Radiowy system walkie-talkie 27 MHz - Meble July\nRadiowy system walkie-talkie 27 MHz\nTak więc, jeśli jesteś największym fanem inżynierii radiowej, to na pewno zainteresujesz się, a jeśli nie jesteś fanem, to będzie on interesował jeszcze bardziej. Powiem ci, jak w domu możesz zbudować prostą walkie-talkie, zdolną do pracy w odległości do 1,5 km.\nJedna wspólna antena A1 jest używana do odbioru i transmisji. Przełącznik SA2 łączy stację radiową z zasilaczem - podczas transmisji do nadajnika i po jej odebraniu przez odbiornik.\nZamiast mikrofonu możesz użyć słuchawki o wysokiej impedancji. Do montażu potrzebne są dwie tablice tekstolitów. Na jednym znajdzie się główny oscylator, z drugiej - odbiornik i wzmacniacz niskiej częstotliwości nadajnika. Stojaki montażowe i sworznie sworzniowe to kawałki miedzianego drutu cynkowego o długości do 10 mm, wpuszczane w otwory o średnicy 1 mm.\nNa przednim panelu stacji radiowej wyświetlany jest uchwyt kondensatora C15 do dostrajania odbiornika. Przełącznik SA2 (odbiór-przesyłanie) i przełącznik zasilania SA1 znajdują się na ścianie czołowej obudowy. Antena jest teleskopowa z odbiornika radiowego lub rury mosiężnej o średnicy 3-5 mm i długości 900-1000 mm.\nAby skonfigurować nadajnik i antenę nadajnika, wykonaj falomierz. Jego schemat pokazano na ryc. Na ramie o średnicy 22 mm nawiń cewkę L na 10 zwojów drutu PEL lub PEV o średnicy 1,2 mm. Odwróć się od trzeciej tury, licząc od końca (zgodnie ze schematem) do końca. Skraplacz C1 - trym, z dielektrykiem powietrznym. Mikrometr ma wartość 100μA. Skalę falomierzy (22-32 MHz) należy wstępnie skalować w generatorze sygnału VHF. Ustaw pokrętło kondensatora C1 na podziałce odpowiadającej częstotliwości roboczej nadajnika i umieść cewkę falową L w bezpośrednim sąsiedztwie cewki L3. Zmieniając pojemność kondensatora C9, osiągnij największe odchylenie strzałki na wskaźniku falomierza.\nPrzedstawiono podstawowy schemat prostych stacji radiowych AM Walkie Talkie do łączności radiowej krótkiego zasięgu w zakresie częstotliwości HF 27 MHz. Domowa radiostacja jest zbudowana na tranzystorach i mikroukładach i nie jest trudna do ustawienia, jest doskonałym wyborem dla początkujących szynek do robienia samych stacji radiowych.\nŁącząc różne wersje radia i nadajników, można zbudować szeroką gamę stacji radiowych o różnej mocy i zasięgu. Oddzielne niezależne odbiorniki i nadajniki są łatwiejsze do skonfigurowania i łatwiejsze do aktualizacji. Ale takie rozwiązanie ma pewną nadmiarowość i wyższą cenę niż połączony system.\nRysunek 1 pokazuje przykład stacji radiowej AM o częstotliwości 27 MHz, zapewniającej zasięg komunikacji w odległości 1-2 km.\nRyc.1. Schemat prostej domowej stacji radiowej AM na częstotliwości 27 MHz na tranzystorach.\nElementy obwodu nadajnika AM na rysunku 3:\nR1 = 1 K, R 2 = 75, R3 = 3.Zk, 1.2k, R4 = R5 = 68k, 3.3K R6 = R7 = 240K, 39K R8 = R9 = 2.4k;\nR10 = 3,9k, R11 = 510, R12 = З.Зк, R13 = 10к, R14 = 100, R15 = 3,9k, R16 = 240k, R17 = 1 κ;\nC16 = 1n, C 17 = 1n, 018 = 0,1, C19 = 5 p, C20 = 10 n-33 n, C21 = 10 p, C22 = 20 p F;\nL1 - 8 zwojów PEV-2 0,6 na ramie 5-7 mm, L2 - dławik RF 80-150 μH, LZ, L5 - cewki na ramie 6-7 mm, 14 zwojów PEV-2 0,2 mm,\nL4 - 2 zwoje, L6, L7 - dławik RF, 60-150 μH.\nBlog dla początkujących amatorów radia, którzy chcą stworzyć własną stację radiową, nauczyć się i rozumieć, jak działa odbiornik i nadajnik. Autor wprowadza cię do prostego projektanta radiowego do produkcji własnymi rękami prostej stacji radiowej na zakres 50 MHz. Do działania tej stacji radiowej nie jest wymagane zezwolenie ani sygnał wywoławczy, aby wejść na antenę. Konieczne jest zebranie dwóch stacji radiowych. Praktyczne zastosowania stacji radiowych pozwolą nam zrozumieć pewne dostrojenie sprzętu i anten, a także przechodzenie fal radiowych. Radiotelefony umożliwiają przeprowadzanie eksperymentów w celu zmiany lub ulepszenia obwodu bez poważnego ryzyka uszkodzenia elementów. Stacje radiowe mają rezerwę na modernizację, co znacznie zwiększy niezawodność i zasięg komunikacji radiowej. Stacje radiowe działają z modulacją amplitudy w trybie half-duplex. Prawdziwa krótkofalówka to taka, która kiedykolwiek zebrała jego stację radiową!\nJak podłączyć stację radiową do pasma 50 MHz własnymi rękami\nNatychmiast ostrzeżenie. Jeśli chcesz zmontować tanie walkie-talkie nie do nauki lub eksperymentowania, to nie jesteś tam. Po prostu kup ten LPD lub kilka takich radiotelefonów, ponieważ nie będziesz zainteresowany dalej.\nStacja radiowa do eksperymentów\nPodczas montażu stacji radiowej musisz mieć doświadczenie w lutowaniu komponentów, umiejętności ustalania wartości nominalnych komponentów i ich montażu na płytkach obwodów drukowanych poprzez lutowanie. Narzędzie do pracy - lutownica o niskiej mocy z lutowiem i kalafoni, szczypcami i śrubokrętem Phillips.\nPodstawa Design to zestaw komponentów radiowych JC986A, zawierająca wszystkie niezbędne składniki (bez baterii 9B) do montażu jedno radio w zasięgu telefonów bezprzewodowych (rejon częstotliwości 49.8MHz). W sumie konieczne jest zebranie co najmniej dwóch walkie-talkie. Wszystkie szczegóły projektanta pokazane są na zdjęciu. Korpus wykonany jest z dobrej jakości, ale nie z wysokoudarowego polistyrenu. Wszystkie elementy z tworzywa sztucznego wpadły bezproblemowo na miejsce. Płyta przeszedł wszystkie błędy lutowniczych oraz wyeliminowanie okablowania, tor nie odkleić. Wszystkie ścieżki pokryte są topnikiem, lutowanie zostało wykonane bez problemów. Kompletność dla szczegółów była kompletna.\nZestaw (w polietylenie)\nObudowa i części plastikowe\nPCB na stronie części\nŁączniki, terminale, komutacja\n5 tranzystorów stacji radiowej\nSchemat prostej stacji radiowej\nObwód radiowy jest dołączony i wydrukowany w chińskim stylu, podobnie jak ich hieroglify. Znaczenie działania obwodu jest ukryte na schemacie. Autorka przerysowała schemat, aby lepiej zrozumieć jej pracę. Zobacz zdjęcie.\nRadio sterowane jest dwoma przełącznikami. Niezamienny przełącznik S1 przechodzi w tryb odbioru i nadawania stacji radiowej (na przełączniku w trybie odbioru). Przełącznik S2 zasila stację radiową. Tranzystor Q1 działa na odbiorniku super-regeneracyjnym. Sygnał RF do odbiornika jest podawany z anteny Ant i cewki L1 do obwodu C1T1C4. Częstotliwość odbioru jest określana głównie przez ten obwód. Częstotliwość rezonansowa obwodu może zostać zmieniona przez rytm strojenia. Kiedy przełącznik S1 zostanie przełączony w tryb nadawania, obwód odbiornika przełącza się do trybu oscylatora RF na częstotliwości odbioru. Tranzystory Q2-Q5 są wyposażone w dolnoprzepustowy wzmacniacz transformatorowy. W trybie odbioru sygnał odbiornika przez łańcuchy R5, C10, C14 wchodzi na wejście ULF i wzmacnia. Obciążeniem ULF będzie głośnik SP. W trybie nadawania głośnik jest podłączony przełącznikiem S1 do kondensatora C14 (staje się mikrofonem), a wzmacniacz ULF wzmacnia sygnał z głośnika. Obciążenie ULF staje się generatorem RF, który jest zasilany napięciem przemiennym od punktu środkowego wzmacniacza ULF przez ograniczający rezystor R9. Napięcie zmienne moduluje sygnał wyjściowy RF do anteny. Antena jest podłączona za pomocą cewki rozszerzającej - przepustnicy L1. Płytka zapewnia miejsce na trzy kolejne elementy dzwonka do transmisji - R10, C7 i przycisk (te części nie wchodzą w skład zestawu).\nInstrukcja krok po kroku dla samodzielnego montażu radiostacji\nKrok 1. Po otrzymaniu przesyłki sprawdź kompletność części obudowy i komponentów radiowych. Przeczytaj oznaczenia. Oceny rezystorów są oznaczone kolorami. Klucz do czytania jest dołączony na stronie. Nie należy mylić dławika L1 z rezystorami, jest on znacznie większy. Małe części należy przechowywać w zamkniętym pudełku. Sprawdź płytkę drukowaną po stronie części, aby zrozumieć, gdzie zamontować części.\nTablica z wzorem instalacji\nWydrukowane ścieżki pokryte są strumieniem\nKlucz do kodu rezystorów\nKrok 2. Lutowanie rozpoczyna się od zainstalowania rezystorów. Tworzymy elektrody rezystancyjne. Lutujemy go na płycie i odcina wystające elektrody, przecinając szczypce. Dlatego instaluj wszystkie elementy za pomocą długich elektrod. Położenie każdego elementu zaznaczone jest na planszy. Bądź ostrożny - nie popełniaj błędów. Konsekwentnie lutuj wszystkie rezystory. Zobacz zdjęcie.\nKrok 3. Przylutuj cewkę przedłużającą L1. Zobacz zdjęcie.\nKrok 4. Lutuj kondensatory. Zobacz zdjęcie.\nL1 przylutowane do deski\nKrok 5. Przylutuj kondensatory elektrolityczne. Elementy mają polaryzację instalacji. Prawidłowy montaż elektrody ujemnej pokazano na zdjęciu.\nKrok 6. Przylutuj cewkę konturu T1, przełącznik S1. Metalową obudowę przełącznika należy przylutować do płyty.\nPrawidłowa instalacja na płycie\nInstalowanie cewki konturu\nUstawianie przełącznika S1\nKrok 7. Lutuj tranzystory, ściśle przestrzegając oznaczeń na tablicy. Położenie obudowy każdego z tranzystorów na płytce pokazano na rys.\nKrok 8. Z kawałków odciąć elektrody lutować na zworce J1 płyty. Zobacz zdjęcie.\nKrok 9. Sprawdzamy poprawność i jakość instalacji elementów. Możesz spłukać deskę z resztek topnika alkoholem. Ustaw plastikowy klawisz Shift do odbierania i przesyłania. Mocujemy płytę do korpusu za pomocą dwóch śrub.\nKrok 10. Zainstaluj antenę. Na górze anteny zainstaluj plastikową zatyczkę. Przylutuj do złącza przewodu antenowego do płytki. Kawałki przewodów z łącznika lutowanego części S2. Sprawdź działanie wyłącznika zasilania. Dźwignia zmiany biegów musi się poruszać, obracając plastikowy uchwyt.\nŚledzenie płyty stacji radiowej\nInstalacja i podłączenie anteny\nInstalacja i podłączenie S2\nKrok 11. Przymocuj punkty lutowania przewodów do zacisków komory baterii. Zamontuj zaciski w komorze baterii. Lutowane przewody złącza głośnikowego i przewody doprowadzają energię z komory baterii. Obserwuj polaryzację! Możesz włożyć baterię i, jeśli masz pewność, że wszystko jest poprawnie zamontowane, włącz zasilanie. Od głośnika powinien być słychać syczenie pracy odbiornika. Działanie nadajnika można oszacować za pomocą wskaźnika pola. Łączymy dwie połówki obudowy za pomocą pięciu śrub. Obejrzyj wideo.