POWAB ROKOKOWEJ MODY. Muzeum Pałac w Wilanowie 1 26 czerwca 2011 wystawa pokonkursowa - PDF\nPOWAB ROKOKOWEJ MODY. Muzeum Pałac w Wilanowie 1 26 czerwca 2011 wystawa pokonkursowa\nDownload "POWAB ROKOKOWEJ MODY. Muzeum Pałac w Wilanowie 1 26 czerwca 2011 wystawa pokonkursowa"\n4 POWAB ROKOKOWEJ MODY Muzeum Pałac w Wilanowie 1 26 czerwca 2011 wystawa pokonkursowa 6 7\n5 Wilanów dla młodych talentów Spis treści Maria Zielińska Wystawa Kurator wystawy: Maria Zielińska Aranżacja: Ewa Orlińska-Mianowska, Grzegorz Matląg Katalog Fotografie: Olga Skoczylas Stylizacja: Grzegorz Matląg Modele: Alicja Frączek, Nika - MLstudio, Mateusz Kołtunowicz Fryzury i makijaż: Jaga Hupało Create Hair Projekt graficzny i skład: STUDIO 2X2 Redakcja: Elżbieta Michalak Słowo wstępne Paweł Jaskanis Wilanów dla młodych talentów...13 Maria Zielińska Styl życia...15 Monika Janisz, Ewa Orlińska-Mianowska Moda rokokowa...19 Anna Straszewska Rokokowe inspiracje w modzie XIX i XX wieku Monika Janisz, Ewa Orlińska-Mianowska Rekonstrukcja historyczna w muzeum Piotr Górajec Jury konkursu Laureaci konkursu Młode talenty rekonstrukcje Anna Straszewska Młode talenty inspiracje Grzegorz Matląg Muzeum Pałac w Wilanowie 2011 Patronat honorowy: Sponsorzy i partnerzy konkursu: Patroni medialni: 8 9\n6 Słowo wstępne Z ogromną satysfakcją stwierdzam, że program edukacyjny Wilanów dla młodych talentów odniósł sukces. Wydaje się, że we współczesnym świecie, w którym elity sztuki i finansów uwielbiają pokazy mody jak zawsze w dziejach cywilizacji oraz oryginalne i drogie stroje, taki program nie jest zdarzeniem wyjątkowym. Nic bardziej mylnego! To młodzież jest zdecydowanie częstszym gościem w muzeum niż wielcy projektanci mody. Jej zatem należało oddać to miejsce dla twórczej pracy, w której ważnym źródłem inspiracji stały się dawne stroje, portrety i grafiki, dokumentujące upodobania elit arystokratycznych epoki późnego baroku i stylu rokoko. Muzeum wilanowskie jest wręcz znakomitym miejscem do poszukiwania wzorów i informacji, nieocenionym przewodnikiem młodych adeptów sztuki stroju po polskich zbiorach dawnych ubrań. Tak powstały interesujące, a niekiedy bardzo oryginalne kompozycje, których projektowanie i szycie z pewnością było przygodą, o której młodzi ludzie nieprędko zapomną. Była to także nauka historii, ćwiczenie spostrzegawczości, odkrywanie własnych talentów plastycznych i sprawności wykonawczej, ale przede wszystkim dobra szkoła zespołowej pracy nad wspólnym celem. Udowodniliśmy, że muzea nie muszą być instytucjami, których rola sprowadza się do tradycyjnego przekazywania wartości kulturowych, lecz są także nowoczesnymi organizatorami wiedzy, przyjemności i twórczej działalności młodego pokolenia Polaków. Skroiliśmy bardzo pożyteczny program edukacyjny. Gratuluję sukcesu wszystkim uczestnikom programu. Słowa wdzięczności kieruję do ich opiekunów oraz do ekspertów i przyjaciół tego przedsięwzięcia. Serdecznie dziękuję pomysłodawczyni i kuratorowi programu pani Marii Zielińskiej. Paweł Jaskanis dyrektor Muzeum Pałacu w Wilanowie «Detal, Natalia Pham 10 11\n7 Wilanów dla młodych talentów Moda inspiruje się sztuką zarówno moda, jak i sztuka są twórcze. GIORGIO ARMANI Muzeum Pałac w Wilanowie w swoich działaniach edukacyjnych stara się stworzyć różnym grupom odbiorców możliwość rozwijania i realizacji ich pasji. Jedną z takich grup są uczniowie i studenci szkół odzieżowych, projektowania i stylizacji ubioru. Z myślą o nich przygotowaliśmy program Wilanów dla młodych talentów, którego integralną częścią był konkurs na ubiór rokokowy, przebiegał on w dwóch kategoriach: rekonstrukcje i inspiracje. Uczestnicy programu mogli pogłębiać swoją wiedzę z zakresu historii ubioru, materiałoznawstwa, zasad kroju oraz rekonstrukcji historycznej, biorąc udział w wykładach i warsztatach, prowadzonych przez historyków sztuki, kostiumologów i rekonstruktorów. Zajęcia odbywały się w XVIII-wiecznych apartamentach pałacowych, wyposażonych w meble, obrazy i bibeloty z epoki, oraz w Galerii Portretów. Wszystko to dawało młodym twórcom okazję do odkrycia atmosfery, jaka panowała w rokokowych salonach, a obcowanie z dziełami mistrzów pędzla, tworzonymi z wyczuciem gatunku tkaniny i waloru draperii, z pewnością stało się dla nich cennym źródłem wzorów i inspiracji do własnych, projektów konkursowych. Uczestnikom programu, zwłaszcza tym, którzy nie mogli osobiście odwiedzić naszego muzeum i wziąć udziału w zajęciach, udostępniliśmy bogatą informację o modzie i strojach rokokowych na stworzonej specjalnie dla nich stronie internetowej: Do udziału w programie zgłosiło się wiele szkół z całej Polski, z różnych jej zakątków, od dużych miast wojewódzkich po małe miejscowości. Spośród zgłoszonych 68 projektów w pierwszym etapie konkursu do realizacji wybrano 46, a efektem całorocznego wysiłku i wielkiego zaangażowania ich autorów jest pierwsza w historii naszego muzeum wystawa Powab rokokowej mody oraz towarzyszący jej katalog. Ekspozycja prac w zabytkowych wnętrzach pałacu to wielki prestiż i wyróżnienie dla młodych twórców, którzy podjęli trud na rzecz własnego rozwoju i znaleźli interesujący sposób na realizację swoich marzeń i pasji, rekonstruując historyczne ubiory rokokowe lub tworząc własne oryginalne kreacje, inspirowane modą tamtego okresu. W kategorii Rekonstrukcje zobaczymy zachwycające suknie dworskie noszone przez najsłynniejszą piękność epoki, markizę de Pompadour, oraz toaletę dworską królowej Francji Marii Antoniny, znaną z obrazu Élisabeth L. Vigée-Lebrun. Zobaczymy też ubiory męskie, zarówno francuskie, jak i polskie, a wśród nich wykwintny, haftowany szustokor z białą batystową koszulą i krótkimi spodniami do kolan, białe pończochy i skórzane trzewiki z kokardami na podbiciu. Repliki polskich ubiorów narodowych, wykonane przez studentów wzornictwa Instytutu Architektury Tekstyliów Politechniki Łódzkiej, to prawdziwe perełki rekonstrukcji wzorów i rodzajów materii. Szczególny podziw budzą tkaniny na żupany i pasy kontuszowe, własnoręcznie przez nich utkane na krośnie żakardowym. Charakterystyczne duże motywy roślinne w głowach pasów i drobne w obrębie wciąży oraz na tkaninach żupanów są bezpośrednio cytowane z oryginalnych obiektów lub silnie nimi inspirowane. «Detal, Justyna Lasota 12 13\n8 Kategoria Inspiracje to istny zawrót głowy, fajerwerk młodości, świeżości pomysłów, kolorów i fantazji. Te niezwykłe kreacje młodych projektantów trzeba koniecznie zobaczyć, gdyż trudno je opisać słowami. Mamy nadzieję, że stworzona przez Muzeum Pałac w Wilanowie młodym mistrzom sztuki krawieckiej i projektantom mody możliwość prezentacji ich dzieł będzie ich pierwszym krokiem na światowe wybiegi i wystawy w muzeach świata. A zachętą dla nich niech będą uznani projektanci mody, których kreacje nierzadko są wzorowane na muzealnych zabytkach ubioru i którzy swoje kolekcje prezentują na wystawach w największych muzeach świata. Gratulujemy wszystkim uczestnikom i ich opiekunom, pod których kierunkiem przygotowywali swoje prace, i zapraszamy do udziału w następnych konkursach, odbywających się w ramach programu Wilanów dla młodych talentów. Podziękowania: Wyrazy głębokiej wdzięczności i podziękowania kierujemy do Pani dr Anny Straszewskiej za konsultacje i merytoryczny nadzór nad programem, oraz do Pań Ewy Orlińskiej- -Mianowskiej, Moniki Janisz, Sylwii Majewskiej, Joanny Kościelniak, Elżbiety Litwiniak, Agnieszki Pawlak, Joanny Paprockiej-Gajek, Elżbiety Podgórskiej, Magdy Kulpy, Ewy Mostowicz, Ewy Kucharuk, Grażyny Więsek za wielostronną współpracę przy realizacji programu. Dziękujemy Partnerom, a szczególnie Pani Jadze Hupało za fryzury i makijaż do sesji katalogowej i fashion. Dziękujemy Grupie Kapitałowej ASPA, kontynuującej długoletnie tradycje produkcji polskich maszyn do szycia ŁUCZNIK, za ufundowanie cennych nagród dla laureatów konkursu. Fundacji Bankowej im. Leopolda Kronenberga dziękujemy za hojność i wsparcie dotacją na realizację programu Wilanów dla młodych talentów. Maria Zielińska autorka programu Wilanów dla młodych talentów Serdeczne podziękowania kierujemy również do dyrektorów i pracowników instytucji, opiekunów kolekcji za udostępnienie fotografii dzieł, które wzbogaciły stronę internetową konkursu. Oto lista tych instytucji: Fundacja XX Czartoryskich w Krakowie Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie Muzeum Narodowe w Kielcach Muzeum Narodowe w Krakowie Muzeum Narodowe w Warszawie Muzeum Narodowe we Wrocławiu Muzeum Okręgowe w Rzeszowie Muzeum Okręgowe w Tarnowie Muzeum w Nieborowie i Arkadii Zamek Królewski w Warszawie Styl życia Monika Janisz, Ewa Orlińska-Mianowska W wieku XVIII epoce Rozumu i Oświecenia niemal do rangi sztuki podniesiono umiejętność życia przyjemnego i wykwintnego. Niezwykle wysoko ceniono dobry smak, którym należało się kierować w codziennym życiu sposobie bycia, manierach, prowadzeniu rozmów, doborze lektur, a także, co bardzo istotne, ubiorów. Wielką wagę przywiązywano do piękna wnętrz i przedmiotów, którymi się otaczano. Stanowiły one elegancką oprawę zarówno spotkań towarzyskich, będących ulubioną formą spędzania czasu, jak i prywatnej sfery życia. Zaciszne i przytulne, urządzone ze smakiem pokoje tworzyły atmosferę intymności. Sprzyjała ona bliskości, okazywaniu uczuć i zacieśnianiu więzi rodzinnych. Obrazy XVIII-wiecznych mistrzów ukazują często wnętrza gotowalni, w których damy, ubrane w domowe suknie, oddają się codziennym czynnościom: toalecie, pisaniu listów, lekturze czy piciu kawy. Ta osobista przestrzeń, która nazwę buduaru zyskała dopiero po rewolucji francuskiej, była wyposażona w sprzęty przydatne do porannej toalety. Obok stoliczków do kawy i czekolady znajdowały się Dama przy toalecie, szkoła holenderska, XVIII w. tam biureczka i szyfoniery, na których stały drewniane główki na peruki. Zakładano je już podczas porannych wizyt. Peruczki o nazwie interier o bardziej naturalnej linii panie nosiły do dezabilek, porannego ubioru, a panowie do szlafroka, nazywanego wówczas robe de chambre. Ponieważ w tym stroju nie tylko pito poranną czekoladę, lecz także przyjmowano gości, do jego formy i kroju przykładano taką samą wagę jak do oficjalnego ubioru. Kobiece negliże zdobiono drezdeńskimi koronkami i jedwabnymi wstążkami, a męskie robdeszany złotymi zapinkami. Życie towarzyskie toczyło się w salonach. To tu spotykano się w niewielkim gronie znajomych, prowadzono konwersacje, wspólnie czytano albo grano w karty, co było szczególnie lubianą i popularną rozrywką. Ważnym elementem ówczesnego życia była muzyka. Obok niej pasją wielu arystokratów, a nawet królów była gra w teatrze. Teatry powstawały nie tylko w siedzibach władców, ale również na dworach arystokracji. Jedna z takich dworskich sal teatralnych zachowała się do dzisiaj na Zamku w Łańcucie. Rokokowe wnętrza wypełniano meblami, na których można się było wygodnie rozsiąść i rozłożyć fałdy sukni były to kanapy, szezlongi, fotele, krzesła, taborety. Wielka ich rozmaitość w wieku XVIII odzwierciedla ówczesny styl życia towarzyskiego. Kanapy obijano adamaszkami o dużych symetrycznych deseniach w kolorach czerwonym, żółtym i zielonym. Obok mebli przeznaczonych do siedzenia pojawiło się wiele nowych rodzajów biurek, komód i stolików o specjalnym przeznaczeniu i oryginalnych nazwach, na przykład biureczko bonheur-du-jour. Meble rokokowe charakteryzowała lekkość formy i dekoracyjna, płynna linia. Wśród zdobiących je ornamentów oryginalnością wyróżniały się rocaille, przypominające kształtem fantazyjną, asymetryczną muszlę lub małżowinę, która z czasem zaczęła przybierać formę grzywy fali lub koguciego grzebienia o nieregularnych, postrzępionych konturach. Do innych ulubionych w rokoku motywów należały kwiaty, a zwłaszcza róże, zebrane w bukieciki, girlandy czy ułożone bardziej swobodnie. Stanowiły one dekorację wzorzystych tkanin i haftów na ubiorach, pojawiały się też na porcelanie. Wnętrza projektowali dekoratorzy. Projekt obejmował każdy szczegół: od deseni tkanin pokrywających meble i ściany po chwosty i galony. Tkaniny do dekoracji pałacowych wnętrz pochodziły między innymi z wytwórni liońskich, należących do królewskiej La Grande Fabrique, pracującej od roku 1667 na potrzeby francuskiego króla i dworu. Wnętrza ozdabiano także sprowadzanymi z Indii drukami, 14 15\n9 Styl życia których oryginalne desenie stały się inspiracją dla projektantów wzorów europejskich tkanin. Innym akcentem orientu były meble i dekoracje inspirowane chińskimi wzorami, określane terminem chinoiserie. Małe stoliczki zastawione chińskimi imbrykami były niezbędnym mebelkiem w gotowalni. Chińskie wyroby inspirowały także twórców miśnieńskiej porcelany. Dekoracji ówczesnych wnętrz dopełniały zawieszone na ścianach obrazy i lustra. Odbijały się w nich światła świec, zegary i rozmaite bibeloty, wśród których wyróżniały się porcelanowe figurki. Serie figurek z porcelany stały się nawet przedmiotem kolekcjonerstwa. Najbardziej popularna była małpia orkiestra Johanna Joachima Kändlera, projektanta wytwórni porcelany w Miśni, działającej od roku Figurki przedstawiały najczęściej modnie ubrane postacie z epoki w rozmaitych scenkach rodzajowych. Pasterki i pasterze tworzyli romantyczne pary, podobnie jak uchwyceni w tańcu dworzanie. Malownicze grupy postaci z miśnieńskiej porcelany są dziś dla nas niezwykłą ilustracją ówczesnego stylu życia. Wchodzący po drabinie fryzjer, mocujący najwyższe piętro fryzury, odnosi się do popularnej karykatury, prezentującej przesadę w rokokowej modzie. Na wystawne uczty stoły pokrywano zastawą, na którą składały się nie tylko półmiski, talerze i filiżanki, lecz także żardiniery, patery i ozdobne figurki. Z porcelany wykonywano też rozmaite drobiazgi, puzderka i przyborniki do pisania. Zamorskie towary sprowadzane przez kompanie handlowe, źródło zamożności krajów kolonialnych, trafiały do pałaców, zdobiły salony, a aromaty egzotycznych przypraw unosiły się obok innych woni na ulicach Paryża, Warszawy, w królewskich i arystokratycznych kuchniach. Wśród tych zamorskich towarów były ziarna kawy i czekolady. Poranny obyczaj picia kawy i czekolady pozostawił ślad na niejednej z sukien, które dziś przechowują muzea. W porcelanowych filiżankach podawano również herbatę, a zwyczaj jej picia rozpowszechnili Anglicy. Modnymi, egzotycznymi napojami delektowano się zarówno podczas domowych spotkań, jak i w powstających licznie kawiarniach. W Warszawie pierwszą kawiarnię założono w roku 1724, w roku 1792 było ich już 101. Wykreowana przez Jana Jakuba Rousseau moda na naturę i jej dobroczynny wpływ na człowieka objawiały się niekiedy w najbardziej niezwykły sposób. Sama królowa Maria Antonina stała się pasterką, a jej maleńka zagroda wyposażona była w niezbędne sprzęty, tyle że wykonane ze szlachetnych kruszców. Zabawom na łonie natury oddawano się z wielką przyjemnością. Ukształtowane według idei i ręką człowieka parki i ogrody stanowiły malowniczą oprawę wszelkiego rodzaju spotkań towarzyskich i zwykłych przechadzek. Obcowanie z naturą stało się ważnym elementem życia. Jednym z najpiękniejszych polskich XVIII-wiecznych ogrodów były Powązki pod Warszawą, założone przez księżnę Kanapa, Francja, ok Tańcząca para, Miśnia, przed 1774» 16 17\n10 Styl życia Moda rokokowa Anna Straszewska Wachlarz, scena sielankowa, 2. poł. XVIII w. Izabelę z Flemingów Czartoryską. Ogród ten powstawał od początku lat siedemdziesiątych. Zaskakiwał malowniczymi widokami, sztucznymi ruinami i budowlami wzorowanymi na tych antycznych. Inspiracją do jego założenia stały się angielskie parki, które księżna miała okazję podziwiać podczas swoich zagranicznych wojaży. Na jednej z wysp wzniesiono budynki naśladujące proste, wiejskie chaty, przeznaczone dla księżnej, jej dzieci, domowników i gości. Z zewnątrz skromne i małe, zaskakiwały wykwintnym, luksusowym urządzeniem wnętrz. Najsłynniejszymi obok Powązek parkami krajobrazowymi, w których rozkoszowano się urokami natury, były Mokotów Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej oraz Arkadia założona przez Helenę z Przeździeckich Radziwiłłową. XVIII-wieczne parki krajobrazowe opierały się na pięknie natury. W miejsce uporządkowanej, geometrycznej formy ogrodów barokowych pojawiły się w nich swobodnie, ale z rozmysłem rozmieszczone grupy drzew, wielkie połacie trawników, malowniczo wijące się ścieżki i kanały z przerzuconymi przez nie mostkami. Umiejętnie wykorzystywano naturalne walory krajobrazu, ale nieraz, by osiągnąć zamierzony efekt, poprawiano go, starając się uczynić jeszcze piękniejszym. W takiej scene- rii odbywały się rozmaite zabawy towarzyskie, koncerty, przedstawienia teatralne i żywe obrazy, inspirowane bieżącymi i historycznymi wydarzeniami, a także modnymi dziełami literackimi. Kostiumy i dekoracje do nich przygotowywali zatrudniani na arystokratycznych dworach artyści. Oni też niekiedy uwieczniali te wydarzenia na rysunkach i obrazach. Jednym z najpopularniejszych tematów malarstwa rokoka były fêtes galantes, sceny ukazujące eleganckie towarzystwo podczas zabaw w parku, koncertów, posiłków czy spacerów. Po śmierci Ludwika XIV, w roku 1715, we Francji nastąpił gwałtowny odwrót od sztywnego, pompatycznego ceremoniału dworskiego, który krępował życie towarzyskie i obyczajowe, a także wpływał na sztukę i modę, podporządkowane przez dziesięciolecia ścisłym regułom i surowej etykiecie. Po krótkim okresie przejściowym, tak zwanej regencji, około roku 1720 narodziło się rokoko prąd estetyczny, kształtujący styl życia i odzwierciedlający się w sztuce, zwłaszcza w architekturze wnętrz i rzemiośle artystycznym XVIII wieku oraz w modzie aż do około 1790 roku. Cechowała go lekkość, finezja, wyrafinowanie i zmysłowość, odpowiadające nowemu stylowi życia arystokracji francuskiej, uwolnionej od dworskich rygorów. Swobodne, bujne życie towarzyskie toczyło się od tej pory w salonach modnych dam i koncentrowało wokół rozrywek łatwych i przyjemnych, takich jak bale, maskarady czy gry i zabawy na łonie natury. Wymagały one również nowej, niewymuszonej mody, podkreślającej wdzięk, urodę i zmysłowość, a nie prestiż i pozycję na dworze. We Francji, a za jej przykładem w innych europejskich krajach, w tym także w Polsce, odrzucono sztywność ubioru i zachowania. Izabela Lubomirska, Marceli Bacciarelli, lata 70. XVIII w. Modne damy, uwolnione od ciężkich sukien dworskich, najchętniej przywdziewały pozornie lekkie, jedwabne, a później też bawełniane suknie w subtelnych pastelowych barwach, o modnych wzorach, najczęściej kwiatowych. Zdobiły je pieniste koronki, falbanki i wstążki. Szczególnie popularnym fasonem była początkowo szeroka nieoficjalna suknia w typie dezabilu, tak zwana adrienne nieodcinana w pasie, spływająca w swobodnych fałdach od ramion aż do ziemi i oparta na okrągłej rogówce. Kwintesencję rokoka stanowiła jednak dopasowana w talii, wydekoltowana robe á la française, składająca się ze spódnicy i otwartej z przodu sukni wierzchniej, o nazwie manteau, ze swobodnie spływającymi fałdami na plecach (fałda á la Watteau) i rękawami do łokcia, wykończonymi koronkowymi angażantami. Noszona była na poszerzającym spódnicę stelażu rogówce wraz z modelującym smukłą talię gorsetem, czyli sznurówką. Z przodu przysłaniał sznurówkę trójkątny bawet, zdobiony wstążkami, koronkami lub kwiatami. Przez kilka dziesięcioleci na modny fason robe á la française wpływał zwłaszcza zmieniający się kształt rogówki, początkowo kopulastej, później spłaszczonej z przodu i z tyłu, a szerokiej po bokach. Wyglądu modnej elegantki dopełniała pudrowana fryzura początkowo niska, a od lat 70. XVIII wieku coraz wyższa, układana na drucianym stelażu, z puklami opadającymi na ramiona, bogato zdobiona kwiatami, piórami lub klejnotami, którą lansowała królowa Maria Antonina. Panie chętnie też przywdziewały różnorodne fantazyjne, białe batystowe czy muślinowe czepeczki, garnirowane riuszkami lub koronkami. Ówczesne elegantki, ceniące nade wszystko lekkość i finezję, w przeciwieństwie do gustu poprzednich epok, z wielkim umiarem zdobiły swe stroje klejnotami. Modne były perły noszone na szyi lub wplatane we włosy i brylantowe klamerki przy jedwabnych pantofelkach na wysokim wygiętym obcasie. Rokokowe damy, kruche i delikatne jak porcelanowe figurki, dbały też o zachowanie nieskazitelnie białej cery, nieskażonej opalenizną, jedynie z zaznaczonymi różem delikatnymi rumieńcami na policzkach. W drugiej połowie stulecia bladość oblicza podkreślano grubą warstwą bielidła. Stylowi rokoka odpowiadała również francuska moda męska. W Polsce uważana była jednak ze względu na jej wysublimowany charakter za zniewieściałą, choć hołdowali jej bywający w świecie przedstawiciele polskiej arystokracji\n11 Moda rokokowa Rokokowe inspiracje w modzie XIX i XX wieku Modny francuski kawaler nosił wąskie spodnie do kolan, zwane culotte, jedwabne białe pończochy i skórzane trzewiki na obcasie z klamerkami na podbiciu. Do tego szustokor, rodzaj długiego do kolan żakietu bez kołnierza, z mocno poszerzanymi połami bocznymi i szerokimi mankietami przy skróconych rękawach. Często był on szyty z wzorzystych brokatów lub aksamitów i haftowany bądź obszywany galonami wzdłuż brzegów. Haftowana była również nieco krótsza od szustokora kamizelka z długimi rękawami. Po połowie XVIII wieku szustokor stracił swoje szerokie poły, zostały one z przodu podcięte i zaokrąglone, tak że przestały się ze sobą stykać, a guziki zaczęły pełnić funkcję jedynie dekoracyjną. Ten nowy ubiór, nazywany odtąd habit á la française, miał długie wąskie rękawy i kołnierzyk-stójkę i był noszony wraz z krótką do bioder kamizelką. Do tego przez cały XVIII wiek obowiązywała panów biała batystowa lub jedwabna koszula, wykończona koronkowymi mankietami i żabotem na piersi. Szyję elegant obwiązywał białym halsztukiem. Nieodzownym elementem męskiego ubioru była też pudrowana peruka z lokami ułożonymi w rurkowate pukle na skroniach i przewiązanymi na karku wstążką lub zaplecionymi w niewielki warkoczyk, umieszczony w taftowym woreczku. Aby nie rozczochrać kunsztownie ufryzowanej peruki i nie strząsnąć z niej pudru, mężczyźni nosili (zazwyczaj) pod pachą trójrożny kapelusz (bicorne), zamiast zakładać go na głowę. Ten wyrafinowany styl ubierania począł się zmieniać dopiero w latach 80. XVIII wieku, kiedy coraz większą rolę w życiu społecznym zaczęło odgrywać mieszczaństwo, które lansowało modę bardziej praktyczną i wygodną. Wzorców zaczęto też szukać w mniej skłonnej do przesady modzie angielskiej. Nowy styl zapanował jednak dopiero wraz z wybuchem rewolucji francuskiej. Izabela Lubomirska, Aleksander Roselin, 1767 r. Józef Lubomirski, malarz polski, 2. poł. XVIII w. Monika Janisz, Ewa Orlińska-Mianowska Moda rokoka, niezwykle dekoracyjna i wyrazista, wielokrotnie powracała jako inspiracja nowych trendów w modzie późniejszej. Dotyczyło to zarówno form sukien, jak i ich dekoracji czy też stylizacji, która w XX wieku była inspirowana raczej filmową wizją rokoka niż oryginalnym stylem. Pierwsze reminiscencje rokoka pojawiły się już w latach 30. XIX wieku. Okres ten nazwano drugim rokokiem ze względu na wyraźne odwołania do tego stylu w różnych dziedzinach rzemiosł. Ornamenty rokokowe można odnaleźć między innymi w noszonej wtedy biżuterii. Do łask powróciła też znana z czasów rokoka kobieca sylwetka z zaakcentowaną, wąską talią i szeroką spódnicą, noszoną na sztywnych halkach. Echem modnych w latach 70. XVIII wieku wysokich, bogato dekorowanych fryzur były uczesania z ułożonych w loki włosów, ozdobionych grzebieniami, wstążkami i bukiecikami kwiatów. Podobnie jak wysokie peruki w wieku XVIII, fryzury te miały wysmuklać sylwetkę zdominowaną szerokim dołem sukni. W połowie lat 50. XIX wieku modne stały się suknie na krynolinach, inspirowanych stelażami rogówek noszonych pod robe á la française. Stelaże powstawały w nowej technologii, produkowała je między innymi fabryka Peugeota. Były skonstruowane z elastycznych stalowych taśm i dużo lżejsze od fiszbinowych rogówek. Suknie na krynolinach, podobnie jak ich XVIII-wieczne poprzedniczki, były kłopotliwe w noszeniu. Szerokie spódnice, których obwód mógł w najbardziej eleganckich toaletach dochodzić do kilku metrów, były przyczyną wielu niedogodności, z którymi kobiety musiały sobie radzić na co dzień. Karykatury mody z tego okresu pokazują na przykład sceny rozbijania ścian po to, by dama w balowej sukni mogła bez przeszkód przejść do następnej sali, czy też ukazują wnętrze omnibusu, w którym pasażerowie przeciskają się między krynolinami pań siedzących na ławkach. Wszystkie te trudy wynagradzała jednak możliwość prezentacji pięknych tkanin i dekoracji sukni, podobnie jak to było w dawnej rokokowej modzie. Pełne wdzięku portrety Franza Xaviera Winterhaltera utrwaliły nie tylko urodę wywodzących się ze śmietanki towarzyskiej modelek, lecz także najwykwintniejsze i najmodniejsze toalety epoki. Uzupełnieniem kobiecego ubioru nadal pozostawał wachlarz. W latach 60. XIX wieku dekoracje na pokryciach wachlarzy kopiowały sceny ukazujące eleganckie towarzystwo podczas zabaw i przechadzek, znane z obrazów Françoise a Bouchera czy Antoine a Watteau. Popularne szale i okrycia z koronki imitowały koronkowe ozdoby XVIII-wiecznych sukien. W latach 80. XIX wieku wpływ dawnej mody uwidocznił się zarówno we wzornictwie tkanin, jak i w krojach sukien. Tym razem jednak nie szerokość spódnicy była wyznacznikiem nowego trendu, ale długi, ciągnący się po ziemi tren, który nawiązywał do fałdów manteau. Tył sukni drapowano na turniurze, której kształt i konstrukcja przypominały XVIII-wieczne panier, noszone na biodrach pod suknią. Pojawiły się także podwójne spódnice, z wierzchnią otwartą z przodu, na wzór dawnych robe de la cour. Moda baroku powróciła w kroju rękawów, inspirowanych strojami znanymi z portretów markizy de Montesapan, faworyty Ludwika XIV. Bezpośrednim nawiązaniem do rokoka był krótki płaszczyk-narzutka na wzór polonezki i casaque z podwójną fałdą z tyłu, traktowany jako ubiór spacerowy. Wówczas także w dekoracji sukien pojawiały się riusze, rodzaj plisowanych falban, tym razem z usztywnioną konstrukcją. Do stylu rokoka nawiązywały wstęgi, koronki i draperie naszywane na suknie. Także koronkowe mankiety doszywane do wąskich rękawów kobiecych ubiorów przypominały w formie agażanty. Popularna ozdoba szyi, aksamitna lub atłasowa czarna wstążeczka, nawiązywała do popularnych w XVIII wieku bind z koronek lub marszczonych wstążek. W XX wieku rokoko pojawiało się w kilku odsłonach. Najwcześniej, w latach 20., w formie sukien-krynolinek, lansowanych między innymi przez Paula Poireta czy Jeanne Lanvin. Niezmiennie też od XIX wieku rokoko pozostawało jedną z głównych inspiracji strojów balowych i maskaradowych. Do ulubionych należały przebrania za pasterkę lub rokokową damę w sukni w stylu Watteau, nawiązujące do ubiorów znanych z pełnych uroku obrazów francuskiego malarza. Drapowanie wierzchniej sukni, koronkowe agażanty, wiązana wokół szyi wstążka, klamerki na pantofelkach i wachlarz w dłoni sygnalizowały przeniesienie się w czasy rokoka. W latach 50. XX wieku echo rokoka odezwało się w szerokich spódnicach Christiana Diora, Jacquesa Fata oraz w kreacjach haute couture, projektowanych dla gwiazd filmu. Inspiracje XVIII-wieczną modą widoczne są w sukniach projektowanych przez Cristobala Balenciagę w latach 40. i 50. Stosował on znane z portretów Marii Antoniny drapowania sukni i wprowadził na nowo do mody kolor różowy, który w rozmaitych odcieniach królował w tkaninach rokokowych. Suknie i gorsety odwołujące się do sznurówek pojawiły się znowu w połowie lat 90. XX wieku w projektach Vivienne Westwood, Johna Galliano, a także Christiana Lacroix i Niny Ricci\n12 Rokokowe inspiracje w modzie XIX i XX wieku Rekonstrukcja historyczna w muzeum Opracowane w paryskich pracowniach gorsety sprzed z górą trzystu laty wciąż stanowią inspirację dla projektantów wieczorowych sukien i ekskluzywnej bielizny. Moda czasów Marii Antoniny niosła niezwykłe bogactwo zarówno w proponowanych fasonach ubiorów, rodzajach i wzorach tkanin, jak i dekoracjach oraz akcesoriach, które na długo pozostały synonimem luksusu. Replika polskiego ubioru narodowego Instytut Architektury Tekstyliów, Wydział Technologii Materiałowych i Wzornictwa Tekstyliów, Politechnika Łódzka Piotr Górajec W światowych muzeach, zwłaszcza rezydencjonalnych, lecz także w skansenach i parkach tematycznych, coraz większą rolę odgrywa rekonstrukcja historyczna. Dotarła ona również do Polski. Muzealna moda na rekonstrukcję historyczną przyszła do nas z Europy Zachodniej. Tam już od lat mało kto wyobraża sobie funkcjonowania miejsc tradycji i dziedzictwa historycznego bez wsparcia rekonstrukcji. Jest ona pomocna nie tylko w upamiętnianiu ważnych zdarzeń, ale również w zrozumieniu i interpretacji faktów historycznych, przede wszystkim jednak w przeżywaniu historii. Za kolebkę rekonstrukcji uważa się Anglię. To tamtejsze rezydencje, chcąc zwiększyć swą atrakcyjność i przyciągnąć turystów, kilkanaście lat temu zaczęły żyć niejako życiem swoich twórców i założycieli. Koronnym przykładem jest zamek Kentwell w hrabstwie Suffolk. Można tam zobaczyć i poczuć osobiście, jak wyglądało życie w Anglii za panowania dynastii Tudorów. Rekonstruktorów spotykamy też w muzeach francuskich, takich jak Chambord i Wersal, czy w austriackim Carnuntum, gdzie wcielają się oni w Rzymian, zamieszkujących te ziemie przed wiekami. Ten model działalności edukacyjnej muzeów jest bardzo popularny w Stanach Zjednoczonych. Przy czym działania odtwórstwa historycznego nie ograniczają się tam wyłącznie do instytucji muzealnych, lecz obejmują całe historyczne miasta. Za przykład niech posłuży tu Williamsburg, dawna stolica Stanów Zjednoczonych. Każde z tych miejsc ma swoją odrębną tematykę, swój styl i wydarzenia, do których się odwołuje w programach rekonstrukcyjnych. Ale wszystkim przyświeca jedna idea nadrzędna dążenie do prawdy historycznej i wiernego jej odtworzenia. Dzięki temu widzowie muzealni mogą lepiej zrozumieć dane miejsce i jego specyficzną problematykę, wczuć się w jego klimat, przeżyć historię bezpośrednio, niejako osobiście w niej uczestnicząc. W muzealnej rekonstrukcji historycznej wyróżnia się trzy podstawowe poziomy: rekonstrukcję tła, rekonstrukcję użytkową i rekonstrukcję całkowitą (żywą interpretację). W zależności od poziomu zmieniają się użyte materiały, wierność odwzorowania, dbałość o detale, metody wykonania poszczególnych elementów stroju, uzbrojenia czy sztafażu używanego w programach edukacyjnych. Podstawową i najprostszą formą jest rekonstrukcja tła. Jest to jedynie powierzchowne podejście do rekonstrukcji, której efekty widzowie obserwują z daleka. Tu mniejsze znaczenie ma dobór materiałów użytych do odtworzenia strojów, dbałość o detale czy metody wykonania. Przygotowane elementy służą tylko do tworzenia klimatu historycznego, są detalem scenograficznym. Rekonstrukcja użytkowa drugi poziom wtajemniczenia stanowi zasadniczy element pokazów i programów rekonstrukcyjnych. Tu ważna jest już dbałość o wykonanie poszczególnych detali, ich historyczne pochodzenie. Są one wykorzystywane jako główny element pokazów, pracują na siebie. Dlatego materiały stosowane do ich wykonania muszą być trwałe, odporne na zużycie, mieć jak najlepsze umocowanie w ramach prawdy historycznej, ponieważ służą jej prezentacji. Trzeci, najwyższy poziom to rekonstrukcja całkowita, czyli żywa interpretacja. Ta metoda jest niezwykle kosztowna, zwłaszcza jeśli chodzi o odtwarzanie dawnych strojów, broni czy wyposażenia, gdyż dbałość o szczegóły jest tutaj największa. Prawidłowa żywa interpretacja to nie tylko precyzyjnie odtworzony przedmiot, wykonany z odpowiednich materiałów, odpowiednio zdobiony, ale przede wszystkim odtworzenie całego procesu technologicznego, stosowanego do jego wyrobu. Samo wykonawstwo historyczne, z zastosowaniem rękodzieła, technik artystycznych, wyrobu półproduktów (na przykład tkanie i farbowanie materiałów), jest tu równie istotne, jak przedmiot rekonstrukcji. Ten typ rekonstrukcji, ze względu na wysokie koszty, realizowany jest dosyć rzadko. Oprócz waloru poznawczego i wizualnego, nosi on już cechy badań naukowych, służących jak najwierniejszemu odtworzeniu procesów zachodzących w przeszłości w danej dziedzinie życia. Dobry, zrównoważony program edukacyjny powinien zawierać wszystkie poziomy rekonstrukcji historycznej. Będą one z pewnością cennym uzupełnieniem podejmowanych tematów merytorycznych, ich doskonałą ilustracją, pomogą zrozumieć fakty historyczne i przybliżyć widzowi życie człowieka w przeszłości\n13 Jury konkursu Laureaci konkursu dr Anna Straszewska historyk sztuki, kostiumolog, Instytut Sztuki PAN Jaga Hupało stylista fryzur, Jaga Hupało Create Hair Elżbieta Litwiniak archeolog, rekonstruktor historyczny, Wydawnictwo Szkolne PWN Sylwia Majewska rekonstruktor historyczny, Staromiejski Dom Kultury w Warszawie Grzegorz Matląg projektant mody, Maldoror Ewa Orlińska-Mianowska historyk sztuki, kostiumolog, Muzeum Narodowe w Warszawie Olga Skoczylas artysta fotograf, Ol Skoczylas Photography Magdalena Soszyńska redaktor, Magazyn HOT moda Maria Zielińska kustosz, Muzeum Pałac w Wilanowie W KATEGORII REKONSTRUKCJE I nagroda Agnieszka Kaszuba Międzynarodowa Szkoła Kostiumografii i Projektowania Ubioru, Warszawa II nagroda Joanna Pojda Bielska Szkoła Przemysłowa, Bielsko Biała III nagroda Aleksandra Kucharczyk Międzynarodowa Szkoła Kostiumografii i Projektowania Ubioru, Warszawa Filip Bala, Blanka Kozłowska Technikum Odzieżowe, Warszawa wyróżnienie: Karolina Roga Szkoła Artystycznego Projektowania Ubioru, Kraków NAGRODY SPECJALNE Izabela Korcz Zespół Szkół, Żory Sylwia Lewandowska Międzynarodowa Szkoła Kostiumografii i Projektowania Ubioru, Warszawa Tomasz Dróżdż, Joanna Janus, Damian Kreczmar, Klaudyna Kukuła Instytut Architektury Tekstyliów, Politechnika Łódzka Izabela Kanabus Zasadnicza Szkoła Zawodowa, Warszawa Mateusz Tomczyk Międzynarodowa Szkoła Kostiumografii i Projektowania Ubioru, Warszawa W KATEGORII INSPIRACJE I nagroda Mateusz Tomczyk Międzynarodowa Szkoła Kostiumografii i Projektowania Ubioru, Warszawa II nagroda Aneta Dobija Bielska Szkoła Przemysłowa, Bielsko Biała Larysa Tkachenko Międzynarodowa Szkoła Kostiumografii i Projektowania Ubioru, Warszawa III nagroda Justyna Lasota Technikum Odzieżowe, Warszawa Patrycja Pagas Technikum Odzieżowe, Warszawa Natalia Szulz Zespół Szkół Odzieżowych, Poznań Agata Wieczorek Technikum Odzieżowe, Warszawa wyróżnienia: Klaudia Nikiel Bielska Szkoła Przemysłowa, Bielsko Biała Natalia Pham Technikum Odzieżowe, Warszawa Angelika Tynor Międzynarodowa Szkoła Kostiumografii i Projektowania Ubioru, Warszawa Opiekunowie prac nagrodzonych: Wachlarz, scena rodzajowa, 3.ćw. XVIII w. Ewa Antosiewicz Międzynarodowa Szkoła Kostiumografii i Projektowania Ubioru, Warszawa Janina Biegańska Zespół Szkół Odzieżowych, Poznań Bożena Kuźmiak Technikum Odzieżowe, Warszawa Iwona Łogusz Bielska Szkoła Przemysłowa, Bielsko Biała Jadwiga Marcinów Bielska Szkoła Przemysłowa, Bielsko Biała Elżbieta Mędrzycka Technikum Odzieżowe, Warszawa Ewa Murawska Szkoła Artystycznego Projektowania Ubioru, Kraków Danuta Sobik Zespół Szkół, Żory Zuzanna Żubka-Chmielewska Międzynarodowa Szkoła Kostiumografii i Projektowania Ubioru, Warszawa 24 25\n14 Młode talenty rekonstrukcje Zadanie, które postawiliśmy przed uczestnikami konkursu na rekonstrukcję ubioru rokokowego, nie było łatwe. Aby odtworzyć charakter i wdzięk rokokowej mody, uczestnicy musieli nie tylko poznać tajniki dawnego kroju, dobrać tkaniny, koronki i pasmanterie możliwie zbliżone do historycznych, ale też spróbować opanować arkana doskonałego, opartego na pracy ręcznej rzemiosła krawieckiego sprzed trzystu lat, którego szycie maszynowe w wielu wypadkach nie jest w stanie zastąpić. A wreszcie wyzwanie najważniejsze, z pozoru łatwe, jednak nigdy w pełni nieosiągalne, stanowiące ukoronowanie pracy rekonstruktora historycznego, jakim jest uchwycenie gustu epoki, zawsze mniej lub bardziej przefiltrowanego przez współczesne spojrzenie na modę i upodobania estetyczne. Przysłane na konkurs prace młodych adeptów sztuki rekonstrukcyjnej pokazały zmagania ze wszystkimi tymi problemami, choć w każdej pracy kładziono nacisk na co innego. Większość uczestników konkursu koncentrowała się na wybranym aspekcie wpływającym na charakter ubioru rokokowego, niekiedy kosztem innych. Dla każdego co innego wydawało się ważne. Dlatego też jurorzy bez wahania pierwszą nagrodą uhonorowali pełną wdzięku, starannie uszytą i wykończoną robe á la française wraz z akcesoriami, która wyróżniała się na tle pozostałych prac próbą nawiązania do osiemnastowiecznego pierwowzoru we wszystkich szczegółach, zarówno pod względem kroju, jak i wykończenia. Lekkość i finezję rokokowej mody najlepiej uchwyciła autorka nagrodzonego drugą lokatą kostiumu wzorowanego na fantazyjnej porcelanowej figurce. Jednak sam charakter pierwowzoru, nie będącego odbiciem rzeczywistej mody, spowodował, że w pracy tej obok elementów opartych na kroju historycznym pojawiły się też bardziej współczesne rozwiązania krawieckie. Na miejscu trzecim znalazły się dwie prace całkiem odmienne w charakterze. Pierwsza z nich to efektowana, bardzo teatralna kreacja inspirowana suknią dworską królowej Marii Antoniny z 1778 roku, którą cechuje profesjonalne, lecz oparte o współczesny krój i techniki krawieckie wykonanie. Inne zadania postawili sobie natomiast autorzy drugiej z uhonorowanych trzecią nagrodą prac robe á la française nawiązującej do słynnego, stanowiącego kwintesencję rokoka stroju madame de Pompadour z portretu Bouchera z 1756 roku. Niestety ubiorowi temu, wiernemu epoce pod względem kroju, zabrakło finezji wykończenia, przez co stracił wiele z wdzięku, charakterystycznego pierwowzoru, a tym samym szansę na wyższa lokatę. Również autorka pracy wyróżnionej przez jury dobrze zgłębiła historyczny krój i wykazała się znajomością szczegółów osiemnastowiecznego polskiego ubioru narodowego. Niestety słabe opanowanie krawieckiego rzemiosła i brak staranności wykonania spowodowały, że praca w swym charakterze dobrze oddająca ducha mody sarmackiej z XVIII wieku nie mogła być oceniona wyżej. Miejmy nadzieję, że ta pierwsza przygoda z historycznym krawiectwem i dawną modą przerodzi się w prawdziwą pasję i zaowocuje kolejnymi coraz doskonalszymi pracami. Anna Straszewska «Detal, Agnieszka Kaszuba 26 27\n15 Agnieszka Kaszuba I nagroda w kategorii rekonstrukcje 28 29\n16 Joanna Pojda II nagroda w kategorii rekonstrukcje 30 31\n17 Aleksandra Kucharczyk III nagroda w kategorii rekonstrukcje 32 33\n18 Filip Bala, Blanka Kozłowska III nagroda w kategorii rekonstrukcje 34 35\n19 Karolina Roga wyróżnienie w kategorii rekonstrukcje 36 37\n20 Młode talenty inspiracje Moda rokokowa chyba najsilniej zakorzeniła się w popkulturze. Jest tam od lat eksploatowana, powielana i przetwarzana na różne sposoby, od bardzo dosłownych inspiracji po ledwie odległe echa. Jej wpływ właściwie nigdy nie ustawał, przejawiając się w rozmaity sposób w różnych epokach, może z wyjątkiem krótkiego okresu po rewolucji francuskiej. W czasach współczesnych projektanci chętnie sięgają po inspiracje nie tylko do sylwetki rokokowego stroju, lecz także do jego kolorystyki i doboru dodatków. Dzieje się tak od powstania pierwszych wielkich domów mody do dziś. W pracach uczestników konkursu temat mody okresu rokoka został potraktowany niezwykle różnorodnie. Nie tylko mamy tu do czynienia z prostym odwzorowaniem elementów czy sylwetki strojów. Widoczna jest również znajomość budowy ciała i tych elementów stroju, które w połączeniu z wiedzą anatomiczną pozwoliły uzyskać sylwetkę charakterystyczną dla tego okresu historycznego. W niektórych pracach można by się nawet doszukać wpływu przełomowych kolekcji Vivienne Westwood, która przywróciła modę na historyzm. A zatem panier w wersji nowoczesnej równie dobrze może mieć długość mini, natomiast gorset z bielizny staje się ubiorem zewnętrznym. Podobnie jest z kolorami te raczej nietypowe dla okresu rokoka nadają pracom konkursowym powiewu nowoczesności i świeżości. Jasnoróżowy komplecik, składający się ze spódnicy ołówkowej i gorsetowej bluzki, to przykład połączenia delikatności i świetnego wyczucia koloru oddającego ducha Marii Antoniny z nowoczesnością. Mamy też projekty mieszczące się w szeroko pojętym nurcie dekonstrukcji. Od lat 80 ubiegłego wieku, kiedy po raz pierwszy w Paryżu zaczęli pokazywać swoje kolekcje projektanci japońscy wśród nich Yohji Yamamoto i Rei Kawakubo dekonstrukcja, którą wtedy zaproponowali, do dziś nie wyszła z mody, stając się nieodłącznym elementem myślenia współczesnych projektantów. Japońskie podejście do europejskiej mody zaowocowało rozłożeniem składowych stroju na czynniki pierwsze przez daleko idące uproszczenia oraz rozkawałkowanie elementów tworzących strój i przeniesienie ich w inne miejsce. Panier w jednym z konkursowych projektów to już tylko druciane obręcze, zawieszone na cienkich srebrnych gumkach. W zestawieniu z przezroczystym gorsetem wskazują one jedynie na najistotniejsze elementy nadające formę rokokowej sylwetce. Tylko z pozoru jest to zestaw surowy i zimny, albowiem w ruchu spódnica nabiera niezwykłej gracji, kokieteryjnie falując i kołysząc się na boki. Inny projektant dosłownie odcina połowę spódnicy sukni, odsłaniając całą nogę i przydając sylwetce wręcz niepokojące dysproporcje. W ten sposób pokazuje, jak niezmiernie ważnym elementem była w strojach historycznych harmonia i idealna symetria. Jeszcze inny widoczny styl, który niewątpliwie miał wpływ na projekty młodych uczestników konkursu, to maskulinizacja stroju kobiecego. Odkąd Coco Chanel ubrała kobietę w spodnie, nikogo już nie szokuje mieszanie elementów strojów męskiego i damskiego. Strój uszyty z ciężkiego granatowego aksamitu przypomina raczej męski habit, z przodu jednak zdobi go pięknie udekorowany bawet ten komplet z satyny w kolorze cegły jest strojem męskim jakby dosłownie przeniesionym na kobiecą sylwetkę. Prace młodych talentów pokazują, jak wiele możliwości i szans na przeniesienie w dzisiejsze czasy ma moda tak od nich odległa, historyczna. I udowadniają coś bardzo ważnego że niekoniecznie muszą to być tylko stroje teatralne czy okazjonalne. Niektóre z projektów mogą przecież z powodzeniem znaleźć miejsce w naszych szafach. «Detal, Mateusz Tomczyk Grzegorz Matląg 38 39\n21 Mateusz Tomczyk I nagroda w kategorii inspiracje 40 41\n22 Natalia Dobija II nagroda w kategorii inspiracje 42 43\n23 Larysa Tkachenko II nagroda w kategorii inspiracje 44 45\n24 Patrycja Pagas III nagroda w kategorii inspiracje 46 47\n25 Justyna Lasota III nagroda w kategorii inspiracje 48 49\n26 Natalia Szulz III nagroda w kategorii inspiracje 50 51\n27 Agata Wieczorek III nagroda w kategorii inspiracje 52 53\n28 Angelika Tynor wyróżnienie w kategorii inspiracje Natalia Pham wyróżnienie w kategorii inspiracje 54 55\n29 Klaudia Nikiel wyróżnienie w kategorii inspiracje Izabela Korcz nagroda specjalna 56 57\n30 Sylwia Lewandowska, Magdalena Waszewska nagroda specjalna Natalia Szulz 58 59\n31 Aleksandra Kucharczyk Instytut Architektury Tekstyliów, Wydział Technologii Materiałowych i Wzornictwa Tekstyliów, Politechnika Łódzka poza konkursem 60 61\nPAŁAC KOTULIŃSKICH jako źródło inspiracji do haftu krzyżykowego - propozycje zajęć w kółku hafciarskim\nPrzedmiot: edukacja regionalna/zajęcia artystyczne Klasy: SP, GP Autor: Maria Koutny PAŁAC KOTULIŃSKICH jako źródło inspiracji do haftu krzyżykowego - propozycje zajęć w kółku hafciarskim Wymagania: wizyta\nLudowy strój Łemkowski\nLudowy strój Łemkowski Ludowy strój Łemków, podobnie jak wśród Polaków, był wewnętrznie zróżnicowany i zależny od regionu, lecz posiadał pewne wspólne cechy, które pozwalają go wyodrębnić jako całość.\nWynik analizy sylwetki www.jakasylwetka.pl\nWynik analizy sylwetki www.jakasylwetka.pl Justyna Jazgarska j.jazgarska@jakasylwetka.pl tel. 0 502 422 664 Jesteś wysoka. Masz drobną budowę ciała. Twoje ręce są proporcjonalnie krótkie. Możesz mieć problem\nPrezentacja elementów scenografii Bal w Wenecji\nPrezentacja elementów scenografii Bal w Wenecji Ogólny zarys koncepcji scenograficznej Budując koncepcję aranżacji sali na potrzeby organizacji eventu w klimacie Karnawał w Wenecji, musimy odnieś się do\nWYKŁAD I 6 PAŹDZIERNIKA 2016 dr hab.inż. Marcin Środa mgr inż. Marta Kasprzyk\nWYKŁAD I 6 PAŹDZIERNIKA 2016 dr hab.inż. Marcin Środa mgr inż. Marta Kasprzyk Dane kontaktowe dr hab.inż. Marcin Środa Pawilon A3 p.213 mgr inż. Marta Kasprzyk Pawilon A3 p.317a msroda@agh.edu.pl markas@agh.edu.pl\nStroje. do I Komunii Świętej. 2015 r. Lider we wzornictwie strojów komunijnych. Tylko autorskie wzory szanujemy pracę swoją i innych\nStroje do I Komunii Świętej 2015 r. Lider we wzornictwie strojów komunijnych Tylko autorskie wzory szanujemy pracę swoją i innych KP-42 SR-108 www.komunijne.impressja.com.pl Linia SR Niezwykle dziewczęce\nSuknia angielska (robe à la anglaise) 1780-90 Pełna rekonstrukcja według wskazówek Janet Arnold. Rekonstrukcję wykonała i opisała Aleksandra Kajdańska. Materiały: Bawełna we wzory toile de Jouy. Toile\nTEKSTYLIA WNĘTRZARSKIE katalog zima 2015/2016. pracowniatkanina.pl\nTEKSTYLIA WNĘTRZARSKIE katalog zima 2015/2016 OBRUS uszyty z delikatnej tkaniny bawełnianej Obrus dostępny w różnych rozmiarach. Ceny: - 120 pln - 90x90cm - 150 pln - 135x90cm... i każdy inny, dowolny


