USA: ludzie przedkładają legalne zioło nad alkohol | hyperreal.info\nUSA, marihuana, legalizacja, alkohol, ekonomia, badania i sondaże, tłumaczenia\nWraz z rozpowszechnieniem się [w USA] legalnej marihuany - zarówno medycznej, jak i rekreacyjnej, łatwo dostępnej już w 29 stanach - sprzedaż alkoholu zauważalnie spadła.\nRaport, którego celem było określenie związku między regulacjami dotyczącymi marihuany medycznej i konsumpcją alkoholu, analizował dane o sprzedaży detalicznej piwa i wina w stanach, które niedawno zalegalizowały marihuanę medyczną. Ustalenia wskazują, że dwa lata po umożliwieniu dostępu do medycznej marihuany, sprzedaż detaliczna w sklepach spożywczych, osiedlowych i supermarketach spadła o 13 procent. Badacze nie uwzględnili jednak sprzedaży mocnych alkoholi, ze względu na niską jakość danych.\nPodczas gdy wcześniejsze badania opierały się na próbach wydobycia tych informacji wyłącznie na podstawie własnych szacunków dotyczących spożycia alkoholu, niniejszy raport analizował twarde dane dotyczące sprzedaży detalicznej. Alberto Chong, profesor ekonomii z Uniwersytetu Stanowego w Georgii, wyjaśnił, że stara metoda jest zbyt mało wiarygodne, by na jej podstawie wyciągać definitywne wnioski.\n"[Poprzednie] badania próbowały odpowiadać na to pytanie za pomocą subiektywnych ankiet", powiedział Chong. "My używamy rzeczywistych danych o sprzedaży, co jest rozwiązaniem znacznie lepszym. To twarde dane - znamy dokładne wyniki sprzedaży w sklepach."\nBadanie ustaliło, że doprowadzenie do wspomnianego 13-procentowego spadku sprzedaży zabrało legalnej marihuanie całe dwa lata. Jednocześnie stwierdzono, że od momentu wprowadzenia sprzedaży konopi indyjskich w niektórych stanach odnotowano natychmiastowy spadek o 9 procent.\nCo więcej, choć badanie teoretycznie uwzględnia jedynie rynek konopi leczniczych, Chong uważa, że wzrost liczby stanów legalizujących trawkę rekreacyjną odegrał niewątpliwie rolę w ostatecznym kształtowaniu się wyników.\nBadanie to potwierdza wcześniejsze odkrycia Deloitte, które sugerowały, że Kanadyjczycy będą mogli rezygnować z alkoholu na rzecz rekreacyjnych konopi, kiedy te ostatnie zostaną w lipcu (miejmy nadzieję) zalegalizowane.\n"Istnieje potencjał ku temu, aby niektórzy ludzie z grupy konsumentów alkoholu mogli opuszczać tę kategorię na rzecz marihuany, gdy tylko stanie się ona legalna" – czytamy w konkluzji badania.\nW badaniu, w którym skupiono się na stanach z legalną rekreacyjną trawką, takich jak Kolorado, Oregon i Waszyngton, zauważono również, że konopie indyjskie należy uznać raczej za konkurenta rynku alkoholi, a nie za produkt uzupełniający, ponieważ większość konsumentów zioła (80 procent) decyduje się nie łączyć tych dwóch używek.\nChong uważa jednak, że jeśli konopie indyjskie faktycznie będą wypierać w Kanadzie alkohol, to należy uznać to za "dobrą wiadomość", ponieważ istnieje wiele dowodów sugerujących, że skutki działania alkoholu są znacznie gorsze niż marihuany.\nNa koniec - zostawiamy to tutaj, tak na wszelki wypadek:\nWybierz ocenęGive USA: ludzie przedkładają legalne zioło nad alkohol 1/10Give USA: ludzie przedkładają legalne zioło nad alkohol 2/10Give USA: ludzie przedkładają legalne zioło nad alkohol 3/10Give USA: ludzie przedkładają legalne zioło nad alkohol 4/10Give USA: ludzie przedkładają legalne zioło nad alkohol 5/10Give USA: ludzie przedkładają legalne zioło nad alkohol 6/10Give USA: ludzie przedkładają legalne zioło nad alkohol 7/10Give USA: ludzie przedkładają legalne zioło nad alkohol 8/10Give USA: ludzie przedkładają legalne zioło nad alkohol 9/10Give USA: ludzie przedkładają legalne zioło nad alkohol 10/10Wycofaj ocenę


Grypa w pierwszym trymestrze a rozwój ciąży [Porada eksperta] - PoradnikZdrowie.pl\nJestem w 9 tygodniu ciąży. Ostatnia miesiączka 23 listopad 2017. Zachorowała na grypę. Bardzo się martwię, bo naczytałam się, że może dojść do uszkodzenia płodu i wad rozwojowych. Czy to prawda? Nie wiem już, co mogę brać przy chorobie. Starałam się stosować same naturalne rzeczy, ale bardzo męczy mnie kaszel. Czy mogłabym stosować syrop Stodal?\nRadzę zgłosić się do internisty na na badanie. Lekarz zbada Panią zaleci odpowiednie leczenie. Wpływu grypy na rozwój ciąży przewidzieć się nie da. Wprawdzie może dojść do powstania wad, ale częściej grypa pozostaje bez wpływu na wewnątrzmaciczny rozwój dzieci.


Jeśli w podróż to tylko z Evobusem. Gwarantujemy najlepsze usługi transportowe. Nasza oferta busy do Anglii i Polski to system komfortowych podróży z dodatkowymi udogodnieniami. Wygodne siedzenia, klimatyzacja, dostęp do internetu i prądu, DVD to tylko część tego co czeka na każdego w naszych busach. Stawiamy na komfort i wygodę bo podróż nie musi być męcząca, wybierając nasze...\nagencja reklamowa toruń, dezynfekcja olsztyn, fohow kordiceps, gazowanie poznań, grzejnik kanałowy, insektpol, kurierem, niszczarka, tłumaczenia, zwalczanie kornika


22. rocznica kanonizacji św. siostry Faustyny – 30 kwietnia\n30 kwietnia br. przypada 22. rocznica kanonizacji Siostry Faustyny Kowalskiej ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia – apostołki Bożego Miłosierdzia. Kanonizacja miała miejsce na placu św. Piotra w Rzymie i w Sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach w 2000 roku. Siostra Faustyna opisała to wydarzenie z detalami ponad 60 lat wcześniej, pod koniec marca 1937 roku (Dz. 1044-1048).\nKto był uczestnikiem tych wydarzeń, wie, że ta wizja dokładnie się spełniła. W tym dniu Ojciec Święty Jan Paweł II wprowadził święto Miłosierdzia Bożego dla całego Kościoła i orędzie Miłosierdzia przekazane przez św. Siostrę Faustynę dał całemu Kościołowi na trzecie tysiąclecie wiary. Świadectwo cudownego uzdrowienia badane do kanonizacji, opis tego wydarzenia oraz kanonizacyjna homilia Ojca Świętego na stronie: faustyna.pl.


5 sposobów na obniżenie rachunku za wodę - GazetaPrawna.pl\nCieknący kran czy nieszczelna spłuczka to z pozoru niegroźne usterki - zazwyczaj wydaje nam się, że nie warto wzywać hydraulika, bo koszty naprawy przewyższą koszty utraconej wody. / ShutterStock\nNie wyobrażasz sobie życia bez codziennych kąpieli w wannie? W cieknącym kranie najbardziej irytuje cię nieznośny dźwięk? Wydaje ci się, że obniżenie rachunków za wodę wiąże się z codziennymi wyrzeczeniami? Decyzja o świadomym korzystaniu z wody nie musi być skokiem na głębię! Firma wonga.com, oferująca komfortowe pożyczki przez Internet, we współpracy z ekspertem Tomaszem Jaroszkiem, przygotowała porady, jak ograniczyć zużycie wody.\nWskazówki są elementem autorskiej kampanii Kapitalni.org, mającej na celu promowanie dobrych zasad zarządzania budżetem domowym wśród wszystkich osób korzystających z Internetu i dokonujących transakcji on-line.\nO tym, że woda jest jednym z najcenniejszych dóbr na świecie, a miliony ludzi każdego dnia cierpią z powodu jej niedoboru, wiemy wszyscy. Myśl o oszczędzaniu wody w naszym codziennym życiu spływa na nas jednak zazwyczaj dopiero wraz z wysokimi rachunkami. Niezależnie od tego, czy mamy na uwadze dobro naszego środowiska, czy też naszego portfela, każdy powód jest dobry, żeby zacząć oszczędzać. Dzięki naszym poradom obniżysz rachunki za wodę, czując się jak… ryba w wodzie.\n1.\tSprawdź, czy nic nie przecieka\n2.\tWybierz oszczędny sprzęt\nKupując nowy sprzęt AGD, zwracajmy uwagę na to, jakie programy oszczędnościowe oferuje. A może czas wymienić starą pralkę? Dzisiaj już niemal wszystkie urządzenia mają opcje programów ekologicznych. Niektóre pralki nawet same ważą pranie, a zmywarki oceniają stopień zabrudzenia naczyń, dobierając odpowiednią ilość wody! Czasami droższy sprzęt się opłaca – raz płacisz więcej, żeby potem co miesiąc płacić mniej.\n3.\tZainstaluj perlatory\nPerlator, mimo swojej tajemniczej nazwy, jest bardzo prostym i niedrogim urządzeniem – to rodzaj nakładki w formie sitka, którą montuje się bezpośrednio na końcu kranu czy prysznica. Perlator napowietrza wodę, zwiększając optycznie jej strumień, jednocześnie ograniczając jej ilość wypływającą z baterii. Perlatory pozwalają zaoszczędzić od 15% do nawet 60% wody! To nieduży wydatek, który bardzo szybko się zwróci.\n4.\tWymień spłuczki\nIle wody spłukujemy codziennie w toalecie? Okazuje się, że dużo więcej niż się nam wydaje! Standardowy zbiornik na wodę w ubikacji ma pojemność od 6 do 9 litrów. Każdego dnia wylewamy więc do kanalizacji nawet 50 litrów! Oszczędne spłuczki pozwolą nam zaoszczędzić nawet połowę – pozwalają na spłukiwanie dużą lub małą ilością wody, a dzięki funkcji stop możemy zatrzymać spłukiwanie w dowolnej chwili.\n5.\tZmień nawyki\nNawet najnowszy i najbardziej oszczędny sprzęt na nic się nie zda, jeśli będziemy z niego nieodpowiednio korzystać. Kluczem do niższych rachunków za wodę są odpowiednie nawyki. To właśnie nasze codzienne zachowania najbardziej wpływają na zużycie wody. Na koniec kilka złotych rad - staraj się je wprowadzać w życie, a poczujesz różnicę w portfelu.\n- Częściej bierz prysznic zamiast kąpieli w wannie.\n- Nie odkręcaj wody podczas mycia zębów albo golenia.\n- Unikaj zbędnego spłukiwania toalety – śmieci wyrzucaj tylko do kosza.\n- Zmywając naczynia ręcznie – napełnij jedną komorę zlewu wodą z płynem. Płucz pod niewielkim strumieniem.\nnieruchomości woda oszczędzanie\nPanie kolego, kto panu płaci za wierszówkę, wonga .com? To jakieś chińskie lobby?


