Wykorzystanie technik negocjacyjnych w zarządzaniu oświatą w JST – szkolenie stacjonarne dla samorządowców – Ośrodek Rozwoju Edukacji\nStrona główna » Projekty PO WER » Zarządzanie oświatą w samorządach » Zarządzanie oświatą w samorządach - Aktualności-2 » Wykorzystanie technik negocjacyjnych w zarządzaniu oświatą w JST – szkolenie stacjonarne dla...\nZapraszamy samorządowców na 2-dniowe szkolenie stacjonarne, które odbędzie się w terminie 6−7 lipca 2021 roku w Centrum Szkoleniowym ORE w Sulejówku. Tematem szkolenia są negocjacje oraz ich wykorzystania w procesie decyzyjno-zarządczym w jednostkach samorządu terytorialnego.\nDo niedawna pracodawcy postrzegali umiejętności miękkie jako znacznie mniej istotne niż twarde kompetencje. Jednak z badań wynika, że to podejście szybko się zmienia. Okazuje się bowiem, że w przeciwieństwie do kompetencji specjalistycznych (umiejętności twardych), umiejętności miękkie znacznie trudniej wyćwiczyć, a w wielu przypadkach to właśnie one decydują o sukcesie zawodowym. Łatwiej nauczyć pracownika umiejętności twardych niż od początku budować oraz inwestować w tworzenie jego kompetencji miękkich. Przykładowe kompetencje miękkie to: asertywność, komunikatywność, odporność na stres, kreatywność, umiejętność pracy w zespole, wysoka kultura osobista, samodyscyplina, dobra organizacja pracy. Jak rozwijać umiejętności miękkie? Przede wszystkim przez codzienną praktykę, kontakty z innymi ludźmi, obserwowanie i analizowanie swoich reakcji w relacjach międzyludzkich.\nProponujemy Państwu szkolenie, które przybliży tematykę związaną z negocjacjami oraz umożliwi przećwiczenie technik komunikacyjnych w procesie negocjacyjnym. Praca warsztatowa będzie bazować na przykładach sytuacji występujących w codziennej pracy samorządowca zarządzającego edukacją w JST.\nCel szkolenia: podniesienie kompetencji miękkich pracowników JST odpowiedzialnych za realizację zadań oświatowych (negocjacje i ich wykorzystanie w procesie decyzyjno-zarządczym).\nOrganizator szkolenia zapewnia uczestnikom wyżywienie, nocleg oraz usługę szkoleniową. Koszty przejazdu na szkolenie pokrywają sami uczestnicy.\nSzkolenie jest organizowane w ramach projektu „Wsparcie kadry jednostek samorządu terytorialnego w zarządzaniu oświatą ukierunkowanym na rozwój szkół i kompetencji kluczowych uczniów – II etap”, współfinansowanego przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego.\nProjekt jest realizowany przez Ośrodek Rozwoju Edukacji w Partnerstwie ze Związkiem Miast Polskich, w ramach Osi Priorytetowej II, Działania 2.10, Program Operacyjny WIEDZA EDUKACJA ROZWÓJ na lata 2014–2020.


W związku z epidemią PZU przekaże 200 aut służbom medycznym\nPZU z tytułem Super Etycznej Firmy\nPomoc dla szpitali od TUW PZUW\nPZU przekaże dwieście samochodów służbom medycznym, które zajmują się chorymi z podejrzeniem zakażenia koronawirusem. Szybki i sprawny transport jest potrzebny m.in. do przewożenia próbek do badań od osób pozostających w domowej kwarantannie.\n– To wyjątkowa sytuacja, w której możemy pokazać, że na PZU – jak głosi nasze hasło – można polegać. Błyskawicznie włączyliśmy się do pomocy. Przekazaliśmy już pierwsze auta i sfinansujemy ich użytkownie – informuje prezes PZU Życie Aleksandra Agatowska.\nInicjatywa PZU to równocześnie wsparcie dla małych i średnich firm, od których ubezpieczyciel wypożycza auta, a których obroty w trudnym okresie związanym z ogłoszeniem stanu epidemii spadły o kilkadziesiąt procent. – Nie zapominamy o nich. Staramy się być solidarni z naszymi partnerami biznesowymi, z którymi na co dzień współpracujemy. Chcemy pomóc im w utrzymaniu dochodów – mówi prezes PZU Beata Kozłowska-Chyła.\nTo już kolejna inicjatywa PZU w walce z koronawirusem. W związku z epidemią PZU przeznaczył ponad sześć milionów złotych na zakup sprzętu medycznego, środków ochrony osobistej i materiałów sanitarnych dla szpitali. Dodatkowe fundusze, w wysokości kilkuset tysięcy złotych, zostały przeznaczone na zakup kombinezonów, maseczek, rękawiczek i środków dezynfekcyjnych dla funkcjonariuszy Policji i Straży Granicznej.\nOd początku marca działa też uruchomiona przez PZU Zdrowie bezpłatna pomoc telemedyczna dla wszystkich Polaków, którzy w związku z zagrożeniem epidemią niepokoją się o swoje zdrowie. Lekarze PZU Zdrowie co dzień udzielają porad kilkuset osobom.


Rovanperä powiększa przewagę w Rajdzie Estonii - ŚwiatWyścigów.pl\nPo piątkowej części zmagań różnica w czołówce między Rovanperą a Breenem wynosiła zaledwie 8,5 sekundy. Fin narzucił niezwykle dobre tempo w sobotę i przez cały dzień sukcesywnie powiększał swoją przewagę na prowadzeniu. Podczas porannej pętli Fin na rozpoczęcie dnia był aż o 10 sekund szybszy od powracającego na trasy Otta Tänaka, który musiał wycofać się z piątku z powodu wielokrotnego przebicia opon.\nTo właśnie Tänak był najszybszy na pozostałych trzech oesach porannej pętli, starając się przygotować na dodatkowe punkty w niedzielę za Power Stage. Z kolei Rovanperä kontynuował dobrą jazdę i przed serwisem miał 35,7 sekundy przewagi nad Breenem. Na trzeciej pozycji pozostał Thierry Neuville z Hyundaia, który miał minimalną, 4,5-sekundowa przewagę nad liderem mistrzostw, Sebastienem Ogierem, zaś zespołowy kolega Francuza z Toyoty, Elfyn Evans, podążał na piątym miejscu.\nNa drugiej pętli sytuacja w czołówce niezbyt różniła się od tego, co widzieliśmy o poranku. Rovanperä po wypracowaniu solidnej przewagi postanowił co prawda nieco złagodzić swoją jazdę, jednak mimo tego udało mu się powiększyć przewagę w klasyfikacji generalnej do imponujących 50,7 sekundy nad Breenem. Irlandczyk może jednak mówić o szczęściu, ponieważ na kończącym dzień superoesie uderzył w kamień, lecz nie doznał poważnych uszkodzeń w swoim Hyundaiu.\nNajlepsze tempo na pojedynczych oesach wciąż miał Hyundai – Tänak uzyskał najlepszy czas na pierwszych trzech odcinkach popołudniowej pętli, a na OS17 etapowe zwycięstwo odnotował Neuville, który pozostał na trzeciej pozycji w generalce i przed niedzielą ma nieco ponad 30 sekund straty do Breena. Ogier, który honorowo był najszybszy na superoesie, nadal plasuje się na czwartej lokacie, lecz jego różnica względem Belga wzrosła do 18. sekund. Ma on jednak jednocześnie 23 sekundy zapasu nad zespołowym kolegą, Evansem.\nJako szósty jedzie Teemu Suninen mimo problemów technicznych w jego Fordzie Fiesta. Jego partner z ekipy M-Sport Ford, Gus Greensmith, który powrócił do rywalizacji po wczorajszym wycofaniu się, także doznał usterki technicznej, a konkretniej problemów z centralnym mechanizmem różnicowym. Był on jednak w stanie dojechać do mety dnia. Siódma lokata należy do Pierre-Louisa Loubeta, który startuje w prywatnym Hyundaiu i20 WRC wystawianym przez 2C Competition.\nW WRC 2 liderem pozostał Andreas Mikkelsen, zaś na drugie miejsce w klasie awansował Mads Østberg po tym, jak Nikołaj Gryazin rolował na ostatnim odcinku porannej pętli. Z kolei w kategorii WRC 3 prowadzenie utrzymał Aleksiej Łukaniuk. Na drugie miejsce awansował z kolei Kajetan Kajetanowicz, który do Rosjanina traci prawie dwie i pół minuty.\nW niedzielę załogi będą miały do pokonania 6 odcinków specjalnych o łącznej długości 52,10 km, w tym nagradzany dodatkowymi punktami Power Stage.\nToyota Gazoo Racing WRT 2:16:03,6\nHyundai Shell Mobis WRT + 46,3\nHyundai Shell Mobis WRT + 1:21,5\nToyota Gazoo Racing WRT + 1:40,1\nToyota Gazoo Racing WRT + 2:02,2\nM-Sport Ford WRT + 6:13,3\nHyundai 2C Competition + 7:28,4\nAleksiej Łukaniuk + 8:14,9\nToksport WRT + 9:13,6\nTRT World Rally Team + 9:39,0\n« Rovanperä wygrywa Rajd Estonii i zostaje najmłodszym zwycięzcą w historii WRC\nRovanperä tuż przed Breenem w Rajdzie Estonii, pech Tänaka »


Wszyscy jesteśmy sobie potrzebni - Gostynska\nOpublikowano: ndz, 24 lis 2019 22:31 2019-11-24T21:31:00.000Z\n„Bezpieczny senior - szczęśliwy senior” pod takim hasłem przygotowano Dzień Seniora dla mieszkańców Daleszyna. Spotkanie odbyło się dziś po południu w świetlicy wiejskiej. - Każdy człowiek ma prawo do życia bez przemocy, niezależnie od wieku. Wspólnie musimy zadbać o to, aby wszelkie zagrożenie i przemoc nie miały miejsca - usłyszeli mieszkańcy wioski.\nNa gości, na stołach czekały kawa i ciasto. Za to scenę opanowali uczniowie ze Szkoły Podstawowej w Daleszynie, którzy przygotowali przedstawienie, złożone z kilku scenek. Niosły one pewne przesłanie. Występujący uczniowie zwracali uwagę, że nie ,można być obojętnym wobec osób potrzebujących pomocy, bezradnych, szczególnie starszych. - Pamiętaj, starość to też twoja przyszłość - mówili.\nByły też scenki, które uczyły, aby nie wykorzystywać opiekuńczości dziadków, szanować osoby starsze, ich życzenia i pragnienia.\n- Nie róbmy im na złość, nie śmiejmy się, że nie radzą sobie z elektroniką - apelowała młodzież. - Nie wykorzystujmy seniorów! Ich sytuacja ekonomiczna nie jest najlepsza. A podbieranie pieniędzy, kradzież są karygodne - dodali uczniowie.\nW humorystyczny sposób przedstawiono gościom różne sylwetki seniorów. Senior może być aktywny - to człowiek bardzo sprawny, jak na swoje lata, aktywny i wysportowany. Senior opiekuńczy to taki, który jest szczęśliwy, że opiekuje się wnukami i nie ma czasu na nudę. Może być też senior schorowany - ale otoczony opieką rodziny, pomocą i zainteresowaniem. Senior towarzyski aktywnie uczestniczy w życiu społecznym i kulturalnym, lubi zabawę i korzysta z nowoczesnych technologii. Są też seniorzy samotni i biedni - to osoby nieszczęśliwe, zaniedbane i zapomniane. Przedstawienie zakończyło się społecznym apelem.\n- Tak naprawdę wszyscy jesteśmy sobie potrzebni, seniorzy młodszym, a młodzi - starszym. Najpierw oni pomagają nam, a potem sami potrzebują naszej pomocy - stwierdzili uczniowie.\nW II części spotkania rozmawiano o bezpieczeństwie osób starszych, ich prawach. Uświadamiano obecnych, że każdy człowiek ma prawo do życia bez przemocy, niezależnie od wieku, że przemoc zaburza funkcjonowanie systemu rodzinnego, naruszając tym samym prawa człowieka, niszcząc poczucie jego godności, szacunku i zaufania.\nZaproszeni eksperci - przedstawiciele policji, straży pożarnej, a także SANEPID-u oraz powiatowy rzecznik praw konsumentów przybliżyli temat bezpieczeństwa seniorów. Mówili o tym, gdzie szukać wsparcia w sytuacji zagrożenia. Każdy z obecnych na Dniu Seniora otrzymał poradnik, przygotowany przez 4 instytucje: straż, rzecznika praw konsumentów policję i SANEPID. Rozdawano też ulotki pod hasłem "Seniorze nie daj się oszukać, uważaj na umowy zawierane na pokazach lub w domu". O tym szerzej mówiła rzecznik praw konsumenta.\nAsp. sztab. Monika Curyk, która w KPP w Gostyniu zajmuje się profilaktyką, opowiedziała o przemocy wśród seniorów. Pokazała też wszystkim „Pudełko życia”, inaczej zwane „Pakietem życia”. I wyjaśniła, jak bardzo moż ebyć pomocen podczas ratowania ludzkiego życia.\n- Może wygląda, jak zwykłe plastikowe pudełko na kanapki, ale ma trochę inną funkcję. Po otwarciu pudełka znajdziecie w nim 2 naklejki, takie same jak na wieczku. Jedną z nich nakleja się na drzwi wewnętrzne w domu czy mieszkaniu. Kolejną naklejkę tam, gdzie będzie znajdowało się pudełko - na lodówce czy szafce, w której trzymacie państwo leki. W środku jest też karta informacyjna, do uzupełnienia - wyjaśniała Monika Curyk z KPP Policji.\nSeniorzy powinni wpisać imię, nazwisko, PESEL, informacje na co chorują, na co są uczuleni, jakie leki przyjmują, ale też podać z kim może się skontaktować policja, straż lub ratownicy medyczni. - To na wypadek gdybyście byli państwo nieprzytomni, trzeba by było was hospitalizować i zostawić komuś mieszkanie. Informacje po wpisaniu wkładamy do pudełka razem z lekami, chowamy do lodówki czy szafki na leki - wyjaśniała Monika Curyk. "Pudełko życia" seniorzy również otrzymali po zakończeniu spotkania.\nTydzień Zapobiegania Przemocy Wobec Dzieci, Osób Niepełnosprawnych i Starszych w gm. Gostyń trwa. Dzień Seniora w Daleszynie zorganizowano w ramach programu profilaktycznego „Parasolka zaufania – edycja II” finansowego z Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej „Wspieranie jednostek samorządu terytorialnego w tworzeniu systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie – edycja 2019”. Scenariusz spotkania dla seniorów przygotowany przez rodziców uczniów oraz nauczycieli Szkoły Podstawowej w Daleszynie zajął II miejsce w Konkursie dla Rad Rodziców.


