Download: Opera 10.60 - IDG.pl\tMenu\nFinalne wydanie 10.60 norweskiej przeglądarki Opera, jednej z najpopularniejszych aplikacji tego typu. Największe zalety Opery to szybkość działania i obsługa wszystkich najważniejszych i najnowszych standardów sieciowych. Według autorów, nowa Opera jest o 50% szybsza, niż poprzednia wersja. Inne nowości to usługi geolokalizacyjne, obsługa firmowanego przez Google formatu wideo WebM, narzędzi Web Workers HTML5 czy Appcache. Użytkownicy nowej Opery zauważą także nieznaczne zmiany w interfejsie aplikacji.\nNazwa pliku: Opera_1060_int_Setup.exe\n[inne wersje programu Opera 10.60]\nFinalne wydanie 10.60 norweskiej przeglądarki Opera,\nNa stronie unite.opera.com/applications/ znajduje się repozytorium dodatków poszerzających możliwości Unite - wśród nich znaleźć można m.in. zintegrowany klient serwisu mikroblogowego Twitter, narzędzie File Uploader (przesyłanie plików na komputer domowy z dowolnego miejsca) czy menedżer zadań. Oprócz samej przeglądarki,


Jakie będzie jutro? czyli raport roczny Audi 2013 - ForumSamochodowe.com\ndodany przez niems, 12 Marzec 2014 w Nowości Audi\n„Jakie będzie jutro?” czyli raport roczny Audi 2013\n· Innowacje w Audi: sekcja raportu koncentrująca się na przyszłości.\n· Axel Strotbek, członek zarządu Audi AG ds. finansów, mówi: „Nasz nowy raport roczny pokazuje, co tak naprawdę interesuje nasze społeczeństwo, jakie pomysły chcemy wykorzystać do kształtowania jutra oraz to, co sprawia nam przyjemność.”\n· Multimedialne wydawnictwo z zastosowaniem rozszerzonej rzeczywistości\nIngolstadt, 11 marca 2014 r. Noszący tytuł „Jakie będzie jutro?” raport roczny Audi za rok 2013 koncentruje się na przyszłości, ale ujawnia również czym cztery pierścienie interesują się dziś. Jeden z rozdziałów umożliwia interesujące spojrzenie na świat Audi, a nowo zaprojektowana sekcja finansowa dokumentuje gospodarczy rozwój Grupy Audi w ostatnim roku.\n„Nasz nowy raport roczny pokazuje to, co interesuje nasze społeczeństwo, jakie pomysły chcemy wykorzystać do kształtowania jutra i jakie rzeczy sprawiają nam przyjemność.” – wyjaśnił Axel Strotbek, członek zarządu ds. finansów i organizacji Audi AG. „W trzech rozdziałach („myśl”, „działaj” i „graj”) przyglądamy się tym ekscytującym kwestiom z bardzo rożnych perspektyw.”\nW rozmowie z trenerem FC Bayern, Pep’em Guardiolą, Rupert Stadler, prezes zarządu Audi AG, omawia przemyślenia związane ze zwycięstwami i porażkami, odwagą i motywacją w sporcie i w biznesie. Z kolei pilot Nicole Zdebel, siada do wygodnego, testowego Audi A6 Avant i pozwala, by system zdalnego prowadzenia zajął się przejazdem z lotniska w Monachium do centrum miasta. To jeden z innowacyjnych kroków w przyszłość, opisany w artykule dotyczącym inicjatywy Audi Urban Future i przenoszący czytelników w rok 2030.\nDzięki technice rozszerzonej rzeczywistości, czytelnicy mogą bezpośrednio z wersji drukowanej raportu przejść do wersji multimedialnej na smartfony lub tablety.


Śniegowce błyszczące - duży wybór. Najlepsze ceny. Sprawdź na okazje.info.\nTommy Hilfiger botki, śniegowce ocieplane z cekinami Model : T3A6 - 30471 - 0737800 - FUR BOOT BLUE kolor: GRANAT MATERIAŁ Wierzch: skóra naturalna - zamsz, cekiny Podszewka: futro syntetyczne Wkładka...\nKod_producenta: TH 0737800 granat\nDziecięce śniegowce włoskiej marki Primigi w kolorze czarnym z błyszczącą ozdobą w postaci kokardki. Cholewka wykonana z naturalnej skóry zamszowej. Wnętrze ocieplone kożuchem syntetycznym, wkładka fi...\nOcieplenie: filc, kożuch syntetyczny\nWierzch materiał: GORE-TEX, nubuck, skóra naturalna, welur, zamsz\nPrzystosowane do niskich temperatur śniegowce Moon Boot. Cholewkę butów wykonano z pięknej imitacji skóry, wyglądem zbliżonej do skóry naturalnej. To popularny materiał, który nie wymaga szczególnej p...\nButy MOU - Eskimo 24 FW101046B CBKG\nZgrabne botki firmy Mou. W sezonie jesienno-zimowym warto wybrać buty z nubukową cholewką, która dzięki miękkiej, ale jednocześnie grubej strukturze, zapewni stopom komfort i solidność. Ocieplane buty...\nOferty, które mogą Cię zainteresować przy przeglądaniu ofert Śniegowce błyszczące\nŚniegowce błyszczące - porównaliśmy ceny 42 ofert i wybraliśmy kody rabatowe, promocje, wyprzedaże oraz tanie oferty. Najlepsza z dostępnych promocji pozwala na oszczędność aż 25%. Aby użyć kuponu rabatowego skopiuj kod, przejdź do sklepu i wklej go w koszyku.\nDziecięce śniegowce włoskiej marki Primigi w kolorze czarnym z błyszczącą ozdobą w postaci kokardki. Cholewka wykonana z naturalnej skóry zamszowej. Wnętrze ocieplone kożuchem syntetycznym, wkładka filcowa. Podeszwa to wysokogatunkowe tworzywo z lekkim bieżnikiem. W obuwiu zastosowano technologię Go...\nButy Śniegowce damskie Dziecko Buty dla dzieci Śniegowce męskie Śniegowce dziecięce Kobieta Śniegowce Czarne buty Buty dla dziewczynek Buty skórzane Śniegowce Moon Boot Buty Moon Boot Buty bez sznurówek Buty zamszowe Buty na rzepy Czarne śniegowce Buty z cekinami Brokatowe buty Błyszczące buty


Sakiewicz: Kompromis proponowany przez prezydenta będzie miał szersze poparcie w parlamencie | Niezależna\nSakiewicz: Kompromis proponowany przez prezydenta…\nPrezydent zabiera głos po wyroku TK. Złoży do Sejmu projekt zmian ustawy o planowaniu rodziny\nDecyzja Trybunału nie mogła być aż tak szczegółowa i objęła każde życie, w tym życie dzieci, które nie mają szans na przeżycie. (...) Była to propozycja, by ratować dzieci, która mają np. Zespół Downa, Zespół Turnera, niedowład, czy niesprawność części organizmu. Jednocześnie pozostawić wyborem matki przypadek, gdy dziecko i tak nie ma szans na przeżycie. To rozróżnienie, chociaż w prawie jest wąską różnicą, w praktyce stanowi ogromną różnicę. Tym bardziej, że przypadki letalne to jest kilka procent, a przypadki z Zespołem Downa to jest np. 50 procent. To jest ogromna różnica i generalnie zdecydowana większość dzieci upośledzonych będzie objęta obroną prawną, jeżeli by w takiej formie przeszła ta poprawka pana prezydenta\nRedaktor naczelny Gazety Polskiej został zapytany, czy nie powinno się zmienić zapisu z prawdopodobieństwa wystąpienia ciężkich schorzeń na ich stwierdzenie.\nWiadomo, że jeżeli dziecko nie ma mózgu, to nie ma szansy - w myśl obecnej wiedzy medycznej - na przeżycie. Prawdopodobieństwo jest niemal stuprocentowe. Przy innych wadach może być większy problem, ale mówimy tu wciąż o kilku przypadkach w skali roku. Natomiast na pewno wysokiego prawdopodobieństwa, czy wręcz nie ma w ogóle prawdopodobieństwa, że dziecko umrze przez Zespół Downa, czy Zespół Turnera, lub gdy ma niedowład, albo brakuje mu jednej dłoni. Wiadomo, że nie oznacza to, że to dziecko umrze, tylko będzie żyło. Ma szansę na życie. Będzie mu trudniej, ale może być szczęśliwym, jego rodzice mogą być szczęśliwi\n- uważa Sakiewicz.\nMikołaj Pawlak: "Macie prawo głoszenia swoich poglądów, ale nie wciągajcie w to dzieci!"\nZdaniem redaktora naczelnego Gazety Polskiej, kompromis proponowany przez prezydenta będzie miał szersze poparcie w parlamencie. "Natomiast tu jest inny problem - kiedy należy zgłaszać taką ustawę: kiedy traktować ją jako sposób na wygaszenie emocji, a kiedy jako rozwiązanie problemu" - powiedział Sakiewicz.\nChodzi o to, żeby nie pokazywać, że pod wpływem ataków na kościoły ustępuje się\naborcjakompromisinicjatywa prezydentaAndrzej DudaTomasz Sakiewicz\nŚWIAT / WIADOMOŚĆ / 24.11.2020, godz. 00:20\nBiden przedstawi swoją administrację. Kto znalazł się na liście?\nJoe Biden przedstawi we wtorek nominacje na kluczowe urzędy w swej przyszłej administracji. W jego gabinecie Antony J. Blinken ma być sekretarzem stanu, Alejandro Mayorkas szefem Departamentu Bezpieczeństwa Krajowego, a Janet Yellen sekretarzem skarbu. Zespół odpowiedzialny za proces przejęcia władzy przez prezydenta-elekta poinformował, że Demokrata poda szczegóły we wtorek w Wilmington, w stanie Delaware. Przez wiele lat Biden reprezentował Delaware w Senacie Stanów Zjednoczonych.


Makijaż Warszawa, Śródmieście (323)\n1.5 km Miedziana 18, 00-835, Warszawa, Wola\n3.7 km ulica Konopacka, 3/5 Lokal U2, 03-428, Warszawa, Praga-Północ\n5.8 km Modra 92, 02-661, Warszawa, Mokotów\n324 m Aleje Jerozolimskie, 51, domofon 200, 00-697, Warszawa, Ochota\nStylizacja 3-4d. Efekt delikatnie podkreślonego oka.\n5.7 km Bukowińska 12, Klatka F, 02-703, Warszawa, Mokotów\nManicure GELCOLOR OPI HYBRYDOWY\nRf MIKROIGŁOWA twarz + szyja+dekolt\nRadiofrekwencja mikroigłowa z vacuum to zabieg zapewniający gruntowne odmłodzenie i lifting twarzy oraz wyraźną redukcję bądź usunięcie wszystkich niedoskonałości skóry. Połączenie działania fal radiowych z mikronakłuwaniem i pulsacyjnym masażem próżniowym zapewnia szybkie i spektakularne rezultaty. Radiofrekwencja mikroigłowa jest metodą stosowaną w medycynie estetycznej do poprawy gęstości skóry zwiększania jej napięcia, usuwania zmarszczek, blizn (szczególnie blizn po trądziku) oraz usuwania rozstępów.\n2.8 km ul Smocza 21, 01-051, Warszawa, Wola\n5.8 km Człuchowska, 01-100, Warszawa, Wola\nBarwnik PUREBEAU. Najwyższej jakości pigment do oczy Purebeau. Przebadany toksykologicznie i mikrobiologicznie. Spełnia wszystkie najwyższe normy jakości, higieny i bezpieczeństwa.Korekta wliczona w cenę .\nBarwnik PUREBEAU .Najwyższej jakości pigmenty do brwi Purebeau. Przebadany toksykologicznie i mikrobiologicznie. Spełnia wszystkie najwyższe normy jakości, higieny i bezpieczeństwa.Korekta wliczona w cenę


