoznaczna. Pojadę. Rozjeżdżona przez leśników polana droga, a nieco dalej cel "wspinaczki". PK60 - Kaplica leśna (31,8 km - godz. 4:59).\nGdzieś w centrum Brudzewa, do którego wracam po odnalezieniu kapliczki, mam do odnalezienia kolejny punkt. Kościół, cmentarz a naprzeciwko niego zgodnie z odmierzoną odległością otwarta brama i ogród zastawiony wszelakim sprzętem wojskowym, którego mogłoby pozazdrościć niejedno muzeum. X70 - Ogródek prepersa (Oto dom z nietypowym widokiem. Właściciel ciekawą pasją tu żyje. Rzuć na pojazdy uważnym swym okiem, co pod numerem 2219 się kryje?) (34,3 km - godz.5:19). Nie mam pojęcia i nie interesuje mnie to kim jest tytułowy "prepers". Mnie interesuje tylko liczba 2219. Jest doskonale widoczna. Chociaż pojazdy wojskowe nie znajdują się w kręgu moich zainteresowań, wszystko wskazuje, że pojazdem ukrytym pod 2219 jest czołg i taką właśnie odpowiedź wpisuję. Zrobiło się już na tyle widno, że mogę wyłączyć oświetlenie.\nPrzede mną decyzja, jakie punkty zaliczać dalej. Właściwie to decyzję podjąłem już wcześniej zaliczając PK60 i X70 w tej właśnie kolejności. Na południu mam położone gdzieś na porośniętych lasami wzniesieniach punkty PK90 i X91 o wartości 180. Na północy warte tyle samo punkty PK61, PK74, PK53. Chwilowo mam dosyć leśnych dróg i uciążliwych podjazdów. Łatwiejsza do zdobycia jest ta właśnie trójka i tę opcję wybieram.\nNa grzbiet o nazwie Chełm dostanę się asfaltową drogą. Dalej będzie już prawie płasko aż do ponownego zjazdu w dolinkę. Skręcam w szutrową leśną drogę. Już z daleka widać ambonę, czyli miejsce, w którym odnajdę lampion. Nad ranem w dolince było dość chłodno. Nie spodziewałem się, że kilkaset metrów wyżej zastanę oszronione łąki. PK61 - Ambona (41,5 km - godz.6:12). Jadąc niemal płaskim grzbietem, po kilku kilometrach trafiam na kilka drewnianych ławeczek i kapliczkę. Jest tu jeszcze podobno stara kamienna figura ale ta nie rzuca mi się w oczy i nie jest obiektem moich zainteresowań. PK74 - Onufry Starszy (43,9 - 6:31). Podczas zjazdu trafiam na kolejną przydrożną budowlę. PK53 - Kapliczka (46,4 km - godz. 6:50). W tempie ekspresowym, jak na panujące warunki zaliczam 3 punkty.\nWznoszące się w górę słońce i zasłane mgłami dolinki. Przede mną rozpościerają się fantastyczne widoki. Zjeżdżam w dół i po chwili znajduję się już w zupełnie innym świecie. Wilgotno, mgliście, ponuro. Czas na wyciągnięcie na wierzch kolejnego fragmentu mapy. Od najbliższego punktu i kolejnych po przeciwnej stronie Skawy dzieli mnie ok. 10 km, na szczęście asfaltowych i na szczęście niemal płaskich dróg.\nMostek i droga odchodząca z lewej strony wskazuje, że po prawej znajduje się zaznaczony na mapie kamieniołom. Szczęśliwie, tzn. na sucho udaje mi się ominąć ogromne rozlewiska. Zostawiam rower i ruszam na poszukiwania. Dobrze, że po lustracji okolicznych drzew i głazów spoglądam wysoko w górę. Chyba kogoś pogięło, że powiesił lampion wysoko na stromej skarpie. Dużo trudniejsze od wdrapania się w górę jest zsuwanie w dół. Czyżby to tylko przedsmak tego co czeka mnie dalej? PK83 - Kamieniołom (57,5 km - godz.7:38).\nNie potrafię znaleźć rozsądnej opcji zaczepiającej o punkt z niespodzianką (PK80 - [szczyt] Tatry - gdzie na uczestników czekały produkty o tej właśnie nazwie).\nOdmierzam dokładnie odległość. Przed kapliczką nieopodal przystanku ruszam w górę zbocza. Dawna, nieużywana i nieprzejezdna dzisiaj droga prowadzi niewielkim wąwozem, współczesna zboczem tego wąwozu. Daleko przed grzbietem pola i łąki kończą się. Kończy się też prowadząca do nich droga. Przedzieram się przez porastający zbocze las, przez podmokłe zdziczałe teraz łąki. O tym, że uprawne tereny rozpościerały się aż po sam szczyt świadczą jedynie tarasy i strome skarpy ograniczając kolejne tarasy, które z trudem pokonuję na swej drodze.\nWreszcie jestem na grzbiecie. Współczesne zabudowania, grota, straszący szkielet nie dokończończonej budowli. Identyfikuję ukośną drogę schodzącą w dół. Odmierzam się i przeszukuję zbocze. Z rzadka zapuszczam się też na podmokłe łąki. Wg mapy punkt powinien znajdować się w lesie. Z odprawy wiem, że punkt jest przesunięty ale i tak obszar poszukiwań obejmuje odpowiednio większy teren. Wracam do roweru. Powtarzam poszukiwania. Kiedy zamierzam już zrezygnować, nadciągają posiłki. Dołączam do chodzącego po lesie bikera. Razem z Krzyśkiem ponownie przeszukujemy teren. Ponownie bezskutecznie. Telefon do Grzesia. Nie wiem jakie informacje otrzymuje Krzysiek ale po krótkim przeszukaniu drzew rosnących na podmokłych łąkach znajdujemy właściwe drzewo. PK84 - Drzewo na upiorzysku (62,0 km - godz.8:30).\nRozdzielamy się, Krzysiek pojedzie grzbietem, który jak zauważyłem wcześniej nie wyglądał na dobrze przejezdny. Ja wybieram szlak prowadzący drogą opadającą łagodnie w dół. Dalej jest bardziej stromo. Błyskawicznie wracam w dolinkę. Z przyjemnością jadę łagodnie wznoszącą się wyżej asfaltową, dobrą szutrową drogą. Odmierzam odległość na mostku kilkaset metrów od celu. Pozdrawiam leśników, odpoczywających przy ściągniętym z lasu drewnie. Leżący kilkadziesiąt metrów dalej sztuczny wodospad (ograniczającą swobodny spływ wody kłodę) namierzam samodzielnie. Kilka kroków po mokrych kamieniach i jestem obok drzewa na przeciwległym brzegu strumienia. PK71 - Wodospad (67,4 km - godz. 9:39).