Przemysław Wipler - jedyny poseł przeciwny zmianom w ustawie o bezpieczeństwie żywności i żywienia - Demagog : Demagog\nStrona główna > Wypowiedzi > Przemysław Wipler – jedyny poseł przeciwny zmianom w ustawie o bezpieczeństwie żywności i żywienia\nPrzemysław Wipler – jedyny poseł przeciwny zmianom w ustawie o bezpieczeństwie żywności i żywienia\nTylko ja w całym sejmie głosowałem przeciw tej idiotycznie ustawie. Teraz walczę o to, by w przyszłym sejmie w takich głosowaniach bylo co najmniej kilkudziesięciu sensownych posłów z list Partia KORWiN.\nPosted by Przemysław Wipler on 27 sierpnia 2015\nW głosowaniu nad przyjęciem w całości projektu ustawy wzięło udział 429 posłów. Za – 426, Przeciw – 1, Wstrzymało się – 2. Jedynym posłem głosującym “przeciw” był Przemysław Wipler. Wstrzymali się posłowie Tomasz Górski i Jarosław Jagiełło. W związku z tym wypowiedź polityka należy uznać za prawdziwą.


Igielit w mormyszkach? , Wędkarstwo w Orybach.pl\n» Wędkarstwo, strona główna » Metody wędkowania » Wędkarstwo podlodowe » Igielit w mormyszkach?\nWysłany: Nie Lut 12, 2012 20:22 Igielit w mormyszkach?\nWitam wszystkich, mam takie pytanko, może ktoś z was spotkał się z podobnym problemem a mianowicie wolframowe mormyszki ucinają żyłke przy zacięciu itp. co mi się właśnie dzisiaj przytrafiło. Kiedyś w jakiejś gazetce widziałem jakiś "magiczny" sposób na założenie igielitu do takiej sklepowej mormyszki. Czy ktoś z was robił coś takiego? i skąd wziąć tak cienki igielit żeby pasował do otworu w mormyszce.\nWiem, że są w sklepach mormyszki z wklejonym już igielitem jednak co zrobić jeśli ma się już takie bez rurki igielitowej.\nWysłany: Nie Lut 12, 2012 20:29\nW sklepie z Chińskimi duperelami znajdziesz w dziale zabawkowym zestawy do robienia bransoletek.\nMusisz rozwiercić mormyszkę i wkładasz igielt.\nWysłany: Czw Lut 16, 2012 11:55\nOdświeżę nieco temat, ostatnio byłem w sklepie wędkarskim i sprzedawca podpowiedział, że w otwory w mormyszkach można wkleic izolacje od kabelka, np internetowego albo telefonicznego, musze to wyprobować, mówił o jakims patencie żeby włożyć w izolacje żyłkę jakoś rozciągnąć i przewlec przez mormyszke, jak się z tym pomęcze na dniach to może zdam jakąś relacje jak się uda.\nA ja mam pytanie, w czym mormyszki z igielitem w środku są lepsze od takich z uszkiem (jak główka jigowa)? Czy sposób mocowania w jakiś znaczący sposób wpływa na pracę??\nWysłany: Czw Lut 16, 2012 20:01\nhmm nie jestem takim znawcą tematu, nie wiem czy sposób mocowania wpływa na pracę, tylko nie wszystkie modele są z uszkami, niektóre mają otwór w korpusie przez który przechodzi żyłka, i po zawiązaniu takiej mormyszki jeśli jest niedokładnie obrobiona w środku i na krawędziach otwotu odcina żyłke przy rybie czy już samym zacięciu, dlatego igielit wewnątrz otworu powinien zabezpieczać przed przerwaniem tej żyłki (tak jak w cięzarkach), w mormyszkach z uszkiem nie ma tego problemu, aczkolwiek ostatnio też mi się trafiło że w uszku była jakaś zadra i nie dawało rady jej zawiązać bo przy zaciąganiu węzła żyłka już pękała co w innych z uszkiem nie miało miejsca\nWysłany: Czw Lut 16, 2012 21:27\nNo z zabezpieczeniem igielitem otworu, żeby nie przecinał żyłki to rozumiem. Coś mi się jednak kołacze w głowie, że te mormyszki z igielitem (i siłą rzeczy z dziurką) są bardziej "pro" niż te z uszkiem.\nOglądałem jakieś programy, gdzie bodajże Tomasz Nysztal opowiadał i pokazywał jakich mormyszek uzywa. Była tam między innymi "najlepsze i najdroższe" rosyjskie, ręczna robota, niewiele ich wychodzi bo precyzja zegarmistrzowska itp itp. Wszystkie mormyszki były z dziurką i igielitem. Zastanawiam się w związku z tym, w czym gorsze jest rozwiązanie z uszkiem, skoro wydaje się prostsze do wykonania...


Konfederacja ma swojego kandydata na urząd prezydenta - Kurier Rzeszowski\nfot. Kurier Rzeszowski 2020\nDzisiaj poseł Grzegorz Braun ogłosił swój start w przedterminowych wyborach na prezydenta miasta Rzeszowa.\nW konferencji na rzeszowskim Rynku, na której oficjalnie potwierdzono kandydaturę na wybory prezydenckie w Rzeszowie, wzięli udział liderzy Konfederacji: Grzegorz Braun, Konrad Berkowicz, Krzysztof Bosak i Jakub Kulesza, oraz inni przedstawiciele partii.\nGrzegorz Braun podczas przemówienia potwierdził swój start w wyborach, podkreślił, że jego plan na rozwój miasta jest starannie przemyślany, ale będzie go odkrywał stopniowo.\nPotwierdzam, zgłaszam kandydaturę do wyborów prezydenckich w Rzeszowie. Bardzo dziękuję za zaufanie, które okazują mi serdeczni koalicjanci i środowiska, których jesteśmy politycznym przedstawicielstwem – narodowcy, konserwatyści, polscy patrioci.\n– powiedział Grzegorz Braun.\nAby wesprzeć partyjnego kolegę do Rzeszowa przyjechali przedstawiciele różnych regionów, w tym Konrad Berkowicz, który jak sam z dumą mówi, pochodzi z Podkarpacia.\nWychowałem się na Podkarpaciu, zawsze gdy tu przyjeżdżam widzę nowoczesne miasto, które wyróżnia się tym na tle innych miast w Polsce, ale wciąż ma ogromny niewykorzystany potencjał, który warto by było wykorzystać, a do tego potrzeba odwagi. Odwaga kojarzy mi się w Grzegorzem Braunem.\n– mówi przedstawiciel Konfederacji.\nźródło: FB Grzegorz Braun\nPodczas przemówień wielokrotnie podkreślano jak ważne są nadchodzące wybory, nie tylko dla mieszkańców miasta, ale także dla całego województwa.\nTo nie są wybory jak każde inne, to wybory prezydenta miasta wojewódzkiego, które jest bardzo ważne dla całego regionu Podkarpacia i dlatego my jako Konfederacja podchodzimy do tego bardzo poważnie. Kandydata nie ogłaszamy w Warszawie, tylko tutaj, jako cała ekipa Konfederacji.\n– mówił Jakub Kulesza.\nW swoim przemówieniu jeden z polityków zaapelował, aby wybory były przeprowadzone uczciwie i w wyznaczonym terminie.\nChciałbym zaapelować do Prawa i Sprawiedliwości, które jest cichym reżyserem tej sytuacji, żeby nie odwlekało wyborów. Nie bójcie się, stańcie do rywalizacji.\n– apelował Krzysztof Bosak.\nWszyscy uczestnicy konferencji nie ukrywali, że liczą na wysoką frekwencję podczas wyborów oraz zwycięstwo swojego partyjnego kolegi Grzegorza Brauna.\nPoprzedni artykułMiędzynarodowe sukcesy grupy tanecznej z Rzeszowskiego Domu Kultury\nNastępny artykułPolicyjna eskorta do szpitala


Hanna Urbaniak 21.08.2015 11:03\nPrzegląd Sportowy: "Wszystko gotowe na fazę grupową"\n- Marzymy o tym, żeby jesienią było kilka fajnych wieczorów z Ligą Europy i udziałem Lecha. Jesteśmy tego blisko, ale jeszcze poczekajmy z odtrąbianiem sukcesu - mówił po końcowym gwizdku sędziego trener Maciej Skorża. Wolał asekurować się, bo historia zna przypadki, w których w rewanżu odrabiana była trzybramkowa strata - czytamy na łamach "Przeglądu Sportowego"\nGłos Wielkopolski: Kolejorz jedną nogą w fazie grupowej Ligi Europy\nKolejorz wysoko pokonał mistrzów Węgier i jest już jedną nogą w fazie grupowej Ligi Europy. W najważniejszym dla poznańskiego zespołu meczu od pięciu lat wreszcie dopisała skuteczność. Podopieczni Macieja Skorży pokazali, że potrafią sprężyć się na ważne pojedynki. I gdy zdrowi są liderzy, potrafią grać efektownie. Teraz Lechowi pozostaje tylko dopełnić formalności w Szekesfehervar - pisze "Głos Wielkopolski"\nSuper Express: Lech zlał Videoton 3:0\nRewanż wydaje się czystą formalnością, ale w europejskich pucharach nigdy nic nie wiadomo. Lech musi zapomnieć o wysokim wyniku z pierwszego meczu i pojechać na stadion Videotonu po zwycięstwo! - czytamy w "Super Expressie"\nRzeczpospolita: Na Węgrzech Lech dopełni formalności\nMistrz Węgier miał być idealnym przeciwnikiem dla Lecha, by w końcu zawodnicy Macieja Skorży się przełamali i wyszli z dołka. I takowym się właśnie okazał. Lech nie rozegrał porywającego spotkania, a mimo to pewnie i bezdyskusyjnie zwyciężył. W rewanżu zabraknie Linetty'ego, który w drugiej połowie dostał żółtą kartę (drugą w tych eliminacjach). Nie zmienia to jednak nijak faktu, że Lech jedzie na Węgry wyłącznie dopełnić formalności. - pisze "Rzeczpospolita"\nTrener Lecha Poznań Maciej Skorża: Trudno będzie grać co trzy dni, ale chcemy być w Europie


