Polowanie na Wilka by Filia - Issuu\nPOLOWANIE NA WILKA V E R A\nHistoria dedykowana tym, którzy zawrócili z drogi cienia, by podążyć ścieżką światła.\nNawet jeśli człowiek zapomni o Bogu, Ten nigdy nie zapomni o człowieku.\nZanim został ikoną wydziału narkotykowego elitarnej jednostki policyjnej, był zwyczajnym chłopakiem z bloko wiska, którego nieustannie trzymały się kłopoty. Należał do tych, których życie nie rozpieszcza, przez co rzeźbi charaktery niekonwencjonalne i nieugięte. Jego ojciec – Andrzej Berg – Czech, który zakochał się w Polce (jednak nie wystarczająco mocno, by zrezygnować dla niej ze swo jej drugiej miłości – alkoholu), zmarł, gdy chłopak miał zaledwie piętnaście lat. Marskość wątroby. Pozostawił rodzinę z mieszanymi uczuciami żalu oraz ulgi. Starszy z dwóch synów – Alan, o którym jest ta opo wieść – tylko w pewnym sensie odczuwał brak ojca. Ten za życia, kiedy już bywał w domu, przysparzał najbliż szym przede wszystkim cierpienia. Po śmierci Andrzeja na chłopaka spadły dodatkowe obowiązki i zaczął oswajać się z terminami „dojrzałość” oraz „odpowiedzialność”. Czuł się zobligowany do wykonywania wielu zadań i pewnie dlatego wyróżniały go rozsądek oraz przezorność, czę sto obce nastolatkom rozpoczynającym naukę na wyższej uczelni. Alan studiował resocjalizację, lecz przychodziło mu to z trudem. Nie dlatego że był głupi albo że nie lubił tego kierunku, wręcz przeciwnie – miał dobre oceny i w przy 7\nszłości chciał pomagać ludziom. Po prostu jego sytuacja rodzinna nie sprzyjała nauce. Porządek i spokój, jakich Bergowie doświadczyli po śmierci Andrzeja, nie trwały zbyt długo. Joanna została samotną matką dwóch prawie dorosłych synów. Pracowała jako pielęgniarka w państwowym szpitalu. Nieobecności koleżanek z powodu choroby postrzegała jako szczęśliwy traf. Zastępowała je z radością, choć nieraz zdarzało się jej przypłacać harówkę wycieńczeniem trudnym do ukrycia. Alan to dostrzegał. Próbował wspierać matkę finansowo, malując domy, wyprowadzając psy czy pracując na zmy waku w barze mlecznym. Wszystko to robił weekendami lub po wykładach, jednak sytuacja uległa zmianie zaledwie kilka lat po śmierci Andrzeja. Drugi z braci, szesnastoletni Maksym, nieumyślnie idąc śladami ojca, został nałogowcem. Matka nie miała poję cia, skąd ani dlaczego zaczął brać narkotyki. Podejrzewała, że skłonność do używek odziedziczył po Andrzeju, choć spodziewałaby się, że przeżyte doświadczenia raczej po winny uświadomić Maksowi konsekwencje podobnego postępowania. Niestety. Po raz kolejny w swoim życiu Joanna Berg była zmuszona oglądać nieuchronny proces autodestrukcji ukochanej osoby. Co gorsza – nie wiedziała, jak synowi pomóc, bo w tamtych czasach, przynajmniej w Polsce, narkomania nie była powszechnym problemem. Dopiero wtedy, w 1994 roku, zaczęto oszacowywać skalę narkomanii w kraju. Zatroskany o zdrowie i życie brata Alan zasięgnął porady u jednego z wykładowców, który wy znając zasadę, że akademik musi uczyć się przez całe życie, był nieco rozeznany w temacie rozpoznawania narkomanii 8\noraz przeciwdziałania jej. Polecił chłopakowi przytrzymać brata przez kilka dni pod kluczem. „Musisz odciąć go od źródła. Uniemożliwić dostęp do narkotyków!” – powiedział. Tak też Alan zrobił, serwując całej rodzinie istny szeol. Maksym wył wniebogłosy, jakby rozrywano go na kawałki. Błagał, żeby go wypuścili, błagał o dawkę. Joanna Berg za tykała sobie uszy palcami. Pragnęła trwać przy cierpiącym dziecku, a jednocześnie uciec jak najdalej, bo jego udręka stawała się jej własną. Słuchanie agonii własnego dziecka sprawiało, że czuła w sercu fizyczny ból. Po kilku godzinach wrzasków sama zaczęła prosić Alana, żeby wypuścił brata. Ten odmówił, nie chcąc, by dotychczasowy wysiłek poszedł na marne. Przetrwali ten trudny okres i Maksym przez kilka tygodni był czysty. Mógł teraz swobodnie poruszać się po pokojach, kiedy jednak mama szła do pracy, a brat na uczelnię, zamykano go w mieszkaniu na klucz. Nadszedł pewien październikowy, deszczowy dzień, który wiele zmienił w życiu Alana. Dzień przynoszący misję, zmuszający, by nastolatek został mężczyzną. Zazwyczaj starał się przychodzić z uczelni prosto do domu, najkrótszą możliwą drogą. Odmawiał sobie inte gracji z rówieśnikami i wszelkich dodatkowych wykładów, które nie były obowiązkowe. Tamtego dnia osiemnasto latek wracał do praskiego mieszkania nieco później niż zwykle; po drodze wstąpił na chwilę do sklepu, by kupić kilka podstawowych produktów i warzyw na zupę. Mama zasługiwała chociaż na ciepły posiłek po pracy. Drzwi kamienicy, w której mieszkał, otworzyły się raptownie, pchnięte przez mieszkającego po sąsiedzku komendanta policji. 9\n– Dzień dobry, panie komisarzu… – przywitał go chłopak, lecz komisarz był zbyt pijany, żeby odpowie dzieć. Wychodził do roboty w pełnym umundurowaniu. Przyjrzał się Alanowi od stóp po czubek głowy, jakby starając się przypomnieć sobie, skąd zna tego niewysokie go młodzieńca o łagodnym spojrzeniu. W końcu skinął głową na powitanie i w milczeniu, zataczając się z lekka, ruszył przed siebie. Chłopak odprowadził go wzrokiem pełnym rozczarowania – nie miał dla niego zbyt wiele współczucia, widząc w nim upadek i słabość własnego ojca. Cała klatka schodowa śmierdziała teraz przetrawio nym alkoholem, więc na jego twarzy wystąpił mimowolny grymas obrzydzenia. Wszedł na pierwsze piętro i gdy mijał drzwi innego sąsiada, ten wychodził właśnie na spa cer ze swoim potężnym psem. Zwierzę zaszczekało tak głośno, że chłopakowi zadzwoniło w uszach. Właściciel mocno przyciągnął psa do siebie, uniemożliwiając mu atak. Alan odskoczył na barierkę schodów i z naciskiem w głosie zasugerował: – Może w końcu kupi mu pan kaganiec… – To jest czystej krwi owczarek niemiecki! Jemu kaga niec założyć, to jakby ptaszka do klatki wsadzić! – Kiedyś ten ptaszek odgryzie komuś nogę. – Ee! Jakby chciał krzywdę zrobić, to od razu do szyi by poszedł. Alan uśmiechnął się nieznacznie. Raczej po to, żeby zamaskować strach i zawstydzenie swoją odruchową re akcją. Odczekał, aż sąsiad się oddali, po czym ruszył na górę. Z mieszkania na trzecim piętrze znów dochodziły 10\nkrzyki i trzaski. Kolejna awantura… Gdy zbliżał się do najwyższego w budynku czwartego piętra, na którym mieszkał, wyciągnął klucze z kieszeni przetartych na ko lanach dżinsów. Zwolnił żwawy krok, dostrzegając kogoś przed drzwiami mieszkania. Z początku zauważył jedynie buty wyłaniające się nieśmiało zza balustrady. Po chwili widział już całą postać. Rozpoznał ją doskonale. Był to jego rówieśnik, Rodion Vlacić – chłopak z sąsiedztwa, który wraz z matką przyjechał do Polski w 1988 roku. Zdaje się, że w poszukiwaniu lepszego życia. Nie był zwyczajnym nastolatkiem. Szczególnie w oczach Maksyma – jawił mu się jako swoisty autory tet. Nieco starszy, mądrzejszy, zabawny, wyjątkowy, bo przybywający z innego świata. Alan z kolei dostrzegał w nim niebywałą charyzmę. Niepokoiło go, że ma duży wpływ na brata, był nawet o to zazdrosny. Wściekał się, bo widział, że Rodion wykorzystuje naiwnego szesnastolatka, i był przekonany, choć nie miał dowodów, że to właśnie on dostarczał bratu narkotyki. – Rodia? – zapytał, nie ukrywając zdziwienia w głosie. – Czego chcesz? Chłopak uśmiechnął się lekko. Jego kruczoczarne wło sy połyskiwały od żelu, a oczy skrzyły się przenikliwie i złowieszczo. Spojrzenie, które teraz rzucił, nieco pyszne i aroganckie, często wprawiało ludzi w poczucie dyskom fortu i bezradności. Zdaniem Alana było wyzywające. Nie znosił go, wręcz nie trawił. Rodion zrobił krok ku niemu i przywitał się. – Serwus… – powiedział swobodnie, ze swoim lek kim wschodnim akcentem. – Chciałem zobaczyć, jak 11\nsię miewa mój przyjaciel, ale nawet mnie nie wpuścił. Zamknęliście go czy co? No nic, to może wpadnę innym razem… – Wyminął Alana i chowając ręce do kieszeni, ruszył wolnym krokiem na schody. Alan momentalnie włożył klucz do zamka. Wszedł do środka i dostrzegłszy brata w przedpokoju, poczuł ulgę. Posłał mu pełne pretensji spojrzenie. – No co? – zapytał Maksym. Alan milczał. Spotkanie z Rodionem przywołało wspomnienie ostatnich miesięcy, tych wszystkich łez i strachu. Brat dostrzegł w nim ten moment zawieszenia. Chcąc rozładować atmosferę, rzucił bezmyślnie: „Chciał się tylko przywitać…”, lecz to zadziałało wręcz odwrotnie. Naiwny głupek! – pomyślał o swoim bracie Alan. Zdjął plecak, odłożył go na podłogę i oparłszy się ręką o ścianę, wziął głęboki oddech, po czym ruszył za Rodionem. – Alan, nie! – krzyknął za nim brat, ale ten był już na korytarzu. Szybko przeskakiwał po kilka stopni, aż w końcu dogonił znajomego na pierwszym piętrze. – Rodia! Na słówko… – Jakiś problem? – Tak. Nie chcę, żebyś tu więcej przychodził. Trzymaj się z daleka od Maksa! – On sam nie może decydować za siebie? – Nie. Jest młody i głupi. Nie masz pojęcia, przez co ostatnio przeszliśmy! – Mogę się jedynie domyślić. Nie chcę go skrzywdzić. Do niczego go nie zmuszam, nie okłamuję, nie wykorzy stuję. Przyjaźnimy się. – I co? To nie ty przynosiłeś mu ten syf ? 12\n– Tak jak powiedziałem, nic na siłę. – Odwrócił się, lecz Alan złapał go za kurtkę i mocno przycisnął do ściany, mówiąc: – Przysięgam, że jeśli jeszcze raz cię tu zobaczę, to zatłukę! – Nie masz innych argumentów oprócz siłowych? – wy krztusił Rodia, bezskutecznie próbując uwolnić się z uści sku. Alan puścił go, po czym grożąc palcem, powtórzył: – Ostrzegam cię! Trzymaj się z daleka… – Jak chcesz… Chociaż czuję, że jeszcze się zobaczymy. – To powiedziawszy, zszedł na parter. Alan wrócił do mieszkania i już od progu zawołał brata. Nim również zamierzał potrząsnąć, żeby wybić mu z tej naiwnej głowy wszelkie głupie pomysły. Maks nie odpowiadał. W łazience paliło się światło, więc chłopak stanął pod drzwiami i zapukał. – Maksym, jesteś tam? Wyłaź, musimy pogadać. Maks? – Odpowiadała mu cisza. Złapał za klamkę, ale było za mknięte od środka. – Wiesz, że nie wolno ci się zamykać! Otwieraj! – zaczął wołać coraz głośniej i walić pięścią w drewno. – Kurwa, otwieraj, bo drzwi wypierdolę! Cofnął się dwa kroki i uderzył barkiem z rozpędu. Ponowił atak i drzwi ustąpiły. Maks leżał na podłodze nieprzytomny. Jego głowa opierała się o ścianę wanny, a ręce spoczywały bezwładnie po obu stronach ciała. Był blady jak trup. Z lewego ramienia zwisał opleciony wo kół bicepsa pasek od spodni. Obok leżała opróżniona strzykawka. – Chryste! Coś ty zrobił?! – zawołał Alan, podbiegając do brata. Przez głowę przebiegało mu milion myśli. Jakim 13\ncudem? Skąd wziął odpał? Rodia, ty bydlaku! Pod drzwia mi! Musiał mu to przecisnąć pod drzwiami! Poklepał Maksa po twarzy, próbując go ocucić. Złapał za nadgarstek w poszukiwaniu pulsu. Serce stanęło mu z przerażenia. Rzucił się biegiem do przedpokoju, w którym stał tele fon. Poślizgnął się przy tym na kafelkach łazienkowych. Wykręcił numer pogotowia. – Mój brat wziął narkotyki. Jest nieprzytomny. Nie oddycha. Nie czuję pulsu… – Podał dyżurnemu adres, próbując mówić wyraźnie, lecz panika ściskała mu gard ło. Mężczyzna zapewnił, że karetka zaraz przyjedzie, i zapytał, czy Alan wie, jak przeprowadzić resuscyta cję. Wiedział. Rozłączył się i pędem wrócił do łazienki. Położył brata równo na podłodze, odchylił mu głowę do tyłu i zaczął uciskać klatkę piersiową. Trzydzieści uciśnięć i dwa wdechy. Trzydzieści uciśnięć i dwa wdechy. – Dalej, Maks! Walcz… – Z czasem zaczęło do nie go docierać, że to już koniec, i w oczach stanęły mu łzy. Odpychał od siebie tę fatalną myśl i dalej uparcie ratował Maksa, aż powietrze wypełniły dźwięki syren. Zmordowany odsunął dłonie od torsu brata. Nachylił się nad nim i tuląc czule jego głowę, płakał, aż zabrakło mu łez.\nCiemność wylała się z zakamarków, bram i kamienic, spowijając całe miasto, które w tej części jak co noc tętniło życiem. Małe kebaby, chińszczyzna na wynos i monopolowy otwarty całą dobę, rozświetlały nieco uli cę, odwalając robotę nieobecnego tego dnia księżyca. Niebieski neon z napisem „Panama” pomrugiwał nie znacznie, zachęcając nabuzowanych już przechodniów do wejścia. Poza zasięgiem ich wzroku, w bramie skry wającej tyły klubu, zaparkował bordowy golf. Kierowca wyjął z bagażnika plastikowe pudło wypełnione jakimiś rzeczami i z nieskrywanym niezadowoleniem przywi tał się z barczystym mężczyzną stojącym przy tylnych drzwiach lokalu. – Czekają na ciebie w stołowym – burknął ochroniarz. Przybysz wszedł do środka i podążył zwinnym krokiem do celu. Dobrze znał te pokoje i korytarze. Bywał tu nie raz, jednak nigdy nie miał okazji zwyczajnie się zabawić. Przyjeżdżał, by wykonać najbrudniejszą robotę. 15\nPokój stołowy był „stołowym” jedynie z nazwy. Ochrzczono go tak tylko ze względu na duży, umiesz czony w rogu stół, przy którym rzadko kiedy kto jadał. Zazwyczaj służył hazardowym rozgrywkom w kameral nym gronie lub jako krótki przystanek pod przewożone z miejsca na miejsce narkotyki. Pośrodku przestrzenne go pomieszczenia stało dwóch mężczyzn – Kafel i Pała. Pierwszy drapał się po kilkudniowym zaroście. Drugi, łysy jak kolano, trzymając ręce w kieszeniach, pochylał się nad czarnym kocem skrywającym ludzkie zwłoki. – I po chuj mu to było? – zapytał Pała z czymś na kształt współczucia w zachrypniętym głosie. – Pewnie myślał, że to się nie wyda – odparł Kafel obojętnie. – Przed Wilkiem nic się nie ukryje. Drzwi otworzyły się i do środka wszedł niski mężczy zna trzymający plastikowe pudło. – Co tym razem? – zapytał, odstawił pakunek i pod szedł do dwóch gangusów. – Sie masz, Mario! Szef wkurwił się na Matygę – wy jaśnił Kafel, a po chwili dodał: – Wkurwem ostatecznym. – Za co? Buchnął kasę czy gadał z psami? – Wyruchał jego dupę – dodał Pała. – Niefortunnie… A z nią co? Też do kasacji? – E tam. Dla dup zawsze jest wyrozumiały. Banicja do Ruslandii zamiast audiencji u świętego Piotra. Mario wcisnął na dłonie przymałe lateksowe rękawicz ki, wyjął z pudła połacie czarnej plastikowej folii i rozłożył je na ziemi. Jednym pewnym ruchem uniósł z ciała koc i wpakował go do torby na śmieci, również wydobytej 16\nz pudła. Spojrzał na nagie, pokryte krwią zwłoki Matygi. Obejrzał je pobieżnie, oceniając stan ciała i przyczynę zgonu. – A gdzie reszta? – Szef mu obciął. Chyba leży w śmieciach w łazience. – To, kurwa, przynieście te śmieci. Wiecie, że muszę mieć wszystko razem. Później pójdziecie do pierdla za kutasa i będzie, że to moja wina. Kafel wyszedł do łazienki. Wszystkim udzielała się nerwowa atmosfera. Sprzątanie po egzekucji w wyko naniu szefa było ostatnim, na co mieli ochotę w sobotni wieczór. – Na żywca go ciął? – zapytał Mario fachowym tonem. Patrzył na zwłoki jak na pospolity kawałek mięsa, bez spe cjalnego obrzydzenia, a już na pewno bez cienia empatii. – Niby na żywca, ale Matyga był tak naćpany, że nie skumał, co się dzieje, aż było po wszystkim – wyjaśnił Pała, starając się nie patrzeć na trupa. Robiło mu się niedobrze. – Jak już zaczął go ćwiartować, to mógł dokończyć. Miałbym mniej roboty. Na dźwięk tych słów Pała mało nie zwymiotował. Powstrzymał się, oddychając głęboko. – Żartowałem, kurwa – wyjaśnił Mario i uśmiechnął się po raz pierwszy tej nocy. – Nie jestem rzeźnikiem, bardziej grabarzem… – Trochę będziesz tam miał sprzątania – wydukał Kafel, wracając z niewielkim koszem na śmieci w dłoni. – Jak zawsze. I po chuj cały kosz mi niesiesz? – zapy tał Mario, po czym wydobył ze śmieci członek Matygi. Rzucił go na środek rozłożonej folii, a całą zawartość ko 17\nsza przesypał do torby z zakrwawionym kocem. – Dobra, weźcie mi go chociaż przenieście na folię, a ja się zajmę łazienką – zarządził. Pała i Kafel z wahaniem podeszli do ciała. Byli twardzielami, ale obcowanie z bliska ze śmier cią zmniejszało ich hardość. – W rękawiczkach, kurwa, i w ochraniaczach! – warknął Mario, wskazując plastiko we pudło. Sam wyjął z niego biały kombinezon ochronny, który włożył sprawnie niczym strażak, wielką torbę na śmieci, szmaty oraz trzylitrową butlę wybielacza i ruszył do łazienki. Godzinę później skończył. Na kafelkach nie pozostała ani kropla krwi. Ciało w całości zostało szczel nie owinięte folią i obwiązane taśmą. Pała i Kafel zanieśli je do bordowego golfa. Mario umył dokładnie dłonie. Nie mógł doczekać się porządnego prysznica. Wiedział, że na to będzie musiał jeszcze nieco poczekać. Tymczasem czuł, że zasłużył chociaż na szluga. Włożył sobie jednego do ust, a kolejnym poczęstował ochroniarza przy tylnych drzwiach. – Ciężka noc – ocenił ochroniarz, zaciągając się. Mario kiwnął głową na przechadzających się ulicą imprezowi czów. – A ci nawet nie zdają sobie sprawy… – To zaraz może się zmienić. Wilk mówi, że niedługo będzie o nas głośno. – Wątpię. Temu biznesowi rozgłos nie służy. Może oznaczać jego koniec… Proca depcze nam po piętach. Wilk się boi, i tyle! Jak będzie ostrożny i przytrzyma głowę nisko, wszystko zostanie przynajmniej tak, jak jest. – Jebany Proca.\n– Nie spinaj się tak. Każdy ma swoje zadania. Zobacz – ty tylko pilnujesz drzwi, bo jesteś wielki jak słoń, ja tylko sprzątam, bo jestem dokładny i w dupie miałem edukację, a Proca, zwyczajnie, zamyka takich jak my, bo jest upartym skurwysynem.\nKomisarz Alan Berg jest oficerem Centralnego Biura Śledczego Policji. Każdego dnia styka się z brutalnym światem przestępczości narkotykowej. Dowodzi grupą operacyjną „Szakal” i jest jednym z najlepszych w wydziale. Jednak w jego karierze pojawiła się czarna plama – dochodzenie ciągnące się miesiącami, które komisarz traktuje w wyjątkowo drażliwy sposób. Rozdział 2 Dotyczy ono bowiem narkotykowego bossa – Wilka, człowieka niezwykle niebezpiecznego, który przyczynił się do śmierci jego brata przed wieloma laty. Przeszłość powraca, Berg pragnie zemsty. Zadanie staje się coraz Słońce nieśmiało wyglądało znad drodze horyzontu. Gdyby się trudniejsze, ponieważ na jego pojawiają wybudzone właśnie ze snu ptaki umiały się zachwycać osoby dbające o własne interesy. W kluczowym dla otaczającym je światem, z pewnością zapatrzyłyby się z za sprawy okazuje się, że otaczający komisarza dumąmomencie na dostojne niebo, jakby smagnięte przez malarza świat, przesiąknięty jest korupcją, kłamstwem i zdradą. czerwoną farbą. Tymczasem jak zazwyczaj skakały z gałęzi na gałąź, wyśpiewując poranne psalmy. Lekkie, nieco wil gotne powietrze wiło sięW między liśćmi, pozostawiając na SIĘ CZY BERG ZNAJDZIE SOBIE SIŁĘ, BY NIE STAĆ nich kropliste pocałunki. Gdzieś w okolicy pieczono chleb TYM, CO POPRZYSIĄGŁ ŚCIGAĆ? i w powietrzu roznosił się przyjemny zapach, a w niejed nym domu wstawaniu towarzyszył aromat pierwszej kawy. Doświadczając poranka jak ten, człowiek spodziewałby się miłego, spokojnego dnia. Lecz to nie wszystko, co wydarzyło się zaraz po wschodzie słońca. W powietrzu rozległ się dziwny odgłos. Jakby wybuch, ale nie do koń ca. Ziemia bowiem pozostała niewzruszona. Potem ten dźwięk jeszcze dwukrotnie się powtórzył. Strzały. Stary Edmund Kaczmarek, mimo że był na emeryturze, miał cena 39,90 zł w zwyczaju wstawać bardzo wcześnie. Odstawił swój ISBN 978-83-8075-717-2\n9 788380 757172


