Zdobywanie czytelników :: Forum Blogowe\nForum Blogowe :: Strona Główna » Blogosfera » Promocja Bloga » Zdobywanie czytelników\nWysłany: 2014-04-06, 22:55\nJa szczerze staram się przyciągnąć i blogiem jako całość, i poszczególnymi postami.\nNa page'u mi ludzie piszą co ich interesuje, jaki temat by przeczytali a ja im odpowiadam, że jest w planach albo już pracuję nad tym.\nCzasem nie łatwo do jakiegoś tematu się dogrzebać, bo brak informacji a kopiowanie tych szczątkowych mija się z celem.\nDlatego zwracam uwagę na to co piszą ludzie.\nTeż wrzucając krótkie opisy na page'a czy zdjęcia widzę co ludzi bardziej interesuje, a co nie. Im więcej wzbudzi się ciekawość danym zdjęciem, tym sugeruje się że to ich interesuje.\nPoprzednicy też pisali, żeby spokojnie sobie pisać a czytelnicy się znajdą.\nZgadzam się. Ja nie szukam na siłę czytelników, kto chce to lubi.\nNie reaguję też na to, jak ktoś napisze do mnie (jakiś inny admin page'a) i prosi o udostępnienie. Dla mnie to trochę słabe.\nSam tak nie robię i nie zamierzam. Ani żebrać o lajki ani na siłę się promować. Czasem nawet wrzucę jakieś zdjęcie i później patrzę, że ludzie sami dali udostępnienie ileś razy.\nI tak też trafiają zainteresowani.\nRobić swoje, robić dobrze a czytelnicy będą.\nNiegdyś mi ktoś napisał, że poziom mam dobry odnośnie treści i materiałów i oby tak dalej. I ja się tego trzymam.\nWysłany: 2014-05-15, 01:23\nDobra, przebrnęłam prawie całkiem przez dział o promocji i wszędzie piszecie o tym, ze trzeba napisać interesująco, coś oszałamiającego czytelników, którzy padając na kolana wyślą link w eter, będą podawać go sobie (jak dobrą nowinę) na Fb a siła i moc słowa uruchomi lawinę pieniędzy lejących się szerokim strumieniem....... Tyle w temacie słowa. Jak to wygląda w przypadku obrazków. Chwilowo nie chcę, nie mam o czym pisać. Przez kilka ostatnich miesięcy ciśnie mi się na usta wyłącznie stek bluzg i ew. przemyśleń w stylu: ożeniłabym temu lub owemu kose, kopa między żebra ew. z bani miedzy oczy. Raczej o to nie chodzi, bo ani politykiem, ani psychopatycznym mordercą nie jestem. Co się stanie jeśli dla własnego (i ogólnoludzkiego) dobra będę przez kolejne pół roku wkładać posty wyłącznie w formie obrazków?\nWysłany: 2014-05-15, 02:41\nJakie to mają być obrazki? Durne zdjęcie z głupim podpisem czy fotoblog? Większość osób nadal wykorzystuje internet głównie dla rozrywki a treści w formie obrazu (zdjęcie, wideo) szybciej się po nim rozchodzą. Prawie zawsze zobaczysz więcej lajków i udostępnień pod zdjęciami i śmiesznymi filmikami niż ambitnymi tekstami.\nBlogerki modowe i strony z fotografią dziecięcą zdobywają wielu subskrybentów, więc myślę, że porady z forum można zastosować i do tego typu blogów. W jednym i drugim przypadku ważna jest treść i sposób jej zaprezentowania.\nWysłany: 2014-05-15, 11:34\nWiesz, czy durne czy nie to zależy od punktu widzenia. Zdjęcia koncertowe to specyficzny temat, bo to dla jednego Happysad jest sensem życia, drugi płacze jak widzi Deep Purple, Iron Maiden czy Slasha, a Ryszard Nowak ze Stowarzyszenia Obrony Przed Sektami pewnie pozwie mnie do sądu za Behemotha\nGeneralnie, tak jak pisałam od początku porządkuję portfolio. I chcę pisać o tym, co w rodzimym piśmie i portalu nie przejdzie (z różnych względów). A że chwilowo mam (tu pada bluzg), to zostańmy przy obrazkach. Kwestii jest klika - jak to się pozycjonuje ? Są etykietki, ale brak słowa pisanego na bank nie pomaga Google. Zdjęcia są w większości podpisane XXX.JPG gdzie XXX jest nazwą zespołu /nazwiskiem artysty. Wiesz, w WP o którym mam pojecie działa to mimo wszystko inaczej.\nWysłany: 2014-09-16, 13:14\nBlogi o nauce z zasady są mniej chętnie przeglądane niż te o sprawach codziennych, chyba że mówią o nauce przy okazji spraw codziennych (blog o czystej matematyce nie będzie miał takiej popularności co blog o matematyce i praktycznych zastosowaniach, w rodzaju "jak szybko policzyć który proszek do prania jest najbardziej korzystny, biorąc stosunek ceny do wagi"). Tak że mocno się nie przejmuj.\nTym co możesz zrobić to postawić na tematy które ludzi obchodzą, w rodzaju "fizyka kremu do skóry" czyli opowieść o emulsjach i płynach nienewtonowskich, takie jakby "przemycanie" nauki przy okazji tłumaczenia różnych rzeczy. Nawiasem mówiąc, istnieje coś takiego jak Agregator Polskich Blogów Naukowych - zgłoś się do listy a wtedy na stronie głównej będą się pojawiały linki do twoich nowych wpisów, wtedy zacznie na twój blog zaglądać więcej osób które są zainteresowane taką tematyką, bo na razie twój blog jest chyba znajdowany przypadkowo.\nWysłany: 2014-09-20, 21:30 Zależy\nJeśli chodzi o obrazki to bardzo dobre wzięcie mają wszelkie inforgrafiki. My robimy ich multum i dotyczą one zdrowia i ziołolecznictwa\nNie mamy problemu z tym, że sama się udostępni lub zostanie podana dalej\nWysłany: 2014-09-21, 13:27\nOdnośnie zdjęć ostatnio spore branie mają właśnie śmieszne zdjęcia "memy" które w prosty i ironiczny sposób przekazują nam treść i humor. Wiele osób twierdzi ,że są głupie i przeznaczone tylko dla młodych nieogarniętych ludzi którzy nic tylko się bawią, ale prawda jest taka ,ze trafiają do kazdego. Może coś z tym?\nWysłany: 2014-09-21, 17:40\nOdnośnie zdjęć ostatnio spore branie mają właśnie śmieszne zdjęcia memy które w prosty i ironiczny sposób przekazują nam treść i humor. Wiele osób twierdzi ,że są głupie i przeznaczone tylko dla młodych nieogarniętych ludzi którzy nic tylko się bawią, ale prawda jest taka ,ze trafiają do kazdego. Może coś z tym?\njeśli tematycznie powiązane są z blogiem, to całkiem ok, ale zaśmiecanie bloga i fan page'a śmiesznymi obrazkami, to słaby pomysł. Jak chcę się pośmiać, to wchodzę na serwisy z obrazkami. Na fan page'u bloga oczekuję informacji z nim związanych (albo chociaż pokrewnych tematycznie), na samym blogu za to czegoś więcej niż mem.\nWysłany: 2014-09-21, 18:08\nno raczej ,że mają być związane z tematyką bloga, przeciez nie chodziło mi o wklejanie memów tych bezsensownych...humor przyciąga wiec chodziło o przekazanie humorystycznej treści dzięki wizualizacji.\nWysłany: 2014-09-21, 18:20\nWysłany: 2014-09-21, 21:36\nehh, dobijając do brzegu chodzi własnie o to aby przez wizualizacje przekazać treść bloga a po za tym kto wie, może dany "mem" zrobiony przez autora pójdzie w świat i ściągnie kolejnych czytelników.


CHIP&PIN w zapobieganiu nadużyciom – Polski Traker\nHome / Aktualności / CHIP&PIN w zapobieganiu nadużyciom\nCHIP&PIN w zapobieganiu nadużyciom\nWraz z popularnością kart płatniczych rośnie też skala nieprawidłowości i oszustw finansowych. Dotyczy to także firm transportowych, w których – jak potwierdzają wyniki raportu „Nadużycia paliwowe” przygotowanego przez Edelman Berland na zlecenie Shell – oszustwa paliwowe\ni zakupowe stanowią poważny problem.\nDziś trudno jest wyobrazić sobie funkcjonowanie flot samochodowych bez kart paliwowych – są wygodne i łatwe w użyciu. Jednak wraz ze wzrostem ich popularności, zwiększyła się także skala nadużyć występujących w firmach transportowych, co potwierdza aż 97% menedżerów flot. Wyniki raportu „Nadużycia paliwowe” opracowanego przez Edelman Berland na zlecenie Shell potwierdzają, że zarządzający (74%) postrzegają oszustwa jako poważny problem, którego rozpoznanie i powstrzymanie mogłoby wygenerować znaczne oszczędności. Tymczasem jako mały lub nieistniejący widzi je aż 54% kierowców, mimo że połowa z nich widziała innych kierowców dopuszczających się nadużyć. Obie grupy uznały, że ściąganie paliwa z baku oraz płatność za paliwo gotówką w celu ukrycia dodatkowych kosztów są najczęstszymi procederami, które generują największe koszty.\nPodnoszenie standardów bezpieczeństwa\nOptymalizacja kosztów i bezpieczeństwo transakcji, tak istotne w działalności przedsiębiorców, stały się także kluczowe dla Shell, który w ramach podnoszenia standardów bezpieczeństwa wprowadził do oferty karty paliwowe z technologią Chip&PIN. Właściciele firm transportowych zyskują pewną ochronę przed stratami w wyniku nieuczciwych praktyk kierowców dzięki przypisaniu karty do jednego pojazdu (lub kierowcy) oraz systemowi aktywacji i blokad, który umożliwia kontrolę płatności. Chipowe karty paliwowe, zabezpieczone indywidualnie ustalonym kodem PIN, eliminują także ryzyko związane z noszeniem dużych kwot przez kierowców, ponieważ płatność za paliwo oraz inne usługi można wygodnie uregulować kartą.\nKarta Shell z funkcją Chip&PIN jest odpowiedzią na oczekiwania przedsiębiorców, którzy bez względu na wielkość floty czy skali biznesu potrzebują gwarancji bezpieczeństwa oraz wsparcia w optymalizacji procesów i kosztów prowadzonej działalności.\nPrevious Roboty na DK 74\nNext 20 ciągników MAN TGX dla firmy Gobi


Cel lotu: Altenrhein - Tanie połączenia lotnicze. Cel lotu: Altenrhein, Szwajcaria. Oferta: TanieLinieLotnicze.pl\nTanie bilety > Super Oferty > Tanie loty do: Europa > Tanie loty do: Szwajcaria > Tanie loty do: Altenrhein\nZnajdź tani lot do Altenrhein przy pomocy naszej wyszukiwarki lotów. Zarezerwuj loty do Altenrhein po najlepszej cenie Tanie Linie Lotnicze. Przeprowadź szczegółowe wyszukiwanie lotów do Altenrhein dostosowane do Twoich potrzeb lub wybierz jedną z proponowanych przez nas ofert lotów do Altenrhein.\nSzukaj połączeń Polska — Altenrhein oferowanych przez linie lotnicze:\nOpodo.pl Połączenia lotnicze z miasta Polska do miasta Altenrhein Rezerwacja\nKiwi Połączenia lotnicze z miasta Polska do miasta Altenrhein Rezerwacja\nKLM Połączenia lotnicze z miasta Polska do miasta Altenrhein Rezerwacja


