Refleksje | Centrum Anna | Centrum Zdrowego Żywienia Anna | Strona 2.\nKochani, odniosę się do ostatniej dyskusji. Wolność, tak! Pomyśl jednak, czy nie szkodzisz drugiemu!\nPorządek, na którym opiera się kuchnia PP i jej zasady, można porównać do zasad ruchu drogowego. Możesz iść środkiem ruchliwej drogi, bo taki masz kaprys. Wiesz, że możesz zginąć, ale masz to w nosie, jesteś przecież wolny! Zapomniałeś jednak, że masz rodziców, żonę, dzieci, że może przez ciebie zginąć wiele ludzi. Właśnie dla ochrony i bezpieczeństwa ludzi stworzono Kodeks Drogowy. Jednakże i tak znajdują się wariaci, którzy go nie przestrzegają, a jakie są tego konsekwencje, wiemy wszyscy.\nPodobnie jest w życiu z naszym odżywianiem.. Możemy jeść to, na co mamy ochotę. Nie ważne co, kiedy, ile - jesteśmy wolni! Takie zachowanie stwarza zagrożenie dla naszej kondycji i zdrowia. Nie żyjemy na wyspie bezludnej, więc i nasza niedyspozycja odniesie się do naszego otoczenia, środowiska, rodziny (relacje emocjonalne, opieka, oczekiwania i żądania).\nMożemy też być rozsądni zachowując umiar i budząc w sobie chęć poznania i zrozumienia najważniejszej dla człowieka dziedziny nauki, którą jest żywienie.\nDla osób głoszących hasła – nie dajmy się zwariować pepowej dyscyplinie, jestem wolna – radzę, aby przeprowadziły ankietę wśród matek chorych dzieci z pytaniem, co jadły przed ciążą, w trakcie ciąży i po urodzeniu, gdy karmiły dziecko piersią. Otrzymają bardzo jasny obraz przyczyn nasilających się chorób u dzieci. Podobnie będzie, gdy pytanie to zadamy chorym w szpitalu czy przychodni.\nA więc Wolność i choroby spadające z nieba, ciągłe zagrożenie i niepewność, i cierpienie? Czy może rozsądek, refleksja, świadomość i mądre kierowanie swymi wyborami dla ochrony tegoż zdrowia, naszego spokoju, łagodzenia obyczajów i Wolność będąca tego konsekwencją?\nProszę, decydujmy, jesteśmy przecież wolni\nOpublikowano 18 kwietnia 2016, autor: Anna Ciesielska\nMoje pokursowe myśli\nKurs z 9-10 kwietnia 2016 dla początkujących, naładował mnie dodatkową sporą porcją optymizmu i pewności. Kochani – mimo progów i barier – róbmy swoje\nPojawiły się u mnie osoby młode, z przekonaniem, że trzeba coś przedsięwziąć, mając na uwadze siebie i rodzinę! Chciały się utwierdzić w swym postanowieniu i umieścić je na odpowiednim miejscu w hierarchii swych priorytetów życiowych. Są na początku pepowej drogi, ale ich otwartość na Nowe będzie im sprzyjać i dyscyplinować. Były też panie z dużym stażem No cóż, nie pozostaje mi nic innego jak trwać! Ku chwale Ojczyzny oczywiście, hej!\nTradycyjnie, umieściłam też kilka zdjęć.\nPowyżej grupa w komplecie\nTym razem ja słucham uważnie\nZakończenie, ostatnie słowa, dyplomy…\nNasze kursowe spotkania, po latach mojej nieobecności, to szczególne chwile. Nieprzewidywalne, pełne emocji, wzruszeń. Wiem, że nie tylko dla mnie. Widzę jak dziewczyny przeżywają te spotkania - te starsze i młodziutkie, wielokrotne bywalczynie, jak i te, które przyjechały pierwszy raz. Na pytanie – po co przyjechały, mówią: zobaczyć, dotknąć, posmakować, odświeżyć, upewnić się, słuchać i chłonąć Nowe. Kochane dziewczyny! Chłopaków – na razie – jak na lekarstwo. Irek i Mateusz to chlubne wyjątki\nNo i ja – zakręcona jak śrubka – odnajdująca w sobie moc i wiarę, aby nieść kaganek PPowej oświaty – mimo osobistych turbulencji – jednak trwam! A o warsztatach myślę!\nPoniżej parę pokursowych zdjęć\nKurs dla zaawansowanych, 12-13 marca 2016.\nKurs dla zaawansowanych, 13-14 lutego 2016\nKurs dla początkujących, 20-21 lutego 2016.\nOpublikowano 21 marca 2016, autor: Anna Ciesielska\nJeszcze słów parę…\nPrzypominam, proszę uważajcie z kończeniem na smaku słodkim! Jest dojo, tak łatwo przewalić z tym smakiem. Po paru dniach, potrawy ponownie kończymy na smaku ostrym i kontrolujemy nasz apetyt. No i pilnujemy krążenia, czyli ruch i jeszcze raz ruch. Podobnie z kilerką – teraz w czasie dojo – stosujemy ją jedynie w sytuacjach koniecznych, tj. brak apetytu, suchy kaszel przedłużający się. Czyli śledziona zimna i słaba. Wówczas możemy wypijać ją przez 2,3 dni, a potem już tylko pilnować właściwych posiłków.\nTeraz, gdy przetacza się przez ludzi lawina schorzeń, dolegliwości, widać jak na dłoni, że większość z nich pojawiła się naprawdę z błahych powodów. Oczywiście prym wiedzie zimno, któremu dajemy codzienne przyzwolenie na niszczenie siebie i swych dzieci. Tę własną głupotę i brak rozsądku nazywamy hartowaniem i dyscyplinowaniem rodziny i siebie. Tak, można, ale mądrze!\nA co jeść właśnie teraz? Ten tłusty czwartek w czasie dojo to oczywiście lekka przesada, jakaś ironia losu? Mimo wszystko, jestem pewna, że przy odrobinie rozsądku damy radę onemu pączusiowi, hej!\nPo za tym, za wszelką cenę pamiętamy, aby nie dowalać już sobie głupotami. Posiłki wszystkie gotowane, cytryny ciut więcej, przypraw tyle, aby było strawne. Pilnujemy ciepła, a dla ruchu kupujemy wreszcie drabinki!\nOpublikowano 3 lutego 2016, autor: Anna Ciesielska\nAch ten styczeń!\nStyczeń poturlał nas dokładnie, poobijał. Dlaczego, czy aż tak narozrabialiśmy? Poniekąd… Wiele czynników nawarstwiło się i spiętrzyło właśnie teraz, tą zimową, ciemną porą. A wszystko walnęło w bardzo już zmęczoną – o tej porze roku – wątrobę/drzewo.\nW tym jej mozole – odpowiada za krążenie, przemianę materii, oczyszczanie/odtruwanie, tkankę łączną, przykurcze mięśniowe, jakość tkanki nerwowej i sprawność jej procesów (w tym praca mózgu) – powinny wątrobę dzielnie wspierać i osierdzie (krążenie/seks), i śledziona (dająca substancję, dobre zakorzenienie) oraz nerki (nawilżając ją właściwie/krew). Niestety, osierdzie zaniedbane, bo latem raczej się schładzaliśmy, a ruszać nam się nie chce, zaś śledziona ma bardzo trudny czas poświąteczny i nie tylko… O nerkach najczęściej w ogóle zapominamy, a tak proszą o troskę.\nMożemy więc odczuwać w styczniu całkiem nowe dolegliwości, ale mogą się też nasilać bóle artretyczne, a bardzo często nierozpoznana, niewinna zadyma krążeniowa kończy się szpitalem, koronarografią, niby zawałem – a to tylko/aż – płuca niewydolne i problem krążeniowy.\nNajbardziej niewinne, ale dokuczliwe to: brak apetytu, mdłości a nawet wymioty, nie smakuje kawa! wzdęcia, zaparcia, ociężałość, nogi jak z ołowiu (trudności w chodzeniu po schodach), opuchlizna, senność, otępienie. Mogą pojawić się bóle gardła, problemy płucne, słaby/płytki oddech, bóle w klatce piersiowej, duszność, kaszel, astma, zaostrzenie łuszczycy, AZS.\nTen kociokwik energetyczny nawarstwia się i spiętrza już czas jakiś, mamiąc nas powrotami dobrego samopoczucia, by ostatecznie ubezwłasnowolnić bólem i niemocą. I to po niewinnym małym co nieco np. kolejne przemarznięcie, kolejne ciacho, ryba, na którą mieliśmy wielką ochotę, zimówkę zrobię jutro… Ostatecznie osłabienie narządów, śluz i zimno blokują krążenie energii, która od tego momentu idzie tylko w górę, zapominając o dotarciu do stóp, No i pojawiają się sensacje, np. u dzieci bardzo wysoka gorączka, u starych beznadziejna niemoc, gorycz. Jak sobie pomóc?\nŚledziona – łaknienie słodyczy potęguje zaśluzowanie, brak apetytu potęguje suchość (nie ma esencji) – włączamy więc kilerkę, 2-3 razy dziennie po 3/4 szklanki. Pijemy między 11-13 przed posiłkiem i między 17-18, ewentualnie rano po śniadaniu, parę łyków. Tak czynimy przez parę dni, obserwując bacznie, jak zmieniają się nasze odczucia smakowe. Kilerka ma być słuszna, czyli tęga, o dyscyplinie w żywieniu nie wspomnę! Przypominam, że śledziona nie lubi też: przemęczenia, stania, stresu, myślenia, nauki/czytania, komputera. Jest bardzo, bardzo kapryśna. Zupy, duszeniny kończymy na słodkim, po uprzednim właściwym dosmakowaniu. Gdy sytuacja się stabilizuje, wracamy do kończenia na ostrym.\nGdy wątroba trzeszczy – skurcze łydek i ZNN (zespół niespokojnych nóg), spastyka (sztywność ciała), zły sen, zimne stopy, nadwrażliwość emocjonalna, nasilone objawy autyzmu, parkinsonizmu i depresji połączonej z agresją i atakami paniki – dbamy o śledzionę (patrz wyżej), i po stokroć pilnujemy ciepła. Wielką sprawą jest znajomość i chęć stosowania akupresury, która jest absolutną pomocą w likwidowaniu bolesnych napięć. Uciskamy punkty na meridianie osierdzia – na przedramieniu 4, 5, 6 oraz punkt 8 na dłoni i punkt 9 na opuszce palca środkowego – pomagają w odblokowaniu krążenia i rozluźniają. Również silne wymachy rąk lub ćwiczenia przy drabince uaktywniają ruch energii w meridianach elementu ognia, płuc i jelita grubego właśnie na ramionach i barkach;. Zaś przy ZNN i wszelkich skurczach oraz spastyce bardzo pomocne jest uciskanie (do skutku) punktu 3 na meridianie wątroby. Obowiązuje absolutny zakaz kwaśnego, surowego i zimnego, zaś bardzo pomaga miód, dając ciału rozluźnienie!! Przypominam, że wątrobie bardzo szkodzi stres i duży wysiłek fizyczny. Konieczne jest, aby po takim wysiłku przyjąć pozycję horyzontalną, by krew spłynęła z mięśni do wątroby. Zapominają o tym sportowcy, ale my również wzbraniamy się przed regularnym odpoczynkiem.\nNa dogrzanie nerek tylko zimówka i na wszelki spokój też. O dyscyplinie nie będę już przypominać Matki, żony i kochanki, dbajcie o te swoje nerki, warto! Krępująca dolegliwość – nietrzymanie moczu – zniknie, gdy dogrzejecie i dowartościujecie energetycznie nerki. Czyli to, co wyżej i zimówka.\nA co jemy? To co należy, co możemy, na co mamy ochotę, tylko częściej myślimy\nOpublikowano 26 stycznia 2016, autor: Anna Ciesielska\nGrudniowy kurs odbył się zgodnie z planem. Jaki był ? Myślę, że wszyscy wyjeżdżali zadowoleni, z głów wyraźnie się dymiło Omawiane były oczywiście emocje, pokoleniowe wzorce, normy. Każdy próbował z innej perspektywy i z innym nastawieniem spojrzeć na swój problem. Oj , działo się! To, że się nikt nie odezwał po kursie, kładę na karb oszołomienia – trochę im namieszałam no i gorącej przedświątecznej bieganiny.\nOdbyło się też grudniowe, czwartkowe spotkanie, było przesympatycznie.\nPoniższe zdjęcia są jak zwykle pełne wyrazu\nOpublikowano 28 grudnia 2015, autor: Anna Ciesielska\nZaliczyliśmy następny kurs, dobry, słuszny, trudny. Zebrane perełki przez Dorotkę mówią o jej gotowości i uwadze. Dziewczyny wiedzą najlepiej, jak ważny jest kontekst Nowego postrzegania. Jak ważne jest omawianie, dyskusja, przykłady. Bo żeby przyswoić, należy najpierw zrozumieć i zaakceptować.\nUważam oba kursy za bardzo udane! I tam, i tu dziewczyny spisały się na medal, a Pan Irek był przesympatycznym uzupełnieniem babskiego zgromadzenia :)) Zajrzyjcie do zdjęć, jak nam było dobrze, te dwa mówią wszystko.\nChodzi mi po głowie, aby zorganizować kursy podstawowej wiedzy dla początkujących, ale zdeterminowanych, przekonanych i ufnych. Określiłabym je dla początkująco- zaawansowanych. Dla sceptyków nie mam czasu.\nSurówki z marchewki jednak nie było, była jedynie ta z patelni z miodkiem, którą podałam w Refleksjach. Rzepa też była, ale jedli bardzo ostrożnie, może się bali, a była dobra! Poza tym, został jeden śpiwór, czyżby na następny kurs?\nOpublikowano 6 grudnia 2015, autor: Anna Ciesielska\nLuz blues… ciąg dalszy rozważań – a w tle czarna rzepa czeka\nCo zauważyłam ostatnio? Otóż nasza emocjonalność (u wszystkich!) jest inna. Jest cienka, szklista, nadwrażliwa, jest tuż, tuż, wystarczy okruszek i jest gotowa bić się, bronić, pyskować. Da się powściągać, ale musimy o tym pamiętać, stale. I to nas irytuje. Bo się staramy, dyscyplinujemy, a tu d..pa, znowu coś. A to boli głowa, a to boli gardło, znów kaszel, wzdęcie, źle się czuję, wysiadły korzonki, jakaś wysypka!\nTak, to są skutki naszych nabzdyczeń z byle powodów. Dolegliwości większych i mniejszych z tego powodu jest sporo, opowiadacie o nich zniecierpliwieni. Sprawdzacie jedzenie po wielokroć, zapewniacie, że ciepłe gacie i skarpetki były, więc w czym rzecz? A no w tym, że zapominamy, że walą w nas pociski (jak z kałasznikowa) naszych emocjonalnych myśli, reakcji, zachowań, dając niezłą zadymę, wyzerowując z energii.\nPrzerobiliśmy jedzenie, gotowanie. Potrafimy doskonale równoważyć, dosmakowywać, radzić sobie z codziennymi potrzebami i oczekiwaniami rodziny.Przerobiliśmy też zimno, jego skryte i niszczące działanie. Staramy się o nim pamiętać. Tak, nasza Kuchnia PP daje nam solidny fundament, na którym możemy budować swą nową świadomość, z mądrością i uwagą akceptując codzienność. Sami przyznacie, że jest nam łatwiej.\nNo i przyszła kolej na emocje, na poukładanie się z nimi – zrozumienie i zaakceptowanie – czyli ich zracjonalizowanie. Wówczas nasza podświadomość nie będzie przepastnym zbiornikiem bólu i cierpienia, lecz tajemną szkatułką wypełnioną wydarzeniami, które nas stworzyły takimi, jacy dziś jesteśmy a wspomnienia nie będą już dla nas mroczne.\nW tym naszym przemienianiu (które już trwa!) pamiętajmy, czy jesteśmy jin, czy jang i właściwie zarządzajmy naszymi zasobami/darami/talentami :)) liczę na Was!!\nKochani, o rzepie jutro, hej! Śpijcie dobrze :))\nOpublikowano 25 listopada 2015, autor: Anna Ciesielska\nDaj to, czego Ci nie ubędzie\nJin to materia, jang to energia. Jin jest kobietą, jang mężczyzną. Jin jest formą dla jang i jego moc może się przejawić w kobiecie jako piękno. Jang ożywia jin, nadaje charakter. Jin dając buduje jang – jang dając buduje jin. Kobieta dając swą miłość mężczyźnie, buduje jego moc. Mężczyzna dając kobiecie moc, buduje jej miłość. Kobieta, Ziemia – daje miłość, rodzi, karmi, dba, wychowuje, troszczy się. Daje wszystkim, niezależnie od koloru skóry, charakteru, zamożności – taka jest Matka Ziemia. Czy kobieta potrafi tak kochać? Bez ale, bez Roszczeniowca? Potrafimy akceptować, jak Ta Nasza Ziemia i Ten Tam Na Górze??? Wszystkich jak leci?\nDziewczyny, czy my pamiętamy, czy wiemy, że tak trzeba! Że nigdy nam nie ubędzie, bo mamy w swoim sercu nieskończoną miłość, łagodność. Chcesz, aby on ci dał, bo ty zawsze dajesz? Nic z tego, on nie ma! Jang jest pusty, to tylko moc, energia! Możesz – stwarzając właściwą formę swojej miłości i czułości dla niego – zyskać jego moc, a jego tak wypełnić miłością, czułością i całkowitą akceptacją, że facet będzie dawał to, czego nie ma, czyli czułość i oddanie. Jego siła i moc (walka) przemieni się w sercu w miłość i współodczuwanie. Ale – dziewczyny, kobiety, baby - to my musimy najpierw zewrzeć szeregi i zrobić, co trzeba. Tylko mi nie mówcie, że to nie takie proste. Wiem, też to przerabiam. Jeżeli chcecie wiedzieć, to się opłaca!!!\nDlaczego o tym dzisiaj piszę? Bo czuję, widzę, słyszę, że zacieśnia się czas XXI wieku. Nie ma odwrotu od naszego przemieniania i przebudzenia. Sprawy wojen, zabijania, okrucieństwa, przybierają szczególnego wyrazu. Mam wrażenie, że wszelkie patologie narodowe w całej Unii i nie tylko, przybrały na sile i wylewają się jak z szamba. Nasz opór, nasze oburzenie, sprzeciw nic nie pomogą, to się musi dokonać i wypalić. Musimy dać sobie przyzwolenie na to, co się dzieje. Róbmy swoje, a mamy jak w banku, że będzie dobrze. Mamy z siebie wylewać dobro, ciepło i miłość.\nPS. Najbliższy pościk będzie o czarnej rzepie – jak będziecie grzeczne.\nOpublikowano 23 listopada 2015, autor: Anna Ciesielska


