Watykan zajmuje stanowcze stanowisko ws. eutanazji | Fronda.pl\n23.09.20, 19:40Fot. screenshot - YouTube\n„To, że nie można kogoś wyleczyć nie oznacza, że nie należy się o niego zatroszczyć” – chory w stanie terminalnym ma prawo do bycia przyjętym, otoczonym opieką i miłością” - te stwierdzenia znajdujemy w liście „Samaritanus bonus” - „Dobry Samarytanin”, wydanym przez Kongregację Nauki Wiary „na temat opieki nad osobami w krytycznym i terminalnym okresie życia”. Dokument odrzucający wszelką formę eutanazji oraz wspomaganego samobójstwa został zatwierdzony przez Papieża Franciszka. Ma on być wsparciem dla rodzin oraz pracowników służby zdrowia.\n„Uzdrowienie jeśli możliwe, troska zawsze” – te słowa Jana Pawła II tłumaczą dlaczego nieuleczalne nie jest nigdy synonimem zaprzestania troski. Opieka do samego końca, „bycie z chorym”, słuchanie poprzez towarzyszeniu mu, dawanie poczucia bycia kochanym, jest tym co pozwala wykluczyć osamotnienie, strach przed cierpieniem oraz śmiercią. Cały dokument jest skupiony na sensie bólu i cierpienia w świetle Ewangelii i ofiary Chrystusa.\nDokument wspomina o kilku czynnikach, które ograniczają zdolność do uznania wartości życia, przy uwzględnieniu jedynie niektórych właściwości psychicznych i fizycznych. Przeszkodą jest także błędne rozumienie „współczucia”: prawdziwe współczucie „nie polega na zadawaniu śmierci”, ale na przyjęciu i wsparciu chorego z miłością i poprzez środki łagodzące jego cierpienie. Inną przeszkodą jest wzrastający indywidualizm, który prowadzi do osamotnienia.\nDefinitywne nauczanie Kościoła stwierdza, że eutanazja stanowi „przestępstwo przeciwko życiu ludzkiemu”, czyn „wewnętrznie zły” w jakichkolwiek okolicznościach. Każda współpraca formalna oraz materialna bezpośrednia jest poważnym grzechem przeciwko ludzkiemu życiu, którego żadna władza nie może usprawiedliwiać, narzucać oraz na niego przyzwalać. Ci którzy akceptują prawa dotyczące eutanazji „stają się wspólnikami” oraz „są winni zgorszenia”, ponieważ te prawa przyczyniają się do deformacji sumień. Czyn eutanazji pozostaje nie do zaakceptowania również wtedy, gdy rozpacz i przygnębienie mogą pomniejszyć lub wręcz znieść osobistą odpowiedzialność tego, który o nią prosi.\nDokument tłumaczy, że „troska o godność umierania” oznacza także zaniechanie terapii uporczywej. A więc w bezpośredniej bliskości nieuchronnej śmierci „zasadnym jest podjęcie decyzji o odstąpieniu od terapii, która wpłynęłaby jedynie na tymczasowe i bolesne przedłużanie życia, bez przerywania jednak normalnej opieki należnej choremu. Trzeba zapewnić odżywianie i nawodnienie organizmu. Opieka paliatywna jest „cennym i niezbywalnym narzędziem” towarzyszenia pacjentowi. Nie może ona nigdy zakładać możliwości dokonania eutanazji i sugerować jej w ramach duchowej troski o chorego i jego rodzinę.\nPodczas sprawowania opieki rzeczą podstawową jest, aby chory nie poczuł się nigdy ciężarem, ale miał „poczucie bliskości i wsparcia ze strony swoich bliskich. W tej misji rodzina potrzebuje pomocy oraz odpowiednich środków”. Trzeba, aby państwa „uznawały pierwszoplanową oraz podstawową rolę społeczną rodziny i jej niezastąpioną rolę, także w tym obszarze, przeznaczając potrzebne środki oraz struktury, aby je wspierać”.\nWatykański dokument przypomina, że od momentu poczęcia, dzieciom dotkniętym wadami rozwojowymi lub chorobami należy towarzyszyć „w sposób szanujący ich życie”. W przypadku „chorób prenatalnych, które bez wątpienia w krótkim czasie doprowadzą do śmierci” oraz z powodu braku metod leczenia, które poprawiłby stan tych dzieci, „w żaden sposób nie należy pozostawiać ich bez opieki, ale trzeba im towarzyszyć” aż do naturalnej śmierci bez wstrzymywania odżywiania i nawadniania. Należy odrzucić używanie „niekiedy w nachalny sposób badań prenatalnych”, wyrażających kulturę wrogą niepełnosprawności: „aborcja nigdy w takich sytuacjach nie jest uprawniona”.\nAby złagodzić cierpienia stosuje się czasami leki, które mogą prowadzić do utraty świadomości. Kościół potwierdza „zasadność używania środków uśmierzających ból”, aby „koniec życia nastąpił w stanie jak największego pokoju”. To jest również prawdą w przypadkach działań, które „przybliżają moment śmierci (paliatywny głęboki środek uspokajający w fazie terminalnej)”. Ale środek uspokajający jest nieakceptowalny, jeśli byłby użyty, aby „bezpośrednio i intencjonalnie spowodować śmierć”.\nTakże w stanie braku świadomości, „należy uznać wartość osoby chorej i towarzyszyć jej poprzez właściwą terapię”. Pacjent ma prawo do odżywiania i nawadniania. Mogą wystąpić jednak przypadki, w których „tego typu działania mogą stać się nieproporcjonalne”, ponieważ nie są już skuteczne lub środki, aby je zapewnić, stanowią zbyt wielki ciężar. Dokument stwierdza, że trzeba wziąć pod uwagę możliwy wkład ze strony rodziny w dźwiganiu ciężaru przedłużania opieki nad chorym w stanie wegetatywnym”.\nList wzywa także Kościoły lokalne do przyjęcia jasnych pozycji oraz zaprasza katolickie instytucje służby zdrowia do wiarygodnego świadectwa. Prawa, które akceptują eutanazję wymagają „poważnego i konkretnego opowiedzenia się wbrew ich postanowieniom poprzez sprzeciw sumienia”. Ważne jest, aby lekarze i pracownicy służby zdrowia byli formowani do chrześcijańskiego towarzyszenia umierającym. Towarzyszenie duchowe temu, kto prosi o eutanazję powinno „wyrażać się w bliskości, która zawsze zaprasza do nawrócenia”, natomiast nie jest dopuszczalne, aby jakikolwiek gest zewnętrzny mógł być interpretowany jako aprobata, podobnie jak pozostawanie obecnymi, kiedy decyzja o eutanazji została podjęta.\nKrzysztof Ołdakowski – Watykan/vaticannews.va\nAborcja i eutanazja to zbrodnie i jakiekolwiek uczestnictwo w tych zbrodniach jest zbrodnią i grzechem wołającym o pomstę. Nikt i nigdy nie ma żadnego prawa ustanawiać takich praw, zmuszać do tych zbrodni ani usprawiedliwiać. Samobójstwo jest również ciężką obrazą Pana Boga, gdyż tylko On jest Stwórcą i Panem całego stworzenia, w tym człowieka. Sprzeciwianie się Jego planom to tragedia dla tych, którzy do tego się posuwają, nie ważne z jakich powodów. Oczywiście są grzechy które prowadzą do aborcji, jak stosowanie środków antykoncepcyjnych, wszelka nieczystość w myślach, słowach i czynach, szczególnie pornografia i masturbacja. Te grzechy nieczyste to autostrada do piekła.\nA jeśli ktoś chce DO NIEBA??? Ma dość ziemskiej męki.\nTo Bóg daje ci życie, i to doczesne i to wieczne. To On jest Panem życia i śmierci. A wy chcecie decydować za Boga, czy ktoś ma się narodzić, czy umrzeć. Pod wpływem diabła chcecie być jak Bóg.\nCzlowiek ma prawo zyc od poczecia do naturalnej smierci. Tego nie wolno zmieniac.Pan Bog zycie daje i tylko On moze zakonczyc. Taka jest wola Pana Boga. A teraz na mnie wrzeszczcie.\nBergoglio pomodli się za zeutanazjowanych ludzi.\nnie warto umierać...tamto życie to już inne życie...niewola nieba lub piekła...zero samostanowienia...niby narzekamy, że życie na ziemi to wygnanie...ale prawda jest taka, że to jedyna wolność jaką mamy w całej wieczności naszego istnienia\nZbliża się wielka rocznica i masońskie święto wprowadznia do KK i świątyni Jezusa demona Pachamamy przez Bergoglio Fałszywego Proroka Nie Katolika i jego wierne sługi masońskie. 10.10. 2020r. to będzie pierwsza rocznica tego pamiętnego i historycznego wydarzenia.\nPies ma raka – uśpienie go jest łaską. Żeby się nie męczył. Człowiek umiera na raka – niech cierpi, zatroszczymy się o niego XD\nLewakoateiśći sami o sobie mówią że są zwierzętami, może czas chodzić do weterynarza. A jesteś za tym aby PIS w piątce dla zwierząt prócz futrzaków zakazał też zabijania świń, krów, bydła i hodowli koni ????\nKatoprawacy sami o sobie mówią, że Bóg jest panem ich życia, więc może zamiast do lekarza czas zacząć z nowotworami chodzić do księdza? XD Modlitwa czyni cuda przecież. Po co zajmujecie kolejki w przychodniach skoro wierzycie w siłę sprawczą modlitwy? Z biologicznego punktu widzenia ludzie są zwierzętami. To znaczy że należymy do królestwa zwierząt, jesteśmy żyworodnymi ssakami konkretnie, mamy wrodzone instynkty, które posiadają także inne zwierzęta. To co nas odróżnia od zwierząt to system moralny – etyka, która w cywilizowanych warunkach kieruje nami zanim zadziała instynkt. No i seks. Poza ludźmi przyjemność z seksu odczuwa niewiele gatunków. Dlatego trochę śmieszy mnie kościelny pogląd jakoby seks służył do rozmnażania. U zwierząt owszem, jednak u ludzi seks pełni głównie funkcję emocjonalną. A jeśli chodzi o etykę: zakazywać zabijania zwierząt na mięso to jedno, a przekonywać do takiego wyboru moralnego to drugie. Uważam, że zakazy przyczyniają się wyłącznie do eskalacji buntu. Wolę przekonywać rozmówców, że nie są lwami na sawannie (kierującymi się wyłącznie instynktem i popędami), ale ludźmi – czyli zwierzętami z rozbudowanym systemem moralnym, który pozwala nam odróżniać wolę przetrwania od egoistycznej chęci zaspokojenia swoich kubków smakowych czy prestiżu społecznego.\nLudzkość od zawsze wierzy w jakiegoś boga i chodzi do lekarzy niezależnie od religii. Także to jakieś wypierdy na ludzkość, a nie na katolików jak byś fałszywie chciał. Nie wiem czy były jakieś religie w których ludzie uważali się za zwierzęta jak dzisiaj lewakoateizm, może. Tyle że lewakoateiści nazywający się zwierzętami, a zwierzęta ludzkimi sami siebie upadlają, zezwierzęcają. I oczywiście kłamiesz że lewactwo chce ludzi przekonywać, a nie zakazywać uboju bo lewakoateiści właśnie popierają piątkę PISu i zwyczajny zakaz zabijania futrzaków. Więc rozumiem że jesteś przeciwnikiem zakazu hodowli futrzaków ?\nNie wiem w jakim świecie żyjesz, ale po Twojej wypowiedzi wnioskuję że nie zrozumiałeś nic z mojej odpowiedzi. Nikt Cię nie przekona, że czarne jest czarne a białe jest białe, ale to cecha właściwa dla ludzi o ciasnych horyzontach. Dowiedz się, wróć do podręcznika od biologii klasa 4 podstawówki i wróć jak będziesz reprezentował już jakiś poziom merytoryczny. Możesz w między czasie zahaczyć o gramatykę swojego ojczystego języka, bo przez ten bełkot trudno przebrnąć. Jestem przeciw systemowemu maltretowaniu zwierząt dla ludzkiej uciechy, z błahych powodów i dla społecznych zachcianek.\nKatoliccy sodomici nawet psa traktują lepiej niż drugiego człowieka - to taka ich tradycja.\nDobra, Bergoglio Fałszywy Prorok Nie Katolik napisał coś sensownego raz do roku. Teraz czas na następną Pachamamę, kolejną falę islamizacji od Bergoglio i dalsze wprowadzanie sodomii i lewactwa przez jego lojalne i oddane sługi w Niemczech i nie tylko. Za rok znowu coś sensownego wspomnie.\nW ten sposób właśnie zwodzi ludzi. Czasem powie dobrze, a następnie coś przewrotnego. Trzeba stale czuwać.\nOch jak strasznie trudno być katolikiem. Z każdej strony jakieś zagrożenia XD #jprdl\nkatolicka kretynizacja polski 🇵🇱2020.09.23 20:18\nrzygać się chce patrząc na tego pedofila we fioletowej sukience!\nPapież Franciszek to akurat pierwsza głowa Kościoła, która chociaż palcem ruszyła w obronie dzieci przed pedofilami i pierwszy, który nie uczestniczy w tuszowaniu tych zbrodni. Można mu zarzucać niską skuteczność w tej walce i tak dalej, ale poprzednicy nie robili nic dla dzieci, a ten robi choć pewnie mógłby więcej.\nA o tym tu ani słowa: https://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114883,26332308,archidiecezja-warszawska-przeciwna-zbieraniu-podpisow-pod-projektem.html#s=BoxOpImg3\nPo 11 ...2020.09.23 19:50\nNikt nie neguje, że troska o chorych to piękny przejaw ludzkiego humanizmu. W 99,9 % oznacza to wsparcie w walce o życie. Ale są też przypadki w których humanizm i troska oznacza pomoc w zakończeniu cierpienia. Walka o prawo do eutanazji to walka o ten rodzaj troski, o prawo do godnej naturalnej śmierci (zwykle jest to powrót do naturalności, czyli odłączenie sztucznej aparatury). Chyba katolicy coś tam marudzą o prawie do naturalnej śmierci?\nA staruszkowie z Holandii uciekają w popłochu za granicę bojąc się że psychopaci w lekarskich kitlach na korytarzach szpitali wbiją im szprycówę eutanazyjną.\nRozumiem, że masz jakieś dane na temat tej "ucieczki"? Czy tak po prostu bezmyślnie powtarzasz, bo ci fronda tak powiedziała?\nPo 11 ...2020.09.24 8:52\nFronda mądra, fronda radzi, frądel nigdy cię nie zdradzi.


