Regulatory różnicy ciśnień i regulatory/ograniczniki przepływu | Danfoss\nPołączony regulator różnicy ciśnień i regulator przepływu (PQ) składa się z dwóch niezależnych regulatorów różnicy ciśnień i ogranicznika przepływu (ręcznego zaworu równoważącego) zintegrowanych w jednym korpusie zaworu.\nTo urządzenie pełni dwie funkcje:\n1) Jeden regulator różnicy ciśnień utrzymuje stałą różnicę ciśnień na dławiku przepływu (regulacja przepływu). Gwarantuje to automatyczne ograniczanie przepływu niezależnie od wahań ciśnienia w układzie.\n2) Drugi regulator różnicy ciśnień utrzymuje stałą różnicę ciśnień na zaworach regulacyjnych z siłownikiem lub w całym obiegu.\nJest to najlepsze rozwiązanie dla zakładu ciepłowniczego ponieważ umożliwia ustawianie i regulację dwóch zmiennych (maksymalnego przepływu i różnicy ciśnień) niezależnie od układu regulacji ogrzewania odbiorcy. Zwłaszcza jeśli węzeł cieplny jest własnością odbiorcy, a dostawca nie ma wpływu na ograniczenie przepływu po stronie układu należącego do odbiorcy.\nUmożliwia to zakładowi ciepłowniczemu regulację przepływu dostępnego dla każdego odbiorcy oraz regulację różnicy ciśnień w węźle cieplnym. Pozwala to na skuteczne równoważenie sieci.\nInnym rozwiązaniem jest regulator PB, który składa się z jednego regulatora różnicy ciśnień i dławika przepływu (ręczny zawór równoważący). Regulator PB jest stosowany w układach, w których nie wymaga się niezależnej regulacji przepływu i różnicy ciśnień.\nMontuję regulator AFPQ. Jak podłączyć rurki impulsowe?\nProsimy skorzystać z instrukcji dołączonych do produktu. Są one dostępne także online, pod tym łączem.


Nikon Monarch HG - Monarch HG pod żaglami - Optyczne.pl\nCena: 215 zł 169 zł\nNa początku września dzieci idą do szkół, a ja ruszam na rejs morski. Tydzień po powrocie z Bieszczad siedziałem już w samolocie do Włoch. A w bagażu podręcznym oprócz bezlusterkowca i kompaktu wylegiwał się Monarch HG 8x42. Po raz kolejny świadomie nie zabrałem na rejs dużej i ciężkiej lornetki żeglarskiej klasy 7x50. Mimo, że doskonale znam jej walory optyczne, doceniane głównie pod… ciemnym niebem. Ale nie o tym miało być. W tym roku po raz pierwszy popłynąłem na morze z lornetką klasy 42 mm i zastanawiałem się, czy odczuję różnicę w porównaniu z moim jachtowym ulubieńcem: Monarchem 7 8x30. Bezpośrednie porównanie nie wchodziło niestety w grę – tak przynajmniej sądziłem – bo zabrałem tylko jedną z tych lornetek. Jakież było jednak moje zdziwienie, gdy już w marinie dowiedziałem się, że nasz kapitan od kilku sezonów używa właśnie Monarcha 7 8x30! Kupił go zachęcony… testem na Optyczne.pl! Tak więc w morze wychodziliśmy zaopatrzeni w prowiant, wodę, paliwo i dwie doskonałe lornetki – wszystko musiało się udać!\nDyskretny napis przy okularze informuje o wyposażeniu układu optycznego w korektor krzywizny pola, poprawiający ostrość obrazu na brzegu pola widzenia.\nDzienne „oglądactwo” Monarchem HG 8x42 szybko potwierdziło klasę większego brata używanego w Bieszczadach. Co najważniejsze dla żeglarzy – obie lornetki dostępne na jachcie dysponują dokładnie takim samym, dużym polem widzenia wynoszącym 8.3°. O ile ostrość obrazu w centrum pola widzenia w obu modelach jest świetna, na brzegu model HG jest bezspornym zwycięzcą. Zastosowanie korektora krzywizny pola między pryzmatami i okularami jest widoczne i powoduje, że obserwacja jest bardziej relaksująca i zupełnie nie męcząca dla wzroku. Do tej pory delikatna nieostrość zupełnie mi w małym Monarchu nie przeszkadzała, ale nowszy HG obnażył ją bezlitośnie. I za każdym razem, gdy mój wzrok padał na dyskretny napis FIELD FLATTENER, wiedziałem, że czeka mnie obraz popularnie nazywany „ostry jak żyleta”. Masa modelu HG, wynosząca 665 g wcale nie przeszkadza przy obsłudze lornetki jedną ręką – duże i pokryte gumą pokrętło ostrości z powodzeniem daje się obracać jednym palcem; poza tym – przy powiększeniu 8x ostrości obrazu nie trzeba korygować zbyt często. Ponieważ podczas dnia źrenica oka przymknięta była do około 3 mm, ciężko było ocenić zysk wynikający z użycia większych obiektywów. Natomiast ogromnym atutem podczas dnia okazało się większe odsunięcie źrenicy wyjściowej. Używając często okulary przeciwsłoneczne, w maluchu 8x30 nie miałem szans objąć wzrokiem całego pola widzenia. Zaś nowy Monarch HG 8x42 oferuje odsunięcie źrenicy wynoszące prawie 18 mm – okularnicy będą zachwyceni!\nPodczas rejsu we Włoszech oko w oko spotkały się Monarch HG 8x42 i jego młodszy brat: Monarch 7 8x30.\nO swoich nocnych walorach Monarch HG pozwolił mi się przekonać w nocy z 4 na 5 września, gdy z wyspy Capraia płynęliśmy całą noc na Giannutri – długie „przejście” na dystansie prawie 70 km, którego atrakcjami było minięcie wysp Capri i Montecristo. Dzięki Księżycowi w pełni noc była dość jasna – w sam raz by pokusić się o porównanie, co daje to samo powiększenie, ale raz przy źrenicy wyjściowej 3.75 mm, raz przy 5.25 mm. Nie chodzi tu bynajmniej o rozpoznawanie świateł, ale np. detali linii brzegowej na pogrążonych w nocnych ciemnościach wyspach. Im ciemniej się stawało, tym wyraźniejsza była różnica w jasności obrazu. Jak przypuszczam, nie tylko ze względu na większą średnicę źrenicy wyjściowej, ale również z powodu nieco skuteczniejszych powłok na elementach optycznych. Pewnie dlatego w Monarchu HG bez problemu dało się zauważyć pławy oznaczające zastawione sieci rybackie, a w maluchu 8x30 niestety nie… Dla lubiących coś policzyć: przy średnicach źrenic 3.75 i 5.25, większy Monarch HG dostarcza do oka niemal 2x więcej światła. A dzięki lepszym powłokom – nieco ponad 2x! Różnica jest więc ogromna i większość nocy spędziłem jednak z modelem HG przy oku. Czy lornetka 7x50 dałaby mi coś więcej? Nie sądzę: na jachcie dość jasno świeci kompas i monitor LCD od nawigacji, jakieś światło przedziera się z kokpitu: to wszystko sprawia, że nie ma szans na lepszą adaptację oka do ciemności i osiągnięcie źrenicy zbliżonej choćby do 7 mm. Poza tym, jak to się mówi, „latka lecą” i będąc w wieku 40+ wątpię, czy w ogóle moje źrenice są w stanie się tak szeroko otworzyć. Po tym rejsie śmiem nawet twierdzić, że Monarch HG 8x42 to aktualnie jedna z najatrakcyjniejszych lornetek do poważnego żeglowania: wodoszczelna, lekka, mała i solidna, z wielkim polem widzenia, dobrą ostrością na brzegu i wystarczającą jasnością obrazu.\nPodczas rejsu lornetka oczywiście często trafiała w ręce pozostałych członków załogi, więc wiedziałem, że prędzej czy później musi paść pytanie: „dlaczego ta kosztuje 3900 zł a tamta mała tylko 1300 zł? Czy większa jest aż 3x lepsza?”. Cierpliwie tłumaczyłem, że oczywiście 3x lepsza nie jest, a znaczna różnica w cenie wynika z kilku aspektów: przede wszystkim miejsce montażu: Chiny kontra Japonia. Po drugie mechanika, czyli użyte materiały: tworzywo sztuczne kontra magnez. Takie detale jak dopracowane, metalowe muszle oczne też swoje kosztują. Dalej – w optyce mamy bardziej zaawansowane powłoki, za które płacimy więcej otrzymując jaśniejszy, bardziej kontrastowy obraz. Sam projekt optyczny z korektorem krzywizny pola też z pewnością był bardziej czasochłonny i wymagał większych inwestycji. Wreszcie taki detal jak dwa zestawy przednich pierścieni gumowych – w cenie może nie tak istotny, ale znacząco poprawiający komfort obserwacji i samopoczucie właściciela. Dodać trzeba jeszcze, że Monarchy HG – będąc na rynku stosunkowo krótko – zawierają w cenie jeszcze tak zwany „podatek od nowości”, z biegiem czasu cena powinna się obniżyć. Mój przynudnawy monolog kończyłem uwagą, że lornetki naprawdę drogie, w tej klasie gabarytów kosztują 2-2.5x więcej. Fakt ten członkowie załogi z niedowierzaniem potwierdzili na portalu Ceneo…\nPodczas dnia lornetka sporo czasu spędzała na pokładzie i nie zawsze spoczywała w futerale: jednak pokrywki obiektywów i okularów spisywały się nienagannie. Szczególnie godne pochwały jest niemal szczelne zamknięcie obiektywów z przodu, przez co pokrywki bardzo skutecznie chronią obiektyw przez bryzgami morskiej wody. Podczas tygodniowego rejsu tylko raz zaszła konieczność umycia optyki z kropel wody morskiej. Znacznie częściej z muszli ocznych usuwany był nadmiar kremu z filtrem UV… Hermetyczność lornetki i jej wodoszczelność nie zawiodły, podobnie dobrze spisywała się gumowa okleina na lornetce. W odróżnieniu od dotychczas oferowanych „dachówek”, Nikon nie zdecydował się na gumę całkowicie otaczającą tubusy, ale przyklejoną na części powierzchni bocznej. W efekcie lornetka zyskała bardziej elegancki wygląd nic nie tracąc ze swojej solidności.\nCo na morze? Może Monarch HG? Ta lornetka naprawdę dużo może...\nPodsumowując trzeba przyznać, że w zastosowaniach turystyczno-outdoorowych lornetki spisywały się świetnie i oferowały to, do czego zostały stworzone: wysokiej jakości obrazy w każdych niemal warunkach. Walory optyczne lornetek każą je stawiać na równi ze znacznie droższymi modelami konkurencji.\nAktualizacja Nikon SnapBrigde dla iOS i Androida4\nDni otwarte z Nikonem w salonach Fotojoker1\nNikon powołał Europejskie Stowarzyszenie Ślubne16\nNikon Nikkor AF-S 70-300 mm f/4.5-5.6G IF-ED VR wycofywany ze sklepów19\nIhagee Elbaflex - analogowa lustrzanka z mocowaniem Nikon F54\nPierwsze Nikony D5 już na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej62\nTest Sony FE 50 mm f/1.8 90\nZ Olympusem OM-D E-M1 II za kręgiem polarnym 74\nOceny: 20 Zobacz specyfikację


Czarny płaszcz z futrzanym kołnierzem i złotymi suwakami - Kurtki Płaszcze sklep eButik.pl\nCzarny płaszcz z futrzanym kołnierzem i złotymi suwakami\nCzarny płaszcz damski z futrzanym kołnierzem i złotymi suwakami. Jeśli szukasz niepowtarzalnej kurtki na chłodniejsze miesiące to bardzo dobrze trafiłaś! Ta przepiękna, puchowa damska kurtka zrobi z Ciebie gwiazdę podążającą za najświeższymi trendami! Całość pikowana, bardzo ciepła i zapinana na suwak. Ozdobiona dodatkowo złotymi zamkami. Damski puchowy płaszcz jest niezwykle zgrabny i idealnie leży na sylwetce, dzięki czemu poczujesz się w nim wyjątkowo kobieco! Wygodny, dopasowany krój kurtki zapewnia całkowitą swobodę ruchów i maksymalny komfort noszenia. Wykonanie z mocnej, wysokogatunkowej tkaniny ochroni Cię przed śniegiem, mrozem i wiatrem! Damski zimowy płaszcz idealnie uzupełni Twój, zimowy look, a w szczególności zapewni ciepło podczas każdego wyjścia! Polecamy nosić go do naszych wyczesanych jeansów i butów.\n"Ciepła elegancka kurteczka!!!"\nMagdalena (2016-11-18 , Brańszczyk)