torebki i torby – Ostrołęka | Gumtree\ntorebki i torby | Ostrołęka\nnaturalna skora torebka\nFiltry powiadomienia: torebki i torby, Północne powiaty\nTorebka jeansowa na ramię o wymiarach 25 x 32 x 6 cm. Dwie kieszenie zewnętrzne zamykane na suwak i jedna nie zamykana, wewnątrz kieszonka na drobiazgi również zamykana na suwak. Pasek obszyty imitacją skóry ma regulowaną długość od 30 do 55 cm. Odbiór osobisty w Ostrołęce lub wysyłka. Mogę wystawić na Allegro lub eBay. Proszę nie pisać SMS-ów.\nTorebka niemiecka płócienna biała zapinana na suwak. Wewnątrz kieszonka na drobiazgi również zamykana na suwak a na zewnątrz dwie małe kieszonki ściągane sznurkiem. Z jednej strony motyw widoczny na zdjęciu. Długość rączek 25 cm a wymiary torebki 37 x 37 x 9 cm. Odbiór osobisty w Ostrołęce lub wysyłka. Mogę wystawić na Allegro lub eBay. Proszę nie pisać SMS-ów.\nTorebka damska na dłuższych rączkach (28 cm) wewnątrz jedna kieszonka zamykana na zamek błyskawiczny. Nowa nigdy nie używana. Wysokość 28 cm, długość 34 cm a szerokość 7 cm. Odbiór osobisty w Ostrołęce lub wysyłka. Mogę wystawić na Allegro lub eBay.\nTorebka szczegółowo pokazana jest na fotografiach. Rączki i pasek ze sztucznej skóry. Całość zamykana na zamek błyskawiczny. Wymiary torebki: długość 36 cm wysokość (bez rączek) 23 cm szerokość 8 cm. Torebka jest nowa i nigdy nie była używana. Wysyłka paczką pocztową lub odbiór osobisty w Ostrołęce. Mogę wystawić na Allegro lub eBay.\nStan bardzo dobry. Kolor: czerwona. Zapięcie: suwak. Z przodu i z tyłu boczne kieszonki zapisane na zatrzask. Z przodu ozdobna kłódeczka.\ntorebki i torby , Serock\nStan bardzo dobry. Kolor: jasny brąz/ ciemny brąz. Zapięcie: suwak + magnez.\nStan bardzo dobry. Lakierowana. Kolor brązowo (u dołu) - złoty (u góry). Wysokość 23 cm. Długość podstawy 42 cm. Długość rączek - 62 cm.Torba na ramię.\nBrązowa elegacka torebka\nStan idealny. Usztywniana. Lekko lakierowana. Kolor - brąz. Zapięcie - suwak.Wzorki stylizowane na egipskie.\nRóżne torebki, 7 szt. za 12-15zł każda, średniej i dużej wielkości.\nWitam.Mam do zaoferowania różne torebki, 7 szt. za 12-15zł każda, średniej i dużej wielkości. Ceny do uzgodnienia. Stan taki jak na zdjęciach:1. średnia, ruda-beżowa, zapinana na suwak z długim odpinanym paskiem i dwoma rączkami, bardzo pojemna, bez otarć2. duża, materiałowa, beżowa z dwoma uszami, zapinana na suwak w środku kieszonki i jedna z przodu, bardzo pojemna, można na bokach spiąć guzikam ...\nTorebki różne, 8 szt. za 5-6zł każda, małej i średniej wielkości.\nWitam.Mam do zaoferowania różne torebki, 8 szt. za 5-6zł każda, małej i średniej wielkości. Ceny do uzgodnienia. Stan taki jak na zdjęciach:1. mała, czarna z długim paskiem zapinana na guzik z magnesem, z przodu kokardka, bez otarć2. mała, czarna z długim paskiem, marszczona, zapinana na suwak, bez uszkodzeń3. mała, szara, jasna z długim paskiem zapinana na guzik z magnesem, nigdy nie noszona, ma ...\nStan bardzo dobry. Kolor: czarna. Zapięcie: suwak. Lekko lakierowana.\nStan bardzo dobry. Kolor: czarna. Zapięcie: suwak + zatrzask. Z przodu: 2 małe kieszonki z zamknięciem na zatrzask.\nStan bardzo dobry. Kolor: czerwień. Zapięcie: suwak + magnez.\nRóżne torebki, 5 szt. za 8-10zł każda, średniej i dużej wielkości.\nWitam.Mam do zaoferowania różne torebki, 5 szt. za 8-10zł każda, średniej i dużej wielkości. Ceny do uzgodnienia. Stan taki jak na zdjęciach:1. beżowa, materiałowa w koła, średniaj wielkości, bardzo pojemna, ma dwie rączki jak widać na zdjęciach2. brązowa-ruda z materiału, średniej wielkości zapinana na suwak, w środku dwie przegródki i z przodu trzy kieszonki oraz jadna z tyłu, bardzo pojemna, ma ...\nOtrzymuj codziennie e-mail z najnowszymi ogłoszeniami: torebki i torby, Północne powiaty


Poradnik kobiety porzuconej - czyli jak przetrwać rozstanie - Bez fartuszka\nAutor Alicja data\t 15 maja 2016 Problemy, mity i błędy\nA więc stało się. Ten, któremu zaufałaś, z dnia na dzień postanowił spakować walizki i uciec w stronę zachodzącego słońca lub… innej kobiety, która też być może zaszła. Ponury żart, wiem, ale cóż innego nam pozostaje, gdy z każdym dniem nasze życie jest krótsze, a i uciech jakby w nim mniej ? ;) Pewnie myślisz teraz, że jestem cyniczna i bezduszna. Nic z tych rzeczy! Ja po prostu wiem, że nie ma takiego dna, z którego nie można się odbić i nie ma takiego faceta, po którym warto płakać dłużej niż trwa sezon Seksu w wielkim mieście – mówimy oczywiście o facetach, którzy lekceważąc naszą doskonałość nas opuścili.\nZanim jednak zacznę rozprawiać się z żałobą, muszę uświadomić Ci jedną ważną rzecz. Masz WIELKIE SZCZĘŚCIE. Możesz rozpaczać do woli i wyzywać tego dupka, bo to on zostawił Ciebie, a nie Ty jego. Możesz złorzeczyć bez najmniejszego poczucia winy, bez wyrzutów sumienia i tych zatrzymujących życie dywagacji z cyklu a może dałabym mu drugą szansę, a co by było gdyby, a może jednak spróbujmy…? Twój (były) facet zrobił Ci wielki prezent, bo oddał Ci Twoje własne życie i uchronił od konieczności poświęcenia tegoż życia komuś, dla kogo nie jesteś cudem. Bo gdybyś była, to by nie odszedł.\nNiestety, ale w życiu tak już jest, że nie da się kogoś kochać na siłę. A jeśli dwoje ludzi się nie kocha, to nie powinni marnować najcenniejszego daru, jaki każdy z nas z jakiegoś powodu otrzymał – życia. Masz mniej czasu, niż Ci się wydaje, a każdą chwilę możesz przeżyć tylko raz – więc czy chciałabyś poświęcić to na iluzję? Coś, co jest pozbawione żaru i pasji? Ja nie.\nGdyby Drwal ogłosił mi dzisiaj, że odchodzi, to pękłoby mi serce. Pewnie miałabym ochotę robić różne desperacje rzeczy – błagać go, by się nie wyprowadzał albo przedziurawić mu jaja widelcem – nie wiem. Kobieta zrozpaczona jest kobietą nieobliczalną. Najgorsze jednak jest to, że w toku moich życiowych doświadczeń, wzlotów, upadków, lekcji, rozczarowań i poszukiwań odkryłam najważniejszą chyba prawdę o związkach: jeśli ktoś chce odejść, jeśli ma jakiś powód, a przecież musi mieć, to nie ma sensu go zatrzymywać. To tylko przedłużanie agonii. Reanimacja trupa, który przy którymś ucisku na serce prawdopodobnie się rozsypie – i zostanie tylko paskudnie rozczłonkowane ciało ;) Nie warto.\nKtoś powiedział kiedyś, że jeśli coś kochasz, powinieneś puścić to wolno – jeśli wróci, to znaczy, że jest Twoje, a jeśli nie wróci – to nigdy Twoje nie było. Z rozstaniami jest tak samo. Porozmawiaj, zapytaj o powód – i pozwól odejść.\nA potem wracaj do mnie i rozpracujmy razem tę żałobę, bo przecież w takich chwilach solidarność kobiet jest na wagę złota ;) I w imię tej solidarności podzielę się z Tobą sposobem na porządne pożegnanie kogoś, kto brutalnie wyrwał Ci kawałek serca:\nKlasyczne stadium po stracie. Nie, to nie może być prawda. Jak to zerwał? ZE MNĄ ZERWAŁ? To musi być jakaś katastrofalna pomyłka! Gdzie on znajdzie drugą taką jak ja?!\nZaprzeczenie jest dość naturalne, nie wyczerpuje nas psychicznie, jednak niestety trwa dość krótko. Polecam już na tym etapie kupić butelkę wina, ściągnąć ulubiony serial (Seks w wielkim mieście, Bridget Jones... – mi w depresji zawsze towarzyszą Chirurdzy, choć od śmierci Dereka trudno pogłębiać przy tym egzystencjalne doły) i zadzwonić po posiłki. Czyli przyjaciółkę z jedzeniem ;) Gdy przyjaciółka już do nas dojedzie, wchodzimy w etap nr 2:\nJakim prawem ten przykrótki, małostkowy fiut mógł mnie rzucić?! Niech sam siebie rzuci, impotent jeden!\n– tu zdajemy się na kreatywność i absolutnie sobie nie żałujemy. Przyjaciółka powinna nam oczywiście pomagać, w końcu rzucając jedną z nas, facet zadziera z całym damskim plemieniem. Wino działa, myśli szaleją, talerze fruwają, a na nas spływa łaska kolejnego stadium:\nA może jakbym schudła albo zaskoczyła go jakimś głębokim gardłem, to by wrócił?\nTargowanie jest w porządku, póki robisz to z przyjaciółką ;) Jeśli jednak wpadniesz na pomysł zadzwonienia do byłego i próby przekupstwa to profilaktycznie przeczytaj to, co napiszę po dwukropku: Na litość boską, dziewczyno! Mamy swoją godność! Nie dzwonimy, jak nas rzucają – niech to oni próbują targować się z nami! ;)\nWiem, że czujesz się paskudnie i masz ochotę łapać się brzytwy, ale łapanie brzytwy ZAWSZE kończy się odcięciem palców. Zły pomysł.\nA teraz każ przyjaciółce nocować u Ciebie, bo czeka nas najlepsze:\nPłaczemy. Płaczemy dużo i rzewnie. Wyciągamy albumy, oglądamy wspólne zdjęcia, czytamy najczulsze esemesy. Wybielamy wszystko i wymazujemy gumką złe wspomnienia. Nasz były jest bogiem absolutnym. Tęsknimy za jego rozrzuconymi skarpetkami, płaczemy bo już nigdy nie zobaczymy jego kubka w zlewie, a lustro w łazience już nigdy nie będzie miało tych cudownych, niesymetrycznych mazaków pasty do zębów. Nic już nie będzie takie jak kiedyś. Już nigdy nie będziesz wieszała jego gaci na suszarce. Już nigdy nie potkniesz się o kapsel z jego piwa. Już nigdy nie zobaczysz jak cieszy się, gdy puści bąka w wannie. Ach te wspomnienia…\nPłacz jest w gruncie rzeczy dobry, bo jak się wypłaczesz, to potem zwyczajnie Ci się już nie chce. Dochodzisz do momentu, w którym nie wiesz właściwie dlaczego miałabyś tak płakać. Odszedł, to odszedł, przecież to nie koniec świata. I gdy już wypijesz tę butelkę wina, obejrzysz Dziennik Bridget i pozwolisz się ugłaskać przyjaciółce, nagle przychodzi:\nBo w sumie ile można się umartwiać, prawda?\nMasz jedno życie. Jedno. Zasługujesz na to, by spędzić je z kimś kochanym i kochającym. Kimś, kto nigdy od Ciebie nie odejdzie i dla kogo Twoja miłość będzie przywilejem. To, że mogę kochać Drwala, że wybrał mnie na tę, która otula go swoją miłością, jest dla mnie przywilejem – a z przywilejów nie warto rezygnować. Ty też tego jeszcze doświadczysz.\nI na koniec mam dla Ciebie prezent – posłuchaj Bonnie ;) To zawsze jest tylko heartache. I jak każdy ból, on zawsze mija :)\nPoprzedni artykułZapach pożądania\nNastępny artykuł Seksownie gęsta czekolada\nKamila 15 maja 2016 21:29\nDobrze trafiony tekst,właśnie dzisiaj zostałam zostawiona, chyba się trochę załamałam… 😢😢😢\ni. 15 maja 2016 21:45\nKamila przytulam Cie najmocniej jak moge wirtualnie :-*\nDzwon po przyjaciolke i zastosuj plan Alicji! Dziala. Przerabialam to kilkanascie lat temu z pierwsza „miloscia” zycia.\nA teraz jak widuje tego palanta to sama sie sobie dziwie czemu poswiecilam mu swoj czas. :-/\nNie uciekl w strone zachodzacego slonca, tylko uciekl bo zaszla ;-)\nI dziekuje Bogu ze tak sie stalo.\nMorto 22 maja 2016 14:35\n„A teraz jak widuje tego palanta to sama sie sobie dziwie czemu poswiecilam mu swoj czas. :-/”\nMam dokładnie takie same odczucia względem swojego byłego ;) Nie rozumiem, jak mogłam po nim rozpaczać, skoro był zwykłym frajerem. Jednak powinnam mu podziękować za to, że mnie zostawił, bo zaraz potem poznałam cudownego faceta, z którym jestem w poważnym związku, bardzo go kocham i co najważniejsze – on kocha mnie.\nKażdy kij ma dwa końce i nie ma co przejmować się zerwaniem. Skoro odszedł, to nie był to ten jedyny, a przecież wszystkie na takiego właśnie „jedynego” zasługujemy :)\nZainspirowana 15 maja 2016 21:30\nAlicja,piekny poradnik. Ja z kolei jestem szcześliwą kobietą w związku,ale wiem że nie jednej pięknej kobiecie na ktorej twarzy jest niepotrzebny grymas smutku bardzo pomoże. Pamietajcie,nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło! ;) ;* Pozdrawiam Ciepło\nPanna Lala 15 maja 2016 21:34\nDosłownie wyłączyłam kolejny odcinek Seksu w Wielkim mieście gdy zobaczyłam ten nowy wpis : )\nWpis bardzo na czasie…\nWiola 15 maja 2016 21:35\nTak wszystko to przerabialam😕myślałam że nie przeżyje ale się udało☺choć teraz jestem mocno opobijana i czasami trudno mi uwierzyć że będę w stanie znowu zaufać na tyle żeby wpuścić kogos do mojego umeczonego serducha😕\nMarta 16 maja 2016 07:58\nNie martw się, też przez to przechodziłam i wiesz co? Jestem szczęśliwa z super mężczyzną! Daj sobie czas, nie szukaj nikogo na silę, nie załamuj się. Być może zanim spotkasz tego wymarzonego spotkasz wielu dupków,którzy zniechęcą Cię do związków, mężczyzn. Teraz jest Twój czas, rób coś dla siebie, spełniaj się, nie zamykaj się na ludzi, ale pamiętaj nie daj się wykorzystywać! powodzenia i głowa do góry. Twój facet już gdzieś na Ciebie czeka na pewno! :)\nAncymonek 15 maja 2016 21:36\nPodpisuję się pod każdym jednym słowem rękami,nogami i cyckami jak trzeba to też! :)\nA każdą porzuconą dziewczynę mocno przytulam,nalewam lampkę wina i mówię jej,ze wszystko co najlepsze jest jeszcze przed Tobą :)\nMartyna 15 maja 2016 21:43\nRozstaliśmy się z narzeczonym równy rok temu. My- bo ja przestałam się starać za dwóch.