POLSKA-UKRAINA: MIĘDZY WOJNAMI O HISTORIĘ A WYPRAWAMI KIJOWSKIMI | Zbigniew Marcin Kowalewski\nW 2013 r. polska elita polityczna dwukrotnie zajmowała się sprawami ukraińskimi i o nie się spierała. W lipcu chodziło o „rzeź wołyńską” 1943 r., a w grudniu o masowe protesty na kijowskim Majdanie. W pierwszym przypadku w zaciekłej walce, która rozgorzała w Sejmie i w mediach, stawką było to, pod jakim hasłem należy kontynuować niemal odwieczną wojnę polsko-(zachodnio)ukraińską – dziś już tylko „wojnę o historię”: czy pod hasłem głoszącym, że na Wołyniu nacjonaliści ukraińscy popełnili na Polakach ludobójstwo, czy że „tylko” dopuścili się „czystki etnicznej o znamionach ludobójstwa”. Jeśli nie liczyć trzeciorzędnych niuansów, społeczeństwo miało do wyboru jedno i to samo.\nJeśli Sejm uważa za stosowne zajmować się sprawami historycznymi, choć to nie jego rola, to zamiast cudzych powinien rozliczać polskie sprawy – np. potępić wymordowanie przez obywateli polskich podczas okupacji niemieckiej co najmniej stu kilkudziesięciu tysięcy innych obywateli polskich – Żydów. Na to jednak nie ma żadnych szans. O takich zbrodniach nikt nigdy nawet nie zająknął się w Sejmie, wcale nie tylko z obawy, że do końca życia nie uzyska już mandatu poselskiego. Podobnie jak nikt nie zająknął się o „rewolucji hrubieszowskiej”, podczas której komendy AK i BCh stosowały wobec chłopów ukraińskich rozkaz gen. Bora-Komorowskiego, by osadzaną przez okupanta na Zajmoszczyźnie niemiecką „ludność wyciąć w pień”  i o wielu innych masakrach ukraińskiej ludności cywilnej, popełnionych przez oddziały AK, BCh, NSZ, NOW oraz WP, WOP i KBW.\nKijów, Moskwa i fantazmat banderowski\nW drugim ubiegłorocznym przypadku chodziło natomiast o to, czy i jak występować na Naddnieprzu w charakterze sprzymierzeńca, a najlepiej protektora Ukrainy i mówiąc słowami Aleksandra Kwaśniewskiego, „oderwać Kijów od Moskwy”. W charakterze najaktywniejszego orędownika braterstwa polsko-ukraińskiego wybrał się na kolejną już „wyprawę kijowską” Jarosław Kaczyński – ten sam, który wcześniej wraz z Leszkiem Millerem najzagorzalej walczył w Sejmie o „ludobójstwo” w uchwale o „rzezi wołyńskiej” i który „nie widzi powodu, żeby potępiać Akcję ‘Wisła’, tym bardziej, że Ukraińcy nie chcą potępić ludobójstwa popełnionego przez UPA”.\nPodobnie było w minionym dziesięcioleciu. Oto ni stąd, ni zowąd większość polskiej elity ogarnęła gorączka „pomarańczowej rewolucji”. Z Kaczyńskimi na czele wyprawiała się na kijowski Majdan, aby wspierać Wiktora Juszczenkę tak, jak ongiś Józef Piłsudski wspierał Symona Petlurę. Zapewniała Juszczenkę i jego zwolenników, że utoruje Ukrainie drogę do Unii Europejskiej i w ogóle na Zachód. To, że przyszły prezydent Ukrainy głośno zapowiadał rehabilitację OUN i UPA jako ruchu narodowowyzwoleńczego, puszczała mimo uszu.\nSześć lat później poszczuła na tego samego Juszczenkę Parlament Europejski, nie przejmując się tym, że rzuca Ukrainie kłody pod nogi na drodze do UE. Z inspiracji prezydenta Lecha Kaczyńskiego nakłoniła Europarlament, aby wyraził „głębokie ubolewanie z powodu decyzji ustępującego prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki, który nadał pośmiertnie Stepanowi Banderze, przywódcy współpracującej z nazistowskimi Niemcami Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN), tytuł Bohatera Ukrainy”. Na polski wniosek Europarlament wyraził również „nadzieję, że nowe władze ukraińskie ponownie rozważą takie decyzje i potwierdzą swoje przywiązanie do europejskich wartości”. Nowe władze, to znaczy prezydent Wiktor Janukowycz – ten sam, którego przeciwników polska elita wspierała na przełomie 2004 i 2005 r. oraz ponownie w końcu 2013 r. Uchwały polskiego Sejmu ku czci Romana Dmowskiego i NSZ nie wywołują w Europarlamencie protestów. Obrzydliwej hipokryzji tych, którzy w Sejmie popierali takie uchwały, a w Europarlamencie napiętnowali Juszczenkę za Banderę, nie ma co tu komentować.\nKolaboracja Bandery z Trzecią Rzeszą jest faktem, ale trwała krótko: skończyła się, gdy natychmiast po zajęciu Lwowa przez wojska niemieckie banderowcy ogłosili Akt Odnowienia Państwa Ukraińskiego, tj. proklamowali niepodległość Ukrainy. Lata 1941-1944 Bandera spędził w niemieckim więzieniu i obozie koncentracyjnym, co Europarlament, postępując po myśli polskiej elity i jej polityki historycznej, przemilczał. Przemilczał również fakt, że choć banderowski odłam OUN po zerwaniu współpracy z Niemcami nie przeszedł na stronę aliantów i uważał wojnę światową za imperialistyczną z obu głównych stron, to banderowcy, stojąc na czele UPA, toczyli walkę zbrojną z okupantem niemieckim na znacznie większą skalę niż czyniły to proalianckie ruchy oporu w większości państw okupowanych lub kolaborujących z Niemcami hitlerowskimi. Cóż, polityka historyczna UE, w której prym wiodą interesy wielkich mocarstw, ongiś kolonialnych, często jest tak zakłamana i obłudna, jak polska polityka historyczna w sprawach ukraińskich. Taka jak zamanifestowana w tej uchwale wspólna obłuda wynika z pewnej wspólnoty unijnych i polskich interesów postkolonialnych.\nW swoim traktacie o Ukrainie jako polskim jądrze ciemności Bogdan Huk wyjaśnia, że „fantazmat banderowski posiada wśród Polaków olbrzymią siłę nie z powodu rozmiaru strat zadanych im przez UPA, ale dlatego, że odwołuje się do najprostszego sposobu leczenia traumy po utracie przez Kościół polski i Rzeczpospolitą całej Ukrainy” . Kalectwo spowodowane przez jej utratę do dziś destabilizuje Rzeczpospolitą dlatego, że pod względem rodowodu i z natury historycznej stanowi ona imperium kolonialne. Będzie tak dopóki tego swojego korzenia nie odetnie i dopóki nie ulegnie zerwaniu jedność polskości i kresowej kolonialności – dopóki Polacy nie przetną pępowiny łączącej ich z dawnym sarmacko-katolicko-szlacheckim „narodem” panującym.\nPolski kolonializm kresowy\nPolska elita i opinia publiczna nigdy nie uznały kolonialnego charakteru polskiego panowania na tzw. Kresach Wschodnich oraz ucisku narodowego, religijnego i kulturalnego Ukraińców, opartego na nieludzkim poddaństwie i bezwzględnym wyzysku chłopstwa oraz na kolonializmie osadniczym. Bardzo długie trwanie tego ucisku jest porównywalne z długotrwałością angielskiego ucisku Irlandczyków, a jego skutki – ze skutkami niewolnictwa na południu Stanów Zjednoczonych i francuskiego panowania kolonialnego w Algierii. Spostrzeżenie Ireny Krzywickiej, że „ostatecznie te wschodnie kresy były zawsze poniekąd koloniami Polski” , jest w polskiej kulturze czymś tak odosobnionym, że trzeba było dzieła francuskiego historyka Daniela Beauvois, aby dowiedzieć się, „jak potężny mur zbudowała historia XVII i XVIII wieku między ludnością bliską statusu niewolników i polskimi plantatorami” i że „zarówno sposób traktowania miejscowej ludności, jak i typ gospodarki latyfundialnej, nastawionej przede wszystkim na eksport, przypomina nade wszystko system kolonialny właśnie” .\nW istocie to samo wykazał znacznie wcześniej polski etnosocjolog Józef Obrębski, ale jego dzieło ukazało się dopiero kilka lat temu. Kresowy stosunek panowania i ucisku, pisał Obrębski, „genezę swoją miał w całych stuleciach historii chłopstwa ruskiego w granicach Rzeczypospolitej szlacheckiej, w historycznych procesach ekspansji polskiej kultury i polskiego narodu szlacheckiego na ziemie etnicznie ruskie. Na ziemiach tych polskość w samej swojej genezie historycznej wiązała się z uciskiem i niewolą chłopską. Pańszczyzna i poddaństwo nie były tu tworem rodzimym, wytworem spontanicznych procesów ewolucyjnych miejscowego społeczeństwa”, lecz „były importem polskim, przyniesionym i instalowanym łącznie z polityczną ekspansją szlachty polskiej na ziemie ruskie.” \n„Na Polesiu – tak zresztą, jak na całych kresach – ów podział społeczeństwa na dwie z gruntu odrębne, hermetycznie odizolowane, nie współżyjące ze sobą i tylko mechanicznie powiązane, obce sobie i wrogie żywioły społeczne: panów i chłopów, uzyskiwał najbardziej kontrastowe formy, największą krańcowość, najszerszą rozpiętość i najsilniejszy wyraz. Dwa odległe bieguny społeczne Polski stykały się tu ze sobą bezpośrednio: z jednej strony najwyższy gatunek wielkopaństwa polskiego – królewięta kresowe, z drugiej najniższa odmiana chłopstwa – ruski mużyk.” Tak było, stwierdzał Obrębski, „za czasów Rzeczypospolitej i pod zaborami, za pańszczyzny i po uwłaszczeniu, wreszcie za czasów powrotu państwa polskiego na jego ziemie” , a faktycznie na cudze. Aż tak spolaryzowany stosunek klasowy występuje wtedy, gdy jest on zarazem stosunkiem kolonialnym.\n„Pańskość, szlacheckość i polskość były tu synonimami. Synonimami była polskość i kultura. Nigdzie też wielkopańska kultura nie osiągnęła tej pełni swojego wyrazu i tego kresu swoich możliwości, co w tych kresowych prowincjach Rzeczypospolitej, gdzie polskość zaczynała się i kończyła na wielkopańskiej rezydencji i szlacheckim dworze i nie docierała do odwiecznie ruskiej wsi. Nigdzie też chyba ta kultura nie ciążyła bardziej na ugniecionym jej brzemieniem chłopie”, gdyż „źródłem pańskiego zbytku i bogactwa, pańskiej wystawnej konsumpcji i kosztownej kultury”, wyjaśniał Obrębski, „był rabunek: dzika i niszczycielska eksploatacja.” \nProgram prometejski i wojna z terroryzmem\nPrzedwojenny endecki teoretyk polskiej polityki kolonialnej i „nowoczesnego imperializmu narodowego”, Gustaw Załęcki, zauważył, że „jeśli weźmiemy pod uwagę specjalnie wiek XVII i XVIII oraz tereny tzw. Ukrainy, to w oczy nam się rzuci jedna charakterystyczna cecha” ówczesnej kolonizacji: to, że „łączy ona ze sobą zadania militarno-politycznej ekspansji Rzeczypospolitej z potrzebą pomieszczenia na tych terenach hiperprodukcji zubożałej masowo w Polsce szlachty.”  Obok ochrony „polskiego stanu posiadania”, tzn. stanu posiadania polskich klas posiadających, na Ukrainie, kolonializm osadniczy był również jednym z głównych napędów polityki wschodniej odrodzonego państwa, w tym „wyprawy kijowskiej” Wojska Polskiego. Teraz jednak chodziło o to, aby pomieścić tam hiperprodukcję zubożałych, bezrolnych i małorolnych mas z przeludnionej wsi. Mimo odzyskania niepodległości nie było bowiem w Polsce perspektyw ani na prawdziwą reformę rolną, którą wykluczała zależność polskiej władzy od wielkiej własności ziemskiej, ani na rewolucję przemysłową, którą wykluczała zależność polskiej gospodarki od kapitału zagranicznego i strzegących jego interesów wielkich mocarstw zachodnich.\nPiłsudski położył wówczas fundamenty pod nowoczesną politykę polskiej burżuazji wobec Ukrainy. Z jednej strony polegała ona na prowadzeniu – z poparciem Ententy – wojny z Zachodnioukraińską Republiką Ludowa, proklamowaną 1 listopada 1918 r. w opanowanym przez powstańców ukraińskich Lwowie i obejmującą Galicję Wschodnią. Z drugiej zaś – na wymierzonym w Rosję radziecką sojuszu z utworzoną na Naddnieprzu Ukraińską Republiką Ludową ze stolicą w Kijowie. W zamian za sojusz i zapewnienie poparcia ze strony Ententy Piłsudski wymusił na Petlurze zrzeczenie się Galicji Wschodniej i Wołynia Zachodniego na rzecz Polski, czyli rezygnację ze zjednoczenia ziem ukraińskich. Udało mu się nie tylko wbić klin między dwie republiki ukraińskie, ale również rękami jednej z nich wbić nóż w plecy drugiej. Emisariusz Petlury ogłosił nawet w Warszawie, że „rząd i wojsko galicyjskie przestały istnieć”, choć w tym czasie wojsko to liczyło 100 tys. żołnierzy i bardzo dzielnie biło się o swoje państwo.\nPóźniej politykę tę prowadzono w ramach „programu prometejskiego”, usilnie wspierając dążenia niepodległościowe na radzieckiej Ukrainie: Oddział II Sztabu Głównego WP montował tam (w swojej wyobraźni i na papierze) podziemie antyradzieckie, które posłużyło za pretekst do pierwszej wielkiej rozprawy stalinowskiej z inteligencją ukraińską. Jednocześnie w Galicji Wschodniej, na rozkaz Piłsudskiego, toczono „wojnę z terroryzmem”. Oznaczała ona systematyczną „pacyfikację” policyjno-wojskową 500 wsi ukraińskich: zmasowany terror wobec ludności, spędzanej pod cerkwie, aby ułani mogli tam ją „bić, aż pęknie rzyć”, niszczenie chłopskiego dobytku, likwidację lub dewastację ukraińskich instytucji.\nOsadnictwo i logika eliminacji\nWspomniany Załęcki pisał zgodnie z programem endeckim, z biegiem czasu przejętym przez reżim sanacyjny, że „państwo polskie dążyć musi do pełnej wewnętrznej polonizacji”, toteż „Polsce musi chodzić o to, by na kresach znajdujące się tereny o silnej niepolskiej dziś mniejszości przestały być zdolnymi do samodzielnych kulturalnie lub politycznie niepolskich ruchów” . Zgodnie z jego pomysłami, inspirującymi władze państwowe, jednym ze sposobów dezukrainizacji i polonizacji Zachodniej Ukrainy miało być zmuszenie Ukraińców do masowej emigracji, zwłaszcza do pracy na roli we Francji, za co Polska powinna była uzyskać od niej rekompensatę w postaci… poniemieckich kolonii (przede wszystkim Kamerunu). Miejsce emigrujących Ukraińców mieli zajmować polscy osadnicy  Wzmożeniu polskiego osadnictwa, głównie wojskowego, służyła parcelacja wielkiej własności. W latach 1919-1935 w wyniku polityki kolonizacyjnej na Zachodniej Ukrainie powstało ponad 40 tys. nowych polskich gospodarstw rolnych. Stopniowo stawała się ona formacją przejściową między kolonią, która tradycyjnie służyła wyciskaniu pracy dodatkowej ze skolonizowanych wytwórców, a kolonią, na terenie której wysiedlało się skolonizowanych z uprawianej przez nich ziemi, aby zasiedlić ją kolonizatorami. Są to dwa różne rodzaje formacji kolonialnych, których nie należy ze sobą mylić, bo to kolonializm osadniczy „naznaczony jest głęboką ludobójczą strukturą logiki eliminacji” .\nZnamienna była pod tym względem ewolucja i radykalizacja myśli endeckiej. Początkowo Dmowski postulował prowadzenie wobec Ukraińców polityki „eksterminacyjnej” wzorowanej na bismarckowskiej polityce Ausrottung, trzebienia polskości w zaborze pruskim. Natomiast w pierwszej połowie 1943 r. w raporcie Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK donoszono, że Stronnictwo Narodowe „nie tylko podtrzymuje całkowicie swoją przedwojenną w tym zakresie politykę eksterminacyjną, lecz wybitnie ją radykalizuje” i „zapowiada wobec Ukraińców eksterminacyjną politykę przesiedleńczą, na wzór akcji przesiedleńczej prowadzonej przez reżimy hitlerowski i faszystowski” . W tym czasie w Komendzie Obszaru Lwowskiego AK przygotowywano plany – a nawet projekt odpowiedniej „ustawy przesiedleńczej”! – gruntownego wynarodowienia po wojnie mniejszości ukraińskiej. Bogdan Huk, który odnalazł te plany w Archiwum Akt Nowych i je opublikował, ma rację: świadczą one niezbicie o tym, że powojenne deportacje ludności ukraińskiej na radziecką Ukrainę oraz na ziemie zachodnie i północne Polski stanowiły kontynuację i realizację przedwojennej polskiej polityki państwowej . Kwalifikowanie Akcji „Wisła” jako „zbrodni komunistycznej” to fałszowanie historii.\nZniszczyć obecność kolonizatorów\nAż prosi się o wyciągnięcie prostego, zaiste, wniosku: niezwykle mordercza „akcja antypolska” UPA nie wynikała z tego, że ukraiński ruch narodowy przyjął jakieś szczególne formy szowinistyczne, lecz była częściowo żywiołową, a częściowo zorganizowaną i kierowaną przez nacjonalistów, reakcją chłopstwa ukraińskiego zagrożonego „głęboką ludobójczą strukturą logiki eliminacji”, w którą nośny był polski kolonializm osadniczy. „Chłopi ukraińscy, nauczeni doświadczeniami okresu międzywojennego, pragnęli zniszczyć polską obecność doszczętnie. Nie ograniczali się bowiem do grabieży i palenia dawnych ‘gniazd’ rodowych polskich ziemian, budynków osadników czy też chałup swoich sąsiadów – chłopów polskich. Zazwyczaj nie oszczędzali ni dorosłych, ni ‘piskląt’, by wracać nie było ani dokąd, ani komu.” \nTakie zjawisko jest znane z dziejów chłopskich powstań antykolonialnych. Prof. Leonid Zaszkilniak bardzo słusznie wskazuje, że o ludobójstwie nie może być mowy bez udziału aparatu państwowego i bez jego monopolu na przemoc oraz że „pod definicję ludobójstwa nie podpadają antykolonialne wystąpienia narodów” . Dodam do tego pewną myśl własną, którą wysoko ocenili tacy historycy ukraińscy jak Jarosław Daszkewycz i Bohdan Hud: „Nawet jeśli przyjmiemy z grubsza, że w latach wojny wśród polskiej ludności [konflikt ten pochłonął] trzy razy więcej ofiar niż wśród ludności ukraińskiej, to nie powinniśmy zapominać, że z jednej strony było dążenie do utrzymania panowania, a z drugiej – do jego obalenia. Jeśli ruch wyzwoleńczy narodu uciskanego dopuszcza się zbrodni na narodzie panującym, to przyczyną jest ucisk narodowy, a nie wola wyzwolenia się spod niego.” \nLe Monde diplomatique – Edycja polska, nr 1 (95), styczeń 2014 r.\n Armia Krajowa w dokumentach 1939-1945 t. III, Wrocław, Ossolineum 1990, s. 92.\n B. Huk, Ukraina: Polskie jądro ciemności, Przemyśl, Stowarzyszenie Ukraińskie Dziedzictwo 2013, s. 496.\n I. Krzywicka, „Piewczyni polskiego Far Westu”, Wiadomości Literackie nr 10 (642), 1936.\n D. Beauvois, Trójkąt ukraiński: Szlachta, carat i lud na Wołyniu, Podolu i Kijowszczyźnie 1793-1914, Lublin, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej 2011, s. 460, 707.\n J. Obrębski, Polesie, Warszawa, Oficyna Naukowa 2007, s. 107.\n Tamże, s. 43-44, 66.\n G. Załęcki, Polska polityka kolonialna i kolonizacyjna, Warszawa, Biblioteka Polska 1925, s. 53.\n M. Knihnycki, „Polśka emihracijna polityka”, Diło nr 136, 1930.\n P. Wolfe, Settler Colonialism and the Transformation of Anthropology: The Politics and Poetics of an Ethnographic Event, Londyn – Nowy Jork, Cassel 1999; A.D. Moses, „Moving the Genocide Debate Beyond the History Wars”, Australian Journal of Politics and History t. 54 nr 2, 2008.\n J. Brzeski, A. Roliński (opr.), Archiwum Adama Bienia: Akta narodowościowe (1942-1944), Kraków, Biblioteka Jagiellońska 2001, s. 50-51.\n Аrchiwum Akt Nowych, AK, 203/XV/45, k. 70-74 oraz AK, 203/XV/46, k. 1-17; Nasze Słowo nr nr 28, 29 i 30, 2011 oraz 5 i 19, 2012.\n B. Hud, Ukraińcy i Polacy na Naddnieprzu, Wołyniu i w Galicji Wschodniej w XIX i pierwszej połowie XX wieku: Zarys historii konfliktów społeczno-etnicznych, Lwów – Warszawa, Pracownia Wydawnicza 2013, s. 323-324.\n L. Zaszkilniak, „Pro wołynśki mify i wczenych, jaki pro nich pyszut’”, Nasze Słowo nr 29, 2013.\n Z.M. Kowalewski, „Kwestia polska w powojennej strategii Ukraińskiej Powstańczej Armii”, w: M. Pułaski (red.), Ukraińska myśl polityczna w XX wieku, Kraków, Nakł. UJ 1993, s. 223.