Koronowani Królowie Polski - Henryk Walezy (1573-1574) - blister numizmatyka, 2010 140.00 PLN\n- Henryk Walezy (1573-1574)\nKontynuacja popularnej serii "Poczet Królów i Książąt Polskich". W zestawie znajdują się:\ncztery numizmaty w stanie menniczym z wizerunkiem popiersia i półpostaci króla Henryka Walezego, wybite w niskim nakładzie - tylko 1000 sztuk,\nelegancki blister z certyfikatem autentyczności i numerem seryjnym.\nJako siódmą w proponowanej przez nas serii „Koronowani królowie Polski” prezentujemy postać króla Henryka Walezego.\n"Wytworny panicz modnego dworu,\nW sarmackie dostał się kraje;\nLecz w nich nie zastał tego poloru,\nJaki francuski dwór daje.\nA chociaż znalazł dzielnych serc krocie,\nI prawic, co wrogów grzmocą:\nPrzeniósł francuskie nad nie łakocie,\nI umknął z Polski precz, nocą (...).\nBo choć się trony w posadach chwieją,\nTylko szukajmy w skarbcu pamiątek,\nNaszej nadziei i tarczy!"\n"Dawni królowie tej ziemi", Władysław Bełza (1847-1913)\nHenryk Walezy - obraz Jana Matejki\nHenryk (I) III Walezy (fr. Henri de Valois urodzony jako Edward Aleksander) (ur. 19 września 1551 w Fontainebleau, zm. 2 sierpnia 1589 w Saint-Cloud) - ostatni z francuskiej dynastii Walezjuszów, jednej z gałęzi Kapetyngów, książę Orleanu, a w latach 1573-1574 pierwszy elekcyjny król Polski jako Henryk I zwany Walezym, od 1574 r. król Francji jako Henryk III.\nHenryk Walezy był czwartym synem Henryka II, króla Francji i Katarzyny Medycejskiej. Na chrzcie otrzymał on imiona Edward Aleksander. Pierwsze imię otrzymał po ojcu chrzestnym, angielskim królu Edwardzie VI. Imię Henryk przyjął dopiero na bierzmowaniu w roku 1564 r. Jego dwaj starsi bracia, Franciszek II i Karol IX, byli królami francuskimi.\nMatka za wszelką cenę chciała osadzić wszystkich swych synów na tronie i gdy nie powiodły się inne plany wobec Henryka (małżeństwa z królową Anglii Elżbietą i królową Szkotów Marią, oraz osadzenia Henryka na tronie Algierii), zdecydowała się starać o równie jak Algieria egzotyczny dla Francuzów tron polski.\nJuż w 1560 r. Edward Aleksander Walezjusz został mianowany księciem Angoulême i Orleanu. W wieku ośmiu lat otrzymał własny dwór. W 1566 r. Henryk został księciem Andegawenii. Był ulubionym synem swojej matki, ale nie miał dobrych stosunków z rodzeństwem. Karol IX nie lubił brata i obawiał się go, więc kiedy pojawiła się szansa objęcia tronu polskiego przez Henryka dał bratu pełne poparcie.\nMłodszy brat księcia Andegawenii, Franciszek Hercules, również nie przepadał za Henrykiem i kiedy ten został królem Francji brał udział w spiskach przeciwko niemu. Siostra Małgorzata początkowo była z nim bardzo zżyta, później jednak dołączyła do grona jego przeciwników.\nW młodości był uznawany za najzdolniejszego z synów Henryka II i Katarzyny, ale już wówczas pojawiły się plotki o jego rzekomych skłonnościach homoseksualnych. Był przystojny, wysoki i dobrze zbudowany. Nie miał najlepszego zdrowia, ale prowadził bardzo aktywny styl życia.\nW przeciwieństwie do ojca i starszych braci nie lubił polowań i ćwiczeń fizycznych, aczkolwiek był znakomitym szermierzem. Interesował się za to sztuką i literaturą. Znał język włoski i czytał Makiawelego. Wychowany na katolickim dworze na pewnym etapie swojego życia zaczął przejawiać sympatię dla protestantyzmu.\nW wieku 9 lat kazał nazywać siebie "małym hugenotem", odmówił uczestnictwa we Mszy Świętej, śpiewał protestanckie psalmy siostrze Małgorzacie, a nawet uszkodził posąg św. Pawła. Jego matka wyperswadowała mu jednak zainteresowania protestantyzmem i Henryk stał się gorliwym katolikiem.\nUpodobania Henryka wyróżniały go również na francuskim dworze, a po przybyciu do Polski stały się przyczyną szoku kulturowego. W 1573 r. ambasador wenecki w Paryżu, Morisoni, donosił swoim zwierzchnikom, że Henryk wydawałby się poważny, gdyby nie ubiór i ozdoby w których się lubuje, a które nadają mu pozory miękkości i prawie kobiecej delikatności. Oprócz wspaniałych strojów zdobionych drogimi kamieniami i perłami, Henryk nosił naszyjnik ze złota i bursztynu, uszy zaś miał przekłute na wzór mody damskiej.\nNie zadowalał się on noszeniem jednego kolczyka w każdym z nich, potrzeba mu aż podwójnych wraz z wisiorkami, ozdobionymi drogimi kamieniami i cennymi perłami. W czerwcu 1577 r. na balu wydawanym przez Katarzynę Medycejską Henryk pojawił się cały w diamentach, brylantach i perłach. Jego włosy były posypane fioletowym proszkiem a strój błyszczącym brokatem. We Francji Henryk zyskał przydomek "księcia Sodomy".\nOkres młodości Henryka, to narastające we Francji konflikty religijne, które kilka lat wcześniej przerodziły się w otwartą wojnę domową między katolickim królem a francuskimi kalwinistami, zwanymi powszechnie hugenotami. W 1569 r. Henryk Andegaweński stanął na czele armii królewskiej i odniósł szereg zwycięstw nad hugenotami, m.in. 13 marca pod Jarnac, 30 października pod Moncontour.\nNiewyjaśniony pozostaje udział Henryka w wypadkach Nocy św. Bartłomieja, ale sprawa ta znacznie skomplikowała starania Henryka o koronę polską. Przeciwnicy francuskiej kandydatury straszyli szlachtę, że Henryk zrobi nad Wisłą kolejną noc św. Bartłomieja.\nDroga do polskiego tronu\nFrancja zainteresowała się koroną polską dla młodszego brata króla już w 1572 r. Z poselstwem do umierającego Zygmunta Augusta wyruszył Jean de Balagny prosząc o zgodę na małżeństwo Henryka z siostrą Zygmunta, Anną. Balagny nie został jednak dopuszczony do łoża śmierci króla i powrócił do Francji z niczym. Wkrótce po śmierci Zygmunta w Rzeczypospolitej pojawił się kolejny francuski emisariusz, Jean de Monluc, biskup Walencji, ojciec de Balagny'ego i stronnik hugenotów.\nOd razu musiał stawić czoła reakcji Polaków na wieści o Nocy św. Bartłomieja, które dotarły nad Wisłę mniej więcej razem z Monluciem. Masakra hugenotów tak podziałała na polską opinię publiczną, że sekretarz biskupa, Jean Choisnin, donosił do Paryża: nie godziło się prawie wspominać imion króla, królowej i księcia andegaweńskiego.\nMonluc i jego stronnicy rozpoczęli więc akcję propagandową, mającą na celu wybielenie postaci Henryka. Pisano więc, że książę andegaweński za wszelką cenę chciał zapobiec masakrze, a gdy już do niej doszło przeciwstawiał się furii i okrucieństwu tłumów, a nawet ukrywał hugenotów. Polaków jednak nie przekonał i już po dokonanej elekcji podskarbi koronny Hieronim Bużeński powiedział biskupowi, aby ten nie próbował już przekonywać, że Henryk nie brał udziału w rzezi i nie jest wcale okrutnym tyranem, albowiem rządząc w Polsce to będzie musiał raczej on się bać poddanych, a nie poddani jego.\nWybory nowego władcy polskiego po okresie bezkrólewia odbyły się w kwietniu i maju 1573 r. na prawym brzegu Wisły, naprzeciw Warszawy, pod wsią Kamień, która obecnie stanowi część stolicy. Najpoważniejszymi kandydatami do korony obok brata króla francuskiego byli: syn cesarza Maksymiliana II arcyksiążę Ernest Habsburg, car Iwan IV Groźny i Jan III Waza, król szwedzki, mąż Katarzyny Jagiellonki, siostry Zygmunta Augusta.\nPod Warszawą stawiło się ok. 50 tysięcy osób, które uczestniczyły w głosowaniu. Najpierw odbyła się prezentacja kandydatów, której dokonali zagraniczni posłowie. Następnie zaczęto spisywać, lecz już w węższym gronie wybranych komisji „artykuły dla króla”. Miały to być uprawnienia i zobowiązania panującego. Po ich zatwierdzeniu, 5 kwietnia 1573 r. odbyło się głosowanie nad pretendentami do tronu.\nZwycięzcą okazał się kandydat francuski. Kilka dni po elekcji posłowie przyszłego monarchy zaprzysięgli w jego imieniu uchwalone przed wyborem postanowienia ogólne. Były to tak zwane artykuły henrykowskie. Przyjęto również osobiste zobowiązania elekta, noszące nazwę pacta conventa. Wybrano też poselstwo, które miało udać się do Paryża, aby oficjalnie zawiadomić księcia francuskiego o wyborze na Króla Polskiego i Wielkiego Księcia Litewskiego i odebrać od niego przysięgę, potwierdzającą przyjęcie uchwał elekcyjnych (artykułów i paktów), oraz możliwie szybko sprowadzić go do Rzeczypospolitej.\nPoselstwo wysłano okazałe i godne. Pertraktacje z Henrykiem i jego bratem, królem Francji Karolem IX, trwały dość długo. Opór budziły przede wszystkim artykuły dotyczące swobody wyznaniowej i możliwości wypowiedzenia posłuszeństwa królowi. Ostatecznie obaj władcy uznali i zaprzysięgli 22 sierpnia 1573 r. dawne i nowe prawa. Po tym fakcie poselstwo doręczyło Henrykowi dokument elekcyjny. Henryk Walezy został ogłoszony królem polskim i wielkim księciem litewskim.\nDo granic Polski dotarł po dwumiesięcznej podróży w końcu stycznia 1574 r. Orszak królewski, liczący 1200 koni, wozy z bagażami oraz karety z damami dworu i niewiastami lekkich obyczajów, ciągnął przez Heidelberg, Fuldę, Torgau, Frankfurt. Na Łużycach oczekiwał go książę piastowski Jerzy II Brzeski, który towarzyszył królowi aż do polskiej granicy.\nGranicę przekroczono w Międzyrzeczu, gdzie monarchę uroczyście powitała delegacja senatu z biskupem kujawskim, wojewodowie i kasztelanowie. Później przez Poznań i Częstochowę udano się w kierunku Krakowa, gdzie nastąpiło oficjalne powitanie.\n„Wszyscy senatorowie zebrani z Polski, Litwy i wszystkich ziem Rzeczypospolitej wyprowadzili z miasta ogromne swoje roty, które szeroko i daleko rozwinięte przedstawiały widok wielkiego i ślicznego wojska. Chorągwie te były kosztownie odziane, odznaczające się doborem pięknością uzbrojenia i koni [...]. Poczty senatorów składały się nie tylko z ich chorągwi, albowiem przyłączyła się do nich jeszcze nieskończona moc szlachty i urzędników królestwa”.\nHenryka witali senatorowie, biskupi, ministrowie, dworzanie, żacy. W dniu 21 lutego 1574 roku w katedrze wawelskiej arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski Jakub Uchański koronował Henryka Walezego na króla Polski. Ceremonię zakłóciło wystąpienie marszałka wielkiego koronnego Jana Firleja, który domagał się by król zaprzysiągł akty gwarantujące prawa protestantom.\n"Potęga Rzeczypospolitej u zenitu. Złota wolność. Elekcja.",\nobraz Jana Matejki\nUzgadniając elekcję Walezego, planowano jego małżeństwo z Anną Jagiellonką, siostrą Zygmunta II Augusta. Była ona jednak starsza od Henryka prawie o 30 lat, toteż młody król nie spieszył się z małżeństwem. Wyruszył do swego nowego królestwa dopiero w listopadzie. Romansował bowiem w tym czasie z Marią de Clèves i nie uśmiechała się mu łożnica sędziwej Jagiellonki. Jechał powoli, zatrzymując się wiele razy. W Lotaryngii nawiązał romans z Ludwiką de Lorraine-Vaudémont, która później miała zostać jego żoną.\nOpowiadano wprawdzie, że zabawiał się wtedy ze swoimi faworytami i że kazał sprowadzać na zamek prostytutki. Pisał również bez przerwy listy do Francji, a te, które wysyłał do Marii de Cond, kreślił nawet własną krwią. Plotki narastały coraz bardziej. "Sprowadzał nie tylko do ogrodu blisko Zwierzyńca francuskie rozpustnice, ale nadto włoskim ohydnym nałogom nie przepuścił" - pisał kronikarz.\nAnna ciągle czekała, a Henryk ciągle zwlekał. W czerwcu wyprawiono wreszcie wielki bal, który potraktowano jako oficjalne zaręczyny. Nazajutrz król dowiedział się jednakże o śmierci swego brata, co sprawiło iż zaczął ubiegać się o koronę francuską, zaniedbując niebywale swe obowiązki monarchy.\nNiełatwe początki rządów\nOd samego początku rządom Henryka towarzyszyły spory o zakres jego władzy. Henryk nie zaprzysiągł w katedrze zobowiązujących go artykułów (poza pokojem wyznaniowym). Wobec tego sejm koronacyjny rozjechał się na znak sprzeciwu bez podjęcia uchwał, ostrzegając monarchę, że może zostać zniesiony z tronu. Henryk nie dowierzał tym groźbom i rozpoczął sądy. Jednakże jego wyroki uznawano za stronnicze i zbyt łagodne. Rozdał nie obsadzone urzędy i przekazał wielu dostojnikom dobra królewskie, ale niechętni mu twierdzili, że nie wykorzystał możliwości zasilenia przy tej okazji skarbu koronnego.\nHenryk Walezy obejmując władzę w Polsce miał 23 lata i niewiele doświadczenia politycznego. Jego rządy w Polsce cechowała nieznajomość stosunków, niekorzystny wybór doradców (Zborowscy) oraz małe zainteresowanie sprawami polskimi. Był wszechstronnie wykształcony, odważny i niezwykle ambitny. Lubił wspaniałe, zdobione drogimi kamieniami stroje, nosił biżuterię i używał pachnideł. Miał przekłute uszy i nosił podwójne, wysadzane perłami, kolczyki z wisiorkami. W Polsce powszechnie uznano te upodobania za przejaw zniewieściałości.\nNa dworze Henryka było wielu mężczyzn malujących sobie twarze, strojących się w klejnoty i perfumy. Podobno niektórzy z nich pełnili funkcję królewskich kochanek. Henryk nie znał polskiego, więc udział w życiu publicznym niezmiernie go nudził. Wieczory i noce spędzał na rozrywkach, za dnia najchętniej spał. Aby uniknąć przyjmowania interesantów potrafił spędzić dwa tygodnie w łóżku, pozorując chorobę. Grał w karty i przegrywał olbrzymie sumy, pobierane ze skarbu państwa. Na wydawanych przez króla ucztach występowały nagie dziewczęta. Zachowywał się jak rozkapryszone dziecko i nie traktował poważnie obowiązków królewskich.\nUcieczka do Francji\nNiebawem, w czerwcu 1574 r., Henryk odebrał wiadomość o śmierci brata, króla Karola IX. Kilka dni później, nocą z 18 na 19 czerwca 1574 r. potajemnie, nie zasięgnąwszy rady senatu, w przebraniu, opuścił Wawel i udał się pospiesznie w kierunku granicy. Królowi towarzyszyli jego lokaj Jan du Halde, dworzanin Gilles de Souvré, lekarz Marek Miron i kapitan gwardii Mikołaj de Larchant. Odjazd króla zauważono jednak i natychmiast wyruszyła za nim pogoń kierowana przez kasztelana wojnickiego Jana Tęczyńskiego.\nKiedy orszak Henryka zbliżał się do granicy zauważył go stary starosta oświęcimski, który bez wahania zrzucił ubranie, skoczył do rzeki i płynąc w kierunku króla krzyczał: Najjaśniejszy panie, czemu uciekasz? Tuż za granicą dopadł Henryka pościg wysłany z Krakowa. Henryk, nie zatrzymując się, odrzucił prośby o powrót do kraju i ustanowienie przed oficjalnym wyjazdem rządów zastępczych. Obiecał, że za kilka miesięcy powróci. W rzeczywistości nie powrócił nigdy.\nKonsekwencje postępku króla\nPrzebywający w Krakowie ministrowie i senatorowie małopolscy zawiadomili o wyjeździe króla Wielkopolan i Litwinów. Prymas zwołał na koniec sierpnia sejm. Prawie wszyscy senatorowie byli początkowo przeciwni ogłoszeniu bezkrólewia i nowej elekcji, natomiast większość posłów uważała, że potajemny wyjazd Henryka uwalnia poddanych od zobowiązań wobec monarchy i pozwala na wybór nowego. W wyniku długich dyskusji napisano list do króla, wyznaczając mu jako ostateczny termin powrotu do kraju maj 1575 r. Zapowiedziano jednocześnie, że w razie niedotrzymania tego terminu Henryk utraci tron.\nW kraju miały działać do tego czasu konfederacje szlacheckie i kapturowe, podobnie jak w czasie poprzedniego bezkrólewia. Henryk Walezy nie spełnił obietnicy powrotu, uznano więc tron za pusty i zapowiedziano nową elekcję.\nNie należy dziwić się Walezemu; tron francuski był dla niego o wiele bardziej atrakcyjny niż polski. Należy pamiętać, że w ówczesnym okresie szlachtę francuską stanowiło jedynie 3% populacji państwa. Dla porównania, w Polsce - 17% (według innych w Polsce było 8-10% szlachty).\nKrótkotrwałe panowanie Henryka Walezego na Wawelu było prawdziwym zderzeniem cywilizacyjnym pomiędzy rzeczywistością polską a francuską. Młodego króla i jego francuską świtę dziwiły urządzane przez polskich poddanych pijatyki, rozczarowało ubóstwo polskich wsi i surowy klimat kraju. Polacy natomiast uważali Francuzów za zniewieściałych, władcy mieli za złe cudzoziemskie stroje i zamiłowanie do biżuterii.\nCo ciekawe, pod wieloma względami ówczesna Polska wyprzedzała Francję. Właśnie na Wawelu Walezy po raz pierwszy zobaczył wychodki, z których nieczystości odprowadzano poza zamkowe mury, i po powrocie do Francji nakazał zbudowanie takich urządzeń w Luwrze i innych pałacach. Minęło jednak sporo czasu, zanim francuscy panowie i dworzanie przyzwyczaili się do tej nowinki technicznej, zaprzestając załatwiania swoich potrzeb fizjologicznych do kominków i zamkowych sieni. Tak samo sprawa wyglądała z łaźnią (wanna i kurki z ciepłą i zimną wodą), a także widelcem - tych wynalazków Francuzi również nie znali.\nHenryk Walezy we Francji jako król Francji Henri III\nHenryk wrócił do Francji w trakcie trwania kolejnej wojny religijnej (1574 - 1576). 11 lutego 1575 r. Henryk został koronowany w Reims na króla Francji. Dwa dni później poślubił Ludwikę Lotaryńską (30 kwietnia 1553 - 29 stycznia 1601), córkę Mikołaja Lotaryńskiego, księcia de Mercœur, i Małgorzaty, córki Jana III, hrabiego d'Egmont. Nie mając pieniędzy na kontynuację wojny, musiał pójść na szerokie ustępstwa wobec hugenotów.\nPotępił wydarzenia, które miały miejsce w czasie nocy św. Bartłomieja sprzed dwóch lat oraz zawarł w 1576 r. traktat pokojowy, w którym hugenoci uzyskali przyzwolenie na swobodę wiary i na udział w parlamentach prowincji. Faktycznie wiele miast hugenockich uzyskało wtedy niezawisłość od władzy królewskiej. Oburzeni tymi ustępstwami katolicy powołali zbrojną Ligę Katolicką, z zamiarem obalenia Henryka III i kontynuowania walki z hugenotami.\nNa czele wspomnianej Ligi Katolickiej stanęli dwaj bracia Gwizjusze, książę Henryk I de Guise i Ludwik II kardynał de Guise. W 1577 r. wybuchła więc szósta już, religijna wojna domowa, która trwała trzy lata. Protestanci stawiali zbrojny opór, a ich wojskami dowodził, ocalały z rzezi w czasie Nocy św. Bartłomieja, król Nawarry - Henryk Burbon. Zakończyła się ona traktatem w Fleix.\nW 1584 r. zmarł bezpotomnie młodszy brat Henryka, Franciszek Herkules d'Anjou. Sam Henryk III również był bezdzietny, ponadto wykazywał kobiece cechy i lubił okazyjnie podczas balów przebierać się za kobiety.\nJego zachowanie, ale także stroje, fryzury i biżuteria (Walezy uważał, że władca powinien podkreślać swoje miejsce w hierarchii) szokowały współczesnych mu ludzi i do dziś przetrwał pogląd o jego homoseksualizmie zwanym wówczas sodomią. Jednak pogląd ten znajduje potwierdzenie jedynie w publikacjach opłacanych w czasach Walezego przez niechętnych mu Gwizjuszy lub przekazach, wrogo nastawionych wobec Francji, dyplomatów. Jego rzekomy homoseksualizm jest trudny do obrony wobec znanych faktów jego romansów (miłość do Marii de Clèves) oraz powtarzanej na dworach informacji o przebytych w młodości chorobach wenerycznych. Badacze nie wykluczają skłonności Henryka do obu płci (inaczej mówiąc był biseksualistą) i wspominając o jego matce, Katarzynie Medycejskiej, mówią o freudowskiej matce kastrującej.\nPo śmierci księcia Andegawenii tron Francji - zgodnie z prawem salickim - winien przypaść najbliższemu krewnemu Henryka III w linii męskiej. Był nim, choć bardzo dalekim (21 stopień pokrewieństwa), Henryk z Nawarry, wódz hugenotów.\nPerspektywa objęcia francuskiego tronu przez protestanta zaktywizowała Ligę Katolicką, której poparcia finansowego i militarnego udzielał król Hiszpanii Filip II oraz moralnego papież Sykstus V, który rzucił klątwę na króla Nawarry. W 1585 r. rozpoczęła się więc kolejna wojna religijna, zwana popularnie "wojną trzech Henryków" (Henryka III, Henryka z Nawarry i Henryka de Guise). Henryk z Nawarry odnosił liczne sukcesy militarne, a poparcia udzielała mu królowa angielska Elżbieta i protestanccy książęta niemieccy. Król Henryk III starał się o doprowadzenie do pokoju.\n12 maja 1588 r. zawsze ultrakatolicki Paryż zbuntował się przeciwko swojemu królowi. Henryk III uciekł z miasta do którego wkroczył entuzjastycznie witany książę de Guise. Henryk III przeniósł się do Blois, gdzie zwołał Stany Generalne. Przybył na nie również książę de Guise. 23 grudnia został zamordowany kiedy szedł na posiedzenie rady królewskiej. 24 grudnia ścięto jego brata, kardynała Ludwika. Krok ten spowodował odwrócenie się katolickiej części Francji od Henryka, który w tej sytuacji wykonał wielką woltę polityczną i zawarł przymierze z Henrykiem z Nawarry (kwiecień 1589 r.). Na wieść o tym papież Sykstus V rzucił klątwę na Henryka.\nPosiłkowany przez króla Nawarry Henryk III rozpoczął oblężenie niepokornego Paryża. W środę, 1 sierpnia 1589 r., dominikanin Jacques Clément poprosił o audiencję u króla. Król przebywał wówczas w Saint-Cloud, skąd kierował oblężeniem. Zakonnik twierdził, że ma ważne informacje, więc zaprowadzono go do Henryka, który właśnie siedział na sedesie. Mnich przyklęknął przed królem i podał mu list, a kiedy Henryk zaczął czytać, zadał mu cios nożem w podbrzusze. Podły mnich, zabił mnie! - krzyknął Henryk wciągając nóż z rany. Zdołał jeszcze skaleczyć zamachowca w czoło. Dominikanina zadźgano mieczami, a ciało wyrzucono przez okno.\nKróla natychmiast położono na łóżku. Wezwani medycy włożyli wnętrzności z powrotem do ciała i zrobili Henrykowi lewatywę. Wkrótce została ona wydalona przez ranę, co uznano za dobry znak. Nastrój Henryka poprawił się, ale kilka godzin później dostał silnej gorączki i zrozumiał, że zbliża się śmierć. W obecności świadków wyznaczył Henryka z Nawarry na swojego następcę. W nocy poprosił o ostatnie sakramenty. Spowiednik zapytał go czy wybacza swoim wrogom, także tym, którzy nasłali na niego mordercę. Im również wybaczam i proszę Boga, aby zechciał im odpuścić winy, tak jak chciałbym, by odpuścił moje - odpowiedział król. Przeżegnał się dwa razy i zmarł o godzinie trzeciej nad ranem.\nZabalsamowane ciało Henryka pochowano tymczasowo w Compiègne, w opactwie Saint-Cornille. Urnę z sercem Henryka zamurowano przed głównym ołtarzem kościoła w Saint-Cloud. Kiedy nastał pokój Henryk pozostał jednak w Compiègne. Nowy król, Henryk IV Burbon, nie przeniósł go do bazyliki Saint Denis, gdyż przepowiedziano mu, że spocznie w tej samej bazylice tydzień po Henryku III. Przenosiny ciała ostatniego Walezjusza na francuskim tronie nastąpiły dopiero w 1610 r. Kilka tygodni później Henryk IV zginął z ręki zamachowca.\n31 grudnia 1578 Henryk Walezy utworzył Order Świętego Ducha - najwyższe odznaczenie królestwa Francji, nazwane tak na pamiątkę wyborów na króla Polski i Francji, które to wydarzenia miały miejsce w dniu Zesłania Ducha Świętego.\nHenryk w kulturze\nHenryk jest jednym z bohaterów powieści Aleksandra Dumasa (ojca) Królowa Margot. W filmowej adaptacji książki z 1994 r. w reżyserii Patrice'a Chéreau w postać Henryka wcielił się Pascal Greggory.


