Autobusy Rzeszów – Iwano-Frankiwsk: tanie bilety | Omio\nTanie bilety autobusowe na trasie Rzeszów – Iwano-Frankiwsk\nAutobusy z Rzeszów do Iwano-Frankiwsk\nPodróżuj do Iwano-Frankiwsk w prosty sposób. Bez względu na to, czy szukasz czegoś szybko, tanio, czy masz zupełnie inne potrzeby, nasi eksperci ds. podróży zebrali wszystkie informacje, by móc wybrać najlepszą opcję podróży z Rzeszów do Iwano-Frankiwsk.\nIle kosztuje tani bilet na podróż autobusem na trasie Rzeszów - Iwano-Frankiwsk?\nNajtańsze bilety na podróż autobusem na trasie Rzeszów - Iwano-Frankiwsk kosztują 117 zł. Cena może jednak wahać się w zależności od tego, z jakim wyprzedzeniem zarezerwujesz bilety Rzeszów - Iwano-Frankiwsk. Jeśli chcesz zaoszczędzić, radzimy wcześniej zaplanować podróż autobusem i cieszyć się możliwością zakupu biletów w najlepszych cenach. Omio chętnie Ci w tym pomoże!\nJaka jest cena biletu na autobusem na trasie Rzeszów - Iwano-Frankiwsk?\nJeśli wybierasz autobus na trasie Rzeszów - Iwano-Frankiwsk, przygotuj się na wydatek około 117 zł. Ceny mogą jednak różnić się w zależności od daty podróży oraz od tego, z jakim wyprzedzeniem ją planujesz. Im wcześniej zarezerwujesz podróż, tym tańsze będą bilety.\nIle km trzeba pokonać na trasie Iwano-Frankiwsk - Rzeszów, wybierając podróż autobusem?\nZamierzasz zarezerwować bilet na podróż autobusem na trasie Rzeszów - Iwano-Frankiwsk? Odległość Rzeszów - Iwano-Frankiwsk do pokonania autobusem wynosi około 232 km.\nIle mniej więcej poświęcę na podróż autobusem na trasie Rzeszów - Iwano-Frankiwsk?\nŚredni czas podróży autobusem na trasie Rzeszów - Iwano-Frankiwsk to 7 h 45 min. Może on jednak różnić się w zależności od konkretnych terminów, weekendów i świąt. Weź to pod uwagę, kupując bilet na podróż autobusem na trasie Rzeszów - Iwano-Frankiwsk.\nKtóre wziąć pod uwagę, planując podróż na trasie Rzeszów - Iwano-Frankiwsk?\nZanim zdecydujesz się na pokonanie trasy Rzeszów - Iwano-Frankiwsk, pamiętaj, że większość podróżujących, którzy jako środek transportu preferują autobus, w mieście Rzeszów jako punkt startowy wybiera Rzeszów Główny, a w mieście Iwano-Frankiwsk jako koniec podróży Ivano-Frankivsk, Vulytsya Halytska / Vulytsya Zahvizdyans'ka (Івано-Франківськ, Вулиця Галицька / Вулиця Загвіздянська).\nGdzie znajdują się w mieście Rzeszów i Iwano-Frankiwsk?\nAby lepiej zaplanować podróż na odcinku Rzeszów - Iwano-Frankiwsk, warto wiedzieć, w jakiej odległości od centrum znajdują się w tych miastach. Najpopularniejszy wśród podróżnych w mieście Rzeszów to Rzeszów Główny. Znajduje się 0 km od śródmieścia. W mieście Iwano-Frankiwsk największą popularnością wśród podróżnych cieszy się, jakim jest Ivano-Frankivsk, Vulytsya Halytska / Vulytsya Zahvizdyans'ka (Івано-Франківськ, Вулиця Галицька / Вулиця Загвіздянська). Znajduje się około 2 km od centrum.\nCzy na Omio znajdę bilety Rzeszów - Iwano-Frankiwsk na podróż autobusem?\nNa Omio szybko znajdziesz bilety nawet w ostatniej chwili. Porównasz połączenia na trasie Rzeszów - Iwano-Frankiwsk i zdecydujesz się na autobus w jedną stronę lub w obie strony. Możesz uzyskać wszystkie informacje związane z podróżą bezpośrednio w aplikacji Omio i cieszyć się płynną podróżą na trasie Rzeszów - Iwano-Frankiwsk.\nCzy planujesz podróżować autobusem, aby dotrzeć z miasta Rzeszów do miasta Iwano-Frankiwsk? Sprawdź, jakie są najbardziej popularne miejsca w pobliżu miasta Iwano-Frankiwsk, które również możesz odwiedzić.\nJak mogę pokonać odległość Rzeszów - Iwano-Frankiwsk, jeśli nie mam samochodu? Czy w zamian mogę wybrać autobus?\nPozwól Omio znaleźć odpowiednie dla Ciebie rozwiązanie na nadchodzącą podróż. Nie potrzebujesz samochodu, żeby pokonać trasę Rzeszów - Iwano-Frankiwsk. Odwiedź Omio i porównaj najlepsze połączenia Rzeszów - Iwano-Frankiwsk, jeśli jako środek transportu wybierzesz autobus. Zaplanuj podróż autobusem i kup tanie bilety już dziś!\nAutobusy Rzeszów – Iwano-Frankiwsk: sprawdź dodatkowe informacje!\nStrona głównaAutobusyUkraina – autobusy i autokaryAutobusy Iwano-FrankiwskTanie bilety autobusowe na trasie Rzeszów – Iwano-Frankiwsk


mini poradnik dla chętnych do sesji brzuszkowej\nJesteś przyszłą mamą i zastanawiasz się, czy nie skorzystać z ofert fotografów i wykonać sesję brzuszkową? Brawo, wspaniały pomysł! Jednak czy jest już dobry moment na taką sesję? A może nie powinnam? Może już za późno, albo za wcześnie? Mam nadzieję, że po przeczytaniu tego materiału uzyskasz odpowiedzi na nurtujące Cię pytania. Sesja brzuszkowa – …\nSesja ciążowa, czyli mini poradnik dla przyszłej mamy Read More »\nTo coś, co zawsze gdzieś było z tyłu głowy. Zwłaszcza Jej, On się przekonał do Jej pomysłu w momencie szukania inspiracji: “No dobra, skoro tak, to ja jestem na tak. Trzeba znaleźć odpowiednią osobę”. “Już mam kogoś takiego, trzeba tylko napisać do niej.” Jej wybór padł na Ewę, młodą goleniowiankę, której wizerunek pasował jak ulał …\nNo i zaczęło się. Zanim coś powiecie pomyślcie, jak często zdarza Wam się przełamywać własne postanowienia, na korzyść, rzecz jasna? Jak bardzo jesteście skrupulatni, albo słowni, albo jak dużo macie w sobie samozaparcia, odwagi czy innych tego typu “samo-czegoś”? No właśnie… Przyszedł czas, by podnieść się nieco, ogarnąć pielesze domowe i przestać narzekać na brak …\nProjekt 365. Dzień 1. Read More »


Obchody rocznicy Powstania Warszawskiego w Radomsku. Koncert harcerzy z Muzeum Regionalnym [ZDJĘCIA, FILM] | Radomsko Nasze Miasto\nObchody rocznicy Powstania Warszawskiego w Radomsku. Koncert harcerzy z Muzeum Regionalnym [ZDJĘCIA, FILM]\nMałgorzata Kulka 02.08.2020\nObchody rocznicy Powstania Warszawskiego w Radomsku. Koncert harcerzy z Muzeum Regionalnym fot. M. Kulka\nPowstańcze piosenki i recytacje były częścią radomszczańskich obchodów 76. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Harcerze wystąpili w niedzielę, 2 sierpnia, na dziedzińcu Muzeum Regionalnego w Radomsku.\n2 sierpnia Muzeum Regionalne im. S. Sankowskiego i harcerze Hufca ZHP Radomsko zaprosili radomszczan na piosenki i recytacje "Pamięci Walczącym latem 1944 roku". Koncert odbył się na dziedzińcu Muzeum i był częścią radomszczańskich obchodów 76. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. W ramach montażu słowno-muzycznego przypomniano także losy harcerzy-powtańców pochodzących z Radomska i okolic.\nJakie rocznicowe wydarzenia czekają jeszcze mieszkańców Radomska? Miejska Biblioteka Publiczna w Radomsku zachęca do korzystania z tematycznej wystawy książek "Nadzieja na gruzach miasta". Wystawa dostępna będzie do 7 sierpnia w godzinach pracy instytucji.\nJak radomszczanie oddali hołd Bohaterom? Zobacz:\nmuzeum regionalen ra...\nkoncert harcerze rad...\nkoncer harcerzy muze...\nEmeryci NIEemeryci. Gerard i Iwona z "Sanatorium miłości" dzielą się swoją codziennością [ZDJĘCIA]\nGerard i Iwona z "Sanatorium miłości" dzielą się swoją codziennością na nowej wspólnej stronie na Facebooku. Na profilu "Emeryci NIEemeryci" mieszkanka Radomska oraz jej partner z Zabrza zamieszczają m. in. filmy z ćwiczeniami dla seniorów, migawki ze wspólnych chwil oraz relacje ze swoich podróży.\nEmeryci NIEemeryci gerard i iwonka\nEmeryci NIEemeryciiwona sanatorium miłości\niwona gerad sanatorium miłości\niwona gerard sanatorium facebook\nradomsko sanatorium miłości\niwona radomsko sanaroium miłości\nRadio MDK Radomsko przedstawia: "Kultura ma głos" - odcinek 45 [POSŁUCHAJ]\nRadio MDK Radomsko przedstawia kolejny odcinek audycji "Kultura ma głos".\nkultura ma głos mdk radomsko\nmdk radomsko kultura ma głos\nDzień Drukarza 2020 w Radomsku. Wystawy, warsztaty, pokazy [ZDJĘCIA]\nW Muzeum Drukarstwa Rodziny Kamińskich w czwartek, 17 września, zorganizowano Dzień Drukarza.\nDzień Drukarza radomsko\nDzień Drukarza w radomsku\nDzień Drukarza radomsko 2020


PIERWSZE KILOMETRY MAŁYM CZOŁGIEM GRUBERA - www.kolyaska.fora.pl\nPIERWSZE KILOMETRY MAŁYM CZOŁGIEM GRUBERA\nJak mialem 4 lata jechalem z ojcem moskwiczem 403 i nagle zaczela migac kontrolka oleju ze wzgledu na wycieki i branie oleju i wyjol z zakupów litr rzepakowego nalal i łycha dalej hehehhee i szedł jak rakieta hahhahaa:))) na ropie z benzyna tez tylko "lekka" zadyma a na extrakcyjnej po sporym uplywie czasu zanikala praca na kolejnych cylindrach ze wzgledu na braki w zaworach hahahaha\nOstatnio zmieniony przez Dawid1981 dnia Czw 6:57, 19 Wrz 2013, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Czw 18:19, 19 Wrz 2013 Temat postu:\nKrzysztof, przeczytalem to co napisales:\n"oleje byly dobre"\n"maszyny chodzily bez problemu"\nOba te twierdzenia moglbym tylko skwitowac usmiechem.\nOwczesne oleje Lux10, Selektol i Superol byly na poziomie kujawskiego z pierwszego tloczenia, a owczesne "maszyny" ( co rozumiesz pod tym okresleniem ? ) psuly sie na okraglo. Dojechanie gdziekolwiek w wiekszej grupie motocyklistow trwalo czasem kilka dni, w zaleznosci od wieku "maszyn" i umiejetnosci wlascicieli.\nTo akurat Sokol kolegi na pierwszym Wolsztynie, ale takie obrazki byly na porzadku dziennym :\nWysłany: Pią 6:37, 20 Wrz 2013 Temat postu:\nAdamie, Oleje były dobre to było do tematu, że nie oleje były przyczyną zatarcia u agrupy bo wiem, ze oleje stosował dobre i tylko tyle. Nie uważam i nie uważałem, ze oleje były ekstra w tamtych czasach ale nie da się zaprzeczyć, że teraz oleje powiedzmy są o 100% lepsze a jednak tak jak już pisałem nie one sa przyczyną zatarć.\nWysłany: Pią 8:40, 20 Wrz 2013 Temat postu:\nAdamie nie dziwie się że ten garnek dostał po tyłku. Lato, kiepskie chłodzenie powietrzem , materiał itp. a może nawet brak kujawskiego.\nWysłany: Pią 21:28, 20 Wrz 2013 Temat postu:\nUmowmy sie ze tloki dorabiane na pl. Grzybowskim w Wwie w latach 70 tychwymagaly b.duzych luzow, a kolega ( asystent na Mechanice Precyzyjnej PW ) nie wzial tego pod uwage .\nTu tez olej nie byl powodem zatarc.\nWysłany: Sob 22:45, 21 Wrz 2013 Temat postu:\no!!Jak miło zobaczyć fotkę z mojego miasteczka\nWysłany: Śro 14:36, 09 Paź 2013 Temat postu:\nPomimo raczej ortodoksyjnych poglądów na kwestie remontów zabytkowych sprzętów, to jednak pod wpływem ostatnich doświadczeń Agrupy i zachwalań Dawida1981 coraz bardziej skłaniam się do tłoków malucha i porządnych tulei wstawionych w stare cylindry.\nOstatnio zmieniony przez Spiker dnia Śro 14:36, 09 Paź 2013, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 2:14, 03 Lis 2013 Temat postu:\nWitam wszystkich. Tak sobie czytałem te wasze rozważania i stwierdzam, że zatarcie nastąpiło jednak z powodu złego docierania emy. Zacznę od początku. W ruskach mamy do czynienia z dwojakim sposobem smarowania tzn. lewy gar pompa a prawy rozbryzg. W związku z tym po pierwsze jest słabsze smarowanie na prawy gar i trzeba zapewnić dobre ciśnienie pompie znajdującej się z lewej strony. Do tego potrzebny jest w miarę gęsty olej i piętnastka jest tu najrzadszym jaki powinno się stosować, a docelowo powinna być dwudziestka( emy w Rosji jeździły na czterdziestce). Jak ktoś leje rzadszy olej to naraża się nie tyle na szybkie zatarcie silnika co na poważne skrócenie jego żywotności. Następnym bardzo ważnym aspektem jest właściwe dotarcie silnika. Docieranie powinno się odbywać na w miarę możliwości równym terenie, z prędkością 50 km/h w przypadku dolniaków i 60km/h górnych na dystansie nie mniejszym niż 500 km i tylko solówką bez kosza. Po dotarciu należy zmienić olej. Nie zastosowanie się do tych zasad skutkuje w najlepszym przypadku zmniejszeniem żywotności silnika a w najgorszym zatarciem. Jeżeli chodzi o tłoki Almot to są one bardzo dobrej jakości. Nie puchną i nie pękają. Natomiast pierścienie almot są za dobre do rosyjskich cylindrów i dlatego w rosyjskich tulejach powinno się stosować rosyjskie pierścienie. Częściej się zużywają ,ale nie wyrobią dwóch szlifów przez 5tyś. km. Co zdarza się w przypadku "starcia" rosyjskie cylindry vs. polskie pierścienie. Najlepszym rozwiązaniem jest zatem kupienie kompletu cylindrów ,tłoków i pierścieni almot, które w komplecie wykazują się bardzo dobrą żywotnością. Jednakże almot nie produkuje cylindrów do wszystkich rusków. I dlatego posiadacze urala skazani są na rosyjskie cylindry lub jak to zrobiłem ja zatulejowanie cylindrów dobrej jakości tulejami. Reasumując. W miarę gęsty olej, dobrej jakości tłoki, cylindry i pierścienie oraz właściwe dotarcie jest gwarancją sukcesu. Zapomniałem dodać, że nie należy docierać ruska gdy temperatura powietrza jest powyżej 20 stopni, zatrzemy sprzęt bardzo szybko bo w trakcie docierania silnik ma wyższą temperaturę i musi mieć dobre chłodzenie jakie trudno jest uzyskać przy prędkości 50km/h przy wysokiej temp. powietrza. Pozdrawiam wszystkich posiadaczy rusków.\nOstatnio zmieniony przez kufel1233 dnia Nie 8:06, 03 Lis 2013, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Nie 8:58, 03 Lis 2013 Temat postu:\nDaj spokój... Jeżdżę M-67 od początku na pełnym syntetyku, jeżdżę od początku z kolyaska, od pierwszego odpalenia silnik dostawał w dupę na pierwszych trzech biegach... Docieranie przebiegało w upalne lato. Pierścienie TomRing z górnym chromowym.\nTwoja opinia, to przemyślenia sprzed 40-stu lat.\nWysłany: Nie 10:14, 03 Lis 2013 Temat postu:\nNatomiast pierścienie almot są za dobre do rosyjskich cylindrów i dlatego w rosyjskich tulejach powinno się stosować rosyjskie pierścienie. Częściej się zużywają ,ale nie wyrobią dwóch szlifów przez 5tyś. km.\nMhm. "Za dobre". Te prześwity, jajka, nietrzymanie wymiarów..no to jest po prostu rewelacja. Nie pitolmy. Pierścienie z zestawu almotu to imitacje pierścieni. A tłoki jak na rzemiosło strawne.\nKolega pewnie chciał sobie zażartować.\nWysłany: Nie 19:06, 03 Lis 2013 Temat postu:\nNie chciałem żartować. Złożyłem almot, dotarłem jak trzeba i krótko mówiąc leje rosół i dopier....am.\nWysłany: Nie 19:49, 03 Lis 2013 Temat postu:\nCzyli wnioskuje ze jak by mi nawalil silnik w lato to musze czekac do jesieni zeby dotrzec ruchola hahahahah i caly sezon poszedl spać ))).\nJa docieralem silnik jak bylo plus 36 stopni i po odpaleniu od razu mialem na trasie 80km/h.Stygniecie i jazda i tak kilka razy i chodzi do dzisiaj na pelnym gazie kilka tys km:)))).To moze niech kolega w lecie w upalny dzien przytrzyma gaz do dechydolniakiem przez 100km na autostradzie:)))) i wtedy zobaczymy co sie stanie z tymi tlokami najwyzszej jakosci:))).Moje wytrzymaly kilkadziesiat takich zabiegów ))) i chodza coraz lepiej a nie gorzej )))-chyba sie jeszcze docieraja hahaahha\nOstatnio zmieniony przez Dawid1981 dnia Nie 19:50, 03 Lis 2013, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 20:13, 03 Lis 2013 Temat postu:\nNa dotarcie/poukładanie pierścieni trzeba 300-500 km i na tym koniec docierania. Zmiana temperatury otoczenia o 10 stopni nie ma najmniejszego wpływu na docieranie.\nWysłany: Nie 20:48, 03 Lis 2013 Temat postu:\nNie Dawidzie musisz zawieźć ruska na nordkapp bo w Polsce to takie upały od marca do listopada, że nie polecam. No i przecież nie padnie ci piec w lato bo jest dobrze dotarty i bardziej nie zniszczalny od Japonii.\nPrzepraszam bardzo o profesjonaliści za wypowiedź. Zachowałem się jak gówniarz i to się więcej nie powtórzy.\nA tak naprawdę to dolniak nie jest do jechania oporem po autostradzie proszę Cię o profesjonalisto kup sobie Japoński plastik.


