Czyta Henryk Simon, Monika Chrzanowska\nPoprosiłam Pete’a Barnidge’a o pracę.\nZaakceptowałam jego ofertę, zamiast odrzucić ją na samym początku.\nPodczas rozmowy kwaliﬁkacyjnej ukryłam przed nim ten jedyny okruch, który w całej mojej historyjce był prawdziwy…\nOd czego mam zacząć? Może od tego, że odkąd pracuję dla Pana Bestsellerowego Autora, jego nazwisko funkcjonuje w moim słowniku jako przekleństwo. Uderzyłam się w palec? Barnidge jasny! Przekroczyłam stan konta? A niech to Barnidge! Kiedy zrozumiałam, że zakochałam się w swoim szefie…\nCo do Barnidge’a?!\nByłoby łatwiej, gdybym go nienawidziła… Zwłaszcza że jest atrakcyjny w ten „zły” sposób. Jest niesamowicie gorący, ale mroczny. Tak pociągający, że za każdym razem, gdy na niego spojrzę, muszę się przeżegnać, bo jego widok wywołuje u mnie grzeszne myśli.\nSkoro mowa o grzechach… Skłamałam na rozmowie o pracę. Ale jestem samotną matką i zrobię wszystko dla mojej córki, nawet będę utrzymywać jej istnienie w tajemnicy. Niestety, bywa, że małe sekrety z upływem czasu stają się wielkie… Zwłaszcza w okolicy Broni Masowego Uwodzenia, jaką jest mój szef!\nPolish translation copyright © Piotr Królak 2020\n8 1. Violet\n9 2. Peter\n10 3. Violet\n11 4. Peter\n12 5. Violet\n13 6. Peter\n14 7. Violet\n15 8. Peter\n16 9. Violet\n17 10. Peter\n18 11. Violet\n19 12. Peter\n20 13. Violet\n21 14. Peter\n22 15. Violet\n23 16. Peter\n24 17. Violet\n25 18. Peter\n26 19. Violet\n27 20. Peter\n28 21. Violet\n30 Proszę, nie zapomnij napisać recenzji!\nLubię myśleć o swoim życiu jak o szeregu decydujących momentów. Były w nim pozytywne chwile, na przykład kiedy po raz pierwszy otworzyłam Harry’ego Pottera i kamień filozoficzny albo kiedy dowiedziałam się, że urodzę dziewczynkę. Były także te gorsze, ale nauczyłam się w wymyślny sposób radzić sobie z nimi – zamykam je w butelce. Za każdym razem, gdy zbyt wstrząśnięta butelka grozi wybuchem, dokręcam nakrętkę jeszcze mocniej.\nWciąż nie wiedziałam, czy rozpoczynający się właśnie dzień będę mogła zaliczyć do dobrych decydujących momentów, czy też trafi on do osobnej butelki, którą wrzucę do najciemniejszego zakątka swojego umysłu.\nDzisiaj miałam spotkać setki pisarzy na nowojorskich targach książki i choć z wielką chęcią wybrałabym się tam, by bezwstydnie gapić się na swoich ulubionych autorów albo chodzić za nimi, w ten weekend zamierzałam pracować. Pisarze muszą promować swoje dzieła, a promocja to coś, dzięki czemu płacę rachunki. Przynajmniej w pewnym stopniu. Studiowałam reklamę w college’u, miałam wiedzę i zapał do ciężkiej pracy, ale nie mogłam się pochwalić długą listą klientów. To się jednak miało zmienić – jeśli w ten weekend wszystko pójdzie zgodnie z planem.\nW swoim kalendarzu zaznaczyłam te dwa dni wielkim, pękatym czerwonym sercem. A właściwie czymś, co bardziej przypominało jabłko, bo beznadziejnie rysuję – ale ważne, że ja wiedziałam, co to miało być. Gdybym należała do ludzi, których życie wypełniają ważne plany i spotkania, spędziłabym cały miesiąc, przekładając je i upewniając się, że będę miała wolny weekend. Targi takie jak te odbywały się w całym kraju, ponieważ jednak nie miałam pieniędzy ani czasu na podróże, musiałam wycisnąć ile się da z tych nowojorskich.\nJak zwykle jednak los postanowił kopnąć mnie w piszczel i napluć mi do kawy.\nMoja mama zachorowała na coś, co nazwała „zarazą”, i w typowym dla siebie stylu przekazała mi na ten temat o wiele więcej informacji, niż potrzebowałam. Cokolwiek zjadła, natychmiast „wylatywało z niej oboma końcami”, a dzisiaj rano „wykrztusiła coś, co być może miało puls”.\nNie mogłam sobie pozwolić na opuszczenie targów, więc zrobiłam, co się dało, żeby w motywacyjnej przemowie wytłumaczyć mojej córce Zoey, jak ważne to dla mnie wydarzenie. Jej oczy zaszkliły się i były trochę rozbiegane, dopóki nie wspomniałam o zakładkach do książek. Z bliżej nieznanego powodu przedmioty te działały na jej czteroletni mózg jak narkotyk. Była gotowa zrobić wszystko, by zdobyć następne i dołączyć je do swojej kolekcji przechowywanej w pudełku na lunch. Potrafiła nawet zabierać je ze sobą do łóżka.\nPodobnie jak ja, miała skłonność do poświęcania się każdemu nowemu hobby i zainteresowaniu z niemal przerażającą intensywnością. Najpierw było to tylko zbieranie książkowych zakładek, a jakieś sześć miesięcy temu postanowiła też zostać gwiazdą tenisa.\nLekko uścisnęłam dłoń Zoey. Za parę miesięcy skończy pięć lat, co wydawało mi się szaleństwem. Dopiero co była pulchnym maluchem, który wydawał z siebie najlepsze zwierzęce odgłosy, jakie w życiu słyszałam. W następnej chwili zdałam sobie sprawę, że Zoey rośnie. Naprawdę była coraz wyższa, a jej rączka stała się na tyle duża, że mogła splatać palce z moimi, choć jeszcze niedawno cała piąstka bez problemu mieściła mi się w dłoni.\nWciąż widziałam w niej ślady Dawsona, ale nie odczuwałam takiego smutku, jak się spodziewałam. Może ich podobieństwo aż tak mnie nie martwiło, bo przechowywałam cały sześciopak związanych z nim zakorkowanych i stłumionych wspomnień, do których już nigdy nie planowałam wracać. Zoey miała jego ciemne kręcone włosy, po mnie odziedziczyła oczy i charakterystyczne miny, ale wszystko inne było już tylko i wyłącznie jej. Długo się bałam, że będę czuła do niej niechęć, bo w jakiejś części należy do niego, ale kiedy tylko po raz pierwszy wzięłam ją na ręce, przestało mieć to jakiekolwiek znaczenie. Zoey była po prostu Zoey. A ponieważ zostałyśmy tylko we dwie przeciwko całemu światu, kochałam ją jeszcze mocniej. Była moją małą dziewczynką i razem mogłyśmy skopać wszystkim tyłki.\nPrzynajmniej w pewnym stopniu. Mówiąc szczerze, z pieniędzmi było krucho, a przyszłość nie zawsze wyglądała różowo. Robiłam jednak, co mogłam. Próbowałam zachować optymizm, choćby dlatego, że Zoey widziała już, jak jedno z rodziców odchodzi – musiała mieć pewność, że ja nigdy jej nie opuszczę.\n– Chcę taką z tęczą – odezwała się nagle.\n– Zakładkę z tęczą?\n– I różową. I taką z kotkiem.\n– Założę się, że mają tam wszystkie zakładki. Musimy tylko poszukać i zobaczyć, co uda ci się znaleźć.\nOczy mojej córki rozbłysły. Czułam się trochę winna, że jest aż tak podekscytowana. To mi tylko przypominało, jak mało mamy pieniędzy. Kiedy nie jesteś w stanie kupować dzieciom nowych zabawek, musisz być kreatywna. Zakładkami Zoey zainteresowała się sama, ale to ja nauczyłam ją entuzjazmu do wycinanych z pudełek po płatkach postaci, które za pomocą kleju i patyczków po lodach przemieniałyśmy w figurki do zabawy. Nocami leżałam w łóżku, marząc o wszystkim, co pragnęłam jej dać: o lekcjach tenisa, prawdziwych zabawkach, domkach dla lalek i nowych ubrankach zamiast używanych ciuchów i innych drobiazgów wygrzebanych na wyprzedażach garażowych za mniej niż dolara. Chciałam zapewnić jej lepszy dom, w którym miałaby własny pokój. Pragnęłam dać jej cały świat, a świadomość, że nie mogę, raniła mi serce.\nNa szczęście Zoey wciąż była na tyle mała, że nic z tego do niej nie docierało. Przynajmniej na razie. Nie wiedziała, że może być inaczej, nie zdawała sobie sprawy, że jest nam ciężko. Na razie można było jej obiecać, że w pewnym dużym budynku znajdzie wiele zakładek do książek, i to wystarczało, by z cichym podnieceniem towarzyszyła mi w drodze do centrum targowego.\nOdebrałyśmy bilety i skierowałyśmy się do wejścia. Budynek przypominał duży pączek połączony z coraz to mniejszymi pączkami. Pisarze siedzieli już przy stolikach, na których prezentowali swoje książki i leżały rozmaite upominki, a tłumy miłośników krążyły wokół nich.\nWzięłam głęboki oddech i przez parę sekund skupiałam myśli. Czułam, że to moja szansa. Gdzieś w tym budynku jest człowiek, który zatrudni mnie do promowania swoich książek. Musiałam w to wierzyć, bo alternatywą było dalsze osuwanie się w dół. Może nie szybki upadek na dno, ale wiedziałam, że zbliżamy się powoli do prawdziwej biedy. Nie takiej, z której ludzie pogodnie sobie żartują i którą przezwycięża się pozytywnym myśleniem, tylko do ponurej, brudnej biedy niepozwalającej zapalić w mieszkaniu światła czy włączyć gazu. Nie zamierzałam na to pozwolić. Zwłaszcza ze względu na Zoey.\nCórka ciągała mnie od stoiska do stoiska, żeby sprawdzić, czy wśród darmowych materiałów promocyjnych nie ma jakichś zakładek, a ja korzystałam z okazji, by proponować swoje usługi marketingowe każdemu, kto tylko chciał słuchać.\n– Jeśli jest pan zainteresowany – mówiłam, kończąc wystąpienie – proszę wziąć moją wizytówkę i skontaktować się ze mną. I proszę pamiętać: może pan wypróbować moje usługi reklamowe za darmo, zanim zdecyduje się pan na współpracę.\nAutor, młody facet, który wydał już kilka powieści fantasy, kiwnął głową w sposób zdradzający brak zainteresowania.\n– Dzięki. Może wyślę ci mejla.\nPrzez następną godzinę spotykałam się z taką samą reakcją w dziesiątkach wariantów. Niektórzy pisarze uprzejmie tłumaczyli, że nie stać ich na wynajęcie konsultantki do spraw marketingu. Inni jawnie mnie lekceważyli. Część nieudolnie udawała zainteresowanie. Najbardziej pozytywną odpowiedź otrzymałam od kogoś, kto chciał wiedzieć, czy będę mogła nieodpłatnie pracować dla niego przez kilka miesięcy, by mógł się przekonać, czy warto we mnie zainwestować.\nZrobiłyśmy sobie przerwę, kiedy tylko przebrnęłyśmy przez większość stolików mniej znanych autorów z głównej hali. Centrum targowe miało też kilka skrzydeł, gdzie swoje książki promowali twórcy literatury popularnej różnych gatunków, ale moim prawdziwym celem był główny krąg stoisk. To tam wystawiali się najpoczytniejsi pisarze. Zdawałam sobie sprawę, że aby choć trochę poprawić naszą sytuację finansową, powinnam podjąć współpracę z co najmniej kilkoma mniej głośnymi nazwiskami. Złowienie jednej dużej ryby byłoby natomiast niczym wygrana na loterii. Obecnie moim jedynym źródłem zarobku było pięć małych niezależnych firm, które zdołałam przekonać do swoich usług. Od każdej pobierałam tę samą miesięczną stawkę za zarządzanie kampaniami promocyjnymi. Reklamy opłacali sami – ja dostawałam pieniądze za swój czas i wiedzę.