\nZnajdujące się powyżej schronisko pozostawiam na później, będę je zdobywał od zupełnie innej strony. Do powrotu do pozostawionych na południu punktów zachęca ich niewielka odległość od asfaltowej drogi. Zjeżdżając w dół mijam podążającego w przeciwnym kierunku Krzyśka. W tym przypadku mój wariant dojazdu okazał się lepszy. Wszystko co dobre szybko się kończy. Na skraju lasu pozostawiam rower, dalsze ciągnięcie ze sobą roweru nie ma sensu. Ostatnie kilkaset metrów, nie bez trudności pokonuję pieszo. Gdzieś na grzbiecie powinienem odnaleźć skałę i powieszony obok niej lampion. Widzę leżący tam rower. Romek od pewnego czasu rozgląda się za lampionem. Razem ruszamy czerwonym szlakiem na wschód. później sprawdzamy skały od dołu. Romek nie daje za wygraną. Pozostaje "telefon do przyjaciela". Mamy iść zielonym szlakiem prowadzącym na zachód. Kiedy już tracimy nadzieję, dodaję gratis jeszcze kilkadziesiąt metrów. Wysoko w górze "powiewa" biało-czerwony lampion. Chociaż na odprawie była informacja o przesunięciu punktu na południe, to odległość w stosunku do mapy jest nieprzyzwoicie duża. PK73 - Skała (72,9 km - ok.10:30).\nKolejny punkt znajduje się mierząc w linii prostej bardzo blisko. Aby do niego dotrzeć muszę jednak zejść do pozostawionego niżej roweru i podjechać do niego od przeciwnej strony. Pozostawiam rower obok szutrowej drogi. Krzyż znajduje się na wierzchołku stromego wzgórza. Nogi osuwają się na wilgotnym podłożu i suchych liściach. Szukam przejścia między rosnącymi na zboczu krzakami, gałęziami i butwiejącymi pniami. To najcięższe podejście (a później zejście) na dzisiejszej trasie. PK81 - Krzyż (74,4 11:08).\nCzas na realizację optymalnego (w założeniu) planu dotarcia na górski grzbiet, na którym odnajdę najwyżej położony punkt na dzisiejszym rajdzie. Wybieram asfaltową drogę dochodzącą najbliżej grzbietu. Ta kończy się w miejscowości Targoszów. Jeszcze krótki odcinek płaskiego szutru i zaczyna się to co najlepsze - szlak prowadzący grzbietem pomiędzy głębokimi dolinkami. Nie ma zmiłuj, z zupełnie płaskiego fragmentu dolinki od razu ruszam ostro w górę. Tu nie da się jechać. Na przemian pcham lub ciągnę rower. Wymyta przez deszcze droga, leżące kamory utrudniają zadanie. Prędkość przemieszczania się rzadko osiąga minimalną wyświetlaną na moich liczniku wartość 3 km/godz. Kiedy tuż przed grzbietem droga wypłaszcza się, jestem tak zmęczony, że nie jestem w stanie jechać. Płyny w bidonach skończyły się jeszcze przed początkiem podejścia. Ignoruję mijany wcześniej sklep licząc na wodę z jakiegoś mijanego strumyka. Na grzbiecie nawet ta szansa odpłynęła. Wypijam trochę kawy nie wykorzystanej podczas jazdy nocnej. Kawa orzeźwia ale nie gasi pragnienia. Podejście do głównego grzbietu zajmuje mi niemal godzinę. W tym czasie pokonuję ok. 1,6 km i ok.300 m przewyższeń. Średnie nachylenie górskiej ścieżki przekracza 15%, co oznacza, że w wielu miejscach jest ponad 20%. (80,3-81,9 km - 550-830 m n.p.m. - godz.11:40-12:37)\nPunkt, który osiągnąłem to dopiero połowa sukcesu. Pozostaje łagodniej nachylony główny grzbiet, który wyprowadzi mnie jeszcze prawie 100 metrów wyżej. Podjeżdżam, podprowadzam rower. Omijam powalone drzewa. Brnę po kostki w mokrym śniegu. Z każdym krokiem zbliżam się do szczytu. Wreszcie pojawia się rozległa pozbawiona drzew łąka. Wiata, wielki krzyż i dziesiątki wypoczywających w słońcu ludzi. Cel pod nazwą Leskowiec osiągnięty. Jestem na wysokości 912 m n.p.m. Przede mną uczta dla oczu - widok na ośnieżone tatrzańskie szczyty. X90 - Tablica ("Powiewa flaga, gdy wiatr się zerwie. A na tej fladze: ......." No własnie, 90 punktów te słowa są warte. Jeśli tylko zdołasz je wpisać w swą kartę. 84:3 - 13:00-13:06. Odczytane z tablicy słowa to biel i czerwień". Biorąc pod uwagę wysiłek jaki włożyłem, ich wartość jest mocno niedoszacowana ale przecież nie dla marnych 90 punktów wybrałem to miejsce.\nKilka minut odpoczynku, kilka fotek i mogę jechać dalej. Po raz pierwszy od długiego czasu słowo jechać nabiera właściwego znaczenia. Stan szlaku jest taki, że nie można sobie pozwolić na szybki szalony zjazd do położonego niżej schroniska. Jednak ani przez moment nie muszę zsiadać i prowadzić roweru. PK95 - Schronisko (85,3 km - godz.13:12-13:48).\nTłumy ludzi przed schroniskiem. Tłumy ludzi w przypominającym czasy PRL-u wnętrzu. Nie mam ochoty na czekanie w kolejce do okienka. Rezygnuję z darmowego poczęstunku. Piję i napełniam wodą 2 litrowe bidony. Głód mi nie grozi, w sakwie mam pudełko wypełnione makaronem. Z trudem przełykam pierwsze kęsy okraszonego konfiturą makaronu. Później będzie już lepiej. Podchodzi chłopak, który mijał mnie jadąc fatbikem. Bardzo budująca rozmowa. Ponieważ jest tubylcem, który dokładnie zjeździł okoliczne tereny uzyskuję kilka cennych rad dotyczącej dojazdu do wybranych przeze mnie punktów. Schronisko, to miejsce w którym po raz pierwszy (i ostatni) zatrzymuję się na dłużej niż na kilka minut.\nPorównuję swoją mapę z tą wiszącą przed schroniskiem. Nie muszę kurczowo śledzić mapy. Znaki szlaków turystycznych (zielony, później żółty) ułatwią nawigację. Tabliczki pokazują nazwy mijanych szczytów i przełęczy. Pozostawiam rower przy szlaku omijającym szczyt Kamień i pieszo ruszam na poszukiwanie skał. Przy jednej z nich odnajduję lampion. PK88 - Skała (89,7 km - godz.14:24).\nTeraz powinienem jak najszybciej zjechać w dolinkę. Najlepiej byłoby zrobić to drogą przechodząca obok punktu PK30. Jak to zrobić nie był mi w stanie wytłumaczyć nawet napotkany biker, nie podejmuję się tego zrobić samodzielnie. Idę na łatwiznę zjeżdżam dalej żółtym szlakiem. Przyjemny, techniczny zjazd na którym z trudno osiągnąć chociażby przyzwoite 20 km/godz. Luźne kamienie, korzenie, liście, gałęzie. Szlak kręci to w jedną to w drugą stronę. Las się kończy, łąki, pola, asfaltowa droga. Nie jestem w stanie przewidzieć, w którym miejscu osiągnę dolinę. Wreszcie jestem. Zaglądam do mapy, obok mnie zatrzymuje się Krzysiek. Upewnia mnie, w którym miejscu wyjechałem. Jestem niespełna 2 kilometry od bazy maratonu Liszkor w Świnnej Porębie, który odbędzie się za 2 tygodnie. Które górki zafunduje nam Grześ?