** memento ** kraina cytat **: września 2008\nPo Wrześniu * Wspomnienie , Buchara 1942, cd.\nApel o pomoc: zamieszczony fragment Wspomnień, autorstwa NN, pochodzi z emgracyjnego kwartalnika POLONIA * Leicester, nr 54/ r.2007. Obejmuje 4 str, z których tu pierwsza.\nCzytelników Bloga - proszę o nadsyłanie z Wlk. Brytanii, ewent. odbitek/ skanów, "Wspomnień" z natępnych nr nr POLONII * Leicester.\nMail to : storch@yalook.com\nAutor: nissan o 13:26 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Golgota Wschodu\nWrzesień *** Pamięci Pilotów. Pamięci Kresów.\nREPUBLIKA- S.Skalski - NIE PYTAJ O POLSKĘ-\nKRESOWE OFIARY Września. Buchara 1942\nKACZMARSKI. Ballada o Wrześniu.\nAutor: nissan o 22:11 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Żołnierze Września. Golgota Wschodu.\nUniverse - Blues o w pół do piątej\nAutor: nissan o 23:55 Brak komentarzy: Linki do tego posta\n* WRZESIEŃ * Małopolska * Armia KRAKÓW\n*** Walki Żołnierzy Grupy Operacyjnej BORUTA - nad Dunajcem k. Tarnowa ***\n-Franz J. Strauss - późn. premier Bavarii; Wspomnienie -\nAutor: nissan o 18:20 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: ŻOŁNIERZE WRZEŚNIA\n* WRZESIEŃ * Lwów - zsovieciały...\nLWÓW - Upload a Document to Scribd\nAutor: nissan o 13:44 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: ZBRODNIA 17.IX\nŻołnierze ci zabarykadowali się w szkole i ogniem swej broni blokowali wylot drogi z rynku w kierunku Biskupic. Pomimo, że w szkole radłowskiej walczyło prawdopodobnie 14 żołnierzy , ogień ich był bardzo skuteczny, gdyż nieprzyjacielowi nie udało się przedostać z Radłowa do Biskupic, co umożliwiło przeprawę przez most w Biskupicach kolejnym polskim oddziałom.\nNadal jednak trwały walki w centrum Radłowa. To walczyli obrońcy radłowskiej szkoły wspierani przez pojedynczych żołnierzy ukrytych w zabudowaniach gospodarczych należących do pałacu Dolańskich. Niemcy musieli omijać tę część Radłowa, aby uniknąć strat kierowali swe wojska drogami okrężnymi. Gdy o godz. 9 minut 30 toczył się jeszcze bój o odzyskanie mostu Niemcy wkroczyli na plebanię w Radłowie i zmusili proboszcza księdza Kornausa, aby wraz z ich parlamentariuszami udał się pod budynek szkoły i przetłumaczył żołnierzom polskim, że zostali okrążeni i ich walka jest bezcelowa.\nObrońcy szkoły odrzucili tę propozycję, także kolejne wezwania grożące nawet spaleniem szkoły zostały przez obrońców odrzucone. Kolejna próba zdobycia budynku zakończyła się też niepowodzeniem. Wtedy to żołnierze niemieccy użyli miotaczy ognia. Cały budynek ogarnął dym, wewnątrz płonęły ławki szkolne. Niemcy otworzyli dodatkowo ogień z broni maszynowej i działek. Z wnętrza palącego się budynku dobiegał śpiew polskich żołnierzy. Słowa: „Nie rzucim ziemi skąd nasz ród ...” świadczyły o wierności Ojczyźnie do ostatniego tchnienia. Do wierności przysiędze złożonej Polsce, której dotrzymali do ostatniej kropli krwi. Przysięgali na sztandar wojskowy, na którym był wizerunek Królowej Korony Polski i godło, dlatego cena miłości Ojczyzny była wyższa od ceny życia. Tak padł ostatni bastion obrony w Radłowie, miejscu heroizmu żołnierzy GO Boruta, prawdopodobnie z 21 DP Gór.\nEtykiety: OBROŃCY SZKOŁY W RADŁOWIE k.TARNOWA\n*** HALINA & ELVIS\nmuz. Andrzeja Korzyńskiego ?\nElvis "the one and only" baby what you want me to do-love\nLive '68 Elvis Presley Comeback Special Unedited (10 of 12\nAutor: nissan o 23:22 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: KLASYKA PIOSENKI * ELVIS\nAutor: nissan o 12:27 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: KONFIDENCI KOMUNY, PSY WOJNY, WOLNA POLSKA, ZNIEWOLENIE\nAutor: nissan o 19:15 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nPrzypowieść o konsolidowaniu prawicy.\n"( )Zdecydowanie popieram każdy ruch który jest konstruktywny w tę stronę.\nW stronę która jest prawa, dla ludzi prawych.\nJestem fizykiem z wykształcenia i chyba także z mentalności i zadanie, o którym piszesz, widzę trochę jak proces kreacji materii.\nWidzę to jako:\n"Problem optymalnej kuźni,\nktóra powinna wykuć sukces."\nI pierwsza uwaga:\nUwag i kryteriów do uzgodnienia musi być niestety dużo i wszystkie trzeba przepracować tak, aby uzgodnić ideę sposobu obsługi tej kuźni.\nProszę o odrobinę\npróbuję się streszczać,\nMamy wdrukowane we własne głowy sporo mitów, które NAM utrudniają pracę.\nFizycznie patrząc na rzecz, kuźnia powinna działać jako warsztat spajający i łączący różne prawicowe żywioły.\nW fizyce jest takie zjawisko, strumienia (auto) albo (samo) kolimującego się.\nWypływa taki strumień z dyszy i nie rozlatuje się, ale kupy się trzyma i jeszce nowe strumyki się do niego kleją.\nChodzi o to, aby reguły ko-operacji utworzyły taki samokolimujący się strumień prawicowej energii politycznej.\nPo drodze konieczne jest jednak obalenie masy durnowatych mitów, nieefektywnych nawyków i stu innych niemrawych pociech.\nTakie rekolekcje METODOLOGICZNE są konieczne i powinny one nastąpić zanim ktokolwiek zacznie pisać jakikolwiek "statut", albo "organizować" strukturę.\nNajpierw trzeba przerzucić gnój, w którym tkwimy, zastanowić się nad mechanizmami, które zrobią z nas wiązkę autokolimującą się, a póżniej dopiero podjąć następne kroki, które wtedy staną się łatwiejsze.\nTakie rekolekcje METODOLOGICZNE mogą trwać tydzień,\nalbo sześć, mogą zacząć się natychmiast,\nalbo za dni trzy.\nChodzi o decyzję na TAK.\nChciałbym zachęcić do otwarcia kuźni wykuwającej samokolimującą się prawicę jakimś przykładem.\nWeźmy więc do obróbki dwa twory:\n1. Przykładowe NARZĘDZIE kuzienne - "SELEKCJA" - była o niej mowa w komentarzach.\n2. Przykładowy "MIT o rozdrabniającej się prawicy".\nAd 1. Otóż już przedszkolna teoria wszelkich organizacji powiada, że wszystkie organzacje BEZ SELEKCJI są bez sensu. Włazi się do środka jak do stodoły i wypad. Nie szanują ludzie łatwego wejścia i tyle.\nI od razu wniosek:\nSelekcja tak, ale BEZ DOGMATU i z UMIAREM.\nWszelki dogmat, sztywnienie w formalizmach, kazuistyczne przypieprzanie się za żywota,\nrobi z selekcji maszynę do rozpieprzania organizacji, wewnętrzne policje myśli.\nTo jest bolszewizacja tego narzędzia.\nAnalizując narzędzie SELEKCJI, cały czas zastanawiamy się nad taką jego konstrukcją, aby spełniała funkcję SELEKTORA pozytywnie spajającego, a nie SEKATORA, negatywnie rozpierdalającego, albo odcinającego.\nI już pierwsza decyzja zapadła.\nWybieramy SELEKTOR a nie sekator.\nKonstruujemy ten SELEKTOR konkretnie krok po kroku.\nSelektor ma być wyposażony w KRYTERIA SELEKCJI.\nNo to jedziemy;\na) Ktoś napisał: mają być ludzie młodzi, aby nie byli zdemoralizowani przez to stare polityczne łajno. OK.\nAle to kryterium ODCINA wszystkich starych i to zapewne z 99,8 procent ludzi starszych od 33 lat,którzy nis z tą starą polityką nigdy nie mieli do czynienia.\nA może w ten sposób stracimy dla prawicy aż trzech bezcennych staruszków z wielką adrenaliną i niezwykłymi jajami.\nb) Ktoś napisał: wśród młodych są super-zdemoralizowane piranie, szkolone przez Piotra Tymochowicza, które dla kariery są gotowe nawet na seks z żyrafą, a nawet Niemcem (tym Polakiem z telewizji) OK.\nOba kryteria są sprzeczne i oba niestety są sekatorami, bo odcinają coś i to ogólnie. Odcinają bezrefleksyjnie coś o czym nie wiemy nic, a może być wartościowe, jak ci staruszkowie z adrenaliną. ZAMYKAMY im drogę, bo chcemy zabezpieczyć się, zamknąć wstęp dla konkretnego sukinsyństwa.\nTu jest miejsce na JUSTOWANIE NARZĘDZIA, które służy do selekcji A MA BYĆ OTWARTYM SELEKTOREM, a nie ZAMYKAJĄCYM SEKATOREM.\nOTWIERAMY system na kryteria ogólne.\nTak CHCEMY MŁODYCH. TAK POTRZEBNI SĄ NAM STARZY - CHCEMY LUDZI DOŚWIADCZONYCH. TAK PRZYJMIEMY CHĘTNIE TYCH, KTÓRZY CHCĄ SIĘ CZEGOŚ NAUCZYĆ,...\nZAMYKAMY system na podstawie zdefiniowanych kryteriów szczególnych. Użyty był przykład: nie przyjmujemy degeneratów sypiających z żyrafami i Niemcem.\nNie przjmujemy wyszkolonych sukinsynów politycznych od Tymochowicza, bo portfel zwędzą.\nAle jeszcze zasada BEZ DOGMATU, ale ze ZDROWYM ROZSĄDKIEM.\nHola, hola, ale z tych piranii od Tymochowuicza może jedna by sztuka by się przydała, może dałby się drań przewerbować, może wykorzystać?\nFakt, metody pracy mają wredne, ale może faceta wręcz użyć jako prelegenta, może warto rozpoznać metody wroga i przećwiczyć metody radzenia sobie z tym łajdactwem, wykorzystując tego łotra jako pozoranta?\nPrzedyskutowanie tylko jednego kryterium tego SELEKTORA już nasunął sporo wniosków, ale i sprawia zawód, może nawet zniechęcenie.\nNie należy tracić cierpliwości, polityka jest zajęciem dla ludzi bardzo cierpliwych. Nie zrażajmy się.\nRzeczywiście po jednym KRYTERIUM SELEKTORA, wydaje się, że to żadna selekcja. Może. Ale BEZ DOGMATU i ZE ZDROWYM ROZSĄDKIEM.\nDo przodu, po następne kryteria.\nTak prowadzona dyskusja pokazuje już przy ósmym konkrecie, że budujemy nie tyle SELEKCJĘ ile WYMAGANIA.\nBudujemy otwarty system, który BEZ DOGMATU i W ROZSĄDNY, NIE ANTAGONIZUJĄCY SPOSÓB STAWIA CZASEM BARDZO WYSOKIE WYMAGANIA.\nJest wymagającym selektorem, a nie bezmyślnym sekatorem.\nDziałanie tej metody zaczyna się sprawdzać, gdy kryteria zaczynają dotykać konkretnych sytuacji i grup ludzi z realnego środowiska politycznego.\nNp. co z prawicą Marka Jurka?\nI samym Markiem Jurkiem.\nJA OSOBIŚCIE uważam, że Marek Jurek w 2007 roku postąpił jak głupi i nieopierzony politycznie zwisły kutas. Pogrzebał swój cel polityczny i jeszcze spieprzył innym robotę.\nTO JEST MOJE ZDANIE I TAKI MAM POGLĄD.\nJestem OTWARTY NA DYSKUSJĘ, gotów do rozmowy, chętnie usłyszę argumenty i opinie, nawet i od samego Marka Jurka.\nW ten sposób dyskutując sprawę selekcji, nagle okazuje się, że odkrywamy skąd się bierze ten pieprzony mit o stale rozpraszajądcej się prawicy.\nTo jest po prostu wywrócony na lewą stronę skutek działania SEKATORA, ZAMIAST SELEKTORA.\nTam zamiast zasad:\nBEZ DOGMATU i ZASADY ZDROWEGO ROZSĄDKU stawiających ludziom WYMAGANIA, działa bezwzględny i DOGMATYCZNY, BOLSZEWIZATOR stawiający formalne i statutowe kryteria odciające.\nBOLSZEWIZATOR nie zezwala na równoczesne spełnienie różnych otwartych kryteriów pozytywnych, wzyscy muszą szczekać tak samo, bo jak nie, to do wora.\nPóźniej otwierasz telewizor i natychmiast widać.\nZałóżmy, że w tej sekundzie Monika Olejnik nagle znikła.\nNikt nie wie nic.\nReporterzy ruszają i co?\nIwiński, Szmaja, Plecak i Pastusiak, Chlebowski, Pitera, Olejniczak, Napieralski, Trocki, Stasiński i Wielowieyska szczekają przed mikrofonami IDENTYCZNIE.\n1. Narzędzie zwane SELEKTOREM\n2. MIT rozdrobnienia prawicy to dwie strony tego samego medalu.\nNie mam już siły ani podsumowywać, wyciągać wniosków itede, itepe.\nPokazuję ideę jak leci.\nByłbym szczęśliwy mając pozytywny oddźwięk i zaproszenie do tańca.\nTyle jest trwa mać do zrobienia, a ludzie nie mogą się dogadać w takich sprawach jak kolejność wchodzenia po schodach.\nPostscriptum do Emisariusza IV RP.\nNa ogół bardzo szanuję Twoje Poglądy i często zgadzam się z różnymi diagnozami oraz wspierającą ją wiedzą konkretną. Zgadzam się nie raz w bardzo wysokim stopniu sięgającym nawet 97,2 procent.\nGorąco popieram zamiar skonsolidowania prawicy czy nawet prawic.\nZaproponowałeś mi napisanie statutu. Mogę to zrobić i potrafię,\nTylko, jak nie wiem co ten statut ma opisywać, to żaden krok nie jest możliwy.\nMyślę, że musimy jednak najpierw przejść te rekolekcje METODYCZNE, to wtedy okaże się, że reszta pójdzie jak z płatka.\nNawet pieniądze się pokażą.\nPieniądze lubią być tam, gdzie na sukces się zapowiada.\nI to by było na tyle."\nAutor: nissan o 09:23 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: PRACA dla POLSKI\nHEL *.1939 * KOCK. * POLITECHNIKA LWOWSKA\n... ( ) Z chwilą otwarcia wpisów na pierwszy rok studiów - a działo się to w pierwszych dniach października 1939 r. - nie umilkły jeszcze działa, bo bronił się Hel i walczyła grupa gen. Kleeberga pod Kockiem - "komisarz" Politechniki Lwowskiej tow. Jusimow powołał kilka zespołów jako komisje przyjęć dla poszczególnych wydziałów, do których wchodzili młodociani działacze Komsomołu, w większości Żydzi, a częściowo Ukraińcy, na czele tej akcji stał II sekretarz Komsomołu miasta Lwowa - Jan Krasicki (Janek, "Kazik"), który jako "bieżeniec" przebywał we Lwowie i mieszkał w II Domu Techników. Dla tych komisji wyniki egzaminów nie były miarodajne, gdyż decydowały kryteria walki klasowej; nic tedy dziwnego, że na I roku znalazło się niewielu Polaków.