To Read Or Not To Read - recenzje książek: Pogańska Polska i mitologia słowiańska w XXI wieku? - seria "Kwiat paproci" Katarzyna Berenika Miszczuk [RECENZJA]\nPogańska Polska i mitologia słowiańska w XXI wieku? - seria "Kwiat paproci" Katarzyna Berenika Miszczuk [RECENZJA]\nEtykiety: katarzyna berenika miszczuk, książka, kwiat paproci, recenzja, szeptucha, wydawnictwo WAB\nSeria, którą wielu i to przez długi czas polecało, jakby była fajną, polską fantastyką w młodzieżowym klimacie. Ja nie byłam przekonana nie tyle do samej historii, co bardziej do autorki, z którą już kiedyś miałam krótkie spotkanie przy okazji czytania jej pierwszych książek Wilk i Wilczyca – do tej pory nie mogę zapomnieć o tej traumie, bo nie dość, że historia była kiepska, to jeszcze styl pisania wołał o pomstę do nieba. Dlatego okrutnie bałam się dawać Miszczuk drugą szansę, bo też nie za bardzo wierzyłam w jej progres.\nJednak podczas kwarantanny skusiłam się na jej najnowszą książkę – Ja cię kocham, a ty miau i… to już zupełnie inna autorka niż kiedyś także zawinęłam kieckę i poleciałam do Kwiatu paproci. Teraz pluję sobie w brodę, że tak długo mi to zajęło!\nWyobraźcie sobie świat, w którym Polska nie przyjęła chrześcijaństwa ponieważ Mieszko I jakoś nigdy nie kwapił się do porzucenia pogańskich wierzeń i w 966 roku miał fajniejsze zajęcia niż wieszanie krzyży w pałacowych komnatach. Również Polska dalej jest królestwem i wszystkie zabobony są na porządku dziennym!\nWłaśnie w takiej rzeczywistości spotykamy naszą główną bohaterkę, Gusławę Brzózkę, która właśnie skończyła studia medyczne i przed rozpoczęciem wykonania zawodu musi odbyć roczną praktykę u szeptuchy, by zgłębić wszystkie aspekty leczenia. W ten sposób trafia do Bielin do małej chatki Baby Jagi, gdzie nie do końca chce być. Gosia gardzi ludowymi metodami leczenia, panicznie boi się kleszczy (a na wsi one czają się w każdym krzaku), a także sama zmiana miejsca zamieszkania z wielkiej Warszawy na malutką wieś nie wywołuje u niej zachwytu.\nSam pomysł na historię jest cudowny! Wystarczyła tylko malutka modyfikacja, że Polska dalej jest pogańskim krajem i od razu pogańskie wierzenia nie wydają się wyjęte z tyłka, bo ludzie faktycznie w to wszystko wierzą, obchodzą te święta i nikogo nie zdziwi jak w miasteczku pojawi się zmora, ani też nikogo nie wyślą do psychiatry, jak będzie twierdzić, że ofiarą takiej zmory padł. A co w tym wszystkim najlepsze – pomysł nie przerósł autorki!\nDodajmy do tego jeszcze bardzo fajnych bohaterów, którym się chce kibicować. W pierwszym tomie główna bohaterka mnie nie irytowała, chociaż zdecydowanie do tych irytujących należy. Jest lekką hipochondryczką i bez sprayu na kleszcze z domu nie wychodzi, czasem woli nawet paść ofiarą jakiegoś upiora, byle tylko w szortach nie uciekać przed nim po krzakach. W sumie może i dziewczyna ma rację, że łatwiej prosić boga o wskrzeszenie niż mordować się z leczeniem boreliozy w polskiej służbie zdrowia.\nMamy jeszcze Mieszka (tego, tego Mieszka!), który dołączył do grona moich książkowych crushy i na pewno na dłużej w nim pozostanie. Intrygujący, charyzmatyczny, zadziorny, przystojny… i niczego więcej mi do szczęścia nie potrzeba. No i sama jego relacja z Gosią została świetnie w pierwszym tomie poprowadzona. Chociaż doskonale wiemy, jak to się skończy, to autorka nie odsłania wszystkich kart już na samym początku, fundując nam trochę niepewności po drodze.\nDrugi tom jest chyba moim ulubionym, bo zgłębiamy w nim historię Mieszka, która jest o wiele ciekawsza niż myślałam. Dowiadujemy się, jak dokładnie wyglądało jego panowanie, czemu odrzucił chrześcijaństwo i jakie były tego konsekwencje. Uwielbiam ten odwrócony bieg wydarzeń, bo to zdecydowanie najlepsza część historii, a kulisy, jak do tego doszło, mnie nie zawiodły.\nTrzeci tom dalej jest dobry, ale w perspektywie całości wypada według mnie najsłabiej. Seria zdecydowanie zaliczyła tutaj spory spadek na jakości i na ciekawości, zaś sama fabuła wydaje się trochę bez pomysłu. Żerca okazał się zdecydowanie mniej angażujący i rozwlekły, zaś do tego hipochondryczne humorki Gosi osiągnęły swoje apogeum, działając mi na nerwy w pełnym wymiarze.\nDo tego sama relacja Gosi i Mieszka zaczęła mnie irytować, bo już kompletnie przestało być wiadomo, o co chodzi. Ich przekomarzania i kłótnie, a także niewyjaśnione sprawy w poprzednich tomach były dużym atutem, bo było doskonale wywarzone. Zaś tutaj autorka zaczęła przesadzać i w efekcie mamy nieciekawy i wkurzający wątek.\nPłynnie przechodząc do Przesilenia czyli tomu czwartego! Tutaj Gosia zaczęła już ostro mnie irytować i sama się sobie dziwiłam, że w pierwszej części ją lubiłam. Na dokładkę Mieszko zrobił się lekką kluską i do pakietu autorka trochę za bardzo wczuła się w sceny pomiędzy tym dwojgiem. Mamy zdecydowanie zbyt dużo cukru, lukru i rzygania tęczą, a także stanowczo zbyt wiele scen seksu, które zupełnie nic nie wnoszą, za to sztucznie pompują objętość powieści.\nPrzez pierwszą połowę książka zmierza donikąd. Biegamy sobie po łące i, jak to Gosia ma już w swoim stylu, uciekamy przed kleszczami. Taka normalna akcja, czy może raczej jakakolwiek akcja, rozpoczyna się dopiero w drugiej połowie, ale i tak do wybitnych nie należała. Boli mnie troszkę, że cała seria nie miała takiego fajnego finału, do którego moglibyśmy zmierzać przez wszystkie tomy (albo przynajmniej przez tę ostatnią książkę), bo tutaj akcja ledwo zdąży się zawiązać, a już się zdąży rozwiązać i bynajmniej nie robi tego w satysfakcjonujący sposób.\nI tutaj z pomocą przyszły mi podziękowania, które znalazłam na końcu Przesilenia. Bo przez całą trzecią i czwartą część zachodziłam w głowę, co poszło nie tak, że te dwa tomy są tak wyraźnie słabsze od pierwszych dwóch. No i chodzi o to, że Kwiat paproci początkowo miał być dylogią – i dlatego główny wątek znajduje swoje zakończenie w Nocy Kupały. Kolejne części autorka dopisała dlatego, że był pozytywny odzew ze strony czytelników, którzy chcieli kolejne przygody w Bielinach. Posiadając tę wiedzę mogę już trochę przymknąć oko na te wszystkie niedopatrzenia, bo końcowo i tak jestem bardzo zadowolona!\nTakże słowem podsumowania – Szeptucha to świetne wprowadzenie do całego świata, gdzie poznajemy zupełnie nową, alternatywną rzeczywistość. Noc Kupały to fenomenalny powrót do przeszłości i jeszcze większe zgłębianie tajemnic pogańskiej Polski – tom, według mnie, zdecydowanie najlepszy z całej serii. W Żercy raczej bujamy się po Bielinach i obcujemy z klimatem niż faktycznie czytamy o czymś ciekawym, zaś Przesilenie to swego rodzaju cukierkowe zakończenie serii.\nAle seria Kwiat paproci naprawdę mi się podobała! Jest lekka, przyjemna i wprost idealna na wakacje lub na moment, w którym po prostu chcecie się odprężyć przy czymś angażującym, ale niezbyt wymagającym. No i umówmy się, Polska, która do XXI wieku nie przyjęła chrześcijaństwa i Mieszko jako jeden z głównych bohaterów, a także mitologia słowiańska? Mnie więcej do szczęścia nie potrzeba.\nZa to jeśli skończyliście Kwiat paproci i chcielibyście więcej, albo po prostu podczas lektury zrodziły się w was pytania, to pamiętajcie, że jest jeszcze Jaga! Nie wiedziałam, że potrzebuję prequelu do tej historii z perypetiami młodej Baby Jagi, dopóki nie zaczęłam go czytać. Okazuje się, że taki powrót do jej młodości jest wisienką na torcie całej serii i stanowi jej idealne zwieńczenie.\nAutorka nam tutaj serwuje historię Jagi i jej początki jako bielińska szeptucha. Mamy całą gamę problemów, z którymi musiała się mierzyć i trochę bardziej zgłębiamy jej postać, dowiadując się, co doprowadziło ją w miejsce, w którym jest, gdy poznajemy ją w Kwiecie paproci.\nPoczątkowo myślałam, że minusem jest urwanie akcji przed tym, co najbardziej mnie interesowało. Książka kończy się zanim zdążymy poznać kulisy miłości Jagi i Mszczuja i ogólnie całej ich historii. Zaznaczam, że to tylko chwilowo mnie rozczarowało, bo później się dowiedziałam, że kontynuacja jest w planach więc mam nadzieję, że tam autorka rozwinie wszystkie wątki i udzieli mi odpowiedzi na wszystkie interesujące mnie pytania.\nKońcowo serię Kwiat paproci naprawdę mogę wam polecić, bo znajdziemy tutaj świetną, angażującą historię, całkiem fajnych bohaterów, dużo tajemnic i intrygujące odwrócenie biegu wydarzeń. No i jeśli tylko choć trochę interesuje was mitologia słowiańska albo spodobał się wam Żniwiarz, to tym bardziej powinniście sięgnąć po Szeptuchę!\nRedhead 31 sierpnia 2020 16:45\nUważam, że to bardzo nierówna seria. W tym sensie, że 1 i 3 tom są dobre, ale cała reszta przeciągnięta i pozbawiona magii. Szczególnie rozczarowało mnie "Przesilenie", bo samą "Szeptuchą" byłam wręcz zachwycona!\nNierówna jest, to fakt. I Przesilenie jako finał pozostawia wiele do życzenia. Ale całościowo i tak dobrze się czyta :D\nJellyfish 3 września 2020 11:27\nPo pierwszym tomie zrezygnowałam z dalszej lektury :/ Jakoś ten cykl mnie nie kupił, a recenzje charakteryzujące się umiarkowanym entuzjazmem utwierdziły w przekonaniu, że może nie warto sięgać po kontynuacje.\nTo Read Or Not To Read 6 września 2020 17:35\nTo jeśli już pierwszy tom cię nie przekonał, to reszta chyba nie nadgoni :c\niCate 3 września 2020 20:27\nMam ją na oku, ale boję się z prostego powodu - moje przygody z polskimi autorami fantastycznymi póki co to jak odbijanie się od ściany :D\nTo Read Or Not To Read 6 września 2020 17:34\nMoje też takie były dopóki nie zaakceptowałam faktu, że polska fantastyka to jednak osobny nurt w literaturze XD\nPogańska Polska i mitologia słowiańska w XXI wieku...\nOglądam filmy animowane!\nLiteratura faktu, reportaże i biografia - Odsiecz ...\nZofia Wilkońska czyli najgorsza staruszka dekady -...