Mazurek iście królewski... Połączenie konfitury różanej, marcepanu i czekolady - czy to może brzmieć lepiej? Mazurek jest niesłychanie prosty w wykonaniu, ale zarazem bardzo szlachetny i wytworny. Warto korzystać ze składników najwyższej jakości, a jestem ... czytaj więcej\nTagi: wykorzystanie żółtek, czekolada, kwaśna śmietana, marcepan, konfitura/dżem, róża\nWstałam dziś z zamiarem upieczenia dla dziewczyn dobrych ciasteczek :-). Na jednym z ulubionych blogów, u Evenki zaciekawił mnie przepis na ciasteczka marcepanowe. Jaki to fajny pomysł, by do ciastek wykorzystać masę marcepanową! Zmodyfikowalam ... czytaj więcej\nTagi: wykorzystanie żółtek, migdały, marcepan\nBez marcepanu nie wyobrażam sobie świąt Bożego Narodzenia. Niezastąpiony jest do nadziewania pierniczków, do krajanki piernikowej z powidłami, do dekoracji tortów, do wycinania ozdób... Ta masa jest łatwa do przygotowania w domu i najlepsza, jaką kiedykolwiek ... czytaj więcej\nKategoria: Inne, Boże Narodzenie\nTagi: golden syrup, migdały, marcepan, przepisy bez jajek, przepisy bezglutenowe, przepisy bezmleczne, syrop kukurydziany\nAbsolutny hit, jedno z najsmaczniejszych ciast ze śliwkami jakie jadłam. Na szczęście dla mnie, śliwki jeszcze na mnie czekają w sklepach, więc mogę realizować sierpniowo - wrześniowe opóźnione plany ;-). Ciasto jest słodkie - ale musi być, jest w nim ... czytaj więcej\nJak mam chwilę czasu, najczęściej późnym wieczorem, i gdy mogę sobie posiedzieć dłużej przy internecie, uwielbiam przeglądać piękne zdjęcia kulinarne na przykład z takich banków zdjęć. Bardzo, ale to bardzo mnie to relaksuje... Tam znalazłam i te cz ... czytaj więcej\nTagi: czekolada, marcepan, przepisy bez jajek, przepisy bezglutenowe, pistacje, przepisy bezmleczne\nWczoraj przyjechali nasi rodzice, aż na 3 tygodnie, yuuupppiii! Mama jest wielką fanką śliwek w czekoladzie, więc zrobiłam na jej przyjazd. Śliwki tak wykonane są re-we-la-cyj-ne, lepsze niż ze sklepu, a na pewno wychodzą taniej. Choć w domu było ... czytaj więcej\nKategoria: Pralinki, Lizaki, cukierki, cake pops\nTagi: czekolada, marcepan, przepisy bez jajek, przepisy bezglutenowe, przepisy bezmleczne, suszone śliwki, rum\nU mnie w domu nie było tradycji pieczenia mazurków, królowały babki i serniki. Ten przepis dostałam od Mamy męża - zazwyczaj na święta piecze wiele i bardzo smacznie. Dodałam do niego marcepan - nie mogłam się powstrzymać. Mazurek można dodatkowo ozdobić ... czytaj więcej\nTagi: wykorzystanie żółtek, kwaśna śmietana, marcepan, cytryny/limonki, pomarańcze/mandarynki


KSIĄŻKI LUBIĘ: Łukasz Kulak, "W poszukiwaniu źródła. Korzenie cywilizacji na Ziemi".\nŁukasz Kulak, "W poszukiwaniu źródła. Korzenie cywilizacji na Ziemi".\nZdawać by się mogło, że żyjemy w świecie, o którym wiemy wszystko lub prawie wszystko. Właśnie to „prawie” pozostawia wystarczająco dużo miejsca do spekulacji na temat korzeni naszych cywilizacji, a nawet do prób podważenia istniejących już teorii. Nie dysponujemy jeszcze narzędziami pozwalającymi na pełne zbadanie artefaktów minionych kultur, a wiele tez ich dotyczących przyjmujemy jako dogmat. Czy wobec tego powinniśmy zamykać się na alternatywne postrzeganie historii? Myślę, że niekoniecznie. Dowodzi tego popularnonaukowa książka Łukasza Kulaka, „W poszukiwaniu źródła. Korzenie cywilizacji na Ziemi.”\nTytuł: „W poszukiwaniu źródła. Korzenie cywilizacji na Ziemi”\nZa angażującą lekturę dziękuję Wydawnictwu Psychoskok.\nEtykiety: Kulak , Popularnonaukowa , recenzja


(12-11-2014 17:40)shooreck napisał(a): Pomyśl też o kupnie kawalerki do remontu, za jakieś 70k. Remontujesz ją tanio i ładnie za... powiedzmy 20k. I sprzedajesz za np. 110-120\n(24-11-2014 21:42)bossos napisał(a): 400+ msc za 120k, nie 12k Adminie W skoku lokata: 1 rok 4%,2 rok 5%, więc wyjdzie te 400zł\n(24-11-2014 22:34)Rafiks1992 napisał(a): no wlasnie jak to z tymi lokatami iest myslicie ze warto dac te 10.000 na lokate na rok? czy nie oplaca sie przez podatki blablabla?\n(12-11-2014 14:51)Szaman1644 napisał(a): Powiem ci szczerze, że ostatnio czytałem artykuł o wynajmie mieszkań i sam się rozczarowałem. Co prawda nie mam tyle pieniędzy, ale w przyszłości o tym myślałem. Z tego co wyczytałem zwraca ci się średnio 4-5% zakupu rocznie. Można doliczyć, że nieruchomości drożeją jakieś 1% rocznie. Więc masz 6%. Zakup zatem mieszkania zwróci ci się dopiero po kilku-kilkunastu latach. Do tego musisz co kilka lat robić remonty, użerać się z lokatorami, a niekiedy nawet z ubezpieczycielami. Wydaje mi się, że jest dość dużo zachodu z tym. Lepiej można wyjść na budowie domu. Wydaje mi się, że 120K spokojnie wystarczy na wybudowanie domu w stanie surowym w większym mieście. Przy takim czymś masz zarobku z 30-40K. Oczywiście tu chyba będzie większy problem, bo musisz mieć swoją firmę.


