Dzień Wcześniaka w „Krok za Krokiem” – Życie Zamościa\n15 listopada 2019 14 listopada 2019 Życie Zamościa 0 Comment krok za krokiem zamość, lekarze, ratusz, ratusz na fioletowo, specjaliści, Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym „Krok za krokiem”, światowy dzień wcześniaka, światowy dzień wcześniaka zamość\nJuż w poniedziałek, 18 listopada obchodzony będzie Światowy Dzień Wcześniaka. Na specjalnie zorganizowane wydarzenie zaprasza Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym „Krok za krokiem” w Zamościu. Tego dnia w godz. 11:00- 13:00 w NZOZ Ośrodku Rehabilitacyjno – Terapeutycznym dla Dzieci Niepełnosprawnych w Zamościu przy ul. Peowiaków 6a zaplanowano spotkanie pn. „W świecie dziecięcej literatury”. Udział w nim wezmą lekarze specjaliści: Marlena Kordalska (pediatra, lekarz rodzinny, Spiromed S.C. NZOZ Poradnia Rodzinna w Zamościu) oraz Alina Borowiec (specjalista rehabilitacji, zastępca dyrektora ds. lecznictwa, NZOZ Ośrodek Rehabilitacyjno-Terapeutyczny, dla Dzieci Niepełnosprawnych w Zamościu).\nPonadto zapowiada się wiele niespodzianek, zabaw, atrakcji oraz słodki poczęstunek.\nW obchody Światowego Dnia Wcześniaka po raz kolejny włączyło się Miasto Zamość – dlatego 18 listopada budynek ratusza podświetlony będzie na fioletowo.\nO cyberprzemocy i cyberpomocy w Książnicy →\n11 grudnia 2016 Janek Cios - Życie Zamościa 0\n31 grudnia 2014 Janek Cios - Życie Zamościa 0


Wyrok [Franz Kafka] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00503 009561 17345059 na godz. na dobę w sumie\nWyrok - ebook/epub\nAutor: Franz Kafka Liczba stron: 14\nISBN: 978-83-62066-01-8 Data wydania: 2010-08-05\nWYROK Franz Kafka Było to niedzielne przedpołudnie, o najpiękniejszej porze wiosennej. Młody kupiec, Georg Bendemann, siedział w swoim pokoju na pierwszym piętrze jednego z tych niskich, lekko zbudowanych domów, które ciągnęły się długim rzędem wzdłuż rzeki, różniąc się niemal tylko wysokością i kolorem. Ukończył właśnie list do jednego z przyjaciół młodości, znajdującego się za granicą, złożył go ruchem zabawnie powolnym, a potem, oparty łokciami na stole, patrzył przez okno na rzekę, na most i wzgórza na drugim brzegu pokryte słabą zielenią. Myślał o tym, jak ów przyjaciel, niezadowolony ze swego losu w kraju, już przed laty dosłownie uciekł do Rosji. Teraz prowadził w Petersburgu przedsiębiorstwo, które z początku zapowiadało się bardzo dobrze, ale od dłuższego już czasu zdawało się utykać, jak skarżył się przyjaciel przy okazji swoich coraz rzadszych odwiedzin. Tak więc zapracowywał się bezużytecznie na obczyźnie, broda przycięta według obcej mody źle tylko zakrywała znaną mu dobrze od dzieciństwa twarz, której żółta cera zdawała się wskazywać na rozwijającą się chorobę. Nie miał, jak mówił, odpowiednich kontaktów z tamtejszą kolonią rodaków, a także żadnych prawie towarzyskich stosunków z miejscowymi rodzinami, i tak oto przygotowywał się do nieodwołalnego starokawalerstwa. Cóż tu było pisać człowiekowi, który wyraźnie zamknął się w sobie, którego można żałować, ale nie można mu pomóc. Radzić mu może, aby powrócił do kraju, aby przeniósł tu na nowo swoją egzystencję, nawiązał z powrotem wszystkie stare przyjacielskie stosunki – po czemu nie było żadnej przeszkody – a co do reszty zdał się na pomoc przyjaciół? Nie oznaczało to jednak nic innego, niż gdyby mu się jednocześnie powiedziało, im ostrożniej, tym bardziej obraźliwie, że jego dotychczasowe próby się nie powiodły, że powinien ich w końcu zaniechać, że trzeba, aby powrócił na zawsze, niech tam i wydziwiają wszyscy nad nim, szeroko otwarłszy oczy; że tylko jego przyjaciele byli rozsądni, a on sam jest starym dzieckiem i powinien po prostu słuchać pozostałych w domu przyjaciół, którym się powiodło. A żeby choć pewne było, iż całe to zmartwienie, jakie musiałoby się mu sprawić, będzie celowe! Może nie uda się w ogóle sprowadzić go do kraju – sam przecież mówił, że nie rozumie już stosunków w ojczyźnie – wtedy pomimo wszystko zostanie na swojej obczyźnie, rozgoryczony radami i jeszcze bardziej obcy dla przyjaciół. Jeśli jednak naprawdę posłucha rady i dozna tutaj – oczywiście bez niczyjej winy, ale przez zbieg okoliczności – niepowodzenia, jeżeli będzie czuł się źle tak w gronie przyjaciół, jak i bez nich, jeżeli dozna upokorzenia i teraz już naprawdę nie będzie miał ani ojczyzny, ani przyjaciół – czy nie byłoby w takim razie o wiele lepiej dla niego, gdyby został na obczyźnie, tak jak był? Czyż można bowiem w takich okolicznościach myśleć o tym, że tu istotnie powiedzie mu się lepiej? Z tych powodów, jeżeli w ogóle jeszcze chciało się utrzymywać z nim kontakt listowny, nie można było przekazywać mu żadnych istotnych wiadomości, jak by się to robiło bez obawy nawet wobec przebywającego najdalej w świecie znajomego. Przyjaciel był już teraz ponad trzy lata poza ojczyzną i tłumaczyć to usiłował niepewnością stosunków politycznych w Rosji, które nie zniosłyby jakoby najkrótszej nawet nieobecności drobnego kupca, podczas gdy dziesiątki tysięcy Rosjan jeździło sobie spokojnie po świecie. Jednak w czasie tych trzech lat zmieniło się wiele właśnie dla Georga. O śmierci matki Georga, która nastąpiła przed jakimi dwoma laty i odtąd Georg żył we wspólnym gospodarstwie ze swoim starym ojcem, przyjaciel jeszcze się dowiedział i listownie wyraził swe współczucie z oschłością, która mogła mieć przyczynę tylko w tym, że na obczyźnie w ogóle nie można sobie wyobrazić żałoby z powodu takiego wydarzenia. Od tego jednak czasu Georg – podobnie jak do wielu innych rzeczy – zabrał się też z większą stanowczością do swego przedsiębiorstwa. Być może, iż za życia matki ojciec przeszkadzał mu w rozwinięciu naprawdę własnej inicjatywy uznając w przedsiębiorstwie tylko swe zdanie, być może, iż od śmierci matki ojciec, jakkolwiek zawsze jeszcze pracował w przedsiębiorstwie, stał się bardziej powściągliwy, może – co nawet było bardzo prawdopodobne – dużo jeszcze ważniejszą rolę odegrały szczęśliwe okoliczności, w każdym razie w tych dwóch latach przedsiębiorstwo rozwinęło się całkiem nieoczekiwanie, musiano podwoić personel, obrót zwiększył się pięciokrotnie i niewątpliwie przyszłość miała przynieść dalszy postęp. Ale przyjaciel nie miał o tej zmianie żadnego pojęcia. Dawniej, ostatnio zdaje się w owym liście kondolencyjnym, chciał namówić Georga do przeniesienia się do Rosji i rozwodził się nad widokami, które istniały w Petersburgu właśnie dla branży Georga. Liczby, jakie podawał, były znikome w porównaniu ze stanem, jaki przedsiębiorstwo Georga osiągnęło obecnie. Georg nie miał jednak wcale ochoty pisać przyjacielowi o swoim powodzeniu w interesach, a gdyby zrobił to dopiero teraz, mogłoby to naprawdę wywołać dziwne wrażenie. A zatem ograniczał się Georg do tego, że pisał przyjacielowi zawsze tylko o wypadkach bez znaczenia, tak jak one bezładnie gromadzą się we wspomnieniu, gdy się człowiek zamyśli w spokojną niedzielę. Pragnął jedynie tego, aby zostawić nietkniętym wyobrażenie, które przyjaciel w ciągu długiego czasu wyrobił sobie o swym mieście rodzinnym i z którym się już pogodził. Tak więc zdarzało się Georgowi, że w dość od siebie odległych listach trzy razy donosił przyjacielowi o zaręczynach jakiegoś obojętnego człowieka z jakąś równie obojętną dziewczyną, aż rzeczywiście przyjaciel, całkiem wbrew intencji Georga, zaczął się interesować tą dziwną sprawą. Georg jednak o wiele chętniej pisał mu o takich rzeczach, aniżeli miałby się przyznać, że sam zaręczył się przed miesiącem z dziewczyną z zamożnej rodziny, niejaką panną Frydą Brandenfeld. Często mówił ze swoją narzeczoną o tym przyjacielu i o szczególnym stosunku korespondencyjnym, jaki z nim utrzymywał.\n


Dowiadujemy się oto, że premier (coraz bardziej ukochany) odwołał ze stanowiska obywatela Twarowskiego. Obywatel Twarowski był prezesem Agencji Rynku Rolnego i wsławił się tym, że wykorzystywał swoje stanowisko we wszelaki wymyślny sposób. A to zwalniał ludzi bez opamiętania, a to nabył telefonik za pięć tysiaków, a to znowu monitorek se fundnął wcale nie tani. Jednym słowem prezes był znany z tego, że był prezesem („ja, prezes"). Żył jak pan, dzielił i rządził.\nCzy myślicie, że na dobre przeszedł już do historii?\nNiestety, mam wątpliwości. Wkrótce ten pacan znów wypłynie. Bo „prezes" Bogdan Twarowski to PSL-owiec. A pamiętajmy, że PSL-owcy nigdy nie odchodzą do historii, PSL nigdy nie zapomina o swoich najbardziej oddanych ludziach, z reguły - niestety - totalnie głupich. Ich ze sceny zmieść może tylko śmierć, lub narażenie się prezesowi. PSL, to mega kumoterstwo i kolesiostwo, to polityczne stowarzyszenie skurwionych do cna karierowiczów, trzymających się sztachet. Ani stężony Azotox, ani napalm nawet, nie wytruje tych wszystkich Śmietanków, Sawickich i Pawlaków. Są wytrzymalsi od karalucha. I dzisiaj premier (coraz bardziej ukochany) Donald Tusk, niechaj nie robi zdziwionej, a czasem zbolałej miny, niech nie udaje, że coś go zaskakuje w działaniach koalicjanta. Bo jak wziął sobie za koalicjanta tych buraków, to wziął ich z całym bagażem syfu który mają w teczkach i w kieszeniach i za kołnierzem. I niechaj nie mówi, że o czymś nie wiedział, bo czym jest PSL wiadomo doskonale od lat i naprawdę głupio jest teraz mówić, że jest się czymś zaskoczonym. Panie premierze, PSL to Chujnia Do Kwadratu. Czas zacząć omłoty tego śmiecia.\n08:53, revelstein , * NAJŚMIESZNIEJSZA ŁRZECZPOSPOLITA WOLSKA\nDzień bez zadymy, to niewątpliwie dzień stracony. To konsekwentnie przestrzegana filozofia funkcjonowania pana prezydenta i jego otoczenia. Teraz poszło o generałów, których Lech Aleksander i Tak Dalej nie chce zatwierdzić. Nie, bo nie! Bo mu się nie podobają, bo mają za krótkie nogi, bo są wyżsi (wzrostem) od niego, bo wystąpił o nich Klich, bo nie chodzili z nim do jednej szkoły, bo nie kłaniają się w pas... no i tak dalej. Lech konsekwentnie rżnie głupa, choć wydaje mu się, że jest poważnym mężem stanu. Ale każdy ma prawo mieć swoje małe złudzenia. Prezydent również.\nMON, to nadmuchana do granic rozsądku, nieruchawa instytucja, której jedynym zajęciem jest nieposkromione zżeranie kasy. To, że na jakąś pojebaną i nie naszą wojnę wysyłamy paru żołnierzy, w niczym nie usprawiedliwia tej instytucji. W zasadzie ją jeszcze bardziej pogrąża. Bo jeśli pominiemy dyskusję nad sensem tej wojny, to co to za armia do kurwy nędzy, licząca blisko dwieście tysięcy luda, z której nie można nawet uskładać marnego tysiąca nadających się do czegoś ludzi? Na cholerę nam ci generałowie, po kiego grzyba potrzeba nam kolejna dość liczna grupa darmozjadów z jarmarcznymi wężykami na ramieniu? Na dodatek ów cały MON, ten wrzód na dupie nas, podatników łupionych niemiłosiernie rok do roku przez pazerne państwo, nie ma jeszcze szczęścia do swoich wodzów. Cywilna kontrola nad armia być może maj plusy, ale ma też wiele minusów. Ministrami zostają jakieś kompletne dupy wołowe, począwszy od znudzonego życiem zblazowanego Szmajdzińskiego, poprzez ewidentnego wariata i wrednego ciula Szczygłę, a skończywszy na Klichu, nadpobudliwym pseudointelektualiście z trocinami we łbie. Jak zarządzana przez odpady armia ma być w dobrej kondycji? Więc zostawmy te trzy czy cztery nadające się do czegoś bataliony, a resztę rozpędźmy na cztery wiatry. W pizdu z tymi generałami, nową grupą pierdzących w fotel urzędasów. W pizdu też z tym facetem, który niby o czymś decyduje.\n08:37, revelstein , * NAJŚMIESZNIEJSZA ŁRZECZPOSPOLITA WOLSKA\nDyrektorem Dwójki w TVP jest nijaki Wojciech Pawlak. Tak, wiem, nikt z was raczej nie kojarzy tego gościa. Bo to typowy Pan Nobody, czyli Wielki Nikt na wysuniętym, politycznym stanowisku. Niewyględny urzędas bez właściwości, utajony oficer PiS bez cienia osobistego uroku, jednym słowem ryży chuj. Szczerze mówiąc, ani mnie on szczególnie ziębi ani parzy. Pod warunkiem jednak że nie otwiera gęby i nie daje głosu. Niestety, ostatnio rozdziawił paszczę i wypowiedział myśl tak pokrętną, że aż trudno uwierzyć, że wykształconemu człowiekowi, jakim ponoć jest, coś takiego w ogóle przechodzi przez japę. Cytuje pana Pawlaka:\n„TVP traktuje się w sposób intencjonalnie zły. "Gwiazdy tańczą na lodzie" jest także programem misyjnym, bo przecież zachęca do nauki jazdy na łyżwach. To zła wola mediów, którzy zrobili mu gębę."\nOj pojechał gość! To naprawdę zajebista teza, i w ten sposób wszelkie gówno produkowane na tony w Publicznej da się teraz podciągnąć pod „misję". Łącznie z głupawym amerykańskim serialem, który będzie „krzewił przyjaźń polsko-amerykańską i zbliżał do siebie bratnie narody". Teraz wiem dlaczego TVP odkupiła gościa od Polsatu, teraz wiem co znaczy być absolwentem socjologii i specjalistą od badań marketingowych. Pawlak jest po prostu bezcenny i uzasadni każdy przekręt w TVP stawiając najgłupszą z możliwych, ale prawdopodobna tezę. Wszystko co jest na antenie Publicznej, łącznie z reklamami (bo pokazując reklamy TVP „uczy" naród dokonywania przemyślanych wyborów), jest jedną wielką " misją publiczną". I nawet gdyby prezes Urbański zaczął się na wizji onanizować (zakładam, że to się wkrótce stanie i że gość ma coś między nogami), to Wojciech Pawlak również uzasadni sens tego widowiska.\nGdańsk zorganizował wczoraj jasełka. Wszystko na cześć pewnego gazera, któremu (na szczęście) znudziła się Warszawa. Przybyło liczne grono oryginałów, oraz najzwyklejszych porąbańców, począwszy od Korwina a skończywszy na Kurskim. Zakładam, że było wesoło, a przy okazji pewnie było narodowo bardzo, patriotycznie i rasistowsko z lekką nutką antysemityzmu. Bo gdzie tylko pojawia się prałat Jankowski tam natychmiast kwitnie specyficzny dialog. Niestety Kato Parade (przeciwstawieństwo Love Parade) obecnością swą zaszczycił eksprezydent Walęsa. Wyszedł na wała i głupka (nie po raz pierwszy), no bo jak ktoś nazywa Głódzia po imieniu i wiesza na nim psy, to raczej nie przychodzi potem na jego imprezę. Nie stać go na własną gorzałę, musi łapać się na krzywy ryj u Sławoja? Miękki ciul jednym słowem. Reszta była już raczej w normie. Chłopcy pewnie chlali do nocy, a może nawet zmówili dziwki. Jak się bawić to się bawić. Ostatecznie biskup to też chłop, wyłączywszy Poetza i paru tych nie do końca zidentyfikowanych.\n09:03, revelstein , * WIARA CZYNI CZUBA\nTydzień który się kończy upływał w cieniu sprawy Olewników. Uczyniono z tego narodowy problem. Posiedzenia komisji sejmowej, konferencje prasowe, gremialne tłumaczenie się wysokich urzędników i zbiorowe kajanie się. Współczuję rodzinie Olewników, bo przecież stracili syna i brata, przeżyli traumę. Jednak nie rozumiem z jakich powodów rodzina zrobiła z tej tragedii taki szoł, dlaczego zorganizowała teatr dla milionów. Jak to się dzieje, że zasadom tej gry uległo państwo? Jak to się dzieje, że owe państwo jednym umożliwia walkę o godność i daje szansę wykrzyczenia swoich racji w świetle kamer, a innym nie? Jak to się dzieje, że otwiera się przed Olewnikami parlament i rzuca do stóp nieudolnych urzędasów, a tysiące innych rodzin, których dzieci, ojcowie, matki, bracia, siostry, zaginęli bez wieści, tej szansy nigdy nie dostaną? Czy dzieje się tak tylko dlatego, że Olewnikowie są bogaci, z tupetem, z koneksjami i sporym potencjałem umiejętności pijarowskich?\nChoćby w dzisiejszej Gazecie Wyborczej widzę sześć zdjęć ludzi, którzy ostatnio zaginęli bez wieści. Nie wiadomo czy ich porwano, zamordowano, czy może stało się coś innego. Kruszyński, Milczarek, Blicharski, Janocha, Klimek, Hrapkowicz... Co magą zrobić ich rodziny poza wywieszeniem odręcznych apeli na najbliższym drzewie, słupie ogłoszeniowym czy płocie? Policja koncertowo ich zleje albo już zlała, prokuratura założyła teczkę, i umyje ręce wedle zasady: jak zginął to może się i odnajdzie. Czy Kruszyńscy, Milczarkowie i tak dalej, podobnie jak Olewnikowie, mają szanse wykrzyczenia swej rozpaczy i żalu w Parlamencie i w świetle kamer?\n08:41, revelstein , * PERSONALNE WYCIECZKI, OSOBISTE WYZWISKA