Łomża - Katalog stron\nZapraszamy na stronę www.lomzynskie.pl . Portal Lomzynskie.PL to więcej niż tylko informacje! Portal Informacyjno - Turystyczny. Informator Poradnik Przewodnik. Wiadomości, Wydarzenia, Ciekawostki, Porady, Wideo & Foto, Historia, Kuchnia, Imprezy , a ponadto dużo więcej. Polecamy Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu: Muzeum ma dziewięć działów: Etnograficzny, Historyczno-Artystyczny, Budownictwa Wiejskiego-Skansen, Technologie Rolniczej, Historii Uprawy Roślin, Historii Chowu i Hodowli Zwierząt Gospodarskich, Tradycji Zielarskich, Muzeum Weterynarii i Oświatowo-Promocyjny. Patronat merytoryczny nad Muzeum, na bazie umowy porozumienia sprawuje Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Muzeum współpracuje z Politechniką Warszawską , a ponadto z kilkoma placówkami naukowymi i muzealnymi w kraju przykładowo. Zamkiem Królewskim w Warszawie, Muzeum Technologie w Warszawie, z muzeami w Łomży i Białymstoku.\nSłowa kluczowe: informacje Łomża, wiadomości Łomżyńskie, informator Łomżyński, video Łomża, foto Łomża, ogłoszenia Łomża, ciekawostki Łomża, porady Łomża\nOcena: 5.6/10 (204 głosy/ów)\nZapraszamy do serwisu retrocopy.pl . Nasza firma para się tematyką archiwizacji oraz dodatkowo digitalizacji materiałów fotograficznych, filmowych oraz dodatkowo dźwiękowych. Mamy długoletnie wiedzę praktyczną w pracy z nośnikami analogowymi, takimi jak negatywy fotograficzne, kasety...\nZapraszamy na stronę optykoptymax.pl . Salon Optyczny OPTYMAX to firma mająca duże praktykę w branży optycznej. Przez wszelkie lata działalności zdobyliśmy wiedzę i praktykę a są to detale niezbędne do spełnienia wymagań naszych kontrahentów. Staramy się mieć w prywatnej ofercie...


Kobieta w oczach liberała, lewicowca, weselnego wujka i katolika. [PODCAST] — Klub Jagielloński\nW tym odcinku ,,Kultury Poświęconej" rozmawiamy o kobietach 6 maja 2021\nKobieta w oczach liberała, lewicowca, weselnego wujka i katolika. [PODCAST]\nŹródło: Joris Louwes - flickr.com\nW trzynastym już odcinku podcastu Kultura poświęcona Piotr Kaszczyszyn, Bartosz Brzyski i Konstanty Pilawa przyglądają się kobietom. A raczej zastanawiają się, jak do relacji z kobietą podchodzą cztery typy mężczyzn – liberał, lewicowiec, weselny wujek i katolik.\n„Mówiąc o tej liberalnej wizji chciałbym się odwołać do „Platformy” Micheala Houellebecqa, gdzie pisze on o relacjach damsko-męskich w kontekście rewolucji 68’. Często tę rewolucje postrzegamy w kategoriach wolnej miłości, egalitaryzmu w relacjach seksualnych. Houellebecq twierdzi, że to bzdury. Pigułka antykoncepcyjna, na którą najczęściej patrzymy jako na narzędzie emancypacji kobiet, według niego miała po prostu zabezpieczyć mężczyzn – wyeliminować z seksu element prokreacji. Co więcej, nawet jeśli dojdzie do awarii – pojawi się dziecko – to zawsze mamy opcję awaryjną – czyli aborcję, dzięki której pozbędziemy się problemu. Po drugie w tej liberalnej wizji wcale żadnego egalitaryzmu nie było. Najwięcej seksu, który traktowany jest jak dobro konsumpcyjne i tak przypada najbogatszym – osobom z największym kapitałem kulturowym, którzy na tym wolnym rynku miłości mogą zaoferować najwięcej. Prowadzi to nieuchronnie do przedmiotowego traktowania.” – zauważa Piotr Kaszczyszyn\n„Jeśli weźmiemy sobie wizję dwóch osób, które się nie znają i ma dojść między nimi do seksualnego aktu, to właściwie tylko ta bardzo ścisła kontraktualność, którą postuluje lewica w relacjach seksualnych, chroni człowieka przed tym, co się wydarzy. To tak w jak jakiejkolwiek relacji – jeśli nie mieliśmy czasu, żeby się poznać, to, jak zareaguje druga osoba, jest dla nas tajemnicą. W takich relacjach dużo trudniej stawiać granice, które nie są w jakiś sposób zakontraktowane, wynikają z jakiejś normalnej dynamiki społecznej, dynamiki spotkania, rozmowy” – komentuje Bartosz Brzyski.\n„Co do ideału małżeństwo, jakie postuluje Kościół, jest najlepszym zabezpieczeniem przed przemocą w relacjach damsko-męskich. Oczywiście, w źle zrozumianym małżeństwie mamy do czynienia z przemocą wewnątrz, ale to jest właśnie wypaczenie tego sakramentu. Małżeństwo, wbrew temu, co często dzisiaj słyszymy, jest pomysłem antyprzemocowym. Jest decyzją daną na całe życie, które ma stwarzać warunki do budowania zaufania i bezpieczeństwa, a bez zaufania i bezpieczeństwa – co dzisiaj jest mega kontrkulturowe – nie ma ani przyjemnego ani satysfakcynującego seksu. To jest fundament, który w tych dzisiejszych wojenkach liberałów z lewicą, lub konserwatystów z lewicą nie jest dostrzegany. To dobrze zrozumiane małżeństwo najlepiej chroni wrażliwość, autonomię kobiety i jej równość w związku.” – zaznacza Konstanty Pilawa.


