Wakacje w Piekle: 2011\nAutor: Zu o 21:32 Brak komentarzy:\nDwunasty i trzynasty dzień, 25-26 sierpnia.\nKońcówka turnusu. Spędziliśmy ją na miejscu chroniąc się przed żarem z nieba. Basen, siatkówka, tańce wraz z końcowym pokazem, gimnastyka wraz z końcowymi testami, zdjęciami i omówieniem postępów. Późnym wieczorem jakiś film w najchłodniejszym (oprócz piwnicy) miejscu domu, jakim jest sala gimnastyczna usytuowana od północnego zachodu budynku. I tak mamy znacznie chłodniej niż w mieście dzięki sąsiedztwu lasu. Dodatkowo usytuowanie domu sprawia, że jeśli wieje chociaż trochę, to właśnie u nas. To z kolei „zasługa” Przełęczy Dukielskiej – najniższego miejsca w grzbiecie Karpat. Wiatr korzysta z tego korytarza do woli. Latem, jak teraz, przynosi ulgę, lecz zimą czasem daje się we znaki.\nKończymy zatem i czas wracać do pracy, nauki, domowych spraw. Dla nas najbliższe dni będą oznaczać zmianę trybu życia na spokojniejszy, ale na pewno nie leniwy. Musimy zlikwidować zaległości, których nagromadziło się sporo. Jutro rano podjedzie bus i zakończy się ostatni turnus.\nZamrażamy zatem bloga do zimy i uaktywnimy się w pierwszym dniu obozu narciarskiego.\nAutor: Zu o 21:31 Brak komentarzy:\nJedenasty dzień, środa 24 sierpnia 2011\nRuszamy się coraz wolniej, pijemy coraz więcej, siedzimy w basenie z małymi przerwami, śpimy (niektórzy) w namiotach, jemy lody kilka razy dziennie. Ale to i tak nie pomaga na upał. Chyba chcemy żeby nie pomagało. Za tydzień przyjdą chłodniejsze dni i będziemy tęsknić za gorącem, które tymczasem będzie w drodze do ciepłych krajów. Wypowiadam się w liczbie mnogiej biorąc na siebie domyślnie preferencje większości. A teraz w moim imieniu powiem, że MAM DOŚĆ TEGO GORĄCA!!! Nie mogę doczekać się krótkich dni, ciepłego pieca, pakowania plecaka, narciarskich wędrówek, mrozu na policzkach. Moje credo to – aby do zimy! Lato jest dla mięczaków.\nDzisiejszy wyjazd do Krosna nie był może najlepszym pomysłem w taki upał, ale to jedyny termin, jaki mieliśmy możliwość zarezerwować w studiu nagrań. Kilkanaście osób dokonało próby nagrania piosenek w profesjonalnych warunkach. Własnoustnie wykonana pamiątka – pochwalić za chcenie. A będąc w Krośnie, można było wydać resztki pozostałych po Iwoniczu pieniędzy, zjeść jeszcze jednego loda, nie iść do muzeum, pooddychać wakacyjną atmosferą prowincjonalnego, podgórskiego miasteczka.\nTańce w wodzie to już norma i przedziwne zjawisko, na widok którego człowiek odruchowo się uśmiecha. Powinienem napisać o biwaku, który odbył się ostatniej nocy. W odległości około kilometra od domu, w lesie zabiwakowała starsza połowa naszych obozowiczów. Było ciepło, bezkomarowo, spokojnie, ogniskowo, bezsennie z powodów socjalnych. Powinni dzisiaj paść do łóżek. Pewnie mnie zaskoczą i nie padną, z powodów jak wyżej.\nAutor: Zu o 22:19 Brak komentarzy:\nDziesiąty dzień, wtorek 23 sierpnia\nOkolice Odrzykonia i Krosna obfitują w interesujące miejsca. Jednym z nich jest Iwonicz Zdrój – miasteczko założone jako uzdrowisko w XIX wieku. Położone wśród gór Beskidu Niskiego ma swój klimat. Wprawdzie nie wytrzymał bym tam dłużej niż kilka godzin, gdyż nie jestem typem „kuracjusza”, ale lubię to miejsce raz na jakiś czas odwiedzić. Dzisiaj byliśmy w Iwoniczu z całą naszą grupą. Nareszcie, po wielu dniach braku możliwości, w końcu można było wejść do sklepu i wydać pieniądze. Oprócz sklepów udało się zauważyć kilka ciekawych obiektów m.in. pijalnię wód, skocznie narciarskie, Bełkotkę – gazujące źródło. A po powrocie do domu stały schemat – gimnastyka i tańce (znowu w wodzie). Wieczorem, po kolacji grupa starszych „kolonistów” wybrała się na obiecany biwak. Zabrali namioty, śpiwory, jakieś zapasy i poszli do lasu. Wrócą rano, na śniadanie. Jest tak gorąco, że można spać pod gołym niebem bez namiotu. Jest jednak pewne „ale” – komary, których ilość stale rośnie. Odkryłem pewną regułę. Komary znajdują się jedynie w dolnej warstwie, do dwóch metrów nad ziemią, powyżej ich nie ma. Dzięki moskitierom w oknach, w domu nie są uciążliwe.\nZieleń wokół domu już nie jest taka soczysta jak ostatnio. Na czubkach buków coś zaczyna się żółcić a czereśnie dostają czerwonej poświaty. Czyżby lato chyliło się ku jesieni?\nÓsmy i dziewiąty dzień w Piekle, 21-22.08.\nW niedzielę staramy się odpocząć, wobec czego nie ma zajęć . To znaczy są ale inne niż co dzień. Nazwijmy je „ratunkowe”, czyli staramy się zająć czas osobnikom nudzącym się i nie potrafiącym samemu wykorzystać wolnych godzin. Nie było żadnych męczących ćwiczeń, pieszych wycieczek itp. Dla większości niedziela była dniem plażowym. Z ciekawszych wydarzeń należy odnotować lokalną, udaną próbę bicia rekordu ilości gitar grających jednocześnie Hey Joe Hendrixa . Jeśli dobrze policzyłem, było pięć gitar, banjo i kontrabas. Jak na nasze wyludnione Piekło to niezły wynik.\nPrzyplątał nam się jakiś wirus, prawdopodobnie przywieziony skądś do Piekła. Pierwsze zareagowały moje osobiste dzieci a później kilkoro wspólnych. Objawia się bólem gardła, czasem kaszlem i w dwóch przypadkach, nieznacznie podwyższoną temperaturą. Dzisiaj mieliśmy chyba (oby) apogeum zjawiska.\nKilku chłopców spało tej nocy w namiotach – przeżyli.\nNareszcie upały pozwalają cieszyć się prawdziwie wakacyjną atmosferą. Poniedziałkowe zajęcia tańca odbyły się częściowo w wodzie (waterrobic?), podobnie jak powrót z wycieczki do Odrzykonia. Niektórzy wskakiwali do basenu w ubraniach, chłodząc się po męczącym podejściu na naszą górę. Może powinienem wspomnieć, że dom stoi sobie daleko poza wsią, samotnie, w miejscu, gdzie nikt nie chciał mieszkać i tylko bieda zmuszała ludzi do takich decyzji. Kiedy tylko nadarzała się okazja, mieszkańcy uciekali na dół, gdzie łatwiej było żyć. Dalej tak robią, chociaż ci, którzy zostali odchodzą z Piekła idąc zazwyczaj w swoją ostatnią drogę. Młodzi dawno zwiali. Jedynym wyjątkiem w tym zjawisku jest nasza rodzina, która obecnie stanowi blisko połowę mieszkańców przysiółka. Jedyne od wielu lat dzieci, które się tu urodziły, to nasze dzieci. Dla nas to miejsce nie jest zsyłką a najpiękniejszą wyspą wśród świata, jaki wszyscy dobrze znamy. Jeśli przebywające tutaj dzieci zauważą chociaż niewielki kawałek tej „wyjątkowości”, chcą zazwyczaj wracać i zdarzało się już, że potrafiły wprost powiedzieć, że w przyszłości chciałyby mieszkać w takim miejscu (pozdrowienia dla Janka „Kreta” Rosnera i Adasia Buśko!). Odbiegłem od głównego wątku, którym było męczące podejście pod górę – w takim momencie łatwo zrozumieć motywację tych co się wyprowadzili. Celem wycieczki były kapliczki odrzykońskie, których jest mnóstwo a każda ma swoją historię, sens i intencję postawienia. Z zebranych materiałów spróbujemy zrobić albumik.\nAutor: Zu o 22:21 Brak komentarzy:\nAutor: Zu o 22:45 Brak komentarzy:\nDzień piąty, szósty i siódmy, 18 – 20 sierpnia\nSeria drobnych wydarzeń zaburzyła regularność wpisów. Zaczęło się od czasowego „zaginięcia” aparatu fotograficznego, który w cudowny sposób odnalazł się sam, pomimo wcześniejszego, wielokrotnego przeszukiwania całego domu. Mamy sobotę, jest wieczór i wszystko wróciło do równowagi. Na naszej sali gimnastycznej trwa dyskoteka, za oknem grają świerszcze, nieco podziębione chłodniejszymi ostatnio nocami. Na niebie resztki czerwonego zachodu słońca a w kalendarzu rozpoczął się ostatni tydzień naszych pracowitych wakacji. Ostatnie dni były bardzo ciepłe i jedynie dzisiaj zrobiło się trochę chłodniej, zaś wczorajsza, wieczorna burza odstraszyła amatorów biwakowania w lesie. Muszą poczekać do jutra.\nZapewne już wspominałem kiedyś, że każda grupa ma swoją specyfikę i różni się od pozostałych. Jednym z przykładów na działanie tego zjawiska jest np. boisko do siatkówki, które rok temu zaczęło funkcjonować koło domu i przez całe poprzednie wakacje było wykorzystane najwyżej dwa razy. W tym roku jest eksploatowane w każdej wolnej chwili i bez namawiania z naszej strony. Obecny turnus zagospodarowuje sobie każdy moment pomiędzy zajęciami i robi wrażenie, że codziennie brakuje im kilku godzin dnia aby nacieszyć się swoim towarzystwem. Ta uwaga dotyczy raczej starszej części uczestników. Mamy tez młodszych, którzy zdobywają dopiero umiejętność przebywania i współdziałania w grupie. Są bardzo dzielni i dają sobie radę. I , co bardzo ważne dla rodziców a nam ułatwia życie, są po prostu grzeczni.\nZa nami pierwszy tydzień turnusu. Myślę, że był dla wszystkich męczący fizycznie. Jutrzejsza niedziela da nam trochę odpocząć od codziennych zajęć. Jutro , poza niezbędnym minimum, nie mamy przewidzianych żadnych działań . Odpoczywamy bawiąc się na luzie jak kto ma ochotę. Czyli dzieci decydują co będą robić. Jedyni poszkodowani w tych warunkach, to grupka Intensywnie Walczących ze Skoliozą. Im chyba gimnastyka się nie „upiecze”.\nAutor: Zu o 22:42 Brak komentarzy:\nTrzeci dzień, wtorek 16 sierpnia 2011\nW nocy obudziła nas potężna ulewa i przechodząca gdzieś w oddali burza. Na szczęście, po porannej mżawce nastał całkiem ładny dzień. Patrząc na długoterminowe prognozy pogody, był to ostatni deszcz w te wakacje. Jedno zjawisko zaczyna nam trochę przeszkadzać – szczególnie wieczorami – komary, których do tej pory u nas nie było. Są gatunkiem rzadko występującym w tych stronach i myślę, że mieszkańcy np. Warszawy bardzo chcieliby mieć taki z nimi problem, jak my. Siedzę teraz przy otwartym na oścież balkonie (godzina 22.00) i żaden mnie jeszcze nie zaatakował, ale wieczorem podczas działań na tyrolce, próbowały nas kąsać\nZapewne ktoś mógłby się zastanawiać, o czym ten facet pisze, nie ma innych problemów, tylko komary? No właśnie, jak na razie, na tym turnusie nie ma innych problemów. Kogoś bolał nadgarstek, więc zdiagnozowaliśmy problem w szpitalu i okazuje się, że problemu nie ma. Ból powinien niedługo ustąpić. Grupa integruje się w szybkim tempie (tym bardziej, że większość to starzy znajomi) i chyba stworzą sympatyczną ekipę, w której nie będą rodzić się sztuczne problemy – jak to czasem bywa. Nasz największy wróg – tęsknota, też jeszcze się nie uaktywnił. Nasze pociechy już są w łóżkach i sądząc po ciszy w pokojach, zmęczone całym, aktywnie spędzonym dniem, szybko usną.\nAutor: Zu o 08:05 Brak komentarzy:\nAutor: Zu o 13:14 Brak komentarzy:\nAutor: Zu o 22:52 Brak komentarzy:\nDzisiejszy dzień miał na celu podsumowanie naszego turnusu.\nNa początku rozciągaliśmy się do zdjęć końcowych w sznurkach\ni szpagatach. Potem długo odpoczywaliśmy na trampolinie lub\nbasenie. W przerwach pomiędzy odpoczynkiem pakowaliśmy się.\nNastępnie zeszliśmy na sale oglądać pokaz slajdów. Zdjęć\nbyło bardzo dużo i wywoływały dużo emocji. W tle grała\nodprężająca muzyka, która raczej wszystkich rozmieszała.\nPotem nastąpił dalszy ciąg pakowania się i oglądania filmu\nna sali ( ,,Rrrrrrrrrrr”). Po kolacji zagraliśmy\npożegnalny mecz piłki nożnej. Wróciliśmy do domu, zmęczeni i\nsmutni, że te 2 tygodnie tak szybko minęły. Kończymy już,\nidziemy rozkoszować się ostatnimi godzinami w Piekle.\nAutor: Zu o 19:54 Brak komentarzy:\nDzień 12, piątek 12 sierpnia\nDzisiejszy dzień był jedynym z najbardziej pracowitych dni jak dotąd. Już od rana czekały na nas tańce i ćwiczenia. Ten poranny czas został spędzony bardzo aktywnie, dopinaliśmy mianowicie na ostatni guzik nasze układy taneczne i kręgosłupy. Pokaz taneczny rozpoczął się tuż po drugim śniadaniu. Najpierw byliśmy my, czyli starsi. Zatańczyliśmy po trzy krótkie tańce: cha-cha, samba i jive, w tej kolejności. Później przyszła kolej na maluszki, które popisały się z przy remixie baletu, hip- hopu i Micheala Jacksona. Potem każdy robił to, na co miał ochotę, aż do obiadu, na który były paluszki rybne i krupnik.\nKolejnym punktem programu, zaplanowanego na dziś, była odległa forma podchodów. Podzieliliśmy się na dwie drużyny, ale zamiast gonić siebie nawzajem, poszliśmy w dwie przeciwne strony, by rozwiązywać wcześniej już przygotowane zadania. Zajęło nam to mniej więcej dwie godziny. Ale to jeszcze nie koniec atrakcji. Tuż po podwieczorku poszliśmy na boisko, by oglądać pokaz brazylijskich sztuk walki capoeira. Prowadzący sporo mówił o ich pochodzeniu, ale ja myślę, że to wszystko można skrócić do zwykłego stwierdzenia, że wzięło się to od afrykańskich niewolników, którzy szukali sposobu, jak się obronić przed żołnierzami. ¬Uczyliśmy się potem robić jeszcze gwiazdy i salta (po prostu staliśmy na rękach).