„I can hear them mourning at my grave...” ~ Leaves' Eyes: Sto dziewięćdziesiąt jeden\nSto dziewięćdziesiąt jeden\nW pośpiechu poderwała głowę, by upewnić się, czy faktycznie nie jest sama. Właściwie sama nie była pewna, kogo się spodziewała, a tym bardziej dlaczego wcześniej nie zauważyła obecności Rufusa. Co prawda wampir miał w zwyczaju poruszać się bezszelestnie, już chyba z przyzwyczajenia ukrywając swoją obecność, ale i tak poczuła się nieswojo.\n– Wybierasz się gdzieś? – usłyszała i to wystarczyło, żeby uniosła brwi, sama niepewna, w jaki sposób powinna interpretować jego słowa.\n– Niekoniecznie. – Zawahała się, z opóźnieniem uprzytomniając sobie, że musiał mieć na myśli to, co obiecała Issie. Być może powinna mieć mu za złe, że mógłby podsłuchiwać, ale z drugiej strony wiedziała przecież, że prywatność przy wyostrzonych zmysłach bywała problematyczna. – To znaczy… Nie zamierzam iść nigdzie sama. Nie jestem głupia, więc…\n– Nie martwię się – obruszył się Rufus, chociaż oboje wiedzieli, że w tamtej chwili kłamał jak z nut. Mogła się założyć, że gdyby tylko mógł, nie spuszczałby jej z oka ani na moment, zwłaszcza teraz. – Po prostu na tę chwilę trafia mnie szlag na myśl o siedzeniu w domu, a kolejne okrążenie po mieście też nie do końca mi się widzi, o ile wiesz, co takiego mam na myśli.\n– Nie bardzo rozumiem… – przyznała zgodnie z prawdą.\nSpojrzała na ojca z powątpiewaniem, już z przyzwyczajenia próbując ocenić w jakim był nastroju i czego powinna się po nim spodziewać. W ostatnim czasie widywała go rzadko, co zresztą coraz bardziej dawało jej się we znaki. Wystarczyło, że już teraz odchodziła od zmysłów, zamartwiając się o mamę. Dodatkowe przejmowanie tym, że Rufus mógłby zrobić coś głupiego, nie poprawiało jej nastroju, choć zarazem szczerze wątpiła w to, żeby wampir tak po prostu pozwolił zrobić sobie krzywdę.\nCzuła, że ją obserwował, wyraźnie się nad czymś zastanawiając, Aż wzdrygnęła się, kiedy nagle dosłownie zmaterializował się przy niej, w zaledwie ułamek sekundy pokonując dzielącą ich odległość. Nie zaprotestowała, kiedy wyciągnął dłoń ku jej twarzy jak gdyby nigdy nic przeczesując włosy. To, że sam z siebie mógłby zdobyć się na jakikolwiek gest, skoro raczej nie wyglądała na poruszoną aż do tego stopnia, by potrzebować pocieszenia, bez wątpienia o czymś świadczyło.\n– Pisałaś coś w ostatnim czasie? – zapytał, a Claire jedynie potrząsnęła głową.\n– Nic nowego – zapewniła pośpiesznie. – Powiedziałabym, gdyby tak było… No, komuś na pewno, bo ciebie praktycznie nie widuję – dodała, nie mogąc się powstrzymać.\nNie chciała, żeby to zabrzmiało w ten sposób, ale co innego mogła mu powiedzieć? Okłamywanie Rufusa zwykle nie miało sensu, zresztą nie widziała niczego złego w tym, że mogłaby się nim przejmować. Podejrzewała, że aż nazbyt dobrze zdawał sobie z tego sprawę, chociaż w swoim stylu wolał udawać, że jak zwykle poradzi sobie w pojedynkę. Zdążyła się już do tego przyzwyczaić, ale to nie zmieniało faktu, że się troszczyła – i to najdelikatniej rzecz ujmując.\n– Tak… – Rufus rzucił jej bliżej nieokreślone spojrzenie. Nie podjął tematu, co zresztą było do przewidzenia. Claire westchnęła w duchu, z trudem powstrzymując przed wywróceniem oczami. Gdyby rozumiała własnego ojca, być może wszystko byłoby dużo prostsze, ale już dawno przestała na to liczyć. – Chcesz jechać do domu tej swojej przyjaciółki czy nie?\nKolejne pytanie skutecznie wytrąciło ją z równowagi, tym bardziej że prędzej spodziewała się, iż będzie musiała trochę się wysilić, zanim zdoła przekonać Rufusa, że nikt nie spróbuje jej zabić, jeśli wyjdzie z domu. Sądziła, że po raz kolejny będzie musiała poprosić o przysługę Lucasa albo Setha, ale najwyraźniej problem miał rozwiązać się sam.\n– Chcesz iść ze mną? – zapytała, nie kryjąc zaskoczenia. Miała wrażenie, że za jego sugestią kryło się coś więcej, tym bardziej że nie sądziła, żeby akurat tata był skłonny towarzyszyć jej podczas wizyty w domu człowieka, zwłaszcza kiedy od dłuższego czasu przejmował się tylko i wyłącznie nieobecnością Layli. – To znaczy…\n– Znaczy co? – Rufus wywrócił oczami. – Pewnie i tak tam pójdziesz. Przynajmniej będę miał pewność, że jesteś bezpieczna.\nKłamał, ale powstrzymała się od jakichkolwiek uwag na ten temat. Właściwie jakie to miało znaczenie, skoro niczego jej nie bronił? Co prawda wciąż nie miała pewności, czego tak naprawdę chciał, ale…\nPrzestała o tym myśleć, kiedy jej telefon odezwał się ponownie. Machinalnie zerknęła na wyświetlacz, by móc odczytać wiadomość od Issie. Wystarczył jeden rzut oka, żeby zapamiętała adres i doszła do wniosku, że – prawie na pewno – dom dziewczyny znajdował się stosunkowo blisko liceum, w którym się poznały. Co prawda nie znała dzielnic Seattle aż tak dobrze, jak bliźniaki czy Licavoli, ale w szkole była wystarczająco wiele razy, by trafić tam nawet w pojedynkę. Jeśli dom Marissy znajdował się gdzieś w pobliżu, zdecydowanie powinna być w stanie go znaleźć i to bez pomocy któregokolwiek z kuzynów. Co prawda ani Aldero, ani Cameron by jej nie odmówili, ale nie sądziła, żeby zmuszanie ich do przebywania z wciąż poirytowanym Rufusem, mogło skończyć się dobrze.\nWestchnęła, po czym zatknęła niesforny kosmyk włosów za ucho. Potrzebowała dłuższej chwili, żeby stwierdzić, czego tak naprawdę chciała, tym bardziej że nie miała pojęcia, co takiego powinna powiedzieć komukolwiek z rodziny Issie.\n– Nie jest za późno? – zapytała z powątpiewaniem. – Zresztą… jeszcze nie myślała, co powinnam zrobić. Wiem, że Issie jest uznana za zaginioną, więc gdyby zaczęli mnie wypytywać…\n– Tym akurat ja się zajmę – stwierdził lakonicznie wampir i coś w tych słowach skutecznie wzbudziło w dziewczynie niepokój. Nie była pewna, co sądzić o samym tylko stwierdzeniu, a jakby tego było mało… – Szczerze mówiąc, jest coś, co chciałbym sprawdzić. To pewnie bez sensu, ale na tę chwilę nie mam lepszych pomysłów, więc będzie musiało wystarczyć – dodał, a Claire spojrzała na niego z niedowierzaniem, rozumiejąc coraz mniej.\nWystarczyło jedno spojrzenie, żeby natychmiast zamilkła.\n– Po drodze, jeśli byłabyś taka dobra – rzucił spiętym tonem. – Wiesz dobrze, że nie lubię tracić czasu, Claire – przypomniał, a ona nie miała wątpliwości co do tego, że kłótnia zdecydowanie nie wchodziła w grę.\nJęknęła w duchu, ale poza tym nie skomentowała zachowania ojca nawet słowem. Dobrze znała zarówno ten nastrój, jak i ton, którym się do niej zwracał, ostatecznie dochodząc do wniosku, że najbezpieczniej będzie przytaknąć i pozwolić wampirowi działać po swojemu. Chyba i tak powinna się cieszyć, że gdziekolwiek chciał ją zabrać, chociaż wciąż nie była pewna, czy to taki dobry pomysł. Kiedy Rufus zaczynał zachowywać się w ten sposób, sprawy zwykle miały się nie najlepiej, a skoro tak…\nMam wrażenie, że będzie ciekawie, pomyślała mimochodem, ale wcale nie poczuła się dzięki temu lepiej.\nOch, wręcz przeciwnie – obawiała się, że wieczór zapowiadał się w sposób na tyle interesujący, by szczerze zwątpiła, czy faktycznie powinna w nim uczestniczyć.\nMilczenie było dobre, przynajmniej na dłuższą metę. Zdążyła przywyknąć do ciszy, ta zresztą miała w sobie coś kojącego, choć nie na tyle, by Claire mogłaby wyzbyć się wszystkich wątpliwości. Miała złe przeczucia, których w żaden sposób nie potrafiła zniwelować, a tym bardziej zinterpretować. To ją martwiło, bo takie myśli w jej przypadku zwykle nie kończyły się dobrze, przynajmniej w ostatnim czasie. Próbowała przekonać samą siebie, że to wyłącznie jej przewrażliwienie, ale zarazem czuła, że to jedno wielkie kłamstwo – nieudolne na dodatek.\nMiasto tętniło życiem, zresztą tak jak zawsze, ale i tak poczuła się niemalże osaczona. Wciąż nie była w stanie się przyzwyczaić do tempa, w którym życie toczyło się w metropolii, mimowolnie porównując je do Miasta Nocy. Różnica wydawała się wręcz diametralna, nie wspominając o tym, że w tłumie wyostrzone zmysły niezmiennie dawały się dziewczynie we znaki. Nigdy nie miała problemów z zachowaniem kontroli, ale to nie znaczyło, że była całkowicie obojętna na obecność krwi. Ignorowanie setek osób zdecydowanie nie wchodziło w grę, chociaż w tłumie na swój sposób czuła się bezpieczniejsza. Teoretycznie dość mało prawdopodobnym wydawało się, że ktokolwiek mógłby pokusić się o atak w miejscu publicznym – żaden nieśmiertelny, choć bez wątpienia jeden wampir albo demon wystarczyłby, żeby spokojnie wybić wszystkich śmiertelników.\nRufus wydawał się wręcz nienaturalnie spokojny, ale wiedziała, że to tylko pozory. Znała go wystarczająco dobrze, by zorientować się, że był spięty. Co więcej, początkowo zaskoczył ją tym, że zamiast jak zwykle próbować się izolować i kluczyć bocznymi, rzadziej uczęszczanymi uliczkami, zdecydował się na te najbardziej zaludnione, ale po chwili zorientowała się, że to przede wszystkim przez wzgląd na nią. Jasne, że byłby w stanie ją obronić, gdyby coś poszło nie tak, ale to byłoby co najmniej uciążliwe. Wiedziała, że właśnie z tego powodu nie przepadał za towarzystwem, a emocje uważał za słabość. Nie musiała pytać, żeby zorientować się, że ona i mama mimo wszystko na swój sposób pozostawały ciężarem – swego rodzaju słabostką, bo żyjąc w pojedynkę troszczył się tylko o siebie, a teraz… Cóż, na pewno istniało więcej sposobów na to, żeby wytrącić go z równowagi – a ona była jednym z nich.\n– Dalej mi nie powiedziałeś o co chodzi, tato – stwierdziła po chwili wahania. Ta jedna kwestia nie dawała jej spokoju od chwili wyjścia z domu, ale do tej pory powstrzymywała się, licząc na to, że wampir sam zacznie temat.\n– To znaczy? – Spojrzał na nią jakby od niechcenia, wyraźnie nie paląc się do rozmowy. Mogła się tego spodziewać. – Masz sprawy do załatwienia.\n– Wiem, że chodzi o coś więcej – zniecierpliwiła się.\nZawsze ją irytował, kiedy zaczynał zachowywać się w ten sposób. Skoro już tutaj była, chciała wiedzieć, zwłaszcza że sprawa dotyczyła również niej. Słodka bogini, ona też martwiła się o mamę, mając serdecznie dość siedzenia w domu i czekania na jakiekolwiek informacje. Znała Rufusa, więc nie próbowała na niego naciskać, woląc trzymać się na uboczu, zwłaszcza po tym, jak jedynie cudem zdołała postawić na swoim w kwestii tego, żeby nie wyjeżdżać z Seattle. Wtedy ustąpił, ale była świadoma, że gdyby naprawdę się uparł, wyprowadziłby ją stąd choćby siłą, niezależnie od tego, czego tak naprawdę chciała. Wiedziała, że był zdolny posunąć się naprawdę daleko, o czym zresztą zdążyła się przekonać, chociaż przez większość czasu starała się o tym nie myśleć. Tak było łatwiej, to jednak nie znaczyło, że zamierzała pozwalać, by ktokolwiek postępował z nią tak, jakby była małą dziewczynką.\n– Możliwe – usłyszała i coś w tej odpowiedzi sprawiło, że zapragnęła się roześmiać.\n– Możliwe? – powtórzyła z niedowierzaniem.\nNaprawdę sądził, że zadowolą ją niedopowiedzenia? Nie była głupia, co zresztą sam wielokrotnie jej powtarzał. Równie często uczył ją tego, żeby zwracała uwagę na szczegóły, co zresztą starała się robić – i to zwłaszcza teraz, kiedy niebezpieczeństwo wydawało się być dosłownie wszędzie. Skoro tak, zamydlenie jej oczy zdecydowanie nie wchodziło w grę, nawet jeśli wampirowi byłoby to na rękę.\n– Jak wspomniałem, mam swoje podejrzenia… Ale to wciąż tylko moje gdybanie, więc nie widzę sensu, dla którego mielibyśmy o tym rozmawiać – zaczął, po czym westchnął, wymownie wywracając oczami, kiedy zauważył wyraz jej twarzy. – Powiedzmy, że niedawno odbyłem wyjątkowo… przyjemną – uśmiechnął się w pozbawiony wesołości sposób – z wampirzycą, która przemieniła twoją przyjaciółkę.\nDłuższą chwilę milczała, zmuszając się przede wszystkim do zachowania równego tempa. Jeszcze kilka dni temu ta wiadomość zrobiłaby na niej wrażenie, ale nie tym razem.\n– Tak… To akurat wiem – przyznała zgodnie z prawdą. – Gabriel i Nessie są ze mną na bieżąco – dodała, spoglądając na wampira wymownie.\nNie chciała, żeby to zabrzmiało jak swego rodzaju przytyk, ale jak inaczej miała się zachować? Gdyby był z nią szczery, nie kluczyłby aż do tego stopnia. Wiedziała, że nie opowiadał jej o wszystkim i może nawet miałaby mu to za złe, gdyby nie reszta rodziny.\n– Jak miło z ich strony – rzucił z przekąsem Rufus. Nawet jeśli się zdenerwował, nie dał niczego po sobie poznać. – I co takiego ci powiedzieli?\nWydał się spięty, chociaż nie była pewna dlaczego. Na pewno nie był zachwycony, że mogłaby jakkolwiek mieszać się w sytuację, ale czuła, że chodzi o coś więcej. Zawahała się, próbując określić, czy w wyjaśnieniach bliskich było coś, co mogłoby zabrzmieć niepokojąco, ale trudno jej było stwierdzić, czy faktycznie powinna się martwić. No, może pomijając jedno, ale…\n– Wiem, że Marcy nie żyje – powiedziała w końcu. I że sam ją zabiłeś, dodała w myślach, ale nie chciała o tym rozmawiać. Choć to wydawało się przerażające, chyba cieszyła się z takiego obrotu spraw, zwłaszcza po tym, co spotkało Marissę. – Reszta uciekła, tak? Nic więcej, więc zakładam, że dalej niczego nie wiadomo?\nMimo wszystko zabrzmiało to jak pytanie, tym bardziej że nie miała gwarancji, czy byli z nią absolutnie szczerzy. Inną kwestią pozostawało to, że tata dostrzegał zwykle więcej niż pozostali i niekoniecznie musiał się tą wiedzą dzielić. Skoro towarzyszył jej teraz, istniała możliwość, że w między czasie dowiedział się czegoś więcej, ale i tego nie była w stanie z całą pewnością potwierdzić.\n– I tyle… Hm, w porządku. – Przez twarz wampira przemknął cień, nie miała jednak okazji, żeby się nad tym zastanowić. – Tak, ta… Marcy nie żyje. Nie była szczególnie chętna do rozmowy – stwierdził, wywracając oczami. – Powiedziałbym, że wręcz uciążliwa… I agresywna, o ile wiesz, co w tym momencie mam na myśli.\nSkinęła głową, aż nazbyt dobrze pamiętając sposób, w jaki Marcy zaatakowała samochód. Co prawda nie miała okazji się przekonać, jak daleko potrafiła posunąć się ze swoim darem, ale to na dłuższą metę nie było istotne. Myśląc o tym, co ostatecznie stało się z wampirzycą, czuła ulgę, choć być może nie powinna. Z drugiej strony, nie była w stanie darować tego, co spotkało Issie, zwłaszcza po rozmowie, którą dopiero co odbyła z przyjaciółką. Takie uczucia były dla niej czymś nowym, ale starała się o tym nie myśleć, w zamian koncentrując się na świadomości, że to najpewniej świadczyło, że Marissa faktycznie była dla niej ważna. Cóż, nie miała w zwyczaju cieszyć się ze śmierci każdej napotkanej osoby, więc chyba mogła to o czymś świadczyło.\nNieznacznie potrząsnęła głową, chcąc opędzić się od niechcianych myśli. Średnio pomogło, ale powoli zaczynała przywykać do mętliku w głowie i tego, że niemalże na każdym kroku działo się coś, co wzbudzało jej wątpliwości. Musiała albo się z tym oswoić, albo oszaleć, a skoro już miała wybierać, zdecydowanie bardziej skłaniała się ku tej pierwszej opcji.\n– Dalej nie wiem, jaki to ma związek z Marissą – przyznała zgodnie z prawdą. Być może umykało jej coś ważnego, ale to nie było najistotniejsze. Zresztą próbowała zrozumieć Rufusa, a to zwykle bywało skomplikowane, bo wampir często kierował się czymś, co na pierwszy rzut oka wydawało się całkowicie pozbawione sensu.\n– Ja też nie – usłyszała i to wystarczyło, żeby poczuła się jeszcze bardziej zdezorientowana. – Nie mamy punkt zaczepienia, a to niedobrze. Dalej upieram się, że wszystko ma jakiś związek z tymi wampirami, ale skoro tymczasowo nigdzie ich nie ma… Może liczę, że rodzina twojej przyjaciółki powie nam coś przydatnego – stwierdził jakby od niechcenia. – Ludzie często nie dostrzegają oczywistości, nawet kiedy mają odpowiedzi tuż przed nosem. Zwłaszcza kiedy próbując rozwiązać sprawy związane z nami, więc… Ale, jak już wspomniałem, to tylko moje gdybania. W najgorszym wypadku tylko ty jedna będziesz z tej wizyty zadowolona.\nWypuściła powietrze ze świstem, bynajmniej nie uspokojona. W porządku, przynajmniej już wiedziała, dlaczego tata zdecydował się gdziekolwiek z nią pójść. Wciąż miała wątpliwości co do tego, czy mówił jej wszystko, ale analizując jego słowa, ostatecznie doszła do wniosku, że to mało prawdopodobne. Miał swój cel i to by się zgadzało, chociaż sama szczerze wątpiła, żeby akurat w domu Marissy dowiedzieli się czegoś przydatnego. Tym bardziej nie wyobrażała sobie, że mogłaby być zadowolona z jakiejkolwiek rozmowy z kimś bliskim Issie, skoro nawet nie wiedziała, w jaki sposób powinna ją poprowadzić. W pamięci wciąż miała to, co przed wyjściem powiedział Rufus – to, że najwyżej mógł zająć się wszystkim osobiście – ale również to jej się nie podobało. Miała nawet ochotę go o to zapytać, ale powstrzymała się, dochodząc do wniosku, że być może bezpieczniej będzie, jeśli nie będzie wiedzieć.\nWięcej nie rozmawiali, ale już nie czuła się aż tak swobodnie, jak do tej pory. To nie miało związku ani z obecnością wampira, ani tym, o czym rozmawiali. Nie wiedziała skąd to wie, ale była tego absolutnie pewna, coraz bardziej świadoma, że problem leżał zupełnie gdzie indziej. Sęk w tym, że nie potrafiła go zinterpretować nawet pomimo tego, że próbowała. W głowie miała pustkę, co niezmiennie dawało się Claire we znaki, podsycając towarzyszący dziewczynie niepokój. Machinalnie zacisnęła palce wokół zawieszki przy bransoletce, którą dostała od Lucasa, chcąc upewnić się, że ukryty pisak wciąż jest na swoim miejscu. Co prawda nie czuła się w znajomy, zwiastujący nadejście nowego haiku sposób, ale i tak była gotowa przysiąc, że coś jest nie tak. Towarzyszący jej niepokój wydawał się niemalże namacalny, narastając z każdą kolejną chwilą. To było niczym cisza przed burzą – nienaturalne i zdecydowanie nie zwiastujące czegoś dobrego. Niemalże wypatrywała momentu, w którym coś mogło pójść nie tak – uderzenia, które wydawało się czymś oczywistym, chociaż…\nPo prostu o tym nie myśl, warknęła na siebie w duchu. Denerwujesz się, bo masz rozmawiać o Issie. To wszystko, dodała, ale chociaż powtarzała sobie te słowa wielokrotnie, niemalże jak mantrę, która powinna być w stanie ją uspokoić, wcale nie poczuła się lepiej. Och, wręcz przeciwnie, skoro wciąż towarzyszyło jej wrażenie, że okłamywała samą siebie.\nCoś ścisnęło ją w gardle, kiedy zauważyła tabliczkę z nawą ulicy, odpowiadającej tej z adresu, który wysłała jej Marissa. Teraz pozostawało znaleźć właściwy dom, co zresztą było dziecinnie proste, skoro na poszczególnych budynkach wyraźnie widziała przytwierdzone do elewacji numerki. Była blisko, dosłownie na wyciągnięcie ręki od celu, ale to wcale jej nie uspokajało. Jeszcze mocniej zacisnęła dłonie w pięści, próbując stwierdzić, dlaczego nagle zrobiło jej się zimno. Co prawda na zewnątrz temperatura oscylowała gdzieś w okolicach zera, do pewnego stopnia dając się Claire we znaki, ale czuła, że to nie to. Chłód, który jej towarzyszył, miał swoje źródło gdzieś w jej wnętrzu, dodatkowo podsycając przeczucia o tym, że przyjście tutaj nie było najlepszym pomysłem. Chciała się wycofać, chociaż samej sobie nie potrafiła wytłumaczyć dlaczego. To musiało mieć jakiś związek z ciągłym napięciem i nerwami, a jednak nie była w stanie w to uwierzyć, mimowolnie szukając wyjaśnienia gdziekolwiek indziej. Czuła, że powinna rozumieć w czym rzecz, a jednak w głowie miała pustkę, przez dłuższą chwilę zdolna co najwyżej nerwowo wodzić wzrokiem na prawo i lewo.\nKtoś nas obserwuje…?\nTa myśl ją zaskoczyła, sprawiając, że poczuła się jeszcze bardziej nieswojo. Dla pewności raz jeszcze powiodła wzrokiem dookoła, ale ulica wyglądała na spokojną i najzupełniej normalną.\n– Coś jest nie tak – wyrwało jej się. – To znaczy… Sama nie wiem, ale…\nRufus rzucił jej przenikliwe, bliżej nieokreślone spojrzenie. Chociaż próbowała, nie była w stanie stwierdzić, co i dlaczego mógł w tamtej chwili myśleć.\n– Po prostu idź załatwić to, po co tutaj przyszłaś – powiedział w końcu, ale wyczuła, że on również był spięty. – Jestem obok, tak?\nChcąc nie chcąc skinęła głową. Wciąż miała wrażenie, że tego wieczoru wydarzy się coś niedobrego.