\nInstalacja i podłączenie głośników\nPodłączanie zacisków mocy\nKrok 10. Podobnie, zbieramy drugą stację radiową. Aby zapewnić prawidłowe działanie, częstotliwości odbierania i nadawania każdej stacji radiowej muszą być takie same. Aby to zrobić, płyta jednej stacji radiowej jest usuwana z elementów złącznych. Od meczu jest zaimprowizowany śrubokręt dielektryczny z prostym gniazdem. Włączamy jedną stację radiową do odbioru, drugą rozdziela się na transmisję (odległość między stacjami to 1 metr) i obrót rdzenia obwodu za pomocą drewnianego śrubokrętu, otrzymujemy głośny dźwięk głosu przy odbiorze pierwszej stacji radiowej.\nSprawdź tuning RDS przez odbiornik\nPowtarzamy te operacje w odległości 5 i 20 metrów. Dopasowanie najlepiej wykonać na zewnątrz. Nie zapominaj, że stacje radiowe są proste, a sygnał zostanie bezpośrednio dotknięty przez obiekty znajdujące się w pobliżu anteny, a odbiór sygnału przez odbiornik może nie działać. Podczas konfigurowania SDR bardzo wygodne jest korzystanie z odbiornika USB. Obejrzyj wideo. Pozwoli to na oszacowanie siły sygnału, częstotliwości, stabilności częstotliwości i jakości modulacji. Zbieramy przypadek drugiej stacji radiowej.\nStrojenie stacji radiowych w takim schemacie rozwiązania może być zakończone. Zasięg komunikacji między stacjami radiowymi na otwartym terenie wynosi około 100 metrów. Ale to nie jest ograniczenie, z odpowiednią modyfikacją lub po prostu podłączeniem odpowiednich anten, zasięg komunikacji może wynosić kilka kilometrów. Jeśli jesteś zainteresowany tematem, autor opublikuje niektóre z ulepszeń. Stacja jest interesująca ze względu na zasięg i modulację amplitudy. Zakłócenia w rozmowach są możliwe, ale mało prawdopodobne. Moc promieniowania w antenie radia jest mniejsza niż ograniczenia, które wymagają pozwolenia lub rejestracji.\n27 MHz stacja radiowa własnymi rękami\nNa pierwszy rzut oka wydaje się, że łatwiej jest kupić parę radia za 100 dolców i nie kąpać się w żetonach, ale z drugiej strony, ile otrzymasz z otrzymania przenośnego zestawu radiowego siebie i około 10 razy taniej. Nie wzywam więc do seryjnej produkcji, ale chcę pokazać, że wiele rzeczy nie jest wartych kupienia dla wściekłych babć, ale żeby zrobić je samemu.\nZaczynamy montować części. Do każdego walkie-talkie potrzebujemy:\nPrzed rozpoczęciem montażu należy zebrać wszystkie szczegóły. Cewki indukcyjności, dławiki, płyty okablowania i ciała, które musisz wykonać samodzielnie. Cóż, kadłub nie stanowi problemu, można go dostać z radioodbiorników dziecięcych, które sprzedają na rynku za 100 USD.\nCewki nawijane są na ramy z polistyrenu, plexi lub kartonu o średnicy zewnętrznej 8 mm i wysokości 20 mm (patrz rys. 3). Wszystkie cewki mają jedno-warstwowe uzwojenie cewki do cewki z drutem miedzianym o średnicy 0,5 mm. Cewki L1 i L5 zawierają po 10 zwojów. Cewki L2 i L3 są nawinięte na jednej ramie, bez rdzenia. L2 znajduje się w środku kadru między połówkami cewki L3. Składa się z 4 zwojów, a cewka L3 ma 8 zwojów z kranem drutu od środka.\nDławiki L4 i L6 nawinięte są na obudowie rezystorów typu МЛТ-0,5 o rezystancji nie mniejszej niż 1 MΩ. Uzwojenie składa się z 200 zwojów drutu PEL lub PEV o średnicy 0,1 mm i ma indukcyjność około 40 mikronów.\nPrzybliżony układ części na płytce drukowanej pokazano na rys. Znajdują się one po jednej stronie, a po drugiej są połączone izolowanym drutem o średnicy 0,2-0,3 mm. Akumulatory zasilające są podłączone do obwodu elastycznym drutem wielordzeniowym w izolacji chlorowinylowej. Jeśli masz osłonę foliową, możesz sprawić, że instalacja zostanie wydrukowana. Upewnij się, że przewody łączące są tak krótkie, jak to możliwe, a cewka i zwoje przepustnicy są wzajemnie prostopadłe. Generator główny jest oddzielony od innych części stacji radiowej ekranem z cyny, łączącym ekran z dodatnim kablem zasilającym.\nWnioski dotyczące tranzystorów wysokiej częstotliwości skracane do 1 cm Należy zachować ostrożność podczas lutowania. Aby uniknąć przegrzania, tranzystor powinien być lepiej trzymany za pomocą szczypiec lub pincety, które usuwają ciepło.\nObudowa radiostacji jest pudełkiem z tworzywa sztucznego lub cienkiej blachy. Możesz użyć uszkodzonego mikrotelefonu, ale potem do zasilania, wybierz baterie kompaktowe.\nZdarza się, że obwód jest prawidłowo złożony, a szczegóły działają, a radio działa słabo: zasięg jest mały, dźwięk jest zniekształcony, ochrypły. Nie martw się i ustaw się. Zaczyna się od odbiornika. Włącz walkie-talkie, aby "odebrać" i podłączyć zasilanie. Podczas normalnej pracy super-regeneratora telefon usłyszy hałas podobny do wrzenia kotła. Na czas regulacji zamiast rezystora R10 włącz rezystor o rezystancji 33-47 kOhm i pomóż mu osiągnąć maksymalny poziom szumów.\nZmieniając indukcyjność cewki L5 za pomocą rdzenia strojenia, ustaw odbiornik na jedną ze stacji w wybranym zakresie. Po uzyskaniu dobrego odbioru sygnałów, zmień rezystor zmienny na stałą o tej samej rezystancji.\nAby ustawić obwód odbiornika na żądaną częstotliwość, możesz użyć generatora sygnału VHF, który pozwoli ci również zmierzyć czułość odbiornika w tym samym czasie. Ustawienie wzmacniacza niskiej częstotliwości jest zredukowane do dokładnego wyboru rezystorów R15 i R17. Wreszcie odbiornik jest dostrajany w terenie za pomocą sygnałów nadajnika.\nPo zakończeniu regulacji odbiornika włącz radio "transfer". Sprawdź działanie nadajnika ze wzmacniacza mikrofonowego. Zamiast rezystora R4, włącz słuchawkę lub kapsułę DPSH. Powiedz kilka słów przed mikrofonem. Jeśli głos jest zniekształcony, podnieś oporność rezystorów R1 i R3.\nAby przetestować generator w obwodzie zasilania tranzystorów VT3-VT4, należy włączyć miliamperomierz ze skalą 0-100 mA. Wielkość prądów oscylacyjnych tranzystorów powinna być równa 60-70 mA. Ustawiany jest przez wybór rezystora R9.\nWavemeter bliżej cewki anteny L1 obracając rdzeń dostosować antenę rezonuje w układzie obiegu L3C8C9 częstotliwości, osiągając maksymalne odchylenie strzałki na wavemeter wyświetlacza.\nUstaw częstotliwość nadajnika w dozwolonym zakresie 27 MHz jest możliwa za pomocą miernika L4 heterodyne w klubie radiowym lub na stanowisku młodych techników.\n• Częstotliwość robocza. 27140 kHz;\n• Czułość odbiornika, nie gorsza. 5 μV;\n• moc wibracji ultradźwiękowych. 100 mW;\n• częstotliwość sygnału "Zadzwoń". 1,25 kHz.\nSchemat odbiornika radiowego pokazano na rys. 1. Jest wykonany na chipie K174XA10 i nie ma żadnych specjalnych funkcji.\nTranzystor VT1 jest zaimplementowany w UHF. Dane cewek odbiorczych podano w tabeli. 1.\nUzwojenie cewki odbiornika\ndia. 5 mm, z rdzeniem karbonylowym\n10 zwojów PEV-2 śr. 0,47 mm\n2 zwoje średnica PEV-2. 0,47 mm powyżej L1\n60 + 60 zwojów PEV-2 śr. 0,1 mm\n120 zwojów PEV-2 0 0,1 mm\nPonad L6 10 zwojów PEV-2 śr. 0,1 mm\n30 zwojów PEV-2 śr. 0,1 mm\nGłowica dynamiczna jest umieszczona w oddzielnej obudowie i podłączona do radia za pomocą elastycznego przewodu ekranowanego, w tej samej obudowie zainstalowany jest przycisk "RX-TX", który tłumaczy stację radiową i tryb "Transmission".\nPrzełączanie odbywa się przez przekaźniki małej wielkości typu РЭС80 o napięciu roboczym 8 V. Jeśli chcesz zwiększyć moc wyjściową, możesz włączyć dodatkowy wzmacniacz RF. Schemat nadajnika radiowego pokazano na rys. 2. Dane cewek przetwornika podano w tabeli. 2.\nRyc. 1. Schemat odbiornika stacji radiowej o częstotliwości 27 MHz\nUzwojenie cewki nadajnika\ndia. 5 mm, z trymerem karbonylowym\n3 zwoje średnica PEV-2. 0,47 mm powyżej L1\n13 zwojów PEV-2 śr. 0,47 mm, rozgałęzia się od 6 do 9 zwojów, licząc od dołu\n50 zwojów PEV-2 śr. 0,1 mm\n11 zwojów PEV-2 śr. 0,7 mm\nObwód jednostki przełączającej pokazano również na rys. 2. Przycisk "RX-TX" jest zainstalowany na przednim panelu przenośnej obudowy radiowej lub razem z głośnikiem BA1 w oddzielnej obudowie. Na ryc. 3 pokazuje obwód sterujący dla napięcia zasilania; ma niewielkie wymiary i jest montowany za pomocą systemu zawiasowego, konieczne jest jedynie ustawienie R1 i R2, aby ustawić próg dla działania elementów logicznych układu DD1.\nRyc. 2. Schemat nadajnika stacji radiowej o częstotliwości 27 MHz\nRyc. 3. Schemat sterowania napięciem stacji radiowej przy 27 MHz\nTo urządzenie jest szczególnie potrzebne, jeśli radio jest zasilane bateriami znajdującymi się wewnątrz obudowy.\nCewki L4, L5, L6, L7 odbiornika są umieszczone w aluminiowych ekranach. Możesz użyć obwodu IF z radiotelefonów tranzystorowych.\nSzczegółowy opis stacji radiowej i instalacji opisano w magazynie "Radio Amateurs", nr 9, 1995.\nStacja radiowa - własnymi rękami\nTechnologia budowy i tuningu stacji radiowych na 27 MHz + 8 projektów (modyfikacji) o zasięgu 2-4 km\nDokumentacja przeznaczona jest dla początkujących amatorów, niezależnie projektując przenośne stacje radiowe do indywidualnego użytku.\nW pierwszej części przedstawiono podstawy budowy stacji radiowych, opisano bloki funkcjonalne odbiornika i nadajnika, a także ich pracę, wpływ elementów obwodu na pracę stacji radiowej oraz zalecenia dotyczące wyboru trybów optymalnych. Nacisk kładzie się na podstawowe decyzje dotyczące projektowania obwodów.\nDruga część zawiera praktyczne schematy radiostacji i ich opis, a także metodę strojenia. Przedstawiono schematy prostych instrumentów-asystentów do strojenia i monitorowania stacji radiowych.\nPrzy sporządzaniu dokumentacji, przystąpiliśmy z faktu, że zdecydowana większość radioamatorów, zwłaszcza początkujących, nie mają do dyspozycji takich instrumentów jak oscyloskopów, częstotliwości, etc., a także możliwość uzyskania ograniczonych komponenty radiowe, takie jak kryształy kwarcu.\nW trakcie opracowywania dokumentacji przetestowano wiele schematów, z których najbardziej akceptowalne zostały wybrane, opracowane i przetestowane. Stwierdzono, że większość schematów podanych w literaturze zawiera niedokładności, błędy i podstawowe defekty, aw konsekwencji nie są powtarzalne w domu.\nMamy nadzieję, że przygotowane przez nas materiały będą dla Państwa przydatne i pomogą w podjęciu pierwszych kroków w fascynującym świecie komunikacji radiowej.\n1. Podstawy budowy stacji radiowej\n1.1. Stacja radiowa składa się z odbiornika i nadajnika.