Zdrovit - Co zmienia się w organizmie kobiety w czasie menopauzy? - Zdrovit\nCo zmienia się w organizmie kobiety w czasie menopauzy?\nMenopauza to kolejna, po dorastaniu, dojrzewaniu i okresie dojrzałości, faza w życiu kobiety, która wzbudza u pań chyba najwięcej niepokoju.\nWiąże się ze znaczącymi zmianami hormonalnymi. Warto zrozumieć, co dzieje się z kobiecym organizmem w okresie przekwitania. Może to pomóc trochę „odczarować” menopauzę i podejść do niej spokojnie, a jednocześnie z rozsądkiem.\nChoć lista odczuwanych podczas menopauzy objawów może być naprawdę długa, to w gruncie rzeczy większość z nich jest zupełnie naturalna i nie stanowi powodów do niepokoju. W dużej mierze są one rezultatem zachodzących zmian hormonalnych, co przekłada się z kolei na funkcjonowanie organizmu w wielu obszarach. Uporządkujmy wiedzę o tych zmianach.\nNajwiększe zmiany dotyczą przede wszystkim poziomu estrogenu – w aktywnej formie estradiolu. Ma to związek z utratą aktywności pęcherzyków jajnikowych. To właśnie duży spadek poziomu estrogenu odpowiada za większość zauważalnych i odczuwalnych symptomów menopauzy. W porównaniu z estrogenem, poziom testosteronu nie zmniejsza się tak gwałtownie, a nierzadko stężenie tego hormonu nawet rośnie – trendy te utrzymują się także w okresie postmenopauzalnym. W wyniku tych zjawisk w okresie menopauzy i po menopauzie to właśnie testosteron ma coraz większe znaczenie dla funkcjonowania organizmu kobiety – wpływa na niektóre zmiany skórne czy sposób odkładania się tkanki tłuszczowej. Zamiast w biodrach i na udach, tłuszcz odkłada się raczej w okolicach brzucha (typ tycia androidalny, „męski”).\nPrzemiana materii w okresie klimakterium\nWiele kobiet w okresie menopauzy i po niej zauważa tendencję do wzmożonego przybierania na wadze. Za to również w pewnym stopniu odpowiedzialność ponoszą hormony. Procesy takie jak lipoliza (w dużym skrócie rozkład enzymatyczny tłuszczów umożliwiający pozyskiwanie z nich przez organizm energii) i lipogeneza (proces prowadzący do odkładania i magazynowania tłuszczu) są zależne m.in. od estrogenu , którego stężenie ulega znacznemu obniżeniu. Hormony płciowe wpływają także na leptynę (odpowiedzialną m.in. za odczuwanie sytości) czy angiotensynę (reguluje stężenie jonów sodowych i potasowych, przez co wpływa na ciśnienie krwi). Wszystko to, oprócz zwiększenia skłonności do tycia, powoduje u kobiet w okresie menopauzalnym i postmenopauzalnym także wzrost poziomu glukozy na czczo. Wzrasta również aktywność galaniny wpływającej na łaknienie, a zwłaszcza zwiększającej apetyt na tłuszcze. W badaniach porównawczych stwierdza się u kobiet otyłych podwyższony poziom galaniny w porównaniu z kobietami szczupłymi.\nTermoregulacja i zarządzanie energią\nKobiety w okresie menopauzy zmagają się często z uderzeniami gorąca. Dla większości z nich jest to również czas, w którym odczuwają większe zmęczenie, a dodatkowo wypoczynek nocny jest utrudniony z powodu pojawiających się problemów z bezsennością. Tu znów pewne znaczenie może mieć zmniejszenie poziomu estrogenu, który bierze udział w procesach rozszerzania naczyń krwionośnych, rozpraszaniu ciepła oraz obniżaniu temperatury. Progesteron z kolei ma w tym zakresie działanie odwrotne. Z tego też powodu zmiany proporcji między poziomami tych hormonów wpływają na funkcjonowanie układu termoregulacyjnego kobiety. Drugim hormonem, współodpowiedzialnym za charakterystyczne dla menopauzy uderzenia gorąca jest FSH (folikulotropina), której poziom ulega podwyższeniu podczas klimakterium.. Epizody uderzenia gorąca mogą występować nawet kilkanaście razy na dobę – za każdym razem trwając od pół minuty do nawet kilku minut. U wielu kobiet to właśnie one są odpowiedzialne za nieprawidłowy sen i częste wybudzanie.\nNeuroprzekaźnictwo i skłonności do obniżonego nastroju\nWiele kobiet cierpiących wcześniej na obniżenie nastroju zauważa u siebie w okresie okołomenopauzalnym nasilenie tych objawów. U innych zaś właśnie w tym okresie pojawiają się pierwsze symptomy wskazujące na pogorszenie nastroju. Przemiany zachodzące w samym ciele kobiety, ale także w jej życiu rodzinnym i społecznym, mogą sprzyjać utracie pewności siebie i poczucia wartości. Na tym jednak nie koniec – niższy poziom estrogenu wpływa na obniżenie i wahania poziomu serotoniny, nazywanej „hormonem szczęścia”. Serotonina jest neuroprzekaźnikiem (neurotransmiterem), który oprócz uczestniczenia w procesach zamiany impulsów elektrycznych na chemiczne w mózgu, wpływa także na modulowanie nastroju i sfery emocjonalnej. Obniżony poziom serotoniny może powodować wahania nastrojów i spadek motywacji do działania. Ze zwiększonym ryzykiem obniżenia nastroju wiąże się też podwyższony poziom wspomnianej już powyżej galaniny.\nMenopauza – najczęstsze objawy\nMenopauza wielopłaszczyznowo oddziałuje na zdrowie i samopoczucie kobiety – zmiany obejmują nie tylko układ hormonalny czy zdolność do wydawania potomstwa. Skóra w tym czasie staje się mniej jędrna i gorzej nawilżona, często wzmaga się też wypadanie włosów. Wzrasta także ryzyko osteoporozy. Rozchwianiu ulega nastrój, pojawiają się problemy z koncentracją i pamięcią. Kobiety uskarżają się także na obniżoną jakość snu, a także uderzenia gorąca. Zmiany hormonalne sprawiają, że w tym czasie łatwiej również o przybranie na wadze – dodatkowe kilogramy odkładają się częściej w okolicach brzucha.\nNiektóre z opisanych dolegliwości okresu menopauzy można w znacznym stopniu złagodzić. Np. pod kątem zmniejszenia częstotliwości oraz intensywności uderzeń gorąca możemy przyjmować suplementy diety, zawierające naturalne substancje, takie jak ekstrakt z czerwonej koniczyny, kłącza pluskwicy groniastej czy lignany lniane, pochodzące z siemienia lnianego. Składniki te zawierają fitohormony, mające zdolność łączenia się z receptorami estrogenowymi w organizmie kobiety i dzięki temu mogą wpływać na złagodzenie uciążliwych objawów menopauzy.\nZdrowy tryb życia, odpowiednia dieta, dostosowanie aktywności do możliwości organizmu oraz opieka dobrych specjalistów także pomagają zminimalizować ryzyko problemów wynikających z zachodzących zmian hormonalnych, takich jak obniżenie gęstości kości czy pogorszenie funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego.\nkobieta łagodzenie objawów menopauzy menopauza zdrowie


Zwycięzca zawodów Nikodem Dworczak ma na koncie dwie wygrane w trwającej edycji. Jego wynik to tym razem 15:25. - Tak jak obiecywałem przed miesiącem, dzisiaj pobiegłem szybciej, chociaż nie ukrywam, że mam jeszcze trochę zapasu. Co to konkretnie oznacza? Myślę, że szczytem moich możliwości będzie w tej edycji wynik 15:10, chociaż i tak na marcowy bieg będę sobie zakładał jako cel złamanie bariery 15 minut. O rekordzie trasy mojego kolegi Mateusza Maika - 14:41 - na razie nie myślę. Ten czas naprawdę robi wrażenie, a ja mam dopiero 18 lat i krótki – trzyletni - staż treningowy. Rekord trasy będzie moim celem w następnych edycjach! – zapowiada najlepszy zawodnik sobotniej imprezy.\n- Jestem bardzo zadowolona z całej edycji, w końcu nie tylko wygrałam cykl, ale poprawiłam swoją życiówkę na 5km „z ulicy”. Czy będę próbować poprawiać wynik na kolejnym biegu? Warunki atmosferyczne są bardzo zmienne, więc trudno jest śrubować wyniki, ale na pewno pojawię się na piątych zawodach ze względu na drużynę – mówiła na mecie zwyciężczyni biegu.\nW dzisiejszych zawodach nie zabrakło także znacznie młodszych zawodników – startujących w cyklu CITY TRAIL Junior. W pięciu kategoriach wiekowych wzięło udział ponad 230 młodych sportowców. Biegi CITY TRAIL Junior są współfinansowane przez Ministerstwo Sportu i Turystyki.\nPrzypomonamy o konkursie na wydarzeniu CITY TRAIL z Nationale-Nederlanden Poznań, w którym do wygrania są pakiety startowe na 5. PKO Nocny Półmaraton Wrocław Półmaraton oraz Supermaraton Gór Stołowych.


Pioneer A-30 + Pioneer PD-10 + Taga Harmony TAV-606F v.3 - jakie okablowanie ? - 2\nxKILLERx 24 Sty 2015 18:44 6756 68\n#31 24 Sty 2015 18:44\nWedług mnie nie ma sensu. To jest porównywalna półka z Premium.\nCo do opinii i tej marce powiem to jeszcze raz. Tekstylna kopułka Tonsilu - "tekstylne kopułki odchodzą do lamusa, to nie brzmi, piaskiem sypie". Tekstylna kopułka w Pylonach, czyli od STXa - "niesamowicie szczegółowe brzmienie". Dziwne te opinie jakieś.\nNie ma znaczenia marka. Stosowany w Premium GDN 13/50/9 kładzie na łopatki nie jedną Vifę. W Pylonach mają Monacora który wcale nie jest lepszy do tego GDNa.\nDla wielu osób marka Tonsil kojarzy się z Altusami i wszystko co ma logo Tonsil to zło. Pylony były robione na Tonsilu - świetne zestawy. Tonsil zrobił praktycznie takie same - dno.\nJa bym na Twoim miejscu posłuchał i Pylonów i Premium. Na pewno będą grać nieco inaczej. Będziesz wtedy miał odniesienie.\n#32 25 Sty 2015 12:45\nSęk w tym że nie mam gdzie zrobić odsłuchu, dlatego szukam opinii ludzi którzy mają styczność z tym sprzętem.\nZ Twojego ostatniego posta wynika że Tonsil i Pylon to dno ? To może zapytam inaczej, jakie kolumny będą lepsze do kwoty max. 1300 PLN (za parę) ?\n#33 25 Sty 2015 13:23\nZ Twojego ostatniego posta wynika że Tonsil i Pylon to dno ?\nGdzie tak napisałem? Piszę tylko że peany rozpowiadane na temat Pylonów są zdrowo przesadzone. Nie jest to Święty Graal zestawów głośnikowych do 1500zł. Premium są zbudowane na świetnym GDN 13/50/9, na którym powstała masa zestawów DIY. Pylony są na Monacorach, których w dodatku nie da się kupić, bo robione są specjalnie dla PylonAudio.\nJa bym brał tańsze Premium niż te Pylony. Po pierwsze ze względu na cenę, po drugie, gdyby któryś z głośników się spalił, masz dostęp do części zamiennych.\nCo do opinii. Tak wygląda zwrotnica z Pylonów:\nzwrotnica montowana jest metodą "point to point", bez zbędnego wydłużania ścieżki sygnałowej wewnątrz kolumny\nJak to mówi mój promotor, prowizorka jest dobra do puki działa. A to się pourywa przy pierwszej próbie naprawy.\n#34 25 Sty 2015 13:59\nWidocznie źle zrozumiałem\nDzięki @telecaster za wszelką pomoc. A więc zostaję przy Tonsil Premium Front.\nMam jeszcze pytanie, ale takie dość laickie i chyba trochę głupie\nOtóż, jak to jest z tą mocą wzmacniacza, np tego Pioneer'a A-30 ? Ten wzmacniacz ma 70W na kanał, czyli tak jakby to był wzmacniacz 140W ? Natomiast kolumny Tonsil maja moc nominalną 70W, a maksymalną 130W. Nie będzie obawy np. spalenia lub uszkodzenia kolumn przez ten wzmacniacz ?\n#35 25 Sty 2015 14:35\nTen wzmacniacz ma 70W na kanał, czyli tak jakby to był wzmacniacz 140W ?\nTo jest wzmacniacz o mocy 2x70W. Tyle.\nNie będzie obawy np. spalenia lub uszkodzenia kolumn przez ten wzmacniacz ?\nZawsze jest. Nawet na estradzie. Przesterem spalisz wszystko. Musisz zapamiętać że od 60% położenia potencjometru głośności, moc już nie wzrasta, rosną tylko zniekształcenia. Jeżeli nie będziesz grać na maksimum położenia gałki, to nic się nie stanie.\n#36 25 Sty 2015 15:48\nZauważyłem że różne sklepy w różny sposób opisują moc wyjściową A-30, mianowicie 70W lub 40W w zależności od Impedancji. Jak to rozumieć, biorąc pod uwagę kolumny Tonsil Premium Front, które mają Impedancje 6 Ohmów ?\n#37 25 Sty 2015 16:22\nw zależności od Impedancji.\nbiorąc pod uwagę kolumny Tonsil Premium Front, które mają Impedancje 6 Ohmów ?\nMniej więcej w połowie czyli około 55W. Mocą się nie sugeruj, 50W to w domu bardzo dużo.\n#38 27 Sty 2015 21:04\nW pracy okazało się że jeden z pracowników co nieco zna się na audio i zadałem mu pytanie odnośnie kolumn Tonsil Premium Front czy coś innego do 1400 PLN... odpowiedział mi... Tonsil... więc chyba coś w tych kolumnach jest ok\nWłaśnie obecnie słucham sobie Depeche Mode album 101 wersja koncertowa, genialny koncert, ciekawe tylko jak zabrzmi na nowym stereo ?\nKlasyka, to jest to !!!!\n#39 28 Sty 2015 10:15\nodpowiedział mi... Tonsil... więc chyba coś w tych kolumnach jest ok\nI prawdopodobnie ma rację. Ja używam zmodyfikowanych Altus 200 i bardzo mi odpowiadają. Kolega z pracy ma JBL E100 podłączone do jakiegoś wzmacniacza HK i nie jest z nich zadowolony (narzeka na słaby dół) twierdzi, że Altus 300 grają lepiej. To, że coś jest rodzimej produkcji wcale nie musi "be". Wbrew pozorom kwestia dostępu części zamiennych jest dość istotna.\nPioneer'a PD-30 słucham od kilku tygodni i jestem bardzo zadowolony, a A-30 powinienem mieć w przyszłym tygodniu.\nPod koniec przyszłego tygodnia będę mógł Ci napisać jak to brzmi ze zmodyfikowanymi A200\n#40 28 Sty 2015 12:34\nKolego, my tu o Tonsil Premium a Ty wyjeżdżasz z szafami Altus 300. To inna bajka i inna liga brzmieniowa.