Składka wypadkowa na celowniku. Firmy nie chcą płacić za wypadek przy pracy - GazetaPrawna.pl\n30 października 2014, 07:38\nObawy związkowców potwierdzają eksperci. / ShutterStock\nZgodnie z art. 2371 par. 1 k.p. zatrudnionemu, który uległ wypadkowi przy pracy, przysługują świadczenia określone w ustawie z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 167, poz. 1332 ze zm.). Jednak wypłata tych świadczeń poszkodowanemu przez ZUS nie wyczerpuje możliwości dochodzenia dodatkowych roszczeń od pracodawcy. Potwierdził to SN, który w wyroku z 5 lipca 2005 r. uznał, że dopuszczalne jest dochodzenie przez pracownika od pracodawcy roszczeń uzupełniających z tytułu wypadków przy pracy, opartych na przepisach prawa cywilnego: art. 415, art. 444 i art. 455 kodeksu cywilnego (sygn. akt I PK 293/04). Pracodawcy chcą to zmienić.\nZdaniem adwokata Waldemara Gujskiego z kancelarii Gujski – Zdebiak brak jest uzasadnionych powodów, aby pracodawcy opłacający składki na ubezpieczenie wypadkowe byli obciążani uzupełniającą odpowiedzialnością odszkodowawczą za skutki wypadku przy pracy.\n– Przed transformacją gospodarczo-ustrojową państwo odpowiadało za pokrycie pełnych skutków wypadku przy pracy, gdyż to ono było właścicielem większości zakładów pracy. Obecnie ZUS najczęściej nie zrekompensuje wszystkich kosztów wypadku i ofiary domagają się w sądach dodatkowych pieniędzy od pracodawców – mówi Waldemar Gujski. – Dlatego na debacie zorganizowanej przez Kancelarię Prezydenta RP w imieniu przedsiębiorców wystąpiłem z propozycją, by ZUS przejął pełną odpowiedzialność za skutki wypadków – dodaje.\nKancelaria Prezydenta RP nie wyklucza podjęcia działań, które przyczynią się do nowelizacji ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.\n– Wszystkie inicjatywy dotyczące zmiany stosunków pracy, które mogą ułatwić prowadzenie firmy, są obecnie analizowane – informuje Olgierd Dziekoński, minister w Kancelarii Prezydenta RP. – Myślę, że w ciągu miesiąca przedstawimy propozycje, które będą podstawą do ewentualnych zmian przepisów. Musimy jednak pamiętać, że nowe rozwiązania muszą przynosić korzyści obydwóm stronom stosunku pracy, tj. pracodawcom i pracownikom. Będziemy więc o nich rozmawiać także ze związkami zawodowymi – zapewnia.\nZa mało z ZUS\nTymczasem kluczowe znaczenie dla losów inicjatywy może mieć stan finansów publicznego ubezpieczyciela. ZUS nie chce jednak komentować ewentualnych skutków wprowadzenia postulowanego przez przedsiębiorców rozwiązania i jego wpływu na finanse tej instytucji. Radosław Milczarski z centrali ZUS informuje jedynie, że w 2013 r. z tytułu ubezpieczenia wypadkowego wpłynęło do ZUS 6 309 mln zł, a wydatki w tym okresie wyniosły 5 242 mln zł. Te dane wskazują, że rząd będzie raczej przeciwny zmianom. Pracodawcy jednak są zdeterminowani. – Możliwość pozywania pracodawców w trybie cywilnoprawnym o rekompensowanie skutków wypadków przy pracy jest groźna dla przedsiębiorców. Znam takie przypadki, że nawet średnia firma nie była w stanie unieść uwzględnionych przez sądy roszczeń. W konsekwencji skończyło się to jej upadkiem – opowiada Monika Gładoch, radca prawny i ekspert Pracodawców RP.\nUważa ona, że jednym z możliwych rozwiązań jest wprowadzenie przez ustawodawcę nowego rodzaju składki do ZUS. Powinna być ona wyższa niż obecna, ale jej opłacanie powinno całkowicie uwalniać przedsiębiorców od odpowiedzialności cywilnoprawnej za skutki wypadku.\n– Jestem przekonana, że część firm, mając taką możliwość, zdecydowałaby się ją odprowadzać. Bezpieczne byłyby także finanse ZUS. Dodatkowo wyższe ubezpieczenie rekompensowałoby ewentualne zwiększone wydatki na pokrycie wszystkich roszczeń – dodaje Monika Gładoch.\nInnym pomysłem przedsiębiorców jest wprowadzenie limitów odszkodowania za wypadek. Dzięki nim pracodawca znałby górną granicę dodatkowych roszczeń poszkodowanych członków załogi. Tego typu rozwiązanie nie byłoby nowością, ponieważ w kodeksie pracy są już limitowane odszkodowania dla pracowników, np. za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę.\nDo inicjatywy pracodawców bardzo ostrożnie podchodzi strona związkowa.\n– Perspektywa dodatkowych roszczeń poszkodowanych motywuje przedsiębiorców do podnoszenia poziomu bezpieczeństwa. Gdy odpowiedzialność zniknie z chwilą zapłacenia składki, powstanie ryzyko, że pogorszy się dbałość pracodawców o standardy bhp – ostrzega Paweł Śmigielski, ekspert OPZZ.\nObawy związkowców potwierdzają eksperci. Możliwość dochodzenia szerokiego katalogu roszczeń, np. rent, zadośćuczynienia, pokrycia kosztów leczenia lub rehabilitacji przez poszkodowanych w wypadkach i ich rodziny, skłania firmy do działań ograniczających ryzyko wypłaty dodatkowych odszkodowań. Pracodawcy robią więc wszystko, by się ich ustrzec. Przede wszystkim inwestują w zabezpieczenia, sprzęt ochronny czy szkolenia pracowników. Coraz częściej zdają sobie też sprawę, że ich polityka bhp może mieć poważne skutki, jeśli zatrudniający jest w stanie udowodnić, że do wypadku doszło z winy pracownika, wówczas może uwolnić się od odpowiedzialności.\nskładki świadczenia przedsiębiorcy


Atak skompletowany. GKS pozyskał napastnika od ekstraklasowej rewelacji – SportSlaski.pl\nNadzwyczaj spokojne jest trwające letnie okienko transferowe w siedzibie tyskiego GKS-u. Pierwszoligowiec w trakcie ostatnich tygodni pozyskał zaledwie trzech zawodników, ale mimo to udało mu się z nawiązką zrealizować postawiony przed sobą cel i doprowadził do końca niemal całkowitą reformę w linii ataku.\nDo rosłego napastnika Tomasa Malca, mogącego pochwalić się niegdyś zdobytym tytułem króla strzelców ligi słowackiej, a także grą w Norwegii, Czechach czy na Litwie, dołączył dziś zawodnik o zupełnie odmiennej charakterystyce. Mowa o Gracjanie Jarochu, pozyskanym na zasadzie transferu definitywnego z Warty Poznań. Mimo zaledwie 23 lat na karku, wspomniany piłkarz ma już na swoim koncie pobyt w pięciu klubach ze szczebla centralnego, a ponadto zanotował na swoim koncie 14 spotkań w najwyższej klasie rozgrywkowej.\nPrzez ostatnie dwa sezony Jaroch występował w poznańskiej Warcie, w której zdołał osiągnąć chyba największe sukcesy w swojej dotychczasowej karierze. Wychowanek Polonii Przemyśl miał bowiem okazję w 2020 roku świętować z „Zielonymi” awans do PKO Ekstraklasy (przyczyniając się do tego za sprawą strzelenia ośmiu goli), a następnie zajmując w niej bardzo wysoką piątą lokatę. Pod względem indywidualnego dorobku, napastnik nie mógł jednak zapisać poprzedniego sezonu do względnie udanych, w efekcie czego Warta postanowiła na początku czerwca wystawić go na listę transferową.\nZ tej okazji postanowił jednak skorzystać tyski GKS, poszukujący kompana do ataku dla wspomnianego Malca, a także dla pozostałego w klubie Damiana Nowaka. Klub z Edukacji mocno bowiem liczy na brak powtórki z ostatnich rozgrywek, gdy brak skutecznego finalizatora akcji znacząco przeszkodził mu w realizacji celu w postaci awansu.\n- W bieżącym okienku transferowym chcieliśmy pozyskać dwóch napastników, ale różniących się od siebie w sposobie gry. Po sprowadzeniu Tomasa Malca przyszedł czas na zawodnika o odmiennej charakterystyce. Gracjan jest bardzo mobilnym, dobrze wyszkolonym technicznie piłkarzem. Lubi grę kombinacyjną, a dzięki szybkości jest też bardzo przydatny w kontratakach. Był jednym z głównych architektów awansu Warty do Ekstraklasy – tak nowy nabytek I-ligowca charakteryzuje Prezes Zarządu KP GKS Tychy, Leszek Bartnicki.\nCo ciekawe, poza kilkoma ciekawymi epizodami na seniorskim szczeblu, Jaroch może również pochwalić się sporymi sukcesami w karierze juniorskiej. Blisko pięć lat temu napastnik miał bowiem okazję świętować wicemistrzostwo Polski juniorów w barwach Pogoni Szczecin. W finałowym dwumeczu „Portowcy” co prawda musieli uznać wyższość warszawskiej Legii, ale sam Jaroch zdołał dwukrotnie wpisać się w nim na listę strzelców. Warto jednak wspomnieć, że nowy zawodnik tyskiego GKS-u miał wówczas okazję dzielić szatnię z takimi zawodnikami jak Jakub Piotrowski czy Sebastian Kowalczyk, ale również ze znanymi z występów w chorzowskim Ruchu Mateuszem Bartolewskim czy Michałem Walskim.\n- Wierzę, że na pierwszoligowych boiskach znów będzie bardzo groźny. Wpisuje się przy tym w naszą koncepcję stawiania na młodych graczy, którzy mają potencjał do podnoszenia swoich umiejętności i osiągania sukcesów z GKS Tychy – dodaje cytowany wcześniej Bartnicki.\nCzy zatem 23-latek zdoła spełnić pokładane w nim oczekiwania? Czas pokaże, bo piłkarz zdołał podpisać z nowym klubem kontrakt, który będzie obowiązywał przez dwa najbliższe sezony.