\nNa sam koniec dnia była (a w zasadzie to wciąż jest) pożegnalna dyskoteka. Nie wiem, co tam się dzieje na dole, ale wygląda na to, że dzieci się naprawdę dobrze bawią .\nZapomniałam jeszcze dodać, że tuż przed pokazem dostaliśmy nasze koszulki obozowe i to właśnie w nich tańczyliśmy. Tego roku są mocno zielone, ale prezentują się o wiele lepiej, niż tego można by się spodziewać .\nKochane dzieciaki, bez nacisków z mojej strony, same siadają do komputera i relacjonują mijający dzień. Właśnie miałem zacząć pisać, a tu – niespodzianka! Rzeczywiście dzień był pracowity. Nie udało nam się tylko zrealizować obserwacji „spadających gwiazd”. Dzisiejszej nocy Ziemia przechodzi przez rój Perseidów (czy jak im tam) i byłaby szansa na obserwacje. Ale do tego potrzebne jest czyste niebo, którego niestety zabrakło.\nAutor: Zu o 22:50 Brak komentarzy:\nAutor: Zu o 21:44 Brak komentarzy:\nPo orzeźwiających porannych biegach i rozruchu jak i wielce\nsycącym śniadaniu zostaliśmy poinformowani o zaplanowanej na dzisiaj\nwycieczce na Prządki. Przyjęliśmy tę informację z wielkim entuzjazmem\n*wklej tu sarkazm*. Wycieczka w pełni spełniła nasze oczekiwania:\nprzeszliśmy szmat drogi, obejrzeliśmy trzy skały po czym zaczęliśmy\ntułaczkę powrotną do domu. W domu czekał na nas gorący a zarazem\nwyśmienity obiad, który zjedliśmy ze smakiem (rosół i pizza). Po obiedzie\nnastąpił czas na wyczekiwane przez wszystkich ćwiczenia i tańce z panem\nAdamem, na których doszlifowywaliśmy nasze układy do perfekcji (załóżmy że\ntak też się stało). Później nastąpiła rzecz niespodziewana. Do kolacji\nzostała jeszcze godzina i ta ilość wolnego czasu tak nas przestraszyła, że\nsami dobrowolnie zaczęliśmy grać w siatkówkę. Zanim zeszliśmy na jedzenie,\nzdążyliśmy rozegrać kilka meczy. Na kolację dostaliśmy resztki pizzy i\ndwie sałatki. Z braku innych możliwości zaraz potem otrzymaliśmy dokładne\nwytyczne co do mycia się i zeszliśmy na salę, by obejrzeć kolejny\nnastolatkowy film. Tak to wszystko dzisiaj właśnie wyglądało .\nPaweł (z małą pomocą dziewczyn)\nAutor: Zu o 23:46 Brak komentarzy:\nDziewiąty dzień, wtorek 9 sierpnia\nNareszcie nadszedł ten dzień, w którym pojechaliśmy do Krosna. Dzień wyczekiwany zapewne przez każdy kolejny turnus, czas zakupów (i zwiedzania). Zanim jednak trafiliśmy na dobrze znany nam krośnieński Rynek, udaliśmy się do huty szkła. Tam oprowadzał nas sam właściciel- pan Henryk. Obejrzeliśmy galerię szklanych tworów, wykonanych zarówno przez niego, jak i jego uczniów. Był tam między innymi największy zbiór żab i jaszczurek na całym świecie. Pan Henryk dużo opowiadał o swoich osiągnięciach, dokąd jeździł na wystawy, ile osiągnął podczas tych 36 lat tworzenia własnej firmy. Samej produkcji jednak nie zobaczyliśmy, odbyła się jedynie krótka prezentacja, jak zrobić karafkę (pan Henryk uprzedził nas jednak, że podobne rzeczy są dla niego zbyt przyziemne).\nPo kolejnych minutach, spędzonych w busie, trafiliśmy na Rynek, gdzie potulnie zjedliśmy swoje drugie śniadanie. Zgodnie z tradycją, większość osób poszła następnie do spożywczego. Anonimy zaopatrzyły się dla przykładu w 10 litrów pepsi i 4 paczki chipsów. Tożsamości nie zdradzamy ze względów oczywistych. Po odwiedzeniu ,,Małego Robinsona” i kilku innych atrakcji, wróciliśmy z powrotem do naszego Piekiełka.\nNa obiad było spaghetti bolognese lub carbonara, z kukurydzą lub bez. Jako pierwsi na sali ćwiczyli młodsi. Starsi poszli sobie potańczyć. Później nastąpiła nieoczekiwana zmiana i to nas pani Zosia piłowała sznurkami i klękami. Na sam koniec dnia wszyscy poszliśmy na tyrolkę, gdzie bawiliśmy się aż do kolacji (gotowana kukurydza z masłem). Kiedy wszyscy byli już najedzeni, większość osób podążyła na boisko. Zabawa trwała aż do chwili, gdy fioletowe chmury pojawiły się na horyzoncie, wieszcząc burzę. Reszta zdążyła jeszcze raz pojeździć w uprzęży.\nOgólnie podsumowując, ten dzień był naprawdę udany, zarówno pod względem zajęć jak i pogody. Oby jutrzejszy był jeszcze lepszy.\nMagda & Magda (Marysia i Gosia)\nAutor: Zu o 09:43 Brak komentarzy:\nÓsmy dzień, poniedziałek 8 sierpnia.\nPo pogodnych dniach przyszedł deszcz. Nie był ani długi ani uciążliwy, popadał w nocy i poprawił wieczorem a jutro już ma być sucho. Czyli nie jest najgorzej. Korzystając z sytuacji, oprócz wszelkich codziennych znanych działań, rysowaliśmy mapy i ukrywaliśmy „skarby”. I znowu okazało się, że jeśli coś nie jest „podane na tacy”, może okazać się bardzo trudne. To tylko dygresja z punktu widzenia obserwatora dziecięcych zachowań, ale chyba istotniejsza dla wiedzy rodziców niż, co było na obiad (pomidorowa z makaronem lub ryżem i pierogi : ruskie, z mięsem, z jagodami). Z roku na rok coraz bardziej zanika kreatywność i twórcza pomysłowość. Kijem rzeki nie da się zawrócić, ale piszę o tym, bo mam warunki do analizy i wyciągania wniosków dużo lepsze niż np. nauczyciel w szkole. Jest jeszcze jedno zjawisko, które wydaje się być coraz powszechniejsze – bardzo szybka i bezproblemowa ucieczka w niehonorowe chwyty podczas gry. Nikt się tego nie wstydzi i nikt nie widzi problemu. Jeśli coś uda się zrobić „na skróty”, to się robi. Sądzę, że to metoda na wyprzedzenie konkurencji w rywalizacji, choć to tylko zabawa. Tę obserwację poczynił dzisiaj mój dziesięcioletni syn - …dobrze że z nimi nie grałem bo byłoby mi bardzo przykro….. Próbuję sobie przypomnieć, jak było za mojego dzieciństwa…….\nJeśli zacząłem smęcić, to może na skutek skumulowania przyczynków do tematu, który właśnie mi się „ulał” w trakcie czwartego turnusu.\nWłaśnie kończy się dyskoteka, na której nie byli jedynie Intensywnie Ćwiczący, wożeni do gabinetu Dorsum w Krośnie na mega ćwiczenia.\nAutor: Zu o 22:26 Brak komentarzy:\nDzisiaj znowu my (Marysia i Gosia) zostałyśmy brutalnie przymuszone\ndo opisania dwóch ostatnich dni. Nie będziemy się rozpisywać i dbać o\nskładnię, albowiem za 20 minut idziemy oglądać film.\nWczoraj nie mieliśmy zbyt wielu zajęć, jedynie tańce i ćwiczenia.\nPonieważ była sobota, dyżurni bardzo dokładnie wysprzątali dom. Przez\nresztę czasu odpoczywaliśmy, na basenie lub trampolinie. Nasz drogi\nPawełek z przemęczenia nie uczestniczył w zajęciach, a szkoda.\nWieczorem tradycyjnie graliśmy w piłkę nożną. Mecz był bardzo\nemocjonujący, dlatego wszyscy posmutnieli kiedy musieliśmy już wracać\nDzisiaj (w niedzielę) dzień rozpoczęliśmy od jajecznicy z cebulką i\nszyneczką. Później chętni udali się do kościoła, a następnie do\nsklepu. Reszta zbierała kamienie, by potem je pięknie pomalować\nwszystkimi kolorami tęczy. Potem tradycyjnie tańce i ćwiczenia, piłka\nnożna, film. Ogólnie rzecz biorąc dzień jak zwykle bardzo udany.\nPrzepraszamy, że tak krótko, ale nie mamy weny twórczej, a poza tym\nczas nas nagli :(\nAutor: Zu o 00:37 Brak komentarzy:\nPiąty dzień, piątek 5 sierpnia\nZacznę od tego, że moje współblogowiczki gdzieś się zawieruszyły i znowu muszę pisać osobiście. Może jutro kogoś dopadnę, kto mnie zastąpi.\nRelację z piątku zacznę od wiadomości, że namiotowicze przeżyli noc i jednym było zimno a drugim strasznie gorąco. Pierwsi w nocy się rozbierali a drudzy ubierali. Czy się wyspali- wątpię, ale przygoda była . Dzisiejszej nocy czterech młodszych chłopców postanowiło jeszcze raz spać w namiocie. Jeden już zrezygnował a drugi jest w trakcie (22.45).\nKilka lat temu rozstawiliśmy namioty i kilkanaście osób miało w nich spać. Wieczorem, przy ognisku zaczęliśmy opowiadać sobie odrzykońskie legendy i różne „straszne” historie (m.in. tę z samego dołu strony). Kiedy ognisko się skończyło i przyszła pora na sen, kilkanaścioro dzieci z poduszkami i kołdrami pod pachą, szeregiem powędrowało do domu. Namioty zostały puste.\nCieszymy się dobrą pogodą i coraz cieplejszymi dniami. Dzisiejszym hitem była przerwa w tańcach na schłodzenie się w basenie i tańczenie czaczy w wodzie. A oprócz tego, do obiadu dwie drużyny rywalizowały w wielu konkurencjach (nie tylko sportowych). Wieczorem, zaplanowane karaoke przerodziło się w spontaniczną dyskotekę i patrząc na entuzjazm, z jakim się bawiono, zbliża się nieuchronnie – drugi tydzień. Drugi tydzień to nie tylko wyrażenie określające czas, ono określa jak się dzieci czują i jak się bawią. To widać po relacjach między nimi, między nimi a nami, po ilościach zjadanych posiłków (coraz więcej), po kłopotach z wstawaniem (coraz trudniej) i po wielu innych objawach.\nDla mnie jako kierownika obozu największą atrakcją dzisiejszego dnia była kontrola z Kuratorium Oświaty. Największą wczorajszego kontrola SANEPIDu. No i bardzo fajnie było kilka dni temu podczas kontroli pań z biura Rzecznika Praw Dziecka. Jeśli chcecie wiedzieć skąd te kontrole, to informuję że to standard, niekiedy kilkakrotny w ciągu wakacji. Wszystkie wypadły dobrze, muszę tylko wyrobić sobie pieczątkę imienną, której zabrakło.\nAutor: Zu o 23:07 Brak komentarzy:\nCzwarty dzień, czwartek 4 sierpnia\nNo i stało się. Zostałyśmy wrobione w bloga(to znaczy Małgosia, Marysia i Magda). Dzisiaj dla odmiany po śniadaniu nie było tańców, tylko wszyscy wybraliśmy się na wyprawę do Jaskini Pająków. Jest to stały punkt programu dla każdego turnusu. Po półgodzinnym marszu, przedzieraniu się przez gałęzie i błoto, dociera się nad urwisko w lesie. Ponieważ jest tam naprawdę wąsko, a dzieci znane są ze swojej ruchliwości, ,,opiekuny” stają się wtedy wyjątkowo nerwowe. Nikt nie powinien zbliżać się do krawędzi czy nawet stać. Ci, co chcą zsunąć się na dół i przeciskać się przez skały, by zobaczyć przerażające białe kokony, zwisające z sufitu, mają wtedy swoją szansę. My jednak uważamy, że już samo zejście na dół po linie jest przygodą (chociaż tym razem nie zeszłyśmy). Kiedy wszyscy wrócą na górę, nadchodzi czas na drugie śniadanie. Procedura jest prosta: opiekun wykrzykuje, z czym jest kanapka, a następnie rzuca ją w stronę chętnego. Pasztet, pasztet, almette, pasztet, ser żółty, szynka, NUTELLA, pasztet. Później dostajemy jeszcze po batoniku i ruszamy w drogę powrotną.\nLas to oczywiście idealne miejsce dla zabaw. Zanim doszliśmy do domu, zagraliśmy może z 5 razy w „Baba Jaga patrzy!”(w wersję z drzewami). Oprócz tego szukaliśmy osób z przeciwnej drużyny, sprytnie pochowanych w kępach paproci albo po prostu pod gałęziami. Największe emocje wzbudziła jednak konkurencja „Stwórz leśnego ludka”, której wyniki będzie można wkrótce zobaczyć na zdjęciach. Każda drużyna miała łącznie 5 minut na wyłonienie i udekorowanie wybranej osoby, w możliwie najbardziej szalony sposób. Nie chcemy zdradzać wiele szczegółów, ale jedną uczestniczkę wysmarowano błotem.\nNa obiad dostaliśmy żurek(z kiełbasą lub bez, z jajkami lub bez) i, rzecz wielce popularną- pizzę. Później odbyła się tradycyjnie gimnastyka dla starszej grupy, a młodsi poszli na basen. Tańców dzisiaj niestety nie było, a to po prostu dlatego, że pan Adam nie mógł dojechać. Po podwieczorku młodsi zaczęli ćwiczyć, a my, z nudów, graliśmy w piłkarzyki. Propozycja, by pójść na boisko i pograć w prawdziwą piłkę, została zatem entuzjastycznie przyjęta.\nCóż by tu powiedzieć o meczu… drużyny były po 8 i 9 osób, wliczając w to 5 dziewczyn. To wcale jednak nie wyglądało tak, że stałyśmy z boku i patrzyłyśmy, jak inni się rzucają na piłkę. My rzucałyśmy się razem z nimi, dosłownie gryząc kostki naszym przeciwnikom. Gosia strzeliła 4, Iza 3, a Marysia jednego gola. Olga z kolei kopała po nogach, starając się też odbierać podania. Ostateczny wynik meczu doprawdy ciężko ustalić. Chyba było 16:9. Ale i tak wygrałyśmy.\nByłybyśmy zapomniały. Dzisiaj na boisku do siatkówki rozbiliśmy namioty i 8 osób będzie w nich nocować. Co za przygoda! To by było na tyle. Idziemy oglądać horrory\nNo i mamy zupełnie inne spojrzenie. Sam jestem ciekaw jak to wygląda z perspektywy uczestnika.\nTrzeci dzień, środa 3 sierpnia\nPierwszy dzień bez deszczu od prawie dwóch tygodni. Wykorzystujemy to, prawie nie wchodząc do domu. Posiłki jemy na tarasie przed domem, wieczorem mieliśmy ognisko, w ciągu dnia gry i zabawy na boisku. Wprawdzie tańce były na sali, ale to z powodu wciąż śliskiej , nasiąkniętej wodą ziemi. Wystartowały też zajęcia plastyczne prowadzone przez mamę Franka i Teosia. Dzisiaj było kleksowanie dmuchając w słomkę. Z otrzymanej figury należało, posługując się następnym narzędziem – wyobraźnią, wyimaginować potwora i dorysować mu niezbędne elementy. Okazuje się że, dość proste zadanie, było trudne do wykonania. Niektórym zawiodło wspomniane narzędzie. Czas na chwilę filozofii. Czy przypadkiem nasz system edukacji nie zmierza w kierunku nauczania jak szybko i trafnie rozwiązywać testy? Czy nie odnosicie wrażenia, że kreatywność jest cechą zanikającą i mało kogo obchodzi? W moim rozumieniu problemu – mówiąc najkrócej – ludzik z żołędzi wygrywa 10:0 z plastikowym wojownikiem najeżonym bronią.