zgoda na umieszczanie zdj�� z netu w p. mgr - DOKTORANCI - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nzgoda na umieszczanie zdj�� z netu w p. mgr Dodaj do ulubionych\nzgoda na umieszczanie zdj�� z netu w p. mgr\nBardzo prosze o informacje. Pisz� prace z antropologii kultury. Korzystam z wielu materia��w internetowych (g��wnie zdj��). Czy je�li nie s� wyra�nie zastrze�one mog� je umieszcza� w pracy? czy musz� podawa� dok�adne namiary stron, z kt�ryh pochodz� za��czniki?\nz g�ry dziekuj� za pomoc.\nRe: zgoda na umieszczanie zdj�� z netu w p. mgr\nnie wiem, jak wymagaja polskie standardy, ale niemieckoj�zyczna praca mag. bez podania �r�de� by si� nie obesz�a - z czegokolwiek by�my nie czerpali...ja poda�abym dok�adnie �r�d�o internetowe - nie zaszkodzi, a wygl�da z pewno�ci� bardziej profesjonalnie.\nMam jednak nadziej�, �e jak podam �r�d�o, to nikt mi nie wytoczy sprawy s�dowej za wykorzystanie zdj�cia z jego wizerunkiem. Re: zgoda na umieszczanie zdj�� z netu w p. mgr\nbardzo �adnie. ale w pracy naukowej, zw�aszcza magisterium, zw�aszcza w\nprzypadku zdj�� z internetu, to chyba nie jest konieczne. wystarczy podanie\n�r�d�a = np. w wykazie ilustracji, ew. autora (je�li na stronie pierwotnej jest\npodany). ale je�li kto� ma mo�liwo�ci, zawsze dobrze jest poprosi� o zgod�... -- X. Istniej� tylko grzechy duchowe. W grzechy cia�a wpisana jest kara - parali�\nZastrze�enie lepsze ni� pozwolenie ;-)\nJa w takich sytuacjach informuj�, �e zamierzam wykorzysta� wizerunek, i prosz� o poinformowanie, gdyby kto� mia� co� przeciw. Nie wiem, czy to si� liczy z prawnego punktu widzenia, ale my�l� sobie, �e lepiej, kiedy bez odzewu pozostanie moja pro�ba typu: "Je�li masz co� przeciwko, daj zna�.", ni� gdyby bez odpowiedzi mia�o zosta� pytanie: "Czy wolno mi...?". ;-) -- www.sebastiandeka.republika.pl\nJest jeszcze inna bajka - ochrona wizerunku. Oto, co m�wi o tym ust. o prawie autorskim:\nOchrona wizerunku, adresata korespondencji i tajemnicy �r�de� informacji\nW braku wyra�nego zastrze�enia zezwolenie nie jest wymagane, je�eli osoba ta\notrzyma�a um�wion� zap�at� za pozowanie.\nprzez ni� funkcji publicznych, w szczeg�lno�ci politycznych, spo�ecznych,\nJe�eli wi�c te zdj�cia to nie s� ptaszki, kwiatki itp., tylko fotografie ludzi, prawo (oraz przyzwoito��) nakazywa�oby uzyskanie zgody na wykorzystanie.\nNo a w kazdym przypadku �r�d�o: jego brak sugeruje, �e to ilustracje wykonane przez Ciebie.\no ile mo�emy m�wi� o ROZPOWSZECHNIANIU wizerunku w przypadku magisterium\ndrukowanego w 5 egzemplarzach (w dodatku na potrzeby naukowe). -- X. Istniej� tylko grzechy duchowe. W grzechy cia�a wpisana jest kara - parali�\n> o ile mo�emy m�wi� o ROZPOWSZECHNIANIU wizerunku w przypadku magisterium\nMo�e i tak, ale chyba ochrona wizerunku jest do�� delikatn� spraw�. Bo kto�, publikuj�c sw�j portret na stronie domowej, niekoniecznie mo�e sobie zyczy�, by sta� si� on ilustracj� dzie�a, chocby i naukowego, podpisan�, powiedzmy, "wyraz twarzy typowy dla ci�kiego przypadku otepienia umys�owego"...\nMoim zdaniem kazda publikacja w necie jest wlasnie publikacja w sensie upowszechnienia wizerunku, wiec nie sa to, jesli nie zabezpiecozne haslem materialy prywatne, tylko wlasnei publiczne, jak w gazecie.\nDwa inne probelmy widze, mialem z nim do czynienia praktycznie moze kiedys opowiem:)\nPrawa autorskie - jesli nei zastrezone to mozna, jesli nie bedziesz miec korzysci materialnej to zasadniczo mozna bez informowania, jesli przetwarzasz (tu pytanie na ile, procentowo twoje?) czyli dzielo zalezne to tez mozna bez podawania autora i bez informowania\nOchrona wizerunku - jesli publiczna to wolno jesli nie zarabiasz, bez informowania, ale jak wynika z mojej uwagi na pocztaku, moim zdaniem kazdy kto ma foto w Interneci jest osoba publiczna...\ndo przykladu z "wyraz twarzy typowy dla ci�kiego przypadku otepienia umys�owego"...:), to bardziej skomplikowane, bo jesli obrazliwe itp to ktos sie moze sadzic na wlasna reke ale male szanase ze cos wygara a poz atym skad by wiedzial jak to w 5 egzemplarzach? Jakby ktos napisal ze to zdjecie typowego piwoasz a ktos by sie bronil ze jak siedzi z piwemn to nie znaczy ze jest piwoszem to definicja smeiszma w ustalaniu nie? Innymi slowy nie upubliczniaj wizerunku sowjego alebo nie dawaj sie fotografowac w sytucajach ktore nie zgodzilbys sie zeby byly ci pzrypiswywane w komentarzach...\nKiedys pisali ludzi u mnie parce dyplomowe, jeszcze za czasow afery Rywina, o obrobc edziwkeu i obrazu komputerwoej, wniski byly zawsze te sam, z czasem ludzi pzrestana traktowac zdjecie czy nagranei widoe jako jakis DOWOD ze to ma zwiazek z osoba ktora tam jeste, pzrecziez fotomontaz itp. innymi slowy nasz wizerunke pzrestanei byc jednoznacznie elementem naszej osoby...\nNo rozgadalame sie, ale dla mnei to ciekawe, i wlasnei dlatego wystepuje pod prawdziwym imieniem i nazwiskiem.\nfranaga napisa�a: >Czy je�li nie s� wyra�nie > zastrze�one mog� je umieszcza� w pracy? *** tak, pewnie, �e mo�esz\nczy musz� podawa� dok�adne namiary > stron, z kt�ryh pochodz� za��czniki?\n*** tak jest. ponadto, w przypadku korzystania z danych podawanych na stronach internetowych, nale�y poda� dat� skorzystania z tych danych (chodzi of kors o to, �e dane bywaj� aktualizowane)\nDzi�ki za rady na pewno skorzystam.\nWedlug mnie nie musisz zabiegac o zadne zezwolenia w zakresie tresci opublikowanych w internecie, jesli nie sa one zastrzerzone oraz korzystasz z nich wylacznie na uzytek pracy naukowej. Ja robie tak: podaje zrodla cytujac pelen link i date ostatniego sprawdzenia zawartosci strony, ewentualnie namiary na autora zdjecia/ilustracji (jesli byly podane na stronie).\nAleksandrovo kurgan. Main chamber fresco, Wikipedia, The Free Encyclopedia. 2 Feb 2006, <en.wikipedia.org/w/index.php?\ntitle=Aleksandrovo_kurgan&oldid=36098807>. a ja przypadkiem znalaz�em taki ciekawy wywiad Odpowiedz\nZ prof. Ryszardem Markiewiczem (Instytut Prawa W�asnosci Intelektualnej UJ)\n"Prosz� powiedzie� jak wygl�da kwestia praw autorskich w przypadku publikacji zdj��?\nZak�adaj�c, �e konkretna fotografia stanowi utw�r, zasady jej eksploatacji\nnie r�ni� si� obecnie od obowi�zuj�cych dla innych utwor�w. Konieczna jest\nzgoda uprawnionego tw�rcy, chyba �e przepisy dotycz�ce tzw. dozwolonego u�ytku\npublicznego zezwalaj� na tak� eksploatacj�. Odr�bnym problemem jest\ndopuszczalno�� rozpowszechniania wizerunku osoby, co nie le�y w obszarze prawa\nautorskiego, ale ochrony d�br osobistych prawa powszechnego. Zazwyczaj dla\npublikacji konieczna jest zgoda fotografowanego, chyba �e chodzi o zdj�cie osoby\npowszechnie znanej, zwi�zane z pe�nieniem przez tak� osob� funkcji publicznej.\nOczywi�cie przyjmuj�c, �e zdj�cie zosta�o wykonane w spos�b legalny, a nie za\npomoc� metod zwi�zanych z wtargni�ciem w sfer� prywatno�ci.\nA co w przypadku, gdy zdj�cie przedstawia grup� przypadkowych os�b?\nPrawo autorskie reguluje to w ten spos�b, �e je�li osoby te stanowi�\nszczeg� wi�kszej ca�o�ci, to generalnie zdj�cie wolno publikowa� bez zgody\nA je�eli wyeksponowana jest jedna, konkretna osoba?\nChodzi o to, �eby ta osoba nie by�a na zdj�ciu - tym wykadrowanym - postaci�\npierwszoplanow�, tylko podporz�dkowan� innemu celowi fotografii. Je�eli zatem\nzdj�cie ma charakter portretu, to tak� zgod� nale�y uzyska�."\nca�y wywiad: www3.uj.edu.pl/alma/alma/63/01/08.html\na jak to wygl�da odno�nie tzw. zrzut�w ekranowych ca�ych stron? czy polskie\nprawo to jako� reguluje?\n-- ::: nam june paik 1932-2006 :::\ntak wychodzi w sumei z definicji, no zalezy czy widac np. przegladarke, pasek zadan... to wtedy moz edo 10% byc "towje", jak nie to cos jak reprodukcja...\n-- Wojciech Olchowski\nTam jest du�o informacji prawnej, kt�ra mo�e Ci� zainteresowa�. No i du�o zdj��/rysunk�w w public domain lub licencjonowanych na zasadzie\nPO DOKTORACIE SYSTEM OCENY DOKTORANT�W


Własność uroczej kobiety - koszulka męska czarna | 4me.com.pl\nWłasność uroczej kobiety - koszulka męska czarna\nKoszulka - własność uroczej kobiety\nI wszystko jasne. No bo cóż więcej można dodać? Urocza kobieta, spoko facet. Są szczęśliwi. I tyle.\nDla chłopaka, który szczyci się tym kogo ma u swego boku. I nic w tym dziwnego, to jak wygrana na loterii. Jest to też ciekawa opcja na prezent od tej właśnie kobiety, czyż nie?\nNasze koszulki wyróżnia wysoka jakość i klasa. Koszulka z nadrukiem zrobiona jest z bawełny, która jest włóknem naturalnym, dzięki czemu skóra "oddycha" poprawiając komfort noszenia. Gramatura T-shirtów jest dość gruba (160g/m2), ale mimo wszystko jest odpowiednio dobra na cieplejsze i chłodniejsze dni. Nasze koszulki nie mają metek, co niepodważalnie wpływa na podwyższony komfort użytkowania Podobnie jak szwy boczne zapobiegające rozciąganiu materiału.\nNadruki , które znajdują się na koszulkach są zrobione metodą DTG, co oznacza, że zostały nadrukowane bezpośrednio na tkaninie. Nadruk jest trwały (przy zachowaniu dobrych nawyków co do prania [40 stopni, prawnie na lewej stronie]). Kolory są żywe, nie tracą swojego nasycenia. Nie używamy wątpliwej jakości półproduktów zarówno dobierając odpowiednie koszulki jak i farby do tworzenia nadruków.\nW życiu jest dużo okazji szczególnych, w których wręczamy komuś drobnostkę. Czasem są to imieniny, rocznice albo jubileusz. Każdy prezent powinien być stylowo zapakowany. Opakowanie prezentowe jest tak samo ważne, jak jego zwartość. Zapakowanie upominku jest w mega atrakcyjnej cenie – jedynie 6zł! Doskonale zapakowany prezent to 50% sukcesu. Zapraszamy!


pawłow | Zen Jaskiniowca - zrozumieć i wcielić\nPosts Tagged pawłow\nCzy widziałeś kiedyś pogodnego Wikinga?\nRafał Mazur 24 lutego 2018\t 4 komentarze\tBlog\nPodcast: Play in new window | Download (Duration: 16:24 — 15.0MB)\nW tym odcinku omawiam:\ngenetyczne predyspozycje do szczęśliwości, pogodności i radosności\noraz ich przeciwieństwo…\ndo której grupy zaliczają się najczęściej ludzie sukcesu…\ni co jest alternatywą dla „poszukiwania szczęścia”\noraz jak pobudzić się do działania jeśli nie jesteś „pozytywną osobą”\nRafał Mazur 11 czerwca 2016\t 1 Comment\tBlog\nKażdy coaching, każde szkolenie zaczynam od tych elementów, które rządzą naszym zachowaniem na poziomie nawet nie podświadomym – ale wręcz biologicznym.\nPo pierwsze rządzi nami Zasada Homeostazy – czyli przywracania równowagi. Co jest tą równowagą – inna sprawa, mówimy tu o elementach tak różnych jak pH, temperatura ciała, metabolizm, poziomy hormonów czy enzymów ale i to co nazywa się popularnie „osobowością” czy „strefą komfortu”. W skrócie – bardzo źle znosimy poczucie braku kontroli i nierównowagi.\nPo drugie rządzi nami Zasada Przyjemności – Freud ją tak nazwał a mi się ta nazwa podoba, więc używam. Chodzi o to, że uciekamy od bólu i dążymy do przyjemności czy rozkoszy. Co jest tą przyjemnością, rozkoszą i bólem – jak już się domyślasz – to oddzielna historia. W trybie domyślnym, jako, że jesteśmy gatunkiem, który nie lubi ryzyka i obawia się straty (patrz Zasada Homeostazy) przyjemność oznacza mniejszy ból a nagroda oznacza NIE bycie ukaranym. Prościej – dla większości „przyjemność” to mniej cierpienia.\nTrzecim elementem jest Zasada Warunkowania – i odnosi się do warunkowania klasycznego, czyli wracamy tutaj do omawianego już przeze mnie Pawłowa i jego śliniących się psów. Wyrabiamy sobie – w sumie nazbyt optymistycznie to napisałem, sorry – wyrabiane są nam automatyczne skojarzenia. Rzecz bardzo wygodna, bo można pozostać w pół śnie i nie myśleć. Więc działamy na zasadzie prostych skojarzeń. Typowy przykład: zielone światło – można; czerwone światło – nie można. Wszystko jest warunkowaniem, bo robiąc coś albo wzmacniasz warunkowanie już istniejące (kolejny papieros) albo zaczynasz wyrabiać nowe (klinowanie z rana po ciężkim meczu Euro). Read More\nWprowadzanie zmiany dla opornych – najważniejsze koncepcje\nRafał Mazur 17 lutego 2014\t 5 komentarzy\tBlog\nOto kilka najważniejszych koncepcji bezpośrednio dotyczących zmiany osobistej. Kolejność dowolna.\nEkscytacja kontra inhibicja (Salter) – w naszym życiu jest konflikt między siłami pobudzania (spontanicznej ekspresji siebie i swoich emocji) a siłami hamowania, czyli „godnego i właściwego zachowania jednostki w społeczeństwie”. Read More\nJak przestać być neurotykiem\nRafał Mazur 18 stycznia 2014\t 8 komentarzy\tBlog\nGłos zabierze Andrew Salter, facet których uchodzi za twórcę tego co dziś nazywa się treningiem asertywności. Założenie jest proste – brak emocjonalnej szczerości (inhibicja) jest podstawą większości życiowych kłopotów. Ukrywanie albo udawanie zemści się ze wzmożoną siłą. Kolejne założenie – jesteśmy wynikiem warunkowania (programowania / tresowania). I tak jak Pawłow warunkował psy – Ty musisz prze-warunkować siebie. Oto rozwiązanie: Read More