\n#41 28 Sty 2015 13:43\nWiem, ale autor wątku nie kupił jeszcze kolumn więc warto pomyśleć o innym podejściu do sprawy. Kupić A-30 i lepsze kolumny (np. Siesta front lub coś innego z przedziału 1500-2000zł/para) a PD-30 dokupić później.\nAutor pisze, że w zestawie (A30+PD30) wychodzi taniej - 2240zł.\nPD-30 - 1199zł\nA-30 - 1049zł\nRazem 2248zł. Ten komplet to aż taka okazja\n#42 28 Sty 2015 19:08\nNo dobra, to teraz ciekaw jestem, jak się mają np. Altus 200 do tych Tonsil Premium Front ? Chodzi mi o różnice w jakości dźwięku ? I jeszcze jedno, kupując np. Altusy 200, nie wysadzę w powietrze wzmacniacza A-30 ? Tonsil P. F. moc nominalna 70W, a Altusy 200, 110W.\nInteresuje mnie różnica w jakości dźwięku pomiędzy tymi kolumnami, tym bardziej że najwięcej słucham muzyki pop, rock, elektroniczną.\n#43 28 Sty 2015 23:20\nChodzi mi o różnice w jakości dźwięku ?\nPremium grają nieporównywalnie lepiej. Altusy buczą i skrzeczą.\n#44 29 Sty 2015 07:11\nxKILLERx, tak nie uszkodzisz wzmacniacza, gdyby wzmacniacz miał większą moc niż kolumny to wtedy byłoby ryzyko uszkodzenia kolumn.\nA200 i A300 mają specyficzne brzmienie (m.in. ostra wysokotonówka) dlatego bardziej pasują do klubu, pubu, dyskoteki. W domu potrafią bardzo fajnie grać ale po przeróbkach - inne tunele B-R, wysokotonówka od Siesta Front i drobna zmiana w zwrotnicy - ale Ty raczej nie będziesz tego robił.\nDlatego zostań przy polecanych Premium lub przemyśl zakup czegoś z przedziału 1500-2000zł. Ten przedział bardziej pasuje do A-30.\n#45 29 Sty 2015 10:13\nWiększe ryzyko spalenia głośnika jest przez dużo słabszy wzmacniacz.\n#46 29 Sty 2015 10:41\nO czymś takim nie słyszałem. Głośnik spali się przy podaniu za dużej mocy. Chyba, że masz na myśli taką sytuację:\nProducent kolumny podaje moc znamionową kolumny 150W, zalecaną moc wzmacniacza 30-150W a użytkownik podłącza taką kolumnę pod wzmacniacz 2x15W i odkręca go na maxa.\nMoje kolumny mają moc znamionową 110W a od wielu miesięcy są podpięte do wieży z wyjściem 2x40W RMS. Używam ich po kilka, kilkanaście godzin dziennie 7 dni w tygodniu i wszystko działa normalnie.\n#47 29 Sty 2015 11:39\nO czymś takim nie słyszałem.\nTo już Ci tłumaczę. We wzmacniaczach nie stosuje się potencjometrów liniowych, gdyż charakterystyka ludzkiego ucha taka nie jest. Aby uzyskać liniowy przyrost głośności, należy stosować potencjometry logarytmiczne. Co za tym idzie, pełną moc wzmacniacza osiąga się już w okolicy połowy zakresu pracy potencjometru. Dalej rosną zniekształcenia i sygnał ulega przesterowaniu. W skrajnym przypadku, w maksimum położenia potencjometru osiąga się prawie prostokąt, widziałem to na jakimś tandetnym estradowym Hollywood czy czymś podobnym, mało temu sygnałowi brakowało do prostokąta.\nCzum jest taki sygnał? Ano odcinkami prądu stałego. Co się stanie jak do głośnika podłączymy prąd stały? Mamy grzałkę. Popatrz na konstrukcję głośników gitarowych, które są do przesteru zaprojektowane. Sztywne zawieszenie, krótka cewka, duży karkas który musi sobie radzić z odprowadzeniem dużej ilości ciepła, duży magnes z chłodzeniem cewki. Jednak widziałem palące się Celestiony (te tańsze) od zbyt silnego przesteru.\nJeżeli masz mocny wzmacniacz, to spokojnie możesz pograć sobie głośniej bez obawy o uszkodzenie sprzętu, pod warunkiem że nie przekroczysz clipu. Powiedzmy masz zestawy głośnikowe 100W a wzmacniacz 80W, to jest zdecydowanie bezpieczniejsze niż 100W i 35W. Czemu? Bo jak masz słaby wzmacniacz i chcesz grać głośno, to kręcisz potencjometrem do oporu. Na wzmacniaczu mocniejszym, kręcisz go mniej. Przy konfiguracji zestawy głośnikowe 100W a wzmacniacz 120W, taką samą głośność uzyskasz już przy 30% położenia potencjometru. Jeżeli nie będziesz przekraczał clipu, słychać kiedy się go osiąga, bo głośniki zaczynają "nie wyrabiać", to będziesz miał czyste i głośne brzmienie.\n#48 29 Sty 2015 12:23\npełną moc wzmacniacza osiąga się już w okolicy połowy zakresu pracy potencjometru.\nDla mnie takie ustawienie w obecnej wieży to stanowczo za głośno. Normalne słuchanie to 20-25% zakresu potencjometru, czyli moje kolumny są całkowicie bezpieczne.\nDla pewności, jeśli producent kolumny podaje min. moc wzmacniacza np. 30W to oznacza, że można bezpiecznie stosować taki wzmacniacz\n#49 29 Sty 2015 12:37\n, że można bezpiecznie stosować taki wzmacniacz\nNie. To znaczy tylko tyle, że 30W wystarczy do w miarę dobrego wysterowania zestawu głośnikowego. Nic więcej.\nChciałbym przypomnieć przy tym, że gwarancja producenta głośników, nie obejmuje ich spalenia w skutek złego użytkowania. Bardzo rzadko głośnik ulega awarii w skutek błędu konstrukcyjnego. Zazwyczaj winne jest nieprawidłowe użytkowanie. Byłem świadkiem awantury w sklepie, gdyż klientowi spaliły się głośniki wysokotonowe w obu zestawach i chciał nowe w ramach gwarancji. Dowiedział się, że gdyby spalił się jeden, można by to potraktować jako wadę głośnika, ale z uwagi na spalenie obydwu i podtopienie cewek w zwrotnicach, przyczyna jest jasna i bezsporna. Przester.\n#50 29 Sty 2015 13:17\nCzyli dla bezpieczeństwa nie powinno się ustawiać potencjometru na więcej niż 50% jego zakresu.\n#51 29 Sty 2015 17:33\nCzyli w moim wypadku, A-30 + Tonsil P. F. to nie będzie zagrożenia nawet gdy przykręcę na chwilę Volume do 50 % (podkreślam na chwilę, czyli kilka minut). A-30 - 70W, Tonsil - moc nominalna 70 W\n#52 29 Sty 2015 17:54\nNie będzie problemu. Puki nie będziesz grać na przesterze, będzie ok. Podejrzewam, że przy gałce na 50% będzie tak głośno, że trudno będzie wysiedzieć.\n#53 04 Lut 2015 20:26\nDziś zakupiłem A-30 i PD-30\nCzekam na przesyłkę. Pozostaje jeszcze kwestia kolumn.. Tonsil Premium Front, czy coś innego do 1300 PLN ? Chyba nic lepszego się nie znajdzie. Kolumny dokupię dopiero w następnym tygodniu\nA tak w ogóle, 50% volume, to będzie już przester ?\n#54 04 Lut 2015 20:29\nJeszcze nie. Ale już przy 75% zazwyczaj obcięcia szczytów pasma są znaczne.\n#55 04 Lut 2015 20:53\nTo jestem spokojny, ponieważ nie sądzę abym przekroczył 50% volume na więcej niż kilka minut.. Wszak, nie chcę mojego małego pokoju przestawić w fundamentach, hehe (żart) . Ogólnie nie sądzę abym grał na więcej niż 40%\nJeszcze mam takie pytanko, ponieważ kolumny zakupię dopiero w przyszłym tygodniu, to gdy sprzęt dostarczy mi kurier (piątek-sobota-poniedziałek), to jest jakiś problem gdybym A30- + PD-30 tymczasowo podpiął pod moje stare ALTONy 70W, lekko uszkodzone (uszkodzone membrany) i czy to może mieć negatywny skutek dla nowego sprzętu ?\n#56 05 Lut 2015 07:24\n40% na dłuższą metę nie wytrzymasz chyba, że lubisz natężenie dźwięku jak w dyskotece lub na weselu. Ja nie ustawiam więcej niż 25-30% - głośniej jest już mało przyjemnie. Testuję to od soboty\nJeśli masz membrany w kiepskim stanie to po prostu dźwięk będzie zniekształcony.\n#57 05 Lut 2015 18:51\nBył wątek na elektrodzie, gdzie ktoś tu kupił Tonsil Premium Front i pewnie za wiele sobie po nich obiecywał w kwestii niskich tonów. Bo to za tania konstrukcja, aby z takich gabarytów i 13ek dobrze zagrać niskie tony, tej wielkości głośnik i kolumny aby zadowolić w kwestii barwy i basu musi kosztować więcej, być solidniejszy. Słyszałem nisko grające kolumny zbudowane na "14" które potrafiłyby zawstydzić duże kolumny, jednak kosztowały kilka tysięcy.\nTamten forumowicz kupił też specyficznie grający taniutki amplituner Yamaha 201( mało basu) , Ty masz sporo lepszy wzmacniacz, ale przypadku ograniczonych funduszy lepiej zagrają w basie nieco większe głośniki z 16ką i więcej basu zaoferują Pylon pearl 25, lub Wharfedale Diamond 10.5, Taga w wersji SE 606.\nOczywiście lepiej nie przekraczać wielkości kolumn i średnicy głośników bo będzie dudnienie w małym pokoju, ale jedna niskotonowa 16ka w kolumnie w pylon 25, czy diamond 10.6 zagra teoretycznie lepiej niż podobna cenowo 13ka w Tonsila .\n#58 05 Lut 2015 19:18\n16ka w kolumnie w pylon 25,\nCo ja myślę o Pylonach napisałem. Dla mnie Pylony i Premium grają podobnie. W niewielkim pomieszczeniu basu z jednych i drugich miałem słyszałem dosyć. Może Pylony miały go trochę więcej. Właśnie, w jakim pomieszczeniu to ma grać?\nJeżeli już mówimy o PP25, to lepiej dołożyć 150zł i kupić Maestro, które i Premium i PP25, według tego co miałem okazje słyszeć w salonie, kładą na łopatki.\nale jedna niskotonowa 16ka w kolumnie w pylon 25, czy diamond 10.6 zagra teoretycznie lepiej niż podobna cenowo 13ka w Tonsila .\nPS W temacie o którym wspominasz nie tyle brakowało basu w ogóle, co autor go nie miał przy niskich głośnościach i to może być spowodowane słabiutkim wzmacniaczem. Głupi filtr fizjologiczny naprawiłby to.\n#59 05 Lut 2015 19:54\nWłaśnie, w jakim pomieszczeniu to ma grać?\nJak już wspomniałem to mały pokój, ok. 13m2\nPotrzebuję aby bas nie był dudniący, tylko aby miło pomrukiwał przy nie zbyt dużej głośności. Dyskoteki robił nie będę, a głośność pewnie nie przekroczy 40%\nMaestro II są piękne, ale cena jak dla mnie trochę zaporowa, a i ta moc chyba nie będzie mi potrzebna.\n#60 05 Lut 2015 20:43\nJa bym proponował jednak posłuchać tych zestawów o których rozmawiamy. Według mnie, w 13 metrach z Premium powinno być dobrze.\nPodobne tematy Pioneer A-30 + Pioneer PD-10 + Taga Harmony TAV-606F v.3 - jakie okablowanie ?\njaki wzmacniacz do TAGA Harmony TAV-606F v.3\nWitam chciałbym zakupić TAGA Harmony TAV-606F v.3 z tego sklepu niestety linu nie mogę zamieścić więc napiszę redcoon.pl zakładka sprzęt rtv głośn... (5)\nWitam, po kilku dniach rozmów o doborze nagłośnienia do domu w salnie 30m2 i rozmyślania o wyborze estradówki aktywnej lub Reloop Active PA Set 700 os... (21)\nNie. Wszystkie ustawienia są manualne. Mogę jeden wtyk RCA kabla Y umieścić w wejściu SUb w subie a drugi w wyjściu na subwoofer w ampli?? Czy pogorsz... (3)


Kennel + Schmenger ONO Baleriny schwarz/weiß - Baleriny bez pięty - MODA360\nPrezentowany produkt Kennel + Schmenger ONO Baleriny schwarz/weiß - był do kupienia w Zalando. Szukasz obuwia, które zaoferuje Ci wygodę na co dzień? Jeśli tak jest, wybierz baleriny bez pięty. To buty, które będziesz ubóstwiać, ciesząc się ich designem bez względu na okazję. Baleriny bez pięty fenomenalnie zaprezentują się wiosną, jak i w okresie jesiennym... więcej »\nPrezentowany produkt Kennel + Schmenger ONO Baleriny schwarz/weiß - był do kupienia w Zalando. Szukasz obuwia, które zaoferuje Ci wygodę na co dzień? Jeśli tak jest, wybierz baleriny bez pięty. To buty, które będziesz ubóstwiać, ciesząc się ich designem bez względu na okazję. Baleriny bez pięty fenomenalnie zaprezentują się wiosną, jak i w okresie jesiennym. Zdecyduj się na nie zatem zawsze, jeżeli zamarzysz, aby wykreować nietuzinkową kreację. Kennel + Schmenger to gwarancja świetnej jakości we wszystkich momentach. Postaw zatem na Kennel + Schmenger ONO Baleriny schwarz/weiß i odkryj nową jakość! Sprawdź specyfikację:\nKennel + Schmenger ONO Baleriny schwarz/weiß, materiał zewnętrzny: skóra, materiał wewnętrzny: skóra, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra,.\nKennel + Schmenger ONO Baleriny schwarz/weiß to kwintesencja doskonałej jakości produkcji, nowoczesnych materiałów, jak również doskonałego wykonania. Kupując takiego rodzaju produkt proponowany przez markę Kennel + Schmenger, masz ponadto gwarancję wzornictwa zgodnego z najnowszymi trendami. Jeśli więc W Twojej szafie brakuje nowych butów, nadgoń zaległości i zakup taki fason już dziś!\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii na temat Baleriny bez pięty Kennel + Schmenger ONO Baleriny schwarz/weiß