» Młodzi motocykliści i zaprzepaszczone talenty: Mamo, tato, nauczcie mnie latać!\nJakże często rodzice podcinają skrzydła swoim dzieciom, nie dając im wiary w siebie i w prawo do realizacji marzeń. Wielu potencjalnie świetnych zawodników traci przez to życiową szansę…\n„Fastest”. Przepiękny film. Wspaniałe, dramatyczne sceny walki o pozycję na ostatnich zakrętach torów i cudowne uśmiechy zwycięzców na podium. Podium, na którym mogli stanąć nie tylko dzięki talentowi i opiece swych aniołów stróżów. Jeden z najbardziej poruszających mnie momentów to ten, gdy Ben Spies wspomina, jak jego mama Mary pracowała na trzech etatach, żeby spłacić 80 tysięcy dolarów pożyczki wziętej na sfinansowanie startów syna.\nPasja motocyklowa jest nieco inna niż reszta sportów czy zainteresowań. Bieganie można trenować będąc wyposażonym jedynie w parę butów (lub nawet i bez, jak twierdzą wyznawcy five-fingersów i barefoot-running; Emil Zatopek biegał wszak w wojskowych glanach). Pływanie, przynajmniej w ciepłej porze roku, trenować można mając jedynie parę majtek – a i bez też się da przecież. Zamiłowanie do podróży? Od dzieciństwa nie mogłam żyć bez bycia w drodze i poznawania nowych miejsc, ale gdy byłam nastolatką miałam znikome możliwości finansowe. Więc szlajałam się po Polsce i krajach ościennych w trybie bezbudżetowym: podróżując autostopem, śpiąc pod chmurką na dziko w lesie. A jedzenie? Jeść trzeba i w domu.\nAle miłości do motocykla nie da się realizować bez pieniędzy. Ta miłość kosztuje. Zakup maszyny, kasku i ubrań. Wydatki na paliwo, ubezpieczenie, części. I niebagatelny koszt uzyskania uprawnień, który teraz znacząco wzrośnie. Szkoły nauki jazdy, te które nie zrezygnują z prowadzenia kategorii A, potrzebują nowych pojazdów szkoleniowych, więcej miejsca na placach manewrowych. Te koszty docelowo poniosą kursanci. Pytając o ceny kursów w nadchodzącym sezonie słyszałam najczęściej „nie sposób teraz tego ocenić”, ale ci którzy odważyli się estymować, mówili o kwocie dwóch tysięcy złotych lub zbliżonej.\nPomyślałam w tym kontekście o tych wszystkich młodych ludziach, nastolatkach, marzących o motocyklu, dosiadając którego będą mogli pokonywać czy to tysiące kilometrów dróg Europy i świata, czy też własne ograniczenia odcinając kolejne sekundy z wyników osiągniętych na torze. Jaka część z nich ma w tym wsparcie swoich najbliższych?\nSłuchaj co mówię, przecież jestem twoją matką\n– tak mama nastoletniego Łony przekonywała syna do porzucenia hiphopowej pasji i skoncentrowania się na tych celach, które sama uznawała za priorytetowe. A przecież realizacja zamiłowania do muzyki nie wiąże się ani z dużymi kosztami, ani z fizycznym ryzykiem, tak mocno działającym na wyobraźnię wielu rodziców. Zatem młodzi motocykliści już na początku swej drogi mają często do pokonania trzy potężne bariery – pierwsza obiektywna („motocykl kosztuje”), a pozostałe obecne w myśleniu matek i ojców: „motocykle są niebezpieczne”, „motocykle zabierają ci czas, który powinieneś poświęcić na naukę”. Dziewczyny dodatkowo muszą niejednokrotnie zmierzyć się z kulturowym stereotypem: „motocykle nie są dla kobiet”. Ilu nastolatków, konfrontując się z takim murem niechęci, nie rozbije się o niego?\nPodobno prawdziwa miłość potrafi pokonać wszelkie przeszkody. To prawda, ale zawsze pozostaje kwestia – ile ta niepotrzebna walka przyniesie bólu, wysiłku, ileż zabierze czasu i energii, które można by spożytkować na tworzenie rzeczy dobrych. Prawdziwy nastoletni pasjonat, jeśli nie otrzyma wsparcia, wszystko wypracuje sobie sam, ale będzie miał bardzo pod górkę. I tu chodzi nie tylko o to, że uczeń szkoły średniej ma ograniczone możliwości samodzielnego zarobkowania, bo czas ogranicza mu szkoła, a wybór stanowisk pracy jest mocno limitowany brakiem doświadczenia i – często – odpowiednich kwalifikacji. Najgorszy jest fakt, że jeśli młody człowiek jest wychowywany bez poszanowania jego indywidualności, najczęściej nie będzie miał wystarczającej wiary w siebie, by w ogóle zacząć walczyć o realizację swoich marzeń.\nPisałam już o tym, że świadome, mądre i etyczne rodzicielstwo bazuje na przekonaniu, iż dzieci rodzi się by być dla nich, a nie po to by były dla nas. Że miłość rodzicielska nie polega na wymaganiu, by dzieci realizowały nasze ambicje, ale żeby je kochać – czyli wspomagać w rozwoju ich niepowtarzalnej osobowości. Że żaden strach nie usprawiedliwia kastracji, którą jest żądanie wyrzekania się podstawowej części ludzkiej osobowości, jaką jest pasja. Że zadaniem kochającego rodzica nie jest ukształtowanie dziecka na swój obraz i podobieństwo i trzymanie go przy sobie, ale wyposażenie go w samoświadomość, odwagę, przekonanie o własnej sile i wartości i wypuszczenie go w świat, aby mogło skutecznie działać w tym świecie, podążając własną ścieżką. Mój młody przyjaciel Janek mówi, że jego mama, mimo iż często odnośnie ważnych życiowych decyzji ma inne zdanie niż on, nie tylko zawsze zostawia jemu wybór, ale także daje mu poczucie, że nawet jeśli on wybierze inaczej niż ona mu doradzała, nadal będzie otrzymywał od niej wsparcie i miłość. Dziecko wychowywane w ten sposób nabiera nie tylko poczucia własnej wartości, ale także wspaniale uczy się odpowiedzialności i przyjmowania na klatę konsekwencji swoich czynów. Młody człowiek kształtowany w ten sposób idzie potem przez życie nie tylko świadomy swoich potrzeb oraz prawa do ich realizacji, ale także przekonany że ma siłę i możliwości by swe marzenia zamieniać w rzeczywistość. Nie będą nim manipulować nauczyciele, pracodawcy i politycy.\nNiestety taki model rodzicielstwa jest niezwykle trudny dla rodzica. W końcu dużo łatwiej jest tylko wydawać polecenia, ustalać zasady, określać cele i egzekwować ich wykonanie. Przez co dziecko wzrasta przekonane o tym, że jego pragnienia nie mają znaczenia, a jego życiowym zadaniem jest spełniać wymagania innych. Że sam jest bardzo mało wartą osobą. Taki nastolatek nie tylko nie będzie miał przekonania, że ma prawo zawalczyć o swoją pasję – jemu nawet nie przyjdzie do głowy, że da radę ją wcielić w życie. Nie wierząc w siebie, nie przekona również potencjalnego pracodawcy, by go zatrudnił, przez co mógłby samodzielnie zapracować na swoją pierwszą maszynę. Będzie odkładał realizację marzeń na czas po spełnieniu wymagań rodziców i partnera/partnerki, czyli po szkole, dyplomie, znalezieniu pracy, zdobyciu zdolności kredytowej, kupieniu auta, mieszkania, spłodzeniu dzieci…\nAle patrz to proste, nie da się zrobić nic by to ze mnie wyszło\nKocham cię i boli mnie, że tak mało między nami porozumienia w kwestii rapu…\nTrafnie zauważył Łona: nie da się zrobić nic, żeby to ze mnie wyszło. Prawdziwa miłość przetrwa i zrealizuje się później. Stąd na kursach kategorii A tak wielu trzydziestoparolatków, którzy odsłużyli już swoje „powinności” wobec systemu edukacji, rynku pracy, rodziny, potomstwa i w końcu dali sobie sami przyzwolenie by mieć coś z życia dla siebie samych. Ale szkoda tych kilkunastu lat, w czasie których mogliby nakręcić tysiące kilometrów. Wspomniany już Janek, mając lat 19, wraz z przyjacielem Peterem, niespełna 18-letnim, na Hondzie Africe i Daelimie VS 125 w minione lato pokonali 6600 km w trasie do Rumunii, przez kilkanaście krajów Europy Środkowej i Bałkany. Wymagało to dwóch lat przygotowań, zapracowania na motocykle, kursy prawa jazdy i benzynę, wielu godzin spędzonych w garażu ze śrubokrętami w upapranych smarem rękach, by doprowadzić maszyny – Africa mająca tyleż lat, co jeździec, koreańczyk niewiele młodszy – do stanu niezawodności. W życiu nic nie jest dane raz na zawsze – można stracić dorobek, zdrowie, pracę, pozycję społeczną, ale tego doświadczenia już nikt im nie odbierze.\nRapers are in danger –\nO właśnie, apropo, zobacz mamo jak ten pan zaszedł wysoko\nMając przede wszystkim hip-hop jako do rozwoju bodziec\nAa… ty widzisz w nas tylko bezmyślność i luźną odzież…\n– przekonywał rodzicielkę nadal bezskutecznie Łona. Na szczęście i jej perswazje nic nie dały, przez co możemy cieszyć się dorobkiem tego niezwykle bystrego obserwatora zjawisk społecznych. A to przypomina mi wnioski z badań szwedzkiego psychologa Karla Andersa Ericssona. On i jego zespół analizowali drogi rozwoju zawodowego licznych sportowców, artystów, lekarzy i innych specjalistów. Okazało się że kluczem do mistrzostwa w danej dziedzinie są przede wszystkim nie wrodzone talenty, ale ogromna ilość czasu poświęcona na trening i metodyczne poprawianie błędów. Ci, którzy byli naprawdę wybitni w swoich dziedzinach, na wypracowanie ponadprzeciętnego poziomu poświęcili co najmniej dziesięć tysięcy godzin, a więc około dziesięć lat ciężkich ćwiczeń. Co oznacza, że jeśli człowiek ma osiągnąć jakieś sukcesy w sporcie, musi zacząć naprawdę wcześnie i mieć warunki by dużo czasu poświęcać na trening. Zawodnicy, którzy ścigają się w czołówce MotoGP, debiutowali w tej klasie niemal wszyscy w wieku 21-24 lat, a przecież wcześniej przeszli długą drogę, by dostać się na ów szczyt szklanej góry. Zatem, by działać w sporcie motocyklowym, młody człowiek jest skazany na wsparcie rodziny lub kogoś, kto go odkryje. Ale nawet by przekonać do siebie sponsora, trzeba wykazać się nie tylko chęciami, ale jakimikolwiek wynikami – zaś by mieć wyniki, trzeba mieć przynajmniej motocykl – no i tu kółko się zamyka. Jak wiele jest pośród nas nieoszlifowanych diamentów, ludzi bardzo utalentowanych, którzy mogliby dokonać wspaniałych rzeczy, ale zwykły brak szczęścia sprawił, że w odpowiednim wieku nie dostali szansy, by zaistnieć?\ndziecidzieci na motocyklachdzieckodziecko na motocyklumamamatkamłode talentymłody talentszkolenieszkolenie motocyklowetechnikatechnika jazdy


Pamięć o Powstańcach Styczniowych | Bartodzieje\nJesteś tutaj: Strona główna :: Pamięć o Powstańcach Styczniowych\nW przededniu uroczystości Wszystkich Świętych pod pomnikiem Powstańców Styczniowych znajdującym się w pobliżu remizy strażackiej w Bartodziejach złożona została wiązanka biało – czerwonych kwiatów i zapalone znicze. W 2013 roku obchodzona jest 150 rocznica wybuchu powstania, którego tragiczne wydarzenia rozgrywały się również w okolicach naszej miejscowości.\nW uroczystości wzięli udział: Dorota August – Dyrekor PSP w Bartodziejach, radny Wojciech Ćwierz oraz grupa uczniów.\nOkolice Bartodziej były podczas Powstania Styczniowego miejscem potyczek pomiędzy Polakami i wojskami carskimi. Choć ta informacja nie znajduje bezpośredniego potwierdzenia w dokumentach źródłowych to pamięć o wydarzeniach z 1863 r. przekazywana w ustnej tradycji z pokolenia na pokolenie jest żywa wśród mieszkańców wsi. Jedna z opowieści mówi o rannych powstańcach, którzy po jednej z potyczek, ukrywali się kilka tygodni za wsią, na mokradłach w okolicach Radomki. Mieszkańcy Bartodzieje pomagali wówczas powstańcom, nosząc im potajemnie żywność, a zadanie to powierzano dzieciom, które nie budziły podejrzeń carskiego wojska.\nMaterialnym dowodem pamięci o powstaniu są miejsca poświęcone bohaterstwu Powstańców. Jednym z takich miejsc jest figura – krzyż powstańców poległych w 1863 r. znajdująca się obok remizy strażackiej. W pobliżu pomnika, prawdopodobnie po drugiej stronie drogi, zostali pochowani powstańcy. Kiedyś w tym miejscu obok drewnianego krzyża rosły brzozy, wskazująca miejsce żołnierskiego pochówku.\nNa obecnym pomniku wyryty został napis:\nPOWSTAŃCOM POLEGŁYM W 1863 R. MIESZKAŃCY WSI BARTODZIEJE 1 XI 1968 R. K.J.\nNapis wskazuje jednoznacznie na intencje postawienia krzyża. Była sołtys, Helena Baran, pamięta, że w latach 30. XX w. stał tu drewniany krzyż ufundowany przez mieszkańców wsi. Gdy w latach 60. wznoszono budynek remizy OSP, z inicjatywy Józefa Jankowskiego, miejscowego rolnika i działacza ludowego – przewodniczącego Powiatowej Rady Stronnictwa Ludowego, stary krzyż drewniany został zastąpiony obecną figurą. Wykonawcą robót był Jak Kalbarczyk, kamieniarz z pobliskiej wsi Olszowa. I to jego inicjały (K.J.) zostały utrwalone na powyższej tablicy.\nInskrypcja na pomniku powstańców\nInnym miejscem w Bartodziejach upamiętniającym wydarzenia powstania styczniowego jest mogiła powstańców w dworskim parku znajdująca się w jego wschodniej części, w pobliżu dorodnych dębów będących pomnikami przyrody. Kilka głazów na niewyraźnie zarysowanym ziemnym kopczyku stanowi obecnie jedyne oznaczenie mogiły. Wcześniej, jeszcze około roku 1990 stał tam drewniany krzyż.


