Sukienki na wesele - Eleganckie, modne i tanie - 2020 - Butik sklep online\nProdukty od 1 do 120 z 237\nSortuj po Pozycja Nazwa Cena Kolor Bestseller Nowy Best Sellers Najczęściej oglądane Top Rated Now in Wishlists Order per View\nSukienka z gumkami po...\nSukienka z ozdobnymi ...\nElegancka sukienka na...\nSukienka z wiązaniem ...\nSukienka wieczorowa b...\nZmysłowa suknia wiecz...\nSukienka z ozdobną ko...\nSukienka z kokardą na...\nSukienka z orginalnym...\nElegancka sukienka ni...\nSukienka z podwójnymi...\nSukienka dekolt łódka...\nSukienka z paskami na...\nSukienka cekinowa na ...\nSubtelna sukienka w z...\nSukienka we wzory fio...\nSukienka koronkowa dł...\nSukienka w kwiaty z d...\nElegancka sukienka le...\nCzarna elegancka suki...\nSukienka elegancka z ...\nElegancka sukienka ko...\nKoronkowa sukienka na...\nSukienka wieczorowa c...\nSukienka z opadającym...\nSukienka z ozdobnym d...\nElegancka sukienka fl...\nSukienka z odkrytym b...\nSukienka na ramiączka...\nSukienka we wzory nie...\nKoronkowa sukienka wi...\nSzykowna sukienka z f...\nSukienka z elementami...\nElegancka sukienka ja...\nKoktajlowa sukienka z...\nSukienka z asymetrycz...\nSukienka koronkowa cz...\nSukienka z wycięciem ...\nSukienka mini dopasow...\nSukienka z delikatną ...\nSukienka w gwiazdki z...\nSukienka na cienkich ...\nSukienka z koronką ja...\nRomantyczna sukienka ...\nSukinia we wzory dług...\nSukienka maxi z guzik...\nDługa szyfonowa sukie...\nCzarna sukienka z ozd...\nSukienka z dłuższym t...\nEfektowna sukienka z ...\nSukienka wieczorowa k...\nElegancka sukienka ze...\nSukienka z baskinką b...\nElegancka sukienka ca...\nSukienka w kwiaty cza...\nSukienka z kokardą cz...\nSukienka z suwakiem n...\nSukienka z dekoltem c...\nSukienka w srebrne gw...\nSukienka z grubej kor...\nElegancka sukienka as...\nSukienka z paseczkami...\nCena promocyjna: 91,00 zł\nCzarna sukienka z fio...\nSukienka z transparen...\nSukienka w kwiatki wi...\nSukienka wieczorowa z...\nSukienka koronkowa ro...\nDopasowana sukienka n...\nSukienka w kwiaty z o...\nElegancka sukienka mi...\nWyjątkowa okazja: sukienki na wesele\nCzasem jest to jedna okazja w roku. Niekiedy nawet zdarza się raz na kilka lat. Przy większym „urodzaju” temat powraca kilka razy w ciągu 12 miesięcy. Prędzej czy później jednak staniesz przed wyborem sukienki na wesele, a wtedy z pewnością chętnie odwiedzisz nasz sklep internetowy. Dlaczego? Bo kupisz tutaj egzemplarze modne, tanie i dobrze uszyte. No i przede wszystkim — w 100% unikalne!\nChcesz się dobrze bawić? Postaw na unikalne sukienki na wesele\nNie ma chyba nic gorszego, niż pojawić się w takiej samej kreacji jak ktoś inny. Aby uniknąć takich zabawnych sytuacji, po sukienki na wesele lepiej sięgnąć do sklepu online. To prosta metoda także na zdobycie czegoś niepowtarzalnego, stylowego. Czegoś, co skutecznie będzie przyciągało spojrzenia. Butik damski w wirtualnej odsłonie jest zatem dobrym miejscem na to, aby znaleźć coś rewelacyjnego. Wiesz, że u nas znajdziesz ponad 200 propozycji?\nWiosna i lato to najgorętszy okres weselny\nSukienki na wesele cieszą się między innymi takim zainteresowaniem dlatego, że większość tego typu uroczystości przewidzianych jest na lato. Wiosna to też moment, kiedy nasz sklep wzbogaca się o nowe propozycje dla ciebie. Nie inaczej jest w roku 2020, gdzie butik wypełnił się po brzegi. Sukienki na wesele nie muszą być nudne i na jedną modłę, powtarzamy to od lat i dzięki temu skutecznie zaopatrujemy nasze klientki w rzeczy niepowtarzalne. Sprawdź i ty, czy mamy rację!\nSklep online to dobre miejsce na zakup sukienki na wesele\nTanie sukienki na wesele — w 2020 roku najlepiej szukać ich w internecie. To oszczędność czasu i pieniędzy, bo oprócz niższej ceny wyjściowej, masz szansę załapać się na promocję. A w Fasardi zawsze mamy dla ciebie jakiś dodatkowy rabat! Wiosna przyniosła też zupełnie nowe wzory wśród projektantów, które my skutecznie wyłapaliśmy u najlepszych producentów odzieży w Europie. Tak, nasz butik damski z pewnością dodasz do ulubionych!\nA jakie sukienki na wesele tobie podobają się w naszym sklepie internetowym?\nRóż, czerń, krem, czerwień, kwiaty, koronki, cekiny, fiolety? No tak, mamy sukienki na wesele właściwie w każdym formacie i modnym kolorze. I owszem, nam też czasem kręci się w głowie, gdy zaglądamy na magazyn! Jednak to nie znaczy, że nie dostarczamy tanio (a nawet za darmo!), szybko i dokładnie tego, czego sobie zażyczyłaś. Nasz butik i sklep online działa każdego dnia na pełnych obrotach, sprawdź sama, które sukienki na wesele podobają ci się najbardziej!


O firmie - mftkaniny.pl\nOferujemy dekoracje okien o charakterze surowym skandynawskim z nutą francuskiego romantyzmu. W naszej ofercie znajdą państwo nie tylko firany lecz również dodatki, narzuty ceramika dekoracyjna i artystyczna, zasłony gotowe, dekoracje i aranżacje z kwiatów.\nNasz stacjonarny salon dekoracji Okien mieści się w 63-604 Baranów ul. Młyńska 1a (około 90 km od Wrocławia i 75 km od Opola)\nA dokładniej pomiędzy na południu wielkopolski - koło Kępna (10 km od zjazdu z S8).\n(Kliknij na mapkę poniżej aby wyznaczyć trasę do naszego salonu firan)\nISTNIEJĄ DWA SPOSOBY ZAMÓWIENIA NASZYCH DEKORACJI OKIENNYCH:\n1) Bezpośrednio w salonie dekoracji okien:\nul. Młyńska 1a.\nTutaj mogą Państwo bezpośrednio zobaczyć prawie wszystkie modele firan, próbki tkanin oraz wszelkie dekoracje i dodatki.\n2) Dekoracje okienne można zamówić poprzez aukcję internetową.\nJeśli podoba się Wam konkretne zdjęcie z naszej witryny, prosimy o kontakt telefoniczny:\nlub e-mailowy - mftkaniny@gmail.com\na my zrobimy konkretną wycenę pod wymiar Waszego okna.


Jak można poznać poznanie? | Uniwersytet Śląski w Katowicach\nJak można poznać poznanie?\nDodane przez mk, 12.06.2017 - 10:17\nZgodnie z maksymą sokratejską gnothi seauton, aby żyć szczęśliwie, trzeba poznać samego siebie. To jedno z dominujących w filozofii zagadnień, nad którym pochylali się zarówno starożytni, jak i współcześni myśliciele. Temat podjął również żyjący na przełomie XIX i XX wieku niemiecki filozof Leonard Nelson. Kontynuując myśl swojego mistrza Jakoba Friedricha Friesa, badał możliwość teorii poznania (epistemologii) – działu filozofii, który zajmuje się przedmiotem, sposobami i granicami ludzkiego poznania. Pisma Nelsona analizuje zastępca dyrektora Instytutu Filozofii Uniwersytetu Śląskiego dr hab. Tomasz Kubalica.\nTeoria poznania próbująca odpowiedzieć na pytania o przedmiot i granice epistemologii zdominowała nowożytną myśl filozoficzną – drogę tę rozpoczął w XVII wieku Kartezjusz. Leonard Nelson, kontynuując myśl Jakoba Friedricha Friesa, podważył przekonanie, zgodnie z którym teoria poznania powinna być traktowana jako prima philopshie. Próbując uzasadnić swoje stanowisko, niemiecki filozof dostrzegł niedającą się przezwyciężyć antynomię i wykazał tym samym sprzeczność epistemologii jako nauki uniwersalnej.\n– Nelson twierdził, że nie da się uzasadnić naukowo prawdziwości poznania bez wcześniejszego założenia jej rozumienia. Innymi słowy kryterium prawdziwości poznania musiałoby być zawarte w teorii, która dopiero miałaby to kryterium stworzyć – mówi dr hab. Tomasz Kubalica.\nJak dodaje, aby zrozumieć argument Nelsona, trzeba jednak pamiętać o założeniach myślenia filozoficznego, którym pozostał wierny. Jego „moralność” zbudowana była na logice, a „grzech śmiertelny” popełniał ten, komu udowodniono paradoks. Niemiecki filozof uprawiał zatem myślenie racjonalne oparte na logicznym argumentowaniu. Oczywiście nie wszyscy filozofowie podzielali ten pogląd, dopuszczając w swoich rozważaniach antynomie, sofizmaty i paradoksy. Na przełomie XIX i XX wieku rozwijały się równolegle dwa nurty: myśli filozoficznej, od której wymagano rygorystycznej naukowej wiarygodności i praktycznego zastosowania oraz tzw. filozofii życia uprawianej m.in. przez Wilhelma Diltheya, Friedricha Nietzschego czy Henriego Bergsona – wypracowującej dystans do tego, co racjonalne i oparte na dychotomiach.\nNelson, odchodząc od nadrzędności teorii poznania, swoje naukowe zainteresowania kierował ku ontologii – rozumianej jednak inaczej niż klasyczna metafizyka. W opublikowanej książce pt. Unmöglichkeit der Erkenntnistheorie dr hab. Tomasz Kubalica nie tylko omówił propozycję niemieckiego filozofa, lecz również wpisał jego myśl w szerszy kontekst historyczno-filozoficzny. Celem Nelsona była kontynuacja krytycznej filozofii Immanuela Kanta, którego wpływ odkrył w pracach Jakoba Friedricha Friesa. Kwestią łączącą ich koncepcje było m.in. pytanie o granicę poznania. Kant uważał, że tę granicę wyznacza doświadczenie. Założył, że nie możemy wiedzieć pewnie nic, co wykracza poza doświadczenie bezpośrednie. Jak wyjaśnia historyk filozofii, chodzi o przestrzeń nauk przyrodniczych, nie o indywidulane poznanie. W związku z tym, że nie jesteśmy w stanie poddać doświadczeniu istnienia Boga, nieśmiertelności duszy czy nieskończoności Wszechświata – kwestie te umieścić należy w sferze wiary rozumowej, traktowanej oczywiście szerzej niż wiara religijna.\nFilozofia transcendentalna, bo o niej mowa, została poddana dalszym analizom dokonywanym przez filozofów inspirujących się myślą kantowską. Kwestię tę rozwinął m.in. Jakob Friedrich Fries, z którego koncepcji wyłania się pewien trylemat. Jego zdaniem człowiek, uzasadniając swoją wiedzę, ma do wyboru jedną z trzech dróg. Po pierwsze może przyjąć pewne założenia bez dalszego ich uzasadniania, popada jednak wówczas w dogmatyzm. Po drugie – może pytać o założenia danej tezy, następnie o założenia tych założeń, a potem o założenia założeń założeń… i tak w nieskończoność, popełniając logiczny błąd regressus ad infinitum.\nAby uniknąć obu niesatysfakcjonujących rozwiązań, Fries zaproponował trzecią opcję. Jego zdaniem należy oprzeć się na zasadach, które istnieją już w nas, i które poznajemy w sposób bezpośredni – dlatego pisze o bezpośrednim wewnętrznym nieoglądowym doświadczeniu rozumowym człowieka. Ten postulat sprawił, że wielu komentatorów jego myśli zarzuciło mu psychologizm – zdaniem historyka filozofii niesłusznie. Nie są to bowiem dane dostarczane przez zmysły (one są nieuformowane, wymagają ujęcia w pewne kategorie intelektualne), nie są to również dane płynące z intelektu (to tylko zasady, które pozwalają wyprowadzić określone wnioski). Wykazana przez filozofa zdolność ludzkiego umysłu do odkrywania w sobie podstawowych zasad jest jego propozycją tzw. trzeciej drogi między racjonalizmem i empiryzmem. – W tym sensie Fries, a za nim także Nelson, byli kontynuatorami myśli Kanta, a zatem… neokantystami. Co ciekawe, określenie „neokantyzm” pojawiło się w historii filozofii jako inwektywa niemalże równa zarzutom o psychologizm. Żaden znany nam dziś neokantysta nie nadałby sobie tego określenia. To historycy filozofii analizując ich prace doszukiwali się wzajemnych wpływów i powiązań. Ja również nie jestem neokantystą i nie znam żadnego żywego neokantysty, ale zwracam uwagę na pewne problemy, które podejmowali kontynuatorzy myśli Kanta. Dokonując rekonstrukcji proponowanych argumentów w swojej książce wskazuję wzajemne zależności między myślą Kanta, Friesa i Nelsona, które pozwalają wpisać tego ostatniego w poczet neokantystów – już bez pejoratywnego znaczenia, a w kontekście historycznie uzasadnionego terminu naukowego – wyjaśnia dr hab. Tomasz Kubalica.\nCo więcej, poruszane przez tych filozofów problemy są nadal aktualne i dziś dostarczają znaczących argumentów w tak zwanych naukach kognitywnych – transdyscyplinarnych studiach łączących m.in. psychologię, filozofię, neuronauki, językoznawstwo czy informatykę, próbujących odpowiedzieć na pytanie o granice ludzkiego poznania. Kognitywiści zmagają się zatem z trudnościami, o których Nelson w swoich pismach wspominał już ponad sto lat temu.\nPowracamy tym samym do pytania o granice poznania w filozofii i nauce, które naukowców z Instytutów Filozofii i Fizyki UŚ od lat inspiruje do organizacji seminariów w całości poświęconych temu zagadnieniu. Pierwsza edycja odbyła się w 2009 roku. Ta idea cyklicznych spotkań wyrosła z przekonania o uniwersalnym charakterze pytania o możliwości poznania – dotyczącego wszystkich naukowców, którzy niejednokrotnie w swoich dziedzinach doświadczają owych granic. Niektóre z nich sami wyznaczamy, inne musimy wciąż odkrywać. – Oto prosty przykład: świat, w którym żyjemy i który opisujemy, to świat czterowymiarowy, współczesna matematyka zna jednak więcej wymiarów, za pomocą których potrafi opisywać różne zjawiska. Czy jednak możemy sobie wyobrazić naocznie świat w dziesięciowymiarowej odsłonie? Ja nie potrafię. To jest zatem granica mojego poznania – podsumowuje dr hab. Tomasz Kubalica.\nDr hab. Tomasz Kubalica – pracownik naukowy Instytutu Filozofii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Naukowo zajmuje się filozofią nowożytną i współczesną, a w szczególności neokantyzmem. Poza pracą jest miłośnikiem tańca.


