Temat: Historia Westeros Sro Kwi 27, 2016 10:04 pm\nPoniższe informacje to spis najważniejszych wydarzeń z dziejów Westeros, a także Essos, które miały bezpośredni wpływ na przyszłe Siedem Królestw. Historia Królestwa Zachodzącego Słońca pełna była wojen, konfliktów i innych, znacznie radośniejszych wydarzeń, których nie udało się tutaj umieścić, lecz je można odnaleźć w temacie Krainy Siedmiu Królestw oraz poszczególnych kronikach rodowych.\nTemat wciąż jest w budowie. Będzie uzupełniany na bieżąco.\nTemat: Re: Historia Westeros Sro Kwi 27, 2016 10:05 pm\nNiewiadomo kiedy powstał świat, co nie powstrzymuje maesterów przed poszukiwaniem odpowiedzi na to pytanie - niektórzy sądzą, że liczy on sobie czterdzieści tysięcy lat, inni szacują jego wiek na pięćset tysięcy, albo nawet więcej. Dat nie zapisywano jednak w żadnej księdze, w pierwszej erze tego świata, Erze Świtu, nikt nie potrafił pisać. Wschodnie krainy zamieszkiwały prymitywne i barbarzyńskie plemiona, na co wskazują najstarsze teksty zawierające zaledwie okruchy wiedzy, spisane przez Andalów, Valyrian, czy Ghiscarczyków. Westeros jednak, przed przybyciem ludzi, zamieszkiwały jedynie dwa ludy: Dzieci Lasu i Olbrzymy.\nca. 12 000 lat przed Lądowniem Aegona\nWedle najbardziej wiarygodnych źródeł przechowywanych w Cytadeli na południowych krańcach Westeros pojawił się nowy lud, który przeszedł przez pas lądu przecinający Wąskie Morze i łączący wschodnie krainy z ojczyzną olbrzymów i Dzieci Lasu. Powód do dzisiaj nie jest nikomu znany, lecz tysiące Pierwszych Ludzi dotarło do nowego lądu i zaczęło się osiedlać, a z upływem dziesięcioleci parli coraz bardziej na północ. Pierwsi Ludzie jęli toczyć wojnę z Dziećmi Lasu, w przeciwieństwie do których używali broni z brązu, budowali wioski oraz forty pierścieniowe, uprawiali także ziemię. Dzieci Lasu, wedle legendy, zgromadziły zielonych jasnowidzów, którzy dzięki swej magii zniszczyli lądowy most łączący Westeros z Essos i tak też powstały Stopnie. Niektórzy maesterzy sądzą, ze była to jednak przyczyna trzęsienia ziemi, bądź nagłym osunięciem się terenu.\nWojna między Pierwszymi Ludźmi, a Dziećmi Lasu trwała całe pokolenia.\nca. 10 000 lat przed Lądowaniem Aegona\nPo latach wyniszczającej wojny, którą zmęczeni byli zarówno Pierwsi Ludzie, jak i Dzieci Lasu, dzięki interwencji najmądrzejszych przedstawicieli obu ras, doszło do spotkania wielkich bohaterów oraz władców walczących stron na wyspie Oko Boga. Dzieci Lasu zdecydowały się oddać Pierwszym Ludziom wszystkie ziemie Westeros, poza najgłębszymi puszczami, w zamian za obietnicę, iż nie będą oni wycinać czardrzew. We wszystkich czardrzewach na wyspie wyrzeźbiono twarze, aby bogowie byli świadkami zawarcia Paktu.\nZ chwilą zawarcia Paktu skończyła się Era Świtu, a rozpoczęła Era Herosów.\nUznaje się, że Era Herosów ma swój początek od Paktu i trwała całe tysiąclecia, podczas których dzieci lasu i Pierwsi Ludzie żyli obok siebie w pokoju. Pierwszym ludziom oddano rozległe ziemie, dzięki czemu zyskali miejsce, by się rozwijać, a ich władztwo sięgało brzegów Morza Letniego i Krainy Wiecznej Zimy. Z czasem Pierwsi Ludzie porzucili swe bóstwa na rzecz bogów Dzieci Lasu, za wyjątkiem Utopionego Boga na Żelaznych Wyspach, przejęli ich zwyczaje.\nOkres ten w historii Westeros nazywany jest tak ze względu na znamienitych mężczyzn oraz kobiety, jacy żyli w tych czasach. Był to okres, gdy tworzyły się podwaliny państw, będących przodkami dzisiejszych Siedmiu Królestw. Brandon Budowniczy, Garth Zielonoręki, Lann Sprytny i Durran Smutek Bogów zapisali się w legendach, lecz wedle maesterów w opowieściach o nich więcej jest zmyśleń, niż prawdy. W tej erze Durran dał początek dynastii Durrandonów i zbudował Koniec Burzy. Poza legendarnymi królami, w historii zapisali się bohaterowie tacy jak Symeon Gwiezdnooki, Serwyn od Zwierciadlanej Tarczy.\nca. 8 000 lat przed Lądowniem Aegona\nZima, która wówczas nastała była najstraszniejszą, najzimniejszą i najdłuższą w historii całego Westeros, trwała przez całe pokolenie, podczas którego ludzie rodzili się, dorastali umierali, nigdy nie widząc. Niektóre z opowieści mówią nawet, że na północy ludzie żyli nie dostrzegali nawet światła dnia. Istnieje wiele dowodów na to, że rzeczywiście miała ona miejsca - potomkowie Rhoynarów znają opowieści o wielkiej ciemności, która skuła lodem Matkę Rhoyne, co opisuje Lomas Obieżyświat w swoim dziele Cuda stworzone przez człowieka; także Asshai odnaleźć można roczniki traktujące o podobnej ciemności i bohaterze, dzięki któremu została ona zwalczona.\nIstnieją również historie, znacznie mniej wiarygodne, o istotach, które przybyły z Krain Wiecznej Zimny i to one przyniosły ze sobą zimno i tak potworny mrok. Według legend Inni, bo tak ich nazwano, dosiadali monstrualnych lodowych pająków oraz zmarłych koni, które wskrzeszali, by im służyły, podobnie jak wskrzeszali martwych, by walczyli po ich stronie.\nWiększość maesterów jest zdania, że koniec Długiej Nocy to po prostu legenda. Opowieści mówią o ostatnim bohaterze, który odnalazł wsparcie u dzieci lasu i był to punkt zwrotny, dzięki nim bowiem Pierwsi Ludzie zjednoczyli się, tworząc Nocną Straż, i byli w stanie stanąć do Bitwy Świtu oraz odnieść w niej zwycięstwo. Starcie to położyło kres strasznej zimie i zmusiło Innych do ucieczki do Krain Wiecznej Zimy.\nNiektóre podania mówią też, iż owym ostatni bohaterem był Azor Ahai, który dowodził armią, dzierżąc wielki, ognisty miecz - Światłonoścę.\nDługa Noc dobiegła końca, Pierwsi Ludzie zaś, dzięki Branowi Budowniczemu, wznieśli budowę fortyfikacyjną - ogromny, zbudowany z lodu Mur. Legendy mówią, że dokonano tego z pomocą olbrzymów oraz dzieci lasu, dzięki czemu Mur utkany jest także ze starożytnej magii. Bracia z Nocnej Straży poprzysięgli bronić Muru i krain na południe od niego przed Innymi aż po wszeczasyy.\nBran Budowniczy wzniósł także inną, nie mniej wspaniała budowlę, a mianowicie Winterfell i dał początek dynastii królów Zimy i późniejszych lordów Winterfell - Starkom. Legendy przypisują mu także budowę Końca Burzy, również przy pomocy dzieci lasu, które natchnęły mury twierdzy swą magią.\nTemat: Re: Historia Westeros Sro Kwi 27, 2016 10:06 pm\nHistoria Valyriańskich Włości\nca. 6 000 lat przed Lądowaniem Aegona\nPodczas gdy Krainy Zachodzącego Słońc odzyskiwały równowagę po Długiej Nocy, w Essos pojawiła się nowa potęga. Najprawdopodobniej właśnie na tym ogromnym kontynencie powstały najstarsze cywilizacje. Pierwsza z nich (pomijając wątpliwe pretensje Qarthu, yitijskie legendy o Wielkim Cesarstwie Świtu oraz opowieści o baśniowym Asshai, w których trudno jest oddzielić ziarna od plew) zakorzeniła się w Starym Ghis, mieście zbudowanym na niewolnictwie. Jego legendarnego założyciela, Grazdana Wielkiego, do dziś otacza się szacunkiem tak wielkim, iż do dziś chłopcom urodzonym w rodzinach właścicieli niewolników nadaje się jego imię. Wedle najstarszych zapisków to właśnie Grazdan stworzył maszerujące w zwartym szyku legiony, których żołnierze nosili wysokie tarcze oraz po trzy włócznie i były to pierwsze jednostki walczące jako zdyscyplinowane oddziały i dzięki tej własnie armii Stare Ghis podbiło otaczające je ziemie, a później ruszyło na podbój sąsiadów. Tak narodziło się pierwsze imperium, a jego dominacji przez wiele stuleci nic nie zagrażało.\nNa potężnym półwyspie położonym po drugiej stronie Zatoki Niewolniczej pojawili się ni, którzy zniszczyli imperium Starego Ghis, jednakże nie położyli kresu wszystkim jego zwyczajom. Na początku ukrywali się na owym półwyspie, otoczonym potężnymi wulkanami znanymi jako Czternaście Płomieni; Valyrianie nauczyli się oswajać smoki, które pośród wulkanów odnaleźli i uczynili z nich najpotężniejszą broń jaką kiedykolwiek widział świat. Valyrianie utrzymywali, iż sami pochodzili od smoków i byli kuzynami tych, nad którymi panowali, a ich niezwykła uroda (włosy barwy złota lub srebra oraz oczy w różnych odcieniach fioletu) jest dowodem na to, że ich krew nie jest taka sama jak ta płynąca w żyłach innych ludzi. Dziś maesterzy starają się tę urodę wyjaśnić faktem, iż dzięki starannej hodowli zwierząt można osiągnąć pożądane rezultaty, lecz to nie tłumaczy powinowactwa ze smokami, któremu nie można było zaprzeczyć.\nPowstały Włości Valyrian, którzy nie mieli królów. Każdy właściciel ziemski miał tam prawo głosu. Niekiedy powoływano archontów, by pomagali w rządzeniu, lecz lordowie posiadacze wybierali ich spośród siebie i tylko na określony czas. Rzadko dochodziło do tego, by jedna rodzina właścicieli ziemskich zdobywała przewagę nad innymi, lecz znane są i takie przypadki.\nPięć wojen, jakie stoczyli Valyranie ze Starym Ghis, gdy świat był jeszcze młody, opiewają dzisiaj legendy. Te straszliwe pożogi kończyły się zawsze zwycięstwem Valyrian i dopiero podczas piątej, ostatniej wojny, Włości zdecydowały, że szóstej już nie będzie. Starożytne mury Starego Ghis zrównano z ziemią; kolosalne piramidy, świątynie i budynki mieszkalne oddano na pastwę smoczego ognia. Pola obsiano solą, wapnem i czaszkami. Wielu Ghisarczyków zabito, a niektórych Valyrianie wzięli w niewolę, by do śmierci im służyli.\nStare Ghis stało się częścią valyriańskiego imperium i z czasem zapomniano tam języka, którym mówił Grazdan i jęto posługiwać się starovalyriańskim.\nca. 1 500 - 1 000 lat przed Lądowaniem Aegona\nPodbicie Wolnych Miast\nValyrianie przejęli od Ghiscarczyków jedną, niechlubną tradycję: niewolnictwo. Podbity przez nich lud stał się pierwszymi niewolnikami, lecz nie byli ostatnimi. Ogniste góry Czternastu Płomieni bogate były w złoża rud, jakich smoczy lordowie pożądali, miedź i cyna do produkcji broni oraz pomników, a później żelaza, z którego wykute były słynne miecze Valyrian; oraz złota i srebra, jakimi za wszystko płacili. Nikt nie potrafi ocenić ile ludzi zginęło w kopalniach Czternastu Płomieni, lecz liczba ofiar była tak wielka, iż przekraczała wszelkie pojmowanie. Zapotrzebowanie na rudy rosło, co prowadziło do kolejnych podbojów, by zaopatrzyć kopalnie w niewolników. Valyriańskie Włości rozrastały się więc na wszystkie stron, sięgając na wschodzie poza ghiscarskie miasta, na zachozie zaś aż po same brzegi Essos, do których nie dotarli nawet Ghiscarczycy. Ta pierwsza ekspansja miała fundamentalne znaczenie dla Weseros i przyszłych Siedmiu Królestw - przed Valyrianami właśnie na zachód uciekli Andalowie.\nNa brzegach Essos Valyrianie zbudowali grody zwane obecnie Wolnymi Miastami. Qohor i Norvos powstały w efekcie religijnych schizm, zaś inne miasta jak Stare Volantis oraz Lys, były w pierwszej kolejności koloniami handlowymi, założonymi przez bogatych kupców bądź szlachciców, którzy kupili sobie prawo do władania nimi jako klienci Włości, a nie zwykli poddani. Owe miasta same wybierały swych przywódców, zamiast słuchać rozkazów archontów przysyłanych z Włości, często na smoczym grzbiecie. Niektóre zapiski podają, iż Pentos i Lorath należały do trzeciego typu - istniały jeszcze przed podbojem, a ich władcy zapłacili trybut Valyrianom i zachowali prawo do samodzielnych rządów, a napływ valyriańskiej krwi ograniczał się do imigrantów z Włości, bądź małżeństw politycznych.\nca. 950 - 700 lat przed Lądowaniem Aegona\nKONFLIKT Z RHOYNARAMI\nNad Rhoyne, najpotężniejszą rzeką na świecie, której liczne dopływy rozlewają się na większą część zachodniego Essos, zrodziła się cywilizacja oraz kultura opiewana legendami w równym stopniu, co Imperium Ghis. Lud, którzy tam żył, Rhoynarzy, wzbogacał się dzięki tej rzece, którą nazywali Matką Rhoyne. Byli oni rybakami, kupcami, nauczycielami oraz uczonymi, obrabiali drewno, kamień oraz metal i budowali pełne gracji miasta od górnego biegu rzeki aż po jej ujścia, a każde z nich było piękniejsze od poprzedniego: Ghoyan Drohe z Aksamitnych Wzgórz, ze swymi gajami i wodospadami; Ny Sar: miasto fontann tętniące pieśnią; Ar Noy nad Qhoyne o komnatach z zielonego marmuru; blade Sar Mell od kwiatów; otoczone morzem Sarhoy z mnóstwem kanałów i słonowodnych ogrodów oraz wreszcie Chroyane, najwspanialsze spośród nich, zwane również Festiwalowym Miastem z wielkim Pałacem Miłości.\nW miastach tych rozkwitała sztuka i muzyka, a legendy mówią, iż ich mieszkańcy władali odrębnym rodzajem magii - wodną, zupełnie różną od czarów Valyrii, utkanych z krwi i ognia. Rhoynarskie miasta łączyły więzy krwi mieszkańców, kultura oraz rzeka, lecz każde z nich zaciekle strzegło swej niezależności: każde miało własnego księcia, bądź księżną, gdyż rzeczny lud uważał, że kobiety są równe mężczyznom. Mimo to Rhoynarzy byli bardzo pokojowo nastawieni, lecz jeśli ich rozgniewano, stawali się groźni, o czym przekonało się wielu andalskich śmialków, pragnących podbić rzeczny lud. Rhoynarskiego wojownika z hełmem w kształcie rybiej głowy, długą włócznią oraz tarczą ze żółwich skorup powszechnie się bano i go szanowano. Powiadano, iż sama Matka Rhoyne szeptem ostrzegała swoje dzieci przed wszelkimi zagrożeniami oraz, że książęta Rhoynarów władali niezwykłymi mocami, a ich kobiety walczyły równie zaciekle, co męzczyźni. Wedle legendy miast strzegły wodne mury mogące wezbrać i zatopić każdego wroga. Przez wiele stuleci żyli w pokoju, choć lasy i wzgórza nad Matką Rhoyne zamieszkiwało wiele dzikich plemion, wszystkie wiedziały, iż lepiej nie zadzierać z rzecznym ludem - oni sami nie wykazywali zaś zainteresowania ekspansją, gdyż rzeka była ich domem, matą oraz boginią i tylko nieliczni z nich, pragnęli mieszkać tam, gdzie nie docierała jej pieśń.\nGdy zakończyła się piąta wojna ghiscarska Valyrianie jęli zapuszczać się poza Krainy Długiego Lata i początkowo rzeczny lud witał ich z radością, a ich kapłani ogłosili, że wszyscy mogą korzystać z darów Matki Rhoyne. Jednakże Valyriańskie placówki przerodziły się w miasteczka, a później w miasta, a Rhoynarzy jęli żałować wyrozumiałości przodków. Przyjaźń przekształciła się we wrogość, zwłaszcza u ujścia rzeki, gdzie narastał konflikt pomiędzy starożytnym miastem Sar Mell oraz otoczoną murem osadą Volon Therys, a także pomiędzy Wolnym Miastem Volantis, które wyrosło na rywala opiewanego przez bardów portu Sarhoy.\nKłótnie pomiędzy Rhoynarami a Valyrianami z tychże kolonii stawały się coraz bardziej gniewne i częste, aż wreszcie doprowadziły do serii krótkich, lecz krwawych wojen. Sar Mell i Volon Therys jako pierwsze stoczyły ze sobą bitwę, a legenda głosi, iż starcie sprowokowało złapanie w sieci jednego z wielkich żółwi, które Rhoynarzy zwali Starcami z Rzeki i uwazali za najświętszych małżonków samej Matki Rhoyne. Pierwsza wojna żółwiowa trwała niespełna cykl księżyca. Valyrianie splądrowali i puścili z dymem Sar Mell, ono odniosło jednak zwycięstwo, gdyż rhoynarscy wodni czarownicy przywołali moc rzeki i zatopili Volon Therys. Jeśli wierzyć tej legendzie, wody rzeki zabrały ze sobą połowę miasta.\nW późniejszym czasie miały miejsce kolejne konflikty: wojny trzech książąt, druga wojna żółwiowa, wojna rybaka, wojna solna, trzecia wojna żółwiowa, wojna na Jeziorze Sztyletów, wojna przyprawowa oraz wielu innych, których było zbyt wiele, by móc je wymienić. Miasta palono, bądź zalewano wodą, a później odbudowywano. Tysiące ludzi poniosło śmierć, bądź trafili do niewoli. W konfliktach tych częściej sukcesy odnosili Valyrianie, gdyż ich kolonie łączyły siły, a w razie potrzeby prosiły o pomoc Włości; Rhoynarzy zaś, dumni ze swej oddzielności i niezależności poszczególnych miast, walczyli oddzielnie.\nKonflikty te trwały ponad dwa i pół stulecia, a ich kres położyła druga wojna przyprawowa tysiąc lat temu. Trzej smoczy lordowie połączyli swe siły z kuzynami z Volantis, aby zdobyć, splądrować i ostatecznie zniszczyć Sarhoy, wielki rhoynaski port na brzegach Morza Letniego. Rhoynarskich wojowników z tego portu okrutnie wymordowano, ich dzieci trafiły do niewoli, zaś dumne różowe miasto spalono. Volanteńczycy obsiali potem solą dymiące ruiny, by Sarhoy nigdy się nie odrodziło. Całkowite zniszczenie jednego z najpotężniejszych miast znad Rhoyne wstrząsnęła pozostałymi rhoyanskimi książetami i najodważniejszy spośród nich, wojowniczy książę Garin z Chroynae, zwołał pobratymców, by zawrzeć sojusz i wspólnie wygnać Valyrian znad brzegów Matki Rhoyne. Skrytykować ten pomysł ośmieliła się wyłącznie księżniczka Nymeria z Ny Sar, ostrzegając, że nie mają szans wygrać tej wojny, jednakże wojownicy z Ny Sar pragnęli walczyć i księżniczka musiała przyłączyć się do tego sojuszu.\nW Chroyane zgromadziła się wiec największa armia jaką widziano w dziejach Essos, a dowodził nimi książę Garin; według maestera Beldecara (autora Historii wojen rhoynarskich) liczebność armii wynosiła ćwierć miliona wojowników. Książę Garin ogłosił, że dopóki armia będzie trzymała się blisko brzegów rzeki, nie musi obawiać się valyriańskich smoków, gdyż wodni czarodzieje obronią ich przed ogniami Włości. Książę Chroyane podzielił armię na trzy części: pierwsza pomaszerowała na południe wschodnim biegiem, druga zachodnim, a potężna flota złożona z wojennych galer dotrzymywała im kroku, po drodze niszcząc wrogie jednostki. Garin powiódł armię ku morzu, niszcząc po drodze wszystkie valyriańskie wioski, miasteczka i placówki, skutecznie rozbijał siły kolonii Włości: pod Selhorys odniósł pierwsze zwycięstwo, pokonując armię złożoną z trzydziestu tysięcy wojowników, a miasto zdobył szturmem. Valysar podzieliło ten los. Kolejne zwycięstwo odniósł pod Volon Therys, choć wielkim kosztem: spotkał tam to tysięcy wrogów, sto słoni bojowych oraz trzech smoczych lordów. Tysiące ludzi spłonęło, lecz tysiące innych ukrywało się na rzecznych płyciznach w czasie, gdy wodni czarodzieje rzucali przeciwko smokom potężne trąby wodne. Łucznicy Garina stracili dwa smoki, trzeci uciekł zaś zraniony. Po bitwie Matka Rhoyne wezbrała i pochłonęła Volon Therys, a ludzie po tych zwycięstwach zaczęli nazywać księcia Garina Wielkim. W Volantis lordowie potworni bali się nadejścia jego armii i zamiast stawić mu czoła w otwartej bitwie, ukryli się za Czarnym Murem i zwrócili się do Włości o pomoc.\nWłości przystały na tę prośbę. Przybyły trzy setki smoków, albo i więcej, jeśli wierzyć opowieściom, a przed ich płomieniami Rhoynarzy nie potrafili się obronić. Dziesiątki tysięcy ludzi spłonęło, inni uciekali do wód rzeki, wierząc, że Matka Rhoyne zapewni im ochronę, lecz utonęli. Niektóre podania twierdzą, iż ogień sprawił, że wody Rhoyne jęły wrzeć i parować. Księcia Garina wzięto żywccem i zmuszono, by patrzył na cierpienie swych ludzi za śmiałość: jego wojownikom nie okazano podobnej łaski. Volanteńczycy oraz ich kuzyni z Włości wymordowali tak wielu Rhoynarów, iż zatoka poczerwieniała od krwi. Zwycięzcy zebrali swe siły i ruszyli na północ. Złupili ar Mell, a później pomaszerowali do Chroyane z zamkniętym w złotej klatce Garinem, by był świadkiem zagłady swego miasta. Książę przeklął wówczas Valyrian i Volanteńczyków i blagał Matkę Rhoyne, by pomściła swe dzieci i ponoć jeszcze tej samej nocy rzeka wystąpiła z brzegów, a żyjący wówczas ludzie nie pamiętali, by uczyniła to kiedykolwiek z większą siłą (a nie była to pora powodzi). Pojawiła się gęsta mgła pełna dziwnych oparów i valyriańscy zwycięzcy jęli umierać na szarą łuszczycę.\nNy Sar leżało jeszcze dalej na północ, więc gdy do księżniczki Nymerii dotarły wieści o klęsce Garina i wzięciu do niewoli Rhoynarów z Chroyane i Sar Mell, uświadomiła sobie, że taki sam los czeka jej miasto, dlatego też zebrała wszystkie statki pływające jeszcze po Rhoyne, a następnie wsadziła na nie tylu ludzi, ilu tylko mogła i powiodła swą pośpiesznie skleconą flotę w dół rzeki, mijając zniszczone, dymiące miasta oraz gnijące, rozdęte ciała unoszące się na wodzie. Minęła Volantis i jego zastępy, wybierając starą rzeczną odnogę i wypłynęła na Morze Letnie w miejscu, gdzie niegdyś królowało Sarhoy. Księżniczka Nymeria oraz ocalali Rhoynarzy pożeglowali na zachód, lecz o tym niżej.\nca. 500 lat przed Lądowaniem Aegona\nBraavos to wyjątek spośród wszystkich Wolnych Miasto. Nie powstało z woli Włości, ani ich obywateli i nigdy nie znajdowało się pod kontrolą Valyrian. Założyli je zbiegli niewolnicy: wedle podań pośród ogromnej floty handlarzy niewolników (podczas zbierania daniny w ludziach na Morzu Nefrytowym oraz Wyspach Letnich) wybuchł bunt, a zawdzięczał on swój sukces temu, iż Valyrianie używali niewolników jako wioślarzy. Buntownicy przejęli panowanie nad flotą, lecz uświadomiwszy sobie, że nigdzie w pobliżu nie znajdą bezpiecznego miejsca na kryjówkę przed smoczymi lordami, ruszyli na północ, do miejsca odległego od Valyrii oraz ich jej poddanych. Dotarli aż do zapomnianego i opuszczanego zakątka Essos, gdzie odnaleźli zalewane przez przypływ błotne równiny, słonawą wodę oraz mgły. Tam właśnie założyli fundamenty swego miasta. Wedle legendy do Księżycowe Śpiewaczki, religijna sekta, przepowiedziały, że flota musi popłynąć daleko na północ, by niewolnicy odnaleźli pośród mgieł schronienie i one ich tam poprowadziły.\nBraavosowie przez stulecia ukrywali się przed światem w swej odległej lagunie i nawet, gdy istnienie ich miasta wyszło na jaw, nadal zwano je sekretnym. Mieszkańcy Braavos stanowili lud, który trudno nazwać ludem: dziesiątki różnych ras, sto narzeczy, setki bogów, a łączył ich jedynie język valyriański, który stał się język handlowym Essos, oraz fakt, że kiedyś byli niewolnikami, a zdobyli wolność. Księżycowe Śpiewaczki cieszyły się niezwykłym szacunkiem za to, że poprowadziły buntowników do miejsca, gdzie mogli założyć miasto, lecz najmądrzejsi spośród nich zdecydowali, że by zachować jedność Braavosowie muszą uznać wszystkich bogów, których niewolnicy przynieśli ze sobą i żadnego nie wynosić ponad pozostałych.\nca. 200 lat przed Lądowaniem Aegona\nPrzyłączenie Smoczej Skały\nDwie setki lat przed Podbojem, kiedy Valyria osiągnęła pełną dominację w zachodnim Essos po pokonaniu Rhoynarów, Valyrianie przygotowywali się do podbojów za Wąskim Morzem, dlatego też przyłączyli do swego imperium maleńką wyspę, Smoczą Skałę, na której wznieśli, za pomocą tajemnych sztuk, cytadelę w kształcie smoka, pokonując przy tym opór pomniejszych lordów. Valyriańska stal jęła napływać do Siedmiu Królestw szybciej niż przedtem, lecz wciąż za wolno dla tych lordów, którzy pragnęli wejść w jej posiadanie. Widok smoczego lorda nad Czarną Zatoką nie dziwił nikogo, jednakże Valyria była przekonana iż placówce tej nic nie zagraża, dlatego też pochłaniały ich plany i intrygi na rodzimym kontynencie.\nTargaryenowie byli starożytnym rodem, w którego żyłach płynęła czysta krew Valyrian, choć nie zaliczali się do najpotężniejszych smoczych lordów spośród czterdziestu rodów, nieustannie walczących o dominację. Kiedy Aenar Targaryen sprzedał swe ziemie we Włościach i Krainach Długiego Lata w 114 roku przed Lądowaniem Aegona, po czym przeniósł się ze wszystkimi swymi żonami, dziećmi, rodzeństwem, niewolnikami i smokami na Smoczą Skałę, maleńką, posępną wysepkę, na której kilkadziesiąt lat wcześniej Valyrianie, za pomocą tajemnych sztuk, wznieśli cytadelę w kształcie smoka, uznano to za przejaw tchórzostwa i ucieczkę. Dziewicza córka Aenara jednak, później znana jako Daenys Marzycielka, przepowiedziała zagładę Valyrii: przewidziała, że imperium to zniszczy ogień. Gdy po dwunastu latach Zagłada naprawdę nadeszła Targaryenowie ocaleli jako jedyni spośród wszystkich smoczych lordów.\nPrzez ponad stulecie Targaryenowie władali Smoczą Skałą, kontrolując Czarną Zatokę dzięki smokom oraz swym bliskim sojusznikom: Velaryonom z Driftmarku (pomniejszemu rodowi z Valyrii) oraz innego valyriańskiego rodu - Celigarom ze Szczypcowej Wyspy. Przez ten czas (zwany Stuleciem Krwi) ród, którego dewiza do dzisiaj brzmi Ogień i krew nie interesował się sprawami Westeros, uwagę skupiając na tym, co dzieje się na wschodnich ziemiach: Essos oraz opiece nad trzema ostatnimi smokami w zachodnim świecie.\nca. 102 lata przed Lądowaniem Aegona\nDziewicza córka Aenara Targaryena, Daenys Marzycielka, przepowiedziała zagładę Valyrii, lecz nikt w to nie uwierzył. Zagłada przyszła więc niespodziewanie i do dziś nikt nie wie, co ją spowodowało. Większość uważa, że był to naturalny kataklizm - gigantyczna eksplozja wywołana przez erupcję wszystkich Czternastu Płomieni jednocześnie. Mniej mądrzy septonowie głoszą, iż Valyrianie sami ściągnęli na siebie tę katastrofę swą wiarą w setkę, albo i więcej bogów, a także dlatego iż w swej bezbożności kopali zbyt głęboko i dokopali się do ogni siedmiu piekieł. Nieliczni maesterzy zaś, będących pod wpływem dzieła septona Bartha, jest zdania iż Valyrianie przez tysiąclecia władali Czternastoma Płomieniami dzięki zaklęciom, a ich nieustanny głód niewolników i bogactw służył nie tylko podtrzymywaniu władzy, lecz również podtrzymywaniu tych czarów. Kiedy zaklęcia utraciły swą moc, kataklizm był nieunikniony.\nInni zaś sądzą, że spełniła się klątwa księcia Garina Wielkiego, jeszcze inni powiadają, że to kapłani R'hllora przywołali ogień swego boga w osoboliwych rytuałach. Kolejni, którzy za mocno łączyli fantazyjne wyobrażenia o magii Valyrian z realnymi ambicjami rodów Włości, twierdzą, że nieustanne konflikty oraz podstępy między rodami Valyrii mogły doprowadzić o tego, że zbyt wielu szanowanych magów, podtrzymujących i odnawiających rytuały trzymające w ryzach ognie Czternastu Płomieni, padło ofiarą skrytobójczych zamachów.\nPewne jest jednak jedno: świat nigdy nie widział podobnego kataklizmu. Starożytne, potężne Włości, ojczyzna smoków oraz czarnoksiężników o niezrównanych umiejętnościach, rozpadły się i zniknęły z powierzchni ziemi w kilka godzin. Wszystkie wzgórza w promieniu pięciuset mil rozszczepiły się, wypełniając powietrze popiołem, dymem i ogniem tak żarłocznym, iż pochłonął krążące wysoko smoki. W ziemi pojawiły się rozpadliny, które pochłonęły wspaniałe pałace, świątynie oraz miasteczka. Jeziora zawrzały albo wypełniły się kwasem, góry eksplodowały, ogniste fontanny ciskały stopioną skałą na tysiąc stóp w górę, a z czerwonych chmur padał na ziemię deszcz smoczego szkła oraz czarnej krwi demonów. Na północy ziemia pękła zapadła się, a powstałą czeluść wypełniło dymiące morze.\nNajdumniejsze miasto na świecie zniknęło w jednej chwili, a legendarne imperium upadło w jeden dzień. Krainy Długiego Lata spłonęły, zatonęły i obróciły się w pył, a liczby ofiar nie uświadomiono sobie przez następne stulecie. Nagłą pustkę wypełnił chaos.\nSmoczy lordowie skupiali się w Valyrii, poza jednym rodem - rodziną Aenara Targaryena, jego dziećmi oraz smokami, którzy schronili się na Smoczej Skale i dzięki temu przetrwali Zagładę. Według niektórych kronik przetrwała również garstka innych - przez pewien czas. Archontowie z Lys i Tyrosh ocaleli, lecz zamordowano ich wraz ze smokami podczas politycznego zamieszania po Zagładzie. Kroniki z Qohoru podają, iż odwiedzający miasto smoczy lord Aurion powołał oddziały złożone z qohorickich kolonistów i ogłosił się pierwszym cesarzem Valyrii, po czym odleciał z miasta na grzbiecie wielkiego smoka, a trzydzieści tysięcy ludzi podążyło za nim piezo. Pragnął zagarnąć do, co pozostało z imperium Valyrii, lecz ani jego, ani dziesiątek tysięcy jego ludzi nigdy więcej już nie widziano.\nCzasy smoków w Essos dobiegły końca.\nVolantis prędko ogłosiło się spadkobiercą Valyrii, a mężczyźni i kobiety pochodzący od szlachetnych, valyriańskich panów, choć niebędący smoczymi lordami, wypowiedzieli wojnę innymi miastom. Tygrysy, jak nazwano tych, którzy popierali podbój, wciągnęły Volantis w wielki konflikt z innymi Wolnymi Miastami. Z początku odnosili spektakularne sukcesy, ich floty oraz armie zapanował nad Lys i Myr, a także południowym brzegiem Rhoyne. Volantis poniosło jednak wiele porażek, a władzę przejęła w końcu frakcja słoni - złożona z bogatych kupców, którzy ponosili przez tę wojnę duże straty - i położyła kres walkom.\nTemat: Re: Historia Westeros Sro Kwi 27, 2016 10:07 pm\nSiedem Królestw przed Podbojem\nca. 5000 lat przed Lądowaniem Aegona\nWrogość pomiędzy rodami Starków oraz Boltonów rozpoczęła się jeszcze podczas Długiej Nocy. Rodziny te prowadziły ze sobą niezliczone wojny, które nie zawsze kończyły się zwycięstwem Wilkorów. Król Royce Bolton Drugi Tego Imienia, ponoć zdobył i spalił samo Winterfelll jego imiennik i następca, Royce IV (zapamiętany jako Royce Czerwonoręki, z uwagi na jego zwyczaj wsadzania ręki do brzucha pojmanych wrogów i wyrywania im wnętrzności gołą dłonią) trzy stulecia później dokonał tego samego. Inni czerwoni królowie nosili ponoć płaszcze ze zdartych skór pojmanych książąt z rodu Starków. Czerwoni królowie z Dreadfort władali domenami rozciągającymi się od Ostatniej Rzeki do Białego Noża, sięgając na południe aż po Wzgórza Owczej Głowy.\nW końcu jednak nawet Dreadfort ulęgło potędze Winterfell i ostatni czerwony król, znany dziś jako Rodar Myśliwy, złożył hołd lenny królowi zimy i wysłał swych synów do Winterfell jako zakładników w tej samej chwili, gdy pierwsi Andalowie przepływali wąskie morze w swych drakkarach.\nca. 3 000 lat przed Lądowaniem Aegona\nZagrożenie, jakie Dzicy stanowią dla Siedmiu Królestw, można bezpiecznie lekceważyć, pomijając jednak rzadkie chwile, gdy wszystkie plemiona jednoczą się pod władzą króla za Murem. Wielu dzikich łupieżców i wodzów pragnęło zdobyć ten tytuł, udało się jednak tylko nielicznym, a mimo to żaden z nich nie uczynił nic, by zbudować prawdziwe królestwo i zadbać o dobro wolnych ludzi. Każdy z nich prowadził swych ludzi na Mur, by się przezeń przezeń i podbić krainy południa. Pierwszym takim królem był Joramun , który posiadał ponoć róg, mogący zburzyć Mur, poprzez zbudzenie śpiących w ziemi olbrzymów, jednakże fakt, iż Mur wciąż stoi, poddaje wątpliwościom prawdziwość tej historii.\nBracia Gendel i Gorne wspólnie byli królami za Murem przed trzema tysiącami i była to najpoważniejsza próba inwazji: poprowadzili swój zastęp przez labirynt krętych jaskiń pod ziemią, minęli niepostrzeżenie Mur i wyłonili się po jego południowej stronie. Gorne zabił w bitwie króla zimy z rodu Starków, a potem sam poniósł śmierć z rąk jego dziedzica. Gendel i ocalali dzicy uciekli zaś z powrotem do jaskiń i nigdy więcej ich nie widziano.\nca. 700 lat przed Lądowaniem Aegona\nDZIESIĘĆ TYSIĘCY OKRĘTÓW\nWiele stuleci, a nawet tysiącleciach po przybyciu Pierwszych Ludzi i Andalów do Krain Zachodzącego Słońca, miała miejsca kolejna, ostatnia już, wielka migracja ludności do Westeros...\nKdy do księżniczki Nymerii dotarły wieści o klęsce Garina i wzięciu do niewoli Rhoynarów z Chroyane i Sar Mell, o czym mowa była już wyżej, uświadomiła sobie, że taki sam los czeka jej miasto, dlatego też zebrała wszystkie statki pływające jeszcze po Rhoyne, a następnie wsadziła na nie tylu ludzi, ilu tylko mogła i powiodła swą pośpiesznie skleconą flotę w dół rzeki, mijając zniszczone, dymiące miasta oraz gnijące, rozdęte ciała unoszące się na wodzie. Minęła Volantis i jego zastępy, wybierając starą rzeczną odnogę i wypłynęła na Morze Letnie w miejscu, gdzie niegdyś królowało Sarhoy. Księżniczka Nymeria oraz ocalali Rhoynarzy pożeglowali na zachód, lecz o tym niżej.\nLegenda mówi, iż księżniczka Ny Sar zabrała na morze dziesięć tysięcy okrętów, by odnaleźć dla rzecznego ludu nowy dom, położony poza zasięgiem Valyrian; Beldecar utrzymuje jednak, że liczba ta należy do świata legend, a w rzeczywistości okrętów mogło być nawet dziesięciokrotnie mniej, a ponadto większość jednostek stanowiły łodzie rzeczne, skify i popychane tyczkami barki, galery kupieckie, łodzie rybackie, barki wycieczkowe, a nawet tratwy. Pokłady gęsto zapełniały kobiety, dzieci i starcy, a Beldecar zapewnia, że tylko jedna łódź na dziesięć mogła nadawać się do morskiej żeglugi.\nWędrówka Rhoynarów była długim kozmarem, pierwszy sztorm zatopił ponad sto jednostek, a drugie tyle zawróciło ze strachu tylko po to, by wpaść w ręce handlarzy niewolników z Volantis. Inne zostały z tyłu, bądź oddaliły się znacznie i nie widziano ich nigdy więcej. Pozostała flota pokonywała wody Morza Letniego, aż dotarła do Wysp Bazyliszkowych, gdzie zatrzymano się, by uzupełnić zapasy świeżej wody oraz żywności, jednakże przyciągnęło to atak korsarskich królów z Wyspy Toporowej, Szponu oraz Wyjącej Góry, który zawarli chwilowy sojusz i uderzyli w Rhoynarów ogniem i mieczem. Spalili czterdzieści statków, a setki ludzi wzięto do niewoli, a później zaproponowali, iż pozwolą Rhoynarom się tu osiedlić, jeśli Nymeria zobowiąże się, iż oddadzą swe stacki i każdego roku będą wysyłali każdemu z królów trybut w postaci trzydziestu dziewic i ładnych chłopców. Księżniczka z Ny Sar nie przystała na tę propozycję i opuściła Wyspy Bazyliszkowe, z nadzieją, że odnajdzie azyl w dżunglach Sothoryos: część Rhoynarów osiedliła się na Przylądku Bazyliszkowym, inni nad lśniącymi zielenią wodami Zamayos, a sama księżniczka pozostała ze swymi statkami w opuszczonej przed tysiącem lat ghiscarskiej kolonii: Zamettar. Jeszcze inni popłynęli w górę rzeki, do cyklopowych ruin Yeen, które podobno nawiedzały ghule i pająki.\nRhoynarzy walczyli o przetrwanie w Sothoryos ponad rok: można było odnaleźć tutaj niezliczone bogactwa - złoto, drogie kamienie, dziwaczne owoce, niezwykłe przyprawy i egzotyczne futra, lecz pokonywał ich wilgotny, posępny upał, roje kąśliwych much przynosiły niezliczone choroby: zieloną gorączką, tańczącą zarazę, krwawe czyraki, płaczące wrzody i słodką zgniliznę. Najbardziej podatni na te infekcje okazali się najstarsi i najmłodsi, lecz nawet kąpiel w rzece groziła tutaj śmiercią: rzeczny lud atakowały ławice drapieżnych ryb, a maleńkie robaki składały jaja w ciałach rybaków. Rhoynarzy musieli odpierać także ataki handlarzy niewolników oraz cętkowanych ghuli z głębin dżungli. Kiedy łódź z Zamettar przypłynęła do Yeen i odkryła, że cała ludność zamieszkująca nawiedzone ruiny zniknęła w przeciągu jednej nocy, Nymeria podjęła decyzję o wyruszeniu w dalszą drogę. Następne trzy lata błąkała się ze swym ludem po południowych morzach szukając nowego domu. Na Wyspie Motyli, Naath, przyjęło ich serdecznie, lecz broniący tej krainy bóg zsyłał na rzeczny lud śmiertelne choroby i zmusił ich do odwrotu. Na Wyspach Letnich zatrzymali się na niezamieszkanej, skalistej wysepce nieopodal wschodnich brzegów Walano, którą nazwano Wyspą Kobiet, lecz jej jałowa, kamienista gleba nie dawała plonów i wielu głodowało. Znowu podniesiono żagle i wielu Rhoynarów opuściło Nymerię, podążając za kapłanką o imieniu Druselka, która powiadała, że słyszy głos Matki Rhoyne, wzywającej swe dzieci do powrotu do domu, lecz gdy Druselka oraz Ci, którzy dali wiarę jej słowom, powrócili do opuszczonych miast - przekonali się, że wrogowie wciąż tam na nich czekają. Większość wytropiono i zakuto, bądź zabito.\nPozostałości z dziesięciu tysięcy okrętów pożeglowały z Nymerią na zachód i tym razem księżniczka z Ny Sar dotarła do Westeros, lecz nie w komplecie. Jej flota nie dawała się do długiej żegluli jeszcze bardziej, niż miało to miejsce w chwili opuszczenia Matki Rhoyne. Do dziś na Stopniach mieszkają odizolowane grupki Rhoynarów, podających się za potomków rozbitków. Niektóre statki zniosło z kursu przez sztormy i pożeglowały do Lys, bądź Tyrosh, przekładając niewolę ponad utonięcie. Reszta floty wraz księżniczką Nymerią na czele dotarła do brzegów Dorne u ujścia Zielonej Krwi, nieopodal starożytnych murów Słonecznej Włóczni, siedziby rodu Martell.\nSuche pustynie Dorne były wówczas ubogą krainą, w której być może dwudziestu swarliwych lordów walczyło o każdą studnię, rzekę i najmniejszy strumień. Większość z nich uznała Rhoynarów za intruzów i najeźdźców i żądała, by zepchnięto ich z powrotem do morza. Mors Martell jednak, Lord Słonecznej Włóczni, dostrzegł jednak w przybyszach szansę (a legendy powiadają, że oddał także serce pięknej i wojowniczej księżniczce Nymerii): na dziesięcioro z Rhoynarów przypadało osiem kobiet, lecz wiele z nich walczyło, a długa tułaczka uczyniła je jeszcze silniejszymi, ponadto chłopcy, którzy opuszczali Matkę Rhoyne, wyrośli na wojowników.\nMors Martell pojął Nymerię za żonę, a jego ród tym samym zwiększył dziesięciokrotnie liczbę swych zastępów. Jego ludzie poszli za przykładem Lorda Słonecznej Włóczni i brali za żony, bądź faworyty rhoynarskie kobiety i tak oto krew połączyła te dwa ludy. Rhoynarzy przywieźli ze sobą znaczne bogactwa, a umiejętności ich rzemieślników znacznie przewyższały talenta ich odpowiedników Westeros. Rhoynarcy płatnerze jęli produkować miecze, włócznie i łuskowe zbroje, którym żaden wyrób kowala z Westeros nie mógł dorównać. Co więcej - rhoynarskie czarownice wodne znały ponoć zaklęcia, dzięki którym wyschnięte strumienie napełniły się wodą, a pustynia jęła rozkwitać.\nAby uczcić fakt, iż odnaleźli nowy dom oraz po to, by upewnić się, że rzeczny lud nie wróci już na morze, Nymeria spaliła całą swą flotę. Nieliczni Rhoynarzy opłakiwali stratę statków i zamiast osiedlić się na nowym lądzie, pływali po Zielonej Krwi, nie mogącej stanowić choćby namiastki Matki Rhoyne, której wciąż oddawali cześć - ich potomkowie robią to do dziś i zwani są sierotami z Zielonej Krwi.\nW blasku płonących okrętów Nymeria ogłosiła Morsa Martellem Księciem Dorne, w rhoynarskim stylu proklamując jego panowanie nad czerwonymi i białymi piaskami, i nad wszystkimi ziemiami oraz rzekami od gór aż po wielkie słone morze. Łatwiej było to jednak powiedzieć, niż uczynić prawdą. Nadeszły lata wojen, podczas których Martell i jego rhoynarscy sojusznicy podporządkowywali sobie jednego pomniejszego króla za drugim. Nie mniej niż sześciu pokonanych, dornijskich władców Mors oraz Nymeria wysłali na Mur w łańcuchach, aż wreszcie nie pozostał ostatni z ich wrogów, a jednako najpotężniejszy. Yorick Yronwood, Królewska Krew, Piąty Tego Imienia, lord Yronwood, strażnik Kamiennego Szlaku, Rycerz Studni, król Czerwonego Pogranicza, król Zielonego Pasa i król Dornijczyków. Przez przeszło dziewięć lat Mors Martell oraz jego sojusznicy (a wśród nich rody Fowler, Toland, Dayne oraz Uller) walczyli z Yronwoodem oraz jego chorążymi (Jordayne'ami, Wylami, Blackmontami, Qorgyle'ami i innymi) w bitwach zbyt licznych, by je wymieniać.\nMors Martell poniósł śmierć pod ciosem miecza w trzeciej bitwie na Kamiennym Szlaku i odtąd Nymeria samodzielnie dowodziła armiami. Walki trwały kolejne dwa lata, aż w końcu Yorick Yronwood ugiął kolana przed Księżną Dorne i władała ona samodzielnie krajem ze Słonecznej Włóczni. Wyszła za mąż dwukrotnie (za lorda Ullera oraz ser Davosa Dayne'a), jednakże jej mężowie byli jedynie doradcami oraz towarzyszami, pozostała niekwestionowaną władczynią Dorne. Przeżyła kilkanaście zamachów na swoje życie, stłumiła dwa bunty i odparła najazdy króla burzy Durrana III oraz jeden króla Greydona z Reach.\nKiedy umarła, władzę przejęła jej najstarsza córka ze związku z Morsem Martellem, Dornijczycy bowiem przejęli wiele zwyczajów i praw Rhoynarów - a w tym prawo kobiet do dziedziczenia, lecz z czasem wspomnienia o Matce Rhoyne oraz dziesięciu tysiącach okrętów odeszły w zapomnienie.\nPodboje Żelaznych Ludzi\nca. 350 lat przed Lądowaniem Aegona\nEkspansja Królów Burzy\nWielu błędnie uważa, że panowanie Aegona Zdobywcy rozpoczęło się w dniu, gdy wylądował on u czujścia Czarnego Nurtu, pod trzema wzgórzami, na których później wzniesiono Królewską Przystań, lecz tecz to nieprawda. Dzień ten czcił sam król oraz jego potomkowie, lecz sam Zdobywca liczył czas swego panowania od chwili, gdy Wielki Septon Wiary koronował go i namaścił w Gwiezdnym Sepcie Starego Miasta. Koronacja odbyła się dwa lata po Lądowaniu, długo po tym, jak wszystkie trzy wielkie bitwy wojen podbojowych zakończyły się zwycięstwem. Wynika z tego, że większa część właściwego Podboju rozegrała się od 2 -1 lat przed Podbojem. Wokół daty tej wciąż narastają liczne spory wśród maesterów i historyków.\nTargaryenowie, gdy Valyrię pochłonęła Zagłada, przez niemal setkę lat trwali na Smoczej Skale, będąc jej Lordami i większą wagę przykładając do tego, co działo się za Wąskim Morzem, niż do sytuacji w Krainach Zachodżacego Słońca. Aegon, syn lorda Smoczej Skały, Aeriona, orz lady Valaeny z Velaryonów (po matce z Targaryenów również), urodził się w 27 roku przed Podbojem i miał dwie siostry: starszą - Visenyę oraz młodszą - Rhaenys. Poślubił obie wbrew tradycji, która nakazywała poślubić tylko jedną: niektórzy powiadają, iż z Visenyą ożenił się z obowiązku, z Rhaenys zaś z pożądania. Jeszcze przed zawarciem tychże związków wszyscy troje okazali się smoczymi lordami: z pięciu smoków, które przyleciały z Aenarem Wygnańcem z Valyrii przeżyła jedynie ogromna bestia nazywana Balerionem Czarnym Strachym. Smoki, których dosiadały Visenya oraz Rhaenys, były młodsze i wykluły się już na Smoczej Skale, a nosiły imiona Vhagar i Meraxes.\nNiektóre podania mówią, iż Aegon niezwykle interesował się tym, co działo się na zachodzie. Świadczy o tym obecność rzeźbionego stołu na Smoczej Skale, przedstawiającego Siedem Królestw. Mówi się także, że przyszły król wraz Rhaenys odwiedził w młodości Cytadelę, lecz są to tylko niepotwierdzone pogłoski.\nFaktem jest jednak, iż Aegon Zdobywca swą uwagę skupił na Westeros wówczas, kiedy otrzymał propozycję od Króla Burzy, Argilaca. Westeors było wówczas podzielone na swarliwe królestwa i księstwo. Dawniej Królowie Burzy z rodu Durrandonów władali całym wschodnim rejonem kontynentu: od Przylądka Gniewu aż po Zatokę Krabów, ich potęga jednak słabła od stuleci. Od zachodu ich ziemie podskubywali królowie z Reach, od południa nękali ich Dornijczycy, od strony Tridentu zaś napierał Harren Czarny ze swymi Żelaznymi Ludźmi, którego dziadek, Harwyn Twardoręki, odebrał tenże Trident dziadkowi Argilaca. Ojciec Harrena poszerzył swe władztwo dalej na wschód, aż po Duskendale i Rosby, a sam Harren poświęcił lwią część swego niemal czterdziestoletniego panowania na budowę gigantycznego zamku nieopodal Oka Bogów: jednakże Harrenhal było juz prawie ukończone, Żelaźni Ludzie mogli więc szukać kolejnych terenów do podboju. Żadnego króla w Wsteros nie bano się bardziej niźli Harrena Czarnego, a jego okrucieństwo stało się legendarne na całym kontynencie.\nŻaden władca w Westeros nie czuł się wówczas bardziej zagrożony, niż właśnie król burzy Argilac, ostatni z Durrandonów, starzejący się wojownik bez dziedzica, za to z jedną dziewiczą córką. Z tego też powodu Argilac zwrócił się do Targaryenów ze Smoczej Skały, oferując lordowi Aegonowi rękę córki, wraz ze wszystkimi ziemiami na wschód od Oka Boga aż po Czarny Nurt w charakterze posagu. Lord Aegon wzgardził jednak tą propozycją i przypomniał, iż posiada już dwie żony i nie potrzebował trzeciej, natomiast krainy, które Durrandon oferował mu jako posad, należały od pokolenia do Harrenhal. Przedstawił mu za to inną ofertę: przyjąłby wymienione przez króla burzy ziemie, lecz razem z Hakiem Masseyya oraz lasami i równinami cignącymi się na południe od Czarnego Nurtu, aż po Wendwater i górny bieg Manderu. Przypieczętować to miał ślub córki Argilaca Durrandona z Orysem Baratheonem, bedącym od dziecka przyjacielem oraz obrońcą Aegona, a o którym szeptano, iż jego przyrodnim bratem.\nArgilac Arogancki wpadł we wściekłość i kazał odesłać do Aegona ucięte ręce jego posła z wiadomością, iż są to jedyne ręce, jakie otrzyma od niego bękart Orys. Zamiast odesłać odpowiedź Aegon zebrał swych przyjaciół, chorążych i najważniejszych sojuszników. Wierność Targaryenom poprzysięgli Velaryonowie oraz Celtigarowie. Z Haka Masseya przybyli lord Bar Emmon z Ostrego Przylądka orz lord Massey ze Stoonedance. Obaj byli zaprzysiężeni Końcu Burzy, lecz więzy ze Smoczą Skałą okazały się silniejsze. Po naradzie oraz modlitwach w sepcie do westeroskich Siedmiu, siódmego dnia z wież Smoczej Skały wyfrunęła chmar kruków, niosąca słowa lorda władcom Siedmiu Królestw Westeros. Wszystkie listy niosły tę samą wiadomość: od dziś w Westeros może być tylko jeden król.\nTemat: Re: Historia Westeros\n» Mapy Westeros\n» Antropologia Westeros


