"Zachód Grońskiego" - Narciarstwo klasyczne, ski touring, ski alpinizm - skionline.pl - forum narciarskie\nBy marboru, June 7, 2013 in Narciarstwo klasyczne, ski touring, ski alpinizm\nPiękna tatrzańska trasa + niesamowita piosenka Pearl Jam.\n...no i jeszcze kilka słów na temat tatrzańskich, najtrudniejszych tras:\nNiewiele jest miejsc w Tatrach Wysokich, które działają na wyobraźnię narciarza bardziej, niż Zachód Grońskiego. Jeden z najtrudniejszych zjazdów tatrzańskich, który aż jedenaście lat czekał na powtórzenie, dla wielu narciarzy wydaje się być poza zasięgiem zwykłego śmiertelnika. Czasem jednak warto skonfrontować mit z rzeczywistością.\nNarciarstwo ekstremalne w Tatrach nie ma zbyt wielu orędowników. Powodów jest zapewne kilka. Po pierwsze najtrudniejsze, eksponowane zjazdy to tak naprawdę igra-nie ze śmiercią - przy braku solidnej asekuracji najmniejszy błąd można przypłacić śmiertelnym upadkiem. Po drugie parko-we przepisy nie do końca regulują kwestię tego typu aktywności. Wiadomo, że na nartach można się poruszać wzdłuż szlaków turystycznych lub w ich bezpośrednim sąsiedztwie - wybierając najbezpieczniejszy wariant. A co z drogami taternickimi? Jeżeli wiosną można się w Tatrach wspinać, to wydaje się najzupełniej logiczne, że można także zjeżdżać na nartach drogami wspinaczkowymi. Wszak narciarstwo ekstremalne to raczej rodzaj taternictwa, niż turystyki narciarskiej. Tutaj zdania są jednak podzielone - nawet, wśród pracowników parku. Dlatego zawsze warto brać pod uwagę perspektywę zapłacenia mandatu. Jest jeszcze jedna kwestia - sezon narciarski w Tatrach formalnie kończy się z końcem kwietnia, a właśnie wtedy w wielu żlebach zaczynają się najlepsze i najbezpieczniejsze warunki do zjazdów.\nW narciarskiej eksploracji Tatr bardzo pomógł przewodnik Narciarstwo wysokogórskie w Polskich Tatrach Wysokich Karola Życzkowskiego i Józefa Wali, który ukazał się trzy lata temu nakładem Sklepu Podróżnika. Opisano w nim ponad sto zjazdów tatrzańskich, wyceniając je w skali od 0 do 6. Od dwóch sezonu konsekwentnie podnosiłem sobie poprzeczkę, zjeżdżając m.in. z Pośredniej Turni do Świnickiej Kotlinki (+3), z Rysów do Kotła pod Rysami (+3), z Głaźnych Wrótek do Dolinki za Mnichem (-4), ze Świnicy na Świnicką Przełęcz (-4) i z Kościelca Żlebem Zaruskiego (+4). Działałem także po słowackiej stronie Tatr, zaliczając zjazdy m.in. z Zawraciku Rówienkowego, Rohatki, Czerwonej Ławki, Świstowego Szczytu, Baranich Rogów i Wysokiej. Wiosną tego roku postanowiliśmy porwać się na pierwszą „piątkę”. Wybór padł na Hińczową wprost. Odpinając nar-ty nad brzegiem Morskiego Oka zgodnie uznaliśmy, że jest to jeden z najpiękniej-szych zjazdów narciarskich w Tatrach. Chwile później,siedząc na drewnianej barierce przed schroniskiem spoglądaliśmy w kierunku Wołowego Grzbietu i zastanawialiśmy się, jak bardzo tatrzańska „piątka” różni się od „szóstki”. Czy Zachód Grońskiego jest rzeczywiście poza naszym zasięgiem? Niektóre zjazdy, podobnie jak niektóre drogi wspinaczkowe, obrasta-ją legendą i stopniowo zaczynają obrastać nimbem niemożliwości. Podobnie było z Zachodem Grońskiego. Kiedy po jedenastu latach wyczyn Piotra Konopki powtórzył Edek Lichota, jego zjazd odbił się głośnym echem w środowisku. Kolejnych „wariatów” jednak nie przybywało. Ale legendy są po to, żeby się z nimi mierzyć. A jak to zwykle w takich wypadkach bywa – najtrudniej jest spróbować. My spróbowaliśmy.\n19 maja dokładnie w moje 31. urodziny lustrowaliśmy z Kotła pod Rysami linię zjazdu. Plan był prosty. Podchodzimy za-chodem na Małą Wołowa Szczerbinę, wiedząc, że w każdej chwili możemy zawrócić. Jeżeli już uda nam się wyjść, to przecież nie będziemy schodzić z nartami na plecach. Trzeba będzie zjechać. Początek podejścia nastawił nas optymistycznie – stromy żleb w dolnej części wyglądał bardzo zachęcająco. Później jednak nie było już tak fajnie. Pokonanie ciągnących się w nie-skończoność stromych pól śnieżnych, pod-ciętych progiem opadającym do Wyżniego Czarnostawiańskiego Kotła, zmęczyło nas psychicznie. Buty obsuwały się w miękkim śniegu, a czekan dawał niezbyt pewną asekurację. Było stanowczo za miękko. Narty zostawiliśmy dziesięć metrów pod przełęczą, bo resztka śniegu na ostatnim odcinku nie nadawała się do zjazdu. Wbicie się w wiązania po krótkim odpoczynku zmieniło perspektywę. Stwierdziliśmy, że na nartach czujemy się tutaj znacznie pewniej i powoli stres ustępował miejsca adrenalinie. Pierwszy odcinek trawersu pokazał, że narty dość pewnie trzymają się stoku, chociaż przy okazji spuściliśmy do kotła sporo mokrego śniegu. Nabraliśmy pewności siebie. W górnej części zjazd był dziwny – eksponowany trawers urozmaicały dwa kilkumetrowe podejścia na nartach i dwa odcinki stromego, podciętego stoku, na którym można było trochę pokręcić. Na jednym z odcinków trawersu niespodziewanie zapadł się pode mną śnieg i obsunąłem się kilka metrów, hamując nartami na skałach. Patrząc niepewnie w dół kotła stwierdziłem, że miałem naprawdę sporo szczęścia. Pokonanie żlebu w dolnym odcinku było już czystą przyjemnością. Spoglądając z Kotła pod Rysami w kierunku Wołowe-go Grzbietu zdaliśmy sobie sprawę, że w przeciwieństwie do zjazdu z Hińczowej Przełęczy, pokonanie Zachodu Grońskie-go było typowym wyczynem. Zdecydowanie bardziej wymagającym od strony psychicznej, niż technicznej i nie obfitującym w zbyt wiele momentów dających czystą przyjemność jazdy. Wyczynem, którego raczej nie zamierzamy powtarzać. Tym bardziej, że w Tatrach jest jeszcze kilka „szóstek”, z którymi chcielibyśmy się zmierzyć.\nW przewodniku Narciarstwo wysokogórskie w Polskich Tatrach Wysokich Karola Życzkowskiego i Józefa Wali, najwyższą wycenę zyskało pięć zjazdów.\nSą to - licząc od wschodu:\nZ Małej Wołowej Szczerbiny Zachodem Grońskiego, trudność 6. Pierwszy zjazd: Piotr Konopka, 4 czerwca 1994\nZ Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego przez Wyżni Czarnostawiański Kocioł, trudność 6. Pierwszy zjazd: Piotr Konopka, 11 maja 1994- (zdejmując narty). »\nZ Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego przez Kazalnicę Mięguszowiecką i Wiszący Kociołek, trudność 6. Pierwszy zjazd: Edward Lichota, 18 lutego 2001.\nZ przełączki w pn.-wsch. Grani Cubryny na Zadnią Galerię Cubryńską, trudność 6. Pierwszy zjazd: Tomasz Gąsienica-Mikołajczyk i Edward Lichota, 24 kwietnia 2000.\nZ Zadniego Kościelca Wariantem H drogi Stanisławskiego, trudność 6. Pierwszy zjazd: Edward Lichota, marzec 2003 (ze zdjęciem nart).\nAutor: Narciarz - Michał Kowalski\nEdited June 7, 2013 by marboru\nMają dziewczyny ....... odwagę.\nTak eksponowane zjazdy to nie dla mnie, przy błędzie czekan raczej nie pomoże.\nDwie znakomite narciarki - Anna Tybor i Magdalena Derezińska - Osiecka zjechały z Zachodu Grońskiego\nZjazd sam w sobie, technicznie nie jest trudny. Najgorsza jest świadomość tej przepaści i tego, ze nie można pozwolić sobie na żaden błąd, bo ten błąd może skończyć się tragicznie. To takie trawersowanie, zsuwanie się, ale świadomość tej przepaści powoduje, że jest naprawdę ekstremalny - mówi Anna Tybor\nMajowy sezon narciarski dla wybranych. Dwie Polki zjechały Zachodem Grońskiego\nCzytaj więcej na http://www.rmf24.pl/ciekawostki/news-majowy-sezon-narciarski-dla-wybranych-dwie-polki-zjechaly-za,nId,2396394\nZ profilu facebooka Anny Tybor wstawiam komentarz i zdjęcie:\n"poprawka...ta kropka była wstawiana na szybko. Po analizie i zdjęciach skąd zaczęły zjeżdżać dziewczyny pokazujemy prawdziwą wersję."\nAnna Tybor : Jeszcze raz dziękuję za miłe słowa! Dobrze widzieć, ze kobiecy skialpinizm jest doceniany ?. W niedalekiej przyszłości szykują sie pewne projekty, które są bezpośrednio związane z rozwojem kobiecego skialpinizmu w Polsce! ? jeszcze raz dzięki ?\nNa fejsie Klaudia Tasz podawała ze kilka lat temu też zjechała prawie całość Grońskiego.\nSzacun dla dziewczyn. Dla mnie brak tego kawałka nie ma znaczenia, zjazd ekstremalny.\nChyba Pani Ania "trochę" przesadziła z tą łatwością , ale faktycznie psycha jest tu najważniejsza . Jak ktoś się zblokuje , to nawet super umiejętności narciarskie nic nie pomogą . Pewnie m.in. dlatego Zachód Grońskiego zjechało tak niewiele osób .\nNiech ten wątek będzie dla extremalnej jazdy.\nBargiel właśnie siedzi w Chamonix i szaleje po stromych żlebach.\nWięc znalazłem serwis, gdzie 27-letni Walijczyk pokazuje swoje zjazdy w rejonie Mont Blanc, same strome linie.\nJakby kogoś interesowało, to fajne inspiracje\n21 godzin temu, MarioJ napisał:\nŁadnie w tym Chamonix,\nodważny musi być pan Bargiel, miejmy nadzieję że Jego Anoł Stóż nigdy się nie zagapi\nWczoraj znowu był zjazd z Zachodu\nZjazd Miro Peto z Lodowego Szczytu (Ladovy Stit) do Jaworowej (Zadna Javorova Dolina)\ngórna partia bardzo stroma, dół normalny\nczyżby Peto przeszedł już na stałe na wiązania pinowe ?\na narty wayback 96mm pod butem, czyli kompromis między wagą, a szerokością. Waga narty to 1550g. w tej wadze można bez problemu trafic cos szerszego, jednak 96 wygląda całkiem ok.\na na filmach te stromizny , z reguły, wyglądają tak lajtowo , że każdy (siedzący w fotelu przed kompem ) by tam zjechał ......\n4 godziny temu, MarioJ napisał:\nOgląda się to przyjemnie... Mario wiesz kiedy to było?\nFajna górka choć trasa słabo przygotowana, wyglągda na początek maja\ntak wiadomo, film wypuścili wczoraj w świat, zjazd był wiosną, maj 2017,\nto jeszcze sprostuję że w zjeździe brali udział: Miroslav Peto, Robert Vrlak\nWidać, że wielki znawca z Ciebie\n16 minut temu, marionen napisał:\nDzięki za uznanie, Lodowy to jeden z moich ulubionych szczytów.\n44 minuty temu, MarioJ napisał:\n26 minut temu, MarioJ napisał:\nŚnieg do zjazdu wyborny i ilość również wystarczająca jak na maj. I pomyśleć, że 2 miesiące przed nimi operowaliśmy w tamtej okolicy. Szkoda, że nikomu z nas nie udało się tam dojść, ale to niezły powód by tam wrócić (ja oczywiście myślałem tylko o Ledovej Przełęczy). Z drugiej strony jak pomyślę, że trzeba wchodzić do Teryho po raz któryś tam to zapał słabnie. Nie, zapał jednak mam, wystarczy że raz Ladova Przełęcz mnie pokonała, pora jej się zrewanżować. W weekend planuję z Anią biwakować w Strbske Pleso i jakieś wejście, chociaż Rysy, a może coś jeszcze przy okazji. Dużo zależy od pogody.\nHinczowa wprost S5 by Ali Olszański\nPrawdopodbnie pierwszy przejazd sezonu\nCaly przejazd bez wycinania i przyspieszania\nKaukaska Svaneti w Kaukazie by Miro Peto i Maroš Červienka\ntroszkę po polsku https://wspinanie.pl/2017/11/miroslav-peto-maros-cervienka-ushba/\noni zjechali z Ushby?\nTak podają. To jedni z najlepszych skialpinistów na Słowacji.\nCzytałem wywiad z Miro, to mówili że nie byli napaleni, warunki im podeszły to zrobili\nZdaje się że pojechali też na pogodę.\nTam w sumie największym problemem są ekspresowe skoki temperatur i przez to nagły wzrost lawin. Tak ja zapamiętałem Swanetię. Czegoś takiego nie ma w Tatrach.\nfreerajdowy zjazd Kominem Drewnowskiego z Zadniego Kościelca, super warun\n12 godzin temu, MarioJ napisał:\nsuper filmik -\njeździsz teraz na desce ? ☺\n@MarioJ. Super warunki zazdroszczę:).\n10 minut temu, tankowiec napisał:\nto nie jest mój zjazd 🙂\nto współczesna gwiazda polskiego frirajdu, Ali Olszański z kolegą\nEdited January 31, 2019 by MarioJ


KS-27. Komunikat sekretariatu ZG PZK z dnia 13.07.2016\nDodane przez SP5ELA dnia 2016-07-13 / 21:31\nKOMUNIKAT wakacyjny NR 27/2016 z dnia 13 Lipca 2016 r.\n1. Światowe Dni Młodzieży w Krakowie i rola KASŁK\nKrakowska Amatorska Sieć Łączności Kryzysowej OT-12 PZK ogłasza na czas ŚDM w dniach 25.07-31.07.2016 r. stan alarmowy podwyższonej gotowości w zakresie realizacji rezerwowej łączności radiowej. W tym czasie będzie czynna w Krakowie stacja sztabowa SP0MASR w celu podniesienia standardów bezpieczeństwa z trzech alternatywnych lokalizacji na terenie Krakowa, położonych w sposób umożliwiający swobodną łączność z terenem Brzegów oraz całym województwem. W razie potrzeb KASŁK będzie utrzymywać bezpośredni kontakt z Wydziałem Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego - Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego. Główna rola działań - realizacja radiowego pomostu łączności z Brzegami w razie sytuacji paraliżu podstawowych systemów łączności oraz w przypadku zagrożenia zdrowia i życia ludzkiego na miejscu. KASŁK będzie też monitorować sytuację pogodową mogącą mieć wpływ na bezpieczeństwo pielgrzymów i Krakowa w razie wystąpienia określonych zagrożeń. Trwa finalizacja organizacji dyżurów zespołu KASŁK. Jeżeli ktoś z krótkofalowców, głównie z Krakowa i okolic, jest zainteresowany współpracą w tym zakresie prośba o kontakt ze mną, mail poniżej.\nPozdrawiam, Michał SP9XWM\nKoordynator SP EmCom PZK Koordynator KASŁK OT-12 PZK\n2. IV Zlot Krótkofalowców „Pszczelnik 2016”\nZgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami w dniu 2. Lipca br. na terenie Komendy Hufca ZHP w Myśliborzu odbył się IV Zlot Krótkofalowców „Pszczelnik 2016”. W tegorocznym zlocie uczestniczyło ponad 150 osób. Nazwa „Pszczelnik” nawiązuje do wielkiego wyczynu litewskich pilotów, którzy na samolocie „Lithuanica” w 1933 roku dokonali przelotu na trasie Nowy York – Kowno. Ten lot niestety zakończył się 17 lipca 1933 wypadkiem w Pszczelniku koło Myśliborza, w którym zginęli piloci Stasys Girenas i Steponas Darius.