Czy bliźniacy mogą spać w tym samym łóżeczku? - Blog Cosy Cott\n» Czy bliźniacy mogą spać w tym samym łóżeczku?\nCzy bliźniacy mogą spać w tym samym łóżeczku?\nDodano: 06-18-2019Autor: Roza z CosyCott\nJeden materac, dwa zestawy pościeli do łóżeczka\nW pierwszych etapach życia dziecko nie jest w stanie samodzielnie przemieszczać się i podnosić podczas snu. Możesz mieć pewność, że dziecko przez całą drzemkę pozostanie w pozycji, w jakiej go zostawiłaś. Specjaliści nie widzą więc przeciwskazań do układania niemowlaków w jednym łóżeczku. Aby zapewnić każdemu maluszkowi pełną swobodę, należy wyposażyć łóżeczko w wysokiej jakości materac zapewniający odpowiednie podparcie rozwijającym się mięśniom i kręgosłupowi oraz w dwa zestawy pościeli do łóżeczka. Istotne jest, aby układać maluchy po przeciwnych stronach łóżeczka w taki sposób, aby każde z nich miało wystarczającą ilość miejsca.\nKiedy bobasy stają się ruchliwe…\nDzieci rozwijają się w zawrotnym tempie. Nim się obejrzysz, Twoja spokojna parka zacznie harcować i przeszkadzać sobie wzajemnie. Niespodziewany kuksaniec od braciszka albo siostrzyczki może skutecznie wybudzić ze snu i sprawić, że poszkodowana pociecha postawi swoim płaczem na nogi cały dom. Uderzenie rączką albo zderzenie się główkami może skończyć się nie tylko rozbudzeniem, ale również strachem dziecka i dużym siniakiem. Nie ma innej rady – rodzice kilkumiesięcznych bliźniaków powinni zrobić małe przemeblowanie w pokoju i znaleźć miejsce na kolejne łóżeczko. Tylko w ten sposób każda z pociech będzie mogła czuć się podczas snu w pełni swobodnie.\nOdpowiednia pościel do łóżeczka dla chłopca i dziewczynki\nKolejnym ważnym elementem wyprawki dla bliźniaków jest pościel. Wybierając zestaw pościeli dla niemowlaka, lepiej nie zdawać się na przypadek. Skóra małych dzieci jest niezwykle wrażliwa i podatna na wszelkiego rodzaju podrażnienia. Kontakt skóry z szorstkimi, syntetycznymi lub barwionymi sztucznymi środkami tkaninami może nieść za sobą fatalne skutki w postaci reakcji alergicznych, zaczerwienienia, wysypki, suchości czy świądu. Zestawy pościeli do łóżeczka powinny być uszyte z wysokiej jakości materiałów o naturalnym pochodzeniu. W dziecięcym pokoiku doskonale sprawdzi się pościel bawełniana dla niemowląt, poszewki z muślinu lub bambusa. Bawełniany zestaw pościeli dla niemowlaka zapewni maluszkowi optymalną cyrkulację powietrza i termoregulację. Zanim kupisz konkretny model, sprawdź, czy wstępnie wybrana pościel bawełniana dla niemowląt zawiera certyfikaty (na przykład Oeko Tex) będące gwarancją bezpieczeństwa użytkowania. Zwróć uwagę również na detale – zestawy pościeli dla niemowlaka powinny być pozbawione ostrych zamków czy guzików, które mogłyby przeszkadzać dziecku.\nPościel bawełniana dla niemowląt, która pomoże Ci stworzyć przytulne miejsce odpoczynku i zabawy\nŁóżeczko powinno być dla każdego maluszka jego własną oazą. Aby dziecięcy mebelek jak najlepiej spełniał swoją funkcję, warto wyposażyć go nie tylko w funkcjonalne, ale również urocze poduszki i kołderkę. Pościel do łóżeczka dla chłopca z motywem samochodów albo delikatny, kwiecisty zestaw dla dziewczynki będą pięknie się prezentować w towarzystwie ulubionych pluszaków i karuzeli pomagającej maluszkowi zapaść w słodki, odprężający sen.


Piątek, 14 czerwca 2019 BŁ. MICHAŁA KOZALA, BISKUPA I MĘCZENNIKA – Na Chwale Trojcy Swietej\n« 6 MSZY ŚW. KU CZCI PRZENAJDROŻSZEJ KRWI oraz 15 MSZY ŚW. KU CZCI MĄK I TORTUR…\nUwaga – szokujące fakty o gender! »\nPiątek, 14 czerwca 2019 BŁ. MICHAŁA KOZALA, BISKUPA I MĘCZENNIKA\nZ kazania bł. Michała Kozala\n(Kazanie na jubileusz ks. biskupa Antoniego Laubitza, Poznań 1938)\nKapłan w Mistycznym Ciele Chrystusa\nPrawdziwą wielkość człowieka mierzy się miarą jego zjednoczenia z Bogiem, mierzy się jego umiejętnością i gorliwością wykonywania planów Bożych. Obiektywnie najwięcej znaczy ten, który nosi w sobie życie Boże i potrafi to życie budzić w innych i doprowadzać do pełnego rozwoju.\nWobec tej prawdy nie może ulegać wątpliwości, że kapłan Chrystusowy mocą swego powołania i swej godności kapłańskiej wyrasta ponad zwykłych ludzi, bo Bóg powierza mu najważniejsze zadanie i w tym celu dopuszcza go do najściślejszego zjednoczenia ze sobą. Święty Paweł genialnym swym umysłem, oświeconym łaską Bożą, naprowadza nas w listach swoich na zrozumienie tej rzeczywistości nadprzyrodzonej. Od niego dowiadujemy się, jak Chrystus Pan za pomocą sakramentów świętych dokonuje niewidzialnych wprawdzie, a przecież niezaprzeczalnych zmian w duszach ludzkich.\nTe zmiany przyrównać można do kształtowania się i rozwoju organizmu ludzkiego. Wiadomo, że żywe ciało wchłania w siebie surową, nieorganiczną materię, a drogą wewnętrznej przemiany przekształca ją i upodabnia do siebie. Z tej przekształconej i do siebie upodobnionej materii korzysta potem albo w ten sposób, że wzmacnia nią ogólnie cały organizm, albo też używa jej do odpowiedniego wyposażenia członków lub wreszcie przeznacza ją na tworzenie narządów, czyli tych części ciała, które nie tylko same żyją, ale zarazem rozprowadzają siły i soki życiowe po całym ciele.\nOtóż rzecz podobna dzieje się w dziedzinie łaski. Pan Jezus przerabia, przekształca dusze nieśmiertelne. Z życia przyrodzonego podnosi je do życia nadprzyrodzonego. Celem przeprowadzenia tych zmian cudownych stworzył organizm nadprzyrodzony, który życiem i działaniem swoim przyrównany być może do ciała ludzkiego, mianowicie ustanowił Kościół święty, czyli swoje Ciało Mistyczne. Sam jest Głową tego Ciała, Duch Święty duszą jego, a członkami wierni.\nGdy teraz zrozumieć chcemy, co Chrystus Pan z duszą czyni, gdy do kapłaństwa ją wynosi, to pamiętajmy, że pierwszego, zasadniczego przekształcenia dokonuje Pan Jezus za pomocą chrztu świętego. W chwili chrztu świętego wlewa nowe życie do duszy, żyjącej dotąd tylko przyrodzonym życiem. Przemienia tę duszę do głębi, upodabnia do siebie, łączy ją ze sobą, wciela do swego cudownego Ciała Mistycznego, czyli włącza ją do Kościoła świętego. Gdy zaś na wybranej duszy wyciska znamię kapłaństwa, wtedy nadprzyrodzone zjednoczenie osiąga swój punkt kulminacyjny. Dusza wówczas nie tylko jest w Kościele, nie tylko czynną rolę odgrywa w Kościele, ale należy do duchowego ośrodka Kościoła świętego. Dusza kapłańska wchodzi w skład samego serca w Mistycznym Ciele Chrystusa Pana.\nBoże, Ty obdarzyłeś błogosławionego Michała, biskupa i męczennika, łaską szczególnego nabożeństwa do Najświętszej Eucharystii oraz heroicznym męstwem w obronie wolności Kościoła, † spraw, abyśmy za jego przykładem i wstawiennictwem, umocnieni łaską Tajemnicy eucharystycznej, *mogli wytrwać do końca w wyznawaniu prawdziwej wiary. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