\nDo kolejnych punktów dotrę bardzo okrężną drogą. Nagrodą był całkiem przyjemny zjazd. Podjeżdżać będę już asfaltową drogą. Po drodze zaliczam znajdujący się w pobliżu drogi, wspomniany wcześniej PK30 - Tama (97,7 km - godz.15:12). Muszę się mocno wyciągnąć, żeby sięgnąć do zawieszonego wysoko perforatora.\nPrzede mną kolejne "górskie" wyzwanie. Punkty położone po przeciwnej stronie dolinki. Wzniesienie jest dużo mniejsze (564 m n.p.m.), długość podejścia i przewyższenie o połowę mniejsze. Skręcam z asfaltowej drogi. Chociaż jakość szutrowej drogi i nachylenie ułatwia prowadzenie roweru, jest ciężko. W końcu zauważam, że nie wszystko zgadza się z mapą. Wyżej droga nieoczekiwanie kończy się. Spojrzenie na mapę wyjaśnia moją pomyłkę. Niezbyt skrupulatnie kontrolowałem mapę i odległości. Wybrałem drogę, która zamiast docierać do szczytu kończy się kilkaset metrów przed grzbietem. Nie ma wyjścia muszę pchać rowerem przez las, omijać przeszkody, pokonywać nieoczekiwane progi. Miało być tylko bardzo ciężko - jest masakrycznie ciężko. Mam wrażenie, że podejście nie skończy się. Koszmar nie może trwać w nieskończoność. (98,6-99,4 km, 370-510 m n.p.m. godz. 15:17-15:43).\nOdmierzam odległość do przełęczy. Pozostawiam rower i szukam "prawie przewróconego" drzewa. Które z tych pochylonych w zasięgu wzroku jest tym właściwym? PK70 - Prawie wykrot (99,5 km - godz.15:47).\nOkoło kilometra dalej na tym samym grzbiecie mam do zaliczenia kolejny wartościowy punkt. Mijany biker (nie rozpoznałem lub nie pamiętam kto nim był) ostrzega przed wiatrołomami na najwyższym szczycie. Nie zamierzam ciągnąć ze sobą roweru aż tak daleko. Przecież muszę wrócić tą samą drogą. Mój pojazd zostawiam na kolejnym mijanym szczycie. Strome zejście pokonuję pieszo. Przełęcz. Strome podejście, które nie nastraja optymistycznie. Widok powalonych drzew wywołuje zwątpienie. Przeciskam się pod pochylonymi drzewami, górą pokonuję zwalone pnie. Kluczę szukając najlepszego przejścia. Jak wyglądało to miejsce przed wejściem leśników trudno sobie wyobrazić. Tak samo, jak trudno sobie wyobrazić, że jeden z uczestników pokonał przeszkody z rowerem. PK99 +K - Szczyt 100:2 (16:12).\nNa lampionie niespodzianka, czyli opis połączonego z punktem Kamrata i opis miejsca gdzie się znajduje. Mam szczęście bo niewyobrażalnej wielkości mrowisko znajduje się 300 m na wschód czyli w miejscu obok którego będę przechodził wracając po rower. Ponownie przechodzę przez powalone drzewa. Nie dające się nie zauważyć mrowisko znajduje się na przełęczy. Lampion na "odwrocie" drzewa czyli niewidoczny od strony ścieżki. Kamrat (40 pkt.).\nJadąc ścieżką wzdłuż grzbietu zastanawiam się w jaki sposób dostać się do znajdującej się po przeciwnej stronie grzbietu asfaltowej drogi. Odpowiedź w postaci prowadzącego w dół szlaku pojawia się sama. Z pełną premedytacją rezygnuję z zaliczenia znajdującego się na wzgórzu krzyża, tzn. znajdującego się w tym miejscu punktu PK52 - krzyż. PK81 pozostawił po sobie głęboką niechęć do takich miejsc.\nSprawnie przejeżdżam przez centrum Wadowic. Jadąc zastanawiam się nad tajemniczym punktem opisanym jako "ciuchcia". Z mapy nic dla mnie nie wynika. Na wszelki wypadek starannie odmierzam odległość. Zatrzymuję się tuż przed wejściem na boisko. Z daleka widzę zdobiącą ten teren niewielkich rozmiarów lokomotywę. To wg organizatora dla mnie jeden z tzw. dziewiczych punktów. Nikt przede mną nie zaliczył tego punktu. Nikt nie przyjedzie tu po mnie. W mniej dziewiczym stanie znajduje się biało-czerwony lampion. Być może ktoś go zerwał i rzucił na ziemię. Ktoś inny powiesił na swoim miejscu. Widać też jedynie fragment kartki ostrzegającej przed straszliwymi skutkami zniszczenia lampionu. PK44 - Ciuchcie (109,0 km - godz.16:58).\nNie przekraczający kilometra odcinek dobrej szutrowej (i prawie płaskiej) drogi i na moim koncie ląduje kolejna wartościowa "dziewica". PK98 - Cmentarz choleryczny (110,4 km - godz.17:12).\nKolejny punkt i kolejny cmentarz choleryczny, znajduje się już na trzecim fragmencie mapy. Na początkowym fragmencie podjazdu w kierunku punktu mija mnie znajoma postać zawodnika startującego na rekreacyjnej 12 godzinnej trasie (nie potrafię połączyć znanej postaci z nazwiskiem). Na dalszym odcinku podjazdu mojemu konkurentowi miękną nóżki i do punktu dojeżdżamy niemal jednocześnie. PK94 - Cmentarz choleryczny (117,0 km - godz.17:43).\nCzas by powrócić na właściwą stronę rzeki Skawa. Widok położonych tam punktów wprawia mnie w nieustające zdumienie. W niewielkiej odległości od siebie widzę 7 (siedem !!!) punktów położonych tuż obok asfaltowych dróg. Pokonując niespełna 10 km można je szybko zaliczyć zdobywając 350 punktów przeliczeniowych. Czy to wciąż jest ta sama trasa. Czy ja ciągle jestem na tej samej imprezie na orientację?\nMimo bezchmurnej pogody powoli zapada zmierzch. Pojawiają się samochody z zapalonymi światłami. Czas by ponownie przestawić się na nocną jazdę. Montuję przednią czołówkę. Sięgam do tyłu by włączyć tylne światełko. Sięgam jeszcze raz. Oglądam. Lampka w trudnym do określenia momencie zniknęła. Może kiedy przedzierałem się przez krzaki, może kiedy opierałem rower o drzewo. Równie dobrze czerwona błyskotka się spodobać jakiemuś gówniarzowi, kiedy pozostawiłem rower przed schroniskiem.