Showing results for tags 'Audeze'. - forum.mp3store.pl\n[S] Audeze LCD-i4 + gratisy\neuter posted a topic in Archiwum - Komis Sprzedam\nAudeze LCD-i4 Postanowiłem sprzedać swoje LCD-i4. Słuchawki w stanie wizualnym idealnym, w 100% sprawne technicznie. Zakupione bezpośrednio od Audeze pod koniec 2018 r. (B-Stock). W zestawie jest wszystko, co oferuje producent, czyli: kabel 3,5mm oraz kabel lightning Cipher, oryginalne opakowanie, karta z gwarancją Audeze i instrukcje, zausznice i tipsy (kompletne), skórzane etui, klips. Dodatkowo gratis: - kabel Cipher Bluetooth - nowy, o wartości rynkowej 449 zł - Audeze Accessory Kit - https://www.audeze.com/products/isine-accessory-kit, nowy i kompletny zestaw o wartości rynkowej 125 zł Dostępne również na Allegro: https://allegro.pl/oferta/audeze-lcd-i4-komplet-accesory-kit-cipher-bt-10680852532 Cena forumowa:xxzł, wysyłka gratis -------------------------------------------- MOJE KOMENTARZE Z POPRZEDNICH TRANSAKCJI SĄ DOSTĘPNE TUTAJ: https://forum.mp3store.pl/topic/158019-euter/?tab=comments#comment-1568079 --------------------------------------------\nAudeze LCD2 Classic "Budżetowy" high end.\nLCD 2 Classic zostały ocenione z perspektywy osoby która nie miała do czynienia ze słuchawkami od Audeze prawie wcale. Klasyczna mała czarna. Audeze stworzyło piękne słuchawki, miło na nie patrzeć. Czarna kolorystyka, czarny mat, z delikatną fakturą na niektórych elementach tworzą razem świetny efekt. Wyglądają solidnie, materiały też są solidne. Ich ciężar również napawa optymizmem. Nie wydają się tak delikatne jak wyższe modele od Audeze, macałem tylko na meetach. Kawał dobrze wykonanego sprzętu. Nie ma się czego czepiać poza bardzo drobnymi brakami w czarnym wykończeniu. Niby karton, w który zostały opakowane, ma podkreślać ich “taniość” oraz brak akcesoriów, ale wiele tańszych sprzętów bardziej dba o nasze emocje podczas rozpakowywania pudełek. Mimo ich ciężaru, około 550g, są to bardzo wygodne słuchawki, tylko grawitacja może przeszkadzać na dłuższą metę. Szeroka dziurkowana opaska oraz bardzo dobre, głębokie i miękkie pady sprawiają że komfort noszenia jest wysoki. Regulacja chodzi z wyraźnym oporem, nic nie skrzypi, a cały pałąk jest bardzo dobrze spasowany. Dołączony kabelek pleciony z połyskiem wykończony, zakończony wtykiem 6,3 cala. Wtyki do muszli standardowe dla producenta. Tutaj też nie ma się do czego przyczepić. Nie plącze się specjalnie i szybko się rozprostował. Mr.Speakers ze swoim “dum” przewodem powinien się czegoś nauczyć. LCD2C "Budżetowy" high end. Wrażenie robi rozmiar fali powietrza w pionie oraz to, że dźwięk ma chwilkę by do nas dotrzeć. Mimo że scena jest mała, daje to dobry efekt który pomaga. Muzyka nas otacza, ciągle tylko dobre stereo, z okazjonalnymi rozciągnięciami planu i efektem 3d. Holografia tylko dobra. Główne źródła lewo, prawo, przed nami i trochę z tył. Pomiędzy wspomnianymi stronami od których dobiegają nuty, dużo się nie dzieje, ale nie mamy wrażenia że coś tracimy. Bas z bardzo dobrą kontrolą, głównie ten ze środkowego i wyższego zakresu. Dobrze wypełniony całkiem zróżnicowany, ale tego z samego dołu mało. Nie dominuje, tylko wprowadza przyjemne ciepło z delikatną podstawa do linii melodycznej. Ilość mięsa nie przesadzona. Średnica moim zdaniem to najlepsze co mają do zaoferowania te słuchawki. Świetnie współgra z wyważonym melodycznym basem, a wspomniany efekt, że dźwięk ma chwilkę by do nas dotrzeć sprawia, że jest to najprzyjemniejsze pasmo w odbiorze w tych słuchawkach. Ogólna dynamika i mikro-dynamika jest więcej niż zadowalająca. Damski wokal trochę bardziej oddalony niż męskie głosy. Wysokie dobrej jakości, czyste, wygładzone z dobrym detalem. Nieco ocieplone. Niestety obcięte na samych wyżynach. Dla mnie mogłyby grać większą rolę w tych słuchawkach. Nawet kilka razy przeszły mnie ciarki przez te słuchawki, czyli całościowo się udało. Można im wytknąć pewne braki, ale miłośnicy Audeze powinni być zadowoleni. LCD2C grają na podobnej wysokiej jakości prawie wszystko. Nie są mocno wrażliwe na słabe realizacje, ale w obrębie jednego gatunku muzycznego, była relacja “hate/love”. Najprzyjemniej słuchało mi się na Classicach New Retro Wave, Synthwave, a Blade Runner 2049 Soundtrack zabrzmiał fenomenalnie. Gorzej metal, ciężki rock. Tu bywają za wolne, za gładkie i ciepłe. Jazz, Blues, lata 60-80 to jest, taką muzykę powinno się z nimi parować. Po za tym Nina Simone zmysłowo i blisko oraz klasyki od The Doors to jest to. Pora trochę ponarzekać. W LCD2C brakowało mi przede wszystkim detalu. Nie ma go mało, ale to nie jest jeszcze to. Trudno się słucha ulubionych utworów i czuć, że czegoś Ci brakuje. Szczególnie w wyższych partiach potrafią uciec. Drugą rzeczą, której mogło by być więcej, była przestrzeń. Czasami dźwięki potrafiły się zbić w całość, znów na wysokich było to najwyraźniej słyszalne, a lepsza scena, przestrzeń i troszkę powietrza by nie zaszkodziło. Gdyby nie miały wspomnianych przeze mnie braków, moich braków i zachowały swój charakter Audeze pozamiatały by konkurencje w “low high end”. Jedna poważna wada to “zcementowane” pady ze słuchawkami, druga mająca znaczenia dla niektórych domowników to, żę LCD2C grają jak głośniki. Jeśli my słuchamy to inni też. Jak chcesz to potrafisz. O LCD2C można powiedzieć, że są to przełomowe dla producenta słuchawki. Grające swoją sygnaturą ze szkoły Audeze. Ciemne, przyjemne i muzykalne. Z przyzwoitą sceną i poprawny obrazowaniem sceny muzycznej. Stosunek cena/jakość, jak na dzisiejsze realia rynku audio, też jest przyzwoity. Pokazano tym modelem, że można lepiej, można dużo poprawić w sferze ergonomii i jakości budowy, zachować swoje “Ja”, a na koniec dać w miarę rozsądną cenę. Nie są to wyczynowe słuchawki, ale są cholernie rasowe. W sumie to można je kupić dla samego wyglądu. W skrócie, jest to bardzo dobry sprzęt do słuchania muzyki. Teraz pytanie, na ile produkcja LCD2C jest powtarzalna, czy jest wyraźna różnica między poszczególnymi sztukami. Historia lubi się powtarzać, oby nie.\nhttps://www.audeze.com/products/lcd-1 Open Circumaural Reference Headphone The LCD-1 has been meticulously engineered for reference quality sound that will appeal to even the most discerning audiophile ear. Featuring Audeze’s renowned planar magnetic technology within an open-circumaural, foldable and light-weight design, the LCD-1 delivers premium audio in a comfortable and travel-friendly package perfect for mixing, mastering and audiophile listening. Features: Enhanced transparency and sound stage - Open Circumaural Design Incredibly wide dynamic range - 90mm Over-Ear Planar Drivers Unparalleled sonic detail and accuracy - Ultra-thin Uniforce™ Diaphragms Powerful sound and efficiency - Fluxor™ Magnets Deep rich bass with low audible distortion - Fazor Wave Guides Light-weight construction with robust memory foam ear pads and headband for extended comfort during long listening sessions Robust foldable design, perfect for mixing on the go 3.5mm premium braided cable for tangle-free connection, with reversible headphone connectors for ease of setup 1/4'' adapter included Memory foam, genuine lambskin leather earpads Designed and built in the USA with imported and US made parts What's included? 2m 3.5mm to dual 3.5mm cable with reversible connectors 3.5mm to 6.35mm adapter Zippered travel case Certificate of Authenticity Specifications Style Over-ear, open-circumaural Transducer type Planar Magnetic Magnetic structure Single-sided Fluxor™ magnet array Phase management Fazor Magnet type Neodymium N50 Diaphragm type Ultra-thin Uniforce™ Transducer size 90 mm Maximum power handling 5W RMS Maximum SPL >120dB Frequency response 10Hz - 50KHz THD <0.1% @ 100dB Impedance 16 ohms Sensitivity 99 dB/1mW (at Drum Reference Point) Ear Pads Memory foam, genuine lambskin leather Weight 250g\n[SPRZEDANE] [S] Audeze Sine (+ kabelki 3,5 mm i lighting)\nWitam, na sprzedaż mam słuchawki Audeze Sine. Słuchawki kupione na tym forum. Słuchawek chyba nie trzeba przedstawiać, jeśli tak to zapraszam do wątku o słuchawkach planarnych link. Słuchaweczki są pełni sprawne, stan db+/bdb. W komplecie jest z kabelka 3,5 mm także kabelek ze złączem lighting do iPhone – i gra to całkiem dobrze już z telefonu. W zestawie to, co sklepowo czyli: - słuchawki Audeze Sine - kabelek 3,5 mm - kabelek lighting z dac/amp do iPhona - instrukcje Cena to 840 PLN (KW wliczone) Komentarze do moich transakcji tutaj w razie pytań proszę o kontakt. Zapraszam!\n[SPRZEDANE] Audeze LCD2C\nKupione w grudniu 2018 w TopHiFi. Stan idealny, pełen zestaw + dowód zakupu. Możliwy odbiór osobisty w Warszawie. 1700zł + KW\n[SPRZEDANE] [S] Audeze Sine\nCzas coś zmienić, więc pod młotek idą bardzo cenione przeze mnie Sine. Same słuchawki kupione w warszawskim mp3 store pod koniec grudnia 2016. Stan bardzo dobry, minimalne odpryski lakieru na metalowych elementach (chyba nie do uniknięcia w tym modelu). W zestawie: - pady wokółuszne VesperAudio w stanie idealnym (fabryczne oczywiście też są); - kabel zbalansowany 2,5mm (miedź) autorstwa Jimmiego Dragona (fabryczny naturalnie jest); - reszta zestawu - pudełko, futerał, papiery. Do tego dorzucam Fiio E06 - fajna rzecz, gdy chcemy używać ich mobilnie np. z telefonem (bo bez wzmocnienia zagrają chudo i licho). Cena: 1000zł (wysyłka kurierem DPD w cenie)\n[KUPIONE] Audeze LCD-2F\noctavarium posted a topic in Archiwum - Komis Kupię\nKupię Audeze LCD-2F w stanie co najmniej dobrym.\n[SPRZEDANE] [S] Sprzedam pady over-ear do Audeze Sine\nPady wokółuszne (over-ear) z Białorusi (Vesper Audio). Wykończenie skóra + alcantara. Ręcznie szyte na wymiar Sine. Praktycznie nieużywane bo przerzuciłem się na Ethery C Flow. Zdjęcia: https://goo.gl/photos/N4aKSXTNZTcNwsqE8 https://goo.gl/photos/HrXB9KPFKs1VM9zC7 Cena: 230 zł.\n[SPRZEDANE] [S] Kabel + przejściówka Audeze\nNa sprzedaż: 1)Przejściówka jack 6,3=>3,5, oryginalna Audeze, stan idealny, używana max 3x. Cena 30zł 2) Kabel z Audeze LCD-X. Pasuje również do LCD-2/3/XC. Stan bdb, zakończony dużym jackiem 6.3. Cena 70zł Możliwy odbiór osobisty w Krakowie.\n[SPRZEDANE] [S] Audeze LCD-X\nSprzedam Audeze LCD-X. Jestem drugim właścicielem, kupione w PL od ForzaAudio. Stan słuchawek oceniam na bdb, wyglądają na bardzo zadbane. W zestawie pancerny kufer, dokumenty, fabryczny kabel, przejściówka + dodatkowo robiony na zamówienie solidny kabel o długości 2m. Cena: 4000zł, możliwy odbiór osobisty w Krakowie lub ubezpieczona wysyłka kurierem DPD. Mogę przyjąć w rozliczeniu jakieś inne słuchawki. Bierzcie, nie zastanawiajcie się na ebayu jak patrzyłem, to aukcje kończą się na około 4800zł jak się tutaj nie sprzedadzą, to chyba założę tam konto\nRecenzja Audeze LCD-4\nMam doskonałą świadomość faktu, iż recenzowane słuchawki to prawdziwa ekstraklasa cenowa. Fakt ten objawiać się może m.in. dostaniem przez recenzującego albo białej gorączki na ich punkcie i niekontrolowanej tendencji do szukania w sobie poety romantycznego, aby opisać je wszystkimi możliwymi przymiotnikami, z których potem celowo kompletnie nic nie wynika, albo chorobliwie promować własny sprzęt jego kosztem, aby nie stracić prestiżu w towarzystwie, a przy tym forsować tezy, których być może słuchawkom tym mimo wszystko obiektywnie udaje się unikać. Dlatego jak zawsze starałem się pisać obszernie, ale do bólu szczerze i zgodnie ze swoim własnym rzeczy postrzeganiem, aby słuchawki porządnie naszkicować tak od strony czysto technicznej, jak i subiektywnej, mając nadzieję że z tak postawionego zadania udało mi się wywiązać akuratnie i rzetelnie. http://www.audiofanatyk.pl/recenzja-sluchawek-audeze-lcd-4/


Saara (rzeka) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nTen artykuł dotyczy rzeki, prawego dopływu Mozeli. Zobacz też: inne znaczenia.\nMeandry Saary koło Mettlach\nFrancja (Grand Est)\n~800 m n.p.m.\n48°32′05″N 7°09′58″E/48,534722 7,166111\n49°42′05″N 6°34′12″E/49,701389 6,570000\nSaara (fr. Sarre, niem. Saar) – rzeka we Francji i Niemczech. Długość – 246 km, powierzchnia zlewni – 7,3 tys. km². Prawy dopływ Mozeli.\nŹródła Saary znajdują się w Alzacji w północnych Wogezach. Płynie przez wschodnią Lotaryngię, w środkowym biegu meandruje poprzez Zagłębie Saary. Koło Konz wpada do Mozeli.\nJest połączona Kanałem Węglowym Saary o długości 63 km z Kanałem Marna-Ren. Rzeka ta jest żeglowna od miasta Sarreguemines. Na odcinku od Saarbrücken do ujścia rzeka jest żeglowna dla barek o długości do 190 m i intensywnie wykorzystywana do transportu, a powyżej Saarbrücken rzeka i Kanał Węglowy Saary są żeglowne tylko dla małych jednostek z uwagi na wielkość śluz i wykorzystywane prawie wyłącznie do ruchu turystycznego.\nNad Saarą w Völklingen znajduje się wpisana w 1994 roku na listę światowego dziedzictwa kulturalnego UNESCO dobrze zachowana huta żelaza z przełomu XIX i XX w. W rejonie miejscowości Mettlach rzeka tworzy malownicze meandry między górami, rejon ten jest w związku z tym atrakcyjny turystycznie, a rzeka wykorzystywana jako wodny szlak krajobrazowy, którego nie zniekształciły również kilkunastometrowe zapory wodne ze śluzami w Mettlach i Serrig. Począwszy od rejonu Serrig do ujścia w dolinie rzeki znajdują się liczne winnice: najważniejszym ośrodkiem winiarskim jest tu Saarburg, a wina zaliczane są do grupy win mozelskich.\nMiasta nad Saarą[edytuj | edytuj kod]\nVIAF: 235477065, 15144647633626243228\nStore Norske leksikon: Saar\nVisuotinė lietuvių enciklopedija: saar\nRzeki w Nadrenii-Palatynacie\nRzeki w Saarze\nRzeki w departamencie Mozela\nRzeki w departamencie Dolny Ren\nTę stronę ostatnio edytowano 31 paź 2020, 16:42.