Trądzik: Blizny, przebarwienia - Wizaz.pl\nPokaż wyniki sondy: CO wybraliście lub wybbralibyście na czerwone plamy po trądziku??(nie chodzi o dziury\nlaser 144 39,13%\noczyszczanie u kosmetyczki 43 11,68%\npeeling 181 49,18%\nGłosujący: 368. Nie możesz głosować w tej sondzie\n2005-03-22, 22:16 #1\n2005-03-22, 22:19 #2\nRe: czy cepan pomoże na blizny po trądziku??\nA więc mam pytanie: od wczoraj smaruję blizny na buzi po trądziku kremem cepan.\nCzy to pomoże mi na stare blizny po trądziku?\nI czy mogę go używać pod krem nawilżający/podkład?\nI kiedy mogę spodziewać się efektów?\nCzy krem nie podrażni mi skóry?\n2005-03-22, 22:21 #3\nMi pomógł na blizny po depilacji depilatorem (okropne zaplenia mieszkow włosowych i paskudne blizny) i na 3 przebarwienia - ciemne kropki po pryszczach. Nie wiem, czy pomogłam. Mam dzis potrzebe udzielnaia sie we wszystkich watkach\n2005-03-22, 23:45 #4\nTo ja mam pytanie, bo też mam trochę blizenek na nogach po depilatorze a i jeszcze czasem przytrafia się jakiś mieszek z zapaleniem Stosowałaś Cepan tylko na noc? (bo wiem, że śmierdzi ). Czy smarowałaś się nim kilka razy dziennie? Czy stosowałaś też przy tym zwykłe balsamy nawilżające?\n2005-04-01, 13:37 #5\npodciągam do góry pytanie o blizny po trądziku. Może ktoś jeszce pomoże?\n2005-04-03, 20:27 #6\npolecam contratubex. jest nietłusty i nie śmierdzi cebulą jak cepan. wydaje mi się też skuteczniejszy. wadę ma natomiast taką że się wałeczkuje i może trochę swędzieć po nim skóra (ale to znaczy że działa).\nWyślij prywatną wiadomość do robalek\nZnajdź więcej postów robalek\nkiedys porządnie rozwaliłam sobie 2 razy twarz kantem szafki, używałam tej maści 3 razy dziennie, przez pare miesięcy w ogóle nie było efektów i nagle chyba w 6 miesiacu zbledły, potem jeszcze przez krótki czas robiły się czerwone, a potem w końcu przestały być widoczne. Także cierpliwie czekaj i nie zniechęcaj się nie widząc efektów,\n2005-04-18, 16:40 #8\nJa stosowałam tą maść chyba z rok, nie wiem może coś pomogło jednak żadnych większych efektów nie widać...\nJestem załamana, zostały mi brzydkie blizny po trądziku...\nSłyszałam o jakiejś dobrej maści na blizny podobno to RETIN A (czy jakoś tak . Czy ta maść jest na receptę?\nDziewczyny odpiszcie proszę to ważne, i jeśli któraś z Was jej używała- to czy jest ona skuteczna>>?\n2005-04-18, 17:22 #9\nJa używam teraz Retin A. Jest na receptę. Usuwa blizny i zapboega tworzeniu się nowych wyprysków. Polecam. Ja jestem z niej zadowolona.\n2005-05-20, 12:44 #10\nKrem na blizny!!!!!\nDziewczyny możecie polecic jakis dobry krem na blizny!!!\nMama jest po operacji tarczycy i pozostala jej blizna.\n2005-05-20, 12:55 #11\nDot.: Krem na blizny!!!!!\nNajbardziej popularne maści na blizny pooperacyjne to Cepan ok. 10 zł, zagraniczny odpowiednik Contratubex, ale droższy i krem No-Skar Perła Inków 30 ml. ok. 40 zł, a 50 ml. ok. 70 zł. Ten ostatni dostał nawet jakąś nagrodę. Jednak trzeba smarować się regularnie, lekko masując parę razy dziennie, bo inaczej nie będzie efektów.\n2005-05-24, 20:27 #12\nznam tylko te które wymieniła poprzedniczka+ Tointex\n2005-05-24, 20:30 #13\nCepan kosztuje już 2 razy tyle\n2005-05-24, 21:15 #14\ncEpan cały czas kosztuje ok 10 zł w aptece inter. DomZdrowia.pl ...->9,59\n2005-05-24, 21:35 #15\nDołożysz jeszcze przesyłkę i tak wyjdzie prawie 2 razy tyle\n2005-05-24, 21:44 #16\njak sprzedadzą stary zapas to też będą mieli cepa na 19zł...\ndorzucę jeszcze maści silikonowe: Zeraderm, Veraderm, Dermatix. z tym, że te już są dużo droższe- ok.100zł i więcej\n2005-05-24, 21:49 #17\nno nei wiem u mnie w aptece na dole jest po 9 z hakiem ...\ntointex również polecam ... wg mnie pomaga choć nie stosowałam go zbyt reguralnie naprzemian z cepanem, za taką cenę (ok. 7zł) można wypróbować\n2005-05-25, 07:20 #18\nw aptekach jest też tańszy odpowiednik cepanu,również dobry.\n2005-05-25, 10:49 #19\na odpowiednkikiem cepanu co jest ?\n2005-05-25, 14:56 #20\nDzięki wielkie za wszystkie odpowiedzi. Kupiłam już Cepan za 19 zł. Jak się skończy to mama przetestuje też inne, które polecacie.\n2005-05-25, 20:42 #21\nnie pamiętam nazwy,ale jest odpowiednik i też niezły.\n2005-06-10, 13:55 #22\nDot.: RETIN A\naj, paćkam się tym cepamem i nic mi nie pomaga.\n2005-06-14, 14:58 #23\nDot.: czy cepan pomoże na blizny po trądziku??\nWitam! Ja stosowałam cepan z kilka miesięcy blizny niby wydawały sie blednąć ale w miejce starych pryszczy wyskakiwały mi nowe(czyli nowe przebarwienia).Był on stanowczo zatłysty dla mojej cery, początkowo myślałam że tak mi sie tylko wydaje jednak jak przestałam stosowac miałam mniejszy trądzik.Wprawdzie przebarwieni nie wyleczyłam ale wolałam go odstawić.Nie wiem jak dla innych ale dla mnie okazał sie stanowczo nieskuteczny.Na szczęście moje przebarwienia nie były duże i nie tworzyły sie po nich zagłębienia w skórze.Udało mi sie je prawie całkowicie zlikwidowac papką na trądzik i przebarwienia firmy Jadwiga(ok17-23zł).Jest ona dobra zarówno na trądzik jak i przebarwienia.Po dłuższym stosowaniu zauwarzyłam wyrażne efekty.Powoduje ona ze blizny sie wysuszają i warstwa stwardniałego naskórka sie złuszcza.Pozatym polecam go dziewczynom jako podkład pod makijaż.Po wyschnieciu tworzy sie biały puder który matuje niedoskonałości(przy okzaji leczy).Oczywiście na to nakłada sie puder,fluid itp.Myśle że naprawde warto spróbowac.Ja zakupiłam ten produkt u kosmetyczki ale z tego co wiem jest dostępny również w aptece.\nTeraz zakupiłam krem na blizny Perła Inków czy ktoś wie jak to działa,wprawdzie nie mam juz prawie przbarwien ale jest on podobno dobry również na trądzik i ogólnie wygladza cerę.Czy ktos wie jak to dziła?(jeżeli dziła Pozdrawiam i mam nadzieje ze sie przydadzą moje rady!\n2005-06-14, 16:20 #24\nJa 5 lat temu miałam twarz masakrę (krosty, blizny). Zrobiłam sobie eksfoliację kwasem glokolowym u kosmetyczki, drogie było jak cholera (wtedy ok.550zł), ale pomogło i ludzie nie poznają mnie na ulicy.Teraz na rynku jest troche preparatów z kwasami. Czasami cos znowu mi wyskoczy i uzywam kremu Glyco-A (znajdziesz opis w KWC) po którym jest podobny efekt co po eksfoliacji, a ostatnio używam kremu intensywnie nawilżającego Acne Expert firmy Dermedic i jestem mile zaskoczona efektami, skóra wygładza się i goją się nowo powstałe pryszcze i narazie to mi pomaga. Glyco-A nie polecam wrazliwym cerom, znam osoby którym prawie wyżerało skórę a mnie leciuteńko szczypie przy nakładaniu.\n2005-06-16, 16:42 #25\nhej czy ktoś co więcej wie o tej eksfoliacji? Ile teraz kosztuje i na czym w ogóle to polega? Czy to jest jeden zabieg czy cała seria? Proszę o więcej info Dzięki\n2005-07-09, 08:21 #26\nCzerwony placek na brodzie!\nWitam serdecznie Wizażanki i od razu proszę (i liczę) na waszą pomoc! Otóż na mojej gębusi - skóra sucha a na policzkach niewielkie rozszerzone naczynka, ogólnie ok - na brodzie, wyskoczył sobie pryszcz, taki co to najpierw siedzi pod skórą i boli , został po nim czerwony ślad i zaraz ok 1 cm niżej wyskoczył drugi syfek i też zostawił taki ślad po sobie Zlało się to w jedną całość i teraz chodzę z takim czerwonym plackiem. Nie znika po żadnej maści , smarowałam maścią cynkową, tri biotikiem, tormentiolem, clotrimazolem i nic! Nigdy nie miałam kłopotów z wypryskami a to trwa już miesiąc i coraz bardziej mnie wqr***! W wyszukiwarce znalazłam odpowiedzi na podobny problem tylko że dotyczył cery tłustej. Czy mogę na swoje suche gębisko ciapać acne derm? Albo Dalacin T? Mam to złuszczać? Ktoś mi poradził Labisan, ale już boję się eksperymentować bo to w końcu broda, widać cholerę.\nCiekawe czy ma tu znaczenie fakt, że akurat wtedy zmieniłam tabletki i zaczęłam Jeanine? W każdym razie odstawiłam (z innych przyczyn).\n2005-08-04, 18:09 #27\nDot.: Czerwony placek na brodzie!\nJuż prawie miesiac minął od Twojego pytania, ale jestem nowa i dopiero wpadłam na ten temat. Pewnie już po Twoim problemie, ale i tak na wszelki wypadek napiszę, bo opisany problem jest mi bardzo bliski - tzn. nie schodzi mi z brody od dawna. Co wyleczę, robią się następne i to w tych samych miejscach Przespaceruję się w końcu z tym do dermatologa, mimo, ze wcześniej uważałam, że nie ma co z krost robić problemu, przecież to nie trądzik czy inna choroba skóry.\nNo ale wracam do meritum: to cholerstwo blednie po Alantanie maści (w jedną noc już jest efekt), jeżeli nadkazi się to w między czasie gronkowcem i zaczyna się robić takie coś jak strupek to pomoże Detromycyna (chyba to na receptę tylko). jeżeli chodzi o pozbycie się wągrów samych w sobie niegłupi jest Metronidazol krem, a jeszcze lepszy Fluicidin, który przenika przez naskórek nawet do tych "ukrytych" jeszcze wągrów. Lubię ten lek, bo zanim wągierki wystawią swoje białe łepki , już mi się jakaś woda pod skórą zbiera i boli Mam nadzieję, ze pomogłam (o ile nie za późno). Pozdrawiam\n2005-08-04, 18:44 #28\na ja dokładnie z takim samym problemem wybrałam się do dermatologa niedawno i - przy czym z moich gul na brodzie nie robią sie wągry, bo te gule zostają pod skóra i nie wychodzą na zewnątrz, tylko zostawiają takie czerwone ślady/blizny - i pani powiedziała, ze na takie zmiany naciekowe musi zastosować antybiotyk doustnie (sumamed) i na skórę isotrexin do smarowania. na razie pomaga, mam nadzieję, że po zakończeniu kuracji cholerstwo nie wróci. a na ślady pomaga acnederm/skinoren, ale do tego trzeba cierpliwości...\n2005-08-05, 14:28 #29\nWczoraj posmarowalam brodawke na ręce lapisem (azotan srebra)\ni przez przyadek dotknęlam tą ręką twarzy ...dzisaj zauwazyłam ciemną plame na policzku!! jak mam ja usunąc ??\n2005-08-05, 17:11 #30\nDot.: Przebarwienia Skóry\nAcnederm, taka maść na przebarwienia i m.in na trądzik coś tam niby ma pomagać:/ Ale dostałam ją od dermatologa na plamy po słońcu i wszelkie inne plamki. Na takie rzeczy pomaga bardzo szybko. W niektórych aptekach dostępna bez recepty Spróbuj, bo warto. Pozdrawiam.\nblizny, blizny po trądziku, czerwone miejsca, kwasy, laser, laser frakcyjny, leczenie, leki, najlepszy dermatolog, pomoc, poznań, pryszcze, przebarwienia, tradzik, trądzik\nData ostatniego posta: 2018-09-08 14:19:03