Rejs do Szwecji śladami Wikingów-długi weekend sierpniowy - wycieczka weekendowa - Mystictravel\nRejs do Szwecji śladami Wikingów-długi weekend sierpniowy\nTERMIN WYJAZDU 13-15.08.2022r. (długi weekend sierpniowy)\nLokalizacja: Gdynia – Szwecja - Karlskrona- Hjortahammar i Hjortsberg - Gdynia\nZbiórka: sobota 13.08.2022r. o godz. 10:45 w Warszawie na Pl. Bankowym przy pomniku J.Słowackiego\nWyjazd z Pl. Bankowego godz. 11:00\nPowrót: Warszawa na Pl. Bankowy 15.08.22r. ok godz. 16:00\nOdprawa w Gdyni ul. Kwiatkowskiego o godzinie 18:00\nWypłynięcie z Gdyni do Karlskrony o 19:30\nKategoria: dwudniowy rejs do Szwecji ze zwiedzaniem pieszo-objazdowym śladami wikingów i dwa dni atrakcji na pokładzie statku. Nowe mijesca!\nPrzed nami rejs do Szwecji dla tych, którzy nie boją się klątwy starożytnych wikingów!\nWybierzemy się w podróż w czasie, cofniemy do czasów skandynawskich wojowników, poznamy ich tajemnice, poszukamy mistycznych run pisanych na kamiennych kręgach. Będziemy spacerować po zaczarowanych terenach, pełnych historii i zaklęć, ale uwaga! – nieprzestrzeganie rządzących tymi miejscami reguł grozi klątwą na wieki!\nSpotykamy się na Placu Bankowy w Warszawie, skąd wyjeżdżamy do portu w Gdyni.\nProm w kierunku Karlskrony wyrusza w godzinach wieczornych. Na promie czeka nas niezapomniana noc wypełniona tańcami i muzyką na żywo. Do dyspozycji są restauracje, bary, kasyno, kawiarnia, pokłady widokowe, klub nocny z dyskoteką.\nOsoby pragnące relaksu będą mogły wypocząć w wygodnych kabinach.\nZwiedzanie rozpoczynamy od starożytnych cmentarzysk wikingów w Hjortahammar i Hjortsberga.\nBędziemy spacerować między grobowcami z pierwszego tysiąclecia naszej ery, ustawionymi pionowo jak menhiry i tworzącymi tajemnicze kręgi. Część z nich swoim ułożeniem przypomina łódź, która miała zabrać zmarłego wojownika do krainy umarłych. Nagrobki o różnych formach, rozłożone na przestrzeni kilkuset metrów, pomogą nam poznać i lepiej zrozumieć system wierzeń ówczesnych mieszkańców tych terenów oraz poczuć niesamowity klimat tego magicznego świata.\nPoruszając się śladami wikingów odkryjemy również słynny, ponad 4-metrowy kamień runiczny z Björketorpsstenen, opatrzony inskrypcją z ostrzeżeniem co spotka tego, kto będzie próbował go zniszczyć! Napis powstał ponad 1300 lat temu, a mimo to wciąż budzi niepokój u odwiedzających to miejsce.\nOprócz terenów owianych mgłą tajemniczości poznamy również dwa szwedzkie miasta:\n- historyczne Ronneby z zachowanym kamiennym kościołem z XII-XIV w. oraz skupioną wokół kościoła zabytkową drewnianą dzielnicą Bergslagen. Ronneby znane jest też jako dawne uzdrowisko, a park zdrojowy Ronneby Brunn do dziś uważany jest za jeden z najpiękniejszych parków w Szwecji.\n- położoną na wyspach Karlskronę, główny port szwedzkiej marynarki wojennej i świadectwo ambicji Szwedzkich władców w XVII i XVIII w. Tutejsze Muzeum Morskie jest jednym z najciekawszych muzeów w całym kraju.\nDziś Karlskrona to stolica regionu, więc oprócz historii będziemy tez mogli spotkać współczesnych Szwedów i przekonać się, jak się żyje w Szwecji.\nSzwecja to również wyjątkowe krajobrazy archipelagu i wybrzeży. Po drodze odwiedzimy kilka wysp oraz zatrzymamy się na zapierających dech w piersiach punktach widokowych.\nOsoby chętne będą mogły popłynąć w godzinny rejs na jedną z wysp w okolicy Karlskrony.\nWieczorem wracamy na prom w kierunku Gdyni.\nprzejazd autokarem na trasie Warszawa-Gdynia-Warszawa;\nprzejazdy autokarem po Szwecji;\ncałodzienną wycieczkę do Szwecji z polskojęzycznym przewodnikiem;\n2 rejsy statkiem Stena Line;\n2 noclegi na statku w kabinach 2 osobowych z łazienkami - kabiny Comfort Plus bez okna;\n1 x obiadokolację w formie bufety na statku w drodze do Szwecji;\n2 x śniadanie w formie szwedzkiego stołu\n2 wieczory z zabawą w dyskotece z muzyką na żywo;\nzwiedzanie Muzeum Morskiego;\ngodzinny rejs na jedną z wysp w okolicy Karlskrony dla chętnych w czasie wolnym;\nubezpieczenie, TFG, TFP;\nobiadu w czasie wolnym na lądzie w Szwecji - płatne we własnym zakresie;\n1 x kolacji na statku w drodze powrotnej - płatne we własnym zakresie;\nW Szwecji najlepiej jest płacić kartą. Nie ma potrzeby wymiany pieniędzy.\nWAŻNE! Dokumentem pozwalającym na przekraczanie granicy jest ważny Dowód Osobisty lub Paszport. Tylko na podstawie dowodu lub paszportu przekroczymy granicę. Brak ważnego dokumentu na odprawie nie pozwoli przekroczyć granicy, a powrót osoby która nie będzie miała na odprawie w Gdyni przy sobie dokumentu odbywa się na jej koszt.\nBiuro nie ponosi odpowiedzialności za powrót takiej osoby z portu w Gdyni.\nWJAZD DO SZWECJI. BRAK WYMOGÓW.


Czarnek: We wtorek frekwencja wśród uczniów klas I-III wynosiła 99,7 proc. - Bankier.pl\nGospodarkaCzarnek: We wtorek frekwencja wśród uczniów klas I-III wynosiła 99,7 proc.\nOdpowiadając, Czarnek podkreślił, że 99,5 proc. szkół podstawowych pracowało we wtorek w trybie stacjonarnym. "To ponad 14,3 tys. szkół" – podał. Z danych resortu edukacji wynika, że w 16 podstawówkach w klasach I-III nauka prowadzona była w trybie zdalnym, a w 55 w trybie mieszanym.\n"Przypomnę, że mamy przepisy prawa, które pozwalają na podejmowanie decyzji o przejściu w tryb zdalny przez dyrektorów szkół w porozumieniu z powiatowym sanepidem i w 16 przypadkach takie decyzje zostały podjęte. Natomiast w ponad 14,3 tys. szkół mamy nauczanie stacjonarne" – powiedział.\nMinister wskazał też na frekwencję uczniów w szkołach. "Dzisiaj była nawet wyższa niż wczoraj. To jest 99,7 proc. Można powiedzieć, że z takim entuzjazmem dzieci jeszcze nigdy nie wracały do szkoły po feriach zimowych. Spójrzmy na jeszcze jedną okoliczność: oprócz pandemii koronawirusa mamy siarczysty mróz na dworze, to zawsze były okoliczności, w których rodzice ewentualnie wstrzymywali się z wysłaniem dzieci do szkół, a tu mamy aż tak ogromną frekwencję" – zaznaczył.\nSzef resortu edukacji i nauki zapewnił, że sytuacja w szkołach jest i będzie monitorowana. "Każdego dnia będziemy analizować sytuację. Każdego dnia do godziny 13.00 będą spływać do Ministerstwa Edukacji i Nauki bieżące informacje szczegółowe na temat frekwencji w szkołach, liczby szkół, które są w trybie stacjonarnym, które są w hybrydowym i zdalnym. Wszystko jest na bieżąco przekazywane panu premierowi, Rządowemu Zespołowi Zarzadzania Kryzysowego, by reagować na bieżąco w sytuacji, kiedy rzeczywiście będzie się dziać coś niepokojącego" – poinformował Czarnek.\nOdniósł się też do pytania o powrót do nauki stacjonarnej starszych uczniów i jego termin. "Jeśli rzeczywiście ta stabilizacja będzie się utrzymywała na tym poziomie, na którym jest obecnie, być może nawet na niższym, to w perspektywie dwóch, trzech tygodni na pewno będziemy dochodzić do tej decyzji i wnioskować do naszych epidemiologów, wirusologów o pozytywną opinię na temat powrotu do szkół przynajmniej klas VIII i klas maturalnych, a być może także pozostałych klas, choćby w trybie hybrydowym" – powiedział.\n"Warunek jest jeden – dalsza stabilizacja liczby dziennych zakażeń, ewentualnie nawet spadek tej liczby" – powtórzył.\n"To wszystko jest w naszych rękach szanowni państwo. Mówię do wszystkich, którzy nas teraz słuchają i oglądają. Chcę wszystkim państwu podziękować za odpowiedzialność, którą do tej pory wykazaliście. To ta odpowiedzialność doprowadziła do sytuacji przestrzegania obostrzeń i wszystkich tych rygorów, które rząd wprowadza, by ograniczyć pandemię koronawirusa. To państwa odpowiedzialność doprowadziła do tego, że wczoraj dzieci z klas I-III mogły wrócić do szkoły, do trybu stacjonarnego" – wskazał Czarnek.


Zatrudnimy Opiekunki Osób Starszych!Kolonia - ZaGranica24.pl\nZatrudnimy Opiekunki Osób Starszych!Kolonia 23 wyświetleń\nPraca Stała Niemcy Grudzień 19, 2018 - Styczeń 11, 2019 Dla Kobiet Drukuj\nOpieka dotyczy Pana w wieku lat, ważącego około 55-60kg, mającego 170 cm wzrostu, mieszkającego samotnie w mieszkaniu na 5-tym piętrze(winda). Podopieczny jest osobą mobilną, sam wchodzi po schodach, kładzie się oraz wstaje z łózka/fotela. Do domu przychodzą Pielęgniarki.\nDla Opiekunki: osobny pokój (łóżko, szafa, stół, TV), osobna łazienka, dostęp do Internetu(w trakcie zakładania)oraz przerwa w ciągu dnia.\nTermin pracy: od początku stycznia – na dwa miesiące.\ndemencja, problemy z mową, problemy ze wzorkiem(okulary), problemy z orientacją do miejsca i czasu.\npomoc w kąpielach oraz codziennej higienie ciała, przygotowywanie oraz podawanie posiłków(podopieczny nie ma żadnej specjalnej diety), prowadzenie domu, robienie zakupów, pomoc w ubieraniu/rozbieraniu, pomoc w spożywaniu posiłków oraz płynów, towarzyszenie w wizytach u lekarza.\ndobra znajomość języka niemieckiego, mile widziane umiejętności języka francuskiego.


HydroFeed - KatalogPrzedsiebiorstw.pl\nBez kategorii, Przemysł, Serwis i naprawa urządzeń\nHydroFeed to firma, która specjalizuje się w remontach i modernizacji pomp przemysłowych i turbin wodnych. Firma zajmuje się zarówno remontami bieżącymi, jak i kapitalnymi, a także oferuje serwisową opiekę i przeglądy serwisowe. Własny dział badawczo-rozwojowy pozwala jej ponadto na przeprowadzanie złożonych działań modernizacyjnych oraz na dostosowanie parametrów pracy urządzeń do wymagań układu.\nHydoFeed kieruje swoje usługi głównie do podmiotów z branży energetycznej, wodno-kanalizacyjnej oraz produkcyjnej, pochodzących ze Świdnicy, Wałbrzycha oraz Wrocławia. Firma remontuje zarówno urządzania produkcji polskiej, jak i zagranicznej.\nSłowa kluczowe: modernizacja pomp przemysłowych, remonty pomp przemysłowych, remonty pomp. modernizacja turbin wodnych, remonty turbin wodnych, serwis pomp, serwis pomp przemysłowych, serwis turbin wodnych


Najazdy samochodowe wynajem - Wypożyczalnia wynajem Gdynia, Gdańsk\nNajazdy samochodowe - wynajem\nCENNIK BRUTTO WYNAJMU NAJAZDÓW SAMOCHODOWYCH\nZAZNACZ PRODUKT ZAZNACZ PRODUKT Najazdy samochodowe\nNajazdy samochodowe ułatwiające załadunek ciężkiego sprzętu takiego jak kosiarki, traktorki, glebogryzarki. Pomocne również przy transporcie motocykli i quadów.\nNośność – 200 kg;\nDługość – 1500mm;\nSzerokość – 250mm;\nMasa – 13kg.