Karolina Jankowska - Gaz łupkowy - czy naprawdę warto? - lewica.pl\nKarolina Jankowska: Gaz łupkowy - czy naprawdę warto?\nFenomenen wartym głębszych analiz jest pęd Polski do wdrażania technologii, które albo wiążą się z wieloma zagrożeniami i nie są żadną alternatywą (energia atomowa), albo dla których jeszcze te zagrożenia nie zostały dogłębnie zbadane i też nie są żadną alternatywą (gaz łupkowy). O ile odnośnie tej pierwszej istnieje już w Polsce bogata literatura krytyczna jak i ruch społeczny przeciwny jej wdrażaniu, tak o gazie łupkowym można do tej pory było słyszeć niemal wyłącznie same pochwały i zachwyty. Niestety, wśród tych zachwytach przebrzmiewa brak znajomości kierunku rozwoju międzynarodowej dyskusji nt. gazu łupkowego. Na świecie podchodzi się do niego bowiem z coraz większą ostrożnością.\nNie od dziś wiadomo, że czas paliw kopalnych (węgiel, gaz) ale też jądrowych (uran) zmierza ku końcowi i ludzkość musi przejść transformację do odnawialnych źródeł energii. Do tego dochodzi rosnące zapotrzebowanie na energię w krajach rozwijających się i Bliskiego Wschodu oraz wciąż wysokie zapotrzebowanie na energię w krajach uprzemysłowionych. Te czynniki doprowadziły w ostatnich latach do wzrostu cen ropy i gazu, co pozwala na coraz bardziej opłacalne pozyskiwanie również trudno dostępnych surowców energetycznych (wystarczy podać przykład głębokich odwiertów ropy naftowej, jak platforma "Deepwater Horizon", które stała się powodem ogromnej katastrofy ekologicznej w lecie 2010 w Zatoce Meksykańskiej). Również poszukiwaczki i poszukiwacze gazu ziemnego sięgają po coraz to nowe i bardziej skomplikowane metody wydobycia. Przez nowe metody odwiertnicze możliwe stało się pozyskiwanie tzw. "niekonwencjonalnego gazu". Od dłuższego czasu w USA wydobywany jest tzw. tight gas, który pokrył w 2009 r. 28% amerykańskiego zapotrzebowania na gaz ziemny. W ostatnich latach jednak na znaczeniu zdobył również gaz łupkowy. W latach 2002-2008 wzrósł udział gazu łupkowego w całej produkcji gazu ziemnego w USA z 2% do ok. 7%. W 2009 r. gaz łupkowy pokrył wg. informacji amerykańskiej Agencji Energetycznej ok. 14% całego zapotrzebowania na gaz w USA. Również w Europie od dawna wydobywa się tight gas, czyli gaz z piaskowców. Przypuszcza się, że istnieją tu też spore ilości innych rodzajów gazu niekonwencjonalnego, a wiec też łupkowego, zwłaszcza w Niemczech, Francji, Polsce i Szwecji.\nAby zrozumieć, dlaczego tematyka gazu łupkowego zamiast ślepego zachwytu wymaga przede wszystkim rozwagi i ostrożności, należy przyjrzeć się wpływowi jego pozyskania na środowisko naturalne oraz potencjałowi jego wykorzystania dla ochrony klimatu, jak podkreślają autorki i autorzy raportu "Gaz łupkowy: tymczasowa ocena wpływu na zmiany klimatu i środowisko naturalne" z Centrum Tyndall Badań Zmian Klimatu. Raport wskazuje po pierwsze na brak dobrej jakości informacji na temat oddziaływania wydobycia gazu łupkowego na zdrowie człowieka oraz środowisko naturalne. Ale to oddziaływanie istnieje i do tej pory nie zostało przez naukowczynie i naukowców wykluczone, że niebezpieczne substancje chemiczne używane w procesie pozyskiwania gazu przedostają się do wody gruntowej i powierzchniowej poprzez ścieki przemysłowe z odwiertów. Wiadomo, że w USA wykorzystuje się 260 substancji chemicznych do procesu frakcjonowania, z tego 58 jest toksyczna i karcerogenna. Autor "The New York Times", Ian Urbina, przedstawił w swoim artykule z 26 lutego br. następujące, dotąd nieznane fakty dotyczące ścieków pochodzących z odwiertów gazu niekonwencjonalnego, które odkrył podczas niezależnego badania dziennikarskiego:\n1. W ubiegłych 3 latach powstało podczas odwiertów w Pensylwanii ponad 1,3 mld. galonów ścieków, znacznie więcej, niż podano w oficjalnych źródłach. Duża część tych ścieków - wystarczająca, aby zwiększyć poziom wody na Manhatanie o 7,5 cm - przeszła przez oczyszczalnie ścieków, które nie są jednak wystarczająco wyposażone, aby oczyścić wodę odwiertową z wielu trujących substancji, wykorzystywanych do frakcjonowania.\nJak pisze dalej Ian Urbina, radioaktywność w wodzie nie zawsze stanowi zagrożenie dla zdrowia. Naturalną ochroną człowieka przed tego typu radioaktywnością jest skóra. Niebezpieczeństwo powstaje wówczas, gdy radioaktywne substancje przedostaną się do wody pitnej albo przez ryby i płody rolne do łańcucha pokarmowego. Rad w organizmie człowieka może doprowadzić do rozwoju choroby nowotworowej lub innych chorób. Według prawa USA badania na zawartość substancji radioaktywnych wykonuje się jedynie w ujęciach wody pitnej. Praktycznie jednak agencje nadzoru USA i poszczególnych stanów wydały prawie wszystkim ujęciom wody pitnej w Pensylwanii pozwolenie, aby przeprowadzać tego typu kontrole raz na 6 lub raz na 9 lat, jak podaje Urbina. "The Times" zebrał dane z ponad 65 ujęć wody pitnej na obszarze największej liczby odwiertów, jednak okazało się, że od 2008 roku żadne z nich nie przeprowadziło kontroli pod kątem zawartości substancji radioaktywnych. Większość nie wykonywała takich testów od przynajmniej 2005 roku, a więc zanim rozpoczęto masowe odwierty w Pensylwanii. W latach 2009 i 2010 publiczne oczyszczalnie ścieków pobrały próbki bezpośrednio przed ujęciami wody pitnej i okazało się, że stężenie substancji radioaktywnych przekraczało w nich 2 122 razy dopuszczalną normę dla wody pitnej. Większość oczyszczalni ścieków nie jest jednak zobowiązana do badania oczyszczonej przez nie wody na zawartość substancji radioaktywnych. Z tego względu nie istnieją praktycznie żadne dane na temat tego typu zanieczyszczeń wody z oczyszczalni ścieków. Urzędy nadzoru i producenci gazu twierdzą uparcie, że woda odpadowa powstająca w procesie frakcjonowania nie stanowi żadnego zagrożenia, ponieważ zostaje ona bardzo rozcieńczona w rzekach, jeziorach i oczyszczalniach ścieków. Badania prowadzone przez przemysł oraz krajowe instytucje podają jednak w wątpliwość tego typu stwierdzenia.\nPonadto stwierdzono przypadki samoistnego wydobywania się metanu, który następnie przedostawał się do wody studziennej. Dodatkowo eksploatacja gazu niekonwencjonalnego wiążę się z większym w porównaniu z gazem konwencjonalnym wykorzystaniem przestrzeni, ponieważ metoda frakcjonowania wymaga większej ilości odwiertów. Do tego potrzebna jest odpowiednia infrastruktura, jak dojazd, gazociąg, magazyny wody. Wskutek wykonanych przy frakcjonowaniu podziemnych "korytarzy" dochodzi ponadto do małych trzęsień ziemi w poszczególnych regionach sąsiadujących z odwiertami. Niejasne jest natomiast, w jakim stopniu przesunięcia i obsunięcia ziemi spowodowane są budową odwiertów.


garnitury - HotLink.pl - nowoczesny katalog stron www - 1 -\nMontesuma to oferta skierowana do panów. Firma oferuje szycie na miarę odzieży męskiej, w tym przede wszystkim garniturów, spodni, koszul oraz marynarek. W ofercie klienci znajdą też wysokiej jakości skórzane włoskiej produkcji akcesoria. Będą to przede wszystkim portfele, męskie torby oraz paski do spodni. Firma posiada wieloletnie doświadczenie, sprowadza z Włoch najlepsze tkaniny i potrafi sprostać każdym wyzwaniom klientów. ...\nData dodania: 24.10.2013 o godz: 10:19\nWww.igar.pl suknie ślubne tarnów\nSALONY SUKIEN ŚLUBNYCH IGAR to moda ślubna w najlepszym wydaniu! Zapraszamy przyszłe Młode Pary do naszych placówek w 5 polskich miastach, w Rzeszowie, gdzie znajduje się siedziba główna oraz w czterech dodatkowych lokalizacjach: w Krośnie, Przemyślu, Tarnobrzegu i w Nadarzynie. Służymy fachowym doradztwem i oferujemy suknie ślubne wraz z dodatkami i akcesoriami najlepszej jakości, z katalogów szanowanych producentów. Swoją aktywność prowadzimy od 30 lat, ...\nData dodania: 12.09.2017 o godz: 16:55


Warsztaty edukacyjne w IPN\n14 listopada 2019 admin1\nWe czwartek, 14 listopada 2019 r., reprezentacja naszej bursy w składzie: Jakub Iluk, Kamil Lewandowski, Łukasz Staniak, Kacper Szepel pod opieką wych. Marzeny Mitury udała się na warsztaty edukacyjne – „Wrzesień ’39 na Lubelszczyźnie”. Organizatorem tego wydarzenia był lubelski oddział Instytutu Pamięci Narodowej.\nMieliśmy okazję wysłuchać wykładów przybliżających nam Lublin, którego już nie ma, gdyż został bezpowrotnie zmieniony przez działania wojenne. Zapoznaliśmy się z życiem kulturalnym miasta tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej. Mieliśmy okazję porównania organizowanych w tamtym czasie imprez miejskich do wydarzeń znanych nam ze współczesnego kalendarza kulturalno – oświatowego.\nNastępnie poznaliśmy przebieg działań obronnych zorganizowanych w Lublinie we wrześniu 1939 r.\nPo interesujących wykładach, przyszedł czas na działania praktyczne. Wzięliśmy udział w warsztatach plastycznych, w trakcie, których tworzyliśmy stylizowane na stare – karty albumowe ze zdjęciami przedstawiającymi przedwojenny Lublin.\nW dalszej części spotkania, pracowaliśmy z tekstami źródłowymi ukazującymi sytuację mieszkańców Lublina tuż po wybuchu wojny. Celem tego działania było uświadomienie nam skutków wybuchu wojny dla ludności cywilnej, tragicznego wpływu wydarzeń politycznych na losy jednostek.\nPrzez cały czas trwania warsztatów, pracownicy Instytutu Pamięci Narodowej zachęcali nas do pobierania na smartfony specjalnej aplikacji: „Lublin’39”, testowania jej i przekazywania swoich uwag. Aplikacja ta przybliża wydarzenia mające miejsce w Lublinie we wrześniu 1939 roku. Za pomocą multimediów, zachowanych zdjęć, wspomnień naocznych świadków oraz innych źródeł przedstawia historię bombardowań miasta oraz jego bohaterskiej obrony.\nNa koniec udaliśmy się na spacer ulicami Lublina, by na własne oczy popatrzeć na miejsca, których historię poznawaliśmy w trakcie spotkania w IPN-ie.


