Gorące tematy Praca dołącz do dyskusji (144) 27.07.2016\nPrawdopodobnie każdemu z nas zdarzyła się nagła sytuacja, w której potrzebowaliśmy dnia wolnego od pracy. Kodeks pracy przewiduje, że pracownik ma prawo do żądania od pracodawcy udzielenia urlopu, na nie więcej niż 4 dni w roku. Odmowa udzielenia urlopu na żądanie – czy pracodawca ma do tego prawo?\nUrlop na żądanie a prawo\nUrlop na żądanie jest instytucją uregulowaną w art. 1672 kodeksu pracy, zgodnie z którym:\nPrawo nie przewiduje specjalnej formy dla żądania pracownika – co koresponduje z zazwyczaj niespodziewanymi okolicznościami stojącymi za koniecznością żądania urlopu. Tym samym żądanie pracownika może przyjąć dowolną formę: pisemną, ustną, telefoniczną, wiadomość e-mail czy innej.\nIstotne natomiast jest, aby zgłoszenie chęci wzięcia takiego urlopu było zgłoszona nie później niż do chwili przewidywanego rozpoczęcia pracy (chyba, że regulamin pracy czy umowa o pracę przewidują późniejszy termin takiego zgłoszenia). Jeśli pracownik spóźni się z żądaniem, to powinien liczyć się z poważnymi konsekwencjami. W świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego (II PK 26/08):\nrozpoczęcie urlopu „na żądanie” (art. 1672 k.p.) przed udzieleniem go przez pracodawcę może być uznane za nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy, będącą ciężkim naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 k.p.\nW konsekwencji pracownik, który spóźni się ze zgłoszeniem żądania urlopu, może być zwolniony bez wypowiedzenia.\nWątpliwości w orzecznictwie budzi to, czy pracodawca może odmówić udzielenia urlopu na żądanie. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że pracodawca ma obowiązek udzielenia urlopu, o ile został on prawidłowo zgłoszony. Orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje jednak, że do urlopu na żądanie mają zastosowanie ogólne przepisy o urlopach. W szczególności oznacza to, że pracodawca może nie wyrazić zgody na urlop, jeśli nieobecność pracownika zagrażałaby zapewnieniu normalnego toku pracy.\nNależy zatem przyjąć, że w pewnych okolicznościach pracodawca może odmówić pracownikowi udzielenia urlopu na żądanie. Aby uniknąć nieporozumień należy pamiętać, aby rozpocząć urlop dopiero po potwierdzeniu jego udzielenia przez pracodawcę.\nTagi:: czy pracodawca może odmówić urlopu na żądanie , odmowa udzielenia urlopu na żądanie , prawo pracy , urlop na żądanie


Motoryzacja w serwisie Jasna strona mediów - ciekawe i sprawdzone informacje - http://gazeta.bialowieza.pl/\nMotoryzacja w serwisie Jasna strona mediów - ciekawe i sprawdzone informacje\nserwis peugeot Śląsk Jakie zalety mają auta prosto z salonu? Osoby planujące zakup samochodu, które mają na ten cel nieco ograniczony budżet, najczęściej decydują się na zakup pojazdu używanego, jednak w tym przypadku problemem mogą okazać się utajone usterki, o których nieuczciwy spr zobacz wszystko\nDodane: 03:41 12. 08. 2017\nmyjnie bezdotykowe W jaki sposób funkcjonuje myjnia bezdotykowa?Myjnie samochodowe wyróżnia naprawdę bardzo duża popularność. To zresztą całkowicie naturalne, jeśli weźmie się pod uwagę fakt, że utrzymanie czystości samochodu wcale nie jest takie łatwe. Bardzo całość na stronie\nmyjnia bezdotykowa Czyszczenie_parą Technologia- cytat z WikipediiWoda jest podgrzewana w wytwornicy pary do około 180 °C, natomiast temperatura u wylotu dyszy może wahać się w granicach od 80° do 120° w zależności od temperatury otoczenia, długości węża parowe zobacz pozostałą część\nDodane: 03:25 10. 08. 2017\nmyjnia samoobsługowa Co dają myjnie samochodowe?W Polsce własny samochód już dawno przestał być jakimkolwiek dobrem luksusowym. Dlaczego? Auta są o wiele tańsze, a poza tym nie bez znaczenia jest też fakt, że bez problemu można kupić samochód używany. Takie roz zobacz\nmyjnia bezdotykowa Cytat z Wikipedii, hasło: Lakier_samochodowy Lakier samochodowy ? materiał lakierniczy, substancja powłokotwórcza stosowana w celu otrzymania gładkiej powierzchni i zabezpieczenia jej przed działaniem czynników zewnętrznych. Ma on za zadanie czytaj to\nmyjnie bezdotykowe Czyszczenie_parą Zastosowanie- cytat z WikipediiZaletą tej technologii jest fakt, że podczas jednego procesu następuje zarówno czyszczenie powierzchni, odkażanie, a także usuwanie wszelkich zapachów. Zakończeniem całego procesu jest podciśnie kliknij strone\nDodane: 02:07 02. 06. 2017\nmyjnie kontenerowe Korzystajmy z myjni bezdotykowychKiedy chcemy samochód doprowadzić do czystości najszybszym i najprostszym rozwiązaniem jest skorzystanie z myjni samochodowych. W tym przypadku można rozróżnić myjnie dotykowe i bezdotykowe. Te drugie są dosko kontynuuj\nmyjnia bezdotykowa zysk Czyścimy autoJak doprowadzić wybrudzone auto do ładu? Warto skorzystać z rozwiązania, jakim są myjnie samochodowe. Myjnie takie mogą być dotykowe lub bezdotykowe. Zlokalizowane są w różnych miejscach, więc bez problemu powinniśmy mieć mo czytaj to\npeugeot gliwice Jazdy próbne w salonachMało który konsument wybiera auto po wizycie w salonie jednej marki. Dlatego wielu decyduje się na jazdy próbne w salonach wielu różnych marek i wieloma różnymi modelami aut, będących w zasięgu finansowym kupującego. Dlatego też cały proces zaku spójrz na to\nserwis peugeot gliwice Napęd samochodu w WikipediiNapęd samochodu stanowi silnik. Najczęściej wykorzystywanym w samochodach typem silnika jest silnik spalinowy tłokowy. Produkowane są również samochody wyposażone jedynie w silnik elektryczny, czyli samochody elektryczne. Innym rodzaj odkryj więcej\nASO peugeot Gliwice Serwisy ASOSerwisowanie auta to problematyczna sprawa, nigdy nie wiadomo na jakich mechaników trafimy. Zazwyczaj jest to loteria, zwłaszcza jeżeli jesteśmy w obcym nam mieście, gdzie nikt nie może nam polecić jakiegoś warsztatu. To niestety częste sytuacje kiedy n pomocne wskazówki\nsalon peugeot Śląsk Wikipedia o Peugeot 2008Pogłoski o stworzeniu miejskiego crossovera mającego pełnić podwyższony odpowiednik subkompaktowego modelu Peugeota krążyły jeszcze w czasie produkcji modelu 207, jednak dopiero po debiucie jego następcy francuski producent zdecydował się o ciekawa historia\nserwis peugeot Śląsk Zalety auta z salonuKupując nowy samochód warto dobrze przemyśleć sprawę. Mając do dyspozycji określony budżet można wybierać pomiędzy ofertami komisów i poszukać używanego auta wyższej klasy. Można też kupić auto niższej klasy, jednak prosto z salonu. Warto zast zobacz resztę\nDodane: 03:25 07. 03. 2017\nSprawdzony mechanik Gliwice Rozrząd w samochodzie. WikipediaZadaniem układu rozrządu jest sterowanie urządzeniami, które mają na celu doprowadzenie ładunku do silnika i usunięcie z nich spalin. Rozrząd może być: za pełen poradnik\npeugeot gliwic Wikipedia o PeugeotPeugeot (wymowa: p???o) ? francuska marka samochodów osobowych i dostawczych, a także rowerów, motocykli i skuterów, powstała w 1810 roku. Firmy Peugeot i Citroën tworzą koncern PSA. W 1810 roku Jean Pierre Peugeot założył zakłady mechaniczne w Soc spójrz na to\nDodane: 03:42 04. 03. 2017\nrenowacja skór wałbrzych Przeprowadzanie renowacji mebliMeble skórzane potrafią bardzo dobrze i gustownie wyglądać, jednak co jakiś czas wymagają one odpowiedniej renowacji, ponieważ tylko wówczas mogą służyć swoim właścicielom przez wiele lat jako ozdoba różnyc zobaczysz tutaj\ndealer peugeot gliwice Wikipedia i cytat o samochodzie osobowymSamochód osobowy ? pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, oraz ich bagażu. Do kierowania samochodem osobowym o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony upraw ciekawa historia\nsalon peugeot gliwice Nowe auto z salonuKupowanie salonowego samochodu to nie lada wydarzenie dla każdego człowieka. Zwłaszcza, że większość ludzi kupuje samochody używane z drugiej ręki. Jednak kiedy nadejdzie ten moment, żeby kupić swoje wymarzone, nowe auto musimy wybrać markę oraz ciąg dalszy\nzamek centralny skoda octavia Kupno nowego samochoduWypuszczanie do sprzedaży nowych samochodów możliwe jest po dokładnym sprawdzeniu ich stanu. Stosowanie się do takiej zasady pozwala na zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim użyt ciąg dalszy\nKoło alternatora Duże warsztaty samochodoweDuże warsztaty samochodowe zajmują się naprawą różnych samochodów. Są to zarówno małe i popularne samochody, jak i samochody terenowe oraz bardziej zabytkowe. Dlatego czas naprawy samochodu w warsztacie uzależniony reszta poradnika\nczujniki temperatury spalin sklep Niewielkie zakupy motoryzacyjneRobienie szybkich zakupów motoryzacyjnych jest bardzo częste wśród właścicieli samochodów. Trzeba bowiem pamiętać o tym, że bardzo często są oni osobami zapracowanymi i nie mogącymi pozwolić sob czytaj więcej\nczyszczenie skór bolesławiec Dbaj o skórzaną galanterięSkórzana galanteria zawsze jest w modzie i świetnie wygląda, ale o takie przedmioty trzeba też odpowiednio dbać. Zaniedbana skóra może stracić swoje właściwości a co gorsza może już nigdy nie wrócić do doczytaj wszystko\nprzepustnica Tanie części samochodoweTanie części samochodowe sprzedawane są w dobrych sklepach motoryzacyjnych oraz na stacjach paliw czy w myjniach samochodowych. Trzeba przecież pamiętać, że wygórowane ceny części samochodowych wcale nie świadczą o tym, reszta poradnika\nSkuteczne pozycjonowanieLepsze od basenu? Jacuzzi!Nawadnianie ogrodów z roślinami na sprzedażSprzęty pozostające na wyposażeniu małego gabinetu ortopedycznegoImplantolog ChorzówKrótko na temat mystery shoppingDlaczego warto mieć prawnika?Twój biznes - kilka poradStomatologia - kilka ważnych informacjiKosmetyczne i naturalne olejki do skóryDobry i zły mechanikO badaniach medycznychPompy ciepła i rekuperacja, czy się opłacaArtykuł o fotowoltaiceJak zaistnieć w sieci? Krótko o SEOTemat dnia: dentyściCo na motor?Jak czyścić dywan?Na budowieO klimatyzacjiPodstawa bezpieczeństwa w salonie kosmetycznym - jednorazowa odzież medycznaCzy warto samodzielnie czyścić dywan?Kilka ciekawych faktów o OZE z naciskiem na energetykę słonecznąEnergetyka słoneczna - fakty, porady, kosztyJak wybrać dentystę?Implanty ChorzówCzym mierzyć czas?Zrób coś dla siebie - idziemy do kosmetyczkiUmyj swój samochódSposób na oszczędność


Kwiaty czarnego bzu wykorzystywane w medycynie ludowej - Z innej skrzynki\nAutor: PAP 17 czerwca 2017 09:20\nObecności czarnego bzu nie sposób przeoczyć ze względu na intensywny zapach. Jego kwiaty mają właściwości przeciwgorączkowe i napotne, również przeciwzapalne. Z dużą skutecznością można używać ich do płukania chorego i obolałego gardła, a także do okładów oczu przy zapaleniu spojówek.\nKwiaty czarnego bzu zawierają flawonoidy, kwasy wielofenolowe, kwasy organiczne, garbniki, witaminy A, B i C oraz sole mineralne. Znajdują się w nich też ślady olejku eterycznego. Właśnie ze względu na bogactwo składników kwiaty czarnego bzu są wykorzystywane w medycynie ludowej, dla swych leczniczych właściwości. Zbieramy je w pogodny dzień, najlepiej rano, zaraz po tym, jak obeschnie rosa.\nZ kwiatów czarnego bzu możemy robić syropy, napary (działające przeciwgorączkowo), orzeźwiające lemoniady a nawet nalewki. Aby zrobić nalewkę, wykorzystujemy kwiaty bzu pozbawione łodyżek, aby napój nie był gorzki. Wrzucamy je do słoja i dodajemy sparzoną i pokrojoną cytrynę. Całość zalewamy ostudzonym syropem przygotowanym z zagotowanej wody z cukrem. Po tygodniu wszystko przecedzamy, a następnie dodajemy spirytus, mieszamy i szczelnie zamykamy. Nalewka ponownie musi odczekać, około miesiąca. Po tym czasie dobrze jest ją przepuścić np. przez filtr do kawy, po czym wlewamy ją do butelek. Zamykamy i znowu odstawiamy na kolejny miesiąc. Dopiero po tym czasie nalewka będzie gotowa do spożycia.\nZ kwiatów bzu możemy przyrządzić również syrop, który przyda się w razie przeziębienia. Potrzebujemy ok. 30 baldachów czarnego bzu, 3 cytryny, 4 szklanki wody i 750 g cukru. Z wody i cukru gotujemy syrop. Wystudzonym zalewamy kwiaty z pokrojoną cytryną. Po trzech dniach zlewamy syrop do butelek i pasteryzujemy.\nSezonową potrawą mogą być również kwiaty czarnego bzu smażone w cieście naleśnikowym. Takie naleśniki można podać na słodko - posypane cukrem pudrem lub na słono, oprószone ulubionymi przyprawami, a nawet pieprzem.