Informacje o ruchu Shanklin dzisiaj - ruch drogowy w czasie rzeczywistym - ViaMichelin\nViaMichelin oferuje aktualizowane na bieżąco informacje o ruchu drogowym w okolicy Shanklin: wypadki, korki, zamknięte drogi w okolicy Shanklin. ViaMichelin: bieżące informacje, które pomogą Ci lepiej zaplanować trasę.\nCzy moja trasa ViaMichelin do, z lub przez Shanklin uwzględnia warunki ruchu drogowego w Shanklin\nJakie rodzaje zdarzeń drogowych wskazuje ViaMichelin dla Shanklin\nViaMichelin dostarcza szczegółowych informacji o wydarzeniach, które mogą mieć wpływ na ruch w Shanklin: zamknięcia dróg, ograniczenia pasów ruchu, wypadki, roboty, wydarzenia specjalne (np. imprezy publiczne). Łatwo zrozumiałe piktogramy są wyświetlane na mapie. Poza tym warunki drogowe (zielony: ruch płynny, czerwony: korki, pomarańczowy: spowolnienie, czarny: droga zamknięta) są dostępne na mapie.\nCzy ViaMichelin oferuje nawigację GPS z ruchem w czasie rzeczywistym z lub do Shanklin


W domach ze szkła nie ma wolnej miłości - recenzja filmu "Człowiek z magicznym pudełkiem" - Pełna Sala\n7 kwietnia 2021 20 października 2017 przez Grzegorz Narożny\nScience-fiction jest w polskim kinie zdecydowanie towarem deficytowym. Bodo Kox, który zjadł zęby na filmach offowych, postanowił zmienić ten stan rzeczy. Swoim drugim pełnym metrażem próbuje udowodnić, że Warszawa A.D. 2030 to wielce nieprzyjazne miejsce, w którym miłość to zbrodnia, a prywatność nie istnieje. Nic nowego?\nTaka wizja niedalekiej przyszłości nosi znamiona orwellowskiej dystopii, zawieszonej między technologicznym rajem i drapaczami chmur, a obdrapanymi murami i rupieciami sprzed wojny. Granicą dzielącą oba te światy jest Wisła. To właśnie przez nią, niczym przez Styks przeprawia się główny bohater Adam (Piotr Polak). Sprawia wrażenie skonfundowanego, podobnie jak widz, szybko jednak zdoła się zaaklimatyzować. Znajduje pracę jako woźny na ostatnich piętrach jednego z najwyższych budynków w stolicy i zamieszkuje w starej kamienicy, o której zapomniał czas. W pracy nawiązuje znajomość z Gorią (Olga Bołądź), wysoko postawioną pracownicą korporacji. Punktem wyjścia tej relacji jest wzajemna seksualna fascynacja, stopniowo przeradzająca się w miłość. Przy okazji stare, lampowe radio, znalezione w mieszkaniu okazuje się tytułowym magicznym pudełkiem o przedziwnych właściwościach. Dzięki niemu możliwe jest cofnięcie się w czasie do lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku, z czym wiąże się pewna tajemnica.\nMoje pierwsze skojarzenia po zetknięciu się ze światem przedstawionym, to twórczość Piotra Szuklina, nestora rodzimych filmów spod znaku fantastyki naukowej. Jego dzieła przytłaczały ponurą wizją oraz mniej lub bardziej bezpośrednio uderzały w ówczesną władzę. Kox także tworzy dosadną paralelę między opresyjną, faszystowską władzą przyszłości, a obecnym polskim rządem. Agenci bezpieki, kiedy nie śledzą głównych bohaterów, klęczą pod krzyżem, a ich szefowa nosi rzucającą się w oczy broszkę. Reżyser miewa problemy z subtelnością, zarówno przy kreowaniu świata, jak i przy pisaniu niektórych dialogów.\nNie ma za to ambicji wymyślania koła na nowo i chętnie cytuje bardziej doświadczonych kolegów po fachu. Oprócz wspomnianego Szulkina, przytaczane są tu sceny z takich evergreenów jak „Podziemny krąg” Davida Finchera, a w zdjęciach i scenografii widać między innymi inspirację „Matrixem” i wizualną stroną „Blade Runnera”, a co za tym idzie kinem noir. Nawet główny bohater z czasem chodzi w prochowcu i kapeluszu. Komponuje się to z rzeczywistością , w której przyszłość i przeszłość wzajemnie się przenikają. Kox na spotkaniu po seansie powiedział, że film pierwotnie miał być zrealizowany w czerni i bieli oraz jeszcze wyraźniej podkreślać jego fascynacje czarnym kinem. Trochę żałuję, że wyszło inaczej, choć i tak sporo z tego zostało, nie tylko pod kątem zdjęć. W filmie czuć tęsknotę za klasycznymi postaciami budowanymi na wzór cynicznych twardzieli o gołębim sercu. Archetyp ten zostaje zobrazowany bardzo przewrotnie, gdyż to bohaterka Olgi Bołądź staje się Humphreyem Bogartem w spódnicy (przy okazji, za projekty futurystycznych kostiumów należą się brawa), a jej ekranowy partner męskim odpowiednikiem damy w opałach. Właśnie tutaj czasem wychodzi wspomniany brak wyczucia, bo niektóre kwestie Gorii sprawiają wrażenie, jakby aktorka nie opuściła jeszcze planu „Botoksu” Patryka Vegi. Na szczęście dominują te bardziej błyskotliwe.\nNie należy jednak rozpatrywać „Człowieka z magicznym pudełkiem” jako czystego sci-fi. Cała otoczka to tylko fundament pod owy wątek romantyczny i to on z czasem wysuwa się na pierwszy plan. Jeśli mam czerpać przyjemność z oglądania romansów, to bardzo chętnie w takim nieszablonowym wydaniu. W połączeniu z wątkiem przenoszenia się w czasie za pomocą starego radia, odnajduję tu lekką nutkę szaleństwa rodem z filmów Jonze’a czy Gondry’ego ze scenariuszami Charliego Kaufmana. Szkoda, że to jedynie przebłyski. Żałuję też, że nie poświęcono większej uwagi drugiemu planowi czasowemu, czyli epoce stalinowskiej. Twórca chciał złapać kilka srok za ogon, przez to żaden potencjalnie ciekawy pomysł nie wybrzmiewa należycie.\nDa się zauważyć, że Bodo Kox nie do końca pewnie czuje się w temacie fantastyki i musi podpierać się cudzymi pomysłami, ale doceniam, że szczerze potrafi opowiadać o miłości. Nie tylko tej rodzącej się między bohaterami, będącej panaceum na wszelkie problemy, ale też tej wyrażającej tęsknotę do czasów, które minęły. W końcu nie bez powodu przywoływane są szlagiery Mieczysława Fogga, ciekawie wybrzmiewa „Krakowski spleen” Manaamu, a radio to najlepszy nośnik pamięci.\nTwórcy: Bodo Kox\nWystępują: Piotr Polak, Olga Bołądź, Sebastian Stankiewicz i inni\nKategorie Recenzje, Warszawski Festiwal Filmowy Tagi Bodo Kox, kino polskie, Olga Bołądź, romans, science fiction Zobacz wpisy


laptop do nauki 2500 zł\nAktualny czas: 22.01.2022, 11:10 Witaj! Logowanie Rejestracja\n13.11.2021, 18:16 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 13.11.2021, 20:30 przez dzeyboss.) laptop do nauki 2500 zł\npotrzebuję laptop w budżecie do około 2500zł. Będzie wykorzystywany głównie do nauki, filmy czasem jakieś starsze gry. Wielkość jaka mnie interesuje to 15.6 cala lub 14 cali. Może macie coś godnego uwagi ?\nlaptop bez systemu.\n13.11.2021, 23:22 RE: laptop do nauki 2500 zł\nW RTVEuroAGD masz teraz promocje na laptopy np coś takiego :\n15cali ips matowy 8 rdzeniowy procesor Ryzen 8GB ram 512GB dysku możliwość rozszerzenia do 32GB plastikowa obudowa .\nJeśli preferujesz lepszą obudowę kosztem wydajności i wielkości matrycy .\nAluminiowa obudowa i pokrywa matryca 14 cali IPS matowy 6 rdzeniowy Ryzen 8GB ram wlutowany ( nie wymienisz nie dołożysz ) 512GB SSD . Uprzedzając pytanie różnicy między 6 rdzeniowym Ryzenem a 8 przy twoich zastosowaniach nie odczujesz . Jeśli starsze gry to tylko Ryzeny bo mają całkowicie przyzwoite grafiki zintegrowane\nR5 4500u :\nOczywiście te testy traktuj poglądowo ilość FPS może ulec zmianie w zależności od wielu czynników ilości ram wersji sterownika itp .\nPromocja ograniczona czasowo i do wyczerpania zapasów nie odpowiadam jeśli towar się sprzeda .\n14.11.2021, 12:45 RE: laptop do nauki 2500 zł\nA 15.6 cala pokroju tego Acera znajdzie się ?\n14.11.2021, 13:21 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.11.2021, 13:21 przez pieterman09.) RE: laptop do nauki 2500 zł\nnie , w tej kasie coś kosztem czegoś . Ja bym na 14 cali nie narzekał\n14.11.2021, 13:31 RE: laptop do nauki 2500 zł\nZa te pieniądze ? Czarno to widzę chyba że jakiś outlet pokroju Acer Aspire 5 15,6"/Ryzen5/8GB/512GB/Win10\nAluminiowa pokrywa matrycy 6 rdzeniowy ryzen matryca matowa IPS 1 slot na ram 512 GB SSD win 10 w zestawie . Nie widzę wersji bez systemu :\nCena wacha się od 2600 zł do 2800 zł w pewniejszych sklepach ,\nMusisz sobie zdać sprawę że 2500 zł to nie jest ogromny budżet na laptopa 15,6 z przyzwoitą matrycą przyzwoitej wydajności gdzieś oszczędności będą poczynione i będą to laptopy raczej BARDZO budżetowe . albo wykonanie kosztem wydajności .\n14.11.2021, 15:23 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 14.11.2021, 22:49 przez admin.) RE: laptop do nauki 2500 zł\nDobra to możemy trochę podnieść budżet. Jeszcze znalazłem tego della\nDell Inspiron 5505 Ryzen 5 4500U/8GB/512/Win10\nJak on się ma do Acera powyżej 15.6 cala\nLub ten ? Trochę tańszy\nadmin: Linkowanie do sklepów internetowych jest zabronione w dziale Sprzęt. Linki do Allegro muszą być ukryte.\n14.11.2021, 17:52 RE: laptop do nauki 2500 zł\nTen Dell jest ok ale jak widać droższy . Kupowanie na allegro od firm typu "krzak " na własną odpowiedzialność .\nW komputroniku powyższego Acera 5 w wersji z Ryzenem 5500U czyli nowszym i trochę mocniejszym od R5 4500u masz za 2550 zł z darmową dostawą uważam że to dobra oferta niestety Acer tylko częściowo aluminiowy .\nLepsze to już tak okolice właśnie 2800-3000 zł mówię tu o wykonaniu nie koniecznie wydajności kwestia ile chcesz dokładać .\n15.11.2021, 22:36 RE: laptop do nauki 2500 zł\nAktualnie w dobrej cenie, model budżetowy lecz z wydajnym 6 rdzeniowym procesorem AMD i matrycą IPS. Dodatkowo jest system w cenie.\nZ lepszym wykonaniem wyposażeniem seria Pavilion, lecz tylko z 8 GB ram\nHP Pavilion 15 Ryzen 5-5500/8GB/512/Win11 Silver\n19.11.2021, 19:46 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 20.11.2021, 00:16 przez admin.) RE: laptop do nauki 2500 zł\nWitam, budżet na loptop trochę urósł znalazłem coś takiego\njest on wart swojej ceny ?\n20.11.2021, 14:52 RE: laptop do nauki 2500 zł\nJeśli do gier to Ryzen lepszy ma mocniejszą grafikę zintegrowaną i więcej rdzeni to jednak w grach robi .\nPodobne wątki (laptop do nauki 2500 zł)\nLaptop do nauki do 1700 zł p3p3 4 1122 12.09.2021, 11:56


Jak obchodzimy Święto Niepodległości\nJak obchodziliśmy Święto Niepodległości?\n11 listopada 1918 roku to przełomowa data w dziejach Europy, ale przede wszystkim w dziejach narodu polskiego, która szczególnie skłania nas do przypominania losów Ojczyzny i wyrażania szacunku Tym, którzy podjęli wyzwanie historii, potrafili walczyć, zorganizować i obronić państwo polskie. W tym roku obchodzimy 96 rocznicę upamiętniającą tamte wydarzenia. Jak co roku Szkoła Podstawowa nr 1 w Ornecie włączyła się w przygotowania Narodowego Święta Niepodległości, które staramy się obchodzić niezwykle uroczyście. Zobowiązuje nas do tego i Patron Szkoły, i Dąb Katyński poświęcony pamięci policjanta Józefa Mordala, a także przekazany naszej Szkole - Sztandar Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych.\nObchody święta niepodległości w naszym mieście rozpoczęliśmy 7 listopada 2014 roku uroczystą akademią pod tytułem” Bohaterowie Niepodległości. Uroczystość, która odbyła się w Miejskim Domu Kultury rozpoczęliśmy odśpiewaniem hymnu państwowego. Odbyło się to w podniosłej atmosferze w obecności Sztandarów, przy niezwykle pięknej scenografii. W pierwszej części uczniowie naszej szkoły poprzez piękne teksty literackie ukazali rodzącą się niepodległość oraz szczególne dokonania komendanta Legionów Polskich, Naczelnika Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Józefa Piłsudskiego oraz innych polityków. W drugiej zaś części uczniowie prezentowali postać jednego z największych bohaterów narodowych najnowszej historii Polski i jednego z najodważniejszych żołnierzy II wojny światowej , ochotnika do Auschwitz - rotmistrza Witolda Pileckiego. Walczył on w obronie Polski tak wytrwale, że komunistom nie wystarczyło samo zabicie go. Chcieli również, aby cała pamięć o Pileckim zaginęła i prawie im się to udało . Witold Pilecki postanowił dobrowolnie pójść do Oświęcimia, aby sprawdzić, co się w nim dzieje i czy można więźniom jakoś pomóc. Przygotował pierwszy na świecie raport o hitlerowskim ludobójstwie, przekazany na Zachód.\nTo imię i nazwisko winno znać każde dziecko,\nprzypomnijmy, o Rotmistrzu trzeba dać świadectwo.\nOn ośmieszył hitlerowców brawurową swą ucieczką,\nOn za Polskę walczył z armią bolszewicką i niemiecką,\n„Gdyby nie stawiano nam za wzór świętych i bohaterów, to nie mielibyśmy żadnych autorytetów, żadnych punktów odniesienia. Jeśli przestaniemy dbać o ich pamięć , zapominać o nich, przestaniemy być również godnymi do czegokolwiek i staniemy się nikim” to słowa uczennicy.