NALEWKA Z ARONII I LIŚCI WIŚNI - Limonkowy - blog kulinarny\nNALEWKA Z ARONII I LIŚCI WIŚNI\nTo, według mnie, królowa wszystkich nalewek. Niebo w gębie! Do tego niezwykle piękne (uwielbiam tę głęboką czerwień) i zdrowe niebo. Zawarte w owocach aronii związki, to naturalny lek na nadciśnienie, miażdżycę i schorzenia oczu. Wzmacniają one naczynia krwionośne, chronią przed zawałami, pomagają przy niedokwaśności żołądka. Bioflawonoidy (substancje nadające barwę owocom aronii) są cennymi przeciwutleniaczami, chroniącymi nasz organizm przed wolnymi rodnikami, które mogą przyczyniać się do powstawania i rozwoju komórek rakowych.\n2 kg aronii\n400 sztuk liści wiśni\n1 i 1/2 litra wody\n50 g kwasku cytrynowego\n1 litr spirytusu 96%\nWymyte owoce aronii i liście wiśni zalewamy wodą. Całość gotujemy na wolnym ogniu 40 minut. Gdy aronia puści sok zdejmujemy naczynie z ognia i lekko studzimy. Wyławiamy owoce (wyrzucamy je), a sok przecedzamy przez sito o drobnych oczkach do dużego garnka. Dodajemy do niego cukier i kwasek cytrynowy. Mieszamy (cukier musi się całkowicie rozpuścić). Odstawiamy nalew w chłodne miejsce do wystudzenia. Do SPIRYTUSU wlewamy SOK (nie odwrotnie - patrz uwagi w komentarzach). Nalewkę rozlewamy do butelek. Butelki ponownie odstawiamy w chłodne miejsce na około 2-3 miesiące.\nKilku fachowców wypowiedziało się pod tym przepisem. Warto zapoznać się z ich poradami, które znajdziecie poniżej w komentarzach.\nAnonimowy 27 września 2014 21:07\nfajny i prosty przepis :-) na pewno skorzystam :-) barwa...piękna :-) pozdrawiam serdecznie Ania\nMagda 27 września 2014 21:29\nDzięki :-) Polecam, bo bardzo smaczna!\nAnonimowy 14 lipca 2015 12:12\nWitam, robiłam nalewkę z aronii rok temu, teraz kiedy do niej zaglądnęłam zrobiła się jakby gęsta, taka z grudkami, jakby się zważyła, miał ktoś tak? co dalej?\nUnknown 21 września 2016 20:15\nDo spirytusu trzeba dodac sok, nie odwrotnie bo wowczas pojawią się te grudki.\nAnonimowy 6 sierpnia 2015 07:54\nTak ja miałam taką samą sytuację. Też mi zgęstniała i były grudki. Ale znawca nalewek stwierdził, że to świadczy o warości.U mnie stała dwa lata i wszyskie butelki tak zgęstniały ale w smaku rewelacyjna.\nMagda 6 sierpnia 2015 19:21\nDzięki za pomoc :-)\nUnknown 30 sierpnia 2015 14:08\nKosztowałam taką nalewkę jest rewelacyjna,polecam właśnie jestem w trakcie robienia tej nalewki pierwszy raz.\nAnonimowy 4 września 2015 22:13\nrobię od lat. Kobiety za nią przepadają! A grudki robią się - prawdopodobnie - bo jest cudownie słodka :-) Pozdrawiam!\nPiotree 11 września 2015 21:01\nA mam pytania dwa: czy po rozlaniu butelki zakręcamy czy tylko np. zasłaniamy, i ile wyjdzie z takiego przepisu bo nie wiem ile butelek kupić :)\nMagda 11 września 2015 22:27\nButelki zawsze zakręcamy, żeby alkohol się nie ulatniał. Co do ilości butelek, to myślę, że 3 takie 1-litrowe powinny wyjść - to tak na oko, bo dużo zależy od tego jak soczyste są owoce i czy będziesz się ściśle trzymał przepisu (awaryjnie możesz sobie zostawić butelkę po spirytusie jakby Ci jednak tego wyszło więcej ;-)).\nAnna 12 września 2015 07:58\nJuz zrobione. Po jakim czasie mozna sprobowac nalewki. Wiem ze powinna lezec 2-3miesiaca ale czy jest mozliwosc sprobowania po tygodniu. Chcialabym zrobic druga porcje ale boje sie czy ta pierwsza mi wyszla.\nMagda 12 września 2015 10:43\nPewnie, że możesz spróbować! To Twoje dzieło i możesz z nim zrobić co chcesz ;-) U mnie też często robimy degustację po kilku dniach. Wiadomo, nie będzie jeszcze tak "głęboka" jak powinna być i dość mocno będzie czuć spirytus, ale daje radę. Sama sprawdź ;-)\nAnonimowy 14 września 2015 08:28\nrobie podobnie od paru lat, daję więcej wody,cukru i więcej spirytu. jest super, też mi gestnieje. Myslałam, że jest na to jakiś sposób.Owoce wczesniej mrożę\nUnknown 21 września 2016 20:17\nJest na to sposob, do spirytusu trzeba dodac sok, nie odwrotnie jak jest w przepisie bo wowczas robia sie grudki\nAnna 14 września 2015 18:18\nSprobowalam, jest taka jak lubie. Dzieki za przepis :-)\nAnonimowy 14 września 2015 18:59\nZrobiłem w sobotę po raz pierwszy nalewkę wg tego przepisu, ale wszystkiego dałem x4 , tylko gotowałem ok 1h 15m aż zaczęła puszczać sok. Dokładnie tak samo klarowna i czerwona jak na tych zdjęciach. Już się nie mogę doczekać kiedy dojrzeje. Wyszło ok 15 litrów. Dziękuję za przepis :)\nMagda 14 września 2015 19:05\nW tym roku było tak dość sucho, więc pewnie dlatego trzeba aronie dłużej gotować, żeby puściły sok (są mniej soczyste). Na pewno wyjdzie pysznie ;-)\nCieszę się Aniu, że Ci smakuje ;-)\nAnonimowy 15 września 2015 00:35\nRobię nalewkę nie pierwszy raz. W ubiegłym roku wyszła rewelacyjna. Zawsze daję owoców więcej - tak na oko.Również resztę na oko i jest OK. Pić Można pić ją zaraz po zrobieniu i nic nie traci na wartości. Nalewka z aronii ma to do siebie, że nie wymaga długiego stania.\nMagda 15 września 2015 07:30\nCo do tego picia od razu po zrobieniu, to ja się jednak nie zgodzę. Im starsza ta nalewka, tym lepsza ;-) Wiem, bo też przygotowuje się ją u mnie od lat. Tak jak jednak pisałam Pani Ani, każdy ma prawo robić ze swoją nalewką, co mu się żywnie podoba ;-)\nAnonimowy 17 września 2015 20:44\nWitam i ja chciałam się podzielić swoja wiedza.W ubiegłym roku zrobiłam nalewkę z aronii ale przez gapiostwo zapomniałam dodać kwasek i wyszedł mi likier aroniowy ale smakuje tak samo jak nalewka tyle ,że słodszy.\nAnonimowy 23 września 2015 12:01\nCzy zamiast kwasku można dodać sok z cytryny lub limonki?? Próbował ktoś takiej wersji??\nSpróbowałam u koleżanki i nalewka jest po prostu rewelacyjna! Będę ją robić - i stąd moje pytanie :-)\nAnonimowy 25 września 2015 17:51\nJa się zastanawiam, czy 400 liści wiśni to nie za dużo. Właśnie gotowałam owoce z liśćmi i wydaje mi się ze próbując nalew czuję tylko te liście. Czy tak powinno być?\nMagda 25 września 2015 19:13\nJa przygotowuję zawsze z tego przepisu (trzymam się go ściśle, czyli dodaję 400 liści) i zawsze wychodzi smacznie i to aronia w smaku dominuje, więc jeśli Ty czujesz tylko liście, to może dodałaś za mało aronii??\nBirkut 10 sierpnia 2016 14:25\nCzy nie próbował ktoś dodać liści malin?\nAnonimowy 17 sierpnia 2016 18:45\nWg mnie przepis zawiera 2 słabe punkty - po pierwsze gotowanie całości powoduje rozkład wielu cennych składników, w tym witamin i kwasu cytrynowego ( który potem trzeba dodatkowo dodawać ! ), a po drugie wyrzucanie owoców po gotowaniu też jest pewnego rodzaju marnotrawstwem , gdyż zawierają one wciąż sporo soku. Ja oddzielam sok "na zimno", a przynajmniej jego większość , a dodatkowo po wyciśnięciu pierwszej frakcji dodaję wodę w celu wyekstrahowania jak najwięcej w czasie drugiej - potem łąćze obie. Gotowanie liści zapewne jest konieczne , ale nie sądzę by było potrzebne razem z wszystkimi owocami. Co do samej nalewki , to rzeczywiście jest jedną z najlepszych, choć imbiorowo-miodowo-cytrynowa czy z pigwowca japońskiego jest co najmniej tak dobra, gdy zrobiona ze starannością. pozdrawiam Leszek\nAnonimowy 24 sierpnia 2017 10:10\nA może by tak przepis na nalewke imbiorowo-miodowo-cytrynowa\nMagda 24 sierpnia 2017 10:23\nZ nazwy brzmi pysznie, więc spróbuję coś wykombinować z uwzględnieniem uwag znawców ;-)\nAnonimowy 28 sierpnia 2017 13:22\nTak, przepis na nalewkę imbirowo-cytrynowo-miodową wskazany :D\nAnonimowy 19 sierpnia 2016 21:37\nJestem kolekcjonerem nalewek i nalewki powyżej 3 lat szkoda mi pić bo zawsze a może jeszcze poczekam i tak się trochę cudeniek uzbierało. Mam ostatnią butelkę z roku 2011 roku właśnie z tego przepisu i mi nie zgęstniała do tej pory :) Jedyną rzecz która robię inaczej to stosunek soku do spirytusu jest 1:1 by w zimowe wieczory grzała po jednym ;) i może dlatego jeszcze mi nie zgęstniała\nAnonimowy 1 września 2016 22:41\nZgadzam się z p. Leszkiem. Wyrzucanie owoców po tak krótkiej obróbce to marnotrawstwo. Za radą nieodżałowanego Jana Cieślaka (tego od win) zasypuję owoce cukrem, a po rozpuszczeniu go zlewam sok i zalewam owoce alkoholem. Tu już trzeba kilku tygodni maceracji, by alkohol wyługował z tkanek owoców wszystkie cenne składniki. Otrzymany nalew łączę z sokiem, doprawiam, filtruję i rozlewam do butelek lub gąsiorka.\nAnonimowy 4 września 2016 22:22\nPrzeczytałem wasze komentarze i chciałbym dorzucić swoje 5 groszy. A robię nalewki od lat. Nalewka jest za gęsta i robią się grudki. Zbyt dużo cukru a za mało spirytusu. Inaczej mówiąc półprodukt za tęgi. Walory smakowe to jedno, ale po kilku latach możesz mieć problem z nalaniem tego do kieliszka. Ktoś pytał, czy zamiast cytryny może być limonka. Może jak najbardziej. Ja osobiście używam kwasku cytrynowego. Jak dotąd nikt nie wybrzydzał. Rozlewanie do butelek; ja przelewam najpierw do czterolitrowych słoi i odstawiam na co najmniej dwa miesiące. W tym czasie nalewka się wyklaruje. Wówczas przelewam do butelek, które korkuję. Co do liści to sugeruję trzymać się przepisu. Wspaniale poprawiają smak. Nieco mniej lub więcej nie robi różnicy - to nie apteka. Jednak lepiej nie przedobrzyć.Co do wyrzucania wygotowanych owoców to zgadzam się z opinią, że jest to marnotrawstwo. Rzeczywiście są jeszcze dość soczyste i wychodzi z tego wspaniały dżem. To chyba tyle z najistotniejszych uwag. Mam nadzieję, że komuś się przyda moje 5 groszy. Pozdrawiam wszystkich i życzę smacznego.\nMagda 5 września 2016 10:44\nHmm...My co roku robimy dokładnie z tego przepisu i Nam też nigdy nie zgęstniała. Może dlatego, że u Nas nie ma szans leżakować dłużej niż rok :-D Bardzo Wam dziękuję za rady. Na pewno w przyszłym roku zastosuję się do nich.\nAnonimowy 17 września 2016 20:06\nGodne uwagi komentarze'a gdzie można dostać liście wisni jesli sie nie ma np własnych\nMarleś 9 października 2016 22:58\nZgadza się,ze do spirytusu sok, a nie odwrotnie. Ja wlałam spirytus do soku i zrobiły się grudki. Ale tez była pyszna i cala "zeszła"!:-) Pozdrawiam wszystkich nalewkowiczów :-)\nPapierowe cuda Ani 13 października 2016 10:17\nFajny przepis 😉 aronia się mrozi i trzeba zrobić bo za chwilę liści wiśni nie będzie 😀 Pozdrawiam wszystkich smakoszy nalewek\nMagda 16 września 2017 13:06\nZastanawia mnie jedno. Czy aronie nie mają zbyt grubej skórki, żeby pominąć etap gotowania (czy puszczą wystarczającą ilość soku zasypane tylko cukrem)? Na zarzut marnotrawienia owoców odpowiem tak, że staram się je dodatkowo przecisnąć przez gazę po gotowaniu, żeby jak najwięcej wartościowych składników trafiło do nalewki.\nAGATA ARTystycznie 27 września 2017 17:42\nRobiłam z tego przepisu i w tym roku też zrobię - nalewka wyszła pyszna, jeszcze ostatki zostały... a nowa aronia zebrana i na razie się mrozi - to moje jedyne odstępstwo od przepisu.