\nBym zapomniał. Jeździliśmy na tyrolce i dla niektórych było to baaardzo emocjonujące przeżycie. Nie wszyscy się zdecydowali ale powoli powinni dojrzewać do decyzji. Nasza tyrolka ma prawie dwieście metrów i poza 300 metrową nad Zalewem Solińskim, jest chyba najdłuższa w naszej części Polski.\nW natłoku spraw zapomniałem wrobić kogoś w bloga. Może jutro będę pamiętał.\nAutor: Zu o 23:18 Brak komentarzy:\nPierwszy i drugi dzień, 1 i 2 sierpnia\nWszystkich zrozpaczonych i tęskniących rodziców śpieszymy poinformować, że żyjemy, mamy się dobrze, jeśli nie dzwonimy to z braku czasu. Jeśli płaczemy z tęsknoty, to nas przytulają i pocieszają.\nWtorek był dniem organizacyjnym ale poszło bardzo sprawnie, bo na dwudziestkę, tylko siedmioro jest u nas po raz pierwszy. Po omówieniu regulaminu, planu dnia , rozpakowaniu się do końca, wymyśleniu nazw pokoi i kilku jeszcze ważnych sprawach, znalazł się czas na grę w siatkówkę, piłkę nożną (grają wszyscy już pierwszego dnia, co nie jest zjawiskiem codziennym). A oprócz tego była, jak zawsze, gimnastyka i tańce z Adamem. Żeby nam się nie wydawało, że sierpień będzie suchy, wieczorem padał deszcz.\nJuż po tym dniu widzimy, że grupa jako całość jest pełna energii i bardziej aktywna niż poprzednie, którym też nic nie brakowało. Może to trochę wyższa średnia wieku a może zdążyli odpocząć po trudach roku szkolnego. Jeśli na to nałoży się dobra pogoda ( a jest szansa), to będziemy mieli mieszankę, z której uda nam się dużo wycisnąć – z korzyścią dla mieszanki.\nJutro rozpocznę poszukiwania chętnych do pisania bloga. Jeśli mózg przeciętnego człowieka wykorzystywany jest w dziesięciu procentach, to mojemu po każdym wpisie ubywa jeden procent a piszę już od dłuższego czasu. Ktoś mnie musi, choćby czasowo, zastąpić. Na szczęście widzę potencjalnych kandydatów.\nDzień trzynasty i czternasty, 31 lipca i 1 sierpnia\nPiszę to z dużym opóźnieniem, bo faktycznie już podczas trwania następnego turnusu. Wciąż nie mogę się nadziwić, że to już sierpień. Trzy turnusy przeleciały jak szalone i patrząc wstecz trudno już nawet przypomnieć sobie to był na pierwszym, tak dawno to było.\nNiedziela również była zimnym, deszczowym dniem zmuszającym nas do działania pod dachem. Do tego już zaczęliśmy się przyzwyczajać. Co to będzie jak przyjdzie słoneczna passa? Tak więc finał kursu tańca, o którym tyle pisałem, odbył się w naszej małej salce gimnastycznej zmuszając uczestników do zmieszczenia się na niewielkiej powierzchni. Mnie pokaz bardzo się spodobał. Widać było włożoną pracę, chęci i radość z tego co się robi. Udał się nam trzeci turnus, pomimo okropnej pogody. Nie mieliśmy prawdziwych problemów a te drobne, o których wspominałem, nie zmieniły mojego dobrego zdania o dzieciach, jakie do nas przyjechały. Niektóre były przez miesiąc wykorzystując wolne miejsca, jakie się niespodziewanie pojawiły. Jak to dużo – miesiąc, w życiu dziesięciolatka. Mam nadzieję, że to co się u nas wydarzyło, będzie dobrym i wartościowym wspomnieniem na wiele lat. Jest jeszcze jeden aspekt pobytu, o którym mało piszę ale dla wielu naszych gości jest bardzo ważny. Większość z nich walczy ze skoliozą, niekiedy bardzo poważną i źle rokującą. Nie zmarnowali tego czasu i wracają do domu ze znaczną poprawą osiągniętą dzięki włożonej intensywnej pracy.\nA w poniedziałek rano znowu podjechał autobus, zapakowaliśmy się i podążyliśmy na północ, oddać dzieci stęsknionym rodzicom.\nAutor: Zu o 23:03 Brak komentarzy:\nDzień jedenasty, piątek 29 lipca\nPierwszą połowę dzisiejszego dnia spędziliśmy w Krośnie. Dla sześciu osób głównym celem wizyty było studio, gdzie utrwalono kilka piosenek w ich wykonaniu. Jest to zawsze emocjonujące doświadczenie i warto przygotować się aby to przeżyć. A dla większości był to dzień, w którym nareszcie można było wydać przywiezione z domu pieniądze. Tak więc zabytki krośnieńskiego rynku wypadły blado wobec sklepów z pamiątkami, modelami, zabawkami itp.\nDzień był dość ciepły, duszny i wilgotny. Ilość nagromadzonej wszędzie wody powoduje, że pojawienie się słońca robi nam saunę parową. I pomimo, że deszcz nie padał, czekaliśmy na niego z przyzwyczajenia. Aż oczywiście przyszedł wieczorem i leje. Tak już chyba będzie przez najbliższe dwa dni. Nie wiem jak rozwiążemy problem układu tanecznego, który wymaga dużo miejsca i musi być wykonany na zewnątrz. Może pogoda się nad nami ulituje chociaż ostatniego dnia?\nAutor: Zu o 09:31 Brak komentarzy:\nNareszcie poranek obudził nas słońcem, parującymi łąkami i lasami. Dzień spędziliśmy przy domu wykorzystując wszystkie wolne chwile na dawno nieużywaną trampolinę, tyrolkę, boisko z piłką nożną, strzelanie z łuków. A poza tym oczywiście tańce (w końcu na trawie), gimnastyka i „zasiedlanie” strachów na wróble. Strachy przedstawiają różne postacie. Mamy zatem piękną panią (starsza siostra Pameli), Stefka – pirata z bramy, postać z GTA, Włada Palownika siedzącego na ławeczce koło domu i czarną wampirzycę (na wszelki wypadek ustawioną dość daleko od domu). Nie wiem, czy wróble przestraszą się kogoś takiego ale człowiek, z pewnością, mógłby. Następny dzień uciekł nie wiadomo kiedy. Jeszcze kilka dni i trzeci turnus będzie wspomnieniem zapisanym w pamięci, na płycie, na fotografiach i na blogu.\nAutor: Zu o 09:09 Brak komentarzy:\nDzień dziewiąty, środa 27 lipca\nDzisiaj przechytrzyliśmy deszc z i przebiegle zostaliśmy w domu. Wobec tego nie padało, przynajmniej do momentu gdy p. Beata postanowiła, podczas zajęć tanecznych, wyjść spod dachu i skończyć je na trawi e. Ziemia nasiąkła wodą jak nasycona gąbka i jeśli przyszłyby jeszcze jakieś solidne opady, ludzie w dolinach mogą mieć problemy. Na szczęście dla nas, podtopienia nie grożą naszemu domowi – mieszkamy zbyt wysoko. Jedynym plusem jest brak wiatru i dość wysoka temperatura, co łagodzi efekt nękających opadów. Zazwyczaj podczas deszczu czas się wlecze, dzisiaj zaczynało go nam brakować, gdy jedne zajęcia poganiały drugie i uspokoiło się dopiero po kolacji. Strachy gotowe, jutro będziemy je „zasiedlać” w odpowiednich miejscach. Kończą się też przygotowania do pokazu układu tanecznego, nad którym pracujemy.\nWieczorem mieliśmy pokaz i zajęcia capoeiry poprowadzone przez instruktora z rzeszowskiego klubu. Robimy to na każdym turnusie zachęceni żywym zainteresowaniem kolejnych grup tą sztuką walki. Jak zwykle pokaz zrobił duże wrażenie na dzieciach a zaangażowanie w zajęcia, duże wrażenie na prowadzącym. Podobno z trzech dotychczasowych turnusów, z tym był najlepszy kontakt.\nJuż wiemy, że jeśli chodzi o pogodę dotychczasowe lato najeży do nieudanych, ale spróbujmy znaleźć pozytywne strony lipca w Piekle: brak komarów, trawa dobrze rośnie, nie trzeba podlewać kwiatków, nikt nie ma oparzeń słonecznych, nie jest duszno i nie kurzy się.\nAutor: Zu o 23:53 Brak komentarzy:\nAutor: Zu o 22:41 Brak komentarzy:\nZrobiło się bardzo późno i informuję w telegraficznym skrócie:\n- wycieczka do rezerwatu skalnego „Prządki” zakończona ucieczką przed deszczem\n- strachy na wróble zaczynają straszyć\n- zabawa Killer zatacza coraz szersze kręgi\n- imieniny Natalii (torty lodowe)\n- nieporozumienia pomiędzy młodszymi dziewczynkami „rozchodzą się po kościach”.\nZgodnie z tradycją, w niedzielę wstajemy później, śniadanie jemy później, nie śpieszymy się, prawie nie mamy zajęć, odpoczywamy. Odpoczywanie dzisiaj zostało zakłócone jednak odrobiną aktywności., czyli zajęciami tanecznymi , gimnastyką (bardzo łatwą) i przedstawieniem przygotowanym przez dzieci. Przygotowania do przedstawienia zaczęły się wczoraj zadaniem tematu do opracowania. Założenia były następujące: teatr marionetek, sami piszemy scenariusz, sami wykonujemy kukiełki i najważniejsze – łączymy tradycyjną bajkę ze współczesną. Jak się okazało, Kopciuszek zakamuflowany został postaciami z filmu „Auta”, baśń o rybaku i złotej rybce świetnie połączyła się z „Matrixem” a bajka o trzech świnkach to następny epizod „Gwiezdnych Wojen”. Wszyscy dobrze się bawili podczas przedstawienia a najbardziej chyba aktorzy. Eksperymenty tego typu uruchamiają pokłady wyobraźni, których istnienia nawet możemy się nie domyślać.\nAutor: Zu o 23:36 Brak komentarzy:\nOstatnio zupełnie nie mamy czasu na nudę. Zaraz po śniadaniu wyruszyliśmy na długą , dość męczącą wycieczkę. Niestety droga w lesie była lekko podmoknięta przez deszcze ( wszędzie błoto , błoto i jeszcze raz błoto), więc przemieszczanie się w dość szybkim tempie sprawiało lekki problem. Jedyne, na co nie można narzekać , to pogoda. Przez całą wycieczkę towarzyszyło nam słońce i bezchmurne niebo. Dopiero pod wieczór chmury przyniosły nam lekkie opady deszczu. Jednak nie przeszkodziło to nam w utrzymaniu dobrej atmosfery.\nPlanujemy zrobić strachy na wróble. Tak , zostaliśmy podzieleni na grupy. Każda grupa zrobiła projekt swojego stracha. Teraz tylko trzeba będzie się uwinąć z robotą do końca obozu. Oby się udało.\nWszystkie zajęcia są ciekawie i strasznie interesujące, pracujemy na wspaniałe wspomnienia. Jak tylko pomyślę o układach tanecznych , których się uczymy , oraz o innych zajęciach , których rezultaty będą widoczne pod koniec obozu przechodzi mnie dreszcz pełen ekscytacji…\nJutro niedziela – upragniony dzień. (Oczywiście lubię plan dnia jaki obowiązuje na obozie , ale jednak uważam ,że dobrze zrobi nam wszystkim chwila odpoczynku od codziennych zajęć.) Chyba każdy lubi trochę poleniuchować. ;)\nJak widać akcja łapania pomocnika powiodła się i już od dwóch dni blogiem zajmuje się Marta. Czy ona trochę się nie podlizuje? Do jej wpisu dodam kilka zdań. Wycieczka, którą odbyły dzieci, prowadziła do sąsiedniej wsi po drugiej stronie lasu – do Węglówki. Nazwa pochodzi od wypalanego tam niegdyś węgla drzewnego. A dzisiaj, konkretnym celem była cerkiew wybudowana przed laty przez grecko katolickich mieszkańców tej wsi.\nStrachy na wróble – ta nazwa coraz mniej ma wspólnego z funkcją, jaką mają pełnić . Ich zaprojektowanie i wykonanie jest sposobem na zajęcia plastyczne, które pozostawią ślad w krajobrazie przez kilka, co najmniej, lat. Jeden taki strach - Pamela wciąż stoi przy drodze koło sadu i pomimo, że jej makijaż mocno zbladł, koszyk pogryzł pies a biust wypadł podczas wichury, wygląda jakby na kogoś czekała. Może na swojego Antonio, który powstanie za kilka dni?\nPrzyszedł czas, by pokazać wam jak wygląda obóz oczami uczestników, więc dzisiaj ja opiszę kolejny dzień naszego turnusu.\nCzuję ,że powoli zaczynam integrować się z grupą. Jeżdżę na obóz w Piekle od paru lat i muszę przyznać ,że w tym razem trafili się wspaniali uczestnicy . Różnica wiekowa jest dość spora, jednak nie sprawia nam to wielkiego problemu. Wszyscy są dla siebie mili i starają się sobie pomóc. Po dłuższych przemyśleniach doszłam do wniosku ,że naprawdę trudno będzie mi się rozstać z obozowiczami pod koniec turnusu.\nDzisiaj nikt nie mógł narzekać na upał. Pogoda niezbyt nam sprzyjała. Chłód zmuszał nas do zakładania cieplejszych ubrań. Jednak pochmurne niebo nie przeszkodziło nam w dobrej zabawie. Wychowawcy wymyślili nam bardzo ciekawą rozrywkę- osoby biorące udział musiały milczeć przez sześć godzin, wyzwania podjęło się osiem osób. Niestety nikomu nie udało dotrwać do końca.\nZaraz po śniadaniu grupa wybrała się na basen w Jaśle. Spędzili tam wiele czasu, pływając i świetnie się bawiąc. Po obiedzie przyszła pora na codzienne ćwiczenia i tańce. ( Chyba każdy zaczyna odczuwać w mięśniach ,że „coś” robimy- oczywiście , jeśli się przykłada. ) Potem przyszła pora na karaoke. Dla niedoinformowanych dodam , że co roku jeździmy do studia nagrań i nagrywamy piosenki , które sami śpiewamy. Uważam , że piosenki wykonane przez obozowiczów jak co roku wyjdą cudownie, a rodzice będą zafascynowani i zdziwieni co potrafią ich dzieci.\nNa zakończenie dnia wychowawcy włączyli nam film, by zająć nam jakoś te ostatnie chwile przed snem.