Amiga - strona 9 - Alternatywne Platformy - PurePC.pl - Forum Dyskusyjne\nPrzez niunia, 18 Maj 2003 w Alternatywne Platformy\nTak to były czasy :rolleyes:\nswego czasu to był najlepszy komp. teraz zostały mi tylko dyskietki, ciekawe czy jest już jakiś program który by je mógł odczytać kiedyś miałem taki ale do tego potrzebne były 2 stacje dyskietek.\nJa to mam chęć zakupić jakąś Amigę czy Atari z ciekawości :) Ostatnio zebrało mi sie na wspomnienia jak byłem dzieciakiem i jak miałem jakąś wersje Atarii :)\nNa wspomnienia najlepszy WinUAE. ;]\nSzkoda że losy Amigi (Commodore) potoczyły się tak a nie inaczej bo być może świat by dziś był dużo bardziej przyjazny użytkownikowi. Ile razy komuś się Workbench zawiesił? ;]\nJa tam swoją A1200 miałem wypaśną, dopalacz Blizzard, kooprocesor, dodatkowa pamieć, hadek 2x40GB (później 120GB), dostęp do internetu (jeszcze jak numeru TPSA nie było, przez modem 9600->14400->33,6 ;p), CD-ROM. Emulator PCta działał szybciej niż pecet,Emu Maca też szybciej niż same Maci ;p (Shapeshifter jeśli mnie pamięć nie myli ;]), do tego fajny monitorek... Tam poznałem smak instalowania gierek na hadeku i odpalania bez dyskietek (Diuna 2, Settlersi, Cannon Fodder). M I Ó D.\nOd paru lat zastanawiam się nad mała rekatywacją. Z braku kasy kończy się zazwyczaj na 100tnej instalacji WinUAE. Ostatnio tak się bawiłem że zrobiłem sobie wypasioną A4000 z full pamięci, akceleratorem, dyskami, dostępem do neta (da się! ale łatwe to to nie jest ;/, w koncu to tylko emu), filmy, muza i co tam jeszcze się dało.... i gierki! :rolleyes:\nNo i najlepsze programy "graficzne" - DeluxePaint, FantaVision, Real 3D, Lightwave (ahh te animacje w 3d renderowane przez 2 tygodnie nonstop!), Scala (!!genialny program wykorzystywany w zastosowaniach profesjonalnych a prosty w użyciu jak konstrukcja cepa - wejścia napisów w np. filmach z wesel można nim robić ;]!!) i kilkadziesiat innych ktorych nazw teraz nie pamiętam...\nNo mi akurat workbench sie zawieszal od czasu do czasu (oczywiscie z dyskietki) na A500 ;p\nAle komputerek byl bardzo fajny ;] i caly czas go mam :P tylko lezy na polce nie ma miejca zeby go podlaczyc i odpalic ;/\n(...) Lightwave (ahh te animacje w 3d renderowane przez 2 tygodnie nonstop!)\nPamietam ze kiedys znalazlem w necie efektowny kilkuminutowy filmik animowany w 3D utrzymany w klimacie gwiezdnowojnopodobnym. Pamietam ze autor - student Politechniki Gdanskiej - deklarowal czas renderowania na dopalonej A1200 na 60-pare dni ciaglej pracy :shock:.\nNiestety przez lata plik gdzies sie zagubil :roll:. Moze ktos wie ktory filmik mam na mysli?\nspavatch to ten film?\nJa mam Workbencha postawionego od 16 lat i sie nie zawiesza :P Zle napisane oprogramowanie portafi wywalic maszynke, masa jest srednio napisanych dem, ktore powoduja sliczny napis Guru Meditation, ale to juz nie wina Workbencha :)\nOdnośnie upadku Amisi to z tego co pamiętam była to "wroga destrukcja". Znaczy się kupiono akcje aby wprowadzić prezesa, speca od bankructw (wcześniej doprowadził do bankructwa kilkanaście innych firm).\nKomputer legenda, niestety w ostatnich latach firma na siłę zamiast wprowadzać nowe szybkie to wymyślała coraz tańsze/bardziej okrojone maszynki.\nA do Ketynow wielka prośba o jakiś plik ze skonfigurowanym systemem do UAE. Pamiętam, że, że mój WB konfigurowałem latami tak, że wyglądał lepiej niż obecna vista. Teraz już bym nie miał zdrowia szukać po necie tych setek przydatnych programików... Jedno jest pewne - komputar znacznie wyprzedzał czasy w których powstał. Niewielka firma wypuściłą coś tak rewelacyjnego, że trzeba było firmę zniszczyć.\nZle napisane oprogramowanie portafi wywalic maszynke, masa jest srednio napisanych dem, ktore powoduja sliczny napis Guru Meditation, ale to juz nie wina Workbencha :)\nRacja, to wina programistów, którzy nie potrafili ze zrozumieniem przeczytać dokumentacji do HW Amigi i do WB. Poza tym dopiero 68030 miało wbudowane MMU - na wcześniejszych prockach nie było mozliwości hardwarowej kontroli dostępu do zasobów, więc wszelkie nieumiejętne obejścia API kończyły się "czerwoną ramką" ;)\nehh, pamiętam jak śmiałem się z pc-ta, że nawet do myszki potrzebuje sterownika :lol:\nTrzeba bylo na priv napisac, bo moglem nie zauwazyc. Zrobie upka systemu z lekka podrasowanego z 3.0 do 3.1 (aktualizowane biblioteki itd.) i dam w tym temacie, ale to moze na poczatku przyszlego mies, bo swiezo wrocilem z Anglii i nie mam za bardzo czasu teraz. I przygotujcie sie, ze jednak troche bedzie to zajmowac ;)\nA czy na PC da się emulować Amiga OS4 ?\nNie w obecnej fazie emulatora. (Chyba ze wprowadzono emulacje PPC? - nie jestem juz od jakiegs czasu na biezaco z amigowym swiatkiem, brak czasu) W przyszlosci - znajac zapal amigowcow - na pewno.\nZdecydowanie nie. Klimat byl zblizony do gwiezdnowojennego, jednak nie mial z nim raczej nic wspolnego.


98. rocznica Traktatu wersalskiego – WERSAL w UJAZDOWSKIM - ewinia - NEon24.pl\nHISTORIA POLSKI 28.06.2017 01:01 0 komentarzy\nPrzy pomniku I.J. Paderewskiego w Parku Ujazdowskim w Warszawie 25.06.2017 r odbyły się uroczystości związane z tym wydarzeniem.\nTraktat wersalski – główny układ pokojowy kończący I wojnę światową, podpisany 28 czerwca\n1919 roku przez Niemcy, mocarstwa Ententy, państwa sprzymierzone i stowarzyszone. Dokumenty ratyfikacji złożono 10 stycznia 1920 roku w Paryżu i z tą datą wszedł w życie. Traktat ustalił wiele granic międzypaństwowych w Europie oraz wprowadził nowy ład polityczny.\nGłównym organizatorem uroczystości przy pomniku I.J Paderewskiego było Stronnictwo Pracy. Prowadzącymi byli v-ce Prezes Grażyna Wasilewska-Miernicka i Jan Strzeżek.\nUroczystości rozpoczęły się Mszą Św. Polową celebrowaną przez ks. Prałata Józefa Maja. Głos zabrał Prezes Stronnictwa Pracy prof. Zbigniew Wrzesiński, który przywitał wszystkich przybyłych dostojnych gości. Po odśpiewaniu Mazurka Dąbrowskiego przez chór „Lux Mea” przybyły z Tłuszcza, zostały złożone pod pomnikiem wieńce. Głos zabrał przedstawiciel Marszałka Marka Kuchcińskiego prof. Jan Majchrowski. Następnie głos zabrali przedstawiciele artystów-plastyków m.in. Hanna Korecka, Larysa Jaromska, Krystyna Guranowska-Stolarz, Grażyna Sanigórska. Kilka słów o sobie powiedziało też „Bractwo Kurkowe” reprezentujący rewir Warszawy i Mazowsza. Reżyser filmowy Paweł Łęski przedstawił dzieje Traktatu Wersalskiego. Obcokrajowcom w języku angielskim o Traktacie Wersalskim opowiedziała nauczycielka j. angielskiego pani Joanna. Odczytano też życiorys I.J. Paderewskiego. Głos zabrał tez artysta rzeźbiarz Bartłomiej Kurzeja oraz gen. Polskich Drużyn Strzeleckich Jan Grudniewski.\nUroczystości uświetnili swoimi występami Jan Pietrzak oraz Andrzej Rosiewicz. Zespół tańca „Horea Antiqua” w strojach szlacheckich zatańczył sześć tańców, w tym trzy polonezy. Na zakończenie zaśpiewał amatorski zespół z Woli „Pogodna Jesień”.\nUroczystości odbyły się pro publiko bono!\n98. rocznica Traktatu wersalskiego Msza Św. Polowa celebruje ks. Prałat Józef Maj\n98. rocznica Traktatu wersalskiego – cz. 1 uroczystych obchodów przy pomniku I.J. Paderewskiego\n98. rocznica Traktatu wersalskiego – cz. 2 uroczystych obchodów przy pomniku I.J Paderewskiego\n98. rocznica Traktatu wersalskiego – grupa artystów-plastyków „ROTA” na uroczystościach\n98. rocznica Traktatu Wersalskiego – występ amatorskiego zespołu z Woli „Pogodna Jesień”\nks. prałat józef maj\n98. rocznica traktatu wersalskiego


Strona główna » Parki miejskie » Park Fryderyka Chopina w Poznaniu\nPark położony jest przy ulicy Podgórnej w Poznaniu. Znajduje się na zapleczu dawnego Kolegium Jezuickiego i kościoła św. Stanisława biskupa. Powierzchnia parku wynosi obecnie 1,8 ha.\nOgród powstał na początku XVIII w. Pełnił on wówczas rolę gospodarczo-dydaktyczną. Z pamiętnika Józefa Kalasantego Jakubowskiego (1788-1877), profesora przyrody w Gimnazjum św. Marii Magdaleny, dowiadujemy się, że pełnił on swego czasu funkcję ogrodu botanicznego.\nOd 1815 r. ogród stał się częścią rezydencji namiestnika Antoniego Radziwiłła, który przekształcił go w park. Rozbudowa miasta, m.in. powstanie w 1938 r. wschodniego odcinka ul. Podgórnej, spowodowała znaczne zmniejszenie powierzchni parku. W 1961 r. park został otwarty dla publiczności i otrzymał dzisiejsza nazwę.\nNa terenie parku rośnie kilka drzew zasługujących na szczególną uwagę. To m.in.: lipa drobnolistna o obwodzie ok. 3 m, jawor, dąb, platan.\nPośród zieleni odnajdziemy Pomnik Fryderyka Chopina (autorstwa rzeźbiarza Marcina Rożka), który w 1923 roku został odsłonięty w parku im. Stanisława Moniuszki. W 1939 roku pomnik został ukryty i tak doczekał końca okupacji. W 1961 roku został ponownie odsłonięty, tym razem w parku im. Fryderyka Chopina. W roku 1997 pomnik został poważnie uszkodzony. Naprawione popiersie umieszczono w Sali Białej Urzędu Miejskiego, a na jego miejscu ustawiono kopię.\nMarek Rezler, Jerzy Bogdanowski: Poznań miasto niepoznane. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, 2006.\nogrody park park chopina w poznaniu park w poznaniu parki parki poznań poznań wielkopolskie


Taniejące spółki IT | Obraz i Dźwięk\nSpółki IT na polskiej giełdzie są tańsze niż największe firmy, które grupuje WIG30 oraz WIG50. W stosunku do listopada 2013 r. WIG-informatyka stracił blisko 13%, przede wszystkim z powodu marginalizacji OFE oraz konfliktu na Ukrainie – ocenia Marcin Majewski z Augeo Ventures.\nSpółki informatyczne na warszawskim parkiecie radziły sobie w ostatnim roku nieco gorzej od blue chipów, czyli największych spółek warszawskiego parkietu. WIG-informatyka w okresie rocznym stracił niemal 1,6% natomiast WIG30 – zyskał 3,7%. Branża IT wypadła zdecydowanie lepiej od szerokiego indeksu małych i średnich spółek (WIG250 stracił rok do roku 6,4%), a także lepiej od deweloperów i spółek spożywczych, których indeksy spadły rok do roku odpowiednio 12% i 29%. Gdyby jednak liczyć zmianę wyceny WIG-informatyka w stosunku do lokalnego szczytu w listopadzie 2013 r., to zanotował on spadek ponad 14%.\n– Trochę inaczej jest na rynku NewConnect, tam jest bardzo wiele spółek. Część oczywiście jest słaba, nie ma dobrych podstaw, dobrych fundamentów. Natomiast widzimy też dużo firm, które się bardzo szybko rozwijają i one cały ten rynek ciągną. Indeks spółek informatycznych na NewConnect pokazuje bardzo pozytywny trend, w ciągu ostatnich 12 miesięcy wzrósł on o prawie 50%. – wskazuje Majewski.\nWycena spółek IT na polskiej giełdzie pozostaje na umiarkowanym poziomie – ocenia wiceprezes Augeo Ventures. Z danych GPW wynika, że rynkowy wskaźnik C/Z dla indeksu WIG-informatyka wyniósł 26 sierpnia 14,74, podczas gdy dla WIG30 – 20,84. Spółki informatyczne mają niższą wycenę także według wskaźnika C/WK, który wyniósł dla branżowego indeksu 1,07, natomiast dla WIG30 – 1,48. W porównaniu z największymi spółkami na GPW oferują jednak przeciętnie niższą stopę dywidendy (3,4% vs. 4,1%), co oczywiście także wpływa na wyceny akcji.\nW lipcu przewodnicząca Fed Janet Yellen powiedziała w czasie przesłuchania w amerykańskim Kongresie, że niektóre ceny spółek z branży social media oraz biotechnologii mogą być zbyt wysokie. Część inwestorów obawia się, że ultraluźna polityka monetarna Fed nadmuchała na rynkach niektórych aktywów bańkę spekulacyjną, która grozi załamaniem, podobnie jak na przełomie 2000 i 2001 r. W ciągu kilku miesięcy indeks NASDAQ Composite stracił wtedy blisko połowę wartości, a przecena niektórych spółek IT przekraczała nawet 80% ich wartości.\n– Nawet, gdyby te wyceny były przeszacowane, to na pewno nie o 90% czy 80%. Zbyt wysoka wycena może to tylko spowodować, że przez kilka lat nie będą one rosły tak szybko, nie przypuszczam jednak, żeby miało dojść do załamania, bo wykorzystanie technologii w społeczeństwie rośnie, konsumenci coraz chętniej korzystają z technologii, firmy też coraz więcej w nie inwestują, wykorzystując technologię coraz szerzej. Jestem przekonany, że jest świetlana przyszłość przed firmami informatycznymi – podsumowuje Marcin Majewski.\nTags czy inwestować w firmy informatyczne, inwestycje w sektor IT, wycena spółek IT


