Z ziemi nie reaguje tak na dotyk tzn. gdy chce ją przesunąć np. przy czyszczeniu muszę mocniej ją dotknąć, czasami trochę się zaprzeć, ale ustępuje. Poprzedni właściciel sprzedał ją ponieważ była niebezpieczna bo wchodziła na ludzi, w ogrodzenia, był z niej prawdziwy taran. U nas nieco się jej polep...\nndz lut 02, 2014 11:21 pm\nUcieczka od pomocy\nWitam, mam problem z 12 letnią klaczą. Klacz ta jest bardzo spokojna i ufna, nigdy nie brykała, nie zachowywała się agresywnie w stosunku do człowieka. Problem w tym że na jeździe, na wszelkie pomoce reaguje ucieczką. Na lekkie przyłożenie łydki wyrywa do przodu po czym zwalnia, aż znowu muszę dać s...\nndz lis 24, 2013 1:34 pm\nTemat: Kącik żółtodziobów\nRe: Kącik żółtodziobów\nMam pytanie odnośnie ciąży koni. Mówi się, że ciąża trwa 11 miesięcy, ale czy jest możliwe żeby po 10 miesiącach urodził się zdrowy, silny źrebak? Czy wielkość i rasa konia ma wpływ na długość ciąży? Np. czy kuce szetlandzkie jako małe konie rodzą szybciej? Kiedyś czytałam w jakiejś książce o sposob...\nMam pytanie odnośnie galopu. W jednej książce przeczytałam, że po sygnale do zagalopowania, gdy koń już galopuje, zewnętrzna łydka nadal znajduje się za popręgiem i tak przez cały czas galopu. Łydkę odstawia się gdy chcemy przejść do kłusa. Ja zawsze robiłam tak, że dawałam sygnał do galopu, a gdy n...\nsob wrz 15, 2012 12:34 pm\nZ całą pewnością to nie jest to czego oczekuje właściciel. Chce ją wyleczyć całkowicie, tak aby mogła chodzić pod siodłem. Jedno kopyto jest typowo ochwatowe, ale drugie wygląda już całkiem nieźle. Na początku klacz nie mogła chodzić, leżała w boksie i było trzeba zmuszać ją do wstawania, teraz cały...\nczw wrz 13, 2012 8:06 pm\nKolejne pytanie:) Czy konie z ochwatem mozna kuć? W stajni mamy klacz z ochwatem poporodowym dość zaawansowanym, właściciel sam ją werkuje i "modeluje" kopytka. Zawsze po werkowaniu jej stęp jest bardziej energiczny i widać, że ruch sprawia jej mniej bólu. Po werkowaniu czekamy kilka dni i wtedy kuj...\nsob wrz 01, 2012 7:35 pm\nCzy mozna galopowac przez leżące drążki? Mój trener mówi, że drążki są tylko na kłus i stęp, a na galop cavaletti skok- wyskok, a drążek to tylko jako wskazówka przed przeszkodą. Konie maja bardziej obciążone nogi w galopie i potknięcie się o drążek grozi zwichnięciem. Ma rację?\nśr maja 02, 2012 4:02 pm\nTemat: Rośliny wokół stajni\nRośliny wokół stajni\nCzy znacie jakieś rośliny niechętnie jedzone przez konie? Mój kucyk wcina wszystko co posadzę, żadna roślina nie ma przy nim szans. Chciałabym posadzić parę krzaczków przy stajni, może są odmiany kwaśne albo gorzkie i bezpieczne dla konia? Jakie znacie sposoby na zabezpieczanie roślin?\nczw cze 16, 2011 12:41 pm\nTemat: Nie chce skakać\nRe: Nie chce skakać\nKobyłka ma 10 lat\nśr cze 15, 2011 10:43 pm\nTeż tak myślałam. Właściciel na siłe probował na niej skakać, nawet za innymi koniami nie chciała. W ogóle nie próbuje na niej galopować, w kłusie przez te swoje wywijasy prawie wlazła w elektryczny paśnik i obie dostałybyśmy kopniaka:) Ogólnie jest grzeczna, ale przez te jej kilkusekundowe odpały m...\nśr cze 15, 2011 8:30 pm\nNie chce skakać\nKobyłka w ogóle nie chce skakać, nawet te najmniejsze przeszkody, które mogłaby przejść stępem są dla niej problemem. Nie znam jej przeszłości, właściciel mówił że jest zepsuta i to dlatego czasami buntuje się podczas jazdy, nagle zatrzymuje się i zaczyna cofać, kombinator straszny. Pięknie reaguje ...\nwt maja 31, 2011 8:53 pm\nJak poprawnie wykonać ustępowanie od łydki i zwrot na zadzie? Myśl o różnych sposobach trzymania wodzy nie daje mi spokoju, mimo odpowiedzi nadal zastanawiam się co poprzez takie trzymanie wodzy http://i32.photobucket.com/albums/d10/karolina_karolina/zookwidzyn.jpg jeździec próbuje osiągnąć. Ręcę są...\npt kwie 22, 2011 7:00 pm\nW wieku 24 lat? O kurde to tak jakby 80 letnia babcia miala biegac do roboty:D Musiala miec niezla kondycje. Czytalam ze Araby sa zywotne, moga dozyc 27 lat. Niektorzy koniarze mowia ze konie zyja do 30, to prawda, czy poprostu mocno zaokraglaja?;D Gdy kon np. 18 letni pol zycia spedzil skaczac prze...\npt kwie 22, 2011 6:08 pm\nDo jakiego wieku kon moze pracowac pod siodlem? Czy 19 latek moze skakac i pracowac jak kon np. 10 letni? Slyszalam ze kon powinien odejsc na emeryture jak ma 20 lat, ale czesto widze starsze, skaczace, czy to bezpieczne dla rumaka?\npt mar 18, 2011 3:01 pm\nJuz mniej wiecej wiem o co chodzi w tym "lapaniu za reke", to jest jak kon wydluza szyje tak aby uwiesic sie na wedzidle, wodze sa napiete, przez co jezdziec nie moze ciagnac i kon odczuwa ulge. Gdy jezdziec popusci wodze kon przyspiesza, tak jakby chcial dogonic wedzidlo i sie na nim uwiesic:D Skor...


Grzejnik żeberkowy Trex 477x966xB900mm – Hydraulik Nakło\nGrzejnikiGrzejniki RadecoGrzejnik żeberkowy Trex 477x966xB900mm\nWysokość: 966, Szerokość: 477, Typ powłoki: lakier, Moc: 935, Typ grzejnika: Trex, Rozstaw przył.: boczne 900mm,\nSKU: ISM-01-20754 Kategorie: Grzejniki, Grzejniki Radeco Tagi: grzejnik łazienkowy, grzejnik radeco\nGrzejnik żeberkowy Trex 477x966xB900mm marki Radeco o numerze katalogowym ISM-01-20754, o parametrach Wysokość: 966, Szerokość: 477, Typ powłoki: lakier, Moc: 935, Typ grzejnika: Trex, Rozstaw przył.: boczne 900mm,.\nGrzejnik Trex to nowoczesna forma klasycznego grzejnika żeberkowego. Może być wykorzystany zarówno w łazience jak i w innych pomieszczeniach użytkowych.\nGrzejnik można podłączyć z prawej jak i lewej strony. Wykończony jest lakierem. Kolor do wyboru z palety producenta wliczony jest w cenę. Informacje na ten temat prosimy podać w polu UWAGI przy finalizowaniu zamówienia.\nZawór termostatyczny Danfoss kątowy 1/2 cala RA-N (M23,5x1,5)\nPakiet piec kondensacyjny Junkers Cerapur Compact 2-14kW zasobnik 220L pogodówka\nGrzejnik łazienkowy PURMO APIA 700x1764xD710mm


FIT ciasto marchewkowe z pomarańczą i migdałami | edukujemy\n21-12-2017 / Kasia\nDla wszystkich marchewkowiczów - przepyszne ciasto marchewkowe z pomarańczą. Świetnie sprawdzi się w okresie świątecznym jak i na niedzielny (lub nie niedzielny) deser :) Kto nie spróbuje ten nie wie co traci!\nmarchew ok. 360g (3 duże szt.)\nmąka pszenna pełnoziarnista 180g (1,5 szkl.)\nolej rzepakowy 60ml (7 łyżek)\nsok pomarańczowy 40ml (z 0,5 pomarańczy)\nerytrol lub inne słodzidło 50g (5 łyżek)\ncynamon mielony (1 - 1,5 łyżeczki), mielona gałka muszkatołowa (0,5 łyżeczki), mielony lub świeży imbir (0,5 łyżeczki)\nser bieluch lekki lub naturalny serek homogenizowany 150g\nmigdały 20g (1,5 łyżki)\nmiód 20g (1 czubata łyżeczka)\nskórka pomarańczowa - według uznania\npłatki owsiane 10g (1 łyżka)\nPiekarnik nastawiamy na 180 °C.\nJajka ucieramy mikserem razem z erytrolem i sokiem z połowy pomarańczy (lub 40 ml gotowego soku), olejem i szczyptą soli.\nPłatki owsiane (6 łyżek) blendujemy na drobny pył. Jedną łyżkę zmiksowanych płatków zostawiamy na później. Resztę mieszamy z mąką pszenną pełnoziarnistą i proszkiem do pieczenia.\nSuche składniki stopniowo dodajemy do masy jajecznej cały czas mieszając.\nMarchew obieramy i trzemy na tarce o grubych oczkach. Łączymy z wcześniejszymi składnikami. Dodajemy łyżeczkę cynamonu - można dać więcej jeśli jesteś fanem cynamonu ;), pół łyżeczki gałki muszkatołowej i świeży starty imbir bądź mielony w proszku - pół łyżeczki.\nNa tortownicę wylewamy łyżeczkę oleju rzepakowego i za pomocą ręcznika kuchennego rozprowadzamy go po ściankach i dnie. Wysypujemy na nią wcześniej odłożoną część zblendowanych płatków owsianych i rozprowadzamy je po całej tortownicy.\nCiasto wylewamy na tortownicę i wkładamy do wcześniej nagrzanego piekarnika na około 40 minut (najlepiej z termoobiegiem).\nW tym czasie robimy wierzch ciasta: serek mieszamy z miodem i odrobiną startej skórki z wcześniej wyparzonej pomarańczy.\nPestki dyni i migdały kruszymy na mniejsze kawałki.\nWskazówka Najłatwiejszy sposób pokruszenia orzechów czy pestek - wkładamy je do “podwójnego” woreczka foliowego i uderzamy tłuczkiem do mięsa.\nGotowe ciasto należy porządnie ostudzić przez minimum godzinę. Jeśli masz wystarczająco silną wolę to nawet ciut dłużej ;) Po ostygnięciu, na wierzchu ciasta rozprowadzamy serek i posypujemy brzegi kawałkami migdałów i pestek dyni.\n⤧ Next post Pieczona ryba po grecku ⤧ Previous post Razowe pierogi z makiem i bakaliami