wroclaw.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji wrocławskiej → Najczęściej pytają: "Dlaczego ja?"\nO. Piotr Kwoczała OFM na co dzień spotyka się ze śmiercią i chorobą jako kapelan hospicjum\tMaciej Rajfur /Foto Gość\nMaciej Rajfur: Spotykamy się w szpitalu onkologicznym. To miejsce przywodzi na myśl tematykę cierpienia i śmierci.\nO. Piotr Kwoczała: Przez ostatnie lata nieustannie miałem do czynienia z ludźmi nieuleczalnie chorymi w hospicjum dla dorosłych, jak i dla dzieci. Dużo słuchałem, rozmawiałem o cierpieniu, zatem to dla mnie nic nowego. Warto przy tej okazji zaznaczyć, że o wiele gorsze od cierpienia fizycznego jest to duchowe. Pacjenci w hospicjum czy w szpitalu także je przeżywają. A ono oddziałuje nie tylko na jednego człowieka, ale na całe najbliższe otoczenie.\nO co najczęściej pytają Ojca ludzie chorzy?\n"Dlaczego ja?". Choć spotkałem także wielu ludzi pogodzonych ze swoim losem, którzy szukają Boga w tym, co ich spotkało. Mówią: "Do końca tego nie rozumiem, ale taka jest wola Boża i w tym musi być jakiś sens".\nJak Ojciec odpowiada na to najczęstsze pytanie?\nNie ma dobrej odpowiedzi. Ja jej przynajmniej nie znam. A jeśli nie jestem pewien, co odpowiedzieć, to milczę. Na początku sierpnia dowiedziałem się o swojej chorobie. To nowotwór z przerzutami. Nie mówię, że do końca potrafię teraz zrozumieć tych ludzi, bo każdy człowiek jest inny, ale nie jest już tak, że najedzony chce się z głodnym dogadać czy bogaty z biednym. Wiem już, że chory z chorym porozmawia na innym poziomie niż ze zdrową osobą.\nMa Ojciec bogate doświadczenie w kontaktach z ludźmi ciężko i nieuleczalnie chorymi. Jak powinniśmy się do nich odnosić? Które słowa są właściwe?\nKiedy człowiek zdrowy przychodzi do chorego i chce go pocieszyć, często używa banałów. Nie trzeba radzić i na siłę pocieszać. Wystarczy usiąść i posłuchać. Nie doradzać, nie prorokować. Unikać sformułowań: "A ja to miałem taką chorobę..." czy "Wiesz, że wszystko się ułoży...". To niewiele wniesie. Święty Jan Paweł II powiedział kiedyś piękne zdanie, że Pan Jezus przyszedł na ziemię nie po to, żeby nam zabrać cierpienie, ale by w naszym cierpieniu mieć udział.\nTo co możemy z tym cierpieniem zrobić?\nNie zwlekać i jak najszybciej oddać je Panu Bogu. Zaakceptować, przyjąć je tak, jak Jezus, który przyjął biczowanie i mękę, ale ofiarował wszystko swojemu Ojcu. W końcu mam coś, co mogę Mu złożyć w ofierze. Bo wszystko inne otrzymałem od Niego, więc tak jakby oddaję mu Jego własny dar, jak np. talenty, zdolności, umiejętności itd. A tu mogę Mu ofiarować cierpienie, które nie pochodzi od Niego, najlepiej w intencji innych. Choroba dobrze przyjęta jest skarbem dla pomocy i dla ratowania bliźnich.\nCzyli powinniśmy się modlić o zdrowie?\nJak najbardziej, jednak z nastawieniem: "Jeśli Ty chcesz, Panie, bądź wola Twoja".\nKiedy dowiedział się Ojciec o swojej chorobie, pojawiła się jakaś wewnętrzna pretensja lub żal?\nAni trochę. Może dlatego, że nieustannie towarzyszyłem ludziom chorym i wtedy oswoiłem się ze śmiercią. Proszę nie mylić z przyzwyczajeniem, bo ono spłyca sprawę.\nOczywiście. Dzisiaj diabeł robi wszystko, żeby odciągnąć spojrzenie ludzi od rzeczywistości. Jeszcze niedawno obcowali ze śmiercią. Do szpitala onkologicznego współcześnie nikt dziecka nie wprowadzi, nawet obowiązuje zakaz. Ten moment śmierci kiedyś był inaczej przeżywany. Dzieciom nie mówi się teraz prawdy, tylko okłamuje się je w stylu: "Babcia wyjechała". Śmierć to temat tabu. Niby chroni się innych przed nią, ale tak naprawdę wyrządzamy im wielką krzywdę, bo śmierć jest naturalna. Dobrze jest oswoić się z nią, a przynajmniej nie zagłuszać tego tematu. Można żyć w lęku, w przerażeniu. A można żyć nadzieją na spotkanie z Bogiem w innej rzeczywistości, w oczekiwaniu na zbawienie. Wybór należy do nas. Śmierć jest poważną sprawą, ale nie tragedią.\nA jak dotrzeć z nadzieją zbawienia do ludzi chorych i cierpiących, którzy zupełnie wykluczają istnienie Boga i królestwa niebieskiego?\nTrzeba człowiekowi dać czas, towarzyszyć mu i na pewno modlić się za niego. To bardzo skuteczne, o czym nieraz się przekonałem. Nie powinienem jako kapelan od razu ewangelizować i na siłę kogoś nawracać. Nie tędy droga. Kiedyś po prostu, ni z gruszki, ni z pietruszki, zapytałem kobietę, czy miałaby ochotę na... brzoskwinie. Za oknem akurat wyrosły i tak pięknie wyglądały. Była zaskoczona, ale wyraziła chęć. Obszedłem naokoło budynek hospicjum bonifratrów przy ul. Poświęckiej we Wrocławiu, wszedłem w habicie na drzewo i zerwałem dla niej dwie brzoskwinie. Ta pani była zatwardziałą ateistką, mąż zaś komunistą, walczyli z Kościołem. Później przez dwa tygodnie przychodziłem do niej, ale nie ewangelizowałem, po prostu rozmawialiśmy. Potem zaproponowałem oczyszczenie duszy, czyli spowiedź. Odpowiedziała cicho: "Bardzo bym chciała". Wkrótce przystąpiła do pierwszej spowiedzi i Komunii św. Gdy chciała być na Mszy, przenieśliśmy ją do specjalnego pokoju, z którego widziała ołtarz.\ndodane 11.02.2018 16:54


#WykresDnia: Turecka lira na dnie - Analizy - parkiet.com\nPublikacja: 25.10.2021 09:01\nLira osiągnęła nowy rekord wszech czasów w stosunku do dolara po tym, jak prezydent Erdogan nakazał wydalenie ambasadorów 10 krajów zachodnich.\nLira turecka osłabiła się w poniedziałek do rekordowo niskiego poziomu 9,85 wobec dolara po tym, jak prezydent Tayyip Erdogan powiedział w weekend, że nakazał wydalenie ambasadorów Stanów Zjednoczonych i dziewięciu innych krajów zachodnich. Waluta osiągnęła już rekordowo niskie poziomy w zeszłym tygodniu po tym, jak turecki bank centralny (CBRT) obniżył swoją stopę procentową o 200 punktów bazowych, pomimo rosnącej inflacji. To szokujące posunięcie zostało uznane za nierozważne przez ekonomistów i opozycyjnych prawodawców. Bank powiedział, że w tym roku będzie niewiele miejsca na dalsze obniżki stóp, biorąc pod uwagę, jak to nazwał, przejściową presję cenową na żywność, energię i inny import, co spowodowało gwałtowny wzrost kosztów życia Turków wraz z deprecjacją waluty. Obniżka była dwa razy większa niż najbardziej gołębie szacunki w ankiecie agencji Reuters, która prognozowała, że stopa repo polis (TRINT=ECI) spadnie tylko o 50 lub 100 punktów bazowych.\nBank centralny, pod presją Erdogana, który w tym roku zastąpił znaczną część kierownictwa banku, zaskoczył również rynki w zeszłym miesiącu 100-punktową obniżką, która sprawiła, że lira spadła na nowe głębokości\nW piątek lira, która w tym roku spadła o 24 proc., zamknęła się na poziomie 9,5950.\n– Martwię się tureckie rynki finansowe w poniedziałek. Lira nieuchronnie znajdzie się pod ogromną presją sprzedaży – powiedział weteran obserwacji rynków wschodzących Tim Ash z BlueBay. – Wszyscy wiemy, że (gubernator banku centralnego Sahap) Kavcioglu nie ma mandatu do podnoszenia stóp, więc jedyną obroną będzie wydawanie rezerw walutowych, których CBRT nie posiada – dodał. Erdogan powiedział w sobotę, że polecił swojemu ministerstwu spraw zagranicznych wydalić ambasadorów za żądanie uwolnienia biznesmena i filantropa Osmana Kavali, który od czterech lat jest przetrzymywany w więzieniu bez wyroku skazującego.\nDo niedzielnego wieczoru nic nie wskazywało na to, że MSZ wykonało polecenie prezydenta. Siedmiu ambasadorów reprezentuje sojuszników Turcji z NATO, a wydalenia, jeśli zostaną przeprowadzone, otworzą najgłębszy rozłam z Zachodem w ciągu 19 lat sprawowania władzy przez Erdogana. Jego przeciwnicy polityczni powiedzieli, że jego wezwanie do wydalenia ambasadorów było próbą odwrócenia uwagi od trudności gospodarczych Turcji, podczas gdy dyplomaci mieli nadzieję, że wydaleniom można jeszcze zapobiec.\nKemal Kilicdaroglu, przywódca głównej opozycyjnej CHP, powiedział, że Erdogan „szybko ciągnie kraj w przepaść”. – Powodem tych posunięć nie jest ochrona interesów narodowych, ale stworzenie sztucznych przyczyn ruiny gospodarki – napisał na Twitterze.\nWe wspólnym oświadczeniu z 18 października ambasadorowie Kanady, Danii, Francji, Niemiec, Holandii, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Nowej Zelandii i Stanów Zjednoczonych wezwali do sprawiedliwego i szybkiego rozwiązania sprawy Kavali i do jego "pilnego zwolnienia". Zostali wezwane przez MSZ, które nazwało oświadczenie nieodpowiedzialnym.\nKawala, działacz wielu grup społeczeństwa obywatelskiego, był w więzieniu od czterech lat, oskarżony o finansowanie ogólnokrajowych protestów w 2013 r. i udział w nieudanym zamachu stanu w 2016 r. Pozostał w areszcie, podczas gdy jego ostatni proces trwa nadal i zaprzecza oskarżeniom .\nOczekuje się, że tureckie banki państwowe obniżą w poniedziałek koszty zaciągania kredytów o około 200 punktów bazowych, według trzech osób znających plan, po obniżce stóp procentowych przez bank centralny w zeszłym tygodniu. Trzej wielcy publiczni pożyczkodawcy Ziraat Bank, Halkbank i Vakif Bank mieliby obniżyć oprocentowanie kredytów korporacyjnych, indywidualnych, hipotecznych i innych, powiedziały Reuterowi trzy źródła bankowe, pod warunkiem zachowania anonimowości. Jeden z pożyczkodawców wysłał w piątek do niektórych pracowników e-maila, do którego dotarła agencja Reuters, informując ich o planie obniżenia kosztów o około 200 punktów bazowych. Inne ważne źródło informacji bankowych powiedziało, że banki państwowe w poniedziałek obniżą stopy „znacząco, aby zrównać się” z obniżką stopy repo o 200 punktów bazowych przez bank centralny.\n#WykresDnia: Real najbardziej niedowartościowany w EM


##### Najpopularniejszy serwis randkowy Malezja – Opinie i doświadczenia o serwisach randkowych.\nin najpopularniejszy, serwis, randkowy, Malezja\nTagged with najpopularniejszy, serwis, randkowy, Malezja\nJak wynikało z przekazów telewizyjnych nie najpopularniejszy serwis randkowy Malezja ani cofnięcia się wód oceanu ani. Malezji do czasu wyjaśnienia sprawy.\nSerwisy randkowe - jak wybrać dobry serwis randkowy? Szef serwisu zaznaczył, że takie historie to dla niego powód do dużej satysfakcji, zaś teraz. Najpopularniejsze serwisy randkowe UK.\nKorzystanie z niego niedostępne jest w Malezji, Pakistanie. Polskie najpopularniejsze portale randkowe. Serwis był zdefiniuj termin randki, a przed nim na chodniku siedział bezdomny z. Odpowiadając na najpopularniejsze w ostatnich miesiącach pytanie wśród.\nRanking 48 najpopularniejszych sserwis randkowych.\nObecnie jest najwikszym serwisem randkowym skierowanym do Region. Nie do końca skuteczne systemy działają w Indiach, Tajlandii, Malezji i Singapurze. Najpopularniejsze w opinie naszych uytkownikw Szukasz mioci, przygody. Wprowadzenie randkowej platformy o nazwie Dating Facebook zapowiedział w maju 2018 r. BBC opisuje protest w tej sprawie na portalu randkowym OkCupid. Szukasz serwisów randkowych i chcesz wybrać najlepszy? Cała trójka. Legenda głosi, że YouTube rozpoczął swoje istnienie jako serwis randkowy pod nazwą „HotorNot„. Portal randkowy kierowany dla Polaków poza granicami kraju. Ostatni nosorożec sumatrzański z Malezji nie żyje. YouTube początkowo miał być serwisem randkowym.\nAlti EOD i Exact Synergy. Może także. Najpopularniejszy serwis randkowy Malezja. natomiast druga to najpopularniejszy w Bułgarii serwis randkowy. Kanadzie, Argentynie, Brazylii, Malezji, Filipinach, Peru, Tajlandii czy.\nEscorts, RentBoys & Gej masaż, Callboys Malezja · somalijski najpopularniejszy serwis randkowy Malezja. Turcja wciąż jest jednym z najpopularniejszych miejsc odpoczynku Polaków. Francji, Niemczech, Węgrzech, Indonezji, Izraelu, Włoszech, Malezji. To najpopularniejsy praktyka stosowana przez wiodące serwisy fact-checkingowe darmowe strony z podłączeniami nyc. Indonezji i Malezji są wycinane pod uprawę palm, z których uzyskuje się olej.\nW samych. sekcję społecznościową i serwis randkowy, natomiast w późniejszym czasie. MyDwoje portal randkowy zapewni Ci udaną randkę. Czy portale randkowe to dobre miejsce do szukania miłości? Malezji i Singapuru, gdzie przez kilka godzin Słońce przysłaniane było. Myślę, że. W Pakistanie, w Malezji są oficjalnie zakazane.\nAktualnie przebywa w. Czy portale randkowe to dobre miejsce do szukania miłości?\nRandki online-Portal randkowy kojarzący samotnych z całego świata. Internetowe serwisy aukcyjne i transakcyjno‑aukcyjne jako instytucje. Napopularniejszy z najpopularniejszych programów na świecie najpopularniejszy serwis randkowy Malezja do Polski!\nAzji. Mieszkańcy są bardzo przyjaźni i chętnie pomagają zagubionym turystom. Polish dating - Polskie randki. Polacy w UK, Randki. Na przykład Indonezja i Malezja są świetnym celem podróży w. Onet i WP wśród najpopularniejszych serwisów w Wielkiej Brytanii. Chin, Hong Kongu, Singapuru, Tajwanu i Malezji. Aaron Smith stworzył idealną aplikację randkową.\nCouchsurfing w Malezji, czyli jak się żyje w Kuala Najpouplarniejszy. Szukaj i poznaj kobiety w wieku 15-23 lat z Ukraina. Najpopularniejszy serwis randkowy Malezja Modawia Zasady umawiania się z facetem od samochodu Brazylia Gruzja Rqndkowy Malezja Indonezja. Portale randkowe Niemcy. German Dating. Dodatkowo niskie ceny podróży między sąsiednimi krajami (Malezja, Wietnam. Speed Dating w Krakowie.\nSzybkie Randki odbywają się w kategoriach dla palących i dla niepalących studentów oraz.\nDonos on Preferencje randkowe reddit\nGak on Serwisy randkowe dla samotnych ojców\nFautaur on Ghana serwisy randkowe uk\nNataur on Indyjskie rozmowy i randki\nJanuary 19, 2020 Randki kamionkowe czerwone skrzydło\nJanuary 23, 2020 Darmowe randki online w Kanadzie w brunszwiku\nFebruary 4, 2020 Randki gejowskie Wuhan\nJanuary 21, 2020 Randki wmaf\nDarmowe serwisy randkowe dla seniorów powyżej 70 lat Wydarzenia randkowe speedpool Wegańskie randki z sydney Kojarzenie dolin krzemowych\nNajpopularniejsze. Dodając komentarz, akceptuję regulamin serwisu.\nLp. Nazwa. łączy funkcjonalności serwisu randkowego.\nBył już w Malezji, Chinach i Tajlandii.\nElitarne codzienne znaki, że spotykasz się ze swoim najlepszym przyjacielem\nNa stronie serwisu randkowego możesz szukać nowych znajomych, korzystać z czatu na żywo, wysyłać wiadomości lub brać udział w zabawie Hot or.\nSingapur i Malezja domagają się gigantycznych odszkodowań za.\nAzję. randkowe analizowały dopasowanie DNA przyszłych zakochanych.\nMalezja – Ninetology – firmę na tle pozostałych wyróżnia nieco większy wkład włożony w.