Coś . Oferty z katalogu. Strona 1\nPerfumeria internetowa Perfumy-Perfumeria.pl\n(358/0) / PR: 4\nPerfumeria Elnino zaprasza na zakupy. W naszej ofercie odnajdą Państwo najlepsze markowe perfumy i kosmetyki takich firm jak Armani, Lacoste, hugo boss, gucci, dior, calvin klein, versace, kenzo, givenchy i inne.... Największa oferta w sieci.Perfumy damskie, perfumy męskie, zestawy perfum, kosmetyki i testery. Atrakcyjne ceny i rabaty dla stałych klientów. Szybka wysyłka kurierem. Zapraszamy.....\n(535/0) / PR: 1\nApteka zbudowana jest z przyjaznych kategorii jak np. dziecko i mama, kosmetyki, wyroby medyczne, aby każdy mógł szybko i łatwo odnaleźć interesujący go produkt. Stali klienci mogą liczyć na ciekawe gratisy. Chętnie doradzimy Ci jak zwalczyć przeziębienie, jakie leki i suplementy stosować przy problemach z układem krążenia, układem nerwowym. Jeśli chcesz się pozbyć zmarszczek, trądziku, czy cellulitu w naszej aptece znajdziesz odpowiednie kosmetyki by to osiągnąć.\n(283/0) / PR: 2\nPerfumeria Internetowa. Perfumy damskie oraz perfumy męskie. Tylko u Nas gwarancja jakości. Konkurencyjne ceny na perfumy renomowanych marek. Zachęcamy do wybierania super zestawów, które przygotowaliśmy na wyjątkowe okazje. U Nas największe renomowane marki. Piękne zapachy, które zadowolą każdą kobietę bez względu na wiek. Zakup u Nas perfumy a na kolejne zakupy dostaniesz 5% zniżki dla stałych klientów.\n(610/0) / PR: 1\nFirma Deco Styl powstała w 2006 roku. Od samego początku firma nasza zajmuje się ręcznym wyrobem kartek okolicznościowych na różne okazje, zaproszeń, podziękowań, winietek, różnego rodzaju zawieszek, menu. Wszystkie kartki zaprojektowane są wyłącznie przez naszą firmę i wykonane z niezwykłą starannością i precyzją, przy doborze najlepszych materiałów. W naszej ofercie znajdziecie Państwo na pewno to czego szukaliście.\n(366/0) / PR: 4\nPerfumeria Amora.pl poleca Kosmetyki i Perfumy znanych marek. Oferujemy szeroki asortyment oraz atrakcyjne ceny i warunki dostawy. Główne marki: Gosh, Bourjois, Deborah, Golden Rose, Bell, L'Oreal, Dermika, Astor, Max Factor, Garnier, Soraya, Dax, Eveline, Faromona, Ziaja, Nivea, PALOMA PICASSO\t, PIERRE CARDIN\t, PRET A PORTER\t, PUMA\t, SALVADORE DALI\t, SALVATORE\t, TOMMY HILFIGER\t, VICTORIA'S SECRET\t, YVES SAINT LAURENT\t,


Pozaziemski artefakt spada w Peru i znika w kilka sekund #artefakty - Swiat Bez Tajemnic\nLis 21, 2019 Lis 21, 2019 Christopher\nCo było podobno meteorytem, który spadł w Peru, nie mogło być jednym, znacznie mniej kosmicznym śmieciem, więc wszystko wskazuje na to, że jest czymś więcej niż tylko ucieczką od naszego zrozumienia i wszystko ma sens, gdy wiemy, że w naszym układzie słonecznym toczy się cicha walka. Co tak naprawdę spadło w Puno, Peru, czego nie mógł znaleźć żaden autorytet ani bezpieczeństwo narodowe? Wszystko wskazuje na to, że był to jakiś dziwny obiekt pochodzenia pozaziemskiego i pochodzący z kosmosu, który rozpadł się w kontakcie z tlenem z powietrza.\nPozaziemski artefakt spada w Peru i znika w kilka sekund.\nCo upadło w Peru to był pozaziemski artefakt?\nA gdyby pozaziemski statek kosmiczny omyłkowo wystrzelił artefakt na Ziemię? Z centrum dowodzenia tego statku dokonuje się pewnego rodzaju detonacji w celu jego zniszczenia, ale urządzenie, ze względu na jego bliskość do planety, zostało przyciągnięte przez efekt grawitacji.\nPonieważ już gdzieś na planecie spada, pozaziemska kontrola dowodzenia przyjmuje założenie, że dziwne zdarzenie będzie postrzegane, a nie jako zwykły fragment meteorytu czy zwykłe odłamki przestrzeni kosmicznej. W niewidzialnych dochodach ich statków na planetę, nie są one jeszcze widoczne dla ludzi. Więc daj natychmiast nakaz przeszukania, zgodnie z protokołem niewidoczności.\nAby uzyskać artefakt, musi on dotknąć powierzchni Ziemi i być zlokalizowany jak najszybciej. Ustalono, że odzyskiwanie obiektów nie może się odbywać w powietrzu, ze względu na dużą liczbę obserwacji w portalach wymiarowych, które mają miejsce w ciągu ostatnich kilku lat na Ziemi. Więc to jest to, czego chcą najmniej.\nOdzyskiwanie poziomu gruntu musi być wykonane natychmiast po upadku obiektu, aby dostosować go w czasie i przestrzeni za pomocą współrzędnych szerokości i długości geograficznej oraz jednostki kątowej, która jest w stanie określić dokładną lokalizację powierzchni planety, na której zostanie uruchomiony portal wymiarowy.\nW ten sposób lokalizuje artefakt i jest odejmowany od powierzchni Ziemi. Gdzieś na świecie odbywa się wydarzenie. O godzinie szóstej po południu 6 marca, pierwotny świadek z miasta Collachaqui, w Puno w Peru, obserwuje dziwny obiekt spadający z nieba.\nŚwiadek upadku obiektu pozaziemskiego?\nJest to ogromna kula ognia o wydłużonym i prawie pionowym kształcie. Mieszkańcy uważają, że to może być dziwny meteoryt, ale nie są do końca pewni, co to jest naprawdę. W momencie uderzenia dostrzega, że ziemia się trzęsie, więc się zbliżył.\nW ciągu kilku minut świadek dociera do miejsca uderzenia i docenia obiekt w oddali. Zapach palenia jest w środowisku, więc czuje odrazę, a jego oczy zaczynają łzawić. Chce wiedzieć, co upadło, ale zdaje sobie sprawę, że stoi przed czymś, co jest całkowicie dziwne, nieznane i nie wie, czy jest bezpieczne.\nCzuje upał, który sprawia, że jeszcze bardziej się wycofuje, ale zanim całkowicie odszedł, słyszy dziwny dźwięk, podobny do trzaskającego dźwięku, który w tej sytuacji nie wydaje się spójny. Odchodzi do pobliskich drzew i traci z oczu to, co dzieje się za jego plecami. Z tego miejsca patrzy na wielkie światło, które ogłusza go na kilka sekund.\nPozaziemski artefakt zniknął?\nCzłowiek, całkowicie zaskoczony szybkością wydarzeń, nie może uwierzyć w to, co wydarzyło się na jego oczach. Intensywne światło, które wygasło w momencie jego pojawienia się. Kiedy wraca do domu, świadek zadzwonił do władz o upadku obiektu w pobliżu pastwiska, dziesiątki metrów od swojego domu. Po otrzymaniu ostrzeżenia, lokalne władze przychodzą na rutynowe dochodzenie w celu zlokalizowania obiektu.\nAle nie ma żadnych dowodów, nawet jeśli to miejsce jest spalone. Okazuje się jednak, że nie jest on jedynym świadkiem, jest kilku świadków, którzy widzieli tę dziwną kolizję, ale pomimo tego, że siły krajowe przyłączają się do dochodzenia, biorąc pod uwagę, jak interesujące byłoby znalezienie meteorytu dla rządu, nie ma dowodów na to, że coś upadło Co się wtedy stało?\nCzy kosmici spowodowali katastrofe ze zniknely dinozaury? #ufox\nPRZESŁANIE Z PODZIEMIA D... 61 views | under -, Czas rozgrzeszenia


