dodane 18 lip 2021, 15:16 na forum Big Sur w temacie McWay Falls\nNigdy wcześniej nie czuła się właśnie tak, jak teraz. Najbardziej na świecie kochana, najbardziej na świecie chroniona przed całym złem i najbardziej na świecie doceniona. Żaden mężczyzna wcześniej nie dawał jej tak wiele bezpieczeństwa i poczucia stabilizacji jak Caleb właśnie. A co więcej, nie doś...\ndodane 15 lip 2021, 11:59 na forum Big Sur w temacie McWay Falls\nHarrie rzadko kiedy zostawała gdzieś na dłużej, przywiązywała się. Przez traumę z dzieciństwa miała poważny problem z angażowaniem się, a kiedy już sobie na to pozwoliła, na jej drodze pojawił się Jonah, który kompletnie zrujnował jej zaufanie do mężczyzn. Musiało minąć naprawdę wiele czasu, a co wi...\ndodane 15 lip 2021, 11:58 na forum 686 w temacie 2. let's spill some tea\nWiele czasu zajęło jej pozbieranie się po Jonah. Ich znajomość, początkowo naprawdę przyjemna i wręcz namiętna, z czasem zmieniła się w mały koszmarek, którego Harrie nie potrafiła w żaden sposób zrozumieć. Nie wiedziała, w którym momencie Jonah zdecydował się zacząć ignorować ich relacje, sabotować...\ndodane 15 lip 2021, 11:58 na forum Big Sur w temacie Point Sur\n— To wciąż brzmi jak jakieś szurowe przekazania — odparła z przekonaniem i lekko podrapała się po głowie. Były w niej dwie sprzeczne myśli, z jednej strony naprawdę uważała, że wyłączenie czasem myślenia, a danie ponieść się emocjom jest dobre, co nie raz doświadczyła przy Calebie, z drugiej jednak...\ndodane 10 lip 2021, 20:16 na forum Big Sur w temacie McWay Falls\nTak jak każdy, Harrie też czasem potrzebowała odpocząć i to był jej czas na to, spędzony z Calebem, w jego objęciach, zawsze w zasięgu jego dłoni, tak, aby nie umknął im żaden wspólny moment. Kochała chwile, które mogli spędzić poświęcając się tylko sobie nawzajem, mając wtedy świadomość, że niczego...\ndodane 05 lip 2021, 13:37 na forum archiwum w temacie Rezerwacje wizerunków\nWizerunek dodatkowy (24h): Tom Austen\ntak tylko żeby przemyśleć\ndodane 05 lip 2021, 13:05 na forum kalendarze w temacie harrie porterfield\nlipcowe zadanie - światowy dzień UFO\nŚwiatowy dzień UFO w tym roku obchodzony będzie także w naszym miasteczku! Zapaleńcy niezidentyfikowanych obiektów latających w czasie imprezy będą mieli okazję zakupić tematyczne pamiątki, zjeść przekąski w kształcie spodków kosmicznych i kosmitów, a także wysłuchać prelekcji wielu czołowych specjalistów z dziedziny UFO.\ndodane 05 lip 2021, 13:03 na forum kalendarze w temacie harrie porterfield\ndodane 05 lip 2021, 13:02 na forum kalendarze w temacie harrie porterfield\n17 kto? caleb hobart gdzie? dom Caleba opis Czasem warto przestać oglądać horrory, bo może się to skończyć tragedią. Wystarczy odrobina deszczu, piorunów, prąd, który przestał działać, czerwony balonik za oknem i ukochany w żółtej koszulce aby dostać prawdziwego zawału i zwątpić w całe swoje życie ...\ndodane 05 lip 2021, 12:59 na forum kalendarze w temacie harrie porterfield\ndodane 05 lip 2021, 11:40 na forum rozrywka w temacie czego teraz słuchasz?\ndodane 01 lip 2021, 12:04 na forum Monterey Vista w temacie Główna ulica\nhttps://i.pinimg.com/564x/96/93/69/969369f955d820fc0535d39a348bb547.jpg Powrót po wakacjach z Celebem był trudny, dobrze spędzało jej się z nim cały czas i gdyby tylko mogła, zostałaby z nim na dłużej w Big Sur. Niestety jednak, nie było to coś wykonalnego, bo zarówno mężczyzna jak i Harrie mieli p...\ndodane 30 cze 2021, 23:48 na forum 409 w temacie 6.\nStarała się uspokajać oddech i po dłuższej chwili w końcu jej się udało. Chociaż płakała w międzyczasie wciąż i wciąż, to nie był to histeryczny szloch, a raczej pojedyncze łzy wypływające z jej oczu na znak obecności i tego, że nigdzie się nie wybierają. Coś czuła, że nawet przez sen miała dzisiaj ...\ndodane 30 cze 2021, 23:40 na forum rozrywka w temacie kto do kogo pasuje?\ndodane 30 cze 2021, 23:26 na forum 409 w temacie 6.\nNie była pewna ile czasu zajmie jej dojście po tym wszystkim do siebie, jednak jedno było pewne – nie miała spać tej nocy spokojnie, a burze miały znaleźć się wysoko na liście okoliczności budzących w niej grozę. Nie chciała nawet na milimetr odsuwać się od Caleba, pewna, że gdy tylko przestrzeń mię...


2012-11-16 19:18:08 CRI\n- Tegoroczny tudzień kultury tybetańskiej w Polsce cieszył się wielkim powodzeniem i przybliżył Polakom kulturę Tybetu - uważa ambasador Chin w Polsce Xu Jian, który podsumował zamkniętą 11 listopada imprezę.\nTydzień był pierwszym w Polsce tego typu wydarzeniem poświęconym Tybetowi, ukazującym jego folklor, krajobrazy, kulturę i rozwój społeczny.\nProgram imprezy był bardzo bogaty. Obejmował wystawę tanek, występy zespołu artystycznego oraz sympozja i spotkania z tybetologami. - Wielu polskich widzów po obejrzeniu wystawy i występów dzwoniło do mnie i moich kolegów, mówiąc, że impreza była wspaniała.\nWydarzenie wywołało w Polsce spore zainteresowanie. Na imprezę przybyli politycy, dziennikarze oraz ludzie z różnych środowisk. - Festiwal pozwolił nam zobaczyć, jak popularna jest w Polsce kultura tybetańska i uświadomiliśmy sobie konieczność kontynuowania takich działań.\nEla jest lektorką warszawskiej szkoły językowej. Wybrała się na występy wraz z siedmiorgiem swych podopiecznymi. Powiedziała, że na początku martwiła się, że maluchy mogą nic nie zrozumieć. Ale okazało się, że dzieci były zafascynowane śpiewem, tańcem i strojami zespołu tybetańskiego. Spytała, gdzie można dostać nagranie z tych występów?\nTydzień był relacjonowany przez polskie telewizje, które zamierzają także wyemitować film dokumentalny nakręcony w lipcu tego roku w Tybecie. Stacje te, jak podkreślił ambasador, posiadają ogromną liczbę widzów, a ich programy można odbierać w całej Europie i w części regionów Afryki Północnej. - Ich zaangażowanie w relacjonowanie imprezy podniosło popularność Tygodnia - stwierdził ambasador Xu.\nByły ambasador RP w Chinach Krzysztof Szumski powiedział 5 listopada podczas uroczystego otwarcia Tygodnia, że festiwal jest bardzo ciekawym wydarzeniem kulturalnym i umożliwi Polakom lepiej zrozumieć Chiny. Wraz z rozwojem Chin, każdy posiada w mniejszym lub większym stopniu, jakąś wiedzę o tym państwie, ale to nie wystarczy. Sądzę, że aktualna impreza jest dobrą szansą poznania Tybetu" - powiedział ambasador Szumski.\nSukces zorganizowania festiwalu, zdaniem ambasadora Xu, świadczył o pomyslnym rozwoju stosunków między Chinami a Polską. Wymiana w dziedzinie kultury jest, według niego, ważną częścią relacji między państwami. Wyraził przekonanie, iż współpraca i kontakty w dziedzinie kultury zintensyfikują rozwój stosunków dwustronnych.


Policjanci z sokólskiej drogówki, wczoraj przeprowadzili działania kontrolno-prewencyjne pn. „Kaskadowy pomiar prędkości”. Główny cel działań to uświadamianie kierującym pojazdami, że nadmierna prędkość jest jedną z głównych przyczyn wypadków drogowych.\nPolicjanci sokólskiej "drogówki", wczoraj, od wczesnych godzin porannych na terenie powiatu sokólskiego przeprowadzili działania kontrolno-prewencyjne pn. „Kaskadowy pomiar prędkości”. Szczególnym nadzorem objęte zostały główne szlaki komunikacyjne - krajowa „dziewiętnastka” i „ósemka” oraz miejsca, gdzie najczęściej dochodzi do wypadków drogowych. Celem działań jest poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym, poprzez uświadamianie kierujących pojazdami, że nadmierna prędkość jest podstawową przyczyną tragicznych w skutkach wypadków drogowych.\nNa drodze, gdzie sytuacja jest często bardzo dynamiczna, mogą wystąpić sytuacje zagrażające bezpieczeństwu nie tylko kierowców, a także pieszych. Chcąc uniknąć tego rodzaju zdarzeń, zmuszeni będziemy do natychmiastowej reakcji.\nTylko wczoraj na drogach naszego powiatu policjanci skontrolowali 51 kierujących i ujawnili 50 wykroczeń. Pomimo apeli o rozsądek na drodze, aż 38 kierowców nie zdjęło nogi z gazu i przekroczyło dozwoloną prędkość. Podczas działań policjanci w trakcie jednej z kontorli drogowych, zatrzymali również kierowce nissana, który miał cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi.


zy na poczcie przeniosły się już dawno do internetu. Dzięki takiemu zabiegowi jest łatwiej, taniej i przede wszystkim szybciej. Jednak prawdziwe zalety cyfryzacji mogą dostrze\nDodane: 10-09-2019 02:18\nCyfryzacja wkracza w każdą dziedzinę naszego życia. Jest to widoczne w naszym życiu prywatnym. Czynności, które kiedyś wymagały wizyty w urzędzie, banku czy na poczcie przeniosły się już dawno do internetu. Dzięki takiemu zabiegowi jest łatwiej, taniej i przede wszystkim szybciej. Jednak prawdziwe zalety cyfryzacji mogą dostrze\nWracamy do pełni siłJak w 2020 naprawiać rtv i agd na sto procent!Przewozy i transport dla podróżującychJakie zabiegi warto zrobić u kosmetyczki?Kwestie kosmetyczne i pielęgnacyjneDla przemysłu - o chłodnictwieHow to reduce smoke issue?Co musisz wiedzieć o naturalnych kosmetykachDla biznesu - o wirtualnych biurachBadania i diagnoza: EndoskopPerfect solution for a broken carSposoby na promocję lokalnego biznesuLocal services - electriciansPogrzeb i sprawy światopoglądoweSmoke problem in car? Try the best oilKilka ciekawostek dotyczących ogrzewaniaCeremonia pogrzebowa - jak godnie podejść do tematu?Kilka ważnych spraw zębowychPrawniczym okiemO wynajmie zwyżek do prac na wysokościachPlotery frezujące do metaliJak czyścić dywan?Sprzedawanie foteli pod wynajemWspinaczka - sport ekstremalny? Co warto wiedziećCo ty wiesz o wędzeniu?Czy można szkolić z bhp w Gorzowie w niedzielę nie handlową?Implanty zębowe zabrzeKilka faktów o przydomowych oczyszczalniach ściekówNamioty bankietoweRóżne wybory poligraficzne


Numer oferty : BU171943\nCena za m2 : 13593.75 PLN\nUlica Olsztyńska znajduje się w niezwykle atrakcyjnej dzielnicy Przymorze. Dzielnica jest świetnie skomunikowana z całym Trójmiastem, bliskość przystanków autobusowych podnosi komfort mieszkańców którzy nie posiadają aut, zaś zmotoryzowanych ucieszy fakt świetnego dojazdu do centrum oraz duża ilość miejsc postojowych. Kolejnym atutem podnoszącym atrakcyjność tego miejsca jest świetnie rozwinięta infrastruktura handlowo-usługowa. Bliskość sklepów, szpitala, szkoły i przedszkola znacznie ułatwia codzienne obowiązki. Miłośników natury z pewnością ucieszy fakt bliskiego sąsiedztwa morza oraz pięknego parku Regana. Duże tereny zielone oferują mieszkańcą wspaniałe miejsce na odpoczynek po ciężkim dniu w pracy, idealne miejsce na zabawę z dziećmi oraz romantyczny spacer. Na terenie parku znajdują się place zabaw, ścieżki spacerowe, drogi rowerowe oraz piękne zejścia na dużą plażę. Skorzystać można także z szerokiej oferty kawiarni i restauracji znajdujących ie bezpośrednio na plaży lub na klimatycznym molo. Okolica jest niezwykle urocza i spokojna dzięki czemu jest idealnym miejscem do życia dla rodziny.\nMieszkanie znajduje się na terenie nowej, ekskluzywnej inwestycji CZWARTY ŻAGIEL. Wysokościowiec w którym mieści się nieruchomość został wybudowany w 2015 roku. Inwestycja jest kontynuacją inwestycji Trzy Żagle i znajduje się przy przy niej. Budynek jest zabezpieczony nowoczesnymi domofonami i wygodnymi oraz szybko działającymi windami. Oko przyciąga klatka schodowa z wejściem do hali garażowej. Teren wokół inwestycji jest zamknięty i dostępny tylko dla mieszkańców oraz zagospodarowany w place zabaw dla dzieci, ławeczki oraz małą architekturę. O bezpieczeństwo dba także ochrona.\nNa powierzchnię 64 m2 składają się: salon z otwartą kuchnia, 2 sypialnie, łazienka, pomieszczenie gospodarcze oraz korytarz. Luksusowy apartament został wykończony z dbałością o każdy szczegół. Całość w stylu nowoczesnym z należtą ekegancją. Z salonu mamy wyście na duży ładnie zaaranżowany balkon. Otwarta na salon kuchnia jest w pełni wyposażona w zabudowę meblową stworzoną pod wymiar oraż najwyższej klasy sprzęt AGD, co z pewnością ucieszy każdą gospodynię. Kuchnię można łatwo oddzielić od pokoju przesuwaną roletą. Sypialnie są jasne i ustawne. Łazienka wykończona jest stylowymi kaflami i wyposażona w wc, bidet i wanne.\nDo mieszkania przynależy także miejsce w hali garoażowej i piwnica w cenie 20 000zł\nOpłaty czynszowe kształtują się na poziomie ok. 650 zł/mc, w co wliczają się opłaty za zimną i ciepłą wodę, ogrzewanie, fundusz remontowy, wywóz śmieci itp. Do tego należy doliczyć zużycie prądu.\nSerdecznie polecam osobom ceniącym sobie komfort, elegancję i świetną lokalizację! Idealne dla rodziny z dzieckiem, jak i pod wynajem długo lub krótkoterminowy. Zapraszam na prezentację!


Strona główna Aktualności Nabór do MDK Zamość\nInformujemy, że nabór na rok szkolny 2022/2023 dla nowych uczestników do pracowni działających w Młodzieżowym Domu Kultury im. Kornela Makuszyńskiego w Zamościu ruszył już 9 maja 2022 roku. Postępowanie rekrutacyjne na wolne miejsca trwa do 24.06.2022 roku.\nWypełnione wnioski prosimy przekazywać do sekretariatu placówki (ul. Kamienna 20 w Zamościu).\nSzczegółowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu: 84 638 44 46.\nDruk do pobrania jest na naszej stronie internetowej www.mdk.zamosc.pl w zakładce „Dokumenty do pobrania”.