Pistachio: września 2018\nMaślane ciasto marcepanowe z pieczonymi śliwkami\nMam na targu sprzedawcę, który o tej porze roku sprzedaje prawie wyłącznie śliwki. Ma ich chyba z 10 rodzajów. Klasyczne węgierki, śliwki łowickie, mieszańce... ciężko mi nawet zapamiętać ich nazwy. Zawsze kupuję węgierki, a do tego jakieś mniej popularne odmiany. Cieszę się ich smakiem i przerabiam na wiele sposobów. Lubię lekko podduszone z białym serem, pieczone z lodami, ciasto drożdżowe ze śliwkami i kruszonką, knedle, drożdżówki ze śliwkami i marcepanem...\nWłaśnie śliwki i marcepan. To doskonałe połączenie. Takie jak w dzisiejszym przepisie, który znajdziecie poniżej.\nTo ciasto jest ucierane. Bardzo maślane, wilgotne, o wyraźnym aromacie migdałów. Do niego podaję pieczone śliwki z dodatkiem wina, kardamonu, cynamonu i skórki z pomarańczy.\nTe śliwki doskonale pasują jako dodatek do lodów, bitej śmietany, puddingu ryżowego...\nDzisiejszy przepis to takie dwa w jednym. Można upiec samo ciasto albo śliwki albo jedno i drugie.\n5-10 ziaren kardamonu (lekko zmiażdżonych)\n1 pasek skórki pomarańczowej (ścięty obieraczką do jarzyn)\n200 g marcepanu (pokrojonego na małe kawałki)\n6 dyżych jajek\n1/4 łyżeczki naturalnego ekstraktu z migdałów (opcjonalnie)\nŚliwki przekroić na pół, wyjąć pestki i ułożyć je w naczyniu do zapiekania (skórką do dołu).\nDo rondelka wlać wino i wodę. Dodać cukier, kardamon, cynamon i skórkę pomarańczową. Doprowadzić do zagotowania i polać tą zalewą śliwki. Formę przykryć folią aluminiową i wstawić ją do piekarnika.\nPiec śliwki 20-40 min (czas zależy od wielkości śliwek). Idealnie upieczone powinny być miękkie, ale też zachować jędrność.\nŚliwki można podawać ciepłe lub w temperaturze pokojowej.\nObniżyć temperaturę piekarnika do 180 stopni C.\nNasmarować masłem i obsypać mąką tortownicę o średnicy 23 cm.\nDo miksera włożyć marcepan i miksować przez chwilę. Dodać cukier i miksować około 3 minut. Dodać masło, skórkę z pomarańczy i kardamon i miksować do połączenia. Cały czas miksując, dodawać po 1 jajku. Następne jajko dodawać, kiedy poprzednie połączy się z masą. Pod koniec miksowania dodać ekstrakt migdałowy.\nDodać przesiane mąki, proszek i sól. Wymieszać całość na niskich obrotach do połączenia.\nPrzelać ciasto do tortownicy i wstawić do piekarnika na 50-55 minut. Po tym czasie sprawdzić stan upieczenia patyczkiem.\nUpieczone wyjąć z piekarnika i odstawić na 15 minut do wystudzenia. Dopiero wtedy wyjąć je z formy i kroić.\nPodawać ciepłe lub w temperaturze pokojowej razem ze śliwkami lub jeszcze z dodatkiem bitej śmietany.\nAutor: lo o 23:26 3 komentarze:\nEtykiety: ciasta, ciasta z orzechami, ciasta z owocami, desery, dodatki, dodatki do dań, Ottolenghi, śliwki\nAksamitny sernik czekoladowo kawowy\nPiątek to jeden z moich ulubionych dni. Po pracy wsiadam na rower i jadę na targ po warzywa i kwiaty. Zmieniam pościel i piekę ciasto.\nI zaczynamy weekend.\nLubię, kiedy w sobotni poranek mogę do kawy ukroić kawałek ciasta i cieszyć się z najbliższymi wolnymi chwilami.\nCiasta są różne, ale ostatnio piekę dużo serników, bo przeważnie nie są pracochłonne, a czas kiedy się pieką, wykorzystuję na inne rzeczy.\nSernik zyskuje na smaku, kiedy spędzi noc w lodówce, a więc upieczony w piątek, w sobotę rano smakuje idealnie.\nDzisiejszy przepis, który znajdziecie poniżej jest na sernik czekoladowo kawowy. Te dwa składniki potrafią sprawić dużo przyjemności, a razem tworzą wspaniały duet.\nAksamitna warstwa serowa, chrupiący spód i gładki, śmietankowy wierzch tworzą naprawdę idealną kompozycję.\nDo piątku jeszcze trochę czasu, ale może zaplanujecie sobie sernikowy weekend.\n250 g ciastek Digestive z gorzką czekoladą (lub innych)\n175 g gorzkiej czekolady (połamanej na kawałki)\n560 g serka śmietankowego typu Philadelphia\n150 ml kwaśnej, gęstej śmietany\n50 ml likieru kawowego (Kahlúa, Tia Maria...)\n50 ml świeżo zaparzonego, mocnego espresso (wystudzonego)\n200 ml kwaśnej, gęstej śmietany\n1 łyżka likieru kawowego (Kahlúa, Tia Maria...)\nTortownicę o średnicy 20 cm wysmarować masłem i wyłożyć papierem do pieczenia.\nW malakserze zmiksować połamane na kawałki ciasteczka i mieloną kawę. Z ciastek powinny powstać okruszki.\nDodać rozpuszczone masło i ponownie zmiksować do połączenia.\nOkruszki wysypać do tortownicy.\nDocisnąć okruszki do dna, żeby utworzyły zwarty spód.\nWstawić tortownicę do lodówki na czas przygotowywania masy serowej.\nNagrzać piekarnik do 170 stopni C.\nRozpuścić na parze czekoladę.\nNa niskich obrotach miksera zmiksować serek śmietankowy, cukier, kwaśną śmietanę, likier i espresso. Dodać roztrzepane jajka i skrobię kukurydzianą i zmiksować na gładką masę. Dodać czekoladę i zmiksować do połączenia.\nMasę wyłożyć na spód.\nWstawić formę do piekarnika (postawioną na blachę do pieczenia) i piec 1 godzinę i 10 minut. Środek sernika powinien być zwarty, ale lekko galaretowaty.\nSernik wyjąć z piekarnika i odstawić do wystudzenia na 10 minut (nie wyłączać piekarnika).\nWymieszać w misce kwaśną śmietanę, cukier i likier. Masę wyłożyć na sernik, wyrównać powierzchnię i wstawić ponownie do piekarnika. Piec 10 minut. Wyłączyć piekarnik, uchylić drzwiczki (włożyć trzonek drewnianej łyżki, żeby się nie zamykały i była szpara) i pozostawić do częściowego wystudzenia na 1 godzinę. Po tym czasie wyjąć z piekarnika i pozostawić do całkowitego wystudzenia.\nWstawić sernik do lodówki na noc.\nPrzyrządzić syrop. Włożyć wszystkie składniki do rondelka, doprowadzić do zagotowania i gotować 6-8 minut, aż utworzy się syrop.\nWystudzić. Wierzch sernika polać letnim syropem.\nAutor: lo o 19:02 5 komentarzy:\nEtykiety: ciasta czekoladowe, czekolada, serniki\nPomidory faszerowane bulgurem i kaszą quinoa.\nJesień na targu.\nTo wspaniały i piękny czas. Bogactwo pełnych aromatu pomidorów, mięsistych papryk, słodkich śliwek, kolorowych astrów i dalii...\nJeżdżę na targ 2-3 razy w tygodniu i za każdym razem wracam z pełnymi koszami. Pomidory mogę teraz jeść 2 razy dziennie albo i częściej. Zimą ich nie kupuję (z wyjątkiem małych koktajlowych), więc teraz, kiedy są tak pyszne, kupuję ich bardzo dużo.\nNajczęściej zjadamy je w najprostszy sposób, ale często wykorzystuję je też do dań, w których pomidory grają pierwsze skrzypce. Tak jak w dzisiejszym daniu - pomidorach nadziewanych bulgurem i komosą ze śródziemnomorskimi aromatami.\nTo proste i zdrowe danie, które można przygotować wcześniej, bo odgrzewanie dobrze mu robi.\nSos, który wytwarza się na dnie naczynia w trakcie pieczenia jest pyszny i dobrze podać to danie z bagietką, żeby zebrać nią nadmiar sosu. I jeszcze miska sałaty i mamy pyszną i zdrową kolację.\nPomidory faszerowane bulgurem i kaszą quinoa\n50 g bulguru\n50 g kaszy quinoa (komosy ryżowej)\n1/4 łyżeczki mielonego kuminu (kminu rzymskiego)\n3 ząbki czosnki (drobno posiekane)\n6 dużych pomidorów (użyłam odmiany bawole serca)\n50 g suszonych pomidorów w oliwie (posiekanych)\n100 g czarnych oliwek bez pestek (posiekanych) (użyłam odmiany kalamata)\n100 g karczochów w oliwie (posiekanych)\n2 łyżki pasty harissa (użyłam harissy różanej)\n4 łyżki orzeszków piniowych (lekko uprażonych na suchej patelni)\n1 duża garść posiekanych świeżych ziół (natki, mięty, oregano)\nW rondlu doprowadzić do zagotowania bulion warzywny. Dodać dobrze wypłukaną na sicie pod bieżącą wodą komosę i bulgur.\nDodać chlust oliwy, kumin, kolendrę i sól.\nGotować, aż cały płyn wchłonie się. Zestawić rondel z ognia.\nZ każdego pomidora ściąć górę na wysokości 2 cm.\nŁyżeczką wydrążyć miąższ i przełożyć go na sito do odsączenia. Po paru minutach lekko go odcisnąć, posiekać go i włożyć do miseczki.\nRozgrzać na dużek patelni oliwę. Dodać cebulę, posolić ją i smażyć około 5 minut, aż cebula zmięknie. Dodać czosnek i smażyć mieszając przez 2 minuty.\nDodać miąższ z pomidorów i smażyć całość około 5-10 minut, aż sok z pomidorów odparuje i całość zgęstnieje.\nDodać posiekane suszone pomidory, oliwki, karczochy, harissę i większość orzeszków pinii (lekko posiekanych) i ziół. Wymieszać i dodać bulgur i komosę. Ponownie wymieszać.\nFormę do zapiekania posmarować oliwą. Napełnić pomidory (z górką) nadzieniem i przykryć ściętym wierzchem pomidora. Ułożyć je w formie. Wierzch pomidorów obłożyć masłem, na dno wlać wino.\nWstawić pomidory do piekarnika i piec 20-25 minut.\nPrzed podaniem posypać pomidory resztą ziół i orzeszków piniowych.\nGotowe danie można przechowywać w lodówce do 3 dni.\nAutor: lo o 17:02 2 komentarze:\nEtykiety: dania wegetariańskie, pomidory, warzywa\nRozważania o codzienności i czerwone curry z wołowiną.\nPamiętam jak parę lat temu zepsuła mi się pralka. Oczywiście zrobiła to spektakularnie, zalewając całą pralnię. Nie przejęłam się zbyt mocno, wyszukałam odpowiadający mi model i z pełnym luzem zaczęłam odliczać siedem dni do jej dostarczenia. Pomyślałam, że przez tydzień nie muszę prać, ale okazało się, że muszę (zawsze tak jest). Pierwszego dnia przystąpiłam z radością nowicjusza do prania w ręku. Potraktowałam to jako przygodę i nowe doświadczenie. Drugiego i trzeciego dnia, nie byłam już taka szczęśliwa. Czwartego i piątego klęłam pod nosem płucząc w wannie spodnie i swetry. Siódmego czekałam na dostawę jak na Boże Narodzenie... i do tej pory wspominam tę wielką radość, jaka mi towarzyszyła wrzuceniu brudnych ubrań do bębna pralki.\nCzasami trzeba coś stracić, żeby odzyskać radość i docenić najprostsze, powszechne rzeczy.\nTaką samą radość czułam po zreperowaniu zmywarki (nie lubię zmywać naczyń w rękach), wymianie zepsutej grzałki w piekarniku, montażu nowej płyty kuchennej...\nTa radość kiedy odzyskujemy utraconą rzecz jest naprawdę wielka. Wtedy można je docenić.\nWczoraj wypadł mi telefon z kieszeni i upadł tak niefortunnie, że już do niczego się nie nadaje. Upadał już wielokrotnie (raz już wymieniałam w nim cały przedni panel), był już lekko (a nawet całkiem mocno) popękany, ale nie spieszyłam się z jego wymianą, bo przecież działał.\nOd wczoraj straciłam instagram, możliwość słuchania muzyki, zadzwonienia, sprawdzenia pogody, poczty, wiadomości... i wtedy zdałam sobie sprawę jak brakuje mi tych rzeczy i jak jestem do nich przyzwyczajona (a może i uzależniona). A także tego, że, nie znam na pamięć numerów telefonów do najbliższych (ale znam do koleżanek z podstawówki). Wrócił do łask stary telefon. Na odzyskanie wszelkich danych i używanych aplikacji, muszę poczekać jeszcze dobę. Ale możliwość ponownego zadzwonienia do kogoś bliskiego, po kilkudziesięciu godzinach bez telefonu, była jak świeży powiew wiatru wiosną.\nA więc jestem na przymusowym odwyku od współczesnego telefonu. Myślę, że dobrze mi to zrobi i kiedy za kilkanaście dni będę miała już nowy, to radość z niego będzie podwójna, a nawet jeszcze większa. A na razie trzymam kciuki, żeby odzyskać jutro wszystkie dane i składam sobie wielką obietnicę robienia kopii w przyszłości.\nKomputer działa, więc zapraszam Was na prosty przepis na curry. Lubię wersję z wołowiną, ale można przyrządzać je z innym rodzajem mięsa albo w wersji bezmięsnej.\nPrzetestowałam wiele rodzajów gotowej pasty curry, ale najbardziej smakują mi te kupowane w azjatyckich sklepach. Są bardziej aromatyczne i pikantne. Przyrządzając to danie, dodajcie najpierw mniejszą ilość pasty, żeby dostosować pikantność do własnych preferencji smakowych.\n250 g mięsa wołowego pokrojonego w cienkie paski (używam rostbefu)\n100 g fasolki szparagowej (opcjonalnie)\n3 liście limonki kaffir (może być suszona)\nolej kokosowy lub inny o neutralnym smaku\nRozgrzać mocno olej na patelni. Dodać kawałki wołowiny. Smażyć mieszając, aż do lekkiego zrumienienia.\nWyjąć mięso łyżką cedzakową do miseczki. Paprykę obrać z gniazd nasiennych i pokroić w paski o szerokści 1 cm. Cebulę obrać i pokroić w cząstki (ja najczęściej kroję cebulę na 12-16 części, które są podobnej szerokości co papryka).\nNa oleju (cały czas mieszając) podsmażyć warzywa, zachowując ich chrupkość. Do smażących się warzyw, dodać liście limonki.\nKiedy warzywa są chrupkie, dodać mięso i pastę curry i smażyć całość przez 1 minutę. Dodać mleko kokosowe, cukier, sok z limonki i sos rybny. Doprowadzić całość do zagotowania i gotować chwilę do lekkiego zgęstnienia sosu. Spróbować sosu i ewentualmie doprawić danie większą ilością cukru, soku z limonki, sosu rybnego lub soli.\nPodawać curry posypane listkami kolendry z dodatkiem ryżu.\nAutor: lo o 22:08 2 komentarze:\nEtykiety: cebule i pory, curry, dania mięsne, kuchnia azjatycka, kuchnia tajska, papryka, szybkie dania\nSernik z lemon curd i bezą włoską\nMoje smaki na koniec lata to różnorodne curry i serniki. Zapewno niedługo to się zmieni i coś innego będzie królowało w mojej kuchni, ale na razie w piątki piekę serniki na weekend.\nNiektóre z przepisów mogą wydawać się skomplikowane albo czasochłonne, ale wierzcie mi, to pozorne odczucie.\nWystarczy planowanie. W czwartek robię zakupy, w piątek po pracy piekę sernik, a w sobotę, po obowiązkowym chłodzeniu przez noc, wykańczam go i już od rana możemy cieszyć się jego smakiem.\nPrzygotowanie spodu ciasteczkowego i zmiksowanie składników masy serowej jest proste i szybkie.\nNależy przestrzegać tylko kilku zasad.\nMiksujemy składniki w temperaturze pokojowej na niskich obrotach. Zapobiega to napowietrzaniu sernika, jego rośnięciu, a następnie opadaniu i pękaniu.\nTortownicę z sernikiem stawiam w piekarniku na blasze, bo czasami zdarza się, że wycieka z niego trochę masła ze spodu i zapobiega to przypalaniu się masła na dnie piekarnika.\nCiasteczka, których najchętniej używam do spodów to digestive. Niestety trudno je ostatnio dostać, więc zaczynam eksperymentować z innymi. W zależności jakich ciasteczek użyjecie może być potrzebne trochę mniej lub więcej masła.\nSerniki powoli studzę w piekarniku z uchylonymi drzwiczkami (wtedy nie pękają).\nWstawiam wystudzony sernik na noc do lodówki. Według mnie zyskuje na tym na smaku.\nPiekę serniki w niskiej temperaturze i staram się ich nie piec za długo.\nDzięki temu mają gładką i aksamitną konsystencję bez twardych grudek.\nPo tych kilku wskazówkach, zapraszam Was na sernik z lemon curd i bezą włoską.\nNajtrudniejszy etap w przyrządzeniu tego sernika, to wykonanie bezy włoskiej (jeżeli nie macie termometru cukierniczego). Syrop powinien zgęstnieć, ale też pozostać przezroczysty i klarowny. Jego gotowanie trwa około 10 minut.\nSyrop należy lać cienkim strumieniem (gorący, od razu po zdjęciu go z ognia) na ubijaną bezę, ale nie należy go lać po trzepaczkach, bo wytworzą się na niej kulki cukrowe, a beza się nie zaparzy. I trzeba ubijać bezę, aż prawie wystygnie. Gotowa jest bardzo plastyczna i zachowuje nadany jej kształt.\nSernik można również przyrządzić pomijając bezę.\nJego smak i różne konsystencje tworzą naprawdę dobre ciasto. A połączenie smaku cytryny i borówek (jagód) należy do moich ulubionych.\n250 g herbatników maślanych lub owsianych\n375 g serka śmietankowego typu Philadelphia (w temperaturze pokojowej)\n2 jajka (białka i żółtka osobno) (w temperaturze pokojowej)\n1 1/2 łyżki drobno startej skórki cytrynowej\n2 białka (w temperaturze pokojowej)\n25o g borówek amerykańskich (lub czarnych jagód)\nPrzygotować lemon curd.\nPrzygotować miskę (stalową lub szklaną) dopasowaną wielkością do garnka, w której będzie można przyrządzić lemon curd w kąpieli wodnej.\nW misce wymieszać jajka, skórkę i sok z cytryn oraz cukier. Ustawić miskę nad garnkiem z delikatnie gotującą się wodą (miska nie powinna dotykać wody) i cały czas mieszając doprowadzić do zgęstnienia masy, ale nie do zagotowania.\nTrwa to około 5-10 minut. Miskę zdjąć z garnka i cały czas mieszając dodawać po 1 łyżce masła. Następną porcję masła dodawać, kiedy poprzednia rozpuści się i połączy z masą cytrynową. Masę przecedzić i przykryć folią spożywczą tak, żeby folia dotykała masę i wystudzić. Wstawić do lodówki na 3 godziny lub do czasu jej oziębienia i zgęstnienia.\nLemon curd można przyrządzić do 1 tygodnia wcześniej. Przechowywać w lodówce.\nW malakserze zmiksować połamane na kawałki ciasteczka. Z ciastek powinny powstać okruszki.\nOkruszki wysypać do wyłożonej papierem do pieczenia okrągłej tortownicy o średnicy 22 cm.\nNagrzać piekarnik do 150 stopni C.\nNa niskich obrotach miksera zmiksować serek śmietankowy, połowę ilości cukru, skórkę z cytryny, żółtka i skrobię kukurydzianą na gładką masę. Dodać mascarpone i sok z cytryny. Zmiksować do połączenia.\nW czystej misce zacząć miksować białka z 2 jaj. Kiedy z białek zaczną tworzyć się górki, (kiedy wyjmuje się końcówki miksera) cały czas miksując, dodać cukier. Miksować do wytworzenia się sztywnej piany.\nPianę wyłożyć na masę serową i delikatnie wymieszać całość przy pomocy szpatułki.\nWstawić formę do piekarnika na blachę do pieczenia i piec 50 minut. Środek sernika powinien być zwarty, ale lekko galaretowaty.\nUchylić jego drzwiczki i włożyć pomiędzy drzwiczki, a piekarnik trzonek drewnianej łyżki.\nPozostawić sernik do wystudzenia w piekarniku.\nWystudzony wstawić do lodówki na noc.\nPrzygotować bezę włoską.\nDo rondla z grubym dnem wlać wodę i wsypać cukier (115 g). Ugotować syrop cukrowy do temperatury 121ºC.\nKiedy syrop zacznie się gotować, rozpocząć ubijanie piany. Kiedy wytworzą się górki, (kiedy wyjmuje się końcówki miksera) cały czas miksując, dodać cukier. Miksować do wytworzenia się sztywnej piany.\nKiedy syrop osiągnie odpowiednią temperaturę wlać go cienkim strumieniem do ubijanych białek i miksować do momentu aż beza stanie się gładka, lśniąca i wystygnie.\nSernik wyjąć z formy na paterę.\nNa wierzchu wyłożyć lemon curd. Posypać większością borówek (jagód).\nBeżę przełożyć do rękawa cukierniczego i posmarować nią boki sernika. Resztę bezy wyłożyć na wierzch.\nPrzy pomocy palnika do crème brûlée, lekko opalić bezę.\nWierzch posypać resztą owoców i lekko oprószyć cukrem.\nAutor: lo o 22:19 1 komentarz:\nEtykiety: ciasta, cytryny i pomarańcze, kuchnia angielska, serniki, sery\nRozważania o codzienności i czerwone curry z wołow...