\nChwila wściekłości szybko mija. Przychodzi ulga - ja już nie muszę nigdzie jechać, nie muszę już niczego szukać. Dopiero w tym momencie dociera do mnie jak bardzo jestem zmęczony. Do tej pory nawet nie dopuszczałem do siebie takich myśli. Przekręcam kask. Stroboskopowa lampka skierowana w niebo powinna zapewnić doskonałą widoczność nadjeżdżającym z tyłu samochodom. Wracając do bazy nie sposób pominąć jednego z punktów, znajdującego się na niewielkim nasypie tuż obok drogi. X52 - Tablica (Niegdyś świątynia tutaj stała, dziś kwiaty przyozdabiają ziemię. Spłonęła doszczętnie, choć była niemała. Ile lat liczyła, gdy ją objęły płomienie?) (124,0 km - godz.18:11). Odpowiedź to 300 lat (a prawdopodobnie poprawnie zapamiętany zakres lat 1663-1963).\npokonana trasa (brak odcinków pieszych) - mapy w linku na dole strony\nPo drodze nie będę zaliczał już żadnego punktu. To nie oznacza, że moja mordęga już się skończyła. Znajduję się na zachodnim skraju mapy. Baza znajduje się na przeciwległym jej skraju. Do mety pozostało jeszcze ponad 20 kilometrów pagórkowatego terenu. Rodzynkiem na tym torcie będzie ostatni podjazd do położonej wysoko nad doliną Lanckorony.\nSą podjazdy, będą i zjazdy. Jeden z najprzyjemniejszych, to ten do Stryszawy. Jadąc ulicami miasteczka, widzę na przystanku 1 czy 2 bikerów i jeszcze więcej rowerów. Rzucam cześć i nie zatrzymując się jadę dalej. Lampka skierowana do tyłu z jednej strony zapewnia moją widoczność na drodze, z drugiej uniemożliwia podczas jazdy śledzenie mapy. Właśnie nie zauważając tego minąłem wartościowy PK82 - Zęby smoka (p-panc.). Nawet przy braku szczęścia był do odnalezienia w ciągu kilku minut.\nMęczę się na niekończących się serpentynach prowadzących do Lanckorony. W bazie melduję się o godz. 20:50. Górski teren sprawia, że w ciągu niespełna 22 godzin pokonuję jedynie 150 km. To oznacza średnią trasy 7 km/godz. Szybki asfaltowy powrót do bazy sprawia, że średnia jazdy wzrasta do zawrotnych 11 km/godz. Przedstartowy wydawałoby się mało ambitny cel zajęcia miejsca w pierwszej 10 na 14 startujących nie został spełniony. 1830 pkt wystarczyło by zająć zaszczytne ostatnie miejsce. Drugi cele - 24 godzinna jazda na orientację została spełniona jedynie połowicznie. Do bazy wróciłem już po niespełna 22 godzinach. Czuję się podobnie jak po pieszej setce. Dzisiaj pieszo pokonałem wyjątkowo duży dystans\nJadąc na południe z premedytacją wybrałem ciekawszą ale i trudniejszą trasę. Gdybym miał ponowną szansę, znów pojechałbym zaliczać te same punkty. By walczyć o jak najlepszy wynik, należało jechać w przeciwnym kierunku. Trudności jakie napotykało się na obu częściach trasy i szybkości zaliczania punktów dzieliła przepaść.\nZ mojej twarzy nie znika uśmiech satysfakcji. Niech za podsumowanie imprezy posłużą słowa jakie powiedziałem, żegnając się z Basią. TRASA BYŁA TAK OKROPNA, ŻE WRÓCĘ ZA ROK.\nCzas trasy 21:50\nCzas jazdy 13:50\nDystans 152,1 km\nPrzewyższenie 3485 m\nŚr. 10,95 km/godz.\nMax 56,6 km/godz.\nPunkty przeliczeniowe 1830/????\nMapy, opisy punktów, wyniki\nKrzysztof Wiktorowski (wiki) - nr 42


Dlaczego nie zostałem wybrany? - Artykuł - ECAM\nDlaczego nie zostałem wybrany? - Artykuł\nDlaczego nie zostałem wybrany?\nOdbyłeś kilka rozmów rekrutacyjnych, czekasz na kontakt od pracodawcy, a telefon nie dzwoni? Odtwarzasz w pamięci każde wypowiedziane słowo, zastanawiając się, jaki popełniłeś błąd?\nNie poddawaj się! Powodów odrzucenia Twojej kandydatury może być więcej niż myślisz.\nDlaczego nie zostałem wybrany? Pani Jolanta Bogutyn-Przybyszewska, dyrektor firmy rekrutacyjnej UniKadr, w następujący sposób odpowiada na to pytanie: Czasami powód jest bardzo prosty. Nie pasowaliśmy do zespołu. Czasem był ktoś, kto bardziej odpowiadał stanowisku, miał odpowiednie doświadczenie. Jednak nie zmienia to faktu, że ciągle pozostajemy rozżaleni i bez pracy. Ale zamiast pozostawać w stanie wiecznego żalu, trzeba na zimno rozważyć sytuację, poprawić to, co poprawić można, potraktować rozmowę jako kolejną, cenną lekcję i… pójść z podniesioną głową na kolejną rozmowę kwalifikacyjna. Pamiętajmy, że wymagania pracodawców są skorelowane z sytuacją rynkową. I tak, jak i my poszukujący pracy, tak i pracodawcy, musimy odpowiadać na wymagania rynku i otoczenia gospodarczego. I jeśli to zrozumiemy, będzie nam łatwiej zrozumieć świat. A zrozumieć, to też łatwiej żyć, podejmować decyzje i być za nie odpowiedzialnymi. To siła, którą wasi przyszli mądrzy pracodawcy docenią\nProces rekrutacyjny można porównać do wyboru partnera życiowego. Podobnie jak podczas pierwszej randki dwojga ludzi, kandydat i pracodawca spotykają się w celu wzajemnego poznania i wywarcia pozytywnego wrażenia. Obydwie strony są pełne podekscytowania, obaw i niepewności.\nKandydat, przekonując pracodawcę o posiadaniu wszelkich niezbędnych kwalifikacji i umiejętności, skrywa w sobie również obawy dotyczące akceptacji innych członków zespołu, sprostaniu stawianym wymaganiom i czasu na samorealizację pozazawodowych pasji.\nPracodawca, przedstawiając pozytywny wizerunek swojej firmy, zastanawia się, czy kandydat będzie miał wystarczającą motywację, aby efektywnie pracować, popierając również wartości i kulturę organizacyjną firmy. Porównanie interview do wyboru partnera życiowego pozwala zauważyć, że w procesie rekrutacji nakładają się na siebie 4 płaszczyzny: płaszczyzna kandydata i jego życia prywatnego oraz rzeczywistość pracodawcy i innych członków „rodziny", czyli współpracowników.\nDecyzja o zatrudnieniu – przyczyny wewnętrzne…\nPrzyczyny wewnętrzne decydujące o zatrudnieniu to wypadkowa twoich umiejętności, kompetencji, wiedzy, osobowości i sposobu zaprezentowania się w trakcie spotkania. Są to czynniki, które możesz dowolnie kształtować i doskonalić.