W Jeżewie w urzędzie więcej czasu na załatwianie spraw w wydzi ... - Polskie Radio PiK\n2019-11-28, 12:19 Marcin Doliński\nW Jeżewie w urzędzie więcej czasu na załatwianie spraw w wydziale komunikacji\nDotychczas filia wydziału otwarta była na próbę dwa dni w tygodniu. Fot. Marcin Doliński\nW gminie Jeżewo filia wydziału komunikacji starostwa powiatowego w Świeciu będzie otwarta pięć dni w tygodniu, a nie jak dotychczas tylko dwa.\nBliżej do urzędu. W Jeżewie powstała filia wydziału komunikacji\nDom Kultury w Jeżewie z grantem programu "Dom Kultury+"\nTo będzie ułatwienie dla mieszkańców, którzy wszystkie sprawy związane z rejestracją pojazdu czy odbiorem prawa jazdy załatwią na miejscu.\n– Zrobiliśmy to ponieważ taki był wniosek zainteresowanych gmin, czyli gminy Drzycim, Osie i Jeżewo. Podział kosztów jest następujący: gminy ponoszą koszt utrzymania pracownika, gmina Jeżewo udostępnia nieodpłatnie biuro, starostwo powiatowe ponosi koszt oprogramowania i konserwacji sprzętu – powiedziała Barbara Studzińska, starosta świecki.\nDotychczas filia wydziału otwarta była na próbę dwa dni w tygodniu.\nTagi: Jeżewo, urząd,\n2020-01-14, godz. 15:16 Zabił psa i odjechał. Policja ze Świecia szuka sprawcy Kierowca białego busa poszukiwany przez policję ze Świecia nad Wisłą. Mężczyzna dwa dni temu zastrzelił psa. Do zdarzenia doszło niedaleko Bukowca. » więcej 2020-01-14, godz. 14:20 Powstaje strategia przyspieszenia 2030+ dla Kujaw i Pomorza „Przyspieszenie rozwoju województwa” - pod takim hasłem powstaje nowa strategia dla Kujaw i Pomorza. Prace nad dokumentem właśnie się rozpoczęły. » więcej 2020-01-14, godz. 13:35 Odwierty pod studnie i stanowiska pomiarowe. 1. etap oczyszczenia terenów pozachemowskch w Bydgoszczy Pierwszy etap prac przy oczyszczaniu terenów pozachemowskich w Bydgoszczy został wykonany. Ekipy wykonały 23 odwierty pod studnie i stanowiska pomiarowe. » więcej 2020-01-14, godz. 12:30 Grudziądz w 100-lecie powrotu miasta do Macierzy Pokazy grup rekonstrukcyjnych, koncerty, wystawy i uliczne happeningi, tak w telegraficznym skrócie wygląda tygodniowy program grudziądzkich obchodów w 100. r ... » więcej 2020-01-14, godz. 11:45 Bydgoski raper nagrał płytę. Wspiera nią chorego nauczyciela muzyki 22-letni Tomasz Mendry - bydgoski raper Wteifefte - nagrał płytę, a cały dochód z jej sprzedaży przeznaczy na leczenie Adama Rusinka - swojego byłego nauczyci ... » więcej 2020-01-14, godz. 11:16 Protest w SANIKO. Przez kilka godzin nie wywożono śmieci we Włocławku Pracownicy Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej SANIKO we Włocławku na kilka godzin przerwali pracę. Rano na ulice miasta nie wyjechała żadna śmieciarka. Pr ... » więcej 2020-01-14, godz. 10:24 Jarosław Wenderlich o protestach ws. ustaw sądowych W sprawie reformy sądownictwa w Polsce spełnia się nakreślony przez opozycję scenariusz „ulica i zagranica” - uważa Jarosław Wenderlich, podsekretarz stanu w ... » więcej 2020-01-14, godz. 08:07 Obrońcy dzików: - Ludzie przyczyniają się do zarażania zwierząt w chlewniach! Przeciwko projektowi specustawy dotyczącej sanitarnego odstrzałów dzików protestowali w Bydgoszczy działacze Fundacji Viva! Akcja dla Zwierząt. » więcej 2020-01-14, godz. 07:10 Nie jego dom, ani śmieci? Strażnicy weszli do mieszkania mimo oporu właściciela W niedzielę (12.01.) patrol Straży Miejskiej udał się do jednego z budynków na bydgoskim Szwederowie na kontrolę paleniska. Drzwi otworzył mężczyzna, który oś ... » więcej 2020-01-13, godz. 21:43 Podczas lektury pamiętników bezrobotnych raz serce rośnie, raz włos się jeży... Badanie bezrobotnych na podstawie ich pamiętników. Taką nietypową analizę przeprowadzili socjolodzy z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu wraz z naukowc ... » więcej\n78910111213 33844 na 3385 stronach


Elisabeth Schwind, „Dlaczego wszystko minęło?” | CENTRUM BADAŃ NAD TEATREM MUZYCZNYM\nJesteś tutaj: Home / PRZEKŁADY / Elisabeth Schwind, „Dlaczego wszystko minęło?”\n37 707 komentarzy by: alicja-przybyszewska in: PRZEKŁADY\nOd tego czasu kolejne teatry podejmowały się wystawienia tej sztuki. Tym samym można zaliczyć operę Eötvösa do tych nielicznych muzyczno-teatralnych dzieł ostatnich dwóch dekad, które mają w przyszłości szansę wejść do kanonu klasyki. Podobny sukces odniosły jedynie takie dzieła jak Dziewczynka z zapałkami Helmuta Lachmanna (prapremiera w Hamburgu 1997) czy obie sztuki Salvatore Sciarrino, Luci mie tradici („Śmiertelny kwiat”, prapremiera Schwetzingen 1998) czy Makbet (prapremiera Schwetzingen 2002). Czy sukces tych sztuk da się przekonująco wyjaśnić? A przy okazji: czy to przypadek, że ich prapremiery odbyły się w późnych latach dziewięćdziesiątych tudzież na początku nowego stulecia? Jeżeli poszukać podobieństw w tych tak bardzo różnych od siebie sztukach Eötvösa, Lachenmanna i Sciarrino, to obok znanych we wszystkich przypadkach oryginałów (Czechow, Szekspir, bajka Andersena czy historyczny „przypadek kryminalny” kompozytora Gesualdo), uwagę zwraca estetyzacja języka na płaszczyźnie muzycznej, która usuwa w cień nawet zdecydowanie krytyczną wobec społeczeństwa wymowę dzieła Lachenmanna, powstałego w wyniku przeplatania treści bajkowych z tekstem Gudrun Ensslin. Zdaje się zatem, że potępiane przez długi czas jako powierzchowne pojęcie piękna zyskało w tych dziełach nowy wymiar – mimo iż to właśnie Lachenmann w swojej Dziewczynce posługuje się środkami radykalnej awangardy. Estetyka redukcji i dramaturgii pozbawionej w dużym stopniu kulminacji łączą się z tym pojęciem, a stany wewnętrznego czy zewnętrznego bezruchu, upływającego czasu, skostnienia i (tyleż dosłownie, co metaforycznie) chłodu znajdują w ten sposób odpowiednią formę wyrazu – Trzy siostry Czechowa są tutaj tak samo adekwatnym punktem odniesienia jak bajka o zmarzniętej dziewczynce z zapałkami, gdzie zimno z łatwością można zinterpretować jako chłód społeczny. Natomiast w przypadku Gelo à gelo, jak nazywa się najnowsze dzieło muzyczne Sciarrino (prapremiera Schwetzingen 2006), można by opisać jego specyficzny język nawet w bardzo ogólny sposób.\nDramaturgia redukcji i bezruchu paradoksalnie umożliwia ostrożny powrót do – również długo unikanej – narracyjności, która jest poniekąd ograniczana przez postulat ubogiej akcji. Obfitująca w retardacje narracja ma bezpośredni wpływ na większą przystępność dzieł. Dotyczy to również Dziewczynki z zapałkami Lachenmanna, mimo iż ta sztuka zdecydowanie bardziej aniżeli Trzy siostry Eötvösa, a nawet dużo bardziej niż inne współczesne dzieła wymyka się tradycyjnemu pojęciu opery. Być może sukces tego dzieła wynika również z tego, że opiera się na ono także na względnie przystępnym tekście wyjściowym, którego przebieg Lachenmann przedstawia za pomocą swojej „Musique concrète instrumental” i tym samym (pomimo atomizacji tekstu aż do jego całkowitej niezrozumiałości) niepostrzeżenie wprowadza na powrót strukturę narracyjną, zaspokajając w ten sposób tak różnorodne oczekiwania.