Umowa zlecenie a kredyt hipoteczny w 2022 r. - Moneteo\n8 kwietnia 2022 8 kwietnia 2022 przez Aldona Derdziak\nKredyty mieszkaniowe cieszą się niesłabnącym powodzeniem i nie ma w tym nic dziwnego, w końcu kto z nas nie marzy o własnych czterech ścianach. Wątpliwości mogą jednak pojawić się, kiedy Twoja forma zatrudnienia to umowa zlecenie. Kredyt hipoteczny, wbrew obiegowym opiniom, dostępny jest także dla klientów na umowach cywilnoprawnych. Jak go w takiej sytuacji uzyskać?\nCzy pracując na zlecenie możesz starać się o kredyt?\nJakie są warunki kredytu dla osób z umową zlecenia?\nPierwsza rzecz, którą warto wiedzieć o umowie zlecenia, jest jej podstawa prawna. Popularne “zlecenie” uregulowane jest w artykule 734 Kodeksu cywilnego:\n“Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.”\nUmowa zlecenia należy do umów cywilnoprawnych, co oznacza, że należy do niej stosować przepisy Kodeksu cywilnego. W przeciwieństwie do umowy o pracę, która uregulowana jest w Kodeksie pracy, zleceniobiorcy mogą pracować nieregularnie, a tym samym nie muszą otrzymywać wynagrodzenia co miesiąc; także czas trwania samej umowy jest dowolny – może to być miesiąc, pół roku, rok itd. Ponadto w umowie zlecenia nie musi być określony okres wypowiedzenia, urlop wypoczynkowy czy ochrona przed zwolnieniem w razie choroby (strony mogą jednak uzgodnić inaczej).\nKredyt hipoteczny to rodzaj zobowiązania udzielanego przez banki na sfinansowanie kupna bądź remontu nieruchomości (np. domu, mieszkania, gruntu itd.) lub budowy domu. Tym, co wyróżnia kredyt mieszkaniowy spośród innych, jest zabezpieczenie, czyli w tym przypadku hipoteka, ustanawiana najczęściej na kredytowanej nieruchomości.\nIstotną cechą kredytu hipotecznego jest także okres kredytowania – to zobowiązanie długoterminowe, zaciągane na kilkadziesiąt lat, a tym samym wiążące się z większym ryzykiem zarówno dla banku, jak i klienta. Kredytodawca, udzielając finansowania, musi brać pod uwagę, że druga strona może mieć problemy ze spłatą zadłużenia, natomiast kredytobiorca ryzykuje, że w razie kłopotów z regulowaniem rat poniesie dodatkowe koszty, a nawet straci nieruchomość.\nPraca na umowę zlecenie a kredyt hipoteczny\nMówi się, że idealną sytuacją dla banku jest ta, w której kredyt mieszkaniowy zaciąga osoba o wysokich dochodach, z klarowną historią kredytową, zatrudniona na umowę o pracę na czas nieokreślony. Dlaczego? Taka forma zatrudnienia wiąże się z określonymi obowiązkami ze strony pracodawcy. Umowę trzeba zawrzeć pisemnie, początkowo na czas określony, potem bezterminowo (choć nie jest to regułą). Wynagrodzenie wypłacane jest co miesiąc, pracownik w razie choroby nie może zostać zwolniony, a przy rozwiązaniu umowy obowiązuje okres wypowiedzenia. Umowa o pracę daje tym samym gwarancję stabilności i regularności osiąganych dochodów, a to dla banku jest szczególnie ważne.\nJak na tym tle wygląda umowa zlecenia? Cóż, z pewnością mniej korzystnie. W zależności od warunków wynegocjowanych przez obie strony, okres zatrudnienia może wynosić nawet kilka miesięcy, a wynagrodzenie być wypłacane nieregularnie. Niestety, zleceniodawca może w każdym momencie zrezygnować ze zlecenia – okres wypowiedzenia nie jest obowiązkowym elementem umowy – i wtedy zleceniobiorca zostaje bez zarobku. Właśnie te cechy sprawiają, że instytucje finansowe z większą ostrożnością udzielają kredytów klientom pracującym na umowie cywilnoprawnej, istnieje bowiem ryzyko, że będą mieli oni problemy z regularnym spłacaniem zadłużenia.\nForma zatrudnienia to nie wszystko. W procedurze kredytowej brane są pod uwagę różne czynniki, m.in. wysokość zarobków, liczba osób w gospodarstwie domowym, poziom miesięcznych wydatków, ale także wykształcenie, posiadane kredyty itd. Każdy bank sprawdzi też wiarygodność klienta w BIK (a także w biurach informacji gospodarczej).\nZaciągasz kredyt na mieszkanie z umową zlecenie? Powinieneś spełnić te warunki\nBanki, udzielając kredytów hipotecznych, stawiają przyszłym klientom liczne, wyśrubowane wymagania. Niezależnie od umowy, na jakiej pracujesz, powinieneś zawsze:\nmieć wystarczającą zdolność kredytową, na którą wpływają Twoje dochody, obecne zobowiązania, miesięczne wydatki itp.,\npotwierdzić osiągane dochody (netto) poprzez przedstawienie odpowiednich dokumentów, np. zaświadczeniem o zatrudnieniu, wyciągiem bankowym lub w inny określony przez bank sposób,\nwnieść wymagany wkład własny, który wynosi minimum 20% wartości nieruchomości (niektóre instytucje obniżają ten wymóg w zamian za skorzystanie przez klienta z ubezpieczenia niskiego wkładu własnego),\ndostarczyć dokumenty dotyczące kredytowanej nieruchomości.\nJeśli zamierzasz zaciągnąć kredyt hipoteczny, a pracujesz na zlecenie, przygotowania zacznij z większym wyprzedzeniem. Zadbaj o kompletność rozliczeń ze zleceniodawcą, uporządkuj wszystkie rachunki, potwierdzenia wpływu wynagrodzenia na konto bankowe, umowy itp. Możesz także skorzystać z kalkulatorów kredytowych, aby w przybliżeniu oszacować dostępną dla Ciebie kwotę kredytu.\nJak wspomnieliśmy, zleceniobiorcy mogą spotkać się z bardziej rygorystycznymi wymaganiami ze strony instytucji finansowych. Najważniejsze, abyś u konkretnego zleceniodawcy pracował przynajmniej 12 miesięcy. Jeśli posiadasz wcześniejsze umowy, także warto przedstawić je bankowi – potwierdzą one ciągłość Twojego zatrudnienia, mile widziana może być także promesa zatrudnienia.\nKolejna rzecz to dochód. Konieczne będzie potwierdzenie go wyciągami z konta, na które regularnie wpływało wynagrodzenie. W zależności od instytucji wymagany także będzie PIT za poprzedni rok lub dwa lata, rachunki potwierdzające wykonanie zlecenia itp. Bardziej skomplikowanie wygląda natomiast ujmowanie kosztów uzyskania przychodu, które na umowach cywilnoprawnych mogą sięgać nawet 50%. Jeden bank może uwzględnić całość osiąganych przez nas dochodów, natomiast inny w niepełnej wysokości (80%, a nawet mniej).\nKredyt hipoteczny na umowie zlecenie w wybranych bankach\nBanki, udzielając kredytów, stosują różną politykę, choć odgórnie muszą także kierować się wytycznymi KNF, np. rekomendacją S nakładającą obowiązek posiadania wkładu własnego przez klienta. Warunki dla kredytobiorców na umowie zlecenia zwykle są bardziej wymagające – spójrz, jak wygląda sytuacja w niektórych bankach.\nBank Wymagane dokumenty dochodowe Uwzględniane dochody Okres zatrudnienia u jednego zleceniodawcy Wymagany wkład własny\nBank Millennium zaświadczenie o zatrudnieniu na druku banku;\nwyciągi potwierdzające wpływ wynagrodzenia na konto. 100% dochodu z 6 ostatnich miesięcy 12 miesięcy 10%\nBank Pekao zaświadczenie o zatrudnieniu na druku banku;\nwyciąg z konta bankowego za ostatnie 6 miesięcy;\ndodatkowo np. promesa od pracodawcy i chęć kontynuowania zatrudnienia; zaświadczenie z US o dochodzie. 100% dochodu z 6 ostatnich miesięcy 12 miesięcy 10%\nmBank zaświadczenie o zatrudnieniu na druku banku;\npełna historia rachunku bankowego z wpływem wynagrodzenia za 6 ostatnich miesięcy;\numowa zlecenia. 100% dochodu z 6 ostatnich miesięcy 6 miesięcy 10%\nPKO BP zaświadczenie o zatrudnieniu na druku banku;\nwyciągi potwierdzające wpływ wynagrodzenia na konto. 80% dochodu z 12 ostatnich miesięcy 12 miesięcy 10%\nSantander Bank Polska bank nie akceptuje dochodów z umowy zlecenie\nING Bank Śląski bank nie akceptuje dochodów z umowy zlecenie\nŹródło: Opracowanie własne na podstawie informacji udostępnionych przez banki.\nPoszukiwania kredytu hipotecznego możesz rozpocząć od banku, w którym posiadasz konto osobiste. Jeśli wpływa na nie wynagrodzenie, warunki uzyskania finansowania mogą być nieco łatwiejsze.\nSkoro wiesz już, jakie banki uznają dochody z umów cywilnoprawnych, pozostaje Ci wybór konkretnej oferty. Warto porównywać dostępne propozycje, w czym pomocny będzie ranking kredytów hipotecznych.\nKredyt na umowie cywilnoprawnej jest możliwy\nKredyt na mieszkanie i umowa zlecenie mogą iść w parze, ale wiąże się to z większym ryzykiem dla instytucji finansowej. Elastyczność takiej formy zatrudnienia to niewątpliwa zaleta, jednak szanse na niespodziewane zakończenie współpracy z pracodawcą są tu większe niż przy umowie o pracę, a to dla banków nie jest pozytywną przesłanką. Każda instytucja dokładnie sprawdzi stabilność Twojego zatrudnienia, osiągane dochody, plany w zakresie kolejnych umów ze zleceniodawcą, a także przeanalizuje poziom Twoich wydatków i innych stałych zobowiązań. Umowa zlecenie nie przekreśla starań o kredyt hipoteczny, ale warto wiedzieć, że warunki do spełnienia mogą być nieco trudniejsze.


O naiwności miłości - Więź\nO naiwności miłości\nKs. Andrzej Draguła 15 listopada 2014\nNa FB udostępniłem post. Ktoś napisał o swoim spotkaniu z biednym, któremu zrobił zakupy. Do postu dołączył paragon na jakieś 45 zł. Podzielił się swoimi wrażeniami, odczuciami, emocjami. I na koniec wezwał: „Głodnego trzeba nakarmić – wyryjcie to sobie we łbach, szczególnie, że mówi to Wam ateista…”. Udostępniłem ten post z komentarzem „Jakikolwiek komentarz zbędny…”. Kilka osób swój komentarz jednak umieściło. W większości – dyskredytujący.\nPisano, że „raz można się tak wysilić”, że to niski lans, stara sprawa i być może nieprawdziwa. Wszystkie te komentarze można nawet uznać za zasadne. Być może historia jest z tych skonstruowanych i wymyślonych. Być może też w życiu tego dobroczyńcy był to odosobniony przypadek. Być może też – jak postulowali niektórzy – prawdziwy filantrop nie pisałby o tym publicznie. Być może. Mnie zaś najbardziej dziwi potrzeba owej dyskredytacji. Przy okazji pojawił się także wątek pomocy zorganizowanej i systemowej oraz – jak zwykle w takich sytuacjach – lista przestróg dla wszystkich naiwnych: że wielu z tych biednych to oszuści żyjący z wyłudzania pieniędzy, że lenie, że to alkoholicy, których wspomagamy w piciu zamiast w trzeźwieniu itd. Przestróg można by mnożyć więcej i więcej. Niejeden z nas to słyszał. Skąd to i po co?\nNie, nie chcę sugerować, że ktoś w ten sposób usprawiedliwia swoje braki w miłości bliźniego. Nie mam żadnych podstaw, by komuś sugerować zaniedbania w tej kwestii. Nie mogłem się jednak oprzeć wrażeniu, że sytuacja ta jest trochę podobna do tej opisanej w Ewangelii, gdy po wezwaniu do miłości bliźniego pewien uczony w Prawie pyta Jezusa „A kto jest moim bliźnim?” (Łk 10, 29). Znamienne jest to, że Łukasz notuje intencję uczonego w Piśmie: zapytał, „chcąc się usprawiedliwić”. Wydaje się, że nasza reakcja obronna przed bezpośrednim zaangażowaniem w akt miłości bliźniego opiera się na tym samym mechanizmie: imperatyw miłości zamieniamy na teoretyczny dylemat i wieloaspektowe rozważania. Jakimże kontrastem jest dla uczonego w Piśmie postawa Samarytanina, który po prostu „wzruszył się głęboko” i to wystarczyło za całą jego motywację. Ten natychmiast rodzący się w nim głęboko ludzki imperatyw – odważę się postawić taką tezę – nie daje miejsca żadnym „uczonym” pytaniom i dylematom.\nJa też mam to w sobie. Gdy spotykam potrzebującego włączają się we mnie wszystkie zastrzeżenia co do jego uczciwości, trzeźwości, powodów jego sytuacji. Mam ochotę zapytać, gdzie są samorządowe ośrodki pomocowe, gdzie Caritas, MOPS, WOŚP i co tylko chcecie. Gdzie wszyscy ci, którzy wręcz zawodowo zajmują się miłością bliźniego i mogliby uciszyć moje poczucie współodpowiedzialności. Ale żadne organizacje i systemy pomocowe nie zastąpią mojego osobistego zaangażowania czy odpowiedzialności. Nie zastąpią realizacji wezwania „a bliźniego swego jak siebie samego”. I może dlatego w miłości bliźniego ważniejsze jest wzruszenie losem bliźniego niż pytanie, kto nim jest.\nTak, to prawda, że trzeba być ostrożnym. Ale niech ostrożni będą ci, którzy wydają pieniądze innych, pieniądze publiczne. Oni muszą się z nich rozliczyć. I nie mogą dawać naiwnie. Ja ponad ostrożność mogę przedkładać naiwność. I wolę wielokrotnie się pomylić i zostać oszukanym niż chociaż raz pominąć tego rzeczywiście potrzebującego. Bo boję się, że ten przeze mnie pominięty to może być ów leżący na poboczu drogi z Jerozolimy do Jerycha. W swoim eseju „Jezus ośmieszony” Leszek Kołakowski pisał: „Miłości nie można nakazać, może być ona tylko przekazywana, dawana […]. Gdyby jej siła mogła objąć cały świat, wszystkie problemy ludzkości zostałyby rozwiązane”. Moim gestem miłości bliźniego nie zostaną rozwiązane wszystkie problemy ludzkości, być może nawet ani jeden problem. Być może nawet jeszcze jeden problem zostanie temu światu dodany: czy zrobiłem wszystko, co mogłem i powinienem? Czynna miłość bliźniego nie daje bowiem satysfakcji, raczej rosnący niepokój i poczucie winy, że – zgodnie z obietnicą Jezusa – ubogich wciąż mamy u siebie (por. J 12, 8).