Kobieta w ciąży nie ogarnia wielu rzeczy, bo...ma mózg nastolatki? | Mamotoja.pl\nKobieta w ciąży nie ogarnia wielu rzeczy, bo...ma mózg nastolatki?\nNaukowcy porównali mózg kobiety w ciąży do mózgu dojrzewającej nastolatki. W ten sposób tłumaczą zachowanie przyszłych mam, które często wprawia w osłupienie jej najbliższych.\nCiało kobiety w ciąży przechodzi nieustające przemiany, ale w jej mózgu także zachodzą zmiany i to na tyle duże, że nawet po porodzie są one nadal zauważalne. Nie bez powodu mówi się, że kobieta przed ciążą i po ciąży to często dwie różne osoby.\nKobiety tracą głowę, ale dla kogo?\nKobiety przy nadziei są skupione na swoich sprawach i sprawiają wrażenie nieobecnych. Często są odbierane jako chaotyczne, roztrzepane, zapominające o wielu sprawach i wiecznie czegoś szukające. Przyczyny tego stanu rzeczy trzeba szukać w ich mózgu. I tak też zrobili naukowcy z Uniwersytetu Autonomicznego w Barcelonie, którzy ogłosili właśnie na łamach "Nature Neuroscience" wyniki ponad pięcioletnich badań nad mózgiem ciężarnych.\nW eksperymencie wzięło udział 25 kobiet, u których badano za pomocą rezonansu magnetycznego mózgi przed zajściem w ciążę i po porodzie. Dla porównania rejestrowano również mózgowie ich partnerów oraz grupy kontrolnej składającej się z bezdzietnych kobiet i ich partnerów. Okazało się, że podczas pierwszej ciąży u kobiety zmniejsza się ilość istoty szarej w mózgu, głównie w obszarze płata czołowego, korze przedczołowej oraz w hipokampie w okolicy skroniowej.\nObszary te odpowiadają za wyższe czynności mózgu związane z gromadzeniem, przetwarzaniem i dostarczaniem informacji na temat np. innych ludzi czy sytuacji społecznych. Decydują o planowaniu, komunikowaniu się z innymi osobami, wrażliwości na nie oraz więzach międzyludzkich.\nW porównaniu z kobietami bezdzietnymi przyszłe mamy mają mniej istoty szarej w mózgu, gdyż następuje u nich proces przycinania synaps neuronów. Połączenia komórek, które są słabsze ulegają zanikowi, na rzecz wzmocnienia bardziej efektywnych dróg neuronalnych. Podobna metamorfoza ma miejsce w układzie nerwowym dojrzewających nastolatków.\nNa wszystkie te zachodzące zmiany badacze stworzyli nawet termin - pregnezja, czyli amnezja podczas ciąży (z ang. amnesia during pregnancy-pregnesia). Czy to oznacza, że kobieta ma realny problem z pamięcią, na kształt amnezji? Absolutnie nie, naukowcy uspokajają: nie zaobserwowali żadnych zmian w funkcjach poznawczych mózgu kobiety, czy kłopotach z pamięcią. Po prostu mózg ciężarnej kobiety przystosowuje się do przyszłych wyzwań związanych z macierzyństwem. Teraz to dziecko i jego potrzeby staną się dla matki najważniejsze, a inne sprawy odchodzą na plan dalszy.\nKobieta będzie uczyć się wielu nowych umiejętności: karmienia, odczytywania reakcji maleństwa, opieki nad nim. Dlatego ocenia się, że zmiany zachodzące w mózgu kobiet ciężarnej są korzystne dla matki i dziecka. Dzięki temu ma możliwość stworzenia silnej więzi z maleństwem.\nPo dwóch latach od porodu ponownie zbadano mózgi kobiet, okazało się, że substancja szara nadal pozostawała zmniejszona. Jedynie obszar mózgu związany z pamięcią i hipokamp, odzyskały swoje pierwotne rozmiary. Badanie pokazało, że podobnych przemian nie zarejestrowano u świeżo upieczonych ojców. Co potwierdza, że tatusiowe muszą się uczyć opieki nad dzieckiem, bo nie jest to dla nich tak naturalne, jak dla kobiet.\nTwój mózg powie, jaką będziesz mamą\nZdaniem naukowców konieczne są dalsze obserwacje nad zmianami w budowie mózgowia kobiety oczekującej dziecka. Dzięki temu można by było przewidzieć poziom przywiązania mamy do dziecka. Co więcej, być może byłby to miernik zdrowia psychicznego młodej mamy, rzutujący na ryzyko potencjalnej depresji poporodowej.\nPewnie nie raz usłyszałyście, że myślicie tylko o dziecku. Teraz mamy naukowy dowód, dlaczego tak się dzieje. Tak więc bez żadnych wyrzutów sumienia oddawajmy się macierzyństwu, bo taka jest nasza płeć kobieca i jak się okazuje także płeć naszego mózgu.\nCzy zauważyłyście, że w trakcie ciąży byłyście bardziej zapominalskie i roztargnione. Czy ciąża zmieniła wasz stosunek do otoczenia? Podzielcie się w komentarzach swoim doświadczeniem.\n10 faktów na temat macierzyństwa - do jakich nowych wniosków doszli naukowcy?\nSzklaneczka takiego soku ochroni mózg twojego dziecka\nNaczelna Rada Lekarska krytycznie o nowych standardach okołoporodowych. Ma rację?\nMężczyźni i kobiety różnią się od siebie jako rodzice. Na 8 sposobów!\nUdowodniono, że ciąża zmienia mózg kobiety. I to na kilka lat!\nZapominasz w ciąży? To może być "baby brain"!\nOdkąd jesteś w ciąży, bywasz rozkojarzona? Może cierpisz na pregnezję


Technika | Page 12 | www.informatorkierowcy.pl\nProducenci samochodów nie zalecają stosowania biopaliw\nCzęść producentów samochodów nie zaleca stosowania biopaliw, bo mogą mieć niekorzystny wpływ na silniki. Mimo to ich udział w transporcie drogowym ma być systematycznie zwiększany. W odpowiedzi na krytyczne głosy dotyczące tego rodzaju paliwa, UE pracuje nad nowymi rozwiązaniami, które mają na celu wprowadzenie ograniczeń stosowania biopaliw.\nTechnologie bezpieczeństwa firmy Volvo\nFirma Volvo ma w dorobku wiele nowatorskich systemów zapewniających bezpieczeństwo kierowcom, pasażerom i pieszym. Szwedzki koncern jako pierwszy na świecie zastosował bezpieczną laminowaną szybę czołową, trzypunktowe pasy bezpieczeństwa oraz łamaną kolumnę kierowniczą.\nDAF XF105 „Flotową Ciężarówką Roku 2013”\nDAF XF105 ATe została wybrana „Flotową Ciężarówką Roku” w prestiżowym plebiscycie „Motor Transport Awards 2013” w Londynie, co dało firmie DAF piąte zwycięstwo w ciągu ostatnich sześciu lat. Nagrodę wręczono na oficjalnej ceremonii w Londynie, w której udział wzięło 1 600 czołowych przedstawicieli branży transportowej.\nScania Streamline - nowa generacja aerodynamicznej piękności\nWszystkim, którzy kiedykolwiek mieli w życiu do czynienia z samochodami ciężarowymi, Scania Streamline kojarzy się bezpośrednio z wyjątkowo urodziwymi pojazdami z początku lat 90-tych. Teraz szwedzki producent zaprezentował jednak drugą generację aerodynamicznej serii Streamline, bazującą oczywiście na modelach G oraz R.\nBosch pod rękę z Castrolem\nDział branżowy Bosch Automotive Aftermarket oraz Castrol zawarły umowę o współpracy na rynku europejskim. Umowa koncentruje się na dostawach olejów i smarów Castrol dla europejskich warsztatów Bosch Car Service oraz AutoCrew za pośrednictwem wybranych dystrybutorów. Na mocy umowy firma Castrol staje się preferowanym dostawcą dla obu sieci.\nBenzyna najdroższa od 3 miesięcy. Za to LPG najtańsze od 3 lat\nBenzyna jest najdroższa od 3 miesięcy, ale autogaz najtańszy od 3 lat - wynika z najnowszych danych łódzkiego biura maklerskiego Refleks. Zobacz, ile zapłacisz za litr paliwa na stacji...\nZa 12 lat samochody same będą nas wozić\nNiemiecki koncern Continental, jako pierwszy na świecie, uzyskał pozwolenie na testowanie samodzielnie poruszającego się samochodu w ruchu ulicznym.\nBieżnikowane nowości Goodyear do autokarów\nBieżnikowane opony cieszą się niesłabnącą popularnością. Nie więc dziwnego, że nowe opony do autokarów Goodyear wprowadza do oferty zarówno w wydaniu fabrycznie nowym, jak i bieżnikowanym.


o Łukasz – Strona 13 – Kapucyni w Olsztynie\nXI Niedziela biblijna.\nTVP Olsztyn uwieczniła XI Niedzielę biblijną w naszym Sanktuarium (05.05.2019 r.): „Głosili Ewangelię mocą Ducha Świętego” – pod tym hasłem z pierwszego Listu św. Piotra wierni Kościoła katolickiego obchodzili III Narodowy Dzień Czytania Pisma Świętego. Do akcji włączyły się również kościoły na Warmii i Mazurach, chociażby parafia Najświętszej Maryi Panny Ostrobramskiej Matki Miłosierdzia w Olsztynie. […]\n1. Na Mszy św. o g. 10.00 będzie miała miejsce uroczystość rocznicy I Komunii św. Polecamy dzieci i rodziców wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny, Matki Miłosierdzia. 2. Zapraszamy do udziału w nabożeństwach majowych codziennie o g. 17.30. 3. W poniedziałek po Mszy św. wieczornej zapraszamy na adorację Najświętszego Sakramentu. 4. W czwartek 23 maja zapraszamy na […]\nZAPRASZAMY NA REKOLEKCJE DLA DZIEWCZĄT Z CYKLU: “PUSTYNIA W MIEŚCIE”, pod tytułem: “Anioł, twój starszy brat”. KIEDY: 21 – 23. CZERWCA 2019 GDZIE: Klasztor Mniszek Klarysek Kapucynek – Szczytno, ul. Lemańska 5 – u nas ;) PROWADZI: o. Dawid Napiwodzki OFMCap – kapucyn – nasz brat :) ZGŁOSZENIA: do 17 czerwca telefonicznie : 89 624 […]\nOgłoszenia duszpasterskie na 4. niedzielę wielkanocną 12.05.2019 r.\nDzisiejsza niedziela wielkanocna, będąca niedzielą „Dobrego Pasterza” – rozpoczyna 56. światowy tydzień modlitw w Kościele o święte Powołania do Kapłaństwa i Życia Konsekrowanego. Niech czas obecnego tygodnia będzie dla każdego z nas wielkim wołaniem o „robotników na żniwo Pana” – zwłaszcza z naszej parafii. Niech też będzie czasem modlitewnej wdzięczności względem Boga za tych, którzy […]\n1. W dzisiejszą niedzielę przeżywamy XI Tydzień Biblijny pod hasłem: “Głosili Ewangelię mocą Ducha Świętego” (1 P 1,12). W Kościele w Polsce obecna niedziela obchodzona jest także jako Narodowy Dzień Czytania Pisma Świętego. Na klęczniku w koszyku przy figurze św. Antoniego wyłożone są pocięte karteczki z fragmentami Ewangelii wg św. Jana. Zachęcamy do wzięcia tych […]


Pogoda dla Myszyńca na 24 lutego 2021 - meteo.interia.pl\nPogoda dla Myszyńca na 24 lutego 2021\nW środę 24 lutego, w Myszyńcu będzie występowało przejściowe zachmurzenie.\nCzeka nas kolejny chłodny dzień. Najniższą temperaturę nad ranem zanotujemy około godziny trzeciej, wyniesie ona 3 stopnie Celsjusza i nie zmieni się do godziny siódmej. Maksymalną temperaturę 9 ºC termometry wskażą o godzinie trzynastej, a temperatura odczuwalna będzie o 2 stopnie wyższa. Po południu temperatura zacznie spadać i o 22:00 termometry pokażą 4 stopnie Celsjusza.\nSłońce wstanie o 6:33, a zajdzie o 17:03. Dzień potrwa 10 godzin i 29 minut i będzie dłuższy od najkrótszego dnia w roku o 3 godziny.\nKsiężyc zajdzie o 5:38, a ponownie pojawi się na niebie o 13:05. Osoby wrażliwe na jego oddziaływanie może zainteresować informacja, że nasz satelita będzie widoczny w 90 procentach i zbliży się do pełni, która będzie miała miejsce za trzy dni.


Balsam z stawow Tajlandii. Znaki artriza ramion\nCiekawe artykuły o podróżowaniu po całym świecie\nBalsam z stawow Tajlandii, Maści, oleje i balsamy z Tajlandii: właściwości, recenzje\nAnanas to wspaniały naturalny środek przeciwdepresyjny. Ograniczenia eksportu maści i balsamów w Tajlandii. Głównym wskazaniem do stosowania jest ból stawów i mięśni. Możesz też skorzystać z szybkiej wysyłki i niezawodnych metod płatności, bez względu na to, ile produktów kupisz. Farmaceuci tajscy mają trudności z mówieniem po angielsku.\nWszystkie kategorie Gorące promocje na maści z tajlandii Świetna wiadomość! Jeśli szukasz produktów z kategorii maści z tajlandii, jesteś we właściwym miejscu.\nPewnie już wiesz, że na Regenerujace masci z osteochondroza szyjki macicy znajdziesz wszystko, czego szukasz. Mamy tysiące super produktów z dosłownie każdej kategorii.\nUnikalna kompozycja maści leczniczych oparta jest na naturalnych składnikach: to ponad naturalnych składników.\nmaści z tajlandii opinii - Zakupy online i recenzje dla maści z tajlandii na AliExpress\nCeladrin Liposomalny balsam szybko działający - Krem na stawy ml\nNiekiedy warto się pospieszyć, bo top produkty w kategorii maści z tajlandii bardzo często szybko się wyprzedają. Wszyscy znajomi będą Ci zazdrościć, kiedy powiesz im, że najlepsze produkty z kategorii maści z tajlandii masz z AliExpress.\nNiskie ceny, tania wysyłka i lokalne opcje odbioru - dzięki Balsam z stawow Tajlandii możesz oszczędzić jeszcze więcej.\nA co jeśli nadal masz wątpliwości dotyczące kategorii maści z tajlandii?\nBeauty islands of Thailand's Andaman Sea\nKażdy zakup jest oznaczony z użyciem gwiazdek, wiele z nich ma też komentarze pozostawione przez poprzednich klientów opisujące doświadczenia związane Balsam z stawow Tajlandii transakcją, dzięki czemu za każdym razem możesz kupować z pewnością.\nZnajdź kupony sklepu, kupony AliExpress lub zbieraj je każdego dnia, grając w gry w aplikacji AliExpress. Ponieważ większość naszych sprzedawców oferuje bezpłatną wysyłkę, otrzymujesz produkty z kategorii maści z tajlandii w jednej z najlepszych cen online.