Poprzedzająca wczasy rezerwacja noclegu zagwarantowaniem dobrego urlopu w Pieninach | 4everondvd.com\nZatroszcz się o najlepsze ogumienie auta!\nPoszukujemy o wiele tańszych opon do swojego samochodu!\nSZKLARSKA PORĘBA TO MIEJSCOWOŚĆ, GDZIE NA PEWNO ZNAJDZIEMY DOBRE MIEJSCE NA NOCLEG\nJakim sposobem zadbać o naszego czworonoga podczas podróży?\nPieniny uważa się za jedno z najbardziej popularnych okolic rekreacyjnych w Polsce. Biała Woda, Sokolica, Przełom Dunajca, czy Rezerwat Zielone Skałki, to jedne z licznych miejsc, jakie trzeba tam zwiedzić.\nZ tej przyczyny, miejsce to jest często preferowane przez turystów. Choć mogłoby się wydawać, że w okolicy obfitującej w kwatery, hotele i pensjonaty, wybór odpowiedniego kwaterunku nie będzie trudne, warto zająć się tą kwestią, jeszcze przed wyjazdem.\nNoclegi w Pieninach wahają się w cenach 24 – 50 złotych za osobę (Sprawdź więcej). Jest to całkiem spory przedział, jednak należy zaznaczyć, że wygórowana cena nie zawsze jest pewnikiem jakości. Szczególnie w zimie, gdy napływa ogromna grupa osób, odnalezienie dobrego miejsca w rozsądnej cenie jest niekiedy bardzo trudne. Właściciele prywatnych kwater, czy pensjonatów, korzystają z takiej sytuacji i windują ceny. Dlatego bardzo istotne jest wcześniejsze zaplanowanie urlopu i zrobienie zabukowania noclegu, nie mniej niż dwa tygodnie przed wyjazdem.\nRezerwując noclegi w Pieninach, warto mieć pewność, czy pokoje są przewidziane na odpowiednią ilość osób, czy zapewniony jest dostęp do bieżącej wody, gdzie jest umiejscowiona łazienka, a także, czy właściciel podaje rzeczowe informacje na temat lokalizacji budynku. W ogłoszeniach wyjątkowo często widnieją nieprawdziwe informacje na temat położenia miejsc noclegu.\nZamieszczający ogłoszenia manipulują liczbami i zwrotami takimi jak na przykład niedaleko, „w uroczej okolicy”, „nieopodal”. Zawsze warto poprosić o podanie dokładnego adresu. W lecie przyjeżdża trochę mniej turystów, ale nie oznacza to, że nie należy zatroszczyć się o te rzeczy adekwatnie do terminu wyjazdu wcześniej. W przeciwnym razie niestety można mieć do wyboru zaniedbane obiekty,nieadekwatną do nich ceną.\nChociaż Pieniny są wspaniałym, świetnym miejscem do wędrówek, narciarstwa, albo innych form wypoczynku, to trudności wiążące się z szukaniem noclegu mogą skutecznie zepsuć wymarzony urlop. [Więcej w tym temacie]\nNie ma znaczenia czy zatrzymamy się w urokliwym, drewnianym domku, przytulnym pensjonacie, czy nowoczesnym hotelu z basenem i jacuzzi, o udanym wyjeździe często przesądza spełnienie naszych oczekiwań dotyczących ceny i warunków bytowych.


Kuchenka mikrofalowa – wady i zalety – Moda i styl\nKuchenki mikrofalowe są od lat w naszych domach. Są one popularne w większości gospodarstw domowych i służą do szybkiego podgrzewania lub rozmrażania, robienia popcornu i do gotowania potraw w kuchence mikrofalowej wszystkich typów. Mimo, że mikrofale mają swoje miejsce w kuchni, nadal mają wady i ograniczenia w sprawie rodzajów żywności, którą będą dobrze gotować. Główne wady kuchenek mikrofalowych są takie, że mają one tendencję do wysuszania żywności i sprawiają, że dania są nierównomiernie ciepłe i brązowieją lub znacznie miękną. Mikrofale faktycznie gotują przez przemienianie wody w żywności do pary, a następnie dzięki temu podgrzewa się jedzenie. Jeśli będziemy gotować wystarczająco długo, ostatecznie osiągniemy ciepło we wnętrzu żywności. Problemem oczywiście jest to, że trzeba przesmażyć danie odpowiednie z zewnątrz, aby wewnątrz stało się gorące. To może przeradzać się w tendencję do wysuszania żywności i sprawić, że gotowane jedzenie będzie mniej smaczne. Podstawową wadą mikrofalówki jest również ograniczenie, że może dostarczać najwyższej energii na gotowanie potraw. Innymi słowy, gdy potrawa jest gotowana, to zawsze na wysokim poziomie energii. Oznacza to, że gdy jest włączona, to generuje wysoki poziom zużycia energii, aby ugotować potrawę. Nowsze mikrofale zostały wyposażone w technologię falownika, które mogą rzeczywiście produkować mniejszą moc, w zależności od mocy wybranego ustawienia. Technologia Inverter naprawdę otworzyła możliwość przygotowania różnych rodzajów żywności, które mogą być z powodzeniem gotowane w kuchence mikrofalowej, aby to jeszcze miało smak bardziej delikatnej potrawy.\nNike, reebok i adidas dresy - SKLEP.Sizeer.COM - markowe ubrania w szerokiej ofercie sklepu internetowego.


Klamerki Snappi do pieluch wielorazowych - RodzinaEko.pl\nKlamerki Snappi to nieodłączny element wielopieluchujących mam (i ojców). Od kiedy pojawiły się na rynku przewijanie pieluszek tetrowych lub muślinowych, a także wkładów składanych i prefoldów stało się o niebo łatwiejsze. Klamerki Snappi, zwane potocznie Snapkami, są także dużo bezpieczniejsze od tradycyjnych agrafek. Oto ich główne zalety.\nKlamerki Snappi do pieluch - zalety\n- wykonane zostały z nietoksycznych materiałów - zostały pod tym kątem przebadane;\n- piękne kolory uzyskano używając wyłącznie spożywczych barwników;\n- mają pętelki zabezpieczające ząbki przed przypadkowym zranieniem Ciebie lub dziecka;\n- są niezwykle proste w zakładaniu, pieluszkę spina się dużo szybciej i łatwiej niż przy użyciu klasycznej agrafki;\n- są higieniczne - można je myć pod bieżącą wodą, prać w pralce, a nawet wyparzyć, nie mają zakamarków gdzie mógłby gromadzić się brud;\n- niezwykle solidnie trzymają pieluszkę na pupie dziecka dzięki 3 punktom trzymania jej. Dodatkowo klamerka Snappi nie tylko trzyma ale także ściąga pieluszkę tak aby nie ruszała się na pupie dziecka;\n- są bardzo trwałe i elastyczne - wystarczają na bardzo długo;\n- 1 klamerka powinna wystarczyć na cały okres pieluszkowania. Warto mieć jednak 1 klamerkę w zapasie, gdyby pierwszą trzeba było umyć lub co gorsze zgubiłaby się;\n- występują w 2 rozmiarach. Romiar 1 ma około 130 mm długości i sprawdza się od noworodka do zazwyczaj końca pieluchowania. Jeśli jednak Twoje dziecko jest bardzo duże i zaczynasz mieć trudności z zapięciem pieluszki przy użyciu Snapki to zastanów się nad rozmiarem 2. Jest dłuższy o około 20 mm.\nKlamerki Snappi do pieluch wielorazowych\nRodzina Eko jest oficjalnym dystrybutorem klamerek Snappi w Polsce. Jeśli prowadzisz sklep i chcesz mieć klamerki Snappi u siebie skontaktuj się z nami :) W swojej ofercie posiadamy wszystkie obecne na światowym rynku kolory, a jest ich aż 11!\nKlamerki Snappi świetnie sprawdzą się z pieluszkami tetrowymi lub muślinowymi dostępnymi w naszym sklepie. Koniecznie zajrzyj do kategorii pieluszki muślinowe/tetrowe.


Ułatwieniem wykonywania zawodowych obowiązków przez m.in. kucharzy, jest potrafienie profesjonalnego mebla do przygotowania posiłków. Odmierzenie odpowiedniej dawek, estetyczny wygląd - wszystko to, można zrobić przy pomocy nowoczesnej krajalnicy bizerby vs12.\nKrajalnica bizebra vs12 - o ją dysponować? Krajalnica bizerba vs12 nie tylko kroi ale także waży składniki odpowiednie do zrealizowania rewelacyjnych potraw. Umożliwia to przede wszystkim większe przygotowanie posiłków, z idealnym zachowaniem wagi poszczególnych składników wg. danego przepisu. W konsekwencji, każda nasza potrawa będzie kosztować oraz wyglądać identycznie.\nCatering w 5 minut? Krajalnica umożliwia szybkie przygotowanie przekąsek oraz potraw na zabawy okolicznościowe lub spotkania firmowe. W czasie kilku minut, możemy stworzyć talerze z przekąskami, które będą zachwycać nie tylko składnikami -i przede wszystkim idealnym porcjowaniem. Zaoszczędzony czas dzięki niezastąpionej krajalnicy, można przeznaczyć na dekorację stołu lub sali.\nRęcznie lub automatycznie? W zależności od swoich osobistych preferencji, możemy korzystać krajalnice bizerbe vs12 - sam lub nastawiając wybrany przez siebie program. Do czasu, gdy nie poznamy dobrze wszystkich czynności - warto zastanowić się nad samodzielnym kontrolowaniem działania krajalnicy, i z rozwojem czasu pokazywać jej doskonałe funkcje.\nWażenie składników - dlaczego ważne? Funkcja znaczenia jest zauważalna dla dokładnego sprecyzowania zawartości kalorii oraz składników odżywczych zawartych w potrawie. Poznanie dokładnej ilości kalorii jest wyjątkowo ważne dla osób, które aktualnie są na diecie odchudzającej lub pamiętają o nasz styl, a oraz dla sportowców. Istnieje ostatnie drugi atut krajalnicy bizerby vs12, jednakże szczególnie istotny dla potencjalnych klientów naszych wielkich potraw.\n« Odkurzacz antywybuchowy\nUslugi tlumaczenia stawka vat»


NiceSport.pl - Piłka nożna - Defensor Barcelony przechodzi do Borussii Dortmund\nDodany 03-06-2016, 20:41, do: Liga hiszpańska, Liga niemiecka,\nSprawy z Marciem Bartrą potoczyły się bardzo szybko. Dzisiaj pojawiła się informacja o możliwym transferze, a już we wczesnych godzinach wieczornych Borussia Dortmund potwierdziła transakcję. Wicemistrz za obrońcę zapłacił Barcelonie osiem milionów euro. Sam klub jeszcze natomiast nie podał szczegółów dotyczących kontraktu zawodnika. Zadaniem Hiszpana będzie zastąpienie Matsa Hummelsa, który po tym sezonie odejdzie do Bayernu Monachium.\nMarc Bartra jest wychowankiem FC Barcelony. Jednak praktycznie w każdym sezonie był jedynie rezerwowym - w minionym sezonie przykładowo zagrał tylko w 24 meczach. Pomimo tego 25-latek doczekał się dziewięciu występów w reprezentacji Hiszpanii.


Wieża Błaznów • Panel zarządzania kontem • Zarejestruj się\nDzisiaj jest 16.05.2022 @ 8:15:39\nWieża Błaznów - Rejestracja\nRejestrując się na witrynie „Wieża Błaznów” akceptujesz wyszczególnione poniżej postanowienia. Jeśli ich nie akceptujesz, opuść to miejsce, naciskając przycisk „Nie akceptuję”. Administracja witryny „Wieża Błaznów” ma prawo w dowolnym czasie zmienić poniższe postanowienia, informując cię o zmianach, niemniej wskazane jest, aby użytkownicy sami regularnie zaglądali do tego regulaminu. Korzystanie z witryny „Wieża Błaznów” po zmianach regulaminu oznacza, że akceptujesz te zmiany ze wszelkimi konsekwencjami prawnymi.\nAkceptujesz zakaz publikowania wypowiedzi o charakterze obraźliwym, oszczerczym, propagującym treści niezgodne z polskim prawem lub naruszającym cudze prawa autorskie i dobra osobiste. Naruszenie tego zakazu może skutkować dla ciebie całkowitym zablokowaniem dostępu do tej witryny, a twój dostawca internetu zostanie powiadomiony o twoim niewłaściwym zachowaniu. Wyrażasz zgodę na to, że „Wieża Błaznów” może w każdej chwili usunąć, zmienić, przenieść lub zamknąć każdy twój temat, post. Wyrażasz zgodę na zapisywanie wszystkich podanych przez ciebie informacji w naszej bazie danych. Informacje te nie będą przekazywane nikomu bez twojej zgody, ale ani „Wieża Błaznów”, ani phpBB nie ponosi odpowiedzialności za włamania do witryny, podczas których może dojść do kradzieży danych.