W niemal każdym ogromnym mieście : Ekologia\nW niemal każdym gigantycznym mieście w kraju pracują stare XIX- wieczne kamienice – jako budowle bytowe czy też biura lub siedziby firm. Większa część z tych, które należą do budownictwa lokalowego jest w żałosnym stanie. Łuszcząca się farba oraz odpadające tynki są na porządku powszednim. Nie zawsze stan taki jest wynikiem długotrwałych zaniedbań. Czasem jest skutkiem braku codziennej opieki na budowlą. Jeżeli nie masz oprzyrządowania, wypróbuj sprzet ogrodniczy pajeczno. Zarządzający czy administrujący kamienicami mają z reguły kontakty z przedsiębiorstwami prowadzącymi usługi budowlane. Starczyłoby częściej zlecać bieżące naprawy, aby utrzymać budynek w odpowiednim stanie i estetycznym wyglądzie. Gdyby za takie drobne prace przy konkretnych kamienicach odpowiedzialna była ta sama korporacja, bezsprzecznie obeznana i warta zaufania, nie tracono ażeby czasy i pieniędzy na pomyłki i eksperymenty. Usługi budowlane, to jakkolwiek również naprawy tynków, usuwanie źródeł zawilgocenia, remonty stolarki, inaczej wiele na pozór niewiele efektownych prac, jakie w sumie składają się na kondycje obiektu.


Mechanik_z_przypadku - profil w Wykop.pl\nMechanik_z_przypadku od 3 lat 11 mies. na Wykopie\nKaraboga 2 dni temu\n+: netzach, niezdiagnozowany +1761 innych\nMechanik_z_przypadku 2 dni temu via Android\nWielka szkoda, kilka tygodni temu opowiadał w trójce o tym jak trafili do Włoch, jak Nicola przechodził kolejne szczeble swojej kariery, jak mu sodowa nie uderzyła do głowy i nadal bardziej ceni sobie towarzystwo chłopaków z którymi się wychował niż tych z Rzymu. Mówił, że dopadła go choroba ale walczy, jak widać rąk go pokonał. RIP\n+: Karaboga, Multikonto3210 +1 inny\n@boromeusz teraz to takie p!!??$?enie, że PO spadło z rowerka za ośmiorniczki i podsłuchy, a faktem jest, że przespali 8 lat. Nie potrafili zrobić żadnej sensownej reformy do końca, tylko administrowali państwem. Uprawianie polityki ciepłej wody w kranie, to symbol tych 2 kadencji. W rzeczywistości kolesiostwo, wzrost długu publicznego, zaj%#%nie kasy z OFE, zaniedbanie służby zdrowia, upadki firm budowlanych budujących infrastrukturę na Euro 2012, amber gold, acta, itd pokaż całość\n...to tylko najnowsze aktywności użytkownika Mechanik_z_przypadku


UKE chce obniżki cen rozmów na komórki - TELEPOLIS.PL\nWiadomości UKE chce obniżki cen rozmów na komórki\nUKE chce obniżki cen rozmów na komórki\nsirmark 30 Maja 2007 12:18\nUKE zamierza wprowadzić maksymalne ceny za rozmowy ze stacjonarnej sieci Telekomunikacji Polskiej do sieci komórkowych. W efekcie cena minuty rozmowy spadłaby o ponad 21% - pisze Gazeta Prawna.\nUKE chce, by minuta rozmowy z sieci TP do sieci komórkowych (z wyjątkiem Play) kosztowała w szczycie w najpopularniejszych planach taryfowych nie więcej niż 0,66 zł., a poza szczytem i w dni wolne od pracy, do 0,63 zł. Minuta rozmowy do sieci Play ma według UKE kosztować w szczycie nie więcej niż 1,04 zł.\nW ubiegłym tygodniu regulator rozpoczął trwające przez 30 dni konsultacje projektu wprowadzenia cen maksymalnych. Zamiar nałożenia cen maksymalnych, to efekt zbyt słabej zdaniem UKE reakcji TP na obniżkę hurtowych cen za kończenie połączeń w sieciach komórkowych (MTR). O zmianach stawek pisaliśmy w tej wiadomości.\nTelekomunikacja Polska w swych nowych cennikach, które przedłożyła do akceptacji UKE, proponowała, by minuta rozmowy w szczycie kosztowała klienta detalicznego używającego najpopularniejszych planów taryfowych 76 gr. Pisaliśmy o tym pisaliśmy w tej wiadomości.\n1. ~Chrome 2007-05-30 12:21:32 host: brm235.neoplus.adsl.tpnet.pl\nHm ciekawi mnie czy UKE ma prawo ingerować w ceny detaliczne połączeń pomiędzy usługą powszechną jaką jest stacjonarny telefon a usługami operatorów komórkowych - ich usługi nie należą (o ile się nie mylę oczywiście)do usług powszechnych ?? wie ktoś obeznany w temacie jak to wygląda w kwestiach prawnych ?\na mn kiedy? Obecne ceny w TP S.A. są wzoęte z sufitu (inteconnect do UE to ok 8 groszy/min)\n3. ~ciociamisza 2007-05-30 12:31:13 host: 217.153.125.58\ndlaczego omijane jest play???\n4. ~ 2007-05-30 12:38:16 host: chello087207040151.chello.pl\nMoja mama ma w tepsie abonament "niedrogi". Minuta na komórki 1,65 złotego. Jak ona do mnie dzwoni na komórę, to nie odbieram , tylko do niej oddzwaniam. Wychodzi kilka razy taniej. Takie ceny to ROZBÓJ. W socjalnym jest jeszcze lepiej, 1,83 złotego!!!!!!!!\n5. ~m 2007-05-30 12:44:18 host: blu223.neoplus.adsl.tpnet.pl\nza3-4latka jak telefonia stacjonarna bedzie tylko malym dodatkiem uslug triple play(stacjo,net,kom)pozmienia sie wiecej niz teraz ale niech Pani Ania probuje co moze..\nJa mam podobne pytanie do ~ciociamisza, dlaczego do Play rozmowy są droższe?\nmaxbike: to typowe w Euuropie, że nowi gracze mają asymetryczny interkonekt (żeby mieli lepszą pozycję startową). Tyle, że w UE z reguły było tak, że to Ci nowi mieli niższe stawki do pozostałych (np. włoskie "3" 1/4 stawki, do 1/1 mieli dojść bodaj w 4 czy 5 lat), a nie Polsce, na odwrót, co powoduje inne ceny połączeń do Play w cennikach...\n9. ~ 2007-05-30 21:42:21 host: chl5.neoplus.adsl.tpnet.pl\nSlusznie. Z komorek taniej idzie juz generalnie wszedzie dzwonic. Nawet na stacjonary. A w sieciach to w ogole bajka. W Plusie promuja teraz 18 gr/minuta po doladowaniu [karta].\n10. ~ukenamuniu 2007-05-31 23:51:19 host: nat-go2.aster.pl\nAni pomysł Ani zmiany cennika TP (po jego wycofaniu) ani pomysł Ani o narzuceniu ceny maksymalnej nie są zgodne z prawem. No, ale praktycznie niby co z tego... szeryf zawsze może strzelić w plecy.


na te właśnie pytania. Zacznijmy od tego, że zupełnie podstawową rzeczą powinno być wybranie firmy, która oferuje druk reklamowy w jak najwy?\nDodane: 23-05-2019 11:33\nCo warto wiedzieć o druku reklamowym? Na co trzeba koniecznie zwrócić uwagę na taki druk się decydując? W dzisiejszym tekście postaramy się odpowiedzieć na te właśnie pytania. Zacznijmy od tego, że zupełnie podstawową rzeczą powinno być wybranie firmy, która oferuje druk reklamowy w jak najwy?\nCoraz niższa cena, coraz lepszy drukZnaleźć dobrego prawnika? Nie?Czy da się w 2020 znaleźć dentystę w Cieszynie?Jak zrobić wege parmezan przydatnie?Wartość tego jak znaleźć dobrego prawnika w 2020Taśmy grzewczeObsługa bhp WarszawaSzukam 7 Osób, Którym Przekażę Rozwiązanie Jak klimatyzować pomieszczeniaBhp-pulsar.plPorada stomatologicznaO woreczkach i etui na drobne przedmioty5,5 Internautów Już Wie Jak bhp. A Ty?Poradnik - jak korzystać z pomocy prawnej?O badaniach medycznychPomoc prawna w zamówieniach publicznychKilka porad - o wizycie u dentysty Is there a new law on how to buy us auto parts? Jak fajnie znaleźć kardiologa?Czy w 2020 zdołasz wypożyczyć krzesła na imprezę?Krótko na temat zastosować zwyżekCzy można kupić panele fotowoltaiczne w niedzielę?OsuszaczTłumaczeniaCo można powiedzieć o pompie ciepłaSzybalski-stomatologia.plImplantologia zabrzeSpecjaliści w dziedzinie leczenia zębówKto potrzebuje nawadniać ogród?Outsourcing bhpTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak drukować w Jastrzębiu (chyba, że Popełniasz Te 8 Największych Błędów)


