Strona główna ⇒ madryt Madryt\nTen jeden pocałunek - Onet.pl Blog "zakochańcom". Gdy śniadanie było gotowe to oni akurat schodzili na dół. -Lizzie, co ty wczoraj tak wcześnie sie położyłaś?-spytał Sergio, siadając przy stole.-Wcześnie? To wy późno wróciliście.-Wydaje Ci sie.-uśmiechnął sie.-Pogadaliście sobie wczoraj?-Yyyy...zawsze gadamy, ale masz coś konkretnego na myśli?-No..wyjaśniliście sobie wszystko?-pytał dalej.-Ale...co mieliśmy sobie wyjaśnić?-nie rozumiała-Przecież Iker to tylko mój...-Iker? Mi chodzi o Fernando.-przerwał jej.-Fernando?-To ty nie wiesz?-wtrąciła sie Karola.-Co mam wiedzieć?-Fernando przyjechał do Madrytu, miał tu wczoraj przyjść, nie było go?-przyglądał jej sie Sergio.-Nie...-To dziwne.Sergio i Karola spojrzeli na siebie, nic z tego nie rozumieli.-Boże....Fernando jest w Madrycie!-Liz nie dokończyła śniadania tylko poszła na góre sie przebrać i szybko wybiegła z domu.Promienie słońca wdarły sie do domu i poraziły go w oczy. Fernando sie obudził, usiadł i rozejrzał sie.-"Ah, Madryt.....dziś wracam do L-poolu. Chociaż....chciałbym odwiedzić pare miejsc w Madrycie...a szczególnie dwa."-pobiegł do łazienki, umył sie, przebrał, zjadł coś na szybko i wyszedł z domu.\nSzymon w Peru 2\nniedziela, 11 Marzec 2007 o 12:50\tWitamy w Europie Szymonku:)Wszyscy sie chyba za Toba stesknilismy wiec zostaw juz te wszystkie del Sol’e i wracaj do nas:)ciekawe czy Cie poznamy:) dobrze ze foty byly to przynajmniej wiemy ze nie zmalales i nie zczerniales- biorac pod uwage brak cieplej wody:) czekamy z utesknieniem:)buziaki\nniedziela, 30 Październik 2011 o 18:13\tgdzie jest ta oaza Polaków?\n« Madryt i lekki szok Madryt po polsku ».\nCosmopolitan... - bloog.pl Wszystkie inne drobne sprawy okazaly sie mniej skomplikowane niz myslalem totez udalo mi sie z nimi uporac.No i jest jeszcze oczywiscie kwestia Miska. Pisalem, ze czuje jakbysmy sie od siebie oddalili. I choc moje odczucia byly totalnie bezpodstawne, to jednak ciagle wydawalo mi sie, ze cos jest nie tak. Na szczescie mielismy teraz wystarczajaco duzo czasu na to aby pobyc ze soba i pozbyc sie wszelkich glupich mysli. Bez zawracania sobie glowy praca czy nauka wybralismy sie z Miskiem na kilka dni do Madrytu. A tam caly czas poswiecalismy tylko i wylacznie sobie o czym na pewno napisze. Ale to zostawie na inny post, bowiem wrocilismy do domu kilka godzin temu i musimy sie przygotowac do jutrzejszego powrotu do obowiazkow. Dziekuje za wszystkie mile slowa i za wytrwalosc w oczekiwaniu na moj powrot. To wiele dla mnie znaczy.\nHeroes of way into the unknown - Onet.pl Blog Emilia DelgadoData ur: 24.12.1990 PolskaMiejsce zm.: Polska - Madryt, Hiszpania.Szalona,zabawna i rozsądna dziewczyna. W wieku 20 lat przeprowadza się do Madrytu do przyjaciółki. Jak każda młoda kobieta szuka tego jedynego rycerza na białym koniu. Jej tata był Hiszpanem, zmarł gdy ta miała 15lat. Na co dzień studiuje, pracuje i biega z aparatem robiąc wszystkim i wszystkiemu zdjęcia.Justine Marie Madeline Milewska.Data ur: 20.12.1990 / PolskaMiejsce zm: Madryt HiszpaniaRodzeństwo: Cristobal Marcelo Milewski(21)Radosna i pełna życiowej energii dziewczyna. Jej babcia była hiszpanką dlatego w jej żyłach płynie tamtejsza krew. W wieku 16 lat przeprowadza się z Polski do Madrytu.Czasem cyniczna i złośliwa, zawsze wygadana i pogodna. Wie czego chce i będzie do tego dążyć.Na co dzień gra w piłkę nożną, studiuje i zajmuje się modelingiem.Fernando José Torres Sanz Data ur: 20.03.1987 / MadrytMiejsce zm: Madryt, HiszpaniaRodzeństwo: Mari Paz(31) Israel(30)Wygadany i zabawny chłopak.Jego.\nthe radiance - Onet.pl Blog Się mnie co robiłam, gdzie się wychowałam. Nie opowiadałam mu szczegółów, więc Cristiano musiał zmuszać mnie do konkretnych odpowiedzi. CR7 pomógł mi wysiąść z auta i złapał mnie za rękę. Świetnie, mam być jego kolejną zdobyczą - mruknęłam po polsku. Chłopak spojrzał na mnie, a ja skłamałam, że tylko coś sobie przypomniałam. Ronaldo zapukał do drzwi i po chwili otworzył nam David Villa. Byłam zdziwiona jego obecnością. Gracz Barcelony w domu gracza Realu? Owszem, Sara mi o tym wspominała, poza tym na pewno byli przyjaciółmi, jednak nie sądziłam, że jedzą ze sobą kolacje. Poza tym odległość Madrytu od Barcy jest dużo za duża. Villa przedstawił się i musnął wargami moją dłoń. Uśmiechnęłam się i jak najdokładniej wymówiłam swoje mię i nazwisko. - Sara opowiadała mi o tobie. Jesteś fanką sportu? - Tak, od dziecka. - weszliśmy dalej, w głąb domu. Villa zaprowadził mnie i Ronaldo do wielkiej jadalni, w której siedzieli różni piłkarze. Kiedy weszliśmy do pomieszczenia wszyscy wstali i zaczęli się krzątać obok mojej osoby. A biedny Żelek musiał stać koło mnie i wszystko znosić. Każdy przedstawiał się z osobna co było męczące. Natłok piłkarzy przyprawił mnie o lekką.


Dealerski Przegląd Prasy: VAT na dotychczasowym poziomie\n„Rzeczpospolita” informuje, że rząd szykuje się na utrzymanie 23-proc. stawki VAT w przyszłym roku. Minister finansów Teresa Czerwińska w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” zapowiedziała utrzymanie obecnego progu na stałe. Resort planuje jednak wprowadzenie mechanizmu obniżki stawki w sytuacji, gdy będzie na to pozwalała kondycja finansów publicznych.\nW pierwszym półroczu br. w Stanach Zjednoczonych sprzedało się nieco ponad 8,61 miliona samochodów – informuje także „Rzeczpospolita”, publikując zestawienie aut najczęściej wybieranych przez klientów w USA. Liderem listy jest Ford serii F, którego 451 tysięcy egzemplarzy sprzedano w USA w ciągu pierwszych sześciu miesięcy.\nTymczasem Obserwatorium Rynku Paliw Alternatywnych informuje o działaniach Wielkiej Brytanii dotyczących popularyzacji aut na prąd. Tamtejsze władze ogłosiły plan Road To Zero Strategy i zakładają, że do 2040 roku Wielka Brytania zakończy sprzedaż aut zasilanych benzyną i olejem napędowym.\n„Rzeczpospolita”: Nie ma perspektyw na obniżkę VAT-u\n„Rzeczpospolita” pisze, że rząd pracuje nad projektem budżetu na 2019 r., który zakłada m. in. utrzymanie podwyższonej, 23-proc. stawki VAT. Minister finansów Teresa Czerwińska w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” zapowiedziała utrzymanie obecnego progu na stałe. Resort planuje jednak wprowadzenie mechanizmu obniżki stawki w sytuacji, gdy będzie na to pozwalała kondycja finansów publicznych. „Na razie nie wiadomo, przy jakich progach dla najważniejszych wskaźników makroekonomicznych miałaby następować obniżka, ani do jakiego poziomu. Ze słów minister Czerwińskiej wynika, że mogłoby to być zejście poniżej 22 proc.” – czytamy w dzienniku. – Taki mechanizm nic nie zmieni w podejściu polityków do VAT i obniżka nie nastąpi nigdy. To znaczy będzie go można obejść równie łatwo, jak obecne zapisy mówiące o powrocie do niższych stawek w danym roku – uważa Janusz Jankowiak, główny ekonomista Polskiej Rady Biznesu.\n„Rzeczpospolita”: W USA lubią Forda\n„Rzeczpospolita” publikuje ranking aut najczęściej wybieranych przez klientów w USA. Dziennik wskazuje, że w pierwszym półroczu w Stanach Zjednoczonych sprzedało się nieco ponad 8,61 miliona samochodów. Liderem zestawienia jest Ford serii F. „Absolutny król. 451 138 tysięcy egzemplarzy sprzedanych w USA w ciągu jednego półrocza! 75 190 sprzedanych samochodów w ciągu miesiąca, nieco ponad 2500 sztuk dziennie!” – podkreśla autor artykułu. Miejsce 2. zajął Chevrolet Silverado, którego wybrało 291 074 Amerykanów w sześciu miesiącach 2018 roku. Trzecia lokata dla modelu Ram Ram Pickup. Przez sześć miesięcy 2018 roku rozeszło się 233 539 sztuk tego modelu. Kolejne miejsca zajęły: Nissan Rogue, Toyota RAV4 i Honda CR-V.\nORPA: Wielka Brytania ma strategię dla aut na prąd\nRząd Wielkiej Brytanii ogłosił plan Road To Zero Strategy. Jego celem jest popularyzacja aut elektrycznych i rozwój infrastruktury ładowania. Zgodnie z planem do 2030 roku minimum 50 proc. nowych samochodów powinno mieć napęd zeroemisyjny. Z kolei do 2050 roku prawie każdy samochód na brytyjskich drogach powinien być zeroemisyjny. Brytyjczycy chcą, by do 2022 roku 25 proc. rządowej floty stanowiły pojazdy niskoemisyjne, a do 2030 roku – 100 proc. Do 2040 roku Wielka Brytania zamierza zakończyć sprzedaż aut zasilanych benzyną i olejem napędowym.\nWirtualny Nowy Przemysł: Volkswageny do serwisu\nVolkswagen będzie musiał wezwać do serwisów na całym świecie ok. 700 tys. SUV-ów Tiguan i Touran w związku z potencjalnym defektem oświetlenia kabinowego – poinformował niemiecki magazyn „Kfz-Betrieb”. Usterka dotyczy pasków LED dachów panoramicznych. Wilgoć może prowadzić w nich do zwarcia, a to grozi nie tylko uszkodzeniem dachu, ale również pożarem.\nWirtualny Nowy Przemysł: Aston Martin wyprodukuje serię kultowego modelu\nAston Martin wyprodukuje 25 egzemplarzy modelu DB5, takiego samego, jakim w filmie Goldfinger jeździł Sean Connery, grający Jamesa Bonda. „Pojazd będzie kosztował, bagatela, 3,5 mln dolarów (2,75 mln funtów). Ale nabywca w cenie otrzyma kilka gadżetów, w tym m.in. obracane tablice rejestracyjne, takie jest w filmie” – informuje Wirtualny Nowy Przemysł.\nWirtualne Media: Chuck Norris w reklamie Toyoty Tacoma\nChuck Norris w USA promuje Toyotę Tacoma. Spot „Let’s Go Places: Tough as Chuck” odnosi się do siły i nieustraszonej postawy Norrisa. „Aktor, w reklamie przygotowanej na rynek USA, składa autograf na pickupie Toyota Tacoma. Tak podpisany samochód dokonuje rzeczy niemożliwych. Ratuje przypadkowe osoby z opresji, występuje w nocnym klubie, a nawet wygrywa rozgrywkę w szachy. Wszystko dzięki „namaszczeniu” przez Norrisa” – piszą Wirtualne Media.\nWirtualne Media: Nowa reklama marki Range Rover\nRozpoczęła się nowa kampania reklamowa samochodów Range Rover. Do akcji „Scoring the drive” zaangażowano Hansa Zimmera, wielokrotnie nagradzanego kompozytora muzyki filmowej. Spot pokazuje Zimmera, który cieszy się jazdą Rang Roverem po krętych drogach Angeles Crest Highway, w górach San Gabriel. Co ciekawe, w reklamie nie ma żadnej wzmianki o cechach i zaletach samochodu, jego możliwościach technicznych, cenie itp. Najistotniejszy jest nastrój – czytamy w artykule.


