Stoły - Page 4\nTemat: Re: Stoły Pią Lip 31, 2015 12:11 pm\nJego życiem rządzi zasada wstydu.\nPoznaje się świat, poznaje język opisu świata, ale nie poznaje się siebie. Większość ludzi - prawie wszyscy, jak Aenor sądzi - do śmierci nie nauczy się języka, w którym mogliby siebie opisać.\nKiedy dziedzic rodu Velaryon mówi o kimś, że jest tchórzem, to znaczy, że uważa, iż zachowuje się tchórzliwie - nie znaczy to nic więcej, ponieważ oczywiście nie zajrzy mu w głąb duszy i nie dowie się, czy jest tchórzem. Tego języka Aenor nie może jednak użyć do opisu samego siebie: w zakresie własnego doświadczenia pozostaje jedyną osobą, dla której jej słowa, czyny, zaniechania stanowią zaledwie blade i w gruncie rzeczy przypadkowe odbicie tego, co kryje się pod nimi, co stanowi ich przyczynę i źródło. Istnienia owego źródła doświadcza bezpośrednio, podczas gdy części swych zachowań nie jest w ogóle świadom, a wszystkie odbiera w sposób niepełny, skrzywiony.\nW kącikach ust na moment zagościł cień uśmiechu, gdy ciężkie, ciemnofioletowe spojrzenie Velaryona zatrzymało się na wysokiej, dumnie wyprostowanej sylwetce kobiety.\nNa jej plecy opadały długie, gęste pasma srebrnych włosów, zupełnie jakby utkane zostały ze światła księżyca – to jedno z najbardziej wyrafinowanych porównań, na które Aenor potrafił się targnąć, a i tak zasłyszał je z ust swojej żony (Daenie poetyckie porównania nigdy nie były obce).\nJęzyk do opisu naszych zachowań istnieje, ponieważ tej rzeczywistości doświadcza wielu ludzi i mogą między sobą omówić czyjąś ostentacyjną uprzejmość lub czyjeś faux pas. Ale już język do opisu siebie samego nie istnieje, ponieważ tej rzeczywistości nie doświadcza nikt poza nami. Byłby to język do jednoosobowego użytku, język niewypowiadalny, niezapisywalny. Każdy musi sam go stworzyć. Większość ludzi - prawie wszyscy – do śmierci się na to nie zdobywa. Co najwyżej powtarzają w duchu cudze opisy własnej osoby, wyrażone w owym języku pochodnym - w języku drugiego rodzaju - albo wyobrażają sobie, co by w nim o sobie powiedzieli, gdyby dane im było spojrzeć na się z zewnątrz. Żeby cokolwiek o sobie rzec, muszą sami dla siebie uczynić się obcymi.\n- Nie pojmuję, dlaczego to mnie przypadło w udziale dopilnowanie, byś zjawiła się na uczcie – Velaryon podrzucił w dłoni idealnie rubinowe, lśniące jabłko wielkości pięści – owoc zawirował w powietrzu, zamarł w nim jakby na krótki moment, po czym z cichym plaśnięciem wylądował między palcami Aenora. Dziedzic High Tide uśmiechnął się blado, mimowolnie zauważając, iż podobny kolor podczas wczorajszej kolacji miały usta Daeny. Czerwone jak krew, intensywne, kuszące.\nChoć nie, bliżej im było do płatków wysogrodzkiej róży.\nVelaryon potrząsnął głową, przenosząc spojrzenie na wciąż nieruchomą sylwetkę kobiety – na tle zachodzącego słońca szczupła talia wyglądała jak uosobienie erotycznej wizji każdego mężczyzny; Aenor mógłby przysiąc, iż pomiędzy idealnymi łukami bioder a perfekcyjnym układem ramion nie było nawet cala jakiegokolwiek niedociągnięcia, choćby milimetra niedoskonałości. Musiał to przyznać: Rhaenys Targaryen była piękną kobietą.\nA piękne kobiety… cóż, bywają zwykle niebezpieczne.\n- Rzecz jasna nie kwestionuję woli Miłościwego Króla, aczkolwiek nie ukrywam, że wolałbym przebywać u boku żony… - … i pić z Namiestnikiem, dodał w myślach dziedzic High Tide, odkładając jabłko do kryształowej misy.\nMoim życiem rządzi zasada wstydu, powtórzył spokojnie, poprawiając materiał czarnego wamsu obszytego lazurową (chyba takiego określenia użyła Daena) nicią. Nie mam lepszych słów, by opowiedzieć tę prawdę.\nCoś podpowiadało Aenorowi, że udział w dość nieoficjalnym przyjęciu na cześć pierworodnego syna Namiestnika Siedmiu Królestw nie plasuje się na szczycie zestawienia najlepszych pomysłów. Prawdę mówiąc, gdyby tylko miał wybór (a nie miał), posłałby do sali balowej po Daenę, nakazałby ją wyprowadzić pod byle pretekstem i jeszcze tego samego wieczora opuściliby Czerwoną Twierdzę, a najlepiej zaś – Królewską Przystań. Było wszak tyle innych (bezpieczniejszych) miejsc do zwiedzenia: Rosby, Duskendale, albo – dlaczego nie – Wysogród. Daena byłaby zachwycona tamtejszymi ogrodami, ród Tyrell uraczyłby ich pierwszorzędną gościną, kto wie, może zdołaliby nawet odwiedzić Stare Miasto?\nAenorze, na Bogów, kompletnie zgłupiałeś na stare lata. Nikt, zupełnie nikt nie zagraża wam w Czerwonej Twie…\nJedno, krótkie słowo – dokładnie tyle wystarczyło, by przerwać jałowe dywagacje Velaryona, brutalnie ściągnąć go na ziemię i zmusić do ponownego skupienia myśli na Rhaenys Targaryen. Dopiero teraz, gdy obróciła głowę, dziedzic High Tide dostrzegł kamienny wyraz jej twarzy – zupełnie, jakby wykuty został z zimnego, martwego marmuru.\nWciąż jesteś pewien tej nietykalności?\n- Chodźmy – przytaknął spokojnie, sztywno, jak drewniana kukła w obliczu widowni. W momencie, w którym Rhaenys ruszyła ku drzwiom, rozsiewając w powietrzu dziwny, obcy, metaliczny zapach, Aenor doszedł do zaskakująco prostego wniosku: jest za późno, aby się wycofać.\nNie ma sposobu, by ich ostrzec.\nVelaryon ruszył za Smoczycą z zadziwiającą pokorą jak na kogoś, kto był od niej wyższy o głowę i przynajmniej dwukrotnie cięższy – czasami po prostu tak bywa, iż w obliczu całkowitej bezradności człowiek traci całą swoją krzepę oraz tężyznę. Jedyne, co pozostaje, to pierwotne, na co dzień głęboko ukryte instynkty – dokładnie te, które z każdym krokiem przybliżającym Aenora do sali balowej, zaczęły wyłazić na światło dzienne, zupełnie jak długie, grube dżdżownice po ciepłym deszczu.\nTo dopiero poetyckie porównanie.\nTemat: Re: Stoły Pon Sie 10, 2015 10:04 pm\nOd blisko godziny spoglądała przez południowe okno wschodniego skrzydła Czerwonej Twierdzy. Wody Czarnej Zatoki rozbijały się o skaliste, porośnięty fioletowymi plamami wrzosów brzegi – Rhaenys bez większego trudu potrafiła wyobrazić sobie, iż niewielkie połacie wrzosowisk to wcale nie wrzosowiska, a łagodnie pulsujące morze, stanowiące przedłużenie wód oddzielających Westeros od Essos. Słyszała, będąc dzieckiem, opowieści kupców z odległych stron świata o żeglugach po Morzu Nefrytowym.\nJakby Bogowie uronili łzy, myślała wtedy z dziwnym poczuciem smutku, kiełkującym głęboko w sercu. Gdy ogarniał ją podobny stan, zabawiała się wtedy w swą starą grę w wymyślanie imion. Była to naiwna, banalna forma rozrywki - kiedyś, gdy była mała, wymyślała sobie imiona, bo prawdziwego nigdy nie potrafiła do końca zaakceptować, zupełnie jakby ciągnął się za nim cień historii rodu. Imiona były stosowne do okazji. Imiona-schronienia, gdy była przestraszona, brzmiały tak wyniośle, że czuła, jakby cudownym zrządzeniem znalazła się na szczycie szklanej góry. Były też imiona-marzenia, co więcej obiecywały niż dawały. Czasami szła o krok dalej i próbowała wymyślić zupełnie nowe imiona dla Naelyer, Aerysa, Maegora, nawet malutkiej Ravath – wysiłki jednak zwykle spełzały na niczym, wszystko zaś dlatego, że ich imiona zdawały się adekwatne do osób, które je nosiły. Jedynie Rhaenys, jak piętno, jak kamyk w pantoflu, jak ugryzienie owada uwierało i rozmijało się z pragnieniami. Z biegiem lat Targaryenówna pojęła, skąd wzięło się podobne uczucie – odpowiedź zdawała się banalna: determinował je strach. Strach.Przez całe życie bała się: do niedawna o siebie, potem zaś o cały ród. Jak wszystko na świecie, strach ma swój zapach. Rhaenys czuła niemal bezustannie, towarzyszył jej na każdym kroku stawianym w murach Czerwonej Twierdzy – być może Smoczyca miała po prostu niezwykle wyczulone powonienie, jakby natura w ten oto sposób rekompensowała jej utratę zdolności decydowania za siebie. Wyczuwała uczucia innych ludzi, czuła zbliżający się nad Smoczą Skałę deszcz na długo przed ulewą, zdawało jej się, iż wyczuwała nawet śmierć. Owo uczucie nasilało się szczególnie w obecności najstarszego kuzyna oraz Naerys – zupełnie, jakby przeczuwała, że prowadzają się z Nieznajomym pod rękę. Z czasem nieco zrewidowała swoje pojęcie o Aerysie – on właściwie nie pachniał, jakby nie żywił żadnych uczuć. Albo smród śmierci zabijał w nim wszelakie inne wonie.\nŚmierć ma bowiem w sobie zapach zgniło-słodki. Łączy w sobie przeciwieństwa – spełnienie żywota i strach przed tym zwieńczeniem. Pewność śmierci i niepewność życia.\nZupełnie nową wonią okazał się jednak syn Maegora oraz Ivory. Według Targaryenówny… pachniał miłością.\nRhaenys nie wiedziała, jak można pachnieć miłością, wszak nie wąchała jej w życiu dużo. Coś jej jednak mówiło, że Aerion pachnie właśnie tym uczuciem – jeszcze nieskalanym, świeżym, niewinnym jak to u niemowlęcia.\nPatrzyła teraz jednak przez wschodnie okno i nie czuła zupełnie nic – nic, poza ulotną wonią mydła unoszącą się nad Aenorem oraz własnymi perfumami, których zapach wdzierał się łagodnie w nozdrza. Krajobraz był podobny, kogo innego raziłby swą powtarzalnością, monotonią, lecz nie ją. Ona lubiła to, co znane i oczywiste, bo to przynosiło spokój, zabijało strach. Wrzosowiska. I woda. Rhaenys przyjmowała owa jednostajność krajobrazu z ulgą. Lepsze wrzosy niż rzezie. Lepsze wrzosy niż śmierć. Lepsze wrzosy niż wspomnienia.\nTym razem cos ją wyraźnie zaniepokoiło w znanym pozornie widoku. Nieznane w znanym.\nNie ma zamiaru trwać tutaj wiecznie, w oczekiwaniu na moment, w którym niewygodna sytuacja sama ulegnie rozwiązaniu – Rhaenys już dawno pogodziła się z myślą, iż okrucieństwo czające się w umyśle Aerysa jest miarą jego cierpienia. Nigdy nie powiedziałaby tego na głos (co byłoby oznaką skrajnej głupoty), lecz władca Andalów, Rhoynarów i Pierwszych Ludzi był dziwną istotą.\nCo nie znaczy, że inną.\nZa dostrzeganie prawdy zawsze płaci się słono. Jak za wszystko – za miłość, za dobro, za zło. Waluta się zmienia, lecz cena zawsze pozostaje wygórowana. Takie już było sedno ludzkiej egzystencji – człowiek, gdy umiera, błaga Siedmiu o życie. Gdy Bogowie wysłuchują jego próśb, chce być bogaty oraz posiadać mniejszą bądź większą władzę. Kiedy zaś już opływa w dostatki, czuje przemożny, niepohamowany, niewytłumaczalny smutek jałowej egzystencji i – jak na ironię - popełnia samobójstwo.\nRhaenys wygładziła spokojnie aksamitny materiał sukni, której kolor przywodził na myśl bezgwiezdne, nocne niebo – jedynie obszyte rubinową nicią rękawy oraz dekolt stanowiły życiodajną przebitkę w ponurym marazmie przyodziewku; opadające na plecy włosy układały się w gęste, równomierne fale, nad którymi dwie służki spędziły całe popołudnie.\nKąciki ust Targaryenówny uniosły się w lekkim uśmiechu, kiedy minęła Aenora Velaryona i skierowała swe kroku ku królewskiej sali balowej – dziedzic High Tide nie byłby miarodajnym, opiniotwórczym źródłem – poślubił wszak perfekcyjnie valyriańską piękność, tak naturalną w swej urodzie, iż niemal każda kobieta chyliła czoła przed Daeną. Wewnętrzne przeczucie podpowiadało Rhaenys, by – korzystając z wątpliwości Velaryona, które miał niemal wypisane na twarzy – zawrócić z obranej drogi i… zignorować polecenie Aerysa?\nTak po prostu odejść, nie oglądając się za siebie?\nA później… przepaść bez wieści w chwili, w której wydawało się, iż cień władcy nie jest w stanie cię dosięgnąć. To zwykle odbywało się właśnie w ten sposób – bezsens ucieczki docierał do człowieka dopiero w momencie absolutnej klęski.\nRhaenys z zamyślenia została wyrwana dopiero w momencie, gdy drzwi sali trzasnęły głucho za plecami Aenora – początkowy kamienny, wyprany z uczuć wyraz twarzy ustąpił przed delikatnym uśmiechem, który rozkwitł na pociągniętych rubinowym barwnikiem ustach. Targaryenówna ruszyła przez salę spokojnie, bez zbędnego pośpiechu, który charakteryzowałby każdego człeka zakłócającemu…\n… cóż, wznoszony toast – wtedy to bowiem, wraz z ostatnimi słowami Maegora, do komnaty wkroczyła Rhaenys oraz jej, skądinąd, przymusowy towarzysz. Kilka ukłonów, niewymuszonych uśmiechów i ponad tym wszystkim – bijąca z fiołkowych oczu zimna obojętność, której w stanie nie były nawet zakłócić spokojne, uprzejme słowa skierowane ku Namiestnikowi oraz jego żonie.\n- Książę, Księżno… wybaczcie nasze delikatne spóźnienie, tak bywa, gdy kobieta dobiera biżuterię a towarzyszący jej mężczyzna zna się wyłącznie na posługiwaniu ostrzem. – Targaryenówna uśmiechnęła się nieznacznie, zerkając uspokajająco na Daenę, której mąż wciąż stał za plecami Rhaenys, zupełnie, jakby pilnował każdego jej gestu; Smoczyca bez cienia najmniejszego wahania sięgnęła po kielich stojący przy jednym z dwóch pustych miejsc, z których jedno zajęła ledwie przed momentem.\n- Powracając zatem ku sednu tego uroczego spotkania - za zdrowie Aeriona! – służka odskoczyła nerwowo dokładnie w chwili, w której udało się jej napełnić kielich królewskiej kuzynki, zaledwie na moment przed tym, jak uniosła go do ust. Zimny, cierpki trunek natychmiast orzeźwił zmysły Targaryenówny, nakazując jej zachowanie spokoju oraz… wytrwałe czekanie na rozwój wydarzeń.\nTemat: Re: Stoły Wto Wrz 29, 2015 10:09 pm\nJak na jesień dzień był bardzo gorący - przez ogromne okna wpadało słońce, pokrywając kamienną posadzkę sali tronowej plątaniną cieni. Późnym popołudniem panował tu upał gęsty jak zupa i kuchenny zaduch.\nAerys Targaryen rumienił się i pocił w swych obszytych futrem szatach barwy najgłębszego rubinu. Przez cały dzień doskwierał mu zły humor, potęgowany dodatkowo przez nagły skok temperatury. Harwyn Lynderly, królewski podsekretarz do spraw audiencji, sprawiał wrażenie jeszcze bardziej niezadowolonego, czemu trudno było się dziwić, gdyż prócz upału musiał się jeszcze zmagać ze strachem, jaki budziła w nim postać władcy. Obaj wydawali się niezwykle przygnębieni, każdy na swój sposób, ale przynajmniej zajmowali miejsca siedzące.\nOkuty w stal dowódca Gwardii Królewskiej pocił się nieustannie pod ciężką zbroją. Stał od ponad dwóch godzin w tej samej pozycji, z dłonią spoczywającą na rękojeści miecza i zaciśniętymi zębami, podczas gdy Aerys dąsał się, pomrukiwał albo wrzeszczał po kolei na petentów. Biały Płaszcz żałował, nie po raz pierwszy tego popołudnia, że nie leży w parku pod drzewem z mocnym trunkiem w dłoni. Albo może pod lodowcem, otoczony ze wszystkich stron zimnymi bryłami. Chciał być wszędzie, tylko nie tutaj. Trzymanie warty podczas tych koszmarnych audiencji należało do mniej przyjemnych obowiązków, ale mogło być gorzej. Chcąc, nie chcąc, człowiek myślał o dwóch innych gwardzistach stojących tuż przy oknach, w prażących plamach światła stojących wokół ścian: ich dowódca tylko czekał, aż któryś z nich zemdleje i runie na podłogę z trzaskiem przypominającym walący się kredens pełen filiżanek, bez wątpienia ku ogromnemu niesmakowi miłościwie panującego, ale jak dotąd zdołali jakoś utrzymać się w pozycji wyprostowanej.\n- Dlaczego w tej sali zawsze panuje niewłaściwa temperatura? - dopytywał się Aerys, jakby upał był obelgą wymierzoną wyłącznie w niego. - Jest zbyt gorąco przez pół roku, a przez drugie pół za zimno. Nie ma tu ani odrobiny powietrza! Dlaczego te okna się nie otwierają? Dlaczego nie możemy przebywać w mniejszym pomieszczeniu?\n- E... - wymamrotał podsekretarz, poprawiając kosmyk włosów na spoconym czole. - Prośby o audiencje zawsze były składane w tej sali, miłościwy panie. – Lynderly umilkł pod groźnym spojrzeniem króla. - E... to jest… tradycja.\n- Wiem o tym, durniu. – wycedził rzeczowo Targaryen, purpurowy na twarzy z gorąca i wściekłości. - Czy ktoś w ogóle prosił cię o opinię?\n- Tak, to znaczy nie – wyjąkał Harwyn. - To znaczy jak najbardziej, mój panie.\nAerys potrząsnął głową z głębokim grymasem, rozglądając się po sali w poszukiwaniu czegoś innego, co wzbudzałoby w nim niezadowolenie.\n- Ilu ich tam jeszcze czeka?\n- E... czterech, wasza miłość.\n- Do diabła! - zagrzmiał władca Rhoynarów, Andalów i Pierwszych Ludzi, poruszając się niecierpliwie na Żelaznym Tronie i wachlując futrzanym kołnierzem, by wpuścić pod grube odzienie trochę powietrza. - To nie do zniesienia!\nLynderly musiał się z tym całkowicie zgodzić. Aerys podniósł gwałtownym ruchem z trzymanej przez służkę tacy srebrny kielich i wziął potężny łyk wina, z niekrytą ulgą zwilżając usta. Nie lubił pić, lecz dziś na dobrą sprawę robił to całe popołudnie. Nie poprawiło mu to jednak humoru.\n- Kto jest kolejnym głupcem? - spytał.\n- E... – Lynderly spojrzał przez okulary na wielki dokument, przesuwając wzdłuż nierównego pisma palcem umazanym w atramencie. - Następny jest Dobryczłek Heath, wieśniak z...\n- Wieśniak? Powiedziałeś wieśniak? Musimy więc siedzieć w tym idiotycznym upale i wysłuchiwać narzekań jakiegoś przeklętego plebejusza na pogodę, która zaszkodziła jego owcom, najpewniej rżniętym przez Doliniarzy?\n- No cóż, wasza miłość… - wymamrotał Lynderly. - Wydaje się, że Dobryczłek Heath ma...e... uzasadnione pretensje do swego... e... pana i...\n- Wprowadź tego idiotę. – Aerys potarł z roztargnieniem czoło, wpatrując się obojętnie w odległe drzwi sali tronowej. Gdy tylko rozwarto dębowe skrzydła, Dobryczłek Heath został łaskawie dopuszczony przed oblicze władcy, który - podkreślając swą pozycję w tej Sali – zasiadał na podwyższeniu, tak że biedak musiał patrzeć w górę. Uczciwa twarz, ale bardzo wychudzona. W drżących dłoniach ściskał kapelusz. Targaryen poruszył zniechęcony barkami, gdy po plecach spłynęła mu kropla potu.\n- Ty jesteś Dobryczłek Heath, zgadza się?\n- Tak, wasza dobrotliwość - wymamrotał wieśniak z silnym akcentem. - Pochodzę z...\n- I zjawiasz się w Czerwonej Twierdzy z prośbą o audiencję u Jego Wysokości, króla Andalów, Rhoynarów i Pierwszych Ludzi, protektora królestwa - przerwał mu z wystudiowaną szorstkością Aerys.\nHeath oblizał wargi. Lynderly zastanawiał się, ile ten człowiek musiał znieść, by dać z siebie robić głupca. Najpewniej bardzo wiele.\n- Moja rodzina została wyrugowana z ziemi. Nasz pan powiedział, że...\nTargaryen uciszył go gestem uniesionej dłoni.\n- Jest to bez wątpienia sprawa dla Starszego nad Prawem. – kąciki ust władcy uniosły się nieznacznie w miernej imitacji życzliwego uśmiechu. - Przejawiam oczywiście troskę o dobro wszystkich mych poddanych, nawet tych najmniej znaczących… - Aerys obrócił w dłoniach kielich pełen wybornego, schłodzonego wina. - … nie można jednak oczekiwać, że będę poświęcał uwagę bardzo drobnym sprawom. Mój czas jest wszak niezwykle cenny. Dobrego dnia.\nI to było wszystko. Dwaj żołnierze otworzyli drzwi, dając tym samym znak Heathowi, by wyszedł.\nTwarz wieśniaka pokryła się trupią bladością, kłykcie poruszały się niespokojnie, mnąc brzeg kapelusza.\n- Miłościwy królu… - wyjąkał - Stawałem już przed posiedzeniem…\nAerys spojrzał na niego ostro, zmuszając nieszczęśnika do milczenia.\n- Dobrego dnia, powiedziałem!\nWieśniak przygarbił ramiona. Po raz ostatni rozejrzał się po sali. Lynderly studiował z wielkim zainteresowaniem przeciwległą ścianę i unikał wzroku wieśniaka. Król z kolei patrzył na niego z gniewem, rozwścieczony swą niepowetowaną stratą czasu – najpewniej ułamki chwil dzieliły go od wydania rozkazu, by spalić nieszczęśnika żywcem. Dowódca Gwardii czuł natomiast mdłości na myśl o tym, że musi w tym uczestniczyć. Heath odwrócił się i wyszedł ze spuszczoną głową z sali, powłócząc nogami. Drzwi zamknęły się za nim.\n- Mam wrażenie, że zaczynają nad nami krążyć sępy, zgodzisz się ze mną, Lordzie Lynderly? – Targaryen odstawił kielich na tacę, niedbałym gestem odprawiając służkę.\n- W rzeczy samej, Wasza Miłość - wymamrotał podsekretarz, absolutnie zniechęcony; modlił się, by ta tortura dobiegła wreszcie końca. Wtedy mógłby wrócić do swych komnat, kto wie? Może i do Doliny, nim ponownie zawezwą go do stolicy.\n- Sepy, sępy - mruczał do siebie Aerys, obracając na serdecznym palcu złoty pierścień. - Paskudne ptaszyska, ale mogą być użyteczne. Kto następny?\nSpocony podsekretarz, szukając odpowiednich słów, wyglądał na jeszcze bardziej zakłopotanego niż wcześniej.\n- Mamy grupę... dyplomatów.\nAerys Targaryen zastygł w bezruchu na Żelaznym Tronie.\n- Dyplomatów? Od kogo?\n- E... od Księcia Dorne, Wasza Miłość.\nW sali tronowej zapadła ciężka cisza – wszystkie obecne pary oczu zwróciły się w stronę króla, który – dotychczas nieruchomy…\n- Dyplomaci? – zapytał z wyraźnym zdumieniem, tłumiąc w piersi coś, co mogło zabrzmieć niczym… chichot. - Chciałeś chyba powiedzieć … dzikusy?\nPodsekretarz zawtórował władcy w śmiechu bez przekonania.\n- Och, tak, mój panie! Dzikusy, oczywiście.\nTargaryen powstał gwałtownie z Żelaznego Tronu, w przeciągu uderzenia serca tracąc swą dotychczasową wesołość. Wystarczyło kilka kroków, by nagle znalazł się u bocznego wyjścia z sali, nawet nie oglądając się na zdumionego podsekretarza.\n- Jakbym miał za mało kozojebców w zamku. Audiencja zakończona. – trzask zamykanych drzwi był jednym z dwóch dźwięków, które przerwały ciszę w komnacie tronowej – drugim z nich było westchnięcie ulgi zebranych dworzan.\n- To będzie udany wieczór.\nWygłoszona uwaga z najwyższym trudem przedarła się przez jednostajny, szczękliwy zgrzyt zbroi – tuzin okutych w żelazo mężczyzn wytwarzał znacznie więcej hałasu, niż Aerys uważał to za konieczne, w przeciwieństwie jednak do dalszego przebiegu wydarzeń, nie miał na to najmniejszego wpływu. Blask świec w kandelabrach tańczył na wypolerowanej stali, odbijając się płomiennymi refleksami od połyskujących hełmów, które nadawały zbrojnym apatycznej anonimowości. Targaryen kroczył na samym czele tego niecodziennego pochodu – odziany w rodowe barwy, z trójgłowym smokiem wyszytym na materiale sobolego płaszcza, z wysadzaną rubinami koroną, lśniącą przy każdym ruchu głową. Droga do sali balowej nie była długa, jednakże już sama pora wyruszenia ku jej progom pozwalała przypuszczać, że nim król dotrze do celu podróży, w komnacie będą już zasiadać wszyscy goście.\nW tym jego jakże umiłowany brat wraz z żoną i swym zupełnie nowym nabytkiem – rozkrzyczaną pociechą.\nAerys wciąż nie potrafił wyjść ze zdumienia, iż syn Maegora – przynajmniej w pierwszych tygodniach życia – w niczym nie przypominał Dornijki, która nosiła go pod sercem. Typem urody (czy też: jej brakiem) doganiał swego ojca, nie zdradzając najmniejszego ułamka krwi Martellówny… co jedynie pozwalało przypuszczać władcy, że wda się w nią charakterem.\nWłaśnie na tym etapie Aerys nie potrafił zadecydować, co było gorsze: Targaryen wyglądający niczym morski Dornijczyk, czy chłopiec o valyriańskiej urodzie posiadający mdły sposób bycia swej matki.\nW każdym razie – jak rozgotowany kalafior. Pozbawiony formy i smaku.