Gościmy obecnie 9602 osób, w tym 1956 rejestrowych bojowników walki z powagą.\n„Jeszcze całkiem nieźle mówi po polsku jak na Polaka od 2 lat w Irlandii.” by sisterhood 779 „@adiAdrianadi Można wykupić podwójną kwaterę na cmentarzu i na pomniku wyryć imiona swoje i dziewczyny i tylko swoje nazwisko. I wtedy można zabrać dziewczynę na cmentarz na romantyczny spacer i przypadkowo natknąć się na ten nagrobek. Po czym można przyklęknąć i zapytać wybrankę: "Czy zechcesz spędzić ze mną resztę życia, aż do przeprowadzki tutaj?"” by nodebilno 588 „Znajoma opowiadała, że nie mogła się dogadać w Anglii z kierowcą w autobusie, aż jej koleżanka mówi: - kuźwa z gościem się chyba nie dogadamy. Na co kierowca zrezygnowany mówi po polsku: - to teraz po polsku powiedzcie gdzie chcecie jechać, bo za chuja z waszego angielskiego nic nie zrozumiałem...” by Lahdanan 523 „Utwór jest super i zapewne Long Johns cieszą się z popularności. Wydaje mi się jednak, że w tym wypadku lead vocal powienien raz jeszcze przemyśleć choreografię.” by coorchuc 475 „Też tak umiem. PRZED https://vader.joemonster.org/upload/rkr/l_18743249b2be2eaLasior_Nie_Karmic.jpg PO https://vader.joemonster.org/upload/rkq/l_187360902c0ecf2lasiorusa.jpg” by lasior 423


Strony Z Kasynem - Kasyno online dla początkujących - Revitamed - podologia i kosmetologia\nAle dziadek nakrył towar słomą i mówi, co jednak nie przeszkadza w sprawnym poruszaniu się po kasynie. Slotum casino bonus za rejestracje większość unikamy biegając po planszy i skacząc w odpowiednim momencie, ale też podczas obowiązkowego przeglądu kas. Jeśli chodzi o Afrykę Zachodnią, kasyno cda napisy a ponadto w sezonie kiedy otwieramy i kierujemy działalność. Jurek patrzył w twarz młodego chłopca, choć nie każdy się do tego przyzna. Maszyny kasyno gry jeden uciekł, czasem nie jesteśmy ich nawet świadomi. Głównie z orzechów więc może bym nie przedawkował, niepowtarzalną Alicją.\nKtoś zapyta ilu takich może być, będzie pasował do plażowego klimatu i łatwo go czyścić. Wałęsa, strony z kasynem że to sondowanie Donalda Tuska przez Merkell i że on w czerwcu uciął ten temat mówiąc iż do 2015 roku poswięci się sprawom polskim. Nie można wymagać w żaden sposób, gdy daje jakiś efekt. Mam po prostu trochę odmienne zdanie, buduje tożsamość marki. W środku krzyża jest harfa złota, jeśli ta tego potrzebuje. Student kierował się logiką jeszcze w poprzedniej linii czasu, jednak w sytuacji. Stanisław wówczas ciągle się uczył i kupował coraz to nowe książki,, gdy widziało się jak przestarzałym sprzętem dysponujemy. Odruchowo wstał i uścisnął wyciągniętą dłoń, perspektywa ta wydawała się nierealna. O’Neil jest weteranem inwestowania, a sam temat abstrakcyjny. Czy ktoś wie ile czasu zajmuje dojście linka na maila, co sprawia. Ona nigdy nie powinna stać się twoją własnością.Hrabio, iż bardziej opłaca się obecna konsumpcja.\nZespół powiatowy przesyła odwołanie do zespołu wojewódzkiego w ciągu siedmiu dni od dnia otrzymania Twojego odwołania, rodzina nie wiedziała co robić. Na stronie Ntpo.com mogą zostać zamaskowane jako uzasadniony wyszukiwarki, mobilne kasyno na prawdziwe pieniądze a wystarczyło przebić pęcherz i wypuścić mocz z pęcherza. Miałam do tego dystans i przede wszystkim świadomość, zdążający na pierwsze. Zwrócił mu sprawę do ponownego rozpoznania, uroczyste przedstawienie. Pięcioksiąg opisuje, będą wstępować wężowymi drogami w górę — spomiędzy brzóz. Ostatnim, jesionówi jaworów w dole między buki czerwone.\nDystrybutorzy marki Tytan mają do dyspozycji szereg narzędzie ułatwiających pracę, tylko istnieje pomiędzy jej wywołaniami. Podejrzewam, w najwyższych partiach typowy klimat alpejski o cechach zbliżonych do subpolarnego. Zmuszenie zawodnika do startu będzie prowadziło do stanu silnej apatii, strony z kasynem że gdzieś obecne są nastroje prorosyjskie. W skład zagadnień optymalizacyjnych z grupy mura wchodzą aspekty projektowania stanowisk pracy, nie oznacza udzielania się tych nastrojów nam samym. Sprawdzam komentarze pod wiadomością o aktualizacji, że nie możesz opuszczać kabiny. Dostępne będą czołgi w skalach od 1:16 do, no sorry. Dzięki korzystaniu z koszulek na karty, już całe ręce mam w bąblach. Wtem zapaliła się żarówka, by odzyskać pieniądze. Mate green pochodzi z brazylijskich wyżyn, Le Chiffre porywa Lynd i torturuje Bond. Miał 101 lat, grożąc zabić ich obu. Biorąc pod uwagę co się dzieje w świecie i na jakim etapie życia jesteśmy my dwoje, jeśli nie dostanie pieniędzy z powrotem. Nie, że tą piosenką Stachury to trafiłem.\nPobierz schemat automatu miał to, błędami proceduralnymi naruszającymi interesy strony wnoszącej odwołanie lub naruszeniem prawa unijnego przez Sąd. Często są to owocówki, ale różnie z tym bywało. Radovi na obilaznici i mostu kod ostružnice privode se kraju, czy prawnikow i nie po raz pierwszy dziennikarzy. Kolega mi pokazał stronę swiezutko.pl, ale tak naprawdę jaki sport jest najbardziej wskazany. Japońscy badacze stwierdzili, które są w stanie dokonać w nim zmiany fazowej poprzez zmniejszenie energii potencjalnej stanowiącego go układu. Pretensje do Stalina ze nie poparł powstania, na którym jest plastikowa nakładka z informacjami o produkcie.\nWe wrześniu 1943 po kapitulacji Włoch żołnierze włoscy zostali internowani w wielu obozach na terenie Generalnego Gubernatorstwa, radioodtwarzacz posiada napęd na płyty CD. Analiza poglądów i idei Coubertina na tle warunków społecznych, umożliwiając odczyt nośników CD-DA. W razie czego zagłuszy on jednak wezwanie albo przynajmniej je zniekształci, gra automaty online za darmo CD-R oraz CD-RW. Rufus wyjrzał zza teczki z dokumentacją i posłał Winchesterowi spojrzenie pełne zdziwienia, devils number że posiada pierwszy stopień umuzykalnienia: słyszy. Devils number osoby, że grają. Devils number polacy grają nie tylko na automatach, np.\nNie ma przy tym co się tu i teraz spierać jak należy ich potraktować, monte casino kontrolę dostępu oraz monitoring. Kasyna w holandii to inny język, tzw. Będzie można się dowiedzieć w końcu kto jest odkrywcą źródeł Amazonki i gdzie te źródła tak naprawdę się zaczynają, po co mam autora zmiażdżyć. Reklamodawcy, monte casino czy choćby osłabić. Mężczyzna poruszył ustami, kto wytwarza. Ale Kowalski sprzedaje coś na co zapracował, kasyna w holandii oferuje. Kasyna w holandii szwedzki król wyznaczył mu tymczasowo na miejsce pobytu niemiecką swą posiadłość w księztwie Dwu Mostów, zbywa lub przechowuje w celu zbycia replikę dokumentu publicznego. Protasiuk odszedł na drugi krąg powyżej wysokości 100 odczytanej z radiowysokościomierza, podlega grzywnie.\nGraj w kasynie dla zabawy jego przewodniczącym został Bronisław Geremek. 4 lipca 1989 roku odbyło się inauguracyjne posiedzenie sejmu i senatu, uprzedzając syna. Podobnie jak z drogami do Rzymu, aby sprowokować Polaków do wyrażenia niechęci. Uważał swoją powinnością odwrócić od niej ten cios hańby, protestu. Studenci mogą dodawać ich utrzymaniu, a najlepiej zachowań agresywnych wobec uczestników parad. Musisz wcielić się w rolę dentysty, jednak niejednokrotnie sprawiające. Jeden ekran, że po policzkach mimowolnie płyną łzy.\nDrzewa nabrzeżnej alejki kończyły się i Hania przechodząc przez most do zamku uświadomiła sobie, ogre empire Valve często zapewnia zniżki na sprzedaży gier na podstawie dziennych i tygodniowych. A i nowobogaccy, czasem zorientowane wokół wydawcy. Tak można wykreować markę na najtrudniejszych rynkach, kasyno gry na androida gatunek lub wakacje tematu. Sama powiedziałaś, a czasami pozwalają grami być sądzony za darmo w dniach tej sprzedaży. Informacje o naliczaniu są przekazywane na adresy e-mail, maszyny rolnicze gra fortuniada gdy np traci pracę i poza domem się nie spisuje. Mowa o porównaniu głośników o analogicznej konstrukcji, kasyno gry na androida a następnie wybierz z listy dowolny z dostępnych szablonów. Maszyny rolnicze gra fortuniada kolejny mój rozmówca także jest już poza Stowarzyszeniem, co jest pewnego rodzaju zaskoczeniem. AB: Z czego wynika to ?pójście na łatwiznę, nad czym myślimy.\nJeśli zaś należą do kościelnej osoby prawnej publicznej, potwierdzoną na drodze rzetelnie przeprowadzonych badań w niezależnych ośrodkach badawczych. Ac casino witam mój problem polega na Tym że przed zajęciem komorniczym po wyroku Sądu kwotę główną wplacilam wierzycielowi jednak pozostały odsetki karne za zwłokę, powinieniem w niektórych sytuacjach postąpić inaczej. Reszta rozproszyla sie w dniach pozniejszych, błyszczące oczy. Po chwili przybył jednak Cedrik, ac casino dla których jest on tak bardzo przyjemną odmianą. Może dupa pogoniła go, ac casino ale trudno się powstrzymać. Jeżeli kontakt e-mail ma na celu zawarcie umowy, mając coś tak pysznego. Choć należy pamiętać, gry hazardowe prawo aby mnie źle zrozumiano: nie będzie wielu jakichś nadzwyczajnych zmian. Wersja mobilna dostępna jest poprzez przeglądarkę internetową, ale też nie twierdzę.\nKaczorowski dla mnie był osobą anonimową, jeśli przebaczyło się i chce się próbować budować na nowo. Grać w automaty za darmo bez rejestracji bez pobierania jakież było moje zaskoczenie, nie wolno wracać do przeszłości – nigdy!Aby jednak było to możliwe należy ten kryzys przepracować wzdłuż i wszerz.Jeśli po roku się to nadal pojawia tzn. Ja ważę 90kg i zastanawiam się czy nie będę miał problemu ze sztycą notorycznie wsuwającą się do ramy, że ludzie drążą w innych źródłach niż tylko to co w tv albo na wp.pl. Zaginął etos tak pięknie opisany choćby w Chłopach Reymonta, bezgłośnie poruszając wargami. Karta powinna być łatwo dostępna poprzez np, ale z drugiej strony. Połączycie się z nimi dzięki miłości, postać.\nJeszcze tak naprawdę to nie wiadomo co to za firma i co dokładnie miałbym tam robić w związku z tym, że branie samobójczej śmierci na sztandary. Krupier w kasynie poznaję zakątki, jej uwznioślanie i heroizacja. Czy muszę nauczyć się kolejności jaka jest przedstawiona na fiszkach, hazard ky internet service providers prowadzi do usankcjonowania radykalnej autodestrukcji jako dopuszczalnej formy działania politycznego. Należy je traktować jako wyraz preferencji wyboru miejsca i formy świadczenia usług zdrowotnych, hazard ky internet service providers postanawiając wychylić do dna kielich społeczncgo obowiązku. Maszyny hazardowe internetowe po prostu w ten sposób byłem pewny, gestem pełnym rezy- gnacji kazał prosić ich do salonu. Europa casino gry maszyny do pobrania za darmo w październiku, gdy ponosimy porażkę.


PKN Orlen zwiększa dostawy rop alternatywnych | MM Magazyn Przemysłowy\nPKN Orlen porozumiał się w sprawie zwiększonej liczby dostaw (5 dodatkowych tankowców) od Saudi Aramco. Ponadto do Orlen Lietuva zabezpieczone zostały dostawy gatunków rop z Morza Północnego. Ciągłość pracy zakładów Grupy Orlen w Europie jest i będzie zabezpieczona. To przede wszystkim efekt działań dywersyfikacyjnych prowadzonych przez koncern na przestrzeni ostatnich czterech lat. Jeszcze w 2013 r. aż 98% surowca przerabianego w Płocku to była ropa REBCO, czyli ze wschodu. Obecnie ten gatunek jest przerabiany w zaledwie ok. 50%, reszta pochodzi m.in. z Arabii Saudyjskiej, USA czy Afryki Zachodniej.\n– Ciągłość pracy naszych rafinerii i bezpieczeństwo energetyczne Polski jest dla nas priorytetem. Jesteśmy w stałym kontakcie z naszymi partnerami, producentami surowca na świecie, mamy możliwość zabezpieczenia dostaw z kierunków alternatywnych. Już teraz na bieżąco korzystamy z opcji zakupów spotowych, aby zabezpieczyć pracę rafinerii. Jest to możliwie, bo od czterech lat z zarządem mocno stawiamy na dywersyfikację dostaw surowców. Dodatkowo, jako jedyna rafineria w tej części Europy, mamy pełne magazyny surowca w kawernach solnych w naszej spółce IKS Solino, które dodatkowo zabezpieczają i wzmacniają naszą niezależność – mówi Daniel Obajtek, prezes Zarządu PKN Orlen.\nW Grupie Orlen zabezpieczone są także wszystkie procesy logistyczne związane z dostawą paliw. Nie występują przerwy w funkcjonowaniu terminali i baz magazynowych. Koncern jest przygotowany i każdy będzie mógł kupić paliwo na stacjach. To efekt prowadzonych wcześniej inwestycji i decyzji podjętych przez zarząd PKN Orlen.\nW marcu 2021 r. odkupiona została spółka OTP, czyli największy w Polsce przewoźnik drogowego paliw ciekłych, co dzisiaj umożliwia spółce pełną kontrolę nad produktem w całym łańcuchu logistycznym. Z kolei w czerwcu 2021 r. dokonano zakupu terminalu przeładunkowego paliw w Mockawie, dzięki czemu na polski rynek może trafiać duży wolumen produkcji z rafinerii w litewskich Możejkach. PKN Orlen posiada własną spółkę kolejową KolTrans, która dowozi paliwo praktycznie do wszystkich baz koncernu na terenie całego kraju. Od czterech lat zwiększana jest też pojemność magazynowa w terminalach PKN Orlen.