\nMontaż przeplatany był pieśniami legionowymi w wykonaniu chóru szkolnego. Publiczności szczególnie podobały się pieśni „Rozkwitały pąki białych róż”, „Dnia 1 września”, „Pieśń o Rotmistrzu Pileckim” oraz „Modlitwa o wschodzie słońca” wykonane solo. Pięknie wybrzmiały wiersze szczególnie „Niepodległość”, czy „Piłsudski”, a w tle słychać było utwory Szopena, „który w tę noc w listopadzie swoje ręce z marmuru na klawiszach kładzie i gra.”\nGościliśmy przedstawicieli prawie wszystkich orneckich instytucji, Mieszkańców oraz Rodziców Uczniów i przedstawicieli społeczności uczniowskiej ze wszystkich szkół z terenu gminy. Przyjemną niespodzianką był przyjazd całej klasy ze Szkoły Podstawowej w Bażynach. Słowami Pileckiego „Kochajcie ojczystą ziemię. Kochajcie swoją świętą wiarę, tradycję własnego Narodu. Wyrośnijcie na ludzi honoru, zawsze wierni uznanym przez siebie najwyższym wartościom, którym trzeba służyć całym swoim życiem oraz odśpiewaniem „Boże coś Polskę” zakończyliśmy uroczystość.\nWystąpili uczniowie z klasy VI a i VI b: Wiktoria Dańczuk, Wojciech Domalewski, Maksymilian Dublanica, Julia Kurczyńska, Zofia Lipska, Angelika Maleszewska, Konrad Perczyński, Małgorzata Radek, Izabella Romańska, Dawid Rumiński.\nChór szkolny pod kierunkiem pana Wiktora Chojnackiego zaprezentował się w składzie: Bigaj Karolina, Maja Bogacka, Julia Dublanica, Dawid Dziurski, Paulina Gargula, Zuzanna Kopka, Agata Kraska, Aleksandra Leks, Klaudia Lipińska, Aleksandra Marciniak, Martyna Modrzejewska, Dominika Piasecka, Paulina Raczkowska, Julita Rynkiewicz, Anna Sadowska, Ewa Tonkowicz, Laura Tryniecka, Paulina Wangin, Natalia Wiśniewska, Wiktoria Wojewódzka\nMontaż słowny przygotowały panie: Anna Doligalska i Barbara Gruszka.\nDekoracje wykonały panie: Grażyna Basałygo i Bogumiła Bobojć.\n11 listopada po mszy św. w intencji Ojczyzny, w Kościele p.w. św. Jana Chrzciciela uczniowie naszej szkoły przedstawili fragmenty uroczystości pt. „Bohaterowie Niepodległości”. Po mszy św. rozpoczął się uroczysty przemarsz na Cmentarz Komunalny do Grobu Nieznanego Żołnierza oraz Pomnika Sybiraków. Organizatorem tej części uroczystości była nasza szkoła. Całość prowadził pan Karol Łasiński. Program składał się z następujących części:\n1.Odśpiewanie hymnu przy akompaniamencie Miejskiej Orkiestry Dętej.\n2. Apel Poległych w wykonaniu Uczniów Szkoły Podstawowej nr 1 w Ornecie.\n3. Recytacja poezji patriotycznej przez panią Bolesławę Kobylińską.\n4. Modlitwa w intencji Ojczyzny prowadzona przez ks. Kanonika Krzysztofa Józefczyka.\n5. Wiązanka melodii patriotycznych w wykonaniu Miejskiej Orkiestry Dętej.\n6. Złożenie kwiatów przez władze miasta i delegacje.\n7. Wystąpienie Burmistrza Ornety Ireneusza Popiela\n8.Wiązanka pieśni patriotycznych w wykonaniu zespołu „Ornecianie”\nOstatnim etapem obchodów niepodległości było „Dyktando niepodległościowe”, do którego przystąpili uczniowie klas IV - VI.


Archiwa: Blog | Strona 413 z 414 | Ryszard Czarnecki\nKORUPCJA W UNII!\nPosted on 3-04-2004 16-01-2019\nGrupa deputowanych do Parlamentu Europejskiego zbiera podpisy pod wnioskiem o odwołanie Komisji Europejskiej! Gdyby ten wniosek postawiono na forum PE, byłby to już czwarty taki przypadek w historii.\nPierwsze dwie próby odwołania władz Unii zakończyły się niepowodzeniem Ale trzecia, przed kilkoma laty, była już skuteczna. Po miażdżących raportach europejskiego “NIK-u”, czyli Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (z siedzibą w Luksemburgu), dotyczących niegospodarności i korupcji Komisji oraz nepotyzmu komisarzy, Parlament Europejski doprowadził do zbiorowej dymisji tego tak bardzo decyzyjnego organu UE. A tak na marginesie: jednym z zarzutów Trybunału wobec Komisji były okoliczności niesprawiedliwego “ukarania” Polski i Węgier nieprzyznaniem identycznej zresztą kwoty 34 mln ECU. Stało się to półtora roku po tym, gdy polskie media i duża część klasy politycznej oskarżyła o sprawy utraty pieniędzy ówczesnego ministra ds. integracji europejskiej, czyli mnie. Komisja Europejska przyznała, że wina leży po stronie Unii. Decyzje w tej sprawie podjęła – jak się okazało – Rada Unii Europejskiej, a nie Komisja. Rada zaś, również przyznając, że grzech fałszywego oskarżenia leży po stronie Brukseli dowodziła, że formalna odpowiedzialność ciąży na Komisji. Zostawmy to jednak, choć cała historia pokazuje, jak bardzo bywa omylna szacowna Unia Europejska.\nPowodem do czwartego w historii eurostruktur wniosku o dymisję jest gigantyczna afera korupcyjna, która od paru miesięcy bulwersuje europejską opinię publiczną. Chodzi o EUROSTAT, czyli unijną agendę, zajmującą się badaniami statystycznymi na wielką skalę na potrzeby władz UE. Okazało się, że w tym organie UE machloje mają niewiarygodny wręcz rozmiar. Część eurodeputowanych zaryczała więc jak ranny łoś. Aby postawić formalnie wniosek o odwołanie Komisji Europejskiej, potrzeba zgromadzić podpisy 10 % deputowanych do PE. W obecnym Parlamencie jest 646 deputowanych, w przyszłym obejmującym reprezentantów już 25 krajów będzie ich więcej – 726, a więc próg ten podniesie się do 72 deputowanych. W chwili, gdy piszę te słowa zebrano już ponad sześćdziesiąt podpisów. Akcja ta jest koordynowana przez frakcję EDD (Europa Demokracji i Różnorodności), na czele której stoi mój dobry znajomy i prawdopodobny partner Jeans Peter Bonde z Danii. Oczywiście cała procedura odwołania komisji Europejskiej jest skomplikowana. Na razie zrobiono pierwszy ważny krok. Wątpię, czy do formalnej dymisji dojdzie – przecież już za dwa miesiące są wybory do Europarlamentu. Akcja ta ma więc gównie wymiar moralny. Pokazuje ona jednak, że UE nie jest wcale taka święta, jak ja malują niektórzy polscy politycy i propagandziści.\nWalcząc z korupcją w Polsce, nie liczmy na to, że po wejściu do UE Bruksela za nas ten problem rozwiąże. Przeciwnie! Sama ma z nią problemy. Nie liczmy więc na cudowne recepty z brukselskiej apteki. Tamtejsi urzędnicy też mają swoje grzechy.\nPosted on 30-03-2004 16-01-2019\nPo pierwszym maja 2004 nastąpią podwyżki cen wielu towarów. Spowodowane będzie to zmianą w systemie podatku VAT i akcyzy. To z kolei spowoduje zwłaszcza wzrost cen żywności oraz kosztów produkcji. Późniejsze podwyżki (w latach 2005 i następnych) to już efekt domina czy też, jak kto woli, “kuli śnieżnej”. Jedne podwyżki nakręcać będą kolejne.\nSpodziewane “unijne” podwyżki nie będą dla Polaków niespodzianka. Aż 75% ankietowanych obywateli RP spodziewa się – i słusznie – wzrostu cen żywności, 61% również zasadnie “oczekuje” wzrostu kosztów obuwia i odzieży. A skoro ludzie podwyżek “oczekują” to stwarza to dogodny klimat, żeby były one większe i dotyczyły dłuższej listy towarów niż wynikałoby to z praw rynku. Podobny efekt nastąpił przy wchodzeniu do strefy euro 12 krajów Unii Europejskiej. Zwłaszcza spektakularne to było we Włoszech, Hiszpanii i Niemczech, gdzie producenci i kupcy wykorzystali ten “europretekst” jako okazję do olbrzymich podwyżek cen. Pamiętam jak przed rokiem mówił mi o tym, oprowadzając po rzymskich sklepach, Zbyszek Boniek.\nCo podrożeje w Polsce? Zwłaszcza żywność: mleko 40%, cukier 35%, pieczywo 10-15%, rośliny oleiste 10-15%. Ale wrosną też ceny energii, opału, czynszów, remontów. Oczywiście będą też obniżki cen. Co potanieje? Samochody luksusowe, niektóre alkohole, kosmetyki, perfumy, tekstylia z Turcji (inne cła!).\nJak widać podwyżki dotyczą towarów, które kupują wszyscy, bo są one potrzebne do przeżycia, obniżki zaś dotyczą tych towarów, na które stać nielicznych. Można więc powiedzieć, że stracą wszyscy a zyskają niektórzy. To jest również z jeden z uroków UE w Polsce…\nPrzestrzegałbym jednak, przed widzeniem naszego akcesu do UE w biało-czarnych barwach, nie będzie tak pięknie i milutko jak obiecywali nam autorzy egzotycznej koalicji “propagandy sukcesu”, (SLD, PSL, Platforma Obywatelska, PiS), ani też tak tragicznie jak wieszczyli skrajni eurosceptycy, którzy nie wierząc we własny naród, przedstawiali Polskę po 01 maja 2004 jako podbitą i całkiem wykorzystana kolonię. Pierwsze lata w Unii, także dzięki podwyżkom cen – będą bardzo ciężkie (na podwyżki limitów produkcyjnych czy dopłat – w przeciwieństwie do podwyżek cen ciężko liczyć) ale nie wszystko jest przesądzone. Trzeba twardo bić się o nasze interesy, nawet zmieniając warunki nieszczęsnego traktatu akcesyjnego podpisanego przez obecny rząd.\nPosted on 26-03-2004 16-01-2019\nJuż gołym okiem widać, że Unia Europejska – wbrew zapewnieniom i obietnicom – nie traktuje nas po partnersku. Dla bogatej Unii, w jej obecnym kształcie (15 państw), jesteśmy nowym, biednym kuzynem, traktowanym z góry i nie dopuszczanym na salony. Bruksela w tej chwili nie dba nawet już o pozory, szczególnie widać to na przykładzie rolnictwa i sektora rolno – spożywczego.\nPolska będzie jednym z trzech największych producentów rolniczych przyszłej, poszerzonej Unii Europejskiej (obok Francji i Hiszpanii). Nasi zachodni partnerzy wiedzą o tym i od dłuższego czasu traktowali polskich rolników jako poważnego konkurenta dla swoich farmerów. Pierwsze oznaki tego widać było jeszcze w Układzie Stowarzyszeniowym miedzy Rzeczypospolitą Polską a Wspólnotami Europejskimi z 1991 roku (ten mało korzystny dla nas Traktat wynegocjowany był m.in. przez dwóch, obecnych liderów Platformy Obywatelskiej Andrzeja Olechowskiego i Jacka Saryusza-Wolskiego). Ale szczególnie widoczne to jest w Traktacie Akcesyjnym z grudnia 2002 roku (Kopenhaga) a ratyfikowanym w kwietniu 2003 roku (Ateny).\nPolska otrzymała generalnie najniższe limity produkcyjne na wyroby rolno – spożywcze. Koronnym, choć jednym z wielu przykładów jest limit produkcji mleka – 240 litrów na głowę mieszkańca rocznie. Taką samą produkcję roczną mieliśmy tuż po zniszczeniach wojennych w 1951 roku! Polska ma najniższe limity w tym obszarze ze wszystkich krajów kandydujących do Unii (w porównaniu z niektórymi aż dwa razy mniej!). Również znacznie bogatsze od nas państwa UE, które mocno dotują swoje rolnictwo, mają te limity zdecydowanie wyższe (w Irlandii sięgać one mogą nawet 1100 litrów na obywatela rocznie). W ostatnich dniach Unia, jednostronnie powołując się na art. 23 nieszczęsnego Traktatu Akcesyjnego (autorstwa polityków SLD i PSL) zdecydowała, że polscy rolnicy nie będą mieli szans na zwiększone dopłaty w takich grupach towarowych jak m.in. masło, mleko w proszku i orzechy, aż po rok 2013. To oczywiście tylko potwierdzenie dyskryminacyjnego dla Polski i innych krajów wchodzących do UE systemu dopłat, który zakłada, że nasi dostaną zaledwie 1 tych dopłat co na Zachodzie. I choć dopłaty te mają stopniowo rosnąć to i tak rosnąć będą one w dużym stopniu… z budżetu państwa polskiego. A to oznacza, że ofiarny, polski podatnik zastąpi Brukselę!\nStratedzy Unii zauważyli olbrzymie, korzystne zmiany w sektorze rolnym w Polsce po 1989 roku. Unowocześnienie gospodarstw rolnych, ich powiększanie oraz większa zdolność konkurencyjna, zdrowsza niż produkowana w UE żywność – to atuty, których przestraszyła się Bruksela. Stąd skuteczne działania ich negocjatorów w celu zarówno zaniżania limitów produkcyjnych w sektorze rolno – spożywczym jak i ustanowienia sytemu dopłat “na otarcie łez” i “resztek z Pańskiego stołu”!!\nSzkoda tylko, że obecny rząd Millera stał się w wielu sprawach pasem transmisyjnym żądań UE wobec Polski. To właśnie pod dyktando Unii, Rada Ministrów RP przedstawiła Sejmowi projekt ustawy uderzający w naszych kupców i producentów, którzy zaczęli gromadzić różne towary, aby je korzystnie, po wyższych cenach sprzedać tuż po 1 maja 2004 (przypomnijmy, że dotyczyło to 200 towarów!). Co prawda posłowie ten brukselsko-warszawski pomysł odrzucili, ale w tej sprawie najbardziej bolesna była postawa naszych władz, które robią to, co narzucą unijni biurokraci.