doha, tajlandia i kambodża | podróże bez scenariusza\nNie ukrywam, nie byłem przekonany do Azji Południowo-Wschodniej. Skoro jednak tyle osób jeździ do Tajlandii, Kambodży, Indonezji i wraca z tych krajów bogatszymi o niesamowite przeżycia, ja też musiałem w końcu spróbować. Tani lot pozwolił mi szybko się przełamać i zacząć pogłębiać wiedzę na temat kultury regionu, buddyzmu i architektury. Teraz kolej na mnie.\nDziwne, nie mogę stworzyć sensownego tekstu, stanowiącego pewną całość. Trochę wyszarpuję wspomnienia i się przymuszam. Mimowolnie porównuję Doha do Dubaju, choć minie jeszcze sporo lat zanim katarska stolica będzie postrzegana jako nowe serce Zatoki.\nPrzed przyjazdem nie byłem tak onieśmielony jak przed wizytą w Dubaju. Nie bałem się, że to nowe i niepojęte bogactwo jest w stanie wpędzić mnie w zakłopotanie. Dostałem to, czego się spodziewałem – widok wieżowców rzucających cień na miasto i samoloty latające tuż nad głową. Zaskoczył mnie natomiast fakt, że Doha może pochwalić się raczej skromną infrastrukturą transportową, pustymi działki pomiędzy budynkami, na których rosną śmieci i tabliczkami „uwaga, prace budowlane”.\nOsobom, które poszukują uciech w drogich restauracjach i centrach handlowych, miasto na pewno po zmroku otworzy do nich podwoje. Ja znalazłem czystą przyjemność w budynku Muzeum Sztuki Islamskiej i to nie w samej ekspozycji. Prostota, bryłowatość, lekkość. Lekkość bryłowatości? Pewna finezja klockowatej fasady wpisująca się w jednolite tło morza i nieba. Ten obiekt jest już ikoną w odróżnieniu do wieżowców wznoszących się nad brzegiem, które nigdy nie staną się klasyką.\nW skwarze słońca porzuciłem poszukiwania autentyczności. Z opisywanych w przewodnikach targu i fortu już dawno wyniósł się duch przeszłości. Wiele nowoczesnych restauracji, mało klimatycznych kafejek. Miałem szczęście, że znalazłem chociaż jedną, w której wypiłem herbatę z hibiskusa. Na moment, razem z głosem muezzina przeniosłem się do starego, portowego miasteczka.\nPrzylot do Pattaya, wylot do Chiang Mai. Pierwsza myśl – po dwóch zarwanych nocach nareszcie wyśpię się w spokoju.\nSpacer po historycznej części miasta. Już po pierwszych przebytych metrach okazało się, że jest tłoczno, ciasno i chaotycznie, jednak nie ma większego problemu z dotarciem do miejsc, które wcześniej zaplanowałem odwiedzić. Otaczające miasto mury i fosa pozwalają na łatwą nawigację, a przecinające się pod prostym kątem ulice nie tworzą skomplikowanych labiryntów.\nDo Wat Chedi Luang zawitałem jako pierwszej – oderwana od reszty głośnego miasta oaza spokoju, klimatyczna, przyciągająca. Po kilku chwilach przeszła przeze mnie myśl, że mój pobyt w Tajlandii będzie udany, choćbym miał zostać tylko w tym jednym miejscu. Wiedziałem, że muszę wrócić do Wat Chedi Luang żeby zobaczyć jak świątynia zmienia się wraz z zachodzącym słońcem i budzącą się nocą. Najpierw jednak odwiedziłem jedną z licznych przydrożnych restauracji, w której nie mogłem odmówić sobie pat thai i sajgonek. Deser był dużo zdrowszy i okazał się stałym elementem codziennej diety – owocowe smoothie przygotowywane na niewielkim straganie.\nW Wat Phra Sing przytłoczyło mnie złoto kipiące z każdego posągu. Pewnie gdzie indziej byłaby to wielka przesada, ale otaczająca całe bogactwo tropikalna zieleń trochę je uspokaja. Podczas zwiedzania Wat Chiang Man myślałem już tylko o powrocie do Wat Chedi Luang.\nSpokojnie czekałem na mrok. Mnisi powoli kończyli wykonywać swoje codzienne obowiązki. Robiło się tutaj coraz ciszej, natomiast na ulicy coraz głośniej. Wraz z głosem dzwonów, pomarańczowy sznur zaczął wypełniać wnętrze świątyni. Jeden po drugim siadał w rzędzie na krwistoczerwonym dywanie. Za głosem nauczyciela powtarzali wspólnie tekst modlitwy tworząc jeszcze niekompletny chór. Nie mogłem wyjść powstrzymywany jakimś dziwnym urokiem tego miejsca.\nProsto ze świątyni wszedłem na główną ulicę starego miasta – Rachadamnoen, na której odbywał się targ. W każdą niedzielę wstrzymywany jest ruch samochodowy, aby sprzedawcy wszelkich rozmaitości mogli rozstawić swoje kramy. Szczerze powiedziawszy nie widzę żadnej atrakcji w przeciskaniu się między ludźmi i oglądaniu rzeczy, których i tak nie mam zamiaru kupić. Z pewnością istnieje cała masa entuzjastów takich atrakcji, ale trudno mi jest ich zrozumieć. Pomimo całego zgiełku, w bocznych uliczkach Tajowie i obcokrajowcy oddają się relaksującym masażom. Jak widać wystarczy leżak i ręcznik, aby urządzić przydrożne spa.\nW drodze do hostelu zwróciłem uwagę na skąpo odziane i mocno umalowane panie siedzące na barowych krzesłach tuż przy jezdni. Ekspozycja rodem z czerwonej dzielnicy Amsterdamu. Nie sadziłem, że prostytucja nie stanowi żadnego tematu tabu, a chętni uciech za pieniądze nie muszą ich nigdzie szukać, gdyż są dostępne w zasięgu wzroku.\nTajlandia – mam wrażenie, że ktoś wziął trochę blachy, drewna, kilka puszek z farbą i wszystko zgniótł jak kartkę papieru. Panuje architektoniczny misz-masz. W chaotyczne ulice wpleciono stare świątynie, obok klasztornych zabudowań powstają nowoczesne bloki i wszystko na raz, w tym samym miejscu. Całość splatają kilometry kabli zawieszonych właściwie na wysokości wzroku.\nDo Doi Suthep pojechałem przede wszystkim dla widoków, otaczających dolinę gór porośniętych tropikalnym lasem. Niestety mgła lub też dziwna mieszanina pary i dymu spowiła okolicę i nie miała zamiaru jej opuścić. Sama świątynia Wat Prathat wznosząca się na wzgórzu rekompensowała straty. Tłumnie zgromadzeni pielgrzymi na klęczkach ustawiali się po błogosławieństwo od leciwego mnicha. Inni krążyli wokół pagody z kwiatami lotosu i kadzidłami trzymanymi w rękach. Są też jednostki, które w samotności modlą się i medytują, niby pewna oczywistość, ale te kilka spokojnych osób wyróżnia się wśród zgiełku zbieraczy selfie.\nWizyta w palacu Bhubing. Spacer wokół parku, wśród kolorowych kwiatów i kolosalnych bambusów był swego rodzaju atrakcją, jednak sam kompleks budynków zimowej rezydencji króla trochę rozczarowuje. Budynki nie są klasycznymi zabytkami, a ich styl tez nie do końca zniewala. Jednak grupy starszych turystów fotografujących się przy każdym krzaku na pewno zapamiętają to miejsce na długo.\nKolacja w przydrożnej restauracji. Dobry pat thai i cudowna zupa z grzybami, warzywami i mlekiem kokosowym. Całość nie kosztowała może przysłowiowego dolara, ale cena była i tak śmiesznie niska w porównaniu do jakości. Na pewno tego będzie mi brakować w domu – szybkich dań na ulicy, sycących i pełnych nieoczywistych smaków.\nNa koniec dnia chciałem wybrać się nad rzekę Ping. Niestety obraz jest zatrważający – śmiecie, ścieki, samochody parkujące tuż nad brzegiem. Mogłaby to przecież być kolejna atrakcja miasta. Zielone liście drzew pochylają się ku wodzie, gęste kępy traw wchodzą do rzeki tworząc nieregularne kształty. Kilometry zaprzepaszczonej okazji.\nNadciąga burza. Podmuchy wiatru przynoszą niepokój, dźwięk dzwonków i zapach kwiatów. Pioruny przeszywają w oddali ciemne niebo. Ruch na ulicach nie ustaje, wszyscy się spieszą. Spadają pierwsze krople deszczu, które ściągają latający kurz na ziemię. Pada tylko przez chwilę, powietrze gęstnieje.\nPrzylot do Phnom Penh, przejazd tuk tukiem po zatłoczonych ulicach stolicy do hostelu. Na pierwszy rzut oka widać skrajności przede wszystkim w architekturze miasta. Nad parterowymi domami wznoszą się nowoczesne budynki. Po ulicach mieszkańcy jeżdżą jak szaleni skromnymi skuterami, dość rzadko mijam luksusowe samochody. Słonce powoli zachodzi otaczając miasto różowo-pomarańczowym blaskiem. Z czwartego piętra hostelu mogę cieszyć się widokiem na Mekong będący autostradą dla barek, łódek i promów przewożących mieszkańców. Z tarasu można także dostrzec złoto-kolorowy dach znajdującego się w pobliżu pałacu królewskiego.\nZwiedzanie miałem zostawić na kolejny dzień i położyć się spać trochę wcześniej. Jeden z moich znajomych, który mieszka obecnie w Kambodży zaproponował wspólną kolację i piwo, więc nie mogłem odmówić. Świat jest mały – poznaliśmy się trzy lata temu w Jordanii i pewnie wtedy nikt nawet nie przypuszczał, że spotkamy się tutaj. Nocna przejażdżka po hałaśliwym mieście i wizyta w typowym klubie nocnym – oczywiście tylko żeby wypić piwo i w ramach doświadczenia społecznego. Dziewczyny są naprawdę ładne, wyglądają niewinnie i muszę przyznać, że jest mi szczerze przykro, bo pewnie nie jest to ich wymarzony los. Nie są nachalne i rozumieją, że przyszliśmy tutaj tylko się napić. Starszych panów nie brakuje, więc zajmują się nimi. Mimo że sztuczna i nastawiona na korzyść wyłącznie materialną atencja młodych dziewczyn, spowodowała, że z klubu wyszedłem jakby trochę pewniejszy siebie. A więc to o to chodzi, stali bywalcy, oprócz cielesnych uciech, liczą na podbudowanie swojego ego.\nNadal nie mogę połapać się z pieniędzmi – płacę w dolarach, a resztę dostaje w rielach. Ceny nie są tak niskie jak w Tajlandii, choć mogłoby się wydawać, że mniej rozwinięty kraj będzie tańszy.\nPhnom Penh, mimo że nie ma zbyt wielu obiektów, które trzeba zobaczyć, posiada z pewnością swego rodzaju urok. Wiele budynków usytuowanych nad samą promenadą zachowało styl sprzed lat. Promenada tętni życiem – mnóstwo drobnych sprzedawców, chłopcy grający w piłkę, starsze osoby uprawiające fitness przy muzyce. Niestety, schodząc nad sama rzekę można zauważyć liczne łódki, które są domem dla najuboższych. Trudno nazwać je domem, ale daszek z folii stanowiący ochronę przed słońcem i deszczem jest jedynym udogodnieniem, na który mogą liczyć.\nDzień rozpoczął się bardzo wcześnie, bowiem z samego rana wyruszyłem na zorganizowaną wycieczkę rowerową po wyspach Mekongu. Do pokonania było 25 km przez często wyboiste ścieżki prowadzące przez wioski, plantacje kukurydzy, bananów, mango i lotosu. Nie jestem pewien, czy sam wiedziałbym gdzie jechać i na co zwrócić uwagę, stąd też nie miałem nic przeciwko, aby tym razem podążać za kimś.\nWioski pomimo bliskiego sąsiedztwa ze stolicą są bardzo skromne. Zdarzają się gdzieniegdzie całkiem okazałe domy, jednak przeważają proste konstrukcje wznoszące się na betonowych lub drewnianych słupach. Po ulicach swobodnie panosza się zwierzęta, a czas płynie bardzo wolno. Całkowita cisza.\nZatrzymujemy się na chwilę w miejscu, gdzie tradycyjną metodą produkowany jest jedwab. Zaczęliśmy rzecz jasna od przekąski w postaci owoców – mango, liczi, banany i pitaja. Kolejny przystanek, kolejna lokalna przekąska, czyli słodki ryż z bananem zapiekany w liściu bananowca. Wycieczka zakończyła się już na wyspie, jednak vanem zostaliśmy przetransportowani do centrum, gdzie w lokalnej, ulicznej restauracji zjedliśmy lunch.\nNa początku wahałem się, czy taki typ zorganizowanej wycieczki aby na pewno mi się spodoba, jednak teraz wiem, że mógłbym powtórzyć to jeszcze raz.\nPopołudnie spędzone w pałacu królewskim oraz w świątyni Wat Phnom.\nNie jest to super popularny przysmak, ale rzeczywiście na targowiskach, czy przydrożnych straganach można dostać robaki – wszelkiego rodzaju latające owady, żuki, larwy, pasikoniki, ale także żaby i kurze embriony. Kupiłem mix robaków, aby sam ocenić, czy będzie to jedzenie przyszłości. Wszystko smakuje bardzo podobnie bo i sposób przygotowania jest taki sam – smażone w głębokim oleju z dodatkiem pikantnych przypraw. Pojawiają się subtelne różnice, zwłaszcza w kruchości. Jedząc czarne żuki ma się wrażenie, że gryzie się szkło, larwy z kolei są całkiem miękkie i dość mocno wyczuwalny jest posmak ziemi lub błota. Zdecydowanie moim faworytem są jakieś latające owady wyglądające trochę jak osy – bardzo chrupkie, z pewnością mogłyby być serwowane razem z piwem zamiast orzeszków.\nNie jestem pewien, czy miasto nigdy nie zasypia, jednak nadal około północy ludzie bawią się w klubach, a okoliczne parki i skwery wypełnione są miejscowymi. Przed przyjazdem miałem wrażenie dużo mniej rozwiniętego kraju i chyba bardziej konserwatywnych obyczajów, rzecz jasna już tak nie myślę.\nNigdy wcześniej o tym nie słyszałem, jednak jest to dosyć popularne rozwiązanie, z którego korzysta wielu mieszkańców stolicy. Chodzi o aplikację przypominającą Ubera, która działa na tuk tuki. Wystarczy wpisać swoją lokalizację i poczekać na kierowcę. Dzięki wyświetleniu się informacji o przebytych kilometrach oraz cenie za przejazd nie trzeba kłócić się o pieniądze.\nChoć zwykle chcę zobaczyć wszystko w danym miejscu nie lubię robić czegoś na siłę, bez przekonania, bez jakiejś wewnętrznej potrzeby. Nie idę gdzieś tylko dlatego, że powonieniem. Coś mnie powstrzymywało przed wizytą w Tuol Sleng. Być może nie zrozumiałbym ogromu tragedii, którą spotkał khmerski naród zaledwie kilkadziesiąt lat temu. Może ta historia jest mi zbyt obca? Może przyjechałem tutaj, żeby skupić się na czymś innym? Mając takie wątpliwości z tyłu głowy, postanowiłem nie odhaczać bezmyślnie kolejnej atrakcji na liście.\nAutobus do Siem Reap. Nie spodziewałem się luksusu i rzeczywiście go nie dostałem. Zdziwiłem się tylko, że jestem jedynym obcokrajowcem na pokładzie, gdyż sadziłem, że jest to dość popularna trasa wśród backpackerów, a na dodatek za śmieszne pieniądze. Autobus miał mnie zawieźć na miejsce, a jednocześnie był punktem widokowym, z którego można spoglądać na senne krajobrazy prowincji.\nNajbardziej typowymi budynkami są domy budowane na słupach – wąskie od frontu, z dwuspadowymi dachami, często pomalowane na odważne kolory. Zwykle część mieszkalna znajduje się na piętrze, a parter stanowi pustą przestrzeń dla cienia, w którym chowają się przed słońcem psy i kury. Gdyby nie panoszące się wszędzie śmieci, wioski miałyby naprawdę przyjemny klimat. Palmy i bananowce na miedzach.\nChoć wiedziałem, gdzie zlokalizowany jest mój hostel, nie sądziłem, że mieści się na terenie starej świątyni. Miałem wrażenie, że naprawdę będę mógł poobcować z mnichami zamieszkującymi pozostałe budynki skupione wokół świątyni. Przed świątynią, której praktycznie nikt nie odwiedza, ustawiony został stożek z piasku, w którym mnisi rzeźbią roślinne wzory. Wszystko po to, aby celebrować zbliżający się nowy rok. Zaraz po nim misterna konstrukcja zostanie zburzona. Z resztą całe miasto szykuje się na te okazję – brzeg rzeki rozświetlają kolorowe lampki, na drzewach wiszą błyszczące gwiazdy, a nad ulicami unoszą się ogromne ornamenty.\nChcąc zjeść szybki, tani obiad wystarczy przejść się nad rzekę płynącą poprzez centrum miasta i za dolara kupić pożywny makaron z jednego z licznych straganów.\nSiem Reap należy do miast klimatycznych, zwłaszcza nocą. Zza płotów, poprzez tropikalne zarośla wyłaniają się co chwila wille przypominające o francuskiej obecności w regionie. Choć architektura w mieście jest dość chaotyczna, zieleń przykrywa skrzętnie wszelkie niedoskonałości.\nAngkor Wat to chyba takie miejsce jak piramidy lub Taj Mahal – odwiedza się je zwykle raz w życiu. Specjalnie wybrałem się na wycieczkę z przewodnikiem by dowiedzieć się czegoś więcej o tym miejscu – jaką kryje historię, czy nadal żywe są legendy sprzed lat, jaka symbolika zapisana jest w architektonicznych detalach. Niestety przewodnik większość sekretów zachował dla siebie. Nie mniej jednak warto było wydać $37 za bilet. Każda z pięciu odwiedzonych świątyń stanowiła wspólną całość, a jednocześnie charakteryzowała się pewną odrębnością. Zastanawiało mnie jakie uczucie musiało towarzyszyć pierwszym odkrywcom tego miejsca, kiedy przedzierali się przez zarośla i potykali o wystające korzenie, by później zobaczyć wzniosłe budowle. Z kolei jak wyglądało to miejsce wypełnione tętniącym życiem mieszkańców ważnego i silnego imperium. Mogę to sobie teraz tylko wyobrażać. Sznury osób ustawiają się w miejscach będących odpowiednim tłem do selfie, które rzucą później na żer portali społecznościach. Czy choć na chwilę stanęli w miejscu, rozejrzeli się dookoła i pomyśleli?\nChciałbym móc zostać cały dzień i z jednego punktu wpatrywać się w ciemną sylwetkę Angkor Wat połyskującą w promieniach zachodzącego słońca. Cały kompleks zmusza do myślenia – jak łatwo natura może przejąć kontrolę nad tym, co stworzył człowiek. Wystarczy dać jej trochę czasu. Świątynię Ta Prohm pochłonął las i zaplótł korzeniami każdy jej element, tak jakby chciał ja zdusić.\nSpacer po targowisku w Siem Reap. Kolejna kolacja za dolara nad brzegiem rzeki.\nByć może zmarnowałem pół dnia, ale jakby nie patrzeć mogę robić co chcę. Wstałem dopiero o 13:00 i tylko dlatego, że niebawem miałem udać się do pływającej wioski Kampong Phluk na jeziorze Tonle Sap. Jest kwiecień, pora sucha, więc spodziewałem się, że nie zobaczę tego, co na widokówkach sprzedawanych na targu. Ze względu na niski poziom wody w jeziorze, wioska nie unosi się na jego powierzchni, a raczej lewituje w powietrzu, ale dzięki temu można zaobserwować całą konstrukcję domów na palach.\nDawno nie spotkałem się z taką skalą ubóstwa połączonego ze wszystkim, co odrzuca większość osób przyjeżdżających tutaj tylko na chwilę – widok śmieci zmieszanych z błotem, zapach zgniłych ryb i palonego plastyku, generalne odczucie upodlenia tej społeczności przez konieczność bytowania w takich warunkach. Podobne, mgliste już obrazy pamiętam tylko z indyjskich wiosek i dzielnic nędzy.\nTo nie jedyna pływająca wioska na jeziorze Tonle Sap, ani nie największa. Nikt też dokładnie nie wie, ilu mieszkańców liczy. 95% społeczności zajmuje się rybołówstwem, reszta prowadzi drobne sklepiki i obsługuje turystów. W wiosce znajduje się wszystko, czego potrzebują mieszkańcy – szkoła podstawowa, prowizoryczny szpital, świątynia buddyjska, a nawet kościół. Ponoć dzieci niechętnie chodzą do szkoły woląc beztrosko bawić się z rówieśnikami lub pomagać swoim rodzicom w pracach domowych i łowieniu ryb. Rzeczywiście, z jednej strony mijam bandę małych urwisów, z drugiej widzę jak wielu chłopców obsługuje łodzie, którymi poruszają się turyści.\nPowód, dla którego ludzie zdecydowali się żyć w takich warunkach jest prosty – w czasach francuskiego kolonializmu konieczne było odprowadzanie należnego podatku gruntowego. Dzięki przeniesieniu domów na wodę, ludność mogła uniknąć jego płacenia, a przy okazji łowić ryby bez konieczności jego opuszczania.\nPo przejściu przez wioskę ubitą drogą z ziemi, wpłynęliśmy na brunatne jezioro. W porze deszczowej woda wydaje się być czysta i nic nie stoi na przeszkodzie, aby w niej popływać. Tym razem jednak nie znalazł się żaden śmiałek, i ja do takowych nie należę. Nie jestem pewien, czy pochmurne niebo dodało uroku zachodzącemu słońcu, czy całkowicie popsuło ten moment. Nie był perfekcyjny, wymarzony, pocztówkowy. Z resztą jak całe dzisiejsze doświadczenie. Mam skrajne odczucia – cieszę się, że zobaczyłem jak funkcjonuje społeczność w Kampong Phluk, ale o pewnych sprawach wolałbym nie wiedzieć i pozostać skrajnym ignorantem. Może nie przypomniałbym sobie, że dobra, o które inni usilnie zabiegają, nam po prostu się należą.\nNaszła mnie dziwna refleksja – jeśli miałbym zamienić się na życia z 27-letnim chłopakiem z wioski, kto lepiej odnalazłby się w skórze drugiego? Czy ryba może żyć w przestworzach, a ptak pływać bez końca?\nDom – łódka. Rodziny, których nie stać na budowę domu na palach, żyją na takich łodziach. Podczas pory deszczowej, umieszczone pod podłogą beczki unoszą łódkę nad powierzchnią wody.\nPływająca restauracja na jeziorze Tonle Sap.\n95% mieszkańców wioski zajmuje się rybołówstwem.\nRybacy podczas konserwacji łodzi.\nPodczas pory deszczowej pale są praktycznie całkowicie niewidoczne.\nTrudno uwierzyć, że tak lekka konstrukcja może być wytrzymała.\nChoć krótka, to bardzo intensywna wizyta w Kambodży dobiega końca. Jeszcze tylko przejście graniczne i znów będę w Tajlandii (przejazd ma trwać 9h). Choć sama trasa na przejście graniczne w Poipet oraz formalności nie trwają aż tak długo, to czekanie na autobus po drugiej stronie ciągnie się w nieskończoność. Naczytałem się demonicznych opisów o tym przejściu, jednak żaden z mitów nie znalazł odzwierciedlenia w rzeczywistości, no może oprócz czekania. Nie da się ukryć, że atmosfera jest chaotyczna i aby dotrzeć do kolejnego punktu kontroli paszportowej trzeba zaufać intuicji lub w ciemno podążać za tłumem. Ale nikt nie robi żadnych problemów, ani nie stara się niczego na siłe wmówić. Jest czas żeby pogadać z innymi osobami dzielącymi wspólna dolę, albo na zaplanowanie tego, co zobaczyć w Bangkoku.\nPrzyjechaliśmy do centrum po 19:00, więc udałem się tylko na krótki spacer po okolicy i na pad thai w przydrożnej budzie.\nPodróżnik – decyduje sam, turysta – ktoś decyduje za niego. Nie chcę być turystą we własnym życiu.\nMasa młodych ludzi podróżujących przez dwa, trzy miesiące, nawet dłużej. W sumie spotkałem tylko kilka osób, które zatrzymują się w Azji na krócej. Rzecz jasna raczej czekam, aż ktoś do mnie zagada. Dłuższe rozmowy zdarzają się nieczęsto. Z jednej strony chciałbym z kimś porozmawiać, ale nie jestem osobą, która zaczyna pierwsza. Wstydzę się. Wracając do tych młodych osób – głównie Brytyjczycy przed dwudziestką. Wyruszają gdzieś na kilka miesięcy szukając swojego miejsca na ziemi. U nas nadal należy to do rzadkości. Może jest garstka takich osób, z pewnością piszą o tym blogi i traktują tę podróż bardzo poważnie. Te osoby jeżdżą z miejsca na miejsce w ramach rozrywki, bez konkretnego celu, trochę bezrefleksyjnie. Może się mylę, w końcu nie rozmawiamy zbyt wiele. Może po prostu im zazdroszczę?\nBangkok – ponad pięciomilionowa metropolia, która sprawia na pierwszy rzut oka wrażenie przestronnego i dobrze zorganizowanego urbanistycznego organizmu. Kompletnie nie znając systemu komunikacji miejskiej, autobusem dostałem się pod pałac królewski. Po raz drugi podczas tej podróży doznałem tego samego odczucia – nie wiedziałem, na co spojrzeć w pierwszej kolejności. Oszołomiony bogactwem wzorów, kolorów i kształtów szukałem punktu startu. Coś mnie przygniotło i przerosło, ale tylko w pozytywnym sensie. Kolejne miejsca były zaledwie uzupełnieniem tego, co widziałem w pałacu. Jeśli miałbym wybrać „to jedno” miejsce w Bangkoku z całą pewnością postawiłbym na pałac.\nPomiędzy szerokimi ulicami w środku miasta przebiegają wąskie, ciemne przecznice zamieszkałe przez najuboższe rodziny. Spotkałem się jedynie z kilkoma osobami proszącymi o pieniądze. Wydaje mi się, że członkowie rodzin się wspierają, a ludzie nie są tak wyizolowani jak u nas.\nKotlinę otoczoną wieżowcami dostrzega się dopiero po wyjściu na Złotą Górę – Wat Saket. Choć dla przeciętnego odwiedzającego sama świątynia nie ma w sobie nic szczególnego, to sam widok z niej gwarantuje pewnego rodzaju przeżycie.\nNie wiem ile kilometrów dzisiaj przeszedłem, ani co przegapiłem. Pewne miejsca nie były w moim programie, a niektórych nie udało się zobaczyć. Długo zastanawiałem się, czy udać się na kultową Koh San Road. Trochę odpychały mnie opisy wyszukane w sieci – ping pong show, prostytucja, alkohol i cała tajska cepelia. Za każdym razem trzeba sprawdzić wszystko samemu. Okazało się, że nikt nie jest nachalny, w spokoju można zjeść pat thai i napić się lokalnego piwa w barze. Nie szukałem atrakcji rodem z Sodomy, więc pewnie nie dostrzegłem, że takowe gdzieś są.\nBangkok może się komuś podobać. Zapewne jest tutaj wiele miejsc, które zaspokoją różnego rodzaju pragnienia – od drogich restauracji i butików po ekskluzywne przybytki w penthousach szklanych wieżowców. Ja nie mam już więcej pragnień, wystarcza mi zdjęcia z pałacu i świątyń.\nCzas na dawną stolicę Tajlandii – Ayutthayę. Dojazd na miejsce lokalnym transportem nie miał stanowić problemu, bo dokładnie zapoznałem się z opisem przewodnika. Niestety postój busów zmienił swoją lokalizację i musiałem udać się na jeden z dworców. W masie wszelkiego rodzaju pojazdów użyłem starej zasady „koniec języka za przewodnika” by odnaleźć właściwy bus. Po kilku minutach byłem już w drodze.\nAyutthayę wyobrażałem sobie trochę inaczej, jako romantyczne miasteczko, gdzie pośród ruin można zjeść tradycyjną potrawę i wypić piwo. Miasto jest wymarłe. Szerokie ulice wyścielone wąskimi budynkami. Upał. Niewielki ruch. Tylko wokół ruin niegdyś okazałych gromadzą się nieliczni turyści. Zdecydowałem odwiedzić się większość świątyń na piechotę. Przemieszczałem się od jednej do drugiej w poszukiwaniu ducha przeszłości. Ze mnie też powoli uchodziło życie, byłem coraz bardziej zmęczony i spragniony. Tak naprawdę lubię ten stan – zmęczyć się do granic, wyżyłować, poczuć ból. Sam nie jestem pewien dlaczego. Może tylko wtedy wiem, że nie mogę zrobić już nic więcej i pozwalam sobie powiedzieć koniec, wracam.\nMost na rzece Kwai. Park narodowy Erwan. Miałem może zbyt duże oczekiwania względem tego miejsca, które reklamuje się „najpiękniejszymi wodospadami w Tajlandii”. Wędrówka miała jednak swój urok. Co kilkaset metrów spośród gąszczy tropikalnego lasu wyłaniał się kolejny wodospad. Kąpiący się ludzie zagłuszali dźwięki przyrody. Wychodząc coraz wyżej tłumy topniały, a widok stawał się coraz bardziej malowniczy.\nPrzejazd z Bangkoku na Koh Chang. Pierwszy raz na tropikalnej wyspie. Już pierwsze widoki są egzotyczne, zjawiskowe, niecodzienne. Górzystą wyspę otaczają chłodne chmury przypominające wirujący dym z budzącego się wulkanu.\nHostel to mały domek na skale tuż przy brzegu. Nie ukrywam, że w pierwszej chwili chciałem się jak najszybciej ewakuować, jednak urok tego miejsca mną zawładnął. Poczułem się jak w domku na drzewie, który pamiętam z dzieciństwa. Kilka osób, które dzieliły ze mna wspólną przestrzeń od razu zaproponowały mi wyjście na plażę i grę w siatkówkę. Oczywiście pierwsze zanurzyliśmy się w ciepłym morzu oglądając jednocześnie zachodzące słońce. Choć wcześniejsze doświadczenia były niesamowite i z pewnością powtórzyłbym tę trasę ponownie, warto pozwolić sobie na kilkudniowe nicnierobienie. Wspólna kolacja w restauracji z blaszanym dachem.\nWyspa jest ewidentnie turystyczna, choć bardzo swojska. Nie ma ogromnych hoteli, głośnych klubów nocnych, czy wielkich centrów handlowych. Życie skupia się wzdłuż jedynej drogi i rzecz jasna na plaży. Wszystko wydaje się być autentyczne, a przynajmniej nieprzytłaczające.\nRozpoczął się tajski nowy rok. Ludzie polewają się wodą jak szaleni. Ma mieć to symboliczny wymiar oczyszczenia ze wszystkich problemów, które dotknęły ludzi w minionym roku. Po kilku godzinach ulica zmieniła się w rzekę. Nie sposób zliczyć litrów rozlanej wody. Wszyscy są oblewani, nie ma taryfy ulgowej – piesi, pasażerowie taksówek, a nawet kierowcy skuterów, co może być bardzo niebezpieczne, gdy jeździ się z dużą prędkością. Ma to swój urok, ale powinno mieć też swoje granice.\nKolejna wspólna kolacja z moimi nowymi znajomymi. Spędzając czas na plaży, będąc w beztroskim nastroju, poczuliśmy się jak przyjaciele znający się od lat, którzy przyjechali tutaj razem. To dziwne, że udało się nam zżyć w tak krótkim czasie.\nPostanowiłem wybrać się na rejs łodzią po okolicznych wyspach połączony ze snorkelingiem. Choć samo doświadczenie było samo w sobie ciekawe, gdyż z bliska można było podziwiać rajskie bezludne wyspy, to sam podwodny krajobraz nie był tak kolorowy jak to sobie pierwotnie wyobrażałem.\nNowy rok trwa w najlepsze, nikomu jeszcze nie znudziło się polewanie wodą. Do hostelu przyjechałem kompletnie przemoczony. Na kolację postanowiliśmy udać się do tego samego miejsca, co poprzednim razem. Na deser owocowe smoothie i naleśnik z bananem. Całe wieczorne menu plus ananas na śniadanie kosztowało może z 15 złotych. Nie mogę pojąć, że w tak prowizorycznych restauracyjkach podawane jest wyśmienite jedzenie, które kosztuje bardzo niewiele. Nie ukrywam, że kilka razy przeszła mi przez głowę myśl o ponownym przyjeździe, ale na dłużej, może trzy, cztery miesiące. Po wypracowaniu pewnej codziennej rutyny można byłoby przyzwyczaić się do takiego życia. Plaża, ciekawi ludzie, dobre jedzenie, zero problemów. Znając siebie chyba nie wysiedziałbym jednak dłużej w tym samym miejscu nic nie robiąc.\nOstatni dzień na wyspie. Upał. Polewanie wodą trwa. Jedyna droga jest całkowicie zakorkowana. Masa Tajów, która przyjeżdża tutaj na krótkie wakacje, wraca do domów. Kiedy jechałem na wyspę, przejazd tego odcinka zajął może 20 minut, teraz 4 godziny.\nOstatnie przemyślenia i czas na podsumowanie. Nie zdawałem sobie sprawy, że Tajlandia i Kambodża mają tyle do zaoferowania, że tak ciekawie i intensywnie można spędzić tu czas. Cieszę się, że wyszedłem z bliskowschodniej strefy komfortu. Wiem też, że następnym razem też będę pozytywnie zaskoczony, ale pozwolę sobie chyba na dłuższy wypad. Czuję niedosyt, choć jestem spełniony.\nPo tej podróży czuję się trochę spokojniejszy. Nie wiem, czy tylko dlatego, że zaspokoiłem pragnienie odkrywania nowych miejsc, czy oba te kraje tak na mnie wpłynęły. Ciekawe na ile tej pozytywnej energii mi wystarczy. Czy okaże się, że po tygodniu w pracy znów zacznę podróżować palcem po mapie? Z pewnością.\nBudżet (można było zrobić to taniej):\n– lot – 1700 zł\n– dwa loty w regionie – 680 zł\n– noclegi – 420 zł\n– na miejscu – 1800 zł