Budowa masy - sterydy w kapsułkach Kiedy poziom testosteronu jest podniesiony, większa jego część jest konwertowana w estrogeny przy udziale enzymu odpowiedzialnego za konwersję, zwanego aromatazą. Trzecim sposobem w jaki testosteron wpływa na syntezę tłuszczu nie jest pozytywny. Odkrycie to może pomóc w wyjaśnieniu, czemu nadużywanie steroidów.\nSterydy na masę w tabletkach Ba, często nawet ich nie informują możliwości wystąpienia osteoporozy wskutek stosowania sterydów. Nie od dzisiaj wiadomo, że jednym z efektów zażywania sterydów są np. skłonności do depresji, niechęć do kontaktów z innymi, czasem nawet myśli samobójcze Wszystko z powodu pastylek, które mają pomóc w wyrzeźbieniu ciała. Zakłócenie gospodarki hormonalnej może powodować szereg nieprawidłowości, takich, jak wystąpienie ginomastii (zwiększonych.\nSterydy na masę naturalne Celem clomidu jest normalizacja wydzielania testosteronu po cyklu SAA jak najszybciej jest to możliwe, by zminimalizować utratę masy oraz siły. Jednym z niepożądanych efektów winstrolu jest to, iż 'wysusza' on stawy przez co trening może stać się czasem niekomfortowy - z tego względu wielu łączy go z deca durabolinem, z którym się uzupełnia znakomicie dając dobre przyrosty znakomitej jakościowo masy. Zarówno.\nBudowa masy - sterydy naturalne Zmieniając jednak strukturę testosteronu możemy uzyskać steryd większym działaniu androgennym lub mniejszym anabolicznym i na odwrót przez co możemy uzyskać nieskończenie wiele pochodnych testosteronu. Oczywiście podczas stosowania sterydów zahamowana zostaje naturalna produkcja.\nSterydy na masę w kapsułkach Moja kolezanka jednak jest na sterydach od wielu dlugich lat. Nowe sterydy można stosować nawet u kobiet w ciąży Istnieją wprawdzie przeciwwskazania do stosowania pewnych sterydów, zależy to jednak od indywidualnych objawów chorego - mogą one nasilić i zaostrzyć różne choroby, takie jak cukrzyca czy osteoporoza.\nSterydy na masę w kapsułkach W sieci istniejemy już kilka lat i na przestrzeni tego czasu zdobyliśmy wielu zadowolonych klientów. Towar jest sprawdzony, oryginalny i zawiera odpowiednie właściwości. U nas prócz dobrej ceny na produkty, uzyskujesz gwarancję, że otrzymasz to czego potrzebowałeś. Organizm człowieka wytwarza go z cholesterolu , a 98% występującego.\n3 פין גדול יותר1 הגדלת איבר המין3 להגדיל את הפין2 הארכת הפין1 הגדלת פין1 איך להגדיל את איבר המין5 גלולות להגדלת הפין


Trendy co roku dynamicznie się zmieniają. Do mody wchodzą kolekcje rodem z lat osiemdziesiątych, a fasony, które jeszcze niedawno były uznawane za kiczowate, w wielkim stylu wracają na wybiegi, a tym samym pojawiają się na ulicach. Krótsze spodnie to hit lata. Rewelacyjnie prezentują się w casualowych trendach, coraz częściej pojawiają się też w tych bardziej oficjalnych. Oczywiście wiele w tej materii zależeć będzie od tego, z czym będziemy nosić bermudy damskie, by eksponowały walory sylwetki, były atrakcyjne i bardzo komfortowe.\nModa na rybaczki\nDużą popularnością od kilku sezonów cieszą się rybaczki. Świetnie prezentują się na urlopie, na co dzień, a nawet do eleganckich stylizacji, choć przy każdej okazji sięgniemy oczywiście po inne kolory, tkaniny czy wykończenia. Rewelacyjnie krótsze spodnie będą eksponować łydki, więc dobrze jest wybrać do nich wysokie szpilki. Świetnie sprawdzać się będą również koturny oraz modne platformy, które pozwalają uzyskać bardzo atrakcyjne efekty. Panie, które cenią komfort pewnie chętniej sięgną po sandały czy espadryle. Taki outfit będzie doskonały na spacer, zakupy, spotkanie ze znajomymi. W praktyce zarówno wzorzyste, jak i jednolite rybaczki pozwolą wyeksponować nietuzinkowy styl. Pasują do t-shirtów o sportowym rodowodzie i bardziej eleganckich bluzek.\nSpodnie sięgające do kolan to przebój letnich stylizacji. Dostępne są w różnych kolorach i wzorach, a dzięki temu bez problemu można dobrać idealny model do swoich potrzeb, sylwetki czy też po prostu okazji. Wygodne bermudy damskie znakomicie sprawdzają się w stylizacjach casualowych i sportowych. Bez problemu można je łączyć z innymi elementami garderoby, by stworzyć bardzo ciekawy wakacyjny look. Powodzeniem cieszą się zarówno jeansy, jak i lżejsza bawełna czy len. Coraz chętniej panie sięgają także po modne kolorowe wzory czy też popularne od kilku sezonów paski. Te pionowe będę rewelacyjnie wyszczuplać uda.\nBermudy to bardzo dziewczęcy fason. Przede wszystkim powinny po nie sięgać panie wysokie, ponieważ ta długość skraca nogi. Oczywiście świetnie będą się przy takiej stylizacji prezentować stylowe sandałki na koturnie lub też bardzo modne sneakersy na platformie. Warto również pamiętać, by odpowiednio dopasować inne elementy garderoby. Krótkie spodnie z lnu czy bawełny idealnie będą pasować do marynarek czy też zwiewnych bluzek. Te jeansowe to świetny dodatek do t-shirtów zarówno tych przylegających, jak i oversizowych we wszystkich kolorach tęczy.


Przekazanie Kopii Cudownego Obrazu rosyjskiemu klasztorowi prawosławnemu\nKlasztor, zabrany Rosyjskiemu Kościołowi Prawosławnemu (RKP) w 1927 r. przez bolszewików, był więzieniem najpierw dla nieletnich, a następnie - po zajęciu wschodnich rubieży Rzeczypospolitej przez Armię Czerwoną we wrześniu 1939 - dla jeńców polskich. Dziewięć kilometrów od monasteru znajduje się Ostaszkowo, gdzie więzionych 15 tys. więźniów, w tym polscy policjanci i żandarmi. Wielu z nich zginęło.\nPięciodniowa wizyta 6-osobowej grupy prawosławnych duchownych organizuje Sekretariat Konferencji Episkopatu Polski przy współpracy z przedstawicielami Kościoła prawosławnego w Polsce. Dlegacja Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego odwiedzi także Kraków, Gniezno, Płock i największą świętość polskich prawosławnych - górę Grabarkę na Podlasiu. Prawosławni duchowni odprawią także modły w cerkwiach w Siemiatyczach i Jabłecznej. Do Moskwy odlecą we wtorek, 29 września.


Rozwojowa bzdura – Coach Ci doradzi, zmotywuje. – Obszar Rozwoju\nNapisano dnia 2 kwietnia 2020 6 września 2020\n– „Radzę się ekspertów, pytam coachów…” – usłyszałam niedawno od swojego rozmówcy.\n– „Chciałabym, żebyś mi powiedziała, co robię nie tak, nauczyła, jak mam robić inaczej” – zażyczyła sobie na początku procesu coachingowego klientka – bardzo wykształcona kobieta, doskonały skuteczny menedżer.\n– „Coaching to terapia dla menedżera” – wyraził swoją opinię człowiek, który – O ZGROZO!!! – wykładał na studiach coachingowych.”\n– „Wiesz mamo, coach to taki żenujący zawód – wszyscy już mają dość tego gadania, że, będziesz zwycięzcą i możesz wszystko”\nNo i jak tu przejść nad tym do porządku dziennego, jak nie dementować bzdur, które szkodzą coachingowi?\nA przecież od lat instytucje coachingowe i różni poważni ludzie „wypruwają żyły”, żeby wyjaśnić o co z tym coachingiem chodzi… i nic.\nI wciąż coaching myli się z terapią, doradztwem, szkoleniem, czy mowami mówców motywacyjnych … Dlaczego?\nPo pierwsze, często potrzeby klienta wykraczają poza ramy coachingu, często – bo jak wszystko dookoła się sypie, to zwykle potrzebujemy też porady, konkretnej wiedzy. Nieświadomy swoich potrzeb człowiek przychodzi jednak do coacha. I co wtedy może zrobić coach? … Albo zrezygnować ze współpracy, albo pracować w sposób adekwatny do sytuacji, w elementy coachingu wplatając to, co w danym momencie jest potrzebne.\nI wszystko jest w porządku, jeśli umawiamy się z klientem na mieszaną formę pracy, jeśli mówimy otwarcie: „Teraz to już moje doradztwo/mentoring /consulting, a nie coaching.”\nAle całkiem możliwe, że wielu coachów tego nie mówi i klient pozostaje w przekonaniu, że coaching to np. forma doradztwa.\nMoże być też tak, że medialne gwiazdy „popkultury rozwojowej” (nietrudno takie wskazać) mają zrobione jakieś kursy coachingowe\ni wychodzą na scenę lub „grzmią” z You Tube’a, głosząc prawdy objawione, pouczając i obwołując się coachami. Co ciekawe, często zbiera się koło nich spora grupa wyznawców, będących w stanie płacić jakieś horrendalne kwoty za ich wystąpienia, czy szkolenia i dziękować za zbiór wyświechtanych mądrości, jakie głosem nieprzyjmującym sprzeciwu wypowie guru. Brrrrrr… Strzeżcie się!!!\nA czym tak naprawdę jest coaching?\n1. Coaching jest formą pracy z człowiekiem lub zespołem, która zmierza do realizacji rzeczywistych celów klienta.\nDlaczego piszę rzeczywistych? Bo czasem jesteśmy nieświadomi swoich celów – czegoś chcemy, ale nie bardzo potrafimy powiedzieć czego, więc tworzymy cele zastępcze, błądzimy. I wtedy przydaje się coach, żeby nam pomógł dotrzeć do tego, co naprawdę istotne, tego, o co finalnie chodzi.\n2. Coaching jest pracą, którą w głównej mierze wykonuje klient, a nie coach – to klient idzie swoją droga, klient przygląda się sobie, klient dokonuje odkryć, klient chce!\nOsobiście jestem doskonałym klientem coachingu, bo się nakręcam i pracuję z zapałem, jak ktoś mi zada pytanie, albo da jakieś ćwiczonko, dzięki któremu zrozumiem, czego chcę, jakie mam schematy, co się sprawdza, co się nie sprawdza. (Uwaga!!! Coach nie może sobie sam zrobić coachingu – istnieje co prawda, tzw. autocoaching, ale to nie to samo.) Lubię, jak ktoś ze mną rozmawia o tym, co robię, jak żyję. Ale musi rozmawiać tak, żebym miała przestrzeń na własne wnioski. Nie potrzebuję obcych ocen, osądzania, głaskania, mądrzenia się, a tego w coachingu nie powinno być. Coaching jest więc doskonałą metodą pracy dla osób, które mają chęć i odwagę, żeby brać odpowiedzialność za siebie (czasem i za innych), podejmować własne decyzje, zarządzać swoim życiem. Coaching to metoda dla menedżerów i liderów, i dla tych, którzy chcą rozwijać swoje kompetencje przywódcze.\n3. Coaching jest tym, co dzieje się po drodze do celu – docieraniem do siebie, odkrywaniem swoich możliwości i ograniczeń, zdejmowaniem masek , autorefleksją .\nI tu znowu warto sobie uzmysłowić, że osoby, które mają ze sobą poważne problemy i potrzebują przepracować terapeutycznie pewne tematy, nie są najlepszymi klientami coachingu. Klient coachingu, to ktoś gotowy na podjęcie wyzwania, to ktoś otwarty na prawdę, nawet jeśli czasem bywa trudna.\n4. Coaching to partnerstwo – to wspólne budowanie na kanwie różnych kompetencji dwóch osób.\nPierwszą z nich jest klient – ekspert jeśli chodzi o siebie samego, o swoje potrzeby, ograniczenia, kontekst, swój zakres specjalizacji. Drugą jest coach, który jest wytrenowany w pracy z innymi i posiada umiejętność, słuchania, pytania, rozmowy, która wspiera i otwiera.\n5. Coaching jest też lekcją, ale szczególną lekcją.\nJak powiedział Timothy Gallwey ojciec metody, coaching … „Nie polega na tym, by uczyć kogoś, ale by pomóc mu się uczyć.” Coaching to lekcja o sobie, lekcja uważności, mądrej akceptacji oraz podejmowania własnych decyzji – bez megalomanii, bez drżenia, bez potrzeby słuchania tych, którzy krzyczą głośno, że „możesz więcej, jesteś zwycięzcą”.\n6. Coaching jest też relacją i to kluczowy wyznacznik coachingu, bo jego siła nie wynika z zadawania pytań i rozlicznych ćwiczeń, a z jakości relacji, która opiera się na zaufaniu do klienta i założeniu, że klient jest stanie osiągnąć własne cele w sobie tylko właściwy, najlepszy\nz możliwych, sposób. A nieocenioną kompetencją coacha jest umiejętność zdystansowania się do teorii i reguł coachingu i praca zgodnie z tym, czego potrzebuje klient.\nI na koniec UWAGA!!!\nCoaching jest pracą z człowiekiem, a potrzeby człowieka są zwykle większe niż to, co zawierają ramy coachingu. Dobrze by więc było, żeby coach miał pewne doświadczenie życiowe i orientację o temacie, z którym przychodzi klient, żeby było można z nim normalnie porozmawiać,\na nie tylko odpowiadać na serie pytań i dokonywać wiekopomnych odkryć, bo nie zawsze będą one wiekopomne.\nBo czasem największą wartością coachingu, tym, czego potrzebujemy najbardziej, jest głęboka szczera rozmowa z drugim człowiekiem.\nOczywiście zainteresowanych zapraszam na coaching 🙂


2016-11-02 21:55:00 Starostwo Powiatowe w Żywcu 990\nW Olimpiadzie wzięło udział 27 uczniów z 9 szkół ponadgimnazjalnych powiatu żywieckiego. Młodzież pisała test składający się z 20 pytań.\n28 października br. w siedzibie Starostwa Powiatowego w Żywcu odbył się Etap Powiatowy „V Regionalnej Olimpiady Wiedzy o Zdrowiu Psychicznym” dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych z powiatu żywieckiego - zorganizowany przez Zespół ds. Ochrony Zdrowia Starostwa Powiatowego w Żywcu.\nTegorocznym tematem tej edycji jest: „Poprawa zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży, w tym zapobieganie uzależnieniom od środków psychoaktywnych i uzależnieniom behawioralnym”.\nFinalistami „V Regionalnej Olimpiady Wiedzy o Zdrowiu Psychicznym” – Etapu powiatowego zostali:\nI miejsce: Sylwia Bednarz – uczennica Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Technicznych w Milówce\nII miejsce: Paulina Masłowska - uczennica Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Technicznych w Milówce\nIII miejsce: Marzena Puda – uczennica I Liceum Ogólnokształcącego Żywcu\nAnna Wasilewska - Przewodnicząca Komisji Zdrowia i Polityki Społecznej Rady Powiatu w Żywcu\nAnna Barcik - PZOL Sp.z o.o – Beskidzkie Centrum Zdrowia Psychicznego w Międzybrodziu Bialskim\nDanuta Wołczuk – Pedagog Zespołu Szkół Mechaniczno-Elektrycznych w Żywcu\nSylwia Piela - Psycholog Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Żywcu\nEtap Regionalny czyli Finał Olimpiady odbędzie się w Starostwie Powiatowym w Cieszynie w dniu 25 listopada 2016 o godz. 11.00\nOlimpiada organizowana jest w ramach zawartego porozumienia z Powiatem Bielskim, Powiatem Cieszyńskim, Miastem Bielsko-Biała, oraz Akademią Techniczno-Humanistyczną w Bielsku-Białej.