\nNadajnik radiowy przekształca wibracje dźwięku (mowa, muzyka itp.) W oscylacje elektromagnetyczne emitowane przez antenę. Te oscylacje elektromagnetyczne są odbierane przez odbiornik i ponownie przetwarzane na dźwięki.\nDzień amatorskiej komunikacji radiowej dzieli się na kilka zakresów. Stacje radiowe opisane w tej dokumentacji są przeznaczone do pracy w amatorskim paśmie 10 metrów z częstotliwością 27.120 MHz. Typ modulacji w nadajniku wykorzystuje najprostszą modulację amplitudy. Odbiorniki są zbudowane na schemacie super regeneracyjnym.\n1.2. Ogólne zasady działania odbiornika nadre-neracyjnego.\nTen typ odbiornika najlepiej nadaje się do budowy prostych stacji radiowych:\n- nie ma żadnych skąpych szczegółów;\n- niewielka liczba elementów obwodu;\n- prostota schematu;\n- wystarczająca czułość.\nWielu początkujących amatorów radiowych, zbierających takie odbiorniki, było zawiedzionych, Odbiornik albo nie wystartował, albo był zbyt "kapryśny" w tuningu. Wynika to w dużej mierze z faktu, że w wielu publikacjach rozwiązania obwodów są bardzo krytyczne dla nominalnych wartości pierwiastków, zwłaszcza tranzystora.\nSchematy w tej dokumentacji są zwykle uruchamiane natychmiast po złożeniu.\nOdbiornik super regeneracyjny (rysunek 1) składa się z trzech bloków funkcjonalnych:\n- obwód wejściowy;\n- wzmacniacz niskiej częstotliwości.\nObwód wejściowy składa się z anteny i filtra L1, C2, C3 i został zaprojektowany w celu zwiększenia selektywności odbiornika. Faktem jest, że odbiornik super-regeneracyjny ma raczej szerokie pasmo (250-500 KHz). Dlatego, jeśli wykluczysz obwód wejściowy z odbiornika, wraz z sygnałem głównym, można słuchać innych stacji radiowych działających w tym zakresie. Ponadto, przy wystarczająco wysokiej czułości odbiornika, mogą być indukowane różne zakłócenia elektryczne. Sam obwód wejściowy nie wzmacnia sygnału głównego, wręcz przeciwnie, nieco osłabia, ale w znacznym stopniu tłumi stacje radiowe pracujące na najbliższej częstotliwości. Obwód wejściowy można wyeliminować, a następnie kondensator C1 jest bezpośrednio podłączony do obwodu L2С5С7.\nRyc. 1. Odbiornik super regeneracyjny.\nZadaniem superregeneratora jest wzmocnienie i demodulacja odebranego sygnału wysokiej częstotliwości. Superegenerator jest zaprojektowany jako wzmacniacz sprzężenia zwrotnego. Obwód, po prawidłowym dostrojeniu, ma maksymalną czułość, jaką tranzystor VT1 może zapewnić z dobrymi parametrami wysokiej częstotliwości. Najbardziej akceptowalną i prostą metodą wyboru "dobrych" tranzystorów, w przypadku braku urządzeń, jest praktyczne sprawdzenie ich działania zgodnie ze schematem. Obwód (Figura 1) superregeneratora umożliwia stosowanie praktycznie dowolnych tranzystorów wysokiej częstotliwości o małej i średniej mocy o odwróconym lub bezpośrednim przewodnictwie bez zmian.\nW tym ostatnim przypadku należy zmienić biegunowość zasilania.\nW superzeneratorze występują trzy rodzaje oscylacji:\n- Wysoka częstotliwość - równa odbieranej częstotliwości (27,12 MHz);\n- pomocnicze - 30-50 KHz;\n- Niska częstotliwość - odpowiada modulacji amplitudowej.\nDla normalnej pracy odbiornika, konieczne jest, aby oscylacje o wysokiej częstotliwości super-generatora pokrywały się z odbieraną częstotliwością nadajnika, a częstotliwość oscylacji pomocniczych powinna być w zakresie 30-50 HFC.\nAby zapewnić regenerację drgania wysokiej częstotliwości, częstotliwość rezonansowa obwodu L2-C5-C7 powinny pokrywać się z częstotliwością nadajnika (kondensator C7 jest włączone), i za pomocą uzyskany optymalny zwrotne C8, tj Największa wrażliwość super-regeneratora przed początkiem samo-pobudzenia. Kiedy pojemność C8 zostanie zmniejszona do pewnej granicy 4-15 pF, czułość odbiornika wzrośnie, a następnie wystąpi awaria generowania.\nPonadto, na proces generowania ma wpływ również pojemność złącza kolektor-nadajnik tranzystora VT1. Pojemność złącza tworzy rodzaj kondensatora połączonego równolegle z C8. Jeśli pojemność przejścia VT1 jest wystarczająco duża (20-30 pF), wówczas regulacja kondensatora C8 nie zapewnia wysokiej czułości odbiornika. W tym przypadku możliwe jest całkowite wyłączenie kondensatora C8, a sprzężenie zwrotne będzie realizowane tylko z powodu pojemności złącza kolektor-nadajnik tranzystora VT1. Częstotliwość oscylacji pomocniczych jest określana głównie przez łańcuch R4C9.\nPrąd emitera tranzystora VT1 przepływającego przez rezystor R4 jednocześnie ładuje kondensator C9. Emiter staje się bardziej ujemny, a niższe napięcie wstępne jest przykładane do podstawy niż do emitera. Prąd tranzystora zmniejsza się, a tranzystor jest zablokowany. Ponadto, kondensator C9 zaczyna rozładowywać się przez R4, napięcie emitera spada, a proces wznawia się. Przy ustawionych wartościach R4-C9 częstotliwość wynosi od 30 do 50 KHz.\nPrzepustnica Dr1 (20-60 MCGH) odfiltrowuje oscylacje o wysokiej częstotliwości, a pozostałości są zamykane masowo przez C9. Dlatego też, jeśli zmienić łańcuch nominał R4-C9, C9 nie powinny wybrać mniej niż 1000 pF, opór był minimalny pozostałości HF.\nTranzystor VT1 jest zawarty w schemacie ze wspólną podstawą. Rezystory R1 R2 ustawiają punkt pracy tranzystora. Punkt ten powinien być wybrany w taki sposób, aby oscylował pomiędzy trybami wzmocnienia i samowzbudzenia.\nObwód superregeneratora (rys. 1) zapewnia maksymalną czułość odbiornika poprzez prostą regulację z powodu kondensatorów C7, C8. Jeśli używasz innych typów tranzystorów, być może będziesz musiał podnieść rezystor R2, aby zwiększyć czułość.\nWybierając tranzystor VT1 o dobrych charakterystykach, czułość odbiornika ustawiana jest na 1-2 μV.\nŁańcuch R5-C10-C11 służy do oddzielenia częstotliwości niskich i pomocniczych. Sygnał niskiej częstotliwości z resztkową częstotliwością pomocniczą podawany jest do R5.\nWzmacniacz niskiej częstotliwości jest prosty, nie wymaga regulacji i zapewnia wystarczającą moc wyjściową. Ponadto, łańcuch R5-C10-C11 jest filtrem, który tłumi przejście częstotliwości pomocniczej C10 w ULF, nie powinien być ustawiony na więcej niż 2 μF.\n1.3. Ogólne zasady projektowania przetworników.\nNadajnik radiowy składa się z generatora wysokiej częstotliwości (HFG), wzmacniacza mocy wysokiej częstotliwości (UHMW), stopnia końcowego i modulatora.\n1.3.1 Generator wysokiej częstotliwości (HFG).\nPodstawą każdego nadajnika jest żyrokro (rysunek 2). Głównym zadaniem oscylacji wysokich częstotliwości jest generowanie oscylacji o wysokiej częstotliwości, główną cechą jest stabilność częstotliwości. Stabilność oznacza odchylenie, zmianę częstotliwości prądu o wysokiej częstotliwości od zadanej. W naszym przypadku zadowalająca stabilność 0,01-0,001% odchylenia, tj. odchylenie od częstotliwości 27,120 MHz wynosi nie więcej niż 27,12 kHz. Ta stabilność powinna być utrzymywana przy zmianach temperatury, napięcia zasilania, wilgotności i innych niekorzystnych czynników. Punkt pracy tranzystora VT1 jest ustawiony przez rezystory R1, R2. Kondensator C3 i obwód oscylacyjny L1-C2-C1 wyznaczają częstotliwość nośną generatora. Aby zapewnić niezawodne działanie przetwornika, urządzenia o wysokiej częstotliwości są dostosowane do punktu maksymalnej stabilności oscylacji poprzez dostrojenie obwodu oscylacyjnego. Stabilizacja temperatury włókna wysokiej częstotliwości jest zapewniona przez obwód R3-C4, sprzężenie zwrotne C5.\nRyc. 2. Generator wysokiej częstotliwości.\nRozważmy główne przyczyny niestabilności włókien wielkiej częstotliwości (ryc. 2).\n1). Niestabilność jest spowodowana zmianą parametrów tranzystora VT1, głównie z powodu wahań temperatury i napięcia zasilania. Tranzystory silikonowe w tym względzie są bardziej preferowane niż tranzystory germanowe. Ponadto, przy wyborze VT1 tranzystor, konieczne jest, aby dane referencyjne wybrać jeden tpanzictop, którego częstotliwość graniczną 200 MHz lub więcej, a przy najniższej możliwej wewnętrznej pojemności przyłączeniowej. Im lepsze są te parametry, tym bardziej stabilny, z mniejszymi zniekształceniami działa HFG. Podczas działania tranzystor jest ogrzewany, a to z kolei zmienia jego parametry (prąd odwrotnego tranzystora, itp.) I może powodować znaczną dryft częstotliwości.\nAby zapobiec temu procesowi, tranzystor musi być wybrany przez moc i prąd kolektora z marginesem. W tym przypadku VT1 będzie działać w trybie lekkiej - wewnętrzne ciepło będzie minimalny, optymalny prąd kolektora jest VT1 - 8-10 razy mniejsza niż maksymalna odniesienia, odpowiednio, i moc.\n2). Bardzo ważnym elementem urządzeń o wysokiej częstotliwości, który wpływa na stabilność częstotliwości, jest obwód oscylacyjny składający się z induktora L1 i kondensatorów C1, C2.\nStabilność częstotliwości jest tym wyższa, im wyższy jest współczynnik jakości obwodu oscylacyjnego, a zależy to zarówno od cewki indukcyjnej L1, jak i rodzaju i wielkości pojemności C1, C2.\nWspółczynnik Q cewki zależy od rezystancji materiału (drutu), wielkości i kształtu cewki oraz rodzaju rdzenia. Wysoka stabilność jest zapewniona przez cewki wykonane w sposób drukowany, głównie ze względu na minimalną zdolność do przewracania się. Średnica wewnętrzna (mniejsze cewki) obwodu cewki powinna wynosić co najmniej 10 mm, szerokości przewodu - nie mniejsza niż 0,5 mm, a odległość pomiędzy zwojami - nie mniejsza niż 0,3 mm. Dostatecznie stabilna cewka może być wykonana ze zwykłego drutu miedzianego.\nGłówne zalecenia podczas wykonywania cewki z drutu:\na). Nie próbuj miniaturyzować cewki. Wewnętrzna średnica musi wynosić co najmniej 8 mm.\nb). Wewnętrzna rezystancja przewodnika powinna być minimalna, a zatem średnica drutu w zakresie 1-1,5 mm. Materiał - miedź (marka drutu SEW, SAW).\nJeśli możliwe jest użycie srebrzystego drutu lub samodzielne nałożenie srebrnej folii na drut, na przykład za pomocą utrwalonego utrwalacza, dodatkowo poprawi to współczynnik jakości cewki.\nc). Pożądane jest stosowanie cewek bezramowych, a jeżeli rama jest używana, to ceramiki. Przy wahaniach temperatury ramka może się rozszerzać i odpowiednio zmieniać geometrię cewki, co z kolei zmienia indukcyjność i częstotliwość.