\nDość długi, dla mnie całkiem poważny, związek. 6,5 roku.\nW ostatnich tygodniach powoli zaczęłam stawać na nogi, nawet udało mi się poznać mężczyznę (co prawda okazał się dupkiem ale dotychczas porozmawianie z osobnikiem płci męskiej było dla mnie zbyt dużym wyzwaniem, więc mały sukces jest),\ndziś dowiedziałam się że oświadczył się swojej nowej dziewczynie…\nCzuję się dokładnie tak samo jak rok temu.\nPiotrek 15 maja 2016 21:44\nŁatwo mówić, ale dla osoby cierpiącej świeżo po rozstaniu (i nie tylko zaraz po rozstaniu), nie ma niestety żadnego lekarstwa na ukojenie bólu. To musi samo przejść z czasem. Trzeba to po prostu przeżyć i przecierpieć.\nPS ja mam taką chorą sytuację, że moja ukochana zostawiła mnie dla swojego byłego faceta (tzn. cały czas od 10 lat była z nim, a ja byłem, jak się później okazało, tylko takim Jej kochankiem/przyjacielem, który nic nie wiedział o Jej podwójnym życiu), ale nadal chce utrzymywać ze mną kontakt, przychodzi do mnie do pracy i telefonuje ukrywając to znów przed nim. Ja nie przestałem Jej jeszcze kochać, ciągle coś do Niej czuję i jest to dla mnie dość trudne, bo wiem, że jego nie zostawi, choć różnie między nimi bywa. Ciężko jest mi zapomnieć, gdy Ona cały czas gdzieś jest w moim życiu, w moich myślach, w moim sercu… A najgorsze jest to, że choć wiem, że to jest chora sytuacja, to nie kończę jej, bo tak bardzo Jej nadal pragnę…\nAga 23 czerwca 2016 20:35\nI ja mam całkiem podobną sytuację, i w pełni Cię rozumiem\nFacet mnie zostawił dla koleżanki z pracy(okropnie to przeżyłam jak nigdy dotąd strasznie schudłam nie mogłam jeść i funkcjonować przez prawie 2 miesiące. A im nie wyszło i ostatnio odezwał się do mnie raz później drugi aż w końcu się spotkaliśmy oczywiście skończyło się seksem. To miało być zwykłe spotkanie chciałam po prostu zobaczyć mu oczy że to on wyszedł na idiotę a nie zrobił ze mnie (tak jak ciągle myślałam)\nI w tym momencie wszystko wróciło po wszystkim napisał jednego smsa. Po tygodniu znowu się spotkaliśmy i jak zawsze skonczyło się w łóżku. Tylko po tym chwilę pisaliśmy. Wczoraj napisałam mu że trzeba to jakoś rozwiązać bo spotaknia na seks mnie nie interesuje.Oczywiście nic nie odpisał.Minął tydzień od ostatniego spotkania i wreszcie wzięłam się na odwagę aby to zakończyć. Usunęłam wszystko co mi go przypominało. Jak się odezwie mam nadzieję że mu nie odpisze, tego się teraz trzymam, mimo tego że wciąż do niego coś czuję.\nTobie radzę tak samo, to są chore sytuację które nas tylko męczą.\nAdam 15 maja 2016 21:45\nA co byś zrobiła, gdyby si okazało że Drwal ma inną na boku?\nAlicja Autor artykułu 15 maja 2016 21:50\nA co byś zrobił, gdyby jutro w drodze do pracy spadł na Ciebie wielki czerwony smok z dwunastoma głowami, na każdej miałby inną koronę i każdą śpiewał inną piosenkę, a na jego grzbiecie siedziała czarna Azjatka?\ni. 15 maja 2016 22:02\n<3 Alicjo leze i placze :-D :-D :-D\nAdam 15 maja 2016 22:12\nSmoki to fantazja, a zdradzonych kobiet jest wiele 😉\nAlicja Autor artykułu 15 maja 2016 22:16\nZadajesz mi absurdalne pytanie, więc z uprzejmości schodzę do Twojego poziomu ;)\nAnn 15 maja 2016 22:35\nAlicja uwielbiam Cię!!! biedny Adam :D no ale tak to jest jak się zadziera z kimś inteligentniejszym od siebie :D\nA tekst mega :*\nLucy Morningstar 16 maja 2016 13:41\nHahahah i za to Cie uwielbiam :D\nkasia 16 maja 2016 07:44\nAlicja rewelacyjna riposta. muszę zapamiętać ;-), z chęcią bym tego smoka zobaczyła, masz Kobieto ułańską fantazję. Po prostu uwielbiam Cię czytać.\nkasia 16 maja 2016 07:46\nzałatwiłaś mi na wesoło dzień tym smokiem :-)\nCzerwony Kapturek 20 czerwca 2016 00:00\nwizja tego smoka może być chyba nawet lepsza od recepty na żałobę po związku (szczególnie kolejnym, którego nie było, choć wiele wniósł do życia)\nTomek 24 czerwca 2016 01:19\nAlicjo nie na temat ale moze poradnik dla pozuconego faceta jestem w dolku i szukam momocy.\nAlicja Autor artykułu 24 czerwca 2016 11:05\nAleksandra 7 lutego 2021 11:42\nWłaśnie zostawił mnie mąż . I odszedł do innej . Nasz związek trwał 19 lat mamy córkę . Czuje się dokładnie jak w tym opisie . Koszmarnie żyć mi się nie chce . Muszę korzystać z porad psychologa bo sama nie dam rady się z tego podnieść . Wiem rozczulam się nad sobą . Śle jest mi tak strasznie zle . I analizuje całe swoje życie co by było gdyby\nj. 15 maja 2016 21:45\nA ja za kilka dni zostawiona będę. Wg zapewnień, gróźb czy to być może obietnice. Przerbiałam te groźby tyle razy, tyle razy się wynosił z mojego życia, oczywiście tego ostatecznego kroku nigdy nie zrobił, że teraz po prostu to zlewam. Chyba.\nChyba, bo tak naprawdę nie wiem co czuję już sama.\ndoriss 15 maja 2016 21:51\nBardzo fajny tekst jak i cały blog,który śledzę od dłuższego czasu ;) Jednak pierwszy raz zdecydowałam się na komentarz. W moim życiu było paru mężczyzn i z każdym myślałam, ze to tak na zawsze, ale jednak to ja zawsze odchodziłam. Zawsze czułam się ograniczana przez zazdrość o moich znajomych, o moje pasje … raz się nawet zdarzyło, ze byłam skłócona z rodziną. I wiecie co? To nie ja po rozstaniach płakałam. To ja byłam tą silną i myslącą. Kiedy odchodziłam słyszałam: zabije się, skończę ze sobą itp. Więc tekst polece paru kolegom :p\ni. 15 maja 2016 21:53\nAlicjo kocham Cie!!! :-D\nPrzezylam zdrade z tym, z ktorym mialam spedzic reszte zycia. Pilam wtedy z przyjaciolka chyba najtansze z mozliwych wino :-D\nPlakalam cztery dni, nawet mialam w planie sie nalykac tabletek bo nie chcialo mi sie zyc. :-/\nPol roku mial laske na boku, dowiedzialam sie jak byla w 4 miesiacu. A cztery miesiace pozniej poznalam mojego meza.\nmaria 15 maja 2016 22:01\nPrzerobiłam to wszystko krok po kroku i dziś jestem szczęśliwą , pięknie wyglądającą kobietą. Żyję z całych sił i usmiecham sie do ludzi i wiem , że jestem z najważniejszą osobą na tym świecie – sama ze sobą .\nMadzior 15 maja 2016 22:09\nPrzezylam nie jedno rozstanie… Byly wzloty i upadki… Myslalam ze trafil mi sie „Skarb” bylismy ze soba okolo 2lat. Niestety pewnego dnia przylapalam go jak masowal jakiegos faceta nago i ten koles go obmacywal… Myslalam , ze zawalu dostane 😭😖 to byl najgorszy dzien w moim zyciu… Jak mozna mowic komus ze sie go kocha , a potem obmacywac sie z kolesiem… Na szczescie mam Kochana Mame i rodzenstwo ktore pomoglo mi sie uwolnic od tej dzi..kur…szmaty… Przez ta sytuacje balam sie zaufac jakiemu kolwiek chlopakowi/mezczyznie… Zajelo mi to troche czasu, ale udalo sie i mam wspanialego Meza 😍😁juz zaraz bedzie nasz wspolny roczek po slubie… Dostalam dobrego kopa w „dupe” od zycia, ale pozbieralam sie, ogarnelam sie i jestem teraz szczesliwa 😁 my kobiety musimy byc silne i sie wspierac nawzajem!! Dziewczyno nie poddawaj sie znajdziesz lepszego od tamtego !! 😘\nAneta 15 maja 2016 22:13\nWspaniały tekst! Pewien czas temu też byłam w podobnej sytuacji, która została opisana w artykule. Pierwszy raz tak naprawdę się zakochałam i niestety miłość ta od początku jak teraz na to patrzę była trudna, za trudna. Myślałam że już nigdy w życiu nie spotkam tego Jedynego, tego Wspaniałego, którym dotychczas wydawał mi się On. Wtedy trafiłam na Wasz blog, zaczęłam czytać wspaniałe historie Alicji i Drwala i uświadomiłam sobie, że tak naprawdę to nie była miłość (przynajmniej z jego strony). Jesteście wspaniali! Pokazujecie, że istnieje miłość między dwojgiem ludzi, w dodatku piękna miłość, nie tylko fizyczna, ale przede wszystkim ta duchowa. Jesteście dla mnie wielką inspiracją i mam nadzieję, że ja również w końcu poznam mojego Drwala dla którego będę tą jedyną Alicją i w moim życiu zagości ten pierwiastek magii. Bo miłość to swego rodzaju magia, która odmienia nasze życie o 360 stopni, sprawia że chcemy żyć nie tylko dla siebie, ale już dla drugiego człowieka. Pozdrowienia dla Was!\nAsiulek 15 maja 2016 22:14\nświetny tekst (jak wszystkie z resztą ;)) i zdecydowanie trafiony. Ja również uwielbiam Chirurgów, płakałam jak bóbr, kiedy Derek umierał… A co do rozstania, to u mnie minęło już kilka miesięcy, potrafię już bez niego normalnie funkcjonować, choć nie ukrywam, że pojawiają się jeszcze czasem myśli o tęsknocie i „co by było gdyby”… Czasem się zastanawiam, czy to przypadkiem ze mną jest coś nie tak, skoro to już drugi mój facet, który okazał się zwykłym palantem. Chyba jakiś magnes na takich mam, teraz się boję w ogóle pomyśleć o kolejnym związku…\nM. 15 maja 2016 22:15\ndzięki, tego potrzebowałam:))\nPatrycja 15 maja 2016 22:18\nNo to ja niestety jestem w odwrotnej sytuacji bo mnie w najbliższym czasie czeka rozstanie gdyż zamierzam zakończyć związek który nie ma perspektyw. I jestem przekonana, że według mojego 'jeszcze' narzeczonego będę podłą suką i uosobieniem zła w najgorszych możliwych postaciach ale po 3 latach związku wiem, że to nie miłość tylko chwilowe zauroczenie z mojej strony, bo on mnie kocha, ciągle mi to okazuje. Ale ja nie potrafię darzyć go takim samym uczuciem, jedyne na co się zdobywam to przymus wobec niego. Jest mi przykro kiedy pomyślę, że będę musiała oddać mu pierścionek i powiedzieć, że to koniec, jednak na niechęci wobec drugiej osoby i związku z przymusu szczęścia nie zbudujemy, prawda? A moim marzeniem nie jest i nie była miłość na siłę i zmuszanie się do bycia z kimś tylko po to, żeby go nie ranić. Wiem, że on będzie zrozpaczony i ciężko będzie mu się po tym podnieść ale uważam, że dla nas tak będzie lepiej, zwłaszcza, że jestem pewna tej decyzji od kilku tygodni. Jedyne czego się boję to samotność, że nie ułożę sobie życia, że żaden facet mnie już nie zechce… Może to i bezpodstawne obawy ale gdzieś się się w głowie kołaczą.\nNajgorsze w tym wszystkim jest to, że chciałabym mieć to już za sobą i najchętniej napisałabym mu, że to koniec ale uważam, że byłoby to nie fair i rozmowa w cztery oczy jest najlepszą opcją, zwłaszcza, że jesteśmy zaręczeni.\nNie życzę takiej sytuacji żadnej z was dziewczyny, naprawdę. To najgorsze postanowić coś, ale męczyć się z tym żeby zakończyć to w odpowiednim momencie i z klasą (a wiem, że to rozstanie raczej nie przebiegnie w dobrej atmosferze). Ta sytuacja zżera mi nerwy z dnia na dzień i coraz bardziej obciążam sobie psychikę, bo to dla mnie męka.\nMimo, że to ja wyjdę na wredną zołzę to też będę potrzebowała pocieszenia, Alicjo. :)\nAsiulek 15 maja 2016 22:30\njeśli jesteś pewna swojej decyzji, to nie zwlekaj z tą rozmową. Twój narzeczony może się zorientować, że coś jest nie tak i wtedy postawiona pod ścianą, nie będziesz mogła przeprowadzić tej rozmowy tak, jak byś chciała. Będzie tylko gorzej. Wiem co piszę, ja z zerwaniem po 4 latach związku nosiłam się pół roku i to był błąd. Byłam w takiej samej sytuacji, co Ty, wiem że to była najlepsza decyzja w moim życiu. Owszem nie obeszło się bez łez, wyrzutów itd. Przyjeżdzał do mnie prawie codziennie, pisał i prosił o powrót, ale to jest przejściowe. Dziś wiem, że dobrze zrobiłam, a on we wrześniu bierze ślub, mimo że to ja „byłam tą jedyną” i twierdził „że żadnej innej kobiety nie pokocha”.\nPatrycja 15 maja 2016 23:44\nAsiulek, on właśnie zorientował się, że coś jest nie tak. Nawet zapytał mnie kilkukrotnie wprost czy mam zamiar z nim zerwać i błagał mnie, żebym tego nie robiła. Chciałabym zrzucić z siebie ten ciężar i mieć to za sobą, ale muszę czekać do jego przyjazdu, żeby powiedzieć mu to prosto w oczy a to wyniszcza mnie psychicznie, bo ciągle zaprzątam sobie tym myśli. I odnoszę wrażenie, że on chyba bierze mnie na litość, ale może to wrażenie…\nSylwia 15 maja 2016 22:47\nPatrycja, tez kiedys bylam w takiej sytuacji. Jedna z lepszych i najtrudniejszych decyzji w zyciu. Ale po co trwac w czyms, co sie na pewno nie rozwinie?