Ceny wody i odprowadzanych ścieków w Polsce jedne z najwyższych w Europie Środkowej | Sposoby i metody\nŁączna cena wody i ścieków w Polsce jest relatywnie jedną z najwyższych w Europie ? wynika z analiz firmy doradczej EY. W 2014 roku przeciętne polskie gospodarstwo domowe może wydać na dostarczaną wodę i odprowadzane ścieki ponad 2% swojego budżetu rozporządzalnego. Jest to poziom bliski tak zwanego progu akceptowalności społecznej. Dla porównania w roku 2010 wydawaliśmy 1,3%, a i tak było to więcej niż wydawali na ten cel Niemcy, Francuzi, Anglicy, Czesi czy Grecy.\nW zależności od przyjętych założeń, dziś polska 4-osobowa rodzina wydaje na usługi sektora wodociągowo-kanalizacyjnego średnio ponad 115 zł miesięcznie netto. To więcej niż wynoszą jej rachunki za prąd i gaz. Różnice pomiędzy najwyższą i najniższą w kraju ceną wody i odprowadzanych ścieków w poszczególnych gminach sięgają ponad 1300% (w gminach gdzie ceny są najwyższe ? samorządy dopłacają mieszkańcom), podczas gdy najwyższa cena energii elektrycznej dla gospodarstwa domowego w Polsce różni się od najniższej zaledwie od kilku do kilkunastu procent w zależności od dostawcy.\nNawet w wartościach nominalnych, ceny usług wod-kan w Polsce są wyższe niż w wielu krajach europejskich. Z danych z roku 2011 wynika, że średnia cena wodościeku czyli zużytej wody i ścieków w Warszawie wynosiła 2,27 euro/m3 czyli więcej niż w stolicy Anglii, Grecji czy Litwy oraz tylko o 14 eurocentów mniej niż w Paryżu. Dziś cena m3 wodościeku w Warszawie wynosi już 2,74 euro/m3. W ciągu niecałych 3 lat koszt usług wod-kan wzrósł więc nominalnie ok. 20%. Warszawa zrealizowała już na swoim terenie duże inwestycje, które amortyzuje, ale w znacznej liczbie spółek z tego sektora projekty są wciąż w toku lub też jeszcze przed nimi, co będzie miało wpływ na cenę wodościeku w przyszłości.\nZdaniem Piotra Pieli, Partnera Zarządzającego Działem Doradztwa Biznesowego w EY, ceny usług wodno - kanalizacyjnych będą nadal rosły jeśli branża się nie skonsoliduje i nie rozpocznie szeroko zakrojonych działań optymalizacyjnych. Branża wodociągowo ? kanalizacyjna wykonała tytaniczną pracę związaną z realizacją inwestycji na ogromną skalę. Podniosła znacząco odsetek mieszkańców z dostępem do sieci wodociągowej jak i kanalizacyjnej. Zrobiła wiele, żeby sprostać wymogom oraz normom środowiskowym i jakościowym. Jednakże nie pozostało to bez wpływu na cenę. Dodatkowo w ostatnich latach następuje ciągły spadek konsumpcji wody w Polsce. Prowadzi on do wzrostu kosztów jednostkowych produkcji i dystrybucji wody. Dzieje się tak, ponieważ koszty zmienne stanowią niewielką część kosztów całkowitych produkcji i dystrybucji wody. Dalszy wzrost cen może jednak napotkać na barierę społeczną. Próg akceptowalności cen usług wodno - kanalizacyjnych wynosi bowiem od 2 do 3% budżetu domowego ? mówi Piela. ? Branża wodno ? kanalizacyjna ma w planach kolejne wielomiliardowe inwestycje. W kraju działa ok. 1800 podmiotów wodno ? kanalizacyjnych, które funkcjonują niezależnie i każdy z osobna płaci za swoje inwestycje, a to z kolei będzie nadal podnosić koszt dla przeciętnego Kowalskiego. Dlatego przewidujemy, że ceny wody i usług kanalizacyjnych w kraju bez niezbędnych zmian niestety nadal będą rosły. Branża musi więc działać, aby ten trend powstrzymać lub przynajmniej spowolnić ? dodaje Piela.\nTrzy sposoby na niższe ceny\nDoradcy EY proponują 3 rozwiązania dla branży. ? Po pierwsze: konsolidacja, po drugie: wprowadzenie centralnego regulatora rynku wodno - kanalizacyjnego, a po trzecie: działania optymalizacyjne w przedsiębiorstwach wodociągowo - kanalizacyjnych ? tłumaczy Andrzej Zienkiewicz, Dyrektor w Dziale Doradztwa Biznesowego EY. - W Polsce jedno przedsiębiorstwo wodociągowe obsługuje średnio 24 tys. mieszkańców. W Holandii oraz Anglii i Walii dla porównania jest to 1,6 mln osób. Konsolidacja sektora umożliwiłaby wykorzystanie efektu skali, poprawę efektywności operacyjnej i inwestycyjnej, a także usprawniłaby przepływ wiedzy jak i najlepszych praktyk pomiędzy spółkami. Wszystko to miałoby kolosalny wpływ na ceny dla odbiorców końcowych. Przeprowadzenie konsolidacji w Polsce powinno opierać się na dobrych wzorcach zaczerpniętych z krajów, w których tego typu doświadczenia przyniosły dobre rezultaty.\nUzdrowić sytuację w branży może także wprowadzenie centralnego regulatora rynku wodno-kanalizacyjnego - odpowiednika Urzędu Regulacji Energetyki w przypadku branży energetycznej. Jak wynika z badania przeprowadzonego przez UOKIK w 2011 roku, w blisko 55% zbadanych przedsiębiorstw cena za wodę i ścieki była ustalona bez podjęcia uchwały rady gminy w tej sprawie. Rolą takiego regulatora byłoby zapobieganie bardzo istotnym różnicom w cenach i koordynacja inwestycji w poszczególnych gminach. Ostatnią proponowaną zmianą jest poprawa efektywności działania firm z branży. Porównanie wskaźników zatrudnienia, czy rentowności w Polsce na tle innych krajów europejskich pokazuje, że jest tutaj duży potencjał w zakresie poprawy efektywności polskich firm wodno - kanalizacyjnych. W chwili obecnej wyzwania stojące przed branżą jeszcze mocniej motywują spółki do wzmożonych działań mających na celu poprawę efektywności. Na szczęście przekonanie o konieczności tych działań jest już powszechne, zarówno wśród spółek jak i ich właścicieli ? dodaje Zienkiewicz.\n2020 Ceny wody i odprowadzanych ścieków w Polsce jedne z najwyższych w Europie Środkowej | Sposoby i metody


Kubek ceramiczny w ręcznie robionym sweterku COSY GREEN 300 ml - sklep internetowy - garneczki.pl\nKubek ceramiczny w ręcznie robionym sweterku COSY GREEN 300 ml\nKubek ceramiczny w ręcznie robionym sweterku\n(kod produktu 2400000001324)\n#kubki świąteczne\t#prezenty na swieta\t#kubki do kawy\t#kubki do herbaty\t#bgtech\t#mikołajki\nUroczy kubek ceramiczny w zielonym sweterku COSY.\nProdukt wykonano z wysokiej jakości, białej ceramiki.\nWełniany sweterek wykonany został ręcznie, posiada uroczy guzik w kształcie gwiazdki.\nUbranko można bez problemu zdjąć, a kubek umyć w zmywarce do naczyń.\nProdukt wykonano w 100 % w Polsce!\nKubek w wełnianym sweterku\nKolor sweterka: zielony\nWełniany sweterek z drewnianym guzikiem robiony ręcznie\nświetny! idealny na prezent :) kupiłam 4, mam nadzieję, że szybko dojdą :)


Na co zwrócić uwagę kupując cement?\nPrzygotowanie podłoża pod płytki ceramiczne\nNiewłaściwy dobór cementu grozi obniżeniem trwałości konstrukcji, a nawet możliwością całkowitej utraty jej nośności, ponadto powoduje usterki estetyczne (przebarwienia, „raki”).\nDlatego też przystępując do robót budowlanych należy pamiętać, że użycie cementu niskiej jakości, nawet przy jego odpowiedniej zawartości w betonie, niesie ryzyko poważnych konsekwencji.\nZawsze kupuj cement oznaczony symbolem CE lub znakiem budowlanym B.\nZwracaj uwagę aby cement, który kupujesz pochodził zawsze od sprawdzonych producentów, tj. cementowni i/lub posiadał znak Pewny Cement.\nUnikaj kupowania cementu z Certyfikatem Zgodności wystawionym na zgodność z Aprobatą Techniczną – poszukuj z powołaniem na normę PN-EN 197-1.\nUnikaj kupowania cementu bez lub z nieczytelną datą produkcji oraz niejasnymi, nieaktualnymi lub wykluczającymi się oznaczeniami.\nSprawdź termin gwarantowanego utrzymania paramentów.\nPamiętaj, aby kupować cement zgodnie z jego przewidywanym zastosowaniem.\njak kupować\tjak kupić\tjak kupować cement


Szybkość odpowiedzi na rytuksymab jest różna, a czas przeżycia bez progresji jest ogólnie krótki. Szlak sygnałowy receptora komórek B odgrywa kluczową rolę w patogenezie CLL.8-11. Sygnalizacja przez receptor komórek B przebiega częściowo w wyniku aktywacji izoformy delta kinazy 3 fosfatydyloinozytolu (PI3K?). Izoforma delta jest jedną z czterech izoform katalitycznych (p110), które różnią się ekspresją tkankową, przy czym PI3K? wykazuje wysoką ekspresję w komórkach limfoidalnych12 i najbardziej krytyczną izoformę zaangażowaną w fenotyp złośliwy w C...\nKwalifikujący się pacjenci mieli CLL, który rozwijał się w ciągu 24 miesięcy po os...\nAby zidentyfikować loci genetyczne wiążące się z ryzykiem pierwotnej marskości żółciowej, przeprowadziliśmy analizę asocjacji genomowych, w której próbki DNA od 2072 osób z Kanady i USA (536 pacjentów z...\nCzternaście randomizowanych niemowląt (3%) nie otrzymywało fototerapii (ryc. 1). Z 433 leczonych niemowląt 384 (89%) ukończyło leczenie, a 49 wycofało się wcześnie. (Przyczyny wycofania przedstawiono na rysunku 1.) W sumie 213 niemowlęta otrzymały 268 dni fototerapii światłem słonecznym z filtrem, a 220 niemowląt otrzymało 325 dni konwencjonalnej fototerapii (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Tylko 5 niemowląt wymagało więcej niż 4 dni fototerapii; wszyscy byli w konwencjonalnej grupie do fototerapii. Dwie matki niemowląt otrzymujących konwencjonalną fotote...\nNajnowsze zdjęcia w galerii wypryski wokół ust :\nhttp://www.abc-budownictwa.info.pl 751# , #rumień wędrujący objawy , #gimnastyka izometryczna , #folia ratownicza , #miesnie dna miednicy cwiczenia , #beata klimaszewska , #gotowanie ryżu w mikrofali , #luxmed włocławek , #dieta węglowodanowo białkowa , #rozdęcie płuc ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - wypryski wokół ust