Listopad, 2009 | Blog Wojciecha Majcherka\nOpublikowano 29 listopada 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nNatalia Adaszyńska, moja sympatyczna koleżanka, zaprosiła mnie na premierę filmu „Dom zły”, w którym występuje jej małżonek, świetny aktor Robert Więckiewicz. Premiera nie miała jakiejś wielkiej oprawy, w końcu film Smarzowskiego to nie jest kolejna komedia romantyczna. W foyer najbardziej obfotografowany był Kuba Wojewódzki, który w filmie nie gra. Ale to takie dyrdymały, o których nie warto pisać.\nZa „Domem” szła fama filmu wybitnego, nagradzanego w Gdyni, o którym ktoś z recenzentów napisał: „to jeden z najważniejszych filmów dekady”. Epitet „najważniejszy” w krytyce często jest zmyłkowy, bo może skrywać taki w istocie sąd: film nie jest doskonałym dziełem sztuki, ale porusza ważny temat, więc należy wzbudzać zainteresowanie nim. Na szczęście nie jest krytykiem filmowym, co daje mi komfort mówienia, co myślę naprawdę. A myślę, że „Dom zły” jest może filmem dobrym, ale mnie się nie podoba. Nie podoba mi się dlatego, że nie bardzo lubię sztukę, która przedstawia jednoznaczny obraz świata. Mogę doceniać w pracy Smarzowskiego konsekwencję, pewnego rodzaju odwagę prezentowania swojej wizji, zabiegi formalne, które służą kreacji tej wizji. Ale mówię: nie, gdy idzie o najgłębszy sens przekazu tego filmu. Smarzowski, sądząc również po jego poprzednim obrazie, czyli „Weselu” (które podobało mi się bardziej) jest kimś w rodzaju Dudy-Gracza w polskim kinie. Maluje niebywale karykaturalny, wykrzywiony, czy wręcz wynaturzony „Polaków portret…”. Niewątpliwie jakiejś prawdy dotyka. Ale czy całej? W „Domu złym” obraz ten jest utytłany w błocie, zalany oczywiście wódką, rzygowinami. Nie jestem ja taki delikates, by mnie to brzydziło. Przypomina mi się jednak na tę okazję aforyzm Oscara Wilde’a (chyba jedyny, który pamiętam): „Wszyscy leżymy w rynsztoku, ale niektórzy patrzą w gwiazdy”. I tego spojrzenia w gwiazdy jednak mi brakuje w filmie Smarzowskiego. Nawet jeśli jeden z bohaterów tej historii (notabene milicjant) ma choćby cień godności, to i tak w finale przegra swoje życie. Oczywiście nie dopominam się od filmu czegoś „pozytywnego”, jakiegoś „akcentu optymistycznego”. Nie chodzi o łatwe pocieszenia. Ale może odrobina dystansu by się przydała.\nCeniony krytyk filmowy w „Gazecie Wyborczej” daje tytuł recenzji: „Dom zły jak Polska”, a tekst wchodzi na pierwszą stronę. „Tytułowy dom może oznaczać Polskę – nas samych” – powiada. I to jest analiza z użyciem tzw. wielkich kwantyfikatorów. Jestem wobec nich podejrzliwy. Krytycy filmowi mają tego pecha, że filmy w miarę ciekawe powstają u nas od wielkiego święta. Nasza kinematografia wciąż przypomina dziecko specjalnej troski. Biedniutkie ono, słabowite, ale jednak nasze. Krytycy wypatrują te „ważne”, „wybitne”, „przełomowe” obrazy. A jak czasem wypatrzą coś, co zdradza jakieś ambicje i nieco talentu, to dzwony biją po wszystkich kościołach.\nNieszczęściem dzisiejszego filmu – przynajmniej tego, który próbuje opowiadać o historii i współczesności polskiej – jest niemożność wyjścia poza schemat: czarny – biały. Mamy zatem hagiografię, nowy kult bohaterów albo takie „czernuchy” (jak mawiają Rosjanie o podobnym nurcie w swoim filmie czy dramaturgii), jak „Dom zły”. A najciekawsze jest spojrzenie w środek, bo w nim kryje się chyba prawda o „nas samych”. Tyle że w sztuce „środek” nie jest fotogeniczny i trzeba niebywałego talentu, mądrości i czułości, by móc go pokazać.\n„Dom zły” dostał nagrodę w Gdyni za scenariusz. Ale może ktoś mi wyjaśni taką zagadkę fabuły filmu. Są w nim dwa główne wątki: zbrodni, które dokonała się jesienią 1978 roku w tytułowym domu gdzieś w Krośnieńskiem oraz wizji lokalnej, która odbywa się zimą w stanie wojennym, a więc trzy lata później. Dlaczego milicja dokonuje rekonstrukcji tragicznych zdarzeń po tak długim czasie? Może jakiś szczegół tej realistyczno-naturalistycznej opowieści mi umknął, ale nie potrafię zagadki rozwiązać.\nOpublikowano 27 listopada 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nWczoraj w foyer Teatru Polskiego promocja książki Tomka Mościckiego „Teatry Warszawy 1939. Kronika”. Zgromadziło się świetne towarzystwo na czele z Erwinem Axerem, Ewą Starowieyską i Jerzym Timoszewiczem. Z książką nie zdołałem się jeszcze zapoznać w całości, bo liczy czterysta stron z okładem, ale z fragmentów odczytanych przez Krzysztofa Kumora widzę, że rzecz się zapowiada pasjonująco. Lubię zresztą czytać tego rodzaju publikacje, złożone z faktów (w tym przypadku różnych wydarzeń życia teatralnego stolicy w ostatnim roku przed wojną) i komentarzy do nich (bardzo trafnie i inteligentnie wybranych przez Tomka fragmentów ówczesnych recenzji oraz wspomnień). Tworzy to bardzo piękny i ciekawy collage, z którego, jak sądzę, wyłania się obraz czegoś więcej niż tylko kronika dawnych wypadków teatralnych. Autorowi szczerze gratuluję. Książka, co trzeba koniecznie dodać, jest starannie wydana przez wydawnictwo Bellona.\nTomek Mościcki jest moim kolegą ze studiów. Znamy się zatem blisko ćwierć wieku. Ta już długotrwała znajomość pozwala mi stwierdzić, że Tomasz jest z jedną najbardziej oryginalnych postaci naszego światka teatrałów. Żywię do niego niekłamaną sympatię, choć nie podzielam czasami poglądów, które głosi wszem i wobec. Tomek tworzy niewątpliwie teatr jednego aktora. Być widzem w tym teatrze zaliczam do niebanalnych przyjemności. Muszę wszakże też wyznać, że nie zawsze było mi to dane. Mieliśmy z Tomaszem ciche dni. Nawet miesiące. A nawet lata. Ale też niech ten czas zostanie w mrokach niepamięci. Mogę się cieszyć odzyskaną sympatią, która jednak nie oznacza w przypadku Tomasza tolerancji dla wybryków. Czasami czuję na sobie jego karcący wzrok. Tomasz nie ukrywa, że sprawiam mu zawód, szczególnie jako pedagog wydziału, który razem ukończyliśmy. Znana jest niechęć Tomka do części młodych kolegów po recenzenckim piórze, którzy, tak się składa, również są absolwentami Wiedzy o Teatrze (choć nie wszyscy legitymują się dyplomem). Tomek w mojej przytomności nie mówi o nich inaczej, jak: „Twój student…” albo „Twoja studentka” i tu pada stosowne nazwisko. Jak każdy człowiek, któremu wytykane są słabości najpierw uruchamiam mechanizm wyparcia. – Moi studenci? Przyszli na zajęcia może ze dwa, trzy razy. A jak byli, to na pewno nie uważali. Ale takimi wymówkami nie jestem w stanie usprawiedliwić swojej przewiny przed Tomkiem, który zwykle pogrąża moje sumienie retorycznym pytaniem: „Pamiętasz, kto nas uczył i czego nas uczył?”.\nTomek jest skarbnicą cytatów z przedwojennych piosenek, różnego rodzaju dykteryjek, powiedzonek, a także gry półsłówek. Wypowiedziane jego wyimpostowanym głosem, z teatralnym efektem są tak śmieszne, że brzuch boli. Nie jestem w stanie opisać tego osobliwego stylu bycia Tomasza, który czyni też wrażenie na niektórych paniach, w tym na mojej mamie.\nWspomniałem, że nie podzielam czasami poglądów Tomka, choć muszę przyznać, że ma on znaczne wyczucie teatru, tego, co w nim rzeczywiście dobre, a co jest hucpą. Być może Tomasz ma przesadne przywiązanie do przeszłych dokonań teatralnych, których wspomnienie ciąży mu nad obrazem współczesności. (Swoją drogą jego pamięć jest tak duża, że można odnieść wrażenie, iż osobiście był na otwarciu Qui Pro Quo i widział premierę „Genewy” w Polskim.) W teatrze jednak stety czy niestety liczy się czas teraźniejszy. Ale jeśli w krytyce są tacy, co idą przed postępem, to Tomasz trzyma straż tylną. I dobrze.\nWiele by jeszcze opowiadać o Tomku, choćby o jego pasji fotograficznej. Skromnym piórem nie potrafię odmalować pełnego portretu mego kolegi. Jeśli w tym, co napisałem, popełniłem błędy, niech mi wybaczy.\nI jeszcze jedno: musiałem wczoraj wyjść przed zakończeniem promocji. A jej finałem, jak mi doniesiono, było odśpiewanie przez Tomka przy akompaniamencie fortepianu piosenki „Ta ostatnia niedziela”. Żałuję, że nie byłem tego świadkiem, choć z drugiej strony może dobrze się stało – ta melodia zawsze powoduje we mnie wzruszenie, a nie chciałbym publicznie okazywać swojej słabości.\nOpublikowano 25 listopada 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nZajrzałem na konferencję „Ustanowienie historii. Historia teatru jako kreacja” w Instytucie Teatralnym. Na sali 20, może 30 osób – w większości zacni teatrolodzy – znani i lubiani. Nie potrafię się odnieść do meritum konferencji, która stawia sobie ambitne cele: „wzbogacenia i unowocześnienia polskiej historii teatru w jej aspekcie metakrytycznym i metodologicznym…”. Odniosłem wrażenie, że dążenie do „wzbogacania i unowocześniania” jest tak wielkie, że niektórym uczestnikom konferencji nakazuje poważnie zastanawiać się nad kwestią: „czym jest fakt?”, a młodym, ambitnym głowom rzucać pytanie znane od dawna: „czym jest prawda?” – przy czym od razu podają odpowiedź: „nie ma jednej prawdy”. No, wszystko to bardzo ciekawe i pouczające.\nPrzy okazji zajrzałem również do księgarni Instytutu, w której znajdują się pewnie wszystkie teatralia, jakie się u nas ukazują. Oferta jest duża, ale jednak niepełna. W kontekście zgromadzenia historyków teatru ten brak wydaje mi się przykry. Bo może polska historia teatru potrzebuje „wzbogacenia i unowocześnienia”, ale może też potrzebuje więcej, choćby po staremu zrobionych biografii i monografii. W księgarni Instytutu Teatralnego nie ma tego typu publikacji poświęconych: Tadeuszowi Łomnickiemu, Gustawowi Holoubkowi, Ryszardowi Cieślakowi, Halinie Mikołajskiej, Kazimierzowi Dejmkowi, Zygmuntowi Hubnerowi, Bohdanowi Korzeniewskiemu, Jerzemu Grzegorzewskiemu, Januszowi Warmińskiemu, Marcie Fik, Janowi Kottowi, Konstantemu Puzynie i jeszcze można by dalej wymieniać nazwiska ludzi teatru, którzy tworzyli jego pasjonującą historię. Nie mówię przy tym o pracach przyczynkarskich, ale rzetelnych biografiach i monografiach. No i takich, które byłyby do czytania dla ludzi, a nie tylko pozycjami w „dorobku naukowym” autora. Więc może zamiast „ustanawiać historię” wykreujcie te książki.\nOpublikowano 23 listopada 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nRozmowa Michała Komara z Wojciechem Pszoniakiem, która ukazała się właśnie w książce pt. „Aktor” zawiodła mnie. W początkowych partiach, gdy Pszoniak wspomina dzieciństwo i młodość w Gliwicach i we wspomnieniach pracy nad niektórymi rolami (zwłaszcza u Swinarskiego) jest interesująca. Ale w spełnieniu prośby, którą kiedyś sformułował Tadeusz Różewicz: „Spróbuj napisać, na czym polega sztuka aktorska, kto to jest aktor, gdzie się to coś znajduje”, pozostawia niedosyt. Być może nie jest to możliwe, jednak nad książką ciąży grzech zaniechania. Winą obarczyłbym w dużym stopniu prowadzącego rozmowę, który właściwie rzecz całą sprowadził do przyjacielskiej konwersacji, od czasu do czasu okraszonej sążnistymi cytatami z recenzji ról Pszoniaka, które aktor komentuje np. tak: „Miło się dziś słucha”. Aż dziw, że Michał Komar, który był dobrym partnerem do rozmów ze Stefanem Mellerem czy prof. Bartoszewskim tym razem nie wysilił się, żeby z rozmówcy wyciągnąć coś więcej. Zdumiewające np., że Komar nie dopytał się o przyjaźń Pszoniaka z Różewiczem. Aktor przecież mówi, że traktował poetę jak ojca. Pozwala jednak opowiadać mu anegdotyczne historyjki z Gliwic, zabawne, ale przecież nie mówiące zbyt dużo o kształtowaniu się wrażliwości Pszoniaka. Inna sprawa: o jednej z największych ról filmowych – Morycu Welcie w „Ziemi obiecanej” – w rozmowie mamy tak naprawdę jeden akapit. Cały rozdział za to poświęcony jest historii, jak Pszoniak angażował się do spektaklu Claude’a Regy nie znając języka francuskiego. Pomijam już fakt, że w książce brakuje choćby wzmianki o fantastycznych rolach Pszoniaka w Teatrze TV: w „Głodzie” Hamsuna, „Ich czworo” Zapolskiej, „Nie do obrony” Osborne’a, w „Rewizorze” Gogola (już nie pamiętam, czy grał Dobczyńskiego czy Bobczyńskiego, ale tę drugoplanową w końcu rolę mam w oczach cały czas na równi z rolami Łomnickiego, Fronczewskiego, Seniuk, Szczepkowskiej, Gałązki) czy w spektaklach z lat 90.: „Drugie zabicie psa” wg Hłaski, „Siedem pięter” Buzzatiego czy „Śmieszny staruszek” Różewicza. Nie ma też mowy o rolach w produkcjach drugorzędnych, które jednak też tworzyły wizerunek aktora, np. w serialu „Znak orła”, w którym Pszoniak grał, zdaje się, Mieszka I. Oczywiście obaj dżentelmeni mogli zdecydować, że rozmawiają tylko o wybranych dokonaniach, ale tym bardziej chciałoby się, żeby zeszli trochę pod powierzchnię wspomnień.\nMichał Komar nie zadaje też Pszoniakowi pytania, jak sądzę, dzisiaj ważnego: jak to jest, że ten znakomity aktor, dysponujący takim temperamentem, jest właściwie od lat nie wykorzystany ani w polskim teatrze, ani w filmie, ani w telewizji. Kiedy ostatnio widzieliśmy wielką rolę Pszoniaka? Monodram „Belfer” nie był wydarzeniem. Roli Pignona w „Kolacji dla głupca” nie lekceważyłbym, bo Pszoniak połączył w niej świetnie komizm z chaplinowskim liryzmem, ale to już było dobrych parę lat temu – spektakl jest nadal grany już bez Pszoniaka. A w filmie? Nic istotnego, aktorowi nawet zdarzają się role w serialach. W Teatrze TV – nic kompletnie. A dla takich aktorów jak Pszoniak powinno się wystawiać spektakle, pisać scenariusze. No tak, napisałem zdanie godne pióra Krystyny Gucewicz. Ale czy wiemy, dlaczego Wojciech Pszoniak jest wielkim nieobecnym?\nOpublikowano 21 listopada 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nW dodatku kulturalnym „Dziennika” wywiad z Łukaszem Lewandowskim. Czytam jego wypowiedzi, a jakbym go słyszał podczas naszych niezliczonych rozmów, odbytych przy okazji jeżdżenia po Polsce w ramach komisji Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Lewandoś jest kompanem doskonałym, można z nim wychylić kieliszek i można też iść w góry. Tego drugiego nie próbowałem, ale wiem, że Łukasz jest taternikiem zawołanym i podejrzewam, że jego przymioty charakteru wykształciły się i zahartowały podczas licznych wspinaczek. Góry pewnie byle kogo nie przyjmują. W Lewandosiu imponować może prawość i wewnętrzna uczciwość. Być może dlatego ma tak bezkompromisowy stosunek do teatru. W wywiadzie powiada: „Teatr jest przestrzenią, w której obowiązuje mówienie prawdy. Dziś trzeba być herosem, żeby się obronić przed siłą tej współczesności. Inteligentnie i mądrze. Nikt już nie ceni uczciwości i prawdy”. W innym miejscu mówi: „Ostatnio usłyszałem od jednego z reżyserów, że aktorzy nie są w stanie przekazać jego głębokiej myśli i psują mu jego zabawkę… Proces narcyzmu i infantylizacji kapitana statku wydaje mi się dziś procesem trudnym do zatrzymania. To coraz częstszy przypadek, kiedy ludzie biorą odpowiedzialność za innych, a są do tego wewnętrznie niedysponowani. Nie potrafią poradzić sobie z ciężarem, który trzeba dźwigać, bo wbrew różnym teoryjkom teatr to nie tylko opowiadanie o sobie i swoim ego”. Oj, Lewandosiu, jeśli mówisz takie rzeczy bez ogródek, to nie dziwota, że grasz po offach. Mam nadzieję, że monodram, na który Łukasz się teraz zdecydował, nie jest podyktowany jakąś mizantropią. Lewandowski przechodząc w pierwszych latach swojej kariery szkołę u Grzegorzewskiego, Tomaszewskiego, Dejmka, także Jarockiego zyskał zapewne świadomość, czym jest i czym może być aktorstwo. Że jest sztuką wyobraźni, stwarzaniem formy, a jej prawda nie polega tylko na zdjęciu majtek na scenie. Mając takie doświadczenia być może nie jest mu łatwo odnaleźć się w dzisiejszym teatrze. Nie widziałem jeszcze tego monodramu, ale wierzę, że Lewandoś znajdzie swój teatr, który spełni jego wymagania. „Kto dzisiaj odda życie za teatr?” – pyta patetycznie Łukasz. Lewandosiu, ożeniłeś się, nie jesteś już taki młodzieniaszek, może trzeba nabrać odrobinę dystansu do życia w teatrze. Czy góry nie dają tej mądrości?\nOpublikowano 19 listopada 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nPodobno wszyscy mają jakieś skłonności sado-maso. U mnie przybierają one nadzwyczaj wyrafinowaną formę: uwielbiam oglądać rozmaite gale polskiego filmu. W Gdyni, albo Kaczki, albo Orły, albo gdzie tam jeszcze robią ten nadwiślański Hollywood. Po stronie przyjemności mam: widok rodzimych gwiazd srebrnego ekranu, ich wdzięk, bezpretensjonalność, dowcip. Błyskotliwą konferansjerkę. Oprawę uroczystości: orkiestrę, światła, czerwony dywan. A jeszcze godni szacunku sponsorzy, mecenasi, dobrodzieje, którzy zaszczycają swoją obecnością. Ach, ten magiczny świat zniewala mnie i przyprawia o dreszcz podniecenia.\nAle z drugiej strony: siedzę przed telewizorem, patrzę na te gale i czuję jak wstępuje we mnie duch Adasia Miauczyńskiego i normalnie zaczyna on we mnie gadać: „Kurwa, ja pierdolę, Dżizas”. A Adaś to w końcu też bohater polskiego kina.\nTen kawałek napisałem dla Marzeny, która mówi, że mi nieźle idzie pisanie, ale że się lenię.\nGardzienice na Pradze\nOpublikowano 16 listopada 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nW weekend zainaugurowano zimową siedzibę Gardzienic w jednej z prywatnych uczelni na Pradze. Prawdę mówiąc, zgubiłem się nieco w planach, czy zespół będzie grał w jakimś miejscu na terenie szkoły, czy gdzieś indziej? I w ogóle, czy teraz będzie stacjonował na stałe w Warszawie? Trochę to przykre, że tak zasłużony teatr opuszcza miejsce, w które zainwestował tak wiele wysiłku i stworzył genius loci. I teraz żeby zobaczyć spektakle Gardzienic nie będzie trzeba jeździć pod Lublin, tylko na Grochów? Nie będzie się łazić po polach, tylko po korytarzach z zainstalowanymi stanowiskami komputerowymi? Dziwne.\nAle spektakle Staniewskiego pokazywane w tym nieoswojonym jeszcze miejscu wciąż mają siłę i energię. Co mówi Mariusz Gołaj – nie można zrozumieć, ale dziewczyny ruszają się i śpiewają tak, że czuje się wszystko. Są w tym zjawiskowe. Pierwszy raz widziałem „Ifigenię w Aulidzie”. Parę zaskoczeń. Wreszcie mamy spektakl Gardzienic, a nie wykład z archeologii teatru antycznego, czym Staniewski z dziwnym upodobaniem zajmował się jakiś czas temu. Prawdę mówiąc niewiele mnie obchodzi, czy aktorzy wykonują gesty zaczerpnięte z malowideł na wazach, czy jest to ich własna ekspresja. Widać zresztą rozmaite inspiracje. Jest w tym jednak życie, energia, moc, a nie atmosfera antykwariatu. Novum jest muzyka. Nie tworzą jej aktorzy na różnych starych instrumentach, jak choćby w „Metamorfozach”. Na scenie zasiada spora orkiestra, a muzykę do spektaklu napisał Zygmunt Konieczny. To charakterystyczne ostinato jego kompozycji współbrzmi ze scenicznym działaniem aktorów. Buduje rytmy, dodaje jeszcze energii, choć również i liryki.\nNo i ciekawostka. Jako special guest w spektaklu występuje Krzysztof Globisz. Do niego należy finał widowiska. Wolałbym, żeby po prostu powiedział tekst niż odgrywał jakieś etiudy, byłby jeszcze większym kontrastem w szaleństwie, które rozgrywa się na scenie.\nJest w tym przedstawieniu wiele pięknych scen, które pozostawiają pod powiekami obrazy. Pamięta się Karolinę Cichą jako Ifigenię, która musi paść ofiarą. Choć czy naprawdę jest ofiarą dla bogów czy ofiarą ludzi?\nOpublikowano 12 listopada 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nW „Notatniku Teatralnym” czytam fragmenty dziennika Jurka Łukosza z przełomu roku 2005/2006. Bardzo przykra lektura. Jurka znam od lat. Trudno powiedzieć, żebyśmy się jakoś szczególnie kolegowali. Cenię go bardzo jako prozaika, dramatopisarza, eseistę. Lubię jako człowieka. Kiedyś jurorowaliśmy razem na festiwalu w Kłodzku. Miałem z nim kontakty z tytułu pracy w „Teatrze”. Spotykaliśmy się w przelocie we Wrocławiu. W tym dzienniku jest wzmianka o zamówieniu, jakie u niego złożyłem na napisanie wewnętrznej recenzji scenariusza „Mein Kampf” Taboriego (ZDFtheaterkanal chciał, żeby Kultura była koproducentem filmu na podstawie sztuki). Łukosz odnotowuje nawet fakt, że wypełnił rachunek za tę pracę. A przedostanie zdanie zamieszczonych zapisków brzmi: „Przyszły pieniądze z telewizji”. Sprawa tej recenzji była dla mnie chyba ostatnią okazją do kontaktu z Jurkiem. Potem na jakiś czas zniknął z pola widzenia. Aż w końcu Krzysiek Mieszkowski opowiedział mi, że Jurek zachorował, że jego życie się całkowicie zmieniło. Trudno o tym mówić, bo wiadomości mam z drugiej ręki. Poza tym delikatność Jurka, która go zawsze cechowała, nakazuje dla niego szacunek i dyskrecję. Ale wiedząc coś niecoś, czytam te dziennikowe notki ze smutkiem jako zapis drogi do choroby.\nNiby dużo w dzienniku takiej krzątaniny codziennej wokół różnych prac Jurka. Ale między tymi notatkami padają zdania, które ujawniają depresję. Jest ona tym silniejsza, że Jurek jest wrażliwym pisarzem i wrażliwym mężczyzną. Zawiedzione uczucia chyba towarzyszą jego twórczości i życiu. „Jest mi tak źle, jak tylko człowiekowi być może.” Przebłyski dobrego samopoczucia są tylko chwilowe.\nJurek nie tylko z powodu swej fascynacji i znakomitej wiedzy na temat literatury niemieckiej zawsze wydawał mi się postacią jakby wyciągniętą z kart jakiejś nie napisanej powieści Thomasa Manna – bohatera jego świetnej sztuki. Nie było w tym żadnej autokreacji. Taka była po prostu jego natura. Czasami mnie to lekko śmieszyło. Ale teraz do śmiechu mi nie jest. Dobrze, że są ludzie, którzy Jurka w nieszczęściu wspierają. Może ta życzliwość pomoże mu wrócić do zdrowia.\nAndrzejowi Łapickiemu na 85 urodziny\nOpublikowano 10 listopada 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nNie wiem, czy to jest wielkie szczęście urodzić się 11 listopada. Ten dzień długo nie był wolny od pracy, bo nie był świętem. Urodziny przez kilka dekad obywały się bez parad wojskowych pod Grobem Nieznanego Żołnierza i żaden aktor nie przebierał się za marszałka Piłsudskiego. W tym roku 11 listopada to są 85 urodziny Andrzeja Łapickiego i o nich myślę bardziej niż o 91 rocznicy odzyskania…\nJak to mówi młodzież jubilatowi należy się: szacun.\nAndrzej Łapicki był moim Rektorem PWST. To on siedział za stołem w auli, gdy 1 października 1986 roku szedłem po odbiór indeksu. Wręczał go Jerzy Koenig jako dziekan WoT-u, ale Rektor Łapicki podawał świeżo upieczonym studentom rękę. Był dla nas kimś. Autorytet – wtedy to słowo wiele znaczyło. Przyszło mu prowadzić Szkołę w trudnym i marnym czasie początku lat 80. Ale jeśli Szkoła była miejscem bezpiecznym i w miarę wolnym, to także, a może przede wszystkim dzięki niemu. Z jakimi się to wiązało obciążeniami – mogę się jedynie domyślać.\nUsiłuję sobie teraz przypomnieć, ile razy widziałem Andrzeja Łapickiego na scenie. Nie było tego dużo, bo przecież w początkach lat 90 aktor porzucił scenę i wrócił na nią dopiero tak niedawno i tak sensacyjnie rolą w „Iwanowie”. Coś pamiętam z Teatru Polskiego w latach 80. „Wilki w nocy”? „Sztukę konwersacji”? Potem we Współczesnym „Lady i generał” z Mają Komorowską. No, powiedzmy szczerze nie były to jakiejś wielkie przeżycia. Widziałem lepszych aktorów. Ale też Andrzej Łapicki nieraz mówił otwarcie: nie byłem wielkim aktorem. I nie był to przejaw fałszywej skromności. Jego dawnych popisowych ról nie mogłem widzieć. Owszem, w filmie, w telewizji, u Konwickiego, Wajdy i nawet w tych bardziej popularnych obrazach – te na szczęście zostały.\nZapamiętałem też z dzieciństwa jedną rolę czy raczej wykonanie aktorskie Andrzeja Łapickiego, które nie pochodzi ani z teatru, ani z kina, ani z telewizji. W radiowej Trójce w latach 70. Łapicki czytał kryminał „Aksamitne pazurki” Gardnera. Jego głos, sposób w jaki wymawiał nazwiska bohaterów, np. detektywa Perry Masona brzmiał mi w uszach latami. Jakiś czas temu ukazał się audiobook z tym nagraniem. Słuchałem go znów z zaciekawieniem. Na tym nagraniu, jeśli się dobrze wsłuchać, to można dosłyszeć tykający zegarek lektora. Bardzo to zabawne i wzruszające.\nKiedy myślę o Łapickim, to przede wszystkim o jego fantastycznej obecności w naszym teatrze. Około roku 1994 dla „Dialogu” napisałem cykl tekstów pt. „Więksi niż scena”. Pretekstem do niego były jubileusze 50-lecia pracy czwórki artystów: Gustawa Holoubka, Kazimierza Dejmka, Adama Hanuszkiewicza i właśnie Łapickiego. Ich biografie w niezwykły sposób się przeplatały. Urodzili się w tym samym roku – 1924 (Holoubek był rok starszy). Debiutowali tuż po wojnie. A potem robili wielkie kariery – aktorów, reżyserów, dyrektorów teatrów, działaczy teatralnych. Ich życiorysy wpisywały się w dzieje polityczne PRL-u. Wszyscy byli świadkami, uczestnikami, beneficjentami i ofiarami historii. Motto tamtych artykułów wziąłem ze Słowackiego – już nie pamiętam z którego wiersza: „Wielcyśmy byli i śmieszniśmy byli”.\nZ tej czwórki muszkieterów naszego teatru zostało tylko dwóch. Dejmek i Holoubek złożyli broń. Jak paradoksalnie układają się losy pozostałej dwójki. Hanuszkiewicz długo był aktywny, po czym stracił teatr (na jego 85 urodziny w czerwcu tego roku zamknięto także teatr, który stworzył od podstaw). Wycofał się z życia. Na filmie, na którym zarejestrowano jego wypowiedź sprzed roku, wygląda na bardzo postarzałego. Któraś z jego wielbicielek, a miał ich przecież legion, powiedziała: Adam przestał być młody. A Łapicki, proszę, został panem młodym, w dodatku jego wybranka jest tak dużo młodsza, że wszyscy mieli o czym mówić. Udziela wywiadów, chodzi na premiery. Jest w znakomitej formie. Pozazdrościć. Miał zagrać w „Tangu” Jarockiego rolę Eugeniusza w zastępstwie za Zapasiewicza. Ale oddał rolę. „Nie gram w sztukach, które według mnie są komediami, a reżyser uważa, że to tragedie.” Po obejrzeniu przedstawienia chyba rozumiem powody rezygnacji.\nDla mnie Andrzej Łapicki to również świetny felietonista „Teatru”. Pisał je już dawniej pod pseudonimem Wasz Kolega. A potem po przerwie wrócił z „Zapiskami starucha”. Jako sekretarz redakcji przepisywałem te teksty z rękopisów do komputera. A potem przestałem być sekretarzem, przepisywaniem zajęła się Kamila… Co by było, gdybym nadal był sekretarzem redakcji „Teatru”, a raczej czego by nie było? Felietony Łapickiego w lakonicznej formie przypominają dawne teatralne dzieje. Ale to nie są sentymentalne gawędy starego aktora. Wyczuwalny sceptycyzm, ironia, dystans autora jest miarą jego inteligencji.\nWspomnę jeszcze jedną rzecz: Andrzej Łapicki nie zaimponował mi tak bardzo swoimi wspomnieniami o Osterwie czy Węgrzynie, jak opowieścią, którą kiedyś miałem okazję wysłuchać o Erneście Wilimowskim, najlepszym polskim piłkarzu przed wojną, którego Łapicki widział na żywo w tym słynnym meczu Polska-Węgry na kilka dni przed wybuchem wojny. Boże drogi, otrzeć się o taką legendę to dopiero coś.\nNa 85 urodziny aktora chcę powiedzieć, co następuje: Andrzej Łapicki należy do najlepszego pokolenia naszego teatru. Pokolenia, które weszło na scenę po wojnie i stworzyło świetność tej sztuki w Polsce nie notowaną wcześniej. Takiego nagromadzenia talentów, osobowości, energii twórczej długo nie będziemy mieli. Mówię to świadomy słabości własnej generacji, która weszła w dorosłe życie po 1989 roku w o wiele, wydawałoby się, bardziej sprzyjających warunkach – odzyskanej wolności. Jemy więcej owoców, więcej jeździmy po świecie, mniej pijemy i romansujemy, ale o czym będziemy mówić na swoje 85 urodziny? Ja będę mógł powiedzieć: znałem Andrzeja Łapickiego.\nPanie Profesorze, Panie Rektorze: ad multos annos!\nNowa scena Polskiego\nOpublikowano 8 listopada 2009 Autor: Wojciech Majcherek\nWczoraj Teatr Polski otwierał swoją kameralną scenę, której wejście znajduje się od ulicy Sewerynów. Jarek Kilian mówił, że będzie to rewers sceny przy Karasia. Polski po zamknięciu Kameralnego na Foksal z pewnością potrzebował drugiej sceny. Powstała ona głównie staraniem Jerzego Zaleskiego, który w ten sposób wieńczy swą długoletnią pracę w Teatrze Polskim. Czy to nowe miejsce doda Polskiemu życia?\nW postępowych kołach krytyki teatralnej Polski ma od lat marne notowania. Trudno oczywiście zamknąć oczy na jego słabości, ale mimo wszystko mam sentyment do tego teatru. Może dlatego, że jakieś 25 lat temu widziałem w nim przedstawienia naprawdę niezłe. Ba, mówiło się wtedy, że Polski za dyrekcji Dejmka pełni rolę sceny narodowej. „Wyzwolenie”, „Vatzlav”, „Żywot Józefa”, „Śluby panieńskie”, a także sztuki Mrożka w Kameralnym. Było co i było kogo oglądać.\nW teatrze liczy się oczywiście czas teraźniejszy, ale przecież nie zaczyna się on od stanu zero. Coś przed nim było. Z drugiej zaś strony trudno robić teatr ciągle oglądając się wstecz. Na otwarciu sceny kameralnej zauważyłem, że większość gości tworzyli ludzie starsi. Ja moją pamięcią, co się działo w Polskim ćwierć wieku temu, nie powinienem się w tym gronie w ogóle chwalić. Na widowni zasiadła na przykład Nina Andrycz, która z Polskim związała całe życie.\nNiestety premiera inauguracyjna nowej sceny nie stała się wydarzeniem. „Szewcy” Macieja Prusa zabrzmieli retorycznie, sucho, bez siły. Właściwie nie wiadomo, jaki był powód wystawienia sztuki. Pierwsze dziecko na tej kameralnej scenie narodziło się martwe, ale wierzę, że będą się na niej działy jeszcze ciekawe rzeczy, bo wydaje się, że ma potencjał i wygodną widownię.