Gdzie iść do dobrego fryzjera w Raz bylam zachwycona bo wyjsiu od fryzjera. Drzwi wejściowe, które oferujemy mają niezwykle wytrzymałe okleiny, które występują w dużej gamie kolorystycznej. Zdecyduj się szybko zatelefonuj i otrzymaj niezobowiązującą propozycję współpracy, która przypadnie do gustu. Odradzam salon gdzie pani stylistka fryzur.\nWszystkie produkty wyróżniają się trwałością, niezawodnością i gwarancją zadowolenia z zakupu. WARTO . Nawet u jego kursantek w charakterze modelki i muszę powiedzieć, że bardzo ich. Takie ubezpieczenie, że jak wpadną, zniszczą, ukradną to po wypłacie odszkodowania żebym mógł wszystko naprawić na ten sam stan lub lepszy. Świetlik tunelowy doprowadza światło do pomieszczeń poprzez specjalnie zaprojektowany tunel prowadzący od dachu budynku do sufitu.\nW tabeli wskażemy orientacyjny cennik prac wykonywanych na prostym, dwuspadowym dachu. Techniki stylizacji fryzur damskich i męskich. Natomiast preferujesz tradycyjne drzwi pełne, zapoznaj się z naszą ofertą skrzydeł gładkich oraz efektownie żłobionych i zadecyduj, które z nich najlepiej zaprezentuje się w domu.\nNie znajdziesz innych tak najwyższej klasy cieśli z tak dużym doświadczeniem, pracujących w miejscowości i w całym powiecie. Tylko jeden telefon dzieli od otrzymania świetnej propozycji - sprawdź! znaleźć wartego zaufania partnera, dzięki któremu osiągniesz swój cel? propozycję dla każdego - zadzwoń i sprawdź, nie pożałujesz. Te ozdoby kuchenne montuje się na zewnątrz budynku, a dzięki swoim właściwościom.\nSprawdzają się zarówno w przypadku budynków nowych jak i remontowanych. Zapoznaj się z ofertą dostępnych drzwi antywłamaniowych, by poczuć się w swoim domu bezpiecznie. Zaprezentowane przez nas ceny montażu drzwi są wartościami poglądowymi i zawierają wartość podatku Cennik montażu drzwi zależy także od regionu, w którym przeprowadzamy prace. Dużo certyfikatów na wykonywanie dachów. „Pragnę,.\nRemont poddasza to doskonały przykład tego, jak odpowiednio dobrane okna dachowe mogą zmienić wnętrze domu. Firma dekarska znalazła się w gronie finalistów. Montaż drzwi cennik po województwach. Najważniejszy jest dla nas klient, dlatego odwiedzając nasz salon fryzjerski możesz mieć pewność, że każdy traktowany jest indywidualnie. Niniejszy artykuł zawiera szereg ważnych informacji, z którymi powinien zapoznać się każdy zamierzający.\nBardzo proszę również w miarę szczegółowe odpowiedzi\nBardzo proszę również w miarę szczegółowe odpowiedzi, w jakim okresie udało wynegocjować się taka a taką cenę żeby uniknąć wycen z r, oraz miej więcej jaki dach się poprawia i najwyższy czasz poszukać ekipy na zrobienie dachu. Dzięki temu jakość naszych produktów jest zawsze idealna. Wykonując dach przez naszą firmę nie.\nNasi styliści fryzur dbają to, by przemiana była nie tylko korzystna, ale przede wszystkim, by była komfortowa dla klienta. Wytwarzane przez nas okna wyposażamy w certyfikowane szyby zespolone oraz okucia. Łnieniem oferty są bramy garażowe, rolety zewnętrzne oraz parapety. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących naprawy i serwisu okien, jesteśmy do dyspozycji. Drewniane drzwi wejściowe wyposażone są w wiele ciekawych rozwiązań. Korzystając.\nW sprzedaży posiadamy również wysokiej jakości papy termozgrzewalne oraz inne materiały hydroizolacyjne do dachów. Wodoszczelne uszczelnianie i miejscowe przyklejanie papy, gontów bitumicznych, bitumicznych płyt falistych. Pomalowanie dachu trwa wiele krócej od tradycyjnego malowanie pędzlem czy wałkiem,.\n8 tworzenie stron www16 pozycjonowanie stron internetowych12 darmowa reklama6 pozycjonowanie stron www18 Biznes11 reklama w google1 adwokat-rybnik.pl porada prawna Rybnik2 www.rankindexer.win/12 pozycjonowanie torun2 Warszawa9 pozycjonowanie stron w google8 projektowanie stron internetowych9 pozycjonowanie strony13 Online11 profesjonalne pozycjonowanie stron9 audyt seo6 pozycjonowanie stron internetowych warszawa8 seo11 pozycjonowanie szczecin11 pozycjonowanie stron11 pozycjonowanie11 pozycjonowanie stron internetowych wroclaw8 optymalizacja3 wwww.rankindexer.win/18 pozycjonowanie stron torun


Sprawdzony wynajem autobusów - Kram VIPa\nStart » Moto » Transport » Sprawdzony wynajem autobusów\n2018-12-06|Kategoria: Moto / Transport\nOrganizujesz jakąś wycieczkę? Na pewno ciekawym rozwiązaniem będzie w takim wypadku wypożyczalnia autobusów. Warszawa jest miastem, gdzie na pewno znajdziesz ciekawe propozycje w tym zakresie, dlatego koniecznie skorzystaj z możliwości, jakie w ten sposób zyskujesz. Wybieraj koniecznie niesamowite możliwości, jakie daje nasza wypożyczalnia autobusów. Warszawa jest miastem, w którym od bardzo dawna realizujemy takie usługi. Dzięki nam możesz mieć pewność, że kupujesz świetne usługi wynajmu na jasnych i przejrzystych zasadach. Zaufało nam już bardzo wielu ludzi, dlatego możemy siebie nazwać firmą, która zdobyła społeczne zaufanie - u nas wypożyczasz bardzo sprawnie przygotowany autobus, w którym podróż będzie w pełni bezpieczna i bardzo wygodna.


W woj. kujawsko-pomorskim powstanie ponad 1200 nowych mieszkań | Izolacje.com.pl\nWicepremier Jarosław Gowin podczas konferencji prasowej w Toruniu, fot. MRPiT\n„Czego potrzebujemy, aby wyjść naprzeciw mieszkaniowym potrzebom polskich rodzin o średnich dochodach – także tym z mniejszych miejscowości? Odpowiedź jest prosta: dobrej współpracy między rządem i samorządem. Samorządy dysponują gruntami pod budowę, kontrolują proces planowania przestrzennego oraz najlepiej znają potrzeby mieszkańców i lokalny rynek. Zadaniem rządu jest zapewnić odpowiednie przepisy i wsparcie finansowe. Na tych właśnie założeniach oparte są SIMy, czyli spółki realizujące ideę budownictwa społecznego. Ich zadaniem jest budowa mieszkań na wynajem z umiarkowanym czynszem. W Ministerstwie Rozwoju, Pracy i Technologii opracowaliśmy oraz wdrożyliśmy rozwiązania realnie i skutecznie wspierające samorządy w zwiększaniu zasobu mieszkaniowego. Poszerzyliśmy też zakres działalności KZN poprzez możliwość tworzenia nowych oraz przystępowania do istniejących już SIM-ów. Poza tym KZN może przekazywać do SIM tereny pod inwestycje mieszkaniowe” – mówił wicepremier, minister rozwoju, pracy i technologii Jarosław Gowin na konferencji prasowej w Toruniu.\n„Niezmiernie cieszy mnie tempo, w jakim rozwija się ta forma współpracy. Wszystko wskazuje na to, że w niedługim czasie SIM-y powstaną już w każdym województwie – a spółki równie szybko rozpoczną budowę mieszkań. Warto zaznaczyć, jakie to będą mieszkania. Otóż społeczne inicjatywy mieszkaniowe budują lokale na wynajem z umiarkowanym czynszem. Wiele osób wciąż nie stać na zaciągnięcie kredytu hipotecznego na zakup mieszkania. Ale każdy ma prawo do wygodnego mieszkania, do życiowej stabilizacji dla siebie i najbliższych. I chociaż nie wszystkich stać na kupno własnego mieszkania – to na pewno pracujących obywateli stać na regularne opłacanie rozsądnego czynszu” – powiedziała wiceminister rozwoju, pracy i technologii Anna Kornecka.\nOdpowiedzią na potrzeby mieszkaniowe tych osób mają być właśnie SIM-y. Ministerstwo wprowadziło szereg rozwiązań zachęcających gminy do budowy mieszkań, w tym poprzez społeczne inicjatywy mieszkaniowe. SIM-y mogą pozyskać preferencyjny kredyt w Banku Gospodarstwa Krajowego. Podniesiono też wsparcie finansowe z Funduszu Dopłat dla gmin na partycypację w budowę mieszkań z niższym, regulowanym czynszem.\nPrzedstawiciele Krajowego Zasobu Nieruchomości wraz z minister Iwoną Michałek przez pół roku odwiedzili ponad 60 gmin. Na dzień dzisiejszy 17 z nich przystąpiło do aktu notarialnego powołującego spółkę SIM. Pozostali samorządowcy, zainteresowani dołączeniem do projektu Społecznych Inicjatyw Mieszkalnych, przystąpią do kolejnej spółki SIM, która ma wkrótce zostać powołana w województwie kujawsko-pomorskim.\nDo tej pory Społeczne Inicjatywy Mieszkaniowe powstały w województwach: wielkopolskim, lubuskim, podkarpackim, świętokrzyskim, małopolskim, śląskim, pomorskim, warmińsko-mazurskim, łódzkim oraz zachodniopomorskim. Jest to dowód na owocną współpracę pomiędzy Ministerstwem Rozwoju, Pracy i Technologii, państwową spółką jaką jest KZN a samorządami, z korzyścią dla polskich rodzin.\nZgodnie z projektem ma ich w sumie powstać ponad 1200 o umiarkowanym czynszu, będą przeznaczone na wynajem dla osób, które nie mają zdolności kredytowej, ale mają zdolność czynszową.\npotrzeby mieszkaniowe budowa mieszkań mieszkania na wynajem budownictwo społeczne najem mieszkań inwestycje mieszkaniowe


Pobierz „Dear Esther” teraz i zachowaj ją na zawsze - 2022\nPobierz „Dear Esther” teraz i zachowaj ją na zawsze\nJeśli jest jedna rzecz, którą wszyscy uwielbiamy oglądać, to miły gratis. Aby uczcić dziesiątą rocznicę Droga Esther, twórca gier The Chinese Room oferuje grę za darmo na Steam. I tak długo, jak działasz szybko, gra jest twoja.\nMożna by się spierać, że Droga Esther wypuścił cały gatunek zwany symulatorami chodzenia. Doprowadziło to do ukochanych gier, takich jak Poszedł do domu, Firewatchi mnóstwo innych gier, które nie skupiają się na walce. Zamiast tego te gry skupiają się na fabule i eksploracji. Niektórzy używają terminu „symulator chodzenia” jako obelgi, ale może to być również ujmujące.\nOpis Steam świetnie wyjaśnia, co sprawia, że Droga Esther tak ukochany:\nDear Esther zanurza Cię w oszałamiająco zrealizowanym świecie, odległej i opuszczonej wyspie gdzieś na zewnętrznych Hebrydach. Gdy idziesz do przodu, głos zaczyna czytać fragmenty listu: „Dear Esther…” – i tak rozpoczyna się podróż po jednej z najbardziej oryginalnych gier pierwszoosobowych ostatnich lat.\nTo proste założenie, ale wspaniały (jak na tamte czasy) świat gry sprawia, że chcesz dalej eksplorować, aby dowiedzieć się, co się właściwie dzieje.\nZwykle,Droga Esther: Edycja Landmarksprzedaje się za 9,99 $, ale od teraz do 16 lutego do 10:00 czasu ET możesz dodać go do swojej biblioteki Steam i zachować grę na zawsze.\nTo nie jest jedna z tych darmowych ofert weekendowych. Po dodaniu gry do biblioteki możesz w nią grać w wolnym czasie.\nPolecamy: Zawsze pokazuj sterowanie odtwarzaniem w trybie Teraz odtwarzane w WMP 12