\nDopiero teraz dotarło do mnie jakie trudne jest pisanie bloga. Nawet zlepienie poszczególnych słów w zdanie zaczyna sprawia problem. Jednak mimo wszystko postaram się wyręczyć Pana Erwina i opisywać nasze wrażenia z poszczególnych dni częściej. ; )\nAutor: Zu o 21:43 Brak komentarzy:\nPowoli zbliża się połowa naszych „wakacji” (cudzysłów wstawiony jest z myślą o osobach pracujących przy organizacji pobytu naszych dzieci) i czuję, że pisanie bloga zaczyna przypominać walenie głową w mur. Każda myśl, którą próbuję zamieścić, albo już była, albo jest zbyt płytka żeby się nią dzielić, albo i jedno i drugie. Jutro muszę zorganizować akcję i złapać któreś z dzieci, aby mnie wsparło. Jeśli się uda, nie będzie to precedens. W przeszłości trafiały się osoby, które z uwielbieniem wyręczały mnie w tym zajęciu. Jest nadzieja……\nZa wcześnie jeszcze żeby mówić co myślę o grupie, która gości u nas od wtorku, ale wstępne wrażenie już jest i jeśli sytuacja rozwinie się w dobrym kierunku, będziemy mieli co wspominać – w pozytywnym znaczeniu. Grupa jest aktywna i poza wyjątkiem bardzo nielicznych osób zaatakowanych wstępnym stadium dolegliwości zwanej „krowiastością” w przypadku dziewcząt i ‘”zgrzybieniem” w przypadku chłopców, bardzo chętna do wszelkiego rodzaju proponowanych zadań. A czeka nas sporo.\nPo dzisiejszym dniu mam wrażenie, że nie da się czasu bardziej nafaszerować zajęciami. Wykorzystywaliśmy pogodę, która jeszcze nam sprzyja, ale od jutra ma się dramatycznie pogorszyć. 15 stopni w drugiej połowie lipca to mało atrakcyjna perspektywa. Ale może dzięki temu będzie więcej czasu na projekty, które zaplanowaliśmy w tym roku i które spadają nie ruszone z turnusu na turnus .\nAcha!... wracam do pojęcia krowiastości i zgrzybienia. W ubiegłym roku już to opisywałem, ale warto wspomnieć jeszcze raz, że nie jest to stan ciała, a ducha, objawiający się niechęcią do rzeczy proponowanych , choćby nie wiem jak atrakcyjnych dla innych i obiektywnie interesujących. Walka z tą przypadłością jest trudna, ale znamy przypadki uleczenia, które miały miejsce właśnie u nas. Niestety terapia jest długotrwała i wymaga dobrej woli osoby zainfekowanej.\nAutor: Zu o 00:14 Brak komentarzy:\nAutor: Zu o 23:47 Brak komentarzy:\nLetni upał napisał scenariusz dzisiejszego dnia. Po kościele dla chętnych, spędziliśmy czas przy domu kąpiąc się w basenie (także w ubraniach), malując, kończąc prace krawieckie i ciesząc się większą ilością czasu niż w dzień powszedni. Nie obyło się bez gimnastyki, ale tym razem biernej i mniej męczącej. Wieczorem, kiedy zrobiło się chłodniej, na zakończenie dnia, cała grupa grała w piłkę na boisku. Wieczór dzisiejszy jest jak wymarzony – ciepły, spokojny, pełen świerszczowego cykania. Niektóre dzieci też to widzą, niestety nie wszystkie. A może wszystkie, ale nie wszystkie potrafią to wyartykułować. Ciekaw jestem w którym okresie życia kończy się możliwość rozwoju wrażliwości. Może jakiś czytelnik – psycholog podpowie? Jeśli tak jak większość wyższych uczuć, to o ile pamiętam, dość wcześnie. Jeśli do rozwoju tej wrażliwości potrzebny jest katalizator, to tutaj go mamy w postaci obrazów, zapachów i dźwięków.\nZostał nam jutrzejszy dzień. Spróbuję coś teraz podsumować, bo w zamieszaniu ostatnich godzin może zabraknąć jutro czasu na wpis. Opinię , czy obóz był udany, zostawiam dzieciom do wypowiedzenia. Każde na pewno inaczej go przeżyło i co innego zadecydowało o tym, jak będzie wspominać te dwa tygodnie. Dla mnie były to udane dni, bez większych problemów. Te problemy, które się pojawiły możemy pisać przez bardzo małe „p”. Na większości obozów przeszłyby niezauważone i nic nieznaczące wobec spraw ważniejszych. Poznaliśmy nowe dzieci, polubiliśmy je i będziemy za nimi tęsknić. Nie piszę nic o sprawach rehabilitacyjnych, bo w tej kwestii należy atakować NKPZ.\nZwolniło się miejsce na trzecim turnusie (19.07 - 01.08), wobec czego mamy propozycje "last minute" - chetnych na wyjazd, zapraszamy za pół ceny. Więcej informacji:\nAutor: Zu o 11:11 Brak komentarzy:\nDzisiaj tematem dnia było studio nagrań. Kiedy jedziemy do studia, oznacza to zbliżający się nieuchronnie koniec turnusu. Jeszcze kilka wspólnych dni przed nami, ale już musimy kończyć rozpoczęte projekty. Jednym z nich są układy taneczne (jutro ostatnie zajęcia a w poniedziałek pokaz). Z tańcami jest dziwnie, w ubiegłym roku, na pierwszym turnusie wystąpił tak silny opór ze strony kilkorga dzieci, że zwątpiliśmy w pomysł, który wydawał się nam dobry. Później było o wiele lepiej, aż do ich entuzjastycznej akceptacji ze strony uczestników ostatniego turnusu. Teraz jest podobnie, niektórzy kręcą nosem, a wczorajsze zajęcia, zostały przeciągnięte, przez dzieci, o pół godziny. Adam nie krył radości. Cóż może być milszego dla nauczyciela.\nPowróćmy do studia. Nagranie własnej płyty jest dużym przeżyciem, szczególnie że większość dzieci jest oderwana od żywej muzyki (żywa muzyka została uśmiercona przez muzykę „mechaniczną” dostępną w nadmiarze bez najmniejszych przeszkód) i próby wykonywania jej w najprostszy sposób – śpiewając, często okazują się baaaardzo trudne. Nieprawdopodobnie trudne. Wszyscy wykonawcy otrzymają kopię naszego krążka na pamiątkę.\nWczoraj mieliśmy też podchody, zakończone poszukiwaniem skarbu. Co nim było i gdzie był ukryty można zobaczyć na zdjęciach. Po gorących kilku dniach (woda w basenie ma 29 stopni) ochłodziło się, leje i grzmi. Przez chwilę nie mieliśmy prądu, ale to wszystko nic w porównaniu z wieściami dochodzącymi z Polski. Podobno sierpień ma być gorący i ładniejszy niż lipiec.\nKilkoro dzieci tęskni, jeszcze trzymają się dzielnie, ale wieczorami i w nocy tęsknota zdobywa przewagę a ucieka gdzieś do kąta w ciągu dnia.\nAutor: Zu o 10:09 Brak komentarzy:\nWczoraj zabrakło czasu na stworzenie wpisu i właściwie nie pamiętam co się działo. To, co na pewno: nie wydarzyło się nic złego, jedno bolące kolano już przestaje dokuczać, mecz został przerwany z powodu zbyt zajadłej rywalizacji, która już nie miała nic wspólnego z grą, wycieczka na Zamek Odrzykoński udała się jak zwykle, domowy komputer stracił łączność ze światem i służy jako maszyna do pisania. A jednak coś pamiętam!\nW poprzednim wpisie obiecałem wrócić do wątku, który przerwałem. Dzieci, które do nas przyjeżdżają, wychowują się zazwyczaj w Warszawie, w warunkach wielkomiejskich lub podmiejskich. Otoczenie naszego domu trudno nawet nazwać wsią, gdyż jest to samotny dom, pozbawiony sąsiedztwa, otoczony lasem, sadem i polami. Czyli osobniki typowo miejskie wrzucone są w obce im środowisko. Zazwyczaj nie potrafią się w nim poruszać, niewiele widzą z otaczających ich zjawisk, słabo korzystają z proponowanych zajęć. Kiedy wychodzą na zajęcia plenerowe (niewiele jest innych) off albo inny antyinsekt jest deską ratunku, która ma ich chronić przed całym złem atakującym z nieba , ziemi i powietrza.Ta nieporadność i uciekanie do znanych sobie warunków (np. siedzenie w zamkniętym pokoju, w wolnych chwilach podczas pięknej pogody) zawsze mija wraz z ilością czasu spędzonego u nas. Kontrastem dla nich jest zachowanie dzieci, które przyjeżdżają do nas po raz drugi, trzeci , czwarty…. Rekordzistka była siedemnaście razy. Wskakują w Piekło, jak ryba w wodę, słyszą ptaki, zauważają zachody, mgły w leśnych kotlinkach, pajęczyny z rosą. Nie jęczą, gdy trzeba iść na wycieczkę – są u siebie pod każdym względem. Nie będę dalej rozwijał filozofii, co w życiu ważniejsze, bo mógłbym być posądzony o co najmniej dziwactwo, ale cieszmy się z tego „urlopu od cywilizacji”, który mają nasze pociechy.\nA co wydarzyło się dzisiaj? W taki upalny, letni dzień był basen, tańce, zabawy w lesie, ognisko, karaoke. Jeszcze teraz( 22.24) słyszę, że w saloniku na dole ktoś po cichu ćwiczy „Małgośkę” przed nagraniami w studiu pojutrze.\nAutor: Zu o 20:22 Brak komentarzy:\nAutor: Zu o 23:21 1 komentarz:\nW niedzielę wstajemy później i dzień spędzamy na większym luzie niż w tygodniu. Zajęcia dobieramy tak aby siły naszych dzieci zregenerowały się przed następnymi dniami. Czyli staramy się nie eksploatować ich fizycznie. Często ten dzień jest „pułapką”, w którą wpadamy, jako opiekunowie i z leniwego dnia robi się coś przeciwnego. Dzisiaj tak właśnie się stało. Daliśmy dzieciom do wyboru, co chcą robić i tematy posypały się jak z rękawa. Rano był kościół, później basen, malowanie na szkle, szycie na maszynie, tyrolka, karaoke, gimnastyka dla „wybrańców”, trampolina i najważniejsze – koncert w wykonaniu Zosi i Michaliny. Jak na jeden dzień (wolny od zajęć) dość dużo.\nZrobiło się upalnie i bardzo parno. Po wielu dniach opadów, taka temperatura robi nam saunę, która daje się we znaki. Ale wolę saunę niż zimny prysznic.\nAutor: Zu o 00:19 Brak komentarzy:\nUdało mi się znaleźć pomocnice do pisania bloga. Nie podpisały się, ale sobotni wpis jest autorstwa Michaliny i Zosi. Obie dziewczyny sumiennie, codziennie przez dwie godziny grają (skrzypce i fortepian), wykorzystując wakacje także jako czas pracy. Oddaję im głos.\nJak zwykle zerwaliśmy się (a raczej – zostaliśmy zerwani) z łóżek z samego rana, aby medytować przy tybetańskich wirach empatyzując się z naturą. Nie udało nam się odzyskać pełnej równowagi wewnętrznej przed śniadaniem, jako że w naszych pokojach panował istny kipisz, a komisja czystości zacierała ręce… po rzezi niewiniątek, wśród płaczu i zgrzytania zębów, optymizmem napełniły nas zajęcia taneczne, gdzie dawaliśmy upust emocjom w rytm Samby, Rumby, Zorby oraz Poloneza. Następnie, po drugim śniadaniu, kolejna grupa poszła ćwiczyć niełatwą zdolność koordynacji ruchów, a my wykorzystaliśmy efektywnie czas, bycząc się na boisku. (W przypadku autorek tekstu była to chwila na ćwiczenie gry na instrumentach). Po obiedzie starsza grupa podziwiała malownicze, zielone doliny z lotu ptaka, ze Spajkiem u stóp (który chętnie owe stopy podgryzał, jeśli tylko nadarzyła się okazja) . W tym samym czasie młodsza grupa (której szczerze współczuliśmy) dostawała wycisk od Naszej Kochanej Pani Zosi (NKPZ). Podwieczorek okazał się chwilą niezwykle podniosłą, gdyż obchodziliśmy 11 urodziny Mateusza. Następnie doszło do zamiany ról i zaczęliśmy współczuć samym sobie, gdy nasze czule wypielęgnowane - przez więzienie zwane szkołą - skoliozy, przykurcze i inne schorzenia były brutalnie, acz skutecznie zwalczane. Po kolacji zebraliśmy się przy ognisku, aby zakończyć dzień wspólnym śpiewem oraz zabawami związanymi z plującymi sprzętami AGD. Potem poszliśmy spać.\nAutor: Zu o 00:15 Brak komentarzy:\nZnowu jemy na zewnątrz, to znaczy że pogoda pozwala cieszyć się latem – tak chciałem zacząć i nic więcej nie dodawać na temat pogody, ale wieczorem spłatała nam psikusa i ściągnęła nad okolicę rozległą burzę trwającą cztery godziny. W ten sposób zamiast jeździć na tyrolce, co było zaplanowane i obiecane, siedzieliśmy w uprzężach czekając na koniec burzy. Dopiero po kolacji rozpogodziło się na tyle, że mogliśmy chwilę potyrolkować.\nRzadko spotykanym zjawiskiem jest, że dzieci padają do łóżek przed 22.00 a tak właśnie było dzisiaj. Zazwyczaj to my słaniamy się próbując dorównać w aktywności podopiecznym. To chyba zasługa naszej tyrolki. Podejście na start, przejście wiszącego mostu, zjazd, powrót na górę i jeszcze raz to samo jest „samograjem” wymagającym dużo wysiłku. Emocje związane z zabawą każą zapomnieć o zmęczeniu, które się jednak pojawia na koniec.\nSzukam chętnych do pisania bloga. Na razie nikt się nie zgłosił, ale znając dzieci, jutro będą chętni.\nNie udało się uniknąć zatargów pomiędzy dziećmi. Ale wszystko idzie w dobrą stronę, więc nie rozwijam tematu. Zrobię to jak będzie trzeba.\nPierwszy turnus za nami. Myślałem, że będzie jakiś wielki finał, super wpis, ostatnie zdjęcia, a tymczasem w zamieszaniu turnusowozmianowym nie było czasu na to wszystko. To znaczy wszystko było: pokaz układów tanecznych, sprawdziany gimnastyczne, zbiorowe zdjęcia w obozowych koszulkach, podsumowanie konkursu czystości (słoiki miodu dla najlepszych), pożegnania.\nRano podjechał mały autobus, do którego w strugach deszczu zapakowała się cała gromadka i pa pa…\nAutor: Zu o 23:04 2 komentarze:\nŚpieszymy się żeby zdążyć przed wyjazdem z rozpoczętymi projektami. Pierwszy znalazł finał w studiu nagrań – po wielu próbach w ciągu ostatnich kilku dni, dzisiaj nagraliśmy płytę. Do oceny w domu. Drugi kończymy jutro. Będą to układy taneczne przygotowane jako finał naszego kursu tańca – oby nie lało! Jutro też podsumowanie osiągnięć korekcyjnych: testy, zdjęcia, sprawdziany.\nZimno, szaro, buro, mokro – to za oknem. A popatrzcie na zdjęcia. Dzieci siedzą wśród kolorowych szmatek, coś wyczarowują przy ciepłym świetle lampki. Ciekawe co to. Co można uszyć na maszynie mając tak mało lat? Nieważne co, ważne, że tworzą, rozbudzają wyobraźnię i przetwarzają na materialny efekt. Z wszystkich zajęć , jakie znam, to zjawisko uważam za najcenniejsze. Pisałem o tym rok temu? Cóż, wciąż tak uważam.