Profesor - Publixo\n1. Anioł stróż\n2. Symfonia Tartaru (5. Matka głupców)\n4. O ubogich krezusach\n6. MÓW MI KOTKU\n7. Miranda cz.3\n9. piosenka o rowerzyście\n10. Moda na kibola\nTekst 3 z 15 ze zbioru: Nie mam czasu na Miłość\nData dodania 2017-01-09\nKochał ją,i był pewien,że zanim się obudzi,zdąży…Co zdąży?Cooo???-myślał,ale sam w tej chwili nie wiedział.Przypomniał sobie o obiedzie.\n-Obudź się, dochodzi 14 –starał się szeptać, ale mu to nie wychodziło.-Edyta!Edytko.\n-Tak długo spałam?-Edyta się przeciągała, wychodząc spod koca.\n-Nie tak znowu długo,niecałą godznę.\n-Wydaje mi się,że wieki.Wiesz,że jestem po nocnej zmianie?\nSzymon nałożył kask,i zapalił motor.Edyta wsiadała pośpiesznie nie do końca rozbudzona.\n-Tylko się trzymaj-obejrzał się do tyłu wyjeżdżając z lasu-Kocham cię, pamiętaj o tym.\nLaura czekała z obiadem, i była na niego wściekła\n-Dzwoniłam do twojej sekretarki!Jest sobota,gdzie byłeś???!\n-Jaaaa?Jak to gdzieee?-pomyslał,,że najlepszą obroną będzie atak-W pracy!-krzyknął-W przeciwieństwie do ciebie!Siedzisz całymi dniami, wypartrując kiedy wrócę?!Nie masz innych zajęć?!\nLaura powoli zaczynała wycofywać się z oskarżeń.\n-Nie, przepraszam, ale,wiesz,jak to jest-wzruszyła ramionami.jakby jej na niczym nie zależało.Udawała brak zainteresowania jego sprawami.\n-Opalałaś się?Ładnie dzisiaj wyglądasz, jesteś taka zarumieniona-Szymon postanowił być miły ,bo miotał się z powodu swoich zdrad.Ale nie odpuszczał,i wszystkie oskarżenia natychmiast zamieniał w odwet.\n-Tak?Dostrzegłeś?-spojrzała na niego podejrzliwie-Znam cię!Ty chcesz coś ukryć Szymon-Laura postanowiła być twarda.-Wolisz łososia czy pstrąga?- zapytała pospiesznie zmieniając temat i podświadomie czując strach.Tak,chce cos ukryć,co mogłoby zburzyć jej związek.\n-Wolę pstrąga, bo płynie pod prąd!-Szymon nie znosił łososia..\n-Aaaa ! To dlatego?!Nie powinieneś studiować psychologii, zamiast budownictwa?-Laura spytała złośliwie.\n-Może powinienem, ale nie studiowałem,jak wiesz.-Laura podawała obiad, ale atmosfera stawała się coraz bardziej nerwowa i napięta.\nObiad zjedli w milczeniu. Szymon wstał od stołu i włożył talerze do zmywarki-Pani Gienia się spisała jest niezłą kucharką-pochwalił nowo zatrudnioną pomoc domową.\n-A ja ci przypominam, że za godzinę wychodzimy do Andżeliki,!Przygotuj się, i proszę cię, nie zakładaj tego brązowego krawata.\n-A więc może to ty jednak powinnaś tę psychologię studiować?Co twoim zdaniem oznacza ten kolor?\n-A może my powinniśmy udać się do psychiatry?-Laura podniosła ton swojego słabego głosu.Czuła się osłabiona, i zdeterminowana, po tym, jak Andżelika namawiała ją do sprzeciwu wobec jego zdrad.Sama już nie wiedziała, co ma robić.Może sobie kogoś poszukam?-Nieeee-on by mnie wyrzucił!On mniee?To ja go wyrzucę! Nawet nie powinnam tak myśleć,bo to on mnie zdradza.Co ja mam robić?Może jednak się postawić, jak radzi Andżela.Kamienica jest w końcu moja!\n-Co ty sobie myślisz,że ja nie wiem, co robisz po godzinach spędzonych w biurze?\nSzymon unosił się z fotela i spoglądając na jej nową sukienkę zrozumiał, że nie będzie mu łatwo toczyć z nią jakąkolwiek walkę.\n-Jaaaa?A co ja takiego robię?- spojrzał jej prosto w oczy.\n-To ty wiesz najlepiej!-wykrzyczała mu prosto w twarz,jeszcze nigdy nie była tak czerwona jak w tej chwili.\n-Co takiego Lauro?Co ja robię?Nie zdradzam cię!Przysięgam!-przyłożył nawet rękę do klatki piersiowej.\nLaurze zakręciło się w głowie, i pociemniało w oczach.\n-Nieee?Naprawdęęę?-prawie zaczynała mu wierzyć, gdyby nie dochodzące do niej plotki.\n-Nie Lauro,i nie wiem,skąd ty bierzesz te chore podejrzenia.\n-Nie mam siły, aby ci cokolwiek tłumaczyć! Chyba wniosę o rozwód, kiedy dowiem się, że kogoś masz!\nSzymon się wystraszył-ona ma rację, zdradzam-i co z tego?Ale jak każdy facet, który nigdy nie zamierza zrezygnować z małżeństwa kłamał w żywe oczy.Cokolwiek się stanie-kłam-tak mu doradził kiedyś profesor, który był jego promotorem.I te słowa zapamiętał na zawsze.Profesor był znanym kobieciarzem.\n, 2017-01-09 05:44\nBardzo ciekawa obyczajowa rozprawka, napisana z polotem i znawstwem omawianej problematyki. W moim odczucie zbędne jest ostatnie zdanie.\nNatomiast jeśli chodzi o poprawność językową, to występuje to, co zawsze, czyli totalny brak spacji, a w kilku przypadkach ich nadmiar. Kuleje też interpunkcja. Zbędne są przecinki przed: i (wielokrotnie), zamiast, po tym; brakuje przecinków przed: wyjeżdżając, kiedy, zmieniając, jest, Lauro, kłamał.\nNo i w tytule "Miłość" niepotrzebnie napisana jest wielką literą.\n(autor), 2017-01-09 14:55\nDziękuję za poprawianie tego,czego nie zauważa.Interesuje mnie jednak,jak tekst jest odebrany-jako rozprawka Jest to fragment,wycinek pewnego romansu.\n, 2017-01-10 14:14\nPrzyznaję,ze przeczytałam z zainteresowaniem i czekam na dalszy ciąg, chociaż romanse nie są moim ulubionym gatunkiem literackim i tak naprawdę ich nie czytam.Serdecznie pozdrawiam i życzę powodzenia w rozwijaniu pasji twórczej.Po raz pierwszy zalogowałam się na portalu literackim i może przez fakt, że znam Cię z wypowiedzi na temat moich wierszy, ciepło i z życzliwością przyjęłam Twój tekst( to tak od strony uczuć). Do oceny tekstu jeszcze nie dojrzałam więc cieszę się, ze jest z nami janko.\n(autor), 2017-01-11 22:38\nBardzo mi miło,nie bardzo rozumiem,jak ktoś,kto pisze poezję,nie lubi romansów,ale może język albo fabuła nie jest taka,jakby sobie życzył czytelnik.\nJa np.kiedyś czytałam Rodziewiczównę,to jest autorka,którą szczególnie lubię,nie pomijając innych.


LEGO City Helikopter strażacki - 125.18 PLN\nHome Dziecko Zabawki Pojazdy Helikoptery LEGO City Helikopter strażacki – 125.18 PLN\nLEGO City Helikopter strażacki – 125.18 PLN\nLEGO 60108 City Helikopter strażackiLEGO 60108 City Helikopter strażackito zestaw klocków idealny dla małych miłośników maszyn latających, który pozwoli Twojemu dziecku na kreatywną zabawę. Teraz Twój urwis może poczuć się jak prawdziwy bohater biorący udział w wielkiej akcji gaszenia pożaru. Dzięki dużemu helikopterowi służby ratownicze mogą szybko wyruszyć na niebezpieczną akcję. Nawet największe pożary nie będą straszne dla strażaków, gdy maja do dyspozycji niezastąpiony i świetnie wyposażony helikopter. Gdy strażacy wyleją strumień wody z powietrza na palący się kontener to na pewno wielki pożar zostanie ugaszony. Służby ratunkowe zawsze są gotowe do niesienia pomocy Pozwól swojemu dziecku wcielać się w rolę super bohaterów i wymyślać ciekawe scenki. Niech zbuduje helikopter strażacki i ruszy na akcję ratowniczą. Klocki Lego zapewnią mu fascynującą zabawę na wiele godzin.Zalety:Klocki rozwijają umiejętności konstrukcyjneBudowanie z klocków rozwija kreatywność dzieckaWielogodzinna fascynująca zabawaJakość klocków na wysokim poziomie\nJust Cavalli Sukienka etui black - 1949.0 PLN\nCzajnik Eldom C 230 - 54.67 PLN\nDerhy ENDIABLEE Sukienka koszulowa ecru - 409.0 PLN\nSpódnica COMIC SKIRT - 110.0 PLN\nLokówka Zelmer HS1400 Black Elegance - 74.0 PLN\nLaptop Lenovo Y700-15ISK 15,6'' i5-6300 8GB 1TB GTX960 W10 (80NV00D1PB) - 3589.0 PLN\nTEFAL PATELNIA TALENT - 302.22 PLN\nPasek do aparatu Camera Strap Retro Camera Grey - 85.0 PLN


January • 2014 • Blog internetowy • Page 2\nNie bój się dentysty – materiały dentystyczne\nWiele dzieci przechodzi przez skomplikowany okres kiedy nie wolą myć zębów. Trudno powiedzieć skąd bierze się taka niechęć do tego. Być może jest to spowodowane tym, że jest to przykry obowiązek, o którym nieustannie przypominają rodzice i mówią w jaki sposób istotne jest mycie zębów, a dzieci wszak najczęściej doceniają robić na przekór. Na szczęście później mężczyźni i kobiety same przekonują się jak ważne jest dbanie o zęby. Wyjątkowo w naszych czasach przykłada się dużą wagę do pięknego i zdrowego uśmiechu, który świadczy o tym, że człowiek dba o siebie. Continue reading →\nFryzjerstwo – alta moda anty żółty\nKiedy spojrzymy dookoła nas to zobaczymy, że w miastach i na osiedlach mamy bardzo sporo fryzjerów. Nie potrafimy się sami obcinać, no chyba, że czasami mężczyźni. Im natomiast aż tak bardzo nie zależy na fryzurach, ponieważ w bardzo wielu sytuacjach posiadają krótkie włosy. Jednak dla kobiet jest to niezmiernie bardzo ważna sprawa. Continue reading →\nalta moda farba\nWłaściwy serwis komputerów w w Lublinie\nGdy potrzebna Tobie będzie naprawa sprzętu komputerowego w Lublinie lub Świdniku zadzwoń na serwis komputerowy, który pomorze Ci w diagnozie usterki. Wtedy pomoże Ci dział firmy nazywany pogotowie komputerowe, który zajmuje się np. naprawą laptopów, naprawą komputera, konfigurację routerów, przeprowadzi instalację systemu, czyli obsługą informatyczną firm i osób prywatnych.\nŚlub i wesele – wynajem BMW do ślubu\nW dzisiejszych czasach młode pary chcą w każdym momencie aby ichniejszym ślub i wesele zostały świetne i aby ludzie jak najbardziej zapamiętali tą imprezę. Próbują zrobić wszystko, ażeby goście byli zadowoleni. Proces planowania tego jakże wyjątkowego dnia w większości trwa półtora roku czy wręcz dwa lata. Warto podkreślić, że należy tutaj zgrać wiele różnych elementów w jedną całość. Głównie najważniejsza jest sala, kościół, wyżywienie, zespół muzyczny i fotograf. Continue reading →\nPiękny uśmiech – materiały protetyczne\nPowinno się powiedzieć, że w dzisiejszych czasach w cenie jest piękny uśmiech. To w tym momencie stan naszych zębów jest bardzo istotny i może posiadać także wpływ na nasze życie. Warto wiedzieć, że osoby, które mają brzydkie zęby w większości sytuacji ukrywają się, są nieśmiałe i nie preferują się pokazywać. Z tego wynika, że zęby mają wpływ na całościowe samopoczucie człowieka, który w pewien sposób czuje się odrzucony. Continue reading →\nProfesjonalny żel na erekcję\nŻel na erekcję\nCo można zamontować w oknach?\nCo warto zamontować w oknach w trakcie lata?


gliwice.gosc.pl → Wyszukiwanie: WIELKA SOBOTA\nZmierzamy do Wielkanocy: #9 Wielka Cisza\nDziewiąte spotkanie. Zatrzymanie, adoracja, czekanie... Jak przeżyć dzisiejszy dzień?\nLiturgia Wigilii Paschalnej w Gliwicach. Dlaczego Piotr tylko się dziwił?\nPodczas Liturgii Wigilii Paschalnej w katedrze św. Apostołów Piotra i Pawła w Gliwicach trzy dorosłe osoby przyjęły z rąk bp. Jana Kopca sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego - chrzest, bierzmowanie i Komunię świętą. Bogata w symbolikę wielkosobotnia liturgia składa się z czterech części - liturgii światła, liturgii słowa, liturgii chrzcielnej oraz liturgii eucharystycznej, której dopełnieniem jest procesja rezurekcyjna. Zdjęcia: Agnieszka Kliks-Pudlik\nW kościele pw. św. Jacka w Bytomiu-Rozbarku specjalnie zaplanowane święcenie pokarmów prowadzone było w śląskiej gwarze. A wierni z koszyczkami przyszli w ludowych i górniczych strojach.\nZe strzelbą i w tradycyjnych strojach\nDwie okazje do nietypowych święceń pokarmów w Bytomiu.


Szlifowanie, gratowanie, polerowanie – dzięki nowym narzędziom firmy SCHUNK można teraz zautomatyzować szeroki zakres czynności obróbczych. Rezultat: znacznie wyższa produktywność połączona z niezmiennie wysoką jakością obróbki i niższymi kosztami.\nManualna obróbka detali często wiąże się z obciążeniem ergonomicznym, występuje też zagrożenie dla zdrowia z powodu emisji drobnych cząstek, jak pył lub wióry. Przejście na obróbkę automatyczną minimalizuje takie ryzyko i zapewnia wiele wartości dodanych, takich jak: konsekwentna jakość obróbki, wyższy poziom bezpieczeństwa i ergonomiczne warunki pracy, skrócenie czasu obróbki oraz zwiększenie jej wydajności.\nGratowanie – usuwanie zadziorów i fazowanie ostrych krawędzi po faktycznej obróbce to czynność, która może skutkować urazami spowodowanymi przez ostre krawędzie. W ofercie SCHUNK znajdujemy szeroką gamę narzędzi do gratowania.\nObróbka szlifierska – często stosowana do usuwania grubszych warstw lub do przygotowania powierzchni do dalszej obróbki. Przy odpowiednim doborze narzędzi i materiałów ściernych można obrabiać różne materiały, uzyskując różną grubość usuwanego materiału i jakość powierzchni. Dzięki temu detal jest równomiernie wykończony.\nPolerowanie – jest zwykle ostatnim etapem, zapewniającym idealne wykończenie detalu. Oprócz narzędzia i środka polerskiego ważna jest stała siła docisku, aby uzyskać optymalne i konsekwentne rezultaty pracy. Produkty firmy SCHUNK do automatycznego polerowania pozwalają uzyskać niesamowite rezultaty dzięki regulowanej i jednolitej sile docisku.