\nJeżeli dziś, ktoś mami polskich rolników, że Unia stanie się dla nich rajem, a oni dostaną (jak przed 30 laty Irlandczycy) dostęp do rynków zbytu UE), to jest po prostu oszustem, albo powinien pisać bajeczki dla dzieci. Choć ja osobiście wolałbym, aby moje dzieci takich bajek nie czytały. Pierwsze lata w UE będą dla wszystkich moich rodaków-rolników bardzo ciężkie. Może nawet najcięższe od czasów zakładania kołchozów w Polsce. Wielu (gospodarstwa poniżej 1 ha) nie dostanie żadnych opłat, inni zderza się z jeszcze większy napływem taniej, bardzo mocno dotowanej żywności z Zachodu. Obecny rząd zachowuje się względem rolników jak dziecko we mgle. Nie stał się, a powinien, ambasadorem polskiego rolnictwa, wobec twardych negocjatorów z UE. Pozostawił ich w dużym stopniu samym sobie. Władze w tym zakresie zastosowały hasło Jurka Owsiaka: “róbta co chceta”. Czas, aby do głosu doszli ludzie, którzy o interes polskiego rolnictwa, ale także rzemiosła, małej i średniej przedsiębiorczości związanej ze wsią i mniejszymi miastami, walczyć będą w sposób zdeterminowany, ale też mądry. I to na różnych poziomach – związku zawodowego, izby rolniczej, lokalnego samorządu a wreszcie rządu i sejmu. Póki co Unia robi co chce. I stwarza fakty dokonane, których konsekwencje ekonomiczne odczuwać będziemy jeszcze nawet za kilkanaście czy kilkadziesiąt lat.\nPosted on 21-03-2004 16-01-2019\n8 dni spędzonych ostatnio w Rzymie przekonało mnie jak elastyczną i mądrą politykę prowadzi IV potęga Unii Europejskiej, jaką jest Republika Włoska. Jeszcze parę lat po II wojnie światowej Włochy dzieliły się na europejskie, północne oraz tkwiące w XIX w, zacofane, Włochy południowe. Jednak Italia, od początku uczestnicząca najpierw w Europejskiej Wspólnocie Węgla i Stali a następnie w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej, kilkadziesiąt lat swojej obecności w eurostrukturach wykorzystała dobrze.\nTakże na stopniowe zacieranie różnic cywilizacyjno-gospodarczych między Włochami “A” i “B”. Służyły temu także spore środki z EWG-UE. Przyznajmy jednak, że nie były one właściwie wykorzystywane i to przez całe 10-lecia. Szczególnie nie radziły sobie z tym południowe “regioni”. Włosi oczywiście popełniali też błędy np. zaniżenie kwot produkcyjnych, na niektóre towary rolnicze jak mleko. Od wielu lat kolejne rządy Republiki Włoskiej usiłowały to “odkręcić”, lecz dusząca się od nadprodukcji żywności Unia Europejska, dotychczas się na to nie zgodziła, a ostatnio nawet ukarała Włochy kilkusetmilionową grzywną – euro- za przekroczenie tych limitów.\nJednak mądrość, elastyczność a nawet przebiegłość Włochów przejawia się nie tylko w kontaktach z UE, której to Italia jest jedną z “matek-założycielek” Szczególnie widoczne to było i jest ostatnio w trakcie przygotowań i samej wojny w Iraku. Początkowo Rzym obok Madrytu i Londynu stworzył proamerykański trójkąt w ramach Unii Europejskiej. Polityka włoska jaskrawo różniła się od niemieckiej czy francuskiej, Premier Silvio Berlusconi otworzył przestrzeń powietrzną dla samolotów US Army, nie ulegając pokusie ani skrajnego antyamerykanizmu(Berlin, Paryż), ale też odmawiając w ostatniej chwili wysłania wojsk nie uległ pokusie odwrotnej – skrajnego proamerykanizmu (Londyn).\nW rezultacie Włosi mają ciastko i jedzą ciastko (żeby zacytować angielskie powiedzenie). Z jednej strony prezydent Bush dalej uważa Rzym za jednego ze swoich największych sojuszników, co jest dla Republiki Włoskiej istotne, zważywszy na znaczące kontakty ekonomiczne z USA i także też ze względu na sporą włoską wspólnotę w samych Stanach Zjednoczonych. Jednak Włochy zapunktowały, w oczach swoich tradycyjnych konkurentów (Niemiec i Francji). Okazały się bardziej “pragmatyczne” i skłonne do kompromisu niż Wielka Brytania.\nTej elastyczności dla dobra własnego narodu Polacy mogą się uczyć od kraju, w którym przed ponad 200 laty powstał polski hymn narodowy.\nPosted on 20-03-2004 16-01-2019\nPolska ma 40 mln mieszkańców – więcej niż wszystkie kraje, które wraz z nami weszły do Unii 1 maja. Jesteśmy szóstym co do liczebności krajem UE liczącej 25 państw. Nasz kraj ma najdłuższy odcinek zewnętrznej granicy Unii (poza Finlandią). To Polska jest dla Europy Zachodniej i Południowej pomostem na Wschód – wielki rynek zbytu i inwestycji. Jesteśmy jednym z najbardziej, mimo wszystko, dynamicznych demograficznie narodów europejskich: 40% młodych Europejczyków wchodzących na europejski rynek pracy to Polacy. Co prawda, Francja ma wyższy przyrost naturalny, ale zawdzięcza to Arabom. Nasi przedsiębiorcy i rolnicy mają wielką zdolność przystosowywania się do każdych warunków – w tym tkwi potencjalna siła polskiej gospodarki.\nTo są polskie atuty. To są silne, polskie karty w grze, która nie jest ani łatwa, ani prosta, ani przyjemna i nazywa się: Unia Europejska. W tej grze szereg państw ma karty znaczone, szereg zmienia reguły gry w trakcie jej trwania. Bywa, że niektórzy wyciągną kartę z rękawa albo ktoś kopnie stolik z niemiecką wprawą. Tym nie mniej Polska, choć ma w talii także sporo blotek (beznadziejny rząd zamieniony na ekipę szukającą poparcia, prezydenta-dandysa, sforę urzędników odgadujących w lot życzenia Brukseli), może szansę odegrać parę zwycięskich partii. Oczywiście jeśli wydeleguje do stolika odpowiednio twardego gracza. Najlepiej z bokserskimi umiejętnościami…\nWierzę w swój Naród. Wierzę w umiejętność przystosowywania się Polaków, do trudnych wyzwań i jeszcze trudniejszych warunków. Możemy słusznie narzekać na złe warunki polskiego członkostwa w UE. Możemy słusznie domagać się rozliczania naszych, pożal się Boże, negocjatorów. Należy jednak mieć wiarę we własnych rodaków. I trzeba widzieć możliwości, jakie będzie miała Polska – o ile będzie sprawnie zarządzana, a nie rozkradana. Wreszcie, trzeba mieć wizję: jakiej Polski pragniemy i w jakiej Europie chcemy być. Europa nie jedno ma imię. Rzeczpospolita powinna chcieć Europy taniej, bez rozdętej brukselskiej administracji, Europy Narodów, Europy Ojczyzn, a nie jednego europejskiego superpaństwa, które jest kagańcem dla niepodległych państw narodowych. Tylko musimy wiedzieć, czego chcemy. Ja wiem!\nIRLANDIA CZYLI PRYMUS\nBardzo często wskazuje się nam Irlandię jako swoistego prymusa spośród krajów, które doszlusowały do Wspólnot Europejskich w ciągu ostatnich 30 lat. “Patrzcie Polacy” – mówili szacowni eurobiurokraci – “uczcie się jak umiejętnie wykorzystywać unijne środki”. To prawda, że “zielona wyspa” umiejętnie wykorzystała swoje funkcjonowanie w EWG (a potem UE) począwszy od 1973 roku. Jednak nie zapominajmy, że ten dzielny naród, który przecież dopiero po II wojnie światowej oderwał się od swojego Wielkiego Brata (czyli Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej) wchodził do eurostruktur na zupełnie innych warunkach niż czyni to przeszło 3 dekady później nasz kraj. No właśnie gdzie podobieństwa a gdzie różnice miedzy nami?\nPodobieństwa wynikają z historii. I my i oni walczyliśmy o niepodległość, i my i oni jesteśmy narodami katolickimi, i my i oni przywiązani jesteśmy do własnej, choćby i trudnej historii. Wreszcie i my i oni nie jesteśmy narodem abstynentów. I na tym podobieństwa się kończą , bo akces Irlandii i akces Polski do – odpowiednio – EWG i Unii to dwa różne światy.\nRepublika Irlandii wchodziła do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej 31 lat temu jako pierwsze, biedny państwo, spora jeszcze przed Grecją, Hiszpanią czy Portugalią. Wchodziła (wraz z Wielką Brytania i Danią) do EWG składającej się z 6 państw (Francji, RFN, Włoch, Belgii, Holandii i Luksemburga). Struktury europejskie były jeszcze wtedy niewielkie, za to bogate i szczodre dla biednej wyspy. Nie było wtedy jeszcze w nich rolniczych krajów południa, bo Ateny, Madryt, Lizbona to europejska melodia dopiero następnej dekady. Nie dziwota więc, że irlandzcy rolnicy uzyskali rzeczywiście szeroki dostęp na rynki zbytu Europy Zachodniej. Stąd fenomen wielokrotnego wzrostu eksportu Irlandii w tyk okresie.\nIrlandczycy w zasadzie od razu uzyskali możliwość legalnej, nie “na czarno” pracy w EWG. Polacy o tym tylko mogą pomarzyć. Irlandczycy wchodzili do Europy zamożnej i w miarę stabilnej mimo nadciągającego wówczas światowego kryzysu naftowego. Polska wmaszerowuje do Europy kryzysu gospodarczego i wyraźnej dekoniunktury.\nIrlandia miała też jeszcze jeden wielki atut, którego poza Maltą nie maja kraje wchodzące do UE w 2004: język angielski jest tam językiem oficjalnym, a to powoduje brak barier komunikacyjnych, przyczyniło się też do większej skuteczności w pozyskiwaniu unijnych dotacji i zagranicznych inwestycji. Gdy chodzi o te ostatnie, to szczególnie istotną rolę odegrała “Irish community” w USA czyli irlandzka emigracja w Ameryce, która nie dość, że lokowała własne oszczędności i inwestycje w Irlandii, to jeszcze jako management wielu amerykańskich firm forsowała lokowanie amerykańskich inwestycji w Europie, właśnie na “Zielonej Wyspie”. Służyły temu najbardziej korzystne w Europie warunki dla inwestorów zewnętrznych. A Polska? Przegrywamy z Węgrami, Czechami a nawet Słowakami, pod względem zachęt dla obcych inwestorów (ale także np. warunków komunikacyjnych). A wbrew propagandowym mitom sprzed Referendum Unijnego – największy napływ inwestycji zagranicznych do Polski jest już za nami, a nie przed nami! Poprzednio w tym miejscu pisałem, że zbyt wysoka cena pracy w Polsce powoduje automatyczne przenoszenie się inwestorów do Azji, gdzie Chińczycy i Hindusi zrobią to samo ale znaczniej taniej.\nNie tylko irlandzcy rolnicy dokonali gospodarczej ekspansji na Europę, także irlandzkie banki. Polskie banki tego nie uczynią, bo prawie w 80% już nie są polskie. Jeszcze dwa elementy: po pierwsze socjotechnika. Irlandczycy dbali, aby nawet najmniejszą unijną dotację maksymalnie nagłośnić, tak aby Bruksela wiedziała jak bardzo jest kochana. A u nas/ Ci sami politycy, którzy rok temu głosowali za wejściem Polski do UE na zasadzie randki w ciemno, nie pytając nawet o warunki, dzisiaj wykrzykują: “Nicea albo śmierć”. Czyli od skrajności w skrajność, od płota do płota.\nDruga zaś sprawa dotyczy umiejętnego podkreślenia prze Irlandię własnego zdania w Unii, i to zarówno w kwestiach stricte politycznych (jak demonstracyjne odrzucenie w pierwszym referendum Traktatu z Nicei), ekonomicznych (zazdrosne utrzymywanie własnej, skutecznej polityki podatkowej i budżetowej) i obyczajowe (art. 40 w Konstytucji Republiki, mówiący o ochronie życia ludzkiego od poczęcia, jako sprawie, która nie może być weryfikowana przez ponadnarodowe, unijne instytucje).\nNależy podziwiać mądrość Irlandczyków, którzy co roku przeznaczają znaczące środki z budżetu na oświatę, szkolnictwo wyższe, rozwój nowoczesnych technologii. To dlatego ten mały kraj jest jednym z dwóch w Europie obok Finlandii o najwyższym procencie młodzieży studiującej na 10 tys. mieszkańców – i także dlatego, jest gospodarczym “tygrysem Europy”.\nTo docenianie nauki ma wymiar nie tylko budżetowy, ale także ustrojowy! W Irlandii jako w jedynym państwie w UE w 60-osobowym senacie, aż 6 miejsc – czyli 10% zagwarantowanych jest dla dwóch największych, irlandzkich uniwersytetów. Wreszcie irlandzki spryt. Przed dwoma laty specjalnie zmieniono granice irlandzkich regionów – hrabstw, bo zauważono, że niektóre z tych dawnych, biednych regionów przekraczają już granicę 75% średniej unijnej PKB na głowę mieszkańca. Co oznaczałoby zaprzestanie przyznawania środków z Funduszy Strukturalnych z Brukseli. Chciano po prostu wydusić więcej środków z Unii.\nA więc uczmy się od Irlandczyków. Mówię o społeczeństwie, bo obecny rząd niczego się już nie nauczy i niczego nie zrozumie.\nZAKAZ IMPORTU GŁUPOTY\nPosted on 18-03-2004 16-01-2019\nUnia Europejska nie jedno ma imię, poszczególne jej kraje różnią się poziomem gospodarczym, tradycjami, obyczajowością, pozycją Kościoła (Kościołów). Oczywiście jest też w dużej mierze, choć nie do końca ujednolicone prawo. Są też wspólne standardy. No i zasady pomocy finansowej. Ale ona przecież też jest zróżnicowana . W wielu sprawach Unia jednak nie jest jednością, i pewnie nigdy nie będzie. To pierwsza rzecz, którą musimy wiedzieć. Druga – to fakt, że po naszym wejściu do Unii wiele rzeczy będziemy musieli dostosować, ale bynajmniej nie wszystko. W olbrzymiej mierze w dalszym ciągu to Polska i Polacy będą decydować o swojej przyszłości. I to w sprawach bardzo różnych – od ustawodawstwa w obszarze moralno-obyczajowym przez wybór struktur i metod pozyskiwania pieniędzy z UE po określenie sposobów i skali pomocy państwa polskiego m.in. dla małych i średnich firm.\nI tak np. olbrzymia większość Polaków jest zdecydowanie przeciwna eutanazji, tymczasem w takiej Holandii jest ona praktykowana od lat siedemdziesiątych XX wieku, a została zalegalizowana w roku 2002. W krajach “15 ” (tyle na razie krajów liczy unia, ale od 01 maja będziemy mówić o “dwudziestce piątce” ) jeszcze Belgia wprowadziła legalna eutanazję, stało się to od niedawna bo od roku 2003 poza Europa jest ona dostępna – też od zeszłego roku w jednym jedynym amerykańskim stanie Oregon. Przez krótki zaś eutanazja dozwolona była w części antypodów, a konkretnie w australijskim stanie Terytorium Północne. Została tam jednak zdelegalizowana przez sąd.