Terytorialsi oddawali krew. Padł rekord (ZDJĘCIA) | Portal Esanok.pl | Telewizja Sanok - Aktualności - Ogłoszenia - Firmy\nTerytorialsi oddawali krew. Padł rekord (ZDJĘCIA)\nSANOK / PODKARPACIE. Trasa czerwonej nitki i II edycja projektu „Krwioobieg Terytorialsa” na rzeszowskim rynku zakończyła się rekordową liczba chętnych, aby oddać krew. Akcja cieszyła się dużym zainteresowaniem wśród żołnierzy i również społeczeństwa, które w tą upalną sobotę przyszło na Rynek, by wziąć udział w pikniku zorganizowanym z tej okazji.\nJak zaznaczył 22 maja br. na konferencji otwierającej projekt dowódca WOT gen. dyw. Wiesław Kukuła – Pierwsza edycja projektu spotkała się z ogromnym zainteresowaniem. W całej Polsce wzięło w niej udział 2000 żołnierzy, którzy łącznie, podczas jej trwania oddali ponad 1300 litrów krwi. – Co oznacza, że co 10 żołnierz naszej Formacji jest krwiodawcą. To więcej niż zakładaliśmy – dodał Dowódca WOT.\nTagi: Bieszczady, II edycja projektu „Krwioobieg Terytorialsa”, krew, krwiodawstwo, krwioobieg terytorialsa, oddawanie krwi, Podkarpacie, Rynek w Rzeszowie, rzesżów, Sanok, sanoktv, Telewizja Sanok, terytorialsi, Terytorialsi oddawali krew. Padł rekord (ZDJĘCIA), tvsanok, wojska obrony terytorialnej, wot, zdjęcia