\nDramaturgia Dziewczynki Lachenmanna, którą opisać można jako występujące naprzemienne odrętwienie i wyłamującą się z niego pełną dźwiękowego przepychu grę orkiestry, przybiera strukturę narracyjną bajki z powracającymi przy zapalaniu zapałek halucynacjami dziewczynki. W tym jednym miejscu postępuje więc Lachenmann nader tradycyjnie, umożliwiając tym samym względnie bezpośredni dostęp do swojego dzieła, również bez konieczności przenikania złożoności partytury. Jednocześnie, mimo powtarzających się elementów akcji, unika powtórzeń na płaszczyźnie muzycznej. Natomiast zarówno Eötvös jak i Sciarrino oswajają psychologię powtórzenia, choć każdy w dość osobliwy, sobie tylko właściwy sposób. Podczas gdy muzyka Sciarrino wykorzystuje powtórzenie jako podprogowo skuteczną stałą, która nadaje dziełu organiczny rytm niczym cykliczny oddech czy mruganie powieką, Eötvös w Trzech siostrach stosuje zasadę powtórzenia na wielką skalę jako środek dramaturgii. Niniejszym zostanie ona bliżej zbadana.\nPozbawiona kulminacji dramaturgia Czechowa musiała wyjść naprzeciw wyobrażeniom Eötvösa o dramaturgii bezruchu – mimo to on i jego librecista Claus H. Henneberg nie trzymają się formalnego przebiegu Trzech sióstr. Czechow eksponuje trwanie sióstr w swego rodzaju mentalnej stagnacji właśnie poprzez to, że podkreśla upływ czasu zewnętrznego. Już w pierwszych zdaniach dramatu w osobliwy sposób piętrzą się cyfry, daty, godziny i wspominane chwile: „(Olga): Ojciec zmarł dokładnie rok temu, właśnie piątego maja, w dniu twoich imienin, Irino. […] Ale minął rok i wspominamy o tym spokojnie, ty już jesteś w białej sukni, twarz ci promienieje. (zegar bije dwunastą) I wtedy też bił zegar […] W sumie w dramacie Czechowa upływają cztery lata, w których Andrzej i Natasza biorą ślub i mają dwójkę dzieci, Olga zostaje powołana na stanowisko dyrektorki szkoły, a Irina najpierw pracuje w urzędzie telegraficznym, a później składa egzamin nauczycielski.\nNatomiast w Trzech siostrach Eötvösa chronologia nie odgrywa istotnej roli. Cztery akty zostają zdekonstruowane i na powrót złożone w trzy sekwencje, w których Eötvös, jak sam mówi, opowiada trzykrotnie „historię bez bohatera”, w której „za każdym razem w centrum jest inna postać” Jak sam twierdzi, chciał w ten sposób wyeksponować relacje w trójkącie, w które uwikłane są osoby dramatu: o Irinę zabiega dwóch mężczyzn – baron Tuzenbach i cynik Solony – Andrzej jest zakleszczony pomiędzy trzema siostrami i swoją apodyktyczną żoną Nataszą, natomiast trzecia sekwencja ukazuje Maszę zagubioną pomiędzy jej prostodusznym mężem Kułyginem i – również nieszczęśliwym w swoim małżeństwie – podpułkownikiem Wierszyninem. Relacje w trójkącie pełnią tutaj podwójną funkcję. Po pierwsze budują dramatyczny potencjał , a gdy się im dokładnie przyjrzeć, służą też dramaturgii bezruchu: ukazują każdą z osób w sytuacji bez wyjścia, co czyni ją niezdolną do jakiegokolwiek działania. Rozwiązania tych sytuacji zostają im niejako zesłane przez los: dwaj wielbiciele Iriny pojedynkują się (Tuzenbach ginie), Wierszynin, w którym zakochuje się Masza, wraz z wojskiem opuszcza miasto, a Andrzej wpada w szpony hazardu.\nIstotnym narzędziem w dramaturgii bezruchu obok rzeczonych „trójkątów” jest powtórzenie. Tam, gdzie Czechow pozwala, by płynął czas zewnętrzny, podkreślając tym samym wewnętrzną stagnację, u Eötvösa wszystko kręci się w kółko. Ustawicznie sprowadza swoje postaci do punktu wyjścia, by kazać im zaczynać na nowo. Już tekst prologu został przejęty z zakończenia dramatu Czechowa: „Jeden już odszedł na zawsze” – brzmi aluzja do wydarzeń, które dopiero zostaną opowiedziane. I: „zostaniemy same, żeby zacząć życie od nowa.” W ten sposób od samego początku jest jasne, że siostry są uwikłane w ciągłe powtórzenia. Trójkąty sygnalizują konflikt, kręgi – brak wyjścia z niego.\nRzeczywiście z sekwencji na sekwencję powracają podobne sceny, elementy akcji i muzyki. Jednakże Eötvös nie postępuje przy tym tak schematycznie, jak sam sugeruje, mówiąc, jakoby opowiadał tę samą historię trzykrotnie. Wprawdzie przebieg scen z pierwszej sekwencji w drugą jest początkowo faktycznie powtórzony, ale trzeciej sekwencji już to nie dotyczy. Ponadto z sekwencji na sekwencję zmniejsza się ich długość – z jedenastu na dziewięć, a ostatecznie – na pięć scen. Tak na przykład akordeon jako charakterystyczny rosyjski instrument pojawia się w prologu, odgrywając w nim szczególną rolę, symbolizując tęsknotę sióstr za Moskwą. Charakterystyczna symbolika, którą przypisuje mu Eötvös, zostaje w niektórych miejscach opery ponownie podjęta. Do kolejnych ważnych elementów dzieła należy temat przemijalności, który zostaje wyeksponowany przez Irinę („Dlaczego wszystko minęło?”), gwizdanie Maszy, odgrywane glissando przez smyczki, określone jako refren wzorcowo rytmiczne intermezzo, przy którym Natasza przechadza się ze świecą po scenie, rozbicie zegara przez pijanego doktora czy „muzyka ognia”, która swoimi nagłymi zwrotami akcji w orkiestrze wyrywa siostry z letargu i sygnalizuje konflikt. Oczywiście nigdy nie chodzi o dosłowne powtórzenia. Tak na przykład słowa Iriny „Dlaczego wszystko minęło? Gdzie jest?” od początku pierwszej sekwencji do drugiej zostaje już skrócone, natomiast instrumentacja w refrenie z Nataszą jest za drugim razem bardziej agresywna. Scena z rozbitym zegarem pozornie powtarza się tylko raz. „Skarga” Iriny zostaje na początku opuszczona, również refren z Nataszą i świecą wypada, nie kończąc się, jak w dwóch poprzednich sekwencjach, rendez vous z Protopopowem. Doktor nie rozbija zegara po raz trzeci. Jednakże na początku sekwencji tłucze się filiżanka – i znów nikt inny jak właśnie doktor stoi przed rozbitą porcelaną. To, co się powtarza, to przede wszystkim dramaturgia zataczającej łuk akcji, która rozpoczyna się w odrętwieniu (gwizdanie), przechodzi następnie w konflikty w trójkącie („muzyka ognia”), by na powrót przejść w odrętwienie (pożegnanie/ gwizdanie/ motyw tęsknoty jako flażolet na altówce). Najwidoczniej wystarczają reminiscencje obu minionych sekwencji, by stworzyć wrażenie, że również w trzeciej sekwencji historia powtarza się od początku. W ten sposób udaje się Eötvösowi wyeliminować wrażenie przewidywalności, a jednocześnie nie przerwać wstęgi Möbiusa. Udaje mu się znacznie więcej: czysto praktycznie rzecz biorąc technika powtórzeń jest nieocenioną pomocą w słuchaniu i rozumieniu dzieła. Natomiast z dramaturgicznego punktu widzenia jest to środek umożliwiający podkreślenie zagmatwanej sytuacji trzech sióstr.