Elektronika sprzęt audio oraz telewizory, kamery dekodery i odtwarzacze mp3\nDam pracę 57690\nSzukam pracy 11691\nDom i ogród 59261\nBudowa i akcesoria 14291\nWyposażenie wnętrz 7985\nTelefony i akcesoria 1645\nUsługi i firmy 102352\nPokaż wyniki (8958)\nZnaleziono ogłoszeń (8958)\nAudio i video (2048)Sprzęt fotograficzny (458)Sprzęt komputerowy (2166)Telefony i akcesoria (1645)TV i telewizory (922)Konsole i gry (536)Pozostała elektronika (1183)\n24 maj 22:42\nPłyty CD - BEST BALLADS- różni wykonawcy\nSprzedam oryginalne płyty CD z muzyka BEST BALLADS, różnych wykonawców. Tytuły płyt z nazwiskami wykonawców oraz ...\nCD, LP i 2LP z plejadą znanych gwiazd muzyki francuskiej .\nSprzedam oryginalne płyty CD oraz LP , 2LP z plejadą znanych gwiazd muzyki francuskiej. Płyty obwoluty i okładki w ...\nPłyta winylowa LP2- MIRELLE MATHIEU\nSprzedam podwójny album płyt winylowych. Wykonawca: MIRELLE MATHIEU Stan płyt i obwoluta w bardzo dobrym stanie, Cena ...\nPłyty CD wykonawcy : SADE, SANTANA, ROY ORBISON.\nSprzedam w bardzo dobrym stanie płyty CD jak niżej : 5 szt CD- wykonawca - SADE . Cena 25 zł /szt. -4 szt CD - ...\nBox 5CD -Polskie i zagraniczne przeboje lat 50i60 oraz70-80.\nSprzedam Albumy Box5CD z popularnymi przebojami Polskimi i zagranicznymi z lat 50 i 60 oraz 70 i 80. Box zawierają ...\nANDREA BOCELLI na płytach CD.\nSprzedam 3 płyty CD z ariami operowymi i innym repertuarem w wykonaniu ANDREA BOCELLI. Płyty zawierają od 15-16 utworów, ...\npłyty CD i 2CD - zespoły THE CORRS , THE BEATLES i inne.\nSprzedam oryginalne płyty CD i 2CDSET, znanych zespołów muzyki pop : - THE BEATLES-3 szt CD i 2 szt 2CDSET - THE ...\nPłyty LP i CD z utworami znanych włoskich wykonawców.\nSprzedam płyty LP winylowe i CD z romantycznymi utworami w wykonaniu znanych włoskich piosenkarzy. Nazwiska ...\nRelaksacyjne głosy natury na płytach CD.\nSprzedam 4 różne płyty CD zawierające relaksacyjne głosy natury bez podkładu muzycznego. Czas trwania różnych ...\nCD HUMAN TOUCH rock- BRUCE SPRINGSTEEN 1992r.\nSprzedam płytę CD "HUMAN TOUCH"wydaną w 1992r z utworami rock, wykonawcy BRUCE SPRINGSTEEN. Płyta z książeczką ...\nKlawiatura do komputera, standard angielski.\nSprzedam klawiaturę standard angielski, 100% sprawną bardzo mało używaną dostosowaną do komputera,laptopa,tabletu z ...\nZestaw płyt CD- BILLIE HOLIDAY- archiwalne nagrania.\nSprzedam raz przesłuchane płyty CD z oryginalnymi, archiwalnymi nagraniami - BILLE HOLIDAY. - Zestaw 3 szt CD w ...\nWitam zamienię lub sprzedam tel sony z5 dual sim cena 550 zł lub zamienię na radio samochodowe 2 din 7'' Vordon ...\nMarilyn Monroe - Never Before and never Again L.P.\nsprzedam płytę winylową Marilyn Monroe - Never Before and never Again Wydawnistwo:Wifon / Arston Oznaczenie ...\nShakin Stevens & Sunset L.P.\nSprzedam płytą winylową Shakin Stevens & Sunset Wydawnictwo: Pronit PLP0027 Rok:1985 Stan: Płyta - Bardzo ...\nAlex Band i przyjaciele Wifon LP0073\nSprzedam płytę winylową Alex Band i przyjaciele Wydawnictwo: Wifon LP0073 Rok:1985 Stan: Płyta - Bardzo ...\nLombard - Kreacje LP Pronit PLP0074\nSprzedam płytę winylową Lombard - Kreacje Wydawnictwo: Pronit PLP0074 Rok:1987 Stan: Płyta - Bardzo dobry Koperta ...\nNatalia Kukulska and Anna Jantar LP Savitor SVT026\nSprzedam płytę winylową Natalia Kukulska and Anna Jantar Tytuł: Anna and Natalia Wydawnictwo: Savitor ...\nKrzysztof Krawczyk - Wstaje Nowy Dzień LP Wifon LP – 099\nSprzedam płytę winylową wykonawca: Krzysztof Krawczyk tytuł: Wstaje Nowy Dzień wydawca: Wifon LP – 099 rok: ...\nLG c 3310\nTelefon sprawny LG c 3310 dział w sieci Orange\nTani monitoring, kamera na budowę, monitoring na budowę\nMonitoring IP zestaw: -rejestrator IP 8 kanałów 1szt -kamera IP HD 2szt -zasilacz do rejestratora 1szt -myszka do ...\nASUS X553 X553M X553MA bateria B21N1329\nNa tej aukcji sprzedaję oryginalną baterię B21N1329 Czas pracy z optymalnie ustawionym systemem do 4 ...\nXiaomi Redmi 7 Eclipse Black\nXiaomi Redmi 7 Eclipse Black 2GB RAM 16GB ROM Telefon w pełni sprawny. Przywrócony do ustawień ...\nAMIGA gry - Setki tytułów\nGry AMIGA. Ponad 5000 tytułów. Napisz do nas, otrzymasz szczegółowy spis gier. Gwarancja - 2 lata na nośnik.\nWitam mam do sprzedania telefon Samsung taki jak na zdjęciach. Sprawny bateria trzyma ponad tydzień. Sprzedaje bez ładowarki\nWieże do słuchania muzyki\nWitam mam na sprzedaż dwie wieże. Działają świetnie sprawdzają się do słuchania radia.Brak kieszonek na kasety i ...\nAudio i video › Wieże i miniwieże\nNotebook MSI EX620\nW pełni sprawny. Zainstalowany oryginalny system Windows Vista z płyty recovery (oryginalny, taki jak przy zakupie ...\nJEŻELI CHCESZ KUPIĆ PRZEZ KUP TERAZ NA ALLEGRO TO SKOPIUJ TYTUŁ I WKLEJ GO NA ALLEGRO. ORYGINALNA INTELIGENTNA ...\nMini Kamera Inspekcja Android Windows 3metry\nJEŻELI CHCESZ KUPIĆ PRZEZ KUP TERAZ NA ALLEGRO TO SKOPIUJ TYTUŁ I WKLEJ GO NA ALLEGRO. ENDOSKOP MINI KAMERA ...\nLokalizator GF-08 Kamera Podsłuch Dyktafon Pluskwa 24h\nJEŻELI CHCESZ KUPIĆ PRZEZ KUP TERAZ NA ALLEGRO TO SKOPIUJ TYTUŁ I WKLEJ GO NA ALLEGRO. MINI PODSŁUCH PLUSKWA GSM Z ...\nMini Kamera Inspekcja Android Windows 1metr\n123 z 2564567...256\nużywane telefony, laptopy do 5000, używane telewizory, Zasilacze, laptopy do 2500, laptopy, laptopy do 1500, używane laptopy, laptopy do 1000 zł, Baterie, drukarki, drukarki, używane gry na konsole, Matryce, telefony Samsung, obudowy, Radia, tanie telewizory, komputery do 5000, nowe telefony


Cebula Czosnkowa Kwiat - Smaker\nPrzepisy Smaker / cebula czosnkowa kwiat\nPrzepisy na temat: cebula czosnkowa kwiat\nArtykuły na temat: cebula czosnkowa kwiat\n...eukaliptusowego z lawendowym, kosodrzewinowym i miętowym. Olej dziurawcowy . Działa przeciwzapalnie, antyseptycznie i gojąco. 500 g świeżych kwiatów dziurawca zalej szklanką oliwy i 2 szklankami...\n..., kwiatostanu lipy. Łyżkę mieszanki zalej szklanką wody, pij 3-4 razy dziennie pół szklanki 30 minut przed jedzeniem. Sprawdza się też w leczeniu nadkwaśności. Napój z siemienia: 2 łyżki nierozdrobnionych(...) bolesnych skurczach jelit Herbatka z rumianku, fenkułu i dziurawca: Po łyżce kwiatów rumianku, dziurawca i owoców fenkułu zalej szklanką wrzątku, zaparzaj 7 minut pod przykryciem. Odcedź i pij...\n...i odstaw na 2-3 minuty, aż cebula zmięknie. Dolej oliwę i dopraw solą oraz pieprzem. Następnie dodaj cukinię (i kwiaty), mozzarellę i zioła. Wymieszaj wszystkie składniki z makaronem. Posyp startym...\njak zrobic czrwone wino polwytrawne\nciasto czekoladowe z serem mascarpone\nschab duszony pieczarki\nkotlety rybne mielone z płotek\nłatwy placek z jeżynami\nwieprzowina z mleczkiem kokosowym curry wiórki kokosowe\nciasto na biszkop z kakao


ME Pruszków 2008 (strona 3) - archiwum.pzkol.pl\nPrzedstawiciele Brytyjskiej Federacji Kolarskiej w Pruszkowie 2007-05-28 W czwartek, 24 maja, Polski Związek Kolarski gościł przedstawicieli Brytyjskiej Federacji Kolarskiej. Z wizytą do Warszawy przylecieli Barry Broadbent, wiceprezydent Prezydent Europejskiej Unii Kolarskiej, oraz Dave Cockram - zarządca obiektów sportowych Brytyjskiej Federacji Kolarskiej.\nW.Walkiewicz: ''Problemów finansowych już nie ma'' 2007-01-15 Wykończenie toru w Pruszkowie rusza na dobre. Polski Związek Kolarski podpisał umowę z Ministerstwem Sportu na dofinansowanie budowy pod koniec zeszłego roku. Planowany termin oddania toru do użytku to pierwsze półrocze 2008 roku, a pierwsza poważna impreza to ME we wrześniu 2008. Rozmowa z Prezesem PZKol Wojciechem Walkiewiczem.\nSchurmann obejrzał pruszkowski tor 2006-11-15 We wtorek w podwarszawskim Pruszkowie gościł Niemiec Ralf Schurmann, który będzie wykonawcą drewnianej części budowanego toru kolarskiego. W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele głównego wykonawcy Mostostalu Puławy z prezesem Tadeuszem Rybakiem, Wojciech Zabłocki - projektant obiektu oraz prezes PZKol. Wojciech Walkiewicz.\nTorowe MŚ 2009 w Polsce! 2006-07-06 Jak poinformował prezes Polskiego Związku Kolarskiego - Wojciech Walkiewicz, który przebywa w Lozannie na dyrektoriacie Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI) - torowe Mistrzostwa Świata w 2009 roku odbędą się w Polsce.


Rwa kulszowa – efektywne metody leczenia – Familijna ;)\nCzym objawia się w praktyce rwa kulszowa? Dlaczego taka przypadłość jest generalnie określana przez fachowców jako wyjątkowo dokuczliwa? Czy warto stosować domowe sposoby? Jakie metody tego typu mogą czasami pomóc? Jakie zaś są ogóle niepolecane na tej płaszczyźnie? Co sprawia, że koniec końców dużo osób decyduje się na ARPwave?\nCzym charakteryzuje się rwa kulszowa? Z jakimi objawami trzeba się generalnie liczyć? Warto zauważyć, że rwa kulszowa to zasadniczo taki kłopot zdrowotny, który wyklucza z życia tak naprawdę nawet… na kilka tygodni. Biorąc pod uwagę sprawy prywatne oraz zawodowe. W okresie trwania ataku Pacjent musi leżeć. Nie jest on bowiem w stanie wykonywać tak naprawdę żadnej innej aktywności. Generalnie rwa kulszowa to dokuczliwy ból, który unieruchamia nas na określony okres. Jesteśmy w tym czasie przyspawani do łóżka. Mamy kłopot z wykonaniem naprawdę najprostszych czynności. Co jeszcze jest bardzo ważne w ramach tego tematu? Czasami trudno jest nam się na czymkolwiek skoncentrować. Myślimy bowiem wyłącznie o dolegliwościach bólowych. W skrajnych przypadkach Pacjenci mogą mieć zaś takie objawy, jak drętwienie kończyn, czy problemy z oddawaniem moczu.\nNiektórzy stosują domowe sposoby. Od razu warto zauważyć, że nawet najlepsze z nich nie gwarantują skuteczności w 100%. Tak naprawdę dzięki nim można tylko w pewnym stopniu poradzić sobie z tym właśnie problemem. Nie da się ukryć, że rwa kulszowa jest leczona poprzez stosowanie rozmaitych okładów (ciepłych albo zimnych). Należy działać na tej płaszczyźnie umiejętnie, by osiągnąć zamierzone rezultaty. Co jeszcze jest ważne? Niektórzy stosują odpowiednie ćwiczenia (na przykład rozciągające).\nO czym jeszcze nie można zapominać? Warto oczywiście (w czasie trwania ataku) leżeć w odpowiedniej pozycji. Dzięki temu można bowiem uśmierzyć ból i jako tako funkcjonować. Jakie zaś domowe sposoby nie są w ogóle polecane? Niektórzy bagatelizują taki problem, jak właśnie rwa kulszowa. W związku z tym starają się cały czas normalnie funkcjonować. Nawet wówczas, kiedy ból staje się bardzo silny. Tak naprawdę taka postawa do niczego dobrego nie może zaś doprowadzić. Można sobie jedynie… zaszkodzić. Nie warto decydować się także na masaże, które są wykonywane przez osoby nie do końca znające się na tym temacie. W takiej sytuacji również trzeba liczyć się z tym, że narobimy więcej szkód niż pożytku, a rwa kulszowa będzie jeszcze mocniej dawała nam się we znaki…\nNa pewno o wiele lepszym wyborem jest zastosowanie właściwej metody rehabilitacji. Statystyki pokazują, że coraz więcej osób decyduje się na ARPwave. Dlaczego jest to jednak bardzo dobre podejście do tematu? Na pewno trzeba tutaj wspomnieć o różnych względach. Przede wszystkim rwa kulszowa może być raz na zawsze wyleczona. Nie tylko zaleczona, jak ma to miejsce po stosowaniu innych opcji. Wszak ARPwave to szansa, by organizm był odpowiednio wzmocniony. To oczywiście powoduje, że konkretne kłopoty nie dają nam się potem już we znaki. Oczywiście pierwsze efekty można zaobserwować bardzo szybko. Niemniej jednak warto regularnie chodzić na zajęcia, by wypracować optymalne rezultaty. Chcesz dowiedzieć się wszystkich najważniejszych informacji na ten temat? W takim razie zapraszamy do przeczytania artykułu ze strony internetowej http://rwa-kulszowa.com.pl/rwa-kulszowa-leczenie-domowymi-sposobami/.\nPrevious Previous post: Jak kupić rzeczywiście dobrą kostkę brukową?\nNext Next post: Jakie cechy mają łańcuchy kwasoodporne?


