Dach budynku - Page 4\nWto Cze 28, 2016 12:35 pm\nKiwnął tylko głową zgadzając się z nim. Faktycznie nie mieli zbyt wiele do gadania w tym temacie. W taki upał nawet mu się nie chciało za bardzo gadać. Co za kretyn wymyślił, żeby w dzień była tak wysoka temperatura. Ah no tak,Bóg. Kiedy był jeszcze w Anglii kwestia jego religijności wyglądała trochę inaczej. Jego mama jest chrześcijanką. On jednak nigdy nie był wierzący. Nie wierzył w Boga. Ile to Bogów się pojawiało na przestrzeni wieków? I zawsze każdy głęboko w nich wierzył. Dla niego to była po prostu bajeczka. Ciężko ufać czemuś co wydarzyło się ponad dwa tysiące temu i nawet nie ma na to, żadnych sensownych dowodów oprócz jakiejś głupiej książki. Westchnął cicho. Nie było w sumie co nad tym rozmyślać w tej chwili.\nOmiótł szybkim spojrzeniem chłopaka i jego wzrok przykuła deskorolka. O, to coś ciekawego.\n- Od dawna jeździsz? - wskazał głową na deskę. On w sumie parę razy próbował, ale jakoś szczególnie go to nie porwało. Umiał zrobić parę trików, ale nie jeździł zbyt często. To nie jego bajka. Plus był zbyt za leniwy na to no i żaden z jego znajomych także się tym nie interesował, więc samemu zdecydowanie mu się nie chciało. Ironia, ale wolał posiedzieć w domu, pograć na playstation i chociażby właśnie pojeździć na desce, tyle tylko że wirtualnie. Dziwny z niego był typ jakby się tak zastanowić. Nie można go było przypasować do żadnej kategorii. Był taki nijaki. Niektórzy w jego położeniu określili by siebie "oryginalnymi" bo są inni niż wszyscy. Wyśmiewał takich ludzi, a znał ich parę. To było idiotyczne podejście i usprawiedliwianie się we własnych oczach. No bo kto by przyznał sam przed sobą, że jest raczej nudną osobą?\nCzw Cze 30, 2016 11:09 pm\nNie znosił lata za upały a jednocześnie wcale nie odczuwał ich tak jak inni. Miał zadziwiająco wysoką tolerancję na temperatury, i w przeciwieństwie do innych, wcale nie zdychał w takim gorącu. Wystarczyło mu przysiąść w cieniu i wszystko było w porządku. A że narzekał, to już inna sprawa. Marudzenie rzecz ludzka, bez tego by nie funkcjonowali. A jeśli chodziło o sprawy religijne... Nigdy nie zawracał sobie tym głowy, uznając, że jest masa ciekawszych rzeczy nad którymi mógł gdybać. Nawet chyba nie mógł nazwać samego siebie wierzącym. A już zwłaszcza po śmierci matki. Jaki bóg odbiera małemu dzieciakowi ukochaną osobę? No wlasnie.\nZerknął w tym samym kierunku co rozmówca, nieco dłużej zawieszając wzrok na przedmiocie.\n- Od najmłodszych lat. Razem z łyżwami i rolkami. Trzeba było włożyć w to trochę pracy i nie obyło się bez płaczu po pierwszym skręceniu kostki za gówniarza, ale było warto. - Odparł, unosząc kącik ust w asymetrycznym uśmiechu. Już podczas pierwszej jazdy na desce poszedł na całość, postanawiając zjechać z najwyższej górki. Szkoda, że nie znał wtedy magicznej zdolności hamowania. No ale cóż, dzieci z reguły są głupie i zachłanne, to niezmienne prawo i tyle. Nie mniej jednak ciężka praca się opłaciła, bo zdążyło mu się wygrywać jakieś śmieszne zawody czy to w jeździe na desce, na rolkach czy w łyżwiarstwie. I to bez wypadków! Aż szok, że w ogóle zabierał się za tego typu rzeczy, przecież był leniwy na potęgę.\n- Szkoda, że nie ma na to tyle czasu, co wtedy. - Dodał po chwili, z czymś nieokreślonym w głosie. Brzmiało to jednak na tyle krótko, że mogło ujść za przesłyszenie.