Nowe zdjęcia Xperii Z1S i przewidywana premiera urządzenia\nŁukasz Pająk 13-11-2013\nStrona główna > Nowe zdjęcia Xperii Z1S i przewidywana premiera urządzenia\nSony pragnie, aby ich urządzenia pozostały nieznane światu aż do momentu oficjalnej premiery. Do niedawna sądziliśmy, że to trudne zadanie dla Japończyków, ale okazuje się, że coraz mniej informacji na temat urządzeń Sony trafia do Internetu. Niemniej jednak pozostał jeszcze jeden ujawniony smartfon do pełnego odkrycia.\nMowa oczywiście o Xperii Z1S, czyli pomniejszonej wersji flagowego modelu ukrywającego się do chwili prezentacji jako Honami. Póki co jedynie Japończycy mogą nabyć taką słuchawkę – tam ukrywa się jako Xperia Z1f. Jednak do Sieci trafiły nowe informacje dotyczące globalnej wersji. Są to przede wszystkim zdjęcia prezentujące wszystkie strony telefonu:\nNa jednym z nim można ujrzeć gniazdo do podstawki, w której można zadokować urządzenie podobnie jak Xperię Z1 oraz Z Ultra. Dla przypomnienia, specyfikacja Z1S będzie się różnić w stosunku do Honami tylko i wyłącznie wyświetlaczem (niższa rozdzielczość i mniejsza przekątna).\nJednak główną niewiadomą wciąż pozostaje data premiery Xperii Z1S. Mimo wszystko, jeden z producentów dodatkowych obudów na smartfony zaprezentował ochraniacz właśnie na pomniejszoną Z1’kę. Według strony internetowej, ten przedmiot będzie można nabyć już 26. listopada. Tym samym możemy przewidywać, że wtedy Sony oficjalnie przedstawi oczekiwaną przez wielu Xperię Z1S.


Tomasz Piotrowski 05-01-2015, 13:47\nTak żartobliwie i w wielkim uproszczeniu można określić rolę światła w produkcji mleka. Obecnie w najczęściej spotykanym całorocznym alkierzowym utrzymaniu bydła mamy do czynienia z dwoma źródłami światła: naturalnym i sztucznym. Oba te źródła powinny wzajemnie się uzupełniać.\nRozwijając tytułowe uproszczenie, należałoby prześledzić drogę, jaką pokonuje światło. Przez zawiłe połączenia nerwowe, sygnał o odbieranych (przez siatkówkę oka) promieniach świetlnych regulowana jest produkcja m.in. melatoniny, której koncentracja spada wraz z wydłużającą się stymulacją świetlną. Jej poziom wpływa na produkcję hormonów (takich jak IGF-1 oraz prolaktyna), co naukowcy łączą ze wzrostem produkcyjności krów mlecznych.\nBadania potwierdzają również korzystny wpływ światła na procesy regulujące rozród krów. Utrzymanie krów mlecznych rasy holsztyńsko-fryzyjskiej wymaga niemal doskonałych warunków środowiskowych, w tym również dobrego oświetlenia obiektu. Oświetlenie sztuczne oraz coraz częściej stosowane cykle świetlne w oborach pozwalają na uzyskanie wyższej wydajności mlecznej, poprawnych wyników rozrodu, a tym samym przyczyniają się do poprawy efektywności produkcji.\nŚWIATŁO A MLEKO\nPrawidłowe oświetlenie obory dla krów mlecznych jest czynnikiem mogącym wpłynąć na poprawę wydajności krów, a także bezpieczeństwa i komfortu w codziennej obsłudze stada. Wiele doniesień z całego świata potwierdza istnienie zależności pomiędzy długością przebywania krów w prawidłowo oświetlonym budynku a ich wydajnością mleczną i rozpłodową. Badania naukowe z końca lat 70. ubiegłego wieku mówią o wzroście wydajności mlecznej krów utrzymywanych w budynkach oświetlanych przez 16 godz. dziennie o średnio ok. 8 proc. (5-16 proc.) w stosunku do krów, które utrzymywane były w budynkach oświetlanych przez 13,5 godz. Co ciekawe, reakcja zwierząt jest stosunkowo szybka, a wzrost wydajności notowany jest już po 2-4 tygodniach od zmiany oświetlenia.\nWzrost mleczności krów wraz ze zmianą oświetlenia może być spowodowany wzrostem pobrania paszy, gdyż jest to kolejna z obserwacji naukowców, szacowana na ok. 6 proc. na korzyść utrzymania w budynkach oświetlanych przez 16 godz. W cyklu dobowym musi znaleźć się jednak okres ciemności, trwający co najmniej 6 do 8 godz.\nPrawidłowe oświetlenie w budynkach dla bydła ma również wpływ na procesy fizjologiczne, jak oddychanie czy bicie serca krów. Wykazano w badaniach, że metabolizm krów utrzymywanych w pomieszczeniach o natężeniu światła w przedziale 100-120 luksów był wyższy o 35-40 proc... Dokończenie tekstu w najnowszym numerze Farmera.\nArtykuł pochodzi z nr 1.2015 Farmera. Zobacz więcej materiałów z aktualnego numeru ---> aktualny numer--->prenumerata.


Czekolada / Ciekawostki / Porady jak schudnąć\nCzekolada - wyrób cukierniczy z miazgi kakaowej, tłuszczu kakaowego (maslo kakaowe) lub tłuszczu cukierniczego, środka słodzącego oraz innych dodatków. ziarna kakaowca wykorzystywane były przez Olmekow już około 2000 lat p.n.e. Majowie w III wieku naszej ery rozwinęli prawdziwy kult czekolady.\nAztekowie wzbogacili ją o dodatki smakowe, takie jak papryka, wanilia oraz płatki suszonych kwiatów. Krzysztof Kolumb przywiózł pierwszy ziarna kakaowca do Hiszpanii\nXVIII wieku przemysł czekoladowy rozwijał się w całej Europie. W XIX wieku Konradowi van Houten udaje się opracować metodę rozdzielenia masła kakaowego od formy sypkiej kakao, która stała się podstawą zarówno do wyrobu czekolady w postaci płynnej jak i czekolady twardej.\nRudolf Lindt wynalazł urządzenie mieszające, dzięki któremu znikał cierpki smak a masa nabierała aksamitnej konsystencji. Henry Nestle dodał do gorzkiej masy skondensowane mleko. Pierwszą bombonierkę stworzyła firma Cadbury w 1866 roku.\nKorzyści zdrowotne płynące z jedzenia czekolady:\nposiadają właściwości przeciwkaszlowe\npolepszają ukrwienie mózgu\nwzmacniają pamieć krótkoterminową\nB1,B2,B6,B12, A, E\nMagnez, Żelazo, Cynk, Miedz, Selen\nTagi: minerały, witaminy, zdrowe odżywianie\nJajko – naturalny lek?\nJuż za chwilę Wielkanoc. Nieodłącznym jej elementem są jajka, w te święta zjadamy ich naprawdę sporo. Co kryje w sobie jajko? Może nie tylko w Wielkanoc powinniśmy je spożywać w większych ilościach?\nRyba z rodziny bułakowikowatych.\nRodzaj pieczywa otrzymywanymi z drożdżowego pieczywa cukierniczego pokrojonego na kromki i wysuszonego.\nRodzaj pralinek nadziewanych orzechami laskowymi, wypełnionych kremem orzechowym i oblanych karmelem i mleczną czekoladą.\nWarzywo z rodziny kosmowatych o jadalnym ciemnoczerwonym korzeniu i zielonobordowych liściach (również jadalnych).


Cyfryzacja po polsku: reforma z 2012 roku nadal nie może wejść w życie | wMeritum.pl\nStrona główna Moto Informacje Cyfryzacja po polsku: reforma z 2012 roku nadal nie może wejść w życie\nCyfryzacja po polsku: reforma z 2012 roku nadal nie może wejść w życie\nOpublikowano: 13 Wrz 2016 Tags: cepik, cyfryzacja, ministerstwo cyfryzacji, motoryzacja, prawo jazdy\nBardzo możliwe jest, że zapowiadaną już od ponad trzech lat nową wersję Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców czeka kolejne opóźnienie… Nie jest przesądzone wejście jej w życie nawet w 2017 roku… Jeden ze sztandarowych projektów cyfryzacji polskiego państwa jest wdrażany w iście ślimaczym tempie…\nWedług informacji „Rzeczpospolitej” Ministerstwo Cyfryzacji poleciło przeprowadzenie audytu, którego celem jest weryfikacja dotychczasowego stanu prac nad uruchomieniem CEPiKu w wersji 2.0. Wnioski płynące z raportu nie okazały się jednak optymistyczne: okazało się, że występuje wysokie ryzyko nieudanego wdrożenia w życie projektu, planowanego na styczeń 2017 roku. W opinii zauważono także, że realnym terminem debiutu nowej wersji platformy wykorzystywanej codziennie przez około 100 tysięcy rejestrujących i wyrejestrowujących pojazdy, jest dopiero styczeń roku 2018.\nNależy dodać, że projekt aktualizacji bazy CEPiK-u został przegłosowany przez Sejm już w 2012 roku, a sam proces miał zostać ukończony w styczniu 2013 roku. Koszty całości dotychczasowych prac związanych z jego nieudanym wdrożeniem szacuje się na 150 mln złotych. Platforma ta miała w założeniu umożliwić kierowcom sprawdzenie, bez konieczności wychodzenia z domu, ilości posiadanych punktów karnych. Z ewidencji korzystać miały również szkoły nauki jazdy, WORD-y, starostwa, stacje kontroli pojazdów, policja oraz sądy.\nEwentualne wdrożenie nowej wersji ewidencji ma wpływ także na wprowadzenie nowych, restrykcyjnych przepisów dotyczących młodych kierowców. Przepisy te wprowadzają dwuletni okres próbny po zdaniu egzaminu na prawo jazdy oraz dodatkowy kurs dla nowych posiadaczy tego dokumentu. Okazuje się więc, że przystępujący do państwowego egzaminu, paradoksalnie, korzystają na żółwim tempie prac nad zmianami nad ewidencją.\nTagi: cepikcyfryzacjaministerstwo cyfryzacjimotoryzacjaprawo jazdy\nDumny mieszkaniec województwa podlaskiego; magister ekonomii oraz absolwent licencjatu historii Uniwersytetu w Białymstoku; od kiedy pamięta wierny prawicowej idei; dawniej związany z Kongresem Nowej Prawicy oraz Partią KORWiN, obecnie zniechęcony do polityki; miłośnik piłki nożnej i wierny kibic Jagiellonii Białystok.


W tym miejscu prezentujemy najciekawsze, naszym zdaniem, miejsca w sieci. Pierwszeństwo mają oczywiście strony poświęcone, wędkarskiej etyce, wędkowaniu na wodach naszego okręgu, lub miejsca w sieci, w których najczęściej można spotkać członków Koła Grodzkiego.\nPożegnanie z wędką Jacka Jóźwiaka ... strona bardzo świeżutka, ale wystarczy spojrzeć na nazwisko autora. Znakomity materiał dla doświadczonych i początkujących wędkarzy. Mam wrażenie, że w niedługim czasie będzie to jeden z najważniejszych serwisów w sieci :)\nRybie Oko ...to najdłużej działający serwis wędkarski w sieci. Niezłe forum, chyba najlepszy internetowy sklep i giełda sprzętu używanego.\nWCWI ...to największa w sieci składnica wędkarskiej wiedzy, setki artykułów i zdjęć, forum i chat.\nZO Jelenia Góra ...strona zawiera podstawowe informacje z naszego Okręgu i jest poprawna graficznie. Od jakiegoś czasu strona jest aktualizowana regularnie. Mam też zapewnienie, że żaden e-mail nie pozostanie bez odpowiedzi. Strona nie jest interaktywna.\nKoło PZW Wiarus w Lubaniu ... to strona prowadzona w niemal profesjonalny sposób. Daje pełną informację o pracy Koła, ma obszerną galerię zdjęć. Jest już księga gości. Z aktualizacją bywa różnie.\nKoło PZW nr 1 w Jeleniej Górze ...strona o bieżącej pracy i historii największego koła wędkarskiego w naszym Okręgu.\nJest galeria, możliwość subskrypcji i interaktywny system dodawania newsów i komentarzy. Technicznie poprawna i prawie dokończona. Treści nie oceniam ale pewny jestem, że robi wrażenie.\nKoło PZW Szklarska Poręba ... link zablokowany. Strona zbudowana z fragmentów skopiowanego od nas i bez naszej zgody, kodu HTML. Fragmenty można odnaleźć (2 pozycja) wpisując w wyszukiwarkę Onetu hasło "Koło Grodzkie". Link będzie aktywny po wyjaśnieniu tej "pożyczki".\nDajcie znać jeśli spotkacie w sieci coś godnego uwagi ;)