Przeglądy budynków Warszawa. - Katalog planetefc\nWitam, stworzyliśmy grupę profesjonalnych inżynierów od dawna zajmujących się przygotowaniem koniecznych do wykonania okresowych przeglądów stanu technicznego obiektów budowlanych tudzież przewodów kominowych. Mamy znaczne doświadczenie osiągnięte przy zrealizowaniu prawie 1000 ocen stanu technicznego budynków. Zachęcamy do współpracy z naszym udziałem zarządców nieruchomości, wspólnoty lokatorskie jak również innych właścicieli do złożenia zapytania ofertowego.Wykonujemy obowiązkowe kontrole pół roczne, pięcioletnie a także instalacji linowych. Zawsze jesteśmy solidni , punktualni jak również cenowo przystępni. Robimy też kontrole okresowe budynków w Warszawie.\nSzukasz kogoś kto para się profesjonalnymi usługami transportowo spedycyjnymi ? Jeśli tak to miło namawiamy do zapoznania się z propozycją naszej firmy. Wykonujemy usługi w tym także na obszarze Polski, ale także na obszarze różnych krajów unii europejskiej. Nasze usługi obejmują...


ZASADY DOSTĘPU DO INFORMACJI PUBLICZNEJ I PONOWNEGO WYKORZYSTANIA INFORMACJI SEKTORA PUBLICZNEGO | Akademia Prawa Krajowego i Międzynarodowego\nZASADY DOSTĘPU DO INFORMACJI PUBLICZNEJ I PONOWNEGO WYKORZYSTANIA INFORMACJI SEKTORA PUBLICZNEGO\nSzkolenie ma na celu przekazanie kompleksowej informacji na temat zasad udostępniania informacji publicznej i aktualnego orzecznictwa sądowego.\nW czasie szkolenia omówione będą podstawowe zasady ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego jakie wynikają z treści ustawy z dnia 25.02.2016 r., o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego.\nNa szkoleniu zostaną zaprezentowane różnice między prawem do informacji i prawem do ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego.\nCZĘŚĆ 1 – NAJWAŻNIEJSZE ZAGADNIENIA ZWIĄZANE Z DOSTĘPEM DO INFORMACJI\nCzęść poświęcona przedstawieniu najważniejszych zagadnień dostępu do informacji publicznej, podczas którego uczestnik dowie się:\nWprowadzenie – Pojęcie informacji publicznej. Zakres zastosowania przepisów ustawy. Komu przysługuje prawo dostępu? Podmioty obowiązane do udostępnienia.\nZasady dostępu do informacji – Jakie informacje podlegają udostępnieniu? Jak udostępniać?\nUstawowe ograniczenie prawa do informacji.\nOmówienie trybów udostępniania informacji – wnioskowy, przez wywieszenie, wyłożenie in.\nJakie obowiązki ma instytucja udostępniająca? Forma, termin i koszty.\nKiedy i jak odmawiać udostępnienia? Umorzenie postępowania i odwołanie od decyzji. Skarga do sądu.\nDostęp do informacji publicznej a procedura administracyjna i ochrona danych osobowych.\nDotychczasowe przepisy o dostępie do informacji a nowa ustawa o ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego – wzajemna relacja obu ustaw.\nCZĘŚĆ 2 – NOWA USTAWA O PONOWNYM WYKORZYSTANIU INFORMACJI SEKTORA PUBLICZNEGO I ZASADY OCHRONY PRAWNOAUTORSKIEJ.\nCzęść poświęcona przedstawieniu najnowszych zmian w prawie dostępu do informacji spowodowanych przepisami nowej ustawy o ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego. Niniejsza część poświęcona będzie także podstawowym zagadnieniom prawa autorskiego i jego związkom z ustawą o dostępie do informacji publicznej i ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego. Uczestnik dowie się m.in. o:\nNowe przepisy – Przyczyny wprowadzenia zmian.\nOmówienie podstawowych pojęć nowej ustawy. Informacja sektora publicznego, użytkownik itp.\nUstawowe zasady udostępniania i przekazywania informacji.\nUmowa o udzielenie wyłącznego prawa do korzystania z informacji.\nOmówienie dopuszczalnych ograniczeń wykorzystania.\nNowe pojęcie takie jak oferta urzędu zawierająca warunki ponownego wykorzystania czy sprzeciw użytkownika.\nNiezbędne zmiany w BIP wymagane przez ustawę.\nUstawowe warunki odmowy.\nOmówienie zmian w innych przepisach. Przepisy przejściowe.\nOmówienie podstawowych pojęć prawa autorskiego. Wskazanie dlaczego dla prawidłowego stosowania przepisów nowej ustawy tak ważna jest znajomość prawa autorskiego.\nPonowne wykorzystanie a procedura administracyjna i ochrona danych osobowych.\ntermin: 9-10 stycznia 2018\n– 16 godzin akademickich,


Recenzja rozprawy doktorskiej mgra inż. Michała Szymy pt. Unifikacja kotew górniczych oraz schematu obliczania obudowy kotwiowej - Biblioteka Cyfrowa Politechniki Śląskiej\nTytuł: Recenzja rozprawy doktorskiej mgra inż. Michała Szymy pt. Unifikacja kotew górniczych oraz schematu obliczania obudowy kotwiowej\nKatalog OPAC\t; oai:delibra.bg.polsl.pl:53830\nRecenzja rozprawy doktorskiej: Borecki, Marcin 2019-05-14


" Ząb mądrości " - Forum 2021 - RODZICE.PL\nDziewczyny ja chyba oszaleję od kilku dni boli mnie tak zwany “ząb mądrości ” bo chyba mi rosnie i bardzo mnie boli i rwie i mam takie twarde jak by cos przez dziąsło chciało się wydostać najpierw myslałam ze to zapalenie dziąsła ale tak potwornie boli ze nie idzie wrrrrrrr…….\nMiałyście doczynienia z takowym i co robiłyście jak sobie poradziłyscie z tym bolem szłyście do dentysty czy czekałyscie…… a moze czyms pukałyście to miejsce???\n17 odpowiedzi na pytanie: ” Ząb mądrości “\nRe: ” Ząb mądrości ”\nJak przeczytałm to co napisałaś pomyślałam co te nasze biedne dzieci przeżywaja przy zabkowaniu.\nA tak wogle to współczuję,może weź coś przeciwbulowego, popucz Tantum Verde a jak nie pomoże to idź do stomatologa, może coś pomoże, koleżanka z akademika miała przy tych żębach takie problemy, że do akcji musiał wkroczyć chirurg szczękowy\nmnie bolał kiedys..lykałam przeciwbólowe tabletki i przeszło po kilku dniach.\nAniu ale mnie przestraszyłaś tylko nie chirurg……… to juz mnie nie boli a tak powaznie to boli jak cholerka. Jeszcze czekam zobaczymy jak długo wytrzymam. Moja Kami lepiej znosi wychodzenie ząbków niz jej mama\nAniu fajniutki chłopak z Twojego Matiego jak się smieje to całą buziuchną\nA duzo tego łykałaś??? przez jaki czas???\nz tego co pamietam to łykałam 2 tabletki dziennie (rano i wieczorem) przez jakieś 5 dni.\nNa wszelkiego rodzaju bóle polecam IBUM.\nPosmaruj Dentinoxem lub innm zelem na zabkowanie – porada aptekarki jak mnie bolalo dziaslo\nA co to te IBUM??? chyba nie ibuprom bo tego nie mogę brać\nBrrrrrrrrr…. ja nie mogłam wytrzymać z bólu, więc poszłam do dentysty. On naciął dziąsło, a na efekty nie czekałam długo! Utworzyła się jakaś “torebka” która zbierała ropę. Dostałam antybiotyk, ale w tzw. “międzyczasie” dostałam również szczękościsku – nie mogłam nawet mówić! Później jakieś naświetlania itd……. Zastanawiam się, czy dobrze zrobiłam, że w ogóle poszłam do tego dentysty?\nJa miałam do czynienia z chirurgiem szczękowym. Nie były to miłe spotkania mimo że facio był całkiem do rzeczy\nW moim przypadku ósemki nie miały miejsca żeby się wyrżnąć…. bolało okropnie – łykałam ketonal forte – pomagał na kilka godzin.\nJeszcze bardziej jednak cierpiałam po usunięciu ósemek – opuchnięta buzia, siniak na policzku, wspomiany już szczękościk, no i szwy na dziąśle. Taki stan utrzymywał się przez tydzień po każdym “dłutowaniu”. Przez ten tydzień po… jadałam tylko jogurty i to możliwie najzimniejsze i najbardziej płaską łyżeczką – dieta cud – 4 kg w tydzień\nMiałam usunięte chirurgicznie wszystkie cztery ósemki……..z konieczności.\nOj, mi rosły bardzo długo, cztery zęby zanim wyszły to minęło chyba kilka miesięcy. Miałam tak, że bolało mi przez jakiś tydzień, raz w miesiącu. Przez ten czas jadłam tylko zupki i papki, tak jak półroczne dziecko. Tabletki mało mi pomagały, po prostu musiałam to przeczekać. Teraz już jest ok, ale baaaaaaaardzo Ci współczuję, bo wiem jak to jest. Przeklinałam te zęby na każdym kroku. I teraz też je przeklinam bo bardzo trudno jest je myć (szczoteczka słabo tam sięga), i żebym nie bała się tak dentysty to pewnie bym je usunęła (ponoć i tak się bardzo szybko psują)\nPozdrawiam i życzę cierpliwości, siły i dobrych leków przeciwbólowych.\nJestem przerazona twoim postem a ból nic i nic nie ustępuje wrrrrrrrrrrrrrr\nZele własnie mi nic nie pomagają\nJakie fajne zdjęcie Olinka\nnie, to nuie jest ibupron.\nIBUM jest w takim granatowym pudełeczku. Poproś w aptece, na pewno będą wiedziały o co chodzi.\nKurcze, jakie to dochodzenie do madrosci bywa bolesne. Przede mna jeszcze 1,5 zeba, tez moze byc ciekawie. A to pól wyrzyna sie juz ze 3 lata!\nFajnie to ujełaś\nKurcze, jakie to dochodzenie do madrosci bywa bolesne\nale to prawda :((\nZnasz odpowiedź na pytanie: ” Ząb mądrości “


Emilka - Stanisław Jachowicz Ebook PDF, MOBI, EPUB. Zobacz Teraz!\nDołącz do 13189 osób\nStanisław Jachowicz Bajki i powiastki Emilka Dobry przykład jest lepszy, niż napomnień krocie. Emilka przy szlachetnych uczuć swej prostocie, W całym blasku chlubnymi przymioty jaśniała; A dlaczego? bo piękny przykład wkoło miała. Słuchajcie, jak jej mama raz z nią postąpiła. Emilka szła na wieczór, tak się wystroiła, Jak gdyby na bal wielki. Nic nie mówi mama, Lecz bardzo skromnie ubi... Stanisław Jachowicz Ur. 17 kwietnia 1796 w Dzikowie (dziś dzielnica Tarnobrzega) Zm. 24 grudnia 1857 w Warszawie Najważniejsze dzieła: Rozmowy mamy z Józią służące za wstęp do wszelkich nauk, a mianowicie do gramatyki, ułożone dla pożytku młodzieży, Pisma różne wierszem Stanisława Jachowicza, Śpiewy dla dzieci, Rady wuja dla siostrzenic: (upominek dla młodych panien), Pomysły do poznania zasad języka polskiego, Ćwiczenia pobożne dla dzieci, rozwijające myśl, Podarek dziatkom polskim: z pozostałych pism ś. p. Stanisława Jachowicza, Upominek z prac Stanisława Jachowicza: bajki, nauczki, opisy, powiastki i różne wierszyki Poeta, bajkopisarz, pedagog, działacz charytatywny. Ukończył szkołę pijarów w Rzeszowie oraz gimnazjum w Stanisławowie. Studiował na wydziale filozoficznym na Uniwersytecie we Lwowie. Na studiach był współzałożycielem i wpływowym członkiem tajnego Towarzystwa Ćwiczącej się Młodzieży w Literaturze Ojczystej, a także inspiratorem i prezesem Towarzystwa Studenckiego Koła Literacko-Naukowego. Po studiach zamieszkał w Warszawie, gdzie objął posadę kancelisty w Prokuratorii Generalnej Królestwa Polskiego. Przystąpił do Związku Wolnych Polaków, po wykryciu którego otrzymał zakaz zajmowania posad rządowych. Wobec tego jego głównym zajęciem była praca pedagogiczna jako nauczyciela języka polskiego w domach i na prywatnych stancjach dla dziewcząt. Debiut literacki Jachowicza miał miejsce w 1818 r. w Pamiętniku lwowskim, gdzie opublikował bajki. Pierwszą książkę wydał w 1824 r. - zbiór bajek i powiastek pt. Bajki i powieści. Przez cztery kolejne lata ukazywały się rozszerzone wydania tego zbioru pod tym samym tytułem; w 1829 r. zbiór zawierał już 113 utworów. Jest autorem kilkuset wierszyków i powiastek dydaktyczno-moralizatorskich. Publikował również w periodykach pod własnym nazwiskiem lub pod pseudonimem Stanisław z Dzikowa. W 1829 r. redagował przez rok Tygodnik dla Dzieci. W W 1830 r. przy współudziale Ignacego Chrzanowskiego zaczął wydawać pierwsze w Europie codzienne pismo dla dzieci - Dziennik dla Dzieci. Publikowane przez niego gazety i książki miały wychowywać, ale też uczyć czytania, liczenia i historii. Zajmował się również opieką społeczną nad dziećmi. Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami. Ebook porusza temat Emilka.\nbajkibalbibliotekabyładebiutdla dziecidlaczegodomenydziecidzielnicadziennikemilkagimnazjumideksiążkilekturymamamyślmłodzieżonepedagogpipismopoetapolskapomysłpomysłypostpowieścipracaprzyrokrozmowysłużącewielewierszykiwolne lekturywstępzbiórzwiązku\nTytuł: Emilka Ocena: 4.8 Recenzent: Tomasz Smykowski Dodał: Tomasz Smykowski Data recenzji: 3 sierpień 2012 Streszczenie: Ebook polecany Opis: Ebook polecany