\nZ początkiem października 1939 r. odbyło się zebranie wszystkich pracowników i studentów, zwołane na żądanie władz radzieckich przez rektora prof. Antoniego Wereszczyńskiego. Zebranie odbyło się w głównej klatce schodowej, której galerie pozwalały na pomieszczenie dużej liczby obecnych; tam tradycyjnie odbywały się "wiece" rzeszy studenckiej. Mówcy występowali "nad zegarem" na galerii balustradowej I piętra; tam rektor Wereszczyński otworzył zebranie, stojąc w otoczeniu przedstawicieli władz radzieckich, partyjnych i "komisarza" Politechniki tow. Jusimowa, ppłk. z zarządu politycznego Armii Czerwonej, w prezydium obok rektora stali również przedstawiciele świeżo zawiązanego komitetu partyjnego na Politechnice.\nJusimow oznajmił objęcie miasta Lwowa w posiadanie Armii Czerwonej i uruchomienie uczelni, ale na zasadach nowych, radzieckich przepisów; władza radziecka przywiązuje bowiem wielkie znaczenie do rozwoju nauki i techniki; przemówienie swe zakończył wzniesieniem okrzyku na cześć Stalina. Bezpośrednio po nim przemówił po polsku inż. Jarosław Żaba, asystent Katedry Chemii Fizycznej i Elektrochemii (kierownik prof. T. Kuczyński), znany powszechnie jako działacz sanacyjnego "Legionu Młodych"; jego przejście do obozu radzieckiego było zaskakującą niespodzianką. Uderzył na samym początku w ton zwycięstwa i triumfu, witając niezwyciężoną Armię Czerwoną jako wybawczynię z niewoli generałów, panów i obszarników, malując szczęśliwą przyszłość tego kraju i dodając szereg ostrzeżeń pod adresem wrogów klasowych. Na zakończenie ujawnił się jako mianowany na przewodniczącego nowo powstałej organizacji związku zawodowego na uczelni, tzw. "Profspiłki".\nNastępnie w imieniu dotychczas tajnej organizacji komunistycznej wystąpił student IV roku sekcji lotniczej - Bronisław Bochenek; jego przemówienie było znacznie twardsze, gdyż nie żałował pogróżek pod adresem wrogów klasowych. Dalsi mówcy opisywali przyszłe zmiany na uczelni, przyjęcie nowego i lepszego programu nauczania wedle światłych i niedoścignionych wzorów radzieckich, mówili o usuwaniu krzyży z sal wykładowych oraz o ściganiu wrogów klasowych. Przemówienia przedstawicieli władz politycznych i partyjnych były utrzymane w jednej konwencji - jakie to spotkało nas szczęście, że zostaliśmy uwolnieni od wyzysku i ucisku "panów" i jaka to czeka nas świetlana przyszłość po wyzwoleniu się spod jarzma władz "pańskiej Polski"; szkalowano też Armię Polską, a szczególnie generałów i oficerów, którzy "uciekli", pozostawiając lud robotniczy i wiejski bez opieki.\nNiespodziewanie zgłosił się do głosu prof. Stanisław Fryze, którego wystąpienie stało się prawdziwą sensacją i sukcesem. Stwierdził na wstępie, że jesteśmy przytłoczeni ogromem klęski militarnej i politycznej zadanej naszemu państwu przez wojujący hitleryzm; zdradzili nas alianci, a rząd był zmuszony opuścić kraj; w takich warunkach nie można od nas oczekiwać objawów radości. Ogół zebranych, dotychczas słuchających poprzednich wywodów w głuchym milczeniu, teraz nagrodził mówcę oklaskami.\nDalej prof. Fryze wspaniale obalił zasadę walki klas, przyrównując państwo do drzewa, które posiada korzenie, pień, gałęzie, liście, kwiaty i owoce. W państwie potrzebna jest warstwa chłopska, robotnicy i inteligencja; nie mogą te elementy istnieć oddzielnie, bo ich współżycie warunkuje prawidłowo ukształtowane społeczeństwo i państwo. To rozumowanie i końcowy wniosek wyzwoliły ponownie duże brawa. Na zakończenie prof. Fryze wezwał, aby nie usuwać krzyży z sal wykładowych. Owacje były jeszcze gorętsze.\nPierwszą ofiarą komisarza Jusimowa był mgr praw Marian Dubaniowski, referendarz w sekretariacie rektoratu, filister Korporacji Zagończyk, jego aresztowanie było rezultatem denuncjacji B. Bochenka.\nW październiku przybyła też na Politechnikę komisja do zbadania i weryfikacji poziomu uczelni i podjęcia decyzji personalnych pod przewodnictwem samego wiceministra (zastępcy komisarza) szkolnictwa wyższego ZSRR. Niestety, nazwiska nie udało mi się ustalić.\nW tym czasie dotarły już do Lwowa wiadomości, w jaki sposób Niemcy zaprosili profesorów UJ na inaugurację i wysłali ich do obozu w Sachsenhausen. Toteż nic dziwnego, ze profesorowie i docenci zaproszeni do sali posiedzeń Senatu (obok auli ozdobionej portretami kolejnych rektorów) szli na to zebranie jak na ścięcie. Tymczasem czekała ich niespodzianka. Wiceminister wyznał na wstępie, że komisja jadąc do Lwowa nie spodziewała się tak wysokiego poziomu uczelni i tak wysokich kwalifikacji naukowych u wszystkich wykładających, Dlatego na mocy orzeczenia komisji wszyscy profesorowie i docenci zostają zatwierdzeni i pozostają na swych stanowiskach. Funkcję rektora jako dyrektor będzie sprawował Maksym Piotrowicz Sadowskij, który zgodnie z systemem sowieckim będzie administrował uczelnią i utrzymywał kontakt z władzami; natomiast sprawy naukowe t kwalifikacje kadry naukowej prowadzić będzie prorektor do spraw nauki, którym zostaje Polak, prof. Włodzimierz Krukowski.\nWszyscy dziekani pozostają również na swych stanowiskach i będą prowadzić sprawy naukowe swych wydziałów. Natomiast do dziekanów - zgodnie z systemem sowieckim - zostają przydzieleni pomocnicy, tzw. "pomdeki" do załatwienia spraw studenckich (urlopy, stypendia, usprawiedliwienia itd.).\nOdbyło się też zebranie aktywu Komsomołu, na którym wiceminister wezwał, aby studenci dobrze wykorzystali okazję i wysoko sobie cenili możność studiowania na tej znakomitej uczelni. Od tej chwili ustały ataki, drwiny i wyszydzania ze wszystkiego, co polskie, a postawa żydowskich i ukraińskich komunistów stała się bardziej umiarkowana.\nNastępnie komisarz Jusimow zorganizował "likwidacyjne zebranie" Bratniej Pomocy, które odbyło się między 15 a 20 X 1939 r. Większość obecnych na sali stanowili Żydzi; Ukraińców i Polaków było mało; tzw. "likwidacja" odbywała się w niezgodzie ze statutem, gdyż dokonywali jej nieczłonkowie.\n"Na sali orkiestra wojskowa grała marsze; nie wiedziano wtedy, że były to mundury NKWD. Za katedrą zasiadła grupa 6-8 osób, a wśród nich jako zagajający Żyd rosyjski w skórzanej kurtce i skórzanym kaszkiecie, którego nie zdjął w czasie zebrania. Przedstawił się jako "komisarz Politechnika, Był to właśnie tow. Jusimow, ppłk z zarządu politycznego Armii Czerwonej. Przemawiał po rosyjsku, wykazując, że, teraz po upadku "jaśniepańskiej Polski" należy zlikwidować jej nadbudowę, tj. organizację studencką powołaną do gnębienia ludu pracującego; za to wszystko, co było, odpowiedzialni są członkowie kierownictwa tej organizacji, którzy znajdują się na tej sali".\nJako drugi wystąpił Jan Krasicki, już wtedy II sekretarz Miejskiej Organizacji Komsomołu. Odegrał on tutaj rolę prowokatora do zaplanowanego ludobójstwa. Z przemówienia tego pamiętam charakterystyczny fragment, gdy Krasicki, omawiając działalność antysemicką i prześladowanie Żydów, użył słowa "Żyd", wtedy komisarz Jusimow zerwał się oburzony, wykrzykując po rosyjsku, że nie wolno (nielzia) używać słowa "2yd", bo jest to słowo obraźliwe, tylko należy używać słowa "Jewriej". Krasicki spokojnie usiłował wytłumaczyć po polsku, że w języku polskim nie ma słowa "Jewriej", tylko słowo "Żyd". Gdy Krasicki ponownie użył słowa "Żyd", komisarz znów zerwał się z miejsca, zwymyślał go grożąc pięścią i nakazując używać słowa "Jewriej". Słowo "Żyd" w tym czasie oznaczało w języku rosyjskim syjonistę, a więc faszystę.\nPo chwili Krasicki przemawiał dalej, używając teraz nowego słowa z języka polskiego: "Izraelita", co już nie wzbudziło protestów. Następni mówcy - komuniści żydowscy - stwierdzili, że na sali są obecni działacze organizacji antysemickich. Komisarz polecił ich wskazać. Wyciągnięci przemocą z miejsc i bici, doprowadzeni zostali do mównicy, aby się tłumaczyli. Tam zostali znowu pobici i skopani, wreszcie wywleczeni przez członków orkiestry w mundurach na korytarz. W czasie gdy orkiestra znów grała, usłyszałem wyraźnie strzały na korytarzu. Po zebraniu otworzono drzwi sali; wszyscy musieli przechodzić przez korytarz, a tam za ławkami w kałużach krwi leżeli nieruchomo wyprowadzeni uprzednio studenci. Oto nazwiska ofiar, które udało się ustalić: Ludwik Płaczek, stud. IV roku, kierownik I DT, członek Korporacji "Scythia"; Jan Płończak, stud. III roku, członek wydziału "Bratniaka", również należący do korporacji "Scythia"; Henryk Róża-kolski, stud. IV roku, pochodzący z Wielkopolski; wszyscy z Wydziału Mechanicznego. Następnymi ofiarami byli również studenci. Po listopadowym alercie harcerskim w dzień Święta Zmarłych na cmentarzu Orląt poszukiwano organizatorów. Aresztowano studenta IV roku studium lotniczego, harcmistrza, podchorążego-pilota Edwina Bernata, w którego mieszkaniu przy ul. Głębokiej zorganizowany był przez NKWD tzw. "kocioł".\nZaginęli bez wieści: student IV roku Wydziału Mechanicznego - Jan Mięsowicz, pochodzący z Sanoka, oraz student III roku Inżynierii - Stanisław Międzybrodzki ze Stanisławowa. Podczas przesłuchiwania w więzieniu "Brygidki" został zamordowany młodszy asystent Stanisław Piekarski, przewodniczący Stowarzyszenia Asystentów, któłego rodzicom oddano pokrwawione ubranie.\nPrzepadli bez wieści: student Inżynierii Leszek Bobowski, aresztowany razem z księdzem Cieńskim przy próbie ucieczki 17 IV 1940 r. z "kotła" na plebanii parafii św. Marii Magdaleny; student Wydziału Mechanicznego Tadeusz Chmielewski oraz młody inżynier Stanisław Moczarski. Wyliczenie to może być niekompletne.\nZaraz po wejściu wojsk niemieckich do Lwowa w poniedziałek 30 VI 1941 r. przybył też ukraiński batalion "Nachtigall", przeznaczony do akcji politycznych. Dokonano wtedy we Lwowie licznych aresztowań, a niebawem mordu lwowskich profesorów zastrzelonych nocą z 3 na 4 lipca 1941 r. na stoku Wzgórz Wuleckich poniżej II Domu Techników. Ograniczymy się tutaj do listy "politechnicznej":\nWłodzimierz Krukowski, lat 53, prof. miernictwa elektrotechnicznego,\nBronisław Longchamps de Berier, lat 25, absolwent Politechniki,\nZygmunt Longchamps de Berier, lat 23, student Politechniki,\nAntoni Łomnicki, lat 60, prof. matematyki,\nStanisław Piłat, lat 69, prof. technologii naftowej,\nAndrzej Progulski, lat 29, inż. elektryk, syn Stanisława, prof. medycyny,\nWłodzimierz Stożek, lat 57, prof. matematyki,\nEustachy Stożek, lat 29, inż. elektryk, asystent Katedry Pomiarów Elektrotechnicznych, syn Włodzimierza,\nEmanuel Stożek, lat 24, absolwent Wydziału Chemii, syn Włodzimierza,\nKazimierz Vetulani, lat 52, prof. mechaniki teoretycznej,\nKasper Weigel, lat 61, prof. miernictwa,\nJózef Weigel, lat 33, mgr praw, syn Kaspra,\nRoman Witkiewicz, lat 55, prof. pomiarów maszynowych.\nWszyscy zostali pogrzebani na miejscu zbrodni, lecz 8 X 1941 r. po dokonaniu ekshumacji i wywiezieniu zwłok do lasu Krzywczyckiego, ciała zamordowanych oblano benzyną i spalono, a popioły rozsypano. Osobno dnia 28 VII 1941 r. zgładzono prof. geometrii wykreślnej Kazimierza Bartla, lat 59.\nNa początku lipca 1941 r. nastąpiło zamknięcie Politechniki, a pracowników pozostawiono bez uposażenia. Główny gmach został zajęty na szpital dla armii niemieckiej. Komisarycznym zarządcą Politechniki z ramienia władz niemieckich został Ukrainiec prof. Ewhen Perchorowycz. W marcu 1942 r. ogłoszono wpisy na uczelnię oraz wyznaczono rozpoczęcie zajęć na 15 IV 1942 r. Politechnika miała uruchomić kursy budowy maszyn, elektrotechniki, budowy dróg i mostów, miernictwa, architektury, budownictwa lądowego, budownictwa wodnego, chemii przemysłowej, rolnictwa i leśnictwa. Te specjalizacje miały mieć własne kierownictwa pochodzące z nominacji od władz niemieckich.\nDocent dr Donat Langauer, który w 1929 r. przybył do Polski z terenu Łotwy, tutaj w 1932 r. uzyskał doktorat i od 1933 r. wykładał technologię przemysłu solnego na Politechnice Lwowskiej. Już przed wybuchem II wojny, działając w konspiracji, założył "jaczejkę" komunistyczną, bacznie obserwującą miejscowe stosunki. Sąd podziemny AK wydał na niego wyrok śmierci, który został wykonany na cmentarzu Łyczakowskim... Wyrok zapadł za sporządzenie listy Polaków, których NKWD, począwszy od 211945 r., aresztowało i deportowało do Krasnodonu. W nieludzkich warunkach 11 II 1945 r. zmarł tam m.in. Emil Łazoryk, aresztowany 4 I.\nWskutek wyniszczającej pracy i głodowego odżywiania w "prowieroczno-filtracjonnom" obozie w Krasnodonie zmarł 25 VI 1945 r. w szpitalu w Woroszyłowgradzie (obecnie: Ługańsku) prof. dr Tadeusz Kuczyński, którego wcześniej zwolniono z obozu, lecz nie ocaliło mu to życia. Po zmianie kursu wobec Polaków i możliwości wyjazdu do PRL resztę uwięzionych władze zwolniły w czerwcu 1945 r. Dzięki temu przeżyli i nie ulegli ostatecznemu wyniszczeniu pozostali profesorowie: Witold Minkiewicz, Aleksander Kozikowski z synem Kazimierzem, docentem zoologii, Edwin Płażek, Stanisław Fryze, wielu asystentów m.in. K. Pfitzner, oraz absolwenci m.in. inż. N. Rembowski; natomiast obozu nie przeżył N. Napadiewicz, dyrektor techniczny lwowskiej gazowni.