W mojej kuchni: 19-08-01 - 19-09-01\nDzisiaj ciąg dalszy kulinarnego szaleństwa. Rano ugotowałam leczo i wstawiłam rosół. Na drugie danie zaserwuję chłopakom karkówkę, ale w nowej odsłonie. Przygotuję ją w sosie cebulowo – paprykowym. Już teraz pachnie obłędnie, na pewno będzie przepyszna. Koniecznie ją wypróbujcie w swoich kuchniach.\n• ½ kg karkówki pokrojonej w plastry\n• sól, pieprz, cebula suszona, czosnek granulowany, przyprawa uniwersalna, majeranek\n1. Plastry karkówki przyprawić solą, pieprzem, natrzeć czosnkiem granulowanym, posypać majerankiem. Między plastry mięsa włożyć kawałki czosnku. Skropić przyprawione mięso olejem. Wstawić pod przykryciem do lodówki na 2-3 godziny, a najlepiej na całą noc.\n2. Na patelni rozgrzać olej. Plastry karkówki obsmażyć z obu stron na złoty kolor. Przełożyć do naczynia żaroodpornego.\n3. Cebulę pokroić w półplasterki. Podsmażyć na lekko złoty kolor na patelni po smażeniu mięsa.\n4. Zeszkloną cebulę przełożyć do naczynia żaroodpornego na mięso.\n5. Z patelni odlać tłuszcz, nie będzie już potrzebny. Na patelnię wlać wodę, zagotować, aby cały smak po smażeniu mięsa i cebulki rozpuścił się.\n6. Pokroić paprykę na paseczki. Powkładać je pomiędzy plastry obsmażonego mięsa.\n7. Wodą z patelni zalać karkówkę z cebulką i papryką. Doprawić solą, pieprzem, czosnkiem, cebulką.\n8. Piec w piekarniku w temp. 200 stopni C w opcji dół-góra przez 1 godzinę.\n9. Wyjąć naczynie z piekarnika. Mięso wyłożyć na pokrywkę i ponownie wstawić do piekarnika, a płyn z cebulą i papryką przelać do garnka.\n10. Płyn w garnku zagotować, zmiksować końcówką blendera, aby miał aksamitną konsystencję. Gdyby był zbyt rzadki, można zagęścić go mąką krupczatką.\n11. Plastry mięsa ułożyć na talerzu, polać sosem cebulowo-paprykowym. Podawać z ulubionymi dodatkami.\nAutor: Aleex o 12:19 2 komentarze:\nZa mną pracowity tydzień. Rok szkolny zbliża się wielkimi krokami, a więc w szkole praca wre – przydziały godzin, układanie planu, szykowanie aneksu do arkusza organizacyjnego, spotkania zespołów. To wszystko sprawia, że siedziałam w szkole do popołudnia i nie miałam czasu na kuchnię. Ale za to w weekend mogę porozpieszczać chłopaków. Dziś od wczesnego popołudnia gotuję i piekę. W kuchni same nowości, Dario chodzi objedzony, ponieważ testuje nowe dania. Na szczęście wszystko mu smakuje: i ciasto drożdżowe z cynamonem, i kurczak w miodowej glazurze, i wreszcie pieczeń wieprzowa na kanapki. Pieczeń najbardziej przypadła do gustu Młodemu, który za ciastami nie przepada, a kurczaka nie zdążył zjeść. Pieczeń wieprzowa jest aromatyczna, soczysta i smakuje rewelacyjnie – na ciepło i na zimno. Jeśli lubicie domowe wędliny, gorąco ją polecam.\n• 1 kg mięsa mielonego z szynki\n• 0,8 – 1 kg chudziutkiego boczku wędzonego parzonego\n• 1 szklanka mleka 3,2%\n• 1 łyżka przyprawy uniwersalnej\n1. W malakserze, misie robota lub termomixie zemleć boczek pokrojony w kostkę, bez skóry.\n2. Dodać natkę pietruszki, cebulę i czosnek przeciśnięty przez praskę.\n3. Zmiksować na gładką masę, ale niezbyt długo, bo zrobi się pasztet.\n4. Do miski włożyć mięso mielone z szynki, zmielony boczek, dodać przyprawy.\n5. Wyrobić masę mięsną.\n6. Wlać do mięsa szklankę zimnego mleka, wyrobić.\n7. Przygotować foremkę. Wyłożyć ją folią aluminiową tak, aby brzegi folii wystawały z zapasem z formy.\n8. Do formy przełożyć masę mięsną. Stuknąć kilka razy o blat, aby masa rozłożyła się równomiernie.\n9. Pieczeń zabezpieczyć folią przez wysuszeniem.\n10. Wstawić do piekarnika nagrzanego do 200 stopni w opcji dół-góra.\n11. Piec 1,5 godziny. 10 minut przed końcem pieczenia rozwinąć folię, aby wierzch pieczeni się zarumienił.\n12. Wyjąć, odstawić do ostygnięcia.\n13. Wodę, która się wydzieliła podczas pieczenia można wykorzystać przy innym daniu lub wylać.\n14. Ostudzić pieczeń. Kroić od razu po ostygnięciu.\nAutor: Aleex o 21:36 4 komentarze:\nNiedziela. Zazwyczaj korzystałam z tego dnia, by trochę dłużej pospać. Odkąd przeprowadziliśmy się do domu, wstaję wcześniej, dużo wcześniej. Uwielbiam poranki, gdy dokoła jest cicho, słychać śpiew ptaków, a ja mogę w spokoju wypić kawę na tarasie. Mam trochę czasu wyłącznie dla siebie, zanim chłopcy wstaną na dobre. Korzystam więc z niego, rozmyślając i po prostu ciesząc się chwilą. Takie poranki dają mi sporo sił na resztę dnia. Pozwalają też na dokładne zaplanowanie różnych rzeczy, w tym niedzielnego menu. Dziś, oprócz obiadu, zrobię dla nas przepyszny deser, który poznałam w Londynie, u mojej przyjaciółki, Alicji. Jest prościutki, tworzą go zaledwie 3 składniki, ale smakuje doskonale. Czuć w nim pełnię lata. Spróbujcie.\n• 2 sztuki dojrzałego mango\n• 1 opakowanie malin\n1. Mango obrać, miąższ pokroić w kostkę, przełożyć do miseczki. Odlać sok, który się wydzielił podczas krojenia owoców.\n2. Maliny przebrać, wybrać dorodne owoce, odłożyć.\n3. W miseczkach wymieszać maliny z kostkami mango.\n4. Sok z owoców zmieszać z 1-2 łyżeczkami miodu i sokiem z cytryny – do smaku.\n5. Powstałym sosem polać owoce. Wymieszać.\n6. Serwować ozdobione listkami świeżej mięty.\nAutor: Aleex o 08:38 1 komentarz:\nKorzystamy z dni wolnych. Dopieszczamy otoczenie wokół domu, sprzątamy i odpoczywamy. Fajnie jest pobyć ze sobą razem bez codziennego pośpiechu. Takie chwile pozwalają na złapanie oddechu, zdystansowanie się. Wczoraj wieczorem wybraliśmy się do kina na nowy film Quentina Tarantino “Pewnego razu w Hollywood”. Dario lubi wszystkie filmy Tarantino, ja lubię niektóre jego filmy, zaś oboje bylismy ciekawi nowego obrazu reżysera. I… mam trochę mieszane uczucia po tym seansie. Moim zdaniem to film inny niż dotychczasowe. W stylu Tarantino jest kilka scen, ale całość ma zupełnie inny charakter. To film świetnie oddający atmosferę lat 60-tych. Mamy tu dzieci-kwiaty, swobodę obyczajową, stare samochody i… KINO. Poznajemy Ricka Daltona (Leonardo DiCaprio), aktora, gwiazdę westernów, którego sława już mija oraz jego kaskadera, Cliffa (Brad Pitt). Widzimy ich zmagania z codziennością, walkę, by utrzymać się na topie w filmowym świecie. Drugi wątek to losy Romana Polańskiego i jego żony Sharon Tate, którzy właśnie przybyli do Hollywood. Wątki te splatają się ze sobą nieoczekiwanie w końcowych scenach filmu. Recenzje filmu są skrajnie różne – jedni się nim zachwycają, inni uważają, że film jest po prostu słaby. Na stronie FILMWEB nowe dzieło Tarantino zostało ocenione wysoko - 9/10. Warto więc obejrzeć film, aby samodzielnie ocenić, czy nam się podoba.\nA dziś – spokojna sobota. Oprócz odpoczynku i porządków przygotowałam dla nas faszerowane pieczarki. Dario upiekł je na grillu, ale można je także zrobić w piekarniku. Udały się znakomicie. Polecam.\n• 1 opakowanie dużych pieczarek do faszerowania\n• 20 dag chudego wędzonego boczku (surowego lub parzonego)\n• 1 serek camembert naturalny\n• przyprawy: sól, pieprz, papryka słodka, papryka ostra\n1. Pieczarki obrać, odciąć ogonki. 3 odłożyć na talerzyk.\n2. 1 dużą pieczarkę i ogonki pokroić w kostkę.\n3. Na patelni rozgrzać 1-2 łyżki oleju. Włożyć boczek pokrojony w kostkę. Podsmażyć.\n4. Cebulkę pokroić w drobną kostkę. Dodać do boczku.\n5. Na patelnię wycisnąć przez praskę ząbek czosnku.\n6. Na patelnię włożyć pokrojone w kostkę pieczarki.\n7. Składniki na patelni doprawić solą (ostrożnie!!! Boczek może być słony), pieprzem, papryką słodką i ostrą (na czubek noża).\n8. Odparować płyn, farsz lekko zezłocić. Przełożyć z patelni do miseczki. Odstawić do ostygnięcia.\n9. Ze schłodzonego sera camembert odkroić 6 cienkich plasterków. Resztę pokroić w kosteczkę. Położyć na talerzyku i włożyć do lodówki.\n10. Gdy farsz wystygnie, dodać do niego ser pokrojony w kostkę. Wymieszać.\n11. Farsz nakładać na kapelusze pieczarek.\n12. Na wierzchu ułożyć na krzyż po 2 plasterki camemberta.\n13. Przygotować folię aluminiową. Na kwadracie z folii położyć pasterek masła.\n14. Na maśle postawić faszerowaną pieczarkę.\n15. Z folii uformować pakieciki z pieczarkami w środku.\n16. Położyć je na grillu i piec ok. ½ godziny.\n17. Podawać od razu po przygotowaniu z ulubionymi dodatkami.\nAutor: Aleex o 19:53 1 komentarz:\nEtykiety: grill, przekąski i przystawki


Gdzie zrobić USG w ciąży i ile kosztuje? - Poradnik Zdrowia - najlepszy serwis o zdrowiu dla Ciebie!\nWynika to zarówno z możliwości uzyskania większego komfortu psychicznego, jak i szybszego wykonywania poszczególnych procedur. Prywatna opieka wiąże się jednak z pewnymi kosztami. Ile kosztuje USG w ciąży?\nZgodnie z zaleceniami, USG w ciąży należy wykonać przynajmniej trzy razy - między 11. i 14. tygodniem ciąży, 18. i 23 oraz pomiędzy 28. i 32. tygodniem. Ultrasonografia pozwala na ocenę wieku ciąży i budowy anatomicznej płodu, a przeprowadzenie jej w kilku etapach zapewnia większą precyzję. W badaniu wykorzystywane są fale ultradźwiękowe o wysokiej częstotliwości, które po wysłaniu przez głowicę aparatu USG odbijają się od ocenianych tkanek i wracają do czujnika. Ginekolog przesuwa czujnik po brzuchu ciężarnej kobiety, a uzyskane informacje przetwarzane są na obraz widoczny na ekranie monitora.\nBadania USG w ciąży należą do momentów najmocniej wyczekiwanych przez przyszłych rodziców. Standardowo ultrasonografię wykonuje się trzykrotnie, jednak ilość przeprowadzanych procedur może być większa. Koszt jednego badania to około 100 - 150 złotych. Obecnie coraz częściej wykonuje się także USG 3D oraz USG 4D, pozwalające na uzyskanie serii trójwymiarowych zdjęć i zapisu filmowego.\nCena takiej pamiątki to około 200 - 300 złotych. Bardzo istotnym etapem są również badania prenatalne, których celem jest odpowiednio wczesne wykrycie potencjalnych chorób wrodzonych u dziecka. Do grupy ryzyka należą kobiety w wieku powyżej 35 lat, a także ciężarne z aberracjami chromosomowymi. Jeżeli prawdopodobieństwo wad wrodzonych u dziecka jest duże, konieczne jest wykonanie inwazyjnych badań przesiewowych. Ich cena jest dość wysoka ponieważ wynosi od 1500 do 2500 złotych.\nW przypadku prawidłowego przebiegu ciąży, standardowo przewiduje się około 10 wizyt kontrolnych. Dwie powinny odbyć się w pierwszym trymestrze, trzy w drugim trymestrze oraz pięć lub cztery w trymestrze trzecim. Ostateczną liczbę odwiedzin pacjentki musi jednak ustalić lekarz prowadzący. W zależności od placówki, cena za jedną wizytę wynosi od 100 do około 200 złotych.\nPodczas kontroli wykonywane są rutynowe badania, adekwatne do danego tygodnia ciąży oraz stanu zdrowia matki. Na tym etapie niezbędne jest przede wszystkim przeprowadzenie ogólnego wywiadu, zmierzenie ciśnienia tętniczego i masy ciała, zbadanie czynności serca płodu czy wykonanie badania palpacyjnego piersi, a także dokonanie badania ginekologiczno-położniczego.


Niedzielny Poranek Filmowy: Bajkowa Czeska Jesień • Kultura • www.tuwroclaw.com\n2011-11-10, Autor: js\nFilmowe dokonania Týrlovej zostaną pokazane w ramach drugiego pokazu Czeska Jesień ze Studiem animacji Zlín. Na ekranie zagości pięć ciepłych, niezwykle barwnych i pomysłowych filmów, urzekających perfekcyjną techniką - między innymi kolejne filmy Hermíny Týrlovej, autorki pierwszej czeskiej animacji lalkowej pt. „Ferda mravenec” (1944).\nOprócz filmów Hermíny Tyrlovej zobaczymy animacje Jana Ungráda, Zdenka Ostrčila i Ludvíka Kadlečka.\nNiedzielny Poranek Filmowy z animacjami ze Studia Zlín 13 listopada o godz. 12.30 w Centrum Sztuki WRO.\nO słoniu, który chciał zostać zieloną łąką (O slonovi který chtěl kvést)\nJan Ungrád, 1991\nSłonie są z natury szare, ale nasz bohater buntuje się przeciwko tej regule. Czy mieszkańcy ogromnego miasta, w którym mieszka Vendelín, będą w stanie zaradzić jego zmartwieniom?\nPrzygody chrząszcza Pytlíka (Příhody Brouka Pytlíka)\nHermína Týrlová, 1978\nNiesforny Pytlík wciąż wpada w tarapaty i sprawia przykrość innym owadom. Ku zdziwieniu wszystkich okazuje się jednak, że potrafi naprawić swoje błędy, dzięki czemu pewnego dnia zostanie znakomitym malarzem chrząszczowych pancerzy i motylich skrzydeł!\nDo kogo należy jej serce? (Komu patri jeji srdce)\nZdeněk Ostrčil, 1983\nOpowieść o trudnej miłości w świecie cyrkowców.\nFerda pomocnik (Ferda v cizích službách)\nHermína Týrlová, 1977\nFerda znów ma pewne problemy: nie potrafi obudzić małych trzmieli ani pomóc nurkującemu chrząszczowi. Czy naszemu bohaterowi uda się wesprzeć zatroskaną komarzą mamę? Kolejna animacja Hermíny Týrlovej inspirowana literacką twórczością Ondřeja Sekory.\nZmartwienia marudnego niedźwiadka (Trápení medvídka Brumly)\nLudvík Kadleček, 1989\nO uciążliwym żywocie kichającego niedźwiadka, marzącego o kropli świeżego miodu. Arcydzieło animacji wycinankowej autorstwa znanego nam już Ludvíka Kadlečka.\nTagi: niedzielny poranek filmowy, dzieci, bajki, atrakcja, Centrum Sztuki WRO, Hermína Týrlova, Czeska jesień, animacje, film animowany, studio Zlín, Czechy, animacja czeska\nNiedzielny poranek z animacją ukraińską\nPolskie kreskówki na 1 maja\nBaśniowa Góra Klejnotów o poranku


Rubicon RBN044 - Zegarek Sapphire • Zegarownia.pl\nRubicon Sapphire RBN044 to elegancki zegarek dla kobiet, który sprawdzi się w każdej kolekcji. Stalowa koperta została zawieszona na czarnym pasku uszytym ze skóry naturalnej. Na białej tarczy umieszczono subtelne wskazówki i indeksy. Szkiełko szafirowe chroni model przed zarysowaniami, ponadto zegarek objęto dwuletnią gwarancją producenta.\nZegarek damski Rubicon Sapphire 229,00 zł 194,00 zł