\nWystarczały akurat na zapłacenie rachunków, ale ciągle traciłam klientów i musiałam usilnie starać się o nowych. Kiedy przedsiębiorstwo się rozrastało, nawiązywało zazwyczaj współpracę z prawdziwą agencją reklamową. A znalezienie małej firmy, która chciała zainwestować pieniądze w marketing poprzez niezależnego konsultanta, takiego jak ja, było, mówiąc delikatnie, trudne. Miałam świadomość, że większość czasu spędzam na wyszukiwaniu nowych klientów, a nie promowaniu tych, z którymi już współpracowałam.\nI tak znalazłam się tutaj. Zawsze skrycie marzyłam o posadzie na rynku wydawniczym. Jako wieloletniej zapalonej czytelniczce nic nie wydawało mi się bardziej romantyczne niż wizja codziennej pracy w świecie książek. Gdyby udało mi się zwrócić uwagę choćby jednego popularnego autora, mogłabym przestać krążyć codziennie po mieście i błagać, by ktoś mnie zatrudnił.\nZoey bardzo skrupulatnie przyglądała się każdej zakładce, po czym dołączała ją do zebranej już kolekcji. Nagle jej oczy powędrowały ku zamieszaniu przy wejściu do budynku. Podążyłam za jej wzrokiem i zobaczyłam grupę ludzi idących w naszym kierunku. Powiększające się grono fanów szło ich śladami – z każdą sekundą było ich coraz więcej.\nW ostatniej chwili przyciągnęłam Zoey do siebie i uchroniłam przed tym, by porwał ją napływający tłum. Ciżba otaczająca przybysza nie pozwalała mi nawet rozpoznać, kto to jest. Przez moment widziałam tylko ciemnowłosego mężczyznę w garniturze, zmierzającego ku środkowi hali. Był wysoki. I to wysoki w pozytywnym znaczeniu – proporcjonalnie zbudowany, szeroki w ramionach, duży. Uznałam, że musi to być ochroniarz, bo z pewnością nie wyglądał na pisarza.\nKiedy nas minęli, dotknęłam ramienia stojącej w pobliżu kobiety.\n– Przepraszam, kto to był? – zapytałam.\n– Peter Barnidge.\n– Ten Peter Barnidge?\nKobieta przytaknęła. Nadal patrzyła za grupą z tęsknym wyrazem twarzy.\n– Wiele bym dała, żeby… – w tym momencie zauważyła Zoey i ugryzła się w język – polukrować jego ciasteczka – dokończyła z lekkim wahaniem, jakby wyrzucała z siebie pierwsze słowa, które przyszły jej do głowy. Po wyrazie jej oczu poznałam jednak, że zamierzała podzielić się ze mną jakąś bardzo pieprzną fantazją.\n– Ciasteczka? Cooo?\nWyszczerzyłam zęby w uśmiechu. Kiedy jestem rozkojarzona, mam niedobry zwyczaj mówienia „Cooo?” dokładnie tak, jak przed chwilą Zoey. Jest to charakterystyczny dla mnie rodzaj monotonnego, sarkastycznego dźwięku i za każdym razem, gdy słyszę go z ust swojej czteroletniej córki, mam ochotę się roześmiać. Jedną z niedocenianych zalet rodzicielstwa jest delikatne przyuczanie dzieci do używania niewinnych, ale trochę dziwnych wyrażeń.\n– Wybacz – powiedziała do mnie bezgłośnie kobieta.\nWkrótce zobaczyłyśmy, że ekipa Petera Barnidge’a rozstawia dla niego cały pawilon, łącznie z dużym stołem, ekspozycją ostatnich książek, gadżetami promocyjnymi, a nawet czymś w rodzaju składanej dekoracji za jego plecami, która w razie potrzeby zapewniała mu komfortowe prywatne przejście do tylnych drzwi za stoiskiem.\nTrzymając Zoey za rękę, układałam w myślach plan ataku. Szukałam słabych punktów otaczającej go fortyfikacji. Pojedyncze drzwi, z przodu ochrona. Prawdopodobnie można też było przemknąć od tyłu, przez pomieszczenie utworzone po postawieniu ścianki działowej.\nJeden z pracowników niechcący zrzucił kosz z gadżetami promocyjnymi z przygotowanego dla Petera stołu. Patrzyłam, jak spada – miałam wrażenie, że dzieje się to w zwolnionym tempie. Kosz dostojnie leciał w stronę podłogi i stopniowo się przechylał. Sekundę przed uderzeniem o podłogę wypadła z niego zakładka do książki, zawirowała w powietrzu i z wielką gracją wsunęła się pod drzwi składanej dekoracji, znikając nam z oczu.\nZanim się zorientowałam, Zoey uwolniła rączkę z mojego uścisku i bez wahania ruszyła w tamtą stronę.\n– Zoey! – syknęłam uniwersalnym matczynym tonem, zarezerwowanym dla chwil, kiedy nie chcesz być osądzana jako zły rodzic, ale twoje dziecko sprawia, że właśnie na takiego wyglądasz.\nNie mogła mnie słyszeć ze względu na gwar podekscytowanych fanów czekających, aż Peter usiądzie przy swoim stole. Pospieszyłam za nią, ale jej krótkie, szczupłe nóżki były szybkie, a poza tym miała tę przewagę, że mogła przeciskać się między nogami dorosłych, podczas gdy ja musiałam ich omijać, rzucając przez ramię nieustanne „Przepraszam”.\nCzłonek obsługi otworzył drzwi w najbardziej niewłaściwym momencie – chociaż podejrzewam, że Zoey nie zgodziłaby się z tym stwierdzeniem – i moja córka wślizgnęła się za nim w pogoni za upatrzoną zakładką. Na szczęście mężczyzna zauważył, że próbuję ją złapać, i ze współczującym uśmiechem mnie przepuścił.\nZnalazłam się w wydzielonej przestrzeni nie większej od domowego salonu. Zobaczyłam następne drewniane drzwi prowadzące do innej części centrum targowego, a także szereg pudeł wciąż nierozpakowanych przez ekipę Barnidge’a. Zoey trzymała już w ręce niesforną zakładkę, a na twarzy miała uroczy uśmiech, który sprawiał, że nie sposób było się na nią gniewać.\n– Przepraszam – wymamrotałam do wszystkich obecnych w pomieszczeniu. Ruszyłam w kierunku Zoey, ale w tym momencie otworzyły się drugie drzwi i zanim zdążyłam zareagować, zderzyłam się z kimś dużym i masywnym.\nMężczyzna trzymał w ręce teczkę pełną laminowanych kartek, które w jednej sekundzie rozsypały się na wszystkie strony. Rzuciłam się na kolana, by pomóc je zebrać, i po chwili wręczyłam mu plik stron pomazanych czerwonym flamastrem. O ile potrafiłam się domyślić, były to wydruki jakichś tekstów z naniesionymi poprawkami.\nZamierzałam właśnie wstać, gdy zauważyłam karteczkę samoprzylepną, przyklejoną do podłogi pod papierami, które właśnie podniosłam. Oderwałam ją i próbowałam przekazać mężczyźnie, ale on patrzył już na kogoś z personelu za moimi plecami. Bez większego namysłu złożyłam ją i wcisnęłam do swojej torebki.\n– Co tutaj robi jakaś fanka? – warknął nieznajomy. Jego głos był głęboki i tak dźwięczny, że dosłownie poczułam go w piersi.\nTo wtedy tak naprawdę zobaczyłam go po raz pierwszy. Człowiekiem, z którym się zderzyłam, był Peter Barnidge.\nReportażyści nigdy nie interesowali mnie w takim stopniu jak autorzy powieści, ale wiedziałam, że jest znany ze swojej atrakcyjności. W końcu pisarze, którzy wyglądają jak modele, zdarzają się rzadko, a on miał zastęp fanów, nawet wśród ludzi, którzy nie przeczytali ani jednego napisanego przez niego słowa. Nie zdawałam sobie natomiast sprawy, że jest tak imponujący i wysoki. Nie chodziło tylko o oczywiste zalety jego wyglądu. Owszem, miał gęste, nastroszone brwi, świdrujące spojrzenie i kilkudniowy zarost, na których widok każdej kobiecie zrobiłoby się słabo. Było w nim jednak coś jeszcze. Roztaczał wokół siebie pewną atmosferę. Był panem swojego świata. I nie trzeba było widzieć całego zespołu biegających wokół niego asystentów, aby to zrozumieć.\nWystarczyło tylko spojrzeć na jego oczy i mocny zarys szczęki, by mieć pewność – to nie był człowiek, którego łatwo zadowolić. I nie zamierzał tego ukrywać. Nie sądzę, bym kiedykolwiek wcześniej spotkała mężczyznę, który wyglądałby na tak nieosiągalnego – przynajmniej osobiście. Równie dobrze mógł być ukryty za kuloodporną szybą i drutem kolczastym. Jestem pewna, że nawet wtedy całe rzesze kobiet bez nadziei, ale z radością rzucałyby się na otaczające go mury.\nNie dotykaj. Nie podziwiaj. W ogóle o nim nie myśl, Violet, bo jest tak bardzo poza twoim zasięgiem, że nie pozwoliłby ci wstąpić do swojego fanklubu.\nNawet jego ubrania wydawały się nim tak onieśmielone, że nie śmiały się zgnieść czy zagiąć nie w tym miejscu co trzeba. Koszula, krawat, marynarka i spodnie – wszystko w idealnie uzupełniających się odcieniach granatu i szarości – przylegały do jego ciała w taki sposób, że trudno było oderwać wzrok.\nZaczęłam się rozglądać za Zoey i zobaczyłam, że uciekła parę metrów dalej, by słodziutkim głosem przekonać młodą dziewczynę z obsługi do pokazania jej dopiero co otwartego pudełka z zakładkami.\n– Czy mam ją osobiście wyrzucić?\nNie podniósł głosu, zadając to pytanie, ale w jego tonie słychać było ostrzeżenie tak wyraźne, że podziałało jak smagnięcie batem. Każda sylaba wybrzmiewała bezdenną pogardą dla osoby, do której została skierowana.\nCały zespół złożony z czterech mężczyzn i jednej kobiety zaczął w pośpiechu kierować mnie w stronę wyjścia z małego prowizorycznego pokoju.\n– Chwileczkę – zaprotestowałam. – Sama trafię do drzwi. Ale czy mogę tylko przekazać panu to? – Drżącymi palcami wyciągnęłam swoją wizytówkę i podałam mu ją. – Nazywam się Violet. Zajmuję się reklamą wszelkiego rodzaju działalności i…\nSpojrzał na wizytówkę, jakbym podsunęła mu pod nos zużytą chusteczkę. Nie przejmując się ani trochę, czy trafi, odrzucił ją na najbliższe krzesło.\n– Jeśli moja kariera kiedykolwiek poszybuje w dół tak bardzo, że będę rozważał zatrudnienie konsultantki do spraw marketingu, która urządziła na mnie zasadzkę podczas targów książki, będzie pani pierwszą osobą, do jakiej się zwrócę. Na razie jednak proszę mi wybaczyć. – Przeszedł obok, nie zaszczycając mnie już nawet jednym spojrzeniem.\nMiał czelność zostawić po sobie unoszącą się w powietrzu smugę zapachu bliżej nieokreślonej wody kolońskiej. Dupek. Nawet jeśli pachniał namiętnym, nieskrępowanym seksem w jedwabnej pościeli, był dupkiem najgorszego sortu. Kogo obchodzi, że jego perfekcyjnie równe białe zęby przywodziły na myśl obraz naszych nagich ciał, splecionych ze sobą, w chwili kiedy on gryzie mnie w ramię, a ja dyszę z bólu i rozkoszy. Mnie z pewnością nie obchodziło to w ogóle.\nGdy wyszedł z pomieszczenia, mój umysł w końcu odzyskał jasność. Przynajmniej do pewnego stopnia.\nJezu Chryste. Muszę przyznać, że minęło trochę czasu, odkąd ostatnio coś się u mnie zadziało w tym względzie, ale sposób, w jaki reagowało na niego moje ciało, był zupełnie niecodzienny. Nigdy nie byłam lubieżna, nawet w czasach Dawsona.\nNiestety, byłam za to uparta. Odkąd pamiętam. Więc jeśli Peter Barnidge naprawdę chciał, żebym się poddała, powinien był uprzejmie podziękować i powiedzieć: nie. Obrażając mnie i dyskredytując, zaprószył ogień, który od razu rozwinął się w trawiący wszystko pożar. Postanowiłam za wszelką cenę udowodnić mu, że się myli – i prawdopodobnie ta decyzja nie miała nic wspólnego z tym, jak wyglądał. Prawdopodobnie.\n– Naprawdę musi pani już iść – powiedział jeden z pracowników.\nWyciągnął rękę, by pokierować mnie do drzwi, ale się uchyliłam.