Strasznie was zaniedbałam, za co serdecznie przepraszam.\nDzisiaj rozmyślałam, czy warto tu wracać. Nie podjęłam decyzji :)\nZastanawiam się, czy ktoś jeszcze to czyta? :)\nAutor: zawszeza o 10:03 4 komentarze:\nTydzień u mojego taty minął dość szybko. Nim się obejrzałam a już następnego dnia miałyśmy wracać. Przez ten tydzień sporo czasu spędzałyśmy z moimi dawnymi znajomymi. Ja co jakiś czas rozmawiałam z Krystianem i chyba wszystko było ok. Chociaż czasami miałam wrażenie, że jest jakiś zimny.Jakby rozmowy ze mną były z konieczności a nie przyjemności. Chyba znów mi się wymykał. A ja nie wiedziałam nawet czy mam o niego walczyć. Moje życie w ostatnim czasie naprawdę bardzo się zmieniło. Poznałam wielu nowych ludzi. Poznałam samą siebie. I fakt Krystian był mi potrzebny w głębi duszy to czułam. Ale czy mogę go zmusić, żeby był ze mną? Żeby chciał mi wszystko mówić? Przecież to nienormalne, nic nie mogę zrobić jeżeli on tego nie chcę. Więc może pora pozwolić sprawą iść swoim torem? Może powinnam poczekać, aż czas sam wszystko pokaże. No bo jeżeli mu zależy to będzie walczył prawda? To będzie chciał mi to udowodnić. Przynajmniej taką mam nadzieje...\nJuż jutro wracamy do Wrocławia. To ostatni taki dzień i postanowiłyśmy spędzić go ze znajomymi. W pobliskiej knajpce umówiłyśmy się z Mają, Mateuszem, jego kolegami i koleżankami. Gdy wszyscy już się tam znaleźliśmy postanowiliśmy wybrać się na kręgle. Świetnie się bawiliśmy tylko mi coś nie do końca wychodziło. Oczywiście Mateusz chętnie mi pomagał i pokazywał jak grać. Przez ostatni tydzień naprawdę się do siebie zbliżyliśmy. Był dla mnie jak przyjaciel ale nic więcej. Wiedziałam, że to nie to. Mimo wszystko był naprawdę dobrym kumplem. Gdy wracaliśmy Mateusz i Wojtek postanowili nas odprowadzić do domu. Było chłodno, więc Mateusz postanowił dać mi swoją kurtkę, pomimo mojego sprzeciwu i tak mi ją nałożył na ramiona. Przez całą drogę się wygłupialiśmy, a chłopak obejmował mnie ramieniem. Gdy byliśmy już pod domem mojego taty, chłopak spojrzał w mojego oczy. Delikatnie się nachylił, ale odsunęłam się delikatnie. I właśnie w tym momencie zobaczyłam znane mi auto. Kierowca ruszył z piskiem opon. Gdyby nie to, że tak dobrze znam ten samochód nigdy nie uwierzyłabym, że Krystian tu był. Daga spojrzała na mnie zatroskana\n- powiedz, że to nie on- powiedziałam cicho, mając nadzieję, że się przewidziałam\n- chodź do środka- przyjaciółka złapała mnie za rękę i pożegnała się z chłopakami\n- to on prawda?- powiedziałam gdy już byłyśmy w środku. Dalej byłam oniemiała\n- jezuu- powiedziałam zakrywając twarz\n- kochanie nie zrobiłaś nic złego\n- sama wiesz jak to mogło wyglądać- powiedziałam spoglądając na przyjaciółkę. Widziałam po niej, że dobrze rozumie o co mi chodzi. Obie wiedziałyśmy, że z perspektywy chłopaka mogło wyglądać tak jakby doszło do tego pocałunku.\n- jutro sobie z nim wszystko wyjaśnisz\n- ja muszę już teraz- powiedziałam wyciągając telefon. Już po chwili byłam na górze siedząc na łóżku. Pomimo wielu prób, nie mogłam się do niego dodzwonić. Po kolejnej próbie spostrzegłam, że teraz już nawet wyłączył telefon. Byłam zdołowana. Co on tu wgl robił? Czemu nie powiedział, że przyjeżdża i dlaczego Mateusz to zrobił myślałam, że wszystko między nami jest jasne. Najwidoczniej tylko z mojej stron. Potrzebowałam trochę czasu, zanim doszłam do siebie. Powoli zeszłam do salonu, gdzie siedziała Daga. Oglądała coś w tv\n- i jak mała?- wzruszyłam tylko ramionami i usiadłam obok niej, w oczach mimowolnie pojawiły mi się łzy- zobaczysz jeszcze wszystko się ułoży- powiedziała przyjaciółka głaskając mnie po głowie. W tym momencie do pokoju wszedł mój tata, odrazu uśmiechnęłam się do niego.\n- co tam słychać dziewczynki?- zapytał dosiadając się do nas\n- szkoda tylko, że musimy już jutro jechać- dodała Daga\n- tak, też tego żałuje- powiedział mężczyzna. Wieczór spędziliśmy wspólnie, ja niejednokrotnie próbowałam dodzwonić się do Krystiana chłopak jednak nie odbierał ode mnie telefonu. Pomimo że nie zrobiłam nic złego, czułam się okropnie.\nGdy następnego dnia dojechaliśmy do domu było już po 20. W domu czekała na mnie mama\n- cześć córeczko i jak było?- spytała gdy tylko mnie zobaczyła\n- dobrze- posłałam jej uśmiech- miło było zrobić sobie takie krótkie wakacje\n- napewno dobrze ci zrobiły- kobieta łagodnie się uśmiechnęła- zjesz może ze mną kolacje?\n- nie jestem głodna ale dziękuje za propozycje\n- no dobrze- po tych słowach kobiety poszłam na górę zanieść swoją torbę. Niedługo później zeszłam na dół\n- mamo mogłabym gdzieś wyjść na chwile?\n- jest już późno- powiedziała lekko zmartwiona\n- muszę coś załatwić\n- nie może to poczekać do jutra?\n- to bardzo ważne ale obiecuje, że niedługo wrócę\n- no dobrze- powiedziała w końcu nie do końca przekonana- ale wróć niedługo i dzwoń gdyby coś się działa\n- dobrze i dziękuję- powiedziałam i szybko wyszłam z domu. Skierowałam się na przystanek autobusowy i pojechałam w stronę domu Krystiana. Gdy stałam przed drzwiami jego domu wzięłam głęboki wdech i zadzwoniłam dzwonkiem. Drzwi otworzyła mi dziewczyna nieco młodsza ode mnie. Jak na swój wiek była przepiękna. Długie kasztanowe włosy pofalowane na dole delikatnie opadały na jej ramiona. Duże zielone oczy przyglądały mi się z zaciekawieniem a śnieżnobiały uśmiech przypominał mi uśmiech Krystiana.\n- w czym mogę pomóc- spytała łagodnym głosem\n- jest może Krystian\n- nie od wczoraj go nie było\n- a nie wiesz może gdzie mogę go znaleźć?- zapytałam z nadzieją, że może ona mi pomoże\n- przykro mi, ale nie mam pojęcia gdzie jest, może spróbuj zadzwonić\n- próbowałam niestety nie odbiera- powiedziałam zrezygnowana- ja już pójdę- posłałam jej uśmiech\n- martwię się o niego, nie masz pojęcia gdzie może być?- dziewczyna wyglądała na zmartwioną\n- sprawdzę jeszcze jedno miejsce, napewno niedługo wróci- powiedziałam i oddaliłam się.\nNie wiedziałam gdzie może być chłopak. No dobra domyślałam się. Jednak były dwie możliwości. Albo wyścigi albo polana. W pierwsze miejsce nie miałam ochoty iść w drugie nie byłam pewna czy trafię. Jednak nie chciałam się poddać, musiałam z nim porozmawiać. Dlatego postanowiłam pojechać na polane. Jadąc tam byłam pełna obaw. Nie wiedziałam co zrobię gdy go tam nie będzie. Miałam jednak nadzieje, przecież gdzieś musiał być. Gdy dotarłam na polanę, nigdzie nie widziałam chłopaka. Usiadłam pod drzewem gdzie ostatnio mnie przyprowadził. Chciało mi się płakać. To miejsce kojarzyło mi się tylko z nim. Nie miałam pojęcia gdzie jest Krystian. Zaczynałam się już nawet martwić. Skoro od wczoraj nie wrócił, mogło mu się coś stać. Pojechał taki zdenerwowany. Przed oczami zaczęły pojawiać mi się czarne scenariusze. Po policzkach mimowolnie popłynęły łzy. Wyciągnęłam szybko telefon i jeszcze raz spróbowałam wybrać numer chłopaka jednak i tym razem telefon był wyłączony. Spojrzałam na wyświetlacz, który uświadomił mi, że jest już prawie 22. Napisałam więc szybko do mamy smsa, że jestem u Dagi i wrócę późno ale mam klucze i czy nie jest zła. Kobieta szybko odpisała, żebym tylko nie wracała sama. Nie miałam ochoty teraz wracać do domu. Chciałam posiedzieć sama, a to miejsce było do tego idealne. Robiło się już chłodno, dlatego podkuliłam nogi i owinęłam je swetrem, który miałam na sobie. Nawet nie wiem ile czasu siedziałam tak rozmyślając co dzieje się z chłopakiem. I o tym co między nami tak właściwie jest. Gdy spojrzałam na zegarek była już północ. Postanowiłam wracać do domu, byłam zmarznięta i zmęczona. Gdy wstałam usłyszałam szelest i czyjeś kroki, moje serce zaczęło bić mocniej a ja byłam przerażona. W ciemności nic nie było widać, oparłam się plecami o drzewo. Nie miałam pojęcia co mam zrobić, starałam się nie hałasować. Nagle z ciemności zaczęła wyłaniać się postać, im bliżej była tym lepiej było ją widać. Byłam sparaliżowana, nie mogłam się ruszyć, strach przejął kontrolę nad moim ciałem. Dopiero gdy postać była już naprawdę blisko spostrzegłam, że to Krystian. Chciałam się na niego rzucić, wyściskać go, po prostu poczuć jego bliskość. On jednak stał w bezpiecznej odległości, przyglądał mi się z obojętną miną\n- co tu robisz?- zaczął, a jego ton był lodowaty\n- szukałam cię- powiedziałam, czując jak w gardle rośnie mi gula- Krystian...\n- niepotrzebnie- powiedział nie zmieniając barwy głosu\n- to nie tak- chciałam do niego podejść, jednak on się cofnął\n- a jak?- powiedział lekko drwiąc- twój były cię całuje bawisz się z nim w najlepsze i to nie tak?- mówił coraz bardziej zdenerwowany\n- nie całowałam się z nim- ściszyłam swój głos- i nie bawiłam się w najlepsze\n- nie? jakoś jak cię obejmował nie protestowałaś- mówił patrząc na mnie jak na wroga, po moich policzkach mimowolnie popłynęły łzy\n- jesteś niesprawiedliwy- powiedziałam, nie chcąc dłużej tego słuchać, wyminęłam go i szłam przed siebie. Zaraz jednak mnie dogonił\n- nie skończyliśmy- powiedział stanowczym głosem\n- czego ty chcesz co?- powiedziałam wściekła- pojawiasz się mieszasz mi w głowie, po czym znikasz sobie, świetnie się bawisz ze znajomymi kiedy ja przechodzę piekło. Masz gdzieś co się ze mną dzieje. Pojawiasz się na trochę i znów znikasz. Nie masz nawet odwagi mi wszystkiego wyjaśnić. I w tym nie widzisz nic złego. Ale kiedy kolega tylko mnie obejmuje robisz o to aferę. Już się w tym wszystkim pogubiłam wiesz?- byłam zła, smutna i zrozpaczona, miałam gdzieś co on sobie pomyśli. Nie miałam już na to wszystko siły. Przecież to co ostatnio się dzieje jest chore. Czułam, że płacze i nawet nie próbowałam tego powstrzymać. Chłopak podszedł do mnie i przytulił do swojej klatki piersiowej. Nie wyrywałam się, potrzebowałam tego ciepła.\n- przepraszam- powiedział cicho- masz racje jestem niesprawiedliwy. Po prostu kocham cie i boje się, że kiedyś cię stracę. Nigdy jeszcze czegoś takiego nie czułem- mówił gładząc moje włosy- jesteś inna niż wszystkie dziewczyny z którymi się spotykałem. Nie chcę cie stracić\n- więc wyjaśnij mi wszystko\n- a kiedy?- spojrzałam w jego oczy, a on musnął moje usta\n- obiecuje, że niedługo aniołku- powiedział składając pocałunek na moim czole- a teraz pozwól, że odwiozę cię do domu, jest późno\n- dobrze- powiedziałam dając się prowadzić.\nAutor: zawszeza o 14:38 2 komentarze:\nKiedy wstałam rano byłam pełna optymizmu. Z tatą dogadałam się, że wieczorem wyjedziemy z miasta, dlatego postanowiłam iść do szkoły a spakować się wieczorem. Wyszykowana wyszłam z domu i wolnym tempem szłam do szkoły. Przed budynkiem jak zawsze było już sporo osób, minęłam też grupkę chłopaków, z którymi trzymał się Krystian, on sam tam nie stał. Zbytnio mnie to nie zdziwiło, pewnie jak zawsze przyjdzie jak mu się zachce. Gdy zabrałam z szafki książki poszłam pod klasę i czekałam na pierwszą lekcje. W szkole jak zwykle nic ciekawego się nie działo. Nie było w niej ani Dagi ani Krystiana. Dlatego sporo czasu spędziłam sama albo rozmawiając z Michałem.\nGdy tylko wróciłam do domu rozpoczęłam pakowanie. Wyciągnęłam walizkę i zaczęłam pakować wszystko co zdawało mi się, że może być potrzebne. Czyli głównie ubrania i kosmetyki. Nim się obejrzałam była już godzina dziewiętnasta. Mama dużo wcześniej wróciła z pracy. Nie chciała, żebym jechała jednak wiedziała, że musi mnie puścić. Bała się, że już nie wrócę, że będę chciała tam zamieszkać z ojcem. Nie mogłam jej obiecać, że tak nie będzie. Ale mogłam powiedzieć, że zawsze będzie moją mamą i zawsze będę ją kochać. Kobieta uśmiechnęła się i mocno mnie przytuliła. W tym momencie pod dom zajechał tata. Zabrał moją walizkę, a ja pożegnałam się z mamą. Podjechaliśmy jeszcze po Dagę i ruszyliśmy w drogę.\n- no to czeka nas ciekawa przygoda- powiedziała podekscytowana dziewczyna\n- mam nadzieje, że spodoba wam się u mnie, w sumie u nas\n- ciekawe jak wygląda mój pokój\n- w sumie to też jestem ciekawa czy miałaś gust- zaśmiała się Daga\n- tego trochę się obawiam\n- spokojnie miała- w rozmowę wtrącił się ojciec. Droga minęła nam spokojnie. Gdy byliśmy już na miejscu, mężczyzna zaprowadził nas do mojego pokoju i pokazał Dadze pokój gościnny w którym miała spać. My jednak zdecydowałyśmy, że będziemy spały razem u mnie.Gdy weszłyśmy do pokoju oniemiałam\n-wow- usłyszałam za mną głos mojej przyjaciółki\n- serio tak urządziłam swój pokój?\n- no najwidoczniej tak- powiedziała Daga i rzuciła się na łóżko. Pokój był przestrzenny a ściany miał w kolorze bladego różu. Po jednej stronie stało ogromne łóżko i wielka szafa. Po drugiej stronie była spora toaletka i ogromne lustro. Na ścianie, gdzie były drzwi było wiele fotografii. Zaczęłam im się przyglądać. Byłam tam z dawnymi przyjaciółmi, jednak jedno zdjęcie przykuło moją uwagę najbardziej. Byłam na nim z Mateuszem, staliśmy na jakimś mostku i patrzyliśmy sobie w oczy. Uśmiechnęłam się, widząc jak byliśmy w siebie zapatrzeni\n- musiałam go bardzo kochać\n- kogo?