\nWróćmy jednak do Unii Europejskiej, prawo do “śmierci na życzenie” jest tam nie tylko akceptowane, ale cieszy się, niestety, bardzo dużym poparciem. Aż 77% Holendrów jest za eutanazją i to nie tylko na życzenie zainteresowanego ale nawet wbrew niemu, w tzw. bardzo trudnych sytuacjach medycznych. U nas w praktyce eutanazję stosuje rząd. Służy temu praktyczna likwidacja służby zdrowia oraz obłędna polityka ekonomiczna. W Polsce oszczędza się – czy też mówiąc ściślej rząd oszczędza na emerytach, rencistach, rodzinach wielodzietnych, ludziach żyjących na granicy ubóstwa. Reformy, proszę bardzo! Ich kosztem. Jest to eutanazja w pigułce, tyle, że wbrew woli osób zainteresowanych.\nOd eutanazji ustawowej do poza ustawowej, praktycznej, już tylko jeden, mały krok. Od roku 2004 w Holandii – wracamy znów do Kraju Zwiędniętych Tulipanów. W państwowych domach starców zlikwidowano jeden posiłek. Czemu? Bo ilość ludzi starych, emerytów jest w rajów polderów coraz większa (podobnie jak w całej UE), a ludzi w wieku produkcyjnym coraz mniejsza. A w ten sposób budżet oszczędza. Czy w ramach ślepego naśladowania, tego co w Unii, rząd Millera skopiuje także i tę holenderską metodę oszczędności budżetowych? Proszę mi wybaczyć złośliwość, ale ten rząd wraz ze swoja liberalną opozycją (PO) już nie takie głupoty przenosił na polski grunt. Do Unii wchodzimy – bo taka była wola społeczeństwa. Musimy w niej twardo walczyć o nasze, polskie interesy. Trzeba będzie renegocjować Traktat Akcesyjny. Ale będąc w eurostrukturach wcale nie musimy naśladować rzeczy głupich czy złych. A takie tez są przecież w krajach członkowskich UE. Takie tez tendencję pojawiają się w Parlamencie Europejskim. A my naprawdę, jako żywo nie musimy fundować sobie eutanazji – “śmierci na życzenie”, aborcji na życzenie, ślubów homoseksualnych wraz z prawem tych pań czy panów do wychowania dzieci (!).\nWidząc te wzory niżej podpisany, jak zapewne wielu Polaków odpowiada grzecznie, acz stanowczo: “dziękuję, postoję…”\nMamy do czynienia z kolejną fazą propagandą sukcesu. Pierwsza była za Gierka, druga przy okazji szczytu w Kopenhadze w grudniu 2002 roku, gdy uroczyście zakończono negocjacje UE m.in. z Polską. Propaganda sukcesu ma to do siebie, że się jej bladnie słucha, ale zderzenie z twardą rzeczywistością miłe nie jest. Olbrzymie długi zagraniczne, kolejki, puste sklepy i kartki, nawet na papierosy – tak zakończyła się propaganda sukcesu epoki Edwarda Gierka. Podobnie groteskowym fiaskiem zakończyła się propaganda sukcesu Millera, to co odtrąbiono jako sukces już w krotce okazało się porażką w wielu podstawowych obszarach od limitów produkcyjnych, które ograniczać będą produkcję polskich towarów przemysłowych, rolniczych przez faktyczny szlaban na pracę dla obywateli RP, po wirtualne pieniądze, które będą co najmniej 2 razy mniejsze niż miały być (dziś mówi się, że dobrze będzie jak nie będziemy płatnikiem netto, czyli ewentualnie trochę więcej weźmiemy niż damy.\nTo samo będzie z obecnym biciem w bębny sukcesu , którym uraczono nas przy okazji przymiarek do budżetu UE, na lata 2007-13, a jak jest z tym naprawdę?\nPo pierwsze jest to projekt projektu – niczego nie przesądzono. Ostateczne decyzje zapadną najwcześniej za półtora, a nawet za dwa lata. Jest więcej niż wątpliwe, że taką rzekę pieniędzy otrzymamy, ponieważ sprzeciw wobec tego “projektu” zapowiedziały RFN, Francja, Holandia, Austria Szwecja. Prawdopodobnie zrobi to jeszcze Wielka Brytania. Nie zmienione zostaną zasady finansowe na lata 2004-06, gdzie Polska od razu będzie płacić 100%v składkę członkowska (inaczej niż Hiszpania i Portugalia przez pierwsze 6 lat po wejściu do EWG), a na pewno nie będziemy w stanie wygenerować aż następnych 3, 4 mld euro, jako uzupełnienie projektów unijnych, na zasadzie montażu finansowego. Potencjalnie większe pieniądze z Unii oznaczają na pewno większą składkę członkowską – stąd zdziwienie niemieckiego ministra finansów, który pytał polskiego ministra finansów, czy Polska zdaje sobie sprawę z tego, że będzie musiała generować większą składkę do UE?\nNajwiększy wzrost wydatków UE – o – 38% – nastąpi bynajmniej nie w obszarze najbardziej istotnym dla nowych krajów członkowskich (Funduszu Spójności czyli Funduszach Strukturalnych), lecz w obszarze Funduszu Wzrostu przeznaczony w większości dla starych krajów członkowskich, służyć on będzie procesowi tzw. renacjonalizacji składki członkowskiej . Polega to na tym, że bogate państwa obecnej Unii zbuntowały się przeciw nadmiernym wydatkom ich budżetów na UE i chcą jak najwięcej pieniędzy wpłaconych w formie składki członkowskiej odzyskać. Jedyną poważną możliwością jest zwiększenie środków w budżecie UE na rozwój nowoczesnych technologii IT, badania naukowe itd. W tym obszarze (obszarze Wzrostu nowe państwa UE dostana grosze gro pieniędzy stanie się udziałem “starej europy”).\nZaledwie o 2,08 % wzrośnie budżet UE na CAP (Common Agriculture Police) czyli Rolnictwo. To niekorzystne dla Polski – jednego z 3 największych rolniczych, (obok Hiszpanii i Francji), krajów UE. O 7% wzrosną wydatki na biurokrację, można powiedzieć ze 7% za dużo, ale to akurat wielka mistyfikacja Komisji Europejskiej: eksperci wskazali ze zakładany wzrost kosztów administracyjnych będzie wielokrotnie większy, lecz sprytnie został schowany w różnych rubrykach budżetowych. Cwaniactwo UE ma tu krótkie nogi.\nCo najbardziej zabawne autorzy “projektu projektu” budżetu UE na 2007-13 nie byli w stanie na jego prezentacji wskazać dlaczego przyjęto taką a nie inną strukturę i podział środków budżetowych UE.\nJednym słowem na razie z wielkiej chmury mała mżawka obietnic. A to już w relacjach Warszawa – Bruksela słyszeliśmy wiele razy.\nGRECKIE BŁĘDY, CZYLI MĄDRY POLAK PRZED SZKODĄ\nPosted on 17-03-2004 16-01-2019\n“Nie bądźcie tacy jak Grecy” – mówiły nam różne Bardzo Ważne Osoby w czasie unijnych negocjacji. Niemiecki komisarz ds. rozszerzenia UE Guenther Verheugen powiedział nawet oficjalnie w przypływie dziwnej jak na polityka szczerości, że nie wszystkie obecne kraje Unii spełniłyby teraz warunki – których spełnienia żądano od kandydatów do eurostruktur w tym Polski. Chodziło mu oczywiście właśnie o Grecję, tak się bowiem porobiło, że ten piękny, ciepły kraj zabytków, turystów, wysp, prawosławnych klasztorków i ouzo, uchodzi za symbol kiepskiego wykorzystania unijnej pomocy.\nW pierwszych latach swojej obecności w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej Hellada wykorzysta te środki na poziomie zaledwie…. 20%! Obecnie, po przeszło dwóch dekadach funkcjonowania, najpierw w EWG potem UE, stopień wykorzystania brukselskich dotacji jest najsłabszy w całej Europie i wynosi tylko 75%, w sumie przez te już 22 lata średnia wykorzystania pieniędzy z UE ( w odniesieniu do tego co Grecji teoretycznie przysługiwało) stanowi ledwo 35%.\nGrecja wchodziła do struktur europejskich w drugiej fazie rozszerzenia w 1981 roku. O tyle było to wyjątkowe rozszerzenie, że EWG powiększyła się wtedy tylko o… jedno państwo ( wcześniej czy później wchodziły po dwa, trzy państwa). Ówczesna Grecja była państwem niesłychanie biednym i Europa obawiała się, (i słusznie) ze przez wiele dziesięcioleci będzie na jej garnuszku, doszło do sytuacji precedensowej w historii europejskiej integracji: Komisja Europejska odrzuciła wniosek o członkostwo Grecji w EWG, dopiero zdecydowana interwencja Rady UE, czyli szefów rządów krajów członkowskich, pokazująca kto tak naprawdę w eurostrukturach rządzi spowodowała że Grecję, choć z oporami przyjęto na brukselskie salony. Ta republika (a jeszcze do niedawna królestwo) stała się członkiem EWG wyłącznie z powodów politycznych, bo daleka była od spełnienia kryteriów ekonomicznych.\nPoczątek lat 80. to agresja ZSRR na Afganistan , powstanie Solidarności w Polsce i szereg innych wydarzeń sprawiających, że nowa zimna wojna między Wschodem a Zachodem stała się faktem. W tej sytuacji przywódcy EWG nie chcieli po prostu oddać Grecji w strefę radzieckich wpływów politycznych i gospodarczych, a tak by się mogło stać gdyby odrzucono wniosek Grecji o przyjęcie.\nGrecja stała się 10 członkiem EWG i najbiedniejszym kuzynem w całej europejskiej rodzinie, kuzynem bardzo bałaganiarskim. Kraj ten popełnił 2 zasadnicze błędy, przy absorpcji (przyswajaniu) środków z UE.\nPierwszy z nich to centralizacja. Unijne pieniądze ładowano głównie w rozwój stolicy – Aten (to samo grozi dziś Polsce). Odbywało się to kosztem greckiej prowincji. Paradoksem jest to, że Grecja poprzez brukselskie dotacje pogłębiła dysproporcje między zamożną stolicą a biedną resztą kraju. Zupełnie inaczej niż Włochy, które przez pół wieku pieniądze z Unii pakowały w rozwój biednego Południa, aby mogło ono nadgonić przepaść cywilizacyjną dzielącą je od bogatej Północy. Hellada – odwrotnie.\nDziś gdy Polsce grozi niewykorzystanie znaczącej środków z UE łatwa pokusa może stać się skoncentrowaniem tych środków na megainwestycjach skupionych w stolicy czy np. w Łodzi (mającej – póki co swoje silne lobby w rządzie).\nDrugi błąd Grecji to potworna korupcja. W Brukseli opowiada się dowcipy jak to przy rozdysponowaniu środków z EWG obłowili się urzędnicy odpowiedzialni za to w Hiszpanii i Grecji. Ale zawsze puenta tych kawałów jest Grek, który nie tylko dorobił się standardowej willi nad morzem i luksusowego auta, ale także jeszcze stać go było na prywaty helikopter. Środki unijne w Grecji znikały niczym “środki Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Banku Światowego w latach 90. w Rosji). Szybko zauważyła to EWG. Na tym tle dochodziło do dyplomatycznych skandali. Oto np. w czasie wystąpień premiera Grecji czy jego ministrów, na forum Komisji Europejskiej lub Parlamentu Europejskiego, komisarze czy deputowani demonstracyjnie wychodzili z sali lub zdejmowali słuchawki z symultanicznym tłumaczeniem. A to się w dyplomacji nie zdarza, pomijając walenie butem w mównicę na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ przez przywódcę ZSRR Nikitę Chruszczowa.\nGrecja jest o tyle wyjątkiem w Unii, że w tym kraju dzisiaj po przeszło 22 latach uczestnictwa w EWG – UE, aż 21% (czyli co 5 Grek) ludności zawodowo czynnej pracuje w rolnictwie. To olbrzymia liczba w porównaniu z 3% w RFN i unijną średnią na poziomie ok. 6%. Nawet typowo rolnicze Hiszpania i Portugalia zeszły przed paroma laty poniżej 10%. W tym także – rozbuchana oraz mało sprawna administracja – kraj ten przypomina Naszą Ojczyznę.\nPiszę o błędach i potknięciach sympatycznej Hellady, aby III Rzeczpospolita starała się ich unikać. Na razie obecny rząd robi wiele, aby te błędy powielać. Może dlatego, że polski premier Miller jest jak starożytny jak władca Midas. Tylko ten, czego się nie tknął zamieniało się w złoto, a to, czego się nie dotknie Miller zamienia się w porażkę.\nNa koniec anegdota, było to w czasie oficjalnej wizyty prezydenta RP w Grecji wiosną 1998, Aleksander Kwaśniewski towarzyszyło 3 ministrów: spraw zagranicznych, gospodarki, i integracji europejskiej, czyli niżej podpisany. W czasie jednego z uroczystych obiadów, wydanego przez honorowego konsula Polski w Grecji, jednego z najbogatszych greckich armatorów statków, ówczesny szef greckiego MSZ Pangalos (niektórzy polscy urzędnicy myśleli, że Pangalos nazywa się Galos, a Pan to zwrot grzecznościowy.” panie ministrze-woła do mnie jeden taki- nie widział Pan ministra Galosa ?” . ” Jakiego Galosa? – dziwię się – chyba Pangalosa!”. ” No wiadomo że Pan, ale gdzie ten Galos jest ?”…) opowiadał o swojej karierze politycznej, jak jeszcze w końcu lat 60. bił się z grecką policją na ulicach miast w czasie komunistycznych demonstracji. ” bo ja byłem we władzach Komunistycznej Partii Grecji, nawet w Biurze Politycznym – mówi Pangalos – tak jak Pan Panie Prezydencie Kwaśniewski”. ” Ależ ja nigdy nie byłem w Biurze Politycznym – oburzył się Prezydent Kwaśniewski – ja byłem tylko w rządzie jako minister ds. młodzieży … ” Don’t wory, Mr. President -odparł Pangalos – nobody is prefekt” (niech się pan nie przejmuje Panie Prezydencie – nikt nie jest ideałem…).