Choć łatwiej o mieszkanie, kredyt pochłania 1/3 dochodu - WP Finanse\nOkazuje się, że jeszcze w 2008 r. w ogóle nie było ich stać na własne mieszkanie. Rata wtedy stanowiłaby bowiem aż 65 proc. ich dochodów. Obecnie mogą już zamieszkać "na swoim", jednak comiesięczne zobowiązanie pochłania 1/3 ich płacy. W październiku zapewne spadną stopy procentowe, zatem udział ten jeszcze może się zmniejszyć. Z zakupem nie powinni jednak zwlekać zbyt długo, ponieważ od stycznia istotnie wzrośnie obowiązkowy wkład własny.\nPo publikacji danych GUS, dotyczących średniego wynagrodzenia, wiele osób denerwuje się, że nie zna nikogo, kto otrzymuje tak wysoką pensję. Problem polega bowiem na tym, że średnią zawyżają wysokie wynagrodzenia nielicznych, najlepiej zarabiających. W rezultacie większość Polaków zarabia poniżej przeciętnej.\nZ tego względu postanowiliśmy sprawdzić jak zmieniała się w ostatnich sześciu latach sytuacja rodziny, w której małżonkowie zarabiają po 80 proc. średniej pensji (w sektorze przedsiębiorstw). Założyliśmy również, że planują zakup mieszkania na rynku wtórnym o powierzchni 50 mkw. oraz że posiadają minimalny (5 proc.) wkład własny. Kredyt chcą zaciągnąć na 25 lat.\nZ przeprowadzonych wyliczeń wynika, że w ostatnim czasie ich sytuacja uległa istotnej poprawie. Jeszcze w 2008 r. w ogóle nie było ich stać na mieszkanie. Nieruchomości wtedy były znacznie droższe, a wynagrodzenia niższe. Rata kredytu stanowiłaby wtedy aż 65 proc. ich dochodów, a po jej opłaceniu rodzinie zostałoby jedynie 1 274 zł. Z tej kwoty musieliby jeszcze uregulować czynsz, prąd oraz inne opłaty, a także kupować żywność. Sprostanie temu zadaniu wydaje się mało prawdopodobne. Trzeba jednak dodać, że mogli oni obniżyć ratę zaciągnąć kredyt na dłuższy okres. Wtedy przepisy pozwalały bowiem na udzielanie ich nawet na 50 lat (obecnie max. 35 lat).\nSytuacja takiej rodziny wygląda obecnie znacznie lepiej. Stać ją już na kredyt. Dzięki spadkowi cen mieszkań i niższemu oprocentowaniu znacznie niższa jest rata zobowiązania. Obecnie wynosi 1 534 zł, podczas gdy w 2008 r. aż 2 323 zł. Ponadto ich dochody wzrosły o blisko 850 zł. Niestety na ratę kredytu muszą jednak przeznaczyć znaczną część swoich dochodów – nieco ponad jedną trzecią (34 proc.). Powinno im jednak wystarczyć pieniędzy na życie, bowiem pozostanie do dyspozycji 2 913 zł.\nNie powinni jednak zwlekać z zakupem. Ich kredyt stanieje bowiem nawet jeśli zaciągną go już teraz. Tymczasem od przyszłego roku wzrośnie wymagany do uzyskania kredytu wkład własny. Obecnie należy posiadać 5 proc. ceny mieszkania. Od przyszłego roku banki będę wymagać już przynajmniej 10 proc. wkładu. W rezultacie jeśli nasza rodzina chciałby kupić mieszkanie w 2015 r. to będzie musiała zgromadzić dwukrotnie więcej oszczędności. Obecnie potrzebują niecałych 14 000 zł - od stycznia już prawie 28 000 zł.\n(fot. Expander Advisors)\nŹródło: (fot. Expander Advisors)