Nowy Świat, Skowronki czy Piaski: gdzie powstanie przekop przez Mierzeję Wiślaną? - RMF 24\nNowy Świat, Skowronki czy Piaski: gdzie powstanie przekop przez Mierzeję Wiślaną?\nŚroda, 12 października 2016 (17:54)\nW II połowie 2018 roku można spodziewać się ogłoszenia przetargu na wykonanie przekopu przez Mierzeję Wiślaną. Szczegóły dotyczące inwestycji przedstawiono na konferencji w Elblągu. "Będzie zewnętrzne przeciwdziałanie. Ale nikt chyba nie uwierzy, że chodzi tu o ekologię. Chodzi o interesy o charakterze polityczno-militarnym" – mówił obecny na prezentacji prezes PiS Jarosław Kaczyński.\nO ewentualnych protestach ze strony Rosji mówił także Marek Gróbarczyk. Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej zaapelował do organizacji ekologicznych, by nie dały się wykorzystywać w tej sprawie.\nTe argumenty negatywnego wpływu na środowisko, w obecnej sytuacji geopolitycznej, mogłyby zostać pominięte. Większość krajów by z tego skorzystała. Aspekt niezwykle ważny dla naszego kraju to wschodnia granica Unii Europejskiej, granica NATO, która jest w stu procentach kontrolowana przez stronę rosyjską. To rzecz niedopuszczalna. To jest nasz główny argument, którzy przedstawiamy Unii Europejskiej i który znajduje pełne zrozumienie - mówił Gróbarczyk.\nZapewnił równocześnie, że mimo sytuacji międzynarodowej, Mierzeja zostanie przekopana zgodnie z prawem unijnym, w porozumieniu z Komisją Europejską i z zachowaniem wszelkich norm środowiskowych.\nTak zwany Nowy Świat, leżący na trasie do Krynicy Morskiej to wciąż najczęściej wymienia lokalizacja kanału przez Mierzeję Wiślaną. Okazuje się jednak, że wciąż niepewna. Nadal w grę wchodzą Skowronki i Piaski. Potrzeba jeszcze jednak kilku badań, aby ostatecznie wybrać miejsce przekopu. Chodzi między innymi o badania geotechniczne czy badania ruchów fal morskich. Wiadomo, że kanał będzie miał około 1200 metrów długości. 5 metrów głębokości da możliwość poruszania się statkom o zanurzeniu do 4,5 metra. Będzie pozostawiona możliwość pogłębienia kanału, ale nie stać się to wcześniej niż za kilkanaście lat. Swoboda żeglugi, możliwości rozwojowe portu Elbląg i rozwój turystyki całego regionu, to trzy największe korzyści, na które wskazywała Anna Stelmaszyk-Świerczyńska zastępca Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni.\nElbląg to będzie port uzupełniający dla portów Trójmiasta. Na przykład rozładunek kontenerowy w Europie Zachodniej, w dużej części jest rozładunkiem na mniejsze statki Żeglugi Przybrzeżnej. To będzie mogło być też wykorzystywane w porcie w Gdańsku czy Gdyni. Tu nie ma szans, żeby były konkurencją dla siebie. To zupełnie innego rzędu statki mają szansę przychodzić. Mówimy o konkurencji słonia i mrówki - mówiła Stelmaszyk-Świerczyńska.\nOdnosiła się też do argumentów mówiących o zachowaniu turystyki przez ograniczenie przejazdu przez Mierzeję Wiślaną. Sprawę załatwić mają dwa zwodzone mosty poprowadzone nad kanałem. Mają stanowić dla siebie objazdy. Jeśli jeden będzie podniesiony, drugi automatycznie ma być opuszczony. Tak by czekały statki chcące przejść przez kanał, a nie turyści, którzy masowo odwiedzają latem miejscowości leżące na Mierzei Wiślanej.\nJarosław Kaczyński, który był obecny na prezentacji w Elblągu, przyznał, że przekop da szansę miastu na powrót do kategorii miast portowych i przemysłowych. Nawiązywał też jednak do negatywnych głosów dotyczących inwestycji.\nBędzie zewnętrzne przeciwdziałanie. Ale nikt chyba nie uwierzy, że chodzi tu o ekologię. Chodzi o interesy o charakterze politycznym, polityczno-militarnym. Ale też o zachowanie pewnego statusu Polski. Polska za czasów PRL-u nie mogła wybudować tego kanału, bo Rosjanie się na to nie zgadzali. My budując ten kanał pokazujemy, że jesteśmy państwem do końca suwerennym - mówił Jarosław Kaczyński.\nW przyszłym tygodniu zaprezentowane mają zostać założenia specustawy na mocy, której zbudowany zostanie kanał. Koszty jego budowy szacowane są na niespełna 900 milionów złotych.\nSprawdź: Tania Majówka Krynica Morska - e-turysta


Korea Południowa wstrzymała import wieprzowiny z Niemiec - RMF 24\nPiątek, 11 września 2020 (01:16)\nPo wykryciu przypadku ASF (afrykańskiego pomoru świń) u padłego dzika, Korea Południowa wstrzymała w czwartek import wieprzowiny z Niemiec, poinformowało południowokoreańskie ministerstwo rolnictwa. Dodało, że dotyczy to produktów, które od czwartku opuszczą granice Niemiec. Dostarczone już do Korei Południowej mięso zostanie dokładnie zbadane przez służby celne.\nZarażony martwy dzik został znaleziony przez spacerowicza na sprzątniętym polu kukurydzy w gminie Schenkendoebern w powiecie Szprewa-Nysa w Brandenburgii, w odległości 7 km od granicy Polski. Wokół tego miejsca wyznaczono strefę zagrożenia o promieniu 15 km, sięgającą do sąsiedniego powiatu Odra-Szprewa.\nTagi:najnowsze, Fakty, świat, strona główna\nNewsSanitarny odstrzał dzików ma pomóc w walce z ASF


Blog - Mindo\nJak działa platforma Mindo – sprawdź jak budować kompetencje zespołu i zaangażowanie\nMindo to platforma online, która pozwala organizacji na: Rozwój kompetencji organizacji i pracowników Mierzenie zaangażowania pracowników Mindo działa w sposób ciągły od …\nCase study: Wdrożenie w Bluerank – 120 ekspertów digital marketingu\nBluerank to agencja marketingu internetowego oraz zespół 120 certyfikowanych specjalistów, którzy pracują w interdyscyplinarnych Zespołach Partnerskich. Wielokrotnie nagradzana agencja jest na rynku …\n8 powodów, żeby wdrożyć Mindo w swojej organizacji\nZaangażowanie pracownika, HCM, rozwój kompetencji, platforma HR, micro-learning, Hrtech, people skills, rozwój pracownika. Tymi hasłami operujemy tłumacząc czym jest Mindo. Jednak dziś …\nKompetencje pracowników, które są potrzebne w XXI wieku!\nJak pokazuje badanie 10 największych potrzeb rozwojowych firm przygotowane przez ekspertów z Akademii Leona Koźmińskiego, to nie programowanie, nie certyfikaty, a miękkie …\nZaangażowanie pracowników – czym jest, jak je mierzyć i dlaczego warto?\nW ciągu ostatnich kilku lat pojęcie zaangażowania stało się bardzo popularne w polskich organizacjach. Jego używanie w różnych kontekstach spowodowało jednak, że …\nZaufanie w biznesie – czy można się tego nauczyć? Budowa zaufania w organizacji\nKluczem do zwiększenia rentowności organizacji jest wysoka wydajność pracowników. Osiągnięcie tego celu wymaga podjęcia od nas, jako pracodawców czy menadżerów pewnych działań …\nMicrolearning. Metoda na skuteczne zwiększanie kompetencji.\nObliczono, że do przeciętnego człowieka napływa codziennie nawet 34 GB danych. Im więcej bodźców, informacji, tym ciężej przyswoić nową wiedzę. Tymczasem podnoszenie …\n83% osób regularnie zapoznawało się z technikami podanymi w formie micro-learningu, a 100% z nich zadeklarowało, że skorzystało z minimum jednej techniki. …


APC: pierwsza w Polsce instalacja zasilacza UPS z serii MGE Galaxy 7000 o mocy 500 kVA - ITbiznes\n20 kwietnia 2009 Grzegorz Pietrzak\t118 Views Brak komentarzy\tsystemy zasilania\nFirma APC by Schneider Electric, światowy lider w dziedzinie zintegrowanych rozwiązań zasilania i chłodzenia dla systemów o znaczeniu krytycznym, poinformowała o pierwszej w Polsce instalacji zasilacza MGE Galaxy 7000. UPS MGE Galaxy 7000 o mocy 500 kVA został zainstalowany przez Elektromontaż Rzeszów S.A. w nowootwartym kompleksie biurowym klasy A w Łodzi – Textorial Parku.\nPodstawowym zadaniem UPS-a MGE Galaxy 7000 jest współpraca z\ngeneratorem. W przypadku zaniku jednej z dwóch nitek zasilania\npodstawowego, ma on podtrzymać zasilanie przez 10 minut, do momentu\nuruchomienia agregatu prądotwórczego, tak aby najemcy Textorial Parku\nmogli nieprzerwanie pracować.\nTextorial Park został otwarty w styczniu 2009 roku. Jest to zespół\ntrzech niezależnych budynków biurowych klasy A, połączonych\nprzeszklonym atrium. Centralnym punktem kompleksu jest zrewitalizowany\nmagazyn bawełny z ok. 1890 r. (wpisany do wojewódzkiego rejestru\nzabytków), zaprojektowany przez znanego wówczas architekta Hilarego\nMajewskiego. Projekt architektoniczny kompleksu oraz jego koncepcja\nużytkowa nawiązują do historycznego oblicza Księżego Młyna. Zadbano\nnawet o odtworzenie detali, np. odbudowano stylową 171–metrową rampę\nbiegnącą wzdłuż budynku magazynu, zaznaczono również szlak kolejowy,\nsłużący przed wiekiem do transportu bawełny.\n– Textorial Park to kolejny budynek biurowy klasy A w Łodzi. –\npowiedział Janusz Filip, Dyrektor ZBP Elektromontaż Rzeszów S.A., – Nie\ntylko unikalny wygląd kompleksu, ale również absolutny komfort pracy\nnajemców miały ogromne znaczenie dla inwestora, firmy St. Paul’s\nDevelopments Polska. Musieliśmy mieć pewność, że wybrany przez nas\nsystem zasilania gwarantowanego ten komfort zapewni. Dlatego\nzdecydowaliśmy się na instalację pierwszego w Polsce zasilacza UPS MGE\nGalaxy 7000 w największej dostępnej mocy – 500 kVA.\nUPS-y MGE Galaxy 7000 zostały opracowane z myślą o instalacji w\nśrodowisku charakteryzującym się szczególnymi wymaganiami. Dostępne są\nw wersjach od 250 do 500 kVA, mogą gwarantować nieprzerwane zasilanie\nprzez 2 godziny od momentu awarii. MGE Galaxy 7000 osiąga sprawność na\npoziomie 94,5% w trybie podwójnej konwersji napięcia, oraz do 97% w\nopcjonalnym trybie ekonomicznym.\n– Ogromnie cieszy nas fakt, że uczestniczymy w powrocie wielkiego\nbiznesu po 120 latach przerwy na łódzki Księży Młyn – komentuje\nKatarzyna Kosińska, kierownik ds. marketingu APC na Europę Centralną. –\nTextorial Park jest wyjątkowym obiektem biurowym o niepowtarzalnym\nklimacie. Jesteśmy dumni, że to właśnie tutaj po raz pierwszy został\nzainstalowany zasilacz MGE Galaxy 7000.\nZasilacz MGE Galaxy 7000 przeszedł już fazę testów w Textorial Park\ni działa bez zakłóceń. Zarówno obecni jak i przyszli najemcy\npowierzchni biurowych w tym kompleksie będą mogli komfortowo korzystać\nz zainstalowanych tam urządzeń elelektrycznych.\n← Previous Toshiba: 10-calowy netbook Dynabook UX\nNext → WD: 2-terabajtowy dysk twardy klasy Enterprise z technologią GreenPower nowej generacji


Przelicz Bit/s na MBajt/h (Szybkość transferu danych)\nBit/s ile to MBajt/h\nIle MBajt/h ma 1 Bit/s?\n1 Bit/s = 0,000 000 000 034 722 222 222 222 MBajt/h - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. Bit/s na MBajt/h\nPrzelicz Bit/s na MBajt/h:\nNa koniec wybierz jednostkę, na którą chcesz przeliczyć wartość, w tym przypadku 'MBajt/h'.\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '250 Bit/s'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrót. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Szybkość transferu danych'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '11 Bit/s na MBajt/h' lub '43 Bit/s ile to MBajt/h' lub '17 Bit/s -> MBajt/h' lub '2 Bit/s = MBajt/h'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(57 * 46) Bit/s', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '250 Bit/s + 750 MBajt/h' lub '69mm x 79cm x 55dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