Nissan micra instrukcja - tematy na elektroda.pl\nnissan micra instrukcja\nZnaleziono około 19 wyników dla: nissan micra instrukcja\nP1229 Nissan Micra k12- nie utrzymuje wolnych i gaśnie\nWitam mam problem z samochodem Nissan Micra 1.2 kod silnika CR12DE 2004r. Problem jest następujący samochód odpala ale nie utrzymuje wolnych i gaśnie. Nie działa przepustnica błąd jaki się pojawia to P1229 wedle instrukcji serwisowej powinienem sprawdzić napięcie zasilania na potencjometry przepustnicy...\nSamochody Elektryka i elektronika 30 Kwi 2012 12:11 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 4150\nSamochody Początkujący 25 Lis 2013 15:00 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 2163\nSamochody Początkujący 16 Mar 2017 20:04 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 2244\nSamochody Początkujący 24 Kwi 2012 12:47 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 3984\nSamochody Początkujący 25 Gru 2019 18:42 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 1275\nJak jest to w instrukcji obslugi powinno pisac.\nSamochody Elektryka i elektronika 19 Maj 2005 12:39 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1913\nSamochody Szukam 01 Cze 2005 21:57 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1036\nBardzo potrzebna jest instrukcja do tego autka lub książka servisowa nigdzie nie mogę jej dostac moze mi ktos w tym temacie pomoze ajuz luksusem by bylo po polsku\nWitam Podczas zmiany baterii w pilocie od immobilajzera rozprogramował mi się kluczyk. Pytanie jest takie jak to zaprogramować. Znalazłem na necie instrukcje po angielsku ale chyba coś źle robie. Proszę o pomoc\nSamochody Początkujący 06 Gru 2013 11:40 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 7563\nW micrze mojej córki z silnikiem diesel po przekręceniu kluczyka jest wyświetlana informacja o inspekcji oleju. km z symbolem klucza płaskiego określają ile zostało km do wymiany oleju. pod nim zapala sie też napis : "oil Good". W instrukcji która jest uniwersalna jest napisane że jeżeli poziom oleju...\nSamochody Początkujący 24 Lis 2016 20:10 Odpowiedzi: 17 Wyświetleń: 3675\nMój drogi, tak jak pisałem, schemat mam. Napięcia sprawdziłem, tylko jest jedno pytanie: CO TAM MA ŚWIECIĆ? Według instrukcji samochodu coś jednak ma.\nSamochody Elektryka i elektronika 15 Paź 2016 18:41 Odpowiedzi: 32 Wyświetleń: 2574\nAlarm to Clifford Avital Podałeś zbyt mało informacji o systemie alarmowym, który masz w samochodzie. Zamieść skan instrukcji lub zdjęcia centralki z wtykami i pilota. Zobacz ile jest odmian systemów o nazwie: "Clifford Avital": i czemu w takim razie to nie pali :/ Zrobiłeś jakąś diagnostykę...\nNissan Micra K10 - instrukcja obsługi (pl)\nNissan Micra K10 - instrukcja obsługi w języku polskim\nSamochody Instrukcje Obsługi 27 Cze 2009 00:34 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 4458\nNissan Micra K12 - instrukcja obsługi (pl)\nNissan Micra K12 - instrukcja obsługi w języku polskim\nSamochody Instrukcje Obsługi 03 Gru 2019 01:45 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 27778\nSamochody Początkujący 25 Lis 2013 14:45 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 981\nSamochody Instrukcje Obsługi 13 Kwi 2020 16:13 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 221043\nSamochody Zabezpieczenia 13 Cze 2006 10:54 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 4406\nWitam.Poszukuje schematu elektryki nissana micry K10 rocznik 86.Jeszcze lepiej bylo by gdyby ktos mial instrukcje najlepiej po polsku. Dziekuje i prosze o pomoc.\nSamochody Szukam 05 Sie 2005 09:39 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 705\nskrętka wideodomofon esp8266 reset zgrzewanie aluminium przepływomierz miernik mercedes wysokie obroty automatyczny reset routera pompa wspomagania megane pompą diesel kondensator zastąpić inverter solarny drukuje czarne kartki


Papryka - jak kupować paprykę? Jakie smaki mają poszczególne rodzaje papryki? - Beszamel.pl\n2020-08-31 14:11 ALEK\nAutor: Shutterstock Jaki rodzaj papryki najlepiej nadaje się do zrobienia przetworów?\nJak kupować i przechowywać paprykę?\nKupując paprykę, wybieramy te twarde sztuki. Miękka skórka świadczy o tym, że papryka była zerwana jakiś czas temu i nie jest świeża. Skórka nie powinna być też pomarszczona. Paprykę należy przechowywać w lodówce w plastikowej torebce, by zapobiec utracie wilgoci.\nJakie rodzaje papryki występują w Polsce?\nKujawianka - ma czerwone, kuliste owoce.\nTrapez - papryki są soczyste, koloru ciemnoczerwonego i dużych rozmiarów. Warzywo ma słodki smak.\nDelphin - owoce tej odmiany mają kolor zielony lub mocno czerwony, są duże. Jest to papryka gruntowa.\nHajduczek - odmianę tą charakteryzują małe papryczki, które mają barwę ciemnozieloną lub ciemnoczerwoną. Papryka, szczególnie ciemnoczerwona jest słodka. Odmiana jest gruntowa.\nKier - papryki mają kolor ciemnoczerwony albo ciemnozielony, są średnich rozmiarów. Warzywo zawiera w sobie sporą ilość witaminy C i ma słodki smak.\nJantar - jest odmianą o pomarańczowoczerwonym kolorze strąków. Warzywa mają stożkowaty kształt. Papryka posiada słodki smak.\nOżarowska - papryka występuje w barwach ciemnoczerwonych lub ciemnozielonych, jest słodka.\nJupiter - papryki są duże, czerwone i smaczne.\nTabasco - papryczki tej odmiany są niewielkie i mają ostry, zdecydowany smak.\nScotch Bonnet - papryka o ostrym, pikantnym smaku i żółtej albo pomarańczowej barwie.\nJalapeno -papryka ma jasnoczerwony kolor, jest ostra i średniej wielkości.\njak kupować paprykę


New Year’s Love Boat 11/12 - SQ klub - Poznań - muno.pl\nNew Year’s Love Boat 11/12\nPortowa syrena ogłasza, że czas wypłynąć w ostatni w tym roku rejs Statkiem Miłości.\nMiłości do muzyki, tańca i dobrej zabawy!\nA podróż ta będzie wyjątkowa – tylko w tę jedną noc w roku żeglujemy tam, gdzie łączą się dwa oceany: przeszłości i przyszłości.\nRoześmiane i wystrojone grupy pasażerów wkroczą na pokład tego okrętu, by wspólnie odpłynąć w Nowy Rok. Na wypastowanym na połysk przez załogę pokładzie zaroi się od roztańczonych par, uwodzicielskich spojrzeń, noworocznych życzeń i toastów przy strzelających korkach szampana.\nMuskająca twarze bryza poniesie w otchłań oceanu muzykę, która rozkołysze gości wśród dźwiękowych fal zespołu ICY HOT. Oczaruje energetyczny wokal Rassy, na perkusji pobudzi Sicco, saksofon i klawisze poddadzą się magicznym dłoniom Banana, a live bandowi towarzyszyć będzie prawdziwy klubowy wilk morski: DJ-e Easy. Część artystyczną wieczoru dopełnią Base i Sharp, którzy przepłynęli setki mórz i oceanów wypełnionych muzyką house.\nPokładowy Open Cocktail Bar do północy będzie raczył drinkami na bazie absoluta, ballantinesa i bacardi, a o godzinie zero zaserwuje wszystkim wyśmienitego szampana. Czas rozwinąć żagle, czas zatrzymać się na kilka chwil i w ciszy szumiących wód oddać się refleksji nad mijającym rokiem. Po to, by za chwilę noworoczne życzenia mogły poszybować w górę, niczym fajerwerki, a niebo rozświetliło się łuną pozytywnej energii. Na Statku Miłości innej nie znajdziecie.\nCi, którzy zarezerwują wygodną kajutę w postaci miejsca siedzącego, zaobserwują silne przyciąganie baru, a ich kompas imprezowy będzie zawsze wskazywał jeden kierunek: parkiet. I nic nie zakłóci tej beztroskiej celebracji. W tę noc góry lodowe, piraci i trójkąty bermudzkie nie istnieją!\nTajemnicą wieczoru pozostanie tożsamość kapitana, którego jedni opisują jako perfekcyjnego wodzireja, inni – jako niewidzialnego kreatora karnawałowych podrygów, jeszcze inni – jako duchowego przywódcę muzycznych podróży. Kapitan będzie z Wami, będzie Was pobudzał i inspirował, dbał o najwyższy komfort wszystkich pasażerów. A o wczesnych godzinach porannych zamieni sylwestrowe szaleństwo w noworoczny chillout. Kapitan zawsze opuszcza Statek Miłości jako ostatni.\nRassa ( icy hot!/ vocal)\nSicco (icy hot!/ perkusja)\nDaniel Polkowski aka Banan / icy hot!/saxofon, klawisze\nDj Easy /IMPORT! /icy hot!/\nBase (SQ klub)\nsailing/ 70’s/ disco style\nOPEN COCKTAIL BAR do 24:00\ndrinki/ koktaile na bazie: vodka absolut, whiskey ballantines, rum bacardi, szampan o północy\nRezerwacja miejsca siedzącego: 20 zł./ os. (wyłącznie telefonicznie lub osobiście po uprzednim kontakacie telefonicznym)\nRezerwacje miejsc siedzących/ zakup biletów / szczegółowe informacje :\nMagda 663 786 547 (11:00 – 20:00)\nIcy Hot to projekt zainicjowany przez wokalistkę Agnieszkę Rassę Rassalską oraz Sebastiana Sicco Nawrockiego. Tworzą oni muzykę w oparciu o wpływy stylistyczne wywodzące się z brzmienia musyki house & disco.\nW projekcie uczestniczy również saksofonista Daniel Polkowski znany jako Bananesq. Ich występy są wynikiem doświadczeń oraz obserwacji zebranych podczas live actów, wykonywanych w najróżniejszych składach dj-ich, na najsłynniejszych polskich scenach klubowych. Postanowili oni zebrać stały kolektyw wykonawczy by ujednolicić i sprecyzować swój styl i kierunek, dając tym samym upust swojej wyobraźni muzycznej i przedstawić odbiorcy w pełni autorski materiał.


Anna Mazoń - Gałązki kwiatowe - barok\nCzarny, Fioletowy, Morski, Złoty\nUroczy organiczny pierścionek, wykonany od podstaw z brązu, zdobiony maleńkimi kwiatami i ciemną perłą. Częściowo polerowany dla ukazania pięknej, złotej barwy brązu. Dodatkowo wnętrza płatków pokryte barwną patyną. Prawdziwy unikat. Średnica pierścionka wynosi 17,7 mm , będzie więc dobry dla Pań noszących rozmiar 16. Zostanie zapakowany w ozdobne pudełko. W razie jakichkolwiek pytań proszę o kontakt.