\nPatrycja 15 maja 2016 23:45\nNigdy nie chciałam znaleźć się w tak ciężkiej i niezręcznej sytuacji a tu ironia losu. :)\nMartyna 15 maja 2016 23:23\nKochana! Miałam dwie równie ciężkie sytuacje zbliżone do Twojej.\nPierwszym razem zdecydowałam się rozstać z facetem po prawie 5 latach. W zasadzie to on mnie zostawił a ja się na to zgodziłam, ale jak chciał wrócić to mu nie pozwoliłam. Mimo telefonów w środku nocy, mojego strachu, że coś sobie zrobi (dzisiaj wiem dlaczego się bałam, Kocham Go, Kochałam Go wtedy), wyczekiwania w nocy pod moim domem i proszenia, żebym wróciła, żebym wyszła za Niego, obietnic, że tym razem będzie inaczej. Mieliśmy ciężki związek i już nie miałam siły przeżywać czegokolwiek po raz kolejny.\nPrzetrwałam to i szybko weszłam w inny związek, który na początku był na prawdę cudowny. Niestety szybko zaczęłam starać się za dwoje, tak jak Ty. Męczyłam się z tym prawie 2,5 roku. Związek na głowie jednej osoby jest naprawdę męczący. Po blisko 3 latach związku postanowiłam odejść. Chciałam porozmawiać, wytłumaczyć, miałam dobre intencje. Niestety – mój były już, a wtedy jeszcze obecny facet przyszedł do mnie do PRACY – rozmowa między klientami i zaczynanie zdania po kilka razy od początku zdenerwowały mnie okropnie, rozmowa nie przebiegła tak jak chciałam, na końcu usłyszałam tylko: „więc nie mamy chyba o czym rozmawiać”. No cóż. Zero proszenia, obietnic, zero zainteresowania. Żadnego telefonu, smsa, nic. Podobno bardzo to przeżył, ale sama nie wiem, tylko słyszałam.\nAktualnie jestem zaręczona, z moim pierwszym Facetem. Pozwolił mi odejść w końcu bo chciał żebym była szczęśliwa, usunął się. Jednak mimo lat Miłość została, teraz wiem, że dlatego starał się mnie odzyskać do ostatniej chwili. A chłopak z którym byłam 3 lata nie odezwał się do dziś – chyba jest różnica ;)\nNie przejmuj się że coś się kończy, skoro w związku czujesz się źle to on nie ma racji bytu. Pamiętaj, że najważniejszą osobą dla Ciebie powinnaś być Ty sama, a znajdzie się ktoś dla kogo będziesz cudem, zaufaj mi ;) Kto będzie Cię nosił na rękach, wspierał i pozwalał się wspierać, kto da Ci tyle samo uczucia co Ty jemu. Czasem jesteśmy bliżej takiej osoby niż nam się wydaje.\nGłowa do góry i czas zmierzyć się ze słabościami, trzymam kciuki, zasługujesz na wszystko co w życiu najlepsze, bo JESTEŚ WYJĄTKOWA! :*\nMonika 15 maja 2016 22:24\nJa też zostałam porzucona i jak teraz patrzę co wtedy wyrabiałam to się samej siebie wstydzę. Najpierw błagałam dupka żeby wrócił. Jak to nie pomogło sięgnęłam po alkohol. Za często. W alkoholowych majakach planowałam jak jego zabić, potem jak siebie. Kupiłam w internecie jakieś badziewie zwane „lek antydepresyjny”. Oczywiście jakaś podróbka, ale co tam, może być. Ryczałam jak bóbr przez dobre dwa – trzy tygodnie na pewno. Codziennie szłam do pracy ze spuchniętą gębą i wmawiałam wszystkim, że mam nadciśnienie i nie mogę spać. Bezradność, bezradność, bezradność i wściekłość. Trochę smutku. Wszystko co wtedy czułam.\nPo czasie ból po rozstaniu minął, a mi został wstyd po tym co odstawiałam.\nNie popełniajcie tych samych błędów.\nSylwia 15 maja 2016 22:52\nHahaha chocbym ja pisala ten komentarz ;)\nJa po moim pierwszym rozstaniu, po jakims czasie, w wieku 21 lat (!!) mialam zawal… jak karetka wiozla mnie ma sygnale do szpitala, to martwilam sie o mojego bylego…..\nTeraz jak widze, jak dziewczyny placza, bo jakis dupek je zostawil, to mam ochote dac im prawdziwy powod do placzu. Naprawde szkoda lez. Ale zeby do tego dojsc, to sama potrzebowalam „troche” czasu.\nPrawieBYłaŻona 15 maja 2016 22:32\nTeż to przerabiam..po 9 latach związku, w tym 4,5roku małżeństwa, z 3 letnim synem… ale czułam że tak się to skończy. Nie czuje nic. Jedynie żal… do tego jak mnie teraz traktuje.\nJestem mu wdzięczną za każdą piękną chwilę!\nMargaret 15 maja 2016 22:36\nAlicjo CZY TO TY? na zdjęciu *–*\nPytam bo przecież masz taki sam kapelusz i rękawiczki, wrzucałaś na insta. Właśnie tak sobie Ciebie wyobrażałam :*\nMonia 15 maja 2016 22:40\nRozstanie to ciężki temat… Ja najbardziej cierpiałam kiedy, rozstawałam się z moim pierwszym chłopakiem, napisałam rozstawałam, bo to było kilkanaście razy . Do tego nie ja z nim, tylko on ze mną. On był zapatrzonym w siebie dupkiem, czyli PAN DOSKONAŁY, nieliczący się z uczuciami innych. Oczywiście tego nie widziałam i chyba nie chciałam. Za każdym razem po jakiejś kłótni zrywał ze mną, ja płakałam, ale po czasie wracał, a ja wybaczałam. i Myślałam, że to jest normalne. W końcu przyszedł czas, że przejrzałam na oczy i zakończyłam to „coś”. Było jakoś dziwnie, nieswojo, samotnie…Ale koleżanki, wino i imprezy pomagają zapomnieć. W tedy dopiero zrozumiałam ile traciłam dusząc się w tym związku. Robiłam co chciałam i nie tłumaczyłam się nikomu. Doszły jeszcze nowe znajomości, nowi faceci z którymi nie wiązałam się, po prostu luźne relacje, czysto koleżeńskie. Było dwóch, którym poświęciłam troszkę więcej czasu, ale to nie to. W końcu poznałam faceta który, pokazał mi, co to szacunek, zaufanie. Jestem z nim od 3 lat. Należy pamiętać, że KAŻDY KONIEC DAJE NOWY POCZĄTEK :))\nKONIEC ZWIĄZKU TO NIE KONIEC ŚWIATA. POZDRAWIAM :)\nCloudann 15 maja 2016 22:55\nPrzeszłam przez wszystkie opisane przez Ciebie etapy… Dwa razy, z dwoma różnymi facetami. Z ostatnim wracam jeszcze do depresji, żeby za chwilę znów znaleźć się w fazie akceptacji. I tak pewnie jeszcze kilka razy… będę między tymi dwoma fazami krążyła, aż ktoś znów zawładnie moim życiem.\nDaga 15 maja 2016 23:04\nNiekoniecznie trzeba zostać rzuconym aby czuć się porzuconym. Rzuciłam faceta na początku tego roku, kochałam mocno i szczerze, ale z typem po prostu nie dało się być, takie duże dziecko. Plus bardzo zniekształcił to, jakim jest człowiekiem na samym początku; potrafił udawać tak, żebym uwierzyła. Wyrywanie się z iluzji o kimś jest okropne – czasem samemu już się nie wie co jest ok, a co nie jest, kim jest ta druga osoba a kim nie jest. Kim się jest samemu? Tak naprawdę ponad rok byłam sama w związku. Nawet jeśli coś udało mi się odkryć, dlaczego relacja wygląda tak, a nie inaczej, przepracować kłopoty, robiłam to tylko ja. Ale kochałam go po prostu takiego. I ok, któregoś razu miałam dość. Rzuciłam, a czuję się tak, jakbym to ja została porzucona. Nie potrafię się znaleźć. A on…? Żyje swoim 'nowym życiem' z nową wersją swoich byłych.\nEla 15 maja 2016 23:06\nStanęłam przed lustrem i napisałam „Elka jesteś najlepsza a ten dupek nie jest wart Ciebie”, i czytała to kilkanaście razy dziennie, tak długo aż poskutkowało.\nczytelniczka 15 maja 2016 23:13\nCo do jednej… No pamiętam niku… „Byłam w czwartym miesiącu ,pilam jedno z najtańszych win myslalam żeby nalykac się tabletek ” brawo ty! – to było ironiczne:) zenada kobieto! Nie ważne jak się czujesz ważne że masz w sobie nowe życie!!!! Dla niego powinnaś się szanować!! No ale cóż… Te co na to zasługują nie mogą mieć te co nie radzą sobie ze sobą rodzą na potęgę… Realia;) co do Ciebie Alicjo brawo! Super tekst :) nie jestem Twoją ulubienicą (Ty moją również) ale tym tekstem… Trafilas s w samo sedno!!! Brawo Ty!!!-to nie ironia;)\nAndy 15 maja 2016 23:26\nNie dziw się, że nie jesteś niczyją ulubienicą, skoro piszesz takie bzdury. Najłatwiej oceniać innych, nie?\n„Przezylam zdrade z tym, z ktorym mialam spedzic reszte zycia. Pilam wtedy z przyjaciolka chyba najtansze z mozliwych wino :-D\nPol roku mial laske na boku, dowiedzialam sie jak byla w 4 miesiacu. A cztery miesiace pozniej poznalam mojego meza.”\nWróć do szkoły i naucz się czytać ze zrozumieniem, a potem pisz o tym co jest żenujące.\nA Tobie Alicjo gratuluję, że nie jesteś „ulubienicą” takich jak Czytelniczka. To tylko potwierdza Twoją klasę :*\nk. 15 maja 2016 23:30\nAndy, wyjęłaś mi to z ust! ;)\nMartyna 15 maja 2016 23:31\nŹle przeczytałaś, to KOCHANKA była w 4 miesiącu jak Dziewczyna dowiedziała się, że facet ją zdradzał :P\nMonika 15 maja 2016 23:33\nCzytaj uważnie to nie ona była w 4 miesiącu tylko laska dla której ją zostawił.\nHania eS. 15 maja 2016 23:38\nPrzychodzisz tutaj, obrażasz Bogu ducha winną dziewczynę i piszesz autorce bloga, że nie jest Twoją ulubienicą.\nMasz tupet, nie ma co.\nKasica 15 maja 2016 23:34\nA jezeli zawsze facet porzuca\nKasia 15 maja 2016 23:57\nMnie dwa tygodnie temu zostawił narzeczony 😢 A w przyszłym roku miał być ślub… był miłością mojego życia, a teraz jestem dla niego niczym. Mniej ważna od jego byłych, z którymi mógł mieć kontakt, a ja byłam narzeczona i nawet na tyle nie zasługuje… Owszem dużo ja też zawinilam, ale to tak bardzo boli… a teraz on robi te wszystkie rzeczy o które ja fo prosiłam. A jak byliśmy razem to nie byłam dla niego motywacja…\nBlueRose 16 maja 2016 00:42\nI ja przez to „przechodziłam”…Dlaczego cudzysłów? Otóż, to ja zerwałam. Wiele razy próbowałam walczyć o swoje w tym związku, czyli najzwyczajniej w świecie o wpisanie na listę ważnych spraw, na której nigdy mnie nie było. Aż pewnego dnia powiedziałam dość. Dość- jemu, a sobie samej- zasługujesz na więcej. Pamiętam, że bardzo wtedy płakałam. Że nagle mój świat stał się kompletnie szary i bez sensu, że już nic nie miało znaczenia. Nie cierpi się tylko wtedy, gdy jest się porzuconym, tak jak nie odchodzi się tylko wtedy, gdy już się nie kocha. Mam na swoim koncie mnóstwo czarnych dni, ale ten był zdecydowanie najczarniejszy. A wtedy moja Przyjaciółka powiedziała zdanie,które postawiło mnie na nogi-„Świat będzie się walił tylko przez chwilę…”. Dziś co prawda jesteśmy razem- bo zawalczył, a ja znów zaufałam. Ale pamiętam to zdanie do dziś i się go trzymam nie tylko w sytuacji związku. Pomaga, naprawdę pomaga. I choć nieraz ta „chwila” trwa dłużej niż byśmy tego chciały, to przecież jest tylko chwilą i kiedyś się skończy.\nSkoro kończy się w życiu to, co dobre, to dlaczego ze złymi momentami miałoby być inaczej? :)\nSara 16 maja 2016 02:09\nAlicjo! Dziękuję za ten tekst! :)\nM 16 maja 2016 06:04\nOd dość dawna czytam wasza stronę i uwielbiam wasze posty. Niestety z tym jednym nie potrafię się zgodzic. Uważam że podawanie alkoholu zrospaczinej kobiecie to blad. Po pierwsze to po nim właśnie chcę dzwonić do bylego, błagać o to żeby wrócił czy po prostu krzyczeć na niego czym tylko się pogrąża. Po drugie nawet jeżeli tego nie zrobi (jak w moim przypadku ) zaczyna go nadużywac coraz częściej. Ja np nie pamiętam prawie 3 miesięcy życia. I żadna przyjaciółka ani nikt inny nie pomógł mi pogodzić się z myślą że go już nie ma. A czasami fakt że facet odejdzie do innej nie koniecznie znaczy że Cię nie kocha. Czasami taka jest sytuacja. Czasami mam dziecko które chcą mu zabrać i przez błędy przeszlosci mogą to zrobić. Czasami ma bardzo chora matkę fizycznie jak i psychicznie (np depresja do ktorej się prayczynil). Czasami życie nie jest tak proste jak się wyjadę. Ja po tym jak zostałam sama miałam duże wsparcie od mojej przyjaciółki która wtedy znałam zaledwie 2 tyg. Zastosowalam się do tych rad które widzę wyzej. Alkohol po czasie już mi nie pomagal więc sięgnęłam po mocniejsze używki z których na szczęście dość szybko zrezygnowałam bo zorientowałam się co robię i zaczelam znowu pić. Ogromne ilości. Kazdego dnia coraz większe. Jedyne co robiłam to piłam, spalam i chodziłam do pracy (a to dzięki mojej przyjaciolce bo pracuje że mną i mnie tam ciagnela). A zapomniałam dodać że w pracy tez piłam (pracuje w pubie ) i po takiej probie przetrwania po rozstaniu jaka opisalAs nie polepszylo mi się a raczej popadlam w silniejsza depresię. Uważam że powyzszy plan zadziała tylko w wypadku jeżeli to nie była miłość Twojego życia. Bo jeżeli była nic nigdy jej nie przebije. I choć bylam miałam po tym innego faceta to i tak uwazam że to tamten był tym jedynym. Ale w życiu są czasem sytuację bez logicznego wyjscja i trzęba się z tym pogodzic.\nNie potraktuj tylko mojej wypowiedzi jako jakiś atak bo naprawdę kocham czytać wasze posty. Po prostu to na moim przykladzie rada tego typu poniosła za sobą straszne skutki.