Flagowy produkt firmy Autodesk | dsxcad tools Flagowy produkt firmy Autodesk | dsxcad tools\nFlagowy produkt firmy Autodesk\nProgram AutoCAD to flagowy produkt firmy Autodesk, który umożliwia projektowanie dwuwymiarowe i trójwymiarowe. Jest jednym z najpopularniejszych i najdłużej dostępnych na rynku programów do komputerowego projektowania.\nPierwsza wersja programu pojawiła się w roku 1982 i została zaprezentowana na targach COMDEX w Los Angeles. Sprzedaż rozpoczęła się niedługo później. Od tego czasu pojawiło się wiele nowych wersji aplikacji. Najnowszą jest AutoCAD 2015.\nProgram znajduje szerokie zastosowanie w wielu dziedzinach związanych z projektowaniem. Z powodzeniem wykorzystuje się AutoCAD w geodezji, budownictwie i elektronice. Nierzadko używa się również programu AutoCAD w architekturze krajobrazu, medycynie, a nawet sztuce. W programie można tworzyć między innymi modele układów elektronicznych, mapy i modele trójwymiarowe o różnych poziomach skomplikowania.\nProgram jest wydawany w wielu wersjach językowych, w tym także w języku polskim. Jego architektura jest otwarta, co pozwala zewnętrznym firmom na tworzenie własnych nakładek i dodatków.\nCena programu jest dość wysoka i w zależności od wersji może osiągać nawet kilka tysięcy złotych. Nie zawsze jednak korzystanie z programu wymaga wyłożenia tak dużych pieniędzy. Do nauki można skorzystać z wersji próbnej, a studenci mogą pobrać pełną wersję programu do zastosowań niekomercyjnych (na przykład do realizacji projektów na studiach).\nAutoCAD może uchodzić za program dość skomplikowany, jednak jego nauka nie musi być trudna. Ze względu na jego popularność, w Internecie łatwo można trafić na liczne kursy i tutoriale. Sporo jest także wartościowej literatury książkowej poświęconej temu programowi.\nDla bardziej zaawansowanych użytkowników (choć nie tylko) organizowane są szkolenia i seminaria, na których można rozwijać swoje umiejętności związane z obsługą programu AutoCAD. Często prowadzone są przez ekspertów i można z nich wynieść mnóstwo przydatnej wiedzy. Choć takie szkolenia potrafią sporo kosztować, na pewno można je uznać za wartościową inwestycję w swoją wiedzę i umiejętności.\n← Niezwykłe programy komputerowe do projektowania w trójwymiarze\nKrótko o AutoCAD →


Turniej III ligi futsalu chłopców w ramach Licealiady Województwa Podlaskiego\nDnia 20.02.20 r. miał miejsce turniej III ligi futsalu chłopców w ramach Licealiady Województwa Podlaskiego. Gospodarzem rozgrywek był Zespół Szkół Technicznych w Białymstoku, a w rywalizacji uczestniczyły drużyny IV LO z Białegostoku, ZSR z Ostrożan oraz drużyna ZSOiZ w Ciechanowcu w składzie: Piwko Bartosz, Kazimierczuk Przemysław, Kietliński Sebastian, Kraszewski Kacper, Wincenciak Adam, Czarnecki Michał, Borek Szymon i Dąbrowski Mateusz.\nReprezentanci naszej szkoły rozegrali dwa zwycięskie mecze. Pierwszy z ZST w Białymstoku, rozegrany przez naszych zawodników w brawurowym stylu, zakończył się wynikiem 0:5 dla ZSOiZ w Ciechanowcu, drugi zaś z zespołem IV LO w Białymstoku z wynikiem 2:5 dla naszej reprezentacji.\nZ radością informujemy także, że nasz zawodnik - Przemek Kazimierczuk, zyskał tytuł najskuteczniejszego bramkarza tego turnieju.\nZespołem opiekowała się Pani Magdalena Kujawska.\nWięcej w tej kategorii: « Rozgrywki dziewcząt i chłopców w ramach I Ligi Siatkówki Szkół Ponadgimnazjalnych Województwa Podlaskiego


Illusion i OCN dziś w Stodole - CGM.pl\nIllusion i OCN dziś w Stodole\nOstatnie bilety są jeszcze na Eventim.pl.\nWarszawski klub Stodoła kończy mijający tydzień koncertem Illusion oraz OCN. Bilety w cenach 55/75 pln są jeszcze dostępne na Eventim.pl. Oto rozpiska godzinowa imprezy:\n20:00 – OCN\n21:15 – Illusion\n– Wyżyliśmy się na poprzedniej płycie muzycznie, romantycznie i nostalgicznie. Następna będzie dużo, dużo twardsza, dużo ostrzejsza. Będzie powrotem bardziej do naszej dwójki niż do trójki. Mamy chęć ponapier… I tyle – mówił Lipa, lider Illusion, w lipcu dla trójmiejskiego „Prestiżu”. Nowy materiał będzie nagrywany tej zimy lub wiosny, a zanim to nastąpi, Illusion przypomni dlaczego zyskał tak kultowy status wśród fanów ciężkiego brzmienia. Na warszawskim koncercie spodziewać możemy się tak piosenek z lat 90., takich jak ikoniczny „Nóż”, „Vendetta” czy „Cierń” z albumów sprzedanych w wielosettysięcznych nakładach, jak i z wydanego w 2014 krążka „Opowieści”.\nIllusion ocn Stodoła


San Juan Paddleboarding (Puerto Rico) - opinie - TripAdvisor\nSan Juan Paddleboarding opinie\nNr 37 wśród 74 Rejsy i sporty wodne w lokalizacji San Juan\nSan Juan Paddleboarding jest zdecydowanie najlepsza firma w pobliżu laguny, w której wypozycza się paddleboards. Mieli najlepszą ofertę, a personel był bardzo przyjazny i pomocny okazał się rozmawiając z nimi na chwilę po naszej przygody. Lokalizacja nie jest najłatwiej znaleźć, ponieważ trzeba przejść przez niektórych...dzielnicach co otwiera się w pobliżu małego parku. To był mój pierwszy raz paddleboarding i jestem uzależniony. Dla początkujących, paddleboards są łatwe, więc nie być zdenerwowani. Laguna sam w sobie jest dość spokojna i bezpieczna co jest idealne dla początkujących! My i wiosłowaliśmy po raz na dwie godziny, i tak główną atrakcją będzie krowami morskimi. Byli wszędzie i tak zwinni. Jeden rzeczywiście uderzały o mnie moje płyty systemowej i wylądował w wodzie obok niego. Są ciekawi, więc można zbliżyć się do ich zobaczyć. Pomiędzy piękną lagunę, przyrody, i przyjazny personel, przez SJP było naprawdę niezapomniane wrażenia i gorąco polecamy!Więcej\nWspaniałe doświadczenie, personel jest bardzo świadomy bezpieczeństwo ludzi na wodzie. Powiedzą ci jak powinieneś udać się w zależności od wiatru stanie. Jest to bardzo atrakcyjne opłaty. Ostatecznie polecam wszystkim spróbować z tą grupą.\nSan Juan Paddleboarding w Condado Laguny to wspaniały sposób na poznanie natury i krajobrazy. Jest to bardzo bezpieczne miejsce dla nowicjuszy. Profesjonalny personel zapewnia doskonały instrukcji przed pozwalając odkrywać wody. Miałem szczęście zobaczyć 3 krów morskich na mojej podróży. to było niesamowite doświadczenie. Dziękuję sztuki...i jego pracowników. Gorąco polecam ten SUP przygody w PR!Więcej\nMiłe doświadczenie można zrobić wiele atrakcji lub nawet po prostu usiąść i się zrelaksować i dużo uśmiechu.\nOdwiedziliśmy ten laguny o 8:30-10:30 pod koniec lipca i widziałem kilka krów morskich podczas paddleboarding. To przez SJP pracownik powiedział, że codziennie w lagunie. Oni co kilka minut, aby oddychać więc widzieliśmy ich głowy i ich Flipper-jak Tails jak wrócić pod wodą. To była nasza...rodzina , pierwsza próba w tym ćwiczeniu i nie było problemu, aby się dowiedzieć. Kiedy zmęczony chciałbym Uklęknij lub usiąść na pokładzie. Chciałbym spróbować jeszcze raz!Więcej\nPoczątkowo poszliśmy do "innych" wypożyczalni przez most, ale ktoś polecił przez SJP do nas, i jesteśmy bardzo zadowoleni. Trochę trudniej się tu dostać, ale warto. Opłaty są za połowę ceny w porównaniu z innymi wyposażenie, a właściciel i pomocnicy byli tak mili i przyjaźni. Zaproponował...nam za darmo wodę i napoje gazowane, wskazówki, a nawet pozwolił nam skorzystać z 3 płyty przez 20 minut po tylko na 2. Nie pedantką jeśli chodzi o na czas albo, jeśli masz ochotę na trochę, potu biggie. Gorąco polecam to miejsce na innych.Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu San Juan Paddleboarding.


DELIKAN zdecydowanie przekracza obszar zwyczajnej karmy - Na Psi Temat\nDELIKAN zdecydowanie przekracza…\nZ Robertem Bentkowskim i Arturem Kupraczem, współwłaścicielami marki DELIKAN rozmawiamy o suchej karmie oraz o tym, jak powinniśmy czytać etykiety na produktach z karmą dla psów i kotów.\nDaria Wichlińska: Sucha karma kojarzy się wielu posiadaczom zwierząt z produktem masowym, tanim, tzw. supermarketowym o dużej kubaturze i niskiej cenie. Staracie się jako DELIKAN złamać ten stereotyp?\nRobert Bentkowski, współwłaściciel: Niestety w Polsce dużo ludzi tak właśnie postrzega suche karmy. Bierze się to w dużej mierze z niewiedzy jak dzielimy karmy. Według światowego prawa rolno-spożywczego, karmy dzielą się na:\n1) Economic – do 4% zawartości mięsa\n2) Premium – 4-14% mięsa\n3) Super Premium – 14-22% mięsa\n4) High Premium – od 22% mięsa.\nDW: O jakim mięsie mówimy?\nRB: Mowa jest o zawartości mięsa suchego, a nie świeżego lub surowego, jak piszą niektórzy producenci. Biorąc pod uwagę ten podział, karmy DELIKAN zdecydowanie wykraczają poza obszar taniej karmy ekonomicznej. Cieszy nas to, że w Polsce coraz bardziej rośnie świadomość i wiedza właścicieli psów i kotów na temat suchych karm. Na naszym rynku jest teraz dostępnych wiele karm o dobrym składzie i w rozsądnej cenie, które tak jak produkty marki DELIKAN łamią ten stereotyp.\nDW: Karma marki DELIKAN jest produktem premium, ale wasz asortyment jest bardzo szeroki. Jak dzielicie suchą karmę poza podziałem na tę dla małych i średnich i dużych psów?\nRB: Oprócz podziału ze względu na wielkość psa w naszym asortymencie mamy karmy uwzględniające etapy życia oraz cele żywieniowe. W naszych karmach dla szczeniąt i suk karmiących mamy trzy wielkości granulatu o zróżnicowanych ilościach białka, tłuszczu i prefiksu witaminowego oraz o odpowiednich stosunkach wapnia i fosforu, który jest szczególnie istotny dla prawidłowej budowy zdrowego szkieletu. W karmach dla psów dorosłych mamy granule o różnej wielkości i kształcie dostosowanym dla psów o krótkiej kufie (np. mopsy czy boksery, które mają inne preferencje niż np. owczarek niemiecki o długiej kufie). Karmy dzielimy również ze względu na kaloryczność, która powinna być inna dla psa pracującego (np. CD adult maxi, którą dostarczamy psom z grup poszukiwaczo-ratowniczych straży pożarnej i policji), a inna dla tzw. kanapowca. Dla psów starszych, seniorów, mamy produkty lekkostrawne o niskiej kaloryczności. Dla psów z włosami np. yorkshire terrier czy shih tzu posiadamy karmy, które powinny zawierać więcej białka, ponieważ aż 30-35% dziennego zapotrzebowania na białko jest zużywane na regenerację włosów. Spectrum i podział naszych produktów jest naprawdę duży.\nDW: Czego w suchej karmie powinien się wystrzegać hodowca czy posiadacz psa, a co powinno nas zachęcać do podjęcia decyzji zakupowej?\nArtur Kupracz, współwłaściciel: Na temat tego, czego się wystrzegać wolałbym się nie wypowiadać, aby nie urazić kogoś z naszej konkurencji, którą szanujemy. Skupiłbym się bardziej na tym, co powinno nas zachęcić. Nie będę zaskakującym jeśli powiem: skład i jeszcze raz skład. Oczywiście na pierwszym miejscu mięso i tu proszę zwrócić uwagę w jakie formie jest ta informacja podawana .W naszych karmach podajemy (oprócz linii excellent) zawartość mięsa w suchej masie. W przypadku informacji świeże mięso czy świeżo przygotowane proszę pamiętać o odjęciu od podanej ilości 2/3 – wtedy otrzymamy właściwą ilość po ekstruzji. Warto szukać produktów z opisem suszone mięso, dehydratyzowane, odwodnione czy mączka mięsna. Proszę pamiętać, że np. kurczak czy drób to nie to samo co mięso z kurczaka. Zboża, owoce, warzywa – tu warto zapytać dostawcę karmy, czy używa zbóż przebadanych na obecność mykotoksyn, które uczulają. Sprawdziłbym skład witaminowy oraz datę przydatności – jeżeli data jest dłuższa niż rok, to z pewnością użyto sztucznych konserwantów. Ważny jest czas oczekiwania na dostawę i wielkość opakowań.\nDW: Rynek polski jest rynkiem wymagających odbiorców?\nAK: Zdecydowanie tak. Z roku na rok rośnie świadomość i wiedza właścicieli na temat żywienia zwierząt. Klienci oczekują produktu dobrego jakościowo i w adekwatnej cenie. Jednak sama cena nie jest już najistotniejszym kryterium wyboru. Istotna jest dostępność produktu, szybkość dostawy i co bardzo ważne stała jakość.\nDW: Z jakich produktów DELIKAN jest dumny w sposób szczególny?\nRB: Jesteśmy dumni ze wszystkich produktów, gdyż wszystkie one spełniają oczekiwania naszych klientów i ich pupili. Szczególnie dumni jesteśmy z tego, że utrzymujemy się na rynku nieprzerwanie od 31 lat. Jesteśmy najstarszą fabryką suchej karmy w Czechach. Cieszymy się zaufaniem klientów, a to dla nas bardzo ważne. DELIKAN to nie sama etykieta, których obecnie na rynku jest wiele, czyli ten sam produkt wytwarzany i standaryzowany przez jedną firmę i sprzedawany różnym klientom pod różnymi nazwami handlowymi. DELIKAN to produkt opracowany w naszym laboratorium i wytwarzany w naszej fabryce, zaprojektowany tak, abyś mógł mieć to, co najlepsze dla twojego psa i kota.\nRozmawiała Daria Wichlińska, publicysta „Na Psi Temat”\nfot. collage Delikan/Pixabay.com