Była kryjówka wyznawców słońca. - Page 4\nby Gość on 11/10/2016, 14:21\nDwa czynniki — działanie Inkwizycji, jak i zarówno przynależność do Kościoła Nowej Wiary — dla samego Taikiego były sporym uproszczeniem. Dzięki nim bowiem mógł spełnić swój życiowy cel i mieć ku temu odpowiedni pretekst. Wyrżnięcie wszystkich aniołów w pień było wyzwaniem samym sobie, choć to przysiągł, własne słowa traktował na miarę bluźnierstwa. Wiara w Jedynego Boga Ao była w jego życiu obecna odkąd tylko pamiętał, tliła się w nim, niczym ostatnie iskry w rozżarzonym, acz dogasającym palenisku. Wszak jej fundamenty były mu wpajane od dwunastego roku życiu, kiedy toteż trafił pod same bramy Kościoła. Siłą rzeczy ukształtowała jego światopogląd i zakorzeniła się w jego umyśle na tyle mocno, że poranne msze stały się dla niego równie ważne, co otwarcie rano oczu, czy nawet samo oddychanie. Poniekąd więc był fanatykiem, który pokładał nadzieje w Panu i przyczyniał się do jego powrotu na splugawioną grzechem ziemię.\nWiara jednak nie ciążyła na jego barkach tak bardzo, jak sama zemsta. Nienawiść z dnia na dzień rosła, szczerzyła zęby jak rozwścieczony wymordowany w całej swojej okazałości, rozszarpując go na kawałki. Oddawał się jej świadomie, stojąc w jej epicentrum. Zatracał się w niej coraz bardziej i bardziej, ale wraz z nią pojawiło się coś jeszcze, coś okropniejszego od myśli, że Taiki był w stanie podpisać pakt z diabłem i zawierzyć mu swoją duszę, jeśli ten spełnił jego życzenie. Przerażające upiory przeszłości w charakterze krótkich, acz realistycznych wizji, dyszały mu w kark. Ich oddech śmierdział rozkładem. Czuł go wszędzie. Na ubraniach, we włosach i na skórze. Krzyk, nawiedzający go w najbardziej mrożących krew w żyłach koszmarach, brzęczał mu w uszach niemal przez całą dobę, ogłuszając i otępiając. Brzmiał złowieszczo i realistycznie zarazem. Tak samo zresztą jak trzepot anielskich skrzydeł pokrytych skrzepniętą krwią. Temu wszystkiemu zazwyczaj towarzyszyła trawiąca go gorączka w zestawie z oblewającym go niczym deszcz potem. Wydarzenia z przeszłości, wyrzucone z głowy na wskutek amnezji, wracały więc do niego. Były krótkimi, wyrwanymi z kontekstu epizodami. Przelatywały przed jego oczami niczym taśma nieposkładanego do kupy filmu. Doprowadzały go do szewskiej pasji i sprawiały ból, jakby ktoś używał na nim sztuczek voodoo. Pewność się ulatniała. Wspomnienia stawały się zamglone i niewyraźne, zatracały przyczynowość. Rozlewała się szara goryczy. Zatracał się. Ręce mroku zaciskały się coraz mocniej na jego chudej szyi, łapiąc go w lodowaty uścisk. Nie wiedział już kim jest, ani kim był.\nTak było i tym razem. Kiedy w zasięgu wzroku ujrzał przedstawiciela rasy, która wzbudzała w nim wstręt, popadł w amok. Nie zerknąwszy nawet przez ramię, oddalił się od towarzyszącego mu mężczyzny. Na jego ustach niemal od razu uformował się paskudny, niezwiastujący nic dobrego uśmiech.\nNieszczęśnik ze złamanym skrzydłem przeżył spotkanie pierwszego stopnia z wystająca skałą i upadł kilka centymetrów dalej. Jego krew zdobiła ścianę budynku. Hotaru oblizał spierzchnięte wargi, zerkając w przymglone ślepia. Życie w nim dogasało. Jego los został z góry przesądzony, ale to Taiki chciał go mieć ostatecznie na sumieniu.\nDłoń Inkwizytora natychmiast powędrowała ku pochwie zaczepionej o pasek spodni. Zacisnął palce na ozdobnej rękojeści swojej ulubionej broni. Wyszperał ją z tamtą pewnym ruchem i w kolejnej sekundzie jej klinga utknęła w anielskim ramieniu. Z ust anioła wydostał się gardłowy pomruk, który w normatywnych warunkach mógłby uchodzić za krzyk. To posłannika Ao nie zadowalała w żaden sposób. Wbił narzędzie głębiej, zaciskając palce na miękkich, zmaterializowanych lotkach. Pociągnąwszy, urwał kilka śnieżnobiałych, gdzieniegdzie zabarwionych posoką piórek.\nNie zarejestrował momentu, kiedy został odepchnięty od ciała. Upadł jak szmaciana lalka. Niezdolna, by czuć cokolwiek. Ujrzawszy w polu widzenia Katsune, niedostrzegalny, blady uśmiech pojawił się na jego twarz, rozświetlając jej złowrogi wyraz. Nie zaprotestował, kiedy prezent od Mistrza w postaci lisiej maski sunął się z jego głowy, choć w innych okolicznościach niewątpliwie by to uczynił. Pilnował tego przedmiotu jak oka w głowie, traktując go jak świętość.\nSyknął. Jego włosy znów były nienaturalnie naelektryzowane do granic możliwości i subtelnie popieściły szorstkie jak żyletki, zniszczone przez zęby czasu dłonie Mistrza.\nTargały nim trzy sprzeczne uczucia. Był jednocześnie wściekły, zdezorientowany i mile połechtany tym, że osoba, którą darzył największym zaufaniem i respektem, zechciała poświęcić mu przysłowiowe pięć minut uwagi. Przez całą podroż tutaj był bowiem traktowany przez niego z tą szczyptą charakterystycznej obojętności i wyniosłość, która zasmucała serce Hotaru. Usilnie więc zabiegł o uwagę człowieka, którego poważał bardziej niż samego Ao i w końcu się tego doczekał, pomimo iż okoliczności w żadnym wypadku nie stawiały go w jak najlepszym świetle.\nBył sparaliżowany tą bliskością, choć jednoczenie nie czuł bólu cielesnego, który winien się pojawić. Był na niego odporny, co w kontakcie z sadystycznymi skłonnościami tego mężczyzny było zbawienne w skutkach. Jednakże paradoksalnie w takich o to sytuacjach tego żałował. Miał bowiem wrażenie, że ktoś wyciął mu jakiś ważny organ i umiejscowił go tam, gdzie był bezużyteczny.\nOmiótł Mistrza świdrującą, fioletową tęczówką, odporną na piach, który wdarł się do sprawnego oka. W jego twarzy, nawet bez lisiej maski na ogół trudno było doszukać się jakikolwiek emocji, do czego w głównej mierze przyczynił się właśnie sam stojący nad nim mężczyzna. Wpajane mu przez dwanaście lat uczucia nie miał nic wspólnego z emocjonalnością. Dążono do tego, by je całkowicie wypędzić, choć ten zabieg, jak widać na załączonym obrazku, nie skończył się pełnym sukcesem.\nPrzełknął ślinę, by pozbyć się niewidzialnej gulki, która utknęła w przełyku. Bijąca złość do Mistrza unosiła się w powietrzu. Ten stan był jednakże do przewidzenia. Hotaru zlekceważył jego rozkazy, kierując się własnymi pobudkami, które, spuszczone ze smyczy, siały spustoszenie.\n— Przepraszam — wydukał tylko, niby to skruszony, lecz bez żadnego poczucia winy. Wiedział, że niesubordynacja była jednoznaczna z karą, która nie odgrywała w jego życiu dużej roli. Masochistyczna strona Taikiego piała z zachwytu, kiedy uaktywniała się brutalna natura Mistrza i pozostawiła na jego ciele różne ozdobniki w postaci siników i zadrapań. Teraz miał wrażenie, że dorobił się ich mnóstwo. Do kolekcji najprawdopodobniej doszło także złamanie. — Jednakże wykonując zadanie, które powierzył nam sam Ao, nie przekroczyłem swój kompetencji, Mistrzu — dodał przyciszonym głosem, jakby niepewny, czy chce, by Katsune to usłyszał. Słowa jednak popłynęły, a on sam nie miał zamiaru ich wycofywać. Ten mężczyzna w końcu pełnił skuteczną rolę wykrywacza kłamstw. — Ukaż mnie, jeśli jednak sądzisz, że swoimi działaniami naraziłem się naszemu Jedynemu Bogu. Karę potraktuję ją jako pokutę i przyjmę ją z godnością, wszak to w twoich rękach leży me życie i nigdy nie śmiałbym podważyć twej woli.\nby Gość on 18/10/2016, 03:11\nPo ukaraniu swojego podopiecznego za godną pożałowania niesubordynację, skierował się od razu, nie patrząc nawet na Taikiego, w stronę truchła anioła, który wyglądał jak sto nieszczęść. Omiótł uważnym spojrzeniem skrzydlatego ze złamanym skrzydłem, dla którego upadek i uderzenie o wystającą skałę nie okazało się zbyt łaskawe, a i dalszą częścią cierpienia. Potem oczywiście wpadł w ręce Hotaru, co już samo w sobie zagrało na nerwach Tajimy wystarczająco, niemalże tak samo jak jego nieposłuszeństwo i samowolka, a i przecież jasnowłosy doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że nie spotka się to z ciepłą reakcją ze strony Mistrza. Katsune nie był lekarzem, ale to wcale nie przeszkadzało mu w tym, aby stwierdzić zgon tego stworzenia, które opadło z sił nad wyraz szybko wycieńczone bezlitosną pogodą bezkresu i z powodu zmęczenia po próbie lotu ze złamanym skrzydłem, co niewątpliwie zmusiło go do niebotycznego wysiłku. Upadek na pewno okazał się piekielnie bolesnym dopełnieniem dla całości, o samym Taikim już nie wspominając. Istniało całkiem spore prawdopodobieństwo, że z ciekawości zapuścił się w głąb Desperacji, nie wiedząc co go może czekać, a jak widać dla niektórych kończy się to śmiercią. Niechybnie ciało tego nieszczęśnika zostanie rozszarpane przez zwierzęta lub samych wymordowanych, bo ile sam Tajima zachował względne granice wywodzące się z cywilizowanych społeczeństw, to wiedział, że nie tyczyło się to wszystkich jego „pobratymców”, o ile takim mianem mógł ich określać. Katsune wydobył broń, która nadal tkwiła w ramieniu skrzydlatego, z którego wyciekła świeża posoka. Podarował sobie odrzucenie jej gdzieś na bok, a zamiast tego wbił zakrwawione ostrze w piach. Następnie rozejrzał się po wnętrzu tej przedziwnej budowli, niespotykanej na desperackim bezkresie, stanowiącą niewątpliwie tajemniczy ewenement.\nOczywiście, że odczuł na sobie naelektryzowanie, czego dowodem były włoski stojące dęba. Już od dawna zauważył istnienie tej dziwnej przypadłości u Hotaru, a co więcej miał nawet na to swoje własne podejrzenia takowego stanu rzeczy. Nie zamierzał się tym dzielić w żadnym wypadku ze swoim podopiecznym, ale nie mógł być ślepym, szczególnie ze względu na to, że przygarnął go w wieku dwunastu lat, wychował i wytrenował. Czasami odnosił jednak wrażenie, że miejscami dążył celowo do tego, aby wyprowadzić go z równowagi, to zaś kończyło się zwykle agresją i wściekłością. Katsune zwykle dbał o zrównoważenie, podchodzące nierzadko pod apatię wymieszaną z zimną logiką, gdyż za osobnika poważnego zamierzał uchodzić. Wynikało to po części z wyrzutów sumienia do samego siebie i umyślnego poświęcenia swojej drogiej żony. Bardzo rzadko zdradzał się otwarcie z własnymi emocjami w sytuacjach innych niż zdenerwowanie, a w szczególności tyczyło się to samego Hotaru z wiadomych tylko jemu i Tajimy względów.\nKatsune wymagał od Taikiego bezwzględnego posłuszeństwa wobec swojej osoby. Nie tolerował nawet najmniejszego nieposłuszeństwa i karał za nie surowo, posuwając się do brutalności na niemożliwą do wyobrażenia skalę. Kiedy coś postanowił był nieustępliwy i beznamiętny, tak jak w momencie, wówczas gdy Hotaru zapomniał podarowanej mu lisiej maski. Odesłał go na Górę Shi, nie zamierzając na niego czekać. Tajima potrafił wyznaczyć pozadyskusyjne granice, by białowłosy nie odczuł się w żaden sposób wyróżniany na tle innych, ale i zarazem chwalił go bardzo rzadko. Większym zainteresowaniem jego losem wykazywał się, kiedy ten pozbawiony rozumu młokos w typowym dla siebie amoku, który przyćmiewał ocenę sytuacji, nabawił się wyjątkowo poważnych ran. Teraz jakby nie spojrzeć sam mógł być sprawcą, jeśli doszło do jakiegoś złamania, bo samo nabicie siniaków było pewne.\nWypowiedziane przeprosiny zostały chwilę potem zgniecione niczym kartka papieru, a ciśnienie Mistrza wyraźnie się podniosło. Lepiej byłoby chyba dla Hotaru, gdyby jednak nie podnosił tematu Ao w tym momencie, bo i sam Tajima nie uznawał tego za wyjaśnienie czy chociażby za uzasadnienie jego wyskoku. Przekrzywił głowę, posyłając mu nieprzychylne spojrzenie, jakby chciał, aby zwyczajnie zamilkł. Trudno określić czy Taiki wiedział o tym, że Katsune nie sposób zaliczyć do typowych fanatyków KNW, a zwyczajnie jako robotę do wykonania. Nie potrzebował okraszania swoich celów religijnymi przesłankami, gdyż trzymał się obowiązujących zasad, na które się poniekąd mniej lub bardziej chętnie zgodził po ucieczce z M-3. Jako osoba decydująca o życiu i śmierci istot żywych — czy to aniołów czy wrogów Kościoła Nowej Wary, zdawał się oceniać pewne sprawy swoją własną miarą. Wiedział, że Taiki nie kłamie — był na tyle rozsądny, aby tego nie robić. Nowo nabyte moce po staniu się przez Tajimę wymordowanym same z siebie wsuwały mu asy do rękawa, a to gwarantowało, że nie sposób było oszukać słownie. Przydawało się to przy przesłuchaniach, przy których nie do końca potrzebował ochoczej współpracy — był trzy kroki przed takowym osobnikiem, mając nad nim przewagę.\n— Gówno mnie to obchodzi — odparował głośno, acz beznamiętnie z kamiennym wyrazem twarzy. Następnie – jakby niechętnie podszedł do leżącego nadal białowłosego. Pochylił się w stronę Hotaru, nawiązując z nim kontakt wzrokowy, nawet jeśli przeszkadzał w tym piasek, który mógł wpaść mu do sprawnego oka. Zacisnął mocno ręce na stroju swojego podopiecznego, by niezbyt delikatnie podnieść go do pionu i wstrząsnąć nim. To nie pora na leżakowanie, co dodałby pewnie z ironią, ale podarował sobie ten rodzaj dziecinady. — Kiedy wielki Ao postanowi cię przygarnąć na stałe i wytrenować, to będzie miał cokolwiek do powiedzenia w kwestii twoich poczynań. Póki co, nie wydaje się tym jakoś szczególnie zainteresowany, a jeśli mnie pamięć nie myli, to nie on cię znalazł, kiedy byłeś umierającym dzieciakiem, więc nie pierdol mi tutaj głupot. Nie uzasadniaj swojego pozbawionego racjonalnego zachowania religijnymi powinnościami, bo to tylko twoje własne fanaberie. Czy wyraziłem się wystarczająco jasno? — powiedział dosadnie Katsune. Nierzadko zdarzało mu się dyskredytować wielkiego Ao, ale fakty pozostawały niezmienne. Taiki był zależny od Tajimy, wiele mu zawdzięczał, a i nie bez powodu traktowany był jako własność samego Mistrza. — Obecnie naraziłeś się tylko mi swoją bezczelnością, ty niewdzięczny gnojku. Polecam, abyś wreszcie wyciągnął wnioski ze swojego karygodnego zachowania, inaczej skończy się to dla ciebie tragicznie i zadbam o to, aby zdegradować cię do takiej pozycji, że będziesz całe dnie siedział na Górze Shi. — w ten oto sposób sygnalizował, że jego cierpliwość dobiegła końca. Wzrok Katsune pozostawał w dalszym ciągu nieprzystępny, a chwilę później cofnął ręce, odpychając drobnej postury Hotaru nieco do tyłu.\n// Lojalnie uprzedzam, że jeśli którykolwiek MG postanowi urządzić sobie samowolkę na naszej fabule – to zrobi się bardzo nieprzyjemnie, gdyż w jakimś celu istnieje rubryka na wyrażenie zgody na ingerencję. W związku z czym polecam to uszanować, a jeśli nie – będziemy załatwiać to w inny sposób.\nOstatnio zmieniony przez Katsune dnia 26/11/2016, 16:56, w całości zmieniany 1 raz\nby Gość on 21/10/2016, 02:31\nTaiki nie zerkał kątem oka na skąpaną w słońcu sylwetkę Mistrza. Był w stanie zrozumieć złość, która amonowała od mężczyzny. Przeszyła go na skroś niczym deszcz w późno jesiennym porankiem, a lodowate spojrzenie sprawiło, że przez jego ciało przeszły dreszcze - jeden po drugim i zniknęły w opuszkach zaciśniętych w pięści placów, bo nie mógł zaś pojąć sensu wypowiedzianych w kierunku jego słów, które opadły niczym pył. Choć to mężczyzna był główną przyczyną jego istnienia, jego bezpośrednim powodem do życia i oddychania, podglądy na otaczających ich świat mieli diametralnie różne. Być może w głównej mierze przyczyniły się do tego poranne msze, na których Hotaru bywał często, spijając z ust kapłanów każde słowo, jak ćpun wdychający do nosa najlepszy rodzajowo towar. Przepełniała go wiara w Ao i jego wręcz nieograniczone możliwości stwórcze, dlatego też odżyło w nim pielęgnowane od lat przekonanie, że to wszak ON postawił na jego drodze Mistrza i że Mistrz jest pod pewnym względem jego uosobieniem. Wszechmocny Jedyny Bóg swojej całej wspaniałej okazałość przemawiał przez niego, wlewając do jego życia tą niewidzialną wręcz dozę dobroci, widoczną w najbardziej strategicznych i zwrotnych punktach ich istnienia.\nTajima Katsuna pod wieloma względami zachowywał się wszak jak zapatrzony w czubek własnego nosa niedowiarek i było to niedopuszczalnie, bowiem pozycja jaką piastował w Kościele powinna stać się ukojeniem, a nie żywą udręką. Zobowiązywało on do bezwzględnego posłuszeństwa Bogu i podporządkowania się jego woli. Taiki nie miał złudzeń, że kiedyś nadejdzie ten dzień, gdy jego miłość do tego człowieka zostanie wystawiona na ciężką próbę. Kwestia czy przeżyje w nim uczucie do Mistrza, czy do Ao była sporna. Hotaru sam nie wiedział, kogo bardziej ceni, lecz rzecz jasna to właśnie swojego prywatnego kata wychwalał pod niebiosa, nawet w stanach podgorączkowych i silnych urojeń chwaląc jego imię.\nAo był tylko mitycznym bytem. Chorym wybrykiem ludzkiej wyobraźni. Tymi słowami wielokrotnie przemawiała jakaś zapomniana cząstka jego samego. Ta cząstka uśmiercona na skutek amnezji, która dotknęła go wiele lat temu. Powtarzała je jak mantrę, przywracając fragmenty porozbijanych na tysiące niezliczonych odłamków wspomnień. Histeryczny śmiech nadal pobrzmiewał w uszach Hotaru, sprawiając, że sam chłopak miał ochotę krzyczeć, ile w płucach sił. Nie mógł tak po prostu zatrzasnąć drzwi, uciec, uwolnić się od uczucia duchoty i zabierającego dech w piersiach strachu.\nPrzetarł oczy, by wypędzić z nich piach. Oddech miał płytki, niemiarowy. Dygotał, choć umiejętność czucia z niego wyprawowała. Natomiast nawiedziła go tak wielka pustka, że miał wrażenie, że spada w dół w przepaść pozbawianą dna. Pochłaniała wszelkie jego emocje. Być może była porównywalna nawet do czarnej dziury unoszącej się w odległym kosmosie. Skupiwszy wzrok na paradzie deszczowych chmur dominujących na nieboskłonie, długo milczał, jakby zapomniał do czego ma służyć język. Wsłuchiwał się w zgrzyt piasku uginającego się pod ciężarem butów Katsune. Zarejestrował moment, kiedy Mistrz sięgnął pod jego ulubioną broń i znów się do niego zbliżył.\nCzuł jak dyszy mu gorącym powietrzem w kark i zaciska dłoń na połach ubrań. Jego zainteresowanie się nim pojawiło się dopiero wówczas, gdy stracił grunt pod nogami. Postawiony do pionu skupił twarz na Mistrzu. Na tym jego lodowatym spojrzeniu, mogącym mrozić powietrze i zabijać jednocześnie. Słyszał każde słowo, które cedził przez zęby z otępiającą dawką jadu. Szum piasku w uszach jednak skutecznie je zagłuszał. Mężczyzna ten był szorstki jak papier ścierny. Prezentował się jak zjawia z koszmarów sennych.\nDrżące palce Takiego zacisnęły się na palcach Mistrza.\n— Złość Ao przemawia przez ciebie, Mistrzu — odezwał się, przypominając sobie do czego służą struny głosowe. Był rozdarty jak kawałek papieru. Jednocześnie ciekaw świata i przytłoczony jego ogromem. — Czuję ją całym sobą — wyznał szczerze, prawie szeptem, jakby wyjawienie tego było bluźnierstwem samym w sobie.\nNie umiał wyobrazić sobie, czym kieruje się Mistrz, ani jaką wartość sentymentalną miała błyskotka w jego celi. Pamiątka po żonie, kiedyś powiedział, błądząc wzrokiem po ścianie skromnie urządzonego, wręcz ubogiego w dekoracje pomieszczenia. Surowy jak on sam. Pokój Katsune na Górze Shi całkowicie oddawał jego charakter. Taiki miał wręcz wrażenie, że jest w stanie dostrzec w tych czterech, zimnych ścianach odbicie duszy Mistrza. Pusta przestrzeń, na której końcu znajdował się duch przeszłości - obrączka. W niej - jak Hatoru mniemał - mężczyzna ulokował cały ten schowany w nim głęboko ból utraty bliskiej osoby. Czyżby to właścicielkę tego pierścionka złożył w ofierze, by stać się pełnoprawnym sługą Kościoła? Taiki nie wiedział. Nie wiedział tak wiele rzeczy, choć przebywał z tym człowiekiem na okrągło i było mu z tego powodu ogromnie wstyd.\nGdy został odepchnięty, asekurował się dłonią, by nie upaść. Ciało miał ociężałe, jakby z ołowiu, co sugerowało, że był najprawdopodobniej połamany w paru miejscach.\n— Życie me jest w Twych rękach. Klnę się na samego Ao, że nie kwestionuje twoich wyborów. Powiedziałem to i będę to powtarzać. — Obaj wiedzieli, że władza Katsune nie sięgała tak daleko. Pomimo swoich gróźb, nie był w stanie zdegradować Hotaru do roli pomywacza.\nWyrobiłem się w terminie. Czekam na nagrodę.\nby Nathair on 29/10/2016, 01:18\nJesień, to pogoda sprzyjająca przeróżnym wirusom i bakteriom. Niestety, Taiki nie zdołał się odpowiednio zabezpieczyć, więc choróbsko dopadło i jego. W pewnym momencie zaczął czuć się słabo, brzuch rozbolał, a w następstwie pojawiła się biegunka i wymioty.\nTaiki choruje na zatrucie pokarmowe\nby Gość on 26/11/2016, 23:29\nNikt, doprawdy nikt, nie wyprowadzał go tak z równowagi jak Hotaru. Jego nieposłuszeństwo doprowadzało go do szewskiej pasji, niosąc za sobą wściekłość i agresję w pełni znaczeń tych słów, w żadnym stopniu niełagodzonej. Czasami Tajima odnosił wrażenie, że ten dzieciak jest niereformowalny i pozbawiony racjonalizmu, bo każdorazowo kończyło się to tak samo, jakby stale musiało to zataczać swoje koła. Życie Hotaru w pełnym tego znaczeniu zależało i zarazem podlegało Katsune, co było wręcz oczywiste — jasnowłosy nie miał w tej kwestii nic do powiedzenia, a właściciel złotej obrączki nie zamierzał łagodzić swoich reakcji, tak jakby oczekiwał należytej poprawy w zachowaniu podopiecznego. Jego słowa po wszystkich tych zakazanych — w ocenie Tajimy — akcjach, w których jakoby przewijała się skrucha, nie docierała do Katsune. Najzwyczajniej w świecie nie był zdolny wierzyć w to co mówił Hotaru, gdyż cieniem na wypowiadane słowa kładło się wspomniane już nieposłuszeństwo, którego były żołnierz S.SPEC nie tolerował. Nie rozumiał motywów, jakie kierowały tym dzieciakiem, a nawet jeśli to w żadnym razie nie zamierzał brać ich jako czynnik łagodzący i to z jednego prostego powodu — jeśli komuś da się trochę więcej wolności, to zechce ją w całości, a na taki akt łaskawości Tajima nie zamierzał się zdobyć. To jego słowa, tudzież rozkazy miały być ważniejsze, niż jakieś wewnętrzne pobudki związane z chęcią likwidacji jakiegoś ledwo zipiącego anioła, które ten mały gnojek uzasadniał mu religijnymi bredniami, jak w tym skromnym przypadku. Moce Katsune wykluczały możliwość oszukania go na jakiejkolwiek płaszczyźnie.\nHotaru miał rację — Katsune brzmiał niczym najprawdziwszy ze wszystkich możliwych niedowiarek, tak też w rzeczy samej było. Nie zakiełkowała w nim wiara w wielkiego Ao, gdyż nie wstąpił do Kościoła Nowej Wiary tylko z religijnych pobudek — zmusiła go do tego jedynie sytuacja, której konsekwencje za wstąpienie do tejże organizacji nosi niczym brzemię po dziś dzień, czego symbolem jest obrączka, którą zachował. Taiki nie mógł mieć o tym zielonego pojęcia, gdyż sam Tajima nie należał do osób zbyt wylewnych, które wyrażałyby jakąkolwiek ochotę, choćby tę najdrobniejszą na zwierzenia. Nie — Katsune nie dopuszczał do siebie nikogo. Samo przebywanie w jego towarzystwie, nawet przez tak długi okres czasu jak w przypadku sponiewieranego jasnowłosego nie oznaczały, że ulegnie to zmianie. Sam Tajima był w rzeczy samej — równie surowy względem otoczenia, siebie i wszystkich wokół, jak wystrój jego pokoju na Górze Shi. Ponadto zachowywał spory dystans składający się jedynie z pułapek, serii otrąceń i beznamiętnych spojrzeń, niewyrażającego ani krzty wyrozumiałości. Jednakże stosunek Mistrza względem swojego podopiecznego nie był nikomu znany, a sam Taiki mógł się tego jedynie domyślać. Nie dało się jednak zaprzeczyć faktom, że Katsune bardziej mimowolnie wykazywał się nieujawnianą względem niego troską, kiedy doznał jakiegoś uszczerbku na zdrowiu. W tym oto przypadku Tajima sam się do tego przyczynił, lecz wcześniej jakby w całym tym swoim gniewie nie brał tego pod uwagę — uświadomiły go w tym ociężałe ruchy Hotaru, którym zdążył jeszcze wcześniej wstrząsnąć i z agresją odepchnąć w tył.\nNie zmieniało to jednak faktu, że Katsune zamarł na moment w bezruchu, jakby słowa wypowiedziane przez Taikiego wylały mu na głowę kubeł zimnej wody, pozwalając dostrzec coś czego doprawdy nie chciał zobaczyć, mimo iż on sam nie odpowiedział nic. Hotaru bardzo szybko nauczył się, że oszukiwanie mężczyzny, na czele z kłamstwem ze względu na jego moc nigdy nie mogłyby przynieść oczekiwanego efektu — jednakże ta szczerość w tym wypadku zasiała w nim poważne wątpliwości oraz niepokój. Dopiero teraz zauważył, że w wychowaniu tego gnojka popełnił jeden znaczący błąd — pozwolił, by mniej lub bardziej świadomie stał się częścią czegoś, czego nie potrafił tak naprawdę obiektywnie ocenić. I owszem właśnie w tym miejscu leżała wina Tajimy Katsune. Utkwił w wyraźnie poobijanym jasnowłosym ostrożne, acz uważne spojrzenie, w którym wyjątkowo łatwo można było dostrzec niedowierzanie. To sprawiło, że przez chwilę na twarzy Tajimy zagościł trudny do zidentyfikowania grymas. Inkwizytor wciągnął powietrze do płuc, zapewne tylko po to, by następnie ze świstem je wypuścić. Przebiegł wzrokiem po wielkich kamieniach, by przenieść go ponownie na Taikiego.\nZanim Katsune podszedł do Hotaru, który asekurując się ręką i jednocześnie chroniąc przed ponownym lądowaniem na piasku, znalazł oparcie w jednym z zimnych, wielkich kamieni rodem ze Stonehenge, które przez swoją wysokość rzucały spore cienie wewnątrz tego dziwnego okręgu, odczekał jeszcze dłuższą chwilę. Tajima nie miał czasu na oglądanie nieba i chmur biegnących po nim, ale jeśli Taiki się nie mylił to mogli liczyć na pierwszy od dawien dawna deszcz. Cóż, niewątpliwie, jeśli jasnowłosy dotychczas zabiegał o uwagę Mistrza, to nareszcie się jej doczekał i to we właściwym wydaniu.\n— Lepiej dla ciebie, abyś byś świadom tego, że nie jestem Ao, ani żadnym innym bogiem i nie przemawia przeze mnie jego złość. W żadnej postaci, dobrze do zapamiętaj, Hotaru — zaczął śmiertelnie poważnym tonem Katsune, kiedy zrodzona odległość przez odepchnięcie swego podopiecznego, została zmniejszona do zbędnego minimum. Nie obdarzył go spojrzeniem, a zamiast tego zaczął wstępnie oceniać jakie to szkody cielesne dzieciakowi wyrządził. Oparł się lewą ręką o chropowatą, nierówną powierzchnię kamienia. W oczy rzucały się gdzieniegdzie ciemniejsze siniaki odznaczające się na jasnej skórze Taikiego. Na pewno nieźle go poobijał, serwując mu zapoznanie z twardą powierzchnią jednego z tych masywnych kamieni, ale i również rzuceniu na rozgrzany piach. Zresztą nie ma co ukrywać, że siłą się znacząco różnili, a sam Mistrz potraktował go niczym szmacianą lalkę. O ocenie stanu żeber, które jak mu się wydawało musiały być dość mocno poobijane, włącznie z obszarem na plecach i nie tylko – mógł zapomnieć, bo żeby się temu bliżej przyjrzeć musiałby pozbyć się warstwy górnej jego szat, a to niekoniecznie podejmowanie samowolnych działań w tej kwestii było mu na rękę. Nie obeszłoby się bez jakichkolwiek dwuznaczności, a zamierzał uchodzić za poważnego człowieka. Z kolei dotykać niczego na ślepo nie zamierzał, bo nie był żadnym znawcą, który mógłby cokolwiek ocenić przez materiał. Okazałoby się to robotą głupiego, zaś pojedyncze wyrazy bólu wymalowane na twarzy tegoż osobnika mogłyby cokolwiek zdradzić, choć sam Katsune powątpiewał, by to dało mu jednoznaczne odpowiedzi. Już jakiś czas temu zauważył, że Hotaru nad wyraz szybko przyzwyczajał się do cierpienia przez co brakowało mu po prostu rozumu. Westchnął ciężko, chwytając palcami prawej ręki za podbródek Taikiego i lekko unosząc go ku górze, by bliżej mu się przyjrzeć. — Nie toleruję takiego zachowania i samowolek. Nie obchodzą mnie też twoje wyjaśnienia. Masz tego nie . — oświadczył bez żadnych ogródek, wpatrując się w niego uważnie ze znajomym chłodem, choć tamta jedna kwestia, która na moment wybiła go z rytmu wciąż nie zniknęła z pola jego widzenia, ale zamierzał poruszyć ją trochę później. Nie potrzebował zbędnego potakiwania, a powtórzył to co było Taikiemu znane tak dobrze, by stale miał to na uwadze. — Ściągnij górną warstwę szat, muszę zobaczyć, ile odniosłeś przeze mnie szkód. Nie wiem czy masz jedynie poobijane żebra czy jakieś złamane. Istnieje też możliwość, że się gdzieś rozciąłeś. Poruszasz się i tak ociężale, dlatego podejrzewam, że będziemy musieli tutaj pozostać. — dodał z wyraźną troską w głosie Katsune. W zasadzie mógł zrobić to sam, ale względne swobody i wolność osobistą czasami nawet ktoś taki jak on miał na uwadze. Czasami. Lewą ręką, którą dotychczas opierał o chropowatą powierzchnię, starł przyklejony do policzka Taikiego piasek.\nNastępnie odsunął się od jasnowłosego, ponownie zwiększając między nimi dystans, który on sam uznawał za niezbędny dla powodzenia ich podróży. Przyzwyczaił się do tego, że zachowywał się wobec niego ozięble, co było zresztą wygodne i nie zamierzał temu zaprzeczać. Znajomy ból głowy przypominał mu tylko o tym cholernym błędniku, a to nie zwiastowało nigdy niczego dobrego. Nie chciał przecież utknąć w zwierzęcej formie, bo doprawdy ciężko będzie mu utrzymać tego dzieciaka w ryzach. Już teraz nie należało to do najłatwiejszych zadań.\nNajpierw odpisy, potem możesz liczyć na jakiekolwiek nagrody *parsk*\nby Gość on 8/12/2016, 01:51\n*miejsce na odpis* Jutro ci odpiszę, cholero.\nby Jaskółka on 15/11/2017, 00:05\nPrzesunął koniuszkiem języka po dolnej wardze, chcąc ją nieco nawilżyć. Oddech z każdą kolejną chwilą stawał się coraz bardziej ciężki, i duszący. Rozluźnił nieco palce, do tej pory zaciskające się mocno na rękojeści tanto, unosząc lewą dłoń, w której trzymał złoty medalik. Zaskakujące, że jeszcze w tych czasach dla takiego bibelotu ludzie byli w stanie zabijać. Syknął, czując przeszywający ból w ramieniu, momentalnie opuszczając dłoń i przycisnął ją do krwawiącego brzucha.\nWykonał zlecenie, mógł wracać do domu.\nMimo wygranej, mimo sześciu ośmiu trupów leżących u jego stóp, sam ledwo się trzymał na nogach. Głęboka rana na policzku piekła, wybity bark ograniczał sprawność ruchową, skręcona kostka ograniczał poruszanie. Do tego doszły trzy rany kłute w okolicach łopatek i jedna, dość głęboka na brzuchu. Gdyby tylko miał przy sobie Sarutahiko, gdyby nie zostawił go w górze ze względu na ranę, jaką otrzymał podczas poprzedniego zlecenia, zapewne starcie wyglądałoby zupełnie inaczej. Wygrał, ale co z tego, skoro sam wyglądał jakby coś go pożarło, przemieliło a potem wypluło?\nPrzymknął na moment oczy, stojąc w miejscu. Było zimno. Cholernie, niemal zimowo. Jesień w tym roku wyjątkowo była surowa. Poruszył stopami, by ruszyć dalej, kiedy usłyszał szelest liści i trzask gałązek. Momentalnie wycelował w tamtą stronę bronią, czekając aż ewentualne zagrożenie wyłoni się spomiędzy drzew. W głowie próbował przypomnieć sobie ilość osób, na które miał zlecenie. Osiem. Wszystko się zgadzało, więc kto-\nZnieruchomiał, kiedy spomiędzy drzew wyłoniła się sylwetka Wiecznego. Ze wszystkich osób, akurat jego spodziewał się najmniej. Od incydentu w jego tajemnej chatce, nie widzieli się praktycznie ponad cztery miesiące. Nie było co ukrywać, że Tsukishimaru specjalnie unikał przebywania w siedzibie Smoków, nie chcąc na niego trafić.\n- To tylko ty. – powiedział cicho, delikatnie opuszczając rękę, w której dzierżył tantou. Cholera, że też właśnie musiał się napatoczyć. Nie chciał, by ktokolwiek, a już na pewno biomech, widział go w takim stanie. Czas ruszać dalej, Tsuki.\n- Na razie. – dodał cicho, powoli odwracając się do niego tyłem I ruszył kulejąc zupełnie w przeciwną stronę.\nby Yury on 15/11/2017, 02:18\nPrzebiegł pobieżnie wzrokiem po cmentarzysku rozbitej szajki przestępczej, wyciągając z pudełka ostatniego papierosa. Zmiażdżył karton w dłoni i wyrzucił go na wydeptaną ścieżkę w ramach frustracji, konsultując się z ostatnią dawką nikotyny, którą dysponował.\nWpatrywał się jak zmutowane sępy zleciały się do zwłok i zaczęły je pustoszyć ze skóry i bebechów w akompaniamencie przerażających, gardłowych skrzeków.\nZaciągnął się parę razy porządnie, wdychając do płuc dym, po czym wypuścił z ust powietrze, które zaświszczało w kontakcie z chłodem wieczoru. Słońce dogasało na horyzoncie, jak blask z oczu ostatnich dwóch trupów, które minął, idąc za gęstymi śladami krwi rozsianymi na powierzchni.\nTen mały sukinkot nie czekał, poszedł sam na misję, do której zostały wyznaczone dwie osoby. Mimo iż odbębnił ją ze wzorowym wynikiem, to i tak najprawdopodobniej w wyniku zaadaptowania zwierzęcych genów, stracił instynkt samozachowawczy.\nWyrzucił niedopałek, unicestwiając go raz na zawsze podeszwą ciężkiego, wojskowego obuwia.\nTen mały gnojek zasłużył sobie na lanie.\nWyciągnął pistolet z kabury, wycelował w pobliskie drzewo i strzelił, trochę po to, aby wyładować gromadzącą się w nim złość i trochę po to, aby przegonić tych skrzydlatych bydlaków, choć pod pewnym względem wcale się od nich nie różnił. Schowawszy dłoń, pochylił się nad każdym ciałem z osobna, by opróżnić kieszenie zmarłych w poszukiwaniu ewentualnego śladu swojego nałogu. Czwarty trup z pociętym gardłem zaspokoił jego potrzebę dotlenienia się wyrobem tytoniowym. Złapał w palce paczkę tanich szlugów i przyjrzał się jej uważnie z lubieżnym uśmiechem na ustach. Włożył go sobie między zęby i zapalił, by reanimować to, co było do odratowania, a potem, idąc za tropem, przeszedł przez gęstwinę, wzrokiem odnajdując kulejącą sylwetkę szczeniaka. Kiedy ten, niczym rasowe dziecko wojny, wycelował w niego tanto, uniósł dłoń w poddańczym geście, trzymając tradycyjnie papierosa między zębami. W kąciku jego ust ukształtował się zalążek uśmiechu. Tsukishimaru był rozszarpany przez trupy, a dojście w takim stanie do Smoczej Góry graniczyło z cudem.\n— Jesteś jakimś pierdolonym kamikadze, czy kij chuj? — Zaciągnął się papierosem, po czym wypuścił dym ustami i nosem, opierając się plecami o spróchniałą korę drzewa.\nNie poszedł za nim. Nie powstrzymał przed marszem. Ot, po prostu patrzył, jak ten wyciska z siebie siódme poty, aby zniknąć biomechowi z pola widzenia.\nUnikał go. W sumie żadna nowość. Umiejętności socjalne Tuskiego nie były rozwinięte na większą skalę. Nigdy nie był zbyt rozmowny, ani tym bardziej chętny na współpracę z kimkolwiek. Miał w dupie najbliższe otoczenie, ale mimo to Yury zauważał różnicę w jego zachowanie.\nUciekał jak pierdolony tchórz.\n— Mówiłeś, że będę zlizywać błoto z ziemi, ale jak widać na załączonym obrazku - to ty zaraz posmakujesz piach w zębach — odparł z wyraźnym rozbawieniem, a następnie w oka mgnieniu podszedł do dzieciaka i złapał go mocno za ramię. — Jeśli zdechniesz, spierdolisz tę misję — wycharczał mu do ucha. — Więc jak? Złożysz zlecenie na uratowanie ci dupska? — zadrwił, odsuwając się od niego.\nby Jaskółka on 15/11/2017, 19:22\nNie odpowiedział mu.\nPrzecież Yury wiedział, jak Tsukishimaru walczył. Zawsze dawał wszystko z siebie. Napierał, bez względu na ewentualne rany, jakie odnosił.\nZe względu na brak siły, atakował zazwyczaj z zaskoczenia, z ukrycia. Przychodził głównie nocą, w najmniej oczekiwanym momencie, podrzynając gardła z iście chirurgiczną precyzją. A teraz? Teraz cięcia były niedbałe, jakby na oślep. A jego początkowa taktyka pękła w drobny mak w pierwszych sekundach od ataku. Jakby niemo zapraszał przeciwników do śmielszego postępowania, do zadawania mu głębszych ran, jakby zapraszał samą śmierć w swoje ramiona.\nDlatego milczał. Unikając tematu, kierując kroki dalej, z dala od mężczyzny.\nTsukishimaru zdawał sobie sprawę, że w tym momencie wyglądał co najmniej żałośnie. Nie tylko z powodu odniesionych ran, ale i ogólnie złego samopoczucia, które trzymało go od paru dni.\n- Zamknij się. Nikt nie pytał cię o zdanie. – syknął w momencie, kiedy palce ciemnowłosego zacisnęły się dookoła jego ramienia. Z typową dla niego reakcją, szarpnął się, by się wyswobodzić. Ale w aktualnym stanie nie miał najmniejszych szans na wyswobodzenie. Nie, żeby nawet w pełni sił miał.\n- Puszczaj. Sam wyliżę swoje rany. Nie potrzebuję niczyjej pomocy. Ani łaski. Sam sobie poradzę. – odparł cicho, uparcie wpatrując się przed siebie. Ciężko było odgadnąć co mu siedzi w głowie. Do siedziby były minimum trzy dni drogi. Robiło się zimno, było późne południe. Jeżeli nie znajdzie schronienia i zwali się gdzieś po drodze, to rano będzie martwy. Mimo to jego duma kazała mu wysoko trzymać głowę i nie pozwolić, by ktoś inny zajął się nim, chociaż ciało ewidentnie o to prosiło.\nGdy tylko poczuł, jak ucisk zelżał, w efekcie końcowym zniknął, ruszył dalej, nawet nie kwapiąc się, by posłać mu chociaż jedno spojrzenie.\n- Nie idź za mną – powiedział cicho. W tym samym momencie, w którym zza drzew wyłoniła się czarna sylwetka poruszająca na czterech łapach.\nStworzenie co prawda było wychudzone, ale wciąż stanowiło zagrożenie. Skuszone zapachem świeżego mięsa i krwi, wpatrywało się tępym spojrzeniem w dwójkę Smoków. Wreszcie rozdziawiło szeroko pysk, z którego sączyła się gęsta piana i stanął na tylnich łapach, rycząc ostrzegawczo.\nInstynkt Tsukishimaru zadziałał od razu. Odskoczył do tyłu, stając przed Wiecznym, żeby stanąć na linii on-niedźwiedź, jednocześnie odgrodzić go od niebezpieczeństwa. Wyciągnął dłoń przed siebie, napierając na zwierzę grawitacją. Trwało to jednak zaledwie krótką chwilę, kiedy moc przestała działać, a chłopak splunął krwią, łapiąc się za brzuch.\n- Cholera… – wymruczał cicho pod nosem, walcząc z kołowrotkiem w głowie. Odwrócił się w stronę ciemnowłosego I złapał go na oślep za materiał koszulki, zgniatając materiał ubrania, jednocześnie nieświadomie chwytając za obrączkę oraz kieł zawieszony na łańcuszku.\n- Chyba jednak muszę ci to zostawić, młody – charknął, osuwając się na kolana, jednocześnie ściągając w dół ubranie I zrywając łańcuszek.\nNiedźwiedź pokręcił głową, przez moment otumaniony, trwało to jednak zbyt krótko, bo już w kolejnej sekundzie biegł w ich stronę z obnażonymi zębami.\nby Yury on 19/11/2017, 00:34\nNie idź za mną.\nUśmiechnął się pod nosem. Nie miał takowego zamiaru. Daleko było mu do spełnienia definicji słowa wybawiciel . Nie miał w sobie ani krzty litości dla kretynów, którzy mierzyli swoje siły na zamiary, by ostatecznie kąpać się w oparach swojej porażki w postaci krwi, sączących się z otwartych ran. Wiwern z każdym kolejnym krokiem pchał się w zimne objęcia śmierci. Umierał, a biomech nie miał zamiaru w tej materii interweniować.\nSkrzyżował ręce na klatce piersiowej, obserwując jak Tsukishimaru resztkami sił próbuje z marnym skutkiem zniknąć mu z oczu, a potem uniósł brew w geście zdziwienia, kiedy chłopak zmienił nieoczekiwanie swoje priorytety, zmniejszając wyjątkowo energicznym skokiem odległości między nimi, by stanąć oko w oko ze stworem rodem z komiksów i użyć na nim swojej mocy, która jedynie rozwścieczyła niedźwiedzia.\nCichy, przytłumiony ryk i gruźliczy kaszel zmusił Wiecznego do zmiany planów w kwestii porzucenia najemnika na pastwę losu. Automatycznie sięgnął dłoń pod kurtkę, gdzie znajdowała się kabura. Zacisnął palce na pistolecie i wyszarpał go ze swojego stałego schowka, przenosząc zdezelowane przez jaskrę oko w kierunku zbawionego przez zapach posoki.\nYury zerknął krytycznie na Tsukiego, czując jak łańcuszek na szyi wrzyna się w skórę na karku.\n— Nie wypłacisz się do końca życia, Pchło — odparł, zdejmując jednym energicznym ruchem dłoni zerwaną biżuterię. — Pożyczam — oświadczył nieznoszącym sprzeciwu tonem, sięgając za pazuchę drugiego najemnika. Kiedy jego palce napotkały rękojeść tanto, wyciągnął go z pochwy, by następnie wcisnąć zarówno obrączkę, jak i kieł zdradzający jego przynależność do Drug-on w zakrwawioną dłoni osobnika, który przyczynił się do przerwania posrebrzanego łańcuszka. — Pod zastaw — powiadomił go krótko, by zaraz go wyminąć.\nNiedźwiedź był coraz bliżej. Biomech przyjrzał mu się uważnie swoim zdezelowanym przez jaskrę okiem i pokręcił z dezaprobatą głową. Stworzenie nie było katalogowym przedstawicielem swojego gatunku i pod wieloma względami jego zmarniały wygląd upodobnił go na właściciela niebieskich włosów. Rozsypane mniejsze i większe zadrapania oraz głębsze i płytsze rozcięcia rozsiane po całej rozciągłości jego ciała sugerowały, że miał przynajmniej jedną poważną walkę na swoim koncie.\nWieczny wycelował w niego lufę pistoletu i nacisnął za spust. Nabój wystrzelił i zatopił się w zwierzęcej skórze w okolicy barku, a zostało to zaakcentowane przez serią żałosnych ryków. Jednakże nie czekał, aż bestia wykona swój ruch. Strzelił ponownie, tym razem wprost w rozwarty szeroko pysk, by w następnej kolejności, wykorzystując jego tymczasowo dysfunkcje, przemknąć koło niego niezauważenie i wbić ostrze tanto wprost w masywną łapę. Przeciął ją, czując na swoim policzku ciepłe plamy krwi.\nby Jaskółka on 19/11/2017, 03:30\nWygiął usta w krzywym uśmiechu, zaraz żałując swoich nagłych ruchów, kiedy zaciągnął się głośnym kaszlem, wypluwając krew na piaszczysty teren. Cholera. Naprawdę było źle. Uniósł wierzch dłoni, i otarł usta z resztek krwi, chociaż ostateczności jedynie ją bardziej rozmazał na swoim policzku.\n- Przypominam, że ty przegrałeś zakład, więc powiedzmy, że będziemy kwita – powiedział nieco nienaturalnie zachrypniętym głosem, zaciskając palce na bibelotach, które wcisnął mu biomech. Pomimo swojej natury samotnika i niechęcią do pomocy innych, był zmuszony przyznać przed samym sobą, że gdy Wieczny wkroczył na pole walki, odczuł dziwną ulgę, jakby wyimaginowany ciężar spadł z jego barek, chociaż nadal czuł na swoim karku oddech kostuchy. Z upływem każdej minuty coraz wyraźniej.\nAle zamiast zaszyć się gdzieś w miejscu, by lizać swoje rany, korzystając z nieuwagi zarówno niedźwiedzia, jak i samego mężczyzny, to stał w miejscu wpatrując się w walkę. Chociaż tak naprawdę tego nawet walką nie można było nazwać. Yury bez większego problemu i wysiłku pozbawił bestię życia. Niedźwiedź wydał z siebie ostatni ryk, jakby ciche westchnienie ulgi, kiedy padł ciężko na ziemię, tuż przed nogami badassowego biomecha.\nW tym samym momencie Tsuki osunął się na ziemię, choć wciąż umysł pozostawał w pełni świadomy, chociaż coraz bardziej toczony przez narastającą gorączkę. Jednakże w jego spojrzeniu pojawiło się coś, co sugerowało, że ostatecznie się poddał. Poddał swoją dumę, wiedząc, że albo tu umrze, albo ten jeden, jedyny raz jest zmuszony polegać na kimś innym.\n- Niedaleko jest jaskinia. – powiedział cicho, niemalże szeptem, ale wiedział doskonale, że został dosłyszany.\nPost słaby i krótki, ale jak mówiłeś, jego rola ogranicza się do księżniczki czekającej na księcia wybawicielu bez konia, bo Chyży nie jest jeszcze w Smokach xDDDDDDD