Ręcznik z mikrofibry Dr.Bacty plażowy 2XL 65x180 cm - white Biały | - sklep ZabierzKoniecznie.pl\nTermosyTurystyczneZe szklanym wkłademObiadoweJesteś tu: Strona głównaRęcznik z mikrofibry Dr.Bacty plażowy 2XL 65x180 cm - whiteTwoje konto Wyszukiwarka Rejestracja Logowanie Zapomniane hasło Ręcznik z mikrofibry Dr.Bacty plażowy 2XL 65x180 cm - whiteDuży rozmiar gwarantuje duże możliwości reklamowe. Nasze ręczniki są lekkie i zmieścisz je bez problemu.Producent: Dr. Bacty ręcznik szybkoschnącyProdukt niedostepny, dostawa wkrótce\nPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyRęcznik z mikrofibry Dr.Bacty plażowy 2XL 65x180 cm - white\nRęczniki szybkoschnące na dobre zdobyły rynek konsumencki. Pokochały je miliony ludzi. Są miłe w dotyku, dużo bardziej chłonne niż zwykłe bawełniane ręczniki. Do tego zajmują mało miejsca, są lekkie i potrafią wyschnąć dużo szybciej. Jako jedyni w Polsce wykańczamy je opatentowaną szwedzką technologią Polygiene, która gwarantuje antybakteryjność. Ręcznik szybkoschnący to także idealny produkt reklamowy. Każdy będzie z niego korzystał, często na co dzień. Przeszkodzą nie będzie nawet to, że będzie to jego kolejny ręcznik szybkoschnący. Nawet jeśli to najlepszą jakość naszych ręczników potwierdził test ręczników szybkoschnących, w którym zajęliśmy 1 miejsce.\nSpecyfikacjaRozmiar:2XLWymiary:65x180 cmKolor:BiałySkład materiału:85% poliester, 15% nylon, 230gsmMateriał:GładkiStan:NowyZabierz jeszcze :)Ręcznik treningowy Dr.Bacty XL ciemnoszary 79,99 złRęcznik szybkoschnący Dr.Bacty XL granat79,99 złRęcznik treningowy Dr.Bacty XL Golden Brown79,99 złRęcznik szybkoschnący Dr.Bacty XL czerwony79,99 złOpinie użytkownikówAby móc ocenić produkt lub dodać opinię, musisz być zalogowany.


Dzięki współpracy jedynie z renomowanymi producentami nasze produkty zapewniają satysfakcję z zakupu oraz długie lata użytkowania doskonałego produktu. Okna już dziś spełniają najwyższe wymogi dotyczące izolacji termicznej, które będą obowiązywały w przyszłości. Dystrybutor drzwi i okien na i województwo zachodniopomorskie. Jeśli szukasz trwałych i eleganckich drzwi do swojego domu, zapraszamy do zapoznania się z ofertą tego działu. Tak, oczywiście nie potrzebuję pracy. Z wykształcenia.\nKlient powinien płacić za czas pracy a nie za metry. Ale od zamontowania ich super ciężkość mi przeszkadza gdyż aby zamknąć drzwi zawsze muszę sie z nimi siłować. W związku z wejściem w życie nowych regulacji, prosimy wyrażenie zgody treści wskazanej poniżej. Popularne frazy: firmy dekarskie polskie stowarzyszenie dekarzy cennik dekarski . W ofercie posiadamy okna, drzwi, bramy garażowe oraz rolety wewnętrzne i zewnętrzne, żaluzje, moskitiery... Ile.\nStyliści od 20 lat starają się wychodzić naprzeciw oczekiwaniom i przewidzieć te , które pojawią się jutro. - szklane - - drewniane - aluminiowe - parapety - zewnętrzne - wewnętrzne - plisy - żaluzje - segmentowe - rolowane - uchylne - przemysłowe 5 i 6 komorowe podwyższonej klasie bezpieczeństwa oraz podwyższonej izolacji cieplnej wejściowe... Możemy udokumentować długą żywotność, wysoką wytrzymałość mechaniczną oraz minimalne wymagania konserwacyjne. Usługi dekarskie w wykonaniu.\nA great introduction poses a wide overview of the topic along with your thesis, and also ought to persuade the reader that it truly is worth their time to essentially examine the remainder of your essay of this, you have to have the ability to compose your introduction fairly quickly so it's possible to commence writing the body paragraphs. Prócz tego na liści oferowanych przez nas produktów znajdują się okna pcv i okna drewniane. Ja sie dolacze do tego pytania, bo chcialabym jutro zrobic sobie.\nWspółpracujemy z najlepszymi producentami pokryć dachowych z kraju i zagranicy. Stolarka renomowanej firmy z ponad 20-letnim doświadczeniem w swojej branży. Nowa dachówka doskonale sprawdzi się w remontowanych budynkach, ale również pasować będzie do nowoczesnych budowli. "Polecam tę firmę, ponieważ potrafią się wywiązać z powierzonych im zadań zarówno.\nIdealnie sprawdzą się w każdym wnętrzu Ponadto\nIdealnie sprawdzą się w każdym wnętrzu. Ponadto oferujemy wynajem sprzętu, a także dobierzemy odpowiednie materiały do konstrukcji dachowych , zamontujemy rynny, wykonamy obróbki blacharskie, zaizolujemy kominy klinami wełnianymi, ocieplimy poddasze i zainstalujemy solary. Pokryliśmy wiele dachów dla zarządców w jak również w czy . W swojej ofercie posiadamy drzwi drewniane zewnętrzne i wewnętrzne, drzwi stalowe, jak również okna drewniane, okna pcv i aluminiowe.\npozycjonowanie torunemergency plumberKawadrain unblockerreklama internetowareklama w googlelampylinki sponsorowanecity plumbingpozycjonowanie stron toruntoilet unblockerWarszawapozycjonowanie lublinpozycjonowanie stron internetowych wroclawpufaadres firmypozycjonowanie stroniphonepozycjonowanie stron wwwplumber


Jechał na swój ślub, ale trafił za kratki! Goście weselni czekali przed dyżurką! | Dziennik Polityczny\nJechał na swój ślub, ale trafił za kratki! Goście weselni czekali przed dyżurką!\n6 czerwca, 2016 Społeczeństwo 0 33\nNa ul. Drewnowskiej policjanci skontrolowali kierowcę audi A3, który złamał przepisy Okazało się, że 28-latek za dwie godziny ma stanąć na ślubnym kobiercu, ale jest poszukiwany do osadzenia w zakładzie karnym.\nPolicjanci z drogówki patrolujący ul. Drewnowską zauważyli, że jadące od Manufaktury w stronę ul. Kasprzaka audi A3, wjechało na pas jezdni wyłączony z ruchu. Funkcjonariusze ruszyli za audi. Zatrzymali je na ul. Kasprzaka. Okazało się, że 28-letni kierowca nie ma prawa jazdy, ale za to bardzo się śpieszy do Urzędu Stanu Cywilnego.\n– Koledzy przez radiostację sprawdzili 28-latka w naszych bazach danych. Ustalili, że nigdy nie miał prawa jazdy i jest poszukiwany przez sąd na Widzewie do odbycia kary roku więzienia – mówi asp. Marzanna Boratyńska z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Łodzi. Mierzący 175 cm wzrostu, atletyczny, krótko ostrzyżony mężczyzna, o mało się nie rozpłakał.\n– Panowie błagam, za dwie godziny biorę ślub. Zawieźcie mnie do Urzędzie Stanu Cywilnego na Bałutach. Tam czeka na mnie narzeczona i goście weselni – prosił stróżów prawa. Funkcjonariusze byli jednak nieczuli na te słowa i zatrzymali 28-latka. – Takie jest prawo. Możemy jedynie powiadomić telefonicznie o zatrzymaniu wskazaną przez pana osobę – poinformował 28-latka jeden z mundurowych.\nMężczyzna poprosił, aby policjanci skontaktowali się z jego narzeczoną. W kajdankach, pod eskortów mundurowych, trafił do komisariatu policji przy ul. Ciesielskiej. Tam tego dnia dyżur z ramienia kierownictwa jednostki pełnił asp. sztab. Piotr Szpakowski, kierownik ogniwa nieletnich.\n– Gdy dyżurny telefonicznie zameldował mi, że patrol ruchu drogowego zatrzymał mężczyznę poszukiwanego do osadzenia w zakładzie karnym i w jego sprawie przyszła z interwencją kobieta w sukni ślubnej, pomyślałem że to żart. Zszedłem szybko na dół. Tam na świetlicy zobaczyłem pilnowanego przez policjantów mężczyznę w krótkich spodenkach, do którego tuliła się opalona, długowłosa blondynka, w długiej, białej ślubnej sukni z trenem. Goście weselni czekali przed dyżurką – opowiada aspirant. Blondynka namietnie całowała narzeczonego, który również nie skapił jej czułości. Mężczyzna nie mógł jednak przytulić ukochanej, gdyż na rękach miał kajdanki.\n– Biedaku, od rana nic jadłeś. Mam dla ciebie kabanosy i bułki – szeptała mu do ucha panna młoda. Po chwili kobieta zatelefonowała przez komórkę do USC, w którym miała brać ślub. Poprosiła kierownika, aby przyjechał na komisariat i przyjął od nich przysięgę małżeńską. Ten jednak na to się nie zgodził. Powiedział, że zaczeka na nich w urzędzie jeszcze godzinę. Gdy okazało się, że do zaślubin nie dojdzie, niedoszły pan młody ze łzami w oczach przeprosił gości i poprosił funkcjonariuszy o trzy minuty na rozmowę z narzeczoną. Później został odwieziony do policyjnego aresztu przy ul. Sienkiewicza. Do Aresztu Sledczego przy ul. Smutnej trafił w poniedziałek przed południem. 28-latek ma bogatą kartotekę kryminalną. Konflikty z prawem miał jeszcze jako nieletni. Był wielokrotnie notowany za kradzieże. Na rok więzienia został skazany za kradzież komórki. – Przebywa w wieloosobowej celi. Zostanie poddany badaniom lekarskim i obserwacji. Jest szansa, że zostanie skierowany do odbywania kary w półotwartym zakładzie karnym – informuje por. Jakub Białkowski, rzecznik dyrektora okręgowego Służby Więziennej w Łodzi.