Home > Małe zwierzęta>Żywienie gryzoni>Przysmaki dla gryzoni>Siano dla gryzoni>CHICO siano EXTRA Sianko z Buraczkami 400g\nKod produktu: CH 4090\nSiano dla gryzoni firmy Chico\nWysokojakościowy produkt stworzony z myślą o wszelkiego rodzaju gryzoniach, takich jak chomiki, świnki morskie czy też króliki. Produkt ten jest skomponowany przede wszystkim z wysokowartościowych źdźbeł traw łąkowych, które zostają aromatycznie oraz precyzyjnie wysuszone.\nJest to pokarm niskokaloryczny, bogaty w witaminy oraz minerały. Pozytywnie wpływa na procesy trawienne u zwierząt roślinożernych, dla których produkt jest stworzony. Dodatek, jakim są suszone buraczki uatrakcyjnia smak oraz wzbogaca wartości odżywcze sianka - spożywanie buraków przez gryzonie wpływa pozytywnie na pracę wątroby gryzoni oraz poprawia krążenie krwi.\nProdukt jest niezbędnym składnikiem zdrowej diety gryzoni. Zapewnienie im dostępu do sianka to również doskonały sposób na zapewnienie naszym zwierzakom stałego zajęcia. Zaspokaja ono potrzebę żucia oraz gryzienia związaną ze stałym procesem rośnięcia siekaczy. Ma także zastosowanie jako surowiec do budowy gniazda, jest też świetną ściółką. Siano powinno być dostępne dla gryzoni bez ograniczeń.


Moja chwila: Wizyta w szpitalu!\nPosted by Aśka at 00:53\nMonikaR 13 January 2010 at 05:23\nO jejku, 3 doby!!! Mam nadzieje, ze wszystko bedzie dobrze! Tez bym chciala maluszka, ale ta opieka medyczna mnie tutaj przeraza, paracetamol w ciazy, tez mi lekarz, a slyszalam o polskiej przychodnii w Dublinie, bylas moze? Dziekuje za odwiedziny i zapraszam czesciej:)\nushii 14 January 2010 at 05:01\nIssy 15 January 2010 at 11:09\nZazdroszcze i zycze powodzenia! Twoj post w zasadzie potwierdza to, co sie nasluchalam o tym dziwnym prowadzeniu ciazy na Wyspach, ja zdecydowalam sie przelozyc ciaze o pare lat, az do Polski wrocimy. Mam nadzieje, ze nie bede zalowac :)\nImoen 16 January 2010 at 05:19\nWierzę, że wszystko będzie dobrze. Trzymajcie się dzielnie z maluszkiem.\nHumorzasta 18 January 2010 at 04:07\nPowodzenia, wytrwałości i spokoju! A przede wszystkim szybkiego i bezbolesnego szczęśliwego rozwiązania ( w swoim czasie)


SINISTER: października 2014\n25. Alone Together\nDedykacja dla Ady Siek i Milenki Lis ♥\nmożna włączyyć :D\n-Hm, za krótka, za długa, do tej nie mam butów, do tej nie mam torebki, w tej wyglądam grubo, tej nie lubię, ta jest pechowa...\nPrzerzucałam zawartość mojej szafy w poszukiwaniu sukienki odpowiedniej na rocznicę ślubu dziadków Harry`ego, która była już jutro. Jak słowo daję, jeszcze dzisiaj będę musiała lecieć kupować jakąś kieckę. Starałam się zignorować uczucie stresu, które już we mnie siedziało. Powtarzałam sobie ze ja nie mam się czgeo bać, że Harry ma gorzej, ale to nie sprawiało, że czułam się lepiej, wręcz przeciwnie.\nGryzło mnie też sumienie. Nadal nie powiedziałam Vic o Dylanie. Przecież ona też nie miała pojęcia o tym, że Dylan był człowiekiem Mike`a.\nŻe nas okłamywał.\nMoże i Vic jest wyluzowana i do wszystkiego podchodzi z dystansem i nie załamuje się byle czym.\nAle jeśli w grę wchodzą tak bliskie osoby i kwestie zaufania, to takie sytuacje uderzają w nią dwa razy bardziej.\nBędzie mi miała za złe, ze dopiero teraz jej mówię, to na pewno. I wcale się nie dziwię, na jej miejscu byłabym wściekła.\nW końcu wpadła mi w ręce kremowa, skromna sukienka. Bingo. Czarna marynarka, czarne szpilki i moja ulubiona kopertówka i będzie super. NO W KOŃCU.\nZadowolona z siebie zaczęłam się zastanawiać nad fryzurą i makijażem.\nZadzwonił mój telefon.\nSerce zabiło mi mocniej a stres powrócił gdy na wyświetlaczu zobaczyłam imię Dylan.\nCała drżąc odebrałam.\n-Cześć Shawty. - usłyszałam jego wesoły głos. Mi w przeciwieństwie do niego, nie było tak wesoło.\n-Myślałem już, że coś Ci się stało z telefonem, bo nie odpisywałaś na smsy.\n-Mhm. - mruknęłam, co nie nadawało się na żadną odpowiedź ale nie dbałam o to. Teraz czułam tylko złość i żal.\nNajwidoczniej zbiło go to z tropu bo zawahał się chwilę zanim mówił dalej.\n-W każdym razie chciałem zapytać jak po weselu.\n-Dobrze. - odpowiedziałam krótko.\n-Hm, nie jesteś zbyt wylewna. - zauważył. No brawo.\n-No. - mruknęłam chłodno. - Ale za to masz pozdrowienia od Harry`ego Styles`a.\nCisza z jego strony.\nCZYLI TO JEST CHOLERNA PRAWDA.\nCały czas miałam nadzieję mimo wszystko, że Harry się pomylił, albo że nie o tym Dylanie mowa, albo chociaż że to wszystko podkoloryzował. Teraz moja nadzieja zniknęła w całości.\n-Oh, to ciekawe bo nie kojarzę gościa. Ale nieważne, też przekaż pozdrowienia, ktokolwiek to jest. - usiłował zabrzmieć wesoło ale nie wyszło mu. Albo wyszło, ale ja wiedziałam to wszystko jest fałszywe.\n-Pewnie, przekażę. Gemmie też przekazać? - zapytałam gorzko.\nZnowu cisza. Tak bardzo oczywiste.\n-Teraz zapomniałeś języka w gębie? Nie masz pod ręką jakiegoś kłamstwa, które mógłybyś mi wcisnąć? - drążyłam.\n-Julie... Nie wiem skad o tym wiesz i nie wiem ile wiesz ale...\n-No właśnie w tym problem, że wiem wszystko Dylan. Albo nie, wiesz, największy problem jest w tym, ze nie dowiedziałam się tego wszystkiego od Ciebie. - wyrzuciłam.\n-Julie, z Gemmą samo tak wyszło, nie spodziewałem się, że...\n-SAMO TAK WYSZŁO?! - wpadłam w szał.\n-Julie, byłem młody i głupi...\n-Głupi byłeś na pewno! A ja jeszcze głupsza, że nic nie zauważyłam, że tak naprawdę pomagasz komuś takiemu jak Levine!\n-Tak, to też wiem, Dylan. Powiedziałam, wiem już wszystko. I zgadnij, co? NIE OD CIEBIE.\n-Julie, ja naprawdę...\n-Nie, Dylan! Nawet jeśli kilka lat temu nie chciałeś mi o tym mówić, to teraz miałeś okazję, żeby pogadać ze mną szczerze. Pytałam dwa razy czy znasz Harry`ego. Zaprzeczyłeś. Nawet się nie zawahałeś. A skoro twierdzisz że to wszytsko minęło, że BYŁEŚ młody i głupi, albo to nie tak jak wygląda, to miałeś idealną okazję, żeby o tym ze mną porozmawiać. Nie zrobiłeś tego.\n-Bo zostawiłem to za sobą, teraz jestem....\n-Kłamcą? Nie, Dylan, mylisz się. Kłamcą jesteś już od dobrych paru lat. I nic się nie zmienia. Poza moją łatwowiernością, z której mnie w tym momencie wyleczyłeś. Cześć, Dylan. - rozłączyłam się.\nCisnęłam telefonem przed siebie. Odbił sie od mojego łóżka i leży na dywanie. Oddychałam szybko i cieżko. Cholera mam łzy w oczach. To jest cholerna prawda,\nCudownie. Nie sądziłam nigdy, że zawiodę się na Dylanie. Nigdy.\nTelefon zadzwonił. Imię Dylana na wyświetlaczu kuło mnie w oczy. Szybko wzięłam telefon i zablokowałam jego numer. Mam dość kłamstw.\nNie jestem teraz gotowa na rozmowę z nim, albo co gorsza kłótnię.\nGorzej, bo muszę sie zebrać w sobie by w końcu powiedzieć o wszystkim Vic,..\nCzuję się średnio po tak emocjonującym, jeśli można to tak nazwać tygodniu. Ślub, Dylan, Harry… HARRY.\nPo wczorajeszej konfrontacji z Dylanem, Harry do mnie wpadł. Wiedział, ze coś jest nie tak, ale nie chciałam mu mówić o co chodzi. Zrozumiał i nie drążył. Zamiast tego... przytulił mnie. I powiedział, że niezależnie o co chodzi, ułoży się.\nCholera, chyba nawet nie zauważyłam, kiedy zaczęłam go lubić. Cóż, bardzo lubić.\nNIE WIEM. Po prostu nie umiem się określić. Harry`ego lubię jakoś.. inaczej. W dziwny i pokręcony sposób. Niby działa mi na nerwy jak nikt inny, miałam ochotę go zabić aż nienaturalnie często, ale go hm, lubiłam.\nLubiłam nasze droczenie się, jego głupie teksty a szczególnie te momenty gdy zamieniał się w tego szczerego Harry`ego.\nOczywiście po jego wyjściu wrócił smutek. I stres. Silniejszy bo nie tylko przed dzisiejszym dniem ale i przed rozmową z Vic. Oczywiście stchórzyłam i nic jej nie mówiłam. Nie mogę. Boję się jej reakcji. Na pewno długo będzie na mnie zła, że zwlekałam tyle. Muszę odczekać i sama oswoić się z tym wszystkim.\nCzułam stres przed dzisiejszym spotkaniem z rodziną Harry`ego. Właściwie, niewiadomo jaka będzie ich reakcja, nie wiem, czego się spodziewać. Pocieszam się tylko, że chociaż jego dziadkowie będą dla nas życzliwi. Zrobiłam sobie loki i makijaż.\nSpojrzałam na godzinę i momentalnie zestresowałam się jeszcze bardziej. Zostało pół godziny do przyjazdy Harry`ego. Przejrzałam się kontrolnie w lustrze, poprawiłam fryzurę i odetchnęłam głęboko. Nie wiem jak przeżyję drogę, padnę ze stresu. A to dobra godzina jazdy. Wrzuciłam do torebki lusterko i kilka kosmetyków w razie gdybym się rozmazała. Cholera, ręce mi się trzęsą!\nTo co musi czuć Harry…\nMusze się wziąć w garść. Tym razem ja dzisiaj pełnię funkcję podpory. Muszę dać mu tyle wsparcia ile tylko się da.\nChyba stresowałam się nie tylko jego rodziną ale też jego osobą. Czułam się dziwnie biorąc pod uwagę, co działo się między nami ostatnio. Niby nic wielkiego ale w jakiś pokręcony sposób dziwnie się z tym czułam.\nZ zamyślenia wyrwał mnie dzwonek do drzwi. O cholera, już?!\nSzybko sprawdziłam czy mam wszystko i ruszyłam do drzwi.\n-Hej Julce. – Harry uśmiechnął się nieco niemrawo. Jest zestresowany. Pierwszy raz widze go w takim stanie.\n-Cześć Hazz. – powiedziałam łagodnie i przytuliłam go luźno chcąc go bardziej pocieszyć tym gestem niż powitać.\n-Pięknie wyglądasz. – pochwalił dalej mając na ustach nieco smutny uśmiech.\n-Dzięki. – mruknęłam czując rumieńce. Uh.\nWsiedliśmy do auta i Harry ruszył. Przyjrzałam mu się. Jak zwykle robił na mnie wrażenie w garniturze. Zauważyłam, ze ma luźno i nieco krzywo założony krawat. Nie był też zrelaksowany, jak zwykle za kółkiem. Zaciskał nieświadomie dłonie na kierownicy. Co gorsza milczał, myślał. A kiedy się o coś martwisz to myślenie jest najgorszą rzeczą. Nakręcasz się jeszcze bardziej. Dlatego postanowiłam przerwać milczenie.\n-Harry, nie martw się tak, będę tam z Tobą. – zaczęłam łagodnie.\nSpojrzał na mnie, ale zaraz uciekł wzrokiem.\nNadal nie mogłam się przyzwyczaić do tej niepewnej. Zestresowanej wersji Harry`ego.\n-Julce, jestem Ci wdzięczny, że chcesz mnie pocieszyć, ale naprawdę nie przestanę się denerwować. – mruknął.\nWestchnęłam. I tak będę próbować.\n-Myślałam długo nad sukienką, wiesz? No bo w sumie taka okazja, przydałoby się wyglądać elegancko, ale tak no wiesz, spokojnie, jakby, nie byłam pewna co byłoby najlepsze, wahałam się nawet nad szpilkami, wiesz? – zaczęłam pieprzyć bez sensu co mi przyszło do głowy, żeby zająć jego myśli czymkolwiek, Nawet gdybym miała mu pieprzyć o tym, kiedy dostanę okresu.\nTo była przenośnia.\nZauważyłam, ze Harry kręci nieznacznie głową, ale uśmiecha się. W taki naturalny sposób. HA! KTO JEST MISTRZEM?\n- Julie, to naprawdę miłe, ale serio? Będziesz mi opowiadać o problemach z wyborem sukienki? – zapytał wyraźnie rozbawiony.\n-ALE DZIAŁA! – zauważyłam entuzjastycznie, czym znowu wywołałam jego uśmiech.\n-Ty naprawdę potrafisz być urocza, jak akurat nie zajmujesz się wkurwianiem człowieka. – parsknął.\n-Pffff. – założyłam ramiona na klatkę piersiową.\n-Ale musze przyznać, że mimo tych wielkich komplikacji z wyborem sukienki, jak zwykle wyglądasz oszałamiająco. – powiedział po chwili ciszy z szerokim uśmiechem.\nWybuchnęłam śmiechem na te słowa. Ale Harry się trochę odprężył.\nWięc gadaliśmy o wszystkim i o niczym co chwilę śmiejąc się.\nAle moment w którym włączyłam radio wygrał wszystko.\nZaczęliśmy się wydzierać do każdej możliwej piosenki, niezależnie czy znaliśmy tylko linijkę tekstu czy wszystko.\nGdy leciało This Is How We do, Katy Perry, wyjęłam z torebki maskarę i zaczęłam do niej śpiewać przy okazji robiąc dziwne miny i pozy. Pomińmy fakt że więcej się śmiałam niż śpiewałam. Ale Harry był cały czas uśmiechnięty i odprężony. Śpiewał razem ze mną wygłupiając się. Tak minęła nam cała droga. Dopiero gdy się zatrzymaliśmy zauważyłam, ze Harry znowu zaczyna się denerwować. Wysiedliśmy, podeszłam do niego od razu. Bez słowa poprawiłam mu krawat, żeby wyglądał tak jak powinien.\n-Uh, Julie, kurwa, uduszę się tak. – warknął niezadowolony. Poluzowałam delikatnie.\n-Musisz wytrzymać. – powiedziałam cicho patrząc mu w oczy. –Ej. – mruknęłam zaczepnie widząc jak omiata pośpiesznie wzrokiem parking pewnie w poszukiwaniu swoich rodziców.\nZwrócił na mnie uwagę dopiero gdy położyłam dłonie na jego policzkach.\n-Będzie dobrze, Harry, Jestem z Tobą, nie zostawię Cię. – powiedziałam dobitnie patrząc mi w oczy. On natomiast w błyskawicznym tempie zamknął mnie w silnym uścisku. Byłam nieco zaskoczona, ale oddałam uścisk.