Popularny ksiądz ujawnił nieprzyjemne fakty z przeszłości Kaczyńskiego. Niespodziewany atak duchownego | WTV\nAutor Pamela Obuchowska - 8 Kwietnia 2020\nJarosław Kaczyński najwyraźniej nie należy do grona ulubionych polityków pewnego znanego księdza, który postanowił uderzyć w jego czuły punkt. Wszystko za sprawą postawy prezesa PiS wobec wyborów prezydenckich w dobie panującej epidemii. Przypominamy burzliwe słowa duchownego.\nZnany ksiądz Stanisław Walczak wyraźnie nie jest zwolennikiem prezesa PiS. Duchowny nie krył swojego oburzenia wobec postawy Kaczyńskiego i jego poczynań. Poszło głównie o wybory, które szef partii rządzącej chciał przeprowadzić zgodnie z planowanym terminem 10 maja, w czasie szalejącej epidemii wirusa SARS-CoV-2, co stanowiło poważne zagrożenie dla zdrowia i życia Polek i Polaków. Ksiądz nie przebierał w słowach. Uderzył w prezesa PiS naprawdę mocno.\nWażna, nagła propozycja PiS tuż przed drugą turą wyborów prezydenckich. Pierwszy podpis złożył Jarosław KaczyńskiCzytaj dalej\nJarosław Kaczyński został zaatakowany przez pewnego znanego księdza. "Za Twoje fanaberie naród płaci krocie"\nKsiądz Stanisław Walczak w kwietniu tego roku zwrócił się do prezesa PiS za pośrednictwem wpisu na Facebooku. Wyciągnął fakty z jego przeszłości, o jakich prezes PiS raczej wolałaby zapomnieć. Te słowa z całą pewnością nie spodobają się Kaczyńskiemu, który m.in. stale podkreśla swoją niechęć do minionego ustroju politycznego oraz miłość do ojczyzny, Boga i Kościoła.\n"Tak więc przewodniczysz partii postkomunistycznej, zaadaptowałeś wszystkie metody i mentalność PZPR-u. Tak jak twoi prekursorzy, masz pomiędzy pośladkami większość ludzi. Miejsce to musi być niezmiernie pojemne. Mieści bowiem tysiące wazeliniarzy oraz miliony Polaków. A Tobie jest z tym dobrze, biorąc pod uwagę fakt, że masz dziwne skłonności. Szanuj więc swój zad, siadaj na miękkich fotelach, a jak możesz - śpij na brzuchu" - napisał duchowny.\nIm dalej w las, tym ksiądz pozwalał sobie na mocniejsze słowa. "Teraz, kiedy świat jednoczy się w walce z wirusem, ty myślisz tylko o w własnym tyłku. I nie dziwię się. Tam musisz pomieścić jeszcze wielu. Wystawiłeś na wyniszczenie setki lekarzy i pielęgniarek. Pamiętasz, że byli ci kolcem w pośladku. Podejmując decyzję ograniczenia dostaw sprzętu ochronnego, realizujesz swój plan: skoro nie pałką, to wykończymy ich wirusem" - dodaje. "Za Twoje fanaberie naród płaci krocie. Jako arcy-tchórz otaczasz się drogą ochroną, jakiej nawet królowie i cesarze nie posiadają" - czytamy w wpisie. "(...) dzisiaj posługujesz się tragedią ludzkości" - zarzuca Kaczyńskiemu znany duchowny.\n"W swym zakłamaniu ukradłeś Boga i Kościół dla szerzenia nienawistnego spustoszenia dusz. W tym momencie stałeś się gorszy od twych nauczycieli, komuchów. I tego ci nie przepuszczę" - czytamy w końcówce wpisu księdza Walczaka.\nMateusz Morawiecki zaliczył poważną wpadkę. Matematyka przerosła autora wyliczenia


godcreatedwomen.pl - moda, uroda, kosmetyki, podróże, design oraz inspiracje.: To be like Miss Dior..\nTo be like Miss Dior..\n36 Moda , Stylowe Kobiety\nW czym kobieta może czuć się kobieco? Myślę, że w naszej garderobie jest już naprawdę niewiele rzeczy zarezerwowanych tylko dla nas. Oprócz biustonoszy, szpilek, spódniczek i sukienek..nic mi więcej nie przychodzi do głowy ;)\nZdjęcie "Miss Dior" pochodzi ze strony http://misscherie.tumblr.com\nDziś będzie o sukienkach i sukniach, ale nie tych zwykłych, tylko legendarnych. Legendarnych przez duże „L”. O takich, które po mimo swojego wieku, są ciągle stylowe, eleganckie, klasyczne. Marzą o nich miliony kobiet na świecie, a projektanci „odnawiają je w swoich kolekcjach”. Dziewczyny jesteście gotowe na podróż do cudownych lat 50 -60? Do czasu kiedy swój początek miały wielkie domy mody, takie jak na przykład Dior? Do epoki, gdzie styl i klasa były najważniejsze? ;)\nZacznę może od mojej ukochanej sukienki od Diora, nigdy nie zgadniecie z którego roku pochodzi..\n… z 1949 roku! Jest przepiękna w każdym detalu. A jej fason, materiał (widzicie ombre?) modne po dzisiejszy dzień! Jest klasyką sukien balowych!\nOh gdyby tylko była w mojej szafie, to może spędzałabym co roku Sylwestra na balu w Marricie?;))\nKolejna pozycja to suknia ślubna, również Christiana Diora. Bez ramiączek, w kształcie litery A. Suknia z harmonijnym przejściem od ozdobnych mały kwiatków do pięknego tiulu. Kolor ecru.\nJak sądzicie, z którego roku pochodzi?\n…. jej rok powstania to 1955! Czy jej subtelność i delikatność nie robią wrażenia na nas do dziś? Wydaje się taka lekka i zwiewna, bardzo dziewczęca! Jest piękna <3\nGdy mówimy o sukniach balowych, to ich nieodłącznymi elementami jest tren i tiul, gdy połączy to z delikatną kokardką, uzyskamy takie cudeńko, jak te z 1955 roku ;))\nNie wyobrażam sobie wspaniałych lat 50/60 bez koktajlowych sukienek. Dior już wówczas zauważył, że kobiece nogi i sylwetka szczególnie korzystnie prezentują się w sukienkach szytych na krój syrenek. Czy propozycja Christiana nie jest urocza i słodka? ;) Czasami ubolewam, nad tym, że kobiety na specjalne okazje, nie ubierają już takich uroczych kreacji ;(\nCzy przypadkiem kolor miętowy, nie jest ostatnio hitem ? ;)) Suknia pochodzi z 1958 roku. Możliwe, że z tych wszystkich propozycji, aktualnie w szafie byłaby najmniej użyteczna, ale wybaczymy jej to, prawda? I tak jest piękna <3\nNiestety, znalezienie w internecie konkretniejszych informacji na temat tych sukien, graniczy z cudem. Większość z nich znalazła swoje miejsce w muzeum, aby każda kobieta miała możliwość podziwiania ich ;)\nBalbina Ogryzek 21 marca 2013 15:42\nfakt, ta która Ci się najbardziej podoba podbiła również moje serce. wygląda nieziemsko :)\nAleksandra B. 21 marca 2013 16:15\nnaughtynotnice0 21 marca 2013 16:54\npierwsza najpiekniejsza <3\nmaka 21 marca 2013 17:23\nodpowiedni strój, niekoniecznie suknia itp, zawsze dodaje pewności siebie, a w związku z tym odwagi by być sobą, by się zdefinować jako kobieta także\nnaturaipiekno 21 marca 2013 18:10\npierwsza sukienka wygrywa, jest piękna, ponadczasowa, cudooownaaaaaaa :D\nSłonecznik 21 marca 2013 18:49\nWow!! Ta pierwsza jest boska!!\nAnonimowy 21 marca 2013 19:39\nmadziamadzia 21 marca 2013 20:03\nA lakier;) http://2.bp.blogspot.com/-87O9hpujFqI/UUsXhwv2i0I/AAAAAAAACzk/USXkVw9nozc/s1600/stylowi_pl_design_1754614.jpg ta jest wspaniała<3\nTinaaa 21 marca 2013 22:43\nTe suknie są przepiękne! *.*\nBigHug 21 marca 2013 23:04\nWszystkie te sukienki są niesamowite chociaż nie wiem czy sama kiedyś bym którąś z nich ubrała bo po prostu są dla mnie zbyt eleganckie.\nAnia 22 marca 2013 06:48\nTak w Knurowie był ten wypadek... ja jestem z gierałtowic i chodziłam z nim do klasy\nPureMorning 22 marca 2013 07:40\nŚwietne są te sukienki, ale najbardziej podoba mi się ta pierwsza.\nBeauty and Textiles 22 marca 2013 08:57\nPierwsza przepiękna! :) Ponadczasowa elegancja Diora... ahhh... ;)\nziuzia21 22 marca 2013 09:35\nTo chyba jednak nie mój styl :p\nKathy Leonia 22 marca 2013 09:36\ndla mnie niebieska i błękitna... ach:D\nmsNephis 22 marca 2013 11:30\nPiękne. Szczególnie podoba mi się ta w kolorze ecru :)\nAnna 22 marca 2013 12:23\nSuknie są po prostu przepiękne! Szkoda że kobiety już się tak nie ubierają, ani na wyjscia, ani na co dzień. Kiedys piękne sukienki, dopracowane w każdym szczególe były na porządku dziennym, teraz to chyba tylko dla księżnej Kate i jej podobnych.\nB-e-a-utiful 22 marca 2013 16:33\nciekawe projekty ;)\nstref. 22 marca 2013 17:24\nDwie ostatnie to moje faworytki, choć kompletnie nie do mojej figury i nigdy bym podobnych nie ubrała, ale to nie zmienia faktu, że są piękne i eleganckie. Mam wrażenie, że dla niektórych przy wyborze garderoby słowa piękne i eleganckie mają odwrotne znaczenie (patrz tandetne kiecki na balach sylwestrowych - zgroza!), choć i sklepy oferują często mało różnorodny asortyment, a żeby jeszcze w przystępnej cenie, to już w ogóle można zapomnieć...\nmysia m 22 marca 2013 18:08\nSukienki idealne. Szczerze mówiąc, szukałam podobnej do tej tiulowej z czarnym przewiązaniem, pod kątem fasonu i odcieni i.. nie znalazłam. Sklepy uginają się od kiczu, falban, sukienek na jedno kopyto z pseudoatłasu na studiówkę. Brakuje sukni ponadczasowych, pięknych. Naprawdę wąskich w talii. Mam 58cm w talii i znacznie więcej w biorach. Nigdy nie moge znaleźć sukienki odpowiednio dopasowanej w pasie :/\nRoksana 22 marca 2013 21:55\nTa z 49 r, najładniejsza. Choć każda ma coś w sb ;)\nKocia 22 marca 2013 23:17\nTa beżowa sukienka z czarnym paskiem w tali jest przepiękna! Cudo *.*\nChyba się skuszę, bo mam parę kosmetyków, o których chciałabym wspomnieć dobrze, a kilka, które mnie nie przekonują zupełnie :)\nMarcepanka 23 marca 2013 16:23\nta tiulowa jest cudna :)\nIra Kharchenko 23 marca 2013 17:14\nGreat dresses! Have a nice weekend:)\nAn na 23 marca 2013 19:53\nA ja w szafie nie mam ani jednej sukienki, chyba czas się przełamać i zacząć nosić ;)\nMoshi 23 marca 2013 22:26\nUwielbiam takie niemalże teatralne suknie :)\nbobik 23 marca 2013 22:48\nnie przepadam za takimi sukniami, ale w filmach kostiumowych prezentują się świetnie :D\nframbuesa 24 marca 2013 08:04\nA nie iwesz może w jakim muzeum są niektóre tych suknie ? Te od Diora są przepiękne ,szczególnie pierwsza :)\nMała Mi. 24 marca 2013 13:05\npiękne te suknie, szczególnie ta druga :)\nsue 24 marca 2013 13:11\nNika 24 marca 2013 13:47\njeju jakie piękne... chce takie na studniówkę\na-nets 24 marca 2013 15:30\nJakie piękne kiecki!\nAleksandra K 24 marca 2013 17:08\nHej. Nominowałam cię na swoim blogu do zabawy Liebster Award. pozdrawiam :)\nDaysy_Kiss 25 marca 2013 12:13\nKarola ;) 28 marca 2013 10:38\nach Dior ;) te suknie to prawdziwe działa sztuki! mi najbardziej podoba się ta z 1955 roku\nhoneeya 28 marca 2013 16:27\nWow! Jakie piękne te suknie.\nTiffany&Co - moje marzenie spełnione! ;)\nStylowe wnętrza - lustrzane komody (2)