Dobry żart… funta kłaków wart? [Oneshot] [Komedia] [Random] - Opowiadania wszystkich bronies - MLPPolska\nBy Midday Shine, August 15, 2019 in Opowiadania wszystkich bronies\nPrzy okazji Warsztatów Literackich Klubu Konesera z maja 2018 (w których nie brałam udziału) mój znajomy, Night Sky, rzucił mi wyzwanie, bym również stworzyła fika o Rarity i Rainbow poszukujących Opal. Opowieść powstała w ciągu miesiąca i przeszło rok przeleżała w wirtualnej szufladzie, aż wreszcie dziś stwierdziłam, że co mi tam – w sumie mogę ją wygrzebać i opublikować.\nSzukając zaginionej Opal, Rainbow Dash strzela żarcikami na prawo i lewo – ku nieszczególnemu zadowoleniu Rarity. Tej jednak w końcu nadarza się okazja, by odpłacić przyjaciółce pięknym za nadobne...\nDobry żart... funta kłaków wart?\nOd 21.10.2020 istnieje również lektorat w wykonaniu @Wilczke.\nEdited November 4, 2020 by Midday Shine\nGdy ujrzałem w tekście wzmiankę o kopytach, poczułem się nieco zbity z tropu, ale wszystko prędko się wyjaśniło – niniejsze opowiadanie nie jest wpisane w uniwersum Equestria Girls, ale traktuje o znanych nam doskonale istotach nieparzystokopytnych. Niezła odmiana. No, ale przecież sam wspominałem, że „Śniadanie” było ostatnie z tej „serii”.\nA samo opowiadanie? Jest... kreskówkowe. Wypada niczym kanoniczny short, o czym zresztą miałem okazję pisać już wcześniej, wiele razy, aczkolwiek tutaj po raz pierwszy mam wrażenie jakby owszem, był to short, tyle, że dosyć średniawo przetłumaczony z oryginalnej wersji. Chodzi mi głównie o grę słów Rainbow Dash, z którą tak de facto wszystko było ok, ale jednocześnie nie robiła ona imponującego wrażenia, toteż w pełni się utożsamiałem z reakcjami Rarity opisanymi w opowiadaniu. A może takie było założenie autorki? Czy raczej, zasady rzuconego jej wyzwania?\nDominują dialogi, a także drobne opisy grymasów bohaterek. Brzmią ok, występujące postacie wypadają dobrze. Akcja leci szybko i szybko się kończy, nawet jak na cztery strony, toteż historyjka stanowi jedynie króciutki przerywnik. Nic więcej za bardzo nie da się o niej powiedzieć. „Śniadanie”, choć również było bardzo proste pod względem fabularnym oraz cechowało się prostotą wykonania, próbowało eksplorować relacje między poszczególnymi postaciami, czy też komplementować ich charaktery (gratka dla fanów tychże postaci), natomiast „Dobremu żartowi...” najbliżej jest do „Remontu”. Chociaż powiedziałbym, że z nim przegrywa.\nTak czy inaczej, „Dobry żart” stanowi niedługą ciekawostkę, z którą można się zapoznać, aczkolwiek jest to lektura bardzo krótka, niezobowiązująca i w gruncie rzeczy nie zapada szczególnie w pamięci, w odróżnieniu od pozostałych dzieł autorki, które sobie czytałem. Widać tutaj pewien pomysł, który zresztą ma potencjał - może gdyby zaangażować w to pozostałe zwierzaki i zaaranżować nietypowe sytuacje...? Zainspirować się epizodem „Just for sidekicks” (czy jak się to tam nazywało, sezon trzeci w każdym razie), to może wyszłaby z tego nieco dłuższa, lepsza historia. O kreskówkowy klimat oraz oddanie kanonicznych charakterów jestem w pełni spokojny.\nW każdym razie, tyle na temat "Dobrego żartu...". Istnieje, dobrze się to czyta, ale prędzej jest to mała ciekawostka, przegrywająca z innymi opowiadaniami autorki.\nNick autorki tak jakoś kojarzy mi się raczej z tłumaczeniami bądź EqG, toteż kiedy znalazłem "zwykły" fanfic w jej wydaniu, od razu uznałem, że to będzie moja dzisiejsza lektura... i absolutnie tego nie żałuję.\nDoskonała komedyjka! Niedługa, w sam raz do kawy, do tego bardzo prosta i przyjemna w odbiorze. Idealna dla każdego czytelnika bez względu na wiek czy preferowany gatunek literatury. Po prostu jeżeli komuś spodobał się serial, to jestem przekonany, że spodoba mu się również powyższe opowiadanie.\nKwintesencją komedii jest humor, tutaj jak najbardziej go nie zabrakło. W zasadzie stanowił sedno, tak jak być powinno, znajdziemy tu wiele inteligentnych żartów. Generalnie ten typ humoru, który w tekście uprawiała RD, jest mi bardzo bliski, toteż bardzo doceniałem kolejne jej docinki... jak również moment, w którym Rarity się odgryzła. Wyszło to naprawdę zgrabnie. No i jeszcze to zakończenie... doskonale pasujące do reszty i bardzo serialowe.\nOddanie postaci... Ręce same składają się do oklasków. Te trzy i pół strony były jak żywcem wyjęte z serialu w swym najlepszym wydaniu z czasów świetności, wręcz czytając wymianę zdań między bohaterkami wszystkie kwestie brzmiały mi w głowie głosami odpowiednich aktorek dubbingowych. W mojej opinii było to doskonałe odzwierciedlenie dwóch, doskonale nam przecież znanych przyjaciółek.\nBędąc przy tym... nie tylko bohaterki, ale i cały klimat, i fabuła podpadają pod stwierdzenie "serialowe". Dawno już nie czytałem fanfika, który byłby utrzymany właśnie w takim duchu. W sumie nie ma się czego dziwić, moda na takie opowiadania była wiele lat temu. Może to po części dzięki temu "Dobry żart..." tak mi się spodobał - z jednej strony powiew świeżości, a z drugiej powrót do dawnych lat.\nWady? Cóż, żadnych wad nie stwierdzam, jedynie mógłbym ponarzekać, że mogłoby być dłuższe, bo jak coś jest takie dobre, to niech trwa jak najdłużej.\nPodsumowując: lekkie, przyjemne w odbiorze, z doskonałą serialową otoczką. 10/10. Polecam i to gorąco! Czytajcie, bo warto!\n*patrzy na datę komentarza od Hoffmana*\n*patrzy na datę swojej odpowiedzi w wątku „Sekretów…”*\nOdpowiedź na recenzję „Dobrego żartu…” napiszę, mam nadzieję, wkrótce.\nJak się okazuje, „wkrótce” jest najwyraźniej pojęciem względnym. Długo się przymierzałam do odpowiedzi na komentarz Hoffmana, aż tu nagle wczoraj zjawił się Foley i też skrobnął opinię. No nie ma co, trzeba się w końcu ogarnąć i dać znak, że jeszcze żyję.\nDnia 11.10.2019 o 14:31, Hoffman napisał:\nChodzi mi głównie o grę słów Rainbow Dash, z którą tak de facto wszystko było ok, ale jednocześnie nie robiła ona imponującego wrażenia, toteż w pełni się utożsamiałem z reakcjami Rarity opisanymi w opowiadaniu. A może takie było założenie autorki? Czy raczej, zasady rzuconego jej wyzwania?\nSuchary Rainbow miały być właśnie funta kłaków niewarte. A przecież dobry żart powinien być tynfa wart. I to dlatego tytuł jest taki, a nie inny.\n„Dobremu żartowi...” najbliżej jest do „Remontu”. Chociaż powiedziałbym, że z nim przegrywa.\nPodobieństwo może wynikać stąd, że tu starałam się skupić na rzuconym temacie i pozostać w konwencji ćwiczeń pisarskich, a przy „Remoncie” ograniczał mnie limit słów. Nieważne, że jedno i drugie powstało (odpowiednio) poza warsztatami i poza konkursem.\nJeśli chodzi o lepsze/gorsze - zależy chyba, co kto lubi. Całkiem dobrze się bawiłam, układając te wszystkie suchary w jeden ciąg, i jestem z nich nawet dumna.\nDnia 8.01.2020 o 22:04, Foley napisał:\nPo raz kolejny przypomniał mi się mój pierwszy kucofik, wciąż leżący w wirtualnej szufladzie. Powstał w listopadzie 2016, więc mógłby stanowić materiał do porównania dawnego a obecnego stylu…\nGeneralnie ten typ humoru, który w tekście uprawiała RD, jest mi bardzo bliski, toteż bardzo doceniałem kolejne jej docinki... jak również moment, w którym Rarity się odgryzła.\nPozwolę sobie sparafrazować swoje wcześniejsze słowa: miałam ubaw przy tym całym śmieszkowaniu Dashie.\nPrzy okazji ciekawostka: pierwotnie kwestia…\nOj, przestań marudzić. To nie moja wina, że twój kot z byle powodu… dostaje kota.\nOch, przestań jęczeć. To nie moja wina, że twój kot ma zajęcze serce.\nKoniec końców uznałam jednak, że wersja czysto kocia bardziej by wkurzyła Rarcię.\nwręcz czytając wymianę zdań między bohaterkami wszystkie kwestie brzmiały mi w głowie głosami odpowiednich aktorek dubbingowych\nNie będę kłamać – lubię, kiedy słowa postaci da się „usłyszeć” wypowiadane głosem odpowiedniego aktora (lub aktorki).\nDawno już nie czytałem fanfika, który byłby utrzymany właśnie w takim duchu. W sumie nie ma się czego dziwić, moda na takie opowiadania była wiele lat temu.\nI ten dylemat – czy jestem do tyłu z modą, czy to już podpada pod styl retro?\nNo, zdaje się, że to już wszystko. Dziękuję za komentarze i pozdrawiam!\nEdited January 9, 2020 by Midday Shine\ndrobna poprawka formatowania, bo zderpiłam\nKróciutka historia, która na dobrą sprawę mogłaby robić za wprowadzenie do jakiejś większej historii. W tym przypadku mamy eksplorację zderzenia dwóch dość różnych osobowości czyli Rarity i Rainbow Dash, i to jeszcze takich ich "pierwotnych" wersji z pierwszych sezonów. Rainbow Dash, bez sensu się popisuje, zaś Rarity nie jest w stanie zapanować nad swoim kotem. Do bólu typowa sytuacja, która stała się pretekstem do prezentacji całego stosu sucharków. Formuła bazująca na prostym (ale nie głupawym) i przyjemnym humorze, na dłuższą historię to by się nie sprawdziło, ale na tak krótką formę jest w sam raz.\nDobry żart. Przyjemny, lekko napisany fanfik, który wygląda bardzo serialowo. Tak jak wspomniał Hofmann, wygląda jak kanoniczny short serialu. I to short bardzo dobry, jak na standardy dzieł Hasbro. (jak na standardy fanfików, to również jest bardzo dobre dzieło).\nJego fabuła jest dość prosta i krótka. Ot Rainbow po raz kolejny walnęła głośnego i tęczowego groma, a kicia Rarity się wystraszyła i dała w długą. Można by się przyczepić, że Opal powinna być przyzwyczajona do takich ekscesów tęczowogrzywej, ale to bez znaczenia. Ta fabuła jest tu tylko po to by móc pokazać podejście dwóch klaczy do żartów.\nI tu się zgodzę i nie zgodzę z Hofmanem odnośnie żartów Rainbow i tego, ze brzmia jak średnie tłumaczenie. Owszem, żarty, którymi Rainbow sypie są prostymi gierkami słownymi, którym niekiedy brak polotu (nawet częściej), a ich natłok w jednym momencie budzi raczej irytację niż poprawia humor. Myślę jednak, że to zabieg celowy, który służy temu by pokazać reakcję Rarity, z którą czytelnik może się utożsamić.\nNo chyba, że czytelnik utożsamia się z Rainbow, bo lubi takie proste i niezobowiązujące gierki słowne, rzucane w dużej ilości, albo czerpie przyjemność z patrzenia, jak kiepskie żarty drażnią białego jednorożca.\nDodatkowo, możemy zobaczyć świetną scenę kiedy Rarity odpłaca tęczowogrzywej pięknym za nadobne, samemu przypuszczając mały atak sucharów. Co w sumie przynosi całkiem niezły efekt. Lepszy przynosi tylko wizja obiadu po znalezieniu Opal.\nOczywiście opal się znajduje, więc Rainbow wraca szybko do CMC, które ją przywiozły i... znów straszy kota. I tu musze przyznać, ze spodziewałem się odrobinę innego zakończenia, choć to wcale nie jest złe. Osobiście myślałem, że Rarity skłonna będzie zabrać trzy klaczki na lody i kompletnie zapomnieć o przyjaciółce, którą wysłała w krzaczory. No ale jak mówiłem, obecna tu wersja też jest spoko.\nJeszcze wrócę na chwilę do gier słownych tego typu. Dość podobną sytuację mieliśmy w Crisisie, podczas jednej walki Velvet i Pinkie\nTej, w której Pinkie została zdekapitowana)\nTam Pinkie rzucała mase gierek słownych i żartów, które same w sobie niekoniecznie były śmieszne, ale reakcje Velvet (znacznie bardziej ekspresyjne niż u Rarity tutaj), sprawiały, że człowiek się śmiał. Wątpię by autorka się na tym wzorowała, tworząc to intereujace dzieło. Po prostu zauważyłem podobny motyw, porównałem i musze przyznać, że tu również jest to zrobione dobrze.\nTeraz dwa słowa o bohaterkach. Spośród szóstki autorka wybrała dwie, które najlepiej pasują do tych ról. W serialu widać, ze Rainbow jest śmieszkiem, choć nie aż tak dużym jak Pinkie, ale przyjaciółki traktują ją bardziej poważnie niż różową. Z kolei Rarity to wspaniały materiał na kogoś, kogo mogą irytować takie żarty. W końcu obraca się też w wyższych kręgach, gdzie takie gry słowne nie są do przyjęcia (z resztą, pewnie połowa szlachty by ich nie załapała). No i ma kota, w przeciwieństwie do Twilight (która w zasadzie tez by się mogła nadać). Takiego kota, co może uciec. Tak więc wybór akurat tej dwójki jak najbardziej na medal. Pasują charakterem i zostały napisane tak, że nie wykraczają poza niego. Dzięki temu całość właśnie wygląda jak short.\nI jeszcze strona techniczna. Tutaj jest bardzo dobra. Tekst ładny, schludny i pozbawiony błędów (a przynajmniej ja żadnego nie zauważyłem). Formatowanie bardzo miłe dla oka. Jest justowanie, odstępy między akapitami i oczywiście odpowiednia, moim zdaniem, interlinia. Z pewnością można stawiać to krótkie dzieło za wzór pod względem poprawności formy.\nA czy polecam? Tak, zdecydowanie polecam. To fajne, przyjemne dzieło, które wyciąga naprawdę sporo z pozornie nie całkiem śmiesznych żartów i dzięki ciekawym zabiegom sprawia, że pośrednio są śmieszne.\nNo i komedyjka od Midday, bogini korekty, jak miło…\nKrótki tekst utrzymany w duchu serialu MLP; to powinno się podobać. Jasne, zdarzały się odcinki beznadziejne oraz świetne. Niestety nasz serial miał ten problem, że skład scenarzystów zmieniał się bardzo często. Wielu ludzi pracowało przy scenariuszu. Pierwotna ekipa odeszła i zastąpili ją nowi ludzi, którzy momentami sprawiali wrażenie takich, którzy nawet nie zadawali sobie trudu, by zapoznać się z wcześniejszymi sezonami. W dodatku dostaliśmy ten koszmarny plot twist z Discordem, rujnujący zupełnie sens ostatniego sezonu oraz postać Lorda Chaosu.\nW przypadku wyżej wymienionego fika mamy do czynienia z normalnym, przeciętnym odcineczkiem. Całkiem przyjemnym, ładnie odwzorowanym, trochę też fillerowym, gdyż nie wprowadza niczego nowego do uniwersum kuców. Właściwie to nie jest odcinek, tylko jedna scena. Cóż w niej takiego się dzieje?\nRarity i ta głupia, irytująca Rainbow Dash wyruszają na poszukiwania Opal, tego szatańskiego kota. Postanawiają sprawdzić wszystkie drzewa w okolicy, czy aby przypadkiem kicia nie ukryła się w ich koronie. Dlaczego zwierzak uciekł? Ano tradycyjnie; głupia Rainbow przestraszyła kotkę, robiąc ponaddźwiękowe bum i przy okazji pewnie wybijając wszystkim szyby w oknach, jak również łamiąc z parę artykułów prawnych. Taki żarcik z jej strony. Jednak stało się to, co się stało i całe Ponyville zostało zmobilizowane do poszukiwań. Trochę ciężko w to uwierzyć, ale okej. Dash przez cały fanfik narzeka lub dogryza swojej białej przyjaciółce, jednak ta nie pozostaje temu dłużna i również odpowiada rasowymi punchline’ami. Humor skupia się głównie na… sucharach w stylu;\n“– Akurat. Nie wciskaj mi kitu.\n– Ani mi to w głowie, kochana. Nie jestem przecież szklarzem, a ty nie przypominasz okna.”\n“– Lipa. Czaisz? – Rainbow Dash zarechotała z własnego żartu.\nJej przyjaciółka przewróciła oczami.\n– Dziękuję za potwierdzenie moich domysłów odnośnie gatunku drzewa, skarbie “\nNo i tak jest właściwie przez cały czas. Obie klacze sobie dogryzają. Po sprawdzeniu okolicy, Rarity prosi, aby Tęczka poleciała do pobliskiego zagajnika, aby jeszcze tam poszukać kotki. Nie wiem, ale kot mógł równie dobrze ukryć się w jakimś zaułku albo dziurze. Sprawdzanie każdego drzewa po kolei mija się z celem. Najprościej byłoby poczekać, wtedy zwierzak sam wróci, jeśli nie jest upośledzony. Jeśli nie wróci… to tym lepiej. Problem z głowy. Jednak biała krawcowa upiera się przy swoim i za pomocą obietnicy pójścia z nią na randkę (no dobra, pójścia na obiad, który zafunduje) przekonuje Dash do tego, aby poleciała sprawdzić wskazane miejsce. Ta… element lojalności. A i jeszcze coś;\n“– No już niech ci będzie… A w ogóle to czemu wzięłaś do tego akurat mnie, a nie Fluttershy albo chociaż Applejack? Przecież one znają się na zwierzakach lepiej niż ja.\n– A wyobrażasz sobie którąś z nich przeszukującą wysokie drzewa?”\nJak bardzo wysokie są te drzewa? Czy są to te wielgachne sekwoje? No już bez przesady. Sam serial pokazywał nam niejednokrotnie, że Fluttershy bez problemu byłaby w stanie rzucić się na ratunek pupilom. Dla nich Drżypłoszka zrobi wszystko.\nAle wracając. Rainbow leci w stronę zagajnika i gdy już jej nie ma, nagle, prawie że znikąd, nadciąga Znaczkowa Liga ścigająca Opal. O proszę, znalazła się. Jednak nie na długo, gdyż Rainbow Dash wraca, oczywiście robiąc wielkie, niepotrzebne wejście, przez co Opal ponownie się przestrasza i ucieka. Trzeba jej szukać od nowa. Głupia Rainbow Dash… No i to koniec. Szczerze, jakoś mnie to nie porwało. To nie są moje klimaty do czytania. W serialu mogłaby to być jedna, niezobowiązująca scenka przed intrem no i w sumie nic więcej. Wartość fabularna? Oprócz żartów, tak naprawdę ten fik nie ma niczego do zaoferowania. Ten humor jest dosyć… specyficzny i na dłuższą metę może być irytujący. Tutaj nie był, po prostu wzruszałem ramionami i śledziłem tekst dalej. Strona techniczna jest poprawna, jak zwykle, więc nie mam się do czego przyczepić.