\ng). Wysoka stabilność charakteryzuje się jednowarstwowymi cewkami z wymuszonym skokiem. Wyjaśnia to fakt, że im bliżej nawrotów, tym większa jest ich pojemność i wzajemne połączenie. A to pogarsza charakterystykę obwodu.\ne). Podczas umieszczania cewki na płytce należy wziąć pod uwagę, że inne elementy obwodu znajdujące się w pobliżu (5-10 mm) cewki mogą powodować niestabilność. W szczególności nie zaleca się posiadania takich detali jak kondensatory elektrolityczne, tranzystory metalowe z końców cewki. Skraplacz C1 lepiej używać ceramiki z dielektrykiem powietrza (pojemność C1 - 4/20 pF, C2 - 10 pF), kondensator C2 ceramiczny i służy do tłumienia harmonicznych.\nf). Aby ustabilizować częstotliwość, moc urządzeń o wysokiej częstotliwości jest wybrana jako mała (5-10 MW), a obciążenie jest utrzymywane na niskim poziomie. Moc główna jest uzyskiwana dzięki wzmacniaczowi mocy o wysokiej częstotliwości. Jeśli masz rezonator kwarcowy z częstotliwością 27,12 MHz, to można go włączyć do obwodu zamiast C3 GVC (rysunek 2). Zapewni to doskonałą stabilność.\ng). Przewody łączące elementy obwodu, pożądane jest, aby skrócić, bez nakładania się przewodów montażowych.\n1.3.2 Wzmacniacz mocy wysokiej częstotliwości (UHVCH) i filtr wysokiej częstotliwości.\nGłównym celem UHMW jest wzmocnienie mocy oscylacji o wysokiej częstotliwości, a filtr w celu dopasowania do anteny i nadajnika w celu wydajniejszej emisji fal elektromagnetycznych i tłumienia emisji niepożądanych.\nUMVCH filtr i może być połączone w jeden element, przy zastosowaniu nowoczesnych tranzystorów krzemu pozwala na zastosowanie prostej jeden stopień mocy promieniowania UMVCH poluchit przez antenę 600 MW, co zapewnia zasięg komunikacji do 2-5 km. Podczas konstruowania nadajników z UHMW, konieczne jest staranne dostrojenie filtra w celu tłumienia emisji niepożądanych (harmonicznych), w przeciwnym razie nadajnik będzie zakłócał pracę urządzeń domowych i innych urządzeń tele-radiowych. Rozważmy działanie UMVCH i końcowej kaskady zgodnie ze schematem na ryc. 3.\nRyc. 3. Wzmacniacz mocy o wysokiej częstotliwości.\nOscylacje o wysokiej częstotliwości dochodzą do podstawy przetwornika VT1, którego punkt pracy jest wybierany i ustalany przez twardy rozdzielacz R1, R2. Sygnał wysokiej częstotliwości jest wzmacniany przez tranzystor VT1 i jest przydzielany do przepustnicy Dr1, która wywiera wysoką odporność na wysokie częstotliwości. Aby zapewnić bardziej stabilną pracę, zamiast dławika Dr1 konieczne jest aktywowanie obwodu oscylacyjnego LC, dostosowanego do głównej częstotliwości nośnej (27.120 MHz). Aby zrekompensować wpływ termicznego zachowania tranzystora VT1, łańcuch R3-C1 jest zawarty w emiterze. Gdy rezystor R3 zmniejsza się, prąd kolektora VT1 wzrasta, a w konsekwencji moc UVMC. Należy pamiętać przy tym, że zbyt duża ilość prądu kolektora powoduje nagrzewanie tranzystora.\n1). Wybrano moc tranzystora VT1, który przekracza rzeczywistą moc o 2-5 razy. Jest to określone przez maksymalny prąd kolektora, zgodnie z danymi referencyjnymi tranzystora i faktycznie zmierzone.\n2). Aby usunąć ciepło z tranzystora, konieczne jest użycie grzejników.\nWzmocniony sygnał przez kondensator C2 jest przesyłany do filtra P C-L1-C4, a następnie przez cewkę L2 do anteny. Wzmocniony sygnał wysokiej częstotliwości zawiera nie tylko częstotliwość podstawową, ale także jej harmoniczne. Moc harmonicznych jest często porównywalna z mocą częstotliwości podstawowej. Aby je wyłączyć, musisz ostrożnie wybrać wartości i dostosować filtr P. Elementy obwodu filtru P należy dobrać indywidualnie dla każdego przetwornika, ponieważ jego charakterystyka zależy od tranzystora VT1, a także od rezystancji i pojemności anteny. Zazwyczaj wystarcza dostosowanie rdzeni cewek L2, L1.\nW domu najbardziej niegrzecznym oszacowaniem wydajności tłumienia harmonicznych filtra P jest twój sprzęt radiowy.\nJak już wspomniano, w tych stacjach radiowych stosowana jest modulacja amplitudy. Drgania o wysokiej częstotliwości, ich amplituda (wielkość) zmienia się proporcjonalnie do oscylacji niskich częstotliwości. Drgania o niskiej częstotliwości z mikrofonu są wzmacniane przez ULF i kontrolują wielkość oscylacji o wysokiej częstotliwości (ryc. 4).\nRyc. 4. Oscylacja wysokiej częstotliwości o amplitudzie.\nNa ryc. 4-a pokazuje niemodulowane oscylacje nośnej o wysokiej częstotliwości 27,12 MHz, a amplituda jest stała UHF (a-c). Nie ma narzucania oscylacji o niskiej częstotliwości i żadne informacje nie są przesyłane.\nDrgania modulowane amplitudą (ryc. 4-c) sygnału wysokiej częstotliwości zmieniają się zgodnie z oscylacjami niskiej częstotliwości (ryc. 4-b).\nAmplituda oscylacji o wysokiej częstotliwości (fig. 4-c) zmienia się o ilość UHF (a-c) i UHF (b-d), tj. istnieje niemodulowany składnik wartości UHF (c-d), który się nie zmienia. Wielkość zmiennej amplitudy nazywana jest procentem głębokości modulacji. Kiedy modulacja amplitudy jest bardzo ważna, aby osiągnąć maksymalną (100%) głębokość modulacji. W przeciwnym razie, nawet przy silnej emisji oscylacji o wysokiej częstotliwości, zasięg stacji radiowej będzie znacznie ograniczony. Możemy założyć, że moc nadajnika, dzięki której dostarczany jest niemodulowany składnik, jest po prostu tracona. Na przykład, jeśli moc nadajnika wynosi 100 MW przy głębokości modulacji 30%, jest to równoważne mocy nadajnika 30 MW i głębokości modulacji 100%.\nNajprostszym sposobem modulacji amplitudy jest modulacja mocy. Jeśli do PNB zostanie dostarczona mniejsza moc, amplituda oscylacji wysokich częstotliwości generowanych przez prąd wysokiej częstotliwości zostanie odpowiednio zmniejszona. W konsekwencji, moc zmian napięcia wysokiej częstotliwości zgodnie ze zmianą sygnału niskiej częstotliwości, możemy modulować oscylacje o wysokiej częstotliwości.\nRyc. 5. Schemat modulatora.\nObwód modulatora (rysunek 5) składa się z VLF na tranzystorach VT1, VT2 i modulowanym tranzystorze VT3. Poprzez kondensator separacyjny C4, wzmocnione oscylacje o niskiej częstotliwości dochodzą do podstawy tranzystora VT3. Rezystor R5 ustawia mieszanie podstawy VT3 tak, że wartość prądu w punkcie (A) jest równa połowie prądu, jeśli minus GVR jest podłączony bezpośrednio do zasilania minusowego. W tym przypadku wielkość amplitudy oscylacji RF będzie również o około połowę wartości maksymalnej. W takim przypadku dodatnie półfalowe oscylacje niskiej częstotliwości otworzą VT3, a ujemne, wręcz przeciwnie, zostaną zamknięte. Odpowiednio, amplituda oscylacji RF zwiększy się proporcjonalnie i zmniejszy. Aby osiągnąć 100% modulacji, konieczne jest wybranie takiej mocy sygnału niskiej częstotliwości, aby pozytywna półfala została całkowicie otwarta przez VT3, a ujemna - całkowicie zamknięta. Jeżeli moc sygnału o niskiej częstotliwości jest niewystarczająca, dodatnia półfala nie otworzy w pełni tranzystora VT3, a zatem amplituda sygnału RF nie osiągnie maksimum. W związku z tym negatywny półokresowego całkowicie zamyka VT3 i sygnał RF osiąga minimum, niewystarczającą moc, gdy LF sygnał wychylenia HF amplitudy drgań są ograniczone.\nJeśli natomiast sygnał niskiej częstotliwości jest zbyt silny, następuje ponowna modulacja. W tym przypadku tranzystor VT3 jest całkowicie otwarty, zanim sygnał niskiej częstotliwości osiągnie maksimum. Wraz z dalszym wzrostem amplitudy LF amplituda oscylacji rf nie wzrasta. Ogranicza to amplitudę z góry. W związku z tym istnieje ograniczenie z dołu. Przycisk S1 służy do przerywanego wybierania numerów.\n2. Metodologia dostrajania stacji radiowej.\n2.1. Ustawianie nadajnika.\nAby sprawdzić działanie nadajnika, wyregulować i sterować nim, należy wykonać prosty odbiornik detektora. W domu, w przypadku braku instrumentów i doświadczenia z nimi, odbiornik detektor będzie skonfigurować nadajnik na częstotliwości 27,12 MHz z tolerancją, aby ocenić moc promieniowania i głębokość modulacji. Odbiornik detektora (rysunek 6) musi być dostrojony do częstotliwości 27,120 MHz.\nRyc. 6. Odbiornik detektora.\nPożądane jest ustawienie odbiornika za pomocą standardowego generatora sygnału (GCC). Ustawiając częstotliwość GSS równą 27,120 MHz, odbiornik jest dostrajany przez kondensator C1 przez maksymalny sygnał w słuchawkach. W tym samym czasie odbiornik powinien być stopniowo odsunięty od GSS, dostosowując odbiornik. Po ustawieniu nie można zmienić anteny. Zamiast GSS można użyć samodzielnie wykonanego GHG stabilizowanego rezonatorem kwarcowym (ryc. 2). Jeśli nie jest to możliwe, należy ostrożniej wykonać cewkę L1 i antenę, a kondensator C1 zastąpić stałą pojemnością 30 pF. Odchylenie od częstotliwości 27,12 MHz będzie dopuszczalne, tj. w amatorskim paśmie, cewka L1 jest bezramowa, o wewnętrznej średnicy 8 mm, liczba zwojów wynosi 17, skok wynosi 0,5 mm, średnica drutu wynosi 1 mm. Antena - drut o średnicy 1 mm, długości 25 cm.\nNadajnik jest ustawiony w następującej kolejności:\n1. dostrajanie modulatora.\n2. Regulacja urządzeń wysokiej częstotliwości dla częstotliwości 27,12 MHz.\n3. Regulacja UMVCH dla maksymalnego wzmocnienia i minimum harmonicznych.\n4. Ustawienie modulatora na 100% głębokości modulacji.\n5. Regulacja przetwornika w zmontowanej formie.\nAby przetestować modulator, należy podłączyć słuchawki zamiast GVC (rysunek 5) i zastosować moc do modulatora 9 V. Modulator powinien działać jak konwencjonalny VLF. Czułość reguluje się, wybierając rezystor R1. Połączenie sprawdzane jest przez zamknięcie styków przełącznika S1, podczas gdy powinien być słyszalny przerywany sygnał dźwiękowy (tonalność zmienia się o pojemność C5).\nAby dostosować HFO trzeba podłączyć do modulatora, ustala (zezwolenie) przycisków wywołania tonu S1 i kondensator C6 HFO (fig. 2) do lutowania anteny jako kawałek przewodu o długości 5-7 cm i o średnicy 0,5-0,7 mm, włącz zasilanie. Twoja HF będzie działać jako nadajnik, którego częstotliwość nośna wynosi około 27 MHz i modulowana sygnałem dźwiękowym.\nUmieść odbiornik obok siebie (10-20 cm) przy pomocy HF. Regulacja zakresu wysokich częstotliwości do częstotliwości 27,12 MHz odbywa się za pomocą kondensatora C1 (rys. 2). Podczas strojenia do częstotliwości 27 120 MHz należy usłyszeć sygnał dźwiękowy.