You don’t mean nothing at all to me | Porta celeste\n← Dzień, w którym pękło niebo\nAnd they stand in the dark for an hour, like a necking couple →\nCzłowiek na chwilę wyjeżdża, a tu mu Szkieletora rozbierają. Koniec świata.\nMoże jeśli wyjadę dalej, to zaczną budować metro?\nNa jakiś czas mam niewątpliwie dość Ryanaira, w każdym razie na trzeźwo. Można nabawić się nerwowego tiku na brzmienie słowa ‚zdrapka’.\nZa to oczywiście plany na przyszły rok już się kręcą. I nie będzie żadnych miast, bo jednak troszkę mnie męczy stanie w ludzkich korkach. Będą dzikie pola i płaskowyże. Z jednym być może wyjątkiem, bo wyczytałam, że w marcu w Londynie premiera Sweeney Todd z Imeldą Staunton. A to chętnie bym zobaczyła.\nPonadto chciałabym sobie polatać (tylko niżej i wolniej), stęskniłam się jak diabli. To bowiem jedna z tych spraw, których nie da się po prostu spróbować i odłożyć. Zupełnie jak z górami. Człowiek nabawia się trwałej obsesji.\nA jeszcze natchnął mnie tekst o ski-touringu w ostatnim NPM – nęci mnie to, odkąd po raz pierwszy o tym usłyszałam. Chętnie zapisałabym się na kurs, ale na szczęście zdaję sobie sprawę z tego, że jeszcze zbyt cienki ze mnie narciarz i najpierw trzeba mi paru sezonów szorowania tyłkiem po stoku. Co najlepiej podsumował pan i władca, pokazując mi swoje nowe dechy z dyskretnym komentarzem:\n– Ale ty sobie lepiej takich nie kupuj…\nTak czy inaczej, głowa pęka od wizji. Gorzej, gdy człowiek bierze się za obliczanie kosztów. Oczy wyskoczyły mi z orbit na widok cennika w schronisku w Apeninach, podkreślam – schronisku, nie hotelu. Jeśli za parę miesięcy przeczytają państwo w gazetach o kobiecie, która napadła z klamką na bank, proszę słać paczki na Montelupich. Będę wdzięczna za solone orzeszki i earl grey. I coś do czytania, ale żeby było grube.\nŚwiat ciągle podsuwa rarytasy, których chciałoby się spróbować. Ciągle jeździ się palcem po mapie z tym samym podnieceniem i głodem. Czasami wolałabym nosić w sobie mniej tej ciekawości, bo wiem, że nie zrobię, nie zobaczę wszystkiego, ale…\nUświadamiam sobie coraz mocniej, że nie mam czasu na bycie smutną. Szkoda godzin na ciągnięcie nosem po ziemi i rozmyślanie, co się nie udało, co głupio odpuściłam. To aż nazbyt skuteczny hamulec.\nZa późno na hamowanie. Tyłek w troki i do roboty.\nPrzeczytane w drodze „Gustaw i ja” bardzo mnie wzruszyło. Cudna taka miłość wbrew wszystkiemu – upływowi czasu, ludzkiemu gadaniu, polityce. Czysta, trochę staroświecka w epoce, w której związki sprowadzają się do umiejętnej gry drugim człowiekiem.\nPodejrzewam zresztą, że sama bym się w Holoubku zakochała, gdybym urodziła się nieco wcześniej.\nHoroskop pisze, żeby dać Rybie spokój do środy. Ależ proszę bardzo. Osobiście uważam tylko, że do mężczyzn spod tego znaku powinni dołączać instrukcję obsługi. Pewnie sprowadzałaby się do jednego zdania – ‚nie próbuj zrozumieć, nalej sobie lepiej wina, zapal papierosa, wyjdź na długi spacer, kup sobie jakieś nowe buty, cokolwiek, tylko wrzuć na luz’. Kiedyś czytałam, że doskonałym partnerem dla zodiakalnych Ryb jest Byk, bo tylko on ma dość cierpliwości, żeby znieść wszystkie te dziwactwa. Zaśmiałam się gorzko.\nA teraz przepraszam, idę sobie zrobić bardzo gorące grzane piwo. Wyłączyłam ogrzewanie przed wyjazdem i efekt jest aż za bardzo odczuwalny.\n7 thoughts on “You don’t mean nothing at all to me”\n22/11/2011 at 13:55\nW ogóle do ludzi powinni dołączać instrukcję obsługi.\nAle, ale – jak było?\nfajnie 🙂 obejrzałam sobie Muncha i wchłonęłam trochę wina. ale jednak lepiej odpoczywam w innych okolicznościach przyrody.\nejno, jak to bez szkieletora. to prawie tak jak bez smoka. foch.\nja tak szczerze nienawidzę tego obwieszonego reklamami żelazobetonu, że będę zachwycona, gdy zniknie. wszystko lepsze niż ta paskuda. nawet wielki pomnik Wandy rzucającej się do Wisły.\naczkolwiek ten zalinkowany projekt jako żywo mi przypomina urbanistyczne koncepcje firmy JW, czyli niesławną warszawską Łucką. a fe.\nWpadaj do Londynu – zapraszam na wino na kwadrat.\nKawłek pościeli i poduszki też się znajdzie 😉\n25/11/2011 at 23:41\nnie omieszkam przypomnieć się w odpowiednim czasie 😉 dzięki!