Minister rolnictwa twierdzi, że żywność nie zdrożała w tym roku o 10 proc. A w 2012 ceny wzrosną o 5 proc. - GazetaPrawna.pl\n5 grudnia 2011, 13:57\nŻywność w przyszłym roku może zdrożeć o mniej więcej 5 proc. - prognozuje minister rolnictwa Marek Sawicki. Twierdzi, że jest nieprawdą, że w tym roku zdrożała o 10 proc. Jak informuje GUS, od stycznia do października tego roku ceny produktów spożywczych wzrosły o 5,8 proc. wobec analogicznego okresu 2010 roku.\n"Ceny żywności będą "podążały" za cenami paliw, ale mam nadzieję, że nieco wolniej, tak jak to miało miejsce w tym roku" - powiedział Sawicki w poniedziałek na spotkaniu z dziennikarzami.\n"Uważam, że jeżeli w kolejnym roku nie będzie jakiegoś krachu i superinflacji, to wzrost cen nie powinien być wyższy niż 5 proc." - zaznaczył.\nPodwyżki cen żywności nie doganiają wzrostu cen środków produkcji\nPodkreślił, że nieprawdą jest - jak podają niektóre media, że w 2011 żywność podrożała o 10 proc. Z danych Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (IERiGŻ) wynika, że w październiku br. ceny detaliczne żywności i napojów bezalkoholowych były średnio o 4,3 proc. wyższe niż w analogicznym okresie ubiegłego roku.\nWedług Eurostatu w październiku br. w 27 krajach UE, licząc rok do roku, wzrost ten był na poziomie 3,4 proc i był o 1,1 proc. wyższy od stopy inflacji. W Polsce inflacja wyniosła 3,8 proc., zaś żywność podrożała o 2,7 proc. - wyjaśnił minister.\nNajwyższy wzrost cen żywności odnotowano w Czechach i na Łotwie (po 6,8 proc.), a najniższy w Szwecji i Irlandii (po 1,3 proc.).\nW ostatnich czterech latach trzy pierwsze (2008-2010) to lata stagnacji, gdzie wzrost cen żywności był niższy od wzrostu płac. Skok cen produktów spożywczych nastąpił w ostatnim roku, ale "to przeszacowanie musiało kiedyś nastąpić" - stwierdził Sawicki. "Jeżeli paliwa podrożały o 17-19 proc. w tym roku, a są one szeroko wykorzystywane w rolnictwie, to musiały one wpłynąć na ceny" - argumentował.\nWedług Głównego Urzędu Statystycznego wzrost średniego poziomu cen żywności i napojów bezalkoholowych w okresie styczeń-październik 2011 w stosunku do analogicznego okresu 2010 r. wyniósł 5,6 proc., w tym żywności - 5,8 proc. i był wyższy od stopy inflacji (4,2 proc.).\nW tym roku najbardziej podrożały jabłka i cukier (o ponad 50 proc.), dżemy i wyroby cukiernicze (14 proc.), ziemniaki i pieczywo (13 proc.), owoce (12 proc.), drób (11 proc.). Natomiast potaniały owoce cytrusowe (około 12 proc.), w tym banany, a także jaja (ok. 3 proc.) i warzywa (ok. 1 proc.).\nceny inflacja rolnicy żywność\nCeny jaj jak strusie jaja - rekordowo wielkie. Już płynie import z Meksyku i Turcji\nCukier w Polsce krzepi. Ale tylko producentów cukru\nNa pewno nie ziemniaki .W ubiegłym roku kosztowały 1zł w tym 50 gr.Rolnikowi proponują nawet 30gr.Zasada jest taka, albo jest klęska . Towaru jest mało ,albo klęska urodzaj. Jest dużo i tanio. Dla rolnika to pierwsze jest lepsze mało zysku bo niema co sprzedać ,ale przynajmniej się nie na robi.Przy klęsce urodzaju narobi się dużo i niema gdzie sprzedać.


W dniu 20.04.2021 biuro SJO pracuje w trybie pracy zdalnej.\nBiuro Studium Katarzyna NIEWIADOMY, pokój B-304;\nStudium posiada 2 sale językowe - B-303 i B-317, wyposażone w sprzęt audio-video (rzutniki multimedialne, magnetofony, DVD). Zajęcia z języka angielskiego odbywają się również w 16. stanowiskowych laboratoriach komputerowych: A-232 – na Wydziale Mechanicznym, C-227 - na Wydziale Elektrycznym oraz N-213 – na Wydziale Nawigacyjnym. Studium ponadto posiada wyposażenie wspomagające proces dydaktyczny oraz zasoby biblioteczne dostępne w serketariacie, z których korzystają studenci na zajęciach i w domu.\nhttp://mkkdok.utu.fi/mat/open_mareng/learningtool/index.html(link is external


czw 12 sty 2006, 19:54\nTemat: Ilu delegatow na zjazd gminny OSP ???\nMy wysylamy z kazdej po 5. Ustalono to na zebranie Zarzadu Gminnego\nwt 10 sty 2006, 20:01\nJako ciekawostkê powiem, ¿e u nas w sylwestra dyspozytor PSP za³±cza³ o pó³nocy syreny we wszystkich jednostkach KSRG. No i .... sms-y posz³y jak burza do naszych stra¿aków :) A wiec, nie jest prawd±, ¿e nie sprawdza siê on w sylwestra !!! Ciekawe jaka byla reakcja tych strazakow co byli akurat na ...\npn 09 sty 2006, 18:22\npn 09 sty 2006, 17:33\nDzieki Sylwek na odpowiedz:D Jezeli tak jak pisal Krzysztof z OSP Karsin, zostanie wprowadzony ten "ferrari sms" iwszystkie sms do wszystkich w tym bardzo krotkim czasie, to wyjazdy OSP naprawde moga byc szybsze od PSP:D I bardzo dobrze, bo przeciez w wiekszosci wypadku my i tak jestesmy p...\npn 09 sty 2006, 14:44\nsob 07 sty 2006, 21:48\nLaptop laptopem, ale temat brzmi "SMS...". :D Druhu Krzysztofie z OSP Karsin, czytalem kilka razy strony z tego tematu, i nie moge dojsc do tego, czy ten Robotec co Wy macie, to jest juz ten model co pisales ze ma wysylac smsy do wszystkich sieci (s³ynne "Ferrari SMS") ?? A propo...\nsob 31 gru 2005, 23:39\nKierowca - najlepiej albo bezrobotny, albo ktos np. na emeryturze kto jest praktycznie caly czas dostepny dla potrzeb OSP.\nsob 31 gru 2005, 23:37\nsob 31 gru 2005, 23:23\nTemat: Jak założyć MDP ??\nAle jak ladnie poprosisz:D\nUWaga! Mam nadzieje ze moge powiedziec to w imieniu innych uzytkownikow takze, ale naleza sie wielki brawa dla OSP Karsin ktorzy jak widac sa bardzo aktywni w roznorodnych formach dzialania, a jeszcze chca testowac to cudo:D:D Jesli moge dopowiedziec cos moim skromnym zdaniem, to mysle ze w nablizsz...\nsob 31 gru 2005, 23:18\nTemat: Zima 2005/2006\nmysmy wspolnoie stroili choinke:D:D\na stol do tenisa tez mielsimy, ale trzeba byla niestety oddac wlascicielowi...\nale wartoby cos wymyslec.\nja dalem moim podoppiecznym materialy aby uczyli sie do OTWP i spotykamy sie na konsultacjach\nsob 31 gru 2005, 23:17\nChcialbym zamiescic na naszej stronce cos o szkoleniach, dlatego prosze pisac jakie s± szkolenia jakie znacie, gdzie w necie mozna znalezc o nich ingo itd\nsob 31 gru 2005, 23:16\ntez mielismy kontrolê z PSP. :D\naj,przemaglowali wszystko :D\nale wyszlismyw sumie na 4+\nsob 31 gru 2005, 23:14\nszukam ofert kupna ICOM. :D\ndo lacznosci radiowej\nndz 25 gru 2005, 21:41\nMusi byc pelnoletni opiekun MDP wydelegowany przez zarzad.\nPotem powstanie rada druzyny, i dzialajcie.\nProgram skzolenia mozna znalezc w necie, albo moge przeslac


Betclic zmniejsza ryzyko przegranej wszystkim typerom | Sofascore\nSofascore Polscy bukmacherzy online Betclic zmniejsza ryzyko przegranej wszystkim typerom\nBetclic zmniejsza ryzyko przegranej wszystkim typerom\nSpecjalną ofertę na spotkania z piłki nożnej oferuje legalny bukmacher Betclic. Wystarczy, zagrać dowolny kupon AKO, aby w przypadku przegranej liczyć na zwrot stawki, która może wynieść nawet 100 PLN.\nZwrot 100 PLN w Betclic na eliminacje MŚ 2022 w Betclic\nNie da się ukryć, że ciekawych potyczek w najbliższym czasie niewątpliwie nie powinno brakować, ponieważ przed nami bardzo emocjonujące starcia, jak m.in. Czechy vs Walia, Rosja vs Słowacja, Polska vs San Marino, czy też finał Ligi Narodów pomiędzy Hiszpanią z Francją.\nNa tą okazję dostępna jest promocja „Pewny zakład” do 10 października do godziny 23:59, w której każdy z użytkowników może liczyć na gwarantowane 100 PLN. Gracz, który chce skorzystać z tej oferty koniecznie musi się do niej zapisać na stronie www.Betclic.pl.\nBonus do 100 PLN od Betclic:\nWarunki promocji „Pewny zakład” są bardzo proste i czytelne dla każdego. Bowiem wystarczy zawrzeć kupon wielozagadnieniowy, tzw. AKO, na którym to muszą znajdować się same mecze z piłki nożnej. Typy mogą pochodzić z oferty przedmeczowej lub „na żywo”.\nTo wszystko sprawi, że jeśli zakład okaże się przegrany to gracz nie straci gotówki, ponieważ będzie mógł liczyć na zwrot całej stawki, gdzie można otrzymać nawet 550 PLN.\nZakłady bukmacherskie Betclic Polska online oferują każdemu graczowi limitowaną ofertę promocyjną, w której to można liczyć na pierwszy zakład bez żadnego ryzyka. Chcąc natomiast aktywować Cashback należy wpisać kod promocyjny ->> KOD550 w formularzu rejestracyjnym.\nTo wszystko sprawi, że jeśli zagrany zakład okaże się przegrany to użytkownik nie straci gotówki. Bowiem otrzyma zwrot 100% stawki, gdzie można otrzymać nawet 550 PLN.\n100 pln bonus na dzisiaj\nPoprzedni artykułMisja Kupon: 40 PLN ekstra od Betclic!


Próbne nurkowanie w basenie w Szczecinie lub nad jeziorem Ińsko | Rozrywka Szczecin Portal\nRozrywka Szczecin Portal\nUrodziny, VR, kawalerskie i panieńskie, Morsowanie, Taniec, Gry miejskie, Zespoły, Koncerty\nDiving Team 24 – to grupa profesjonalnych nurków, którzy organizują kursy nurkowania dla początkujących oraz zaawansowanych. Odkryj podwodny świat już dziś!\nWypróbuj coś nowego i spędź swój czas wolny inaczej! Podczas próbnego kursu nurkowania zapoznasz się z zasadami bezpieczeństwa oraz ze sprzętem, w którym będziesz nurkować. Oczywiście, czeka na Ciebie i część praktyczna —nurkowanie w jeziorze lub basenie w zależności od sezonu. Na koniec uwiecznimy Cię podwodnym zdjęciem podwodnym.\n2-3 godz. próbne nurkowanie;\nwstęp do basenu lub bazy nurkowej wliczony w cenę;\nWażne: Minimalny wiek osoby nurkującej – 12 lat. Osoby niepełnoletnie mogą skorzystać z usługi w obecności rodzica lub opiekuna.\nStrzelanie z pakietem GROM\n„PM Shooter“ – nowoczesna strzelnica sportowa w Warszawie, posiadająca 8 torów strzeleckich, wyposażonych w tarczociągi. Strzelnica organizuje strzelanie statyczne odbywające się w dystansach 5, 10, 15, 20 i 25 metrów.\nCzeka na Ciebie niezapomniane wrażenia w strzelnicy „PM Shooter“ w Warszawie z pakietem GROM, który pozwoli zapoznać się z bronia i wypróbować siebie na strzlenicy. Oferta zawiera strzelanie z sześciu różnych legendarnych modeli broni.\nWażne: Usługa przeznaczona dla osób od 16 roku życia.\n[searchandfilter fields="rodzaj,forma,grupa_wiekowa" submit_label="FILTRUJ" all_items_labels=" Wszystkie rodzaje, Wszystkie formy, Wszystkie grupy wiekowe"]\nZaprojektowane przez SuccessUp | Przyśpieszone przez Akcelerator Przedsiębiorczości