Drogi phm. Dominiku Janie Domininie Harcerzu Rzeczypospolite - Strona 3 - Forum ZHP\nPost autor: dominik jan domin » 16 cze 2006, 11:47\nNie wiem, czym jest 80 PDH. Wiem o tej drużynie tyle, ile można wyczytać z jej strony internetowej - tj. tyle, ile ona sama zechce prezentować.\nW tym odbiorze brakuje treści takich jak Piotra "lola". Treści harcerskich. Takich, które widzą sens i zasady pracy HARCERSKIEJ w ZHP, w druzynach proobronnych.\nNiestety, pełno jest treści, które utożsamiają was ze środowiskami pseudo-obronnymi i pseudo-harcerskimi w ogóle. Niestety, post "Maxa-mordercy i psychopaty" te opinie potwierdza.\nCo zaś do opinii o bohaterze - w waszej obronie WASZEGO bohatera brak jest zdań pozytywnych. Potraficie mnie zwymyslać, "wstydzić się, że jestem Polakiem", ale nie potraficie napisac nic pozytywnego na temat waszego bohatera. To jak u was wygląda praca z bohaterem? Jest dla was wzorem? Czego wzorem? Bo przecież nie dawnej, przedwojennej kultury oficerskiej. Duzo jest ludzi, którzy za Polskę walczyło. Chwała im i ordery. Ale bohater w ORGANIZACJI WYCHOWAWCZEJ (podpowiem: dzialacie w ZHP) musi przed wszystkim stanowić przykład. Pozytywny przykład. I to na czas pokoju.\nCo zaś do "militarnego charakteru organizacji" - obawiam się, że chyba mówimy o dwóch róznych ZHP. Harcerze walczyli - BO MUSIELI. Nie powoduje to charakteru militarnego. W latach II wojny światowej harcerze - jako jedyni - wstrzymywali młodziez przed udziałem w wojnie, stawiając na zwykłe, jak przedwojenne, wychowanie, szkołę i ćwiczenia. Powtarzam - zwróćcie uwagę na to kiedy (i dlaczego) powstały GS. Kult militaryzmu powstał zas w latach PRLu, po pierwsze w nawiązaniu do ogólnej tendencji państwowej, po drugie - jako mozliwość przemycania treści prawdziwie patriotycznych.\nPost autor: Pelikan » 16 cze 2006, 13:27\nLolo, DRUH pisze się przez H\nDominiku, jak nie masz co z czasem zrobić to pomóż mojemu obronnemu środowisku zamiast język sobie strzępić niepotrzebnie i adrenalinę podnosić. I tak nic nie wskurasz\nA mnie potrzeba dobrej jakości foto tablicy pamiątkowej z Gimnazjum im. Kopernika w Toruniu. Nie tylko dla dzieciaków, ale i do mojej pracy. No to jak, pomożecie???...\nOstatnio zmieniony 16 cze 2006, 13:29 przez Pelikan, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: dominik jan domin » 16 cze 2006, 13:56\nFotka - nie ma sprawy. Cyfrówka dysponuję.\nTylko podaj szczególy - co to ma byc za gimnazjum? I co to ma byc za tablica? Może nr szkoły, albo adres? Bo nie kojarzę gimnazjum im. Kopernika. LO tak.\nPost autor: Pelikan » 16 cze 2006, 14:04\nLolo, nie stosuj moich słów jako oręża w twoich rękach, bo nie po to je pisałem. Uważam, że przez ten wątek to tylko pogrążacie środowiska proobronne w ZHP, bo faktycznie na pieniaczyi zacietrzewieńców wyglądać będziemy. W ogóle wycieczki ad personam a nie ad meritum są beznadziejne i za kazdym razem, gdy czyma kolejną wiadomość zastanawiam się, gdzie ja żyję.\nA jak teraz zacznie ktoś mówić, że "to wszystko jest jego wina" to przyjdę tam i wszystkich z piaskownicy wygonię! bez względu na specjalność, doświadczenie i wiek. Obronni, zająć się swoją robotą, ale najpierw postawić harcersto, jak hm. Glass przed wojną mawiał. Nieobronni, pokażcie obronnym, że można to połączyć i szkólcie nowych instruktorów, żeby zostając drużynowymi drużyn specjalnościowych zostali na pierwszym miejscu harcerzami.\nPost autor: dominik jan domin » 16 cze 2006, 14:16\nLolo, w takim razie potraktuj serio moja prośbę i pokaż mi, jak jednostka wojskowa jako bohater druzyny jest wzorem obecnie dla harcerzy - na czas pokoju. Co? Bo zawsze u nas pracowało się z bohaterem osobowym, konkretnym człowiekiem.\nA co historii i genezy ruchu harcerskiego - moze po prostu wyciągami inne wnioski z tych samych faktów? Bo smiem twierdzić, że na temat historii i genezy skautingu i harcerstwa pozwoliłem sobie nieraz czytać.\nUdział w wojnach i powstaniach - zawsze traktuję jako KONIECZNOŚć czasów, a nie chęć wychowawczego wykorzystania militaryzmu. Również w Szarych Szeregach widze po pierwsze organizacje wychowawczą, a dopiero po drugie - udział starszej młodzieży w walkach. I to czemu? Aby walczyli w organizacji, która nie wciskała im do głów "każdy Niemiec to wróg, zabij ich jak najwięcej". Zwłaszcza, że takiego spojrzenia uczył mnie mój (były) komendant hufca, z wykształcenia historyk (praca mgr o SzSz). No i dzieła typu T. Strzembosza "Szare Szeregi jako organizacja wychowawcza".\nPost autor: Pelikan » 18 cze 2006, 18:01\nSkoro ad personam będziesz pisał, w takim razie jest to mój ostatni post w temacie. Jestem za proobronnością, ale w postaci kształcenia ludzi pod kątem postaw obywatelsko-patriotycznych, a nie przysposobienia wojskowego, które...\nPost autor: sikor » 18 cze 2006, 20:15\nMoże należy tylko przypomnieć jakie cele przyświecały Bi-Pi...Czemu ma służyć skauting ?\nPost autor: grzesiek » 18 cze 2006, 21:48\ni nie tylko Lolo,który ksywkę niezmniennie ma od lat 30 /jak sam to tutaj ciut wyżej wyjawił/,ale pozostali z 80 PDH,którzyście swoje opinie tutaj popełnili...\n- napisałeś Lolo - "... myślę,że to właśnie OD INSTRUKTORÓW zależy,do którego momentu jest ZABAWA,a od którego przekracza się granice obcej profesji." Właśnie - "instruktor" - jak napisałeś. Ale tutaj,wypowiadający się,mają na myśli harcerskiego instruktora. Też takiego masz na myśli? "Młody",trochę starszy,"wicek","podinstruktor?",no może "instruktor" - takie nazewnictwo na stronie 80 można przeczytać.\n- już jakis czas temu na tym forum popełniłem wypowiedź oto taką,że harcerstwo powinno pójść w stronę specjalności. Dalej jestem o tym przekonany,jednak wiem,że nie może forma przekroczyć treści...\n- wszedłem na Waszą stronę i przeczytałem - 80 PDH. W przebłysku mojego rozumku domyśliłem się,że to "H" w 80 PDH,jest słowem "Harcerska". Gdy sięgnąłem głębiej,przeczytałem:"...jesteśmy drużyną o tzw. charakterze militarnym. Oznacza to mniej więcej tyle,że mamy mało wspólnego z powszechnym wyobrażeniem harcerza,pomimo że należymy do Związku Harcerstwa Polskiego...". Drążąc Waszą stronę dalej,na forum znalazłem raz słowo - "harcówy" /domyślam się,że chodzi o miejsce spotkań /swój kąt/,zwyczajowo przez harcerzy nazywany harcówką, "drużynie" - wpadło mi to w oko chyba dwa razy. Na myśl przychodzi mi "drużyna harcerska",ale ten dzieciak,który oglądał hit pt. "Drużyna pierścienia" chyba nie tak pomyśli. Najbardziej harcerskim tematem na Waszym forum jest temat poświęcony.... temu forum harcerskiemu,gdzie jesteśmy. Reszta?... Karabiny takie,czy też inne. Śnigłowce,kajdanki,natarcia i odparcia. Dziesiątki innych rzeczy,a rzadna nie kojarzy się z harcerstwem... Jestem pod wrażeniem tego,co zobaczyłem /piszę to bez ironi/. Ale,czy jest to jeszcze harcerstwo,choć sygnalizujecie o tym,że drużyna Wasza już 23 lata ma i z jednym drużynowym? Może to już tylko przyzwyczajenie? Bo,jako harcerska ta grupa powstała?... ,to harcerska do tej chwili?...\n- i zapewniam,jeszcze trochę takich drużyn leciwych w naszym Związku się ostało /znam takich kilka,a i moja macierzysta wiek bardzo średni już ma... Choć nie z tym samym drużynowym,bo to byłoby......../\nNie traktuj tego Lolo,jako kolejny atak,bo tak nie jest. Wyrosły ze specjalistycznej drużyny harcmistrz Cię o tym zapewnia.\nPost autor: endrea » 18 cze 2006, 22:13\nlolo pisze: Boszzz..... i co sie porobilo...\nObawiam sie - i to powaznie - ze za 30 lat uslysze (O ILE BEDE JESZCZE ZYL....) ze organizacje skautowskie i harcerskie z koniecznosci mialy mundury, z koniecznosci mialy musztre, z koniecznosci cwiczyly WSZYSTKIE elementy strzeleckie, ratownicze, zwiadu, rozpoznania, etc..etc...\nBo tak naprawde to przedewszystkim mialy PLĄSAć, spiewac i grac.\nDruhu Lolo... niech druh przeczyta choć jedną książkę Bi-Pi.... tam dosłownie można przeczytać w jakim celu skauci chodzą w mundurach, dlaczego ćwiczą musztrę i elementy strzeleckie, ratownicze, etc....\nlolo pisze: A nie przyszlo do glowy proste stwierdzenie:\nTAK WYCHOWAC, ZEBY POMIMO WALKI, DANINY KRWII, ZABIJANIA - istota dla mlodego czlowieka byly slowa ujete w opisie Krzyza Virituti Militari???\nChyba nie musze tlumaczyc - czym jest Krzyz Harcerski - i dlaczego?\npolecam "Zośka i Parasol" Aleksandra Kamińskiego....\nPost autor: noplis » 19 cze 2006, 08:26\nDomin pisze: Po przeanalizowaniu zawartych w forum "obronne" wypowiedzi zastanawiam się, czy jego nazwa jest prawidłowa.\nWypowiedziałem się wczoraj wieczorem w temacie "po sąsiedzku" http://www.forum.zhp.pl/viewtopic.php?id=627&p=6, a dziś jestem po jeszcze jednej porcji czytania. Fakt - Szanowne Forum chyba powinno ze wstydem usunąć dział dotyczący obronności, i nie jest to mój pomysł, ale wynika to z ilości tu strzelonych "samobójów".\nNie da się Drodzy Druhowie nawet najgęściejszą zasłoną okryć militarnego stroju, w który ubrany był scouting w chwili narodzin, a później stało się to i z naszym harcerstwem. Sam fakt istnienia munduru mówi wszystko - jest to oznaką przynależności do rodziny "military" i "para-military". W innym wypadku jednolity strój zwie się "liberią". Lub "barwą klubową".\nW całym tym zamieszaniu chciałbym, abyście zwrócili uwagę na ważniejszy element Waszej dyskusji, niż tylko znalezienie różnic dzielących puszczaństwo od form militarnych, do których część z Was bezwzględnie zalicza survival. Pomijając fakt, że survival od dawna dąży do wyrwania się z militarnych okowów (a niektórzy z Was, zresztą zwolennicy puszczaństwa, z zapałem nie chcą mu na to pozwolić), sednem jest SPOSÓB, w jaki dyskutują ludzie, którzy dobrowolnie zgromadzili się wokół idei harcerstwa. Właśnie ta idea ma tradycje stosowania w życiu - tolerancji. A to nie ma polegać na zgadzaniu się na WSZYSTKO, ma zawierać troskę o zachowanie GRANIC określonych przez zdrową i wyważoną ludzką wiedzę oraz moralność. We wszystkim zaś istotna jest FORMA, gdyż ona decyduje w jakimś stopniu o gotowości przyjęcia argumentów. A dyskutuje się nie po to, by okopać się "na swoim", ale by przyciągnąć oponenta do swego zdania.\nZresztą zwróćcie uwagę na drobny szczegół: patriotyczne myślenie jest potrzebne. Potrzebne, ale w odpowiedniej dawce, bo inaczej staje się zabójczym nacjonalizmem. Widać to po reakcjach ludzi na pomysły pana Giertycha, któremu nie można odmówić słuszności w idei, ale już nie w formie.\nNie chcę tu robić osobistych przytyków, ale czasem padały tu - na Forum - argumenty mądre, tyle że doświadczony dyskutant świetnie orientuje się, że mogą służyć one naraz obu stronom sporu. A wynika to z głównej i koniecznej tezy - GDZIE SĄ GRANICE?\nGdzie są granice harcerstwa?\nGdzie są granice puszczaństwa i militaryzmu?\nGdzie jest granica, kiedy ratujemy (medycznie) człowieka, który zasługuje na życie, oraz człowieka na to nie zasługującego?\nSpór jest konieczny.\nAle należy poszukiwać sedna.\nTrzeba z obu stron zbliżać się ku sobie, a nie oddalać na przeciwległe końce, aby przeważyć na swoją stronę (znacie technikę znalezienia środka ciężkości kija?).\nWszystko pcha Was nieuchronnie - i bardzo dobrze - ku strefom filozofii życia. Tylko postarajcie się dokonać jednego: bądźcie tego świadomi - niech nie będzie to sprawa przypadkowa i nieistotna. Wówczas będę mógł Wam gratulować.\nOstatnio zmieniony 19 cze 2006, 09:56 przez noplis, łącznie zmieniany 1 raz.


Dressing francuski bez kalorii - Zero Kalorii.pl\nStrona główna Dressingi 0kclDressing Francuski French Dressing Walden Farms ZERO KALORII\nDressing Francuski French Dressing Walden Farms ZERO KALORII\nLekka, aksamitna konsystencja oraz wyjątkowe naturalne aromaty sprawiają że Dressing Francuski French Walden Farms nada Twoim potrawom niepowtarzalnego smaku i delikatnego stylu kuchni Francuskiej. Wykorzystaj go do zrobienia sałatek, świetnie pasuje do kanapek, jako sos z kawałkami świeżych warzyw. Aksamitny, delikatny Dressing Francuski, na pewno zachwyci Twoje podniebienie.\nWyjątkowo lekka głębia smaku Dressingu Francuskiego o charakterystycznym aromacie i smaku sprawia, że jest wyjątkowym dodatkiem do sałatek. Dressing Walden Farms świetnie pasuje również do kanapek lub jako sos z kawałkami świeżych warzyw nadając im orzeźwiający smak.\nIdealne połączenie nutki kwaskowości i pomidorów, współgrające z delikatnie wyczuwalną słodyczą tworzy idealny bilans smaków.Dressing Walden Farms to idealne rozwiązanie dla całej rodziny, jak również osób które dbają o linię, lub po prostu chcą zdrowo się odżywiać i czerpać z tego przyjemność i satysfakcję.\nSandra Limowicz 2018-07-19\nsmaczny, idealny do wszelkich dań na ciepło i na zimno. Jest bardzo wydajny, bo nie potrzeba go dużo a smaku daje sporo. Nic tylko brać...\nPaulina Mielcarek 2017-05-18\nbardzo mi smakuje, idealnie komponuje się z warzywami. Z czystym sumieniem można kupować