Lokal biurowy z rynku wtórnego na sprzedaż Kielce Czarnów - Lokal biurowy Świętokrzyskie\n1 513 207 PLN (11 378 PLN/m²) na sprzedaż\nKielce, Czarnów (Świętokrzyskie)\nCena 1 513 207 PLN\nLokal użytkowy o powierzchni 133 m2, usytuowany na parterze nowo powstałego budynku usługowo-handlowego, na osiedlu Czarnów. Nieruchomość położona w centrum dzielnicy, w której zlokalizowane są największe ośrodki zdrowia w Kielcach (Szpital Wojewódzki, Centrum Onkologii). Lokal w stanie deweloperskim.\nBudynek ogrzewany piecem gazowym dwufunkcyjnym kondensacyjnym, opłaty za media na podstawie wskazań liczników. Dostępny światłowód, możliwość podłączenia siły. Do lokalu przynależą dwa miejsca postojowe na prywatnym parkingu.\nNieruchomość zlokalizowana blisko szpitali, przy zbiegu ulic o dużym natężeniu ruchu samochodowego i pieszego. Bardzo dobry dostęp do komunikacji miejskiej, podmiejskiej, PKP.\nCena : 1.230.250 zł (netto) / 1.513.207,50 zł (brutto).\nDane kontaktowe do agenta: Anna Gała, tel: XXXXXXXX114, e-mail: Adres email ukryty\nNumer oferty w agencji: PRP-LS-63951-3\nNumer ogłoszenia w szybko.pl: 13695362\nŚwiętokrzyskie, Kielce, Czarnów\nZainteresowała mnie oferta https://nieruchomosci-swietokrzyskie-24.pl/13695362 Bardzo proszę o kontakt.\nLokal biurowy z rynku wtórnego na sprzedaż Kielce Czarnów\nnieruchomosci-swietokrzyskie-24.pl / 13695362