Od 15 lutego samorządy regionu mogą składać wnioski o dofinansowanie zakupu autobusów czy budowę zatok przystankowych.\nZarząd województwa opolskiego ogłosił pierwszy i jedyny do końca 2013 roku konkurs na inwestycje w transport publiczny. Do konkursu, który trwa od 15 lutego do 1 marca, startować mogą jednostki samorządu lub jednostki organizacyjne wykonujące zadania jednostek samorządu terytorialnego (takie jak zakłady transportu).\n- Konkurs był opóźniany o kilka miesięcy, po to żeby potencjalni beneficjenci zdążyli się przygotować. Na spotkania informacyjne, które organizowaliśmy pod koniec roku, przychodzili przedstawiciele Opola i innych największych miast województwa – mówi Anna Dudek z Departamentu Koordynacji Programów Operacyjnych Urzędu Marszałkowskiego w Opolu.\n- Właśnie przygotowujemy wniosek. Z naszych informacji wynika, że takie wnioski złożą wszystkie większe miasta regionu, czyli oprócz Opola, Nysa, Brzeg i Kędzierzyn-Koźle. Nasz projekt dotyczy zakupu kilkunastu autobusów. Wkład miasta wyniesie ok. 2 mln zł. Więcej nie możemy wydać, bo jesteśmy zatkani przez inne programy unijne – mówi Mirosław Pietrucha, rzecznik prezydenta miasta Opole.\nJaki jest poziom dofinansowania? Ile pieniędzy jest do podziału? Gdzie uzyskać informacje na ten temat? O tym w dzisiejszym wydaniu „PB”\nMiasto , Opole , Samorządy , Konkurs , Informacje\nSamorządy / Opolskie inwestuje w transport


Sklep internetowy Proviz na Bikeinn\nProviz Hi Viz Glukozamina Chondroityna Msm\nProviz Torba Kurierska\nSprzęt Proviz w bikeinn - najlepszy wybór w najlepszych cenach! Dajemy Ci łatwość przeglądania i zakupòw online oraz co więcej wybrane przez Ciebie produkty zostaną dostarczone bezpośrednio do Twoich drzwi. Większość naszych produktów jest dostarczana w ciągu 24 godzin od zamówienia. Jako autoryzowany dystrybutor Proviz, mamy szeroką wiedzę i wgląd informacji na temat naszych produktów, możemy dostarczyć Ci koniecznej wiedzy jak korzystać z naszych produktów. Najnowsze nowe produkty, dostępne w naszych sklepach online bikeinn, aby zakupić sprzęt . U nas zawsze zyskasz jak najlepsze usługi. Wierzymy, że duża część satysfakcji pochodzi z wiedzy, podczas dokonywania zakupu, informacje pozostają całkowicie poufne i bezpieczne. Chcemy, abyś był w 100% zadowolony z zakupu. Jeśli to nie wystarczy, zawsze można wysyłać niechciany zakup z powrotem do nas w ciągu 30 dni. Jeśli masz jakieś pytania lub wątpliwości prosimy o kontakt z naszym biurem obsługi klienta, którzy chętnie Ci pomogą!


Pomoc w oddłużaniu - jak wyjść z pętli chwilówek? - searcharchives.pl\nRedakcja searcharchives.pl Opublikowane w 27 kwietnia 2021\nWiele osób myśli, że są w sytuacji bez wyjścia. Przytłoczeni problemami, natłokiem zdarzeń i bezradnością. Jednak w większości przypadków da się zrobić jeszcze naprawdę dużo i wyjść z dołka. Ten brak pomysłu na rozwiązanie problemów często bierze się ze złego podejścia oraz niewiedzy. Najczęściej tyczy się to spraw związanych z kwestiami prawnymi. Jeśli więc dotknęło Cię zadłużenie, to koniecznie przeczytaj nasz artykuł. Dowiesz się z niego, jak pozbyć się długu. Oto pomoc w oddłużaniu!\nZacznijmy od tego, jak uniknąć większości problemów związanych z finansami. Niestety, ale wychodzenie z długów bywa bardzo trudne. Jednak wchodzenie w nie – szybkie i proste. To właśnie skłania nas do dużo bardziej przemyślanych decyzji. Pętla chwilówek jest czymś, w co możemy wpaść w każdej chwili. Zamiast ratować naszą sytuację finansową możemy ją tylko pogorszyć i utrudnić. Pamiętaj więc, że chwilówka nie uratuje Cię od spłaty zadłużenia, a jeszcze je pogłębi. Pomoc dla dłużników można uzyskać w firmie oddłużeniowej. Jednak warto mieć w głowie choć podstawowe informacje prawne, które będą przydatne w podejmowaniu racjonalnych decyzji.\nDług – jakie są jego konsekwencje?\nDług może doprowadzić do bardzo wielu konsekwencji. Wśród nich nie ma nic pozytywnego. Najpierw wejdziemy na drogę sądową, a finał sprawy może skończyć się egzekucją komorniczą. Windykator wbrew pozorom nie jest bardzo odległą sprawą od samego uzyskania pozwu. Dlatego nie unikaj odpowiedzialności. Chowanie listów i odrzucanie od siebie myśli o zadłużeniu to żadne rozwiązanie. Najlepiej od razu zasięgnij pomocy u specjalistów. Firma oddłużeniowa doskonale zna się na podobnych przypadkach. Będą więc wiedzieć, jakie kroki należy podjąć, aby skutecznie przejść przez oddłużanie. Antywindykacja jednak nie trafi do nas sama. Musimy sami się zgłosić! Pomoc w oddłużaniu pozwoli na choć minimalne obniżenie długu. Prawnik postara się o całkowite umorzenie, jednak nie zawsze jest to możliwe.\nCzy warto starać się o oddłużenie?\nMoże się wydawać, że skoro nie zawsze jest szansa na pełne umorzenie długu, to nie warto w ogóle podejmować kroków prawnych. Absolutnie nie! Kancelaria oddłużeniowa może nam pomóc w częściowym obniżeniu kwoty do spłaty, To wciąż lepiej, niż konieczność spłacenia nieraz bardzo wysokiej sumy. Nawet jeśli nie uda się w ogóle obniżyć długu, to wciąż opłaca się odwoływać, sprzeciwiać i walczyć o swoje prawa. Pomoc w oddłużaniu zyskuje dla nas czas – on też jest cenny w przypadku kłopotów finansowych. Możemy załatwić więcej spraw, podliczyć majątek, sprawdzić, ile mamy do spłaty i co możemy zrobić. Dzięki temu nawet w przypadku przegranej mamy szansę na spłatę długów zanim windykator się u nas pojawi.\nPamiętaj, że bez znajomości przepisów i prawa nie masz pojęcia, czy Twoja sprawa jest przegrana. Nie podejmuj decyzji sam i zawsze zasięgaj pomocy prawnika. Tylko wtedy masz szansę na skuteczne oddłużenie.\nPoprzedni wpisOszczędzanie pieniędzy na zakupach\nNastępny wpisElastyczne oferty operatorów telekomunikacyjnych\nRedakcja searcharchives.pl 7 czerwca 2021\nRedakcja searcharchives.pl 18 lutego 2021\nRedakcja searcharchives.pl 12 kwietnia 2022


Zacznijmy kulturalnie « Prawym Sierpowym\nby Bastek under kultura, Media\nJęki Lisa są miodem na moje skołatane ostatnimi czasy nerwy. Płacze Moniki Olejnik powodują, że na chwilę staję się bezwzględny wobec płci przeciwnej i napawam się tym widokiem. Mógłbym tak godzinami wpatrywać się w przerażone oblicza tych, którzy przez 10 lat śmiali się nam w twarze. Robili w konia ludzi, za nic mając naszą inteligencję. Udało im się kilka razy, ale ostatecznie ich czas minął. Mam nadzieję, że minął, bo jeszcze pojawiają się to tu, to tam. Liczę na to, że do czasu. O ile Olejnik ma pewną pozycję w TVN, to Kraśko, Tadla, Lis, czy Lewicka nie mogą spać spokojnie. Mam nadzieję, że nie śpią spokojnie. Mam też nadzieję, że będą pierwszymi ofiarami zmieniającej się rzeczywistości. Jarosław Kaczyński wspomniał, że zemsty nie będzie, ale wobec wymienionych wyżej osób nie powinno być żadnej taryfy ulgowej.\nMedia muszą się zmienić. Programy informacyjne muszą na nowo powrócić do swojej formuły informacyjnej, a nie oceniającej. Dziennikarz musi być przekazicielem informacji, a nie pierwszym oceniającym i narzucającym swój (albo mocodawców) przekaz. Na łono mediów musi powrócić dawno nie widziany tam obiektywizm.\nAle w mediach nie muszą się zmienić jedynie personalia. Media muszą wrócić do swojej roli wychowującej i kształtującej, a nie jedynie do rozrywkowej. Ile razy nie włączałem telewizyjnej Dwójki, tyle razy leciał tam jakiś kabaret. Pośmiać się można, ale co za dużo to i świnia nie zje. Jeszcze żeby te kabarety były śmieszne… Telewizja publiczna stała się wyłącznie tanią rozrywką, konkurując z mediami komercyjnymi o tego samego (na ogół tępego) widza. Czym różni się TVP od TVN? Chyba jedynie tym, że nie ma reklam w trakcie filmu. Nie na tym powinna polegać rola publicznych mediów, prawda? A gdzie kultura wyższych lotów? A gdzie programy edukacyjne? Wystarczy tej tandety, którą codziennie serwują nam TVN-y, Polsaty i inne. Mamy prawo wymagać czegoś więcej od telewizji publicznej.\nDość mało się mówiło w kampanii wyborczej o kulturze, a przyznać trzeba, że ona leży i kwiczy. Może nie jestem specjalistą w tej dziedzinie, ale gołym okiem widać, że kultura za rządów PO nie była najwyższych lotów. Zdarzyło mi się być kilka razy w teatrze i przyznam się szczerze, że niektóre sztuki pełne były golizny i przekleństw. Przeważnie zupełnie bez potrzeby. Ale taki był ogólny trend. Zły trend, który musi się zmienić.\nNigdy więcej łożenia pieniędzy na filmy jawnie antypolskie. Jeśli ktokolwiek zgłosi się z propozycją zrobienia filmu szkalującego Polskę powinien zostać wykopany poza nawias. Wystarczy, że inni nas szkalują i nie szczędzą na to grosza. Oscar to nie wszystko. Od nagród ważniejsza jest prawda oraz walka o dobre imię Polski. Tego w ostatnich latach zabrakło polskiej kinematografii.\nJeśli PiS chce osiągnąć sukces i pociągnąć za sobą masy, musi zmienić wiele, ale już teraz może zacząć zmieniać Polaków, szczególnie tych młodych. Może to zrobić poprzez zmianę nauczania, przywrócenie większej liczby godzin historii w szkołach, ze szczególnym nastawieniem na przepiękną historię Polski (zachęcam przy tej okazji do przeczytania książki prof. Andrzeja Nowaka o dziejach Polski, bo czyta się ją niczym książkę przygodową). Historia musi być przedstawiona nie jako powód do wstydu, ale powód do ogromnej dumy. Nauczyciele historii, pasjonaci którzy są wśród nich muszą powrócić do łask, a ci, którzy hołdowali historii wstydu powinni odejść do historii właśnie.\nKultura, zepchnięta na boczny tor, musi wrócić jako ważne ogniwo rozwoju kraju. Państwo musi przejąć tu przewodnią rolę i wskazać kierunek. Odpowiednie działania na tym polu pozwolą zebrać owoce, jeśli nie teraz to za kilka, czy kilkanaście lat.\nkraśko, lewicka, lis, polsat, tadla, tvn, tvp


Volvo F16 Chłodnia 1:24 - [C]Warsztat - Modelarstwo plastikowe - Modelwork\nBy Wujmer, September 2, 2017 in [C]Warsztat\nw tym temacie przeprowadzę relację z sklejania kultowego Volvo F16 wersja chłodnia. Kilka informacji.\nVolvo F16 jest bardzo często bazą dla wielu ciężarówek chłodni. Generalnie te z przyczepą stosowane są do transportu na długich dystansach a bez przyczepy do lokalnej dystrybucji. Jednostka chłodząca znajduje się w przedniej części kontenera. Volvo oferuje ciężarówki F16 z dwoma rodzajami silników, począwszy od 12-16 litrów i od 340-520KM. W większości przypadków kontenery chłodnie budowane są przez wyspecjalizowanych producentów, uwzględniając różne potrzeby klientów, co czyni je różniącymi się od siebie wieloma szczegółami.\nmodel: długość 415mm\nJak zapewne wiele osób zauważyło w innym temacie prowadzę relację z budowy statku AIDA. Wytłumaczę że głównym projektem zostaje Volvo ze względu na to że ciężarówki kocham sklejać a statek zakupiłem bo trafiła się okazja za połowę ceny rynkowej i nie ciągnie mnie do jego składnia lecz na pewno projektu nie porzucę ale nie wiem czy przed terminem się wyrobię. Jak by ktoś posiadał zdjęcia lub możliwość wykonania takiej ciężarówki to prosiłbym o kontakt.\nPowoli zabieram się do pracy. Sklejanie ramy.\nKilka drobiazgów dokupione i możemy się brać za pracę.\nBillo Bill 4\nUdało się wróciłem z nieplanowanej delegacji plus dotarły podkłady które z pracami mnie wstrzymywały.