Interpol ma nowego szefa. Ar-Raisi jest oskarżany o ignorowanie tortur ludzi. "Rażąca sprzeczność" | Wiadomości ze świata - Gazeta.pl\nInterpol ma nowego szefa. Ar-Raisi jest oskarżany o ignorowanie tortur ludzi. "Rażąca sprzeczność"\npch 26.11.2021 07:05\nAhmed Nasir ar-Raisi został wybrany na prezydenta Interpolu, międzynarodowej organizacji policji. Ar-Raisi był dotychczas generalnym inspektorem w ministerstwie spraw wewnętrznych Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Jego powołanie na szefa Interpolu wywołało przeciw organizacji międzynarodowych - urzędnik jest oskarżany o ignorowanie informacji o torturach i arbitralne zatrzymania. Mieli ich dokonywać podlegli mu funkcjonariusze.\nAbu Dhabi ar-Raisi zdobył stanowisko m.in. dzięki sprawnej kampanii - zauważa agencja Assosiated Press. Emiratczyk jeździł po świecie i spotykał się z prawodawcami i wysokimi urzędnikami państwowymi. Pomagało dobre wykształcenie i stopnie naukowe zdobyte podczas studiów w Wielkiej Brytanii i USA oraz wieloletnie doświadczenie w policji. Abu Dhabi ar-Raisi już po nominacji na szefa Interpolu podkreślił, że chce "modernizować i przekształcać" organizację, bazując na swoim doświadczeniu, które zdobył jako szef policji ZEA.\nZatrzymanie białoruskiego opozycjonisty. Jest komunikat policji. Kamiński wyjaśnia\nNowy prezydent Interpolu. Kontrowersje wobec nominacji\nJak podkreśla Deutsche Welle, politycy, organizacje praw człowieka i byli więźniowie są zaniepokojeni wyborem ar-Raisiego - powodem jest raport organizacji Human Rights Watch. Wynika z niego, że kierowany przez Raisiego resort miał ignorować doniesienia o stosowaniu tortur na ludziach przez emirackie służby bezpieczeństwa. Wniesiono przeciwko niemu skargi w pięciu krajach, w tym we Francji. Swój sprzeciw wyrazili także parlamentarzyści niemieccy - Kai Gehring (Zieloni), Peter Heidt (FDP) i Frank Schwabe (SPD).\nBiorąc pod uwagę druzgocącą historię praw człowieka w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, nominacja Al-Raisiego na prezydenta byłaby w rażącej sprzeczności z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka i misją organizacji\n- stwierdzili jeszcze przed nominacją. Jak podkreśla Deutsche Welle, sprzeciw wyraziła również organizacja Human Rights Watch, która stwierdza w komunikacie, że w więzieniach ZEA długie wyroki odsiadują setki aktywistów, naukowców i prawników, często w wyniku niesprawiedliwych procesów i za niejasne przewinienia.\nZjednoczone Emiraty Arabskie kategorycznie odrzucają takie oskarżenia.\nJako obecny członek Komitetu Wykonawczego Interpolu, generał dywizji Al-Raisi jest wybitnym profesjonalistą z 40-letnim dorobkiem w policji regionalnej i krajowej\n- napisała ambasada Zjednoczonych Emiratów Arabskich w Niemczech w oświadczeniu dla DW.\nZobacz wideo Poszukiwany czerwoną notą Interpolu zatrzymany przez dolnośląskich "łowców głów"\nTymczasem agencji Reutera udało się dotrzeć do kilku więźniów, m.in. z 34-letniego naukowca z brytyjskiego Uniwersytetu Exeter - Matthew Hedgesa. Twierdzi on, że w 2018 roku był przetrzymywany w izolatce przez siedem miesięcy z powodu zarzutów o szpiegostwo. Mężczyzna został zatrzymany, kiedy prowadził w Emiratach badania w związku ze swoim doktoratem. Hedges powiedział, że stosowano wobec niego przemoc fizyczną, a także grożono jego bliskim. Skarg na nowego szefa Interpolu jest więcej. Inny z poszkodowanych w rozmowie z agencją wskazuje, że funkcjonariusze razili go prądem, bili i uniemożliwiali dostęp do wody i jedzenia. O wszystkim miał wiedzieć ar-Raisi.


➤ ART UPS 1200VA/720W AVR LCD,RJ11,USB+oprogramowanie - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nNiestety nie znamy dokładnej ceny ART UPS 1200VA/720W AVR LCD,RJ11,USB+oprogramowanie, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem banków energii 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o ART UPS 1200VA/720W AVR LCD,RJ11,USB+oprogramowanie.\nProducent dołącza do urządzenia następujące akcesoria: - Oprogramowanie\n- Kable. Napięcie kształtuje się na poziomie 230 V. Kolor omawianego banku energii: Czarny. ART UPS 1200VA/720W AVR LCD,RJ11,USB+oprogramowanie przyda się w awaryjnych sytuacjach, gdy nasz telefon właśnie się rozładował, a pilnie potrzebujemy go mieć sprawnego. Pozostałe istotne parametry, które warto poznać: - Wyświetlacz LCD: Tak\n- AVR: tak. ART UPS 1200VA/720W AVR LCD,RJ11,USB+oprogramowanie to niewielkie, ale niezwykle przydatne urządzenie, które da nam dodatkowe źródło energii, które z kolei szybko podładuje naszego smartfona czy tablet.\nInstrukcja obsługi do ART UPS 1200VA/720W AVR LCD,RJ11,USB+oprogramowanie\nOpis UPS ART 1200VA/720W IN-LINE, AVR, LCD, RJ11, USB + oprogramowanie (1200D)


Tekst pochodzi ze strony www.fuchsiahybrida.pl\nPorady dotyczące hodowli fuksji te podstawowe i „zaawansowane”\nPostanowiłem zamieścić poradnik dla osób, które pragną hodować fuksje tak aby przez długi okres cieszyły swoimi kwiatami.\nZacznę od zupełnych podstaw tak aby osoby, które zdecydowały się na taką formę upiększenia ogrodu czy tarasu były zadowolone ze swojej pracy.\nPrzed otrzymaniem sadzonek warto zaopatrzyć się w odpowiednią ziemię, nawozy i doniczki dlatego po kolei przedstawię swoje doświadczenia w tym zakresie.\nSam tytuł tego rozdziału jest niejako błędny bo ziemia ogrodowa czy powierzchniowa jest zbyć ciężka dla fuksji i pelargonii. Nie polecam również mieszanek ziemi ogrodowej czy ziemi do roślin kwitnących dostępnych w marketach bo nie ma w niej dosłownie nic i mogą w niej rosnąć rośliny o niskich wymaganiach glebowych lub rośliny, które mają już za sobą kilka sezonów. Ziemia w marketach jest produkowana specjalnie pod zamówienia i jej głównym atutem ma być cena, a nie jakość. Dla młodych sadzonek to jak oddychanie w worku foliowym – 2 czy 3 tygodnie sadzonki będą zachowywać się poprawnie ale później będzie coraz gorzej. To już lepiej fuksje hodować na wacie jak pomidory…przynajmniej korzenie będą mogły „oddychać”.\nTraktujmy rośliny jak żywe istoty, które muszą mieć miejsce na rozrost, wodę do picia, i pokarm. Korzenie u fuksji to jak dla człowieka gardło – jeśli mamy opuchnięte gardło to ledwo co oddychamy nie mówiąc już o jedzeniu czegokolwiek – tak samo będzie z korzeniami fuksji w złej ziemi.\nNajlepiej zastosować substrat (rodzaj mieszanek torfu) z włóknem kokosowym, które odpowiada za dotlenienie i nie pozwala na zbicie się podłoża w skorupę. Jeśli jednak nie możecie nigdzie dostać substratu z włóknem kokosowym warto kupić zwykły torf o ph zbliżonym do neutralnego lub o odczynie neutralnym ph 6,5-7. Lepiej nie stosować torfu o odczynie kwaśnym bo głównie w kwaśnym podłożu rosną jak oszalałe chwasty, które mogą przecież „zrzucić” nasionka do doniczek. Do torfu można dodać gruboziarnistego piasku co ułatwia korzeniom oddychanie i pozwala na szybkie pozbywanie się nadmiaru wody. Nie dodawajcie piasku o drobnych ziarenkach bo to nic nie daje. Ważna jest też frakcja torfu (wielkość kawałków) – najlepszy jest torf o frakcji 2-4 mm ale najzwyklejszy z marketu będzie lepszy niż ziemia.\nWsadzając sadzonkę do doniczki starajmy się nie uszkodzić bryły korzeniowej zbyt mocnym ugniataniem podłoża bo roślina straci czas na odbudowę korzeni. Ciężko jest opisać z jaką siłą ugniatać – to już zostawiam Waszemu wyczuciu. Jeśli ugnieciemy podłoże zbyt słabo to podczas podlewania konewką podłoże „ubije” się samo ale będzie trzeba po kilku dniach dosypać torfu w miejscach gdzie będzie go brakowało.\nI żadnej mikoryzy do podłoża.\nW tym temacie też popełnialiśmy swego czasu błędy. Co do wielkości doniczki to jak wynika z tego co napisałem wcześniej – im większa tym lepiej. Doniczki wiszące trzylitrowe to za mało ale w początkowej fazie rozwoju mogą wystarczyć. Pamiętajmy jednak, że przesadzanie rozrośniętej fuksji czy innej rośliny balkonowej zawsze będzie się wiązało z jakimiś stratami w postaci ułamanych gałązek lub uszkodzonych korzeni. My zawsze sadzimy sadzonki już do docelowych doniczek 5L lub 7L.\nDobór doniczki jest bardzo ważny i przy jej zakupie największą uwagę należy zwrócić na jej drenaż czyli otwory na spodzie. Musi być ich dużo, muszą być duże i umieszczone tak aby woda nie stała w doniczce. Dobór kolorów pozostawiam już Wam.\nPamiętajmy, że przesuszoną fuksję można zawsze uratować ale przelanej już nigdy.\nEfekt dobrego podłoża i dobrej doniczki na pewno będzie widoczny. Tak hodowaną fuksję będzie bardzo ciężko przelać bo torf lub substrat spowoduje, że woda będzie łatwiej spływać w dół gdzie znajdzie swoje ujście poprzez drenaż. Zaraz po wsadzeniu sadzonki jeszcze przed podlaniem warto podnieść doniczkę aby skontrolować jej wagę. Ja zazwyczaj podnoszę ją dłonią na wysokości głowy trzymając za spód. Robię tak po to aby w trakcie rozwoju rośliny móc kontrolować ilość wody w podłożu. Jeśli jest cięższa niż zwykle to nie podlewam.\nSadząc rośliny do torfu nie da się rozpoznać wilgotności wzrokiem bo wierzchnia warstwa torfu przesusza się znacznie szybciej i wygląda na suchą dlatego właściwym sygnałem do podlania jest waga!\nPo wsadzeniu aby fuksja pięknie się rozkrzewiła należy ją odpowiednio przyciąć. Odpowiednio oznacza 1 cm nad pierwszymi listkami łodygi najlepiej jeśli przy liściach wyrastają już rozgałęzienia – wtedy po cięciu przyspieszymy ich wzrost. Kolejne cięcie na kolejnych rozgałęzieniach też 1 cm na listkami\nTu krótko – lepiej częściej małymi porcjami – tak jak u człowieka zbyt duże posiłki przytruwają nas i po dużym obiadku przytrucie nadmiarem pokarmu objawia się sennością. Osoby dbające o linię jedzą 4-5 małych posiłków dziennie, a kulturyści 7-8 posiłków, a przecież chcemy aby nasza fuksja wyglądała równie okazale J.\nCzyli nawet dwa razy dziennie po trochu byleby nie na noc bo „nocne” podlanie sprzyja rozwojowi grzybów.\nIm mniejsza sadzonka tym mniej podlewamy bo roślina traci wodę głównie przez odparowanie powierzchnią liści jeśli sadzonka jest młoda to i liści jest niewiele więc odparowanie będzie minimalne. Widoczne jest to jeśli podlewamy taka samą ilością wody w takiej samej doniczce roślinę dużą i małą – na drugi dzień po podlaniu doniczka z sadzonką będzie dużo cięższa niż doniczka z dużą rośliną pomimo takiego samego drenażu\nNa samym chlebie czy ziemniakach przeżyjemy ale czy dziecko prawidłowo się rozwinie na takiej diecie?\nTak jak dziecko młoda sadzonka wymaga odpowiedniej diety. Na zwykłych nawozach pewnie też urośnie ale czy tak jak chcemy? Odpowiednie odżywianie wpływa też na większą odporność na choroby – dokładnie tak jak u ludzi – człowiek przemęczony i niedożywiony częściej choruje, a choroby sieją większe spustoszenie.\nZaraz po wsadzeniu przez pierwsze dwa tygodnie należy podlewać fuksje i pelargonie (i praktycznie większość bylin) nawozem wspomagającym rozrost korzeni.\nRoślina do wzrostu oprócz dwutlenku węgla z powietrza i słońca do fotosyntezy potrzebuje azotu (N), fosforu (P) i potasu (K). Oczywiście niezbędne są też mikroelementy, a najważniejsze z nich to magnez i żelazo w przyswajalnej dla rośliny formie.\nWracając do azotu, fosforu i potasu – NPK – w zależności od tego co chcemy osiągnąć musimy karmić roślinę NPK zmieniając tylko udział procentowy tych składników i tak:\nDla początkujących - we wszystkie dni w które nie nawozimy czymś innym stosujemy\nNPK 20-20-20 Stały wyrównany skład do równomiernego rozwoju - 1g nawozu na litr wody\nJeśli nie chcemy codziennie nawozić fuksji lub nie mamy na to czasu warto wymieszać z torfem nawóz w granulkach Osmocote o przedłużonym działaniu 5-6 miesięcy o składzie 15-9-9 w ilości 6g na 1 litr podłoża ale pamiętajmy, że granulki „oddają” nawóz przy temperaturach powyżej 15-20 stopni\nDla rozwoju korzeni zaraz po wsadzeniu:\nNPK 10-52-10 – podlewanie 2 razy co 7 dni w dawce, 1g na 1 litr\nNa zawiązywanie się pąków\nNPK 10-30-20 oprysk co 3 dni w dawce 1g na 1 litr. Można też w te dni podlać tym nawozem. Przestajemy stosować ten nawóz w momencie pojawienia się sporej ilości maluteńkich pączków (1mm), które można dostrzec w międzywęźlach. Można stosować raz na dwa tygodnie w trakcie kwitnienia do oprysku\nNa wielkość kwiatów\nNPK 15-11-29 lub NPK 6-18-36 podlewanie co 3-7 dni w dawce 1g na 1 litr. Można stosować do końca sezonu. Przy codziennym nawożeniu NPK 20-20-20 zastosujmy nawóz NPK 6-18-36 aby nie zwiększać niepotrzebnie ilości azotu\nPamiętajmy też o tym, że azot azotowi nie jest równy. Jeśli zastosujemy na początku wiosny nawóz z azotem w postaci mocznika to efekt będzie mizerny bo przyswajanie go w niższych temperaturach jest znikome. Wczesną wiosną lepiej zastosować azot w postaci azotu azotanowego. Stosowanie np. azotu w postaci mocznika przy temperaturze 8-12 stopni może spowodować, że nawóz z codziennego nawożenia skumuluje się i w cieplejszy dzień kiedy roślina się „odblokuje” wchłonie potężną dawkę nawozu. Może to skutkować obumarciem rośliny, a na pewno ją popali.\nJeśli zastosujemy tylko nawożenie zrównoważone NPK 20-20-20 bez nawozów na wielkość kwiatów czy pączkowanie nasza fuksja urośnie, będzie miała kwiaty ale jej gęstość, ilość kwiatów, ich wielkość i wybarwienie nie będzie powalające.\nAby uniknąć niepowodzeń w hodowli związanej ze szkodnikami warto zaopatrzyć się w preparaty owadobójcze i grzybobójcze. Standardowo przyjmuje się, że opryski powinny być realizowane zapobiegawczo, a nie interwencyjnie bo wtedy całkowicie chronimy roślinę.\nNajlepiej stosować preparaty w odstępach dwutygodniowych tzn: co dwa tygodnie na grzyby i co dwa tygodnie na owady co daje nam oprysk raz na tydzień.\nNa mszyce i mączlika szklarniowego\n- najlepiej działa Confidor. Jest to preparat systemiczny i krąży około 7 dni w sokach rośliny\n- Vertimec lub Biospin (również systemiczny) zgodnie z etykietą\nJeśli zauważycie jakieś owady między opryskami i jesteście wstanie określić ich rodzaj to oczywiście należy natychmiast opryskać – każdy dzień czy nawet godzina zwłoki to niepotrzebne straty w urodzie fuksji.\nKupione od nas sadzonki fuksji przez cały okres hodowli są opryskiwane i podlewane raz w tygodniu Bioseptem celem zwiększenia ich odporności na choroby grzybowe.\nTutaj wręcz obligatoryjnie musimy stosować opryski zapobiegawcze ale tak aby nie opryskiwać tym samym preparatem częściej niż 3-4 razy w sezonie. My stosujemy naprzemiennie Topsin, Discus (zostawiamy go sobie na koniec lata), Bravo, Rovral\nTopsin działa systemicznie ale wadą jest biały nalot na liściach, który utrzymuje się kilka dni. Jeśli spodziewamy się gości, a przypada nam akurat oprysk na grzyba to warto zastosować Rovral (działa kontaktowo) bo po nim liście będą przepięknie błyszczeć\nGdy roślina zaczyna słabnąć najpierw sprawdźmy czy nie jest przesuszona lub przelana. Jeśli wyeliminujemy to ryzyko to należy baczniej przyjrzeć się liściom. Jeśli na centralnej części liści na wierzchu lub na spodzie występują zmiany w postaci ciemnych lub czerwonych plam, przeżółceń lub uschnięć to na pewno jest to grzyb. Może też dochodzić do deformacji młodziutkich liści i paków i pierwsza myśl jaka przychodzi nam do głowy to owad, który wypija soki. Niestety zawijanie się liści lub ich skręcanie to zazwyczaj grzyb, który przecież też czerpie wodę z liści – stąd deformacje podobne do ataku owadów.\nJeśli nie potrafimy zdiagnozować rodzaju grzyba to opryskajmy preparatem Discus bo ma on najszersze spectrum działania ale tak jak pisałem wcześniej – zapobiegać, zapobiegać, zapobiegać.\nInformacje dotyczące stanowiska i zimowania znajdziesz tutaj - fuchsiahybrida.pl/kategorie/uprawa\nIzabela Cieszyńska i Adrian Cieszyński