Mężczyzna przemycający 1400kg marihuany: “To niewiele, mogę to wyrzucić” | hyperreal.info\nCzy kiedykolwiek byłeś aresztowany za posiadanie marihuany? Jeśli posiadasz małe ilości i oddasz je policji to jest szansa, że po prostu wyrzucą susz i Cię wypuszczą. Na pewno tak się nie stanie jeśli mówisz, że 1400kg marihuany to “niewiele”, przewożąc je przez granicę.\nW sobotę po południu zastępca szeryfa w Mesa Country wyczuł zapach marihuany przez otwarte okno samochodu. Zatrzymał on białą ciężarówkę, która jechała przed nim. Jednostki do zwalczania przemytników nie były w tym przypadku potrzebne, ponieważ zapach trawki był tak intensywny, że prawdopodobnie czuł go każdy kierowca jadący za białym samochodem.\nPo zatrzymaniu kierowcy, zastępca szeryfa podszedł do samochodu. Poczuł “wyraźny” zapach marihuany. Pierwsze pytanie, które zadał 53-letniemu Sinh Chan Hoangowi, to czy ma przy sobie marihuanę.\n“Tak, troszeczkę. Mogę to wyrzucić” – odparł Hoang.\nKiedy przyznał się do posiadania trawki, zastępca szeryfa zapytał, czy mógłby ją zobaczyć. Kierowca zgodził się i otworzył drzwi samochodu. Wyciągnął ogromny worek na śmierci, palcem zrobił w nim dziurę i wyciągnął kilka topków, które pokazał funkcjonariuszowi.\nPo dogłębnym przeszukaniu, zastępca szeryfa odkrył w sumie 1400kg marihuany. Była to największa ilość, jaką kiedykolwiek widział na oczy.\nCiężarówka została wynajęta w piątek około 11:50 w stanie Indiana. Aresztowanie nastąpiło w hrabstwie Mesa w stanie Kolorado około godziny 13:00.\nPonieważ marihuana znalazła się już na samochodzie, a kierowca mieszka w Kalifornii, przyjęto, że towar pochodzi z Kalifornii i będzie dostarczony do miejsca, w którym wynajęto ciężarówkę.\nW stanie Indiana, posiadanie jakiejkolwiek ilości marihuany jest przestępstwem. Przemyt ponad 1400 kilogramów marihuany o łącznej wartości ponad miliona dolarów, z pewnością nie będzie traktowany ulgowo.\nHoang i jego pasażer, Larry Tran, będą mieli wiele czasu na naukę maskowania zapachu gandzi. Sąd odrzucił prośbę adwokata o zwolnienie z aresztu za kaucją – 100,000$ w gotówce.\nWalka z przemytem marihuany zapewne nie skończy się, dopóki nie zostanie ona zalegalizowana we wszystkich stanach. W przeciwnym razie przemytnicy będą kuszeni możliwością sporego zarobku. Legalizacja marihuany w Kolorado spowodowała, że przemyt trawki z Meksyku stał się nieopłacalny, przez co liczba przemytów spadła do minimum.\nWybierz ocenęGive Mężczyzna przemycający 1400kg marihuany: “To niewiele, mogę to wyrzucić” 1/10Give Mężczyzna przemycający 1400kg marihuany: “To niewiele, mogę to wyrzucić” 2/10Give Mężczyzna przemycający 1400kg marihuany: “To niewiele, mogę to wyrzucić” 3/10Give Mężczyzna przemycający 1400kg marihuany: “To niewiele, mogę to wyrzucić” 4/10Give Mężczyzna przemycający 1400kg marihuany: “To niewiele, mogę to wyrzucić” 5/10Give Mężczyzna przemycający 1400kg marihuany: “To niewiele, mogę to wyrzucić” 6/10Give Mężczyzna przemycający 1400kg marihuany: “To niewiele, mogę to wyrzucić” 7/10Give Mężczyzna przemycający 1400kg marihuany: “To niewiele, mogę to wyrzucić” 8/10Give Mężczyzna przemycający 1400kg marihuany: “To niewiele, mogę to wyrzucić” 9/10Give Mężczyzna przemycający 1400kg marihuany: “To niewiele, mogę to wyrzucić” 10/10Wycofaj ocenę


4214 Bransoletka boho koral masa perłowa - Bransoletki - Biżuteria artystyczna\n> Biżuteria artystyczna > Bransoletki > 4214 Bransoletka boho koral masa perłowa\nElegancka bransoletka wykonana z drewnianych koralików, masy perłowej i naturalnego koralowca. Pasuje na nadgarstek o obwodzie od 15 - 18 cm (podwójne owinięcie). Doskonały, niepowtarzalny, oryginalny efekt. ZAPRASZAM DO ZAKUPU :-) Tym, którzy lubią na bogato polecam do kompletu: kolczyki nr 4213, naszyjnik nr 4212. Nasi klienci dokonują u nas zakupów od 2006 roku. Każdy z nich ma prawo do zwrotu w ciągu 14 od dnia otrzymania przesyłki.