Tabletki hydrominum opinie | Flash moda Warszawa - Mokotowska 26\nHome | Zdrowie i Medycyna | Tabletki hydrominum opinie\nTabletki hydrominum opinie\nHydrominum to popularny suplement diety, który umożliwia zrzucenie zbędnych kilogramów. Preparat w zamierzeniu ma walczyć z nadmiarem zatrzymanej wody w organizmie. Ponadto działa perfekcyjnie w zakresie usuwania toksyn, posiada więc właściwości oczyszczające. Hydrominum opinie wyraźnie wskazują, iż klientki zauważyły u siebie utratę cellulitu i zyskały lepszy wygląd skóry. Tabletki Hydrominum sprzedawane są wciąż po okazyjnej cenie – za 20 tabletek musimy zapłacić jedynie 20 złotych. Dzięki tabletkom przyswajalność suplementu jest jeszcze łatwiejsza. Oprócz zażywania tabletek Hydrominum możemy pozbyć się nadmiaru wody w organizmie poprzez zmianę stylu życia. Powinniśmy znacznie ograniczyć spożycie soli, unikać napojów alkoholowych oraz oczywiście pić jeszcze więcej wody. Hydrominum składa się nade wszystko z ekstraktów roślinnych. Pokrzywa, zielona herbata, wyciąg z opuncji figowej, wyciąg z nasion winogron oraz mniszek lekarski wykazują właściwości moczopędne. Produkt można zakupić w aptekach.\nniedziela, 23 czerwca, 2019Studiuj medycynę!\nśroda, 26 lipca, 2017Ubrania dla dzieci sklep internetowy\nponiedziałek, 3 września, 2018Po robotach zaatakuje kolejny robot\nniedziela, 23 czerwca, 2019Leki tylko z apteki?\nniedziela, 16 grudnia, 2018Dronez\nwtorek, 25 października, 2016Tusz do rzęs hypoalergiczny bell\nTrizer spalacz tłuszczu opinie


ołówkiem szkicowane: Białe śnieżynki\nPierwszy kwietnia to dobry dzień na kartkę świąteczną, tj. na Święta Bożego Narodzenia :) Za sprawą całorocznej zabawy Święta na okrągło, oczywiście...\nWytyczne marcowe: kartka z kawałków, czyli patchwork.\nPrzyznaję, że niełatwo przygotować kartkę bożonarodzeniową, kiedy biurko (i głowa!) pełne kartek i dekoracji wielkanocnych. Cieszę się jednak, że zadanie udało mi się zrealizować, choć "tylko" w jednym egzemplarzu :)\nWspominając minioną, pięknie śnieżną zimę przygotowałam kartkę z dużą ilością bieli i śnieżkami w roli głównej. Patchwork klasyczny, ale ja i tak uczę się dopiero jak opanować tak podzieloną przestrzeń :)\nNatalia F 2 kwietnia 2017 08:26\nŚnieżne święta:) Piękna karteczka:)\newinka Nowa 2 kwietnia 2017 09:11\nCudowne te śnieżynki w tle i na wierzchu :-D\nCarmen 2 kwietnia 2017 12:57\nPrzepiękne Białe Święta.\nmojescrapowisko 2 kwietnia 2017 14:10\nInka 2 kwietnia 2017 17:23\nPięknie opanowałaś przestrzeń, a robienie śnieżnej kartki w piękny słoneczny dzień przy 20 stopniach C to najlepszy Prima Aprilis :) Kasiu - świetnie Ci idzie kartkowanie!\nKartkoweLove 2 kwietnia 2017 18:03\nMatilde 2 kwietnia 2017 19:39\nLucia Balážová 6 kwietnia 2017 10:23\nBardzo piekna... :)\nMakaArt 6 kwietnia 2017 20:20\nJaka piekna kartka ;-)\nAlosha 7 kwietnia 2017 19:46\nHa, jak ładnie i mroźno się zrobiło! :)\nŚwietna kartka, dla mnie patchwork jest trudny do ogarnięcia :)


Grecja: prawicowy rząd chce uderzyć w pracowników. Ci odpowiedzieli strajkiem – Portal STRAJK\nPN 03/10/2019w : Prawa pracownicze\nStarcia w Atenach / youtube.com\nGreccy pracownicy transportu, służby zdrowia, banków i wielu innych sektorów solidarnie odmówili wczoraj pracy. Powodem są plany prawicowego rządu Nowej Demokracji, który zapowiedział ograniczenie prawa do strajku i niekorzystne dla pracowników zmiany w układach zbiorowych.\nMetro, kolej, autobusy – te środki transportu nie działały wczoraj normalnie w większości greckich regionów. W szpitalach pomoc była udzielana tylko w przypadkach zagrożenia zdrowia i życia, a zabiegi zaplanowane na środę, zostały przełożone na inne terminy, lekcje w szkołach zostały przerwane na kilka godzin, a większość placówek bankowych pracowała w skróconych godzinach, bądź w ogóle została zamknięta. Do 24-godzinnego strajku dołączyły również redakcje gazet, portali oraz programów telewizyjnych i radiowych.\nW taki sposób grecka klasa pracująca wystąpiła przeciwko rządowi Kyriakosa Micotakisa, który rozpoczął właśnie realizacje swoich zobowiązań. Oczywiście, nie chodzi o obietnice złożone wyborcom, a o polecenia ze strony europejskiej oligarchii bankowo-finansowej, która od początku bieżącej dekady przeprowadza na greckim społeczeństwie neoliberalny eksperyment, którego efektem jest drastyczny spadek poziomu życia, dwucyfrowe bezrobocie, prywatyzacja usług publicznych, ograniczanie praw pracowniczych i wysoki wskaźnik samobójstw, a także epidemia narkomanii.\nMicotakis obiecał obywatelom „przyspieszenie inwestycji” i „pobudzenie wzrostu gospodarczego w kraju”, jednak jego pierwsze poczynania pokazują, że w pierwszej kolejności zamierza uderzyć w resztki zorganizowanych struktur związków zawodowych. Rządzący planują zmianę niektórych przepisów dotyczących ogłaszania strajków, zgody na niewdrażanie pod pewnymi warunkami układów zbiorowych czy stworzenia rejestru związków zawodowych, co te nazwały próbą ich kontrolowania.\nWczoraj w demonstracjach w całym kraju wzięło udział kilkadziesiąt tysięcy osób. Według agencji AP członkowie wspieranego przez Komunistyczną Partię Grecji związku zawodowego starli się z policją, gdy próbowali zakłócić aukcję przejętych nieruchomości. Policjanci użyli gazu łzawiącego.\ntagiGrecjaKyriakos MicotakisNowa Demokracjaprawa pracowniczestrajki w Europie 2019strajki w Grecji\n18 32 569\nNajwyraźniej rząd Grecji idzie za przykładem francuskiego Maccarona.\ntagi francja unia europejska lewica policja syria usa ksenofobia Izrael rasizm Trump protest uchodźcy PiS związki zawodowe Rosja


Legionowski: Ukradła kartę do bankomatu i płaciła nią za zakupy. Wpadła po roku - Legio24.pl - wiadomości z Legionowa i powiatu\nStrona główna/Wiadomości/Legionowski/Legionowski: Ukradła kartę do bankomatu i płaciła nią za zakupy. Wpadła po roku\nPolicjanci z Legionowa kilka dni temu zatrzymali 38-letnią mieszkankę Warszawy, która podejrzana jest o kradzież karty bankomatowej i użycie jej do płatności za zakupy. W sumie wygenerowane przez 38-latkę straty wyniosły prawie 700 złotych. Kobieta ukrywała się prawie rok. Wpadła dzięki determinacji stróżów prawa.\n– W październiku minionego roku do legionowskiej komendy zgłosiła się kobieta i złożyła zawiadomienie o kradzieży karty bankomatowej. Ponadto powiadomiła, że ktoś szesnastokrotnie, zbliżając kartę do terminala płatniczego bez użycia PIN-u, dokonał zakupów w różnych placówkach handlowych. W ten sposób z konta pokrzywdzonej zniknęło prawie 700 złotych – informuje w komunikacie Komenda Powiatowa Policji w Legionowie.\n– Policjanci sprawdzili wszystkie okoliczności związane z użyciem karty. Dzięki zapisom z monitoringu poznali wizerunek osoby, która się nią posługiwała. W toku dalszych działań operacyjnych funkcjonariusze ustali personalia podejrzanej kobiety. Stróże prawa stale sprawdzali miejsca, w których mogła zamieszkiwać 38-latka, jednak ta ukrywała się – relacjonuje podkom. Justyna Stopińska z KPP Legionowo.\nPodejrzana o kradzież kobieta wpadła kilka dni temu. W jej zatrzymaniu pomogła informacja o możliwym miejscu jej przebywania, którą uzyskali legionowscy policjanci. – W chwili aresztowania 38-latka była wyraźnie zaskoczona – dodaje podkom. Stopińska.\nMieszkanka Warszawy usłyszała już zarzuty kradzieży z włamaniem. Grozi jej nawet 10 lat więzienia.


nie wszystkie nadają się do transportu ładunków nadgabarytowych. Do tego potrzebne są specjalne środki transportu oraz specyficzna organizacja całego procesu. Jeśli więc ktoś chce przewieźć ładunek, który na przykład waży więcej\nJeśli więc ktoś chce przewieźć ładunek, który na przykład waży więcej niż 42 tony, lub jest wyższy niż\nMatematyczny umysł, dokładność i solidność. Taki powinien być geodetaEkspresy do kawyPoradnik biznesmena - o pozycjonowaniuKsięgowość, biura rachunkowe i podatkiSilesia - mountains, palaces and much moreDlaczego warto oszczędzać wodę?O pracy geodety oraz jego obowiązkachYour car - your joy?Sklep sklepowi nie równy. To samo tyczy się tych internetowych Printing at home, in the office or on the job Czy ktoś wie jak transportować ponadgabaryty?Oczyszczanie wody - żyj ekologicznieTrochę o stronach firmowychPoradnik - skuteczne pozycjonowanie SzczecinCzy masz możliwość naprawić laptopa?Tanie pozycjonowanieAkcesoria edukacyjne dla najmłodszychKilka słów o ogrzewaniuIdziemy do dentystyOrganizacja targów, a hostessyPoczuj się lepiej z samym sobą. Pomoc psychoterapeutyStomatologia zabrzeKto potrzebuje leczyć zęby?Nikt nie lubi sprzątać?Where Do You want to go? Go Poland!Electricity and engineersSuplementy do treninguKosmetyczne olejki jako perfumy.Your computer needs help?Drewniane podłogi - cyklinowanie