Felicjańska obcięła włosy dla chorych na raka! - Pudelek\nFelicjańska obcięła włosy dla chorych na raka!\nIlona wzięła udział w akcji charytatywnej "Daję Głowę" we Wrocławiu.\nPo nieudanym starciu w Celebrity Splash Ilona Felicjańska nie może znaleźć sobie miejsca w show biznesie. W zamian za to celebrytka skupiła się na działalności charytatywnej i pomocy osobom, które podobnie jak ona przed laty, nie mogą sobie poradzić z własnymi problemami. Ilona znalazła już nawet jedną chętną. Przypomnijmy: Felicjańska o Kotulance: "NIE DA SIĘ POMÓC komuś, kto nie szuka pomocy"\nW niedzielę Felicjańska zaangażowała się za to we wrocławską imprezę Daję Głowę, która zwraca uwagę na pomoc dla osób chorujących na nowotwór. Celebrytka pozwoliła sobie ściąć włosy, za co sponsorzy imprezy przeleją na konto fundacji odpowiednią sumę pieniędzy.\npiękny gest! polać jej! :D\nno i fajnie :>\nzajebał bym tego co wymyślił i sprzedaje dopalacze\nTo dobrze, przynajmniej cos pozytecznego, a nie tylko kiwac sie na sciankach jak reszta\nJest mega seksowna i ma piękne oczy\nAle ściema potrzebne są długie zdrowe włosy a nie jakieś ścinki pofarbowane\ndla mnie to głupie, bo przecież nawet jeśli ścięła włosy to nie wróci to zdrowia chorym ludziom. a jak już się ścina to niech wygląda ta fryzura jak u chorych czyli na łyso..\ngrzyb z patusia ja dymali\ntrzepak warszawski mialem ja\nco blac zeby ocieplic wizerunek nawet wlosy na pizzie zgoli pelna blac\nbez sensu, farbowanych i tak krótkich włosów nie zbierają, nawet na pędzle do goenia się nie przydadzą...\nAby oddać włosy warkocz po obcięciu musi mieć minimum 25 cm. Inaczej nie da sie zrobić nawet krótkiej peruki. Wiem bo sama chciałam oddać. Nie jest zatem możliwe oddanie na peruki chyba ze była twarzą akcji i obcięli jej dla picu.\nZ pełnym szacunkiem dla osób chorych na raka. Niestety to co ona zrobiła staje się modą, która w krótkim czasie zaćmi cały ten zacny cel i zmieni to w burdel celebrycki ludzi promujących się na czyimś nieszczęściu. Przykre.\ndlaczego Ferenc tego nie zrobił tak się promuje powinna dać przykład ale tej i----ki na to nie stać\nBrawo! starczy na perukę łonową\ntak ku*wa... na pewno cholernie im to pomogło. żałosne\ntak krótkie i rozjaśniane włosy raczej nie nadają się na perukę.\nŚwietnie wygląda w takich włosach\neeee myślałam, że na łyso - takie obcięcie to nie żaden wyczyn. Teraz jest podobna do Mandaryny\ngotówka na konto, a flaszeczka\nBardzo ladnie z jej strony\ntakie włosy powinny mieć nie mniej niż 20 cm i trochę inaczej są obcinane więc po co ten cyrk\nDarmowy fryzjer... Moze i tak ale ta kobieta mimo wszystko robi cos dobrego... Nie wiesz ja to stracić wlosy...a dzieki niej(raczej dzieki jej włosą)jakąś kobieta bedzie sie czuc pewniej i bardziej kobieco


Main Page >> Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne S.A. w Krakowie >> (Jelcz) Jelcz 272 MEX >> 341\n1971 MPK Kraków\n2001 KR 92808\n2001 341 / MPK Kraków\napril 2002 - krakowski rynek.krakowski rynek.\nAuthor: Dawid Gibek\napril 2002 - na krakowskim rynku.na krakowskim rynku.\napril 2002 - Kraków, zajezdnia MPK. Zdjęcie Janka, naszego kiermana z Jelcza L11 o numerze 6000 z 5-cio lecia TWB.Kraków, zajezdnia MPK. Zdjęcie Janka, naszego kiermana z Jelcza L11 o numerze 6000 z 5-cio lecia TWB.\n31 may 2003 - Zajezdnia tramwajowa - Łagiewniki. Wnętrze zrekonstruowanego Jelcza RTO. Czy czujecie ten klimat?Zajezdnia tramwajowa - Łagiewniki. Wnętrze zrekonstruowanego Jelcza RTO. Czy czujecie ten klimat?\nAuthor: Dariusz Domalski\n31 may 2003 - Zajezdnia tramwajowa - Łagiewniki. Zajezdnia tramwajowa - Łagiewniki.\n30 november 2003 - Kraków.Kraków.\n4 july 2004 - Ogórek na wakacyjnej linii W , skrzyżowanie Lubicz / RakowickaOgórek na wakacyjnej linii W , skrzyżowanie Lubicz / Rakowicka\n25 july 2004 - Kraków, ul. LubiczKraków, ul. Lubicz\n28 august 2004 - Katowice - Nikiszowiec, ul. Nałkowskiej. Krakowski ogórek na gościnnych występach w Katowicach z okazji otwarcia po remoncie lodowiska Jantor.Katowice - Nikiszowiec, ul. Nałkowskiej. Krakowski ogórek na gościnnych występach w Katowicach z okazji otwarcia po remoncie lodowiska Jantor.\n5 june 2005 - Czy on nie jest piękny??? :D Kraków - Cichy Kącik. 130-lecie komunikacji miejskiej w Krakowie.Czy on nie jest piękny??? :D Kraków - Cichy Kącik. 130-lecie komunikacji miejskiej w Krakowie.\n8 october 2005 - Kraków, teren zajezdni autobusowej Płaszów. Zajezdnia ta została dziś otwarta dla zwiedzajacych z okazji obchodzonej przez MPK Kraków 130-lecia istnienia.Kraków, teren zajezdni autobusowej Płaszów. Zajezdnia ta została dziś otwarta dla zwiedzajacych z okazji obchodzonej przez MPK Kraków 130-lecia istnienia.\n21 may 2006 - Warszawa, zajezdnia Chełmska. Przed odjazdem do domów.Warszawa, zajezdnia Chełmska. Przed odjazdem do domów.\n11 june 2006 - Kraków. Zajezdnia Nowa Huta. Kraków. Zajezdnia Nowa Huta.\n27 august 2006 - Kraków, rondo Grunwaldzkie. 100 w wyjątkowej obsadzie.Kraków, rondo Grunwaldzkie. 100 w wyjątkowej obsadzie.\n11 february 2007 - Kraków, zajezdnia Wola Duchacka. Każde pokolenie ma własny czas...Kraków, zajezdnia Wola Duchacka. Każde pokolenie ma własny czas...\n19 may 2007 - Warszawa, Dworzec Zachodni. Kultowy zestaw - kremowo-czerwony Jelcz 272 MEX ciągnący przyczepę P01.Warszawa, Dworzec Zachodni. Kultowy zestaw - kremowo-czerwony Jelcz 272 MEX ciągnący przyczepę P01.\n19 may 2007 - Warszawa, wyjazd z D. A. Warszawa Zachodnia. Pozdrowienia dla SK2011, który siedzi w tamtym Orbisie.Warszawa, wyjazd z D. A. Warszawa Zachodnia. Pozdrowienia dla SK2011, który siedzi w tamtym Orbisie.\n19 may 2007 - Warszawa, ul. Żelazowska. Skład 341+608.Warszawa, ul. Żelazowska. Skład 341+608.\n25 may 2007 - Kraków, zajezdnia Wola Duchacka. Stare i nowe ...Kraków, zajezdnia Wola Duchacka. Stare i nowe ...\n3 june 2007 - Kraków, zajezdnia Podgórze. Prezentacja autobusów w ramach dni otwartych. W rządku stoją w sumie 4 Jelcze (po koleji 272MEX, M181MB/3, M121M/4 i M081MB/3) a pomiędzy nimi jedna Scania CN113ALB.Kraków, zajezdnia Podgórze. Prezentacja autobusów w ramach dni otwartych. W rządku stoją w sumie 4 Jelcze (po koleji 272MEX, M181MB/3, M121M/4 i M081MB/3) a pomiędzy nimi jedna Scania CN113ALB.\n8 september 2007 - Kraków. Teren Muzeum Lotnictwa. Ogóras z Korniszonkiem dzielnie spisywali się podczas imprezy :)Kraków. Teren Muzeum Lotnictwa. Ogóras z Korniszonkiem dzielnie spisywali się podczas imprezy :)