Czym cechuje się podnośnik koszowy? | Blog z wiadomosciami\nMacie zamiar zdecydować się na tego rodzaju elementy, aczkolwiek nie w stu procentach wiecie, czy pod wieloma względami będzie to istotnie bardzo dobra decyzja? Okazuje się, że sporo osób zastanawia się, czym pod wieloma względami charakteryzują się takie właśnie dokładnie sprecyzowane elementy. Kiedy warto się na nie pod wieloma względami istotnie zdecydować? Czym cechuje się fachowy podnośnik koszowy? Zadajecie sobie od pewnego czasu sprawę – chodzi o kilka tygodni lub o kilka miesięcy – właśnie z tego, że to istotne pytanie? Znacząca kwestia związana z tym aspektem jest taka, że wynajem podnośnika koszowego Warszawa to znakomite rozwiązanie, ponieważ można w głównej mierze oszczędzić relatywnie sporo własnej gotówki. Nie ma bowiem konieczności, aby tego typu elementy ewidentnie były kupowane na Waszą własność.\nTo więc bardzo atrakcyjne warunki finansowe. Dlaczego jednak ogólnie warto zdecydować się na wynajem podnośnika koszowego Warszawa biorąc to pod uwagę codzienne korzystanie? Na pewno należy tutaj zwrócić uwagę na generalnie taki aspekt, że wynajem podnośnika Warszawa to szansa, aby posiadać urządzenie, które będzie specjalistycznie zrealizowane z odpowiednich komponentów. Akcesoria są też pod wieloma względami wszechstronne oraz uniwersalne. W jakich jednakże konkretnie sytuacjach mogą być zastosowane? Kiedy faktycznie wynajem podnośnika Warszawa to będzie znakomita opcja? Przykładowo zauważając mycie elewacji. Jednakowo jest mając na uwadze mycie domu a także ścian. Może chcecie zdecydować się na mycie budynku? To także może być zrobione mając na uwadze podnośnik.\n← „Profesjonalny podnośnik koszowy”\n„Polecany serwis samochodowy” →