FEI Nations Cup Top League – rywalizacja zaostrza się - Skoki - Aktualności | Polski Związek Jeździecki\nFEI Nations Cup Top League – rywalizacja zaostrza się\nNadesłany przez Łukasz Jankowski 30.07.2011 10:50 (1073 odsłon) Więcej wpisów tego autora\nW rozegranej w dniu wczorajszym (29.07) VI rundzie Top League - FEI Nations Cup 2011 para Marcus Ehning - Plot Blue jako jedyna w obydwu nawrotach nie popełniła błędu\nKolejna runda jeździeckiej „Ligi Mistrzów” miała miejsce podczas pięciogwiazdkowego CSIO Hickstead (552 645 €). Był nią Konkurs o Puchar Narodów ( FEI Rolex Ranking - 200 000 €).\nTak się złożyło, że o pierwszym miejscu musiała zadecydować dodatkowa rozgrywka, do której szefowie ekip typowali po jednym zawodniku z drużyny. Marcus Ehning (12 FEI Rolex Ranking) rozstrzygnął o ostatecznym zwycięstwie Niemców. Był szybszy od aktualnego mistrza Europy (Kevin Staut – 2 FEI RR – Silvana de Hus), ale wolniejszy od aktualnej brązowej medalistki igrzysk olimpijskich Amerykanki Elizabeth Madden (16 FEI RR - Coral Reef Vio Volo), która ryzyko szybkiej jazdy okupiła zrzutką.\nPlot Blue, to 14-letni holenderski ogier po Mr Blue. Dosiadany przez Marcusa Ehninga brał udział w ostatnich Mistrzostwach Świata i Europy zdobywajc w drużynowej klasyfikacji złoty i brązowy medal, a indywidualnie plasując się na 16 i 23 pozycji. W ubiegłym roku wygrał Finał Pucharu Świata.\nRozgrywki „Top League” zbliżają się do końca. Po Hickstead sytuacja w klasyfikacji stała dużo bardziej ciekawa. W sporym stopniu stopniała przewaga Holendrów wywalczona aż trzema zwycięstwami (Rzym, St. Gallen i Aachen) w tegorocznych rozgrywkach. Pomarańczowi w brytyjskim PN niespodziewanie zajęli dopiero przedostatnie miejsce, ale utrzymali jeszcze prowadzenie w klasyfikacji tegorocznej edycji FEI Nations Cup. Przewaga nad Niemcami wynosi już tylko 5 punktów. Francuzi nieco oddalili się od strefy spadkowej, w której oprócz zupełnie nie radzącej sobie Danii walczą jeszcze Belgowie i Amerykanie. Różnica między nimi wynosi zaledwie 0.5 punktu.\nW kolejnych rundach tegorocznego FEI Nations Cup rywalizuje 8 narodowych drużyn. Za pierwsze miejsce uzyskuje się 10 punktów bonifikacyjnych. Kolejna pozycja w konkursie przynosi następujące ilości punktów: 7, 6, 5, 4, 3, 2 i 1. Do końca pozostały dwie rundy:\nw przyszłym tygodniu w Dublinie\nw ostatni piątek sierpnia w Rotterdamie\nTak wiec sprawa zwycięstwa i spadku w tej prestiżowej imprezie pozostaje zupełnie otwarta. Natomiast Brytyjczycy, Irlandczycy, Amerykanie oraz czterokrotni zwycięzcy tych rozgrywek (2003 ,2004, 2009, 2010) Francuzi w tym roku nie odegrają czołowej roli.\nTagi: Skoki FEI puchar liga Cup Madden Staut Ehning.


UNMOGIP. Grupa Obserwatorów Wojskowych Narodów Zjednoczonych w Indiach i Pakistanie\nGrupa Obserwatorów Wojskowych Narodów Zjednoczonych w Indiach i Pakistanie\nMiejsce działań: Indie, Pakistan\nŻołnierze UNMOGIP obserwują granicę („linię kontroli”) pomiędzy Indiami a Pakistanem, 20 października 2005 r.\nNa mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ S/RES/ 39 (1948) w styczniu 1949 r. na granicy Indii i Pakistanu swoją działalność rozpoczęła Komisja Narodów Zjednoczonych dla Indii i Pakistanu (United Nations Commission for India and Pakistan - UNCIP), której celem było nadzorowanie przestrzegania zawieszenia broni. Na mocy rezolucji 91 (1951) z 30 marca 1951 r. funkcje UNCIP kontynuuje Grupa Obserwatorów Wojskowych Narodów Zjednoczonych w Indiach i Pakistanie (UNMOGIP).\nW sierpniu 1947 roku Indie i Pakistan uzyskały niepodległość. Na mocy Aktu o Niepodległości Indii prowincja Kaszmir miała sama zadecydować o swej przynależności do jednego z tych państw. Ostatecznie Kaszmir został przyłączony do Indii, co spotkało się z ostrym sprzeciwem władz pakistańskich. Jeszcze tego samego roku pomiędzy sąsiadującymi państwami wybuchła wojna. Już w styczniu 1948 roku Rada Bezpieczeństwa ONZ na mocy rezolucji 39 ustanowiła Komisję NZ dla Indii i Pakistanu (UNCIP), która miała za zadanie pomoc przy rozwiązaniu sporu.\n27 lipca 1949 roku Indie i Pakistan podpisały porozumienie w Karaczi, na mocy którego obie strony zgodziły się na ustanowienie linii zawieszenia broni, nadzorowanej przez ONZ. Wraz z wygaśnięciem mandatu UNCIP w 1951 roku Rada Bezpieczeństwa przyjęła rezolucję 91, ustanawiającą Grupę Obserwatorów Wojskowych Organizacji Narodów Zjednoczonych w Indiach i Pakistanie (UNMOGIP). Zadaniem UNMOGIP jest monitorowanie sytuacji oraz przedkładanie raportów Sekretarzowi Generalnemu i obydwu stronom konfliktu o naruszeniach zawieszenia broni, jak i innych wykroczeniach łamiących zasady porozumienia.\nW 1971 roku ponownie wybuchła wojna między Indiami a Pakistanem, w wyniku której doszło do powstania Bangladeszu. Po podpisaniu zawieszenia broni, linia wytyczona w 1949 roku uległa zmianie. Z tego powodu RB przyjęła rezolucję 307, w której domagała się trwałego zawieszenia broni oraz powrotu jednostek na pozycje ustalone w porozumieniu w Karaczi. W lipcu 1972 roku Indie i Pakistan podpisały porozumienie określające tzw. „linię kontroli“, która odpowiadała linii wytyczonej w 1949 roku.\nOd 1972 roku władze Pakistanu kilkukrotnie wnosiły skargi do UNMOGIP dotyczące łamania postanowień zawieszenia ognia. Natomiast władze Indii nie wniosły ani jednej skargi od 1972 roku, trwale i aktywnie współpracując z funkcjonariuszami UNMOGIP.\nMandat UNMOGIP obejmuje:\nw latach 1949 – 1971\nnadzorowanie zawieszenia broni pomiędzy Indiami i Pakistanem,\nwsparcie dla doradcy wojskowego UNCIP,\nod 1971 roku\nobserwowanie rozwoju sytuacji oraz przedkładanie raportów Sekretarzowi Generalnemu ONZ i obydwu stronom konfliktu o naruszeniach zawieszenia broni, jak i innych wykroczeniach łamiących zasady porozumienia.