DUBSKA - Reggae nad Wartą - oficjalna strona gorzowskiego festiwalu\nDUBSKA - to jeden z najpopularniejszych polskich zespołów reggae. Grupa ma na koncie 3 płyty i setki koncertów w całej Polsce oraz koncerty zagraniczne: Czechy, Austria, Rosja, Grecja. Występowali wielokrotnie na największych polskich festiwalach, takich jak Ostróda Reggae Festiwal, Reggaeland, Reggae nad Wartą czy Przystanek Woodstock. Największą popularność zespół zdobył po wydaniu w 2006 roku płyty "Avokado". Utwór tytułowy przez kilka miesięcy znajdował się na liście przebojów radiowej "Trójki". Piosenki z płyty "Avokado" były regularnie emitowane przez wiele stacji radiowych, takich jak Radio Bis (dzisiejsze Radio Euro), Antyradio, czy regionalne rozgłośnie Polskiego Radia.\nNiemal 4 lata minęły od nagrania przez grupę Dubska płyty „Avokado". W międzyczasie zespół nagrał płytę po rosyjsku z Gerbertem Moralesem, kultową postacią rosyjskiej sceny muzycznej, liderem moskiewskiej grupy Jah Division. Grupa zagrała przez ten czas wiele koncertów, w tym kilka koncertów w Moskwie, występowali nawet na największym festiwalu rosyjskim - NASHESTVE w ramach sezonu polskiej kultury w Rosji.\nSiłą zespołu jest „piosenkowość" ich utworów, jak i oryginalnie napisane, bezpretensjonalne, zabarwione specyficznym humorem, teksty, których tematyka jest uniwersalna, odnosząca się do życia każdego z nas. Zespół potrafi połączyć tradycję muzyki reggae z własnym podejściem do tematu i szerokimi inspiracjami od reggae, przez muzykę lat 80-tych, rock'n'roll, soul, blues po akustyczną balladę. 14 lipca 2010 ukaże się najnowszy krążek zespołu zatytułowany "Loko-Loko".\n„Słuchając niektórych piosenek można poczuć, że ludzie ją wykonujący grają i śpiewają swoje życie. Powstaje wtedy muzyka wolna od kalkulacji, nie przefiltrowana, czysta energia, płynąca z serca, które zna historie smutne i dramatyczne, a także wesołe i beztroskie. Dlatego kocham roots reggae, a po za tym The Beatles, Dezertera, folk cyganów węgierskich, czarny soul z lat 60 tych i przedwojenne tanga argentyńskie" - mówi Dymitr „Dymol" Czabański - wokalista i gitarzysta grupy, a także autor większości tekstów.