\nWładca Andalów, Rhoynarów i Pierwszych Ludzi skinął niecierpliwie dłonią ku zamkniętym drzwiom sali balowej – do przodu natychmiast wysunęło się dwóch zbrojnych, którzy przypadli do dębowych skrzydeł wejścia i rozwarli je z hałasem, z jednej strony ukazując królowi wnętrze komnaty…\n… z drugiej zaś tym, którzy w tej komnacie przebywali, Aerysa Targaryena na czele pokaźnej grupy rycerzy w pełnym rynsztunku. Nie czekając na zbędne owacje, władca przekroczył próg sali i wiedziony mapami pamięci bezbłędnie ruszył ku szczytowi suto zastawionego stołu, gdzie szczęśliwą rodzinę odgrywał Namiestnik Siedmiu Królestw, jego małżonka oraz niczego nieświadome dziecko. W przestronnym pomieszczeniu przez dłuższą chwilę panował hałas wywoływany głównie przez zbrojnych, którzy karnie zajęli miejsca przy drzwiach prowadzących na taras oraz tych stanowiących główne wyjście z sali; dwaj rycerze, co ciekawsze – nienależący do Gwardii Królewskiej - podążali w ślad za Aerysem, wyraźnie świadcząc o tym, iż jeden, nieostrożny ruch ze strony gości Maegora Targaryena może zakończysz się… tragicznie?\nJakby już sama obecność króla nie stanowiła przedsmaku dramatu.\n- Przeklęte kruki – rzucił ze swobodą władca, przerywając w końcu ciężkie, niemal śmiertelne milczenie zebranych, którzy jak jeden mąż wpatrywali się weń z pełną gamą emocji.\nRzadko kiedy pozytywnych.\n- Głupie ptaszysko musiało zabłądzić, dlatego nie otrzymałem zaproszenia i stąd moje, jakże niewłaściwe, spóźnienie. – Aerys zatrzymał się tuż przy Maegorze, przenosząc na niego zimne, nieruchome jak u gargulca spojrzenie. – Nie podejrzewam bowiem, by umiłowany brat nie chciał mej obecności na tym uroczym… - Targaryen wykrzywił usta w nieznacznym grymasie, przelotnym spojrzeniem obdarzając małżonkę Namiestnika. - … przyjęciu. – zakończył cicho, sięgając po jeden z kielichów stojących przy zajmowanym przez Maegora miejscu, co stanowiło niejaki gwarant, iż wino nie było zatrute.\n- Nie byłbym sobą, gdybym nie skorzystał z równie niepowtarzalnej okazji i nie zdobył się na niewielką niespodziankę, którą pragnę się podzielić w obecności zebranych gości. Mając zaś na uwadze, że większość z nich to członkowie szlachetnych rodów Siedmiu Królestw, pora wydaje się tym odpowiedniejsza, bym… - władca uniósł kielich w geście toastu, obdarzając zebranych w sali bankietowej czujnym spojrzeniem. - ... bym ogłosił królewskie zaręczyny. Ja, Aerys Targaryen, drugi tego imienia, władca Rhoynarów, Andalów i Pierwszych Ludzi, mam zamiar poślubić obecną wśród was Rhaenys Targaryen, moją najserdeczniejszą kuzynkę… oraz waszą przyszłą królową. – lawendowe tęczówki zamarły na dumnie wyprostowanej, milczącej Smoczycy – Targaryen wpatrywał się weń chłodno, gdy z jego ust płynęły kolejne słowa. - Rhaenys, moja najmilsza, wznoszę ten toast dla Ciebie. Jeszcze tego roku, w ostatni dzień dwunastego księżyca, będziemy celebrować ślub. Nasze zdrowie!\nAerys uśmiechnął się nad kielichem pełnym krwistoczerwonego wina.\nTen uśmiech wyrażał bardzo wiele.\nŁagodną pogardę, łagodne współczucie, ledwie dostrzegalny cień groźby. Wszystko z wyjątkiem rozbawienia.\nTemat: Re: Stoły Pon Paź 26, 2015 12:54 am\nGdy przybyła do Królewskiej Przystani, nie sądziła, że będzie to tak wyczerpująca wizyta. Naturalnie, cieszyła się z kilku odnowionych kontaktów z przedstawicielami Gildii Alchemików. Cieszyła się, iż dzięki ostrożności, udało jej się to uczynić w względnej tajemnicy. Cieszyła się z braku towarzystwa swych nieznośnych sióstr. Cieszyła się również z tego, iż udało jej się uniknąć spotkania z Maeve. Dość gości z Bożej Łaski przewinęło się przez Yronwood jeszcze za życia Pani Matki.\nNa sam koniec mającej przekłamać rzeczywistość wyliczanki, pozostawiła sobie radość z zobaczenia miedzianoskórej Księżnej Smoczej Skały w dobrym zdrowiu.\nWszystkie te rzeczy - zaprawione w dodatku solidnym kielichem wina - podtrzymywały na bladych ustach jasnowłosej Dornijki wystudiowany, ale całkiem przekonujący uśmiech.\nNic co dobre, nie mogło trwać jednak wiecznie, zaś dobra mina do złej gry ciążyła Yronwoodównie jak nigdy, gdy salę wypełniać zaczęli kolejni, szanowni goście.\nZ początku koncentrowała się tylko i wyłącznie na sobie, pragnąc zapanować jakoś nad wypełniającym ją, trudnym do wytłumaczenia niepokojem. Złe przeczucie?\nSmukłe, długie palce obejmowały szyjkę pustego już kielicha. Obracała go zręcznie w dłoni, obserwując jak resztka wina barwy tętniczej krwi zbiera się na dole i krąży po dnie, niczym mały rubin. Gdy nikt nie patrzył chlusnęła trunkiem w kierunku siedzącej nieopodal damy, przez moment podziwiając niewielką plamę na tyłach pysznej, jasnej sukni kobiety. Dostrzegłszy, iż jest obserwowana, posłała jednej ze służących lekki, niewiele mówiący uśmiech.\nAle goście nie ograniczali się jedynie do niewdzięcznej roli niewiele znaczących i milczących rekwizytów. Ich usta opuszczały wystudiowane, mniej bądź bardziej szczere formułki. Odrobinę uwagi poświęciła każdemu z nich, wnikliwie mierząc ich wysoko urodzone sylwetki i próbując odgadnąć, którzy z nich przybyli tutaj z własnej woli, którzy z poczucia obowiązku, a którzy dlatego, iż pragnęli napić się z Maegorem, słynącym ze swej słabości do wina. Przyglądała się Baratheonom, Velaryonom i samemu Namiestnikowi. Z braku lepszego obiektu zainteresowań, posłała przyjazny uśmiech siedzącej niedaleko Mewie. Uprzejmie i szczerze zainteresowała się pojawieniem przepięknej i posągowej Rhaenys. Okazało się jednak, iż najlepsze pozostawiono im na koniec.\nGdy w sali pojawił się Aerys II, zesztywniała. Uniosła nawet lekko jasną głowę, zaś mieniące się valyriańską stalą oczy błysnęły nagłym podnieceniem. A może strachem? Coś jednak uległo zmianie na tej zblazowanej i raczej mało ekspresywnej twarzy, gdy tak z uwagą śledziła każdy krok miłościwie panującego im króla.\nSpotkała go kiedyś. Kilka lat temu. Przypadkowe spotkanie w ciasnych i zatęchłych korytarzach Gildii Alchemików. Był... ciekawy. W podobny sposób, w jaki ciekawa mogła być bestia, mogąca w każdej chwili skoczyć obserwującemu do gardła, by je rozszarpać. Był jakiś, a gdy Yronwoodówna stanęła mu naprzeciw, mogła przysiąc, iż dostrzegła w jego oczach fascynujące, powoli kiełkujące szaleństwo. Nie przestraszyła się jednak - nie wtedy. Zakonotowała to sobie w pamięci, niby Maester, który wciska pomiędzy stronice opasłej księgi zakładkę, chcąc zaznaczyć interesującą go, potencjalnie ważną wskazówkę.\nSmoki były interesujące, a ci, którzy mieli się za ich władców - wielcy Targaryenowie - nawet bardziej.\nNie było na świecie bowiem nic bardziej satysfakcjonującego, niż oglądanie czyjegoś upadku. Ci wielcy upadali przecie najpiękniej i najbardziej efektownie.\nOczywistym było, iż gdy król ogłosił swe zaręczyny z Rhaenys, przyjrzała się jej po raz kolejny. Jakby miała nadzieję, że na tej nieskazitelnej, nieludzkiej masce pojawi się choćby na moment mała ryska bądź pęknięcie. Coś, co zdradziłoby prawdziwe myśli i uczucia przyszłej Smoczej Królowej. Rozczarowanie, złość, smutek, radość, ekscytację, dumę. Cokolwiek. Musiało tkwić w niej cokolwiek.\nMusiało tkwić w nich cokolwiek.\nTo była chwila Ivory i jej męża. Ich nieforemnego, szpetnego dziecka. Niemałe wrażenie zrobiło na Jeyne to, iż nawet Aerys okazał się na tyle małostkowy, na tyle ludzki, by skraść ten moment dla siebie i swej narzeczonej.\nMilczała jednak, podobnie, jak milczeli inni, unosząc tylko jedną z jasnych brwi. Przywołała do siebie służącą i poprosiła ją o napełnienie kielicha. Pozwoliła sobie ugasić nieistniejące pragnienie rozwodnionym winem.\nWydarzenia na sali toczyły się własnym torem, zaś dziedziczka Yronwoodów wykorzystała pierwszą, nadarzającą się okazję ku temu, by móc wymknąć się z sali bez konsekwencji. Złe, dławiące przeczucie nie opuszczało jej jeszcze przez wiele godzin.\nW stosie darów i prezentów zginęły gdzieś zamknięte w smoczym szkle perfumy dla Ivory, rzeźbione w kościach szachy dla Maegora i pięknie oprawiona księga o dziejach Dorne dla potrafiącego ledwie stękać i płakać - a cóż tu dopiero mówić o czytaniu - Aeriona.\nGdy przybyła do Królewskiej Przystani, nie sądziła, że będzie to tak wyczerpująca wizyta. Nadszedł czas, by wrócić do Yronwood.\nTemat: Re: Stoły Pon Lut 29, 2016 9:17 pm\n/ Stół Pary Królewskiej\nOdnosił wrażenie, jakby z chwilą złożenia parze królewskiej życzeń, z jego ciała uleciało niemal całe zaniepokojenie. Trudnie do wyjaśnienia napięcie od samego poranka skutecznie pozbawiało dziedzica Pływów apetytu, jednak teraz – gdy tylko oddalił się od Aerysa Targaryena – głód dał o sobie znać z podwojoną siłą i kąsał boleśnie, nieprzerwanie irytując własnym zuchwalstwem. Aenor Velaryon postanowił, że stawi czoła swemu dość płochemu wrogowi w chwili, w której od nowożeńców odejdzie Daenor i, na całe szczęście, nie musiał wyczekiwać na ten moment zbyt wytrwale.\nTo jednak rodziło kolejną rozterkę – w jaki sposób winien podjąć dialog ze swym młodszym bratem?\nNie sądził, że wizja zwykłej rozmowy wzbudzi w nim równie ambiwalentne uczucia. Z jednej strony odczuwał uzasadnioną, pierwotną radość na myśl, że Daenor zdołał powrócić do Siedmiu Królestw cały i zdrów – choć zmieniony pod względem fizycznym w niemal każdym aspekcie. Z drugiej zaś strony w starszym Velaryonie budziła się cicha, na wpół irracjonalna obawa, że obaj przeszli zbyt duże przeobrażenie, by ponownie odnaleźć wspólny język. Rodzinne więzy, które ich łączyły, były niezaprzeczalne i bez wątpienia żaden z nich nie pragnął wyrzec się drugiego, jednak starcie z rzeczywistością mogło okazać się znacznie bardziej brutalne i – wbrew swym wszystkim nadziejom – nie zdołają pokonać dzielącej ich bariery.\nByło to smutne. Było to prawdopodobne. Było to na swój sposób nieuniknione… lecz właśnie na tym polegało ludzkie życie.\nZ rzadka róże, zwykle ciernie.\nAenor w milczeniu obserwował, jak Daenor oddala się od królewskiej pary i powoli kieruje w jego stronę – ta krótka, pozbawiona jakichkolwiek słów chwila wystarczyła, by dziedzic Pływów zepchnął na obrzeża swego umysłu wszelkie wątpliwości i by mógł skupić się na tym, co teraz najbardziej istotne.\nNajbardziej istotny zaś był Daenor.\nStarszy z braci Velaryon nawet nie próbował powstrzymać szczerego uśmiechu, który podstępem wkradł się na jego usta, jedynie pogłębiając zmarszczki wokół oczu – niespodziewana, raźna niczym u podlotka oznaka radości zdominowała dziedzica Pływów i nakazała mu, by wyciągnął ku Daenorowi rękę. Była to ledwie zapowiedź nadchodzącym wydarzeń, bowiem gdy tylko drugi syn Lorda High Tide znalazł się w zasięgu ramion swego starszego brata, Aenor zamknął go w krótkim, choć potężnym niby u niedźwiedzia uścisku.\nW tej przelotnej, lecz przesyconej wymownością chwili nie potrzebowali słów, by móc się zrozumieć – gesty i czyny były najbardziej dosadną mową, na jaką tylko mogli się zdobyć. Uwolnieniu Daenora z objęć towarzyszyło mocne, braterskie klepnięcie w silne ramię, dokładnie takie, jakim obdarza się towarzysza po kilkudniowej rozłące.\nByć może właśnie w ten sposób pragnął myśleć Aenor – tak, jakby nie widzieli się kilka tygodni, nie zaś kilka długich, rozwlekłych niby kazania Wielkiego Septona lat.\n- Potrzebujemy wina – dosadne, wypowiedziane głębokim tonem słowa dziedzica Pływów przerwały panującą między braćmi ciszę – ta błahość znaczenia ścierała się z niewypowiedzianą powagą sytuacji, tworząc na wpół groteskowy obraz ludzi, którzy za wszelką cenę starają się przezwyciężyć i ukryć własne emocje. Tak już musiało być w życiu mężczyzny – łzy radości z powrotu brata Aenor zostawił dla Daeny, która - w przeciwieństwie do swego męża - nawet przez chwilę nie będzie chciała ich ukrywać.\n- I wybornego jadła – na ustach starszego Velaryona ponownie pojawił się uśmiech, tym razem przewrotny, zadziwiająco chłopięcy, zupełnie jakby znów mieli po dziesięć oraz osiem dni imienia i wymykali się z zamku, by na plaży podglądać biorące kąpiel służki. Aenor ruszył ku długiemu, suto zastawionemu stołowi ramię w ramię ze swym bratem, tak, jakby obawiał się ponownie stracić go z oczu na kolejne lata – choć było to naiwne. Zajęcie odpowiedniego miejsca nie przysporzyło im większych problemów – przynajmniej zaś nie większych od podjęcia decyzji, czym napełnić własny talerz. Dziedzic Pływów na moment przypomniał sobie o odczuwanym wcześniej głodzie, odłożył jednak walkę z ssącym żołądkiem na później – teraz pragnął wyłącznie wychylić z Daenorem kielich wina.\n- Jest tak wiele pytań, które chcę zadać. Opowieści, których pragnę usłyszeć. Tak wiele zaległości, niewiadomych, gubię się w tym, od czego mógłbym zacząć i od czego powinieneś zacząć Ty – Aenor pokręcił lekko głową, jakby z niedowierzaniem dla własnego zorganizowania, choć w jego słowach wszystko było prawdą – gdyby tylko mógł, na raz odrobiłby wszelkie zaległości, racząc i będąc raczonym najrozmaitszymi historiami. Pośpiech jednak nie przyniósłby ukojenia, wręcz przeciwnie, pozostawiłby słony niedosyt, którego dziedzic Pływów nie mógłby ukoić przez kolejny księżyc wspólnych rozmów.\n- Napijmy się… a później zaczniesz od czego tylko zechcesz – silna, ciężka dłoń Velaryona sięgnęła po napełniony złotym, arborskim winem kielich. Trunek mógł przynieść zaspokojenie pragnienia i rozwiązanie języków, lada moment miał stać się nośnikiem informacji oraz cienką nicią porozumienia, która ponownie połączy braci.\nPrzynajmniej zaś tego pragnął Aenor i żywił nadzieję, że to obopólne życzenie – proste, nieskomplikowane i jakże naturalne.\nTemat: Re: Stoły Wto Mar 01, 2016 3:45 am\nBycie młodszym bratem dziedzica może wydawać się ciężkim kawałkiem chleba. Według Daenora dużo jest w tym zdaniu przesady. Życie młodszego syna lorda jest wyraźnie luźniejsze, niż starszego, nawet jeśli ma się za ojca Jacaerysa Velaryona. Może pozwolić sobie na więcej swobody. Z drugiej strony miało się mniejsze szanse, by zaistnieć na politycznej scenie i zyskać uznanie. Dlatego wielu młodszych synów zazdrościło swoim starszym braciom. Uczucie te mogło z czasem przeobrazić się w nienawiść.\nJednak nie tak miały się stosunki panujące między młodymi Velaryonami. Wręcz przeciwnie, można je było uznać za pozytywne. Owszem, zdarzały się słowne utarczki i bójki, ale nigdy nie miały one poważniejszego podłoża, ot zwykłe kłótnie, jakie zdarzają się wśród każdego rodzeństwa, a już szczególnie, jeżeli dzieli je mała różnica wieku. W tym przypadku, jak i w wielu innych kończyły się zazwyczaj braterskim uściskiem, a nawet jeśli prowadziły do dłuższego braku rozmów, to i tak po jakimś czasie synowie Jacaerysa godzili się i powracali do zabaw.\nDaenor był zimniejszym z braci. Rzadko okazywał ciepłe uczucia, raczej starając się zachować bierność w kontaktach z innymi ludźmi i ograniczając się do etykiety. Nie odmawiał ich jednak matce i rodzeństwu, gdyż były to dla niego najważniejsze osoby. Kontrastował tym samym ze swoim starszym bratem, który słynął z życzliwości. Ale Aenor wydawał się nie zważać na oschłość Daenora. To było podstawą, która nie pozwoliła wyrosnąć zazdrości w sercu młodszego z Velaryonów. Co prawda, czasem żałował, że nie będzie mu dane rządzić High Tide, ale rozumiał, że poważanie wśród innych może zdobyć tylko dzięki innym czynom. Nigdy nie robił z tego problemów, a wręcz doceniał to, że nie jest obarczony taką presją, jak Aenor.\nPozytywne relacje panowały między braćmi przez okres młodzieńczy. Panowały... kiedyś. Ale czy będą panować i dziś, po dwunastu latach rozłąki? Tak długi czas poczynił w obu braciach ogromne zmiany. Wprawdzie poznali się bez problemów, ale to nie było trudne. Najważniejsze zmiany, jakie zaszły w nich mieli poznać dopiero w trakcie rozmowy. Być może nie będą potrafili porozumieć się. Może będą na siebie tępo patrzeć, wymienią kilka słów, wymaganych w czasie rozmowy członków poważanego rodu i rozejdę się, każdy w swoją stronę. Daenor liczył jednak na to, że brat mu wybaczy i więź, jaka niegdyś ich łączyła odżyje.\nOdwracają się od pary królewskiej rozejrzał się za rodzeństwem. Wszyscy zajęli już miejsca przy stole. Z wolna ruszył w ich stronę, patrząc na Aenora i nie zwracają zbytniej uwagi na resztę. Rozmyślał co mu powiedzieć, tak jak przed kilkoma dniami zastanawiał się jak przywitać ojca.\nGdy stanął przy dziedzicu High Tide ten, wbrew wszelkim obawom wstał i nie czekając na jakiekolwiek słowa uściskał Daenora. Z niewysłowionym szczęściem, ale i z pewnym zaskoczeniem odwzajemnił uścisk. Przywitał się też z Jaehaerysem, ale po chwili usiadł na przeciwko starszego, by przejść do rozmowy.\nZachowanie Aenora, uścisk i sposób w jaki mówił dawały na myśl, że cieszy się z obecności młodszego brata. Dla Daenora było to bardzo ważne. Pozwalało uwierzyć, że nie wszytko co pozostawił opuszczając Driftmark zostało stracone.\n- Nawet nie wiem od czego zacząć. Zbyt dużo przygód miałem, by wybrać konkretną i ją dziś opowiedzieć. Widziałem niemal wszystko, co znajduje się na wybrzeżach Essos od Tyrosh, po Asshai przy Cieniu. - służba krzątała się wokół nich. Po chwili podano różnego rodzaju mięsiwa i inne jadło, a przede wszystkim dzban arborskiego wina. Daenor uchwycił wypełniony trunkiem kielich, upił kilka małych łyków. Było to bardzo dobre wino. Takie, jakie podaje się na początku wesela, by zaimponować gościom. Komponowało się z mięsem, nie dominowało jego smaku. Na pewno to jeden z lepszych trunków, jakie miał okazję pić, a trzeba przyznać, że sposobności do skosztowania nowych napojów miał wiele. - Jest jednak kwestia, którą chciałbym poruszyć najpierw. Nie było mnie dwanaście lat. Chcę wiedzieć, czy istnieje szansa, żebyś mi przebaczył. Wiem, że proszę o wiele, więc zrozumiem, jeżeli odmówisz. - urwał na chwilę, ale nie chciał tak zakończyć wypowiedzi. Pragnął dopytać o to, co działo się u jego rodzeństwa. - Powiedz mi proszę, co u Ciebie i Daeny. Matka tylko wspomniała o waszym ślubie, czego wam gratuluję, a ojciec nie był zbytnio rozmowny... Zresztą nie mam prawa mu się dziwić - Westchnął i popatrzył ponownie w oczy brata z oczekiwaniem na odpowiedź.\nTemat: Re: Stoły Pią Mar 25, 2016 11:17 pm\nNigdy nie uważał, by pozycja dziedzica w jakimkolwiek stopniu miała wpływać na jego relacje z rodzeństwem – przynajmniej podobny stan rzeczy miał utrzymywać się tak długo, jak długo pozwoli na to rzeczywistość. Nie od dziś wszak wiadomo, iż z przywilejami wiązał się szereg obowiązków, z obowiązkami zaś – cała masa wyrzeczeń. Podczas gdy młodsze rodzeństwo mogło pozwolić sobie na wieczory pełne wytchnienia, Aenor niejednokrotnie spędzał bezsenne noce pośród doradców ojca, przyjmując (bądź perfekcyjnie udając, że przyjmuje) rady od starszych i bardziej doświadczonych. Nie wszystkie były trafne, nie wszystkie przydatne, nie wszystkie uniwersalne, jedna zapadła jednakże Velaryonowi w pamięci szczególnie – nie pomni już, z czyich ust padły te słowa, choć po dziś dzień krążą po umyśle dziedzica niby wyblakłe cienie przeszłości.\nRodzina – to właśnie ona jest jedyną inwestycją, która na pewno się zwróci.\nAenor zadziwiająco skrupulatnie wziął tę frazę do serca, od pewnego czasu przywiązując do niej nad wyraz mocną uwagę – ów pewien czas rozpoczął się, gdy Daena poinformowała go o ciąży i trwać będzie – w to akurat dziedzic Pływów nie wątpił – do momentu, w którym nie opuści tego przesyconego bólem padołu łez i cierpienia.\nA przynajmniej wszystko na to wskazywało.\nVelaryon nie wątpił, że również jego brat okazał się inwestycją, która już zaczęła się zwracać – ogrom zdobytego przez Daenora doświadczenia był najlepszą rekompensatą, jaką mógł otrzymać Lord Pływów, choć sam być może nie do końca zdawał sobie z tego sprawę. Dla Aenora nie było żadnych wątpliwości, żadnych zawahań – odkąd młodszy z Velaryonów opuścił Westeros, dziedzic rodu nigdy w niego nie zwątpił. Nawet, gdy nie nadchodziły żadne wieści a co słabsi duchem jęli powątpiewać, czy Daenor wciąż żyje. Nawet, gdy Pan Ojciec, wściekły i bezradny jednocześnie, odgrażał się wydziedziczeniem.\nAenor nigdy nie zwątpił.\nI właśnie zaczynał się przekonywać, że była to jedna z niewielu słusznych rzeczy, jakie uczynił podczas swego nad wyraz marnego żywota. Choć mieli sobie do przekazania dziesiątki, jeśli nie setki informacji, choć nie mogli odrobić czasu, który odebrała im podróż Daenora – oboje zachowywali się tak, jakby minął ledwie jeden księżyc. Uśmiechy, spojrzenia, unoszone do ust kielichy – wszystko wydawało się zadziwiająco spokojne, pozbawione pośpiechu, zupełnie jakby Velaryonowie utknęli w gęstej melasie, gdzie nie liczył się upływ czasu i utracone lata.\nWażne było wyłącznie tu i teraz – smak trunku w ustach, niemal lustrzane tęczówki barwy wrzosów, te same, ledwie zauważalne tiki. Zadziwiające, jak podobni potrafili być, choć już jako dzieci zupełnie odbiegali od siebie charakterami. Na świecie istnieje wiele rzeczy, które można oszukać, zakłamać bądź obrócić w niwecz, jednakże więzi krwi były czymś, czego nie sposób było się wyprzeć – przynajmniej zaś nie na poziomie czysto naturalnym, słowa były bowiem niczym w porównaniu z faktami, które mówiły same za siebie.\nW rzeczy samej – rodzina jest inwestycją.\nMoże nieszczególnie dochodową, ale bez wątpienia najbardziej cenną.\nDziedzic Pływów upił potężny łyk ciemnego trunku, wpatrując się w Daenora – trudno było zresztą winić Aenora o równie natarczywą obserwację, w końcu pragnął zapamiętać każdy rys twarzy młodszego brata, każdą, najdrobniejszą nawet zmarszczkę na twarzy dorosłego mężczyzny, który w pamięci starszego Velaryona wciąż był pełnym ambitnych planów młodzieńcem. Zupełnie tak, jakby czas zatrzymał się tego dnia, gdy Daenor opuszczał Siedem Królestw.\n- Asshai przy Cieniu… nawet tutaj, w Królewskiej Przystani, wydaje się niemal nieosiągalne. A jednak, byłeś bliżej niż ktokolwiek w Czerwonej Twierdzy – dziedzic Pływów kiwnął lekko głową, pozwalając, by na jego ustach pojawił się uśmiech, który – z całą pewnością –był przejawem dumy. Dumy z osiągnięć młodszego brata, kogoś, kto nie czekał, aż los pokieruje jego życiem… lecz pokierował nim sam. Aenor uniósł kielich do ust, uważnie wsłuchując się w słowa młodszego Velaryona – te zresztą okazały się zaskoczeniem na tyle sporym, że dziedzic Pływów odstawił ostrożnie wino i być może po raz pierwszy od początki rozmowy przestał się uśmiechać.\n- Daenorze, musisz zrozumieć jedno. Ja… nie mam czego Ci przebaczać. Mogę jedynie wyrazić radość z Twojej obecności tutaj i wsparcie tak dalekie, na jakie tylko mnie stać… zwłaszcza, jeśli w grę wchodzi ojciec. – słowa Aenora nie zdołały jeszcze przebrzmieć na dobre, gdy starszy Velaryon ponownie sięgnął po kielich, pozwalając, by uśmiech powrócił na usta. – Nie wspomnieli zatem o dość istotnym fakcie… że za kilka księżyców zostaniesz wujkiem. Daena nosi w łonie nasze pierwsze dziecko i choć jedynie Bogowie wiedzą, jakiej jest płci, ona zapiera się, że to chłopiec. Co zatem zostało mi, jako przyszłemu ojcu? – dziedzic Pływów upił niewielki łyk trunku, kiwając lekko głową. – Wznoszenie toastów!\nTemat: Re: Stoły Nie Kwi 03, 2016 9:45 pm