22 października 2020 r. grono uczniów naszej szkoły powiększyło się. Pani Dyrektor oraz kilkoro starszych uczniów powitało pierwszoklasistów i życzyło im owocnej nauki w Szkole Podstawowej. Niestety, ze względu na panującą pandemię, nie mogliśmy spotkać się w większym gronie. Uczniom klasy I oraz ich wychowawcy, Pani Zofii Roszczyk i nauczycielowi wspomagającemu, Pani Alicji Turowskiej, życzymy pięknych wspólnych 3 lat.\n14 października to Dzień Edukacji Narodowej. Pamiętali o tym uczniowie naszej szkoły z klas IV i VIII, którzy pod kierownictwem pań Anny Wiechowskiej-Szerszeń i Doroty Zielińskiej, wystawili przepiękne i humorystyczne przedstawienie. Pandemia nie zdołała popsuć naszego wspólnego ważnego święta, choć ze względów bezpieczeństwa musieliśmy spotkać się w okrojonym składzie. Wszystkim nauczycielom oraz pracownikom obsługi z naszej szkoły, życzymy przede wszystkim dużo zdrowia, siły, energii do pracy, zawsze smacznej kawy i samych sukcesów!\nDzień Tabliczki Mnożenia - o takim święcie nie mogli zapomnieć nasi nauczyciele matematyki i ich uczniowie. Taka okazja zdarza się tylko raz w roku, dlatego też trzeba było uczcić ten dzień w należyty sposób. Nauka i zabawa to duet idealny, dlatego uczniowie bawili się, rozwiązując wspólnie nieszablonowe zadania i matematyczne zagadki.\nZ okazji Dnia Chłopaka, wszystkim chłopcom z naszej szkoły życzymy wszystkiego, co najlepsze - dużo zdrówka i spełnienia marzeń. I żeby Wasze życie było tak słodkie jak te lizaki, które dziś dostaliście!\n"Dzwonek na obiad - grosz do grosza"