\nPani Kamila Przybyszewska, partner w UniKadr, wskazuje, że: Rekrutując kandydata do pracy, rozpatruje się go głównie w dwóch płaszczyznach (tzw. wewnętrznych): kompetencji i osobowości, które to płaszczyzny mają równie waży wpływ na sukces w procesie rekrutacji.\nPłaszczyzna kompetencji rozumianych jako wiedza, umiejętności i postawa ma kluczowe znaczenie w zdobyciu pracy. Pocieszający dla tych, którzy „chcą pracować", a nie tylko „marzą i oczekują, że praca sama przyjdzie" jest fakt, iż dla większości pracodawców bardzo ważna jest postawa, czyli to, czy kandydat chce pracować, uczyć się, zdobywać kompetencje, a w efekcie budować wartość firmy. Jeżeli więc nie mamy wystarczających umiejętności czy wiedzy, nie powinniśmy się tym martwić, ponieważ swoją aktywną postawą bardzo często przekonujemy do siebie pracodawcę.\nPokaż zatem pracodawcy, że zależy ci na pracy. Bierz udział w dodatkowych kursach i szkoleniach, pogłębiaj swoje zainteresowania, pracuj nad swoją punktualnością, odpornością na stres i sumiennością, a przede wszystkim przychodź na każdą umówioną rozmowę!\nSpotkania rekrutacyjne postrzegaj w kategoriach sukcesu – przeszedłeś przez pierwszy etap selekcji, co świadczy o tym, że posiadasz kwalifikacje niezbędne do objęcia stanowiska na które aplikowałeś, a na ostateczną decyzję pracodawcy w przeważającej mierze decydują wymienione poniżej przyczyny zewnętrzne.\n… i zewnętrzne\nPrzyczyny zewnętrzne obejmują czynniki, na które masz niewielki wpływ. Zazwyczaj chodzi o poziom dopasowania twoich cech i kompetencji do wymagań stawianych na danym stanowisku pracy oraz do reszty zespołu.\nPani Joanna Frąckowiak, HR Biznes Partner w UniKadr, wskazuje, że: Pracodawcy maja różne wymagania odnośnie kandydatów. Standardowe odnośnie kompetencji oraz osobowościowe, uzależnione od rodzaju wykonywanej pracy, czyli np. czy kandydat ma predyspozycje do zarządzania zespołem, wykonywania obciążającej psychicznie lub fizycznie pracy lub wprowadzania kluczowych zmian w organizacji.\nNigdy nie wiesz, według jakich kryteriów rekruter podejmuje decyzje: czy chodzi o jakąś ukrytą cechę osobowości, niskie oczekiwania finansowe lub inne osobiste przekonania pracodawcy dotyczące preferowanego wieku, płci, wyglądu zewnętrznego, znaku zodiaku, intuicji, aktualnej fazy księżyca, sposobu wysławiania się kandydata lub używanych perfum. Wśród innych czynników zewnętrznych można wymienić aktualną sytuację firmy. Rozmowy rekrutacyjne często prowadzone są w celu zapobiegania przyszłym lukom kadrowym, budowania bazy potencjalnych kandydatów do pracy, badania konkurencji lub obsadzenia stanowiska, które jest dopiero tworzone.\nAutor: Izabela Drużbińska, doradca zawodowy-stażysta MCK Szczecin\nŹródło: opracowanie własne na podstawie rozmowy z konsultantami Biura Doradztwa Personalnego UniKadr: Jolanty Bogutyn-Przybyszewskiej, Kamili Przybyszewskiej oraz Joanny Frąckowiak.


KIF zaprasza na nowy cykl bezpłatnych szkoleń dot. fizjoterapii pediatrycznej. - Krajowa Izba Fizjoterapeutów\nDział Szkoleń Krajowej Izby Fizjoterapeutów rozpoczyna realizację nowego cyklu bezpłatnych szkoleń dla fizjoterapeutów pt. „Ocena funkcjonalna i prowadzenie dokumentacji medycznej dla pacjentów w wieku rozwojowym (0-7 lat)”. Program szkolenia obejmuje zakres wytycznych KRF do udzielania świadczeń z zakresu fizjoterapii pediatrycznej i ich opisywania w dokumentacji medycznej. Jest to szczególnie istotne, gdyż każdy fizjoterapeuta ma obowiązek prowadzić taką dokumentację. Wiemy, że w związku z tym pojawia się wiele pytań i niejasności. Wychodząc naprzeciw tym problemom, Dział Szkoleń KIF wdraża nowy cykl szkoleń, którego celem jest przybliżenie zagadnienia od strony praktycznej oraz prawnej.\nPodczas szkolenia przedstawiony zostanie model badania dziecka w wieku 0-7 lat, zgodny z założeniami wdrażanej reformy rehabilitacji.\nUczestnicy kursu zdobędą umiejętność prowadzenia i dokumentowania badania i leczenia w oparciu o funkcjonalny model ICF-CY.\nUczestnicy zapoznają się też z metodyką oceny funkcjonowania dziecka w wieku 0-7 lat oraz interpretacją uzyskanych wyników.\nPamiętaj! Właściwie prowadzona dokumentacja to nie tylko dokumenty istotne przy prowadzeniu terapii, ale też rodzaj polisy ubezpieczeniowej dla fizjoterapeuty.\nZajęcia prowadzone są formie teoretycznej z elementami ćwiczeń praktycznych z zakresu oceny funkcjonowania dziecka w wieku 0-7 lat. Szkolenie obejmuje 1,5 dnia (łącznie 14 godzin dydaktycznych). Na koniec uczestnicy otrzymają certyfikat ukończenia szkolenia. Wymogiem ukończenia szkolenia jest udział w szkoleniu w pełnym wymiarze.\nposiadanie prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty (PWZFz),\nuregulowanie składek członkowskich KIF.\nOsoby zainteresowane udziałem w szkoleniu mogą zapisywać się wyłącznie poprzez Portal Fizjoterapeuty portal.kif.info.pl – zakładka „Szkolenia”.\nW zakładce systematycznie pojawiają się nowe terminy i miejsca organizowanych szkoleń. Aktualnie mamy wolne miejsca w następujących lokalizacjach: Łodzi, Bydgoszczy, Poznaniu, Gdańsku, Toruniu, Rzeszowie, Olsztynie, Radomiu, Krakowie, Lublinie i we Wrocławiu.\nLiczba dostępnych miejsc jest ograniczona. Nie czekaj – zaloguj się już dziś i wybierz dogodny dla siebie termin!\nDział Szkoleń Krajowej Izby Fizjoterapeutów\nOcena funkcjonalna i prowadzenie dokumentacji medycznej dla pacjentów w wieku rozwojowym (0-7 lat), Szkolenia KIF\n"Zaufaj fizjoterapeucie" - nowa akcja KIF skierowana do pacjentów.