Najsłynniejsza fontanna świata idzie do remontu\nKlejnot barokowego Rzymu, fontanna di Trevi będzie restaurowana do jesieni przyszłego roku. Ale turyści nie muszą się martwić: będzie to nowatorski plac budowy, dzięki czemu odnawianą fontannę będzie można oglądać ze specjalnie zaprojektowanego podestu, możliwe będzie też patrzenie na ręce konserwatorom zabytku. więcej »\nDo końca czerwca w Muzeum Historii Żydów Polskich można poczuć smak wielokulturowej Warszawy. Twórcy wystawy „Warszawa, Warsze” proponują spacer przez miasto, którego jedną z charakterystycznych cech było właśnie twórcze przenikanie się społeczności żydowskiej i polskiej. więcej »\nMalborski zamek w ciągu najbliższych dwóch lat wzbogaci się o nową-starą atrakcję. Dzięki ministerialnym funduszom odtworzone zostanie wnętrze kościoła Najświętszej Marii Panny – najważniejszej świątyni Państwa Krzyżackiego w Prusach. Rekonstrukcji doczeka się też imponująca, 8-metrowa figura Madonny z Dzieciątkiem, wykonana w technice mozaiki. więcej »\nGeofizyka w archeologii – konferencja\nPod koniec listopada w Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie odbędzie się konferencja „Metody geofizyczne w archeologii polskiej”. Naukowcy skupią się na roli znaczenia metod geofizycznych w ochronie dziedzictwa archeologicznego. Referaty można zgłaszać do końca czerwca. więcej »\nFundacja Otwartego Muzeum Techniki rozpoczyna XI Warsztaty Archeologii Przemysłowej. Pierwsza sesja odbędzie się 23 maja 2014 r. w Domu Technika NOT w Świdnicy. więcej »\nWielka gratka dla miłośników gotyku. W stolicy Normandii Rouen otwarto wystawę „Katedry 1798-1914. Nowoczesny mit”. Jej organizatorzy pokazują, jak wysmukłe, strzeliste budowle inspirowały artystów – począwszy od Johanna Wolfganga Goethego, przez Victora Hugo, aż po Pabla Picassa. We wrześniu wystawa przeniesie się do kolońskiego muzeum Wallraf-Richartz. więcej »\nDo 22 czerwca 2014 r. w można oglądać wystawę „Es drängt sich alles zur Landschaft...” Landschaftsbilder des 19. Jahrhunderts aus der Sammlung [des Museums der bildenden Künste Lepzig]. Niektóre z obiektów zostały poddane konserwacji specjalnie z tej okazji. więcej »\nSztandarowe zabytki sztuki sakralnej Lwowa opisano w 20. tomie I części serii Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej. W książce zaprezentowano m.in. przez lata niedostępny kościół św.św. Piotra i Pawła. więcej »\nKsiążka stanowi pierwszy z czterech opracowywanych przez zespół warszawskiej redakcji Katalogu Zabytków Sztuki w Polsce tomów poświęconych zabytkom dawnego województwa brzeskolitewskiego. W publikacji zaprezentowano m.in. dawny kościół garnizonowy na terenie Twierdzy Brześć, a także kościół parochialny w Wołczynie (miejsce chrztu i pochówku Stanisława Augusta Poniatowskiego, którego szczątki przeniesione zostały tu z Leningradu w 1938 r.). więcej »\nMałopolskie Dni Dziedzictwa Kulturowego odbędą się w tym roku w dniach 17-18 i 24-25 maja 2014 r., tym razem pod hasłem „Wielki wybuch 1914-1918” w nawiązaniu do setnej rocznicy wybuchu pierwszej wojny światowej. Organizatorzy udostępnią zwiedzającym zabytki militarne oraz obiekty świadczące o wielkiej zmianie i rozwoju cywilizacyjnym, dla których wielka wojna była bezpośrednim impulsem. więcej »\nLipskie Museum der bildenden Künste, posiadające okazałą kolekcję rzeźb z ostatnich 500 lat, przeważnie schowanych w magazynach, wpadło na ciekawy pomysł przybliżenia szerszej publiczności obiektów w takiej formie, w jakiej są one przechowywane na co dzień. Do 24 sierpnia 2014 r. oglądać można zbiory placówki prezentowane na ekspozycji imitującej... magazyn. Ekspozycję zatytułowano "Das Innere nach aussen. Skulpturen im Schaulager." więcej »


Francuski DNA: Kłopoty w czyśćcu – Magazyn medyczny splendor\nWe francuskim DNA antropolog Paul Rabinow twierdzi, że podstawowe zrozumienie i praktyki nagiego życia zostały zmienione przez rewolucję w genetyce. Postrzegany jako niezbędny, nieredukowalny i fundamentalny DNA może stanąć w obronie całej osoby (a nawet kultury) i podlega różnym rodzajom duchowej identyfikacji . Czy istnieje na przykład coś takiego jak francuskie DNA. Pytanie, jak twierdzi, jest wciąż otwarte i jest sprzeczne z istniejącymi systemami porozumienia. Powstała przestrzeń czyśćca , jak to ujął Rabinow, pozostaje do wypełnienia. Wskazuje na program francuskiego instytutu badawczego, Centrum Badań nad Polimorfizmem Ludzkim (CEPH), jako jeden z modeli tego, jak to może się stać. Nazywając CEPH odważnym i wizjonerem innowacyjnej mieszanki genomiki, zdrowia publicznego i finansów, Rabinow z niecierpliwością przyjmuje zaproszenie reżysera, by przez pół roku pełnił rolę obserwatora filozoficznego . Gdy dotrze do CEPH, Rabinow odkrywa historię, którą chce opowiedzieć. W centrum tej historii znajduje się, a jego raport ma często postać wpisów z pierwszej ręki, opisujących manewry dyrektora i pracowników CEPH. Dopiero epilog uzasadnia jego niezwykłe miejsce w historii. Wydaje się, że dla Rabinowa instytucjonalna śmiałość wymagana do zrozumienia nowej genetyki (czego przykładem może być badanie CEPH), może być zgodna tylko z koncepcyjną śmiałością z jego strony. Twierdząc etykę eksperymentowania , Rabinow usprawiedliwia swoją bezkompromisowość w tym samym czasie, w którym odróżnia swój efekt od mnóstwa antropologicznych, socjologicznych i historycznych metod. (I tu rzeczywiście robi śmiałe twierdzenia). Kategorie takie jak kultura i społeczeństwo, jak twierdzi, znajdują się w ruinach pojęciowych . A żeby wyjść poza te ruiny, kontynuuje, pojęcia antropologów i nasze metody pracy muszą sami są w stanie dokonać czegoś nowego w dziedzinie wiedzy. We francuskim DNA Rabinow jest aktywistą, zarówno w jego postawie antropologicznej, jak iw optymistycznym podejściu do wyników interwencji genetycznych. Humanizm, który jest wysoce podejrzliwy wobec interwencji człowieka – pisze Rabinow – jest humanizmem, który stracił nerwy .\nPonieważ nie jestem ani antropologiem, ani filozofem, ale raczej dokumentalistą pracującym w dziedzinie nauki i społeczeństwa, muszę pozostawić ocenę filozoficznych twierdzeń Rabinowa wobec jego akademickich rówieśników. Jasne jest jednak, że metoda Rabinowa zależy od jego sukcesu w uchwyceniu wydarzenia (lub, dla celów przeglądu książki, historii) w centrum jego analizy. I pomimo wielu fascynujących rozdziałów, eleganckiego pisania i prowokacyjnego i przemyślanego wysiłku, dramat w sercu francuskiego DNA nie spełnia oczekiwań.\nLinia fabularna książki jest bardzo szczególna: podąża za głównymi bohaterami i wydarzeniami związanymi z ostatecznie nieudaną transakcją biznesową między CEPH a amerykańską firmą biotechnologiczną (Millennium Pharmaceuticals). Scharakteryzowany przez Rabinowa jako wyjątkowy przypadek wielowymiarowego kryzysu , celem współpracy między CEPH i Millennium było odkrycie genetycznej podstawy niektórych powszechnych postaci cukrzycy\n[przypisy: nerw okoruchowy, bruzda rolanda, osłonka schwanna ]\n[podobne: olx września, badanie mykologiczne, olx mosina ]\nMolekularne podstawy choroby sercowo-naczyniowej: towarzysz choroby serca Braunwalda\nAby opracować model endogennej prezentacji autoprzeciwciał tarczycy, dokonano transfekcji linii komórek limfoblastoidalnych B transformowanych EBV (EBV-LCL), ustalonych od pacjentów z autoimmunologiczną chorobą tarczycy i prawidłową kontrolą, z cDNA dla ludzkiego… Read More Endogenna prezentacja antygenu przez komórki limfoblastoidalne Epstein-Barr transfekowane autoantygenem. I. Wytwarzanie ludzkich komórek T reagujących na peroksydazę tarczycy i ich repertuar receptora komórek T.