Art.&Business. Gazeta Aukcyjna - To była piękna utopia - Expovortal\n16 marca 2019 16 marca 2019 admin 0 Komentarzy Alojzy Kuca, Szczelbaczechowa, Wojciech Makowiecki\nZdjęcie powyżej: Stanisław Ignacy Witkiewicz, Kuszenie św. Antoniego II, Witkacy 1921-1922, Muzeum Narodowe w Krakowie\nZ Alojzym Kucą, pomysłodawcą, założycielem i właścicielem pierwszego w Polsce prywatnego pisma o sztuce „Art.&Business. Gazeta Aukcyjna” rozmawia Wojciech Makowiecki\nWojciech Makowiecki: Pierwszy numer Art & Business ukazał się w lipcu 1989 roku, a więc miesiąc po czerwcowych wyborach do Sejmu, które uznaje się za przełomowe dla transformacji ustrojowej w Polsce.\nAlojzy Kuca: „Art” powstawał długo, za długo nawet, ale fakt, że jego pierwszy numer pojawił się w ostatnich dniach Polski Ludowej jest czystym zbiegiem okoliczności. Nie jest przypadkiem zaś, że pierwsze prywatne czasopismo o sztuce i rynku sztuki urodziło się w Poznaniu.\nCzekałeś na taką sytuację, jak lato 1989 , żeby zacząć wydawać własne pismo poświęcone sztuce?\n– To nie była dobra sytuacja, to był wręcz najgorszy moment, żeby zakładać pismo o sztuce, a dokładnie o rynku sztuki. Taki czas był dobry na polityczne ulotki i biuletyny, na „Gazetę Wyborczą” właśnie, ale nie na „ Art. & Business”. Ale ja już nie mogłem dłużej czekać, byłem sfrustrowany. Jeździłem po całym kraju i w środowiskach ekonomicznych, artystycznych i podobnych, nawet w automobilklubie w Bydgoszczy, głosiłem prelekcje pt. „sztuka jako towar” i „marketing na rynku sztuki”. Podśmiewano się trochę ze mnie, traktowano jak nieszkodliwego maniaka. Wszędzie zapowiadałem, że lada moment ukaże się takie pismo jak „Art and Business”. Tak minęło dziesięć lat moich starań o nowe pismo.\nA tymczasem od początku ’89 roku przez kraj przewalały się strajki, protesty, rewolucje i rezolucje a gabinetowe przewroty unieważniały się następnego dnia. Wszystko się rozłaziło, rozmazywało i topiło w oparach wiecznego gadania i wódki. Więc może to była ta oczekiwana sytuacja ?\nJak mówił Rokefeller, nie ma takiej katastrofy, na której nie można zarobić.\n– Tak, 6 lutego 1989 r. w Pałacu Namiestnikowskim w Warszawie rozpoczęły się obrady Okrągłego Stołu, przy którym układające się „wysokie strony” zadekretowały wolny rynek, wolność słowa i wolność prasy. Również wolne, „częściowo wolne”, wybory, które się odbyły 4 czerwca 1989. Za demokracją opowiedziała się wtedy mniejszość, jedna trzecia narodu nie poszła głosować, a jedna trzecia głosujących poparła komunistów.\nPrzyszłość nie była klarowna. Kto w tym czasie miał głowę i interes, żeby myśleć o sztuce. Warto mieć przed oczami film z tamtego czasu, żeby dziś widzieć, jak absurdalne i utopijne było wydawanie pisma, którego pomysł powstał w innej epoce i dla innych ludzi. Adresowałem „Art” do klasy średniej, której wtedy jeszcze nie było, ale wierzyłem, ze rychło powstanie, bo taka jest logika społecznego rozwoju.\nPonieważ nie chciałem być produktem Magdalenki i beneficjentem tych zmian – postanowiłem przyspieszyć wdrożenie pisma, choćby za cenę przekrętu z papierem i obejścia prawa.\nA nie było tak, że Magdalenka ułatwiła ci wejście do drukarni ?\n– Nie, bo nowe prawo prasowe uchwalono w następnym roku, dokładnie 11 kwietnia 1990 i tego samego dnia Sejm jednogłośnie zniósł cenzurę. Do tego czasu obowiązywały stare, socjalistyczne zasady. Pierwsze trzy numery „Art & Business” z podtytułem Gazeta Aukcyjna były jeszcze cenzurowane. Sygnatury są w stopkach. Pierwszymi czytelnikami Artu byli cenzorzy. I strasznie wybrzydzali, że nikomu to nie jest potrzebne i marnotrawię państwowe pieniądze. Ponieważ pismo było dwujęzyczne – musiałem przysięgać, że tłumaczenie jest wierną kopią polskiego tekstu. Do przysięgi dołączałem flaszkę Żytniej i kawę z Pewexu.\nPamiętam z własnych doświadczeń, że wtedy były ogromne problemy z drukarniami, które nie miały tzw. wolnej mocy przerobowej, jak to się ładnie określało. Jak ty sobie z tym poradziłeś\n– Rzeczywiście drukarnie państwowe, niewładne molochy, były zawalone produkcją i trudno było się do nich wcisnąć i to z jakimś pismem o sztuce, które w dodatku nie miało zezwolenia. Ja wydawałem i redagowałem wówczas „Gazetę Targową”, którą drukowałem w drukarni „Życia Warszawy” przy Marszałkowskiej w Warszawie. „Gazetę” należało oddawać do druku najpóźniej w lutym, żeby była gotowa na Międzynarodowe Targi Poznańskie w czerwcu!\nAle rzeczywistość PRL-u była pełna absurdów i wtedy taki się wydarzył. Na jednych z ostatnich w PRL Międzynarodowych Targach Poznańskich enerdowcy złożyli w swoim pawilonie potężną, najnowocześniejszą maszynę drukarską w Europie, na której mieli drukować w milionowych nakładach „Neues Deutschland”, organ wschodnioniemieckich komunistów. Ale, ironia losu, zmieniała się sytuacja polityczna i chcieli się jej pozbyć. Nikt, nawet Ruskie, nie chcieli kupić, a nie opłacało się jej zabierać z Poznania. Prezydent Andrzej Wituski wykorzystał sytuację, zaproponował jakąś symboliczną kwotę. Enerdowcy się zgodzili i maszyna została w Poznaniu.\nUlokowano ją w byłym domu kultury przy ul. Ziębickiej. „Głos Wielkopolski” zaczął drukować tam swoją gazetę, opuszczając piękną, starą drukarnię z 1910 roku przy Rondzie Kaponiera. Udało mi się ulokować na Ziębickiej najpierw „Gazetę Targową”, później „Art”, Wschodnioniemiecki kolos był kosztowny, bo na rozruch i wyhamowanie potrzebował ogromne ilości papieru. „Art” od początku aż do 2001 roku, kiedy go sprzedałem, miał nakład dziesięć tysięcy egzemplarzy. Początkowo drukowany był na słabym, szarym, radzieckim papierze, bo tylko taki miałem z rozdzielnika. Okładka była na kredzie, też kiepskiej.\nW 1990 roku podszedł do mnie na Targach dziennikarz z niemieckiego czasopisma „Kunst” i gratulował mi ekologicznego myślenia, sądząc że z rozmysłem nie drukuję na papierze kredowym. Czarno białe pismo o sztuce to był dla Zachodu szok. Nie tłumaczyłem mu, że to z biedy.\nAle kilka lat później był to już kolorowy magazyn, na kredowym papierze, porównywalny edytorsko ze światowymi pismami o sztuce\n– Przymusił nas do tego rynek sztuki, zwłaszcza zachodnie domy aukcyjne, z którymi współpracowaliśmy, tamtejsze galerie, organizatorzy targów sztuki, marszandzi, kolekcjonerzy i czytelnicy. W 1991 roku rozpoczęliśmy druk w czterech kolorach, zwiększyliśmy liczbę edycji do dziesięciu rocznie, pierwszy raz wydaliśmy Rocznik Aukcyjny jako nr 3/1991. W październiku tego roku „Art. & Business” miał nowy podtytuł: Międzynarodowy Magazyn Rynku Sztuki\nWróćmy jeszcze do okoliczności narodzin Art & Business. Dlaczego według ciebie był to niefortunny moment?\n– W czasie wojny milczą muzy, jak mówili starożytni, a ówczesny lipiec był rodzajem stanu wojennego. Rozpadał się realny socjalizm, tak zwane resorty siłowe prężyły muskuły, bo przygotowywały kolejny stan wojenny, w przemyśle wyłączano maszyny z powodu przerw w dostawach prądu, w PGR-ach nie było czym karmić ludzi i trzody. Zbliżało się widmo koszmarnego bezrobocia. Sklepy stały puste, w wolnej sprzedaży był tylko ocet i dzieła sztuki. Inflacja przekraczała 800 procent w skali rocznej , dolar był jedyną walutą, za którą można było coś kupić i kosztował 11 tysięcy złotych przy średniej pensji 200 tysięcy miesięcznie , co stanowiło równowartość 20 butelek wódki Żytniej w Pewexie. Zadłużenie państwa przekraczało 45 miliardów dolarów.\nDemokracja i wolny rynek nie były dobrami powszechnie oczekiwanymi, co potwierdziły czerwcowe wybory. Poza tym wolny rynek kojarzył się tylko z czarnym rynkiem. Katastrofa. Wystarczy?\nNie wiedziałem, jaki kształt przybierze nasze społeczeństwo, jaki kanon wartości obierze, w jakim kierunku, zwłaszcza w kulturze, pójdą zmiany. Upadały wszystkie pisma kulturalne, dotowane dotąd przez państwo. To nie była tylko transformacja ustrojowa i gospodarcza . Dokonywała się jednocześnie ogromnej wagi transformacja klasowa i mentalna.\nA jednak zdecydowałeś się\n– Tak, ponieważ, jak mawiał Wiktor Hugo, nie ma nic silniejszego niż idea, do której dojrzał czas. A poza tym – na Mysiej 5 w Warszawie, gdzie od 1946 roku zasiedział się główny urząd kontroli prasy, kolejny raz odrzucono mój wniosek o wydawanie Artu. Brakowało zaświadczenia, skąd mam papier. A papier to była sprawa polityczna. Ponadto podtytuł brzmiał Gazeta Aukcyjna, co nie wszyscy rozumieli i musiałem dodatkowo pisemnie uzasadnić i wyjaśnić znaczenie tego słowa. A tak na marginesie: pierwsza po wojnie aukcja sztuki odbyła się właśnie w 1989 roku, zaś na Giełdzie Papierów Wartościowych dopiero w kwietniu 1991. Słowo „aukcja” nie istniało w codziennym języku.\nTak jak „art” i „business” . Nie mogłeś znaleźć bardziej oczywistego tytułu\n– Mogłem, ale ja miałem motywację i uzasadnienie tylko do tego tytułu, do tej idei i do takiej misji , którą ten właśnie tytuł definiował. Inwestowanie „w obrazy”, poza powszechnym lokowaniem kasy w srebrach, było wówczas popularnym sposobem ucieczki przed inflacją. Zwłaszcza w Poznaniu. Problem polegał na tym, że kto nie miał znajomości – ten nic nie kupił, bo nie miał gdzie. Więc w tym czasie najbardziej żałowałem, że nie mam własnej galerii sztuki…\n– Tak, 15 marca 1976 roku z Florianem Zielińskim, jako jednostki gospodarki nieuspołecznionej (choć uważaliśmy się za bardzo uspołecznionych) złożyliśmy wniosek do ministra Kultury i Sztuki, którym był osławiony Józef Tejchma, o „wydanie zezwolenia na sprzedaż dzieł sztuki współczesnej przez jednostki gospodarki nie uspołecznionej”. Taką możliwość dawało Rozporządzenie Ministra Kultury i Sztuki z 12 lipca 1975 r., co zapisano nawet w Dzienniku Ustaw Nr 27, pozycja 142. Nasz wniosek pozytywnie zaopiniował dyrektor Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Miejskiego w Poznaniu mgr Andrzej Goćwiński i tak trafił do ministra. Ten zażądał od nas dodatkowo, żeby uzupełnić nasze cv.\nFlorek Zieliński napisał o sobie, że kończy doktorat z socjologii sztuki, jest uznanym w Polsce zbieraczem plakatów, zajmuje się aktywnie działalnością kulturalną i społeczną, jest prelegentem BWA, członkiem Rady ds. Kultury na Winogradach i pracuje naukowo w Instytucie Socjologii UAM w Poznaniu. Ja pochwaliłem się, że jestem publicystą, pracuję w wydawnictwie Epoka w Warszawie, specjalizuję się w zagadnieniach współczesnej kultury i literatury polskiej oraz w problematyce ekonomicznej, jestem autorem publikacji o rynku, handlu i marketingu, przygotowuję właśnie książkowe wydanie pracy pod tytułem „Marketing na rynku dzieł sztuki”. Napisaliśmy jeszcze: „Uważamy, że przeszło półmilionowy Poznań jest wciąż jeszcze niewystarczająco wyposażony w placówki propagujące i ułatwiające sprzedaż prac artystów plastyków i umożliwiające bezpośredni kontakt twórcy z klientem”. Piękny język, jak z partyjnego referatu…\nMinister Tejchma zezwolenie na nieuspołeczniony punkt sprzedaży dziel sztuki współczesnej w Poznaniu wydał i listem expressowym wysłał do Poznania 7 grudnia 1976 roku. Ale dyrektor od poznańskiej kultury – mgr Goćwiński odpowiedniego pomieszczenia nie przyznał i tak się skończyła ta historia. Pierwszą prywatą galerię dzieł sztuki otwarł kilka miesięcy później na Nowym Świecie w Warszawie Piotr Nowicki. Nie miałem galerii więc zacząłem kombinować z pismem.\nWróćmy do Art. & Business. Pamiętam, że „Sztuka” w 1979 roku zamieściła twój tekst dotyczący marketingu w sztuce. To był chyba pierwszy artykuł w Polsce poruszający ten temat.\n– Tak, pierwszy. Ale ciekawsza od samego artykułu jest historia z jego publikacją w „Sztuce”, bo tu znów ujawnia się poznański wątek. Otóż, jak się po latach dowiedziałem, inspiratorem był dr Krzysztof Kostyrko, założyciel „Sztuki” i jej redaktor naczelny do 1988 roku, wcześniej założyciel poznańskiego miesięcznika społeczno -kulturalnego „Nurt” i , co najważniejsze, współtwórca Instytutu Kulturoznawstwa na UAM, którego był też dyrektorem. Mocno zaangażowany w promocję sztuki, zwłaszcza poznańskich twórców. Kiedy po wielu perturbacjach artykuł opublikowano – dr Kostyrko pracował już w KC PZPR.\nW artykule zapowiedziałeś że założysz pismo o sztuce. To była pierwsza zajawka „Artu”.\n– No, nie tak dosłownie zapowiedziałem. To był tekst kanoniczny wręcz, był sumą mojej wiedzy i przekonań jak powinna wyglądać komunikacja między artystą i publicznością, jakie jest miejsce artysty i jego dzieła w systemie ekonomicznym, jakiego rodzaju dobrem jest samo dzieło sztuki i jakim majątkiem dla państwa jest kultura. Ranga kultury i sztuki zależy przecież od tego, jakie państwo za nim stoi.\nJak przyjęto ten artykuł? Zdumiewający był fakt, że go w ogóle wydrukowano. Przecież redakcja w słowie wstępnym odcięła się całkowicie od tez autora.\n– Myślę, że z cenzurą załatwił to Kostyrko. Tekstu mi nie gratulowano, byłem krytykowany, przede wszystkim przez środowiska plastyków, które protestowały, że sztuka nie jest towarem. Może to było powodem, że drugiej część artykułu już nie opublikowano. O tym, jaki w ogóle był klimat wokół tego artykułu świadczą dwie publiczne wypowiedzi. Daniel Passent w 43. numerze „Polityki” w 1979 pisał wyraźnie nawiązując do mojego tekstu: „…moce przerobowe artystów plastyków są jedynymi, których w Polsce mamy w nadmiarze”. Przy okazji warto wspomnieć, że w kraju ledwie 13 tysięcy artystów plastyków deklarowało wtedy, że utrzymuje się wyłącznie z twórczości plastycznej. To był klucz do zrozumienia sytuacji: prawie wszyscy artyści byli gdzieś tam na etatach. I spokojna głowa.