« ABUBAKA - Rafał Socha\nBEZ CIEBIE - Agata Przybyłek »\n(…) - Kocham cię i nigdy nie pozwolę ci odejść.\n- Zawsze trzymaj mnie mocno za rękę i nigdy się nie zmieniaj. Kocham cię. Odkąd pierwszy raz spojrzałam w twoje oczy.(…)\nNie wiem, czy wszystkie powieści tej autorki są napisane w takim tonie, i chętnie się o tym przekonam. Nie twierdzę, że już nigdy nie wezmę do ręki jakiejś książki tej pisarki, nie przekreślam bowiem autora po przeczytaniu jednej książki, ale ta… jak dla mnie jest trochę zbyt sielsko - anielsko i cukierkowa mimo tych wszystkich dramatów i tragedii wplecionych w jej fabułę. Ciekawe osobowości bohaterów, zwłaszcza tych drugoplanowych, z pewnością dodają fabule sporo plusów. Sama główna bohaterka nie wzbudziła mojej sympatii, niby dojrzała kobieta a momentami zachowywała się jak niedojrzała nastolatka.\npiątek, 26 maja 2017, ewfor\nTagi: romans literatura kobieca literatura polska


LEIFHEIT LinoPush 500 Suszarka ogrodowa - ceny i opinie w Media Expert\nSuszarka ogrodowa LEIFHEIT LinoPush 500\nSuszarka ma aż 50 metrów powierzchni suszenia. Wysokość suszarki można indywidualnie regulować w zakresie od 135 cm do 180 cm. Ramiona suszarki dają się łatwo i szybko wysunąć, bez splątanych linek. Podczas otwierania można ponadto szybko ustawić idealne naprężenie linek, dzięki funkcji automatycznego blokowania. Za stabilność odpowiadają ramiona nośne ze stali oraz masywny maszt z 12 uchwytami na wieszaki. Zestaw zawiera pokrowiec i podstawę do zabetonowania.