UltimaForum :: Zobacz temat - Opowiadanie by Aduine '__'\nUltimaForum Strona Główna » Ultima WC » Kącik Artystyczny » Opowiadanie by Aduine '__' Poprzedni temat «» Następny temat\nCzw 19 Lip, 2012 11:17\t Opowiadanie by Aduine '__'\nTo opowiadanie można spisać na papierze toaletowym - do dupy!\nWysłany: Nie 30 Sty, 2011 19:39\nOpowiadanie by Aduine '__'\nZniechęcająco długie ale przeczytajcie bo warto\nOpowiadanie dedykuję mojej dziewczynie , dzięki której powstało, oraz wszystkim forumowiczom, dzięki którym zapoznałem się z RPG Makerem i stworzyłem swoją pierwszą grę (do znalezienia na http://www.chomikuj.pl/livbring ).\nNie pozostaje mi teraz nic innego, jak tylko życzyć miłej lektury ^^\nMiasto tętniło życiem. Ulicą przelewał się tłum ludzi, w którego skład wchodzili kupcy, szlachcice, mieszczanie oraz dość znacząca ilość złodziejaszków i kanciarzy. Od czasu do czasu w słońcu zabłyszczała glewia strażnika miejskiego, zdarzało się też zobaczyć konie ciągnące po bruku wyładowany towarami wóz, który najprawdopodobniej przed dotarciem do celu nie był już taki wyładowany. Kupcy z kramów przyległych do murów zachwalali swoje towary, przed stoiskami z ubraniami zebrała się dość spora grupka kobiet, które z entuzjazmem przerzucały kolejne suknie i tuniki, przekrzykując się nawzajem. Przed jednym z domów, na ogrodzonym kamiennym murkiem trawniku, bawiły się dzieci, rzucając do siebie drewnianą kulkę. W innym budynku, pełniącym funkcję gospody, panował natomiast niesamowity zgiełk. Mimo ochrony, składającej się z dwóch barczystych mężczyzn stojących przed wejściem, którzy konsekwentnie selekcjonowali wchodzących gości, wewnątrz znajdowało się tyle ludzi, że znalezienie dla siebie wolnego miejsca przy jednym ze drewnianych stołów graniczyło z cudem. Wśród osób, którym udało się dostać do siedzenia przy ladzie, znajdował się mężczyzna. Był ubrany w skórzany półpancerz, ciemne włosy sięgające nieco poniżej ramion związał w kucyk. Rozglądał się po sali podejrzliwym wzrokiem, popijając z poszczerbionego kufla coś, co zdaniem siwego karczmarza miało być piwem. Męczył go ten cały hałas i smród spoconych ciał, z ustami zaciśniętymi w wąską szparę przyglądał się grupie szlachciców, śpiewających pijackie pieśni i wymachujących kuflami (które to wymachiwanie sprawiało, że wszyscy mieli poplamione kaftany), zastanawiając się, jak długo przyjdzie mu przebywać w tym mieście. Zakrzyknął do karczmarza, a gdy ten przybiegł, nakazał mu podać drugie piwo, ciskając mu przy okazji srebrnego półgroszaka. Karczmarz chwycił monetę, odsłaniając czarne zęby w radosnym uśmiechu, i ruszył dziarskim krokiem w stronę beczki, trzymając w ręce kufel. Po chwili wrócił, postawił przed mężczyzną piwo, po czym mrugnął przyjaźnie i odszedł w stronę klienta, który wykrzykiwał obelgi na sprawną obsługę. Przybysz wypił szybko zbawienny w panujących o tej porze roku upałach napój i wyszedł z gospody. Spojrzał na ludzi na ulicy, po czym śmiało wszedł między nich, ze stoickim spokojem znosząc kuksańce i szturchnięcia. Przy wyjściu z dzielnicy kupieckiej tłum znacznie się rozrzedził. Mężczyzna zbliżył się do bramy prowadzącej do zewnętrznego pierścienia zamkowego, pilnowanej przez jednego strażnika, który przewracał w palcach złotą monetę, uważnie się jej przyglądając. Ignorując go przeszedł przez bramę, ku własnemu zdziwieniu nie zostając zauważonym przez „czujnego” stróża prawa. Szedł spokojnie ulicą, zerkając od czasu do czasu na niesiony w ręce zegarek – innowacyjny wynalazek, który zastępował dotychczasowo stosowane klepsydry – znaleziony w kieszeni marynarki jednego ze szlachciców, który uznał, że można mu się odgrażać krótkim sztyletem. Miał jeszcze około dwóch godzin do zmierzchu, a do tego czasu miał załatwić pewną niecierpiącą zwłoki sprawę. Skręcił w wąską alejkę i przeszedł kilkadziesiąt metrów, kiedy zobaczył osobę, której szukał. Szlachcic, powszechnie nazywany „Księciem”, szedł z dumnie podniesioną głową, ciągnąc za sobą długą, rubinową pelerynę, mając na twarzy pełen pogardy do wszystkiego uśmieszek. Przeszedł obok nie zwracając na niego uwagi, a gdy się minęli, przybysz wyciągnął schowany w rękawie nóż myśliwski i wbił mu w szyję. Następnie rozejrzał się, a gdy uznał, że pozostał niezauważony, pociągnął drgającego Księcia w pierwszy z brzegu zaułek i spojrzał na niego z politowaniem. Wyraz pogardy na twarzy szlachcica zmienił się w minę ukazującą zaskoczenie i przerażone niezrozumienie. Rozpiął mu błyszczący złotym brokatem kaftan i wyciągnął z wewnętrznej kieszeni zwinięty pergamin, którego, zbiegiem okoliczności, akurat potrzebował. Rozwinął go, zerknął na nadawcę, a gdy upewnił się, że jest to ten dokument, zwinął z powrotem i w wsadził do zawieszonej przy pasie skórzanej torby. Następnie spojrzał jeszcze raz na bladą twarz wykrwawiającego się mężczyzny i wyszedł z zaułka, wycierając zaczerwienione ręce o półpancerz. Mógł mu zabrać niewątpliwie przyciężkawą sakiewkę, ale nie był przecież hieną cmentarną, a pozostawiony przez niego człowiek leżący w plamie koloru podobnego do koloru swojej peleryny był niczym innym, jak tylko trupem…\nOtworzył drzwi i wszedł, otrzepując buty z błota. Odwiesił płaszcz na drewniany haczyk wystający ze ściany i ruszył do następnego pomieszczenia. Znajdowało się w nim kilkanaście osób, w większości odzianych w luźne koszule. Wyglądali niegroźnie, ale mógłby się założyć, że każdy z nich miał przynajmniej jeden ukryty nóż. Jeden z mężczyzn, siedzący przy stole, z niesamowitą prędkością wbijał ostrze sztyletu w przerwy między palcami. Na każdym z nich miał wiele blizn, co pozwalało zakładać, że dojście do perfekcji wymagało od niego wielu treningów. Spośród zgromadzonych w sali jeden się wyróżniał. Rzucało się w oczy, że jest bogatszy od pozostałych – na wierzch koszuli narzucił skórzaną kamizelkę, do paska miał przytroczony krótki miecz, na jego szyi zwisał złoty naszyjnik, na palcach błyskał mu pierścień ze szmaragdem. Przybysz skinął mu głową, a tamten podniósł się z ławki i otworzył drzwi do pokoju obok. Przeszli, i, zamknąwszy drzwi, rozsiedli się na krzesłach po obu stronach stołu.\n– Nie ukrywam, że nie spodziewałem się, iż wyrobisz się jeszcze dzisiaj – rzekł mężczyzna, sięgając do półki przy stole i wyciągając przykurzoną nieco butelkę oraz dwa kubki. – Napijesz się? – spytał, napełniając swój kubek. Przybysz pokręcił przecząco głową. – A teraz powiedz, czego udało ci się dowiedzieć. – dodał gospodarz, po czym z głośnym gulgotem opróżnił kubek.\nNieznajomy uśmiechnął się, po czym podał wyjęty z torby zwitek papieru. Mężczyzna wziął kartkę w rękę i rozwinął ją:\n– Imponujące. – rzekł z nutką podziwu. – Zakładam, że miał to Książę? – Przybysz po skinął głową:\n– Czysta robota. – powiedział z uśmiechem, który przyprawiał o dreszcze. – Nawet nie zdążył krzyknąć.\n– Ciekawe… Czytałeś to? – spytał, kiwając z uznaniem głową.\nPrzybysz rozłożył ręce w geście bezradności:\n– Zerknąłem tylko, żeby upewnić się, że to o to chodziło.\n– Cóż, świetnie się spisałeś i należy ci się nagroda…\nRozejrzał się po pomieszczeniu i wzruszył ramionami, po czym zerknął na swoją dłoń i z grymasem na twarzy zsunął pierścień z palca, a następnie położył na stole.\n– Trzymaj. Należy ci się. – rzekł, przybierając minę niewyrażającą żadnych emocji. – A teraz pozwolisz…\nNieznajomy wstał, skinął głową, i uśmiechając się szczerze, wyszedł z budynku, zdejmując po drodze płaszcz z wieszaka i ignorując podejrzliwe spojrzenia mężczyzn z sali. Uśmiechając się obracał pierścień wokół palca. Teraz pora chyba trochę odpocząć. – pomyślał, i ruszył szybkim krokiem w stronę gospody…\nW karczmie zapanował chaos, gdy wszyscy w pośpiechu opuszczali pomieszczenie. Drzwi otworzyły się i do sali wszedł komendant Straży Cesarskiej wraz z kilkunastoosobową obstawą. W pełnej i głośnej gospodzie nagle zrobiło się cicho i pusto, gdyż większość obecnych czym prędzej wybiegła bocznymi drzwiami. Karczmarz stał za ladą z wytrzeszczonymi oczami, w jednej ręce nerwowo ściskając brudną ścierkę, drugą trzymając drżącą na blacie.\n– Zakładam, panowie, że macie mocne powody, by mnie niepokoić… - powiedział cicho, licząc pośpiesznie przybyłych strażników. Doliczył się dwudziestu dwóch osób, jednak wiedział, że jeszcze kilku stoi na zewnątrz.\n– Mamy informacje, że w jednym z pokojów przebywa pewna osoba, której szukamy. - powiedział komendant, przyglądając się osobie po drugiej stronie sali. Zrobił kilka kroków i stanął przy ladzie. – I ośmielę się sądzić, że dobrze wiesz, o kogo chodzi oraz że bardzo szybko wskażesz nam ten pokój. Nie mylę się, prawda?\nKarczmarz powiesił ścierkę na gwoździu, powiedział cicho „proszę za mną” i ruszył wolnym krokiem w stronę schodów. Na górze przeszli przez korytarz i zatrzymali się przy jednych z ostatnich drzwi.\n– To tutaj – powiedział cicho i szybko pobiegł z powrotem do głównej sali. Nienaoliwione zawiasy głośno zaskrzypiały, gdy komendant otworzył drzwi. Wszedł do środka i rozejrzał się. Drzwi do szafy były otwarte, przy łóżku leżało kilka rozrzuconych ubrań. Firanki falowały delikatnie, a przez okno nieśmiało wsadzał głowę gołąb. Mężczyzna szybko podszedł do okna i wychylił się. Krzaki kilka metrów niżej były wyraźnie połamane.\n– STRAŻ! – rozległ się po korytarzu jego krzyk. W pośpiechu do pomieszczenia przybiegło kilku żołnierzy. – Nie mógł daleko uciec. Zwołajcie ludzi i szukajcie!\nZerknął jeszcze raz i westchnął. Wiedział, co go czeka, jeśli w ciągu kilkunastu godzin nie znajdą uciekiniera…\nJann biegł szybko krętymi uliczkami. Nie zastanawiał się nad tym, gdzie biegnie, zależało mu na jak najszybszym oddaleniu się od gospody. Wbiegł w wąską uliczkę i schował się pod wozem z połamanym kołem. Oddychał ciężko i wpatrywał się w miejsce, z którego przybiegł. Przekręcił na palcu pierścień, co przez ostatnie kilka dni stało się jego pewnego rodzaju nawykiem. Ulicą przebiegło kilku strażników z pochodniami. Po chwili następna grupka przebiegła w przeciwnym kierunku. Gdy ucichło, wyczołgał się spod wozu i otrzepał kurtkę. Dopiero teraz zaczął się zastanawiać, gdzie właściwie się znajduje. Po głębszym zastanowieniu doszedł do wniosku, że doszedł do tego fragmentu dzielnicy kupieckiej, gdzie znajdują się domy uciech, a największy udział handlowy mają przemytnicy. W większości mieszkali tutaj przestępcy, którzy z jakiś powodów nie zostali przechwyceni przez straż. Wiele domów stało pustych, a ich właściciele siwieli w zamkowych piwnicach. I właśnie takie domy, w tym momencie, były dla Jann’a najlepszym schronieniem. Wyszedł na ulicę i rozejrzał się. Była noc i we wszystkich domach były zgaszone światła. Określenie, w którym domu ktoś jest, a w którym nie ma nikogo byłoby dość trudne. Przeszedł się wolnym krokiem, wypatrując i nasłuchując, czy nikt nie nadchodzi. Nie było tu już jednak straży, jedynie z oddali dobiegały krzyki. Kątem oka zobaczył dom wyróżniający się spośród innych. Okna były zabite deskami, na drzwiach zalegały pajęczyny. Tak, w tym domu z pewnością od długiego czasu nikogo nie było. Spojrzał w górę – budynek miał dwa piętra, z czego ostatnie wyglądało na bliskie zawalenia. Przez chwilę wpatrywał się w budynek, jednak pod wpływem jego wyglądu i nieobecności strażników postanowił rozejrzeć się za najbliższą karczmą, gdzie liczył na to, że będzie mógł napić się czegoś orzeźwiającego i zapomnieć o problemach.