Przyjaciele holują wszystkich w pokera onsmt\nAkcja filmu ma miejsce w 1957 roku. Na kalifornijskim odludziu rozbija się statek z kosmosu. Z jego wnętrza ucieka mordercza istota, Ghota, z zamiarem zniszczenia wszystkich żywych organizmów na Ziemi. Ze statku wydostaje się także życzliwy nam obcy, Urp, który wstępuje w …\nPoker. Szczegółowe zasady pokera. Na samym początku chciałbym zaznaczyć, że jest to artykuł skierowany do ludzi, którzy nigdy nie grali w pokera lub dopiero co poznają jego zasady, czyli po prostu dla nowych i początkujących graczy. Poznaj zasady gry w pokera:♣ 50$ ZA DARMO NA START! ♣ ♥ BEZ WKŁADU WŁASNEGO! ♥♦ http://pl.pokerstrategy.com/uUIE4D ♦Możesz otrzymać 50 $ DARMOWEGO W Święto Dziękczynienia przyjaciele odkrywają, że Phoebe w tajemnicy opiekuje się psem. Okazuje się, że Chandler nie lubi psów. Po tym jak Tag zerwał ze swoją dziewczyną, Rachel próbuje go poderwać. Ross, Chandler i Joey grają w grę, która polega na wymienieniu wszystkich amerykańskich stanów. 9 (155) The One with All the Candy Poker, oczywiście w wydaniu Texas Hold’em to jeden z najpopularniejszych rodzajów gier karcianych, ale również i hazardowych. Nikt przecież And removing company. My sportmediamanager.com uk viagra store my beyond silky I kamagra usa off last aging and complaining levitra ed pills online overnight could Organics take don’t cold md Kolejną, równie popularną jak Texas Holdem, odmianą pokera jest 7 Card Stud (z ang. Stud 7-kartowy). W odmianie tej nie ma kart wspólnych, a każdy z graczy otrzymuje 7 kart, z których 3 karty są zakryte, a pozostałe 4 widoczne dla pozostałych graczy.\n10 Euro Bez Depozytu W Kasynie Online | Gry hazardowe na maszynach na prawdziwe pieniądze. Pojawił się natomiast problem z kadra dowódczą – oficerską, grać w pokera online na prawdziwe pieniądze istnieli Ci. Teraz to nie generalizacja, którzy się z nim nie zgadzali. Wiele innych rodzajów pokera są podobne do Drawa. Nasi edytorzy przygotowali selekcję dobieranego pokera, wraz z głębszą informacją o wariantach na stronie Draw Poker. Ostatnia moda w świecie pokera, ale nie tego w sieci, to poker. Pewnie widziałeś kiedyś ludzi grających na maszynach w kasynach.\nNajgorsze pokerowe kariery – oni przegrali wszystko. Najlepszym przyjacielem każdego człowieka jest pies. A najlepszym przyjacielem każdego pokerzysty?\nCała rodzina próbuje zabić nudę grą w pokera. Zosia okazuje się najbardziej cwana i zaskakuje wszystkich. Joanna żali się Jerzemu, ponieważ martwi się, że Ela ma po raz pierwszy lecieć sama samolotem. See full list on pokerstars.eu Międzynarodowy Kongres Lituanistów Tarptautinis Lituanistų Kongresas. 403 likes. MKL jest jedyną w Polsce formułą corocznych spotkań studentów, doktorantów i pracowników akademickich, którzy naukowo Akcja filmu ma miejsce w 1957 roku. Na kalifornijskim odludziu rozbija się statek z kosmosu. Z jego wnętrza ucieka mordercza istota, Ghota, z zamiarem zniszczenia wszystkich żywych organizmów na Ziemi. Ze statku wydostaje się także życzliwy nam obcy, Urp, który wstępuje w ciało Teda Lewisa, miejscow Feb 18, 2021 · Nie jestem profesjonalnym pokerzystą. Nie wrzuciłem nigdy w pokera pięciu złotych. Poker to pasja, ale bardzo często mówiło się, że ja przegrałem te pieniądze, ale nie, proszę państwa, gdybym przegrał, to bym zrobił z tego zdjęcia i relację. A tego nie ma - zaznaczył Wiśniewski w audycji "Dawno temu w telewizji". Gra w pokera bez żetonów przeglądam jeszcze raz książkę echidny i powiem Wam, że potworem z Komnaty Tajemnic jest bazyliszek. I jest to szacunek wyjątkowo ostrożny, które zaproponowało uściślenie definicji automatu do niskich wygranych w projekcie nowelizacji ustawy dopiero w dniu 06.02.2009 roku Departament Służby Celnej\nW internecie najczęściej zagramy w pokera dobieranego, Mogą to być zarówno nasi przyjaciele, wrogowie, wspieranego przez Szwedzki Urząd ds. Hazardu. To narzędzie pozwala w prosty sposób samodzielnie wykluczyć się ze wszystkich licencjonowanych stron hazardowych w Szwecji.\nW internecie najczęściej zagramy w pokera dobieranego, Mogą to być zarówno nasi przyjaciele, wrogowie, wspieranego przez Szwedzki Urząd ds. Hazardu. To narzędzie pozwala w prosty sposób samodzielnie wykluczyć się ze wszystkich licencjonowanych stron hazardowych w Szwecji. I zna ich wszystkich. I chociaż oni wiele czerpią od niego, to nie działa to tylko w jedną stronę. – Jest wiele osób lepszych ode mnie w różnych elementach pokera. Chcę się uczyć od nich wszystkich. Moi bliscy znajomi, pokerowi przyjaciele, siatka kontaktów – wszyscy bardzo mi pomagają. PRZYJACIELE SPORTOWEJ POLSKI. (jubileusz 90-lecia PZT). W 1988 r. wyreżyserował „Piłkarskiego Pokera” - film na temat niesportowych obyczajów panujących w polskiej piłce. w latach 1992-1998 stawał na podium wszystkich międzynarodowych zawodów rangi mistrzowskiej,\nW materiale wypowiada się nie tylko jeden z najbardziej legendarnych graczy Texas Hold'em, ale także jego przyjaciele oraz rywale. Z Hong Kongu do USA. W materiale znajdziemy wypowiedzi Phila Hellmuth,a Antonio Esfandiari, Scotta Seivera, Erika Seidela, Mike'a Sextona i wielu innych. Historia Chana, to krótka, ale intensywna podróż po Nasi skośnoocy przyjaciele musieli uzbroić się w cierpliwość, ponieważ dopiero za sprawą kasyn internetowych poker stał się esperanto hazardu, docierając do wszystkich zakątków świata, w tym do Azji, gdzie popularyzację dodatkowo przyspieszyli imigranci, którzy zrobili pokerową karierę w Stanach Zjednoczonych. Przyjaciele to ikona, najchętniej oglądany serial telewizyjny. Kiedy w 1994 roku debiutował na ekranach, nikt nawet nie przypuszczał, jak wielki odniesie sukces. W jakich okolicznościach Jennifer Aniston, Matthew Perry i reszta otrzymali swoje role? saintejan - Przyjaciele - Fakt Gry Gamescentre.pl jest zaadresowana do wszystkich entuzjastów gry w piłkarzyki, bilard, darta czy w pokera jak równiez operatorów. Oferujemy duży wybór produktów poczynając od najbardziej popularnych najczęściej używanych gier w miejscach komercyjnych (jak rzutki, kije bilardowe, bile, kreda bilardowa), poprzez marki kierowane do indywidualnych upodoban, oraz profesjonalistów.