Recenzja odtwarzacza FiiO X1 | Audiofanatyk.pl\nAutor Jakub Łopatko | 2014-11-22 | Odtwarzacze przenośne\nRecenzja FiiO X1 (MKI)\nOdtwarzacze przenośne to temat jak zawsze popularny i w pewnych kręgach traktowany jako znacznie bardziej priorytetowy na tle zestawów stacjonarnych. Wszystko bowiem jest kwestią jak zawsze potrzeb i chęci oderwania się od fotela, aby obcować ze swoją audioteką. A jeśli nie trzeba przy tym wydać fortuny, nie pozostaje nic tylko się cieszyć. I tak też można w przypadku wypuszczenia przez FiiO swojego podstawowego modelu przenośnego – X1.\nUWAGA: recenzja dotyczy tylko i wyłącznie X1 w wersji MKI i nie jest przekładalna na modele nowsze.\n– Układ DAC: PCM5142,\n– Wzmacniacz operacyjny: OPA2322,\n– Układ buforujący: ISL28291,\n– Ekran: 2,0 „” TFT, 320*240,\n– Pamięć: karta microSD x1 (obsługa do 128GB, nie dołączono do zestawu),\n– Port komunikacyjny: microUSB,\n– Wyjście: zintegrowane liniowe/słuchawkowe jack 3,5mm (obsługa wtyków TRRS),\n– Bateria: 1700mAh,\n– Czas odtwarzania: ok. 12 godzin,\n– Rozmiar: 96,5 x 57 x 13,5 mm,\n– Waga: 108g,\n– Gwarancja: 12 miesięcy.\n– Moc wzmacniacza:\n> 70mW @ 32 Ohm,\n> 120mW @ 16 Ohm.\n– pokrowiec gumowy,\n– 2 folie na ekran (trzecia jest już naklejona),\n– 3 nakładki samoprzylepne w różnych wzorach,\n– kabel USB – microUSB,\n– poradnik szybkiego startu,\nWprost z pudełka FiiO czyni wobec nas bardzo przyjazne ukłony swoim X1, chociażby nietuzinkowymi dodatkami w postaci oklein. Nie to jednak przykuwa uwagę, a jakość wykonania samego urządzenia. Ta jest bardzo wysoka, zarówno pod względem montażu, użytych materiałów, jak i potencjalnej wytrzymałości na uszkodzenia. X1 w całości wykonano z aluminium, a do zestawu dorzucono gumowe etui i folie zabezpieczające ekran przed zarysowaniem. Postarano się też, aby jedna była już naklejona, dzięki czemu urządzenie już od pierwszych chwil po wyjęciu z pudełka jest gotowe do pracy.\nTak samo jak w przypadku FiiO X5, zastosowano pamięć wymienną opartą o kości microSD. Oczywiście też tak samo jak przy poprzedniku w zestawie nie znajduje się takowa, więc przed zakupem odtwarzacza należy się w odpowiednią zaopatrzyć. Niestety nie kojarzę, aby producent określał wymagania co do klasy docelowej kości pamięci, ale logicznym jest, że im lepsza (szybsza), tym lepiej. Zgadywać jedynie mogę, że poniżej Class 6 nie ma najmniejszego sensu schodzić, ale dla bezpieczeństwa ustawiłbym poprzeczkę na układach markowych Class 10. Dlaczego pojawiło się słowo „markowych”? Dlatego że bardzo łatwo jest paść ofiarą oszustwa i nabyć bardzo pojemne kości mające w sobie tylko część modułów działających z deklarowaną przez „producenta” szybkością. Cudzysłów jest tu celowy – problem najczęściej dotyczy kości noname, będących najtańszymy OEMami, brandowanymi (lub nie) na prawo i lewo. Osoby zainteresowane tego typu problemem zachęcam do lektury opisywanego przeze mnie niedawno przypadku TUTAJ.\nTak czy inaczej w przypadku X1 użyłem kości tej samej klasy, co przy testach X5. Tam była to Toshiba 16GB Class 10, zaś w X1 znalazła się kość Samsung EVO o identycznej pojemności i klasie. X1 przyjmie w odróżnieniu od X5 tylko jedną kość o maksymalnej pojemności 128GB sformatowaną w systemie plików FAT32. Formatu można dokonać z poziomu odtwarzacza, nie ma więc potrzeby specjalnego zajmowania się tematem na innych urządzeniach przed aplikacją do odtwarzacza nowej karty.\nFunkcjonalnie sprzęt działa i wygląda tak jak droższy model X5, aczkolwiek jest od niego o ok. 40% mniejszy. Ponownie mamy do dyspozycji koszmarne kółko, któremu obce jest słowo „precyzja”, choć tym razem było jakby mniej nieprecyzyjne w swojej nieprecyzyjności. W menu również panuje mniej więcej taki sam zestaw opcji. Z jednej strony zabrano nam opcję działania jako DAC po USB, z drugiej dano możliwość wyboru wizualnej skórki GUI. Miłe, ale nadal wolałbym opcję DACa po USB.\nNa przedniej ściance prócz wyświetlacza i wspomnianego kółka umieszczono także diodę Power, przyciski menu, cofania oraz kontroli nad kolejnością i pozycją odtwarzania utworu. Środek kółka jest klikalny tak samo, jak w X5. Po bokach jest już skromniej: na dole gniazdo microUSB, z prawej slot na kartę pamięci (w przeciwieństwie do X5 nie jest niczym osłonięty), na górze wyjście słuchawkowo-liniowe (tryb liniowy aktywowany jest z menu), zaś z lewej najważniejsze chyba w tym odtwarzaczu przyciski: POWER ON/OFF, sterowanie głośnością oraz dziurkę, w której znajduje się przycisk RESET.\nPonieważ moja recenzja FiiO X1 nie jest pierwszą, drugą, ani też trzecią tego typu, a i ja sam jakoś nie czuję się nadal zawodowym recenzentem, postanowiłem odejść od opisywania funkcjonalności oraz menu odtwarzacza, a skupić się na wadach. Czemu? Bo to one są najczęściej pomijane.\nTym samym nie podoba mi się:\n– brak możliwości przechodzenia między katalogami podczas odtwarzania\nTak prostą funkcją legitymuje się mój ponad 10+ letni iRiver iFP-895. Dzięki tej opcji nie musiałem każdorazowo wychodzić do drzewka katalogów, aby wybrać utwór z kolejnego, znajdującego się zaraz po słuchanym. Teoretycznie można użyć bibliotek, ale nawyki jednak są nawykami.\n– limit 5800 utworów w bibliotece\nNie wiem dlaczego wprowadzono takie ograniczenie i choć osobiście mi nie przeszkadza (j.w. o nawykach), tak będą osoby, którym będzie to przeszkadzało. Zwłaszcza przy fakcie obsługi playlist M3U oraz kart 128 GB.\n– brak DACa USB\nTak jak pisałem wcześniej, aczkolwiek nie jestem do końca przekonany, czy z jednej strony za 450 zł w ogóle spodziewać się takiej funkcjonalności, z drugiej czy FiiO nie doda jej w przyszłości.\n– brak możliwości odtwarzania w trybie ładowania przez USB\nTo chyba rzecz, której brakuje mi najbardziej, a którą miałem dawno temu w zdawałoby się tandetnym jak na dzisiejsze czasy iRiverze E100. Akumulator pozwala na teoretycznie długie 11-12h pracy, ale raz, że ogniwa przecież z czasem się zużywają (zwłaszcza przy częstych cyklach ładowania), dwa, że po wyczerpaniu się baterii nie możemy kontynuować odsłuchu w trakcie ładowania.\nAktualizacja 2015-05-20: W jednym z komentarzy użytkownik Jaro opisuje, że jednak taka funkcja działa w X1.\n– brak pełnego zakresu reakcji przycisków dolnych w trybie Lockscreen 3\nX1 pozwala na bardzo fajną opcję aktywacji konkretnych (trzech) zestawów przycisków w trybie wyłączonego ekranu. Ostatni z takich pakietów ustawień nazywa się Lockscreen 3 i powinien odblokować aktywność przycisków odpowiedzialnych za przewijanie i przerzucanie utworów o kolejny do przodu lub do tyłu. Działające okazują się być tylko funkcje przerzucania, przewijanie jest nieaktywne.\n– głośne chrupnięcie przy wtykaniu słuchawek i brak obsługi wszystkich pilotów\nSprzęt obsługuje wtyki typu TRRS, ale sporo osób zgłasza zastrzeżenia na niepełną lub nieprawidłową obsługę komend wydawanych pilotami swoich słuchawek. Mnie z kolei po pewnym czasie zaczął irytować detal związany z wpinaniem słuchawek do odtwarzacza, której to czynności towarzyszyło głośne chrupnięcie. X1 nie ma aż tyle mocy, aby tego typu rzeczy były notowane. Dla porównania bardziej „stacjonarny” E10K takich problemów nie czynił, tak samo jak poprzednio testowany E11K. Oba urządzenia, choć zupełnie inne od X1, mają więcej mocy i są wykonane przecież przez tą samą firmę, do tego kosztują mniej. Gdzie tu logika?\n– nieintuicyjne rozłożenie przycisków\nUwaga ta tyczy się przede wszystkim ułożenia ich na planie X, naniesienia etykiet w kolorze często niewidocznym na srebrnym tle korpusu X1, a także umieszczenie przycisku cofania z prawej strony, zamiast po lewej. Nie jest to jednak tragedia i łatwo można się wszystkiego po pewnym czasie nauczyć.\nPoza tymi wadami jednak nic innego nie rzuciło mi się w oczy (lub uszy) i odtwarzacz można uznać za całkiem znośny w codziennej obsłudze. Sporo z tych wad zresztą jest pomijalnych, także jedyną – jak dla mnie podkreślę – znaczącą może być brak DACa. Oczywiście nie można mieć wszystkiego, doskonale to wiem, ale jednak nie sądzę, żeby taki postulat był oznaką łapczywości i cwaniactwa. Ale może i tą rzecz FiiO z czasem poprawi za sprawą nowego firmware, kto wie. Model przeze mnie testowany miał firmware w wersji 1.10.\nBez specjalnego przeciągania skupmy się od razu na opisie brzmienia. Wnioski bowiem będą tu bardzo interesujące i dla niektórych osób możliwe, że częściowo nawet znane z poprzednich generacji odtwarzaczy tego producenta.\nBas jest w X1 serwowany w sposób przyjemny – lekko ocieplony i delikatnie podkreślony. Zwróciło moją uwagę to, że nie zachowuje się ani agresywnie, ani ekspansywnie, ani też nie jest przesadnie rozlany czy spowolniony, a zamiast tego bardzo kulturalnie podchodzący do tematu i opanowany. „Smaczny”, można byłoby powiedzieć i kompletnie przy tym nieprzesadzony. Po prostu normalny, dobry bas, którego myślę wszyscy w tej cenie by się spokojnie spodziewali.\nPrzyznać jednak trzeba od razu, że odnosząc się do wcześniej poruszonego E10K, który to jest o ponad 100 zł tańszym DACiem tej samej firmy (gdyby ktoś jakimś cudem nie wiedział), bas jest chudszy. W E10K pełniej i głębiej się prezentuje, bardziej muzykalnie i jeszcze „smaczniej”, aczkolwiek bierze się to myślę z domyślnego wyobrażenia użytkownika docelowego obu tych urządzeń i tym samym różnorodnego obszaru sprzętowego, jaki będzie obejmował temat tak outdoorowy, jak i indoorowy.\nŚrednica jest klarowna i detaliczna, ale minimalnie oddalona od słuchacza, co daje wrażenie większej jej przestronności kosztem bezpośredniości. Niby idzie bardziej w stronę muzykalności, ale bez narzucania się i emanowania tym wrażeniem w sposób szczery i jednoznaczny. To właśnie konkretu mi tu brakuje, choć brak ten jest – muszę od razu zaznaczyć – bardzo subtelny. Ponieważ jednak daje się go odczuć, nie mogę wobec niego przejść obojętnie. Nie wycofuje on wokali w sensie stricte, ale nadaje całości specyficznego tonu i powoduje, że brzmienie traci trochę organiczności.\nAby dokładniej zbadać ten element postanowiłem zrobić trochę testów A-B na jednej parze słuchawek ze sprzętem „nieprzenośnym” do kwoty 1600 zł. Przełączenie się w ramach danego utworu na ten sam, ale odtwarzany ze znacznie droższego sprzętu sytuację od razu klarowało, choć także i na modelach za te 300-500zł dało się poczuć, że przy jednoczesnej nieco większej głębi sceny, wszelakie wokale są rozłożone nieco lepiej i dotyczyło to zwłaszcza tych umieszczonych najbliżej nas.\nStąd też pojawić może się zarzut pewnej… hmmm… anemiczności brzmienia X1 bym rzekł. Zależeć będzie jednak on od posiadanych przez nas słuchawek, a jego akceptacja – naturalnie od gustu. Pod względem średnicy najpierw odtwarzacz zrobił na mnie pozytywne wrażenie, ale im dalej w las tym bardziej dochodziłem do wniosku, że taka recepta na średnicę jest aż zbyt bezpieczna i wygląda tak, jakby FiiO chciało ją neutralizować na siłę, aby broń tylko Boże nie było problemów natury synergiczności. Udało się całkiem znośnie to osiągnąć, ale kosztem charakteru. Stąd też X1 w moim odczuciu prosi się bardzo mocno o słuchawki nastawione na średnicę i emanujące nią w sposób bardzo bezpośredni. Przykładów można od ręki namnożyć po stronie dokanałowych Westone czy też nausznych Grado, ale też i multum innych modeli, które być może posiadamy lub jeszcze będziemy.\nGóra z kolei to zupełnie inna para kaloszy. Odróżnia się od reszty zakresów swoją wyrazistością i zaskakuje przy tym sposobem, w jaki gra – równym i detalicznym, także podle najdalszego skraju. Daje się odczuć tu pewne podkreślenie, które całościowo nadaje jej charakteru jaśniejszego i bardziej neutralnego barwowo, lekko granicząc już wręcz z analitycznością, ale jeszcze bez ofensywności i surowości, które naturalnie w takich sytuacjach lubią się pojawiać. Duży zatem plus idzie dla X1 za format góry.\nTaki układ sił bardzo mi się podoba z jednej strony, ale z drugiej zakres górny odcina się dzięki temu nieco od pozostałych towarzyszy, nie tworząc z nimi bezwzględnie płynnej masy, a zamiast tego solidny punkt, ale stały. Pomaga w tym właśnie taka a nie inna średnica ze swoim delikatnie powściągliwym charakterem. Tam, gdzie spodziewałbym się lepkości i porządnego spawu na łączeniu się średnicy z górą, wyłania się wrażenie, że komuś było szkoda elektrody i puścił spaw tylko po to, aby był i całość się nie rozpadła.\nTo jednak kwestia łącznika, bowiem w wielu momentach bardziej będziemy doceniali jakość i charakter góry, dającej całkiem porządny detal i precyzję. Mając nawet świadomość pewnego nacisku na te elementy, przy słuchawkach do tej pory próbujących skrywać się w tych rejonach bardziej to wszystko myślę docenimy.\nScenicznie również X1 nie wypada źle. W zasadzie jedynym „problemem” X1 jest fakt, że lubi wszystkie dźwięki od nas oddalać. Zabieg taki wpływa bardzo pozytywnie na wszelakie pogłosy i ogólną jakość gradacji w ramach zadanego jej rozmiaru, ale w kategoriach absolutnych brakuje mi chociażby pełnego różnicowania w tym wszystkim źródeł pozornych o maksymalnej bliskości. Nie traktuję tego jednak jako negatyw, bowiem najczęściej w takim przedziale cenowym sporo układów potrafi mieć z tym problemy. Tutaj na domiar złego trzeba było zmieścić w nim jeszcze odtwarzacz wraz z wszelakimi z tego tytułu płynącego kosztami. Było to więc jedyne słuszne można powiedzieć wyjście z sytuacji i w efekcie utwory bazujące mocno na ogólnym wrażeniu scenicznym potrafią zyskać tak wiele, że przysiąc mógłbym iż gra to wszystko lepiej niż zwykłe DACi za 300-500zł.\nRozmiarowo przyznam również trochę uznania scenie X1. Odtwarzacz w tej cenie zaskakuje jej formułą i choć nie jest to sceniczny potworek, naprawdę nie ma się czego wstydzić. Stereofonia jest bardzo dobrze zaznaczona, na głębię sceny również jako tako narzekać nie można, a co cieszy niezmiernie, bowiem w przypadku chociażby FiiO X3 wrażenie bezpieczeństwa ustąpiło w X1 przyjemnemu wyprowadzeniu pogłosów i detali dalej, poza pewną warstwę abstrakcji, ale też i przyzwyczajenie do określonego „starego” brzmienia tego producenta.\nJak dało się zauważyć w powyższych akapitach, FiiO bardzo sprytnie podchodzi do tematu X1, próbując przepchnąć nie tylko funkcjonalność, ale też i charakter poprzednich swoich odtwarzaczy. Nie inaczej dzieje się w zakresie brzmienia, bazując na formule atrakcyjnej tonalnie i dającej wiele różnych, ale konkretnych cech brzmieniowych także z nich już dobrze znanych. I choć nie wszystkich cech trzeba zaznaczyć, jakie w ogóle można byłoby zaoferować (a co jest w pełni przecież zrozumiałe ze względu na cenę), to szczerze cieszę się z takiego stanu rzeczy. Jak bowiem wiele już razy widzieliśmy, że producent próbował złapać wszystkie karty z talii i ostatecznie albo przedobrzył produkt, albo wręcz kompletnie go sknocił? Mało było takich przypadków, że ktoś za bardzo chciał „wygrać”? Tutaj zaś mamy wszystko wymieszane w dobrych proporcjach i z naciskiem na te obszary, które w tej cenie ktoś mógłby śmiało założyć za przez producenta pomijalne.\nPod tym względem X1 jest bardzo pozytywnie zaskakującym urządzeniem i z perspektywy droższych urządzeń, również tych od FiiO, reakcje sprowadzają się do „o proszę, tego jednak nie wykroili”. O ile więc na początku po głowie chodziło mi porównanie do E10K, tak ostatecznie wniosek jaki wykreował się mi w głowie kazał zmienić punkt odniesienia w kierunku X3, a także X5. Nie mam tu na myśli już nawet faktu, że to również są odtwarzacze, że są tego samego producenta, a także że X5 nawet funkcjonalnie współdzieli z X1 najwięcej rozwiązań. Mam za to wniosek, że wszystkie te cechy są na koniec uzupełniane i konsekwentnie uwiarygadniane także przez brzmienie, które z kolei przypomina mi te znane właśnie nie z X5, a X3, choć oczywiście wyraźne różnice jak zawsze istnieją.\nCałościowo więc sprzęt prezentuje się bardzo okazale i proszę zauważyć, że uwagi formułowane przeze mnie w tym tekście pod adresem X1 dotyczą punktów odniesienia umieszczonych wyżej lub znacznie wyżej. Bierze się to z mojego bardzo specyficznego podejścia do tego typu sprzętu, które też na swój sposób uformowało samo FiiO dodając aktualizacje do swoich odtwarzaczy uzupełniające je o funkcjonalność komputerowego DACa. Odtwarzacz przenośny jest dla mnie po prostu „myślącym” DACiem, który zwalnia mnie z obowiązku posiadania przy sobie uruchomionego komputera czy laptopa. W swojej cenie musi zmieścić więcej elektroniki i funkcjonalności, niż sprzęt bardziej stacjonarny, ale też nie powinno się w żaden sposób unikać konfrontacji między nimi pomimo oczywistych różnic. Sprawy nie ułatwia również świadomość ogólnego wyobrażenia brzmienia idealnego, które u każdego gdzieś się w głowie kołacze, a co jest najczęściej średnią sumy wszystkich brzmień, efektów i skal, z jakimi przyszło się człowiekowi w życiu spotkać.\nZ tego kotła X1 wychodzi troszkę poobijane, ale na nogach i o własnych siłach, całkowicie obronną ręką. Jakiekolwiek – naturalne przecież dla tak taniego sprzętu – przywary małe FiiO dosłownie morduje właśnie swoją niską ceną, dlatego też mimo pewnych ubytków, nota bene nie będących jakimiś uwagami krytycznymi, sprzęt pozostawia po sobie świetne wrażenie brzmieniowe, obok którego trudno jest przejść obojętnie i które każe zastanowić się człowiekowi nad tym, za co tak właściwie płaci przy sprzęcie od niego droższym. A przynajmniej do pewnego momentu.\nTrzeba przyznać, że X1 zapowiada się na wielki hit. W cenie 450 zł otrzymujemy mały i zgrabny odtwarzacz kieszonkowy z wymienną pamięcią, sporymi możliwościami i brzmieniem dorównującym komputerowym DACom w podobnej co on cenie. Nie jest to audiofilski klejnot wymagający oszlifowania i jeśli ktoś szukał tutaj ultra-budżetowego odpowiednika Astell & Kern, to niestety pomylił się o kilka galaktyk. Ale jeśli mowa o sprzęcie po prostu grającym jak na swoją cenę wyśmienicie, nie mającym przy tym zbyt wiele brzmieniowych przywar i po prostu będącym do bólu opłacalnym, to chyba właśnie nastał kres poszukiwań.\nNawet będąc bardzo krytycznym brzmieniowo pod adresem X1, nie można odmówić mu walorów, a jeśli wziąć pod uwagę idiotycznie wręcz niską cenę, naprawdę wiele będzie można z tego puścić w niepamięć. Bardzo fajny i kontrolowany bas, lekko zdystansowana średnica, czytelna i wyrazista góra, a także więcej niż całkowicie zadowalająca w tej cenie scena. Zresztą można je sformułować w niektórych momentach tylko wtedy, gdy faktycznie słyszało się sprzęt lepszy i droższy, a co jest całkowicie normalnym i oczywistym zjawiskiem.\nChoć X1 nie jest sprzętem do końca dopracowanym i pozbawionym wad użytkowych, których ilość i typ w różnym stopniu może nas irytować w ramach być może wypracowanych już przez nas nawyków, przyznać muszę, że bardzo trudno jest ustrzelić tak grający odtwarzacz w tak niskiej cenie. A jeśli weźmiemy pod uwagę doświadczenia z modeli wcześniejszych, prędzej czy później wiele z tych rzeczy zostanie wyeliminowanych. Osobiście do szczęścia wystarczyłaby mi jeszcze praca jako DAC i już samo to podniosłoby atrakcyjność X1 jeszcze wyżej, choć i tak jest na tą chwilę wysoce opłacalnym urządzeniem. Także warto śledzić ten temat.\n92 Osób skomentowało ten wpis\n2021-11-10 o 22:52\nWitam. Proszę powiedzieć jaki odtwarzacz przenośny do 500zl by Pan polecił\n2021-11-01 o 20:47\nMiałem pierwszy i drugi, pierszy jeszcze mam drugi już zaliczył smietnik. Nie pytajcie o szczegóły. w obu siadły regulatory. Co do jakości wykonania to po roku w obu regulatory padły. Jakośc muzyki – nie powala.\n2018-05-21 o 21:30\nStałem się właścicielem rzeczonego sprzętu po lekturze tego artykułu.\nJak na moje skromne potrzeby jest jak skrojony na miarę. Jak zostało opisane, nie jest to sprzęt najwyższych lotów ale daje sobie radę i nie odstaje od wielu innych produktów… Podłączony do wzmacniacza lampowego – słuchawkowego produkcji własnej , dorzuceniu słuchawek AKG 260 efekt jest rewelacyjny. Wiadomo, są sprzęty lepsze, droższe, wspanialsze jednak po wrzuceniu muzyki w formacie flac … Zacząłem się rozkoszować muzyką za przystępną cenę 😉 dzięki temu odtwarzaczowi udało mi się uzyskać dobrego grajka którego wspomogła lampa i leciwe słuchawki. Nadmienię, że pliki w formacie flac wrzucałem na telefony które mi to umożliwiały, jednak efekt nie był zadowalający… wszystko uległo zmianie po kupnie X1.\nDziękuję za artykuł, bez niego nigdy bym się nie zdecydował na ten odtwarzacz.\n2018-05-25 o 10:28\nBardzo dziękuję za ciepłe słowa i podzielenie się wrażeniami, zwłaszcza z perspektywy moich K260. 🙂\n2017-09-13 o 06:18\nZastanawiam się czy ktoś ma problem z tym grajkiem jak ja, miałem kartę 32GB Kingstone klasa 10, UHS 1 i niemal w co 5 utworze pojawiały się jakieś piski, głośne, sekundowe, wtrącenia. Nieważne czy .mp3, czy .flac. Myślałem, że to wina samych utworów – ale przesłuchałem przed wrzucaniem i było ok. I teraz leży bo troszkę się zraziłem. Pisałem nawet na support FiO. Słuchawki mam Soundmagic E10\nI teraz mam dylemat, czy karta Kingstone 64GB Klasa 10, UHS 3 da radę?! bo to prawie 200PLN\n2017-09-17 o 00:27\nNiestety nie prowadzę serwisu konsumenckiego Panie Krzysztofie, a sprzęt jak sam Pan widzi po dacie publikacji recenzowałem dobre kilka lat temu, ale przede wszystkim zanim zdecyduje się Pan na dodatkowe koszta, radziłbym sprawdzić czy winny nie jest sam odtwarzacz oraz czy karta nie ma na sobie błędów (np. za pomocą darmowego HDTune). Osobiście nie jestem również specjalnym fanem marki Kingston, jako że przez lata miałem z nimi najwięcej problemów, głównie z kośćmi RAM.\n2017-06-06 o 21:08\nWitam zastanawiam się zakupić do Fiio x1 mk2 zestawik słuchawek dobrze grający w muzyce Rockowo-Metalowej, póki co patrząc na recenzję najbliżej mi do zakupu Brainwavz Delta, waham się też nad M1 oraz z słuchawkami Mee (Audio M6 PRO). No i jak rozwiązać ten dylemat, które wg Pana najbardziej sprawiłyby się w muzyce preferowanej przeze mnie 😉\n2017-06-08 o 01:09\nDylemat ten rozwiązać musi Pan niestety samodzielnie. Zwłaszcza że recenzja tyczy się innego odtwarzacza (pierwszej wersji X1, nie drugiej). Raczej zdecydować się Pan powinien na coś pokroju MA750, ale to tylko luźna sugestia, bowiem nie wiem co ostatecznie się Panu spodoba, a co nie.\nPaweł Soja napisał\n2017-04-18 o 15:27\nna massdropie rzeczony sprzęt pojawił się właśnie w cenie około 310 zł (wliczając już wysyłkę). Czy w dniu dzisiejszym wciąż podtrzymałby Pan opinię, że warto zainwestować w niego takie pieniądze? Chciałbym przy tej okazji dowiedzieć się czy sprzęt dobrze zagrałby ze słuchawkami Audio-Technica MSR7? Nie ukrywam, że czas najwyższy wymienić mojego zasłużonego i niszczejącego już Cowona iAudio7.\n2017-04-19 o 09:51\nDo tamtejszej ceny należy doliczyć jeszcze podatek i cło. Oferta na Massdropie jest zorganizowana najpewniej w celu wyprzedaży przez producenta starszej, zalegającej teraz wersji. Jako że sprzęt recenzowałem sporo czasu temu, nie jestem w stanie Panu odpowiedzieć na pytanie o synergię z MSR7, poza tym, że słuchawki te premiują lepsze odtwarzacze niż X1. Osobiście z każdej opcji dokładałbym w dniu dzisiejszym do Shanlinga M1.\nŁukasz Zych napisał\n2016-12-31 o 21:30\nZastanawiam się nad zakupem tego odtwarzacza, mam jednak dylemat czy zagra on dobrze ze słuchawkami AKG N60NC? Ostatnio dostałem te słuchawki w prezencie i szukam dobrego odtwarzacza dla nich. Swoją drogą miał Pan styczność z tym modelem słuchawek i jak je Pan ocenia?\n2017-01-02 o 09:53\nNiestety nie miałem przyjemności zaznajomienia się z tym modelem AKG. Mimo mojego pewnego sentymentu do tej marki, żaden z jej dystrybutorów nie utrzymuje ze mną kontaktu, czasami wręcz go unika. Wydaje mi się jednak na tyle ile znam X1, że nie powinno być im razem źle.\n2016-10-23 o 21:42\nLimit i przechodzenie między katalogami oraz obsługa pilotów już jest w firmware 2.0 🙂 Coraz mniej tych wad a bateria na FW 2.0 chodzi mi 13 godzinę non stop i 2 kreski są jeszcze. Jedyny mankament to X1 drugiej generacji> Trzeba kasę zbierać na wymianę. Może uda się go przetestować 🙂\n2016-10-06 o 18:55\nByć może to pytanie będzie idiotyczne (bądź nie), ale zastanawiam się czy posiadając iPhone 6 Plus jako źródło dla IEMow Yamaha EPH-100, zamiana źródła na X1 przyniesie dużą, bądź czy w ogóle jakąś zmianę na plus? Nie słuchałem X1 i raczej nie będę miał okazji. Typowy zakup w ciemno, tym bardziej, że pewnie poczekam już na nową edycję X1 która ma wyjść na dniach i raczej nikt jej jeszcze nie słuchał. Yamaszki grają dość cieplutko więc mile widziane byłoby w miarę neutralne źródło. Proszę o rzeczową odpowiedź na zadane przeze mnie pytanie.\n2016-10-08 o 14:46\nWitam Panie Przemysławie,\nZanim odpowiem, pisząc ostanie zdanie w swoim komentarzu rozumiem, że tylko przypadkowo i niefortunnie zasugerował Pan iż moje odpowiedzi są nierzeczowe? 🙂\nPaweł Żukowski napisał\n2016-07-28 o 12:43\nDziękuję za recenzję X1, była bardzo pomocna przy zakupie. Teraz zostały mi słuchawki… Mam stare AKGK414P i KOSS porta pro. Grają, ale… Szukam nie za dużych, portable (kabel do 1,5 metra), zamkniętych, nausznych. Chętnie z odczepianym kablem. SHURE SRH440 wydawało się być OK ale za duże (no i nie wiem czy dobrze by zagrały). Ostatnio przeczytałem bardzo dobre recenzje odnośnie Takstar ML750. Ale jest tylko wersja MFi. Czy wersja ze sterownikiem może wprowadzać niepotrzebne zmiany w brzmieniu? Czy się tym nie przejmować i pasowałyby do X1? Może lepiej Audio-Technica ATH-WS55? Może ma pan inne „swoje dobre typy” 🙂 W proponowanych przez pana na blogu dla X1 nie ma takich jakich szukam. Limit cenowy ok. 400 zł. Pozdrawiam i oczekuję na info\n2016-07-30 o 10:49\nProszę uprzejmie, miło słyszeć.\nRaczej sterownik nie powinien nic robić o ile producent nie postanowił zastosować kompletnie innego kabla. Na pewno jednak X1 poradzi sobie z jego wtykiem TRRS, ponieważ obsługuje takowe bezproblemowo.\nWie Pan, swoje typy naturalnie mam, ale ich cena raczej przekracza podany limit, np. T51p czy DT1350. Słuchawek kompaktowych praktycznie nie używam ze względu na problemy z wygodą i niewiele modeli tego typu pasowało na moje uszy. Dlatego też takich słuchawek na blogu jak na lekarstwo. Po latach zostały mi się z kompaktów praktycznie tylko stare i rzadkie K70 TV, odratowane i odrestaurowane w miarę możliwości. Zapewne na Pana miejscu zagrałbym przyszłościowo i dołożył do wspomnianych 51-nek, a potem pomyślał nad ciekawszym odtwarzaczem.\nBartosz Krawczyk napisał\n2016-07-20 o 13:43\nMam okazję kupić X1 za równe 300 zł. Aktualnie szukam jakiegoś odtwarzacza ale raczej w przedziale do 200 zł, może troche więcej. Czy warto dopłacić te 100 złotych posiadając słuchawki audio-technica m20x i kz zn1 czy trzeba bedzie dodatkowo doinwestować do słuchawek żeby usłyszeć różnice (korzystam aktualnie z sandiska clip zip)?\n2016-07-21 o 00:17\nWitam Panie Bartoszu,\nGeneralnie ma Pan całe zestawienie z Polecanymi odtwarzaczami na blogu. Nie wiem czy będzie Pan w stanie usłyszeć swoimi uszami różnicę, choć wydaje mi się, że powinna być także i na takich słuchawkach słyszalna. 300 zł jak za X1 to całkiem rozsądna cena.\nJan Kowalski napisał\n2016-07-16 o 00:53\nZastanawiam się nad zakupem słuchawek które będą dobrze współgrały z tym odtwarzaczem.\nPosiadałem już słuchawki Brainwavz m3 z których byłem bardzo zadowolony (jednak w ostatnim czasie się zepsuły).\nChciałbym teraz zakupić słuchawki nauszne lub wokółuszne.\nBudżet jaki mógłbym przeznaczyć to 500 zł.\nSłuchawki jakie podobają mi się na chwilę obecną to JBL E50BT, Beyerdynamic DT990 600Ohm (przewyższają budżet), AKG K240 MKII, widziałem również w komentarzach poniżej, że Brainwavz HM5 to dobry wybór jednak nie przekonuje mnie wygląd.\nMoże poleca Pan inne godne rozważenia opcje słuchawek które by zmieściły się w budżecie do 500 zł i dobrze współgrały z Fiio x1.\nPS. Daleko mi do audiofila lub wybitnego znawcy rynku słuchawek dlatego moje pytanie. Po prostu lubię słuchać dużo dobrej muzyki na sprzęcie który oferuje właśnie tą „dobrą muzykę” 😉\n2016-07-19 o 15:41\nJeśli był Pan zadowolony z M3, to w zakresie sprzętu dokanałowego ich naturalną kontynuacją są np. Yamahy EP100. Jeśli zaś ma to być sprzęt pełnowymiarowy, szukałbym na Pana miejscu używanych AKG K550 lub K551, ew. SoundMagiców HP100. Ze względu na brzmienie oraz łatwopędliwość mają szansę najlepiej sobie poradzić na X1.\n2016-07-21 o 01:19\nZnalazłem te SoundMagiki w wersji powystawowej. Tutaj link do sklepu http://www.mp3store.pl/article/soundmagic-hp100-rev2-powystawowa-ean.6949379000515,2012180141239190940.html\nCzy opłaca się inwestować w sprzęt powystawowy. Jest to sprzęt który tylko leży w witrynie sklepowej czy też jest on dawany klientom do testów w sklepie? Zdecydowanie kusi cena która jest przeszło 200zł mniejsza od słuchawek nowych.\nZnalazłem kilka opinii o takim sprzęcie z wystawy, ale chciałbym poznać jeszcze Pana zdanie.\nDziękuję za wcześniejszą odpowiedź.\n2016-07-21 o 10:18\n„Sprzęt powystawowy” jest obszernym pojęciem, które nadawałoby się na osobny artykuł, ale może to być sprzęt:\n– pochodzący z faktycznej wystawy sklepowej (tzw. demówka)\n– otwierany w sklepie w celu okazania zawartości (czyli np. transakcja w sklepie nie dochodzi do skutku)\n– ze zwrotów 14-dniowych (najczęściej tak właśnie jest)\n– poserwisowy (rzadko)\nMichał Syc napisał\n2016-07-11 o 04:19\nWitam Panie Jakubie.\nZastanawiam się czy mój x1 wystarczająco napędzi ogólnie dobrze współgra, ze słuchawkami Focal Spirit One S?mało informacji jest o tym modelu ale zdążyłem przeczytać że ciepło grają , nie mogę jednak znaleźć informacji o tonach średnich a chyba to jest ważniejsze…\n2016-07-13 o 02:23\nPrzyznam bardzo mało wiem o tym modelu Focala, ale na papierze wygląda na to, że ma to szansę na ładne zgranie. Przede wszystkim należy patrzeć na przyciąganie się przeciwieństw. Do ciepłych słuchawek lub też średnicowych X1 pasuje całkiem dobrze, ponieważ ujmuje i dodaje od siebie dokładnie tam gdzie trzeba. Proszę jednak pamiętać, że z lepszym źródłem efekty brzmieniowe będą jednak wyraźnie lepsze i np. taki Colorfly C200 nie zostawiłby jakościowo zbyt wiele z X1 na tych słuchawkach. Oczywiście wszystko zależy jak zawsze od naszego budżetu i może też troszkę śmiałości decyzyjnej :).\nPiotr Nowaczewski napisał\n2016-06-13 o 11:15\nZastanawiam się czy po dołożeniu Fiio e17 do x1 uzyskam lepszą jakość dźwięku na takstarach pro80 v2. Słucham prawie wszystkiego od Brodki po SOAD. Nie jestem bassheadem. Chciałbym „rozlepić” niektóre dźwięki. Lubię klarowne, zrównoważone brzmienie. A może poprostu czas na zmianę słuchawek?\nJuż się dowiedziałem że nie podłącze E17 jako daco-ampa.\nŁukasz Nowak napisał\n2016-05-31 o 18:48\nFiiO X1 + Brainwavz ProAlpha. Ma to sens? Czy będzie już za ciemno? Jestem w absolutnej rozterce pomiędzy X1 a xDuoo X3, na plus FiiO na pewno wyświetlacz, obsługa, czas pracy i dostępność.\n2016-06-10 o 17:22\nTak, ma to sens. Nie powinno być przesadnie ciemno, bardziej stonowane brzmienie ProA będzie całkiem ładnie pasowało do charakteru X1.\nBorys Staszczak napisał\n2016-04-09 o 17:16\nW frimware 1.5 usunięto limit utworów w bilbiotece prosiłbym o korektę 😉\nMiędzy katalogami również można przechodzić podczas odtwarzania, wystarczy wcisnąć strzałkę wstecz i przenosi nas do katalogu, w którym jest utwór, również można się cofnąć do poprzednich\n2016-04-09 o 17:43\nDziękuję za informację, ale zapewne zwrócił Pan uwagę na datę pisania recenzji. Jeśli tak, to najwyżej możemy mówić o aktualizacji bądź uzupełnieniu, a nie korekcie. Korekta sugeruje, że poczyniłem błąd w opisie na dzień pisania recenzji (a więc przy starszej wersji FW).\n2016-04-11 o 23:18\nFakt, mój błąd, ale tylko zwracam uwagę, że zostało to poprawione, a recenzja wciąż stoi jako pierwszy wynik wyszukiwania w google, więc miło by było prosić o aktualizację 🙂\n2016-04-13 o 11:36\nOczywiście, aktualizacja będzie zrobiona. Tylko znajdę wolną chwilę :). Plus jeszcze raz dziękuję za czujność.\nAdrian Łagocki napisał\n2016-03-21 o 01:09\nWitam, szukam słuchawek do X1, dokanałowe wypadają mi z uszu więc odpadają, ale może jakieś nauszne?\n2016-03-23 o 02:08\nWitam Panie Adrianie,\nTak, nauszne w takim wypadku nie będą wypadać.\n2016-01-26 o 13:06\nPanie Jakubie, dziękuję za odpowiedź 🙂 Na początku zacznę od sprawdzenia (porównania) trzech słuchawek z podobnej półki cenowej (w tym dwóch polecanych przez Pana): Brainwavz M1, Snab Overton EP-101M i SoundMagic E10. Bayerdynamic wypuścił też w ubiegłym roku nowe słuchawki nauszne o nazwie Custom Street. Porównam je z DTX 501p, których dźwięk bardzo mi odpowiadał, i jeżeli będą grały podobnie (i zgrają się z X1) to rozważę także ich zakup. Wyglądają na dość solidne, czego nie można powiedzieć o mniejszych 501p.\nCo do FiiO X1. Wczoraj go sobie kupiłem 🙂 Rzeczywiście jest super wykonana i gra, jak na mój gust, świetnie (mam porównanie jedynie z budżetowym Sandiskiem Sansa Clip+ i „ponadbudżetowym” Sony NWZ-E585). Ergonomia nie powala, ale można się przyzwyczaić… Tym, którzy myślą o zakupie X1 warto wspomnieć, że instrukcja obsługi tego urządzenia jest bardzo skromna (ta dostępna w sieci także) i nie ma jej w języku polskim. Podobnie menu odtwarzacza nie przewiduje języka polskiego. X1 ma wgrane oprogramowanie w wersji 1.5 i producent zrezygnował z dołączania silikonowego futerału, zastępując go sztywnym plastikowym. Według mnie to regres. Swoja drogą, szkoda, że FiiO nie przewiduje takiego gustownego futerału skórzanego, jaki jest do X3 i X5…\n2016-01-24 o 12:55\nPanie Jakubie, myślę o kupieniu X1. Miałem słuchawki Bayerdynamic DTX\n501p, które bardzo lubiłem, ale kilka dni temu zgubiłem 🙁 Mam jeszcze\nAKG K-451 i douszne SoundMagic PL30. Jakie słuchawki przenośne (nauszne i\ndouszne) do 300-400 zł poleciłby Pan do X1 (poza wspominanymi tutaj\nBrainwavz’ami m1 czy m3). A może warto wrócić do DTX 501p?\n2016-01-24 o 23:56\nNa pewno te, które widnieją w Polecanych :). Przede wszystkim douszne modele są już od dawna w recesji i najwyżej polecić mogę Panu dokanałowe HiFiMANy RE-400. W tym budżecie to chyba najbardziej zdatne do sprawdzenia się słuchawki przenośne pod ten odtwarzacz.\nNiestety z tym modelem Beyerdynamica nie miałem na tyle rozbudowanej styczności, aby móc ocenić Panu ich wartość synergiczną z X1 ponad wspomnianym modelem HFM. Stawiałbym ich dokanałówki jednak mimo wszystko wyżej – są po prostu praktyczniejsze.\n2015-12-25 o 21:16\nWitam , zastanawiam się nad zakupem fiio x1 , mam pytanie czy dobrze zgra się branwavz m1 ? I czy będzie ZNACZĄCA różnica w porównaniu z telefonem ( LG Optimus G ) ? Pozdrawiam , dodam że będzie to mój pierwszy tego typu sprzęt 🙂\nDamian Rogowski napisał\n2015-12-28 o 22:54\nco za pytanie :p\n2015-12-29 o 19:14\nRóżnica względem telefonu będzie, ale czy „ZNACZĄCA”, to już zależy w dużej mierze od Pana percepcji. Znane mi były osoby, które kompletnie nie słyszały różnicy między tanimi słuchawkami, a drogimi. Z M1 powinien uzyskać Pan całkiem dobrą synergię.\n2015-12-23 o 15:57\nPanie Jakubie czy ten odtwarzacz może dobrze zagrać\nz Shure SHR240?\n2015-12-29 o 19:12\nPanie Danielu, niestety nie parowałem X1 z tymi słuchawkami, obawiam się jednak, czy aby było to połączenie przyjemne, jeśli SRH240 nie byłyby modelem modyfikowanym. Spodziewałbym się pewnej sterylności w brzmieniu.\n2016-01-03 o 15:59\nZatem jaki typ odtwarzacza się sprawdzi? Coś cieplejszego? Cowon i9, HiFiman HN 700…?\n2016-01-04 o 21:56\nCieplejszego na pewno, aczkolwiek podanych przez Pana konstrukcji również nie miałem przyjemności jeszcze testować.\n2016-02-07 o 13:33\nPanie Jakubie, nie ryzykowałem i sprzedałem te Shure. Kupiłem również ten odtwarzacz:)Teraz chce dobrać dokanałówki. Mam do wyboru 3 modele: Brainwavz M3, Hifiman Re 400 lub Yamaha EPH100. Może jakaś sugestia?:) Dziękuję z góry\n2016-02-07 o 15:02\nGeneralnie Panie Danielu wszelkie zapytania zakupowe winny lądować na forum :). W zasadzie między EPH100 i M3 może Pan postawić pi razy drzwi znak równości, jako że to podobny styl grania, tylko jakość inna. Trochę lepszy kabel mają M3, ale brzmienie ogólnie trochę lepsze po stronie Yamahy, oczywiście za odpowiednio większą kwotę, która przemawia całościowo za większą opłacalnością M3. RE400 są z kolei najbardziej naturalne. Każda para powinna się odnaleźć na X1 spokojnie.\n2016-02-07 o 17:32\nA wracając do słuchawek. Któreś wybijają się znacząco ponad poziom?\n2016-02-11 o 10:38\nWszystkie wybijają się ponad poziom Panie Danielu :).\n2015-12-13 o 20:57\nJak z Sennheiserami HD 598?\n2015-12-19 o 11:57\nNie parowałem, toteż trudno powiedzieć.\nJarosław M napisał\n2015-12-12 o 01:14\nDzień dobry. Trzeba przyznać, że trudno się czyta recenzję pisaną tak koszmarnym językiem polskim. Myślę, że pan Jakub Łopatko nie powinien pisać recenzji. To nie jest złośliwość.\n2015-12-12 o 01:29\nDobry wieczór. Na całe szczęście, jak internet długi i szeroki, treści pisanych zapewne znacznie lepszym językiem polskim będzie pod dostatkiem, toteż nie ma dla Pana Jarosława Manickiego przymusu czytania akurat moich. Również nie jest to złośliwość.\n2015-12-12 o 19:40\n@Jakub Łopatko. Szkoda, że nie potrafi przyjąć normalnie krytyki. Pozdrawiam 🙂\n2015-12-12 o 19:55\nZ całym szacunkiem Panie Jarosławie, ale nie rozróżnia Pan merytorycznej krytyki od zwykłych zaczepek. Pierwszą przyjąć potrafię zawsze, jest to zresztą konsekwencja publikowania treści szerszemu gronu. Niestety póki co i z zupełnie niezrozumiałego dla mnie powodu sili się Pan na te drugie. Poza tym nie zrozumiał Pan najwyraźniej mojej poprzedniej wypowiedzi, w której zwróciłem uwagę na zupełny brak przymusu lektury treści wychodzących spod mojej ręki, jeśli nie spełniają one Pana oczekiwań.\n2016-03-11 o 10:53\nWiele osób ma problem z czytaniem i zrozumieniem zdań wielokrotnie złożonych. Myślę, że pan Jarosław należy do tej grupy osób. Nie jest to złośliwość.\nŻyczę panu, panie Jakubie, wielu owocnych recenzji, czytałem je z przyjemnością.\n2015-12-11 o 14:35\nWitam, jak Pan sądzi, Samsung level-in jakoś by się zgrały, czy to kiepski pomysł?\n2015-12-12 o 01:34\nWitam Panie Kacprze,\nRaczej szukałbym innych słuchawek z tego względu, że L-Iny grają na planie V i X1 delikatnie wzmocni ich sposób grania, zamiast wygładzić. Jest to jednak tylko moja opinia, jako że sposób grania typu V odbiega od moich osobistych preferencji.\nGOTLIP .HQ. napisał\n2015-12-06 o 12:37\nPanie Jakubie,czy słuchawki ” Marshall Minor ” zagrają poprawnie-ciepło i basowo? Szukam jakichś nie wielkich wygodnych słuchawek do 400zł (nie koniecznie dousznych,ale raczej nie dokanałowych)\n2015-12-07 o 00:07\nNiestety nigdy nie miałem z tym modelem styczności, toteż nie umiem odpowiedzieć twierdząco lub przecząco na Pana pytanie. Aczkolwiek sposób grania X1 leży po suchszej stronie i jeśli tylko Minory faktycznie są ciepłe, to powinno się to jakoś ze sobą dogadywać.\n2015-11-25 o 19:39\nWitam. Może ktoś próbował podłączyć ten sprzęcik do ampitunera lub wzmacniacza stereo?Jak sprawdza się jako odtważacz stacjonarny?\n2015-11-29 o 14:09\nNie sprawdza się tak dobrze, jak regularny odtwarzacz lub DAC. Poza tym trzeba brać pod uwagę również fakt, że wzmacniacz musi mieć zarówno nieco większą tolerancję na sygnał wejściowy (który z X1 już częściowo wędruje wzmocniony) jak i że to właśnie on będzie decydował też w dużym stopniu o brzmieniu całego systemu. Dochodzą jeszcze po drodze takie rzeczy, jak jakość kabla analogowego zastosowanego przy połączeniu. Sumarycznie więc najczęściej będzie to sprawa niskiej opłacalności całego przedsięwzięcia.\nPiotr W. napisał\n2015-11-17 o 13:02\nPanie Jakubie, czy X1 sprawdzi się z Pioneerami SE-A1000 ?\n2015-11-22 o 20:29\nNiestety Panie Piotrze raczej do A1000 widziałbym coś osobiście cieplejszego i bardziej basowego.\n2015-11-03 o 18:50\nCzy słuchawki Brainwavz M3 będą dobrym wyborem do tego odtwarzacza, czy dołożyć więcej do innego modelu? Pozdrawiam serdecznie\n2015-11-05 o 20:36\nJeśli o mnie chodzi to uważam M3 za słuchawki bardzo dobrze zgrywające się z X1.\nKrzysztof Holler Chodorowski napisał\n2015-10-01 o 19:42\nWitam P. Jakubie, mam pytanie odnośnie słuchawek dousznych do tego odtwarzacza. Czy zachwalane przez Pana JVC HA-KX100\nby się nadawały ?\nDawid Kubala napisał\n2015-10-03 o 08:41\nPrzepraszam Panów za wtrącenie się, ale jestem bardzo ciekawy odpowiedzi. Sam użytkuję te słuchawki na wspomnianym odtwarzaczu od ponad dwóch miesięcy i odprawiłem przez nie do sprzedaży AKG K550, chociaż nie kwestie czysto muzyczne były tu głównym powodem (ale też swój wyraźny wpływ miały), a wygoda w outdoorowym korzystaniu z x1.\n2015-10-03 o 10:12\nWitam Panie Krzysztofie, Panie Dawidzie,\nPytanie jest chyba nawet trudniejsze, niż przy porównaniu HD800 z K812 PRO :). O ile słuchawki są naprawdę ciekawe, to jednak uważam takie połączenie za potencjalnie ryzykowne. Problemem może być wspomniana w recenzji metaliczna nieco góra oraz średnica z lekkim oddaleniem. Cechy te mogą dodatkowo egzaltować tonalność KX100, które na ogół preferują miękkie, średnicowe granie o ciepłym zabarwieniu i bliskiej średnicy. Obawiam się więc, że rezultaty będą matowe i trochę bezbarwne, z mniejszym angażem, niż być powinien. Także albo inny odtwarzacz do KX100, albo inne słuchawki do X1.\n2015-10-04 o 01:17\nSzanowny P.Jakubie, w zupełności zgadzam się z Pańską analizą. Zasięgając informacji z innych stron doszedłem do takich wniosków ; KX100 to bardzo dobre słuchawki, ale potrzebują dobrego odtwarzacza, najlepiej grającego chłodno, silikonów, i odpowiedniej muzyki, aby w pełni rozwinąć skrzydła. W podobnym przedziale cenowym, to Cowon M2 zdaje się najlepiej współgrać z KX100. Nawet niskobudżetowy Xduoo X2 (bohater klasy robotniczej 😀 ) radzi sobie z nimi lepiej, niż Fiio X1. KX100 w połączeniu z X1, wydobywają z siebie rozlazły, wręcz kluchowaty bas. Góra zaś zaczyna brzmieć cyfrowo.\nO wiele lepszym rozwiązaniem dla X1, są (niestety już trudno dostępne) Phonak Audeo PFE012, które Pan sam zresztą wymienił w polecanych (recenzja się jeszcze nie ukazała, mam nadzieję że uda się Panu to nadrobić 😀 ).\nKomentarza udzieliłem poniżej.\nMarcin Malinowski napisał\n2015-09-21 o 14:25\nWitam, mam pytanie. Czy z Fiio X1 zgrają się słuchawki Brainwavz S0 czy lepiej rozejrzeć się za innym odtwarzaczem?\n2015-10-03 o 10:14\nNiestety ogromnie mi przykro, ale Brainwavz S0 nie testowałem i zupełnie nie wiem jak grają. Jeśli to model grający miękko i średnicowo, może Pan spokojnie je myślę do X1 nabyć i sparować.\n2015-09-09 o 09:13\nDobrze by było gdyby pan Jakub mógł poprawić ocenę za ergonomię. Dosłownie po 2 min założyłem silikon i nie było problemu z obsługą bez patrzenia na urządzenie.\n2015-09-17 o 08:53\nW takiej sytuacji naturalnym jest, że nie ma problemów z obsługą bez patrzenia – nie widzi się oznaczeń. Nie ma oznaczeń = nie ma problemu ;).\nPragnę tylko zaznaczyć, że recenzje mimo wszystko są dosyć subiektywną materią, toteż pozostaje mi się tylko cieszyć, że w Pana przypadku obsługa nie nastręcza żadnych trudności.\n2015-09-08 o 21:07\nw nowym firmware można już przechodzić między folderami http://www.fiio.net/en/story/252. Chińczycy dużo lepiej dbają o klientów niż duże międzynarodowe koncerny. :((\n2015-09-07 o 11:39\nWersja oprogramowania 1.4 mam możliwość przechodzenia pomiędzy katalogami podczas odtwarzania jak i przewijania podczas wygaszonego wyświetlacza. Dodatkowo można kupić z poprawionym kółkiem. Jeżeli chodzi o ergonomie to jest mój pierwszy tego typu odtwarzać i po dwóch minutach nie było problemu ani z obsługą ani funkcjanością. Bardzo wygodny w obsłudze 5/5.\nmożna cofać przewijać do tyłu lewym przyciskiem, więc to także poprawiono.\n2015-09-08 o 21:18\nPiotrze FW 1.3 chyba bo myślałem, że przeoczyłem aktualizację ale nie znalazłem nigdzie 1.4\n2015-09-09 o 08:41\nFW 1.4 Też się zdziwiłem bo nie znalazłem a stronie Fiio. Kupiłem odtwarzacz trzy tygodnie temu i specjalnie sprawdziłem wersję. To był egzemplarz z „wystawy” w mp3store i takieoprogramowanie w nim już było.\n2015-05-19 o 22:32\nCo do braku możliwości słuchania w czasie ładowania to nie jest to prawda. Należy tylko jeszcze raz nacisnąć przycisk power i włącza się normalnie.Użytkuję od końca sierpnia – brak znanych konkurentów w tej cenie – zarówno wykonanie jak i dźwięk.\n2015-05-20 o 10:13\nMożliwe, że różnica wynika z różnic w FW, ale też równie dobrze mogłem przypadkowo pominąć to w recenzji. Dziękuję za zwrócenie uwagi.\nIBorysewicz Jaroslaw napisał\n2015-05-10 o 20:58\nWitam Panie Jakubie . Planuję zakupić owy odtwarzacz X1 . Moje pytanie odnośnie dwóch par słuchawek . Nowe Bose Quietcomfort25 lub B&O by Bang Olufsen H2 . Czy może Pan określić , które mogłyby lepiej współgrać z Fiio X1 ? Pozdrawiam > Jarek\n2015-05-11 o 18:20\nWitam Panie Jarosławie.\nOgromnie mi przykro, ale niestety nie testowałem żadnej z wymienionych przez Pana par, toteż niemożliwym jest mi wskazać bardziej synergiczną. Generalnie z X1 należałoby szukać słuchawek grających cieplej i bardziej średnicowo. Takie moim zdaniem byłyby dla niego najlepsze.\n2015-05-02 o 21:03\nWitam. Mam pytanie. Planuję zakupić fiio x1, obecnie posiadam słuchawki Aurvana Live od Creative’a. Chciałem jednak przerzucić się na słuchawki bardziej przestrzenne, ale rowniez z dużą izolacją od otoczenia. Czy zakup AKG k550 do fiio x1 to dobry pomysł? Dodam, że preferowany przeze mnie gatunek muzyczny to rock progresywny. Pozdrawiam.\n2015-05-03 o 14:39\nWitam Panie Dawidzie,\nK550 niestety nie legitymują się aż tak dużą izolacją od otoczenia.. Lepiej byłoby się rozejrzeć za czymś pokroju Brainwavz HM5, jednocześnie pamiętać, że takie słuchawki izolację realizują kosztem ogólnego komfortu (większy docisk do głowy).\n2015-05-03 o 18:21\nBardzo dziękuję za odpowiedź. Zainteresowałem się nimi, uzbrajając się w wiedzę teoretyczną. Chciałem jeszcze zapytać tylko, czy Pana zdaniem walory HM5, o których wspomina Pan w swojej recenzji, będą słyszalne po sparowaniu ich z Fiio x1?\n2015-05-04 o 18:08\nNiestety Panie Dawidzie słuchawek tych nie miałem przyjemności odsłuchiwać z dosyć specyficznie grającego X1, toteż bardzo trudno jest mi nawet przewidzieć jak takie połączenie zagra dokładnie co do kiloherca.\nWybór słuchawek to kwestia bardzo indywidualna i jednocześnie ryzykowna dla każdej osoby, która stara się pytającemu pomóc. A że gustów i oczekiwań jest tyle, ilu pytających, awykonalnym jest wskazanie komuś palcem konkretne rozwiązania z czystym sumieniem, jak i pewnością, że będzie ono jakkolwiek dla takiej osoby po zakupie trafne. Decyzje takie winne być zatem niestety podejmowane indywidualnie w oparciu o Pana i tylko Pana potrzeby. Zwłaszcza, że wszystkie wskazane przez Pana pary grają od siebie różnie i tak samo skrajnie różna jest ich wygoda oraz wymagania napędowe.\nDo tych mających dosyć duży apetyt na prąd należą chociażby wskazane przez Pana K612 PRO, kompletnie nie nadające się do rozwiązań przenośnych. Ich obszerną recenzję znajdzie Pan na blogu i warto się z nią zaznajomić przed dokonaniem zakupu. Tak samo zachęcam również, by zapoznać się z rozbudowanym kompendium na temat wybierania słuchawek znajdującym się w dziale Artykuły – powinno mocno naświetlić niektóre aspekty.\naBRA Kadabra napisał\n2015-03-26 o 11:48\nWitam , ? Jak ocenia Pan porównanie pod względem ogólnej jakości dzwięku do poularnej Sansy czy Iphona 5s , czy zamiana przyniesie wyraźną poprawę mając na uwadze jakość dzwięku.\n2015-03-28 o 19:04\nWszystko zależy od słuchawek w takich sytuacjach. Będą takie połączenia, które na jednym urządzeniu zagrają lepiej, a na innym gorzej i wynikać będą tylko z czystej synergii. Każde z wymienionych będzie miało swoją grupę zwolenników, także warto szukać takich głosów w różnych miejscach w sieci, w których występuje dokładnie taki sprzęt, jakiego potrzebujemy i taki dźwięk, jaki chcielibyśmy uzyskać. Jaki to będzie dźwięk jest już kwestią w całości sprawą indywidualną.\nWojciech Stachowski napisał\n2015-02-27 o 19:58\nLepiej kupić x1 czy e07k? mając na myśli jakość dźwięku.\n2015-02-27 o 20:21\nPanie Wojciechu, X1 i E07K to zupełnie różne od siebie urządzenia i kompletnie inne zastosowania. Pierwszy jest odtwarzaczem przenośnym, drugi wzmacniaczem i DACiem. Zmienia się zatem całkowicie warstwa abstrakcji, na jakiej tu operujemy.\nJeśli mówić tylko w kategoriach jakości dźwięku, byłaby to porównywalna półka z lekkim wskazaniem na X1.\n2015-02-27 o 20:50\nNie wiem właśnie co kupić czy x1 czy e07k i używać z samsungiem s3.\n2015-02-27 o 21:29\nJak sam Pan bardzo słusznie zauważył, jedno i drugie urządzenie daje bardzo precyzyjny zakres potencjalnej użyteczności. Myślę, że to ona powinna zdecydować.\nJeśli uzna Pan, że DAC i przenośny wzmacniacz przyda się Panu bardziej, to właśnie E07K powinien Pan nabyć. Jeśli jednak planuje Pan zakup innego urządzenia np. do komputera, a bardziej liczy się w tej chwili posiadanie jednego małego urządzenia muzycznego zamiast „kanapki” złożonej ze wzmacniacza i telefonu, wtedy można pomyśleć o X1. Tym samym cena, uniwersalność i możliwości przemawiają za E07K, podczas gdy mocne nastawienie na tzw. „outdoor” będzie sugerowało wybór X1.\nPrzy X1 proszę pamiętać o konieczności dokupienia dodatkowej karty pamięci. Z E07K teoretycznie nie ma Pan takiego wymogu, bo urządzenie będzie korzystało z pamięci telefonu.\nSkomentuj Zenon Anuluj pisanie odpowiedzi