\n-Dziękuję, Julce. – wyszeptał w moje ucho.\nRozluźnił uścisk i odetchnął głęboko. Ruszyliśmy w stronę kościoła. Uh, przynajmniej mamy tą pewność, że w kościele nikt nie zacznie nas wyganiać, wyzywać, czy coś.\nHarry szedł jak na ścięcie, mimo że dla kogoś obcego mógł wyglądać na obojętnego i silnego. Złapałam go za wolną dłoń i ścisnęłam lekko.\nHarry był wyraźnie zaskoczony, ale uśmiechnął się do mnie i też ścisnął moją dłoń. Ulga.\nNie przemyślałam dokładnie tego ruchu. Harry trzymał w drugiej dłoni bukiet kwiatów i mały prezent. O cholera, wchodzimy.\nUścisk Harry`ego się nieco zacieśnił gdy szliśmy do jednej z ławek. Nie było wielu ludzi. Ale momentalnie wszystkie oczy spoczęły na nas. Przeklęłam się w myślach za założenie szpilek, które stukotały zamiast balerinek. Cholera. Starałam się wyglądać naturalnie i w miarę przyjaźnie, ale sądząc po minach zgromadzonych, to będzie ciężki dzień. Harry był silny, miał obojętny wyraz twarzy. Niektórzy byli wyraźnie zaskoczeni. Ciężko powiedzieć czy obecnością Harry`ego, że tym, ze towarzyszyłam mu ja.\nSzybko zauważyłam dwie twarze wyróżniające się mimiką. Byli wyraźnie zadowoleni. Starsza kobieta i starszy mężczyzna, szeroko uśmiechnięci i wpatrzeni w nas. To pewnie jego dziadkowie. Od razu się do nich lekko uśmiechnęłam. Zauważyłam ze i Harry się rozpogodził i nieco odprężył. Usiedliśmy sami w ławce i cierpliwie znosiliśmy te wszystkie spojrzenia do rozpoczęcia ceremonii. Miałam łzy wzruszenia w oczach, podczas odnawiania przysięgi. Cudowna miłość. I to pięćdziesiąta rocznica. Mnóstwo czasu. Nawet nigdy nie marzyłam, żeby obchodzić coś takiego.\nHarry też wydawał się być poruszony. Wiedziałam, ze pod maską tego seksownego i pewnego siebie Harry`ego Perfekcyjnego Styles`a kryło się dobre i wrażliwe na uczucia innych serducho.\nGdy ceremonia się skończyła i ustawiła się niewielka kolejka z prezentami i kwiatami, spokojnie stanęliśmy z boku, na końcu. Zauważyłam, że wszyscy jak na razie trzymali dystans, tylko jedna, młodo wyglądająca dziewczyna, w sumie może trochę starsza ode mnie patrzyła na nas wyjątkowo długo i z wyraźnym poruszeniem. Chociaż ciężko było powiedziec jakiego rodzaju było to poruszenie.\nW końcu nasza kolej. Harry puścił na chwilę moją dłoń.\n-Harry! – powiedziała wzruszona kobieta i rzuciła się na szyję Hazzie. Od razu objął ją i tulił. Jejku. Jego dziadek zrobił po chwili to samo, a jego babcia już przyglądała mi się z szerokim uśmiechem na twarzy. Ten uśmiech z dołeczkami jest chyba dziedziczny.\nOdwzajemniłam szczerze uśmiech.\n-Babciu, dziadku, to jest Julie. – Harry położył luźno dłoń na mojej talii.\n-Miło mi, wszystkiego najlepszego. – powiedziałam przyjaźnie, ale nie zdążyłam jeszcze skończyć zdania a kobieta już mnie przytulała. Byłam nieco zdezorientowana ale odwzajemniłam uścisk.\n-Miło Cię poznać kochanie, pokaż mi się. – odsunęła mnie delikatnie i przyjrzała mi się. – Jejku, jestes śliczna, skarbie. – uśmiechnęła się szeroko.\n-Dziękujemy, ze również przyjechałaś. – jego dziadek luźno mnie uścisnął.\n-Nie chwaliłeś się Harry. – kobieta nie przestawała się uśmiechać. – Więc to jest twoja dziewczyna. – powiedziała wyraźnie podekscytowana.\n-Właściwie… - zaczął cicho Harry, ale wpadłam mu w słowo.\n-Tak. – rzuciłam bez zastanowienia. Tak, własnie potwierdziłam, ze jesteśmy w związku. Harry był zszokowany. Witaj w klubie Hazz.\nPo co to zrobiłam? Chyba chciałam mu dać wsparcie i…\nNO DOBRA, NIE WIEM CZEMU TO ZROBIŁAM.\n-Cudownie! Bardzo się cieszę, że przyjechaliście razem. – jego babcia była przeszczęśliwa. – Mam nadzieję, ze zostaniecie na przyjęciu.\nHarry`emu zrzedła mina.\n-Babciu, nie wiem czy to jest… -zaczął, ale dziadek mu przerwał.\n-Harry, to dla nas ważne, żebyś był z nami. Nie przejmuj się resztą. Jestes tu dla nas. – powiedział.\nHarry niepewnie na mnie spojrzał. Dałam mu nieme potwierdzenie.\n-No dobrze, ale na krótko. – mruknął niepewny swoich słów.\n-Dziękuję, Harry. – kobieta miała łzy w oczach.\n-Pięć minut drogi stąd jest restauracja, gdzie odbędzie się przyjęcie. – powiedział dziadek. Harry skinął głową.\n-Jejku, pięknie razem wyglądacie. – powiedziała podekscytowana babcia. Harry uśmiechnął się pod nosem, widziałam to. Ja sama też nie powstrzymywałam uśmiechu. Byłam wdzięczna za to, że dziadkowie Harry`ego, szli zaraz obok nas, jakby gotowi do obrony naszej dwójki przed resztą. Wyszliśmy z kościoła. Przyjrzałam się wszystkim. Chyba poznałam mamę Harry`ego. Tak myślę. A ta dziewczyna, która się nam przyglądała to chyba jego siostra. Wnioskując po tym, że mama Harry`ego szeptała coś na ucho mężczyźnie, to chyba jego ojciec. Szybko wsiedliśmy do samochodu. Czułam ulgę, ze nikt nas nie zaczepił.\nHarry odetchnął głośno, ale był wyraźnie szczęśliwy, że widział dziadków.\n-Dziękuję Julie. – spojrzał na mnie uśmiechając się,\n-Nie masz za co. – odpowiedziałam uśmiechem.\n-Mam. Nie wiem też dlaczego nie zaprzeczyłaś, ze jesteśmy razem, ale za to też dziękuję, babcia jest przeszczęśliwa. –aż promieniał.\n-Ja też nie wiem czemu to zrobiłam. – mruknęłam bardziej do siebie, spuszczając wzrok.\n-Nie powiedziałem, ze to źle. – ruszył.\nPo kilku minutach już parkowaliśmy.\nKolejny głęboki wdech i wysiedliśmy, Harry ponownie złapał moją dłoń.\nIm bliżej byliśmy do wejścia i tych ludzi, tym atmosfera gęstniała. Z każdym krokiem.\nZatrzymaliśmy się zachowując mały dystans, żeby oni weszli pierwsi. Rodzice Harry`ego (jak mniemam) chyba sami nie byli przekonani, co powinni zrobić.\nZnowu tylko ta dziewczyna patrzyła na nas dziwnie. Ale weszła za resztą. To pozbawiło mnie reszty nadziei i szacunku do jego rodziny. Widziałam ile bólu sprawiało ich zachowanie Harry`emu. Ścisnęłam jego dłoń i lekko pociągnęłam w kierunku wejścia. Niechętnie poddał się i weszliśmy. Tak szybko jak weszliśmy tak samo nagle pod wpływem czyjegoś nacisku znaleźliśmy się w zakątku korytarza.\nNaprzeciwko nas stała ta dziewczyna. Mierzyła się przez chwilę wzrokiem z Harry`m, aż nagle się odezwała.\n-Nie powinno Cię tu być, Harry. – jej głos się załamał. I nagle ni z tego ni z owego wpadła w ramiona bruneta. Chłopak był zaskoczony tak samo jak ja ale zaraz mocno ją przytulił. Widziałam jakie emocje targały tą dwójką.\n-Gemma… -usłszałam zduszone mruknięcie Harry`ego.\n-Hazz… - szloch dziewczyny.\nW końcu dziewczyna się nieco odsunęła i spojrzała na mnie,posyłając mi uśmiech przez łzy. Po jej policzkach ciekł tusz.\n-Harry, to nie jest dobry pomysł, zebyście tam wchodzili…\n-Dziadkowie mi nie wybaczą, muszę to zrobić dla nich. – wychrypiał Harry. – Gemma, ty… Ty tez mnie nienawidzisz? – ledwo to powiedział.\n-Jezu, Harry, nie. – jęknęła dziewczyna. – Po prostu… Nie mogłam mieć z Tobą kontaktu, ja… Sama nie wiedziałam co myśleć, ale… tęskniłam Hazz, tak bardzo. – jej głos przechodził w szept. – Ale było za późno, wyjechałeś i…\nBrunet ponownie zamknął ją w ramionach. A ja dalej stałam jak kołek.\n-Przepraszam Harry. – wyjąkała dziewczyna.\n-Cśś. – mruknął, głaskając ją po plecach. Dziewczyna uwolniła się z uścisku.\n-W ogóle, jestem Gemma, przepraszam, że się nawet nie przywitałam z Tobą. – jęknęła uśmiechając się przez łzy do mnie.\n-Nic się nie stało, jestem Julie. – odpowiedziałam łagodnie i uśmiechnęłam się.\nDziewczyna wyciągała dłoń, ale nagle mruknęła tylko:\n-Pieprzyć to, jesteś dziewczyną mojego Harry`ego! – i porwała mnie w ramiona. Chyba rodzinne u nich jest takie przytulanie z nie nacka.\nOdwzajemniłam uścisk, widziałam uśmiech Harry`ego.\n-W ogóle Jezu, jak ja wyglądam, co ja teraz zrobię. – jęknęła gdy już mnie puściła, podeszła do wiszącego lustra. – o mój Boże, co teraz!\n-Umm… - mruknęłam wyciągając z torebki chusteczki i małą kosmetyczkę.\n-Rany, Hazz, trafiłeś na anioła! – rzuciła i podziękowała mi. Szybko się poprawiła.\nHarry w tym czasie zbliżył się do mnie i objął mnei luźno w talii. Uśmiechnęłam się do niego pokrzepiająco.\n-Teraz najgorsze, Hazz. – mruknęła smutno Gemma.\n-Wiem. – odparł. Dziewczyna jeszcze nas przytuliła krótko, skinęła głową i ruszyła na salę.\n-Jestem z wami. – powiedziała tylko. Harry wziął oddech.\n-Gotowy? – zapytałam nieśmiało. On pokręcił przecząco głową, ale złapał moją dłoń i ruszył.\nO mój Boże.\nzacznijmy od dedykacji.\nDla Milenki i Ady, którym chcę bardzo bardzo bardzo podziękować, bo zawsze komentują te moje wypociny, wspierają mnie i naprawdę mobilizują c;\nDZIĘKUJĘ WAM, naprawdę ♥\nno kurde, kocham Was :*\nzapraszam na bloga mojej Agnes. http://dont-you-say.blogspot.com/\n#potwierdzoneinfo: JEJ ONE SHOTY TO JEST KUWA ŻYCIE\nsoł polecam zdecydowanie, pisze świetnie ♥\nco do rozdziału: pisało mi sie całkiem fajnie więc mam nadzieję, że nie jest źle :)\nno i w sumie tyle, pozdrawiam i życzę fajnego tygodnia kochane ♥\nAutor: funnygalx o 17:49 14 komentarzy:\n24. High For This\nDedykuję Nutellada i Olaaa ♥\ndziękuję, że dajecie o sobie znać\ndostałam dzięki Wam kopa w tyłek i się zmotywowałam ♥\nStałam spięta z tymi wszystkimi ludźmi czekając aż ta cała zabawa się skończy. Nawet nie bardzo wiem o co chodzi w tej zabawie.\nŚwietna ze mnie drużba, nie ma co. O cholera.\nNie mogę się upić. A przynajmniej musze zostać chociaż trochę przytomna i myśląca. UGH.\nAle potrzebuję alkoholu, chociażby w małej ilości. Ale potrzebuję. Teraz.\nLudzie, kończcie, błagam.\nSpróbowałam się skupić na tym, co się dzieje wokół. Trzy pary na środku parkietu w centrum uwagi bawiły się świetnie biorąc udział w tych konkurencjach. Po lewo Niall i Lucy co chwilę wybuchali śmiechem, podobnie zresztą jak ludzie wokół mnie.\nPrzeklinałam w duchu fakt, że Vic jest chora i nie może tu dzisiaj być.\nDo Lucy teraz nie podejdę, nawet nie będę jej w takim dniu zawracać głowy moimi problemami. Nagle napotkałam niewiadomo skąd wzrok Harry`ego. O kurwa.\nJak najszybciej się dało odwróciłam wzrok i zaczęłam się przedzierać przez ludzi starając się wtopić w tło. OHHHH.\nCzemu ja zawsze muszę mieć takie problemy? Co ja mam teraz zrobić? Może udawać, że nic się nie stało?\nNie, bez alkoholu tego nie uniosę. Wemknęłam się do kuchni. Nie było nikogo widać więc złapałam butelkę alkoholu. Szybko odkręciłam wzięłam dużego łyka. Gdy tylko przełknęłam, od razu się skrzywiłam. Cholera, o soku już nie pomyślałam. Ale jest nieco lepiej, lżej.\n-Hm, myślę, że sok Ci się przyda. – usłyszałam nagle za plecami obcy głos,. Aż podskoczyłam. Za mną stał ten uroczy kelner z sokiem w dłoni.\n-O Boże… - jęknęłam, w sumie nie wiem czy jeszcze z szoku, gdy mnie przestraszył czy z ulgi, że mam popitkę.\nWzięłam sok od chłopaka, który patrzył na mnie wyraźnie rozbawiony.\n-Dziękuję. – rzuciłam po dużym łyku, który przyniósł ulgę.\n-Nie ma sprawy. – rzucił z uśmiechem i przysiadł na blacie przede mną.- Ale wydaje mi się, że tam przy stole też mogłabyś się napić, nie musisz się tu chować.\n-Ludzie stoją na parkiecie, a ja muszę się rozluźnić TERAZ. – mruknęłam i pociągnęłam jeszcze jeden mały łyk, który popiłam sokiem.\n-Czyli mówisz, że ciężka noc przed tobą? – zapytał przyglądając mi się z uśmiechem.\n-Nawet nie wiesz jak. – prychnęłam znowu biorąc łyk. Czułam się już nieco bardziej rozluźniona i było mi ciepło. Aż za ciepło. Jeszcze dwa i wystarczy, tak.\n-Jestem Paul. – wyciągnął dłoń w moją stronę.\n-Julie. – uścisnęłam lekko jego dłoń. Kolejny łyk. – Uh, już lepiej. – mruknęłam usatysfakcjonowana z działania alkoholu.\n-Podobno na problemy najlepszy jest alkohol, czekolada i seks, jak widać coś w tym jest. – zaśmiał się.\nOstatni łyk. Sok. O, jak dobrze,\n-Mojej ulubionej czekolady tu nie widzę, nie mam czasu na zaciagnięcie Cię do łazienki na szybki numerek więc jak widzisz, został mi alkohol. – wzruszyłam ramionami.\nChłopak odpowiedział śmiechem.\n-Szkoda, że nie masz czasu. – puścił mi oczko. Ups, czyżbym się zapędziła przez to moje ,,rozluźnianie”?\n-Dobra, dzięki za wszystko Patrick, ja lecę. – puściłam mu buziaka i odwróciłam się w stronę drzwi. Byłam totalnie zrelaksowana. Nie czułam się specjalnie pijana, chociaż chyba troszkę mnie wzięło. To dobrze. Byle tylko nie za bardzo.\n-Paul. – zachichotał chłopak.\n-Hm? – mruknęłam odwracając się z jedną ręką na drzwiach,\n-Mam na imię Paul, nie Patrick. – uśmiechnął się szeroko.