Archiwa Zabrze - Nowiny Zabrzańskie\ncze232022 by d.chrostNo Comments\nPonad rok temu pisaliśmy o książce „Ana i Walter – historia niemożliwa”, której akcja osadzona była Biskupicach. Jej autorzy to zabrzanie - 11 -letnia dziś Ania Zentlik i jej tato Krzysztof, a także współpracująca z nimi Teresa Ogonowska. Teraz wydali kolejną - " Mała bitwa, wielkie zwycięstwo, czyli ostatni oddech Peruna". Druga część zabrzańskiej trylogii dzieje się w Mikulczycach i opowiada historię mieszkańców rycerskiego grodu i wsi. Książka, podobnie jak ta wcześniejsza, jest po polsku i po śląsku. W przygotowaniu jest już trzecia część trylogii, tym razem dziejąca się w Rokitnicy. Z notki wydawcy: Krzysztof Zentlik wraz ze swoją córką Anią już po raz drugi wydaje książkę dla dzieci w języku polskim i śląskim. Tym razem autorzy przenoszą nas do roku 1430, do Mikulczyc, którym gr...\nAktualności, Medycyna, Zdrowie\nCentrum Kompleksowej Diagnostyki i Leczenia Chorych na Stwardnienie Rozsiane powstaje przy Szpitalu Klinicznym nr 1. Otwarcie jesienią. W ośrodku leczonych ma być nawet 3 tysiące pacjentów rocznie. Ośrodek powstaje w odpowiedzi na obecne potrzeby społeczne. Będzie nie tylko leczył, ale i zajmował się rehabilitacją po chorobie, z wykorzystaniem specjalistów, najnowocześniejszego sprzętu i nowatorskich metod. Umożliwi szybką diagnostykę i kompleksową opiekę, głównie o charakterze ambulatoryjnym.\ncze222022 by d.chrostNo Comments\n29-letni mężczyzna uprawiał w mieszkaniu konopie indyjskie. Zdaniem policji, z zabezpieczonych suszu można przygotować 1000 działek dilerskich marihuany. Zabrzańscy kryminalni zajmujący się zwalczaniem przestępczości narkotykowej, zlikwidowali domową plantację marihuany. W mieszkaniu w centrum Zabrza 29-letni mężczyzna w specjalnie przygotowanej szafie hodował konopie indyjskie. Szafa ta była doświetlana, a także nagrzewana i odpowiednio wentylowana. Policjanci zabezpieczyli 28 sadzonek, a także susz marihuany. Z zabezpieczonego suszu można było przygotować około 1000 działek dilerskich narkotyku. Za uprawę konopi indyjskich i posiadanie znacznej ilości środków odurzających podejrzanemu grozi kara do 10 lat pozbawienia wolności.\nW ZUS walczą z cukrzycą\nDni walki z cukrzycą odbędą się 27 i 28 czerwca w zabrzańskim oddziale ZUS. Na miejscu będzie można bezpłatnie zbadać poziom glukozy we krwi a także poziom ciśnienia tętniczego oraz załatwić sprawy z NFZ, którego stanowisko będzie wystawione 27 czerwca .\ncze212022 by d.chrostNo Comments\nMercedes uderzył w tramwaj\nNietypowe zdarzenie drogowe w centrum Zabrza. Wczoraj, po godz. 11.00 w okolicach Placu Wolności zaparkowany mercedes stoczył się z górki i uderzył w jadący tramwaj. Okazało się, że kierowca mercedesa nie zaciągnął hamulca ręcznego. W wyniku tej kolizji uszkodzeniu uległ i mercedes, i tramwaj. Wstrzymany został ruch tramwajowy. Na miejscu pojawił się patrol policji oraz strażacy. 20-latek, kierowca mercedesa ,był trzeźwy. Został ukarany mandatem.\nGroźny wypadek na DK 88, na wysokości zjazdu do Biskupic. Zderzyło się audi z renault kangoo. Kierowca audi trafił do szpitala. Na miejscu są jeszcze utrudnienia w ruchu. Do wypadku doszło około godz. 6.20. Audi, jadące w stronę Gliwic, przejechało przez oś jezdni i uderzyło w prawidłowo jadącego renault kangoo. Renault przewrócił się. Bardziej ucierpiał jednak kierowca audi, który został odwieziony do szpitala. Na miejscu pracuje jeszcze policja, choć droga jest już częściowo odblokowana.\ncze202022 by d.chrostNo Comments\nJazzowo w kopalni Guido\nLOTOS Jazz Festival Bielska Zadymka Jazzowa to jeden z najważniejszych polskich festiwali jazzowych, który nieprzerwanie od 24 lat odbywa się w Bielsku-Białej. Tym razem jeden z koncertów odbędzie się w Zabrzu. Festiwal, dzięki licznym transmisjom i retransmisjom zadymkowych koncertów realizowanym przez europejskie stacje poświęcone kulturze, telewizję Arte i Mezzo, dociera do ponad 50-cio milionowej widowni na całym świecie. 20 czerwca w sali koncertowej Radia Katowice odbędzie się finał zadymkowego Konkursu, a wieczorem w komorze badawczej K8 odbędzie się koncert zespołu Błoto. Zespół Błoto wyodrębnił się z większej wrocławskiej formacji EABS. Kwartet tworzą: Marek Pędziwiatr aka Latarnik – syntezatory, Paweł Stachowiak aka Wuja HZG – gitara basowa, Marcin Rak aka Cancer G – perkusja...\ncze172022 by d.chrostNo Comments\nPrzepust na Helence gotowy\nJest już gotowy po przebudowie przepust w ciągu rowu melioracyjnego pod ul. Jordana. Wykonawcą robót była firma AMBET z Wojkowic. Wartość prac to około 654 tys. zł. W ramach przebudowy wykonano: przepust żelbetowy, roboty ziemne (w tym odmulenie istniejącej części pod drogą), oczyszczenie i uzupełnienie ubytków zaprawami PCC, chodniki, obrzeża betonowe, montaż drogowych barier ochronnych, montaż balustrady, umocnienie koryta cieku. Foto: MZD Zabrze\ncze152022 by d.chrostNo Comments\nRobert Lewandowski w Zabrzu\nRobert Lewandowski był w Zabrzu, uczestniczył w badaniach na Wydział Inżynierii Biomedycznej Politechnika Śląska Kapitan reprezentacji Polski w piłce nożnej wziął udział w badaniach opracowanych przez naukowców z Wydziału Inżynierii Biomedycznej Politechniki Śląskiej. Badania zostały przeprowadzone w Europejskim Centrum Innowacyjnych Technologii dla Zdrowia w Zabrzu. Program badań piłkarzy to jeden z wielu ciekawych projektów realizowanych w tym, najnowocześniejszym w tej części Europy centrum badawczo-rozwojowym z zakresu technologii dla zdrowia. Badania opracował i przeprowadził interdyscyplinarny zespół pod kierunkiem dr. hab. inż. Jacka Jurkojcia, prof. PŚ (Katedra Biomechatroniki PŚ), dr Igi Garbowskiej (Klinika Osteopatii Igi Garbowskiej) oraz mgr. Bartłomieja Spałka (Górnik Zab...\nZ konta zniknęły pieniądze\n59-letnia zabrzanka została oszukana metodą na zyskowne inwestycje, przy wykorzystaniu aplikacji AnyDesk. Niestety odzyskanie utraconych w ten sposób pieniędzy jest bardzo trudne. Typowe oszustwa inwestycyjne zawierają kuszącą obietnicę zysku poprzez inwestycje w akcje, obligacje, kryptowaluty, rzadkie metale, zagraniczne inwestycje gruntowe lub alternatywne źródła energii. Tym razem ofiarą oszustów padła 59-letni zabrzanka. Kobieta została zmanipulowana i uwierzyła w możliwość szybkiego zarobku dzięki inwestycji. Do pokrzywdzonej zadzwoniła osoba, która tłumaczyła jej, w jaki sposób będzie wyglądał proces "inwestycji". Oszust zapewniał 59-latkę, że pomoże mu w pozyskaniu pieniędzy z inwestycji, jednak w tym celu konieczne jest zainstalowanie programu AnyDesk. Jest to program, który słu...