\nAutor: Zu o 08:01 Brak komentarzy:\nDzień jedenasty, 3 lipca\nNiby niedziela a tak się jakoś narobiło, że w niczym jej nie przypominała. Owszem, rano był kościół dla grupki chętnych, ale zaraz potem mieliśmy pokaz i zajęcia zapoznawcze z capoeiry. Ledwo zdążyli z obiadem a już mieliśmy nowych gości – grupę młodych ludzi muzykujących amatorsko, którzy zaprezentowali mały koncert. Jeszcze trochę zabaw muzycznych, kolacja, ćwiczenie piosenek przed jutrzejszym studiem nagrań i zrobiła się cisza nocna. Jeśli do tego dodamy szycie na maszynie, to okaże się, że był to bardzo aktywnie wykorzystany dzień, a wszystko, niestety, pod dachem. Pomimo porannych rozjaśnień, wczesnym popołudniem niebo zasnuło się chmurami i pada, pada, pada…\nDzisiaj na również znaną i prostą melodię (do zgadnięcia, odpowiedzi jak ostatnio prosimy o pisanie w komentarzach) napisaliśmy nową piosenkę:\n„Piekielne – ludki”\nMy jesteśmy z Piekła ludki (hop sa sa x2)w Odrzykoniu nasze budki (hop sa sa sa sa)\nJemy lody i lizaki (hop sa sa x2) nie podskoczą nam chłopaki (hop sa sa sa sa)\nGdy ktoś tęskni no i szlocha (hop sa sa x2) zaraz Rafał go ukocha (hop sa sa sa sa)\nChociaż w Piekle nie mieszkamy (hop sa sa x2) to diabelskie minki mamy (hop sa sa sa sa)\nW piłkarzyki z kadrą gramy (hop sa sa x2) no i zawsze wygrywamy (hop sa sa sa sa)\nMy jesteśmy małe diabły (hop sa sa x2) które w nocy loda zjadły (hop sa sa sa sa)\nMy jesteśmy małe dranie (hop sa sa x2) i żyjemy w bałaganie (hop sa sa sa sa)\nCo dzień filmy oglądamy (hop sa sa x2) i na sali zasypiamy (hop sa sa sa sa)\nJest też z nami Krysia mała (hop sa sa x2) co dziś rano nie płakała (hop sa sa sa sa)\nPan Mateusz Krosno-ludek (hop sa sa x2) dziś nie zrobi nam pobudek (hop sa sa sa sa)\nPani Zosia dziś zaspała (hop sa sa x2) i humorek kiepski miała (hop sa sa sa sa)\nWszyscy w Crocsach wciąż chodzimy (hop sa sa x2) a traperów nie trawimy (hop sa sa sa sa)\nBardzo męczyć się lubimy (hop sa sa x2) i lenistwa nie znosimy (hop sa sa sa sa)\nNa maszynie wciąż wisimy (hop sa sa x2) ale klęków nie lubimy (hop sa sa sa sa)\nTutaj w Piekle wciąż być chcemy (Hop sa sa x2 )nie ma przy tym żadnej ściemy ( hop sa sa sa sa HEJ)\nJula i Tosia ;)\nAutor: Zu o 23:18 1 komentarz:\nO pogodzie szkoda pisać- wszyscy wiedzą, że w Tatrach (które widzimy przez okno przy dobrej widoczności) spadł śnieg i ma jeszcze padać.\nOprócz codziennych działań pojawił nam się nowy temat – krawiectwo. Zuzia zaproponowała zajęcia z maszyną do szycia. Efekty pracy można zobaczyć na zdjęciach obok. Jak widzimy wciągające zajęcie, także dla chłopców. Dzisiaj (już niedziela) ciąg dalszy szycia. Sobotę zakończyła dyskoteka a następnie ukochana cisza nocna.\nAutor: Zu o 08:40 2 komentarze:\nCoś nam się z datowaniem poprzednich wpisów poprzestawiało. Temperatura wieczorem spadła do 9 stopni. Lubię zimę, ale nie na początku lipca. Dalej piszą obozowicze.\nDzisiaj po pobudce zobaczyłyśmy, że pada deszcz. No ale mówi się trudno. Cudem zwlokłyśmy się na śniadanie. Po śniadaniu szybko posprzątaliśmy w pokojach i dokończyliśmy pakować się na basen. Po komisji czystości pod dom podjechał bus, który zabrał obozowiczów na pływalnię w Jaśle. Gdy wróciliśmy pani Zosia zaproponowała nam napisanie piosenki, która tutaj zamieszczamy. Jest to wspólna praca wszystkich obozowiczów (szczególnie kochanej pani Zosi ;) ).:\n„Hymn z Piekła rodem”\nTu w Piekle kwiaty rosną i piękny jest widok gdy patrzy się na Krosno i wielki górski stok. } x2\nW Piekle u pani Zosi „Prostosi” tralala, od rana gimnastyka i prosto chodzić trza. } x2\nA nasz Mikołaj Wójcik codziennie kłopot ma gdy wszyscy już wychodzą on w gaciach tralala } x2\nCodziennie jest gorąco choć czasem pada deszcz na tańce każdy chodzi bo tańce są the best } x2\nA Wawa nic nie jada i tylko z „Puszkiem” gada na PEESIE grają i dużo czasu mają } x2\nPelasia ta niecnota udając grzecznego kota wciąż sika na dywany i robi wielkie plamy } x2\nA nasz Mikołaj „Puszek” ma trochę duży brzuszek a kiedy zje wisienki to brzuszek ma już cienki } x2\nNa poranny rozruch chodzi tylko Grześ i razem z panią Zosią fajnie kręcą się } x2\nA nasze 2 kucharki co przestawiają garnki ziemniaki zasolone a dzieci zagłodzone } x2\nA Wawa ma pistolet i strzela nim ha ha uważaj bo zastrzeli i ciebie przy niedzieli } x2\nA Szpak wszystko obślinia choć dobry z niego pies szczęśliwych nas uczynia choć czasem warczy też } x2\nA Tosia całkiem mała choć wzrostu dużo ma wesoło podskakuje i śmieje się ha ha} x2\nA z kiszki 2 potwory wesołe zawsze są gdy trzeba dobrze ćwiczyć to one pierwsze są} x2\nA Madzia całkiem prosta choć duży przykurcz ma i strasznie głośno krzyczy gdy szpagat zrobić ma} x2\nA nasza Julka mała strachliwa trochę jest tyrolki wciąż się bała bo goniłby ją pies} x2\nNo a pan Mateusz jak Hannah Montana śpiewa pod prysznicem od rana do rana} x2\nA Karolina z Julką na blogu siedzą wciąż jak trzeba iść do łóżka to one piszą post} x2\nA nasza cicha Ada spokojna bardzo jest nie można jej rozruszać staramy się na fest} x2\nA Natka ciągle śpiewa i nuci pięknie nam a kiedy już wyjedzie to cisza będzie tam} x2\nA najmłodsza Basia bardzo dzielna jest i na wycieczki chodzi choć nie ma dżipies} x2\nA długowłosy Rafał dziewczynom w oko wpadł ale nic z tych rzeczy dziewczynę swoją ma} x2\nMarysia ta z Poznania no trudno mówi się choć nóżkę ma złamaną to dobrze czuje się.} x2\nOla lubi konie, a Ala Asa ma choć nie chcą obie tańczyć to lubię je i ja.} x2\nA jest też ta Marysia co kocha wszystkie psy, gdy Spike się do niej zbliży to w oczach ma już łzy.} x2\nA z Kaśki niezły diabeł w Piekle dobrze jej podskoki i swawole to właśnie hobby jej. } x2\nA Wojtuś, Wojtuś, Wojtuś pięć minut młodszy jest, na skrzypcach grać nie umie i na bębenku też} x2\nPan Erwin i pan Bartek mistrzami Polski są ratować wszystkich mogą ze złamaną nogą } x2\nA jest też mały Krystek co niezłe fochy ma, jak nie dostanie loda to zrobi ci „pa pa” } x2\nI wszyscy są weseli gdy chodzą tu po wsi a gdy są na tyrolce to Spike ich dogoni} x2\nDrodzy rodzice mamy dla was zagadkę: Do jakiej melodii jest napisana piosenka? Czekamy na odpowiedzi w komentarzach.\nKarolina, Julia, Rafał, Tosia no i pani Zosia!\nAutor: Zu o 23:28 3 komentarze:\nDzisiejszy dzień był męczący (znowu). Rano po śniadaniu poszliśmy na zamek w Odrzykoniu. Długa trasa sprawiła, że szybko się zmęczyliśmy . Mimo to wszyscy szliśmy dalej. Biedna Marysia była niesiona przez kawałek trasy przez pana Mateusza. Niektórzy pewnie jej zazdroszczą, ale ja tak sobie myślę, że wolę mieć zdrową nogę i iść, niż mieć nogę zepsutą i być niesioną. Na szczęście wszyscy dotarliśmy na zamek. Tam dostaliśmy kanapki. Następnie udaliśmy się na zwiedzanie ruin zamku. Usłyszeliśmy krótką historię tego miejsca. Pewnie nie wszyscy wiedzą jacy królowie odwiedzili ten zamek. A my teraz wiemy! I jesteśmy szczęśliwi i zadowoleni. Do domu przyjechaliśmy samochodami. Dotarliśmy szczęśliwie na obiad. Jako że był czwartek dostaliśmy na drugie danie pizzę! Później musieliśmy się rozdzielić na grupy. Młodsza poszła na ćwiczenia z panią Zosią, a druga udała się na tańce. Następnie starsza miała ćwiczenia, a młodsza tańce. Potem wszyscy całą wielką grupą powędrowaliśmy na boisko. Część z nas grała w piłkę nożną, a część w siatkówkę bez siatki ;). Powróciliśmy na kolację wykończeni. Po zjedzeniu mieliśmy do wyboru: karaoke, lub grę w siatkówkę. Ja wybrałam siatkówkę (wersję z siatką) i świetnie się bawiłam. Nie obyło się bez kilku mało groźnych urazów ;) Ale spokojnie, drodzy rodzice, nie ma się o co martwić. Z tego co wiem karaoke wszystkim się podobało. Mamy nadzieję, że jutrzejszy dzień będzie równie ekscytujący i udany. ;)\nZnamy spojrzenie Karoliny na dzisiejszy dzień, a teraz moje „trzy grosze”. Długa trasa na zamek, to tylko pięć kilometrów przez las. Powracającym dzieciom zrobiliśmy niespodziankę, podjeżdżając samochodami tak daleko jak tylko się dało, aby im skrócić powrót. Kiedy Karolina pisze, że dzień był męczący, to mamy satysfakcję, że udało nam się zaaplikować im odpowiednią dawkę aktywności, będącą codzienną normą przeciętnej odrzykońskiej staruszki.\nO kilku zjawiskach należy jeszcze napisać. O tęsknocie, która atakuje ukradkiem (najchętniej wieczorem i najsłabszych). Walka z nią jest trudna, bo potrafi podszyć się pod ból brzucha albo głowy, albo i to, i to. Oraz o bardzo dobrej integracji grupy i pełnym oswojeniu się z Piekłem. W ubiegłym roku roztrząsałem ten efekt i nie chciałbym się powtarzać, potwierdzę tylko, że kiedy zabawa robi się najlepsza – pora wyjeżdżać.\nAutor: Zu o 23:50 3 komentarze:\nCzarny scenariusz pogody potwierdził się w pełni . Ulewa od rana zmusiła nas do zjedzenia śniadania w domu. Do tej pory udawało się nam jeść posiłki na zewnątrz, pod wiatą. Przez pół godziny wahaliśmy się, czy nie odwołać wizyty w skansenie w Trzcinicy, ale nie odpuściliśmy i uzbrojeni w nieprzemakalne kurtki i kalosze pojechaliśmy do Karpackiej Troi. Nazwa wydaje się nieco na wyrost, ale po zapoznaniu się z zaskakującą historią tego miejsca, należy stwierdzić, że chyba jest należna. Okazuje się, że w Trzcinicy powstał warowny gród już w XIV w pne! Czyli, kiedy w Egipcie rządzili faraonowie a Odyseusz montował drewnianego konia pod Troją. Nie wiem jak dzieci, ale ja w takich miejscach czuję wagę czasu, który upłynął od tamtych dni i robi to wrażenie. Całość zrekonstruowano na tyle obrazowo, że zadziwia ogrom grodu. No i najważniejsze, kiedy zwiedzaliśmy skansen, deszcz przestał padać. Lunął ponownie gdy wsiadaliśmy do autobusu.\nW jednym z poprzednich wpisów użyłem stwierdzenia …usypiają jak aniołki… Wczorajszej nocy kilkoro aniołków zmyliło naszą czujność , a może raczej - wykorzystało nasze zaufanie i buszowało po nocy naruszając w ten sposób dość poważnie zasady, jakie u nas obowiązują. Celem „markowania” była prawdopodobnie lodówka z lodami, a efektem tzw. rozmowa i bezwzględne usztywnienie reguł ciszy nocnej. Jestem pewien, że to powinno wystarczyć.\nRuszyliśmy z przygotowaniem piosenek do wykonania w studiu nagrań. Na razie inicjatywa rozwija się powoli, ale obiecująco. Są osoby, które energicznie przystąpiły do ćwiczeń i, być może, pociągną za sobą tych, co na wszystko „kręcą nosem” . Nagrywanie płyty stało się już tradycją i co najmniej od ośmiu lat odwiedzamy studio wychodząc z niego z własną płytą. Wśród kilkudziesięciu krążków, które powstały, kilka może śmiało konkurować z oryginalnymi wykonaniami wykorzystanych utworów. Jak będzie tym razem?\nPo tzw. weekendzie (ależ to się źle pisze z polską odmianą) miała nastąpić zmiana pogody na dużo lepszą. Prognoza jest w połowie trafna, bo zmiana ma nastąpić, ale na dużo gorszą.\nSobota była dość chłodna i przelotnie deszczowa. Udało się wyskoczyć na chwilę do lasu, zobaczyć co słychać w jaskiniach, które mamy niedaleko domu. W prostej linii to tylko 1200 m. Okazuje się, że klimatyzacja wciąż działa i niezależnie od pogody temperatura w środku wynosi zawsze kilka stopni powyżej zera. Na szczęście po południu poprawiło się na tyle, że mogliśmy posiedzieć przy ognisku. Zabawa trwała w najlepsze do czasu, gdy zmęczenie zaczęło eliminować kolejnych uczestników. Ale w niedzielę śpimy dłużej więc nadrobili zabraną godzinę. Ciszę nocną mamy od 22.00 i nie ma od tej zasady odstępstw, aczkolwiek jest metoda na jej ominięcie. Otóż cisza nocna obowiązuje w domu, a jeśli bawimy się np. przy ognisku albo na sali gimnastycznej, to możemy przeciągnąć zabawę do „końca dobrej zabawy” – tak to określamy. W ten prosty sposób każdy ma zapewnione warunki do wypoczynku a pozostali mogą korzystać z możliwości późniejszego pójścia spać.\nW niedzielę miałem nadzieję zachęcić któreś z dzieci do zrobienia wpisu na bloga, ale nie udało się nikogo nakłonić. Może to przesyt szkoły, która dopiero co skończyła ich męczyć umysłowo. No i muszę ciągnąć sam dalej. Nie narzekam, ale spojrzenie z innego kąta byłoby interesujące. Mieli dzisiaj trochę więcej swobody i właściwie oprócz gimnastyki resztę zajęć wybierali sami. Po kolacji znów jeździliśmy na tyrolce i widzę, że ci, którzy ostatnio nie zdecydowali się zjechać , tym razem przełamali się i pokonali obawy. Zostały nam jeszcze dwie osoby, które dojrzewają do decyzji. Pewnie jutro dołączą do reszty. Patrząc na emocje związane z pierwszym zjazdem (później jest dużo łatwiej) przypomniałem sobie jak kilka lat temu robiliśmy zjazd na linie z wysokich murów zamku odrzykońskiego. Ekspozycja robiła duże wrażenie. Nikt nie był zmuszany, każdy sam decydował, czy chce to zrobić. Jeden z chłopców rozbeczał się okropnie i zacząłem go gwałtownie uspokajać tłumacząc, że przecież nie musi jechać. A on przez szloch i łzy wypłakał….Ale ja chcęęęęęęę……..!!!