\nÓwczesny meldunek AK podaje liczby aresztowanych i deportowanych na ok, 17300 osób, w tym 31 pracowników naukowych Uniwersytetu i Politechniki, oraz 38 inżynierów i techników. w tym 2 zajętych przy konserwacji Panoramy Racławickiej. Większość z tej liczby powróciła przed końcem 1945 r.\nPamiętnego dnia 4 11945 r. podczas trwających aresztowań i deportacji przybyła do Lwowa delegacja Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z Lublina, ze znanym poetą i pisarzem Janem Brzozą* na czele. Delegacja ta przedłożyła w auli Politechniki niezwykle ostro ułożoną rezolucję potępiającą działalność rządu polskiego w Londynie oraz Armii Krajowej zapowiadając, że kto jej nie podpisze, będzie traktowany jako hitlerowiec i wróg.\nWśród zebranych 17 profesorów zapanowała zupełna cisza, Jan Brzoza wykrzykiwał nadal głośno, ale rektor Jampolski starał się go uciszać mówiąc, że ma zaufanie do swoich profesorów, a następnie kierując wzrok do ostatnich krzeseł zdecydował: "wy, profiessor Szewalski, budietie pierwym". Ale prof. Szewalski znalazł znakomite wyjście. Oświadczył, że nie podpisze, bo to równałoby się przyjęciu odpowiedzialności za nieznaną i nie ogłoszoną treść całej rezolucji, ale najważniejszą przyczyną jest szafowanie przez Jana Brzozę określeniami hitlerowców, bo to jest obelga. Gdy rektor zwrócił się do prof. K. Zipsera jako seniora grona z prośbą o złożenie podpisu, otrzymał tę samą odpowiedź; rektor zamknął więc zebranie bez podpisania hańbiącej rezolucji.\nPrzebywający w Częstochowie prof. St, Łukasiewicz udał się z końcem stycznia 1945 r. do Lublina i tam od ministra WRiOP Stanisława Skrzeszewskiego otrzymał nominację na organizatora i rektora przyszłej Politechniki Gdańskiej. Prof. Łukasiewicz zawiadomił o swym zadaniu profesorów pozostałych we Lwowie, zaprosił ich do współpracy i zaproponował stanowisko prorektora Politechniki Gdańskiej prof. Kazimierzowi Zipserowi.\n* Jan Brzoza, właściwe nazwisko Józef Wyrobiec (1900-1971), napisał m.in. Pamiętnik bezrobotnego - nagroda w 1983 r.\nWe Lwowie 13 II 1945 r. ukazał się nadzwyczajny dodatek "Czerwonego Sztandaru", z którego społeczeństwo dowiedziało się po raz pierwszy i oficjalnie o postanowieniach konferencji odbytej w Jałcie - ustęp VI dokumentu jałtańskiego O Polsce głosił: "wschodnia granica Polski powinna iść wzdłuż linii Curzona z odchyleniami od 5 do 8 km na korzyść Polski [...] określenie zachodniej granicy Polski będzie odłożone do konferencji pokojowej".\nGdy otworzono biura repatriacyjne, wtedy i pracownicy Politechniki musieli o sobie zadecydować, czy wyjechać do PRL, czy też pozostać, przyjmując obywatelstwo radzieckie. Wybór był trudny i podejmowany z goryczą w sercu. Odbyte pod przewodnictwem prof. K. Zipsera zebranie uchwaliło, że personel naukowy Politechniki Lwowskiej jako zespół przeniesie się do Gdańska, gdzie prof. Łukasiewicz jest rektorem i wszystkich kolegów zaprasza; uchwalono, że cały zespół zorganizuje w Gdańsku Politechnikę Morską i pozostaje pod władzą prorektora K. Zipsera działającego we Lwowie do czasu deportacji. Na organizatora wyjazdu wybrany został prof. Robert Szewalski.\nUchwała ta została przekazana do Lublina; już po 6 dniach wiceminister WRiOP Władysław Bieńkowski zawiadomił, że rząd w Lublinie nie zatwierdził uchwały o Politechnice Morskiej, ale domaga się przyjazdu rozproszonego grona profesorskiego do Krakowa, Gliwic, Wrocławia i Gdańska, bo "wszędzie potrzeba zasilić kadrę naukową w Polsce na nowo powstających uczelniach znakomitymi fachowcami z Politechniki Lwowskiej". ( ) ....\nAutor: nissan o 09:41 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: LWÓW, POLITECHNIKA\nR.I.P. WRZESIEŃ POWSTANIA.\nEwa Demarczyk * Powstanie\nAutor: nissan o 17:51 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: EWA DEMARCZYK, K.KAMIL BACZYŃSKI, POWSTANIE\nUS OLD MUSIC...\nRed sails in the sunset-Fats Domino...\nAutor: nissan o 17:35 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: BLUE GRASS\nSOJUSZ z USA * BÓJ TO BĘDZIE OSTATNI.\nAmerykańska oferta w sprawie tarczy antyrakietowej przewiduje weekend z Polską w pięciogwiazdkowym hotelu, kolację z szampanem, pokój z łóżkiem king size, a rano śniadanie do łóźka. Za taksówkę, kolację, szampana, kwiaty i śniadanie następnego dnia rano płacą Amerykanie, natomiast rachunek za pokój Polska i USA dzielą na pół. Zaznacza się przy tym, że jeśli rano się okaże, że Polsce i USA było fajnie razem w łóźku, to związek zostanie przedłużony, i z czasem może doprowadzić do rzeczy poważniejszych, kto wie, może nawet do ożenku USA z Polską.\nKontrpropozycja polska jest taka, że o rozpinaniu stanika może być mowa tylko po ślubie kościelnym z 90-minutową mszą rzymską, białą koronkową suknią z welonem, weselem na trzysta osób, posagiem i prezentami. Zaznacza sie przy tym, że uprzednio musi być podpisana intercyza, czyli pre-nup, jaką przygotują polscy prawnicy, w języku polskim, bo na tłumaczach panna młoda już się parę razy boleśnie przejechała. Ma też być wpłacona zaliczka up front na pokrycie ewentualnych alimentów na ewentualne dzieci z tego związku, a weselna limuzyna i wszystkie motocykle eskorty honorowej pozostają własnością panny młodej. W intercyzie ma być artykuł, że jakby po rozpięciu stanika miało się okazać, że cały powab panny młodej opierał się wyłącznie na drutach, fiszbinach i gumie piankowej, albo że Polska nie jest dziewicą, to USA nie będą miały o to żalu, a prezenty nie podlegają zwrotowi.\nNo to teraz "a ja sobie stoję w kole i wybieram kogo wolę". Czy zostać dziewczyną Amerykanów, i mieć nadzieję, że boyfrienda z czasem da się nakłonić do ślubu, albo przynajmniej wyrwać od niego kasę z intercyzy, czy zamiast tego zaakceptować mniej błyskotliwą może i skromniejszą, ale za to pewną aż do emerytury posadę w moskiewskim burdelu garnizonowym dla podoficerów?\nAutor: nissan o 12:31 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: PAKTY, ROSJA, USA\n...Antykomunistom Polski. Na ręce pani Anny Walentynowicz...\n* * * Nadzieja ***\n[Adam Asnyk. 6 maja 1871]\nAutor: nissan o 16:09 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: HEROIZM POLSKI\n"...my tu Pająka nie prowadzimy!"....\n"Jedną z najważniejszych metod manipulacji jest stosowanie przemilczeń, wprowadzanie (najczęściej w sposób nieformalny) określonych zakazów informacji oraz tworzenia pewnych medialnych tabu. Na tej drodze dziennikarstwo przestaje być służbą prawdzie, a staje się służbą interesom określonych grup społecznych."\nks. prof. dr hab. Janusz Nagórny (pełny tekst)\nOdwiedzając księgarnie w Polsce zauważyc można całą masę książek. Półki niemal uginają się, a ilość dostępnych tytułów jest z całą pewnością wieksza, niż w czasach PRL-u, choć i wtedy księgarnie były najczęściej bogato zaopatrzone. Cały problem obecnie polega na tym, że mimo zwiększenia ilości tytułów w wielu księgarniach występuje jednak znaczne podobieństwo do czasów poprzednich. Nie, dziś nie ma już państwowej cenzury, która kiedyś dopuszczała do obiegu jedynie te pozycje, które uznała za nieszkodliwe. Dziś występuje inny rodzaj cenzury - cenzura wydawnicza, cenzura hurtowni i cenzura milczenia prasowego. Wszystko to prowadzi do tego, że wielu wartościowych pozycji po prostu w księgarniach nie ma, a i księgarze o wielu pozycjach po prostu nie wiedzą. Można co prawda kupić od czasu do czasu jakąś wartościową pozycję, ale nie jest to łatwe, gdy przychodzi się do księgarni bez konkretnego zapotrzebowania. Nawet i wtedy można się jednak spotkać bądź to z niewiedzą księgarza, bądź też z jego zupełnie wrogim spojrzeniem i pogardliwie wypowiedzianymi słowami - przykładowo - "my tu Pająka nie prowadzimy!". A gdy już nie powita nas lekceważąca uwaga, to okazuje się często, że poszukiwanej książki, albo nie ma, albo też leży ona gdzieś zakopana wśród innych i niemal niemożliwa do znalezienia. Kilkakrotnie też bywało i tak, że widząc przykładowo na eksponowanym miejscu stos antypolskich paszkwilów J.T.Grossa o Jedwabnem i zupelnie niedostrzegając obok polemiki prof. Jerzego Roberta Nowaka na temat zawartych w książce Grossa kłamstw, polemiki zatytułowanej "100 kłamstw J.T.Grossa o żydowskich sąsiadach i Jedwabnem" pytałem regularnie, czy mają tą pozycje, na co czesto otrzymywałem odpowiedź w stylu "tak, Nowak był, ale już sprzedany". Wypada więc być może cieszyć się, że debilną pozycję Grossa mało kto chce kupić, ale z drugiej strony o książce prof.Nowaka prasa powszechna milczy, jak zaklęta. Trudno więc oczekiwać od ludzi, aby nie mając informacji o tej wartościowej książce i jednocześnie nie widząc jej w księgarni mogli zapoznać się z dowodami na antypolskie kłamstwa Grossa. To samo dotyczy także wielu innych książek o tematyce narodowej, historycznej, patriotycznej, religijnej. Tam, gdzie tematem książki jest pozytywne nastawienie do naszej narodowej tożsamości, do naszej Ojczyzny, do naszej wiary, tam można się spodziewać utrudnianego dostepu. Myślę, że nie będę osmotniony w przekonaniu, iż musimy się temu zdecydowanie przeciwstawiać i tym sposobem przezwyciężać tę nieformalną, a doskonale funkcjonującą obecna cenzurę. Właśnie dlatego postanowiliśmy informować w naszej witrynie o takich "ksążkach skazanych na przemilczenie". Naturalnie oczekujemy aktywnej pomocy Państwa w tej sprawie - tak, jak poprzednio w przypadku zbierania danych na temat żydowskiej prowokacji na temat Jedwabnego. Razem możemy więcej. Razem przełamiemy tę zmowę milczenia...\nJedwabne - artykuły, wypowiedzi, wywiady\nProtesty, listy otwarte\n>"wara od autoryteta!"\nWypowiedzi z grup internetowych\nPolecane książki na temat Jedwabnego\nKultura na usługach zbrodniarzy\nZbrodnia w Brzostowicy Małej\n"Edukacja Narodowa, a religia holokaustu\n"Niektóre antypolskie wypowiedzi\n"Prowokacja kielecka 1946\n" border="0" height="10" width="11">NIE dla UE!\n" border="0" height="10" width="11">ULOTKI - wydrukuj i rozpowszechniaj\n" border="0" height="10" width="11">Polecane linki\nwymiary grobów odkryte w czasie wykopalisk w Jedwabnem wynosiły 6 x 1 i 8 x 2 m. Ich głębokość sięgała ok. 1,60 m. Żaden z grobów nie był wypełniony całkowicie\nSłuchaj Radio Maryja - katolickiego głosu w Twoim domu. Głosu prawdy i wolności, głosu który upomina się o Polskę i Naród Polski. Radio, które kieruje się w swojej działalności miłością do Boga i Ojczyzny Radio Maryja w internecie\n*** - artykuły szczególnie przez nas polecane\nZnaczkiem new oznaczone są artykuły umieszczone w naszej witrynie w ostatnich dniach\nKSIAżKI SKAZANE NA PRZEMILCZENIE\n-> ŻYDOWSKIE DZIEJE, CYWILIZACJA I RELIGIA\nAutor: nissan o 09:20 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nCARL BEDDERMANN, 2002.\nWystapienie Carla Beddermanna, bylego unijnego urzednika w Polsce, w audycji Rozmowy niedokonczone w Radiu Maryja, w czwartek, 14 listopada 2002 r.\nDrodzy sluchacze, juz po raz drugi mam zaszczyt i przyjemnosc mowic z Panstwem o tym, co lezy mi na sercu.\nAle najpierw musze przyznac, ze nie jestem juz tym samym czlowiekiem, ktorym bylem trzy tygodnie temu, gdy siedzialem na tym samym miejscu. Jestem wciaz pod wrazeniem tego, co sie wydarzylo. Mam za soba podroz przez cala Polske. W Gdansku, w Poznaniu, we Wroclawiu, w Lublinie, w Krakowie i w Warszawie, za kazdym razem przed setkami sluchaczy powtarzalem moj apel do Polakow. Ten sam, ktory czytalem tu przed trzema tygodniami i ktory wydrukowal "Nasz Dziennik".\nWielkoduszni i latwowierni\nReakcja moich sluchaczy gleboko mnie wzruszyla. Jej rezultatem byl nastepujacy wniosek: Polacy dobrze wiedza, co sie wokol nich dzieje, jak sa oszukiwani i ujarzmiani przez Zachod i jego sojusznikow w kraju. Odnosze jednak wrazenie, ze nie zrozumieli jedynie jeszcze, za pomoca jakich podstepow, z jaka podloscia i wyrachowaniem sie to odbywa. Wasze dobrodusznosc i latwowiernosc, ktore, wedlug mnie, wywodza sie z Waszego idealizmu, przeszkadzaja Wam spojrzec obiektywnie na obecna sytuacje w Polsce.\nNie jestem pierwszym, ktoremu to przypomina tragedie Indian Ameryki Polnocnej. Oni tez byli szlachetni, mieli wlasne mity, swoja wiare, ktora znaczyla dla nich wiecej niz wartosci materialne. Mieli tylko, jak to wyrazil wielki amerykanski pisarz Mark Twain, jedna wade: wierzyli, ze bialy czlowiek mowiacy "tak" naprawde ma na mysli "tak", a jak mowi "nie", to oznacza to "nie". Innej mozliwosci Indianie nie brali pod uwage, poniewaz jej po prostu nie znali. I dlatego, wedlug Marka Twaina, albo gineli, albo przezyli do dzis jedynie w rezerwatach. Przepraszam, ze uzywam tego porownania, ale podobnie jak biali w Ameryce odnosili wrazenie, ze Indianie nie sa z tego swiata, tak przecietny czlowiek z Zachodu czesto ma wrazenie, ze Polacy tez nie sa z tego swiata. I tu zaczyna sie czesto wielkie nieporozumienie.