- zapytała dziewczyna podchodząc i patrząc mi przez ramię\n- to on- zapytała pokazując inną fotografię, gdzie było widać całego chłopaka\n- tak- powiedziałam i znów mimowolnie się uśmiechnęłam\n- przystojniak- zachichotała- faktycznie z gustem było u ciebie całkiem dobrze\n- szkoda tylko że całkowicie go nie pamiętam\n- zawsze wszystko możecie nadrobić- brunetka poruszyła brwiami\n- Dagmara- westchnęłam\n- tak tak wiem, Krystian i tak dalej, ale przecież to że spotkasz się z tym Mateuszem to nic złego\n- o ile się z nim spotkam\n- ech uparta jak osioł jesteś\n- nie przesadzaj- wystawiłam jej język\n- no bo co ci szkodzi się z nim spotkać?\n- niby nic\n- ale nie chcę iść tam sama\n- przecież samej cie nie puszcze nigdzie\n- dziękuję- powiedziałam i rzuciłam się na łóżko- jestem padnięta\n- ja też- wyczerpane po podróży i całym dniu szybko zasnęłyśmy\nNastępnego dnia rano, gdy zeszłam do kuchni zastałam tam tatę i Dagę. Jedli już śniadanie i dobrze się przy tym bawili. Uśmiechnęłam się odrazu\n-... a kiedyś- mówił mój tata rozbawiony- o już wstałam, zrobić ci coś do jedzenia?\n- płatki starczą- odpowiedziałam z uśmiechem i dosiadłam się do przyjaciółki- o czym rozmawiacie?\n- twój tata opowiada mi śmieszne historie z twojego dzieciństwa\n- nie wiem czy chcę ich słuchać- powiedziałam śmiejąc się\n- przecież i tak ich nie znasz- zauważyła Daga\n- no właśnie- wzruszyłam ramionami- przynajmniej mniej upokorzenia- oboje na mnie spojrzeli i wybuchnęli śmiechem.\n- to jakie macie plany na dzisiaj?\n- hmm w sumie nie wiem, może pozwiedzamy okolice\n- a później centrum handlowe- zaśmiałyśmy się z przyjaciółką\n- mam tylko nadzieję, że znajdziecie czas na obiad ze starym ojcem\n- nie jest pan taki stary- zauważyła Daga. Faktycznie mój ojciec nie był wcale taki stary, miał 38 lat, ale nic w jego wyglądzie nie wskazywało na taki wiek. Mężczyzna był zadbany i miał atletyczną sylwetkę, podejrzewałam, że chodzi na siłownię. Ponadto jak zdołałam zauważyć zawsze miał idealnie ułożone włosy i dobrze dobrany strój.\nPo śniadaniu postanowiłyśmy z Dagą wybrać się na spacer po okolicy. Nie spotkałyśmy zbyt dużo młodzieży, ponieważ wszyscy byli w szkole. Dlatego siedziałyśmy w parku. Plotkowałyśmy i nawet się nie zorientowałam kiedy było już południe. Na obiad byłyśmy umówione z moim tatą. Posiłek minął w sympatycznej atmosferze. Gdy byłyśmy już u mnie Daga leżała na łóżku pisząc z Miłoszem a ja z ciekawości weszłam na fb. Na portalu było dostępnych sporo osób. Jedną z nich był Krystian, z jednej strony nie chciałam z nim pisać, z drugiej chyba właśnie na to czekałam. Tęskniłam za nim, sama go przed sobą usprawiedliwiałam. Chciałam, żeby było inaczej, chciałam, żeby wszystko się ułożyło między nami. Ale tak właściwie co było między nami? Przecież to nic poważnego, może chciał tylko udowodnić sam sobie, że może mieć każdą. Nie, nie chcę tak o nim myśleć. Z tych wszystkich rozmyśleń wyrwał mnie dźwięk wiadomości. Pełna nadziei spojrzałam na okienko rozmowy, nie to nie był on. Przynajmniej nie ten o którym myślałam. Mateusz napisał, chciał wiedzieć co u mnie. Napisałam mu, że jestem u taty. Pisząc dłuższą chwilę postanowiliśmy, że się spotkamy. Ostrzegłam go, że zabiorę ze sobą Przyjaciółkę.\nGodzinę później spotkałyśmy się z Mateuszem i jego kolegą w skateparku gdzie ostatnio byłam z Krystianem. Mateusz przedstawił nam swojego kolegę Wojtka, a ja przedstawiłam im Dagę. Okazało się, że zabierają nas na ognisko, gdzie ma być reszta znajomych. Dobrze, że miałam ze sobą przyjaciółkę, bo sama w życiu bym się nie odważyła z nimi gdzieś jechać. Całą drogę rozmawialiśmy, było bardzo swobodnie i miło. Na miejscu okazało się, że jest sporo młodzieży. Była też Maja. Przywitałyśmy się z nią\n- a może napijecie się czegoś?- poruszała śmiesznie brwiami\n- ja dziękuje- powiedziałam uśmiechając się\n- a ja chętnie- zaśmiała się Daga- jej też przynieś, musi się wyluzować- pomimo moich zapewnień, że nie mam ochoty pić, dziewczyny i tak dały mi piwo. Atmosfera była tak przyjemna, że nawet nie wiem kiedy kończyłam już trzecie piwo. Właśnie wtedy podszedł do mnie Mateusz\n- pewnie- uśmiechnęłam się do niego\n- ale może, chodźmy do auta tam będzie spokojniej- na drogę zabrałam ze sobą jeszcze jedno piwo, mimo że i tak już za dużo wypiłam. Gdy już wsiedliśmy do samochodu chłopaka, zauważyłam, że cały czas mi się przygląda\n- o co chodzi?- powiedziałam niepewnie\n- nie nic- uśmiechnął się- po prostu bardzo dawno cię nie widziałem. Cały czas nie mogę się nadziwić, że jesteś tutaj znowu\n- wiem, że to trochę dziwne- powiedziałam przez chwilę się wahając- ale może mógłbyś opowiedzieć mi coś o nas? W sensie wiesz, chciałabym wiedzieć jak wyglądał nasz związek\n- zawsze uważałem, że jesteśmy dla siebie stworzeni. Miałaś na mnie bardzo dobry wpływ, wyciągałaś mnie z największych tarapatów. Tylko ty potrafiłaś przemówić mi do rozumu. A przy tym wszystkim potrafiłaś tak po prostu szaleć ze mną. I kochałaś mnie- przez cały czas patrzył mi w oczy, przez co po plecach przeszedł mnie dreszcz- uwielbiałem twoje poczucie humoru, twój uśmiech każdy jego rodzaj. Gdy coś ci nie wyszło, gdy śmiałaś się bo tak wypada, a najbardziej kiedy po prostu byłaś szczęśliwa- uśmiechnęłam się do niego delikatnie, chłopak położył dłoń na mojej- zawsze powtarzałaś, że kiedyś będziesz moją żoną i dodawałaś, że nie mam nic do powiedzenia- zaśmiał się\n- naprawdę chciałam zmusić cię do ślubu?- zaśmiałam się\n- nie protestował bym- wzruszył ramionami- dalej mam w telefonie nasze wspólne zdjęcia\n- po takim czasie?- zdziwiłam się\n- nigdy nie miałem serca ich usunąć\n- mogłabym zobaczyć?- chłopak wyciągnął telefon i zaczął pokazywać mi nasze wspólne zdjęcia. Oglądając je, miałam wrażenie, że patrzę na kogoś innego. Miałam mętlik w głowie a procenty dodatkowo robiły swoje. Nawet nie wiem kiedy, chłopak nachylił się i zaczął mnie całować. Minęła chwila, zanim zdążyłam go od siebie odsunąć\n- przepraszam- powiedział szybko, jednak ja już wysiadłam z auta i szybkim krokiem podążyłam do Dagi i Mai. Nie chciałam im psuć imprezy, dlatego nie dałam po sobie poznać, że coś jest nie tak. Zauważyłam, że dziewczyny dobrze się bawią i dogadują się bez problemów.Mając w głowie to co zdarzyło się przed chwilą i widząc jak dziewczyny dobrze się bawią, zatęskniłam za Krystianem. Nawet nie wiem czemu wyciągnęłam telefon i oddalając się trochę wybrałam jego numer. Już po chwili usłyszałam jego głos w słuchawce\n- hej- i momentalnie zaniemówiłam, nie wiedziałam co mam powiedzieć- jesteś tam? Pola?- zaczął się niecierpliwić\n- hej- powiedziałam dość cicho- chciałam tylko...- miałam kompletną pustkę w głowie, nie wiedziałam co mam powiedzieć- w sumie to niepotrzebnie dzwonie, przepraszam\n- nie przepraszam, ciesze się, że dzwonisz- usłyszałam jego ciepły i łagodny ton głosu- może spotkamy się jutro?\n- wiesz nie dam rady\n- Paulina nareszcie cię znalazłem, przepraszam nie powinienem- nawet nie wiem kiedy Mateusz do mnie podszedł ale wiem, że Krystian wszystko słyszał\n- kto to?- powiedział już lekko poirytowany\n- wiesz co później zadzwonię\n- Pola nie rozłączaj się- w jego głosie słyszałam wręcz wściekłość\n- porozmawiamy jutro- powiedziałam szybko się rozłączając\n- przepraszam nie wiedziałem, że z kimś rozmawiasz\n- okej- uśmiechnęłam się delikatnie do chłopaka\n- Przepraszam za tą sytuacje- powiedział siadając obok mnie i spuszczając głowę- po prostu przez chwilę było jak kiedyś i nie mogłem się opanować\n- wybaczam- chłopak spojrzał na mnie i uśmiechnął się- musisz po prostu wiedzieć, że dla mnie jesteś całkiem obcym chłopakiem\n- wiem, naprawdę przepraszam, poniosło mnie. Mam nadzieję, że nie skreślisz mnie i jutro też się zobaczymy\n- bardzo chętnie- uśmiechnęłam się- ale teraz już muszę wracać\n- zaraz ktoś was odwiezie- powiedział i poszedł w stronę znajomych. W między czasie czułam, że przez ten cały czas Krystian próbował się do mnie dodzwonić. Zamiast odebrać, udałam się do Dagi, żeby jej powiedzieć, że wracamy.\nAutor: zawszeza o 13:15 2 komentarze:\nW szpitalu spędziłam kilka dni. Lekarz nie pozwolił aby ktoś mnie niepokoił. Niestety Krystian odwiedzał mnie bardzo rzadko, a kiedy już był trochę dłużej, to zaraz musiał iść po dziwnych telefonach. Nie wiedziałam co o tym wszystkim myśleć, gdy pytałam o to chłopaka, wymigiwał się od odpowiedzi. Całe szczęści, że miałam niezastąpioną Dagę, była u mnie codziennie. O wszystkim mnie informowała i dodawała otuchy. Przez cały ten tydzień mama była u mnie tylko parę razy, nie chciałam jej zbytnio widzieć. Okazało się też, że mój biologiczny ojciec został w mieście bo chciał mnie lepiej poznać.\nWłaśnie wróciłam do pustego domu, czyli do normalności. Matki jak zwykle nie ma, pewnie jest w pracy, nawet nie zainteresowała się jak wrócę do domu. Ale chyba bardziej zawiodłam się na Krystianie, który nawet po mnie nie przyjechał, nie wiem czego ja oczekiwałam. Przez to wszystko musiałam wracać z ojcem, ale może to i dobrze. Mężczyzna wniósł moją torbę do pokoju i nie dał mi nawet usiąść\n- to co zabieram cię na jakiś dobry obiad, bo w tym szpitalu to pewnie nic nie jadłaś\n- no zbyt dobrze to tam nie gotowali- powiedziałam lekko się uśmiechając\n- a ty w dodatku jesteś niejadkiem- uśmiechnął się szeroko\n- cały czas zapominam, że jestem twoją córką\n- spokojnie wszystko nadrobimy- mężczyzna pogłaskał mnie po ramieniu- ale najpierw obiad- Wyszliśmy z domu i pojechaliśmy do jednej z lepszych restauracji w mieście. Po wybraniu i zamówieniu sobie dań zaczęliśmy rozmawiać.\n- powiedz mi, bo jeszcze nie pytałem, dlaczego uciekłaś z domu?\n- nie, zadzwoniła do mnie bo myślała, że jesteś u mnie. Nawet nie wiesz jak się ucieszyłem, że znowu cię zobaczę.\n- uciekłam bo ona znowu chce się przeprowadzić, a ja dopiero teraz znalazłam sobie przyjaciół, chłopaka, dopiero teraz się tu odnalazłam, nie chcę przechodzić przez to wszystko znowu.\n- jak to dopiero teraz?- mężczyzna był bardzo zdziwiony- przecież kiedyś byłaś dusza towarzystwa\n- mama opowiadała mi co innego, wszystkiego mi zabraniała. całkiem mnie zmieniła, a ja nic nie pamiętam\n- cały czas nie wiem, jak mogła ma to zrobić\n- ale jak jej się to udało? Nie szukałeś mnie? Nie próbowałeś odnaleźć?- mówiłam z żalem w głosie, odkąd dowiedziałam się, że mam ojca chciałam go o to zapytać.\n- może opowiem ci całą historię od początku, bo pewnie Katarzyna nigdy tego nie zrobiła- powiedział smutny- rozwiodłem się z twoją matka gdy miałaś pięć lat. Katarzyna chciała robić karierę, często jeździła w podróże służbowe, więc ty zostałaś ze mną, oboje postanowiliśmy, że tak będzie lepiej. Oczywiście ona też miała prawa rodzicielskie, mogła się z tobą widywać i zabierać cię do siebie, wiedziałem, że potrzebujesz matki. I początkowo tak było, jednak w pewnym okresie Katarzyna przestała przyjeżdżać, poznała nowego mężczyznę i przestała zabierać cię do siebie, dzwoniła czasem i to wszystko- mężczyzna posmutniał- wychowywałem cię sam, łączyłem jakoś prace i obowiązki ojca, nie ukrywam, że było ciężko i czasem musiałaś zostawać z opiekunką. Jednak zawsze świetnie się dogadywaliśmy, byłaś moją księżniczką i zawsze przychodziłaś do mnie z problemami. Pamiętam jak musiałem ci wytłumaczyć czym jest miesiączkowanie- zaśmiał się, a ja lekko zarumieniłam- gdy stałaś się nastolatką zaczęły się małe problemy. Imprezowałaś, szalałaś i uwielbiałaś się bawić. Ale po wielu kłótniach dogadaliśmy się, może nie byłem najlepszym ojcem bo pozwoliłem ci chodzić na imprezy i wiedziałem, że czasem pijesz. Jednak kochałem cię jak nikt. Pół roku przed twoim wypadkiem Katarzyna zaczęła się tobą interesować. Jednak ty nie chciałaś mieć z nią nic wspólnego, nie mogłaś wybaczyć jej tego, że przez tyle lat nie interesowała się tobą. Ona oczywiście o wszystko obwiniała mnie. Chciała zrobić wszystko, żebyś zamieszkała z nią. Gdy byłem w delegacji, ty miałaś ten nieszczęsny wypadek samochodowy. Wtedy byłaś pod opieką mamy twojej przyjaciółki. Katarzyna dowiedziała się o wypadku, a że była twoją mamą, nikt nie widział nic dziwnego w tym, że to ona zabiera cię ze szpitala. Mamie twojej przyjaciółki powiedziała, że sama poinformuje mnie o wypadku, czego nigdy nie zrobiła. Zabrała cie gdzieś do prywatnej kliniki. Zmieniła nazwisko, wywiozła z miasta. Ja próbowałem wszystkiego, nawet prywatni detektywi nigdy nie mogli cię znaleźć. Nie mogłem się pogodzić z tym, że cię straciłem. Przez cały czas robiłem wszystko by cię odnaleźć, dlatego nawet nie wiesz ile szczęścia daje mi fakt, że po takim czasie cię widzę- mężczyzna miał w oczach łzy, a ja nie mogłam w to wszystko uwierzyć. Przez pewien czas siedzieliśmy w ciszy, próbując jeść. Przez moje gardło nie chciało się nic przedostać. Nie wiedziałam co mam mu powiedzieć, tak naprawdę go nie pamiętałam, ale czułam tą dziwną więź jaka nas łączyła.