\nObudziły go promienie słońca wpadające przez malutkie, zakratowane okienko. Podniósł się ze słomianego posłania i przetarł oczy. Próbował sobie przypomnieć, skąd się tu wziął, ale pamiętał jedynie smak piwa oraz półnagie kobiety tańczące na drewnianych stołach wśród rozradowanej gawiedzi. W każdym razie teraz z przerażeniem zdał sobie sprawę, iż w wyniku jakiegoś nieszczęśliwego zbiegu okoliczności znalazł się w celi. Podstawił sobie pod okno drewniany, rozklekotany stołek i wyjrzał na zewnątrz. Był wczesny ranek i miasto dopiero budziło się do życia. Po ulicy turkotały pierwsze wozy, skądś dobiegały głosy wesołych kobiet, jednak były one poza zasięgiem jego wzroku. Westchnął i przekręcił pierścień. A raczej chciał przekręcić, gdyż okazało się, że znikł on z jego palca. Razem z pierścieniem znikło skórzane ubranie. Obecnie był w poplamionej, białej koszuli oraz krótkich, połatanych zielonych spodniach. Koszula nie miała rękawów, zostały po nich jedynie dwa porwane otwory. Podszedł do metalowych krat. Wejścia pilnowało dwóch strażników w pełnym uzbrojeniu. Jeden z nich opierał się o trzymaną halabardę i oddychał głęboko. Wszystko wskazywało na to, że służba oraz skonsumowany w czasie jej trwania alkohol przerosły żołnierza, w związku z czym zdecydował się pójść spać. Drugi z strażników, usłyszawszy kroki, odwrócił się szybko, i ujrzawszy mizernie wyglądającego więźnia uśmiechnął się szeroko.\n– Witamy w naszych apartamentach. Wyspał się pan? Przynieść śniadanie, czy może osobiście zejdzie wasza wielmożność do jadalni? – rzekł, parskając śmiechem i patrząc wyczekująco na osobę drugiej stronie furty.\n– Dziękuję, nie jestem głodny – odpowiedział Jann i odszedł z powrotem w głąb celi.\nWidocznie strażnicy zdecydowali jeszcze raz rozejrzeć się po gospodach i nieszczęśliwie spotkali go w jednej nich. Westchnął znów, usiadł na stołku, oparł łokcie na kolanach i złapał się za głowę. Co by nie mówić, znalazł się w sytuacji bez wyjścia. Sytuacji, w której zręczność, siła ani skromne umiejętności walki nie mogły mu się przydać. Wstał i zaczął chodzić w kółko. Szybko jednak zrezygnował z tej czynności, gdyż nie miał butów, a podłoga celi pokryta była licznymi kamyczkami. Położył się na posłaniu i spojrzał w sufit. W książkach, które czytał będąc dzieckiem, cele zawsze miały tajemnicze, ukryte przejście. W tym przypadku na sekretny tunel nie było co liczyć. Cela zbudowana była z ciasno ułożonych kamiennych bloków, stworzenie podkopu na wydeptanym, twardym jak skała podłożu z całą pewnością było niemożliwe. Okienko natomiast było zbyt małe, by mógł się przez nie przecisnąć człowiek. Poza tym i tak znajdowały się w nim grube na trzy lub cztery centymetry metalowe pręty. Jedyne wyjście stanowiła stalowa furta, pilnowana przez strażników. Dalej były schody, na górze których z pewnością również czekali strażnicy. Wzruszył bezradnie ramionami i przekręcił się na bok. W pomieszczeniu oprócz zawieszonego przy ścianie na drewnianej podpórce słomianego siennika oraz rozklekotanego stołka znajdował się także solidny drewniany stół, a także optymistycznie nastawiająca czaszka bez kilku przednich zębów. Wstał i podniósł ją z ziemi.\n– Mam nadzieję, że nie poleżę tu tak długo jak ty – powiedział z przekonaniem, patrząc w puste oczodoły. – Ciekawy jestem, gdzie jest twoja reszta…\nBez entuzjazmu rozejrzał się po celi, gdzie, zgodnie z tym czego się spodziewał, nie znalazł reszty szkieletu. Położył czaszkę na stoliku i wrócił na siennik. Przez niewielkie okienko widział malutki kawałek nieba. Było niemal bezchmurne. Wzdrygnął się, gdy po jego reku przeszedł malutki pajączek. Niby malutki, ale większość ludzi się wzdryga gdy widzi w pobliżu pająka (wspomnianego pająka czekał nieszczęśliwy los, gdyż pod wpływem pstryknięcia wzniósł się w powietrze, gdzie doznał ogromnej radości, po czym uderzył w ścianę i zginął). Jann położył się na wznak i leżał, patrząc w sufit. Ciężkie kamienne płyty oparte na drewnianej, bardzo solidnej konstrukcji. Westchnął jeszcze raz i zamknął oczy. Po kilku chwilach pochrapywał już, krążąc myślami wokół bezludnych wysp i niezliczonych bogactw.\nNastępne dni zleciały szybko. A właściwie, nie oszukujmy się, wlokły się niemiłosiernie. Raz dziennie przychodził strażnik i przez szczelinę na dole kraty wsuwał tacę z jedzeniem. Nie najsmaczniejszym jedzeniem, ale więzienie to więzienie, nie ma co oczekiwać dań godnych książęcego stołu. W każdym razie Jann miał okazję przegryźć pajdę czerstwego chleba, wypić kubek lub dwa zimnej wody oraz zjeść nieco podejrzanie wyglądającej potrawy o trudnej do opisania konsystencji. Po kilkunastu dniach, około południa, coś zakłóciło więzienny spokój. Zaczęło się od tego, że z góry schodów zaczęły dobiegać głosy. Zdawało się, że ktoś się z kimś kłóci. Po chwili głosy ucichły, a zaraz potem rozległ się przytłumiony odgłos zatrzaskiwanych drzwi. Sytuacja ta zaintrygowała Jann’a, gdyż na górze do tej pory zawsze panowała cisza. Tego dnia nad miastem przesuwały się wolno gęste, burzowe chmury i wszystko wskazywało na to, że wieczorem będzie ulewa. Fakt ten, jak się wkrótce miało okazać, był dla więźnia bardzo sprzyjający, jednak siedząc w celi patrzył on na chmury z ponurym, chłodnym spojrzeniem i grymasem na twarzy, reprezentującym głęboką niechęć do otaczającego świata. Kilka godzin później dał się słyszeć stukot butów na schodach i ktoś wszedł w więzienny korytarz. Na ścianach tańczyło światło rzucane przez pochodnię, którą przybyły trzymał w ręce. Zaciekawiony więzień podszedł szybkim krokiem do furty. Nie tylko on – przy większości metalowych krat pojawili się pozostali więźniowie, przyglądający się ubranemu w błyszczący kirys człowiekowi, który w ręce trzymał zwinięty pergamin.\n– Dokument ze stolicy – powiedział z kamienną twarzą do strażnika przy celi Jann’a – Więzień ma być przetransportowany do więzienia cesarskiego, gdzie ma zostać poddany dokładnemu przesłuchaniu. – Westchnął i spojrzał na strażnika. Uśmiechnął się lekko. – Zarówno wy, jak i ja wykonujemy pokornie rozkazy. Muszę dostarczyć tego człowieka przed północą. Zbierzcie się szybko, to może jeszcze wybierzemy się do karczmy - na mój koszt oczywiście. - dodał przyjaźnie, po czym podrapał się w policzek i poszedł z powrotem w stronę schodów. Zaraz po zatrzaśnięciu drzwi, na górze znów rozległy się hałasy, po czym zapanowała cisza.\nMyśl o kuflu piwa w miejscowej gospodzie sprawiła, że strażnik poderwał się i gwałtownie zaczął przebierać w pęku kluczy wiszącym przy pasie. Drugi natomiast szybkim krokiem odszedł w stronę skrzynki, z której wyjął dwie rzeczy: sporych rozmiarów worek oraz metalowe kajdany. Po chwili wrócił, a gdy pierwszemu udało się otworzyć furtę, pochwycił więźnia i szybko zacisnął obręcze na jego nadgarstkach i kostkach. Zarzucił wór na plecy, chwycił Jann’a za bark i ruszył w stronę schodów. Pomieszczenie na górze było urządzone bardzo skromnie – w rogu stała szafa, na wprost drzwi stało biurko zasypane kartkami, za biurkiem natomiast znajdowała się wielka biblioteczka zastawiona oprawionymi w czerwone okładki książkami. Przy biurku siedział starszy pan, o długiej, sięgającej obojczyków brodzie, bystrych oczach oraz palcach poplamionych inkaustem. Spojrzał na strażnika oraz więźnia, i przewrócił oczami.\n- To ten? – spytał. Strażnik skinął głową. – Czy wy słyszeliście – ciągnął urzędnik – jaką awanturę zrobił mi ten przybysz? Przecież to jest oczywiste, że muszę sprawdzić oryginalność glejtu!\nStrażnik spojrzał na niego pełnym politowania wzrokiem. Dziadek strzelił palcami i stwierdził:\n- Tak, tak! Ale przejdźmy do rzeczy. Proszę, oto… - przewrócił kartki na blacie i wydobył kilka, zapisanych szczególnie niewyraźnym pismem - … dokumenty. – zerknął w trzymany plik papierów i powiedział mocniejszym głosem: - Tak, oto one. – dał plik kartek strażnikowi.\nTen spojrzał w papiery, schował je za pazuchę, po czym, chwyciwszy mocniej Jann’a, opuścił budynek więzienny…\nJest to pierwsze opowiadanie, które ośmieliło się opuścić bezpieczne progi obozu na dysku twardym i ruszyć w niebezpieczną podróż po ogromie wirtualnego świata.\nZwracam się więc do was z prośbą o rady, ponieważ czuję, że pisanie opowiadań to coś co mnie interesuje i chciałbym to robić jak najlepiej. Z góry dzięki!\nWysłany: Wto 29 Mar, 2011 12:13\nWysłany: Wto 29 Mar, 2011 16:57\nHm... powiem ci że w głosowaniu wahałem się czy dać "super!" czy "całkiem nieźle", dałem całkiem nieźle, ponieważ zabrakło mi w tym opowiadaniu klimatu którego lubię m.in. akcja, dużo akcji, fantastyki(nie mówię koniecznie o magii) i nie określę tego, ale powiem ci, że czegoś tu zabrakło. Dzięki temu opowiadaniu(chodź się nie spodziewałem), nabrałem nowych pomysłów do następnej powieści. Tą co pisze muszę niedługo skończyć, przerwa nie wyszła na dobre... ale dość o mnie. Cóż, nie licząc tego, czego mi zabrakło... Na początku opowiadanie wydawało się nudne w środku miałem dylemat czy skończyć czytać czy nie, mimo wszystko przeczytałem. Niestety, nie lubię za bardzo tego typu opowiadań, nie twierdze, że mi się nie podoba, jest ok, tylko w kontynuacji proponuje dodać "dziewczynę" do opowiadania(pewnie także na to wpadłeś). Krótko mowiąc opowiadanie na początku wydaje się nudne, potem ciągnące się do końca. Popracuj nad tym, co nie znaczy, że nie jest "wow", bo pozytywnie mnie zaskoczyło i nastawiło. Pozdrawiam\nWysłany: Wto 05 Lip, 2011 20:59\nNa początku 2 dzieł nasz bohater był Nieznajomym błąkającym się po mieście i po karczmach ludkiem ale w 3 dziele dowiadujemy się że nasz bohater nazywa się Jann, który jest poszukiwany przez straż miejską która znalazła go potem w karczmie i bezlitośnie zamkneła go w więzieniu, po czym przyszedł jakiś urzędnik po kilku dniach i powiedział że Jann musi się udać do Więzienia Cesarskiego gdzie miał zostać przesłuchany. Moim zdaniem czegoś tutaj brakuje w tym opowiadaniu więc daje... "Da się czytać ale wymaga poprawek."\nUltimaForum Strona Główna » Ultima WC » Kącik Artystyczny » Opowiadanie by Aduine '__'


Teczka WITTCHEN 10-3-160-4 BIZNESOWA #RABATY | TECZKI, NESESERY \_ Teczki skórzane TECZKI, NESESERY \_ Pokaż wszystkie POPULARNE \_ Na Prezent | evega.pl - Sklep Internetowy - markowe buty, portfele, galanteria skórzana, walizki. Buty Vega damskie męskie. Bełchatów\nWittchen Arizona 10-3-053-4. Bardzo zgrabna, elegancka teczka biznesowa. Najwyższej jakości naturalna skóra SZYBKI KURIER GRATIS.\nEkskluzywna teczka biznesowa, bardzo funkcjonalna i pojemna renomowanej Firmy Wittchen z kolekcji Arizona. Wykonana z najwyższej jakości naturalnej skóry. Teczka posiada 3 komory. Jedna z komór wyposażona jest w miejsce na telefon komórkowy, 4 miejsca na wizytówki, 3 miejsca na długopisy, dopinany brelok. Druga komora (środkowa) zamykana na zamek błyskawiczny. W trzeciej komorze płaska kieszeń na ściance zamykana na zamek. Do teczki można włożyć laptopa. Mieszczą się dokumenty formatu A4. Na tyle teczki znajduje się kieszeń na suwak. Całość bardzo precyzyjnie wykonana. Wysokiej jakości materiał podszewkowy sygnowaly logiem Wittchen.