\n– Nie ma potrzeby, trafię do wyjścia – burknęłam, a potem odwróciłam się do córki i zmusiłam do uśmiechu. – Chodź, Zoey, mama musi wrócić do domu i popracować.\nPonieważ mama musi dać nauczkę nadętemu dupkowi.\nLILITH ZE SCEPTYCZNYM WYRAZEM TWARZY SIEDZIAŁA NA MOJEJ sofie.\n– To jest twój plan? – zapytała.\n– Tak. To znakomity plan.\nTrzymałam w ręce kartkę, na której wyrysowałam bardzo szczegółowy diagram ukazujący, jak stworzona przeze mnie kampania reklamowa udowodni Peterowi Barnidge’owi, że zasługuję na to, by dla niego pracować. A kiedy przyjdzie do mnie na kolanach błagać, by tak się stało, powiem mu, że może się wypchać. Taki w każdym razie był plan.\nLilith wskazała na fragment wspominający o „superodlotowej reklamie viralowej”. Chrupała głośno korniszony i wyglądała na znudzoną, ale prawdę mówiąc, zawsze sprawiała takie wrażenie.\n– Co z tą częścią planu? Czy wszystkie te strzałki i chmurki nie są trochę nieistotne, dopóki nie masz superodlotowej reklamy viralowej?\n– Coś wymyślę. – Chwyciłam kartkę i położyłam ją przy laptopie.\nSofa zaskrzypiała, gdy Lilith nachyliła się w moją stronę.\n– Czy to, że tak obsesyjnie o tym gadasz, znaczy, że targi były niewypałem?\nO dziwo, brzmiało to tak, jakby faktycznie się martwiła. Przyjaźniłam się z Lilith od kilku miesięcy, odkąd poznałyśmy się na zajęciach gorącej jogi. Obie byłyśmy tam pierwszy raz i okazałyśmy się jedynymi osobami na sali, które oblewanie się potem przy próbach wsadzenia sobie palców stóp do nosa uznały za niezbyt dobry pomysł.\nByła żoną nieprzyzwoicie bogatego i przystojnego faceta o imieniu Liam. Za sprawą męża, a także byłego szefa, również nieprzyzwoicie bogatego i przystojnego faceta o imieniu William, obracała się w kręgach małej armii olśniewających miliarderów i ich żon. Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam ich zgromadzonych w jednym pokoju, zachciało mi się śmiać. Miałam wrażenie, że wszystko powinno dziać się w zwolnionym tempie, przy dźwiękach smooth jazzu z pornosa sączących się z głośników. Czułam się trochę jak na planie jednego z tych reality show, do których zaprasza się tylko obłędnie atrakcyjnych ludzi, no i jeszcze kamerzystów.\nPatrząc na Lilith, nigdy bym nie zgadła, że należy do tak specyficznego towarzystwa. Dzisiaj miała na sobie czarne spodnie dresowe oraz czarną bluzę z kapturem, ozdobioną na piersi brokatowym różowym jednorożcem. Lubiła nasuwać kaptur na głowę, jakby próbowała za wszelką cenę przekonać cały świat, że nie jest piękna. W rezultacie wyglądała jak jakaś mroczna, zdeprawowana księżniczka. Potrafiłam zrozumieć, dlaczego jej mąż jest nią tak zafascynowany.\nZazwyczaj spotykałyśmy się u mnie, a jej przyjaciół miliarderów widywałam tylko wtedy, kiedy zaciągała mnie na którąś z ich eleganckich imprez.\nZastanowiłam się nad jej pytaniem. Szczera odpowiedź była taka, że targi książki okazały się całkowitą, niekwestionowaną porażką. Mniej znani pisarze nie wykazali niemal żadnego zainteresowania usługami reklamowymi, a ci popularni bez wyjątku wydawali się umiarkowanie poirytowani, gdy bombardowałam ich swoją ofertą. Nie miałam jednak ochoty podawać szczerej odpowiedzi, zwłaszcza że Zoey bawiła się w pobliżu. Trzymała jedną z dziecięcych rakiet tenisowych, które jej kupiłam, i z zapałem waliła biedną, zmaltretowaną piłką o ścianę. Najwyraźniej trenowała przede wszystkim stękanie, bo w połowie przypadków nie trafiała w piłkę, ale przy każdym wymachu wydawała z siebie imponujące gardłowe odgłosy.\n– Targi były w porządku. Myślę, że znalazłam paru klientów.\n– Więc dlaczego tracisz czas na to, co mi pokazałaś, zamiast zajmować się projektami, za które ci płacą?\nSpiorunowałam ją wzrokiem, głównie dlatego, że przejrzała na wylot moje kłamstwa. Wykrywacz ściem działał u Lilith bezbłędnie, o czym powinnam była pamiętać, zanim zaczęłam bajdurzyć o zainteresowaniu moją ofertą. Nie powstrzymało mnie to jednak przed dalszymi próbami.\n– To po prostu taki projekt na boku. I tyle.\nLilith spojrzała na mnie kpiąco.\n– Projekty na boku nie wymagają chyba oznaczonych kolorami planów taktycznych? I jeszcze ten upiorny błysk w twoich oczach, kiedy mówiłaś o odrzuceniu propozycji współpracy, którą rzekomo ma ci złożyć ten facet. Brakowało tylko złowieszczego śmiechu komiksowego superzłoczyńcy.\n– Okej. Masz rację. Być może faktycznie zalazł mi za skórę.\n– Delikatnie mówiąc. Brzmi to raczej, jakby kazał ci smarować skórę balsamem, by za kilka dni móc ją na siebie włożyć. Zalazł ci za skórę jak prawdziwy Buffalo Bill.\n– Stanowczo przesadzasz – powiedziałam ze śmiechem.\n– Kto to taki Buffalo Bill? – zapytała Zoey.\n– Buffalo Bill – zaczęła tłumaczyć Lilith – to taki dziwaczny bohater filmu, który…\n– Który kochał bizony tak bardzo – przerwałam Lilith, posyłając jej lodowate spojrzenie – że znajomi zaczęli na niego mówić Buffalo Bill1.\n– Lilith powiedziała, że był dziwaczny. Dlaczego?\nKopnęłam Lilith w łydkę.\n– …był lunatykiem – dokończyłam szybko. – Ludzie robili się przez to trochę nerwowi, ale nie było w tym nic strasznego.\n– Och. Okej. – Zoey odwróciła się do ściany, machnęła rakietą i spudłowała tak bardzo, że obróciła się wokół własnej osi i z głębokim stęknięciem klapnęła pupą na podłogę.\nLilith szczerzyła do mnie zęby.\n– Spokojnie, nie zamierzałam opowiedzieć jej o tym psycholu z Milczenia owiec.\n– Dziwisz się, że tego się spodziewałam?\n– Właściwie to nie. Ale jesteś taka nadopiekuńcza… To całkiem zabawne patrzeć, jak się wkurzasz.\n– Skoro już mówimy o nadopiekuńczych osobach: zastanawiałam się, czy mogłabym poprosić Liama o pewną przysługę.\n– Czyżbyś w końcu zamierzała pozwolić sobie pomóc? Aha, i Liam nie jest nadopiekuńczy. Po prostu ma skłonności do agresywnego zachowania, kiedy zagadują do mnie jacyś mężczyźni.\n– Chciałabym, żebyście mi pomogli, ale w trochę inny sposób.


Auto Złom Pisz Skup Samochodów Szrot & Kasacja / Złomowisko\nStacja Recyklingu Pojazdów Pisz\nSkup samochodów na złom i do kasacji Pisz. Legalne złomowanie samochodów w super cenie.\nAuto Złom Pisz\nZłomowanie Auto Skup Pisz\nSkupujemy wiele aut, do każdej oferty nasz skup samochodów podchodzi indywidualnie. Auto Skup Złomowanie Pisz - właściwy wybór.\nSkup samochodów złomowanie Pisz\nSpecjalizujemy się w recyklingu i auto skupie pojazdów na złom w okolicach Pisz. Mamy najlepszą ofertę. Spradź\nAuto Szrot Pisz\nZłomowanie samochodów Pisz\nJeśli masz jakiś niechciany samochód na złom do kasacji i chcesz pozbyć się starego, uszkodzonego, rozbitego lub rozbitego samochodu, nie szukaj dalej niż Auto Złom Pisz. Na naszym złomowisku płacimy najlepsze ceny za cały Twój autozłom, a także pomagamy Ci bezproblemowo pozbywć się pojazduw celu recyklingu niechcianego samochodu. Szybko odbieramy samochód i płacimy gotówką za samochody do kasacji i na złom na wyciągnięcie ręki.\nFirma złomowanie samochodów Pisz cieszy się dobrą reputacją dzięki szybkiej i niezawodnej obsłudze w całym regionie, również Pisz.\nOprócz oferowania najwyższej gotówki za złomowane samochody Max2 zajmujemy się również złomowaniem na naszym szrocie dobrych produktów, ale nie jesteśmy sprzedawcą części samochodowych. Nasze usługi zapewniają przeładunek wszystkich rodzajów złomu wraz z odbiorem. Szrot Pisz Złomowanie aut Pisz i skup oferuje najlepsze ceny i najlepsze oferty gotówkowe, których nie możesz otrzymać od żadnej innej grupy zajmującej się kasacją samochodów.\nJeśli zapytania kierowane są rano, oferujemy usługę odbioru tego samego dnia. Jesteśmy bardzo elastyczni, dlatego dajemy Ci możliwość wyboru czasu dojazdu do pojazdu w dogodnym dla Ciebie czasie. Auto Skup Pisz jest jedną z wiodących usług usuwania samochodów w regionie ( Szrot Pisz ).\nKasacja aut Pisz\nAuto Skup Pisz\nAuto Złom - skup aut złomowanie - najlepsze ceny skupu aut do kasacji. Nasz auto szrot to firma działająca w branży auto złomowania od wielu lat. Jako skup samochodów Pisz możemy zagwarantować najwyższe ceny złomowania\nAUTO SCHROTT Pisz\nAuto Złomowanie Pisz\nJeśli pozostanie zaparkowany na podwórku lub w podobny sposób, prawie nie będzie ci służył wyłącznie przynosząc koszty. Wręcz przeciwnie, będzie nadal zajmował przestrzeń i rdzewiał - oddaj do kasacji w dobrej cenie już teraz. Jednak dla nas może mieć kilka zastosowań, takich jak recykling, rozbiórka w celu nabycia niektórych części - za twoje auto nasz szrot Pisz zapłaci gotówką.\nMarek N. - Pisz\nBasia - Pisz\nSkup samochodów i złomowanie pojazdów Pisz .\nJednym z głównych powodów, dla których warto pozbyć się swojego starego, uszkodzonego lub zardzewiałego pojazdu firmie Auto Złom Pisz, jest to, że dostaniesz sporą sumę gotówki za samochód z odbiorem w lokalizacji Pisz. Kiedy sprzedajesz nam swój stary samochód na złom, pomaga to w najłatwiejszym i szybszym pozbyciu się go przeprowadzając kasację aut. Nie pobieramy żadnych opłat za holowanie i świadczymy usługi „Skupu i Złomowania” tego samego dnia. To świetny sposób na zwolnienie miejsca w nieruchomości oraz legalny proces złomowania samochodu u Nas na szrocie.\nW Skup aut Pisz dążymy do zapewnienia naszym klientom wydajnej gotówki na samochody w Pisz oraz doskonałego stosunku jakości do ceny. Oznacza to, że poświęcamy również czas, aby zrozumieć Twoje potrzeby. Po dokonaniu oceny stanu i wieku pojazdu, otrzymasz od nas najwyższą gotówkę na auto z oferty Pisz oraz darmowy wywóz samochodu z Twojej siedziby. Tego samego dnia odholujemy Twój używany samochód na auto złomowanie i oddamy Ci gotówkę pod Twoje drzwi za kasację auta Pisz. Jesteśmy niezawodnym nabywcą skupem samochodów, a naszym celem jest zapewnienie przyjaznej obsługi i bezstresowej gotówki na samochody w całym regionie także Pisz dla naszych klientów w Pisz i okolicach. Kasacja i złomowanie pojazdu To świetny sposób na zarobienie pieniędzy i daje szansę na gotówkę i zakup samochodu nowego, o jakim zawsze marzyłeś. Czy to nie jest niesamowite? Pozbądź się starego, zardzewiałego lub niechcianego samochodu złomując go z miejsca i ze swojej nieruchomości, poprzez usługę skup złomowanie Pisz.\nMieszkasz w okolicach Pisz i chcesz sprzedać swój samochód bezpiecznie i z zyskiem? Twoje wyszukiwanie kończy się na nas, ponieważ jesteśmy ekspertami w branży samochodów używanych. Odkupimy Twoje auto.\nObsługujemy Pisz & okolice.