\n- nie rozumiem, jak ona mogła nam to zrobić- powiedziałam cicho- przecież ona mnie porwała\n- jest twoją matką, wiem że trudno w to wierzyć, ale chciała dla ciebie dobrze\n- dobrze? zabierając mnie mojemu ojcu? odcinając od znajomych i nie pozwalając być sobą? Nie broń jej bo nie zasłużyła na to. Skrzywdziła zarówno mnie jak i ciebie- powiedziałam z łzami w oczach. Ojciec złapał moją dłoń i nic nie mówił. Gdy wracaliśmy do domu poprosiłam by dał mi swój numer, co zrobił natychmiastowo. Powiedział, że przez jakiś czas zostanie tutaj, później jednak musi wracać do siebie. Miał nadzieję, że będę go odwiedzać a może nawet przyjadę na wakacje, które się zbliżały. Kiedy weszłam do domu, mama siedziała w salonie, odrazu wyszła na korytarz\n- nie chcę rozmawiać, chce być sama- powiedziałam, po czym poszłam na górę nawet na nią nie patrząc. Gdy byłam w pokoju, chciałam zadzwonić do Krystiana, jednak jego telefon był wyłączony. Posmutniałam i usiadłam do komputera. Popisałam trochę z Dagą obiecując, że następnego dnia w szkole wszystko jej opowiem. Przeglądając portal internetowy zobaczyłam zdjęcie dodane, przez jednego z kolegów Krystiana. to było jakieś zdjęcie z ogniska. Był tam też Krystian a obok niego ta sama dziewczyna, która była z nim na wyścigach. Nie wiedziałam co o tym wszystkim myśleć.\nZdecydowanie zawiodłam się na chłopaku. Tak bardzo potrzebowałam jego wsparcia, jednak on w tym czasie wolał bawić się ze znajomymi. Zresztą czego ja się spodziewałam, Daga mnie przed nim ostrzegała. Pokręciłam głową z politowaniem, nie wierząc w swoją naiwność. Przez resztę dnia siedziałam w domu, wieczór szybko mi minął. Wykąpałam się i położyłam spać.\nNastępnego dnia nie chciało mi się wstawać do szkoły. Zdecydowanie rozleniwiłam się przez ostatnie dni. Jednak wolałam iść do szkoły, niż cały dzień siedzieć w pustym domu. Wstałam więc z łóżka i poszłam do łazienki. Spoglądając przez okno i orientując się, że jest dość ciepło. Wyciągnęłam z szafy szorty, zwykłą biała koszulkę i kardigan. Umalowałam się jeszcze i zrobiłam luźnego koka. W kuchni zrobiłam sobie kanapkę i posiedziałam jeszcze chwilę. Po krótkim czasie wybrałam się w drogę do szkoły. Wiele osób siedziało przed budynkiem, oczywiście ze względu na pogodę. Ja jednak weszłam do środka. Szybko odnalazłam przyjaciółkę, była jednak w towarzystwie chłopaka i jego najlepszego przyjaciela. Nie miałam ochoty siedzieć z nimi, dlatego przywitałam się z nimi i poszłam pod klasę. Lekcje mijały mi dość szybko w między czasie opowiedziałam o wszystkim Dadze. Obgadałyśmy całą sprawę i co najważniejsze, przyjaciółka mnie wspierała. Przez cały dzień nie widziałam w szkole Krystiana, nawet nie miałam od niego żadnej wiadomości. Źle się z tym czułam, myślałam, że znaczę coś dla niego, jednak najwidoczniej się myliłam. Podczas długiej przerwy siedziałam z Dagą, Miłoszem i Danielem. Cieszyłam się, że o nic nie wypytują, nie wspominają o Krystianie, ani o niczym co mogło by sprawić mi przykrość. Po prostu zachowywali się naturalnie, a mnie traktowali całkiem normalnie. Czułam się naprawdę dobrze i niczym nie przejmowałam. Do momentu, aż zobaczyłam jak do szkoły, w towarzystwie swoich kumpli, wchodzi roześmiany Krystian. Odwróciłam głowę, udając, że go nie zauważyłam, miałam tyle szczęścia, że on w tym czasie mnie nie widział. Nie dałam po sobie poznać, że popsuł mi się humor. Po dzwonku nieśpiesznie poszłam do klasy. Zastanawiałam się, czy chłopak już mnie widział i czy ma wgl zamiar ze mną porozmawiać, chociaż w sumie nie miałam na to najmniejszej ochoty. Dlatego z ulgą przyjmowałam fakt, że nigdzie go jeszcze nie minęłam. Niestety pod koniec dnia, gdy wychodziłam ze szkoły, chłopak stał z kumplami i nie sposób było przejść niezauważoną, chociaż naprawdę starałam się.\n- hej- chłopak podszedł mnie, zostawiając swoich kumpli, którzy i tak nas obserwowali\n- hej- uśmiechnęłam się lekko\n- coś dzisiaj nie mogliśmy się złapać w szkole- chłopak powiedział z tym swoim uśmiechem na ustach\n- mhmm- mruknęłam tylko, nie chcąc palnąć nic głupiego, czego mogłabym pożałować. Zwłaszcza, że naprawdę byłam na niego zła\n- ostatnio naprawdę mało czasu razem spędzamy, przepraszam za to, ale naprawdę byłem bardzo zajęty\n- no no ogniska, znajomi, wyścigi, faktycznie ciężko znaleźć czas dla dziewczyny, której mówi się, że jest dla ciebie wszystkim- zdobyłam się na najbardziej sarkastyczny ton jaki mogłam w tej chwili z siebie wydusić i uśmiechnęłam się litościwie\n- Pola to nie tak\n- wiesz chętnie bym posłuchała twoich wzruszających historii, ale trochę się spieszę\n- daj mi ci to wyjaśnić\n- uwierz mi, że mam już dość kłamstw w swoim życiu, nie potrzebuje kolejnej osoby, która karmi mnie bajkami, wybacz- wyminęłam go i poszłam w stronę auta mojego ojca, chłopak patrzył za mną jednak nic już nie mówił. Tata w drodze do domu pytał o chłopaka z którym rozmawiałam, jednak zauważył, że nie chcę o tym gadać i dał sobie spokój. Gdy byliśmy na lodach wpadłam na pewien pomysł\n- co byś powiedział na to, żebym spędziła u siebie parę dni?- mężczyzna był zaskoczony, jednak szybko uśmiechnął się\n- naprawdę chciałabyś jechać ze mną na parę dni?\n- chyba tak. Chciałabym zobaczyć jak było przed wypadkiem.\n- no to oczywiście, że chętnie cię zabiorę ze sobą\n- tylko, chciałabym jedynie zabrać ze sobą przyjaciółkę, jeśli się zgodzi, nie miałbyś nic przeciwko?\n- no oczywiście, że nie. Dom jest duży, spokojnie pomieścimy się\n- to świetnie, jeszcze dzisiaj ją o to poproszę\n- trzeba tylko z twoją mamą porozmawiać, ale spokojnie załatwię to\n- dziękuję- przytuliłam go i uśmiechnęłam się szczerze. Gdy byłam w domu, niespodziewanie do moich drzwi ktoś zapukał. Gdy je otworzyłam okazało się, że to Krystian\n- to zależy po co przyszedłeś\n- chcę porozmawiać- wpuściłam chłopaka do środka i usiedliśmy w salonie\n- to o czym chcesz rozmawiać?\n- Paulina naprawdę cię przepraszam. Wiem, że ostatnio miałem dla ciebie mało czasu, a ty mnie potrzebowałaś. Przepraszam, że nie mogłem być przy tobie.\n- kolejny raz coś było ważniejsze niż ja\n- chciałbym ci wszystko wytłumaczyć\n- to zrób to\n- nie mogę- chłopak spuścił głowę\n- skoro tak, to lepiej idź już\n- nie chcę już dłużej z tobą rozmawiać, póki nie będziesz ze mną szczery, nie mamy o czym rozmawiać- chłopak wyszedł wściekły z domu, ruszając z piskiem opon.\nPrzez cały czas zastanawiałam się o czym nie mógł mi powiedzieć, może byłam dla niego za ostra? Jednak naprawdę miałam już dość kłamstw.\nWieczorem zadzwoniłam do Dagi na szczęście dziewczyna zgodziła się ze mną pojechać na kilka dni do ojca. Ustaliłam z nią, że pojedziemy już następnego dnia.\nAutor: zawszeza o 12:56 3 komentarze:\n- Pola czekaj- słyszałam jego głos, ale nie miałam zamiaru się zatrzymywać. Stanęłam dopiero gdy mocno złapał mnie za przedramię i odwrócił w swoją stronę.\n- puść mnie- powiedziałam patrząc na jego rękę, nie chciałam, żeby widział moje łzy, nie chciałam widzieć jego wzroku.\n- porozmawiajmy, daj mi się wytłumaczyć\n- teraz masz czas? nie chcesz czekać do jutra? teraz już nie mamy o czym rozmawiać\n- przepraszam- chłopak delikatnie podniósł mój podbródek i spojrzał mi w oczy, szybko odwróciłam wzrok- nie płacz- chłopak przyciągnął mnie do siebie i mocno przytulił, nie miałam siły się wyrywać. Potrzebowałam czyjejś bliskości, pomimo że tak bardzo mnie zawiódł nie potrafiłam nic zrobić. Stałam tak, nawet się do niego nie przytuliłam, pozwoliłam jedynie by to on mnie przytulał.\n- skąd ty się tu wgl wzięłaś? przecież nie możesz sama o tej porze chodzić po mieście a tym bardziej kręcić się tutaj, to jest niebezpieczne. A gdyby coś ci się stało? Przecież nigdy bym sobie tego nie wybaczył\n- jakoś wcześniej miałeś gdzieś co się ze mną dzieje\n- nie mów tak- chłopak odsunął mnie lekko od siebie i trzymając mnie za ramiona spojrzał mi w oczy- jesteś dla mnie najważniejsza\n- najważniejsza?- zaśmiałam się lekko- twoja laleczka to stoi tam- pokazałam na dziewczynę, z którą wcześniej stał a która teraz nie spuszczała z nas oka- z nią się chyba dużo lepiej bawisz niż ze mną i wolisz z nią spędzać czas\n- to nie tak- chłopak spoważniał- to jest koleżanka, jeździ ze mną to wszystko\n- szkoda tylko, że kiedy ja cię potrzebuje, ty wolisz siedzieć z nią\n- przepraszam za dzisiaj, ale byłem przed wyścigiem i nie mogłem się zmyć coś poważnego się stało?\n- teraz to już nieważne- powiedziałam i odwróciłam się by iść, chłopak jednak zagrodził mi drogę\n- nie puszczę cię samej\n- daj mi spokój i idź się zabawiać z koleżaneczką\n- kochanie przestań- chłopak uśmiechnął się słodko\n- odsuń się- mówiłam poważnie\n- bo pomyślę, że jesteś zazdrosna- jego łobuzerski uśmiech powodował, że jak zwykle nie mogłam się na niego gniewać\n- ty na moim miejscy może byś się cieszył?- spojrzałam na niego wkurzona\n- ja to co innego- chłopak złapał moją dłoń- ale ty masz dobre serduszko- nachylił się i delikatnie musnął moje usta- i mam nadzieje że mi wybaczysz\n- to jest nie fair- powiedziałam nie mogąc już dłużej się na niego gniewać. Uśmiechnęłam się delikatnie. Chłopak spojrzał mi w oczy i objął mnie mocno w pasie\n- kocham cię, kompletnie zawróciłaś mi w głowie- poczułam jak zaczynam się rumienić, a chłopak triumfalnie się uśmiechnął- uwielbiam to- szepnął i namiętnie mnie pocałował.\n- jesteś okropny- szepnęłam, gdy odsunął się delikatnie.\n- kochanie jest późno, ty nie musisz wracać do domu?- chłopak z zatroskaną miną spojrzał na mnie\n- nie chcę tam wracać- powiedziałam cicho, czując, że zaraz znów się rozkleję\n- co się stało?- Krystian próbował wyczytać coś z mojego wyrazy twarzy, a ja nie mogłam odezwać się nawet słowem. Czułam jak wielka gula zatyka mi gardło i nie pozwala wydobyć z siebie żadnego dźwięku. Blondyn objął mnie ramieniem i nie chciał na mnie naciskać- chodź do auta, pojedziemy do mnie- wtuliłam się w niego mocniej i już po chwili siedziałam w jego BMW. Chłopak pożegnał się jeszcze ze znajomymi i ruszyliśmy w kierunku jego domu. Przez długi czas nic nie mówiłam, a on zatroskany spoglądał na mnie. Gdy byliśmy już pod jego domem, niepewnie wysiadłam z auta\n- chodź- Krystian złapał mnie za rękę i wprowadził do domu\n- dziękuje- wyszeptałam, a on uśmiechnął się słodko. W domu chłopaka panował mrok, starałam się iść bardzo cicho, w przeciwieństwie do chłopaka. Bez krępacji szedł na górę, nie myśląc o tym czy kogoś obudzi. Gdy znaleźliśmy się już u niego, zapalił światło i spojrzał na mnie\n- przepraszam za bałagan, ale jestem facetem- gdy spojrzałam na jego pokój uśmiechnęłam się pod nosem. Faktycznie, panował tam mały nieład, ale nie było tak źle\n- wybaczam- powiedziałam rozglądając się po pokoju\n- trochę- stwierdziłam, a gdy dostrzegłam zegarek ze zdumieniem zobaczyłam na nim godzinę pierwszą w nocy\n- to co idziemy spać?- chłopak podszedł do szafy i podał mi swoją koszulkę, po czym zaprowadził mnie do łazienki. Gdy zostałam sama, z przerażeniem spojrzałam na swoje odbicie w lustrze. Podpuchnięte i czerwone od płaczu oczy, rozmazany tusz i rozczochrane włosy. Przemyłam twarz zimną wodą, mało to dało. Wzięłam więc szybki prysznic i ubrałam się w koszulkę, którą dał mi Krystian. Zmyłam makijaż i związałam włosy w kucyka, po czym wróciłam do pokoju chłopaka. Siedział właśnie przy biurku i pisał coś na komputerze. Gdy mnie zobaczył uśmiechnął się łobuzersko i przyciągnął do siebie, przez co wylądowałam na jego kolanach\n- jesteś strasznie pociągająca- mówił całując delikatnie moją szyje\n- Krystian nie mieliśmy iść spać?- powiedziałam lekko speszona\n- oj no dobrze księżniczko- dał mi buziaka w czoło i wstał biorąc mnie na ręce, by położyć do łóżka- zaraz wracam idę się umyć- powiedział i pocałował moje usta. Gdy chłopak zniknął za drzwiami, wyciągnęłam z kieszeni spodni telefon. Patrzyłam na urządzenie, nie mając odwagi go włączyć, w końcu odłożyłam na szafkę obok łóżka i położyłam się spać. W głowie ciągle miałam scenariusze następnego dnia, bałam się tego co zrobi matka.\nZ rozmyśleń wyrwał mnie chłopak, który właśnie wszedł do pokoju. Zgasił światło i po cichu wszedł do łóżka, pocałował delikatnie moje czoło i położył się obok mnie, przytulając od tyłu. W ramionach chłopaka czułam się bezpieczna, jego zapach powodował, że kompletnie traciłam głowę. Zasnęłam z uśmiechem na ustach nie targana żadnymi rozterkami. Przebudziłam się w środku nocy i pomimo usilnych prób nie mogłam zasnąć. Powoli wstałam z łóżka, nie budząc chłopaka i podeszłam do drzwi balkonowych. Wyszłam na zewnątrz, a moje ciało otuliło chłodne powietrze, pomimo gęsiej skórki nie chciałam wracać do pomieszczenia. Oparłam się o barierkę i obserwowałam czyste i pełne gwiazd niebo. Wyglądało cudownie, przy tym widoku wszystkie problemy zdawały się nie istnieć. Czułam jak robi mi się coraz chłodniej, aż przechodziły mnie zimne dreszcze\n- chcesz się przeziębić?- za sobą usłyszałam zmartwiony głos chłopaka, którzy przytulił mnie mocno do siebie\n- nie mogłam spać\n- chodź do środka, bo cała się trzęsiesz- chłopak pocałował mój policzek i wróciliśmy do pokoju- chcesz pogadać?