Michał Ciesielski: Nie lubię sterylnej muzyki | jazzarium\nMichał Ciesielski to trójmiejski saksofonista i kompozytor, na co dzień udzielający się w wielu projektach muzycznych. Współpracuje między innymi z Tymonem Tymańskim i Marcinem Świetlickim, czy Sławkiem Jaskułke. Jego priorytetowym składem, od dawna jest jednak zespół Quantum Trio - muzyczny wszechświat z pogranicza muzyki jazzowej, improwizowanej i elektronicznej. W krótkiej rozmowie Michał opowiedział mi o najnowszym albumie tria pt. „Red Fog”, dualizmie wszechświata, jungowskich inspiracjach i prozie życia muzyka jazzowego.\nWłaśnie wydaliście swoją najnowszą płytę: „Red Fog”, współpracując z włoską Emme Record Label. Poprzednie albumy nagrywaliście w innych wytwórniach. Na co powinno zwracać się uwagę przy wyborze firmy fonograficznej?\nGdy jesteś początkującym muzykiem lub młodym zespołem, to nie masz za dużego wyboru. Albo wydajesz płytę samodzielnie, albo znajdujesz kogoś, kto w ogóle zechciałby wydać twój materiał. Warunki mogą być wówczas nie do końca wymarzone, dlatego warto rozważyć wszystkie za i przeciw. Przede wszystkim: czy to będzie dobre dla zespołu. Jeżeli skład jest początkujący i nie ma bazy fanów, czasami lepiej jest oddać część udziałów z płyty, w zamian za promocję i pomoc w pokazywaniu twojej muzyki szerszej publiczności. My pierwszą płytę wydaliśmy w For Tune i wyszliśmy na tym znacznie lepiej, niż gdybyśmy wydali tę płytę sami.\nA jak wyglądała Wasza współpraca w przypadku współpracy z Nei Gong i Emme Record Label?\nNasz drugi album „Duality: Particles & Waves” wydaliśmy sami, z pomocą Tymona Tymańskiego, który w tamtym czasie zakładał swoją wytwórnię – Nei Gong. Można powiedzieć, że „Duality” było czymś na kształt eksperymentu. Dla mnie najważniejsze było to, że mieliśmy pełną kontrolę nad tą płytą: od nagrań do wydania. Wynajęliśmy świetne studio w Holandii, pod Amsterdamem. Wielki live room, stary Steinway, na którym nagrywał m.in. Dave Brubeck. Postanowiliśmy wynająć tylko studio, bez inżyniera, a jako, że jestem realizatorem, to postanowiliśmy, że zrobimy to sami. Całość, okazała się sporym wyzwaniem, ale też niezłą przygodą.\nPodczas nagrywania mieliśmy dużo czasu, więc nie czuliśmy się skrępowani, eksperymentowaliśmy między innymi z ustawieniem mikrofonów, z formami utworów, z brzmieniami. Właściwie połowa albumu powstała w studio, trochę jak albumy rockowe. To było coś. Nikt nie stał nam nad głową z zegarkiem w ręku, a mieliśmy do dyspozycji najlepsze oldschoolowe lampowe mikrofony. Pomysły oczywiście powstały wcześniej, ale nie wszystkie były zamknięte przed nagraniem. Do produkcji usiedliśmy we dwóch, razem Kamilem Zawiślakiem, który też zajmuje się zawodowo produkcją muzyczną. Nie chcieliśmy żeby to było suche nagranie ze studia. Tu zaczęły się nasze eksperymenty, szczególnie widoczne w drugiej części „Duality”. To było bardzo cenne doświadczenie. Kamil to nie tylko świetny pianista, ale także bardzo twórczy producent.\nJedynym elementem, jaki oddaliśmy na zewnątrz był mastering. Uważam, że warto komuś oddać zmiksowany materiał. Tu już nawet nie chodzi o ustawienie proporcji instrumentów, ale chociażby o przycięcie lub dodanie jakiegoś pasma. W przypadku „Duality: Particles & Waves” zależało nam też na nietuzinkowym projekcie graficznym. Do współpracy zaprosiliśmy Jarka Świerczka (niestety niedawno zmarłego). Zaprojektował nam okładkę, która moim zdaniem jest genialna. Cały proces produkcji i promocji płyty, był dla nas wielką przygodą, ale też dzięki temu bardzo dużo się nauczyliśmy.\nNasz najnowszy album „Red Fog” jest konsekwencją wygrania Jazz Juniors w 2017 roku. Na nagranie tej płyty mieliśmy mocno ograniczony czas. Nagrywaliśmy ją podczas festiwalu we Włoszech. W piątek graliśmy koncert, w sobotę weszliśmy do studia, żeby ustawić mikrofony i brzmienie całości i wstępne wersje utworów, Dopiero następnego dnia, w niedzielę, dokonaliśmy właściwych nagrań. Pracowaliśmy od 10:00 do 17:00, więc album „Red Fog” powstał de facto w siedem godzin.\nWówczas wydawało się nam, że przydałby się jeszcze jeden dzień nagrań. Ale po przesłuchaniu ostatecznego efektu zmieniliśmy zdanie. Na pewno, nie bez znaczenia, w tym przypadku był świetny reżyser dźwięku, który z nami współpracował. Okazało się, że oprócz reżyserii dźwięku, na co dzień jest dyrygentem w rzymskiej operze. Bardzo otwarty człowiek, bez uprzedzeń reagujący na nasze uwagi. Miał otwarte uszy, przez co świetnie się nam z nim pracowało. Miks znowu postanowiliśmy zrobić sami. Trochę popracować nad tą płytą, pochylić się nad brzmieniem i produkcją muzyczną.\n„Red Fog” to album mniej elektroniczny niż „Duality”. Dlaczego?\nTo prawda, na „Red Fog” nie ma aż tyle elektroniki, ale w pewnym momencie stwierdziliśmy, że ten akustyczny materiał brzmi świetnie i nie ma znaczenia brak elektronicznych instrumentów - to dla nas tylko środek wyrazu. Na „Red Fog” pojawiają się też elementy elektroniczne ale raczej jako dopełnienie brzmienia, produkcyjny smaczek. Muzyka z tego albumu pod względem brzmieniowym jest dokładnie taka, jak chcieliśmy. Akustyczność „Red Fog” nie wyklucza tego, że nasz następny album może pójść w kierunku mocno elektronicznym. W przypadku Quantum Trio instrumentarium to raczej narzędzie, a nie konkretny zestaw, który określa nasze stałe brzmienie. Nie chcemy się ograniczać. Bardziej zależy nam na osiąganiu pewnego rodzaju energii, niż skupianiu się nad tym, żeby nasza muzyka brzmiała koniecznie elektronicznie lub akustycznie.\nRazem z Quantum jesteście razem prawie siedem lat na scenie, to dość sporo. Opowiedz o ewolucji Waszych oczekiwań – czy zakładając zespół siedem lat temu na studiach, kiedy powstaje naprawdę wiele projektów – zakładaliście, że to rozwinie się w takim kierunku?\nNa początku wszystko rozwijało się bardzo organicznie. Od pierwszych chwil czuliśmy wspólną energię podczas grania. Chcieliśmy to pokazać jak najszerszej publiczności. Mieliśmy podświadomą więź, myśl, pewne połączenie, które nas nakierowywało na przestrzenne porozumienie.\nZadam Ci teraz pytanie nurtujące wielu Waszych odbiorców: dlaczego gracie bez basisty? Czy kiedyś myśleliście o poszerzeniu składu?\nNa samym początku szukaliśmy basisty. Koncepcja grania bez basu narodziła się w wyniku eksploracji naszych możliwości. Zaczęliśmy spotykać się we trójkę, bo właśnie tak nam się dobrze grało, a przede wszystkim improwizowało. A wszystko zaczęło się od wspólnej improwizacji. Z czasem zaczęliśmy grać regularnie i zapraszaliśmy różnych basistów i kontrabasistów. Ale za każdym razem, zauważaliśmy, że dynamika z kontrabasistą albo basistą blokuje naszą wolną ekspresję. Basista zawsze musi być bardzo czujny, słuchać pianisty, być maksymalnie skupionym, żeby nie dublować piana. Oczywiście, znam sporo świetnych basistów, którzy mogliby z powodzeniem do nas dołączyć, ale w tamtym czasie takiej osoby po prostu nie było w naszym otoczeniu. Zazwyczaj po drugiej, czy trzeciej próbie z kontrabasistą, zauważyliśmy, że grając z nim zaczęliśmy wkraczać na pewną utartą ścieżkę, która nas klasyfikuje, jako zespół „jazzowy”. Bez basu natomiast graliśmy zupełnie inną muzę – stwierdziliśmy, że może trzeba po prostu zaakceptować, pokochać i uświadomić sobie, że tak naprawdę ten w gruncie rzeczy okrojony skład pobudza naszą kreatywność.\nPrzed Akademią Muzyczną zrobiłeś dyplom z inżynierii dźwięku na Politechnice Gdańskiej. Czy są jakieś aspekty w płytach jazzowych, których słuchasz, które szczególnie Cię irytują? Czy podczas nagrań są jakieś często popełniane błędy, obok których nie potrafisz przejść obojętnie?\nNie nazwałbym tych rzeczy błędami. Chociaż jeśli mowa na przykład, o cyfrowym przesterze, to sprawa jest oczywista: nie brzmi to dobrze. Inaczej, jeśli ktoś świadomie doprowadza do pewnej anomalii. Świadomie wykorzystany błąd przestaje być błędem. Nie lubię sterylnej muzyki. Nie jestem fanem dążenia do idealnego brzmienia. Jak odpalam płytę, to szukam na niej czegoś, co mnie zaskoczy. Czegoś, czego nie usłyszę na innym albumie.\nCzyli stylistyka ECM nie do końca do Ciebie trafia?\nNie jestem wielkim fanem brzmienia ECM. Jest oczywiście kilka płyt, które lubię. Na przykład „Köln Concert” Keitha Jarretta – znanym faktem jest, że Keithowi bardzo nie podobał się fortepian, na którym grał, drażnił go jego dźwięk, a na dodatek miał przecież straszne bóle pleców. Na tej płycie czuć cierpienie. Wiesz, wchodzimy w bardzo interesujący temat. Płyta zawsze w pewien sposób będzie martwa. To martwe dzieło sztuki. Ktoś mądry (Walter Pater, przyp. red.) powiedział, że każda sztuka dąży do tego, by być muzyką. Podpisuję się pod tym. Rozmawiałem kiedyś z moimi znajomymi artystami na ten temat. Namalowany obraz nie ma życia, nie wywołuje interakcji z ludźmi, nie ma kontynuacji. Malarze tworząc w domowym zaciszu, nie widzą reakcji, odpowiedzi. Nagrana w studio płyta, też jest pewnego rodzaju obrazem. Dużo trudniej jest przenieść emocje przez płytę. Dlatego używamy brudów, kompresorów, przesterów – żeby ten „obraz” wyszedł bardziej trójwymiarowo, żeby żył własnym życiem. Chcę, żeby moja muzyka była trójwymiarowym obrazem, a nie reprodukcją.\nDrugi album Quantum Trio w swojej nazwie nawiązuje do mechaniki kwantowej. Czy stoi za tym jakiś koncept? „Duality” = dwa albumy?\nPowiedzmy sobie szczerze wydanie podwójnej płyty jest marketingowo bez sensu. Ale to prawda: wymyśliliśmy sobie koncept dwoistości. Cały wszechświat jest przecież dwoisty. W filozofii, jak i w wielu innych dziedzinach życia, czy w religiach. Kobieta vs. mężczyzna, Yin vs. Yan, dobro vs. zło. Okazuje się, że świat jest dwoisty w swej naturze już na poziomie najmniejszych cząstek, na poziomie kwantowym. Przez długi czas fizycy spierali się o naturę fotonu. Jedni twierdzili, że foton jest cząsteczką, a drudzy, że falą. Po wielu latach doszli do wniosku, że foton jest jednocześnie i cząsteczką i falą. Spodobała nam się ta koncepcja. „Duality” to jedna płyta. Są na niej cząsteczki i fale: Particles & Waves. Jest jednocześnie akustyczna, jak i elektroniczna, drapiezna i spokojna zarazem. Jarek Korbicz, fizyk kwantowy, doktor habilitowany, obecnie profesor UW stworzył dla nas opisy na tę płytę. Mieliśmy nawet taki pomysł, by ktoś czytał te teksty. Chcieliśmy umieścić je na płycie, ale ostatecznie stwierdziliśmy, że to zbyt pretensjonalne. Woleliśmy, by muzyka mówiła sama za siebie.\nA co z „Red Fog”? Czy tu też kryje się ukryty koncept?\nOczywiście. „Red Fog” jest inspirowana psychologiczno-filozoficznymi tematami, snami, archetypami, symbolami. Nie jestem oczywiście ekspertem w tej dziedzinie, ale ostatnio dużo czytam na ten temat. Interesuje mnie to, co nieuświadomione. To, co objawia się w snach i przemawia do naszej świadomości przez obrazy i symbole. To bardzo skomplikowany temat, którego sam do końca jeszcze nie rozumiem, ale na pewno nasze wewnętrzne poszukiwania mają odzwierciedlenie w muzyce znajdującej się na tym albumie.\nNa wszystkie trzy płyty komponujecie we trójkę. Czy potrafisz scharakteryzować styl kompozycyjny każdego z Was?\nKamil zawsze tworzy najbardziej nośne melodie. Luis poza polimetrią i polirytmią, jest bardzo kreatywnym i zaskakującym gościem. Dlatego też lwia część kompozycji jest jego. Razem z Kamilem śmiejemy się, że sami byśmy nigdy nie wpadli na pomysł, który Luisowi wydaje się oczywisty. Luis dużo czyta o współczesnej harmonii, bada temat. O swoich pomysłach, ciężko mi mówić, ale z pewnością: szybko się nudzę i szukam nowych rozwiązań. Jakiś czas temu zainteresował mnie serializm i dodekafonia. Na przykład na „Duality” napisałem utwór „Entanglement”, którego melodia nie jest związana z żadnym centrum tonalnym, tylko lewa ręka, czyli w naszym zespole – bas, wyznacza centrum tonalne. Melodia jest natomiast całkowicie atonalna. Pisałem ją z myślą by wykorzystać wszystkie dwanaście dźwięków. Nie osiem, czy siedem. Nie chciałem opierać się na żadnej skali. Z kolei, „Red Fog” otwiera utwór pt. „Interference”, którego temat stanowi serię, w rozumieniu dodekafonicznym. Jest podzielony na serię i retrogradację tej serii, czyli tzw. rak. Jeśli puścisz sobie ten utwór od tyłu, to melodia zabrzmi dokładnie tak samo.\nOprócz Quantum Trio, współtworzysz też projekt Mu z Tymonem Tymańskim, z którym ostatnio wydaliście album „Free Energy”. Opowiedz o nim.\nW języku japońskim „mu” oznacza pustkę, brak, nic. To koan buddyjski, który Tymon zgłębia od wielu lat. Dotyka jądra człowieczeństwa i rzeczywistości. Projekt Mu to piosenki, które pisał przez wiele lat. Zbierał do szuflady numery, które są bardzo poruszające. Jeśli się w nie zagłębić i poznać ich backgorund, szybko można odkryć, że są oparte na realnych wydarzeniach i przeżyciach. Oprócz tego, są bardzo ładnie zepsute przez zespół. Nie chcieliśmy żeby to była „ładna” płyta. Zależało nam na tym, by materiał osiągnął jakąś wielowymiarowość. Promujący album „Free Energy” utwór „Remedy” jest jednym ze spokojniejszych i minimalistycznych na płycie, ale pojawia się w nim dodekafoniczna seria, stworzona przez Tymona.\nNad materiałem na płytę „Free Energy” pracowaliśmy chyba z półtora roku. Kombinowaliśmy z różnymi brzmieniami, analogowymi syntezatorami, używaliśmy wielu różnych instrumentów. Wydaje mi się, że jest to jedna z najlepszych płyt w dorobku Tymona. Nastąpiła na niej pewnego rodzaju zespołowa synergia. Każdy członek zespołu dodał coś od siebie. Skumulowaliśmy wszystkie nasze dotychczasowe doświadczenia.\nJesteś zawodowym muzykiem, utrzymujesz się z grania. Czy zaobserwowałeś u siebie, bądź u swoich kolegów zjawisko tzw. „przejobowania”? Brania za dużej ilości grań, lub grania nie tego, co chce się grać?\nKażdy muzyk ma jakąś filozofię życiową, dzięki której wybiera co i z kim chce grać. Jeżeli chcesz żyć z muzyki, która jest bardzo nieregularna i wymagająca, to dobrze wiesz, że bardzo ciężko pogodzić to z regularną pracą. Musisz mieć bardzo wyrozumiałego szefa, który da Ci zwolnienie na cały tydzień, co dwa lub trzy tygodnie. Jeśli chcesz być zawodowym muzykiem, zdarzają się momenty, kiedy nie masz pracy w ogóle. Dlatego też wielu muzyków chwali sobie pracę, jako nauczyciel. Takie zajęcia zawsze można odrobić lub przełożyć. Oczywiście w naszym kraju nauczyciele nie zarabiają dużo, ale to zawsze jest jakaś baza do dalszych działań. Poza tym: ubezpieczenie, i fragment emerytury. Możesz dokonywać wyborów, możesz zostać informatykiem (nad czym szczerze powiedziawszy sam się zastanawiałem), ale jest to ciężko pogodzić z byciem aktywnym muzykiem. Żeby nim być, musisz być wśród ludzi, uczestniczyć na co dzień w kulturze. Warto posłuchać występów zarówno swoich kolegów, jak i gwiazd wielkiego formatu, szukać inspiracji każdego dnia. Nie można być oderwanym od rzeczywistości.\nP.S. Michała Ciesielskiego:\nW samochodzie słucham Trójki albo Tok FM.\nOstatnia książka, jaką czytałem to „Krótka historia mitu” Karen Edwards.\nW muzyce najbardziej kręci mnie rytm.\nChciałbym zagrać na jednej scenie z Davidem Bowie.\nNigdy nie zrobiłbym zupy grzybowej.\nZa 10 lat będzie koniec świata.\nSwój wolny czas… a co to jest wolny czas?\nJan Garbarek czy Ornette Coleman: Zdecydowanie Ornette Coleman.\nW szkole nienawidziłem chemii.\nMoje ulubione miejsce w Trójmieście to las w Oliwie.


bol zęba po leczeniu kanałowym - Forum 2021 - RODZICE.PL\n2 tygodnie temu miałam leczonego zęba kanałowo i od tej pory mnie boli przy zagryzaniu…jest to taki leciutki ból ale mnie denerwuje\ni powiedział ze moze mnie czekac resekcja koncówki korzenia.dał antybiotyk na wszelki wypadek i czekam -a moze tak po antybiotyku sie uspokoi?……..brać?\nJA tez tak mialam. Niestety ropa sie zbiera pod zebem. Juz zamkniety, czy tylko kanaly sa leczone ( jeszcze z lekiem czy juz skonczony)?\nja w wakacje miałam dwa leczone kanałowo… bolało koszmarnie… po leczeniu(przed założeniem plomby) bolało ponad dwa tygodnie cały czas.i efekt jest taki że nadal chodzę z opatrunkiem… powiedziałam że więcej tam nie pójdę… cztery razy byłam u dentysty, wydałam ponad 400 zł a i tak bolało…\nA mnie kanałówki czasem pobolewają np. przy zmianie pogody i potem przechodzi….\nA to nie jest tak, że stan zapalny jakikolwiek trzeba wyleczyć przed kanałówką?\nMnie bolało tylko jak pod plombą cichaczem zrobił mi się stan zapalny i zgorzel – najgorszy ból w moim życiu . To byl powód leczenia kanalowego. Wtedy ząb został zatruty, ja dostałam antybiotyk.\nmnie przyczyszczeniu i wypełanianiu tez nie bolało (dwie wizyty)bo doktorek znieczulenie dał…. Ale przy zamykaniu też nic nie czułam choc mialam wrazenie ze mam spuchniete zęby przez pare godzin po (wiem głupie odczucie ale tak to własnie czułam )\nZnasz odpowiedź na pytanie: bol zęba po leczeniu kanałowym


Czas na Twój ruch - szachy - Do biura - Fototapety - FIXAR.pl\nFototapeta: Czas na Twój ruch - szachy\nSzachy nie tylko są grą logiczną - to jest również sposób na pokonanie samego siebie - swoich słabości oraz umiejętności. Fototapeta z motywem szachowego elementu to wspaniały dodatek do pomieszczenia biurowego. Postaw na design i zmień ściany nie do poznania. Niech naścienna dekoracja buduje cztery kąty.\nNr zdjęcia: 89084566 - autor: © meen_na