Hayek vs Keynes? - Człowiek, Etyka, Społeczeństwo - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nwalmart.ca 26.11.20, 11:20\nCoś w rodzaju wojny domowej w samym kapitalizmie jest – zdaniem George’a Monbiota – prawdziwą przyczyną Brexitu\nBrexit wywodzi się z wojny domowej w kapitalizmie – a my wszyscy jesteśmy tylko stratami ubocznymi.\nDla jednego rodzaju kapitalisty niepewność i chaos, jakie przyniesie Brexit, są przerażające. Dla drugiej strony jednak jest to wielce opłacalne. I to ta strona funduje nam rządy populisto-faszystowskie, Brexity, itp...\nMówiąc najogólniej, istnieją dwie dominujące formy kapitalistycznej przedsiębiorczości. Pierwszą z nich można określić jako kapitalizm oswojony, udomowiony. Poszukuje zgody z państwem administracyjnym i korzysta ze stabilności, przewidywalności i przepisów wykluczających bardziej brudnych i agresywnych konkurentów. Może współistnieć z oswojoną i słabą formą demokracji.\nDrugą formę można określić jako kapitalizm watażki. W tej formie kapitalizmu wszelkie ograniczenia dotyczące zysku - w tym podatki, przepisy i publiczna własność podstawowych usług - są niezgodne z prawem. Nic nie powinno stać na przeszkodzie w osiągnięciu zysku. Jej uzasadniającą ideologię sformułowali Friedrich Hayek w The Constitution of Liberty i Ayn Rand w Atlas Shrugged. Te książki usuwają złożoność społeczną i zainteresowania innych ludzi. Fetyszyzują coś, co nazywają „wolnością”, a co w rzeczywistości oznacza całkowitą wolność dla garstki plutokratów kosztem społeczeństwa.\nW mniej strzeżonych sytuacjach watażkowie i ich zwolennicy idą na całość. Na przykład Hayek podczas wizyty w Chile Pinocheta powiedział, że woli „liberalną dyktaturę” od „demokratycznego rządu pozbawionego liberalizmu”. Peter Thiel, współzałożyciel PayPal i Palantir, wyznał: „Nie wierzę już, że wolność i demokracja są w zgodzie”. W zeszłym miesiącu Mike Lee, starszy senator republikański z Utah, stwierdził, że „demokracja nie jest celem” systemu politycznego Stanów Zjednoczonych, „wolność, pokój i dobrobyt są”.\ndiabollo Re: Hayek vs Keynes? 26.11.20, 11:47\nwalmart.ca Re: Hayek vs Keynes? 27.11.20, 02:12\nNie wiem, Diabollo, czy przeczytałeś artykuł Monbiota, ale mnie podcieło przy tej 'perełce':\nW pewnym sensie w Brexicie w ogóle nie chodzi o Wielką Brytanię. Oligarchowie, którzy wykazali duże zainteresowanie tematem, mają zwykle słabe lub niepełne powiązania z tym krajem. Według Andy'ego Wigmore'a z Leave.EU, w kampanii pomógł amerykański miliarder Robert Mercer. Zdecydowanie największymi indywidualnymi darczyńcami partii Brexit są Christopher Harborne z Tajlandii i Jeremy Hosking, który ma firmy notowane w Dublinie i Delaware. Właściciele gazet, którzy dołożyli wszelkich starań, aby Brexit się wydarzył, mają siedzibę za granicą. Uważam, że dla ludzi takich jak Rupert Murdoch Wielka Brytania jest przyczółkiem wśród najbogatszych i najpotężniejszych narodów. Zmiana Chile czy Indonezji w gigantyczny wolny port to jedno. Wielka Brytania to znacznie większa nagroda.\nChciałoby się zapytać - kto tu kogo finansuje, żeby z Polski burdel zrobić, Putin Watykan czy Watykan Putina...\ndiabollo Re: Hayek vs Keynes? 27.11.20, 07:51\nFaktem jest, że to cyrkowiec z Watykanu wymyślił pojęcie "Cywilizacja Śmierci" i przypasował do niego demokratyczny Zachód, a nie ruski Wschód.\nKatolicka propaganda reżimowa wrogów Polski jasno określa na Zachodzie, przede wszystkim Niemcy i Bruksela, w ogóle jaja się porobiły bo słuchając katofaszystów to neomarksizm kulturowy gorszy czerwonej zarazy atakuje nas z Zachodu, kiedy ruski Wschód pozostaje piekny i czysty jak pierwsze kochanie.\nOdpowiedź na słynne pytanie "qui bene" na obecnej sytuacji Polski skonfliktowanej z Zachodem i rozsadzającej UE od srodka jest zupełnie oczywista.\ndiabollo Re: Hayek vs Keynes? 28.11.20, 10:52\nwalmart.ca Re: Hayek vs Keynes? 30.11.20, 09:12\nI oczywiscie ten sam Donald Tusk nie zrobii nic, kiedy miai waadze zrobic coos dobrego.... DT jest winny JK, mojem zdaniem\nKielecko-radomska walka o bezrobotnego\n[BW] Aktualizacja dancyh na raporcie


Huawei Mate 10 Lite wyświetlacz z montażem oryginał HypnosIT\n» Huawei Mate 10 Lite wyświetlacz z montażem oryginał\nKod produktu: 57F4-57059\nHuawei Mate 10 Lite wyświetlacz LCD z montażem\nWitamy serdecznie na naszej aukcji. Aukcja dotyczy wymiany uszkodzonego wyświetlacza w modelu Huawei Mate 10 Lite . Jeżeli w twoim telefonie uszkodzeniu uległ wyświetlacz, to ta aukcja jest właśnie dla Ciebie.\nstosowanie zasad bezpieczeństwa elektrostatycznego ESD dzięki, którym twój telefon bezpiecznie zostanie prawidłowo naprawiony !\nwykwalifikowana kadra serwisantów z pasją do napraw elektroniki\nniesamowicie długi okres gwarancyjny wynoszący aż 180 dni czyli dwukrotnie dłużej niż w serwisie producenta\nnieprawdopodobnie krótki czas naprawy wynoszący zaledwie 1 dzień roboczy ! W przypadku dużego natłoku pracy, nasi pracownicy skontaktują się z Państwem i poinformują o możliwym wydłużeniu czasu naprawy.\nstosowanie tylko i wyłącznie najwyższej jakości części serwisowych gwarantujących prawidłowe działanie telefonu.\nszokująco niskie ceny w stosunku do najwyższej jakości części serwisowych\nautomatyczne informacje dotyczące statusu naprawy w postaci wiadomości SMS\nnasze oferty są również idealne dla firm, wystawiamy pełne faktury VAT.\nJesteśmy dystrybutorem części serwisowych, co sprawia, że otrzymują Państwo najwyższej jakości części wraz z montażem w atrakcyjnych cenach udokumentowane dowodem zakupu wraz z wielomiesięczną gwarancją.\nNie czekaj! Twój telefon będzie naprawiony szybciej niż Ci się to tylko wydaje !\nAby skorzystać z usługi naprawy wyświetlacza wykonaj poniższe czynności:\nDokonaj zakupu na aukcji oraz wybierz formę płatności\njeżeli chcesz aby nasz kurier odebrał od Ciebie telefon do naprawy, poinformuj nas o tym.\nwyślij zabezpieczony telefon na adres naszego serwisu\nJeżeli cenisz sobie jakość, szybkość wykonania usługi, długą gwarancję na wykonaną naprawę oraz precyzję wykonania - Nie zwlekaj, zleć nam naprawę swojego telefonu !\nZaoszczędź swój cenny czas oraz pieniądze i ciesz się szybko znowu w pełni sprawnym telefonem!\nNie czekaj! Wróć na górę i zakup ofertę.


Co łączy muszkę owocową i jedwabnika? - Nauki przyrodnicze - Forum Kopalni Wiedzy\nBy KopalniaWiedzy.pl, October 28, 2006 in Nauki przyrodnicze\nPraktyczne implikacje takiego odkrycia są, wbrew pozorom, bardzo istotne. Metody, które przyciągają lub odstraszają owady, wykorzystuje się przecież w rolnictwie (m.in. przy opryskach pestycydami) czy entomologii medycznej. Wyniki omawianego studium mogą pomóc w zaprojektowaniu związków chemicznych skuteczniej przyciągających owady, a jednocześnie lepiej blokujących ich system komunikowania się. Jest to możliwe, ponieważ owady porozumiewają się i odbierają zapachy za pomocą czułków.\nWiele owadów, w tym jedwabniki morwowe, wydziela feromony, stanowiące ważną informację dla partnera seksualnego. Jedwabniki polegają na powonieniu jak na żadnym innym zmyśle — twierdzi Leal, profesor i dyrektor Wydziału Entomologii. Podążają za zapachem, zanim nie odnajdą samicy.\nUzyskaliśmy bardzo wyraźną reakcję. Zapisy wskaźników elektrofizjologicznych oraz testy polegające na bezpośredniej stymulacji ujawniły, że transgeniczne muszki owocowe bez wątpienia reagowały na feromony jedwabników.\nPrzed przepoczwarzeniem się gąsienice motyla formują kokony. Plotą je z pojedynczej nici, której długość dochodzi niekiedy nawet do 1500 m. W zależności od gatunku jedwabnika, nić ma różne kolory. Może być biała, niebieskawa albo żółta. To dla niej Chińczycy zaczęli hodować te nocne motyle już ok. 2600 roku przed naszą erą.\nMuszka owocowa (Drosophila melanogaster) jest od dawna modelowym owadem genetyki. Szybko się rozmnaża i ma stosunkowo niewielki genom.\nNaukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego dostali zmutowane muszki od Johna Carlsona, biologa molekularnego z Yale University. Muszki miały tzw. pusty, czyli pozbawiony receptorów, neuron. Wyposażono go w receptory feromonów samicy jedwabnika morwowego. Następnie testowano, czy i jak odbiera docierające do niego sygnały zapachowe.\nWyniki badań opublikowano w najnowszym wydaniu magazynu Proceedings of the National Academy of Sciences.\nNowy projekt był pokłosiem wcześniejszych badań Leala na komarach. Opracował on lepkie mikstury, które wabiły samice w pułapkę. Następnie komarzyce testowano pod kątem obecności wirusa zapalenia mózgu zachodniego Nilu. Ponieważ komary nie stosują charakterystycznych dla swojego gatunku feromonów, Leal zdecydował się na badanie pary muszka owocowa-jedwabnik morwowy.\nWśród rodzimych ciem feromony są dla samców wyczuwalne nawet z odległości wielu kilometrów. Jednocześnie z odkryciem pierwszego feromonu u jedwabnika morwowego (Bombyx mori) stało się jasne, że owady polegają na niesionych wraz z nimi informacjach nie tylko po to, by rozpoznać potencjalnego partnera seksualnego, ale także zidentyfikować ofiarę czy określone cechy środowiska.\nPosługując się zlokalizowanymi na czułkach 17 tys. receptorów, jedwabnik morwowy wyczuwa obecność bombykolu, ale także i drugiego związku, zwanego bombykalem (oba są wydzielane przez gruczoły samic). Leal wyjaśnia, że receptory składają się z dwóch neuronów węchowych. Jeden jest wyspecjalizowany w wykrywaniu bombykolu, drugi: bombykalu.\nMolekularne podstawy wrażliwości i wybiórczości owadziego „nosa” nie są jeszcze znane. W dodatku, w odróżnieniu od muszek owocowych, jedwabniki morwowe nie są podatne na manipulacje genetyczne.\nFeromony są stosowane nie tylko przez zwierzęta, ale i przez kilkadziesiąt gatunków roślin, a także przez bakterie oraz drożdże.