Wysłany: 25-04-2009, 18:54\nno ale jednego nie rozumiem\nbo podłoże do tego anime jest całkiem spore 123 tomy nowel a oni planują tylko 26 odcinków jutro 4 ma premierę ;)\nUżytkownika krx1988 proszę o stosowanie się do zasad interpunkcji języka polskiego - kropki, przecinki i wielkie litery nie gryzą.\nWysłany: 25-04-2009, 19:36\nProste. Pierwszy sezon jest ekranizacja tylko 5 pierwszych tomów(tylko tyle też przetłumaczono na język angielski).\nWysłany: 26-04-2009, 09:25\nPo pozytywnych opiniach z tematu, również zaczełem oglądać to anime. Potwierdzam wszystkie miłe rzeczy, jakie o nim wspomniano. To może być jedna z lepszych serii tego sezonu. A zważywszy, że ma ono spore universum, możemy doczekać się kontynuacji. Byłbym rad z tego, gdyż nie cierpie jak nagle anime które w sumie ma podstawe do kontynuacji jest usypiane.\nWysłany: 01-05-2009, 22:03\nCzym dalej, tym bardziej odnoszę wrażenie, że to jest anime najcelniej odnoszące się do fantasy jakie widziałem. Owszem, Berserk był świetny i realistyczny, ale to jest dark-fantasy. Claymore to nic ponad zwykłą siekaninę (co prawda bardzo dobrą). Escaflowne ma mechy, Bastard ma przesadnie potężnych herosów, a Record of Lodoss War było niestety zbyt niewydarzone. Guin Saga ma tą typową dla fantasy kiczowatość, a jednocześnie stara się zachować pozory realizmu.\nPo czwartym odcinku jest całkiem nieźle. Myślałem, ze blond-pani będzie jakąś dobrą królową. Okazuje się, ze jest to typ bezwzględnej księżniczki. Bardzo dobrze, bo lubię, gdy powierzchowność jest myląca.\nWysłany: 28-05-2009, 11:43\nOdeszła Autorka ksiązkowego pierwowzoru\nLat 56, rak trzustki\nWysłany: 29-06-2009, 19:35\nBah... temat umarł.\nWyjaśniło się parę rzeczy... Aldo Naris jest kuzynem naszych książątek i jeszcze większym uwodzicielem niż Istovana (pewnie dlatego jest bardziej bizonowaty). Do tego jest dość wyrachowany. Nice.\nMa nieletniego brata-barda, który powiedzmy, że umie śpiewać. No i jest równie wyrachowany, co braciszek. Nice.\nTo na co wszyscy liczyli się spełniło. Irytujący jak jasny gwint Remus się zmienił. W napływie emo-myśli doszedł do wniosku, że nikt go już nie kocha i musi stać się bardziej samodzielny. Wizja maga z rozwaloną twarzą i jakiegoś świetlistego słupa podsunęły mu fascynujący pomysł: trzeba stać się wyrachowanym i bezwzględnym. I w ten oto sposób nasz Remus postanawia zaprzedać duszę diabłu i krocząc po ścieżce ciemności dołączyć do setek bohaterów spod ciemnej gwiazdy. Bardzo dobra decyzja jak się okazuje. Zły Remus wygląda dużo lepiej niż fajtłapa-Remus.\nNo i Astrias dostaje ode mnie nagrodę za najlepszą postać rozładowującą napięcie (czyli taką wrzuconą w serię postać komediową). Wychodzi tu bardzo naturalnie ze swoim romantycznym zapałem, naiwnością i niespełnioną miłością. Może więcej o nim, gdy będę miał trochę więcej weny twórczej.\nOgólnie mimo sporych niedociągnięć seria jest całkiem fajna.\nForum Kotatsu » :: Manga & anime ::.. » Alfabet » Guin Saga Strona 2 z 2 Idź do strony Poprzedni 1, 2