\n-Paul, okej, to cześć Paul. – pomachałam mu i wyszłam na salę, gdzie powitała mnie muzyka i śmiechy. Miałam ochotę się wybawić z tymi wszystkimi ludźmi. Kontrolnie zajrzałam do łazienki by sprawdzić swój stan. Nie jest źle. Moje źrenice były trochę rozszerzone, ale biorąc pod uwagę oczy gości na weselach, nie wyróżniałam się z tłumu ani trochę.\nEnergicznym krokiem wróciłam na salę.\n-Shawty, kochanie zatańcz ze mną! – nagle na mojej szyi uwiesił się Liam. Oj, Payne zaszalał.\n-Gdzie masz Sophię? – zapytałam.\n-Bawię się z nią w chowanego. – zachichotał. – Bo mówi mi, ze jestem pijany, wyobrażasz sobie? Ja? – oburzył się dalej wisząc na mojej szyi.\nNie mogłam powstrzymać śmiechu.\n-Payno, ale się uchlałeś, stary ! – Louis uratował mnie, ściągając Liama z mojego ramienia.\n-LOUUUUIIIIIEEEE! – Payne zareagował bardzo entuzjastycznie na przyjaciela wywołując u naszej dwójki śmiech.\n-Sophia go szuka. – powiedziałam do Tomlinsona, a on już wiedział co robić. Jednak nawet teraz nie dotarłam do stołu. Jakiś wujek Niall`a porwał mnie do tańca i nie odstąpił na dwie piosenki.\nJeśli wcześniej się dobrze bawiłam, to teraz bawię się zajebiście.\nPo wujku Niall`a, tańczyłam z kuzynem Lucy przez bite pół godziny, potem z Zayn`em i Geo. Właściwie to w pewnym momencie przestałam się orientować z kim tańczę poza osobami, które znam.\nW każdym razie w końcu gdy dotarłam do stołu, zerknęłam na godzinę.\nTak trochę długo sobie potańczyłam.\nNie czuję się pijana. Ale w każdym razie teraz cała panika na samą myśl o Harry`m wydaje mi się po prostu śmieszna. Ja zachowałam się śmiesznie. Jak idiotka.\n-Julce! Zatańcz ze mną! – Lucy rozbawiona ni z tego ni z owego pojawiła się obok mnie. Aż miło było popatrzeć na taką rozpromienioną Lucy.\nOd razu wstałam i już szłam z nią na parkiet. Leciała akurat skoczna piosenka więc od razu zaczęłyśmy się bawić, wygłupiałyśmy się i szalałyśmy mimo kamery co jakiś czas przewijającej się po nas.\nWłaściwie, kaleczyłyśmy wszystkie możliwe tańce z fałszowaniem i złaczyłyśmy to w jedno. Tak tylko my potrafimy. No i my i Vic, oczywiście.\nDochodzi czwarta. Już dawno jestem bez butów. Po tańcach z Lucy i Niall`em i chłopakami nie wytrzymałam dłużej w tych szpilkach. Cóż, spora część gości bawiła się hm, bardzo, bardzo dobrze. Wesoło im, to na pewno. Liam jak padł jakiś czas temu, tak w końcu został w którymś z pokojów na górze z Sophią.\nNiall i Lucy byli weseli aczkolwiek trzeźwi. Właściwie to ja, para młoda, rodzice i wszyscy starsi ludzie, kierowcy i dzieci byliśmy trzeźwi. Reszta albo już spała w pokojach na górze, albo bawiła się na parkiecie, albo śpiewała przy stołach gadając już kompletne głupoty, albo siedzieli na zewnątrz. Też muszę się przewietrzyć, zdecydowanie. Wyszłam.\nZnalazłam wolną ławkę i usiadłam. Była nieco dalej od budynku, co powodowało nieco ograniczoną widoczność, ale było idealnie. Chłodna noc, troche alkoholu w moich żyłach na rozluźnienie i muzyka z daleka.\n- Shawtaaayyy – podskoczyłam w miejscu ze strachu na dziwne przeinaczony dźwięk mojej, hm ksywki.\nJedyne co zobaczyłam to wysoka sylwetka, na pewno męska. Loki.\nUsiadł obok mnie. Czuć było od niego woń alkoholu. Mi przeszła już faza paniki z tym, co się stało a raczej co się nie stało. To nic wielkiego więc nie ma czym się przejmować. Teraz jestem tylko zła na niego. Już po tym jego Shawtay, można się domyślić, że zbyt trzeźwy to on nie jest. Co on sobie myśli? Nie tylko ja pełnię tu rolę drużby, więc chyba do cholery przydałoby się, żeby był przytomny.\n-Uciekłaś mi,,, I to aż DWA razy! – wymamrotał pokazując mi uniesione trzy palce. Tak bardzo typowe.\n-Harry, idioto nie zapomniałeś przypadkiem, że twoją rolą na tym weselu jest wyjątkowo coś więcej poza nawaleniem się w trzy dupy? – złość na jego głupotę wzbierała we mnie coraz bardziej.\n-Nie jestem nawalony, kochanie. – burknął, rozkładając się na całej ławce, zarzucając ramię za mnie.\n-Jesteś nieznośny Styles, naprawdę. – warknęłam ze złością.\n-Ty też Shawty. – mruknął.\n-Słucham?! – myślałam że się przesłyszałam.\n-Nie słucham bo Cię…\n- STYLES! – wpadłam mu w słowo, czym najwyraźniej go rozbawiłam bo zaczął chichotać.\n-Uciekasz, Julie. Cały czas uciekasz. – wymamrotał z zamkniętymi oczami.\n-Niby przed czym?\n-Przed wszystkim. – wzruszył ramionami dalej nie otwierając oczu.\n-Co ty o mnie wiesz. – prychnęłam.\n-Więcej niż Ci się zdaje. Cały czas uciekasz. Przed prawdą, przed poważnymi decyzjami, przed porażką, ale jednocześnie przed szczęściem, z którego rezygnujesz ze strachu. Przede mną. – wymieniał nie śpiesząc się.\n-Jeszcze jakieś błyskotliwe uwagi? – wywróciłam oczami.\n-Jesteś wkurwiająca. – mruknął i w końcu otworzył oczy.\n-I kto to mówi. – prychnęłam.\n-I cholernie gorąca. – popatrzył na mnie, Oh, proszę.\nTeraz to się wkurzyłam.\n-Nie wytrzymam z Tobą! Jesteś niemożliwy! Z Tobą się nie da, po prostu…\n-.. Piękna… - wpadł mi w zdanie jeszcze bardziej mnie irytując.\n-… SIĘ NIE DA Z TOBĄ WYTRZYMAĆ, zawsze masz najwięcej do powiedzenia, wyobrażasz sobie, że jesteś pępkiem świata i …\n-…Za dużo gadasz. – po raz kolejny mi przerwał mało co nie doprowadzając mnie do istnego szału.\n-…I myślisz, że jesteś fajny, nie kurwa, nie jesteś, jesteś irytujący, żałosny, zapatrzony w siebie… - nagle straciłam dopływ powietrza i możliwość mowy przez usta Styles`a\nO CHOLERA JASNA. Czułam posmak alkoholu na moich ustach, gdy Harry przyciskał je do moich warg.\nTo co dzieje się teraz w mojej głowie to istne szaleństwo. A jednak, mój mózg przegrał bitwę. Przecież jest pijany, nie będzie tego pamiętał. Zamknęłam oczy i poddałam się Harry`emu, który w tym samym momencie, gdy poczuł, że zaczęłam odwzajemniać pocałunek, zaczął mnie czule całować, tak jak powinien. O mój Boże.\nMimo smaku alkoholu, chciałam więcej. Mógłby nie przestawać. Tak szybko jak to pomyślałam, tak szybko oderwałam się od niego.\nWidziałam tylko jego lśniące oczy, co było winą dużej ilości alkoholu i słabego światła księżyca i świateł.\nOddychałam szybko, serce mi waliło młotem.\nCo teraz zrobić? O mamo.\nWstałam szybko z ławki i ruszyłam przed siebie.\n-Znowu uciekasz! – usłyszałam jego bełkotliwy krzyk za plecami, ale nie zareagowałam. Weszłam do lokalu oddychając głęboko.\nCałowałam się ze Stylesem.\nCałowałam się… O BOŻE.\nNadal czułam jego usta dotykające moich. Cholernie mi się podobało.\nAle to chyba niedobrze.\nUGH. Czy ten dzień może być jeszcze bardziej pokręcony?\nI czemu nie ma tu Vic? CZEMU?\nOna wiedziałaby co robić. Oddychaj, Julie.\nCałowałam się ze Stylesem. Podobało mi się. Ale on jest pijany. Nie będzie nic pamiętał. Prawda?\nCzemu takie rzeczy zawsze muszą przytrafiać się mnie? No czemu?\nMoje serce nadal biło w przyśpieszonym tempie. W ogóle po co ja odwzajemniałam ten pocałunek? No po cholerę?\nJestem pijana. Tak, na pewno jestem pijana, albo chociaż trochę wstawiona.\n-Julce, gdzie ty tak znikasz? – nagle pojawiła się przy mnie uśmiechnięta Lucy.\n-Lucy, zabij mnie. – jęknęłam.\n-Co jest, Julie? – spoważniała i poprowadziła mnie na bok.\n-Jestem pijana, prawda? – zapytałam z nadzieją.\nSpojrzała na mnie nic nie rozumiejąc.\n-Na pewno coś piłaś, ale na jakoś specjalnie pijaną nie wyglądasz. – powiedziała wahając się.\n-Cholera. – mruknęłam pod nosem.\n-Julce, co się stało? – drążyła.\n-CałowałamsięzeStylesem. – wyrzuciłam z siebie na jednym wydechu zaciskając powieki, jakby to miało sprawić, że to wspomnienie zniknie.\nChwila ciszy. Powoli otworzyłam oczy. Lucy patrzyła na mnie zszokowana.\n-Czy ja dobrze słyszałam i całowałaś się… - nie zdążyła dokończyć bo wpadłam jej w słowo.\n-TAK. – jęknęłam, nie chcąc słyszeć jeszcze raz tego zdania.\n-Wow. – powiedziała tylko Lucy.\n-Lucy. – jęknęłam bezradnie.\n-JEZU JULCE NO W KOŃCU! – pisnęła nagle brunetka. Co? – Wiedziałam, że to wasze droczenie się i dokuczanie sobie nawzajem się w końcu kiedyś tak skończy! – jest wyraźnie ucieszona.\n-Lucy, co ty pieprzysz?\n-Julce, w czym problem?\n-Jak to w czym? – dostawałam jakiejś histerii wymachując rękoma. – We wszystkim! Ja? Styles? Boże, Lucy! Między nami nic nie ma! A on jest pijany! – wyrzucałam z siebie słowa, jednocześnie żywo gestykulując. Nie mogłam nad sobą zapanować, cała frustracja ze mnie uchodziła.\n-Julce. – Lucy położyła dłonie na moich ramionach. – Harry jest pijany? W sensie, nieświadomy tego że się całowaliście?\n-Chyba tak, myślę, ze tak. Raczej tak. TAK. - jęknęłam.\n-Ale… Podobało Ci się? – spojrzała mi w oczy.\n-Lucy na litość boską jakie to ma znaczenie?! Co jeśli on będzie to pamiętał? I wyśmieje mnie, bo powie że to tylko pijacki wybryk?\n-Julie. Uspokój się. Za dużo myślisz i niepotrzebnie się nakręcasz. Tymbardziej, że Harry dzisiaj na pewno nie będzie w stanie wejść samemu po schodach.\n-Uh, ale jak ja mogłam być tak głupia… - jęknęłam bezradnie.\n-Lubisz Styles`a, podobało Cię i tyle. – puściła mi oczko.\n-Przestań. – zgasiłam ją.\n-No mówię Ci, skopali! A ten co stał na obronie to ciota, jak większej nie ma. – słyszałam głos Harry`ego z salonu.\nJa sama byłam w kuchni z Lucy, szykując wszystko na grilla.\nOd wesela minęły dwa dni. Harry zachowuję normalnie. Wydaje się nie pamiętać nic z wesela. Ani pocałunku ani nawet tamtej sytuacji.\nDziwi się bo nie pamięta też połowy zdjęć, na których jest. Cóż.\nWłaściwie to się z tego cieszę. Trochę dziwnie się czuję w towarzystwie Harry`ego, ale cieszę się, że nie pamięta.\nOgólnie nadal jest strasznie irytujący, ale też lubię z nim rozmawiać. Wczoraj obgadaliśmy szczegóły wyjazdu na rocznicę ślubu jego dziadków.\nSwoją drogą na samą myśl panikuję, nie mam pojęcia jak to będzie.\nO pocałunku wie tylko Lucy, na szczęście nie wraca do tego tematu.\nZbieram się żeby powiedzieć o tym Vic, ale boję się jej reakcji. Przecież Vic to Vic. Mało tego, ona jeszcze nie wie że jadę ze Styles`em na rocznicę ślubu jego dziadków więc już w ogóle dostanie świra.\nPo weselu dostałam też smsa od Dylana, pytał jak się bawiłam. Jednak nie odpisałam.\nNadal jest mi cholernie przykro, że mnie okłamał i nadal nie mam pojęcia jak rozwiązać tą sytuację. Jak mu powiedzieć, że znam prawdę. Jak się zachować.\nCzyli normalka u Julie Blackburn.\n-Fajna kiecka, Shawty. Trochę za grzeczna, ale fajna. - Vic zdjęła wieszak z moją sukienką uszykowaną na wyjazd z Harry`m i podeszła do lustra, przykładając sukienkę do swojego ciała.\n-Dla Ciebie każda długość do kolana to za duża długość, Vic. - zaśmiałam się.\n-Mam tylko nadzieję, że w tej kiecce nie idziesz na imprezę bo po pierwsze - odwróciła się w moją stronę- nie zaprosiłaś mnie , po drugie : w tej długości narobisz sobie wstydu na imprezie.\n-Vicky, wyobraź sobie, że imprezy nie istnieją tylko w typowych klubach, gdzie nie spotyka się dziewczyny w sukience dłuższej niż do połowy uda.\n-A co, wybierasz się ,,imprezowy" obiad do babci? - prychnęła i rozłożyła się na łóżku.\n-Vicky! - rzuciłam w nią poduszką na co zareagowała śmiechem.\n-No żartuję! Ale tak serio, wybierasz się gdzieś? Bo dawno Cie w niej nie widziałam więc to chyba jakaś okazja? Randkaaa? - ostatnie słowo przeraźliwie przeciągnęła zagryzając wargę.\n-Nie kochanie, nie randka. - prychnęłam.\nKurczę, chyba czas jej powiedzieć. O mamo.\n-Jadę na rocznicę ślubu dziadków kolegi bo mnie poprosił. - mruknęłam.\n-KOLEGI? - doskoczyła do mnie. - Zaraz, ślub dziadków? No to, rzeczywiście, romantyk Ci się trafił. - zakpiła.\n-To tylko przysługa, nic więcej.\n-Dobra, dobra, kto to? - dźgnęła mnie lekko palcem w bok.\n-Noo... - zająknęłam się. - Harry.\nChwila ciszy. Spojrzałam na nią. Patrzyła na mnie przez chwilę. Chciałam już coś powiedzieć, ale mnie uprzedziła i wybuchnęła śmiechem.\n-Nie wierzę! -parsknęła dalej chichocząc.\nMomentalnie zrobiła poważną minę.\n-Nie no, trzeba mu przyznać, że wie jak zbajerować laskę, serio. - powiedziała kiwając głową.\nSpojrzałam na nią. Od razu wybuchnęła śmiechem.\nCóż, nie zareagowała tak jak się obawiałam. Może jak się dowie, że się z nim całowałam to też będzie się tylko śmiała?\nBlondynka znowu rozłożyła się na łóżku.\n-Vic... - zaczęłam w sumie nie wiedząc jak to powiedzieć. - Bo jest jedno, o czym Ci nie powiedziałam jesli chodzi o Styles`a. - powiedziałam ostrożnie,\n-Ma kogoś? - momentalnie usiadła.