\nPon Lip 04, 2016 3:57 pm\nZaczął się w sumie zastanawiać gdzie się wybierze na wakacje. Jego ojciec na pewno gdzieś ich zabierze z bratem. Karaiby, albo inne wyspy. Może coś jeszcze bardziej egzotycznego.. Jego ojciec potrafił dobierać ciekawe miejsca. Napisze do niego, pytając o to. Każdy upał jest niczym kiedy się jedzie na wakacje. Gdy się siedzi w budzie to to największy koszmar, ale kiedy są wakacje i leży się na plaży, albo pływa w morzu, to upału się nie czuje. W sumie nauczyłby się surfowania. Kiedyś się tego uczył, ale nigdy nie traktował tego poważnie. Zwykła rozrywka. A teraz jednak trochę za tym zatęsknił. Z drugiej strony, jakby tak pojechać w Alpy pojeździć na narty.. Byłaby to miła odskocznia od upałów tu w Kanadzie. Sam nie wiedział co wolał. Każda opcja była dobra. Byleby się stąd wyrwać na trochę.\nPo chwili powrócił myślami do rozmówcy. Ah, tak, deskorolka.\n- Wow, no to musisz być niezły teraz. -powiedział z nieudawanym podziwem. No tak, trenując odpowiednio długo można być mistrzem czegokolwiek się chce. Co do łyżew, nigdy ich nie lubił. Na rolkach szło mu całkiem dobrze, a dzięki temu potem szybko się nauczył jeździć na łyżwach. W pewnym momencie jednak, nawet nie wiedział czemu, ale zaczął mu się o nich śnić koszmar, co go skutecznie zniechęciło do jazdy. Pojawiał się często, zawsze ten sam. Śniło mu się, że upada na lód, a ktoś przejeżdża mu po palcach odcinając je. Dlatego potem zawsze miał grube rękawice, bez nich w ogóle nie zamierzał wchodzić na lodowisko. Coś w rodzaju traumy.\n- A tam, teraz wakacje, to sobie pojeździsz. - Odparł bez namysłu. Aż się zastanawiał co on będzie robić w wolnym czasie. Serio przydałaby mu się jakaś robota... Ale czy mu się będzie chciało.. zobaczymy.\nPon Lip 04, 2016 6:24 pm\nBlondynowi wakacje za wiele nie zmieniały. Ojca wciąż nie będzie w domu, jego asystentka dalej będzie irytować Oriona całą swoją osobą, on zaś dalej będzie miał sesje i inne pierdołowate nagrania, plus czas dla siebie i psów. Choć osobiście to z chęcią pojechałby w góry. Nie na nie wiadomo jak długo, ot kilka dni, ewentualnie dwa tygodnie. Miał wielu znajomych w różnych takich miejscach i z chęcią jeździł z nimi na nartach bądź snowboardzie. Z czego preferował to drugie, bo było mu zwyczajnie lepiej. Zawsze mu powtarzali, że jeśli dalej będzie tak szalał na tym śniegu, to sobie kiedyś kręgosłup złamie. No ale cóż, jak już mówił, lata praktyki czynią mistrza a on naprawdę często jeździł. W sumie nie miałby większego problemu z takim wyjazdem, wystarczyłby jeden sms do ojca. Zapewne z początku coś by psioczył, ale gdy tylko padłyby odpowiednie słowa w stylu "Oj tato, tam też muszą sobie przypomnieć o rodzie Clawerich." i nie byłoby problemu. Tak to jest mieć cwanego syna, heh.\n- Całkiem nieźle mi idzie. Cóż, ponoć najlepiej robimy to, co naprawdę lubimy. - Pokiwał głową. Najlepiej było wziąć rolki albo deskę, pieseczki na smycz i reszta z górki. Były na tyle chętne by śmigać przez parki i ścieżki z balastem w postaci właściciela. W sumie nigdy nie miały z tym problemu. Każdy z nich dobrze się bawił, nawet jeśli miały na sobie szelki i robiły za mini zaprzęg. Frey bał się raczej niewielu rzeczy i jazda na tego typu rzeczach się do nich nie zaliczała. Zresztą nigdy nikomu nie mówił o swoich lękach, zważając choćby na to, że ze względu na charakter, były po prostu idiotyczne. W komiczny sposób, ale jednak.\n- Wakacje odejmują mi tylko te kilka godzin szkoły, które zapewne i tak przewalę na coś głupiego. Każdy model wbrew pozorom ma trochę zawalony harmonogram. - Zwłaszcza, jeśli mieszkało się z takim Gabrielem, którego do wszystkiego trzeba było gonić. Ale to poczciwa chłopaczyna, tak.