\nWówczas wsparł mnie również w programie telewizyjnym jazzman Wojciech Karolak, który powiedział : „coraz poważniej zacząłem się zastanawiać nad pytaniem, czy istnieje sposób na uruchomienie rynku sztuki współczesnej, bo przecież sprzedaż obrazów w Desie czy tzw. wyrobów artystycznych w sklepikach nazwanych szumnie galeriami, nim nie jest”\nA merytorycznie rozprawił się z tobą Władysław Loranc nazywając cię „komiwojażerem sztuki”\n– To przezwisko, które przez kilkanaście lat kursowało na rynku sztuki to był majstersztyk intelektualny i językowy Loranca – wiceministra kultury, groźnego ideologa, doktora marksizmu-leninizmu na UJ, specjalisty od coniedzielnych „Prostych pytań „ w telewizji. W odpowiedzi na moje marketingowe publikacje ogłosił w „Trybunie Ludu” apel zatytułowany „Zniszczyć marszandów”. Loranc pisał tam: „By sztuka była możliwa, trzeba zatem zniszczyć marszandów i ich stosunek do sztuki. Rację bytu maja tylko wystawy i galerie umożliwiające bezpośredni kontakt widza z dziełem i jego twórcą”. Dobre, co? Mocne!\nNie zniechęciło cię to ?\n- Przeciwnie, rozbawiło mnie i zaintrygowało.Oglądając Loranca w telewizorzepodejrzewałem, że za tą bolszewicką retoryką kryje się wrażliwy umysł. Rychło los nas ze sobą spotkał, polubiliśmy się, żeby nie powiedzieć – zaprzyjaźniliśmy. Bardzo pomógł „Art. & Business”, najbardziej ze wszystkich tak zwanych ministrów kultury III Rzeczpospolitej.\n– Bo byli tacy, strzeż Boże, ministrowie kultury, że strach wspominać. Na przykład Kazimierz Dejmek czy Zdzisław Podkański – ten od „umówcie mnie z tym Czapskim”. Z racji, że zarządzałem prywatnym Instytutem Promocji Kultury w Warszawie – zaproszono mnie do grona doradców przewodniczącego Sejmowej Komisji Kultury, którym przez dwie sejmowe kadencje był Juliusz Braun. Ta współpraca trwała wiele lat. Podczas jednej z sesji plenarnych, na których obecny był minister Dejmek, gbur wielkiej klasy, Julek w przerwie złapał mnie za ramię, postawił przed obliczem ministra i w te słowa: „słuchaj Kazimierz, Alek już bokami robi, nie ma za co wydawać „Art. & Business”, a to jest nasza najlepsza wizytówka kultury na świecie. Szkoda tego. No, i co on ma zrobić?” A Dejmek, minister kultury, patrząc mi proso w oczy odpowiedział „ niech sobie w dupę wsadzi”.\nA taki Podkański oszukał „Art & Business” na sto tysięcy złotych. Osobiście mnie prosił, żebym zrobił taki extra numer „Polish Culture” o polskiej sztuce, ale koniecznie po angielsku. I pilnie. Zleciliśmy napisanie tekstów, kupiliśmy prawa autorskie na ilustracje, zapłaciliśmy honoraria i za tłumaczenie. Wszystko zaniosłem do MKiS, które do dziś za to nie zapłaciło. Podobno to było w czynie społecznym.\nA co dobrego zrobił Loranc?\n– Kiedy pracowałem nad doktoratem, mój promotor prof. Zygmunt Foltyński zaproponował mi, żebym utworzył na uczelni zespól do badania rynku sztuki i wystąpił do ministerstwa kultury o dotacje. Napisałem przemądrzały wniosek, zawiozłem do stolicy, a pan minister, o dziwo, rychło zaprosił nas z prof. Foltyńskim, Florkiem Zielińskim i doktorantami na Krakowskie Przedmieście. Spóźniliśmy się strasznie, bo to była zima 1979 roku, ale u ministra czekali na nas pani Maria, dyrektorka Desy ze Sławkiem Bołdokiem, później najważniejszym redaktorem w „Arcie” i dyrektorem Janem Soytą z Pracowni Sztuk Plastycznych. Wymieniam po kolei, bo to były naówczas najważniejsze postacie polskiego rynku sztuki. Po naradzie Loranc przyznał nam ad hoc 400 tysięcy złotych, które na konto Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Poznaniu wpłynęły. Żegnając się zalecił mi, żebym w pierwszej kolejności rozpoznał rynek sztuki w Paryżu, Londynie i Berlinie i koniecznie przesyłał do MKiS obszerne raporty z wnioskami.\nI byłeś w Paryżu, Londynie, Berlinie? Jakie wnioski stamtąd przywiozłeś\n– W pierwszą podróż naukową wybrałem się do czeskiej Pragi, to była jesień 1979 roku, obszerny raport do ministra Loranca zawiozłem osobiście. Wnioski złożyłem dwa: w sprawie powołania targów sztuki w Poznaniu i organizacji międzynarodowej konferencji na temat rynku dzieł sztuki. Tak rodził się INTERART, czyli Targi Sztuki Krajów Socjalistycznych, a 23 listopada 1985 roku, właśnie przy okazji INTERARTU, w Centrum Targowym MTP odbyła się pierwsza konferencja naukowa pt. „Rynek sztuki współczesnej w Polsce”.\nSkrupulatnie układany scenariusz badań rynku sztuki unieważniła historia. Najpierw wybuchł sierpień 1980, potem był 13 grudnia 81, po którym Władysław Loranc przeszedł do Komitetu Centralnego PZPR jako szef Wydziału Ideologicznego.\nA propos Wydziału Ideologicznego : ostatnim sekretarzem Centralnego Komitetu PZPR do spraw ideologicznych był niejaki Marek Król z Poznania, późniejszy właściciel tygodnika „Wprost” , dzisiejszy ekspert telewizyjny Prawa i Sprawiedliwości. Ledwie minął miesiąc od wydania pierwszego numeru – otrzymałem pismo z Komitetu Centralnego z nominacjami na redaktora naczelnego „Art & Business”, jego zastępcę , sekretarza redakcji i jeszcze jakieś dwie osoby. Mnie w tym zespole nie było. Popisał: Marek Król, sekretarz Komitetu Centralnego PZPR.\nKonferencje bardzo dobrze pamiętam, bo w niej uczestniczyłem\n– Podobnie jak współuczestniczyłeś w budowaniu pierwszego numeru „Art. & Business”. Byłeś przecież jednym z pierwszych autorów tego pisma. Że przypomnę: Sławek Bołdok: „Ile za sztukę”;\nWojciech Makowiecki: ”Grafika czechosłowacka: sukces promocji”; Florian Zieliński :”Rynek plakatu” i „Plakat polski”; Marian Golka: „Nabywcy o rynku sztuki”; Janusz Miliszkiewicz: ’Vademecum nowojorskiego kolekcjonera”.\nNatomiast z konferencji dobrze pamiętam, że była zarzewiem konfliktu politycznego i ideologicznego. Na kilka dni przed rozpoczęciem kilku prelegentów wycofało się ze swoimi referatami. W tam samym czasie otrzymałem pięknie wydrukowane zaproszenie na konferencję „Rynek sztuki w Polsce”, która miała się odbyć w tym samym dniu, o tej samej godzinie i w tym samym miejscu co nasza. Okazało się, że stoi za tym Komitet Wojewódzki PZPR w Poznaniu reprezentowany przez pracowników naukowo -dydaktycznych Wydziału Nauk Społecznych UAM. Alternatywnemu zespołowi przewodził dr Jarzy Iwaszkiewicz, instruktor partyjny w KW PZPR. Mieli partyjne pieniądze i wydawali biuletyn „Rynek sztuki” . Dobry nawet , naukowy, z partyjnym zacięciem. Poprawny politycznie.\nPartyjna grupa badaczy rynku sztuki odbyła swoją konferencję rok później. Pamiętasz, byliśmy na tej konferencji, na której w kuluarach mówiono, że tę pierwszą, pionierską w Europie zorganizowali dysydencji.\nPo wysłuchaniu wszystkich referatów w 1986 jako pierwszy głos zabrał Florek Zieliński, który zaczął tak: „ Wszystkie wysłuchane myśli, refleksje i wnioski są mi znane, są mi nawet bardzo bliskie, bo są moje własne”.\nI z tego powodu, że miałeś w Poznaniu intelektualną opozycję wyprowadziłeś Instytut Promocji Kultury z Poznania?\n– Miedzy innymi z tego powodu. To były takie czasy, że co nie miało warszawskiego adresu, to było prowincjonalne i nie się liczyło się w kraju. W Poznaniu „Art” miał wielu przyjaciół, ale też prześladowców, na przykład urząd skarbowy, który upierał się, że pismo nie jest „non profit”. W Warszawie tę klauzulę przyznano natychmiast.\nW Poznaniu miałeś za to dobre relacje z targami\nNiestety, nie udało mi się jednak namówić Międzynarodowych Targów Poznańskich na organizację targów sztuki, choć był ku temu najlepszy czas w historii. Kiedy upadł mur berliński okazało się, że w muzeach na Zachodzie brakuje sztuki z krajów dawnego bloku socjalistycznego. Zimnowojenna żelazna kurtyna była szczelna i niewiele dało się przemycić na Zachód. Teraz starano się te braki nadrobić, ale w Polsce nie było gdzie kupić, nie było targów sztuki. Za to udało mi się namówić MTP na Targowe Prezentacje Sztuki. To były znakomite wystawy, ze sprzedażą, organizowane podczas największych imprez targowych w pawilonie 23, w aranżacji Andrzeja Okińczyca, z licznym udziałem zagranicznych wystawców i gości targowych. Artyści sprzedawali tak dużo, że Targowe Prezentacje często pustoszały przed zamknięciem targów.\nPoznań był jedynym miastem, w którym „Art & Business” miał przez wiele lat pod opieką kilku młodych malarzy , którym organizowaliśmy pierwsze wystawy, wydawaliśmy katalogi, wypłacaliśmy stypendia, sponsorowaliśmy inicjatywy i wydarzenia artystyczne. W 1995 roku wyróżniono mnie z tego tytułu Nagrodą Artystów za sponsorowanie i promocję młodej sztuki polskiej.\nPowróćmy do kwestii, którą poruszaliśmy: marketingu i rynku sztuki.\n– Notowania aukcyjne to był jeden z celów powstania „Artu”. Pismo miało służyć wykreowaniu rynku sztuki, stąd promowanie prywatnych galerii i powstających domów aukcyjnych. Temu też miał służyć „Rocznik Aukcyjny”, jedyny w roku numer, do którego nie dopłacaliśmy, bo sprzedawał się w całości. „Art” nigdy nie zarabiał na siebie, do każdego numeru dokładałem 20 – 30 tysięcy złotych.\nKiedy „Art.” postawał były trzy domy aukcyjne i ok.150 galerii dzieł sztuki. Czy udało nam się wykreować rynek sztuki w Polsce?. Rynku nie da się zadekretować, rynek się buduje. W Polsce trwało to ponad 20 lat. Duża w tym zasługa „Art. & Business”. Do europejskiego poziomu dobiliśmy dopiero w ubiegłym roku, kiedy obrót na polskim rynku sztuki przekroczył 200 milionów złotych. W 2017 roku odbyły się 284 aukcje, które przyniosły łączny obrót ponad 214 mln zł. To blisko 50 mln więcej niż rok wcześniej, choć przeciętny Polak wydaje na aukcjach dzieł sztuki dziesięć razy mniej niż statystyczny Niemiec i sto razy mniej niż Anglik.\nZnamienne jest, że w pierwszych latach „Artu” na aukcjach nie było żadnego nazwiska żyjącego polskiego malarza. Dzisiaj znakomicie sprzedaje się pokolenie po 1989 roku, które głośno oprotestowywało kapitalistyczną rzeczywistość Polski po transformacji, wybrzydzając jednocześnie na „Art. & Business”. Mam na myśli Sasnala, Bujnowskiego, Maciejowskiego…\nPismo było kolportowane za granicą. Jak tam był przyjmowane było przez branżę.\n– „Art. & Business” od początku był dwujęzyczny, bo jego celem była promocja polskiej sztuki. Największą popularnością pismo cieszył się w Rosji. Mam do dziś zdjęcie, na którym milicjantka w walonkach kupuje w kiosku w Centralnym Domu Chudożnika nasze pismo. Dla mnie aspekt komercyjny nie był ważny, ważniejsze było ideowe przesłanie, moja utopijna misja. Na rynku kultury i w branży „Art.” był rozpoznawalny. W zamieszczonym przez „Forbes’a” rankingu najlepszych pism o sztuce na świecie „Art…” znalazł się w pierwszej dziesiątce. Kiedy pojawiliśmy się pierwszy raz na Art Cologne umieścili nas na końcu sektora prasowego, ale za trzecim pobytem byliśmy już widoczni przy wejściu głównym, gdzie znajdowały się stoiska światowych tytułów.\nJak dzisiaj patrzysz na czasy „Artu”\n– W sensie finansowym przyczynił się do upadku wydawnictwa, które było dorobkiem mojego życia. W aspekcie życiowym pozwolił mi spełniać się życiowo i zawodowo. Leszek Balcerowicz przy okazji świętowania dziesięciolecia „Artu”, pośród entuzjastycznych gratulacji i życzeń upominał mnie mówiąc: „Orkiestra żyła z oklasków i umarła z głodu”.\nW moim życiu zawodowym i prywatnym był to okres wytężonej, twórczej pracy, niezwykle ciekawej i dającej satysfakcję. Nic to, że padła moja „Gazeta Targowa”, dzięki której udawało mi się przez dwanaście lat wydawać „Art…”. Nic to, że mojej pracy nie dostrzegało Ministerstwo Kultury a środowiska artystyczne i kolekcjonerskie nie zawsze darzyły mnie sympatią. Najważniejsze, że rynek sztuki stał się faktem. Ale nie wszyscy tak myślą.\nJakiś czas temu przypadkowo trafiłem w internecie na tekst Rafała Jakubowicza z października 2014 roku, który pozwolę sobie przytoczyć:\nW 1995 r. w poznańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Uniwersytecie Artystycznym) zajęcia pod wdzięczną nazwą „Artysta – dzieło – rynek” prowadził Alojzy Kuca, właściciel, wydawca i redaktor naczelny powstałego w 1989 r. czasopisma o równie wdzięcznej nazwie „Art & Business”. Próbował nam, studentom, wpoić wiarę w rynek sztuki, który choć jeszcze nie istnieje, to lada moment – jak przekonywał – powstanie. Dzięki temu wszystko wreszcie zacznie normalnie działać, a przed nami – młodymi adeptami sztuki – otworzą się nowe perspektywy.\nJednak kilka lat później Alojzy Kuca, dotąd niestrudzenie promujący modne wówczas, charakterystyczne dla okresu transformacji myślenie o sztuce w kategoriach marketingowych, sam chyba musiał stracić wiarę w rynek sztuki, ponieważ przestał wykładać w PWSSP i przestał być również wydawcą „Art & Business”. ńChyba jednak dobrze zrobił, skoro 19 lat później Iwo Zmyślony pisze: „Rynek młodej sztuki w Polsce jest wciąż rachityczny, a porównywanie go z rynkiem zachodnim pod względem jakichkolwiek parametrów ekonomicznych wypada po prostu śmiesznie”.\nZachęcamy do przeczytania publikacji „Szczelbaczechowa 2. Tak zmieniali kulturę w Poznaniu.”\nPierwodruk: „Szczelbaczechowa 2. Tak zmieniali kulturę w Poznaniu.” Wydawnictwa Atena, Poznań 2019