\nNastępnie można regulować głębokość modulacji, to lepiej zrobić razem: jedna mówi do mikrofonu i modulator zmienia rezystancję R5 (Rysunek 5.), a drugi steruje słyszalności odbiornika, najbardziej czytelne słuchu jest głęboka modulacja.\nNastępny blok konfiguruje UHMAX. W tym celu konieczne jest włączenie całego obwodu nadajnika z anteną.\nProstym sposobem na kontrolowanie ustawienia przetwornika dla maksymalnej mocy jest maksymalne zużycie prądu przez przetwornik. Włącz amperomierz między zasilaczem a przetwornikiem, monitorując prąd w UHMW (Rysunek 3). Po pierwsze, jeśli podłączyłeś pętlę zamiast przepustnicy, dopasuj obwód oscylacyjny LC do rezonansu, regulując kondensator. Następnie, optymalny punkt pracy tranzystora jest wybierany przez dzielnik R1 R2. Kontrola strojenia jest z grubsza szacowana na podstawie poboru prądu. Strojenie filtra harmonicznego jest wykonywane przez rdzenie cewki L1 L2 z podłączoną anteną. Skuteczność tłumienia jest kontrolowana przez brak zakłóceń na wszystkich kanałach telewizji i radia. Po ustawieniu filtra emisje wtórne są zwykle dobrze tłumione, ale 100% tłumienie nie jest gwarantowane. Aby to zrobić, musisz sprawdzić nadajnik na charakteryzatorze.\n2.2. Konfiguracja odbiornika.\nAby skonfigurować odbiornik, konieczne jest posiadanie źródła promieniowania o modulowanych oscylacjach wysokiej częstotliwości. Lepiej jest korzystać z GSS, w przypadku jego braku można zastąpić GHG lub nadajnik już dostrojony do częstotliwości 27,12 MHz. Przed ustawieniem odbiornika upewnij się, że działa. Aby to zrobić, wystarczy zasilić i dostosować ilość sprzężenia zwrotnego (kondensator C8 - rysunek 1), aby uzyskać wrażenie szumu w słuchawkach. Następnie strojenie odbiornika odbywa się razem z nadajnikiem lub GCC. Ustawienie jest proste. Regulując kondensatory C7 i C8, musisz osiągnąć maksymalny sygnał w słuchawkach odbiornika, stopniowo oddalając się od nadajnika. Strojenie powinno zostać wykonane przy pomocy anteny, która będzie znajdować się w twojej stacji radiowej. Zmiana długości i kształtu anteny będzie wymagać nowego strojenia odbiornika. Częstotliwość odbiornika jest regulowana przez kondensator C7, a czułość to C8. Jeżeli odbiornik zawiera obwód wejściowy, kondensator C2 dostosowuje pętlę wejściową do częstotliwości 27.120 MHz.\n2.3. Zalecenia dotyczące zwiększenia zasięgu stacji radiowej.\nZakres działania zależy od następujących podstawowych funkcji:\n- moc nadajnika;\n- czułość odbiornika;\nMoc nieskomplikowanych nadajników w stacji radiowej (rysunek 7) można zwiększyć bez znaczących modyfikacji do 250-300 MW. Osiąga się to przez:\na) zamiana tranzystora VT1 na tranzystor średniej mocy KT603, KT608, KT645, KT630 z możliwie dużym wzmocnieniem;\nb) zwiększenie napięcia zasilania do 12 V, przyłożonego do nadajnika (nie należy zmieniać mocy odbiornika);\nc) Amplifikacja powodu L1-C2-C5 oscylacji obwodu anteny (bliższego miejsca podłączenia anteny zbiorczej VT1, tym silniejsze jest wiązanie i promieniowanej energii dla każdej anteny);\nd) spadek rezystancji rezystora R3 (w ten sposób wzrasta prąd kolektora VT1 i amplituda oscylacji HF).\nWprowadzenie zmian w nadajniku wymaga regulacji częstotliwości nośnej przez kondensator C5. Czasami przy wymianie VT1 konieczne jest dostosowanie rozdzielacza R1 R2. Kiedy wzrasta moc nadajnika, wzrasta moc promieniowania harmonicznych, które powodują interferencję w powietrzu. Część tego można wyeliminować, dopasowując długość anteny i zwiększając pojemność kondensatora od 2 do 30 pF.\nJeśli nadal nie możesz pozbyć się zakłóceń, musisz dodatkowo podłączyć filtr II, tzn. obejmują cewki L1, L2 i kondensatory C3, C4 (rysunek 3).\nBardziej "nieszkodliwym" sposobem zwiększenia zakresu jest zwiększenie czułości odbiornika. Osiąga się to przez:\n1) bardziej precyzyjna regulacja czułości kondensatorów C19, C20 (ryc. 7);\n2) zastępując tranzystor VT5 GT311ZH, KT311I, KT325V, KT3102, KT3102E itp.;\n3) dokładniejszy wybór wartości rezystora R10.\nDługość i kształt anteny znacznie wpływa zarówno na wrażliwość odbiornika, jak i na moc promieniowania nadajnika. Wybierając anteny bata, długość anteny wynosi 125 cm (1/8 długości fali).\n2.4. Części i konstrukcja.\nW stacjach radiowych, których schematy podano poniżej, głównie funkcjonalnie tego samego typu części są używane.\nCewki o indukcyjności 0,8 MCGH wykonuje się w sposób opisany w 3.1. odbierającego detektora, a także żywności (wszystkie obwody) jest połączony z uzwojeniem wtórnym cewki i sygnał o wysokiej częstotliwości jest usuwana z koła licząc od kolektora tranzystora 5 Th.\nW UHMW (rysunek 3) cewki są wykonane na ramie z polistyrenu o średnicy 7 mm z karbowanym żelaznym trymerem. Cewka L1 zawiera 9 zwojów, a L2 - 15 zwojów miedzianego drutu o średnicy 0,8 mm. Konstrukcja cewki nadajnika (fig. 9), zawierającą 0,8 UH cewkę L2 opisano powyżej i L4 jest nawinięty na górze L2 i składa się z czterech zwojów drutu 0,8 mm średnicy, rozmieszczone równomiernie na cewce L2. Podobnie wykonywane są cewki L2, L1 w przetworniku (rysunek 8). (Fig. 9) cewki L3 jest nawinięta na ramę wykonaną z polistyrenu o średnicy 7 mm podstroechnik karbonalnogo żelaza, liczba obrotów - 10, grubość drutu 0,5 mm.\nAntena jest szpilką lub elastycznym drutem o długości 50-150 cm.\nJako mikrofon i telefon używane są telefony takie jak TON-2M. Gdy używany jest inny mikrofon, należy najpierw dostroić pierwszą kaskadę modulatora. W odbiorniku mogą być używane inne ULF, w tym zaprojektowane dla głowic dynamicznych, ale pierwszy stopień odbiornika VLF nie powinien być zmieniany.\nR11 - 75 Ohm, w obudowie 2 do 33 Ohm, należy podłączyć szeregowo.\nC14 do 30 pF, 2 do 68 pF, 2 należy wprowadzić szeregowo.\nR16 R8 jest wybierany podczas regulacji.\nAntena jest podłączona do dolnego styku przełącznika P1.2 (patrz rysunek montażowy).\nNa planszy ustaw zworki 1-1, 2-2, 3-3, 4-4, 5-5. Montaż zgodnie ze schematem i rysunkiem montażowym.\nStrojenie i strojenie stacji radiowej odbywa się zgodnie z dokumentacją.\nPrzełącznik P1.1 i P1.2 są włączane jednocześnie, aby przejść do trybu transmisji. Przełącznik P3 w trybie nadawania zawiera wywołanie tonowe.\nPrzełącznik P2 może być dowolnego rodzaju w zależności od konstrukcji obudowy.\nRezystory typu MLT-0,125.\nKondensatory takie jak CD, KN, PDA, K50-6.\nRysunek złożeniowy płytki drukowanej stacji radiowej o częstotliwości 27 MHz\nOpracował: Patlakh V.V.\nZestaw do montażu przenośnej stacji radiowej o częstotliwości 27 MHz\nTen zestaw pozwoli na zebranie marzeń wielu chłopców (a może i dziewcząt) - przenośnej stacji radiowej, walkie-talkie. Stosunkowo krótki montaż i prawie żadna prosta konfiguracja - i masz w kieszeni radiostację, która może być używana wszędzie - w mieście i na polu, w lesie i w domku.\nWysoka moc wyjściowa nadajnika to gwarancja bardzo przyzwoitego zasięgu komunikacji. A zasięg cywilny 27 MHz nie wymaga żadnych zezwoleń. Sonda RF do strojenia stacji jest włączona, potrzebujesz tylko multimetru! Brak liczników częstotliwości i oscyloskopów!\nPo zakończeniu montażu upewnij się, że wszystkie komponenty są poprawnie zainstalowane.\nWkręć rdzenie induktorów w ramy. Bądź ostrożny! Materiał rdzenia jest bardzo delikatny, a nadmierna siła może zniszczyć rdzeń. Po upewnieniu się, że wszystko jest w porządku, możesz przystąpić do włączania i ustawiania stacji radiowej.\nPodłącz akumulator typu "Leśnego" (brak w zestawie) do listwy zaciskowej i przełącznik S2, aby włączyć radio. Ponieważ przełącznik S1 jest ustawiony w pozycji "Odbiór", moc przechodzi do części odbiorczej stacji. Od głośnika powinien pojawić się szum nieskonfigurowanego odbiornika. Upewnij się, że odbiornik działa prawidłowo, obracając rdzeń cewki L4 - odbiornik powinien odbierać sygnały z kilku lokalnych stacji radiowych. Rezystor R9 może ustawić żądaną głośność. Po upewnieniu się, że odbiornik działa poprawnie, zainstaluj i przylutuj kondensator C10 i cewkę L3.\nAby skonfigurować nadajnik, konieczne jest zamontowanie pomocniczego węzła - sondy wysokiej częstotliwości do multimetru. Jego schemat pokazano na ryc. 3 (numeracja rysunków zgodnie z instrukcją montażu i obsługi). Wszystkie elementy niezbędne do jego montażu znajdują się w zestawie projektanta.\nSonda jest montowana w zamontowanej instalacji. Pomiędzy górnym obwodem kondensatora C2 a wspólnym przewodem lutować rezystor Rn o rezystancji 51Ω.\nRównolegle do rezystora Rn podłącz sondę RF. Podłącz przeciwne wyjście sondy do multimetru podłączonego do pomiaru napięcia stałego na granicy 20-30 woltów.\nPodaj moc do przetwornika, naciskając przełącznik S1. Odczyt licznika pokazuje stałe napięcie w granicach 0,5-3 V - wskazuje to na sprawność nadajnika. W przeciwnym razie konieczne jest wyłączenie zasilania stacji radiowej i uważne sprawdzenie instalacji pod kątem błędów.\nNastępnie musisz ustawić główny oscylator na częstotliwość 27 MHz. Aby to zrobić, potrzebujesz odbiornika domowego VHF. Ustaw częstotliwość na 108 MHz na odbiorniku VHF, a następnie, obracając rdzeń cewki L5 za pomocą śrubokrętu, złap sygnał nadajnika. Po dokładnym dostrojeniu obwodu, pomiędzy odbiornikiem i nadajnikiem pojawi się akustyczne połączenie, które spowoduje nieprzyjemny pisk, który zacznie emitować odbiornik.\nNastępnym krokiem jest ustawienie nadajnika na maksymalną moc. W tym celu wkręć rdzeń cewki L2 tak daleko, jak to możliwe. Zaczynają powoli odkręcania rdzenia tuszy podczas kontroli odczytu miernika uniwersalnego, połączony z sondą RF. Gdy rdzeń jest skręcony, odczyty multimetru najpierw wzrosną, a następnie zaczną maleć. Konieczne jest pozostawienie rdzenia w pozycji, w której odczyty multimetru są maksymalne. W zależności od parametrów tranzystorów nadajnika może wynosić 3-4V.\nOstatnią częścią regulacji nadajnika jest dopasowanie ścieżki RF do anteny w celu uzyskania maksymalnej odległości transmisji. Lutować sondę RF i rezystor RN z tablicy radiowej. Zainstalować i przylutować cewkę L1. Wkręć rdzeń w ramę cewki. Wykonaj ponownie sondę RF zgodnie z rys.\nJako antena WA możesz użyć kawałka drutu montażowego o długości 30 cm.\nPodłącz multimetr do sondy i włącz go, aby zmierzyć napięcie DC. Sondę należy umieścić w pobliżu nadajnika, w odległości 50-80 cm.\nPodaj moc do przetwornika i obróć rdzeń cewki L1, aby osiągnąć maksymalny odczyt multimetru. W tym przypadku ustawienie nadajnika można uznać za kompletne. Zaleca się umiejscowienie rdzeni cewek indukcyjnych kroplą parafiny lub niewielką częścią plasteliny.\nAby ustawić odbiornik stacji radiowej na sygnał nadajnika z innego zestawu, należy wykonać następujące czynności:\n- Odłącz antenę od nadajnika i przylutuj rezystor obciążenia Rn między górnym obwodem kondensatora C2 i wspólnym przewodem.\n- Umieść sygnał na dołączonym nadajniku. Może to być sygnał z generatora lub z dowolnego urządzenia audio.\nDrugi zestaw, włącz odbiór i obróć rdzeń cewki L4, dostosuj odbiornik do sygnału nadajnika. Z głośnika powinieneś usłyszeć ten sam sygnał, który jest wysyłany na wejście nadajnika. Następnie konieczne jest podłączenie multimetru w trybie pomiaru napięcia DC do styku 9 układu DA1 i obrócenie rdzenia cewki L3, aby uzyskać minimalne odczyty. Idealnie multimetr powinien pokazywać 0 woltów.\nZabezpieczyć rdzenie cewek odbiornika kroplą parafiny lub kawałkiem plasteliny. Odłącz rezystor obciążenia i podłącz nadajnik do anteny. To kończy konfigurację stacji.\nJak zrobić iz jakich materiałów uchwyt na plastikową butelkę?\nBeetle własnymi rękami\nWzmacniacz na własnych rękach