PODRÓŻ ŻYCIA » Jordania » Dzień 4. Petra. Najbardziej znana atrakcja...\nStrona główna » Azja » Jordania » Jordania. Dzień 4. Petra\nDodano: 1 lutego 2016 w AzjaJordania\nJordania. Dzień 4. Petra\nPoprzedni odcinek, a w nim o tym jak wygląda poranek na pustyni po imprezowym wieczorze, co można robić w Wadi Rum, o turystycznej uczciwości, o King’s Highway i przedsmaku Petry, znajdziecie tutaj (klik)!\nNie tak dawno czytałem na jakimś blogu wpis dotyczący Jordanii. Autorka pisała o tym, jak tworząc założenia swoich postów ustalała sobie limity zdjęć, które będzie dołączała do pojedynczego wpisu. I jak zakładając, powiedzmy, 10 zdjęć na jeden artykulik, przy Jordanii musiała całkowicie odpuścić to ograniczenie. Dlaczego? Bo przy pisaniu o Jordanii zwyczajnie się nie da inaczej. Tutaj jest tyle bodźców wzrokowych, tyle rzeczy, które człowiek chce uwiecznić jako zdjęcie, o których potem chce opowiedzieć, że głowa mała. Momentalnie stanęły mi przed oczami dylematy które miałem kiedyś i które mam teraz w kontekście tego serwisu: kiedyś, jak wrzuciłem 10 zdjęć na jeden wpis, to było coś! A teraz? Trzecia część jordańskich wypocin zawiera ich bodajże 45.\nDo tego posta mam już wybranych i obrobionych ze 30 zdjęć, a doszedłem może do połowy selekcji w gąszczu 1500 fotek, które zrobiliśmy tego dnia…\nJordania, Wadi Musa\nDzień rozpoczął Karol. Bidak nie ma spania i już o 6. rano, jako pierwszy zlazł z wyra do porannych ablucji (chyba;).\nPomni tego, że zwykle nikomu się nie spieszyło, nie goniliśmy. Wstaliśmy sobie spokojnie o 7.30 – choć i tak byliśmy szybsi od Tytusa.\nI jakież było nasze zdziwienie po zejściu na dół, na śniadanie, gdy okazało się, że jesteśmy ostatni (choć przed Tytusem)! Wszyscy się zawzięli i wstali o umówionej porze. Tym razem to na nas padło odium tych, co się obijają i każą grupie na siebie czekać.\nŚniadań nie dają tutaj za wystawnych. Za 3 JOD liczyłem na więcej, szczerze mówiąc. Jedzenia na stole było sporo, bo nałożyli na 8 osób, ale jak się podzieliło, to na osobę wychodziło JEDNO jajko, pół miseczki hummusu, parę plasterków pomidora, ogórka, mały dżem, serek i herbata. Do tego pieczywo w postaci placków chlebowych.\nNa zrobienie z tego kanapek na drogę nie było szans. Na szczęście z wczoraj mieliśmy jeszcze ze dwie kanapki z falafelem, trzymane w „lodówce” – czyli za oknem. To miało nam wystarczyć za petrowy prowiant.\nPo śniadaniu Bartek i spółka zakomunikowali nam, że zdecydowali się jednak wracać do Aqaby. Wymeldowują się dzisiaj, zwiedzają Petrę i jadą wieczorem na południe. Nie zależy im na jechaniu na północ – poza Wadi Rum, to Petra jest w zasadzie ich głównym celem w Jordanii. Chcą też posiedzieć parę dni w Izraelu – pojechać do Jerozolimy, Betlejem. W sumie, to ich rozumiem – nie mają w zanadrzu tygodnia w kwietniu w Izraelu tak jak my i muszą dzielić obecny pobyt tak, by ogarnąć jak najwięcej. Będąc na ich miejscu robiłbym pewnie dokładnie to samo.\nMinusem dla nas jest wynikająca z tego trochę kłopotliwa sytuacja mieszkaniowa na najbliższą noc – zostajemy w pięcioro, więc mamy nadkomplet albo niepełny komplet, w zależności od ułożenia pokojowego. Rozpoczęta w celu rozwiązania problemu dyskusja z hotelarzami niestety niewiele daje – na początku mamy mocną wymianę zdań, bo chcą byśmy płacili za 6 osób (2 pokoje: 4 + 2 os.), gdyż inaczej, wg nich, nie da rady nas rozdzielić. Na co się, oczywiście, nie zgadzamy. Po naszej kontrze nagle robi się „wszystko będzie dobrze, nie przejmujcie się, idźcie, zwiedzajcie, jak wrócicie wszystko będzie ok” – z doświadczenia wiemy, że takie coś zwykle nie oznacza nic więcej, jak odłożenie dyskusji na późniejszy termin. No trudno, podejrzewam przeprawę.\nChłopaki wymeldowują się ze swoich pokojów, Kuba, który spał z Bartkiem wrzuca bagaże do nas.\nDyskusje i zbieranie się spowodowały, że nasze ranne spóźnienie nie miało większego znaczenia. Na szczęście. Wyjechaliśmy z hotelu po 9. Miałem jednak jakieś dziwne przeświadczenie, że braknie nam czasu na zwiedzenie wszystkiego.\nNic, zostawiamy wszystko za nami, jedziemy do Petry.\nNie dało się, oczywiście, rady dojechać bez przystanku – po drodze musieliśmy ze dwa razy zapytać od drogę. To już staje się tradycją, że w ichnich miastach gubię trasę, głównie ze względu na arabską miłość do ulic jednokierunkowych. Już niemalże widać cel, GPS pokazuje 200 metrów do końca, a tu nagle wyskakuje zakaz wjazdu, czy skrętu i już człowieka szlag trafia. Jeśli ktoś miał przyjemność pojeździć po centrum Wrocławia nie znając miasta, to będzie wiedział, o czym mówię.\nW końcu zajeżdżamy pod petrowe Visitor Centre. Wygląda amerykańsko. Są ładne parkingi, wyasfaltowane, o dziwno niepłatne, panowie stojący przy pokazują gdzie wjechać i nie chcą żadnych pieniędzy za to – no nie wierzę ;)\nPanowie pokazują nam też ładnie drogę do wejścia. I dalej nie chcą pieniędzy. Do czasu..\nBileciki i przeboje\nDo czasu, aż nie stajemy przed kasą.\n50 JOD. Tyle kosztuje wejście do Petry. Od osoby. 290 przeliczając na polskie złotówki.\nWiedzieliśmy o tym wcześniej, ale wyciągnięcie takiej kasy z kieszeni za wejście zawsze boli.\nI nie byłoby dnia, gdybyśmy nie mieli przygody w typowo arabskim stylu.\nPrzy kupowaniu biletu zapytałem w kasie o ceny przewodnika, jakbyśmy chcieli wziąć. 50 JOD, tyle samo co wejście, z tym, że nie ma znaczenia ile osób będzie ten przewodnik oprowadzał. To i tak bez znaczenia dla nas, bo nikt nie zamierzał wydawać takiej kasy.\nZ wejściówkami w ręku mieliśmy się udać do innego stanowiska w Visitor Centre, żeby się zarejestrować (taki chyba mają zwyczaj, bo robiliśmy to w Wadi Rum, trzeba też i tu). Nie jest to szczegółowa rejestracja z imienia i nazwiska, po prostu jedna osoba podpisuje się i pisze ile osób wchodzi. Tym razem robił to Bartek.\nCieć siedzący za biureczkiem, zobaczywszy, że wpisane jest 8 osób, mówi, że musimy wziąć przewodnika. Odpowiadam, że nie chcemy wziąć przewodnika. Koleś na to, że musimy, bo jest nas 8 osób, więc jesteśmy grupą zorganizowaną i musimy mieć przewodnika.\nMomentalnie przypomina mi się sytuacja na granicy i dyskusja z policją turystyczną próbującą w nas wmusić taką usługę i dokładnie w tej samej chwili ciśnienie skacze mi niebezpiecznie wysoko.\nOdpowiadam dobitnie, że nic nie musimy. Nie chce mi się tłumaczyć po raz kolejny specyfiki naszej grupy, bo i tak będzie wyglądało, jakbyśmy kombinowali, a tu, jak dla mnie, ewidentnie szukają jeleni.\nKoleś ciśnie dalej i po krótkiej wymianie zdań krzyczy, że zaraz zadzwoni po policję. Dzwoń, mówię, na co czekasz?\nCieć zaczyna coś tam gmerać przy telefonie, więc odwracam się na pięcie i idę w stronę wyjścia z budynku, przy okazji wołając resztę.\nZ tyłu słyszę „ej, mister, you must wait here!”. „Okej, okej”, oczywiście, że poczekam – krzyczę, jednocześnie zamykając za sobą drzwi wyjściowe.\nCiśnienie znów mam podniesione, czemu oni tak cały czas chcą zrobić człowieka na kasę?\nZanim zwiedzisz, kup!\nA na zewnątrz? Same sklepy z pamiątkami. Czyli kolejny sposób na wyciąganie kasy z turystów. Jeszcze się wejścia nie przeszło, a już można wydać pensję.\nVisitor Centre i od razu centrum pamiątkowe\nKrólują wszelkiego rodzaju szmatki, arafatki, okulary słoneczne i kartki pocztowe. Nas, na tę chwilę interesują kartki, jako, że mamy zwyczaj wysyłania ich z każdego miejsca w którym jesteśmy (i w którym kartki można dostać, a co nie jest takie oczywiste, patrząc na niedobory w Mongolii, czy Rosji) do rodziny i najbliższych znajomych.\nNiestety, 5 kartek za 1 JOD nie jest ceną zachęcającą. Jest drogo. Mamy mały zgryz, bo kartek w tej Jordanii to za bardzo nie widać na ulicach – kupować, czy nie? Ale, w sumie i tak będziemy tędy wracali, więc mamy czas do namysłu.\nWejście do ruin jest jeszcze dość „amerykańskie”,\nale zaraz za bramkami jest już tak, jak powinno być. Klimat na pewno czuć.\nPrzydałoby się teraz powiedzieć co nieco o tym miejscu.\nWiększość z Was może kojarzyć Petrę, a konkretnie al-Chazna, budynek znany pod nazwą Skarbiec Faraona, jako miejscówkę Graala z kultowej Ostatniej Krucjaty Indiany Jonesa. Nieznający Indy’ego, a lubiący X muzę, mogli jeszcze zobaczyć ten charakterystyczny widok w sequelach takich szmatławców jak Transformers (Zemsta Upadłych) i Mumia (Mumia Powraca).\nMoje skojarzenie, o czym Wam pisałem na początku, wynika z innego połykacza czasu, jakim są gry komputerowe, konkretnie Civ 5. Podejrzewam, że w kontekście Petry, dość niszowego (bo kto zna Petrę akurat z tej gry?).\nW każdym razie, są to ponad 2,5-tysiącletnie ruiny starożytnej stolicy kraju Nabatea. Bardzo charakterystyczne, ze względu na wyrzeźbione, wydrążone w skałach wizerunki antycznych, bardzo przypominających rzymskie, czy greckie, budowli. Co jest dość ciekawe, zważywszy na fakt, że mieszkańcy byli beduinami.\nCo do pochodzenia mieszkańców, Nabatejczyków, to zdania są podzielone i dość mocno dyskutowane jest czy byli to Semici, czy Arabowie – niektóre argumenty dostarczane są przez Stary Testament, a więc ich prawdziwość jest tylko trochę większa od faktów wróżbity Macieja.\nLudzie mieszkali w tym miejscu podobno już w zamierzchłych, prehistorycznych czasach, udokumentowanie od IV w. p.n.e. Było to dość strategiczne miejsce z kilku powodów: w okolicy płynęła rzeka, okresowa, ale zawsze, miasto powstało w dolinie otoczonej skałami, stąd trudno było je zdobyć i było na skrzyżowaniu szlaków handlowych z Indii do Egiptu. Czyli było co pić, było bezpiecznie i była kasa. W szczytowym okresie świetności mieszkało tam niemal 40 tysięcy osób, czyli tyle, co np. w Sopocie.\nTo wszystko wystarczyło Nabatejczykom na ok. 500 lat, potem przenieśli stolicę gdzie indziej i zostali wchłonięci przez Rzymian. W zasadzie to podbici, niemal bez oporu.\nMiasto powoli upadało, do czego przyczynili się muzułmanie, pustosząc je kilkukrotnie w średniowieczu, a swoje trzy grosze dodały silne trzęsienia ziemi z IV i VI wieku.\nObecnie miasto należy do 7 nowożytnych cudów świata, jest też wpisane na listę UNESCO.\nJak nie wydałeś wcześniej, to wydaj teraz\nNas ta historia przywitała panami z wierzchowcami różnej maści – od osłów, przez konie, do wielbłądów, za „niewielką kwotę” oferujących przejazd do.. no właśnie, nie wiadomo było gdzie. Ważne, że w naszym kierunku.\nNie z samego faktu niechęci do chodzenia, ale nagle bardzo mocno zapragnąłem przewieźć się na koniu. Taki mały kaprys. Panowie byli bardzo chętnie i za 4 osoby zgodzili się wziąć 12 JOD, choć startowali z trzy razy większej kwoty. A tylko za cztery osoby, bo Karol postanowił towarzyszyć koniom w wędrówce, a Leszki i spółka zostali z tyłu.\nKonie zabiedzone nie były, my dużo nie ważymy, na chwilę przestałem centusiować.\nKawalkada wyglądała momentami zabawnie.\nPrzy okazji okazało się, że Tytus, skubaniec, ma trochę doświadczenia w jeździe konnej.\nWierzchowiec był tak szczęśliwy, że ktoś kumaty w końcu go dosiadł, że zapozował do zdjęcia. Ot, napatrzył się na tych turystów, to i poszedł z duchem czasu.\nOd panów na osiołkach i konikach nie dane też nam było wytchnąć podczas przejażdżki. Jak widać to, że wydałem parę dinarów na jazdę nie oznacza dla nich, że tej kasy już nie mam, tylko, że na pewno chcę wydać więcej. Możemy dojechać wierzchem wszędzie, na wszystko jest „gudda prajs for ju maj frend”. Dojazd do al-Chazna i potem do grobowców – 20 JOD, jazda na osiołku do klasztoru Ad-Dajr – dwa razy więcej. Kto ma kasę, każe męczyć się zwierzętom.\nTrasa na koniach trwała całe 10 minut. Skończyła się przed wejściem do słynnego wąwozu Siq.\nI dokup jeszcze tutaj!\nAle zanim do niego jeszcze weszliśmy, znów zostaliśmy zaatakowani, tym razem przez dzieci z kartkami pocztowymi.\nKuźwa, jak te, na oko, 5-6 latki się targowały! Jak starzy wyjadacze! Ja się boję, co z nich będzie za 15 lat!\nPrzychodzi takie umorusane, zasmarkane, wzbudzające litość z harmonijką pocztówek schowanych pod zakurzoną folia i z błagalnym wzrokiem mówi – kup pan kartkę! Litujesz się nad takim, myślisz, dam mu dinara za zestaw i jakąś inną monetę na chusteczki do nosa i pytasz – po ile?\n– 5 JOD! – jeb, dostajesz strzała w ryj. I to takiego, że wmurowuje cię to od razu. A potem wybuchasz perlistym śmiechem, bo chłopak mówi najzupełniej serio! I stara się za wszelką cenę wyglądać jak dorosły, aż tryska z niego ta chęć zaimponowania. Głosik twardy, mocno, postawa harda, typowa „co ty mi tu?”, mimo, że sięga ci do pasa. I nie opuszcza cię, jak bez słowa, zanosząc się śmiechem idziesz dalej.\nUbijamy w końcu interes. Dostaję jedną harmonijkę kartek, w sumie 14 ich tam jest i płacę 1 JOD. Nie muszę ich już zatem szukać przy wyjściu.\nNo, to jak kupiłem u jednego, to opadły mnie inne dzieci. Zgodnie z zasadą – kupiłeś jedno, kupisz więcej! Każde z plikiem kolejnych harmonijek. Uff..\nWymyśliłem sobie sposób – zacząłem im proponować wymianę moich kartek na kartki ichnie. Nie kumając za dużo z tego co mówię, za każdym razem są bardzo zainteresowane moja propozycja i oczy im się bardzo świecą, jak sięgam do kieszeni po swoją harmonijkę. Po czym następuje moment wielkiego rozczarowania, jak w końcu łapią o co chodzi.\nEfekt osiągałem, mogłem się skupić na\nCo jakiś czas wymiją nas szaleńcy wiozący tych, którym się nie chciało iść na nogach. Jak i w jedną, tak i w drugą stronę.\nW pewnym momencie mijamy skromnie ubranego staruszka siedzącego pod skałą. Miotła, szufelka, kubeł wskazują na to, że odpoczywa przy pracy. Długo nie myśląc siadam do niego na dwa słowa. Niestety, nie jest rozmowny – choć zdjęcie zatem zrobimy, bo mu dobrze z twarzy patrzy.\nWstaję od zdjęcia i co widzę? Wyciągniętą rękę. No tak, trzeba dać bakszysz. Macam w kieszeni jakąś monetę, daje mu do ręki – niestety, mało! Pokazuję, że nie mam więcej – koleś wskazuje na mojego papierosa.\nO, tuś mi bratku! – przychodzi mi do głowy pomysł. Proszę Magdę o jednego z jej skrętów, przez które miała takie trzepanie na granicy z Jordanią. Magda go wyciąga, wręcza panu śmieciarzowi, a ja widzę, jak mu się oczy ze zdumienia robią jak pięć złotych. Zostawiamy go w tym błogim przeświadczeniu, że dostał coś nielegalnego i drogiego.\nTurystów zaczyna być coraz więcej. Na szczęście idą w grupkach, także manewrując tempem udaje nam się unikać nadmiernego ruchu.\nAl-Chazna, czyli Skarbiec Faraona\nParęset metrów dalej moim oczom ukazuje się znajomy widok, na który tyle czekałem.\nDlaczego znajomy? Ano dlatego:\nKadr z Petrą w Civilization V\nOkazuje się, że komputerowa grafika jednak trochę kłamie. W tle, pomiędzy końcem tunelu, a samym skarbcem, wydaje się być bardzo duża przestrzeń, pełna ludzi, zwierząt, jawiąca się niczym ogrody Hesperyd po długiej podróży przez pustynię. Tak naprawdę, to miejsca nie ma tam za dużo. To raptem kilkadziesiąt metrów wolnego miejsca wzdłuż, wszerz trochę więcej.