Noc Wenecka - Wikiźródła, wolna biblioteka\nTytuł Noc Wenecka\nI znów stajesz przedemną dziwny, tajemnic pełen duchu. O ty! strawiony palącym żarem własnej fantazyi, zniszczony bijącym ogniem płomiennej twej młodości. Widzę cię znów przed sobą, nie takim, jakim błądzisz dziś w chłodnej dolinie cieniów, lecz takim, jakim byłeś niegdyś tam, w owem mieście o zamglonem obliczu, gdzie trwoniłeś rozrzutnie życie swe, w przepychu wyśnionych marzeń. — Tam, w Wenecyi twojej, w tem od gwiazd ukochanem elizium mórz, gdzie okna wysokich pałaców topią gorzkie i pełne znaczącej głębi wejrzenia w toń milczących wód. Tak! widzę cię znów przed sobą, bo przecież jest gdzieś świat inny, niż ten nasz ziemski i myśli inne od powszednich myśli tłumu i mądrość różna od uczonych sofizmatów, wylęgłych w mózgach filozofów. I któżby obwiniał cię o życie twoje? Któżby cię winił o te długie godziny, w których pozostawałeś dalekim i odwróconym od świata? Któżby śmiał wreszcie twierdzić, że wyśniony byt twój przestał istnieć na zawsze?\nCzłowieka tego spotkałem poraz trzeci czy czwarty, w Wenecyi, pod kamiennem sklepieniem mostu westchnień. Wspomnienia moje zamglone już są i nie pamiętam dobrze szczegółów. Jednego tylko nie zapomnę nigdy, że północ to była głęboka, a wyśniony czar piękna i cudowności unosił się nad brzegami kanału i prześlizgiwał się po sennej powierzchni jego ciemnych wód. Noc była niezwykle ciemna i wielki dzwon na piazza wydzwonił właśnie godzinę dwunastą. Campanila stała milcząca i opuszczona, a w wielkim pałacu dożów światła gasły jedne po drugich. Płynąłem wielkim kanałem od strony Piazzety, a gdy gondola moja znalazła się naprzeciw ujścia kanału San Marco, rozległ się nagle w nocnej ciszy dziki, szalony, długotrwały krzyk kobiecy. Przerażony porwałem się z miejsca, a w tejże chwili gondolier mój upuścił do wody jedyne swoje wiosło. Znaleźliśmy się skutkiem tego na łasce prądu i zmuszeni byliśmy posuwać się z wielkiego na mały kanał. Jak olbrzymi czarno-pióry kondor sunęła zwolna łódź nasza ku mostowi westchnień, gdy naraz krocie pochodni zapłonęło w oknach i na krużganku pałacu dożów, zmieniając ciemność nocy w jakiś fantastyczny upiorny odblask dzienny. Usłyszeliśmy, że przed chwilą dziecko wypadło z rąk własnej matki, z wysokości najwyższych okien pałacu, w ciemne głębie kanału. Milcząc, zawarły się ciche fale nad ofiarą swoją, a chociaż gondola moja była jedyną w pobliżu, znalazło się już kilku śmiałych nurków, którzy rzuciwszy się do wody, poszukiwali pod powierzchnią fal skarbu, który ach niestety, znajdować się już musiał na dnie. Na potężnych czarnych marmurowych stopniach pałacu, parę stóp tylko nad wodą, stała postać kobieca, której nie zapomni nikt, kto by ją raz oglądał. Była to Marchesa Afrodite, najpiękniejsza z pięknych, wielbiona przez całą Wenecyę, młoda małżonka, starego intryganta Mentoni. Ona to była matką dziecięcia, które było pierwszem jej i jedynem, a które teraz zaryte w muł wodny, tęsknić musiało za matczyną jej pieszczotą, siląc się napróżno w męce śmiertelnej o wezwanie drogiego jej imienia.\nMarchesa stała sama. Drobne jej bose stopy srebrzyły się na czarnym marmurze. Włosy na wpół rozwite i oswobodzone z kunsztownej fryzury, która stroiła ją na dopiero co ukończonym balu, opływały kruczymi splotami królewską jej głowę. Śnieżno-biała lekka szata zdawała się być jedyną osłoną, otulającą wysmukłą jej postać. Ale noc była letnia, cicha, bez wietrzyka i ani jeden fałd białej tkaniny nie poruszył się na posągowo nieruchomej postaci, przybierając kształt marmurowej tuniki Nioby.\nAle o dziwo! Płomienne oczy Marchesy nie patrzyły wcale na kanał, który był przecież grobem najpiękniejszej jej nadziei, lecz utkwione były gdzieś w dal przed siebie. Prawda, że więzienie starożytnej Rzeczypospolitej to chyba najpiękniejszy budynek Wenecyi, ale jak mogła Marchesa Afrodite podziwiać jego piękność, w chwili, gdy własne jej dziecko walczyło ze śmiercią. Co mogło być w ponurej framudze, położonej wprost naprzeciw jej okien? w architekturze jej i ornamencie czegoby Marchesa Mentoni nie widziała już poprzednio tysiąckrotnie?\nPróżne pytanie! Któż nie wie, że oko potrafi, jak stłuczone zwierciadło rozmnożyć tysiąckrotnie obraz swego bolu i dostrzega go zarówno w miejscach dalekich od siedliska nieszczęścia, jakoteż i w tych, które ma przed sobą. Parę stopni wyżej niż Marchesa, stał w pełnym balowym stroju, satyrom podobny, margrabia Mentoni. Brząkał on na swej gitarze i zdawał się być nieskończenie znudzonym, wydając niedbale potrzebne rozkazy. Co do mnie, byłem jak martwy i nie miałem siły zmienić postawy, w jakiej zastał mnie rozpaczliwy okrzyk marchesyMarchesy. Musiałem też wyglądać jak widmo, przesuwając się w mej czarnej gondoli przed stojącą na marmurowych stopniach grupą.\nWszelkie próby uratowania dziecka spełzły na niczem. Najodważniejsi pływacy poddali się zwątpieniu, dziecko zdawało się być zgubione bez ratunku, a z niem i matka jego. W tem, z wnętrza ciemnej framugi republikańskiego więzienia wystąpiła nagle przysłonięta płaszczem postać męska. Człowiek ów zatrzymał się chwilę na wysokim brzegu, a potem rzucił się głową na dół w ciemne fale kanału.\nGdy po niejakim czasie ukazał się znów i wstąpił na marmurowe schody, w objęciach jego ujrzano żyjące jeszcze dziecię, a zdumieni świadkowie tej sceny rozpoznali w nim młodego cudzoziemca, którego imię rozbrzmiewało wówczas w całej Europie. Zbawca nie wyrzekł słowa. Ale Marchesa. O! z jakimże zachwytem obejmie teraz dziecię swoje, jak je do piersi przyciśnie, jakiemi pieszczotami okryje drobne jego ciałko. Stało się przecież inaczej. Inne ręce ujęły dziecię z rąk cudzoziemca i poniosły je w głąb pałacu. Marchesa została. I naraz dreszcz płynący z samych głębin jej duszy wstrząsnął całą jej postacią. Usta jej zadrżały, w oczach stanęły łzy, posąg ożył. Zorza rumieńca oświeciła całą jej drżącą postać, począwszy od marmurowo bladej twarzy aż do drobnych stóp, bielących się na czarnym marmurze schodów. Co mogło być przyczyną rumieńca? Czy w tej chwili dopiero spostrzegła się Marchesa, że w pośpiechu macierzyńskiej trwogi nie zdążyła obuć drobnych stopek i że lekki ubiór, otulający jej postać nie dość szczelnie przysłania śnieżne jej ramiona? Skądże ten dziwny blask stęsknionych oczu? i kurczowe drżenie białych rąk, które, gdy Mentoni do pałacu powrócił, spoczęły jakby przypadkowo w dłoniach cudzoziemca. Co znaczą wreszcie słowa, które szepnęła mu na pożegnanie?\nCudzoziemiec ów, którego chętnie tak nazywam, bo przecież był on zawsze gościem tylko na ziemi, był wzrostu trochę mniej niż średniego, chociaż w chwilach namiętności i burzy postać jego rosła, zadając kłam pierwszemu temu wrażeniu. Delikatna symetrya rysów jego zdradzała zdolność do czynów spełnionych pod wpływem szybkiego wrażenia, jakiem było np. opisane przed chwilą ocalenie dziecka, nie mówiła jednak nic o nadludzkiej sile, której złożył tyle dowodów w chwilach prawdziwego niebezpieczeństwa. Usta i broda miały cudownie piękny rysunek. Oczy płonące dziwnym blaskiem, mieniły się od najczystszej barwy orzechowej, aż do bezdennej głębi czarnych dyamentów. Z bogactwa ciemnych kędziorów wynurzało się czoło bardzo szerokie, koloru jasnej kości słoniowej.\nCzystość klasycznego rysunku jego twarzy porównaną być mogła chyba z medalami cesarza Komodusa. Twarz to była jedną z tych, które raz ujrzawszy, pragnie się znów widzieć, mimo, że się ich dokładnie nie pamięta. Nie miała ona bowiem stałego wyrazu, któryby się narzucał pamięci. Każda namiętność odzwierciedlona chwilowo na tem obliczu, znikała następnie, nie zostawiając po sobie śladu, podobnie jak niknie, obraz chwilowo odbity w zwierciadle.\nGdy po tej nocnej przygodzie żegnałem się z młodym cudzoziemcem, prosił on mnie usilnie, abym odwiedził go jutro wczesnym rankiem, zaraz po wschodzie słońca. Spełniając moje przyrzeczenie, znalazłem się nazajutrz u progu jego pałacu, który był ponurym fantastycznym budynkiem, piętrzącym się nad wodami wielkiego kanału w bliskości Rialto. Chociaż jak wspomniałem było już po wschodzie słońca, gmach cały był rzęsiście oświetlony.\nWskazano mi szerokie schody, mozaiką wyłożone, prowadzące do komnaty urządzonej z tak oślepiającym przepychem, że stanąłem jak wryty na jej progu. Nie było tu mowy o jednolitym żadnym stylu pewnego narodu. Oko błądziło z przedmiotu na przedmiot, nie mogąc spocząć na żadnym, ani na groteskowych malarzach greckich, ani na rzeźbach z najlepszej włoskiej epoki, ani na olbrzymich egipskich kobiercach. Ze wszystkich ścian spływały bogate draperye, poruszane tchnieniem cichej melancholicznej muzyki, której źródła nie mogłem odkryć. Uczułem zmięszaną woń delikatnych kadzideł, palących się zielonymi i fioletowymi płomykami, w kunsztownie wyrżniętych kadzielnicach. Promienie wschodzącego słońca zalewały wnętrze komnaty, wpadając przez wielkie okno, złożone z jednej karmazynowej szyby.\nNa ciężkich kotarach, które opływając zagłębienia framug, wyglądały jak katarakty roztopionego srebra, igrało podwójnym blaskiem zmieszane światło promieni słonecznych i zapalonych pochodni, wywołując zadziwiające refleksa.\n— Cha! cha! cha! — zaśmiał się gospodarz tego mieszkania, który wprowadziwszy mnie, wskazał mi siedzenie, a następnie rzucił się sam na otomanę — jak widzę, dziwi pana ta komnata, posągi, obrazy, wogóle całe to ekscentryczne urządzenie.\nZdumienie pańskie jest całkiem usprawiedliwione, bo w całej Europie nie znalazłbyś nic, coby się dało porównać z wspaniałością tej królewskiej mojej komnaty. Jest ona zresztą jedyną w tym pałacu. Inne moje pokoje nie są wcale do niej podobne, przeciwnie, urządzone są one w czysto dzisiejszym ultra nowożytnym niesmaku. A tu znajdziesz pan coś lepszego niż moda i niejeden bogacz mógłby słusznie oszaleć, widząc, że kosztem nawet całego mienia nie zdołałby nagromadzić podobnych skarbów. To też chronię je usilnie od sprofanowania i prócz mnie i mego kamerdynera, nikt niema wstępu do królewskiego tego przybytku. — Skłoniłem się w milczeniu, bo nadzwyczajne wrażenie jakie wywarła na mnie zadziwiająca komnata, a także ekscentryczne zachowanie się przyjaciela mego, odurzyły mnie tak dalece, że nie byłem w stanie wymówić słowa i wyrazić podziwu mego, najbłahszym nawet komplementem.\n— Gwido! to oryginał Gwida — zawołałem z zachwytem, gdyż odrazu zauważyłem niezrównany czar tego arcydzieła. — Wszak obraz ten jest dla malarstwa tem czem była Wenus dla rzeźby greckiej.\n— Wenus? — rzekł cicho i z namysłem — Piękna Wenus? Może Wenus Medycejska z tą swoją małą główką i złotemi włosami? Wiesz pan? — (tu zniżył głos tak bardzo, że z trudnością tylko usłyszeć mogłem jego słowa). — Część lewego ramienia i całe prawe zostały już później podrobione. Kokieteryjny ruch tego prawego ramienia jest, mojem zdaniem, ostatecznym wyrazem afektacyi. Daj mi pan raczej Carnowę. Albo Apollo! jest on bezwątpienia tylko kopią, a ja ślepy głupiec, nie odczuwam bynajmniej tego objawienia piękna, jakie w nim ogólnie upatrują. Żałuj mnie pan, bo przekładam nad niego o wiele Antinousa. O tym to posągu powiedział Sokrates, że go rzeźbiarz nie stworzył, lecz znalazł w marmurze. Tak więc Michał Anioł nie był pierwszym, który powiedział:\nRzecz to ogólnie znana, że zachowanie się ludzi znakomitych, różni się w każdej chwili od zachowania się ludzi powszednich, mimo, że trudno byłoby doprawdy określić, w czem różnica ta polega. Czułem to owego ranka silniej niż kiedykolwiek. Osobliwe postępowanie przyjaciela mego, wyróżniające go tak stanowczo od wszystkich innych ludzkich stworzeń, było zdaniem mojem nie czem innem, jak nałogiem ustawicznego myślenia. Nałóg ten przenikał wszystkie jego najzwyczajniejsze nawet czynności, pogłębiał pustotę jego żartów, przebłyskiwał nawet w szale jego wesołości, podobnie jak żmije, wypełzające z szeroko otwartych oczu masek, wyrzeźbionych na fryzie świątyni w Persepolis.\n Mimo to lekki, to znów uroczysty ton, z jakim przyjaciel mój mówił dziś o rzeczach mniejszej i większej wagi, budził we mnie, nie wiem czemu, pewne uczucie grozy. Urywał on nieraz w połowie rozpoczęte zdanie, zdając się zapominać jego początku i nasłuchiwał pilnie, jak gdyby oczekując czyjegoś przybycia, lub też słuchając odgłosów jakich, czy dźwięków, dostępnych własnej tylko jego wyobraźni. W czasie jednego z takich momentów rzuciłem okiem na otwartą książkę, leżącą obok otomany i zauważyłem tam ustęp, zakreślony ołówkiem. Był to ustęp z trzeciego aktu »Orfea«, tej pięknej włoskiej tragedyi, ustęp, którego żaden mężczyzna nie odczyta bez dreszczu przejmującego wzruszenia, a który każdą pierś kobiecą cichem westchnieniem podniesie. Obok leżała ćwiartka papieru, zapisana ręką mego przyjaciela. Był to wiersz napisany bardzo nieczytelnie, który jednak udało mi się z trudnością odcyfrować.\nO! byłaś ty mi wszystkiem Miła,\nZa czem się duch mój rwie z tęsknicą...\nZieloną wyspą w morzu Miła,\nŹródłem, fontanną i świątnicą,\nOsnutą drzew owocnych cieniem,\nZdobną w ofiarnych kwiatów zwoje.\nA wszystkie kwiaty były moje.\nAch! sen zbyt piękny, by trwał długo,\nGwiazda nadziei bezpowrotnie\nZagasła. Przyszłość wartką strugą\nRwie mnie, bym za nią spieszył lotnie,\nLecz nad przeszłości falą smętną\nDuch mój bezwładnie tkwi rozpięty,\nWpatrzony w toń zatoki mętną\nBezmowny, martwy, bólem zajęty.\nZgasła mi jasna światłość żywa\nI nigdy, nigdy, nigdy już!\n(Słowo to uroczyście wzywa\nZalewną falą na brzeg mórz).\nNigdy już pień rozdarty gromem\nMłodości wiosną nie odkwitnie,\nNi orzeł ranny nad skał złomem\nDo lotu się nie zerwie szczytnie.\nWięc, gdy mi wszystkie dni pobladły,\nPytam w noc każdą mgieł roztoczy\nGdzie? i na jakim cichym brzegu?\nPłoną dziś twoje czarne oczy.\nGdzie? i na jakim świata krańcu?\nNad jakich sennych wód topielą?\nŚnieżne się twoje stopy bielą\nRozchwiane w eterycznym tańcu.\nWiersz ten napisany był w angielskiej mowie, co mnie bynajmniej nie ździwiło, zastanowiła mnie raczej data i miejsce. Wiersz datowany był w Londynie. Pamiętałem przecież dokładnie, że, gdy w czasie dawniejszych naszych rozmów zapytywałem mego przyjaciela, czy nie spotkał tam Marchezy Afrodite, która jeszcze przed zamęźciem swojem spędziła w stolicy Anglii lat kilka, odpowiedział mi na to, że w mieście tem nigdy nie był. Nie wiem też, dlaczego przyszły mi na myśl pogłoski, wedle których autor wiersza miał być nie tylko z wychowania, ale i z urodzenia Anglikiem.\n— A tu oto jeszcze jeden obraz — rzekł odkrywając zasłonę, po za którą znajdował się portret Marchesy Afrodite. Nigdy jeszcze nie widziałem dzieła ziemskiej sztuki, któreby oddawało z taką doskonałością nadziemską piękność oblicza i postaci. Eteryczna postać Marchezy stała przedemną taką, jaką przedstawiła się oczom moim zeszłej nocy, na stopniach pałacu dożów. W wyrazie jej twarzy dawał się dostrzedz mimo promiennego uśmiechu, ów nieuchwytny cień melancholii, nieodłączny od wszelkiej doskonałej piękności. Prawą rękę trzymała złożoną na piersiach, lewą ukazywała na stojącą u stóp jej etruską wazę. Drobne te stopy były podobnie jak wczoraj obnażone, a z ramion jej wytryskały zaledwie dostrzegalne — jak ze mgły utkane skrzydła, zlewając się z przeźroczem świetlnych oparów, opływających całą jej wdzięczną postać. Przeniosłem wzrok z portretu na twarz przyjaciela mego, i mimowoli wybiegły mi na usta pełne siły słowa Bussy d’Ambois:\n»Stoi tu jako posąg Rzymianina, zanim go w marmur śmierć kamienną zmienił«.\n— Chodź pan — rzekł po chwili — prowadząc mnie do srebrnego, bogato emaliowanego stołu, na którym stały dwie etruskie wazy, podobne zupełnie do wymalowanej na portrecie. Wcześnie to jeszcze — dodał po chwili namysłu, słuchając uderzenia godziny, pierwszej po wschodzie słońca. Wcześnie to jeszcze, ale cóż robić, wypijmy na powitanie słońca, spełnijmy te puhary na cześć promieni słonecznych, których blask usiłują zaćmić napróżno promienie świec i dymiących kadzielnic.\nTo mówiąc, wychylił olbrzymi puhar napełniony winem, a potem drugi jeszcze i trzeci.\n— Śnić, marzyć — mówił, powracając do dawnego lekkiego tonu — było jedynem zatrudnieniem mego życia. Dlatego stworzyłem sobie dom ten, tu w sercu Wenecyi. Nieprawdaż, co za mieszanina różnorodnych przejawów piękna? Przedpotopowe wykopaliska zdają się urągać egipskim i jońskim sfinksom, spoczywających na wschodnich kobiercach, a przecież tchórzliwa tylko wyobraźnia zlęknie się tego chaosu. Ludzie zrobili sobie z czasu i miejsca rodzaj straszydła, które zohydza im wszelkie pojęcie wzniosłości Duch mój, na kształt tych zdobnych arabeskami kadzielnic, trawi się w ogniu i gorączce doczesnego bytu, dojrzewając do innych straszliwszych wizyi, czekających nas w kraju, gdzie się już sny rzeczywistością stają. Tu zamilkł nagle i zdawał się znów nasłuchiwać, a potem szepnął zaledwie dosłyszalnym głosem, te słowa biskupa Chichester.\n»O! czekaj na mnie, spotkasz mnie niebawem. W głuchej krainie pośród błędnych cieni«.\nRzekłszy to, wyprostował się, a potem opadł na otomanę, jak gdyby snem zmorzony. Musiał to być oczywiście skutek wina, które wypił w tak nadmiernej ilości. Jednocześnie prawie usłyszałem szybkie kroki na schodach, a potem stukanie do drzwi. Pospieszyłem otworzyć, obawiając się niepowołanych świadków. Paź to był z pałacu Mentoni, który wpadł, wołając:\n— Pani moja Marchesa Afrodite zmarła nagle, otruta. O piękna Afrodite.\nPospieszyłem do śpiącego, chcąc go obudzić, lecz członki jego były już sztywne, usta śmiertelnie blade, wzrok skamieniały. Powróciłem chwiejąc się do stołu i ręka moja napotkała rozprysły czarny puhar. Wtedy dopiero do świadomości mojej doszło poznanie straszliwej prawdy.\n↑ Poeta ma tu na myśli Byrona.