\tLuksusowa Historyczna PosiadŁoŚĆ Na SprzedaŻ W Lucca | Lionard\nLUKSUSOWA HISTORYCZNA POSIADŁOŚĆ NA SPRZEDAŻ W LUCCA\tStrona główna > Willa - Posiadłość - Nieruchomości Ekskluzywne\t>\nLuksusowa willa w Lucca\tRef: 0582\tRef: 0582\tcena: € 18.000.000\t56 zdjęć\tbroszura PDF\tZapytaj o Informacje\ncena: € 18.000.000\tLuksusowa willa w Lucca\nOtoczona rozległą zielenią, urocza i luksusowa willa w Lucca natychmiast uderza przepięknym parkiem o 20 ha.Ale środowisko naturalne nie kończy się tutaj; nieruchomość posiada w rzeczywistości 30 hektarów lasów, które nadają uroku pięknemu zabytkowemu domowi.Cały obiekt, którego konstrukcja pochodzi z XVIII wieku, jest podzielony na trzy oddzielne budynki; główny budynek ma trzy kondygnacje o łącznej powierzchni 1400 metrów kwadratowych.Na pierwszym piętrze są dwa boczne, wspaniałe tarasy, które obejmują całą przednią fasadę budynku.Drugi budynek, zbudowany w XVI wieku, posiada na dwa piętra o 550 metrach kwadratowych. Struktura ta ma również wspaniały taras na dachu z widokiem na rozległą zieleń.Trzecia struktura pochodzi z 1700 eoku i posiada dwa poziomy. Jest stosowana na obchody wydarzeń, spotkania i wieczory galowe.Pomimo różnych prac odbudowy i renowacji, w oststnich latach, dostosowano nieruchomość do najbardziej komfortowych warunków, ten majestatyczny pałac nadal zachowuje nienaruszony styl i oryginalną architekturę, którą można znaleźć w liniach struktury i wnętrza godnego mienia najpiękniejszych domów.Dbałość o każdy szczegół sprawia, że zabytkowa willa, stała się bardziej prestiżowa i godna uwagi; drewniane belki, kasetonowe sufity, marmurowe posągi, które zdobią park, duże okna z widokiem na ogród krajobrazowy oraz wiele innych szczegółów tworzą tą naprawdę wyjątkową i ekskluzywną wille.\tinformacje techniczne\nRegion: Toskania Miasto: Lucca Lokalizacja: Lucca Typologia: willa Lucca - Lucca wille Powierzchnia wewnętrzna: 3000 mq Powierzchnia zewnętrzna: 50 ha Główna willa: 1400 mq Miejsce na cytrusy: 900 mq Druga willa: 700 mq Park: 20 ha Las: 30 ha Pomieszczenia gospodarcze Toskania – Lucca: Piza: 30 km - Florencja 62 km - Lucca: 4 km - Forte dei Marmi: 37 km - Lapped Golf Club 5 km – kąpieliska termalne 18 km - ośrodek narciarski 48 km – lotnisko Piza 39 km – zjazd z autostrady Capannori 15 km. Ref: 0582\ncena: € 18.000.000\ttoskańska willawilla luxuryprestiżowa rezydencja\tkontakt\nToskania - Lucca: świecka historia tego pięknego Toskańskiego miasta jest nada pasjonującą. Tysiące turystów co roku ejst dosłownie oszołomionymi urokiem okolicy w Lucce, od romantyzmu, który przenika ulice centrum miasta, od Plcu Amfiteatru, Placu San Michele (z bajecznym kościołem) do światowej sławy murów. Ponadto istnieje wiele typowych restauracji, gdzie można skosztować pysznych dań tradycyjnej kuchni toskańskiej. Lucca nigdy nie będzie się nudzić; wiecznie młode i dynamiczne miasto jest gospodarzem dużych imprez w tym znanego Lucca Summer Festival. Prestiż historycznych rezydencji, które są zlokalizowane na obszarach przylegających do centrum miasta zwiększa urok miasta, który już sam w sobie elegancją na sprzedaż.\tnieruchomości powiązane\n22/07 historyczna willa liberty na wzgÓrzach lucca\n02/10 historyczna posiadŁoŚĆ na sprzedaŻ w chianti\n26/05 elegancka luksusowa willa z widokiem na morze w forte dei marmi\n12/06 ekskluzywna willa w chianti we florencji\n02/03 typowe domostwo na wzgÓrzach florencji