\nTą ważną dla naszych przyjaciół Litwinów rocznicę upamiętniają co roku myśliborscy krótkofalowcy działając wg. pomysłu wielkiego społecznika i znakomitego organizatora Stefana Jaworskiego SP1JJY, założyciela Myśliborskiego Klubu Krótkofalowców SP1PMY.\nKlub ten w tym roku obchodzi swoje piąte urodziny.\nWśród gości spotkania znaleźli się Burmistrz Myśliborza Pan Piotr Sobolewski, Kierownik Wydziału Oświaty Kultury i Spraw Społecznych UMiGm Pan Grzegorz Dąbrowski, sponsorzy w osobach Pani Ireny Żądełek i Pana Mieczysława Rogowskiego właściciela firmy UTDiMD, prezes Zachodniopomorskiego OT PZK Janusz Tylkowski SP1TMN oraz piszący tę relację sekretarz PZK Piotr Skrzypczak SP2JMR.\nSwoistą niekrótkofalarską atrakcją zlotu był udział strażaków z KP PSP w Myśliborzu, którzy uczyli udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach i demonstrowali używany przez siebie sprzęt, a także pokonali ekipę najsilniejszych krótkofalowców w konkursie przeciągania liny.\nJak zwykle przy tego typu spotkaniach można było zaopatrzyć się w sprzęt i osprzęt głównie antenowy oferowany przez kilku wystawców.\nTelegrafiści mogli sprawdzić swoje umiejętności w programach RufzXP oraz Morse Runner. Można było też zdobyć certyfikat QLF. Tą tematyką zawiadywał Tadeusz SP1RKR oraz Mariusz SQ1TAW. Bartek SP3CAI prowadził prezentację na temat HamNetu, który cieszył się b. dużym zainteresowaniem.\nJak zwykle spotkanie było okazją do odznaczeń i wyróżnień oraz podziękowań za pracę społeczną. OH PZK przyznane przez ZG PZK w dniu 9. kwietnia 2016 r. otrzymali Stefan Jaworski SP1JJY, Krzysztof Mruk SP1MGM, Czesław Dubicki SP3HLM.\nMiałem honor osobiście przypinać naszym zasłużonym Kolegom Odznaki Honorowe PZK. Spotkanie zakończyło się ogniskiem w późnych godzinach wieczornych. Nieco problemów przysporzyło załamanie się pogody ok. godz. 14.00, ale nie przeszkodziło to w rozmowach o krótkofalarstwie i nie tylko.\nInfo: Piotr SP2JMR - sekretarz PZK\n3. W TVP Bydgoszcz o krótkofalarstwie i ŚDM\nW dniu 6. lipca przed kamerą Regionalnej Telewizji Bydgoskiej nagrałem krótką wypowiedź na temat krótkofalowców i ich udziale w Światowych Dniach Młodzieży.\nMateriał był wyemitowany w tym samym dniu na TVP Bydgoszcz, w Dzienniku Regionów, ok. godziny 22.15. Materiał był dwuczęściowy - pierwszą część nagrała TVP Kraków z przedstawicielem stowarzyszenia „Ryjek” Wojtkiem Bielakiem SQ9PBS, który prezentował sprzęt oraz omówił ogólne zasady działania środowiska krótkofalowców z Krakowa i okolic w tworzeniu sieci rezerwowej łączności podczas ŚDM.\nInfo: Piotr SP2JMR – sekretarz PZK\n4. 90. lecie powstania Lwowskiego Klubu Krótkofalowców\nOtrzymałem upoważnienie od Prezesa Zarządu LKK Kolegi Iwana UR5WD do poinformowania wszystkich Członków Honorowych LKK oraz Polskich Krótkofalowców o miejscu i warunkach uczestniczenia w okolicznościowym spotkaniu z okazji 90. lecia powstania Lwowskiego Klubu Krótkofalowców.\nSpotkanie odbędzie się w dniach 9-11 września 2016 r. w miejscowości Brzuchowice, około 11 km od Lwowa, w Ośrodku Wypoczynkowym "Perła Lwowa".\nDojazd z pod Hotelu "Lwów", w pobliżu budynku Opery pl. Centralny, autobusem nr 8 lub 22, czas przejazdu około 20 minut. Istnieje możliwość wynajęcia pokoju 1, 2, lub 4 osobowego w cenie około 80 do 150 Hrywni oraz wyżywienia trzy posiłki dziennie w cenie około 125 Hrywni, na miejscu znajduje się parking dla samochodów.\nOsoby które zechcą wziąć udział w spotkaniu proszone są o zgłaszanie swego udziału oraz rezerwację miejsca w hotelu drogą elektroniczną na adres ot35@o2.pl, podając jedynie Imię i Nazwisko, miejscowość, znak krótkofalarski.\nOpłaty za zamówione noclegi oraz wyżywienie uiszczane będą przez uczestników gotówką w dniu przyjazdu w recepcji hotelu.\nKolejne ewentualne informacje organizacyjne będę przekazywał po ich otrzymaniu od Prezesa lub Sekretarza Zarządu LKK.\nPozdrawiam wszystkich, Zbyszek SP8AUP wiceprezes Zarządu LKK\n5. Aktywności krótkofalarskie w Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu\nPrywatne Salezjańskie Liceum Ogólnokształcące (skrót: PLSO Salez), a wraz z nim Wrocław, dołączy do wąskiego grona szkół oraz miast biorących udział łączności ARISS. 19 maja 2016r w bazie danych ARISS pojawiła się akceptacja wniosku wysłanego przez Salez. Nauczycielka biologii, dr Magdalena Szewczyk o ARISS usłyszała w „Trójce”. Do współpracy namówiła nauczycielkę fizyki i informatyki, mgr Annę Bukiewicz-Szul, która z kolei nawiązała współpracę z Dolnośląskim Oddziałem Terenowym Polskiego Związku Krótkofalowców. Niedługo potem powstał szkic projektu wraz programem edukacyjnym do realizacji w roku szkolnym 2016/2017. Wniosek wraz z wymaganymi dokumentami został wysłany do ARISS Europa, a następnie jako jeden z nielicznych z Polski został zaakceptowany.\n22. czerwca br., tuż przed wakacjami, odbył się w szkole wstępny dzień poświęcony tematyce ARISS. Wydarzenie rozpoczął wykład poprowadzony przez Panią Bukiewicz-Szul o ARISS, Międzynarodowej Stacji Kosmicznej oraz o zaplanowanych w szkole wydarzeniach w ramach projektu.\nKolejnym punktem programu była lekcja języka angielskiego, na której młodzież oglądała filmy anglojęzyczne dotyczącej tematyki ARISS oraz ISS i wspólnie z mgr Ewą Jaroszczuk – nauczycielką j. angielskiego omówiono specjalistyczne słownictwo, które w nich występowało.\nNajważniejszym i najciekawszym wydarzeniem była wizyta przedstawicieli Oddziału Terenowego Polskiego Związku Krótkofalowców we Wrocławiu, prezesa OT PZK i PZK Waldemara Sznajdera 3Z6AEF, wiceprezesa OT PZK Piotra Walasa SQ6VY oraz Włodzimierza Tarnowskiego SQ6NLN. Panowie przedstawili idee: krótkofalarstwa, projektu ARISS, oraz omówili wszystkie aspekty działalności Polskiego Związku Krótkofalowców. Młodzież otrzymała bardzo dużo materiałów związanych z PZK. Reprezentanci klubu SP6ZWR dali możliwość i okazję do obejrzenia oraz wypróbowania różnego sprzętu radioamatorskiego. Kilkoro uczniów Salezu nawiązało swoje pierwsze połączenia radiowe poprzez „wywołanie ogólne”. Było to bardzo ciekawe przeżycie dla młodzieży.\nOstatnim punktem programu dnia była emisja filmów anglojęzycznych ukazujących życie astronautów na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS), które zaciekawiły nawet najmniej oddanych słuchaczy.\nW ramach realizacji projektu ARISS, Liceum Salezjańskie wraz z PZK przygotowało na najbliższy czas wiele aktywności takich jak: warsztaty astrofizyczne, krótkofalarskie oraz fotograficzne; konkursy międzyszkolne (kapsuła ludzkości, fotograficzny, literacki), szereg wykładów o tematyce astrofizycznej, radioamatorskiej; zajęcia lekcyjne dedykowane i sprzężone z tematyką projektu, obserwacje nieba, emisja filmów, wyjazd na Ogólnopolską Konferencję ARISS do Ostrowa Wielkopolskiego (22 X 2016) i wiele innych atrakcji. Projekt w kilku miejscach będzie się pokrywał z innym realizowanym przez Liceum Salezjańskie projektem w ramach Erasmus+, dotyczącym wulkanów.\nPod koniec listopada 2016 r. planowana jest wielka, medialna uroczystość, na której podsumowane zostaną etapy realizacji projektu i nastąpi spektakularne radioamatorskie połączenie ze stacją kosmiczną. Połączenie ma być zrealizowane wspólnie z włoską szkołą Scuola Secondaria di Primo Grado “Niccolò Pisano” z Pizy. Obie szkoły ubiegają się o radiowe połączenie z astronautą wraz z wizją na żywo odbieraną w paśmie radioamatorskim w ramach nowatorskiej technologii HAM TV, jednak o tym, czy to się uda zrealizować dowiemy się przed samym połączeniem z Międzynarodową Stacją Kosmiczną.\nWięcej informacji w tym zdjęcia z wydarzenia są dostępne na ariss.pzk.org.pl.\nGaleria fotograficzna z imprezy jest pod adresem: http://slo-wroc.pl/box4-menu_photo-box5-headline_news-window2-main_photo_small-id-890.html\nInformacje dostarczyła: nauczycielka Anna Bukiewicz-Szul, do Sekretariatu PZK przekazał Armand Budzianowski SP3QFE.\n6. Amateur Radio Kids Day w Inowrocławiu\nW sobotę 18 czerwca 2016 roku na terenie Szkoły Podstawowej nr 11 odbył się Amateur Radio Kids Day. Inowrocławskie Kluby Krótkofalowców SP2KCW i SP2ZCH zorganizowały dla grupy uczniów SP nr 11 Krótkofalarski Dzień Dzieci i Młodzieży. Dzieci pod opieką Henryka Procka dzielnie rozgłaszały na pasmach znak Inowrocławskiego Klubu Krótkofalowców SP2KCW. Młodzi adepci nawiązali wiele łączności z krótkofalowcami z terenu kraju.\n„To kolejna, znakomita okazja do promocji krótkofalarstwa w regionie. Mam nadzieje, że to wydarzenie zapoczątkowało cykliczność takich spotkań.” – Karol Legumina Pełnomocnik Prezydenta Miasta Inowrocławia ds. Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi i Młodzieżą.\n„Dzisiejsza impreza jest początkiem stałej współpracy. Na całym świecie tysiące dzieci i młodzieży aktywnie spędzało czas przy radiostacji. Nie ma chyba lepszej okazji do tego, aby zainteresować młode pokolenie.” – Henryk Procek opiekun grupy uczniów z SP nr 11.\n„Dzień aktywności dzieci nie ma charakteru konkursu ani zawodów radiowych. To zabawa, edukacja i kolejna próba propagowania magii radiowego hobby. Impreza powraca dwa razy w każdym roku, latem oraz zimą” - pzk.org.pl/news.php?readmore=3770\nNa koniec zmagań z radiem każdy z uczestników łączności otrzymał certyfikat „On the air” potwierdzający przeprowadzenie łączności w amatorskiej służbie radiokomunikacyjnej w klubie SP2KCW.\nW załączeniu grupowe zdjęcie i wzór pamiątkowego dyplomu. W razie potrzeby dysponujemy większa ilością zdjęć.\nKontakt w sprawie: tel: 660216948, mail: klub@sp2kcw.pl\nPozdrawiam, Wojciech SQ2WSZ - Prezes Klubu SP2KCW\n7. Krótkofalarski Grill Kruszwica 2016\nW dniach od 30 czerwca do 03 lipca 2016 odbyło się kolejne już spotkanie krótkofalarskie, na terenie Nadgoplańskiego Parku Tysiąclecia w bezpośrednim sąsiedztwie Zamku Kruszwica (Mysia wieża), przy ośrodku żeglarskim "POPIEL", na ul. Żeglarskiej 1. Jak zwykle tradycyjnie pogoda i humory uczestnikom dopisały.\nW spotkaniu uczestniczyło ok. 50 osób zarówno krótkofalowców jak osób im towarzyszących. Spotkanie miało charakter otwarty, jednakże, żeby tradycji stało się zadość na tego typu spotkaniach koledzy; Zbyszek SP2IU, Grzegorz SP3CSD (Prezes OTC Klub), Czesław SP7JSG, Wiesiek SP2FH, Andrzej SP2CA, Koledzy z Klubu SP2PUT, Wiesiek SQ5ABG przedstawili swoje krótkie, bardzo ciekawe prezentacje, które spotkały się z dużym zainteresowaniem słuchających. Tą drogą składamy serdeczne podziękowanie kolegom prezenterom. Przy smacznym grillu dyskusji nie było końca.\nW czasie spotkania czynne były radiostacje amatorskie przy pomocy których nawiązano szereg łączności. Po raz pierwszy tradycyjne niedzielne spotkanie Członków Klubu OTC Grzegorz SP3CSD prowadził z Kruszwicy. W imieniu organizatorów serdecznie dziękujemy przybyłym gościom oraz kolegom z Klubu SP2KCW za czynną pomoc w organizacji Spotkania „ Krótkofalarski Grill Kruszwica 2016”\nZdjęcia z Spotkania można zobaczyć na stronie: http://www.radiokomunikacja-serwis.pl/2016/. Do zobaczenia za rok w Kruszwicy.\nInfo: Darek SP2UKD, Roman SP2GTJ\nW okresie 18.07.2016 – 07.08.2016 będzie nadawała stacja okolicznościowa pod znakiem „SN360BPW”. Informacje na QRZ.com.\nOrganizatorem znaku okolicznościowego jest klub SP5POT przy 37 OT PZK. Stacja ma na celu upamiętnienie bitwy Polski ze Szwedami jaka odbyła się 28.07.1656 – 30.07.1656 r. na terenie prawobrzeżnej części Warszawy.\nW dniach 30-31.07.2016 stacja będzie nadawała plenerowo z miejsca bitwy\nPark Nad Balatonem na Warszawskim Gocławiu, w pozostałe dni z QTH siedziby klubu.\n73’ Piotr SQ5PTZ - Członek klubu SP5POT\n9. Życiorysy znanych krótkofalowców - Anatol Jegliński (1910-1997) SP5CM\nAnatol Jegliński urodził się 20.08.1910 r. w Omsku na Syberii. Kolejnym miejscem zesłania rodziny Anatola był Tomsk. Do Polski wrócił w 1922 r. gdzie z rodzicami osiedli się w Białymstoku. W tym samym roku rodzina Jeglińskich przeniosła się do Łap. Tam uczęszczał do Szkoły Powszechnej, w której spotkał się pierwszy raz z odbiornikiem radiowym. W 1926 r. (mając 16 lat) własnoręcznie zbudował pierwszy odbiornik detektorowy. W kolejnym roku rozpoczął naukę w Państwowej Szkole Technicznej w Wilnie. W ramach działalności Koła Fizyków działającego w szkole spotykał się z krótkofalowcami wileńskimi: Stefanem Gałkowskim SP1MN i Michałem Nowickim SP3MN. Efektem spotkań było zapisanie się Anatola do Wileńskiego Klubu Krótkofalowców, a następnie otrzymanie licencji nasłuchowej o znaku PL 57.\nZa pośrednictwem, zbudowanego przez siebie odbiornika mógł wejść w świat krótkofalarstwa. W listopadzie 1929 r. otrzymał nadaną przez Wileński Klub Krótkofalowców licencje ze znakiem SP3MG. Szybko pojawił się na pasmach amatorskich - wyłącznie na telegrafii. Po ukończeniu szkoły w 1931 r. wrócił do Łap, gdzie podjął pracę w warsztatach kolejowych (obecnie Kolejowe Zakłady Naprawy Taboru Kolejowego).\nW tym samym roku uzyskał oficjalną licencje wydaną przez MPiT o znaku SP1CM. Kilka miesięcy później otrzymał nakaz pracy do Bydgoszczy. Tam spotkał się z kolegą znanym z fal radiowych Leonem Porzyńskim SP1CF, który był właścicielem warsztatu radiowego zlokalizowanego na ulicy Królowej Jadwigi. Wtenczas obaj podjęli aktywne działanie propagandowe w okolicznych miastach w wyniku czego pojawiały się nowe licencje. W grupie nowych krótkofalowców byli tak znani później koledzy jak: Klemens SP1LX (po wojnie SP2BE) czy Konstanty SP1CA. Anatol wraz z kolegami postanowił założyć klub Krótkofalowców w Bydgoszczy. Nie było to wtedy takie łatwe ponieważ w tym czasie bydgoskie podlegało okręgowi poznańskiemu działającemu w strukturach LKK. Poznański Klub Krótkofalowców zniechęcał poprzez wysłanników w osobach SP3KX i SP1AE do tworzenia nowych struktur w Bydgoszczy. Mimo to na mocy aktualnego statutu PZK 4 maja 1933 r. odbyło się zebranie organizacyjne Bydgoskiego Klubu Krótkofalowców. Jednak z powodu niedostatecznej liczby członków w Bydgoszczy funkcjonował oddział PKK. Samodzielną egzystencję BKK rozpoczął z dniem 1 października 1933 r.