Book reviews – Not my circus, not my monkeys\nNie tylko komentatorzy współczesnego życia społecznego i politycznego, ale także wielu filozofów przełomu XX i XXI wieku zauważają, że pojęcie wolności coraz rzadziej pojawia się w debatach publicznych, hasłach wyborczych a także w naszych codziennych dyskusjach. Przyczyn tego zjawiska może być bardzo wiele: być może wolność przegrała z innymi wartościami np. kolektywnymi? Być może osiągnęliśmy już stopień wolności, który uważamy za satysfakcjonujący? A może inne przyczyny polityczne, społeczne i kulturowe sprawiły, że wartość ta powoli znika z horyzontu naszych ideałów i celów?\nCzym tak naprawdę jest wolność? Zarówno jako wartość abstrakcyjna, jak i wolność gospodarcza (ekonomiczna), wolność słowa, myśli, wyznania, wolność obywatelska? Czy wiek XXI ma szansę stać się wiekiem wolności? Jakie działania polityczne, ekonomiczne i edukacyjne można podjąć, by wolność w tak różnorodnych odsłonach stała się atrakcyjną wartością dla jednostek i całego społeczeństwa?\nRed. naukowy tomu: Paulina Tendera\nB. Łagowski Państwo znikąd Fundacja Orato Recta Warszwa 2017, ss. 334\nJednoznaczne określenie ogólnej filozofii Bronisława Łagowskiego w ramach konkretnego, ustalonego kręgu filozoficznego nie jest możliwe. W swoich pismach bardzo często reprezentuje on stanowisko własne, niezależne, co w konsekwencji daje autorską mieszankę poglądów konserwatywnych i nowoczesnych, zachowawczych, liberalnych i postępowych. Mimo to, postać Łagowskiego często łączona jest ze środowiskiem konserwatywnym, a książka „Państwo znikąd” pozwala czytelnikowi pogląd ten mocno zrewidować. Poniższa recenzja „Państwa znikąd” ma zwrócić uwagę na wybrane refleksje filozofa w kontekście myśli konserwatywnej. Zagadkowy tytuł książki wyjaśnia sam autor pisząc, że gdyby chciał opisać dzisiejszą Polskę i pokazać skąd się ona wzięła podałby dwa słowa kluczowe: kontrrewolucja i restauracja. Polska, zdaniem Łagowskiego, jest swoistą mieszanką idei kapitalistycznych, dążeń demokratycznych i radykalnego odrzucenia ustroju socjalistycznego, a mieszanka ta nijak ma się do realnej historii kraju, a co gorsza nie przystaje wcale do wyzwań współczesnego świata.\nW swoich pismach Łagowskiego prezentuje duży krytycyzm w stosunku zarówno do narracji najnowszej historii Polski jak i do współczesnych działań rozgrywających się na krajowej scenie politycznej. Łagowski prowadzi analizę tych zjawisk w języku post-solidarnościowym w tym znaczeniu, że do ruchu Solidarności często się odnosi. W książce przeczytamy wiele uwag o dekomunizacji, uwagi o stosunkach polsko-amerykańskich, działaniach największych partii politycznych, uwagi o pracy Instytutu Pamięci Narodowej… Łagowski bardzo krytycznie ustosunkowuje się do tych wszystkich tematów.\nŁagowski o sztuce i kulturze\nJest w książce interesujący esej „O kulturze” z 2002 roku, w którym Łagowski analizuje różnice między sztuką popularną i tak zwaną „współczesną sztuką wysoką”. Bardzo słusznie zwraca autor uwagę, że we współczesnej sztuce elitarnej mamy do czynienia w znacznym stopniu po prostu z wulgaryzacją, jakiej nie zniosłaby po prostu sztuka masowa. W większym stopniu z wulgaryzacją niż z jakąkolwiek bardziej wyszukaną treścią. Tego nie wypunktował wcześniej nikt tak wyraźnie jak Łagowski, choć wielu obserwatorów zwracało uwagę na marną jakość współczesnej sztuki wysokiej. Łagowski pisze:\n‘Elitarne’ w naszych czasach nie oznacza zawsze czegoś doskonalszego, lepszego, piękniejszego czy głębszego, lecz odnosi się do specjalnych pretensji sięgania po wymyślne treści, które mogą być w takim stopniu wulgarne i obsceniczne, że w kulturze masowej nie mogłyby być zaakceptowane .\nSpostrzeżenie to jest o tyle ważne, że ujawnia mechanizmy działania sztuki współczesnej – to, co jest nieakceptowane przez większość, sprzedawane jest jako „elitarne”, jako sztuka „krytyczna”, „intelektualnie zaangażowana”, czy wreszcie „wysoka”. Co szczególnie zadziwiające, panuje niezwerbalizowane przekonanie, że elity (czyli ci samozwańczy, domniemani odbiorcy „sztuki wysokiej”) mają wrodzony, wewnętrzny zmysł, który chroni ich przed wpływem wulgaryzmów, demoralizacji i zepsucia zwyczajów. Czy tak faktycznie jest: oczywiście nie, szczególnie, że dziś za przedstawiciela elity intelektualnej uważa się niemal każdy.\nSubsydiować czy nie subsydiować?\nNieszczęśliwie, ponieważ niekonstruktywnie, cały publiczny dyskurs wokół tego jak powinna wyglądać współczesna sztuka lub gdzie są granice dobrego smaku, ociera się o fałszywie rozumianą wolność. Fałsz ten polega na utożsamieniu krytyki z cenzurą i pomijaniu w przekazie medialnym istotnych informacji na temat tego, kto jest fundatorem działań artystycznych. Jeśli już żyjemy w ustalonym ustroju i instytucje państwowe czują się predystynowane do subsydiowania działalności twórczej, to wydaje się, że prawo rynku nakazuje uwzględnienie woli zamawiającego. Praktycznie pod taką wolą kryje się regulamin finansowania działań artystycznych bądź wyrażone przez społeczeństwo oczekiwanie co do zamówionego produktu. Fałszywą perspektywę przyjmują wszyscy ci, którzy twierdzą, że wszelkie działania artystyczne powinny być dofinansowywane z kieszeni podatnika, a co gorsze, że nie przekazanie tych środków równoznaczne jest z cenzurowaniem sztuki. Zważmy, że przecież subsydiowanie jest sferą przywilejów, cenzurowanie zaś – sferą praw. Bardzo słusznie – w myśl pism samego Łagowskiego – pisze o tym Milton Friedman: „„Skoro wydaje on [rząd] pieniądze podatnika, ma prawo i obowiązek troszczyć się o to, co za nie otrzymuje. Kto płaci, ma prawo wymagać” .\nSamo misjonarsko-opiekuńcze podejście państwa do sztuki jest naiwnie heroiczne, a ponadto sprzeciwia się zasadnie wolnego wyboru (dokładnie: wolnej konkurencji), będąc tym samym źródłem ukrytej przemocy intelektualnej. Dopuszczają się jej przede wszystkim grupy polityczne, lobby, ludzie i organizacje powołane do istnienia w celu wychowania przyszłego obywatela lub projektowania postaw społecznych. Cierpi na tym przede wszystkim środowisko intelektualne, czyli ludzie posiadający kompetencje i wolę do samodzielnego decydowania o tym, jaką sztukę chcę oglądać. Jeśli zaś chodzi o resztę, to nieuczciwe wydaje się wmawianie im, że „świat sztuki” jest ich żywotnym interesem. Ten, kto nie jest zainteresowany sztuką, nie ingeruje w nią. Łagowski nie wnika w szczegóły relacji między sztuką a wolnym rynkiem, ale kończy swój wywód bardzo podobnie: choć w dzisiejszym ustroju i systemie podatkowym każdy płaci za sztukę, to nie każdy jest jej odbiorcą, a ten kto płaci – ma prawo wymagać. I nie ma to nic wspólnego z cenzurą.\nDalej rozwija swoją myśl Łagowski: Kiedy pisarze i artyści dawnych wieków oczekiwali zapłaty od możnych, a w XIX wieku już żądali subsydiów od państwa, powoływali się na to, że sztuka uszlachetnia człowieka. Czy dziś artysta mógłby wygłosić taki pogląd, nie narażając się na śmieszność . Oczywiście nie mógłby – współczesna sztuka, choć często sięga po argumenty swojego „demistyfikującego” wpływu na rzeczywistość – przestała już poczuwać się do czynienia świata lepszym. Skąd ta rezygnacja? A choćby z zewsząd otaczającego nas relatywizmu kulturowego. Tu dobrze komponują się też klasyczne uwagi o końcu sztuki zaczerpnięte z filozofii dziejów: cel sztuki został już osiągnięty, jej język już się zużył. Taka konserwatywna postawa sprzeciwia się to optymistycznym poglądom przedstawicieli współczesnego Art World`u, którzy upatrują w zjawisku relatywizacji szczęśliwego uwolnienia sztuki, ale jak pisze Łagowski: Wolność od cenzury zbiega się z wolnością od reguł estetycznych i te dwie wolności uczyniły kulturę „wyższą” zjawiskiem bez większego znaczenia [por. artykuł: „Wolność płodna i bezpłodna”].\nDo argumentów prezentowanych przez Łagowskiego sięgają od lat filozofowie wolnego rynku, by uzasadnić potrzebę odcięcia działań artystów od subsydiów państwowych. Sam Łagowski utrzymuje możliwość czy też konieczność finansowania sztuki ze środków publicznych, podkreślając jednak wyraźnie, że nie będzie to sztuka wszelkiego rodzaju, ponieważ wykonana ona ma być z uwzględnieniem potrzeb społecznych. Czytamy dalej: …nie zostało nigdy wyjaśnione, dlatego ten pogardzany i wyrafinowanie ośmieszany przeciętny człowiek miałby do tego wszystkiego masochistycznie dopłacać jako podatnik? Uwaga taka wystosowywana przez wielu przedstawicieli środowisk społecznych i politycznych przeszkadza „art-biznesowi”, który z tych subsydiów się utrzymuje. Wokół tego środowiska powstała dziwna retoryka, zgodnie z którą nie dać czegoś, to tyle co odebrać, zgodnie z którą przywilej raz dany staje się prawem, itd. A poglądy o błędnym kole subsydiów państwowych nie są nowym wynalazkiem – Łagowski przypomina w swojej książce spór między Bastiatem a Lamartinem, w którym ten pierwszy przestrzegał: jeśli rząd zacznie subsydiować teatry, to będzie musiał dopłacać też do górnictwa, hutnictwa i rolnictwa! Dziś to pogląd praktycznie niespotykany.\nCo w szkolnictwie wyższym?\nPisma Łagowskiego w wielu punktach trafiają w sedno problemu – pisze on esencjalnie, wiele z jego zdań to tezy, które mogłyby się stać przedmiotami kolejnych, szerszych artykułów. Do takich uwag należy na przykład refleksja na temat kształcenia humanistycznego w szkołach średnich: …młodzież nie dopiero na studiach humanistycznych, lecz już w liceum jest przyzwyczajana do intelektualnej nieodpowiedzialności, już tam nabywa przekonania, że wtajemniczenie w wyższe rejony ducha uzyskuje się za pomocą wysiłkowej werbalistyki – pisze Łagowski w eseju „Degrengolada szkolnej humanistyki”. Dodaje zaraz: Rzecz w tym, że myśli się jedynie wówczas, gdy unika się błędów . Autor trafia w sedno problemu i bardzo dobrze charakteryzuje ogólne zjawisko systematycznego obniżania się poziomu nauczania humanistycznego w Polsce. Obserwujemy to już od wielu lat nie tylko w postaci zmniejszenia ogólnego zasobu wiedzy, ale także w: braku dojrzałości obywatelskiej, podstawowej umiejętności łączenia przyczyn i następstw, ogólnemu paraliżowi spowodowanego nakazami wszędobylskiej poprawności politycznej mającej pierwszeństwo nad zdrowym rozsądkiem, prawdą, i przede wszystkim podstawowym celem nauki. To wszystko sprawia, że w wielu ośrodkach akademickich ideologia szerzy się jak najgroźniejsza zaraza i nie ma sposobu, by z nią walczyć. Przykładem wdrażania takiej ideologii jest zmuszanie instytucji świata nauki do wprowadzania wszelkiego rodzaju parytetów płciowych, rasowych czy wyznaniowych, w wyniku czego instytucje te przestają ze sobą konkurować w wiedzy, odkryciach czy patentach, a stają się zniewolonymi, uciążliwymi dla budżetu państwa pomnikami ideologii początku XXI wieku. Przykładem takich działań jest projekt „Genera” finansowany ze środków Horyzonty 2020 zmierzający do upowszechnienia i wdrożenia parytetów płciowych w fizyce .\nSam Łagowski rezygnuje z przytaczania szczegółowych przykładów, ale należy chyba przypomnieć, że fizycy zatrudniani są na swoich stanowiskach z przyczyn dalekich od problemów parytetowych i płciowych. Niestety Nie ma siły, która byłaby w stanie skutecznie przeciwdziałać niebywałemu obniżeniu się poziomu kształcenia na wszystkich wydziałach nauk społecznych i humanistycznych, o ile jednak źle wykształcony teatrolog, filmolog, archeolog czy filozof nie spowoduje swoją ignorancją i niedojrzałością praktycznie żadnej przewidywalnej szkody, to prawnik przeciwnie, może wyrządzić społeczeństwu dużo zła .\nZjawisko takie łączy się też z ogromną i nieproporcjonalną do dawnych pokoleń niedojrzałością młodych ludzi, którym brak sił do samodzielnego pokierowania swoim życiem. Jest wolność, ale brak ludzi, którzy z tej wolności skorzystają… Trafnie skomentować to można słowami Millsa, który pisał: […] dzisiaj stało się jasne dla nas, że w sposób naturalny wszyscy ludzie nie chcą być wolni; że wszyscy ludzie nie chcą albo nie są zdolni, co się może zdarzyć, do wytężenia swych sił, aby posiąść rozum, którego wymaga wolność .\nŁagowskiego interesują najbardziej charakterystyczne zmiany współczesnego świata, które dotykają duchowości człowieka i podważają tradycyjne, trwałe i zobiektywizowane wartości cywilizacyjne. Zmiany te jednym słowem nazywa autor anomią: …anomia, czyli rozpad więzi społecznych, upadek norm, zanik zdolności rozróżniania tego, co w życiu społecznym słuszne, od tego, co niesłuszne . Za tą definicją pojęcia idzie też dalsza charakterystyka. Łagowski łączy opis mentalności współczesnego człowieka z dominującą logokracją – władzą sprawowaną za pomocą słowa. Przypomina się krytyka współczesnego szkolnictwa wyższego:\nDla ludzi wychowanych w werbalizmie akademickim i medialnym rzeczywistością społeczną jest tylko to, co jest obficie nazwane, przeniesione w domenę słów albo wprost wykreowane słownie .\nWolność, cenzura, demokracja…\nŁagowski często wraca do zagadnienia wolności jako problemu politycznego i gospodarczego. Wolność nie jest dla niego pustym pojęciem lub fikcją, przeciwnie – czytając prace Łagowskiego dowiadujemy się bardzo dokładnie, co znaczy to klasyczne pojęcie. Przy tym autor wielokrotnie demaskuje wkradające się w przestrzeń publiczną mity na temat wolności i wolnego rynku. W eseju „Liberalizm? Źle się kojarzy” pisze za J.B. Sayem, że trzeba koniecznie rozróżnić zasady tworzenia bogactwa narodowego od zasad dobrego ustroju politycznego, bo w zasadzie bogactwo nie zależy od urządzeń politycznych. Porządkuje też myślenie o prawach i przywilejach, wyraźnie podkreślając, że:\nPrzyzwyczailiśmy się do demagogicznego poglądu, że demokracja i prawa socjalne, jakie ona przyniosła, są niezbędnym warunkiem dobrobytu. Prawdą jest raczej przeciwieństwo tego twierdzenia. […] Chcę przez to powiedzieć rzecz oczywistą, że prawa socjalne są skutkiem wytworzonego bogactwa, a nie przyczyną .\nIstnieją też w książce Bronisława Łagowskiego wątki zastanawiające dla mnie. Takimi dwoma tematami są rola cenzury w państwie oraz kwestia prawa do eutanazji. W sprawie cenzury państwowej pisze autor następujące słowa: W społeczeństwach egalitarnych, gdzie wszyscy są mniej więcej jednakowo kulturalni albo niekulturalni, chodzą do takich samych szkół i takich samych uniwersytetów, cenzura sensu nie ma; wszyscy wiedzą mniej więcej to samo. Natomiast w społeczeństwach wyraźnie hierarchicznych, zróżnicowanych, między innymi pod względem wtajemniczenia w wyższą kulturę cenzura czy to jako wyodrębniona instytucja, czy uprawnienie takiej lub innej władzy, narzuca się jako rozwiązanie naturalne… . Pytania jakie rodzą się w trakcie analizy tych słów brzmią: jaka jest faktyczna funkcja cenzury? Jaka jest podstawa dla jej działania w społeczeństwie egalitarnym i zhierarchizowanym? Na czym polega różnica? Czy nie jest po prostu tak, że cenzura, niezależnie od systemy i struktury społeczeństwa, działań ma hamująco na zmiany i zabezpieczać ustalony system prawa i wartości? Cenzura ma po prostu działanie konserwujące, niezależnie od tego jaka zasada ma być zachowana. Być może autorowi w przypadku społeczeństwa egalitarnego chodziło o to, że podobne jednostki nie będą różniły się w odczuwaniu odnośnie tego co jest a co nie jest naruszeniem dobrego zwyczaju. Zwróćmy jednak uwagę na to, że do rozumienia tego czym jest dobry zwyczaj nie jest potrzebny cenzor. Naruszanie tego zwyczaju w znaczącej ilości wypadków jest działaniem celowym, prowokacyjnym i nastawionym na uzyskanie wcześniej przewidzianych rezultatów. Ma to miejsce przede wszystkim w przestrzeni działań artystycznych jak happeningi, instalacje, teatr itd. Zarówno w społeczeństwie egalitarnym jak i zhierarchizowanym ludzie dość dobrze znają swoje zwyczaje, a o naruszeniu dobrego zwyczaju powinien decydować sąd post factum. To bardzo ważna różnica między sądem a cenzorem: sąd nigdy nie zablokuje wolności słowa i wypowiedzi, a cenzor realnie ogranicza wolność słowa.\nWątki dyskusyjne: eutanazja\nDrugim zagadnieniem, które budzi moje wątpliwości, jest rozumowanie dotyczące prawa do eutanazji (ss. 297-300). Po pierwsze autor z prawa do godnej śmierci wnioskuje o prawie wyboru czasu śmierci. Nie sądzę, by te dwa elementy faktycznie łączyły się ze sobą. We współczesnym świecie, tak jak ja go rozumiem, prawo do godnej śmierci polega przede wszystkim na tym, że nikt nie umiera na ulicy lub z głodu. Jestem przekonana, że do tego powinniśmy kwestię godności ograniczyć.\nJeśli, tak jak chciałby autor, prawo do godnej śmierci oznacza prawo do wyboru czasu śmierci, to obowiązkiem społeczeństwa i prawodawcy jest umożliwić mu taką śmierć. Czy wykonanie eutanazji jest naszym obowiązkiem? Nie sądzę – a więc może nie jest to rzeczywiście prawo? Jest jedno prawo, jak sądzę, które posiada każdy świadomy człowiek, a które nie angażuje moralnie nikogo: to prawo do samobójstwa. Jest to coś w rodzaju prawa naturalnego.\nO samobójstwie pisze autor podobnie w innym miejscu: Projektujemy społeczeństwo bez rzucających się pod pociąg, bez wisielców, topielców, bez wyskakujących przez okno z dziesiątego piętra . Łagowski pisze do zdanie dokładnie w kontekście rozważań o eutanazji. Sam zamysł „projektowania” społeczeństwa budzi we mnie pejoratywne odczucia, chociaż jest oczywiście faktem i nie może stanowić zarzutu wobec autora. Problematyczny jest, w moim przekonaniu, argument o wisielcach, topielcach i innych, których można nazwać po prostu samobójcami. Cała ta grupa to nie są podmioty żadnej eutanazji, samobójcy nie zgłaszają się do szpitali z wnioskiem o przeprowadzenie eutanazji. A nawet, jeśli eutanazja byłaby legalna, żaden lekarz nie przeprowadziłby tego zabiegu na osobie, która na przykład cierpi na depresję lub jest pod wpływem środków psychoaktywnych.\nJeśli podtrzymujemy najwyższą wartość ludzkiego życia (czego autor oczywiście nie musi robić), to nie wolno nam relatywizować tej wartości do warunków życia. Natomiast Łagowski pisze: Anachronizmem w naszych czasach jest obrona życia za wszelką cenę, niezależnie od jego jakości. Konsekwentne stosowanie zasady obrony życia jest niemożliwe. Gdyby istniał absolutny zakaz narażania życia – kto chroniłby słabych, kto broniłby zagrożonych przez agresję złych sił? . Uważam, że wywód ten mija się z prawdą: człowiek ryzykujący życie dla kogoś w niebezpieczeństwie, to nie głupiec, tylko osoba, która działa w celu zachowania każdego życia. Człowiek skaczący do rzeki by uratować dziecko, to człowiek, który nie chce utonąć. Bohaterstwo takiego człowieka nie polega na podjęciu ryzyka w związku z lekceważeniem wartości swojego życia (co sugeruje autor), ale na uznaniu i potwierdzeniu wartości życia w ogóle. Autor pisze też, że – przypomnę – anachronizmem w naszych czasach jest obrona życia za wszelką cenę. W odpowiedzi na to pytam tylko: kiedy było tak, że broniliśmy życia za wszelką cenę? Które to były czasy?\nOstatecznie w rozważaniu Łagowskiego o eutanazji zastanawia mnie także nazywanie śmierci ze starości ze względu na naturalne towarzyszące jej doznania (choroby starcze, brak pamięci, bóle, niedołężność) śmiercią „zwierzęcą” lub „śmiercią w poniżeniu”. Należy zagadnienia te dyskutować nieustannie i poprawiać życie ludzi, ale trzeba także zawsze pamiętać, że nic, co jest stanem naturalnym, nie jest poniżające lub niesprawiedliwe.\nKsiążka Bronisława Łagowskiego jest przykładem książki inspirującej. Autorowi udaje się zaangażować czytelnika i skupić jego uwagę na analizowanych kwestiach. W jego pismach problemy odzyskują swoją ważność, czytelnik czuje się ponaglony do przemyślenia, wyciągnięcia wniosków i podjęcia decyzji. Łagowski pomaga zweryfikować własne poglądy, pomaga zauważyć wiele zjawisk ważnych dla świata kultury i polityki i ocenić je. Pisze wprost, krytycznie, jednoznacznie, nie wikła się w metafory i przenośnie, pozostaje filozofem niezależnym.\nProfesor w Polish University Abroad PUNO w Londynie, w którym kieruje Zakładem Kultury Politycznej i Badań nad Emigracją.\nDoktor nauk społecznych w dyscyplinie nauka o polityce na Uniwersytecie Marii Curie-Sklodowskiej w Lublinie (2016 r.), nauk filozoficznych w Polish University Abroad PUNO w Londynie (2012 r.) i nauk ekonomiczno-społecznych na Uniwersytecie we Fryburgu w Szwajcarii (1997 r.). Autor i współautor 14 książek i około 200 artykułów naukowych i popularnonaukowych.\nZob. więcej: http://matyja.edu.pl/#home\nProfesor Mirosław Matyja w swojej najnowszej publikacji «nazywa rzeczy po imieniu», podając konkretne przyczyny nieudolnosci funkcjonowania państwa polskiego. Autor przedstawia jednocześnie pragmatyczne sposoby uzdrowienia chorego systemu politycznego w Polsce, a to dzięki wprowadzeniu wybranych instrumentów demokracji oddolnej na wzór szwajcarski: referendum, inicjatywy obywatelskiej i weta obywatelskiego. Niniejsza książka analizuje namiastki demokracji bezpośredniej w III Rzeczpospolitej, a więc tego typu demokracji, w której rzeczywistym suwerenem powinien być obywatel. Celem publikacji jest pokazanie Czytelnikowi, że demokracja oddolna w Polsce jest niestety fikcją i w praktyce jest sterowana odgórnie. Monografia powinna pomóc Czytelnikowi w zrozumieniu złożonej problematyki ciągle jeszcze młodej polskiej (semi)demokracji, i odpowiedzieć na coraz częściej zadawane pytanie: co i jak należałoby zmienić w ramach polskiego systemu politycznego, aby obywatele stali się jego rzeczywistym suwerenem? (fragment recenzji)\nFebruary 22, 2019 – Wspominając Akademię\nKsiążka Akademia we wspomnieniach. Napisane, wysłuchane, zapisane to artystyczno-filozoficzna podróż po jednym z najciekawszych okresów historii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dla jej autorów stało się ważne, by w pół literackiej i wspomnieniowej, a pół dokumentalnej formie, wprowadzić nas w mury tej znakomitej polskiej uczelni nieco ukrytymi drzwiami. Przez tajemne drzwi dochodzimy do tego, co w Akademii działo się poza wzrokiem publiczności, śledzimy osobiste losy wykładowców, artystów i studentów, ich heroizm w okresie okupacji i powojenną walkę o odzyskanie wolności dla Polski, Akademii i sztuki. O tych sprawach na tle osobistych doświadczeń życiowych opowiadają między innymi Paweł Taranczewski, Jan Marcin Szancer, Hanna Rudzka‐Cybis, Janina Kraupe, Andrzej Wajda, Józef Lucjan Ząbkowski, Bronisław Chromy czy Marta Stebnicka‐Kern.\nW Akademii we wspomnieniach… zawarto świadectwa wcześniej niepublikowane, przedstawiono od wnętrza pulsujące artystyczne życie Krakowa, w którym przejawia się zarówno ówczesna idea i filozofia sztuki, jak i Polski, a rzekło by się nawet narodowy, charakter Akademii. Bez wątpienia bowiem nie sposób mówić o sztuce polskiej, pomijając doniosły wkład, jaki w jej istnie i formę wniosła działalność dydaktyczna i artystyczna krakowskiej Akademii. Z tej książki nie tylko dowiemy się, ale będziemy mieli okazję odczuć, czym faktycznie był i jak przejawiał się wpływ kapistów, ekspresjonistów, dlaczego powstała Grupa Krakowska, i dlaczego dzisiejsza Akademia nie wyparła się historii Kunstgewerbeschule.\nTo co zawsze będzie nas urzekać i będzie budziło nasz nieskrywany podziw, to niezerwana nić wiążąca pokolenia mistrzów i uczniów, rzeczywiście istniejąca historia artystów-kapłanów sztuki, z pokolenia na pokolenie zmagających się z materią i formą, z celem i przyczyną sztuki.\nFebruary 12, 2018 – John Glubb: Cykl życia imperium\nKsiążka Johna Glubba bardzo dobrze komponuje się z dziełem „Bogactwo i nędza narodów” Davida Landesa. Wprawdzie „Cykl życia imperium” jako dzieło historyczne nie może konkurować ze studium Landesa, ale filozoficznie książki te doskonale się uzupełniają. „Cykl życia imperium” to książka explicite filozoficzna w tym znaczeniu, że proponująca wprost metodę opisu dziejów człowieka (taka filozofia dziejów, zupełnie w heglowskim sensie).\nGlubb uważa, że imperia (w przybliżeniu) istnieją zawsze ok. 250 lat (25 pokoleń), a to ich istnienie można podzielić zawsze na pięć etapów: zryw (etap pionierski), faza rozwoju gospodarki, faza obfitości, faza intelektu i dekadencja (faza schyłku). Czy miał rację? Będziemy o tym dyskutować na zajęciach z filozofii.\nCoś z Glubba?:\nBohaterowie czasów upadku są zawsze podobni – sportowcy, śpiewacy lub aktorzy. Współczesne słowo <celebryta> jest używane wobec komika lub piłkarza, ale nie wobec polityka, wojskowego lub wspaniałego pisarza (s. 55).\nKsiążkę można pobrać i przeczytać za darmo na stronie www PAFERE. Zachęcam.