Video – 27.06.2016 Komisja ds. Gospodarki i Budżetu i Komisja ds. Społecznych Rady Miejskiej w Stepnicy | Nowa Stepnica\nAutor: seroy dnia 28 czerwca 2016\n3) Przyjęcie Protokołu Nr 5/2016 z posiedzenia Komisji ds. Gospodarki i Budżetu Rady Miejskiej w Stepnicy z dnia 11 kwietnia 2016 r. oraz przyjęcie Protokołu Nr 8/2016 z posiedzenia Komisji ds. Społecznych Rady Miejskiej w Stepnicy z dnia 8 kwietnia 2016 r.\n2. Rozpatrzenie projektów uchwał :\nw sprawie zatwierdzenia/niezatwierdzenia sprawozdania finansowego wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu za 2015 rok,\nw sprawie udzielenia/nieudzielania absolutorium Burmistrzowi Miasta i Gminy Stepnica,\nw sprawie przyjęcia Oceny zasobów pomocy społecznej dla Gminy Stepnica za rok 2015,\nw sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Stepnica,\nw sprawie terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi,\nw sprawie inkasa opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, określenia inkasentów i wysokości wynagrodzenia za inkaso,\nw sprawie uchylenia uchwały w sprawie przekazania Gminie Dobra zadania polegającego na zapewnieniu opieki bezdomnym zwierzętom z terenu Gminy Stepnica,\no zmianie uchwały w sprawie gminnego programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt w 2016 r.,\nw sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy Stepnica na lata 2016-2021,\nw sprawie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Stepnica.\nPrognoza 22 października 2018\nDołącz do 469 pozostałych subskrybentów\nArchiwum Wybierz miesiąc Październik 2018 (15) Wrzesień 2018 (18) Sierpień 2018 (10) Lipiec 2018 (25) Czerwiec 2018 (17) Maj 2018 (7) Kwiecień 2018 (1) Marzec 2018 (4) Luty 2018 (11) Styczeń 2018 (13) Grudzień 2017 (15) Listopad 2017 (15) Październik 2017 (10) Wrzesień 2017 (16) Sierpień 2017 (13) Lipiec 2017 (10) Czerwiec 2017 (10) Maj 2017 (9) Kwiecień 2017 (13) Marzec 2017 (10) Luty 2017 (11) Styczeń 2017 (7) Grudzień 2016 (6) Listopad 2016 (9) Październik 2016 (7) Wrzesień 2016 (14) Sierpień 2016 (12) Lipiec 2016 (5) Czerwiec 2016 (11) Maj 2016 (3) Kwiecień 2016 (11) Marzec 2016 (11) Luty 2016 (9) Styczeń 2016 (3) Grudzień 2015 (4) Listopad 2015 (6) Październik 2015 (4) Wrzesień 2015 (6) Sierpień 2015 (7) Lipiec 2015 (5) Czerwiec 2015 (6) Maj 2015 (6) Kwiecień 2015 (6) Marzec 2015 (7) Luty 2015 (5) Styczeń 2015 (7) Grudzień 2014 (4) Listopad 2014 (23) Październik 2014 (16) Wrzesień 2014 (6) Sierpień 2014 (3) Lipiec 2014 (5) Czerwiec 2014 (5) Maj 2014 (5) Kwiecień 2014 (5) Marzec 2014 (2) Luty 2014 (6) Styczeń 2014 (2) Grudzień 2013 (5) Listopad 2013 (6) Październik 2013 (7) Wrzesień 2013 (7) Sierpień 2013 (5) Lipiec 2013 (6) Czerwiec 2013 (6) Maj 2013 (8) Kwiecień 2013 (9) Marzec 2013 (14) Luty 2013 (18) Styczeń 2013 (12) Grudzień 2012 (13) Listopad 2012 (17) Październik 2012 (15) Wrzesień 2012 (26) Sierpień 2012 (15) Lipiec 2012 (10) Czerwiec 2012 (19) Maj 2012 (18) Kwiecień 2012 (26) Marzec 2012 (31) Luty 2012 (38) Styczeń 2012 (43) Grudzień 2011 (28) Listopad 2011 (30) Październik 2011 (27) Wrzesień 2011 (27) Sierpień 2011 (9) Lipiec 2011 (6) Czerwiec 2011 (15) Maj 2011 (12) Kwiecień 2011 (9) Marzec 2011 (12) Luty 2011 (9) Styczeń 2011 (1) Grudzień 2010 (7) Listopad 2010 (19) Październik 2010 (9) Wrzesień 2010 (2)\n- Taki Burmistrz to samym wystąpieniem w TV by nam reklamę robił. CIACHO 🙂 o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 23:53)\n- Ja też i cala moja rodzina o Czy znikną problemy mieszkańców z wodą w kranach? (19 Paź 23:51)\n- Ja bym jeszcze dodała Anonimie , że P Jacewicz młody , przystojny i , że... o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 23:44)\nJa - i milion innych o Czy znikną problemy mieszkańców z wodą w kranach? (19 Paź 23:43)\nkibic - Jak tam buraki z narodową grafiką i Pogonią w tle??? Dalej chcecie głosować na takiego... o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 23:40)\nMonika - Bo nie można kontrolować i być kontrolowanym. No i mam takie dziwne hobby- analizuję wszystkie... o Czy znikną problemy mieszkańców z wodą w kranach? (19 Paź 23:28)\nwyborca - NIE LĘKAJCIE SIĘ KOCHANI EMERYCI, ŻE W PRZYPADKU PRZEGRANEJ WYGANOWSKIEGO ZABIORĄ WAM EMERYTURY. Lub wystąpi... o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 23:06)\n- Jestem ciekawy , dlaczego ciekawy jest ciekawy . o Czy znikną problemy mieszkańców z wodą w kranach? (19 Paź 23:04)\n- A ja z sadzą nie jadam . o PRZETWÓRNIA SADZY w Stepnicy? (19 Paź 23:00)\n- Państwo z prawa wrąbią wszystko . o PRZETWÓRNIA SADZY w Stepnicy? (19 Paź 22:57)\nciekawy - A dlaczego Pani nie startuje?? o Czy znikną problemy mieszkańców z wodą w kranach? (19 Paź 22:56)\n- Rybacy niech zapomną o zyskach. Kto kupi TAKĄ rybkę?? Ja na pewno nie. A szkoda. o PRZETWÓRNIA SADZY w Stepnicy? (19 Paź 22:54)\n- A ja jestem ciekawy , czy nasi sąsiedzi z drugiej strony zalewu już wiedzą ?... o PRZETWÓRNIA SADZY w Stepnicy? (19 Paź 22:46)\nMonika - Pana "amatorskie badania" nie są takie amatorskie, bo pokrywają się z opiniami fachowców. Współtwórca reformy... o Czy znikną problemy mieszkańców z wodą w kranach? (19 Paź 22:24)\nMonika - Z racji życiorysów rosyjski to jak język ojczysty dla co niektórych 😉 Więc nie rozumiem... o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 22:13)\nczytacz - Sprawdziłem. Waldemar Lasik- okręg nr 7, ulice: Anny Jagiellonki, Bolesława Chrobrego, Bolesława Krzywoustego od nr... o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 22:11)\nze wsi - Apel do Was wszystkich, zanim zacznie się cisza wyborcza obejrzyjcie to! Z dedykacją dla tych,... o Czy znikną problemy mieszkańców z wodą w kranach? (19 Paź 21:55)\nAnna Szewczyk - Hahaha.... Czyżby język rosyjski też nie odpowiadał????😂😂😂. No nie dogodzisz....nie dogodzisz....😜😜😜😜. Pozdrawiam serdecznie😃 o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 21:03)\n- Zwracam się do osób, które boją się otwarcie walczyć . Boicie się o swoją pracę... o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 20:58)\nAnna Szewczyk - Oooo....widzę. że nie wszyscy podzielają moje zdanie...i takie maja prawo....dla owych niezadowolonych może znowu niech... o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 20:33)\nzaskoczona - Nie wiedziałam, że angielski wrócił bo ktoś nie przestał walczyć. Jestem pełna podziwu. A to... o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 20:13)\nubawiona - Waldek zrobił dużo już w radzie przedszkola. Razem z innymi myślącymi skończyli dziadowskie rozliczanie pieniędzy... o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 20:06)\nBrawo Waldek - Takich ludzi potrzeba nam w radzie! o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 18:06)\nmłody - Swój chłop!! o Jak przywrócono angielski w Przedszkolu i Szkole? (19 Paź 18:05)\n- O tak tworzenie zamkniętego układu - "po stepnicku". o Czy znikną problemy mieszkańców z wodą w kranach? (19 Paź 18:02)


§ Kurator osób nieznanych z miejsca pobytu – Forum Prawne\nCześć Dostałam dzis pismo, że wyznaczono mnie na kandydata na kuratora osób (kilku) nieznanych z miejsca pobytu i tu mam pytania: czy muszę oficjalnie zgłosić się do sądu iż przyjmuję tą konkretną sprawę , jak ...\nDostałam dzis pismo, że wyznaczono mnie na kandydata na kuratora osób (kilku) nieznanych z miejsca pobytu i tu mam pytania: czy muszę oficjalnie zgłosić się do sądu iż przyjmuję tą konkretną sprawę , jak to wygląda w praktyce, czy mam jakiś termin na ewentualne zgłoszenie się do sprawy? Pierwszy raz mnie wyznaczono i nie mam doświadczenia w tych sprawach, więc proszę Was o praktyczne wskazówki, na zasadzie: co teraz? (to co mogę robić jako kurator mniej więcej wiem)\nJesteś Sądowym Kuratorem Społecznym, tak? Po otrzymaniu pierwszego dozoru, musisz nie później niż w przeciągu 7 dni nawiązać kontakt z podopiecznym. W aktach sprawy, do których masz dostęp, są zawarte informacje na temat miejsca zamieszkania itd. osoby objętej dozorem. Jeśli miejsce pobytu jest nieznane to do dzieła - robisz wywiad środowiskowy, rozpytujesz dzielnicowego i starasz się dojść do tego gdzie osoby przebywają. Jeśli się nie uda, w protokole dozoru wpisujesz że nie można ustalić miejsca pobytu osoby i jest to załączone do akt.\nJeśli masz wątpliwości to możesz dopytać się u kuratora zawodowego z Twojego zespołu.\nKurde, co to za społeczni teraz są, że nie potrafią pracy rozpocząć :O\nCzy mi się zdaje czy coś komuś się tu pomyliło?\nO matko kompletnie nie wiesz o czym napisałam, jestem kuratorem osób, które nie wiadomo gdzie są i dlatego właśnie mnie sąd przydzielił, żeby mieć do kogo kierować pisma, tak dla obrony praw nieobecnych (po prostu pac pac pac) czy ktoś, bardziej wtajemniczony mógłby mi udzielić informacji czy wystarczy pismo skierowane do sądu iż zgłaszam się do sprawy, jako że mnie wyznaczono, czy trzeba jeszcze w jakiś inny sposób to zakomunikować światu, dla niewtajemniczonych, to sposób na dorabianie do pensji wśród aplikantów wszelkiej maści\nPrzepraszam za zamieszanie, teraz dopiero widzę że nie skojarzyłem\nPozdrawiam i wybaczcie\nspoko, ale nadal mi nikt nie odpowiedział, trochę mi głupio dopytywać się w orze, bo usłyszę od Pani w sekretariacie pobłażliwe: "dziecko drogie...biedactwo, zagubiło się ..."+ litościwe spojrzenia w stylu jak ja mogę takich rzeczy nie wiedzieć, ale odpowiedzi i tak nie uzyskam _-_\nspoko, ale nadal mi nikt nie odpowiedział, trochę mi głupio dopytywać się w orze,\nA co ma ORA do tego?\nPo pierwsze - czy sąd Cię pyta o zgodę?\nPo drugie - czy dostałeś zawiadomienie o terminie rozprawy?\nBo albo to zrobi na niejawnym i pewnie wolałby wiedzieć, czy nie będziesz oponował albo na rozprawie i Cię zapyta na miejscu.\nOra ma to do tego, że w orze składamy oświadczenia o tym, że chcemy być kuratorami i to z ory dostaje się informację o tym że nas wyznaczono\nTak czy siak - pytałbym w sekretariacie sądu, jakie macie praktyki, bo widzę, że całkiem inne niż u nas.\nSąd wydaje zarządzenie, że wyznacza daną osobą na kuratora w trybie art. 144 kpc\nJuż wszystko wiem, nie muszę zgłaszać się do sprawy, bo zostałam zgłoszona przez Orę, nie robię nic, czekam na pisma od sądu, mogę się zaznajamiać z aktami, składać wnioski jak jakieś mam i tyle w temacie\nProponowałabym wybrać sie do sadu i zorientować w sprawie. Sąd powinien doręczyć Ci pozew ( WNIOSEK) z zob. do ustosunkowania się. Radzę poważnie podejśc do tematu i szukać nieobecnych, ponieważ byłam już kilkadziesiąt razy kuratorem ( pracuje w sądzie a teraz jestem aplikantką) i zdarzyło się, że strony specjalnie ukrywały miejsce zamieszkania uczestników bo np. chcieli zasiedzieć ich nieruchomość. Musisz sie wykazać, że dopełniłaś wszelkich starań zeby nieobecnych znaleźć bo w moim sadzie zdarzyło się, że zlożono pozew o odszkodawnie przeciwko kuratorowqi, który prawie nic nie zrobił a dostał za to kasę - oczywiście ludzie pozbyli sie cennej nieruchomości.\nSpokojnie, zapoznałam się z aktami, byłam w miejscu zameldowania popytałam sąsiadów jak dawno ich tu nie było, pomimo że sąd mi tego nie nakazał jeszcze robić, moi się ukrywają, bo nawiali z dużą kasą, powód bardzo chciałby ich znaleźć, ale skoro nie może, to wniósł o wyznaczenie kuratora, żeby sprawa w ogóle mogła się toczyć\nsad nic ci nie bedzie nakazywał. Inicjatywa leży po twojej stronie.\nTo chyba zależy od sądu, w sekretariacie wyraźnie mi powiedziano, że sąd mi może ewentualnie nakazać coś zrobić, ale dodatkowych działań z mojej strony się nie oczekuje, ogólnie zdziwiły się, że wykazuję aż tyle zaangażowania