Sandały MRUGAŁA - Hugo 1106/9-23 Ruby - Sandały - Klapki i sandały - Dziewczynka - Dziecięce | eobuwie.pl\nUrokliwe, dziewczęce sandałki marki Mrugała. Wygodnie wyprofilowana cholewka - Skóra naturalna - Zamsz - zapewnia stopie odpowiednią wentylację. Wewnętrzną część cholewki tworzy skóra. Nie zabrakło wkładki (skóra) która ogranicza ślizganie się stopy. Od podłoża izoluje stopę podeszwa - wysokogatunkowe tworzywo, dająca lekką amortyzację. Zdrowe dla stopy, gwarantujące przewiew sandały to dobra opcja na ciepłe dni.\nTen komentarz dotyczy produktu w kolorze: Zielony Sandały dla dzieci sa super


Usługi weterynaryjne - gabinet weterynaryjny Poznań, Mosina, Puszczykowo\nUsługi: Czym się zajmujemy?\nGabinet weterynaryjny - nasze usługi\nNasz zakres usług medycznych jest szeroki. Swoją bogatą wiedzę i doświadczenie wykorzystujemy w leczeniu naszych pacjetnów. Nasza klinika weterynaryjna oferuje indywidualne konsultacje w sprawie zwierząt oraz w szczególnych przypadkach - domowe wizyty weterynaryjne.\nKonsultacje w sprawie zwierzat\nDzięki wykorzystaniu Naszej wiedzy, zrozumiesz co aktualnie dzieje się w życiu Twojego zwierzaka. Nasze konsultacje weterynaryjne pozwolą Państwu na zrozumienie każdego etapu życia pupili. Jeżeli szukają Państwo weterynarza w Luboniu czy też okolicy to jesteśmy do Państwa dyspozycji, także w kontekście konsultacji w sprawie zwierząt.\nNasi lekarze weterynarii działają na terenie Puszczykowa i okolic. Tym samym jeżeli szukają Państwo najlepszego weterynarza w Poznaniu\nrównież jesteśmy w stanie nieść pomoc w leczeniu zwierząt. W obszarze naszych usług znajdują się konsultacje w sprawie zwierząt, prowadzone w ramach domowych wizyt. Można zatem śmiało powiedzieć, że działamy jako przychodnia weterynaryjna 24 h.\nKonsultacje oraz porady dla właścicieli zwierząt\nDzięki wykorzystaniu Naszej wiedzy, zrozumiesz co aktualnie dzieje się w życiu Twojego zwierzaka.\nSzczepienia profilaktyczne zwierząt\nProwadzimy szczepienia na wszystkie popularne choroby zwierzęce.\nDiagnostyka laboratoryjna, testy diagnostyczne\nŚwiadczymy usługi przeprowadzania testów diagnostycznych, dzięki czemu możemy o wiele skuteczniej leczyć naszych podopiecznych. W naszej przychodni istnieje możliwość wykonywania badań niestandardowych, ściśle współpracujemy z referencyjnymi laboratoriami jak VETLAB,IDEXX,oraz Vetcomplex.\nSchorzenia skóry są wyjątkowo uciążliwe dla zwierząt, dzięki Naszej pomocy Twój zwierzak na nowo odzyska spokój.\nSzczegółowe badania i ocena narządów jamy brzusznej, diagnostyka ciąży od 21 dnia od pokrycia.\nProfilaktyka i zwalczanie chorób pasożytniczych\nChoroby pochodzenia pasożytniczego mogą być bardzo niebezpieczne dla ludzi, dlatego profesjonalne leczenie jest w tym przypadku niezmiernie ważne.\nChirurgia weterynaryjna z opieką pooperacyjną\nPrzeprowadzamy wszelkie niezbędne zabiegi chirurgiczne, a także zapewniamy profesjonalną opiekę pooperacyjną.\nW naszym gabinecie przeprowadzamy także kontrolę oraz leczenie uzębienia.\nDoradztwo żywieniowe – karmy bytowe i lecznicze, dodatki żywieniowe\nUstalamy indywidualny plan żywieniowy dla Twojego zwierzaka na podstawie jego zdrowia.\nWydawanie paszportów i znakowanie (chipowanie)\nPomożemy w przygotowaniu wymaganych dokumentów.\nNasi lekarze w nagłych przypadkach udzielają domowych wizyt weterynaryjnych.\nSzczegółowe zestawienie usług:\n- szczepienia ochronne psów, kotów, królików oraz fretek;\n- zwalczanie i zapobieganie etopasożytom (pasożytom zewnętrznym).\n- leczenie zachowawcze chorób przyzębia;\n- ultradźwiękowe usuwanie płytki nazębnej;\n- ekstrakcja zębów mlecznych i zmienionych chorobowo;\n- korekcja uzębienia u królików, szynszyli i świnek morskich;\n- leczenie ropni podżuchwowych u królików;\n- pobieranie wycinków z dziąseł.\n- leczenie zachowawcze;\n- udrażnianie kanałów nosowo-łzowych;\n- leczenie zapalenia gruczołu 3-ciej powieki;\n- leczenie gradówki;\n- leczenie grudkowego zapalenie 3-ciej powieki;\n- leczenie zachowawcze i zabiegowe wrzodów rogówki.\n- przygotowanie do ciąży;\n- określanie terminu krycia;\n- mikroskopowa ocena cytologiczna wymazów z pochwy;\n- badanie poziomu progesteronu;\n- monitoring ciąży, ocena żywotności płodów, wczesna diagnostyka ciązy przy użyciu USG;\n- pomoc okołoporodowa;\n- zabiegi cesarskiego cięcia.\n- badania mikroskopowe zeskrobin skóry;\n- badanie posiewów bakteriologicznych ze skóry;\n- badanie mikologiczne zmian skórnych;\n- testy alergiczne.\n- diagnozowanie i leczenie ostrych i przewlekłych niewydolności nerek;\n- dializy otrzewnowe.\n- diagnozowanie chorób tarczycy, nadnerczy, gonad;\n- diagnozowanie, leczenie oraz monitoring pacjentów cukrzycowych;\n- zapobieganie i leczenie otyłości zwierząt.\n- biopsje zmian guzowatych;\n- badanie histopatologiczne usuniętych zmian i bioptatów;\n- usuwanie zmian nowotworowych różnych układów.\n- usuwanie zmian guzowatych i rozrostowych;\n- pomoc w przypadkach nagłych;\n- chirurgiczne leczenie pyometry-ropomacicza;\n- amputacja piątych pazurów u szczeniąt.\n- badania krwi(morfologia,biochemia);\n- badania moczu (ogólne i osad);\n- badania histopatologiczne;\n- badania zeskrobin skory;\n- badania wymazów,cytologia.\n- wystawianie paszportów;\n- porady behawioralne;\n- porady dietetyczne - w ofercie karmy bytowe i lecznicze;\n- preparaty i dodatki żywieniowe;\n- preparaty pielęgnacyjne.\n- czyszczenie uszu;\n- depilacja kanału słuchowego;\n- obcinanie pazurów;\n- obcinanie zębów u gryzoni;\n- opróżnianie zatok przyodbytowych.\nGabinet weterynaryjny - Poznań, Komorniki, Mosina, Luboń, Puszczykowo\nPotrzebujesz pomocy wykwalifikowanego weterynarza? Twój pupil nie czuje się najlepiej lub chcesz przyjść na wizytę kontrolną? Serdecznie zapraszamy. Nasz gabinet weterynaryjny to miejsce, w którym uzyskasz w 100% fachową pomoc. Nasz zespół składa się z wykwalifikowanych i doświadczonych specjalistów, których życiową pasją jest weterynaria, a co za tym idzie każde zwierzę, które trafia do naszego gabinetu jest otoczone niezwykle troskliwą opieką.\nGabinet weterynaryjny świadczy usługi weterynaryjne na najwyższym poziomie o czym przekonało się już wielu z naszych Klientów. Oferta, którą przygotowaliśmy została dopasowana do oczekiwań, a ściślej rzecz ujmując oferujemy usługi z zakresu stomatologii ogólnej, okulistyki, dermatologii, ginekologii i położnictwa, onkologii, chirurgii, diabetologii i endokrynologii, a także wykonujemy szereg badań laboratoryjnych.\nKochamy wszystkie zwierzęta i właśnie dlatego zależy nam, aby gabinet weterynaryjny był postrzegany jako miejsce, w którym każde zwierze uzyska niezbędną pomoc. Dlatego też dysponujemy profesjonalnym sprzętem, dzięki któremu nawet najtrudniejsze zabiegi możemy wykonywać sprawnie i profesjonalnie.


Szkolenia z mentoringu - TOP MINDS, Warszawa 3.03.2017 - Szkolenia mentoring, tutoring, przywództwo, innowacje\nSzkolenia z mentoringu – TOP MINDS, Warszawa 3.03.2017\nProgram Top Minds jest wspólną inicjatywą Stowarzyszenia Top 500 Innovators i Polsko-Amerykańskiej Komisji Fulbrighta skierowaną do studentów i doktorantów polskich uczelni, którzy wiążą swoją przyszłość zawodową z nauką, biznesem czy też administracją publiczną.\nSerdecznie zapraszamy Państwa do udziału w Inauguracji Programu Szkoleniowo – Mentoringowego TOP MINDS, która odbędzie się w dniu 3 marca 2017 w Warszawie w siedzibie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, ul. Hoża 20, sala 117.\nO godz. 11.30 wystąpi ekspert Collegium z zakresu mentoringu Piotr Jaworski z wykładem pt. “Jak nie zostać dobrym mentorem. Przewodnik praktyczny.”\nWięcej informacji o programie TOP MINDS: www.topminds.pl