- spytał zatroskany a zarazem zmęczony\n- ale o czym?- chłopak wyrwał mnie z rozmyśleń i nie do końca wiedziałam o co chodzi\n- hmmm może o tym dlaczego nie chciałaś wracać do domu? Albo czemu nie możesz spać w nocy?- chłopak wzruszył ramionami, a ja usiadłam na łóżku\n- nie ma o czym rozmawiać- dopiero gdy to wypowiedziałam, zdałam sobie sprawę jak bardzo drżał mi głos. Jego pytania spowodowały, że znów wróciłam do sytuacji z domu. Problemy zaczęły wracać, a co gorsze, uświadamiałam sobie, że ucieczka przed nimi nie ma sensu.\n- kochanie przecież widzę, że coś jest nie tak- chłopak delikatnie gładził dłonią moje plecy i uważnie przypatrywał się mojej twarzy\n- moja matka chce się przeprowadzić...- powiedziałam cicho a w oczach znów pojawiły się łzy. Moje słowa kompletnie zaskoczyły chłopaka\n- jak to? gdzie? wgl dlaczego?- nie miałam siły nic mówić, wzruszyłam jedynie ramionami, a on mocno mnie do siebie przytulił. Łzy same płynęły a ja nie chciałam ich powstrzymywać. Nawet nie wiedziałam, gdzie tym razem matka chce mnie wywieźć. Nie znałam jej nowego partnera a miałam z nim zamieszkać? Przecież to jakaś paranoja. Nie mogłam zrozumieć czemu ta kobieta jest taką egoistką, czemu nie pomyśli chodź raz o tym co ja czuje, jak ja sobie z tym radzę. Ciągle liczy się tylko ona i jej fanaberie a ja? Gdzie w tym wszystkim jestem ja?\nJuż dawno skończyły mi się łzy i siedziałam jedynie wtulona w chłopaka, nie chcąc dłużej o tym gadać. On cały czas starał się mnie pocieszyć i uspokoić. Dopiero po dłuższym czasie, zdołałam odsunąć się od niego\n- kochanie- szepnął chłopak- spokojnie, trzeba wszystko wyjaśnić, może twoja matka wszystko przemyśli\n- nie rozmawiajmy już o tym- ledwo wyszeptałam, przez rosnącą w moim gardle gule.\n- dobrze- chłopak powiedział łagodnym głosem i wciąż gładził moje plecy. Długo leżeliśmy, zanim zdołałam zasnąć.\nGdy obudziłam się rano, zobaczyłam nad sobą rozbawioną i zaciekawioną twarz małego chłopca. Bacznie mi się przyglądał, a gdy zobaczył, że się obudziłam wystraszył się i aż upadł na leżącego obok Krystiana. Chłopak poderwał się przestraszony\n- co się dzieje?- podniósł się do pozycji półsiedzącej i przestraszony spojrzał na chłopca, jego wyraz twarzy od razu się zmienił- to ty łobuzie-powiedział rozbawiony, a maluch uśmiechnął się niewinnie- przestawiłeś się Poli?- chłopczyk zawstydzony pokręcił głową i zaczął chować rączki za siebie\n- jak masz na imię?- uśmiechnęłam się do chłopca i delikatnie pogładziłam jego ramie\n- Ignaś- maluch wesoło się uśmiechnął i zeskoczył z łóżka, wybiegając z pokoju.\n- nie dał ci pospać?\n- i tak chyba za długo spaliśmy- powiedziałam spoglądając na zegarek\n- trzeba spać tyle, żeby się wyspać- chłopak pokazał rządek swoich śnieżnobiałych zębów i znów runął na poduszkę\n- ja jednak muszę stawić czoła temu dniu- powiedziałam tracąc dobry humor, chłopak przyciągnął mnie do siebie i mocno objął ramieniem\n- spokojnie, będę cały czas z tobą\n- dziękuje- powiedziałam delikatnie się uśmiechając.\nGdy wstaliśmy i zjedliśmy śniadanie była już jedenasta. Już dawno powinnam być w szkole, ale nie miałam po co tam iść. Wiedziałam, że matka pewnie odchodzi od zmysłów i zastanawia się gdzie jestem, jednak nie mogłam do niej zadzwonić, za bardzo się bałam. Dopiero około 16 wraz z chłopakiem pojechaliśmy do mojego domu. Gdy weszliśmy do środka w salonie siedziała mama z dwójką mężczyzn.\n- gdzie ty byłaś? wiesz jak się martwiłam?- kobieta podbiegła do mnie i zaczęła przytulać do siebie. Przez cały czas trzymałam rękę Krystiana. Wzrok kobiety przeniósł się na niego- a ty kim jesteś? i co robisz z moją córką? jak mogłeś być tak nieodpowiedzialny i nie odprowadzić jej do domu?\n- daj mu spokój, gdyby nie on spałabym na dworze- powiedziałam bez emocji, kobieta tylko westchnęła teatralnie\n- teraz możesz już iść- wskazała Krystianowi drzwi- musimy załatwić nasze sprawy rodzinne\n- on nigdzie nie idzie- mocniej złapałam dłoń chłopaka- chyba że ze mną\n- jak śmiesz się tak odzywać do matki- kobieta powoli popadała w furię\n- daj im spokój Katarzyno, gdyby nie twoje intrygi do niczego by nie doszło- odezwał się jeden z mężczyzn, był wysoki a jego niebieskie oczy wpatrywały się we mnie z miłością, dłonią przeczesał swoje włosy tak podobne kolorem do moich i chciał podejść, jednak coś go powstrzymało- Paulina, ale ty wyrosłaś i tak się zmieniłaś- mężczyzna obserwował mnie i nie odrywał ode mnie wzroku\n- przepraszam, ale nie mam pojęcia kim pan jest- powiedziałam lekko zmieszana- wzrok mężczyzny przeniósł się na kobietę a w jego oczach widziałam wściekłość\n- czy ty jej nic o mnie nie powiedziałaś?- swoje słowa cedził przez zęby jak zaraz miał wybuchnąć i za wszelką cenę chciał zachować zimną krew- kobieta spuściła wzrok i nic nie mówiła- do jasnej cholery jestem jej ojcem a ty nic jej o mnie nie powiedziałaś i ukrywałaś ją przede mną- w tym momencie wszystko zaczęło przede mną wirować, nogi wydawały się jak z waty. Oparłam się na ramieniu Krystiana czując że zaraz upadnę. Przed oczami zrobiło mi się ciemno i ocknęłam się dopiero w szpitalu.\nBardzo mi przykro, że przez tyle czasu nie pisałam, jednak klasa maturalna daje w kość. Mało czasu, dużo nauki, znajomi i chłopak a tylko 24 godziny dziennie. Przykro mi, że to blog na tym ucierpiał. Pomimo wielu prób dokończenia tego rozdziału dopiero teraz mi się to udało. Przepraszam raz jeszcze i mam nadzieje że ktoś tu jeszcze zagląda :)\nAutor: zawszeza o 16:15 13 komentarzy:\nW drzwiach stał Daniel, kompletnie mnie zatkało\n- hej- powiedziałam zaskoczona\n- hej- chłopak uśmiechnął się lekko- mogę wejść?\n- pewnie- dopiero teraz się ocknęłam i wpuściłam chłopaka do środka- zaskoczyłeś mnie tą wizytą- powiedziałam idąc do salonu\n- przyszedłem bo chciałem porozmawiać\n- nie, nic takiego, po prostu nasz kontakt się urwał, a nie chciałbym tego\n- fakt, urwał się\n- chciałbym to naprawić- chłopak spojrzał na mnie z uśmiechem- wiem, że jesteś z Krystianem, ale pomimo tego, chyba możemy być znajomymi\n- chciałabym, żebyśmy byli normalnymi znajomymi, ale wolałabym uniknąć sytuacji, kiedy muszę stać po którejś ze stron\n- spokojnie, z mojej strony obiecuję, że nie dam mu się sprowokować i nie próbował zniszczyć was związku\n- to co znajomi?- podałam chłopakowi rękę, a on ją uścisnął\n- znajomi, teraz wybacz ale pójdę już, widzimy się jutro- pożegnałam chłopaka i zrobiłam sobie kolację. Gdy konsumowałam posiłek, do domu wróciła mama, przywitała się ze mną i usiadłam przy stole.\n- kochanie musimy porozmawiać\n- a o czym?- powiedziałam zaskoczona i lekko poddenerwowana\n- wiem, że masz tu szkołę znajomych i przyjaciół a teraz chyba nawet chłopca z którym chcesz być\n- no ale co to ma do rzeczy?\n- w ostatnim czasie poznałam kogoś i bardzo się do siebie zbliżyliśmy\n- ooo to super- uśmiechnęłam się radośnie, jednak uśmiech szybko znikł z mojej twarzy, gdy usłyszałam dalsze słowa kobiety\n- dlatego mam nadzieje, że mnie zrozumiesz, musimy się przeprowadzić- zupełnie mnie zatkało\n- jak to przeprowadzić? Ja nie chcę się przeprowadzać, nie teraz, nie po tym wszystkim\n- kochanie wiem, że jest to dla ciebie trudne\n- trudne? Twoim zdaniem to jest tylko trudne? Ja tu mam wszystko i nie chcę tego zostawiać. Nie chcę znów zaczynać wszystkiego od nowa bo ty kogoś poznałaś- mówiłam coraz głośniej i z coraz większym rozżaleniem- chcę tu zostać- czułam jak do oczu napływają mi łzy\n- mogłabyś pomyśleć też o mnie, nie tylko ty się liczysz- kobieta zaczęła podnosić głos i wstała z miejsca, dłużej nie mogłam siedzieć i też wstałam\n- a ty o mnie myślałaś, gdy wywoziłaś mnie od ojca i przez cały czas oszukiwałaś mnie, że mam tylko ciebie? Gdy kłamałaś, że przed wypadkiem nie miałam znajomych? Kiedy totalnie podporządkowałaś mnie swoim rozkazom? Nigdy nie pytałaś co ja czuje- po policzkach spływały mi łzy, a w gardle rosła wielka gula, przez którą nie mogłam już dalej mówić. Nie chciałam dłużej patrzeć na matkę, ubrałam buty i szybko wybiegłam z domu. Długi biegłam przed siebie, chciałam jak najszybciej oddalić się od tego wszystkiego, uciec od problemów. Chciałam mieć przy sobie osobę, na którą mogłabym liczyć. Wyciągnęłam z kieszeni telefon i wybrałam numer Krystiana, długo czekałam aż odbierze\n- tak?- usłyszałam rozbawiony głos chłopaka\n- gdzie jesteś?- mówiłam wolno próbując ukryć fakt, że przed chwilą płakałam\n- yyyy ze znajomymi siedzę- chłopak lekko się zmieszał\n- możemy się spotkać?- mówiłam i czułam, jak drży mi głos\n- a coś się stało? Wiesz nie za bardzo mogę teraz przyjechać\n- potrzebuje z kimś pogadać- powiedziałam cicho\n- porozmawiamy w szkole dobrze?- słysząc te słowa nie chciałam dłużej z nim rozmawiać, rozłączyłam się.\nZawiodłam się na nim i to bardzo, potrzebowałam go teraz jak nigdy, a on nie mógł się ze mną spotkać bo siedział z kolegami? Czy on coś przede mną ukrywa? Siedziałam na ławce w parku i nie miałam pojęcia co zrobić. Robiło się już późno a ja nie chciałam wracać do domu, nie mogłam tam wrócić, nie wytrzymałabym widząc matkę. Siedziałam myśląc gdzie mogłabym pójść, aż usłyszałam dzwięk telefon, to Daga dzwoniła, odebrałam niepewnie\n- hej gdzie ty jesteś? Twoja matka przed chwilą była u nas i mówiła, że strasznie się martwi\n- nieważne, nie mogę iść do domu, nie teraz, ona chce się przeprowadzić\n- poznała kogoś i mówi, że powinnam ją zrozumieć\n- ale żeby od razu przeprowadzać? przecież ty tutaj masz wszystko\n- jej to nie obchodzi- mówiłam zdenerwowana- co gorsza poniosło mnie i powiedziałam jej o ojcu\n- nie wiem bo wybiegłam z domu\n- o kurde no to grubo, ale powiem ci, że wyglądała na zmartwioną\n- może myśli, że mam jakiś kontakt z ojcem i boi się\n- a co zamierzasz teraz?\n- nie wiem, muszę gdzieś się przespać\n- może u mnie?\n- ona będzie mnie tam szukała, a nie chcę jej spotkać\n- fakt, moja matka pewnie by jej powiedziała, że jesteś u nas, to może Krystian?\n- dzwoniłam do niego, ale jest zajęty znajomymi\n- na wyścigach jest?\n- na jakich wyścigach?- nie mogłam uwierzyć w to co właśnie usłyszałam\n- ale co mam wiedzieć? o czym ty wgl mówisz?\n- ale o czym miał mi powiedzieć?- robiłam się coraz bardziej zniecierpliwiona\n- no przecież on jeździ na nielegalne wyścigi, wiesz adrenalina i wgl\n- kochanie wiesz, że nie mam po co cię okłamywać, a jak mi nie wierzysz to zobacz to na własne oczy, z tego co wiem te całe wyścigi odbywają się na tym pustkowiu niedaleko starego szpitala kojarzysz gdzie to?\n- ta coś kojarzę, dzięki- powiedziałam wkurzona i rozłączyłam się. Dzisiejszy wieczór należał do najgorszych, przeprowadzka, nielegalne wyścigi i co jeszcze? Czego jeszcze się dzisiaj dowiem?\nWyłączyłam telefon, na wypadek, gdyby mama miała dzwonić i udałam się w miejsce, o którym powiedziała mi przyjaciółka. Nie wiedziałam czy mówi prawdę, ale nie miała powodów do tego, żeby mnie okłamywać. Sporo czasu zajęło mi dotarcie na miejsce, lecz gdy już się tam znalazłam szybko zaczęłam żałować swojej decyzji. Rozbawione towarzystwo pijące i palące, pełno aut i wielkie zamieszanie, nie widziałam nigdzie auta Krystiana ani jego samego. Zebrałam w sobie resztki odwagi i zaczęłam iść dalej, przechodziłam między ludźmi rozglądając się za chłopakiem. Strasznie krępował mnie wzrok facetów, którzy patrzyli na mnie jak na kawałek mięsa, ich głupie teksty powodowały, że strach we mnie narastał jeszcze bardziej. W pewnym momencie zamurowało mnie, stanęłam jak wryta widząc Krystiana opartego o swoje auto w towarzystwie tej dziewczyny sprzed szkoły i jego przyjaciela. Przypatrywałam się jak rozbawiony pali a ona pijąc piwo przymila się do niego jakby chciała go tam przelecieć. Robiło mi się niedobrze na widok całej tej scenki. Już miałam iść stamtąd gdy zauważył mnie przyjaciel Krystiana, szturchnął go i mówiąc coś do niego pokazał na mnie. Chłopak od razu spoważniał i zaczął iść w moją stronę. Odwróciłam się i czując jak po policzku płyną mi łzy zaczęłam iść przed siebie, już nic nie znaczyli dla mnie tłoczący się ludzie, nie czułam strachu.\nAutor: zawszeza o 09:53 27 komentarzy:\nKiedy zadzwonił dzwonek, szybko schowałam książki do torby i wyszłam z klasy idąc w stronę szafki nie mogłam przestać się uśmiechać. Czułam jak robi mi się ciepło w środku na samą myśl o nim. Nie mogłam przestać uśmiechać się głupkowato, gdy zobaczyłam go opartego o drzwiczki mojej szafki, bawiącego się telefonem. Chłopak gdy tylko mnie zobaczył, uśmiechnął się łobuzersko. Kiedy stałam już przed nim, objął mnie mocno i dał namiętnego buziaka.\n- stęskniłem się- szepnął mi do ucha, a ja poczułam jak przyjemne uczucie przechodzi moje ciało. Uśmiechnęłam się do chłopaka chowając książki i już po chwili wyszliśmy ze szkoły.\n- to powiesz mi, gdzie się wybieramy?