To pierwsze takie wydarzenie między Koreą Północną i Południową od ponad dekady! - NCZAS.COM\nStrona główna Świat Azja To pierwsze takie wydarzenie między Koreą Północną i Południową od ponad dekady!\nPrezydent Korei Płd. Mun Dze In przyjął w sobotę w swojej rezydencji, Pałacu Błękitnym, na lunchu delegację przedstawicieli Korei Płn., w tym siostrę przywódcy spotkanie tego kraju Kim Dzong Una, Kim Jo Dzong. Było to spotkanie przedstawicieli obu państw koreańskich na szczeblu najwyższym od wielu lat.\nNie jest jednak jasne czy sobotnie spotkanie doprowadzi do dalszych kontaktów. Według AP, deputowani do parlamentu z rządzącej Demokratycznej Partii Razem, mówią o możliwości wysłania do Pjongjangu specjalnego emisariusza, który spotkałby się z Kim Dzong Unem.\nZobacz też: Niepokojące prognozy przed igrzyskami w Pjongczang. W takich warunkach skoczkowie będą mieli ogromne kłopoty\nWspomina się nawet o możliwości spotkania na szczycie przywódców obu państw koreańskich.\nMun Dze In wyraził gotowość do takiego spotkania już podczas swojego inauguracyjnego przemówienia po objęciu urzędu w ub. roku. Północ i Południe Korei odbyły wcześniej dwa spotkania na szczycie – w 2000 i 2007 r.\nOba odbyły się w Pjongjangu za rządów ojca obecnego przywódcy Korei Płn. Kim Dzong Ila.\nPodczas tej uroczystości Kim Jo Dzong i Kim Jong Nam siedzieli w loży dla VIP-ów wśród innych najwyższych rangą przedstawicieli państw z całego świata. Był tam też wiceprezydent USA Mike Pence, który zajmował miejsce w odległości mniej niż metr od delegacji północnokoreańskiej, ale starał się jej nie zauważać.\nZobacz też: Rozróby w Pjongczang! Dzieje się w olimpijskim mieście. „Prosimy o bombardowanie Korei Północnej” [VIDEO]


Nowe autobusy hybrydowe już w Ełku\n29.09.2020 18:07 2 komentarze\nKomunikacja miejska w Ełku staje bardziej ekologiczna, nowoczesna i bezpieczniejsza - informuje serwis miejski. ...\nProwadził auto posiadając sądowy zakaz kierowania\n29.09.2020 10:38 0 komentarze\nPolicjanci zatrzymali do kontroli kierowcę forda na trasie Ełk-Grajewo. Kierujący posiadał czynny sądowy zakaz kierowania pojazdami. Natomiast u pasażera policjanci znaleźli woreczek z amfetaminą....\n87-latka utknęła w bagnie podczas grzybobrania\n28.09.2020 09:32 4 komentarze\nSzczęśliwy finał miała wczorajsza akcja poszukiwawcza schorowanej 87-letniej mieszkanki gminy Prostki. Kobieta wybrała się na grzyby i nie wróciła do domu, co zaniepokoiło jej bliskich. Policjanci w wyniku intensywnych działań odnaleźli ją po zmroku, mokr...\n28.09.2020 08:52 0 komentarze\nW polskiej kuchni grzyby są niezwykle cenionym składnikiem wielu potraw. Pierogi, krokiety, sosy, czy zupy, to tylko kilka dań z ich wykorzystaniem. Tegoroczny wrzesień okazał się miesiącem niezwykle łaskawym dla grzybiarzy i poskutkował sporą liczbą leśn...\nMiasto otrzymało dofinansowania na zakup sprzętu komputerowego\n25.09.2020 11:33 0 komentarze\nW ramach Programu „Zdalna szkoła+” finansowanego ze środków Unii Europejskiej, miasto Ełk pozyskało 155 tys. zł na zakup 50 laptopów. Sprzęt komputerowy trafi do 8 miejskich szkół podstawowych....\nEłk: Zaginęła 14-letnia Emilia Bilicka\n24.09.2020 12:05 1 komentarze\nPolicjanci poszukują 14-letniej Emilii Bilickiej z Ełku. Nastolatka 23 września br. wyszła z miejsca zamieszkania i od tego czasu nie nawiązała kontaktu z rodziną. Wszystkie osoby, które mają informacje o zaginionej proszone są o kontakt z policjantami....\n4 Tragedia na boisku. Ruszyła zbiórka na pomoc Sebastianowi


Tomasz makowiecki - Najnowsze plotki - WP Gwiazdy\n- Pandemia była dla mnie czasem zadumy i robienia porządków. Kupiłem pianino, przemeblowałem pokój i poczułem spokój. Odkopałem swoje sesje nagraniowe, które leżały od dłuższego czasu nietknięte i nagle...\nTomasz Makowiecki z tajemniczą brunetką. Od rozwodu z Reni Jusis minął już rok\nTomasz Makowiecki i Reni Jusis przez wiele lat stanowili zgrane małżeństwo. Niespodziewanie okazało się, że para jak z obrazka rozwodzi się. Rok temu piosenkarka i jej partner rozstali się na dobre....\nNajgłośniejsze śluby gwiazd!\nWyjątkowe imiona dzieci gwiazd\n12 porodów w 2012!\nReni Jusis: "Mama to chleb, a tata to tort"\nDoda - najbardziej konfliktowa gwiazda?\nWiosenne zmiany w życiu gwiazd\nJusis i Makowiecki na wiosennym spacerze z synkiem\nJusis wychowuje syna ekologicznie\nŚlubne zdjęcia gwiazd\nFaceci do pozazdroszczenia\nNajpiękniejsze pary polskiego show-biznesu


Czy da się wyrejestrować przyczepę przy zgubieniu umowy kupna i sprzed : Ubezpieczenie samochodu\n03 Sie 2021, 10:09\n03 Sie 2021, 10:16\nBez umowy KS nic nie załatwisz. Jedyny ratunek to kontakt z kupującym. Jak nie masz z nim kontaktu, to jesteś w czarnej d...e\n03 Sie 2021, 10:26\nCzyli pozostaje płacenie tego oc i kompletnie nic się z tym nie da zrobić ? Czy da się to zrobić płacąc jakąś karę ?\n03 Sie 2021, 12:50\nDobrze rozumiem? Sprzedales przyczepę lata temu i caly czas placisz OC ?\n03 Sie 2021, 18:05\nTak, dokładniej nie ja ale przyczepa była na ojca i część rodziny cały czas płaciła w ukryciu bo zgubili umowę KS i kontakt z kupującym a dopiero teraz po śmierci dziadków wyszło to na jaw. Po zakupie pokłócili się i nie utrzymywali kontaktów, a ojciec myślał że zostało to wyrejestrowane w czasie kiedy był za granicą. Wiem że dosyć dziwna sytuacja i sama sprawa trwa więcej niż mam lat dlatego pytam czy nawet za jakąś grzywną da się to wyrejestrować coś czytałem o maksymalnej karze 1000 zł od starosty ale nie jestem pewien czy w taki przypadek też wchodzi w grę.\n03 Sie 2021, 20:29\nJedyne ratunek wymówić ubezpieczenie lub zrezygnować przy koncu polisy i liczyć na to ze nic nie przyjdzie.\n04 Sie 2021, 10:30\nKao napisał(a): Jedyne ratunek wymówić ubezpieczenie lub zrezygnować przy koncu polisy i liczyć na to ze nic nie przyjdzie.\nBardzo śliska sprawa. UFG dość skrupulatnie teraz sprawdza ubezpieczenia. Nie liczyłbym na to, że się "uda".\nZadzwoń do UFG , przedstaw sprawę i może ci coś sensownego doradzą.\n04 Sie 2021, 13:26\nMotoAlbercik napisał(a): Bardzo śliska sprawa. UFG dość skrupulatnie teraz sprawdza ubezpieczenia.\ni tak i nie ale nie będę pisal tego publicznie, jak kogoś temat intetesuje to moge napisac na PW\nSkontaktowałem się ze znajomym w starostwie i powiedział mi że przyczepka ta nie była dalej przerejestrowana i wisi cały czas na ojcu. W takim wypadku wypowiedzenie ubezpieczenia to nie jest chyba zbyt dobra opcja.\n04 Sie 2021, 17:06\nMaciek11999 napisał(a): W takim wypadku wypowiedzenie ubezpieczenia to nie jest chyba zbyt dobra opcja.\nA na jakiej podstawie chcesz dokonać wypowiedzenia umowy w FU... Dla mnie to jest tylko jedna opcja: umowa sprzedaży potwierdzona w WK dla miejsca rejestracji....\n05 Sie 2021, 14:25\nZałatwienie tego poprzez umowę KS jest niemożliwe bo tej umowy prawdopodobnie nie ma. Ogólnie opłata za to wynosi 70 złotych rocznie. Jedyny sposób jaki przychodzi mi do głowy poprzez umowę KS to podstawienie kogoś kto to weźmie na siebie za dość duża opłata ale niemożliwe jest znalezienie takiego kogoś raczej.\nNapisz do Kao na pw. On ci powie co masz zrobić. Na forum nie będziemy tego pisać, bo ktoś mógłby się zdenerwować....\nA podpowiedzią może być ta odpowiedz\nMigi60 napisał(a): Dla mnie to jest tylko jedna opcja: umowa sprzedaży potwierdzona w WK dla miejsca rejestracji....\nPrzerwa w ubezpieczeniu OC przez nieuwagę - co z tym zrobić?Trzy miesięczna przerwa w płaceniu OC.\nTagi: kupno samochodu, wyrejestrowanie, sprzedam, OC, czas, umowa, ubezpieczenie, części, przyczepa, przyczepka, przyczepy, rodzinny\nGdzie i jak się załatwia homologację na przyczepę - Przepisy, ubezpieczenie\nMitsubishi Lancer Evolution - historiaLancer Evolution, często określany po prostu jako Evo, to ponad 23 lata pięknej historii mocarnego sedana zbudowanego na bazie modelu Lancer. Na przestrzeni lat powstało dziesięć generacji tego auta, a jego żywot ...Ładowanie typu HOME-TO-VEHICLEFirma Mitsubishi Motors Corporation ogłosiła, że Outlander PHEV - oprócz możliwości ładowania akumulatorów z wykorzystaniem domowego gniazda elektrycznego - jest teraz w stanie dostarczać energię elektryczną dla domostw ...Renault Kadjar 1.3 TCe 140 KM - po FL i z ...Kadjar to średniej wielkości crossover, który dostępny jest na naszym rynku już od kilku lat. Przez ten okres zdążył się już u nas dobrze zadomowić, jednak do tej pory nie odniósł jakiegoś spektakularnego sukcesu, a ...\nKalkulatory motoryzacyjneLPG, spalania, mocy, prędkości, ciśnienia, momentu obrotowego, OC i AC, przyczepy na kat. "B"Porównywarka okazje motoryzacyjnenarzędzia, wideorejestratory, gadżetyKalkulator OC AC NNWnawet 50% taniej!Umowa kupna sprzedażyformularze do pobraniaKody błędów OBD IIsprawdź co oznaczają poszczególne kody błędów i jak rozwiązać związane z nimi problemyFirmy Motoryzacyjnekatalog Firm motoryzacyjnychOpony na latosprawdź najniższe ceny!