\n„Trzy siostry“ – męska rzecz\nPeter Eötvös wszystkie pięć ról żeńskich w swoim teatrze muzycznym obsadził męskimi głosami, a tym samym uczynił Trzy siostry męską sztuką. Partie tytułowych sióstr oraz szwagierki Nataszy śpiewają kontratenorzy, a piastunki Anfisy – bas. Jest to dość nietypowe. Wprawdzie w historii opery często zdarzają się sytuacje, w których kobiety odgrywają rolę męskie, ale raczej nie dzieje się na odwrót. Na temat kulis tej decyzji wypowiedział się Eötvös w przeddzień inscenizacji we Freiburgu (w której skądinąd role sióstr zostały obsadzone kobietami) jesienią 2000 w następujący sposób: „Decyzja, by obsadzić żeńskie role mężczyznami była długim, powolnym procesem. Oczywiście moją pierwszą myślą było obsadzenie ról żeńskich przez kobiety. Ale w momencie, gdy nie chodziło już o to, by zrealizować tekst Czechowa, lecz stworzyć autonomiczne dzieło, zorientowałem się, że wszystko kręci się permanentnie wokół relacji w trójkącie. […] Dlatego nie chodzi już wcale o relacje damsko-męskie, lecz o samo fizykalne zjawisko, permanentną rotację. […] W związku z tym przyszło mi do głowy, że kobiety wcale niekoniecznie muszą być kobietami, gdyż nie chodzi o płeć, lecz o konflikty. Ostatecznie partie kobiece są śpiewane przez kontratenorów, co jest oczywiście bardzo abstrakcyjne.”\nA zatem, powtarzając za Eötvösem, nie chodzi o płeć, lecz o abstrakcyjny konflikt. Jednakże nasuwa się pytanie, czy w momencie, kiedy mężczyźni, zwłaszcza kontratenorzy, zostają ubrani w kobiece role niczym w kobiece suknie, tym bardziej uwaga nie zostanie zwrócona na płeć, ponieważ powszechne reguły podziału na role zostaną nagle złamane. Jest co najmniej prawdopodobne, że może to wywołać irytację. W inscenizacji Stanislasa Nordeya dla Nederlandse Reisopera uwikłania międzypłciowe poszły jeszcze o krok dalej, gdyż nie tylko zrezygnowano z charakteryzacji mężczyzn na kobiety, lecz wręcz pozwolono im wystąpić w luźnych, męskich strojach i zapuścić brody. Mężczyźni jako kobiety – czy zatem można mówić o wyeliminowaniu zjawiska płci biologicznej? Czy obie płci stapiają się w jedną osobę w rodzaju nijakim? Co dzieje się, gdy mężczyźni wcielają się w role kobiece? Zwłaszcza, gdy w dodatku śpiewają kobiecą barwą głosu?\nKontratenorzy we współczesnym teatrze muzycznym mogą się już poszczycić pewną tradycją, w ramach której wykształciły się określone wyznaczniki dla ról podejmowanych przez ten głos. Pierwszym kontratenorem – nie licząc ponownego ożywienia opery barokowej – jest, zdaje się, Oberon w operze Szekspira, inscenizowanej przez Benjamina Brittena – A Midsummernight’s Dream (1960). Britten napisał tę rolę specjalnie dla Alfreda Dellera, z którego nazwiskiem łączy się nierozerwalnie ponowne odkrycie kontratenora jako głosu solowego. Jest to śpiew jak z innego świata. Piękny, delikatny, zdematerializowany – właśnie taki, jak można sobie wyobrazić niewidoczny dla ludzi świat wróżek. Oberon Brittena stał się wzorem kontratenora we współczesnym teatrze muzycznym. Od tamtego czasu ten typ głosu stał się popularny w dziełach muzycznych od Philipa Glassa, poprzez Georga Friedricha Haasa aż po Klausa Hubera. Pojawił się również w Luci mie tradici Salvatore Sciarrino. Co znamienne, często zostaje on wtłoczony w konteksty, które osadzone są w wymarłych kulturach lub epokach muzyki dawnej. Dzieje się tak już w przypadku Oberona u Benjamina Brittena. Bardzo wyraźne jest tutaj zakorzenienie tembru kontratenora w tradycji muzyki dawnej. To samo dotyczy Luci mie tradici Sciarrino. Nawet Peter Eötvös lubi mówić o Trzech siostrach jako o „madrygale na trzynaście głosów”. Również tutaj odnajdujemy więc ukryte odniesienia do muzyki dawnej. Określane zazwyczaj jako „niematerialne” brzmienie głosu kontratenorów jest właśnie dlatego predestynowane do ról rodem ze świata duchów i bogów. Najwidoczniej przypisuje się kontratenorom, którzy śpiewając jako mężczyźni partie kobiece zdają się przekraczać ograniczenia płciowości, umiejętności przekraczania wszelkich granic. Nieziemskość ich barwy głosu sugeruje, że nie dotyczą ich prawa rządzące światem doczesnym. Tak zatem kontratenor jawi się jako postać z nieznanych kultur czy mitycznych czasów – niczym owiany tajemnicą faraon Echnaton w operze Philipa Glassa o tym samym tytule z roku 1984; czy też głos chłopca z opery Klausa Hubera pt. Schwarzerde (1997-2001), który przenika muzykę, by opowiedzieć dawny armeński epos. Armenia jest tutaj ziemią obiecaną, krainą tęsknoty, której język pozostaje nam obcy.\nMichael Tippet wychwalał swego czasu głos Alfreda Dellera jako „wolny od emocjonalnych niuansów, które odciągają naszą uwagę od absolutnie czystej jakości jego powstawania; nie istnieje w muzyce żaden porównywalny dźwięk i tylko nieliczne z pozostałych są tak prawdziwie muzykalne.” Powtarzając za Tippettem, dostrzegamy, że jest tak, jakby wedrzeć się wraz z kontratenorem w sferę prawdy absolutnej, w coś, co istnieje poza naszym światem materialnym. To z kolei pokrywa się z wypowiedziami kontratenora Alaina Aubina, który w prapremierze Trzech sióstr wcielił się w rolę Olgi: „Nie jesteśmy ani mężczyznami ani kobietami, jesteśmy duszami trzech sióstr.” Zapewne Eötvös ma na myśli to samo, mówiąc, że nie chodzi mu o płeć, lecz o abstrakcyjny konflikt. Głosowi kontratenora od początku przypisywany jest abstrakcyjny wymiar – niezależnie od tego, czy męskie i żeńskie cechy znoszą się nawzajem, dając efekt neutralny. Przez tę abstrakcję docieramy znów do płaszczyzny, na której za pomocą środków stylistycznych może zostać rozwinięta gra, w której „żeńskie” cechy zostaną w postaciach dodatkowo wzmocnione. Tę „paradoksalną prawdę” odkrył Eötvös w japońskim teatrze Kabuki. Również tutaj mężczyźni wcielają się w żeńskie role. Eötvös wypowiedział się na ten temat następująco: „Byłem bezbrzeżnie zafascynowany paradoksalną prawdą tych ‘trawestacji’. Precyzja i wytworność ich gestu i tonu głosu czyniły ich grę całkowicie abstrakcyjną i działały bardziej kobieco, aniżeli mogłyby oddziaływać w przypadku kobiety. To jest właśnie siła ‘trawestacji’: To, co zostaje pokazane na przykładzie różnicy, jest tym, czym jest faktycznie. Wiarygodność postaci zostaje w ten sposób niezwykle wzmocniona.” Przypuszczalnie właśnie temu doświadczeniu zawdzięczamy istnienie kontratenorów w Trzech siostrach. I z pewnością reżyser prapremiery w Lyonie, Ushio Amagatsu, nie przypadkiem był Japończykiem, inspirującym się japońskim teatrem Nô. Tutaj znów spotykamy kontratenorów w obcej kulturze – w tym sensie Trzy siostry Eötvösa wpisują się płynnie w szereg współczesnych dzieł teatru muzycznego z udziałem kontratenorów. Tyle że kontratenorzy u Eötvösa odgrywają role kobiece, w czym Trzy siostry zasadniczo różnią się od pozostałych dzieł. O dziwo, do tej pory żaden kompozytor nie wpadł na pomysł, by wykorzystać androgeniczność głosów kontratenorów do odegrania kobiecych ról. Nawet w świecie duchów i bogów są – jak Oberon – jednoznacznie przyporządkowani płci męskiej. To, że Eötvös postępuje inaczej, ma najwidoczniej związek ze wschodnioazjatycką tradycją teatralną, którą się zainspirował.\nPozostaje pytanie, jak ma się Japonia do Czechowa. Dlaczego Eötvös jest zdania, że to, co interesuje go w Trzech siostrach, da się przekazać za pośrednictwem japońskiej estetyki? Obok tendencji do abstrakcji z pewnością ważną rolę odgrywa tam dramaturgia bezruchu. Posłużenie się elementami inspirowanej Japonią estetyki umożliwiło wprowadzenie do utworu „jednolitej melancholii” oraz „nieruchomości” postaci , która dalej wspierała dramaturgię bezruchu. Można wręcz pójść dalej w tych konstatacjach: we wschodnioazjatyckie myślenie, filozofię i religię wpisana jest cykliczność. Myślenie cyklami jest tutaj silniej zakorzenione niż w myśleniu europejskim. Eötvös i jego reżyser Amagatsu wykorzystują Japonię jako metaforę kompleksu skojarzeniowego dla zataczającej kręgi dramaturgii, którą z kolei Eötvös wydestylował z dramatu Czechowa. W metaforze „Japonia” czy „Daleki Wschód” manifestuje się pogląd Eötvösa na dramat Czechowa.\nTytuł oryginału: „Wohin ist alles nur entschwunden”\nPrzekład: Agata Kochanowska\nPierwodruk: Kosmoi. Peter Eőtvős an der Hochschule fȕr Musik der Musik-Akademie der Stadt Basel – Schriften, Gespräche, Dokumente, herausgegeben von M. Kunkel, Saarbȕcken 2007\n*Powyższy tekst związany jest ze spotkaniem z Peterem Eötvösem, zaplanowanym na 3.10. 2014 r. w Operze Wrocławskiej, w ramach współpracy Centrum Badań nad Teatrem Muzycznym UAM z Laboratorium Myśli Muzycznej.\nPoprzedni: Ogólnopolska Konferencja Naukowa „Opera – teatr zdrady”\nNastępny: „Moja muzyka jest muzyką teatru”\nprzez: alicja-przybyszewska - w: PRZEKŁADY