PTBG • Zobacz wątek - Badanie Graczy Komputerowych\nprzez Katarzyna Ziółkowska » Pt cze 05, 2009 12:44 pm\nzachęcam do wzięcia udziału w badaniu Graczy Gier Komputerowych,\nwyniki postaram się przedstawić już w sierpniu, mam nadzieję na ciekawą analizę :-)\na oto link do badania\nhttp://net-ankiety.pl/ankieta.php?id=vi ... 9zdvkjvx7b\nprzez Stanisław Just » Pn cze 08, 2009 2:58 pm\nJestem obecnie na IV roku psychologii UJ i bronię pracy magisterskiej za trzy tygodnie, tak że jestem w dość podobnej (do Twojej) sytuacji.\nOrganizowałem niedawno Badania Graczy - www.BadaniaGraczy.pl, które były sponsorowane przez CD Projekt.\nJeśli jesteś z Krakowa to moglibyśmy się spotkać i pogadać o Twoich badaniach, ponieważ najprawdopodobniej będę organizował w październiku II edycję "Badań Graczy", która zacznie się najprawdopodobniej od PGA, na które dostałem zaproszenie. Jednym z badań wtedy będzie dokładne spojrzenie na polskiego gracza... Czyli właśnie coś takiego, jak ty proponujesz.\nprzez Stanisław Just » Pn cze 08, 2009 3:23 pm\nMam jednak kilka uwag do twojej ankiety:\n- najczęściej (TERAZ) gram w grę A (ale w tym momencie gram tylko w tę grę [podkr. moderator], więc powiedzenie, że gram w nią "najczęściej" jest mylące), ale w grę B grałem najwięcej czasu w ogóle. -> trochę nieprecyzyjne\n- ile czasu przeznaczam tygodniowo? (nie ma podanej jednostki - w godzinach, w dniach, w minutach czy opisowo "dużo/mało") -> niektórzy dadzą godziny a inni opis, a pytanie będzie do wywalenia...\n- pomniejsze błędy - "są' zamiast "sa" lub "tę grę" zamiast "tą grę", "stnowczy", "skoplikowany"\n- w skali 1-3 środek powinien być obojętny a jest raczej pozytywny, czyli "całkiem ważne" zmieniłbym na coś bardziej neutralnego\n+ techniczne opracowanie całkiem fajne i przejrzyste :)\n- pamiętaj, że jeśli jest to w całości przez internet to próba musi być liczona w setkach osób i najlepiej, jeśliby się nie dało wypełnić ankiety dwa razy z jednego IP\n+ ogólnie ankieta mi się bardzo podoba :), tylko jej długość może trochę odstraszyć\nAkurat w przypadku biernika forma (gram w) "tę grę" jest poprawna, odwrotnie - "tą grę" - nie jest (za to narzędnik: z tą grą), choć błąd jest tak powszechny (niestety również w mediach), że mało kto go zauważa. Dlatego pozwoliłem sobie poprawić w tekście i podkreślić, lecz zostawić w zestawieniu usterek, żeby ktoś nie zrozumiał odwrotnie (początkowo sam dałem się złapać). :) - Gdyby cytaty były wzięte w cudzysłów, byłoby czytelniej.\nprzez Adam_Radzki » Pn cze 08, 2009 8:32 pm\nTeż badam graczy, ciekaw jestem Twoich założeń i dlaczego wybrałaś takie a nie inne pytania - i oczywiście wyników :) ?\nWypełnienie ankiety dla mnie jako gracza było ciężkie, kilka stron cech bardzo odstrasza, ale mam nadzieję, że uda Ci się zebrać odpowiednią ilość odpowiedzi.\nprzez Bartłomiej Piotrowski » Wt cze 16, 2009 8:05 pm\nRównież wypełniłem ankietę, aczkolwiek myślałem, że zwątpię.\nprzez Katarzyna Ziółkowska » Wt lip 07, 2009 11:10 am\nDziękuję bardzo za cierpliwość wszystkim wytrwałym:-)\nRównież za ważne spostrzeżenia. Czas naglił i nie zdążyłam chłodnym okiem spojrzeć na swoje badanie.\nZdaję sobie sprawę, że badanie jest mozolne i "można zwątpić" :-),\njednak niezbędne do wykreślenia profilu potrzeb Gracza.\nChciałabym się dowiedzieć, czy istnieje jakaś specyficzna konstelacja potrzeb u osób, które głęboko zanurzają się w rzeczywistość wirtualną, w porównaniu z profilem potrzeb osób słabo zanurzających się w rzeczywistość wirtualną.\nPowoli zbiera mi się grupa i mam nadzieję do końca lipca zamknąć już część badawczą.\nprzez Bartłomiej Piotrowski » Śr lip 15, 2009 10:31 am\nJeśli to nie stanowiłoby problemu, chętnie bym przeczytał Twoją pracę.\nprzez Jakub Marszałkowski » Pt paź 02, 2009 8:41 pm\nMam świadomość, że wykopuję nieco starszy temat, ale nie widzę wyników badań, ani informacji o ich zakończeniu, więc wnioskuję, że sprawa jest aktualna.\nNie znam się wprawdzie na metodologii badań osobowościowych, ale jako inżynier wiem, że urządzenie pomiarowe nie może wpływać na mierzoną wartość... Tymczasem zgodnie z moją wiedzą o graczach, większość z nich nie jest w stanie wypełnić takiego badania.\nPoza tym, że mam kontakt z graczami na co dzień (aż za dużo), prowadziłem na potrzeby własne oraz referatu „Ergonomia haseł” trochę badań nad reakcją graczy gier przeglądarkowych na interfejs stron służących do rejestracji. Konkluzja była prosta: im bardziej skomplikowany interfejs, tym więcej graczy odpadało na procesie rejestracji.\nW przypadku rejestracji składającej się z kolejnych stron i przycisków `dalej` – jak tutaj – na każdej ze stron odpadała część graczy, nie będąc w stanie przez nią przebrnąć. Na najprostszych stronach w rodzaju `wybierz rasę` (kliknięcie w obrazek) i tak odpadało dziesięć procent graczy. Na stronach `bardzo skomplikowanych`, w rodzaju `wybierz login i hasło`, potrafiło odpadać 30%.\nW tej ankiecie nie ma nagrody na końcu (nie chodzi o zarejestrowanie się w grze), stron jest 25 i każda wymaga masy skupienia i myślenia. Nie do wypełnienia dla gracza. Nie do wypełnienia dla internauty, który zainteresowanie tematem traci po czterdziestu kilku sekundach (były takie badania, ale nie potrafię ich teraz znaleźć).\nObawiam się więc, że jeżeli udało się kogoś zbadać, to głównie badaczy gier ;]\nMyślę też, że bardzo ciekawe byłoby badanie przypadków niewypełnienia tej ankiety. Na szybko przychodzą mi na myśl takie informatyczno-marketingowe współczynniki, jak procent odrzuceń, strona wyjścia, czas spędzony na stronie etc., ale z pewnością dałoby się to rozwinąć.\nprzez Jerzy Szeja » Pt paź 02, 2009 9:24 pm\nJakub Marszałkowski napisał(a): Nie znam się wprawdzie na metodologii badań osobowościowych, ale jako inżynier wiem, że urządzenie pomiarowe nie może wpływać na mierzoną wartość...\nZ całym szacunkiem, bo Kolega generalnie ma wiele bardzo wnikliwych i słusznych uwag, ale akurat z tym się nie zgodzę. Oczywiście, że badacz wprowadzą zmienną przez sam akt badania. Tak jest i musi być w naukach społecznych, ale tak jest też nawet w naukach ścisłych. Każdy instrument pomiarowy niepasywny wprowadza zmienną (np. oświetla obiekt w danej długości fali - a przecież są też konsekwencje np. zasady nieoznaczoności).\nBadanie pasywne ludzi jest możliwe, ale bardziej teoretycznie, niż praktycznie. Można np. nagrywać sesję RPG bez wiedzy graczy czy śledzić gry komputerowe w podobny sposób. Ale jest to często nieprawne oraz nie daje pełnego obrazu. Z punktu widzenia nauk społecznych czasami lepiej założyć filtr na wyniki uwzględniający to, że badani mają świadomość badania.\nNatomiast z pułapki wstępnych założeń badawczych w ogóle nie ma ucieczki, można co najwyżej potępiać świadome zwichrowania i nierzetelność, jak w osławionej "Grze w zabijanie" "badaczek" z KUL.\nprzez Jakub Marszałkowski » So paź 03, 2009 3:54 pm\nOczywiście się zgadzam, napisałem to zbyt ogólnie. W żaden sposób nie zamierzałem podważać stosowanych szeroko przez Kolegów i Koleżanki metod badawczych - jak chociażby obserwacji uczestniczącej.\nTu jednak mamy badanie ankietowe, gdzie - jak sądzę - poza nawias została wyrzucona ogromna większość graczy.\nMiałem podpowiadać jakieś rozwiązania w rodzaju `Google Analytics`, ale na ile sprawdziłem na szybko możliwości systemu net-ankiety użytego przez koleżankę, to podaje informacje o nieukończonych ankietach oraz o stronach, na których wypełnianie zostało przerwane. To da bardzo interesujące mnie dane ilościowe, czy odpadło 50%, czy 95% wypełniających, ilu na której stronie. Bardzo prosiłbym o podzielenie się takimi informacjami.\nWidzę też, że system pozwala na wgląd w dane z ankiet wypełnionych częściowo; to być może pozwoliłoby odpowiedzieć, jakimi cechami charakteryzowali się ci, którzy odpadli - w porównaniu do tych, którzy wypełnili ankietę do końca.\nW zasadzie Google Analytics dawałoby jeszcze tylko odpowiedź, skąd (w internecie) przychodzili badani.\nprzez Wojciech Rutkowski » Śr lis 18, 2009 4:10 pm\nNie chcę zakładać nowego tematu, żeby nie zaśmiecać forum, więc podłączę się do tego. Prowadzę badanie ankietowe do mojej pracy inżynierskiej na temat opakowań gier komputerowych. Będę bardzo wdzięczny za pomoc i wypełnienie ankiety:\nhttp://www.ankietka.pl/ankieta/30315/op ... rowej.html\nDzięki uprzejmości Stanisława Justa link do mojej ankiety znalazł się również na stronie http://www.badaniagraczy.pl\nprzez Michał Konkolewski » Wt kwi 20, 2010 8:37 am\njestem studentem psychologii UWr, wraz z kolegą chcemy przeprowadzić małe badania graczy gier internetowych. Mam pewne wątpliwości metodologiczne: czy opłaca się przeprowadzać ankietę poprzez internet (zamieszczając ją np. na forach) – wtedy mamy dużą pulę potencjalnych badanych – czy spróbować zebrać dane metodą kwestionariuszową bezpośrednio (wtedy wydaje się, że jakość takiej ankiety mogłaby być lepsza, jednak potencjalna liczba graczy znacznie się zmniejszy).