\nZyjac w Polsce, potrzebowalem pewnego czasu, zeby zrozumiec, czym jest polskosc. Tak jak juz mowilem w moim apelu do Polakow, polskosc to duchowa postawa, wewnetrzny dystans do materii, ktora u nas na Zachodzie odgrywa coraz wieksza role, a to jest powodem do zaniku wiary i kultury. Za kazdym razem przekraczajac granice Waszego kraju, od razu czuje te wspaniala duchowa atmosfere, w ktorej materia ma sluzyc, a nie byc wartoscia sama w sobie.\nNigdy nie opuszcza mnie w Polsce uczucie, ze istnieje tu cos takiego, jak panowanie ducha nad materia. To bylby wspanialy fundament do regeneracji kultury dzisiejszej dekadenckiej Europy. Niestety, wielu ludzi na Zachodzie widzi to inaczej.\nTyle razy w gronie unijnych ekspertow slyszalem glupie dowcipy o tak zwanej polskiej gospodarce, ze tu chodniki nie sa tak rowne jak na Zachodzie, ze drogi nie sa tak pielegnowane jak tam, ze fasady tak nie blyszcza, ze stan urzadzen panstwowych pozostawia wiele do zyczenia itp., itp.\nSzkoda tylko, ze gdy obcokrajowcy o tym mowia, czesto znajduje sie jakis Polak, ktory jeszcze do tego cos doda w tym stylu, ze w rzeczywistosci jest jeszcze gorzej, ze Polska jest krajem Trzeciego Swiata, krajem chaosu i zametu.\nNa szczescie najwieksza tego czesc jest ironia, ta wspaniala polska samoironia. Ale nie tylko. Istnieje u Was cos, co nazwalbym kompleksem nizszosci.\nNie nasladujcie Unii\nCzesto czuje u Was cos jak uraz, ze Zachod nie traktuje Was dostatecznie powaznie i czuje, jak bardzo z tego powodu cierpicie, czuje, ze to traktowanie z gory bardzo uraza Wasza dume.\nI teraz wielu Polakow popelnia wielki blad, zdecydowany blad. Mysla, ze najlepszym sposobem zaprezentowania Zachodowi ich rownowartosci jest slepe nasladowanie standardow zachodnich.\nKto i co wlasciwie zmusza Was do stosowania zachodnich standardow? Dlaczego nikt nie powstanie i nie zazada glosno: to nie my potrzebujemy waszych standardow, odwrotnie, najwyzszy czas, zeby zdegenerowany Zachod dostosowal sie do naszych standardow wschodnioeuropejskich. Nie dajcie sobie wmowic, ze wszystko jest u Was gorsze niz na Zachodzie! To tylko sprytna sztuczka drazniaca Wasza dume, poniewaz znany jest fakt, ze nie chcecie uchodzic za zacofany narod.\nSa jednak i takie sily w Europie Zachodniej, tej duchowej Europie, ktore oczekuja na iskre z Polski, ktora nie stanie sie w ramach Unii Europejskiej krajem niewolnikow konsumpcji i jak dzisiejsze Niemcy, Francja, Anglia, Beneluks nie da sie opanowac tylko jednemu tematowi: walce o rozdzial pieniedzy i dobr materialnych. Wszelkie dysputy na Zachodzie sprowadzaja sie praktycznie tylko do pertraktacji miedzy producentami i konsumentami, do niczego wiecej, nic innego sie nie liczy. Zadne idealy, zadna duchowosc, tylko moralnosc pieniadza. Co, komu i za ile, byleby inny nie mial wiecej.\nW sprawie przystapienia Polski do Unii chodzi rowniez tylko o to. To gigantyczna walka. Jej pierwsza runde wygrala juz Unia i jej sojusznicy w Polsce tylko dlatego, ze Narod Polski jeszcze spi. Ale pomalu sie budzi. I to jest wspaniale w moich spotkaniach. Wspaniale w slowach otuchy plynacych teraz ze wszystkich stron.\nWykorzystani przez Zachod\nPolacy budza sie najwyrazniej i zaczynaja przegladac na oczy, co naprawde kryje sie za planowanym przystapieniem do Unii Europejskiej. Zaczynaja rozumiec, ze dla krajow Pietnastki ma byc to tylko wielkim zniwem tego, co zasialy w przeciagu ostatnich dwunastu lat, czyli opieka nad ich inwestycjami i ochrona ich swiezo opanowanych rynkow zbytu. Coraz wiecej Polakow zaczyna pojmowac, o co tu wlasciwie chodzi, co sie wlasciwie dzieje w Polsce.\nJeszcze raz powtorze: w oszolomieniu unijnym poczatku lat 90. Polska dala sie namowic do rezygnacji z ochronnej polityki wzgledem przemyslu, handlu, rzemiosla, finansow i rolnictwa, a juz na przedpolu przystapienia do Unii zobowiazala sie do przejecia unijnych standardow dotyczacych tych dziedzin.\nZachod wykorzystal bezwstydnie te przedakcesyjne ustepstwa i swoim przewazajacym kapitalem zapewnil sobie kluczowe pozycje w polskiej gospodarce narodowej. Tam, gdzie sie nie oplaca kupno albo budzi sie opor, polska konkurencja jest po prostu likwidowana za pomoca dumpingu. Polskie rolnictwo jest praktycznie juz teraz zrujnowane za sprawa otwartych granic celnych i dumpingowych cen unijnych.\nTo samo grozi wkrotce hutnictwu i przemyslowi stoczniowemu. Ze wzgledu na zobowiazanie sie Polski do wprowadzenia w duzej mierze bezsensownych standardow unijnych, ktore bezwzglednie wymagane sa przez Zachod, przeznaczane sa na to resztki srodkow inwestycyjnych, a wolnosc oraz samodzielnosc w podejmowaniu decyzji gospodarczych staje sie farsa.\nZamiast pomocy jalmuzna\nMiliardowa pomoc glosno zapowiadana przez Unie, ktora miala towarzyszyc przygotowaniom do przystapienia do UE, okazala sie smieszna jalmuzna w wysokosci zaledwie kilkudziesieciu milionow euro. I nawet te skromne sumy plyna w znacznym stopniu z powrotem do zachodnich portfeli. Polska naiwnie daje sie pocieszac przyszloscia i ma nadzieje, ze przynajmniej po przystapieniu do Unii rozpocznie sie wreszcie miliardowe blogoslawienstwo. Odpowiedzia na to jest niedawno sformulowana w Brukseli propozycja koncowa Pietnastki.\nTo wrecz nieprzyzwoita bezczelnosc: zadnych ulg dla skladek czlonkowskich, jedynie obrazliwe 25 proc. doplat bezposrednich dla polskich rolnikow.\nDo tego doszlo cos nowego, cos jakby kpina, ograniczenie polskiego udzialu w funduszach unijnych o 1,4 mld euro.\nTeraz jest jasne to, co dotad bylo tylko przypuszczeniem:\n- Polska ma byc zmuszona do wstapienia do Unii jako platnik netto.\nBiedna Polska ma wiec juz nie tylko poprzez wciaz rosnacy dwucyfrowy miliardowy deficyt handlowy finansowac bogaty Zachod. Teraz musi sama siegnac do swojej kieszeni i wylozyc na stol brukselski wiecej, niz stamtad dostanie. Bogata Anglia, ktora od czasow Margaret Thatcher z wielkim powodzeniem wymiguje sie od wplat unijnych, peka ze smiechu, widzac, ze na Wschodzie znalazl sie ktos niemadry, kto pomaga zapchac miliardowa dziure w brukselskiej kasie powstala z ich powodu.\nAle to jeszcze nie wszystko. Teraz jakby gra miala byc doprowadzona do samych granic mozliwosci, kraje Pietnastki groza w Brukseli Polsce odebraniem prawa glosu w gremiach unijnych, gdy, ich zdaniem, nie spelni ona ich wymogow. To jak dotad najzuchwalsza obraza, na jaka pozwolila sobie Pietnastka w ciaglych ponizeniach i szantazach Polski!\nKopernik a integracja z UE\nNajlepszym swiadectwem na to, ze Narod Polski wreszcie sie budzi, jest rosnace zdenerwowanie w polskim rzadzie. Swietnym przykladem jest tu sam prezydent Aleksander Kwasniewski - pomalu zaczyna switac mu w glowie, ze Polacy moze nie sa wcale tacy glupi, jak sadzi on, Zachod i Pietnastka, i zaglosuja jeszcze w referendum "nie", chociazby po to, aby rozliczyc sie z tak goraco przez prezydenta kochanym postkomunistycznym rzadem i jego prounijna propaganda. A ta propaganda staje sie coraz bardziej chaotyczna i nerwowa. Tydzien temu, na posiedzeniu Rady Gabinetowej pan prezydent rzucil najnowsze haslo: ratowania polskiej nauki przez Unie - tak samo absurdalne i falszywe, jak wszystkie inne formuly unijnego blogoslawienstwa, ktore dotad z pompa kierowal do Narodu Polskiego. Wzywal np. partie polityczne, aby po wyborach samorzadowych na poziomie 16 wojewodztw organizowaly "proeuropejskie koalicje", ktore mialyby pomoc lepiej wykorzystac swiadczenia unijne (to, na czym te swiadczenia wlasciwie polegaja, wyjasnie pozniej). W poniedzialek, w dniu Swieta Niepodleglosci, przy Grobie Nieznanego Zolnierza na placu Pilsudskiego, gdzie normalnie prezydenci panstwa w szczegolny sposob przypominaja tych, ktorzy polegli za Ojczyzne, panu prezydentowi Kwasniewskiemu nie przyszlo nic lepszego do glowy, jak znow wlaczyc prounijna plyte i zaklinac sie na swietlana przyszlosc Polski w Unii. To opetanie unijne pana prezydenta zaczyna juz pomalu przybierac komiczne cechy. W udzielonym w przedostatnim numerze "Newsweek Polska" wyraznie lansowanym wywiadzie miesza juz nawet do tej sprawy Mikolaja Kopernika i probuje wywolac wrazenie, ze przyjecie Polski do Unii Europejskiej ma byc zlozeniem jemu holdu.\nJesli pan prezydent Kwasniewski bedzie dalej uprawial taka propagande prounijna, wkrotce stanie przed problemem, i to tam, gdzie sie go najmniej spodziewa. Mianowicie ze strony swoich przyjaciol z Zachodu, unijnej Pietnastki. Tam od tygodni z rosnacym niepokojem obserwuje sie i analizuje rzadowa propagande prounijna na przedpolu referendum akcesyjnego.\nCzy nie jest jednak zbyt prymitywnie utkane to prounijne tralala a'la Woloszanski i Wiatr?\nCzy nie jest zbyt natarczywe to ciagle powtarzane: "Dla Unii nie ma alternatywy", "Unia to jedyna cywilizacyjna szansa", "jak nie Unia, to Bialorus", grzmiace na cala Polske od rana do wieczora z panstwowych nadajnikow radiowych i telewizyjnych, a tak chetnie, jesli nawet w nieco odmiennej formie, powtarzane przez polska prase, bedaca, jak juz wiekszosc Polakow wie, w znacznym stopniu pod wplywem obcego kapitalu. Zachod nie ma wlasciwie nic przeciwko tej halasliwej postkomunistycznej formie propagandy w stylu lat 50. - to stwierdzenie byloby calkowicie falszywe. Nie, oni obawiaja sie jedynie, ze polska ryba, ktora juz wpadla do unijnej sieci, moglaby sie w ostatniej chwili z niej wyrwac.\nSkad te obawy?\nIch podlozem jest wyobrazenie o Polakach, jakie panuje na Zachodzie, szczegolnie w Niemczech z ich bogatym polskim doswiadczeniem. Jestescie uwazani za nieobliczalnych. W moich oczach to piekny komplement, gdyz z tym laczy sie wyobrazenie, ze gdy chce sie Was do czegos zmusic lub sila do czegos przekonac, trzeba zawsze sie liczyc z tym, ze zrobicie dokladnie cos przeciwnego do tego, czego sie od Was oczekuje. Po prostu z czystego pedu wolnosciowego, ze zwyklej negacji przymusu.\nI to wlasnie jest problemem brukselskich strategow unijnych z polskim referendum akcesyjnym. Po fiasku postkomunistow w drugiej rundzie wyborow samorzadowych problem ten ma z punktu widzenia tych strategow rowniez swoje imie: Aleksander Kwasniewski. Pelni obaw zarejestrowali oni w miedzyczasie, ze wszedzie, gdzie pan prezydent - w tym samym stylu, co jego przyjaciel Leszek Miller - angazowal sie dla jakiegos postkomunistycznego kandydata (z punktu widzenia Zachodu zreszta nieslychane uchybienie przeciw politycznej neutralnosci prezydenta panstwa), wszedzie, gdzie pan Kwasniewski dal sie filmowac ze swym SLD-owskim kandydatem, ten nie zostal wybrany.\nMoze tak aktywne zaangazowanie prezydenta Kwasniewskiego na rzecz przystapienia Polski do Unii w koncu osiagnie tez przeciwny rezultat do oczekiwanego, podobnie jak jego zaangazowanie w ostatnich wyborach? Tego obawia sie delegacja Unii i ambasady Pietnastki w Warszawie, ba, prawie sie tego spodziewaja. Dlatego coraz to nowe miliony beda wydawane na prounijna propagande i coraz to nowe twarze wysylane na propagandowa bitwe. Podyktowane bedzie to jedynie strachem przed nieobliczalna reakcja Polakow w zblizajacym sie referendum.\nNowe oblicze propagandy\nPropagandowa ofensywa ma wiec otrzymac nowa twarz. Ma teraz wygladac jak propaganda argumentowa. Znaleziono juz kogos, kto stalby sie osoba sztandarowa dla tej nowej propagandy. To Jan Nowak-Jezioranski, byly dyrektor Radia Wolna Europa. Ktos w rodzaju pana Woloszanskiego, ale Woloszanskiego dla zaawansowanych.\n"Bede glosowal za przystapieniem Polski do Unii Europejskiej i namawial innych, by uczynili to samo" - nazywa sie jego numer. To, co nastepuje, dzieli sie na osiem punktow. "Dlaczego jestem ZA" i na cztery punkty "Dlaczego odrzucam zdanie eurosceptykow". Wystepuje z tym w radiu - oczywiscie w najlepszej porze nadawania - i daje to jednoczesnie do druku w prasie.\nl tu zaczyna sie juz pierwsze oszustwo. Pomimo ze chodzi tu o osobiste wezwanie o charakterze ogloszenia, "Newsweek Polska" drukuje je sprytnie zakamuflowane jako artykul redakcji w rubryce "Polska".\nI tak sie tez dalej dzieje.\nWciaz operuje sie przeinaczeniami i nieprawda, z tym, to musze przyznac panu redaktorowi, ze nie sa one juz tak prymitywne, jak poprzednio, za to nie mniej falszywe.\nNie chce tutaj omawiac wszystkich dwunastu punktow pana Jezioranskiego, tylko dwa lub trzy, poniewaz sa one wyjatkowo smieszne lub wyjatkowo falszywe i podstepne.