ony, zmęczony, a Twoje samopoczucie uniemożliwia Ci efektywne funkcjonowanie na co dzień, warto rozważyć konsultację psychologiczną. Psychoterapia, obok farmakoterapii, jest podstawową formą leczenia chorób\nDodane: 12-02-2022 01:44\nPsychoterapia, obok farmakoterapii, jest podstawową formą leczenia chorób\nDuża skuteczność w tym jak klimatyzować pomieszczeniaCzy można montować klimatyzację w nocy?Rok 2021 - dobry czas by kupić samochódCzy można zrobić implanty w Wiśle w pracy?Czy można zadbać o bhp w niedzielę nie handlową?Czy znaleźć dentystę w Cieszynie to obowiązek?Dentysta Zabrze Does anyone also need to buy us auto parts? Lepsze metody jak zadbać o bhpMetody jak dobrze Zamontować klimatyzację w BłoniachLepsze sposoby jak zbudować instalacjeCzy można znaleźć adwokata w swoim mieszkaniu?Śmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę sprowadzić auto z Niemiec. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...PILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz robić tanie pozycjonowanieOto Jak zrobić implanty w Wiśle W 6 DniOto jak lepiej znaleźć adwokataJak w 2022 kupić klimatyzację na sto procent!Sprawdź jak możesz cyklinować parkietCzy można wypożyczyć meble we własnym domu?Jak w 2022 szybciej zrobić implanty w Skoczowie?Sprawdź jak możesz zrobić implanty w Wiśle Ever wanted to choose a chauffeur to go about it? Tylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie Położyć KostkęUWAGA! Nie Kupuj Nic Aby kupić klimatyzację Zanim Nie Przeczytasz Tego!Czy ktoś też lubi sprowadzić samochód?Jak znaleźć psychologa Natychmiastowo?Chciał Tylko zrobić implanty w Wiśle. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Nigdy Nie Rób Tych 3 Rzeczy Jeśli Chcesz sprowadzić samochódSprawdzone metody jak znaleźć dentystę w CieszynieCzy można zainstalować elektrykę w niedzielę handlową?


ES Eksplorator plików 4.0.0 z Material Design do pobrania => Tablety.pl\n3 sierpnia 2015 3 sierpnia 2015 Marcelina Poznańska 1406 odsłon 0 komentarzy Android, aplikacje na Androida, ES APP Group, ES Eksplorator plików 4.0.0, ES File Explorer, ES File Explorer 4.0.0, eskplorator plików na Androida\nDo sieci wyciekła paczka APK z nową wersją aplikacji ES Eksplorator plików z numerem 4.0.0. Pochodzi ona z zamkniętych beta testów. Co nie zmienia faktu, że może ją zainstalować każdy z was i już teraz wypróbować nową wersję jednego z najpopularniejszych eksploratorów plików (ponad 100 milionów pobrań ze Sklepu Play) na urządzenia z Androidem.\nES Eksplorator plików 4.0.0 to przede wszystkim odświeżony interfejs, który lepiej komponuje się z Material Design z Lollipopa. Widzimy, że UI zostało przeprojektowane. Zmieniono ikony, foldery i przede wszystkim pozbyto się ciemnych elementów z menu po lewej stronie, które zastąpiono jasnymi. Wygląda to znacznie lepiej niż w ES Eksplorator plików z linii 3.x.x. Niestety, dokładny wykaz zmian obejmujący wszystkie nowości i udoskonalenia nie jest znany.\nNowej wersji ES Eksploratora plików z pewnością warto dać szansę. Pomimo faktu, że jest to beta aplikacji, to sprawuje się całkiem nieźle. Jeśli chcecie przetestować nową odsłonę ES Eksploratora plików, to paczkę APK z aplikacją pobierzecie stąd. Na chwilę obecną nie wiemy jeszcze, kiedy ES Eksplorator plików 4.0.0 pojawi się w postaci stabilnej w Sklepie Play.\n← Nowy smartfon od OnePlus jeszcze w tym roku!\niPhone zniósł upadek z niemal 3 km. Jak to możliwe? →


O Firmie | Drukarnia Kadok.pl\nOd 2008 roku dokładamy wszelkich starań aby nasi klienci bez względu na wielkość i trudność zamówienia mogli spać spokojnie oddając swoje sprawy w nasze ręce.\nKadok - tanie i szybkie nadruki z gwarancją.\nMamy głowy pełne pomysłów, wysokie kwalifikacje i zawsze miły uśmiech dla każdego klienta. Naszą dewizą jest rzetelność i dokładność wykonywanej pracy.\nDbamy o stały rozwój firmy\nJesteśmy agencją reklamową z siedzibą w Gdyni na ul. Szczecińskiej 1. Firma posiada doświadczonych pracowników, którzy z pasją realizują projekty.\nProfesjonalna drukarnia w Gdyni - park maszynowy\nStale udoskonalamy nasz park maszynowy aby zapewnić Państwu usługi na możliwie najwyższym poziomie. Nasze główne maszyny to:\nSumma DI 20R — o możliwości cięcia materiałów do szerokości 120 cm. -Summa S 75 T- ploter z aktywną głowicą dający niezrównaną jakość cięcia materiałów do 74 cm szerokości. Łączne możliwości cięcia to kilkaset metrów dziennie.\nSześcio-kolorowa Karuzela ręczna amerykańskiej firmy M&R. Jeden z najnowszych modeli tej słynącej z niezrównanej jakości firmy. Nasz model jest osiemdziesiątym drugim wyprodukowanym na świecie. Pozwala nam zarówno na druki standardowe jak i Triadowe.\nPółautomat sitodrukowy HAT 3550/4/1 renomowanego rodzimego producenta doskonałych maszyn- firmy Romanik. Doskonała powtarzalność nadruków, wysoka jakość wykonania i niezawodność stanowią doskonałe uzupełnienie dla naszych pozostałych maszyn.\nDrukarka do klisz firmy Epson wraz z oprogramowaniem RIP 'Filmmaker' firmy cadlink daje doskonałe zaczernienie i pozwala nam przygotować klisze najwyższej jakości co znacząco wpływa na jakość matryc sitodrukowych, a co za tym idzie i samego druku. Nasza samowystarczalność w tej kwestii pomaga nam skrócić czas realizacji do minimum.\nPrasy termo transferowe:\nW naszym parku maszynowym nie mogło zabraknąć pras termo transferowych. Wszystkie najwyższej jakości, dające pewność, że nadruk wykonany nimi będzie trwały. Posiadane przez nas prasy to:\n2 sztuki dużych pras półautomatycznych firmy Romanik o polu wygrzewania 35×45 oraz 40x50cm.\n1 ręczna prasa firmy romanik jako uzupełnienie do pras półautomatycznych dodatkowo prasy do kubków i do czapek.\nZestaw taki daje możliwość wykonania kilkuset nadruków dziennie, oraz pewność terminu wykonania dzięki niezawodności i ilości maszyn.\nW codziennej pracy pracujemy wyłącznie na oryginalnym legalnym oprogramowaniu. Dokładamy wszelkich starań aby zagwarantować Państwu uczciwość prowadzonego przez nas biznesu będąc trwałym partnerem dla Państwa firmy, na którym zawsze można polegać.\nGraficznie pracujemy głownie na oprogramowaniu firmy COREL.