\nMałgorzata 16 maja 2016 10:52\nNo ja niestety nie mogę się zgodzić z tym, co tu piszesz, bo to brzmi jak: usuńcie alkohol ze sklepu, bo ktoś wpadnie w nałóg.\n5 tygodni temu zostawił mnie chłopak, byłam w bardzo złym stanie. Przyjechała do mnie moja siostra i pierwsze co zrobiła, to zrobiła nam drinka. Do dziś pamiętam jak weszła z butelką martini i powiedziała, że mamy dzień żałoby, poczułam się dosłownie jak Bridget :) Wypiłam 3 drinki, wyryczałam się i wstawiona zasnęłam. Na drugi dzień było już odrobinę lżej, a zamiast o byłym myślałam o bólu głowy. Przecież w tym tekście nie chodzi o picie na umór, tylko o jedną butelkę wina z przyjaciółką i wygadanie się jej. Jakie dzwonienie, skoro ta przyjaciółka ma nas pilnować właśnie żebyśmy nie dzwoniły?\nPrzykro mi, że u Ciebie tak to się skończyło, ale chyba każda z nas ma swój rozum. Nie każdą z nas ciągnie do butelki, a wino – pite z umiarem i w dobrym towarzystwie – uleczyło niejeden dramat ;)\nSylwia 16 maja 2016 09:00\nDroga Alicjo, Twój tekst przypomina mnie sprzed 7 miesięcy. Z tym, że to ja odeszłam, po tym jak odkryłam zdrady, tak, było ich conajmniej kilka. Osoba z którą byłam 4 lata, okazała się osobą której kompletnie nie znam. Fakt, że dłuższy czas nam się nie układało, ciągle byłam dla niego i jego mamusi za mało idealna… Potrafiłam usłyszeć, że jestem beznadziejna, za gruba (choć jestem szczupłą osobą), za głupia (choć skończyłam studia prawnicze) i takich przykładów było mnóstwo. Nie obyło się również bez wyzwisk… Ale zawsze szukałam winy w sobie, pozwalałam na takie zachowanie, bo przecież był „miłością mojego życia”. Któregoś dnia odkryłam drugi telefon, chłopczyk poprostu po suto zakrapianym spotkaniu z kolegą zapomniał go schować. To co przeczytałam przyprawiło mnie o sprint do łazienki. Przez 2 dni zastanawiałam się, co dalej. Nie powiedziałam mu, że odkryłam wszystko. 3 dnia wiedziałam, że nie spędzę z nim ani minuty dłużej, wynajęłam mieszkanie, wróciłam do „naszego domu” i powiedziałam, że odchodzę. Widziałam go wtedy ostatni raz, jak wychodził do mamusi, bym mogła spokojnie się spakować i wyprowadzić. Nawet klucze odebrał jego kolega. I powiem Wam dziewczyny, tak z perspektywy czasu, że to był najlepszy dzień mojego życia. Wtedy myślałam, że moje życie się skończyło, że nic nie będzie w stanie uleczyć mojego złamanego serca. Były wszystkie fazy rozstania, akceptacja i depresja nawet po kilka razy ;-) Dzisiaj widzę, jak toksyczny był to związek i sama się sobie dziwię, że zgadzałam się na to wszystko.\nWięc Kochane dacie radę! Nawet z największego dna potrafimy wyjść i zobaczyć słońce w naszym życiu. Ja je teraz widzę codziennie :-)\nPrzesyłam moc pozytywnej energii :-) i pamiętajcie:\n„Padłaś? Powstań! Popraw koronę i zasuwaj dalej” :-D\nIwona 17 maja 2016 11:49\nSylwia, czy zgodziłabyś się do mnie napisać. Potrzebuje pomocy :-( i tak naprawdę nie ma kogoś, komu mogłabym się wygadać. Proszę napisz do mnie i podaj swój kontakt iwona.dorn@poczta.onet.pl\nZagubiona 16 maja 2016 10:18\nJa też nie dawno bo około miesiąca temu usłyszałam od jednego Drwala, że nie możemy być razem… jak argument podał, że to nie moja wina tylko Jego, bo wie jaki jest i uważa, że nie może zaoferować mi nic więcej niż przyjaźń… Banał prawda? … Sama faktycznie zaczęłam się nad tym zastanawiać czy to miało by faktycznie jakikolwiek sens… i nie wiem … po prostu nie wiem… Najgorsze chyba w tym wszystkich rozstaniach jest chyba utracenie wiary w siebie, poczucia własnej wartości, bo jednego dnia byłaś wszystkim czego potrzebował, a następnego to już nie miało sensu bez żadnego racjonalnego argumentu. najprościej powiedzieć nie bo nie, przepraszam…\nKatarzyna 16 maja 2016 13:32\nPamiętam swoje rozstanie z byłym.. Zamiast w jeden dzień, próbowałam uporać się z tym przez 3 miesiące.. A to dlatego że nie miałam przyjaciólki i popełniłam kardynalny błąd: Zadzwoniłam. Przez 3 miesiące wracaliśmy do siebie a ja tylko bardziej cierpiałam. Nie popełniajcie tego błędu.\nDziękuję Alicjo za ten wpis. Szkoda że nie wpadłam na Wasza stronę 1,5 roku temu i że nie było tu tego tekstu. Ale będę miała instrukcję na przyszłość (oby nie była potrzebna).\n4 miesiace 23 czerwca 2016 21:40\nA ja coraz czesciej chce napisac do niego.\nAleksandra 7 lutego 2021 11:49\nWłaśnie zostawił mnie mąż . I odszedł do innej . Nasz związek trwał 19 lat mamy córkę . Czuje się dokładnie jak w tym opisie . Koszmarnie żyć mi się nie chce . Muszę korzystać z porad psychologa bo sama nie dam rady się z tego podnieść . Wiem rozczulam się nad sobą . Ale jest mi tak strasznie zle . I analizuje całe swoje życie co by było gdyby\nwerner 16 maja 2016 17:26\nAlicjo………..,,bardzo dobry i sensowny tekst!Przeczytalem wszystkie historie…….., i potwierdzam-SAMO ZYCIE!!……….,a ono kazdemu z nas ulozylo juz na samym poczatku osobisty scenariusz.Zaden czlowiek wchodzac w zwiazek nie jest w stanie przewidziec,jaki on bedzie i czy ten zwiazek bedzie trwaly!?Nie stety nikt nie jest w stanie tego przewidziec.Wiec czesto sie zdaza i nadal zdazac bedzie ze zwiazki dwojga ludzi nie beda trwale!Jest bardzo wiele przyczyn i powodow takich niepowodzen!Czlowiek liczy na uczciwosc drugiego czlowieka,ale czesto pozostaje jedynie poboznym zyczeniem.Rzeczywistosc czesto bywa wrecz okrötna.Coraz rzadziej znajdujemy prawdziwie uczciwych kandydatöw na zyciowego partnera.To smutna rzeczywistosc!!Czesto czytam Twoje artykuly i ciesze sie ze trafiasz do tak szerokiego gremium czytelniköw!!!Serdecznie pozdrawiam!!!\nklaudiii 16 maja 2016 21:20\nByłam wcześniej z chlopakiem 1,5 roku zdradziła mnie regularnie. Nie potrafił powstrzymać swojego penisa przez tydzień. Na zmianę dochodziła i wracałam. Krzyczała i wybaczalam. Az w koncu powiedzialam dosc, nie wroce wiecej. Zycie stracilo sens. Nic nie cieszyło. Płakałam, słuchałam dołuącej muzyki i znów płakałam. Nawet próbowałam znajomości na jedną noc (oczywiście zabezpieczenie-podstawa) próbowałam zrozumieć, jednak nie zrozumiałam i odpuscilam. Dziś mam cudownego faceta, który zycie by za mnie oddał ❤\nPatricia 17 maja 2016 18:09\nTo naprawdę boli. Miesiąc temu on ze mną zerwał, utrzymujemy koleżeński kontakt, ale mimo wszystko nie mogę przestać o tym myśleć. Chciałabym zapomnieć o tej sprawie. A najgorsze jest to, że to był pierwszy facet w którym się serio zakochałam. Zazwyczaj było odwrotnie\nDominika 9 czerwca 2016 13:44\nNie sądziłam że kiedykolwiek będę miała podstawy aby przeczytać akurat ten wpis, a śledzę Waszego bloga w całości :( gratuluję pięknego związku, mnie się niestety nie udało :(\nPokorna dusza 23 czerwca 2016 17:59\nA co w przypadku kiedy to ja go skrzywdziłam i dlatego odszedł? Nie zdradziłam, ale przekroczyłam granicę jego moralności. Zostawił mnie miesiąc temu, mówiąc, że kocha ale nie może ze mną być. Powtarzał niejednokrotnie, że zawsze będzie kochał, ale to nic nie zmienia. Po pewnym czasie spotkaliśmy się bo chciałam wszystko wyjaśnić, jego zachowanie zaprzeczało temu co mówił. Wiem, że mnie kocha, przytulił mnie na koniec tak mocno, że łzy mi w oczach stanęły. Co powinnam zrobić w tym przypadku? Czekać na jego ruch? Dać zupełnie spokój? Zaczęłam dążyć do tego, żeby się zmienić, żeby więcej go nie zawieść i on o tym wie. Czy miłość jest w stanie wygrać z męską dumą?\nAnna 5 września 2016 23:49\nMam tak samo… Tez popełniłam błąd… Definitywnie rozstalismy sie miesiąc temu…? Moze dwa. Nie wiem, nie liczę już. Zaczelam zyc jak robot. Łóżko, praca, dom. Czasami jedzenie i nieprzespane noce spędzone na ryczeniu w poduszke. Definitywnie bo kiedy powiedzial ze to koniec, ja glupia blagalam by został, ryczalam, by nie odchodzil. Zamiast zyc ze mna, wolal zyc z moja przeszłością wypominajac mi to, z kim bylam… Tez wiem ze mnie kocha, ale mimo to dalam sobie spokoj bo kazda rozmowa konczyla się skakaniem sobie do gardeł… Odpowiadajac na Twoje pytanie, milosc nie wygra z meska dumą… Niestety. 😭\nMatka 23 czerwca 2016 19:42\nDobry tekst. Wszystko pięknie gdyby nie to że ma się z takim palantem 3 dzieci a 4 w drodze. Ja się pogodziłam ale po domu biegają jego małe kopie które cały czas pytają o tate. 2 Latek koloruje serduszka na Dzień Ojca narysowane przez starszą siostre a on baluje z kolegami,przykry widok dla matki.\nKrzysiek 10 kwietnia 2017 07:00\nRownie dobrze mozna napisac Poradnik Porzuconego Faceta… Tylko czy ja jestem porzucony? Czy raczej pije piwo, ktorego nawarzylem?\nAga 21 kwietnia 2017 15:13\nKinga 10 lipca 2020 22:21\nHej.Aguś.Ciekawe jak Twoje życię sie dalej potoczyło ..tez bylam z kims 13 lat mamy syna ..on tez nie powalczył..2gi rok jestem sama..czuje jak bym oddala tyle lat nie temu facetowi co trzeba..czuje sie oszukana..mam prawie 40 lat..i wrazenie ze nie umiem juz kochać..ani siebie ani żadnego innego faceta..a 40 latka z dzieckiem..to juz nie to samo co 23 latka gdy „Go” poznawałam..smutek..żal i pustka☹\nRafaL 23 lipca 2017 19:21\nWitam. Kochałem i chyba kocham nadal. Byłem z kobietą która tak jak ja jest po rozwodzie z tym że ona ma dziecko. Zostawiłem ją. Dlaczego? Powód był jeden. Nadmierny kontakt z byłym mężem. Czy trzeba codziennie ze sobą pisać jeżeli ma się razem dziecko? Czy nawet jak jesteśmy na wakacjach czy romantycznej kolacji ten kontakt musi być? Czułem cały czas oddech na ramieniu byłego mojej już byłej.\nOna mnie nie zdradzała ale nie rozumiała jak bardzo mnie to złości. Mówiła że nie pisze a potem okazywało się jednak że pisze i tak prawie przez 3 lata. W końcu odszedłem.\nGosia 31 sierpnia 2017 01:30\nWitam. Zdecydowalam sie wylac tu swoje troski,moze ktos to przeczyta,moze ktos napisze kilka slow, moze mnie skrytykuje albo poradzi. Przeczytalam prawie wszystkie komentarze a temat „kochanka,porzucona kochanka”, jestem nia. Boli mnie zycie. Chce sie podzielic swoja historia. Postaram sie dobrac odpowiednie slowa,nie wiem czy dam rade bo pustka i postepujaca wewnetrzna agonia rozdzieraja mnie na kawalki.\nKiedys bylam szczesliwa zona,matka,kobieta.\nZylam w swoim swiecie wypelnionym codziennymi troskami,radosciami,ach..bylo normalnie,szczesliwie,z emocjamii bez emocji. Maz zajmujacy sie prowadzeniem interesu w Hiszpanii ( zyjemy w Niemczech), wyjezdzal wiecej jak czesto,jednakze rozstania te odswiezaly nasze malzenstwo,nie bylo mi przez to zle,nie narzekalam.\nSama pracuje,czyli moje zycie jest (bylo) wypelnione i nie nudne.\nPomimo ze przekroczylam czterdziesteke,bylam sponsorowana przez slynna drogerie znana na calym swiecie,gdzie dostawalam umowy jako modelka twarzy do zdjec reklamujacych powazne firmy kosmetyczne. Zawsze ” wychuchana”,elegancka, pachnaca,marzenie kazdej „po czterdziestce”.\nWolny czas spedzalam na silowni,albo w klubie kolarskim, znajomosci z zaawansowanymi sportowcami,walka byc lepsza,treningi do upadlego-az krew z nosa ciekla. Oplacalo sie,swietna figura\n( wtedy,dzis juz nie),swietna kondycja.\nUwielbialam wracac z treningu i wykonczona padac na lozko,czulam sie szczesliwa . Moze moj opis mnie samej jest troche wygorowany,ale brak mi sily myslec nad konstruktywnym opisem siebie i mojego zycia.\nPewnego dnia,po ciezkim wypadku narciarskim,lezalam w szpitalu gdzie z nudy dalam sie namowic na zalozenie profilu na jednym z portali spolecznosciowych.\nNie trawalo dlugo,jak otworzylam wiadomsc od kogos,kogo znalam i kochalam zanim wyjechalam za granice. To byla krotka wiadomosc „jak Ci leci”?\nZamarlam z wrazenia,wiadomosc byla od mojego pierwszego chlopaka,mojej wielkiej pierwszej milosci. Chlopaka z ktorym bylam cztery lata,z ktorym planowalismy slub,moja pierwsza prawdziawa milosc. Dodam,ze wyjechalam do Niemiec sama.\nOn wtedy nie mogl,byl powolany do wojska. Nie chcial opuszczac kraju, ja nie chialam siedziec w kraju w biedzie,w miasteczku wymarlym od mlodych ludzi.\nRozstalismy sie wtedy,a w sumie to ja zakonczylam ten zwiazek. On nie walczyl wtedy o mnie, nie walczyl o nas. Jakos pogodzilismy sie z tym rozstaniem,chociaz calkowita wina spadla tylko i wylacznie na mnie. Ja do dzis jestem swiadoma rozpadku naszego zwiazku,biore wine swiadomie na siebie,bo ja tez nie walczylam,nie potrafilam wtedy z czegos zrezygnowac. Nie potrafilam zrezygnowaac z okazji wyjazdu za granice i z oferty pracy ktora wtedy dostalam,jak rowniez ciekawosc czegos nowego i piecia sie dalej,bez wzgledu na straty,na strate mojego chlopaka.