25 czerwca 2020 25 czerwca 2020 Adam Choryński 0 Comments metropolia Poznań, Swarzędz, wybory 2020\nW niedzielę odbędzie się bitwa miast na frekwencję w wyborach – Metropolia Poznań elementami rywalizacji zachęca do licznego udziału w wyborach prezydenckich.\nSamorządy tworzące Metropolię Poznań powalczą między sobą o najwyższą frekwencję w wyborach Prezydenta RP, których pierwsza tura już 28 czerwca. Akcję wspiera spot filmowy z udziałem samorządowców. Jacek Jaśkowiak zaprosił też do podobnego konkurowania między polskimi metropoliami – to odpowiedź Prezydenta Poznania, a jednocześnie prezesa Metropolii Poznań na wyzwanie rzucone przez Aleksandrę Dulkiewicz, Prezydent Gdańska.\nStowarzyszenie Metropolia Poznań tworzą powiat poznański, miasto Poznań i gminy Buk, Czerwonak, Dopiewo, Kleszczewo, Komorniki, Kostrzyn, Kórnik, Luboń, Mosina, Murowana Goślina, Oborniki, Pobiedziska, Puszczykowo, Rokietnica, Skoki, Stęszew, Suchy Las, Swarzędz, Szamotuły, Śrem i Tarnowo Podgórne. Z wymienionych samorządów najwyższą frekwencję 5 lat temu miała gmina Suchy Las Wójt Suchego Lasu Grzegorz Wojtera i Burmistrz Skoków Tadeusz Kłos również występują w promującym wewnętrzną rywalizację spocie.\nJacek Jaśkowiak jest jednym z prezydentów, których do podobnej rywalizacji zachęciła Aleksandra Dulkiewicz. Prezydent Gdańska chciała bitwy miast na frekwencję pisząc na Twitterze „Bitwa miast na frekwencję! Dzięki @Miasto_Szczecin za inspirację! Podejmiecie rękawice? @jacek_jaskowiak @prezydentZuk @HannaZdanowska @SutrykJacek @trzaskowski_ @TTruskolaski #WyboryPrezydenckie2020” Jaśkowiak, który nie kryje, że lubi boksować, rękawice podjął także literalnie (co widać na filmie), a nawet poszerzył wyzwanie do starcia między całymi metropoliami: „@Dulkiewicz_A dobrze wiesz, że jeśli chodzi o rękawice, to nigdy nie odmawiam. Wyzwanie oczywiście przyjmuję, a nawet podbijam stawkę – niech to będzie bitwa metropolii na frekwencję! Mieszkańcy Poznania i całej @MetropoliaP – do boju! #WyboryPrezydenckie2020”.\nBitwa miast na frekwencję w wyborach prezydenckich – zobacz poniżej film promujący akcję.\n← Previous Prezydent Andrzej Duda obiecuje Swarzędzowi miliony\nKogo Swarzędz wybrał na prezydenta? Przedstawiamy wyniki sondy Next →\n26 czerwca 2020 Adam Choryński 0\n2 dni od opublikowania Adam Choryński 0


Barokowy wzór - Kolekcje zaproszeń ślubnych i weselnych | Moje Zaproszenia\n» Barokowy wzór\nZaproszenia ślubne Kolekcja - Barokowy wzór\nElegancki Barokowy Wzór jest w szczególności kojarzony z romantyzmem i wielką miłością. W formie geometrycznej dekoracji upiększony ciekawą, pastelową kolorystyką, jako dodatek czy główny motyw wesela spodoba się nawet najbardziej wymagającym parom. Papeteria ślubna przedstawiająca szlachetny Barokowy Wzór wykorzystująca minimalistyczne elementy oraz wyrafinowane fonty, idealnie pasuje do luksusowych ślubów, których kolorem przewodnim są koral, beż oraz złoto. Całość tworzy niezwykle uroczą kompozycję pełną subtelności. Minimalizmu i szyku dodaje stylowe i delikatne liternictwo. Beż i koral idealnie współgrają ze sobą, tworząc wyjątkowy projekt. Papeteria ślubna w motywie Barokowy Wzór jest niezwykle szykowna i ponadczasowa. Zachęcamy do zapoznania się z ciekawą ofertą naszego sklepu moje-zaproszenia.pl!\nIdealna papeteria ślubna podkreśli ten ważny dzień\nWiemy, jak ważnym i niezwykle wymagającym czasem są przygotowania do dnia ślubu. Dlatego też pragniemy, by nasze projekty wzbogaciły ten dzień i uczyniły go jeszcze piękniejszym. Zaproszenia ślubne i pozostała papeteria, które prezentujemy, zostały zaprojektowane i wykonane ze smakiem i wrażliwością na każdy detal. Ujmują elegancją, dostojnością, oryginalnością oraz estetyką, dzięki której podkreślają wagę zbliżającego się wydarzenia. Zaproszenia pozwolą w bardzo atrakcyjny i jednocześnie czytelny sposób przekazać wszystkim gościom informacje związane z miejscem, datą oraz godziną uroczystości. Papeteria ślubna to także sposób na wyrażenie indywidualnego charakteru – możliwość wyboru pomiędzy czcionkami, treścią i personalizacja, to niewątpliwe atuty naszej oferty. W naszym sklepie znajdziesz wszystkie niezbędne dodatki ślubne, jak winietki, menu weselne, plany stołów czy księgi gości w jednolitym i spójnym motywie Barokowego wzoru. Jeśli szukacie czegoś niebanalnego – ta kolekcja jest dla Was! Ciekawe wzornictwo to zawsze fantastyczny wybór na wesele, ponieważ dodaje uroku i elegancji. Wzory inspirowane są najnowszymi trendami ślubnymi. Zaproszenia ślubne z tej kolekcji pozwolą Wam zaprosić gości weselnych w elegancki i wyjątkowy sposób.


E-Budowlany » Cyrkulacja powietrza w pomieszczeniach z oknami PCV\n8 paź 2020 o godzinie 16:05 · Kategoria Okna i drzwi\nMogłoby się wydawać, że zagwarantowanie prawidłowej cyrkulacji powietrza w pomieszczeniach wyposażonych w okna PCV to sprawa dość banalna, która nie powinna powodować jakichkolwiek trudności. Nic bardziej mylnego – wysoka szczelność okien PCV jest cechą, która z stanowi jedną z ich największych zalet, z drugiej jednak strony sprawia, że prawidłowa wymiana powietrza w pomieszczeniach może być trudniejsza niż z pozoru się wydaje. Na szczęście w żadnym razie nie jest to problem, z którym szczególnie ciężko sobie poradzić. Istnieje szereg skutecznych sposobów, które umożliwiają zapewnienie odpowiedniej ilości tlenu w każdym pomieszczeniu.\nMikrouchylenie – prosty sposób na systematyczną wymianę powietrza.\nMikrowentylacja, czyli tzw. mikrouchył to rozwiązanie proste, które efektywnie radzi sobie z nadmierną szczelnością okien skutkującą niedostateczną wymianą powietrza oraz zbieraniem się pary wodnej na szybach. Możliwość skorzystania z mikrowentylacji gwarantuje zastosowanie odpowiednich elementów w skrzydle i ramie, dzięki czemu możliwe jest ręczne regulowanie docisku okna Starogard do ramy za pomocną klamki. Powstałe rozszczelnienie sprawia, że powietrze przechodzi przez szczelny w uszczelkach, zatem im większa objętość okna, tym większa wentylacja.\nNawiewniki okienne – co warto o nich wiedzieć?\nStanowią rozwiązanie łączące zalety wysokiej szczelności okien, jednocześnie zapewniając właściwą wentylację bez niekontrolowanego napływu zimnego powietrza – skutkującego powstawaniem nieprzyjemnych przeciągów i wzrostem wydatków związanych z ogrzewaniem pomieszczeń. Istnieją okna z fabrycznie wbudowanymi nawiewnikami, jednak nic nie stoi na przeszkodzie aby zamontować je w oknie pozbawionym tego typu dodatków – nie wymaga to wierceń ani jakichkolwiek zaawansowanych prac.\nMożemy wyszczególnić nawiewniki samoregulujące i sterowalne za pomocą wyboru konkretnego trybu działania. W tych pierwszych, ilość dostarczanego świeżego jest zależna od stosunku ciśnień na zewnątrz i wewnątrz pomieszczenia – aż do wydajności maksymalnej, po przekroczeniu której powietrze nie jest już dostarczane w większym stopniu – zapobiega to występowaniu przeciągów w przypadku silniejszych podmuchów wiatru. Można też zmniejszyć ilość powietrza do minimum – poprzez zamknięcie przesłony. Maksymalny i minimalny przepływ powietrza zwykle plasuje się w przedziale 4 − 30 m³/h. Istnieją również nawiewniki reagujące na ilość pary wodnej w pomieszczeniu, która wskazuje na ewentualną potrzebę zwiększenia cyrkulacji powietrza.\nStandardowy nawiewnik wyposażony jest w część wewnętrzną, dostarczają powietrze z zewnątrz, oraz okap który stanowi zabezpieczenie przed czynnikami zewnętrznymi. Powszechnie używane są również filtry, które tłumią dźwięki z zewnątrz.\nOkna – Trójmiasto\nJeśli szukasz wysokiej jakości okien i drzwi PCV, a także dodatków poprawiających cyrkulację powietrza, izolację termiczną i akustyczną oraz wiele miasta, doskonałym wyborem jest trójmiejski producent stolarki okiennej – Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowe „OLA”. Zapraszamy na stronę http://www.ola-kaliska.pl\nTagi: cyrkulacja powietrza, okna, okna PCV


Jak z Pomorza do Gietrzwałdu pielgrzymowano | Niedziela.pl\nJak z Pomorza do Gietrzwałdu pielgrzymowano\nPrzed 140 laty w Gietrzwałdzie, gdzie od XVI wieku dokonywały się cuda za przyczyną Matki Bożej wyobrażonej wizerunkiem wzorowanym na jasnogórskim, 19 lat po objawieniach w Lourdes i 40 lat przed objawieniami w Fatimie ukazała się Maryja Niepokalanie Poczęta, by wezwać do nawrócenia, pokuty, życia w trzeźwości i odmawiania Różańca. W tę niedzielę 10 września w rocznicę objawień i 50. rocznicę papieskiej koronacji obrazu odbywają się w Gietrzwałdzie uroczystości z udziałem nuncjusza apostolskiego abp. Salvatore Pennacchio, prymasa abp. Wojciecha Polaka, Episkopatu Polski z biskupem toruńskim Andrzejem Suskim\nNiedziela toruńska 37/2017, str. 4\nWieść o objawieniach (pierwsze 27 czerwca 1877 r.), która rozeszła się lotem błyskawicy, także poza państwo pruskie, ściągnęła do Gietrzwałdu tysiące czcicieli Maryi z ziem dawnej Rzeczypospolitej – Litwy, Korony, Pomorza, także z terenów współcześnie objętych diecezją toruńską. Miejscowe władze nękały pątników oraz miejscowego sołtysa karami grzywny, a żandarmi rozpędzali pielgrzymki, blokowali dostęp do kościoła. „Około 3 tys. ludu w kompaniach idącego do Gietrzwałdu, gdy już granice przekroczyli, żandarmi pruscy rozpędzali” – donosił „Pielgrzym” 5 lipca 1879 r. Prześladowano także więzieniem, rozprawami sądowymi i karami pieniężnymi miejscowego proboszcza ks. Augustyna Weichsela. Tenże ocalił od prześladowań i więzienia dziewczynki, które Maryja obrała dla swego objawienia – Barbarę Samulowską (od 2005 r. trwa jej proces beatyfikacyjny) i Justynę Szafryńską – umieszczając je u Sióstr Miłosierdzia Wincentego á Paulo w Chełmnie. Skąd taka zawziętość pruskiej władzy?\nPo pierwsze szalał wtedy Bismarckowski kulturkampf – walka z Kościołem katolickim – której przeciwstawił się wzrost pobożności wynikający z objawień. „W Gietrzwałdzie, najrdzenniejszym sercu polskiej Warmii (…) skupiał się, narastał nie opór, ale coraz mocniejsze przywiązanie do religii” – napisał w 1935 r. w „Na tropach Smętka”, relacji z wędrówki po Warmii i Mazurach Melchior Wańkowicz. Ojciec polskiego reportażu ukazał tym samym kolejne przyczyny wrogiej postawy pruskiej władzy. Wezwania Niepokalanej do poprawy sformułowane po polsku, umocniły Polaków w ich poczuciu narodowym, niwecząc dotychczasowe zabiegi germanizacyjne, poza tym umocniły w wierze katolickiej Warmię otoczoną od czasu reformacji morzem protestantyzmu. Trzeba jednak dodać, że na miejsce objawień zmierzali również pątnicy niemieccy, a kazania wygłaszano i w języku Mickiewicza, i w mowie Goethego. Po polsku i po niemiecku upamiętniono na tablicach umieszczonych na kapliczce z figurą Matki Bożej pierwsze Jej słowa: „Jam jest Niepokalanie Poczęta”. A kult Niepokalanej rozwijał się. „Tak to mimo licznych różnych przeszkód – jak oględnie i z satysfakcją napisano w wydawanym w Toruniu tygodniku – pielgrzymki do Gietrzwałdu (…) nie ustają. Owszem ożywiają się” („Przyjaciel”, 18 września 1884 r.)\nZ diecezji chełmińskiej\nSanktuarium Niepokalanej nazywane później Częstochową Północy lub warmińskim Lourdes nawiedzali pielgrzymi z ościennego biskupstwa chełmińskiego, tym chętniej, że 2 lata przed objawieniami gietrzwałdzkimi skutkiem „walki kulturnej” odebrano czcicielom Maryi „zachodniopruską Częstochowę” – sanktuarium w Łąkach. Po I wojnie światowej, kiedy odrodziła się Rzeczpospolita, ale Warmia wskutek przegranego przez Polskę plebiscytu weszła w skład niemieckich Prus Wschodnich, Gietrzwałd został odgrodzony od naszych pielgrzymów kordonem granicznym.\nA jednak w 50-lecie objawień udały się z Pomorza do warmińskiego sanktuarium trzy pielgrzymki, które wyruszyły 28 czerwca, 13 sierpnia i 7 września 1927 r. Ich organizatorem był urodzony w Sząbruku blisko Gietrzwałdu ks. Franciszek Rydziewski (o nim – „Głos z Torunia” nr 50/2011). Wymagało to wielu starań, m.in. uzyskania niemieckiej wizy zbiorowej, wystawienia specjalnych legitymacji na podstawie formularzy podpisanych przez proboszczów, opatrzonych zgodą Państwowej Komisji Uzupełnień dla mężczyzn w wieku poborowym, zorganizowania transportu kolejowego. Przebieg pielgrzymek był podobny: pociągi tranzytowe ruszały rano z Tczewa, Grudziądza, Torunia i Jabłonowa z mnóstwem pielgrzymów zatrzymywały się na stacji granicznej w Jamielniku, gdzie znajdowała się Placówka Straży Granicznej „Radomno”. Tam odbywała się rewizja paszportowa i bagażowa po stronie polskiej i niemieckiej. Pątnicy urodzeni na Warmii, przeważnie działacze narodowi i plebiscytowi z 1920 r., którzy dla uniknięcia prześladowań zamieszkali w Polsce, rozjeżdżali się po tamtejszych wioskach i miasteczkach, by odwiedzić krewnych.\nW święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny 8 września ku widocznej z daleka wieży świątyni postawionej na wzniesieniu ciągnęły z różnych stron rozśpiewane pieśniami maryjnymi grupy pielgrzymów zwane „kompaniami” lub po warmińsku „łosierami”. W końcu tysiące pielgrzymów gromadziły się na wielkim cmentarzu otaczającym w tamtym czasie kościół. Szczęśliwcy, którym udało się dotrzeć w pobliże kapliczki z figurą Niepokalanej postawionej przed półwieczem na Jej życzenie pod klonem, w którego konarach objawiła się dwóm dziewczynkom, klęcząc, zanosili prośby o Jej wstawiennictwo. W krużgankach otaczających kościół po stronie północnej księża słuchali spowiedzi.\nO godz. 10 rozpoczęło się główne nabożeństwo poprzedzone zaintonowaną przez kapłana pieśnią „U drzwi Twoich stoję, Panie” podjętą przez organy, orkiestrę kościelną i wiernych. Następnie ruszała uroczysta procesja eucharystyczna, którą otwierał orszak ustawionych parami 50 dziewcząt w długich, śnieżnobiałych sukienkach; każda w mirtowym wianku, z lilią – symbolem niewinności. Osobliwością było kazanie symultaniczne wygłoszone przez ojców franciszkanów z Olsztyna: w kościele po niemiecku, a na zewnątrz po polsku. Po nabożeństwie pątnicy udali się do źródła pobłogosławionego w ostatnim dniu objawienia przez objawiającą się Matkę Bożą, oddalonego o 500 m od kościoła. Oddajmy głos uczestnikowi pielgrzymki: „To natłok wielki – otóż każdy pragnie napić się wody z owego źródła. Nie dosyć na tem – wszyscy napełniają butelki tą wodą, zabierając ją do swych domów, aby mieć Wodę Gietrzwałdzką na wszelki wypadek. (…) Mnoga ilość szczudeł (kul), zawieszonych na ogrodzeniu przez uzdrowionych kaleków, szukających na tem miejscu pomocy, świadczy o doznanych tu łaskach” („Goniec Nadwiślański” nr 202/1927). W drodze powrotnej kierowano się przez cmentarz, by pożegnać kościół, uklęknąć przed figurą Matki Bożej i odmówić pożegnalną modlitwę.\nPo II wojnie światowej opiekę nad sanktuarium gietrzwałdzkim objął Zakon Kanoników Regularnych Laterańskich. Zmieniła się świątynia (od 1970 r. z tytułem bazyliki mniejszej) i jej otoczenie. Nie ma cmentarza. Nie zachowało się drzewo objawień, które runęło w czasie burzy, wcześniej odarte z liści i kory przez pielgrzymów, którzy uznali je za rodzaj relikwii. Obecnie fragment pnia znajduje się pod figurą za szkłem. Przy grabowej alejce prowadzącej do źródełka stoją kapliczki różańcowe. 10 września 1967 r. za zgodą papieża Pawła VI przy udziale 150 tys. wiernych sługa Boży prymas Polski kard. Stefan Wyszyński dokonał koronacji wizerunku Matki Bożej Gietrzwałdzkiej (diecezjalne nałożenie koron odbyło się już w roku koronacji obrazu Czarnej Madonny 1717). W uroczystości brał udział oprócz 32 biskupów kard. Karol Wojtyła, metropolita krakowski, późniejszy papież św. Jan Paweł II.\nKu Częstochowie Północy od 150 lat zmierzają również pielgrzymki z diecezji toruńskiej; jedną z ostatnich zorganizowała parafia pw. Opatrzności Bożej w Toruniu (por. Anna Głos, „Na pielgrzymim szlaku”, „Głos z Torunia” nr 34/2017), by wzorem pątników sprzed 150. lat „odmówić Różaniec tak, jak życzyła sobie tego Maryja w czasie objawień, a przy źródełku zaczerpnąć wody, która zgodnie z Jej obietnicą ma moc uzdrowienia”.