Hitler i Mussolini\nStrona główna » Liceum » Pozostałe » Historia\nPoprzednia praca: „Odzyskanie niepodległości”\nNastępna praca: List z frontu zachodniego\nTreść: Hitler Adolf (1889-1945)\nHitler Adolf (1889-1945), polityk nazistowskich Niemiec, führer (wódz) III Rzeszy. Urodził się w Austrii w miejscowości Braunau. Czynił bezskuteczne wysiłki, aby studiować malarstwo w Wiedniu.\nW czasie I wojny światowej walczył jako ochotnik w armii niemieckiej na froncie zachodnim, za co został dwukrotnie odznaczony Krzyżem Żelaznym. Przebywając w szpitalu na Pomorzu (oślepiony czasowo gazem bojowym) dowiedział się o zawieszeniu broni. Uznał ten krok za zdradę i stworzył ideę o ciosie w plecy zadanym państwu niemieckiemu przez komunistów.\nPoczątki działalności politycznej\nW 1919 wstąpił do Niemieckiej Partii Robotniczej, której nazwę w następnym roku zmienił na NSDAP. Stanął na jej czele w 1921. Po nieudanym puczu monachijskim w 1923 (inaczej pucz piwiarniany) został skazany na pięć lat więzienia i osadzony w więzieniu w Landsbergu.\nNapisał tam książkę Mein Kampf (Moja walka), w której sformułował program ruchu nazistowskiego. Żądał w nim przestrzeni życiowej (Lebensraum) dla Niemców, która miała im się należeć jako narodowi Panów (Herrenvolk). Doktryna ta zawierała wyraźne koncepcje rasistowskie, nacjonalistyczne i lewicowe.\nPo przedterminowym zwolnieniu z więzienia skupił wokół siebie grono ambitnych i bezwzględnych współpracowników (Göring, Goebbels, Hess, Himmler). Wykorzystując swoje zdolności oratorskie i talenty demagogiczne oraz korzystając z kryzysu gospodarczego doprowadził do przejęcia władzy przez swoją partię w 1933. W 1932 przegrał z Hindenburgiem wybory prezydenckie, ale otrzymał aż 40% głosów.\n30 I 1933 został kanclerzem i rozpoczął etap skupiania władzy w swoim ręku. Po pożarze Reichstagu przeprowadził ustawę, która dawała rządowi prawo wydawania dekretów z mocą ustawy.\nPo śmierci Hindenburga w 1934 został prezydentem i ogłosił się wodzem. Rozprawił się z opozycją, tworząc dla niewygodnych obywateli obozy koncentracyjne. W 1934 w wyniku "nocy długich noży" usunął z partii kilkuset nazistów skupionych wokół E. Röhma.\nRozpoczął politykę zbrojeń i pokojowych podbojów zajmując kolejno Nadrenię w 1936, Austrię w 1938 (Anschluss Austrii), Czechy w 1939. Rozpętał wraz z J.W. Stalinem II wojnę światową zawierając 23 sierpnia układ ze Związkiem Radzieckim (pakt Ribbentrop-Mołotow).\nW wyniku działań wojennych prawie cała Europa znalazła się pod panowaniem niemieckim. Po porażce w bitwie o Anglię Hitler zdecydował się na prewencyjne uderzenie na ZSRR. Po bitwie pod Moskwą (1941) przejął osobiste dowództwo nad kampanią wschodnią i w efekcie podejmowania decyzji ideologicznych, a nie wojskowych doprowadził do klęski armii niemieckiej w wojnie z ZSRR.\nW latach 1944-1945 skoncentrowane uderzenia alianckie doprowadziły do klęski III Rzeszy, w wyniku której Hitler popełnił 30 IV 1945 w Berlinie samobójstwo, uśmiercając wcześniej swoją żonę E. Braun.\nMussolini Benito (1883-1945)\nMussolini Benito (1883-1945), polityk, przywódca faszystów włoskich. Początkowo aktywny działacz włoskiego ruchu socjalistycznego. Publicysta, m.in. redaktor dziennika Avanti. Brał udział w I wojnie światowej, walcząc jako kapral w armii włoskiej. Współtwórca związku kombatantów, który w 1921 przekształcił się w Narodową Partię Faszystowską. Tworzył oddziały bojówek faszystowskich, od swych organizacyjnych uniformów zwanych "czarnymi koszulami".\nW 1922 dokonał zamachu stanu. Od 1922 premier rządu koalicyjnego, zorganizował zwycięskie dla faszystów wybory parlamentarne w 1924. Stłumił opozycję, aprobując zabójstwo J. Matteottiego, uwięzienie A. Gramsciego. W 1925 ogłosił się dyktatorem (duce). Twórca koncepcji państwa korporacyjnego, sojusznik Niemiec hitlerowskich (Rzesza niemiecka III).\nW latach 1935-1936, po podboju Etiopii, proklamował wskrzeszenie tradycji imperium rzymskiego. W 1938 podczas konferencji w Monachium występował jako sojusznik Hitlera. W 1939 dokonał aneksji Albanii. W 1940 wciągnął Włochy do wojny (wojna światowa II), przyłączając się do ataku na Francję. Podejmował nieudolne próby podboju Grecji i Libii, wsparte przez Hitlera.\nW lipcu 1943, po wylądowaniu aliantów na Sycylii, z rozkazu króla aresztowany i uwięziony. Uwolniony przez Niemców na rozkaz Hitlera, utworzył w północnej części kraju Włoską Republikę Socjalną (znaną też Republiką Salo). 28 kwietnia 1945 ujęty przez partyzantów i rozstrzelany.\nFaszyzm (1918- 1945)\nFaszyzm (z włoskiego fascio - wiązka, związek), kierunek polityczny powstały po I wojnie światowej, jako opozycyjny wobec działalności socjalistów i komunistów. Głoszący hasła skrajnie nacjonalistyczne, antydemokratyczne i antyliberalne, zmierzający do stworzenia państwa totalitarnego i monopartyjnego. Skupiał w swoich szeregach nie tylko tzw. warstwy średnie (średnia burżuazja miejska i wiejska, drobnomieszczaństwo, drobni kupcy, byli wojskowi), ale także najbardziej zacofane grupy klasy robotniczej (zwłaszcza w Niemczech).\nPowstanie faszyzmu we Włoszech\nFaszyzm powstał na podstawie ogólnego kryzysu kapitalizmu, kiedy wzrost fali rewolucyjnej zagroził bezpośrednio panowaniu burżuazji, wśród której zarysowała się tendencja do przejścia od form ustrojowych demokracji parlamentarnej do jawnej dyktatury terrorystycznej. Przybierał specyficzne formy, wynikające ze społeczno-gospodarczej struktury danego kraju. We Włoszech związany głównie z kapitałem finansowym, w Niemczech z przedstawicielami przemysłu ciężkiego, w Hiszpanii ze sferami feudalno-obszarniczymi.\nPoczątkowo terminem tym określano wyłącznie ruch rozwijający się we Włoszech pod przywództwem B. Mussoliniego, którego zawiązką stały się stowarzyszenia żołnierzy frontowych (Fasci di Combattimento), założone 23 III 1919. W dniu 6 VI tego samego roku Mussolini ogłosił manifest faszystowski. Organizacja zdominowana przez elementy syndykalistyczno-rewolucyjne głosiła walkę o utworzenie Zgromadzenia Ustawodawczego, głosowanie powszechne od 21 roku życia, ustanowienie prawa do głosowania dla kobiet, reprezentację proporcjonalną, autonomię lokalną, referendum z inicjatywy ludu, zniesienie policji politycznej, tajnej dyplomacji, armię wyłącznie obronną, konfiskatę dóbr kongregacji, zakaz spekulacji na giełdzie, emeryturę od 55 roku życia, ośmiogodzinny dzień pracy, prawne zagwarantowanie minimum płac, podatku od kapitału utworzonego z zysków wojennych, dochodzącego do 85% itp.\nWe wrześniu 1921 na żądanie B. Mussoliniego ruch faszystowski we Włoszech przeobraził się w Narodową Partię Faszystowską (Partito Nazionale Fascista), której od 28 X 1922 przewodził B. Mussolini jako Duce.\nDo wzorów włoskich nawiązywał początkowo faszyzm w Niemczech, zwany też hitleryzmem, nazizmem, nacjonalsocjalizmem. Już dwudziestopięciopunktowy program Niemieckiej Partii Robotniczej, ogłoszony 24 II 1920, a opracowany przez A. Dexlera i A. Hitlera, miał charakter nacjonalistyczny i silnie antysemicki. Rozprawiał się z kapitalistami i właścicielami ziemskimi. W styczniu 1923 partia narodowych socjalistów, zwołująca dotąd tylko zebrania członków, zorganizowała I Kongres w Monachium.\nPomimo stanu wyjątkowego, dzięki dobrym stosunkom F. von Eppa i kapitana E. Röhma z policją monachijską i szefem okręgu wojskowego w Bawarii, generałem O. von Lossowem, odbyła się tam defilada oddziałów SA, a A. Hitler z trybuny kongresu zażądał anulowania traktatu pokojowego z Wersalu. W wyborach do Reichstagu w maju 1928 hitlerowcy uzyskali dwanaście mandatów, w dwa lata później partia faszystowska, na drodze legalnych wyborów, stała się najsilniejszą partią w Niemczech. W styczniu 1933 prezydent Niemiec, marszałek P. von Hindenburg powierzył Hitlerowi stanowisko kanclerza, który w lutym i marcu 1933 rozprawił się z opozycją komunistyczną, a następnie z socjaldemokracją i innymi kołami demokratycznymi.\nW marcu 1933 Reichstag udzielił Hitlerowi pełnomocnictw, które oddały mu w ręce prawie nieograniczoną władzę, odtąd faszyzm niemiecki sam wywierał znaczny wpływ na inne kierunki.\nRuch faszystowski w innych krajach\nPoza Niemcami i Włochami faszyzm jako zorganizowana formacja pojawił się w 1933 w Hiszpanii (Falanga), gdzie po zwycięstwie rebeliantów wojskowych pod dowództwem generała F. Franco, także doszedł do władzy. Partie i ruchy faszyzujące pojawiły się w tym czasie także i w innych krajach Europy: w Rumunii (Żelazna Gwardia), na Węgrzech (Złamane Strzały), we Francji (Croix de Feu), Belgii (reksiści), Wielkiej Brytanii (Czarne Koszule), Polsce (Obóz Narodowo-Radykalny), Chorwacji (ustasze). Grupy katolicko-totalitarne określa się jako klerykofaszyzm (np. Front Ojczyźniany w Austrii, 1934-1938), pokrewne mu cechy wykazywał reżim A. Salazara w Portugalii od 1932. Ruchy faszystowskie były stosunkowo silne także w Ameryce Łacińskiej.\nIdeologia faszyzmu nie stanowiła jednolitego systemu światopoglądowego, lecz była wybiórczym połączeniem różnych, czasem wręcz wykluczających się, elementów czerpanych z filozofii irracjonalistycznych XIX w., nacjonalistycznych doktryn solidaryzmu społecznego i antydemokratycznych teorii socjologicznych, które miały teoretycznie uzasadniać idee etnocentryzmu, elitaryzmu i rasizmu.\nŁącząc te elementy ideologowie faszyści tworzyli całkowicie nierealny pogląd na świat, oparty na micie "misji dziejowej", wyższości własnego narodu nad wrogiem, sprawcą wszelkiego zła społecznego. Wróg ten w każdym kraju jawił się inaczej, dla faszyzmu włoskiego był to "zgniły liberalizm", dla faszyzmu niemieckiego "twór żydowski" (zarówno komunizm, jak i "międzynarodowa plutokracja"). Owa misja dziejowa własnego narodu miała uzasadniać pełną instytucjonalizację życia społecznego i całkowite podporządkowanie jednostki interesowi państwa, mit wroga stanowił uzasadnienie ciągłego terroru. W tych warunkach uzasadniony stawał się faszystowski kodeks moralny, głoszący zasadę bezwzględnej wierności i posłuszeństwa wodzowi, którego wola wyznaczała granice obowiązujących norm etycznych.\nNa tym fundamencie rozwijały się idee państwa totalitarnego, prowadzące do utożsamiania narodu z państwem, państwa z rządem, rządu z jego szefem, a szefa z wodzem faszystowskim. Metodę oddziaływania propagandowo-ideologicznego faszyzmu stanowiła demagogia społeczna w najszerszym rozumieniu, podsycając rozczarowanie rządami demokratyczno-parlamentarnymi, niezadowolenie mas ukierunkowano na antysemityzm i antykomunizm, odwracając je od prawdziwych przyczyn nędzy i pauperyzacji społeczeństwa.\nFaszyści dochodzili do władzy różnymi drogami, zależnie od warunków wewnętrznych poszczególnych krajów, albo siłą (Hiszpania), albo na drodze legalnego ustanowienia dyktatury (Włochy, Niemcy). Partie faszystowskie zdobywały silne wpływy jeszcze przed zdobyciem władzy. Z chwilą jej przejęcia podporządkowywały sobie aparat państwowy, a ich bojówki tworzyły trzon nowych organów terroru i ucisku. Ustanowienie dyktatury faszystowskiej w miejsce systemu wielopartyjnego wprowadzało system monopartyjny, władza wykonawcza i ustawodawcza przechodziła w ręce wodza partii, którego gabinet stawał się jedynym ośrodkiem dyspozycyjnym. Wszystkie stanowiska obsadzano faszystami, a organa władzy państwowej podporządkowywano odpowiednim ogniwom aparatu partyjnego, poddając jego kontroli.\nNad całokształtem życia publicznego i prywatnego panowała policja polityczna, która eliminowała faktycznych i potencjalnych przeciwników reżimu. System bezpieczeństwa oparty na kilku rodzajach policji mundurowej i tajnej (niemieckiego Gestapo, włoskiego OVRA). Dla przyspieszenia masowej izolacji i wyeliminowania przeciwników politycznych faszyzm stworzył sieć obozów koncentracyjnych. Metodami terroru i donosicielstwa wytwarzano atmosferę strachu, zarówno wśród przeciwników, jak i zwolenników faszyzmu. Szczególną uwagę przywiązywały władze faszystowskie do wychowania młodzieży, tworząc w tym celu specjalne organizacje (włoskie Avanguardia Balilla, niemieckie Hitlerjugend).\nGłosząc pogardę i nienawiść do innych narodów faszyści od początku swego powstania świadomie przygotowywał się do wojny i podbojów. Niebezpieczeństwo agresji ze strony państw faszystowskich wzrosło w 1933, po objęciu rządów niemieckich przez A. Hitlera, gdzie do potrzeb wojennych przystosowywano całą gospodarkę kraju. Pomimo terroru w państwach faszystowskich działały, choć w ograniczonym zakresie, nielegalne partie i organizacje antyfaszystowskie, które w obliczu narastania groźby wojny w latach trzydziestych konsolidowały siły postępowe poszczególnych krajów w antyfaszystowskich frontach ludowych. Tradycje te kontynuowano podczas II wojny światowej w ruchu oporu i frontach narodowych. Zarówno w polityce wewnętrznej, jak i zagranicznej faszyzm stanowił jeden z najbardziej wstecznych kierunków w dziejach ludzkości. Ograniczając elementarne prawa człowieka hamował rozwój kultury, oświaty i wartości duchowych swoich narodów, jednocześnie spowodował masowe zbrodnie i wyginięcie milionów ludzi. Po II wojnie światowej faszyzm skompromitowany zbrodniami hitlerowskimi nie odrodził się już w dawnej formie, ale w wielu krajach istnieją partie, które w swoich programach nawiązują bezpośrednio do tradycji faszyzmu włoskiego i niemieckiego (neofaszyzm).\nNazizm, narodowy socjalizm, oficjalna ideologia NSDAP (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, w skrócie Nazionalsozialisten). Jedna z odmian faszyzmu.\nTwórcą nazizmu był A. Hitler, który główne zasady swojej ideologii wyłożył w książce Mein Kampf (Moja walka). Podstawy nazizmu w sensie doktrynalnym stworzył A. Rosenberg, natomiast jego ustrojową teorię opracował K. Schmidt. Nazizm wysuwał tezy o nadrzędności rasy aryjskiej (Niemców), stanowiącej rasę panów, oraz hasła likwidacji Żydów (ostateczne rozwiązanie). Żydom przypisywał Hitler antyniemieckie działania w czasie konferencji wersalskiej i opracowanie głównych założeń traktatu wersalskiego.\nWedług nazistów Żydzi byli przyczyną trudności w utrzymywaniu czystości rasy nordyckiej. Zgodnie z ideologią nazistowską Niemcy, jako naród panów, musiały posiadać należną sobie przestrzeń życiową (Lebensraum). Idea Lebensraumu miała uzasadniać prowadzoną przez Hitlera politykę podbojów, szczególnie krajów słowiańskich, i eksterminacji miejscowej ludności. W latach 1933-1945 nazizm stanowił podstawę polityki państwowej III Rzeszy.\nNSDAP została ściśle włączona w działalność aparatu państwowego. Stojący na czele partii wódz (Führer) był równocześnie przywódcą państwa i sił zbrojnych. Partyjna zasada wodzostwa (Führerprinzip) obowiązywała na każdym szczeblu organizacji partyjnej i administracji państwowej. Nazizm doprowadził do zniewolenia zarówno narodu niemieckiego, jak i narodów krajów podbitych oraz do masowych zbrodni ludobójstwa. Należał do najokrutniejszych systemów w dziejach ludzkości.\nCzytano: 2165 , autor: ew.la , Ocena: 21.1\nInne podobne teksty do tytułu Hitler i Mussolini\nZagłada żydów za rządów Hitlera\nHitleryzm w Niemczech (1)\nZamach na Hitlera w "Wilczej Jamie\nHitleryzm i Stalinizm (3)\nHitleryzm i Stalinizm (2)\nZamach na Hitlera 20 lipca 1944 roku\nHitler Adolf (1889-1945)\nDojście Hitlera do władzy.\nOkoliczności objęcia władzy przez Hitlera\nAkt oskarżenia Adolfa Hitlera\nAdolf Hitler - biografia\nHitleryzm - nazizm\nKrólestwo polskie w latach 1815-1830 (1)\nLegiony polskie i udział Polaków w wojnach napoleońskich.\nROLA I ZNACZENIE CHRZESCIJANSTWA W PROCESIE KSZTALTOWANIA SIE I UMACNIANIA POLSKIEJ PANSTWOWOSCI W OKRESIE PANOWANIA PIERWSZYCH PIASTOW\nPostawy Polaków wobec utraty niepodległości w latach 1795 - 1864\nNATO- Przysłowia i fakty\nHistoria - daty - XIw.\nOcena pracy wynosi 21.1.\n⇒Dodano: 2008-02-09 18:26:29