Rodzaje soczewek w okularach przeciwsłonecznych Smith - Strefa.Ski\nRodzaje soczewek w okularach Smith\nChromaPop™ Glass Polarized – to najbardziej przejrzyste i odporne na zarysowania soczewki ze szkła mineralnego z wysoce wydajną polaryzacją i powłokami przeciwodblaskowymi, które minimalizują odblaski. Dają 100% ochronę przed promieniowaniem UV.\nChromaPop+ Polarized – to wytrzymałe polimerowe soczewki, zapewniające większą przejrzystość niż standardowe soczewki ChromaPop ™. Są nawet o 10% lżejsze, zapewniając komfort przez cały dzień, a jednocześnie oferują powłoki antyrefleksyjne, odporne na wodę i olej. Dają 100% ochronę przed promieniowaniem UV.\nTechlite Glass Polarized – opatentowane soczewki Techlite są do 12 razy bardziej odporne na zarysowania niż soczewki polimerowe i 20% lżejsze niż tradycyjne szkło oraz zapewniają 100% ochronę przed promieniowaniem UV z powłoką antyrefleksyjną, która zmniejsza zmęczenie oczu.\nChromaPop™ Polarized – soczewki polaryzacyjne ChromaPop ™ są optycznie dostrojone, aby zapewnić komfort wizualny i ochronę przed uderzeniami ze zwiększoną redukcją blasku – jednocześnie oferując powłoki antyrefleksyjne, odporne na wodę i olej. 100% ochrona przed promieniowaniem UV.\nChromaPop ™ – to soczewki optycznie dostrojone, aby zapewnić komfort widzenia i ochronę przed uderzeniami, a jednocześnie oferują powłoki odporne na wodę i olej. 100% ochrona przed promieniowaniem UV.\nCarbonic Elite Ballistic – to soczewki balistyczne z certyfikatem MilSpec. Soczewki Elite są dostrojone optycznie, aby zapewnić najczystsze widzenie z doskonałą ochroną przed uderzeniami. Soczewki te spełniają normę MilSpec MIL-PRF-31013 i ANSI Z87.1 dotyczącą ochrony przemysłowej.\nCarbonic Polarized – soczewki węglowe są optycznie dostrojone, aby zapewnić komfort wizualny, a jednocześnie zawierają polaryzację zapewniającą cięcie odblaskowe, spełniają normę ANSI Z80.3 dotyczącą odporności na uderzenia, powłokę odporną na wodę i olej oraz 100% ochronę przed promieniowaniem UV.\nCarbonic – to soczewki węglowe, optycznie dostrojone, aby zapewnić komfort wizualny, a jednocześnie zachowują normę ANSI Z80.3 dotyczącą odporności na uderzenia, powłoki odpornej na wodę i olej oraz dają 100% ochronę przed promieniowaniem UV.\nTechnologie w soczewkach Smith\nKonstrukcja soczewki optymalizująca wydajność\nKonstrukcje soczewek ChromaPop ™, Techlite i soczewek węglowych są zoptymalizowane, aby zapewnić szereg korzyści optycznych i odporności na uderzenia. Marka Smith dopasowuje najlepsze filtry polaryzacyjne i wykończenie soczewek wielowarstwowymi powłokami lustrzanymi, antyrefleksyjnymi (A / R), odpornymi na zarysowania i hydrolofobowymi. Efektem końcowym jest pomysłowo wykonana soczewka, która zachowuje postrzeganie kolorów i zapewnia zoptymalizowaną przejrzystość optyczną i precyzję we wszystkich środowiskach.\nPolaryzacja soczewek Smith\nPolaryzacja ogranicza odblaski. Odblask od poziomych powierzchni, takich jak śnieg, woda i asfalt, który zmniejsza postrzeganie głębi i zmniejsza ostrość wzroku, co powoduje zmęczenie oczu. Smith dokładnie dopasowuje spolaryzowaną warstwę wizualną wewnątrz soczewek co odfiltrowuje 99,9% tego „wizualnego zakłócenia”, aby uzyskać precyzyjny obraz akcji.\nPOLARCHROMIC – soczewki polaryzacyjne z technologią fotochromową dopasowującą się do zmiennych warunków światła\nDzięki Smith Polarchromic soczewka łączy korzyści wynikające z zaawansowanej polaryzacji z wrażliwą na promieniowanie UV, samo-przyciemniającą się technologią fotochromową zapewniającą soczewki, które dostosowują się do zmieniających się warunków oświetlenia, dzięki czemu zawsze masz idealny odcień do ilości światła.\nKiedy światło przechodzi przez ośrodek, załamuje się, czyli zmienia kurs. Jeśli pozostanie nieskorygowane, załamanie to może powodować zniekształcone widzenie i zmęczenie oczu. Technologia soczewek stożkowych Smitha (TLT) stopniowo prostuje wpadające promienie świetlne. Oznacza to, że widoczność jest w 100% dokładna i maksymalnie komfortowa.\nHydroleofobowa powłoka odporna na wodę i olej\nPowłoka odpycha wilgoć, tłuszcz i brud. Tworzy barierę między soczewkami a światem. Woda będzie się zbierać i rozpraszać bez smug, a smugi z odcisków palców można łatwo wyczyścić.\nPowłoka Antyrefleksyjna (A / R)\nNakładane próżniowo powłoki antyrefleksyjne (A / R) na tylnej stronie soczewki eliminują uciążliwe światło boczne i\nAktualnie znajdujesz się na: Strona główna / Rodzaje soczewek w okularach Smith


Old-school w nowym wydaniu. Rezultaty? Wyśmienite. Recenzja Horizon Chase [Android i iOS] | Komórkomania.pl\nOld-school w nowym wydaniu. Rezultaty? Wyśmienite. Recenzja Horizon Chase [Android i iOS]\nZauważyłem, że ze słowami „A pamiętasz jak…” wiążą się same dobre wspomnienia. No, z wyjątkiem „a pamiętasz jak w zeszły weekend pożyczyłem ci trzy dychy?”. Za starą zasadą „za moich czasów było lepiej” podążają też twórcy gry Horizon Chase. Jak ta stara wyścigówka odnajduje się w nowym świecie gier? Zapraszam na recenzję.\nTrailer gry obfituje w bardzo pochlebne oponie, co możecie zauważyć poniżej. Ja byłem ostrożny, co do przedwczesnego pochwalania gry, i chciałem sam przekonać się czy to faktycznie taki must-have. Pierwsze wrażenie? Jest całkiem całkiem. Pomimo nowoczesnego stylu przepełnionego geometrycznymi kształtami, czuć old-schoolowy klimat i ten zabieg uważam w pełni za udany.\nGra jest bowiem wyścigówką stylizowaną na lata 90., w których dominowała grafika 2D. Wyścigówki obserwowane z góry się znudziły, więc przyszła pora na te z kamerą zza samochodu. Prosty zabieg, przesunięcia auta, który dawał przekonanie skręcania. Wiatr we włosach czuć od samego patrzenia, poczucie prędkości jak na tamte czasy było porażające.\nBez dwóch zdań, do dziś tak jest. Odświeżona wersja ma wcześniej wspomniany modernistyczny styl. Koncepcja została zachowana w pełni, dodano jedynie muzykę, która nie psuje przyjemnej atmosfery grania. Z głębią obrazu spotkać możemy się w menu, jednak nie wpływa to na kompozycję i trzyma klimat. Najważniejsze, są jednak wyścigi.\nPo Need for Speed No Limits, ta gra okazała się wspaniałym odzyskaniem wiary w wyścigówki. Jeden wyścig trwa tu bowiem minimum minutę, a nie maksimum minutę, jak to było w przypadku produkcji EA. Na starcie spośród 19 rywali jesteśmy na końcu i pierwszym zadaniem, jakie stawiają przed nami twórcy, to przedrzeć się przez gąszcz innych samochodów. Łatwe? No, polemizowałbym.\nDlaczego? Ci, którzy grali już w tego typu gry, wiedzą, że wyjście na prowadzenie to już 80% sukcesu. Odbicie się od kilku samochodów potrafi spowolnić na tyle, że o podium możemy zapomnieć. Z każdym poziomem jest coraz trudniej, a tym samym aż chce się grać. Wrażenia z gry są jeszcze lepsze, gdy dotykowe sterowanie zastąpimy padem.