\nTen najsmieszniejszy argument - zreszta jedyny, co do ktorego pan redaktor ma moze nawet racje - jest nastepujacy. Dlaczego odrzucam zdanie eurosceptykow, ze "przylaczenie do Unii otworzy droge wirusowi rozkladu moralnego, ktory wystepuje w bogatych spoleczenstwach zachodnich" - pyta pan redaktor i odpowiada na to uroczyscie: "znamiona moralnego rozkladu wystepuja istotnie w krajach rosnacego dobrobytu. W spoleczenstwach konsumpcyjnych, zezwalajacych na wszystko, co nie jest sprzeczne z prawem, dochodzi do niebezpiecznego rozluznienia hamulcow moralnych i obyczajowych. Lecz wirusy tego rozkladu przenikaja nie przez wymiane handlowa, ale przez media, dla ktorych granice nie istnieja. Walka z globalna standaryzacja ludzkich dusz, zachowan i obyczajow nie polega na odgradzaniu sie od swiata szczelnym chinskim murem, lecz na swiadomym przeciwdzialaniu wychowawczym domu rodzinnego, Kosciola, szkoly, harcerstwa, a przede wszystkim samych mediow, jesli zdolaja odzyskac poczucie misji" - pisze pan Jezioranski.\nGdyby pan redaktor zechcial przewertowac pare stron dalej, zaraz za jego apelem znalazlby tytulowy artykul "Newsweeka": "Co Polacy robia za zamknietymi drzwiami w sypialni?". Prawdziwie zachodnio-zabawne. Polacy ze szczegolami tam podaja do protokolu, gdzie, kiedy i jak wspolzyja. Drogi panie redaktorze, nie chcialbym panu wyrazac mojego moralnego sadu, mam tylko slabosc do symboli. Gdybym byl Polakiem i musialbym wiecznie wysluchiwac od takiej gazety jak "Newsweek", wydawanej przez niemieckie firmy, cotygodniowej mieszanki libertynizmu nasyconego seksem i kryminalem, i jednoczesnie w tej samej gazecie czytalbym panskie faryzejskie slowa o moralnym wychowaniu jako misji mediow, wiedzialbym natychmiast, gdzie mam Pana umiescic. Z pewnoscia nie po stronie tych ludzi, ktorym uwierzylbym choc w jedno slowo o swietlanej przyszlosci Polski w Unii Europejskiej.\nDrugi argument pana redaktora - i tu staje sie naprawde podstepny: "W czyim interesie lezala kampania przeciwko przystapieniu Polski do NATO, a obecnie do Unii Europejskiej?" - pyta. "Czy polskiej racji stanu sluzy propaganda antyzachodnia, a rownoczesnie wyraznie przebijajace sie w tej propagandzie akcenty prorosyjskie?"\n"Czy dazenia do izolowania Polski od zachodnich sojusznikow nie budza nadziei tych elit rosyjskich, ktore nie wyrzekly sie marzen o odzyskaniu w przyszlosci dominujacych wplywow nad sasiadami, nie wylaczajac Polski?" Tak wiec rosyjska karta znow mozna grac, a wszyscy Rosjanie maja byc postrachem zaganiajacym Polakow do Unii. Nalezy sobie tu uswiadomic, ze w tym samym czasie, gdy Unia i Rosja w Brukseli dyktuja biednej Litwie z niezwykla zgodnoscia, jak ma uregulowac tranzyt do obwodu kaliningradzkiego, pan redaktor czyni z tych samych Rosjan stracha na wroble dla Polakow.\nNa tym jeszcze nie koniec. Aby postrach rosyjski wypadl wystarczajaco groznie, znaczenie Stanow Zjednoczonych jako polskiego partnera jest redukowane, poniewaz wedlug pana redaktora, "obroty handlowe z krajami Ameryki Polnocnej i Srodkowej stanowia niewiele wiecej niz 3 do 4 proc. polskich obrotow handlowych, podczas gdy wymiana z krajami Unii Europejskiej jedna trzecia".\nl tu przedstawia klamliwy argument, wedlug ktorego Unia Europejska to unia celna i nieprzystapienie do niej byloby samobojstwem dla Polski, gdyz Unia odpowiedzialaby represjami.\nNic z tego nie jest tu prawda. To kardynalne klamstwo wszystkich unijnych propagandystow musi wreszcie zostac zdemaskowane. Unia nie jest unia celna i nie jest w stanie zabronic Polsce wstepu na jej rynki. Swoboda handlu jest juz zagwarantowana postanowieniami Swiatowej Organizacji Handlu (WTO).\nSzwajcarzy, Norwegowie, Japonczycy, Koreanczycy, wszyscy oni nie sa czlonkami Unii, a jednak prowadza ozywiony handel z krajami Pietnastki. Polska przeciez tez juz to robi.\nNieprzystapienie do Unii tu niczego nie pogorszy, przystapienie niczego nie poprawi.\nTen, kto mowi cos innego, po prostu klamie.\nTe i wszystkie pozostale bzdury, szczegolnie o altruistycznej pomocy Zachodu Polsce, ktore euroentuzjasci ostatnio rozpowszechniaja, sa dla mnie tak nie do zniesienia, ze musze tu poruszyc pare zasadniczych kwestii. Najpierw cos na temat NATO. Pan redaktor widocznie nie pamieta o tym, ze 90 proc. NATO to Stany Zjednoczone. I milosc Stanow do Unii Europejskiej jest bardzo, bardzo ograniczona. USA przyjelyby nieprzystapienie Polski do Unii Europejskiej z wielka radoscia.\nZ taka sama radoscia, z jaka obserwuja, ze Wielka Brytania, pomimo to ze jest czlonkiem Unii, nie bierze jej na serio. Byly premier Wielkiej Brytanii, "zelazna lady" - pani Margaret Thatcher, pisze teraz w swoich pamietnikach to, co zawsze myslala o Unii: szwindel albo dowcip, nic innego niz dowcip, i stosownie do tego potraktowala Unie - po prostu nie placila swojej skladki czlonkowskiej do kasy unijnej, oszczedzajac w ten sposob 9 mld euro rocznie. I Tony Blair, obecny premier Wielkiej Brytanii, robi tak samo - gwizdze na Bruksele, tez skladki nie placi i prowadzi wlasna polityke zagraniczna razem ze Stanami, np. wobec Iraku. I co robi Unia? Nic. Jak zawsze, gdy czuje opor i stanowczosc. Tchorzliwie probuje ukryc, ze jest traktowana przez Wielka Brytanie jak idiota i szuka gorliwie na Wschodzie glupcow, ktorzy pomogliby zapchac miliardowa angielska dziure w jej kasie.\nPolska ma byc zmuszona do przystapienia do Unii jako platnik netto (to znaczy musi wiecej wylozyc na stol brukselski, niz stamtad dostanie). Po koncowej propozycji Pietnastki z 25 pazdziernika w Brukseli nie ma juz zadnej watpliwosci, ze tak bedzie.\nChocby postkomunisci, ich sojusznicy w mediach i Komisja Europejska probowali to sto razy zatuszowac, rachunek i tak wyglada nastepujaco: skladka czlonkowska Polski - 2,5 mld euro straty celne (ostroznie szacowane) - 1 mld euro naklady na budowe nowych inwestycji sluzacych realizacji wymogow Unii (np. kolczyki i paszporty dla krow) oraz personel (ostroznie szacowane) " 1,5 mld euro razem - 5 mld euro\nTyle rocznie musi Polska placic Brukseli albo inwestowac we wlasnym kraju.\nA teraz suma, ktora Polsce obiecuje Pietnastka, albo lepiej suma, na ktora Polska moze miec nadzieje.\nW tej dziedzinie istnieja najwieksze niewiadome. Dlatego euroentuzjasci, wlacznie z rzadem i polskimi negocjatorami w Brukseli, oraz prounijne media probuja sypac szczegolnie Polakom piaskiem w oczy. Dlaczego? Tylko mala czesc tego, co obiecuje Bruksela, jest sztywna suma. Wieksza czesc, okolo 70 procent, to pieniadze, ktore tylko wtedy wplywaja, kiedy sa dofinansowane ze strony polskiej. Wysokosc tego dofinansowania waha sie. Moze wynosic tylko 20 proc., ale moze tez wyniesc nawet 70 proc. Zalezy to od tego, jakie sa fundusze, jakie sa projekty albo w jakim regionie Polski te pieniadze maja byc wylozone. Regula empiryczna jest, ze do kazdego euro panstwo czlonkowskie musi doplacic jedno euro z wlasnej kieszeni. Skutkiem tej zasady dofinansowywania przy pomocy rozbudowanej biurokracji jest to, ze u nas, na bogatym Zachodzie fundusze te sa wykorzystywane przecietnie w 70 proc. Reszta pieniedzy zostaje w Brukseli, istnieje tylko na papierze i dziala na rzecz propagandy unijnej. Dzieje sie tak, mimo ze u nas potencjalni uzytkownicy funduszy z reguly maja wlasny kapital dla dofinansowania, maja dostep do systemu kredytowego, w ktorym np. rolnicy moga zaciagac pozyczki na preferencyjnych warunkach na 2 lub 3 proc.\nJakie wiec bedzie wykorzystanie unijnych funduszy w Polsce? Na to mamy swietny przyklad: unijny przedakcesyjny fundusz SAPARD. Kopiuje on dokladnie postakcesyjne fundusze i wedlug Unii ma na celu wyprobowanie tego, jak w przyszlosci, po przystapieniu Polski do Unii, beda one tu dzialac.\nFundusz SAPARD jest wlasciwie funduszem strukturalnym dotyczacym rozwoju obszarow wiejskich. Uzytkownikami maja byc rolnicy indywidualni, niektore firmy przemyslu spozywczego i gminy. Doswiadczenia z tym funduszem nie pozostawiaja watpliwosci. Juz teraz jest jasne, ze zakoncza sie porazka. Liczbe uzytkownikow SAPARD-u wsrod rolnikow indywidualnych w kazdym wojewodztwie mozna policzyc na palcach jednej reki. Powodem jest brak kapitalu dla dofinansowania i brak nadziei na zwrot inwestycji. W przypadku gmin sytuacja wyglada niewiele lepiej. Tam, gdzie budzet pozwoli na dofinansowanie - a takich przypadkow jest niewiele - istnieja skromne inwestycje. Tam, gdzie gminy zyja z dnia na dzien - takie przypadki to wiekszosc - fundusz SAPARD nie funkcjonuje, bo nie moze funkcjonowac.\nA teraz - co jest najbardziej skandaliczne - w przemysle przetworczym z udzialem kapitalu zagranicznego, ktorym mozna wspolfinansowac srodki z funduszu, tam program SAPARD funkcjonuje.\nInnymi slowy, unijnym programem pomocy SAPARD Zachod finansuje w pierwszym rzedzie swoje wlasne inwestycje w Polsce.\nTak wyglada ta altruistyczna pomoc Unii dla Polski. Zachod dokonuje po prostu samoobslugi. Wykorzystuje on unijne fundusze w Polsce, dbajac o wlasne interesy, a polscy euroentuzjasci z wdziecznoscia podaja mu reke.\nZakonczmy teraz ten bilans. Zobaczmy, jak wygladaja wplywy w rachunku przystapienia Polski do Unii, ktore maja skompensowac wydatki wynoszace 5 miliardow euro rocznie.\nZa podstawe tych obliczen sluzyc maja roczne liczby przecietne w latach 2004-2006. Najpierw tzw. sztywne sumy, ktore nie potrzebuja lub prawie nie potrzebuja dofinansowania ze strony polskiej, bo nie opieraja sie na funduszach.\ndoplaty bezposrednie dla rolnictwa - 0,60 mld euro\nrynkowa polityka rolna - 0,33 mld euro\nresorty polityki wewnetrznej - 0,35 mld euro\nzarzadzanie - 0,28 mld euro\nrazem - 1,56 mld euro.\nTa suma 1,5 miliarda euro rocznie dla Polski jest mniej wiecej pewna. Reszta, jak mowilem, stoi pod znakiem zapytania, bo opiera sie na funduszach. Sa to: fundusze na te dwa lub trzy przedsiewziecia strukturalno-polityczne - 3,80 mld euro fundusz rolniczy na rozwoj terenow wiejskich - 0,83 mld euro, razem - 4,63 mld euro. Te 4,5 mld euro ma byc wielkim prezentem Zachodu dla Polski, nowym planem Marshalla. Wszyscy euroentuzjasci wiwatuja: patrzcie, prawie 5 mld euro rocznie dla Polski!\nAle podobnie jak w przedakcesyjnym funduszu SAPARD cyfry te znajduja sie tylko na papierze.\nUnia sama uwaza, ze w pierwszych latach tylko 10 proc., w najlepszym przypadku 20 proc., z tych 4,6 mld euro dotrze do Polski. Bedzie to skutkiem, zdaniem Unii, braku mozliwosci dofinansowywania i braku mozliwosci wypelnienia skomplikowanych procedur administracyjnych. To znaczy zamiast 4,6 mld euro rocznie Polska ma dostac tylko pol miliarda, w najlepszym przypadku 0,9 mld euro. Przy tym ogromna czesc tych pieniedzy poplynie do kieszeni obcego kapitalu w Polsce, bo tylko on jest w stanie dofinansowac fundusze.\nAle nawet jesli nie wezmiemy pod uwage tego szokujacego i skandalicznego faktu, bilans koncowy po przystapieniu Polski do Unii wyglada nastepujaco:\nroczne wydatki - 5 mld euro\nwplywy - 2-2,5 mld euro.\nTo oznacza, ze do kazdego euro, ktore poplynie z Brukseli do Polski, Polska musi przedtem wylozyc prawie 2 euro na stol brukselski w formie skladek czlonkowskich i odprowadzonych cel zewnetrznych oraz dodatkowo jeszcze 75 centow na budowe instytucji sluzacych realizacji wymogow unijnych.\nTe pieniadze sa stracone dla Polski.\nPolska ma byc nie tylko platnikiem netto, ale superplatnikiem netto. Celem koncowej rundy goraczkowych negocjacji w Brukseli jest zatem ukrycie i zatuszowanie tego faktu.\nUnia dobrze wie, ze pozytywny wynik w referendum akcesyjnym bedzie zagrozony, jesli to wszystko, o czym mowilem, wyjdzie na jaw. Z tego powodu Komisja Europejska oferuje teraz Polsce tzw. wyrownanie budzetowe.\nMa ono wyniesc okolo 400 milionow euro rocznie i ma jedynie na celu przejsciowo zapchac dziure w polskim budzecie. To znaczy ukryc i zatuszowac przed referendum role Polski jako platnika netto.\nSprawa ta jest tak wazna dla polskiego rzadu, ze minister finansow profesor Grzegorz Kolodko osobiscie krzata sie caly czas w Brukseli, aby razem z Unia przygotowac nastepna runde prounijnej propagandy, gdzie rola Polski jako platnika netto zostanie starannie zatuszowana.\nZnow probuje sie ujarzmic Polske - jak pod koniec XVIII wieku w czasie rozbiorow, jak w roku 1920 nad Wisla, jak w 1939 roku.\nTyle tylko, ze teraz wyglada to zupelnie inaczej. Sprytniejszy jest kamuflaz, szczegolnie polskich "sojusznikow".\nTym razem nie chodzi o dawnego, znanego wroga z szabla, armatami.\nNowy przeciwnik usmiecha sie przyjacielsko, poklepuje jowialnie po ramieniu, wymachuje ksiazeczka czekowa i wysyla na pierwsza linie frontu najpierw polskiego sojusznika. Zawsze wedlug starej zasady, ze aby wyzysk odniosl najlepsze skutki, nalezy mu nadac pozor dobrowolnosci i najpierw wyszukac sojusznikow sposrod samych wyzyskiwanych.\nAutor: nissan o 06:30 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: PRAWDA o EU\n...Antykomunistom Polski. Na ręce pani Anny Walent...\nSPRAWIEDLIWY w * o2-784 * WARSZAWIE.\n** 10 mln Kowalskich **\nKomentarz prof. Rafała Brody.\nO CCCPolsce. O TYM SAMYM, IMPORT BLOG..\n17 WRZEŚNIA '39. BIAŁE PLAMY ZBRODNI.\nOSOBISTE. Zagłada Rodziny z Kresów. ELŻBIETA.\nOD r.1760, - RUSSKIJ - S..K.R.A.J.