\nAnatol SP1CM wybrany zostaje członkiem zarządu klubu. Na kolejnych Walnych Zebraniach wybierany był na funkcję sekretarza, następnie Wiceprezesa, a 5 marca 1939 r. wybrano Prezesem BKK. W ramach działalności klubowej SP1CM organizuje kursy odbioru i nadawania alfabetu Morse dla początkujących i zaawansowanych. Angażuje się również w działalność Zarządu Głównego PZK. I tak na Walnym Zgromadzeniu PZK, które odbyło się 28-29 kwietnia 1934 r. zostaje wybrany do Komisji Weryfikacyjnej i Komisji Podziału Terytorialnego.\nNatomiast na Walnym Zgromadzeniu, które miało miejsce w dniach 5 i 6 czerwca 1938 w Bydgoszczy zostaje ponownie wybrany członkiem ZG PZK.\nChciałoby się powiedzieć, że historia kołem się toczy. Gdy w1976 roku podjąłem się (SP3CUG) zorganizowania Oddziału PZK w Lesznie miałem duże problemy i złą opinię wystawioną przez ZOW PZK w Poznaniu. Opinia ta dotarła do ZG, którego Sekretarzem i Dyrektorem Biura był nie kto inny jak Anatol SP5CM. Wprowadzony w błąd potraktował mnie po żołniersku. Gdy jednak dotarł do Warszawy protokół ze spotkania założycielskiego, otrzymałem od SP5CM list odwołujący przykre słowa i propozycję pilnego kontaktu. Kilka miesięcy później, przy okazji jakiegoś spotkania w ZG PZK, SP5CM podszedł do mnie podał rękę jeszcze raz przeprosił.\nTej sytuacji nigdy nie zapomnę, bo ona już wtedy uzmysłowiła mi, początkującemu działaczowi PZK, z jak wielkim człowiekiem-krótkofalowcem mam do czynienia. Obecnie po czterdziestu latach mam wyjątkowa satysfakcję spisania życiorysu tak bardzo zasłużonego człowieka naszego Związku.\nMimo wielu problemów, dzięki pomocy ze strony organizacji Kolejowego Przysposobienia Wojskowego, Anatolowi udało się uruchomić na początku stację klubową o znaku SP1ON. Aktywność organizacyjna nie przeszkadzała mu być aktywnym na pasmach KF. W 1937 r. zdobył dyplom WAC, a tuż przed wybuchem wojny miał zaliczonych 62 kraje.\n29 czerwca 1940 r. wywieziony został wraz z rodziną na Syberię. W 18 maja 1943 r. zgłosił się do formującej się I Dywizji im. Tadeusza Kościuszki. Jego pierwszym zadaniem było szkolenie łącznościowców. Pod Lenino pełnił funkcję osobistego radiotelegrafisty generała Berlinga. Po dotarciu I Dywizji do Warszawy jako ochotnik został zrzucony wraz z radiostacją w Bory Tucholskie. Z tego rejonu przekazywał do sztabu I Armii Wojska Polskiego meldunki o aktualnych przegrupowaniach wojsk niemieckich na trasie przemarszu wojsk polskich w kierunku Bydgoszczy, a następnie w stronę Wału Pomorskiego. Od maja 1944 r. do lipca 1945 r. był oddelegowany do Armii Radzieckiej. Służbę wojskowa kończył w stopniu porucznika. Skierowany został do pracy w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego, a następnie w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Pełnił kolejno odpowiedzialne kierownicze funkcje w Departamentach Łączności Radiowej. Był szefem Zarządu Wydzielonej Łączności Radiowej MSW, a następnie szefem Zarządu Łączności MSW. Na emeryturę odszedł w stopniu pułkownika.\nJego pozycja zawodowa bezsprzecznie ułatwiła mu działania umożliwiające reaktywowanie PZK. Gdyby nie tacy ludzie jak SP5CM, SP8CK SP7HX i inni losy PZK, a może całego krótkofalarstwa polskiego wyglądałyby zupełnie inaczej. PZK wzorem innych organizacji w państwach KDL, byłby reaktywowany dopiero po 1989 r.\nI właśnie m. in. z inicjatywy Anatola 13 października 1946 r. dochodzi do pierwszego zebrania organizacyjnego, 24 członków założycieli PZK z całej Polski, który omawia przedstawiony przez kol. Musiałowicza ex SP1YX statut PZK i wybiera pięcioosobowy komitet organizacyjny w składzie ex: SP2RC, SP1CM, SP1YX SP2BD i Jerzy Artur Rutkowski SP5AB, którego Wiceprzewodniczącym zostaje kpt. Anatol Jegliński SP5CM.\nW czasie II Walnego Zjazdu Delegatów, dnia 1 lutego 1947 r., SP5CM zostaje sekretarzem ZG PZK. Na Walnym Zjeździe PZK w dniu 1.02.1948 r. Anatolowi powierzona została funkcja Wiceprezesa PZK. 28 lutego 1949 r. nielegalnie pojawił się na paśmie i zaliczył QSO z KL7PJ.\nDzień 27 sierpnia 1949 r. jest przełomowym wydarzeniem dla powojennego krótkofalowca polskiego. Ministerstwo Poczty i Telegrafów wydało dwie pierwsze po wojnie licencje amatorskie. Obie wydane zostały amatorom warszawskim, którzy otrzymali znaki wywoławcze Anatol Jegliński SP1CM i Jerzy Artur Rutkowski SP5AB (czasami mylony z późniejszym prezesem PZK SP5JR). Następnie Anatol zmienił znak na SP5CM. Postępujący w początkach lat 50-tych pęd do centralizacji doprowadził do połączenia w dniu 22 lipca 1950 r. trzech organizacji, w tym PZK w Ligę Przyjaciół Żołnierza. Przynależność do LPŻ była wtenczas jedyną szansą dla przedwojennych krótkofalowców na pojawienie się na pasmach.\nNasz bohater wspierany przez innych zaangażowanych krótkofalowców podejmowali działania mające na celu wyjście z LPŻ. Korzystając z przemian „października 56” w dniu 11 stycznia 1957 r. Rada Naczelna Radioklubów LPŻ, której Anatol był przewodniczącym, a członkami m.in. byli też przedwojenni krótkofalowcy - podjęła niespodziewaną dla kierownictwa LPŻ uchwałę o reaktywowaniu PZK. Powołany został Komitet Organizacyjny na czele, którego stanął SP5CM. Dwa dni później miał miejsce zwołany pierwszy raz po reaktywacji, a trzeci po wojnie Zjazd Założycielski członków. Zjazd zatwierdził listę członków prezydium ZG w składzie wybranym w dniu 11 stycznia 1957 r. z Anatolem SP5CM jako prezesem.\nKolejny Zjazd jaki miał miejsce 23 czerwca 1957 r. dokonuje podsumowania dotychczasowych osiągnięć i wybiera nowy skład ZG PZK na czele którego stanął Wacław Ponikowski SP5FD (ex SP1 FD). Anatol z uwagi na sprawy zawodowe musi chwilowo zrezygnować z członka ZG PZK. Nadal jednak czuwa nad rozwojem sytuacji w krótkofalarstwie polskim.\nNowy zarząd PZK nawiązuje kontakty z IARU, a SP5CM zostaje Wiceprzewodniczącym Komitetu Wykonawczego I Regionu IARU - jako jedyny przedstawiciel bloku wschodniego. Anatol nieformalnie reprezentował interesy tych organizacji w I Regionie IARU. Na kolejnym Walnym Zjeździe PZK, który miał miejsce w dniu 19 stycznia 1958 r., SP5CM zostaje Prezesem PZK. W dniu 15 stycznia 1959 r. Anatol podpisuje umowę o współpracy na polu krótkofalarskim z Główną Kwaterą ZHP.\n15 marca 1959 r. na kolejnym zjeździe dokonana została zmiana w składzie ZG, ale prezesem nadal pozostał SP5CM - już wtenczas w stopniu pułkownika.\nPodczas tej kadencji dochodzi do bardzo ważnych unormowań prawnych. 23 kwietnia 1959 r. pod naciskiem władz państwowych, podpisane zostaje porozumienie między prezesami ZG PZK i ZG LPŻ ustalające, że jedyną organizacją uprawniona do koordynowania spraw krótkofalarskich w kraju oraz do reprezentowania na zewnątrz jest PZK. W ślad za tym ZG LPŻ wysyła pismo do ”Wszystkich Bratnich Organizacji Krajów Obozu Socjalistycznego”, w którym informuje, że ze wszystkimi sprawami dotyczącymi krótkofalarstwa powinni kontaktować się bezpośrednio z PZK. Po stanowczej interwencji LPŻ zwraca Centralne Biuro QSL.\nFunkcje prezesa pełnił do 26 czerwca 1960 r. kiedy to miał miejsce kolejny Nadzwyczajny Zjazd PZK. Anatol nadal pozostaje w składzie 9 osobowego prezydium.\nW dniach 14-18 kwietnia 1975 r. w Warszawie, w Pałacu kultury i Nauki, odbywał się jubileuszowy X Kongres IARU. Obsługę administracyjno -logistyczną prowadzi zespół członków PZK pod kierownictwem Sekretarza Generalnego PZK Anatola Jeglińskiego SP5CM. Trzeba dodać, że Kongres był pod stałym i ścisłym nadzorem służb bezpieczeństwa MSW. Był to Kongres IARU zwołany pierwszy w krajach bloku socjalistycznego.\nW kwietniu 1978 r. przewodniczył siedmioosobowej delegacji PZK na XI Kongres IARU, który odbył się w Miskolc na Węgrzech.\n23 maja 1979 zostaje członkiem klubu SP OTC. (Nr 20 )\nSP5CM jest nadal aktywny i w roku 1980 na Zjeździe w Chorzowie wybrany został członkiem ZG PZK. Powierzono mu funkcję Sekretarza Generalnego PZK i jednocześnie był Dyrektorem Biura ZG PZK. Był też członkiem Komisji ZG ds. współpracy międzynarodowej.\nZ chwilą ogłoszenia stanu wojennego bardzo dużo czasu poświęca na prowadzenie rozmów i uzgodnień z najwyższymi wówczas organami państwowymi w sprawie między innymi zwrotu pozwoleń i zdeponowanego sprzętu nadawczego.\nTak się złożyło, że Komisarzem WRON w Ministerstwie Łączności był były prezes PZK gen. Leon Kołatkowski SP5PZ. Dlatego też wszelkie pomysły jeszcze ostrzejszych restrykcji wobec krótkofalowców były odrzucane.\nZe względu na pogarszający się stan zdrowia, w roku 1982 zrezygnował z funkcji Dyrektora Biura ZG PZK. Rok później rezygnuje z funkcji Sekretarza Generalnego PZK. Mimo to jest do stałej dyspozycji ZG w sprawach wówczas istotnych dla krótkofalarstwa polskiego. Służył swoimi radami i koneksjami w ówczesnym aparacie partyjno-rządowym, które doprowadzały do stopniowego znoszenia sankcji wobec krótkofalowców.\nZa wyjątkowo bogatą działalność na rzecz PZK i polskiego krótkofalarstwa odznaczony został Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Posiadał najwyższe odznaczenia wojenne i państwowe.\nZarząd Główny PZK nadał Anatolowi Odznakę Honorowa PZK (Nr 003) i Złotą Odznakę Honorowa (Nr 005). Zjazd Krajowy PZK obradujący w dniu 17 lutego 1985 r. nadał mu godność Członka Honorowego PZK.\nJego przyjaciele nadali mu honorowy tytuł „Ojca Krótkofalarstwa Polskiego”.\nZmarł 11 kwietnia 1997 r. i pochowany został na Cmentarzu Północnym w Warszawie. (Kwatera S II 12 rząd 6 grób 5). Żegnało go liczne grono krótkofalowców.\nOpracowanie: SP2IW, SP3CUG, SP8TK\n10. Wystawa i Konkurs Bartków i Antków\nNa tegorocznym 5 Zjeździe Technicznym Krótkofalowców SP w Burzeninie zostanie zorganizowana przez SP Old Timers Club wystawa TRX Bartek i Antek 2016. Na wystawę nie trzeba się rejestrować wystarczy tyko przywieźć swój egzemplarz transceivera w sobotę rano do godziny 11.00. Na wystawie zostanie wybrana poprzez głosowanie zwiedzających i specjalnie powołanej komisji najciekawsza konstrukcja Bartka i Antka, za pierwsze miejsce w obu konkurencjach zostanie ufundowana nagroda (prenumerata wybranego pisma AVT lub książki dla konstruktorów) oraz dyplomy pamiątkowe za 3 pierwsze miejsca. Organizacje wystawy zapewni SP OTC SP3CSD i SP3LD przy współpracy z SP9MRN. Do spotkania w Burzeninie.\nGrzegorz SP3CSD I SP3LD\nInfo: Roman SP9MRN\nPogrzeb odbył się 4 lipca br. o godzinie 12:00 na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu, wejście od ul. Warszawskiej.\nInformacja: Krzysztof SP3WXI\nRedakcja komunikatu dziękuje za dostarczoną korespondencję oraz informacje: Krzysztofowi SP3WXI, Ryszardowi SP3CUG, Jurkowi SP8TK, Ryszardowi SP2IW, Piotrowi SQ5TPZ, Zbyszkowi SP8AUP, Michałowi SP9XWM, Darkowi SP2UKD, Romanowi SP2GTJ, Armandowi SP3QFE, Wojtkowi SQ2WSZ, Romanowi SP9MRN.\nUPAMIĘTNIAJĄCEGO JUBILEUSZ 90-LECIA POWSTANIA\nLWOWSKIEGO KLUBU KRÓTKOFALOWCÓW\n1. Wydawcą dyplomu jest Lwowski Klub Krótkofalowców (LKK) oraz Polski Związek Krótkofalowców (PZK).\n2. Celem Dyplomu jest upamiętnienie 90-tej rocznicy powstania Lwowskiego Klubu Krótkofalowców jednego z najstarszych klubów Europy.\n3. Do dyplomu zalicza się łączności i nasłuchy przeprowadzone w dniach od 1.I.2016 r. do 31.XII.2016 r. na wszystkich pasmach KF i UKF dowolnymi emisjami.\n4. Dla nasłuchowców obowiązują nasłuchy obu korespondentów.\n5. Do uzyskania dyplomu należy zdobyć minimum 90 pkt.\n6. Dyplom wydawany będzie tylko w wersji papierowej\n- za łączności ze stacjami okolicznościowymi z cyfrą w znaku „90” - 15 pkt.\n- za łączności z członkami LKK, członkami honorowymi LKK oraz z Lwowskimi\nstacjami klubowymi – 10 pkt.\n- za łączności pozostałymi stacjami Ukrainy i Polski – 5 pkt.\n8. Do dyplomu zalicza się łączności przeprowadzone z tą samą stacją na różnych\npasmach KF i UKF lub na tym samym paśmie lecz inną emisją.\n9. Obowiązkowe jest przeprowadzenie co najmniej jednej łączności ze stacją okolicznościową\nz okazji 90-rocznicy powstania LKK.\nHonorowi Członkowie LKK z SP: SP2BMX; SP2JMR; SP2SGF; SP3IQ; SP5CCC; SP5HEN; SP5MDB; SP5QWJ; SP5VJO; SP5XVY; SP8AJC; SP8AQA; SP8AUP; SP8HAU; SP8HXU; SP8IQQ; SP8MI; SP8MRD; SP8NFE; SP8NFZ; SP8TK; SP9ATD; SP9EV; SP9IQO; SP9JPA; SP9LDB; SQ5ABG; SQ5HAU; SQ5MO; SQ7B; SQ8JLA; SQ9CWI.\nLista stacji – członków LKK podana jest na stronie http:/lkk.org.ua\n10. Koszt Dyplomu dla stacji polskich 15 zł. Opłatę za dyplom należy przekazać przelewem\nbankowym na konto:\n27 2030 0045 1110 0000 0410 7860\nJarosławski Oddział Terenowy Polskiego Związku Krótkofalowców, Jarosław, skrytka pocztowa 127\n11. Zgłoszenie na dyplom wraz z potwierdzeniem wpłaty winno zawierać: imię i nazwisko, znak\ni adres pocztowy wnioskodawcy, znak stacji przyznającej punkty, datę i czas przeprowadzenia\nłączności wraz z obliczoną punktacją.\n12. Dodatkowe informacje o regulaminie można uzyskać pod adresem elektronicznym ot35@o2.pl\n13. Zgłoszenia przez stacje z SP należy przesyłać na adres Wiceprezesa Zarządu LKK Kol. SP8 AUP\nOT PZK 37-500 Jarosław, skrytka pocztowa 127 lub elektronicznie na ot35@o2.pl.\n14. Termin przyjmowania zgłoszeń na dyplom do dnia 31.I.2017 r.