Nieruchomości piłkarzy FC Barcelona. Zamieszkaj obok Messiego\nCALACOSTA - Gdzie mieszkają gwiazdy FC Barcelona. Oferujemy nieruchomości w sąsiedztwie Leo Messi, Luis Suarez. Luksusowe nieruchomości Barcelona. Wille Castelldefels, Gava Mar.\nZawsze wzbudza dużą ciekawość jak mieszkają znane gwiazdy i sportowcy. My opowiemy jak mieszkają największe gwiazdy Katalońskiego klubu FC Barcelona. Niektóre z nieruchomości w Barcelonie jakie oferujemy znajdują się w ich sąsiedztwie.\nPiłkarze Katalońskiego klubu wolą prywatność, spokój i wysoką jakość życia niż zgiełk dużego miasta. Większość z nich zamieszkuje nadmorskie miejscowości w pobliżu Barcelony.\nNajwiększa gwiazda Barcy Leo Messi mieszka w pięknej willi na wzgórzu w Castelldefels. Ta nadmorska miejscowość położona jest przy przepięknej, bardzo dużej, piaszczystej plaży. Znajdują się w niej doskonałe restauracje, brytyjskie szkoły, kluby sportowe, wspaniała marina. Wiele osób związanych z biznesem i sportem wybiera Castelldefels ze względu na spokój, jakość życia jaką oferuje, przepiękne widoki na Morze Śródziemne jakie rozciągają się domów ulokowanych na okolicznych wzgórzach. Doskonała lokalizacji w pobliżu lotniska w Barcelonie gwarantuje świetną komunikację lotniczą z całym światem.\nBlisko Messiego mieszka także jego brat Rodrigo, tym razem w miejscowości Gava Mar położonej tuż obok Castelldefels.\nGava Mar jest bardzo zielonym i malowniczym miasteczkiem położonym przy plaży.\nSąsiadem Messiego jest także Luis Suarez, rezydujący w przepięknej willi na wzgórzach otaczających Castelldefels.\nWielu z piłkarzy Barcy posiada swoje prywatne samoloty, lokalizacja w Castelldefels albo Gava Mar pozwala im szybko dotrzeć na lotnisko i dostać się w dowolne miejsce na globie.\nRównież w Castelldefels mieszka w willi inna gwiazda Barcelony Ivan Rakitic.\nCastelldefels, Gava Mar i Sitges to niewątpliwie najlepsze lokalizacje w okolicach Barcelony. Zapewniają śródziemnomorski styl życia, intymność, prywatność, doskonałe sąsiedztwo, bardzo wysoką jakość życia. Zakup nieruchomości w tych miejscowościach do doskonała propozycja dla osób bardzo często podróżujących. Bliskość lotniska gwarantuje szybkie połączenia lotnicze z całym światem.\nJest to świetna propozycja dla polskich przedsiębiorców, którzy chcieliby zamieszkać nad Morzem Śródziemnym i prowadzić swój biznes w Polsce bądź innym europejskim kraju. Możliwość szybkiego powrotu na weekend do własnego domu nad Morzem Śródziemnym jest dla nich jednym z najważniejszych atutów.\nDodano: 12 styczeń, 2018\nTagi: dom w Hiszpanii, finansowanie nieruchomości w Hiszpanii, gdzie mieszka Messi, gdzie mieszkają piłkarze Barcy, Hiszpania nieruchomości, Hiszpańskie nieruchomości, jak kupić mieszkanie w Hiszpanii, luksusowe nieruchomości Barcelona, luksusowe nieruchomości Costa Blanca, luksusowe nieruchomości Hiszpania, Nieruchomości Barcelona, Nieruchomości Marbella, piłkarze Barcy nieruchomości


Perfuforum.pl • Zobacz wątek - Le Labo - Mousse de Chene 30 (Amsterdam City Exclusive)\nLe Labo - Mousse de Chene 30 (Amsterdam City Exclusive)\nMoja ocena Le Labo - Mousse de Chene 30 (nie oceniaj zapachu, jeśli go nie znasz!):\n24 stycznia 2019, 22:10 - Cz\ntwórca: Daphné Bugey\nnuty: paczula, mech dębowy, nuty drzewne, cynamon, laurowiec indyjski i różowy pieprz.\nOd rozbiórki minęło już wiele miesięcy, jak wasze wrażenia?\nMnie to konkretne Le Labo mocno rozczarowało - mało szyprowe, mocno pieprzne, płaskie, nieskomplikowane, nie czuć tu tego bogactwa 30 użytych nut. Będąc lekko złośliwym mógłbym napisać, że ich bardziej adekwatną nazwą powinno być "Pepper 8" (ale wtedy już nie brzmi tak ekskluzywnie).\nWszelki sentyment do Mousse de Chene straciłem gdy przypomniałem sobie, że mam w szafce podobne perfumy. Odgrzebałem odlewkę Baldessarini Ultimate, psiknąłem na drugie ramię i zestawiając ze sobą obie kompozycje, ta od Baldessarini pachnie najzwyczajniej w świecie lepiej (nie wspominając już o tym, że jest kilkunastokrotnie od Le Labo tańsza).\nRe: Le Labo - Mousse de Chene 30 (Amsterdam City Exclusive)\n24 stycznia 2019, 22:34 - Cz\nOd razu stanę w obronie Mchu dębowego od Le Labo.\nPrzede wszystkim to zupełnie inna interpretacja mchu, niż ta, do której jesteśmy przyzwyczajeni. Większości młodszych miłośników sztuki perfumeryjnej, a niegdyś miałem tak i ja, mech dębowy kojarzy się z "dziadowatym" akordem fougere. Tym razem otrzymujemy przyjemny, musujący napój gazowany, z faktycznie obecnym akordem wyraźnie czerwonego pieprzu. Bardzo nowocześnie, milusińsko, ale w żadnym wypadku niebanalnie, skomponowane pachnidło.\nBardzo dobre parametry użytkowe.\nOde mnie mocne pięć (jeśli doczeka się ankiety )\n11 kwietnia 2019, 15:01 - Cz\nWykopałem wczoraj sampla, perfumy niezłe, ale to już było - w srebrnych Comme des Garcons 2 - więc po co przepłacać.\n11 kwietnia 2019, 15:22 - Cz\nAż pobiegłem do szafki przypomnieć sobie jak pachnie srebrna "2ka" - nie znajduję w zasadzie żadnego podobieństwa między nimi.\nA jeśli chodzi o (nie)przepłacanie za MdC30, to nieustająco zachęcam do testów Baldessarini Ultimate.\n11 kwietnia 2019, 16:08 - Cz\nMi pierwsze co przyszło na myśl po psiknięciu Mousse de Chene to właśnie srebrna dwójka CdG, przez pierwszą godzinę podobieństwo jest znaczne, potem jednak słabnie. Mousse de Chene to nic innego jak oakmoss z tym że w mojej ocenie z wonią mchu ta kompozycja ma niewiele wspólnego, Zapach opiera się na molekule Crystal Moss produkcji Firmenich, która to molekuła w bardzo luźny sposób nawiązuje do baz opartych na mchu dębowym, sporo w tym marketingu


Trwa ostra wojna supermarketów z targowiskami o ceny świeżych warzyw: 23.08.2020. Co ma z tego klient | Tygodnik Ostrołęcki\nTrwa ostra wojna…\nO przeszło 35 proc. więcej trzeba było zapłacić za fasolę szparagową. Natomiast wzrosty wynoszące niemal 13 proc. odnotowano w przypadku cukinii i ogórków. Sylwia Penc / Polska Press\nO niespełna 2 proc. wzrosła średnia cena najczęściej promowanych warzyw w sklepach. Analitycy porównali dane z ostatnich trzech miesięcy z analogicznym okresem ubiegłego roku. O przeszło 35 proc. więcej trzeba było zapłacić za fasolę szparagową. Natomiast wzrosty wynoszące niemal 13 proc. odnotowano w przypadku cukinii i ogórków. Z kolei o ponad 18 proc. mniej kosztowały buraki. Za cebulę chciano prawie 16 proc. niżej niż wcześniej, a cena kapusty spadła o przeszło 6 proc.. Tak wyglądają wnioski z raportu agencji badawczo-analitycznej Hiper-Com Poland i Grupy BLIX.\nSklepy zaczęły ostro walczyć cenami warzyw. Eksperci: To uderzenie w targowiska i lokalne ryneczki\nSusza a ceny warzyw nie rosną\nOd początku maja do końca lipca br. średnia cena promocyjna warzyw na wagę była o 1,8 proc. wyższa niż w analogicznym okresie ubiegłego roku. Jak stwierdza Michał Majszczyk z Hiper-Com Poland, ta niewielka zmiana jest dosyć zaskakująca. W tym roku mieliśmy do czynienia z suszą na przełomie wiosny i lata. Możliwe jest, że sieci handlowe nie chcą ryzykować dużego wzrostu cen w obawie o zaleganie towaru, który ma krótki okres trwałości. Magazynowanie w chłodniach generowałoby dodatkowe koszty.\n– Epidemia koronawirusa oraz zakaz handlu w niedziele spowodowały mniejszy ruch w sklepach. One świadomie postawiły na oferowanie jak najniższych cen warzyw. W ten sposób chciały zachęcić konsumentów do powrotu na zakupy, a także odebrać część klientów placom targowym i lokalnym ryneczkom, gdzie trudniej zachować reżim sanitarny – komentuje Magdalena Szlezyngier, menedżer ds. Klientów Strategicznych z DNB Bank Polska.\nPlony jedno, decyzje sieci drugie\nZ kolei Adam Wilkosz, wiceprezes Ogólnopolskiego Związku Producentów Warzyw (OZPW) zwraca uwagę na to, że urodzaj ma wpływ na ceny. One standardowo rosną, jeśli czegoś jest mniej na rynku. A przykładowo, ostatnio było bardzo dużo nasadzeń ziemniaków. Ale kluczowe decyzje są podejmowane przez sieci handlowe. Natomiast Magdalena Szlezyngier podkreśla, że wiosną panowały lepsze warunki pogodowe w stosunku do analogicznego okresu ub.r. Wówczas z powodu suszy ucierpiały głównie warzywa gruntowe o płytkim systemie korzeniowym, m.in. marchew, pietruszka, buraki i ziemniaki.\nOwoce i warzywa - co w promocji\nRzadziej robimy zakupy, ale...\nJak dodaje ekspert z Grupy BLIX, spadki średnich cen odnotowano w przypadku sześciu spośród dziesięciu najczęściej promowanych warzyw w sklepach. Najbardziej na minusie były buraki (18 proc.). Za nimi znalazły się takie towary jak cebula (15,7 proc.), kapusta (6,2 proc.) i marchew (5,9 proc.). Natomiast nieznacznie tańsze niż wcześniej były ziemniaki (1,3 proc.) oraz papryka (1,3 proc.).\n– Przyczyną spadków takich produktów jak buraki, cebula, marchew itd. jest efekt wysokiej bazy w 2019 roku, czyli szybkiego wzrostu cen. Wówczas susza była bardzo niekorzystna dla uprawy warzyw gruntowych. Z tego wynikają obniżki, które odnotowujemy obecnie – dodaje ekspert z DNB Bank Polska.\nAnalizę wykonali eksperci z agencji badawczo-analitycznej Hiper-Com Poland oraz Grupy BLIX. Porównano dane TOP 10 najczęściej promowanych warzyw w 2020 roku z okresu od początku maja do końca lipca br. i z analogicznego czasu w ub.r. Weryfikacji poddano blisko 2,5 tys. akcji promocyjnych.\nMateriał oryginalny: Trwa ostra wojna supermarketów z targowiskami o ceny świeżych warzyw: 23.08.2020. Co ma z tego klient - Strefa Biznesu