Kusadasi – Turcja Wakacje\nHistoria miasta nie przedstawia się nadzwyczaj interesująco, ponieważ nic rozwinął się tu w starożytności tak ważny ośrodek, jak chociażby Efez (tamtejszy port zwyciężył rywalizację). W czasach antycznych istniało tu miasto Neapolis, wykorzystujące dogodną topografię regionu, z korzystnie położoną zatoką. Status wolnego miasta uzyskało miasto dopiero w połowie II w., za panowania cesarza rzymskiego Antoninusa Piusa. Do XIII w. Neapolis wegetowało, nie zapisując się niczym szczególnym w historii. Przez pewien czas była nadzieja, że po upadku Efezu na skutek zamulenia tamtejszego portu mieszkańcy Neapolis przejmą handel, ale wtedy do głosu doszła Smyrna (Izmir), eliminując konkurencję. Około 1260 r. miasto przejęli Genueńczycy, którzy nazwali je Scala Nuova (Nowy Port). Pod ich zarządem znacznie się rozwinęło dzięki korzyściom płynącym z handlu, w czym Włosi się przecież wówczas specjalizowali. Ale idylla nie trwała długo. Szybko bowiem na te tereny zaczęli spoglądać Turcy osmańscy i jeszcze szybciej je podbili. W konsekwencji do życia miejskiego ponownie wkradła się senna stagnacja. W XIX w. miasteczko liczyło ok. 8000 mieszkańców, wśród których wielu było Greków i Ormian. Wtedy też ożywił się na nowo handel, przede wszystkim z Grecją i Egiptem (głównie zboże, bawełna i rodzynki). Dobrą passę jednak brutalnie przerwał wybuch wojny z Grekami (1919). W czasach Republiki Kusadasi było miasteczkiem rybackim, żyjącym po części także z rolnictwa. Popularność zaczęło, o dziwo, zdobywać już w latach 70., ale wtedy jeszcze, jak wiemy, nie znano terminu „turystyka masowa”. Stan rzeczy uległ gwałtownej zmianie w latach 80., którym to niegdyś urocze miasteczko zawdzięcza kompletnie nowy wygląd, a przez to i charakter.\nJako niewielkie miasto, liczące ok. 50 tys. mieszkańców, jest Kusadasi, wraz z Bodrum, największym na wybrzeżu Morza Egejskiego kąpieliskiem dla turystów. Niegdyś portowe, malowniczo położone nad zatoką miasteczko, w połowie lat 80-tych, dzięki turystyce przeżyło wielki renesans. Dzisiaj na jego wygląd składają się luksusowe hotele, drogie restauracje, głośne dyskoteki oraz setki sklepów, a wszystko to nastawione jest na Ciebie, drogi Czytelniku. Pobyt w tym miejscu w sezonie może być nieco męczący. Jeśli ktoś niechętny jest wszelkiego rodzaju kłębowiskom, może bez wyrzutów sumienia pominąć Kusadasi (chociaż szkoda tutejszej średniowiecznej twierdzy oraz zabytkowego karawan-seraju), chyba że potraktujemy je jako bazę wypadową (co godne polecenia) do położonych na południu pięknych ruin antycznych Priene, Miletu i Didymy oraz Parku Narodowego Dilek. Oczywiście do Kusadasi zajrzą spragnieni słońca, plaży i morza. Rzeczywiście kilka dni można by się tu pobyczyć, ale najlepiej poza sezonem, czyli w maju, czerwcu, wrześniu lub październiku, bo wtedy jest najprzyjemniej, a przede wszystkim spokojnie.\nDo Kusadasi dojedziemy z Selcuku dolmuszem lub minibusem (1 USD, 30 min). Terminal autobusowy w Kusadasi leży ok. 2 km na południe od centrum, przy głównej drodze Selcuk – Soke. Z dworca do centrum miasta co ok. 15 min kursują dolmusze (0,4 USD), które wzdłuż Kahramanlar Cad. lub Ismet lnónu Bulv (wtedy najlepiej wysiąść przy skrzyżowaniu z Adnan Menderes Buk) dowiozą nas do Ataturk Bulw.\nGłównymi ulicami miasta są właśnie wspomniana Ataturk Bulv„ czyli biegnąca wzdłuż nabrzeża z południa na północ nadmorska ulica-promenada, oraz deptak Barbaros Hayrettin Bulv. ciągnący się od północnego krańca Kahramanlar Cad. (przy meczecie Haci Hatine Hamm) do samego wybrzeża. Na jego końcu znajdziemy charakterystyczny punkt w postaci zabytkowego i odnowionego dużego karawanseraju osmańskiego, w którym obecnie mieści się luksusowy hotel. Za nim, idąc prosto, dojdziemy do wybrzeża, gdzie zobaczymy przeciwległą wyspę. Idąc z kolei od karawanseraju w prawo, znajdziemy się na Ataturk Bulv i położonej niedaleko plaży publicznej. Główna dzielnica handlowa rozpościera się na północ od skrzyżowania Barbaros Hayrettin Buk z Saglik Cad., która z kolei prowadzi do innej ważnej ulicy miasta – Ismet lnónu Cad.