Wielogłosem o...: "Avengers: Wojna bez granic" [OSCARY 2019] - Głos Kultury\nWielogłosem o…: “Avengers: Wojna bez granic” [OSCARY 2019]\nMichał Bębenek: Na świeżo po seansie Avengers: Wojny bez granic jestem jednocześnie zszokowany i zdezorientowany, zachwycony i zawiedziony. A najgorsze jest to, że kompletnie nie wiem, co mam właściwie myśleć o tym filmie. Z jednej strony chłonąłem każdą scenę, każde pojawienie się kolejnych bohaterów i ich interakcje ze sobą, ale z drugiej strony czuję ogromny niedosyt. Mam wrażenie, że ocenę ostateczną będzie można wystawić tej produkcji dopiero po zestawieniu jej z finałem finałów, czyli czwartą częścią Avengers, której tytułu jeszcze nie znamy (a z tego co czytałem, to jest ku temu powód, bowiem sam podtytuł ma być spoilerem). Bracia Russo już w Wojnie bohaterów pokazali, na co ich stać – mimo dużej ilości bohaterów potrafią tak żonglować akcją i wydarzeniami, że każdy dostanie swoje pięć minut. Z tym że Wojna bez granic to nieporównywalnie większa skala i dwu-, albo nawet i trzykrotnie większa ilość postaci do ogarnięcia. No i co? No i nie wiem jakim cudem, ale twórcom się ta sztuka znowu udała. W ogólnych wrażeniach nie zacznę jeszcze sypać spoilerami z rękawa (to nastąpi później, więc uczciwie ostrzegam – wybaczcie, tego filmu po prostu nie da się omawiać, nie zdradzając niektórych elementów fabuły), ale powiem tylko, że to zakończenie… To po prostu nie mogło się tak skończyć! Nie przyjmuję tego do wiadomości i jestem przekonany, że pewna postać dobrze wiedziała, co robi, i miała plan, który pozwoli wszystko odkręcić.\nMagda Kwaśniok: Spora część filmów o superbohaterach jest łatwo przyswajalna bez znajomości całego uniwersum… No cóż, Avengers: Infinity War nie jest jednym z nich. Oczywiście najnowszą produkcję Marvela można traktować jako zwyczajnie dobre, a nawet bardzo dobre, kino akcji. Wydaje mi się jednak, że tylko ludzie zaznajomieni z bohaterami i przywiązani do konkretnych postaci będą w stanie docenić kunsztowność scenariusza, który jest przecież punktem kulminacyjnym całej dekady produkcji z uniwersum MCU. Przechodząc jednak bezpośrednio do wrażeń ogólnych, jako że jestem miłośniczką Marvela, nie będą się one różnić od opinii większości krytyków: jedno wielkie WOW! Przed seansem bałam się, że moje oczekiwania wobec tej produkcji są zbyt wysokie i film nie będzie w stanie im sprostać. Upchnięcie całej plejady superbohaterskich gwiazd w nieco ponad dwie godziny tak, żeby każdy był zadowolony? Przecież to zadanie dla samobójców! Szanse na to, że ten projekt się uda, były mniej więcej tak duże, jak szanse Mścicieli na uratowanie wszechświata – tym razem naprawdę nikłe. Żeby było jasne, dla fanów MCU to nie jest łatwy seans; chyba pierwszy raz od samego początku do samego końca wiedziałam, że będzie naprawdę źle. Nawet na moment o żadnym z bohaterów nie pomyślałam: “To Tony Stark… Przecież on na pewno nie zginie!”. Poza krótkim fragmentem środkowej części filmu, bracia Russo nie dają widzom wytchnienia; na ekranie ciągle dzieje się niezwykle dużo, na dodatek przeważnie źle. Infinity War burzy więc pewien schemat, w którym wielbiciele uniwersum funkcjonowali od dawna i pozostawia ich w stanie niepokoju o dalsze losy bohaterów… Co jest jednym z największych plusów tego filmu. Jednocześnie jednak mam podobne odczucia do Michała: nie możemy z czystym sumieniem ocenić tej produkcji, bo historia w niej przedstawiona po prostu się nie skończyła. Dostaliśmy więc fenomenalny półprodukt, którego druga połowa może być równie genialna lub wręcz przeciwnie; niestrawnie banalna.\nMichał: Paradoksalnie zarówno plusem, jak i minusem jest akcja, akcja i jeszcze raz akcja. Całe tony nieustającej akcji! Już od samego początku siedzi się jak na szpilkach, a trup ściele się gęsto. Dlatego też z jednej strony nie ma tutaj ani chwili nudy, ale z drugiej – czasami jednak ta nuda by się przydała. Brakuje jakiejś chwili wytchnienia, czegoś, co rozładowałoby ciężką jak łapa Thanosa atmosferę, aby potem te dramatyczne i przeładowane akcją sceny miały jeszcze mocniejszy wydźwięk. No, może jest jedna taka scena – pierwsze wejście Strażników Galaktyki, którzy pojawiają się w swoim unikalnym stylu, przy akompaniamencie muzyki ze składanki Star-Lorda. Mimo wszystko jednak, te dwie i pół godziny pełne akcji ogląda się po prostu znakomicie.\nDo minusów zaliczyłbym jeszcze za mało czasu ekranowego dla niektórych postaci, zdaję sobie jednak sprawę z tego, że gdyby każdy miał tego czasu więcej, film musiałby trwać przynajmniej cztery godziny. Niemniej jednak widzowie, którzy największą sympatią darzą na przykład Lokiego albo Zimowego Żołnierza, mogą się trochę zawieść ;).\nMagda: Widzowie, którzy darzą sympatią Lokiego (a muszę przyznać, że niestety jestem jednym z nich), na pewno będą zawiedzeni… ;).\nW tym przypadku nie do końca mogę się zgodzić z Michałem, bo wydaje mi się, że nastrój wcale nie był zbyt ciężki, choć twórcy filmu rzeczywiście przytłoczyli widzów akcją. Atmosferę rozładowują świetnie rozpisane dialogi, pełne charakterystycznego dla konkretnych postaci poczucia humoru. I tu pojawia się pierwsza, choć moim zdaniem nie największa zaleta tej części Avengers; choć Infinity War opowiada o jednym zdarzeniu, jest ono pokazane z perspektywy różnych grup, w które zostali połączeni bohaterowie. Trzeba przyznać, że ten zabieg udał się znakomicie! Po pierwsze: myślę, że każdy z nas zastanawiał się kiedyś, co by było, gdyby ten spotkał tego, a tamten kłócił się z tamtym – to całkiem normalne w przypadku tak rozbudowanego uniwersum. Infinity War to poniekąd ziszczenie fanowskich fantazji: spotkanie Doktora Strange z Tonym Starkiem i niezliczona ilość ciętych ripost obu dżentelmenów; Thor, który przy Gardiansach traci odrobinę swojej boskości, a jej kosztem zyskuje poczucie humoru; młody Peter Parker, który już w Captain America: Civil War idealnie wpasował się w team Starka… Konfiguracje, w jakie zostali połączeni bohaterowie, wyciągnęły z nich to, co najlepsze. Wracając jednak do samego humoru, o ile w większości przypadków mnie śmieszył, wszak ironicznego Starka nigdy dość, o tyle momentami był troszkę naciągany. Myślę jednak, że to subiektywna ocena każdego z nas, więc trudno ją zakwalifikować jako minus.\nPrzejdźmy jednak do, moim zdaniem, największej zalety filmu: Thanos. Czarny bohater, wokół którego kręci się akcja Infinity War, oczywiście ma się nijak do chociażby Jokera, co trzeba przyznać, nawet nie będąc fanem DC. Myślę jednak, że przy całym moim uwielbieniu dla Marvela, to tak naprawdę jeden z pierwszych antagonistów, który nie działa w myśl zasady “zabiję miliony ludzi, żeby Kapitan Ameryka mógł prężyć muskuły i ratować damy z opresji”. Jest to coś, czego prawie zawsze mi brakowało w MCU, a dostałam w najnowszej części Avengers: czarny charakter z krwi i kości, którego motywy są w stu procentach wyjaśnione. Z technicznego punktu widzenia to istny majstersztyk; bracia Russo nie tylko znaleźli czas dla wszystkich superbohaterów, ale wygospodarowali moment na to, by pogłębić postać Thanosa, do czego z pewnością jeszcze wrócimy.\nMichał: Teraz już raczej nie uda się kontynuować tego tekstu bez OGROMNYCH SPOILERÓW, jeśli więc nie widzieliście jeszcze Wojny bez granic i jednak zdecydowaliście się czytać nasz Wielogłos, to w tym momencie przejdźcie od razu do sekcji spraw technicznych i podsumowania.\nOj, tych momentów zapadających w pamięć było tutaj całkiem sporo. Jak chociażby walka jeden na jednego Iron Mana z Thanosem, kiedy wydawało się, że to będzie właśnie ten moment, w którym pożegnamy się z Tonym Starkiem na dobre. Czy moment, w którym największe poświęcenie Scarlet Witch zostało przez szalonego Tytana po prostu wyrzucone na śmietnik. Nie mówiąc już o finale filmu, gdzie dzieją się takie rzeczy, że po prostu trudno w nie uwierzyć.\nJednak najlepszą sceną, wywołującą największy zastrzyk euforii, pozwalający uwierzyć, że i tym razem wszystko dobrze się skończy, jest finałowe wejście Thora, który po prostu zaorał wszystko do tego stopnia, że gdyby sprzyjały mu okoliczności, to właściwie w pojedynkę mógł zakończyć całą tę imprezę.\nMagda: Przeciwnie do Michała, chyba nie miałam potrzeby zobaczenia tej nadziei, bo zaimponowało mi to, jak bardzo Infinity War różni się klimatem od poprzednich części Avengers. Pojawienie się Thora z nową bronią było jednak niesamowicie epickie. W stu procentach zgadzam się z wyróżnieniem momentu, w którym jedyne, co miałam w głowie, to jedna wielka panika i ciągle powtarzające się zdanie: Panie Stark, niech pan nie umiera! Była to też scena, w której dużą rolę odegrał Doktor Strange: stanął przed wyborem, którego osobiście nie byłabym w stanie dokonać. W zasadzie trudno mi jest przypomnieć sobie jeden konkretny fragment filmu, który wgniótł mnie w fotel – najzwyczajniej w świecie cała produkcja robiła to od początku do końca seansu. Jest jednak pewien moment, który po prostu muszę wyróżnić. Jak już wspomniałam, jestem fanką Lokiego, więc scena, która mnie jednocześnie wzruszyła i pokazała, że Infinity War może złamać moje serduszko, wydarzyła się już na samym początku. Jakbyście jeszcze nie uciekli przed spoilerami, ostrzegam, ten będzie spory: śmierć Lokiego, który ostatecznie oddaje życie za słuszną sprawę, i oczywiście robi to w obecności swojego brata, była bardzo emocjonalna.\nMichał: Ja tam bym jeszcze nie przekreślał losu Lokiego. Jak to mówią – w świecie Marvela tylko Wujek Ben umarł i pozostał martwy ;).\nMagda: Chciałabym w to wierzyć!\nMichał: Trudno właściwie mówić o dziurach fabularnych, nie mając pełnego obrazu całości – a nie będziemy go mieli jeszcze przynajmniej przez rok. Mogłoby się bowiem wydawać, że taką dziurą jest zachowanie Doktora Strange, który oddając kamień czasu Thanosowi, całkowicie zaprzecza swojej wcześniejszej postawie. Ja jednak wierzę, że to po prostu część bardzo przebiegłego planu czarodzieja, który wcześniej przecież przeanalizował ponad czternaście milionów możliwych scenariuszy przyszłości, a na pytanie Starka, w ilu z nich wygrywają, odpowiada, że tylko w jednym. Mam wrażenie, że właśnie ten jedyny scenariusz Doktor wprowadza w życie i wszystko, co stało się potem, miało się stać po to, aby później mogło być dobrze. No bo hej, patrząc z praktycznego punktu widzenia, część z tych postaci, które giną w finale (albo raczej znikają, bo tak naprawdę to trudno na sto procent powiedzieć, że umierają), ma zaplanowane kolejne solowe filmy, a raczej nie sądzę, żeby wszystkie działy się przed wydarzeniami z Infinity War.\nMagda: Muszę przyznać, że jeżeli faktyczne Doktor Strange uratuje całą hałastrę [czyt. wszechświat] przez cofnięcie czasu, będę naprawdę zawiedziona… i tu wracamy do tego, że trudno jest ocenić tę część bez znajomości kolejnej.\nJeśli chodzi o dziury fabularne, być może to nic takiego, ale bardzo uderzyła mnie jedna rzecz: fajnie jest się pośmiać z obrażonego na Bruce’a Bannera Hulka czy uroczo nieporadnego Parkera, ale przy tak dramatycznych wydarzeniach nie da się od tego dramatyzmu uciec. Tymczasem twórcy filmu chyba próbowali to zrobić i czuję, jakby myśleli, że więcej już nie udźwigniemy. Tak oto Wanda przeżywa swój osobisty dramat, ja przeżywam go razem z nią, ale na emocje reszty bohaterów zabrakło czasu. Dopiero na samym końcu, gdy wszyscy zaczynają znikać, pojawia się uczucie nawet nie straty, ale ogólnej beznadziei. Być może trudno jest to nazwać dziurą fabularną, ale czasami nie widziałam w bohaterach nawet śladu tego, co działo się przed chwilą na ekranie; tak jakby byli kompletnie poza tym wszystkim. Ostatecznie przecież Steve Rogers czy wspomniany Banner, w przeciwieństwie do nas, nie mieli pojęcia, że Stark żyje, a jednak przez wspomniany brak emocji zupełnie o tym zapomniałam.\nMichał: Postaci w tym filmie jest tak dużo, że raczej trudno będzie skupić się dłużej na każdej z nich. Postaramy się jednak napisać kilka słów o większości.\nMagda: Niby to, co najlepsze, powinno się zostawiać na koniec, ale nie mogę zacząć inaczej niż od omówienia teamu Tony’ego Starka; jak pozostałe drużyny, został dobrany perfekcyjnie. Twórcy wykorzystali sprawdzony wcześniej duet; ponownie połączyli ze sobą Iron Mana z młodym Peterem Parkerem. Kontrast między ironicznym, momentami nawet cynicznym Starkiem a pełnym młodzieńczej brawury i beztroski Parkerem wyszedł zdecydowanie na plus, tak jak w Civil War. Ta para to jednak nie tylko śmieszne dialogi – w pełnym podziwu spojrzeniu Petera na Tony’ego jest coś wzruszającego, co nabiera dodatkowego wymiaru, gdy przypomnimy sobie sytuację rodzinną Spider-Mana. Zresztą, jedną z najbardziej poruszających scen w tej części Avengers jest jeden z końcowych momentów filmu, w którym Parker wpada w panikę, obawiając się o swoje życie, a poruszony Stark przejmuje rolę mentora, opiekuna… a może nawet ojca. Drugą ważną relacją w tej grupie jest ta na linii Iron Man – Doktor Strange; jeśli spodziewacie się błyskotliwych kłótni i całej masy ironii, z pewnością się nie zawiedziecie. Ostatecznie między tą dwójką rodzi się pewnego rodzaju przyjaźń; być może szorstka i podszyta żartem, jednak w obliczu zagrożenia trwała i zdolna do poświęceń. Jest jeszcze jedna postać, która początkowo przebywała w wyżej wymienionym towarzystwie – Bruce Banner, który przechodzi mały kryzys z Hulkiem. Mówiąc najprościej, gdy zielony potwór jest najbardziej potrzebny, postanawia się… obrazić. Banner jest pozostawiony sam sobie i w jednym ze strojów przebywającego w kosmosie Starka, na polach Wakandy całkiem nieźle sobie radzi.\nMichał: Była w tym pewna ironia – Banner w zbroi Hulk Bustera ;).\nMagda: Zgadza się – to są te smaczki, który wyłapią tylko fani uniwersum. A propos Wakandy, wypada powiedzieć coś o ekipie, która ramię w ramię z Brucem walczyła z dziećmi Thanosa. Trzeba przyznać, że jeśli chodzi o starą część drużyny: Kapitana Amerykę i Czarną Wdowę, ich wątki nie są specjalnie widoczne. I tak mają szczęście, że się pojawili – fani Hawkeye z kolei będą naprawdę zawiedzeni, bo Clint Barton dostał wakacje i zastępuje go Falcon. Jest jedna rzecz, której mi trochę zabrakło – spotkania Rogersa ze Starkiem, ale to głównie dlatego, że po Civil War moje fanowskie serce zostało dogłębnie zdewastowane. Czas jednak przejść do najistotniejszej pary z tej grupy: Scarlet Witch i Visiona. Przypomnijmy, że funkcjonowanie tego drugiego opiera się na Kamieniu Umysłu… za którym biega Thanos. Stąd też Wanda stanęła przed niesamowicie trudnym wyborem: posłuchać ukochanego, zniszczyć kamień, a tym samym go zabić, czy odmówić i zaryzykować losy wszechświata? Twórcy świetnie pokazali ich relację, jednak jak już wspomniałam, mam wrażenie, że dramat Scarlet przeszedł bez echa.\nMichał: Masz rację. W dodatku kulminację tego dramatu zepsuł Thanos, wymazując poświęcenie Wandy i załatwiając sprawę po swojemu. Co w sumie czyni wątek Scarlet Witch i Visiona jeszcze bardziej smutnym. Obraz braci Russo to prawdziwy rollercoaster emocji – od płaczu do śmiechu; a skoro już mówimy o śmiechu, nie sposób nie wspomnieć teraz o kolejnej części ekipy próbującej powstrzymać bezwzględnego Tytana, mianowicie o Strażnikach Galaktyki. Już od pierwszego pojawienia się tej grupy na ekranie, nie sposób powstrzymać się od niekontrolowanych wybuchów śmiechu. Chemia i interakcje panujące wśród tej unikalnej zbieraniny postaci to po prostu mistrzostwo świata. Wymiana żartów i docinków pomiędzy Quillem, Rocketem i Draxem, w połączeniu z powagą Gamory, infantylnością Mantis i nastoletnim buntem Groota (który nawiasem mówiąc, naprawdę paskudnie się wyraża i pyskuje swoim starszym kolegom!) – wszystko to stanowi tak wybuchową mieszankę, że dzięki temu patos i epickość całości filmu zostaje całkiem zgrabnie przełamana. Zaskoczeniem natomiast było dla mnie to, jak zgrabnie w ten humor wpasował się Thor, któremu udało się stworzyć świetny duet z Rocketem. Co prawda już w Thor: Ragnarok syn Odyna pokazał, że całkiem niezły z niego zgrywus, więc połączenie z największymi śmieszkami galaktyki po prostu musiało się udać. A propos Ragnaroku – ja się pytam, gdzie do cholery zniknęła Walkiria?\nNo i oczywiście trudno nie powiedzieć nic na temat przeciwnika naszych bohaterów – Thanosa. Josh Brolin – pomimo tego, że jego postać była w całości wygenerowana komputerowo – pokazał prawdziwą klasę, odgrywając jednego z najlepszych villainów w historii MCU (a może nawet i najlepszego). Twórcy naprawdę postarali się, aby Thanos nie był tylko kolejnym łotrem, którego jedynym celem jest zapanować nad wszechświatem (śmiejąc się przy tym demonicznie). W miarę jak poznajemy jego historię i motywację, zaczynamy właściwie rozumieć, dlaczego robi to, co robi. Ba, momentami można mu nawet trochę współczuć. To naprawdę świetnie zbudowana postać i zdecydowanie godny przeciwnik dla Avengersów.\nMagda: Muszę dodać od siebie, że bracia Russo świetnie pokazali Thanosa przez pryzmat jego relacji z córką. Z naszej perspektywy idea, która mu przyświecała przy zabijaniu… no cóż, wszystkich, jest wprost demoniczna. Nabiera jednak sensu, gdy Tytan poświęca dla niej jedyną osobę, którą kocha. Ja wiem, że z zasady powinnam go nienawidzić, ale w tamtym momencie było mi naprawdę smutno – nie tylko ze względu na śmierć Gamory.\nMichał: Warto jeszcze wspomnieć o pojawieniu się kilku postaci, których raczej nie spodziewaliśmy się zobaczyć. Jedna z nich to Eitri – karzeł z kuźni na Nidavellirze, choć w tym przypadku chodzi nie tyle o samą postać, co o aktora, który się w nią wciela. Zobaczyć Petera Dinklage – znanego lepiej jako Tyrion Lannister – w roli karła większego niż wszyscy otaczający go bohaterowie – bezcenne. Pozostałe dwie postacie nie pojawiają się nawet na listach obsadowych, więc to już spoiler najwyższych lotów. Powiem tylko, że w scenie po napisach pojawia się Nick Fury, którego ostatni raz widzieliśmy w Czasie Ultrona, trzy lata temu (a Samuelowi L. Jacksonowi po raz pierwszy prawie udaje się przemycić do filmu swoje ikoniczne “motherfu…”). Natomiast ta trzecia tajemnicza postać pojawia się jako strażnik kamienia duszy, po który udaje się Thanos z Gamorą, i jest to ktoś, kogo kompletnie nie spodziewałem się jeszcze ujrzeć z filmach Marvela.\nMichał: Jednego nie da się na pewno odmówić Wojnie bez granic – epickości. Sekwencje walk i wielkich bitew są po prostu przepiękne! Ogromne starcie w Wakandzie, które kojarzycie zapewne z trailerów, to zwieńczenie wszystkiego, co Marvelowskie. A niektóre z zupełnie niespodziewanych interakcji, wynikłych z połączenia sił przeciwko armii Thanosa, były naprawdę świetne (jak chociażby zabójczy duet Bucky – Rocket czy doskonale uzupełniające się Czarna Wdowa i Okoye).\nMagda: Zgadzam się w stu procentach z Michałem – “epicki” to przymiotnik, który najlepiej określa ten film. Świetna praca kamerą w perfekcyjny i momentami nieoczywisty sposób podkreśla dynamiczność akcji, która, jak już wspomnieliśmy, jest bardzo wyraźna. Swoim zwyczajem chciałabym jednak zwrócić uwagę na stronę muzyczną produkcji, która wzorem tej wizualnej, jest nienaganna. Twórcy Infinity War wykorzystali prosty, ale bardzo dobrze działający zabieg: gdy tylko akcja przenosi się w inne miejsce, czy też na ekranie pojawia się nowy bohater, pierwszym, co to oznajmia, jest właśnie ścieżka dźwiękowa. Scena, w której Steve Rogers przy akompaniamencie równie epickiej co on muzyki wyłania się z cienia po to, by uratować Scarlet Witch i Visiona… Majstersztyk. Gdy tylko w sali kinowej rozbrzmiały bębny, wiedziałam, że zaraz zobaczę wspomniany wątek z Wakandy, który jest nakręcony fenomenalnie – batalistyczna scena niemal dorównująca fantasy na najwyższym poziomie.\nMichał: Podsumowując, Avengers: Wojna bez granic jest dokładnie tym, na co czekali wszyscy fani Marvela. Zwieńczeniem (a właściwie początkiem zwieńczenia) dziesięcioletniej historii MCU, które jest doprawdy monumentalne i epickie. Mimo że nadal odczuwam lekki niedosyt, to doceniam wielkość tej produkcji. No i przede wszystkim – świetnie bawiłem się na seansie, dając się porwać nieustającej akcji i zaskakującym zwrotom. Na pewno wybiorę się jeszcze raz do kina, bo jeden raz to zdecydowanie za mało. A to, co jest najlepsze w tym filmie, to naprawdę zaskakujące odejście od superbohaterskich klisz. Zakończenie wprawia w osłupienie, sprawiając, że sam nie wiesz, co właściwie masz myśleć. I za to właśnie braciom Russo należą się wielkie brawa.\nMagda: Nie wiem, jak obiektywnym trzeba być, żeby podzielić trochę ponad dwie godziny czasu ekranowego między tyle wyrazistych postaci. Jak już wspomniałam, napisanie scenariusza do tego filmu uważam za misję samobójczą… z której jednak bracia Russo wrócili z tarczą. Połączenie w spójny i logiczny sposób Avengersów i Strażników Galaktyki; wszystkie drobne smaczki, jak nawiązania w dialogach do poprzednich odsłon losów poszczególnych bohaterów; brak większych dziur w fabule; świetny dobór charakterów w stworzonych podgrupach… Nie mam pojęcia, jak oni to wymyślili, ale jestem pod dużym wrażeniem ich pracy. Avengers: Infinity War to przede wszystkim film dla fanów MCU, którym, oprócz niepokoju o bohaterów, podczas seansu będzie towarzyszyć pewna nostalgia – wszak do punktu, w którym znaleźli się Mściciele w trzeciej części Avengers, zmierzaliśmy od dekady. Chętnie powiem Wam, czy warto było tyle czekać… ale dopiero po zobaczeniu kontynuacji losów Starka i spółki.\nOcena Magdy: 8/10\nFot.: Disney, Marvel Studios\nFilm Avengers: Wojna bez granic obejrzycie w kinach Cinema City oraz IMAX\n„Avengers: Wojna bez granic”. Kolejne międzygalaktyczne starcie! Ruszyła przedsprzedaż biletów do IMAX®\nTagiadaptacja komiksuAnthony RussoAvengersAvengers: Infinity WarAvengers: wojna bez granicBenedict CumberbatchBlack PantherBlack WidowBucky BarnesCaptain AmericaChadwick BosemanChris EvansChris HemsworthChris PrattCzarna Panteraczarna wdowaDanai GuriraDisneyDoktor StrangeDraxekranizacja komiksuelizabeth olsenFalconGamoraGrootHulkiron manJoe RussoJosh BrolinKapitan AmerykaLokiMantisMark RuffalomarvelMarvel Cinematic UniverseMarvel ComicsMarvel StudiosMCUNebulaOkoyePaul BettanyPeter Dinklagerobert downey jrRocketScarlet WitchScarlett JohanssonSebastian StanSpider-ManStan LeeStar-LordStrażnicy GalaktykisuperbohatersuperbohaterowiesupergrupaThanosThorTom HiddlestonTom HollandTony StarkVisionWakandaWar MachineZimowy ŻołnierzZoe Saldana\nFedkowicz Duo – nowy projekt muzyczny z ...