Czarne botki Agnes w sklepie DeeZee.pl\nObcas: 12,5 cm (w tym 3,5 cm platformy)\nCzarne botki Paulla Jenny...\nIwet kupił/a "Czarne botki Agnes"\nSzybka przesyłka, rozmiar zamówiłam specjalnie większy i jest ok. Mimo, że wysokie bardzo wygodne.\nKatarzyna kupił/a "Czarne botki Agnes"\nJola kupił/a "Czarne botki Agnes"\nZakup udany, buty są rewelacyjne:) . Zapewne to nie mój ostatni zakup w deezee:)\nYennza kupił/a "Czarne botki Agnes"\nWyglądają pięknie, elegancko i solidnie. Zadbano o szczegóły, dobra jakość materiału. Efekt wizualny oceniam jako piorunujący.\nW kwestii wykonania mam kilka zastrzeżeń- ocieplenie jest słabsze niż przypuszczałam. W zasadzie go nie ma- buty są wykonane z "ciepłego materiału włókienniczego" co w rezultacie oznacza tyle iż nie są wykonane z satyny\nANIADUZA kupił/a "Czarne botki Agnes"\nSą bardzo fajne!\nAnna kupił/a "Czarne botki Agnes"\nPiękne , ale dużo wyższe niż na zdjęciu :D\nAga kupił/a "Czarne botki Agnes"\nJednym słowem : Fantastyczne\nMartyna kupił/a "Czarne botki Agnes"\nbutki, wygodne, i bardzo stabilne, natomiast trzeba mieć do nich wąską stopę bo w przeciwnym razie mogą uwierać. Rozmiar pasuje.


Elastyczne bramy PCV instalowane są wedle życzenia klienta na zewnątrz jak i wewnątrz budynków przemysłowych, czy obiektów użyteczności publicznej zapewniając oczekiwaną prywatność i izolację cieplną. Produkt tego typu znajduje zastosowanie także w branży spożywczej, gdzie często stosowany jest jako innowacyjne rozwiązanie termoizolacyjne. Bardzo często bramy szybkobieżne wybierane są do chłodni i mroźni w zakładach spożywczych czy supermarketach.\nDlaczego zatem warto stosować bramy szybkobieżne w szeroko pojętym przemyśle spożywczym ze szczególnym uwzględnieniem chłodni i mroźni ?\nBramy szybkorolowane to produkty uniwersalne, które doskonale sprawdzają się niezależnie od branży i gałęzi rynku. Odpowiednio wydajne parametry dostosowane do miejsca pracy i potrzeb klienta powodują, że zastosowanie bram PCV jest jak najbardziej możliwe, a wręcz wskazane, czy konieczne w wielu przypadkach, szczególnie warunkach chłodniczych, czyli w miejscach gdzie brama szybkobieżna dedykowana jest do konkretnych zadań, a gdzie zwykła brama ze względu na swoje konstrukcyjne ograniczenia nie zdałaby egzaminu.\nProstota budowy wiążąca się z ograniczonymi wymaganiami montażowymi, wysokie bezpieczeństwo użytkowania oraz szczelność sprawiają, że innowacyjne bramy szybkobieżne do chłodni i mroźni to rozwiązanie optymalne. Nowoczesne metody produkcji uwzględniające wymogi środowiskowe oraz odgórne normy dotyczące przemysłu spożywczego zapewniają wysoką izolację cieplną oraz niezwykłą wytrzymałość na uszkodzenia mechaniczne i szkodliwe działanie czynników zewnętrznych, na przykład wiatru czy wody, a nawet środowiska agresywnego, kwasowego czy zasadowego.\nWysokiej jakości bramy foliowe z krótkim terminem realizacji dostosowane do indywidualnych potrzeb znajdziesz na: http://www.bramyszybkobiezne.pl.\nBramy szybkobieżne do chłodni wyposażone są zgodnie z warunkami miejsca pracy – dodatkowe uszczelnienia i izolacja termiczna w płacie bramy, przekładki termiczne oraz system ogrzewania prowadnic, silnika, przekładni a nawet centrali sprawiają, że bramy szybkorolowane są niezastąpione pod względem trwałości i poziomu termoizolacji do mroźni i chłodni.\nJaka właściwie powinna być brama szybkobieżna PCV do chłodni i mroźni w aspekcie wyjątkowo trudnych i surowych warunków pracy?\nChłodnie i mroźnie to specyficzne warunki pracy, które wymagają specjalnych właściwości wytrzymałościowych i izolacyjnych. Tam gdzie zachodzi taka potrzeba, a środowisko jest agresywne np. kwasowe, całą konstrukcję bramy wykonuje się ze stali nierdzewnej INOX, która jest odporna na działanie agresywnych czynników. Bramy do przemysłu spożywczego w tym do chłodni i mroźni posiadają oczywiście atest higieniczny PZH. Bramy szybkobieżne do przemysłu spożywczego są odpowiednio doszczelnione, dzięki czemu pozwalają na utrzymanie wymaganych temperatur w pomieszczeniu, a duża szybkość pracy umożliwia ograniczenie wymiany mas powietrza i zredukowanie straty energii. Oznacza to, że bramy PCV nie tylko usprawniają pracę, ale także obniżają koszty własne, w tym koszty zużycia energii.\nW trudnych warunkach, jakie panują w chłodniach doskonale sprawdzą się bramy szybkobieżne o wysokiej gęstości kurtyny (nawet do 2000 g/m2) i z dodatkową podgrzewaną przestrzenią między dwoma kurtynami. Taka metoda przeznaczona jest w szczególności do dużych chłodni i mroźni w zakładach na skalę przemysłową.\nEfektywnym rozwiązaniem są również inteligentne systemy sterowania oraz systemy samonaprawy, w które coraz częściej wyposażone są bramy szybkorolowane. Automatyczny system sterowania umożliwia zoptymalizowanie przepływu towarów, a jednocześnie ograniczenie strat energii. Z kolei bramy szybkobieżne samonaprawialne to produkty, które w razie kolizji samoczynnie wypadają z prowadnic, a następnie zostają bezobsługowo wprowadzone na pierwotne miejsce. Dzięki temu kurtyna PCV nie ulega uszkodzeniom i na długo zachowuje pełną funkcjonalność.


Wernisaż wystawy fotografii studentek Polsko Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Gdańsku\nStacja Kultura – Biblioteka Rumia zaprasza w dniu 21.11 o godz. 18.30 na wernisaż fotografii „Mignięcia”. Autorkami zdjęć są studentki Polsko – Japońskiej Szkoły Technik Komputerowych. Trzy kobiety – trzy spojrzenia – trzy wrażliwości. Weronika Warno zajmuje się fotografią oraz grafiką. W swoich pracach uwypukla...\nKos Albert na tropach zwierząt. Spotkanie dla dzieci z Katarzyną Kopiec-Sekieta\nFilia nr 1 zaprasza 22 listopada o godz. 17:00 na spotkanie autorskie dla dzieci z Katarzyną Kopiec-Sekietą, autorką i ilustratorką książki pt. „Kos Albert na tropach zwierząt”. W trakcie spotkania autorka wspólnie z kosem Albertem opowie o rozmaitych gatunkach naszej fauny. „Kos Albert na tropach...\nStacja Kultura zaprasza już po raz piąty do wzięcia udziału w Maratonie Pisania Listów Amnesty International. Wydarzenie będzie trwało od 29 listopada do 8 grudnia. List będzie można napisać w godzinach otwarcia biblioteki (pn-pt 9:00 – 20:00, sob 10:00 – 15:00, śr nieczynne). W wypożyczalni...\nStacja Kultura zaprasza 29 listopada o godz. 18:00 na spotkanie z jednym z najwybitniejszych europejskich reporterów – Wojciechem Jagielskim, autorem m.in. „Modlitwy o deszcz”, „Wszystkich wojen Lary”, „Nocnych wędrowców” czy „Trębacza z Tembisy”. O warsztacie i wyzwaniach pracy reportera, w kontekście wydania najnowszej książki „Na...\nMiędzynarodowy koncert jazzowy – Przemek Strączek Trio\nStacja Kultura zaprasza 30 listopada o godz. 18:30 na międzynarodowy jazzowy koncert andrzejkowy. Wystąpi zespół Przemek Strączek Trio (PL/IT) w składzie: Przemysław Strączek – gitara, kompozycje Francesco Angiuli – kontrabas Patryk Dobosz – perkusja Podczas koncertu zostaną zaprezentowane kompozycje lidera grupy, które charakteryzują się świeżym...\nWernisaż wystawy prac ceramicznych.\nStacja Kultura – Biblioteka Rumia oraz Studio B Ceramika serdecznie zapraszają wszystkich sympatyków rękodzieła na wystawę prac ceramicznych, przygotowaną przez uczestników warsztatów w Ceramicznym Zakątku Stacji Kultura. Wernisaż odbędzie się w dniu 5 grudnia o godz. 18 w Stacji Kultura. To kolejna odsłona ukrytych talentów...\nStacja Kultura udostępnia aplikację z grą miejską „Pociąg do Niepodległości” wszystkim czytelnikom w godzinach otwarcia Stacji Kultura. Co działo się w Rumi 100 lat temu, tuż po odzyskaniu przez Polskę? Odpowiedzi na to pytanie można znaleźć rozwiązują zagadkę kryminalną i przy okazji poznając ciekawostki historyczne...