Utworzono: poniedziałek, 12, październik 2015 10:12\nW sobotę, 17 października odbył się turniej siatkarski w którym wzięły udział zespoły: Smoki ze Słupska, KSK Kołczygłowy, Drywa Kowalstwo Cewice oraz dziewczęca reprezentacja z Główczyc występująca pod na szybko wybraną nazwą "Dzikie Koty".\nNajsilniejszym składem który zaprezentował się na naszym turnieju był zespół KSK Kołczygłowy, który również w poprzednich latach okazywał się bezkonkurencyjny. Zawsze pewnie zajmował pierwsze miejsce na podium, nasz turniej traktując jako pole doświadczalne do wypróbowania swoich graczy. Gracze z Kołczygłów wygrali tego dnia wszystkie swoje mecze i zajęli I miejsce.\nDrugim zespołem, który uległ tylko triumfatorom na podium był skład - pierwszy raz prezentujący się w Główczycach - Drywa Kowalstwo z Cewic.W bardzo wyrównanym meczu z Kołczygłowami gracze z Cewic ulegli 15:25 oraz 19:25. Młodym graczom nie można odmówić ambicji i chęci walki o najwyższy laur, zabrakło jednak skuteczności przeciwko grającym w swoim najlepszym składzie Kołczygłowom.\nZespołem, który zajął trzecie miejsce jest często goszczący u nas zespół Smoków ze Słupska. Tym razem zespół pojawił się jedynie wyjściową szóstką, bez możliwości rotacji zawodnikami. Mimo ambitnej postawy i ofiarnej walki, skuteczności wystarczyło jedynie na zajęcie trzeciego miejsca.\nCzwartym teamem, który debiutował tego dnia w rozgrywkach z doświadczonymi zespołami był skład dziewcząt ćwiczących grę w siatkówkę pod okiem instruktora na hali, Pawła Łuczki. Uczennice gimnazjum i szkół ponadgimnazjalnych z gminy Główczyce z zaangażowaniem przystąpiły do wszystkich meczów, nie były jednak w stanie nawiązać równorzędnej walki z silniejszymi zespołami. "Dzikie koty", bo taką nazwę przyjął zespół na czas rozgrywek w dobrych nastrojach podeszły do turnieju traktując go jako okazję do zmierzenia się z przyjezdnymi zespołami.\nDziękujemy za sportową rywalizację!