Wpisy Na Blogu | Bagelo\nBy Bagelo | Wpisy na blogu | Możliwość komentowania Zwiększ ruch na swojej stronie i zacznij sprzedawać więcej została wyłączona | 12 maja, 2016 | 0\nBy Bagelo | Wpisy na blogu | Możliwość komentowania Magazynuj pliki w chmurach została wyłączona | 1 marca, 2016 | 0\nJeszcze nie tak dawno, aby przenieść z jednego do drugiego urządzenia większe pliki muzyczne, wideo czy zdjęcia, potrzebowaliśmy pamięci przenośnej – dysku albo pendrive’a. Okazuje się, że w dzisiejszych czasach nie ma już takiej konieczności. Coraz bardziej popularne staje się przechowywanie plików w tak zwanej chmurze. Chmura jest specjalnym miejscem na serwerach, dyskiem, na którym każdy kto posiada dostęp do Internetu, może przechowywać potrzebne dane lub po prostu wykonywać kopie zapasowe ważnych i potrzebnych dokumentów. Dostęp do plików przechowywanych w chmurze odbywa się za pomocą przeglądarki internetowej lub poprzez specjalne narzędzia, których sieci jest sporo. Przeważnie nie różnią się one pod względem funkcjonalności, lecz pod względem detali, a oferowane są na przykład przez firmy takie jak Microsoft czy Apple.\nDostęp do wirtualnego dysku zapewnia internautom wiele możliwości i zdecydowanie ułatwia życie. Awaria dysku przenośnego, stracone materiały, brak kopii i możliwości odzyskania utraconych danych – z pewnością każdy to przeżył z mniej lub bardziej ważnymi plikami. Wtedy z pomocą przychodzi chmura, która umożliwia przechowanie kopii plików na serwerze. Kolejna, ważna zaleta to dostęp do wirtualnego dysku, tak naprawdę z każdego miejsca. Na przyjęciu, w pracy czy na spotkaniu służbowym – w każdej sytuacji można dostać się do magazynowanych w chmurze danych. Nawet jeśli urządzenie wykorzystywane do odczytu plików ulegnie awarii, nadal są one w chmurze i możemy je odzyskać w każdej chwili za pomocą innego urządzenia. Istotnym plusem wirtualnego dysku jest synchronizacja. Posiadając tablet, smartfon, laptop, komputer stacjonarny trudno jest przesyłać pliki na każde z urządzeń osobno. Dzięki chmurze, pliki zapisane np. na tablecie, zostają zaktualizowane, więc w smartfonie, laptopie i komputerze stacjonarnym również znajdziemy takie same wersje plików, jak w tablecie. Pliki mogą być również udostępniane innym osobom prosto z chmury. Nie ma więc potrzeby wysyłania e-maila, można konkretne treści upublicznić i wysłać zainteresowanym link z dostępem.\nZ pewnością wiele osób zastanawia się, czy taki wirtualny dysk-chmura jest bezpieczny i skąd mamy mieć gwarancję, że pliki z chmury po prostu nie znikną. Otóż nikt nie da stuprocentowej gwarancji na dożywotniość chmury, tak jak nie można mieć pewności, że płyta CD nie ulegnie uszkodzeniu w najmniej oczekiwanym momencie, a pendrive zwyczajnie się nie zgubi. Właściciele sieciowych dysków używają wysokiej klasy serwerowni oraz tworzą kopie zapasowe, co powinno nas po części uspokoić.\nZdecydowanie jednak więcej jest pozytywnych aspektów magazynowania w chmurze. Wygodny dostęp do plików z każdego miejsca na świecie, multimedia, dokumenty online, kopie zapasowe, edycja plików i aktualizacja na wszystkie urządzenia, łatwość obsługi – to argumenty przemawiające za tym, że warto jest korzystać i trzymać pliki w internetowej chmurze. To przede wszystkim wygoda i ogromne ułatwienie.\nBy Bagelo | Wpisy na blogu | Możliwość komentowania Czy firmy potrzebują aplikacji mobilnych? została wyłączona | 22 października, 2015 | 0\nRośnie sprzedaż urządzeń mobilnych, a wraz z nią przybywa konsumentów, do których można dotrzeć nowym kanałem komunikacji. Ze smartfonami i tabletami praktycznie się nie rozstajemy, gdyż pozwalają one załatwiać coraz więcej spraw z różnych obszarów życia. W efekcie staje się ono coraz wygodniejsze.\nZa pośrednictwem urządzeń mobilnych sprawdzamy pogodę, odbieramy pocztę, zamawiamy taksówkę, rezerwujemy wizytę u lekarza. Nie dziwi już widok osoby regulującej należności nowoczesnym telefonem komórkowym z funkcją karty płatniczej. Smartfon zastąpił nawigację. Tablet stał się lepszym zamiennikiem telewizora, bo zapewnia swobodny dostęp do ulubionych treści multimedialnych w długiej podróży czy w trakcie przerwy obiadowej.\nDostęp do cennych danych o kliencie\nFunkcjonalność urządzeń mobilnych systematycznie wzrasta, obejmując kolejne obszary naszego życia. Dzieje się tak za sprawą aplikacji, czyli niewielkich, ale bardzo przydatnych programów.\nIch wielką zaletą jest możliwość personalizacji. Każdy użytkownik może skonfigurować je po swojemu, by jeszcze lepiej odpowiadały jego wymaganiom.\nTo wszystko sprawia, że dla firm, usługodawców i dostawców posiadanie własnej aplikacji mobilnej jest koniecznością. W związku z przenoszeniem się kolejnych klientów do świata mobile dzisiaj taki software to dla podmiotów gospodarczych kwestia nie tyle zdobywania nowych odbiorców, co utrzymania się na powierzchni.\nBranża nie ma tu większego znaczenia. Udostępniając aplikację mobilną, zyskujemy bardzo ważny kanał komunikacji z użytkownikiem i spełniamy jego potrzeby – nawet te z pozoru nieistotne.\nPonadto dowiadujemy się o klientach wielu cennych dla nas rzeczy. Chodzi nie tylko o ich preferencje, dane liczbowe, opinie, ale też sam przebieg procesu zakupowego: jak kupują, czy się wahają itd. Wszystko to pozwala firmie udoskonalać serwis, jeszcze lepiej profilować ofertę i wreszcie wpływać na zachowania całych grup, a tym samym zwiększać sprzedaż.\nUżyteczna i gotowa\nWażne! By aplikacja nie wylądowała w koszu zaraz po instalacji, musi spełniać dwa warunki. Po pierwsze, musi być przydatna, ułatwiać życie, rozwiązywać jakiś problem. Po drugie, musi być dopracowana.\nWbrew pozorom wypuszczenie własnej aplikacji nie jest dużym kosztem i nie zajmuje dużo czasu. Dzisiaj istnieją rozwiązania umożliwiające opracowanie „apki” na… smartfonie.\nBy Bagelo | Wpisy na blogu | Możliwość komentowania Podstawy SEO została wyłączona | 27 czerwca, 2015 | 0\nŚwietne i długotrwałe efekty przy stosunkowo małych nakładach to największa zaleta pozycjonowania, które pozwala dotrzeć do ściśle określonego kręgu odbiorców naszych produktów i usług. Wyjaśniamy, czym jest SEO i na czym polega.\nSkrót SEO pochodzi od angielskich słów Search Engine Optimization. Oznacza ogół czynności zmierzających do poprawy pozycji strony w naturalnych wynikach wyszukiwania. Celem procesu jest też zwiększenie i poprawa jakości ruchu na stronie. Chodzi o to, by witrynę odwiedzało jak najwięcej osób zainteresowanych jej treścią/ofertą, czyli o jak największą konwersję.\nZwierzyna staje się łowcą\nNiekiedy, np. w USA, SEO jest utożsamiane z pozycjonowaniem. W Polsce tym terminem określa się działania usprawniające witrynę, tj. jej optymalizację. Ta ostatnia w połączeniu z linkowaniem staje się pozycjonowaniem (ang. Web Positioning). W praktyce jedno bez drugiego nie funkcjonuje.\nOptymalizacja i pozycjonowanie to rodzaj reklamy internetowej. Nie jest to jednak typowa forma promocji.\nNastępuje w niej odwrócenie ról. To klient szuka i znajduje interesującą go firmę, pożądany produkt. Sam wykazuje inicjatywę. Oferent poprzez szereg działań ułatwia konsumentowi te poszukiwania, dyskretnie – poprzez wyszukiwarkę – podsuwając odsyłacz do swojej witryny.\nOd lat SEO jest największą kategorią w wydatkach na promocję w internecie. Kolejne przedsiębiorstwa dostrzegają jego olbrzymią skuteczność przy satysfakcjonującym stosunku kosztów do dochodów, czyli nakładów na pozycjonowanie do wypracowanych dzięki niemu dochodów. W dodatku reklama ta przynosi długotrwałe efekty.\nTajemnicą sukcesu jest fakt, że wielu konsumentów nie traktuje pozycjonowania jako reklamy. Nie ma w ogóle świadomości, że na ranking Google można w pewien sposób wpływać.\nSprawia to, że sporo internautów ma do wyszukiwarki i pokazywanych przez nią wyników spore zaufanie. Skoro coś jest w niej wysoko, to musi być dobre, polecane i warto to kupić – myśli niejeden internauta.\nSEO obejmuje zabiegi wykonywane wewnątrz witryny (optymalizacja) oraz poza nią (pozyskiwanie hiperłączy). Dzieje się tak nie bez powodu. Algorytm Google przy ustalaniu kolejności stron uwzględnia ponad 200 czynników. Dokładny mechanizm nie jest znany, ale gigant z Mountain View podaje ogólne zasady. Niektóre wytyczne SEO są też rezultatem czynionych przez lata spostrzeżeń specjalistów od e-marketingu.\nNajważniejsze zadania do wykonania w obrębie witryny to:\nNależy go udoskonalać pod kątem wymagań robotów wyszukiwarki. Trzeba usunąć z niego elementy zbędne, spowalniające witrynę i szkodzące jej. Pożądane jest stworzenie mapy strony oraz modyfikacja jej struktury celem ułatwienia nawigacji.\nResponsywność, tj. dostępność z urządzeń mobilnych\nObecnie strona musi być dostępna również z poziomu urządzeń mobilnych, czyli automatycznie dostosowywać się do ekranów smartfonów i tabletów. Zbyt mała czcionka i rozjeżdżający się tekst szybko zniechęcą użytkowników do dalszego przebywania w naszym serwisie.\nMusi on odpowiadać zapytaniom internautów, być dla nich wartościowy, dostarczać im pożądanych informacji. Liczy się też sposób jego zaprezentowania. Treść musi być przejrzysta. Należy ją odpowiednio sformatować (podział na akapity, stosowanie śródtytułów, pogrubień, punktowań, dodanie materiałów graficznych). To podniesie jej atrakcyjność wizualną, zachęci do przeczytania i ułatwi przyswojenie.\nUnikalność contentu, czyli jego niepowtarzalność w sieci\nNie można kopiować zawartości słowo w słowo z innych witryn. Google tego nie lubi. Poza tym w niektórych przypadkach jest to łamanie prawa (plagiat).\nCzynności prowadzone na zewnątrz serwisu sprowadzają się do zdobywania odnośników z wartościowych i tematycznie powiązanych z nim stron (Link Building).\nIm jest ich więcej, tym lepiej dla naszej witryny. Dla wyszukiwarki to sygnał, że internauci polecają naszą stronę, uznają ją za przydatną, dlatego powinna być możliwie najlepiej widoczna, tj. łatwo dostępna dla innych użytkowników.\nO czym pamiętać, wykonując link-building?\nTo proces długofalowy\nNie należy się spodziewać efektów w krótkim czasie (w konkurencyjnej branży mogą się one pojawić dopiero po roku, zwykle występują po trzech-czterech miesiącach). Zresztą ich szybkie uzyskanie naraża nas na duże ryzyko nałożenia filtra lub – co gorsza – bana. Google może nas ukarać, jeśli stwierdzi, że mamy zbyt dużo miernych odsyłaczy albo nagromadziliśmy w nich zbyt dużo słów kluczowych.\nDroga na skróty się nie opłaca\nW związku z tym lepiej unikać systemów wymiany linków (SWL-i), farm linków, stron podejrzanych i o złej reputacji.\nW miarę możliwości należy starać się, by odnośniki pochodziły z mocnych, zaufanych źródeł tematycznie powiązanych z naszą witryną.\nAle nawet ich nie można pozyskiwać zbyt szybko (tyczy się to zwłaszcza katalogowania). To musi wyglądać w miarę naturalnie, czyli należy zdobywać po kilka hiperłączy dziennie z zaufanych blogów, portali społecznościowych, forów, serwisów branżowych.\nMusimy mieć świadomość, że SEO nie zawsze przyniesie spodziewane rezultaty. Wpływa na to wiele czynników, m.in. konkurencja w branży oraz historia naszego serwisu.