Grunwald - największe zwycięstwo średniowiecza | Nasze Blogi\nGrunwald - największe zwycięstwo średniowiecza\nWysłane przez Tezeusz w 15-07-2021 [08:13]\n15 lipca 1410 roku miała miejsce bitwa pod Grunwaldem ,jedna z największych bitew w historii średniowiecznej Europy (pod względem liczby uczestników), stoczona na polach pod Grunwaldem w czasie trwania wielkiej wojny między siłami zakonu krzyżackiego wspomaganego przez rycerstwo zachodnioeuropejskie (głównie z Czech, z wielu państewek na Śląsku, z Pomorza Zachodniego i z pozostałych państewek Rzeszy), pod dowództwem wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena, a połączonymi siłami polskimi i litewskimi (złożonymi głównie z Polaków, Litwinów i Rusinów) wspieranymi lennikami obu tych krajów (Hospodarstwo Mołdawskie, Księstwo Mazowieckie, Księstwo Płockie, Księstwo Bełskie, Podole i litewskie lenna na Rusi) oraz najemnikami z Czech, Moraw i z państewek ze Śląska oraz uciekinierami ze Złotej Ordy i chorągwiami prywatnymi (między innymi chorągiew z Nowogrodu Wielkiego księcia Lingwena Semena), pod dowództwem króla Polski Władysława II Jagiełły i wielkiego księcia litewskiego Witolda .\nBitwa ta zakończyła się zwycięstwem wojsk polskich i pogromem sił krzyżackich, nie została jednak wykorzystana do całkowitego zniszczenia zakonu. Wiek XIV – wraz ze wzrostem potęgi zakonu – przyniósł zmianę. Będąc królem Polski, Wacław II Czeski zawarł z Brandenburczykami umowę, na mocy której miał oddać Pomorze Gdańskie w zamian za Nową Marchię. Ostatecznie do zamiany nie doszło z powodu śmierci króla, jednak w 1308 Brandenburgia postanowiła skorzystać ze słabości państwa Władysława Łokietka i zajęła Pomorze. Książę zmuszony był zwrócić się o pomoc do Krzyżaków, którzy wyparli najeźdźców. Za swoją pomoc zażądali jednak wysokiej zapłaty,\nprzewyższającej wartość odbitych ziem. Wobec odmowy zapłaty przez Władysława zagarnęli całe Pomorze Gdańskie w 1309 roku. Osłabiona w tym czasie Polska, podzielona wciąż na dzielnice, nie była w stanie natychmiast przeciwstawić się agresji, co spowodowało utratę tych ziem na długie lata. W 1320 roku królem został Władysław I Łokietek, który wygrał proces z Krzyżakami przed sądem papieskim w Inowrocławiu. Wyrok z 1321 roku nakazał im zwrot Pomorza Gdańskiego Polsce, ale zakon, mimo polskich akcji dyplomatycznych i orzeczeń sądów papieskich, nie zamierzał zwrócić tych ziem. W 1331 doszło do zawarcia groźnego dla Polski sojuszu Jana Luksemburskiego z Krzyżakami. Ci ostatni, licząc na wspólną akcję pod Kaliszem, najechali kraj od północy. Łokietek postanowił zaatakować część ich sił. 27 września 1331 roku doszło do starcia pod Płowcami na Kujawach.\nBitwa nie została jednoznacznie rozstrzygnięta, lecz to strona polska zrealizowała swój cel – kampania Krzyżaków na ziemiach polskich została przerwana. Jednak już 9 kwietnia 1332 roku zakon ponownie napadł na Polskę, zagarniając Kujawy i ziemię dobrzyńską. 25 kwietnia 1333 na tronie polskim zasiadł syn poprzedniego króla, Kazimierz. Okazał się władcą niezwykle sprawnie poruszającym się w świecie dyplomacji. W 1335 doprowadził do I Zjazdu Wyszehradzkiego, na którym za cenę 20 tysięcy kop groszy praskich oraz uznanie zwierzchności Jana Luksemburskiego nad Śląskiem, król Czech zrzekł się wszelkich praw do korony polskiej. Oznaczało to ostateczne przekreślenie sojuszu czesko-krzyżackiego. Ponadto usiłowano rozstrzygnąć sprawę utraconych przez Polskę ziem – jednak ponieważ rezultaty nie zadowalały króla polskiego, zdecydował się on na oddanie sprawy pod sąd papieski. Wyrok z 16 września 1339 nakazywał zwrot Kujaw, ziemi dobrzyńskiej i Pomorza Gdańskiego. Był to już drugi wygrany przez stronę polską proces, ale Krzyżacy ponownie nie zgodzili się na oddanie zagrabionych ziem. Tymczasem zmarł książę Rusi Halickiej Bolesław Jerzy II, który przed śmiercią uczynił swym sukcesorem Kazimierza, co postawiło przed polską polityką zagraniczną nowe wyzwanie. Król musiał dokonać wyboru, gdyż Polska nie była wówczas na tyle silna, by podjąć się walki na dwóch frontach. Kazimierz Wielki uznał, że lepszym nabytkiem dla Korony byłoby uzyskanie terenów księstwa ruskiego, w związku z czym spór z zakonem należało załagodzić. W tych warunkach doszło w roku 1343 do zawarcia pokoju w Kaliszu, dzięki któremu zapewniony został rozejm, a Polska odzyskała Kujawy i ziemię dobrzyńską.\nPoza tym Kazimierz Wielki zachował tytuł władcy Pomorza Gdańskiego, co w przyszłości mogło stanowić podstawę do ewentualnych roszczeń ze strony polskiej. W 1397 na ziemiach zakonu powstała organizacja mająca bronić interesów lokalnego społeczeństwa przed uciskiem krzyżackim: Związek Jaszczurczy. Początkowo swoim zasięgiem obejmował jedynie ziemię chełmińską, z czasem jednak się rozrósł i stał się podstawą dla kolejnej struktury: Związku Pruskiego. Kolejny kryzys we wzajemnych stosunkach nastąpił w 1401, tuż po zawarciu przez Królestwo Polskie i Wielkie Księstwo Litewskie unii wileńsko-radomskiej. Młodszy brat króla Władysława Jagiełły, Świdrygiełło, przeciwnik porozumienia polsko-litewskiego, stanął na czele buntu przeciw Witoldowi. Postanowił także poszukać wsparcia u Krzyżaków, którzy byli zainteresowani osłabieniem Litwy – jednak znów udało się zapobiec wojnie i w 1404 roku strony zawarły pokój w Raciążu, gdzie Witold przedstawił także polskie postulaty dotyczące kwestii utraconych ziem. Polska odkupiła ziemię dobrzyńską.\nTymczasem powrócił problem Santoka i Drezdenka, gdy w 1402 roku zakon krzyżacki nabył Nową Marchię. Podporządkowanie sobie tych grodów przez państwo zakonne doprowadziło do utwardzenia stanowiska Polski w kwestiach krzyżacko-litewskich. Gdy wielkim mistrzem został zwolennik konfrontacyjnej polityki wobec Polski, Ulrich von Jungingen, wybuch wojny stał się już tylko kwestią czasu.Wiosną 1409, dzięki zabiegom wielkiego księcia litewskiego Witolda, wybuchło antykrzyżackie powstanie na Żmudzi. Wielki mistrz zakonu, Ulrich von Jungingen, wystąpił do króla Polski, Władysława Jagiełły, o zachowanie neutralności Polski w konflikcie Zakonu z Litwą popierającą Żmudź. Król odmówił. W konsekwencji wielki mistrz zmienił kierunek ataku i w pierwszych dniach sierpnia 1409 roku oddziały zakonne przekroczyły granice Polski, zajęły ziemię dobrzyńską i najechały Kujawy i Wielkopolskę. Jagiełło szybko odzyskał Kujawy i odbił Bydgoszcz, ale działania militarne kampanii 1409 roku na tym zakończono. 8 października 1409 roku pod zamkiem bydgoskim zawarto rozejm, który miał obowiązywać „do dnia św. Jana” – 24 czerwca 1410 roku. W umowie pośredniczyli książęta śląscy przysłani przez króla czeskiego Wacława: wrocławski, świdnicki i oleśnicki. Na mocy rozejmu ziemia dobrzyńska pozostała w rękach krzyżackich, a spór miał rozstrzygnąć król czeski. Zapisy rozejmu, z pozoru bardzo korzystne dla strony krzyżackiej, dawały Jagielle czas na zorganizowanie wyprawy wojennej w roku następnym. W Krakowie i Malborku rozpoczęto przygotowania do decydującego starcia. Obie strony położyły nacisk na działania dyplomatyczne. Krzyżacy już w grudniu 1409 roku zawarli sojusz z królem węgierskim, Zygmuntem Luksemburskim, który usiłował rozbić unię polsko-litewską.\nPo stronie Zakonu opowiedzieli się książęta Pomorza Zachodniego, którzy jednak wkrótce się podzielili: książęta szczecińscy pozostali po stronie Zakonu, a Kazimierz V wziął udział w bitwie po stronie krzyżackiej, natomiast książę słupski Bogusław VIII Magnus przeszedł na stronę Polski i posiłkował stronę polską pod Grunwaldem. Pospieszyli też liczni rycerze z zachodniej Europy. Państwa Unii zawarły pokój z Wielkim Księstwem Moskiewskim oraz przymierze z Mołdawią. Gotowość pomocy zaoferował pretendent do tronu tatarskiego, lennik Wielkiego Księcia Witolda, chan Złotej Ordy Dżalal ad-Din, syn Tochtamysza. Wszystkie strony dokonały zaciągu rycerzy. Polacy prowadzili werbunek w Czechach (stąd przybyło niemal 3000 zaciężnych pod wodzą Jana Sokoła. Zakon był świadom przygotowań strony polsko-litewskiej i spodziewał się dwukierunkowego ataku – Polaków na Pomorze Gdańskie i Litwinów w kierunku Żmudzi. By odeprzeć to zagrożenie, Ulrich von Jungingen skoncentrował część swych sił pod Świeciem, pozostawiając jednocześnie znaczną część swej armii w zamkach na wschodzie – w Ragnecie w pobliżu Giżycka i Memelu (Kłajpeda). Polacy i Litwini nadal ukrywali swoje intencje, organizując kilka rajdów głęboko na terytorium wroga. Ulrich von Jungingen poprosił o przedłużenie rozejmu do 4 lipca, by mogli przybyć zaciężni z zachodniej Europy.\nStrona polsko-litewska miała wystarczająco dużo czasu, żeby zebrać siły. 30 czerwca 1410 oddziały z Wielkopolski i Małopolski przekroczyły pod Czerwińskiem Wisłę, po moście pontonowym, i 2 lipca połączyły się z siłami z Mazowsza i Litwy. Połączone wojska dzień później podjęły marsz, pozorując atak na zajętą przez Krzyżaków w roku poprzednim ziemię dobrzyńską, ale po tygodniu wkroczyły na terytorium zakonu krzyżackiego, kierując się wprost na stolicę zakonu w Malborku. Krzyżacy zostali całkowicie zaskoczeni. 5 lipca doszło do potyczki wojska pod dowództwem Janusza Brzozogłowego, który pokonał krzyżacką załogę Świecia. Następnie do Jagiełły przybyli posłowie Zygmunta Luksemburczyka, którzy proponowali przeprowadzenie sądu polubownego z udziałem króla Węgier. Jagiełło postawił jednak twarde warunki w przewidywaniu, że Krzyżacy je odrzucą. (W obecności posłańców węgierskich, 6 lipca, Witold przeprowadził przegląd wojsk.) Ulrich von Jungingen odpowiedział, że uczyni wszystko, by zniszczyć siły przeciwnika.\n7 lipca wojska polsko-litewskie zajęły Bądzyn, ujawniając tym samym, iż zmierzają w głąb terytorium państwa krzyżackiego. Pod Bądzynem zatrzymały się na dwa dni, po czym kontynuowały marsz i, 9 lipca, weszły na terytorium Prus. Po przebyciu granicy po raz pierwszy podniesiono wszystkie chorągwie i odśpiewano Bogurodzicę. 10 lipca sprzymierzeni wyruszyli ze swojego obozu pod Lidzbarkiem, pozostawiając w nim część sił. Po dwóch milach marszu podjazd polski natknął się na spore siły nieprzyjaciela, które obsadziły przeprawę nad Drwęcą. Okazało się, że Ulrich von Jungingen rozpoczął pospieszną koncentrację swoich wojsk przez wycofanie ich spod Świecia i zdecydował się zorganizować linię obrony na rzece Drwęcy. Brody przez rzekę były ufortyfikowane przy pomocy palisad, a pobliski zamek w Kurzętniku wzmocniony. Po naradzie z powołaną radą wojenną Jagiełło postanowił ominąć zastawioną pułapkę i obejść wojska zakonne od wschodu. Wojska unii wycofały się 11 lipca spod Kurzętnika i następnie przez Lidzbark Welski i Działdowo (a ich część, prawdopodobnie oddziały litewskie i tatarskie, również przez Nidzicę) kontynuowały marsz w kierunku Malborka. 13 lipca siły sprzymierzonych dotarły do miasta (i zamku) Dąbrówna, które zostało zdobyte, splądrowane i spalone.\nPo jednodniowym postoju pod Dąbrównem wojska polsko-litewskie ruszyły, przed świtem 15 lipca, wszystkimi drogami w kierunku Ulnowa i jeziora Lubień na wschód od Grunwaldu, gdzie rozłożyły się obozami.