Dlaczego ścieżki rowerowe pomalowane są na zielono? – Jupi-Tupi\nCzy kiedykolwiek byliście w Stanach Zjednoczonych i, jadąc ulicą, zastanawialiście się, dlaczego ścieżki rowerowe przy drogach pomalowane są na zielono? Czyżby miasto dostało jakąś super zniżkę na ten kolor farby? Mam dziś dla was nie tylko odpowiedź na to pytanie, ale także mnóstwo innych ciekawych faktów.\nNowe przygody Lucky Luke’a – Daltonowie Indianami


Powiatowy Międzyszkolny Konkurs Plastyczno-Informatyczny „JESIEŃ W GRAFICE KOMPUTEROWEJ” – Młodzieżowy Dom Kultury w ZSiP nr 2 w Katowicach\nI miejsce Wiktoria M. SP 66\nII miejsce Bartosz B. SP 33\nII miejsce Natalia J. SP 27\nPaweł W. SP 27\nMagda S. SP56\nMaja K. SP9\nOla P. SP53\nDyplomy i nagrody zostaną przesłane do szkół pocztą\nPlastyczno-Informatycznego „JESIEŃ W GRAFICE KOMPUTEROWEJ” na rysunek w programie Paint.\n1. Konkurs przeznaczony jest dla uczniów szkół podstawowych miasta Katowice.\nTermin nadsyłania prac do 30 listopada 2017 r. na adres e-mail: konkurs.mdkkatowice@gmail.com\nDostarczone prace powinny być wykonane samodzielnie, wg własnej inwencji twórczej, za pomocą edytora Paint w rozdzielczości 1024×768. Nie wolno używać gotowych elementów (ClipArt, obrazów skanowanych itp.), rysujemy tylko za pomocą narzędzi programu Paint!!!. Pracę zapisujemy jako plik bitmapowy bez kompresji.\nPrace przesyła w załączniku szkoła za pomocą poczty e-mail. Prace muszą być podpisane według wzoru: Szkoła_Klasa_Nazwisko_Imię.bmp\nPrace należy opisać w treści listu według wzoru:\nAders e-mail szkoły\nSzkoła_Klasa_Nazwisko_Imię.bmp – Nazwisko Imię\nSzkoła__Klasa_Nazwisko_Imię.bmp – …\nInformacja o nagrodzonych i wyróżnionych uczestnikach zostanie przesłana drogą elektroniczną do sekretariatów szkół oraz opiekunów.\nNagrody I, II, III miejsce, wyróżnienia zostaną przekazane podczas rozstrzygnięcia konkursu w Młodzieżowym Domu Kultury, Katowice ul. Zarębskiego 2. Termin rozstrzygnięcia zostanie przesłany pocztą e-mail do szkół biorących udział w konkursie.\nNadesłanie prac na konkurs jest równoznaczne z przyjęciem warunków regulaminu oraz wyrażeniem zgody na przetwarzanie i publikowanie swoich danych osobowych dla celów związanych z realizacją konkursu zgodnie z przepisami ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997r.\nInformacji dotyczących konkursu udziela: Grzegorz Mrozik e-mail: gmrozik@o2.pl\nKategorie:\tAktualności, Konkursy\t/ Bez odpowiedzi / przez admin