Aktywność fizyczna seniorów jako potrzeba i wyzwanie - ppt video online pobierz\nAktywność fizyczna seniorów jako potrzeba i wyzwanie\nOpublikowałJózef Józefowicz Został zmieniony 3 lata temu\nPrezentacja na temat: "Aktywność fizyczna seniorów jako potrzeba i wyzwanie"— Zapis prezentacji:\n1 Aktywność fizyczna seniorów jako potrzeba i wyzwanie\ndr Michał Kubiak Zakład Polityki Społecznej i Publicznej Instytut Politologii Uniwersytetu Gdańskiego instruktor kinezygerontoprofilatyki Aktywność fizyczna seniorów jako potrzeba i wyzwanie\n2 Dobre przykłady – sylwetki wybranych aktywnych fizycznie seniorów.\nPlan prezentacji Potrzeby i korzyści wynikające z praktykowania aktywności fizycznej przez seniorów. Dobre przykłady – sylwetki wybranych aktywnych fizycznie seniorów. Kinezygerontoprofilaktyka. Działania z zakresu aktywności fizycznej w ramach projektu TEWP „Aktywni bez względu na wiek”.\n3 „Zdrowie jest najpierwszym darem, uroda drugim, a bogactwo trzecim” Platon\n„Żeby być zdrowym, trzeba żyć mądrze”. Musimy inwestować w swoje zdrowie i sprawność za młodu i nie zapominać o tym również w okresie starości. Jak mawiał Hipokrates, „kto nie miał czasu dla swojego zdrowia, będzie musiał mieć czas dla swojej choroby”. Organizm człowieka starego jest bardziej podatny na choroby, dlatego warto mobilizować się do większej dbałości o zdrowie. Część schorzeń trapiących seniorów ma charakter przewlekły – nie da się ich wyleczyć całkowicie, lecz można spowolnić ich postęp lub zapobiec nawrotom dolegliwości.\n4 Starość nie powinna być okresem rezygnacji ze starań o poprawę stanu zdrowia i sprawności. Ważne jest pozytywne nastawienie do siebie i otaczającego świata, ponieważ pogoda ducha pomaga pokonać wiele codziennych trudności Inwestycja w zdrowie będzie procentować szczególnie w okresie starości Na starość pracujemy całe życie: „starość to żniwa - co zasiejesz w młodości, zbierzesz w starości”.\n5 Jednym z najważniejszych czynników, który spowalnia proces starzenia się i wpływa na jakość życia, jest umiarkowany wysiłek fizyczny. Badania naukowe dowodzą, że systematyczne spacery oraz regularne wykonywanie prostych ćwiczeń pozwalają utrzymać, a nawet zwiększyć sprawność fizyczną. Sprawność fizyczna w okresie starości przekłada się na większą aktywność w kontaktach społecznych i lepsze samopoczucie. Istnieje wiele ćwiczeń usprawniających i rodzajów aktywności fizycznej, które można uprawiać indywidualnie lub grupowo, spędzając przy tym czas w otoczeniu rówieśników i innych osób. © PictureArt - Fotolia.com\n6 Jakie czynniki mają największy wpływ na stan naszego zdrowia?\nNiejednokrotnie zauważamy dosyć duże rozbieżności między wiekiem metrykalnym a biologicznym. Wiek biologiczny odzwierciedla aktualny i funkcjonalny stan organizmu oraz sprawia, że daną osobę możemy postrzegać jako młodszą lub starszą, niż wskazuje jej wiek kalendarzowy. Jakie czynniki mają największy wpływ na stan naszego zdrowia?\n7 Na wybory związane ze zdrowym stylem życia znaczący wpływ mamy my sami.\nProfilaktyka i utrzymywanie sprawności oraz dobrej kondycji organizmu odsuwa starość patologiczną (której towarzyszą choroby, niesprawność fizyczna) i sprzyja zmierzaniu w kierunku tzw. starości pomyślnej. Aktywność fizyczna seniorów, rozumiana jako działania wspierające zdrowie, powinna być przede wszystkim: systematyczna, długofalowa, odpowiednio intensywna, zróżnicowana. Aktywność fizyczna seniorów powinna być przemyślanym systemem poddawanym kontroli dla pomnażania zdrowia.\n8 Systematyczność: Zróżnicowanie: Intensywność:\nmniej niż 150 min (2,5 godz.) tygodniowo - niewielkie korzyści dla zdrowia; min (2,5-5 godz.) tygodniowo - znaczące korzyści dla zdrowia; więcej niż 5 godzin tygodniowo - bardzo duże korzyści dla zdrowia. Zróżnicowanie: treningi dotyczące funkcji krążeniowo-oddechowych, poprawiające wydolność tlenową (np. marsz, pływanie, ćwiczenia w wodzie, jogging, narciarstwo biegowe, nordic walking); treningi siły mięśniowej: z użyciem przyborów (np. gumy), z obciążeniem, z masą własnego ciała i in.; treningi ukierunkowane na gibkość, która m.in. warunkuje wiele zdolności samoobsługowych i motoryczność. Intensywność: np. odpowiedni dobór liczby ćwiczeń i powtórzeń.\n9 DOBRE WZORY DO NAŚLADOWANIA\nMadonna Buder (84 l.) - najstarsza triatlonistka na świecie amerykańska zakonnica urodzona w 1930 r. ukończyła 340 triatlonów, z czego pierwszy - w wieku 52 lat przeszła do historii, gdy w wieku 82 lat zmieściła się w 17-godzinnym limicie czasu zawodów Ironman, obejmujących 3,8 km pływania, 180 km jazdy na rowerze i 42 km biegu, w Kanadzie nazywana „Żelazną Zakonnicą” (Iron Nun) w wieku 84 lat wciąż jest aktywna fizycznie Źródło: -or-youre-never-too.html\n10 Kto jest trenerem Madonny Buder?\n„Moim trenerem jest Ten Facet na górze, który dał mi ciało, żebym go słuchała. Nie potrzebuję żadnego ustrojstwa, żeby je słyszeć, ono mówi całkiem głośno”. Co powiedziałaby wszystkim, którzy myślą, że są za starzy, by zacząć trenować? „Jeśli nie jesteś zbyt młody, by zacząć chodzić lub biegać, to nie jesteś zbyt stary, by przestać”.\n11 sopocianin urodzony w 1930 r.\nAntoni Wisterowicz z Trójmiasta (84 l.) – udowadnia, że sport można uprawiać bez względu na wiek sopocianin urodzony w 1930 r. lekarz medycyny sportowej, ortopeda i traumatolog maratończyk, triatlonista, pływak w 2009 r. ukończył maraton w Poznaniu w czasie 5:22 oraz maraton we Wrocławiu w czasie 4:57 w wieku 80 lat wystartował w triatlonie w Malborku na dystansie supersprint (600 m pływania + 15 km jazdy na rowerze + 3 km biegu), pokonując cały wyścig w czasie 1:23; na mecie witany szczególnymi brawami jako najstarszy zawodnik Antoni Wisterowicz na mecie wyścigu pływackiego wokół sopockiego mola w 2006 r. Źródło:\n12 Fauja Singh – najstarszy (103-letni) maratończyk na świecie\nHindus urodzony r. w Toronto przebiegł dystans 42 km i 195 m z wynikiem 8:25 – trafiając do Księgi rekordów Guinnessa Źródło:\n13 Stanisław Niwiński z Trójmiasta (80 l.)\nurodzony w 1934 r. na wieść o sukcesie stuletniego Singha złapał się za głowę - on też chce się ścigać jak najdłużej Stanisław Niwiński na finiszu Maratonu Solidarności w 2009 r. Źródło:\n14 Marian Parusiński z Trójmiasta (92 l\nMarian Parusiński z Trójmiasta (92 l.) – maratończyk i supermaratończyk urodzony w 1922 r. rozpoczął przygodę ze sportem w wieku 58 lat (bieganie dla zdrowia); wcześniej prowadził siedzący tryb życia jako zawodowy księgowy po roku rekreacyjnych ćwiczeń znacznie poprawiły się jego kondycja i samopoczucie startował w zawodach na różnych dystansach - od najkrótszych do maratonu w 1993 r. w wieku 71 lat ukończył supermaraton (bieg na 100 km) w Kaliszu w czasie 9:59 jak podkreśla, ścigał się zawsze nie tylko z innymi zawodnikami, lecz także – przede wszystkim – z własnymi słabościami biegał do 2009 r. Źródło: „W pana wieku się siedzi w domu” – mówili lekarze, którzy później nie wierzyli własnym oczom, oglądając wyniki badań. Pan Marian zaczął stopniowo wydłużać dystanse biegowe – na tyle, na ile pozwalał mu organizm.\n15 Henryk Urtnowski z Gdańska (76 l\nHenryk Urtnowski z Gdańska (76 l.) - nigdy nie jest za późno na mistrzostwo wicemistrz świata w biegu na 3000 m w kategorii M-75; rekordzista Polski wicemistrz Europy w biegu na m (0:47:12) w kategorii M-75 na poważnie zaczął biegać w 2001 r. – w wieku 63 lat wcześniej był osobą aktywną fizycznie (jeździł na rowerze, grał w piłkę nożną, koszykówkę, tenisa itp.) obecnie sponsorowany przez jednego z trójmiejskich developerów. Źródło:\nGEROKINEZJOLOGIA gr. gerontos – starzec; kinein – poruszać się nauka o tym, jak aktywność fizyczna wpływa na różne aspekty zdrowia i dobrego samopoczucia osób starszych KINEZYGERONTOPROFILAKTYKA gerokinezjologia w wymiarze praktycznym – realizowane programy aktywności fizycznej seniorów obejmuje m.in.: gimnastykę dla zdrowia metodykę treningu zdrowotnego seniorów ruchowe formy aktywizacji seniorów (gry i zabawy) podstawy kształcenia ruchowego, metodykę nauczania ruchu metody relaksacji planowanie i dobór aktywności rekreacyjnej seniorów metodykę bezpiecznych ćwiczeń\n17 ukierunkowany na wzmocnienie mięśni i ogólnej kondycji organizmu\nProgram dla seniorów musi być przede wszystkim bezpieczny (np. dla stawów i kręgosłupa) ukierunkowany na wzmocnienie mięśni i ogólnej kondycji organizmu oparty na triadzie ćwiczeń wytrzymałościowych, siłowych oraz rozciągających umożliwiający poprawę kondycji fizycznej, jakości życia oraz samopoczucia\n18 Projekt Aktywni bez względu na wiek\nrealizowany przez Towarzystwo Edukacyjne Wiedza Powszechna kierowany do osób w wieku 60 lat i starszych ma na celu zwiększenie różnorodności i ulepszenie (stworzenie) oferty edukacyjnej dla seniorów, odpowiadającej problemom osób starych znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej i rodzinnej lub niepełnosprawnych i zagrożonych wykluczeniem społecznym\n19 Zajęcia aktywności fizycznej seniorów w ramach projektu Aktywni bez względu na wiek\nZajęcia aktywności fizycznej ukierunkowane są na trening zdrowotny, a ich cele to: zapobieganie przedwczesnemu starzeniu się poprzez utrzymywanie i doskonalenie wydolności fizycznej i tolerancji wysiłkowej w życiu codziennym, profilaktyka chorób cywilizacyjnych (choroby niedokrwiennej serca i chorób metabolicznych), m.in. poprzez poprawę sprawności układu krążenia, rozwijanie przyzwyczajeń do aktywnego i higienicznego trybu życia.\n20 poprawiają kondycję fizyczną uczestników\nTreningi dla seniorów odbywają się w zależności od warunków atmosferycznych: na świeżym powietrzu i na sali gimnastycznej w wymiarze min trzy razy w tygodniu dla każdej z grup obejmują wytrzymałościowe formy ruchu o umiarkowanej intensywności (poprawiające wydolność), uzupełniane ćwiczeniami siłowymi dla mięśni ulegających osłabieniu i ćwiczeniami rozciągającymi dla mięśni ulegających przykurczom marsze (nordic walking) o umiarkowanej intensywności jako aktywność poprawiająca wydolność, ćwiczenia wzmacniające mięśnie i stawy (gimnastyka), ćwiczenia relaksacyjne i oddechowe poprawiają kondycję fizyczną uczestników\n21 Adekwatny dobór ćwiczeń i metod\nWykorzystywane są ćwiczenia specjalistyczne (bądź całe treningi) ukierunkowane i stosowane: w chorobach zwyrodnieniowych stawów, kończyn i kręgosłupa; w profilaktyce osteoporozy; u osób po incydencie kardiologicznym; w przewlekłych chorobach układu oddechowego; u osób z nadwagą i otyłością.\n22 Treningi na świeżym powietrzu – w plenerze, z wykorzystaniem szczególnych walorów Trójmiasta\nmarsze nordic walking odbywają się w lesie w dzielnicy Wrzeszcz, w parku Reagana oraz na plaży – w grupie ok. 15 seniorów długość treningu - w zależności od stopnia sprawności i wytrzymałości seniorów w grupie: minut marszu z przerwami na ćwiczenia ogólnosprawnościowe i oddechowe marsze na orientację z wykorzystaniem mapy i punktów kontrolnych – dodatkowo ćwiczą pamięć oraz zdolność orientacji przestrzennej © Christian Schwier - Fotolia.com\n24 Treningi na sali gimnastycznej\nw grupie ok. 15 seniorów przeprowadzane z użyciem piłek, lasek gimnastycznych, szarf, ringa, gumy thera-band, ławek, drabinek itp. lub bez przyborów - do 60 minut ćwiczenia ogólnorozwojowe kształtujące siłę, gibkość, koordynację ruchową - indywidualne, w parach lub zespołach gry i zabawy ruchowe, ćwiczenia muzyczno-ruchowe, obwody stacyjne i ćwiczebne, profilaktyczno-korekcyjne (ćwiczenia izometryczne, korygujące postawę ciała, oddechowe, rozluźniające/relaksacyjne)\n26 Struktura przykładowego treningu dla seniorów Gimnastyka poranna\nTok Opis Doz. Przywitanie, przedstawienie tematu i celu zajęć, Teoretyczny wstęp do zajęć – omówienie roli gimnastyki porannej w cyklu dnia Cele: –pobudzenie czynności układu krążenia i oddychania; –przygotowanie ustroju do czynności dnia codziennego; –uzyskanie poprawy stanu psychicznego; –mobilizacja seniora do aktywnego rozpoczęcia dnia Ćwiczenia w leżeniu na matach Ćwiczenia mięśni poru-szających gałką oczną i powiekami Mruganie powiekami w indywidualnym tempie Naprzemienne przenoszenie wzroku w stronę L/P Naprzemienne przenoszenie wzroku w Górę i w Dół Szerokie otwieranie i zamykanie oczu Gimnastyka mięśni twarzy Przytrzymanie kilku głębokich uśmiechów Palce po obu stronach ust i lekkie rozciąganie ich na zewnątrz z jednoczesnym ściąganiem warg „w dziubek” (wzmocnienie mięśni odpowiedzialnych za opadanie kącików ust). Przesuwanie ust w stronę L/P Wydymanie policzków Mięśnie dłoni i nadgarstki Ściskanie dłoni w pięści i otwieranie dłoni (rozluźnienie) Łokcie ugięte (oparte o podłoże): krążenia nadgarstków (dłonie otwarte) PR/LR „Drapanie” palcami po powierzchni podłogi (łóżka) 10x\n27 Tok Opis Doz. Krążenie stawów skokowych\nruchy stóp: do siebie i od siebie/ (góra–dół) odwodzenie i przywodzenie stóp na boki krążenia stóp do wewnątrz/ na zewnątrz 10x ćw. oddechowe wdechy – wydechy wspomaganie ruchem uniesienie i opuszczenie RR 3x ćw. mm szyi skręty głowy na boki na przemian w stronę L/P (RR odwiedzione – spoglądanie na L/P dłoń) skłony głowy w przód ręce/stawy łokciowe łokcie ugięte (odparte o podłoże): ruch – dotknięcie przedramieniem podłoża i powrót łokcie ugięte (oparte o podłoże): ruch – naprzemienne przywodzenie i odwodzenie ramion do klatki piersiowej i podłogi stawy kolanowe nogi ugięte w kolanach oparte o podłoże: ruch - wyprost NL/NP jedna noga uniesiona zgięta w kolanie (kąt prosty): ruch – zataczanie kół 5xLN 5x PN 5x LN stawy barkowe ramiona w górę: ruch – łączenie wyprostowanych ramion nad głową i powrót nogi zgięte w kolanach: ruch – dotykanie PR do podłoża za lewym barkiem i LR za prawym barkiem tułów biodra ruch - przekładanie PN za lewe kolano, LN za prawe kolano nogi zgięte w kolanach: ruch – unoszenie bioder w górę 5–8x ćw. rozluźniają-ce i oddechowe wdech – wspomagany pracą rąk w górę i za głowę, wydech – powrót rąk na biodra ćw. mm brzucha ruch- przenoszenie PR do lewego kolana dłonią, LR do prawego kolana ( z unoszeniem głowy i barków) ruch- unoszenie wyprostowanych ramion w górę z jednoczesnym spięciem mięśni brzucha 5x PR 5xLR\n28 Tok Opis Doz. ćw. oddechowe\nwdechy – wydechy wspomaganie ruchem uniesienie i opuszczenie RR 3x Leżenie na boku leżenie na lewym boku: ruch– wznosy PN (zewnętrznej) zgiętej w kolanie, wznosy PN prostej w kolanie zmiana strony/boku ruch – wznosy LN (zewnętrznej) zgiętej w kolanie, wznosy LN prostej w kolanie 5xPN 5x LN Klęk podparty klęk podparty: ruch - odwiedzenie N zgiętej w kolanie w bok 8x P/L klęk podparty: ruch - naprzemienny wymach NL/NP w tył do poziomu bioder klęk podparty: ruch - jednoczesne unoszenie wyprostowanej LR i PR/ zmiana/PR i LN Klęk podparty: ruch – koci grzbiet 5xP 5xL 8xLR/PN 8xPR/LN 5 x Przejście do pozycji stojącej Postawa rozkroczna ręce na wysokości klatki piersiowej ramiona w górę zgięte: ruch– odwodzenie zgiętych ramion rąk na boki odwodzenie ugiętych ramion na boki (do wyprostu) ramiona proste w bok: krążenie ramion (na zewnątrz/do wewnątrz) 5–8x 10/10\n29 Tok Opis Doz. ćw. oddechowe\npostawa zasadnicza: ruch – wznos rąk – wdech nosem, wydech ustami z jednoczesnym opadem 3x ramiona W postawie rozkrocznej (twarzą do ściany): ruch – ugięcia ramion w podporze przodem Podpór przodem przy ścianie: ruch– unoszenie P kolana w kierunku P łokcia/ unoszenie L kolana w kierunku L łokcia Podpór przodem przy ścianie: ruch– unoszenie P kolana w kierunku L łokcia/ unoszenie L kolana w kierunku P łokcia Postawa zasadnicza – ramiona w bok; uniesienie L kolana (z przytrzymaniem 5 sek.); uniesienie P kolana Stanie na PN (LN ugięta w kolanie, ramiona splecione na barkach)/ LN (PN ugięta w kolanie ramiona splecione na barkach) Stanie na PN z zamkniętymi oczami (LN ugięta w kolanie, ramiona splecione na barkach)/LN (PN ugięta w kolanie, ramiona splecione na barkach) 5 sek. lub więcej 10x 10 x 5x5 sek. PN/LN ćw. oddechowe i rozluźniające postawa zasadnicza: ruch: wznos rąk – wdech nosem, wydech ustami z jednoczesnym opadem łydki W podporze przodem przy ścianie wspięcia na łydkach Wspięcia na łydkach bez podporu z ramionami w bok (z zachowaniem równowagi) W postawie rozkrocznej przenoszenie środka ciężkości (raz w przód raz w tył) 20 x 10x przód/ 10x tył Część końcowa W pozycji wysokiej: wznos – RR wdech powietrza nosem, opuszczenie – RR wydech ustami 3x Zbiórka w dwuszeregu, podsumowanie zajęć, podziękowanie i pożegnanie\nPobierz ppt "Aktywność fizyczna seniorów jako potrzeba i wyzwanie"