\nSro Lip 06, 2016 4:36 pm\nSłuchając chłopaka sięgnął szybkim ruchem po wodę z plecaka po czym wziął długiego łyka. Chciało mu się potwornie pić tego dnia. Nie była to nawet kwestia upału. Potrafił czasami nie pić nic cały dzień praktycznie, a potem kończyło się to tym, że robił się odwodniony i musiał ze sobą nosić tonę wody, bo ciągle chciało mu się pić. Nie było to najzdrowsze, ale cóż. Podobno człowiek powinien pić 2 litry dziennie wody. Jemu się raczej nie zdarzało. Znaczy oczywiście oprócz tych "spragnionych" dni bo wtedy potrafił nawet więcej wypić. On zresztą nigdy się nie przejmował zdrowym jedzeniem. Jadł co chciał i tak był całkiem szczupły. Pewnie gdyby był dziewczyną bardziej by się przejmował. Ale nie był dziewczyną i nie było sensu się zastanawiać "co by było gdyby". Mógł się cieszyć radością życia - jakkolwiek dziwnie to na niego nie brzmi - jeść co chce i mieć wywalone czy jego waga pójdzie 2 kg do góry czy do dołu.\n- Moglibyśmy kiedyś w sumie wyskoczyć na rolki czy coś. - rzucił luźno. Dawno na takowych nie był, a byłoby dobrze się gdzieś wybrać. Jako że radził sobie na nich całkiem dobrze, to raczej się nie bał wyśmiania. Zresztą kiedy on się bał takich rzeczy? Przecież nikt się jeszcze mistrzem nie urodził. No dobra, młodzi geniusze mogliby polemizować, no ale to były rzadkie wyjątki.\nNa kolejne słowa chłopaka spojrzał na niego zaskoczony.\n- Jesteś modelem? - Nie ukrywał zaskoczenia. On się takimi rzeczami nie interesował, nic dziwnego więc, że do niego takie informacje nie dotarły. Znaczy słyszał raz czy dwa piski dziewcząt w jego klasie "zachwyconych tym modelem z wyższej klasy". Nigdy jednak nie interesował się o kogo chodzi, a tu proszę, właśnie ucina z nim sobie pogawędkę. Taki to miał dobrze, musiał nieźle zarabiać na tym. Przyjrzał mu się ukradkiem. Musiał przyznać, że był całkiem przystojny, więc nie było to dla niego aż takim zdziwieniem pod kątem urody. Bardziej zastanawiało go to, że ktoś ma siły i chęci pogodzić szkołę z takim zajęciem. No ale wiadomo, dla chcącego nic trudnego. Szczególnie jak się pochodziło z wyjątkowo zamożnej i sytuowanej rodziny.\nPią Lip 08, 2016 5:45 pm\nWidząc iż jego rozmówca chwilowo zajmuje się wodą, sam wygodniej ułożył się na chłodnym betonie. Potylicę wsparł o murek o który się aktualnie opierał, zaś nogi skrzyżował w kostkach. Przesunął też dłonią wzdłuż wytatuowanego przedramienia, poprawiając zsuwający się rękaw koszulki. Właśnie w takich momentach dziękował za swoją tolerancję na temperatury. Jedyni mogli się czołgać w cieniach, obłożeni lodem a i tak było im gorąco. A on? Wystarczył chłodny beton i nawet spokojnie mógł siedzieć w koszulce z rękawem 3/4. To się nazywa szczęście. Również nie patrzył na swoją wagę, ale akurat w jego przypadku nie było to dobre. Znaczy no, według innych. Nigdy mu nie przeszkadzało ważyć lekko ponad czterdzieści kilo. Było wygodnie i w ogóle idealnie do jego zawodu.\n- Jasne, z chęcią. Jeździć z kimś zawsze jest lepiej. Tylko ostrzegam, czasami zabieram psy a mam... Cóż, 5 sporych i jednego szczeniaka. - Cóż, ostrzegł lojalnie, tak wypadało. Oczywiście nie musiał zabierać czworonogów, po prostu mógłby to zrobić przypadkiem z przyzwyczajenia i jakby sobie to uświadomił, to pewnie byłoby już za późno. Sięgnął do rzuconego obok deski plecaka, szukając kawałka kartki i czegoś do pisania. Gdy już obie te rzeczy znalazł, naskrobał swój numer telefonu schludnym i całkiem ładnym pismem, następnie podając zgiętą kartkę rozmówcy. Długopis wylądował w znów w plecaku.