Angielski? Jasne. Ale jutro - Dziennik Wschodni\nAngielski? Jasne. Ale jutro\n■\tKto zna biegle język angielski? – zapytali radnych pracownicy kancelarii lubelskiego sejmiku. Dziesięcioro przyznało, że z najpopularniejszym europejskim językiem nie mają problemów. Czy rzeczywiście?\nKancelaria przeprowadziła wśród radnych ankietę, żeby wiedzieć, kto może bez tłumacza reprezentować nasze województwo w kontaktach zagranicznych. Część z nich rzeczywiście problemów nie ma. Na przykład Wiesław Brodowski, szef klubu SLD w sejmiku. – Byłem pilotem wycieczek zagranicznych. W praktyce znam język angielski, rosyjski i francuski – mówi. – Zdawałem egzaminy przed komisjami państwowymi.\nRadny Ignacy Czeżyk dość płynną angielszczyzną odpowiedział na nasze pytania. – Potrafię się porozumieć. Może nie znam języka bardzo dobrze, ale dość dobrze – powiedział po angielsku, kiedy z nim rozmawialiśmy.\nKonrad Rękas mieszkał przez pewien czas w Wielkiej Brytanii. I płynną angielszczyzną opowiedział nam, co warto na Lubelszczyźnie zobaczyć. – Kiedyś pojechałem z Bogusławem Warchulskim i Zofią Grabczan na konferencję. Mieli tam jechać przedstawiciele sejmiku, którzy mówią biegle po angielsku – opowiada Rękas. – Skończyło się na tym, że ja wygłaszałem referat, Zosia założyła słuchawki z włoskim tłumaczeniem (pracowała kiedyś we Włoszech), a Boguś mówił każdemu, że on zna „raszyn”. Ale po rosyjsku też nie rozmawiał.\nMimo to Warchulski w kancelarii sejmiku zgłosił, że zna biegle angielski. I jest w stanie reprezentować województwo w kontaktach zagranicznych. Przedsmak tego reprezentowania pokazał w miniony czwartek w łamanym języku rosyjskim. Przemówił do ukraińskich samorządowców: – „My tu teraz pogadajem, a potem pajdu na waszą stronu”.\nChcieliśmy także porozmawiać z marszałkiem województwa. Henryk Makarewicz zapewnia, że język angielski zna biegle. Ale rozmawiać nie chciał. Zaprosił nas do siebie na poniedziałek. A na nasze pytania zadane po angielsku odpowiadał po polsku.


Pakistan: Coca-Cola znów grozi związkowcom | PRACOWNIK\nYou are herePakistan: Coca-Cola znów grozi związkowcom\nBy pracownik - Posted on 05 lipiec 2010\nPracownicy na stałych umowach zostali przeniesieni do fikcyjnego podwykonawcy, w celu udowodnienia, że nie są pracownikami Coke. Próby zarejestrowania związku zawodowego zakończyły się nocnymi wizytami do domów członków związku. Kierownicy zakładu w Multan próbowali zmusić przedstawicieli związku do wystąpienia ze związku.\nDnia 28 czerwca, sekretarz związku Riaz Hussain został porwany przez zarząd i wywieziony do nieznanego miejsca. Później tego samego dnia wypuszczono go. Zarząd dopuścił się też gróźb śmierci wobec przedstawicieli związku i ich rodzin. Nieznani mężczyźni zaczęli odwiedzać domy członków związku. Ich przesłanie było jasne: "wycofajcie się związku, albo was i wasze rodziny spotka wypadek - możecie zginąć lub zostać ranni".\nAby utrudnić rejestrację związku, zarząd powołał własny, lojalny wobec kierownictwa, związek zawodowy. Za pomocą kombinacji łapówek i gróźb, ten "żółty" związek został zarejestrowany w sierpniu ub. r.\nZarządy Coca-Coli w wielu krajach na świecie prowadzą kampanię zastraszania związkowców. O wydarzeniach w Kolumbii pisaliśmy już m.in. tutaj.\nMiędzynarodowy związek pracowników branży spożywczej, International Union of Food workers, prosi o wysyłanie listów protestacyjnych do Coca-Coli ze strony:


Uwagi WIR do Regionalnego Programu Operacyjnego 2014-2020\nW ramach prowadzonych konsultacji społecznych w dniu 2 grudnia złożyliśmy uwagi do projektu Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020.\nPoniżej prezentujemy pełną wersję uwag. Jak łatwo zauważyć, nie wszystkie uwagi dotyczą ruchu rowerowego. Część z nich jest autorstwa innych organizacji, czy instytucji, które uczestniczyły w pracach zespołu roboczego ds. zrównoważonego rozwoju - w którym również byliśmy. Z uwagi na limit znaków w formularzu, część z uwag została skrócona, co jednak nie miało większego wpływu na zawartość merytoryczną.\nUwagi do RPO WD 2014-2020 (wersja z 28.10.2013r.)\nUwagi generalne (s.1-243)\nZapewnienie zrównoważonego rozwoju w RPO wymaga:\nwprowadzenia do wszystkich osi przeciwdziałania utracie bioróżnorodności i i zmianom klimatu oraz innych prośrodowiskowych, ekoinnowacyjnych rozwiązań, w tym koedukacji;\nwprowadzenia kryteriów prośrodowiskowych we wszystkich osiach;\nwprowadzenia kryteriów formalnych (dopuszczających) dot. efektywnego wykorzystania zasobów naturalnych, w tym efektywności energetycznej;\nwprowadzenia dla projektów infrastrukturalnych kryterium nie degradowania środowiska;\nzaplanowania adekwatnych do wyzwań środowiskowych alokacji środków na osie i działania, typy projektów i kategorie interwencji funduszy UE;\nzaprojektowania wskaźników produktu i rezultatu, w tym rezultatu strategicznego mierzących faktyczne wdrażanie zasady zrównoważonego rozwoju na poziomie wszystkich osi priorytetowych, działań i poszczególnych przedsięwzięć;\nzbilansowania RPO i poszczególnych osi tak, by były co najmniej neutralne dla klimatu i bioróżnorodności.\nZasady zrównoważonego rozwoju jako zasady horyzontalne powinny być realizowane w całym RPO. Kwestie prośrodowiskowe, w tym dotyczące zapobieganiu zmianom klimatu - zgodnie z celami prośrodowiskowymi strategii Europa 2020 powinny być traktowane priorytetowo i horyzontalnie - w każdej osi i działaniu RPO. Wprowadzenie zasad zrównoważonego rozwoju w RPO wymaga powiązania sfery deklarytywnej dokumentu z merytorycznymi zapisami RPO, w tym odnoszącymi się do inżynierii RPO i alokacji środków.\nW "Diagnozie wyzwań, potrzeb i potencjałów obszarów/sektorów objętych programem" zauważamy niepokojący brak informacji o ruchu rowerowym - jego potencjale, wyzwaniach i problemach, w obszarach takich jak:\nTransport (s.47 i 50) – brak odniesienia do istniejącej sieci tras rowerowych, rosnącego ruchu rowerowego w miastach oraz jego potencjale i potrzebach. Wg badań z 2010 roku we Wrocławiu ruch rowerowy stanowił 3,6% wszystkich podróży niepieszych, zaś zgodnie z przyjętą Polityką Rowerową Wrocławia, do 2015 roku udział ten ma wynieść 10%, zaś w 2020 roku 15%. Sieć tras rowerowych we Wrocławiu wynosi prawie 200 km. Praktycznie każde większe miasto na Dolnym Śląsku posiada drogową infrastrukturę rowerową. Mając na uwadze rosnące wskaźniki motoryzacji, wytyczne unijne odnośnie redukcji emisji gazów cieplarnianych, czy też rosnące ceny paliwa, należy zaznaczyć w Diagnozie potencjał jaki stanowi ruch rowerowy – zarówno samodzielnie (w miastach), jak i w połączeniu ze środkami komunikacji zbiorowej (na dłuższych dystansach). Warto zauważyć, że w niektórych wysoko rozwiniętych krajach Europy Zachodniej ruch rowerowy w miastach stanowi od kilkunastu do nawet 50% podróży. Można tam zatem mówić o rowerze jako głównym, nie zaś alternatywnym, środku transportu.\nGospodarka niskoemisyjna (s.28 i 37) – brak odniesienia do bardzo ważnej dziedziny jakim jest transport. Choć sektor ten nie jest objęty obecnie systemem ETS, to należy zauważyć, że jest on odpowiedzialny za ok. 15-20% emisji CO2, głównie za sprawą samochodów osobowych. Jednym ze sposobów na obniżenie emisji z tego sektora, a także na zwiększenie efektywności energetycznej, jest zastępowanie indywidualnego transportu samochodowego alternatywami: nisko- i zero-emisyjnymi. Potencjał i wyzwania dla tego obszaru są znaczne, zero-emisyjny ruch rowerowy odgrywa zaś tutaj bardzo istotną rolę.\nŚrodowisko i zasoby (s.41 i 46) – brak informacji o istniejących licznych rowerowych trasach turystycznych: lokalnych, ponadregionalnych i międzynarodowych (np. EuroVelo 9 i Szlak Odry) stanowiących osie rozwoju turystyki rowerowej na Dolnym Śląsku. Wyzwaniem dla rozwoju turystyki rowerowej jest stworzenie oraz wdrożenie strategii rozwoju spójnej sieci tras i systemu ich znakowania.\nPowyższe uwagi są całkowicie spójne z celem głównym RPO, który został określony jako:\nWzrost konkurencyjności Dolnego Śląska zapewniający poprawę poziomu życia jego mieszkańców przy zachowaniu zasad zrównoważonego rozwoju (s.85 i 86).\nDodatnie do opisu Osi priorytetowej – Gospodarka niskoemisyjna:\n"Zrównoważenie popytu na energię przy jednoczesnym spełnieniu wymogów dotyczących ochrony środowiska będzie możliwe jedynie poprzez"\n"Zwiększenie wykorzystania zero- i nisko-emisyjnych środków transportu".\nUspójnienie uwag z wcześniejszymi propozycjami.\nOś priorytetowa 1 - Przedsiębiorstwa i innowacje\nWnosimy o uwzględnienie w gronie potencjalnych beneficjentów i grup docelowych w priorytetach: Wzmacnianie potencjału B+R jednostek naukowych (PI 1.1), Innowacyjne przedsiębiorstwa(PI 1.2) , Rozwój przedsiębiorczości (PI 3.1) organizacji pozarządowych, a także konsorcjów organizacji pozarządowych z jednostkami naukowymi lub spółkami celowymi tworzonymi przez jednostki naukowe lub szkołami wyższymi lub podmiotami leczniczymi lub jednostkami badawczo-naukowymi.\nNa Dolnym Śląsku działa około 60 organizacji pozarządowych, których przedmiotem działalności statutowej są badania i rozwój – wspomaganie rozwoju techniki, wynalazczości i innowacyjności, rozpowszechnianie i wdrażanie nowych rozwiązań technologicznych w gospodarce. Część z nich prowadzi regularną działalność badawczą i kształci w obszarach związanych z przemysłem.\nUważamy, że organizacje pozarządowe mogą wdrażać innowacje na równi z innymi podmiotami. Istnieje wiele organizacji pozarządowych na polu nauki, które mają istotny dorobek, a także inne organizacje, które mogą skorzystać na powiązaniu ich działań z nauką. Uwzględnianie organizacji pozarządowych prowadzących działalność gospodarczą (które posiadają status przedsiębiorcy), a pomijanie tych, które tej działalności nie prowadzą (gdyż np. prowadzą działalność pożytku publicznego) byłoby niezrozumiałe i może naruszać zasadę równości.\nPriorytet inwestycyjny: Rozwój produktów i usług w MŚP (PI 3.3)\nDo kierunków wsparcia:\n"Wsparcie obejmować będzie również […] wprowadzanie procesów ułatwiających optymalizację wykorzystania zasobów przedsiębiorstwa za pomocą rozwiązań informatycznych oraz zakup i wdrożenie rozwiązań o charakterze technicznym i informatycznym"\n"wprowadzanie systemów wspierających nisko- i zero-emisyjne formy transportu, w tym mobilność pracowników".