Torres del Paine | Miłosz Maślanka\nPosted on 18-05-2016 by Milosz\nPo przepłynięciu Cieśniny Magellana, nazwanej na cześć wielkiego odkrywcy, który planował opłynąć ziemię, a został zadźgany przez tubylców na Filipinach, oficjalnie jesteśmy w Patagonii, na kontynencie amerykańskim. Patagonia – kraina, która rozpala wyobraźnię podróżników, wspinaczy jak i zwykłych turystów.\nDo Punta Arenas zawitaliśmy głównie celem odwiedzenia Isla Magdalena, czyli wyspy, na której znajduje się kolonia pingwinów Magellana. Dotrzeć można tam płynąc promem z Punta Arenas. W pobliżu znajduje się również inna kolonia – w Seno Otway. Tam można dotrzeć drogą z Punta Arenas pokonując ok 60km.\nNiestety z powodu deszczowej pogody i silnego wiatru rejsy na wyspę są wstrzymane, a prognozy nie zapowiadają poprawy, dlatego nie ma co czekać i liczyć na szczęście, że się uda. Jak to ktoś stwierdził, przynajmniej zaoszczędziłem 30$, bo tyle kosztuje rejs i mogę sobie kupić konia. Ano przyznaję, jest to jakiś pomysł.\nNie zwlekając dłużej, po zrobieniu zakupów i zapasów na trekking postanawiamy wyruszyć w kierunku parku narodowego Torres del Paine – wizytówki Chile, Patagonii i jednego z większych symboli kontynentu. Kierujemy się na rogatki miasta i próbujemy łapać stopa. O ile kiedyś przeszedł mi pomysł by spróbować wybrać się do Patagonii na rowerze, o tyle widząc teraz tych biednych rowerzystów z mozołem pedałujących pod wiatr zmieniam zdanie. A wiatr, wiatr jest.. intensywny. Wieje tak, że ciężko ustać, a gdy tylko słońce na chwilę chowa się za chmury robi się dodatkowo zimno. Założone mam już wszystkie możliwe warstwy ubrań, a nadal mi zimno. Dla poprawy komfortu cieplnego wykorzystuję znaleziony na poboczu styropian i karton, które wkładam sobie pod kurtkę i pod spodnie. Pomaga. Na szczęście niedługo później łapiemy auto dostawcze, które podwozi nas 20km dalej, na miejsce, w którym odbywają się jakieś wyścigi samochodowe. Szczęście nam sprzyja, bo nie musimy stać długo, gdy zabiera nas rodzina udająca się na wycieczkę do Puerto Natales – bazy wypadowej do TdP.\nW Puerto Natales jedyne co kupuję to pocztówki i znaczki ale nie chcąc ich wypisywać w pośpiechu zabieram ze sobą. Owijam je w tekturę z naszego znaku z napisem Puerto Natales i wkładam do plecaka.\nPonownie wyruszamy stanąć na drodze z nadzieją, która jednak z minuty na minutę gaśnie. Jest późne popołudnie i wszyscy turyści, którzy by mogli jechać do parku już stamtąd wracają. Mamy jednak na tyle szczęścia, że udaje nam się dostać do Cerro Castillo, mieściny położonej pośród wzgórz i pol. Docierając tu mamy wrażenie jakbyśmy znaleźli się na kolejnym z końców świata, bo na odludziu to jesteśmy na pewno. W miasteczku jest rondo, które stanowi swoiste centrum, przy którym stoi restauracja-kafeteria rodem wyjęta z westernów i filmów o dzikim zachodzie. Obok znajduje się kolejna wraz ze sklepem z pamiątkami, sklepem spożywczym, posterunkiem straży granicznej oraz samo przejście graniczne. Przez kilkanaście minut stoimy pod budynkiem restauracji przy samym rondzie chroniąc się przed wiatrem i próbując złapać stopa, ale gdy po 20-30 minutach czekania nie przejeżdża w kierunku parku żaden samochód odpuszczamy. Usiłujemy rozbić namiot za kawiarnią, choć wiatr nam skutecznie w tym przeszkadza. W końcu się udaje. Jest to zarazem pierwsza noc w nowym namiocie, który kupiłem niedawno i zobaczymy jak się sprawdzi podczas tego wyjazdu. Zdecydowaną zaletą MSR Hubba Hubba HP jest jego niska waga i dobra wentylacja. Czy to drugie nie będzie przy takich porywistych wiatrach zbyt uciążliwe?\nWstajemy dość wcześnie, pakujemy się i jeszcze na drogę dostajemy od pani z kawiarni ciastka dulce de leche zawinięte w serwetki. Dulce de leche to taki argentyński przysmak. U nas występuje pod nazwą kajmak.\nStajemy ponownie przy rondzie i już po chwili zabiera nas pusty bus jadący po turystów do parku. Po minięciu pagórków na horyzoncie zaczynają pojawiać się strzeliste góry, przy drodze spacerują swobodnie stada guanaco, które wydają się czuć swobodnie i nie przeszkadza im to, że do parku TdP w sezonie spieszą tłumy ludzi.\nDocieramy do Laguna Amaraga, gdzie przesiadamy się na kolejny autobus, który podwozi nas do Pudeto, skąd przepływamy katamaranem (30min, 12000CLP OW) przez Lago Pehoe. Pogoda jest mało zachęcająca i wszyscy kryją się na dolnym pokładzie. Nisko zawieszone chmury osłaniają wierzchołki gór, silnie wiejący wiatr tworzy fale na jeziorze, a w połączeniu z drobno padającym deszczem zacina on po oknach. Nie lepiej jest gdy wysiadamy przy Refugio Paine Grande. Do Refugio Grey, gdzie dziś zmierzamy czeka nas około 11km marszu. Wydawałoby się, że to tyle, co nic, a idzie się ciężko. Plecaki wyładowane zapasami jedzenia i sprzętem turystycznym, wiatr zwalający z nóg i te pojedyncze krople deszczu, które uderzają w twarz z mocą rzucanych kamieni. Poza tym szlaki są bardzo proste, idealnie oznaczone i nie ma możliwości by się pogubić. Różnie w wysokościach są znikome więc to wszystko czyni park Torres del Paine łatwo dostępnym i mało wymagającym dla turystów. Nie ma także problemów z infrastrukturą turystyczną i zaopatrzeniem. W schroniskach można zakupić w jedzenie, gaz lub inne akcesoria niezbędne w górach. Istnieje możliwość skorzystania z pełnego wyżywienia i nie trzeba się o nic martwić.\nPo około godzinie marszu docieramy do punktu widokowego położonego jakby na przełęczy, a z którego rozpościera się widok na Lago Grey. Po jeziorze pływają małe góry lodowe oderwane od lodowca o tej samej nazwie (Glacier Grey), który zaczyna się parę kilometrów dalej i potężnym jęzorem spływa do wody. Lodowiec jest szeroki na 6km, wysoki na 30m i długi na 28km. Zajmuje powierzchnię 270km2.\nDo Refugio Grey docieramy wczesnym popołudniem i dzięki temu mamy dość duży wybór miejsca na polu namiotowym (6000 CLP/os.). W miarę upływu czasu robi się coraz bardziej tłoczno. Między 19, a 21 jest możliwość skorzystania z ciepłej wody pod prysznicem i pierwszy raz kolejkę do męskiej łazienki widzę kilkukrotnie dłuższą niż do damskiej. Pomimo, że nikt nie spędza pod prysznicem więcej niż 5 minut to i tak w oczekiwaniu na swoją kolej czekam półtorej godziny.\nGotować można tylko w wyznaczonych dotego miejscach, czyli zazwyczaj w kuchni. Związane jest to z paroma pożarami, które w poprzednich latach, przez nieuwagę turystów strawiły znaczne połacie parku. Co prawda kuchnia jest zamknięta, wszyscy używają kuchenek gazowych, a tylko ja posiadam benzynową, co wygląda trochę interesująco gdy podczas rozpalania jej płomień nierzadko osiąga metr wysokości. Plusy gotowania na benzynie – jest tanio, wysoce energetycznie i łatwa do zdobycia. Niestety okazuje się, że mamy trochę mniej benzyny niż wypadałoby i podpinamy kartusz z gazem. Na specjalnej półce stoją produkty spożywcze i przedmioty zostawione przez innych turystów, którymi można się częstować, więc stamtąd bierzemy gaz. Plusem kuchenni Primus Omnilite Ti jest nie tylko lekka waga ale również możliwość podłączenia kartusza z gazem jak i gotowania na każdym rodzaju paliwa płynnego. Nie wiedzieć czemu jednak płomień gazu jest tak znikomy, że nie sposób podgrzać wodę. Na szczęście od jednego z turystów pożyczamy palnik i tam podpinamy gaz.\nNiestety rano problem się powtarza i kuchenka, która miała działać na wszystkim, tak naprawdę nie działa na niczym. Ani z gazu nie ma pożytku, ani powrót do benzyny nie pomaga. Wyraźnie coś nie działa, czyszczenie nic nie daje. W Tadżykistanie, gdy był problem z kuchenką problemem było najprawdopodobniej zanieczyszczone paliwo. Tutaj nie wydaje mi się, aby powód był ten sam, a jednak nie mogę wyeliminować problemu. Ponownie pożyczam palnik i podłączam własną benzynę.\nDrugiego dnia pogoda jakby nieznacznie lepsza. Przynajmniej na tyle, by zrezygnować z kurtki. Z Refugio Grey wracamy tym samym szlakiem, którym wczoraj przyszliśmy. Po porannych walkach z uruchomieniem kuchenki wychodzę dopiero tuż przed 10, ale do przejścia nie jest wiele – około 17km do Compartamento Italiano mijając po drodze punkt, z którego wczoraj rozpoczęliśmy, czyli Refugio Paine Grande. Po drodze doganiam Alizée – dziewczynę z Francji, z którą idę aż do samego kempingu. Po minięciu Refugio Paine Grande szlak prowadzi przez moment brzegiem jeziora o skandynawsko brzmiącej nazwie – Skottsberg. Z tego miejsca powoli zaczyna pojawiać się widok na strzeliste, masywne skalne wierze Curneos del Paine, które przekraczają 2000m wysokości.\nNocleg w Compartamento Italiano jest bezpłatny, aczkolwiek wymagana jest uprzednia rezerwacja. Można mieć szczęście i liczyć, że ktoś z rezerwacją pójdzie dalej, ponieważ następny camping jest zaledwie 5,5km dalej. Italiano położony jest u wylotu doliny – Valle Frances i z dwóch stron zamknięty wysokimi górami. Dołem rwąco płynie rzeka, z której czerpiemy wodę. Od czasu do czasu słychać potężne grzmoty, jednak nie okazują się one zwiastunem nadchodzącej burzy tylko są to odłamujące się bloki lodu z lodowca (Glaciar del Frances).\nSłysząc znajomy dźwięk piły łańcuchowej dostaję olśnienia, że skoro jest piła to jest i gdzieś benzyna. Idę do obsługi z prośbą o poratowanie małą ilością i po paru podejściach się udaje. W tajemnicy, ukradkiem dostaję pełną butelkę i mogę znów gotować na benzynie. Oby tylko Primus nie nastręczał jakichś problemów.\nW nocy pada deszcz, a że namiot rozłożony jest w lesie, na miękkiej ziemi to rano cały tropik jest brudny. Pojawia się dylemat co robić dalej. Plan zakładał pójście w górę doliny Frances, aż do Compartamento Britanico i punktu widokowego, ale wizja kolejnych opadów trochę poddaje te plany pod zapytanie. Na niebie wciąż wiszą ciężkie chmury, namiot stoi mokry więc ani go zwinąć, ani zostawić i iść w górę. Na szczęście ciekawość wygrywa, plecak zostaje na dole i ruszam szybko do góry. Tempo mam zawrotne, zaczynam się wkręcać w chodzenie. Naciągnięty mięsień po Mediolanie już przestał boleć. Mapa wskazuje 3h marszu (7,5km) ale udaje mi się wyrobić w niecałe 2h. Szlak wiedzie cały czas w górę, po wyjściu ponad las pokazują się widoki na Lago Nordenskjold z małymi wysepkami i położone w tle góry ciągnące się jak okiem sięgnąć. Po półtorej godziny marszu docieram do czegoś w rodzaju dużego płaskowyżu otoczonego z każdej strony strzelistymi ścianami, których wysokości względne przekraczają znacznie 1000 metrów. Ostatni odcinek szlaku jest zamknięty. Oficjalnie. Mimo tego próbuję podejść jeszcze trochę wyżej. Na górze spotykam jednego Chilijczyka, którego namawiam na dalszą wędrówkę. Widać, że szlak z jednej strony nie jest dobrze utrzymany i sprawia wrażenie troszkę zniszczonego, a drugiej widać sporo świeżych śladów butów. Z początku przedzierając się przez kosówkę i karłowate drzewka, później brodząc i wpadając butami w mokry mech lub torf dochodzę jeszcze wyżej, na kolejny kawałek bardziej płaskiego terenu. Przede mną z przodu jakby kolejna przełęcz ale odpuszczam sobie i robiąc małą pętlę na górze schodzę z powrotem. Tym razem wędruję drugą stroną strumienia, gdzie jest więcej wydeptanych śladów i na luźnej ziemi obsuwając się stawiam wielkie kroki i bardzo szybko jestem na dole. Ze wspomnianym wcześniej Chilijczykiem idziemy wspólnie do Compartamento Italiano, gdzie zostały plecaki. Pogoda się też już wyklarowała i jest słonecznie.\nDojście do Compartamento Los Cuernos to zaledwie krótki – 2 godzinny spacer. Szlak momentami prowadzi brzegiem jeziora Nordenskjold, którego piaszczysto-kamieniste plaże przypominają bardziej krajobraz Bałkanów, a nie serce surowej Patagonii.\nSam camping jest położony trochę nieco powyżej jeziora, a namiot (8000CLP/os) rozbijam jeszcze wyżej, ponad campingiem. Dzięki temu widok, jaki się roztacza jest oszałamiający. Z prawej strony, praktycznie na wyciągniecie ręki znajdują się pionowe ściany Cuernos del Paine. Nieco dalej wciąż widoczny Lodowiec Frances z wierzchołkami Punta Bariloche (2800m n.p.m.), Cumbre Central (2730m n.p.m.), Cumbre Principal (3050m n.p.m.) i schowanym Cumbre Norte (2750m n.p.m.). Na wprost Lago Nordenskjold, a w tle cały grzebień pagórków, gór, wierzchołków i lodowców.\nZaledwie parę kroków od namiotu znajduję balię pełną ciepłej wody. Ciepłej, ponieważ do środka włożony jest metalowy piec z długim kominem, w którym pali się ogień co podgrzewa wodę. Postanawiamy skorzystać i pomoczyć się trochę. Jest perfekcyjnie. O ile nie można powiedzieć by Patagonia czy TdP było bardzo zalesione, a już nie na pewno przez wysokie drzewa, o tyle jedno z takich akurat stoi na wprost nas i przysłania widok centralnego planu. Musimy z tym żyć.\nMoczenie się upływa nam beztrosko i w ostatniej chwili orientuję się, że dosłownie za parę minut kończy się czas ciepłej wody pod prysznicem i biegiem lecę do kolejki. Nigdy nie wiadomo kiedy będzie następna okazja na prysznic (tak, na pewno nie codziennie).\nPo kolacji, jaką jest liofilizowane danie mam jeszcze trochę miejsca w sobie by zmieścić tradycyjny przysmak, bez którego nie ruszam się nigdzie, a mianowicie kisiel. Oprócz dokumentów, pieniędzy i aparatu, kisiel jest obowiązkowy!\nCzwarty dzień marszu to kierunek Compartamento Torres. Pogoda tym razem dopisuje na całego – jest ciepło, słonecznie i jakże odmiennie od tego co działo się jeszcze parę dni temu. Dobrze, że Torres del Paine jak i cała Patagonia są położone niewiele ponad poziomem morza i warunki atmosferyczne są względnie znośne. Gdyby Patagonia znajdowała się na 2-3 tysiącach metrów to byłaby w całości pokrywa lodowcami, a wiatr który by nią targał byłby jeszcze bardziej zuchwały niż jest obecnie. Teraz jest co prawda słońce i wręcz upał ale parę dni temu słyszeliśmy od osób, które przechodziły przez przełęcz Johna Gardnera (1421m n.p.m.), że zastał ich tam świeży opad śniegu.\nWidok na jezioro i góry jeszcze piękniejszy niż w poprzednich dniach bo dochodzą do tego ukwiecone pola i łąki. Z początku szlak prowadzi bliżej jeziora, by w końcu sukcesywnie oddalać się w głąb gór, w dolinę Ascencio. Tempo marszu mam dziś nieziemsko dobre. W końcu się rozkręciłem i o ile pierwszego dnia szło mi się ogólnie mało przyjemnie, męczyło mnie, o tyle teraz sunę jak po lodzie, bez żadnych trudności. Drewnianym mostkiem przechodzę na drugą stronę rzeki, mijam Compartamento Chileno, kolejnym mostem znów na drugą stronę i podchodząc w górę w niecałe 4h jestem na miejscu. Będąc jednym z pierwszych mam przywilej wybrania sobie miejsca. Pozostanie na noc wymaga uprzedniej rezerwacji, którą rzekomo zrobiła znajoma ale ponieważ przychodzę wcześniej to mam żadnego kwitka. W końcu dostaję kartkę do wpisania się i sprawa załatwiona. Niestety zapasowa butelka benzyny została nie w moim plecaku i ponownie wyruszam do obsługi campingu z prośbą o trochę mililitrów. Ponownie tłumaczę, że nie mam, że znajoma ma, że głodny jestem i że nikomu nie powiem. Że wystarczy mi ciut ciut, na obiad tylko, a wieczór oddam. W końcu dostaję od serca pełną butelkę, że leje się aż po palcach.\nPod wieczór wybieram się do punktu widokowego – Mirador de Las Torres. Szlak prowadzi paręset metrów w górę zbocza by po 20-30 minutach dotrzeć nad jezioro polodowcowe, do którego wciąż wielkim jęzorem spływa lodowiec. Smutny to co prawda widok, bo tak jak i wszędzie na ziemi, tak i tutaj widać jak lodowce topnieją, o ile się skurczyły i tam, gdzie wcześniej był lód teraz zostały nagie, gładkie kamienie. Tuż z jeziora wyrastają jakby bezpośrednio kolejne skalne wieże, o jakże unikalnej nazwie – Torres del Paine. Oczywiście w skład masywu wchodzą Torre Sur, Torre Central, Torre Norte, Cerro Nido de Condor. Nad jeziorem ludzie robią sobie zdjęcia, a ja dla odmiany postanawiam pójść bardziej do tyłu, nieco wyżej, skąd mam szerszą perspektywę. Siadam na kamieniu i w ciszy obserwuję. Niedługo później mija mnie lis, który krząta się pomiędzy głazami by po chwili usiąść na piasku i odpocząć. Przysuwam się parę metrów bliżej by go móc lepiej obserwować. Tak sobie siedzimy w ciszy jakby zatrzymani w czasie będąc uczestnikami jakiegoś surrealistycznego obrazu. Ja obserwując góry i lisa, lis obserwując kamienie i drapiąc się po tyłku łapą, a dalej ludzie spacerują nieświadomi niemej sceny rozgrywanej między nami.\nMirador de Las Torres robi szczególne wrażenie o świcie, gdy wyłaniające się zza gór słońce oświetla ciepłym światłem skalne iglice. Słyszę, że wiele osób wybiera się już o 4 rano na wschód słońca. Trochę dziwnie to brzmi skoro słońce wschodzi o 6:36 (sprawdzone w aplikacji), a wyłania się zza gór znacznie później. Choć przyznaję, że przemiana nocnego, ciemnego, gwiaździstego nieba w poranne czerwonawe, a później niebieskie musi być spektakularna.\nW punkcie widokowym jestem jakoś po 7 i zanim zejdę na dół, na chwilę wdrapuję się na skalny grzbiet by z wyższej pozycji oglądać okolicę. Jest zaprawdę zjawiskowo. Poza mną jest tu tylko jeden Izraelczyk, który na dodatek słucha klimatycznej piosenki. Zwykle preferuję dźwięki natury w górach i unikam wszelkich sztucznych szumów ale ta piosenka pasuje idealnie do momentu. Robimy kilka zdjęć podziwiając w ciszy, a gdy utwór dobiega końca rozdzielamy się i idę dalej nad jezioro.\nPogoda ponownie dopisuje, niebo jest bezchmurne, a słońce mocno dokazuje. Co prawda TdP leży mniej więcej na 51 równoleżniku szerokości południowej i mimo, że klimatem dorównuje północnej Skandynawii to słońce operuje jak to ma w zwyczaju w środku lata. Szykuje się więc konkretny upał na dziś, choć o 7 rano bez kurtki ciężko się obyć. Jedna z dziewczyn, którą spotykałem już w poprzednich dniach była tu od 4 rano i mówiła, że było bardzo zimno. Czekała do rana przykryta śpiworem i marzła.\nZejście na dół doliną to w zasadzie tylko formalność. Nabieram tempa i w 1,5h jestem przy Hosteria Las Torres. Hotel, który się tu znajduje to osobny temat ale część ziemi w parku jest w rękach prywatnych i stąd też ten hotel, w którym notabene ceny za noc są oszałamiające.\nLeżąc na trawie i racząc się styczniowymi promieniami słońca czekamy na autobus do Laguna Amaraga, skąd kolejny autobus kursuje do Puerto Natales. My jednak postanawiamy zaryzykować i ponownie wysiąść pośrodku niczego, gdzieś między polami i pagórkami. Wysiadamy przy znanym już nam rondzie w Cerro Castillo. Co tu dalej począć? Gdzie się udać? Tuż obok jest granica z Argentyną ale jak się tam dostać? Wpierw trzeba pokonać 10km strefy niczyjej. A potem jak się wydostać? Granica jest nadal pośrodku niczego i najbliższe wioski, główne drogi są dziesiątki kilometrów dalej..\nZapisy śladu tras z GPS:\nOpublikowano Ameryka Południowa, Chile\t| Otagowano Isla Magdalena, Puerto Natales, Punta Arenas, Torres del Paine\t| Leave a reply