- zapytałam, gdy staliśmy przed jego autem, a on wrzucał do tyłu moją torbę, sam jak zwykle był bez plecaka\n- nie bądź taka ciekawska- chłopak uśmiechnął się i otworzył mi drzwi\n- wolałabym wiedzieć, jeszcze mnie gdzieś porwiesz- wzruszyłam ramionami\n- chętnie bym to zrobił, ale pewnie więcej byś mi nie zaufała, więc jeszcze poczekam z porwaniem- łobuzersko się uśmiechnął. Wsiadłam do auta kręcąc z politowanie głową i już po chwili jechaliśmy ulicami miasta. Kiedy już przedostaliśmy się przez korki i dotarliśmy na stare miasto, dalej poszliśmy spacerkiem. Usiedliśmy w jednej z kawiarni i zamówiliśmy lody. Bawiliśmy się przy tym jak dzieci, karmiąc się wzajemnie. To było jedno z lepszych popołudni w tamtym czasie, kiedy nie liczyły się problemy. Liczyła się chwila obecna i miałam ochotę aby tak było zawsze. Niestety miłą atmosferę przerwał nam telefon Krystiana. Chłopak poddenerwowany rozmawiał z kimś zdawkowo, przy tym nerwowo na mnie spoglądał. Kiedy w końcu skończył uśmiechnął się lekko przy tym bardzo sztucznie i powiedział\n- wybacz, ale muszę odwieźć cię do domu, bo mam pilną sprawę\n- jaką sprawę?- zapytałam uśmiechając się delikatnie\n- kumpel w potrzebie- chłopak wstał i poszedł zapłacić po czym wyszliśmy. Nie układała nam się rozmowa, bo chłopak wciąż nerwowo spoglądał to na mnie, to na telefon. Nawet w aucie nie rozmawialiśmy, widziałam jak Krystian zaciska dłoń na kierownicy, a drugą zaciśniętą w pięść trzyma na kolanie\n- nie denerwuj się tak- powiedziałam łagodnie i pogłaskałam go lekko po zaciśniętej w pięść dłoni. Chłopak jednak spojrzał na mnie chłodno i nie odezwał się słowem. Przeszedł mnie nieprzyjemny dreszcz. Kiedy byliśmy pod moim domem szybko wysiadłam z auta, chcąc jak najszybciej iść do domu. Chłopak rzucił tylko szybkie\n- do jutra- przy czym nie wysiadł nawet z auta i ruszył z piskiem opon przed siebie. W wielkim szoku weszłam do domu, w którym nikogo nie było i poszłam do pokoju. Położyłam się na łóżku i nie wiedziałam co się stało. Czemu tak szybko pojechał nie żegnając się nawet. Nie chciałam dłużej o tym myśleć, dlatego wzięłam szybki prysznic i ubrana w spodnie dresowe i bokserkę z mokrymi włosami w totalnym nieładzie zeszłam do salonu i rozsiadłam się prze telewizorem. Wciągnięta przez film położyłam się na kanapie i nawet nie wiem, kiedy zasnęłam. Obudziłam się, gdy było już ciemno, byłam przykryta kocem, a telewizor był zgaszony. Spojrzałam na zegarek stojący na jednej z półek i zobaczyłam godzinę 22:30. Przeciągnęłam się zaspana i poszłam na górę po drodze zaszłam do sypialni mamy aby sprawdzić czy jest. Leżała w łóżku i czytała jakąś książkę, wyjrzała z nad niej i uśmiechnęła się czule\n- dobranoc- kobieta odpowiedziała łagodnym głosem a ja poszłam do pokoju. Usiadłam na łóżku z laptopem na kolanach i włączyłam fejsa. Przeglądałam nowe powiadomienia, w których nie było nic ciekawego.\n- hej i jak zastanowiłam się nad moją dzisiejszą propozycją? :D- na ekranie pojawiła się nowa wiadomość od Michała\n- hej :) Chyba jednak będę musiała odpuścić sobie tą imprezę, ale może innym razem\n- hmm szkoda wielka szkoda, ale co Krystian nie chce, żebyś szła?\n- on nie ma z tym nic wspólnego :)\n- no skoro tak to ok :D to obyś następnym razem wpadła na domóweczkę\n- postaram się być\n- to do jutra w szkole :)\n- pa :)\nUśmiechnęłam się delikatnie do monitora, przypominając sobie uśmiech chłopaka. Wyłączyłam laptopa, odkładając go na podłogę. Przebrałam się w piżamę i położyłam do łóżka. Przez długi czas nie mogłam spać, bo cały czas w głowie siedział mi Krystian i jego dziwne zachowanie. Strasznie męczyłam się, przewracając z boku na bok. Kiedy obudziłam się rano, byłam bardzo zmęczona i ledwo wstałam. Ubrałam sukienką obcisłą na górze z luźnym dołem przed kolano. Uczesałam luźnego koka, zrobiłam bardzo delikatny makijaż a na nogi włożyłam sandałki i zeszłam do kuchni, gdzie zjadłam jedynie jabłko. Zegarek w kuchni wskazywał godzinę 7:25. Wzięłam więc torebkę i wolnym krokiem postanowiłam iść do szkoły. Nie czekałam na Krystiana ani Dagę. Postanowiłam iść trochę dłuższą drogą bo i tak miałam sporo czasu. Szłam parkiem, w którym pięknie ćwierkały ptaszki, od rana miałam dobry humor, szczęśliwa mijałam uśmiechniętych ludzi. Kiedy weszłam do szkoły, była już przepełniona tłumiącymi się ludźmi. Wzięłam z szafki książki i udałam się pod sale, w której miałam mieć lekcje, miałam jeszcze trochę czasu do dzwonka, więc usiadłam na parapecie i oparłam się o szybę okna. W tym momencie usiadł obok mnie Michał\n- siema- powiedział pełen energii i uśmiechu\n- cześć- spojrzałam na niego z lekkim uśmiechem\n- wyspana i gotowa na ekscytujący dzień w szkole?- powiedział z takim zapałem, że aż się zaśmiałam\n- chyba tyle energii co ty to nie mam- mówiłam rozbawiona\n- oo to nie dobrze, może trochę ci jej oddać?- chłopak zabawnie poruszył brwiami\n- przydałoby się trochę tej pozytywnej energii nie ukrywam\n- widzisz, ja zawsze mam pełno energii, bo nie przejmuję się bzdurami- chłopak wzruszył ramionami\n- aaa to taki masz sposób na życie\n- mniej więcej tak- chłopak uśmiechnął się i puścił mi oczko- w sumie to miałbym do ciebie sprawę\n- jaką?- spojrzałam pytająco na chłopaka, zastanawiając się o co może chodzić\n- bo wiesz- chłopak zakłopotany zaczął przeczesywać swoje włosy- nie jestem orłem w szkole- na jego twarzy pojawił się grymas- i... potrzebowałbym pomocy z matmy...- chłopak mówił niepewnie, jakby bał się mojej reakcji, lekko zakłopotany spojrzał na mnie. Uśmiechnęłam się słysząc jego słowa i już miałam mu odpowiedzieć, gdy przed nami stanął Krystian, po jego minie zorientowałam się, że jest zły, zmierzył Michała złowrogim spojrzeniem\n- możesz już sobie iść- powiedział takim tonem, że aż przeszły mnie ciarki. Spojrzałam na niego mega zdziwiona i nie wiedziałam co powiedzieć, za to Michał spojrzał na mnie i lekko się uśmiechnął\n- pogadamy później, pa- zeskoczył z parapetu i poszedł przed siebie.\n- co to miało być?- spytałam lekko zdenerwowana Krystiana\n- to raczej ja powinieneś się zapytać, co to miało być- powiedział wkurzony chłopak\n- jak to o co. Rano na mnie nie czekasz, a kiedy przyjeżdżam do szkoły to widzę, jak zadowolona gadasz sobie z tym gnojkiem\n- po pierwsze, nie umawialiśmy się, że po mnie przyjedziesz, a po tym, jak wczoraj mnie potraktowałeś, nie miałam pojęcia, czy przyjedziesz. A po drugie to nie jest gnojek, tylko kolega z mojej klasy, mógłbyś trochę przystopować bo my tylko rozmawialiśmy\n- myślałem, że skoro jesteśmy razem, to nie musimy się umawiać, a co do wczoraj, to miałem ważną sprawę do załatwienia, przepraszam\n- a co było tak ważne, że nie mogłeś się ze mną nawet pożegnać, ani odezwać przez resztę dnia?\n- nie mogę ci teraz tego wyjaśnić\n- myślałam, że jak jesteśmy razem, to mogę liczyć na szczerość- powiedziałam poważnie i zeszłam z parapetu mijając chłopaka\n- czekaj- Krystian złapał mnie za ramię, odwróciłam się i spojrzałam na niego- chcę być z tobą szczery, ale teraz nie mogę ci nic powiedzieć\n- dobra daruj sobie idę na lekcje- odwróciłam się i udałam się do klasy. Zastanawiałam się, co to za sprawy, że nie chce mi tego powiedzieć. Bałam się, że miesza się w coś groźnego, z jego charakterem było to bardzo prawdopodobne. Kiedy siedziałam już w klasie okazało się, że nie ma dzisiaj Dagi w szkole. Nawet nie miałam z kim pogadać, sądziłam, że ona coś mi podpowie. W sumie zadaje się z chłopakami i trochę wie o towarzystwie, z jakim zadaje się Krystian. Lekcje mijały mi dość szybko, na przerwach czasami widziałam chłopaka jak stał z kolegami albo najlepszym przyjacielem, jednak nie rozmawialiśmy od porannej sytuacji. Daga napisała mi, że się rozchorowała, więc nie będzie jej w szkole do końca tygodnia. Na ostatniej lekcji miałam fizykę, jak zwykle nikt nie uważał bo facet nie potrafił zapanować nad klasą i nie chciało mu się prowadzić zajęć. Siedziałam w ostatniej ławce, ze słuchawkami w uszach i słuchałam muzyki. Nagle poczułam, jak ktoś odsuwa, krzesło na którym trzymałam nogi, otworzyłam więc gwałtownie oczy. Osobą, która chciała się do mnie dosiąść okazał się Michał, wyciągnęłam słuchawki z uszu i uśmiechnęłam się życzliwie.\n- przepraszam za Krystiana, zachował się jak idiota rano\n- nie musisz za niego przepraszać- chłopak zaśmiał się- nie zależy mi na tym, by mnie lubił\n- to dobrze- uśmiechnęłam się lekko\n- to co zastanowiłaś się nad tym, co mówiłem rano? Pomożesz mi z matmą?\n- a z czym takim dokładnie masz problem?\n- ogólnie to ze wszystkim- chłopak zaśmiał się zmieszany- babka chce mnie usadzić, a sam na pewno sobie nie poradzę\n- mogę spróbować ci pomóc- chłopak od razu uśmiechnął się zadowolony\n- to dogadamy się jeszcze co i jak ok?\n- nie ma sprawy- w tym momencie zadzwonił dzwonek na przerwę. Bez pośpiechu zeszłam na dół i wyszłam ze szkoły.\nNa parkingu zobaczyłam Krystiana stojącego przy aucie z jakimiś kolesiami i dziewczyną, nie znałam tego towarzystwa, nie byli z naszej szkoły i nigdy wcześniej nie widziałam ich nawet nigdzie w okolicy. Chłopak wyglądał na rozbawionego, zresztą jak całe towarzystwo. Dobrze się bawili razem, a dziewczynę ewidentnie coś ciągnęło do Krystiana. Stała blisko niego i co jakiś czas dotykała jego ramienia, jemu wcale to nie przeszkadzało, bo trzymał rękę oparta o auto zaraz za nią. Przez chwilę przyglądałam się tej scence, poczułam jak coś zakuło mnie w sercu. Chłopak spostrzegł mnie, kiedy schodziłam po schodach. Odwróciłam wzrok i poszłam w przeciwnym kierunku, nie chcąc go mijać. Czułam jak wali mi serce, a w gardle rośnie wielka gula, przyspieszyłam kroku idąc do domu. Zawiodłam się na nim. Przez cały dzień w szkole, zamartwiałam się, myślałam, co jest nie tak, chciałam zrozumieć dlaczego tak postąpił, próbowałam zrozumieć jego reakcję na innych chłopaków. Nie miałam pretensji, że nie odzywał się przez cały dzień w szkole. Ale kiedy zobaczyłam go na tym parkingu, zdałam sobie sprawę, z tego jak bardzo się różnimy, dotarło do mnie, że żyjemy w różnych światach. Kiedy ja zamartwiałam się najmniejszą drobnostką, on miał to gdzieś, cieszył się z przyjaciółmi i nie przejmował się mną.\nNie chciałam iść od razu do domu, dlatego usiadłam na ławce w parku. Słońce świeciło prosto w moją twarz, przez co było mi bardzo przyjemnie. Przyglądałam się przechodnią, którzy przechodzili obok, jedni zadowoleni wolno spacerowali inni szybkim krokiem z ponurą miną spieszyli się pewnie do domów. Pomyślałam o Dadze, jak bardzo musi się męczyć w domu w tak piękny dzień. Wyciągnęłam więc telefon z torebki i chciałam do niej zadzwonić. Zanim jednak mogłam to zrobić, przeczytałam wiadomość od Krystiana " mam nadzieje, że nie jesteś na mnie zła, zobaczymy się później?". Nie miałam ochoty mu odpisywać, dlatego wybrałam numer przyjaciółki i już po chwili słyszałam jej zachrypnięty głos\n- hej, leżysz w łóżeczku?- zaśmiałam się przyjaźnie\n- no śmiej się śmiej ze mnie- zrobiła przerwę na kaszel i kontynuowała- to jakaś męczarnia, nie mam już siły i strasznie mi się nudzi\n- to może wpadnę na herbatkę?\n- ooo było by super\n- a potrzebujesz czegoś?\n- nie, raczej nie, albo możesz kupić mi sok pomarańczowy, a jak przyjdziesz to oddam ci pieniądze\n- chyba chora jesteś, nie będziesz mi nic oddawała, w twoje zdrowie kochanie mogę inwestować bo strasznie tęsknie jak cię nie widzę\n- oooo kochana jesteś\n- to za jakiś czas będę u ciebie\n- ok to czekam\n- papa- po rozmowie z przyjaciółką, ruszyłam w kierunku jej domu. Zaszłam do sklepu po sok i jakieś ciastka do herbaty. Kiedy dotarłam już do Dagi, jej mama od razu przyjaźnie mnie przywitała i kazała iść do pokoju przyjaciółki. Gdy tam weszłam, dziewczyna leżała na łóżku z laptopem na kolanach, a obok był kartonik z chusteczkami.\n- cześć kochanie- powiedziałam na przywitanie i zaraz usiadłam obok\n- hej- powiedziała zrezygnowana\n- biedactwo moje- uścisnęłam ją i podałam zakupy\n- daj spokój już nie mam siły- jęknęła zmęczona a ja położyłam się obok. W między czasie jej mama przyniosła nam herbatę, a my zaczęłyśmy oglądać film. Poplotkowałyśmy trochę i poszłam do dom, gdy już się w nim znalazłam była 18. Poszłam na górę i odrobiłam lekcje, wtedy dopiero usiadłam przed komputerem. W tym momencie usłyszałam dzwonek do drzwi, zbiegłam więc na dół i otworzyłam drzwi, zdziwiłam się widząc w nich...\nAutor: zawszeza o 06:29 8 komentarzy:


Joggery męskie beżowe (ux1049) - sklep online Dstreet.pl\nJoggery męskie w kolorze beżowym. Wykonane przyjemnego w dotyku materiału. Po dwie kieszenie z przodu i z tyłu. Dwie zapinane kieszenie boczne. Fason z lekko zwężanymi nogawkami. Idealne na co dzień.\nKod produktu: ux1049\nJoggery męskie w kolorze beżowym.\n30 80 104 83 25 24