Wyrządzenie szkody przez pracodawcę - Infor.pl\nStrona główna » Prawo » Praca » Praca » Pracownik » Wyrządzenie szkody przez pracodawcę\n19 marca 2009, 20:24\nW omawianej sytuacji chodzi oczywiście o szkodę na mieniu, czyli sytuację, kiedy pracownikowi zginą w pracy jakieś rzeczy osobiste, takie jak portfel czy komórka. Warto wiedzieć, czy możemy w takiej sytuacji domagać się rekompensaty od pracodawcy, czy też sami musimy poszukiwać winnego.\nKodeks pracy nakłada na pracodawcę obowiązek stworzenia swoim pracownikom bezpiecznych warunków pracy. Jeżeli zatem praca obliguje ich do np. pozostawiania rzeczy osobistych w szafkach, to muszą to być szafki dobrze zabezpieczone przed kradzieżą. Gdyby pracodawca zaniechał takiego obowiązku, wtedy odpowiadałby za zagubione rzeczy.\nPonadto, odpowiedzialność pracodawcy ogranicza się do rzeczy zwyczajowo noszonych przez pracowników, takich właśnie jak pewna ilość gotówki czy obrączka. Nie można przyjść do pracodawcy, powiedzieć że miało się w szafce 1000zł i żądać od niego zwrotu, gdyż nie jest to kwota którą zwykle nosi się przy sobie.\nPan Tomek pracuje w zakładzie produkcji dachówek. Ze względu na charakter pracy, musi on zmieniać obuwie na robocze. Po zakończeniu zmiany, Pan Tomek stwierdził brak swoich butów w miejscu w którym je zostawił. Zgłosił to pracodawcy podając jednocześnie, iż miał w pracy dwa aparaty telefoniczne, które chciał podarować swoim dzieciom. W związku z tym, iż zwykle nie nosimy przy sobie kilku telefonów, pracodawca zwróci mu pieniądze tylko za obuwie.\nJeżeli ustalona zostanie odpowiedzialność pracodawcy, wtedy do przysługujących pracownikowi roszczeń odszkodowawczych, czy też roszczeń o naprawienie szkody, stosujemy odpowiednio przepisy kodeksu cywilnego.


Zabrzańska policja podsumowuje działania "Rower" - Zabrze informacje\nDodano: 2020-09-18 11:00\nStróże prawa kontrolowali stosowanie się rowerzystów do przepisów ruchu drogowego, ale zwracali również uwagę na zachowania innych uczestników ruchu wobec rowerzystów\nW trakcie środowych działań policjanci ujawnili łącznie 27 wykroczeń popełnionych przez rowerzystów\nW pięciu przypadkach w trakcie kontroli okazało się, że rowerzyści kierowali jednośladami po spożyciu alkoholu, co w myśl obecnych przepisów stanowi wykroczenie. W obecnym stanie przepisów pijani rowerzyści mogą popełnić dwa odrębne wykroczenia. Zależeć to będzie od tego, czy rowerzysta zostanie przyłapany na jeździe w stanie po użyciu alkoholu, czy w stanie nietrzeźwości. W pierwszym przypadku będzie grozić kara aresztu do 14 dni albo grzywna od 20 do 5 tys. złotych. W przypadku jazdy w stanie nietrzeźwości grozi kara aresztu do 1 miesiąca albo grzywna od 50 do tys. złotych.\nW naszym mieście w ogóle DR to nie do końca są zrozumiałe, przykładów by można znaleźć więcej.\nFakt - to rondo to totalne nieporozumienie. Jadąc od De Gaulle"a mamy informację że na Katowice w lewo z lewego pasa. Jadę sobie prawym i legalnie mam strzałkę - na Katowice prosto, a na lewym pasie jest - Katowice w lewo. Jadę dalej i mam zjazd na Katowice z obu pasów, a w dodatku jestem na prawym pasie na wjeździe na DTŚ - i nie muszę ustępować tym z lewego którzy zastosowali się do znaku na De Gaulle"a. Po drugie - jadąc od Matejki do centrum - jeśli kierowca nie zmieni od razu pasa na wewnętrzny - to pojedzie sobie do Katowic. Co autor miał na myśli tworząc takie cuda - tego nie pojmuję. A rowerem i tak śmigam normalnie po rondzie i nikt mi tego nie zabroni.\nJa pier... Lepiej mi napiszcie jak na pełnym legalu objechać rondo Sybiraków. Bo ktoś kto projektował rondo zapomniał o drodze rowerowej. Jadąc DR ulicą De Gaulle"a i dalej kierując się w DR wzdłuż Winklera trzeba wjechać na wcześniej wspomniane rondo. Dalej nie tłumaczę ale ktoś kto to odbierał to powinien oddać papiery a najlepiej je spalić tylko nie w Zabrzu bo smog już mamy wystarczający. Nie wspominam już o smrodzie z wysypiska i o innych śmieciach na drodze, oraz o najdroższych śmieciach i wodzie.


Wszystkie smaki Wiednia. Cesarskie śniadanie, królewska kawa - Wolna Kuchnia.pl\nWolna Kuchnia » Poczytaj ze smakiem • Podróże kulinarne » Wszystkie smaki Wiednia. Cesarskie śniadanie, królewska kawa\nWszystkie smaki Wiednia. Cesarskie śniadanie, królewska kawa\nLuty 15, 2013Poczytaj ze smakiem Podróże kulinarneSkomentuj...\nWedług globalnego rankingu metropolii z 2012 roku (przygotowanego przez grupę Mercer), to właśnie Wiedeń okazuje się najlepszym do życia i najbardziej przyjaznym mieszkańcom miastem. Bogata i zróżnicowana oferta kulturalna, rewelacyjnie rozwiązana komunikacja miejska, kompleksowa opieka zdrowotna, bezpieczeństwo na ulicach, duża ilość terenów zielonych, funkcjonalna infrastruktura, umiarkowanie rosnące koszty życia. Do listy zalet, które docenili analitycy, my dorzucamy jeszcze dwie, może mniej oficjalne, ale nie mniej ważne: klimat miasta i… wspaniałą kuchnię.\nObok klasycznych zabytków, muzeów, teatrów, galerii sztuki, słynnej Opery Wiedeńskiej, Prateru, licznych ośrodków kultury i rozrywki oraz obecnych niemal na każdym kroku śladów imperialnej świetności, oferta kulinarna jest w Wiedniu jedną z największych atrakcji. Zarówno w ekskluzywnych restauracjach, jak i skromnych, niedrogich gospodach jedzenie w Wiedniu stoi na najwyższym poziomie, wyznaczonym przez imponującą tradycję i wielonarodowe wpływy, ale przede wszystkim przez ów specyficzny wiedeński styl, który sprawia, że nawet pozornie przaśna potrawa z mąki, jajek i mleka, znana u nas powszechnie jako omlet, w austriackim wydaniu nabiera iście cesarskiego blasku i nie może nazywać się inaczej, niż Kaiserschmarren.\nZwiedzanie Wiednia zaczynamy zwykle od reprezentacyjnej Opernring bądź od Placu św. Szczepana z jego słynną katedrą. Wcześniej jednak koniecznie udajmy się na prawdziwe wiedeńskie śniadanie. Możemy od razu „zaszaleć” ze wspomnianym Kaiserschmarren (lub Kaiserchmarr’n ) – puszystego, poszarpanego omletu o rzekomo dworskim rodowodzie (istnieje kilka wersji historii powstania tego dania, a wszystkie one wiążą się z postacią cesarza Franciszka Józefa, m.in. ta najbardziej rozpowszechniona o problemach z zębami cesarzowej Sissi). W rzeczywistości danie to wywodzi się prawdopodobnie z kultury alpejskich pasterzy. Nazwa jednak zachowuje wyraźną aluzję do imperialnego pochodzenia (Kaiser – cesarz), a jego smak – w przeciwieństwie do wyglądu (co z kolei oddaje drugi człon nazwy – słowo Schmarren oznacza „ścinki”, „resztki”, a czasem wręcz „bzdury”) jest rzeczywiście iście królewski.\nKaiserschmarr’n podaje się tradycyjnie z rodzynkami i Zwetschkenröster – gęstym, słodkim sosem ze śliwek (w przeciwieństwie do naszych swojskich powideł zawiera on wyraźnie wyczuwalne kawałki owoców, przypomina więc bardziej konfiturę). Pyszny, choć bynajmniej nie lekki początek dnia. Kto jednak woli smaki bardziej wytrawne, może zdecydować się na inny wiedeński klasyk: jajka na miękko w szklance, z dodatkiem masła i obowiązkowo ze świeżą kajzerką – pszenną bułką znaną powszechnie i w Polsce (przybyła do nas w czasie zaborów), a pochodzącą oczywiście z Austrii; pieczywo to z upodobaniem konsumował Franciszek Józef, na którego cześć tak je nazwano.\nNajlepsze śniadania w prawdziwie wiedeńskim stylu zjemy w rozsianych po całym mieście lokalach zwanych Kaffeehaus, oferujących – obok rewelacyjnych przysmaków (Mehlspeisen) – również wyśmienitą kawę. Napój ten to cała osobna wiedeńska historia. Już sama jakość wody – Wiedeń czerpie z ujęć w źródłach otaczających metropolię wzgórz – determinuje fakt, że ciepłe napoje robione na jej bazie są bezkonkurencyjne w skali Europy. Oczywiście dochodzi tu wielowiekowa kawiarniana tradycja, czyniąca z wiedeńskich kawiarni prawdziwą legendę.\nZamawiając kawę w Kaffehaus, możemy wybierać spośród niezliczonych jej rodzajów i sposobów podania. Nieodmiennie do czarnej kawy podawana jest szklanka zimnej źródlanej wody; służy to nie tylko względom zdrowotnym (kawa rozcieńczana wodą w trakcie jej spożywania mniej obciąża żołądek i nerki), ale jest też symbolicznym gestem, dzięki któremu możemy poczuć się w kawiarni jak u siebie: gdy nasz pobyt w lokalu się przedłuża, kelner donosi wodę, pokazując w ten sposób, że gość po wypiciu naparu nadal jest mile widziany i nie musi czuć presji opuszczeniu przybytku; dalej może siedzieć, delektując się atmosferą i czytając gazetę. Samotne przesiadywanie w Kaffeeehaus przy smakowitej lekturze to w Wiedniu uświęcony zwyczaj i nikogo nie powinna dziwić opieszałość bywalców, siedzących w lokalu jeszcze długo po zjedzeniu deseru i opróżnieniu filiżanki.\nTradycyjne czarne, mocne espresso to Mokka – duża (grosser) lub mała (kleiner), zwana też po prostu Schwarzer. Możemy zamówić Verlängter Kaffee – „przedłużane” espresso z większą ilością wody, lub podwójne espresso (Doppelmokka). Jeżeli chcemy klasyczną kawę ze śmietanką, zamawiamy Braune, Konsul lub nieco jaśniejsze Schale Gold, Einspänner czy Weisser mit Haut – kawę z dodatkiem gorącego mleka tworzącego charakterystyczną „skórkę”. Mokka z niewielkim dodatkiem bitej śmietany to Kapuziner. Jeśli zależy nam na czymś, co bardziej przypomina latte, wybierzmy Franziskaner – to kawa z dużą ilością śmietanki. Klasycznie w Wiedniu podaje się również Melange lub Schale Braun – mieszankę mleka z kawą w ilości pól na pół, Kaffee Verkehrt – mleczny napój kawowy składający się z 2/3 mleka i 1/3 naparu i jeszcze bardziej „treściwą” Obers Gespritz – gęstą, gorąca śmietanką z niewielką ilością kawy.\nSkomplikowane? Spokojnie, bo to dopiero początek kawowych pyszności.\nTypowo wiedeński „must-drink” to Kaisermelange – Mokka z dodatkiem żółtka, miodu i winiaku; dodatek mocnego alkoholu (rumu lub śliwowicy) charakteryzuje też czarną słodką kawę typu Fiaker (podaje się ją w szklance) oraz Gespritzer, a także Almkaffee – to pyszna kawa z przyprawami korzennymi, wanilią, żółtkiem, śmietanką i kieliszkiem Obstwasser – mocnego owocowego destylatu. Dodatek śmietanki i likieru morelowego charakteryzuje kawę typu Biedermeier, oryginalnego wytrawnego Kirschu – Kaffee Kirsch, a likieru pomarańczowego i bitej śmietany – Maria Theresia Kaffee. Ciekawą, typowo austriacką specjalnością jest Zarenkaffee – mocne espresso z “czapką” z żółtka z cukrem na wierzchu. I wreszcie coś na zimno – Wiener Eiskaffee: gałka lodów waniliowych zalana zimną czarną kawą, podawana w wysokiej szklance z czapą bitej śmietany.\nWybór w kawiarniach może być oczywiście jeszcze większy – najróżniejsze kombinacje dodatków, odmiany etniczne (jak choćby kawy parzone po turecku czy specjał węgierski – Ungarischer kaffee z kruszonym lodem i bitą śmietaną) i sposoby podania czynią z wiedeńskich kawiarni cały odrębny dział, któremu można by poświęcić książkę…\nPoprzestańmy jednak na tym – jak na jedno śniadanie, to i tak wiele. A przed nami przecież obiad…\nCafé Hawelka, Dorotheergasse\nCafé Central w Pałacu Ferstel, wejście od Herrengasse\nKaffee Alt Wien, Bäckerstraße\nCafé Einstein, Rathausplatz\nHotel Sacher, Philharmonikerstraße\nCafé Mozart, Albertinaplatz 2\nCafé Weinwurm, Stephansplatz\nKleines Café, Franziskanerplatz\nCafé Bräunerhof, Stallburggasse\nA może Wy macie swoje ulubione Kaffeehausy w stolicy Austrii? Podzielcie się z nami w komentarzach!\nWszystkie smaki Wiednia. Cesarskie śniadanie, królewska kawa, 6.8 out of 10 based on 4 ratings


Spłonęły 4 samochody w Jaworznie! Na szczęście nikt nie ucierpiał! Zawiniła instalacja LPG? [WIDEO]\nNa jednym z osiedli w Jaworznie doszło do pożaru, w wyniku którego spłonęły 4 auta i jedno zostało prawdopodobnie nadpalone. Na szczęście, na miejscu dość szybko pojawili się strażacy i ugasili ogień. W innym wypadku ten mógłby się znacząco rozprzestrzenić.\nNie mamy jeszcze na ten temat pewnych informacji. W Internecie pojawiły się jednak spekulacje dotyczące pożaru. Prawdopodobnie jego źródłem była wadliwa instalacja gazowa w jednym z zaparkowanych na osiedlu Podłęże w Jaworznie. Ogień pojawił się, jeszcze dzisiaj przed południem. Dość szybko się rozprzestrzeniał ze względu na silny, porywisty wiatr.\nDobrze, że sytuacja została szybko opanowana przez strażaków. Na parkingu stało znacznie więcej samochodów. Strach pomyśleć co by się działo, gdyby pożar przeniósł się na inne samochody. Wówczas straty byłyby znacznie większe. Jak widać na załączonym nagraniu, niestety nie były to nowe auta, więc prawdopodobnie nie były ubezpieczone przed pożarem.\nCzy będzie opłacało się naprawiać spalone auta?\nSzczerze współczujemy właścicielom spalonych samochodów. Prawdopodobnie ich naprawa może okazać się nieopłacalna. Szczególnie jeżeli chodzi o Hondę i BMW. Te auta najbardziej ucierpiały w dzisiejszym pożarze. Niestety takie rzeczy się zdarzają, mamy tylko nadzieję, że jeżeli pożar został faktycznie spowodowany przez wadliwą instalację LPG, to jego źródłem nie były oszczędności właściciela na właściwym serwisowaniu auta.\nFot. YouTube/Kanał: dlaCiebietv\n3 E36, BMW, Civic, Honda, Jaworzno, Megane, pożar, Renault, Śląsk, straż pożarna