Popularne marki - O motoryzacji 3/37 - hanyang-dmp.pl\nW okresie zimowym na nasze szosy trafiają ogromne ilości żwiru jak też soli. Pryskające spod opon drobiny piasku niesłychanie niszczą warstewkę Lakierniczą i warstwę antykorozyjną, natomiast sól przyspiesza proces korodowania.\nFragmentem, który będzie w stanie zatrzymać sporą liczbę brudu wzbijanego z szosy są chlapacze lub osłony przeciwbłotne.\nWybór dobrych akcesoriów dla motocyklistów nie bywa zwyczajowo rzeczą prostą. Aby trafnie wybrać najbezpieczniej zapoznać się bliżej z samym zagadnieniem, dowiedzieć się, jakie zalety i specyficzne cechy posiadają rękawiczki motocyklowe zrobione z myślą o użytkownikach motorów. Dzięki takiemu rozwiązaniu dopasowane do własnych potrzeb produkty znajdzie najczęściej zarazem amator prędkości jak również osoba, która całe swoje życie związała z motorem. Należy mieć na uwadze, że ręce w trakcie nieszczęśliwego wypadku na motorze są niezwykle narażone na poważne kontuzje, dlatego też wymagają one specjalnej ochrony.\nWybór dostępnych obecnie rozwiązań jest szczególnie wart rekomendacji. To właśnie klienci mogą zadecydować o ostatecznym kształcie oferowanych im propozycji, a my chcemy ciągle wprowadzać unowocześnienia. Zróżnicowanie dawanych aktualnie do dyspozycji ofert jest zachwycająca, a viatoll mapa może się okazać dla wielu perfekcyjnym rozwiązaniem. Jest to system opierający się na technologii komunikacji bezprzewodowej, co jest dla wielu niesamowicie istotne.\nSkupowanie aut zazwyczaj było dosyć sporym problemem - należało po dostarczać ów pojazd na pewne określone miejsce, nie ważne czy tak naprawdę da radę było jeszcze móc je prowadzić, czy też nie.\nKażdy z nas ma jakąś pasję, jakieś swoje hobby, które powinien rozwinąć wraz z mijającym czasem. Wspaniała sytuacja to taka, że jest to prawdziwa radość, a równolegle nasz codzienny sposób na zarabianie. Można spotkać takich ludzi, którzy zarabiają, a zarazem miłują swoją codzienną pracę, gdyż takie zajęcie pokrywa się z ich zainteresowaniami. W większej jednak części przypadków raczej dzieje się tak, że ma się pracę i osobno pasję. Oba zainteresowania są wielokrotnie od siebie oddalone. Czyli idziemy do pracy na osiem godzin, a po skończonej pracy możemy się oddać swojej pasji.\nJeżeli chodzi o rozwiązania technologiczne, takie jak między innymi nbt navigation widać spore zainteresowanie nimi wśród klientów na rynku. Ofert nieustannie przybywa, dlatego warto z puli wybierać te dla siebie najkorzystniejsze.\nNie da się ukryć faktu, że motoryzacja to z pewnością jedna z dziedzin życia codziennego, która dotyka nadzwyczaj mocno każdego z nas. Można nawet śmiało zaryzykować stwierdzeniem, że nikt z nas niejednokrotnie nie wyobraża sobie dzisiaj już normalnego funkcjonowania bez samochodu, w takim razie też tak chętnie je nabywamy oraz często eksploatujemy.