Tomasz Dziki nie jest już kierownikiem w Archiwum Państwowym.… - Portal Włocławek\nTomasz Dziki nie jest już kierownikiem w Archiwum…\nTomasz Dziki nie jest już kierownikiem w Archiwum Państwowym. Nową szefową została...\n12.02.2020, 20:12 (aktualizacja 12.02.2020, 22:19)\nOd sierpnia 2019 roku dr Tomasz Dziki nie jest już kierownikiem w Archiwum Państwowym w Toruniu - Oddział we Włocławku mieszczącym się przy ul. Księdza Ignacego Jana Skorupki 4. Kierownikiem archiwum T. Dziki był od 2007 roku.\n"Został przeniesiony do Torunia, ale z przeniesienia nie skorzystał. Przebywa na L4"- dowiadujemy się od anonimowego informatora\nTomasz Dziki był częstym bywalcem włocławskich klubów w opinii niektórych "duszą towarzystwa". Czy to wpłynęło na decyzję o przeniesieniu? Instytucja nie chce tego komentować. Tomasz Dziki jest utożsamiany z obecną ekipą rządzącą we Włocławku. Nie stronił od publicznych, kontrowersyjnych wypowiedzi.\nNa zwolnieniu L4 można przebywać przez pół roku. Po tym czasie nie przysługuje zasiłek chorobowy. Łatwo policzyć, że ten czas własnie upływa.\n"Czy okaże się "nieocenionym specjalistą"= na jakimś stanowisku miejskiej instytucji?"- coraz częściej pojawiają się tego typu pytania\nKierownikiem Archiwum Państwowego w Toruniu Oddział we Włocławku od sierpnia 2019 roku jest dr. Monika Wyszomirska. Dziś nie miała czasu się z nami spotkać, ale w rozmowie telefonicznej poinformowała, że przedstawi swoją sylwetkę czytelnikom Portalu Włocławek w przyszłym tygodniu.\nBleblok 02.04.2020, 14:01\nSmutne , ale nasuwa się wniosek...skoro ktoś jest "kretem" w firmie to nim zostaje niestety. a inni pracownicy już są na celowniku, jedynie kwestia czasu\nChłam 01.04.2020, 17:46\nCiekawe kto tak "uprzejmie," donosi w takim razie...... Z pewnością jakiś "lojalny" pracownik? chłam\nSkowronek 01.04.2020, 17:27\nA ty "Jola" co za świte reprezentujesz? Na nocnej zmianie hahaha. Wyspij się lepiej i nie zanudzaj\nJola 13.02.2020, 00:51\nWszyscy elegancko ubrani, kościół, jakas uroczystość a ten w koszulce, to ma być szef poważnej instytucji. On to może byc szefem, ale baru w tym stroju\nKsczor 01.04.2020, 17:34\nKomentarz? Jaki? Kto tym manipuluje??\nPingwinek 01.04.2020, 17:30\nA " Jola" to w nocy nie śpi,? A co robi na nocnej zmianie buhhha może lepiej nie pytać bo prawda wyjdzie na jaw


Parafina z plaż zostanie zebrana i sprzedana | Ustka Nasze Miasto\nParafina z plaż…\nJak już informowaliśmy, na plażach od Jarosławca po Łebę, i dalej w kierunku wschodnim morze wyrzuciło bryły parafiny. Takie znaleziska odkryto najpierw m.in. w okolicach Jarosławca i Lubiatowa. Bryły białej skrystalizowanej substancji widziano też w pobliżu Czołpina, Rowów oraz w Ustce w kierunku Orzechowa, a także na plaży zachodniej.\nParafina na brzegu oznacza, że jakiś statek opróżniał lub mył pokładowe zbiorniki na pełnym morzu, a parafina i substancje ją zawierające są często stosowane w takich zabiegach.\n- To zgodne z przepisami. Armator może to robić w odległości co najmniej 12 mil morskich od brzegu - mówi Włodzimierz Kotuniak, dyrektor Urzędu Morskiego w Słupsku.\nNiestety zimą temperatura wody powoduje, że parafina nie rozpuszcza się, tylko krystalizuje i w takiej postaci dociera do brzegu. Teraz służby mają problem, bo bryły parafiny trzeba zebrać z plaż.\n- Kiedyś takie odpady były wywożone do utylizacji. Ale jakiś czas temu po podobnej akcji na naszym wybrzeżu zabraną parafinę udało się sprzedać firmie, która produkuje świece i znicze - informuje dyrektor Kotuniak. - Teraz zrobimy tak samo. Parafinę zmagazynujemy i poszukamy odbiorcy.\nDyrektor Urzędu Morskiego w Słupsku podkreśla, że w akcji zbierania parafiny wydatnie pomagają samorządy - gminy oraz Starostwo Powiatowe w Słupsku.\nBryły parafiny na brzegu to dość częste znaleziska na bałtyckich plażach. Pod koniec 2016 roku kilkaset kilogramów tej substancji znaleziono w plażach pomiędzy Ustką a Jarosławcem. Natomiast na wchód od Łeby w sumie było to aż 20 ton. Dwa lata temu na plażach powiatów słupskiego i lęborskiego zebrano niemal 16 ton parafiny.\nMateriał oryginalny: Parafina z plaż zostanie zebrana i sprzedana - Głos Pomorza\nUsteckie "Tereny Portu" zaskarżone. Będzie proces o plan zagospodarowania [ZDJĘCIA]\nPrzegląd tygodnia w Ustce, najważniejsze wydarzenia od 29.11 do 5.12.2020, sprawdź czy nie minęło Cię nic ważnego\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie tygodniową prasówkę. Jeśli w mijającym tygodniu byłeś zbyt zajęty, by nadążyć za informacjami z Ustki, zobacz teraz artykuły, które inni czytelnicy czytali najchętniej między 29.11 a 5.12.2020. Sprawdź, czy nie minęło Cię nic ważnego. Czy czytałeś artykuł: „Ustka w śniegu! Tak wyglądała zima 10 lat temu [ZDJĘCIA]”?