Długie Ogrody-Katedra Komparatystyki Temporalnej-Wydział Archistologii\nDwa powyższe zdjęcia przedstawiają perspektywę Długich Ogrodów - pierwsze w końcu XIX w. - drugie w czerwcu roku 2004. Długie Ogrody, rozwijające się od końca wieku XIV, swoją nazwę zawdzięczały kształtowi prostopadłych do głównego traktu działek, długich i wąskich - niektóre miały mieć nawet do 300 metrów długości. Zakres terytorialny tej dzielnicy określić dość trudno. Przyjąć jednak można, że Długie Ogrody (Langgarten) rozciągały się pomiędzy groblami Angielską i Szkocką (dzisiaj ul.Sadowa), Szafarnią i Knipawą (okolice ul.Głębokiej). W 1382 r. znajdowało się na tym terenie 10 ogrodów, w 1415 r było ich już 145.\nDługie Ogrody na rycinie A.Möllera z 1600 r.\nFragment planu z 1793 r. z wyraźnie widocznym układem długich, wąskich działek i odciętą fortyfikacjami Knipawą\nRozbudowa południowo-wschodnich fortyfikacji Gdańska w XVI wieku przecięła Długie Ogrody linią bastionów van den Boscha i wybudowaną w linii drogi na Elbląg Bramą Długoogrodową (Langgarter Tor - obecnie nazwywaną "Elbląską"). Pozostałą poza linią renesansowych umocnień część zwano Knaipab (Knipawą), po wojnie przezwaną "Rudnem". Taki układ przestrzenny przetrwał do końca XIX w., kiedy to stopniowo zaczęto zasypywać fosy i niwelować bastiony w celu uzyskania przestrzeni pod nową zabudowę dla duszącego się w pierścieniu coraz bardziej bezużytecznych wałów Gdańska.\nWojny zazwyczaj oszczędzały ten teren. Wynikało to z położenia Długich Ogrodów poza efektywnym zasięgiem artylerii. Stąd dzielnica ta stała się z czasem miejscem, w którym wznosili swoje siedziby ludzie zamożni. Najnowsza (chciałoby się rzec "ostatnia" tylko czy tego możemy być pewni?) wojna nie ominęła jednak tego miejsca. Długie Ogrody, jako trasa ewakuacji Niemców w stronę Wyspy Sobieszewskiej, stały się obiektem nalotów i ostrzału artyleryjskiego - tym razem były to armaty, dla których oddalenie Langgarten od zachodniej linii miejskich fortyfikacji nie stanowiło już żadnego problemu. Spokojne i sielskie przez wieki Długie Ogrody podzieliły więc los Miasta, którego były przedmieściem. Niemalże cała zabudowa spłonęła. Spłonął Kościół św. Barbary, spłonęły kamieniczki po obu stronach traktu na Elbląg, cudem ostał się neoromański budynek szkoły przy kościele. Z pałacu Mniszchów został fragment parkanu, rosyjski konsulat znikł z powierzchni ziemi. Po wojnie, w ramach akcji pod szyderczym kryptonimem "odbudowa", ruiny splantowano, wytyczono szeroką arterię dla samochodów. Zburzono także południową nawę Kościoła św. Barbary, która w wyniku wojny była, i owszem, zniszczona, ale wcale nie bardziej od reszty kościoła. Pojawiły się wówczas argumenty o jej barokowej nieadekwatności do gotyckiej bryły kościoła, a chodziło tylko i wyłącznie o poszerzenie ciągu komunikacyjnego szosy na wschód, w czym nawa bardzo przeszkadzała. Jakby zniszczeń było mało, zniszczono również nazwę głównej ulicy. Odtąd miała nazywać się "Elbląska".\nKościół św.Barbary tuż po "wyzwoleniu"\nDługie Ogrody w czasie sprzątania pozostałości po marcu '45\nKontunuując dzieło zniszczenia dokonane przez Niemców i Rosjan, Polacy, mimo swoich deklaracji o uznaniu zabudowy Miasta w granicach jego renesansowych wałów za zabytkową, wypełnili zrównane z ziemią Nowe Ogrody betonowymi blokami, potwornymi karykaturami domów. Może i lepiej, że nazwa została zmieniona - nazywanie betonowej dżungli "Ogrodami" byłoby dość cyniczne.\nZmiana ustroju w Polsce rozpoczęła zmiany i przy "Elbląskiej". Zaczęło się od przywrócenia jej historycznego miana "Długich Ogrodów", które społeczeństwo uznało za dziwne, niewygodne i mylące się z Nowymi Ogrodami. Dla tych ostatnich zrozumienie było większe, wracając na swe miejsce na tabliczkach zastąpiły bowiem imię przedstawiciela znienawidzonej części historii - generała Waltera, co się kulom nie kłaniał. Pytano wtedy, śmiejąc się z manii zmieniania nazw ulic na słuszniejsze, która opanowała i Polskę i Gdańsk, czymże zawiniła "Elbląska", że zmieniono ją na jakieś tam "Długie Ogrody". Kolejną zmianą w wyglądzie ulicy było zabudowanie jej południowej pierzeji od strony Mostu Stągiewnego w końcu lat 90-tych. Powstał tu rząd koszmarnych w swoim układzie i wyglądzie "kamieniczek" ze złotego szkła, odbijających w swoich szybach stojący po drugiej stroni ulicy, pomalowany na upiorne "piżamowo-durszlakowe" kolory, blok. Z tym bezczelnie złocistym tłem kontrastują melancholijnie przytulone do siebie maleńkie kamieniczki, zbudowane równie niedawno tuż obok, przy ul. Szopy, niczym echo niegdysiejszej, niskiej zabudowy tej okolicy.\nWreszcie, pod sam koniec XX wieku, na środku dawnej drogi przez ogrody urządzono parking.\nI tak właśnie wyglądają Długie Ogrody dzisiaj i próżno szukać przy nich choćby i krótkiego ogrodu.\nOpracował: prof.wirt.Grün Ilustracje:\n1) pocztówka z końca XIX w.\n2) foto: prof.wirt.Grün 3) i 5) W.G.Deurer, Gdańsk i jego kościoły\n4) fragment planu J.E.Schmidta z 1793 r.\n6) odgruzowywanie Długich Ogrodów - zdjęcie z archiwum rodzinnego Lucy


Klucz do wyobraźni: Miłość jest lekarstwem...\nŚmierć Rayana miała kluczowy wpływ na dalsze losy Eltona i otworzyła mu oczy. I choć nie było to łatwe, gwiazdor nie tylko zerwał z nałogami, ale też zaangażował się w sprawę AIDS. Szybko jednak zrozumiał, że pieniądze oraz znane nazwisko to zbyt mała artyleria aby wygrać wojnę z wirusem i niezbędne jest zjednoczenie do walki władz, społeczeństwa, koncernów farmaceutycznych, a nawet Kościoła.\nWirus HIV pojawił się ponad trzydzieści lat temu i przez ten okres nie tylko pokonał miliony ludzi, ale też stał się elementem naszego świata. Nauczyliśmy się z nim walczyć, a coraz obszerniejsza wiedza sprawia, że potrafimy zabezpieczać się przed zarażeniem i jesteśmy odporni na krążące o nim mity. I choć w dzisiejszych czasach AIDS nie są już tematem tabu, to od lat 80-tych przeszliśmy długą drogę, na której niejedne trudności przyszło nam pokonywać. I właśnie ten proces w swojej publikacji w bardzo przystępny i poruszający sposób ukazuje Elton John. Nie opiera się na statystykach, lecz na faktach, ludzkich historiach oraz własnych doświadczeniach.\n"Miłość jest lekarstwem. O życiu, pomaganiu i stracie" to wzruszająca, szczera i bardzo osobista książka o życiu, umieraniu, miłości, empatii i przełamywaniu barier oraz uprzedzeń. Historia ważnego etapu w doczesnej wędrówce nieprzeciętnego artysty, któremu nie jest obojętny los drugiego człowieka, a jego zaangażowanie nie kończy się na słowach, lecz czynach. Gwiazdy, która nie miała problemu przyznaniem się publicznie, iż sięgnęła dna i wydźwignęła się z niego.\nAlicja S. 27 listopada 2014 14:35\nAnastazja B. 27 listopada 2014 17:53\nCyrysia 27 listopada 2014 15:13\nA mnie zaciekawiła ta publikacja i chętnie dam jej szansę poznania jeśli trafi się takowa okazja.\nKsiążkowe Wyliczanki 27 listopada 2014 17:30\nKsiążki o piosenkarzach mnie nie ciągną do siebie. Chyba nie jestem wystarczającą fanką muzyki ;) Choć bardzo ją lubię tylko nie personalnie ;D\nKrucze Gniazdo 27 listopada 2014 18:44\nObecnie ją czytam, i na razie mi się ona jak najbardziej podoba :) Uwielbiam czytać biografie.\nUjrzeć słowa 27 listopada 2014 19:44\nTrudne książki, bardzo mnie interesują, jeżeli tylko pojawi się okazja, to chętnie bym się w nią zgłębiła\nKobieta Ekstrawagancka 27 listopada 2014 20:09\nA mnie właśnie tym razem zaciekawiła książka :)\nKamil Bujny 27 listopada 2014 20:44\nTemat istotny, aczkolwiek nie czuję się zainteresowany.\nDobra książka dla fanów, ja niestety nie interesuję się tym panem, dlatego z książką raczej się nie spotkam :)\nWioleta Sadowska 28 listopada 2014 17:39\nCzytałam już o tej książce. Nie mówię nie.\nMaria Derejczyk-Zwierzyńska 28 listopada 2014 18:22\nTea 29 listopada 2014 10:15\nJa na razie za nią podziękuję ;)\nKaśka Pe. 29 listopada 2014 15:25\nTen PAN w ogóle mnie nie interesuje :-)\nJolaK 30 listopada 2014 10:07\nPiosenki tego artysty są znane, ale tak naprawdę nic nie wiem o jego życiu. Może warto byłoby przeczytać książkę.\npoppapraniec 30 listopada 2014 11:01\nHmm, a ja się postaram przeczytać. Czemu nie? :)\nViconia 30 listopada 2014 21:07\nLubię dobre biografie, a ta na taką wygląd, więc chętnie sięgnę.\nUnknown 2 grudnia 2014 09:24\nWeronika Tomala 2 grudnia 2014 17:36\nCiekawa osobowość. Chętnie sięgnę po tę książkę ;)


Meblościanka Hulon, Forte (fot. producent)\nNowoczesne meblościanki to meble modułowe. Składają się z kilku elementów, które można dowolnie zestawiać. Kiedyś meblościanki zajmowały całą ścianę, stąd ich nazwa, były mocno skręcone, a więc nieruchome. Dzisiaj pojedyncze elementy można ustawić przy kilku ścianach, a nawet w kilku pokojach. Coraz częściej "odrywają" się od podłogi. Nie sięgają też sufitu. Można nimi urządzić mieszkanie w każdym stylu - od skandynawskiego po shabby chic.\nWspółczesne meblościanki świetnie czują się w każdym pomieszczeniu - w pokojach dla dzieci i młodzieży, w gabinetach i biurach. Mogą mieć wkomponowane biurka i szafy na dokumenty lub przeszklone witryny na prezentację zbiorów. Najlepiej jednak czują się w salonie. Wówczas jej podstawowym modułem jest szafka na sprzęt grający z miejscem na płyty (telewizor najczęściej wisi na ścianie). Nowoczesne meblościanki nie mają już wbudowanych szaf na ubrania, od tego mamy garderoby lub szafy w sypialniach.\nMeblościanki z tandetną okleiną to już przeszłość. Nowoczesne meble są wykonywane z różnych materiałów: z drewna, płyty, tworzywa sztucznego, czasami ze szkła. Poszczególne moduły mają kształt najczęściej prostopadłościanów, ale mogą też mieć np. wypukłe lub wklęsłe fronty. Nie mają jednak zdobień! Półki bywają otwarte lub przeszklone, często są podświetlane. To dodatkowe źródło światła wieczorami wprowadza do pokoju fantastyczny klimat. Coraz odważniej montuje się światło ledowe.\nMeblościanka w dobrym kolorze\nMeble modułowe są kolorowe, ale prawdą jest, że dominują odcienie bieli i czerni. Biel dobrze się sprawdza w małych pomieszczeniach, jednak bywa zimna – warto ją ocieplić elementami np. drewnianymi albo pomalować jedną ze ścian na mocny kolor. Dobrym rozwiązaniem do niewielkich wnętrz są meble na tzw. wysoki połysk. Blask frontów odbija światło, pokój wydaje się więc jaśniejszy i większy. Czarne meble nadają wnętrzu luksusowy charakter, ale dobrze wyglądają jedyne w dużych pomieszczeniach. Z kolei meble w kolorze drewna sprawią, że pokój będzie przytulny i ciepły. Drewniana meblościanka dobrze prezentuje się przy barwnych ścianach – kolor powinien być intensywny.\nJedynie Rossa i Agata mają sens - pozostałe to strata i niewykorzystanie miejsca. Meblościanka jest często koniecznością w małych mieszkaniach i liczy się głównie jej funkcjonalność - ma pomieścić jak najwięcej.\n> Teraz są lekkie, mają modny design, ale nadal wiele w nich można zmieścić\nJakim trzeba być pіerdolonym zjebem, i gdzie trzeba mieć sumienie, żeby tak obrzydliwie zełgać?!\nWiększość tych rachitycznych konstruktów nadaje się tylko na przechowywanie bibelotów i zbieraczy kurzu.