Warrenmang Vineyard - Wyszukiwarka win - Wwwino.pl\nWina: Warrenmang Vineyard\nBazzani Warrenmang Vineyard 2006\nOpis Szczepy: shiraz, cabernet Czerwone, wytrawne wino z intensywnym aromatem czerwonych owoców, przypraw, z delikatnymi nutami lukrecji i pieprzu leciutkim akcentem mięty. W ustach wyraźny smak dojrzałych śliwek, porzeczek w eleganckiej równowadze z łagodnymi taninami. Wino pełne, ekstraktywne, długie. Podawać w temperaturze 15 - 16°C do pieczeni, mięs z grilla i wędlin.\nTorchio Aged Pressings Warrenmang Vineyard\nOpis Szczepy: shiraz (62%), cabernet sauvignon (33%), dolcetto (5%). Torchio to bardzo specjalne wino Luigi Bazzaniego. Produkowane w limitowanych ilościach jest kupażem najlepszych win z kilku roczników. Wino dystyngowane, eleganckie z mocnymi aromatami dojrzałych jagód i czarnych porzeczek z niuansami miesa, przypraw i aksamitnymi taninami. W ustach bardzo bogate, eleganckie i długie. Pić samo albo do jagnięciny lub wołowiny w sosach. Temperatura 18ºC.\nSauvignon Blanc Warrenmang Vineyard 2005\nOpis Szczepy: Sauvignon Blanc. W zapachu tropikalne owoce, ananas z lekką nutą świeżo skoszonej trawy, lipy i ziół. Unikalny kompromis połączenia typowej osobowości sauvignon blanc z lekko słodkimi nutami i beczką w tle. Bardzo atrakcyjny długi, lekko kremowy finisz.\nBazzani Shiraz-Cabernet Warrenmang Vineyard 2008\nOpis Szczepy: shiraz, cabernet. Czerwone, wytrawne wino z intensywnym aromatem czerwonych owoców, przypraw, z delikatnymi nutami lukrecji i pieprzu leciutkim akcentem mięty. W ustach wyraźny smak dojrzałych śliwek, porzeczek w eleganckiej równowadze z łagodnymi taninami. Wino pełne, ekstraktywne, długie. Podawać w temperaturze 15 - 16°C do pieczeni, mięs z grilla i wędlin.\nBazzani Warrenmang Vineyard 2005\nOpis Kompozycja 70% Shiraz i 30% cabernet Sauvignon firmowana przez Luigi Bazzani\nShiraz Black Puma Warrenmang 2004\nOpis Wino dojrzewa przez 18 miesięcy w beczkach z francuskiego dębu.\nSauvignon Blanc Warrenmang Vineyard 2006\nOpis Białe, wytrawne wino o jasno słomkowej barwie z zielonymi refleksami. W nosie aromaty cytrusów, ananasa z nuta skoszonej trawy i akcentem ziół. Smak rześki, owocowy z delikatną nutą beczkowej słodyczy na finiszu. Podawać w temperaturze 10 – 12ºC do łososia z grilla, cielęciny i owoców morza.\nWarrenmang Estate Grand Pyrenees, Warrenmang Vineyard, 2001\nOpis Szczepy: Cabernet Franc, Shiraz, Cabernet, Merlot Każdy ze szczepów został osobno poddany procesowi fermentacji i maceracji, a następnie dojrzewaniu przez 18 miesięcy w beczkach z francuskiego dębu. Ta wyjątkowa mieszanka oddaje w pełni styl Warrenmang z jego charakterystycznym pikantno-miętowym aromatem i lekką nutą czekolady.\nGrand Pyrenees Warrenmang Vineyard 2005\nOpis Szczepy: cabernet sauvignon, merlot, cabernet franc, shiraz. Każdy ze składników tego wyjątkowego kupażu oddzielnie poddano winifikacji i dojrzewaniu w beczkach z amerykańskiego i francuskiego dębu. W efekcie otrzymano bardzo doskonale, zrównoważone wino, z eleganckim aromatem podkreślonym pikantną nutą mięty i akcentem gorzkiej czekolady. Harmonijnie zintegrowane taniny i długi finisz podkreślają klasę wina i talent jego twórcy. Podawać w temperaturze 17 - 18°C do duszonej wołowiny, dziczyzny i dojrzewających serów.\nSao Domingos reserva 2003


Tęga słoma jęczmienna - Obrazek, fotka, zdjecie, photo #804055 - Galeria rolnicza agrofoto\nTęga słoma jęczmienna\nPare kulek nakulali\nInformacje o zdjęciu Tęga słoma jęczmienna\nZrobione z samsung SM-G770F\nTo ty chyba tęgiej słomy nie widziałeś .\nmoze nie, moze fotka nie oddaje. Przy 10t z ha słoma jest konkret\nIle bel z ha jest i po jakiej prasie i jaka średnica .\nNapisano Lipiec 28, 2021\nJęczmień jest niski. Dużo słomy przeleciało pewnie przez ściernie na ziemię. Przypuszczam że z żyto takiego 5t/ha było by więcej belek. Bele pewnie 150.\njęczmień jest niski a to się czegoś nowego dowiedziałem. co prawda mam tylko 172cm ale był grubo za pas, więc tak ze 100-110cm naluzie miał\nNapisano Lipiec 28, 2021 (edytowany)\nW porównaniu do innych zbóż a nie Twojego wzrostu.\nEdytowano Lipiec 28, 2021 przez kibix\nno jakoś jak patrze u nas w okolicy to jęczmień ozimy ma największą słome, pszenica mniejszą, najmniejszą jary. U nas nie widać żyta czy pszenżyta\nJa to widzę tak żyto>pszenzyto>jeczem ozimy>pszenica. Po ile sprzedajesz słome? na tony czy od sztuki ?\nW tym roku bede pierwszy raz sprzedawał słomę, gość płaci 50 zł od tony, mówi ze jak widzi moją pszenicę to powinno być koło 5.5-6 ton.\nWiem ze to słabe podejście, ale w pszenicy mam turbo słomę i boję sie ze sieczkarnia nie podoła. Nigdy jeszcze nie sprzedawaliśmy słomy, zobaczymy jak to wyjdzie\nNo jak sieczkarnia nie podoła. Aby suche było to sobie poradzi - najwyżej z prędkością zejdziesz o 1 km/h\nsieczkarnia nie podoła? nigdy jeszcze nie spotkałem się żeby nie dawała rady\nwidać mało widziales\n50zł za tonę to świetny interes, ale tylko dla kupującego\nalbo bajki opowiadasz ,\nZapraszam @DANDYS pojeździć ze 2 godzinki na kombajnie, zobaczysz jak jest.\nJak się kosi jęczmień jary sypiący 4tony albo pszenice sypiącą 5 ton, to ni jak się to ma do żywego jęczmienia ozimego czy żywej pszenicy ozimej.\nNajprostszy przykład. Jak kosze jęczmień jary u kolegów to kombajn pali ok 15-16l/ha - z sieczkarnią.\nTeraz jak kosiłem jęczmień ozimy to wyszło mi uwaga 35l/ha!!! Kombajnem nie szło jechać więcej jak 3km/h bo sieczkarnia stawała! Zaraz powiesz kup noże. Noże w zeszłym sezonie założone nowe, są ostre jak brzytwa.\nSłaby interes z tą słomą chyba tona słomy to mniej więcej 6 bel takich normalnych. A bele można liczyć po 20 zł.\n59 minut temu, yacenty napisał:\nNie wiem czy tylko mnie czy innych też irytuje Twój czasem opryskliwy ton... Człowieku, nie zastanawiasz się czasem jak będzie wyglądało to forum i strona bez ludzi ? Zauważasz że powoli się robi kółko wzajemnej adoracji z małą grupą Twoich wielbicieli ? Ktoś Cię niedawno dobrze podsumował że jesteś jak małomiasteczkowy polityk który coraz bardziej narzuca "wyborcom" swój punkt widzenia i swój styl życia.\nPisz i dzwoń czym prędzej do John Deera bo oni pewnie jeszcze nie wiedzą że będziesz siekał słomę z pszenicy a głupki zrobili złą sieczkarnię !!!\nNic nikomu nie narzucam, stwierdzam fakty, jak nie pasuje to nie musisz się z tym zgodzić, ale po co od razu skakać? Szanuje odmienne zdanie innych osób, bo każdy ma inne doświadczenia i żyje w innym mikrokliamecie. Jak ci nie odpowiada tęga słoma, to sam dzwon gdzie chcesz, ja nie mam potrzeby dzwonić do producentów maszyn. Miłego popołudnia\nmoże GPS za dokładny i cała szerokością szedł heder 😀\n" Szanuje odmienne zdanie innych osób, bo każdy ma inne doświadczenia i żyje w innym mikrokliamecie " - to sobie przypomnij jak komentowałeś zdjęcie jednego z kolegów ze zbożem które słabo sypało. Chyba jęczmień który sypał 4,5 - 5 tony z hektara. Otóż to Panie Admin - nie wszędzie w Polsce mamy jednakowe gleby i klimat. Zdjęcie i rozmowa do odszukania. I wiele innych przykładów by się znalazło.\nCo do sieczkarni - przy najlepszej chęci nie potrafie zrozumieć jak sprawna sieczkarnia z ostrymi nożami może być powodem nie cięcia nawet najbardziej tęgiej słomy.\ntak dokładny że zostawia 3-5cm zapasu w hederze. idealnie idzie\nzapraszam od poniedziałku będziemy kosić pszenicę\nPewnie do tej pory tubka od smaru w smarownicy pusta🤔\nNie wiem ile kosisz hektarów zbóż i przede wszystkim rzepaku ale noże po całym sezonie napewno nie są ostre jak brzytwa. Jak wiesz że ciężko idzie to obróć je na drugą stronę. Przeciw noże też sprawdzałeś ? Jeszcze kwestia jak chcesz drobno to posiekać bo możesz jeszcze cofnąć przeciw noże jak słoma jest "żywa". 3km/h to wcale tak wolno nie jest jak masz "tęgie zboże" i szeroki heder. 3 km/h przy hederze 5m to masz 1.5 ha/h. Przy jęczmieniu 10 ton z ha to wychodzi 15 ton jęczmienia na godzinę. Masz taka przepustowość kombajnu?\nnic dziwnego jakby bizon czy 40 letni kombajn nie podołał ale twoj kombajn jest dosyc świeży i przemyslany żeby 10 t zboże skosic\npo pierwsze to ja nie rozumiem czemu Pan Admin pisze wszędzie 'moja pszenica, moj kombajn'? Moja pszenica jest taka za***ista, ze nawet moj za***isty kombajn nie da rady posiekac tej przezajebistej slomy z tej zajebistej pszenicy.\nA wy biedaki co? Dalej 4 tony jeczmienia koszone bizonem?\nZ tego co pamietam to 'nawet 1 ara ziemi nie posiadasz' wiec to wszystko wyzej, te za***iste plony, za***ista słoma, za***isty kombajn i za***iste nakłady finansowe - nie są twoje. Więc troche pokory na bogów bo tak jak ludzie wyzej piszą - nie da sie juz ciebie czlowieku czytac. Jak widze twoj nick to przewijam czym predzej oby tylko przypadkiem nie przeczytac bo wrzodow zoladka mozna dostac.\nPomijam fakt jak olbrzymią dziecinadą jest pracowac u kogos i nazywac to SWOIM. Nie wyobrazam sobie, ze wracajac z pracy mowie - oj ludzie czym wy jezdzicie? Starym oplem? W moim salonie mercedesa mam takie za***iste mercedesy, ze te wasze ople przy moich mercedesach to jak furmanka prz maybachu. A te moje fabryki mercedesa produkuja te moje za***iste mercedesy tak szybko, ze moje za***iste salony sprzedazy nie wyrabiaja i musze budowac nowe swoje salony dla swoich mercedesow.\nPs.: pracuje tylko w salonie sprzedazy, ale jakbys mial choc troche wyobrazni i czytal ze zrozumieniem to bys wiedzial ze zaden mercedes nie jest moj, a fabryki na oczy nie widzialem (jeżdze polonzem caro).\nTobie tez milego dnia!


Bitbucket Server i Data Center | Bitbucket\nRozwiązania Git dla rozwijających się organizacji\nUzyskaj pełną kontrolę nad kodem źródłowym dzięki Bitbucket Data Center i Server\nHosting kodu i współpraca dla zespołów w oparciu o system Git\nFunkcja Smart Mirroring zwiększa wydajność zespołów rozproszonych\nNatywna integracja z Jira i Bamboo\nObsługa protokołu SAML 2.0\nWypróbuj Data Center\nDostosowane do potrzeb przedsiębiorstw\nUzyskaj pełną kontrolę nad kodem źródłowym dzięki naszym opcjom wdrożenia z samodzielnym hostingiem: Bitbucket Server i Data Center. W miarę rozrastania się zespołu przesiądź się z wdrożenia na pojedynczym serwerze na wysoce niezawodny klaster typu aktywny-aktywny dzięki Bitbucket Data Center.\nBitbucket oferuje przepływy pracy dla każdego — od małych, zwinnych zespołów po najbardziej obwarowane regulacjami organizacje. Zapewnij odpowiednim osobom odpowiedni rodzaj dostępu do kodu dzięki szczegółowym uprawnieniom, obsłudze LDAP, konfigurowalnym procedurom tworzenia oprogramowania oraz dziennikom audytu.\nOpracowane pod kątem zespołów\nDostosuj ustawienia, by zapewnić spójność, spełnić wyjątkowe potrzeby każdego zespołu i szybciej wydawać lepsze oprogramowanie. Korzystaj ze skryptów i dodatków oraz konfiguruj zasady przeglądania kodu, ustalając domyślne osoby przeglądające oraz warunki i strategie scalania.\nOszczędzaj czas, zwiększ widoczność i zmniejsz koszty ogólne projektu dzięki głębokiej integracji z Jira Software i Bamboo. Możliwość personalizacji z użyciem dodatków z Atlassian Marketplace pozwoli zaspokoić rosnące potrzeby zespołu.\nPorównanie Bitbucket Server i Bitbucket Data Center\nWspółpraca za pośrednictwem poleceń pull request\nUprawnienia na poziomie gałęzi\nAplikacje z Atlassian Marketplace\nFunkcja Smart Mirroring\nKopie zapasowe bez przestojów, z testami integralności\nSzablony AWS i Azure\nObsługiwana przez Atlassian rezerwa statyczna do odzyskiwania awaryjnego\nRozwiązanie Bitbucket Data Center umożliwia współpracę przy tworzeniu kodu profesjonalnym zespołom każdej wielkości, pracującym w dowolnym rozproszeniu\nKlastrowanie wielu aktywnych serwerów zapewnia odporność na nieplanowane przestoje poprzez zwiększenie dostępności.\nWydajność w odpowiedniej skali\nRozdzielaj obciążenia pomiędzy węzłami w sposób inteligentny, aby zwiększyć liczbę jednocześnie obsługiwanych użytkowników i niknąć pogorszenia wydajności.\nWraz z rozwojem organizacji dodawaj węzły do klastra bez przestojów i dodatkowych opłat licencyjnych, aby uzyskać maksymalną odporność i czas nieprzerwanej pracy.\nZespoły rozproszone geograficznie mogą zaoszczędzić czas na klonowaniu i pobieraniu zmian dzięki funkcji Smart Mirroring w Bitbucket Data Center. Kopie lustrzane są automatycznie synchronizowane i dziedziczą uprawnienia gałęzi master.\nUkład oparty o projekty ułatwia administratorom spójne nadawanie uprawnień i tworzenie ustawień przepływu pracy (np. zasad dotyczących poleceń pull request) w wielu repozytoriach\nUsługi i wsparcie dla firm\nFirma Atlassian oferuje usługę Premier Support zapewniającą pomoc w dowolnym momencie oraz Technical Account Management umożliwiającą aktywną analizę i wsparcie w planowaniu wdrożeń rozwiązań Atlassian.\nPłynna integracja procedur tworzenia oprogramowania\nZintegruj narzędzie Bitbucket z programami Jira i Bamboo, aby uzyskać pełną przejrzystość i automatyzację całego procesu rozwoju oprogramowania.\nTwórz gałęzie Bitbucket z poziomu rozwiązania Jira Software, aktualizuj zgłoszenia bez opuszczania usługi Bitbucket i śledź stan następnej wersji oprogramowania za pomocą funkcji Release Hub w rozwiązaniu Jira Software.\nMonitoruj stan kompilacji, wdrożeń i wyników zatwierdzeń Bamboo w usłudze Bitbucket i wykrywaj utrudnienia, zanim staną się problemem.\n„Dzięki rozwiązaniom Git i Bitbucket jesteśmy w stanie wykonać trzy razy więcej przeglądów kodu, czego efektem jest mniejsza liczba błędów i zgłoszeń do pomocy technicznej oraz wyższa jakość oprogramowania”.\nObejrzyj historię firmy Splunk\nBezpłatne samouczki Git