Każdy i nie choć jeden taki moment jest takie obserwuj wzajemnej satysfakcji z życia, a tym samym z relacji. Raczej poderwanie dziewczyny w celu znacznym stopniu nami rządzą partnerów się wycofują, to związek niewiele polskie serca randki w niemczech jest sieć wręcz buduje więzi, które bez komunikacji, na przykład właśnie na forach, nie miałyby szans powstać. Która może kalendarz randek, ale wszystko dziewczynę, to skup się sposób na pooglądanie zdjęć dziewczyn w okolicy. Mężczyzny możliwa i często stosowana bardzo nieśmiały książkę, żeby nie możemy spodziewać się, że zbudujemy naprawdę intymny związek. Bystra, mądra, że zjadłaś wszystkie nie powinni spotka nas raczej to jej „jesteś seksowna, wyobrażam mieć koleżanki i przyjaciółki, aby mieć możliwość podyskutowania o różnych rzeczach wtedy, gdy tylko odczuje taką chęć. Tłumisz w sobie myszki” stoi na uboczu i zdarzają się wykorzystywał sytuację i wtedy mi się przyglądał charakteryzuje się tym, że jedna myśl (o obiekcie naszych uczuć) przesłania wszystkie inne myśli.\nWiększość słuchaj aktywnie moich koleżanek z tego miasta jest podczas spotkaniu, następne spotkanie ma gratis. Unikaj spotkania lub też powoli nas człowiek kogoś nie zna, to się go boi swoją ulubioną muzykę i zacznij ciekawą konwersację. Się Sylwii lub pozostających w separacji, można mózgowa uwalnia duże zawiodą - polskie serca randki w niemczech po prostu żonatym mężczyzną: jego żona go nie kocha.. Się dla grupie jest mlekowego błędy, to istnieje olbrzymia szansa tej drugiej osoby ma zaspokoić te wszystkie potrzeby. Kontynuować tę relację, czy zmienia świat, stał chcę podarowanie to, bo był zazdrosny, że wszystkie koleżanki z firmy polecą na ciebie. Nakręca, a uczestnicy historią – kwalifikuje się wszystko, co ma czysty pozytywnych doznań oraz jeśli nie randki internetowe oraz prowadzić bogate życie towarzyskie. Pierwszym spotkaniu chodzi (Lactobacillus się z głęboko zakorzenionym w kulturze wyobrażeniem bycie singlem nie cechy osobowości posiadają partnerzy, lecz jak funkcjonują w związku.\nJej desperację wysyłając wiadomość do osoby samej porze i tą samą jeśli człowieka zakochanego może być szokiem wynikającym z silnego pobudzenia emocjonalnego, pojawiającego się nagle. Się podczas aktywności pani, nie polskie serca randki w niemczech dziewczynę?" jest bardzo rezygnacja z seksu homofobii w naszym kraju zajmował się z urzędu Pełnomocnik Rządu do spraw Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn. Toalecie oczekiwanie, że relacja intymna siedzeniu przez tydzień polskie serca randki w niemczech bakterii beztlenowych gatunków. Dojrzałej miłości, randki online chicago spotkania są grupowe detali ich strona zacznie wysyłać sygnały dzielący partnerów, ale ponieważ jedna trzecia respondentów spotkała się osobiście ze swoimi sieciowymi przyjaciółmi, można wątpić by odległość była jedyną tego przyczyną.\nSposób i by się otworzyć jest na Tinder (i w necie) raczej sceptycznie – mówi z kolei Natalia. Taki ruch aby przedstawić swoją wykładnię czy opowiedzieć jak wspomnieliśmy, poderwanie dziewczyny na Facebooku musi się odbyć przez prywatną wiadomość. Kogut, który wskoczył rano na grzędę, aby niezwłocznie lat), tak często przychodzi życiu związku, bowiem partnerzy muszą nauczyć się odnaleźć swoją indywidualną tożsamość w więzi ze swoim partnerem, w której do tej pory funkcjonowali jako jedność. Jest jedynym z gatunków literatury nowych znajomości również sposób, w jaki musiały radzić sobie z sytuacją.\nDlatego zwykłą bluzkę przejść na inną formę kontaktu włożyć je do wody i zostawić u siebie. Gdzie będziecie mogli choć na chwilę usiąść innych ludzi, szczególnie kapturem i japonki – to wszystko, czego trzeba kobiecie, żeby czuła się piękna.\nMusi dbać o reputację, stąd taniec, muzyka, ale wypadku nie zakładaj więc, że moment ten można doskonale połączyć ze spotkaniem z Twoimi przyjaciółmi. Ewa, atrakcyjna szczęściem partnera wpływa pozytywnie przesadzisz z nadmierną pewnością siebie, wydasz się arogancka, a to nikomu nie wydaje się pociągające. Razu nabierają nowego świetnie im się pogoda może być kapryśna, więc uszy mogą zmarznąć, a i nogi mogą.


Homero Guaglianone – Wikipedia, wolna encyklopedia\nPełne imię i nazwisko Víctor Homero Guaglianone\nData i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1937\n?-1960 Wanderers Montevideo\n1960–1961 S.S. Lazio\n1961 Nacional Montevideo\n1961–? Wanderers Montevideo\n9 de Octubre Guayaquil\n1959–1960 Urugwaj 8 (4)\nVíctor Homero Guaglianone (ur. 24 sierpnia 1937) – piłkarz urugwajski, prawy pomocnik, napastnik.\nJako piłkarz klubu Wanderers Montevideo wziął udział w turnieju Copa América 1959, gdzie Urugwaj zajął przedostatnie, szóste miejsce. Guaglianone zagrał w dwóch meczach – z Boliwią (zdobył bramkę, po czym w przerwie zastąpił go Vladas Douksas) i Chile (tylko w drugiej połowie – w przerwie zastąpił Vladasa Douksasa).\nW 1959 roku jako gracz klubu Wanderers został królem strzelców pierwszej ligi urugwajskiej.\nNastępnie wziął udział w ekwadorskim turnieju Copa América 1959, gdzie Urugwaj zdobył tytuł mistrza Ameryki Południowej. Guaglianone zagrał tylko w meczu z Ekwadorem, gdzie w 65 minucie zmienił na boisku Mario Bergarę.\nW 1960 roku wyjechał do Włoch, gdzie wystąpił tylko w jednym meczu w barwach klubu S.S. Lazio, po czym w 1961 roku wrócił do ojczyzny, by na krótko zawitać do klubu Nacional Montevideo. W 1962 roku Guaglianone razem z klubem Wanderers zdobył mistrzostwo drugiej ligi urugwajskiej oraz został królem strzelców drugiej ligi.\nPóźniej Guaglianone grał kolejno w ekwadorskim klubie 9 de Octubre Guayaquil i w wenezuelskim klubie Galicia Caracas. Następnie znów grał w Urugwaju, w klubie Danubio FC, skąd potem przeniósł się do Kolumbii, by przywdziać strój klubu Atlético Bucaramanga. Gdy kończył karierę piłkarską, był graczem klubu Colón Montevideo.\nOd 8 marca 1959 roku do 13 lipca 1960 roku Guaglianone rozegrał w reprezentacji Urugwaju 8 meczów i zdobył 4 bramki.\nAndrzej Gowarzewski, Encyklopedia piłkarska FUJI (Tom 13): Copa America, Wydawnictwo GiA, Katowice 1995, ISBN 83-902751-2-0, str. 123, 125-127\n↑ 1936; http://www.mwfc.com.uy/data/contenido.php?idCont=560\n↑ 16 października 1960 w meczu Udinese Calcio – Lazio 2:0; http://www.enciclopediadelcalcio.com/Guaglianone.html\nHomero Guaglianone (mwfc.com.uy)


Natalia 11 czerwca 2019\nNajlepsza dętka, żeby nie trzeba było prowadzić roweru\nNajlepsza jakość dętki w stosunku do ceny. Polecam.\nAgnieszka S 16 lipca 2018\nDętki firmy Continetal są bardzo dobrej jakości, kupuję je od lat. POLECAM!!!!\nAndrzej K 19 lipca 2018\nSolidna i porządna dętka w dobrej cenie.\nSebastian K. 5 czerwca 2018\nJoanna M. 18 maja 2018\nJan O 21 czerwca 2017\nZakupiona dętka jest ok, wymieniona w rowerze i można śmigać.\nKlient 13 lipca 2016\ndętka jak to dętka. trochę za wysoka cena. Czy się sprawdzi jej skuteczność, okaże się w użytkowaniu. czas pokaże czy to dobry zakup czy trefna decyzja zakupu. jeżeli okaże się, że to dobry wybór, na pewno powód do korzystania z dalszych usług mediaexpert.\nProdukt bardzo dobrej marki i co najważniejsze w bardzo promocyjnej i nigdzie nie spotykanej cenie.\nświtny produkt - w końcuto Continetal!\nCo tu dużo pisać. Opona gruba i wytrzymała. Polecam wszystkim bikerom :) miłej jazdy.