Poradnik pacjenta - wizyta u stomatologa - http://lawety.net.pl/\nDodane: 09-03-2019 08:31\nStomatologia w dzisiejszych czasach w porównaniu do lat ubiegłych zrobiła ogromny postęp. Nie ma co nawet porównywać jej do tego co działo się w czasach komunistycznych w naszym kraju. Dziś sytuacja jest taka, że nawet osoby spoza Polski przylatują do nas na leczenie zębów. Szwecja, Szwajcaria\nCiekawe kto może klimatyzować pomieszczenia?Ile możesz zaoszczędzić na używanych ciuchach.O myjniach i samochodachMedyczne opracowania statystyczne- co i jak3 Niepodważalnych Dowodów, Faktów I Liczb, Które Pokazują Jak uzyskać pomoć prawnąPomoc przy zepsutym samochodzieCzerp energię ze SłońcaNowoczesne sposoby jak transportować ponadgabaryty w każdych warunkachCo to jest pozycjonowanie?Plumbing systems - how to fix them?Warto oszczędzać wodę? Warto!6 Prostych Metod Aby pożyczć mebleSzukasz jak szkolić z bhp we Wrocławiu?Komfort używania samochoduSzkolenia BHPSzybalski-stomatologia.plDla kogo dobrym rodzajem aktywności będzie wspinaczka? myjnie bezdotykowe cenaOptima EPR dla firmSamochody i ich naprawaCo to jest hydraulika siłowa?Tłumacz BułgarskiegoTemat na dzisiaj - ogrzewanieO tym, jak korzystać z pomocy prawnejGdzie wypożyczyć krzesła?Tradycje i zwyczaje pogrzeboweSzczury, karaluchy, pluskwy...The job of electricianNie ponoś niepotrzebnego ryzyka - przygotuj się przed wejściem na szlakProdukty dla dzieci w Polskim internecie


Gmina Annopol: Wykiwali nas z chodnikiem - Dziennik Wschodni\nGmina Annopol: Wykiwali nas z chodnikiem\nDodano: 4 stycznia 2010, 21:37\nMieszkańcy wsi Borów koło Annopola nie są zadowoleni z chodnika, który niedawno im wybudowano. Na inwestycję wyłożyli własne pieniądze. Teraz czują się oszukani przez władze samorządowe.\n– Daliśmy na chodnik 28 tysięcy złotych. Budowę miał finansować także Zarząd Dróg Wojewódzkich w Lublinie i gmina Annopol – podkreśla Andrzej Rej, prezes Stowarzyszenia na rzecz Ekorozwoju Wsi Borów. Ostatecznie dołożyła się tylko gmina. Chodnik jest znacznie krótszy niż planowano.\n– Podejrzewam, że gmina już dawno wiedziała, że województwo nie dołoży się do tej inwestycji. Czujemy się z tego powodu oszukani, bo chodnik mógł być o wiele dłuższy – podkreśla Marek Kolerski z Borowa, radny gminy Annopol.\n– Gmina złożyła zbyt późno wniosek o dofinansowanie tej budowy. Wszystkie środki mieliśmy już rozdysponowane – wyjaśnia Urszula Franczak, naczelnik Wydziału Planowania Zarządu dróg Wojewódzkich w Lublinie.\n– Nie było możliwości złożenia wniosku wcześniej. A jeżeli mieliśmy już gotową dokumentację, zdecydowaliśmy się na wybudowanie choć części chodnika. W przyszłych latach będziemy kontynuowali budowę z gminnych pieniędzy – zapewnia Wiesław Liwiński, burmistrz Annopola.\nTo jednak nie wystarcza. – Nie podobają nam się wysokie koszty inwestycji i to, że władze gminy celowo nas oszukały zapewniając, że do budowy dołoży się województwo.\nDomagam się interwencji Komisji Rewizyjnej w tej sprawie – dodaje Kolerski.\nPodczas ostatniej sesji Rady Gminy Annopol radni przegłosowali jego wniosek o gruntowne sprawdzenie inwestycji. (fp)\nJurny Żbik Z nosa\t(5 stycznia 2012 o 11:12)\nw Borowie mamy kostkę po sam most...w roku 2012 planują kostke w strone zaklikowa az po las\nposzkodowany\t(3 stycznia 2012 o 18:49)\nW Annopolu na parkingu przy ul. Leśnej 9, 25 grudnia 2011r. około godz. 15.00 cofający czerwony opel uszkodził stojącego niebieskiego Peugeota 206 i zbiegł z miejsca zdarzenia. Bardzo proszę osoby, które wiedzą coś na ten temat o podanie informacji. GG 3367504\nlive\t(1 lipca 2010 o 22:01)\nniekotrzy maja tyle samo w glowie co dziecko dwuletnie ...........\npatrzac na to to mozna powiedziec ze za pare lat bedzie nasza wies tak samo wygladac jak Czarnobyl !!!\nogarnijcie sie ludzie !!!!!!!!!! bo jak narazie to jestesmy posmiewiskiem dla calej gminy\nGość\t(26 kwietnia 2010 o 07:12)\nWiem juz wszystko, p. M.Kolerski to mason i żyd, a sam uważa sie za człowiek walczacego o niepodleglosc i suwerennosc naszego kraju, to tylko przykrywka, zastanówcie sie skad On ma fundusze na "swoje" inwestycje??\nUrzad skarbowy ma w kieszeni.\naryjczyk\t(26 kwietnia 2010 o 01:10)


Patryk Tomaszewski: Dla mnie modeling jest obok, traktuję to bardziej jako hobby - Dziennik Wschodni\nPatryk Tomaszewski: Dla mnie modeling jest obok, traktuję to bardziej jako hobby\nPatryk Tomaszewski (fot. Richard Mamando)\nPatryk Tomaszewski z Lublina w TOP 15 najprzystojniejszych mężczyzn świata [zdjęcia]\nStudent KUL będzie reprezentował Polskę na najstarszym męskim konkursie piękności [zdjęcia]\n• Łatwo dostać się do finału konkursu Manhunt International?\n- Kandydaci muszą być na pewno wszechstronni, bo w tym konkursie liczy się nie tylko wygląd i prezentacja podczas gali finałowej. Oceniane są także m.in. osobowość, sposób bycia, zachowanie w konkretnych sytuacjach, a nawet czystość w pokojach, o którą każdy z finalistów dbał sam podczas zgrupowania przed galą finałową. Podczas pobytu w Australii organizatorzy konkursu zaplanowali nam mnóstwo atrakcji i aktywności. To, czy braliśmy w nich udział i jak się w nie angażowaliśmy, również było oceniane. Manhunt International to konkurs, w którym na pewno łatwiej mają osoby, które pracują już w branży modelingowej i mają już pewne obycie w środowisku.\n• Jak znalazłeś się w finale Manhunt?\n- Na etapie krajowym delegatów wybiera ekipa portalu „Z archiwum Miss” i jego założyciel Jarosław Załęgowski (reprezentanci Polski uczestniczą w konkursie od 2010 roku - przyp. aut.). Tak też było w moim przypadku. Trafili do mnie przez mój profil na portalu dla modeli. Pracuję już trochę w modelingu: jestem m.in. twarzą polskiej marki garniturów Club Konesera, biorę udział w sesjach zdjęciowych. Pierwsze kroki stawiałem w lubelskiej agencji Magmar Models, do której trafiłem jako 18-latek. Po krajowym etapie konkursu odbywa się zgrupowanie i gala finałowa. W tym roku finaliści spotkali się w Gold Coast w Australii. Mieszkaliśmy w luksusowym hotelu Q1 Resort & Spa. Przygotowania były bardzo intensywne. Mieliśmy wypełniony każdy dzień mniej więcej od godziny 7 rano do 22. Podczas gali finałowej mieliśmy trzy wyjścia: w stroju narodowym, w kąpielówkach i w smokingu, które były oceniane przez jury.