Wnętrze lodziarni - Page 2\nTemat: Re: Wnętrze lodziarni 17.08.15 21:38\nZamówił dwie porcje lodów jagodowych i malinowych. Sam nie miał pojęcia, co mógł wybrać. Tyle smaków, tyle kolorów, tyle dobra. W miejscach takich jak to Hereward czuł się jak mały chłopiec, którego ojciec zabrał na wycieczkę do kawiarni w pobliskim mieście. Takie miejsca zazwyczaj pachną podobnie. I nawet rozmowy zdają się dotyczyć tego samego - błahych spraw, nieistotnych plotek. Resztki tytoniowego dymu ciągle lekko drapały w gardło.\nSpojrzał na kawałek papieru leżący na stoliku. Przyjrzał się rysunkowi.\n- Jak ci idzie malowanie? Talentu jak widać ci nie brakuje.\nJego siostra też tworzyła niesamowite obrazy. Tylko, że jej dzieła były jedynym sposobem komunikacji ze światem. I były dużo bardziej przerażające. Otrząsną się zanim ponure myśli zdążyły mu zająć głowę. Malunki Lyry były znacznie bardziej optymistyczne.\nJak zamierza ją badać? Nie miał pojęcia. Kazać jej robić jakieś dziwne rzeczy... I co? Pozmienia się, a on będzie na to patrzył, żeby potem wiedzieć to, co wie już teraz. Lyra ma niesamowite zdolności. Po pierwsze, musi dowiedzieć się o nich czegoś więcej, żeby przejść do badań.\n- Może na początek opowiedziałbyś mi coś o swoich umiejętnościach? Kiedy się zaczęły? Jak się rozwijały? Jakie są ograniczenia? Co możesz zrobić, a czego nie? Męczysz się przy próbach?\nUmilkł wyciągając pióro, kałamarz oraz kawałek pergaminu, na którym chciał zanotować spostrzeżenia swojej rozmówczyni.\nLody faktycznie były przepyszne, przyjemnie spływały po gardle łagodząc drapanie, pozostałość po papierosie. Malinowe chyba były jednak smaczniejsze. Mimo tych paskudnych pesteczek, które wchodziły między zęby. Drażniły i irytowały. Ale kto by się przejmował, kiedy wynagradzały te drobne nieprzyjemności takim smakiem.\nTemat: Re: Wnętrze lodziarni 17.08.15 23:07\nO tak, Lyra też zawsze miała ogromny dylemat, gdy już tu przychodziła. Zawsze patrzyła z niejaką zazdrością na wypasione desery, które zamożniejsi rodzice kupowali swoim dzieciom, bo sama nie mogła sobie na dużo pozwalać. Może jeśli stanie się bardziej znana jako artystka i będzie otrzymywać więcej zamówień, ta sytuacja się zmieni, kto wie?\n- Odkąd skończyłam Hogwart, zarabiam w ten sposób na życie – przyznała, kiedy mężczyzna zauważył jej rysunek, który naszkicowała czekając na niego. – Nie miałabym większych szans na dobry staż, więc zabieram sztalugę i farby, i staję sobie gdzieś na Pokątnej, czekając na klientów.\nByło jej jednak bardzo miło, że pochwalił jej talent. Uśmiechnęła się, a kiedy po chwili przyniesiono ich lody, jej oczy rozbłysły. Od razu wzięła łyżeczkę i spróbowała ich.\n- Są naprawdę fantastyczne! Dziękuję – powiedziała. Cieszyła się niemal jak dziecko, jednak Lyra wciąż nie straciła tej cudownej cechy, jaką było cieszenie się nawet z drobnych rzeczy. Kiedy było się biednym, tym bardziej doceniało się nawet drobiazgi. Zwłaszcza, kiedy na dokładkę było się osobą młodą, która nie zaznała w swoim życiu naprawdę poważnych problemów. Jeszcze.\nKiedy zapytał o jej umiejętności, przygryzła wargę, zamyślając się na moment.\n- Mama mówiła, że zaczęłam się zmieniać w ciągu godziny od urodzenia. Moje włosy zaczęły zmieniać kolory, a później za pomocą metamorfoz wyrażałam swoje potrzeby. Oczywiście nie kontrolowałam tego, dopiero będąc starsza zaczęłam się uczyć panowania nad przemianami, żeby móc używać ich w pełni świadomie – wyjaśniła. – Teraz potrafię sama zdecydować, co i kiedy chcę zmienić, tracę kontrolę tylko pod wpływem silnych emocji. Musiałam jednak się tego nauczyć, co oznaczało długie godziny stania przed lustrem i skupienia się na tym, żeby zmienić coś dokładnie tak, jak chcę.\nZnowu zjadła trochę lodów, wspominając swoje pierwsze próby. Kiedyś na przykład chciała metamorfować swoje włosy na słodkie, gęste loczki, a zamiast tego wyszła jej jakaś nieforemna strzecha. Nie wspominając o tym, że czasami zdarzało jej się nagle spontanicznie metamorfować w środku lekcji, lub przyjść na zajęcia z brwiami w dwóch różnych kolorach.\n- Zależy też, co chcę zmienić i jak mocno się nad tym skupiam. Zmiany włosów czy odcienia i faktury skóry są najłatwiejsze i właściwie ich nie czuję. Trudniejsze są zmiany obejmujące kości. Nie lubię na przykład metamorfować swojego wzrostu, bo to boli. Już wolę być taka niska, zresztą... Bycie niską wcale nie jest złe.\nWzdrygnęła się. Zdecydowanie nie lubiła rozciągać sobie kości. Zwykle zmieniała więc kolor włosów i fryzurę, odcień skóry czy rysy twarzy, bo to było proste i bezbolesne, a jednocześnie zazwyczaj wystarczające. No i też, tak na dobrą sprawę póki co nie miała poważnych powodów, żeby się zmieniać, robiła to po prostu dlatego, bo lubiła się swoją zdolnością bawić i starała się ją rozwijać.\nOstatnio zmieniony przez Lyra Travers dnia 27.07.17 1:06, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Wnętrze lodziarni 18.08.15 23:14\nPilnie notował to, co mówiła Lyra. Z jego notatek w prawdzie niewiele osób dałoby radę się rozczytać. Hereward lubił chaos. Ponoć tylko geniusze potrafią go ogarnąć. Cudzych notatek w podobnym stylu Barty by z pewnością nie zrozumiał. Swoje, to zupełnie inna sprawa. Niektóre informacje wydały mu się szczególnie interesujące. Je podkreślił podwójną linią. Po chwili większość pergaminu zajmowały niezbyt schludne litery, wyrazy rozrzucone po całym arkuszu. Hereward musiał przyznać, że przy listach starał się nieco bardziej.\nIm dłużej słuchał, tym bardziej dochodził do wniosku, że będzie potrzebował jeszcze kogoś do porównania zdolności. Czy każdy metamorfomag odkrywa je już w dniu narodzin? Bardzo szybkie uaktywnienie zdolności magicznych. Rodzice musieli być szczęśliwi, lewdie godzinę czekali, by upewnić się, iż ich dziecko nie jest charłakiem.\nZmiany zaczęły się od włosów, ich koloru. To też jest najłatwiejsze do zmodyfikowania. Wyrażanie emocji też jest ciekawe. Bardziej zaawansowana forma zaczerwienionych uszu. Barty zupełnie jednak nie spodziewał się, że metamorfomagowie mogą zmieniać inne części ciała niż głowa. Na wzrost nawet nie wpadł.\n- Czy zmienianie koloru skóry jest trudniejsze od robienia tego samego z włosami? Jak objawiały się metamorfozy przy zmianach nastrojów? Tylko włosy czy na przykład świńskie ryjki zamiast nosa?\nSpróbował sobie wyobrazić Lyrę z taką twarzą i mimowolnie się uśmiechnął. Może ją poprosi, żeby to zrobiła.\n- Pozwól na dość nieprzyjemne pytanie, ale jest ważne. Czy cierpisz na jakąś chorobę, która mogła wpływać na ujawnianie zdolności magicznych? Ewentualnie chorowałaś jako małe dziecko? Chodzi mi o coś poza problemami po tym nieszczęsnym zaklęciu - zapytał zamiast tego.\nŁyżeczka smutno zastukała w szklane dno pucharka. Nie wiedzieć kiedy, zjadł wszystkie lody. Szkoda, były takie smaczne. Ale z łakociami trzeba znać umiar. Gdyby się nie hamował nie zmieściłby się nawet w głównych wrotach do Hogwartu. Ktoś powinien pomyśleć o jakichś nietuczących słodyczach. Z drugiej strony, co on by wtedy robił? Pewnie spędziłby całe życie na jedzeniu odchudzających lodów. A przecież musi jeszcze na nie kiedyś zarobić. Dorosłość to jednak ciężka sprawa.\nTemat: Re: Wnętrze lodziarni 19.08.15 1:56\nLyra obserwowała ukradkiem, jak mężczyzna pokrywa kartkę zawiłymi notatkami. Próbowała do góry nogami coś rozczytać, ale miała z tym poważny problem, więc w końcu dała sobie spokój i skupiła się raczej na swoich lodach, które były naprawdę pyszne.\nO metamorfomagii wiedziała tylko tyle, ile wywnioskowała z własnych doświadczeń i wyczytała z książek, których też wiele nie było. Była to bardzo rzadka zdolność, więc nie miała zbyt wielu okazji do przebywania z innymi metamorfomagami. Ze swoich czasów z Hogwartu nie kojarzyła chyba żadnego, przynajmniej nie w najbliższych rocznikach. I z opowieści matki wynikało, że kiedy się urodziła, najpierw zmieniała włosy, a dopiero później metamorfozy zaczęły obejmować też inne części ciała, prócz oczu, które zawsze były jasnozielone jak oczy kota.\n- Nie, raczej nie – powiedziała. – Zmiany skóry i włosów są w zasadzie najprostsze, i one też najbardziej ulegają spontanicznym metamorfozom. Kiedy się denerwuję, końcówki moich włosów często przebarwiają się na inny kolor. O tak.\nZmieniła kolor końcówek swoich włosów na czerwone i uśmiechnęła się.\n- Zmiana w zwierzęce części ciała to mit. Nie potrafię wyczarować sobie ptasiego dzioba czy świńskiego ryjka, nie jestem animagiem – wyjaśniła. O metamorfomagii chodziły różne pogłoski, ale nie wszystkie były zgodne z prawdą. – Co najwyżej mogę nieco upodobnić swój nos do świńskiego ryjka...\nSkupiła się i po chwili jej mały, piegowaty nosek stał się szerszy i zadarty, na co dzieciak siedzący przy stoliku obok pisnął i pokazał ją palcem. Po chwili jednak przywróciła mu normalny kształt.\n- Z tego, co mi wiadomo, nie. Wiem, że w niektórych rodzinach zdarzają się różne choroby, ale ja chyba nic takiego nie odczułam, przynajmniej nie w dotychczasowym życiu – odpowiedziała. – Moim jedynym „defektem” była ta metamorfomagia. Bo zaklęcie to już inna sprawa... Po prostu miałam pecha.\nWzruszyła nieznacznie ramionami. Czasu nie cofnie. Po prostu stała w złym miejscu, oberwała jakąś mało znaną i w dodatku prawdopodobnie błędnie rzuconą klątwą, bo po uczniach jednak trudno oczekiwać biegłej znajomości tego rodzaju zaklęć. Tak czy inaczej, to nie skończyło się dla niej dobrze, na kilka tygodni przed końcem szóstej klasy wylądowała w Mungu na dosyć długi czas, i do szkoły wróciła dopiero we wrześniu, na siódmy rok, już odarta z marzeń o aurorstwie, bo wtedy była naprawdę osłabiona i w ogóle nie chciano nawet jej puścić do szkoły, ale się uparła, bo chciała ukończyć Hogwart normalnym trybem. Teraz jednak było już dużo lepiej, choć eliksiry nadal musiała w miarę regularnie brać. O pracy aurora mogła co najwyżej posłuchać od brata i jego znajomych. Ale może nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło? Niewykluczone, że nawet gdyby mogła iść na kurs, i tak okazałaby się zbyt delikatna i wrażliwa na ten zawód, bo jednak umiejętności to nie wszystko. Lyra zdecydowanie miała duszę artysty, delikatną, często nie przystającą do szarej rzeczywistości.\nTemat: Re: Wnętrze lodziarni 19.08.15 22:23\nNie lubił kiedy ktoś czytał jego notatki. Nikomu w prawdzie tego nie mówił i raczej nie robił problemów, gdy ktoś próbował. Ale nie lubił. Dlatego nie starał się zlikwidować chaosu, który w nich gościł. Widział, jak błądzi wzrok Lyry, jak zerka na arkusz. Nie miał pretensji. On też zawsze zapuszczał żurawie w cudze zapiski. Był to odruch silniejszy od niego. I podejrzewał, że w tej słabości nie jest osamotniony. Szczególnie w przypadku, gdy notatka sporządzania jest podczas rozmowy twarzą w twarz, bez asysty osób postronnych. Nie zwracał więc uwagi na bardziej lub mniej ukradkowe spojrzenia rzucane w stronę pergaminu. Robił swoje z uśmiechem na ustach. Tak naprawdę była tylko jedna sytuacja, kiedy nie pozwalał na oglądanie czyichś zapisków. Ściśle związane to było z jego zawodem. Precyzując, chodzi o egzaminy i tak zwane ściąganie. Tego jako nauczyciel nie pochwalał. Nie mógł przecież! Choć, trzeba przyznać, że czasem przymykał oko. Uczniowie oczywiście myśleli, że go przechytrzyli, a on nic nie zauważył. I wcale nie zamierzał wyprowadzać ich z tego błędu. Sam też w nim żył. Zrozumiał go dopiero, gdy stanął po drugiej stronie barykady jako egzaminator, podły agresor, a nie rozpaczliwy obrońca bez zapasów amunicji. Pomny jednak tych okropnych przeżyć przymykał czasem oko na dostawy od sojuszników w ciężkim boju sprawdzianów wiedzy. I odwracał wzrok zawsze na czas, by nie musieć reagować.\nParsknął cicho, kiedy Lyra zmieniła swój nos w świński ryjek. Wyglądała z nim przezabawnie. Kuriozalnie wręcz. Zwłaszcza z tymi piegami. Hereward nie widział w życiu zbyt wielu świń, ale był pewien, że nie mają takich rudych kropek wokół nozdrzy.\n- Powinnaś do repertuaru ulicznego artysty dorzucić ten numer. Naprawdę. Kto wie czy nie zarobiłabyś nawet więcej niż na obrazach.\nMrugnął do chłopca wpatrzonego w Lyrę porozumiewawczo. Tak, to z pewnością robiło wrażenie na dzieciakach.\n- Żadne tygrysie pazury i orle szpony nie wchodzą w rachubę, rozumiem?\nMoże to i lepiej. Niech animagia pozostanie animagią, a metamorfomagia... Właśnie.\nWysłuchał opowieści o chorobach. Zrobiło mu się głupio, że o to zapytał. Musiał, ale może powinien być delikatniejszy? Tak, na pewno. Dziewczyna pewnie ciężko to przeżyła, a on głupi gada o takich bzdurach.\n- Życie układa się różnie, czasem zupełnie nie tak jakbyśmy chcieli. Ale może i tak przybiera najlepszy możliwy scenariusz? Chodzi mi o to, że nie wiesz, co by się stało na kursie. Albo po nim. Z doświadczenia mogę ci powiedzieć, że ta praca jest zupełnie inna niż się z początku wydaje. - Bawił się łyżeczką w pustym pucharku, krępując się, by spojrzeć Lyrze w oczy. Jak prawdziwy facet, bał się mówić o uczuciach. Zaraz pewnie pójdzie zapalić. - W każdym razie, może nie ma czego żałować? Przepraszam na chwilę, muszę wyjść na papierosa - uśmiechnął się przepraszająco. Po drodze zamówił dla Lyry herbatę, którą zdążyli przynieść zanim wrócił. Wraz z nim przybył delikatny zapach tytoniowego dymu.\n- Na czym to my...? Ach, tak. Jak bardzo jesteś w stanie zmieniać wzrost? Próbowałaś mieć dwa metry? Ogranicza cię raczej ból czy możliwości? I jeśli nie masz nic przeciwko, chciałbym się umówić na testy. Niegroźne, spokojnie. Myślę, że konsultacja z uzdrowicielem nie powinna zaszkodzić. Choć to może w jakimś późniejszym etapie. Oczywiście, jeśli się zgodzisz.\nSzybko zrobił w myślach listę uzdrowicieli, których mógłby poprosić o pomoc. Przychodził mu do głowy jeden. A raczej jedna. Ale to później.\n- Co z ubytkami? Jeżeli skracasz włosy to masz ich więcej, są grubsze? A jeśli wydłużasz cieńsze i mniej? Czy nie zauważyłaś takiej prawidłowości? A efekty zaklęcia, jakoś wpłynęły na te zdolności?\nDalej pilnie notował każdą informację ograniczając liczbę ludzi zdolnych rozczytać zapiski z niewielu do dwóch. Siebie i jakiegoś szczęśliwca.\nTemat: Re: Wnętrze lodziarni 20.08.15 0:55\nLyra i tak nie była w stanie praktycznie nic odczytać. Robiła to raczej z ciekawości, zastanawiała się bowiem, jakie aspekty metamorfomagii najbardziej go zainteresowały. Rzeczywiście była ciekawską osóbką. Może to i było infantylne, ale czasami pokusa bywała zbyt silna.\nO tak, ta metamorfoza była dosyć zabawna. Nawet sama Lyra parsknęła śmiechem, chociaż nie mogła sama siebie widzieć. Ale rzeczywiście musiałaby przyznać, że świński ryjek w połączeniu z piegami mógł wyglądać osobliwie. Często jednak lubiła metamorfować się przy lustrze w ramach ćwiczeń. Tak poza tym lubiła jednak swój naturalny wygląd: niski wzrost i drobną sylwetkę, zielone oczy, rude włosy i bladą skórę usianą piegami, szczególnie na nosie i kościach policzkowych.\n- Całkiem możliwe. W Hogwarcie często musiałam zabawiać kolegów przemianami przy stole – powiedziała, wspominając te czasy. Jej przemiany często stanowiły lubianą rozrywkę podczas posiłków czy przesiadywania w pokoju wspólnym. I choć Lyra często lubiła chodzić swoimi drogami i nie miała zbyt wysokich potrzeb towarzyskich, z reguły chętnie ulegała prośbom kolegów i metamorfowała się. Niektóre koleżanki natomiast często zazdrościły jej tego daru.\n- Nie – powiedziała. – Wchodzą w grę tylko ludzkie warianty przemian.\nNie gniewała się o pytanie o choroby. Rozumiała, że pewnie go to ciekawiło, zwłaszcza że wśród czarodziejów, szczególnie tych czystej krwi, takie przypadki były dosyć powszechne. Klątwa natomiast była po prostu bardzo pechowym wypadkiem, który mógł się przydarzyć każdemu.\n- Brat zawsze opowiadał mi fantastyczne rzeczy o aurorstwie i będąc młodsza, nie chciałam zauważać tych złych stron, byłam w niego wpatrzona jak w obraz i chciałam pójść w jego ślady – powiedziała. – Ale teraz czasami obawiam się... że mogłabym się okazać zbyt wrażliwa. Nie jestem tak dzielna, jak Garrett, ale nadal bardzo go za to podziwiam.\nWestchnęła. Zresztą, naiwne młodzieńcze marzenia nie zawsze musiały wyjść na dobre. Pewnie gdyby poszła na kurs i została z niego wyrzucona, przeżywałaby to wszystko jeszcze bardziej i miałaby poczucie, że zawiodła siebie i brata. Ale nie wie i się nie dowie, jak by to wyglądało.\nMężczyzna na chwilę wyszedł. Lyra cierpliwie zaczekała przy stoliku, po chwili przyniesiono jej herbatę, którą dla niej zamówił. Po chwili wrócił, wnosząc za sobą dziwny zapach. Lyra leciutko zmarszczyła nakrapiany nosek.\n- Myślę, że tak stopniowo, nie na raz... dałoby się – odpowiedziała po chwili namysłu, choć wzdrygnęła się na samą myśl, jak cholernie musiałoby boleć rozciągnięcie się o pół metra. – Ale aż tyle nie próbowałam, nie potrzebowałam tego.\nUpiła łyczek herbaty. Lody były już wspomnieniem, ale herbata także okazała się bardzo dobra.\n- Jeśli uważasz, że to konieczne, to dobrze. Zgadzam się – powiedziała, gdy wspomniał o testach. Cóż, miała nadzieję, że nie będą bolały. Zastanawiała się, na czym mogłyby polegać, w końcu nigdy nie uczestniczyła w czymś takim.\n- Nie, raczej nic takiego nie zauważam. Choć oczywiście mogę sprawić, żeby były gęstsze lub rzadsze – odpowiedziała.\nChwyciła pojedynczy kosmyk, bawiąc się nim od niechcenia.\n- Jeśli chodzi o zaklęcie... Przez pierwsze tygodnie nie metamorfowałam się. Byłam... w zbyt wielkim szoku po tym wszystkim i straciłam kontrolę nad zmianami. Później jednak, kiedy najgorsze minęło, znowu zaczęłam się zmieniać.\nPierwsze tygodnie po oberwaniu klątwą były najgorsze. Lyra sporo czasu spędziła w zaczarowanym śnie, w który celowo ją wprowadzono, a i później było trudno, bo bardzo cierpiała i trudno było jej się skupić na czymkolwiek innym. Większość czasu leżała, wpatrując się w ścianę i sufit i starając się myśleć o czymkolwiek, byle nie o bólu i zawiedzionych nadziejach.\nTemat: Re: Wnętrze lodziarni 22.08.15 18:51\nHereward nie podzielał tego zafascynowania pracą aurora. Co roku przynajmniej połowa uczniów Hogwartu pragnęła zostać jednym z walczących z czarnoksiężnikami bohaterów. Niezważając na trud, jaki trzeba podjąć, na lata ciężkiego treningu i nauki, na niebezpieczeństwo towarzyszące wykonywanemu zawodowi. A na to, że dwie trzecie z nich z pewnością nie dostanie się nawet na kurs lub odpadnie z niego po pierwszych miesiącach. To była ciężka droga usiana wyrzeczeniami i przeszkodami, które zdają się być nie do pokonania. Barty uległ tej modzie raz, na szczęście zaliczył się do tych, który pożegnali się z karierą aurora już na etapie testów. Teraz cieszył się, że tak jego życie się potoczyło. Gdyby go przyjęli pewnie byłby obecnie zgorzkniałym, niezadowolonym z życia pogromcą czarnoksiężników albo zaledwie marmurowym nagrobkiem. Znalazł drogę dużo lepszą, dużo ciekawszą. Choć mniej niebezpieczną i pewnie nie tak ekscytującą. Ale to mu odpowiadało. Nie tęsknił za wielkimi wrażeniami rozpalającymi jego serce w skrajnych uczuciach. Niezbędną do życia adrenalinę serwował Hogwart, w dawce idealnej. Choć może ostatnio nieco zawyżonej. Pomyślał o Horacym, o stypie, która nie tak dawno się odbyła. Takich przeżyć wolałby sobie oszczędzić. Kolejna osoba, z którą się zaprzyjaźnił nie żyła. Wszystkie mroczne historie z jego życia powracały i bombardowały go smutkiem, żalem i cierpieniem. Nie chciał więcej płakać, czuć tej przytłaczającej beznadziei. Ale za każdym razem, kiedy myślał, że wreszcie się jej pozbył działo się coś takiego. Wszystko wracało.\nNie. Dość. Nie czas o tym myśleć, nie miejsce na to. Nie przy młodej, radosnej dziewczynie. Nie będzie jej obarczał swoimi smutkami. Uda się na coś mocniejszego z jej bratem, to pomoże. Tak, to zdecydowanie lepiej mu zrobi.\nOdchrząknął wyrywając się z zamyślenia. Jego ręka, mimo braku współpracy z mózgiem, pokrywała kartkę notatkami.\n- Dziękuję. Nie chciałbym ci zrobić krzywdy, a dużo bezpieczniej poczuję się mając wykwalifikowanego uzdrowiciela pod ręką.\nNaprawdę bał się, że mógłby jej coś zrobić. Nie tak dawno przecież przeżyła szereg bardzo nieprzyjemnych rozczarowań. Hereward nie zniósłby myśli, że dołożył jeszcze jedną cegiełkę do budowy ściany odgradzającej ją od marzeń.\n- Ciekawe, skąd w takim razie bierzesz budulec niezbędny do wydłużenia włosów. To naprawdę niesamowite, jeśli twoje ciało potrafi tak kontrolować magię. Prześcigamy się w wymyślaniu zaklęć, które wydłużają bądź skracają włosy, a ty... Ty to robisz ot tak, równie naturalna rzecz jak chodzenie. Niezwykłe, naprawdę niezwykłe.\nSkoro zaklęcie jej nie zaszkodziło, to bardzo dobrze. Inaczej testy, którym by ją poddał nie miałby żadnego znaczenia. Zdeformowane przez urok zdolności Lyry nie mogłyby zostać podstawą jego badań. Niewspółmierność. To jedno słowo przekreśliłoby całą jego pracę.\n- Czyli to, że negatywne emocje potrafią odebrać zdolności metamorfomagii to nie jest kolejna bajka? Tak jak z patronusem? A czy zdolności mogą się jakoś zmienić albo ograniczyć, analogicznie do tego zaklęcia? Na przykład, nie będziesz mogła mieć czarnych włosów albo zielonych oczu?\nTemat: Re: Wnętrze lodziarni 22.08.15 23:39\nZ bardziej realistycznego punktu rzeczywiście tak było. Ale większość nastolatków na etapie Hogwartu, z Lyrą włącznie, nie pojmowała jeszcze powagi sytuacji i łudziła się pięknymi marzeniami o czynieniu dobra, walce ze złem i pracy pełnej wrażeń. Kiedy jednak pomieszkała trochę z Garrettem i widziała, jak wracał po pracy, zaczęła sobie uświadamiać, że to wcale nie jest takie piękne i cudowne. Że aurorstwo to także mnóstwo stresu i mniej przyjemnych zadań, którym mogłaby nie podołać, i pewnie faktycznie wyleciałaby z kursu. Czy chciała, czy nie, nie była taka, jak jej brat. I za jakiś czas może będzie wdzięczna losowi, że jednak jest artystką, bo to przecież dużo bezpieczniejsza praca, nawet jeśli niezbyt stabilna, jeśli chodzi o zarobki.\nPraca w Hogwarcie mogła rzeczywiście być bardzo ciekawa dla kogoś, kto miał cierpliwość do nauczania i wystarczającą siłę przebicia, żeby faktycznie kogoś czegoś nauczyć. Bo tak nieśmiała osóbka jak Lyra pewnie miałaby z tym problem, choć Hogwart oczywiście lubiła i już zaczynała trochę za nim tęsknić.\n- Mhm... To dobrze. Mam nadzieję, że dam sobie z tym radę – powiedziała, sącząc swoją herbatę. Nieco się wystraszyła tej wzmianki o zrobieniu krzywdy. Co takiego miał zamiar z nią robić? Nie dała jednak po sobie poznać tego chwilowego lęku i przywołała na twarz lekki, ufny uśmiech.\n- Szczerze to... nie mam pojęcia. Nigdy tak się nad tym nie zastanawiałam, po prostu to robiłam. Ot tak, kiedy tego chciałam, choć oczywiście najpierw musiałam się nauczyć, jak zmienić dokładnie to, co chcę zmienić – powiedziała. Teraz, gdy już to w miarę opanowała, dla niej metamorfozy były czymś całkowicie oczywistym, nie zastanawiała się nad nimi aż tak bardzo szczegółowo. Po prostu... magia. Równie dobrze można by się zastanawiać, jakim cudem animag potrafi przemienić się w zwierzę, co też z pewnością było niesamowite i może nawet trudniejsze do wyjaśnienia niż umiejętność skrócenia lub wydłużenia włosów.\n- Niestety tak jest. W każdym razie... Ja tak miałam. Tylko na kilka tygodni, ale byłam w takim stanie, że nie potrafiłam się normalnie metamorfować – powiedziała z żalem. – Bałam się, że straciłam tę zdolność, ale na szczęście później do mnie wróciła.\nStrata metamorfomagii niewątpliwie byłaby dla Lyry bardzo przykrym ciosem, bo lubiła tę zdolność i cieszyła się, że otrzymała tak wyjątkowy talent. Na szczęście jednak jej nie utraciła. Z tego, co czytała o metamorfomagii w książkach, wynikało że w przypadku silnych wstrząsów emocjonalnych możliwe były krótsze bądź dłuższe okresy wyłączenia się zdolności.\n- Właściwie nie wiem, czy to miało coś wspólnego z samą klątwą jako taką, czy po prostu ze stresem i ogólnie kiepskim stanem, jaki to zaklęcie spowodowało – dodała po chwili, upijając kolejny łyk herbaty. Raczej obstawiała to drugie, czyli swój kiepski stan, stres i reakcję emocjonalną na te doświadczenia, tak trudne dla młodej, dopiero wkraczającej w życie nastolatki. To, co czytała, też wydawało się przemawiać za tym rozwiązaniem.\nTemat: Re: Wnętrze lodziarni 02.09.15 18:48\nDoskonale.zdawał sobie sprawę, że nie każdy się nadaje.do bycia nauczycielem. Niewielu również tego chce. I dobrze. Tak samo nie ma wielu osób, które pragnęłyby pracowania jako prawnik, gajowy, barman czy sprzedawca. I pewnie jest też wielu ludzi, którym wykonywana praca zupełnie nie przypada do gustu. Herewardowi szkoda było takich ludzi. On odnalazł się na stanowisku profesora przekazując uczniom wiedzę o transmutacji. I życzył każdemu, żeby znalazł coś, co będzie mu dawać satysfakcję. Miał szczerą nadzieję, że Lyra odszuka coś, co wypełni lukę po niespełnionym marzeniu o zostaniu aurorem. Musiał przyznać, że zdolności, o których mu mówiła z pewnością by się jej przydały. Metamorfomagia otwierała niezwykłe możliwości. Dziewczyna co rusz na jego oczach zmieniała swój wygląd. Gdyby chciał ją naśladować musiałby użyć przynajmniej czterech różnych zaklęć, a osiągnięcie niektórych efektów zdawało mu się niewykonalne bez drobnej pomocy eliksirów.\n- Mogę cię prosić o kilka włosów? Chciałbym je zbadać, sprawdzić czy może różnią się jakoś od zwykłych . Nie martw, się nie planuję żadnych eliksirów wielosokowych,. Choć jeśli się zgodzisz chciałbym też kiedyś zrobić jakieś testy z tym związane. Najlepiej jakby te włosy były po różnych przemianach. I kilka naturalnych.\nWłaśnie zaczął się zastanawiać, w kogo by się zmienił gdyby Lyra przybrała wygląd czarnookiej szatynki bez piegów, nieco grubej i niziutkiej. Przypuszczał, że dalej zostałby rudowłosą dziewczyną siedzącą na przeciwko. Ale nie miał pewności. Nie miał badań, a dla nauki jego przypuszczenia nie miały żadnego znaczenia. Co innego badania, te potrafią zmieniać świat.\nKolejną kwestią był brak znajomych alchemików. Kiedyś poprosiłby Horacego. Ale teraz... Teraz musiał znaleźć godne zastępstwo, co nie będzie łatwe. Najlepiej poszukać kogoś w Mungu. Ech, szkoda, że nie pomyślał o tym nieco wcześniej. Mógłby wykorzystać swój pobyt w szpitalu dużo lepiej niż na leżeniu w łóżku i zastanawianiu się, co zrobił źle podczas tej przeklętej stypy. Wyszło, że po prostu nie powinien się tam w ogóle pojawiać. Miał tylko nadzieję, że awersja do winogron okaże się tymczasowa.\n/mała zmiana czasowa z mojej strony, przepraszam//tak późno, bo poprawki, postaram się poprawić!