Południowa wieża - Page 4\nRe: Południowa wieża [odnośnik] 11.02.20 14:25\nRemi była młoda, do tej pory trudniejsze doświadczenia (jeśli nie liczyć utraty matki w dzieciństwie) raczej ją omijały, przez co nie zatraciła tego młodzieńczego blasku, zapału i radości życia. Nie zaznała żadnej poważniejszej traumy, która mogłaby przygiąć ją do ziemi i sprawić, by uśmiech zniknął z jej twarzy. Jej głowa była pełna marzeń, pragnęła zostać najprawdziwszym smokologiem.\nPóki co łudziła się też, że z dala od Londynu pozostawała względnie bezpieczna, ale w głębi duszy czuła, że prawdopodobnie się oszukiwała i nie wiadomo, co miała przynieść dla niej przyszłość. Może przyjdzie dzień, gdy naprawdę pożałuje, że jednak nie została za granicą.\n- Nie – rzekła z uśmiechem. I tak zwykle zajmowała się po prostu tym, co akurat zlecili jej do zrobienia smokolodzy. Jako osoba na przyuczeniu robiła bardzo różne rzeczy, bo starsi pracownicy często wyręczali się nią w niektórych zajęciach, jak choćby w wychodzeniu po gości. W końcu po co mieli się fatygować sami, jak mogli posłać Remi? – Właściwie to się cieszę, że pozwolili mi z nimi i z panem iść po ten meteoryt, dzięki temu mogę wynurzyć się z zabudowań i wyjść do rezerwatu. – Tak to większość czasu spędzała w budynkach, ewentualnie chodziła do smoczych piskląt. – Opieka nad magicznymi stworzeniami była moim ulubionym przedmiotem – przytaknęła. Nauce tego przedmiotu poświęcała najwięcej czasu i uwagi, bo była to jej szczera pasja, dlatego inne zajęcia na tym cierpiały. – To miejmy nadzieję, że uda się go szybko znaleźć. Sama chętnie zobaczę, jak wygląda miejsce upadku meteorytu, a mapę pewnie mają smokolodzy, którzy będą pana przewodnikami.\nDotarli na miejsce spotkania. Ci konkretni mężczyźni nie byli szczególnie wylewni. A może to Remi po prostu była gadułą i dlatego wydawało jej się, że smokolodzy mało mówią, skupieni na konkretnym zadaniu, a nie na pogawędkach. Choć byli w rezerwacie i tacy, z którymi dało się porozmawiać i dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy bez ciągnięcia ich za język.\nPotem wyruszyli, a Remi, powodowana ciekawością, szła obok profesora Vane, dotrzymując mu towarzystwa w drodze wytyczanej przez milczących, ale profesjonalnych smokologów.\n- Pewnie ma pan sporo pracy, prawda? W Hogwarcie na pewno jest co robić przy tylu uczniach – zgodziła się. – Mój tata też sporo jeździł po świecie, badając smoki. – Z tego powodu Remi sporą część dzieciństwa musiała mieszkać u ciotki, bo mama nie żyła, a tata regularnie gdzieś wyjeżdżał. Ale zawsze czekała na jego powroty i opowieści, które przywoził. I chciała kiedyś być taka jak on. – Na co dzień uczę się, jak zostać w przyszłości smokologiem. Czytam księgi traktujące o poszczególnych gatunkach oraz o dziejach smoczej rasy, zapoznaję się z historią i dokonaniami rezerwatu, uczę się smoczego behawioryzmu pod okiem pełnoprawnych smokologów, a także obserwuję najmłodsze osobniki i czasem mogę je karmić – opowiedziała mu pokrótce o swojej pracy. – Jestem tu dopiero od stycznia, więc dość krótko, może nawet najkrócej ze wszystkich pracowników – dodała. Tak więc jej zadania nie były jeszcze bardzo wyjątkowe, nie pozwalano jej stawać na wprost groźnych dorosłych smoków, bo była za młoda. I na pewno dla niektórych, choć na szczęście nie wszystkich, istotne było to, że była dziewczyną, więc kimś w ich mniemaniu słabszym i mniej wytrzymałym. Może gdyby była chłopakiem, pozwalano by jej na więcej, ale w sumie i tak nie mogła narzekać. Grunt, że mogła się uczyć i pewnego dnia może dostąpi przywileju pracowania na równi z innymi smokologami. – Przy odrobinie szczęścia może zobaczymy jakiegoś smoka z daleka. – Dla dobra profesora lepiej z daleka. Póki co jednak trasa, którą obrali, wiodąca peryferiami rezerwatu, była spokojna. Smoki podobno znajdowały się teraz w innym obszarze, skuszone pożywieniem, które wypuszczono dla nich w innej części Peak District, drogę do wieży południowej zaś zabezpieczono na miarę możliwości.\nRe: Południowa wieża [odnośnik] 11.02.20 20:55\nNie tylko Londyn stanowił zagrożenie, bo można było się o tym przekonać już podczas wcześniejszych konfliktów, ale na pewno oddalenie się od ludzkich siedlisk zmniejszało szansę na dostanie rykoszetem. Nie tylko dlatego Jayden postanowił wynieść się z Hogsmeade, jednak stanowiło to jeden z powodów, dla których zabrał swoją rodzinę z pola widzenia. Ludzie wybierali różne drogi, ale na pewno nikt nie mógł się poczuć całkowicie bezpiecznie. Wojna w końcu dotyczyła się każdego i nie zamierzała nikogo omijać tylko dlatego, że się nią nie interesował. Wiedział o tym aż za dobrze i nawet lepiej niż sądził, lecz to pozostawało jedynie w zapomnianej przeszłości. Aktualnie pochłaniały go zupełnie przyziemne sprawunki, a wybranie się do rezerwatu sprawiało, że cały dzień czuł podekscytowanie. Na pewno miał się podzielić swoimi wrażeniami z wizyty z Pomoną zaraz po powrocie, a na razie czerpał z towarzystwa młodej panny Cattermole, słuchając jej słów z uwagą i zdając sobie sprawę, że przypominała mu w sumie jego samego. Tylko zamiast z pasją astronomii wypowiadała się o miłości do smoków. I chociaż nie mówiła o smokach zbyt wiele, widać było po jej twarzy, że urodziła się, by należeć do tego miejsca. Uśmiechnął się, słysząc jej słowa i podziękował lekkim skinięciem głowy. - Też się cieszę, że mi towarzyszysz - odparł ciepło, bo w końcu spotykanie takich ludzi w danym momencie było niezwykle potrzebne. Nie wszyscy zachowali pogodę ducha, a potrzeba było dostać nieco energii. Nawet jeśli samemu się ją w jakimś stopniu posiadało. Zagadnięty o Hogwart zamyślił się na dłuższy moment. W końcu miał całkiem sporo pracy, ale nie tak jak jeszcze kilka miesięcy wcześniej, gdy szalały anomalie. - Znasz szkołę - zaczął. - Zawsze pełne ręce roboty, do tego jeszcze poboczne projekty. Człowiek się nie nudzi, a akurat lubię pracować w swoim zawodzie, wiec nie mogę narzekać - dodał, zerkając na krótką chwilę na swoją towarzyszkę. - Z takim entuzjazmem na pewno daleko zajdziesz. Po prostu czasami potrzeba cierpliwości. Niczego więcej. - A w Remi aż tliła się miłość do wielkich stworzeń, które panowały na niebie i nie można było się jej dziwić. Robiły wrażenie nawet na tych, którzy nie do końca pałali do nich sympatią. Jayden widział w nich wspaniałe monstra, ale nie każdy mógł podzielać ów entuzjazm. Zaśmiał się krótko, słysząc jej słowa o zobaczeniu smoka. To prawda. Byłoby to wspaniałe, ale nikt nie chciał, żeby profesor z Hogwartu usmażył się na wizycie w rezerwacie. Zaraz też jednak ich rozmowa została przerwana przez jednego z mężczyzn.\n- Zgodnie z waszymi wskazówkami, które dostaliśmy, powinniśmy zaraz do niego dotrzeć - wyjaśnił znajdujący się przed nimi przewodnik, a Jayden tylko przyspieszył kroku, żeby zrównać się z nim krokiem i zerknąć na niesioną przez niego mapę. Mężczyzna pokazywał zakreślone miejsce i wskazał coś przed sobą. Jayden skinął mu głową, po czym przywołał do siebie Remi. - Jeśli znajdziesz czarne odłamki, które nie przypominają ci niczego znajomego, od razu mi powiedz, zgoda? I weź tę mapę. W okolicy powinien znajdować się meteoryt. O, i jeszcze każda spalona smuga na ziemi może być dobrym sygnałem - powiedział i przekazał młodej czarownicy swoją mapę. Dopiero wtedy zerknął na mężczyznę, który wciąż czekał na jakieś dalsze instrukcje. - Mogę już zacząć szukać. Teraz powinno być łatwo - wyjaśnił, ruszając do przodu, a jego ochrona nie odstępowała go na krok. - Pamiętaj, Remi. Wszystko może się przydać - dodał. Krater nie musiał być spory i pewnie nie był, ale Jayden wierzył w zapiski swoich kolegów po fachu. W okręgu sześćdziesięciu metrów powinien był znaleźć swoją zgubę.\nRe: Południowa wieża [odnośnik] 12.02.20 1:44\nRemi póki co łudziła się, że najgorsze ją ominie. Nie wiedziała zbyt wiele o wydarzeniach, żyjąc w swego rodzaju bańce, tak skupiona na tym, co robiła w rezerwacie smoków, że cały świat wokół zdawał się tracić znaczenie. Dopiero po powrocie do domu przypominała sobie o tym, że jej bliscy i znajomi mogli być zagrożeni bardziej niż ona, zwłaszcza ci mieszkający w Londynie. I zasypiając czuła niepokój o to, że następnego dnia może usłyszeć jakieś okropne wieści. Na ten moment o innych bała się bardziej niż o siebie, jak wielu młodych ludzi wierząc, że nic złego nie może się jej stać. A może nie chciała o tym myśleć, koncentrując się na tym, co w jej życiu było dobre. A nauka na smokologa zdecydowanie była czymś dobrym. A przyszłość jakoś się ułoży, takiej myśli próbowała się trzymać, chcąc widzieć rzeczywistość w możliwie jasnych barwach.\n- Czasem tęsknię za Hogwartem, wie pan? Te czasy miały swój urok – odezwała się; z perspektywy czasu te gorsze wspomnienia zeszły na dalszy plan, a na pierwszy wysuwały się te najlepsze, podsycając sentyment i ciepłe wspomnienia czasów szkolnej beztroski. – Najważniejsze to robić coś, co się kocha – pokiwała głową. Kiedyś będzie smokologiem. Sięgnie po swoje marzenia bez względu na to, że niektórym się to nie podobało. A Greengrassowie byli na tyle postępowi, że jej wiedza i umiejętności powinny się liczyć dla nich bardziej niż to, że była dziewczyną. Ale zanim zostanie pełnoprawnym smokologiem, musiała się wciąż uczyć. Ale była na to gotowa, wiedziała, że to nie przyjdzie od razu, że wytrwałość przyniesie rezultaty.\nSzli raźnym krokiem, pokonując kolejne metry. W którymś momencie słyszała odległy ryk smoka, ale żaden gad nie zmaterializował się przed nimi, grożąc profesorowi spopieleniem. Smokolodzy sprawdzali drogę, dwóch z przodu, jeden zamykał tyły. Było bezpiecznie i spokojnie, i zbliżali się do wieży. Remi już ją widziała, górującą nad otaczającym ją terenem. Wskazała ją profesorowi, a i któryś ze smokologów zapowiedział, że zbliżali się do celu.\nRemi, przywołana przez profesora Vane, zbliżyła się, zerkając mu przez ramię, by też zobaczyć mapę.\n- Jasne, postaram się rozejrzeć i powiem, jak coś znajdę – zapewniła. Była dość spostrzegawcza, miała dar do wypatrywania perełek na portowych straganach, to może i meteoryt rzuci jej się w oczy, skoro na pewno odróżniał się od lokalnych skał. – Choć spalona smuga może być też dziełem smoka.\nW końcu byli w rezerwacie ziejących ogniem smoków, i czasem jakiś osobnik się tu zapuszczał. Ale wzięła od niego mapę i przyjrzała jej się. Nie rozumiała co prawda jakichś zaawansowanych astronomicznych zapisków, bo sama znała jedynie podstawy tej dziedziny, ale ogólny szkic obszaru był dla niej zrozumiały, odnalazła na niej granice rezerwatu i pewne punkty orientacyjne. Choć póki co nieczęsto chodziła w teren, to w rezerwacie studiowała jego mapy i wiedziała, co gdzie jest. Przynajmniej z poziomu map, bo rzeczywistość potrafiła zaskoczyć.\nZaczęła chodzić i się rozglądać. Nie dotarli do samej wieży, ale szukali w jej pobliżu. Remi rozgarniała niskie zarośla i uważnie się rozglądała, wypatrując czegokolwiek odbiegającego od normy. I w końcu, po pewnym czasie coś znalazła, niewielką, nadpaloną i połyskującą bryłkę.\n- Panie profesorze? – rzuciła w przestrzeń, by przykuć uwagę dawnego nauczyciela. – Chyba coś znalazłam. Czy to meteoryt? Lub jakiś jego fragment? – zapytała, zauważając, że mała bryłka, mająca nie więcej niż półtora cala średnicy, leży we wgłębieniu, a trawa w promieniu najbliższych centymetrów jest wyraźnie przypalona.\nRe: Południowa wieża [odnośnik] 12.02.20 11:33\nDobrze było usłyszeć nieco stęskniony ton, który oznaczał przywiązanie do Hogwartu. Jayden patrząc na Remi mógł tylko określać jej wiek i zgadywać, kiedy opuściła mury zamku, lecz zapewne trafiła na jakiś czas na rządy Grindelwalda. A mimo to mówiła o tym, że brakowało jej szkoły. Młodych ludzi ciężko było złamać, a gdy przeżywali traumy czasami wychodzili silniejsi niż dorośli na ich miejscu. Profesor zawsze podziwiał młode dusze, lecz równocześnie starał się je chronić przed każdym złem. Nie zamierzał pozwalać na to, by uzurpator złamał ich ducha, a wręcz przeciwnie — chciał ich podnosić i opiekować się, czekając, aż sami staną na nogi i będą mogli być mocniejsi. Właśnie dlatego nie zrezygnował z pracy, widząc nauczanie czarnej magii i okropne praktyki wprowadzone przez dawnego dyrektora. Jeśli by odszedł, ktoś inny zająłby jego miejsce i na pewno nie miał to być ktoś z takimi poglądami, jakie posiadał astronom. Zresztą Szkoła Magii i Czarodziejstwa była jego domem i nie można było temu zaprzeczać.\n- Cieszę się. Bo to znaczy, że była to dla ciebie wartościowa nauka - odpowiedział, posyłając dziewczynie ciepły uśmiech. Skinął tylko głową na jej dalsze słowa i kontynuowali spacer przed siebie. Miała rację i nie było w ogóle sensu się z nią sprzeczać. Vane myślał dokładnie tak samo, bo nie wyobrażał sobie, żeby robił coś innego. Astronomia od zawsze była dla niego ważna, a dzielenie się nią z innymi sprawiała mu chyba najwięcej radości. Szerzenie pasji, nawet dla kilku osób, było dla niego niezwykle wartościowe. Liczył na to, by i Remi również znalazła tych ludzi, chociaż znajdowała się w naprawdę doskonałym miejscu. Mogła się uczyć od starszych, bardziej doświadczonych od siebie, a taka nauka była niezwykle owocna i pomocna. - Na pewno rozpoznasz te smugi od innych. Chociaż podobne na pewno nie będą stanowić dla ciebie problemu w ropoznaniu - odpowiedział na uwagę młodej czarownicy. Meteoryty nie wytwarzały takiego ognia, jakim ziały smoki, który głównie opierał się na siarce. Poprzez inną budowę wewnętrzną płomienie pokrywające obiekty z kosmosu, posiadały zupełnie inny skład przez co pozostawiały inne ślady. Sczerniałe, ale uwydatniały się jeszcze inne kolory, najczęściej biel dokoła śladów po uderzeniu.