Słyszałam bardzo różne opinie o twórczości Rainbow Rowell, więc sceptycznie podchodziłam do tego utworu. Szczególnie niepewnie czułam się, mając na uwadze, że jest to fanfiction z książki "Fangirl". Obawiałam się, czy autorka będzie w stanie należycie wykreować taki koncept, żeby nie wydawał się zwyczajnie mdły. A jak jej to wyszło?\nCzarodzieje żyją obok Normalnych (mugoli?) ukrywając przed nimi swoją magię. Simon Snow, nasz główny bohater i jednocześnie Wybraniec, który ma ocalić świat magii. Nastoletni osierocony czarodziej, który uczy się w brytyjskiej szkole magii "Watford" i zaskakująco często przyciąga kłopoty. Elitarną szkołę prowadzi wyrozumiały Mag, pragnący wszystkich zjednoczyć i umożliwić naukę nawet osobom, które nie są czystej krwi (brzmi znajomo?).\nSimon jest na ostatnim roku nauki. Przygotowuje się i rozwija swoje umiejętności (co idzie mu dość kiepsko), by pokonać Szarobura, wielkiego złoczyńcę, który zagraża czarodziejom przez tworzenie miejsc zupełnie pozbawionych magii. Snow zupełnie nie jest gotowy do swojej roli, choć przepełniony mocą, nie potrafi jej ukierunkować, a jego różdżka w połowie przypadków zwyczajnie nie działa. Na domiar złego dzieli pokój ze swoim arcywrogiem - Bazem, który nie zjawił się w szkole. Chłopak wyrusza na poszukiwania współlokatora - wampira, głęboko wierząc, że ten knuje coś okropnego, a on koniecznie musi temu zapobiec.\nCiężko mi się wypowiedzieć na temat tej pozycji. Już na samym początku dzwoniło mi w głowie "gdzieś to już czytałam" i to czytałam dużo lepszą wersję. Niemal wszystko miało swój Potterowski odpowiednik i bardzo mi to przeszkadzało. Bohaterowie może nie byli najnudniejsi, ale nie różnili się na tyle bardzo od sagi J.K. Rowling, żebym czuła się komfortowo i nie wysnuwała porównań NA KAŻDYM KROKU - Simon to Harry, Mag jest niczym Albus Dumbledore, Penny to taka Hermiona z domieszką Rona, Baz to nikt inny jak Draco, a Szarobur to zwyczajnie Lord Voldemort. Nawet Hagrid miał żeński odpowiednik w postaci pasterki kóz, Ebb. Tych zbieżności jest znacznie więcej.\nAkcja utworu na samym początku niemiłosiernie mi się ciągnęła. Oglądamy narzekanie Simona na jego współlokatora i szalone teorie dotyczące tego, co mogło się z nim wydarzyć. Niestety, im dalej brnęła akcja, tym bardziej utwierdzałam się, że fabuła jest wykonana co najmniej kiepsko i za bardzo czerpie z Harrego Pottera, przy czym jedyne co robi, to wprowadza zamieszanie. Nie byłam w stanie zorientować się, jak działa system magii, był dla mnie zbyt bezsensowny. Wypowiadane zaklęcia w zamiarze miały czytelnika rozśmieszać, ja się wyłącznie krzywiłam...\n(Ukaż się, ukaż, gdziekolwiek jesteś! Pora wyjść z ukrycia! Scooby-Dooby-Doo, gdzie cię poniosło!)\nPoważniejsze formuły dużo bardziej przypadłyby mi do gustu.\nWypadałoby wspomnieć o romansie. Ah, ten romans, gdy tylko został wprowadzony nawet nie wiedziałam, jak mam zareagować, bo klasyczne przewrócenie oczami w tym wypadku nie wystarcza. Wyobrażacie sobie Harrego romantyczne zainteresowanego Draco? (ja też nie) Stąd, gdy po monologu wampira, mającym na celu upokorzenie Simona, wyznaje on, że jest w nim szaleńczo zakochany, szczęka mi opadła. Nie mam nic przeciwko reprezentacjom homoseksualizmu, wręcz przeciwnie, dobrze, że zaczynają się coraz częściej pojawiać. Ważne tylko, aby zostały one ukazane porządnie, a nie tylko po to, żeby "były", bo w takim wypadku przynosi to tylko odwrotne do zamierzonych efekty. Autorka ma ode mnie plus za zamieszczenie ich, jednak byłyby one bardziej zrozumiałe, gdyby postaci wydawały się trochę mniej nijakie. Nie widziałam logicznego wytłumaczenia, dlaczego Baz był zainteresowany Simonem, jeśli cała ich relacja opierała się na przemocy, kłótniach i wzajemnej nienawiści.\nDopiero pod koniec powieści kibicowałam chłopakom w ich związku. Autorce udało się w pewnym stopniu rozwinąć dynamikę ich relacji, na szczęście na tyle, bym zainteresowała się historią tej dwójki i tym, jak się ona potoczy. Być może młodzi czytelnicy wciągną się szybciej w intrygi uczniów z Watford, gdyż styl pisania Rainbow Rowell sprawia, że czyta się jej utwory w bardzo dobrym tempie. Gdyby "Nie poddawaj się" stało bardziej na własnych nogach niż opierało się na "Harrym Potterze" z pewnością byłabym nim bardziej zauroczona. Uwielbiam magię, magiczne stworzenia i szkolne intrygi. Tytuł miał szansę na powodzenie. Niedawno został zapowiedziany sequel, który pojawi się w dość odległej przyszłości - 2020r. Mam nadzieję, że autorka słusznie wykorzysta ten czas i rozbuduje historię bardziej niezależnie.\nEtykiety: fantasy literatura literatura młodzieżowa młodzieżowa recenzja\nLady DeVi 31 grudnia 2018 21:21\nWydaje mi się, że niestety mogłabym się irytować takimi formułami zaklęć ;)\nKasia Jakubas 1 stycznia 2019 16:37\nMoże co niektórym się podobają, ale mnie strasznie wybijały z zainteresowania fabułą :)\nSamaSobie 31 grudnia 2018 22:07\nNo tak, fantasy to nie moja bajka...\nKasia Jakubas 1 stycznia 2019 16:38\nJakie gatunki Ty preferujesz? :)\nDanuta Pałęga 3 marca 2019 14:22\nBrzmi nawet ciekawie, ale ja nie przepadam za tym gatunkiem książek. Nawet Harry'ego Potter'a nigdy nie przeczytałam. :x Jeśli chodzi o takie "magiczne" motywy, to tylko i wyłącznie sagę z Cullenami przeczytałam. :)


Popularne tatuaże | Cremation Ink ® |\nJakie są najpopularniejsze tatuaże? zbadajmy i dowiedzmy się więcej w tym artykule.\nJaki jest najpopularniejszy projekt tatuażu?\nWybór miejsca na najpopularniejszy tatuaż jest trudny z sezonowymi trendami i stylami, które pojawiają się po tym, jak pewna celebrytka go dostanie, opcje projektowania są nieograniczone, więc omówmy kilka.\nTypologia tatuaży jest bardzo popularna. Ostatnio kwiaty stały się jednym z najważniejszych elementów wielu różnych stylów tatuażu i można je znaleźć w wielu różnych stylach. Wraz z innymi elementami, takimi jak kolory, kształty, kolory kwiatów, a nawet kształt kwiatu, są bardzo częstym elementem wielu tatuaży.\nIstnieje styl tworzenia tatuażu, który pasuje do twojego ciała w sposób, który sprawia, że wygląda jak naturalna część twojego ciała. Smocze tatuaże tworzą niesamowity projekt, szczególnie te, które rozciągają się od ramion, barków, pleców i klatki piersiowej i rozszerzają się w tatuaż z pełnym rękawem.\nOld School Tatuaże\nNowe tatuaże szkolne\nKompas symbolizuje szczęście i przewodnictwo, gdy podążasz własną drogą i pomaga rozszyfrować, co jest dobre, a co złe, dzięki czemu możesz osiągnąć szczęście, zdrowie i sukces. Tradycyjnie kompas jest ikoną podróżnika, ale niektórzy lubią rozszerzyć tę reprezentację na podróż życia. Tatuaż kompasu jest świetną opcją dla mężczyzn, którzy chcą małego, prostego projektu o głębszym znaczeniu.\nCzy tatuaże róży są popularne?\nWiadomo było, że róża jest najpopularniejszym tatuażem, tuż za nim znajduje się popularne powiedzenie i czaszka. Pop-artowe tatuaże ptaków znalazły się w pierwszej piątce, wraz z tatuażami ptaków z tyłu głowy.\nObecnie popularna jest również mandala, gałąź stylu geometrycznego. W przypadku mniej specyficznych trendów tatuaże zwierzęce są nadal najpopularniejszym wyborem.\nWraz z rosnącym zapotrzebowaniem na spersonalizowaną sztukę ciała, pojawia się coraz więcej nowych stylów i wzorów. Ponieważ umiejętności i kreatywność współczesnych tatuażystów nadal się rozwijają, ekscytujące będzie obserwowanie nowych trendów w nadchodzących latach.\nWe współczesnej sztuce tatuażu istnieje niezliczona ilość znaczeń, zastosowań i stylów poświęconych jak najlepszym wykorzystaniu pomysłów na tatuaże kwiatowe. Kiedyś wyłącznie dla kobiet, tatuaże kwiatowe są teraz niezwykle wpływowym i ekscytującym elementem projektu, który można wykorzystać na wiele sposobów, od tradycyjnych hołdów po róże i tusz matki, po bardziej nowoczesne i współczesne.\nOd tradycyjnego hołdu, takiego jak róża, po rozległe kalejdoskopy kwiatów, kwiatów i wzorów tatuaży, są to ważne elementy uzupełniające, które mogą w przyszłości doprowadzić do wszelkich prac związanych ze sztuką ciała. Co to oznacza, cóż, możesz dodawać do nich z czasem, zachowując główny motyw lub mieszając go z czasem.\nRamię jest niezwykle użytecznym miejscem na atrament, ponieważ zapewnia muskularność, ruch i akcenty (pomyśl o lokach, piórach i łuskach). Samodzielny tatuaż na ramię może wykorzystać przepływ do wykonania ładnego tatuażu z napisami, a także tatuażu całego ciała, a nawet tatuażu z tyłu głowy.\nTemat smoków i tygrysów może być trochę skrzyżowany, ale dość łatwo dostrzec różnicę między tatuażem japońskim a amerykańskim. Japońskie tatuaże to zwykle duże kawałki, które przepływają przez ciało i opowiadają historię, a tatuaże na rękawach to duże zobowiązanie. Japońskie rękawy mają tendencję do wiązania wszystkiego, od nadgarstka po klatkę piersiową, podczas gdy rękaw garnituru składa się z kilku mniejszych wzorów.\nOld School Popularne tatuaże\nAmerykańskie tatuaże nowej szkoły mają ograniczoną paletę kolorów i oferują różnorodne opcje, ale zwykle są łatwe do ukrycia, wyświetlenia i wyświetlenia. Są wyjątkowo narysowane odważnymi czarnymi konturami i współpracują ze szczegółowymi abstrakcjami lub tradycyjnymi możliwościami projektowymi.\nIstnieje wiele różnych rodzajów tatuaży w różnych kolorach i stylach, a dostępna jest szeroka gama rozmiarów, kształtów, kolorów, rozmiarów i kształtów.\nWzory tatuaży kremacyjnych\nW Cremation Ink mamy stronę poświęconą niektórym z bardziej popularnych wzorów tatuaży okolicznościowych, więc nie krępuj się przeglądać i dowiedzieć się więcej na Cremationink.com.\nTATUAŻE STAREGO SZKOŁY


Otwarcie restauracji „Dotychczas” w czasie pandemii - Telewizyjna\nPomysł na otwarcie całkiem nowej restauracji zrodził się około dwóch lat temu. Wówczas też rozpoczęły się prace budowlane nowego lokalu, projektowanie oraz tworzenie konceptu. Nikt wtedy nie spodziewał się nadejścia takiego kryzysu w branży gastronomicznej, jaki spowodowała pandemia.\nPo wprowadzeniu pierwszego lockdownu głęboko wierzyliśmy, że sytuacja ta nie potrwa długo. Przesunęliśmy więc datę otwarcia restauracji. W międzyczasie dopracowywaliśmy szczegóły i budowaliśmy nowy zespół. Niestety w październiku rząd wprowadził drugi lockdown. Postanowiliśmy już nie czekać na ponowne otwarcie gastronomii, które w zasadzie nie wiadomo kiedy nastąpi. Włożyliśmy mnóstwo pracy, serca i zaangażowania w stworzenie Dotychczas i chcielibyśmy to serce i pasję przekazać naszym gościom. Pragnęliśmy stworzyć miejsce, którego w Tychach jeszcze nie ma. Ideą naszej restauracji jest tworzenie menu sezonowego z lokalnych produktów.\nNasza kuchnia bazuje na składnikach naturalnych. Duży nacisk kładziemy na własną produkcję. Znajdziecie więc u nas chleby i bułki wypiekane na miejscu, długo suszone i wędzone wędliny, świeże makarony i rozmaite przetwory, które będziecie mogli zabrać do domu. Ponadto będziemy rozpieszczać gości wyrobami z naszej cukierni. A wszystko to w duchu idei zero waste. Póki co działamy tylko w formie dowozów i odbiorów własnych, ale mamy nadzieję, że już niedługo będziemy mogli Was powitać w progach naszej restauracji.\nTags: Dotychczas, restauracja, Tychy


Strzelanina na pogrzebie w Chicago. Rannych jest 14 osób - Sputnik Polska\n11:08 28 Luty 2021\n08:29 22.07.2020 (zaktualizowano 09:07 22.07.2020) Krótki link\nCo najmniej 14 osób zostało rannych w wyniku strzelaniny w amerykańskim mieście Chicago, poinformował dziennikarzy wiceszef policji miejskiej Eric Carter. Obecnie poszkodowani znajdują się w szpitalach.\n„Mamy 14 rannych, którym udzielono pomocy w pięciu szpitalach w różnych częściach miasta. Ich stan jest na razie nieznany” – powiedział.\nWcześniej informowano o dziewięciu ofiarach.\nWedług danych Cartera kilku podejrzewanych, jadąc samochodem, otworzyło ogień do ludzi, którzy zgromadzili się na pogrzebie niedaleko jednego z domów. Samochód zatrzymał się, wyskoczyli z niego napastnicy i cały czas strzelając, próbowali uciec. Jeden z nich został zatrzymany, poszukiwania innych trwają.\nMedia zwracają uwagę, że do incydentu doszło krótko po tym, jak Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego kraju ogłosił zamiar skierowania do Chicago agentów federalnych w związku z falą przestępczości w mieście.\npolicja, szpital, ranni, USA, pogrzeb, strzelanina