Jaka jest piłka nożna w Olsztynie? - OKS Stomil on-line\nOlsztyn - 24 grudnia 2005r.\n24.12.05 17:34 - 0\nPrzed trzema laty Stomil grał w I lidze. Dwa lata temu juniorzy młodsi Stomilu zdobyli brązowy medal mistrzostw Polski. Przed rokiem OKS 1945 występował w III lidze. A teraz... - Teraz jest coraz gorzej i chyba lepiej nie będzie - mówią piłkarscy działacze.\nDawno minęły czasy, gdy na stadion Stomilu pierwszoligowe mecze oglądało kilkanaście tysięcy kibiców. Dziś wręcz nieprawdopodobny wydaje się fakt, że kiedy Stomil był w I lidze, w II lidze grała także Warmia. Dziś nie ma już Stomilu. Spadkobierca tradycji tego klubu - OKS 1945 - występuje w IV lidze. Seniorzy Warmii grają w lidze okręgowej. Obydwa kluby borykają się z problemami finansowymi. W dodatku w Olsztynie brakuje boisk do uprawiania najpopularniejszej dyscypliny, jaką jest piłka noża. Czy może być jeszcze gorzej? - Niestety, może - odpowiadają piłkarscy działacze z Olsztyna. Ich wypowiedzi zostawiamy bez komentarza...\n- Sytuacja piłki nożnej w Olsztynie jest bardzo zła - mówi Kazimierz Fiedorowicz, prezes Warmińsko-Mazurskiego Związku Piłki Nożnej. - Jest to smutne, zwłaszcza że to miasto ma wielkie tradycje i duży potencjał pod względem sportowym. To jednak za mało, by olsztyńska piłka nożna mogła istnieć na odpowiednim poziomie. Warmia istnieje tylko dzięki zaangażowaniu grupki ludzi. Jak długo to potrwa, nie wiadomo. OKS 1945 też ma duże problemy, choć prezes Świniarski stara się jak może, by pozyskać środki na działalność klubu. Bez wsparcia władz miasta, bez pomocy ze strony sponsorów te kluby nie przetrwają. Władze samorządowe muszą pomóc klubom piłkarskim, nie dlatego, że piłka nożna jest ważniejszą dyscypliną od innych, ale ze względu na masowość i aspekt społeczny tej dyscypliny. Miasto może też pomóc w wyszukaniu sponsorów. W Olsztynie i okolicach jest kilka dużych przedsiębiorstw, które mogłyby współpracować z klubami. Trzeba tylko stworzyć odpowiedni klimat i przychylną atmosferę dla piłki w tym mieście. Trzeba nakłonić firmy do reklamy poprzez futbol. Wiadomo przecież, że gdyby nie pomoc PZU, to w Olsztynie nie byłoby siatkówki na wysokim poziomie. Obawiam się jednak, że sytuacja piłkarskich zespołów seniorskich nieprędko się poprawi. Szkoda, bo Olsztyn zasługuje, co najmniej, na II ligę. Możemy się pochwalić wynikami naszych drużyn młodzieżowych. Ale prawda jest taka, że młodzież nie ma gdzie trenować, więc trudno będzie te dobre wyniki utrzymać na stałym poziomie. I tu znowu wracam do roli miasta, bo to miasto powinno zadbać o infrastrukturę sportową. Moim marzeniem jest powstanie ośrodka piłkarskiego z kilkoma boiskami i pawilonem z szatniami i ciepłą wodą. Być może po przyszłorocznych wyborach samorządowych nowe władze zadbają o boiska dla dzieci i młodzieży.\n- Warmia ma boiska i co z tego? - dodaje Wojciech Linow, prezes Warmii Olsztyn. - Od dziewięciu lat sytuacja tych obiektów jest nierozwiązana. Nie dostajemy od miasta na utrzymanie 8 hektarów terenu (trzy boiska - red.) ani grosza, a musimy płacić pieniądze kolei (KKS Warmia jest klubem kolejowym - red.). Boiska niszczeją, bo nie stać nas na ich utrzymanie. I niedługo pewnie podzielą los Stadionu Leśnego. Niestety, niedługo pewnie nie będzie w ogóle piłki nożnej na Warmii. Buduje się w Olsztynie nowe hipermarkety, nikt nie dba natomiast o obiekty sportowe. Powstało lodowisko, ale przecież kiedyś już było lodowisko przy Stomilu. Poza tym od 20 lat nie zbudowano w tym mieście żadnego sportowego obiektu. Chciałbym, żeby władze samorządowe zastanowiły się, gdzie młodzież może grać w piłkę. Zespoły młodzieżowe trenują na obiektach sprzed 50 lat, na takich, na jakich ja kiedyś trenowałem. Dziś potrzebujemy nowoczesnych obiektów, bo jeśli ich nie będzie, to sytuacja piłki nożnej w Olsztynie nigdy się nie poprawi. Stoimy w miejscu. Inne miasta nas wyprzedziły. Na przykład Kielce, które mają I ligę i piękny, nowy stadion.\n- Jest wielu chłopców w Olsztynie, którzy chcą trenować piłkę nożną i jest wielu dobrych trenerów - przyznaje Andrzej Nakielski, trener czwartoligowego OKS 1945, założyciel szkółki piłkarskiej Naki Olsztyn. - Obserwuję młodych piłkarzy od lat i widzę, że część z nich rezygnuje z treningów, bo po prostu nie mają gdzie trenować. Poprawa bazy treningowej w Olsztynie leży w gestii władz miasta, które powinien wspierać WM ZPN-u. Trzeba sobie zdawać sprawę, że piłka nożna niesie ze sobą aspekt wychowawczy. Jeśli chłopcy przestaną trenować, to znajdą sobie inne zajęcia, czasem niewłaściwe. A przecież mamy bardzo zdolnych młodych zawodników. Tylko w ostatnich kilku latach z Olsztyna odeszło około 11 piłkarzy do klubów pierwszo- i drugoligowych. Poszli tam, gdzie mogli się rozwijać. W Olsztynie takich możliwości nie mieli. Dlaczego u nas nie może być tak, jak jest w Gdyni? Tam jest kilka boisk, należących do miasta. Są trenerzy, którzy otrzymują pensje. I jest młodzież, która trenuje za darmo. Co do seniorów, to w OKS 1945 jest grupa młodych, zdolnych zawodników, którzy chcą grać i na razie nie zwracają uwagi na pieniądze. Tu miasto nam pomaga, bo pozwala korzystać ze stadionu OSiR-u. Ale brakuje nam sponsora, który pomógłby stworzyć zespół choćby na miarę III ligi. Jeśli się to nie uda, to z Olsztyna odejdzie kolejna grupa młodych piłkarzy. I znowu będziemy walczyć tylko o utrzymanie w IV lidze...


Gry wideo korzystnie wpływają na inteligencję dzieci. Co z innymi rozrywkami? | CHIP\nGry wideo przez lata nie miały dobrej prasy, szczególnie wśród rodziców dzieci, które chętnie spędzają czas na tego typu rozrywkach. Nowe badania w tej sprawie dostarczają jednak wielu pozytywnych informacji.\nIch autorzy, przedstawiciele szwedzkiego Karolinska Institutet, przeprowadzili testy psychologiczne na ponad 5 tysiącach dzieci w wieku od 10 do 12 lat mieszkających w Stanach Zjednoczonych. Celem tych działań była ocena ich ogólnych zdolności poznawczych.\nCzytaj też: Chiny zaciskają pętlę na gamingu. Tym razem oberwie się streamingowi gier wideo\nKońcowe wyniki eksperymentu przedstawiono niedawno w Scientific Reports. Artykuł sugeruje, że dzieci, które spędzały ponadprzeciętną ilość czasu przy grach wideo zwiększyły swoją inteligencję o około 2,5 punktu IQ względem średniej. Ta była wyciągana na podstawie pomiarów na początku eksperymentu i pod jego koniec, dwa lata później. Warto podkreślić, że zarówno dzieci jak i ich opiekunowie zostali zapytani o czas przeznaczany na inne zajęcia: oglądanie telewizji i filmów oraz korzystanie z mediów społecznościowych.\nO ile w przypadku gier wideo różnice były jak najbardziej zauważalne, tak nie stwierdzono ich w przypadku oglądania telewizji i korzystania z social mediów. Innymi słowy: zajęcia te nie wydają się ani w pozytywny ani w negatywny sposób wpływać na inteligencję dzieci. Jeśli chodzi o elektroniczną rozgrywkę, to na przykład dziecko, które znalazło się w grupie 17% grających najwięcej w ciągu dwóch lat zwiększyło swój iloraz inteligencji o około 2,5 punktu procentowego w porównaniu z przeciętnym wynikiem.\nDzieci biorące udział w eksperymencie lubiły gry wideo, oglądanie filmów i telewizji oraz używanie social mediów\nJakie zadania mieli wykonywać uczestnicy badania? Dwa dotyczyły czytania ze zrozumieniem i słownictwa, jedno uwagi i funkcji wykonawczych, kolejne miało oceniać przetwarzanie wzrokowo-przestrzenne, podczas gdy ostatnie: zdolności w zakresie uczenia się. Dwuletni odstęp pomiędzy pierwszym i drugim badaniem umożliwił wykrycie potencjalnych różnic w tym zakresie.\nAby uzyskać kompleksowy obraz sytuacji, naukowcy wzięli pod uwagę różnice genetyczne mogące wpływać na inteligencję, a także odmienności związane z wykształceniem i dochodami rodziców. Średnio dzieci spędzały dwie i pół godziny dziennie na oglądaniu filmów online lub programów telewizyjnych, pół godziny na nawiązywaniu kontaktów towarzyskich przez internet i godzinę na graniu w gry wideo. Zsumowanie tych części składowych daje więc cztery godziny dziennie spędzane przed ekranem – w przypadku „liderów” zestawienia rezultat wyniósł natomiast sześć godzin i dotyczył około 25 procent dzieci.


SAMSUNG EP-L5300XBEGEU Fast Charge Ładowarka samochodowa - ceny i opinie w Media Expert\nŁadowarka samochodowa SAMSUNG EP-L5300XBEGEU Fast Charge\nPodwójna szybka ładowarka samochodowa Samsung, której nie powinno zabraknąć w samochodzie. Ta oryginalna ładowarka została zaprojektowana w celu szybkiego zapewnienia pełnego naładowania baterii smartfona, tabletu i innych urządzeń elektronicznych. Produkt posiada dwa porty (USB oraz USB-C).\nSaimon 14 lutego 2021\nŚwietny produkt do szybkiego ładowania telefonu w samochodzie. Błyskawicznie ładuje nawet wymagające telefony.