BMW 3-20 AM4 zdjęcie : Warsaw Oldtimer Show VI 2019 - Nadarzyn\nZdjęcie BMW 3-20 AM4\nOpel Astra Sports TourerOstatnia generacja tego modelu została zaprezentowana w 2015 roku, a wersja kombi produkowana jest od 2016 roku. Samochód dysponuje bagażnikiem o pojemności 540 litrów, który można powiększyć do pojemności 1630 litrów. Niemieckie ...Udoskonalone manualne i automatyczne ...Dzięki licznym poprawkom w konstrukcji wewnętrznej i mechanizmach dźwigni druga generacja pięcio- i sześciobiegowych skrzyń Opla w porównaniu z konkurencją uzyskała doskonałe wyniki w zakresie jakości zmiany biegów. Obecnie ...Skoda Kamiq - miejski SUVNowy miejski SUV ŠKODY, dedykowany dla chińskiego rynku model KAMIQ, został oficjalnie zaprezentowany 23 kwietnia. KAMIQ stanowi uzupełnienie gamy SUV-ów ŠKODY, w której znajdują się już modele KODIAQ i KAROQ. Reprezentuje ...


Czy hologramy przechodzą do lamusa? - SvobodaCzy hologramy przechodzą do lamusa? - Svoboda\nCzy hologramy przechodzą do lamusa?\nHologramy kojarzyć się mogą z wizją przyszłości. Czymś, co jeszcze nie jest dostępne i widuje się to jedynie w filmach science-fiction lub na kartach powieści. Tymczasem to technologia, która jest znana od wieków i od tego czasu wykorzystywana w różnych branżach. Jedną z nich jest branża rozrywkowa, ale to nie są jedyne zastosowanie hologramów.\nHolografia to dość specyficzny dział optyki, który zajmuje się uzyskiwaniem przestrzennych, trójwymiarowych obrazów konkretnych przedmiotów. Do takiej rekonstrukcji wykorzystuje się technikę fal i choć taki opis może brzmieć skomplikowanie, to w rzeczywistości sama ta sztuka jest łatwiejsza do zrozumienia. Holografia polega bowiem na odtwarzaniu obrazu danego przedmiotu (nawet osoby) z formie trójwymiarowej. Dzięki zastosowaniu fal świetlnych o różnej długości oraz laserów możliwe jest bardzo szczegółowe odwzorowanie rzeczywistości na konkretnej przestrzeni.\nPozwala to na wykorzystywanie hologramów w nauce i badaniach. Hologramy dają bowiem lepszy i łatwiejszy dostęp do informacji dla naukowców, którzy muszą zobaczyć dany przedmiot czy jego wizualizację z każdej możliwej strony.\nHolografie wykorzystuje się także w informatyce, bo technologia znalazła zastosowanie w dyskach HVD, które były w stanie pomieścić do 6 TB danych.\nSama holografia jest także często wykorzystywana jako forma sztuki. Sam Salvador Dali korzystał z niej w latach 70. ubiegłego wieku, a po dziś dzień wielu artystów sięga po tą formę wyrazu. I nie trudno im się dziwić, bo przy pomocy hologramu 3D można uzyskać efekty, które niedostępne są w normalnych warunkach. Tutaj jedynym ograniczeniem jest wyobraźnia samego twórcy, a tak jak dobrze wiemy, ta potrafi być nieograniczona.\nHolografia znalazła także zastosowanie w reklamie oraz marketingu, a szczególnie wtedy, kiedy chce się zaprezentować nowy produkt. Jednak na tym nie poprzestano, bo doszło nawet do sytuacji, gdy w trasę koncertową wyruszyła… wirtualna piosenkarka. Na scenie można było oglądać, jak śpiewa i porusza się tak, jakby była prawdziwa. Od tamtej pory podobne zabiegi stosowano kilkukrotnie, nawet z wykorzystaniem wizerunku nieżyjących już artystów. Pojawił się także projekt smartfona, którego ekran miał być częściowo holograficzny. Treści multimedialne miały być na nim wyświetlane w sposób niespotykany dotychczas. Sztuka holografii nie zna ograniczeń i pozwala praktycznie na wszystko, co tylko można sobie wymyślić.\nCzy hologramy to przeżytek?\nPatrząc na powyższe, trudno mówić o tym, żeby hologramy miały trafić do lamusa. Wykorzystanie projektorów holograficznych w codziennym życiu może i nie jest widoczne, ale to nie oznacza, że sama technologia zostanie zapomniana. Codziennie wykorzystywana jest bowiem w nauce, by służyć jej dalszemu rozwojowi. Odkryte w ten sposób rzeczy będą wykorzystywane na co dzień przez ludzi na całym świecie, ale same hologramy także będą w nim widoczne. Świat reklamy oraz nowych mediów nie odpuści tego medium, które daje mu nieograniczone możliwości prezentacji produktów. Jednak zdaje się, że najciekawszą formą hologramów 3D będą pokazy sztuki oraz występy artystów, którzy nie obawiają się korzystać z tej formy wyrazu.\nPokazy 3D – spektakularna atrakcja\nNie da się ukryć, że pokazy z wykorzystaniem hologramów 3D, znacznie je ożywiają. Nie tylko wprowadzają do nich coś „nowego”, ale także sprawiają, że takie pokazy stają się nowego rodzaju sztuką. Odpowiednio przeprowadzone oraz przemyślane dają możliwość stworzenia projekcji niesamowicie atrakcyjnej wizualnie. Szczególnie zyskać na takich pokazach 3D możne branża technologiczna, która kojarzona jest przecież z innowacjami i przyszłością. Choć hologramy znane są od bardzo dawna, to dalej nie widuje się ich na co dzień. Chcąc wywrzeć na odbiorcach odpowiednie wrażenie i sprawić jednocześnie, żeby prezentacja czy występ był niezapomniany, warto wykorzystać do tego sztukę holografii. Nic tak nie ożywia, jak odrobina 3D.


ks. Michał Kobierski (1839-1876) - Proboszczowie - Kapłani - Fara Radom - Parafia św. Jana Chrzciciela w Radomiu - Fara Radom\nStrona Główna » Kapłani » Proboszczowie » ks. Michał Kobierski (1839-1876)\nKs. Michał Kobierski - ur. 24.09.1804, zm. 24.02.1876\nPrzyszły pasterz radomskiej parafii pochodził z rodziny szlacheckiej, pieczętującej się herbem Ostoja. Urodził się 24 września 1804 roku w Bystrojowicach, w majątku rodziców, położonym w powiecie sandomierskim. Na nauki został wysłany do Sandomierza, gdzie po ukończeniu szkoły średniej wstąpił do seminarium duchownego. W kilka lat po święceniach kapłańskich został plebanem Stromca. Rada Administracyjna Królestwa Polskiego zatwierdziła go na radomskie probostwo św. Jana Chrzciciela 4 grudnia 1838 roku. Do Radomia przybył w 1839 roku jako 35-letni kapłan, a w następnych latach został również kanonikiem honorowym płockim, kanonikiem sandomierskim i dziekanem radomskim.\nKsiądz Kobierski mieszkał początkowo na terenie dawnego folwarku plebańskiego, za rogatką warszawską (ul. Malczewskiego 29), a do kościoła dojeżdżał codziennie karetą. Tamtejszy dom mieszkalny "frontem na południe stojący, był drewniany, trzy kominy murowane na dach wyprowadzone mający, gontami pokryty, 60 łokci długości trzymający". Był to obszerny, parterowy budynek o długości 34 i szerokości 8-9 metrów. W starszej części znajdowało się 5 pokoi, 2 garderoby, spiżarnia oraz kuchnia, w nowszej - dwie izby. W największym pokoju znajdował się "piec kaflowy połową ogrzewający, kominek murowany, pułap z desek na zakładkę ułożonych i podłoga z desek". Przy zachodnim narożu domu mieściły się spichlerz i stajnia, dalej stały dwie stodoły, wozownia, owczarnia, obora i kurnik połączony z chlewem. Wszystkie zabudowania wzniesiono z drewna, otaczając płotem stawianym "w słupy i koły, chrustem i cierniem przeplatane". Obok domu znajdował się sad i ogród warzywny. Nie sposób wymienić wszystkich pól, łąk i ogrodów, które w liczbie 63 posiadała wówczas parafia (łącznie 250 morgów, czyli 140 ha). Część z nich wydzierżawiano, a 9 pól uprawiali poddani plebańscy z Gołębiowa. Grunty folwarczne znajdowały się w Starym Radomiu, Nowym Radomiu, Dzierzkowie i Zamłyniu, a obsiewano je głównie żytem, owsem i tatarkę.\nŁączne dochody probostwa wynosiły w 1840 roku 5676 zł, najwięcej, bo 1250 zł uzyskiwano z dziesięcin pieniężnych, 776 z czynszów za dzierżawę, a 724 z własnych pól. Wydawano 4283 zł, stąd zostawało ok. 1470 zł czystego dochodu. Proboszcza wspierali dwaj wikariusze, (mieszkali w domu przy kościele, który był już w całości murowany), organista, "dwa dziady do posług kościelnych" oraz "Szwajcar, z rozporządzenia rządu nakazany", który pilnował porządku podczas nabożeństwa.\n15 stycznia 1862 roku Komisja Rządowa Skarbu postanowiła odstąpić probostwu radomskiemu w dożywotnią dzierżawę budynek dawnego zamku. Po dopełnieniu wszystkich formalności ksiądz Kobierski sprowadził się do nowej plebani już 28 września tego samego roku, akurat w dzień swych imienin. Formalne przejęcie obiektu miało miejsce wiosną następnego roku. Od tego czasu, aż do dnia dzisiejszego, dawny "dom wielki" zamku radomskiego jest siedzibą proboszczów parafii św. Jana Chrzciciela.\nMało znanym epizodem z dziejów radomskiej Fary jest zaangażowanie się jej księży w pomoc uczestnikom powstania styczniowego. Dwóch wikarych zostało w latach 1863-1864 zesłanych na Sybir, a samego proboszcza Kobierskiego władze carskie obłożyły wysoką kontrybucją (200 rubli) za ukrywanie powstańczego sztandaru. Na mocy rozporządzenia władz rosyjskich z 14 grudnia 1865 roku nastąpiła konfiskata na skarb państwa gruntów parafialnych, dziesięcin, wszelkich przywilejów oraz zapisów dobroczynnych w zamian za pensje wypłacane duchowieństwu. Pola oraz łąki probostwa radomskiego przejęła Izba Skarbowa Radomska, wydzierżawiając je następnie różnym osobom. Przy parafii pozostały nieliczne ogrody i sady, niepodlegające ustawie.\nNa kilka lat przed śmiercią ksiądz proboszcz ciężko zachorował, a przez ostatnie 3 lata życia praktycznie przestał mówić. Spowodowało to pewien chaos w zarządzaniu parafią, mnożyły się konflikty między wikariuszami, a duże wpływy w świątyni zdobyło Bractwo Różańcowe. To ostatnie ufundowało Kobierskiemu epitafium. Nie wiadomo natomiast, kto był autorem portretu, zawieszonego w zakrystii kościoła, niezbyt ponoć przypominającego proboszcza, zmarłego 24 lutego 1876 roku. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Limanowskiego.\nGrób ks. Michała Kobierskiego


Odpowiedzialność cywilna pośrednika w obrocie nieruchomościami - e-prawnik.pl\nOdpowiedź prawnika: Odpowiedzialność cywilna pośrednika w obrocie nieruchomościami\nZgodnie z art. 180 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami pośrednik wykonuje czynności zawodowe osobiście lub przy pomocy innych osób realizujących zadania pomocnicze i działających pod jego nadzorem, ponosząc za ich czynności odpowiedzialność zawodową. Odpowiedzialnością cywilną pośrednika zajmował się Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 18 grudnia 1980 r. (III CZP 67/90, OSN 1991, nr 10, poz. 230), w której przyjął, że odpowiedzialność pośrednika opiera się na nienależytym wykonaniu umowy, a wina wynika z niedołożenia należytej staranności.\nTagi: odpowiedzialność, cywilna, pośrednik, obrót, nieruchomościami


Krukowate i gołąb miejski\nZagadnienie to zostało podjęte przez zespół naukowców z Poznania. Podczas badań zaobserwowano 11 gatunków ptaków korzystających z trakcji tramwajowych na terenie Poznania. W tym 66% stanowiły ptaki krukowate (kawka Corvus monedula, gawron Corvus frugilegus, sroka Pica pica, wrona Corvus cornix) oraz gołąb miejski Columba livia stanowiący 24% obserwowanych ptaków.\nSypialnia, poczekalnia, stołówka\nPtaki wykorzystywały infrastrukturę tramwajową z dwóch głównych przyczyn, tj. jako miejsca odpoczynku lub dogodne punkty obserwacyjne (przewody trakcji) oraz, przede wszystkim, jako żerowiska. Zieleń i roślinność w sąsiedztwie torów tramwajowych jest regularnie przycinana, będąc preferowanym żerowiskiem niektórych gatunków ptaków, zwłaszcza krukowatych, szpaków czy drozdów. Czynnik pokarmowy jest tym bardziej istotny, że część pasażerów intencjonalnie dokarmia ptaki na przystankach lub też mimowolnie, pozostawiając śmieci spożywcze.\nTramwaje - duże, głośne… bezpieczne\nW kontekście kolizji z ptakami, sieć tramwajowa stanowi raczej niewielkie zagrożenie. Stoi za tym prawdopodobnie kilka czynników. Jednym z nich jest skład gatunkowy zespołu ptaków zdominowany przez krukowate. Są to bardzo inteligentne ptaki, zwykle o wyraźnie niższej śmiertelności drogowej niż wynikałoby to z ich zagęszczenia. Są one świadome zagrożenia jakie niesie nadjeżdżający pojazd. Ponadto tramwaje są zasadniczo większe od pojazdów oraz dużo głośniejsze, a dodatkowo generują wibracje. Z tego względu są bardziej zauważalne i łatwiejsze do uniknięcia.\nImpuls do dalszych badań\nReasumując, infrastruktura tramwajowa jest szeroko wykorzystywana przez synantropijne gatunki ptaków i wydaje się być bezpiecznym żerowiskiem dla ptaków, zwłaszcza krukowatych. Wyniki powyższych badań to kolejna cegiełka do lepszego poznania dwóch szerokich zagadnień, tj. ekologii dróg oraz procesu urbanizacji. Będąc prawdopodobnie pierwszą publikacją poświęconą ekologii ptaków i sieciom tramwajowym, powinny tym bardziej zachęcić do kontynuacji badań.\nŹródło: Szala, K., Kubicka, A. M., Sparks, T. H., & Tryjanowski, P. (2020). Birds using tram tracks in Poznań (Poland): Species, infrastructure use and behaviour. Transportation Research Part D: Transport and Environment, 81, 102282.