Bal w krystynopolskim Pałacu Potockich\nTo było wydarzenie romantyczne. Taki charakter miał bal zorganizowany w osiemnastowiecznym Pałacu Potockich w dawnym Krystynopolu nad Bugiem, dzisiejszym Czerwonogradzie. Widowisko muzyczno-teatralne zatytułowane „Legendy Galicyjskiego Wersalu” odbyło się tam 12 stycznia.\nOrganizatorami wydarzenia były: czerwonogradzki oddział Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej i Sobotnio-Niedzielna Szkoła Polska w tym mieście.\nCzerwonograd, położone 70 km od Lwowa nowe miasto górników, powstał po drugiej wojnie światowej i pochłonął miasteczko, które w 1692 roku założył wielki hetman koronny i wojewoda krakowski Feliks Kazimierz Potocki. Miasto to nazwał Krystynopolem na część swojej żony Krystyny z Lubomirskich. W chwili obecnej w zniszczonych murach Pałacu Potockich znajduje się filia Lwowskiego Muzeum Historii Religii.\n– Bardzo dobrze współpracujemy z polską wspólnotą miasta – powiedziała Halina Hrynyk, dyrektorka muzeum. – Dzisiejszy bal to już kolejne przedsięwzięcie w odrestaurowanej Wielkiej Sali Pałacu Potockich.\nZ ekspozycji muzealnej można się dowiedzieć, że pałac, który przetrwał obydwie wojny światowe, został wzniesiony w latach 1756–1762 według projektu Pierre’a Ricauda de Tirregaille. Na podobieństwo Wersalu, z ogrodem i fontannami. Tego piękna już dawno nie ma. Są wykonane przez studentów ze Lwowa kopie portretów byłych właścicieli dworu krystynopolskiego.\nPotoccy mieli tam własny teatr i orkiestrę, wystawiano balety i opery, goszczono przejezdnych artystów. Franciszek Salezy Potocki, wojewoda ziem ruskich i jeden z najpotężniejszych magnatów polskich, zwany „małym królem na Rusi”, podobnie jak poprzednicy, był dobrodziejem klasztoru bernardynów. Był także fundatorem klasztoru bazylianów i cerkwi św. Jura (Jerzego). Później ten pałac posiadali: Adam Poniński herbu Łodzia, Katarzyna z Potockich Kossakowska, Adam Starzeński herbu Lis oraz inni. A w 1935 roku nabył go Wydział Powiatowy w Sokalu. Po wielkich rujnacjach i zniszczeniu wyposażenia gmach pałacowy ma żałosny wygląd. Wokół są szare osiedla mieszkaniowe z lat 50–70. Czerwonograd nie można nazwać miastem atrakcyjnym. Został wybudowany jako miasto socjalistyczne. Z dawnego Krystynopola pozostał jedynie odnowiony i czynny klasztor oo. bazylianów, przebudowany na cerkiew kościół, stary cmentarz i Pałac Potockich.\n– Chcemy pokazać swoim dzieciom, swoim uczniom, mieszkańcom Czerwonogradu historię naszego miasta, które było Krystynopolem – mówi dyrektor miejscowej Sobotnio-Niedzielnej Szkoły Polskiej Irena Zając. – Również pokazać polskie tradycje XVIII wieku. Zostały też przedstawione stroje i tańce – mazurek i krakowiak.\nIrena Zając dodała, że Sobotnio-Niedzielna Szkoła Polska działa w Czerwonogradzie od 2008 roku i ma dzisiaj ok. 200 uczniów. – Zrodził się pomysł, by zorganizować teatralny zespół amatorski. Najpierw należały do niego dzieci ze szkoły, a potem dołączyli ich rodzice i mieszkańcy miasta – wyjaśniła.\nW realizacji projektu czerwonogradzkiego oddziału Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej uczestniczyli Polacy i sporo Ukraińców.\n– Narodziłam się tutaj i przez całe życie tutaj mieszkam – powiedziała Irena Suchińska, kierownik Teatru „Krystopolanie” przy Towarzystwie. – Bardzo mi szkoda, że kilka pozostałych tam zabytków naszego wspólnego dziedzictwa na tych ziemiach jest w stanie okropnej rujnacji. Mamy też problemy małego miasteczka. Naszym projektem chcemy zwrócić uwagę społeczeństwa na stan naszych zabytków kultury. Prowadzimy renowację starego polskiego cmentarza i położonej tam kaplicy Wiszniewskich. Dawny Krystynopol może być mekką dla turystów. Znana jest historia miłości Gertrudy Komarowskiej i Stanisława Potockiego, mogąca śmiało konkurować z historią Romea i Julii. Właśnie to stało się kanwą dzisiejszego balu.\nZespół „Mołodyczki” wprowadził uczestników w atmosferę salonu pałacowego, gdzie wszyscy cieszyli się z karnawału weneckiego, występu z udziałem Giacomo Casanovy. Aktorzy Teatru „Krystopolanie” przedstawili namiętne i tragiczne wydarzenia, które pod koniec życia Franciszka Potockiego rozegrały się w tym pałacu. Syn Franciszka, Szczęsny, nawiązał romans z młodocianą Gertrudą Komorowską, córką szlachecką z dalszego sąsiedztwa, i zawarł z nią potajemnie małżeństwo. Dowiedziawszy się o tym, Potocki wyprawił syna za granicę, a Gertrudę polecił porwać i utopić.\nBal „Legendy Galicyjskiego Wersalu” zgromadził mieszkańców Czerwonogradu i okolicy oraz gości ze Lwowa i Drohobycza. Przybyły też władze miasta i przedstawiciele Konsulatu Generalnego RP we Lwowie. Nie byli oni tylko widzami widowiska muzyczno-teatralnego w wielkiej sali krystynopolskiego Pałacu Potockich. Wszystkich zaproszono do walca i żywiołowego krakowiaka.\n– To jeszcze nie koniec – powiedziała prezes czerwonogradskiego oddziału TKPZL Natalia Żuk. – Ciąg dalszy nastąpi. Mamy sporo ciekawych pomysłów i będziemy realizować te projekty wspólnie z mieszkańcami naszego miasta.