Decathlon karta podarunkowa - jak sprawdzić saldo? - Fakty są takie\nNie zawsze masz pomysł, co kupić swoim najbliższym, aby sprawić im szczególną radość. Karta podarunkowa Decathlon może okazać się strzałem w dziesiątkę w tej sytuacji. Osoba obdarowana sama zdecyduje, który produkt jest dla niej niezbędny i dopasuje prezent do swoich potrzeb.\nDecathlon – karta podarunkowa – co to jest?\nDecathlon – karta podarunkowa – jak wykorzystać?\nKarta podarunkowa Decathlon – jak sprawdzić saldo?\nJak długo ważna jest karta podarunkowa Decathlon?\nKarta podarunkowa Decathlon – czy warto?\nKarta prezentowa Decathlon jest bonem zakupowym, który można zrealizować w dowolnym sklepie Decathlon. Możesz jej także użyć nie wychodząc z domu, zamawiając towar przez Internet. Kurier przyniesie Ci wybrany produkt pod same drzwi.\nW zależności od środków na karcie prezentowej, można zapłacić nią za akcesoria sportowe jednorazowo, bądź wielokrotnie wykorzystując całe zgromadzone na niej saldo. Wartość takiej karty jest różna – można zasilić ją kwotą 25 zł, 50 zł, 100 zł aż do maksymalnie 1000 zł, które osoba obdarowana wykorzysta na swoje wydatki.\nChcąc zaskoczyć swoich bliskich, możesz dodatkowo spersonalizować prezent wybierając zdjęcie, specjalną grafikę, czy krótką wiadomość.\nKartę podarunkową Decathlon wykorzystać można zarówno w sklepach stacjonarnych na terenie całego kraju, bądź logując się na stronie Internetowej decathlon.pl. Zarówno pierwsza, jak i druga opcja jest bardzo prosta i każdy właściciel karty bez trudu sobie poradzi z płatnościami.\nDokonując zakupów w tradycyjnym sklepie, sprzedawca obsługujący Cię sam będzie wiedział, co zrobić z kartą, a Twoim zadaniem będzie jedynie wyszukanie odpowiednich artykułów. Dokonując zakupów przez Internet, w celu dokonania płatności, należy podać numer oraz PIN karty, którą posiadasz.\nOsoba, która nie posiada konta na Internetowej stronie Decathlon w pierwszej kolejności musi się tam zarejestrować, by już po chwili móc dodawać wybrane produktu do swojego koszyka.\nKartę prezentową Decathlon kupić możesz w każdym sklepie stacjonarnym. Chcąc nabyć elektroniczną wersję karty – możesz wejść na stronę: https://www.decathlon.pl/p/karta-podarunkowa/_/R-p-X8624928.\nTam właśnie możesz spersonalizować swój upominek, a następnie, po opłaceniu, po krótkim czasie otrzymasz kartę elektroniczną na swojego e-maila.\nJeśli zastanawiasz się, jak dużo środków masz do wykorzystania na wymarzone zakupy, bez trudu możesz sprawdzić saldo na swojej karcie.\nDokonując transakcji w sklepie stacjonarnym zrobi to za Ciebie pracownik sklepu, kiedy tylko zeskanuje Twój bon. Jeśli zaś wybierasz produkty przez stronę decathlon.pl – saldo sprawdzisz po zalogowaniu się na własny profil sklepu.\nKarta podarunkowa Decathlon ważna jest przez 2 lata od momentu jej aktywowanie, co sprawia, że możesz spokojnie poczekać na artykuły, na których zależy Ci najbardziej.\nKarta podarunkowa Decathlon daje Ci gwarancję, że osoba, którą nią obdarujesz będzie wyjątkowo usatysfakcjonowana. Decathlon posiada bardzo szeroką ofertę artykułów, w szczególności dla osób kochających różne dziedziny sportu.\nNie tylko stroje, ale także bogaty wybór sprzętu i akcesoriów dla miłośników biegania, pływania, narciarstwa i wielu innych aktywności sprawi, że każdy znajdzie w Decathlonie coś dla siebie. Popularną opcją jest w ostatnich czasach, kupowanie karty podarunkowej Decathlon dla pracowników w mniejszych lub większych przedsiębiorstwach. Zachęcamy również do sprawdzenia karty klienta Decathlon, która jest programem lojalnościowym.\n← Gdzie wyrzucić ziemię\nDouglas karta podarunkowa →\n4 kwietnia 2022 Fakty są Takie\t0\nIle trwa mecz koszyków w Polsce i NBA?\n15 lutego 2021 15 lutego 2021 Fakty są Takie\t0


Zacznijmy od tego, że zaczynasz czytać artykuł, który w odbiorze będzie bardzo łatwy, bez zagłębiania się w biochemię organizmu. Dodatkowo za pomocą formularza, po podaniu kilku danych otrzymasz odpowiedź, ile kalorii spożywać aby- schudnąć, nabierać masy a także utrzymywać wagę na tym samym poziomie. Oczywiście sam kalkulator kalorii online to jedno. Warto poznać pewne zasady i założenia, które pozwolą zrozumieć jak on działa i dlaczego działa akurat w taki sposób. Jeśli interesuje Cię tylko obliczenie zapotrzebowania, przejdź od razu do kalkulatora: kalkulator kalorii online\nZ fizycznego punktu widzenia 1 kaloria, której symbol to cal, to taka ilość ciepła, która umożliwia ogrzanie 1 grama wody o 1 °C w ciśnieniu 1 atmosfery. Czyli mniej więcej takim, jakie nas otacza.\nNatomiast ze “spożywczego” punktu widzenia sprawa ma się nieco inaczej. Odczytywanie wartości kcal na opakowaniu, to np. “100 kalorii”. Jest to jak widzisz błąd, ponieważ tak naprawdę jest to 100 kilokalorii. Jednak z jakiegoś powodu doszło do uproszczenia językowego.\nZapotrzebowanie kaloryczne można w prosty sposób porównać do paliwa, które nalewasz do baku samochodu. Robisz to, ponieważ paliwo dostarczy energii, aby zrealizować pewien cel- przejechać odpowiednią ilość kilometrów i bez kolejnego tankowania, nie tracąc czasu dotrzeć na miejsce. Jeśli nalejesz zbyt mało, może okazać się, że czeka Cię kolejny postój. Jeśli nalejesz “na styk”, dojedziesz z palącą się rezerwą. Wtedy energii w postaci paliwa pozostanie niewiele. Schody zaczynają się (nie martw się, wyjaśnienie jest proste), kiedy chcemy porównać zbyt dużą ilość pożywienia, do zbyt dużej ilości paliwa na dany dystans. Paliwo po prostu zużyjesz na dalsze trasy, natomiast z organizmem człowieka nie jest już tak łatwo. Bo nadmiar energii z pożywienia będzie bardzo chętnie odkładał w postaci tkanki tłuszczowej. Niezależnie od tego, czy chcesz się odchudzać, czy przybierać na masie, na pewno chcesz mieć jak najmniej tłuszczu. Osoby, które chcą nabrać wagi, zamierzają pozyskiwać ją w formie mięśni.\nZapotrzebowanie kaloryczne określa, ile energii z pożywienia np. dziennie potrzebujesz, aby: schudnąć, utrzymywać wagę lub jej nabierać.\nCzy kalkulator kalorii online wskaże odpowiednią ilość dla każdego?\nWpływ na zapotrzebowanie kaloryczne ma bardzo wiele czynników: wiek, płeć, poziom tkanki tłuszczowej, waga, poziom tkanki mięśniowej, kompozycja ciała, wzrost, aktywność, sposób żywienia w ostatnim czasie, przyjmowane lekarstwa. Więc odpowiedź brzmi: tak, kalkulator kalorii wskaże ilość kalorii dla każdego, jednak stanie się to z pewnym przybliżeniem. Błąd będzie na tyle mały, że możesz go samodzielnie i prosto skorygować już po tygodniu, oczywiście jeśli nastąpiłby błąd.\nJak kalkulator kalorii online oblicza zapotrzebowanie kaloryczne?\nNie jest żadną tajemnicą, w jaki sposób dokonujemy tego obliczenia. Samodzielnie w arkuszu kalkulacyjnym, czy nawet na kartce możesz zweryfikować wynik. Dane jakich potrzebujesz, to:\nMasa ciała (M) wyrażona w kilogramach- najlepiej będzie, jak zważysz się rano, po porannej toalecie i przed posiłkiem.\nWzrost w centymetrach (W)\nObliczanie podstawowej przemiany materii (BMR)\nBMR (Basal metabolic rate lub PPM) to szybkość przemiany materii, która podtrzymuje funkcje życiowe, zachodzące u człowieka będącego w stanie całkowitego spoczynku. Będzie nam ona potrzeba do wyliczenia zapotrzebowania kalorycznego.\nWzór na podstawową przemianę materii dla kobiety\nBMR= (9,99 x M)+ (6,25 x W)- (4,92 x L) – 161\nZałóżmy, że obliczmy podstawową przemianę materii dla kobiety (Anna), która ma 25 lat (L), 160 cm wzrostu (W) i waży 75 kg (M). Wzór z podstawionymi wartościami będzie miał postać:\nBMR= (9,99 x 75) + (6,25 x 160) – (4,92 x 25) – 161 = 749,25 + 1000 – 123 – 161 = 1465 kcal\nWzór na podstawową przemianę materii dla mężczyzny\nBMR= (9,99 x M)+ (6,25 x W)- (4,92 x L) + 5\nNEAT- Codzienna, nietreningowa aktywność\nTeraz obliczymy NEAT (Non-exercise activity thermogenesis), a więc kalorie spalane przez codzienną aktywność, która nie wynika z ćwiczeń, jak bieganie, jazda na rowerze czy siłownia. Są to nasze codzienne czynności, które trzeba będzie oszacować. I to jest najsłabsze ogniwo kalkulatora kalorii, ponieważ wpływ na nie ma bardzo wiele czynników. A ponieważ miało być prosto, nie będziemy się nimi zajmować. Oczywiście są dostępne na ten temat badania naukowe i znajdują się pod tym linkiem: http://atvb.ahajournals.org/content/26/4/729.full\nNajpierw musisz określić, jakiemu typowi sylwetki Tobie jest najbliżej. Najlepiej będzie, jak obejrzysz zdjęcia lub rysunki w google: ektomorfik, endomorfik, mezomorfik.\nZnając typ kompozycji ciała, należy przyjąć pewne wartości energetyczne, które wynikają z Twojej aktywności:\nEktomorfik 700-900 kcal\nEndomorfik 300-400 kcal\nMezomorfik 400-500 kcal\nTu musisz oszacować jak duża jest Twoja aktywność. Jeśli ciężko pracujesz fizycznie, wartość może przekroczyć nawet 1000 kcal. Jeśli nie masz aktywnego dnia- praca biurowa, zakupy, czas wolny w domu, zmieścisz się w widełkach podanych powyżej.\nZałóżmy, że nasza Anna jest ektomorfikiem, pracuje w biurze i do miejsca pracy dostaje się pieszo. Przyjmiemy wartość 900 kcal. Dodajemy go do wcześniej otrzymanego wyniku podstawowej przemiany materii:\nBMR+NEAT= 1465+900=2365 kcal\nWydatek energetyczny z aktywności fizycznej\nPamiętaj, że teraz obliczamy średnią wartość spalonych kalorii, wynikająca z treningów przeprowadzonych w ciągu 7 dni. Ustal jak długie są Twoje treningi i ile jest ich w ciągu tygodnia. Wydatek kaloryczny dla poszczególnych sesji treningowych:\nniska intensywność- 8 kcal/minutę treningu\nśrednia intensywność- 10 kcal/min\nwysoka intensywność- 12 kcal/min\nTrening aerobowy- bieganie, łyżworolki, rower\nniska intensywność- 3 kcal/minutę treningu\nśrednia intensywność- 8 kcal/min\nwysoka intensywność- 11 kcal/min\nZakładamy, że Anna prowadzi 3 treningi aerobowe o średniej intensywności w ciągu tygodnia i każdy trwa 60 min.