\n-Nie, nie. To znaczy, chyba nie. W każdym razie nie o to chodzi. To nic takiego, ale pewnie urwałabyś mi głowę jakbym Ci nie powiedziała i no, cholera, to takie głupie. - jęknęłam.\n-No dawaj, bo zaczynam się bać.\n-Na tym weselu, była pewna sytuacja, głupia totalnie, ale no, wypiłam trochę, ale chyba byłam trzeźwa, Styles nie, no w każdym razie....- dukałam właściwie nie wiedząc co powiedzieć. - CAŁOWAŁAMSIĘZESTYLESEM. - wyrzuciłam z siebie na jednym oddechu.\nChwila ciszy. Spojrzałam na Vic. Chyba ja trochę zamurowało.\nNagle wydała z siebie pisk, aż podskoczyłam.\n-Vic...- nie zdążyłam nic więcej powiedzieć bo dostałam poduszką w twarz.\n-JAK MOGŁAŚ MI NIC NIE POWIEDZIEĆ, JULCE JAK?! - pisnęła i poderwała się z łóżka, a ja automatycznie zrobiłam krok w tył.\n-NO W KOŃCU! STYLES I MOJA SHAWTY! - zakryła usta rękami ciesząc się jak głupia.\n-Ale Vic, on nic nie pamięta, był totalnie zalany i po prostu...\n-NO I CO Z TEGO, JULCE! - rzuciła mi się na szyję. - CAŁOWAŁA SIĘ ZE STYLESEM! - wydarła się na cały dom.\n-Zamknij się idiotko. - parsknęłam śmiechem zakrywając jej twarz poduszką.\nZaczęła się śmiać.\n-Ale jesteś pewna, że on nic nie pamięta? - zapytała.\n-Ale dobrze całuje? - zapytała przygryzając wargę.\n-Cholera, tak. - jęknęłam robiąc to samo, na co wybuchłyśmy śmiechem.\nRzuciłyśmy się tak na łózko dalej śmiejąc się. Wytłumaczyłam jej konkretnie całą sytację z wesela jak i ten wyjazd na rocznicę ślubu dziadków Harry`ego.\n-Powiem Ci - zwróciła się do mnie blondynka- że jak tak zaczęłaś o tym weselu, o tym, że wypiłaś, że Harry się upił, to narobiłaś mi nadziei na to, że się pieprzyliście. - wywinęła wargę na co zaśmiałam się po raz kolejny.\n-Jesteś głupia. - jęknęłam.\n-Możliwe. - parsknęła.\nOBROBIŁAM SIĘ W MIARĘ Z SINISTEREM, fucking miracle\ncałowali się, HOHOHOHOH\nHazz nie pamięta, troszki go melanż poniósł, wybaczcie :D\nAle zaraz wybierają się na roczincę słubu, trochę emotions Hazzy, niewiadomo jak to wyjdzie :D\nW każdym razie, jak wam się podobał kiss? :D\nzalany Harry i Liam?\nod razu mówię, że samo wesele skopałam. miałam ambicję na wybitny opis wesela z wielu perspektyw no bo w końcu słub naszych Horanków.\nale ofkors szkoła nie pozwoliła mi na nic więcej, a wy czekałyście.\nWięc z góry przepraszam. Może się kiedyś zrekompensuję i jeszcze napiszę taki one shot weselny.\nTYLKO MOZE NIECH MI KTOŚ DA JAKIEŚ WAKACJE OR SOMETHING\nDziękuję dziewczynom za komentarze, o to mi właśnie chodzi gdy o nie proszę. Żebyście po prostu dawały o sobie znać, że jesteście i czekacie, mam dla kogo pisać.\nNie wymagam w chuj długich komentarzy, głupia kropka mi naprawdę wystarczy.\nOstatnie komentarze mnie zmobilizowały i nadgoniłam Sinistera (przy okazji 2 z biologii wleciała no ale cóż. )\nDZIĘKUJĘ WAM DZIEWCZYNY ♥\nAutor: funnygalx o 20:40 11 komentarzy:\nOd rana biegałam w popłochu po domu. Konkretnie to od 6 jestem na nogach. Zaraz muszę lecieć do Lucy, żeby jej pomóc, za godzine przyjdzie też kosmetyczka i fryzjerka, żeby nas wyszykować.\nW pośpiechu przelatywałam w myślach po raz setny listę rzeczy do zrobienia.\nJeju, najważniejsze, żeby tylko ze wszystkim wyrobić się na czas. Dobra.\nWskoczyłam szybko w legginsy, trampki i sweterek, wzięłam sukienkę i dodatki na ślub, torebkę i ruszyłam do domu Lucy i Niall`a.\nPo kilkunastu minutach już stałam przed drzwiami młodej pary. Miałam dzisiaj mnóstwo energii mimo dużej ilości obowiązków.\nNiesamowicie się cieszyłam. Zapukałam do drzwi. Już po chwili drzwi się otworzyły a Lucy stała przede mną. Widać było po niej, że się stresuje.\n-Witam najpiękniejszą pannę młodą! – zawołałam wesoło i ją uściskałam.\n-Cześć najpiękniejsza świadkowo! – rozpromieniła się.\n-Um…- zawahała się. Mówiłam że stres ją dopadł.\n-Ejejejej luzik Levine, luzik. Jesteś najszczęśliwszą laską na ziemi, ciesz się, żebyś miała co wspominać ! A na stres przywiozłam Ci kawę z mnóstwem bitej śmietany. –uśmiechnęła się na moje słowa, wiedziałam, że to jej poprawi nastrój. -Ale najpierw śniadanie. Zgaduję że nic nie tknęłaś. Więc najpierw śniadanie, potem odprężenie, jeszcze tego brakuje żebyś rzygała na własnym ślubie! - parsknęłam i ruszyłam do kuchni by zmajstrować jej coś do jedzenia. Dzisiejszego dnia musiałam myśleć za nas dwie.\n-Jeju Julie, co ja bym bez Ciebie zrobiła! – Lucy rozsiadła się na kanapie.\n-Zginęłabyś marnie. – zaśmiałam się robiąc jej kanapki.\nBrunetka mi zawtórowała.\n-Tak, masz rację. – zaczęła się bawić rękawem swojej bluzy. Stres jej nie opuszczał.\n-Lucy, odpręż się. – starałam się ją uspokoić. – wszystko będzie dobrze, zobaczysz.\n-Wiem, Julce, wiem. Po prostu się stresuję, jak to ja. – westchnęła. – Ale musze przyznać, że sala wygląda cudownie. – uśmiechnęła się szeroko na samą myśl.\nNie dziwię się, sala weselna wyglądała naprawdę bajkowo. Zaraz po magicznej atmosferze tego miejsca, w mojej głowie pojawiło się wspomnienie dziwnej sytuacji z Harry`m. Mina mi nieco zrzedła.\n-No co? – zapytał.\n-Styles tańczy. Styles śpiewa. Styles śpiewa i zna piosenki Eda Sheerana. JAK? – ironizowałam dalej będąc neźle zaskoczona.\nNO BO HALO.\n-Nie pozwalaj sobie, Blackburn. – mruknął tylko i z powrotem przycisnął mnie do swojego ciała.\nWsztrzymałam oddech gdy tylko zetknęłam się z nim prawie całą powierzchnią mojego ciała. Czemu? Nie wiem.\nGdy Harry znowu zaczął się powoli kołysać na boki, odprężyłam się i w końcu skupiłam myśli. Albo może jeszcze bardziej się rozproszyłam? Ciężko powiedzieć. W każdym razie jest mi cholernie przyjemnie w jego ramionach.\nMoże to wina ciężkiego dnia, padam już.\nA lekki blask światełek, ciepło jego ciała i powolne tempo naszego ,,tańca” sprzyjał totalnemu rozluźnieniu. Czułam się idealnie.\nNie wiem jak długo tak powoli się kołysaliśmy w kółko w milczeniu. Może chwilę, może dłużej, nie mam pojęcia. Ale ja mogłabym zostać tak już na stałe. W tej chwili nic mi nie brakuje. Dziwnie przyjemne uczucie.\nSpokojny rytm został nieco naruszony. Harry opuścił głowę niżej, prawie do mojego poziomu na co nieco zdrętwiałam. Jego twarz była drastycznie blisko mojej. Momentalnie moje serce przyśpieszyło do tempa młotu pneumatycznego. Na szczęście brunet przechylił głowę w prawą stronę sprawiając, że po raz kolejny poczułam się dziwnie. Jestem zawiedziona? Niby czym.\nPoliczek Harry`ego dotknął delikatnie mojego, aż wstrzymałam oddech. Najpierw poczułam lekkie muśnięcie jego skóry a potem na stałe jego policzek delikatnie wtulony w mój. Jego loki łaskotały mnie ale kompletnie się na tym nie koncentrowałam. Czy to co się dzieje jest dziwne? Czy to tylko mój zmęczony mózg wariuje?\nDlaczego się na niego nie wkurzam? Nie odsuwam? Albo po prostu nie droczę?\n-Julce, skarbie, zaraz mi tu uśniesz i będę musiał Cię taszczyć do samochodu. – rozbawiony szept Harry`ego wyrwał mnie z bezsensownej gonitwy myśli.\n-Styles jak zwykle czarujący. – burknęłam pod nosem. Czyli wydawało mi się. To tylko mój chory umysł. Stary Harry wraca.\n-Nie marudź Blackburn. Musisz wypocząć na wesele. Nigdy nie wiesz co się może wydarzyć. – puścił mi oczko i wziął nasze rzeczy.\n-Co takiego może się wydarzyć na weselu? Złamię obcas, poplamię sukienkę, wywalę się, co udokumentuje kamera? Normalka jak dla mnie. – prychnęłam i zgasiłam światła gdy byliśmy już przy drzwiach. Po ciemku otworzyłam drzwi. Chłodnie, wieczorne powietrz trochę mnie rozbudziło.\nNie zdążyłam się odwrócić, a wpół kroku zatrzymały mnie silne ramiona Harry`ego fundując mi kolejne zatrzymanie akcji serca.\nPrzylgnęłam plecami do jego klatki piersiowej.\n-Nie bądź taka pewna tego, co może się stać Shawty. – szepnął mi do ucha. Przeszły mnie dreszcze.\nCzy moje ciało może do chuja przestać na niego tak dziwnie reagować bez konsultacji ze mną?!\nHarry ruszył w kierunku auta a ja zamknęłam drzwi budynki trzęsącymi się dłońmi.\nTO Z ZIMNA. TO NA PEWNO Z ZIMNA.\nNiby nic, a te głupie sytuacje nie dają mi spokoju. Albo to COŚ nie daje mi spokoju. Tylko nie mam pojęcia co jest grane.\nNo nic, zobaczymy. Teraz musze skupić się na ślubie i na mojej roli w tym wszystkim.\nPo piętnastu minutach pojawiła się już fryzjerka i makijażystka, które najpierw zajęły się Lucy, a potem mną. Obie były naszymi koleżankami więc miałyśmy mnóstwo radochy, dzięki czemu Lucy się troche rozluźniła.\nGdy byłam gotowa szybko wskoczyłam w sukienkę i szpilki i zaczęłyśmy stroić Lucy. Wygląda nieziemsko w tej sukni.\nSwoją drogą ciekawe jak wygląda pan młody i… drużba.\nSpojrzałam na swoje odbicie w lustrze. Spodoba się Harry`emu?\nCzy dziewczyny Harry`ego tak wyglądają? Nie, pewnie są o niebo lepsze, chudsze, wyższe i mają fajniejsze tyłki.\nW OGÓLE O CZYM JA KURWA MYŚLĘ.\nOtrząsnęłam się i po ostatnich poprawkach ruszyliśmy w drogę do kościoła.\nWysiedliśmy z auta. Widziałam jak Lucy bierze głęboki oddech by się uspokoić. Gdy wysiadła od razu doskoczyłam do niej żeby poprawić sukienkę i sprawdzić czy wszystko jest okej.\n-Nie spinaj kochanie, wyglądasz zjawiskowo. – szepnęłam do Lu, żeby ją podnieść na duchu. Nie kłamałam. Wyglądała niesamowicie.\nUśmiechnęła się słabo na moje słowa. Ale gdy na horyzoncie pojawił się Niall, jakby stres z niej uleciał. Mogłam się tego spodziewać.\nPan młody podszedł od razu do Lu i pocałował jej policzek. Jejku są aż za słodcy.\nDopiero teraz zauważyłam za Niall`em Harry`ego. O mamo.\nKolana mi zmiękły. Elegancki Styles to cholera najlepszy Styles.\nPatrzył teraz z szerokim uśmiechem na Lucy i Niall`a, którzy szeptali coś sobie jakby zapomnieli o całym świecie.\nNagle zielone oczy Styles`a spoczęły na mnie, powodując że momentalnie się wyprostowałam uniosłam lekko brodę. Boże, błagam spraw, żebym wyglądała dobrze. Po prostu chociaż dobrze.\nTeraz usta Harry`ego rozciągnęły się w tajemniczym półuśmiechu. Ruszył w moją stronę wolnym krokiem mierząc się ze mną spojrzeniem, którego nie mogłam odczytać w żaden sposób. Nie mam pojęcia jak udało mi się zachować obojętną minę i stałą postawę gdy Harry wolnym krokiem, nie spuszczając ze mnie wzroku zbliżał się do mnie z tym półuśmiechem.\n-Cześć, Shawty. – powiedział zanim pocałował mnie w policzek znowu wywołując u mnie dreszcze. Naprawdę nie wiem co się dzieje z moim ciałem.\n-Cześć Harry. – powiedziałam spokojnie.\nPrzejechał wzrokiem po całym moim ciele.\nDZIĘKUJĘ BOŻE, ŻE Z WRAŻENIA SIĘ NIE ZACHWIAŁAM NA TYCH SZPILKACH, NAPRAWDĘ.\n-Wyglądasz świetnie, Julce. – puścił mi oczko. UGH, czemu on musi być taki, taki…. STYLESOWY?!\n-Dzięki, ty też dobrze wyglądasz. – powiedziałam pewnie jak gdyby nigdy nic. Nie wiedziałam, że jestem aż tak dobrą aktorką. Muszę to utrzymać jak najdłużej się da.\nTak w ogóle to cholera, my to sobie stoimy, a ślub lada chwila !\nPodeszłam od razu do naszej pary młodej, którzy sobie słodzili.\n-No słodko, słodko gołąbeczki, ale zaczynamy! – uśmiechnęłam się do nich szeroko.\n-Lucy, wyglądasz cudownie. – Styles pochwalił Lucy, widząc, że nadal jest trochę zdenerwowana.\n-Nono Hazza, ty też.- zaśmiała się w odpowiedzi. W naszą stronę zbliżała się reszta chłopaków, Perrie, Sophie i El.\n-Cześć! – wszyscy naraz od razu dopadli do Niall`a i Lucy ściskając ich.\n-Wyglądasz wspaniale Lu.- Perrie pocałowała Lu w policzek.\nNo dobra, to naprawde kochane, ALE CZAS LECI.\nDobra, muszę wziąć sprawy w swoje ręce.\n-EJ HALO. Za godzinę będziecie wszyscy mogli się wyściskać, teraz ty – wskazałam placem na Lucy– I ty – I na Niall`a- Do kościoła, hajtać się.\n-To była moja kwestia ślicznotko.- mruknął Harry sprawiając, że cała grupa się roześmiała.\nPrychnęłam tylko w odpowiedzi, udając, że słowo ,,ślicznotka” z ust Stylesa nie zrobiło na mnie żadnego wrażenia.\nW końcu ruszyliśmy do drzwi kościoła. Lucy z Niall`em ustawili się w odpowiednim miejscu i czekali na start organów. Widziałam jak usta Niall`a układają się w kształt słów ,,Kocham Cię” i serce mi momentalnie zmiękło. Byli wręcz idealnym przykładem księżniczki i księcia z bajki w prawdziwym życiu, chociaż nie mam pojęcia jakim cudem im się to udało. Łezka zakręciła mi się w oku gdy w końcu wraz z organami spokojnym krokiem ruszyli przez środek kościoła do ołtarza, a my z Harry`m ustawieni za nimi, zaraz po nich. Serce mi waliło gdy tak szliśmy. Modliłam się, żeby nie nadepnąć Lucy na suknię bo to by mnie chyba zabiło.