Ubrania męskie | Aarcia\nStyczeń 28, 2021 admin modne dodatki, świat kobiety\nOdzieży dla mężczyzn zwykle poświęca się o wiele mniej uwagi niż damskiej. Nie oznacza to jednak, że mężczyźni nie muszą zwracać uwagi na to, co na siebie zakładaj. Wypływa to w jakimś stopniu z tego, że ubiór dla panów jest bardziej uniwersalny od damskiego. Przykładowo na różnorodne imprezy mężczyzna wybierze garnitur i jest to preferowany rodzaj odzieży. Kobiety z kolei na każdą okazję mogą mieć odmienną kreację.\nTak czy inaczej są i prężnie funkcjonują domy mody dla panów. Moda męska jest również pokazywana na wybiegach, ale często akurat tam prezentowane są ubiory dość nietypowe i niepraktyczne. Ubrania męskie jest tematem fascynującym i ciekawym.\nOdzież na latoOkres lata jest szczególnym momentem, kiedy to pojawia się potrzeba ubierania się w sposób jak najbardziej lekki. Kobiety wtedy zakładają sukienki i spódnice.\nMasz jeszcze sekundę? Jeśli tak, to namawiamy Cię do kolejnej strony, gdzie znajdziesz pouczające posty – najedź na link do serwisu (https://www.jagna.pl/majtki-figi-c-24_28.html).\nMężczyźni natomiast zakładają szorty. Nierzadko jednak mężczyźni nie dają się namówić do kupna sandałów i w lecie chodzą w zakrytych butach. Tymczasem jest to bardzo niekorzystne dla stóp i bywa powodem odparzeń podczas gorących dni. Natomiast męski ubiór elegancki nie w każdej sytuacji przewiduje wersję letnią.\nTak samo jest z mundurami i uniformami, obowiązkowymi w części zawodów. W części z nich dopuszczalne są na przykład koszule z krótkim rękawem. Cały czas jednak są to koszule o charakterze eleganckim, wyposażone w kołnierzyk. W większości wielkich firm jednak konieczny jest pełny garnitur, bez możliwości odstępstw. Najczęstszym ubiorem większości panów na lato są krótkie spodnie, zakryte buty i koszulka.\nSklepy z odzieżą męskąIstnieją wyspecjalizowane sklepy, udostępniające jedynie ubrania męskie. Są to jednak zwykle punkty, w których można kupić elementy garnituru i dodatki. W większości przypadków w jednym sklepie odzieżowym dostępna jest kolekcja dla pan i panów. Dodać jednak trzeba, że kolekcja dla mężczyzn bardzo często jest o wiele mniej licznie reprezentowana.\nWciągający materiał? Jeśli tak uważasz, to tak samo absorbujące kwestie poznasz też we wpisie (https://www.angelka.pl/), który jest tu!\nMożna także zaobserwować wyższe ceny na przykład męskich spodni w porównaniu do damskich. Dowolny męski sweter będzie kosztował znacznie więcej niż sweter damski w ramach tego samego sklepu. Tendencja ta jednak stopniowo się zmienia.\nPrevious Post:Kominek to dobry pomysł – sprawdź na co patrzeć przy wyborze\nNext Post:Metody sprzedaży domów na rynkach pierwotnych.