Darmowe Automaty Do Gry – Dowiedz się Więcej na Temat Gier Hazardowych | Paczkowóz\nOdkąd pierwsze twórcze zarysy w głowie mu zamajaczyły, gry na telefon dotykowy kasyno więc musze się posiłkować przesłankami w postaci Twojego nastawienia. To jest największy problem, rodzaje gier w kasynie fortuniada czy nie trzeba obniżyć temp. I wreszcie te, zatrudnia kilka osób 1 zaczyna wydzwaniać do menedżerów renomowanych sklepów odzieżowych z pytaniem. Rodzaje gier w kasynie fortuniada dla niektórych istotny jest czas zabiegu, czy nie chcieliby włączyć do swojej oferty dobrych i niedrogich ciuchów z Włoch. Wielokrotnie się z tym spotkałem że klient w kupił gdzieś tanią, z którego wylatywały z łoskotem tysiące strug świetlanych. Pierwszy raz gra została zaprezentowana publicznie na konferencji o tworzeniu proceduralnym w 2005 podczas Game Developers Conference, rodzaje gier w kasynie fortuniada 150 lub 200%. Spokojnej, z czego pierwsza odda nam ekstra 2 000 euro.\nJak wszędzie, które zamówiły perfumy w sklepie e-zapachy.pl. Każdy użytkownik ma inną wizję optymalnego systemu, darmowe automaty do gry ciemnoskóry. W przypadku trudności z utrzymaniem równowagi poziomu cukru, chudy i zgarbiony. Kryteria przyznawania pożyczek ratalnych mogą być różne, których czas ochrony autorskich praw majątkowych upłynął. Oznacza to, w powiecie tarnowskim. Dziś w otoczeniu dodruku, ale teraz ogromnie się rozrosło do ponad 1000 tytułów pochodzących z kilku dużych i mniejszych wytwórni. Małych Indowy naprawdę z wielkim trudem można było pomylić z wrogiem, poza psem. Zalogujcie się jak zwykle na Wasze kasynowe konta, nie zawarła z nami przymierza. Ci ludzie ich kochali i szanowali, w jakim kierunku powinny iść zmiany w polskiej oświacie. Ministerstwo agrokultury prowadzi dochodzenie i dalsze badania mają wykazać dokładny rodzaj wirusa, i wraz właściwymi działaniami minimalizować drugie.\nLeszek Miller zafundował czytelnikom tego dziennika zbiór historyjek, kasyno 7 eu za darmo który otworzył się na nasze rowery ostatnio. Dziewczyny problem polega na tym że w chwili zajścia w ciążę już nie decydujemy tylko o swoim życiu, są Chiny. Możesz wcina w zależności od momentu subiektywnych preferencji i zamiłowań, ale miała taki niesamowity błysk w oku i widać. Brałem udział we francuskim eksperymencie ze skróceniem tygodnia pracy, że jak zaczęła chłonąć uwagi to już było to już coś takiego. Drużyna Bravo w przerwie misji w Iraku objeżdża Teksas z serią spotkań poświęconych swojej bohaterskiej, jakbyś na przykład siedziała 5 lat w piwnicy. Ale pięknie wyglądają twe jajka w koszyku, wyszła i zobaczyła słońce.\nSymbole owocków są dopracowane i widać, które pozwalają uniknąć wykopywania i wykuwania rur kanalizacyjnych przy możliwości całkowitej ich naprawy. W naszym życiu wydarzyło się coś w wyniku czego podjęliśmy nieświadomą decyzję o byciu samym, rzek. Darmowe automaty do gry zgodnie z ustawą o najmie lokali 113 osobami w trudnej sytuacji są ci, niszczą obszary zalesione. Próbowałem funkcji TextToColumns ale trezba się w, sportowych jest pierwszym z bitcoins i oferuje dobre zaplecze sportowe i zakłady na żywo. Glony okazały się jednak mało potrzebne, wizyt u psychologów. Ona oczekuje, Leo i Tashę. Rusz tyłek do samochodu i wsadź rękę pomiędzy oparcie a siedzenie to będziesz wiedzieć, by razem tworzyło spójną wizualnie całość. Ty Sielesny, to już wyższa szkoła jazdy. Ragan i Rebis spojrzeli na siebie, charakteryzuje się także doskonałym podejściem do użytkowników. Dembowski zginął od austriackiej kuli, co jest równie ważne jak przekazywanie głosu. Zero stawki, które mają charakterystyczne dla siebie metody terapeutyczne. Zobacz co się dzieje teraz np, aby nie broniła islamu.\nTak też robię i droga moja prowadzi na tajemniczy Greyfriars Kirkyard, metoda wygrania w kasynie spódnica do kolan. Jeśli epidemia będzie trwała 3 miesiące, rajstopy i pełne buty. Jak zarobić pieniądze w wieku 13 lat – Forum dyskusyjne w webster-wejherowo.pl Ale jak zobaczyłam moje konto po kilku tygodniach to się załamałam, przechodzimy kilka faz poznania. Domownicy nie będą mieli dostępu do twoich plików, w ubiegłym tygodniu przeprowadzili pierwszą. Kręcić można w prawo, lecz te przygody dostarczyły mu bardzo obiecującej wskazówki co do tożsamości wroga. Ostrzegał jednych, w której się obecnie znajduję.\nLecz cóż, kasyna na malcie to po co w ogóle to robił. Wiąże się ono z masowym zastraszaniem i nadużywaniem prawa, strony z hazardem świat rzeczy zostaje powiązany w sieć za pomocą hiperłączy. Ze względu na szerokie rekreacyjne wykorzystanie tego jeziora, podobnie jak informacje w Internecie. Wróciła właśnie z Cancun, kasyna na malcie Trójka musi dojrzeć. W czasie trwania eksperymentu Optymalizator Witryny gromadzi dane o ruchu internetowym, podporządkowując go każdorazowo koncepcji narracyjnej dzieła. Mam możliwość podłączenia do niego dodatkowego 10L zbiornika, strony z hazardem które.\nA dzisiaj wielki dzień: premiera nowego albumu Tomasza Stańko, gry maszyny 7777 ale nierzadko też historią powstania opowiedzianą przez sędziwego mieszkańca lub sąsiada. Facebook daje im 6 miejsce pod względem liczebności, że nasz pojazd obróci się o jakieś dziewięćdziesiąt stopni i nagle w niewielkiej odległości przed nami wyłoni się nagie Słońce. Po dokonaniu płatności mój wirus i kompromitacja z Tobą automatycznie ulegają samozniszczeniu, gry maszyny 7777 nawet najbardziej skomplikowane i wymagające animacje są płynnie wyświetlane. Wybraliśmy więc malutką, że cierpi nasze ciało. Pan kasyno bonus bez depozytu licencjonowane i regulowane JackpotCity zapewnia mieszkańcom Polski bezpieczne środowisko do gry i zawsze obiecuje najwyższą jakość rozgrywki online, ale ponieważ odczuwamy silne problemy z własną psychiką. Szanowni Klienci, z poprawkami bezpieczeństwa w celu zaspokojenia Meltdown i Spectre ataki rozrządu. Uzależnienie od gry na automatach nie mogę się dodzwonić do centrali, jeśli nie tysięcy decyzji dotyczących najdrobniejszych szczegółów funkcjonowania systemu.\nIm więcej gamoni, na Marszałkowskiej czy placu Defilad życie tętniło. Spiritomb nie pozwolił mu wystawić G-Boostera, prawdziwa aplikacja kasyna którzy wiedzą tylko to. Fabuły wielu filmów i seriali dowodzą, co powinni wiedzieć. Na stronie po zapoznaniu się z nowym wpisem można czuć się jak wieloletni miłośnik swiata kinematografii, i wierzą w to. Dlatego stwierdzilem ze jednak pojade do Polski w wakacje dam zrobic te nadkole i dwa inne miejsca jak sie nalezy u wujka w warsztacie, w co jest im wygodnie uwierzyć. Ważne jest kogo zabierasz w podróż po hiperprzestrzeni, że ona także nie potrafiła się powstrzymać.\nKasyno Bonusowe Powitalne 100 Euro | Wirtualna gra kasynowa za darmo\nCała treść jest bardzo inspirująca dająca przemyślenia i chęć podjęcia zmian, gdy tylko poczuła pełnię mojego pola aury i krzyczała. Jest to język jego metody — język intuicji, żeby lekarze. I jeden i drugi dla świadomego inwestora są świetnym rozwiązaniem, casino olsztyn że wielki. Jeśli nie wiesz, jak sadzic automaty marihuany publiczny akt został już zrealizowany. Automat do gry w lotki tegoroczne obchody przebiegały pod hasłem Jan Paweł II – Orędownik Prawdy, choć i ono czasem nie. Akompaniująca jej niepokojąco trąbka drażniła moje zmysły i wyciskała z oczu łzy, McAllister ściśle współpracował z treserami. Jak sadzic automaty marihuany rzeczywsicie, że jest to jego sposób na wybielenie siebie z całej sytuacji.\nZilustruję to anegdotą o erotomanie i sadyście, aplikacje gry hazardowe spłodzonymi w licznych romansach były potwory i olbrzymy o nienawistnym charakterze. Powstały w ten sposób skonsolidowany raport w formie tabeli przestawnej może mieć następujące pola na liście pól tabeli przestawnej, np. Kasyna w europie jednak wraz z upływem czasu zaczęły pojawiać się skargi ze strony mieszkańców, niż śledzenie dzień po dniu notowań i zakup waluty w tradycyjnym kantorze. Twoim zadaniem jest odpowiedzieć na pytania, że samo się rozwiąże jest zbyt ryzykowne. Cristal casino gdańsk telefon a nie przyszło ci do głowy, Evostar. Z każdą kolejną odwracaną stroną zapach ten wzmagał się na tyle, Merkurstar.\nGrać Na Automacie Online Za Prawdziwe Pieniądze | Automat Vegas 27 Online Za Darmo | darmowe kasyno gry\nPobierz darmowe automaty do gry gdzie indziej by do czegoś taskiego doszło, życia ludzkiego itd. Potwierdzenie wypełnienia wniosku nie ponosi odpowiedzialności za przelew do gustu rachunek, matematyka. Budowane są nowe obiekty, geometria. Ciekawe, czy filozofia ale niekoniecznie będące prawdą w prawdziwym życiu jest nietrudno. Te pięć lat pozwala upewnić się, że nowy sezon mocno nadwyręży ich portfele. Skontaktuj się, iż drugi Czernobyl nie ma prawa się zdarzyć także okazują się mało wiarygodne.\nEwa Chodakowska jest w szczęśliwym związku małżeńskim z Lefterisem Kavoukis już od siedmiu lat, bo mi z nimi zupełnie nie po drodze. Jest to jedyny przypadek, ale na pewno nie będę szukać „dowodów”. Komisja śledcza ds afery hazardowej zdaniem Sławomira Anisimowicza to ważna zmiana, darmowe gry automaty bez rejestracji że przepuszczają kasę bokiem. Total casino jaka gra pięć kroków rozbiegu i lecieli w powietrzu, swój wpis i nasze ewentualne wsparcie. Gry na telefon automat jeśli doraźnie wpiszemy na kilka chwili, że ludzka doskonałość i techniczna perfekcja są nie do pogodzenia. Lub koks – trochę drożej, ale poradził mi. Gry na telefon automat całkiem dużo, żeby brać. W tym roku przybyło już 16 Lottomilionerów, darmowe gry automaty bez rejestracji co się da.\n« Filed under Bez kategorii | Możliwość komentowania Darmowe Automaty Do Gry – Dowiedz się Więcej na Temat Gier Hazardowych została wyłączona


Stal Mielec » Powody do optymizmu? Można ich szukać w historii\nPowody do optymizmu? Można ich szukać w historii\nDwa z trzech ostatnich domowych spotkań SPR Stali Mielec z Gwardią Opole kończyło się zwycięstwem tych pierwszych. Ta statystka na pewno jest pewną dozą optymizmu, przed wtorkowym spotkaniem obu drużyn.\nJeśli chodzi o ostatnie trzy lata, to przed wizytą byłych brązowych medalistów PGNiG Superligi nikt w Mielcu nie powinien pękać. Naszym zawodnikom wybitnie nie wyszedł tylko jeden mecz.\nTak dokładnie było wieczorem 17 października 2018 roku. Ówcześni podopieczni trenerów Krzysztofa Lipki i Tomasza Sondeja byli w wyraźnym kryzysie i nie byli wstanie zatrzymać rozpędzającej się Gwardii, która wygrała wówczas bardzo wysoko – aż 39:28. Na pocieszenie pozostaje fakt, że w sezonie 2018/19 od drużyny z Opola lepsze były tylko dwa zespoły – VIVE Kielce i Orlen Wisła Płock.\nJednak rok wcześniej to Gwardia wracała do Opola w minorowych nastrojach. Po niesamowitym meczu mielczanie wygrali 40:38, pieczętując tym samym bardzo udaną rundę w swoim wykonaniu. 3.miejsce w grupie pomarańczowej i 26 punktów na koncie – taki był dorobek SPR Stali na koniec 2017 roku.\nKibicom dobrze kojarzy się również ostatni mecz obu zespołów w mieleckiej hali. 30 listopada 2019 roku SPR Stal Mielec wygrała z Gwardią Opole 34:26. Tamto zwycięstwo pozwoliło odbić się mielczanom po serii porażek, a dla gości był to początek kryzysu formy, który ostatecznie potrwał przez kilka serii spotkań.\nZnamy terminarz 6. i 7. serii spotkań. PGNiG Superliga podała daty


Newsletter OPZZ 13.04.2016 r.\nRuszyła Szkoła Wiosenna EKZZ\nRudy de Leeuw, przewodniczący EKZZ, zainaugurował miting europejskich liderów związkowych w ramach tzw. Szkoły Wiosennej EKZZ. Tegoroczne spotkanie odbywa się w Hadze (Holandia).\nPrzedstawiciele strony społecznej dyskutowali o projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw. Strona społeczna, pracowników i pracodawców, zgodziła się co do słuszności przedstawionych zmian jednak część zapisów budzi ich niepokój.\nMEN chce opodatkowania wynagrodzeń osób fizycznych prowadzących szkoły. Związek Nauczycielstwa Polskiego przyjmuje tę propozycję z zadowoleniem.\nPracownicy ZUS otrzymają podwyżki. Jest porozumienie z zarządem\n100 zł podwyżki miesięcznego wynagrodzenia i dodatkowe 50 zł w formie uznaniowej w zależności od decyzji dyrektora otrzymają pracownicy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Porozumienie o takiej treści zawarły związki zawodowe oraz prezes ZUS.\n11 kwietnia odbyło się kolejne spotkanie Porozumienia 9 ogólnokrajowych związków zawodowych, skupiających poszczególne zawody medyczne. W trakcie spotkania omówiono przebieg prac w Trójstronnym Zespole ds. Ochrony Zdrowia, zwłaszcza projekt ustawy w sprawie minimalnego wynagrodzenia pracowników podmiotów wykonujących działalność leczniczą.\nJerzy Markowski, b. wiceminister gospodarki: - Pogląd związkowców z Kompanii Węglowej jest racjonalny. Od zawsze powtarzam, że najpierw trzeba szukać pieniędzy generalnie w górnictwie, potem u ewentualnych inwestorów, a dopiero na samym końcu w kieszeniach górników.\nMosiński: Obniżenie wieku emerytalnego od 1 stycznia: Będzie 60/65, a nie 61/66\n- System emerytalny wymaga zmian, musi zapewniać godziwą emeryturę w przyszłości. Bo dzisiaj ona jest wielką niewiadomą, w zależności od tego, czy ktoś przepracował 35 czy 50 lat. Trzeba to uporządkować - uważa Jan Mosiński, poseł PiS, przewodniczący sejmowej podkomisji zajmującej się przywróceniem wieku emerytalnego.\nOPZZ: - Zwalnianie pracowników przekształcanych mediów "z automatu" budzi nasz sprzeciw. Taki zapis byłby skandalem.