\n• A jak atmosfera i relacje między kandydatami?\n- Według mnie bardzo pozytywnie, działaliśmy jak zgrany team, nie odczułem zawiści, mimo że konkurencja była silna. Oczywiście zdarzały się różne sytuacje, ale traktuję to jako zderzenie różnych charakterów i typów osobowości. Całościowo, razem z pobytem w niesamowitej Australii, było to dla mnie bardzo ciekawe i na pewno cenne doświadczenie. Pojechałem na konkurs z ciekawości, chciałem zobaczyć jak wyglądają takie wydarzenia „od kuchni”, potraktowałem to jako przygodę.\n• Manhunt otwiera drogę do kariery?\n- Niektórzy na pewno tak do tego podchodzą. Ja mam do tego trochę inny stosunek. Dla mnie modeling jest obok, traktuję to bardziej jako hobby. Moim głównym zajęciem jest marketing, którym zajmuję się od kilku lat. Rozwijam moją grupę Another Way. Wprowadzamy na polski rynek aplikację, która daje zwrot pieniędzy podczas codziennych zakupów. To jest moja praca i pasja, zaraz obok motoryzacji. Studiowałem też prawo na KUL, ale zawiesiłem studia dla biznesu, bo prawo nie dawało mi tak wielkiej frajdy, rozwoju i kontaktu z pozytywnymi ludźmi.\nPatryk Tomaszewski konkurs Manhunt International modeling Z archiwum Miss\nputt / 22 grudnia 2018 r. o 20:33\nale kto to k0rwa jest?\nGość / 22 grudnia 2018 r. o 19:40\nhmmm, czy te wszystkie "modelingi" to zawsze musza wyglądać na takich zniewieściałych.\nGość / 22 grudnia 2018 r. o 20:16\nhmmm, czy te wszystkie "modelingi" to zawsze musza wyglądać na takich zniewieściałych Ten znajdzie kto wie gdzie szukać W lesie nie znajdziesz rekina A oceanie jeża\nGość / 23 grudnia 2018 r. o 10:21\nale lalunia fiu fiuu\nMarcel / 22 grudnia 2018 r. o 21:29\nNapisz do mnie slodziaku,wylizal bym Ci...\nKamil / 23 grudnia 2018 r. o 07:24\nTen cały Patryk to zadufany w sobie buc. Może i ładny ale głupi życiowo...\nGość / 23 grudnia 2018 r. o 00:23\nŻal cebulakom :)))) dupę ściska :))) Onkologia .... to jest styl cebulaka spod Lublina :))) buhahhahahaaa\nobiektywny / 22 grudnia 2018 r. o 22:16\nte wszystkie komentarze krytykujace pokazuje ze macie wszyscy kompleksy żal wam *** ściska ze chlopak jest ładny do tego ma jakaś pasje a Wy z komputera jestescie brzydcy macie brzuch piwny i małe penisy


BRW Stal Mielec przed wielką szansą | Związek Piłki Ręcznej w Polsce\nStrona główna | PGNiG Puchar Polski Mężczyzn | BRW Stal Mielec przed wielką szansą\nBRW Stal Mielec przed wielką szansą\nBRW Stal Mielec zrobiła wielki krok do zdobycia brązowego medalu Mistrzostw Polski. Po dwóch meczach w Kwidzynie beniaminek PGNiG Superligi remisuje z MMTS 1-1. Jednak teraz podopieczni Ryszarda Skutnika dwa razy zagrają przed własną publicznością i jeżeli z obu tych potyczek wyjdą zwycięsko staną na najniższym stopniu podium!\nPo sobotniej porażce po dogrywce 36-41, w niedzielę mielczanie pokonali wicemistrzów kraju 25-20. Jedziemy tam wygrać choć raz – mówił trener przed wyjazdem. Choć była nawet szansa na dwa zwycięstwa… – Przegraliśmy wygrany mecz – mówił w sobotę Grzegorz Sobut, rozgrywający Stali. – Za szybko chcieliśmy skończyć, prowadziliśmy pięcioma bramki. Chcieliśmy dobić rywala, szybko rzucić szóstą, siódmą. To się zemściło, ale taki jest sport – mówił po sobotniej pechowej porażce.\nW niedzielę Stal nie popełniła już tych samych grzechów. Grała mądrze i konsekwentnie. Przy stanie 17-14 dla MMTS-u Paweł Wilk powiedział do kierownika drużyny Roberta Zawady: "Spokojnie. Wygramy to!” I słowa dotrzymał. – Powiedzieliśmy sobie, ze gramy do końca. Bez względu na wszystko. Nie chciałbym tu już wracać na piąty mecz. W Kwidzynie zawsze mi się źle broniło. Dziś co prawda przełamałem ten kompleks, ale nie przyjeżdżajmy tu już – podsumował szczęśliwy Adam Wolański.\nŹródło: nowiny24.pl / inf. własna\nWstecz: Vistal dziękuje\nDalej: Kadra kobiet trenuje w Pruszkowie


Tysiąc gdańskich rowerów (9994)\nW czwartek 20 stycznia w Urzędzie Miejskim w Gdańsku odbyła się prezentacja prototypowego roweru publicznego – jednego z tysiąca jednośladów, które wkrótce pojawić się mają na ulicach miasta.\nRower powstał w Bydgoszczy i jest skonstruowany specjalnie z myślą o sieci wypożyczalni – jest bardzo przyjazny dla użytkownika, a przy tym odporny na uszkodzenia i dewastacje. Zastosowano w nim m.in. rolkowe hamulce, nieprzebijalne opony, a także wał napędowy zamiast tradycyjnego łańcucha. Roweru nie da się łatwo rozkręcić, a każdy element jest oznakowany.\nRowery wypożyczyć będzie można w rozsianych po mieście samoobsługowych wypożyczalniach. Nad ich rozmieszczeniem we współpracy z TRM pracował Zespół Mobilności Aktywnej Urzędu Miejskiego w Gdańsku. Wypożyczanie jednośladu ma być banalnie proste – wystarczy do tego Karta Miejska, zwykła karta płatnicza, albo specjalna Karta Rowerowa wydawana przez operatora sieci wypożyczalni. Wstępne założenia inwestora przewidują, że pierwsze pół godziny jazdy rowerem publicznym będzie darmowe, a każda następna godzina będzie się wiązała z niewielką, kilkuzłotową opłatą, która będzie odliczana z konta, bądź też z abonamentu.\nTrójmiejski Rower Miejski to przedsięwzięcie komercyjne, operator czerpać będzie zyski z reklam umieszczonych na jednośladach. Oprócz Gdańska rowery publiczne pojawią się również w Sopocie (będzie tam 200 jednośladów i 10 stacji dokujących). Jeśli przedsięwzięcie okaże się udane TRM deklaruje zwiększenie ilości rowerów i wypożyczalni i umiejscowienie ich również w innych dzielnicach Gdańska – m.in. na górnym tarasie.\nźródło: www.gdansk.pl, fot. sxc.hu