\nI takie też instrukcje podał reszcie w przypadku, gdyby coś dostrzegli. Na razie jednak mieli patrolować okolicę, a on wraz z Remi mogli poszukać swojej astronomicznej zguby. Nie trwało długo zanim usłyszał głos panny Cattermole i zaraz znalazł się przy niej, kucając nad wskazanym przez nią przedmiotem i unosząc go w palcach. - To akurat fragment, bo widzisz tutaj przełamanie? Ale to znaczy, że reszta jest niedaleko... - wymruczał i rozejrzał się, obserwując formę krateru i szukając miejsca, w którym poszybował odbity meteoryt. Przez moment pracował nad obliczeniami w głowie, by w końcu zerknąć w stronę krzaków przy linii drzew. Zanim jednak do nich podszedł odwrócił się do czarownicy i posłał jej ciepły uśmiech. - To dla ciebie - powiedział, rzucając delikatnie w jej stronę skrawek znalezionego meteorytu. - Nikt się nie obrazi - zaśmiał się, po czym odnalazł wśród krzaków o wiele większy odłamek. Ten właściwy kosmiczny kamień. Był wyjątkowo piękny i połyskujący. Przypominał nieco czarne, smocze łuski, co poniekąd było dość zabawne, że spadł właśnie na terenie rezerwatu. Po odpowiednim zabezpieczeniu materiału Jayden został odprowadzony w bezpieczne miejsce, skąd Remi miała go odprowadzić do bramy. Gdy szli znów sami ramię w ramię i zanim Vane zniknął, rzucił w stronę początkującej pani smokolog. - Miło było cię poznać, Remi. Mam nadzieję, że za jakiś czas usłyszę o twoich przełomowych dokonaniach. Trochę cierpliwości i też znajdziesz swój własny meteoryt - Posłał jej ostatni uśmiech i teleportował się niedaleko Londynu i budynku Wieży Astrologów. Badania dopiero stały przed nim otworem.\nRe: Południowa wieża [odnośnik] 12.02.20 12:15\nRemi niestety załapała się na rok władzy Grindelwalda, ale ten jeden rok, choć trudniejszy, nie mógł wymazać wspomnienia sześciu wcześniejszych. I to za tymi wcześniejszymi latami tęskniła najbardziej, za czasami, kiedy szkoła jawiła się jako miejsce całkowicie bezpieczne, gdzie można skupić się na nauce, zabawie i zdobywaniu przyjaźni. Doceniała też fakt, że wielu nauczycieli starało się im zapewniać tą normalność nawet wtedy, gdy szkoła przeszła w złe ręce.\nPokiwała głową, uśmiechając się lekko. I ona nie wyobrażała sobie, że mogłaby robić coś innego niż pracować ze zwierzętami. Kompletnie nie widziałaby siebie na stażu w ministerstwie ani w innym tego typu zajęciu. Ona musiała mieć do czynienia ze stworzeniami, uczyć się o nich i poznawać je coraz lepiej.\n- Umiem rozpoznać ślady zostawione przez smoka – przytaknęła. Jeśli meteoryt zostawiał inne, to może rzeczywiście je odróżni.\nPo dotarciu na miejsce, w rejony oznaczone na mapie jako obszar, gdzie miał spaść meteoryt, ochoczo pomogła profesorowi w poszukiwaniach, wypatrując ślady na trawie i wśród zarośli. Chciała coś znaleźć i tym samym pomóc mu w szybszym odnalezieniu obiektu, na którym mu zależało. Jak się okazało, po pewnym czasie rzeczywiście dostrzegła coś ciekawego i przywołała czarodzieja, by rzucił okiem.\nTo rzeczywiście był mały fragment meteorytu, co bardzo ją ucieszyło.\n- Widzę – znowu pokiwała głową, dostrzegając wskazaną powierzchnię, świadczącą o tym, że ten kawałek odkruszył się od głównego meteorytu podczas upadku. Mężczyzna po chwili nagle rzucił kawałek z powrotem w jej stronę. – Dziękuję! – powiedziała, z entuzjazmem przyjmując bryłkę. Uwielbiała kolekcjonować różne pamiątki i skarby, a meteorytu w swoich zbiorach nie miała. Była więc profesorowi wdzięczna, że postanowił podarować jej fragment, który sama znalazła.\nTroskliwie schowała bryłkę do torby i przyjrzała się z ciekawością większemu meteorytowi, który nauczyciel odnalazł w pobliskich krzakach. I jej jego powierzchnia skojarzyła się z pancerzem jakiegoś czarnego smoka. Patrzyła, jak profesor zabezpiecza znalezisko i przygotowuje je do zabrania, a następnie udali się w drogę powrotną do zabudowań rezerwatu, skąd Remi miała go odprowadzić z powrotem do bramy. Cała wyprawa łącznie zajęła im może parę godzin. Gdy wracali, Remi opowiadała profesorowi o smokach, zwłaszcza o trójogonach edalskich, które były mieszkańcami Peak District. Chętnie dzieliła się wiedzą, którą już zdążyła zdobyć, i ani się obejrzeli, a już byli przy bramie.\n- Mi też było miło i cieszę się. Mam nadzieję, że uda się panu dowiedzieć czegoś ciekawego o tym meteorycie. Dziękuję i również życzę powodzenia w badaniach – powiedziała, odwzajemniając uśmiech. Gdy mężczyzna się zdeportował, Remi wróciła do swoich obowiązków w zabudowaniach rezerwatu, ale mile wspominała wyprawę po meteoryt i spotkanie z dawnym nauczycielem.\nRe: Południowa wieża [odnośnik] 17.02.20 2:16\nCienka strużka światła przecinała na pół ciemność, wąski tor poświaty rozświetlał tylko to, co kilka kroków przed nim, łuna rozrzedzała się, a on miał ograniczone pole widzenia - i szerokie niewidzenia. Oczy nie przyzwyczaiły się jeszcze do pulsujących cieni, które układały się w mylące kształty, otumanione kontrastem czerni i bieli nie rejestrowały tego, co mniej wyraziste. Zabłądził we mgle niepewności, każdy kolejny krok stawiając po omacku, wpierw czubkiem buta sprawdzając grunt, by dopiero po chwili postawić tam stopę. Jeszcze nie wiedział, że właśnie - choć raczej niedosłownie - wdepnął w cuchnące gówno.\nLecz co innego mogło zwiastować to, co usłyszał - wyławiając dźwięki rozciągnięte na membranie nocy, wibrujące na tkance lasu intensywnie - zbyt blisko niego, by mógł w porę zrobić cokolwiek więcej, niż początkowe zastygnięcie; poza została jednak nadkruszona pospiesznie wykonanym ruchem, gdy odwrócił w końcu głowę, szukając źródła dźwięku - chciał spojrzeć mu, a raczej - jej, w oczy. Jarzące się niebezpiecznym blaskiem źrenice niczym wąskie szpikulce przecinały osadzone głęboko w czaszce gałki oczne. W środku nocy wyglądały zupełnie inaczej niż za dnia - groźniej, dziko.\nSpodziewał się tego, że walcząc o dominację na zawłaszczonym przez siebie terenie, smoczyca wyda z siebie odgłos, który zmrozi w jego żyłach ostatnią kroplę krwi, lecz zamiast niego usłyszał okrzyk. Ludzki. Zwiastujący ratunek i tarapaty w jednym.\nZaklęcie pomknęło w stronę kamienia, a wybuch był tak silny, że Burroughs, odrzucony wyzwoloną energią, zrobił kilka kroków w tył, szukając równowagi. Ta znalazła go sama. Para rąk szarpnęła go za ubranie, ciągnąc w stronę masywnego drzewa, do którego chropowatej powierzchni przylgnął, wciskając się w niego całym swym ciałem, jakby możliwe było przesunięcie dębu, byle tylko oddalić się od łowcy rozwścieczonego niemniej od smoczycy, która wiła się teraz gdzieś nieopodal, najpewniej chwilo ogłuszona. Przy tak wrażliwych receptorach dźwięku musiała odczuwać ból. Uśmierzający jej czujność. Tymczasowo.\nKeat uniósł buńczucznie podbródek, konfrontując się w końcu z twardym spojrzeniem swojego opiekuna, a chwilowy przestrach widoczny na twarzy młodzika jeszcze sekundę wcześniej zniknął, zamaskowany pozorami opanowania. Wszystko miał przecież pod kontrolą..\n- Znalazłem ją - szybciej niż wy rzucił w końcu w odpowiedzi, choć kwestią sporną pozostawało to, kto znalazł kogo - prędzej ona jego niż on ją, trudno też uznać to, że akurat natknął się na smoka, za spektakularny sukces, ale ten czasem wykluwa się z przypadku. Nie należała mu się reprymenda, lecz pochwała, a przynajmniej to zaczął sobie wmawiać. Ostatecznie liczy się rezultat, prawda? Smok znajduje się tuż obok, teraz wystarczy już tylko poskromić łuskowatą złośnicę nim złość tej piękności całkiem zaszkodzi i przyjdzie jej do głowy zaatakować ich dwójkę.\n- Spróbuję spowolnić ją zaklęciem, żeby kupić nam trochę czasu - starał się robić dobrą minę do złej gry i udawać, że nie ma najmniejszego pojęcia, iż jego obecność w tym miejscu jest niepożądana. Miał tylko nadzieję, że za tak drobną przewinę jak zignorowanie wszystkich surowych zakazów nikt go z kursu nie wyrzuci… ostatecznie, kto najlepiej nadawać mógł się do zawodu, w który wpisane jest ryzyko, jeśli nie osoba potrafiąca je podejmować? Ten kiepski argument zostawi sobie jednak na później.\nOdsunął się nieco w bok, z różdżką w gotowości stanął tuż obok Percivala, chcąc jak najszybciej zająć się jeszcze nie-palącym problem (choć mogło się to w każdej chwili zmienić). - Impedimenta - wprawdzie ciemność skutecznie mu to utrudniała, lecz starał się wycelować w miejsca na ciele smoka, które nie były osłonięte łuskami przypominającymi pancerz.\nRe: Południowa wieża [odnośnik] 13.04.20 16:00\nZnalazłem ją. Te dwa słowa wystarczyły, by tlące się w jego klatce piersiowej emocje – zaledwie sekundę wcześniej balansujące na bezpiecznym poziomie łagodnego poirytowania – rozgrzały się do czerwoności; ręce, jeszcze przez moment zaciśnięte na połach płaszcza samozwańczego łowcy, zaswędziały go gwałtownie, choć wbrew pozorom nie z uwagi na chęć starcia butnego wyrazu z dumnie uniesionej twarzy, a w reakcji na fantomowe echo bólu, przypominające o dawno zabliźnionych oparzeniach – powstałych, kiedy po raz ostatni stał się ofiarą zbytniej pewności siebie i przerośniętego ego. Wtedy własnego, dziś – czarodzieja, którego podobno miał czegoś nauczyć. Żachnął się ze złością, gdyby sytuacja była mniej nagląca, najpewniej rozpocząłby tę pierwszą lekcję już teraz – ale mieli za sobą ranną, rozwścieczoną smoczycę, a niechętnie dopuszczana do świadomości prawda mówiła, że we dwóch mieli z nią większe szanse niż w pojedynkę. – I co dokładnie miałeś zamiar zrobić później? – zapytał, nie oczekując jednak natychmiastowej odpowiedzi. Cofnął się o krok, wypuszczając spomiędzy palców materiał szaty Burroughsa, i chwilowo zupełnie tracąc nim zainteresowanie na rzecz dokładniejszego rozeznania się w terenie. Rozsadzony kamień mógł odwrócić uwagę trójogonki jedynie na chwilę, jeśli chcieli ją schwytać, musieli najpierw ją oszołomić.\nGłos młodszego czarodzieja znów odwrócił jego uwagę; miał ochotę kazać mu siedzieć na tyłku, nie miał jednak czasu na walkę zarówno z nim, jak i z potężną bestią, która na nowo kierowała właśnie w ich stronę ślepia. Uniósł różdżkę – ale Keaton był szybszy, celne zaklęcie pomknęło w kierunku smoczycy, godząc ją we wrażliwe miejsce niepokryte pancerzem. Słowa pochwały przez moment zatańczyły mu na ustach, ale przypomniał sobie, że jego niespodziewanego towarzysza w ogóle nie powinno tutaj być. Oddalił się od niego, robiąc dwa kroki na lewo, nie niwelując jednak odległości dzielącej go od chwilowo zdezorientowanej trójogonki. Lepiej, by miała dwa cele niż jeden. – Jak zaklęcie przestanie działać – odezwał się, nieznacznie odwracając głowę w stronę Burroughsa, ale jednocześnie nie spuszczając oczu ze smoczycy – będzie atakować ogonem. – Był tego niemal pewien; znajdowali się zbyt blisko, by ich przeciwniczka porwała się na wzniesienie ponad drzewa i przypuszczenie ataku z powietrza, wątpił też, że zdecyduje się na miotnięcie w nich ognistym pociskiem. Co wcale nie stanowiło pocieszenia; kolce pokrywające ogon były ostre niczym wyczarowane za pomocą lamino noże, a sama trójogonka była w stanie uderzyć nim z siłą, która powalała drzewa – a co dopiero ludzi. – Kiedy to zrobi, spróbuj ją oszołomić. Chyba że zaatakuje ciebie – wtedy upewnij się, że nie trafi – mówił dalej, nadal się cofając i obserwując zachowanie smoczycy. Mocniej zacisnął palce na różdżce, w myślach odliczając od dziesięciu w dół. Widział – niczym w spowolnionym tempie – jak świecące w ciemnościach ślepia zatrzymują się na nich, a potężne, pokryte łuskami ciało unosi się nieco wyżej na łapach, szykując się do ataku. Obserwował ten osobliwy taniec niejednokrotnie, rzadko jednak znajdował się wtedy po drugiej stronie; nie mógł powiedzieć, by postawienie w roli ofiary mu się podobało.\nWypuścił powoli powietrze z płuc, jakby się obawiając, że mocniejsze jego drgnięcie jeszcze bardziej zdenerwuje trójogonkę; szykował się na odparcie ataku – nim jednak ten nastąpił, do głowy wpadł mu jeszcze jeden pomysł. Skierował różdżkę jeszcze dalej na lewo. – Speculio – mruknął prawie bezgłośnie; być może posiadanie trzech celów, zamiast dwóch, mogło jeszcze odrobinę zwiększyć ich szanse.\n| parzyste - trójogonka atakuje mnie, nieparzyste - Keata\nRe: Południowa wieża [odnośnik] 21.04.21 20:40\nBył przekonany, że jeżeli istniało w rezerwacie miejsce, w którym chować się będą najstarsze, najdokładniej wykonane mapy rozległych terenów Peak District, to będzie to jedna ze starych wież obserwacyjnych. Te cholerne relikty przeszłości, zabytki z brudnoczerwonej cegły, odrastały cienką skorupą od niemal każdego wzniesienia głównej części rezerwatu. Całe pokolenia smokologów używały tych skromnych budynków jako ważną formę utrzymania trójogonów w ryzach, a teraz... teraz były muzeami, składami niepotrzebnych artefaktów, powiedziałby nawet śmietniskami. Nikomu nie zależało na tym, aby je wyburzać, bo na tle horyzontu prezentowały się malowniczo, nadając wzgórzom i dolinom baśniowego charakteru. Gdyby potrafił malować, wziąłby w wolny wieczór szkicownik i naskrobał zachód słońca z wybijającą się przed nim wieżą, ale rękę do grafitu i atramentu zawsze miała Maeve, a on potrafił tylko przekonać do siebie dzikie psy i pleść niestworzone historie oparte o sny.\nDo pewnego momentu obnosił się z tym z dumą, teraz przygryzanie języka przychodziło mu instynktownie. Nie zwierzał się, nie zdradzał, nie opowiadał, nigdy nie wiedząc, jakie skutki może przynieść potencjalnie zdradzona tajemnica. Jeżeli ktoś zorientowałby się, że w tych marach zawsze zagnieżdżają się korzenie przyszłości, byłby skończony. Tak to sobie wyobrażał.