Źródła do dziejów kopalnictwa uranowego w Polsce\nWszystkie Literatura dziecięca (179) Historia Archeologia (46) Literatura piękna (43) Poradniki (33) Literatura kobieca (31) Literatura młodzieżowa (31) Proza (29) Romans (28) Kolorowanka (27) Kuchnia Diety (24) Reportaż (22) Biografie (21) Fantasy (19) Kryminał (19) Artykuly papiernicze (17) Zabawki (14) Literatura religijna (14) Edukacja (12) Prawo Książki dla praktyków (11) Ekonomia Biznes (10) Informatyka (10) Sensacja Thriller (10) Zdrowie Uroda (9) Kalendarze (9) Religioznawstwo Teologia (9) Albumy (8) Popularnonaukowa (8) Psychologia (8) Technika (7) Audiobooki (7) Gry Planszowe (5) Polityka (5) Poezja (5) Kultura (4) Literaturoznawstwo (4) Powieść historyczna (4) Sztuka (3) Hobby Rekreacja (3) Malarstwo Rysunek Grafika (3) Parapsychologia Astrologia (3) Przewodniki (3) Popularnonaukowa dla dzieci (3) Pamiętniki Wspomnienia (3) Publicystyka Esej (3) Pedagogika Oświata Szkolnictwo (3) Dramat (2) Fizyka Astronomia (2) Aforyzmy Myśli Przysłowia (2) Horror Groza (2) Matematyka (2) Prawo Podręczniki akademickie (2) Muzyka (2) Nauka języków (2) Podręczniki szkolne (2) Powieść przygodowa (2) Atlasy (2) Science fiction (2) Wywiad (1) Biologia (1) Ekologia Ochrona środowiska (1) Filmy na DVD (1) Filozofia (1) Gry na CD (1) Gry logiczne (1) Architektura (1) Leksykon (1) Mapy (1) Medycyna (1) Militaria Wojskowość (1) Mitologia Legendy Podania (1) Opowiadania (1) Powieść podróżnicza (1) Rolnictwo Hodowla (1) Słownik (1)\nBez ograniczeń Tylko tradycyjne (814) Audiobooki na CD (7)\nWszystkie polski (810) angielski (11) czeski (1) grecki (1) hiszpański (1) rumuński (1) słowacki (1)\nPremiera: Wed Jan 09 00:00:00 CET 2019\nZnajdujemy czas i go tracimy, niczym komplet kluczy; oszczędzamy czas i go przepuszczamy, jak pieniądze. Czas się skrada, ucieka, pełznie, biegnie, płynie, zatrzymuje się w miejscu; mamy dużo czasu lub przeciwnie, bardzo mało; stale wywiera na nas wyczuwalną presję. Dzieciństwo przemija, terminy nas gonią. Spróbujcie przez chwilę odnieść się do czasu nie posługując się żadnymi przenośniami, do pojęcia czasu w stanie czystym. Nie da się. ...\nPremiera: Tue Oct 30 00:00:00 CET 2018\nSkandynawski innowator Trzy powieści norweskiego Noblisty są obowiązkową lekturą dla miłośników literatury skandynawskiej. Hamsun był prekursorem modernizmu i prozy psychologicznej, właśnie od niego uczono się technik strumienia świadomości i monologu wewnętrznego. Jego proza to przede wszystkim charyzmatyczne, targane namiętnościami postaci oraz bezwzględna, zimna natura. Telegrafista Ronaldsen z Marzycieli jest szalonym, impulsywnym wynalazcą, który ...\nDruga, a przez znawców literatury oceniana jako najlepsza, z powieści Henryka Sienkiewicza tworzących Trylogię. Głównym bohaterem jest młody chorąży orszański Andrzej Kmicic, który przybywa na Laudę, aby zgodnie z testamentem Herakliusza Billewicza poślubić jego wnuczką Aleksandrę Billewiczównę. W tym też momencie rozpoczyna się akcja powieści, barwnego romansu historycznego, którego tło tworzą burzliwe lata szwedzkiego najazdu ...\n"Wieczny mąż", podobnie jak inne utwory Dostojewskiego, zbudowana jest na charakterystycznych dla prozy rosyjskiego pisarza „przeklętych problemach”. Wiarołomstwo, żądza zemsty, topienie własnych lęków i rozpaczy w alkoholu, psychologiczny sadyzm i masochizm – oto, co dręczy jego bohaterów. Dostojewski ukazuje ich w całym wewnętrznym skomplikowaniu, jako jednostki głęboko nieszczęśliwe, napiętnowane poczuciem klęski i winy. Późną ...\nKsiążka ta, złożona z cytatów, fragmentów wypowiedzi oraz złotych myśli Józefa Piłsudskiego, pokazuje go jako żołnierza, polityka, męża stanu i po prostu człowieka. Piłsudski słynął z barwnego języka. Potrafił być serdeczny, jego patriotyzm był przysłowiowy, znakomicie porozumiewał się z żołnierzami, ale umiał też odezwać się bardzo dosadnie, nie przejmując się protokołem. Niektóre ...\nJedna z pierwszych powieści kryminalnych i powszechnie traktowana jako jedna z najpiękniejszych z gatunku powieści sensacyjnej! Mistrzowski przykład fikcji detektywistycznej z bohaterem, Walterem Hartrightem, stosującym wiele technik śledczych późniejszych prywatnych detektywów. Użycie wielowątkowych relacji wynika z prawniczego wykształcenia Collinsa, i jak sam wskazuje w swoim wstępie: „historia tu przedstawiona będzie opowiedziana przez więcej niż jedno pióro ...\nPremiera: Mon Nov 05 00:00:00 CET 2018\nZ okazji obchodów 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości, Wydawnictwo Naukowe PWN przygotowało specjalne publikacje rocznicowe. Wśród nich, poza wyjątkowymi tytułami historycznymi, nie mogło zabraknąć słownika języka polskiego – pierwszego od 15 lat tak aktualnego, obszernego i pełnego w opisie. Wielki słownik języka polskiego PWN, t. I–V zawiera słownictwo języka ogólnopolskiego (standardowego, kulturalnego, literackiego) w jego ...\nCaroline Khoo z Nectar and Stone Deser opowiada historię. Nawet filigranowy makaronik może zabrać jedzącą go osobę w zmysłową podróż już od pierwszego spojrzenia do ostatniego gryza. Dla Caroline Khoo ta historia zaczęła się, gdy w jej głowie zakiełkował pomysł na formowanie i dekorowanie deserów. Ta książka zawiera przepisy, sprytne sposoby i wskazówki, jak nadać niepowtarzalny wygląd najpopularniejszym wypiekom: armii nadziewanych ...


Oglądaj i wesprzyj strażaków ochotników. Nim spłonie świat\nOglądaj i wesprzyj strażaków ochotników. Nim spłonie świat [FILM]\nData publikacji: 2020-01-02 17:35\nRaper Michał Sobota i Jacek Lipski, pomysłodawca tej oryginalnej promocji służby w OSP. Fot. OSP\n„W roku 2018 strażacy w Polsce interweniowali około 470 tysięcy razy. Wielokrotnie strażacy ochotnicy odegrali w tych zdarzeniach kluczową rolę…".\nTak się zaczyna teledysk rapera Soboty i jego przyjaciół pt. „Nim świat spłonie", który z powodzeniem promuje Ochotniczą Straż Pożarną wśród młodych ludzi, potencjalnych kandydatów do tej ochotniczej formacji, do której w ostatnim czasie zaczyna brakować kandydatów.\nSukces inicjatorów tej społecznej kampanii - strażaków ochotników z Choszczna - przeszedł ich najśmielsze oczekiwania. W ciągu zaledwie dziesięciu dni (nagranie udostępniono 19 grudnia 2019 r.) klip na YouTube obejrzano ponad 200 tysięcy razy.\nUtwór stał się w ciągu zaledwie kilku dni hitem Internetu, a organizatorzy są już niemal pewni, że teledysk nie tylko skutecznie zachęci kandydatów do służby w OSP, ale i zarobi w sieci na sprzęt strażacki dla jednej z ochotniczych jednostek.\nNa stronie PSP z Choszczna można przeczytać między innymi: „Strażacy z powiatu choszczeńskiego wraz z artystami polskiego rapu podjęli się realizacji wspólnego projektu, którego głównym celem jest


Nudy za drzwi nie wpuszczamy - Strony Urzędu Miasta Sochaczew\nPrzez trzy dni: 16, 17 i 18 stycznia, od 9.00 do 18.00, w Szkole Podstawowej nr 1na dzieci czekać będzie 25 tys. klocków, darmowy popcorn, symulatory komputerowe, quady, a o dobrą zabawę zadbają animatorzy gier. Na piknik pod hasłem „Nudy za drzwi nie wpuszczamy, dobrą zabawą ją przeganiamy” zapraszamy całe rodziny. Trzydniowy edukacyjny piknik rodzinny, organizowany przez Urząd Miejski, odbędzie się w Szkole Podstawowej nr 1 przy ul. R. Kaczorowskiego. Wszystkie atrakcje są bezpłatne. Pole zabawy będzie podzielone na tematyczne strefy, np. strefę bobasa, kącik pracy twórczej, kuchnię czy quady.\nZapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć z pierwszego dnia pikniku.\nsobota, 05.12.2020 r. 3074743 odwiedzin


Repti-Zoo Deluxe Wodoodporna mata grzewcza 20 W 20 x 35 cm - Predator Shop\n» Repti-Zoo Deluxe Wodoodporna mata grzewcza 20 W 20 x 35 cm\nKod produktu: DHM20\nMaty grzewcze Repti-Zoo z serii Deluxe posiadają wbudowany mechanizm zapobiegający przegrzaniu urządzenia. Zapewnia bezpieczną i stałą temperaturę. Jeśli wnętrze maty osiągnie temperaturę powyżej 48ºC, mechanizm automatycznie ją wyłączy. Konstrukcja maty sprawia, że jej powierzchnia osiąga i utrzymuje temperaturę 35ºC ±5ºC, co umożliwia efektywne ogrzanie terrarium.\nWysoka jakość potwierdzona certyfikatami!\nMata została wyprodukowana w technologii uszczelniania ultradźwiękowego i uzyskała stopień wodoszczelności IPX7, co oznacza, że jest odporna na zanurzenie w wodzie na głębokość 1 metra przez 30 minut! Dodatkowo mata przeszła rygorystyczną europejską certyfikację CE oraz zawiera PVC zgodny z europejską normą ochrony środowiska. Wszystkie maty przeszły rygorystyczny 72-godzinny proces kontroli jakości.\nMata grzewcza z serii Deluxe może być stosowana do ogrzewania terrariów, akwariów, wolier, inkubatorów i wielu innych. Jej solidna konstrukcja pozwala na umieszczenie jej również pod posłaniem dla psów, kotów, gryzoni i królików oraz wielu innych.\nNajważniejsze cechy maty Deluxe:\nMatę nalezy bezwzględnie zabezpieczyć przed bezpośrednim kontaktem ze zwierzętami!\nPamiętaj by używać maty do ogrzania maksymalnie połowy zbiornika, tak by zapewnić zwierzęciu strefę ciepłą i zimną.\nMata powinna być umieszczona na zewnątrz terrarium ze względów bezpieczeństwa - mata nie jest urządzeniem niskonapięciowym.\nMata nie powinna być umieszczona bezpośrednio na łatwopalnych i łatwo topiących się materiałach.\nTerrario HeatArmor - Odbłyśnik do maty grzewczej 20 W 30 x 44 cm\nWykorzystaj pełną moc maty grzewczej!\nZapewnia izolację cieplną i odbija ciepło produkowane przez matę grzewczą\nZwiększa wydajność maty grzewczej nawet o 75%\nPokrycie z wytrzymałej folii aluminiowej\nObszyty mocną taśmą, która zwiększa jego wytrzymałość\nOdbłyśnik HeatArmor 20 W jest dedykowany do większości mat grzewczych o mocy 20 W - maksymalne wymiary maty grzewczej 29 x 43 cm.