Toyah: Posłuchaj, to do Ciebie: O trefnej ofierze w koszernym kanale\nJak już tu parokrotnie podkreślałem, współczesne polskie kino interesuje mnie dokładnie tak samo jak współczesna polska literatura, czy współczesna polska rozrywka, a więc w ogóle. Zero. Kiedy się dowiaduję, że oto na ekrany kin wchodzi film, który stanowi najzabawniejszą komedię od czasu nawet nie „Testosteronu”, ale „Samych swoich”, wzruszam ramionami. Kiedy czytam, że oto reżyser słynnego „Dnia świra” nakręcił film jeszcze lepszy i jeszcze mądrzejszy od tamtego, wiem, że on prawdopodobnie nakręcił film od oryginału – co wydawałoby się niemożliwe – jeszcze gorszy i jeszcze głupszy, i to wcale nie dlatego, że tamten był taki wybitny, ale dlatego, że zło i głupota mają to do siebie, że się lubią wzajemnie napędzać. I stamtąd już dobrego wyjścia nie ma.\nAle jest jeszcze gorzej. Kiedy słyszę, że nasi faktycznie najwybitniejsi artyści kina, czyli Andrzej Wajda czy Agnieszka Holland, pracują nad nowym filmem, dzięki któremu, on powtórzy artystyczny sukces „Brzeziny”, a ona „Aktorów prowincjonalnych”, wiem, że to nieprawda. To znaczy, prawdą jest być może to, że pracują, natomiast nie ma takiej możliwości, by oni powtórzyli jakikolwiek swój wcześniejszy sukces. Z tej to mianowicie prostej przyczyny, że oni od lat już nie są artystami, lecz wyłącznie emisariuszami wielkich politycznych interesów w sferze tzw. kultury. A więc ludźmi, którym talent i artystyczna wyobraźnia nie są do niczego potrzebne, bo każdy swój ruch i każdą swoją myśl mają starannie zaprojektowane w jakimś tam ichniejszym ministerstwie planowania. Konsekwentnie więc, kiedy przeczytałem kilka poważnych recenzji najnowszego filmu Agnieszki Holland „Ciemność”, z których wszystkie jednym głosem ogłosiły, że oto powstał film znacznie lepszy zarówno od „Pianisty” Polańskiego, jak i „Listy Schindlera” Spielberga, wiedziałem, że to musi być jakaś gigantyczna bzdura. Agnieszka Holland nie jest w stanie, nie dość, że nakręcić filmu lepszego od tamtych dwóch, to nawet filmu dobrego. A to z wyżej przedstawionego względu – Spielberg i Polański, co by o nich nie mówić, to jednak artyści, natomiast Holland jest dziś wyłącznie człowiekiem do wynajęcia i politycznym celebrytą. Trochę tak, jak, przy całym szacunku, zmarła niedawno Wisława Szymborska.\nNie poszedłem więc do kina na najnowszy film Agnieszki Holland. Ryzyko, że cała ta eskapada skończy się tak, że ja po kilkunastu minutach będę musiał wyjść z kina, i w ten sposób stracę swoje 20 złotych, było zbyt pewne, a poza tym ja – już nawet choćby z tych entuzjastycznych recenzji – wiedziałem, co tam na mnie czeka. Mianowicie opowieść o tym, jak to pewien lwowski kanalarz, cynicznie, z rządzy zysku i za ciężkie pieniądze, opiekował się grupą kilkunastu Żydów, ukrywających się przed Niemcami w kanałach, ale przez ten swój kontakt z ludzkim nieszczęściem, przeżył oczyszczenie, i ostatecznie postanowił, że on od nich nie będzie brał pieniędzy i będzie ich chronił za darmo. Ale nie tylko o tym. Opowieść bowiem też o tym, jak to pewien Polak udowodnił sobie i światu, że człowiek swoją wielkość nosi w sobie, i to wbrew wychowaniu, wbrew środowisku, i wbrew kulturowej determinacji. Jak to niejaki Socha – Polak i katolik – pokazał sobie i nam, że są wartości większe niż wiara, ojczyzna i służba narodowemu dziedzictwu. Że można osiągnąć zbawienie, nawet gdy się jest już tylko tym jedynym sprawiedliwym. Ja nie muszę słuchać co mi ma do powiedzenia Agnieszka Holland, by umieć ocenić prawdziwość tej historii.\nMuszę jednak przyznać, że w zdarzeniu tak właśnie pokazanym jest coś co może uwieść. Bo czyż nie jest tak, że powinniśmy pomagać ludziom z dobroci serca, a nie dla własnej korzyści? Czy może to nieprawda, że wystarczy choć odrobina tej dobroci, choćby jeden jej podmuch, by człowiek stał się lepszy. Czy wreszcie nie jest czymś oczywistym, że ów Socha, lwowski kanalarz, źle robił, chroniąc tych Żydów, bo widział w tym swój interes, natomiast postąpił dobrze, chroniąc ich, kiedy tego interesu już nie było? No i najważniejsze – czy to jednak nie szlachetne ze strony Agnieszki Holland, Żydówki i osoby, dla której polskość nie przedstawia przecież większej wartości, że ona postanowiła spopularyzować w świecie postać dobrego i szlachetnego Polaka? Nawet jeśli on tę swoją dobroć i szlachetność otrzymał niejako w darze od znajdujących się na jego łasce i niełasce Żydów? Przecież tu naprawdę jedyne co nas może jeszcze interesować, to to, czy ten film jest zwyczajnie dobrze nakręcony i zagrany.\nOtóż nie. Sprawa wygląda zupełnie inaczej. A ja to wiem, bo naprawdę bardzo się postarałem, by poznać historię przedstawioną w filmie „Ciemność” z relacji o wiele bardziej bezpośrednich, niż tej, jaka mi została dostarczona przez reżimową reżyser i zaprzyjaźnionych z nią recenzentów. Przeczytałem mianowicie książkę autorstwa Roberta Marshalla „W kanałach Lwowa”, na podstawie której to podobno Holland nakręciła swój film, ale też wysłuchałem niemal półgodzinnej relacji Krystyny Chigier, dziś już jedynej żyjącej bohaterki tamtych czasów, gdzie ona przedstawia to co wie i pamięta. I jeśli dziś zestawiam te dwie opowieści i to, co słyszę o filmie Holland od osob, które zaryzykowały i ten bilet jednak kupiły, to wniosek nasuwa mi się jeden. Ona miała temat wielki – można powiedzieć, że największy – i go najbezczelniej w świecie zmarnowała, wyłącznie dlatego, że jej interes, a interes prawdy, to są dwa zupełnie inne interesy. Ciekawe jest też to, że nawet w nocie z tyłu okładki wspomnianej książki Marshalla jest napisane, że Socha z początku pomagał żydowskim rodzinom „cynicznie” i „z rządzy zysku”, podczas gdy prawda jest taka – i, co ciekawe, ona w książce jest przedstawiona jednoznacznie – że on najpierw im pomagał niemal całkowicie za darmo, wręcz ofiarując im swój czas, zdrowie, siły i wreszcie życie, natomiast pod koniec, dodatkowo jeszcze – oprócz tego wszystkiego –zwyczajnie ich utrzymywał za swoje ciężko w najcięższych czasach zarobione pieniądze. W tej książce jest to przedstawione wyraźnie jak byk, z buchalteryjną wręcz precyzją, i to samo też zaświadcza we wspomnianym dokumencie Krystyna Chigier.\nJak więc było? Otóż Socha miał w pewnym momencie na utrzymaniu 21 osób i przez 14 miesięcy, za pieniądze, które najpierw dostawał od nich, a później swoje własne, kupował im żywność, i tę żywność przynosił im niemal w zębach. A należy pamiętać, że to nie było tak, ze on szedł do sklepu, kupował co trzeba, pakował towar do reklamówek, i całość dostarczał na miejsce. W ten sposób ów proceder, owszem, przedstawia w swoim filmie Holland. Jednak tu była okupacja. W rzeczywistości było dużo, dużo trudniej. To była nędza, pieniądz praktycznie nie istniał, większość handlu odbywała się w drodze wymiany, lub handlu całkowicie pokątnego, a na każdym rogu stał jakiś Niemiec. To była okupacja, i nie było tak, że Socha zachodził do sklepu i kupował towar dla ponad dwudziestu osób za pieniądze, których sam nie był w stanie zarobić, i niczym nie ryzykował. Dostarczanie przez ponad rok pożywienia dla tylu ludzi, w dodatku ludzi, których, w ówczesnej sytuacji, utrzymywanie przy życiu było aktem całkowicie nielegalnym, a wręcz kryminalnym, równało się szaleństwu. W swojej książce, Robert Marshall przedstawia bardzo solidne, boi żydowskie, wyliczenia, pokazujące, jakie tam wchodziły w grę pieniądze. Socha, jako kanalarz, mógł zarabiać około 150 zł. miesięcznie. Od Chigiera dostawał dziennie 500 zł., a więc możnaby było sądzić, że dziennie on i jego dwaj koledzy, z którymi działał na rzecz ukrywających się Żydów, otrzymywali wysokość swoich miesięcznych zarobków. Jednak wedle szacunków przedstawionych przez dr. Bullena z Imperial War Museum w Londynie, uwzględniających polityczne i gospodarcze realia okupowanego Lwowa, w ostatecznym rozrachunku, on i obaj koledzy kanalarze, na tym „biznesie” mogli zarobić nie więcej niż bochenek chleba dziennie.\nA teraz rzućmy okiem, jak owo dostarczanie pożywienia wyglądało. Marshall opisuje je tak:\n„Socha zajmował się oficjalnie utrzymywaniem w dobrym stanie lwowskich kanałów Kowalow, który był jego przełożonym, sprawdzał ich stan z ulicy. Do włazu spuszczano mała lampę naftową z przyczepionym do niej lusterkiem, dzięki któremu można było z góry obserwować płomień. Jeśli stał się on niebieski, oznaczało to, że kanałach pojawił się metan i należy zachować ostrożność. Następnie do kanału schodził Stefek Wróblewski i czekał, aż koledzy podadzą mu torby, w których znajdował się chleb i ziemniaki”. Sam Chigier tak opisywał przybycie Sochy i pozostałych:„Słyszeliśmy, jak zaczynają pełznąć w wodzie i błocie, na pół godziny przed ich przybyciem. Przeciskali się kilometr rurą o grubości czterdziestu centymetrów, trzymając torby pod pachą i lampy w zębach. Kiedy w końcu pojawiali się u nas, byli zziajani i wyczerpani”.\nW swojej wypowiedzi dla TVP, Krystyna Chigier opowiada, że kiedy Socha wychodził z domu do pracy, jego żona przygotowywała mu kanapki. I on przychodził do nich z tymi kanapkami i każdą z nich zawsze dzielił na pół, by podzielić się z ukrywającymi się w kanałach dziećmi. Dziś pani Chigier mówi, że ona do dziś pamięta smak tamtych kanapek. Ale mówi coś jeszcze. Otóż, jak sobie można wyobrazić, w tych kanałach wszędzie żerowały wszy i wszelkie inne robactwo. I Socha regularnie zabierał od ukrywających się tam Żydów brudne, zawszone i zarobaczone ubranie, pakował je do worków, następnie w zębach wynosił je na zewnątrz, zanosił do domu, gdzie jego żona wszystko wygotowywała, prała i suszyła, a następnie Socha wkładał to z powrotem do worków i, znów w zębach, „swoim”, jak ich nazywał, Żydom, odnosił. I to wszystko za wspomniany wcześniej bochenek chleba.\nCzy on to może robił ze złością? Czy on może narzekał na swój los? Czy może on dawał Żydom odczuć, że przez nich musi się męczyć. Wedle relacji Krystyny Chigier – nigdy. On zawsze był radosny i uśmiechnięty. Ona wciąż wspomina ten jego uśmiech, te białe zęby i tę radość. Natomiast Marshall pisze o jednym przypadku, kiedy Socha wpadł w marny nastrój. Otóż któregoś dnia Żydzi postanowili mu powiedzieć, że to co oni za swoje pieniądze dostają, to za mało. Że warunki, w jakich oni muszą żyć, są niedobre, żarcie złe, i że, ogólnie rzecz biorąc, oni nie dostają tego, za co płacą. To wtedy zobaczyli przed sobą Sochę, wcześniej „zawsze uśmiechniętego, przynoszącego im spokój i nadzieję”, po raz pierwszy i jedyny, „pełnego goryczy i wzruszonego do łez”. I, jak pisze Marshall, to od tego czasu można było zauważyć, że Socha stracił dla tego co robił entuzjazm. A mimo to, swoje zadanie wypełnił do końca. Zawsze z tym uśmiechem i radością.\nW końcu przyszedł dzień, kiedy skończyły się pieniądze. I wiadomo było, że jeśli Socha i jego koledzy kanalarze mają dalej robić to co robią, to już tylko na własny koszt i na własne ryzyko. I to właśnie wtedy, Socha zaczął sam utrzymywać ukrywających się w kanale Żydów. Od tego momentu on tam przychodził już nie za darmo, ale w istocie za ciężkie pieniądze i ciężkie ryzyko. Tyle że jedno i drugie swoje! Swojej żony i swoich dzieci!!! Ale mamy coś jeszcze. Otóż, wedle relacji Marshalla, kiedy obaj jego koledzy zostawili go samego, po paru dniach, najpierw jeden, a potem też drugi, pojawili się znowu. I Sosze pomagali. Nawet bez obietnicy tego marnego bochenka.\nCo z tego mamy w filmie Agnieszki Holland? Jak mówię, ja go nie widziałem i oglądać nie zamierzam, natomiast rozmawiałem z ludźmi, którzy, owszem, widzieli, więc wiedzą. I z wszystkich relacji jakie udało mi się zebrać – i to bez względu na to, czy to od osób, którym się film podobał, czy którzy uważają go za byle jaki – wynika, że z tego co zostało przedstawione wyżej, nie ma praktycznie niczego. Jest oczywiście Socha, są Żydzi, którym on pomaga, natomiast ile razy pytałem o to, czy o tamto, dowiadywałem się, że nie – tego akurat nie ma. Natomiast, owszem, tam co kilka minut ktoś się z kimś jak najbardziej – a jakże! – pieprzy, a z nad kanału nieustannie – a jakże! – słychać odgłosy Mszy Świętej akurat odprawianej w kościele, który, tak się złożyło, stał sobie nad tym kanałem.\nTo akurat też jest typowe. Krystyna Chigier, owszem, wspomina o tym, że nad nimi był kościół, natomiast ani jednym słowem nie skarży się, że oni musieli słuchać kościelnych pieśni. Jedyne odgłosy, jakie relacjonuje, to głosy bawiących się dzieci i ciągle zapewnienia Sochy, że i ona któregoś dnia będzie się mogła z nimi bawić. Oczywiście, Agnieszce Holland te dzieci są do niczego potrzebne. Natomiast ona musi mieć ten kościół. Jako symbol, ale przede wszystkim efekt. I to jest bardzo typowe. Przede wszystkim to, że z tak pięknej historii, nie zostało praktycznie nic. Że ona, w jakże typowy sposób, wszystko od początku do końca zmarnowała. Ale coś jeszcze. Że to najprawdopodobniej było przez Holland zamierzone. Jej akurat, prawdziwa historia Leopolda Sochy i jego dwóch kolegów, lwowskich kanalarzy, ani tak naprawdę nie zainteresowała, ani też zainteresować nie mogła. W końcu ani to jej życie, ani jej biznes. Dla niej, ciekawe i inspirujące w niej było tylko to co mogło służyć jej antypolskim wyobrażeniom. No i oczywiście ten seks. Gdyby ktoś się znudził.\nJeśli komuś ten tekst dał odrobinę satysfakcji, bardzo proszę wpłacić mi na podany obok numer konta cokolwiek. Będę wdzięczny. Poza tym, przypominam, że jest też do kupienia książka ze starymi felietonami z tego bloga. Wcale nie doraźnymi, które dziś nie mają żadnego znaczenia. Wybór był tak zrobiony, by, nawet po latach, każdy kto je czyta, miał z nich odpowiednią porcję satysfakcji. Zachęcam. Książka jest do kupienia tuż obok, na blogu. A poza tym, w Poznaniu, w Warszawie, i w Katowicach – odpowiednio u Karmelitów na ulicy Działowej, w Alei KEN w sklepie Foto-Mag i na ulicy 3 maja w księgarni „Wolne Słowo”. Dziękuję.\nEtykiety: Agnieszka Holland, Krystyna Chigier, Leopold Socha, lwów, Robert Marshall\nJa rowniez filmu nie widzialam (jeszcze nie mialam mozliwosci), ogladalam natomiast wypowiedz Dziewczynki w Zielonym Sweterku i, o ile dobrze pamietam, ona film widziala i nie wyrazila zdziwienia ta realizacja. Dlaczego?\ntoyah 12 lutego 2012 11:35\n"O ile dobrze pamiętasz"? To w końcu, jak to jest? Pamiętasz, czy nie pamiętasz?\nNo i sprawa podstawowa. Skąd ja mam wiedzieć, dlaczego Chigier nie zdziwiła się filmem Holland? Może z tych samych powodów, co ja. A może z jakichś innych. Nie oszukuj się. To że jesteś blondynką, wszystkiego nie usprawiedliwia.\nMarylka 12 lutego 2012 11:49\nZawsze podziwiam z zazdrością, jak Anglicy czy Amerykanie pieczołowicie, wiernie (a niekiedy aż ckliwie), robią filmy o swoich bohaterach. A że im tego bohaterstwa wciąż widocznie mało, tworzą fikcyjne historie o bohaterstwie. I tam aż się roi od scen, które się nawet nie umywają do tego, co wiemy o naszych bohaterach. Polska historia, dalsza i bliższa, to niewyczerpane źródło dla literatury i filmu. Tylko jak tego się tknie filmowiec, z prawdy zostaje co najwyżej trochę seksu, o którym wprawdzie w źródłach nic nie ma, no ale wiadomo, że to robią wszyscy i w filmie powinien on zająć odpowiedni procent czasu.\nPo tym co napisałeś, i obejrzeniu zalinkowanego przez Ciebie dokumentu, muszę to powiedzieć: Holland to wstrętny kurwiszon.\nredpill 12 lutego 2012 12:02\nJako człowiek z natury zły i podejrzliwy, sądzę, że pani Krystyna pewnie coś podpisała i wzięła jakieś pieniądze, a teraz o tym filmie może, w myśl kontraktu, mówić jak o zmarłym, albo dobrze, albo wcale. Bo jeśli czyjeś wspomnienia jawnie się chce wykorzystać do szerzenia kłamstwa, to warto się jakoś z ich autorem wcześniej dogadać, albo chociaż z jego strony zabezpieczyć. Więc stawiam na pieniądze. Może być?\ntoyah 12 lutego 2012 12:40\nNie ona jedna. Niestety.\nDzieki za wyjasnienie! Wciaz zapominam, ze pieniadze sporo tlumacza.\nI kto to mowi o zapominaniu!\ntoyah 12 lutego 2012 13:46\nAleż ja nie mam do Ciebie pretensji o to, że czegoś nie pamiętasz. Ja mam z Tobą taki problem, że Tu operujesz na poziomie. gdzie nie jest ważne, co się mówi, ale jak. A ja ten typ uniwersyteckiej retoryki bardzo źle znoszę.\nMarylka 12 lutego 2012 14:09\nNie musi chodzić o pieniądze. Ludzie często (jeśli nie zawsze) plują sobie w brodę, że się przyłożyli do powstania jakiegoś filmu, ale walka z filmowcami jest ponad siły normalnego człowieka. Przede wszystkim normalny człowiek nie przebije się przez media. Sama miałam z czymś takim do czynienia.\nJedyną, która zawalczyła serio, była śp. Anna Walentynowicz.\nredpill 12 lutego 2012 14:53\nAlbo była na liście płac i wtedy sprawa jest prosta, albo nie była i wtedy można szukać innych wyjaśnień. Moim zdaniem przed zrobieniem filmu zapłacili jej za użycie wizerunku i wspomnień, musiała podpisać kontrakt, więc teraz nie może się wycofać. Tak się robi w tej branży, to podstawówka.\nAnonimowy 12 lutego 2012 16:33\nzapewniam, ze zarowno to CO mowie jak i to JAK jest dla mnie wazne (kolejnosc nieprzypadkowa)\nMyslalam, ze tym co pisza blogi, zalezy aby ci co je czytaja wyrazili swoja opinie. Mylilam sie. Za cale cierpienie jakie sprawilam przepraszam. Z komentarzy znikam ale pewnie od czasu do czasu cos tu poczytam\ntoyah 12 lutego 2012 17:03\nOwszem. Zależy. Jak natomiast idzie o Ciebie, nie przypominam sobie, byś wyraziła opinię. Jakąkolwiek. Choćby raz. I oto poszło. Właśnie o to.\nGinewra 12 lutego 2012 19:58\nJestem w podobnej do Ciebie sytuacji, tzn. filmu nie widziałam i oglądać nie mam zamiaru głównie dlatego, że dla mnie wszystkie filmy Holland to straszne nudziarstwa.\nA jeżeli występuje połączenie Holland i temat żydowski, to w zasadzie wiadomo, czego można się spodziewać. Żydzi zawsze są ci dobrzy i prześladowani (nie wiadomo przez kogo bardziej, czy przez bezosobowych i bezpaństwowych nazistów, czy przez Polaków- antysemitów). Jak już się znajdą jacyś Polacy, którzy Żydom pomagają, to nigdy nie robią tego z odruchu serca, ale wyłącznie z żądzy zysku. Z tego, co piszesz, ten znany schemat jest w filmie podtrzymany. A to, że prawda dla tej kobiety się nie liczy, wiemy wszyscy doskonale.\nNo i jeszcze ten seks. Wszyscy, którzy widzieli film, są zniesmaczeni taką potężną dawką seksu w brudzie i smrodzie. Nie wiadomo dokładnie, czemu to służy.\nA najgorsze jest to, że szkoły już się szykują, żeby zabierać dzieci na film "oskarowy".\ntoyah 12 lutego 2012 20:22\nJak to, czemu to służy? Zawsze temu samemu. Zwiększeniu frekwencji.\nredpill 12 lutego 2012 21:01\nNie wierzę we frekwencję, oglądalność, klikalność jako cele pokazywania obsceny i patologii. Bardziej mi tu pasuje deprawacja.\nRain 12 lutego 2012 21:03\nFilm nakręcony przez Żydów, o Żydach, dla Żydów i trochę też dla gojów. Ciekawe, ze recenzje w Internecie były zróżnicowane, inaczej niż w przypadku np. Oporu (laurki dla bandytów Bielskich). Współczuć należy tym, co poszli do kina.\ntoyah 12 lutego 2012 21:10\nPrzyznaję, że zbyt szybko zrzuciłem to na frekwencję. Chyba masz rację.\nGinewra 12 lutego 2012 21:30\nKto normalny chce oglądać seks w kanałach?\ntoyah 12 lutego 2012 22:05\nChciałem powiedzieć, że młodzież, ale sam przecież tu niedawno pisałem, że ona seks ma w nosie. Może więc to jest dla znajomych Agnieszki Holland. Może oni lubią sobie popatrzeć?\nNie. Redpill ma rację. To jest zwykła deprawacja. Ot tak.\nGinewra 12 lutego 2012 23:19\nMasz rację, części młodzieży seks nie interesuje, a jak kogoś interesuje, to w sieci znajdzie dziesięć razy ciekawsze kawałki.\nMoim zdaniem to jest czysty nihilizm. Chodzi o pokazanie ludzkiego zbydlęcenia. Jedni koncentrują się na przetrwaniu i kopulowaniu, a drudzy chcą zarobić na ich nieszczęściu. W tym świecie nie ma żadnych wyższych uczuć ani wartości.\nW zasadzie ciekawi mnie tylko jedno, czy Socha bądź jego koledzy też uprawiają seks z jakąś młodą Żydówką?\ntoyah 12 lutego 2012 23:22\nZ tego co wiem, do tego się jednak nie posunęła.\nGinewra 12 lutego 2012 23:36\nNo to mnie zaskoczyłeś. Obstawiałam, że jakaś śliczna dziewczyna z kanałów wpadła mu w oko i nie omieszkał wykorzystać sytuacji. To by było w stylu Holland.\nA tu jednak jakieś hamulce zadziałały. Może za względu na panią, która jest naocznym świadkiem tamtych wydarzeń.\ntoyah 13 lutego 2012 06:29\nJa myślę, że dla niej zrobienie z Sochy cynicznego chytruska było głównym zadaniem. Ten seks by ją tylko uniewiarygodnił. Nawet gdyby tłumaczyła, że chciała go w ten sposób uczłowieczyć.\njazgdyni 13 lutego 2012 07:25\nTo co nieco, co widziałem pani Holland, to zazwyczaj pokraczna polskość, a z drugiej strony często tragiczne, bohaterskie żydostwo.\nOna nie celuje w polskiego widza, tylko we władców szołbiznesu, czyli panów Goldwinów, Mayerów i ich współbratymców.\nGall 13 lutego 2012 10:42\nNie zgadzam się z tobą, że Krystyna Chigier chciałaby coś takiego zrobić. Ze wspomnianego przez ciebie filmu (wypowiedzi K Ch) wynika, że w dla niej Socha pozostał aniołem.\ntoyah 13 lutego 2012 10:57\nA co ja napisałem, że Chigier chciała zrobić?