\n- Tak. W sumie od... Około ośmiu lat. Frey Clawerich, chociaż przeważnie mówią mi Orion. - Uśmiechnął się asymetrycznie ku rozmówcy, zaraz wyciągając ku niemu dłoń w geście standardowego powitania. Piski dziewczyn go nie dziwiły, często je słyszał. Raz bo model, dwa bo Reitz. Chociaż młodsze panienki i tak były zabawne. Zawsze krępowały się podejść i zagadać. A jak już udało się to którejś zrobić, to uciekały w akompaniamencie pisków koleżanek typu "zrobiłaś to!" A kasę miał z tego całkiem niezłą. I dlatego wynajmował apartament w mieście. Co prawda razem z kolega, ale jednak. Nie każdy w tym wieku sobie na to pozwalał.\nCzw Lip 14, 2016 11:32 pm\nW międzyczasie zrobiło mu się trochę chłodniej. Leżenie w miejscu i odpoczynek zdecydowanie pomagało zachować odpowiednią temperaturę na taki upał. Dodatkowo był zmarźluchem, odczuwalna przez niego temperatura potrafiła się zmienić bardzo niespodziewanie.\nSłysząc uwagę o psach twarz Isiego się rozjaśniła. Uwielbiał psy. Chciał mieć jakiegoś od małego, jednakże mieszkając w Anglii było to dla niego dość dużym problemem. Gdy mieszkał jeszcze z ojcem, było to niemożliwe. Ojciec miał alergię i każde chociażby wspomnienie o posiadaniu psa kończyło się awanturą. Chcąc nie chcąc, rozwód rodziców i przeprowadzka do Kanady stała się przepustką dla jego marzenie. Los jednakże szybko się do niego uśmiechnął. Niedługo po tym jak się przeprowadzili dowiedział się, że suczka ich sąsiadki oszczeniła się, po czym szybko został zagadnięty przez sąsiadkę czy przypadkiem nie chciałby się jednym zaopiekować. To właśnie była jego szansa. Udało mu się przekonać matkę, co nie było takim dużym problemem, gdyż ona zawsze mu cicho kibicowała. I tak o to szczeniak rasy husky trafił pod ich dach. Szybko został ochrzczony Garrym i pokochany przez całą rodzinę. Psiak chętnie wybrał by się na wyprawę i raczej zaprzyjaźniłby się z psami rozmówcy. Miał raczej spokojne usposobienie.\n- Nie ma problemu, w takim razie ja zabiorę swojego Garrego. - Powiedział spokojnie.\nSpojrzał na kartkę na której chłopak napisał swój numer. Nie uważał to za potrzebne. Mógł od razu sobie zapisać w telefonie. Wziął kartkę z wdzięcznością i wyjął z kieszeni spodni telefon. Szybko zapisał sobie numer. Przez chwilę zebrały się w nim wątpliwości jak zapisać kolegę. Jednakże słowa, które zaraz usłyszał i wyciągnięta w jego stronę ręka uratowały z opresji. Wyciągnął i złapał rękę chłopaka ściskając ją. Po chwili dotarło do niego imię i nazwisko rozmówcy. Przez chwilę mu coś świtało po czym elementy układanki znalazły się na swoim miejscu i dotarło do niego dlaczego to nazwisko zabrzmiało dla niego znajomo. A więc Reitz. No tego się nie spodziewał. Właśnie siedział, rozmawiał sobie z dziedzicem fortuny i chyba najbogatszym dzieciakiem jakiego w ogóle znał. Tak trochę wewnętrznie opadła mu szczęka. No ale cóż. Nie dał tego po sobie poznać. No za ten numer telefonu, który właśnie dostał chyba zabiłaby go nie jedna dziewczyna w szkole. Well..\n- No no, to długo. Musisz już być przyzwyczajony do wszystkiego... - stwierdził. Po chwili również sam się przedstawił. Jego nazwisko w tej chwili zabrzmiało jakoś wyjątkowo blado.\n- Miło mi, Isaiah Hastings - powiedział spokojnie. Chłopak nie mógł kojarzyć nazwiska nawet pomimo, że chodził do klasy z jego bratem. Mieli oni dwóch różnych ojców i dwa różne nazwiska. Dodatkowo nie byli do siebie jakoś wybitnie podobni bez względu czy chodziło o aparycję, czy też charakter.