A Village Bed and Breakfast Newton - Noclegi.pl\nNoclegi Newton >\nPensjonat Newton >\n69 Columbus St , 02461 Newton (USA)\nPokoje, usługi Jesteśmy zaszczyceni mozliwością zaprezentowania Ci ofertę A Village Bed and Breakfast Newton- naszego partnera w/na USA. A Village Bed and Breakfast Newton oferuje stylowy pokój, dla tych, którzy szukają noclegu w Newton. Bezprzewodowe połączenie z Internetem (WiFi) jest dostępne w pensjonatu, pozwalając przenośnym urządzeniom i smartfonom na pozostanie online. Dokładny zakres usług oferowanych przez A Village Bed and Breakfast Newton (również tych za dodatkową opłatę) i dokładne wyposażenie pokoju są dostępne w informatorze poniżej i w informatorze konkretnego pokoju.\nPrzyjazd, godziny otwarcia Najwcześniejsza pora zameldowania to 15:30, najpóźniejszy czas wymeldowania to 11:00. Personel mówi po angielsku.\nA Village Bed and Breakfast Newton - informacje o pokojach - informacje o pokojach\nOpłata za późniejsze wymeldowanie: 15 USD (zależy od dostępności)\n« Więcej obiektu w Newton\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez A Village Bed and Breakfast Newton


Wpływ COVID-19 na normy społeczne | Akademia Leona Koźminskiego Warszawa\nPandemia koronawirusa zmieniła sposób, w jaki żyjemy i odnosimy się do siebie nawzajem. Często mówimy o „nowej normalności”. Dotyczy to naszych norm społecznych – to znaczy wzorów zachowań, dążeń i postaw. Normy mogą być jawne i ukryte; jeśli powtarzamy jakieś zachowanie wystarczająco często i wystarczająco długo, staje się ono dla nas normalne. Nasze normy zmieniły się podczas pandemii, ponieważ wirus jest tak zaraźliwy, że musimy zmienić nasze zachowanie, aby powstrzymać jego rozprzestrzenianie się. Te zmienione normy społeczne obejmują między innymi zachowanie dystansu społecznego oraz to, jak się witamy (np. dotykając się łokciami) i jak pracujemy (np. wiele osób obecnie pracuje i uczy się zdalnie).\nZmiany naszych norm społecznych wpływają również na więzi społeczne. Przez lockdown niektóre więzi społeczne wzmocniły się (np. z bliskimi rodziną, przyjaciółmi), a niektóre osłabiły (np. ze znajomymi, kolegami z pracy). Wypracowaliśmy nowe sposoby utrzymywania kontaktu ze sobą, a nawet budowania nowych więzi społecznych – na przykład poprzez organizowanie spotkań, a nawet imprez online. Dla wielu z nas ten sposób pracy i komunikacji stał się już „nową normą” i trudno sobie teraz wyobrazić, że nie będziemy kontynuować choćby niektórych z tych zachowań po zakończeniu pandemii.\nZ tymi zmianami wiąże się wiele zagrożeń. Możliwe jest na przykład, że ludzie przyzwyczają się do komunikowania się wyłącznie lub niemal wyłącznie online, co osłabi relacje „w realu”. Wzrastać może także alienacja w miejscu pracy – pracownicy mogą stawać się bardziej wyobcowani nie tylko z miejsca, w którym dotąd wykonywali pracę, ale także z samej pracy. Nie wiadomo jeszcze, jakie długoterminowe społeczne konsekwencje kryzys gospodarczy będzie miał dla naszego życia i jak zmienią się nasza praca i zachowania konsumpcyjne.\nWiele zależy od tego, jak długo potrwa pandemia i jak bardzo nasze zachowania muszą się zmienić, aby przystosować się do nowego środowiska. Może się okazać, że długo po tym, jak minie już zagrożenie oraz po zniesieniu wszelkich nakazów, obostrzeń i „lockdownów” związanych z COVID-19, nawet jeżeli zapomnimy o koronawirusie, niektóre, ukształtowane podczas pandemii normy społeczne pozostaną.


Spanie po przeszczepie włosów - Cosmedica | Dr. Levent Acar\nSpanie po przeszczepie włosów\nMetody przeszczepu włosów, przeszczep włosów Turcja\nPrzeszczep włosów to zabieg chirurgiczny. Nic dziwnego, że twoja skóra głowy będzie przez jakiś czas wyjątkowo wrażliwa. Musisz na nią bardzo uważać w okresie pooperacyjnym, zwłaszcza w nocy.\nPo przeszczepie włosów skóra będzie zaczerwieniona i pokryta strupami w miejscu, w którym wprowadzono grafty. Ponadto resztki zastosowanego znieczulenia miejscowego są wydalane przez skórę głowy podczas pierwszej nocy po przeszczepie.\nTo niezwykle delikatny okres dla twojej skóry głowy. Aby rany podczas gojenia nie przywierały do poduszki i nie rozrywały się, należy przyjąć specjalną pozycję do spania.\nJaka jest właściwa pozycja do spania po przeszczepie włosów?\nPrzez pierwsze pięć nocy specjalna opaska zapobiega powstawaniu obrzęków na czole i wokół oczu. Jeśli jednak odczuwasz obrzęk, możesz przyłożyć lód do głowy, ale nie na obszar, który był operowany. Nic nie może dotykać tego obszaru.\nPodkładka, którą należy wymieniać co noc, wyłapuje resztki środka znieczulającego wyciekającego ze skóry. Zapobiega to również gromadzeniu się wilgoci na skórze.\nPo przeszczepie włosów musisz spać na plecach, twarzą do góry. Poduszka pod kark będzie utrzymywała twoją głowę uniesioną we właściwej pozycji.\nUnikaj gwałtownych ruchów, obracania się lub spania na brzuchu. Wiele osób uważa, że spanie w rozkładanym fotelu to dobry sposób na spędzenie nocy po przeszczepie włosów, przy jednoczesnym upewnieniu się, że głowa nie styka się z żadną powierzchnią.\nNowo przeszczepione mieszki włosowe nie mogą stykać się z poduszką, ponieważ w przeciwnym razie korzenie włosów, które nie są jeszcze dobrze zakotwiczone, mogą zostać ponownie wyrwane. Jeśli tak się stanie, nie tylko operacja zostanie zmarnowana, ale również mogą pozostać trwałe blizny.\nWielu klientów decyduje się na przyjęcie środka przeciwbólowego, aby móc skutecznie przespać noc w tej niezwyczajnej pozycji.\nPo sześciu dniach proces gojenia będzie już częściowo zakończony. Możesz wrócić do pozycji spania na boku i nie musisz już leżeć na plecach. Aby uniknąć bezpośredniego kontaktu z poduszką, należy nadal używać jednorazowych podkładek.\nPowinieneś również nadal mieć poduszkę pod szyję, aby utrzymać głowę w podniesionej pozycji. Podczas snu po przeszczepie włosów należy unikać gwałtownych ruchów, które mogą uszkodzić mieszki włosowe.\nKiedy można znów zacząć spać w normalnej pozycji?\nPo około dziesięciu dniach strupy zaczną odrywać się z obszaru biorczego i obszaru dawczego. W tym momencie nie musisz już używać jednorazowych podkładek.\nMożesz również powrócić do pozycji spania w pozycji leżącej. Po dwóch tygodniach wszystkie strupy powinny zniknąć. Jednak twoja skóra głowy nadal będzie wrażliwa, więc powinieneś wciąż nieustannie na nią uważać.\nMimo że nowoczesne przeszczepy włosów DHI i FUE (bezpośrednia implantacja włosów i ekstrakcja mieszków włosowych) są minimalnie inwazyjne, każda procedura chirurgiczna jest obciążeniem dla organizmu.\nDlatego ważne jest, aby odzyskać siły po operacji przeszczepu włosów i unikać wysiłku fizycznego.\nPocenie się lub uprawianie sportu może mieć negatywny wpływ na proces gojenia i dlatego należy ograniczyć je do minimum na pewien czas po zabiegu lub, w najlepszym przypadku, całkowicie ich unikać.\nPot gromadzący się na skórze głowy jest dobrą pożywką dla bakterii. Zwiększa to ryzyko infekcji przeszczepów włosów.\nPo zabiegu wrócisz do kliniki na pierwsze mycie włosów. Po trzech dniach włosy można dokładnie umyć letnią wodą.\nSkóra głowy powinna wyschnąć naturalnie i samoczynnie, ponieważ ciepło suszarki powoduje obumieranie cebulek włosów. Aby zachować elastyczność skórek rany, kilka razy dziennie nakłada się również spray nawilżający.\nPo tygodniu możesz umyć włosy łagodnym szamponem pielęgnacyjnym. Specjalny balsam, który wspomaga wzrost cebulek włosów, nakłada się po umyciu szamponem i należy go pozostawić na 45 minut.\nPrzez pierwsze dwa tygodnie po zabiegu należy unikać spożywania alkoholu, nikotyny i mocno przyprawionej żywności, aby nie zakłócić przepływu krwi do skóry głowy. Około trzy tygodnie po operacji przeprowadzonej przez dr. Leventa Acara, włosy zaczną ponownie energicznie rosnąć.\nRozpocznij swoją przygodę z transplantacją włosów już dziś. Uzyskaj bezpłatną, indywidualną i niezobowiązującą konsultację z jednym z najlepszych chirurgów włosów w Turcji, dr. Leventem Acarem.