\nPosted on 13-03-2004 16-01-2019\nOstatnio z osłupieniem usłyszałem jak Marszałek Sejmu z SLD mówił o… renegocjacjach traktatu akcesyjnego z UE (chodziło o VAT na internet)! Parę dni wcześniej brałem udział w audycji radiowej w Trójce w czasie której Piotr Gadzinowski (też z SLD) ni stąd ni z zowąd zaczął głosić ideę renegocjacji Traktatu. Politycy Sojuszu Lewicy uczą się pilnie, ale na naukę jest już za późno. A kradzione (pomysły) nie tuczą, gdy w grudniu 2002 roku, po nieudanym, ale odtrąbionym jako sukces szczycie w Kopenhadze, Andrzej Lepper i niżej podpisany mówili o konieczności renegocjacji źle wynegocjowanych warunków naszego wstąpienia do Unii Pani Minister Danuta Hűbner dała nam stanowczy odpór stwierdzając, że “renegocjacje są niemożliwe”.\nZ czasem wyszło na nasze, dziś renegocjacje uważa się za konieczne, ale Pani Minister-Komisarz Hűbner bez cienia wstydu odbiera kolejne nagrody i pławi się w świetle jupiterów nie racząc nawet zająknąć się o swoich negocjacyjnych “grzechach zaniechania”, błędach, odpuszczaniu wszystkich ważnych dla nas zapisów, byle tylko Bruksela chwaliła Zehr Gut Panią Danutę. No cóż należy ona do tej formacji politycznej, która tylko tyle wczoraj widziała, ile zobaczyła uderzając czołem o ziemię przed Moskwą. A dziś widzi tylko tyle, ile zobaczy w locie, kontem oka w czasie wiernopoddańczych ukłonów wobec Brukseli.\nTak, wiem że to ostre sformułowania, ale z każdym miesiącem coraz bardziej widać jak złe warunki wynegocjowała nam ekipa SLD-PSL (akceptowane wszak przez PO i PiS). Skądinąd renegocjacji w tej chwili systematycznie dokonuje… sama Unia Europejska, powołując się na nieszczęsny art. 23 Traktatu, przed którym też zresztą ostrzegaliśmy, bo pozwala on na powiedzenie w wielu obszarach mniej więcej czegoś takiego: “Wy Polacy dalej grajcie w brydża, ale my już gramy w Cymbergaja”. No i stąd właśnie biorą się jednostronne decyzje UE zwłaszcza w obszarze obrotu rolno-spożywczego z Polską.\nJeśli więc renegocjacje – to jakie? W jakich obszarach? Zejdźmy z poziomu ogółu na poziom konkretów, renegocjowanie całości Traktatu Akcesyjnego jest niemożliwe. Zostawmy tę mrzonkę. Należy realistycznie określić obszary, w których te renegocjacje byłyby dla Polski najbardziej pożądane. Są takie trzy obszary:\n1. zwiększenie limitów produkcyjnych w rolnictwie (zwłaszcza żywność) oraz przemyśle.\n2. zlikwidowanie lub skrócenie okresów przejściowych pozbawiających dostępu do rynków pracy UE dla obywateli Polski\n3. zwiększenie środków finansowych dla III Rzeczpospolitej z Funduszy Strukturalnych (Fundusz Spójności), czyli po prostu większe odkręcenie finansowego kranu Brukseli (ale także zmiana struktury tych środków, tak aby jak najwięcej dotacji szło bezpośrednio do budżetu państwa- bo nad tymi środkami rząd RP ma pełna kontrolę, jak również nie powoduje to obciążeń dla budżetu państwa polskiego z tytułu wygenerowania od 25-50% “polskiego aportu” do projektów polsko-unijnych).\nTo bardzo precyzyjnie zakreślone obszary, gdzie renegocjacje, moim zdaniem są i potrzebne i możliwe . Nad tym należy się skupić . Bowiem mądra, polska, polityka zagraniczna odrzucać musi zarówno pokorne zgadzanie się na wszystko czego żąda Unia czy USA, ale tez odwracanie się plecami do Europy, negowanie wszystkiego co się da negować.\nA więc: renegocjacje. Tyle, że już na pewno nie za tego, pożal się Boże rządu .\nDZIŚ HISZPANIA JUTRO POLSKA\nPosted on 11-03-2004 16-01-2019\nAmerykański pisarz Ernest Hemingway pisał w swojej słynnej powieści “Komu bije dzwon” – “nie pytaj komu bije dzwon, bije on Tobie …”ten cytat najpełniej oddaje grozę sytuacji w kontekście zamachów terrorystycznych, których obawiają się wszyscy w Europie. Także w Polsce. I to na pewno nie w ostatniej kolejności. Ostatnie tragiczne wydarzenia miały miejsce w zeszłym tygodniu w Hiszpanii – kraju, który ma znacznie mniej żołnierzy zaangażowanych Iraku niż Polska. To Polska a nie kraj króla Juana Carlosa w strefie okupacyjnej w Iraku ma dowództwo nad siłami koalicyjnymi, wiec to my jesteśmy bardziej wystawieni na sztych.\nNie miejmy złudzeń, że mądra polityka naszych wojskowych, którzy potrafili dogadać się w Iraku z przywódcami religijnymi większości szyickiej może zmniejszyć groźbę zamachów w Polsce. Tamten układ, zapoczątkowany przez generała Tyszkiewicza i kontynuowany przez świetnego dowódcę generała Mieczysława Bieńka. (spadochroniarz!) i niestety w żaden sposób nie przełoży się na uratowanie nas od groźby zamachów w Polsce. Bo w naszym kraju potencjalne zamachy grozić będą nam nie ze strony umiarkowanych szyitów, grzecznie słuchających swoich ajatollahów, lecz ze strony islamskich radykałów dla których cele wyznacza al-Qaida czy Dżihad.\nCo to oznacza? To, że możemy spodziewać się w Polsce wszystkiego najgorszego. To nie defetyzm. Spójrzmy prawdzie w oczy. Jeden z szefów naszego resortu obrony narodowej powiedział mi w rozmowie prywatnej, że nie chce straszyć ludzi, wiec nie mówi tego w TV ale groźba zamachów terrorystycznych w Polsce jest więcej niż realna.\nCi wszyscy politycy i publicyści, którzy zapewniają nas, że nic nam nie grozi, a sytuacja jest kontrolowana, są albo głupcami albo kłamcami. Usypianie opinii publicznej jest grzechem, a nie cnotą. Przypomina ono obiecywanie przed Referendum Unijnym – 2003, gór złota po wejściu do UE, gdy z góry autorzy owej propagandy sukcesu wiedzieli, że mówią o mitach.\nMożna więc założyć, że zamachy w Polsce są więcej niż prawdopodobne i nie będą one winą naszej straży granicznej, policji, saperów czy służb specjalnych. Bo ci ludzie robią, co do nich należy. Będą one konsekwencją nierozważnego, niemądrego, bezsensownego politycznie i ekonomicznie zaangażowania Polski w wojnę i okupację Iraku. A za to odpowiedzialność spada na polityków. Konkretnych polityków; prezydenta, premiera, partie polityczne i te z koalicji rządzącej i te z opozycji (SLD,UP, PO, PiS). Na niepotrzebną wojnę polskich żołnierzy wyprowadziły nie krasnoludki tylko znani z imienia i nazwiska anty mężowie stanu. Zrobili to wbrew społeczeństwu, 80 % Polaków było i jest przeciw tej wojennej awanturze i okupacji obcego kraju, co nie ma nic wspólnego z polską tradycją.\nNowy hiszpański premier zapowiedział wycofanie tysiąca sześciuset żołnierzy Królestwa Hiszpanii z Iraku. I to szybko, – bo do końca czerwca. Polski rząd powinien zrobić to samo. Jak najszybciej. Oby zdążył. Oby na rękach niektórych polityków i liderów partyjnych rządu i opozycji nie było polskiej krwi.\nTo mocne słowa. Ale i groźba jest realna jak nigdy.\nPosted on 10-03-2004 16-01-2019\n“Mądry Polak po szkodzie…”- mówi stare polskie przysłowie wiele osób, a właściwie coraz więcej osób uważa, że tak samo będzie w kontekście naszego wejścia do Unii Europejskiej. Trudno się temu dziwić skoro co innego słyszeliśmy przed referendum, w czerwcu 2003, a co innego widzimy teraz, stąd też poparcie dla naszego wejścia do UE miedzy lipcem 2003 a lutym 2004 spadło we wszystkich sondażach aż od 15-20 %. Nie warto obrażać się na sondaże, nie warto obrażać się na społeczeństwo, któremu nie wystarczają już euroobiecanki – cacanki ani euforia, która kończy się twardym lądowaniem, bo Unia nie jest wcale taka cacy, jak malowała sama siebie przy wybitnym współudziale wielu polskich polityków i dziennikarzy.\nWolałbym jednak, zamiast pastwić się nad politykami zarówno koalicji rządzącej jak i dużej części opozycji zaproponować przeformułowanie tego przysłowia, zamiast “mądry Polak po szkodzie”, proponuję “mądry Polak po cudzej szkodzie”. Co to znaczy? Ano to,. że warto rozważyć doświadczenia, także i negatywne, “grzechy zaniechania”, błędy, krajów, które przed nami wchodziły do EWG \_ UE .\nGRECJA – Popełniła trzy błędy strategiczne po pierwsze większość środków z Brukseli przeznaczyła na stolicę kraju i tak już zdecydowanie bardziej rozwiniętą od greckiej prowincji. Skumulowanie pomocy z UE na Atenach pogłębiło dysproporcje między bogatą stolicą a znacznie biedniejsza reszta kraju. Błąd numer dwa, to gigantyczna korupcja w obszarze unijnych dotacji (uznana przez Komisję Europejską za największą w historii Zjednoczonej Europy) porównywana przy zachowaniu wszelkich proporcji z Rosją, w kontekście pomocy z Banku Światowego, Międzynarodowego Funduszu Walutowego oraz pożyczek międzynarodowych. Wreszcie trzeci błąd Grecji, to przeznaczenie gros środków z UE na inwestycje infrastrukturalne a nie zasoby ludzkie. Grecja, aż 70% tych środków dała na infrastrukturę a tylko 30% na zasoby ludzkie – Irlandia dokładnie odwrotnie. Gdzie teraz jest Grecja (czerwona latarnia ekonomiczna Unii) – a gdzie Irlandia (prymus rozwoju gospodarczego w ramach UE) – wszyscy wiemy.\nHISZPANIA – przez pierwsze trzy lata obecności w EWG ten biedny kraj.. więcej wpłacał do kasy w Brukseli niż stamtąd brał!!! Skąd ten paradoks? Madryt nie był w stanie wygenerować z własnego budżetu środków koniecznych do finansowego uzupełnienia (25-50%) projektów akceptowanych przez Brukselę i przez nią współfinansowanych. Bolało to tym bardziej, że Królestwo Hiszpanii było płatnikiem netto, mimo ze przez pierwszych 6 lat nie płaciło 100%-składki członkowskiej do eurokasy (czego nam się w negocjacjach – ukłon w kierunku negocjatorów – nie udało uzyskać). Hiszpania tezę dała sobie narzucić wyraźnie zaniżone limity w obszarze rybołówstwa, będącego jednym z trzech”przemysłów narodowych” tego kraju (obok rolnictwa i turystyki), spowodowało to problemy ekonomiczne i społeczne (bezrobocie). Dopiero renegocjacje w 1991 roku, po 5 latach obecności w EWG spowodowały zwiększenie limitów połowowych i wielkości akwenów, gdzie mogli odławiać rybacy z Kastylii, Andaluzji czy Katalonii.\nAUSTRIA – ten bogaty kraj wchodził do Unii w 1995 roku z bardzo wysokiego poziomu cywilizacyjno ekonomicznego. Austriacki rząd brał udział w propagandzie sukcesu (pięciokrotnie przeszacowując!) korzyści jakie wynikną z akcesji dla pojedynczego Austriaka, szybko okazało się, że co prawda Austriacy kupili te bajeczki przed referendum (skąd my to znamy?), ale już wkrótce po wejściu do eurostruktur, w poczuciu niespełnienia obietnic i nadziei stali się najbardziej eurosceptycznym społeczeństwem “piętnastki” . Także dlatego właśnie Austria była najbardziej niechętna (jako społeczeństwo, nie jako rząd) w przyjmowaniu nowych członków, a szczególnie Polski. To tylko przykłady z brzegu. jest ich więcej (w czasie swojej wizyty w Polsce w grudniu w 1997 roku, ówczesny i obecny premier Szwecji Goran Person, w prywatnej rozmowie powiedział, że jego kraj jeszcze przez kilkanaście lat będzie płacić wysoką cenę za błędy szwedzkich negocjatorów w rokowaniach przedakcesyjnych) obawiam się niestety, że Polska zaczyna powielać błędy Grecji, uprawiając jednocześnie “austriackie gadanie” czyli retorykę propagandy sukcesu, którego nie ma i jeszcze przez parę lat nie będzie.\nPoprzedni 1 … 412 413 414 Następny


Oskar Kolberg ⁄ Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Reszlu\nJeste艣 tu: strona g艂贸wna < Informacje i wydarzenia < Oskar Kolberg ⁄\nWtorkowe spotkanie z muzyk膮 by艂o po艣wi臋cone etnografowi, folklory艣cie, muzykowi, kompozytorowi Oskarowi Kolbergowi, kt贸ry opracowa艂 33 tomy monografii regionalnych i tematycznych, opublikowa艂 oko艂o 200 artyku艂贸w z zakresu etnografii, folklorystyki, j臋zykoznawstwa, muzykologii. Oskar Kolberg jest najbardziej znany z monumentalnego dzie艂a: „Lud. Jego zwyczaje, spos贸b 偶ycia, mowa, podania, przys艂owia, obrz臋dy, gus艂a, zabawy, pie艣ni, muzyka i ta艅ce”.\nUrodzony w 1814 roku muzyk pocz膮tkowo wi膮za艂 swoj膮 przysz艂o艣膰 z karier膮 kompozytorsk膮. Opr贸cz liryki wokalno-instrumentalnej, w centrum jego zainteresowa艅 pozostawa艂a muzyka fortepianowa. Kolberg d艂ugo pracowa艂 jako kompozytor, jednak z czasem zarzuci艂 tw贸rczo艣膰 kompozytorsk膮 i skierowa艂 swoje zainteresowania wy艂膮cznie w stron臋 dokumentowania folkloru.\nBadaniami etnograficznymi obj膮艂 wi臋ksz膮 cz臋艣膰 Polski. Pierwsz膮 wypraw臋 badawcz膮 na Mazowsze odby艂 maj膮c 25 lat – dokumentowa艂 folklor muzyczny m.in. uzupe艂niaj膮c wcze艣niej wydane zbiory pie艣ni ludowych o zapis melodii. Nast臋pnie przysz艂a kolej na Ma艂opolsk臋, gdzie od Krakowskiego Towarzystwa Naukowego otrzyma艂 subwencj臋 na wydanie monografii okolic miasta.\nW przysz艂ym roku b臋dziemy obchodzi膰 200. Rocznic臋 urodzin Oskara Kolberga. Z tej okazji minister kultury i dziedzictwa narodowego og艂osi艂 rok 2014 Rokiem Oskara Kolberga. Obecnie zapiski Oskara Kolberga s膮 jednym z najwa偶niejszych 藕r贸de艂 dotycz膮cych kultury ludowej i tradycyjnej.\nopublikowano: 2013-12-07, © Agnieszka 呕y艂a,