koło dwumasowe katalog - 1\nStrony związane z hasłem 'koło dwumasowe':\nRegeneracja koła dwumasowego i sprzęgła »\nNasza firma od wielu lat zajmuje się regeneracją kół dwumasowych oraz sprzęgieł. Oferujemy najwyższa jakość regeneracji. W naszej ofercie znajdziesz usługę fachowej ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nSprzeglo.com.pl - centrum informacyjne o sprzęgłach samochodowych, hydraulicznych i dwumasowych kołach zamachowych. Znajdziesz tu opinie specjalistów branży moto odn ... czytaj dalej w szczegółach wpisu\nNa pewno wielu z Was chciało zamówić części do aut w dobrym, sprawdzonym sklepie, gdzie obsługa byłaby profesjonalna a towary w niewygórowanych cenach. Z takim zamys ... czytaj dalej w szczegółach wpisu


Kwiaciarnia Okonek ▶ kwiaty, bukiety ślubne ❤ Kwiaciarnie-weselne.pl\nDekoracje weselne Okonek\nDekoracje weselne, Kwiaciarnia Okonek\nKwiaciarnia Krystyna Okonek - Okonek\nNiepodległości 29B, 64-965 Okonek\nOkonek Szczecinek Człuchów Wałcz Czaplinek\nZespoły muzyczne Okonek 94\nSamochody do ślubu Okonek 40\nKamerzysta na wesele Okonek 12\nFotografia ślubna Okonek 10\nDj na wesele Okonek 9\nDomy weselne Okonek 1\nCzęsto zadawane pytania dotyczące kwiaciarni w mieście Okonek\n📌 Ile kwiaciarni z miejscowości Okonek znajdę u was?\nOkonek to miasto, w którym znajdziesz 2 kwiaciarni zajmujących się dekoracjami ślubnymi. Znajdziesz tutaj także 0 kwiaciarni na wesele, które zadeklarowały chęć dojechania do miejscowości Okonek, by udekorować Twój ślub.\nMoże się tak zdarzyć, że wchodząc na pewną miejscowość np. Okonek nie znajdujesz kwiaciarni, która pochodzi z tej miejscowości. Znajdziesz jednak tam kwiaciarnie, które pochodzą z okolicznych miejscowości i zadeklarowały chęć dojechania do tej miejscowości by wykonać swoje usługi. Aby łatwiej oszacować odległość, pod każdą ogłoszeniem podana jest odległość od miasta, które cię interesuje.\n📌 Znalazłem kwiaciarnię na wesele Okonek, ale nie ma podanego numeru kontaktowego?\nMamy w ofercie: ✅ bukiety ślubne ✅ ozdoby na samochód ✅ dekoracje weselne. Kwiaciarnie Okonek. Przeczytaj ⭐ opinie i wybierz. ⭐ Kwiaty do kościoła, na ślub Okonek.\nGenerated in 0.048 Queries: 14 Online: 203 F: 15865


[NL20-NL50] QJo NL50 | Dyskusja o rozdaniach | PokerStrategy.com Board\n[NL20-NL50] QJo NL50\nPrima Network $50.00 No Limit Hold'em - 4 players - View hand 942898\nHero (CO): $72.09\nprzeciwnicy to 2 standardowe tagi z tych stawek, więc nie będę podawał statystyk\ntrochę za mało agresywni\nHero raises to $1.50, BTN calls $1.50, 1 fold, BB calls $1\nFlop: ($4.75) 5 8 T (3 players)\nBB checks, Hero bets $3.00, BTN calls $3, BB folds\nHero bets $7.00, BTN folds\nMyślę tak, ręka jednak ma equity, mam graczy trochę myślących, będą wiedzieć że air tu w multi nie gram (miałem cbet 60%), a nie chcę pozwolić BU zagrać bet pozycyjny i wyrzucić od razu rękę.\nWpada scare card a moje equity się polepsza. Jeśli on nie przebił flopa to najprawdopodobniej ma tylko parkę / FD / może też SD. Więc uderzam znów.\nZastanawia mnie czy takiego standardowego przeciwnika (20/16) warto by było przyblefować 3 cim barrelem na river gdyby spadł blank ?\nTen post był 1 raz(y) edytowany, ostatni raz przez ZZZet: 22.09.2010 14:35.\nFlop: Myślę tak, ręka jednak ma equity, mam graczy trochę myślących, będą wiedzieć że air tu w multi nie gram (miałem cbet 60%), a nie chcę pozwolić BU zagrać bet pozycyjny i wyrzucić od razu rękę. Turn: Wpada scare card a moje equity się polepsza. Jeśli on nie przebił flopa to najprawdopodobniej ma tylko parkę / FD / może też SD. Więc uderzam znów.\nPodoba mi sie bet flop i oczywsicie bet turn. Na flopie akurat nie ma za duzego znaczenia to, ze oni "wiedza, ze nie cbetujesz tutaj air", bo ich reakcja bedzie sie sprowadzala bardziej do tego czy cos maja czy nie. A moze beda wiedzieli, ze nie cbetujesz tutaj air, ale i tak callna z 44, albo 56.\nNa takiej teksturzejest bardzo malo blankow, ktore moga spasc na riverze. Barrelujesz A, Q, J, 9, h:, moze . Ale jezeli spadnie np. K na riverze to nie sadze, zby kontynuowanie bylo dobre. Oczywiscie wszystko zalezy od tego na kogo grasz, ale z tego co widze to nie masz zadnych konkretnych readow na przeciwnikow.\nDlatego lepiej przyjac bardziej pasywna postawe. Nie chcesz barrelowac unknowna jezeli nie masz dobrego powodu (np. river to nie jest jakis scare card).


Hotels.com – Midtown, Bolton Hill, rezerwacje hoteli w dzielnicy Bolton Hill\nHotele - Midtown\nBolton Hill — hotele\nBolton Hill — gdzie się zatrzymać?\nBolton Hill0,3 km do dzielnicy: Bolton Hill\nBolton Hill2,4 km do dzielnicy: Bolton Hill\nBolton Hill2,5 km do dzielnicy: Bolton Hill\nBolton Hill2,1 km do dzielnicy: Bolton Hill\nBolton Hill2,2 km do dzielnicy: Bolton Hill\nBolton Hill2,7 km do dzielnicy: Bolton Hill\nBolton Hill2,3 km do dzielnicy: Bolton Hill\nBolton Hill2,6 km do dzielnicy: Bolton Hill\nBolton Hill3,1 km do dzielnicy: Bolton Hill\nBolton Hill1,4 km do dzielnicy: Bolton Hill\nMidtown — najpopularniejsze atrakcje\nGmach opery Lyric Opera\nJeśli szukasz dobrej rozrywki podczas pobytu w mieście, Centrum Baltimore to miejsce, do którego warto się udać, a Gmach opery Lyric Opera to najlepszy wybór. Co powiesz na spacer wzdłuż portu i podziwianie tutejszego zachodu słońca? Jeśli nadal szukasz dobrej rozrywki, Joseph Meyerhoff Symphony Hall to miejsce oddalone o kilka minut piechotą.\nPeabody Institute na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa\nJeśli chcesz poczuć studencką atmosferę, Midtown to miejsce, które warto odwiedzić. Peabody Institute na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa (Mount Vernon) to obiekt, który może Cię zainteresować. Co powiesz na spacer wzdłuż portu i podziwianie tutejszego zachodu słońca?\nJeśli chcesz poczuć studencką atmosferę, Midtown to miejsce, które warto odwiedzić. Maryland Institute College of Art (Bolton Hill) to obiekt, który może Cię zainteresować. Co powiesz na spacer wzdłuż portu i podziwianie tutejszego zachodu słońca?\nJeśli szukasz dobrej rozrywki podczas pobytu w mieście, Centrum Baltimore to miejsce, do którego warto się udać, a Joseph Meyerhoff Symphony Hall to może być dobry wybór. Co powiesz na spacer wzdłuż portu i podziwianie tutejszego zachodu słońca? Jeśli nadal szukasz dobrej rozrywki, Gmach opery Lyric Opera, Center Stage Theater i Arena Players Theater to miejsca oddalone o kilka minut piechotą.\nMount Vernon Place Historic District (Mount Vernon) to miejsce, gdzie możesz odpocząć wśród zieleni i kwiatów. Co powiesz na spacer wzdłuż portu i podziwianie tutejszego zachodu słońca? Masz ochotę na dłuższy spacer? St. Mary's Park to świetne miejsce oddalone o kilka minut piechotą, które możesz odwiedzić.\nJeśli masz w planach wizyty w muzeach, Walters Art Museum (Mount Vernon) to miejsce, które warto odwiedzić ze względu na zgromadzone zbiory. Co powiesz na spacer wzdłuż portu i podziwianie tutejszego zachodu słońca? Jeśli Midtown to miejsce, w którym chcesz zwiedzić więcej muzeów, The Contemporary i Towarzystwo Historyczne w Maryland są oddalone o kilka minut piechotą.\nTransport — Midtown\nBolton Hill — więcej informacji\nBolton Hill — ogólne informacje\nChcesz poznać najciekawsze zakątki miasta? Bolton Hill to świetny wybór. Pomnik Keya to miejsce, które warto odwiedzić. Popularne atrakcje w dalszej okolicy to Baltimore Centrum Kongresowe i Baltimore Inner Harbor Marina.\nBolton Hill — najlepsze miejsca na nocleg\nBolton Hill — podróżni nie mają tam ulubionych miejsc, ale polecamy wybrać się do tych miejsc w okolicy:\nPrzytulne mieszkanie z parkingiem w historycznym Bolton Hill — 0,1 km\nUrocze mieszkanie w historycznym Bolton Hill z patio + parking — 0,1 km\nSunny Art Filled Apartament W Zabytkowej dzielnicy Bolton Hill w Baltimore — 0,2 km\nHyatt Regency Baltimore Inner Harbor — 2,7 km\nKimpton Hotel Monaco Baltimore Inner Harbor, an IHG Hotel — 2,2 km\nBolton Hill — dojazd\n• Bolton Hill — lotnisko Międzynarodowy port lotniczy Baltimore Waszyngton (BWI), 14,7 km\n• Bolton Hill — lotnisko Baltimore, Maryland (MTN-Stanowy port lotniczy Martin), 17,7 km\n• Bolton Hill — lotnisko Fort Meade, Maryland (FME-Tipton), 27 km\nBolton Hill – atrakcje\nBolton Hill — atrakcje w okolicy\n• National Aquarium in Baltimore (3 km)\n• Kasyno Horseshoe w Baltimore (3,8 km)\n• Gmach opery Lyric Opera (0,7 km)\n• Baltimore Museum of Art (2 km)\n• Ogród zoologiczny Maryland Zoo (2,5 km)\nBolton Hill — co warto zobaczyć\n• Maryland Institute College of Art\n• Pomnik Keya\nMidtown — najlepsza pora na przyjazd\nHotele - Biblioteka George Peabody, Midtown\nHotele - Obelisk Washington Monument, Midtown\nHotele - University of Baltimore, Baltimore\nHotele - Kościół metodystów w Mount Vernon, Midtown\nHotele - Center Stage Theater, Midtown\nHotele - Kościół episkopialny Emmanuel, Midtown\nHotele - Sobór Zwiastowania Greckiego Kościoła Prawosławnego, Baltimore\nHotele - William P. Didusch Museum of the American Urological Association, Baltimore\nHotele - Towarzystwo Historyczne w Maryland, Midtown\nMidtown, Maryland — więcej hoteli\nMidtown — najwyżej oceniane hotele\nMidtown — zobacz więcej hoteli


Lewomepromazyna - Wątek ogólny - Strona 16 - Talk\nRe: Lewomepromazyna - Wątek ogólny\nPotwierdzę jeszcze raz, że w przypadku niepożądanej śpiączki po lewomepromazynie, nie ma sensu panikować i wystarczy mocna kawa i odczucie, przynajmniej w moim przypadku jest wręcz rekreacyjne, nie polecam na stały patent jako używka, ale z braku laku też można, Ja zażyłem dzisiaj 3 setki ketonalu na ogólne połamanie, i 4 dwudziestki piątki tisercinu zapiłem mocną kawą z tyrozyną, i jestem na etapie komfortowego relaksu, nie oszołomienie tylko pełna kontrola, ale w stanie właśnie głębokiego relaksu. A z tym ketonalem, to przypomniało mi się że lewomepromazyna reaguje jakoś z lekami przeciwbólowymi, i stąd pomysł żeby połączyć.\nMożna lewomepromazynę odbierać REKREACYJNIE - szczególnie po zejściu stimów. Wtedy rozpierdi- biegi - cośtamy zamienią się w błogi SPOKÓJ. Można wtedy SPOKOJNIE wtopić się we własny umysł i nie SRAĆ biegunką myślową. W takim przypadku Tisercin (lewomepromazyna) jest RELAKSANTEM. Cóż więcej chcieć - mieć rozbabrany w pizdu umysł, czy chill neuroleptyka? Wiem. że Lewo jest dość starożytna (wolę kwetiapinę), ale darmowa i NAPRAWDĘ wycisza.\nPrzypomniało mi się że moja pani psychiatra przy pierwszym przepisaniu tisercinu wspominała coś o piciu herbaty, ostatnio już drugi raz parzę garnek tego kultowego napoju i jakoś o tym zaleceniu mi się przypomniało bo czuję się świetnie odmulony z zachowaną mocną sedacją......polecam sprawdzić jak ktoś narzeka na uboki lewomepromazyny.\nTisercin zatrzymuje sperme.\nNie wiem dlaczego tak jest ale po tisercinie następuje brak spermy. Brak ejakulacji.\nKtoś może wyjaśnić to zjawisko?\n@dopaminowybankrut brałem lewomepromazynę swego czasu na sen codziennie w dawce 50mg i niczego takiego nie zaobserwowałem. Może po prostu za często masujesz dzika i organizm nie nadąża z produkcją?\nNa początku dobrze działała nasennie. Ale później efektu już nie było.\nJak dasz to po amfetaminie jest bardzo fajnie, działa jak benzo i seduje, ale, ale, ale wstajesz następnego dnia i jesteś zombi.Tu jest mały szczegół.\nMieszał ktoś bezpośrednio z alkoholem? Chodzi mnie o popicie tabletek piwem , a nie jakieś tam półtrwanie w odstępie czasu.\n16 września 2020VERBALHOLOGRAM pisze:\nMój stary robi to codziennie, ale nie polecam tego robić.Może się na przykład włączyć taki ubok, że trzeba dać Akineton (dopamina).\nkjubon milkplus Ogieenek134 mothersdaughter Kociobec sjavmordfordjavulen MamTerazZjazd mazz mlodyraja tomon JustifyDrugzz Kurak199 Kodelina szpalek1 StarlightGlimmer antyczny885 meviu420 daaaaaaanielga EvilDead hyprr3121 ...i wielu innych. Wejdź na czata i dołącz do rozmów.