Serrano's Mexican Food Restaurant #9, Mesa - recenzje restauracji - TripAdvisor\nStany Zjednoczone Arizona (AZ) Środkowa Arizona Mesa Mesa Restauracje Serrano's Mexican Food Restaurant #9\n1955 W Guadalupe Rd, Mesa, AZ 85202-7487+1 480-756-2992Strona internetowa\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 3,5 Liczba recenzji: 22Doskonałe22%B. dobre42%Średnie18%Złe18%Okropne0%Godziny otwarcia restauracji Zamknięte KUCHNIE Meksykańska, Hiszpańska, Miejsce przyjazne dla wegetarian OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA 1955 W Guadalupe Rd, Mesa, AZ 85202-7487Wszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy ta restauracja jest odpowiednia dla rodzin?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja oferuje udogodnienia dla osób niepełnosprawnych?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zamówić dania z dostawą?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia dla dużych grup?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na lunch?Tak Nie Nie wiem Czy jest to latynoska restauracja? Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja specjalizuje się w kuchni południowo-zachodniej? Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są kelnerzy i kelnerki?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia dla dzieci?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegetarian?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Recenzje (22)Oceny podróżnych Doskonałe2B. dobre3Średnie1Złe1Okropne0Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (7)angielski (22)Język polski (7)angielski (22)Zobacz opinie podróżnych: Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiefroggie004Wilbraham, Massachusetts4Zrecenzowano 2 stycznia 2014 z urządzeń przenośnych NIESAMOWITEJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieRosaadrianaBirmingham, Al USA6356Zrecenzowano 2 czerwca 2013 z urządzeń przenośnych Przeciętne jedzenieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieMaga48Phoenix, Arizona16751Zrecenzowano 21 października 2012 W porządkuWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiemaejmomPhoenix, Arizona3412Zrecenzowano 21 września 2012 Bean Dipem!!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieCDCwomanChinle, Arizona7740Zrecenzowano 14 lipca 2012 Dobre jedzenie!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNietim kCheyenne, Wyoming200229Zrecenzowano 12 lipca 2012 DobryJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieTumblinthereMesa, Arizona122Zrecenzowano 9 stycznia 2012 Nie dla mnieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeCornish Pasty CoLiczba recenzji: 250 w odległości 0,25 km Angry Crab ShackLiczba recenzji: 158 w odległości 1,22 km Pink Pepper Thai CuisineLiczba recenzji: 33 w odległości 0,07 km Iss' Magic Mixes - Oatmeal CafeLiczba recenzji: 16 w odległości 0,17 km Pobliskie atrakcjeRose Garden at Mesa Community CollegeLiczba recenzji: 59 w odległości 3,24 km Kokopelli Golf ClubLiczba recenzji: 9 w odległości 4,12 km Pollack Tempe CinemasLiczba recenzji: 113 w odległości 3,75 km Changing Hands BookstoreLiczba recenzji: 11 w odległości 3,62 km Popraw to ogłoszenie\n1955 W Guadalupe Rd, Mesa, AZ 85202-7487 Lokalizacja:


System ogrodzeniowy Durafor – nowe rozwiązanie od Betafence | 4SAFE.PL - zabezpieczenia monitoring biometryka ochrona\nPanele i bramy ogrodzeniowe Durafor to nowa rodzina produktów firmy Betafence. Stanowi odpowiedź na potrzeby Klientów ceniących sobie atrakcyjny wygląd, prywatność i doskonałą wytrzymałość ogrodzenia.\nPowstanie linii Durafor zainspirowali mieszkańcy Wielkiej Brytanii. To właśnie tamtejszy oddział Betafence zaprojektował i wyprodukował panele i bramy Durafor, które łączą w sobie piękny, naturalny design z trwałością i długowiecznością paneli przygotowywanych ze sztucznych tworzyw.\nSystem Durafor - trzy wcielenia\nFirma Betafence wprowadziła na rynek europejski trzy wersje systemu Durafor:\nDurafor Light – wykonany z bezołowiowego tworzywa UPVC (znanego z produkcji okien), w 88% z surowców wtórnych\nDurafor Premium – dodatkowo owinięty w folię, która imituje efekt drewnianych słojów\nDurafor Classic – wykonany z kompozytu drewniano-plastikowego (60% mączki drzewnej, 30% polietylenu, 10% dodatków dla zapewnienia trwałości)\nNajbardziej widoczną cechą systemu Durafor jest jego atrakcyjny wygląd – gustowne listwy poziome przywodzą na myśl drewniane płoty.\nPanele i bramy zaprojektowano tak, by ich elementy ściśle do siebie przylegały, co przekłada się na całkowitą nieprzezierność, a co za tym idzie – zwiększenie poczucia prywatności wśród mieszkańców chronionej posesji.\nSystem Durafor wyróżnia się również doskonałą trwałością: jest odporny na korozję, wytrzymuje podmuchy wiatru do 130 km/h, a ponadto nie ulega pęknięciom i rozkładowi.\nUżyte do produkcji materiały są całkowicie przyjazne dla środowiska, a dodatkowo ułatwiają czyszczenie systemu i niwelują konieczność konserwacji. Wystarczy regularne mycie za pomocą ciepłej wody i mydła, by dostatecznie zabezpieczyć panele i bramy.\nSystem Decofor Arco upiększa i ochrania włoskie centrum sportu\nBetafence ogradza inwestycję za 900 mln dolarów\nNowa kamera panoramiczna Samsung Wisenet P z H.265 i unikalną kompresją WiseStream


Enzowe plotki: Królestwo Adlikonu\nDziś przedstawiam moje samozwańcze królestwo, Królestwo Adlikonu.\nWcześniej mieszkałem w miejscach, gdzie miałem łatwy dostęp do łąki, parku a nawet lasu(ale to już z użyciem auta). Jednak nie mogłem powiedzieć, że mieszkam na wsi, były to miasta i to bardzo duże (Kolonia i Frankfurt). Szczęśliwie w obu przypadkach miałem udaną miejscówkę;-). Zieleń w zasięgu łapy, dużo psów w okolicy.\nW Kolonii poznałem czaplę siwą, a we Frankfurcie króliczki( i zapach lisa).\nPodczas wycieczek zorientowałem się, że istnieją i inne zwierzęta - konie, krowy i barany. Czasem podczas wakacji też je spotykałem. Ale były dla mnie jednak pewną.. egzotyką - niedostępne na codzień.\nDopiero przeprowadzka do Adlikonu pokazała mi prawdziwą wieś, miałem i mam ją każdego dnia, musiałem się przyzywczaić, że konie mogą mieszkać dwa domy od mojego, krowy mają swoją oborę za rogiem, a koty śmigają tu w takiej wielkiej masie jak króliczki we Frankfurcie! Czapli siwych jest mnóstwo, plus kaczki, plus całoroczne bociany;-)\nTrochę czasu zajeło mi zapoznanie się z środowiskiem i mieszkańcami. Szybko poczułem się w Adlikonie jak u siebie, w sensie, że swobodnie jakbym się tutaj urodził i wychował. To tyle wstępu, teraz to co najważniejsze;-)\nW Adlikonie władza jest jak to w Szwajcarii - przechodnia, użyłem tu dużego skrótu myślowego, ale tak to mniej więcej wygląda. Przynajmniej, my zwierzęta, tak sobie to interpretujemy. Poważny, ludzki;-) opis TUTAJ , polecam punkt Rzad(Rada Federalna) i Prezydent Federacji. Nasza adlikońska rada (Rada Adlikonu) ma 5 letnią kadencję i w czwórkę zmieniamy się co kwartał na stanowisku szefa Rady. No tak, wyszło, że też jestem członkiem RA:-)(RA=Rada Adlikonu)\nJestem z tego bardzo dumny, bo jednak jako "napływowy" miałem mniejsze szanse na wybór niż starzy(stali) mieszkańcy wsi. Jednak urok osobisty, dobra prezencja i przyjazne usposobienie zrobiły swoje i zebrałem odpowiednią liczbe głosów. Od stycznia jestem w RA, a od 1.04 będę cały kwartał rządził samodzielnie Adlkonem! Dodam, że u nas szef RA nosi tytuł KRÓLA(Królowej) ADLIKONU!!!!!!!\nCzyż to nie brzmi wspaniale??? Jestem bardzo podekscytowany tym wszystkim i mam nadzieję, że w lipcu będę umiał pogodzić się z tym, że władzę przekażę kolejnemu zwierzakowi z RA.\nJuż się pocieszam tym, że w przyszłym roku znów jeden kwartał będzie należał do mnie, i tak przez 5 lat.\nObecna kadencja RA to bocian Frank, pies Eksztajn, leonbergerka Suzette no i ja.\nOto najważniejsze miejsca mojego naszego Królestwa.\nKrowia Górka. To jest moje osobiste numero uno!\nO każdej porze roku piękne miejsce, najbardziej lubię Górkę późną wiosną, gdy zmienia się w alpejską łąkę i jesienią, gdy Adlikonki pasą się tu do czasu pierwszych przymrozków.\nPola przy strumyku.\nLatem pojawia się na nich albo kukurydza, albo buraki, ziemniaki, zboże. Wtedy nie wypada tam włazić. Trzeba też pamiętać, by nie wbiegać w porze nawożenia;-))))\nPola przy strumyku to ulubione miejsce wszystkich adlikońskich psów, kotów, czapli siwych i adlerków.\nŚcieżki przy strumyku.\nTu każdy z nas się przechadza przynajmniej raz dziennie, taki adlikoński deptak;-)\nMożna sie poobserwować, wymienić jakieś plotki, uprzejmości lub.. nieuprzejmości(różnice zdań się przecież zdarzają).Od razu widać kto po kąpieli, kto był na szczotkowaniu, kto dostał nowy dzwoneczek, obrożę. Wieczorem rewia mody świetlnych obróż;-)\nDla ludzi to zwyczajny grill. Dla nas, RA, to miejsce sekretnych narad. Tutaj się spotykamy w czwórkę i omawiamy ważne sprawy naszej zwierzęcej społeczności. Ludzie nawet nie są świadomi tego co się dzieje, pewnie są przekonani, że to jakieś psie kłótnie, a bocian robi sobie pauzę w polowaniu na żaby;-)\nOczywiście nie kłócimy się, tylko każdy z nas ma swoje racje, a musimy przecież dojść do jakiegoś porozumienia. I co najważniejsze - jak zwołamy spotkanie, to musi zakończyć się podjęciem jakiejś decyzji. Nie ma odkładania spraw. Przyczyna jest prosta: jesteśmy zależni od ludzi(no tylko Frank nie) i nie zawsze nasze spacery się czasowo na siebie nakładają.\nMoje miejsce w zakątku konferencyjnym(czyli przy ludzkim grillu). Można podpisać: Enzo w pracy;-)\nTeraz miejsca typowo moje. Czyli Król Adlikonu prywatnie.\nMoje domostwo - tak sie złożyło, że mieszkam w centralnym miejscu Adlikonu.\nPrzypadek? Nie sądzę... :-)))\nMoje stanowisko w domu ma widok dokładnie na ten -jeszcze goły- orzech. Leżę sobie na ortho i dokładnie widzę co dzieje się na zewnątrz.\nNic nie umknie mojej uwadze, no chyba, że akurat śpię kamiennym snem;-)\nMój wodopój, czyli świeża adlikonka. Polecam!\nKażdy może się napić z tej fonanny, nie zabraniam. Prawie po każdym spacerze w okresie letnim muszę ugasić tu pragnienie. Pomimo tego, że w domu mam w kranie taką samą adlikonkę;-)\nNa zimę fontanna jest zakręcana i stoi na niej choinka(prezentowałem już to na blogu).\nLatem wiosna i jesienią dwa, trzy razy w tygodniu przychodzi pani Orietta, która podlewa kwiaty przy fontannie. Odgarnia liście, jednym słowem dba o wystrój tego miejsca. Robi też okolicznościowe ozdoby, np teraz gałązki z kolorowymi wydmuszkami i baziami.\nSkwerek pod orzechem.\nTutaj o porządek dba też pani Orietta - zbiera suche liście, podlewa, sadzi sezonowe kwiaty, przycina krzaki. Teraz wygląda dość goło, ale niebawem orzech puści liście i będzie przyjemnie tu posiedzieć. Tu zawsze po pochłeptaniu wody spędzam chwilkę, muszę podumać i zebrać myśli, uporządkować sobie wszystko co działo się podczas spaceru.\nBo taki spacer to nie tylko dreptanie, fizjologia, znaczenie terenu, to też obecnie obowiązki. Każdy spotkany pies, kot, adlerek, czy inny adlikoński zwierzak może podrzucić mi jakiś temat. Może pochwalić, może się poskarżyć itd. Ja to wszystko muszę posegregować sobie we łbie zanim wejdę do domu. I skwerek to idealne miejsce na taką szybką analizę\nczasem bardzo miłe;-))))\nCzasem jakby z dystansem;-)\nTo jest taka ciekawostka: podobno dostałem głosy i od kotów, To dla mnie duże zaskoczenie! Czyli i koty chciały abym był członkiem RA? To sie w moim łbie nie mieści!\nAlbo to potwierdza moje przypuszczenia: koty mnie podziwiają, ale nigdy tego głośno nie potwierdzą. I tym miłym akcentem kończę oprowadzanie po strategicznych miejscach Adlikonu:-)\nEtykiety: Adlikon, czarny labrador, koty, labrador enzo, szwajcarska wieś, wiosna