chlebak drewniany brillante 36 × 27 × 15 cm marki Banquet stracił punkty w naszym rankingu. Odkryj lepszą ofertę.\nchlebak drewniany brillante 36 × 27 × 15 cm marki Banquet\nChlebak drewniany Banquet BRILLANTE utrzyma świeżość pieczywa i wypieków. Wytwarzany jest z wysokiej jakości drewna kauczukowego. Pokrywa jest tworzona z przezroczystego akrylanu, dzięki temu możliwy jest stały widok na zawartość chlebaka.\nEAN - 8591022456958


Zupa z dyni w kilku wersjach. Przepisy na dania z sezonowych warzyw - WP Kobieta\nzupa z dynidynia hokkaidoprzepis\nZupa z dyni w kilku wersjach. Przepisy na dania z sezonowych warzyw\nZupa z dyni to hit jesieni. To warzywo ma wiele wartości odżywczych, witamin i minerałów, a przede wszystkim niewiele kalorii. Warto korzystać z czasu, kiedy dynię można dostać w niemal każdym sklepie i przyrządzić z niej pyszną, aromatyczną zupę.\nzupa z dyniŹródło: Getty Images\nDynia to sezonowe warzywo, które w dużej mierze kojarzy nam się z Halloween. Jest wiele jej odmian, a każda charakteryzuje się innymi właściwościami leczniczymi, odżywczymi i oczywiście walorami smakowymi. Na dziś przygotowaliśmy kilka przepisów na zupy z dyni. Aromatyczną z imbirem i mleczkiem kokosowym, ostrą zupę z dyni, oraz treściwą na bazie bulionu wołowego z ziemniakami.\nA dlaczego warto jeść dynie? Ma niewiele kalorii, o tej porze roku jest tania, zawiera niezbędny, szczególnie mężczyznom, cynk, a pestki z dyni pozwalają się pozbyć owsików i innych pasożytów. A więc do dzieła.\nAromatyczna zupa z dyni w azjatyckim stylu z imbirem i mleczkiem kokosowym\nDo jej przygotowania potrzebne będą następujące składniki:\n500 g dyni – po obraniu\nJak przygotować taką aromatyczną zupę z dyni? Zaczynamy od obrania warzywa ze skórki, usunięcia pestek i pokrojenia miąższu w kostkę. Dalej obieramy ziemniaki, również kroimy i dorzucamy wszystko do zeszklonej w garnku cebuli z czosnkiem. Do całości dodajemy przyprawy i dusimy 5 minut. Następnie dolewamy bulion – warzywa gotujemy do miękkości. Na koniec miksujemy wszystko z mlekiem kokosowym.\nZobacz także: Kaki, czyli "owoc bogów". Choć wygląda niepozornie, działa antyrakowo i obniża cholesterol\nTreściwa zupa z dyni\n3 łyżki soku z cytryny lub octu winnego\n3 płaskie łyżeczki mąki\nA jak zrobić taką zupę?\nDynię należy obrać, a pestki usunąć. Następnie miąższ pokroić w kostkę. Cebulę posiekać niezbyt drobno. Dynię i cebulę zalać w garnku rosołem, dodać sok z cytryny lub ocet winny, sól i pieprz. Gotować około pół godziny. Warzywa odcedzić, przetrzeć przez sito lub zmiksować w blenderze. Śmietanę zagęścić mąką, dodać do zupy, wymieszać i jeszcze raz zagotować. Taką zupę należy podawać z łyżką śmietany na wierzchu. Można udekorować danie pestkami. Polecamy całość posypać np. sezamem.\nZobacz także: Nalewka z orzecha włoskiego. Jak zrobić?\nZupa z dyni Hokkaido z papryczką chilli. Warzywo uprzednio pieczemy w piekarniku\n1/2 kg dyni Hokkaido\n250-300 ml bulionu z kurczaka\nDynię i paprykę należy umyć, osuszyć, pokroić na kawałki, a gniazda nasienne usunąć. Razem z papryczką chili całość należy ułożyć na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Wstawić do nagrzanego do 190 stopni piekarnika i piec do miękkości (około 30-40 minut). Następnie ostudzić i obrać ze skórki.\nZiemniaki i marchewkę obrać, pokroić w plasterki.\nNa patelni rozgrzać masło i olej wsypać ziemniaki , marchewkę, posiekaną cebulę i czosnek, mieszając, smażyć około 5 minut.\nWarzywa należy przełożyć do garnka, wlać wywar z kurczaka i gotować do miękkości warzyw. Połączyć z papryką i dynią, ( papryczkę chili dodawać według własnego uznania).\nWszystko razem zmiksować na gładki krem, doprawić do smaku solą, pieprzem i sokiem z cytryny, zagotować. Zupę można podawać z łyżką śmietany. Doskonale smakuje z listkami.\nWeronika Marczuk komentuje sytuację kobiet w Polsce


W dzisiejszych czasach dużo mówi się o ochronie środowiska i trudno się temu dziwić, ponieważ współczesna cywilizacja rzeczywiście stworzyła sporo zagrożeń dla naszej planety, które mogą okazać się zgubne dla przyszłych pokoleń. Jednak warto zwrócić uwagę na to, że o …\nW poszukiwaniu najlepszych gadżetów warto udać się do sklepów z elektroniką czy tak bardzo popularnych dzisiaj elektro marketów. Można w nich znaleźć nowoczesne urządzenia ułatwiające życie a także nowinki technologiczne, które dopiero co pojawiły się na rodzimym rynku gadżetów i …\nNowe i ciekawe gadżety pojawiają się w sklepach z elektroniką użytkową każdego miesiąca. Warto czasem wybrać się do takiego sklepu i zobaczyć, jakie nowości pojawiły się w ostatnich miesiącach. Przeglądając oferty sklepów z elektroniką można się złapać za głowę i …\nOkulary przeciwsłoneczne – przed zakupem zwróć na to uwagę\nLato to okres, który jest przez wielu uważany za najprzyjemniejszą porę roku. Czy to prawda? Oczywiście, że TAK! Bez większych problemów można się opalać, pływać w jeziorze lub czerpać w 100% ze znakomitej pogody. Aby nie doprowadzić do groźnych sytuacji …\nNa pewno każdy palacz – bierny i aktywny wie doskonale o tym jakie zagrożenia mogą nieść wyroby tytoniowe. Jednak z roku na rok osoby decydują się o tym aby się nie truć. To właśnie z tego powodu w ostatnim czasie …\nBez względu na sytuacje zawsze starasz się prezentować możliwie jak najlepiej. Po prostu myślisz o tym aby ubierać się stosownie do sytuacji, nosić wyprane ciuchy a także mieć elegancki zegarek dla faceta. Czy w ostatniej kwestii możesz w jakiś sposób …


PROJEKT WYKONAWCZY. PLACU ZABAW w ramach zadania Adaptacja obiektu na potrzeby Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej w budynku Zespołu Szkół Nr 8 - PDF\nPROJEKT WYKONAWCZY. PLACU ZABAW w ramach zadania Adaptacja obiektu na potrzeby Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej w budynku Zespołu Szkół Nr 8\nDownload "PROJEKT WYKONAWCZY. PLACU ZABAW w ramach zadania Adaptacja obiektu na potrzeby Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej w budynku Zespołu Szkół Nr 8"\n1 PROJEKT WYKONAWCZY PLACU ZABAW w ramach zadania Adaptacja obiektu na potrzeby Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej w budynku Zespołu Szkół Nr 8 ul. Otwocka 3 Warszawa dz. ew. nr 62/2 obręb INWESTOR: PROJEKT: AUTORZY: Architektura: Miasto Stołeczne Warszawa Dzielnica Praga Północ Warszawa, ul. ks. I. Kłopotowskiego 15 Woźnicki Zdanowicz architekci Al. Niepodległości 157 m Warszawa tel arch. Bartosz Zdanowicz nr upr. MA/089/04 Branża: Budowlana arch. Bartłomiej Woźnicki nr upr. MA/010/06 Kody CPV: Roboty w zakresie kształtowania placów zabaw WARSZAWA czerwiec 2012 r.\n2 ZAWARTOŚĆ OPRACOWANIA: Kopie uprawnień oraz zaświadczeń o przynależności do izb projektantów. Oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Oświadczenie o kompletności dokumentacji. Projekt Część opisowa Część rysunkowa: Rys. nr A-01. Plan sytuacyjny skala 1:500 Rys. nr A-02 Rzut placu zabaw skala 1:50 Rys. nr A-03 Przekroje skala 1:20 Rys. nr A-04 Piłkochwyty skala 1:50 Rys. nr A-05 Ogrodzenie skala 1:20 Szczegół podłączenia kanalizacji do studni Układanie w wykopie kanalizacji\n3 czerwiec 2012 Oświadczenia projektanta Zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy: Prawo Budowlane (jednolity tekst z 2006r. Dz. U. Nr 156, poz 1118, z późn. zm.), oświadczam, że sporządziłem niniejszy projekt placu zabaw w ramach zadania Adaptacja obiektu na potrzeby Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej w budynku Zespołu Szkół Nr 8 przy ul. Otwockiej 3 w Warszawie, dz. ew. nr 62/2 obręb zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej oraz z treścią zamówienia. Jednocześnie oświadczam, że dokumentacja jest kompletna dla zrealizowania celu, jakiemu ma służyć. Projektant architektury: arch. Bartosz Zdanowicz nr upr.: MA/089/04 Projektant architektury: arch. Bartłomiej Woźnicki nr upr.: MA/010/06\n4 PROJEKT WYKONAWCZY PLACU ZABAW w ramach zadania Adaptacja obiektu na potrzeby Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej w budynku Zespołu Szkół Nr 8 ul. Otwocka 3 Warszawa dz. ew. nr 62/2 obręb OPIS TECHNICZNY Spis treści: 1. Podstawa opracowania 2. Przedmiot i cel inwestycji 3. Stan istniejący 4. Przeznaczenie i program użytkowy 5. Dane liczbowe 6. Podział na etapy 7. Rozwiązania architektoniczne 8. Rozwiązania konstrukcyjne i materiałowe 9. Wyposażenie w urządzenia zabawowe stałe 10. Wyposażenie instalacyjne 11. Dostosowanie dla potrzeb osób niepełnosprawnych 12. Charakterystyka energetyczna 13. Wpływ na środowisko 14. Warunki ochrony przeciwpożarowej 15. Informacja dotycząca Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia 1. Podstawa opracowania Podstawą do opracowania niniejszej dokumentacji są: Umowa z Inwestorem Uzgodnienia z Inwestorem i Użytkownikiem Obowiązujące normy i przepisy 2. Przedmiot inwestycji Przedmiotem inwestycji jest budowa placu zabaw przy Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej mieszczącej się w budynku Zespołu Szkół Nr 8. Planowane prace będą obejmowały: Prace rozbiórkowe i demontaż istniejącego ogrodzenia. Wycinkę 3 drzew.\n5 Wymianę części instalacji kanalizacji deszczowej. Wykonanie izolacji przeciwwodnej fragmentu ściany fundamentowej istniejącego budynku. Wykonanie zabezpieczenia tynku na elewacji. Budowę muru tablicy rysunkowej. Budowę ogrodzenia terenu. Montaż piłkochwytów. Budowę placu zabaw o nawierzchni bezpiecznej. Budowę chodników. Założenie trawnika. Montaż zabawek i elementów małej architektury. 3. Stan istniejący Działka znajduje się na terenie dzielnicy Praga Północ miasta Warszawy. Na terenie inwestycji znajduje się, obecnie społeczny parking dla samochodów osobowych. teren ogrodzony. Nawierzchnia częściowo gruntowa, częściowo betonowa. 4. Przeznaczenie i program użytkowy Przeznaczeniem terenu będzie plac zabaw dla dzieci młodszych w wieku szkolnym. Program obejmuje instalację elementów małej architektury służących rekreacji dzieci. W ramach prac towarzyszących budowie placu zabaw przewidziano wymianę nawierzchni chodnika przed budynkiem, wykonanie nowej izolacji przeciwwodnej fragmentu ściany przyległego budynku, wymianę części rur kanalizacji deszczowej i wymianę części ogrodzenia na nowe. 5. Dane liczbowe Powierzchnia terenu inwestycji 379,8 m 2 Powierzchnia nawierzchni poliuretanowej (bezpiecznej) 326,1 m 2 Powierzchnia nowych chodników 40,4 m 2 Powierzchnia trawników 6,8 m 2 6. Podział na etapy ze względów finansowych przewidziano realizację inwestycji w dwóch etapach. Etap I będzie obejmował: Wycinkę drzew Budowę muru Budowę ogrodzenia Wykonanie furtki w istniejącym ogrodzeniu korytowanie terenu na głębokość 20 cm Budowę obrzeży\n6 Wykonanie tymczasowej nawierzchni piaskowej Instalację elementów małej architektury z wyjątkiem zestawu do minikoszykówki Etap II będzie obejmował: Przebudowę kanalizacji Wykonanie izolacji i napraw ścian budynku Wykonanie nawierzchni poliuretanowej Budowę chodników Wykonanie nawierzchni trawiastej Instalację piłkochwytów Instalację zestawu do minikoszykówki 7. Rozwiązania architektoniczne Na terenie inwestycji zaprojektowano plac zabaw o bezpiecznej, poliuretanowej nawierzchni. Na placu zabaw zaplanowano zestawy zabawowe i mini boisko do gier zespołowych z zestawem do minikoszykówki. Za koszami zaprojektowano piłkochwyty. Od strony istniejącego budynku przewidziano mur pokryty farbą do tablic umożliwiającej wielokrotne rysowanie po nim kredą. Zaplanowano również wymianę starego ogrodzenia na nowe. 8. Rozwiązania konstrukcyjne i materiałowe 8.1. Prace rozbiórkowe Rozbiórka, wywiezienie i złomowanie istniejącego ogrodzenia z północnej i wschodniej strony terenu inwestycji. Ogrodzenie wykonane, częściowo jako słupy stalowe z rozpiętą na nich siatką stalową, plecioną, a częściowo jako panele stalowe z kątowników i prętów. Ilość: 50,5 m.b Rozbiórka i wywiezienie nawierzchni betonowych, wylewanych, grubości ok. 10 cm lub z płyt betonowych. Ilość: ok. 100 m Wycinka drzew Przewidziano 3 drzewa do wycinki. Zamawiający jest w posiadaniu decyzji pozwalającej na wycinkę. Wszelkie, ewentualne opłaty administracyjne lub nasadzenia kompensacyjne leża po stronie Inwestora. Drzewa podlegające wycince: a) Topola Kanadyjska (Poplus x canadensis Moench) obwód pnia: 343 cm, wysokość 24 m, średnica korony: 8,5 m. b) Klon Srebrzysty (Acer saccharium) obwód pnia: 145 cm, wysokość 16 m, średnica korony: 7,0 m. c) Topola Kanadyjska (Poplus x canadensis Moench) obwód pnia: 254 cm, wysokość 25 m, średnica korony: 10,0 m.