\nNie Lip 17, 2016 6:47 pm\nZdołał zobaczyć ten błysk przebiegający przez twarz Hastingsa. I sam poczuł nić sympatii do tego człowieka. Cóż, ludzie, którzy w ten sposób reagują na informację o psach, mogą okazać się świetnymi towarzyszami. Pamiętał swoje pierwsze dwa psy. Oba wyproszone na kolanach i to już dłuższy odcinek czasu temu. Co prawda jak je dostał, to może nie były jakimiś super małymi szczeniakami jak obecnie Memphis, aczkolwiek i tak od razu je pokochał. Oba rasy Husky, inaczej sobie tego nie wyobrażał. Nawet jego ojciec był zdziwiony, gdy syn wziął sobie do serca słowa „sam będziesz się nimi zajmował.” Codziennie po 10 kilometrów spaceru, sam im gotował, kąpał je, czesał, bawił się z nimi i wszystko, co tylko można było zrobić. Cóż, należycie przedstawił samego siebie jako odpowiedzialnego młodzieńca. I opłaciło się. Choćby w ten sposób, że teraz miał tych psów sześć. Nawet jeśli ojciec czasami psioczył i był gburowaty, to nigdy nie śmiałby się ich pozbywać. Po czasie zrozumiał, że były nieodłączną częścią rodziny. Bardzo żałował gdy dwa pierwsze psy dopełniły żywota. No ale nikt nie miał mocy przywracania do żywych, niestety.\n- Oh, masz psa, to się świetnie składa. W takim razie dzwonisz kiedy chcesz i jestem do twojej dyspozycji. – Argument pies i od razu łatwiej było Oriona zachęcić, heh.\nCóż, ludzie w tych czasach mogli uważać za śmieszne zapisywanie numerów na kartkach. Aczkolwiek co kto lubi, nie miał przecież pewności, że siedzący obok kolega jest typem, który ciągle trzyma komórkę przy dupie. Cofając rękę, zsunął się do pozycji leżącej. Cóż, może beton nie był najwygodniejszym do tego miejscem, aczkolwiek Clawerich nie wyglądał, jakby miał zamiar narzekać. Wsunął skrzyżowane ręce pod głowę, bo niestety na nic wygodniejszego liczyć nie mógł. Chyba, że kolega użyczyłby ud. I nie ważne czy należał do klasy A czy B. Reitz był tym przypadkiem, którego nie obchodził stan majątkowy osoby z którą akurat przebywał. Jedni o tym wiedzieli, drudzy nie i w sumie tych pierwszych było mniej. A szkoda. Niejedna osoba próbowała już wkupić się w jego łaski pieniędzmi. Szkoda, ale to zła taktyka. Szastając kasą na lewo i prawo wcale nie udowadniali, że są interesujący czy wartościowi.\nWzruszył ramionami. Sam nie był pewny, czy do wszystkiego. Dużo rzeczy się już zdarzyło i dużo mogło jeszcze zdarzyć. Jedno było pewne. Pracując z fotografami stracił resztki jakiejkolwiek przestrzeni osobistej.\n- Hmm, Hastings… Nie chodzisz przypadkiem do klasy z Boydem? Mój kuzyn, wysoki, trochę głupkowaty. Całkiem szczerze myślę, że się pomylili, gdy zabierali go ze szpitala. Tyle dzieci, każdemu może zdarzyć się pomyłka. – I wcale nie wyglądał, jakby wypowiadał te słowa w formie żartu. Aczkolwiek z nim nigdy nic nie było stuprocentowo pewne. Zerknął kątem oka w stronę rozmówcy, dopiero teraz dokładniej mu się przyglądając.\nCzw Lip 21, 2016 11:34 am\nUśmiechnął się lekko zadowolony. Garry na pewno będzie szczęśliwy. Generalnie cały czas spędzał w ich ogródku, co mogło być nużące przez dłuższy czas. A takie wyjścia będą dobre dla nich obu. Pies się wybiega, a on też się przespaceruje, pogada z kumplem. Same korzyści.\nOn sam na razie nie planował innych psów. Już i tak z jednym było wystarczająco problemów. Garry był rozbrykany za dwóch i ciągle trzeba było go ciągle pilnować, żeby czegoś nie zbroił. Ich ogródek już wystarczająco wycierpiał. Szczególnie że gdy Garry był młodszy był jeszcze bardziej niesforny i w ogóle ich nie słuchał. Ostatecznie Is postanowił się za to zabrać i trenował psa, by ten nabrał trochę ogłady. Szybko mu się to udało a jego więź z psem zacieśniła się jeszcze bardziej.