Trump: będziemy rozmawiać na temat prawa do posiadania broni palnej - TVN24\n"Będziemy rozmawiać na temat prawa do posiadania broni palnej"\nAtak wstrząsnął Las Vegastvn24\nPrezydent USA Donald Trump nazwał we wtorek "tragedią" atak w Las Vegas, w efekcie którego zginęło 59 osób, a ponad 500 zostało rannych. Dodał, że zamachowiec był "chorym, obłąkanym człowiekiem".\nTrump po raz kolejny pochwalił policję za szybką reakcję na atak w Las Vegas, który był najkrwawszą tego rodzaju tragedią w najnowszej historii USA. - To, jak szybko policja była w stanie pojawić się na miejscu, to prawdziwy cud. (...) Oni wykonali wspaniałą robotę - podkreślił prezydent.\n"Chory, obłąkany człowiek"\nZapytany przez reporterów o potencjalne zmiany w regulacjach prawnych dotyczących używania tłumików, odpowiedział: - O tym porozmawiamy później. Dodał też jednak, że "za jakiś czas będziemy rozmawiać na temat prawa do posiadania broni palnej".\nDonald Trump od lat jest zwolennikiem drugiej poprawki do konstytucji, gwarantującej Amerykanom prawo do posiadania broni palnej, co wielokrotnie podkreślał podczas swojej zeszłorocznej kampanii prezydenckiej.\nTrump nazwał 64-letniego zamachowca Stephena Paddocka "chorym, obłąkanym człowiekiem". - Przypuszczam, że miał wiele problemów (...). Badamy jego sprawę bardzo uważnie, ale mamy tu do czynienia z bardzo, bardzo chorą osobą - dodał prezydent USA.\nCo najmniej 59 osób zginęło, a ponad 500 zostało rannych w niedzielę wieczorem, kiedy napastnik otworzył ogień do zgromadzonych pod gołym niebem uczestników koncertu w Las Vegas. Sprawca popełnił samobójstwo. Policja ustaliła, że był to 64-letni Amerykanin Stephen Paddock, który mieszkał niedaleko Las Vegas i najprawdopodobniej działał w pojedynkę.


12 maja Międzynarodowym Dniem Pielęgniarki i Położnej\nW tym szczególnym dniu i w szczególnie trudnych czasach, zwłaszcza dla służb medycznych, prezydent Lucjan Krzysztof Chrzanowski kieruje do wszystkich pielęgniarek, pielęgniarzy i położnych życzenia zdrowia i sił, czyli tego, czego najbardziej zwłaszcza teraz im potrzeba. ,,Życzę Wam wszelkiego dobra, a przede wszystkim życzliwości i serdeczności ze strony pacjentów. Przyjmijcie wyrazy uznania i wdzięczności za odwagę, poświęcenie i niesienie pomocy w tak ciężkich warunkach. Naszym żyrardowskim pielęgniarkom i położnym dziękuję za zaangażowanie na rzecz zdrowia naszych mieszkańców.”\nW Żyrardowie pracuje ponad 250 pielęgniarek i położnych. Pracują w żyrardowskim szpitalu, przychodniach, prowadzą trzy niepubliczne zakłady świadcząc usługi pielęgniarskie i położnicze w przychodni w domu pacjenta w szkołach na rzecz uczniów. Chętnie włączają się również we wszystkie przedsięwzięcia promujące zdrowie podejmowane przez Miasto Żyrardów na rzecz mieszkańców.\nMiędzynarodowy Dzień Pielęgniarek jest świętem obchodzonym również przez Światową Organizację Zdrowia. Data święta pielęgniarek nie została wybrana przypadkowo, bowiem 12 maja jest rocznicą urodzin Florence Nightingale pierwszej pielęgniarki - prekursorki nowoczesnego pielęgniarstwa, założycielki pierwszej Szkoły Pielęgniarskiej w 1860 roku w Londynie (żyła w latach 12 V 1820 - 13 VIII 1910 ).\nPotocznie nazywane „siostrami”, nie zawsze doceniane, nie zawsze dobrze opłacane ale kochane. Jeszcze jakieś parę lat temu, pielęgniarką/pielęgniarzem była osoba która ukończyła 5-letnie liceum medyczne. Później pojawiło się 2-letnie studium medyczne, a teraz pielęgniarką jest osoba mająca wyższe wykształcenie (licencjat i magister pielęgniarstwa). Nauczycielki tego zawodu coraz częściej się doktoryzują, a niektóre nawet habilitują. Niektóre sumiennie praktykują swój zawód, a inne zaś poświęcają się pracy naukowej.\nPielęgniarka pełni wiele funkcji wobec pacjenta. Pierwszą jest funkcja opiekuńcza wobec chorego, kiedy na wskutek choroby nie jest w stanie sam wykonać wielu czynności samoobsługowych - to pielęgniarka wykonuje wówczas toaletę ciała, czesze, ubiera, karmi, ścieli łóżko. Kiedy ma czas porozmawia, potrzyma za rękę. Pielęgniarki pełnią również ogromną rolę edukacyjną poprzez rozmowy na tematy zachowań prozdrowotnych, profilaktyki i samej choroby, na którą cierpi pacjent. Pielęgniarki mają też swój udział w rehabilitacji chorych, a są to naprawdę proste czynności, jak np. oklepywanie, nacieranie skóry, ćwiczenia oddechowe, mobilizacja do poruszania się, pionizacja, które warunkują szybszy powrót do zdrowia i zapobiegają patologicznym skutkom długotrwałego unieruchomienia. Tutaj też pielęgniarka prowadzi toaletę przeciwodleżynową. Pojawienie się odleżyny u pacjenta leżącego, świadczy o nieodpowiednim poziomie opieki. W procesie diagnozowania i lecznicza, siostrzyczki mają duże pole do popisu. Pobieranie materiałów do badań, pomiary parametrów życiowych i asystowanie przy badaniach specjalistycznych to tylko niektóre z funkcji w procesie diagnostycznym. Pielęgniarka wykonuje także zlecenia lekarskie, a więc m.in. podaje leki, zmienia opatrunki, dba o prawidłową dietę itd.\nNależy wspomnieć w tym dniu również o historii pracy pielęgniarek w naszym mieście. Sięga ona 1895 r. kiedy to 1 grudnia w nowym szpitalu fabrycznym po raz pierwszy została zatrudniona wykwalifikowana pielęgniarka - Joanna Dickson. Pracowała w żyrardowskim szpitalu do 1911 r. Zmarła w wieku 64 lat, pochowana na cmentarzu w Żyrardowie.\nOd dnia 1 marca 1897 r. do pracy w szpitalu przyjęto kolejną pielęgniarkę o tym samym nazwisku, być może siostrę lub kuzynkę, Janinę Dickson. Przepracowała w żyrardowskim szpitalu 50 lat. Zmarła w Żyrardowie, 9 grudnia 1947 r., przeżywszy 82 lata. Pochowana w Żyrardowie na cmentarzu ewangelicko-reformowanym, w sąsiedztwie grobu dr W. Haya.\nKolejną pielęgniarkę zatrudniono w szpitalu fabrycznym 15 lutego 1909 r. Była nią Wilhelmina Geiger Przyjechała do Żyrardowa podobno tylko „na chwilę” jako 28 letnia dziewczyna. Zmarła 23 maja 1949 r., po czterdziestu latach pracy w szpitalu. Pochowana na cmentarzu rzymsko-katolickim w Żyrardowie.