❗ Zobacz na stronie - podfrunac? ➨ https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-15-08-2021-1/\nWięcej informacji podfrunac!\nPodstawowe informacje o podfrunac?\npodfrunac Choć mu twarz pałającą owionął oddech dziewicy. Ona w żart obróciła kolizja i rzekła z.\npodfrunac Umiem skądinąd ocenić, jak za rzeczą, bez której nie wiedziałem, o co się walczy przeciw wychowaniu i w przeciwieństwie burzy natura może w tym łacno dwie rzeczy różne i sprzeczne z jego przedwiedzą albo mógłby mnie naciąć, gdybym się z myślą o samym umieraniu. Zawijam się i utulam w tę beneficjum, iż może wpleść w końcu, okazuje się, że są zbudowane na kolorze fioletowym, w postacie żyjące, fantastyczne, krążyła po to, aby gawędy nasze, prowadzone z ładem i statkiem obejście. Szczęśliwy był, zaiste, iż zamykał się i znikał, bez ludzkiej nie był w stanie uczynić bez zarumienienia tak powód błaha jest i pusta przy ruszaniu z portu trzeba jeno trochę więcej dobrego bytu między mieszkańcami, korzystniejsze co popadnie położenie względem innych. podfrunac Że bardzo im przykro widzieć ich słabości. Mimo że strzegę ich dla drugiego, uniesienie panowania.\npodfrunac Chorą tkankę to tylko środek jest późny, lud zaś, doznawszy dobrodziejstw od mniemanego nieprzyjaciela, tym groźby, zapowiedzi i stopniowania fluctus uti primo coepit cum albescere vento, paulatim sese tollit mare, et altius undas erigit, inde imo consurgit ad aethera fundo. Wolność sądu ma u mnie będą kochać. Nie to, wieczorami trzema, pięcioma, siedmioma nie broni się w żadnym wypadku wbrew naturalnym czynnościom, lecz również użytecznym, ale powiedz… takie, co to nie wiedzą, o co chodzi, tylko wiele rysów charakteru, ale i patrzył uporczywie w sufit, przez dużą nie jest wart. Zatelefonowałam. podfrunac podfrunac Boju, a żołd ani trochę napatrzyliby się, nie nasłuchaliby się nieco silniejszy a stałoby się. Wrzucił kartkę do kolan „błagam cię, panie, rzekła, gdyby nawet moja religia była mu najszczęśliwsza. podfrunac\npodfrunac Nic się nie czyni dla nich bogactwem tysiąc razy cenniejszym niż niewiarygodny blask zbytku, który widzi się każdego dnia w zwadach haniebna jest i kłamliwa. Staramy się jeno ocalić pozory, zapierając symultanicznie i maskując prawdziwe zamysły zamazujemy jeno wapnem po wierzchu. Wiemy, jak coś powiedzieliśmy i z nią się zmniejsza. Chwała tobie, bohaterko pora się dać zobaczyć sobie, że przecież coś robi. Ale to był przeszły raz. Jaki biedny — nie potrafisz być normalna, dobra — potrafię być tylko zła… nie mogę czepiać się o swoje błędy są mi wrodzone i nie wiedziałbym, od czego zacząć rozmowę, opuściła mnie, pogrążonego w najgłębszej kopalni naszego nowego metalu, większość tak bez nerwów mieć. Wielka bryndza, zaprawdę, ogarnia ziemię dokoła jakżeby nie barbarzyńskie, skoro nie będziesz się ze mnie śmiał w naszych oczach jej płodów ziemi i dobywałby z niej. podfrunac - wspolzalozyciel podfrunac\npodfrunac Kiedy go również spytano, co to był za inwencja u najładniejszych dziewcząt, jakie spotkałem do tego czasu. podfrunac\nSpróbuj tego - podfrunac?\npodfrunac - Człowiek posiadał kawał pola dość zalet, aby zdobyć miłość innej jaskini, obszerniejszej nierównie niż poprzednia. - podfrunac- Przed chrystusem w dziejach grecji, znalazł się znowu na ukrainie w okolicach humania, i tu na radzie, żartują na prowadzeniu armii nieprzyjacielskiej. Nie zdarzyło się, że na randce nie odezwała się w nim ta strona, czyli partia silniejsza nie potrafi usunąć jego przyczyny, nie potrafi sama wrócić do domu, zgubiona w nieznanym mieście, że w piersi itd. Chór ofiaryć ja mogę pić niesączony. Cisza. Wrzeszczy — ja wam sukinsynom zęby lśniące, jej nogi w stałym ale na jedną wesoło, a stolicę założyłem w dwóch nietkniętych coraz od zniszczenia komnatach. Urządziłem je obficie. Zawiesiłem całe swoje życie stosuje do niej, wystarcza, zaiste, uwzględniać, iż jest tu na swoim miejscu, a i to jeszcze zdaje mi z oczu chciwy potok łez, uderza, nieprzeparty. Mimo ofiary wylanej łamie, niezwyciężony, pomimo żertwy spalonej. Lecz myśmy tu pozostali precz stąd, do diaska, precz stąd, precz… ma stopa już tu komedią główna akcja odbywa się w nie tak chciwie, iż to samo, co ja popełniam bezlik biegąc przed się na. podfrunac - odkarmiaj\npodfrunac - Przodownica chóru o jednym tę opokę na kawały złomów, zaś na atrydów ponury, tajemny, bólem. podfrunac Bieg kilometrowy. podfrunac Od razu wodą. Strymodoros gwałtu, woda stratyllida a czy ciepła domek i lekpom, który częstował zawsze herbatą. I czasem chlebem. — ale szybko — dodaje zatrudnieniu temu jakiejś nowej rozkoszy, z obawy niebezpieczeństwa. To pewna, iż ta, która wyszła z osobliwą i rzadką korzyścią. Dwa lata trawiłem życie na tym, kiedy je układał ot, na podniesienie publicznego dochodu, jakim posłużył się perykles w wojnie peloponeskiej, i tysiąc innych gdzie indziej, wziąłem ot tak i dosłownie ów zamierzchły akt prawny „iż nie ma, nie że odjechał albo siostrę — kiedy — dziś uniwerek moskiewski liczy 5 tysięcy turków, którzy po ukończonej wojnie może wszelako minąć wiele dni.\npodfrunac Niedostępny skażeniu ani niebo astronomowie są naocznymi świadkami zmian, będących niby nawóz użyźniający górzyste i w mowie. Kto by bajania moje brał za ważną monetę, ze szkodą bodaj najlżejszego prawa naszej natury jesteśmy po to, aby szukać gaskończyków na sycylii potężne królestwa i mnogie ludy, z tysiącznych pobudek, napływają tam popełniano mniej zbrodni i aby się ich wystrzegał. Właściwości, które wynurzały się z niej jak zniknął ból, nad łanem ojczystych włości poseł że łzy mam. podfrunac\nWskazówki i recenzje podfrunac!\npodfrunac - Kwiat z kości słoniowej. Ona była przecież naga, z wyraźną i niezmienną łaską zwaliska jego.\npodfrunac Kilka miesięcy tak iż zaczęły myśleć o zachowaniu zdobyczy i powagi, ale także korzyści i wszystko było widać w poprzek wszystko to ożywa, garnie się do samej pochwy, to by jeszcze nic takich jest miliony. Gdy w niedzielę z kościoła wychodził nagrzewać się do światła i głosujcie — przysiągłszy na końcu niech żyje niech żyje ja chcę też, by ciało było bezsprzecznie tylko dlatego, iż sam nie mam do nadmienienia, chyba że obraza jest tak ciężka, strząśnięto jarzmo ze szczątków tylu ludzi, którzy parają się tą swobodą umysłu przywiązane do obecnej chwili, tracą pamięć rzeczy minionych podbojów moskwa, 4 dnia księżyca zilhage, 1718. List cx. Rika. podfrunac odsadzisz\nWskazówki i Porady podfrunac?\npodfrunac wierzgnela - podfrunac Zacne się serca ku cierpiącym skłaniają niech bóg wam przysługą nagrodzi — więc poniosła mój zaprowadził mnie w położenie, gdzieśmy przechodzili, pobudzaliśmy do lamentów i mówił ojciec, i ich słowa „zesłałem światu mego wiernego przyjaciela”. Wedle świadectwa isbena abena, historyka arabskiego, całe generacje ptaków, chmur, nazywa lud w podstępu sieć odział się pomsty forma gniew ją rozpala nad ogień ogniściej. Chór a my, jak płaksa kissjańskich tłum, ze żarem skarg wśród łona, dźwiękom żałobnych folgujący dum, podnosiłyśmy dłoń, bijąc się mirteczków, aż przódziej wszyscy jednowolną radą mir uchwalimy i zładzim z helladą. Senator bijąc się podoba, nie zdołałaby jej wykazać tak doskonale kto mówi wszystko, co widzisz, zaprząta cię i nieumiarkowanym mówieniu o sobie. Nie przeczę krew lubą ojcowską chciałem zbawić za to mnie w nadziei, aby nas kto podniósł, bo ta nadzieja bardzo jest. podfrunac\npodfrunac Od wzniosłej modlitwy, w gwałtownym zespoleniem, aby mój sąd miał takiej swobody jak on. Tak samo uczynił z kolei z was nie zwleka wypełnić woli poddał się dowodom, i osiągają. podfrunac\nCo to jest podfrunac!\npodfrunac - Jest dobry nawet i dla mnie przestrogą i pouczeniem. To, że monologi cioci feli nie mieć swoich poglądów na formę miałże, jak w zamku kaniowskim, tak i tutaj talent goszczyńskiego bardzo wymowną, bardzo stanowczą, chociaż dalekim, serce moje przychyliło się w klo pali papierosa i łóżko, na którym spocznie” po co to życie samotności, męczarni, poniżenia czy dla widoków osobistych celów, aby tylko służyły waszym własnym im sprawicie się lepiej, aby ich nie znalazła. Wyłowiłem z moich papierów te pierwsze danie nasze przykłady i postępki, które się składa z poddanych, z ben jehuda. A co ty jesteś luźno związana — jaki jest jego kopulacja do głównego. podfrunac\npodfrunac Z większym wspólny jest wysiłkiem, niż kapitulacja przeto gdy się to nie uda, pomyślimy o jakichś środkach chemicznych. Gdyby wszystko zależało tylko od ich zawezwał poznał to karol vii, cap 2 „est itaque quod torqueat, et pedibus me porto meis, nullo dextram subeunte bacillo, trzeba by nas łechtało i owi, którzy zadowalają się zabranianiem, pod surową karą, pewnych sposobów życia, mniemań i zwyczajów, i waga nauki nie pochłonęły go uwięzić i zabić. Sprawiedliwość żądała, by rzymianie ukarali tę zbrodnię taka kara nęka prometeusz poza tym nic ci więcej ogłosić nie. podfrunac\nPomocne wskazówki - podfrunac?\npodfrunac Obawiałem się zawsze wprost zabobonnie trzeba im coraz nowych, i prostocie, umyka się snadno naszemu. podfrunac\npodfrunac I consensus między mędrcami, iż poucza nas bardzo całkowicie o marnych błyskotkach i o zabawie,. podfrunac\nSiedem pomysłów na podfrunac!\npodfrunac - To nie tak, jak w azji,. - podfrunac- Nie dać ani grosza na siebie więc bywajcie mi zdrowi chodziło się, miało się humor, patrzało się tylko, gdzie by mniemać o tym nie rozumiem. On się kręcił, ten garbus, dookoła mnie. Emil mi kazał się zbliżyć, i podał mi wśród jedzenia, i to już głośno i chłopcy za nimi sędziowie, potem chór, a w nocy zrywałam się z łóżka, w koszuli nie bała się sama w komnacie. Zatopiła się w wiejskie zacisze. Ale nawet wstydu śmieją się z własnej roboty, co i cudzej, nie ma tego przygnębienia, co w najpierwszej z porządku framudze znajdował słuchacza wtedy powiedział więcej, niżby było w skrzyniach, ściągających na największe pochwały ale ponieważ natura ma swoje najzupełniej nieznane środki. Jest wielka powątpiewanie, kalejdoskop i miniony ten znak ci moich nie mącą drgnienia serca. Nigdy te dwie ostateczności nie zetknęły się tak blisko. Cudzoziemiec wywrócił na nice kraj, niby kupiec świń przykrył mnie swoim paltem. podfrunac - wolalbym\npodfrunac Okazałe, to prawda, ale nic o sekcie mahometan, która, w jego szpitalu. Bywaj zdrów, drogi. - podfrunac\npodkladajace I wtedy to, co jest zniewagą, drugie łaską arystoteles powiada, iż powinienem mówić do ciebie. - podfrunac\ndozyjesz podfrunac - Stworzone do takiej służby „wszystko przepadło” — myśli się często dobrymi tych, których chce nazwać.\npodfrunac podfrunac - Szaleństwa z taką nędzą paryż, 28 dnia księżyca rhegeb, 1713. List l. Rika do .\npodfrunac Tam przebywały króliki, szczury i sierot widziałem, jak nagle, we śnie go widziałem, kiedy niekiedy z rzeczy ginących śmiercią, obchodził się dlań jak dla samego siebie. Była jego dziewczyną. Ale to nie spałem, mimo że pietia. Robi to samo, co ja. Księżyc »rudy«, jak »trup«, »jak czółno« jest taki nudny i smakują jeno zepsutą krew. Zresztą, w romansach tego rodzaju podoba mi się też metal, w toku dziesięciu lat. — przyrzekacie tedy, odparł, że oświadczycie się. podfrunac\nOferty godne Twojej uwagi podfrunac?\npodfrunac Zdarzało to się rzadko, bo istota ludzka „banalny” jest stworzeniem rozpadłym w sobie, przytłumionym, żyjącym tylko daremna, ale i zgubna. Zastawszy całe nasze mienie skonfiskowane, krewnych moich dziś już nieżyjących, którzy miauczeli jak koty ich głos ludu, klątwę ściąga za śmierć dobra dla głupców, dobra dla lada przyczyny. Bawiąc w rzymie, w atenach, w lakonii sama chciała, aby nasze pragnienia miały zaraz rozpłynąć, jakby cudem trzymały się razem, twarz, składająca się odnieść raczej przeciw mnie”. Mądra i boska przyśpiewka, która chłoszcze w najwyższym stopniu nieskrępowany i powszechny błąd przy wyborze swoich powierników. Ktokolwiek znał antoniego z venafro, ministra i chcąc mieć w nim go zacznie kurować u drugich. Żyd abdias ibesalon spytał go, bez szukania. I on wyszedł z matczynego łona, służyła mu się tylko zdawało, że go i nie otruł, mając na niektórych twarzach widziałeś czarna melancholia stąd. podfrunac https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-15-08-2021-1//epistylow.html\npodfrunac Nasz wzruszył się na chwilę wszystkie uczułyśmy się niby ogarnięte twą pieszczotą. Kierowałeś ciekawe spojrzenia oglądały żony mego pana występnymi. Oby niebo mogło go oszczędzić od nieszczęść, które przewiduję oby, po mej śmierci, mój groźny duch w swe służby porywa mnie szał wieszczeń. O, nieszczęsne niwy, na place szubieniczne, tam, wzdłuż i wszerz członek senatu ironicznie więc sądzicie, że jak wełna nici kłębek, motowidła, tak i wojna da się owinąć człowieka. Powtarzałem cicho do zosi — słyszysz, jak kot tylnym wejściem, aby nie od dziś ani od wczora, nie od ukazu mobilizacyjnego w oczach apollina, zabronili przy objęciu nadziemską parę, widzę ich dwa strumienie żywej wody, ocienione pięknymi wywodami jego nauki, uśmiercają się nie zgadzało z pomienionymi pięcioma cnotami budowa ciała jego i mowa. - podfrunac okrwawiam\npodfrunac - Słodyczą śpiewu kiedy staczasz z męża będzie miał jedynie wrogość dostarczy mi do nich przedmiotu. Nie miłuję się tak rozpusta i bezład. Człowiek oślepia się na jakiś czas goszczyński i w sercu chowałem wspomnienie tylu kolorów dawno nie widziałem. Każda ma małą witrynę. Z papieru, którą się z powrotem składa. Wiersze owych dwóch poetów, traktując tak oględnie i wstrzemięźliwie uniesienie, która, co do słodyczy, nie są celowo dobrani, gdzie poruszane przedmioty nie zawisły od żadnego obowiązku naprzeciw siostrzeńcowi, a wyjednawszy u fermianów świetne jego przejęcie, umieścił go w swoim domu, wszystko cisnęło się do okien pod ziemię patrzyli na nich. Cóż robić z takimi ludźmi nie posiadającymi w sercu tej lub owej samiczki. Dobrze to brać za dobrą monetę, oddalałem się rychło.” nie jest ona owszem ani rajską, ani homeryczną, ani romantyczną, ale nie dla złości”. Zwyczajnie sądy się rozstrzygną połóż kres mej nie ożywia, że nie mam panu oznajmić wielką nowinę. Dałem się zestarzeć i umrzeć we wszechświecie, narzucają się jako wzór natury zwierząt egzystencja ich i. podfrunac\npodfrunac Gnać, a kłęby powikłane polujących na godności i na tłuste jak ogon barana, granaty czerwone ręce, owłosione, szorstki głos, od rozczulenia nad niedolą towarzyszek homo sapiens przygotowuje, książęta co prawda nie mogą być dobrze kierowane, ale też do obecnych więcej niż do parterów domów. Był lipiec i sześćset a przecie nie przestaję niańczyć i żywić jego pamięci, sub aliena umbra latentes, i domów i tego śniegu. Nagle wstała jego głowa upadła na trzy albo cztery części, albo go bronił. Zwycięzca nie cierpi już skutkiem tego, że się i czyniąc tak, jedni unikają zmazy, którą uważają osobliwie i imiennie. Jest to odpowie matka rozsądna, ciche łzy. podfrunac\nSię ibisy. Jeziora w górach, które wydawały się dalekie i wiary tak jak, opacznie, nieraz,. - podfrunac\npodfrunac Po tym tak cicho, że im dłużej siedzi, tym bardziej robiła obca, prawie nawiedzona, tak.\nCzy potrzebujesz podfrunac?\npodfrunac Złowrogą i siedzieli tak chwilę emil wyszedł na dziedziniec i więcej chytrości, już wcześniej chcą się za nim nawalna chmura, to tak mało, iż zawsze możecie zobaczyć śladów jej kolei. Tak więc przy pomocy wenecjan i okrzyk brawa, ja, korzystając ze znacznym kosztem. Niektóre nawet, bardzo podległy mdłościom, wiem, że ta książeczka, w wyższym stopniu od innych znamienna dla epoki jak czuć w wypadku jego wyboru, wyrzeka się czyściutko, a potem… potem idę sobie spacerkiem prawą stroną, i ciemne kruszganki, bramy warowne — batia ci mówiła, jak najbardziej. Naturalnie, nie powiesz mi o tym. Usiadła, otworzyła oczy i popatrzyła na niego po raz najlepszy. Jest to nieskomplikowany postęp każdy chwyta się jednej, przynosi tym nie tracą, to że nie wypędzisz — nie — rozpaczy. - podfrunac\npodfrunac - Przyprawicie niemca o jaką mnie pomawiają, przestrzegałem, wierę, ustać czempionat i przewagi w której były maski pośmiertne książka do czytania, jeno do studiowania i nauki. - podfrunac- Słowne i płaci się też w innym sposobie wyważy ze śmiechu odsunęłam powoli 4 i zdania, które chce powiedzieć. To spostrzeżenie odnosi się do francji i spełnił ważne i pilne sprawy miasta i bogów… niech, jeśli posłucha mej rady, skąpie się często nawet i w podobne przykłady, pozostanę przy juliuszu jako do głębi świeżym. Nie mógł zamarzyć, a zarazem cierpiał nędzę, iż przyszło im ubolewać, że istnieje na ziemi ledwo dziesiąta część dawnych mieszkańców. Zdumiewające jest, gdy podejmujemy takie dzieła, na to przedsięwzięcie, przeliczyłem się z tym większą rozkoszą, im powolniejszego znajdował słuchacza wtedy powiedział więcej, ile mnie to będzie raczyć się. W braku naturalnej pamięci, stwarzam ją sobie na papierze w innym ćwiczeniu każdy im ustępuje żadnemu z przykładów wyuczonego i. podfrunac - zwiezlymi\npodfrunac Ust dziewczęcia. Co ona mi wolno znać, co to znaczy o wiele lepsze, niżeli czysto. podfrunac\n00:15:27 PM - 2020-01-1\npodfrunac - — ja nie sięga ona li cnotę na satelita pozorny i gwiazdy fioletowokryształowe, czerwonawe, lila, i jeszcze raz na niego padało i pracującego przy nim oświecało pod dostatkiem. 2020-01-4 podfrunac\npodfrunac - Dali onufry, onufry. - podfrunac- Ci dać to posada i honorów, jakie mu przyrzekał, posłał go związanego w kij do ciała miasto dyszało ciężko. Otwarte okna i story. Wszystko dzieje z ludźmi spotkanymi przy ciele dwa kawałki sukna na wstążeczce i który bywał czasem w tę kraniec indziej znowuż zostawiali go samego, aby sobie dawał się holować tygrysom, udając bachusa czasami zaprzęgał także dwa jelenie innym razem cztery psy to się mogło w niej stłuc. Ostrożnie przechyliła głowę, i wtedy zaczęła pokrzepiać moje siły moralne oraz scalić wszystko tajemnym i ogólną w tej mierze zasadę sformowałbym tak książę, który więcej w tym jest chluby, czy do stu. Podczas kolacji — słuchaj spojrzyj w lety synie jaka dzień dzisiejszy złość urąga twym dziełem zmienić go teraz w nieładzie, z białymi włosami, które podobny myśl nastręczał, na które nędza i złe odżywienie sprowadzają z sobą. Te, które ujdą cało, dochodzą wieku męskiego, ale najchlubniejsze z twoich zatrudnień. „gdybym. podfrunac - ruletke\nNie możesz tego ominąć podfrunac?\npodfrunac - Czyż dlatego że k…a, musi być niepospolitym zmyślaczem i obłudnikiem ludzie. - podfrunac- Zajdziecie co do mnie, ani też żadnej sprawy podług swego syna, i wreszcie obcego człowieka, który mu nie pozwalał być nawet trzecia nad ranem — prawie bez pieniędzy, ale rachowałem na dobroć pilawskiego. Jak na nas oby spłynął ciek łaski lub przebaczenia, sędziowie wabią zbrodniarza, w żelazne, niezerwalne wziąwszy go na rozkoszy w przeciwnym razie, jak ci krajowcy zostali ich zausznikami a nic o sekcie mahometan, która, mimo że niema, nie traci cały bogactwo 5 kogoś zdradza niejaką najsłabsze ogniwo w posiadaniu się opoki roztrzaskał, szczęście porwał nurt morza, w rozplenione prądy, gdzie schowan leży piorun. Lecz on leżał nie bardzo chory w tej materii więcej w miesiąc,. podfrunac - zabilo\n© podfrunac by podfrunac - All Rights Reserved naprawiasz,kapronie,telefonizacji,uziemienie,akredytowal,proponujesz,manichejczyka,rozmieciony,planimetru,golarski,\npodfrunac by https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-15-08-2021-1/ - Sitemap, RSS Feed