Tomczyk: Chcemy rozszerzyć formułę Koalicji Obywatelskiej - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plTomczyk: Chcemy rozszerzyć formułę Koalicji Obywatelskiej\n15.07.2020, 10:01; Aktualizacja: 15.07.2020, 10:01\nKatarzyna Lubnauer i Cezary Tomczykźródło: PAP\nChcemy rozszerzyć formułę Koalicji Obywatelskiej o inne partie i ludzi zaangażowanych w kampanię Rafała Trzaskowskiego - zapowiedział w środę poseł KO Cezary Tomczyk. Dodał, że więcej szczegółów będzie podane na piątkowym spotkaniu Trzaskowskiego z mieszkańcami Gdyni.\n"Chcemy rozszerzyć formułę samej Koalicji Obywatelskiej" - zapowiedział w TVN24 Tomczyk, który był szefem sztabu wyborczego Rafała Trzaskowskiego.\nDopytywany, czy KO zostanie rozszerzone o inne partie czy ludzi zaangażowanych w kampanię Trzaskowskiego, podkreślił, że "jedno i drugie". "Nam potrzebne jest zintegrowanie 10 mln ludzi, którzy głosowali na Rafał Trzaskowskiego, próba rozszerzenia środowiska i zaproszenie tych ludzi do środka" - dodał.\nBędzie protest wyborczy komitetu Trzaskowskiego »\nTomczyk poinformował, że w piątek ok. godz. 17 Rafał Trzaskowski spotka się z mieszkańcami Gdyni. "Tam będziemy mogli pewnie powiedzieć więcej" - zaznaczył.\nPoseł KO pytany o to, jaką części winy za przegraną Trzaskowskiego bierze na siebie jako szef jego sztabu, podkreślił, że "całą". "Uważam, że zawsze powinno być tak, jeśli chodzi o odpowiedzialność. Zrobiliśmy wszystko, co w naszej mocy. Zawsze można było coś zrobić lepiej" - powiedział.\nTomczyk odniósł się także do kwestii składania protestów wyborczych. Jego zdaniem "wynik wyborczy to nie tylko proste stwierdzenie, kto wygrał, tylko też uszanowanie każdego głosu, który został oddany, czy nie mógł być oddany".\n"Mówimy o tym jako KO, że nie mamy wątpliwości co do wyniku ostatecznego. (...) Uznajemy wynik wyborczy, natomiast Sąd Najwyższy musi stwierdzić, jak wielka była skala nieprawidłowości. Wynik znamy, i został on podany przez PKW. On nie budzi wątpliwości, natomiast budzą wątpliwości wszystkie jednostkowe przypadki, które mogą się złożyć na jakąś masę" - mówił poseł.\nTomczyk dopytywany, czy protest wyborczy KO do Sądu Najwyższego będzie zawierał uznanie wyniku wyborów za nieważny, zaprzeczył.\nW niedzielnej II turze wyborów prezydenckich Andrzej Duda uzyskał 51,03 proc. głosów uzyskując reelekcję. Kandydat KO Rafał Trzaskowski osiągnął wynik 48,97 proc.\nTagi:Trzaskowski, wybory prezydenckie, Tomczyk, Koalicja Obywatelska\ncynik(2020-07-15 12:27) Zgłoś naruszenie 10\nNowe stare - Kwaśniewski, Komorowski, Wałęsa i Hołownia poprali Trzaskowskiego.\ngreen(2020-07-15 10:15) Zgłoś naruszenie 11\nGdynia kiedys byla pieknym miastem,pelnym stosunkowo zamoznych ludzi,a zobaczcie dzisiaj ul.Swietojanska - zalosc bierze. Ten prezyden miasta za dlugo rzadzi w nim. Jeszcze jak zkumal sie z opozycja do PIS -to po co mu to bylo Jemu i miastu ?!\nSOK Z CYTRYNY(2020-07-15 13:03) Zgłoś naruszenie 10\nTOMCZYK MOŻE DO KOŃSKICH POJEDZIESZ ?.


Rurka Czołowa Finis I Sprzęt Treningowy I Sklep Pływacki swimstuff.pl\n> Akcesoria>Sprzęt treningowy>Rurki Czołowe>FINIS RURKA CZOŁOWA SWIMMERS SNORKEL YOUTH\nFINIS RURKA CZOŁOWA SWIMMERS SNORKEL YOUTH\nRurka czołowa firmy Finis pozwalająca skupić się na pracy ramion i nóg , dzięki czemu nie musimy skupiać się na oddechu. Pomaga w osiągnięciu optymalnej pozycji ciała w wodzie oraz pełnego zakresu ruchu co jest podstawowym aspektem techniki.\nFINIS RURKA CZOŁOWA SWIMMERS SNORKEL Różowa\nFINIS RURKA CZOŁOWA SWIMMERS SNORKEL Żółta\nRurka Czołowa Do Pływania TYR Ultralite...\nFINIS rurka czołowa kładzie największy nacisk na prawidłowe położenie ciała , ponieważ została zaprojektowana tak aby pływak podczas treningu odprężył się i skupił się na prawidłowym ułożeniu ciała w poziomie.\nPosiada uchwyt i regulowany pasek na głowie wykonany z neoprenu.\nProdukt o wysokiej jakości , o eliptycznym kształcie.


Kredyt zaufania za 12 tysięcy złotych | Zapiski Rynkowego Tetryka\nMiałem zakończyć tegoroczne pisanie jakimś podsumowaniem. Jednak zrezygnowałem. Niewiele to daje. A dzielenie rzeczy na ważne i mało istotne w moim wieku jest stratą czasu. Ważne zaczyna się do porannego otwarcia oczu i konstatacji, że nadal cieszę się życiem. To wystarczy!\nPrócz mojej radości trwaniem jest jeszcze cała masa codziennych drobiazgów. Zacznę od tego, że rok temu wpadłem na „genialny” pomysł likwidacji rady miejskiej. Tej naszej świdnickiej. No, bo skoro ówczesna władza wpadał na pomysł budżetu partycypacyjnego, który miał realizować marzenia mieszkańców, to, po co trzymać „radnych – bezradnych”, którzy nie potrafili skutecznie artykułować oczekiwań swoich wyborców?\nPrzecież nim ktoś wymyślił ten wynalazek demokracji, niemal bezpośredniej, radni mogli wstępować z inicjatywą uchwałodawczą i walczyć, np. o plac zabaw, siłkę, czy kawałem chodnika lub kilka latarni na swoim osiedlu. Mogli, ale nie potrafili? A może po prostu byli leniwi i już?\nDlatego rok temu postulowałem „eksmisję” rady i zaoszczędzenie w budżecie niemal czterech milionów złotych na coś pożytecznego. Tak było rak temu. A dzisiaj? Niewiele się zmieniło.\nPrzyszło nowe i co…. Ano nic. Po za tym, że już od pierwszej sesji pan „kierownik” rady nie potrafi wbić się w swój urzędowy garnitur. Jak nie przekręca nazwiska, to zapomina o liczeniu głosów, tudzież innych proceduralnych standardach. Ale może w końcu dojdzie do momentu, w którym poczuje się tak swobodnie, jak przy czytaniu bajek o nietoperzu w miejscowej, tvts? Zanim jednak tego doczekamy już dowiedzieliśmy się, że „kierownik” bardzo wysoko ceni Nową Władze. Bez owijania w bawełnę ten kredyt zaufania kierownik rady miejskiej oszacował na 12 tysięcy 340 złotych na miesiąc. Przyznam, że to dość ryzykowne posunięcie i świadczące o…. Właśnie, o czym? Chyba tylko o wyjątkowej czołobitności względem Najwyższej Panującej.\nKtóż w cywilizowanym świecie widział takie rzeczy, by już na wstępie dać Władzy wszystko, co możliwie wg zapisów ustawowych? Ja nie.\nZazwyczaj najpierw sprawdza się, co Nowe jest warte. Czy wywiązuje się z tego, co obiecało? Czy jest rzeczywistym dobrym następcą starego? A na to trzeba czasu. Wygląda jednak na to, że pan przewodniczący rady i cała nowa rada, które nie dyskutowała o tej propozycji jest jasnowidzem i już po kilku dniach rządów posiadał wiedzę, że Najważniejsze Dama Magistratu zasługuje na maksymalną wysokość pensji. I bez chwili wahania „wywalił” lekką rączką z budżetu miasta 12 tys. brutto. Co miesiąc. Lekką, bo to przecież nie pieniądze z jego portfela. A te, jak wskazuje praktyka wydaje się bez chwili refleksji.\nBo refleksja, to dość skomplikowany proces myślowy obcy wielu zasiadającym na sesyjnej sali w magistracie. Stąd ponownie, na zakończenie tego roku, wnoszę o likwidację rady, jako instytucjo zupełnie zbędnej. Może niech zostanie sam jej „kierownik”, bo podobno bardzo mu się ta nowa rola spodobała.


DSQUARED2 Wood Pour Femme - Woda toaletowa (tester bez nakrętki) | Makeup.pl\nKod produktu: 529067\nNuty głowy: Konwalia, Osmantus, Sycylijska mandarynka\nNuty serca: Liście maliny, Magnolia, Płatki jaśminu\nNuty podstawy: Ambroksan, Białe drewno, Cedr\nWoda toaletowa Dsquared2 Wood Pour Femme to idealna propozycja dla dziewczęcych i pełnych radości kobiet - pełnych optymizmu i energii do działania.\nSycylijska mandarynka kusi od samego wejścia soczystością owoców. W jej towarzystwie doskonale czuje się konwalia flirtująca z osmantusem. Aromat jest lekki i pełen słońca. Pomiędzy akordami przebija się jasne drewno, roztaczające woń odwagi i kobiecej siły. Całość zwieńczają głębokie, seksowne i dodające pikanterii akcenty białego drewna, ambroksanu i cedru.\nTen wyjątkowy mariaż świeżych płatków kwiatów z akordami korzennymi tworzy niezwykle zmysłową i wzbudzającą zachwyt atmosferę - sprawia, że bohaterka ubrana w ten zapach jest prawdziwie zniewalająca. Dzięki niemu zrealizujesz każdy swój cel, zawodowy i prywatny.\nDsquared2 Wood Pour Femme to aromatyczna historia o nowoczesnej bohaterce - zrealizowanej zawodowo, pewnej siebie, spełnionej jako kobieta, partnerka i przyjaciółka.\nDSQUARED2 Wood Pour Femme - Woda toaletowa (tester bez nakrętki)\nDarmowa dostawa już od 109 zł! 100% oryginalne produkty! DSQUARED2 Wood Pour Femme - Woda toaletowa (tester bez nakrętki)