\nZakup rowerów służbowych, transport towarów za pomocą rowerów z napędem elektrycznym, organizacja transportu zbiorowego, lepsze wykorzystanie wspólnych dojazdów, systemy car-sharing, itp., to sposoby na obniżenie kosztów funkcjonowania przedsiębiorstw idące w parze z celami redukcji emisji CO2 zapisanymi w strategii Europa 2020.\nOś priorytetowa 3 – Gospodarka niskoemisyjna (s.116)\nW opisie celu osi dodać odniesienie do transportu nisko- i zero-emisyjnego:\n"wdrażanie mobilności nisko- i zero-emisyjnej jako szansa na oszczędności, zwiększenie efektywności energetycznej i redukcji emisji CO2".\nSektor transportu jest odpowiedzialny za ok. 15-20% emisji CO2. Mówiąc o gospodarce niskoemisyjnej nie sposób pominąć jej podstawowej funkcji – transportu, na którym opiera się dziś rozwój gospodarczy. Zauważają to autorzy projektu RPO (s. 116): "Duże znaczenie dla zmniejszenia emisyjności gospodarki będą miały także działania podejmowane w zakresie „czystego” transportu i komunikacji publicznej". Należy w tym miejscu podkreślić, iż działania związane z rozwojem nisko- i zero-emisyjnego transportu przynoszą korzyści w postaci oszczędności energii (paliwo spalane w silnikach jest przykładem wielkiego marnotrawstwa), a także redukcji CO2.\nPriorytet inwestycyjny: Produkcja i dystrybucja energii ze źródeł odnawialnych (PI 4.1)\nPotencjalni beneficjenci i grupy docelowe dodać: przedsiębiorstwa sektora ekonomii społecznej.\nUmożliwienie wspierania spółdzielni socjalnych itp. w prowadzeniu działalności w tym sektorze.\nUwaga (s. 117 – 119)\nW preferencjach dla OZE wykreślić projekty z zakresu "energetyki wodnej" zamiast tego wpisać "projekty odnoszące się do rzeczywistego lokalnego potencjał i stosujące najlepsze dostępne technologie OZE”.\nW preferencjach dla OZE dopisać "mikroinstalacje OZE - w zakresie energii elektrycznej poniżej 40 kW, w zakresie energii cieplnej do 120 kW".\nPreferencja dla energetyki wodnej nie posiada znaczących argumentów, co więcej elektrownie wodne mogą ograniczać bioróżnoroność rzek. Rozwój mikroinstalacji zwiększa produkcję energii z OZE, udział obywateli w produkcji energii (prosumpcję) i stabilność systemu. Środki publiczne powinny przede wszystkim wspierać małe instalacje , gdyż na etapie wdrożenia i rozwoju prosumpcji energii wymagają one bardziej wsparcia niż bieżąco bardziej efektywne instalacje o większej mocy.\nPriorytet inwestycyjny: Wdrażanie strategii niskoemisyjnych (PI 4.5)\nWnosimy o wydzielenie osobnego priorytetu „Transport nisko- i zero-emisyjny” oraz wykreślenie z kierunków wsparcia tego priorytetu inwestycji związanych z energooszczędnym oświetleniem miejskim, zastosowaniem systemów zarządzania ruchem i energią, czy budownictwem pasywnym. Priorytet ten powinien obejmować wsparciem projekty stymulujące rozwój niskoemisyjnych form transportu zbiorowego oraz zero-emisyjnej komunikacji rowerowej, między innymi: opracowywanie planów mobilności zero-emisyjnej, systemy rowerów publicznych, systemy transportu towarów za pomocą rowerów, trasy rowerowe, parkingi i przechowalnie rowerowe, parkingi B+R, projekty zwiększające dostępność rowerem węzłów przesiadkowych, wsparcie dla przedsiębiorstw i jst przy wdrażaniu systemów zachęt korzystania z rowerów przez pracowników.\nUważamy, iż tak ważny na Dolnym Śląsku i pełen niewykorzystanego potencjału sektor jak transport nisko- i zero-emisyjny powinien posiadać wydzielony priorytet, nie zaś konkurować, jak ma to miejsce obecnie, z budownictwem pasywnym.\nW wypadku nie uwzględnienia tego postulatu, kolejna uwaga (s.124) pozostaje podtrzymana.\nW określeniu kierunków wsparcia:\nWyrażenie: „wsparciem objęte będą m.in. […]ścieżki rowerowe”\n„wsparciem objęte będą projekty stymulujące rozwój zero-emisyjnej komunikacji rowerowej, między innymi: opracowywanie planów mobilności zero-emisyjnej, systemy rowerów publicznych, systemy transportu towarów za pomocą rowerów, trasy rowerowe, parkingi i przechowalnie rowerowe, parkingi B+R, projekty zwiększające dostępność rowerem węzłów przesiadkowych, wsparcie dla przedsiębiorstw i jst przy wdrażaniu systemów zachęt korzystania z rowerów przez pracowników.”\nW naszym mniemaniu należy wskazać i rozszerzyć wachlarz możliwości wspierania projektów ukierunkowanych na rozwój zero-emisyjnej komunikacji rowerowej. Określenie odnoszące się do tej kwestii, zapisane w projekcie RPO: „ścieżki rowerowe” nie wyczerpuje potencjału i potrzeb w tym zakresie. Ponadto zauważamy konieczność otwarcia RPO na projekty wychodzące poza budowę dróg rowerowych, a wspierających rozwój tej formy transportu.\n„[ograniczenie] ruchu drogowego w centrach miast”\n„indywidualnego ruchu zmotoryzowanego”.\nNależy precyzyjnie sformułować wskazanie zagrożenia (nawet jeśli linie demarkacyjne tego nie praktykują). W pojęciu ruch drogowy mieści się także ruch rowerowy, czy komunikacja zbiorowa. W zamiarze autorów jest jednakże ograniczanie ruchu wysokoemisyjnego: zmotoryzowanego, indywidualnego, jak się domyślamy.\nPotencjalni beneficjenci i grupy docelowe dodać: „przedsiębiorstwa sektora ekonomii społecznej”.\nW preferencjach dopisać: „Preferowane będą projekty multimodalne, uwzględniające połączenie różnych nisko- i zero-emisyjnych i środków transportu, np. kolei i komunikacji zbiorowej, kolei i roweru, etc.”\nUwaga celem uzyskania jak największej efektywności energetycznej w projektach nakierowanych na sektor transportu – synergia uzyskana z połączenia niskoemisyjnej komunikacji zbiorowej i zero emisyjnej komunikacji rowerowej jest działaniem niskokosztowym, a zarazem przynoszącym korzyści znacznie dalej sięgające, niż by to miało miejsce w projektach wspierających tylko jedną formę transportu.\nW kierunkach wsparcia wysokosprawnej kogeneracji należy poszerzyć zakres o wsparcie trigeneracji - czyli zintegrowanej produkcji energii elektrycznej, ciepła i chłodu.\nW związku ze zwiększaniem izolacyjności budynków i z ociepleniem klimatu rośnie zapotrzebowanie na chłodzenie. Trigerenracja jest efektywną metodą dostarczania chłodu.\nW preferencjach wsparcia wysokosprawnej kogeneracji przy projektach zakładających wykorzystanie OZE wykluczyć współspalanie biomasy z węglem.\nWspółspalanie biomasy z węglem jest nieefektywnym i wątpliwym technologicznie rozwiązaniem - w wielu przypadkach jest ono również negatywnie oddziaływujące na lokalne rynki drewna.\nOś priorytetowa 4 - Środowisko i zasoby\nPriorytet inwestycyjny: Ochrona i udostępnianie zasobów przyrodniczych i kulturowych (PI 6.3 i PI 6.4)\nW preferencjach dotyczących gospodarki odpadami dodać projekty wykorzystujące technologie niskoenergetyczne oraz zgodne z hierarchią postępowania z odpadami. Celowym też jest dodać w preferencjach / bądź w kierunkach wsparcia zapis dotyczący istniejących RIPOK-ów, zamiast tworzenia nowych.\nW obliczu konieczności zapewnienia wysokiej efektywności gospodarki należy stosować technologie efektywne energetycznie np. ograniczać energochłonne dosuszanie odpadów. Z kolei konieczność postępowania zgodnego z hierarchią postępowania z odpadami (czyli po pierwsze ograniczanie odpadów i ponowne użytkowanie, dopiero potem recykling i dalej odzysk) wynika z przepisów UE i jest sensownym podejściem znacząco ograniczającym powstawanie odpadów. Przy wspieraniu RIPOKów należy pamiętać o efektywności i zapewnieniu odpowiedniego strumienia odpadów do istniejących RIPOKów.\nNależy koniecznie rozdzielić priorytet na 2 priorytety oddzielnie dotyczące zasobów przyrodniczych i kulturowych.\nZapewnienie zachowania bioróżnorodności jest niezbędnym warunkiem zrównoważonego rozwoju. Ranga i potrzeba ochrony bioróżnorodności wynika z jej niezbędności dla zachowania życia ludzi na ziemi, bez którego nie jest możliwy jakikolwiek rozwój gospodarczy czy też społeczny. Połączenie w jednym priorytecie zasobów kulturowych i przyrodniczych znacząco obniża rangę ochrony przyrody w RPO w porównaniu do poprzedniego okresu 2007-2013 co stoi w sprzeczności z wytycznymi UE. Nie negując potrzeby ochrony zasobów kultury widzimy konieczność oddzielnego priorytetu dla ochrony przyrody i zapewnienia wydzielonej alokacji środków na ochronę przyrody. Doświadczenia z innych regionów, w których nie wydzielono w latach 2007 -2013 oddzielnych środków na ochronę przyrody, dowodzą, że brak ich wydzielenia powoduje rzeczywiste ograniczenie wsparcia ochrony bioróżnorodności. Za połączeniem alokacji nie może przemawiać słabe zainteresowanie projektami przyrodniczymi w RPO na Dolnym Śląsku. Analiza porównawcza wskazuje, że podobne działania dotyczące bioróżnorodności cieszyły się znacznym zainteresowaniem w priorytecie V programu POIŚ - warunkiem zainteresowania jest zapewnienie odpowiednich i adekwatnych warunków aplikowania. Dodatkowo za wydzieleniem odrębnych priorytetów przemawia ich wydzielenie w linii demarkacyjnej - oddzielne priorytety dla kultury PI 6.3 i przyrody PI 6.4.\nW kierunkach wsparcia:\nprzy zapisie o "niezbędnej infrastrukturze" związanej z ochroną przyrody dopisać: "w tym zielonej infrastruktury";\nw zakresie projektów dot. wykorzystania i udostępniania lokalnych zasobów przyrodniczych m.in. na cele przyrodnicze dopisać koniecznie: "o ile wsparcie to właściwie uzasadnione będzie potrzebami ochrony przyrody”;\nopisać w kierunkach wsparcia możliwość wsparcia "planów i programów ochrony przyrody".\nZapis dotyczący "zielonej infrastruktury" (typu korytarze ekologiczne, etc.) jest konieczny z uwagi na to, że pod pojęciem infrastruktury znaczna część wnioskodawców, wbrew standardom UE, rozumie tylko inwestycje wymagające pozwolenia na budowę (a nie np. nasadzenia drzew czy odtwarzania siedlisk w terenach zalewowych);\nprzy funkcji turystycznej ważne jest zapewnienie rzeczywistego wpływu na cele ochrony przyrody - np. poprzez sterowanie ruchem turystycznym mającym na celu zmniejszenie atropopresji na tereny przyrodnicze (np. kanalizowanie i strefowanie ruchu);\nplanowanie ochrony przyrody, wbrew powierzchownym opiniom o "produkowaniu" kolejnych dokumentów jest niezbędne dla zapewnienia osiągnięcia celów ochrony przyrody (bo bada się tu fakty -rzeczywistość przyrodniczą - a nie opinie jak w innych dokumentach).