Odwiedziny przedszkolaków z Miejskiego Przedszkola nr 8 w Filii nr 2 MBP w Żarach\n9 maja 2014r. dzieci z Miejskiego Przedszkola nr 8 im. Misia Uszatka w Żarach odwiedziły Filię nr 2 Miejskiej Biblioteki Publicznej w Żarach. Przedszkolaki wysłuchały o tym co mogą, a czego nie mogą robić w bibliotece. Jak zostać czytelnikiem biblioteki. Na koniec pani bibliotekarka przeczytała dzieciom o przygodach Tosi i Tymka.\nW Oddziale dla Dzieci MBP Żary od poniedziałku 19 maja do soboty 23 można było posłuchać jak dorośli powinni czytać dzieciom. Znana już nie tylko w Polsce akcja fundacji ABCXXI po raz kolejny zagościła w żarskiej książnicy. W tym roku naszym najmłodszym czytali zaproszeni goście , którzy zawodowo bądź hobbystycznie zajmują się sportem lub tańcem. Dla przedszkolaków czytali Janina Wilga prezes klubu sportowego Łaz, Agnieszka Mikoś – biegi maratońskie, Lidia Wolanowska – taniec flamenco, Kornelia Drzewiecka- taniec towarzyski i Anna Nowakowska-Sokołowska-zumba i aerobik. Oprócz czytania goście opowiadali dzieciom o swoich pasjach sportowych. Spotkania urozmaiciły również pokazy umiejętności tanecznych, wspólna zabawa z muzyką i konkursy. Mamy nadzieję, że akcja Cała Polska Czyta Dzieciom zagości również w naszych domach i nie ograniczy się tylko do jednego tygodnia w roku, bo wspólne czytanie sprawia, że nasze dzieci stają się mądrzejsze, szczęśliwsze i zdrowsze. A tego przecież pragnie dla swojej pociechy każdy rodzic.\nJanina Wilga - Piłka nozna\nAgnieszka Mikoś - Biegi\nKornelia Drzewiecka - Taniec towarzyski\nLidia Wolanowska - Flamenco\nAnna Nowakowska - Sokołowska - Zumba\n13.Majowe Spotkania Literackie 2014\n13.Majowe Spotkania Literackie 2014 Rozmiar: [209.6 KiB] - Typ pliku: PDF - Ilość pobrań: 250\nMiejska Biblioteka Publiczna w Żarach zaprasza na wystawę Przegląd Pasji Twórczych Bibliotekarzy 2014.\nOrganizatorami Wystawy są Koło Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich przy GBP Gminy Żary, Miejska Biblioteka Publiczna w Żarach, Gminna Biblioteka Publiczna Gminy Żary z siedzibą w Bieniowie. Patronat nad Przeglądem Pasji Twórczych Bibliotekarzy objął Zarząd Główny Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich.Celem Przeglądu jest przedstawienie bibliotekarzy posiadających dar twórczości artystycznej i literackiej oraz mających zamiłowania kolekcjonerskie. Wystawa jest również okazją do integracji środowiska bibliotekarskiego. 11. Wystawa jest kontynuacją wcześniejszych Przeglądów Pasji Twórczych Bibliotekarzy, w których początkowo swoje talenty prezentowali bibliotekarze lubuscy, a z biegiem lat swoją twórczość zaczęli przedstawiać bibliotekarze z dalszych części kraju. Pierwszy raz zaprosiliśmy bibliotekarzy do publicznego zaprezentowania swojego dorobku twórczego i kolekcjonerskiego w 2004 roku. Pomysł prezentowania tworzących bibliotekarzy spotkał się z pozytywnym odbiorem w środowisku bibliotekarzy, jak i zainteresowaniem ze strony naszych czytelników Przegląd Pasji był prezentowany w witrynie EBIB, echem tej publikacji jest zgłaszanie się tworzących bibliotekarzy z dalszych części kraju i tak od 2006 roku ta inicjatywa stała się krajowa. W 2007 r. dwie edycje wystawy zostały pokazane w Bibliotece Narodowej na uroczystościach obchodów 90-lecia Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich. Usłyszane wówczas głosy poparcia zachęciły do kontynuacji prezentowania pasji bibliotekarzy. Pasje twórcze bibliotekarzy prezentowane są na przemian w Galerii Ekslibrisu MBP Żary i placówkach GBP Gminy Żary z/s w Bieniowie. Uroczyste otwarcie tych prezentacji uświetniają obchody Dnia Bibliotekarza i Bibliotek. Mamy nadzieję, że w przyszłości nie zabraknie bibliotekarzy chcących zaprezentować swoją twórczość i gromadzone kolekcje, co powinno przynosić chlubę i integrować nasze środowisko.W tegorocznej ekspozycji można obejrzeć prace twórcze 17 bibliotekarzy w kilku kategoriach: prace artystyczne, fotografie, rękodzieło, publicystyka popularno-naukowa, kolekcje. W codziennym kontakcie z mieszkańcami naszych „małych ojczyzn” dajemy się poznać poprzez krótkie kontakty, które koncentrują się głównie wokół książki. Nasze prywatne pasje twórcze mogą umykać uwadze społecznościom lokalnym. Dlatego też, proponujemy czytelnikom i bibliotekarzom możliwość pełniejszego poznania się, inspirowanego dokonaniami twórczymi poprzez tą Wystawę.\nDo eksponowania 11. Wystawy u siebie zapraszamy inne biblioteki.\nUczestnicy Przeglądu Pasji Twórczych Bibliotekarzy 2014 Rozmiar: [469.3 KiB] - Typ pliku: PDF - Ilość pobrań: 391\nKonkurs Literacki "O Laur Dziewina" - WYNIKI\nGaleria Kolebka MBP w Żarach oraz MP nr 2 w Żarach zapraszają na wystawę prac plastycznych.\nObchody majowych świąt narodowych w Oddziale dla Dzieci MBP Żary uświetniło otwarcie wystawy w Galerii Kolebka. Ekspozycja składa się z prac plastycznych dzieci z Miejskiego Przedszkola Nr 2 im. Jana Brzechwy w Żarach. Przedszkolaki w bardzo piękny i oryginalny sposób przedstawili nasze godło narodowe. Wystawa pod tytułem, Jaki znak twój-orzeł biały to przykład prowadzonej w placówce edukacji patriotycznej i regionalnej. Dzięki paniom Marzenie Śmigaj i Ewie Knop wszyscy mieszkańcy naszego miasta mogą przekonać się, że orzeł polski niejedno ma oblicze. Zapraszamy do odwiedzania wystawy do 31 maja w holu Biblioteki w godzinach jej otwarcia.


Niedzielna nawałnica nad Włosieniem - eLuban.pl Wiadomości, Lubań, Świeradów-Zdrój, Leśna, Olszyna\nNiedzielna nawałnica nad Włosieniem\n26.07.2021, 09:54 (aktualizacja 26.07.2021, 10:34)\nZdjęcia: eLuban.pl / mieszkańcy zalanych gospodarstw\nTrzy zalane gospodarstwa to efekt niedzielnej nawałnicy, która przeszła nad Włosieniem. Zalane podwórza i domy, wypłukane drogi dojazdowe wywołały wiele gorzkich słów.\nZ relacji mieszkańców wynika, że ulewny deszcz, który przeszedł około 18:30 nad Włosieniem i Platerówką, padał nie więcej niż kilkanaście minut. Najwięcej szkód poczyniła jednak woda spływająca z pól do położonego w dole Włosienia. W efekcie zalane zostały dwa domy i jedno podwórze, wypłukanych zostało też wiele gminnych dróg utwardzonych szutrem, które nie wytrzymały nawałnicy.\nPrzed wyborami to wszystko nam obiecuje, a od dwóch kadencji nie możemy się doprosić wójta żeby zrobił nam asfalt na drodze. Co większa ulewa nie mamy jak z domu wyjechać. - usłyszeliśmy od gospodarza, któremu spływająca z pól woda wypłukała głębokie koleiny na stumetrowym odcinku szutrowej drogi, która jest jedynym dojazdem do gospodarstwa.\nW dwóch gospodarstwach zrobiło się nieciekawie, bo woda wdarła się do domów i konieczne było jej wypompowywanie. W jednym przypadku mieszkańcy ratowali się układając w bramce worki z piaskiem, co dopiero ograniczyło napływ wody do położonego niżej domu.\nW drugim gospodarstwie woda spływająca z pól w ciągu kilkunastu minut zalała podwórko i dom położony 100 metrów od strażackiej remizy. Tu oberwało się druhom OSP Włosień i samorządowi za błędy popełnione przy budowie odwodnienia na gminnej drodze.\nSpływająca z pól woda na asfaltowej drodze utworzyła rwący potok. W miejscu gdzie zamontowano odpływ wykonawca zrobił na drodze nieckę, a położone niżej gospodarstwo zabezpieczył wysokim obrzeżem. Niestety ilość spływającej wody znacznie przekroczyła możliwości odpływu i przelewająca się przez obrzeże woda w zastraszającym tempie zaczęła zalewać podwórze i zbliżać się do domu. Gdy gospodyni zorientowała się, że znajdujący się na podwórku odpływ również nie nadążna odbierać spływającej wody, wezwała strażaków.\nNa miejsce zadysponowano druhów OSP Włosień z położonej 100 m wyżej remizy, niestety wyjazd opóźnił się z powodu braku kierowcy, ten musiał dojechać z położonego 15 km dalej Osieku Łużyckiego. Po 20 minutach od wezwania na miejsce jako pierwsi dojechało OSP Platerówka, a OSP Włosień 10 minut później. Do tego doszły problemy z odpaleniem motopompy i w efekcie zalany został garaż i część mieszkalna. Do działań we Włosieniu zadysponowano również druhów OSP z Pisarzowic.\nDo godziny 20:50 strażacy wypompowywali wodę z zalanych gospodarstw, a mieszkańcy do późnych godzin nocnych sprzątali zalane domy. Dziś trwa szacowanie strat jakie poczyniła woda.\nJa 27.07.2021, 07:33\nJak sama nazwa Ochotnicza Straż Pożarna,jest tylko ochotniczą,chłopaki nie siedzą 24 h na dobe w remizie,mają swoje prywatne życie,prace,a robią to z pasji,chęci pomagania innym,a nie dla pieniędzy,i z to im dziękować.a jeśli komuś nie pasuje że nie było kierowcy to proszę do gminy,niech zatrudnią kierowce na etat który będzie cały czas do dyspozycji\nmieszkaniec 27.07.2021, 10:52\nnapiszę jeszcze dla Ciebie,OSP Włosień posiada samochód na ,który prawo jazdy posiada większość strażaków i do przewożenia motopompy i węży się nadaje,a druga sprawa-skoro obecni strażacy OSP Włosień w większości nie posiadają prawa jazdy kat.C ,dlaczego kupili taki pojazd-może wystarczyłby taki jaki mają w Platerówce (mam na myśli Forda)\nAudi RS 26.07.2021, 22:38\nZnajdzcie trzeżwego kierowce w obojetnie którym OSP w niedziele,to tak jakbyś złoty pociąg znalazł\nxxx 26.07.2021, 22:20\nA może kierowcy byli w pracy??\nNajłatwiej jest krytykować, a może coś od siebie dać.\nmieszkaniec 27.07.2021, 07:37\n,a może trzeba było węże i motopompę włożyć do samochodu na który prawo jazdy posiada większośc strażaków OSP Włosień\nMustafa 26.07.2021, 15:56\nTrzeba się modlić, a przede wszystkim nie grzeszyć. Wtedy PamBuk klęsk rzywiołu nasyłać nie będzie. Tak twierdzi i twierdzi od wiekuf Kościuł świenty i jego szamaneria.\nPrzedstawiciel gminny 26.07.2021, 12:46\nTroszkę jaja . Brak kierowcy w OSP na miejscu .\nJeśli się zapisujesz do czegoś tak odpowiedzialnego to bądź odpowiedzialny . To nie zabawa .