Usuń Search.listchack.com | PC Threats\nPorady na temat usuwania Search.listchack.com (odinstalować Search.listchack.com)\nW niniejszym artykule chcemy przedstawić wam Search.listchack.com, nowym stworzeniem z twórcami potencjalnie niechcianych programów. Jeśli wiesz co porywacza przeglądarki to nie powinien trwać długo sobie sprawę, jeśli jeden dzień kończy się zakażonych tym wirusem. Jeśli nie jesteś zaznajomiony z terminem, w skrócie to odnosi się do szkodliwy program, który wyprzedza formantu przeglądarki i zmiany jego ustawień.\nMówiąc bardziej szczegółowo, porwać Search.listchack.com zwykle najpierw uznaje się ze zmianami w stronę domową, domyślnej wyszukiwarki i nowy adres URL zakładki. Wszystkie z nich są przypisane do nieznanych stronie góry, w tym przypadku http://Search.listchack.com/. Jeśli ty zawiadomienie ten pajęczyny ładowanie po otwarciu przeglądarki, zalecamy, aby powstrzymać się od używania przeglądarki, dopóki nie zostanie całkowicie usunięty Search.listchack.com z komputera. Jeśli zdecydujesz się korzystać z tej strony dla wyszukiwarek internetowych, będziesz musiał stawić czoła szereg różnych problemów. W związku z tym to lepiej usunąc Search.listchack.com z Twojego komputera przed nawet interakcji z nią. Zalecamy używanie renomowanych program antywirusowy jak SpyHunter aby pomóc w procesie usuwania.\nPobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć Search.listchack.com\nJeśli będziesz kontynuować, używając tego fałszywe wyszukiwarki, Search.listchack.com przekierowanie problemu będzie przynajmniej potencjalnych problemów, które mogą mieć do czynienia z. Warto wspomnieć, że wirus instaluje także dodatkowe „obiektem” i skróty pulpitu, które upewnij się, że ustawienia przeglądarki są zmieniane z powrotem do http://Search.listchack.com/ nawet po użytkownicy próbują przełączyć się do ich zwykłego wyszukiwania dostawcy i strony głównej. Te dodatkowe treści również może narazić komputer na dodatkowe ryzyko. Jedna bardziej negatywny aspekt tej wątpliwej wyszukiwarki jest to, że wyniki wyszukiwania wyświetlane są mniej lub bardziej bezwartościowe. Zamiast istotne informacje użytkownik otrzymuje różne reklamy i linki sponsorowane. Eksperci bezpieczeństwa należy pamiętać, że te linki reklamowe i nie są bezpieczne do interakcji z, ponieważ często prowadzą do nierzetelnych internetowych gdzie użytkownicy mogą zainfekować dalej ich komputerów z dodatkowe złośliwe oprogramowanie i wirusy. Jeśli, tak jak my, nie uważasz, że takie „usługi” jest dopuszczalne, zalecamy, aby usunąć Search.listchack.com z komputera jak najszybciej i zapewnić, że twój pasienie się jest bezpieczny.\nJak ten wirus może przejąć mój PC i jak można go uniknąć?\nNaciek tych potencjalnie niechciane programy jak Nicesearches na komputerach użytkowników jest oparty na bardzo dobrze przemyślana, technika. Twórcy takich aplikacji wykorzystać fakt, że użytkownicy są bardzo niefrasobliwe o nowy proces pobierania instalacji oprogramowania i nie bierz tego dość poważnie. Dzięki temu twórcy PUP dołączyć ich zrobiony w złej intencji akta wobec innych, zwykle popularne, programy i w ten sposób naciekają komputerów. Aby temu zapobiec, należy zawsze zdecydować się na bardziej szczegółowe ustawienia instalacji zamiast domyślne. Mimo zaawansowanej instalacji może wziąć więcej wysiłku z Twojej strony, będziesz mieć pewność, że nie niepożądane programy wchodzić twój rachmistrz. Usuń Search.listchack.com, raz jest w systemie.\nDowiedz się, jak usunąć Search.listchack.com z komputera\nKrok 1. Jak usunąć Search.listchack.com z Windows?\nKrok 2. Jak usunąć Search.listchack.com z przeglądarki sieci web?\na) Usuń Search.listchack.com związanych z aplikacji z Windows XP\nb) Odinstaluj program związane z Search.listchack.com od Windows 7 i Vista\nc) Usuń Search.listchack.com związanych z aplikacji z Windows 8\nKliknij na Search.listchack.com związanych z oprogramowaniem\nWybierz Search.listchack.com związanych z aplikacji\nWybierz program, związane z Search.listchack.com\na) Usunąć Search.listchack.com z Internet Explorer\nb) Wyeliminować Search.listchack.com z Mozilla Firefox\nc) Usuń Search.listchack.com z Google Chrome\nUsunąć Search.listchack.com i wybrać nowy silnik\nPrzejdź do zakładki wyszukiwania i wyeliminować Search.listchack.com\nRozwiązać Search.listchack.com i wybierz nowy dostawca


Prof. Henryk Skarżyński: Beethoven miałby dziś szansę odzyskać słuch - Dwójka - polskieradio24.pl\nOstatnia aktualizacja: 15.12.2020 13:22\nWspółczesna medycyna potrafi zdziałać cuda pod warunkiem, że da się jej szansę. Genialny kompozytor Ludwig van Beethoven, uznawany za jednego z największych twórców muzycznych wszech czasów, którego 250. rocznicę urodzin obchodzimy w tych dniach (15-17.12, dokładna data nie jest znana - przyp. red) około 25. roku życia zaczął tracić słuch. Prawdopodobnie, gdyby żył we współczesnych czasach, to lekarze uratowaliby mu słuch.\nLudwig van Beethoven (zdjęcie ilustracyjne)Foto: shuttesrstock/FCHM\n12'47 Prof. Henryk Skarżyński o książce "Powrót Beethovena" (Cztery pory roku/Jedynka)\nProf. Henryk Skarżyński, szef Światowego Centrum Słuchu w Kajetanach wyjaśnia, że kompozytor był wielokrotnie badany przez ówczesnych lekarzy, którzy podejrzewali u niego zanik nerwów słuchowych i zmiany w uchu środkowym. To częste następstwo infekcji.\n12:47 Skarżyński 15-12-2020.mp3 Prof. Henryk Skarżyński o książce "Powrót Beethovena" (Cztery pory roku/Jedynka)\n- Podejrzewam, że miał otosklerozę, albo postępujący niedosłuch, jako wynik uszkodzenia ucha wewnętrznego - ocenia gość Programu 1 Polskiego Radia. Obecnie taką częściową głuchotę leczy się, a profesor pierwszą operację przeprowadził w 2002 roku. - Dziś Ludwig van Beethoven by słyszał i mógłby wrócić do komponowania - mówi lekarz. Być może wówczas tonacje jego utworów byłyby inne, wyższe.\nProf. Henryk Skarzyński jest autorem książki "Powrót Beethovena". Zostały w niej przedstawione różne drogi życiowe małych dzieci, które urodziły się głuche w różnych miejscach na świecie. Książka jest udokumentowaniem największych, pionierskich w skali światowej, współczesnych osiągnięć polskiej nauki i medycyny w diagnostyce, leczeniu i rehabilitacji różnych uszkodzeń narządów zmysłów, zwłaszcza całkowitej i częściowej głuchoty. Międzynarodowy charakter wielu zdarzeń oraz różna narodowość bohaterów pokazują, że nauka i medycyna nie zna granic, tak jak nadal nie są znane granice możliwości człowieka, który rodząc się głuchym może być - po zastosowaniu skutecznego leczenia - wspaniałym muzykiem.\n- To uświadamia nam wszystkim, jak wielkie znaczenie w rozwoju człowieka ma muzyka oraz w jakim stopniu wpływa ona na rozwój współczesnych społeczeństw - mówi lekarz. Sfabularyzowane prawdziwe życiorysy przeplatają się z wątkami autobiograficznymi autora oraz wybranymi wspomnieniami Ludwiga van Beethovena. - Jest też trochę wątków autobiograficznych, bo trudno było uciec od tego, co ja w tym czasie robiłem, kiedy podejmowałem pewne wyzwania - zdradza. Książka opisuje prawdziwe historie, tylko dane pacjentów zostały zmienione.\nWięcej o książce [TU]\nProfesor wspomina początki zawodowej drogi. Jego otoczenie nie było zachwycone tym, że chciał studiować medycynę i zachęcało go do wybrania innej drogi życiowej. Przyznaje, że robi dużo notatek, które potem stanowiły podstawę do napisania książki czy libretta musicalu "Przerwana cisza". - To nie chodzi o to, żeby napisać książkę. Chodzi o to, żeby oddać honor ludziom, upamiętnić ich - wyjaśnia.\nGość: prof. Henryk Skarżyński (szef Światowego Centrum Słuchu w Kajetanch)\nZobacz więcej na temat: Henryk Skarżyński Ludwig van Beethoven słuch Roman Czejarek


LCT Airsoft: PKP [AKTUALIZACJA] - WMASG.com\nLCT Airsoft: PKP [AK...\nLCT Airsoft: PKP [AKTUALIZACJA]\n31.08.2017 Autor: Fishbonee Komentarze: 12\nLCT Airsoft opublikowało nowe zdjęcie przedstawiające jedną z nadchodzących w tym roku nowości.\nOstatnimi czasy byliśmy zasypywani kolejnymi nowymi zdjęciami z poszczególnych etapów produkcji repliki LC-3 (G3), przez co niektórzy mogli już zapomnieć o drugiej nadchodzącej wielkiej premierze - PKP.\nJeszcze w zeszłym roku mogliśmy oglądać ten model repliki w wersji prototypowej. Dzisiaj natomiast producent udostępnił fotografię przedstawiającą prawdopodobnie finalny produkt.\nPojawiły się nowe zdjęcia z procesu produkcyjnego repliki.\nProducent udostępnił kolejne zdjęcia przedstawiające replikę LCT PKP. Można zauważyć między innymi stalowe elementy repliki oraz jej wagę, która wynosi ponad 8,5 kilograma.\nLCT Airsoft PKP AEG\nLCT - kolejne teasery nowy produktów na rok 2017\nDobre  0 Dobre  0


Motocykl Brixton GK1200 zaprezentowany w Chinach - wygląda jak klon Triumpha Bonneville\nStrona główna / Wiadomości / Aktualności / Motocykl Brixton GK1200 zaprezentowany w Chinach - wygląda jak klon Triumpha Bonneville\nAutor: Wojciech Grzesiak 2021.10.14, 08:57 Drukuj\nW Chinach zaprezentowano motocykl Brixton GK1200, który został opracowany i wyprodukowany przez Haojin Motor. Maszyna do złudzenia przypomina te z oferty Triumpha, ale jakość wykonania robi wrażenie.\nMotocykle Brixton dotychczas były dostępne z silnikami od 125 do 500 cm3, ale wygląda na to, że Chińczycy zdecydowali się uderzyć również w segment większych pojemności. Model GK1200 na razie został zaprezentowany tylko w Azji, ale może pojawić się również w Europie. Maszyna jest uderzająco podobna do Triumpha Bonneville.\nNa pokładzie nowego Brixtona znalazł się dwucylindrowy, rzędowy silnik o pojemności 1200 cm3, który generuje moc maksymalną 85 koni mechanicznych, a maksymalny moment obrotowy wynosi 110 Nm. Producent użył również zawieszenia KYB oraz układu hamulcowego z systemem ABS od firmy Bosch. Oświetlenie jest w całości wykonane w technologii LED, a informacje są pokazywane na okrągłym wyświetlaczu TFT. Przy odpowiedniej cenie Brixton GK1200 zapewne może skusić europejskich klientów. Poniżej możecie zobaczyć klip, który prezentuje wszystkie detale nowego Brixtona.\nBrixton Crossfire 500 2020. Opis, dane techniczne, zdjęcia, cena\nTriumph się wkurzy. Poznajcie bardzo brytyjskiego Brixtona 1200\nnowość (90) brixton (10) prezentacja motocykla (4) gk1200 (1) brixton gk1200 (1)


Wireless electric screwdriver usb rechargeable rotating multi-grip mode electric drill tool with led light Sale - Banggood.com|Zakupy Polska\nBezprzewodowy elektryczny wkrętak USB Akumulatorowe obrotowe narzędzie wielofunkcyjne Wiertarka elektryczna ze światłem LED COD\n-Pakiet pasuje do większości twoich codziennych potrzeb; idealny do wyposażenia domu, montażu oprawionych zdjęć w ścianę, wieszania karniszy, mocowania elektroniki i innych.\n-Dostępne jest przednie światło LED, które umożliwia pracę nawet w ciemności; możesz także w dowolnym momencie sprawdzić poziom naładowania baterii za pomocą wskaźnika naładowania baterii u góry.\n-W trybie multi-grip jest wygodniejszy w obsłudze. Obracanie uchwytu i wkręcanie pod różnymi kątami.\n-Ten wkrętak akumulatorowy został zaprojektowany z ergonomiczną koncepcją, aby zapewnić doskonałą przyczepność i lepsze wrażenia podczas pracy.\n-Precyzyjny kombinezon wsadowy, ze specjalną obróbką w wysokiej temperaturze, powlekanie powierzchniowe białą powłoką antykorozyjną.\nPrędkość: 259R / min\nMaksymalny moment obrotowy 3,5 N (Nm)\nZestaw wierteł elektrycznych 25 szt. (Bez plastikowego pudełka)\nZestaw wierteł elektrycznych 47 szt. (Z plastikowym pudełkiem)\n(zależy od twojego wyboru)


Górniak:Oficjalnie zakończyłam związek z Piotrem Schrammem - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Edyta Górniak » Górniak:Oficjalnie zakończyłam związek z Piotrem Schrammem\nedyta górniak piotr schramm związki gwiazd\nArtystka wyjaśnia powody decyzji.\nMedia uwielbiają śledzić sprawy sercowe gwiazd i gwiazdeczek. Ostatnio dużo plotkowało się na temat związku Edyty Górniak z Piotrem Schrammem. Wielu spekulowało na temat zakończenia tej miłości. Szeptano nawet o nowym partnerze artystki. Jaka jest prawda?\nEdyta zdecydowała się wystosować oficjalne oświadczenie, w którym czytamy:\nPragnę poinformować, iż oficjalnie zakończył się związek mój z Piotrem Schrammem.\nJaki jest powód takiej decyzji?\nNa przestrzeni ostatniego roku relacja Nasza przekształcała się. Uczucie moje wygasło, pozostawiając miejsce czystej Przyjaźni. Pomimo, iż w sytuacji tej, powzięliśmy decyzję o podjęciu własnych dróg życiowych, darzymy się wzajemną życzliwością, zaufaniem i wdzięcznością.\nI pomyśleć, że jeszcze nie tak dawno planowali ślub. Jesteście zaskoczeni?