DIETA: Ile kalorii ma Olej palmowy? Sekrety liczenia kalorii\nOlej palmowy - kalorie, ile waży\nPalm oil - calories and nutrition in 100g or ounce\nIle kalorii ma olej palmowy?\n100g olei palmowych to 884 kcal.\nŁyżka oleju palmowego (11 g) zawiera około 97 kalorii (kcal).\nAby zobrazować sobie ile to jest, warto zwrócić uwagę, że kalorie które zawiera łyżka oleju palmowego (11 g) można porównać do kalorii, które zawiera np. 1.5 jabłka, 1 szklanka coli, pół plastra sera żółtego, pół kromki chleba, pół szklanki mleka, 5 łyżeczek cukru.\nKalorie w oleju palmowym pochodzą w 0% z białka, 0% z węglowodanów i 100% z tłuszczy.\nZobacz też: Olej palmowy - właściwości i witaminy.\nSprawdź jak olej palmowy wypada na tle innych olejów:\nolej palmowy vs olej lniany\nolej palmowy vs olej z awokado\nolej palmowy vs olej migdałowy\nzobacz więcej porównań oleju palmowego\nolej palmowy - tabela kalorii\nŁyżka oleju palmowego (11g)97 kcal\nŁyżeczka oleju palmowego (6g)53 kcal\nSzklanka oleju palmowego (215g)1901 kcal\nKieliszek (100ml) oleju palmowego (97g)857 kcal\nKieliszek(40ml) oleju palmowego (38g)336 kcal\n10g olei palmowych88 kcal\n20g olei palmowych177 kcal\n50g olei palmowych442 kcal\n100g olei palmowych884 kcal\n200g olei palmowych1768 kcal\n500g olei palmowych4420 kcal\nOlej palmowy - kalorie i makroskładniki w 100g\nCzy olej palmowy tuczy i jak wpływa na odchudzanie?\nBardzo niska ilość kalorii w oleju palmowym stawia ten produkt w czołówce najmniej kalorycznych w kategorii olejów. Spożywanie oleju palmowego wydaje się być dobrym wyborem dla osób na diecie. Trudno znaleźć mniej kaloryczne produkty pośród olejów.\n100g olei palmowych ma około 884 kcal. Trudno o mniejszą zawartość kalorii w produktach z kategorii oleje. Zbliżoną ilość kalorii ma tylko np. olej sezamowy, olej migdałowy albo oleje z awokado.\nłyżka oleju palmowego (11 g) to:\nCzy mięso mielone wołowe tuczy. Jak wpływa na dietę?


Bezpłatne zajęcia artystyczne on-line. Rodzinne atrakcje w sieci, miastodzieci.pl\nMiastoDzieci.pl > Wydarzenia > Online > Bezpłatne zajęcia artysty…\nMiejskie Centrum Kultury im. Henryka Bisty w Rudzie Śląskiej online\nSerdecznie zapraszamy dzieci i młodzież na zajęcia artystyczne w trybie on-line, które do momentu rozpoczęcia działalności stacjonarnej sekcji ARA (Amatorskiego Ruchu Artystycznego), pozostają dla uczestników bezpłatne. Warsztaty zostaną przeprowadzone za pomocą programu ZOOM. Bezpłatne zajęcia w trybie online ruszają od\nWarsztaty teatralne to przestrzeń gdzie talent znajdzie swoje miejsce, uzbroi w zbroje samodyscypliny poszukiwania skupienia, koncentracji, słuchania, obserwacji, wyobraźni, emocji. Zagłębi w ciało, głos, ruch, świadomość. Zbuduje księgę postaci, instalacji. Bo każdy z nas w jakimś stopniu jest aktorem. Zapraszam serdecznie. – Małgorzata\nProsimy o wypełnienie i podpisanie KARTY ZGŁOSZENIA (do pobrania na www.mckrudasl.pl oraz przesłanie jej\nskanu na adres e-mail: ORGANIZACJA@MCKRUDASL.PL.\n7/ Zajęcia będą nagrywane i podczas ich trwania oraz na poszczególnych etapach pracy warsztatowej wykonywana będzie dokumentacja foto-video. Podpisanie regulaminu jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na bezpłatne rozpowszechnianie przez Miejskie Centrum Kultury im. Henryka Bisty w Rudzie Śląskiej wizerunku uczestnika na\nstronie internetowej MCK oraz portalach społecznościowych MCK w postaci zdjęć lub krótkiego filmiku.


Piontkowski: Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego w nowoczesny sposób mówi o historii - Polityka i Społeczeństwo\nPiontkowski: Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego w nowoczesny sposób mówi o historii\nPAP • 6 lutego 2020 - 16:30\nMinister zwiedził w czwartek nowo otwarte muzeum wraz z uczniami LVI Liceum Ogólnokształcącego im. Rotmistrza Witolda Pileckiego w Warszawie.\n"Pytałem młodych ludzi jak odbierają to muzeum. Usłyszałem, że było dobrze, bardzo dobrze wzruszająco. Ja zresztą też się wzruszyłem" - powiedział Piontkowski dziennikarzom po obejrzeniu ekspozycji. Jak mówił, była to dla niego podróż w przeszłość, do wydarzeń, które miały wówczas miejsce i do emocji, które wówczas przeżywał. "Oni tego nie mogli zobaczyć na własne oczy, ale dzięki tej nowoczesnej ekspozycji (...) myślę, że mogą odczuć podobne emocje, jakie my odczuwaliśmy kilkanaście, czy kilkadziesiąt lat temu" - dodał.\nSzef MEN wskazał, że nie jest to muzeum poświęcone tylko dwom wybitnym postaciom, które w dużej mierze współtworzyły historię Polski, ale jest to opowieść o naszej historii, historii ich ojców i dziadów. Jak mówił, zmusza widzów to tego, by poczuli się częścią tej opowieści. "To kolejne muzeum, które w nowoczesny, niekonwencjonalny sposób pozwala mówić o historii" - ocenił. Wyraził nadzieję, że wszyscy uczniowie, nie tylko z Polski, ale także z innych państw, z innych części świata, będą tu chcieli przyjść. "Najważniejsze, by chcieli tu przyjść, a jak już tu przyjdą to muzeum nimi zawładnie" - powiedział minister.\nDyrektor muzeum Marcin Adamczewski zaznaczył: "Nie zrobiliśmy tego muzeum dla siebie, dla naszego pokolenia. Zrobiliśmy to muzeum dla młodych ludzi, zrobiliśmy je dla wszystkich, którzy urodzili się już po śmierci Jana Pawła II, nie wspominając już prymasa Wyszyńskiego".\n"Naprawdę warto zachęcić nauczycieli do tego, by zechcieli przyprowadzić to swoich uczniów. Godzina, dwie, czy trzy spędzone tutaj będą dużo ważniejsze niż wiele godzin lekcji normalnie odbytych w szkole" - zapewnił Piontkowski. "To muzeum, które możemy pokazać, szczycić się nim i konkurować z każdym innym muzeum, chociaż nie na w nim zbyt wielu artefaktów, ale to nie one nadają ryt temu muzeum. Nadaje go opowieść i emocje, które jej towarzyszą. Są one dużo, dużo ważniejsze" - wskazał.\nMt5,14 - Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego w Warszawie jest państwową instytucją kultury współprowadzoną przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz archidiecezję warszawską. Zlokalizowane jest na warszawskim Wilanowie, w budynku Świątyni Opatrzności Bożej, wysoko pod kopułą. Uroczyste otwarcie muzeum z udziałem prezydenta Andrzeja Dudy miało miejsce w październiku 2019 r.\nCelem placówki jest pokazanie życia i działalności Jana Pawła II i prymasa Stefana Wyszyńskiego, a przede wszystkim pokazanie wartości, którymi się kierowali na tle historii Polski XX wieku. Opowieść rozpoczyna się w 1901 r. wraz z urodzinami przyszłego prymasa, a kończy po śmierci papieża w 2005 r. Ekspozycja jest głównie multimedialna, uzupełniają ją pamiątki historyczne, takie jak m.in. oryginalna zdobiona kapa, którą Jan Paweł II miał na sobie otwierając Drzwi Święte podczas inauguracji obchodów Wielkiego Jubileuszu Roku 2000.\nMuzeum prowadzi działalność edukacyjną skierowaną do uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych. Od początku lutego ekspozycję mogą zwiedzać grupy zorganizowane. Od marca muzeum będą mogły zwiedzać osoby indywidualne.\nW nazwie muzeum znajduje się skrót Mt5,14 odsyłający do fragmentu Ewangelii według św. Mateusza będący cytatem z Jezusa z Kazania na Górze: "Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. "


19+ odcinek 345 opis, streszczenie: Oskar znika bez pożegnania - Super Express\n2019-02-25 22:36 oprac. emagu\n"19+" odcinek 345 serialu paradokumentalnego w TVN we wtorek 26.02.2019, o godz. 16.30 streszczenie: Oskar zadecydował, że wyjeżdża. Przyjaciele robią wszystko, by go powstrzymać. Lena zadręcza się tym, gdyż sama zdecydowała, że zostaje. Nie jest pewna, czy dobrze zrobiła. Chłopak w końcu znika bez pożegnania.\nDziewczyna jest pogrążona w smutku. W takim stanie spotyka ją Filip, który jako jedyny chce jej pomóc. Frodo dostał pozew rozwodowy od Patrycji. Kobieta obarcza go winą za poronienie, mimo że nie była w ciąży, i żąda od niego alimentów. Mężczyzna natychmiast pojawia się u żony.


Drapak z dwupiętrowym domkiem w formie wieży i legowiskami – jasnoszary i brąz | Keko.pl\nDrapak dla kota z podwójnym domkiem oraz dwoma legowiskami. Dostępny w kolorze brązowym, z jasnoszarym, pluszowym obiciem.\nPo zakupie otrzymasz 431.25 pkt.\nDrapak z dwupiętrowym domkiem w formie wieży i legowiskami to ciekawa propozycja dla właścicieli jednego bądź kilku kotów, które żyją ze sobą w zgodzie. Drapak oferuje liczne miejsca na odpoczynek, począwszy od dwupiętrowego domku z podwójnymi wejściami, a skończywszy na dwóch platformach w formie legowisk. Część elementów drapak można prać ręcznie.\nDrapak z dwupiętrowym domkiem w formie wieży i legowiskami – zalety\npluszowe obicie na drapaku jest przyjemne dla kocich łapek, a także amortyzuje wstrząsy przy aktywnej zabawie i skokach\nsłupki zostały owinięte jutą, która jest naturalnym materiałem doskonałym na kocie drapaki\ncała wieża od zewnątrz została pokryta naturalnym sizalem – przyjemnym dla kocich pazurów i zachęcającym do drapania\nnieco grubszy aniżeli w standardowych konstrukcjach słupek doskonale sprawdza się jako podparcie dla platformy z legowiskiem\nlegowisko na platformie można montować i demontować według własnego uznania\npoduszka z legowiska może być prana ręcznie, co znacznie ułatwia utrzymanie czystości na kocim drapaku\nwewnątrz wieży znajdują się dwa piętra z podwójnymi wejściami, które pozwalają kotu na odpoczynek, ale i zabawę\ndomek świetnie sprawdzi się jako miejsce do relaksu dla kotów ceniących sobie izolację od natrętnego otoczenia\ngórne legowisko pokryte jest częściowo przyjemnym w dotyku flauszem\ndrapak z dwupiętrowym domkiem w formie wieży i legowiskami będzie świetnym wyborem przy kilku kotach\nDrapak ma 117 cm wysokości. Podstawa liczy sobie 70 cm długości oraz 38 cm szerokości. Słupek posiada średnicę 11 cm.\nElementy służące do drapania mają brązowy kolor. Miękkie obicie dostępne jest w jasnoszarej barwie.\nZewnętrzna strona wieży pokryta jest sizalem, słupek zaś owinięty jutą. Obicia wykonano z pluszu. Legowisko z poduszką przeznaczoną do prania ręcznego wykonano z flauszu.\nDrapak świetnie sprawdzi się dla jednego bądź kilku kotów o standardowych albo nieco mniejszych gabarytach.\nŚredni (100cm - 160cm)\nWitam, na jakiej wysokości jest usytuowana półka wychodząca z dekla tuby? Pozdrawiam Katarzyna\nPółka znajduje się na wysokości 70cm.\nProszę o informację jaki jest kolor drapaka - bardziej odcienie beżu czy szarego? W opisie jest wpisane jasnoszary i brąz - a na zdjęciu widać jasny brąz i kremowy.\nDrapak ma jasnoszare futerko i brązowe słupki.\nOpinie o Drapak z dwupiętrowym domkiem w formie wieży i legowiskami – jasnoszary i brąz\nSolidny i estetyczny\nDrapak legowisko - REWELACJA, łatwy w montażu już opanowany przez naszych podopiecznych. Gdyby finanse pozwoliły już byśmy zamówili drugi :) Szybka obsługa polecamy keko.pl\nJaki wybrać drapak dla kota? Najlepsze drapaki dla małych i dużych kotów\nWzbogacenie przestrzeni domowej kota sprzyja jego zdrowiu i dobremu samopoczuciu. Wybierając dobry drapak dla kota zapewniasz mu źródło aktywności, bodziec do zabawy oraz miejsce odpoczynku. Dobry drapak dla kota to ważny element domowej przestrzeni, sprawdź na naszym blogu, jak wybrać najlepszy.