\nNie mam pojęcia też jak przebiegała ta uroczystość bo całą uwagę skupiłam na tym, żeby się rozpłakać i nie zepsuć tego całego makijażu jaki miałam na sobie i żeby nie przegapić momentu gdy razem z parą młodą powinniśmy z Harry`m wstać.\nKamera co chwilę skupiała się na Lucy i Niall`u i na nas. Zerkałam kątem oka na Harry`ego, który stał opanowany z delikatnym uśmiechem.\nMoment przysięgi rozwalił moje serce. To było tak urocze. Z tego co widziałam, Harry też nie pozostał do końca obojętny. No proszę, kto by się spodziewał.\nW pewnym momencie złapał ze mną kontakt wzrokowy i uśmiechnął się do mnie. Odwzajemniłam uśmiech. Cały czas miałam łzy w oczach i błagałam w myślach, żeby w końcu nie spłynęły.\nW końcu nadszedł moment by wyjść z kościoła. Poprawiłam dyskretnie sukienkę Lucy i ruszyliśmy ku wyjściu, gdzie para młoda i po części ja z Harry`m zostaliśmy obrzuceni ryżem.\nStarałam się dyskretnie wytrzeć łzy z kącików oczu by jakoś nie naruszyć makijażu.\n-Chyba Ci się przyda Shawty, - usłyszałam nagle głos Harry`ego. Odwróciłam się w jego stronę. Trzymał w wyciągniętej do mnie dłoni chusteczkę. O JEJU, TAK.\n-Jejku, dzięki. – jęknęłam z ulgą i wytarłam ostrożnie łzy. O niebo lepiej.\n-Nie rozmazałam się? – zapytałam z lekkim niepokojem. Rozbawiony chłopak spojrzał na mnie.\n-Nie, kochanie, jest pięknie. – puścił mi oczko. Nie mogłam powstrzymać uśmiechu.\nPo odebraniu od gości od chuja życzeń, kwiatów, win, czekoladek i tych wszystkich prezentów w końcu wsiedliśmy do auta i pojechaliśmy do Sali weselnej. Po raz kolejny sprawdzałam stan sukni Lucy przed wyjściem z samochodu. Gdy wszystko było okej znowu wyszliśmy w tłum gości witani szampanem i fleszem aparatów.\nCzy to endorfiny tak działają na pary młode, że nie przeszkadza im ten ciągły chaos panujący wokół nich przez cały ślub i wesele? Chyba tak, bo żaden normalny człowiek by tego nie uniósł.\nGdy w końcu mogłam odetchnąć po wzniesionym toaście za młodą parę i ich pierwszym tańcu dziękowałam za tę chwilę Bogu.\nUsiadłam na spokojnie na czas pierwszego posiłku. Siedziałam po stronie Lucy, Harry siedział po stronie Niall`a.\n-Jeju Julce, nie wierzę że to się dzieje. – Lucy była podekscytowana jak nigdy, a uśmiech nie znikał z jej twarzy. I bardzo dobrze, zasłużyła na to jak nikt inny.\n-Uwierz. – uśmiechnęłam się do niej szeroko. – Tak w ogóle, nie bolą Cię już policzki? – zaśmiałam się.\n-Tak właściwie to chyba tak, ale nie czuję. – mruknęła i obydwie parsknęłyśmy śmiechem.\nJuż po trzech godzinach mam wrażenie, że jestem na jakimś miliardzie zdjęć. Z Lucy i Niall`em, z Harr`ym, z dziewczynami, z chłopakami, z kompletnie obcymi ludźmi, z babcią Niall`a, nawet mam zdjęcia z kelnerem.\nNie mówiąc o tym, że nóg nie czuję już w tych szpilach.\nJeśli chodzi o taniec to tańczyłam też już chyba z każdą możliwą osobą na tym weselu poza… Harry`m.\nNie to, żeby mi było przykro z tego powodu czy coś. Po prostu to hm, mało uprzejme.\nZauważyłam też że sporo męskiej części towarzystwo było już w stanie wiecznego szczęścia i radochy. Chociażby ten kuzyn Niall`a z którym tańczyłam do ostatnich dwóch piosenek. Cóż, rączki mu chodziły…\nWeszłam do łazienki żeby skontrolować wygląd. Po stwierdzeniu, że wszystko jest okej wyszłam i ruszyłam energicznym krokiem do stołu. Czyjeś silne ramiona wokół mojej talii mi to uniemożliwiły.\n-Siemanko Shawty. – Harry. Wszędzie poznam ten głos.\n-Hej Harry. – rzuciłam wyswobadzając się z jego uścisku. Niestety nie na długo, bo zaraz znowu mnie objął.\nOn tez był po paru głębszych. Może nie wyglądał na specjalnie pijanego ale jego zachowanie wyraźnie pokazywało, ze jest mu troche za wesoło.\n- Nie tańczyliśmy jeszcze, skarbie prawda? – mruknął uśmiechając się cwaniacko.\n-Nie, Harry. – wywróciłam oczami odsuwając go od siebie w miarę możliwości.\n- Zapamiętałbym, gdybym Cię obracał. – mruknął mi prosto do ucha znowu wywołując u mnie dreszcze. Momentalnie poczułam się pewniej. Harry lubił się ze mną droczyć. Ja też to lubiłam, mimo że mnie irytował do granic możliwości. Ale postanowiłam dzisiaj się z nim trochę zabawić.\nAlbo może to ta mała ilość alkoholu w moich żyłach postanowiła mnie do tego popchnąć, nie wiem.\n-A ja zapamiętałabym, gdybyś mnie ,,obracał” – zaakcentowałam jego słowo.\nHarry`emu wyraźnie spodobał się sposób rozmowy jaki wybrałam. Uśmiechnął się szeroko i przysunął mnie bliżej do siebie.\n-Więc chyba najwyższy czas, żebyśmy zatańczyli. – obniżył głos jeszcze bardziej. Jeśli chciał tym na mnie zadziałać to mu się, kurwa, udało.\nAlbo to wina mojej słabej głowy, nie wiem.\nRuszyliśmy na parkiet, Harry nie odrywał ode mnie dłoni. Leciała rytmiczna piosenka. Nie tańczyliśmy tak, jak typowo tanczy się na weselach. Zarzuciłam ręce na jego szyję, a on objął mnie pasie, może trochę za nisko. Kto bym tam zwracał na to uwagę.\nRuszaliśmy się energicznie w rytm muzyki, ale zdecydowanie bardziej w charakterze,hm, erotycznym. Jak nas zobaczy babcia Niall`a….\nPoruszałam biodrami w rytm muzyki delektując się dotykiem Styles`a.\nSam Styles wyglądał na bardzo zaangażowanego. Przesuwał dłońmi po dole moich pleców i biodrach, co niesamowicie działało na moje zmysły. Tak trochę za bardzo.\nWraz ze zmianą piosenki, zmieniły się nasze nastroje, głównie ze względu na zmianę humoru Harry`ego, który najwyraźniej był teraz nastawiony tylko na dobrą zabawę. Zaczęliśmy szaleć do skocznej piosenki. Obracał mnie co chwila po kilka razy aż kręciło mi się w głowie, nie zwalnialiśmy nawet na chwilę. Nawet nie czułam bólu nóg. Cały czas się uśmiechaliśmy, co chwilę wybuchając śmiechem bez powodu. Po prostu dobrze się bawiliśmy. Moglibyśmy tak całą noc, ale niestety nasze obowiązki drużb nas wzywały.\n-Styles! – Zayn, o dziwo trzeźwy przerwał nam zabawę.\n-Co? – burknął niezadowolony Harry. Wydawał się być nieco bardziej trzeźwy niż na początku naszego tańca, za to ja czułam się teraz bardziej pijana. Tylko czym pijana skoro nic piłam nic, tylko tańczyłam?\n-Musicie z Julie iść po wódkę do kolejnej zabawy która będzie za dwie piosenki. I przynieście Lucy z samochodu buty na płaskim obcasie.\n-Dobra. – odpowiedziałam za nas oboje i pociągnęłam Stylesa w stronę kuchni po alkohol.\nWeszliśmy do pomieszczenia uśmiechając się do kelnerek i kelnerów, którzy krzątali się po całej kuchni. Wzięliśmy po 3 butelki wódki dla 6 ,,zawodników” i grzecznie wyszliśmy.\n-Idę z tobą po te buty dla Horanowej. – zaśmiał się na co mu zawtórowałam. Fakt, teraz to już państwo Horan. Te dzieci szybko dorastają, eh.\nWyszliśmy na chłodne powietrze, które skutecznie mnie orzeźwiło. A przynajmniej pozbyłam się tej wesołej otoczki wokół moich myśli.\nZerknęłam na Harry`ego obok mnie, on też sprawiał takie wrażenie, bo oddychał głęboko i wydawał się być skupiony. Jak nie ten sam Harry, z którym przed kilkoma minutami szalałam na parkiecie. Zaczyna mi być głupio za te moje teksty zanim poszliśmy tańczyć i za ten pierwszy taniec. Jak nic te kilka kieliszków mnie wzięło. Otworzyłam drzwi samochodu, pochyliłam się i wyciągnęłam buty Lucy. Nie dziwię się, ze nie wyrabia na tych szpilkach. Swoją drogą miałam nadzieję, że ta sukienka mimo swojej długości zakrywa mi tyłek jak się tak pochylam. Cholera, nie pomyślałam o tym wczesniej.\nTak szybko jak to możliwe wyprostowałam się. Jeszcze kilka centymetrów i jak nic uderzyłabym głową w twarz Stylesa. Stał może pięć centymetrów ode mnie, opierał się jedną ręką o otwarte drzwi samochodowe a drugą o dach, czyli wokół mnie, uniemożliwiając mi wyjście.\n-Harry? – wydusiłam z siebie. Nie odpowiedział. Ja też się nie odzywałam. Staliśmy jak idioci naprzeciwko siebie, a mnie jedyne co ogrzewało to jego oddech. Spojrzałam mu w oczy, które cały czas miał utkwione we mnie. Czemu? Nie wiem.\nTa sytuacja jest chyba trochę dziwna. Trochę bardzo.\nNagle Harry dotknął dłonią mojego policzka, a mnie przeszły dreszcze. Jego ciepłe dłonie skontrastowane z moją chłodną skórą.\nHarry nadal patrzył mi w oczy i był drastycznie blisko. Co do chuja się dzieje? Może on jednak nadal jest pijany?\n-Co my właściwie robimy? – odważyłam się w końcu odezwać.\n-Nic. – mruknął w odpowiedzi.\nCzy to źle, że nie ogarniam ?\nChciałam się już odezwać, ale w tym samym momencie gdy rochyliłam usta, Harry drastycznie zbliżył odległość między nami, a raczej naszymi wargami. Odruchowo odsunęłam jego rękę nadal opartą o dach samochodu i ruszyłam przed siebie do budynku.\nPrzez moją głowę zaczęły przepływać miliony myśli. Spanikowałam. Cholera, spanikowałam.\nChciał mnie pocałować? Nie, to niemożliwe. Nie on, nie mnie. On to Harry Styles a ja… TO TYLKO JA.\nMoże jednak jest wstawiony? CHOLERA JASNA.\nNie mogłam na niczym skupić myśli. NA NICZYM.\nDopiero gdy zobaczyłam w tłumie białą suknię Lucy, podeszłam do niej szybko żeby powiedzieć jej o butach. Mało nie rzuciła mi się na szyję z radości. Nie dziwię się, jej szpilki to masakra.\nJednak Styles nie opuszczał mojej głowy. O mój Boże.\nWszyscy goście ruszyli na prakiet, miała sie zacząć ta zabawa.\nStanęłam między gośćmi, chociaż myślami byłam totalnie gdzie indziej.\nMuszę się napić. Cholera, musże się napić, najlepiej upić. Kończcie tą zabawę, ja muszę się upić, TERAZ.\nsuknia Lucy *.*\n(na mój ślub z Niall`em też taką chcę :3 )\nWeselne selfies zawsze spoko <3\nPo więcej wbijajcie na tt Julie :3\nspóźnione tak bardzo, przepraszam :c\nAle będzie mi się tak zdarzać bo nie mam po prostu czasu :c\nTrzymajcie się ciepło pysie :**\nAutor: funnygalx o 22:35 10 komentarzy:\nKontakt & pytania


WYPRZEDAŻE 2014-2015. Gdzie najlepsze przeceny? Fotorelacja | Retromoderna\nWYPRZEDAŻE 2014-2015. Gdzie najlepsze przeceny? Fotorelacja\nWyprzedaże z sezonu jesienno-zimowego 2014-2015 już się kończą. Obecnie są najniższe ceny, przynajmniej teoretycznie tak powinno być. Właśnie teraz warto poszukać np. kurtki lub płaszcza zimowego na przyszły już sezon, ponieważ wiele sklepów ma okrycia wierzchnie przecenione nawet do 80-70 procent.\nGdzie warto wybrać się jeszcze na wyprzedaże?\nGdzie są najlepsze, a gdzie najgorsze przeceny z sezonu jesień-zima 2014-2015?\nJa w poszukiwaniu okazji udałam się do Bonarki - galerii w Krakowie.\nZacznę od sklepu, który zaskoczył mnie pozytywnie - Pull&Bear - płaszcze i kurtki przecenione o 85 procent! I to wszystkie a przynajmniej znaczna większość. Nie są to żadne odpady, porozrywane egzemplarze, których nikt nie chciał. Jest w czym wybrać.\nPoniżej naprawdę fajna budrysówka przeceniona z 399 na 59. Brawa dla tej sieciówki za prawdziwą wyprzedaż w iście amerykańskim stylu, nie tylko z nazwy.\nBershka - trochę gorzej niż w P&B, ale nie jest źle pod względem asortymentu, choć przeceny zdecydowanie mniej spektakularne, około - 30%. Ta kurtka jest rewelacyjna i chyba się na nią skuszę - bardzo ciepła i ładna, na zdjęciu może tego tak nie widać, ale w rzeczywistości wygląda naprawdę fajnie.\nH&M - masakra i tragedia. W 90 procentach ubrania z typu szmatka, nie atrakcyjne, chyba sprzed kilku sezonów przecenione na 75, 50 zł - serio???\nOrsay - jak wyżej, materiał w dotyku – szmatka, niektóre wzory może jeszcze nie są najgorsze, ale krój nie za ciekawy, można by się skusić jeśli byłyby za 20-30 zł, ale te są przecenione na 100 zł.\nReserved - bardzo różnie. Ogólnie wybór jest, ale ładne, ciekawe ubrania są niewiele przecenione w porównaniu do tych mniej urodziwych. ;)\nBiała spódnica jest naprawdę ładna, świetny materiał, ale niestety przeceniona z 179 tylko na 129 zł. Niemniej można się skusić, jest warta uwagi.\nBardzo dużo ubrań w Reserved, wśród tych objętych wyprzedażą, jest już zdecydowanie wiosenno-letnich. Ale ceny znów nie takie niskie.\nCzapki, szaliki, rękawiczki - kupujesz jedną sztukę, druga za 1 zł. Nawet fajna akcja. Można być coś sensownego wybrać.\nMango - ogólnie bardzo średnio. Małe przeceny. Towar z wyglądu bez szału, jak za taką cenę.\nBrzydka sukienka ze sztucznego materiału przeceniona z 169 na 84 zł...\nKurtki - tu też nie poszaleli przeceny z typu 599 na 399.\nNaprawdę świetny płaszcz w Stradivariusie - ładnie leży, fajny materiał, dość ciepły. Przeceniony na 99 zł. Nie wzięłam tylko dlatego, że mam już podobny. Ale ten warty jest uwagi.