Przegląd Jasełek w Kruszynie - Do Betlejem nie jest tak daleko - Naszemiasto.pl\nPrzegląd Jasełek w Kruszynie - Do Betlejem nie jest tak daleko\nPod hasłem "Do Betlejem nie jest tak daleko" przebiegał drugi już Przegląd Jasełek w Kruszynie.\nWystąpiło osiem zespołów. Na scenie zagrali uczniowie szkół podstawowych i gimnazjów w Kowalu, Choceniu, Zgłowiączce, Modzerowie, Wieńcu i Kruszynie. Imprezę zorganizował Kruszyński Dom Kultury. "Do Betlejem nie jest tak daleko" II Przegląd Jasełek w Kruszynie Udostępnij0\nMalbork. X Międzygminny Przegląd Jasełek [ZDJĘCIA]\nMiędzyszkolny Przegląd Jasełek. Kategoria gimnazja i szkoły podstawowe\nSosnowiec: Ruszył festiwal jasełek w Kazimierzu Górniczym


Miasteczko Śląskie p. tarnogórski oddziały Bos - Kontomierz.pl\nMiasteczko Śląskie Bos\nOddziały BOŚ Bank w pobliżu miejscowości Miasteczko Śląskie. Baza danych została skompletowana dzięki uprzejmości Krajowej Izby Rozliczeniowej. Jeśli chcesz wyszukać inne oddziały, przejdź do wyszukiwarki oddziałów.\nMiasteczko Śląskie - Najbliższe placówki banku BOŚ Bank


Kvint Divin Kosher 3 YO - Dobrewino.pl - Kup online\nKvint Divin Kosher 3 YO\nHistoria KVINT sięga 1897 r., kiedy to zbudowano pierwszy magazyn rektyfikacyjny i uruchomiono go przy ulicy Vokzalnaya w Tyraspolu. W tym czasie specjalizował się w produkcji 40% alkoholi (wódek) z domowych win winogronowych zakupionych od chłopów z okolicznych wiosek. Produkcję własną rozpoczęto 4 dekady później a pierwsze destylowane z winem alkohole zostały poddane starzeniu w 1938 roku.\nObecnie ta firma ze 120-letnią historią zajmuje wiodącą pozycję wśród producentów napojów alkoholowych w Mołdawii. Niepowtarzalny klimat, żyzna gleba, pagórkowaty teren i okolice rzeki Dniestr stworzyły najkorzystniejsze warunki do uprawy najlepszych winogron; nowoczesny sprzęt, zaawansowane technologie, oryginalne receptury, poszanowanie dawnych tradycji i pasjonująca praca specjalistów KVINT - wszystkie te czynniki pozwalają nam produkować godne podziwu napoje, które konkurują z renomowanymi światowymi markami.\nKoszerność tego trunku jest potwiedzona i kontrolowana przez Związek Prawosławnych Kongregacji Żydowskich w Nowym Jorku\nBolgrad V.V.S.O.P Brandy\nBolgrad V.S Brandy


Fighters Arena 9: „Czułem, że jestem przetrenowany.” – Łukasz Kopera po poddaniu Adama Niedźwiedzia | MMAnews\nMMAnews > Multimedia > Fighters Arena 9: „Czułem, że jestem przetrenowany.” – Łukasz Kopera po poddaniu Adama Niedźwiedzia\nPrzetrenowany Łukasz Kopera, opowiedział nam o powodach przyjęcia pojedynku z Adamem Niedźwiedziem, oraz mocnych/słabych momentach tego widowiskowego starcia. Ponadto o rodzinnym wsparciu podczas walki i przygotowaniach z kolegami z United Gym.\nhaha no na stop klatce wygląda jak by umierał 🙂\nprzetrenowany na włąsne życzenie


Praca sezonowa - gdzie i jak szukać ? - Blog rolniczy, agroturystyka, agro porady - napastwiskach.pl\nPraca sezonowa z założenia nie może być pracą, w której jesteśmy zatrudnieni na etat. Zazwyczaj stosunek pracy nawiązywany jest z uwzględnieniem wyłącznie umowy o dzieło lub umowy zlecenia.\nMożna zdefiniować różne pory roku, w których praca sezonowa może być wykonywana. W polskim sezonie letnim praca sezonowa może być wykonywana zarówno nad morzem, w górach, jak i w miejscowościach turystycznych znajdujących się nad jeziorami. Praca sezonowa w sezonie letnim dotyczy także gospodarstw agroturystycznych. Największy popyt na pracę sezonową występuje zwłaszcza w dwóch miesiącach – lipcu i sierpniu. Jeśli chodzi o zbiór truskawek, to głównie w maju i czerwcu. W górskich ośrodkach narciarskich sezon trwa od grudnia do lutego. Co roku największy popyt na pracę sezonową zgłaszają takie branże jak rolnictwo, turystyka, gastronomia i budownictwo.\nJednakże praca sezonowa nie zawsze musi być pracą fizyczną. Istnieje popyt na pracowników sezonowych, którzy zajmują się edukacją, prowadzeniem eventów w plenerze lub opiekują się dziećmi. Oczywiście największe zapotrzebowanie na tych pracowników istnieje w różnych częściach roku. Przykładowo, popyt na korepetytorów zazwyczaj jest wyższy w miesiącach od września do czerwca i spada w trakcie wakacji, kiedy uczniowie i studenci powinni odpoczywać od nauki.\nWbrew powszechnemu przekonaniu praca w budownictwie niekoniecznie musi oznaczać noszenie cegieł przez cały dzień. Zapotrzebowanie w tej branży na inżynierów i kierowników projektów latem jest tak samo duże, jak zapotrzebowanie na pracowników fizycznych. Latem przedsiębiorcy potrzebują dodatkowych pracowników do pracy fizycznej w barach, restauracjach, hotelach i innych miejscach, ale również do wykonywania innych działań, takich jak marketing i promocja. Istnieje również wiele ofert związanych ze sprzedażą typu door-to-door lub telefoniczną obsługą klienta.\nPraca na wakacje – gdzie jej szukać?\nOczywiście najczęściej zadawanym pytaniem związanym z pracą sezonową jest to gdzie szukać takiej pracy, tak aby była ona legalna i żeby nie zostać oszukanym przez niewiarygodnego pracodawcę. Oczywiście na pierwszym miejscu powinieneś lub powinnaś przejrzeć oferty pracy znajdujące się w popularnych serwisach ogłoszeniowych takich jak pracuj.pl lub jooble. Możesz też szukać pracy bezpośrednio na stronach firm z branży, która Cię interesuje.\nInną drogą jest szukanie pracy poprzez agencje pracy tymczasowej. Firmy te maja swoje biura w każdym większym mieście, dlatego bardzo łatwo znaleźć taką pracę, a w sezonie letnim zazwyczaj posiadają one większą ofertę niż w innych miesiącach roku. Zazwyczaj też mogą nas informować o ciekawych ofertach pracy telefonicznie lub smsowo.\nJeśli chcesz szukasz pracy w gastronomii, handlu lub jako dostawca jedzenia na wynos zawsze możesz przejść się przez miasto. Zazwyczaj właściciele barów i restauracji wywieszają informacje w witrynach lub na drzwiach swoich lokali o tym, iż aktualnie szukają nowych pracowników. Zawsze możesz udać się tam, gdzie sądzisz, że będzie Ci się pracowało najlepiej i bezpośrednio zapytać ich, czy aktualnie poszukują pracowników.\nNie pracuj bez umowy!\nZe względu na rytm pracy sezonowej warto zwrócić szczególną uwagę na procedury, których musi przestrzegać każdy pracodawca lub agencja pracy tymczasowej. Osoby planujące pracę wakacyjną nigdy nie powinny płacić żadnych opłat agencjom pracy, ponieważ pracownicy nigdy nie płacą za pośrednictwo pracy. Pamiętaj także, aby otrzymać od pracodawcy czy pośrednika pracy tymczasowej stosowne dokumenty, umowę o pracę lub umowę zlecenie z określoną stawką godzinową wynagrodzenia.\nKategoria Biznes, Ekonomia


Dziennikarz, strażnik miejski, archiwista, kelner, kierowca, pokojowa. Praca w - ogłoszenia 358824 | temat szczecinek.com\nDziennikarz, strażnik miejski, archiwista, kelner, kierowca, pokojowa. Praca w Szczecinku, oferty (wygasło)\nTo ogłoszenie wygasło w dniu 2019-07-24 09:13:36\n- Archiwista zakładowy – wymagane wykształcenie średnie – 1 osoba\n- Opiekun osób starszych i niepełnosprawnych – wymagane wykształcenie średnie, znajomość j. niemieckiego na poziomie A2 – 20 osób\n- Specjalista ds. kadr i księgowości – wymagane wykształcenie średnie, obsługa programu OPTIMA – 1 osoba\n- Sprzątaczka – wymagane wykształcenie zawodowe, 2 zmiany – 1 osoba


Ferguson Ariva 100 i 200 - DX-Antena\nFerguson Ariva 100 i 200\nWysłany: Wto 21:45, 05 Paź 2010 Temat postu: Ferguson Ariva 100 i 200\nZakładam temacik poświęcony jednemu z tańszych i dobrych odbiorników TV Satelitarnej po wgraniu softu edukacyjnego z siriusa odbiera Polski, Travel Chanel,Zone Romantica , ESPN Classic dobrze współpracuje z Kartami TNK i Cyfry oraz Modułem Polsatu nie zawiesza się warty swojej ceny\nAriva 200 to doskonała jakość obrazu zarówno w wysokiej rozdzielczości HD, jak i standardwej SD. Ekskluzywnie wyselekcjonowane dodatki takie jak: port Ethernet , port USB z możliwością nagrywania oraz obsługą MP3, OGG, FLAC, JPEG, MPEG zmieniają odbiornik w centrum domowej rozrywki. Mimo pozornie niewielkich różnic, w odniesieniu do droższysch modeli dostępnych na rynku, Ariva 200 okazuje się bardziej uniwersalna, a pobór prądu w stanie czuwania nieprzekraczający 1W sprawia, że odbiornik ten zaspokoi nawet najbardziej wymagających użytkowników. Dodatkowo czytnik kart i gniazdo na moduł CAM ukryte pod klapką na przednim panelu umożliwią ogladanie dowolnej płatnej telewizji w wysokiej rozdzielczości HD. Ariva 200 to zdecydowanie najlepsze źródło cyfrowej telewizji satelitarnej HD.\n2.Skalowanie sygnału PAL do rozdzielczości 720p lub 1080i\n3.Obsługa 32 programowalnych timerów\n4.Oddzielne listy kanałów ulubionych, TV i Radio\n5.Funkcja szybkiego wyszukiwania kanałów (QuickFind)\n6.Obsługa teletekstu i napisów ekranowych\n7.Obsługa DiSEqC 1.0, 1.1 oraz DiSEqC 1.2, USALS\n9.Kompatybilny z systemami DVB-S i DVB-S2\n10.Sterowanie uniwersalnym pilotem RCU-640\n11.Czytnik kart dla płatnych telewizji\n1.HDMI z HDCP\n2.LAN (RJ45), USB 2.0, RS-232\n3.Component (Y, Pb, Pr)\n4.2x RCA (Cinch) analogowe audio\n5.Optyczne cyfrowe wyjście audio\n6.Koaksjalne cyfrowe wyjście audio S/PDIF\n7.2 x SCART\nAriva 200 dostarczana jest z zawansowanym 4-funkcyjnym pilotem o symbolu RCU-640. Pilot ten pozwala obsługiwać cztery urządzenia: odbiorniki satelitarne marki Ferguson, dowolny zaprogramowany przez użytkownika telewizor, amplitunery marki Ferguson oraz DVD marki Ferguson (tabela obsługiwanych kodów/marek telewizorów dostępna jest na ostatnich stronach instrukcji obsługi).\nWysłany: Śro 17:23, 06 Paź 2010 Temat postu:\nNiedrogie tunery dostępne w przystępnej cenie. Szkoda, że nie mają też wbudowanego dekodera DVB-T2. Co do Sirusa, to pierwsze słyszę, żeby z tej pozycji można było edukacyjnie odbierać w/w programy w języku polskim. Niestety oferta FTA dla polskiego telewidza jest trochę denna, ale mimo wszystko chyba warto jest się zainteresować odbiorem z tej satelity.\nOstatnio zmieniony przez SebaN dnia Śro 17:24, 06 Paź 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Czw 12:47, 07 Paź 2010 Temat postu:\nSebastian oni kodów to nie zmieniali chyba od kąt Travel Chanel tam nadaje wszystkie kanały lecą na tych samych Provaiderach testowałem z Kumplem tamten soft to radzi sobie bardzo dobrze Warto Dodać że kodowanie to CryptoWorks więc nie za trudne do obejścia. Pionier także dobrze odbiera te stacje i co ciekawe to wszystko na antenie Wizji TV 60 CM Port 1 Astra 19,2 Port 2 Hot Bird Port3 Sirius chcieliśmy wczoraj dodać czwarty konwerter ale nie zdało to Egzaminu. U mnie na 60 Cyfry nie wiem czy tak dobrze z 3 Satelitów będzie odbierać ale kiedyś spróbuje\nWysłany: Pią 12:56, 19 Lis 2010 Temat postu:\nPróbka możliwości nagrywania tego Odbiornika\nOstatnio zmieniony przez Michal Tybura dnia Pią 18:56, 19 Lis 2010, w całości zmieniany 1 raz


Sajka – Wikipedja, wolna encyklopedia\nGadus fabricii Rihardson, 1836\nGadus saida Lepehin, 1774\nPollahius polaris (Sabine, 1824)\nSajka, dorszyk polarny, sajda (Boreogadus saida) – gatunek morskiej ryby dorszokształtnej z rodziny dorszowatyh, jedyny pżedstawiciel rodzaju Boreogadus. Poławiany gospodarczo. Lokalnie wykożystywany jest jako karma dla psuw zapżęgowyh.\nZimne wody pułkuli pułnocnej, w pobliżu kier lodowyh. Podpływa do ujść żek.\nNiewielka ryba dorastająca do ok. 30 cm długości. Ciało smukłe, dolna szczęka dłuższa od gurnej. Wąsik szczątkowy. Ubarwienie gżbietu brązowe, boki srebżyste.\nSajki pływają w dużyh ławicah w wodah pelagialnyh. Żywią się okżemkami i skorupiakami. Stanowią pokarm ssakuw morskih i większyh ryb. Tarło odbywają w pobliżu ujść żecznyh. Żyją 6–7 lat.\nArctogadus – dorsze arktyczne\n↑ Boreogadus saida, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).\n↑ a b G. Nikolski: Ihtiologia szczegułowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.\n↑ Rozpożądzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie pżekazywania danyh statystycznyh dotyczącyh połowuw i działalności rybackiej pżez państwa członkowskie dokonujące połowuw na pułnocno-zahodnim Atlantyku. [dostęp 22 października 2012].\nTę stronę ostatnio edytowano 18 sty 2018, 16:51.