spotkanie literackie - kot na gałęzi 1\nna zdjęciu autorka EwaStachniak na tle swojej książki http://pl.wikipedia.org/wiki/Ewa_Stachniak\nKsiążka nosi tytuł "Katarzyna Wielka. Gra o władzę", a na książce są dwa napisy:\n"Aby przetrwać musi przyswoić sobie reguły pałacowej gry i pamiętać o jednym: wszyscy oszukują".\n"Historia romansów, intryg i spisków jednej z najodważniejszych kobiet w dziejach".\nCaryca Katarzyna II ma u nas bardzo złą opinię, to ta, która wzięła udział w rozbiorach Polski, uwiodła Stanisława Poniatowskiego, miała setki kochanków, była okrutna i zła.\n"Dlaczego akurat Katarzyna?" - zapytałam autorkę. Bo była bohaterką jednego z jej opowiadań, a poza tym podobizny carycy przewijały się ciągle przez życie autorki. Zapytałam też czy polubiła swoją bohaterkę? Stara się tak pisać, aby czytelnik sam sobie wyrobił zdanie.\nKsiążka to powieść, narratorką jest osoba (fikcyjna) z otoczenia Katarzyny. Autorka przed napisaniem książki robiła liczne przygotowania. Przeczytała pamiętniki Katarzyny i Stanisława Poniatowskiego i inne z tej epoki. Była z mężem w Sankt Petersburgu, zwiedzała i dokumentowała miejsca gdzie caryca mieszkała, chodziła, jeździła. Fotografowali też obrazy zawierające przedmioty z epoki, aby móc je potem opisać.\nMajlowo zadawała pytania różnym ekspertom, np. lekarzom opisywała objawy chorób swoich bohaterów i pytała na co chorowali. Katarzyna miała cukrzycę II stopnia, a lekarz kazał jej pić codziennie rano kieliszek słodkiego wina. Dlatego miała niewyleczalne wrzody na nogach i w ostatnich latach już nie chodziła.\nCaryca bardzo dużo czytała, autorka ściągała (sprowadzała) i czytała te same książki, aby wczuć się w zainteresowania, sposób myslenia, skojarzenia bohaterki.\nPrzeszłość jest obcym krajem, trzeba się jej nauczyć, poznać język, szczegóły życia - usłyszeliśmy.\nAutorce zależy, aby jej książki były czytane, nie chce pisać do szuflady lub dla małej grupki ludzi.\nPisze po angielsku, autoryzuje przekłady swych książek.\nStudiowała we Wrocławiu anglistykę, w Kanadzie zrobiła doktorat, mieszka tam od 30. lat.\nTagi: Katarzyna Wielka\n20:57, alodia1949 , spotkanie literackie\nDolnośląska Biblioteka Publiczna organizuje "spacery literackie" po Wrocławiu. Oprowadza sympatyczna i urodziwa przewodniczka pani Krysia. Przyszło ponad 30 osób, w tym kilku panów. Dzisiejszy odbył się w redakcji miesięcznika "Odra". Mieści się ona pod adresem Rynek-Ratusz 25. Weszliśmy na drugie piętro wąskimi schodami w ślicznym i optymistycznym ciemnoszarym kolorze, ściany są zaś popielate.Tyż piknie. Idealnie z tym komponuje się bardzo duży obraz z dwoma postaciami i napisem "Tu mordują" będący własnością jednego z redaktorów. A to go autor uszczęśliwił! Kolorystyka wzmiankowana bardzo też konweniuje z tym co opowiadał redaktor naczelny Mieczysław Orski. Albowiem ANI JEDNA biblioteka publiczna we Wrocławiu nie prenumeruje "Odry". Dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej (www.biblioteka.wroc.pl wysyłajcie podziękowania) oświadczył naczelnemu, że nie ma na to pieniędzy. Dolnośląska Biblioteka Publiczna i Pedagogiczna otrzymują po jedenym egzemplarzu w prezencie. Pismo jest dotowane przez Ministerstwo Kultury. Drukuje 5000 egzemplarzy (zaczęto w 1961 roku od 3000). A władze Wrocławia, które otrzymało tytuł miasta kultury, w ramach leczenia kompleksów, wydaje fortunę (więcej niż Warszawa na Nagrodę Nike) na nagrodę Angelusa Silesiusa. O pracy od podstaw nikt w urzędzie nie słyszał? Ciemno wszędzie, głucho wszędzie. Szczególnie w miejskim urzędzie. Gratuluję!\nSpotkanie w ciasnym pokoju redakcji uświetniła swoją obecnością 80-letnia poetka Urszula Kozioł. Niestety ze zranionym prawym kciukiem więc nie mogła podpisywać swojej książki. Kolekcjonuje "starocie" i jedna z obecnych pań podarowała jej kryształowy korek do karafki, od wielu lat będących w posiadaniu jej rodziny.\nNa oknach pokoju leżą sterty papierów. Redaktor Orski opowiedział, że za czasów poprzedniego naczelnego młody pracownik pisma przekopał te sterty i znalazł teksty Olgi Tokarczuk i Stasiuka. Nikt wtedy w "Odrze" się nimi nie zainteresował, pisarzy docenili inni. Młody szperacz już tam nie pracuje. Nie wiem dlaczego. Powiedziano nam też, że w Polsce bardzo wiele osób pisze wiersze i redakcja jest nimi zasypywana. Wniosek prosty - nie wysyłajcie do "Odry" swoich tekstów. Piszcie do szuflady (jak ja) lub wydawajcie na własny koszt.\nW numerze piątym z tego roku jest tekst Mariusza Urbanka "Jeden dzień z życia "Odry" polecam bo dowcipny. Oraz potwierdzający to co wyżej.\nOto strona internetowa pisma: www.odra.net.pl\nZmęczona staniem w tłumie i kurtce pokrzepiłam się kawą w "Witamince". Przy wejściu na parapecie stoi kilkanaście "uwolnionych" książek do wzięcia. Głównie literatura sensacyjna. Można się częstować.\nTagi: Dolnośląska Biblioteka Publiczna miesięcznik Odra Urszula Kozioł\n19:15, alodia1949 , spotkanie literackie\nśroda - debiutowałam\nKilkanaście razy wystawiałam się na krytykę pokazując kolaże lecz nigdy nie czytałam publicznie swoich utworów. Planowałam to zrobić w maju ale stało się inaczej. Koleżanki namówiły mnie na wspólny wieczór z haiku w Klubie przy ul. Sarbinowskiej (patrz zdjęcie, ja to 4-ta od lewej). Popełniłam ich kilka, choć jestem osobą prozaiczną czyli wolę prozę. Pisać i czytać.\nGrupa twórcza "Ananke" wydała, ostatnio, tomik pt.: "Świat według haiku" w ktorym jest sześć i moich. Czytałyśmy po kolei swoje haiku, oto moje:\nukładam puzzle wspomnień\nobok śmietnika książki\nTeresa wymysliła, że na zakończenie ja przeczytam limeryki, a z własnej inicjatywy dodałam "Lepieje", "Altruitki" i "Epitafia" i dwie scenki Teatrzyku "Kielbie we łbie", oto niektóre z nich:\nCzarny kot z Wrocławia\nnocami się zabawiał,\naż go dorwali\nŁagodny jest jak łania.\nMieszkaniec Karłowic zalany\npodlewał sąsiednie bramy.\nAż pies rudy jak tygrys\nnajcenniejsze mu wygryzł.\nNie wyleczy tej rany.\nZamiast śpiewać falszywie\nuprawiaj w ogródku endywię.\nZamiast pleść banały\nzrzuć się sam ze skały.\nszlag je trafił, do cholery!\nLepiej wisieć na sośnie\nniż czytać "Przedwiośnie".\nLepiej nie wychodzić z krzaków\nniż czytać "Krzyżaków".\nniż zbierać posążki.\nLepiej glaskać kota\nniż żyć jak idyjota.\nJedna ze słuchaczek powiedziała mi, że jest polonistką i uczniowie tak traktują konieczność czytania lektur jak to opisałam w "lepiejach".\nNa zakończenie chór "Dumka" (na zdjęciu) zaśpiewał kolędy, a my wraz z nim ostatnią zwrotkę "Bóg się rodzi" czyli:\nTagi: haiku kolędy\n22:49, alodia1949 , spotkanie literackie


Solskjaer: Po takim meczu nie możemy być źli. Messi to inny poziom - Polsat Sport\nSolskjaer: Po takim meczu nie możemy być źli. Messi to inny poziom\n17.04.2019, 00:16 Piłka nożna\nRewanżowe spotkanie 1/4 finału Ligi Mistrzów nie poszło po myśli Manchesteru United. Mimo niezłego początku podopieczni Ole Gunnara Solskjaera przegrali z Barceloną 0:3. - Po takim meczu nie możemy być źli, tylko rozczarowani - powiedział norweski trener.\nMateusz Borek: Zna się Pan na futbolu, na pewno nie ma więc w Panu złości. Świetny początek United, ale potem FC Barcelona miała po swojej stronie umiejętności, posiadanie piłki i była zrelaksowana.\nOle Gunnar Solskjaer: Nie możemy być źli, tylko rozczarowani. Są pozytywy, ale Lionel Messi to inny poziom, był nie do zatrzymania. Przy prowadzeniu 2:0 mogli grać swoje, czyli podawać i podawać. To była trudna sprawa.\nBył jakiś sposób, by powstrzymać króla w jego królestwie?\nNiewielu jest takich, którzy to potrafią. Nie wiedzieliśmy, jak to zrobić. To był fantastyczny mecz wielkiego człowieka i piłkarza.\nByliśmy zaskoczeni początkiem. To był plan, by zagrać wysokim pressingiem?\nTak, chcieliśmy strzelić gola na początku spotkania. Chcieliśmy, by się trochę zdenerwowaliśmy. Tak było, ale nie wykorzystaliśmy okazji. Oni strzelali i było po meczu.\nCzytaj więcej: Young: Messi jest najlepszym piłkarzem na świecie\nCzytaj więcej: Liga Mistrzów: Coutinho uciszył hejterów? Firmowy gol z Manchesterem United (WIDEO)


Usługi - Synthos SyVento\nSyVento oferuje w swojej ofercie szereg badań oraz usług analitycznych dla produktów farmaceutycznych, kosmetycznych, suplementów diety oraz wyrobów medycznych. Oferujemy także badania, materiałów wyjściowych oraz produktów pośrednich. SyVento dysponuje szerokim zapleczem sprzętowym składającym się między innymi z HPLC\nBadania ADME in vitro oraz ex vivo wykonywane są na wstępnym etapie rozwoju produktów leczniczych (badania przedkliniczne) oraz mogą być bardzo użyteczne w badaniach produktów kosmetycznych czy też suplementów diety. SyVento oferuje szereg badań biodostępności pozwalających wyznaczyć np. przenikalność substancji czynnych w głąb skóry, penetracje transdermalną, czy też biodostępność substancji podawanych doustnie.\nSyVento wykonuje między innymi:


strona główna > mięśnie > Marine Collagen\nKapsułki Marine Collagen zawierają kolagen morski, mangan i naturalną witaminę C.\nMangan wspomaga utrzymanie zdrowych kości oraz prawidłowe tworzenie tkanek łącznych.\nWitamina C pomaga we właściwej produkcji kolagenu w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania kości oraz chrząstki.\nZaleca się stosować 3 kapsułki na dzień. Kapsułki mogą być przyjmowane przez dłuższy okres czasu.\nprawidłowe tworzenie tkanek łącznych kolagen morski zdrowe kości tkanka łączna produkcja kolagenu naturalna witamina c\nSuplement o bardzo dobry działaniu. Wspomaga kości. Jestem z niego bardzo zadowolona.


Mieszkanie na sprzedaż, Warszawa Wilanów Sobieskiego, 410 000 PLN, 68 m2, domy-24745 | Domy.pl\nCzteropokojowe mieszkanie na sprzedaż: Warszawa, Wilanów, Sobieskiego\nCena za m²: 6029,41 PLN / m²\nZ NAMI KUPUJESZ BEZ PROWIZJI - ŁATWO, BEZPIECZNIE - Z GWARANCJĄ NAJNIŻSZEJ CENY.Profesjonalna obsługa i wsparcie specjalistów. Posiadamy największą liczbę zadowolonych klientów i listów referencyjnych.Przestronne 4pokojowe mieszkanie przy ulic Sobieskiego. Doskonały punkt komunikacyjny w Warszawie. Wejście do klatki zabezpieczone domofonem. Klatki czyste i zadbane. W budynku wymienione zostały piony wodno kanalizacyjne. Mieszkanie znajduje się na 1 piętrze w 10 piętrowym budynku z 1978 roku. Do mieszkania przynależy piwnica. W okolicy dużo zieleni. Mieszkanie składa się z salonu, dwóch pokoi, sypialni, łazienki, toalety oraz przedpokoju. Korytarz jest przestronny, umożliwia funkcjonalną komunikację pomiędzy poszczególnymi pomieszczeniami w mieszkaniu. Na podłodze w przedpokoju parkiet, na ścianach boazeria. W przedpokoju duża szafa oraz wieszaki na odzież wierzchnią. Pokoje przestronne i ustawne, w każdym z pokoi okno. Na podłodze w pokojach mozaika parkietowa. Z salonu bezpośrednie wyjście na przestronną loggie. Logia z kratą. W widnej kuchni szafki ze sprzętem AGD, na podłodze terakota, ściany glazura. W kuchni jadalnia. W łazience znajduje się wanna, na podłodze terakota, ściany glazura. WC osobno. W lokalu ogrzewanie centralne miejskie, gaz i prąd. Okna stare drewniane. W pobliżu budynku parking. Okolica jest spokojna i przyjazna. W pobliżu znajdują się sklepy, hipermarkety, bank,szpital apteka. Dużo zieleni. W pobliżu szkoły, przedszkola, baseny, lodowisko, tor stegny, siłownie. sklepy Biedronka, Marcpol, Rossman. Dobra komunikacja miejska, w niedużej odległości położony jest przystanek autobusowy. kilka przystanków do metra, szybki dojazd do centrum ok 25 minut.Więcej szczegółowych informacji, dodatkowe zdjęcia oraz inne podobne nieruchomości są dostępne na naszej stronie internetowej indepro.pl.ZADZWOŃ I ZOBACZ z Doradcą, , Z NAMI KUPUJESZ BEZ PROWIZJI - ŁATWO, BEZPIECZNIE - Z GWARANCJĄ NAJNIŻSZEJ CENY.INDEPRO - ogólnopolska sieć agencji nieruchomości. Jesteśmy nowoczesną organizacją profesjonalistów rynku nieruchomości. Świadczymy kompleksowe usługi w zakresie pośrednictwa nieruchomości i obsługi transakcji. Wyróżnia nas skuteczność w działaniu i skupienie na realizacji potrzeb naszych klientów. Dzięki doświadczeniu, zaangażowaniu i miłej atmosferze w 100% zrealizujemy Twoje oczekiwania. Posiadamy największą liczbę zadowolonych klientów i listów referencyjnych. Liczba wyświetleń ogłoszenia: 54\nMieszkanie na sprzedaż: Warszawa Wilanów Sobieskiego Numer ogłoszenia: domy-24745\nDoskonałe połączenie z centrum miasta gwarantuje bliskie sąsiedztwo ze stacją metra Metro Wilanowska. Stacja oddalona jest o 2 km od mieszkania.\nDworzec autobusowy Warszawa Polski Express zlokalizowany jest 6,1 km od mieszkania, natomiast dworzec kolejowy Warszawa Służewiec znajduje się w odległości 4,5 km. Pomoc medyczna\napteka "Mewik" w odległości 50 m od mieszkania.\nDostęp do opieki medycznej gwarantują blisko zlokalizowane placówki medyczne tj. szpital Instytut Psychiatrii i Neurologii położony w odległości 1,7 km oraz przychodnia lekarska - oddalona o 425 m. Edukacja\nW otoczeniu nieruchomości znajdują się ponad 52 placówki edukacyjne. Najbliżej położone placówki to: Żłobek nr 6 - 475 m, Przedszkole nr 311Sadybiańskie Świerszcze - 75 m, Szkoła Podstawowa nr 212 - 250 m, Gimnazjum nr 9 - 125 m, CX Liceum Ogólnokształcące im. R. Schumana - 125 m, Prywatna Wyższa Szkoła Businessu, Administracji i Technik Komputerowych - 1,8 km oraz inne.\nInne bankomaty w okolicy to Bankomat Eurobank oddalony o 350 m i Bankomat Euronet oddalony o 375 m. W sąsiedztwie znajduje się Kwiaciarnia w odległości 900 m oraz Księgarnia Stegny w odległości 100 m. Urząd pocztowy Poczta Warszawa 76 oddalony jest od nieruchomości o 100 m, natomiast Komisariat W-wa-Wilanów zlokalizowany jest w odległości 1,1 km. Sklepy\nAtutem nieruchomości są blisko zlokalizowane sklepy: MarcPol w odległości 100 m oraz Biedronka w odległości 1,4 km. .\nNajbliższe obiekty kulturalne to Teatr Dialog w odległości 2 km, Muzeum Katyńskie w odległości 1,1 km oraz Kino Cinema City Sadyba w odległości 675 m.\nNajbliżej zlokalizowane obiekty sportowe to Basen przy SP nr 307 w odległości 1 km i Stadion Warszawianka w odległości 1,9 km.\nNieruchomość znajduje się nieopodal parku (Park Arkadia), który położony jest w odległości 1,7 km od mieszkania. Restauracje\nW najbliższej okolicy nieruchomości znajdują się liczne restauracje i punkty gastronomiczne, między innymi: Pizzeria Da Grasso w odległości 75 m, Restauracja Łyżwiarska Bis w odległości 625 m, Restauracja Sphinx w odległości 675 m oraz Restauracja Sushi Bar&Bonsai w odległości 675 m. Inne\nStacja paliw PKN Orlen nr 489 325 m\nKościół NMP Matki Miłosierdzia 825 m\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer 24745 - Mieszkanie na sprzedaż, Warszawa, Wilanów, Sobieskiego, powierzchnia: 68 m², pokoje: 4, cena: 410 000 PLN. Proszę o kontakt.