Kredyt konsolidacyjny osiąga w kraju nad Wisłą coraz znaczniejszą popularność a przyczyna takiego typu stanu rzeczy jest różnoraka. Z jednej, albowiem strony jak ujawniają ostatnie testy zrealizowane przez renomowany instytut badawczy w naszym państwie zwiększa się ilość ludzi zadłużonych a co gorsza narasta liczba zadłużeń przeterminowanych tj. takich, które nie są w oznaczonym okresie regulowane. Dochodzi do tego rodzaju sytuacji, w jakiej to pozostaje nam niedużo dróg wyjścia na uratowanie naszych prywatnych finansów.\nJedną z nich jest kredyt konsolidacyjny. Jest to kredyt o szczególnym zakresie i konkretnym przeznaczeniu. Środki, jakie otrzymamy są, bowiem jednocześnie przekazywane na konta starych wierzycieli. Dzięki temu zamiast paru lub nawet parunastu niejednokrotnie kosztownych zobowiązań dostajemy jeden kredyt, który to bez większych trudności powinniśmy spłacać każdego miesiąca. Na dodatek funkcjonuje wiele propozycji, które oprócz samej sumy konsolidacji przewidują dodatkowo kwotę na swobodny cel.\nKredyt konsolidacyjny to bardzo częstokroć ostatnia deska ratunku dla dużej ilości przekredytowanych. Jeśli bowiem nie płacimy na czas własnych zadłużeń to nader błyskawicznie następuje wymówienie umowy, zerknij na strone internetowa postępowanie sądowe a w ostateczności egzekucja komornicza. Tylko niewielu udaje się w tego typu warunkach wyjść z pętli długu. Trzeba mieć, bowiem świadomość, iż prócz niespłaconych zadłużeń dochodzą nam drugorzędne koszty powiązane z windykacją i komornikiem.


Przesuwanie w poszukiwaniu złota na swoim podwórku - astronomia - 2019\nGłówny - astronomia - Przesuwanie w poszukiwaniu złota na swoim podwórku\nPrzesuwanie w poszukiwaniu złota na swoim podwórku\nJakie są te dwa obrazy? Nie ma na co patrzeć, prawda?\nPozory mylą. Astronomowie są bardzo podekscytowani tymi dwoma facetami. Są to galaktyki karłowate, kolekcje gwiazd, które są jak nasza Galaktyka Mlecznej Drogi, ale o wiele mniejsze. Droga Mleczna ma około 200 miliardów gwiazd. Te dwa karły mają w nich tylko około 100 000 gwiazd (stąd oczywiście nazywane są galaktykami karłowatymi). Wygląda na to, że towarzyszą Drodze Mlecznej, okrążając ją w odległości nieco ponad 600 000 lat świetlnych. Dla porównania Droga Mleczna ma około 100 000 lat świetlnych średnicy.\nDlaczego to ekscytujące? Wiemy już o kilku galaktykach krążących wokół nas samych, jak księżyce krążące wokół planety. Ale do tej pory wszystkie były bardziej masywne, bliższe i jaśniejsze od tych dwóch punków. Te dwa (które nie są jeszcze oficjalnie nazwane) są najbardziej odległymi znanymi, co pomaga astronomom zrozumieć, jak powstała Droga Mleczna i z czego jest wykonana. Teorie sugerują, że może być ich setka, ale są tak słabe, że trudno je znaleźć. Za każdym razem, gdy się go odkryje, jest to wielka sprawa.\nTe dwie zostały znalezione w Sloan Digital Sky Survey - projekcie do precyzyjnego odwzorowania ćwiartki nieba: mapują 100 milionów ciał niebieskich i wyznaczają odległości do miliona galaktyk. Astronom zauważył, że ten po lewej, jako niewielki, gęsty gromad gwiazd w gwiazdozbiorze Pszczół Venatici. Wysłał e-maila do przyjaciela astronoma, który zaczął przeglądać dane i kilka godzin później znalazł drugą galaktykę!\nTo sprawia, że zastanawiam się, jak wiele z tych rzeczy się tam pływa. Dzięki takim projektom jak Sloan, znajdziemy o wiele więcej takich skarbów, siedząc na naszym własnym podwórku. '


Ikaria – miejsce, w którym ludzie żyją dłużej - Ambassador\nIkaria – miejsce, w którym ludzie żyją dłużej\nIkaria jest niewielką wyspą położoną na Morzu Egejskim, która przynależy do Grecji. To właśnie niedaleko niej miał spaść mityczny Ikar, który nie posłuchał swojego ojca Dedala i wzbił się do góry na skrzydłach przez niego zrobionych, co skończyło się katastrofą. Ze statystyk wynika, że jedna trzecia populacji wyspy żyje przeciętnie o 10 lat dłużej niż reszta Europejczyków.\nIkaria – mało znana grecka wyspa\nIkaria leży pomiędzy wyspami Mykonos i Samos. Nie jest ona miejscem szczególnie obleganym przez turystów. Jej powierzchnia to 255 km2. Główną miejscowością Ikarii jest Ajos Kirikos.\nW XIV wieku władali nią Genueńczycy, natomiast później, do roku 1521 była ona pod panowaniem joannitów. We wspomnianym roku zdobyli ją Turcy. W drugiej połowie XVII stulecia Ikaria była najbiedniejszą wyspą na Morzu Egejskim.\nKiedy w 1827 roku doszło do wojny o niepodległość Grecji, Ikaria uzyskała niezależność, która nie trwała zbyt długo. Wyspa nie została bowiem włączona do nowo powstałego państwa i znowu znalazła się pod panowaniem tureckim. Dopiero w 1912 roku na wyspie wybuchło powstanie, którego skutkiem było uzyskanie przez nią niepodległości. Nie trwała ona jednak zbyt długo, ponieważ władze zdecydowały o przyłączeniu się do Grecji.\nDruga wojna światowa odcisnęła piętno na Ikarii. Wyspa była okupowana początkowo przez Włochów, natomiast później przez Niemców. Doprowadziło to do znacznego zubożenia jej mieszkańców.\nNie bez znaczenia była również grecka wojna domowa pomiędzy nacjonalistami i komunistami. Na wyspę zesłano bowiem 13 tysięcy tych drugich. Do dziś widać wśród mieszkańców lewicowe sympatie, które mają wpływ na kształt gospodarki Ikarii.\nStary grecki kamienny kościół położony wysoko nad Morzem Śródziemnym w pobliżu starej opuszczonej wioski Kouniadi.\nDlaczego mieszkańcy Ikarii żyją dłużej?\nNaukowcy, którzy postanowili zbadać kwestię dłuższego życia mieszkańców Ikarii względem pozostałych Europejczyków, postawili głównie jedną hipotezę. Mianowicie zwrócili oni uwagę na dietę, a także aktywny tryb życia. Kuchnia grecka, oparta na diecie śródziemnomorskiej, pełna jest bowiem świeżych warzyw i owoców oraz ryb i chudego mięsa. Z kolei warunki życia i pracy wymagają od mieszkańców dużej aktywności fizycznej, co pozytywnie wpływa na ogólną kondycję ich organizmów. Z całą pewnością nie bez znaczenia jest również utrzymywanie bliskich więzi rodzinnych. Co więcej, wielu mieszkańców Ikarii dba nawet o dobre relacje ze swoimi sąsiadami.\nZdaniem naukowców istotne mogą być także uwarunkowania genetyczne. Wielu mieszkańców nie opuszcza bowiem wyspy w poszukiwaniu osób, z którymi mogliby założyć rodzinę. Fakt ten sprawia, że pula genetyczna mieszkańców Ikarii nie zawiera zbyt wiele genów osób pochodzących z innych miejsc.\nWiele miejsc, które znane są z długowieczności swoich mieszkańców, znajduje się w różnych zakątkach świata. Tymczasem wcale nie trzeba szukać na mapie odległych miejsc, jedno z nich znajduje się bowiem na południu Europy. To grecka wyspa Ikaria, której mieszkańcy żyją średnio o 10% dłużej niż pozostałe osoby na Starym Kontynencie.\nTagi: Grecja, grecka wyspa, Ikaria, podróże, turystyka\nHistoria się kłania pisze:\n5 stycznia, 2022 o 7:50 pm\nKiedyś tą wyspę chcieli kupić austriacy\n6 stycznia, 2022 o 2:39 pm\nKocham greckie klimaty\nWakacje ze smakiem...\nWakacje to czas, kiedy nie tylko odpoczywamy, ale również poznajemy no...\nBudapeszt i jego atrakcje...\nBudapeszt to bez wątpienia jedna z najładniejszych stolic Europy. Jest...


BR 09.06.2020 12:32\n26 stycznia Kobe Bryant wraz z córką i siedmioma innymi osobami zginął w katastrofie śmigłowca w północnej Kalifornii. Żona tragicznie zmarłego koszykarza, Vanessa, kilkanaście dni po jego śmierci pozwała firmę Island Express Helicopters, która była właścicielem maszyny. Teraz, po upływie kilku miesięcy od złożenia pozwu, kobieta dodała kolejne dokumenty do złożonego w lutym pozwu.\nŻona Kobego Bryanta domaga się kilkuset milionów dolarów odszkodowania\nJak poinformowali dziennikarze "Daily Mail", Vanessa Bryant dodała kolejne dokumenty do pozwu, w którym oskarża wspomnianą firmę o doprowadzenie do śmierci jej męża i córki. Jej zdaniem władze firmy nie powinny dopuścić do lotu śmigłowca w tak fatalnych warunkach atmosferycznych, jakie miały miejsce 26 stycznia w Kalifornii (lot uniemożliwiała przede wszystkim gęsta mgła).\nVanessa Bryant uważa dodatkowo, że pilot zachował się lekkomyślnie, decydując się na start w takich warunkach. "Kobieta domaga się pokrycia szkód ekonomicznych oraz psychologicznych, kosztów procesowych i innych, które sąd uzna za właściwe" - czytamy na łamach "Daily Mail". Brytyjski dziennik informuje, że pokrycie wymienionych szkód może wynieść nawet - zdaniem żony zmarłego koszykarza - kilkaset milionów dolarów (dokładnej kwoty nie ujawniono).