Budowa i funkcje układu nerwowego uczę się z serwisem www.cousowy.pl\n· Bodziec charakterystyczny dla danego receptoru nazywa się adekwatnym (swoistym); wyjątkiem są nocyreceptory (receptory bólu), które nie są wyspecjalizowane\n· Recepcja – odbieranie bodźców\n· Narząd wzroku – u stawonogów są oczy złożone z oczek elementarnych(omatidiów); owady dzienne mają oczy apozycyjne (dają w miarę ostre widzenie), owady nocne i skorupiaki mają oczy superpozycyjne (mniej omatidiów ale bardziej czułe); oko człowieka to:\na) błona włóknista – nieprzezroczysta twardówka, przezroczysta rogówka\nb) błona naczyniowa – barwna tęczówka, ciałko rzęskowe , naczyniówka\nd) spojówka – delikatna przezroczysta błona pokrywająca rogówkę i wewnętrzną powierzchnię powiek, jej powierzchnia zwilrzana jest przez gruczoły łzowe.\n- obraz rzeczywisty, pomniejszony, odwrócony\n- pręciki – nie pozwalają na widzenie kolorów i precyzyjne widzenie – bardzo czułe\n- czopki – pozwalają widzieć barwy i ostry obraz – mniej czułe\n- plamka żółta – obszar najbardziej precyzyjnego widzenia\n- zakres fal światła widzianego – 400-700 nm.\n- akomodacja – zmiana kształtu soczewki, obserwacja objektów z różnej odległości\n- punkt dali (6m) – powyżej tej odległości oko nie akomoduje i jednocześnie nie męczy się; poniżej tej odległości następuj odruchowy skurcz mięśnia ciała rzęskowego i soczewka przyjmuje kształt coraz bardziej kolisty\n- punkt bliży (10 cm u dzieci) – jeśli obiekt znajdzie się w mniejszej odległości niż ten punkt to obraz jest nieostry\n- molekularny mechanizm pobudzania fotoreceptorów /rysunek/\n- zwiększenie natężenia światła – zwężenie źrenicy\n- maleje natężenie światła – rozszerzenie źrenicy\n- powstający w mózgowiu obraz jest trójwymiarowy\n- oczy miarowe – prawidłowo skupiają promienie świetlne\n- oczy niemiarowe – krótkowzroczność, dalekowzroczność, astygmatyzm /rysunek/\n- zaćma /katarakta/ - zmętnienie soczewki oka, przyczyną jest starzenie lub infekcja\n- jaskra – wzrost ciśnienia płynu w gałce ocznej, zaburzenia krążenia krwi w oku, przyczyną jest starzenie lub stany zapalne; może dojść do degeneracji elementów nerwowych siatkówki, chory cierpi na zawężenie pola i niedomaganie ostrości widzenia\n- statocysta – najprostrzy narząd równowagi\n- narządy tympanalne – narząd słuchu niektórych owadów\n- ucho człowieka:\n- ucho zewnętrzne – małżowina uszna i przewód słuchowy zewnętrzny zamknięty przez błonę bębenkową\n- ucho środkowe – młoteczek, kowadełko, strzemiączko ( jamę ucha środkowego łączy z gardłem trąbka słuchowa, która wyrównuje ciśnienie po obu stronach błony bębenkowej)\n- ucho wewnętrzne – błędnik /przedsionek i trzy kanały półkoliste/, ślimak; wypełnione jest płynem śródchłonką,\n- zakres częstotliwości – 16 – 20 kHz /maleje z wiekiem/\n- decybele (dB) – jednostki pomiaru poziomu natężenia dźwięku; zakres natężenia to 0 dB do 140 dB /powyżej następuje uszkodzenie ślimaka/\n- u owadów stożki węchowe na czułkach; u kręgowców pola węchowe\n- ze względu na wrażliwość węchową zwierzęta dzielimy na:\na) mikrosmatyczne – słabe możliwości węchowe /u człowieka 5 cm²/\nb) makrosmatyczne – duże możliwości węchowe /psy do 80 cm²; znakomitymi węchowcami są rekiny/\n- feromony – hormony socjalne, egzohormony – specyficzny rodzaj komunikacji węchowej u owadów i ssaków\n- kubek smakowy–zagłębienie w błonie śluzowej brodawek języka, zbudowany jest z:\na) komórek smakowych\nb) komórek podporowych\n- u człowieka ok. 2000 kubków; 200 000 u suma; kilkaset u ptaków\n- małe dzieci mają kubki smakowe na wargach i w okolicy ust /czemu lubią mazać się czekoladą?/\n- lokalizacja smaków na języku:\nGORZKI SŁONY KWAŚNY SŁODKI\n· polaryzacja spoczynkowa – po obu stronach błony rozmieszczenie ładunków elektrycznych nie jest równomierne - na zewnątrz błona naładowana jest bardziej dodatnio niż jej wnętrze; naturalne tempo dyfuzji jest niewielkie ale wyrównuje stężenia po obu stronach błony - /trzeba temu zaradzić/ - pompa sodowo-potasowa kosztem ATP przerzuca jony wbrew gradientowi stężeń /transport aktywny!!/; molekularny przenośnik obracając się przemieszcza jednocześnie jony Na+ na zewnątrz i jony K+ do wnętrza komórki; jony te mają różne właściwości elektryczne stąd pomiar za pomocą mikroelektrod wykazuje różnicę potencjału powierzchni neurylemy – 70mV /potencjał spoczynkowy/. Działanie licznych pomp wymaga obecności Mg +2 i ATP.\n· Depolaryzacja – bodziec o dostatecznej energii powoduje otwarcie kanałów jonowych – jony sodu i potasu zmieniają położenie – sód wlewa się do wnętrza a potas na zewnątrz; różnica potencjału powierzchni neurylemy wynosi +40mV /potencjał czynnościowy/ - ta sytuacja trwa 1ms, po czym kanały jonowe zamykają się a pracuje pompa sodowo-potasowa.\n· Fala depolaryzacyjna – zaburzenie, widoczne jako potencjał czynnościowy, prowadzi po sąsiedzku do depolaryzacji – powstaje fala depolaryzacji- wyładowanie wywołuje następne i następne... prędkość fali jest wprost proporcjonalna do grubości włókien nerwowych; we włóknach bezosłonkowych fala ma charakter ciągły - prędkość 0,3-2m/s , we włóknach z osłonkami fala dochodzi do osłonki i „przeskakuje” do następnego przewężenia /cieśń Ranwiera/ prędkość 120m/s. Pojedyncze włókno przewodzi zgodnie z zasadą „wszystko albo nic” – bez względu na siłę bodźca fala depolaryzacyjna jest zawsze taka sama „bodziec progowy jest bodźcem maksymalnym”; amplituda potencjału czynnościowego jest też zawsze taka sama, niezależnie od odległości /przewodzenie odbywa się bez strat – przewodzenie bez dekrementu/\n· Synapsy – miejsce styku i przekazu sygnałów nerwowych;\n· synapsy chemiczne – podlegają znużeniu, przekaz nie jest tak szybki, asymetryczne, przewodzenie jednokierunkowe, ze waględu na wywoływany efekt dzielimy je na pobudzające i hamujące\n- synapsy pobudzające – neuroprzekaźnik wywołuje w błonie postsynaptycznej postsynaptyczny potencjał pobudzający (EPSP), można sumować pobudzenia w czasie i przestrzeni,jeśli do synapsy dochodzi kilka zakończeń to efekt ich wyładowań też się sumuje; neuroprzekaźniki /mediatory, transmitery/ pobudzające to – acetylocholina, adrenalina, noradrenalina, dopamina.\n- Synapsy hamujące – neuroprzekaźnik wywołuje postsynaptyczny potencjał hamujący (IPSP), czyli błona ulega hiperpolaryzacji i staje się mniej wrażliwa, mediatory hamujące to – GABA /kwas γ-aminomasłowy – pochodna kwasu glutaminowego/ i glicyna.\n· Synapsy elektryczne – nie męczą się, przekaz natychmiastowy, możliwość sterowania aktywnością tych synaps jest ograniczony, przewodzą impuls w obu kierunkach.\n- Ośrodkowy /centralny/ układ nerwowy (OUN) zbudowany z mózgowia i rdzenia kręgowego; tk. nerwowa tworzy istotę szarą /skupienia ciał kom. nerwowych/ oraz istotę białą /skupienie włókien nerwowych tworzących drogi nerwowe/; w mózgowiu istota szara jest na powierzchni w postaci kory nerwowej; mózgowie tworzy – kresomózgowie /półkule mózgowe/, międzymózgowie, śródmózgowie, tyłomózgowie wtórne /móżdżek i most/, rdzeń przedłużony; w medycynie lekarze wyróżniają – mózg /kresomózgowie i międzymózgowie/ oraz pień mózgu /śródmózgowie, móżdżek i most oraz rdzeń przedłużony/\n1. Rdzeń przedłużony – ruchy oddechowe, częściowo praca serca, połykanie, żucie, ssanie, wymioty, kaszel, wydzielanie potu, rozszerzanie naczyń krwionośnych, reguluje tempo podstawowej przemiany materii. Tu znajdują się jądra 4 z 12-tu par nerwów czaszkowych\n2. Móżdżek – dwie półkule połączone robakiem, pokryte trójwarstwową korą móżdżku; tu zachodzi integracja impulsów z ucha wewnętrznego dzięki czemu utrzymujemy równowagę i wyprostowaną postawę ciała, koordynacja złożonych ruchów dowolnych /móżdżek nie inicjuje ruchów ciała, on koordynuje/, lekkie napięcie mięśni szkieletowych /tonus/; uszkodzenie móżdżka powoduje ataksję – niezborność ruchowa, astenię – szybkie męczenie się mięśni, atonię – utrata napięcia mięśniowego, astazję – drżenie zamiarowe. Most zawiera 4 jądra n. czaszkowych /V-VIII/\n3. Śródmózgowie – krótki odcinek pnia mózgu; koordynacja pracy mięśni gałki ocznej. Tu są jądra III i IV pary n czaszkowych\n4. Międzymózgowie – nadwzgórze połączone z szyszynką, wzgórze oraz podwzgórze; centrum koordynacji nerwowej i hormonalnej; ośrodki motywacyjne: pokarmowy /sytości i głodu/, pragnienia, agresji, ucieczki, termoregulacyjny, rozrodczy /wyzwala popęd płciowy, inny u kobiet i mężczyzn/; ośrodki wpływające na stany motywacyjne: zdobywania oraz unikania\n5. Kresomózgowie – tworzą dwie półkule mózgowe połączone spoidłem wielkim /ciało modzelowate/; jest pofałdowane co daje uwypuklenia zw. zakrętami. Półkulę lewą od prawej oddziela strzałkow szczelina podłużna mózgu. W obrębie półkul są: bruzda środkowa /Rolanda/ i boczna /Syleiusza/.półkule podzielono na płaty: czołowy, ciemieniowy, skroniowy, potyliczny.\nPowierzchnię półkul pokrywa płaszcz mózgu\n1. istota szara /2000cm², od 1,5 do 5mm/\n- kora mózgu, głównie kora nowa o sześciowarstwowej budowie\n2. istota biała zbudowana z włókien n:\nprzestrzenie wewnętrzne OUN wypełnia płyn mózgowo-rdzeniowy\nmózgowie opuszcza 12 par nerwów czaszkowych:\n1. nerwy czuciowe – zawierają wł aferentne, są to I n wechowe, II n wzrokowe, VII n równoważno-słuchowe\n2. nerwy ruchowe – zawierają wł eferentne, są to III n okoruchowe, IV n bloczkowe, VI n odwodzące, XI n dodatkowe, XII n podjęzykowe\n3. nerwy mieszane – zawierają oba rodzaje włókien, są to V n trójdzielne, VII n twarzowe, IX n językowo-gardłowe, X n błędne\nrdzeń kręgowy opuszcza 31 par nerwów rdzeniowych\nwszystkie mają charaktermieszany\n- 8 par nerwów szyjnych\n- 12 piersiowych\n- 5 lędźwiowych\n- 5 krzyżowych\nOśrodkowy ukł nerwowy jest dobrze chroniony\nChronią go trzy błony łącznotkankowe zw. oponami mózgowo-rdzeniowymi:\n1. twarda – zewnętrzna,\n2. pajęczynówka – środkowa, oddzielona od twardej /szczeliną/ jamą podtwardówkową, od niej odchodzą wł łącznotkankowe do opony twardej i miękkiej\n3. miękka /naczyniówka/ - unaczyniona przylega do uk. nerwowego, pomiędzy nią a pajęczynówką jest jama podpajęczynówkowa wypełniona płynem mózgowo-rdzeniowym\nmózgowie czł buduje 20 miliardów neuronów\ninteligencja jest wykładnikiem sprawności kory mózgowej\nkora otrzymuje informacje:\n1. drogami swoistymi – przez całe życie, nie jesteśmy świadomi ich istnienia\n2. drogami nieswoistymi – uświadamiamy je sobie jako postrzeganie zmysłowe\nczynność mózgu przejawia się w aktywności elektrycznej mierzonej elektroencefalografem\nW korze znajdują się ośrodki czuciowe i ruchowe. I tak:\n1. płat ciemieniowy /zakręt zaśrodkowy/ - znajdują się pola 1-3 grupujące ośrodki czuciowe – dotyku, smaku, temperatury, bólu\n2. płat czołowy /zakręt przedśrodkowy/ - pole 4, są tu ośrodki motoryczne –stóp, kolan, bioder, brzucha, rąk, palców,twarzy. Pola 9-12 sterujące złożonymi formami zachowania w uproszczeniu inteligencją\n3. płat potyliczny – tu jest pole 17 odbiera wrażenia wzrokowe, tu jes oś wzrokowy mowy, który czytanie /rozpoznawanie liter. /aleksja-utrata umiejętności czytania, chory widzi ale nie rozpoznaje liter/\n4. płat skroniowy /zakręt skroniowy górny/ jest tu oś słuchowy mowy (Wernickiego), afazja czuciowa –niemożność rozumienia słyszanych słów, chory słyszy ale nie rozumie\n5. płacik skroniowy /w płacie skroniowym/ - pole 41, nadrzędny ośrodek słuchu\n6. zakręt skroniowy górny – pole 44, ośrodek ruchowy mowy (Broca), afazja ruchowa niemożność wyartykułowania ale chory wydaje dźwięki. Nad polem 44 jest ośruchów pisarskich ręki, agrafia – brak zdolności pisania, chory może wykonywać złożone ruchy. Pole 38 - oś pamięci długotrwałej\n7. na styku pł ciemieniowego, potylicznego i skroniowego znajduje się nadrzędny oś mowy /dobrze rozwinięty u kobiet/\nZłożone czynności wymwgają współdziałania:\n- GNOZJE – zdolność kory do rozpoznawania przedmiotów, zjawisk oraz ich oceny. Agnozja – niemożność rozpoznania i oceny wrażeń zmysłowych, chory nie rozpozna przedmiotu trzymanego w ręku jeśli go nie widzi /ten przykład to astereognozja\n- PRAKSJE – zdolność do kierowania wykonywaniem złożonych czynności zamierzonych np. otwarcie książki na odpowiedniej stronie. Apraksja – chory jestzupełnie bezradny\nTypy sygnałów docierających ze środowiska:\n- pierwszy układ sygnałowy – wszystkie sygnały które sygnalizują przedmioty namacalne i ważne, wywołują reakcje obronno-ruchowe typu konkretnego\n- drugi układ sygnałowy – sygnały abstrakcyjne, opisują przedmioty i zdarzenia za pomocą symboli tj mowa, sztuka, matematyka\nklasyfikacja czynnościowa ukł nerwowego zależna od siły reakcji:\n- typ słaby /melancholik/\n- typ silny\na) niezrównoważony /choleryk\nb) zrównoważony, ruchliwy /sangwinik/\nc) zrównoważony, spokojny /flegmatyk/\nspecjalizacja funkcjonalna ukł nerwowego:\n- somatyczny ukł nerwowy / SUN, animalny, ojkotropowy/\n- autonomiczny ukł nerwowy /AUN, wegetatywny/\nanatomicznie rozdzielić ich nie możnz, ale:\n1. ośrodki AUN rozmieszczone są nierównomiernie\n2. w AUN brak jest włókien dwuosłonkowych /szybkich/, są one w SUN\n3. w AUN drogi eferentne są dwuneurinowe i występują zwoje, w SUN drogi są jednoneuronowe i nie ma zwojów\n4. w SUN a synapsach mediatorem jest acetylocholina, w AUN zakończenia są cholinergiczne i adrenergiczne (wydzielana jest noradrenalina)\n5. wspólne mają włókna aferentne tylko ich informację inaczej wykorzystują.\nW AUN wyróżniamy dwie „sprzeczne” części:\n1. współczulną /sympatyczna, piersiowo-lędźwiowa/ - od I kręgu piersiowego do II kręgu lędźwiowego, hamuje czynności związane z trawieniem, podkręca gotowość ruchową tj krążenie, wymianę gazową; pozwala na satysfakcję seksualną\n2. przywspółczulny /parasympatyczny,czaszkowo-krzyżowy/ - od śródmózgowia, rdzeń przedłużony i odcinek krzyżowy rdzenia kręgowego, 90% włókien tego układu biegnie w nerwie błędnym, hamuje mobilizacje ruchową organizmu, pobudza procesy związane z trawieniem,\nautor: Elżbieta Fijalska\nNasza prezentacja w informatorze - Budowa i funkcje układu nerwowego.