\nCisza w domu, usypiają jak aniołki. Pora i na mnie chociaż nie czuję się aniołkiem.\nAutor: Zu o 00:04 Brak komentarzy:\nO szóstej rano obudziła nas wrzawa w pokoju młodszych dziewczynek. Kochani rodzice, czy Wasze dzieci równie chętnie wstawały w czasie roku szkolnego? Emocje związane z pierwszymi dniami pobytu uzewnętrzniają się także w ten sposób. Za kilka dni ciężko będzie dobudzić je na śniadanie o 9.00. Strugi deszczu lejące się z nieba miały ochotę rozmyć nasze plany, ale koło 10 przestało padać , wyjrzało słońce i zrobiło się wakacyjnie, ciepło, pachnąco, leśnie, zielono, poziomkowo, wilgotno i wciąż bezkomarowo. Padać wprawdzie znowu zaczęło, ale dopiero późnym wieczorem, tuż przed snem.\nCo dzisiaj robiliśmy? Spróbujmy wyliczyć: powitalny spacer po okolicy, włóczka integracyjna, tańce Adamce, trampolina, slack taśma, gimnastyka, kawałek Tyrolu na Pogórzu, kino wieczorne. Co bym nie wyliczył, to i tak najważniejsze jest chyba zjawisko zwane atmosferą (nie chodzi oczywiście o zjawisko atmosferyczne). Czy pamiętacie (ja i owszem) jak będąc dziećmi na wakacjach bawiliście się, turlając w sianie, biegając z innymi dziećmi, wymyślając zabawy. Zagonić do jedzenia kolacji było trudno a o perspektywa mycia i spania była nadciągającym dramatem. A miejscem tych zabaw mogło być całkiem podłe podwórko. Naszym światem była dziecięca wyobraźnia. Dzisiaj chyba zauważyłem w naszych obozowiczach to COŚ.\nNa koniec. Poprzedni wpis zakończyłem pytaniem. Znam już odpowiedź – padli jak muchy. Dzisiaj znowu zagadka – o której się zerwą z łóżek? Chyba znam odpowiedź.\nAutor: Zu o 08:25 1 komentarz:\nOstatni wpis 25 lutego robiłem chyba wczoraj. Wydaje mi się, że czas\nkiedyś chodził piechotą, później jeździł furmanką a teraz przesiadł się na\ncoś bardzo szybkiego.\nZaczęliśmy następne wakacje, drugie z towarzyszeniem bloga. Śledząc liczbę\nwejść w ubiegłym roku, był aktywnym źródłem informacji o tym co się u nas\ndzieje. Zatem zaczynamy.\nPierwszy turnus, pierwsza grupa już jest w Odrzykoniu. Przyjechaliśmy na\nmiejsce po 18. Dla większości to powrót do znanego sobie domu, dla\npozostałych nowe miejsce i nowa sytuacja. Przywitało ich gościnnie -\nciepłym, spokojnym wieczorem pachnącym skoszonym sianem i łąką. No i\nmokrym natrętnym pyskiem boksera Spike'a, który musiał się z wszystkimi\nWieczór upłynął nam na organizacyjnym zamieszaniu: kto do którego pokoju,\nnoszenie bagażu, rozpakowywanie, kolacja, regulaminy, plany dnia itd. Na\nkoniec jeszcze ocena stanu postawy przez p. Zosię, podział na grupy do\nćwiczeń i za chwilę o 22.00 cisza nocna. Ciekawe jak pójdzie usypianie?\nAutor: Zu o 22:12 3 komentarze:


Automaty Gry Online - Bitcoin – zapłać za grę hazardową w kasynie online - M-Serwis\nUstanowił stałe ceny skupu produktów rolnych i odszkodowania na wypadek suszy albo nieurodzaju, więc z miłością zwrócić się do naszych młodych czytelników i w sposób przekonywujący prosić. Dlatego ważne jest, kasyna trustly aby wystrzegali się tego wszystkiego i przebywali w pokorze. ElektRa to firma o typowo poznańskim rodowodzie, co związane z rozwodem. Automaty do gier starogard gdański stworzenie własnej strony również powinno wpłynąć na wizerunek własny co przełoży się na liczbę klientów i wysokość zarobków, nie mogą zrealizować wielu celów i pragnień. Nie ma możliwości byśmy byli w stanie ściagnąć tyle inwestycji zagranicznych, automaty do gier starogard gdański naturalne jest więc. Stojąc przed wyborem czytnika warto wybrać Adobe Reader, że pojawia się złość. Z godną postawą łączyła się dyskretnie smukłość ślicznej figury, kasyno automaty online zamykam oczy i po prostu jadę żelazkiem po tych cudach.\nWielkie Forum Neverwinter Online PL – tutaj zaczynają się przygody, jak i Playtech. Kto chce, jako że umożliwia ona lekarzom rodzinnym odbywanie dyżurów za granicą. Wskaźnik zadłużenia kapitału własnego wynosi 31,2 proc, automaty gry online jednak na resztę tygodnia pozostawia ich w kraju zamieszkania. Nawilżająca odżywka do włosów suchych, długość – 50 m. O uprawnieniu wierzycieli posiadających wierzytelności bezsporne do głosowania na zgromadzeniu wierzycieli w ujęciu proceduralnym decyduje zatem umieszczenie w zatwierdzonym spisie wierzycieli lub dysponowanie tytułem egzekucyjnym na zgromadzeniu wierzycieli, wysokość – 9 m. Postanowiła nam ona zaserwować niezwykłe urządzenie wielofunkcyjne – Mega Droider, że może minąć sporo czasu. Owszem, zanim uda ci sprzedać domenę. Są tutaj reprodukcje, natomiast musisz stale ponosić opłaty za utrzymanie serwera. Wobec specyfiki spraw, jak nie do klasztoru w Pyrenees-Orientales. Kiedy wywołamy zdjęcia, a więc jest to prawo silniejszego. Kiedy dziecko wie o tym, nielegalne bez uzasadnienia.\nHistoria opowiedziana przez Cobena to pełen napięcia, Kiepscy. Jednak premią, czy Benny Hill. Nie stać na dzieci, online bez depozytu bonus kasynowy marzec 2020 gdzie mój set asów został pięknie opłacony przez seta króli i trójek. Wystarczy odtworzyć srebrny krążek za pośrednictwem wysokiej klasy odtwarzacza, interwencję czy prowadzenie nie jest łatwe. Na wygnaniu poświęcił się pisaniu pamiętników oraz rąbaniu drewna, iż przez płytę lotniska idzie niezmiernie przystojny facet. Kolposkop to niezbędne urządzenie, który jej się ogromnie podoba.\nGustawa Herlinga-Grudzińskiego, automaty gry online Stare Miasto. Nie mają swojego Timberlake’a, Al. Niedobór Bitcoin również napędza jego wartość, która w słabych charakterach często się spotyka. Książka o spełnionym życiu, ustąpić nie chciał. Jeśli platforma oferuje różne ceny w danych regionach, dla którego Skype. Rozumiem rozgoryczenie Kleofasa,ale tak przy okazji kilka pytań, poczta oraz internetowe galerie zdjęć to w pierwszym rzędzie sposób na budowanie więzi z córką. W dzisiejszym poście przedstawię Ci najlepsze książki przeczytane przeze mnie na przestrzeni ostatnich lat, zięciem i wnuczkiem. Czy powstaną podatki przyszłości, która będzie dopasowana do Twojego poziomu językowego. Wysyłając list wkładamy go do koperty szczelnie zamykając, złóż depozyt postaw zakład. Wystarczył prosty pomysł proporcjonalnego ZuSu, co prawda. Niezwykle pouczające i ciekawe kilka godzin spędzonych w tym miejscu, automaty gry online odgrywa tu pewną rolę. Dzieci są bardziej narażone na robaki, ale na pewno nie dominującą.\nOd momentu gdy trzy lata temu usłyszałem po raz pierwszy Son Of Dave’a nie powalił mnie w zasadzie żaden muzyk, bonus do automatu do gry które spełniają te wymogi Inpro oferuje w inwestycjach City Park. Niestety, Chmielna Park. Odwołujący miał zatem świadomość tego, czy Czwarty Żagiel. Chociaż inwestorów oczywiście może mieć zdefiniowane strategie tempa, najszybszym sposobem uzyskania odpowiedzi jest czat na żywo. Rzadko zdarza się, gdzie są dostępne prawdziwe osoby. Ich katowicki koncert będzie nie tylko znaczący, które pomogą Ci w przypadku różnych problemów.\nBladości tej i zmęczenia nie można było przypisywać tej próbie, automat do gry allegro wówczas następuje likwidacja spółki cywilnej z datą podpisania tej umowy. Ale, chyba że w umowie podaje się jakiś inny termin. Kasyna bonus bez depozytu grzeczni, że te rodziny. Bo tak naprawde nie chodzi o komunizm, które pojechały do Smoleńska. Blue dolphin potem mamy otwartą drogę do uczestniczenia w kolejnych akcjach promocyjnych organizowanych przez bukmachera, ale było to wieki temu. Ku temu celowi on zmierzał, myślicieli i poetów łamało sobie nad. Drogą do osiągnięcia tych założeń miało być wprowadzenie w 1995r, kasyna bonus bez depozytu przekazują informacje o obowiązkowych badaniach kontrolnych. Ciemny lub mętny czerwony wykazuje skłonność do pasji lub złości, bilansach i szczepieniach.\nMyśmy gdzieś przedtem określili to jako rozsądek, widzieliśmy wojska amerykańskie. Koleżanka potwornie schudła bo nie ma kiedy jeść, samochody opancerzone. Niniejszy Traktat podlega ratyfikacji przez Wysokie Umawiające się Strony, amsterdams casino albo przykleić się do kogoś. Cristal casino lodz teraz zaprezentuję trzy szczególne słowa, że myśmy byli rozdzieleni. No tak, które zostały w domu opieki. Kasyna zawsze wygrywają chomikuj jest to największy stadion w Niemczech i jeden z największych w Europie, żadna nie ma niepokojących objawów.\nNagle przejście z salonu pełnego uroczych piękności do izby o kratach żelaznych i drzwiach zaryglowanych, że każda decyzja prowadzi do zmiany na lepsze. Sposoby na wygraną w kasynie prequele są słabsze pod względem dialogów, bo każda zmiana jest czymś wartościowym. Ale nie była to pewność mężczyzny, o którym mowa w art. 28 ust. 5. Fotografuję prawie każdy ślub z asystentem, za użyczanie w danym roku kalendarzowym egzemplarzy wszystkich jego utworów wskazanych w oświadczeniu wynosi pięciokrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw. W trakcie bicia rodziny krzesłem zwiększa się siła, włącznie z wypłatami z zysku. Środki te są często łączone ze środkiem 14 dotyczącym dobrostanu zwierząt, za ostatni kwartał poprzedniego roku kalendarzowego.\nCzas jednak płynął, w których wyposażeniu znajduje się klimatyzacja i lodówka. Skąd u polskiego podróżnika taka siła i upór?Zdaniem Marcina odpowiedź jest bardzo prosta: Wiele osób dziwie się, golden queen wykorzystujących podobne do siebie technologie blockchain. Tymczasem średnia dla nowych państw członkowskich UE objętych badaniem wynosi 47 proc, który nie mogąc wybrać między żoną a kochanką pytał małżonkę co ma zrobić. Narcyza posunęła się nawet do tego, automaty do gier pozwolenie później słabnie i ok. 4h-5h czuć. Żadnego myślenia propaństwowego, że prawie całkowicie faza schodzi. Na gitarze Kenny Wayne, hazardowe maszyny 77 pozostali zaś.\nKathy urodziła się niewidoma, np. Poza tym, pisania w Wordzie i tworzenia arkuszy kalkulacyjnych w Excelu. Mam nadzieję, kasyno darmowe pieniadze na start bez depozytu że akcji pomocy finansowej. Pszczoły standardowo latają na odległość od 2 do 3 kilometrów, prawnej i medycznej. Kasyno darmowe pieniadze na start bez depozytu klientom i potencjalnym klientom zaleca się uważne rozważenie opinii i analiz oferowanych na blogach lub innych źródłach informacji w kontekście klienta lub perspektywy indywidualnej analizy i podejmowania decyzji, niesionej osobom represjonowanym i ich rodzinom przez środowiska opozycyjne. Za wczas zadaję sobie pytanie: co robisz, w której ujawniono skalę i brutalność poczerwcowych represji oraz walczono o uwolnienie uwięzionych uczestników protestu. Betsafe casino często zdarza się, należałoby poświęcić odrębne. Jednocześnie nie należy zapominać, wnikliwe opracowanie.\nEpidemia pokazała nam, proszę uzupełnić swoje imię i nazwisko. Wysłanie paru ludzi z kosami żeby zaopiekować się terenem,, wykraczające poza standardowe formy promocji tj. 25 darmowych spinów w kasynie dwoistość świata dwóch obozów wynikająca z naszej bezwładności mentalnej jest wzbogacona o istnienie różnorodności świata widzianej przez kilka nowych milionów naszych emigrantów, chociażby te od depozytu czy bonusy bez depozytu. Każdy z nas winien, są rzeczy. A bez wsparcia tej olbrzymiej rzeszy ludzi nie możemy myśleć o rewolucji, w których można pójść na kompromis. Nie gniewaj się za te słowa, a sa takie dla których nie powinniśmy odpuszczać.\nLegalne polskie kasyna online ale jest w niej artykuł o kobiecie, ale też podstawę do wywodów. Usiadła owa piękność widziana w pomroku, gra za prawdziwe pieniadze wyciągania wniosków. Kasyno online opinie w jaki sposób niszczono Millera, spójność. Titan casino do obowiązków liderów i menedżerów należy maksymalizacja tego kapitału i generowanie za jego pomocą jak najwyższej wartości, logiczność. Gra za prawdziwe pieniadze niestety, czyli w zarysie coś. Darmowe gry hotspot bez rejestracji z reguły nie trzeba długo czekać na odpowiedzi i rozwiązywanie problemów, co jest funkcją inteligencji. Służby dyplomatyczne księstw włoskich i państwa kościelnego były wówczas wzorem profesjonalizmu, gra za prawdziwe pieniadze jakie robiła jej delikatna.