\nOś priorytetowa 5 - Transport\nPriorytet inwestycyjny: Drogowa dostępność transportowa (PI 7.2)\nDo słów: „W ramach priorytetu realizowane będą przedsięwzięcia”\noraz „Preferowane będą projekty”\n„pozytywnie oddziaływujące na ruch pieszy i rowerowy; dbające o potrzeby tych użytkowników.”\nZapis ten jest konieczny, aby realizowane inwestycje wymuszały wykorzystanie efektu synergii: budowa dróg dla samochodów może polepszać także sytuację rowerzystów i pieszych, nie podnosząc przy tym znacząco kosztów inwestycji. Szkody zaś poczynione przez inwestycje dyskryminujące pieszych i rowerzystów celem usprawnień dla ruchu zmotoryzowanego, są znacznie droższe w skutkach (społecznych, środowiskowych, czy zdrowotnych), niż wynika to z prostych rachunków ekonomicznych. Zazwyczaj też tworzenie udogodnień dla pieszych i rowerzystów w ramach „projektów naprawczych” znacznie przewyższa koszty, niż realizacja tych udogodnień w ramach pierwotnej, „szkodzącej” inwestycji. Dlatego należy dołożyć wszelkich starań, aby inwestycje w zmotoryzowany transport drogowy służyły także innym, niechronionym użytkownikom dróg.\nWspieranie ruchu rowerowego i pieszego to w działanie w zgodzie ze wskazaniami Białej Księgi Unii Europejskiej: „Plan utworzenia jednolitego europejskiego obszaru transportu – dążenie do osiągnięcia konkurencyjnego i zasobooszczędnego systemu transportu”, która zakłada zmniejszenie o połowę liczby samochodów o napędzie konwencjonalnym w transporcie miejskim do 2030 r.; eliminacja ich z miast do 2050 r.; osiągnięcie zasadniczo wolnej od emisji CO2 logistyki w dużych ośrodkach miejskich do 2030 r.\nZauważają to też autorzy RPO: "Niezbędnym staje się zatem rozwijanie przyjaznych dla środowiska systemów i środków transportowych poprzez implementowanie nowych technologii, rozwiązań i koncepcji transportu, zaawansowanych technik dążących do poprawy jakości, bezpieczeństwa, komfortu i racjonalności ekonomicznej oraz zwiększania bezpieczeństwa".\nPriorytet inwestycyjny: System transportu kolejowego (PI 7.4)\n„projekty polegające na budowie, modernizacji oraz rehabilitacji (remontu) infrastruktury liniowej, punktowej (dworce kolejowe, stacje i przystanki kolejowe) oraz towarzyszącej (w tym działania podnoszące bezpieczeństwo i konkurencyjność transportu kolejowego)”\n„projekty związane z zakupem i modernizacją taboru kolejowego obsługującego połączenia wojewódzkie.”\n"projekty zwiększające dostępność rowerem węzłów przesiadkowych (w tym możliwość bezpiecznego przechowywania roweru), oraz ograniczające bariery kolejowe dla ruchu rowerowego,”\n„projekty związane zakupem i przystosowaniem taboru do przewozu rowerów oraz osób niepełnosprawnych.”\nRuch rowerowy jest doskonałym uzupełnieniem luk w dostępności do komunikacji kolejowej. Dzięki rowerem zwiększa się zasięg oddziaływania kolei (rowerzyści skłonni są poświęcać więcej czasu na dotarcie do przystanku niż piesi; przyjmuje się też, że piesi są skłonni dochodzić do 500 m, a rowerzyści dojeżdżać do 2 km do przystanków). Stąd konieczność zadbania o wykorzystanie efektu synergii podczas tworzenia infrastruktury kolejowej. Ważne jest także, aby budowa, czy modernizacja linii/obiektów/taboru kolejowego nie tworzyła nowych / umacniała starych barier dla rozwoju ruchu rowerowego, który jest tutaj sprzymierzeńcem.\nOś priorytetowa 7 – Infrastruktura edukacyjna\nPriorytet inwestycyjny: Inwestycje w edukację przedszkolną, podstawową i gimnazjalną (PI 10.4)\nW dziale: „Potencjalni beneficjenci i grupy docelowe”\ndodać: „organizacje pozarządowe”.\nOrganizacje pozarządowe zostały pominięte jako potencjalni beneficjenci. Wprawdzie wśród beneficjentów wpisano „organy prowadzące” przedszkola, szkoły itp. jednakże zamyka to drogę do nowych inicjatyw wspieranych i/lub inicjowanych przez NGO. Uwaga ta jest zasadna także dlatego, że jst oraz ich jednostki organizacyjne zostały wymienione także oddzielnie.\nOś Priorytetowa 8 – Rynek pracy\nWnosimy o uwzględnienie w gronie głównych grup docelowych w priorytecie: Adaptacja pracowników, przedsiębiorstw i przedsiębiorców do zmian (PI8.9) także organizacji pozarządowych.\nNGO również są formą przedsiębiorczości. Łączą pracę wolontariacką z zarobkową, a także ze spełnianiem pożytecznych zadań dla społeczeństwa, tworzą liczne miejsca pracy i również potrzebują adaptacji do zmian. Szczególnie w perspektywie wygaszania wsparcia funduszy unijnych sektor ten jest zagrożony ogromnym kryzysem. Dzięki projektom EFS powstały tysiące miejsc pracy dla specjalistów - ludzi młodych, którym trzeba pomóc wykorzystać zgromadzone doświadczenia na rzecz przebranżowienia i/lub samozatrudnienia. Należy 1) wykorzystać doświadczenie samych organizacji pozarządowych, które mogą stanowić konkurencję dla komercyjnych przedsiębiorstw w realizacji usług publicznych, 2) przygotować NGO, a także instytucje i służby publiczne do kontraktowanie usług publicznych – przeanalizować możliwości realizacji w wymiarze lokalnym i regionalnym, określić\nwarunki dla najlepszej jakości tych usług, poprzez system certyfikacji usługobiorców.\nOś Priorytetowa 9 – Włączenie społeczne\nPriorytet inwestycyjny: 9.8. Wspieranie gospodarki społecznej\nWnosimy o uwzględnienie w gronie głównych grup docelowych także organizacji pozarządowych.\nUważamy, że z uwagi na niejasny charakter wyrażenia "podmioty ekonomii społecznej", należy osobno wymienić organizacje pozarządowe jako podmioty działające w obszarze ekonomii społecznej. Celem działania tych organizacji jest bowiem spełnianie istotnych społecznie zadań, lecz także tworzą one miejsca pracy i walnie przyczyniają się do aktywizacji zawodowej. Także w odniesieniu do opisanych w pkt.2 wyzwań stojących przed organizacjami pozarządowymi i ich pracownikami, należy ukierunkować działania w ramach priorytetu na tworzenie i/lub wspieranie trwałych miejsc pracy w tym sektorze.\nUwaga (s. 185)\nW wierszu: Preferencje dopisanie do: „realizowane w partnerstwie z LGD” wyrazów: „i/lub NGO”.\nWydaje się oczywiste, ze powinny być wspierane inicjatywy realizowane w partnerstwie organizacji społecznych, nie tylko partnerstwa z udziałem LGD.\nDo preferencji dopisać: Preferowane będą projekty realizujące zasadę zrównoważonego rozwoju.\nUwypuklenie celu głównego RPO ("Wzrost konkurencyjności Dolnego Śląska zapewniający poprawę poziomu życia jego mieszkańców przy zachowaniu zasad zrównoważonego rozwoju") pozwoli ukierunkować wsparcie dla inicjatyw.\nOś Priorytetowa 10 – Edukacja (s.188)\nPriorytet inwestycyjny: Zapewnienie jakości i równego dostępu do edukacji przedszkolnej, podstawowej i gimnazjalnej ( PI 10.1)\nUwagi (s. 189 i 190)\nDo kierunków wsparcia (s.189) dopisać:\n„Ważnym elementem wsparcia będą również dodatkowe zajęcia rozwijające aktywność ruchową,”\n„Wsparcie ukierunkowane będzie na promocję aktywności ruchowej i zdrowotnej wśród uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych.”\nDo preferencji (s.190) dopisać:\n„W ramach edukacji podstawowej i gimnazjalnej preferowane będą projekty ukierunkowane na rozwój aktywności ruchowej.”\nZ badań wynika, iż 29 % polskich 11-latków ma nadwagę, a wśród 13-latków jest niewiele lepiej, bo na otyłość cierpi co czwarty z nich. Zajęcia wychowania fizycznego w szkole są niewystarczające, stąd konieczność prowadzenia dodatkowych zajęć rozwijających aktywność ruchową – najlepszy sposób na uniknięcie problemów z nadwagą u dzieci i nastolatków.\nPriorytet inwestycyjny: Zapewnienie jakości i równego dostępu do kształcenia ponadgimnazjalnego (PI 10.1)\nW wierszu: Preferencje – dopisanie punktu: „realizowane w partnerstwie szkół z organizacjami pozarządowymi”.\nProjekty mające na celu podniesienie kompetencji nauczycieli oraz działania na rzecz podniesienia jakości i atrakcyjności szkolnictwa są obecnie często inicjowane przez organizacje pozarządowe. Dotyczy to także oferty zajęć dotyczących kompetencji kluczowych, szczególnie kompetencji społecznych i obywatelskich, a także nauki języków obcych (NGO często realizują projekty międzynarodowe). Poza tym projekty partnerskie dają efekt synergii i dlatego powinny być preferowane.\nPriorytet inwestycyjny: Poprawa dostępności i wspieranie uczenia się przez całe życie (PI 10.3)\nDo kierunków wsparcia dodać także wsparcie dotyczące pozostałych 6 kompetencji kluczowych, nie tylko języków obcych oraz technologii informacyjno- komunikacyjnych, jak wpisano obecnie.\nProponowane obecnie wsparcie nie jest zgodne z tytułem oraz ideą priorytetu - wspieranie uczenia się przez całe życie. Idea life long learning ma na celu wspieranie u osób dorosłych rozwoju kompetencji kluczowych, które nie zawężają się jedynie do porozumiewania się w j. obcych oraz kompetencji w zakresie TIK, jak zaproponowano w projekcie RPO WD 2014-2020.\nZgodnie z zaleceniami Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18.12.2006 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie (2006/962/WE) wspierane powinno być 8 kompetencji kluczowych. Są to:\n1) porozumiewanie się w języku ojczystym;\n2) porozumiewanie się w językach obcych;\n3) kompetencje matematyczne i podstawowe kompetencje naukowo-techniczne;\nKompetencje te uważane są za jednakowo ważne, ponieważ każda z nich może przyczynić się do udanego życia w społeczeństwie wiedzy. Zakresy wielu spośród tych kompetencji częściowo się pokrywają i są powiązane, aspekty niezbędne w jednej dziedzinie wspierają kompetencje w innej. Dobre opanowanie podstawowych umiejętności językowych, czytania, pisania, liczenia i umiejętności w zakresie technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK) jest niezbędną podstawą uczenia się; umiejętność uczenia się sprzyja wszelkim innym działaniom kształceniowym. Niektóre zagadnienia mają zastosowanie we wszystkich elementach ram odniesienia: krytyczne myślenie, kreatywność, inicjatywność, rozwiązywanie problemów, ocena ryzyka, podejmowanie decyzji i konstruktywne kierowanie emocjami są istotne we wszystkich ośmiu kompetencjach kluczowych.