Historia - Sofath\nPrekursor, ekspert, lider… Sofath\nZakład produkcyjny Sofath w miejscowości Portes lès Valence.Sofath jest europejskim liderem geotermicznych pomp ciepła.\n• 1981 - Powstanie firmy Sofath i początek prac nad opracowaniem technologii wykorzystania energii geotermalnej do ogrzewania basenów i budynków. • 1996 - Przejęcie aktywów firmy Sofath SA przez firmę Thermatis Technologies, która od tego momentu dynamicznie rozwija system pompy ciepła, zasobników ciepłej wody sanitarnej marki Sofath. Utworzenie sieci Autoryzowanych Koncesjonerów Sofath we Francji, prawdziwych specjalistów, zajmujących się ogrzewaniem z wykorzystaniem powyższych urządzeń.\n• 2002 - Thermatis podwaja wydajność produkcji by zaspokoić wciąż rosnący popyt.\n• 2004 - Zakład produkcyjny Sofath uzyskuje certyfikat zgodności z normą ISO 9001: wersja 2000, wydany przez Bureau Veritas.\n• 2005 - Sofath wprowadza piątą generację geotermicznych pomp ciepła, wykorzystujących bezpośrednie parowanie. Zakład produkcyjny Sofath uzyskuje certyfikat zgodności z normą ISO 14001 – wersja 2004, wydany przez Bureau Veritas\n• 2006 - Sofath otrzymuje nagrodę Janus de L’industrie za swoją geotermiczną pompę ciepła. Zakład produkcyjny ponownie przechodzi certyfikację według normy ISO 9001 v 2000, przeprowadzaną przez Bureau Veritas.\n• 2007 - Sofath ponownie się rozrasta i trzykrotnie zwiększa powierzchnię produkcyjną, osiągając 6500 m² (zakład HQE / o wysokiej jakości ekologicznej). Powiększa się autoryzowane centrum szkoleniowe Sofath (450 m²) ze stanowiskami technicznymi do symulacji.\nSofath laureatem 14 edycji nagrody Qualite Performance Rhone Alpes 2007 za wytwarzanie produktów o wysokim standardzie jakości.\nSofath wprowadza gamę Atmos, pierwszą gamę aerotermicznych pomp ciepła, zyskując nowe rynki zbytu.\n• 2009 - Do grupy De Dietrich Remeha dołącza firma BAXI tworząc BDR Thermea. BDR Thermea jest wiodącym producentem, dystrybutorem innowacyjnych systemów grzewczych oraz podgrzewania ciepłej wody użytkowej, operującym na rynku kapitałem o łącznej wartości 16 mld €. Zatrudnia ponad 6 400 pracowników w całej Europie i osiąga obrót 1.8 mld € rocznie. Grupa ma wiodące pozycje w sześciu kluczowych krajach: Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech, Hiszpanii, Holandii i Włoszech oraz silną pozycję na szybko rozwijających się rynkach Europy Wschodniej w tym w Polsce. BDR Thermea działa w ponad 70 krajach na całym świecie.\n• 2012 - Wprowadzenie do sprzedaży nowych pomp ciepła Caliane RT oraz modeli powietrznych Lizea lv (lv 220) i BECT.\n• 2014 - Sofath laureatem prestiżowego konkursu Złotego Instalatora dla Najlepszych 2013 za model Caliane w kategorii "Wysoce zaawansowane technologie, systemy i urządzenia w zakresie odnawialnych źródeł energii".\n• 2015 - Wprowadzenie do sprzedaży nowego modelu gruntowych pomp ciepła Caliane oraz Termeo, a także powietrznej pompy ciepła Lizea lv 200.