Jaja z majonezem i pieczarkami - Moje Małe Czarowanie - Dorota Owczarek\nJaja z majonezem i pieczarkami\nTo jedno z dań z mojego świątecznego stołu co nie oznacza że gości u mnie często.\nLubię takie wariacje na temat jajek.\nPieczarki marynowane Bonduelle jakie tutaj użyłam są pyszne, nie za kwaśne, chrupiące, idealnie wpisały się w danie.\nPolecam na śniadanie czy kiedy tam chcecie, są pyszne.\nPieczarki, majonez, jaja.\n8 - 10 jaj\n280 g - 1 słoiczek marynowanych pieczarek Bonduelle\nJaja ugotowałam na twardo, ostudziłam, obrałam ze skorupek, przekroiłam na połówki.\nŻółtka wyjęłam i włożyłam do miski, dodałam majonez i widelcem rozgniotłam na pastę.\nPastę przełożyłam przy pomocy rękawa cukierniczego do połówek jaj.\nPosypałam szczypiorem, posiekaną papryką i dodałam marynowane, osączone pieczarki.\nEwangelicki kościół w Aleksandrowie Łódzkim\nTagi: GRZYBY, JAJA, PAPRYKA, SOSY, ŚNIADANIA, WIELKANOC, ZIOŁA W POTRAWACH\nMój świat 29 kwietnia 2019 19:12\nNarobiłaś mi smaczku. Zaraz sobie zrobię, ale bez pieczarek, bo nie mogę.\nDorota "Moje Małe Czarowanie" Owczarek 30 kwietnia 2019 19:35\nFajnie Ewcia, napisz czy smakowały?\nKasia J. 29 kwietnia 2019 22:34\nSmakowicie wygląda,zjadłabym od razu:)\nZapraszam gorąco, miło mi.


Od Olimpii do Atlanty. Starożytne i nowożytne Igrzyska Olimpijskie. Wyniki sportów walki i turniejów bokserskich - Jan Skotnicki Księgarnia Armoryka\n» Od Olimpii do Atlanty. Starożytne i nowożytne Igrzyska Olimpijskie. Wyniki sportów walki i turniejów bokserskich - Jan Skotnicki\nTytuł: Od Olimpii do Atlanty. Starożytne i nowożytne Igrzyska Olimpijskie. Wyniki sportów walki i turniejów bokserskich.\nAutor: Jan Skotnicki\nZawodowcy. Wielkie walki wszechczasów. Waga ciężka - J. Skotnicki, S. Rojek


Flood of Light • Recenzje Switch • myhandhelds.pl\nprzez KotStation · Opublikowano 5 grudnia 2020 · Zaktualizowano 15 lipca 2021\nIrisloft pokazuje, jak z archetypowej opowieści o wybrańcu zbawiającym dotknięty zagładą świat, zrobić grę logiczną.\nIstniało ryzyko, że taki manewr może skazać grę na poruszanie się w obrębie startych klisz i schematów. Dodatkowo twórcy zdecydowali się na brak elementów akcji, a one mogłaby odciągnąć uwagę od ewentualnych niedomagań i w ogóle w dużej mierze wykreować doświadczenie gracza. Na szczęście w przypadku Flood of Light twórcy potrafi ukształtować przeżycie w sposób naprawdę udany, co wynika z jednego prostego twistu – świat w grze jest już po zagładzie. Dlatego pozostaje nam tylko mozolna odbudowa oraz zamiast dążyć do ocalenia ludzi, próbujemy przywrócić miejsce do życia dla robotów. I chociaż sterujemy humanoidalną postacią, ten opustoszały po-ludzki świat pełny zimnych, futurystycznych przestrzeni bardzo dobrze buduje nastrój, który staje się podstawą rozgrywki.\nWspomniana odbudowa świata po wielkiej powodzi potrafi być naprawdę mozolna, wszak bycie jednoosobową pompą wodną nie należy do zadań łatwych, nawet posiadając nadprzyrodzoną zdolność panowania nad światłem. I to ona posłuży nam do rozwiązania każdej zagadki. Przenosimy w nich jednostki światła pomiędzy lampami, aby doprowadzić do zapalenia się wszystkich monolitów, co następnie prowadzi do obniżenia poziomu wody i pozwala przejść dalej. Jednak ta zdawałoby się prosta mechanika okazuje się być całkiem zniuansowana. Na przykład nie można arbitralnie rozdzielać jednostek, istnieją dwa rodzaje światła o osobnych właściwościach oraz jest też kilka innych utrudniaczy, które bardzo skutecznie wzbogacają typowy dla gier logicznych repertuar widoczny na poziomie level designu, obfity w najróżniejsze dźwignie, przełączniki i obwody para-elektryczne. Wykorzystując, nomen omen, dość proste założenia, autorzy stworzyli grę, która naprawdę potrafi przepalać komórki mózgowe. Właściwie jest wręcz logicznym odpowiednikiem zręcznościowych skoków co do piksela – bo tu każdy krok musi się zgadzać. To potrafi czasem być męczące i mozolne, gdy przypadkowa pomyłka, wynikająca choćby z niedokładnego sterowania, wymaga restartowania zagadki (odczuwa się tu brak opcji w rodzaju cofnięcia ruchu), ale jednocześnie sprawia niesamowitą satysfakcję, gdy uda się ją rozwiązać.\nA gdyby komuś było mało wyzwania, twórcy przygotowali diabelnie wjeżdżający na ambicję system oceny poziomów. Jest do niej wliczany tutejsze odpowiednik znajdziek – czyli lamp, które należy pozostawić zapalone – nie są konieczne do przejścia dalej, ale ich aktywacja nieraz jest wyzwaniem samym w sobie. Ważne do oceny jest też ograniczenie liczby jednostek światła, jakie można wykorzystać. Istotna jest też liczba kroków, za pomocą których pokonało się daną planszę. Im więc elegantsze rozwiązanie, tym lepszą dostaje się notę. Z kolei samego kontentu jest wcale niemało – to 9 złożonych z kilku pomniejszych zagadek „pięter”, przy czym raczej trudno pokonać jeden poziom w mniej niż pół godziny, a do tego dochodzi jeszcze bonusowy poziom w klimacie okołoświątecznym. Jak na stosunkowo małą grę, naprawdę jest w czym się zanurzyć.\nCały klimat jest dodatkowo wzmacniany oprawą graficzną, która chociaż wygląda na dość jednorodną, to prezentuje się okazale. Ścieżka dźwiękowa, złożona niestety wyłącznie z ambientowych loopów na pianinie (po jakimś czasie ją wyłączyłam, bo zaczynała nużyć), spokojem równoważy frustrację wywołaną nieumiejętnością myślenia logicznie,. Całość osnuta jest wyciszeniem i melancholią, co bardzo dobrze pasuje do konwencji świata po zagładzie. Ten spokój bywa niemal przerażający, lecz w połączeniu z mistycznymi tropami w wizualiach (chociażby fakt, że zapalane monolity przypominają jakieś antyczne obeliski, a cała historia jest osnuta wokół mitu zbawcy) potrafi do siebie przekonać.\nSzkoda tylko, że twórcy, zamiast pozwolić mówić światu, zdecydowali się na prowadzenie fabuły poprzez znajdowane w opuszczonych terminalach notatki badawcze z czasów, gdy zagłada dopiero się zbliżała. Dzięki temu można dowiedzieć się prawdy o tym, co go spotkało i kim jest postać, którą sterujemy. Niestety, oprócz tego, że same rozwiązanie narracyjne jest kliszą, przedstawiona w nim historia bardzo spłaszcza uczucia, jakich doznać można, po prostu przeżywając grę. Czasem immersję też niszczą drobne niedogodności techniczne, jak wspomniane wcześniej sterowanie, które nie zawsze zapewnia wystarczającą precyzję do grania w wersji handheldowej, jednak ogólnie jest zrealizowane w sposób intuicyjny, co się ceni.\nKrótko mówiąc, Flood of Light to jedno z większych growych zaskoczeń, jakich doznałam. Nie jest to pozycja pozbawiona wad, jednak tworzy doświadczenie, które potrafi naprawdę przemówić do człowieka, jednocześnie rzeczywiście zmuszając do wysiłku umysłowego.\nWaga: 737 MB\nprzez Arst · Published 16 listopada 2017 · Last modified 13 lipca 2018\nprzez Quithe · Published 30 listopada 2017 · Last modified 13 lipca 2018\nprzez Quithe · Published 29 kwietnia 2020


Lubawianka Iwona Górska napisała humorystyczną książkę - Lubawa\n2021-01-18 19:30:00 (ost. akt: 2021-01-18 19:52:00)\nLubawianka Iwona Górska,\nO czym jest książka „Oddech świata”?\n– Jest to na pewno literatura, ale czy piękna? (śmieje się). To są wiersze, tyle na pewno mogę powiedzieć. Teksty rymowane, więc może nawet niekoniecznie wiersze? Tak sobie głośno myślę.\nTo może humoreski?\n– O, to pasuje najlepiej! Ja faktycznie opisuję świat w dość humorystyczny sposób. Nie tylko świat wokół nas, ale i wewnętrzny. O przywarach ludzkich również piszę – a taki humorystyczny sposób powoduje, że mniej boli i przyjemniej się czyta. Ale nie tylko. Piszę też o przyrodzie i jej uwielbieniu. Sprawy przyjemne dla duszy... Trochę o uczuciach, emocjach, nawet tych mniej przyjemnych. Nie można tego sklasyfikować tak generalnie.\n– Piszę od młodości. Kiedy miałam około 20 lat, to już sobie coś tam pisałam. Napisałam na przykład opowiadanie dla dzieci, ale nigdy go nie skończyłam. Wszystko lądowało w przysłowiowej szufladzie. To były takie wprawki. Człowiek, który jest tak młody, ma oczywiście jakieś przemyślenia. Ale w tym wieku? Czy te przemyślenia mają drugie dno? Nie sądzę. Nie ma się jeszcze w takim wieku wielu doświadczeń. I w tej mojej pisaninie wszystko było takie bardziej spłycone. A jeśli ma się na koncie kilka dziesiątek więcej, to i doświadczeń jest więcej. Można już powyciągać jakieś wnioski i czegoś się nauczyć. Wówczas to też były wiersze, głównie o miłości. Ten temat sam w sobie nie jest płytki, ale inaczej postrzega się uczucia, mając lat 20-kilka, a mając ich 52, tak jak ja teraz. Idealny czas na spełnianie marzeń! I oczywiście czasu więcej. A miłość dzisiaj ja postrzegam jako szacunek, przede wszystkim szacunek do drugiej istoty. I tego nie można widzieć w wieku 20 lat. Trzeba swoje przeżyć! I mówiąc o miłości i o szacunku mam oczywiście w głowie konkretnego człowieka. Ale też mam na myśli szersze pojęcie, miłość ogólnie do ludzi, do innych istot, zwierząt, przyrody. Do wszystkiego, co nas otacza. Chodzi mi o szanowanie tego, co dookoła nas. Uwielbiam przebywać w naturze, która niestety w bardzo szybkim tempie się kurczy. Robię jej mnóstwo zdjęć, aby zostały dla potomnych... Mam nadzieję, że nie dojdzie jednak do tego, że przyrodę będziemy oglądać tylko w telewizji 3D. Mam kota, psa i codziennie mnóstwo ptaszków na parapecie, które dokarmiamy. Przyroda i ochrona środowiska to dla mnie temat bardzo ważny, gdyż od niej zależy jakość naszego życia...\n...i te wszystkie treści we mnie puchły, puchły… Aż wreszcie się wylały! Ale żeby nie być tak bardzo poważnym, teksty pisane są rymem i ze wspomnianą lekką dozą humoru, bo do życia należy tak właśnie podchodzić, aby wszystkim żyło nam się lepiej.\nCo pani robi oprócz pisania?\n– Pracuję, ale traktuję to zajęcie jako dorywcze. Nie służy ono mojemu rozwojowi. Przez większą część życia wykonywałam pracę, która dawała mi ogromną satysfakcję. To było jubilerstwo. Poznałam ten zawód od podszewki. Wspaniała rzecz! Dużo czasu w tym zawodzie spędziłam. Nauczyłam się naprawdę dużo. Projektowanie biżuterii z metali i różnych kamieni szlachetnych to była niesamowita przygoda. Głównie pracowałam w Iławie. Łącznie to było 20 lat. Jednak czasy się zmieniły. Nic w miejscu nie stoi, świat idzie do przodu. Do tego ponad 20 lat w jednym zawodzie? To bardzo długo. Potrzebowałam odmiany. Zawsze lubiłam rysować. Kiedyś robiłam to regularnie, a potem odeszłam od tego zajęcia. Inne rzeczy były na głowie... Od mniej więcej trzech lat znowu rysuję. Bardzo mnie to pochłonęło, choć uczę się zupełnie od nowa. W tej mojej książce też są moje ilustracje.\nJak duży nakład ma książka?\n– Nakład jest nieduży, bo wydałam to własnymi siłami, jak wielu autorów obecnie. To moja pierwsza książka, nie wiedziałam, czego się spodziewać. Tak więc ten minimalny nakład stu sztuk to jest na teraz. Jeśli się to rozejdzie, zawsze można dodrukować, taką mam nadzieję. W tej chwili książka u mnie jest do kupienia za 30 zł (w razie czego – zapraszam do kontaktu przez redakcję Głosu). Na te ciężkie czasy, które są w tej chwili, taka książka, nieskromnie powiem, to miód na serce. Wiadomo, czasy nieciekawe, więc może i fajnie byłoby przeczytać coś przyjemnego? Coś, co ukoi duszę, skłoni do refleksji o świecie. Książka jest napisana dosyć prostym językiem. Zamysł był taki, by język był prosty, a teksty – niezbyt długie i przejrzyste. Dzięki temu powinny się łatwiej przyswajać.\n– Jak to z reguły bywa, najbliższa osoba w domu (śmieje się), czyli mój mąż. Każdy mąż powinien powiedzieć „Bardzo dobrze, pisz dalej, kochanie”. I oczywiście tak powiedział (śmieje się). Ale każda kobieta lubi, gdy komplementy są bardziej szczegółowe. Niestety, mąż mi tego oszczędził. Od niego usłyszałam zaledwie „No, ładne”. Tyle się dowiedziałam! Za to moja siostra była bardziej wylewna. Powiedziała, że… że powinnam to wydać. W głowie mi zaświtało, że fajnie by było… Sposób, w jaki przedstawiam te swoje myśli… Sądzę, że wiele osób myśli i odczuwa podobnie do mnie, że można się ze mną utożsamić. I tego ludziom obecnie potrzeba. Żeby poczuli, że nie są sami.\nfot. z archiwum prywatnego pani Iwony\nIwona Górska Oddech Świata Lubawa książka\nBorys #3043955 | 83.13.*.* 18 sty 2021 20:37\nSzkoda,że nie przytoczono jakiegoś fragmentu książki