\nOtrzymujemy wynik: 3 x 60 x 8 (średnia intensywność)= 1440 kcal. To wynik dla całego tygodnia. Aby obliczyć wydatek energetyczny dla 1 dnia, dzielimy wynik przez 7, co daje 206 kcal. Dodając tę wartość do poprzedniego wyniku otrzymujemy: 2365 kcal + 206 kcal = 2571 kcal\nWydatek energetyczny efektu termicznego pożywienia\nWszystkie makroskładniki (białko, tłuszcz i węglowodany) charakteryzują się wydatkiem energetycznym, powstałym pod wpływem efektu termicznego pożywienia. To oznacza, że organizm zużywa pewną ilość kalorii, aby przyswoić makroskładniki. Dla białka wynosi on ok 25%, dla16 tłuszczu ok. 2% i dla węglowodanów 10%. Oczywiście bardzo precyzyjne określenie tej wartości jest czasochłonne, choć nietrudne. Należałoby obliczyć ile kalorii w ciągu dnia pochodzi z poszczególnych makroskładników w każdym posiłku. Jednak zgodnie ze statystykami, można przyjąć wartość przybliżoną i wynosi ona 10%. Zgodnie z tym, do naszego bieżącego wyniku musimy dodać jeszcze 10%: Całkowite zapotrzebowanie kaloryczne= 2571+10% x 2571 = 2828 kcal.\nIle kalorii zjadać, by się odchudzić, lub przybrać na wadze?\nPrzyjmując taką ilość kalorii dziennie, Anna nie powinna zauważać zmian w wadze. warto sprawdzić wagę, np po 1 lub 2 tyg. Jeśli jest stała, oznacza, całkowite zapotrzebowanie kaloryczne zostało obliczone poprawnie. Jeśli waga się zmienia na + lub na – trzeba wprowadzić korektę, prawdopodobnie przy obliczaniu NEAT. Aby waga spadała, przyjmuj 100-200 kcal mniej dziennie. Aby rosła zwiększ kaloryczność posiłków o taką wartość. Pamiętaj, że najbardziej wiarygodne wyniki otrzymasz, gdy będziesz się ważyć np. 1 raz w tygodniu o tej samej porze. Również po 1 tyg. kiedy zauważysz zmianę w wadze, musisz przeliczyć zapotrzebowanie kaloryczne ponownie.\nNie wiem czy dobrze wypełniłem wydatek energetyczny.


Andrzej Duda - najlepszy prezydent (dla rolników)? - Strona 14 - Polityka - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nStrona 14 z 762\nNapisany 10 luty 2015 - 18:26\n@rolnik6666 oto jak godnie jesteśmy reprezentowani\nAndrzej Duda - najlepszy prezydent (dla rolników)? Dzisiaj, 16:47\nNapisany 10 luty 2015 - 18:29\nKupowali nowe ale bez kabiny a cywilizacja ich wyprzedziła o 50 lat.\nKolega Ereksio ma rację z tą V kolumną. Swoją drogą, jakim trzeba być tępakiem, aby uważać PSL za uczciwą partię, będącą w dodatku przedstawicielem rolników? To żałosna chorągiewka, raz daje ciała SLD, raz PO, potem przyjmuje uciekinierów z Twojego Ruchu, śmiech na sali!!! I wiecznie głupio śmiejący się Żelichowski, który posłem jest już chyba z zawodu, frajer Sawicki, który nie potrafi załatwić najprostszej sprawy i ktoś śmie jeszcze wiązać z nimi nadzieje... W dodatku kto do chole...y jeszcze na nich głosuje? Kto w ogóle zaprasza do Tv tego pajaca Kowalczyka od papryki? To w ogóle jakiś śmieszny karierowicz, który nie potrafi nawet dobrze się wysłowić, przynosi Nam tylko wstyd i nic więcej. Z kolei Komorowski to kompletny analfabeta, który nie potrafi zapamiętać kilku zdań, więc albo stęka, albo czyta z kartki, w dodatku to człowiek Tuska, a prezydentem został tylko z przypadku. Oczywiście, że zagłosuję na Dudę, wszyscy obiecują cuda, ale facet jest młody i bardzo elokwentny, słowem- przeciwieństwo obecnego żyrandola.\nA jeśli chodzi o PO...Wy naprawdę nie widzicie tej pogardy, która wypływa z ust posłów tej partii??? Tych Szejnfeldów, Kidaw Błońskich i innych oderwanych od rzeczywistości członków PO? Tego trajkoty Niesiołowskiego, co wchodzi w tyłek raz Tuskowi, raz Komorowskiemu, jak chłopiec jakiś...I wszyscy są już teraz przekonani, że znów zgarną władzę, trochę warto by było utrzeć im nosa...\nNo i jeszcze Pawlak i Kalinowski ten który najwięcej jodłował za unią szczerbak jeden i proszę zauważyć, że też gęba wiecznie zadowolona.\nNapisany 10 luty 2015 - 21:00\nDlatego drodzy panowie przede wszystkim przegonić te pseudo arbuzy, i iść głosować to przede wszystkim, każda nowa miotła lepiej zamiata od starej;)\nTen wspaniały i dźwięczny spot Korwina już się komuś nie spodobał i .... został wykasowany z youtube\nNapisany 10 luty 2015 - 21:25\nAle to PiS chciało zabrać dopłaty bezpośrednie w całej uni i te pieniądze przeznaczyć na wojsko oraz zablokowało PLS-owski projekt zniesienia zakazu uboju rytualnego\nNapisany 10 luty 2015 - 21:33\nPSL jest skończone i skompromitowane. A Wasi ojcowie jakoś nie mieli dopłat i potrafili świetnie gospodarzyć, prawda??? To niech sobie zabierają te śmieszne dopłaty, rynek sam wyreguluje ceny i gitara, a tak na każdym kroku urzędasy straszą rolników ucięciem części bądź całości dopłat, obóz dosłownie...\nNapisany 10 luty 2015 - 21:36\nnoi ten drugi filmik jest super taka polska to mi pasuje\nNapisany 10 luty 2015 - 22:21\nZ tym gospodarzeniem naszych ojców to bez przesady. Tak samo były dołki cenowe, klęski itp. Były lata że ludzie ledwo na podatek umieli utargować - lata 50-60 a że potem był Gierek to się trochę odkuli. I lata 88-89 - szalenizna i 0 stabilizacji. Tak czy siak ludzie zarabiali jak państwo wspierało albo chyliło się ku upadkowi.\nTeraz skutecznie utrudnia się prowadzenie rentownego gospodarstwa - zakaz uboju, sprowadzanie z zachodu wieprzowiny itp. Nawet dzików nie ma komu wybić. Jak już pojawia się rynek zbytu to rządzący albo kogoś oplują albo syfu narobią i d*pa.\nNapisany 10 luty 2015 - 22:30\nPrawda jest taka że obecnie na świecie interwencjonizm Państwa w rolnictwo jest obecny nawet w USA - niby ostoi kapitalizmu. Tylko interwencja powinna polegać na tym że w czasie nadprodukcji umiejętnie nadwyżka powinna być "zbierana" z rynku i "oddawana" gdy towaru jest mniej.\nCo najważniejsze powinno być to przeprowadzane szybko i sprawnie by nie dopuścić do wielkich wahań na rynku. I powinno to się odbywać na szczeblu krajowym a nie UE ponieważ biurokracja unijna działa zbyt wolno i niestety będzie wspierała członków - założycieli UE Francję oraz Niemcy.\nDopłaty bezpośrednie nie są potrzebne Polskiemu rolnikowi.\nPo pierwsze w wielu gospodarstwach stanowią główne żródło dochodu, stanowią tzw socjal. Dopłaty w tym przypadku nie przekładają się na produkcje rolną\nPo drugie - od 2015 roku to UE poprzez dywersyfikację oraz tzw "cały pakiet zazielenia" ingeruję w kierunek produkcji danego gospodarstwa. Krótko mówiąc rolnik stanie przed dylematem czy ma dostać większe dopłaty i produkować tak jak Unia nakazuje (nawet ugorować) lub czy ma zarabiać na produkcie, którego cena jest najwyższa.\nPo trzecie jak Kolega wyżej zauważył wszechogarniająca biurokracja, kupa urzędników, absurdalne przepisy. Dopłata pochodzi z pieniędzy podatników - także rolników. Wiadomo że czym mniejsze podatki tym wzrost gospodarczy większy, więcej pieniązków które zostają w kieszenie podatników i które mogą być wydawane na żywność etc. Zanim pieniądze trafią do rolnika w postaci dopłat to wędrują one od Urzędu Skarbowego, Ministerstwa Finansów do UE z UE z powrotem do polskiego rządu, pozniej ARiMR i pózniej do rolnika. Ile trafia do polskiego rolnika - nikt nie wie\nPo czwarte Czy dopłaty mają wpływ na niższą cenę żywności - nie sądze.\nPs. Sorry za ten wywód nie dotyczący tematu. A co do Pana Dudy - jest młody elokwenty, inteligentny i naprawdę ma duże szanse zostać Prezydentem RP. Jest tylko jeden warunek - musi być druga tura - w pierwszej tak zagłosuje na JKM\nNapisany 10 luty 2015 - 23:03\nNastępny przydupas Jarka który teraz za Hofmana kuwetę po kocie wynosi. A cała ta solidarność i związki są na usługach ruskich żeby zrobić zamęt jak na Ukrainie by Putin mógł nam tez pomóc . Pan Izdebski następny nabrał kredytów a teraz obwinia rząd za swoją pazerność jak większość strajkujących .Ja jakoś żyję z ziemi (30 ha) które w większości sam zakupiłem ,ale nie kupuje ciągnika i sprzętu na fikcyjne umowy dzierżawy po to by sąsiadowi gól chodził ,a gdy trochę gorsze ceny to komornik do garnka zagląda . i dobrze może to nauczy rozumu\nNapisany 10 luty 2015 - 23:32\nNie cytuj proszę tych głupot powielanych przez pana posła Kalinowskiego i jego świte, bo nie da sie słuchać jednego jedynego argumentu PSL, którego używa od nie wiem ilu już lat przeciwko Kaczyńskiemu...\nA nawet jeśli miałoby tak być to super !\nJa mam w d*pie jałmużnę i słowa tego świniarza z PSLu, który ma czelność nazywać się ministrem rolnictwa !\nKazał dzis zająć sie wypełnianiem wniosków o dopłaty unijne a nie walką o swoje.\nWolałbym nie dostawać złotówki z unii ale sprzedawać za godziwe pieniądze zboże, ziemniaki, byki, świnie, owoce miekkie, twarde, czerwone i zielone na wolnym rynku, który nie jest kontrolowany i dławiony przez zakazy i nakazy unijne, które dotyczą tylko polaków...\nCo do prezydenta, to mam wrażenie, że każdy będzie lepszy od obecnego jaśnie panującego buca.\nNapisany 11 luty 2015 - 00:53\nDziwne, każdy większy rolnik nie chce powrotu do lat 90 bo obecnie jest mu o wiele lepiej, a Ci najmniejsi krzyczą, że gdyby nie dopłaty to zwojowaliby świat. Oczywiście pomijam kwestię obecnych dopłat gdy każdy po 3 razy dziennie do banku dzwoni z pytaniem czy przyszły i na forum klnie gdy ich nie ma na czas. Co tu się dzieje...\nEdytowany przez Krassus, 11 luty 2015 - 00:55.\nNapisany 11 luty 2015 - 01:02\nMoim skromnym zdaniem dopłat nie wymyślono po to żeby nasze żony chodziły w futrach, a mianowicie są one po to żeby jeden z drugim nie zostawił tego "kieratu" w diabły przecież profesja którą się zajmujemy jest nieprzewidywalna, nieopłacalna, a dopłaty są po to aby było wrażenie opłacalności. Panowie który szanujący się biznesmen zainwestuje swój cały dochód w przedsięwzięcie uzależnione w 80 % od pogody- chyba żaden. Nasze planowanie ile zbierzemy ile zarobimy itp czasem jest jak wróżenie z fusów i tyle. Podziwiam młodych rolników zaczynających zabawę w "farmera" a już na pewno nie zazdroszczę tym którzy kupili ziemię za 80 tys ,90tys,czy 100tys, i zachodzę w głowę jaki rachunek ekonomiczny nimi kierował. A co do polityków tak między nami rolnikami żaden ale to żaden z obecnie piastujących swoje stołki nie rzadko już od kilkunastu lat nie jest pro rolniczy. Krótko rzecz ujmując sto procent do wymiany! Wszyscy nas wyborców widzą tylko przed wyborami.\nNapisany 11 luty 2015 - 01:10\nMyślę że lepiej głosować na Kukiza zawsze to ktoś nowy prawie jak Wałęsa\nNapisany 11 luty 2015 - 06:14\nPowrotu do lat 90 napewno nie chce nikt ale już do lat 80 nie jeden chciałby wrócić!\nNapisany 11 luty 2015 - 08:40\nAndrzej Duda - najlepszy prezydent (dla rolników)? Idż do tych ludzi z Fendtów i JD powiedz, że teraz przesiadka na Ursusy i Bizony. Wyśmieją Cię.\nNapisany 11 luty 2015 - 09:07\nEdytowany przez miwigos, 11 luty 2015 - 09:09.\nNapisany 11 luty 2015 - 09:35\nIdż do tych ludzi z Fendtów i JD powiedz, że teraz przesiadka na Ursusy i Bizony. Wyśmieją Cię.