\nEgoizm nalozyl mi rozowe okulary. Zycie potoczylo sie dalej, ja wyszlam tam za maz ,on trzy lata po rozstaniu ozenil sie z dziewczyna ze swojego miasta. Kazdy z nas zyl w swoim gniazdku uslanym szczesciem,klopotami i codziennymi troskami. Az do tego szczegolnego dnia.\nTo byl styczen 2011 roku. Dzien moich urodzin.\nOdpisalam na te wiadomosc,kilka suchych slow, kilka informacji,bez zadnych emocji,bez nadzieji czy odpisze,czy nie.Pisalam jak z obcym z dawnej szkoly albo miasta. Po kilku dnaich przyszla nastepna wiadomosc,poprosil o moj numet telefonu,chcial bardzo uslyszec moj glos. Za kilka dni zadzwonil do mnie. Rozmawialismy z soba jak kiedys,jak za dawnych czasow.\nOn opowiadal mi o sobie,ja o mnie.Rozmowa mila,nic nie obiecujaca,nie wskazujaca na nic. Wszystko by sie moze dobrze potoczylo,gdyby na tym byl koniec. Ale los chyba zaplaonowal na mnie zemste,moze postawil mnie na szczeblu sprawdzenia mnie,jakim jestem czlowiekiem, czy wogole zasluguje na miano czlowieka.\nDzis wmawiam sobie wine za to ze wogole chodze po tym swiecie..a chyba nie powinnam. Powinna bylam zabic sie na tych nartach,zaoszczedzila bym sobie tego umierania wewnetrznego,ktore rozklada moja dusze na male smierdzace kawalki.\nPo tej normalnej nic nie znaczacej rozmowie,( nazwe go K) K jechal w moje okolice. Dodam,ze on ma firme przewoznicza,czesto przejezdzal niedalko mnie.”Zawsze Ciebie czulem jak tu jezdzilem”-tak mi oznajmil. Umowilismy na spotkanie na parkingu niedaleko autostrady.\nJechalam tam z sercem na ramieniu. Zadawalam sobie pytania kogo spotkam,jak przebiegnie nasza rozmowa, czy bedziemy w stanie rozmawiac patrzac sobie w oczy? Inaczej rozmawia sie przez kom,inaczej siedzac naprzeciwko. I to poczucie winy za moj czyn sprzed lat,za rozpad naszego zwiazku..to mnie obarczalo.\nPo przyjezdzie na umowione miejsce…….tak,nie wiem jak ubrac to w slowa.\nStanelam naprzeciwko pieknego,przystojnego,wywazajacego slowa mezczyzny- z oczami i wzrokiem z tamtych lat.\nPowrocily wspomnienia,powrocily emocje. Podaczas spotkania zauwazylam ze K robil wszystko aby mnie przytulic,moze pocalowac. Przywiozl mi piekny bukiek czerwnych roz. Tak…czerowne roze. Przez cale spotkanie zauwazylam lzy w jego oczach,ale staralam sie zawracac temat,zmieniac pozycje siedzenia tak zeby nie byc za blisko niego. Niestety,kazde spotkanie dobiega konca,tamo tez. Rozstajac sie,K powiedzial mi ze mnie kocha,ze kochal mnie zawsze, ze co prawda zycie ,rodzina, klopoty,troski rowniez radosci przyslonily w pewnym sensie moja osobe,ale podswiadomosc robila swoje,dlatego mnie szukal az znalazl.\nBylam przerazona,ale szczesliwa. To byl moj K sprzed lat,te oczy,ten wspanialy uspokajajacy glos, on w calej swej okazalosci. Troskliwy,czuly,no i te lzy w oczach. Wracalam do domu z bijacym sercem,nie bylam w stanie koncentrowac sie nad jazda. Nie wiem jak dojechalam do domu,ale dojechalam. On mnie kochal,to mozna bylo widziec i czuc. Ja jego tez.\nZ cala odpowiedzialnoscia moge powiedziec,ze zakochalam sie po raz drugi-albo moje uczucia sprzed lat obudzily sie z kilkunastoletniego snu. Chodzilam jak w transie. Nasz romans nabral dymensjonalnych rozmiarow. Niestety,nasze rodziny staly na pierwszym miejscu. Zadne z nas nie chcialo rozbijac swojego malzenstwa. Nie chcielismy budowac swojego szczescia na nieszczesciu innych. Zbudowalismy sobie nasz maly tajemniczy swiat,w ktorym bylismy tylko MY.\nNie bede oszukiwac nikogo- siebie tez nie. Moje uczucia do meza wygasly. Samo to,ze jego ciagle wyjazdy ,czasem po pol roku poza domem doprowadzily do tego,ze nagle przestalam tesknic za jego powrotem. Na odwrot-nie moglam sie doczekac kiedy ponownie wyjedzie. Bylo mi dobrze z nim,ale jeszcze lepiej bez niego.Nie dawalam po sobie poznac ze jest w moim zyciu inny mezczyzna. Bylam szczesliwa, rozpromieniona, bez problemow rozwiazywalam codzienne klopty.\nMialam sile zyc-mialam dla kogo zyc.\nTa nasza milosc,ten moj potajemny swiat o nazwe MY,dawal mi sily,skrzydel. Spotykalismy sie regularnie,ja jezdzilam nawet 200km w jego kierunku,on tez. Spotykalismy sie na polmetku,czasem jak bywalam w Polsce,wiecej gdy on bywal niedaleko mnie.\nMinelo trzy piekne lata, przyozdobione w zapinanie klodeczki w Pradze na moscie,wyjazdami w gory,randkami gdzies w hotelach. Codzienne pisanie na portalu, wczesniej codzienne smsy. Rozstajac sie plakalismy. Nie bylo dnia zeby K nie przysylal mi czulych slow,podnosil na duchu kiedy mialam upadki i dolki. Pewnego dnia zmarl moj ojciec. Nie bylo przy mnie meza,byl K.\nZmarl moj brat,maz jak zwykle za granica.Przy mnie byl K. Byl dla mnie zawsze, a ja staralam sie byc dla niego. Jego zycie nie bylo uslane rozami. Dreczyla go tez swiadomosc ze zdradza zone. Postanowil zakonczyc ten zwiazek. Nie dawal sobie rady z psychika. Przyjechal do mnie specjalnie aby mi to oswiadczyc.\nPlakalm,nie potrafilam sobie wyobrazic zycia bez nego. Kochalam go jak nikogo na swiecie. Postanowilismy zakonczyc ten piekny rozdzial. Niestety, dwa dni pozniej znow wiadomosc.”nie potrafie bez Ciebie zyc,jakos damy rade”. Dalismy. Znow bylo pieknie. Czulam ze on kocha mnie nie dla odskoczni od codziennosci,ona kochal mnie tak jak ja jego. Szalenie,goraco,jednak bez zobowiazan,bez narzucania swojej woli, swojego „ja”.\nTak myslam…okazalo sie jednak inaczej.\nPo pewnym czasie zaczely sie akce zazdrosci. Nasz zwiazek zaczal sie chwiac. K zaczal byc coraz bardziej zaborczy, dochodzilo do tego ze zaczal mna manipulowac.Wszystko tlumaczyl swoja goraca miloscia, zazdroscia.Strachem ze oprocz niego moge miec jeszcze kogos innego. Czesto tlumaczylam sie jak dziecko, gdzie bylam,co robilam, posylalm mu nawet zdjecia z lokalizacja,ze nie jestem gdzies z „kims”,tylko np.z mezem w restauracji albo z synem gdzies tam.\nNigdy mnie nie przeprosil za swoje glupie czyny,wrecz przeciwnie,ja zaczelam miec wyrzuty sumienia ze wogole wychodze z domu,patrze na innych ludzi. W miare jego manipulacji ja zaczelam sie bronic. Nigdy nie chcialam go urazic,ale czulam czasem potrzebe wywolania u niego czegos takiego,ze jesli chcesz abysmy byli z soba nadal w tym naszym swiecie ,to powinienes o nas walczyc inna bronia,a nie atakami zazdrosci albo pomowieniami i manipulacja.\nStalam sie bardziej obojetna. Przestalam sie spowiadac gdzie jade,co dzis robilam,z kim i co.\nZaczely sie awantury. Po pewnej awanturze zerwalismy z soba. Cierpialam okropnie.\nZ dnia na dzien popadalam w coraz gorszego dola. To nie byl dolek typu zamykanie sie w ciemnym pokoju i lzy..nie. Ja popadlam w jakis krater. Zachorowalam na nerwice serca. W glowie mnozyly mi sie setki mysli.Nie potrafilam sie od nich uwolnic. Kochalam go jak nikogo,kochalam go nadal-a od meza sie odzwyczalilam.Moj maz byl moim swietnym przyjacielem i kumplem-mezem nie. Zaczelam tracic nad soba kontrole. Nie wiem ile razy wsiadalam w auto i jechalam na miejsca w ktorych bywalismy razem.\nJezdzilam tez do niego,chcialam go widziec.Ale nigdy nie podjechalam pod jego dom, ryzyko „wsypania” go bylo za duze,a ja pomimo tego ze szalenie go kochalam i pragnelam,nigdy nie zrobilabym czegos takiego zeby go”wsypac” albo mu zaszkodzic.\nStalam na ulicy,czekalam kiedy on nadjedzie,po godzinach wracalam 400km i nadal plakalam w poduszke. Zaczelam palic . Zerwalam ze sportem,zerwalam ze stara grupa z ktora trenowalam. Przestalam chodzic do silowni,do sauny,dostalam na calym ciele takich dziwnych babli.\nLekarz powiedzial ze to jest reakcja ciala na negatywna psychike. Wyjechalam na pare tygodni do meza do Hiszpanii.To byl horror. Nie potrafilam z mezem rozmawiac.Udawalam na kazdym kroku. Odrzucalam kazde jego zblizenie. Wymiotowalam po kryjomu na mysl ze musze z nim spac w jednym lozku.Ja pragnelam tylko zblizen i dotyku K,nikogo wecej. Budzilam sie z mysla o K,kladlam sie z ta mysla spac.\nNie wytrzymalam,wrocilam do domu i od razu popedzilam do miasta gdzie mieszka K. Sprowokowalam spotkanie. To byla tragedia. Ponizylam sie do dna. Wracalam do domu zalewajac sie lzami.\nNie prosilam K o nic,chcialm go tylko widziec, chcialam z nim porozmawiac.Nie dalo sie.Jego oczy nie byly te ktore znalam z kiedys,byly przepelnione nienawiscia i zloscia. To zlamalo mi serce.\nTo pograzylo mnie jeszcze nizej,czulam ze osiagnelam dno. Ale gotowa bylam spasc ponizej dna, kochalam go nadal,chyba jeszcze mocniej..sama nie wiem.\nPo kilku dniach tego mojego nieszczesliwego wyjazdu do Sz. ,K zjawl sie niespodziewanie u mnie.Zaczelismy wszystko na nowo,ale to juz byl zwiazek ze skaza, tak jak pekniecie porcelany.Z malego pekniecia robi sie olbrzymia luka,a pozniej rozpada sie na dwie czesci ktorych nie mozna juz skleic.\nJednakze staralismy sie powrocic do dawnych „nas”. Znowu bylo cudownie. Znowu spotkania, znowu rzezbienie serc na drzewach,wieszanie klodeczeki na molo w Miedzyzdrojach. Rozmowy,teskonota,porzadanie,spelnianie najskrytszych marzen.\nZnow nastepny zgon w mojej rodzinie,zmarla mi mama. Przy mnie byl znowu moj K. Maz jak zwykle w Hiszpanii, umowy,kontrakty,nie mozliwe bylo zdobyc bilet do Pl w ciagu 24 godzin. Nie mialam tego mezowi za zle,mialam przy sobie moja milosc,mojego K.\nMinely nastepne dwa lata pelne milosci,uczcuc ale rowniez coraz czestrzych powrotow do starych standartow.Manipulacje,zazdrosc i coraz gorsze slowa. Po pieciu latach padlo pierwsze slowo „rzygam toba”. „Jestes pojebana” ..Po tym oczywiscie przeprosiny : ” wiesz ze to bylo w nerwach..no wiesz,zazdrosc,a zazdrosc i milosc ida w parze”. Zamiast czuc gorycz,ja zaslepiona czulam satysfakcje. On byl o mnie zazdrosny,on mnie kochal…dlatego te cierpkie slowa.Rozumialam,ze jak sie kogos kocha,mozna go szybko slaleczyc.Nie kaleczy sie ludzi ktorzy sa nam obojetni,tak sobie to tlumaczylam. Ale nadal czulam jego milosc, jego troske.Miedzy nami byly cudowne dni,ale byly tez pelne lez. Zaczelam zyc w starchu,ze to co sie dzieje jest pierwszym krokiem do rozstania sie.\nZaczelam nim manipulowac.Za wszelka cene chcialam sprawdzic,czy jego milosc to tylko puste slowa,czy moze wpadamy w pewna rutyne jak malzenstwo.W koncu bylismy z soba juz ponad piec lat.\nPiec lat naszego swiata w tajemnicy,swiata wypelnionego smutkiem i radoscia. Niestety,on byl silniejszy. Moje manipulacje wywarcia na mim jakichs czynow,wywalczenia sobie swiadomosci czy nasza milosc jeszcze istnieje-czy ja jestem tylko odskocznia od zony i domu polegly w gruzach. Osiagnelam odwrotnosc tego co chcialam.\nZaczely sie zarzuty,ze jade do niego a on tego nie chce,bo akurat w tym momecie ma cos waznego do zalatwienia. Pokonalam 390km,po czym zawracalam,a on po chwili wydzwanial ze chce mnie natychmiast widziec.Chonor nie pozwalal mi aby ponownie zawrocic. Nie reagowalam na jego telefon,na jego krzyki „wracaj bo chce cie pocalowac albo usciskac”. Nie moglam sie dac ponizyc.\nA jednakze dawalam.\nPo tym jak nie zawrocilam i nie spelnilam jego rzadan,on zamykal sie w sobie,nie reagowal na moje wiadomosci,blokowal moj numer telefonu,szedl z zonka do lozka,a ja ryczalam dalej w poduszke albo wymiotowalam do toalety. Po kilku dniach przepraszalam go za wszystko i romans toczyl sie dalej. Ale coraz wolniej. Coraz wiecej przykrych slow,coraz mniej emocji z jego strony. Kochalam go tak mocno,ze nawet te slowa ktore czasem na mnie rzucal,zapominalam w kilka minut. Wybaczalam i kochalam dalej. Nie potrafilam inaczej,w kazdej chwili widzialam mojego K,tego sprzed lat,mojego przeznaczonego mi ukochanego ktory byl dla mnie w stu procentach mezczyzna i przyjacielem, jednakze moja chciwosc lepszego swiata zniszczyla nasz zwiazek.Nie chcialam,aby znowu go stracic. Wolala bym umrzec,niz obudzic sie ze swiadomoscia ze juz go nie mam i nigdy miec nie bede.\nUzaleznilam sie od niego. Tak bardzo,ze pograzylam sie tak mocno,ze nie zauwazylam ze stracilam pozycje w pracy,stracilam prawo jazdy(na szczescie odzyskalam), stracilam przyjaciol,bo kazda chwile inwestowalam w K. Stracilam meza,bo w mojej psychice odgrywa sie cos tak dziwnego,nad czym nie jestem w stanie zapanowac.