\n7 Ze względu na bliskość budynków, ogrodzeń itp. wycinkę należy prowadzić metodami alpinistycznymi Wymiana rur kanalizacji deszczowej Ze względu na poprzerastanie korzeniami roślin istniejących rur kanalizacji deszczowej przewidziano ich wymianę na nowe. Wymiana nie obejmuje wymiany studni i wpustów istniejących. Wymiana po istniejących trasach. Ilość ø150 mm: 15,6 m.b. Ilość ø200 mm: 10,0 m.b. Ponadto przewidziano wymianę pokrywy studni na nową z wpustem Demontaż Istniejące rury należy wykopać, wywieźć i zutylizować Materiały Rurociągi wykonać z rur: kanalizacyjnych φ 160, 200 mm z PVC klasy S; PN-EN 1401: 1999 Pod rurociągami z PVC wykonać podsypkę z piasku - wg zał. szczegółu. W miejscu przejścia przewodu z rur PVC do studzienki z kręgów betonowych należy zastosować tuleję osłonową tego samego producenta co rur. Ewentualne uszkodzenia kręgów betonowych studni należy naprawić a samą studnię, jeśli zajdzie taka konieczność odmulić. Pokrywa żeliwna z wpustem deszczowym rusztowym Izolacja przeciwwodna ścian W celu zabezpieczenia ściany przyległego budynku przed zawilgoceniem przewidziano wykonanie nowej izolacji przeciwwodnej jego części podziemnej. Prace obejmują tylko część ścian gdyż pozostałe zostały zaizolowane w czasie wykonywania wcześniejszych remontów. Część podziemna ściany sięga ok. 120 cm poniżej poziomu gruntu. Ilość: 11,3 m.b Wykopy. Wszystkie wykopy prowadzone są na terenie działek własnych i nie jest wymagane uzyskanie zgody na zajęcie terenu. Szerokość dna wykopu nie powinna przekraczać 80cm. Wykopy w rejonie instalacji kanalizacyjnej prowadzić ręcznie. Wykop do głębokości 1,20m prowadzić metodą tradycyjną, ręcznie, ze skarpą Rozbiórki i usunięcie istniejącej izolacji pionowej. Należy rozebrać, wywieźć i zutylizować ściankę dociskową wykonaną z cegły ceramicznej grubości 6 cm. Powierzchnię ściany oczyścić z pozostałości lepiku. Materiał bitumiczny podlega wywiezieniu i utylizacji.\n8 Odsłoniętą powierzchnię muru oczyścić mechanicznie, ewentualnie wykuć skorodowane fragmenty muru, oczyścić spoiny między cegłami na głębokość 2 cm. Większe ubytki muru uzupełnić cegłą pełną. Zewnętrzną warstwę muru przesuszyć stosując nadmuch ciepłego powietrza, jednocześnie intensywnie wentylując pomieszczenia piwnic Naprawy ścian piwnic Technologię napraw i izolacji ścian piwnic oparto ma materiałach Ceresit. Dopuszcza się zastosowanie innej równoważnej technologii o parametrach poszczególnych produktów nie gorszych od wskazanych. W każdym wypadku wymagane jest stosowanie wszystkich składników z jednej gamy produktów jednego producenta, zgodnie z jego wymaganiami. Oczyszczone spoiny wypełnić tynkiem renowacyjnym CR 62 na pełną spoinę. Na połączeniu ławy fundamentowej ze ścianą fundamentu wykonać wyoblenie z zaprawy szybkowiążącej CX 5 o promieniu 4 cm. Nanieść krystalizują powłokę uszczelniającą CR 90, powłokę nanosić od poziomu 10 cm poniżej górnej krawędzi ław fundamentowych do poziomu minimum 30 cm powyżej poziomu gruntu. Zagruntować podłoże gruntem CP 41. Na zagruntowane gruntem CP 41 podłoże nanieść bitumiczną masę izolacyjną CP 48 Xpress. Przyłożyć warstwę poślizgową folii budowlanej do masy izolacyjnej. Na wyrównane i zaizolowane ściany nałożyć płyty twardego polistyrenu ekstrudowanego, wodoodpornego np.: Styrodur C typ 3035CS lub porównywalny. Wymagana wytrzymałość na ściskanie CS(10/Y): min. 300kPa. Stosować płyty fazowane grubości 6cm na ścianie i cokole oraz 2-3cm na glifach okien. Płyty poniżej poziomu gruntu mocować na klej. Płyty na cokole mocować na klej i dodatkowo kołkami (min. 4szt /płytę). Stosować klej zgodny z wymaganiami producenta masy bitumicznej. Całość części nadziemnej osłonić siatką winylową w zaprawie klejowej układanej w 2 warstwach na całej powierzchni. Na narożach stosować listwę narożną z wklejoną siatką. Na styku z ramą okna stosować listwę przyokienną. Widoczne ściany cokołu wykończyć tynkiem cienko-powłokowym cokołowym mozaikowym identycznym jak na pozostałej części budynku. Wykończenie tynkiem sprowadzić poniżej spodu chodnika. Całość części podziemnej zabezpieczyć folią kubełkową. Zasypać wykop zagęszczając grunt Naprawa tynku na elewacji budynku Dwukondygnacyjną elewację nad odcinkiem gdzie zaplanowano wykonanie izolacji przeciwwodnej należy zabezpieczyć przed odpadaniem tynku. W tym celu należy wykonać: Opukać młotkiem ścianę i usunąć odparzone i luźne fragmenty tynku. Odsłonięte fragmenty ściany zabezpieczyć szprycem betonowym. Ilość: ok. 25 m 2\n9 8.6. Mur z tablicą do rysowania Mur Tynk Wysokość muru 2 m powyżej gruntu. Mur wykonany z bloczków betonowych grubości 25 cm. Mur posadawiać na podlewce betonowej grubości min. 10 cm odizolowanej arkuszem papy. Posadowienie muru 100 cm poniżej poziomu gruntu. Zaprawa cementowa. Część podziemną zaizolować lepikiem. Ścianę otynkować ze wszystkich stron tynkiem cementowym. Od strony placu zabaw zatrzeć tynk na gładko Malowanie Od strony placu zabaw ścianę pomalować farbą do tablic lekcyjnych (umożliwiającej rysowanie kredą, zmywalną). Kolor zielony lub czarny. Pozostałe ściany pomalować farbą sylikatową do zastosowań zewnętrznych. Kolor biały Obróbka blacharska Górę muru zabezpieczyć obróbką blacharską. Obróbka wykonana z blachy tytanowo cynkowej powlekanej poliestrem. Grubość blachy od 0,7 do 1,0 mm. Mocowanie na specjalistyczne blachowkręty Ogrodzenie Słupy Przewidziano ogrodzenie terenu inwestycji. Nowe ogrodzenie przewidziano od strony północnej i zachodniej. Od strony południowej teren jest ograniczony budynkiem a od wschodniej istniejącym, nowym ogrodzeniem. Nowe ogrodzenie, z wyjątkiem cokołu (nowe nie będzie go posiadało) powinno być identyczne jak istniejące od strony wschodniej. Słupy wysokości ok. 2 m powyżej gruntu, zagłębione w fundamencie na min. 80 cm. Wykonany z profila stalowego ok. 70 x 70 x 3 mm. Rozstaw słupów co ok. 2 m. Słupy zakończone daszkiem z płaskownika stalowego. Elementy stalowe malowane na kolor grafitowy, identyczny jak na ogrodzeniu istniejącym. 7 szt. słupów, za wschodnim koszem wysokości 6 m ponad powierzchnią boiska z wykonanym wspornikiem do zawieszenia siatki piłkochwytu. Ilość: 19 szt. (w tym 4 szt. h= 6m) Fundamenty Zaprojektowano stopy fundamentowe z betonu klasy C 16/20. Stopy o wymiarach 40x40x100 cm lub okrągłe o średnicy min. 35 cm. Wierzch stóp fundamentowych powinien znajdować się poniżej poziomy boiska (ostatnia warstwa poliuretanu powinna przykrywać fundament) oraz poniżej kostki brukowej chodnika. Ilość: 19 szt Przęsła\n10 Przęsło wykonane z prętów stalowych o przekroju kwadratowym 20 x 20 mm zakończonych kutym grotem. Poinowe pręty przyspawane do płaskowników 20 x 5 mm, dwustronnie oraz górą i dołem. Płaskowniki przymocowane do słupów za pomocą spawów. Elementy stalowe malowane na kolor grafitowy, identyczny jak na ogrodzeniu istniejącym. Dodatkowy panel pomiędzy murem a ścianą budynku Bramy Ilość: 35,9 m.b. Zaprojektowano 2 dwuskrzydłowe bramy w ogrodzeniu o szerokości 3,0 m i 2,0 m. Wysokość - 2m. Skrzydła wykonane z elementów identycznych jak na reszcie ogrodzenia. Bramy wyposażona w blokadę z zabetonowaną tuleją w podłożu. Brama zamykana łańcuchem z kłódką. Każde skrzydło zaopatrzone w min. dwa zawiasy. Łączenie elementów metodą spawania, spawem ciągłym. Elementy stalowe malowane na kolor grafitowy, identyczny jak na ogrodzeniu istniejącym. Ilość: 2 szt Furtka w ogrodzeniu istniejącym Zaprojektowano furtkę w ogrodzeniu istniejącym Rozbiórki Słup Należy rozebrać fragment ogrodzenia wraz z przęsłem i podmurówką. Słup wysokości ok. 2 m powyżej gruntu, zagłębiony w fundamencie na min. 80 cm. Wykonany z profila stalowego ok. 70 x 70 x 3 mm. Słup zakończony daszkiem z płaskownika stalowego. Elementy stalowe malowane na kolor grafitowy, identyczny jak na ogrodzeniu istniejącym. Druga strona furtki mocowana do istniejącego słupa z cegły klinkierowej. Ilość: 1 szt Furtka Zaprojektowano furtkę o szerokości 1.00 m i wysokości 2.00 m Skrzydła wykonane z elementów identycznych jak na reszcie ogrodzenia. Bramy wyposażona w blokadę z zabetonowaną tuleją w podłożu. Brama zamykana łańcuchem z kłódką. Każde skrzydło zaopatrzone w min. dwa zawiasy. Łączenie elementów metodą spawania, spawem ciągłym. Elementy stalowe malowane na kolor grafitowy, identyczny jak na ogrodzeniu istniejącym. Furtka wyposażona w zamek z klamką i zamknięcie na klucz. Klamka aluminiowa malowana proszkowo. Skrzydło zaopatrzone w min. dwa zawiasy. Ilość: 1 szt Piłkochwyty Zaprojektowano dwa piłkochwyty na mini boisku, za koszami do koszykówki (w tym jeden mocowany do ogrodzenia).\n11 Słupy Wysokość 6,0 m. Słupy w rozstawie 2,5 m i 2 m (w ogrodzeniu). Długość odpowiednio: 6,0 m (z własnymi słupami), 7,5 m (mocowany do ogrodzenia, bez własnych słupów). Uwaga: w I etapie należy wykonać słupy i wsporniki piłkochwytów zintegrowanych z obrodzeniem. Słupy zagłębione w fundament na 80 cm. Rzeczywista wysokość słupa 6,8 m. Słupy z rur stalowych min. Ø 76 mm lub prostokątnych min. 76 x 76 mm, grubość ścianki min 3 mm. Piłkochwyt wyposażony w linki naciągowe, stalowe. Słupy malowane proszkowo na kolor zielony. Ilość: 4 szt Fundamenty Zaprojektowano stopy fundamentowe z betonu klasy C 16/20. Stopy o wymiarach 40x40x100 cm lub okrągłe o średnicy min. 35 cm. Wierzch stóp fundamentowych powinien znajdować się poniżej poziomu boiska (warstwa poliuretanu powinna przykrywać fundament) Ilość: 4 szt Wsporniki piłkochwytu zintegrowanego z ogrodzeniem Na szczycie słupów ogrodzeniowych przeznaczonych do mocowania piłkochwytu wykonać wsporniki dla montażu linki naciągowej. Wspornik musi zapewnić zdystansowanie siatki piłkochwytu od ogrodzenia na min. 30 cm. Materiał, sposób wykonania i wykończenia wsporników identyczny jak słupów. Ilość: 4 szt Siatki piłkochwytów Siatki zamocować do linek naciągowych (góra i dół). Siatka ochronna do piłki nożnej, polipropylenowa, bezwęzłowa. gł. 50/50 Grubość linki 3 mm. Kolor zielony. Wymiary siatek odpowiednio: 6 x 6 m, 7,5 x 6 m Nawierzchnia bezpieczna placów zabaw Podział na etapy W ramach I etapu należy wykonać nawierzchnię piaskową. W tym celu przewidziano wykorytowanie przestrzeni przewidzianej pod nawierzchnie poliuretanową i trawiastą do głębokości 20 cm. Całą wykorytowaną przestrzeń należy wypełnić piaskiem rzecznym płukanym. Grubość warstwy 20 cm. W ramach II etapu przewidziano usunięcie piasku i wykorytowanie do docelowej głębokości Nawierzchnia poliuretanowa Przewidziano zastosowanie nawierzchni bezpiecznej tj. antypoślizgowej, amortyzującej ewentualne upadki a przy tym atrakcyjnej wizualnie\n12 (kolorowej) i łatwej do utrzymania w czystości. W projekcie przewidziano nawierzchnię gumową, bezspoinową, wykonywaną bezpośrednio na placu zabaw. Powinna być ona odporna na działanie zmiennych warunków atmosferycznych, elastyczna, trwała i przepuszczalna dla wody. Musi posiadać atest Polskiego Instytutu Higieny i certyfikat zgodności potwierdzający spełnianie wymogów bezpieczeństwa zawartych w: PN-EN 1177:2009, PN-EN :2009, PN-EN :2009. Nawierzchnia zbudowana jest z dwóch warstw granulatu gumowego. Spodnia warstwa nadaje nawierzchni odpowiednią elastyczność i amortyzuje siłę upadku dziecka - składa się z granulatu mogącego pochodzić z recyklingu. Wierzchnia, nadająca nawierzchni odpowiedni efekt wizualny, wykonana jest z granulatu EPDM. Granulat łączony jest za pomocą kleju poliuretanowego. Grubość wierzchniej warstwy EPDM to 15 mm, grubość warstwy spodniej SBR to min. 80 mm oraz dostosowana do parametru wysokości swobodnego upadku podanego dla urządzenia wokół którego nawierzchnia ma się znajdować. Zamawiający nie dopuszcza użycie nawierzchni wykonanej z elastycznych płyt prefabrykowanych. Nawierzchnia musi być bezspoinowa. Ilość: 326,1 m2. Dokumenty nawierzchni które należy dołączyć do oferty przetargowej: Autoryzacja producenta nawierzchni wystawiona na zadanie objętej przetargiem w oryginale Atest PZH Sprawozdanie/raport z badań nawierzchni na H-krytyczna upadków (bezpieczna wysokość upadku) Kolorystyka Nawierzchnia placu w kolorach: zielonym, niebieskim, pomarańczowym i czerwonym. Na plac zabaw zaprojektowano pole do gry w klasy. Pole wykonane z różnokolorowych płyt gumowych (nie dopuszcza się ich namalowania na powierzchni) Podbudowa Dla w/w boiska przewidziano: warstwa wyrównawcza z miału kamiennego 1-4mm - gr. 4 cm warstwa z tłucznia kamiennego frakcji 1 31,5 mm - gr. 5 cm warstwa z tłucznia kamiennego frakcji 31,5-63 mm - gr. 10 cm geowłóknina F 250 Piasek ubijany warstwami - gr. 10,0 cm (podane grubości warstw odnoszą się do grubości po zagęszczeniu) Obrzeża betonowe Należy wykonać obrzeża betonowe w zewnętrzne krawędzie przestrzeni pokrytej nową nawierzchnią poliuretanową z wyjątkiem styku z istniejącą podmurówką ogrodzenia i murem.