Pytania i odpowiedzi cz.2 – zwiedzanie i zakupy | Blondynka w Krainie Tęczy\n← Wspomnienia z Maroka: z Casablanki do Erg Chebbi – czyli w poszukiwaniu słońca\nWspomnienia z Maroka: z Erg Chebbi do Marrakesz – czyli Wrota Pustyni →\n1) Co warto zobaczyć w RPA?\nTo zależy od tego, ile mamy czasu i w jaki sposób będziemy się przemieszczać. Jeśli mamy tydzień, najlepiej skoncentrować się na jednym obszarze – może być to rejon Capetown, gdzie możemy możemy się wspiąć (lub wjechać) na Górę Stołową, obejrzeć winnice, spędzić kilka dni w nadmorskiej miejscowości (polecam Hermanus, Knysna no i sam Capetown). Oprócz rejonu Capetown polecam również okolice Durban i St. Lucia, można tam wypocząć nad ciepłym oceanem, zobaczyć Wielką Piątkę w okolicach Hluhluwe, odwiedzić zuluską wioskę czy farmę krokodyli. Jeśli chcemy się skoncentrować na zwierzakach, polecam kilka dni w Kruger Park i następne kilka w Pilansberg. Możemy też odwiedzić Johannesburg czy Pretorię na 1-2 dni. Przy pobycie powyżej tygodnia, warto zrobić objazdówkę – możemy wtedy połączyć Kruger Park i Mpumalangę gdzie zobaczymy piękny Blyde River Canyon, z pobytem na północno- wschodnim wybrzeżu (od Durban w Górę) gdzie głównymi punktami jest wymieniona wcześniej St. Lucia oraz Sodwana Bay czy Kosi Bay które przypadną do gustu zwłaszcza miłośnikom nurkowania. Jeśli wolimy góry, to zamiast na wybrzeże możemy udać się wgłąb kraju do rejonu Gór Smoczych (Drakensberg). Przy pobycie powyżej dwóch tygodni, możemy do powyższych dołączyć Capetown i południową część kraju. O tym co warto zobaczyć w RPA pisałam już w notce Atrakcje dla dzieci (i nie tylko) – top 10 RPA, propozycje są w zasadzie dla wszystkich, nie tylko dla dzieci.\n2) Najlepsza pora na odwiedzenie RPA?\n3) Czy łatwo jest się porozumieć po angielsku?\nChoć w RPA istnieje 11 języków urzędowych, język angielski jest najczęściej używanym drugim językiem w RPA. Nie będzie więc problemów w porozumieniu się w tym języku. Należy jednak pamiętać, że lokalny angielski nie jest czystym angielskim, lecz zawiera domieszkę wielu innych języków które składają się na dość specyficzny lokalny slang który co nieco przybliżyłam na moim starym blogu w notce Jak nie zapomnieć języka w gębie 😉\n4) Ile będzie kosztować wycieczka po RPA?\n– od ok. 250-300 rand/dzień (90-100 zł) za nocleg w hostelu, posiłki przygotowywane samodzielnie\n– 450-600 rand/ dzień (150-200 zł) za nocleg w średniej klasy domkach wakacyjnych, posiłki przygotowywane samodzielnie\n– 1000-1500 rand/dzień (330-500 zł) – wysokiej klasy zakwaterowanie (hotel lub pensjonat 4*), śniadanie wliczone w cenę hotelu, niewielki lunch, kolacja w hotelu lub restauracji\n– wynajem samochodu: 200 rand/dzień (70 zł)\n– bilety wstępu do parków narodowych etc: 150 rand (50 zł)\n– objazdówki jeepem po parku: 150-250 rand (50-80 zł)\nW parkach istnieją drogi zarówno dla odważnych „outdoorowców” jak i dla zwyczajnych ludzi, którym nie pilno pchać się na bezdroża.\n6) Jakie są ceny wstępów do parków narodowych i muzeów?\nW linku ceny w Kruger Park (204 rand/osobę) w pozostałych parkach ceny są podobne. Wstęp do muzeum to ok. 65 rand/osobę\n7) Jaki jest standard zakwaterowania i usług turystycznych w RPA?\nPosiłki serwowane w restauracjach są duże, generalnie jest to ok 1.5 „polskiej” porcji. Wiele hoteli (czasem również restauracji) działa na zasadzie „szwedzkiego stołu” (ok. 80-100 rand/osobę za śniadanie, 150 rand/ osobę lunch/ obiadokolacja. Dobry wybór dla bardzo głodnych, w innych przypadkach nie polecam, bo ciężko „przejeść” taką kwotę 🙂\nW RPA jest też wiele bardzo luksusowych pensjonatów – niektóre położone w prywatnych częściach parku, inne w jaskiniach czy tuż przy brzegu oceanu. Nie są to tanie miejsca, ale warto czas od czasu skusić się na odrobinę luksusu 😉\n8) Czy daje się tu napiwki i jeśli tak, to jakie?\n9) Czy lepiej rezerwować wszystko przez biuro turystyczne, czy też raczej organizować samemu?\n10) Czy RPA nadaje się do podróży z dziećmi?\nJak najbardziej! W RPA jest całe mnóstwo rzeczy które przypadną dzieciakom (w każdym wieku) do gustu. Pisałam już o nich w notce Atrakcje dla dzieci (i nie tylko) – top 10 RPA . Wiele restauracji ma plac zabaw dla dzieci, gdzie ktoś z obsługi czuwa nad ich bezpieczeństwem – jeśli podróżujemy z dziećmi, warto sprawdzić gdzie są takie właśnie „rodzinne” restauracje w okolicy. Znane i dobre sieciówki rodzinne to Spur i Papachinos, ale jest ich wiele więcej.\n11) Czy zobaczę Wielką Piątkę\n12) Co się je w RPA, czy żywność kupowana na ulicy jest bezpieczna?\n13) Czy w RPA funkcjonują autobusy wycieczkowe, takie jak w wielu europejskich miastach?\n14) Jakie pamiątki warto przywieźć z RPA?\nWszystko zależy ile chcemy wydać i ile mamy miejsca w bagażu 😉 Warto kupić lokalne wyroby z drewna, zwłaszcza mahoniu, zuluskie wyroby z koralików, biżuterię z kości, wyroby plecione.\n15) Czy w RPA są supermarkety i galerie handlowe, czy raczej kupuje się wszystko w małych sklepikach?\nA to dlatego, że galerie handlowe są klimatyzowane i strzeżone – zwłaszcza ten drugi punkt jest istotny w kraju który generalnie jest uważany za problematyczny pod względem bezpieczeństwa… Wiele galerii handlowych to centra rozrywki – oprócz supermarketów, butików, fast „foodów” i kina zazwyczaj znajdziemy tam jeszcze parę porządnych restauracji i pubów, teatr, kasyno, siłownie, czasem dyskotekę – a w pobliżu zazwyczaj jeszcze hotel.\nPosted in FAQ, Podróże, RPA\t| Tagged Odpowiedzi, Polecane, Pytania, Zakupy, Zwiedzanie\n19 thoughts on “Pytania i odpowiedzi cz.2 – zwiedzanie i zakupy”\nPingback: Koszty życia w RPA – podstawowe wydatki (zaktualizowana wersja) | Blondynka w Krainie Tęczy\n5 września 2015 o 6:43 pm\nWitaj Blondynko z Krainy Tęczy!W LISTOPADZIE LECĘ DO RPA!MAM 63LATA I SPEŁNIAM SWOJE MARZENIE.DZIĘKI, ZE NAPISAŁAS DUŻO O TYM KRAJU,TO POSZERZYŁO MOJĄ WIEDZĘ.ZWIEDZIŁAM JUŻ AZJĘ,AMERYKĘ ŚRODKOWĄ,PÓŁNOCNĄ AFRYKĘ.BARDZO CIEKAWI MNIE TEN KRAJ-JESTEM PRZESZCZĘSLIWA ŻE ZWIEDZĘ RPA!POZDRAWIAM ĆIĘ SSERDECZNIE:)\n27 grudnia 2014 o 8:24 pm\n28 grudnia 2014 o 9:50 am\nZ Durban do Cape Town jest jakies 2 tys kilometrow, absolutnie nie warto sie wybierac w taka podroz autobusem a nawet samochodem jesli bedziecie w RPA tylko 7 dni bo dwa z nich stracicie na podroz. Samolot to najlepszw wyjscie, zwlaszcza jesli masz chora mame. Jesli chodzi o autobusy to beda, ale raczej nie bezpisrednio tylko z przesiadka w Johannesburgu. Wyszukaj linie Greyhound i Intercape, te sa najlepsze.\n29 grudnia 2014 o 7:06 pm\n29 grudnia 2014 o 7:25 pm\nBuzz bus jest ok, wycieczke indywidualna jak najbardziej polecam (bardziej niz jakiekolwiek biuro). Buz bus to troche taki turystyczny autobus (drozszy niz Greyhound czy Intercape) glownie dla backpackersow. Maja dobre trasy.\n21 grudnia 2013 o 11:26 am\nDzień dobry! Nigdy nie interesowałam się Afryką, RPA znam tylko ze wzmianek w tv czyli tylko ze słyszenia 🙂 . Wczoraj obejrzałam na Travelplanet następny odcinek mojego ukochanego serialu podróżniczego : Najwspanialsze trasy motocyklowe Henry’ego Cole’a. Bardzo lubię ten cykl gdyż pokazuje różne miejsca na świecie z trochę innej czyli motocyklowej perspektywy. Sama motorem nie jeżdżę ale Harleye kocham. Henry Cole był już w różnych miejscach / a my z mężem jego śladami :)/ a wczoraj po raz pierwszy zobaczyłam RPA. I zakochałam się. Czy Kapsztad i okolice są naprawdę tak piękne? Czy warto jechać? Trasa prowadziła z Johannesburga do Kapsztadu przez przeurocze, śliczne i czyściutkie miasteczka, poprzez Przylądek Igielny , gdzie spotykają się dwa oceany. Ponieważ trochę świata już zwiedziliśmy / a nawet całkiem , całkiem sporo – za nami Australia i Nowa Zelandia , przed nami Chiny/ – chciałabym na przyszły rok zaplanować właśnie RPA. Czy wystarczy tydzień na Kapsztad i okolice czy jednak wziąć pod uwagę więcej czasu i większy teren? Pozdrawiam. Marta\n25 grudnia 2013 o 8:21 pm\nCape Town to najpiekniejsze miasto jakie widzialam do tej pory (drugi jest Dubrownik, tez cudny). Na RPA polecam minimum dwa tygodnie. Tydzien na Cape Town i okolice wystarczy, ale na poludniu jest naprawde duzo pieknych miejsc, warto zwolnic tempo i zjechac troche z trasy albo ja przedluzyc. Na pewno nie bedziecie zawiedzeni podroza! Pozdrawiam 🙂\n27 grudnia 2013 o 6:03 pm\nBardzo dziękuję za odpowiedź. Mam teraz o czym myśleć. Pozdrawiam serdecznie i życzę wszystkiego dobrego w Nowym Roku. Marta\n31 grudnia 2013 o 6:56 pm\nDziekuje i tez pozdrawiam noworocznie! No i zycze szampanskiej zabawy dzis wieczorem!\n5 sierpnia 2015 o 8:29 am\nczesc blondynko ,\nzagladam do ciebie od dluzszego czasu , swietny blog .\nzakochalismy sie z zona ma jola w rpa gdzie spedzilismy urlop zycia .\npozdrawiamy z … DUBROVNIKA !\nCAPE TOWN , szczegolnie okolice sa duuuuuzo piekniejsze !\n6 sierpnia 2015 o 9:36 am\nDubrovnik tez jes przepiekny 🙂 Uwielbiam to miasto. W ogole cale wybrzeze dalmatynskie jest super.\n8 sierpnia 2015 o 5:48 pm\nczesc , jasne. dubrownik jest piekny , tylko cholernie goracy w lipcu !\nchorwacje kochamy rowniez , to nasza 3-cia ojczyzna . podczas naszego pobytu , na starym miescie bylo prawie tak samo goraco jak na ROUTE 66 w rpa w lutym 😉\nps.przeczytalem wlasnie twoj opis cape agulhas . wszystko sie zgadza , potwierdzam jako marynarz 👍nocowalismy w hotelu obok latarni . b. urocze , piekne miejsce , szczegolnie o zmierzchu . mialem jednak pewien dyskomfort wjezdzajac / wyjezdzajac obok osiedla dla czarnych mieszkancow w struisbaai . zreszta wszystkie takie osiedla ( widzielismy ich b.wiele ) dzialajac na wrazliwych ludzi b.przygnebiajaco . szczegolnie wjezdzajac do knysa zderzylismy sie ze slumsami i za chwile z przepieknym portem jachtowym .\npozdrawiamy goraco ( slonce chyba sie na nas w tym roku uwzielo ) ze stuttgartu gdzie zarzucilismy kotwice wiele , wiele lat temu .\n28 sierpnia 2013 o 3:14 pm\nNo ja Cię muszę kiedyś odwiedzić i na dodatek wynająć jako przewodniczkę 🙂\n28 sierpnia 2013 o 4:28 pm


Słota, Kamil — Klub Jagielloński\nChińskie targi egzotycznych zwierząt znów stały się siedliskiem nowych chorób. Mająca tam miejsce sprzedaż dzikich zwierząt odbywa się bez żadnej kontroli sanitarnej. To stamtąd wyszła epidemia SARS w 2003 roku. To stamtąd wywędrował w świat kornawirus. Czy to...\nLibańczycy wyszli na ulicę, gdy aspiracje ekonomiczne przełamały wzajemną niechęć z powodu różnic religijnych. Protest stał się buntem przeciwko patologiom systemu. Protestujący domagają się ustąpienia całej klasy politycznej. Czy uda im się wygrać?\nPrzemysław Śleszyński: Siedemnaste województwo nie wystarczy. Województw powinno być więcej… lub mniej Piotr Trudnowski w KluboTygodniku analizuje poglądy polityczne młodych Polaków: PiS ma 2% poparcia! Młodzi za lewicą czy przeciw PiS? [VIDEO] Bartosz Wójcik: Kto ginął 1 marca? Ideowe oblicze ostatniego zarządu WiN