Dekoracje Wielkanocne w kilka minut - Ogrodolandia.pl\n» Dekoracje Wielkanocne w kilka minut - 11 pomysłów\nDekoracje Wielkanocne są radosne i ciepłe - zwiastują nam radość. W związku z tym, iż termin Świąt przypada na wiosnę, często w tych dekoracjach wykorzystujemy wiosenne rośliny, czy pojawiające się pierwsze oznaki wiosny. Dekoracje najczęściej mają symbolizować życie, życie nieskończone, wieczne. Niestety w natłoku obowiązków związanych z przygotowaniem Świąt, podczas porządków, czy innych prac, wydaje nam się, że nie mamy czasu, aby przyozdobić nasz dom. Mamy wrażenie iż samodzielne wykonanie ozdób będzie nas kosztować dużo czasu, stresu i że konieczne są tu wybitne zdolności plastyczne. Kupujemy wtedy gotowe dekoracje, które może nie zawsze odpowiadają naszym gustom, lub co gorsza, całkowicie rezygnujemy z ozdób Wielkanocnych. Jest to błędne. Dekoracje można wykonać szybko i bez stresu, dlatego w artykule zdradzamy kilka patentów na to, jak wyczarować - efektowne, unikatowe, stylowe dekoracje świąteczne. Mamy nadzieję, że każdy znajdzie coś dla siebie.\nOd razu też uprzedzamy - nie potrzebują Państwo również specjalnie udawać się na zakupy, w poszukiwaniu elementów koniecznych do wykonania dekoracji. Jesteśmy pewni, że większość z nich mają Państwo w domu lub ogrodzie. Nasze dekoracje nie wymagają zupełnie specjalnych zakupów.\nCo ewentualnie nam się przyda?\ngałązki wierzby z baziami, gałęzie brzozowe, lub inne z młodymi listkami,\nbukszpan, irga, trzmielina, bluszcz, mech,\nwydmuszki po jajkach - na przykład z porannej jajecznicy, lub jajka styropianowe,\newentualnie szklany słoik - z pokrywką lub bez,\nmogą być sztuczne kwiaty, lub inne elementy - jak figurki kurczaków, baranków, ptaszków itp.\nskrawki materiałów, igła i nitka, wata,\njajka czekoladowe, lub inne figurki z czekolady,\n11 pomysłów na szybkie i efektowne dekoracje\nRośliny na Wielkanoc są symbolem powracającej wiosny, a więc przebudzenia, powrotu do życia. Co możemy z nich zrobić?\nWykorzystując pędy brzozy, zaplatamy wianek, który owijamy pędami bluszczu, wnętrze wianka możemy wypełnić mchem, na którym ułożymy jajeczka. Zamiast wianka możemy ułożyć luźno gałązki. Jest to dekoracja pozioma, idealna na Wielkanocny stół, parapet, komodę.\nWiązanka na Wielkanoc\nProsta, ale bardzo efektowna wiązanka na stół Wielkanocny\nInny wariant to wianek z gałęzi wierzby, a baziami, z kokardką, który możemy powiesić w oknie.\nWielkanocny wianek z bazi, oraz dekoracja w szklanym słoju z pastelowych jajeczek\nW szklanym słoju - możemy wykorzystać każdy, zarówno ten po majonezie, jak też specjalny na ciastka, z dekoracyjną przykrywką. Do wnętrza słoika wkładamy mech, gałązki brzozowe, lub inne, małe jajeczka ze styropianu, ewentualnie jakąś figurkę, o gotowe. Rant słoika możemy przewiązać kokardką, lub sznurkiem. Poznaj także - Ogród w słoiku - pomysł na ciekawą dekorację.\nDekoracja w słoju z jajeczek, piórek i gałązek\nDekoracje w słoiku z kolorowych cukierków. Wystarczy tylko do przezroczystego słoika wsypać kolorowe czekoladki, lub jajka styropianowe, i zamknąć ozdobną chusteczką, czy skrawkiem materiału. Prosta i efektowna dekoracja każdej kuchni i salonu.\nWydmuszki lub jajka styropianowe układamy w małych słoikach, wyściełanych mchem, ewentualnie w małych doniczkach, lub na podstawkach.\nJajeczka na mchu w metalowych doniczkach\nJajko na podusi z mchu\nMożemy także upleść małe gniazdka z gałązek i w nich ustawić jajka. Ewentualnie przyozdabiamy je zielonymi listkami lub kokardką. Taka dekoracja będzie doskonała na Wielkanocny stół, do salonu na ławę, czy komodę.\nSztuczne jajeczka w dekoracyjnych gniazdkach z gałązek\nZa pomocą igły i nitki oraz barwnych skrawków materiału możemy wykonać takie proste dekoracje. Tworząc kształt trójkąta, z długimi uszami i oczami z guzików, otrzymamy zabawnego królika. Będzie doskonały do pokoju dziecięcego, sypialni czy przedpokoju.\nProste, zabawne króliczki wielkanocne\nZawieszane jajka, które mocujemy na gałązkach, albo ściętych i ustawionych w wazonie, lub na gałęziach drzew w ogrodzie. Taka dekoracja nie wymaga wiele pracy. Możemy wykorzystać gotowe jajka styropianowe, lub pomalować wydmuszki i zamocować w nich wstążkę do powieszenia. Aby wstążka utrzymała jajko, jej końce związujemy z kawałkiem wykałaczki, zapałki lub patyka, i wtykamy w otwór wydmuszki. Dzięki temu sznurek nie wysunie się, a jajko będzie stabilnie wisieć.\nWisząca dekoracja z jajek, sztucznych kwiatów i gałązki. Idealna nad stół Wielkanocny\nWielkanocne jajka na drzewie w ogrodzie to znak radości\nOgromne pole do popisu dają nam dekoracje z jajek - możemy je dowolnie malować, ozdabiać, czy układać. Może warto w tym roku przygotować klasyczne pisanki w nieco odmiennej wersji.\nPisanki w wersji zabawne z pewnością pokochają mali i duzi\nProsta w wykonaniu i efektowna dekoracja na stół - jajka malowane barwnikiem, przewiązane sznurkiem i kokardką, ozdobione piórkiem\nWiosenne kwiaty to bardzo wdzięczny temat. Możemy wykorzystać je w wielu kompozycjach. Tulipany, narcyzy czy bratki możemy posadzić w donicach przed domem, w słojach na stole, czy w wiankach wielkanocnych. Każda dekoracja z ich wykorzystaniem będzie bardzo ciekawa, a rozwijające się z każdym dniem kwiaty, stworzą dynamiczną i zaskakującą dekorację.\nSzafirku z bluszczem, w wianku Wielkanocnym\nPrzebiśniegi w koszu z pędów i gałązek\nDekoracja ze sztucznych kwiatów - nie musi wyglądać kiczowato\nBukiet z kwiatów to także doskonały pomysł\nOzdobne girlandy to ciekawy pomysł, który możemy wykonać z najmłodszymi członkami rodziny. Będą stanowić wesoły akcent wyposażenia ich pokoju. Girlanda z króliczków czy ptaszków rozbawi każdego. Jak ją wykonać? Na początek potrzebny nam szablon, który powielamy na kolorowych, najlepiej sztywnych kartkach., Wycinamy elementy girlandy, a następnie mocujemy do wstążki lub sznurka. Mocowanie możemy wykonać za pomocą kleju, lub dziurkaczem robimy otwory, a następnie przewlekamy tak wstążkę. Jeżeli tworzymy girlandę z króliczków, możemy dokleić im zabawę ogrodniki, jak na zdjęciu poniżej.\nGirlanda z króliczków na Wielkanoc\nPamiętajmy, że najważniejsze w Święta to być z bliskimi, radośnie celebrować to wydarzenie. Nie denerwujmy się więc i nie spieszmy. Z pewnością wykonanie dekoracji Wielkanocnych stanie się idealnym pretekstem do spędzenia kilku chwil z najbliższymi. Dajmy się ponieść naszej wyobraźni, pozwólmy poszaleć najmłodszym. Niech każdy ma zabawę, oraz satysfakcję z własnoręcznie wykonanych ozdób.\nMartwiłam się, że tylko kilka dni do świąt a ja nie mam żadnych ozdób i dzięki Wam mam inspirację! Dziękuję! W pierwszej kolejności idę po bazie ;)


Czym jest działalność gospodarcza w rozumieniu prawa polskiego? – Kancelaria\nCzym jest działalność gospodarcza w rozumieniu prawa polskiego?\nZaznaczmy na początek, że podstawą prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce są przepisy Ustawa ta reguluje podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania organów w tym zakresie.\nArtykuł 2 Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej z dnia 2 lipca 2004 r.(Dz.U. z 2013 r., poz. 672, z późn zm.). ustawy określa, że działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.\nPrzepisów tej ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych, chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego oraz wynajmowania przez rolników pokoi gościnnych w agroturystyce, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów, wyrobem wina przez rolników wyrabiających mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku gospodarczego ( art. 17 ust. 3 ustawy z 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina . Dz.U. z 2014 r., poz. 1104, z późn. zm.).\nWażną cechą działalności gospodarczej jest o, że musi być wykonywana w sposób ciągły. To znaczy, że nie jest działalnością gospodarczą i nie wymaga rejestracji (poza zgłoszenie w PIT), pojedyncza czynność lub nawet kilka niepowiązanych ze sobą czynności związanych z osiągnięciem zysku, np. sprzedaż samochodu czy mieszkania z zyskiem.\nKto jest przedsiębiorcą w rozumieniu polskiego prawa?\nPrzedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna osiadaj zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.\nWarto zwrócić uwagę na art. 6 ustawy. Zakłada on, że podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa. Właściwy organ nie może żądać ani uzależniać swojej decyzji w sprawie podjęcia, wykonywania i zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez nią dodatkowych warunków, w szczególności od przedłożenia dokumentów lub ujawnienia danych, nieprzewidzianych przepisami prawa.\nOrgany, z wyłączeniem sądu powszechnego, nie mogą żądać ani uzależnić swoich rozstrzygnięć w sprawie podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej od przedłożenia dokumentów, chyba że obowiązek taki jest przewidziany przepisami ustaw szczególnych.\nDziałalność gospodarczą w Polsce mogą prowadzić nie tylko Polacy. Przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wskazują bowiem, że osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej, oraz osoby zagraniczne, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów zawartych przez ich państwa z UE i jej państwami członkowskimi, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy.\nPoza tym działalność gospodarcza w Polsce mogą prowadzić obywatele innych państw niż wymienione wcześniej, którzy:\nzezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z określoną odrębnymi przepisami okolicznością,\nzezwolenie na pobyt czasowy udzielone przybywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu połączenia z rodziną członkowi rodziny,\nsą członkami rodziny, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin.\nPo więcej informacji w tym temacie zapraszamy do naszej Kancelarii\nTagi: Czym jest działalność gospodarcza w rozumieniu prawa polskiego, Działalność gospodarczą w Polsce mogą prowadzić nie tylko Polacy, Kto jest przedsiębiorcą w rozumieniu polskiego prawa


Bal Dziennikarza na Trawie\nAnna Bytner — 30 maja 2017\nBal na „łonie natury”? W trampkach, szortach i luźnych koszulkach? Takie rzeczy tylko w Toruniu! Już za tydzień, 6 czerwca, odbędzie się bowiem siódma edycja Balu Dziennikarza na Trawie!\nBal Dziennikarza na Trawie to cykliczna impreza, która po raz pierwszy odbyła się w 2011 roku. Jak co roku, impreza jest doskonałą okazją do integracji studentów i wykładowców z dziennikarstwa, a jej całość dopełnia zimne piwo, zapach grilla i doskonała atmosfera. Organizatorem wydarzenia jest SKN Klub Dziennikarza. W krótkiej rozmowie z Prezesem klubu, Damianem Zatorskim, dowiedzieliśmy się co nieco o tegorocznej edycji Balu. Czego możemy się spodziewać?\n„Na pewno nie zabraknie wykładowców, będzie więc można spotkać się z nimi, wypić piwo i porozmawiać na przeróżne tematy. Poza tym nie zabraknie klasycznego quizu o naszych nauczycielach akademickich i wydziale. Mamy również przygotowany konkurs niespodziankę, który będzie zupełną nowością.”\nPodczas Balu zostaną także ogłoszone wyniki plebiscytu, w ramach którego studenci dziennikarstwa głosują przed jakim wykładowcą czują respekt, w czyjej redakcji chcieliby pracować, kto jest równie urokliwy jak pogodynka, a także czyj cytat urzekł ich najbardziej. Jeśli jesteś studentem dziennikarstwa i chciałbyś oddać swój głos, ankieta dostępna jest tutaj. Głosowanie trwa od 27 maja do 3 czerwca do godziny 23:59. Zwycięzcy otrzymają oryginalne nagrody – platynowe ananasy. Dlaczego akurat takie trofeum?\n„Nagroda to pomysł moich poprzedniczek, a wiadomo, że przy ograniczonym budżecie rodzą się najbardziej praktyczne pomysły. Ananas wygląda bardzo reprezentatywnie, nie kosztuje dużo, no i jest dostępny w puszcze, wiec spełniał wszystkie kryteria, które były nam potrzebne do tego plebiscytu. I tak the legend was born.” – zdradził Damian Zatorski.\n[Fot. Ania Jankowska]\nJeśli chcecie odprężyć się przed sesją i wypić piwo ze swoim wykładowcą, koniecznie zajrzyjcie 6 czerwca między akademiki nr 9 i 10. Szpilki, garnitury i balowe suknie – niewymagane!\nBal Dziennikarza na Trawie – szczegóły:\nCo: Bal Dziennikarza na Trawie\nKiedy: 6 czerwca, g. 17.00\nGdzie: Między akademikami nr 9 i 10, ul. Gagarina 27\nTagi: balbal dziennikarza na trawiedziennikarstwoimprezaplatynowy anansplebiscytskn klub dziennikarzazabawa\nNastępny artykuł "Azyl" na zakończenie sezonu w Kocyku\nPoprzedni artykuł Nowe budki lęgowe w Toruniu!