Zagraniczne adopcje ujawniają słabe punkty systemu opieki zastępczej - TVP Tygodnik – Magazyn widzów i czytelników\nDzieci na eksport. Niektóre przepadają jak kamień w wodę. Nie przychodzą zdjęcia ani maile\nMatka Adama wcześnie straciła rodziców. Gdy była jeszcze nastolatką, zaszła w ciążę. Dzieckiem zajęła się jej babcia Teresa Trzcińska. To ona wychowywała chłopca przez osiem kolejnych lat. Gdy jednak dopadły ją poważne kłopoty ze zdrowiem, zrezygnowała ze stałej opieki nad wnukiem.\nZ pozoru w życiu Adama nie zmieniło się wiele. Chłopiec zamieszkał kilka przystanków tramwajowych dalej. Jego opiekunem prawnym i matką zastępczą została Małgorzata Niechciała już wychowująca wraz mężem trójkę dzieci. Adam z prababcią spotykał się regularnie w weekendy, a w dni powszednie po szkole grał w piłkę nożną. Futbol był jego pasją i sposobem na sukces. (Teresa Trzcińska chwali się fotografią jasnowłosego chłopca w piłkarskim stroju).\nCzas mijał. Dramat rozpoczął się w momencie, gdy lokalny Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej zgłosił Adama do adopcji. Polskie prawo daje ośrodkom adopcyjnym 55 dni na szukanie chętnych rodziców w Polsce. Potem nazwisko dziecka trafia do banku danych kandydatów do zagranicznej adopcji. Tak się stało z Adamem.\nPo niespełna dwóch miesiącach znalazła się francuska para, która chciała usynowić chłopca.\nChłopiec odmawiał spełniania naszych próśb o charakterze podstawowym – tłumaczyli Francuzi, którzy postanowili odstąpić od adopcji. Fot. Shutterstock\nMałgorzaty Niechciała wspomina, że pewnego dnia do jej domu zapukało bezdzietne małżeństwo, grubo po czterdziestce, z okolic Paryża. O adopcję dziecka starali się od dekady. Zdążyli nawet zawędrować po nie aż do Chin, ale bezskutecznie. W końcu trafili do Polski.\nDopełnili formalności. Potem spędzili z Adamem tzw. „okres styczności”, czyli kilka wspólnych tygodni. W końcu sąd opierając się m.in. na pozytywnej opinii psychologów z ośrodka adopcyjnego monitorujących przebieg okresu styczności, postanowił o pełnym przysposobieniu. Adamowi K. wystawiono nową metrykę przemianowując go na Lukasa D. Francuzi wyjechali z chłopcem, ale szybko zrezygnowali z adopcji.\n„Mieszkaliśmy z chłopcem przez dwutygodniowy okres próbny, a także później od czasu ogłoszenia wyroku przez Wysoki Sąd. Okres ten był trudy. (…) Chłopiec odmawiał spełniania naszych próśb o charakterze podstawowym. A nawet realizacja jego życzeń (pójście na mecz Śląska czy przejażdżka kucykiem) wiązała się z długim lub ostrym kryzysami polegającym na nieodzywaniu się, rozrzucaniu przedmiotów, uderzaniu w otaczające przedmioty w domu i poza nim, biciu i kopaniu nas oraz innych osób albo uderzaniu pięściami siebie samego.\nMimo że zatrudniliśmy nauczyciela w celu udzielania chłopcu lekcji francuskiego i zachowania kontaktu z nim, nie mogliśmy tych lekcji kontynuować . Zresztą wykorzystuje on często fakt niezrozumienia, mimo naszych wysiłków porozumienia się z nim. Nie byliśmy zdolni do kierowania zachowaniem dziecka nawet w zakresie jego własnego bezpieczeństwa: wychodzenie z mieszkania przez okno, stanowcza odmowa noszenia kamizelki na basenie przy głębokości 1,80 m i zapinania pasów w samochodzie. Adam kieruje obraźliwie słowa i gesty ku nam, a także w stronę innych osób(…). Odmawia higieny. Bez uzgodnienia z nami oddalił się na pół godziny w galerii handlowej.\nPoinformowaliśmy ośrodek adopcyjny o naszych poważnych zastrzeżeniach co do adopcji Adama i zamiarze odstąpienia od niej (…) Asystował nam ośrodek adopcyjny, który udzielił nam rad, zgodnie z którymi zmodyfikowaliśmy nasze postępowanie. Tak, jak nam poradzono udaliśmy się daleko od Wrocławia, nad morze, a potem do Krakowa, by chłopiec nabrał dystansu do znajomego otoczenia. Sytuacja wciąż była jednak anormalna jeśli chodzi o minimum niezbędne do wspólnego życia. Rzucanie rakietką do ping-ponga, odmowa mycia się i kładzenia się spać, krzyki i tupanie w hotelu (…). W przeddzień wyjazdu do Krakowa chłopiec ponownie pytał o swoją rodzinę zastępczą. Prosił o kontakt z babcią i trenerem, co nie wydaje się nam solidną podstawą do rozstania z Polską.\nZ powyższych powodów zwracamy się do Wysokiego Sądu o łaskawe przyjęcie naszego wniosku o anulowanie orzeczenia o pełnym przysposobieniu” – pisali do Sądu Rejonowego Wrocław-Śródmieście państwo D. w październiku 2015 r.\nKwalifikując Adama do adopcji, nie wzięto pod uwagę faktu, że oznacza to całkowite zerwanie długoletniej więzi dziecka z babcią, zastępczą matką i innymi ważnymi dla niego osobami. Fot. Shutterstock\nKwalifikując Adama do adopcji, nie wzięto pod uwagę faktu, że oznacza to całkowite zerwanie długoletniej więzi dziecka z babcią, zastępczą matką i innymi ważnymi dla niego osobami, z którymi się zżył. Machina adopcyjna pozostała niewzruszona.\nAdam nigdy już nie wrócił ani do prababci, ani do zastępczej matki. Na dwa lata umieszczono go w pogotowiu opiekuńczym. Winą za nieudany transfer obciążono zaś matkę zastępczą.\n„W toku postępowania (…) widoczna była niechęć Małgorzaty Niechciały wobec adopcji chłopca. Nie przygotowała go w żaden sposób do nowej sytuacji, a wręcz podejmowanymi działaniami wzbudziła w nim niepokój i strach. Zaangażowała trenera piłki nożnej i pedagogów ze szkoły, do której uczęszczał. Osoby te w obecności chłopca wyrażały obawy dotyczące adopcji. Mimo że dwutygodniowy okres styczności z rodzicami adopcyjnymi przebiegał w sposób nie odbiegający od normy w tego typu sprawach, przed upływem trzech dni od uprawomocnienia się wyroku (21 dni przyp. red.), wnioskodawcy wycofali się z adopcji ” – napisano w uzasadnieniu wyroku.\n3 listopada 2015 roku sąd uznał, że postawa matki zastępczej była „ewidentnie sprzeczna z dobrem małoletniego” i w trybie natychmiastowym pozbawił ją funkcji opiekuna prawnego. Potem rozwiązano jej rodzinę zastępczą, pozostawiając w niej tylko jedno upośledzone dziecko.\nNikt nie wziął pod uwagę opinii niezależnego od placówki adopcyjnej specjalisty: „W rozmowie z psychologiem Adam K. deklaruje, że nie chce być adoptowany, boi się rozłąki z prababcią i opiekunami, których traktuje jak swoją rodzinę.(…) Chłopiec nie pragnie innej rodziny, ma poczucie, że dorośli dobrze się nim opiekują. W teście zdań niedokończonych napisał : gdyby to ode mnie zależało, zostałbym z nimi. A pozostałe testy potwierdzają prawdziwość tej opinii” – napisała 7 lipca 2015 roku psycholog kliniczny ze Szpitala Wojewódzkiego we Wrocławiu Izabela Bancewicz .\nKatarzyna Zbąska, kierownik Ośrodka Adopcyjnego Dolnośląskiego Ośrodka Polityki Społecznej we Wrocławiu nie godzi się na rozmowę. W mailu oświadcza, że placówka działała zgodnie z procedurami. I że zagraniczne transfery, jako jedyny w Polsce, proceduje Katolicki Ośrodek Adopcyjny w Warszawie.\nTaka „dobroczynność” modna jest w show biznesie. Ludzie chcą dzieci małych, zdrowych i dobrze rokujących\nAdopcja świetnie służy np. poprawie wizerunku. Pozwala dobrze wypaść w kampaniach, a czasem uchodzić wręcz za bohatera.\nDyrektor tego ośrodka Zofia Dłutek opowiedziała o problemach adopcji zagranicznych w wywiadzie udzielonym Tygodnikowi TVP „Taka dobroczynność modna jest w show biznesie”.\nKolejnym opiekunem prawnym Adama K. została Katarzyna Błocka- Ostapiuk będąca jednocześnie pedagogiem Ośrodka Adopcyjnego Dolnośląskiego Ośrodka Polityki Społecznej we Wrocławiu.\nBiuro Rzecznika Praw Dziecka wyjaśnia Tygodnikowi TVP : „Ustanawianie opiekunem prawnym pracownika ośrodka adopcyjnego (…), to jak wynika z analizy dokumentacji, sytuacja występująca w praktyce rzadko i głównie w przypadku niemowląt pozostawionych do adopcji.(…)  Przepisy jasno wskazują, że w każdej sprawie, sąd ma obowiązek badać, czy nie zachodzi hipotetyczna możliwość kolizji interesów między opiekunem prawnym a dzieckiem”.\nRozpoczęły się negocjacje z prababcią, by skłonić ją do przekonania chłopca o zaletach życia za granicą. Szykowała się bowiem kolejna, tym razem amerykańska próba przysposobienia.\nNa udostępnionych Tygodnikowi TVP nagraniach urzędniczka dezawuuje byłą matkę zastępczą chłopca. Potem obiecuje Teresie Trzcińskiej m.in. cotygodniowy, telefoniczny kontakt z wnukiem po adopcji. W końcu sama zobowiązuje się odwiedzić go w USA. – Przecież to moje dziecko. Wychowałam je – miota się zapłakana staruszka.\nOdebrano jej niemowlę pięć tygodni po urodzeniu. Jej siedmioletni dziś syn lada dzień może trafić do adopcji.\nProblem polega na tym, że składane obietnice nie miały pokrycia w prawie, które w przypadku adopcji nakazuje wygaszanie więzi z biologiczną rodziną.\n– Pani Błocka-Ostapiuk powiedziała, że gdy Adam nie pójdzie do adopcji, stanie się dzieckiem państwowym, czyli na utrzymaniu państwa. To MOPS-y i sądy będą decydować, gdzie zamieszka, będzie więc mieszkać tam, gdzie akurat znajdzie się wolne miejsce. A gdy będzie sprawiać kłopoty, wyśle się go do poprawczaka – cytuje Teresa Trzcińska.\nKatarzyna Błocka-Ostapiuk nie chce rozmawiać. „Jako osoba prywatna proszę o ochronę moich danych osobowych i nie wyrażam zgody na ich publikowanie, przetwarzanie i udostępnianie innym osobom” – pisze tylko w mailu.\nPotem sprawy toczą szybko. Amerykańska adopcja nie dochodzi do skutku, zbiegając się w czasie – jak twierdzi Małgorzata Niechciała – z ministerialnym ograniczeniem adopcji.\nPrzez chwilę wydaje się, że Adam zostanie w Polsce, ale tak się nie dzieje.12 listopada 2017 roku odwiedza prababcię po raz ostatni. Zwierza się jej, że był w sądzie, ale towarzysząca mu urzędniczka zapewnia ją, że się pomylił. Potem kontakt się urywa.\n– Z portalu internetowego fundacji alarmującej o handlu dziećmi dowiedziałam się, że dwa dni przed Wigilią w „w eskorcie policji” odwieziono Adasia na lotnisko i wyleciał do Włoch – mówi starsza pani łamiącym się głosem. – Nawet skazańcowi przed śmiercią pozwala się pożegnać się z bliskimi, a co dopiero niewinnemu dziecku – dodaje rozgoryczona. – Ośrodek obiecał, że gdyby Adaś szedł do adopcji, przyjedzie się pożegnać. Oszukali mnie – płacze.\nTeresa Trzcińska uczyniła prawnuka swoim spadkobiercą, zapisując mu 36-metrowe mieszkanie.\nPostępowanie adopcyjne jest niejawne, ale z czasem udało się nieoficjalnie potwierdzić transfer Adama do Włoch. Tam został.\nMatka na chwilę\nW ubiegłym roku w rodzinnej pieczy zastępczej przebywało blisko 56 tys. dzieci, ale tylko 2 proc. z nich zostało oddanych do adopcji.\n– Gdy przyjmowałam Adama do rodziny zapewniano mnie, że to na zawsze, bo jest za duży na adopcję. Licząc się jednak z możliwością jego odejścia, starałam się nie dawać mu więcej uczuć niż mógłby unieść, będąc zmuszony odejść – relacjonuje Małgorzata, w końcu żachnąwszy się dodaje: – Proszę pani, czy można spędzić z małym dzieckiem lata, karmiąc je, tłumacząc, jak działa świat czy tuląc do snu i nie wytworzyć żadnej więzi? Nic nie czuć? – pyta.\nJako profesjonalny pedagog tłumaczy, że jedynym ratunkiem dla osieroconego dziecka jest więź z jednym z opiekunem. A jej brak w pierwszych tygodniach, miesiącach czy latach życia mu odbiera mu szanse na zbudowanie w przyszłości własnej, dobrej i stabilnej rodziny.\nTyle że samo zgłoszenie dziecka do placówki adopcyjnej nie jest kwestią woli urzędnika, ale obowiązku urzędnika.\nMirosława Zielony, dyrektor koszalińskiego Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie tłumaczy, że jeśli sytuacja prawna dziecka zostanie uregulowana, czyli albo sąd odbierze rodzicom prawa rodzicielskie, a oni w ciągu półtora roku nie wnioskują o ich przywrócenie, albo się ich zrzekną, to ona sama odpowiada za zgłoszenie dziecka do ośrodka adopcyjnego pod groźbą zwolnienia z pracy w trybie natychmiastowym.\nZdaniem Małgorzaty Niechciały w praktyce tymczasowość opieki zastępczej bywa iluzoryczna. Fot. Shutterstock\nJej zdaniem jednak, kierowanie dzieci żyjących w rodzinach zastępczych do adopcji jest w pełni uzasadnione. W obecnie działającym systemie piecza zastępcza ma bowiem z definicji charakter tymczasowy. – Każda, dobrze przygotowana, rodzina zastępcza powinna zdawać obie sprawę, że jest nią tylko na chwilę i nie zawłaszczać dziecka. Wychowankowie rodziny zastępczej nie mogą na przykład tytułować opiekunów: mamą i tatą, co często się ponoć zdarza, ale ciocią i wujkiem – podkreśla.\nWieczna rodzina zastępcza\nZdaniem Małgorzaty Niechciały w praktyce tymczasowość opieki zastępczej bywa iluzoryczna. Jej drugi zastępczy syn Wojtek w lutym skończył 18 lat. Jest z nimi przez całe życie, choć wzięła go z domu dziecka jako malucha tylko na „na trzy miesiące”. Twierdzi, że urzędniczki ani słowem nie wspomniały wtedy o jego chorobie. Okazało się, że jest nie tylko upośledzony umysłowo w stopniu umiarkowanym, ale cierpi także na padaczkę, ADHD i FAS (alkoholowy zespół płodowy).\n– Miał w sobie pokłady agresji kierowanej ku sobie samemu i nam. Dwójka moich małych dzieci bała się go. Niszczył moją rodzinę – wspomina Małgorzata.\nRodzina zastępcza może zwrócić trudne dziecko tam, skąd je wzięła. Dlaczego więc go nie oddała? Małgorzata denerwuje się . – Jak to „oddać”? Chyba lepiej, gdy to dziecko zdemoluje mi dom niż miałabym żyć ze świadomością, że je porzuciłam – tłumaczy zniecierpliwiona. – Dom można zresztą odnowić z oszczędności. Przecież i tak nie przeznaczamy środków na wakacje, bo przy Wojtku nie da się nigdzie pojechać – mówi.\nTylko po co brać sobie na barki taki krzyż? – Każdy niesie jakiś krzyż – wzrusza ramionami Małgorzata. – Tyle że w ostatecznym rozrachunku czasem takie dziecko jak Wojtek okazuje się być jak dar, który nas przebudowuje. W opiece nad chorym dzieckiem człowiek poznaje swoje ciemne strony, ale też uczy się odróżniać rzeczy ważne od błahostek. Trudno mi dziś uwierzyć, że przejmowałam się kiedyś takimi drobiazgami! – tłumaczy Małgorzata.\nMirosława Zielony długoletnie pozostawanie dziecka w tej samej rodzinie zastępczej uważa za patologię systemu. – Przecież to oczywiste, że opiekunka czuje się wtedy matką tego dziecka. Zresztą czy po tylu wspólnych latach można mówić o więzach tymczasowych? – zastanawia się.\nPodkreśla, że z punktu widzenia poranionego czy porzuconego dziecka trwanie w wiecznym stanie tymczasowym jest wielkim problemem.\n– Czy żyjąc w napięciu ciągłego oczekiwania można zbudować cokolwiek trwałego? Czy cokolwiek można zbudować? – zastanawia się.\nW Polsce są dwa rodzaje opieki zastępczej: rodzinna i instytucjonalna (domy dziecka). Oprócz rodzin zastępczych spokrewnionych, których jest najwięcej, są jeszcze rodziny zastępcze niezawodowe i zawodowe. Pierwsze dwie otrzymują świadczenia na dziecko: ok. 1500 zł netto i 500+. Rodzina zawodowa pobiera dodatkowo pensję ok. 1700 zł netto.\n300 dzieci jedzie za granicę\nW Polsce każdego roku przeprowadza się ok.1000 adopcji, w tym 300 zagranicznych. Dzieci najczęściej wyjeżdżają do Włoch (200) i USA (80). Kolejne kraje to Hiszpania, Francja, Belgia, Niemcy i Szwecja.\nCzy zatem włoscy rodzice preferują polskie dzieci? Ze statystyk wynika, że nie. Dane Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego wskazują, że w 2015 roku Włosi przysposobili także m.in. 460 Rosjan, 180 Chińczyków, 130 Bułgarów i 100 mieszkańców Etiopii.\nW Polsce są dwa rodzaje opieki zastępczej: rodzinna i instytucjonalna. Fot. Shutterstock\nAmerykanie z kolei adoptowali ponad 2000 dzieci z Chin, 300 z Korei Południowej, 200 z Bułgarii, a z Litwy i Rumunii prawie po sto. W 2016 Belgia przyjęła m.in. po 10 dzieci z Polski, Etiopii i Afryki Południowej, 30 dzieci z Tajlandii, 20 z Nowej Gwinei. Co ciekawe, wspomniane statystyki HCCH z ostatnich pięciu lat wykazują tylko jeden przypadek zagranicznej adopcji dziecka z Europy Zachodniej: Brytyjczyka do USA.\nNajświeższe dane opublikowane przez włoską rządową Komisję ds. Adopcji Zagranicznych pochodzą z 2012 roku. Połowa rodziców starających wówczas o adopcję miała wyższe wykształcenie, a kolejne 30 proc. stopień naukowy. Ponad 80 proc. Z nich to były osoby bezdzietne gotowe adoptować jedno dziecko. Według tego samego źródła dzieci specjalnej troski stanowiły po 35 proc. wśród adoptowanych Rosjan i Ukraińców. I tylko 1,4 proc. dzieci polskich. Ze 145 polskich dzieci adoptowanych w 2012 roku do Włoch tylko dwoje miało orzeczenie o niepełnosprawności.\nKontrowersje wokół adopcji zagranicznych pojawiają się od lat. Ostatnio zmaterializowały się w 2016 roku. Amerykańskie władze poinformowały wtedy o bezprawnym rozdzieleniu adoptowanych z Polski sióstr ( 3 i 5 lat) i brutalnym, seksualnym molestowaniu jednej z nich. Okazało się, że polskie procedury adopcyjne nie wyłapały nieuczciwych „rodziców”.\nW konsekwencji Ministerstwo do Spraw Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej odebrało akredytację Krajowemu Ośrodkowi Adopcyjnemu Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, który pośredniczył w tragicznej w skutkach adopcji i ograniczyło liczbę zagranicznych przysposobień. Wciąż trwają prace nad zmianami w ustawie o pieczy zastępczej.\nBiuro Ministra i Komunikacji Społecznej MRPiPS informuje Tygodnik TVP, że po nowelizacji przepisów dotyczących pieczy zastępczej, dziecko będzie można zakwalifikować do zagranicznej adopcji wtedy, gdy będzie to jedyny sposób, by zapewnić mu odpowiednie zastępcze środowisko rodzinne.\n„Odpowiednie zastępcze środowisko rodzinne oznacza zarówno przysposobienie krajowe, jak i rodzinne formy pieczy zastępczej, co zasadniczo zawęża katalog sytuacji, gdy ten rodzaj przysposobienia będzie możliwy” – podaje biuro.\nZaznacza jednak, że w niektórych indywidualnych przypadkach to właśnie zagraniczna adopcja może okazać się odpowiednim środowiskiem zastępczym. Ograniczenie nie będzie obowiązywać również wtedy, gdy osobami przysposabiającymi będą krewni lub powinowaci dziecka mieszkający za granicą albo ci, którzy adoptowali już jego brata czy siostrę.\n„Jest to związane z wymogiem zapewnienia dziecku ciągłości więzów krwi i realizacji jego prawa do tożsamości” – pisze biuro.\nMirosława Zielony nie popiera transferu dzieci za granicę. – Niektóre dzieci przepadają wtedy jak kamień w wodę. Mijają miesiące, potem lata a nie przychodzą zdjęcia ani maile. Panuje głucha cisza. Wtedy się boję – mówi.\nOpowiada o niedawnej wizycie pracownika socjalnego z Wielkiej Brytanii. Przyjechał skontrolować warunki życia u nas, bo polscy dziadkowie starali się zostać rodziną zastępczą dla osieroconego, brytyjskiego wnuka. – Czy wyobraża sobie pani taką troskę o obywatela ze strony polskiego państwa? – pyta.\nPodkreśla, że w Europie Zachodniej nie eksportuje się dzieci za granicę. – Zapytałam kiedyś fiński ośrodek adopcyjny, ile dzieci przysposabiają za granice. „Nasze dzieci do zagranicznej adopcji? To żart?”, usłyszałam w odpowiedzi – wspomina.\n– Polski rząd z jednej strony zachęca do posiadania dzieci, m.in. dając rodzinom 500 plus, z drugiej zaś co roku pozbywa się własnych obywateli – mówi.\nZdjęcie główne: Zagraniczne adopcje od dawna budzą kontrowersje. Fot. Shutterstock