\n- Zapamiętam. - powiedział. Jego kąciki ust nieświadomie uniosły się trochę do góry. No proszę, nie sądził, że chłopak okaże się takim miłośnikiem psów. Ale dobrze było wiedzieć. Raczej na pewno skorzysta z numeru, jako że Frey pomimo pochodzenia i pozycji wydawał się bardzo w porządku. Nie było to w sumie częste wśród takich ludzi. Już niestety spotkał trochę rozwydrzonych dzieciaków, którym kasa za bardzo uderzyła do głowy. No i dobrze było po prostu zdobywać nowych znajomych, niezależnie od tego jacy byli. Dobry znajomy to dobry znajomy.\nSpojrzał na chłopaka, który zmienił pozycję na leżącą. No tak, siedzenie na tyłku na twardej powierzchni przez dłuższy czas nie należało do najbardziej komfortowych. On sam także odrobinę osunął się, podkładając sobie plecak pod plecy by było mu wygodniej. A co do ud.. Isaiah chętnie by mu ich użyczył. Wystarczyłoby tylko spytać. Chociaż nawet nie. Prawdopodobnie gdyby chłopak od razu by to zrobił Is nawet by nie zareagował.\nNa jego słowa o Boydzie szybko przeleciał w myślach po wszystkich twarzach uczniów z jego klasy.\n- Boyd.. faktycznie, jest taki. - Odparł. Jakby tak teraz pomyśleć to nawet byli trochę podobni w jakiś sposób. Obaj przystojni, blondyni i ta aura wokół mnie, która aż krzyczy "patrzcie na mnie". Na słowa o szpitalu spojrzał na niego. Nie wyglądał jakby żartował. Cóż, to że byli kuzynami nie oznaczało, że musieli być w dobrych stosunkach. Dla niego więzy krwi były tak naprawdę nie istotne. Jego brat w końcu miał przecież innego ojca, ale był dla niego jak rodzony brat. I pochodzenie wcale nie miało znaczenia. Jakby tak pomyśleć, to przecież Reitz chodził do klasy z jego bratem.\nCzw Lip 21, 2016 1:34 pm\nMłode psy były problematyczne. Clawerich miał problem nie tylko przez wiek, ale również dlatego, że pięć z jego obecnych sześciu czworonogów było znalezione gdzieś na ulicy i przygarnięte. Musiał poświęcić im masę czasu i cierpliwości. A tresura psów, które kiedyś były bite i zastraszane, wcale łatwa nie była. Co prawda wciąż miał ręce i ogólnie wszystkie kończyny, ale na samym początku bez nerwów się nie obyło. Co prawda żaden z kudłaczy nigdy go nie ugryzł ani nie zranił, nie mniej jednak szkody materialne to inna sprawa. Nie były najmniejszym problemem, jeśli chodziło o kupienie czegoś nowego. Jednak takie zachowanie wchodziło na ambicję Orionowi i bardziej przykładał się do tresury psów. Aż w końcu przyniosło to zamierzony efekt, z którego był niezmiernie dumny. Zawsze twierdził, że to inteligentne bestie.\nSkinął krótko głową, nie dodając już żadnych słów. Cóż, jeśli trafiał osobę, z którą prowadziło się całkiem ciekawą rozmowę, bądź dobrze spędzało czas, to nie widział powodu, by prezentować swoją sarkastyczną stronę zepsutego dzieciaka. Oczywiście dobry sarkazm nie jest zły i często stosował go dla samego urozmaicenia konwersacji. No ale mogło to wypaść słabo, gdy dopiero co się kogoś poznało, dlatego właśnie w tym przypadku się ograniczył. I nie miał najmniejszego zamiaru oceniać Isaiaha na podstawie tego, czy chodził do klasy A, czy B. Tak na dobrą sprawę, to nawet nie znał tego drobnego szczegółu.\nPrzez chwilę przyglądał się niebu i żałował, że nie było na nim żadnej chmury. Zdecydowanie wolał chłodniejsze temperatury. Cóż, jak jest zimno, to można się zwyczajnie ubrać. A jak jest gorąco? Ubrania można zdjąć, jasne, ale co potem? Niby są wiatraki i inne takie, ale to wciąż nie szczyt komfortu. Przymknął oczy, bo od tego wpatrywania się w słońce pozostało nieprzyjemne uczucie. I mimo wszystko przekręcił się na bok, układając głowę na udzie kolegi.