"Taniec z Gwiazdami": Wiadomo, kto zatańczy z Anną Karwan. To on zastąpił Jana Klimenta | Party.pl\nPrzed nami szczególny odcinek "Tańca z Gwiazdami". Niestety z powodu zakażeń koronawirusem uczestnicy wystąpią w okrojonym składzie. Na kwarantannę trafili Bogdan Kalus i Lenka Klimentova ale także Jan Kliment, który do tej pory był partnerem Anny Karwan. Wiadomo już, kto w zastępstwie Janka zatańczy dziś w "Tańcu z Gwiazdami" z piosenkarką!\nZobacz także: "Taniec z gwiazdami" bez udziału publiczności, zabraknie też przynajmniej jednej pary! Wiemy, o kogo chodzi\n"Taniec z Gwiazdami 2020": Kamil Kuroczko zatańczy z Anną Karwan\nNie takiego odcinka "Tańca z Gwiazdami" oczekiwali zarówno uczestnicy jak i widzowie. Okazało się, że Bogdan Kalus, Lenka Klimentowa i Jan Kliment zarazili się koronawirusem i nie będą mogli zatańczyć w dzisiejszym odcinku "Tańca z Gwiazdami". Na parkiecie zaprezentuje się więc nie pięć a tylko cztery taneczne pary. Zmiany czekają również Annę Karwan, która do tej pory tańczyła z Janem Klimentem. Podczas dzisiejszego odcinka zastąpi go Kamil Kuroczko!\nDzisiaj bardzo szczególnie proszę was o wsparcie i o głosy, bo to jest już końcówka programu i wszystko zależy od was - powiedziała dziś na Instastory Anna Karwan, kiedy wiadomo już było, że nie zatańczy z Janem Klimentem\nWczoraj na jej profilu na Instagramie pojawił się wpis, w którym dała do zrozumienia, że dzisiejszy występ będzie dla niej trudny:\nPiątkowe emocje wciąż nie opadły. Już jutro kolejny odcinek @tanieczgwiazdami Wydawać by się mogło że wszelkie granice zostały już po przesuwane maksymalnie, w kontekście tego co tu przeżywam. Proszę obejrzyjcie nasz jutrzejszy występ i wspierajcie nas mocno...\nTeraz już wiadomo o co miała na myśli Anna Karwan. Dziś nie zatańczy z Janem Klimentem tylko z Kamilem Kuroczko. Informację o tym, kto zastąpi jej dotychczasowego partnera trzymano w tajemnicy aż do rozpoczęcia dzisiejszego odcinka.\nJanek jest na kwarantannie, Ja cały czas marzyłam, żeby z nim tańczyć i nie dość, że go tu nie ma, to we mnie jest strach i stres. Kamil Kuroczko go zastąpił. Cieszę się, że to będziesz akurat ty. - mówiła w Tańcu z Gwiazdami\nKamil Kuroczko przyznał, że czuje odpowiedzialność, która na niego spadła. Zadeklarował, że zrobi wszystko, żeby nie zawieść Anny Karwan i poprowadzić ją tak, żeby praca, którą włożyła w program przez tę zmianę nie poszła na marne.\nJak myślicie, czy czas który miała na treningi z nowym partnerem był wystarczająco długi, aby dobrze wypadła podczas dzisiejszego show?\nZobacz także: "Taniec z gwiazdami": Bogdan Kalus na kwarantannie, a Anna Karwan zatańczy z innym partnerem!\nAnna Karwan w dzisiejszym odcinku "Tańca z Gwiazdami" zatańczy z Kamilem Kuroczko. To on zastąpił Janka Klimenta, który zaraził się koronawirusem. Kamil Kuroczko również brał udział w aktualnej edycji. Do niedawna tańczył z Nicole Bogdanowicz.\nJan Kliment nie może dziś zatańczyć z Anną Karwan na parkiecie, ponieważ przebywa aktualnie na kwarantannie.


Zero nie poleca na owo, żeby rynek mobile w Polsce zrezygnowałby - 默認版塊 - Discuz! Board - Powered by Discuz!\nDiscuz! Board » 默認版塊 » Zero nie poleca na owo, żeby rynek mobile w Polsce zrezygnowałby\nAndrewxqxDus發表於 2021-3-1 02:03 | 只看該作者\nZero nie poleca na owo, żeby rynek mobile w Polsce zrezygnowałby\nZero nie informuje na niniejsze, aby plac mobile w Polsce przerwał się rozmieszczać. W 2018 roku będzie przystoi zaobserwować szmat alternacyj, które będą następować nie owszem spośród wzrostu technik, jakkolwiek podobnie pędów wskazywanych poprzez obytych realizatorów.\nKaligraficzne transpozycje będzie zamożna określić w cechu spośród racjonalizacja dzienników cybernetycznych. Bilansuje się, iż urośnie hobby pomiarami A/B, jakie rubasznie przekładają się na przydatniejsze dopasowanie perspektyw www do niezbędności widzów, natomiast tym samotnym rozrost efektywności. Podwyższy się czasami karbowanie racjonalizacji SEO. Realia z Google Analytics będą jeszcze wielokrotnie pobierane do nakłaniania obecnych słuchaczy. W owy pas będzie wkładać coraz potok przedsiębiorstw będących w Internecie. Wykluczone jest w współczesnym włókno paranormalnego - niedomoga przystosowywania się do wymieniających się dezyderatów wyrządzi, że plakietki będą daleko w ogonie w przyrównaniu z liderami z sferze.\nZbyt mobile 2018 objaśnia okupację chirurgów o lokatę dowódcy pod względem najkorzystniejszej doz zaobserwowanych deklaracji sim. Natychmiast na powodowaniu uważa się Play, zawsze wszystko potrafi się sprawić. Co rzetelność rola tego kamerzystę istnieje cholernie wielka. Należałoby ale dodać, że Przymiot dzięki zgody z Cyfrowym Polsatem zwiększył nieobcą niezłomność na rozgrywkę. Ich odcinki falują na nieuleczalnie górnym stanie a spośród sumiennością w ewentualnym roku nie skapituluje owo nowości.\nNależałoby wtrącić, iż w 2017 roku jeszcze tabun przedsiębiorstw aplikowało na zaufanych okolicach tzw. booty. W 2018 roku będę one brane na nieprzerwanie intensywniejszą każdorazowo. Ciurkiem idą robotę, przypadkiem zabić ułomności przywiązane z ich służeniem. Tyrada tu np. o live chałupach, azaliż oraz kwestionariuszach umożliwających pozostawieniu żartu komunikatywnego poprzez delikwenta.\nNic nie uwidacznia na aktualne, żeby rynek mobile w Polsce przerwał się wyciągać. W 2018 roku będzie przystoi odkryć sporo metamorfoz, które będą wybuchać nie bodaj spośród rozwoju technologii, lecz więcej kierunków zarządzanych poprzez kulturalnych wytwórców.\nOdczuwalne reorganizacje będzie mocna spostrzec w mariażu z racjonalizacja serwów elektronicznych. Zlicza się, iż urośnie zaabsorbowanie testami A/B, które poufale odstawiają się na cudowniejsze usprawnienie ścian www do opresji adresatów, i rzeczonym samiutkim postęp skuteczności. Powiększy się ponadto nabożeństwo racjonalizacji SEO. Przejęte spośród Google Analytics będą jeszcze nierzadko poświęcane do pozyskiwania nowatorskich abonentów. W rzeczony plac będzie inwestować jeszcze multum konsorcjów grających w Internecie. Wykluczone zajmuje w tymże zera niezrozumiałego - wybrakowany nakłaniania się do rujnujących się przymusów sprawi, że renomy będą nieporównanie w ogonie w przyrównaniu z naczelnikami z branży.\nTarg mobile 2018 prognozuje bitwę chirurgów o książkę wygrywającego pod motywem najwybitniejszej liczbie uchwyconych umów sim. Obecnie na zmierzaniu wykrywa się Play, jednakowoż wszystko może się zdarzyć. Co szczerość placówka teraźniejszego telefonisty stanowi ekstra gryząca. O ale dopisać, że Plus dzięki harmonii spośród Numerycznym Polsatem rozbudował tutejszą wytrzymałość na konkurencję. Ich szczyty oscylują na wyjątkowo wielokondygnacyjnym odcieniu oraz z sumiennością w spodziewanym roku nie usłucha aktualne szychcie.\nO wspomnieć, iż w 2017 roku coraz miliardy przedsiębiorstw łączyło na domowych stronicach tzw. booty. W 2018 roku będę one zdobywane na wciąż większą nieustannie. Jeszcze idą kreację, aby skreślić omyłek spętane z ich dziełem. Oracja tutaj np. o live kamieniczkach, albo takoż blankietach umożliwających przeznaczeniu wymiaru przystępnego poprzez nabywcę.\nGMT+8, 2021-4-16 01:07, Processed in 0.022476 second(s), 6 queries.


Zagraniczny studencie!: Harper College\nWnosisz do naszego kampusu bogactwo doświadczeń akademickich, kulturalnych oraz życiowych. Zapraszamy Cię do kontynuowania edukacji poprzez uczestnictwo w szczegółowych kursach. Możesz jednocześnie zawierać przyjaźnie na całe życie, dowiedzieć się czegoś o innych kulturach oraz dzielić się swoimi opiniami z innymi studentami, którzy pochodzą z ponad 50 krajów na całym świecie.\nPomożemy Ci rozpocząć naukę w amerykańskim college’u. Służymy radą w sprawach rekrutacji, imigracji, kultury oraz w innych aspektach życia akademickiego.\nPoznaj naszych wykładowców oraz pozostałą kadrę.\nHarper oferuje Ci:\nDoświadczenie w pracy ze studentami przyjeżdżającymi na wizę F-1.\nŚwiatowej klasy wykładowców oddanych nauczaniu. Stosunek studentów do wykładowców wynoszący 22:1.\nMożliwość uzyskania dyplomu Associate oraz certyfikatów w ponad stu obszarach kariery.\nProgramy partnerskie, które pozwalają na przeniesienie dyplomu Associate do prawie każdego amerykańskiego college’u lub uniwersytetu. (Obowiązują ograniczenia). Przenieś się na Uniwersytet Illinois w Urbana Champaign na studia inżynierskie, na Uniwersytet Indiany na studia biznesowe lub Uniwersytet Illinois w Chicago na studia medyczne. Możesz przeszukać setki uniwersytetów partnerskich oraz specjalizacji.\nProgramy wsparcia studentów, takie jak bezpłatne nauczanie w ponad 90 przedmiotach.\nWiele zajęć oraz wydarzeń, do których możesz się przyłączyć. Lubisz sport ? A może sztukę? Od wielkiego miasta do życia w kampusie na przedmieściu – znajdziesz wiele możliwości rozwijania swoich zainteresowań.\nKlub studentów międzynarodowych: Buduj przyjaźnie i wspomnienia. Dołącz do spotkań Conversation Café, które odbywają się co tydzień, a także bierz udział w wycieczkach, które pomogą Ci nawiązać kontakt ze studentami z całego świata. Odwiedź profil ISC na Facebooku.


Monitoring szkolny – Sp6 Integracyjna\nZałącznik nr 1 do zarządzenia 7/2018\nDyrektora Szkoły Podstawowej nr 6 Integracyjnej\nz dnia 28.05.2018r.\nw Szkole Podstawowej nr 6 Integracyjnej\nSzkoła Podstawowa nr 6 Integracyjna posiada monitoring wizyjny wewnętrzny i zewnętrzny.\nObrazy z monitoringu zapisywane są na trwałym nośniku informacji za pomocą rejestratora monitoringu i przechowywane przez okres 3 miesięcy od daty nagrania. Po tym czasie podlegają zniszczeniu, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.\nProtokół przekazania przechowywany jest w sekretariacie szkoły. przez okres 3 lat.\npomieszczenia sanitarnohigieniczne, gabinet profilaktyki zdrowotnej, szatnia i przebieralnia\nPrawo do ustalenia bądź zmiany hasła dostępu ma Administrator Systemów Informatycznych.\nObowiązujące zasady wykorzystania monitoringu wchodzą w życie z dniem 1 września 2018r.


Chodnik Podgumowany Sznurek Sizal Szare Paski - StyloweChodniki\n» Chodnik Podgumowany Sznurek Sizal Szare Paski\nLekki i miękki podgumowany chodnik o sznurkowym splocie. Ciemna kolorystyka, oryginalny i nowoczesny wzór idealnie wkomponuje się w każde wnętrze.\nOżywi i ociepli minimalistyczne, skandynawskie wnętrza, a klasycznym aranżacjom doda nieco nowoczesności.\nBędzie ciekawym elementem dekoracyjnym w każdym domu. Pasuje do każdego pomieszczenia i może być położony na wszystkich rodzajach podłogi.\nMa krótkie, ale miękkie i przyjemne w dotyku włókno, które łatwo się czyści. Jest podgumowany, dzięki czemu stabilnie leży i nie przesuwa się.\nAntystatyczne włókna nie przyciągają kurzu, są odporne na ścieranie i wilgoć.


Przekaż wiele dokumentów – jak wyłączyć tą opcję w MOSS 2007? | dr inż. Sebastian Wilczewski\n← Windows 7 OEM – atrybuty legalności\nPrzekaż wiele dokumentów – jak wyłączyć tą opcję w MOSS 2007 cd.? →\nPrzekaż wiele dokumentów – jak wyłączyć tą opcję w MOSS 2007?\nOpublikowano 4 stycznia 2010 by Sebastian Wilczewski\nPublikując dokumenty w bibliotece MOSS 2007 zapewnie zauważyłeś opcję "Przekaż wiele dokumentów". Dzięki niej możesz wskazać wiele dokumentów, które zostaną przekazane do biblioteki. Opcja teoretycznie bardzo przydatna – bardzo łatwo dzięki niej opublikujesz np. kilkanaście raportów..\nPosiada ona jednak jedna wadę. Wyobraź sobie, że każdy przekazywany dokument powinien mieć zdefiniowany status (np. wersja ostateczna, do przejrzenia itp). Definiujesz to pole o określasz, że ma być ono polem wymaganym. Jeżeli teraz wybierzesz akcję "Przekaż wiele dokumentów" to podczas przekazywania wielu dokumentów nie będą one traktowane jako pola wymagane! Jeżeli dodatkowo na tych pola oparłeś przepływy pracy to masz problem, gdyż z uwagi na brak prawidłowych wartości mogą one nie zadziałać zgodnie z oczekiwaniami.\nCo w takim razie należy zrobić aby opcja ta była niedostępna?\nPrzejdź do Administracji centralnej a następnie wybierz zakładkę Zarządzanie aplikacjami. W sekcji Zabezpieczenia aplikacji wybierz Dostawy uwierzytelnia. Wybierz interesującą cię aplikację sieci web oraz wskaż interesującą cię strefę. Przy opcji "Czy włączyć integrację klienta" zaznacz Nie. Oczywiście po wszystkim wykonujesz polecenie IISReset.\nNiestety po wykonaniu tych czynności zniknie nie tylko polecenie "Przekaż wiele dokumentów" ale znikną również inne polecenia np.:\nEdytuj w arkuszu danych\nPołącz z Outlook\nEksportuj do arkusza kalkulacyjnego.\nJak rozwiązać ten problem? O tym będzie kolejny post.