\n13 Obrzeża betonowe, prefabrykowane 6x20x75 cm. Obrzeża posadawiać na ławie z betonu wylewanego klasy nie niższej niż B 15. grubość ławy 10 cm + opory wysokości min. 4 cm i szerokości o 10 cm większej z każdej strony niż szerokość obrzeża. Ilość: 42 m.b. W ramach I etapu nie wykonywać obrzeża na styku przyszłej nawierzchni poliuretanowej i trawiastej (7,5 m.b.). Odcinek tem należy wykonać w tamach II etapu Odwodnienie Teren placów zabaw odwadniany do istniejącego wpustu i na trawnik przylegające do nich. Nawierzchnię należy tak wyprofilować aby posiadała spadki 0,5% w kierunku wpustu i trawnika. Projektowana nawierzchnia jest częściowo przepuszczalna dla wody Budowa chodnika Chodniki przewidziano w dwóch miejscach: pomiędzy murem a ścianą budynku i jako połączenie furtki z istniejącym placem przy szkole. Nawierzchnia musi być wykonana z takiego samego materiału jak chodniki istniejące kostka betonowa typu starobruk. Powierzchnia 40,4 m Nawierzchnia Nawierzchnia z kostki betonowej, starobruk. Grubość 8 cm. Kolor szary Podbudowa Chodnik powinien mieć poprzeczny spadek 0,5% na trawniki i do istniejących wpustów. Chodnik układać na istniejącym gruncie na podsypce piaskowo cementowej grubości ok. 5 cm Obrzeża betonowe Należy wykonać obrzeża betonowe w wzdłuż zewnętrznych krawędzi przestrzeni pokrytej nawierzchnią z wyjątkiem styku z nawierzchniami poliuretanowymi, murem i budynkiem. Obrzeża betonowe, prefabrykowane 6x20x75 cm. Obrzeża posadawiać na ławie z betonu wylewanego klasy nie niższej niż C12/15; grubość ławy 10 cm + opory wysokości min. 4 cm i szerokości o 10 cm większej z każdej strony niż szerokość obrzeża. Ilość: 12 m.b Obniżenie chodnika przy drzwiach Należy wykonać obniżenia chodnika przy drzwiach do budynku (zgodnie ze stanem istniejącym). Obniżenie o ok. 20 cm. Dno wyłożyć zgodnie z opisem chodników nie naruszając istniejącego wpustu kanalizacyjnego. Obniżenie otoczyć obrzeżem betonowym. Obrzeża betonowe, prefabrykowane 8x35x75 cm. Obrzeża posadawiać na ławie z betonu wylewanego klasy nie niższej niż C12/15; grubość ławy 10 cm + opory\n14 wysokości min. 4 cm i szerokości o 10 cm większej z każdej strony niż szerokość obrzeża. Ilość: 3,3 m.b Nawierzchnia trawiasta Przewidziano założenie nowego trawnika przy ścianie budynku. Należy jedynie zrekultywować nawierzchnie uszkodzone w czasie prowadzenia prac budowlanych. Nawierzchnia nie posiada spadku. Powierzchnia 6,8 m Podłoże Po osunięciu zanieczyszczeń przekopać teren glebogryzarką i usunąć wszelkie chwasty kłączowe. Teren użyźnić nawozem mineralnym NPK w ilości 1,5 kg na 40 m² Teren zwałować w dwu kierunkach. W celu ustabilizowania podłoża odczekać 2 tygodnie przed przystąpieniem do następnych prac. Przestrzeń po usuniętym humusie wypełnić warstwą 5 cm substratu torfowego. Wartość Ph 5,5-6, Trawa Obszar obsiać mieszanką traw o następującym składzie: Życica trwała (lolium perenne) 40% Siew Wiechlina łąkowa (poa pratensis) 40% Kostrzewa trzcinowa rozłogowa (Festuca arundinacea) 20% Teren wyrównać i zagrabić. Trawę siać w ilości 1 kg na 30 m², siać dwukierunkowo. Prace wykonywać za pomoc siewnika. Wysiane ziarna przykryć warstwą torfu gr. 1 cm. Teren zwałować w dwu kierunkach. Bezpośrednio po zasianiu teren należy podlać. 9. Wyposażenie w sprzęt zabawowy stały i elementów małej architektury Ostateczną akceptację na dobór poszczególnych zabawek należy uzgodnić z użytkownikiem. Podane na rysunkach urządzenia są przykładowe. Ostateczne ich rozmieszczenie powinno uwzględniać rzeczywiste strefy bezpieczeństwa. Urządzenia zabawowe i ich rozmieszczenie, muszą spełniać wymogi normy PN- EN 1176.\n15 9.1. Tablica informacyjna z regulaminem. Drewno rdzeniowe, impregnowane, dodatkowo malowane, ze stali ocynkowanej ogniowo lub aluminiowe, płyta wykonana ze sklejki wodoodpornej lub płyty MDF. tablica wyposażona w nagłówek programu Radosna Szkoła. Ilość 1 szt Ławka. Ławki powinny być identyczne jak istniejące na terenie szkoły. Ławka betonowo drewniana z oparciem, bez podłokietników. Długość ok. 150 cm. Mocowana do podłoża na stałe. Elementy betonowe o fakturze grysu w kolorze czarno białym. Elementy drewniane z sosny, zabezpieczone lakierowane na kolor zielony. Ilość 2 szt.\n16 9.3. Kosz na śmieci. Kosz metalowy z obudową betonową, okrągły. Wysokości ok. 60 cm. pojemnośc ok. 40 l.. Elementy stalowe ocynkowane. Elementy betonowe o grysu w kolorze czarno białym. Ilość 1 szt Huśtawka Bocianie gniazdo. Huśtawka z dużym siedziskiem wykonanym z lin polipropylenowych. Drewno rdzeniowe, impregnowane, dodatkowo malowane, ze stali ocynkowanej ogniowo lub aluminiowe. Siedzisko umożliwiające huśtanie się kilkorga dzieci. Łańcuch techniczny ocynowany. Ilość 1 szt.\n17 9.5. Zestaw zabawowy dwie wieże ze zjeżdżalnią. Zestaw zabawowy składający się minimalnie z: - jednej zjeżdżalni - ślizgu strażackiego - pomostu ruchomego - drabinki poziomej - dwóch wież krytych daszkiem - drabinek łukowych Płyty wykonane z polietylenu ze sklejki wodoodpornej lub płyty MDF. Słupy nośne i poprzeczki z belek drewnianych lub ze stali lakierowanej. Liny polipropylenowe. Zjeżdżalnia wykonana z tworzywa sztucznego lub stalowa. Elementy metalowe wykonane są ze stali ocynowanej lub nierdzewnej. Ilość 1 szt Bujak stojący. Bujak przeznaczony dla jednoczesnego użytkowania przez trójkę dzieci. Użytkowanie w pozycji stojącej. Płyty wykonane z polietylenu ze sklejki wodoodpornej lub płyty MDF. Uchwyty wykonane są ze stali lakierowanej lub tworzywa sztucznego. Sprężyny stalowe. Ilość 1 szt.\n18 9.7. Domek zabawowy. Minimalne wymiary: 2,5 x 1, 5 x 2,0 m. Wyposażony w dach, ławeczki i okna. Płyty wykonane z polietylenu ze sklejki wodoodpornej lub płyty MDF. Słupy nośne i poprzeczki z belek drewnianych lub ze stali lakierowanej. Elementy metalowe wykonane są ze stali ocynowanej lub nierdzewnej. Ilość 1 szt Huśtawka wahadłowa podwójna. Huśtawka o rozpiętości ok. 5m. Belka drewniana lub aluminiowa. Siedziska z tworzywa sztucznego. huśtawka wyposażona w uchwyty i gumowe odboje amortyzujące uderzenia o ziemię. Ilość 1 szt.\n19 9.9. Zestaw do minikoszykówki. Przeznaczony do rekreacyjnej gry w koszykówkę na placach zabaw. W skład zestawu wchodzi tablica 1200 x 900 mm owalna z płyty laminowanej, obręcz standardowa z siatką, wysięgnik o długości min. 60 cm oraz stojak stalowy z osłoną. Układ umożliwiający regulację wysokości zawieszenia wspornika z tablicą na stojaku w zakresie od 2600 do 3050 mm. Mocowanie za pomocą betonowego fundamentu, prefabrykowanego lub wylewanego na miejscu. Zestaw musi spełniać wymogi normy EN Ilość 2 szt. 10. Wyposażenie instalacyjne Nie przewiduje się wykonania żadnych nowych ani modernizacji istniejących instalacji. 11. Dostępność dla osób niepełnosprawnych Plac zabaw znajduje się na poziomie otaczającego gruntu i jest w pełni dostępny dla osób niepełnosprawnych. 12. Charakterystyka energetyczna Brak charakterystyki ze względu na charakter obiektu. 13. Wpływ na środowisko Plac zabaw nie wpływa na środowisko i otaczający go teren oraz nie stwarza zagrożenia dla zdrowia ludzi. Brak emisji zanieczyszczeń gazowych. Brak emisji hałasu i wibracji, ani promieniowania. Brak wpływu na pozostawiony drzewostan i glebę. Nawierzchnie zaprojektowano jako częściowo przepuszczające wodę. Odprowadzenie wód deszczowych, powierzchniowo, na teren działki własnej. Przewiduje się wycinkę 3 drzew. Inwestor jest w posiadaniu stosownych zezwoleń.\n20 14. Ochrona przeciwpożarowa Nie dotyczy wyłącznie tereny zewnętrzne, otwarte. 15. Informacja dotycząca Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia Ze względu na charakter prac budowlanych nie ma obowiązku wykonywania planu BiOZ.\nPROJEKT: BUDOWY BOISKA DO PIŁKI KOSZYKOWEJ na terenie Szkoły Podstawowej w Starej Wsi ul. Fabryczna 2, Celestynów. dz.\nPROJEKT BUDOWY BOISKA DO PIŁKI KOSZYKOWEJ na terenie Szkoły Podstawowej w Starej Wsi ul. Fabryczna 2, 05-430 Celestynów dz. nr 706 INWESTOR: Gmina Celestynów 05-430 Celestynów, ul. Regucka 3 PROJEKT: Woźnicki\nZGŁOSZENIE BUDOWY PLACU ZABAW WRAZ Z ELEMENTAMI MAŁEJ ARCHITEKTURY. 28 232 Łubnice\nZGŁOSZENIE BUDOWY PLACU ZABAW WRAZ Z ELEMENTAMI MAŁEJ ARCHITEKTURY PRZY PUBLICZNEJ SZKOLE PODSTAWOWEJ W ŁUBNICACH W RAMACH RZĄDOWEGO PROGRAMU RADOSNA SZKOŁA DZIAŁKA NR EW. 198/39, OBRĘB ŁUBNICE INWESTOR:\nPROJEKT ZAGOSPODAROWANIE TERENU CZĘŚCI OGRÓDKA JORDANOWSKIEGO\nPROJEKT ZAGOSPODAROWANIE TERENU CZĘŚCI OGRÓDKA JORDANOWSKIEGO przy ul. Wybickiego dz. nr 824/9 obręb 14-Raszyn02 INWESTOR: PROJEKT: AUTORZY: Architektura: Gminny Ośrodek Sportu ul. Sportowa 30 05-090 Raszyn\nPROJEKT BUDOWLANY PRZEBUDOWY BOISKA PRZY ZESPOLE SZKÓŁ W PAWŁOWIE\nAndrzej Skiba Autorska Pracownia Architektury, 20-356 Lublin, ul. Krańcowa 14, tel./fax (81) 744 00 75. PAWŁÓW PROJEKT ZAGOSPODAROWANIA DZIAŁEK KOMUNALNYCH 961/1, 962/2, 963 NA POTRZEBY PRZESTRZENI PUBLICZNEJ\nPROJEKT WYKONAWCZY REMONTU BIEŻNI I BOISKA\nPROJEKT WYKONAWCZY REMONTU BIEŻNI I BOISKA NA TERENIE ZESPOŁU SZKÓŁ ul. Augustowska 1, Suchowola dz. nr ew. 567/3, obręb Suchowola INWESTOR: Miasto Stołeczne Warszawa Dzielnica Wola Al. Solidarności 90\nPROJEKT PLACU ZABAW URZĄD MIASTA W MYSŁOWICACH UL. POWSTAŃCÓW 1. OPRACOWAŁ: mgr inż. arch.karzyna Stefaniak Mgr inż.arch.\nTEMAT: PROJEKT PLACU ZABAW BRANŻA: ARCHITEKTURA INWESTOR: URZĄD MIASTA W MYSŁOWICACH UL. POWSTAŃCÓW 1 OPRACOWAŁ: mgr inż. arch.karzyna Stefaniak Mgr inż.arch. Anna Siwińska KATOWICE, LUTY 2008 ZAWARTOŚĆ\nPRZEDMIAR ROBÓT. Budowa chodnika przy drodze powiatowej Nr 1266K Posądza - Koniusza km 0+000 do 1+534\nPRZEDMIAR ROBÓT NAZWA ZADANIA: Budowa chodnika przy drodze powiatowej Nr 1266K Posądza - Koniusza km 0+000 do 1+534 CPV (WSZ): 45.23.32.26-9 ADRES OBIEKTU BUDOWLANEGO: Droga powiatowa Nr 1266K Posądza\nSzczegółowa specyfikacja techniczna wykonania robót związanych z realizacją projektu: Zespół boisk sportowych wraz z ciągiem pieszym 1. Boisko wielofunkcyjne z nawierzchnią poliuretanową. Na boisku znajdować


Numer 21 - październik-listopad 2007\nFanatyk Kartonu #20 <> Fanatyk Kartonu #22\nMinęły dwa miesiące od poprzedniego numeru Fanatyka Kartonu i z przykrością dochodzę do wniosku, że to minimalny okres czasu potrzebny na zebranie i opracowanie materiałów do kolejnego numeru. Jest też w tym sporo mojego lenistwa, bo po kilku godzinach spędzonych przed monitorem w pracy bardzo trudno się zmobilizować i posiedzieć jeszcze kilka w domu nad Fanatykiem.\nChciałbym podziękować Marcinowi, Michałowi i Adamowi za kontakt i tłumaczenie rosyjsko języcznych artykułów.\nAdam i cała redakcja FK ma do Was szanowni Czytelnicy ogromną prośbę! Jak wiecie na rynku jest mnóstwo modeli z oszkleniem, którego wykonanie z płaskiej folii jest niemożliwe albo bardzo trudne i w związku z tym zwracamy się do Was z prośbą o krótkie, a najlepiej dłuższe, okraszone zdjęciami prezentacje różnych technik radzenia sobie z tym problemem. Z góry dziękujemy i pozdrawiamy\nRedakcja i Krzysztof Kokoć\nWydawnictwo Modelik po raz kolejny wypuściło serię wydawniczych nowości. Tym razem są to 4 pojazdy i jeden, za to duży, samolot. Dokładniej: Polski samochód dostawczy FSC "Żuk" A 11B (autor: A. Maciejczak, cena: 21 zł, skala 1:25. 6 arkuszy A4 z częściami i 5 instrukcji) oraz wersja pożarnicza FSC "Żuk" A 15M (autor: A. Maciejczak, cena: 24 zł, skala 1:25. 8 arkuszy A4 z częściami i 7 instrukcji) , Radziecki czołg pływający T-37A (autor: J. Janukowicz, cena: 18 zł, skala 1:25. 5 arkuszy A4 z częściami i 6 instrukcji) oraz T-38 (autor: J. Janukowicz, cena: 18 zł, skala 1:25. 5 arkuszy A4 z częściami i 6 instrukcji), lotniczy rodzynek to wznowienie samolotu Focke-Wulf Fw-200 "Condor" (autor: B. Czyżyński, przygotowanie graficzne: P. Kropiwnicki i J. Oleś. Cena: 39 zł, skala 1:33. 12 arkuszy A4 z częściami i 5instrukcji)\nDraf-Model po cichutku, bez rozgłosu wydał model pierwszego niemieckiego okrętu podwodnego z 1903 roku - Forelle (skala 1:50, cena: 12 zł)\nZe strony Renova-Model można pobrać darmowy model fragmentu twierdzy Boyen (skala 1:150, 2 arkusze A4 z częściami i instrukcja)\nWydawnictwo AH uszczęśliwiło miłośników maszyn "na których walczyli Polacy", wydając model Spitfire IXc w pustynnym malowaniu "Cyrku Skalskiego" (skala 1:33, 4 arkusze B4 z częściami, cena: 25 zł).\nWAK wydał model samolotu Curtiss Tomahawk Mk.IIB (P-40C) w efektownym pustynnym malowaniu (autor: Ł. Fuczek, skala 1:33. Cena: 23 zł, 6 arkuszy A4 z częściami).\nWydawnictwo Answer wydało model radzieckiego ciężkiego czołgu KW-1 (autor: M. Herbut, skala 1:25. Cena: 29,99 zł, 13 arkuszy z częściami i 3 z instrukcją)\nPoznański Shipyard (chyba nie trzeba pisać, ze wydał żaglowiec), wypuścił na rynek "klasyczny" model hiszpańskiej fregaty Santa Leocadia (skala 1:96, cena: 68 zł, 27 arkuszy A4 z częściami, 6 szablonów i 14 instrukcji). Wydawnictwo dodało do swojej oferty kolejny zestaw wycinany laserem. Tym razem to Le Coureur - francuski przeciwnik wydanego wcześniej HMS Alert. Zestaw zawiera wszystkie niezbędne do wykonania elementy (bloczki, maszty, itp.). Cena: ok. 350 zł, skala 1:72\nMiłośnicy morskich miniatur otrzymali od firmy JSC kilka ciekawych pozycji. Wśród nich znajduje się brytyjski krążownik HMS Belfast (skala 1:400, cena: 18 zł, 8 arkuszy A4 z częściami, jako dodatek 2 x Supermarine Walrus). Do modelu można dokupić komplet części wycinanych laserem (cena: 19 zł, "zestaw zawiera kratowe ramiona żurawi, podpory pomostów, tratwy, detale łodzi, itp."). Miłośnicy pierwszowojennych pancerników otrzymali model Austro-Węgierskiego okrętu Radetzky w stanie na 1914 rok (skala 1:250, cena: 42 zł, 14 arkuszy A4 z częściami). Sympatycy nietypowych jednostek będą mogli skleić model Kazachskiego statku ewakuacyjnego IBEEV 3 (skala 1:100, cena: 24 zł, 9 arkuszy A4 z częściami). Do zestawu można dokupić wycinane laserowo elementy w cenie 29 złotych.