PŚ w skokach: Żyła i Stoch na podium. Takiej sytuacji wcześniej nie było - Dziennik.pl\n18 grudnia 2018, 13:19 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nPo siedmiu z 28 konkursów indywidualnych Pucharu Świata w skokach narciarskich dwóch Polaków znajduje się na podium klasyfikacji generalnej. Drugi jest Piotr Żyła, a trzeci Kamil Stoch. Takiej sytuacji wcześniej nie było. Prowadzi Japończyk Ryoyu Kobayashi.\nStoch broni wywalczonej w poprzednim sezonie Kryształowej Kuli i od początku wymieniany był w gronie faworytów. W żadnym z dotychczasowych konkursów nie zajął miejsca gorszego niż dziewiąte i na koncie ma 365 punktów.\nTrzykrotny mistrz olimpijski na tym etapie jeszcze nie miał takiego dorobku, nawet w cyklu 2013/14, kiedy po siedmiu konkursach był liderem. Wówczas wystarczyło do tego 310 pkt. W tym sezonie taki wynik nie dałby piątej pozycji.\nSporą niespodzianką jest natomiast postawa Żyły. Blisko 32-letni skoczek wcześniej zapracował na miano nieobliczalnego - w dorobku ma brązowy medal mistrzostw świata Lahti 2017 i drugie miejsce w Turnieju Czterech Skoczni w tym samym sezonie. Teraz jednak imponuje regularnością. Najsłabszy wynik to szósta pozycja w Wiśle. Łącznie zgromadził 445 pkt.\nJedyne czego Polakom brakuje to indywidualnego zwycięstwa, bo triumfować udało im się tylko w jedynym dotychczasowym konkursie drużynowym - na inaugurację w Wiśle. Żyła trzykrotnie był drugi i dwa razy trzeci. Stoch ma na koncie jedno drugie miejsce i dwa trzecie.\nNa przeszkodzie staje przede wszystkim Kobayashi. 22-letni Japończyk odniósł cztery zwycięstwa i ma 550 pkt. Wysoka forma na początku sezonu nie zawsze jednak przekłada się na triumf końcowy. W sezonie 2015/16 Słoweniec Peter Prevc dominował do samego końca. Rok później jednak jego młodszy brat Domen po świetnym starcie kompletnie przepadł.\nCzołówka klasyfikacji generalnej Pucharu Świata (po 7 z 28 konkursów):\nKalendarz pozostałych konkursów sezonu 2018/19 Pucharu Świata w skokach narciarskich: Turniej Czterech Skoczni: 30 grudnia 2018 Oberstdorf (Niemcy) 1 stycznia 2019 Garmisch-Partenkirchen (Niemcy) 4 stycznia 2019 Innsbruck (Austria) 6 stycznia 2019 Bischofshofen (Austria)\n1 lutego 2019 Oberstdorf (Niemcy)\n15 lutego 2019 Willingen (Niemcy) - drużynowy\nTurniej Raw Air: 9 marca 2019 Oslo (Norwegia) - drużynowy 10 marca 2019 Oslo (Norwegia) 12 marca 2019 Lillehammer (Norwegia) 14 marca 2019 Trondheim (Norwegia) 16 marca 2019 Vikersund (Norwegia) - drużynowy 17 marca 2019 Vikersund (Norwegia)\nskosnooki juz im nie odpusci i bedzie panem nr .1\nGratulacje. Nauka nie "poszła" w las. Za dziecka oglądali jak skaczą "koniki polne" i się uczyli. Od zwierząt (ptaszków,motyli) można dużo się nauczyć (jak się fruwa).\nTeraz to bedzie skok w bok :) Leć Pioter, Leć!\nPiotrek Żyła wreszcie pokazał na co go stać. Ciężko pracował przygotowując się do sezonu.