\nJednak i bez niego jest dobrze. Cztery przyciski – lewo, prawo, nitro, gaz. Trzymanie gazu pozwala na przyspieszanie, a jego puszczenie rozpoczyna hamowanie. Zbierać trzeba paliwo, bo może go zabraknąć, a za dobre miejsce i dodatkowe punkty zbierane podczas wyścigu, możemy odblokować kolejne wyścigi. Czasem można wygrać nawet samochód.\nTo z kolei zdarza się w dodatkowych wyścigach, po jednym na każdą z dziewięciu lokacji, jakie twórcy przygotowali. Samochody opisane są, jako „Włoskie arcydzieło” czy „Alfa i Omega” i choć wyglądają jak swoje odpowiedniki – Lamborghini Avendator czy Bugatti Veyron, to nie są tymi nazwami sygnowane. Ja jednak wolę zastępcze nazwy, niż użeranie się z „darmową rozgrywką”\nW Horizon Chase nie ma odnawialnego czasowo paliwa, nie ma kupowanych za wirtualną walutę części, nie ma nic niewnoszących dialogów, ani długich tutoriali o tuningowaniu samochodów. Jest gra z 72 trasami, 16 samochodami, dobrym audio, klimatyczną grafiką, grywalna, wciągająca, płynnie działająca i bez grama mikropłatności. Jakby tego było mało do pobrania za darmo w Sklepie Play. Pomyślałem — to zbyt piękne żeby było prawdziwe.\nTak właśnie, to było zbyt piękne. Twórcy zadecydowali się na zabieg „try, before you buy” co w praktyce oznacza, że aplikacja jest darmowa, bo pierwsze 5 wyścigów jest darmowych. Resztę gry odblokowujemy przez jednorazową płatność — ok. 15 zł. Dużo? Mało? Cena jak dla mnie w pełni adekwatna do zawartości, jaką tytuł oferuje.\nMalowanie wirtualnego auta za 60 złotych? Dajcie spokój. Ja tam wolę za cztery razy mniej mieć kilkanaście już pomalowanych aut i kilkadziesiąt unikatowych tras. W dodatku w ładnej oprawie i z old-schoolowym klimatem. Must have? Jeśli lubicie wyścigi to nie widzę innej opcji. Z mojej strony potwierdzenie recenzji poprzedników i pełna rekomendacja. Horizon Chase to tytuł godny uwagi, nie tylko wielbicieli aut i oldschoolowych wyścigówek.\nMoto X oficjalnie już 1 sierpnia! Steve Jobs planował tańszego iPhone'a? 2 opcje w ustawianiach iPhone'a więcej Dark Meadow - odkryj sekrety tajemniczego szpitala To nie jest Prima Aprilis – Infinity Blade za jednego dolara w App Store! 10 programów ułatwiających odzyskanie skradzionego telefonu Order and Chaos Online już wkrótce dla Androida? [wideo] Zdjęcia wykonane przez Nexus One (Google Phone) Weekendowy Zestaw Gier i Aplikacji: 300: Seize Your Glory, Muzei i SlideLock Google naprawdę walczy ze spamem w Markecie! Zbyt leniwy, aby operować pilotem od auta? Wykorzystaj Siri [wideo] Oszczędzaj czas z NaviExpertem i wygraj roczną licencję programu w naszym konkursie [aktualizacja]


Etnofonie Kurpiowskie. Tribute to Szymanowski and Skierkowski | meakultura.pl\nMuzyka ludowa Muzyka polska Płyty\nJeśli ktoś z uwagą śledził wszystkie wydarzenia związane z obchodami Roku Chopinowskiego, na pewno zauważył sporo projektów powstałych w środowisku folkowym poświęconych twórczości Chopina. Jego muzykę próbowały interpretować zgodnie z obraną przez siebie stylistyką takie grupy, jak Kwadrofonik, Swoją Drogą, Stilo, Kapela Brodów, Lechistan, Janusz Prusinowski z zespołem czy Trebunie Tutki. Niektórzy, jak Maria Pomianowska z przyjaciółmi oraz białostocki zespół Sarakina, wydali nawet płyty wieńczące chopinowskie projekty. Pomysł grania Chopina na folkowo nie był pionierski, by przypomnieć płyty z 1995 roku: Chopin Kwartetu Jorgi czy Muzykę Nizin Marii Pomianowskiej i Zespołu Polskiego, jednak swoisty „przemysł rocznicowy” przybrał w tamtym czasie na skali i pomysłowości tak bardzo, że można było stracić rachubę i stwierdzić, że prawie każda grupa folkowa „coś z Chopinem popełniła” w 2010 roku.\nW bieżącym roku przypada 130. rocznica urodzin i 75. śmierci Karola Szymanowskiego. Jeśli będziemy mieć na uwadze, że zeszły rok ogłoszono Rokiem ks. Skierkowskiego na Mazowszu, to wniosek nasuwa się sam: prawdopodobnie powstał projekt folkowy poświęcony tym osobom. Tak w istocie się stało; 5. grudnia 2011 miała premierę płyta Etnofonie Kurpiowskie. Tribute to Szymanowski and Skierkowski wydana przez wydawnictwo 4ever Music. Główną pomysłodawczynią i autorką projektu była dr Weronika Grozdew-Kołacińska – wokalistka o bułgarskich korzeniach, etnomuzykolożka zaangażowana w tworzenie projektów muzycznych łączących w sobie elementy wielu kultur i stylów, członkini zespołów folkowych, które zdobywały laury na Mikołajkach Folkowych oraz w konkursach Polskiego Radia Nowa Tradycja i Folkowy Fonogram Roku.\nW książeczce płytowej zamieszczony jest tekst jej autorstwa, który opisuje projekt. Czytamy w nim m.in.: Projekt "Etnofonie Kurpiowskie", którego pomysł zrodził się w mojej głowie już wiele lat temu – pod wpływem coraz to nowszych i bogatszych doświadczeń oraz spotkań muzycznych – ewoluował, aby ostatecznie osiągnąć kształt, który wydał mi się najpełniejszy i najbliższy prawdy. Bo oto spełniło się moje marzenie, by spotkali się ze sobą wybitni przedstawiciele różnych muzycznych tradycji, aby było to spotkanie przekraczające czas i miejsce, i aby każdemu elementowi tych splecionych ze sobą tradycji, stylów, wykonań nadać tę samą rangę.\nRzeczywiście, pomysł zinterpretowania muzyki Szymanowskiego na ludowo zrodził się kilka lat wcześniej przy okazji współpracy Weroniki Grozdew-Kołacińskiej z Magdaleną Sobaczak-Kotnarowską, Sylwią Świątkowską i Bartłomiejem Pałygą. Zawiązała się wtedy Kapela do Szymanowskiego, której repertuar stanowiły Pieśni Kurpiowskie Karola Szymanowskiego zaaranżowane na instrumenty ludowe i białe głosy. Zespół zdobył II nagrodę na X Festiwalu Muzyki Folkowej Nowa Tradycja w 2007 roku. Wprawdzie, podobnie jak w przypadku interpretowania muzyki Chopina na folkowo (a szczególnie jego Mazurków), pomysł grania Szymanowskiego w tej manierze pojawił się wiele lat wcześniej za sprawą Kwartetu Jorgi (wspomniana już w tekście płyta Chopin” z 1995 r., aranżacja melodii z Harnasiów), lecz tym razem sięgnięto do takiego materiału muzycznego, który nie pozostawiał wątpliwości co do swojego pochodzenia. O ile bowiem w przypadku Mazurków Chopina nie potrafimy przeważnie podać, skąd dokładnie pochodzą dane melodie zawarte w utworach i czy w ogóle istnieją obecnie lub istniały w czasach Chopina w repertuarze kujawskich czy mazowieckich muzykantów, o tyle wszystkie Pieśni Kurpiowskie Szymanowskiego – zarówno 12 z op. 58 na głos z fortepianem, jak i 6 nieopusowanych na chór mieszany – są zaczerpnięte ze zbioru Puszcza Kurpiowska w Pieśni, wydanego w trzech tomach przez ks. Skierkowskiego w latach 20. i 30. XX wieku. Wiele z nich znajduje się poza tym w repertuarze współczesnych kurpiowskich śpiewaków i zespołów regionalnych.\nNa płycie Etnofonie Kurpiowskie. Tribute to Szymanowski and Skierkowski można znaleźć pieśni leśne, weselne i miłosne, w tym tak znane, jak Bzicem kunia, Uwoz mamo roz, czy Zaśweć niesiądzu (tej ostatniej wprawdzie Szymanowski nie opracował, jednak znalazła swe miejsce w projekcie). Wśród wykonawców, których jest blisko czterdziestu (!), znajdują się osoby związane z przytoczoną już Kapelą do Szymanowskiego, członkowie zespołów folkowych Mosaic, Swoją Drogą, Village Kollektiv, Kapela Ze Wsi Warszawa, DesOrient, Zespół Polski, soliści Warszawskiej Opery Kameralnej, orkiestra smyczkowa Sinfonia Speranza p/b Macieja Tarnowskiego i artyści ludowi z Kurpiów (zespół Zawady oraz śpiewy Walerii Mierzejek i Walerii Żarnoch utrwalone w archiwalnych nagraniach Polskiego Radia i Instytutu Sztuki PAN, zamieszczone jako wstęp do pieśni Niech Jezus Chrystus bandzie pochwalóny i Wysła burzycka).