Karnawał 2021. Obchody odwołana z powodu pandemii - Fakty TVN online\nFoto: Reuters TV | Video: Jakub Loska / Fakty o Świecie TVN BiS\nKarnawał w cieniu pandemii. "Surrealistyczne uczucie"\nW Środę Popielcową rozpoczął się Wielki Post, co oznacza koniec karnawału. Przez pandemię COVID-19 tegoroczny karnawał był mało radosny. Codziennie na ulice Rio wychodziło tysiąc policjantów, by rozpędzać ewentualne zgromadzenia. Równie pusto było na ulicach Nowego Orleanu. Materiał "Faktów o Świecie" TVN24 BiS.\nAutor: Jakub Laskosz / Źródło: Fakty o Świecie TVN24 BiS


Brzezowa - atrakcje turystyczne Brzezowej. Mini Przewodnik - Brzezowa. Ciekawe miejsca, które warto zobaczyć\nBrzezowa - atrakcje turystyczne\nBrzezowa - Wieża widokowa\nZ Dobczyc musimy się udać drogą na Myślenice przez Kornatkę. Mijamy Kornatkę i 4 km dalej przed Brzezową, po prawej stronie drogi odsłania nam się widok na Zalew Dobczycki. Wypatrujemy uważnie tabli... rozrywka: punkty widokowe\nKazimierz. Ostatnie takie podwórko...\nStacja narciarska "Śnieżnica"\nDwór Rodziny Chomentowskich


damskie okulary draco dr-3302c2 - Gentle Man\nStrona główna ➝ Dla Niej➝Damskie okulary przeciwsłoneczne➝damskie okulary draco dr-3302c2\nStylowe damskie okulary przeciwsłoneczne Draco to świetny wybór dla kobiet, u których oryginalność i styl odgrywa dużą rolę. Muchy wyróżniają się na tle innych i przyciągają duże zainteresowanie, ponieważ design oraz kolor jest niecodzienny i sprawia to, że okulary są wyjątkowe. Brązowy i czarny kolor oprawki dobrze się komponują dając rewelacyjny efekt.\nPonadto oprawka została wyprodukowana z policarbonu co sprawia, że jest wytrzymała i nie łatwo ją złamać. Brązowe szkiełka są wyposażone w filtr UV, któy chroni oczy przed mocnymi promienimi słonecznymi. Dodatkowo posiadają antyrefleks, dzięki któremu światło nie odbija się, obraz jest przejrzysty i nie wystęują żadne zakłócenia. Muchy będą pasować do każdej stylizacji wiosenno-letniej tej eleganckiej jak i tej na codzień.\nIndeks produktu 1010207-C2


Forum Kultury Przestrzeni - Strona 3 z 16 - Forum Kultury Przestrzeni\nWtorek, 13 marca, godz. 18:00 w Ratuszu, sala 24. Tematem spotkania będzie sztuka w przestrzeni publicznej. Spotkanie poprowadzą: Paulina Grabiec, Cezary Hunkiewicz, Paulina Zarębska-Denysiuk. Więcej\n#10 Rozmowy o mieście – Polina Golovátina-Mora: Medellin, od kryzysu do innowacji\n11 grudnia 2017 odbyło się spotkanie, którego gościem była Polina Golovátina-Mora. Opowiedziała ona po polsku o inspirujących przemianach jakie zaszły w ostatnich latach w kolumbijskim mieście Medellin w zakresie społecznym i przestrzennym. Mogą one zainspirować Lublin.


Jako firma, która od lat specjalizuje się w świadczeniu swoim klientom usług z zakresu autoholowania i pomocy drogowej jesteśmy w stanie zapewnić, iż skorzystanie z naszej oferty będzie Państwa najlepszym wyborem. Dysponujemy bardzo dużą ilością specjalistycznych pojazdów, które są na bieżąco remontowane i odnawiane, a w razie konieczności wymieniane. Dzięki temu możemy zagwarantować Państwu, iż jesteśmy do Waszej dyspozycji o każdej porze dnia i nocy.\nNaszą pomoc oferujemy wszystkim kierowcom z terenu całego kraju. Obsługujemy wszystkie polskie drogi. Na miejsce zdarzenia staramy się dojechać jak najszybciej, zdając sobie sprawę z tego, jak dużo nerwów kosztować może oczekiwanie na pojawienie się pomocy drogowej. Współpracujemy z najlepszymi fachowcami, dzięki czemu pomoc udzielana przez nas kierowcom jest szczególnie skuteczna. Do tej pory pomogliśmy już wielu osobom, które spotkały się z problemem popsutego samochodu. O tym, że warto skorzystać właśnie z naszych usług świadczą ich pozytywne opinie.\nJesteśmy przekonani, że dzięki temu, iż możemy zagwarantować Państwu:\nprofesjonalną, fachową i miłą obsługę,\nszybkość w dotarciu na miejsce zdarzenia,\natrakcyjne ceny oferowanych usług,\nbardzo dobry stan techniczny pojazdów, jakie wykorzystujemy w naszej pracy, również dołączycie do tego grona.\nZachęcamy do zapoznania się ze szczegółami naszej pełnej oferty, a w razie jakichkolwiek wątpliwości do skontaktowania się z naszymi pracownikami, którzy z pewnością udzielą Państwu wyczerpujących wyjaśnień.