autoEXPERT | Grupa Renault współpracuje z Otodo nad łącznością między domem a samochodem\nGrupa Renault współpracuje z Otodo nad łącznością między domem a samochodem\n– Użytkownik wybiera urządzenia podłączone do systemu inteligentnego domu i dodaje je do dostępnych scenariuszy oraz przypisuje do nich określone działania.\n„Leaving Home”: przełączenie domu w tryb czuwania (np. przestawienie termostatu w tryb oszczędzania energii, spuszczenie rolet, wyłączenie świateł).\n„Arriving Home”: „obudzenie” domowych urządzeń.\n– Następnie użytkownik wybiera odległość samochodu od domu, przy której dany scenariusz ma być mu proponowany.\nJean-François Labal, odpowiadający w Grupie Renault za współpracę z partnerami, usługi i inteligentne samochody – Samochód musi stanowić element naszego cyfrowego życia. Nasza usługa oferuje klientom innowacyjną możliwość połączenia urządzeń inteligentnego domu z samochodem i to w bezpieczny sposób. Zmiana ustawień jest bardzo intuicyjna, a korzyść podwójna – usługa podnosi komfort dzięki automatyzacji i pozwala lepiej kontrolować zużycie energii w szczególności poprzez możliwość sterowania oświetleniem i ogrzewaniem.\nRenault łączność Grupa Renault Otodo Easy Link\nUsługa opracowana przez Grupę Renault i Otodo będzie dostępna w ciągu 2020 roku. Jej prapremiera odbywa się na targach CES w Las Vegas, w dniach 7-10 stycznia 2020, na stoisku Otodo.