\n- Jakby cię kiedyś denerwował, to daj mi znać. Powiem mu, że jest adoptowany, czy coś. Może uwierzy. – Parsknął pod nosem, bo całkiem poważnie brał taką ewentualność pod uwagę. Zewnętrznie może i byli odrobinę podobni, nie mniej jednak na tym to podobieństwo się kończyło. Dwa różne charaktery i sposoby bycia. Ani jednej cechy, która by ich łączyła. No i niestety na razie Frey nie przepadał za drogim kuzynem. W młodości go lubił, owszem. Nawet spędzali więcej czasu na różnych pierdołach. Wtedy byli jeszcze dziećmi a matka Oriona jeszcze żyła. Później poszło z górki i kontakt się urwał. Do czasu, aż znów się spotkali, ale już w całkiem innych wydaniach. A brata Isaiaha chwilowo nie mógł sobie przypomnieć ani skojarzyć.\nW sumie z Garrym nie było tak źle. Na początku dawał mu się nieźle we znaki i bezsilność często go dopadała. Po prostu nie wiedział co z nim zrobić. Szczególnie, że mały który pies potrafił być tak uparty jak jego. Potrafił w jednej chwili hasać zadowolony po trawniku, a w następnej siadał zupełnie bez powodu na tyłku i ani myślał się ruszyć. Także kto jak kto, ale Is świetnie wiedział, że tresura psa nie należy do łatwych.\nByć może jeszcze będzie miał więcej psów. Nigdy nie wiadomo. Być może znowu zdarzy się tak, że jakiś jego znajomy będzie miał szczeniaki do oddania, a on widząc je, nie będzie miał serca żeby odmówić, albo może znajdzie jakiegoś bezpańskiego biednego przybłędę, wychudzonego, patrzącego smutnym wzrokiem. Wtedy niezależnie od warunków weźmie go do siebie. Miał słabość do zwierząt, chociaż nie do wszystkich. Na przykład nigdy nie przepadał za końmi. Próbował kiedyś jeździć konno, ale gdy koń strącił go z siodła, w jego głowie na stałe pozostał uraz. Nigdy więcej już nie próbował chociaż miał kilka okazji. Chłopak potrafił chować urazę, chociaż tego nie pokazywał. Zapamiętywał dotkliwe momenty nie wypuszczając ich z umysłu.\nLubił takich ludzi. Ludzi, którzy nie zostali przejęci przez te słabe nijakie wartości jakimi najczęściej były pieniądze, władza i sława. Mogło to trafić każdego. Sam osobiście znał przypadki gdy porządni ludzie zmieniali się pod wpływem jednego z tych czynników nie do poznania. Jedną z tych osób zresztą był jego ojciec. No cóż.. ale o tym nie chciał rozmyślać. Jego uwagę rozproszył nagły ruch chłopaka, który przeniósł głowę na jego kolana. Kącik jego ust zadrżał lekko i prawie powędrował do góry. Po chwili jednak oba kąciki jego ust uniosły się gwałtowne a z jego ust wymsknął się cichy śmiech spowodowany słowami chłopaka.\n- Póki co się nie dawał zbytnio we znaki, także luz. Poza tym jeszcze faktycznie uwierzy i co wtedy? - odparł po chwili. Wyjście z takiej sytuacji raczej byłoby drobinę kłopotliwe, a przynajmniej dla niego. Mimo wszystko jednak starał się zachować jakieś moralne zasady i być w miarę uprzejmym dla innych. Przynajmniej dopóki nie zirytowali go czymś bo wtedy jego cięty język od razu rzucał kąśliwymi uwagami. Z tego co widział kuzyni chyba faktycznie nie byli ze sobą najbliżej. Z drugiej strony mógł to być zwykły żart, nie wiadomo. On cieszył się z relacji jaką miał ze swoim bratem. Dogadywali się bardzo dobrze, no i był trochę oczkiem w głowie Renza, co zdarzało mu się bezczelnie wykorzystywać. Brat zrobiłby dla niego wszystko.