WŁOSKA SOFA SYDNEY 220 CM DO GABINETU LUB JADALNI, BIBA SALOTTI - Meble - sklep meble.pl\n17 112,00 13 912,20 23.00 17 112,00 PLN\nGrupa cenowa: +12 395,00 PLN\nSofa SYDNEY dostępna jest w pięciu rozmiarach:\nMebel ten posiada wypełnienie z pianek poliuretanowych oraz system antypoślizgowy, który uniemożliwia przesuwanie się siedziska. Sofa SYDNEY została również wyposażona w mechanizm podnoszenia oparcia do 100 cm. Nie tylko nadaje ono sofie charakteru, ale również dba o wygodę użytkowników. SYDNEY to kolekcja zawierająca również narożniki. W celu ich obejrzenia zapraszamy\nPrzydatną zaletą sofy jest również zdejmowany pokrowiec i możliwość zakupienia dodatkowego pokrowca w wybranym materiale czy kolorze. W ten sposób można odświeżyć wygląd sofy. O zapasowy pokrowiec należy pytać pod adresem: handel@meble.pl\n19 427,00 PLN\nTemat: WŁOSKA SOFA SYDNEY 220 CM DO GABINETU LUB JADALNI


Kupujesz nowe mieszkanie? Sprawdź, ile poczekasz na jego wykończenie - Dziennik.pl\n19 października 2018, 12:15 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nAby sprawdzić, ile czasu trwa wykończenie mieszkania analitycy domiporta.pl wzięli pod uwagę lokal kupiony na rynku pierwotnym o powierzchni ok. 60 mkw., który jest przeznaczony dla rodziny 2+1. Do wyboru mamy kilka opcji - zatrudnić architekta i ekipę wykonawczą, zdecydować się na wersję "pod klucz" od dewelopera lub wykańczać samemu. Niezależnie od tego, na jakie rozwiązanie się zdecydujemy, poszczególne etapy będą podobne, różnić się będą tylko koniecznością naszego zaangażowania w prowadzone prace.\nUzgodnienie projektu wykończenia i urządzenia mieszkania\nZazwyczaj potrzebne są 2-3 spotkania, aby powstał projekt koncepcyjny (zawiera zwykle rzuty płaskie na których pokazany jest układ funkcjonalny naszego mieszkania), a potem wykonawczy (zawarte są w nim m.in. wytyczne dla fachowców odnośnie instalacji elektrycznej i wodno-kanalizacyjnej oraz rysunki zabudowy kuchennej). Opracowanie tych projektów zajmuje nie mniej niż 4 tygodnie.\nNa dobrą ekipę czeka się nawet kilka miesięcy, gdyż wielu fachowców wyjechało za granicę. Wiele jest też przypadków przerywania już rozpoczętych prac, kiedy to właściciel mieszkania zostaje na przysłowiowym lodzie. Dlatego, gdy część prac planujemy powierzyć specjalistom, musimy zacząć ich poszukiwać z dużym wyprzedzeniem. O sprawdzoną ekipę możemy zapytać wśród znajomych i rodziny, w mediach społecznościowych, bądź przejrzeć ogłoszenia firm wykończeniowych. Takich kłopotów unikniemy, gdy wybierzemy wersję pod klucz u dewelopera, który współpracuje z firmami remontowymi i to nim spoczywa obowiązek sprawdzenia ich dostępności, a potem kontrola przeprowadzanych przez nich prac. Również architekci współpracują z zaprzyjaźnionymi fachowcami, co może ograniczyć ryzyko, że "fachowcy" znikną z dnia na dzień.\nSą materiały, które teoretycznie możemy otrzymać "od ręki", czyli w ciągu kilku dni od zamówienia, ale raczej trzeba się liczyć z tym, że będziemy musieli poczekać kilka tygodni, nawet kilka miesięcy. Dotyczy to w szczególności produktów rzadkich, sprowadzanych z zagranicy czy zamawianych w wersji niestandardowej. Nawet 16 tygodni czeka się na meble kuchenne, gdy wybierzemy na przykład droższe szafki z frontami w wersji fornirowanej. W cierpliwość trzeba się też uzbroić przy zamawianiu podłogi ściąganej z zagranicy. Odbierzemy ją zwykle nie szybciej niż po 8 tygodniach. Na drzwi wewnętrzne dopasowane do naszych wymagań zarówno pod względem wymiarów, wykończenia, kolorystyki, jak i wyposażenia poczekamy od 6 do 8 tygodni. Podobny jest czas oczekiwania na zamawiane z katalogu płytki zagraniczne. Jeśli chodzi o wyposażenie łazienki to, gdy zamarzy się nam wanna z hydromasażem lub nietypowa kabina prysznicowa poczekamy na dostawę od 4 do 5 tygodni.\nProwadzenie prac budowlano-wykończeniowych\nWraz z dostawą materiałów w mieszkaniu powinna pojawić się ekipa fachowców, która - jeśli to konieczne - wyburzy i postawi nowe ścianki działowe, przesunie w odpowiednie miejsca punkty elektryczne, a także instalacji wodno-kanalizacyjnej. Potem prowadzone będą kolejne prace związane z wykończeniem łazienki, układaniem podłóg, montażem mebli kuchennych (wraz z wbudowanym sprzętem AGD) i drzwi wewnętrznych. Poza tym instalowany będzie osprzęt elektryczny i lampy. Na koniec po odbiorze wszystkich prac i wykonaniu poprawek, ustawiane będą zamówione wcześniej meble w salonie i sypialniach. Jak sprawdził serwis domiporta.pl na ten proces zarówno deweloper, jak i firmy współpracujące z architektem przewidują zwykle od 10 do 12 tygodni.\nCo wydłuża proces wykańczania mieszkania\nWykończenie mieszkania w średnim standardzie "pod klucz" zajmuje około 10-12 tygodni, przy założeniu, że klient nie wprowadza dodatkowych zmian w układzie lokalu - wyjaśnia Wioletta Ciężar, koordynator sprzedaży Ronson Development. Czas ten się jednak wydłuży, gdy inwestor decyduje się na przestawianie ścian wewnętrznych lub montaż drogich instalacji (np. klimatyzacji lub inteligentnego domu). W tym drugim przypadku może pojawić się problem z dostępnością podwykonawców. Dodaje też, że im szybciej kupujący zdecyduje się na podpisanie umowy z deweloperem i firmą wykańczającą mieszkanie, tym szybciej się wprowadzi. Podczas budowy można bowiem od razu wprowadzić zmiany w układzie ścian, przygotować projekt aranżacji wnętrza oraz dokonać wyboru materiałów i zamówić je.\nJeśli zatrudniamy sami różne ekipy do poszczególnych prac, dużym problem jest kontrola rzetelności ich wykonania. Jedni fachowcy zrzucają odpowiedzialność na następnych, w efekcie trzeba poprawiać niedoróbki, a to skutkuje przedłużeniem się wykończenia mieszkania.\nMichał Matejczyk general manager z zespołu Suma Architektów zwraca też uwagę, że podczas wykańczania mieszkania bardzo ważne jest umiejętne zarządzanie całym procesem. Jego zdaniem - koordynacja prac i dostaw materiałów pozwala uniknąć zbędnych przestojów. Ponadto, tylko współpraca ze sprawdzonymi ekipami zapewnia wykonanie w wysokiej jakości prac przy założonym budżecie.\nJak sprawdził serwis domiporta.pl, gdy wybierzemy współpracę z architektem i jego zaufaną ekipą lub wykończenie "pod klucz" przez dewelopera najprawdopodobniej uda nam się wprowadzić do urządzonego mieszkania po około 10-12 tygodniach. Jest to oczywiście czas orientacyjny, który może ulec skróceniu lub wydłużeniu. Jeśli zaś będziemy robić większość prac sami lub ze znajomymi fachowcami, to rzadko kiedy udaje się zakończyć prace w przewidzianym terminie. Nawet jeśli mamy 2 pewne doświadczenie w wykonywaniu niektórych prac, to i tak w pojedynkę nie będziemy w stanie zrobić ich tak sprawnie jak grupa fachowców. Jedynym atutem tego rozwiązania są mniejsze koszty prac, więc można to rozważyć, gdy mamy ograniczony budżet na całe przedsięwzięcie.\nnieruchomości dom fachowiec wykończenie architekt deweloper pieniądze kupię mieszkanie ekipa\nRezerwacja mieszkania będzie bezpieczniejsza? "Mniej zachwyceni mogą być deweloperzy"\nto prawda wykonczeniowka troche trwa ale warto poczekac zamiast kuowac na wtornym albo odbierac fuszere. a zreszta wszystk zalezy od konkretnej budowy. ja kupilem nidawno mieszkanie na green mokotowie w warszzawie i nie narzekam na tempo\nDobrze że mam to już za sobą i nie muszę szukać mieszkania. Wszystko szybko i sprawnie poszło za sprawą biura ABC-dom. Mam wymarzone mieszkanie :)


zinterpretuj: Wiosno, przybywaj! Plany na szósty semestr psychologii\nWiosno, przybywaj! Plany na szósty semestr psychologii\nJeżeli ktokolwiek zwątpił w sens studiowana psychologii po przeczytaniu podsumowania mojego piątego semestru to się nie dziwię. Jeśli natomiast nadal ktokolwiek widzi w tym sens to również się nie dziwię bo psychologia to najcudowniejsza dziedzina NAUKI! Zapraszam na zapowiedź szóstego semestru :)\nJakie zajęcia będą tym razem?\nPsychopatologia, czyli zaburzenia psychiczne okiem doświadczonego psychiatry. Profesor Jakubik jest uroczy, lubi studentów i ma ludzkie podejście do pacjentów. Wykłada po staremu - bez slajdów i innych udziwnień. Siedzi i opowiada ale tak, że chce się go słuchać. Nieistotne, że wykłady są w soboty o 8:00...\nPomiędzy wykładami prof. Jakubika mamy niestety przerywnik w postaci wykładu z dr Piekarską (tą samą osobą, która prowadziła psychometrię). Psychologia różnic indywidualnych - wydawać by się mogło, że ciekawy przedmiot, i owszem ciekawy jest. Na nasze nieszczęście mamy z nią a nie z panią dr Stanisławiak (z którą mają dzienni i bardzo im zazdroszczę), więc zamiast chodzić na wykłady będę czytać podręcznik i szukać wiedzy gdzieś indziej.\nNa szczęście jednak moja grupa ma ćwiczenia z przemiłą panią Awruk, która wydaje się bardzo ok.\nPodstawy pomocy psychologicznej ma z nami znana nam już pani Olga Rawa-Siarkowska, więc zajęcia nie są nudne, a forma zaliczenia wszystkim się podoba. Mamy porozmawiać z jakimś psychologiem lub kilkoma i zrobić z tego prezentację. Byłam mega zdziwiona jak wiele osób nie miało zielonego pojęcia skąd mogliby taką osobę wytrzasnąć! Dla mnie to naturalne, że skoro chcę być psychologiem to szukam informacji u źródła i to nie jednego, więc zaczęłam się zastanawiać do której z tych osób powinnam zagadać. Wybrałam dwie dziewczyny z pracy bo po pierwsze najłatwiej i najszybciej to załatwię, a po drugie od razu pojawił mi się pomysł aby pokazać rolę psychologa w biznesie - szkoleniowca i rekrutera.\nJako fakultet wybrałam sobie coś co brzmiało najsensowniej - "Rozumienie zaburzeń psychicznych: czym jest prawidłowa postawa kliniczna psychologa". Jest to wykład dla mniejszej grupy, który prowadzi psycholog, seksuolog - ogółem fajna osoba. Opowiada mega ciekawe rzeczy i daje przestrzeń do dyskusji. Zapisy na ten fakultet zeszły w pierwszej minucie i wcale mnie to nie dziwi. Do wyboru były jeszcze: psychologia dziecka, sukcesu zawodowego i po raz enty anatomia układu nerwowego. Psychologia dziecka mogłaby być fajna bo z fajną prowadzącą ale uważam, że to co wybrałam jest ciekawsze. Sukcesu zawodowego z całym szacunkiem nie chciałam omawiać z teoretykiem, który swój sukces zawodowy osiągał raz, że w zupełnie innym obszarze to jeszcze w zupełnie innych czasach. Moim zdaniem to typowa zapchaj dziura. O anatomii chyba nie będę się wypowiadać bo szkoda słów na to co wyprawia prowadząca i jak bardzo olewczy stosunek ma do zajęć i studentów (chociaż wiedzę ma ogromną w swojej dziedzinie).\nZbliża się wybór specjalności...\nBardzo bym chciała, żeby ruszyła specjalność neuropsychologia kliniczna bo to jest piękna i jednocześnie mega ciężka działka. Dziś na grupie Kreatywnych przeczytałam post dziewczyny, której tata miał udar i ma afazję czuciową. Była bardzo przejęta i bała się o to, czy kiedykolwiek jeszcze będzie rozumiał co do niego mówi. Jest to ciężkie do wyleczenia ale możliwe i wiem, że nie chcę całego życia marnować w korpo bez sensu, tylko pomagać ludziom dokonywać rzeczy na pozór niemożliwych. Jeśli specjalność nie ruszy to może chociaż ten biznes, żebym przez kolejne dwa lata uczyła się w miarę tego co aktualnie robię a w neuro wykształcę się i tak, tylko później.\nCo się dzieje poza zajęciami?\nOczywiście nadal jestem w kole, konkretnie Kole Naukowo-Badawczym Studentów Psychologii. Niestety już nie angażuję się tak aktywnie jak wcześniej bo i tematy nie są do końca tak wciągające jak za czasów, kiedy opiekunką była Izabela Szumska (tęsknimy). Wcześniej byliśmy wkręceni w Dzień Mózgu - w tym roku szkoła tak nam utrudnia, że nie robimy. Kiedyś mieliśmy zajęcia w laboratorium - teraz nie ma z kim. Dawniej było bardziej eksperymentalno-psychofizjologicznie a teraz ogólno psychologiczne.\nRobimy jednak pare fajnych rzeczy, np debatę o skutkach penalizacji substancji psychoaktywnych i szykujemy ciekawy event na czerwiec (z okazji dnia dziecka). Będzie dotyczył rozwoju od pierwszych etapów życia.\nCzy coś poza szkołą się dzieje? :)\nOczywiście! Zmieniłam pracę, tzn stanowisko, dział, i ogólnie wszystko a jedyne co mi zostało to ta sama firma (chociaż spółka inna), budynek i niektóre zadania są podobne. Wszystko na razie jest dla mnie nowe ale jakoś nie tęsknię za rekrutowaniem, czyli chyba to jednak nie było dla mnie ale cieszę się, że spróbowałam. Teraz mam bardziej samodzielne stanowisko i super przełożoną, która wierzy we mnie i daje mi mnóstwo przestrzeni do rozwoju. Zapisała mnie na angielski (dwa razy w tygodniu) i daje własne projekty do poprowadzenia.\nOprócz tego jeszcze będę opiekunem sekcji rolkarskiej, chociaż tu pojawia się mały problem... nie mam rolek i ostatnio jeździłam jakoś w gimnazjum xD Jest to mój cel noworoczny, żeby mieć rolki i na nich jeździć, a nie ma lepszej motywacji niż obiecać ludziom udział w Night Skatingu jako drużyna z żółtej strony mocy :D\nW życiu prywatnym również zmiany!\nCoś tam wspomniałam wcześniej o moim Księciu z Bajki... Pamiętam jak po maturze rozmawiałam z kolegą o tym jak rozpoznać, że to TO. Oczywiście takie tematy po buchu poruszaliśmy bo skąd ja miałam wiedzieć? :D Powiedziałam mu, że to będzie takie pierdolnięcie, takie BUM!\nTeraz kolega ma już żonę i córkę i jak tylko ją poznał, powiedział mi że to faktycznie tak wyglądało.\nNiewiele osób wie, że kiedyś pisałam opowiadania do gazetki szkolnej i miałam taką postać jak Fabian, który był aniołem i wyglądał bardzo podobnie, a przynajmniej miał takie samo spojrzenie, kolor włosów i oprawę oczu <3\nEtykiety: codzienność, praca, psychologia, rozwój, studia