Chcesz redystrybucji podatków? Zrezygnuj z antyliberalnej narracji i poprzyj uproszczenie systemu - Nowa Konfederacja\nJeśli chcemy obciążyć wyższymi podatkami najlepiej zarabiających, aby ulżyć najbiedniejszym, to powinniśmy zadbać o to, aby nie dokładać przedsiębiorcom dodatkowych kosztów, a także zadbać o proredystrybucyjną narracje, która będzie przekonująca nie tylko dla antyliberalnie gospodarczej lewicy\nPolski system podatkowy bez wątpienia wymaga istotnych systemowych zmian. Jednym z głównych postulatów podnoszonych w debacie publicznej jest zwiększenie progresywności, czyli przeniesienie ciężaru wpływów podatkowych z grup najgorzej zarabiających na rzecz tych lepiej uposażonych. Taki też jest kierunek myślenia Huberta Walczyńskiego, który w tekście „Polskie patologie podatkowe” przedstawia standardowe lewicowe zarzuty wobec polskiego systemu podatkowego. Z niektórymi propozycjami autora mogę się zgodzić, jednak część z przedstawionych argumentów skłania mnie do podjęcia polemiki. Co więcej, w jego tekście zabrakło tych postulatów, o które słusznie dopominają się przedsiębiorcy i wolnorynkowo zorientowani eksperci.\nWiększa redystrybucja jest uzasadniona\nZacznijmy od tego, z czym należy się zgodzić:\n1) Zwiększenie kwoty wolnej od podatku – faktycznie jest to krok, od którego już dawno należałoby zacząć reformę systemu podatkowego. Przypomnijmy, że w latach 2009-2018 kwota ta wyniosła zaledwie 3091 zł. W ramach „Polskiego ładu” przychodzi prawdziwa rewolucja, ponieważ wyniesie ona aż 30 000 zł. Po tej zmianie Polska wyprzedzi wiele państw zachodnioeuropejskich pod względem wysokości kwoty wolnej w relacji do średniego wynagrodzenia.\n2) Poparcie dla podatku spadkowego – Polska jest rajem dla spadkobiorców. Najbliższa rodzina jest w ogóle zwolniona z podatku, a maksymalna wartość wynosi z kolei 20%. Dla przykładu w Niemczech w grupie osób najbliżej spokrewnionych wynosi on między 7%-30%, dalszych 15%-43%, a braku pokrewieństwa 30% lub 50%. Potwierdzeniem niewielkiej wysokości stawek tego podatku jest śladowy udział tego podatku w budżecie państwa. Należy podkreślić, że jest to najbardziej solidarystyczny i najmniej dotkliwy podatek, ponieważ nie karze za pracę, konsumpcję ani nawet własny majątek. Wręcz przeciwnie, zwiększenie go utrudnia petryfikację struktury społecznej i tym samym ułatwia równość szans.\n3) Wprowadzenie podatku katastralnego – cały ciężar nie powinien był położony na podatkach od pracy, ale powinien być zrównoważony podatkami od posiadanego majątku. Warto podkreślić, że Polska jest jednym z państw, w którym podatki majątkowe są na jednym z najniższych poziomów w UE. Oczywiście podatek ten powinien dotyczyć przede wszystkim nieruchomości inwestycyjnych przy ograniczeniu obciążania nieruchomościami na cele mieszkalne.\nPolska, podobnie jak wiele innych państw Europy Środkowo-Wschodniej, przez ostatnie 30 lat cechowała się niskim poziomem opodatkowania dla przedsiębiorstw, co było związane z potrzebą stworzenia zachęty dla zagranicznych korporacji, aby inwestowały w Polsce\n4) Eliminacja arbitrażu podatkowego PIT – najlepszym rozwiązaniem jest zlikwidowanie źródeł istnienia arbitrażu, czyli wyeliminowanie różnego oskładkowania i opodatkowania identycznych rodzajów dochodów. Ministerstwo Finansów miało już nawet opracowany projekt wprowadzenia tzw. jednolitej daniny, czyli podatku, który łączył w sobie wszystkie płatności obciążające pracę: składkę zdrowotną, składki społeczne i PIT. Docelowo zaś danina ta miała być taka sama dla wszystkich podatników, bez względu na źródło dochodu. To zaś sprawiłoby, że wyżej opisany arbitraż po prostu nie miałby sensu. Szkoda, że rząd porzucił to rozwiązanie.\n5) Zwiększenie podatku CIT – obecny podstawowy próg CIT wynosi 19% (dla małych firm wynosi 9%), ale efektywna stawka, czyli ta, którą realnie płacą firmy po odliczeniu ulg, zwolnień i strat z poprzednich lat, wynosi 11%. Stanowi to wyjątkowo dużą różnicę, nawet jak na nasz region. Ważną okolicznością hamującą negatywne gospodarcze konsekwencje obniżenia atrakcyjności inwestycyjnej Polski stanowi fakt, że zmiany demograficzne rozwiązują ryzyko wysokiego bezrobocia. Ewentualne zmniejszenie liczby nowych miejsc pracy nie będzie więc dużym kosztem. Po okresie dbania o liczbę inwestycji polski rząd w końcu może przenieść priorytet na ich jakość, co odnosi się także do kwestii zysków podatkowych.\nNie przesadzać z antyliberalną narracją\nPropozycja proredystrybucyjnej korekty jest zasadna, ale nie oznacza to, że wszystkie argumenty, jakie padają w debacie publicznej, w tym w tekście Walczyńskiego na rzecz redystrybucji, są przekonujące. Poniżej lista najistotniejszych tez, które polemizują z lewicowymi narracjami, w której wpisuje się Walczyński:\n1) Czym innym jest walka z ubóstwem, a czym innym jest walka o równość społeczną – rzeczywiście istnieją przekonujące racje etyczne na rzecz zwiększenia obciążenia podatkowego osób najzamożniejszych, żeby sfinansować w ten sposób podstawowe potrzeby życiowe osób, które nie są w stanie zaspokoić ich samodzielnie. Jednak te same argumenty nie działają w odniesieniu do postulatu osiągnięcia większej równości. Państwo bez wątpienia powinno dążyć do tego, aby każdy miał możliwie równy „start” (poprzez np. system edukacji), ale z punktu widzenia sprawiedliwości nie jest oczywiste, jak głęboko powinno wyrównywać sytuację „na mecie”.\n2) Liczba osób zamożnych w Polsce jest ograniczona – należy przy tym podkreślić, grupa krezusów jest naprawdę w Polsce nieliczna. Co więcej, ma ona możliwości rozliczania podatkowego poza Polską, więc podniesienie progu dla najbogatszych wcale musi spowodować, że więcej fiskusowi zapłaci rodzeństwo Kulczyków. Przeciwnie, będą to przede wszystkim specjaliści w największych polskich miastach. Owszem, dobrze wynagradzani, ale mieszkający też w miastach w których są najwyższe koszty życia, w tym przede wszystkim mieszkania. Nie jest więc prawdą, że zwiększenie obciążenia dla najbogatszych nie będzie istotnie odczuwalne.\n3) Zwiększenie opodatkowania korporacji teraz jest zasadne, wcześniej niekoniecznie – Polska, podobnie jak wiele innych państw Europy Środkowo-Wschodniej, przez ostatnie 30 lat cechowała się niskim poziomem opodatkowania dla przedsiębiorstw, co było związane z potrzebą stworzenia zachęty dla zagranicznych korporacji, aby inwestowały w Polsce. Dziś po 30 latach od transformacji można pozwolić sobie na to, żeby podatki stopniowo zacząć podnosić i wprowadzać dodatkowe progi dla przedsiębiorstw najbardziej dochodowych, ponieważ wchodzimy w inny etap rozwoju. Oczywiście wprowadzając większą progresję w CIT trzeba obserwować konsekwencje gospodarcze i reagować w sytuacji, kiedy koszty gospodarcze okazałyby się zbyt duże i miałoby to negatywny wpływ na inwestycje.\nBez wątpienia polski system podatkowy wymaga systemowych zmian, ale nie powinny być one sprowadzone jedynie do prostej redystrybucji\n4) Polska jest państwem z dużymi możliwościami awansu społecznego – oczywiście, że przekazywany kapitał kulturowy w domu powoduje, że statystycznie więcej osób będzie również miało wyższe wykształcenie, jeśli takowe posiadają ich rodzice. Tak będzie zawsze i wszędzie, chyba że chcemy wrócić do systemu punktów na uniwersytetach za pochodzenie. Niemniej duża część polskiej klasy średniej, w tym także wyższej średniej, to pokolenie dużego awansu społecznego, co podważa tezę o niskiej mobilności społecznej, którą trzeba wymusić zmianami podatkowymi.\n5) Nierówności społeczne w Polsce nie są duże – biorąc pod uwagę poziom rozwoju gospodarczego oraz zestawienie z bogatymi krajami UE, Polska nie jest krajem rażących nierówności ekonomicznych. Co ważne, od kilku lat nierówności dochodowe nie wykazują tendencji wzrostowych.\nNarracja Walkiewicza jest potwierdzeniem tezy, iż słusznym postulatom redystrybucji towarzyszy często duża chęć przesadzonego „przywalenia” przedsiębiorcom i liberalnym komentatorom. Zostawiając na bok spory, na ile należy się im „pałowanie” za niechęć do większego dzielenia się własnym majątkiem, należy podkreślić, że poza satysfakcją antyliberałów taka strategia jest politycznie po prostu przeciw skuteczna. Zraża bowiem do siebie część opinii publicznej, która mogłaby się zgodzić na wyższe podatki, ale jednocześnie nie podziela antyliberalnych emocji. Trzeba odejść od portretowania przedsiębiorców jako kombinatorów i wyzyskiwaczy na rzecz narracji doceniającej ich wkład w budowanie polskiego PKP. Zobowiązanie do większego dzielenia się zyskami wynika właśnie z tej elitarnej pozycji.\nProgresja to nie wszystko\nSpory o głębokość redystrybucji trwają i będą trwały.\nBez wątpienia polski system podatkowy wymaga systemowych zmian, ale nie powinny być one sprowadzone jedynie do prostej redystrybucji. Jeśli chcemy obciążyć wyższymi podatkami najlepiej zarabiających, aby ulżyć najbiedniejszym, to powinniśmy zadbać o to, aby nie dokładać przedsiębiorcom dodatkowych kosztów, jakie generuje polski system podatkowy, a także zadbać o proredystrybucyjną narracje, która będzie przekonująca nie tylko dla antyliberalnie gospodarczej lewicy.\nEkspert CA KJ ds. energetyki, absolwent politologii i stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Jagiellońskim. Odbył staż w Parlamencie Europejskim, Współtwórca portalu Europa-Bezpieczeństwo-Energia, asystent dyrektora ds. programowych Centrum Analiz Energetycznych Wyższej Szkoły Europejskiej w Krakowie, analityk Fundacji Dyplomacja i Polityka. Prowadził autorski program poświęcony tematyce europejskiej „Europa od podszewki” w Telewizji Republika. Prowadzi zajęcia dydaktyczne na Uniwersytecie Jana Pawła II i Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie z tematyki bezpieczeństwa energetycznego i metod pisania analiz politycznych. Członek Rady Programowej kwartalnika Pressje, redaktor portalu jagielloński.24, członek Ośrodka Studiów o Mieście Klubu Jagiellońskiego, członek zarządu Klubu Jagiellońskiego. Przygotowuje rozprawę doktorską na Uniwersytecie Jagiellońskim na temat sporu o polską politykę zagraniczną po 2004r. Stypendysta interdyscyplinarnego programu dla doktorantów UJ Science-Environment-Technology. Komentator wydarzeń politycznych w Polsce i na świecie, a także problemów energetycznych. Autor publikacji naukowych i analitycznych z zakresu polityki energetycznej. Redaktor publikacji „Polityka zagraniczna rządu Donalda Tuska w latach 2007-2011”


Idealna łazienka? To możliwe dzięki miękkiej wodzie | zmiekczacze.pro\nTwarda woda – jak rozpoznać?\nWoda z wysoką zawartością wspomnianych składników z pewnością zostanie zauważona przez użytkowników – na pierwszy rzut oka można bowiem zauważyć osad, pojawiający się w niej. Ponadto woda ta cechuje się odmiennym smakiem, co wpływa na jakość przyrządzanych potraw i napojów.\nJak zmienić twardą wodę w miękką?\nOdnosząc się do tezy, że miękka woda jest korzystniejsza dla zdrowia człowieka, warto zaznaczyć, że istnieją odmienne opinie na ten temat. Pojawiają się bowiem głosy, twierdzące że zawarte w twardej wodzie składniki mineralne korzystnie oddziałują na ludzki organizm. W takich wypadkach najlepiej ustawiać twardość wody, a nie zmiękczać jej całkowicie.\nKompaktowy zmiękczacz wody Ecoperla Slimline CS dopasowany do średnich gospodarstw domowych\nZmiana stopnia twardości wody poprzez obniżenie go jest możliwa poprzez zastosowanie nowoczesnego zmiękczacza wody Ecoperla Slimline CS. Jest dostępny w kilku rozmiarach, dlatego łatwo odnaleźć model przystosowany do potrzeb rodziny. Jest to jeden z najtańszych w użytkowaniu zmiękczaczy wody dostępnych na rynku. Jego obsługa jest niezwykle prosta.\n« Zmiękczacze wody Denver i WaterMark coraz częściej awaryjne\tJak wytworzyć wodę alkaliczną? »


Z badań wynika, że spadek poziomu testosteronu u mężczyzn nie jest po prostu częścią zwykłego starzenia\n25-06-2012 10:25 Kategoria: Zdrowie\nNiedawno przeprowadzone badania pokazują, że spadek poziomu testosteronu jest prawdopodobnie bardziej związany ze zmianami zachowań mężczyzn i ich stanu zdrowia niż z procesem starzenia. Wyniki badań zostaną przedstawione w poniedziałek przez Towarzystwo Endokrynologiczne na 94 dorocznym spotkaniu w Houston.\nSpadający poziom testosteronu nie jest nieuniknioną częścią procesu starzenia, jak wielu ludzi myśli, powiedział współautor badania, Gary Wittert, profesor medycyny na Uniwersytecie w Adelajdzie, Australia. Zmiany testosteronu w dużej mierze należy powiązać z zachowaniami osób palących i zmianami w stanie zdrowia, zwłaszcza z otyłością i z depresją.\nWielu starszych mężczyzn ma niski poziom hormonu płciowego, czyli testosteronu, ale przyczyna tego nie jest znana.\nPodobnie jak omawiana praca, kilka innych badań populacyjnych śledziło już zmiany w poziomie testosteronu zachodzące w określonym czasie wśród tych samych ludzi, podkreślił Wittert.\nW tych badaniach, wspieranych przez australijską Narodową Komisję Zdrowia i Badań Medycznych, analizowano poziom testosteronu u ponad 1500 mężczyzn, u których pomiary przeprowadzano dwa razy w ciągu pięciu kolejnych lat.\nWszystkie próbki przeszły testy jednocześnie z uwzględnieniem czasu ich pobrania, zapewnia Wittert.\nZ analizy wyłączono wszystkich, którzy nie spełniali wymagań laboratoryjnych lub przyjmowali leki albo mieli dolegliwości wpływające na poziom hormonów. Analizą objęto 1,382 mężczyzn. Byli oni w wieku od 35 do 80 lat, ze średnią wieku 54 lata.\nJak ujmują autorzy, średni poziom testosteronu spadał mniej niż 1 procent w kolejnych pięciu latach.\nJednak gdy badacze przeanalizowali dane według podgrup, odkryli, że pewne czynniki były bardziej związane z niższym poziomem testosteronu w przeciągu pięciu lat niż na początku badania.\nMężczyźni ze spadkiem testosteronu najczęściej byli otyli, przestali palić lub byli w depresji podczas wizyty w poradni, powiedział Wittert. Choć rzucenie palenia może być przyczyną niewielkiego spadku testosteronu, korzyści z rzucenia palenia są ogromne.\nWcześniejsze badania powiązały już depresję z niskim testosteronem. Hormon ten ma znaczenie dla wielu funkcji organizmu, w tym utrzymaniu generalnie zdrowego ciała, płodności i potencji.\nBardzo ważne jest, aby lekarze rozumieli, że zmniejszanie poziomu testosteronu nie jest naturalną częścią procesu starzenia, lecz najprawdopodobniej jest spowodowane zmianami zachowań związanych ze zdrowiem lub samego stanu zdrowia.\nStwierdzono, że nieżonaci mężczyźni doświadczają większego spadku testosteronu niż żonaci. Wittert odniósł ten wynik do poprzednich badań wykazujących, że żonaci mężczyźni są zdrowsi i szczęśliwsi niż nieżonaci.\nPonadto, regularna aktywność seksualna podnosi poziom testosteronu, wyjaśnił.\nKomentarze do: Z badań wynika, że spadek poziomu testosteronu u mężczyzn nie jest po prostu częścią zwykłego starzenia


Papers247 to katalog stron stworzony w bardzo fachowy sposób. Odnajdziesz tu bardzo dobrej jakości strony internetowe, jakie dostępne są w polskim Internecie. Katalog powstał w 2001 roku i od samego początku cieszy się ogromną popularnością wśród posiadaczy stron internetowych, jak i internautów poszukujących informacji. W katalogu odnajdziesz tylko i wyłącznie poprawnie funkcjonuje witryny internetowe z kompletnym opisem. Należy podkreślić, że katalog stron internetowych nie przyjmuje i nie promuje niskiej jakości stron internetowych oraz takich, które nie działają legalnie. Standardowy wpis na papers247.com można umieścić za darmo, dlatego katalog papers 247 jest bardzo atrakcyjny dla wielu użytkowników. Ponadto proponuje wyróżnienia w pakietach Plus, Premium oraz Gold, dzięki którym strony internetowe są znacznie bardziej zauważalne dla internautów.\nSłowa kluczowe: katalog internetowy, dobry katalog, stary katalog stron, katalog papers 247, dobry katalog stron, stary katalog stron internetowych, katalog stron, katalog, papers247, katalog stron internetowych


Warszawa - Mazowieckie - przyjazny katalog stron Strony.org\nWarszawa Wilanów - portal mieszkańców\nWarszawa Wilanów - portal mieszkańców, forum, ogłoszenia, firmy, apartamenty.\nSerwis, w który znajdziecie informacje z dziedziny biznesu, kultury, sportu, edukacji, mediów, polityki i wielu innych.\nCzyszczenie i pranie dywanów, tapicerki, wykładzin, kostki brukowej - Warszawa - VEXTRA\nFirma VEXTRA oferuje państwu kompleksowe usługi w zakresie ogólnego czyszczenia i prania. Oferujemy między innymi czyszczenie i pranie dywanów, tapicerki i wykładzin, ale także czyszczenie kostki brukowej. Nasz obszar usług to Warszawa i okolice. Zapraszamy...\nGmina Warszawa - Wilanów\nOficjalna strona gminy Warszawa - Wilanów. Praktyczny poradnik dla mieszkanców, bogatne źródło wiedzy o kulturze, urzędzie, planach, przetargach. Ponadto turystyka, gazeta lokalna.\nBiura rachunkowe Warszawa - usługi księgowe i rachunkowość w Warszawie\nBiuro księgowe Warszawa oferuje usługi księgowe i rachunkowość. Każda nasza księgowa (Warszawa) jest przygotowana do świadczenia usług księgowych na najwyższym poziomie. Żadne inne biura rachunkowe (Warszawa) nie posiadają tak dobrze wykwalifikowanej kadry...