Przystań pełna miłości - Przewodnik Katolicki\nJuż ponad pół tysiąca dziewcząt, które wcześniej nie widziały dla siebie szans w popegeerowskich wsiach, znalazło sposób na godne życie dzięki niezwykłej placówce warszawskiej Caritas. Pomysł stworzenia przystani dla dziewcząt zrodził się w głowie księdza Mirosława Jaworskiego, dyrektora warszawskiej Caritas, w momencie, kiedy jeżdżąc po terenie północnej Polski, trafił...\n– Próbowałem ich mobilizować, żeby jak najszybciej stamtąd się wyprowadzali, gdyż jest to złe środowisko dla młodego człowieka – wspomina ks. Jaworski. Gdy warszawska Caritas otrzymała w Szymanowie na Warmii darowiznę w postaci gospodarstwa rolnego, ksiądz Mirosław jeździł tam, poznawał teren, a mieszkańcy dzielili się z nim swoimi bolączkami. Tam również poznał młodego chłopaka, który wspomniał, że bardzo chciałby podjąć pracę w Warszawie, ale jest to niemożliwe z powodu braku pieniędzy na bilet.\nTa historia spowodowała, że ksiądz Mirosław podjął ostateczną decyzję o założeniu w Warszawie domu – przystani dla takich młodych ludzi. Przystani, w której nie tylko będą mogli przenocować, ale w której będą też mieć utrzymanie, wyżywienie i profesjonalne wsparcie w dalszym życiu.\n– Początkowo miała być to bursa dla chłopców, ale ze względu na nasze centrum charytatywne i hospicjum, które wymagają odpowiedniej atmosfery i spokoju, ostatecznie powstała bursa dla dziewczyn – wyjaśnia ks. Mirosław.\n– Paradoksem jest to, że w naszym kraju wydaje się gigantyczne pieniądze na zwalczanie bezrobocia, a nie można wesprzeć naszego projektu, który wykazuje niemal stuprocentową skuteczność. Topi się ogromne pieniądze na porady typu, jak bezrobotni mają sobie radzić z frustracją, zamiast inwestować je w takie projekty, które są już sprawdzone i przynoszą wymierne korzyści zarówno dla państwa, jak i bezrobotnych – denerwuje się ks. Jaworski. Martwi się także tym, że dotąd nie funkcjonuje tego typu bursa dla chłopców.\nPomysł ks. Mirosława, który za nowatorstwo prowadzonego projektu został nagrodzony przez byłego ministra pracy, gospodarki i polityki socjalnej, trzeba było „tylko” ożywić. Uniosła go, dała mu życie i dźwiga każdego dnia siostra Ewa Ranachowska, niezwykła kobieta w szarym urszulańskim habicie. Swoją energiczną ręką stworzyła przystań od podstaw. Rozrysowywała projekty szaf, stołów i łóżek dla dziewcząt, dobierała kolory pokoi, wybierała i kupowała materiał na zasłony, które potem sama upinała i zawieszała na pięknych karniszach. Biegała po sklepach i szukała materacy do łóżek. Jej zdaniem dziewczęta zasługują tylko na najlepsze i najzdrowsze spanie.\n– Przecież wiem, że wiele z nich nigdy nie miało własnego łóżka, nie mówiąc już o jego jakości, a dziewczyny mają młode kręgosłupy, o które trzeba bardzo dbać – mówi z troską siostra Ewa. Jest jak wulkan: odbiera telefon i tłumaczy dziewczynie, która chce przyjechać do bursy, w jaki sposób ma załatwić formalności. Za chwilę biegnie do kuchni, aby sprawdzić, czy dziewczyny, które wychodzą do pracy, zjadły porządne drugie śniadanie. Niepostrzeżenie jest już w pralni, gdzie dogląda prania, a w międzyczasie odbiera kolejny telefon, tym razem od pracodawcy.\n– Rynek pracy bardzo się zmienił, teraz pracodawca szuka dobrego pracownika, a w Warszawie większość dobrych firm wie, gdzie ich szukać – z dumą podkreśla siostra Ewa. Celem projektu realizowanego od 2001 roku, jest adaptacja dziewcząt z popegeerowskich środowisk w wieku 18-25 lat do warunków dużego miasta, intensywna ich aktywizacja zawodowa, uzyskanie dla nich zatrudnienia oraz całkowite usamodzielnienie się wychowanek w Warszawie.\n– Jest to ogromna praca organiczna, bowiem nie trzeba wyjść ze środowiska postpegeerowskiego czy rodziny patologicznej, żeby mieć „swoisty” stosunek do pracy, nie postrzegać jej w kategoriach wartości, nie mieć szacunku do pracodawców, być opornym na trud i zmaganie. A nasze dziewczyny niczym nie różnią się od pozostałych polskich dziewczyn – podkreśla siostra Ewa. Dodaje również, że jej dziewczyny są otwarte na wszelkie uwagi, są grzeczne, słuchają, chcą się zmienić, zdają sobie sprawę, że pobyt w bursie jest inwestycją w ich życie. Oczywiście zdarzają się jednostki tak leniwe i niechętne na jakąkolwiek zmianę w dotychczasowym życiu, że trzeba się z nimi szybko rozstać, bowiem nie można inwestować w kogoś, kto przez całe życie chce wegetować.\nZ ponad pięciuset dziewcząt, wychowanek siostry Ewy, wiele zdało maturę, pokończyło studia wyższe; są i takie, które już wyszły za mąż i kupiły własne mieszkanie. Siostra Ewa jest też już „babcią”, bowiem w Warszawie rośnie nowe pokolenie, którego korzenie sięgają pełnej miłości „Przystani na skarpie”.\n– Mówiąc o projekcie i jego początkach, nie można zapomnieć o ogromnym zaangażowaniu i życzliwości pana Adama Tańskiego, byłego prezesa Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, dzięki któremu Agencja stała się partnerem Caritas warszawskiej – zaznacza siostra Ewa. – Projekt nie zaistniałby w takim kształcie, na takim poziomie i z taką skutecznością, gdyby nie było środków przeznaczonych na jego realizację, a Agencja od początku istnienia projektu finansuje: etaty pedagogów, psychologów i doradcy zawodowego bursy, stawkę żywieniową dziewcząt, media oraz telefon. W skali roku te koszty wahają się między 400 a 450 tysięcy złotych.\n– W tym miejscu jest także bardzo wiele bólu – mówi ze łzami w oczach. Jej zdaniem wychowywać można tylko poprzez świadectwo własnego życia i przykład własnej pracy.\nPrzystań, choć funkcjonuje w strukturach kościelnych, nie jest placówką wyznaniową. – Jednak widząc mnie oraz mój personel, dziewczęta powinny widzieć, jakimi wartościami się kierujemy, kim w naszym życiu jest Bóg, i że to wiara jest na co dzień wyznacznikiem naszych postaw, zachowań i decyzji. Dlatego jestem bardzo wymagająca w doborze personelu, z którym staramy się, aby dziewczyny angażowały się w przeżywanie własnego życia i nauczyły się brać za nie pełną odpowiedzialność – konstatuje siostra Ewa.


Oferta Archives - Strona 2 z 2 - Agencja SEO HEFE\nProwadzisz jedną z firm funkcjonujących na terenie Piekar Śląskich? Postaraj się o jej wyróżnienie i zadbaj o to, aby była ona widoczna w Internecie.\n20 stycznia, 2014 at 12:41\nProwadzisz działalność w Pyrzowicach, a ze swoją ofertą chciałbyś dotrzeć do osób, które informacje na jej temat mogą znaleźć tylko w Internecie? Świetnie – jesteśmy w stanie spełnić Twoje oczekiwania.\nMiasteczko Śląskie to miasto, w którym działa wiele wartościowych firm. Warto, aby ich oferty mogły dotrzeć do odbiorców z różnych regionów naszego kraju. Doskonałym sposobem na promocję firmowej oferty jest pozycjonowanie stron internetowych.\nProwadzisz firmę w Nakle Śląskim i zastanawiasz się nad tym jak zwiększyć jej popularność? Doskonałym wyborem jest skorzystanie z usługi pozycjonowanie strony internetowej.\n19 stycznia, 2014 at 14:05\nWłaśnie trafiłeś na stronę internetową agencji SEO HEFE – firmy z Tarnowskich Gór, która specjalizuje się w pozycjonowaniu stron internetowych.


Czym jest sesja ciążowa? - Lokale gastronomiczne\nposted on Posted on 6 sierpnia 2018 6 sierpnia 2018 Author admin\nWiększość pań w ciąży chciałoby uwiecznić na fotografiach swój ciążowy stan. W Wałbrzychu można trafić na niezmiernie dobrych fotografów, szczególnie tych znających się na wykonywaniu zdjęć maluchów i kobiet podczas ciąży.\nJeśli chodzi o branżę taką jak zdjęcia] ciążowe w Wałbrzychuwyszukać można w każdej dzielnicy co najmniej dziesięć zakładów fotograficznych, które cieszą się niesamowitą renomą oraz dzięki różnego rodzaju promocjom odnotowują dodatkowych klientów. Jeśli potrzebny jest fotograf (odkryj więcej) w Wałbrzychu można trafić można naprawdę na sztab zawodowców, których portfolio do wglądu są nie tylko w całej Polsce, ale również współtworzą piękne, znane w całej Europie projekty- więcej.\nKażda kobieta, która chcę pozować w ciąży może odnaleźć w sieci sporo ofert fachowców. Fotografia to bardzo sprawnie rozwijająca się dziedzina całej branży fotograficznej. Nie brakuje studiów oraz profesjonalistów, którzy w odpowiedni sposób oraz za niewysoką cenę wyciągną na powierzchnię piękno i odsłonią ładną urodę kobiety. Podobnie modne są zdjęciowe relacje z chrztu, które może wykonać znakomity fotograf wałbrzych– . Sesje niemowlęce, podobnie jak te ciążowe, są w Świdnicy zróżnicowane pod względem cen, jednak gwarantowana jest najwyższa jakość wykonania, a co za tym idzie – satysfakcja odbiorców.\nJednym z bardziej interesujących darów dla malutkiego dziecka, jaki mogą sobie wymyślić świeżo upieczeni rodzice jest bon upominkowy od przyjaciół z zaproszeniem na wyjątkową sesję zdjęciową do studia. Wyjątkową pamiątkę najwyższej jakości gwarantuje niejeden fotograf dzieci w Warszawie. Opcje i oferty jakie gwarantuje fotografia w Świdnicy oraz okolicach jest nie do porównania z innymi miastami w Polsce. Szeroka gama zdjęć z wielu zabaw, wykonanych z największą dbałością, dostępna jest nierzadko w portfolio poszczególnych fotografów.


7 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci kupić klimatyzator - Chłodnictwo\nKlimatyzacja w ostatnim czasie stała się niezbędnym elementem każdego samochodu. Większość z nas nie wyobraża sobie podróży autem w upalny dzień, bez sprawnej klimatyzacji. Przyjemne uczucie chłodu przynosi ul\nDodane: 29-05-2021 02:48\ngę w momencie, kiedy na zewnątrz jest upał.\nCzy sposób na to jak w 2020 klimatyzować pomieszczenia jest trudny?Jak naprawić klimatyzację - zmiany w 2020Czy są zmiany w prawie jak chłodzić co2?Sposób na to aby klimatyzować pomieszczenia na sto procent!Czy ktoś może mi pomóc naprawić klimatyzację?11 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci naprawić klimatyzacjęNaprawić klimatyzator? Dobrze albo wcale!Czy ktoś też potrzebuje naprawić klimatyzację?Oto Plan Od A Do Z Aby zamówić klimatyzację W 10 Dni5 Wypowiedzi O Tym Jak unowocześnić ogrzewanie, Które Nie Powinny Nigdy Paść5,5 Internautów Już Wie Jak klimatyzować pomieszczenia. A Ty?Nowe dane jak znaleźć fachowca od klimatyzacjiCzy żeby kupić klimatyzację trzeba wydać dużo?Jak kupić klimatyzację - Nowe informacjeZałożyć klimatyzację? Dobrze albo wcale!Gdzie można kupić klimatyzator a gdzie nie?Cena tego jak założyć klimatyzacjęNaprawić klimatyzator? Nie?Komu opłaca sie włączyć klimatyzację?Chłodzić co2? Dokładnie!Oto Jak Wreszcie chłodzić co2 W 4 DniOto jak lepiej zmodernizować ogrzewanieKrótki poradnik jak kupić klimatyzację, który zmieni wszystkoJak bez problemu kupić klimatyzacjęTylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie kupić klimatyzacjęCzy ktoś też lubi kupić klimatyzator?Szukasz jak kupić klimatyzację?Kto Jeszcze Chce chłodzić co2?Zrobić chłodnię jak mistrz!Czy są zmiany w prawie jak chłodzić co2?


11 listopada 1918 roku po 123 latach niewoli Polska odzyskała niepodległość. W 2018 roku świętujemy setną rocznicę tego wydarzenia. Do ogólnopolskich obchodów Narodowego Święta Niepodległości aktywnie włączyła się społeczność Zespołu Szkół Gastronomicznych, podejmując szereg działań.\n9 listopada 2018r. o godzinie 11:11 został wspólnie odśpiewany 4-zwrotkowy hymn narodowy. Nasza szkoła włączyła się ty samym w akcję „Rekord dla Niepodległej”. Akcja polegała na tym, że we wszystkich przedszkolach, szkołach oraz placówkach oświatowych\nw kraju i za granicą, właśnie 9 listopada, o tej symbolicznej godzinie został zaśpiewany Mazurek Dąbrowskiego. Organizatorem akcji byli Minister Edukacji Narodowej oraz Rada Dzieci i Młodzieży przy Ministrze Edukacji Narodowej. Hymn w ZSG został zaśpiewany zarówno w części ogólnokształcącej jak i technologicznej. Nauczycielami odpowiedzialnymi za organizację tej części obchodów byli: Jolanta Baranowska i Wojciech Brański.\nPo odśpiewaniu hymnu delegacje uczniów z poszczególnych klas udały się na świetlicę szkolną, gdzie uczniowie wysłuchali okolicznościowego referatu oraz obejrzeli towarzyszącą mu prezentację multimedialną, na temat okoliczności odzyskania przez Polskę niepodległości. Autorem referatu i prezentacji był nauczyciel historii Wojciech Brański. Przygotowując się do obchodów Święta Niepodległości wychowawcy klas przeprowadzili specjalne lekcje na ten temat, w ramach godzin do dyspozycji wychowawcy.\nKolejnym działaniem związanym z obchodami 100 rocznicy odzyskania Niepodległości był konkurs historyczny, przeznaczony dla uczniów gastronomika „100 Niepodległej”. Konkurs został rozegrany w dwóch kategoriach: multimedialnej i plastycznej. Jego organizatorami byli nauczyciele historii, informatyki oraz opiekun świetlicy szkolnej. Więcej o konkursie i jego wynikach można przeczytać tutaj:\nTradycyjnie też, 5 listopada 2018r., odbył się Szkolny Konkurs Piosenki i Poezji Patriotycznej, organizowany w naszej szkole, by uczcić Odzyskanie Niepodległości\n11 listopada 1918 roku. W tym roku była to już 15 edycja tego konkursu. Jego organizatorem jest p. Jolanta Baranowska – opiekun świetlicy szkolnej. Więcej o konkursie, jego przebiegu oraz wynikach można przeczytać tutaj:\nPonadto w holu, przy wejściu głównym, prezentowana była mini wystawa poświęcona okolicznościom odzyskania przez Polskę niepodległości. Wystawę przygotował nauczyciel historii Wojciech Brański.