\nTymczasem wojska krzyżackie, po odejściu wojsk polsko-litewskich znad Drwęcy, pomaszerowały przez Bratian i Lubawę w kierunku Grunwaldu i Stębarka, z zamiarem przecięcia drogi wojskom królewskim.Okolice wiosek Grunwald, Łodwigowo i Stębark to teren pofałdowany, przecięty sporym strumieniem i obfitujący w jeziora, o wzgórzach sięgających nawet 200 m, ale łagodnych w spadku i przedzielonych rozległymi dolinami. Teren był częściowo zalesiony, a wzdłuż dróg ze Stębarku do Łodwigowa rosły rozłożyste dęby. Szata roślinna, w roku 1410 znacznie bogatsza niż obecnie, jak również uformowanie terenu, nie pozwalało zorientować się co do jakości i ilości wojsk przeciwnika, których po prostu nie było widać. Ulrich von Jungingen wybrał więc pole bitwy dobrze, gdyż znakomicie nadawało się ono do przygotowywania zasadzek i niespodziewanych manewrów. Jednak teren nieprzejrzysty dla Polaków i Litwinów nie stawał się przejrzystszym dla Krzyżaków – pojął to również Jagiełło, który z Witoldem i towarzyszącymi im rycerzami objeżdżał okolicę rankiem 15 lipca. Obie armie stanęły naprzeciw siebie. Wojska polskie i litewskie rozlokowane były na wschód od Łodwigowa i Stębarka, na skraju i częściowo w lasach, w pobliżu jeziora Lubień. Lewe skrzydło tworzyły główne siły polskie, pod dowództwem marszałka Zbigniewa z Brzezia i składały się w większości z ciężkiej jazdy. Prawe skrzydło wojsk koalicji tworzyło rycerstwo z Wielkiego Księstwa Litewskiego, pod dowództwem wielkiego księcia Witolda, składające się w większości z lekkiej kawalerii. Wśród sił prawego skrzydła były chorągwie z całej Litwy, jak również posiłkowe oddziały Tatarów, prowadzone przez chana Dżalal ad-Dina, oddziały mołdawskie przysłane przez hospodara Aleksandra Dobrego oraz prawdopodobnie oddziały serbskie. Centrum stanowiły zaciężne rycerstwo z Czech i Śląska oraz trzy chorągwie smoleńskie. Całością wojsk unii dowodził król Władysław Jagiełło.\nBitwa rozpoczęła się około południa. Naprzeciw wojsk wielkiego mistrza – ...a dzieliła ich nawzajem od siebie odległość jednej strzały – stały ukryte w lasach armie sprzymierzonych. Długie wyczekiwanie w pełnym słońcu sprowokowało wielkiego mistrza do wysłania emisariuszy z prowokacyjnym podarunkiem: dwoma nagimi mieczami. Długosz tak opisuje ten fakt: Wielki mistrz pruski Ulryk posyła tobie i twojemu bratu... dwa miecze, ku pomocy, byś z nim i z jego wojskiem mniej się ociągał i odważniej, niż to okazujesz, walczył, a także żebyś dalej się nie chował i, pozostając w lasach i gajach, nie odwlekał walki. Niedługo potem całe wojsko królewskie zaśpiewało donośnym głosem ojczystą pieśń Bogurodzicę, a potem wznosząc kopie rzuciło się do walki. Aby w ferworze walki można było rozpoznać się na polu bitwy, ustalono hasła, które brzmiały: Kraków, Wilno.Bój trwał ponad sześć godzin i skończył się przed zachodem słońca. Przewagę na placu boju miały praktycznie cały czas wojska dowodzone przez króla Polski.\nWynik bitwy miał istotny wpływ na ówczesne stosunki polityczne, ponieważ wyniósł dynastię jagiellońską do rangi najważniejszych w Europie. Według niektórych badaczy (np. Stefan Maria Kuczyński, Paweł Jasienica), zwycięstwo odniesione głównie siłami polskimi, spowodowało pewien kryzys w stosunkach polsko-litewskich i miało wpływ na postawę króla, który obawiając się dalszego wzrostu znaczenia Korony w Unii miał opóźniać pościg za niedobitkami wojsk zakonu krzyżackiego i nie zdobył Malborka.\nNowością było wykorzystanie przez wojska królewskie w przeprawie przez Wisłę średniowiecznego odpowiednika mostu pontonowego. Wielu zaproszonych przez zakon rycerzy miało odmówić udziału w bitwie widząc dysproporcję sił i przeczuwając jego porażkę. Wiadomo, że król Władysław Jagiełło polecił odnaleźć zwłoki wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena i co ważniejszych braci zakonnych aby odesłać je z honorami do Malborka. Trofeami wojennymi było przede wszystkim 51 chorągwi krzyżackich. Szczegółowy ich opis wraz z ilustracjami podał Jan Długosz w swoim dziele Banderia Prutenorum, spisanym w XV wieku. Część z nich została przyznana księciu Witoldowi, te które trafiły do wawelskiej katedry zostały w 1797 wywiezione przez Austriaków do Wiednia i ślad po nich zaginął.\nW 1937, na podstawie opisów z dzieła Długosza, chorągwie zostały zrekonstruowane i umieszczone na Wawelu. Podczas okupacji niemieckiej hitlerowcy wywieźli je do zamku malborskiego. Kolejnym trofeum były dwa słynne nagie miecze ofiarowane Jagielle przez Krzyżaków (przechowywane były w wawelskim skarbcu, później trafiły do kolekcji Izabeli Czartoryskiej w Puławach, lecz w 1853 zostały wywiezione do Rosji i ślad po nich zaginął).\n15-07-2021 [12:09] - NASZ_HENRY | Link: Zakon Krzyżacki istniej i ma\nZakon Krzyżacki istniej i ma swoją siedzibę w Wiedniu i tam wiszą chorągwie spod Grunwaldu ☺☻\n15-07-2021 [18:28] - rolnik z mazur | Link: @ autor\nA tymczasem Heinrich von Plauen z oddziałem przedarł się z miejsca bitwy i pospieszył do Malborka. Zanim wojska polskie dotarły do Malborka po kilkunastu dniach zamek był nie do zdobycia. Tak Jagiełło zaprzepaścił zwycięstwo pod Grunwaldem. Podobno miał osobiste powody, gdyż mąż jego przyszłej żony poległ i nic nie stało na przeszkodzie w konsumpcji. Historia zna i takie przypadki. Generalnie autor napisał poprawny tekst. Pzdr\n15-07-2021 [18:51] - J z L | Link: 15 lipca 1410 roku radzieccy\n15 lipca 1410 roku radzieccy rycerze i ich sojusznicy - Litwini, Czesi i Polacy - pokonali rycerstwo niemieckie w bitwie pod Grunwaldem\n15-07-2021 [18:58] - rolnik z mazur | Link: @ autor\nBolszewik umysłowy napisał co wiedział. Zajrzyj trochę głębiej. Zastanów się dlaczego Jagiełło mógł dobić Krzyzactwo a nie zrobił tego. Wygrał bitwę i tyle ale za kilkaset lat potomkowie Krzyżaków nas rozebrali. Panimajesz? Pzdr\n15-07-2021 [19:12] - J z L | Link: Bo Jagiełło nalezal do PIS-u\nBo Jagiełło nalezal do PIS-u\n15-07-2021 [19:28] - rolnik z mazur | Link: @ autor\nChłopie daj na luz. Przepisujesz z wikipedii teksty i myślisz, że to prawda. Kopiuj wklej to trochę za mało. Zapoznaj się z faktami poszperaj, przemysł i pisz coś z sensem. Pzdr\n15-07-2021 [23:08] - paparazzi | Link: Masz racjęm\nno to poszperaj, przemysł i napisz nam coś z sensem. To się oświecimy a i nudno nie będzie. A na początku napisałeś ze to poprawny tekst. Zdecyduj się albo idź chlać dalej.\n16-07-2021 [08:16] - rolnik z mazur | Link: @ paparazzi,\nWicie rozumicie towarzyszu co to jest poprawny? W takim towarzystwie głupio mądrym to faktycznie nic innego nie pozostaje. A jeśli chłam to za swoje uczciwie zarobione a nie za zekrobywana miedź z groszowek. MT\n15-07-2021 [20:01] - Pers | Link: Waldek\n//Zapoznaj się z faktami poszperaj, przemysł i pisz coś z sensem. //\nTe czynności zdecydowanie go przerastają.\nNie wymagaj cudów.\n15-07-2021 [19:49] - Trotelreiner (niezweryfikowany) | Link: "Cięliśmy dla chwały,cięliśmy\n"Cięliśmy dla chwały,cięliśmy dla glorii\nNikt tak jak Polacy...nie naciął się w historii"\n15-07-2021 [22:03] - J z L | Link: Z okazji rocznicy bitwy pod\nZ okazji rocznicy bitwy pod Grunwaldem, chciałbym przypomnieć Tuskowi, że powroty do Polski na białym koniu nie kończą się dobrze\nZwłaszcza jak się przyjeżdża z niemieckim wsparciem.\nLiczba wyświetleń: 348,747


Hashimoto i niedoczynność tarczycy – co powinniśmy spożywać według ajurwedy? - Zwierciadlo.pl\nCzy wiesz, że wszystko, co jesz, wpływa zarówno na twoje ciało, jak i na umysł? To jedna z podstawowych zasad w ajurwedzie. (Fot. iStock)\nCzego powinniśmy jeść więcej, a czego mniej przy zwykłej niedoczynności tarczycy?\nlekkostrawne produkty mleczne\nnasycone kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6\nrzepak (olej rzepakowy – poniżej 0,5 l dziennie)\njedzenie zawierające konserwanty\nwęglowodany (poza tymi w ziemniakach i produktach pełnoziarnistych)\nryż (ewentualnie można jeść ryż niełuskany)\nCzego powinniśmy jeść więcej, a czego mniej przy hashimoto?\njogurt (najlepiej fermentowany 24–29 godzin)\nwszystkie owoce i warzywa (poza tymi, które wyszczególnione są w „Mniej”)\nnabiał (pasteryzowany, homogenizowany)\nNapary na tarczycę\nWiesiołek – nasiona lub ziele wiesiołka zalej wrzątkiem, zaparzaj pod przykryciem 10 minut i odcedź. Wiesiołek równoważy poziom hormonów w organizmie, ale stosuje się go przede wszystkim przy niedoczynności tarczycy. Najlepiej wypijać 2–3 szklanki naparu dziennie.\nMelisa – ma bardzo kojące właściwości. Zwykle stosuje się ją przy nadczynności tarczycy, pomocniczo przy zrywach (gniew) emocjonalnych. Zaparzać jedną łyżkę (saszetkę) zioła w szklance wrzątku około 7 minut. Pić co najmniej raz dziennie. Najlepiej przed snem.\nImbir – napar imbirowy jest jednym z najbardziej korzystnych napojów dla człowieka. Oprócz tego, że doskonale poprawia trawienie, oczyszcza organizm z toksyn, to jest także wskazany przy niedoczynności tarczycy i chorobie Hashimoto. Poprawia krążenie, przez co dodaje energii i wzmacnia naturalną odporność organizmu. Zalej wrzątkiem pokrojony w drobne paski i obrany ze skórki kawałek (około 10 g) świeżego korzenia imbiru. Możesz dodać (pokruszoną) laskę cynamonu cejlońskiego i kilka nasion goździka. Przed podaniem wciśnij trochę cytryny. Taki napar możesz popijać przez cały dzień.\nPokrzywa – dzięki dużej zawartości jodu doskonała przy niedoczynności tarczycy. Wystarczy zalać 1–2 łyżki pokrzywy (lub 1–2 saszetki) i parzyć pod przykryciem 5–10 minut. Spożywać 2 razy dziennie.\nLukrecja – jest ziołem, które działa przeciwzapalnie, ale także redukuje poziom autoagresji, hamuje rozwój niektórych typów raka tarczycy oraz reguluje poziom hormonów. Dlatego mogą ją spożywać osoby zarówno z nadczynnością, jak i z niedoczynnością tarczycy oraz z chorobą Hashimoto. Dodaj 4 łyżki lukrecji na 0,5 litra wody, doprowadź do wrzenia. Wyłącz gaz, przykryj garnek i zaparzaj przez 10 minut. Odcedź. Wypijaj 2–4 szklanki dziennie.\nNapar z lukrecji i imbiru – doskonałe połączenie dwóch ziół, które spożywane razem wzajemnie wzmacniają swoje właściwości. Proponowane zwłaszcza osobom z niedoczynnością tarczycy. Do 2 litrów wody wsyp ¼ kubka korzenia lukrecji i pokrojony w plasterki (nieobrany ze skórki) korzeń imbiru długości palca. Doprowadź do wrzenia, zmniejsz gaz do minimum i pod przykryciem zaparzaj około 10 minut. Wypijaj 3–4 szklanki dziennie.\nCo powinno zniknąć z twojego płynnego menu? Napoje gazowane, soki z kartonu, napoje słodzone cukrem lub syropem glukozowo-fruktozowym, alkohol, w większych ilościach kawa i herbata z teiną. Aby nie uszczuplać swoich rezerw energetycznych, najlepiej zrezygnuj z napojów zawierających kofeinę (lub pij ich jak najmniej).\nCiągle ci zimno, masz problemy trawienne i wahania nastroju? Nawet wiosną i latem powinieneś unikać picia zimnych napojów. Najlepiej noś przy sobie termos z ciepłą wodą z cytryną i imbirem lub naparem z tulasi. Możesz często sięgać po rozgrzewające i poprawiające trawienie napary ziołowe (jak na przykład herbatka z goździkami, kuminem i koprem włoskim) lub napary (na przykład z pokrzywy, bo jest krwiotwórcza i moczopędna, a obrzęki to częsty problem osób z niedoczynnością).\nCierpisz na hashimoto? Najwyższy czas, abyś zadbał o swoją florę bakteryjną jelit. W tym celu możesz codziennie pić wodę z dobrej jakości kiszonek (najlepiej domowych; świetny jest płyn z pikli nuka), kwas buraczany, kombuchę (grzyb herbaciany), naturalne maślanki i kefiry (jeśli nie masz nietolerancji laktozy, która może towarzyszyć przewlekłemu zapaleniu tarczycy).\nWięcej w książce: „Zdrowa tarczyca. Twoja droga do równowagi hormonalnej” Karoliny i Macieja Szaciłło