palcami ze smyczków do nut mnie rozbiera na pięcioliniach wiolinowy klucz okręca się niespiesznie - Cytaty w Butelce\n<< Poprzedni - Gdy już się zbliżysz, Poczuję Twój zapach, Zapach Twoich dłoni, szyi i włosów. Przytulę się do Twego ciepłego ciała. Rozgrzanego, rozpalonego Żarzącego się niczym ogień. Oddam się Tobie Tak jak jeszcze nikomu się nie oddałam. I wreszcie się poznamy Poznają się nasze ciała. Ubrana w perfumy o zapachu róży I srebrny łańcuszek czekam na Ciebie Ekstaza i perwersja Tatuaże cieszą się swą prezentacją Czerwona szminka powoli zanika Usta moczą się w tanim winie Kupionym w sklepie za rogiem Kolacja gotowa od dwóch godzin Ciebie wciąż nie ma Kolejny raz powracam do łóżka Kolejny raz samotnie - Następny >>\nkameadorepalcamize smyczkówdonutmnierozbieranapięcioliniachwiolinowykluczokręca sięniespiesznie palcami ze smyczkówze smyczków dodo nutnut mniemnie rozbierarozbiera nana pięcioliniachpięcioliniach wiolinowywiolinowy kluczklucz okręca sięokręca się niespiesznie palcami ze smyczków doze smyczków do nutdo nut mnienut mnie rozbieramnie rozbiera narozbiera na pięcioliniachna pięcioliniach wiolinowypięcioliniach wiolinowy kluczwiolinowy klucz okręca sięklucz okręca się niespiesznie palcami ze smyczków do nutze smyczków do nut mniedo nut mnie rozbieranut mnie rozbiera namnie rozbiera na pięcioliniachrozbiera na pięcioliniach wiolinowyna pięcioliniach wiolinowy kluczpięcioliniach wiolinowy klucz okręca sięwiolinowy klucz okręca się niespiesznie palcami ze smyczków do nut mnieze smyczków do nut mnie rozbierado nut mnie rozbiera nanut mnie rozbiera na pięcioliniachmnie rozbiera na pięcioliniach wiolinowyrozbiera na pięcioliniach wiolinowy kluczna pięcioliniach wiolinowy klucz okręca siępięcioliniach wiolinowy klucz okręca się niespiesznie