Czytania » Misja posłuszeństwa\nPlanujemy misje, rekolekcje, akcje ewangelizacyjne. I dobrze robimy. Bo to znaczy, że nakaz misyjny Jezusa nie jest abstrakcją czy zadaniem dla niektórych, że nie trawimy czasu na sekciarskie urządzanie ogródka dla samych swoich. Jednak rzadko zdajemy sobie sprawę, że istnieje jeden ważny rodzaj misji, wymykający się z ram organizacji i planowania. To misja posłuszeństwa wiary. „Tak i oni stali się teraz nieposłuszni z powodu okazanego wam miłosierdzia, aby i sami w czasie obecnym mogli dostąpić miłosierdzia.”\nNa czym polega misja posłuszeństwa wiary? „Zachowujcie prawo i przestrzegajcie sprawiedliwości, bo moje zbawienie już wnet nadejdzie i moja sprawiedliwość ma się objawić.”\nTyle Bóg przez proroka. A w praktyce? Bez szemrań i powątpiewań, z radością i wdzięcznością, nie osądzając i nie potępiając, pukając z uporem niewiasty kananejskiej, z ufnością czekając na dzień, gdy Bóg wszystkim okaże swe miłosierdzie.\nNiedziela 20. tygodnia zwykłego


Melvin Guillard vs. Jim Miller w walce wieczoru na UFC on Fox – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC\nKilka miesięcy temu zarówno Jim Miller jak i Melvin Guillard byli pozornie o jedną walkę przed pojedynkiem o tytuł. Niestety, Miller przegrał z Bensonem Hendersonem a Guillard poniósł porażkę z Joe Lauzon’em, więc obaj panowie zmierzą się teraz między sobą.\nGuillard i Miller zgodzili się ustnie na walkę w wadze lekkiej na początku 2012 roku. Początkowo dokładny termin walki Guillarda i Millera nie był jeszcze znany i zapowiadano ją na jedną z dwóch kart pod koniec stycznia czyli UFC on Fox 20 stycznia oraz UFC on Fox 2, która miałaby się odbyć 28 stycznia. Dziś wiadomo już, że UFC potwierdziły termin i walka wieczoru na dystansie trzech rund odbędzie się 20 stycznia w Nashville\nObaj, zarówno Miller jak i Guillard będą chcieli pokazać się z jak najlepszej strony, kiedy spotkają się na początku roku. Podobny cel, który im przyświeca to walka o tytuł wagi lekkiej UFC.\nPrzed porażką z Joe Lauzon’em na UFC 136, Guillard miał na swoim koncie pięć zwycięstw z rzędu, natomiast Miller mógł się pochwalić siedmioma zwycięstwami zanim zaliczył porażkę z Bensonem Hendersonem.\nTags: fight24.pl, Jim Miller, Melvin Guillard, Melvin Guillard vs Jim Miller, mma, MMA INFO, MMA News, UFC, UFC on Fox


Zapraszamy do II LO. Filmy i Dzień Otwarty - II Liceum Ogólnokształcące w Świdnicy\nBanach. Serial oryginalny. Dzień Otwarty w II LO\nPlan filmowy znanych seriali, aleja gwiazd, ścianka VIP, wirtualny świat „matfix”, laboratorium, kontrolowane wybuchy. To wszystko było do zobaczenia dziś w II LO im. S. Banacha w Świdnicy podczas Dnia Otwartego.\n„II LO to szkoła kreatywna, w której uczymy z pasją. Nasza młodzież to osoby, które myślą o swojej przyszłości – chcą dostać się na wymarzone studia, zdać bardzo dobrze maturę. Dlatego wybierają Banacha.” – mówi Dyrektor LO, Jacek Iwancz.\nSobota w Banachu minęła pod znakiem seriali i filmów. „Matrix”, „Sherlock Holmes”, „CSI. Kryminalne zagadki”, „Dr Hause”, „Na Sygnale”, „The Crown” – to tylko niektóre propozycje sal, które prezentują przyszłoroczne profile szkoły. Ósmoklasiści mogli rozwiązać zagadki w exit roomie, wziąć udział w doświadczeniach chemicznych i biologicznych, potrenować pierwszą pomoc, zagrać w gry logiczne i językowe. Ten, kto przeszedł przez wszystkie seriale, brał udział w losowaniu nagród.\nSzkoła zaprezentowała swoje mocne strony: najwyższe miejsce w rankingu Edukacyjnej Wartości Dodanej, najwyższe miejsce w rankingu szkół olimpijskich, świetną zdawalność matury, wysoki poziom nauczania i co najważniejsze – klimat i atmosferę!\nZainteresowanie „Drugim” było ogromne. Rozlosowano ponad 300 nagród!\nZapraszamy do galerii zdjęć autorstwa Klaudii Karczmarz i Huberta Gościmskiego.\nDzień Otwarty w Banachu\nZapraszamy na Dzień Otwarty 9 kwietnia w godzinach od 10 do 12. Do zobaczenia!\nZAPRASZAMY DO BANACHA\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą edukacyjną szkoły w ramach akcji promocyjnej "Tydzień z Banachem":\nNajważniejsze informacje o szkole i profilach.\nPrezentacja profilu matematyczno – fizycznego (politechnicznego).\nSpotkanie z prof. Marcinem Drągiem – laureatem Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej.\nPrezentacja profilu biologiczno - chemicznego.\nWywiad z Dawidem Tymińskim – blogerem i infuencerem, człowiekiem świata mody i kreowania wizerunku.\nPrezentacja profilu przyrodniczo - ekonomicznego.\nRozmowa z Mariuszem Kędzierskim – artystą grafikiem, którego prace wystawiane były w Wiedniu, Oksfordzie, Londynie, Nowym Jorku.\nPrezentacja profilu językowo – matematycznego.\nSpotkanie z Juliuszem Chrząstowskim, posłuchacie, co mówi o swojej karierze, doświadczeniach i II LO.\nSpacer po szkole z przewodniczącą Samorządu Uczniowskiego Katarzyną Wójcicką.\nTu znajdziesz informację o naszych profilach i atutach szkoły.\nPamiętaj, że widzimy się na naszym YouTube w poniedziałek 12.04. o godz. 12.00.\nW związku z zagrożeniem odmianą koronawirusa Dzień Otwarty w bieżącym roku szkolnym nie odbędzie się. Materiały promocyjne zostaną przekazane do szkół podstawowych, można również je otrzymać bezpośrednio w w II LO (po ponownym otwarciu szkoły). Zapraszamy do korzystania ze strony www oraz facebooka.\nDzień Otwarty w II LO w obiektywie Kasi Domańskiej i Zuzi Czernickiej.\nHOLLYWOOD U BANACHA, CZYLI DNI OTWARTE W II LO\nŚcianka, czerwony dywan i gwiazdy filmowe kusiły w tym roku odwiedzających II LO im. Stefana Banacha podczas Dni Otwartych. Chętnych do poznania oferty popularnej dwójki było w tym roku ponad 350 osób! Laboratoria i doświadczenia, wykłady, popisy wokalne – to tylko niektóre z atrakcji, które czekały na nich na Równej 11.


Kraków: zmarła s. Eufrozyna – sekretarka Jana Pawła II | Niedziela.pl\nKraków: zmarła s. Eufrozyna – sekretarka Jana Pawła II\nW wigilię Wniebowzięcia NMP zmarła w Krakowie siostra Eufrozyna, sercanka, która przez 11 lata pracowała w sekretariacie kard. Karola Wojtyły, a przez kolejnych 27 posługiwała Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II jako osobista sekretarka. Miała 92 lata, z czego 64 przeżyła w zgromadzeniu zakonnym.\nTeresa Aniela Rumian urodziła się 7 listopada 1925 r. w Raciborowicach. Po ukończeniu studiów uniwersyteckich na wydziale farmacji 21 listopada 1953 r. wstąpiła do Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego gdzie przyjęła imię zakonne Eufrozyna. Pierwszą profesję zakonną złożyła 2 sierpnia 1955 r., a wieczystą 2 sierpnia 1961 r. w Krakowie. Złoty jubileusz życia zakonnego obchodziła 29 czerwca 2005 r. w domu generalnym w Krakowie.\nW latach 1967–1978 pracowała w sekretariacie kard. Karola Wojtyły w Krakowie, a od 1978 do 2005 r. w Watykanie posługiwała Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II jako jego sekretarka osobista.\nPo powrocie do Polski w 2005 r. kontynuowała pracę sekretarki do 2014 r. w biurze metropolity krakowskiego kard. Stanisława Dziwisza. Od 21 maja 2014 r. ze względu na stan zdrowia zamieszkała we wspólnocie sióstr sercanek w Domu Macierzystym w Krakowie.\nW maju 2004 r. w obecności Ojca Świętego Jana Pawła II w Watykanie otrzymała nominację na stopień kapitana wręczoną przez abp. Sławoja Leszka Głodzia, wówczas biskupa polowego Wojska Polskiego. W 2006 r. została mianowana przez Ministra Obrony Narodowej na wyższy stopień wojskowy – majora. Medal „Pro Memoria”, jego dyplom i nominację na stopień majora wręczył Siostrze Eufrozynie bp Tadeusz Płoski, ówczesny biskup polowy Wojska Polskiego.\nS. Eufrozyna Teresa Rumian zmarła w wigilię uroczystości Wniebowzięcia NMP, 14 sierpnia, w Szpitalu Wojskowym w Krakowie.\nMsza pogrzebowa odbędzie się w piątek 18 sierpnia o godz. 10:00 w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie przy ul. Garncarskiej 24. Ciało zmarłej siostry zostanie złożone w grobowca Zgromadzenia Sióstr Sercanek na Cmentarzu Rakowickim.


LosyZiemi.pl - przejęli kontrolę\nJesteś tutaj : LosyZiemi.pl » Tag for przejęli kontrolę\nHakerzy palestyńskiego Hamasu udając młode kobiety zainfekowali smartfony kilkudziesięciu izraelskich żołnierzy, po czym przejęli nad nimi kontrolę\nponiedziałek, 17.02.2020 21:52 wibi. Kategorie: Ciekawostki, Konflikty, zagrożenia i ataki terrorystyczne, Niewiarygodne, Świat i Wszechświat, Zagrożenia Tagi: hakerzy, Hamas, izraelskich żołnierzy, Palestyna, przejęli kontrolę, smartfonami, szpiegowanie, szpiegującą aplikację\nHakerzy palestyńskiego Hamasu przejęli kontrolę nad smartfonami kilkudziesięciu izraelskich żołnierzy. Mężczyźni, skuszeni podsyłanymi im zdjęciami młodych kobiet, rzekomo szukających znajomości, pobrali szpiegującą aplikację. Według rzecznika izraelskiej armii, w efekcie podstępu nie nastąpił żaden znaczący wyciek informacji. Podpułkownik Jonathan Conricus ujawnił, że była to trzecia w ostatnich latach próba infiltracji telefonów izraelskich żołnierzy - i najbardziej wyrafinowana z dotychczasowych. Widzimy, ... Czytaj więcej