Harmoniczne tony (alikwoty) Tony będące wielokrotnością tonu podstawowego i składające się na dźwięk - decydujące w istotny sposób o jego barwie. Bezpośrednie...\nHD Ready Oznacza, że dane urządzenie może wyświetlać sygnał o wysokiej rozdzielczości. Minimalne wymagania, jakie musi spełniać urządzenie to: 1....\nHDCD High Definition Compatible Digital to format opracowane z myślą o płycie CD. Standard pozwala na rozszerzenie rozdzielczości uzyskiwanej z nośnika...\nHDCP High Definition Digital Contenet Protection to mechanizm pozwalający na kontrolę przesyłania dźwięku i obrazu w formie danych cyfrowych pomiędzy...\nHDD (Hard Disk Drive) Twardy dysk wykorzystywany do przechowywania informacji w komputerach i niektórych nagrywarkach DVD. Zbudowany z hermetycznej...\nHDTV Telewizja wysokiej jakości (wysokiej rozdzielczości) zarówno obrazu jak i dźwięku. Stosowane są dwie podstawowe rozdzielczości: 720p czyli...\nHi-Fi Wysoka jakość; sprzęt audio najwyższej klasy.\nHi-Fi Tweeter Przetwornik wysokotonowy o bardzo wysokiej jakości odtwarzania.\nHigh Definition TV Zobacz: HDTV\nHigh fidelity Zobacz: Hi Fi\nHigh-end Termin, którym określa się urządzenia audio najwyższej jakości lub wykonane z zastosowaniem najnowszej technologii.\nHighlight Scan Funkcja umożliwiająca na odtwarzanie fragmentów poszczególnych utworów.\nHome Cinema Oznaczenie linii wzorniczej urządzeń audio.\nHybrydowy dysk SACD Format dysku SACD składającego się z dwóch warstw: HD i CD-Audio. Ten typ płyty nadaje się do odtwarzania w tradycyjnym odtwarzaczu CD (odtwarzana...


Bł. bp Grzegorz Chomyszyn i jego potępienie szowinizmu ukraińskiego. Zapraszamy na spotkanie z prof. Włodzimierzem Osadczym w Warszawie. [WIDEO] - Niezłomni.com\nKlub „Polonia Christiana” w Warszawie zaprasza na spotkania z udziałem prof. Włodzimierza Osadczego dotyczące postaci i działalności bł. bp Grzegorza Chomyszyna oraz jego wielkiego dzieła stanowiącego podstawę dla polsko-ukraińskiego pojednania, czyli książki „Dwa Królestwa”.\nSpotkanie z udziałem prof. Włodzimierza Osadczego, autora przedmowy i posłowia do polskiej edycji książki „Dwa Królestwa” odbędzie się 3 listopada (piątek) o godz. 18:00 w Sali konferencyjnej Domu Literatury w Warszawie (pierwsze piętro) przy ul. Krakowskie Przedmieście 97/89. Wstęp wolny.\nTagi: "Dwa Królestwa"Grzegorz ChomyszynOUN-UPAPolonia ChristianaUkrainaWłodzimierz Osadczy\nPoprzedni Poprzedni artykuł: Dwóch Szwajcarów postanowiło przywrócić lokalną tradycję. Wywołali oburzenie: zaczęto porównywać ich do ISIS [WIDEO]\nNastępny Następny artykuł: Polak chce zagrać Francuzom na nosie. Znalazł rozwiązanie w sprawie pomnika: krzyż dalej będzie eksponowany. Jest jedno małe ,,ale”…


Komunikat o wykorzystaniu ciasteczek – Strona oficjalna Dragan's Den Hostel | Hostele w mieście Vrhovine\nAby strona działała jak najlepiej, obiekt Dragan's Den Hostel korzysta ze swoich własnych plików cookie, jak i plików cookie stron trzecich do celów technicznych, analitycznych oraz marketingowych. Dalsze przeglądanie naszej strony jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na korzystanie z plików cookie. Zapoznaj się z Komunikatem o wykorzystaniu plików cookie, by uzyskać więcej informacji.\nKomunikat o wykorzystaniu plików cookie dotyczy strony dragan-39-s-den-hostel-hr.book.direct, należącej do i zarządzanej przez obiekt Dragan's Den Hostel i opisuje, w jaki sposób wykorzystujemy dane osobowe zebrane za pomocą Plików cookie i innych technik, w tym znaczników pikselowych („Plików cookie”) na naszej stronie dragan-39-s-den-hostel-hr.book.direct („Strona”).\nJeśli nie wyrażasz zgody na korzystanie z Plików cookie do celów opisanych w niniejszej sekcji, a możliwość rezygnacji z ich zapisywania nie jest dostępna (np. w ustawieniach przeglądarki), skontaktuj się z obiektem dragansden1@gmail.com .\nJeśli masz pytania lub wątpliwości dotyczące przetwarzania Twoich danych osobowych lub jeśli chcesz skorzystać z praw przysługujących Ci na mocy niniejszego komunikatu, możesz skontaktować się z nami za pośrednictwem dragansden1@gmail.com . Pytania lub zażalenia możesz również kierować do lokalnych organów ochrony danych.


easyFairs®Moje easyFairsO nasLogowanie wystawcy JęzykDanskDeutschEnglishEspañolFrançaisItalianoNederlandsNorskPolskiSuomiSvenskasearch\n0 + 950\nBooster Packs™Onsite Promo Packs™Promocja i sponsoringMaterialy promocyjneStrona internetowa\nFirma Auto-Starter powstała w 1992 roku. Od początku swojego istnienia zajmujemy się alternatorami, rozrusznikami oraz częściami do nich. W swojej ofercie posiadamy liczne podzespoły, takie jak: bendiksy, prostowniki, regulatory, automaty rozrusznika, koła pasowe, łożyska, tulejki, szczotki rozrusznika i alternatora, wirniki rozrusznika i alternatora, uzwojenia rozrusznika i alternatora i inne.\nInnowacyjne rozwiązania dla autodetailingu.\nŚrodki do renowacji samochodowych tapicerek skórzanych.\nUrządzenia do czyszczenia suchą parą.\nProfesjonalne systemy polerskie oraz systemy zabezpieczające lakier samochodowy.\nSystemy retuszu elementów z tworzyw sztucznych.\nSpecjalne preparaty czyszcząco - pielęgnacyjne.\ntelefon: +48 34 353 24 19 / +48 34 356 48 15\nPlatinum Oil Wielkopolskie Centrum Dystrybucji sp. z o.o. zajmuje się sprzedażą olejów: silnikowych, przekładniowych, hydraulicznych i przemysłowych produkcji Orlen Oil, a także smarów, parafiny, płynów eksploatacyjnych i do chłodnic, kosmetyków i akcesoriów samochodowych. Firma posiada Zakład Produkcji Chemicznej, w którym odbywa się m.in. konfekcja płynu PetrygoQ oraz produkcja chemii samochodowej.\nFirma SOSNOWSKI powstała w 1992 roku i jest jedną z najstarszych na rynku firm zajmujących się profesjonalnym wyposażeniem warsztatów, stacji kontroli pojazdów oraz myjni. W ciągu 20 lat swojej działalności firma była zaangażowana w setki inwestycji o bardzo zróżnicowanym charakterze. Wśród największych zrealizowanych inwestycji znajdziemy m.in. Zajezdnię Tramwajową w Krakowie,


Trudna sytuacja przedsiębiorcy: zawieszenie działalności, umorzenie składek i inne opcje | mPrawnik\nTrudna sytuacja przedsiębiorcy: zawieszenie działalności, umorzenie składek i inne opcje\nPrzedsiębiorcy, którzy z uwagi na epidemię koronowirusa, znaleźli się w trudnej sytuacji, mają możliwość zawieszenia działalności gospodarczej oraz skorzystania z opcji umorzenia, ulgi w spłacie, odroczenie płatności lub rozłożenia na raty składek na ubezpieczenie społeczne.\nPrzedsiębiorca, który nie zatrudnia pracowników lub który zatrudnia tylko pracowników przebywających na urlopie macierzyńskim, wychowawczym, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego lub urlopie rodzicielskim niełączących korzystania z urlopu rodzicielskiego z wykonywaniem pracy u pracodawcy udzielającego tego urlopu, może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej.\nW przypadku przedsiębiorców wpisanych do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, zawiesić działalność można na czas nieokreślony albo określony, nie krótszy jednak niż 30 dni, a w przypadku przedsiębiorców wpisanych do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego zawieszenie może trwać od 30 dni do 24 miesięcy.\nUmorzenie należności względem ZUS\nNależności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane.\nUbezpieczony musi wykazać, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny.\nRozporządzenie wskazuje sytuacje szczególne, a wśród nich straty materialne w wyniku nadzwyczajnych zdarzeń powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności oraz przewlekłą chorobę zobowiązanego lub konieczność sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.\nUmorzenie wymaga złożenia wniosku i decyzji ZUS.\nDodatkowo w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne przedsiębiorcy mogą wnosić o udzielenie ulgi w ich spłacie, odroczenie płatności lub rozłożenie ich na raty.\nW każdym z tych przypadków należy spełnić określone przesłanki i złożyć wniosek do ZUS.\nUproszczona forma pomocy\nW związku z koronawirusem ZUS zgodził się na uproszczone formy pomocy w zakresie odroczenia płatności:\nWniosek można złożyć elektronicznie, pocztą lub w placówce ZUS. Należy wykazać, jak sytuacja związana z pandemią wpłynęła na sytuację finansową firmy.\n17 marca 2020 COVID-19, Działalność gospodarcza, Prawo w biznesie Koronawirus, Przegląd Prawa 30, ZUS


Udało się zebrać całą kwotę, za co bardzo dziękujemy zarówno wszystkim darczyńcom, jak i osobom, które zaoferowały pomoc przy zbieraniu środków dla Gracjana.\nCel zbiórki został przekroczony, dzięki czemu będziemy mogli pokryć koszty poza szpitalnych wizyt lekarskich m.in. badania genetyczne, konsultacje z lekarzem prowadzącym terapię olejami konopnymi, wizyty psychoonkologiczne, konsultację dietetyczne i wizyty endokrynologiczne. Dzięki nadwyżce mamy możliwość sfinansować zakup suplementów i leków, które Gracjan regularnie przyjmuje.\nA co u Gracjana? Gracjan właśnie skończył 7 cykl chemii, jest trochę słaby, ale dzielnie walczy. Badania rezonansem od sierpnia pokazują remisję – a to dla nas najwspanialsza wiadomość. Nadal jest w trakcie terapii olejami konopnymi i marihuaną leczniczą, dzięki którym ma dobre wyniki krwi, lepszy apetyt i więcej siły do walki. Co prawda jest już zmęczony leczeniem, ale dzielnie dąży do mety, która jest już tak blisko.