\nW New Yorker też znajdziemy sporo rzeczy mocno przecenionych, np. kurtka za 59.95 - jej cena początkowa to 329 zł.\nZara - zostały same resztki. Serio, nie ma nic ciekawego, przynajmniej w Bonarce. Jest jednak jeszcze sporo rzeczy bardzo drogich, jak np. poncho poniżej, które pierwotnie kosztowało aż 699 zł, a obecnie 199.\nC&A - jest bardzo dużo rzeczy za 14.90 - golfy, koszulki, spodnie dresowe itd. Może nie grzeszą specjalnie urodą, ale za taką ceną, jak ktoś potrzebuje np. zwykłych, prostych bluzek, spodni dresowych to warto.\nA na końcu Mohito - zaskakują na plus. Sporo rzeczy w wiosenno-letnim klimacie. Motywy kwiatowe mają być hitem w nadchodzącym sezonie i takie też wzory znajdziemy w dziale wyprzedaży. Mamy tam np. spodnie za 59 zł i naprawdę uroczą spódniczkę przecenioną z 119 na 39 zł.\nps. Wszystkie zdjęcia są mojego autorstwa.\nEtykiety: Lifestyle, moda, moje stylizacje, wyprzedaż, wyprzedaże Bonarka\nUnknown 15 lutego 2015 20:34\nJa najbardziej uwielbiam zaglądać do Mohito i to nawet bez przecen. Mają tam bardzo ładne, klasyczne, stonowane ubrania, które nadają się zarówno na luźne wypady jak i do pracy. Kiedyś nawet kupiłam tam sukienkę na wesele. Z jakości jestem bardzo zadowolona, bo wiele ubrań z Mohito trzyma się już dłuższy czas a wyglądają na nowe :)\nRetromoderna 15 lutego 2015 21:23\nW Mohito można coś zawsze znaeźć ciekawe, choć niektóre ich ceny są jednak wysokie\nAgnieszka Wleciał 15 lutego 2015 20:35\nAgnieszka Niżnik 15 lutego 2015 20:35\nPiękny ten płaszcz! Jutro jadę do Galerii Bronowice - tam jest zawsze mało ludzi, przez to więcej fajniejszych rzeczy na wyprzedażach ! :D I koniecznie muszę zajrzeć do Pull&Bear ;)\nRetromoderna 15 lutego 2015 21:27\nJa jeszcze do tej galerii nie dotarłam ;) Albo Bonarka - tam mam najbliżej albo Gal. Kazimierz, gdzie bardziej wolę jeździć, bo jest mniej tłoczno właśnie i często lepszy wybór.\nMilena M 15 lutego 2015 20:52\nŚwietny post, niezły research dla nas zrobiłaś :)\nRetromoderna 15 lutego 2015 21:29\naGaRaSzKa 15 lutego 2015 20:57\nBardzo przydatny i rzetelny przegląd, aczkolwiek mnie już te wyprzedaże nie dotyczą, ale i tak z przyjemnością przepatrzyłam Twoje propozycje.\nRetromoderna 15 lutego 2015 21:31\nJa ogólnie mało kupiłam na tegorocznych wyprzedażach i to głównie dla dzieci. ;)\nLove Coffee and Shoes 15 lutego 2015 21:09\nZ jednej strony ciesze sie ze przeceniają o 90% , a z drugiej mam świadomość ze skoro pierwotna cenę 399 zamienili na 99 i wciąż na tym zarabiają to ile musiała kosztować produkcja tej rzeczy. Nie mnie jednak przeceny uwielbiam i wciąż z nadzieja poluje ba płaszcz:)\nRetromoderna 15 lutego 2015 21:18\nTak to jest inna kwestia. Ale niestety tego nie zmienimy. Mechanizmy współczesnego rynku. No ale jako konsument wolę kupić coś takiej, wiadomo.\nLife by MARCELKA 15 lutego 2015 21:16\nja okupiłam się w stradivariusie on line - były bardzo korzystne ceny\nno i w top secret :)\nRetromoderna 15 lutego 2015 21:21\nDo Top Secret nie dotarłam, chyba go nie ma w Bonarce. A on-line często w różnych sieciówkach jest taniej lub są lepsze okazje niż stacjonarnie.\nFarelka 15 lutego 2015 21:16\nfajny i przydatny przegląd :)\nRetromoderna 15 lutego 2015 21:32\nRetromoderna 15 lutego 2015 21:33\nO ile nigdy nie lubiłam P&B tak muszę przyznać, że zaskoczyłaś mnie baaaardzo na plus ich przecenami.\nRetromoderna 15 lutego 2015 21:34\nMnie też zaskoczyli, faktycznie prawdziwe obniżki.\njultob 15 lutego 2015 21:25\nświetny post, przynajmniej wiadomo, gdzie warto luknąć:)\nRetromoderna 15 lutego 2015 21:36\nKolorowy świat Magdy 15 lutego 2015 21:49\nMnie się udało kupić kurtkę w Bershka za 109 zł, cena początkowa 350 zł, a mój Narzeczony też w tym samym sklepie kupił kurtkę za 79 zł, a kosztowała wcześniej 249 zł. Udane zakupy :)\nRetromoderna 15 lutego 2015 22:40\nTo Wam się udały zakupy :)\nEwa 15 lutego 2015 22:16\nW moim mieście niestety P&B nie ma. Ja lubię Stradivariusa ze względu na naprawdę fajne swetry w bardzo przystępnych cenach podczas wyprzedaży. Większość za 35 zł przeceniona z 119 lub 139 nawet:)\nRetromoderna 15 lutego 2015 22:43\nStradivarius potrafi pozytywnie zaskoczyć na wyprzedażach\nEmilia Skrodzka 15 lutego 2015 22:29\nJest tych przecen, tylko portfel trzeba mieć gruuby :):)\nRetromoderna 15 lutego 2015 22:45\nLap-stajla 15 lutego 2015 22:40\nZ jednej strony wyprzedaże są super, ale z drugiej czesto kupuje ciuchy których nie potrzebuje. teraz poszukuje karmelowego płaszcza.\nRetromoderna 15 lutego 2015 22:47\nByło kilka płaszczy w takim kolorze ;)\nUnknown 15 lutego 2015 22:42\nSzkoda, że u mnie w mieście nie ma połowy tych sklepów :(\nA do C&A bardzo lubię zaglądać, nawet jak nie mają promocji ;)\nRetromoderna 15 lutego 2015 22:49\nTeż lubię ten sklep, często można tam znaleźć coś ciekawego\nZielynskaUpcycling 15 lutego 2015 22:45\nNie raz już się przekonałam, że Mango to kicha i to na maxa, zarówno pod względem jakości jak i ceny:/\nRetromoderna 15 lutego 2015 22:51\nJeszcze kilka lat temu w Mango było wiele rzeczy bardzo dobrych jakościowo. Ale od pewnego czasu jest tam coraz gorzej.\nBogusiaM 15 lutego 2015 23:00\nReserved miało jeszcze dodatkową promocję na rzeczy przecenione: -20% za 2 rzeczy, - 30% za 3 rzeczy, -50% za 4 lub więcej. Wiec jak skorzystać z promocji z koleżanką/ siostrą to można kupić bardzo tanio fajne rzeczy. Ja tak upolowałam marynarkę i spodnie jeansowe.\nswiaturody 15 lutego 2015 23:04\nZawsze z chęcią bym coś kupiła.. :D\nPetite renarde 15 lutego 2015 23:10\nPodoba mi się tylko ten płaszcz, który przymierzyłaś i kurtka z Mango :)\nBAMBI BOHO 16 lutego 2015 00:23\nI jak tu nie kochać wyprzedaży!\nMartynaG.pl 16 lutego 2015 00:39\nJa się dziś z mężem wybrałam na wyprzedaże i kolejny raz wróciłam bez niczego dla siebie. Zakochałam się za to w jednym z płaszczy który oczywiście w wyprzedażach udziału nie brał (a jakże!) i wróciłam do domu z myślą że online znajdę swój rozmiar a tu O! okazuje się że 5dyszek drożej + dostawa jeszcze...\nTo czekam na kolejne wyprzedaże :)\nPlANTOFELEK 16 lutego 2015 01:37\nBardzo fajny przegląd zrobiłaś:) Jak patrzę na Pull&Bear to żałuję że mnie w Polsce nie ma bo bym pognała po jakieś fajne futerko kolorowe na przyszły rok;) New Yorker jeśli chodzi o przeceny to mój absolutny nr 1. W sierpniu kupiłam tam fajną kurtkę za 10 zł mamie bluzy po 19 i to takie naprawdę ładne pikowane i w kwiatki:)\nRetromoderna 16 lutego 2015 12:52\nNew Yorker ma często bardzo dobre promocje, ale kurtka za 10 zł, to już mega okazja. :)\nDaria 16 lutego 2015 04:52\nA jak z wyprzedażami na dziale dziecięcym?\nRetromoderna 16 lutego 2015 12:56\nWczoraj akurat nie byłam na działach dziecięcych. Wcześniej kupiłam kilka rzeczy z przeceny w zarze, ale teraz już tam nic nie ma ciekawego. W F&F mieli nawet fajną ofertę wyprzedażową dla dzieci. Polecam też sklep http://endo.pl/ - często tam kupuję dla syna głównie, jakość wysoka, a ceny znośne.\n-I-K-S- 16 lutego 2015 07:36\na ja jeszcze nie byłam na wyprzedażach, w tym roku nie czuję klimatu na zakupy. Poza tym lubię w szafie luz, wiec dziesięć razy zastanawiam się, czy coś mi jest potrzebne :)\nUnknown 16 lutego 2015 07:51\nNiestety dopiero w weekend będę mogła zajrzeć do któregoś z tych sklepów będąc na uczelni i chętnie bym coś kupiła w C&A i w Pul&Bear. :)\nRetromoderna 16 lutego 2015 12:57\nMoże jeszcze coś zostanie ciekawego\nHedvigis o kosmetykach 16 lutego 2015 07:54\nU mnie na wyprzedażach rozmiarówka jest już mocno przebrana niestety- 34 ciężko złapać dlatego ja na wyprzedażach często tylko mogę żałować, że zostaly tylko większe rozmiary :)\nRetromoderna 16 lutego 2015 13:00\nNo tak z rozmiarówką bywa różnie, bo zazwyczaj te rozmiary najpopularniejsze schodzą najszybciej, ale ja ostatnio kupuje ubrania trochę większe - jeśli chodzi o swetry czy bluzki, żeby nosić jako oversize. Ale spodnie to już muszą być bardziej dopasowane, wiadomo. :)\n. 16 lutego 2015 08:20\nŚwietny pomysl, z tym postem\nU nas wyprzedaze ustawiwo maja 30 , 50. I 70 % obnizki, potem jest drugi demarque i 50 i 70% i najlepszy wybor i ubrania byly w HM , zreszta zaczynam HM lubic coraz bardziej, bo jakosc ich ubran jest znacznie lepsza niz Zary czy Mango czy Pimky ,a nawet mojego ulubionego Promod ;) w kazdym razie mniej plastikowa .\nJa lubie na wyprzedaze jezdzic na nasze outlety gdzie mozna kupic te najwieksze Metki Guess, Prada czy LV czy Sonia Rykiel w ....znacznie nizszych cenach, mimo ze nadal drogie ....ale przecena torebki z 3800euro na 1000 euro to ....dobra cena :):) No nie ;););)\nRetromoderna 16 lutego 2015 13:26\nH&M za granicą, a ten w Polsce to zupełnie inne sklepy. U nas niestety dużo gorzej, jakość fatalna, nie wszystko, ale większość, jakieś odrzuty... Materiał szmata, lepsze są w Lidlu ubrania. Ale kiedyś było inaczej. Od pewnego czasu H&M pikuje w dół, przynajmniej w Polsce.\nBarbarossa 21 lutego 2015 11:00\nTeż tak mi się wydaje. Od jakiegoś czasu H&M niczym nie zaskakuje. Kilka lat temu można było tam kupić ciekawe rzeczy.\nczar-życia 16 lutego 2015 08:23\nFajny przegląd, to co opisałaś zgadza się z tym co sama zaobserwowałam :-)\nRetromoderna 16 lutego 2015 13:39\ngreeneyekitty22 16 lutego 2015 08:34\nuwielbiam takie posty, konkretne i przydatne :)\nlusiuniaS 16 lutego 2015 08:41\nJa już zakończyłam swoje łowy wyprzedażowe. Było ich sporo , myślę, że każdy mógł znaleźć coś dla siebie.\nPłaszcz ładny, i chyba Twój kolor.\nRetromoderna 16 lutego 2015 13:42\nTak, lubię tego typu płaszcze :)\nherbata 16 lutego 2015 08:44\ndzieki za ten przegląd:) chyba wybiore się tam niebawem:)\nMerg 16 lutego 2015 09:15\nMi jeszcze nic nie udało się złowić, ale moja kumpela w Warszawie znalazła buty (podobne do litów) w Croppie: przed obniżką: 150, po ostatniej obniżce - 40!!!!\nNieco Starsza Dziewczyna 16 lutego 2015 09:47\nFajne wskazówki. Ja w Pull end Bear widziałam lejące spodnie w kwiaty za 29 zł. Cena świetna ale mam kilka par więc jakoś się powstrzymałam :-)\nkudels 16 lutego 2015 11:56\nw pullu się działo :)) tak samo w bershce :)\n✰ Justine ωith Ruth ✰ 16 lutego 2015 12:55\nObniżki są dobre pod warunkiem,ze kupujemy z głową i tylko to na czym nam bardzo zależało, pamiętam jak niedawno w Zarze widziałam cudną sukienkę za 199zł a za granicą tą samo kupiłam za 12,90 euro bo były wyprzedaże a U nas akurat stała cena ;) Także warto polować :)\nDo Połowy Pełna 16 lutego 2015 13:13\nSuper post :) ja sporo kupiłam w Reserved i NY. Zara, H&M, Mango to same szmatki niestety :/ W innych sklepach też coś wybrałam, ale bez większego szału,a na tyle się nastawiłam :)\nBlackAndWhiteFashion 16 lutego 2015 13:18\nFajny przegląd. Ja śledzę przeceny od początku do końca. Są rzeczy, które mnie skuszą na początku a są też takie, gdzie czekam do końca. Czasami się nie doczekam. W H&M masz rację, wyciagają szmaty sprzed kilku sezonów, nie znalazłam nic z tego co chciałam. W Zarze jeszcze nic nigdy nie kupiłam. Za to Mohito uwielbiam. Tam właśnie czekałam na kultową koszulkę AR. 99 zł za znaczek Anji to stanowczo za dużo. Już się pożegnałam, gdy w piątek czekała na mnie jedyna i to XL-ka za 39 zł.\nRetromoderna 16 lutego 2015 13:59\nA to czekała chyba specjalnie dla Ciebie :) :)\nJadwiga Lis 16 lutego 2015 13:47\nw Rzeszowie już prawie nie ma wyprzedaży, ale coś zdążyłam upolować;)\nForties style 16 lutego 2015 14:13\nFajny przegląd, u mnie już po przecenach, jedynie w Zarze zakupiłam parę ciekawych dla mnie rzeczy, polowałam na kurtkę parke ale nigdzie nie udało mi się .. pozdrawiam\nMała rzecz a cieszy 16 lutego 2015 16:04\nSuper zestawienie :) może się przejdę do C&A\nJej, świetny pomysł z tym przeglądem! Na pewno mi się przyda :)\nUnknown 16 lutego 2015 17:16\nPłaszcz z Stradiviariusa :)\ninvisiblefashion 16 lutego 2015 17:53\nfajny post Kochana zrobiłaś, ja w tym roku mało rzeczy kupilam bo to mi się podobało to było w wysokiej cenie :)\nPani Malutka 16 lutego 2015 18:47\nBardzo przydatny post, z chęcią wybiorę się na "mały" spacer po sklepach :)\nJa i moje Urwisy 16 lutego 2015 19:11\nSzczerze to chyba nic :/\nUnknown 16 lutego 2015 21:05\nsuper pomysł na post i bardzo przydatne informacje! ;)\nJestem zaskoczona aż takimi wyprzedażami w Pull&Bear. Wielki plus dla sklepu za nie. Ale inne sklepy już nie zachwycają. Ceny zwykłych 'szmatek' są mocno przesadzone. Niby sieciówki przez wiele osób uważane za tanie sklepy. bo to 'tylko' sieciówka, która mnóstwo identycznych rzeczy, więc teoretycznie ceny powinny być niskie jednak prawda jest taka, że często w zwykłych sklepach odzieżowych można znaleźć fajne i dużo tańsze rzeczy. Często również o wiele lepszej jakości. ;) W sieciówkach często płaci się tylko za metkę, niestety.