Jak to było z relikwiami - ppt pobierz\nOpublikowałIzaak Różalski Został zmieniony 8 lat temu\nPrezentacja na temat: "Jak to było z relikwiami"— Zapis prezentacji:\n1 Jak to było z relikwiami\n2 Jak to było z relikwiami\n3 Jak to było z relikwiami\nHistoria, którą teraz ci opowiem, ma oczywiście swój początek, ale nikt nie wie, jaki. Nie patrz tak na mnie. To, że jestem duchem, który swoje lata ma, wcale nie znaczy, że wszystko widziałem. Może byliśmy wtedy na wycieczce z rodziną? Jak ty jedziesz na wakacje, to przecież nie wiesz, co się dzieje w tym czasie na twojej ulicy, prawda? No, chyba, że pokażą to później w telewizji. Ale wtedy telewizji nie było, ani radia, ani nawet gazet.\n4 Jak to było z relikwiami\nDzisiaj są, ale i tak nie dowiesz się z nich o tym, co jest najważniejsze. Na przykład czy mama wstała w dobrym humorze i możesz jej powiedzieć, kto wczoraj zrobił tę plamę na ścianie, którą zastawiłeś bukietem. Jasne, że kot. Ten, którego chciałbyś mieć. Ale do rzeczy. To znaczy... tych rzeczy właściwie nie ma. Ale były!\n5 Jak to było z relikwiami\nJak trafiły do Lublina relikwie Drzewa Krzyża Świętego, tego dokładnie nie wiadomo. Różnie mówią. Podobno było to tak: dawno, dawno temu, jechał z Kijowa do Krakowa biskup Andrzej. Przejeżdżał przez Lublin i zatrzymał się u dominikanów żeby odpocząć.\n6 Jak to było z relikwiami\nKonie też były zmęczone. Wyspali się i następnego dnia chcieli jechać dalej. A trzeba ci wiedzieć, że biskup Andrzej miał ze sobą coś bardzo cennego – relikwie Drzewa Krzyża Świętego, które dostał od księcia kijowskiego Iwana. Skąd książę miał kawałek drzewa, z którego zrobiony był krzyż, na którym umarł Jezus? Tego też nie wiadomo.\n7 Jak to było z relikwiami\nMiał i dał biskupowi Andrzejowi, a ten rano zjadł w Lublinie śniadanie, napoił konia i ruszył w stronę Krakowa. A tu po chwili koń staje w miejscu i ani kroku do przodu zrobić nie chce. Biskup się zdenerwował – jak to tak, biskupa nie słuchać! A koń nic. Domyślił się biskup Andrzej o co tu chodzi: to był znak, żeby relikwii nie wywozić z Lublina! Wrócił więc do dominikanów i tu je zostawił.\n8 Jak to było z relikwiami\nCałe wieki leżały relikwie Drzewa Krzyża Świętego w kościele u dominikanów na Starym Mieście w Lublinie. Modlili się do nich mieszkańcy miasta, przybywały pielgrzymki z bardzo dalekich stron. Prosili je o pomoc w ważnych sprawach i chłopi i królowie.\n9 Jak to było z relikwiami\nA kiedy przychodziły ciężkie dla miasta czasy, bo toczyły się tu rozmaite bitwy i wojny, dominikanie wychodzili z kościoła z procesją, na czele której niesiono relikwie.\n10 Jak to było z relikwiami\nLudzie wierzą, że nie raz i nie dwa uratowały one miasto przed zagładą. Tak było przez długie lata. Królowie przestali rządzić Polską, zamiast chłopów pojawili się rolnicy, ale wciąż prawie każdy, kto wiedział o relikwiach u dominikanów, przychodził prosić o pomoc.\n11 Jak to było z relikwiami\nAż pewnej zimowej nocy w 1991 roku relikwie z Drzewa Krzyża Świętego skradziono! Kto to zrobił i dlaczego – nie wiadomo. Relikwii do dziś nie odnaleziono. Może kiedyś się dowiemy, czy przez ten czas, kiedy nie ma ich u dominikanów w Lublinie, też pomagają komuś? Chronią go? Może ty, jak już urośniesz, odkryjesz, co się wydarzyło naprawdę? Ale teraz idź i przyznaj się lepiej mamie, kto zrobił tę plamę na ścianie. Bo jak mama sama ją odkryje, to nic ci nie pomoże. I to akurat wiadomo na pewno.\nPobierz ppt "Jak to było z relikwiami"


Kwiecień 14, 2021, 11:03:14 am\nStrony: 1 2 3  5 6 ... 122\nAutor Wątek: Szczecin (Przeczytany 225772 razy)\n« Odpowiedź #45 dnia: Styczeń 01, 2011, 02:43:11 pm »\nNo to jest nas dwóch, a to chyba jednak za malo.\n« Odpowiedź #46 dnia: Styczeń 04, 2011, 09:08:34 pm »\nKto pisze sié na gré w czwartek?\n« Odpowiedź #47 dnia: Styczeń 05, 2011, 08:42:15 am »\nJa niestety odpadam z czwartku i z wyjazdu do bydzi. Okazało się że mam zerwane ścięgno i czeka mnie wydatek 1/4 pensji na stabilizator.\n« Odpowiedź #48 dnia: Styczeń 05, 2011, 08:44:29 am »\nStabilizator poziomu alkoholu we krwi?\nBubus Ty byku Ty!\n« Odpowiedź #49 dnia: Styczeń 05, 2011, 12:19:15 pm »\nPoziom alko trzymam i bez stabilizatora\n« Odpowiedź #50 dnia: Styczeń 05, 2011, 02:56:47 pm »\nCytat: SLave w Styczeń 04, 2011, 09:08:34 pm\nJa nie moge grac w czw, ale jade do Bydzi\n« Odpowiedź #51 dnia: Styczeń 10, 2011, 06:47:19 pm »\nOK. Czas zabrać się konkretnie do roboty.\nGramy w sobotę od rana. Prawdopodobnie na Jana Kazimierskiego. Ja na pewno gram. Na dzień dzisiejszy, przynajmniej. I oczekuję większej ilości chętnych. Dużej ilości chętnych. Powodzi chętnych...\nW niedzielę sam nie mam wolnego czasu, ale grać nie bronię. Musimy ćwiczyć, ćwiczyć, i... Hmmm... Jeszcze nie wiem co, ale, na pewno, ćwiczyć.\n« Odpowiedź #52 dnia: Styczeń 10, 2011, 06:57:35 pm »\nCytat: SLave w Styczeń 10, 2011, 06:47:19 pm\nPrzed chwila dzwonil do mnie Marcin i potwierdzil, ze bedzie gral i prawdopodobnie przyjdzie z nowym graczem, ale to nic pewnego.Piotrek tez ma byc no i Cezar byl dzisiaj u mnie i sie pytal czy gramy, wiec raczej tez bedzie. Granie u mnie raczej nie wchodzi w gre, poniewaz mam remont, ale Marcin nas ugosci na Kostuchy Gramy od 10 tak do 18\n« Odpowiedź #53 dnia: Styczeń 10, 2011, 07:11:22 pm »\nNareszcie jakis konkretny bloodbath!\n« Odpowiedź #54 dnia: Styczeń 10, 2011, 11:35:04 pm »\nto ile was będzie i gdzie bo nie wiem czy do was kuśtykać?\n« Odpowiedź #55 dnia: Styczeń 11, 2011, 08:48:11 pm »\nNo piéc osób juz jest. Ale gdzie jest napisane, ze nie moze byc wiécej? W nowych graczy nie wierzé, ale jesli bédzie kogo uczyc, to... Trzeba scignác jak najwiécej wampirzych zabijaków. Jak na mój gust, to im nas wiécej tym lepiej. Nie skupiam sié na warunkach turniejowych. Turnieje mnie nie lubiá. A gdzie to ma byc, to jeszcze nie wiem. Bédé myslal w piatek. Najlepiej umówic sié z kims kto wie gdzies na Placu Kosciuszki, mnie sié widzi, i poczlapac na miejsce kazni.\n« Odpowiedź #56 dnia: Styczeń 11, 2011, 09:28:56 pm »\njakby co to między 10 a 17 można u mnie.\n« Odpowiedź #57 dnia: Styczeń 12, 2011, 07:36:59 am »\nRozumiem, że jest to propozycja na wypadek, gdyby u Marcina zabrakło stołów.\nTrza się będzie rzeczywiście zorientować ile masek przybędzie grać. Podzwonię jeszcze w międzyczasie pracy, i wieczorkiem się odezwę.\n100% - Marcin, drugi Marcin, Caesar, Piotr, my-self\n80% - Wahu\n50% - nowy gracz (kumpel Marcina)\n0% - Eco (LARPuje), Mirek (studiuje)\n« Ostatnia zmiana: Styczeń 12, 2011, 09:29:43 pm wysłana przez SLave »\n« Odpowiedź #58 dnia: Styczeń 14, 2011, 06:09:20 pm »\nGramy jutro godzina 10.00 przy Al.Piastów 54/17(wejscie od oficyny ostatnie drzwi po prawej)\nBedziemy w skladzie:Marcin, Piortrek, Kuba, Cezar, Slave, ja. Cezar w pewnym momencie bedzie sie musial urwac na jakis czas,a calkiem mozliwe, ze ja wraz z nim. Tak czy siak bedziecie w najgorszym przypadku w 4-ke. SLave co z Wahem?\n« Ostatnia zmiana: Styczeń 15, 2011, 10:24:53 am wysłana przez tohuwabohu »\n« Odpowiedź #59 dnia: Styczeń 14, 2011, 07:40:33 pm »\nKuby nie bédzie. Za to z Wahem umówilem sié punkt dziesiáta na Placu Kociuszki.


Call of Duty: Black Ops 4 z trybem sieciowym podobnym do Overwatch. Bohaterowie wchodzą do gry - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościCall of Duty: Black Ops 4 z trybem sieciowym podobnym do Overwatch. Bohaterowie wchodzą do gry\nWojciech Gruszczyk 19.04.2018 18:45\nNie mam dobrych wieści dla fanów Call of Duty. Kolejny przeciek sugeruje zupełne porzucenie standardowej rozgrywki znanej z poprzednich odsłon. Twórcy rezygnując z kampanii, zdecydowali się na pełne przebudowanie trybu sieciowego. To będzie Call of Duty Overwatch lub Call of Duty Lawbreakers.\nOverwatch cieszy się ogromną popularnością i podobno właśnie ten tytuł jest inspiracją deweloperów Call of Duty: Black Ops 4. Według najnowszych plotek Treyarch postanowiło porzucić znane zasady i zaoferować spory powiew świeżości.\nNajnowszy wyciek potwierdza doniesienia charlieINTEL (strona zajmująca się grami z serii Call of Duty) i Call of Duty: Black Ops 4 opiera się na zmaganiach znanych z między innymi Overwatch oraz Lawbreakers.\nSzczegółami postanowił pochwalić się jeden z testerów, którego słowa mogą zwiastować najgorszy tryb sieciowy w dziejach Call of Duty. Tytuł opiera się teraz na zmaganiach bohaterów, których możemy określić jako rozwinięta formuła specjalistów z Call of Duty: Black Ops 3. Deweloperzy niemal całkowicie usunęli z gry perki, a kill streaki zostały w pełni przebudowane – pierwotnie testerzy nie mogli przywołać helikopterów czy też nie mogli zadbać o specjalny nalot, a po prostu heros dzięki kill streakowi otrzymywał „potężne atuty”. Jednym z takich „skilli” była zmiana normalnego biegania na system znany z Black Ops 3 (bieganie po ścianach).\nTesterzy byli załamani taką wizją rozgrywki, więc twórcy wprowadzili pewne zmiany – dodali normalne kill streaki, a możliwości bohaterów zostały ograniczone, jednak tak naprawdę nie wiadomo, jaka wizja gry zostanie przedstawiona w dniu premiery.\nW prostych słowach podsumujemy:\nZmagania sieciowe podobne do Overwatch\nBattle Royale z ograniczeniami\nZombie (aktualnie bez szczegółów)\nZapowiada się spory sukces…\nTagi: Activision Call of Duty: Black Ops 4 Overwatch plotka Treyarch


Dywan nowoczesny LUX VERSO 4725A A7A 41 czerwony - Rugito sklep internetowy\nDywan nowoczesny LUX VERSO 4725A A7A 41 czerwony\n0.80*1.50 126.00 zł niedostępny 1.20*1.70 214.20 zł dostępny 1.40*1.90 279.30 zł niedostępny 1.60*2.20 369.60 zł dostępny 2.00*2.90 609.00 zł niedostępny 2.40*3.30 831.60 zł niedostępny\nWzór: 4725A A7A LUX VERSO 41\nDywany Lux Verso 4725A A7A 41 wyróżniają się gęstym włosiem 2450gr/m2 typu Frise o wysokości runa 13 milimetrow. Włókna polipropylenowe (PP) Frise mają doskonałą miękkość i sprężystość dzięki uszlachetnieniu termicznemu, a za sprawą swojej perełkowatej faktury przypominają ręcznie tkane dywany wełniane. Nie odkształcają się, wyróżniają się również wysoką odpornością na ścieranie i są łatwe do utrzymania w czystości. Dywany Lux Verso to szeroka gama stylowych modeli wyróżniających się nowoczesnym, geometrycznym wzornictwem w stonowanych kolorach szarości, beżów, brązów, zieleni i niebieskości. Dostępne są w pełnej palecie rozmiarów. Sprawdzą się jako efektowny do salonu czy sypialni, które do każdego wnętrza wprowadzą estetyczny wygląd.