\nProjekt Weroniki Grozdew-Kołacińskiej jest więc w swoim charakterze ponadpokoleniowy, ponadczasowy i ponadlokalny. To fuzja różnych stylów muzycznych, traktowanych jednak w sposób równorzędny. Spotykają się ze sobą różne rodzaje instrumentów muzycznych i śpiewu – ludowy i klasyczny, przy czym archiwalne nagrania głosów śpiewaczek kurpiowskich są prezentowane a capella, bez żadnego opracowania. Stanowią niejako głos z przeszłości, głos tradycji in crudo.\nPieśni Kurpiowskie Szymanowskiego zachowują swoją harmonikę i formę. Folkowe aranżacje przejawiają się m.in. w dodawaniu ludowego instrumentarium (np. lira korbowa, cymbały, fidel płocka, basetla, bęben obręczowy, harmonia pedałowa, suka biłgorajska) realizującego akompaniament bądź preludia, interludia lub postludia, łączeniu ludowego instrumentarium z klasycznym, śpiewaniu pieśni białym głosem zamiast barwą klasyczną – np. pieśń Hej wółki moje jest wykonana wielogłosowo a capella białymi głosami, zachowując jednocześnie harmonikę opracowania Szymanowskiego. Na płycie znajdują się również dwa utwory instrumentalne – opracowanie pieśni A chtóz tam puka na lirę korbową, cymbały, baraban, basetlę i kwintet smyczkowy oraz otwierający album, specjalnie skomponowany przez Bartosza Kowalskiego utwór Etnia, inspirowany muzyką kurpiowską. Niektóre opracowania pieśni mają w sobie więcej pierwiastka folkowego, natomiast w innych, np. A pod borem, bardziej zauważalna jest tradycja klasyczna, szczególnie w obsadzie wykonawczej.\nWśród autorów folkowych opracowań muzyki Szymanowskiego znajdują się Bartosz Kowalski, Weronika Grozdew-Kołacińska, Maciej Kierzkowski, Bartłomiej Pałyga, Sylwia Świątkowska, Marta Maślanka i Maciej Cierliński. Album ma być w założeniu hołdem muzyków różnych tradycji, generacji i miejsca pochodzenia, jednak nasuwa się pytanie: czy koniecznym było ten hołd złożyć przez nich na jednej płycie, równocześnie? Słuchając albumu można odnieść wrażenie, że połączono zbyt wiele pomysłów naraz: nagrania archiwalne, śpiew klasyczny, biały, śpiew sygyt, orkiestrę smyczkową, instrumenty ludowe, klasyczne.\nSądzę, że przed wysłuchaniem Etnofonii warto najpierw sięgnąć do pierwowzorów – nagrań kurpiowskiego folkloru muzycznego in crudo, a potem Pieśni Kurpiowskich Szymanowskiego. W zderzeniu z tymi arcydziełami, płyta wyda się na pewno bardziej zrozumiałym, ciekawym eksperymentem.\nwyd. 4ever Music, 2011


Dobry i zły cholesterol - dlaczego są tak ważne? - Czytelnia apteki Cefarm24\nStrona główna Czytelnia Serce Dobry i zły cholesterol – dlaczego są tak ważne?\n24.10.2017 | Serce\nDobry i zły cholesterol są jednymi z czynników wpływającymi na kondycję układu krwionośnego człowieka. Podaje się, że choroby serca i układu krążenia to wciąż najczęstsza przyczyna zgonu Polaków. Jaką profilaktykę należy podjąć, aby zapobiec tym schorzeniom i uzyskać poziom obu cholesterolów właściwy dla naszego serca? Skąd wzięły się dwa cholesterole? Przyjrzeliśmy się temu zjawisku\nDlaczego dobry i zły cholesterol występują jednocześnie?\nJak to w wielu wypadkach bywa, cholesterol o którym mówimy potocznie nie jest tym samym w ujęciu naukowym. Medycyna o cholesterolu mówi, iż jest to substancja kluczowa w syntezie witaminy D3 oraz hormonów takich jak: kortyzon, progesteron, estrogeny i testosteron. Za jego produkcję odpowiadają głównie wątroba i jelita. Natomiast w mniejszym stopniu człowiek uzyskuje cholesterol z pokarmu, głównie pochodzenia zwierzęcego. Znajdziemy go także w jajkach. Sam w sobie nie jest szkodliwy, ponieważ jest istotny w procesach życiowych każdego z nas. Potoczny cholesterol to inaczej lipoproteiny, czyli połączenie białek i właśnie cholesterolu. Tutaj do akcji wkraczają LDL i HDL. Co oznaczają te skróty?\nPierwsze z nich, czyli Low Density Lipoprotein (lipoproteiny o niskiej gęstości), odpowiadają za transportowanie nierozpuszczalnego w krwi cholesterolu do komórek ciała. To na ich poziom najbardziej zwracamy uwagę podczas badania krwi, ponieważ ich nadmiar jest szkodliwy. Oznacza on bowiem, iż komórki otrzymują za dużo cholesterolu, niż są w stanie przyjąć, przez co ten odkłada się w naczyniach krwionośnych. To dlatego powinniśmy dbać o wysoki poziom High Density Lipoprotein. Są to innymi słowy lipoproteiny o wysokiej gęstości, których zadaniem jest odprowadzanie nadmiaru cholesterolu z powrotem do wątroby. Stąd wziął się podział na “zły” (LDL) i “dobry” cholesterol (HDL). Nadmiar tego pierwszego jest więc niekorzystny.\nJak czytać wyniki badania krwi?\nPoziom “dobrego” cholesterolu powinien u mężczyzn wynosić nie mniej niż 40 mg/dL (0,9 mmol/L), a w przypadku kobiet 45 mg/dL (1,2 mmol/L). Optymalnie dla obu płci poziom ten powinien być wyższy niż 60 mg/dL (1.56 mmol/L). Natomiast idealny poziom “złego” cholesterolu wynosi poniżej 100 mg/dL (2.6 mmol/L), a granica optimum wynosi od 130 do 159 mg/dL (3.36–4.13 mmol/L). Wartości wyższe oznaczają wysoki, niebezpieczny dla zdrowia poziom LDL, który może skutkować chorobą wieńcową, miażdżycą czy udarem mózgu. Pamiętajmy jednak, iż laboratoria medyczne przyjmują różne współczynniki określające wartości HDL i LDL, dlatego powyższe dane nie są sztywne. Ponadto laboratoria podają również wynik całkowitego cholesterolu, który zwykle powinien wynosić od 200 do 239 mg/dL (5.17–6.18 mmol/L). Wynik wyższy zwiększa ryzyko chorób serca w zależności od płci i wieku. Interpretację wyników powinniśmy pozostawić jednak specjaliście.\nZły cholesterol – objawy\nWysokie stężenie LDL rzadko daje jakiekolwiek objawy, co jest sporą trudnością w szybkim rozpoznaniu i zapobieganiu ewentualnych schorzeń układu krążeniowego. Możemy odczuwać ból nóg i ogólne osłabienie, co równie dobrze może świadczyć o innych dolegliwościach. U osób z wysokim poziomem LDL występują tzw. kępki żółte (żółtaki), czyli złogi cholesterolu, które odkładają się na powiekach, plecach i ścięgnach. Objaw ten można najczęściej zauważyć u osób z hipercholesterolernią, chorobą polegającą na dziedzicznym wysokim poziomem LDL. Pamiętajmy więc o regularnych badaniach krwi, które pozwolą nam szybko rozpoznać, czy nie znajdujemy się w grupie podwyższonego ryzyka. Szczególną uwagę na poziom LDL powinny zwrócić uwagę osoby, których matki miały tendencję do wysokiego poziomu tej lipoproteiny.\nJak profilaktycznie dbać o niski poziom złego cholesterolu?\nPodwyższony LDL oraz zbyt niski HDL są uważane za jedne głównych z przyczyn udaru mózgu, chorób serca (w tym i zawałów) i układu krążenia. Stąd podstawowe kroki zapobiegawcze powinny dotyczyć naszego sposobu życia. Alkohol i tytoń są tu głównymi zagrożeniami – ich ograniczenie zawsze pomaga, bez względu czy wynik naszych badań. Dostosujmy także naszą dietę do wieku, płci i wykonywanego zawodu. Pozbądźmy się tłuszczu i cukru na rzecz zdrowych potraw i produktów. Wspomóżmy nasz organizm błonnikiem, który zawarty w warzywach i owocach będzie regulował naszą wagę. Warto też zacząć uprawiać sport. Powinniśmy się ruszyć zwłaszcza, gdy mamy kłopoty ze stresem i jego zajadaniem. Wszystko to pomoże w uzyskaniu wysokich wyników “dobrego” cholesterolu i obniżeniu poziomu “złego” cholesterolu, a Tobie pozwoli cieszyć się życiem wolnym od groźnych chorób serca.