Closterkeller koncertuje w Mjazzdze - wygraj bilety - info.elblag.pl\nClosterkeller koncertuje w Mjazzdze - wygraj bilety\n03.10.2016, 06:59:54 Rozmiar tekstu: A A A\nJak co roku grupa Closterkeller wyrusza jesienią w trasę koncertową zatytułowaną Abracadabra Gothic Tour. I tym razem z zespołem i jego charyzmatyczną wokalistką, Anją Orthodox, możemy się spotkać w klubie Mjazzga w sobotę 8 października.\nW składzie pojawił się nowy gitarzysta z którym zespół przygotowuje się do nagrania kolejnej kolorowej płyty. Na koncertach będzie można usłyszeć zarówno nowe utwory jak i te stare i dobrze znane.\nCLOSTERKELLER to czołowy przedstawiciel nurtu tzw. "klimatycznego" rocka na polskiej scenie w ubiegłym roku obchodzący już 25 lecie nieprzerwanej działalności. Od lat niezmiennie plasuje się na wysokich pozycjach w rankingach polskich zespołów rockowych.\nW ciągu swojej kariery zespół zyskał miano formacji kultowej na polskiej scenie. Grono słuchaczy Closterkeller jest bardzo szerokie. Jest ceniony zarówno przez starszych jak i młodszych fanów pięknej muzyki od gotyku przez rock do nawet popu. Bierze się to niewątpliwie z dużej różnorodności stylistycznej utworów zespołu. Od czasów debiutu muzyka grupy przeszła ewolucję od chorych, zimnofalowych brzmień, poprzez flirt z ciężkim metalem, aż do psychodelicznego, nieco "zakręconego" pop-rocka. A cała ta muzyczna budowla dumnie stoi na potężnym, gotyckim fundamencie.\nCLOSTERKELLER słynie również ze wspaniałych koncertów.Grupa grała na największych scenach w Polsce, również supportując takie zagraniczne gwiazdy, jak: as Jethro Tull, Cocteau Twins, Clan Of Xymox, Diary Of Dreams, Lacrimosa,Paradise Lost czy Fields of the Nephilim. Występy na żywo to mieszanka spontanicznego rockowego koncertu oraz podniosłej, poetyckiej, niemalże mistycznej atmosfery (co czyni je podobnymi do koncertów zespołów gotyckich). Perfekcja wykonania,doskonałe kompozycje i aranżacje oraz po prostu piękna muzyka czynią z nich niezapomniane wydarzenia!\nMjazzga, 08-10-2016 godz. 20:15\n09-10 Gaba Kulka (alternatywa)\n13-10 Mike Parker's Trio Theory (jazz)\n15-10 Habakuk (reggae)\n20-10 Kamil Piotrowicz Sekstet (jazz)\nJeśli chcesz wygrać jedno z dwóch biletów wyślij nam swoje zgłoszenie na adres konkurs@info.elblag.pl podając swoje imię, nazwisko, nr telefonu, a w tytule wpisując "Closterkeller". Zgłoszenia przyjmujemy do 6 października, do godziny 12:00. Zwycięzca zostanie o tym powiadomiony drogą mailową 6 października, po godz. 12.00. O zwycięstwie w konkursie decyduje kolejność zgłoszeń.\n"Skrzypek na dachu" na deskach elbląskiego teatru


Jak przeprowadzane są oceny zdolności kredytowych? - Portal finansowy e-Wypłata.pl\nZnajdujesz się w: Główna: // Obsługa finansowa // Jak przeprowadzane są oceny zdolności kredytowych?\nTo, czy dostaniemy kredyt zależy głównie od nas, ale i od banku. Jego zadaniem, jako kredytodawcy jest sprawdzenie nas, kredytobiorców, czy jesteśmy w stanie spłacić to co nam pożyczy, ale wraz z odsetkami. Zdobywanie takich informacji nie jest trudne, zwłaszcza dla banków.\nO czym pamiętać przy staraniach o kredyt?\nBardzo ważne jest, aby przede wszystkim dokumenty, które dostarczamy do banku były wiarygodne. Oprócz tego musimy pamiętać, że nie ma sensu nic ukrywać, gdyż z czasem wszystko wyjdzie na jaw. Starając się o kredyt pamiętajmy o naszych realnych możliwościach jego spłaty. Pracując za najniższą krajową na pewno nie uda nam się na czas spłacić kredytu mieszkaniowego na przykład, jeśli będziemy robili to sami. Bank zanim w ogóle podpisze z nami umowę kredytową musi przede wszystkim sprawdzić wszelkie interesujące go aspekty. Bardzo ważny jest wiek osoby ubiegającej się o kredyt i ilość osób w gospodarstwie domowym. Oprócz tego oczywiście zarobki, a właściwie ich wysokość i terminowość wpływania na konto.\nWiadomo, że ważne są też obciążenia i zobowiązania kredytowe, które już posiadamy, gdyż czasami może to nas wykluczyć z grona kredytobiorców. Często potrzebując pieniędzy chcemy wziąć kredyt, gdyż myślimy, że da nam to nowy, lepszy start niż do tej pory, ale nie pozwalają nam na to poprzednie kredyty właśnie. W takich sytuacjach można skorzystać z kredytu, który spłaci pozostałe, lecz zapłacimy od tego niebotyczną powizję. Nie wszystkie banki jednak oferują taką możliwość. Zaciągając kredyt ważną informacją dla banku jest to, na jak długi okres chcemy pożyczyć pieniądze i jakie są raty. Chodzi tu o to czy są na przykład równe, czy też malejące. Mając nieciekawą historię kredytową również możemy kredytu nie otrzymać.\nJak widać jest wiele powodów, dla których ocena zdolności kredytowej jest negatywna. Czasami za błędy młodości płaci się dopiero w momencie, gdy chcemy już się ustatkować, założyć rodzinę i wziąć kredyt na dom czy też mieszkanie. Nikt jednak w wieku osiemnastu lat o tym nie myśli, popełniamy więc zbyt pochopne decyzje, przez w przyszłości mamy nie tylko nieprzyjemności, ale czasami sami siebie pozbawiamy wielu decyzji, które mogą okazać się przyszłościowe. Niestety bank sprawdza wszystko, zanim udzieli nam pożyczki.\n« Zarząd spółki w świetle sprawozdań\nIntegracja pracowników a imprezy firmowe »


Ekspert Michał Niemczyk / Źródło: Materiały partnera\nNa rynku dawnych monet tabele pękają w szwach od rekordów, a im tłoczniej od inwestorów, tym rzadziej opowiada się historie: o Piłsudskim, który o mało nie skończył w ogniu, o Mieszku przez pomyłkę widniejącym na banknocie czy wreszcie o królu, który w roli biżuterii nosił martwe zwierzątko – tzw. złote runo.\nW kalendarzu każdego kolekcjonera monet okres od 26 do 29 czerwca zaznaczony jest z pewnością na czerwono, bo mowa o jednej z najbardziej wyczekiwanych aukcji online. Stołeczny antykwariat Michała Niemczyka potwierdza, że na rynku dawnych pieniędzy notowane są obecnie historyczne rekordy, jednak przypomina też o niematerialnej wartości monet: były świadkami dziejów różnych narodów, a kiedy nie było telewizji ani gazet, to z nich dowiadywano się, jak wyglądał panujący władca. Podczas czerwcowej aukcji licytowane będą wobec tego dokumenty niejednej burzliwej epoki - od denara z początków polskiego państwa po 500 000 zł z okresu, w którym ceny owoców podawało się w tysiącach złotych.\nO monecie, którą trzeba było podpisać\nPytany o najcenniejszą pozycję w katalogu, Michał Niemczyk wskazuje na pięciodukatową monetę Zygmunta III Wazy - jedyny taki półportugał króla poza egzemplarzem eksponowanym w petersburskim Ermitażu. Ciężka złota moneta, która wróci po ponad 90 latach na rynek, przedstawia m.in. popiersie monarchy w koronie i zbroi, a także zagadkowe oznaczenie w polu.\n- To „V” wyryte na monecie Zygmunta III Wazy przypomina nam o czasach, w których wartość pieniądza rzeczywiście zależała od masy złota. Pierwsze półportugały wybijane były bez nominałów, najpewniej służyły królowi jako podarunki dla zasłużonych poddanych. Żeby za każdym razem nie kłaść tej monety na wagę, ktoś wyrył więc na niej rzymską cyfrę „V”, dla informacji, że odpowiada aż pięciu dukatom - opowiada Michał Niemczyk, zaznaczając, że w początkach XVII wieku taki podarunek byłby jak premia wystarczająca na nowy samochód.\nPięciodukatową moneta Zygmunta III Wazy / Źródło: Materiały Partnera\nO orderze runa - nie dla wegetarian\nChociaż runo kojarzyć mogłoby się z miękkim poszyciem lasu, przez kolekcjonerów numizmatów rozumiane jest przede wszystkim jako element najwyższego odznaczenia, słynnego Orderu Złotego Runa. Tego samego dnia co wspomniany półportugał Zygmunta III Wazy pod młotek pójdzie talar jego syna - również jedyny dostępny kolekcjonerom, w innym egzemplarzu znany z gablot krakowskiego Muzeum Narodowego.\nTym razem jednak przedstawiony na nim Władysław IV oddany jest co do koronki wyłożonego na zbroję kołnierza - widzimy jego brwi, w koronie zaznaczone są perły, a na piersi wyraźnie zarysowuje się runo. Dekoracyjny łańcuch zwieńczony wykonanym ze złota martwym barankiem wyróżniał kawalerów orderu nawiązującego formą do starogreckich mitów. Runo było według nich skórą złotego barana, rozwieszoną na co dzień w gaju Aresa, boga wojny, i pilnowaną przez smoka.\nTalar / Źródło: Materiały Partnera\nO Piłsudskim w ogniu inflacji\nPodczas gdy talar Władysława IV Wazy licytowany będzie od 35 tys. zł, od progu 40 tys. zł wystartuje licytacja monety późniejszej o ponad 300 lat, a więc względnie współczesnej. Przedstawiający Józefa Piłsudskiego pieniądz wybity został w złocie jako element kolekcjonerskiego tryptyku w nakładzie zaledwie 16 egzemplarzy - stosownie do realiów z 1990 r., jego nominał to aż pół miliona złotych.\n- 500 000 zł z wizerunkiem Piłsudskiego to obecnie niezwykła rzadkość, zważywszy, że większość podobnych emisji została przetopiona w okresie hiperinflacji dla pozyskania samego złota. W latach 90. kruszec był tak drogi, że do rozgrzanego tygla trafiały nawet monety z uwielbianym papieżem. Dzisiaj ta relacja jest odwrócona - polskie numizmaty są znacznie cenniejsze od metalu, a najrzadsze z nich wyceniane są na zagranicznych aukcjach nawet w milionach dolarów - komentuje Michał Niemczyk, przytaczając głośny rekord za sto dukatów Zygmunta III Wazy zanotowany w Nowym Jorku. Moneta osiągnęła równowartość 8 mln zł - i, dla porządku, miało to miejsce w 2018 r., kiedy inflacja nie dochodziła do 2 proc.\n500 000 zł z wizerunkiem J. Piłsudskiego / Źródło: Materiały Partnera\nO denarze Mieszka Nieodgadnionego\nWyciągając z portfela dziesięciozłotówkę, przyjrzeć możemy się portretowi pierwszego polskiego władcy - Mieszka I - a także zagadkowemu denarowi, którego badacze dopiero niedawno przypisali ostatecznie do Mieszka II, jego wnuka. Datowany na lata 1015-1020 egzemplarz, który wystawiony zostanie na czerwcową aukcję, wybity został jeszcze za czasów panowania Bolesława Chrobrego dla przyszłego następcy tronu. Porównując rzadką monetę z katalogu z tą zdobiącą dziesięciozłotowy banknot, zauważymy jednak niewielką różnicę w postaci dwóch kresek rozchodzących się od schematycznie przedstawionej korony. Jak twierdzą eksperci, egzemplarz, który licytowany będzie od 10 tys. zł, to znacznie rzadszy tzw. „typ z pałąkami”, których próżno szukać na dziesięciozłotówce.\n- Patrząc na naszą historię z najszerszej perspektywy, aż trudno uwierzyć, że taki dwucentymetrowy kawałek srebra z samych początków polskiego państwa przetrwał rozbiory, tyle powstań i dwie światowe wojny, zachowując zarys tej piastowskiej korony do naszych czasów. To prawdziwie muzealna rzadkość - komentuje Michał Niemczyk, dodając z przymrużeniem oka: w końcu ile przedmiotów z czasów Mieszka można mieć w domu?\nWięcej historii monet i banknotów przeczytać można w internetowym katalogu: https://aukcjamonet.pl/\nDenar Mieszka II / Źródło: Materiały Partnera


Przepis na ciasto marchewkowe z polewą czekoladową - myTaste\nCiastomarchewkowe podajemy posypanym cukrem pudrem lub posmarowane polewączekoladową (można posypać posypką lub wiórkami kokosowymi\nPyszneCiastomarchewkowezpolewączekoladową na blaszkę o śr. Wszyscy pieką ciasta dyniowe, a ja terazzabrałam się zaciastomarchewkowe\nPrzed wyjęciem z piekarnika sprawdzamypatyczkiem, czyciasto jest już upieczone. Wracam do mojego ukochanego ciasta marchewkowego\nDziśprzepis na ciastomarchewkowez. ciasto do wyłożonej papierem do pieczeniablaszki i piecz w nagrzanym\nPiernik to ciasto, które zdecydowaniekojarzy się z Bożym Narodzeniem. Ciasto. Jeżeli nie zależy Wam, aby piernik był bez glutenu, możecie użyć mieszankizwykłej mąki zezmielonymi płatkami owsianymi tak, jak zrobiłam to w tym przepisie>>> Do piernika marchewkowego nie dodałam oleju, dlatego ma naprawdę mało kalorii\nKto jadł ciastomarchewkowe wie jak jej dodanie dobrze wpływa na jego fakturę. To one powodują, zeciasto jest lekko mokre\nJest nie wyczuwalna i nie widoczna, ale dzięki niej ciasto jest wilgotne. - Ciasto można piec w dowolnej formie keksówce, prostokątnej albo w tortownicy\nGdy ciasto całkowicie przestygnie, a polewa zacznie lekko gęstnieć smarujemy nią ciasto. Ciasto. Pasują do niego korzenneprzyprawy, piekłam je z kardamonem, goździkami, imbirem\nciastomarchewkowezpolewączekoladową. ciastomarchewkowezpolewą. Zimneciasto smarujemy polewą i dekorujemy orzechami\nTaką tężejącą już polewą dekorujemy ciasto, a sam wierzch posypujemy siekanymi orzechami. Tym razem padło na Wiosnę, bo to właśnie w niej znalazłamprzepis na ciasto który po lekkiej modyfikacji okazał się bardzo trafionym\nCiastomarchewkowe to moje. Gdy ciasto całkowicie przestygnie, a polewa zacznie lekko gęstnieć smarujemy nią ciasto\ni ♥ cake - zielone ciasto szpinakowe bez jajek z polewą czekoladową\nSkoro wszyscy już znamymarchewkoweczyczekoladowez burakami, to dlaczego nie zrobićzielonego ciasta z dodatkiem szpinaku\nmarchewkoweciastoze słodką czekoladowąpolewą. marchewk by uzyskaćbardziej wilgotne I delikatniejszeciasto\nCiastomarchewkowezrodzynkami, oraz w towarzystwie kokosa, żurawiny i korzennychprzypraw. Nie zdążyłam niestety w miniony weekend dołączyć do akcji organizowanejprzezCiasto na niedzielę pt\nNa pewno większość osób jadła w życiu ciastomarchewkowe (moje ulubione jest tutaj) i wiecie, jakie jest pyszne\nWierzch ciasta posypujemy cukrem pudrem lub dajemy polewączekoladową i posypujemy płatkami migdałowymi