Jakie testy wody i inne kupić. - Aqua Forum Akwarystyczne\nJakie testy wody i inne kupić.\nPostautor: Wilkołak » 9 kwietnia 17, 11:15\nNam nadziej że dobry temat.\nChciał bym w końcu zakupić testy akwarystyczne do wody i do mierzenia azotynów, azotanów itp.\nAle sam nie wiem czy brać walizkę gdzie jest 12 testów za ok 300zł i potem dokupować uzupełnienia.\nCzy brać każdy test osobno rożnych producentów. Jeśli tak, to prosił bym o przykładowe testy i oto jakich producentów są najlepsze do akwarystyki roślinnej.\nSam wiem, że chciał bym kupić testy Co2 (mam bimbrownie)na chlor w wodzie, by się upewnić czy jak odstawię wodę na 24/48gdz. to pozbywam się chloru na 90% albo na 100%.\nW tej walizce są testy na:\nTest pH: Kwasowość wody od 7,4 do 9,0 Test O2: Określenie zawartości tlenu\nTest CO2: Określenie zawartości dwutlenku węgla dla okazałego wzrostu roślin\nTest NO2 test: Określenie toksycznego dla ryb związku azotu azotynów\nJeszce chciał bym się zapytać, czy kupić elektryczny tester PH, czy jednak używać ten co mam Zoolek-a kropelkowy.\nZ jego wyników twardość wody mam 7-7.5.\nRe: Jakie testy wody i inne kupić.\nPostautor: Hunter » 9 kwietnia 17, 12:11\nCo akwarysta to inna opinia. Wielu chwali popularne testy Zoolek inni wręcz przeciwnie. Na temat testów krótka dyskusja wywiązała się w tym temacie: viewtopic.php?f=38&t=44465&p=394760#p394760\nWielu akwarystów (szczególnie tych z krótkim stażem) poleca produkty, których sami używają, bo "jakieś tam" wyniki na testach wychodzą (choć niekoniecznie prawidłowe ) więc przekonani są, że testy są dobre.\nW moim przekonaniu walizki to słaby pomysł, bo chyba żaden producent nie oferuje wszystkich niezbędnych testów w jednej walizce.\nWspominane pHmetry to rozsądne rozwiązanie. W walizce niepotrzebnie masz dwa testy na pH. Miernik zastępuje Ci oba.\nCO2 przy bimbrowni ma nawet godzinowe wahania, więc bez sensu jest mierzyć CO2 co godzinę Jak już to zdecyduj sie na stały test permanentny z JBLa.\nGH, KH to testy wykonywane na zasadzie mierniczkowania. Brak skali barw do porównywania. W zupełności wystarczą same odczynniki, tak zwane "uzupełnienia".\nNH4, NO2 zalewne użyjesz tylko kilka razy przy starcie akwarium. Potem będą leżały aż się przeterminują.\nCu, SiO2 - nigdy w życiu nie miałem potrzeby sprawdzania.\nPostautor: Wilkołak » 9 kwietnia 17, 14:50\nCzyli np zoolekowe testy są słabe, lepiej brać jbl-a ale nie wszystkie, elektryczny tester ph jest ok.\nTo jak mierzyć fe (a może nie mierzyć) tylko skupić się na podstawowych testach NO3/PO4 itp.\nDo mierzenia Co2 na razie mam indykator ale sam nie wiem, jak dozować dokładnie krople do niego, bo na etykiecie płynu nie pisze, to chyba taki płyn Non-name.\nJedynie co pisze na nim, żeby nie rozcieńczać, tylko tak wlać ale ile kropel dokładnie, to niema. Na oko wlałem 5-10 kropli ale jak był niebieski płyn w indi tak jest. Wiem że ten płyn jest firmy Nattec i nic po za tym.\nSkoro tak trochę zboczyłem z testów na Co2, to może jeszcze ktoś mógł by powiedzieć jaki dyfuzor jest lepszy do Co2 z bimbrowni.\nObecnie mam samoróbkę z części do filtra (z tego takiego łepka, co się zakłada na wężyk co powietrze pobiera by nie charczał i rurki od deszczownicy do małego filtra 2 wat) i filtra papierosowego, co daje super mgiełkę ale słyszałem że, do bimbrowni to lepszy dzwon?\nPostautor: Peter007 » 9 kwietnia 17, 16:20\nNad paskami nawet się nie zastanawiaj. Dziadostwo. Są bardzo niedokładne.\nPostautor: Wilkołak » 9 kwietnia 17, 16:35\nOk dzięks za poradę.\nNa razie wybrałem takie coś.\nJBL TEST SIO2 - KRZEMIANY\nAquatest K Test na potas Zoolek\nChyba powinno być jeszcze coś ale nie wiem...\nPostautor: Hunter » 9 kwietnia 17, 20:05\nJedyne co mi przychodzi do głowy to napisać do producenta w celach uzyskania dokładniejszych informacji, lub zakup wspomnianego markowego JBLa.\nNic sensownego do bimbrowni nie wymyślisz, bo daje zbyt małe ciśnienie. Jedynie co to kostka lipowa / dyfuzor ze strzykawki i lipy / lub to co masz jeśli daje mgiełkę. Dzwon zbyt powoli rozpuszcza gaz.\nZbędne. Zamiast tego weź test na Fe JBLa i Ca/Mg/Gh Zoolek\nPostautor: Wilkołak » 10 kwietnia 17, 16:25\nNo właśnie, też pomyślałem, że się nie będę użerać i szukać nie znanych firm i ich produktów w necie, tylko zamówię coś markowego.\nNic sensownego do bimbrowni nie wymyślisz, bo daje zbyt małe ciśnienie. Jedynie co to kostka lipowa / dyfuzor ze strzykawki i lipy / lub to co masz jeśli daje mgiełkę. Dzwon zbyt powoli rozpuszcza gaz\nTak bąbelki są bardzo małe i zamontowałem to, pod deszczownicą, która porusza lekko lustrem wody.\nKupiłem całą paczkę gilz 200 sztuk i mam tych filterków na bardzo długo. Słyszałem że to się co ok 2 tyg wymienia, bo się rozmiękcza czy coś ale to nie kłopot.\nCo do butli, to jak patrzyłem to musiał bym kupić taką 6/8l, by starczyła na długo i zasiliła też 96l. Bo na razie co2 testuję w 240l.\nCo do testów to dzięks za poradę, to na niepotrzebne kasy nie wydam, bo jak już patrzyłem w sklepie online, to i tak ok 360zł+ za te testy wychodzi. Drogie to jak diabli.\nKupił bym te.\nJeśli to nie kłopot zerknij czy ok.\nZOOLEK AQUATEST GH-KH - TWARDOŚĆ OGÓLNA I WĘGLANOWA\nZOOLEK AQUATEST MG - MAGNEZ\nZOOLEK AQUATEST CA - WAPŃ\nPostautor: Hunter » 10 kwietnia 17, 17:51\nTo testy do wody morskiej.\nDo słodkowodnej mamy jeden test nazywany Aquatest Ca Mg GH https://www.youtube.com/watch?v=Szwx206Lv_A\nNie jestem przekonany co do tych testów kropelkowych na CO2.\nMoże dlatego, że nie znam metody ich działania.\nTeoretycznie stężenie CO2 można odczytać z tabelki CO2 (dostępnej w sieci) znając pH i kH, więc dodatkowy test nie jest potrzebny. Jednak sztuczne zakwaszenie wody (np poprzez podłoża aktywne, związki humusowe które puszczają korzenie drzew, lub sztuczne ustawianie pH za pomocą chemii) zakłamuje ten wynik. Stałe testy CO2 (te wieszane na szybie) mają ten plus, że nie mają bezpośredniego kontaktu z zakwaszoną wodą, dlatego pokazują względnie prawidłowe pomiary. Jeśli test Tetry polega na ustaleniu kwasowości wody i na jej podstawie określa się stężenia CO2, to może się okazać że wyjdą Ci kosmiczne wartości, przy których ryby powinny pływać już do góry brzuchami. Tak właśnie jest odczytując wyniki z tabeli CO2.\nZresztą nadal obstawiam, że przy bimbrowni kropelkowy test CO2 jest bez sensu. Zbyt duże i zbyt częste wahania.\nPozostałe testy to dobry wybór.\nPostautor: Wilkołak » 10 kwietnia 17, 18:15\nAaa, to ja myślałem, że to są oddzielne nazwy tych testów, tylko zapomniałeś postawić przecinka.\nAha ok, to nie będę ich brać, zawsze parę groszy zostanie w kieszeni.\nZamówiłem już JBL-a płyn do indykatora, to będę wiedział jak dawkować.\nTesty zamówię po świętach.\nPostautor: Islan » 9 listopada 17, 06:52\nCo powiecie na taki zestaw z JBL?\nTo moje pierwsze akwarium i chce.miec jakies orientacyjne info.co sie w nim dzieje bez wydawania majatkow\nPostautor: barttsw » 9 listopada 17, 07:03\nwyrzucone pieniądze w bloto tylko kropelkowe zadnych paskow\nPostautor: Islan » 9 listopada 17, 09:22\nNa alegro jest tego pelno a ja serio nie wien co jest warte uwagi. Co albo jak mam szukac tych testow by byly w miare i nie zadrogie.\nZ tego co zauwazylen to najwazniejsze bym mial NO2 i NO3 na start.\nPolecisz cos co nie kosztuje majątek?\nPostautor: barttsw » 9 listopada 17, 09:50\nnie wiem co u ciebie jest majatkiem\nale jak ja jeszcze miałem słodkie uzywalem tylko jbla + pehometr\nph polecam phometr\nPostautor: Hunter » 9 listopada 17, 10:10\nIslan pisze: Na alegro jest tego pelno a ja serio nie wien co jest warte uwagi. Co albo jak mam szukac tych testow by byly w miare i nie zadrogie.\nTu zostało sporo i raczej wyczerpująco napisane na temat testów wody: viewtopic.php?f=19&t=45730&p=407875&hilit=testy+do+akwarystyki+ro%C5%9Blinnej#p407875\nIslan pisze: Z tego co zauwazylen to najwazniejsze bym mial NO2 i NO3 na start.\nNO2 jest testem zbędnym przy rozsądnym i z głową startowanym baniaku. Pieniądze te lepiej wydać na inne "bardziej przydatne" testy.\nPostautor: barttsw » 9 listopada 17, 14:37\njak kazde paski nic nie warte\ni wcale to nie jest oszczednosc


Nowe substancje zostaną dopuszczone do stosowania w suplementach diety - Blogi Kancelarii Domański Zakrzewski Palinka\n19 września 2012 Tomasz Kaczyński Suplementy diety i inne środki spożywcze\nZmiany będą dotyczyły rozszerzenia wykazu form chemicznych składników mineralnych, które mogą być stosowane w produkcji suplementów diety. Po wejściu rozporządzenia w życie, w suplementach diety, oprócz dotychczasowych składników, będzie można stosować także:\n1) fosforan amonu-żelaza (II)\n2) etylenodiaminotetraoctan sodu-żelaza (III)\n4) siarczan potasu\nZmiany mają pojawić się w załączniku nr 2 rozporządzenia.\nObowiązek wprowadzenia projektowanej nowelizacji wynika z konieczności dostosowania regulacji krajowych w kwestii substancji chemicznych dopuszczonych do stosowania w produkcji suplementów diety do prawa europejskiego (Rozporządzenie Komisji z dnia 14 listopada 2011r. i Dyrektywa 2002/46/WE).\nProjekt, w dniu 14 września b.r., został przekazany do uzgodnień zewnętrznych i rozporządzenia wejdzie w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia (które nastąpi możliwie szybko, choć trudno dokładnie określić datę). Projekt – co także zaznaczono w uzasadnieniu – dzięki szybkiej publikacji w Dzienniku Ustaw oraz skróconemu vacatio legis (okresowi między publikacją aktu normatywnego i jego wejściem w życie) umożliwi producentom suplementów diety szybkie rozpoczęcie stosowania nowo dopuszczonych substancji do produkcji tych suplementów.\nTagi suplementy diety\n15 października 2012 o 12:40 · Reply\n27 stycznia 2014 o 21:44 · Reply\nBardzo mnie ciekawi kwestia wycofania suplementów diety z naszego rynku. Kilka lat temu było o tym głośno, że będą bardzo duże zmiany w tej materii. Po proteście środowiska zielarskiego – trochę się uspokoiło, ale jestem ciekawy czy to nie jest bomba z opóźnionym zapłonem.


E-marketing - nowa gałąź marketingu - fip.org.pl\nStrona główna » E-marketing – nowa gałąź marketingu\nCoraz więcej mówi się o e-marketingu. Jest to z pewnością bardzo interesujący aspekt działań reklamowych – wszak internet mamy stosunkowo niedługo i wciąż nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak dużo może on wnieść do szeroko rozumianego marketingu. Jak łatwo się domyślić – jest to potężne narzędzie marketingowe ale musi ono być mądrze wykorzystywane.\nMarketing w Sieci – co go odróżnia od klasycznego marketingu?\nGdybyśmy mieli odpowiedzieć sobie na pytanie zadane w podtytule, odpowiedź brzmiałaby „nic” i „wszystko” Dlaczego? Cel w jednym i w drugim przypadku jest ten sam – chodzi o sprzedaż produktu. Nieważne, czy wklejamy do YouTube filmik reklamowy czy też nosimy bądź produkujemy torby papierowe z nadrukiem. Każde z tych działań ma ten sam cel. Robimy to jednak zupełnie inaczej i innymi sposobami.\nW przypadku klasycznego marketingu, wspomniane torby papierowe z nadrukiem są środkiem, poprzez który przenosi się nasza reklama. Z kolei jeśli chodzi o Sieć to takim środkiem będą strony internetowe, wyszukiwarka, internetowe serwisy ogłoszeniowe. W przypadku Sieci, nie ma jednej bądź dwóch dróg… Tutaj jest ich mnóstwo, podobnie zresztą jak w realnym świecie.\nMarketing w Internecie czyli to co widoczne i to co niewidoczne\nDziałania marketingowe w Internecie moglibyśmy podzielić na dwa rodzaje. Pierwszy z nich to działania których efekty widzimy na co dzień. Są to więc różnego rodzaju strony internetowe, reklamy, aplikacje itd. W mniej, lub bardziej udany sposób, mają one nas informować o konkretnym produkcie i zachęcać do jego zakupu.\nDrugim obliczem marketingu internetowego jest to czego na pierwszy rzut oka nie widzimy. Są to np różnego rodzaju zabiegi pozycjonerskie, w których staramy się, by nasza strona z konkretną ofertą była jak najczęściej odwiedzana przez Internautów. Nikt bowiem nie zwraca uwagi na np kod strony, dobrane do niej słowa kluczowe, link itd. Są to metody, które dostosowujemy do warunków narzuconych przez wyszukiwarki internetowe a szczególnie Google.\nMarketing w Sieci – czy jest on skuteczniejszy od tego tradycyjnego?\nMarketing w Internecie jest bardziej „plastyczny” niż ten, który znamy na co dzień. Wróćmy do przykładu wspomnianych już wcześniej toreb papierowych z nadrukiem. Ich produkcja już sama w sobie jest działaniem marketingowym. Ktoś je nabywa, i w ten sposób promuje znajdującą się na nich markę. Dlatego marketing tradycyjny jest łatwiejszy jeśli chodzi o dotarcie do odbiorcy.\nZ kolei, w przypadku e-marketingu jest inaczej. To MY musimy się starać, by dotrzeć do odbiorcy. To MY musimy odpowiednio pozycjonować naszą ofertę, zachęcić kogoś do odwiedzenia naszej strony czyli inaczej – musimy wymyślić sposób na to, by zainteresować sobą Klienta. Jeśli zaś chodzi o efekty, to marketing internetowy (odpowiednio przygotowany i ukierunkowany) z pewnością przebije ten tradycyjny. Dlaczego? Reklamując się na ulicy, nie liczymy zbytnio na to by nasza oferta została zauważona przez setki ludzi. Z kolei w internecie, dotarcie do konkretnej oferty nie zajmuje dużo czasu – dlatego jest szybsze i efektywniejsze.\nWąwóz Biała Woda – najpiękniejszy wąwóz Pienin\npergola tarasowa aluminiowa grille murowane lampa solarna