Mały Borys potrzebuje pomocy! W niedzielę rusza jubileuszowy „Mikołajkowy Turniej Charytatywny”\nStrona główna Gmina Grodków Mały Borys potrzebuje pomocy! W niedzielę rusza jubileuszowy „Mikołajkowy Turniej Charytatywny”\nJuż poraz dziesiąty w najbliższą niedzielę (8.12) odbędzie się „Mikołajkowy Turniej Charytatywny”. Od godz. 9:00 w hali sportowej im. Zdzisława Zielonki w Grodkowie sportowcy rozegrają kilka spotkań. W ich trakcie stowarzyszenie „BE BETTER” przeprowadzi zbiórkę pieniędzy na leczenie małego Borysa. Natomiast w Piątek (6.12) przeprowadzona zostanie zbiórka w szkołach z terenu gminu Grodków.\nBorys to siedmioletni chłopiec, który jak każdy jego rówieśnik chce się bawić. Przede wszystkim jednak marzy o tym, by chodzić jak koledzy. Chłopak od dwoch lat zmaga się z nowotworem rdzenia kręgowego. Nowotwór osłabia jego prawą część ciała, a w szczególności nogę. Obniżone napięcie mięśniowe prawej nogi powoduje, że ma ograniczoną kontrolę nad stopą i musi poruszać się w ortezie stopy oraz wspierać się na kulach. Borys znajduje się pod opieką onkologiczną w Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie.\n– Wspierane przez nas dzieci nie muszą spełniać żadnych wymogów. Zazwyczaj o tym, kogo będziemy wspierać, rozmawiam z kolegami z piłki nożnej, w którą amatorsko gramy w każdy wtorek. Żaden rodzic nigdy nie prosił o pomoc. To my wychodzimy z inicjatywą i pytamy o zgodę na zbiórkę. Jesteśmy zawsze otwarci na nowe pomysły. Jeśli jakieś osoby chcą i mają jakiś pomysł, by pomóc w akcji, proszone są o kontakt przez profil Be Better na Facebooku – powiedział Maciej Górski, koordynator całej akcji, prezes stowarzyszenia Be Better.\nW dziesiątej edycji „Mikołajkowego Turnieju Charytatywnego” wezmą udział zespoły: Be Better (Grodków) – aktualny mistrz turnieju ANJ Ząbkowski (Grodków) – aktualny mistrz grodkowskiej ligi futsalu FC Major Chrobry (Grodków) JuvenTur (Wrocław) Szopa na narzędzia (Opole) – aktualny mistrz superpucharu opolskiej ligi Orlika Bintech CLARK (Olszanka) Piechowice Team (k/Szklarskiej Poręby) – wicemistrz Futsal Cup 2019 M&A Granit (Wójtowice).\n– Nie tylko sportowcy wspierają ten szczytny cel, gdyż turniej halowej piłki nożnej to tylko pewna cześć całej akcji. Za zgodą dyrektorów kwestujemy również w szkołach gminy Grodków i to właśnie uczniowie i ich rodzice są ważnymi elementami naszej akcji. Uważamy, że dzieci w wieku szkolnym powinny „uczyć się” wspierania osób w swojej społeczności, które tego potrzebują. Powinniśmy rozwijać w nich wrażliwość, której jest coraz mniej oraz pewnego rodzaju „odruch”. Pomagać jest naprawdę łatwo i można to robić na wiele sposobów. Ważne jest pewne podejście do sprawy, świadomość tego, że normalnym jest pomagać. Dotyczy to pomagania nie tylko dzieciom, ale również np. osobom starszym – dodaje Górski.\nDzięki wszystkim corocznym akcjom organizatorom udało się m. in. zakupić sprzęt rehabilitacyjny oraz wysłać dzieci na turnusy rehabilitacyjne. Wszystkich biorących udział cieszy to, że mogli pomóc. W imieniu organizatorów zachęcamy do uczestnictwa w Mikołajkowym Turnieju Charytatywnym i przekazania każdej, nawet najmniejszej kwoty na pomoc dla chłopca.\nPoprzedni artykułŁukasz Czajkowski Mistrzem Dolnego Śląska\nNastępny artykuł„Niewidomy kolega? Mój dobry przyjaciel, a ja już wiem jak mu pomagać”


7,45 (1867 ocen\ti\t67 opinii) Zobacz oceny\nMariaAntonina | 2013-02-21\nSłyszę Gombrowicz, myślę pisarz, który pomimo swego kunsztu literackiego jakoś do mnie nie przemawia. Za czytanie "Pornografii" zabrałam się z konieczności. Po jej lekturze stwierdziłam jak mogłam tego nigdy nie czytać. Jedno z najlepszych dzieł tego autora. Doskonale zbudowane postaci- Fryderyk szczególnie chwycił mnie za serce.Płynna fabuła, pozwala przemknąć przez książkę, nie zauważamy, że tu już koniec. Koniec dzieła, w którym intryga, szaleństwo, i zbrodnie fascynują nie tylko fanów Gombrowicza.


zapytaj.wiara.pl » 2019-02-25 18:06 - Gość\nGość 25.02.2019 18:06\nW nawiązaniu do poprzedniego pytania (przepraszam, zapomniałam dopisać), tak samo czy fazy księżyca są czymś faktycznym, co mogą mieć wpływ na nasze życie, samopoczucie itp, czy nie należy się raczej tym kierować i przejmować?\nMoim zdaniem i jedno i drugie jest zabobonem. Gdy ktoś to traktuje jako rodzaj zabawy, żartu, to oczywiście trudno mówić o jakimś grzechu. Ja np. zauważam, że ludzie urodzeni mniej więcej o tej samej porze roku co ja to udzie bardzo sympatyczni. I mam, miałem, zadziwiająco dużo znajomych, którzy urodzili się w tym samym mniej więcej czasie. Ale nie traktuje tego na serio. Zwłaszcza że ci, których zaliczam do swoich najlepszych przyjaciół (obecnie) urodzili się w zupełnie innych porach roku...\nWarto zwrócić tu jeszcze uwagę na dwie rzeczy. Po pierwsze, człowiek zaczyna się od poczęcia, nie od urodzin. Dziś wiadomo, że nawet jakieś cechy, nazwijmy je duchowe, nabywa się czasem w okresie płodowym. Bo dziecko chyba odbiera ogólnie sytuację, jaka panuje w jego otoczeniu - np. zdenerwowanie matki. A ludzie rodzą się czasem za wcześnie a czasem za późno, więc nie data urodzin decyduje... Po drugie: tak naprawdę znaków zodiaku jest 13. Jest jeszcze Wężownik, ale o nim zapomniano :) Czemu zresztą wpływać miałyby na nas tylko niektóre konstelacje, a inne nie? Zresztą gwiazdozbiory to ludzki wymysł mający pomóc połapać się w obszarach nieba. Tak naprawdę owe gwiazdy bywają od siebie niezmiernie oddalone i tylko obserwator z Ziemi widzi je blisko siebie.\nGwiazdy są tak daleko od nas, że mało prawdopodobne, by w jakikolwiek sposób wpływały na nasze życie. Szybciej już np. taki księżyc. Skoro od niego zależą morskie pływy, to jest bardziej prawdopodobne, że może też jakoś wpływać na nas :) Mam na myśli to, że niektórzy nie mogą spać w czasie pełni (pewnie im za jasno). To może wpływac na ludzkie decyzje czy zachowanie, bo wiadomo, niewyspany zachowuje się inaczej niż wyspany. Ale poza tym na pewno nie ma to wpływu na człowieka. Już szybciej takie zjawiska jak halny w górach, niskie ciśnienie itd itp.\nSłowem: astrologia to bujdy na resorach :)