Olympique Marsylia podjęła decyzję ws. Milika - Sport WP SportoweFakty\nArkadiusz Milik obecnie przeżywa trudny czas w barwach Olympique Marsylia. Tę sytuację chciało wykorzystać kilka klubów, które złożyły oferty transferowe. Francuski klub jednak jasno dał do zrozumienia, co sądzi w tej sprawie.\nArtur Babicz 23 Stycznia 2022, 12:34\nPo sobotnim starciu pomiędzy RC Lens a Olympique Marsylia i braku występu Arkadiusza Milika nasiliły się spekulacje o ewentualnym transferze reprezentanta Polski. Chociaż sam zawodnik w wyraźny sposób uciął spekulacje (więcej TUTAJ).\nFrancuskie "L'Equipe" donosi, że Arkadiuszem Milikiem jest zainteresowane kilka znanych klubów z Włoch i Hiszpanii. Mowa o m.in. Juventusie FC, Sevilli FC, RCD Mallorce (więcej TUTAJ).\nWedług informacji "TVP Sport", Olympique Marsylia nie ma nawet zamiaru rozpatrywać napływających ofert. Stąd też francuski klub odrzuca czy to propozycje wypożyczenia Polaka, czy to transferu definitywnego. Tym samym klub chce pokazać, że Arkadiusz Milik ma pełne wsparcie w powrocie do formy.\nPolski napastnik u progu sezonu walczył z kontuzją, przez co wrócił do gry dopiero na przełomie września i października. Od tego momentu Milik rozegrał 11 spotkań w Ligue 1, w których strzelił jedną bramkę.\nZobacz także: Jerzy Brzęczek jednak selekcjonerem?\nZobacz także: Kowalczyk skomentował Polski Ład\nLegionowiak 3.0 23-01 13:07 Zgłoś komentarz\nPiłka nożna Olympique Marsylia Juventus FC Sevilla FC RCD Mallorca Francja Hiszpania Polska Włochy RC Lens Ligue 1 Primera Division Serie A Arkadiusz Milik Marsylia Sewilla Palma de Mallorca Turyn Piłka w Europie Piłka nożna w Hiszpanii Piłka nożna we Francji Piłka nożna we Włoszech Lens


Jak trafić na najlepsze mieszkanie Świdnica? - Piramida.Nieruchomosci.pl\nNapisano 2 lutego 2021 13 lutego 2021 przez Dominika K.\nProblem z nieruchomościami może zwiększyć się do bardzo dużych problemów głównie wtedy, jeśli w danej chwili potrzebujemy miejsca mieszkalnego lub biurowego. Sfera nieruchomości jest ogromnie ukształtowana jako dziedzina na terenie naszego kraju. Wszędzie mamy dostępne różnorodnego typu:\nNiekoniecznie aczkolwiek zawsze będziemy pewni w tym, jaka możliwość będzie najlepsza. Zwłaszcza ogromny kłopot będą miały osoby nie znajdujące się w temacie, które pierwszy raz kupują względnie wynajmują mieszkanie Jaworzyna. Jasnym wnioskiem w owej sytuacji będzie skorzystanie z jakiegoś fachowego profesjonalisty, który natychmiast w krótkich słowach przedstawi nam podstawowe atuty konkretnego lokalu bądź wskaże na te cechy budynku, które powinny być brane przez nas pod uwagę w przyszłości. Jeśli jednakże już chcemy kupić mieszkanie Świdnica, to powinniśmy mieć pewność, że będzie reprezentować faktycznie wartość adekwatną do przeznaczonych przez nas środków.\nOdpowiedzialny notariusz Świdnica\nJakie, więc będą rozwiązania, jeżeli chodzi o wybranie jakiegoś funkcjonalnego i pięknego mieszkania albo domu? Przede wszystkim najlepiej wtedy skontaktować się z jakąś dobrą firmą. Powinni w niej pracować doświadczeni fachowcy, jak notariusz Świdnica, którzy od razu mogą przewidzieć potrzeby:\nPowinna to być natomiast oferta taka jak mieszkanie Żarów, która będzie na dużą skalę znana wśród zainteresowanych w regionie. Bardzo dobrze na tym polu pokazana jest https://www.alfaswidnica.pl. To zdecydowanie zespół fachowców, którzy profesjonalnie podchodzą do różnych klientów. Jest to wiarygodna agencja nieruchomości, która od zawsze zajmuje się współpracą w obrocie metrażem. Na rynku są dostępni od 10 lat, a również pracownicy mają odpowiednią wiedzę. Mogą się pochwalić także licencjami zawodowymi, co jest bardzo ważne, jeśli już chcemy na serio przyjrzeć się jakimiś nieruchomościami. Jeżeli więc interesuje nas taka branża, to mamy możliwość wykorzystać ten kontakt, ponieważ transakcje za każdym razem będą owocne.\nW jaki sposób w teraźniejszości zweryfikować mieszkanie Żarów?\nZaiste najczęściej w momencie takich tematów w grę będą wchodziły 2 scenariusze funkcjonowania. Przede wszystkim musimy zwrócić uwagę na:\nNa początku jak wiadomo będziemy musieli poznać konkretne mieszkanie Żarów w pojęciu czysto teoretycznym. Dzieje się to wówczas, gdy łączymy się telefonicznie z pośrednikiem czy idziemy do siedziby pośrednictwa nieruchomości. Właśnie tam będziemy mogli się dowiedzieć od razu, jakie propozycje kupna są aktualne, a na które musisz poczekać. Zwróćmy także uwagę na to, że różni konsultanci będą przydzielani do osobnych grup konsumentów. Inny zakres wiedzy będą mieli specjaliści którzy będą znajdowali mieszkanie Żarów dla osoby, która jest zainteresowana kupnem, a całkowicie inne informacje będą przekazywane przez zawodowców, którzy przeglądają lokale pod wynajem. Cały proces może być nawet bardzo złożony, więc musimy również uzbroić się w cierpliwość. Samo znalezienie oferty nie równa się też natychmiast końca całej transakcji.\nZaufana agencja i jej doradcy\nZaufana agencja dokładnie taka jak wyżej wymieniona będzie się charakteryzować wysokim poziomem zaufania. Konsultanci są nam przyznawani po to, abyśmy finalnie z ofert takich, jak mieszkanie Żarów byli za każdym razem usatysfakcjonowani. Nikt nikogo nie będzie zmuszać ani namawiać na jakąś ofertę. W w realizacji okazuje się mimo wszystko, że nawet bardzo wymagający klienci mogą znaleźć jakieś ciekawe propozycje. Tak więc, jeżeli powierzymy swoje interesy tej od dawna funkcjonującej na rynku agencji, to na początku będzie znaleziony zbiór ofert dostosowanych do naszego zapotrzebowania. Kolejnym krokiem będzie omawianie warunków. Kiedy już obydwie strony będą usatysfakcjonowane i wszystkie warunki zaakceptowane, to dochodzi do podpisania umowy. Kwestie formalne są także bardzo istotną kwestią. Toteż konsumenci nie muszą się bać o zabezpieczenie w postaci umowy. Wszelkie przepisy są prowadzone bardzo dokładnie, a transakcje zdecydowanie bezpieczne.\nArtykuł został uzupełniony przez administratora internetowej strony nieruchomości Świdnica.\nJedna myśl na “Jak trafić na najlepsze mieszkanie Świdnica?”


Apartamenty w Le Creusot - Oferty apartamentów w Le Creusot - eSky.pl\nApartamenty - Le Creusot\nAutun, 16 kwietnia 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej apartamentów w Le Creusot\nApartamenty zapewniają maksimum prywatności i pozwalają wypocząć dokładnie tak, jak ma się na to ochotę. Wybierając nocleg w obiekcie tego typu, spędzisz przyjemny czas z rodziną, przyjaciółmi lub ukochaną osobą. Apartamenty w Le Creusot są przystosowane do różnych grup podróżnych, dlatego bez trudu znajdziesz miejsce z odpowiednią liczbą sypialni oraz udogodnieniami, których oczekujesz. W apartamentach w Le Creusot zapomnisz o tłumach turystów, wypoczywając w nacznie spokojniejszej atmosferze i oddając się swoim ulubionym formom relaksu. Ponadto apartament sprawdzi się, gdy podróżujesz służbowo i chcesz zamieszkać w komfortowym mieszkaniu w dogodnej lokalizacji. Do wyboru masz zarówno obiekty położone w centrum, jak i w pobliżu lotniska, dedykowane podróżnym przesiadującym się do następnego samolotu.\nLe Creusot - najlepsze apartamenty\nJeżeli chodzi o apartamenty, Le Creusot charakteryzuje się bogatą ofertą obiektów o różnych standardach. Wśród nich szczególne miejsce zajmują luksusowe apartamenty, dzięki którym wypoczynek jest naprawdę wyjątkowy. Do wyboru masz apartamenty w Le Creusot z basenami, klimatyzacją, telewizją kablową i szybkim Internetem oraz wieloma innymi udogodnieniami. Czekają na Ciebie również obiekty przystosowane do szczególnych potrzeb rodzin z małymi dziećmi, alergików i osób niepełnosprawnych. W każdym z apartamentów w Le Creusot znajdziesz to, czego potrzebujesz. Jednocześnie spędzisz czas w spokojnej atmosferze z dala od ogromnych hoteli i zatłoczonych restauracji. Możesz skorzystać w apartamentach z opcji samego noclegu lub noclegu połączonego ze śniadaniem w zależności od Twoich preferencji.\n1. Jak znaleźć apartamenty w Le Creusot?\nDostępne apartamenty w Le Creusot w kilka minut wyszuka się poprzez eSky.pl. Po podaniu terminu zameldowania i wymeldowania, liczby gości oraz oznaczeniu rodzaju obiektu, wyszukiwarka wskazuje, które apartamenty na terenie Le Creusot posiadają wolne pokoje w wybranym czasie. Rezerwacji każdego dostępnego noclegu możesz dokonać online bez żadnego ryzyka - anulacja rezerwacji jest bezpłatna nawet na kilka dni przed dotarciem na miejsce. Płatność za pobyt jest pobierana przez serwis lub regulowana w apartamencie.\n2. Jakie udogodnienia znajdę w apartamentach w Le Creusot?\nUdogodnienia w apartamentach w Le Creusot są zależne od standardu całego obiektu i jego lokalizacji. W części apartamentów na gości czekają w pełni wyposażone aneksy kuchenne z miejscem do gotowania, zmywarką i zestawem do parzenia kawy. W innych obiektach dodatkowo można skorzystać z transferu z lotniska i na lotnisko, łóżeczka turystycznego dla niemowląt, prywatnego basenu, mebli ogrodowych oraz osobnego wejścia i strzeżonego parkingu. Niektóre apartamenty w Le Creusot przyjmują gości podróżujących ze zwierzętami.\n3. Gdzie rezerwować apartamenty w Le Creusot?\nRezerwacja apartamentów w Le Creusot jest możliwa przez serwis eSky.pl, który oferuje wyłącznie sprawdzone obiekty w Polsce oraz na świecie. Na stronie znajdziesz nocleg w ponad 100 krajach w każdym zakątku globu. Rezerwacji dokonuje się w pełni bezpiecznie, dokonując płatności za pomocą karty kredytowej lub PayU. Jeżeli plany podróży ulegną zmianie, rezerwacja może zostać anulowana bez żadnych kosztów. Dzięki temu opłatę za apartament w Le Creusot wnosi się na długi czas przed wyjazdem bez ryzyka utraty pieniędzy.\n4. Ile kosztuje apartament w Le Creusot?\nCena apartamentu w Le Creusot jest zależna od kilku czynników i zmienia się w czasie. Na jej wysokość wpływają termin rezerwacji, długość pobytu, liczba gości, typ wybranych udogodnień w obiekcie oraz lokalizacja apartamentu. Tanie apartamenty w Le Creusot są dostępne głównie poza szczytem sezonu w sporej odległości od centrum. Obiekty zlokalizowane w najatrakcyjniejszych okolicach kosztują więcej, a ich ceny dodatkowo rosną w okresie wzmożonego ruchu turystycznego.