Konstrukcyjnie taras wcale nie jest najłatwiejszym do wykonania elementem domu. Najtrudniejsze jest zachowanie szczelności warstw, a błędy wykonawcze szybko skutkują koniecznością naprawy.\nJeśli popęka taras na gruncie, przynajmniej budynek nie dozna uszczerbku. Gorzej, jeśli awaria dotknie taras nad pomieszczeniem. Dla tarasu chwilą prawdy jest zima. Wtedy to bowiem do gwałtownych zmian temperatury o dużej amplitudzie dochodzi dostające się bez trudu w najmniejsze nawet zakamarki woda. Znajdujące się na powierzchni tarasu płytki ceramiczne bardzo nagrzewają się od słońca. W lecie ich powierzchnia może mieć temperaturę nawet kilkudziesięciu stopni Celsjusza. Zimowe słońce z pewnością mniej je nagrzeje, ale już wczesnowiosenne operuje bardzo mocno, a jednocześnie w nocy bywa jeszcze duży mróz. Gwałtowne zmiany naprężeń mogą doprowadzić do pękania powierzchni płytek. Czasem spękania są niemal niewidoczne, ale umożliwiają jednak penetrację wody w warstwy podpłytkowe. Później zamarzająca woda powoduje ich rozsadzanie.\nOprócz szkód mrozowych, najczęściej pojawiają się przecieki przez płytę konstrukcyjną lub szczeliny dylatacyjne, zalewane są ściany pod tarasem, odspajają się płytki, wykruszają fugi, uszkodzeniu ulegają warstwy podkładowe i jastrych. Jeśli zauważymy uszkodzenie tarasu, należy przede wszystkim poznać jego przyczynę, określić, w której warstwie nastąpiła awaria. Ponieważ użyte do budowy i naprawy tarasu materiały muszą być odporne na określone obciążenie, ściskanie i warunki, kwestię oceny zakresu zniszczeń i wskazanie ich naprawy należy powierzyć fachowcom. Sposób naprawy tarasu każdorazowo zależy od rodzaju i skali uszkodzenia. A ponieważ możliwości jest dużo, opiszę najczęściej spotykane.\nCzęsto podczas wykonywania warstw wykończeniowych tarasu pomija się warstwę spadkową. Jej brak powoduje, że woda gorzej spływa z powierzchni lub podcieka w kierunku ściany domu. To zaś może być przyczyną przedostawania się jej w głąb konstrukcji. W takim przypadku konieczne jest usunięcie wszystkich warstw tarasu i zaczęcie od wykonania spadku. Spadek powinien wynosić 1,2-5% i być skierowany na zewnątrz. Spadek wylewa się z jastrychu cementowego. Dopiero po jego stwardnieniu można ułożyć od nowa wszystkie kolejne warstwy. Spadek musi być zachowany w każdej z nich.\nKolejną przyczyną przecieków, również wiążącą się praktycznie z ponownym wykonaniem tarasu, jest nieprawidłowo ułożona izolacja przeciwwilgociowa na styku płyty tarasowej ze ścianą budynku. Musimy pamiętać, że izolacja w tych miejscach musi być wyprowadzona na ścianę na wysokość ok. 10 cm, a połączenie jej krawędzi ze ścianą musi gwarantować całkowitą szczelność.\nWiele błędów przy budowie tarasów wiąże się z układaniem okładziny ceramicznej. Jak wspomniałem, jej powierzchnia jest poddawana dużym zmianom temperatury, a co za tym idzie płytki rozszerzają się i kurczą. Podobnie jest ze znajdującą się poniżej warstwą jastrychu. Aby zapobiec niszczącym naprężeniom wykonuje się dylatacje, przy czym dylatacje w jastrychu muszą wypadać w tych samych miejscach, co w okładzinie ceramicznej i muszą mieć tę samą szerokość (min. 10 mm). Dylatacje powinny dzielić powierzchnie tarasu na pola o długości boku 2-3 m.\nDylatacji nie wolno zakrywać płytkami, gdyż nieuchronnie prowadzi to do ich uszkodzenia. Nie oznacza to jednak, że mają one zostać puste. Szczeliny dylatacyjne wypełnia się materiałem trwale elastycznym, np. paskami polistyrenu lub pianką poliuretanową o zamkniętych porach.\nDlaczego dylatacje są aż tak ważne? Dobowa zmiana temperatury okładziny ceramicznej i jastrychu wynosi ok. 50°C, W przypadku dylatacji rozmieszczonych co 3 m jastrych zmienia wymiary o 1,5-1,95 mm, zaś okładzina ceramiczna o 0,6-1,2 mm.\nSzczególnej staranności wymaga wykonanie tarasu nad pomieszczeniami ogrzewanymi. Tutaj również bardzo łatwo o popełnienie błędów. Przede wszystkim często jest nieprawidłowo wykonywana izolacja. Taras nad pomieszczeniem ogrzewanym powinien mieć dwie warstwy hydroizolacji – międzywarstwową i podpłytkową oraz paroizolację. można zmniejszyć liczbę warstw, jeśli wykonuje się izolację z mas bitumicznych.


Znaleziono 167 wyników dla zapytania pionowy\n378 · 83 466x · 33 · 1 miesiąc temu\n183 · 33 810x · 17 · rok temu\n471 · 96 790x · 74 · rok temu\n300 · 49 048x · 67 · 2 lata temu\n323 · 52 479x · 26 · 2 lata temu\n146 · 60 426x · 54 · 2 lata temu\n82 · 16 459x · 32 · 2 lata temu\n150 · 23 364x · 16 · 3 lata temu\n424 · 130 156x · 118 · 3 lata temu\n426 · 63 253x · 72 · 3 lata temu\n428 · 76 909x · 89 · 5 lat temu\nMała kaczuszka wpadła w głęboka i wąską dziurę. Ręką wyciągnąć jej się nie da, ale dzięki pomysłowości już niedługo będzie znów biegać z rodzeństwem (Uwaga: pionowy kadr).\n255 · 34 382x · 21 · 6 lat temu\n86 · 8 167x · 10 · 6 lat temu\n345 · 48 084x · 89 · 7 lat temu\nOd bohatera do zera... dla nieznających rosyjskiego, na koniec akcji jego koledzy mówią - o kurczę, ale go musi boleć szczęka.\n902 · 42 941x · 109 · przed dinozaurami\n200 · 24 741x · 15 · 8 lat temu\n170 · 22 199x · 22 · przed dinozaurami\n194 · 22 289x · 32 · przed dinozaurami\n33 · 23 735x · 18 · przed dinozaurami\nRe: Lubicie kolejki?\nmadzialena82: Skąd ja wezmę pionowy portfel?\nDzikiwieprz: merytorycznie fajne, językowo straszne. Nie lepiej: jeden uśmiech poziomy , drugi pionowy?\ngen_Italia: Jedni wolą pisać dużą literą, inni wielką literą – to kwestia wyłącznie upodobań, żadnych zakazów ani nakazów tu nie ma.\n- prof. Mirosław Bańko\nhappy: Nie no, mialo cichnąć to cichnie.\nDwa wyrwane drzewa i chyba jakieś powalone przed pobliską szkołą bo dwa wozy strażackue pół godziny piłowały coś ostro.\nSąsiedzi pospierdzielali autami spod drzew…\nRe: Żle wykonany start pionowy\nNamir: W myśl zasady "Czym się strułaś, tym się lecz", przyłożyłbym pająka.\nGogosiek: Zapomnieć. Nawet nie zauważysz jak zniknie. Ja tak leczę wszystko :C\nMaciek_Cherokee: Ja stosuję sodę oczyszczoną rozpuszczoną w wodzie, często mam siniaki po pobraniu krwi, świetna metoda na zmniejszenie obrzęku :D\nkaab: Ja od siebie dodam - maść z arniki.\nSprawdzona wielokrotnie - działa :)\n2 · 1 065x · 10 · 2 lata temu\n12 · 1 513x · 2 · 4 lat temu\nParyż, pionowy ogród\nPoruszone zdjęcie - kierunek pionowy :C Do wyboru :C


Rynek nieruchomości coraz bardziej rozgrzany. Sprzedający mieszkania oczekują jeszcze szybszego wzrostu cen : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Nieruchomości, Rynek Rynek nieruchomości coraz bardziej rozgrzany. Sprzedający mieszkania oczekują jeszcze szybszego wzrostu cen\n9.03.2020 16:09| Autor: awi, aleBank.pl\nTempo wzrostu cen ofertowych przekroczyło tempo wzrostu cen transakcyjnych. To oznacza, że sprzedający oczekują jeszcze szybszego wzrostu cen. Rynek jest coraz bardziej rozgrzany.\nTempo wzrostu cen ofertowych przekroczyło tempo wzrostu cen transakcyjnych. To oznacza, że sprzedający oczekują jeszcze szybszego wzrostu cen #mieszkania #ceny #nieruchomości #ZBP\nNajbardziej jest to odczuwalne w Warszawie. W stolicy na rynku wtórnym już przez cztery kolejne kwartały ceny ofertowe przekraczają 10 tys. zł. Natomiast ceny transakcyjne były poniżej poziomu 9 tys. zł za m kw.\nW siedmiu największych miastach nadal utrzymuje się wysoki udział mieszkań kupowanych za gotówkę. Tak realizowanych jest ok. 65 proc. zakupów, jak wynika z cokwartalnej analizy NBP (dotyczącej III kw. 2019 r.). Dynamika wzrostu wartości kredytów hipotecznych też jest bardzo wysoka.\n- Banki udzielają coraz więcej kredytów, to już jest ok. 15 mld zł kwartalnie, a na rynek mieszkaniowy wchodzi młode pokolenie, które nie zna wysokiej inflacji – mówi dr Przemysław Barbrich ze Związku Banków Polskich. – Biorąc kredyt na 25-30 lat, warto zastanowić się, jakie będą skutki wyższej inflacji, gdy stopy procentowe wzrosną i comiesięczna spłata kredytu będzie bardziej obciążać budżet domowy.\nPrzeczytaj więcej na ten temat: Ceny mieszkańMarketNews24MieszkaniaPrzemysław BarbrichRynek nieruchomościSprzedaż mieszkańZwiązek Banków Polskich / ZBP


Kubki | GIFT DESIGN\nChcesz sprawić komuś niepowtarzalny prezent? A może marzysz o piciu porannej kawy z kubka przepełnionego wspomnieniami? Dzięki agencji Gift Design możesz spełnić swoje marzenia w szybki, tani i profesjonalny sposób.\nMamy do zaoferowania kubki z własnym zdjęciem bądź napisem, wykonane metodą sublimacyjną.\nOferujemy kubki w szerokiej gamie kolorów, ponieważ nasza firma nie zna słowa „ograniczenie”.\nZłóż zamówienie już dziś i daj się zaskoczyć jakością oraz pomysłowością agencji Gift Design.