\nWidoki przepiękne, ale jeśli chodzi o turystyczność, to mamy dramat. Mnóstwo ludzi, harmider, turyści, fotki, sticki, normalnie czwartek wczesnym popołudniem w moim rodzinnym Dynowie, jak cotygodniowy bazar kończył się na placu koło PKSu.\nDopiero teraz czas na prawdziwy biznes!\nJeszcze nie zdążyłem zdjęcia jednego zrobić, gdy, jak na dobrym bazarze, momentalnie dopadają mnie sprzedawcy. Tym razem już nie dzieci, a starsi goście.\nCo mają? Biżuterię. No, powiedzmy. Jakieś naszyjniki i bransoletki.\nBransoletki się świecą, wyglądają z daleka sensownie. Pytam o cenę. Słyszę od razu „to srebrne! 1 dinar!” i jak koleś widzi, że przykuł mą uwagę, szybko dorzuca „za gram!”\nRozbraja mnie momentalnie, prycham śmiechem. Biorę bransoletkę do ręki – uhmm, no tak, samo srebro, czystość 100% :)\n– To ile tu jest gramów? – pytam z rozbawieniem.\n– Cztery – słyszę.\nNo tak, bransoletka 4 JOD. Biorę, ważę w ręku, myślę, myślę i mówię – dam ci 2 JOD za 4 sztuki.\n– 2 bransoletki za 4 JOD – targuje się w odpowiedzi.\n– No way – oddaję błyskotki i idę zdjęcia robić.\nKoleś leci za mną.\n– 2 za 3 JOD!\n– Nie – mówię – nie ma opcji, 2 JOD za 4 sztuki to moja ostateczna cena, z resztą nie mam więcej drobnych.\nKoleś krzyczy, że nikt mi nie da takiej ceny.\n– Założymy się? – pytam\n– Założymy! Jak ci ktoś da, to ja ci dam te moje cztery bransoletki za darmo!\n– Deal! – kwituję. I w końcu odchodzę do zdjęć.\nNiedoczekanie moje. Koleś leci za mną.\n– Dobra, 4 bransoletki za 2 JOD!\nZadowolony sięgam po pieniądze.\nPół minuty po transakcji otaczają mnie kolejni sprzedawcy wymachujący bransoletkami.\n– Ile? – pytam jednego.\n– 1 JOD za 3.\nBrechtam się, w duchu, na całego. Biorę kolejne 3 błyskotki.\nWidzę kątem oka, że podchodzi mój poprzedni kontrahent. Śmieję się do niego i mówię, że powinien mi oddać bransoletki za darmo, bo znalazłem tańsze. Obecny sprzedawca, słysząc to strasznie się obrusza i grozi, że nie będzie sprzedawał, że mam głośno nie mówić po ile kupiłem. Podejrzewam, że między sobą mają jakiś oficjalny, powiedzmy, układ cenowy, żeby nie schodzić za nisko z ceną turystom, ale po cichu, jak widać, własny interes jest ważniejszy niż dobro ogółu. Zamykam się i zostaję z siedmioma bransoletkami.\nW końcu można trochę się porozglądać i zrobić ze dwa zdjęcia. Magda, zamiast się targować, właśnie za to się zabrała.\nHarmider i dużo wszystkiego też czasem są plusami dla fotografa.\nPrzed wyjazdem, jak szukałem informacji nt. Petry, widziałem ładne zdjęcia skarbca robione z góry. Też chciałbym mieć takie! Rozglądam się dookoła, zdjęcie prawdopodobnie można zrobić z wierzchołka klifu, ale niestety nigdzie nie widać żadnej ścieżki do wyjścia na górę. Ściany są dość strome i są zakazy wychodzenia po nich. Pytam paru chłopaków od wielbłądów i osłów, jak się tam dostać. Mówią, że jest droga i mogą mnie zawieźć na osiołku tam. Jak pytam jak dojść, już mają coś innego do roboty.\nW końcu znajduje się jeden bardziej rozmowny i tłumaczy, że jest droga, tylko zajmuje to do 2h i jest dość żmudne. Trzeba iść do „centrum” Petry, za grobowcami skręcić w prawo i iść w górę.\nPatrzę na zegarek, jest 12. Może zdążymy.\nIdziemy dalej, bo to dopiero początek zwiedzania. Kierujemy się w stronę głównej ulicy miasta, idziemy wzdłuż Aleji Fasadowej.\nWraz z tłumem turystów, wielbłądów i poganiaczy.\nWszyscy turyści, łącznie z nami strzelają miliony zdjęć, co 2 minuty podjeżdża lokales na osiołku i proponuje podwózkę gdzieś tam; na skraju traktu można kupić milion pamiątek typu bransoletki, arafatki, są nawet bary z lodami i darmowym Wi-Fi. Prawie jak Krupówki.\nJarek wynajął wielbłądy i kręci video.\nPo drodze mijamy słynny, wykuty w skale teatr. Podobno, w czasach jego „życia” potrafił pomieścić od 4000 do 10000 widzów. Co źródło informacji, to inna wartość.\nCo śmieszne, mimo, że wygląda jak rzymski, został zbudowany przez nomadów, zanim Rzymianie przejęli miasto.\nZupełnie nie robi na mnie wrażenia. Może dlatego, że schowany, wciśnięty w skały.\nMijam bez zatrzymywania.\nDochodzimy w końcu do głównego placu. Po prawej widać Grobowce Królewskie, po lewej potężną ulicę kolumnową z zestawem zabytków.\nGrobowce (Urny, Jedwabny, Koryncki, Pałacowy) robią solidne wrażenie. Idziemy w ich kierunku, bo to po drodze do ścieżki na klif, do oglądania Skarbca: trzeba za grobami skręcić w prawo. Cały czas mam na to chęć, pomimo pojawiających się nieśmiało wątpliwości czy się wyrobimy.\nNasza wycieczka podzieliła się na podgrupy ze swobodnym przepływem członków. Oznacza to tyle, że raz idziemy z Karolem, raz z Tytusem, raz z Kubą, czasami mignie Bartek, czy Leszek. Niezależnie od siebie, natomiast, azymut wszyscy mamy taki sam.\nŻeby się dostać do grobów, trzeba wyjść do góry, przez turystyczną ścieżkę męki: krętą dróżkę, ze schodami lub bez, ograniczoną z dwóch stron straganami z pamiątkami. Czyli nie dość, że do góry, to jeszcze z milionem pokus zostawienia pieniędzy.\nTytus z Bartkiem chodzą w niedawno zakupionych kefijach, zwanych arafatkami. Są nieświadomymi nośnikami reklamy, bo czuję, że im więcej się patrze na nich, tym bardziej mam chęć do nich dołączyć i kupić podobną.\nPróbuję to uskutecznić w jednym z mijanych straganów.\nAkurat trafiamy na starszawą panią, władającą dobrym angielskim i mającą ochotę dyskutować. Rozglądanie zaczynam od standardowego „drogo tu” i przechodzę do dyskusji nt. cen. Oczywiście pani się burzy bardzo i mówi, że ma super niskie ceny, np. bransoletki po 2 JOD, czy chusty za 5 JOD. Gdy dajemy Tytusa za przykład, mówiąc, że kupił swoją chustę za 3 dinary, a my świecidełka za niecałe pół, pani idzie w dość niespodziewaną stronę ze swoją ripostą: otóż nasz towar to zwykły szajs i tania chińska podróbka, a jej jest najlepszy, oryginalny i najwyższej próby. Mało ważne, że różnicy nie ma żadnej ;)\nNaszym celem jest kupienie 3 chust za 9 JOD. Nie udaje się. Siedzimy u niej z 10 minut, ale nie dobijamy targu. A jak zrezygnowaliśmy z zakupu, to na do widzenia dostajemy wiązankę po arabsku. Trudno.\nZ bliska te grobowce nie wyglądają już tak urzekająco, jak z daleka. A środek to po prostu wydrążone groty.\nIdziemy wzdłuż nich, ja cały czas w kierunku skrętu w prawo za grobowcami.\nW międzyczasie mijamy namioto-stragany lokalesów, z tym, że już z mniejszą ilością pamiątek, a z większą ilością ludzi. Siedzących w środku, przy palenisku, pijących herbatę.\nW jednym z nich zapraszają nas do środka, częstując naparem. Jarek korzysta z sytuacji i prosi ich o możliwość nagrania video – siada z nimi, tłumaczy o co chodzi w kawałku, po czym zaczyna śpiewać pod muzę z komórki. Bartek kręci.\nTego ujęcia mu naprawdę zazdroszczę, bo już widzę, jakiego klimatu nada to klipowi. Ok, ujęcia górek, pustyni, wielbłądów można zrobić wszędzie na tej wycieczce, Ale sfilmować to siedząc przy palenisku ze starymi Jordankami, pijąc herbatę i gibając się z nimi do rytmu, to już jest coś!\nDochodzimy w końcu do miejsca, gdzie rozpoczyna się ścieżka na górę. Rzucam na forum co chciałbym robić – zastanawiam się, czy lepiej teraz wyjść na górę, na klif, a potem iść w stronę klasztoru, czy na odwrót. Bartek przekonuje, że lepiej wybrać drugą opcję. Czyli klasztor.\nNo to idziemy tam.\nMijamy główny deptak bokiem, trochę łazimy po górkach. Powiem Wam, że ma to swój urok, można przez chwilę poczuć się jak gdzieś daleko od cywilizacji. Szczególnie, że można takie widoki łapać, jak wyłapała Magda.\nZaczynam się irytować, bo mój chiński sprzęt filmująco-zdjęciowy zaczyna stroić fochy i odmawia posłuszeństwa. Objawia się to zwiechą przy każdej próbie zrobienia zdjęcia. Sprawdzam to i testuję dobre 15 minut, a przy okazji odkrywam, że kilka ostatnich zdjęć szlag trafił. Niemiłe to, bo szerokiego kąta używam rzadko, a zdjęcia, które straciłem były z rodzaju tych fajnych.\nTrudno. Trzeba będzie pozostać przy fotkach z komórki.\nMijamy po drodze Wielką Świątynie i Kasr al-Bint, czyli Pałac Córki Faraona. A w zasadzie ich resztki.\nDo klasztoru Ad-Dajr idzie się pod górę. I idzie się długo. Nie jest to jakoś wybitnie trudna droga, ale jest parę kilometrów, cały czas pod górę. Można się zmęczyć.\nKto nie chciał się przypadkiem spocić, mógł skorzystać z usług panów podjeżdżających na osiołkach pod ciebie i rzucających głośne „dontkraj?”\nDziwiła mnie ta odezwa strasznie, bo nie sądziłem, żeby wszyscy byli fanami ganzezrołzes i bliski byłem popełnienia buńczucznej odpowiedzi „men dont kraj!”, ale w porę opamiętałem się i zajarzyłem, że to „dontkraj” to tak naprawdę „donki rajd”. Hehe.\nWięc ci, co chcieli zachować siły na podziwianie widoków musieli wysupłać ok. 7 JOD za jazdę do góry na ośle.\nLudzi jest dużo. Momentami droga pod górę staje się męcząca, jak jakaś grupka idzie całą szerokością, swoim, wolnym tempem i nie ma jak ich wyprzedzić.\nWidoki trochę rekompensują. Momentami prześlicznie widać północną ścianę miasta, z Grobami Królewskimi.\nZdaję sobie sprawę, że klifów już dzisiaj nie zrobimy, więc odpuszczam. Koncentruję się na wyjściu do góry.\nCała droga w górę trwa trochę mniej niż godzinę. A wejście pod i sam klasztor Ad-Dajr jest fantastyczne!\nWielka skała, wykuta fasada, dość podobna do skarbca, ale większa, niewiele ludzi (nie doszli?). Z tyłu oczywiście bar, ale przy barze są fantastyczne pufy, na których można się wyłożyć i oglądać!\nSłońce mamy idealne, świeci wprost zza nas.\nI koty. Mnóstwo kotów.\nTak w ogóle, to zwierzęta w Petrze zasługują na odrębny wpis. Oprócz koni, wielbłądów i osłów, które na siebie zarabiają, jest od groma kotów i psów. I to nie są bezdomne zwierzaki, w zasadzie wszystkie się łaszą, dają głaskać, koty, to niemal wychodzą na ciebie. Zwierzaki nie są zabiedzone, nikt ich nie przegania, nie bije, jedzenie mają, miłe to.\nAnarchy in Petra\nA Jarek co? Kręci video ;)\nŻeby nie było: to nie jest tak, że on nic innego nie robi, tylko kręci. Po prostu, jak inni wykorzystują przerwę na fajka, komórkę, etc, to wyciąga sprzęt i nagrywa swoje. I pięknie! Ja już wiem, że klip wyjdzie zajebisty!\nPrzystanek na pufach jest długi. Jest bardzo przyjemnie, więc nikt się nie śpieszy.\nNajlepsze jest to, że to jeszcze nie koniec! Za nami są\nnajlepsze punkty widokowe na świecie!\nWychodzi na to, że jesteśmy na zachodnim krańcu masywu, w którym jest Petra. Widać drogowskazy na 4 miejsca, wybieramy jedno, najdalsze. Kilkaset metrów od nas.\nNo i faktycznie, oczy i obiektywy mają bezbłędne widoki.\nNa samej górze oczywiście sklepik.\nRozbraja mnie laska, Jordanka, która hurtowo trzaska selfiki. Mijaliśmy ją kilkukrotnie w drodze powrotnej i robiła to non stop. Hidżab, nie hidżab, Instagram, to Instagram, selfie musi być.\nJedna poza (fot. Bartek Andrejuk)\nPowoli wracamy. Pusto, ludzi niemal nie ma. Jeszcze chwila postoju przy Ad-Dajr, zachodzące słońce daje naprawdę świetne efekty.\nPetra to jednak handlem stoi\nZostaję na końcu i już mam ruszyć za resztą, gdy nagle woła mnie Jordańczyk z baru z pufami.\nSwego czasu zamówiłem sobie z Chin taki niby lepszy kijek do komórki, czy kamery. Z Bluetooth, przyciskami w rączce, karabińczykiem, żeby przytwierdzić do szlufki, czy plecaka, loda niestety nie robi.\nNo i ten Arab pokazuje palcem na ten dyndający u mych spodni sprzęt i pyta „po ile”.\nAle, że co, że chcesz kupić mojego sticka do nagrywania? Uaaaaa… co za propozycja! Jestem trochę w szoku, bo w ogóle się tego nie spodziewałem. Nie wiem, czy chcę sprzedać. Myślę czy i ile go używałem i jak w ogóle, czy dam radę żyć bez niego, o co chodzi?\nKoleś stoi i patrzy wyczekująco.\nKijek kupiłem za (w przeliczeniu) bodajże 11 JOD.\nRzucam na odwal się 30 JOD.\nKoleś myśli dwie sekundy i mówi, zgodnie z moim oczekiwaniem – 20.\nNagle czuję, że nie jestem już do sprzętu tak bardzo przywiązany i jestem pewien, że synek targuje się dla samego faktu traktowania – nie wie ile to kosztuje.\nI już sam jestem sprzedawcą.\n20? Nie bardzo, wiesz, on tu ma grubą rączkę, 4 przyciski, możesz zoom robić, zdjęcia telefonem z androidem, ma baterię, blablabla.\nW tym momencie przychodzi jakaś kobieta i pyta, co i jak. Słyszy jaka była moja pierwsza propozycja, jak skontrował koleś i autorytatywnie ustala 25 JOD jako cenę sprzedaży.\n– Dziękuję, proszę, oto stick, moje 25 JOD, dziękuję, do widzenia – tyle mnie widzieli.\nKupiłem nowy za 60 zł, sprzedałem używany za 150 zł. Normalnie biznes życia.\nLecę, cały w skowronkach na dół i chwalę się tym wszystkim naokoło. W tym cugu handlowym udaje mi się jeszcze, po drodze, kupić za 3 JOD czarną kefiję, więc mam pełnię szczęścia.\nPo drodze łapię się na selfie z Jordanką ze szczytu (tak, dalej robi sobie zdjęcia co chwilę), do centrum Petry dochodzimy przy mocnej szarówce, a wąwóz Siq pokonujemy już w kompletnych ciemnościach, próbując omijać końskie i ośle kupy. Nogi mamy głęboko w tyłku, w sumie zrobiliśmy niemal 15 km.\nSamochody na szczęście stoją. Robi się już zimno, wszyscy głodni, a, że miasto blisko, to najpierw jedziemy na żarcie.\nMelinujemy się w knajpie z poprzedniego wieczoru, tym razem jednak idę się potargować do stoiska z żarciem obok.\nOpłaca się, bo shoarmy kupuję po 1 JOD.\nJarek, Bartek i Leszek podejmują decyzję, ze jadą do Aqaby na noc. Jednak. Trzeba się jeszcze rozliczyć za samochód, bo w takim razie, od teraz będziemy jechali w 5 w naszej białej strzale. Jarek ogarnia temat na cacy, wszyscy są zadowoleni\nJeszcze został nam jeden temat – nocleg. Jałowa dyskusja z rana nie nastraja pozytywnie, nastawiam się na kolejną.\nTymczasem idzie dość szybko – proponuję panom, że będziemy spali w 5 osób na 4 łóżkach, a ta jedna osoba ekstra zapłaci 3 JOD za spanie, zamiast 6. Słyszę ok. To świetnie, problem rozwiązany.\nŻegnamy się z chłopakami. Mam nadzieję, że dojadą spokojnie. Nie wiem czego się można spodziewać w nocy – choć, w sumie, jak szybko dojadą do autostrady, to tam już nie powinno być problemów.\nKuba sygnalizuje, że go bierze choroba. Dostaje uderzeniową dawkę Scorbolamidu i Rutinoscorbinu, trzymamy kciuki, żeby było ok.\nW pokoju jest w końcu ciepło. Okazało się, że trzeba było zmniejszyć temperaturę w klimie na kilka stopni mniej, niż maksymalna, żeby działało poprawnie.\nRano jedziemy w stronę Karak i Ammanu.\nJako, że Jordania nie tylko Petrą stoi, to w kolejnym odcinku pojedziemy dalej na północ i odwiedzimy warownię krzyżowców w Al-Karak, wpadniemy w depresję nad morzem Martwym i przez Madabę dojedziemy do jordańskiej stolicy, Ammanu. Do poczytania tutaj (klik)!\nP.S. Większość zdjęć jest autorstwa NOSFOTOS :)\nTranssib. Dzień 16. – 20. Pekin\nTranssib. Dzień 15. Ułanbator – Erlian – Pekin\n← Previous PostJordania. Dzień 3. Wadi Rum – Wadi Musa\nNext Post →Jordania. Dzień 5. Wadi Musa – Al-Karak – Morze Martwe – Madaba – Amman\n2 comments on “Jordania. Dzień 4. Petra”\nCzytałam z przyjemnością, tym bardziej, że zwiedzałam Petrę, która też była jednym z moich marzeń podróżniczych. Zdjęcia piękne! Gratuluję! Pozdrawiam.\nPingback: PODRÓŻ ŻYCIA » Jordania » Dzień 3. Wadi Rum - Wadi Musa