\nA czy zrezygnowałaś z prowadzenia instagrama, czy zmieniłaś nazwę? Fajnie było oglądać Twoje zdjęcia wrzucane tam. Pozdrawiam. :)\nRetromoderna 16 lutego 2015 21:16\nInstagram jest pod taką nazwą teraz http://instagram.com/lidias.pl Zastanawiam się nad zmianą nazwy bloga i przejściem na własna domenę, ale na razie (próbnie) zmieniłam nazwę tylko na instagramie. :)\nRetromoderna 17 lutego 2015 20:09\nInstagram powrócił pod poprzednią nazwę http://instagram.com/retromoderna/ ;)\npozwolili Ci tak robić zdjęcia ? :)\nRetromoderna 16 lutego 2015 22:04\nFot. robiłam telefonem, nikt nic nie powiedział, choć obsługa w większości sklepów widziała co robię. Ja już kilka razy widziałam osoby robiące zdjęcia w galerii.\nKaties 16 lutego 2015 22:07\nNigdy mi się nie podobały ubrania z New Yorker'a,za to Pull&Bear oraz Bershka u mnie na pierwszym miejscu:))\nRetromoderna 16 lutego 2015 22:18\nAnonimowy 17 lutego 2015 10:09\nJa w tym roku najbardziej okupiłam się w Mohito i w Stradivariusie :) H&M faktycznie w tym roku porażka, do Orsay i Naw Yorker w ogólnie nie wchodzę, a Wyprzedaże Mango i Zary śledziłam tylko w internecie.\nSubiektywna 17 lutego 2015 16:59\nNiektóre wyprzedaże są naprawdę kuszące:)\npirelka 18 lutego 2015 11:55\nNa przecenach można upolować naprawdę fajne rzeczy ;) sama kupiłam rok temu kurtkę w bershce :)


Zranione uczucia - K.A. Figaro (4888149) - Lubimyczytać.pl\nK.A. Figaro /\n7,24 (98 ocen\ti\t43 opinie) Zobacz oceny\nzasady, erotyzm, namiętność, urok, uczucia, seks, pomoc, układ, propozycja, dziecko, miłość\nKontynuacja Prostego układu, gorącego romansu Łucji i Dymitra! Prosty układ pomiędzy Łucją a Dymitrem przestał być opartym na niezobowiązującym gorącym seksie układem. Pojawiły się bowiem uczucia, może nie do końca uświadomione, które zaburzają proste zasady. Na dodatek inny mężczyzna – Igor – nieźle namieszał Łucji w głowie i dziewczyna sama już nie wie, co o tym wszystkim sądzić. Los jednak...\nFutureHunter | 2019-09-16\nPo tę książkę sięgnęłam z czystej ciekawości jak dalej potoczą się losy Łucji i Dymitra. Jednak nie oczekiwałam po niej zbyt wiele ze względu na to, jak wyglądała pierwsza część i jak ogromne rozczarowanie przeżyłam wtedy.\nMuszę przyznać, że w drugiej części jest trochę lepiej i nie czułam już tak dużego niesmaku jak przy pierwszej części. Być może wiąże się to z tym, że wiedziałam już mniej więcej czego mogę się spodziewać po tej książce. Również byłam już zaznajomiona ze stylem autorki i tym jak przedstawia sytuację.\nTutaj pojawia się też więcej uczuć, trochę więcej emocji i nie tylko sam związek oparty na łóżkowym układzie.\nZ całą pewnością, jeśli ktoś lubi takie klimaty książek może po nią sięgnąć. Dodatkowo, jeżeli ktoś czekał na dalszy rozwój wypadków pomiędzy głównymi bohaterami i momentu, w którym w grę zaczynają wchodzić uczucia to jak najbardziej jest to książka dla niego. Ja nie do końca utożsamiam się z tymi dwoma tomami książek i jednak nie jest to typ, do którego...\nZ całą pewnością, jeśli ktoś lubi takie klimaty książek może po nią sięgnąć. Dodatkowo, jeżeli ktoś czekał na dalszy rozwój wypadków pomiędzy głównymi bohaterami i momentu, w którym w grę zaczynają wchodzić uczucia to jak najbardziej jest to książka dla niego. Ja nie do końca utożsamiam się z tymi dwoma tomami książek i jednak nie jest to typ, do którego chciałabym wrócić.\nmartabbc | 2019-09-14\nMamy tutaj do czynienia z kontynuacją książki "Prosty układ" - pierwsza część (z tego co czytałam w necie) mocno podzieliła czytelników. Jedni krytykowali, inni chwalili. Przed przeczytaniem "Zranionych uczuć" warto sięgnąć po poprzednią, bo ta część to po prostu kontynuacja. Obie części są spójne, jednak w drugiej mamy do czynienia z większym skupieniem się na Łucji i Dymitrze, czyli na głównych bohaterach książki. Dopiero w tej części między nimi iskrzy!\nI zapraszam na portal: www.czytampierwszy.pl\nWolneLitery | 2019-09-11\nKsiążki_takie_jak_my | 2019-09-07\n„Prosty układ” i „Zranione uczucia” to debiutancka seria od K. A. Figaro. Pisarka uraczyła nas cyklem, który opiewa w gorące klimaty i zmysłowe uniesienia. Dosłownie, gdyż tematyka powieści skupia się na podbojach seksualnych.\nPostaram się Wam po krótce opowiedzieć o fabule, która nie jest zbyt rozbudowana. Są to powieści na jeden wieczór, przy których można miło spędzić czas, po przeczytaniu odłożyć i zapomnieć co się tam działo. Nie jest to wygórowana literatura, która wymaga skupienia podczas lektury.\nGłówną bohaterką powieści jest Łucja, kobieta u kresu studiów, czekająca na rozpoczęcie życia na własny rachunek.\nDymitr jest typowym przystojniakiem, jakiego znamy z romansów. Bad boy bez szacunku do dziewczyn, które naiwnie się za nim uganiają.\nBohaterowie spotykają się przypadkiem, ich relacja nie wróży niczego. Jednak kolejne spotkanie, podczas którego mężczyzna ratuje ją przed gwałtem sprawia, że dziewczyna zaczyna pałać do niego sympatią. Jednak każde z nich pragnie czegoś...\nBohaterowie spotykają się przypadkiem, ich relacja nie wróży niczego. Jednak kolejne spotkanie, podczas którego mężczyzna ratuje ją przed gwałtem sprawia, że dziewczyna zaczyna pałać do niego sympatią. Jednak każde z nich pragnie czegoś innego od życia. On chce się bawić, korzystać z życia, ona natomiast marzy o stabilności, związku. Oboje decydują się wejść w układ bez zobowiązań…\nJak się domyślacie, układ będzie skupiał się na pewnego rodzaju relacjach. Zważywszy na to, iż ostatnio w ręce wpadł mi naprawdę dobry erotyk, liczyłam na coś podobnego. Jednak w tym przypadku się przeliczyłam. Lubię dobrze napisane erotyki, niezależnie od tego, czy są one subtelne czy pisane wprost, liczę na kawał niezłej lektury. Natomiast tutaj zdecydowanie sprawę zawalił poziom dialogów, przy których miałam ochotę przewracać oczami. Rozmowy między głównymi bohaterami były tak żałosne, że aż raziło to w oczy. I mam na myśli głównie postać męską, gdyż Dymitr jak dla mnie jest zwyczajnym prostakiem. Ta postać jest tak fatalna, tak słaba, że odechciewało mi się czytać tę serię i przy każdej kolejnej stronie męczyłam się coraz bardziej. Liczyłam na to, iż Łucja nadrobi za nich oboje, jakoś nadgoni poziom, ale niestety, nie udało jej się.\nDługo się zastanawiałam czy sięgnąć po te powieści. Pierwszy tom miał premierę w kwietniu 2019, ja czytałam go dopiero we wrześniu, razem z drugim tomem. Dałam się przekonać do tej serii, myślałam, że będzie warto. A jedyne co mogę stwierdzić, to, że naprawdę żal mi czasu przeznaczonego na te książki.\nW powieściach nie lubię naiwnych bohaterek, tu taką dostałam. I to rodem z tych z najgorszego koszmaru. Łucja była fatalną postacią, Dymitr był jeszcze gorszy. Dialogi bardzo mnie męczyły, brakowało mi tu emocji, logiki, gdyż zauważyłam różne rozbieżności. Natomiast zdecydowanym plusem jest lekkość z jaką autorka pisze. Styl K. A. Figaro jest zdecydowanie na plus i życzę tej pisarce jak najlepiej, gdyż ma dobry warsztat. Trochę pracy i mam nadzieję, że w przyszłości przeczytam powieść tej autorki, która mnie zachwyci.\nInthefuturelondon | 2019-09-04\nInna rzecz ma się z Dymitrem, którego jak nie cierpiałam, tak nie cierpię dalej. Rozumiem doskonale, że może mieć on jakieś problemy ze...\nKamila | 2019-09-04\nBardzo spodobała mi się pierwsza część "Prosty układ" i niecierpliwie czekałam na ciąg dalczy. Według mnie kolejna część jest znacznie lepsza od poprzedniej. Jest to kontynuacja historii Łucji i Dymitra, w której i ich już i tak bardzo skomplikowanej trudnej relacji miesza się dodatkowo brat Dymitra - Igor. Łucja jest dziewczyną, krórej nie wystarczy już tylko układ, a pojawiają się uczucia, których potrzebuje. Zasady więc zostały złamane, więc i układ zostaje przerwany. Zakończenie książki bardzo mi się podobało i było jeszcze bardziej intrygujące niż poprzednio. Czekam dalej na kontynuację.\nkamyk97 | 2019-08-30\nCała recenzja pod linkiem: https://czytamjakchce.blogspot.com/2019/08/46-nie-do-konca-prosty-ukad-w-ksiazce.html\nUkład miał być prosty, niezobowiązujący seks i brak uczuć. Wszystko się zmienia gdy Łucja zakochuje się w Dymitrze, a on zaczyna widzieć zmiany, które w nim zachodzą. Dotąd wyzuty z uczuć nagle zaczyna bać się i być zazdrosnym o Łucję. Psuje to jego stanowczość, która każe mu traktować kobiety jedynie przedmiotowo. Mimo wszystko Dymitr, nie poddaje się, odtrąca wszystkie uczucia, które w nim są aby zachować pozory swojego dawnego życia.\nPo książce nie spodziewałam się niczego więcej. Prosta fabuła, którą można by opowiedzieć w dwóch zdaniach. Żadnych intryg, jedynie elementy knucia, które nie są wcale rozbudowane. Mimo wszystko z jakiegoś powodu sięgnęłam po drugi tom, czyli w książce jest jakaś wewnętrzna siła, która przyciąga Czytelnika.\nzaczytanaa | 2019-08-26\nDruga cześć lepsza od 1. Skończyła się jak się skończyła co pobudza wyobraźnie i nie mogę się doczekać 3 części bo jestem ciekawa w którą stronę autorka pójdzie. Ogólnie to Dymitr mnie nieźle wkurzał praktycznie przez całą książkę ale pod koniec mimo że nie było dopowiedziane zaczynam go trochę rozumieć dlaczego postępuje jak postępuje i w sumie nie ma co się dziwić. Łucji było mi tylko szkoda bo ona to ma wiecznie pod górkę nie ma w otoczeniu normalnych osób a ten cały Igor..to już w ogóle szkoda gadać co za typ w sumie to się zastanawiam o co gościowi na prawdę chodzi ale pewnie w 3 się wyjaśni. Mam nadzieję na 3 część jeszcze w tym roku.\nEm_ilka | 2019-08-26\nMagdalena Spirydowicz | 2019-08-26\nŁucja - młoda dziewczyna wchodzi w bardzo dziwny układ z Dymitrem. Seks bez żadnych zobowiązań, a tym bardziej bez uczuć i miłości. Mimo iż dziewczyna zgodziła się na warunki to nie może się oszukiwać, iż z każdym kolejnym dniem coraz mocniej zakochuje się w tym mężczyźnie. Rozdarte serce pomaga uleczyć jej przyjaciel, który jest także bratem głównego bohatera. Chłopak jest bardzo zakochany w Łucji, można powiedzieć że zakochał się od pierwszego wejrzenia lecz bez wzajemności. Z tego powodu bardzo miesza między parą głównych bohaterów. Dymitr nie chce uczuć Łucji. Nie kocha jej przynajmniej tak mi się wydaje. Lecz mimo to nie może przestać o niej myśleć. Nie raz był dla niej okropny i traktował ją bardzo źle to zawsze o niej myślał i wracał. Jak myślicie czy między tą dwójką zagości prawdziwa i szczera miłość


Informacje i porady na temat: Phalaenopsis Orchidee\n... in. Phalaenopsis Cymbidium Cattleya Dendrobium Laelia) jak i naziemnych (np. Paphiopedilum niektóre Cymbidium) najlepiej umieścić całą doniczkę na 20 minut w naczyniu z , ... uprawie orchidei stanowi jeden z najważniejszych czynników wpływających na bujny wzrost i kwitnienie. Odpowiednie podlewanie jest kluczem do sukcesu w uprawie tych pięknych roślin. ...\n... jest phalaenopsis który sprawdza się idealnie jako prezent na przeróżne okazje. Niestety uprawiany nieprawidłowo może bardzo szybko stawać się coraz słabszy aż w końcu ...\n... z sadzonkami Phalaenopsisów najpopularniejszych w Polsce storczyków. Atakuje głównie dolną stronę liścia a efekt jego pracy to spore czerwone wgłębienia na ...\n... grupy jest Phalaenopsis. Ten rodzaj storczyków możemy rozmnażać poprzez pędy boczne występujące zarówno na pseudobulwie jak i kwiatostanie. Zdarza się że określone gatunki ...\n... dla orchidei Przygotowania do przyjęcia pod swój dach pierwszego storczyka rozpoczynamy od kupna odpowiedniego podłoża oraz pojemnika czy doniczki. W tym celu udajemy się do ...\n... Phalaenopsisy fioletowe białe kremowe żółte różowe dwukolorowe nakrapiane bądź prążkowane. Wszystkie łączy piękno oraz niepowtarzalność i dostojność , ... duże rośliny ( orchidea potrzebuje większej wilgotność). Storczyk - ...