Bruksela solidarna z Grekami. 400 Belgów recytuje Homera\nDodano: 16 maja 2012, 19:58 0\nNa ulicach Brukseli 400 Belgów recytuje "Odyseję" Homera na znak solidarności z Grecją (fot. sxc.hu) / Źródło: FreeImages.com\nSpektakl "12 godzin dla Grecji", podczas którego ochotnicy recytują "Odyseję" Homera, został zainscenizowany przez mieszkańców Brukseli, by okazać Grekom "solidarność w czasach kryzysu" - powiedział organizator wydarzenia Jimmy Jamar.\n- Naszym celem jest wykorzystanie kultury do walki z niekorzystnymi opiniami, które powstają na temat Greków, przedstawianych jako złodzieje, lenie i spekulanci - powiedział Jamar.\nEpopeja Homera została podzielona na 400 fragmentów, które po francusku, niderlandzku, angielsku oraz grecku czytają ochotnicy, zarówno dorośli, jak i dzieci. Spektakl zaczął się późnym rankiem i ma się skończyć przed wieczorem.\nSpektakl "12 godzin dla Grecji" zakończony zostanie występami greckich artystów: zaśpiewa mezzosopran Alexandra Gravas i piosenkarz Dionysis Savvopoulos. - Dochody z przedstawienia przekazane zostaną greckiej organizacji niosącej pomoc dzieciom w trudnej sytuacji, których ze względu na kryzys jest coraz więcej - powiedział Jamar


Appartamenti e B&B a San Gimignano | Antico Borgo San Lorenzo\nApartament Cipresso o powierzchni ok. 100mq znajduje się na pierwszym piętrze, w byłej siedzibie zakonników. Do przestronnego salonu z antycznym kominkiem, przechodzi się przez elegancki krużgankowy hall.\nApartament Albicocco jest romantycznym domkiem o powierzchni 40mq z widokiem na basen i posiadłość. Składa się z pokoju dziennego z aneksem kuchennym i sypialni z łóżkiem małżeńskim z łazienką.


Rozkłady jazdy - Strona 59 -\nPostautor: Kazik » pt 08:52, 24 sie 2018\nNie ma co szukać winy w rozkładach. Po prostu jeśli z Widzewa-Wsch do Dw. Fabrycznego są trzy linie, chociaż wystarczała jedna, to będą pustki i tyle. Linia 8 od r. Inwalidów do Lodowej nigdy nie miała powalających potoków, większość pasażerów wysiada przy Wujaka, do r. Sybiraków teżtrochę jedzie, ale już jest sporo wolnych miejsc siedzących (w popołudniowym szczycie) a na Przybyszewskiego to dosłownie pojedyncze sztuki. Odstęp 4 minuty przy takcie co 12 minut to też żadna tragedia, bo na Piłsudskiego-Rokicińskiej trzeba sensownie wytaktować 5 linii, więc nie oczekujmy cudów.\nPostautor: nowy1212 » pt 09:01, 24 sie 2018\nA jak ktoś obserwował może napełnienia po paru dniach?\nBo ja znowu trafiłem na godzinę ok 12 więc pusto, ale wtedy to na wielu liniach jest pusto. Ciekawe czy w szczycie jest inaczej, bo jeśli też pusto to może lepiej skrócić jedna linie na Radiostacje lub w ostateczności na Widzew Stadion, bo po co wozić powietrze przez długi odcinek.\nPostautor: nowy1212 » pn 15:59, 27 sie 2018\nPodobno od września 7 wraca na trasę z Kozin do placu Niepodległości. Tak podaję Wyborcza.\nA podobno na Piotrkowskiej nie ma miejsca na kolejną linie, a tu da się.\nPostautor: joker8888 » pn 16:26, 27 sie 2018\nnowy1212 pisze: Podobno od września 7 wraca na trasę z Kozin do placu Niepodległości. Tak podaję Wyborcza.\nCiekawe, gdzie ją upchną na pl. Niepodległości, jak tam 11A i 41\nPostautor: nowy1212 » pn 16:59, 27 sie 2018\n"Jeszcze więcej zmian zostanie wprowadzonych w poniedziałek (3 września). Trasa tramwajów linii 16 zostanie wydłużona z dworca Łódź Żabieniec na Teofilów. Piętnastka powróci na Stoki. Linia nr 17, z której korzystają głównie studenci, wróci natomiast w październiku. Pasażerów MPK powinno ucieszyć również to, że komunikacja miejska będzie jeździć o wiele częściej niż latem.\n– Przede wszystkim dotyczy to linii nr 10, która od poniedziałku będzie kursowała z częstotliwością sześć minut [wraca wariant A do Andrzejowa (to dopiero nowość ), wariant B ma jeździć do Della – przyp. red.]. Reszta tramwajów co 12 minut – mówi Maciej Sobieraj, zastępca dyrektora Zarządu Dróg i Transportu. – Zdecydowana większość autobusów również wróci do przedwakacyjnych rozkładów.\nDodaje również, że jest szansa na to, że także uruchomiona po rozpoczęciu przebudowy linia Z13 będzie kursować częściej. – Będziemy sprawdzać, czy jest możliwość zwiększenia częstotliwości autobusu Z13. Widzę pewne rezerwy, jeżeli tylko uda nam się to odpowiednio ułożyć w rozkładzie, to też chcielibyśmy, że kursował część – mówi Sobieraj."\n"Zdecydowana większość autobusów również wróci do przedwakacyjnych rozkładów." - czyli już cięcia, które oczywiście nie będą ppo jakimś czasie zmienione. Wygaszania popytu ciąg dalszy.\nPostautor: kuba_łódź » pn 17:54, 27 sie 2018\nTramwaj do Andrzejowa Szybko rozbudowuje się ta nasza sieć.\nCoś musi być obcięte, skoro na chwilę obecną mamy 4 linie zastępcze, i stać nas na 3 linie tramwajowe co 12 minut w relacji Widzew-DŁF...\nPostautor: TramMomentyStudenta » pn 18:17, 27 sie 2018\nTylko niech spróbują, aby 17 nie była od 1.10., to dżob gwarantowany A ogólnie to trochę propaganda z tym, że z 17 korzystają głównie studenci bo bywały lepsze potoki od 11B. A swoją drogą jest tak zwana druga sesja, więc nie miałbym za złe, gdyby 17 była przynajmniej do RLL No ale cóż, oszczędności są najważniejsze\nPostautor: Kpc21 » pn 18:22, 27 sie 2018\nTramMomentyStudenta pisze: Tylko niech spróbują, aby 17 nie była od 1.10.\nW tym roku mają ułatwione zadanie, bo Polibuda akurat nietypowo 1.10 rozpoczyna zajęcia\nPostautor: TramMomentyStudenta » pn 19:43, 27 sie 2018\nNie wiem, czy nietypowo, bo na razie planuje się, aby również w '19 r. zacząć 1.10., tyle że to już będzie wtorek. No ale to już nie w tym temacie\nPostautor: Kpc21 » pn 20:34, 27 sie 2018\nTypowo to jest tak, żeby był pełny tydzień\nAle może potem jakoś w roku akademickim wypada im nadmiarowy poniedziałek i stąd chcą zacząć znów 1.10.\nTak czy inaczej, pora kończyć OT.\nPostautor: Jordi » pn 21:22, 27 sie 2018\nNo da się, tylko już dziś bez tej siódemki są zatory w popołudniowym szczycie. Będą 33 kursy na godzinę na ulicy naszpikowanej światłami i z pojedynczymi przystankami\nSzykujmy się na większe opóźnienia na ŁTR.\nA brak 17 i wciskanie tej pustej 16 Pabianickiej uważam za paranoję miesiąca... Ewidentne oszczędności. Niech 15 teraz zawieszą, a 16 na Kurczaki jak tak bardzo ktoś tam lobbuje za tą linią z Polibudy na Kaliski\nNo i po co Z13 częściej? To ma conajwyżej przeciętne napełnienia...\nPostautor: eDragon55 » pn 23:36, 27 sie 2018\nZnów jakieś dziwne zmiany\n- Linia 7 na Piotrkowskiej jeszcze się wciśnie ale na Placu Niepodległości mam wątpliwości bo 11A i 41 przeważnie mają postój co najmniej 12 minutowy po za tym dlaczego nie Przybyszewskiego do Śląskiej? Ludzie chętnie korzystali z tramwaju na tej części Dąbrowy to można byłoby jakoś zrekompensować brak 13, tylko tramwaj musiałby być częściej jak co 24 minuty.\n- Linia 16 - pewnie nie mieli pomysłu gdzie ją przetrasować i zostawiają do Ikei ale w końcu 17 wróci, więc ciekawe co wymyślą z 16\n- Linia Z13 zamiast częściej lepiej jakby pojechała do Fabrycznego\nCo do oszczędności to jest skąd brać wystarczy skrócić 4 i 13 bo na Widzewie nie mają za dużych napełnień.\nPostautor: Kpc21 » wt 01:00, 28 sie 2018\nA nie można połączyć 7 i 11A tak, żeby miały wspólne brygady?\nAlbo - połączenie 7 z 41 fizycznie w jedną linię. To jest 41 z Pabianic po dojechaniu do pl. Niepodległości nie zjeżdża na pętlę, tylko zmienia oznaczenia i kontynuuje jazdę jako 7 na Koziny i to samo robi połowa kursów 7 (gdyby miało być co 12 minut, a jak co 24, to wszystkie) w kierunku przeciwnym.\nPostautor: kuba_łódź » wt 01:40, 28 sie 2018\nPo co w ogóle puszczać 7 gdzieś na Plac Niepodległości czy na Śląską skoro i tak przy tak długiej trasie linia będzie jeździć z taktem 24 ? Jedyny sens dla tej linii to przekształcenie jej w dowozówkę Koziny-Plac Wolności z normalnym taktem 12. Inaczej tramwaj na Kozinach nadal będzie atrakcją turystyczną, a nie normalną ofertą.\n13 na Radiostację po otwarciu Narutowicza, z 4 jest problem, bo na jakiejkolwiek trasie na Widzew będzie wozić powietrze, a nie da się jej skończyć na Fabrycznym bo ktoś zapomniał wybudować kilka łuków (Narutowicza-Kilińskiego E-N i Tramwajowa-Narutowicza S-W). Chociaż lepiej to powietrze dowieźć tylko do pętli Widzew Stadion, niż jechać aż na Lodową.\n16 z jednej strony ma być wydłużona na Szczecińską, z drugiej strony zamiast pchać ją do Ikei po powrocie 17 można wykorzystać RLL\nPostautor: hytgar655 » wt 08:59, 28 sie 2018\nJordi pisze: No i po co Z13 częściej? To ma conajwyżej przeciętne napełnienia...\nWeź pod uwagę, że mamy wakacje.\nPostautor: Jordi » wt 09:12, 28 sie 2018\nBiorę pod uwagę. Patrząc po dzisiejszych potokach to za tydzień:\n- ludzie nie zmieszczą się do 70\n- ludzie nie zmieszczą się do 75ABC\n- ludzie "na styk" upchną się w 96\n- 55 będzie porządnie napełnione większość dnia\n- Z13 podejrzewam w ścisłym szczycie może brak miejsc siedzących... Przy tym takcie...\nPostautor: TramMomentyStudenta » wt 10:27, 28 sie 2018\nKpc21 pisze: Albo - połączenie 7 z 41 fizycznie w jedną linię. To jest 41 z Pabianic po dojechaniu do pl. Niepodległości nie zjeżdża na pętlę, tylko zmienia oznaczenia i kontynuuje jazdę jako 7 na Koziny i to samo robi połowa kursów 7 (gdyby miało być co 12 minut, a jak co 24, to wszystkie) w kierunku przeciwnym.\nkuba_łódź pisze: Po co w ogóle puszczać 7 gdzieś na Plac Niepodległości czy na Śląską skoro i tak przy tak długiej trasie linia będzie jeździć z taktem 24 ? Jedyny sens dla tej linii to przekształcenie jej w dowozówkę Koziny-Plac Wolności z normalnym taktem 12. Inaczej tramwaj na Kozinach nadal będzie atrakcją turystyczną, a nie normalną ofertą.\nJestem przeciw wykorzystywaniu solówek z Telefy w tygodniu - o tym już niedawno pisałem w innym wątku (w kwestii wykorzystania 1437 i 1291).\na to już mi się mniej podoba, bo mówiłem, jak już mają być jakieś rewolucje tramwajowe, to lepiej to 16 utrzymać przy życiu na Ikei aż do zakończenia remontu kawałka Rzgowskiej, a do tego czasu 17 mogłaby być podzielona na części A (do RLL) i B (do Ikei) z taktem na wspólnym odcinku 12 minut i Citkami na wariancie A (w weekendy tylko 17B i wówczas Citki tam)\nPostautor: Kpc21 » wt 10:51, 28 sie 2018\nJak Z13 będzie częściej, to może i więcej ludzi będzie tym jeździć - którzy obecnie na to się nie decydują stwierdzając, że bez sensu czekać na linię, która jeździ tak rzadko (a dostosowywać się do rozkładu jazdy nikt nie lubi). Efekt "wygaszania popytu".\nPostautor: Kazik » wt 11:11, 28 sie 2018\n"Pasażerów MPK powinno ucieszyć również to, że komunikacja miejska będzie jeździć o wiele częściej niż latem".\nO wiele częściej? Takt na paru liniach co 12 minut zamiast co 15 to jest o wiele częściej? Co za propaganda\nA nie, pewnie jeszcze linia 1 dwukrotnie częściej, bo teraz mamy szałowy takt co 24 minuty\nCięcia, bo autobusy na zetki. Prezes nie chce zwiększać pracy przewozowej, zlecanie przewozów poza MPK wzbudza jakieś chore emocje, więc zabiera się brygady ze stałego układu. A popyt to już wygasł, kto mógł to zrezygnował z komunikacji zbiorowej.\nKpc21 pisze: A nie można połączyć 7 i 11A tak, żeby miały wspólne brygady?\nAlbo - połączenie 7 z 41 fizycznie w jedną linię.\nW mojej opinii to zły pomysł, bo opóźnienia z Kozin i Śródmieścia będą się odbijać na kursach do Pabianic i vice versa. Linie podmiejskie jeżdżące przez całe miasto już mieliśmy i z jakiegoś powodu z tego zrezygowano.\nLinia 7 powinna jeździć na Chojny przez Piotrkowska-Centrum, Piłsudskiego, Kilińskiego, i tyle.\nPostautor: Kpc21 » wt 11:20, 28 sie 2018\nAlbo, jak ktoś wspomniał, na Śląską przez Piotrkowską, Przybyszewskiego, Śmigłego-Rydza. Wróciłby tramwaj na południowy odcinek Ś-R.\nNiby południowa część Dąbrowy może też dojechać na pl. Niepodległości autobusem - ale nie wiem, czy tramwaj przez Przybyszewskiego nie wypadłby lepiej czasowo, poza tym zawsze więcej połączeń to lepiej, niż mniej. No i to by było połączenie bezpośrednie na cały ŁTR aż do Legionów.\nChyba, że z jakiś przyczyn nie da się już wcisnąć więcej tramwajów na Przybyszewskiego np. przez skrzyżowanie z Kilińskiego.