Papuga Bistro Gdańsk\nBistro 5.2 (4)\nNowe lokale: makaron, krepy i Hawaje 11 maja 2019 (106 opinii) Staramy się być na bieżąco ze zmieniającą się dynamicznie trójmiejską ofertą restauracyjną. Regularnie sprawdzamy, co nowego przybyło na trójmiejskiej mapie gastronomii....\nPapuga Bistro w rankingu trojmiasto.pl\nBistro 20. miejsce 6.9\nRobin - opinia\nZmienione menu całkiem interesujące i dobre. Lokal przyjemnie zaaranżowany, dość kameralny. Fajna miejscówka na spotkanie ze znajomymi lub szybki obiad po drodze.\nŚwietne miejsce. Jak się okazało z parkingiem nie ma problemu, wystarczy podejść do kelnera. Bistro ma swój prywatny parking. Wybraliśmy się na obiad całą rodziną. Obsługa bardzo miła: przynieśli nawet miskę z wodą dla naszego psa, co jest rzadko spotykane teraz. W menu każdy napewno znajdzie coś dla siebie. Osobiście polecam sałatkę z peklowanymi buraczkami i pizzę z truflami\nknajpa jak kazda inna wygląd i czystość tu nie można się przyczepić bo nowe co do reszty nawet nie ma gdzie się zaparkować zrobione pod urzedasów czy jak pizza przeciętna nic szczególnego burger ok ale jest tego juz pelno i jednego i drugiego\nPaulina i 3jca\nŚwietne miejsce do spotkania z przyjaciółmi , my akurat wybraliśmy się na transmisje meczu , Burger z szarpana wieprzowina palce lizać


Czy przedłużanie rzęs niszczy nasze rzęsy? | Blog » Stylizacja, Przedluzanie Rzes Warszawa\nHome / Blog / Czy przedłużanie rzęs niszczy nasze rzęsy?\nOkoło 5 Lata, 4 Miesiące, 3 Tygodni, 4 Dni, 13 Godzin, 43 Minut temu.\nPrzedłużanie rzęs jest obecnie bardzo popularne. Niestety, wiele osób rezygnuje z tego typu zabiegu, bojąc się o swoje rzęsy naturalne. Czy przedłużanie niszczy nasze naturalne rzęsy? Powodem zniszczenia rzęs naturalnych moge być najczęściej nieprawidłowa aplikacja. W takiej sytuacji powstają tzw. „sklejki” czyli rzęsy są sklejone – nie da się ich rozdzielić ani rozczesać, ponieważ jedna sztuczna rzęsa jest przyklejona do paru naturalnych lub też sztuczne rzęsy są przyklejone do powieki lub za blisko niej. Dobrze wykonane rzęs po aplikacji są rozdzielone, można je swobodnie przeczesać, każda wypada oddzielnie, nie są sklejone. W takim stanie ich naturalny cykl rośnięcia i wypadania nie jest zaburzony. Po około 6-10 tygodniach większość rzęs wypada i zostaje zastąpiona nowymi - jest to naturalny cykl życia rzęs.\nWłaściwa aplikacja rzęs wykonana przez specjalistów nie niesie ze sobą jednak żadnych problemów.


mpi 16.11.2019 11:41\nOd pewnego czasu Cage skacze od jednej niskobudżetowej produkcji do drugiej, a jego ostatnim dużym filmem był "Ghost Rider 2" z 2011 roku (choć ciekawym epizodem był horror "Mandy" z 2018 roku). Według informacji portalu The Hollywood Reporter szykuje się jednak konkretna zmiana, bo Cage teraz weźmie na warsztat jedną z najsłynniejszych postaci nowego Hollywood, czyli samego siebie. W wolnym tłumaczeniu tytuł nadchodzącego projektu Nicolasa Cage'a brzmi "Nieznośna ciężkość ogromnego talentu" - skojarzenia z książką Milana Kundery jak najbardziej na miejscu.\nZobacz też: Nicolas Cage wybrał się kiedyś na poszukiwania świętego Graala. Twierdzi, że go znalazł >>\nNicolas Cage jako Nicolas Cage kłócący się z Nicolasem Cage'em z lat 90.\n"The Unbearable Weight of Massive Talent" przedstawi Nicolasa Cage'a w pogoni za rolą u Quentina Tarantino - osobiście aktor nigdy nie współpracował z twórcą "Pewnego razu... w Hollywood", ale nie ukrywa, że chętnie skorzystałby z okazji, gdyby takowa się nadarzyła. W filmie "The Unbearable Weight (...)" główny bohater oprócz marzeń o występie u Tarantino musi nawigować bardzo trudną relację z nastoletnią córką. Cage'owi zdarza się rozmawiać ze swoim wcieleniem z lat 90., które wjeżdża mu na ambicję, bo teraz robi za dużo słabych filmów i nie jest już taką gwiazdą, jak kiedyś.\nPostać Cage'a ma ogromne długi i chwyta się, czego może, dlatego zgadza się wystąpić na urodzinach meksykańskiego miliardera za milion dolarów. Mężczyzna jest wielkim fanem aktora i ma cichą nadzieję, że pokaże mu scenariusz, nad którym pracuje. Kiedy panowie odnajdują wspólny język, Cage dostaje informację od CIA, że nowy znajomy jest tak naprawdę szefem mafii i porwał córkę prezydenta-elekta Meksyku. Aktor zostaje więc - a jakże - zwerbowany przez CIA do działań wywiadowczych. Tymczasem mafiozo jakimś cudem przywozi do swojej rezydencji córkę i żonę Cage'a w celu pojednania rodziny. Kiedy życie najbliższych jest w niebezpieczeństwie, Nicolas Cage "odgrywa rolę życia".\nFilm Cage'a w oczywisty sposób nawiązuje do wielu słynnych produkcji z jego udziałem, m.in. "Zostawić Las Vegas", "60 sekund" i "Bez twarzy". The Hollywood Reporter pisze, że sam fakt, że scenariusz "The Unbearable Weight (...)" spotkał się z ogromnym zainteresowaniem w Hollywood to przewrotne zrządzenie losu, bo Tom Gormican i Kevin Etten napisali go czysto dla próby swoich sił, jako "list miłosny" do twórczości Nicolasa Cage'a - na początku nikt nawet nie myślał o tym, żeby faktycznie zaangażować aktora do produkcji.\nCage dał się jednak przekonać (szczególnie że w grze jest gaża oscylująca wokół tej, którą otrzymał za "Skarb Narodów", czyli ponad 20 mln dol.), a studio Lionsgate po długiej batalii o to, kto zrealizuje projekt, prowadzi ostateczne negocjacji z twórcami. Nasza ciekawość jest bez dwóch zdań rozbudzona - pozostaje czekać na pomyślny rozwój wydarzeń.


Microlumina Exfoliating Facial Scrub- peeling mechaniczny 60 ml\nPeeling zawiera sól z Morza Martwego, glinkę kaolinową, piasek wulkanicznym i rozdrobnione kryształki Aluminy (korund)\nMicrolumina Exfoliating Facial Scrub to zaawansowana naukowo formuła wykorzystująca sól z Morza Martwego, glinkę kaolinową, piasek wulkanicznym i rozdrobnione kryształki Aluminy (korund). Mechaniczne złuszcza martwy i matowy naskórek, usuwa powierzchowne przebarwienia, zmarszczki, blizny. Natychmiast rozjaśnia matową skórę nadając naturalnego i zdrowego blasku. Zwiększa penetrację i stopień wchłaniania innych substancji aktywnych nakładanych na skórę.\nUlepszona technologia SuperBrite wykorzystuje kombinację potężnych składników: jagody acai, olej arganowy, glutation, arbutynę, ekstrakt z borówki, witaminę C, ekstrakt z lukrecji, ekstrakt z owoców ananasa i ekstrakt z papai dostarczających witamin, substancji odżywczych i enzymów niezbędnych dla uzupełnienia niedoborów i odpowiedniego funkcjonowania skóry.\nSkładniki te działają synergicznie rozświetlająco, ujędrniająco, antyoksydacyjne, przeciwbakteryjne i przeciwzapalnie w celu uzyskania zdrowej i rozpromienionej cery.\nArbutyna: hamuje aktywność tyrozynazy, ma naturalne właściwości rozjaśniające i wybielające skórę.\nOlej arganowy jest bogatym źródłem witamin A, E, F oraz NNKT w tym Omega 6 i Omega 9; nazywany "płynnym złotem" dla skóry ze względu na właściwości gojące, nawilżające, przeciwzapalne i przeciwstarzeniowe.\nJagody acai zawierają antyoksydanty, które zabezpieczają skórę przed czynnikami egzogennymi. Mają właściwości przeciwzapalne pomagają ukoić skórę wrażliwą w przypadku zaczerwienienia i obrzęku. Dodatkowo zawiera wit. E i NNKT dzieki czemu promuje produkcję kolagenu i elastyny, poprawia nawodnienie skóry utrzymując zdrowy i młodzieńczy wygląd.\nPeeling może być stosowany na twarz oraz w innych miejscach ciała wymagających wygładzenia takich jak łokcie, ręce, nogi, ramiona, kolana, plecy i piety.\n1-2 razy w tygodniu, w zależności od wrażliwości skóry oraz miejsca wykonywanego zabiegu. Nanieść na mokrą skórę, masować 1 minutę okrężnymi ruchami. Dokładnie spłukać wodą po czym zaaplikować dalsze etapy zabiegu. Można wydłużyć czas masażu w zależności od rodzaju skóry.\nWskazania: zmarszczki, drobne linie, skóra sucha, odwodniona, matowa, utrata elastyczności, w celu nadania wygładzenia i rozświetlenia.\nINCI: Purified Water, Aluminum Oxide, Cetearyl Alcohol, Volcanic Sand (Pumice), Isopropyl Palmitate, Caprylic/Capric Triglycerides, Cetyl Alcohol, Propylene Glycol, Glyceryl Stearate, Ceteareth 20, Emulsifying Wax NF, Kaolin, C14-22 Alcohols (and) C12-20 Alkyl Glucoside, Glutathione, Argania Spinosa (Argan) Kernel Oil, Melaleuca Alternifolia (Tea Tree) Leaf Oil, Cucumis Sativus Extract (Cucumber Extract), Camelia Sinensis Extract (Green Tea Extract), Matricaria Recutita Flower Extract (Chamomile Extract), Symphytum Officinale (Comfrey) Extract, Ananas sativus extract (Pineapple), Cucurbita Pepo Extract (Pumpkin Extract), Carica Papaya Extract, Glycyrrhiza Glabra (Licorice Root) Extract, Arctostaphylos Uva-ursi (Bearberry) Extract, Arbutin, Dead Sea salt, L-Ascorbic Acid, Jojoba (Simmondsia Chinensis) Seed Oil, Tocopherol Acetate, Euterpe Oleracea (Acai) Fruit Oil, Phenoxyethanol (and) Caprylyl Glycol (and) Potassium Sorbate (and) Hexylene Glycol


Wypadek w Miedzianej Górze. Kobieta zjechała do rowu i uderzyła w przydrożny słup. Była pijana [ZDJĘCIA] | Echo Dnia Świętokrzyskie\nWypadek w Miedzianej Górze. Kobieta zjechała do rowu i uderzyła w przydrożny słup. Była pijana [ZDJĘCIA]\nElżbieta Zemsta 22 stycznia 2022, 17:47\nDo zdarzenia doszło w sobotę, 22 stycznia w miejscowości Miedziana góra pod Kielcami.\nJak informowali strażacy, osobowy hyundai, którym kierowała kobieta, zjechał na pas zieleni przy drodze i uderzył w słup latarni. - Kobiecie nic się nie stało - przekazywali dyżurni z Miejskiego Stanowiska Kierowania kieleckiej straży pożarnej.\nKomisarz Karol Macek z kieleckiej policji uzupełniał: - Kierująca hyundaiem to 63-letnia kobieta. Badanie wykazało, że miała 2,2 promila alkoholu w organizmie. Kobiecie zostało zatrzymane prawo jazdy - wyjaśniał Karol Macek.