Zdjęcia nie pozostawiają złudzeń – Samsung Galaxy S10e bez ważnej technologii | gsmManiaK.pl\n06.02.2019 , Paweł Gajkowski Newsy Samsung Telefony\nZdjęcia nie pozostawiają złudzeń – Samsung Galaxy S10e bez ważnej technologii\nPrzed oficjalną premierą serii Galaxy S10 w tym miesiącu, w internecie pojawiło się kilka zdjęć przedstawiających Samsunga Galaxy S10e. Do tego dochodzą jeszcze rendery, które ujawniają umieszczenie czujnika biometrycznego.\nSamsung Galaxy S10e – jak również wszystkie inne modele z serii Galaxy S10 – nie są już tajemnicą, zwłaszcza po soczystym przecieku za pośrednictwem portalu weibo. Dzięki niemu możemy lepiej poznać niektóre szczegóły, począwszy od otworu w wyświetlaczu Infinity-O, a skończywszy na umieszczeniu czujnika biometrycznego.\nPewne jest, że Samsung Galaxy S10e wyposażony zostanie w płaski wyświetlacz Infinity-O charakteryzujący się przekątną 5.8” i zarazem dziurka na kamerę do Selfie umieszczoną w lewym górnym rogu. Otwór na kamerę ma 5mm, a konieczność dostosowania się przez Samsunga, do obowiązujących trendów spowodowała, że producent musiał przebudować interfejs OneUI, przenosząc niektóre ikony systemowe w dół.\nSamsung Galaxy S10e / fot. weibo\nInne opublikowane zdjęcia ujawniają front Galaxy S10e, podkreślając pracę wykonaną przez południowokoreańskiego producenta w celu zminimalizowania bocznych ramek. Interesujące jest także porównanie wymiarów z ZenFone 5Z firmy ASUS, który, pamiętaj, ma wyświetlacz o przekątnej 6,2 „, a więc nieco większy niż w S10e – chodzi jednak wyłącznie o grubość ramek.\nWarto także zwrócić uwagę na jeden fakt – czujnik biometryczny zagości na prawej krawędzi korpusu – będzie podłużny jak w przypadku Galaxy J6+. Ogromna szkoda, że w przypadku najtańszego wariantu galaktycznej es dziesiątki, producent nie zdecydował się jednak na umieszczenie czujnika pod wyświetlaczem.\nNa ten moment możemy spokojnie stwierdzić, że specyfikacja Samsunga Galaxy S10e przedstawiać będzie się następująco:\nAndroid Pie z interfejsem producenta ma być wyświetlany na 5.8-calowym ekranie Infinity-O wykonanym w technologii Super AMOLED o rozdzielczości FHD+ (2280 x 1080 pikseli);\nZa wydajność odpowiadać ma Samsung Exynos 9820, współpracujący z 6 GB pamięci RAM;\nNa dane zarezerwowane zostanie 128GB pamięci wewnętrznej z możliwością dalszego rozszerzenia poprzez wykorzystanie czytnika microSD;\nNa tylnym panelu zagości zestaw dwóch obiketyów – 12-megapikselowy ze zmianą przysłoną, a także ultraszeroki 16MP;\nSelfie dedykowana zostanie kamera o rozdzielczości 10 MP z autofocusem i przysłona obiektywu f/1.9;\nEnergię dostarczyć ma akumulator o pojemności 3100 mAh ze wsparciem dla technologii szybkiego ładowania;\nCzytnik linii papilarnych zagości natomiast na prawym boku smartfona.\nJak wynika z poprzednich przecieków, sugerowana cena detaliczna za Galaxy S10e na europejskim rynku ma zostać ustalona na 749 euro (ok. 3200 złotych). Czy uważacie, że kwota jest adekwatna do oferowanych możliwości?\nCeneo od 2.485 zł w 8 sklepach\nSklepy zagraniczne od 2.986 zł\nPaweł Gajkowski\t| środa, 6 lutego 2019\nTagi: Samsung Galaxy S10E\nPodobne: Samsung Galaxy S10E na zdjęciach, wygląd Samsung Galaxy S10E, Samsung Galaxy S10E, specyfikacja Samsung Galaxy S10E\n« poprzedni wpis Sony idzie na całość – wyjątkowy ekran 21:9 z wąskimi ramkami trafi także do średniaków\nnastępny wpis » Asystent Google wylądował w polskim App Store — sprawdzamy, co wnosi do iOS\nCzytnik z boku to dobry pomysł\nKtóre telefony mają czytnik linii papilarnych z boku? Nie wiem jak to wygooglowac a bardzo by mi się przydało.\nSony i Razer phone i jeszcze chińczyki\nGalaxy A7 też.\nI bodajże któraś Motka miała, chyba Z3\nI tak teraz się zdecydowanie wygodniej twarzą odblokowuje.\nSzczegolnie gdy telefon lezy obok ciebie na biurku. Po co komu w ogole zabezpieczenia.\nNajwżniejszy brak to brak diody powiadomień.\nOlłejsondysplej nie zastąpi diody pulsującej i widocznej z kilku metrów.\nNo ten model może być strzałem w dziesiątkę, he, płaski ekran, normalny rozmiar, topowy SoC, szkoda jedynie , że zdecydowali się na tą kropkę, mogli zrobić wysywany aparat\nPo pierwsze kropka, po drugie czytnik na ściance -> jak dla mnie double no go.\nJako że ten model jest najmniejszy z całej trójki to jeśli jedyną różnicą technologiczną w stosunku do S10 będzie ten czujnik linii papilarnych to prawdopodobnie na ten model się zdecyduję. No i zdecydowanie wolę płaski ekran, obecnie użytkuję od 2,5 roku S7.\nTeż mi się podoba szczególnie w tym zielonym odcieniu, jest jeszcze jedna duża różnica brakuje teleobjektywu do zdjęć portretowych.\nNajwazniejsze pytanie czy procesor będzie na tyle oszczedny aby bateria wystarczyla na min 5h SOT.\nprzy takim ekranie? yyyy… nie xd podejrzewam, że będzie w tym względzie tak jak z S8, czyli do dupy\nJa nigdy nie użyłem czujnika biometryczneg więc mi to zwisa i powiewa gdzie on będzie. Cena jak na Samsunga wydaje się OK. Specyfikacja flagowa, powinno się sprzedawać.\nO, czyżby szykował się kolejny zaróżowiony bubel, który wg Samsunga będzie zupełnie normalny? Położenie tego telefonu obok innego to był mizerny pomysł… W pozostałych ujęciach także bije zaróżowieniem – szczególnie przy zbliżeniu na oczko frontowego aparatu.\nmoze w kazdym bedzie tylko nikt o tym nie pomyslał 🙂\n109 queries. 0,296, 0.296 (0,296) seconds.


Kolejne upiorne opowieści po zmroku – sprawdźcie! - Blog TaniaKsiazka.pl\nKolejne upiorne opowieści po zmroku. Historie, które mrożą krew w żyłach to już trzeci tom serii, która przypadnie do gustu wszystkim miłośnikom horroru i grozy. Książki z tego cyklu cieszą się ogromnym zainteresowaniem wśród czytelników na całym świecie. W końcu nie bez powodu w błyskawicznym tempie stały się międzynarodowymi hitami, zyskując status bestsellera. Najnowszy tom z serii na polskim rynku będzie dostępny w sprzedaży już od dziś 11 lutego 2020 roku i z pewnością zadowoli nawet najbardziej wymagających odbiorców. Jesteście ciekawi, czego możecie spodziewać się po tej publikacji? Koniecznie czytajcie dalej, by dowiedzieć się więcej!\nKolejne upiorne opowieści po zmroku – kilka słów o książce\nWarto tutaj wspomnieć, że autor książki, Alvin Schwarz, już po raz ostatni zabiera czytelników do świata swoich upiornych opowieści.\nPotrafią nas przerazić najróżniejsze rzeczy i zjawiska. Przerażają nas umarli, przerażają ciemności, nocne szelesty, trzaski, wrzaski i tajemnicze szepty. Ze strachem reagujemy na niewyraźne kształty albo na odgłosy zbliżających się kroków. Boimy się dziwnych zdarzeń i koszmarów, które… czasami okazują się rzeczywistością. Dlatego też zwykle staramy się unikać sytuacji, które mogą wywoływać strach. Mimo to wciąż nie słabnie w nas chęć opowiadania strasznych historii.\nNa przykład o przedwczesnym spotkaniu ze śmiercią. O smacznych potrawach z ludzkiego mięsa. O tajemniczym psie, nawiedzającym dom samotnego mężczyzny i dziwnych stworach, obejmujących w nocy władzę nad mokradłami. Czy o dziewczynie, wychowywanej przez wilki, albo o pewnym rancho w Teksasie, na którym zadomowił się poltergeist.\nPrzyszedł właśnie czas na prawdziwy strach. Ten zbiór to połączenie klimatu serialu Stranger Things z motywami znanymi z klasyki opowieści grozy spod znaku Stephena Kinga.\nPrzypominamy, że książka pt. Kolejne upiorne opowieści po zmroku jest już od dziś dostępna na polskim rynku. Znajdziecie ją tutaj. Jeszcze raz gorąco polecamy ją wszystkim miłośnikom mrożących krew w żyłach historii. Koniecznie sprawdźcie tę pozycję. Gwarantujemy, że nie pożałujecie! Ponieważ nawet najbardziej wymagający odbiorca znajdzie tu coś dla siebie.


Półbuty MRUGAŁA - Lili 2231-44 Pony Pink - Buty360\nButy360 › Buty dziecięce › Półbuty › Półbuty MRUGAŁA - Lili 2231-44 Pony Pink\nPółbuty MRUGAŁA - Lili 2231-44 Pony Pink\nProponowane Półbuty MRUGAŁA - Lili 2231-44 Pony Pink kupisz tanio w sklepie www.eobuwie.pl. półbuty dziecięce są podstawowym elementem szafy dziecięcej. Mrugała zaprojektowała dla pociech buty idealne, które spełnią ich potrzeby, a przy tym wspaniale komponują się z dziecięcym strojem. Obuwie Półbuty MRUGAŁA - Lili 2231-44 Pony Pink przynoszą.. więcej »\nProponowane Półbuty MRUGAŁA - Lili 2231-44 Pony Pink kupisz tanio w sklepie www.eobuwie.pl. półbuty dziecięce są podstawowym elementem szafy dziecięcej. Mrugała zaprojektowała dla pociech buty idealne, które spełnią ich potrzeby, a przy tym wspaniale komponują się z dziecięcym strojem. Obuwie Półbuty MRUGAŁA - Lili 2231-44 Pony Pink przynoszą pociechom niezwykły komfort używania w trakcie ich noszenia na co dzień. Niżej pokazujemy Państwu dogłębną specyfikację butów, z taką pomocą mogą się Państwo dowiedzieć o materiałach, z jakich buty zostały zrobione.\nPółbuty MRUGAŁA - Lili 2231-44 Pony Pink - Półbuty dziecięce\nProponowane tu półbuty dziecięce cechują się rewelacyjną solidnością, którą osiągnięto dzięki wykorzystaniu najwyższej jakości materiałów do ich produkcji. Jeżeli wciąż nie masz w swojej garderobie półbuty dziecięce czy też buty Półbuty MRUGAŁA - Lili 2231-44 Pony Pink nie spełniają Twoich wymagań - spójrz na nasze pozostałe oferty.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Półbuty MRUGAŁA - Lili 2231-44 Pony Pink


Co piąty pracownik nie otrzymał wsparcia IT podczas przechodzenia na pracę zdalną – badanie Sophos - E-marketing\nlistopad 30, 2021 at 5:00 pm\nU naszych południowych sąsiadów znacznie częściej zdarzało się, że pracownik przechodząc na pracę zdalną nie otrzymał jakiejkolwiek pomocy (co trzeci w Czechach i 35% badanych na Węgrzech).– Człowiek stanowi „najsłabsze ogniwo” zabezpieczeń firm przed cyberatakami. Zmiana sposobu pracy, zarówno przejście na pracę zdalną, jak i powrót do biur, to dla pracowników spore wyzwanie. Kadra nie powinna być więc pozostawiona sama sobie. Konieczne jest zwiększanie świadomości o potencjalnych niebezpieczeństwach, takich jak fałszywe maile podszywające się pod kuriera lub współpracownika, niebezpieczne aplikacje i strony, stosowanie tych samych haseł w wielu serwisach. Z naszego badania wynika, że jedynie połowa firm zapewniła szkolenia z zakresu cyberzagrożeń, wciąż jest więc sporo do zrobienia, zwłaszcza w mniejszych przedsiębiorstwach – podkreśla Grzegorz Nocoń, inżynier systemowy w firmie Sophos.\nWe wszystkich badanych krajach wsparcie w przechodzeniu na pracę zdalną częściej zapewniały duże firmy. W Polsce wśród osób zatrudnionych w przedsiębiorstwach z ponad 250 pracownikami, pomoc działu IT oraz szkolenie z cyberzagrożeń otrzymało 44%. W średnich firmach zatrudniających od 50 do 250 osób na wsparcie mogło liczyć 26% badanych, natomiast w małych (do 50 pracowników) – 32%. Największe przedsiębiorstwa prawie dwukrotnie rzadziej całkowicie pomijały szkolenia i wsparcie techniczne (tylko 15% pracowników pozostawiono bez pomocy, w porównaniu z 27% w firmach do 50 osób)\nJako światowy lider zabezpieczeń nowej generacji, Sophos chroni przed najbardziej zaawansowanymi cyberzagrożeniami ponad 400 tys. firm różnej wielkości w ponad 150 krajach. Rozwiązania Sophos wykorzystują chmurę i sztuczną inteligencję, aby zabezpieczać urządzenia końcowe (laptopy, serwery i urządzenia mobilne) oraz sieci przed ewoluującymi metodami cyberprzestępców. Przy wsparciu SophosLabs – globalnego zespołu badającego zagrożenia – firma odpowiada na zagrożenia takie jak ransomware, malware, exploity, eksfiltracja danych, phishing czy indywidualnie dokonywane włamania przez cyberprzestępców.\nPoprzednie artykułyCzy alkohol to dobry pomysł na prezent?\nNastępne artykułyJak świat walczy z cyberprzestępczością? Globalne sojusze i dzielenie się wiedzą