Budżet 2018: Nawet nie ma mowy o zaciskaniu pasa - Aktualności - Gospodarka - wiadomości gospodarcze - Dziennik.pl - wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl\n28 sierpnia 2017, 09:30 aktualizacja 19 listopada 2019, 23:17 Ten tekst przeczytasz w 5 minut\nOgółem dochody budżetu mają wzrosnąć z 343 mld zł, jak według MF będzie wyglądało wykonanie budżetu w tym roku, do 355 mld zł, czyli o 3,5 proc. W ustawie budżetowej na ten rok resort finansów prognozował wpływy na poziomie 325 mld zł. Zeszłoroczne założenia były ostrożne. Ekonomiści zastanawiają się, czy plany na przyszły rok także okażą się zachowawcze, czy może czuć w nich przedwyborczy optymizm. Jesienią 2018 r. od wyborów samorządowych rozpocznie się u nas trzyletni maraton wyborczy. ⒸⓅ\nW 2018 r. dług publiczny wzrośnie o 61,5 mld zł i wyniesie 54,2 PKB\nPowinniśmy mieć parasol na niepogodę\nPrzyszłoroczny budżet jest szczególny ze względu na: obniżenie wieku emerytalnego, które zwiększa wydatki potocznie nazywane sztywnymi o blisko 10 mld zł; wybory samorządowe; jak zwykle przy takich okazjach lokalne władze zwiększą wydatki inwestycyjne, co będzie oznaczało deficyt w sektorze samorządowym.\nNawet jeśli rządowi uda się zwiększyć dochody w związku z działaniami uszczelniającymi, to należy się liczyć ze znaczącym wzrostem deficytu całego sektora finansów publicznych. Według naszych prognoz w tym roku ma on wynieść 1,4 proc. PKB, a w przyszłym od 2,5 do 2,7 proc. PKB. Gdy jesteśmy na szczycie koniunktury, rząd przygotuje budżet, który oznacza ekspansywną politykę fiskalną. A powinna ona być lekko restrykcyjna i nieco hamować popyt, by gospodarka się nie przegrzała. Czesi dzięki dobrej sytuacji mają nadwyżkę w budżecie i zamierzają się tego trzymać w najbliższych latach.\nDochody z VAT uda się zrealizować\nGłówne założenia makroekonomiczne budżetu – wzrost PKB o 3,8 proc., inflacja 2,3 proc., wzrost funduszu wynagrodzeń i świadczeń społecznych o 6,3 proc. oraz nominalny wzrost konsumpcji o 5,9 proc. – są dość ostrożne. W tym świetle zakładany w budżecie wzrost dochodów z VAT o prawie 16 proc., do 166 mld zł zaplanowanych na ten rok, wydaje się w pełni osiągalny. Szczególnie że tegoroczne wykonanie powinno być znacznie lepsze od planu, powyżej 150 mld zł, dzięki poprawie ściągalności i dobrej koniunkturze. Stąd wzrost VAT potrzebny do realizacji przyszłorocznego budżetu nie będzie musiał być tak duży, jak się zakłada. Uwagę zwraca także planowany niski wzrost wydatków budżetowych – o 3,2 proc. względem tegorocznego planu. Wyraźnego ich wzrostu spodziewam się, podobnie jak rząd, poza budżetem państwa. Niższy od naszych wcześniejszych założeń deficyt budżetowy planowany na 2018 r. oznaczałby, że deficyt całego sektora finansów publicznych może być mniejszy od prognozowanych przez nas dotychczas 2,6 proc. PKB.\nMorawiecki finanse publiczne budżet zaciskanie pasa\nkradli i oszukiwali za komuny i robia to dzis ci sami co za komuny czy wszyscy sa slepi\nKiedy mamy trochę grosza z Unii i jak widać jest trochę większa ściągalność podatku,choć to może jest propaganda,bo nie zwracają na czas ludziom kasy,powinno sie zmniejszać dług zagraniczny.Ten dług jest jak okupacja.Wypłacanie 6% za papiery skarbowe inwestorom za PO to tak na poziomie opłacalności przemysłu samochodowego.Trzeba jeszcze dodać,że emigranci dają niemałą ilość waluty do budżetu, a to się bedzie zmniejszać.Więc korzystając z dotacji unijnych ,wzrostu gospodarczego,uszczelniania podatków, napływu waluty od zagranicy powinno się zmniejszać dług zagraniczny.To zaowocuje w przyszłości.Korwin Mike słusznie proponował zabronienie uchwalania budżetu państwa bez deficytu.PROPONOWAŁ, ABY TRAKTOWANO TO JAKO KRADZIEŻ ZUCHWAŁĄ.\nBal na Titanicu trwa w najlepsze, orkiestra gra od ucha.\nUruchomi się bilion zł. To znaczy pożyczy się go krzycząc że się zaoszczędziło na VATach i podatkach od korporacji. Tak jak robi się to teraz. Nigdy Polska nie zapożyczała się w tak szybkim tempie. A kto spłaci? Nasze dzieci i wnuki którym się wmówi że to wina Tuska że będą biedne.\nRozumie, że obecny rząd nie zadłuża Polski skoro gospodarka idzie pełną parą. Jeżeli jestem w błędzie to proszę o komentarz.\n3,6% wzrostu to nazywasz pełną parą ... ? Chiny mają coś ok. 6,7% z gospodarką 20 razy większą niż Polska.\nInflacja, głupcze. Przy inflacji państwem może rządzić kucharka albo animator kultury.\nPolscy pracownicy juz sie przyzwyczaili do zarobkow 1200 zl, brutto,i z tego biora sie pieniadze w budzecie.W innych krajach np, niemczech to zwykly listonosz zarabia oklo 4 tys. zl.mies,przeliczajac na polskie pieniadze,\nZa rządów PiS deficyt zaplanowany i ten zrealizowany jest dużo korzystniejszy dla finansów publicznych,za rządów POWSInogów trzeba bylo korekt budżetu bo deficyt realny byl wyższy od zaplanowanego.\nNie bedziemy wydawac wilekich pieniedzy na nachodzcow, poza tym nie beda obce wielkie korporacje kradly naszych pieniedzy nie placac VAT-u, wiec starczy pieniedzy dla ciezko pracujacych Polakow. Wystarczy kilka dobrych zmian - i da sie cos zrobic dla ludzi (pieniadze sie znalazly dla Polakow - pani Kopacz i panie Schetyno - wy dla nas nic nie mieliscie tylko puste obietnice- pomozemy PIS-owi POsprzatac po Partii Oszustow\nzaciskanie pasa bedzie pozniej. Koryt nie starczy wszystich, te sa zarezerwowane dla PISiewiczow\nslazak, ty nie jesteś Ślązak tylko kwiczący po oderwaniu od koryta.


Toruń policja | Tylko Toruń\nKryminalni z komisariatu Śródmieście zatrzymali 23-latkę i dwóch jej kompanów – 21- i 27-latka – którzy kradli kosmetyki kosmetyki z toruńskich drogerii. Straty wyniosły aż kilkadziesiąt tysięcy złotych. Złodziejskie trio wpadło w ubiegłym tygodniu. Kryminalni z komisariatu Śródmieście zatrzymali trzyosobową szajkę krótko po kradzieży w jednej z drogerii na toruńskiej starówce. – Kryminalni już od […]\nWładze Torunia i szefostwo Komendy Miejskiej Policji podpisały kolejne porozumienie o współpracy. W ramach niego miasto przekaże ponad 800 tys. zł na dodatkowe patrole i zakup nowych radiowozów. Porozumienie o współpracy dziś w toruńskim magistracie podpisali prezydent Torunia Michał Zaleski i I zastępca komendanta miejskiego policji w Toruniu Krzysztof Lewandowski. W ramach niego magistrat sfinansuje […]\n8 lutego 2019 8 lutego 2019 Wojciech GiedrysSkomentuj on Uwaga, wciąż jest ślisko. Od rana już osiem kolizji\nOd godz. 5.30 w Toruniu doszło już do ośmiu kolizji. Na toruńskich ulicach wciąż jest ślisko. Na ul. Dziewulskiego ok. godz. 7.50 auto osobowe wpadło w poślizg i wjechało w kilka pojazdów zaparkowanych przy komisariacie policji. Na szczęście nikomu nic się nie stało. Ostrzeżenia o oblodzeniu zostały wydane we wczorajsze popołudnie. I potwierdziły się. W […]\nToruńska policja podsumowała swoją ubiegłoroczną współpracę z toruńskim magistratem. Miasto od kilku lat dofinansowuje dodatkowe patrole policjantów. Ile interwencji podjęto w ramach nich? Dzięki porozumieniu od marca 2018 r. codziennie na ulicach Torunia było kilka policyjnych patroli więcej. Od marca do grudnia ub.r. policjanci zrealizowali ponad 3 tys. służb na rzecz bezpieczeństwa torunian (miasto wydało […]\nNowy radiowóz trafił do komisariatu na toruńskim Podgórzu [FOTO]\n29 grudnia 2018 29 grudnia 2018 Wojciech GiedrysSkomentuj on Nowy radiowóz trafił do komisariatu na toruńskim Podgórzu [FOTO]\nPolicjanci z komisariatu na toruńskim Podgórzu wzbogacili się o nowe auto – opla moccę. Kluczyki do pojazdu przekazał policji Krzysztof Czarnecki, wójt gminy Wielka Nieszawka. Samochód od razu trafił do dzielnicowego gminy Wielka Nieszawka. Krzysztof Czarnecki, wójt gminy Wielka Nieszawka przekazał w miniony czwartek kluczyki do nowego policyjnego auta Maciejowi Lewandowskiemu, komendantowi toruńskiej policji. Opel […]\nKopcące auta pod lupą policji. Na 300 pojazdów złapali…\nW środę policjanci z toruńskiej drogówki w ramach ogólnopolskiej akcji “Smog” sprawdzali emisję spalin wydzielanych przez pojazdy na drogach powiatu toruńskiego. Pod lupę wzięli 300 pojazdów. Ile dowodów rejestracyjnych zatrzymali? Akcja “Smog” na drogach w powiecie toruńskim była prowadzona w środę od wczesnych godzin porannych do późnego wieczora. W działania było zaangażowanych kilkudziesięciu policjantów z toruńskiej […]\n“Pani wnuczka spowodowała wypadek i na przejściu dla pieszych potrąciła kobietę, która nieprzytomna trafiła do szpitala” – takie słowa w słuchawce usłyszała 88-latka mieszkanka toruńskiej Starówki. O rzekomym wypadku wnuczki staruszkę poinformowała kobieta podająca się za policjantkę. Zadzwoniła w minioną środę na telefon stacjonarny 88-letniej mieszkanki toruńskiej Starówki. – Głos w słuchawce twierdził, że mąż pokrzywdzonej […]\nOk. godz. 10 doszło do wypadku na drodze krajowej nr 10 w Czernikówku. Zderzyły się dwa auta. Kierująca jednego z nich trafiła z urazem nóg do szpitala. W pobliżu miejsca zdarzenia były utrudnienia w ruchu. Jak doszło do tego zdarzenia? Według ustaleń policjantów kierowca hyundaia jechał od strony Warszawy. Kiedy skręcał w lewo na jedną […]\n274 policjantów z Komendy Miejskiej Policji w Toruniu jest na zwolnieniu lekarskim – taką informację dostaliśmy od jednego z policjantów. To pierwsza fala protestu. Kulminacja czeka nas pod koniec tygodnia. Jak wygląda sytuacja w Toruniu i powiecie toruńskim? Z naszą redakcją skontaktował się jeden z policjantów z Komendy Miejskiej Policji w Toruniu. Według jego informacji […]\nSąd rejonowy zdecydował o aresztowaniu na trzy miesiące 36-latka podejrzanego o pedofilię i atak na 9-latkę na Osiedlu Młodych, do którego miało dojść 14 października. Przypomnijmy: 30 października 36-latek podejrzany o pedofilski atak na 9-latkę został zatrzymany przez policję kilkanaście godzin po opublikowaniu nagrania z monitoringu z jego wizerunkiem. Dzień później – w minioną środę […]\nWe wtorek późnym popołudniem kryminalni z Komendy Miejskiej Policji w Toruniu zatrzymali 36-latka podejrzewanego o atak na 9-latkę na Osiedlu Młodych. Kilkanaście godzin po publikacji nagrania z monitoringu toruńskim policjantom udało się zatrzymać 36-latka podejrzewanego o przestępstwo o charakterze seksualnym. Mężczyzna miał 14 października zaatakować 9-letnią dziewczynkę w jednym z bloków na Osiedlu Młodych – […]\n9 października 2018 Wojciech GiedrysSkomentuj on Fałszywi akwizytorzy w Toruniu. Metoda? Na popsuty odkurzacz\nDwaj oszuści – z Torunia i Lubicza – sprzedawali medyczne urządzenia odkurzające. Po jakimś czasie wracali do nich proponując naprawę rzekomo zepsutego sprzętu. I znikali z nim bez śladu. Pod koniec minionego tygodnia policjanci z komisariatu na Rubinkowie doprowadzili do Prokuratury Rejonowej Toruń Wschód dwóch mężczyzn podejrzanych o dokonywanie oszustw. – Jak się okazało, mężczyźni […]\nToruńska policja opublikowała zdjęcia i nagranie wideo z sobotniej akcji ratunkowej na Wiśle, gdzie awaryjnie lądował ultralekki samolot super petrel. Dlaczego pilot zdecydował się na taki manewr? Ultralekki samolot super petrel ok. godz. 8 wystartował z lotniska Aeroklubu Pomorskiego w Toruniu. Po kilkunastu minutach rekreacyjnego lotu – ok. godz. 8.30 – zaczął mieć problemy z […]\n7 października 2018 Wojciech GiedrysSkomentuj on Pomyliła biegi. A potem zadziałał efekt domina. Uszkodziła łącznie pięć aut i potrąciła jedną osobę [WIDEO]\n1 września ok. godz. 18 doszło do niecodziennego zdarzenia na parkingu Centrum Handlowego Bielawy. Kierująca renaultem capturem pomyliła biegi w automatycznej skrzyni i z całym impetem wjechała w pięć zaparkowanych tam aut. Jak to wyglądało? Kobieta, która siedziała za kierownicą auta marki Renault Captur, pomyliła biegi w automatycznej skrzyni. Z całym impetem wjechała w rząd zaparkowanych samochodów. […]


Opcje Binarne Jakie ksiazki warto przeczytac – Jak zarabiać na opcjach binarnych?\n8 książek, które trzeba przeczytać choć raz w życiu\nNałogowo kupujesz książki, ale nigdy ich nie czytasz? Jest na to określenie\n8 książek, które warto zabrać ze sobą na tegoroczne wakacje\n2. Michaił Bułhakow „Mistrz i Małgorzata”\n3. Lew Tołstoj „Anna Karenina”\n4. Gabriel Garcia Marquez „Sto lat samotności”\n5. Gustaw Flaubert „Pani Bovary”\n7. Oscar Wilde „Portret Doriana Graya”\n8. Fiodor Dostojewski „Biesy”\nSą takie powieści, które zawsze znajdujemy na listach książek do przeczytania przed śmiercią. To utwory ponadczasowe, literatura, do której odwołują się intelektualiści na całym świecie. Dlatego warto przynajmniej raz w życiu je przeczytać.\nLektura książek uznawanych za takie, które trzeba przeczytać, sprawia, że stajemy się częścią wspólnoty intelektualnej, porozumiewającej się kodem wziętym z literatury. Aby swobodnie się w niej poruszać, na pewno warto sięgnąć po poniższe pozycje:\nTo książka, która jak żadna inna uczy tolerancji, zrozumienia dla inności, jest też piękną historią o odchodzeniu dzieciństwa i utracie niewinności.\nPrzez wielu uznawana za najważniejszą powieść, jaka powstała w XX wieku. Fascynuje kolejne pokolenia, nie tracąc na aktualności.\nNikt nie potrafił tak opisać ludzkiej natury, jak Lew Tołstoj. Choć można się kłócić, czy w zestawieniu nie powinna się znaleźć „Wojna i pokój”, to jednak na rzecz „Anny Kareniny” przemawia to, że najdoskonalej opowiedział tutaj pisarz o tym, czym staje się miłość, kiedy się ściera z rzeczywistością.\n„Sto lat samotności” nie jest książką, którą zawsze łatwo się czyta, ale nigdy nie ze względu na sposób pisania Marqueza, raczej na poruszane tematy. Noblista, Mario Vargas LlOsa wskazał niegdyś trzy powody, dla których „Sto lat samotności” można nazwać powieścią doskonałą: jest przystępna, totalna oraz w idealny sposób łączy tradycję z nowoczesnością.\n„Pani Bovary” to książka, którą warto czytać po wielokroć i przy każdej lekturze odkrywać w niej coś zupełnie nowego. Najważniejsza powieść XIX wieku jest dla wielu najważniejszą powieścią ich życia.\nNiezależnie od tego, czy deklarujemy się jako osoby wierzące, jeżeli chcemy czuć się spadkobiercami kultury śródziemnomorskiej, musimy przeczytać książkę, do której odwołuje się każdy wielki pisarz, o której słyszymy od dziecka, a którą mało kto tak naprawdę z uwagą czyta.\nTo jedna z tych niezwykłych książek w historii literatury, od której jednocześnie nie sposób się oderwać, bo ma w sobie wszystko to, co sprawia, że czytelnik odczuwa przyjemność z lektury, a z drugiej strony uczy o tak uniwersalnych, jak dobro, zło piękno, brzydota i przemijanie.\nNiezależnie od czasów, w których czytamy „Biesy”, jest to powieść aktualna, zawsze wydaje się czytelnikowi, że diagnozuje to, co sam obserwuje w otaczającym go społeczeństwie.\nWszelkie prawa zastrze�one 2020 | Polityka prywatno�ci