\nChciał być smokologiem i podróżnikiem, a nie... wróżbitą. Nie miał dla ludzi dobrych wieści, nie chciał słyszeć ich pytań ani poddawać się ich oczekiwaniom. Sam z rzadka przywiązywał wagę do snów, ale po latach uzależnienia od eliksirów usypiających chcąc nie chcąc musiał pogodzić się z tym, że nie sięgnie po nie więcej i musi wziąć na klatę okruchy przepowiedni.\nTak jak tamtą. Tą, którą miał zignorować. I jak zwykle nie potrafił.\nTrzy noce temu trafił tu we śnie; do południowej wieży, która obecnie rosła w jego oczach w miarę jak pokonywał kolejne metry wyboistej ścieżki. Stał w środku, przy szerokich kamiennych oknach służących za punkt widokowy, ale nie mógł zbliżyć się do krawędzi. Ilekroć próbował, z podłogi i dachu wyrastały kamienne kolce, trzymające go z dala od wyjścia. Drewniana kładka na schodach była zamknięta na kłódkę. Trawiaste tereny wkoło wieży zdawały się szare; wszystko opływało w szarość, nawet jego własne dłonie, szczupłe, kościste, przypominały barwą ciało na moment przed złożeniem do grobu.\nWtedy to zignorował, ale poprzedniej nocy trafił tu ponownie. Coś prowadziło go ku tej wieży, zamierzał to więc samodzielnie sprawdzić, mając za wymówkę rozsądny cel - przeszukanie piwnic pod kątem starych map rezerwatu. Takowe miały najwięcej szczegółów, chciał to zresztą zrobić od dawna, ale nie znalazł czasu.\nPrzeznaczenie znalazło go za niego.\nRe: Południowa wieża [odnośnik] 21.04.21 21:44\nHep! To stało się znowu, dzierżąca w dłoni różdżkę Celine wyobraziła sobie malownicze krajobrazy Doliny Godryka, a gdy tylko poczuła sączącą się przez żyły magię - ciche echo czkawki poniosło się po pomieszczeniu i w teleportacyjnym nurcie posłało ją... Właściwie Merlin jeden raczy wiedzieć gdzie. Wiatr wywiał ją zgodnie ze swoim kapryśnym życzeniem, zacierając ślad za małą baletnicą z jej poprzedniego niefortunnego objawienia, pchając zaś w ramiona następnego. I gdy tylko poczuła pod stopami solidny, kamienny grunt, półwila wiedziała, że miejsce, do którego trafiła, nie było słoneczną polaną, jaka przyszła jej wtedy na myśl.\nBezkresne połacie zieleni zamieniła na zakurzoną cegłę, rumianą i mądrą, bo przez tyle lat istnienia niechybnie wkradła się do niej wiedza zawarta w woluminach wypełniających uginające się pod nimi regały. Niektóre z drewnianych półek poddały się ciężarowi i wypluły z siebie woluminy o uciekających, lotnych stronicach, przykrywając wstyd zapomnienia pierzyną kurzu, którego nikt nie dotykał przynajmniej od miesięcy, jeśli nie lat. Celine wylądowała w ciasnej izbie na najwyższym piętrze wieży, nieświadoma swojego położenia, zagubiona i kompletnie zbita z tropu, jeszcze przez chwilę czkająca cicho pod nosem, zanim i ten objaw odszedł w niepamięć, zastąpiony konsternacją. Z szeroko otwartymi oczyma spozierała na swoje otoczenie. Patrzyła na księgi, papierzyska, smocze modele i przyrządy nieznanej jej maści, przyprawiające co najwyżej o zawrót głowy. Co u licha? Dlaczego akurat tego dnia jej magia musiała być tak kapryśna?\n- Chciałam tylko zjeść z Julkiem kanapki... - wymamrotała do siebie kiedy ochłonęła nieco i w końcu odważyła się postawić krok naprzód. Na szczęście kamienie nie rozstąpiły się pod jej ciężarem i nie pochłonęły jej w jakąś zagadkową otchłań, choć półwila spodziewała się już absolutnie wszystkiego.\nLos płatał jej figle i bawił się przy tym do rozpuku.\nOstrożnie lawirowała wśród wszystkich staroci - bo w jej mniemaniu tym właśnie były naukowe przedmioty i księgi o nieocenionej wartości -, dojrzawszy wśród pożółkłych pergaminów kołatkę drzwi prowadzących na niższy poziom. Musiała sięgać do nich drabina, bo umiejscowione były w podłodze; tylko dlatego Celine nie spróbowała wyważyć ich jeszcze zaklęciem, zlękniona, że mogłaby naruszyć leciwą konstrukcję i na zawsze odciąć sobie drogę ucieczki. Zamiast tego rozejrzała się dookoła i wybrała jedno z niżej ulokowanych okien, jednak i tak przewyższających ją o głowę, do którego prędko podeszła i przesunęła pod parapet najmniej chybotliwe krzesło, stając na siedzisku.\nKtoś zdawał się spoglądać na wieżę z otaczającej ją łąki, może miał klucz?\n- Dzień dobry! - Celine zawołała do mężczyzny kiedy udało jej się uporać z przyrdzewiałym zamkiem okiennym i otworzyć szybę. - Jest pan tu dozorcą? Ja... Chyba utknęłam jak śliwka w kompocie. Ale nie jestem złodziejem! - zapewniła solennie, olśniona świadomością, że mógł za takiego właśnie ją wziąć. Ostatnie co chodziło jej po głowie to wyniesienie stąd tych książek, na które w pokoju na Grimmauld Place i tak nie miała miejsca. - Umiałby mnie pan stąd wypuścić? - Skakać z okna raczej nie zamierzała, dystans do ziemi był... przerażający.\nRe: Południowa wieża [odnośnik] 27.04.21 17:01\nSen, wizja, marzenie. Obrazy nawiedzały go często, nie oddając na własność żadnego tygodnia. Większości nie potrafił zrozumieć, wydawały się być bez znaczenia i opływały w symbole, których nie starał się poszukiwać w rzeczywistym świecie. Być może istnieli jasnowidze, zbijający fortunę na swoich snach i wykorzystujący każdy jeden w wyższym lub egoistycznym celu. Elric pragnął tylko być normalny, wieść życie, w którym nadrzędną wartością była wolność - nie tajemna wiedza, kierująca jego krokami zza kurtyny. Nikt, kto nie był jasnowidzem, nie mógł zrozumieć ciężaru i wyrzutów sumienia, idących za wizją, której nie dało się w żaden sposób zapobiec.\nTylko czasami w łaskawszym dniu los obdarzał go ostrzeżeniem lub wskazówką. Czuł w kościach i w sercu, w całej swej magicznej esencji, że wieża na tle szarości jest właśnie tym. Kierunkiem, który powinien obrać. W żadnym konkretnym momencie, ale w tym właściwym, jakimś cudem zawsze pojawiającym się znienacka. Tętno dudniło mu głucho w klatce piersiowej, gdy wspinał się pod wieżę południową, zaciskając jedną dłoń na różdżce, a drugą na pustej skórzanej torbie, którą przygotował na mapy.\nJeżeli to wszystko okaże się tylko farsą, źle odczytaną wizją... będzie pluł sobie w brodę za stres, który zżerał go od wczoraj i czynił napiętym jak chłopaczek w przeddzień wyjazdu do Hogwartu. Z drugiej strony, a nuż znajdzie na tych starych schodach wysychającego trupa. Gotował się na samą myśl o okropnościach, jakie mogły czyhać za szarą, szarą powłoką.\nZ duszą na ramieniu zbliżył się do zamkniętych drzwi, ale zanim położył rękę na klamce, dobiegł go głos. Instynktownie odsunął się parę kroków i zadarł głowę do góry, aby przyjrzeć się wyglądającej z okna kobiecie. Patrzył pod słońce, więc musiał przysłonić oczy, ale ją dostrzegł. Złote włosy mieniły się w blasku wieczoru, wielkie źrenice śledziły go z oddali. Kim była? Co robiła w starej wieży? Czekała, aż pojawi się szlachetny rycerz i uratuje ją przed złym smokiem?\n- Jakim cudem? - wyrwało mu się wpierw, ale za chwilę uśmiechnął się uspokajająco, machając ramionami. - Nie martw się. Nie jestem dozorcą, ale mam klucz od zamka. Jednak zanim cię uwolnię... musisz mi powiedzieć, jak się tam znalazłaś - droczył się nieładnie, owszem, ale przyjaciele z drużyny z pewnością przyznaliby mu rację. Najście nieznajomej kobiety w środku wojny zawsze należało odbierać jako zagrożenie, ostrożność nakazywała upewnić się, że niepozorna księżniczka nie próbuje wciągnąć go w śmiertelną pułapkę.\nDla pewności wyciągnął różdżkę z pokrowca na pasie i okręcił ją między palcami.\nRe: Południowa wieża [odnośnik] 04.05.21 2:05\nNie był dozorcą, ale miał klucz - czy to znaczyło, że był po prostu właścicielem tej wysokiej konstrukcji? Tej wieży pnącej się do czerwonego nieba żegnającego senne słońce? Był księciem zamieszkującym w pionowym pałacu, czyżby naprawdę spotkała prawdziwego królewicza, choć nienoszącego korony? Nie dostrzegła takiej błyskotki na jego głowie, choć szkarłatno-złote promienie otaczały go na wzór pięknego nimbu, jak kogoś, kto wyłaniał się z innego wymiaru, niosąc ze sobą dobroć i ciepło. Zaufała mu, ale nie wiedziała jeszcze dlaczego. Może przez to, że miał miękki, przyjemny głos? Nawet kiedy zdecydował się z nią droczyć, przeciągnąć moment łaskawego uratowania od nieprzewidzianego kłopotu; emanował od niego spokój, który udzielił się także Celine, zupełnie jakby wszystko wokół nich na moment stało się prawidłowe, takie, jakim być powinno. Półwila nabrała do płuc więcej jesiennego powietrza i uniosła się na palcach, mocniej pochylając nad kamiennym parapetem. Złote włosy zsunęły się z jego powierzchni i zatańczyły na wietrze.\n- A bo wie pan, próbowałam się dostać do Doliny Godryka, ale cały dzień goni mnie czkawka, gdzie nie pójdę, cały dzień tak mam... - westchnęła głośno i pokręciła głową. Przecież nietrudno było pozbyć się tej dolegliwości, wystarczyło wypić większą ilość wody, Celine tak też zrobiła, ale ilekroć próbowała swych sił w teleportacji, coś za każdym razem szło nie po jej myśli. Zamiast cieszyć się smakiem kanapek obok swego ulubionego wróżbity dziewczyna tułała się po całej Brytanii, usiłując już ni to wrócić do domu, ni trafić w znajome rejony. - Próbuję się deportować, ale ląduję tylko to tu, to tam, a teraz jestem tutaj... Gdziekolwiek tutaj jest - sprecyzowała i spojrzała na stojącego poniżej mężczyznę błagalnie, wierząc w jego dobre intencje. Ale gdy ten wydobył zza pasa różdżkę i obrócił ją w dłoniach. Czyżby mimo wszystko miał złe zamiary? Serce Celine na chwilkę odmówiło bicia, zanim czarownica zreflektowała się i odchrząknęła pod nosem; musiała spróbować pokazać mu, że jej myśli również były czyste, nieskalane planem wyrządzenia nikomu krzywdy.\n- Bardzo ładna, mam podobną - zwróciła się więc do niego o jesionowym drewnie i uśmiechnęła trochę nieporadnie, naiwnie. Ładna, oby tylko nie ciskała w jej stronę złośliwych zaklęć, przecież Lovegood naprawdę nie planowała się tu włamywać! Zamiast odpowiedzieć tym samym, dobyć własnej różdżki, zakołysała się tylko lekko to w przód, to w tył, i przechyliła głowę do boku. - To co? Wypuści mnie pan? - Właściwie mogła spróbować teleportować się jeszcze raz, ale nie wierzyła już swojej magii, przynajmniej nie tak szybko po ostatniej błędnej drodze.\nRe: Południowa wieża [odnośnik] 23.05.21 15:28\nUpływające sekundy nadawały wieczorowi baśniowych znamion, tak charakterystycznych spełniającym się wizjom. Pomarańczowy zachód już nie tylko odbarwiał niebo ciepłą jesienną paletą, ale i osiadał na ziemi niczym wiotka, transcendentna zasłona. Oddychał głęboko i serce biło mu szybko, a choć za wszystko to mógł obwinić wspinaczkę do wieży, miał przecież wyrobioną kondycję, nie męczył się bez przyczyny. To jego znienawidzony instynkt przyklaskiwał drodze, którą obrał - podpowiadał, że jest to ścieżka, która dopiero się rozpoczynała. Tutaj, u zamkniętych drzwi, na szczycie wieży, z którego nie dało się już wejść wyżej.\nI znowu zdarzenia obrały absurdalny kierunek, abstrakcja goniła abstrakcję. Bo co tak piękna dziewczyna mogła robić sama w niedostępnym miejscu, w środku rezerwatu, chronionego przecież dziesiątkami ochronnych zaklęć? Gdyby Percival się o tym dowiedział, wpadłby w szał podszyty paniką, żaden człowiek nie mógł od tak teleportować się na ich terenie. Elric słyszał o czkawce teleportacyjnej i byłby nawet skłonny nieznajomej uwierzyć, ale ciężko było przełknąć fakt, że ze wszystkich miejsc na ziemi przypadłość wybrała sobie to, na którego bezpieczeństwu im tak zależało.\nI że jego trzecie oko upierało się przy tym, że jest to wydarzenie istotne, że powinien się tutaj znaleźć.\n- Trochę stąd daleko do Doliny Godryka, aż tak daleko nie znosi nawet najgorszych czarodziejów - powiedział właściwie bardziej z rozbawieniem niż podejrzliwością, krzyżując ramiona na piersi i podziwiając jak złote włosy falujące na wietrze łapią okruchy wieczornego światła. - Przyznaj, że jesteś po prostu księżniczką, która całe życie czekała zaklęta, aż trafi się właściwy książę. Hmm? - Słowa miały rozluźnić nieco gęstą atmosferę dziwacznej chwili, ale nawet dla Elliego zabrzmiały głupio i pusto; bywał w tej wieży tak często, nigdy nie natknął się na żadną obcą czarownicę. - Jak na teleportowanie się to tu, to tam w środku wojny, to trafiłaś na wyjątkowo bezpieczną okolicę. - stwierdził nareszcie, nie chowając różdżki do kieszeni, ale opuszczając jej koniec w kierunku trawy. Kimkolwiek była i jak bardzo nie byłaby ważna, nie miał zamiaru traktować jej jak świętej krowy tylko dlatego, że tak podpowiadały mu sny. Musiała się wytłumaczyć i musiała wiedzieć, że ma cholerne szczęście. W ich rezerwacie nikt nie zrobi jej krzywdy. - Hodujemy tu smoki, a ja jestem jednym ze smokologów. - Czy to mogło ją przerazić? - Oczywiście, że wypuszczę, ale mam nadzieję, że nie znikniesz od razu. - Zignorował komplement i dał do zrozumienia, że mieli jeszcze do pogadania; nawet jeżeli dziewczyna nie spodziewała się, że zaplanował dla niej rozmowę przy kubku rozgrzewającej herbaty i ciastku zbożowym. - Mam klucz od drzwi i od klapy, poczekaj. - Nie podobało mu się, że na krótką chwilę jest zmuszony stracić ją z oczu, ale teleportacja na terenie rezerwatu z zasady nie była możliwa. Z pokojowo uniesioną dłonią podszedł do drzwi i włożył klucz do zamka.\n1. Klucz nie pasuje.\n2. Na drzwi ktoś rzucił zaklęcie, które uniemożliwia ich otworzenie i odpycha Elliego na niewielką odległość.\n3. Drzwi otwierają się bez problemu.\nOstatnio zmieniony przez Elric Lovegood dnia 23.05.21 15:31, w całości zmieniany 2 razy