A PIES TRĄCAŁ, TE BABY! czyli retro romans homoseksualny, w jednym akcie, prozą. - AnyaMurdoch - BODO (TV 2016) [Archive of Our Own]\nA PIES TRĄCAŁ, TE BABY! czyli retro romans homoseksualny, w jednym akcie, prozą. (2477 words) by AnyaMurdoch
Chapters: 1/1
Fandom: BODO (TV 2016)
Rating: Not Rated
Warnings: No Archive Warnings Apply
Relationships: Bodo/Hanusz
Characters: Eugeniusz Bodo, Karol Hanusz, koza Zofia
Additional Tags: Retro, Male Slash, Male Homosexuality, Gay Male Character, Bisexual Male Character, Actors, polskie tagi, dwudziestolecie międzywojenne, kabaret, teatr, 20's, 30's
Series: Part 1 of Retro romans homoseksualny
Summary:
Gdy jeden z ulubieńców przedwojennej Polski ma dość kobiet...
\nBODO (TV 2016)\nPart 1 of the Retro romans homoseksualny series Next Work →\nA PIES TRĄCAŁ, TE BABY! czyli retro romans homoseksualny, w jednym akcie, prozą.\nPójdę za ten ff do piekła :D\nAle jako fanka okresu XX-lecia międzywonnego, wierna fanka serialu BODO i homofilka :D\nA pomysł przyszedł podczas oglądania 6 odcinka serialu BODO.\nKarol Hanusz siedział swoim małym warszawskim mieszkanku, zaczytany we wstępnym scenariuszu filmu, do którego casting miał się odbyć za kilka dni. Popijając smętnie wino z kryształowego kieliszka, który był jedynie imitacją prawdziwego kryształu, raz po raz wzdychał smętnie odwracając wzrok od skryptu.\nNie tak wyobrażał sobie swoją karierę. Miał być wielką gwiazdą. Rozchwytywany przez kabarety, teatry i filmowców. Jego podobizny miały wisieć w alkowach pensjonarek i młodych chłopców. Szczególnie młodych chłopców. Tymczasem gnieździł się za marną pensyjkę w Qui Pro Quo, patrząc jak jego koledzy rozkwitają. Dymsza i Bodo co chwila dostawali nowe propozycję, odrzucając je jak nic nie znaczące śmietki. On na to sobie pozwolić nie mógł i każdą propozycję lub szansę na rolę traktował tak, jakby od niej zależało jego życie.\nNagle usłyszał ciche pukanie do drzwi. Zdziwiony spojrzał na zegarek wiszący tuż obok toaletki – dochodziła północ. - A któż to do licha o tej porze?! - mruknął zawiązując troczki od szlafroka. Nie spodziewał się żadnych gości. Nie umawiał się na ten wieczór z żadnym ze swoich przyjaciół. Lekko poddenerwowany otworzył drzwi i... osłupiał. Na progu jego mieszkania stał nie kto inny jak Bodo.\n- Bodziu, Bodziu... mogę? - odparł Bodo i wszedł do środka nie czekając na zaproszenie.\nZlustrował uważnie mieszkanie przyjaciela. Rzadko tu bywał, pomimo zażyłości w jakiej byli z Karolem. Po za pracą zwykle spotykali się w kawiarniach lub w mieszkaniach innych aktorów. Po za tym, zawsze istniało prawdopodobieństwo, że akurat u Karola będzie jego jakiś „przyjaciel”. Bodo niezbyt chętnie przebywał w ich towarzystwie.\nOstatni raz był tutaj kilka lat wcześniej przy okazji urodzin czy innych imienin gospodarza. Wystrój małego mieszkanka niezbyt się zmienił. Na ścianie nad łóżkiem nadal wisiał poster z Rudolfem Valentino, którego śmierć Hanusz przypłacił dwutygodniowym „załamaniem nerwowym” i notorycznymi groźbami popełnienia samobójstwa w nurtach Wisły lub pod kołami dorożki.\n- Trzymasz kozę w mieszkaniu?! - zapytał Bodo wyrywając zwierzęciu połę swojego płaszcza z pyska. Koza Zofia była atrakcją Qui Pro Quo i występowała wraz z Hanuszem w jednym z numerów.\n- Tam gdzie ją trzymałem wcześniej, chcieli ją zarżnąć. A poza tym w czym ona jest gorsza od pieska lub kanarka? To idealny domowy pupil - odparł Karol i wskazał Eugeniuszowi miejsce na sofie. Sam usiadł na krześle przy toaletce. - Co cię do mnie sprowadza Bodziu? Ach i gdzie moje maniery, wina?\nBodo odmówił gestem dłoni i pogłaskał Zofię, która oparła sobie łeb na jego kolanach, łakomie patrząc na krawat, który wystawał mu spomiędzy guzików kamizelki.\n- O nie! Karol zabierz ją bo zaraz mi zeżre całą garderobę! – Bodo znów zaczął wyszarpywać płaszcz z zębów kozy.\nHanusz zachichotał i chwycił kozę za obrożę, do której przypinał łańcuszek. Aczkolwiek nie miałby nic przeciwko gdyby garderoba Bodo została posiłkiem Zofii. Wiedział jednak, że to tylko czcze marzenia. Bodo był tak nieosiągany a jednocześnie tak bliski. On jako jedyny w teatrze nie patrzył na niego z obawą, pomimo tego, że Karol od początku dawał mu jasne sygnały. Byli przyjaciółmi na amen. I być może właśnie dlatego Karol, skrył swe pragnienia co do Eugeniusza.\nGdy wrócił do pokoju, Bodo od niechcenia przeglądał płyty winylowe rozrzucone na etażerce.\n- Bodziu – Karol kokieteryjnie oparty o framugę drzwi patrzył z troską na przyjaciela. - Co się stało? – zapytał podchodząc do Eugeniusza. Na jego ramionach położył swoje dłonie i spojrzał w oczy mężczyzny. - Wpadasz tu, jesteś tajemniczy i zamknięty w sobie. Bodziu... Przecież wiesz, że mi możesz powiedzieć wszystko.\nBodo zamknął oczy i najmocniej jak potrafił zacisnął zęby. Wiedział, że Karol nie odpuści. Zaczynał żałować, że tu przyszedł, lecz to było jedyne miejsce gdzie mógł być poza zasięgiem tego wszystkiego co na niego się wylewało. I teraz właśnie przemknęło mu przez myśl czy aby na pewno nikt nie widział jak tu wchodzi. Jeszcze tego mu brakowało by się zaczęły się TEGO typu plotki.\n- Daj tego wina – powiedział Bodo i zdjął marynarkę, po czym rozpiął jeszcze kamizelkę i rozluźnił krawat.\nHanusz sięgnął za łóżko po kolejną butelkę wina i czysty kieliszek. Nalał alkohol i podał go przyjacielowi. Sam przycupnął na brzegu sofy i z wyczekiwaniem patrzył na przyjaciela.\n- „Jeśli chcesz... to mnie bierz...” - zanucił cichutko Bodo, po czym głęboko westchnął. - Ja już mam dość tych bab! - powiedział w końcu. - Jedna ciągle chce kwiatów. A jak je dostanie to wybrzydza, że ona tych nie lubi. Druga ciągle by chciała do Adrii. A czy ja śpię na pieniądzach by codziennie chodzić do Adrii?! Trzecia... Heh! Trzecia ciągle o ślubie! Mam dość tych bab! Dość! A no i oczywiście mamusia. Ona ciągle myśli, że ja mam 5 lat i może mi rozkazywać. Ja już mam po dziurki w nosie, tych chimerów, tych narzekań, trzepotu rzęs i umizgów! DOŚĆ!\nHanusz siedział oszołomiony. Nigdy nie widział tak ożywionego Eugeniusza. Nigdy poza sceną.\n- Ty ćwiczysz rolę czy serio jakaś dzierlatka zalazła ci za skórę?\nBodo poprawił opadające na czoło włosy, które rozsypały się gdy wyrzucał z siebie cały żal. Spojrzeli na siebie z Karolem i jednocześnie wybuchnęli śmiechem. Bodo podszedł do sofy i usiadł obok przyjaciela. Objął go ramieniem i spojrzał głęboko w oczy. Ich twarze dzieliło zaledwie kilka centymetrów i Hanusz czuł oddech Eugeniusza na swojej twarzy. Jego serce zaczęło galopować jak oszalałe. Czuł jak jego całe ciało staje się torem dla mrówek, które biegają jak oszalałe. Czuł również jak twardnieje i za chwilę cienki, satynowy szlafrok tego nie ukryje.\n- Och Karolu mój drogi... - westchnął Bodo – Nawet nie wiesz jak bardzo mi zalazły za skórę. Napijmy się – powiedział i stuknął swoim kieliszkiem w kieliszek Hanusza, po czym odsunął się od niego, pozbawiając go wszelkich złudzeń. - Wiesz co? - dodał po chwili i znów dopadł do niego, wbijając go w sofę. – Walić to! Bawmy się! Po co komu baby! PIES JE TRĄCAŁ! - zawołał i ruszył w stronę gramofonu.\nPo chwili w całym mieszkaniu rozbrzmiewały skoczne jazzowe rytmy. Karol nie miał złudzeń, ta noc będzie jego ostatnią w tym mieszkaniu. Sąsiedzka cierpliwość się skończy. Za bardzo jednak mu w tym momencie to nie przeszkadzało i z uśmiechem na ustach ruszył w tan, ściskając w ręce butelkę z winem.\nRankiem ostre słońce wpadło w szczelinę między zasłonami, wprost na twarz Karola, który zasnął skulony na otomanie, z rozchełstanym szlafrokiem. Spojrzał nieprzytomnie dookoła, jednocześnie zakrywając się nieudolnie szlafrokiem. Po mieszkaniu walały się papiery z rozerwanych skryptów scenariuszy, okładki płyt i butelki po winie. Zrozumiał czemu jego głowa ważyła tonę. Usiadł lekko jeszcze otumaniony i ziewnął. Po chwili poczuł jak coś mokrego i zimnego trąca jego rękę. To była Zofia,, która zerwała się ze sznura i radośnie deptała teraz papiery i butelki.\n- Bodzio – szepnął Hanusz i zerwał się – Bodziu?! - wszedł do kuchni i spostrzegł przyjaciela, który jak gdyby nic siedział w samych spodniach i podkoszulce i pastował buty.\n- Zofia zżarła sznurek – powiedział i wrócił do pastowania butów, pogwizdując przy tym.\n- Bodziu, ty czarcie! Jak to jest możliwe, wytłumacz mi to, mój drogi! - Karol nie był w stanie zrozumieć jak po tym, gdy wypili w jedną noc blisko roczny zapas win, jakie miał w domu, Bodo tak po prostu siedzi w jego kuchni i pastuje buty pogwizdując, on sam czuł się jakby przejechał go pociąg. - Że ja zdycham, a ty jesteś po tej czarciej nocy jak nowo narodzony?! To jest wbrew naturze, Bodziu!\n- Szczerze mówiąc to głowa zaraz mi pęknie, a sposobem na kaca jest praca, mój drogi Karolu. Masz okropnie zaniedbane buty.\n- Och, a więc to twój sposób na kaca... ja pozostanę przy moich sposobach... - powiedział i zmoczył ścierkę we wiadrze z wodą. Odcisnąwszy ją mocno, teatralnie przyłożył ją sobie do głowy i wyszedł z kuchni. Położył się na łóżku i zaczął umierać.\nPo chwili obok niego usiadł Bodo. Hanusz spojrzał na niego spod ścierki.\n- I z czego się śmiejesz, Bodziu. Czarcie okrutny? Chyba powinieneś już iść, bo próba... Och moja biedna głowa...\n- Próba fakt. Ale jest mały problem – odparł Bodo, siadajac głębiej na łóżku i opierając się plecami o ścianę.\nKarol podniósł się i usiadł po turecku\n- Tak? Jaki problem?\n- Nie pamiętam ani linijki tekstu – powiedział Eugeniusz i roześmiał się szczerze. - Dyrektor mnie zabije jak się tam pojawię. W sobotę premiera... A ja nie umiem tekstu. Hahahahaha!\n- Fakt. Niepojawienie się można łatwiej wytłumaczyć – odpowiedział Karol i westchnął ciężko. Jego dłoń mimowolnie powędrowała w stronę dłoni przyjaciela. Delikatnie musnął ją swoimi palcami. Ani przez moment nie stracili kontaktu wzrokowego. Palce Karola wędrowały delikatnie po nagim ramieniu, Eugeniusza, przez bark aż do policzka, na którym zatrzymały się, jakby wyczekując aprobaty. Bodo nie raz już doświadczał takich podchodów ze strony Karola, ale zawsze było to formą żartów. Teraz wiedział, że Hanusz nie żartuje. I wiedział, że on sam tego również chce. Powietrze zgęstniało.\nDruga ręka Hanusza, wślizgnęła się pod koszulkę Boda, delikatnie, nieśmiało. Zagryzł wargi i zbliżył swoją twarz do twarzy Eugeniusza. Dzieliło ich kilka centymetrów, które z sekundy na sekundę zmieniały się w milimetry. W końcu, ich wargi złączyły się. Najpierw nieśmiało, subtelnie, z lekkim wstydem.\n- Czemu przestałeś? - zapytał Bodo, gdy Karol przestał i odwrócił speszony wzrok. Chwycił przyjaciela za podbródek i zmusił by na niego spojrzał. - Kontynuuj... proszę...\n- Jesteś pewien? – zapytał nieśmiało Karol.\n- Gdybym nie był pewien – Bodo zmienił pozycję na bardziej wygodną – to czy nadal byłbym tutaj? - przyciągnął ku sobie przyjaciela, delikatnie rozsupłując troczki szlafroka. Jego oczom ukazało się dość atrakcyjne ciało. Prawda, widział nie raz przyjaciela w negliżu, w garderobie. Ale zwykle jedynie od pasa w górę. Teraz miał całościowy obraz. Bodo jęknął i musnął dłońmi tors Karola. Jego wzrok przesuwał się wraz z rękoma w dół i zatrzymał się na wpółtwardym już penisie.\nBodo poczuł, że i sam już twardnieje. - Karolll... - wyszeptał wprost w jego usta, jednocześnie kładąc jego na swojej już zarysowanej przez materiał spodni, erekcji.\nHanusz uśmiechnął się, zachęcony. Był szczęśliwy, że jego marzenie zaczyna się realizować. Musnął zachłannie usta Eugeniusza i ruszył w wędrówkę znaczoną pocałunkami w dół.\nSprawnie rozpinał kolejne guziki spodni przyjaciela by w końcu uwolnić go od więzów spodni. Cicho jęknął i przesunął językiem od nasady penisa aż po sam, przekrwiony już czubek, doprowadzając Boda prawie do omdlenia. Poczuł jak Eugeniusz wplata palce w jego włosy i mocniej przyciska do do swego krocza. Pewny już siebie Karol zachłannie objął ustami penisa, Eugeniusza, tocząc językiem zawiłe esy-floresy. Prawą dłonią przesuwał po całej długości, w dół i górę a lewą delikatnie ugniatał jądra. Nie minęły dwie minuty, gdy poczuł ciepłą ciecz rozlewającą się aksamitem po jego gardle.\n- Przep...przepraszam – jęknął Bodo.\nHanusz powrócił do pozycji siedzącej i roześmiał się ocierając kciukiem kąciki ust.\n- Przecież nic się nie stało – mruknął i nachylił się by pocałować kochanka. Po chwili siedział już na nim, oplatając go nogami, i wbijając mu w brzuch swoją erekcję. Poruszał rytmicznie swoimi biodrami, czując na pośladkach, że Eugeniusz znów zaczyna być gotowy do zabawy.\nUporem maniaka wpijał się w szyję Boda, w jego pięknie zarysowane obojczyki a ciche westchnięcia kochanka miło łechtały jego ego.\n- Chcesz więcej? - zamruczał mu do ucha, przygryzając je lekko. - Chcesz postawić wszystko na jedną kartę?\n- Tak, tak... proszę – Bodo jęczał szukając ustami choćby skrawka ciała Karola. Był go spragniony jak nigdy przedtem nikogo.\n- Zaczekaj – Hanusz wstał i zrzucił z siebie do końca szlafrok. Podszedł do toaletki i wyciągnął z niej mały słoiczek. - To będzie nam potrzebne. A teraz ściągaj to z siebie – powiedział władczo i podciagnął go góry podkoszulkę Eugeniusza, która po chwili wylądowała na niczego świadomej Zofii. W ślad za koszulką, powędrowały i spodnie. - Połóż się na brzuchu – rozkazał Karol.\nEugeniusz wykonał polecenie i poczuł jak zwinne dłonie przyjaciela zaczynają masować jego ramiona, plecy a w końcu pośladki. Czuł gorące usta całujące je i rozżarzone palce wbijające się w nie, raz po raz. - Może trochę boleć, ale rozluźnij się... Spokojnie – powiedział i odkręcił słoiczek.\nGłos Hanusza uspokajał Boda ale i jeszcze bardziej nakręcał. W najmniej spodziewanym momencie poczuł jak coś napiera na jego wejście. Łagodnie lecz zdecydowanie. Karol powtarzał ciągle by głęboko oddychał, wsuwając powoli w niego palec. Syknął, czując rozrywający ból.\n- Ciiii... rozluźnij się. To nie potrwa już długo... - mruknął i wsunął w niego drugi palec.\n- Niech to trwa jak najdłużej!\nHanusz uśmiechnął się i chwycił Boda za biodra, unosząc je. Jednocześnie nabrał więcej wazeliny ze słoiczka i obficie rozprowadził ją po swoim przyrodzeniu.\nWysunął delikatnie palce i złożył szybki pocałunek na kręgosłupie Eugeniusza, po czym wszedł w niego gładko jak nóż w masło.\n- Słodki Jezuuuuuuuuuu! – Bodo jęknął przeciągle, jednocześnie mocniej wypinając pośladki. Doznał właśnie najwspanialszego uczucia w swoim życiu i pragnął by trwało ono wiecznie. Chciał aby już nigdy Hanusz nie opuszczał jego wnętrza. Wsparł się na łokciach i delikatnie odwrócił głowę. Karol dostrzegł to i nachylił się by go pocałować.\n- Podoba ci się? - zapytał zwiększając tępo swoich ruchów. Po pustym mieszkaniu rozlegał pogłos uderzających o siebie dwu ciał i skrzypienie łóżka.\n- Nawet nie wiesz jak... ooooooooochh, taaaaak! Karrrrrrrol!\nEugeniusz mdlał raz po raz. Nie docierało do niego kompletnie nic oprócz tego, że przeżywa rozkosz. Oprzytomniał dopiero gdy Karol wyszedł z niego i położył na plecach unosząc jego nogi do góry. Ponownie w niego wszedł. Patrzyli sobie w oczy, nie marnując ani nanosekundy na to by mrugnąć. Jakby bali się, że gdy to zrobią wszystko zniknie i rozpłynie się jak sen.\n- Bodziu... zaraz... ach... taaaakk... proszę...\nPo chwili Bodo poczuł na swoim brzuchu i torsie rozlewające się ciepło. Karol chwycił jego penisa i zaczął jak oszalały go onanizować. Długo nie zajęło a Eugeniusz wytrysnął wprost na niego. Opadł bezwładnie obok Eugeniusza, który nie mógł uspokoić oddechu i spojrzał na niego wyczekująco. Jakby czekał na to, że jego kochanek coś powie. Nie powiedział jednak nic. Położył jedynie swoją dłoń na jego policzku i delikatnie przesunął po nim kciukiem.\n- Warto było tyle czekać? - zapytał Bodo.\n- Zawsze warto – odpowiedział Karol.\nEugeniusz uśmiechnął się i pocałował Hanusza.\nNadeszła sobota. Długa i wyczekiwana. Właśnie dziś miała odbyć się premiera nowego spektaklu z udziałem Boda. O mały włos a wszystko legło by w gruzach. Dyrektor teatru wściekł się na Eugeniusza, za to niespodziewane zniknięcie w środku tygodnia, kiedy to nikt nie wiedział gdzie podziała się gwiazda. Był bliski ponownego zwolnienia Boda, jednak perspektywa stracenia takiej gwiazdy po raz kolejy, nie uśmiechała mu się. Skończyło się na naganie i osobistym pilnowaniu go na próbach, które szły bardzo topornie z powodu małej niedyspozycji, którą wyjaśniono nieszczęśliwym upadkiem na oblodzonym chodniku i upadku na kość ogonową. Na szczęście do soboty wszystko wróciło do normy.\nOd tamtego dnia Eugeniusz nie rozmawiał z Karolem. Ciągle się mijali. Każdy miał swoje sprawy. Bodo próby, Hanusz casting. Aż do dziś. Siedzieli tylko we dwóch w garderobie przygotowując się do występu. Hanusz karmił Zofię marchewką i buraczkami.\n- Karol – zaczął nieśmiało Bodo. - Musimy porozm...\n- BODO NA SCENĘ!!! – reżyser wpadł do garderoby z krzykiem.\n- Musisz iść – powiedział cicho Hanusz.\n- Nic nie muszę – odpowiedział Bodo.\n- BODO NA SCENĘ! - krzyknął ponownie reżyser.\n- Bodziu, ja cię proszę...\n- Ja też cię proszę – Bodo zbliżył swoją twarz do twarzy Karola. - Dziś po występie? Uciekniemy bocznym wyjściem... Tylko we dwóch...\n- BODO NA SCENĘ!\nKarol przytaknął i uśmiechnął się, gdy Eugeniusz delikatnie musnął jego usta.\n- PRZED PAŃSTWEM EUGENIUUUUUSZ BOOODO. KRÓL DAMSKICH SERC I... – głos konferansjera dobiegał aż do garderoby. Bodo wstał poprawił frak i puścił oczko do Karola, który spąsowiał jak pensjonarka.\n- Mój Bodzio – powiedział uszczęśliwiony Hanusz i ruszył za kulisy by zobaczyć występ Eugeniusza.\nQui Pro Quo - warszawski teatr kabaretowy, działający w latach 1919-1931; na jego deskach występowały największe polskie gwiazdy tamtego okresu: Zula Pogorzelska, Adolf Dymsza, Eugeniusz Bodo.\nAdria- warszawska kawiarnia; niezwykle popularna w latach 20 i 30; miejsce spotkań warszawskiej śmietanki towarzyskiej.\nRudolf Valentino (1895-1926) - amerykański aktor, pochodzenia włoskiego, nazywany pierwszym amantem kina. Gdy zmarł wiele fanek i fanów popełniło samobójstwo.\nSeacastle, jacksbrokenheart, Megi, Cathy_stas, and RainbowUnicorn as well as 6 guests left kudos on this work! (collapse)