Wystawa SPOJRZENIA, Sztuka Wyboru w Gdańsku\nWystawa "SPOJRZENIA" 17 grudnia - 10 stycznia 2021 Sztuka Wyboru w Gdańsku “Spojrzenia” są wystawą malarstwa Agnieszki Wielewskiej, prezentującą przede wszystkim obrazy powstałe w ostatnim roku, choć nie tylko. Obrazy\nForum Designu w Warszawie - współpraca\nFORUM DESIGNU W WARSZAWIE Szwedzka 2/4/bud 7 03-419 Warszawa Serdecznie zapraszam do Forum Designu w Warszawie, z którym mam przyjemność współpracować od października. Można na żywo obejrzeć kilka moich prac,\nGaleria TLEN w Warszawie - współpraca\nGaleria TLEN w Warszawie ul. Hlonda 2, Wilanów, Warszawa Serdecznie zapraszam do Galerii TLEN w Warszawie, z którą mam przyjemność od niedawna współpracować. Zamierzeniem TLENU jest próba polemiki z modą\nWystawa "Przestrzenie" Tryton Business House w Gdańsku\nWYSTAWA "PRZESTRZENIE" luty 2021 - wrzesień 2021 Tryton Business House, ul. Jana z Kolna 11, Gdańsk „PRZESTRZENIE” - to tytuł kolejnej wystawy malarstwa, Agnieszki Wielewskiej którą zobaczyć będzie można od\n"Akustyka ciszy" Dworek Sierakowskich w Sopocie\nWYSTAWA "AKUSTYKA CISZY" grudzień 2020 / styczeń 2021 Dworek Sierakowskich w Sopocie Ekspozycja „Akustyka ciszy” prezentowana w dworkowej Galerii Sztuki obejmuje cykl obrazów przedstawiających pejzaż miejski. Nie jest to jednak\nObrazy Agnieszki Wielewskiej można obejrzeć w VR Galeria – Muzeum Młodych z Krakowskiej Akademii. Galeria jest projektem Fundacji Muzeum Wojciecha Weissa i Zofia Weiss Gallery zrealizowanym w ramach programu Ministerstwa\nWystawa "Świetlenia" Sztuka Wyboru w Gdańsku\nWystawa "Świetlenia" 16 października - 13 listopada 2020 Sztuka Wyboru w Gdańsku Wystawa „Świetlenia” prezentuje obrazy Agnieszki Wielewskiej pochodzące z kilku cykli malarskich, których wspólnym mianownikiem jest obserwacja przestrzeni współczesnego\nPlatforma internetowa: baza artystów pomorskich\nWojewództwo Pomorskie w związku z COVID-19 przenosi galerie sztuki do internetu i promuje swoich stypendystów: https://pomorskie.eu/-/agnieszka-wielewska-pejzaze-zulawskie Cykl obrazów Pejzaże Żuławskie zrealizowano przy pomocy finansowej Województwa Pomorskiego.


Czarny Pionek: O mnie\n-Cześć. Mam na imię Wagnard.\n-Właściwie Wagnard to nie imię, chociaż zdarza się, że ludzie w to wierzą, ale wolę aby tak właśnie mnie nazywano. Dziękuję, że przyjęliście mnie do swojego grona. Wiem, że nie mieliście zbyt dużego wyboru. Od paru lat planszówki zabierają mi coraz więcej wolnego czasu. Postanowiłem więc podzielić się z wami swoimi przemyśleniami.\nCzego możecie się spodziewać? Raczej nie będzie recenzji tytułów najnowszych, chociaż oczywiście w miarę możliwości, takie również będą się pojawiać. Dlaczego właśnie tak? Ponieważ jestem osobą wybredną jeśli chodzi o kupowanie czegokolwiek. Zanim coś kupię, leży to na wishliście co najmniej pół roku. Rzadko zdarza mi się kupić coś w ciemno. Po drugie... w związku z tym, co było powiedziane wcześniej... może się okazać, że będę opisywał gry, które już wielokrotnie były recenzowane. Teoretycznie nie ma to sensu, lecz jeśli ktoś nie może się zdecydować, to im więcej opinii tym lepiej (chociaż wg. psychologów może być odwrotnie). Po trzecie... nie będzie tutaj dominacji, ani faworyzowania żadnego typu gier. Nie będzie podejścia w stylu "euro gry są bardziej wartościowe, bo nie są tak losowe jak ameritrashe".\nPo czwarte, jestem odporny na wszelkie hype'y (tak to się pisze??) i społeczne dowody słuszności. Cenię sobie własne zdanie w związku z czym może się okazać, że faktycznie uda się wam tutaj znaleźć coś nowego. Po piąte i ostatnie, czasami pojawiać się będą posty, nie będące ani recenzjami ani zapowiedziami, ani poradnikami tylko moimi przemyśleniami na różne tematy (nadal jednak związane z planszówkami), proszę wybaczcie mi to, każdy czasem potrzebuje się wygadać.\nTak więc, jeszcze raz witam wszystkich i mam nadzieję, że miło spędzimy razem czas.\nAhh... jeśli kogoś to interesuje, to tutaj znajdzie link do mojego profilu na Board Game Geek.


Kasia Cichopek zachwyciła sukienką! W finale "Czar par" pojawiła się w małej czarnej. Aktorka wczuła się już w sylwestrowy klimat. Zycie\nKasia Cichopek zachwyciła sukienką! W finale "Czar par" pojawiła się w małej czarnej. Aktorka wczuła się już w sylwestrowy klimat\nW piątek 13 grudnia miał miejsce finał programu "Czar par". Na tę okazję Kasia Cichopek zdecydowała się ubrać małą czarną, która świetnie nadawałaby się na Sylwestra. Jej strój oczarował wszystkich!\nNa początku roku, kiedy TVP ogłosiło informację o powrocie "Czar par" widzowie nie kryli zdziwienia. Program w pewnym czasie bił rekordy popularności. W tamtym czasie prowadzili go Krzysztof Ibisz wraz z Hanną Dunowską. Choć wydawać by się mogło, że dopiero ogłoszono nową edycję, to już dobiła fo finału. Podczas ostatniego odcinka jedna z jurorek, Katarzyna Cichopek zachwyciła wszystkich swoją stylizacją.\nJak wyglądała Kasia Cichopek w finale "Czaru par"?\nKatarzyna Cichopek w ostatniej edycji "Czaru par" była jedn z jurorek. Oceniała pary wraz z mężem, Marcinem Hakielem. Niejednokrotnie udzielała im także wsparcia. Podczas finałowego odcinka duża uwagę zwrócił strój aktorki. Widzowie nie mogli wyjść z zachwytu!\nKasia Cichopek pojawiła się w zjawiskowej małej czarnej od Michaela Korsa. Wyjątkowego uroku nadawały jej liczne zdobienia w postaci koronek czy kryształków. Ze względu na dekolt w łezkę i małe rękawiczki zaprezentowała się bardzo lekko i kobieco. Dodatkowo krótka spódnica w zestawieniu z sandałkami na wysokim obcasie wyekspoowała zgrabne nogi aktorki.\nIdealnym uzupełnieniem stylizacji były wysoko upięte włosy oraz wyrazisty makijaż podkreślający kolor tęczówki. Nie da się ukryć, że w takim wypadniu Kasia Cichopek wyglądała zjawiskowo. Taka sukienka z pewnością sprawdziłaby się również podczas imprezy sylwestrowej.\nJuż w najbliższy piątek wielki finał #CZARPAR w @badzmyrazem.tvp kto wygra 300 tysięcy złotych 💵💴💶💰?W tym odcinku to Wy będziecie mogli wybrać zwycięzcę poprzez głosowanie. Serdecznie zapraszam. #program #tvprogram #onset #naplanie #nagrywamy #dzialamy #final #grandefille\nFani aktorki wyraźnie dali znać, że podobała im się ostatnia stylizacja.\n"Odkąd Cię zobaczyłam pierwszy raz ile to już lat temu, to pomyślałam, Boże jaka piękna ta dziewczyna i nadal nic się nie zmienia.. Piękna Kobieta."\n"Sukienka jest przecudna. Pięknie Pani w niej wygląda"– zachwycają się internautki.\nKto wygrał program "Czar par"?\nProgram "Czar par" poprowadzili Izabella Krzan i Maciej Kurzajewski. Decyzją widzów tę edycję wygrali państwo Katarzyna i Krzysztof Fabiańscy.\nMoże zainteresuje Cię to: CO Z KRYZYSEM W ZWIĄZKU CICHOPEK I HAKIELA? KASIA WRZUCIŁA WYMOWNY WPIS, W KTÓRYM ZWRACA SIĘ DO MĘŻA\nPolecamy także: KASIA CICHOPEK CORAZ ODWAŻNIEJ. FANI ZACHWYCENI JEJ NOWYM WIZERUNKIEM\nNa portalu "Życie" pisaliśmy o: PRODUCENCI "MY WAY" ZATAILI PRZED WIDZAMI WAZNĄ INFORMACJĘ. CZY EDYTA GÓRNIAK MA JUŻ PRAWO JAZDY\nWysłano: 14.12 15:24


Specjalne słowa skierowała do rodziców: powierzacie swoje dzieci chrześcijańskim, pełnym troski i oddania nauczycielom. To szkoła pełna radości, tu wskazuje się właściwe drogowskazy. Tu mamy tę świadomość , że w dzisiejszym otoczeniu należy nieustannie nie tylko przekazywać solidną wiedzę, tu wymagamy od siebie nawzajem, tu rozwijamy i uwrażliwiamy młodego człowieka w oparciu o Boże wartości. Uczniowie usłyszeli, życzenia wielu radości i sukcesów w nauce oraz podejmowanych szeroko uczniowskich zmaganiach. Grono pedagogiczne otrzymało życzenia wielu sił i bożego zapału do tak ważnej pracy wychowawczej.\nZ ramienia DIAK, kierowanie placówką wspomaga Rada Oświatowa, która skupia ludzi Akcji Katolickiej bezpośrednio związanych z oświatą: dyrektorów szkół i nauczycieli. W placówce rozpoczyna rok szkolny 11 oddziałów. Pracą szkoły kieruje Pani Dyrektor mgr Bogna Świdzińska, która stoi na czele ponad 25 osobowego grona nauczycieli.\nprzewodniczący Rady Oświatowej DIAK


Dochodzę do wniosku, że krocząc drogą minimalizmu można dotrzeć do momentu, gdzie chce ograniczać się nie tylko zbędne rzeczy, ale także zbędne zachowania, czy przyzwyczajenia. Jedną ze spraw wartych przeanalizowania jest nadmierne... mówienie. Chodzi mi tutaj nie o rozbudowany, kwiecisty język, ale np. o "ubogacanie" słownictwa wulgaryzmami, czy zwykłe plotkowanie.\nMinimalista powinien sobie pozwalać na rzeczową wymianę informacji i poglądów, ale zdecydowanie powinien odcinać się od obmawiania, czy niekonstruktywnej krytyki innych osób. Bo cóż dobrego może przynieść takie zachowanie?\nNależy też zwrócić uwagę na to, by nie korzystać ze słów, których do końca się nie rozumie - najczęściej kończy się to ośmieszeniem w oczach innych. Słowa i wyrażenia warto natomiast poznawać, by po prostu ubogacać się wewnętrznie i rozbudowywać zasób słownictwa. Język polski jest naprawdę niesamowity i szczególny, dlatego trzeba go szanować! A najprostszy sposób na ubogacenie języka to regularne czytanie. Warto czytać i kropka.\nWyeliminować można również opowiadanie w towarzystwie historii, które dotyczą tylko nas i osób, które dane towarzystwo nie zna. Nie dość, że zwykle nikogo to nie interesuje, to również może wzbudzać znużenie rozmówcą.\nOpowiadanie o pracy, studiach czy pasjach powinno odbywać się tylko i wyłącznie, gdy ktoś o to zapyta - i zdecydowanie powinno być opowiadaniem krótkim i na temat.\nPopularne dyskusje o polityce warto wyciszyć - bo po co przekrzykiwać się poglądami? Dyskusja tak, ale narzucanie innym własnych poglądów odpada.\nOszczędzanie słów raczej nie przyniesie korzyści materialnej, ale może (co nie znaczy że musi) ubogacić duchowo. Stosując się do zasady "najpierw myślę, potem mówię" osiągniemy lepszy efekt, niż wyrzucając z siebie potok słów które nie zostały wcześniej przemyślane.\nJest jednak wyjątek od reguły oszczędzania słów - można mówić wszystko, a właściwie "głośno myśleć" przy najbliższej rodzinie, przy osobach którym w pełni się ufa i które chcą pomóc rozwiązać różne kwestie i problemy.\nA Wy macie jakieś doświadczenia z nadmiernym gadaniem? A może przeżyliście nieprzyjemną chwilę, bo ktoś opowiedział coś nieprawdziwego na Wasz temat, albo sami skrzywdziliście kogoś słowem? A może uważacie wręcz przeciwnie - że warto dużo mówić?? Podzielcie się w komentarzach do postu! :)\nmowa mówienie nadmierne gadanie o czym nie mówić opowiadanie opowiadanie historii opowieści oszczędzanie słów przesadne gadanie przynudzanie rozmowy za dużo słów