Plany, cele i postanowienia noworoczne . Czy już je masz?\nJuż niedługo fajerwerki oznajmią nam, że zaczął się nowy rok kalendarzowy. Pełni planów, celów i noworocznych postanowień wchodzimy w niego uśmiechnięci i pełni chęci do zmian. Pomóżmy sobie odrobinę i odpowiednio się do tego przygotujmy, aby w tym nowym roku wszystko to co sobie zaplanujemy ziściło nam się i przyniosło zamierzone efekty.\nKońcówka roku to zawsze taki bardzo specyficzny okres. Z jednej strony zbliżają się święta - spotkania z rodziną, znajomymi, wigilijna wyżerka 😉 Taki radosny czas pozwalający wrzucić na luz i oddać się niczym nie skrępowanemu leniuchowaniu. Z drugiej zaś strony - co tu dużo mówić - docierają do nas myśli związane z tym co udało nam się osiągnąć i do czego doszliśmy w tym już kończącym się roku kalendarzowym.\nJednym z nas udało się osiągnąć wszystko co planowali. Innym jedynie część z tych rzeczy. A jeszcze innym - cóż - zabrakło motywacji i może chęci do wykonania wszystkich zadań jakich podjęli się 12 miesięcy wcześniej. Można zadać sobie tylko pytanie co jest przyczyną naszych niepowodzeń. Czy wpływ na to miał brak motywacji? Może planu na wszystko to co sobie zaplanowaliśmy? Co należałoby poprawić? I chyba pytanie najważniejsze, które powinno paść na samym początku: Jak to zmienić? 😉\nDobry plan to podstawa. Już wielokrotnie na łamach bloga wspominałem o tym jak ważne w naszym życiu jest planowanie. Nie bez przyczyny zresztą. Przekłada się ono bardzo mocno nie tylko na sprawy związane z finansami osobistymi. Mówiłem o tym w kontekście budowy pierwszych oszczędności (klik), przygotowań do ślubu i wesela (klik) a nawet organizacji wyjazdu wakacyjnego (klik). Dotyczy to również naszych noworocznych postanowień jakie większość z nas robi wraz z końcem aktualnego roku.\nWiele z nich nie wypala właśnie dlatego, że nie planujemy ich wykonania. Wróć. “Planujemy”, ale w nieodpowiedni sposób. Zazwyczaj mówimy sobie tylko: “To właśnie w tym roku zacznę oszczędzać”, “to w tym roku rzucę palenie” lub “przejdę na dietę i zrzucę parę kilo”. Dodając oczywiście, że w tym roku na pewno mi się to uda osiągnąć. Tak właśnie kończy się jedynie na postawieniu sobie celu a w samym dążeniu do niego nie specjalnie się coś zmienia. Podejrzewam, że wiecie o czym mówię 😉\nDochodzimy do momentu, w którym należy coś zmienić w naszym dotychczasowym postępowaniu. Tylko co? Może trzeba te wszystkie zmiany odpowiednio zaplanować? Podejść do nich inaczej niż dotychczas? Myślę, że może nam się cisnąć tylko jedna odpowiedź na te pytania: oczywiście, że tak 🙂\nZanim jednak przejdziemy do samego planowania musimy znaleźć sobie cele jakie nas interesują. Takie rzeczy, które chcielibyśmy osiągnąć w najbliższym roku kalendarzowym. Na początkowym etapie planowania nie ma większego znaczenia jakie one są. To co nam wpadnie do głowy swobodnie możemy sobie zapisać. Na weryfikację naszych pomysłów przyjdzie czas później. Wtedy też będziemy zajmować się tym co jest dla nas ważniejsze od innych naszych idei, które przyszły nam do głowy. Przedtem jednak chciałbym rzucić odrobinę światła na dwie dodatkowe kwestie.\nPierwsza z nich jest związana z nami samymi. Nasze plany, postanowienia czy cele, które chcemy wprowadzić w życie powinny pokrywać się z naszym wewnętrznym “ja”. Najlepiej aby były spójne z wartościami i przekonaniami jakimi kierujemy się na co dzień. Nie chcę tutaj sugerować, że jeśli boisz się wody to nigdy nie nauczysz się pływać, bo jest to jak najbardziej możliwe, ale taki cel będzie Ci zdecydowanie trudniej zrealizować niż to co jest spójne z Tobą samym. W takim wypadku zanim podejmiesz decyzje o nauce pływania spróbuj najpierw przełamać się i pokonać swój strach. Podzielenie tego problemu na dwa odrębne cele i skupienie się na ich realizacji pojedynczo da Ci większą motywację aby je wykonać.\nDruga jest związana z otaczającym nas światem. Planujmy we wszystkich obszarach naszego życia - praca, dom, rodzina, zdrowie. Jeśli chcemy wprowadzić jakieś konkretne zmiany zwróćmy uwagę jak one wpłyną na resztę naszego otoczenia. Czy podjęcie decyzji o podnoszeniu naszych kwalifikacji nie spowoduje odsunięcia się od rodziny i najbliższych? Czy większe poświęcenie się swojemu nowemu hobby, w którym chcielibyśmy się rozwijać nie wpłynie na naszą pracę? Jeśli już będziemy podejmować decyzje o zmianach zwróćmy uwagę na całokształt i sprawdźmy czy nie będą negatywnie wpływać na siebie i czy nie będą ze sobą kolidować.\nZ planowaniem nie jest tak, że wystarczy usiąść i spisać nasze pomysły na kartce papieru. Nie działa to w ten sposób. Samo zapisanie pomysłów na przyszłoroczne postanowienia nie spowoduje, że w magiczny sposób się one spełnią. To co sobie zapiszemy jest jedynie wierzchołkiem góry lodowej. Tym co jest naszym krzyżykiem na mapie skarbu. Do tego chcemy dążyć i to jest naszą przyszłą nagrodą. Jednak zanim do tego dotrzemy będziemy musieli przejść spory kawałek drogi.\nOprócz uświadomienia sobie tego, jakich zmian chcemy dokonać - nieważne w jakiej sferze życia - musimy odpowiednio się do tego przygotować. Przemyśleć drogę jaką chcemy przejść aby osiągnąć nasz cel. Znajdźmy sobie czas na przeanalizowanie wszystkich naszych pomysłów. Niech ich planowanie nie odbywa się na chybcika. Owszem można poświęcić na to jeden wieczór, ale niejednokrotnie najlepsze pomysły mogą nam wpaść do głowy za parę godzin jak przestaniemy już o tym myśleć. Dlatego tak ważnym jest, aby poświęcić odrobinę czasu nie tylko na same pomysły i cele jakie sobie obieramy, ale również na drogę jaką chcemy ku nim wyznaczyć.\nMając pełną kartę celów do zrealizowania - bo zazwyczaj tak jest, że notujemy je od tak z głowy - starajmy się wybrać, te które są dla nas najważniejsze. Mało to sprecyzowane. W zasadzie wszystkie będą dla nas ważne bo to je chcemy zrealizować. Jednak musimy wybrać te cele, które są dla nas priorytetowe. Wiele srok za ogon nie da się trzymać i tak samo jest z realizacją naszych planów i celów.\nMusimy wziąć pod uwagę to, że doba ma tylko 24 godziny, w których musimy jeszcze jeść, spać i prawdopodobnie pracować zawodowo. Nie da się przeskoczyć pewnych rzeczy więc ograniczenie ilości postanowień noworocznych wpłynie zbawiennie nie tylko na ich realizację, ale na nas samych. Nie możemy również zapominać o odpoczynku bo bez niego szybko się wypalimy i nic nam nie wyjdzie z naszych planów i postanowień.\nZanim przejdziemy dalej chciałbym zwrócić uwagę na to czego zazwyczaj najbardziej się wstydzimy. Chodzi mi o porażki. To one są niechcianą częścią naszego życia i raczej się nimi nie chwalimy. Odnosi się to również do strefy związanej z planowaniem. Niejednokrotnie już - tak podejrzewam - mieliśmy jakieś postanowienia noworoczne, których trzymaliśmy się miesiąc lub dwa. Potem, czy to z braku motywacji czy chęci zmieniały się one w katorgę. Kończyło się na tym, że zamiast spełniać to co planowaliśmy, wciągaliśmy białą flagę na maszt i kończyliśmy tą męczarnie.\nNiestety, czy tego chcemy czy nie te porażki zostają w naszej podświadomości i bardzo często z nastaniem nowego roku przypomną nam o sobie. Ciągną nas w dół nie pozwalając podjąć kolejnej próby czy kolejnego postanowienia z jakim chcielibyśmy się zmierzyć. Należy nauczyć się je wykorzystywać. Pewne powiedzenie mówi, że warto uczyć się na swoich błędach. Nasze porażki są właśnie takimi błędami i czy chcemy czy nie też są częścią nas samych. Warto się z nimi pogodzić i wyciągnąć z nich wnioski. Spróbować wykorzystać już nabytą wiedzę, aby nasze plany na przyszłość nie spaliły na panewce.\nMając już to wszystko jakoś ułożone w głowie postarajmy się przelać to na papier. Dlaczego właśnie na niego? W wielu badaniach naukowych udowodniono, że informacje zapisane na kartce papieru działają na naszą świadomość bardziej motywująco. Chyba człowiek podświadomie czuje, że to co jest spisane na papierze ma większą moc sprawczą.\nPrzelejmy na puste strony cały swój plan a najlepiej zrobimy robiąc to już w trakcie jego opracowywania. Oczywiście nie musi to być zwykła kartka papieru. Może to być planer, notatnik lub specjalna tablica. Notujmy i wypiszmy wszystko to co przyjdzie nam do głowy. W pierwszym momencie nie musimy też specjalnie się zastanawiać nad tym co pojawia się na pustej kartce papieru. Dzięki temu nie będziemy mieli też poczucia, że gdzieś nam coś umknęło. Na weryfikację wszystkich wypisanych przez nas celów nadejdzie jeszcze czas 🙂\nWybierzmy takie miejsce na nasze zapiski aby łatwo nam było z niego korzystać. Z dwóch prostych przyczyn. Pierwszą z nich jest to, że będziemy wracać do tego co napiszemy w ciągu całego nadchodzącego roku. Sprawdzanie postępów lub etapów na jakich się znajdujemy wejdzie nam naturalnie w krew i dobrze aby nasze notatki były zapisane w przystępnym dla nas miejscu. Po drugie. W przyszłym roku wrócimy do tego co napisaliśmy w tym. Zobaczymy co się udało wykonać a czego nie. Działa to motywująco jeśli wiemy jakie postępy udało nam się wykonać. Będzie to miało również przełożenie na to czego nie udało się nam osiągnąć. Jednak nawet porażki mogą nas czegoś nauczyć i z tego powodu warto mieć je gdzieś zapisane pod ręką.\nPlanowanie planowaniem. Tylko wiecie co? Życie jest życiem 😉 Chcę przez to powiedzieć, że choćbyśmy chcieli idealnie zaplanować sobie cały przyszły rok to nie będziemy w stanie przewidzieć wszystkiego. Zawsze może się wydarzyć coś na tyle nieprzewidzianego, że nasze cele będą musiały przenieść się na drugi plan. Niestety taka jest już gorzka prawda, z którą każdy powinien się liczyć. Naszym zadaniem jest odpowiednio adaptować się do tego co się wokół nas dzieje. Mając plan należy się go trzymać na tyle mocno, aby w swoim tempie sukcesywnie go realizować, ale trzeba być na tyle elastycznym żeby go swobodnie modyfikować w czasie i dostosowywać do sytuacji, która nas zastanie.