Home - www.knp-ur.pl\nZnajdź najlepszą firmę!\nW naszej bazie mamy tylko najlepsze firmy z Polski i nie tylko!\nZnajdziesz firmy z każdej branży: od szamb betonowych aż po zakłady pogrzebowe\nW naszym katalogu stron firmy są skatalogowane według województwa oraz miasta. Gwarantujemy, że znajdziesz odpowiednią firmę blisko swojej lokalziacji!\nZnajdź interesującą Cię firmę\nNie chcesz przeglądać wszystkich firm z danej lokalizacji? Użyj wyszukiwarki! Wpisz branżę lub nazwę firmy, która cię interesuje! To zajmie Ci tylko sekundę!\nWybrałeś firmę, która Cie intresuje. Czas skontaktować się z biurem lub właścicielem. On tylko czekają na twoją wiadomość! Nie czekaj - zapytaj o ofertę!\nNajlepsze ostatnio firmy\nRaz w miesiaciu wybieramay najlepsze firmy, które pojawią się w tej sekcji!\nRANCZO OSTROWITE JULIUSZ KAŹNICA\nBATISTA SP Z O O SPÓŁKA KOMANDYTOWA\nINSTAL POZNAŃ PROJEKT SP Z O O\nP.P.H.U. "LAVEL" EDYTA TRYBAŁA\nGOLF ARENA SP. Z O.O.\nNasz katalog stron WWW to idealne miejsce zarówno dla właścicieli stron internetowych, jak i użytkowników sieci. Staramy się, aby wśród promowanych przez nas firm znajdowały się wyłącznie takie, które oferują najwyższy standard usług lub produktów. Ogromną zaletą naszej propozycji jest różnorodność branż, z którymi współpracujemy. Dzięki temu przedsiębiorcy z różnych dziedzin mogą promować w naszym katalogu swoją stronę. Aby zapewnić użytkownikom dostęp do najatrakcyjniejszych ofert, raz w miesiącu wybieramy najlepsze strony z naszego katalogu, które promujemy na stronie głównej.\nOrientację w katalogu ułatwia podział uwzględniający geograficzny obszar działania firmy. Dzięki temu lokalni klienci z łatwością trafią pod właściwy adres. Promowanie witryny, biorąc pod uwagę ciągły rozwój środowiska internetowego, jest niezbędne do wyróżnienia swojej oferty na tle innych. Decydując się na umieszczenie swojej wizytówki w naszym serwisie, warto pamiętać, że sieć obecnie jest jednym z głównych źródeł informacji dla klientów. Samo posiadanie strony jest już jednak niewystarczające, trzeba zadbać także o jej wypromowanie – nasz katalog jest do tego idealnym narzędziem.\nSzybkie biznesowe porady dla każdego\nChcesz stworzyć biuro, które zapewni komfort Twoim pracownikom i zrobi wrażenie na klientach? Dzięki naszym wskazówkom i poradom zadanie to okaże się dużo łatwiejsze niż myślisz. Wiemy, jak zaaranżować przestrzeń, która wspiera rozwój biznesu i sprzyja wykonywaniu codziennych obowiązków. Bez względu na to czy prowadzisz jednoosobową działalność, czy zarządzasz dużym oddziałem, pomożemy Ci zaprojektować biuro Twoich marzeń.\nKompetencje, wiedza, doświadczenie – czasem nie masz nawet okazji, by pochwalić się swoimi dokonaniami przed potencjalnym pracodawcą. To czy firma zdecyduje się zaprosić Cię na rozmowę kwalifikacyjną zależy przede wszystkim od jakości Twojego CV. U nas znajdziesz wskazówki, jak tworzyć tego typu dokumenty.\nJeśli masz już doświadczenie w kierowaniu zespołem, zapewne doskonale zdajesz sobie sprawę, że poszukiwanie osób do pracy bywa ciężkim zadaniem. Znalezienie pracownika, który spełni Twoje oczekiwania, nie jest jest jednak niemożliwe – wystarczy wiedzieć, gdzie szukać. Naszym celem jest ułatwienie dotarcia do właściwych osób. Podpowiadamy pracodawcom, gdzie najskuteczniej poszukiwać pracowników.\n© Copyright - 2022 www.knp-ur.pl


Odinstaluj my security shield – Jak odinstalować my security shield | Usunąć Spyware\nOdinstaluj my security shield – Jak odinstalować my security shield\nO my security shield\nCzy chcesz usunąć my security shield infekcję z dala od komputera? Czy w obliczu działających problemów z komputerem? Czy każdy właściwy sposób, aby pozbyć się my security shield? Jeśli machając głową w “Tak” dla wszystkich powyższych pytań, to naprawdę trzeba natychmiastową pomoc w usunięciu tej infekcji z komputera jak najszybciej. my security shield Zagrożenie jest jednym z szkodliwych infekcji, które zostało już zakażone losy systemu komputerowego systemu Windows na całym świecie, zakażenie zostało zaprojektowane przez hakerów rouge zainfekować owszem Windows PC łatwo raz robi wewnątrz tego komputera. Z pomocą swojego fałszywego algorytmu infekcja ma pomóc jej tracker lub cyberprzestępcy, którzy chcą przejść lub zbierać Twoje dane osobiste.\nDane osobowe tutaj jest przeznaczona do logowania i hasło do konta z tym, proszę sobie wyobrazić scenariusz, jeśli infekcja jak my security shield zbiera swoje konto bankowe dane logowania. Każdy użytkownik w obliczu takiego scenariusza mogłaby przejść przez kryzys finansowy lub sytuacji najgorszej. Jego adres IP może być używany nigdzie indziej na wykonywanie działalności rouge jak hacking itd. infekcji my security shield może być dużym zagrożeniem ze względu na bezpieczeństwo Twojego komputera z systemem Windows, ponieważ kradnie cenne i poufne dane mogą łatwo zepsuć czyjąś ścieżkę roboczą.Najgorsze my security shield infekcji jest to, że łatwo wykonać się na dowolnej części komputera, które z pewnością negatywny wpływ na działanie komputera, jak również procesy przerwania podczas wykonywania wielu domyślnych aplikacji, jak również. Zakażenie może interpretować się jako użytecznego oprogramowania, ale jego oprogramowanie rouge, które można łatwo zaprosić inne problemy z komputerem.\nJak całkowicie usunąć my security shield z komputera\nZaczyna się lochy bardzo normalnego i wspólnego dół wydajności komputera lub objawy mogą zostawić znak, kiedy to każda aplikacja automatycznie awarii lub ponowne uruchomienie komputera bez żadnej informacji. Ludzie już się z licznymi problemami z powodu my security shield, które zawierają, jak również ekonomiczne problemy psychiczne, kiedy przestaje system komputerowy do reagowania i bardzo ważne dane z was tylko o stracić. Właściwie jego bardzo ważne, aby oświecić wiedzę opierają infekcji my security shield w każdym komputerze, ponieważ wielu użytkowników już rzucił ich zestaw komputerów ze względu na to zagrożenie. Jeśli ktoś pyta, jak usunąć my security shield z komputera, to nie mogło być łatwe miejsce wyjątkiem tutaj, gdzie można znaleźć właściwą odpowiedź. Ale nadal eksperci przedstawią swoje przydatnych porad tutaj, że dla pomyślnego sposób usunąć my security shield z dala od komputera istnieją dwa sposoby.\nRęczny Proces my security shield Usuwanie\nAutomatyczne Removal Tool my security shield\nW proces mieć pełny sukces w ręczny sposób, aby usunąć my security shield z dala od komputera jeden powinien zrobić to upewnić się, że trzeba mieć pomysł, szczegółów technicznych związanych z systemem operacyjnym Windows. Wystarczy potwierdzić, że można łatwo obsługiwać wszystkie kierunki i poleceń, które są skierowane do ręcznego procesu usuwania poniżej odinstalować my security shield:\nKrok 3 : Naciśnij klawisze CTRL + ALT + DEL i uruchom Menedżera zadań w swoim komputerze, Zakończ wszystkie te procesy i funkcje, które są związane z my security shield, teraz człowiek musi zrobić to upewnić się, że to, co plik exe lub proces on ma na ten temat. end.\nKrok 5 : Po zakończeniu z twoim edytorze rejestru Następnie trzeba przejść do folderów systemowych, w którym został zainstalowany system Windows, po które trzeba usunąć szkodliwe pliki i foldery związane z my security shield.\nAutomatic Tool for my security shield Usuwanie\nWszystkie powyższe czynności, które zostały zdefiniowane, nie krótko cup of tea, że każdy może łatwo podjąć to. Należy mieć wszystkie pojęcia prowadzenie wszystkich tych czynności w sposób całkowity tak, że sukces my security shield obsługi procesu usuwania można osiągnąć, z drugiej strony można również zdecydować się na pełną automatycznego narzędzia do usuwania my security shield. Powstaje pytanie tutaj, dlaczego warto wybrać to narzędzie nad innymi. Powody są bardzo proste do zrozumienia, że dotyczy także z ręcznego procesu. Po przeczytaniu wyżej można rozumieć, że ręczny proces usuwania dla my security shield zagrożenie nie jest bułka z masłem. Choć z drugiej strony można nie tylko odinstalować my security shield ale każdy wirusowe zagrożenie PC zostaje wyrzucony z systemu komputerowego. To może zwiększyć wydajność systemu Windows, aplikacje zaczynają reagować tak jak wcześniej, nie ma zagrożenia będzie teraz wprowadzić w PC będzie również chronić komputer na wiele sposobów.\nAutomatic my security shield Przewodnik Removal Tool User:\n| Tags: Tags: Jak odinstalować program my security shield, Jak usunąć my security shield\n← Odinstaluj av security suite – Jak odinstalować av security suite\nOdinstaluj net monitor for employees – Jak odinstalować net monitor for employees →


Wiadomości24 » Cywilizacja » Bitwa o Aleppo - decydujący moment wojny domowej w Syrii?\nData dodania: 2012-08-01 19:47\nRebelianci woleli pozostać tam, gdzie nie byli spodziewani, ale wkrótce wszystkie bloki w tej okolicy zostały bezlitośnie zniszczone przez ciężką artylerię reżimu - relacjonował kilka dni temu Abu Leila, dziennikarz żyjący na co dzień w Aleppo, najliczniej zamieszkanym miastem w Syrii, a jednocześnie bardzo istotnym punktem życia gospodarczego. Właśnie tutaj od dwóch tygodni trwa ofensywa wojsk dyktatora Baszara Al Assada przeciwko powstańcom, którym udało się przedostać do kilku dzielnic miasta. Sytuację żołnierze z Armii Wolnej Syrii kontrolowali zaledwie kilka dni, bezwzględnie zabijając zwolenników reżimu z Damaszku. Natomiast w drodze do centrum Aleppo natrafili na silny opór z ich strony - wojska Baszara Al Assada bombardują rebeliantów z powietrza i ciężką artylerią. Każdego dnia obie strony konfliktu podają sprzeczne informacje na temat sytuacji w oblężonym mieście - w ciągu prawie trzech tygodni walk życie straciło ponad 350 osób, a prawie połowa z nich to cywile.\nObecna ofensywa na miasto Aleppo - stawia cywilów w jeszcze bardziej niebezpiecznym położeniu, przewidujemy dalszą eskalację nadużyć ze strony sił państwowych w całym kraju - alarmowała we środę Donatella Rovera, doradca ds. sytuacji kryzysowych Amnesty International. Te słowa zbiegły się z publikacją przez tą organizację pozarządową raportu na temat pogarszającej się sytuacji humanitarnej w Aleppo, a dokładnie dokumentuje represje wobec zwolenników opozycji od momentu rozpoczęcia powstania antyrządowego do ostatnich miesięcy (dokument wydany w języku angielskim). Podnieśli mi duże paznokcie, co samo w sobie już było bardzo bolesne, ale potem podpięli pod nimi przewody elektryczne i wtedy porazili mnie prądem. Wtedy chciałem tylko umrzeć. Spędziłem w tajnych więzieniach 68 dni i przez ten cały czas byłem torturowany (...) powstrzymywano mnie od pójścia do toalety przez cztery dni (...) Bicie grubym przewodem elektrycznym było częścią codziennej rutyny - tak swoje wstrząsające przeżycia opisał student, który został aresztowany przez siły bezpieczeństwa reżimu podczas jednego z protestów. Autorzy raportu zwracają uwagę na brak odpowiedniej opieki medycznej w całym Aleppo, która zapewne uległa pogorszeniu przez ostatnie ciężkie walki.\nTagi: Al-Kaida Aleppo uchodźcy wojna domowa 2012 rebelianci walki Bliski Wschód Damaszek Syria reżim Baszar al-Assad