Kawalerka Do Wynajecia Warszawa – Ursus – Nieruchomości | Gumtree\n"kawalerka do wynajecia warszawa" | Nieruchomości | Ursus\nFiltry powiadomienia: Nieruchomości, WarszawaHasło: "kawalerka do wynajecia warszawa" (Hasło: "kawalerka do wynajecia warszawa")\nKawalerka do wynajęcia bezpośrednio\nDo wynajęcia bezpośrednio kawalerka położona na 2 piętrze w kamienicy składająca się z pokoju, kuchni, łazienki. Cena 1400 zł plus tylko elektryczność (inne media tj. woda, ogrzewanie wliczone). W okolicy dużo sklepów, dobra komunikacja miejska, okolica spokojna. Kawalerka przeznaczona dla jednej osoby lub ewentulnie pary BEZ dzieci i zwierząt.Wolna\nWitam Państwa serdecznie,Bezpośrednio do wynajęcia.Do wynajęcia mam mieszkanie -kawalerka w pełni umeblowane, w wysokim standardzie ,w Nowym dopiero co pobudowanym osiedlu Skorosze na ul.Prystora w Warszawie, dzielnica Ursus. Osiedle jest zamknięte, ogrodzone, obok osiedla przystanki autobusowe, ulica Nowolazurowa, która zapewnia szybki dojazd w do centrum jak i w inne miejsca np. Galeria Mokorót ...\nKawalerka w Ursusie z antresolą jako dodatkowy pokoik 12m2.\nKawalerka na tydzień - Warszawa\nMieszkanie na tydzień,W cenie najmu mieszkania :- perfekcyjna, doskonale skomunikowana lokalizacja,- garaż,- wysoki standard i pełne wyposażenie,- internet, telewizja,- regularne sprzątanie i wymiana pościeli,- całodobowa pomoc recepcyjna.Przy podpisaniu umowy najmu, konieczna jest wpłata kaucji zwrotnej w wysokości – 500 zł.Aby uzyskać tak niską cenę wystarczy zarezerwować mieszkanie na tydzień.D ...\nMam do wynajęcia mieszkanie 2 pokoje z większego pokoju wejście do kuchni Brak pralki Mieszkanie w dobrym punkcie blisko pętla autobusowa autobusy w kierunku Centrum Ursynowa Sadyby oraz trasa a2 W pobliżu bloku Biedronka Wymagana kaucja Obcokrajowcom dziękuję\nSzukam kawalerki Ursus/Bemowo/Ożarów\nWitam Mam 30 lat, jestem spokojnym, pracujacym i wyplacalnym mezczyzna szukajacym kawalerki na zachodzie Warszawy (Bemowo/Ursus). Najlepiej z balkonem i miejscem parkingowym. Cena do 1200 PLN i ewentualnej negocjacji. Tel 575 847 832 Pozdrawiam\nKLIMATYZACJA! - Ursus - kawalerka\nMam do wynajęcia bezpośrednio słoneczne jednopokojowe umeblowane mieszkanie mieszczące się na 1 piętrze w bloku przy ul. Wojciechowskiego (przy przystanku Bełzy). Standard: klimatyzacja, AGD – pralka, lodówka, płyta grzewcza.Mieszkanie składa się z pokoju, kuchni i łazienki. Pokój jest wyposażony w telewizor, wersalkę, szafę zabudowaną, klimatyzator, stoliki i półki, na podłodze panele. W k ...\nDo wynajęcia nowa kawalerka -32 mkw, na 1 pietrze w Ursusie. Powierzchnia pokoju - 16 mkw, kuchnia -7,8 mkw, łazienka - 4,60 mkw, balkon - 3,85 mkw, komórka lokatorska oraz miejsce postojowe w hali garazowej. Mieszkanie w pełni umeblowane i wyposażone. W poblizu stacja kolejki oraz przystanki autobusowe. oplaty: 1100zł + czynsz i rachunki. Mieszkanie do wynajęcia od stycznia 2018rkontakt do ...\nPilnie poszukiwana kawalerka do wynajecia. Osoba niepaląca, bez zwierząt, pracująca.\nSzukam przytulnej kawalerki do wynajęcia od połowy stycznia na dłuższy okres czasu od właściciela. Fajnie jakby cena z oplatami wynosiła max. 1300zl. Preferowane dzielnice: Ochota, Wola, Bemowo, Ursus, Śródmieście, ale jestem również otwarta na inne lokalizacyjne oferty. Kontakt przez formularz gumtree. DziękujęPozdrawiam Kasia\nMieszkanie do wynajęcia w ścisłym Centrum Warszawy (duży pokój + osobno kuchnia i łazienka) w doskonałej lokalizacji, 2 min. pieszo do stacji Metro Świętokrzyska! Jednocześnie cicha, parkowa okolica (widok na parki). Blok 3-y piętrowy, po remoncie, ocieplony. Domofon. Kawalerka 34m2, na 1-ym piętrze bez windy, w pełni umeblowane (obecnie wersalki trochę inne niż na zdjęciu- w kolorze ...\nMieszkanie Warszawa Ursynów 30m2 (nr: 8656/11/OMW)\nDo wynajęcia od stycznia 2018, Kabaty - KAWALERKA typu studio, ok 30m2 na zamkniętym strzeżonym osiedlu - okolica Stryjeńskich - Wąwozowa. M ciche - okna na lokalną osiedlową ulicę P. Telekiego . Piętro 2/4 z WINDĄ. KUCHNIA otwarta na salon (zabudowa + sprzęt AGD lodówka, płyta gazowa, piekarnik), Mieszkanie umeblowane. Podłoga parkiet. M będzie odświeżone / odmalowane po ostatnim najmie. M idealn ...\nDo wynajęcia jednopokojowe mieszkanie o powierzchni 29m2, piętro 7/7, 2017 r. Mieszkanie znajduje się przy ulicy Jaktorowskiej na Woli. Bardzo dobra lokalizacja, niedaleko stacja metra, Rondo Daszyńskiego, wiele linii autobusowych i tramwajowych. Mieszkanie składa się z kuchni, wydzielonej sypialni, łazienki. Jest w pełni umeblowane i wyposażone w nowe, niezbędne sprzęty AGD: lodówka, zmywarka, ku ...\nPrzestronna kawalerka z dużą loggią- metro Natolin\nDo wynajęcia urządzone i wyposażone mieszkanie na Ursynowie, przy metrze Natolin. Lokal ma powierzchnię 33m2 i jest usytuowany na 9 piętrze 15 piętrowego budynku. Składa się z dużego salonu, półotwartej, widnej kuchni, łazienki i holu. Do mieszkania przynależy również duża loggia. Lokal jest przytulny i jasny, okna wychodzą na zachód, rozpościera się z nich widok na miasto. Mieszkanie jest umeblow ...\nKAWALERKA z BALKONEM ul. Ciołka\nDo Wynajęcia !BEZPOŚREDNIO OD WŁAŚCICIELA Kawalerka, z BALKONEM. Po remoncie w 2014r. Doskonały punkt BLISKO CENTRUM. Aktualnie budowana stacja drugiej linii metra! Czynsz najmu 1650 zł plus liczniki według zuzycia (gaz, woda, prad - według faktycznego zużycia) ZAPRASZAM DO OBEJRZENIA!\nOtrzymuj codziennie e-mail z najnowszymi ogłoszeniami: Nieruchomości, WarszawaHasło: "kawalerka do wynajecia warszawa" (Hasło: "kawalerka do wynajecia warszawa")


Piknik z okazji Dnia Dziecka (2014-06-07) - Kalendarz imprez - PoloniaInfo\nKiedy Sobota 7 czerwca 2014, godz. 12:00\nW sobotę 7 czerwca przy stanicy harcerskiej na Järvafältet odbędzie się piknik dla dzieci i młodzieży - z okazji "Dnia Dziecka". Piknik organizowany jest przez NHHP „Kaszuby” we współpracy z Konsulatem RP w Sztokholmie.\nSpotykamy się przy stanicy harcerskiej o godz. 12.00. W czasie pikniku: wspólne śpiewanie, gry, zabawy, malowanie twarzy, Polish Riders, atrakcyjna loteria.\nOd godz. 13.00 czynny będzie bufet: kiełbaski, harcerska grochówka, napoje, kawa, ciasto itp.\nNa piknik prosimy zabrać koce. Zaproście swoje Rodziny, znajomych z dziećmi, koleżanki i kolegów, bo "Dzień Dziecka" to wasze święto!\nBędą Zalogowani użytkownicy mogą tu zobaczyć listę osób, które wybierają się na Piknik z okazji Dnia Dziecka oraz zadeklarować swoją obecność.


Łabenda Krzysztof P. - Książki | Dobreksiazki.pl\nMiłość ma różne oblicza i imiona. Nie zna granic, ale też nie trwa wiecznie. Czasami jednak śmierć przerywa najpiękniejsze z uczuć. BLIZNY to opowieść o wspaniałej miłości i ogromnym smutku po jej utracie. To opowieść o złudnej nadziei, że to co odeszło może jakimś cudem powrócić. Ale czy można kochać pomimo śmierci ukochanej? Krzysztof Szablewski jest wziętym pisarzem. Na swojej drodze spotyka dużo od siebie młodszą Natalię, która jest chirurgiem. To jest miłość od pierwszego wejrzenia. Krzysztof i Natalia są przez kilkanaście lat szczęśliwym małżeństwem. Natalia umiera. Krzysztof popada w depresję, nie widząc sensu dalszego życia, do momentu, kiedy poznaje Annę. Kobieta swoim zachowaniem niesamowicie przypomina Natalię... Mężczyzna przez chwilę ma nadzieję, że los zwraca mu żonę. Szybko jednak zrozumie, że to tylko złudzenie…


[NEWS] "Live Spectacle Naruto" – zdjęcia głównych bohaterów. - Komiksy Superbohaterskie, Komiksy Grozy, Adaptacje Komiksów, Polskie Komiksy\nPANTEON / NEWSY / [NEWS] „Live Spectacle Naruto” – zdjęcia głównych bohaterów.\nMartyna 17 stycznia, 2017 NEWSY ZOSTAW KOMENTARZ\nNowe przedstawienie na podstawie mangi Naruto z udziałem aktorów nadchodzi!\nPrzez lata powstało mnóstwo produkcji opartych o mangę Masashiego Kishimoto, a końca tego fenomenu dalej nie widać. Nie tak dawno temu ogłoszono, że musical o Naruto rusza w już trzecie tournée po Japonii. Nowa wersja musicalu będzie miała podtytuł Live Spectacle Naruto: The Akatsuki Investigation (Śledztwo Akatsuki) i będzie obejmować tomy od dwudziestego siódmego.\nTeraz fani mogą zobaczyć czego konkretnie powinni się spodziewać po tym przedstawieniu, ponieważ zostały opublikowane pierwsze zdjęcia Naruto, Sasuke i Itachiego. Od razu widać, że postacie będą bardzo podobne do swoich animowanych odpowiedników. W rolę Naruto wcieli się Kōdai Matsuoka, Sasuke Uchiha zagra Ryūji Satō, a Itachi zostanie powołany do życia przez Shinjiego Rachi. Musical będzie można zobaczyć w Tokio od 19 maja do 4 czerwca, w Osace w dniach 16 – 22 czerwca, a potem, w lipcu, wróci do Tokio i będzie wystawiany do 6 sierpnia.\nBoruto Dragon Ball JPF Fantastica Masashi Kishimoto Naruto Naruto Shippuuden Sasuke Uchicha Uzumaki 2017-01-17\nPOPRZEDNIE [NEWS] Jimmy Olsen w akcji – zobacz zwiastun najnowszego odcinka Supergirl\nDALEJ [NEWS] Fabularny Zwiastun „Injustice 2”\nManga Naruto, opowiadająca o ojcu Boruto, którego losy będę poniżej omawiać zadebiutowała w 1999 roku. …


Tablice sensoryczne | Budownictwo i Nieruchomości!\nBezpieczne i interesujące tablice sensoryczne ze sklepu Magic Wood są najlepsze dla maluchów, które poznają otaczający świat. Dostępne produkty przeznaczone są dla dzieci już przemieszczających się. O tym, że można z nich w bezpieczny sposób korzystać świadczy to, że są zgodne z certyfikatami bezpieczeństwa nadawanymi dla zabawek, czyli PN – EN 71 – 1 i PN – EN 71 – 2. Są to Tablice sensoryczne zrobione z przyjaznych środowisku tworzyw, z zastosowaniem nietoksycznych farb. Atuty rozwojowe, jakich można oczekiwać, robiąc użytek ze wskazanych tablic to: wsparcie w samodzielności, rozwój mowy, pobudzanie wyobraźni, rozwój funkcji poznawczych, rozwój koordynacji oko – ręka, stymulacja zmysłów. Maluch uczy się też jak znaczące jest dbanie o detale. Tablice udostępnione są w różnych rozmiarach i z dowolnymi detalami. Można je także spersonalizować. Tablice manipulacyjne można albo zawiesić na ścianie albo ułożyć na podłodze.


Kelly Clarkson podkreśla swoje krągłości (FOTO) - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Kelly Clarkson » Kelly Clarkson podkreśla swoje krągłości (FOTO)\nczytany: 25496 razy\nkelly clarkson kelly clarkson waga teledysk\nkelly clarkson/© Fame/Flynet\nKelly Clarkson to amerykańska piosenkarka, która po hucznych zaręczynach już wybiera suknię na swój ślub.\nTe plany nie przeszkodziły jej jednak w muzycznej karierze, bowiem wczoraj trwały przygotowania do teledysku jej nowego utworu People Like Us.\nTrudno się jednak domyślić czego będzie dotyczyć klip, zwłaszcza, że po planie Clarkson chodziła w eleganckim stroju i dziwnymi kropkami na twarzy.\nCiasna koszula i opięta spódnica podkreśliły okrągłe kształty Kelly. Wyeksponowały też wypięty tyłeczek pop-gwiazdy.\nJak myślicie powinna unikać takich stylizacji?\nczytano: 52286 razy\nFioletowa Katy Perry (FOTO)\nW śmiesznym wdzianku. Katy Perry została przyłapana na lotnisku w Los Angeles. Miała na sobie ciekawy komplet - fioletową, asymetryczną bluzę z kapturem i do tego dopasowane spodnie (z tej samej tkaniny). Piosenkarka próbowała ... czytaj więcej


Notatnik kulturalny: Polowanie, czyli zmiana u sterów\nTo nie pierwsze ich spotkanie. Ich mentor i opiekun, który pomagał każdemu z nich w karierze, czyli Wasylij Aleksandrowicz Szewczenko wzywa ich od czasu do czasu, by porozmawiać o tym co dzieje się w ich krajach. To grono to jakby zakulisowa i prawdziwa władza pociągająca sznurki w całej Europie Środkowej i Wschodniej - zmieniają się ludzie na świeczniku, na trybunach, ale oni cały czas są za ich plecami i mają wpływ na wszystko. Nie dziwcie się więc, że nazwiska nie będą Wam znane, bo są wymyślone, ale jak poczytacie ich życiorysy na końcu albumu, to pewnie stwierdzicie, że wcale nie tak trudno by było odnaleźć w rzeczywistości jakieś ich pierwowzory.\nWszyscy czują, że powoli coś się zmienia, że już nie będzie tak łatwo zrobić "porządek" jak na Węgrzech, w Czechach, czy w Polsce, zastanawiają się więc nad tym w jakie ręce przekazać stery, trochę poluzować rygor, by jeszcze przez parę lat mieć święty spokój i wygodne życie. Szewczenko jest po wylewie i nic już nie mówi, ale nadal ma autorytet i jego decyzje są szanowane.\nObok tych postaci pojawia się młody student, który ma służyć za tłumacza, to on pomaga nam trochę lepiej poznać wszystkich bohaterów, gdy podpytuje swego opiekuna o ich przeszłość, relacje. Jak będzie jego rola, po co go tam sprowadzono tego nie zdradzę.\nKomiks ma świetny klimat. Z jednej strony wspomnienia przeszłości, bez upiększeń ich droga do kariery, pokazanie jak tracili złudzenia wobec "najlepszego ustroju na świecie", ale jednocześnie jak kurczowo trzymali się władzy i zaostrzali represje dla obywateli w swoich krajach. Z drugiej - pogaduchy, popijawy, obżarstwo i strzelanie do zwierząt bandy podstarzałych facetów, którzy napawają się swoją władzą "szarych eminencji". Wzajemne przepychanki, obgadywanie za plecami, no i przetasowania... Bo tu przecież nikt nie może być pewny, że władza jest dana raz na zawsze. To pomysły scenariuszowe, ale do tego te plansze - buro-żółte, a potem nagle wybuchy czerwieni. I te mordy, ciała spasione. Kurcze, po prostu świetnie narysowane.\nAutorzy po roku 1989 dopisali jeszcze postscriptum do albumu. Tu już nie ma tradycyjnych dymków, tylko same postaci i ich "podsumowanie życia" w formie poetyckiej. Polska edycja zawiera już ten dodatek.\nZerknijcie na tę stronkę - tam ciekawa recenzja i kilka plansz\nBy przynadziei - stycznia 21, 2014