\nMając już wypisane wszystkie swoje cele warto je doprecyzować. Co mam na myśli pisząc to zdanie? Przede wszystkim chodzi mi o to, aby nasz cel - jaki by on nie był - nabrał kształtu. Z luźnej myśli i notatki stał się prawdziwym zadaniem z krwi i kości. Zaraz przejdę z tych metafor do konkretnego przykładu, ale aby to zrobić chciałbym Wam przedstawić pewną metodę jak dobrze sprecyzować swoje cele. W taki sposób, aby miały one i ręce i nogi 😉\nPosłuży mi do tego tak zwana metoda S.M.A.R.T. Jest to skrótowiec (akronim) czyli taki wyraz zbudowany z pierwszych liter innych wyrazów. Pod każdą z tych liter kryje się pewne słowo, którego zadaniem jest precyzyjne określenie nam jak powinien wyglądać nasz przyszły cel.\nPoszczególne litery w metodzie SMART to:\nS - Specific - Skonkretyzowany\nR - Relevant - Istotny\nPodejrzewam, że niewiele Wam teraz mówią te wyrazy 😉 Poniżej postaram się je rozwinąć aby łatwiej nam było się w tym połapać.\nSkonkretyzowany czyli taki, którego zrozumienie nie będzie stanowiło żadnego problemu. Na tyle jednoznaczny, aby nie została nam nawet odrobina miejsca na jego interpretacje. Niech nasz cel nie będzie marzeniem samym w sobie tylko czymś, do czego realnie możemy dążyć. Warto by był poniekąd namacalny i taki abyśmy mogli go wręcz dotknąć.\nTakim prostym przykładem tego jak należy skonkretyzować nasz cel niech zostanie przykład osoby chcącej pozbyć się odrobiny swojej wagi. Dla tych co chcą zrzucić parę kilo nie powinien on brzmieć: “Zrzucę kilka kilogramów” bo to nic tak naprawdę nam nie mówi. Poprawnie zdefiniowany cel wygląda tak: “Zrzucę 5 kilogramów” a jeszcze lepiej się zaprezentuje jak podamy docelową wagę jaką chcielibyśmy osiągnąć 😉\nMierzalny czyli taki, który jesteśmy w stanie sprawdzić. Mogą nam do tego posłużyć wybrane przez nas daty w ciągu roku lub jakieś charakterystyczne momenty w trakcie trwania naszego wyzwania. Przemyślmy sobie jak będziemy badać poczynione postępy. Co będzie dla nas ich wyznacznikiem. Naszym kamieniem milowym w dążeniu do celu. Nie ograniczajmy się jedynie do tego o czym teraz wspomniałem. Wyznacznikiem tego może być również zdobycie dodatkowych umiejętności lub wiedzy. To też powinieneś sobie zapisać i wziąć pod uwagę.\nOsiągalny czyli taki jaki jesteśmy w stanie spełnić. Nie wybrany na wyrost. Powinniśmy czuć, że jest on na wyciągnięcie ręki. Bo jeśli wyskoczymy nagle z pomysłem, że “do końca przyszłego roku zostanę miliarderem” - oczywiście życzę Ci tego 🙂 - ale nie mamy nawet pomysłu jak to osiągnąć to coś jest nie tak z naszymi założeniami. I nie chce mówić, że jest ono niemożliwe do osiągnięcia bo w historii wiele jest osób, które z firmy otworzonej w garażu zbudowały wielkie korporacyjne molochy.\nChcę przez to powiedzieć, że taki trochę “nieosiągalny” cel będzie nam bardzo trudno zrealizować bez posiadania podstaw ku temu. Zanim postanowisz zostać miliarderem, przeanalizuj co do tej pory udało Ci się osiągnąć w dążeniu do tego. Na jakim etapie dotychczas jesteś i gdzie zmierzasz. A najlepiej rozpisz to sobie, aby widzieć co osiągnąłeś a co jest jeszcze przed Tobą 🙂\nIstotny czyli ważny z jakiegoś powodu. Taki, który będzie dawał nam siłę w dążeniu do celu jaki sobie obraliśmy. W trakcie konkretyzowania swoich postanowień warto dopisać w tym miejscu kilka wyrazów, których zadaniem będzie nas motywować. Znajdź powody, dla których wykonanie tego zadania jest dla nas ważne. Co nas motywuje do osiągnięcia tego celu? Co spowoduje, że nie będziemy chcieli zejść z obranej przez nas ścieżki? Niech to będą na tyle ważne rzeczy, abyśmy w chwilach zwątpienia nie odwrócili się od dążenia do wyznaczonego przez nas celu.\nOkreślony w czasie czyli trwający do konkretnego momentu. Tego myślę nie trzeba tłumaczyć 😉 Ważnym jest jednak, aby każdy z naszych celów miał konkretny termin jego zakończenia. Za miesiąc, pół roku czy rok. To jest czas, w którym my uważamy, że jesteśmy w stanie osiągnąć nasz sukces i będziemy działać na rzecz tego, aby wypełnić postawione przed nami zadania.\nSama metoda S.M.A.R.T. ma też kilka rozszerzonych wersji, w których dodaje się dodatkowe litery lub podmienia się ich szyk i znaczenie w całym wyrażeniu. Jednak najważniejsze jest by mądrze z niej skorzystać. Jej zadaniem jest pomóc nam w dokładnym określeniu tego co chcemy osiągnąć. Wielokrotnie bez tego o czym wspomniałem powyżej nie będziemy w stanie skupić się na zamierzonym celu. Po prostu rozmyje się on gdzieś w trakcie roku i zamiast do niego dotrzeć najzwyczajniej w świecie go porzucimy.\nPamiętacie ten utwór Anny Jantar pt: “Najtrudniejszy pierwszy krok”? Pewnie go kojarzycie. Myślę nawet, że już teraz w głowie kołaczą Wam się kolejne słowa z refrenu tej piosenki 😉 Idealnie pasuje to do tego o czym teraz napisze. Jak już mamy nasz cel i wiemy, że to właśnie nad nim będziemy pracować przez najbliższy czas to od razu zapiszmy sobie pierwszy krok do jego realizacji.\nOczywiście następne też są ważne i warto je zapisywać, aby mieć obraz tego co przed nami jest jeszcze do zrobienia, ale ten pierwszy krok ma być naszym katalizatorem. Naszym zapalnikiem do wystartowania w działaniu. Takim po, którego wykonaniu automatycznie zaczniemy wykonywać następny z naszej listy. Pozwolę sobie ponownie wrócić do naszej planowanej utraty wagi. Coś na zasadzie: Chcę schudnąć. To co powinienem zrobić w pierwszej kolejności? Iść do specjalisty, aby pomógł mi ułożyć odpowiednią dietę 🙂 Trochę to uprościłem, ale myślę, że rozumiecie co ma na celu wykonanie tego pierwszego kroku. To właśnie od niego i jego wykonania zaczną się kolejne zdarzenia prowokujące kolejne zmiany, które będą nas prowadzić w odpowiednim kierunku.\nTrzymam kciuki za realizację Waszych noworocznych celów 🙂


Nasza branża bardzo mocno odczuła skutki kryzysu wywołanego pandemią. Szczepienia przeciwko COVID-19 to obecnie najlepszy sposób przeciwdziałania rozpowszechnianiu się wirusa, ale również najlepsza droga do tego, by cała gospodarka, w tym zwłaszcza turystyka i hotelarstwo, mogła wrócić na właściwe tory. - Nasi pracownicy od początku bardzo intensywnie włączali się w działania mające na celu walkę ze skutkami pandemii, w tym m. in. we wsparcie infolinii GIS i infolinii szczepionkowej. Dla nas niezwykle ważne jest zdrowie naszych pracowników, dlatego też wychodzimy naprzeciw i dajemy możliwość odebrania dnia wolnego - jako formy rekompensaty - wszystkim zaszczepionym pracownikom, a tym samym zachęcamy pozostałych, którzy jeszcze nie skorzystali z tej formy ochrony przed koronawirusem, do szczepień - mówi Gheorghe Marian Cristescu, prezes zarządu Polskiego Holdingu Hotelowego.\npolski holding hotelowy szczepienie praca wolny dzień Gheorghe Marian Cristescu\nKorzystanie z serwisu oznacza bezwarunkową akceptację polityki prywatności, regulaminu i polityki cookies. Wygenerowano:2022-01-19 09:21:40


W Michałkowie odbędą się Mistrzostwa Świata - Infostrow.pl - Największy portal informacyjno - rozrywkowy w regionie\n09.05.2018 09:32 | Źródło: faktykaliskie.pl\nW Michałkowie odbędą się Mistrzostwa Świata\nNiebo nad Wielkopolską przez dwa lipcowe tygodnie będzie należało do najlepszych pilotów szybowcowych naszego globu. Michałków będzie gospodarzem tegorocznych Szybowcowych Mistrzostw Świata. Przygotowania do wydarzenia trwały dwa lata.\nWszystko po to, by najważniejsza tegoroczna impreza szybowcowa na świecie wypadła jak najlepiej. Zostały tylko sprawy kosmetyczne. Michałków już z niecierpliwością i rosnącą adrenaliną czeka na przyjazd najlepszych pilotów szybowców. - 138 pilotów potwierdziło swój udział, będą reprezentować 39 państw – zdradza Maciej Całka z Aeroklubu Ostrowskiego. - Jest to wydarzenie bez precedensu na tym terenie. Przez dwa tygodnie na naszym lotnisku będzie głośno, będzie słychać ludzi z całego świata. Z Argentyny, Australii, Japonii.\nPozostaje tylko liczyć na sprzyjającą pogodę. Od liczby dni lotnych zależy intensywność zmagań konkursowych.


What are you wearing? | AT THE START | | Get Creative\nW okresie jesienno-zimowym bardzo lubię wprowadzać na zajęcia temat ubrań. Jest to okazja do przygotowania wielu ciekawych aktywności dla dzieci, dzięki którym nauczą się nazw poszczególnych ubrań, a także będą w stanie płynnie je opisać lub o nie zapytać. Przybliżę wam moje ulubione sposoby na wykorzystanie ubrań, w jakich dzieci przyszły danego dnia do przedszkola lub szkoły. Zabawy te zawsze spotykają się z zainteresowaniem podczas moich zajęć. Co więcej, poniższe aktywności z pewnością zaskoczą dzieci i sprawią, że zaangażują się w lekcję na sto procent.\nTen pomysł jest bardzo prosty i nie wymaga przygotowania – wykorzystamy to, co uczniowie oraz nauczyciel ubrali w danym dniu.\nNa początek będziecie musieli wejść do sali w swoim całym jesiennym ekwipunku, czyli w kurtce, czapce, szaliku i rękawiczkach. Byłoby świetnie, gdybyście tego dnia również mieli na sobie sweter i grube skarpetki. Gdy wejdziecie ubrani do sali, uczniowie prawdopodobnie będą nieco zaskoczeni, ale o to przecież chodzi! Możecie poprosić dzieci, aby zgadywały, co będzie tematem dzisiejszych zajęć, lub w kilku zdaniach wytłumaczcie im, że porozmawiacie dziś o ubraniach. Następnie zapytajcie dzieci, czy będą chciały na lekcji wykorzystać także swoje zimowe ubrania.\nGdy wszystko jest już ustalone, zacznijcie od wskazywania konkretnych rzeczy, które macie na sobie i nazywania ich w języku angielskim. Warto podczas prezentacji słownictwa nadużywać gestykulacji, stosować pewne przerysowania w gestach. Następnie, gdy parokrotnie powtórzycie z dziećmi nazwy poszczególnych ubrań i macie pewność, że je zapamiętały, poproście o pomoc ochotnika. Na ucho wytłumaczcie mu, aby wyszedł do szatni (z inną nauczycielką) i ubrał się w swoje zimowe ubrania, a gdy będzie gotowy, niech wejdzie do sali. W tym samym czasie nadal powtarzajcie nazwy ubrań w języku angielskim z dziećmi na różne sposoby (głośno, cicho, wolno, szybko, „jak dziadziu” i „jak pani”).\nKiedy ochotnik wejdzie do sali, zaproście go, aby stanął obok was. Następnie wybierzcie jednego z uczniów siedzącego obok i poproście, aby podszedł do ochotnika i wskazał wybraną przez was rzecz, a kiedy zrobi to poprawnie, zaproście na środek następne dziecko, aby wskazało kolejne ubranie. Kontynuuj ćwiczenie do momentu, aż każda z rzeczy, którą ma na sobie ochotnik, zostanie wskazana.