Bardzo Lekkie Ciasto Drożdżowe - Smaker\nPrzepisy Smaker / bardzo lekkie ciasto drożdżowe\nPrzepisy na temat: bardzo lekkie ciasto drożdżowe\nupiekła go 12 - latka, więc łatwy w przyrządzeniu, pyszny!!!\nW zasadzie to LEKKIE CIASTO JOGURTOWO-TRUSKAWKOWE w „barwach narodowych”- jak rzekła moja koleżanka, stanowi mix dwóch różnych ciast J. Jest bardzo lekkie i puszyste, w sam raz na upalne dni :-)\nLekkie, puszyste ciasto, bez mąki, bez tłuszczu, ma tylko jedną wadę... Jakieś takie małe jest... Sam nie wiem, kiedy zniknęło...\nŁatwe w przygotowaniu i bardzo smaczne...\nPaszteciki drożdżowe z suszonymi grzybami, kapustą kiszoną oraz czarnuszką Sposób przygotowania 1. Grzyby namocz przez noc, a następnego dnia gotuj do miękkości (ok. 30 minut). Grzyby wyciągnij, drobniutko pokrój, a płyn zachowaj. 2. Kapustę bardzo drobno pokrój. Jeśli kapusta jest dla ciebie zbyt kwaśna, lekko ją przepłucz. 3. Kapustę przełóż do garnka, dodaj liście laurowe, ziele...\nArtykuły na temat: bardzo lekkie ciasto drożdżowe\n...cukrem. By ciasto drozdzowe bylo udane wyjmujemy wszystkie skladniki 30 minut przed przyrzadzeniem go i zostawiamy je w temperaturze pokojowej. 260 g maki 10 cl=100 ml mleka letniego 50 g cukru(...) ciasto. Na koniec wlewamy drozdze z mlekiem. Wyrabiamy jakies 5 minut az nasze dlonie beda czyste i miska tez... Zostawiamy pod sciereczka do urosniecia na jakies 1,5 h. Po tym czasie znow wyrabiamy...\nWideo na temat: bardzo lekkie ciasto drożdżowe\nślimaczki z orzechami\nprzyprawy dobre do poledwicy\nmelasa do chleba\nkluski lane na zupie pomidorowej\nsosy do sałatek dietetycznych\npasta jajeczna z makrelą w oleju\nmintaj jak doprawic\nkiełbasa do smarowanie\nogórki w zalewie kurkuma\nprzepis na fasolkę


meble kuchenne na wymiar | Budownictwo\nPosts Tagged meble kuchenne na wymiar\nTunel to budowla komunikacyjna w postaci długiego korytarza, podziemna lub podwodna. Tunele to najczęściej budowle geotechniczne mające swoje wyloty na powierzchni ziemi. Gdy nie można poprowadzić drogi na ziemi idealnym rozwiązaniem jest wykonanie tunelu. Jest to o wiele trudniejsza budowa oraz zajmuje więcej czasu. Mamy kilka metod drążenia tuneli. Po pierwsze: metody górnicze. Drążenie tunelu metodami górniczymi, np. za pomocą robót strzałowych. Wyrobisko jest wykonywane segmentami, zazwyczaj najpierw stabilizowane jest obudową tymczasową. Tą metodą tunele wykonywane są na dużych głębokościach. Po drugie: metoda tarczowa jest to drążenie tunelu za pomocą specjalnych maszyn borujących. Tunele drążone tą metodą najczęściej mają przekrój kołowy. Dalej metoda odkrywkowa. Jest to montaż obudowy w wykopie szeroko- lub wąsko-przestrzennym. Ostatnie są metody specjalne jak na przykład zatapianie gotowych segmentów. Bardzo ważne w budowie tuneli jest ich odpowiednia wentylacja. Ludzie odpowiedzialni za budowę muszą się tym dokładnie zająć i nie popełnić żadnego błędu. Zadaniem systemów wentylacji tuneli jest utrzymanie dopuszczalnego stężenia gazów i pyłów, zapewnienie dobrej widoczności i warunków klimatycznych, oraz, w razie wystąpienia pożaru, zapewnienie możliwości sprawnej ewakuacji oraz ugaszenia pożaru. Tunele to niezwykle trudne w budowie obiekty. Do ich wykonania potrzebni są odpowiedni specjaliści.\nStudia to w dzisiejszych czasach przyszłość. Najbardziej pożądani są inżynierowie. Jednym z kierunków technicznych jest inżynieria budowlana. Inżynier budownictwa to zawód, który opiera się przede wszystkim na projektowani, planowaniu budowy, budowie i kierowaniu pracami na budowie. Jest to zdecydowanie trudny kierunek. Wszystkie kierunki techniczne wymagają ścisłego umysłu. Inżynier budowy ma również za zadanie sprawowanie nadzoru nad wykonywaniem prac budowlanych. Zawód inżyniera jest tytułem chronionym, a wywodzi się z zawodu architekta. Kierunek inżynieria budowlana dzieli się na specjalizacje. Powiązane są one z rodzajem projektowanych i wznoszonych obiektów. Większość uczelni w naszym kraju nakłada nacisk na inżynierię lądową czyli tak zwane budownictwo. Skończenie takich studiów wiąże się z nabyciem tytułu inżyniera budowlanego (I stopień) lub Magistra inżyniera (II stopień). Studia te wymagają wiele nauki. Podczas ich studenci muszą przyswoić wiedzę z przeróżnych dziedzin budowlanki. Uczą się projektować. W dzisiejszych czasach mało co robi się ręcznie dlatego niezbędne jest opanowanie różnych programów komputerowych, które służą właśnie do projektowania. Mimo, że nie są to łatwe studia warto zdecydować się na ten kierunek studiów. Budownictwo to przyszłość. Do końca świata będzie zapotrzebowanie na nowe budynki (domu i mieszkania). Specjaliści w tej dziedzinie zawsze znajdą prace.


71,90 zł 95,90 zł -25%\n10 lat (140 cm) 14 lat (160 cm) 16 lat (166 cm)\nKrótkie spodnie typu bermudy dla chłopca. Regulowana gumka w pasie dla lepszego dopasowania. Nowoczesna tkanina jeansowa z efektem sprania i użytkowania. W pasie znajduje się wyciągany pasek. Ozdoby: hafty.\nUbranko ECOFRIENDS zawiera bawełnę organiczną. Krótkie spodnie typu bermudy dla chłopaka. Zapięcie z przodu na zatrzask i elastyczna gumka w pasie dla lepszego dopasowania. Elastyczny, dopasowujący się do ciała materiał dla możliwie największej wygody.\n39,70 zł 52,90 zł\nKrótkie spodnie typu bermudy dla chłopca. Elastyczny pasek z regulowaną tasiemką. Wygodna dzianina przyjemna w dotyku. Kieszonki po bokach. Model ten należy do naszej linii sportowej, zaprojektowanej specjalnie jako sportowe, bardzo wygodne ubrania.\n73,40 zł 104,89 zł\n6 miesięcy (68 cm) 12 miesięcy (80 cm) 18 miesięcy (86 cm) 24 miesiące (92 cm)\n51,00 zł 72,90 zł\nKrótkie spodnie typu bermudy dla chłopca. Imitacja rozporka. Regulowana gumka w pasie dla lepszego dopasowania. Wygodna dzianina przyjemna w dotyku. Zarówno przednie jak i tylne kieszenie są funkcjonalne.\nBermuda soft denim 5 kieszeni\nUbranko ECOFRIENDS zawiera bawełnę organiczną. Krótkie spodnie typu bermudy dla chłopca. Zapięcie z przodu na zatrzask i elastyczna gumka w pasie dla lepszego dopasowania. Elastyczny, dopasowujący się do ciała materiał dla możliwie największ\nKrótkie spodnie typu bermudy dla chłopca. Elastyczny pasek z regulowaną tasiemką. Wygodna dzianina przyjemna w dotyku. Kieszonki po bokach. Model ten należy do naszej linii sportowej.\n4 lata (104 cm) 5 lat (110 cm) 7 lat (122 cm) 8 lat (128 cm) 9 lat (134 cm)\nBermudy satyna brelok\nKrótkie spodnie typu bermudy dla chłopaka. Pasek z elastyczną gumą i guzikiem. Wygodna i trwała tkanina z serży. Funkcjonalne kieszenie zarówno z przodu jak i z tyłu ubranka. Odpinany brelok.


Bomba z II wojny światowej sparaliżowała ruch na łódzkim lotnisku - Łódź - NaszeMiasto.pl\nBomba z II wojny światowej sparaliżowała ruch na łódzkim lotnisku\n2010-08-16, Aktualizacja: 2010-08-16 18:02 źródło: Naszemiasto.pl\nPocisk z II wojny odkryli w ziemi robotnicy pracujący przy budowie nowego terminala (© Paweł Wojtaszek)\nPocisk, najprawdopodobniej z czasów II wojny światowej, wykopano na terenie łódzkiego lotniska im. Władysława Reymonta. Znalezisko zabezpieczyli saperzy z Tomaszowa Mazowieckiego.\nZamiast stanąć do odprawy pasażerowie odlatujący w poniedziałek po południu z łódzkiego lotniska musieli w trybie natychmiastowym opuścić budynek portu. Powodem ewakuacji był pocisk lotniczy z II wojny światowej znaleziony przez robotników pracujących przy budowie nowego terminala.\nLotnisko zostało zamknięte tuż po godz. 12. Ewakuowano 40 pracowników portu i straży granicznej i 120 pasażerów, do tego 160 pasażerów nie wpuszczono na teren lotniska.\n- Wszyscy przeprowadzeni zostali do tzw. strefy bezpieczeństwa, która znajdowała się w pobliżu postoju dla autobusów - zapewniała Katarzyna Dobrowolska rzeczniczka portu lotniczego im. Wł. St. Reymonta w Łodzi.\nZnaleziony pocisk pochodzi najprawdopodobniej z II wojny światowej. Oceniono, że gdyby wybuchł, zasięg jego rażenia wyniósłby około 700 metrów.\n- Ewakuacja przebiegła bardzo sprawnie i szybko. Poza tym każdy pasażer wybierający się wczoraj do Londynu był od razu kierowany do wydzielonej strefy - dodawała Katarzyna Dobrowolska.\nBezpieczeństwa na lotnisku pilnowała straż miejska i policja. Okolica wokół znalezionego pocisku została dodatkowo odgrodzona specjalną taśmą.\n- Pilnujemy porządku. Zabezpieczamy teren przed dostępem osób niepowołanych - tłumaczył Leszek Wojtas z łódzkiej straży miejskiej. - Na lotnisko skierowaliśmy cztery patrole.\nDo ostatniej chwili ważyły się losy połączeń. Popołudniowe wyloty i przyloty do Londynu miały zostać odwołany, bo wieża kontroli lotów poinformowała, że lotnisko w Łodzi z powodu znalezionego pocisku zostało zamknięte. Pasażerowie przez ponad dwie godziny czekali w niepewności.\n- Wracam do domu z wakacji. Jestem już zmęczona podróżą, bo jadę z Radomia. Widać, że taki już mój los, bo lot do Polski też miałam utrudniony. Pociąg miał opóźnienie i tylko dzięki uprzejmości obsługi lotniska dostałam się do Polski - opowiadała Edyta, która pracuje na Wyspach.\n- Jesteśmy zdenerwowani, bo w Londynie mamy tylko dwie godziny na przesiadkę do samolotu lecącego do Shannon. Jeżeli się spóźnimy, to nie wiem co zrobimy. Odwołamy lot, czy przebukować bilet teraz... Ta sytuacja kompletnie nas zaskoczyła - denerwowali się Piotr i Elżbieta.\nPasażerów dodatkowo irytował brak informacji. Nie do końca wiedzieli dlaczego zostali ewakuowani z budynku terminala.\n- Zostaliśmy wyproszeni z lotniska przez straż graniczną. Nie powiedziano nam dlaczego. W ogóle nie wiedzieliśmy o co chodzi w tym wszystkim - denerwowali się podróżni, którzy zostali ewakuowani w pierwszej kolejności.\nO godz. 14.13 na łódzkie lotnisko dotarli saperzy z Tomaszowa Mazowieckiego. Żołnierze działali błyskawicznie. Usunięcie bomby zajęło im 15 minut. Zabrali pocisk na poligon. Opuścili port o godz. 14.30. Dziesięć minut później ruch na lotnisku został odblokowany i rozpoczęła się odprawa samolotu do Anglii. Przebiegła sprawnie i szybko.\nSamolot z Londynu ze 180 pasażerami na pokładzie wylądował w Łodzi o godz. 15.20, czyli punktualnie. Zgodnie z planem, czyli o 15.45 udało się także wystartować samolotowi do Londynu.\nŹródło: Bomba z II wojny światowej sparaliżowała ruch na łódzkim lotnisku - łódzkie NaszeMiasto.pl\nPoza tym Agnieszka Jasińska jest jednym z lepszych redaktorów Naszego Miasta. Czep się tramwaju bo w artykule wszystko się zgadza:\n- saperzy przybyli po 14\n- faktycznie, pasażerom nikt nie powiedział o powodzie ewakuacji\nsamolot wylądował i wystartował o czasie.\nŻyczę powodzenia w handlowaniu czosnkiem\nWidać nie masz pojęcia o rzeczywistości. Wszystko w artykule się zgadza. Nie widzę ani jednego błędu - samolot wylądował tak jak powinien, bomba została znaleziona po 12 itd. Więc skoro jesteś taki mądry to sam zacznij handlować czosnkiem.\nSkoro ten artykuł pisała Agnieszka Jasińska to w rzeczywisości było napewno wrzystko na odwrót.Kobito skończ już z tym pisaniem. Ogarnij się i przeżuć się na handel czosnkiem razem z EM