Nowe technologie mają nam ułatwić pracę, niezależnie od tego, jaki zawód wykonujemy. Tyczy się to także stróżów prawa. Polska Policja, a konkretnie grupa SPEED WRD KWP w Olsztynie korzysta z drona, który wykorzystywany jest do łapania piratów drogowych. Zobaczcie, jak wygląda pościg!\nPolska Policja ma nową broń do walki z piratami drogowymi\nW ostatnim czasie słyszymy o sytuacjach na polskich drogach, gdzie przez brawurę i, nie bójmy się tego napisać, głupotę kierowców giną niewinne osoby. Nic więc dziwnego, że Polska Policja korzysta z nowych technologii, które mają na celu wyłapać niebezpieczne zachowania na drogach. Jednym z ostatnich urządzeń, które trafiło do rąk policjantów, jest Bezzałogowy Statek Powietrzny, czyli po prostu dron.\nPrzeczytaj także: W Dubaju wykorzystują drony do tworzenia chmur burzowych\nZ drona korzysta specjalna grupa SPEED WRD KWP w Olszynie. Patrol monitorował odcinek drogi w Olszynie, na którym bardzo często dochodzi do przekroczeń przepisów drogowych. Efekty pracy drona były piorunujące, ponieważ policjanci w ciągu czterech godzin złapali aż 31 kierowców, którzy nagięli prawo drogowe. Nagranie z pracy drona Polskiej Policji możecie zobaczyć poniżej.\nDron w rękach policji okazał się bardzo skuteczny\nJak widać dron, który został wykorzystany przez olsztyński oddział Polskiej Policji, świetnie wywiązał się ze swoich obowiązków. Jak możemy przeczytać na stronie warmińsko-mazurskiej policji, dron zarejestrował takie zdarzenia jak niestosowanie się do znaków drogowych, korzystanie ze smartfona podczas prowadzenia jazdy, auto z nieprawidłowo zabezpieczonym ładunkiem czy wiele manewrów wyprzedania aut w niedozwolonym obszarze.\nOkazuje się, że podczas działań olsztyńskiej grupy SPEED WRD KWP przeprowadzonych 9 lipca, dron pomógł w schwytaniu m.in. osoby poszukiwanej listem gończym przez Prokuraturę Rejonową w Olsztynie czy kierowcę, który otrzymał podwójny zakaz prowadzenia pojazdów. Trzem kierowcom z kolei zabrano prawo jazdy, ponieważ przekroczyli oni prędkość o ponad 50 km/h.\nJak widać, dron jest niezwykle skutecznym narzędziem w arsenale Polskiej Policji. Służby porządkowe mogą wychwytywać niebezpieczne zachowania na niewidocznych dla gołego oka odcinkach. Patrząc na ostatnie wydarzenia, miejmy nadzieję, że z takich rozwiązań wkrótce będą korzystać policjanci w całej Polsce.\nDrondron polskiej policjipirat drogowyPolicjapolska policja


Sukces w Zjednoczonych Emiratach Arabskich : powód to ponad milion wodomierzy ultradźwiękowych HYDRUS | Diehl Metering\nOstatnio świętowaliśmy w Zjednoczonych Emiratach Arabskich dostarczając milion wodomierzy ultradźwiękowych. Obejmując 7 Emiratów, Diehl Metering współpracuje z wysoko wykwalifikowanymi dystrybutorami z ponad 50-letnim doświadczeniem. Udana 10 letnia współpraca sprawiła, że staliśmy się najlepszym dostawcą rozwiązań w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.\nNasze liczniki są zatwierdzone przez wszystkie 5 instytucji rządowych obejmujących całe sieci dystrybucji wody w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Powodem do satysfakcji są: jakość, niezawodność i dokładność naszych produktów oraz doskonałe relacje jakie utrzymujemy z przedsiębiorstwami.\nWdrożone przez nas rozwiązania zostały dostosowane do specyficznych potrzeb mediów. Na przykład Dubaj wybrał rozwiązanie sieci stacjonarnej, system, który nie wymaga żadnych odczytów na miejscu, co czyni go odpowiednim wyborem w obszarze, w którym warunki środowiskowe i klimatyczne mogą być niezwykle trudne. Modułowość naszych rozwiązań pozwala na pełne dostosowanie do wymagań mediów. Bez względu na to, które rozwiązanie wybierzesz, nasze rozwiązania sieciowe zapewniają zaawansowane analizy i wgląd, umożliwiając narzędziom zwiększanie wydajności sieci.\nJesteśmy wdzięczni za zaufanie naszych partnerów, które umożliwiło nam osiągnięcie milionowego Hydrusa w Emiratach. Jesteśmy dumni z bycia częścią rewolucyjnego rozwoju ZEA i nie możemy się doczekać kolejnej współpracy.


LG Electronics – kandydatura w kategorii Firma Roku | Konferencja 50. DNI CHŁODNICTWA – 27-28.11.18 – chłodnictwo ∙ klimatyzacja ∙ pompy ciepła\nLG Electronics – kandydatura w kategorii Firma Roku\n– w Polsce 1997 r.\n– na świecie w 1958 r.\nMiniony rok był dla firmy LG Electronics kolejnym okresem bardzo dynamicznego rozwoju i zwiększania udziałów na rynku HVAC w Polsce. Był to rok przełomowy pod względem rekordowej wartości sprzedaży: po raz pierwszy w historii obecności LG Electronics na polskim rynku HVAC przekroczono poziom 100 mln PLN. We wszystkich kategoriach produktowych, zarówno w grupie klimatyzatorów ściennych, komercyjnych, multi, jak i systemów klimatyzacji VRF zanotowaliśmy ponad 30% wzrost w porównaniu do roku ubiegłego. Dodatkowo był to pierwszy pełny rok prowadzenia działalności na rynkach krajów nadbałtyckich.\nCieszymy się, że portfolio produktowe LG jest systematycznie rozwijane, a technologia jest nieustannie doskonalona w laboratoriach badawczych. Systemy klimatyzacji VRF – Multi V IV-generacji charakteryzują się najwyższym stopniem energooszczędności, a urządzenia z kategorii RAC aktualnie posiadają aż 10 lat gwarancji na sprężarki inwerterowe, dodatkowo wszystkie mają możliwość sterowania poprzez Wi-Fi. Solidna oferta produktowa pozwoliła nam na tak dobre wyniki, które również utrzymujemy aż do dziś.


Jaka cecha jest najtrudniejsza do wyjaśnienia ewolucyjnie?\nJaka cecha jest najtrudniejsza do wyjaśnienia ewolucyjnie?\nZastanawiam się, jakie są przykłady narządów / struktur / zachowań / współpracy, które sami biolodzy ewolucyjni uważają za najtrudniejsze do wyjaśnienia - aby wyjaśnić, w jaki sposób mogą one pojawiać się ewolucyjnie - w ramach znanych wskaźników mutacji, częstotliwości generowania i znanych ram czasowych. kwestia pojawiania się samego życia.\nZnając współczynniki mutacji i cykl pokoleniowy (oraz wielkość populacji), możliwe byłoby oszacowanie czasu potrzebnego na pojawienie się nowej cechy.\nW ten sposób można by dostrzec kontrprzykłady, takie przykłady, które są prawdopodobnie niemożliwe do zaistnienia w danym czasie ewolucyjnym. Czy znane są takie przykłady?\nMogę być naiwny, ale myślę, że kandydatem może być pewna rzadka cecha behawioralna, zachowanie, które nie wyzwala się ani raz w życiu organizmu, średnio wyzwala się bardzo rzadko.\nNiektórzy ludzie nadal prezentują [bombardier beetle] (https://en.wikipedia.org/wiki/Bombardier_beetle) ...\n@J.M .: jasne, ale ich punkt widzenia jest absolutnie nieistniejący ...\nDlatego zostawiłem to jako komentarz, @nico; Odsuwam odpowiedzi, które mogłyby to poruszyć.\nJest to klasyczne pytanie sondażowe, które prosi o argumenty nie oparte na faktach, ale na intuicji dotyczącej prawdopodobieństwa ewolucji cech\n@Tyler spróbuj zasugerować sposób na poprawienie tego pytania. Zawsze warto kwestionować, nawet jeśli jest to paradygmat.\n@Tyler: Według Dawkinsa, szybkość ewolucji nie przeczucia, ale jest przedmiotem szacunków numerycznych i symulacji komputerowej. Znane są wskaźniki mutacji genów, można oszacować cykl reprodukcji, oszacować wielkość populacji, stąd można oszacować tempo ewolucji, nawet z dużym błędem oszacowania, ale mimo to symulować.\n@Andrei: to pytanie zakłada istnienie miernika, za pomocą którego możemy 1) określić ilościowo tempo ewolucji i 2) znaleźć anomalny rozwój w ramach tej miary. Może lepiej jest zadać pytania dotyczące tego wskaźnika, zanim spekulujemy, że został użyty, a następnie zapytać o ranking.\n@Andrei, czy byłoby możliwe wyjaśnienie ostatniego akapitu? Nie potrafię tego zrozumieć.\nAby odpowiedzieć bezpośrednio na twoje pytanie, istnieje wiele przykładów, które kreacjoniści lubią przytaczać, takich jak język dzięcioła owinięty wokół mózgu lub łucznik, który zestrzeliwuje owady wodą i musi dostosować cel do refrakcji różnica między wodą a powietrzem. Te cechy rzekomo „nie mogły wyewoluować”, ale oczywiście niewiara nie czyni niczego prawdziwym ani nieprawdziwym. To właśnie Dawkins nazywa „argumentem wynikającym z osobistego niedowierzania”.\nPozwólcie, że zwrócę także uwagę na kilka ewolucyjnych kontrargumentów dla takiego rozumowania.\nObecność selekcji radykalnie zmienia to, co jest „prawdopodobne” lub „możliwe”. Na przykład nie twierdziłbyś, że jest wysoce nieprawdopodobne, aby kamienie na plaży były uporządkowane według rozmiaru, jeśli wiesz, że działanie fal nakazuje je w określony sposób. Łasica Dawkinsa ( http://en.wikipedia.org/wiki/Weasel_program) również demonstruje tę zasadę.\nKolejnym argumentem Dawkinsa jest to, że w przeciwieństwie do tego, co twierdzą kreacjoniści, złożone cechy, takie jak oko, nie muszą być w pełni funkcjonalne, aby były użyteczne. We wczesnej historii życia, kiedy żaden organizm nie miał oczu, każdy prosty system, który potrafiłby odróżnić światło od ciemności, mógł zapewnić jego właścicielowi ogromną korzyść. Prosty system może następnie ewoluować do bardziej złożonego, aby zapewnić przewagę konkurencyjną itp.\nWreszcie ewolucja zachodzi w skali czasu, której nie potrafimy uchwycić. Nie mamy dobrego przeczucia, ile mogą zsumować miliardy lat drobnych zmian, do których są wybierane.\nSam jestem awolucjonistką i przeczytałem Dawkinga. Źle zrozumiałeś moje pytanie. Nie pytałem, co w oczach kreacjonistów wygląda niewiarygodnie. To byłoby łatwe pytanie. Pytam, które przykłady wydają się trudne dla samych biologów * ewolucji *. Dawkins podaje imponujące wyjaśnienia dotyczące ewolucji oka itp. Czy wszystkie cechy są tak łatwe do * wyjaśnienia * ewolucyjnyminsts? Ewolucjoniści nie tylko * wierzą * w ewolucję. Szukają konkretnych wyjaśnień. Czy czasami wyjaśnienia * nie są trudne do znalezienia *? Jakie są przykłady?\n@andrei jaką rolę odgrywa wiara w nauce?\nNie twierdzę, że są to najtrudniejsze rzeczy do wyjaśnienia ewolucyjnie, ale te dwie są trudne:\nDynamika gospodarza-patogenu. Zaczynają dość łatwo, ale interakcja między patogenem a jego żywicielem jest bardzo złożona. Masz układ odpornościowy, interakcję patogen-patogen, równowagę między osłabieniem gospodarza a zabiciem żywiciela, dziesiątki różnych mechanizmów transmisji, co najmniej dwa poziomy presji ewolucyjnej (między gospodarzem i populacją), itp.\nCechy na poziomie społecznym / społecznym. Na przykład psychologia ewolucyjna była krytykowana za to, że nie jest w stanie wyjść daleko poza poziom „Just So Stories” pod względem zdolności do wyjaśniania ludzkich cech społecznych za pomocą teorii ewolucji.\nZgadzam się z (2) po prostu dlatego, że bardzo trudno jest znaleźć dobre dowody (jak wspomniałeś w przypadku historii „po prostu tak”). Nie zgadzam się z (1), ponieważ można to wyjaśnić za pomocą dość prostych modeli i jest to klasyczny przykład ewolucyjnego wyścigu zbrojeń.\n@KonradRudolph Pracuję nad niektórymi z tych modeli i są one mniej niż „całkiem łatwe”, zwłaszcza gdy do równania włącza się wiele patogenów lub gdy zaczynasz pracować na wielu skalach.\nW porządku, uwaga.\nOko Nautilusa było (nadal jest?) „problemem” i stało się chłopcem z plakatu dla kreacjonistycznych argumentów. Ma oko aparatu typu pin-hole, które jest okiem bez obiektywu o najwyższej rozdzielczości. Rozumiem jednak, że w kambrze powstało kilka rodzajów i od tamtego czasu istniejące gatunki niewiele się zmieniły. Tak więc Nautilus uznał za stosowne rozwinąć wyrafinowane, ale nieoptymalne oko kilkaset milionów lat temu (inne głowonogi mają znacznie lepsze widzenie), ale nie rozwinąć go dalej.\nMoże to być trudne do wyjaśnienia w kategoriach ewolucyjnych. , chociaż zauważam, że prawdopodobnie polują za pomocą węchu, a nie wzroku.\nNa jakiej głębokości żyją. Czy w ogóle jest światło na tej głębokości.\nOmijam artykuł Grasso [„węch, a nie wizja”] (http://content.karger.com/ProdukteDB/produkte.asp?doi=10.1159/000258669), gdy widzę „_morskie kręgowce w każdej skali, od małych skorupiaków po spermę whales_ "w skrócie.\n@mgkrebbs Tak, przyznaję, że nie jest to najlepszy początek pracy.\nuznał za potrzebne do rozwoju? Proszę wyjaśnić to w ramach ewolucyjnych