\nPol roku temu moj ukochany jedyny dla mnie mezczyzna,moj K,oznajmil mi,ze dowiedzial sie ze na poczatku naszego zwiazku zrobilam cos,co wgryzlo sie w jego psychike,wiec z tego powodu nie chce mnie znac.\nMam przestac go osaczac,mam przestac do niego pisac,mam sie od niego „od…”. To cos,co wgryzlo sie mu w psychike,to spotkanie na kawe z naszym wspolnym znajomym,ktoremu on nie ufal. Spotkanie mialo miejsce szesc lat temu,jak nasza milosc kwitla.Ne powinnam byla tego robic. To polozylo calkowita kreske pod naszym zwiazkiem.Zaczelam walczyc,tlumaczyc, pokazywac mu dowody ze spotkanie bylo czysto kolezenskie a nie w innym celu. Odpisal mi,ze mnie nienawidzi i kocha.Kocha mnie za wszystko co dalam mu pieknego,za siebie sama.A nienawidzi mnie za moje czyny ktore nie szly po jego mysli,a najbardziej za spotkanie z kolega. Nasz wspolny swiat zakonczyl sie tak bolesnie,jak kwieciscie i romantycznie sie zaczal.Od tego czasu,czasu calkowitego rozstania zablokowal moj numer tel i usunal sie calkowicie z „naszego” swiata.\nKocham go nadal,pomimo tych calych przykrosci. Kocham go i wiem,ze nie potrafie juz pokochac kogos innego.Nie ma w moim sercu ani w mojej psychice miejsca dla kogos innego,nie ma miejsca dla meza-a tak bardzo bym chciala aby bylo inaczej.\nW tej chwili jestem po burout-wypalenie organizmu. Walcze sama z soba aby jakos trzymac sie na nogach. Jezdze do psychoanylityka,ale to mi nic nie pomaga,psycholog twierdzi ze moj problem nie lezy w rozsaniu tylko we mnie. Ale co jest tym probleme-nie wiem.\nTa psychoterapia nie pomaga mi nic ,wracam zaplakana i wytracona z rownowagi.Za kilka dni wraca moj maz.Nie wiem co mam mu powiedziec dlaczego placze,dlaczego nie moge chodzic,dlaczego z kiedys eleganckiej kobiety zrobil sie wrak.\nMecze sie okropnie,nie widze sensu zycia. Ja wiem,ze wczesniej czy pozniej doszlo by do rozstania z K,bo obydwoje nie jestesmy w wieku gimnazjalnym,kiedys nie bedziemy w stanie pokonywac takich odleglosci aby spojrzec sobie w oczy.\nAle meczy mnie to,ze nasze rozstanie nastapilo w takiej nienawisci z jego strony. Czuje sie brudna,bo dwa dni przed ogloszeniem tego wyroku spalam z nim.Przepspalam sie z calym zasobem uczcuc-a on chyba tylko dla rozkoszy cielesnej. To mnie zabija.\nZabijaja mnie obrazki sprzed oczu,ze moj K stal sie kims,pierwszym kims kto powiedzial mi „nienawidze cie”.Zabija mnie mysl,ze nie potrfaie na nowo zblizyc sie do meza. Nosze w sobie taki ogromny ciezar,zniszczylam swoje zycie,swoje zdrowie,zniszczylam zycie mojego meza ktory niby zone ma-ale jednak jej nie ma. Zniszczylam kiedys zycie mojemu K, a dzis odplacil mi dobrym za nagodne. Od pol roku nie potrafie sie smiac. Jestem wiecej chora niz aktywna.Narazam swoja prace,nie wiem co bedzie za tydzien,za miesiac. Probuje wychodzic z domu,ale nie daje rady. Nie jestem w stanie spotkac sie z ta ociupinka znajomych ktorzy mi jeszcze zostali.Nie potrafie kryc lez. Padaja pytania dlaczego placze.Co mam odpowiedziec? Mowie ze mam klopty.Pada odpowiedz :mow,podziel sie z nami. Jak mam opowiadac wspolnym znajomym historie swojego podwojnego zycia? Mam wrazenie ze na szyji mam zwiazana petle,ktora z dnia na dzien sie coraz bardziej zaciska. Klade sie spac z prozba do Boga,abym sie juz nie obudzila. Moje zycie nie ma sensu,nie jest nic warte. Nie moge zyc w swiadomosci,ze milosc sie skonczyla,nie moge zyc w swiadomosci ze ktos mnie odrzucil bo mnie nienawidzi. Nie moge poradzic sobie z tym,ze ta milosc ktorej juz nie ma,zrujnowala moje uczucia do meza…. nie chce mi sie nic. Nie wiem jak zyc dalej,jak odlozyc czterdziestego papierosa,jak wyjsc na ulice bez lez, jak przejezdzac obok drzew na ktorych wyrzezbione sa serduszka od K. Nie potrafie sobie dac rady ze swiadomoscia ze bylam kochanka..kiedys szczesliwa-dzis zrujnowana psychicznie kobieta. Najbardziej mecze sie z blyskami w swiadomosci gdzie widze mojego K,kochajacego,troskliwego,tamtego innego,brakuje mi jego dotyku,glosu,jego oczu -jego calego. Kocham go nad zycie,pomimo ze wiem na jakim wozku jade.\nNie wiem co bedzie jutro,nie wiem co bedzie za rok. Dostalam dzis mocne srodki uspokajajace,mocne srodki nasenne.Moze uda mi sie przespac bez snu o nim. Ale boje sie isc spac,poniewaz on sni mi sie w kazda noc. Nie mam juz sily.\nAnna 18 marca 2018 19:54\nGosiu, przeczytałam Twoją opowieść dziś, widzę, że opisałaś sytuację sprzed pól roku. Napisz, w jakim jesteś stanie i jak potoczyła się ta historia, martwię się o Ciebie.\nDaga 19 grudnia 2017 18:33\nParę dni temu usłyszałam po raz drugi że on nie jest pewny czego chce i że chyba woli być sam… Pierwszy raz usłyszałam to pół roku temu … Po miesiącu to on z podkulonym ogonem wrócił i pytał czy dam jeszcze jedną szansę… Teraz już jest wszystkiego pewny jak nigdy wcześniej … Dałam drugą szansę… Było super… Do tego stopnia że 20 października się oswiadczyl….o ironio…. Teraz zostało „tylko” znowu się poskładać i przeżyć ten niewyobrażalnie silny ból serca i wszystkich bebechów… ;(\nAnulka 18 marca 2018 13:32\nNie warto wracać do osoby która raz już zostawiła lub zdradziła wiem co mówię niestety …..😒\nAgnieszka 20 lipca 2018 11:52\nDoskonały tekst, wreszcie się roześmiałam sama nad sobą – a przeżywam rozstanie od 29 czerwca z siłą wodospadu ;)\nMaryla 14 października 2018 19:41\nNie musze chyba mówić dlaczego trafilam własnie tu. Mam za sobą porzucenie… placz . Dziękuję za Twoje słowa może i mnie uda sie jakos poukladac to rozsypane w piach życie.\nJestem mężatką z 15 -letnim stażem.. dwójka dzieci (13,9 lat).. Jestem również a raczej byłam kochanką prawie dwa lata.. zaczęło się niewinnie.. potem zaczęło się rozwijać uczucie..obustronne… bardzo głębokie.. ciągle zwodził.. mówił „nie wiem co będzie”.. przycisnęłam go do muru.. dałam 30 dni na podjęcie decyzji.. podjął.. rozwiedzie się z żoną.. chce być ze mną.. plany na przyszłość.. moja euforia..\nTydzień później a dokładnie trzy dni temu pożegnał mnie..\nNadmienię, że to już trzecie pożegnanie..rozstanie..\nWiem, że jest dupkiem, który nie potrafi podjąć decyzji. A może właśnie ją podjął.. zostaje z żoną.. stchórzył.. boi się konsekwencji finansowych.. mają firmę, kredyty.. tchórzostwo..\nA ja jestem rozbita.. kocham go.. a jednocześnie nienawidzę..\nMyślę że mogłabym odbudować relacje z mężem a jednocześnie mnie drażni..\nWszelkie krytyki pod względem kochanki przyjmuję na klatę.. ale nigdy nikogo tak nie kochałam jak Jego..\nZanim przeczytam krytykę pamiętajcie o jednym.. życie jest jedną wielką niewiadomą.. nie wiecie co Was spotka w życiu.. ja tego też nie planowałam.. zakochałam się. Po prostu..\nWszystko opisałam w wielkim skrócie..\nHarley 1 lipca 2019 13:40\nJa od miesiąca jestem sama… Ciągle przerabiam depresję na zmianę z targowaniem. Nawet rozmawialiśmy, że to nie może tak wyglądać, ale najpierw mówił,że kocha, a potem, że nasz związek nie ma sensu… Aktualnie jestem w depresji absolutnej, bo zaczął coś czuć do innej, a ja poszłabym za nim w ogień


Bez broni palnej powstrzymanie trwającego zamachu wydaje się niemożliwe - Andrzej Turczyn\nBez broni palnej powstrzymanie trwającego zamachu wydaje się niemożliwe\nCiekawa jest historia powstrzymania islamskich terrorystów w hiszpańskim nadmorskim mieście Cambrils. Policjanci patrolowali cywilnym samochodem nabrzeże. Pięciu napastników w białym Audi a3 zaczęło jechać po bulwarze i potrącać przechodniów. Samochód zatrzymał się na radiowozie – w wyniku zderzenia obrażenia głowy i złamany piszczel ma jeden z policjantów.\nDrugi policjant podjął walkę z wysiadającymi z auta wyznawcami allacha. Pięciu zbirów było uzbrojonych w siekiery i maczety. Próbowali zaatakować hiszpańskiego policjanta, temu jednak udało się zastrzelić od razu trzech. Kolejnego z nich przekonywał do poddania się, ale ten ostatecznie rzucił się na policjanta. Udało się zastrzelić bandziora.\nPiąty z terrorystów uciekł do pobliskiego parku tam dźgnął przypadkowego przechodnia w twarz. Na miejscu pojawił się inny policjant, który zastrzelił wyznawcę islamu.\nFunkcjonariusz, który zastrzelił czterech islamistów został uznany za prawdziwego bohatera w Hiszpanii. Hiszpanie dziękują mu za wykazanie się zimną krwią i odwagą, która pozwoliła zapobiec dalszej masakrze. Poniżej nagranie, na którym widać część opisywanej powyżej akcji.\nBroń ratuje życie. Można by tak zatytułować tą wiadomość. Ale nie, nie tym razem. Tytuł “z cyklu broń ratuje życie” rezerwuję dla zdarzeń nie związanych z czynnościami służbowymi policjantów.\nTak czy inaczej warto odnotować ten atak islamistów, a właściwie sposób jego powstrzymania. Zapobiegło masakrze to, że w chwili i miejscu zamachu pojawił się ktoś z bronią palną i zdecydował się strzelać, a nie malować kredkami i potępiać zamach. Fakt, że w czasie i miejscu zamachu pojawi się uzbrojony policjant jest niezwykle rzadki. Można powiedzieć, że to zjawisko zupełnie przypadkowe. Na szczęście tu się zdarzyło, co uratowało wiele istnień ludzkich, ale tak zawsze nie będzie. Odnotowuję to zdarzenie jako zdarzenie wyjątkowe, odstępstwo od reguły.\nZarazem to zdarzenie doskonale obrazuje jak zbawienne wobec przestępstwa jest fakt dysponowania bronią palną w chwili realizowania znamion czynu. Gdyby lewackie rządy w Europie tak bardzo nie chciały mieć rozbrojonych poddanych, gdyby socjalistyczne rządy w Europie tak bardzo nie pragnęły mieć bezwolnych poddanych – takich interwencji byłoby więcej. Niestety dla socjalistycznych władców jesteśmy potencjalnym zagrożeniem i nie do pomyślenia jest dla nich to co myśli rząd czeski, że w zwalczaniu terroryzmu obywatel jest sprzymierzeńcem i warto umożliwić mu wyposażenie się w broń palną. Bez broni palnej powstrzymanie trwającego zamachu wydaje się niemożliwe, moim zdaniem oczywiście.\nW Polsce powinniśmy domagać się od rządu, aby szedł śladami Czech. Chcemy w Polsce prawa do broni i prawa do słusznej obrony! Nie ma na co czekać mili państwo z PiS. No chyba, że jesteście tak samo tchórzliwi i macie te same wartości jak lewicowi władcy Europy…\nNie zapominajcie o wsparciu Fundacji Trybun.org.pl.\nTags: broń palna, Hiszpania, islamiści, policjant, posiadanie broni, powstrzymanie, terroryści


Autobusy z napędem drzewnym? - Wojenne tajemnice - WARSZAWA i OKOLICE\nAutobusy z napędem drzewnym?\nWysłany: Pon 21:39, 16 Kwi 2012 Temat postu: Autobusy z napędem drzewnym?\nDobry wieczór, przeglądając sobie Gazetę Gdańską 20-21 V 1939, trafiłam na niewielki artykulik o kursujących po Warszawie autobusach z napędem drzewnym (Gazeta dostępna w Pomorskiej Bibliotece Cyfrowej - linku niestety wkleić nie mogę..).\nNaprawdę takie cudo u Was jeździło? Forumowa wyszukiwarka nie chce ze mną współpracować, nic podobnego nie znalazłam, więc może nikogo nie dubluję .\nNiestety, nie mogę wkleić żadnego skanu, a nie chcę spamować, żeby mieć wymaganą ilość postów, mogę przesłać komuś na PW.\nOstatnio zmieniony przez Karaburan dnia Pon 21:41, 16 Kwi 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 23:50, 16 Kwi 2012 Temat postu: Holzgaz\nZapewne chodziło o napęd na tzw. holzgaz. W czasie wojny Niemcy przerabiali ciężarówki na taki napęd, niektóre jeździły jeszcze długo po wojnie. Możliwe więc, że jeszcze przed wojną były próby z takim napędem w Warszawie.\nWysłany: Wto 8:12, 17 Kwi 2012 Temat postu:\nNie mam pewności, ale czy przypadkiem gdzieś na Stroroom nie było już czegoś o pojazdach z tego typu napędem? Tak jakoś mi się kołacze, ale może tylko mi się tak wydaje ...\nA jednak: http://www.werttrew.fora.pl/warszawa-okupacja,73/0314-okupacja-wa-wa-ersatz-holtzgaz,1875.html\nOstatnio zmieniony przez WERTTREW dnia Wto 8:14, 17 Kwi 2012, w całości zmieniany 1 raz\nA jednak.. muszę popracować nad swoją komunikacją z wyszukiwarką.\nW głowie mi się nie mieściło, jak może jeździć autobus z czymś w rodzaju pieca ( ), teraz już wiem!\nWysłany: Wto 15:24, 17 Kwi 2012 Temat postu:\nHolzgas albo gaz generatorowy to temat stary jak motoryzacja. Trochę na ten temat:\nO, a tu studenci zbudowali takie coś:\nDziękuję za wszelkie odnośniki, poczytałam co nieco i czuję się mądrzejsza.\nA oto wspomniany artykulik z Gazety Gdańskiej:


POZYCJONOWANIE KOSZT BRAŃSK\nKoszt pozycjonowania stron internetowych jest uzależniony m.in. od zakresu działań SEO, konkurencyjności branży oraz przyjętej strategii. Cena za usługę pozycjonowania zwykle wynosi od kilkuset złotych do kilku tysięcy netto miesięcznie. Przykładowe ceny pozycjonowania w …\nBrańsk 23 stycznia, 2021 By admin . Nie czekaj, skontaktuj się z naszym doradcą lub od razu wyślij zapytanie. ... Pozycjonowanie Stron Internetowych w Całej Polsce. Dlaczego warto nam zaufać! Obecność w Internecie jest dziś obowiązkowa dla każdej firmy, niezależnie od tego, czy jest to mały lokal z Warszawy, czy międzynarodowy ...\nNasza firma wykonuje od 16 lat profesjonalne pozycjonowanie stron Brańsk, kampanie AdWords, koompleksowa promocja marki. Potrzebujesz SEO ☎ …\nPozycjonowanie stron Przedecz. W obecnych czasach pozycjonowanie jest nierozerwalnym elementem każdego handlu, od niewielkich krajowych firm po ogólnoświatowe organizacje. Jest tak za sprawą progresu technologii także rozwijającemu się dostępowi do internetu, który z z godziny na godzinę zwiększa swój rozmiar.\nPOZYCJONOWANIE GOOGLE CENA ŁAŃCUT\nPOZYCJONOWANIE STRON CENA ZĄBKI\nSKUTECZNE POZYCJONOWANIE STRON STARACHOWICE\nTANIE POZYCJONOWANIE AUGUSTÓW\nSEO USŁUGI KROŚNIEWICE\nPOZYCJONOWANIE OFERTA CIESZANÓW\nPOZYCJONOWANIE STRON WWW LEŚNICA


Karnawałowe warsztaty kulinarne na słodko - Centrum Informacji Kulturalnej - Poznan.pl\nKarnawałowe warsztaty kulinarne na słodko>\nKarnawałowe warsztaty kulinarne na słodko\nKarnawał w pełni, nie może więc zabraknąć dobrej zabawy i odrobinę słodyczy. Organizatorzy zapraszają na karnawałowe warsztaty, podczas których dzieci będą mogły pobawić się mąką, mieszać, ugniatać i piec.\nZajęcia w Leniwcu to wspaniała okazja do wspólnej zabawy dla całej rodziny. Na warsztaty Leniwiec zaprasza dzieci w różnym wieku - najmłodszym artystom (3-letnim) będą pomagać rodzice, a starsi na pewno zaskoczą nas swoimi pomysłami.\nKoszt: 25 zł od dziecka (opiekunowie nie płacą)


KABY LAKE GAMER i7-7700k 4,5Ghz /1TB /8GB /GTX1070 8GB\nStrona główna»Oferta»KOMPUTERY PC Kontrast»KABY LAKE GAMER i7-7700k 4,5Ghz /1TB /8GB /GTX1070 8GB\nKONTRAST KABY LAKE GAMER i7-7700k 4,5Ghz /1TB /8GB /GTX1070 8GB\nKod produktu KONTRAST-365415\nPrezentujemy nowoczesną i wydajną rodzinę komputerów 7 generacji - KABY LAKE GAMER. Jest to sprzęt projektowany z myślą o długim i stabilnym użytkowaniu, na wysokiej jakości podzespołach, przy zachowaniu umiarkowanej ceny. Gwarancją tak wysokiej jakości jest wydajna płyta główna MSI na chipsecie B250, z możliwością rozbudowy pamięci aż do 32GB. Markowe pamięci Crucial Ballistix Sport 2400MHz oraz certyfikowany zasilacz SilentiumPC to gwarancja stabilnej pracy w każdych warunkach i możliwość rozbudowy sprzętu w przyszłości. No i najważniejsze - karta grafiki - to doskonały GEFORCE GTX1070 w wersji z 8GB pamięci, pozwoli zagrać płynnie we wszystkie nowości ze świata gier. Do tego piękna, doskonale chłodzona obudowa z oknem - SilentiumPC RG1W - polecamy!\nModel KABY LAKE GAMER Core i7-7700k GTX1070 8GB\nObudowa SilentiumPC Regnum RG1W lub inna do wyboru*\nSilentiumPC Regnum RG1W Pure Black to bardzo dobrze wyposażona obudowa, której wyróżnikiem jest okno w ściance bocznej. Pozwala ono na elegancką prezentację zestawu komputerowego zainstalowanego w środku. Cechą charakterystyczną jest również nowoczesna, dwukomorowa konstrukcja, w której elementy tradycyjnie znajdujące się w torze przepływu powietrza (koszyki na dyski twarde oraz kable) zostały przesunięte w okolice zasilacza oraz odizolowane. Bez wysiłku można ukryć kable zasilające oraz uzyskać efektywniejsze chłodzenie podzespołów. Obudowa pozwala na montaż do 6 wentylatorów w rozmiarze 120 mm, w standardzie zamontowano dwa o maksymalnej prędkość 1100 obr/min\nMarkowa pamięć z efektywnym radiatorem. 16GB to na dzisiaj optymalna wielkość (z lekkim zapasem) do wydajnej i komfortowej pracy i zabawy. Jeśli wzrosną Twoje wymagania, to dzięki zaawansowanej płycie głównej MSI, będziesz mógł rozbudować pamięć aż do 32GB!\nNiezrównana wydajność w umiarkowanej cenie czyli PALIT GTX1070. Taktowanie rdzenia aż do 1683MHz, taktowanie pamięci 8000Mhz, 256-bitowa magistrala danych, aż 8GB pamięci GDDR5 - to porcja mocy jaka nigdy nie była dostępna w tej cenie! Zagrasz w każdą grę, płynnie, w wysokich rozdzielczościach, również w 4K - polecamy!


AM, Mateusz Łysiak 05.12.2019 10:15\nBlanka Lipińska trzymała w niepewności swoich fanów niemalże do ostatniej chwili z ogłoszeniem obsady filmu "365 dni". W produkcji zobaczymy znane nazwiska, ale główną rolę Laury otrzymała aktorka, która do tej pory grała tylko na deskach teatru. Jak wspomina casting Anna Maria Sieklucka?\n"365 dni" to film, który powstał na podstawie pierwszej książki Blanki Lipińskiej o tym samym tytule. Powieść okazała się absolutnym hitem. Czy taki sam sukces osiągnie film? Tego dowiemy się dopiero 7 lutego. Niemniej jednak konferencja prasowa, która odbyła się w środę 4 grudnia już wywołała sporo emocji. Dzięki niej poznaliśmy głównych bohaterów filmu. W kobiecą rolę Laury wcieli się Anna Maria Sieklucka, która nie jest jeszcze znana szerszemu gronu odbiorców. Jak wspomina casting i co było dla niej najtrudniejsze w produkcji, w której seks gra pierwsze skrzypce?\n"365 dni": ujawniono obsadę filmu. Kto zagra Laurę i Massimo? Premiera jednak nie w Walentynki\nMogli zatrudnić tych z programu zdrady tam babki i faceci nie mają skrupułów do scen seksu i nagości.\nJak przeczytałem, że film o tematyce erotycznej, to myślałem że na faktach.\nŻe o burdelu Banasia ze zmurszałkiem Kuchcińskim i młodymi Ukrainkami.\nA tu... pseudo porno dla ubogich.\n"Dzisiaj jestem tu jutro mogę być gdzie indziej"\nCzyżby Anna Maria marzy o filmie porno?\nGość: Zabawne bo\nTeraz miesiąc z pornolem się szykuje. Blanka zrobiła dobrze w gazecie komu trzeba to nawet święta z włoską palą będą\nsuper, lubie ogladac gole pipy w kinie\njak jedna znajoma miała zdawać do szkoły teatralnej to jej ojciec tylko marzył o tym, aby się nie dostała - jak potem to określił, każda aktorka zanim zdobędzie status gwiazdy to trochę tyłkiem i biustem musi poświecić, on nie chciał aby jego córka tak swoje ciało na widok publiczny pokazywała\nSzanowna pani, w takim gniocie gra się wyłącznie dla wywołania skandalu i bycia zauważonym.\nTo erotyczna literatura i erotyczny film. Oskara za to nie dają.\nDzięki gołej dv.pi zaczynasz zaliczać ścianki.\nNaprawdę nie ma już dobrych scenariuszy?


Przyczyną wpływu połysku marmuru jest wielkość ziaren kryształu. Im większy rozmiar ziarna, tym niższy połysk. Miernik połyskujący 3nh HG60 można wykorzystać do wykrywania połysku powierzchni marmuru.\nZ punktu widzenia struktury mineralnej marmuru, wielkość ziarna wpływa na połysk marmuru. Im większy rozmiar ziaren kryształu, tym niższy uzyskany połysk i tym gorsza skuteczność polerowania. Im bardziej jednorodne są cząstki kryształu, tym lepsza jest skuteczność szlifowania marmuru. Istnieją również różnice w połysku wypolerowanej powierzchni marmuru, czyli połysk ma kierunkowość. Polerowana powierzchnia średnio i drobnoziarnistego kamienia ma dobrą konsystencję w różnych kierunkach, a połysk polerowanej powierzchni marmuru jest poprawiony. Różnica w różnych kierunkach maleje.\nPołysk marmuru stanie się matowy z czasem, dlatego musimy regularnie utrzymywać marmur, aby zachować jego połysk. Do sprawdzenia połysku powierzchni marmuru można zastosować miernik połysku 3nh HG268.\nPrzenośny miernik połysku NHG268 jest szeroko stosowany w różnych gałęziach przemysłu, w tym:\n1. Powłoka malarska (może być stosowana do powierzchniowego połysku drzwi i okien, drewna, mebli, powierzchni ścian z silikonu itp.)\nNajpierw musisz mieć płaską powierzchnię o wymiarach w przybliżeniu 2 "na 0,5" (50 x 10 mm), aby prawidłowo umieścić miernik połysku na powierzchni. Jeśli powierzchnia jest mniejsza, wybierz miernik połysku o mikromianowanej szczelinie NHG60M dla obszarów o wymiarach 2 x 15 mm.\nTeraz musisz ocenić swój produkt pod względem tego, jaki jest błyszczący. Większość produktów mieści się w zakresie pół połysku. Niektóre są matowe i mają bardzo niski połysk, a inne, takie jak metale lub wykończenia samochodów, są bardzo wysokie. Istnieją trzy rodzaje, które obejmują pełną gamę połysku, mianowicie 20 stopni, 60 stopni i 85 stopni połysku. Niektóre branże sugerują jednak inny punkt widzenia. Te branże są; papier, ceramika, film i winyl). Jeśli należysz do jednej z tych branż, przeczytaj artykuł Gloss Meter Selection by Industry . Niektórzy klienci produkują szeroką gamę produktów od bardzo błyszczących po matowe, wtedy potrzebujesz uniwersalnego połysku, który mierzy wszystkie trzy kąty.\nAby poprawić rozdzielczość niskiego połysku, do pomiaru powierzchni wykorzystywany jest kąt wypasu wynoszący 85 °. Ten kąt jest zalecany dla powierzchni o wartości mniejszej niż 10 GU przy pomiarze przy 60 °. Kąt ten ma również większy punkt pomiarowy, który wyrówna różnice w połysku teksturowanych lub lekko nierównych powierzchni.\nŚredni lub półmatowy - 60 ° - Uniwersalny kąt pomiaru\nNależy pamiętać, że wszystkie poziomy połysku można zmierzyć przy użyciu standardowego kąta pomiaru 60 °. Ten kąt 60 stopni jest wykorzystywany jako kąt odniesienia dla wszystkich produktów. Dlaczego więc wybrać jakiś inny kąt? Ponieważ dla uzyskania ekstremalnego połysku uzyskuje się lepsze pomiary przy kątach swobodnych 85 ° lub 20 °, stosowanych często dla poziomów o niskim i wysokim połysku.\nOstry kąt pomiaru 20 ° zapewnia lepszą rozdzielczość dla powierzchni o wysokim połysku. Powierzchnie, które mierzą 70 GU i powyżej pod standardowym kątem 60 ° są często mierzone przy użyciu tej geometrii. Kąt 20 ° jest bardziej czuły na efekty zamglenia, które wpływają na wygląd powierzchni. Różny połysk tych dwóch próbek jest wyraźniej pokazany w odczytach 20 °.\n45 ° połyskomierz\nGlossmetr 45 stopni jest stosowany głównie w przemyśle ceramicznym i filmowym.\n75 ° połyskomierz\nGlossmetr 75 stopni jest używany głównie w przemyśle papierniczym i winylowym.


Kabel HDMI>VGA zadziała? | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nKabel HDMI>VGA zadziała?\nTemat na forum 'Dla świeżaków' rozpoczęty przez Gerrard845, Styczeń 11, 2011.\nWitam.Ostatnio zauważyłem ze na allegro mozna kupić kabel HDMI>VGA i tu moje pytanie czy Xbox odczytał by ten kabel i wyświetlił na monitorze? czy jednak monitor nie odbiera tego typu sygnału jak z kabla HDMI?I czy bedzie jakiś sposób żeby uzyskać jeszcze dźwięk?\nGerrard845, Styczeń 11, 2011\nz dzwiękiem lipa obraz pewnie tak ale na 100% nie dziwęk\nBratMichała, Styczeń 11, 2011\nPrzejściówka jak najbardziej powinna działać, ale to wiele zależy od Twojego monitora, co do przesyłania dźwięku z tego co pamiętam VGA nigdy nie miało w założeniach przesyłać takiego sygnału po swoim kablu, więc nie liczył bym na to. Swoją drogą po co chcesz przesyłać sygnał? Masz głośniczki w monitorze które coś tam brzęczą?\nFloyd, Styczeń 11, 2011\nhttp://xboxforum.pl/sprzet-f27/jak-...i-stereo-5-1-do-konsoli-xbox-360-a-10302.html - odpowiedz na twoje pytania\nFannadil, Styczeń 11, 2011\nTzn. nie mam głośników w monitorze i wiem ze VGA nie przesyłą dźwięku bo to kabel jednak Video tylko.A np.jak bym podłączył normalny kabel component i nie podłączyłbym żółtego tylko do przejsciówki 2xcinch do Minijack?a co do kabla :\nprzeczytaj temat ktory ci podalem a pozniej zadawaj pytania ...\nNie lepiej kupic odrazu kabel VGA? Bedziesz mial normalne wyjscie audio i normalne podlaczenie do monitora (jesli nie masz w nim wejsc DVI/HDMI)\nInna sprawa ze HDMI-VGA to jakis pic na wode, to dwa zupelnie rozne standardy przesylania sygnalu. Taki kabel nie powinien dzialac, przynajmniej nie bez dodatkowego konwertera cyfrowo analogowego.\nNie podepniesz Composita obok kabla HDMI, bo sie nie zmieszcza obok siebie. Musialbys zdejmowac obudowe z kabla composite.\nLepiej kup taki kabel:\nJest to oryginalny kabel VGA.