Światowa Rada Złota - World Gold Council\nJesteś w:Główna»Złoto i inne metale»Światowa Rada Złota\nŚwiatowa Rada Złota\nprzez Jan Mazurek w dniu\t 13 stycznia 2015 Złoto i inne metale\nMisją Światowej Rady Złota jest tworzenie warunków dla rozwoju rynku złota, działanie na rzecz odpowiedzialnego biznesu i popularyzowanie wiedzy o inwestowaniu w złoto.\nCzłonkami Światowej Rady Złota (ang. World Gold Council) jest 19 kopalń złota, które prowadzą działalność w 47 krajach. Główna siedziba tej organizacji znajduje się w Londynie a odziały w Nowym Jorku, Szanghaju, Hong Kongu, Singapurze, Tokio, Bombaju, Madrasie oraz Pekinie.\nRada wspiera swych członków poprzez stymulowanie popytu na istniejących i dopiero rozwijających się rynkach złota. Prowadzi badania analityczne i współpracę partnerską z producentami, inwestorami, jubilerami oraz uczelniami.\nWorld Gold Council angażuje się w działania rządów, uświadamiając im rolę złota w globalnej architekturze finansowej. Posiadając dostęp do unikalnych informacji o rynku złota może wskazać niewykorzystany potencjał oraz kreować nowe możliwości rozwoju rynku.\nRada współpracuje z rządami państw uświadamiając im rolę złota w globalnej architekturze finansowej. W ramach programu Reserve Asset Management prowadzone są badania i szkolenia o rynku złota z przeznaczeniem dla zarządzających aktywami rezerwowymi i przedstawicieli rządów. Dzięki temu otrzymują oni narzędzia niezbędne dla podejmowania racjonalnych decyzji przy zarządzaniu rezerwami walutowymi swego kraju. Współpraca obejmuje również organizacje ponadnarodowe, co ma na celu zwiększanie popytu, rozwój innowacyjnych zastosowań złota i wprowadzanie nowych produktów na rynek.\nWorld Gold Council współpracuje z organami nadzoru oraz decydentami przekonując ich, jak złoto może przyczynić się do zmniejszenia niektórych ryzyk systemowych w systemie finansowym, szczególnie tych, które doprowadziły do wybuchu kryzysu w 2008 roku.\nRada podejmuje działania na rzecz odpowiedzialnego społecznie przemysłu produkcji złota. Jej wytyczne w tym zakresie zabraniają prowadzenia działalności wspierając wojny, konflikty społeczne, bezprawie, przemoc i łamanie praw człowieka. W tym celu wprowadzono w życie regulacje Conflict-Free Gold Standard, do których stosowania zobligowano członków Rady.\nDziałając na rzecz przejrzystości biznesu World Gold Council przekonuje producentów złota aby ci rzetelnie prezentowali swoją sytuację finansową. W związku z tym rekomenduje się aby w sprawozdaniach finansowych uwzględniać wszystkie koszty produkcji (All-in-costs). Taka prezentacja danych pozwoli akcjonariuszom na rzetelną wycenę akcji i oszacowanie ryzyka inwestycji w przedsiębiorstwo produkujące złoto.\nWorld Gold Council publikuje analizy i komentarze specjalistów o sytuacji na rynku złota udostępniając je na stronie internetowej www.gold.org. Sztandarowe opracowanie „Gold Demand Trends” zawiera aktualne informacje dotyczące światowego rynku złota, obejmujące dane statystyczne w zakresie popytu i podaży złota w ujęciu sektorowym i geograficznym. Sukcesywnie publikowane są też statystyki dotyczące wielkości rezerw złota w poszczególnych krajach. Materiały te mają wielką wartość poznawczą, umożliwiającą ocenę sytuacji na rynku złota oraz perspektywy jej zmian. Wykorzystywane są przez zarządzających aktywami, inwestorów, analityków i dziennikarzy.\nTrudno więc nie docenić wielkich zasług World Gold Council dla rozwoju rynku złota, upowszechnianiu wiedzy o złocie w tym jego roli w zabezpieczeniu przed ryzykiem finansowym.\nZłoto w 2017 roku\nworld gold council złoto\nTime limit is exhausted. Please reload CAPTCHA. jeden + = siedem


Specyfic CPD-M Puppy Medium Breed 12 kg - ZooApteka\nStrona główna > Dla psa > Karma dla psa > Sucha karma dla psa > Bez Kurczaka > Specyfic CPD-M Puppy Medium Breed 12 kg\nSpecyfic CPD-M Puppy Medium Breed 12 kg\n174,96 zł 169,99 zł\nKategorie: 10 KG, 15 KG, Bez Drobiu, Bez Kurczaka, Dla psa, Dla szczeniaka - juniora, Hipoalergiczna, Karma dla psa, Lekkostrawna, Na sierść, Premium, Sucha karma dla psa, Z łososiem, Z wieprzowiną\nSpecyfic CPD-M Puppy Medium Breed 12 kg Pełnoporcjowa, zbilansowana karma dla szczeniąt ras średnich (waga dorosłego psa 10-25kg) oraz ciężarnych i karmiących suk. Karma ma wysoką zawartość energii i podwyższony poziom ważnych składników pokarmowych. Zaspokaja wszystkie potrzeby żywieniowe szczeniąt ras średnich oraz ciężarnych i karmiących suk oraz przyczynia się do utrzymania ich w dobrym zdrowiu.\nSkład Specyfic CPD-M Puppy Medium Breed : Pszenica, mączka rybna, białko kukurydziane, tłuszcz wieprzowy, związki mineralne, hydrolizat białkowy, pochodzenia zwierzęcego, pulpa buraczana (2,5%), witaminy i pierwiastki śladowe, olej z ryb, jajo w proszku, łuski babki płesznik (psyllium), ekstrakt z rozmarynu. Nie zawiera sztucznych barwników ani dodatków smakowych.\nDodatki na kg karmy : Dodatki dietetyczne: witamina D3, miedź 10,2 mg, żelazo 108 mg, cynk 123 mg, mangan 7,4 mg, selen 0,2 mg, jod 2,6 mg, z naturalnymi przeciwutleniaczami.\nSkład analityczny : Energia metaboliczna 1616 k/100 g (386 kcal/100 g), białko 25,6%, zawartość tłuszczu 14,3%, włókno surowe 1,8%, popiół surowy 6,1%, wapń 0,97%, fosfor 0,87%, kwasy tłuszczowe omega-3 0,63%, DHA 0,20%.\nStosowanie Specyfic CPD-M Puppy Medium Breed : Zalecana dzienna porcja żywieniowa przedstawiona jest w tabeli na opakowaniu. W razie konieczności należy zmodyfikować dawkę karmy, pozwalającą na utrzymanie lub uzyskanie idealnej masy ciała. Porcję można podzielić na dwa posiłki lub więcej. Należy zapewnić w sposób ciągły wodę do picia.


Kraków. Wyłudzili od seniorki 150 tysięcy złotych. Teraz są w rękach policji - M jak Małopolska\nKraków. Wyłudzili od seniorki 150 tysięcy złotych. Teraz są w rękach policji\nKrakowscy policjanci zatrzymali 3 osoby, które na początku czerwca br. wykorzystując metodę “na policjanta”, wyłudziły 150 tysięcy złotych od starszej kobiety. Cała trójka usłyszała zarzut oszustwa. Grozi im kara do 8 lat pozbawienia wolności.\n“Zatrzymane osoby przewiezione zostały do krakowskiej komendy, skąd następnie trafiły do policyjnego aresztu. W trakcie przesłuchania cała trójka przyznała się do winy. Mężczyźni oraz kobieta usłyszeli zarzut oszustwa” – podaje KMP Kraków.\nZatrzymanym grozi kara od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności.\nŹródło/Fot.: KMP Kraków\nWypadek drogowy z udziałem czterech pojazdów. Sprawca był nietrzeźwy


Dziennik Urzędowy Województwa Łódzkiego - rok 2015 poz. 207 - INFOR.PL\nDo przedstawienia niniejszego sprawozdania obliguje starostę art. 38 ,,b" ust.3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, który mówi: ,,Nie później niż do końca stycznia następnego roku kalendarzowego starosta składa radzie powiatu sprawozdanie z działalności komisji za rok ubiegły. Sprawozdanie starosty ogłasza się w wojewódzkim dzienniku urzędowym."\nKomisja Bezpieczeństwa i Porządku przy Staroście Wieluńskim funkcjonuje w oparciu o zapisy art.38 b ust.3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j.: Dz. U. z 2013 r. poz. 595, 645, z 2014 r. poz. 379, 1072).\nZarządzeniem Starosty Wieluńskiego nr 38 z dnia 9 czerwca 2011 roku powołano Komisję Bezpieczeństwa i Porządku na kadencję 2011 - 2014 w następującym składzie:\n1. Andrzej Stępień - Starosta Wieluński - Przewodniczący Komisji;\n2. Franciszek Widera - Radny delegowany przez Radę Powiatu w Wieluniu;\n3. Jacek Niepiekło - Radny delegowany przez Radę Powiatu w Wieluniu;\n4. Dorota Wiatr - Dyrektor Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Wieluniu - osoba powołana przez Starostę;\n5. Jacek Młynarczyk - Przewodniczący Rady Gminy Wierzchlas - osoba powołana przez Starostę;\n6. Janusz Małyszka - Wiceprezes Zarządu Oddziału Powiatowego Związku OSP RP\nw Wieluniu- osoba powołana przez Starostę;\n7. Ewa Górna-Rząsa - Prokurator Rejonowy wskazany przez Prokuratora Okręgowego w Sieradzu;\n8. nadkom. Mirosław Janicki - przedstawiciel delegowany przez Komendanta Powiatowego Policji w Wieluniu;\n9. podinsp. Robert Glajzner - przedstawiciel delegowany przez Komendanta Powiatowego Policji w Wieluniu.\n1. mł. brygadier Jacek Witkowski - KP PSP Wieluń;\n2. Aleksander Owczarek - Starostwo Powiatowe w Wieluniu;\n3. Zenon Kołodziej - Starostwo Powiatowe w Wieluniu;\n4. Barbara Sułkowska -Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Wieluniu;\n5. Tomasz Burchaciński - Powiatowy Inspektor Weterynarii w Wieluniu;\n6. Beata Pilarczyk - Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Wieluniu;\n7. Jarosław Klimas - Starostwo Powiatowe w Wieluniu.\nKomisja Bezpieczeństwa i Porządku przy Staroście Wieluńskim obradowała w 2014 r. czterokrotnie.\nNa posiedzeniu 17.01.2014 r. omówiono Sprawozdanie Starosty Wieluńskiego z działalności Komisji Bezpieczeństwa i Porządku za 2013 rok, które zostało przyjęte.\nPodczas obrad Komisji w dniu 07.03.2014 r. Komendant Komendy Powiatowej Policji w Wieluniu przedstawił informację o stanie porządku i bezpieczeństwie publicznym na terenie powiatu wieluńskiego w 2013 r. Z zaprezentowanych danych wynika, że sytuacja w zakresie bezpieczeństwa i porządku publicznego w powiecie ulega systematycznej poprawie. To między innymi dzięki podejmowanym inicjatywom, prowadzonym programom profilaktycznym i zapobiegawczym poprawił się stan bezpieczeństwa na terenie powiatu. W dyskusji członkowie Komisji z dużym uznaniem wyrażali się o działaniach Policji na rzecz bezpieczeństwa obywateli i porządku publicznego.\nPrzedstawiciel Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Wieluniu przedstawił informację o stanie bezpieczeństwa i ochronie p. poż. oraz zagrożeniach pożarowych powiatu wieluńskiego w 2013 r. Członkowie Komisji z dużym uznaniem wypowiadali się w dyskusji o działaniach PSP w powiecie wieluńskim, o podejmowanych inicjatywach i przedsięwzięciach w zakresie popularyzacji zagadnień przeciwpożarowych, prowadzonych ćwiczeniach wspólnie z jednostkami OSP i realizowanych kontrolach. Dzięki temu sukcesywnie poprawia się bezpieczeństwo przeciwpożarowe w naszym powiecie, pożarów jest mniej, mniejsze są także straty materialne z tego tytułu.\nInformację o formach wypoczynku dzieci i młodzieży organizowanych przez powiatowe placówki oświatowe na terenie powiatu wieluńskiego przedstawił Naczelnik Wydziału Edukacji, Kultury, Sportu i Turystyki Zenon Kołodziej. W wystąpieniu szczegółowo omówił wszystkie działania organizacyjne, które miały zagwarantować bezpieczny wypoczynek dzieci i młodzieży szkolnej w czasie wolnym od nauki. Nie odnotowuje się w tym czasie zdarzeń i wypadków z udziałem dzieci i młodzieży. W dużej mierze jest to zasługą tego, że wszystkie ośrodki, które prowadzą akcję zimowego wypoczynku są dobrze przygotowane, spełniają wymogi pod kątem bezpieczeństwa pożarowego, epidemiologicznego i technicznego oraz gwarantują pełne bezpieczeństwo przebywającym w nich osobom. Zebrani w swoich wypowiedziach koncentrowali się na działaniach prewencyjnych, organizacyjnych i kulturalno - sportowych mających zapewnić dzieciom i młodzieży bezpieczny wypoczynek na terenie wieluńskiego powiatu\nPodczas posiedzenia w dniu 23.10.2014 r. omówiono przedstawioną przez panią Alicję Krzemień - Kierownika Powiatowego Zarządu Dróg w Wieluniu informację o stanie ciągów pieszo - rowerowych na terenie powiatu wieluńskiego. Następnie pan Andrzej Derkowski - Z-ca Powiatowego Lekarza Weterynarii w Wieluniu o przedstawił informację o realnym zagrożeniu wystąpienia choroby afrykańskiego pomoru świń na terenie powiatu wieluńskiego. Przedstawiciele służb wyrazili konieczność wzajemnego informowania się w przypadku wystąpienia jakichkolwiek sygnałów w tym zakresie.\nNa posiedzeniu w dniu 29.12. 2014 r. omówiono informację PPISE o stanie bezpieczeństwa sanitarnego powiatu wieluńskiego, którą przedstawiła omawiając szczegółowo podejmowane działania i przedsięwzięcia na rzecz utrzymania bezpieczeństwa sanitarno - epidemiologicznego na terenie powiatu pani Barbara Sułkowska - Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Wieluniu. Sytuacja sanitarno - epidemiologiczna na terenie powiatu jest na bieżąco monitorowana. Komisja przyjęła informację do wiadomości.\nInformację PPIWet. ostanie bezpieczeństwa weterynaryjnego powiatu wieluńskiego przedłożył Powiatowy Lekarz Weterynarii Grzegorz Łuczak. W dyskusji członkowie Komisji z dużym uznaniem wyrażali się o działaniach służb weterynaryjnych na rzecz bezpieczeństwa powiatu pod względem weterynaryjnym.\nStan przygotowań do zimowego utrzymania dróg w sezonie 2014/2015 przedstawiła Kierownik Powiatowego Zarządu Dróg Alicja Krzemień. Poinformowała, że sprzęt będący w dyspozycji jednostek jest sprawny, zgromadzone zostały zapasy mieszanki piaskowo - solnej. Jeżeli nie będzie, ekstremalnych warunków pogodowych te zabezpieczenia winny wystarczyć do utrzymania przejezdności dróg powiatowych w okresie zimy. Poprawi to bezpieczeństwo w zakresie ruchu drogowego. Komisja po dyskusji informację przyjęła.\nPrzyjęto plan pracy Komisji na 2015 rok.\nKomisja pozytywnie oceniła wszystkie działania podejmowane przez kierownictwa powiatowych służb, inspekcji i straży na rzecz poprawy bezpieczeństwa i porządku publicznego w powiecie wieluńskim, które cechuje profesjonalizm i zgodna współpraca, czego wyrazem jest zauważalna ogólna ich poprawa. Podejmowane są działania i przedsięwzięcia, które wnoszą wiele dobrego i skutecznego w zakresie bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie powiatu. Poprawia się bezpieczeństwo w ruchu drogowym, zmniejsza się ilość zdarzeń pożarowych, bezpiecznie jest w zakresie weterynaryjnym i sanitarno - epidemiologicznym.