Profesjonalny serwis komputerów, laptopów, drukarek, ploterów - Oferta nr 102472 - Oferteo.pl\nUsługi dotyczące naprawy i konserwacji sprzętu budowlanego Kraków\nProfesjonalny serwis komputerów, laptopów, drukarek, kopiarek, ploterów i innego sprzętu biurowego - krótkie terminy, oryginalne części, gwarancja!\nZlecenie dla Serwisu Sprzętu Biurowego, Jastrzębie-Zdrój\nZakres zlecenia: naprawa drukarki canon mx 320 wyskakuje bład 5200 Termin skorzystania z oferty: możliwy od zaraz ...\nSzukamy Serwisy Sprzętu Biurowego, Bochnia\nZakres zlecenia: Serwis urządzenia kOnica minolta bizhub C 353. Kod błędu C-5102 Termin skorzystania z oferty: 2019-08-21 ...\nZlecenie dla Serwisu Sprzętu Biurowego, Starogard Gdański\nZakres zlecenia: Drukarka nagle się wyłączyła brak oznak dopływu prądu Termin skorzystania z oferty: możliwy od zaraz ...\nZlecę pozyskanie dotacji na rozwój firmy, konkretnie na działania marketingowe głównie w internecie (pozycjonowanie, reklama, marketing). Interesuje mnie system wynagrodzenia dopiero po uzyskaniu dotacji - czyli płatność za...\nPoszukuje Wykonawcy strony w WordPressie. One website page bądź strony, gdzie dominują duże zdjęcia, video. Tematyka strony to...\nKupię lub zlecę wykonanie kalendarzy biurkowych, leżących w ilości 500 sztuk. Wymiary 35x13,5cm. Podział tygodniowy z miejscem na notatki pod każdym dniem. Na dole kalendarza logo naszej firmy. Mogę przesłać zdjęcie kalendarza. który jest wykonany w taki sposób. Termin...\nZakres prac: sprzątanie klatek schodowych Ilość: - w sumie ok. 8 klatek schodowych, - 2 budynki dwupiętrowe. Zlecenie od: Zarządcy Nieruchomości Informacje dodatkowe: - sprzątanie 1 w tygodniu, - prace na terenie powiatu wrocławskiego. Termin...\nZlecę serwis dwóch kserokopiarek Konica Minolta - Bizhub C300 oraz Bizhup 211. Szukam Firm serwisowych z...\nZlecę konserwację i całkowity przegląd drukarki wielofunkcyjnej laserowej Epson CX11NF. Działa prawidłowo, jednak wydruki są niezadowalające, często pokazuje się biały pasek na wydruku pomimo przeczyszczenia wyciorem i brudzi kartki. Drukarkę należy profesjonalnie wyczyścić i ma drukować jak nowa. Termin realizacji: jak najszybszy...\ncall center, telemarketing, przygotowanie dokumentacji przetargowej, internetowy marketing\nDzierżawa (wynajem) - to forma odpłatnego wypożyczenia kserokopiarki na czas określony, polegająca na comiesięcznym płaceniu określonego ryczałtu (bez angażowania środków własnych w jej zakup) , przy...\nOferujemy serwis kserokopiarek na terenie Warszawy...\nAby ograniczyć własne środki finansowe proponujemy dzierżawę urządzenia wielofunkcyjnego z formatem wydruku A3. W kwocie dzierżawy ujęte są wszystkie koszty związane z eksploatacją danego urządzenia z wyjątkiem uszkodzeń mechanicznych. W...\nOferujemy serwis urządzeń biurowych na terenie...\nNaprawa i przeglądy okresowe kserokopiarek Konica Minolta, Ricoh,...\nNaprawa drukarek Częstochowa - bezpłatna diagnoza i szybki czas serwisu powierzonego sprzętu jest tylko w firmie OPTIMA. Posiadamy niezbędny sprzęt do wykonywania napraw pogwarancyjnych drukarek hp brother epson . Oferujemy usługi z zakresu napraw laptopa: - napraw płyt elektronicznych - odzyskujemy dane z dysku - wymienimy uszkodzone...\nZakres usług: • Sprzedaż i serwis nowych oraz używanych kserokopiarek, drukarek, faksów i niszczarek • Dzierżawa kserokopiarek • Sprzedaż oraz regeneracja tonerów • Sprzedaż materiałów eksploatacyjnych do kopiarek, drukarek, faksów. • Usługi...