\nWydawnictwo Quest wydało model amerykańskiego myśliwca P-51B Mustang (autor: M. Pacyński, cena: 5 zł, skala: 1:48), nie było by w tym nic dziwnego, gdyby nie ciekawe malowanie z testów zdobycznej maszyny przez Luftwaffe.\nFirma GPM oprócz "klasycznych" modeli kartonowych wydaje coraz ciekawsze modele z wykorzystaniem techniki laserowej. Wsród nich znajduje się spora grupa opisywanych już w Fanatyku dodatków dla "kolejarzy" w skali H0. Ostatnio miłośnicy dioram kolejowych otrzymali: cztery wersje kapliczek (mury z kamienia, cegły, piaskowca i otynkowana) (skala 1:87, cena: 9 zł), kiosk z tzw. płyty obornickiej (skala 1:87, cena: 9 zł). Wydany też został model parowozu TKt 84, opisany w poprzednim numerze, ale tym razem w całości wycięty laserem z kolorowych arkuszy kartonu (autor: B. Dobrzyński, skala 1:87, cena 85 zł). Ciekawym dodatkiem dla miłośników małego lotnictwa (skala 1:50 i 1:72) są modele hangarów z okresu II WŚ i współczesny (skala 1:48/1:72, cena: 119/109 zł - IIWŚ, 159/129 zł - współczesność). Elementy zestawu są wycięte laserem.\nJak 15 "Feather" - Modelik 01/05\nPo zakończeniu wojny w 1945 roku rosyjscy konstruktorzy lotniczy uzyskali dostęp do wynalazków opracowanych w Niemczech. Były wśród nich silniki odrzutowe BMW-003 i Junkers Jumo-004, stosowane z powodzeniem przez samych Niemców chociażby w Me 262 i Hs-162. W maju 1945 roku biurom konstrukcyjnym Jakowlewa i Mikojana zlecono opracowanie samolotów myśliwskich z nowym napędem. W krótkim czasie powstały samoloty Mig 9 - napędzany dwoma silnikami BMW-003 i Jak 15 - napędzany jednym silnikiem Junkers Jumo-004. Oba silniki trafiły wkrótce do produkcji seryjnej pod oznaczeniem RD-20 i RD-10.\nJak 15 był przeróbką samolotu myśliwskiego o napędzie tłokowym Jak 3. Użyto z niego część środkową, tył kadłuba, skrzydła i podwozie. Silnik zamocowany był ukośnie w przedniej części kadłuba (co z kolei okazało się dość sporą wadą w trakcie prowadzenia walki - podczas przyspieszania samolot "uciekał" do góry). Kółko ogonowe znajdujące się w strumieniu gorących gazów wylotowych z silnika zamieniono na stalową rolkę. Własnościami lotnymi i wyposażeniem kabiny Jak 15 zbliżony był do samolotów tłokowych, co ułatwiało pilotom przejście na samoloty z nowym rodzajem napędu. Pierwszy lot nowego samolotu wykonano 24 czerwca 1946 roku, natomiast 18 sierpnia Jak 15 został zaprezentowany razem z Migiem 9 podczas obchodów święta lotnictwa na lotnisku Tuszno pod Moskwą. Wyprodukowano serię informacyjną, która składała się z 15 samolotów. Miały one zostać zademonstrowane podczas obchodów rocznicy Wielkiej Rewolucji Październikowej w dniu 7 listopada 1946, jednak do pokazów lotniczych nie doszło ze względu na złą pogodę.\nW maju 1947 roku Jak 15 przeszedł próby państwowe i został przyjęty do wyposażenia lotnictwa wojskowego. Wyprodukowano 280 sztuk, po czym na linię produkcyjną wszedł Jak 17.\nNapęd 1 silnik turboodrzutowy RD-10\nMoc ciąg 8,83 kN\nRozpiętość 9,20 m\nDługość 8,70 m\nPowierzchnia nośna 14,85 m2\nWłasna 1 852 kg\nStartowa 2 742 kg\nPrędkość max. 786 km/h\nPułap 13 350 m\nZasięg 510 km (teoretyczny), ok. 300 km (praktyczny)\nUzbrojenie 2 lub 1 działko NS-23 kal. 23 mm (po 60 nabojów) (w górnej części kadłuba)\nO istnieniu samolotów serii Jak 15/17/23 dowiedziałem się w wieku 11 lat, kiedy dostałem od dziadka książkę "Polskie samoloty wojskowe 1945-1980" autorstwa A. Morgały. Przykuły one moją uwagę bardzo nietypową sylwetką i pełnymi proletariackiego ducha opisami;). Zapragnąłem wtedy skleić choćby jeden z tych samolotów. Od tamtej pory trochę wody upłynęło i w latach 2004-2005 nakładem wydawnictwa Modelik ukazały się modele całej serii 15/17/23 (do pełni szczęścia brakuje jeszcze prototypu Jak 21);). Tytułowy Jak 15 wpadł mi w ręce jeszcze w zeszłym roku, ale nie miałem odwagi się za niego zabierać. Dorosłem do niego jakieś pół roku temu. Pracę nad modelem zacząłem od bardzo dokładnych oględzin, w trakcie których okazało się, że... niestety Jak 15, podobnie jak inne modele wydane w tamtym okresie ma nieco skopane kolory. Czerwień jest nieco wyblakła, arkusze wyglądały tak, jakby ktoś przejechał nimi po podłodze. Trudno się mówi, z odległości metra i tak nikt tego nie zauważy. Oddziaływanie fizyczne na model zacząłem od polakierowania arkuszy modelu dwiema warstwami lakieru do drewna w sprayu. Nie wiem, czy to zasługa tego lakieru, czy samego kartonu, ale części kształtowało się bardzo wygodnie mimo znacznej jego grubości. Model jest zaprojektowany metodą "na jedną wręgę", niestety bez pasków łączących. Jako że nie miałem zaufania co do wytrzymałości i dokładności klejonych w ten sposób segmentów, wprowadziłem pewną modyfikację. Wręgę skopiowałem na karton 0,5mm i dokleiłem taką kopię po obu stronach wręgi właściwej. Co 2 mm to nie 1;) Oczywiście, mimo znacznej grubości kartonu, każdy segment podkleiłem brystolem. Jest to szczególnie ważne przy ostatnim segmencie kadłuba, ze względu na jego znaczną długość. .\nDość trudnym elementem modelu są skrzydła. Ich szkielet jest dość... hmm... dziwny i ubogi.\nDo tego mają zmienny skos wzdłuż krawędzi natarcia, co wiąże się z wklejaniem swego rodzaju "klinów"(zaznaczone na zdjęciu)\nZnacznie lepiej jest to rozwiązane w MS 406 z KA, który również posiada zmienny skos skrzydła wzdłuż krawędzi natarcia - poszycie skrzydła jest po prostu podzielone na dwie części. Pewnych problemów dostarcza również oprofilowanie skrzydło-kadłub. Tą część najlepiej podzielić na dwie mniejsze, rozcinając w miejscu w którym będzie przechodziła krawędź natarcia skrzydła.\nNajwiększym babolem tego zacnego modelu jest jednak brak oprofilowania usterzenia pionowego/poziomego z kadłubem. Podobno wydawca wysyła na życzenie szablon tego elementu do wydrukowania, ja osobiście tego nie sprawdzałem. Skorzystałem z dość sporego zapasu koloru i sam dociąłem odpowiednie części.\nDo modelu brak jest niestety tłoczonej owiewki (ta od Jaka 3 nie pasuje), toteż należy ją wykonać we własnym zakresie. Ja jako wzoru dla formy użyłem kartonowej owiewki (dla wersji uproszczonej). Po sklejeniu utwardziłem ją cyjanopanem, następnie wypełniłem gipsem, w który zawczasu wsadziłem dwa gwoździe, żeby było potem jak zamocować kopytko w imadle. Po wyschnięciu wyjąłem kopytko z formy i oszlifowałem w celu nadania ostatecznego kształtu. Następnie zamocowałem je w imadle. Folię do bindowania rozgrzałem nad kuchenką i szybko naciągnąłem na kopytko. Jeśli nie uda się za pierwszym razem, folię można swobodnie wyprostować rozgrzewając ponownie i próbować dalej.\nPodsumowując, pomimo pewnych wad, model po sklejeniu prezentuje się bardzo ładnie, głównie za sprawą nietypowej sylwetki i ciekawego kamuflażu;-) Starzy wyjadacze byliby nim raczej niezaspokojeni (ubogie wyposażenie kabiny, luków podwozia, brak oddzielnych klap, lotek, sterów), ale dla średnio zaawansowanych zwolenników proletariackiej równości ;-) jest jak znalazł.\nMesserschmitt Bf 109E-4 - AH\nJest to mój debiut na łamach Fanatyka Kartonu. Wypada się przedstawić, więc nazywam się Zdzisław Ptak a na forum konradusa jestem jako "zetpt". Stali bywalcy tegoż forum zapewne znają moje relacje z budowy modeli kartonowych.\nBędąc na zwolnieniu lekarskim po operacji kręgosłupa zdrowiałem sobie na działce i spacerując po okolicznych lasach dostrzegłem w jednym z mijanych kiosków na jednym z długich spacerów zapowiadaną nowość spod znaku AH czyli Messerschmitt Bf 109E-4.\nRelacja z budowy tego modelu będzie tylko tu zapewne w kilku odcinkach ponieważ model pozostał na działce do wiosny. Zapraszam do obejrzenia cz.1 z ? no właśnie....\nPo wstępnych oględzinach zabrałem się za sklejanie tego "cacka". Narzędzia miałem dość skromne, ale wystarczające do sklejania (taki ekwipunek wyjazdowy). Efektem tego są takie to wspomnienia: Po impregnacji arkuszy z modelem za pomocą lakieru po stronie zadrukowanej i caponu rozcieńczonego rozpuszczalnikiem nitro w proporcji ok. 3:5 zabrałem się jak nakazuje instrukcja za wyposażenie kabiny.\nElementy kabiny są spasowane tak bardzo, że brakowało miejsca na klej. W takich sytuacjach radziłem sobie w ten sposób, że rozwarstwianiem papier co dawało mi trochę miejsca na klej. Tak też postępowałem z elementami obłymi na obudowie silnika.\nWspomnieć muszę o pewnej historii dotyczącej tego modelu. Jak zacząłem budowę ogona to zauważyłem, że miejsce na statecznik jest zbyt długie i po naklejeniu pozostało taki małe białe pole. Po rozmowie z p. Halińskim na ten temat okazało się, że to jego błąd i obiecał naprawić to dodając erratę do kolejnego modelu.\nA tak wygląda ten feler po mojej naprawie jeszcze długo przed wydaniem erraty.\nZrobiłem to tak wyciąłem ten mały fragment, delikatnie nacinając karton i zdejmując ok. 1/3 grubości kartonu i w to miejsce wkleiłem, oczywiście rozwarstwiony fragment z zapasu koloru. Dodam że robiłem to już po sklejeniu statecznika.\nTo chyba wszystko na temat dotychczasowej budowy tego modelu. Zapraszam więc do kolejnej relacji, tym razem z budowy skrzydeł.\nBreguet XIX B2-WAK 1-2/2007\nPatrząc na ten model po raz pierwszy zacząłem się zastanawiać co to niby ma być... Ale gdy otworzyłem wycinankę, od razu obudziły się we mnie pozytywne odczucia. Model zaprojektowany jest dość szczegółowo, doskonałe kolory bez przesunięć, wydrukowany na dobrej jakości papierze. Posiada jedną stronę instrukcji pisemnych, dwie i pół strony rysunków. Model jest wydrukowany na sześciu stronach kartonu formatu A4, i pół strony papieru. Rysunki montażowe są bardzo szczegółowe i czytelne, widać na nich każdy detal i niewiele osób będzie miało problem z ich odczytaniem. Ponadto model posiada ciekawe malowanie z 11 Eskadry Lotniczej, jest to eksperymentalny kamuflaż który był próbą malowania ochronnego. Samolot z wycinanki brał udział w manewrach w Powursku w 1930r., był pilotowany przez Olgierda Cumft'a i Tadeusza Nowierskiego. Rozmiary modelu również są imponujące  sklejony powinien mieć rozpiętość aż 45cm(!). Z pewnością będzie się doskonale prezentował w rogu pokoju pod sufitem ;-)


O mnie - 2 – Izabela Rzysko Yoga\nO mnie – 2\nMożna rozwinąć matę i ćwiczyć asany, zejść z niej i nie mieć pojęcia czym jest joga, ale można też rozwinąć matę i praktykować w skupieniu i oddaniu, po czym zejść z niej i poczuć, że dopiero wtedy zaczyna się joga. Właśnie tak staram się do tego podchodzić, nie zapominać, że najważniejsza joga to ta w codziennym życiu, a asany są częścią większej całości. Do w pełni świadomej praktyki Ashtangi Jogi dojrzewałam kilka lat. Dzisiaj to jest moja ścieżka, którą podążam, której jestem wierna i całkowicie oddana. Nic nie daje mi tyle siły, nie uczy takiej pokory i nie daje takiego dystansu do życia jak codzienna praktyka. Styczeń 2016, marzec 2018 i marzec 2019 roku spędziłam w Mysore ucząc się pod okiem Saratha R. Joisa w Patthabi Jois Ashtanga Yoga Institute. To były najpiękniejsze i najważniejsze miesiące w moim jogowym życiu. Styczeń 2020 roku spędziłam w Morjim na Goa w Indiach gdzie praktykowałam pod okiem wspaniałej nauczycielki Sharmili Desai.\nW 2018 roku ukończyłam kurs nauczycielski Ashtanga Vinyasa Yoga RYS 200 Yoga Alliance z Basią Lipską. Po wielu latach ciężkiej pracy 1 listopada 2021 roku ukończyłam najważniejszy kurs nauczycielski Vinyasa Krama u Agnieszki i Macieja Wielobobów. Chcąc ugruntować swoją wiedzę wzięłam udział w kursie online Wprowadzenie do medytacji i Wprowadzenie do medytacji u Macieja Wieloboba. Ukończyłam szkolenie dla instruktorów jogi “Fizjoterapeutyczne aspekty jogi. Metodyka nauczania asan”u Mateusza Stańczaka. W czerwcu 2016 roku ukończyłam Ashtanga Yoga Teachers Training z Manju P. Joisem w Berlinie. W 2019 roku ukończyłam 8-tygodniowy kurs MBSR (Mindfulnes Based Stress Reduction) redukcji stresu na bazie uważności w Poznaniu pod okiem Agnieszki Pawłowskiej. Obecnie jestem w trakcie kursu 300 TYC Yoga Aliance, który realizuję w Poznaniu w Yoga Academy.\nZapraszam na zajęcia – joga stacjonarnie i online\nSzczegóły w grafiku i w aktualnościach. Zapisz się do newslettera, aby być na bieżąco – kontakt.