\nPon Lip 25, 2016 1:05 pm\nTresura psa przede wszystkim nie mogła być robiona, na odwal się, to pewne. Źle wytresowane zwierzaki mogły utrudniać funkcjonowanie w przyszłości. Zwłaszcza gdy właściciel nie pozbędzie się pewnych nawyków ze szczenięcych lat. Oczywiście zdarzały się nietresowalne przypadki, nie mniej jednak i z takimi jako tako dało radę się coś zrobić. Nagłą zmianę zdania znał doskonale ze względu na Memphis. W jednej chwili "właścicielu głaszcz mnie" a w następnej już goniła za przypadkowym robakiem, którego upatrzyła. Oby tylko nie wyrosła na psa z brakiem ograniczenia w energii jak jej starszy braciszek.\nOrion jednego był pewny. Gdyby ktoś jeszcze chciał sprezentować mu szczeniaka, na starcie by odmówił. Przede wszystkim dlatego, że większość jego znajomych była z tego bogatszego grona i jak już kupowali psa, to z super sprawdzonej i polecanej hodowli. A on za czymś takim nie przepadał. Znacznie bardziej preferował przygarnięcie czworonoga ze schroniska, bo zdawał sobie sprawę, ile takie zwierzaki siedzą w klatkach. Jedynie Memphis była prezentem od Cartierówny, której zwyczajnie nie potrafił odmówić. Po pierwsze dlatego, że to uroczy husky a po drugie dlatego, że Elisabeth nie przepadała za psami. Gdyby spotkał jakąś przybłędę na ulicy... Cóż, nie zawahałby się wziąć jej do domu. Choćby tylko po to, by zwierzaka wykąpać, nakarmić i przetrzymać do czasu aż ktoś nie zgłosiłby się po niego. Tak robił ze swoimi obecnymi psami. Każdy z nich miał wywieszoną kartkę z ogłoszeniem, że został znaleziony. Nikt się jednak nie zgłaszał, więc koniec końców zatrzymał je dla siebie. I ani trochę nie żałował.\nNie traktował tych wszystkich pieniędzy ani jako czegoś, co jest najważniejszą rzeczą w świecie, ani jako czegoś bezwartościowego. Były mu raczej obojętne, co też mogło wydawać się zjawiskiem typowym dla takich jak on. Jednak niekoniecznie takie było. Brał pieniądze od ojca, owszem, ale również sam zarabiał, co w tych czasach się ceniło. Głównie dlatego miał takie podejście, a nie inne. Nie oceniał innych ze względu na ilość zer na koncie bankowym, bo to nie świadczy o człowieku. Ani mu nie ujmuje, ani co ważniejsze nie dodaje. Słysząc krótki śmiech, nie mógł nie pozwolić sobie na asymetryczny uśmiech. Taki z niego śmieszek.\n- Wtedy będzie musiał z tym żyć. – Odparł, mając to za najoczywistszą oczywistość. Przeczesał grzywkę palcami, która jednak po kilku sekundach i tak wróciła na woje miejsce, skrywając prawe oko. Kwestii swojej moralności Frey nigdy nie komentował. Miał drobne wątpliwości co do niej, jednak zawsze było coś ważniejszego, od rozważań nad nią. Cóż, miał swoją sarkastyczną stronę, którą zawsze wszystkim pokazywał i z którą było mu dobrze. Jak się jednak po czasie okazało, były osoby, które potrafiły mu tę stronę wyłączyć a przy których nie potrafił rzucać żadnymi kąśliwymi komentarzami. Jak to robili? Sam nie wiedział, ale to się kiedyś rozpracuje.\n- Jak wygląda twój brat? Nie mogę go skojarzyć. – Pewno też był milczkiem i dlatego nie mógł sobie go przypomnieć.\nCzw Lip 28, 2016 4:37 pm\nCoś o tym wiedział. No ale wystarczało poświęcać odpowiednio dużo czasu i wiedzieć co się robi by nie popełniać błędów. Najważniejsza była cierpliwość. Bez niej ani rusz. A Is nie był cierpliwą osobą. Kiedyś się zastanawiał czy by nie zatrudnić trenera, ale stwierdził, że szkoda kasy na coś, co sam może zrobić przy odrobinie zaangażowania. Chłopak żył w przekonaniu, że każde zwierze da się wytresować. Przy niektórych potrzeba po prostu więcej czasu niż przy innych. No i właściwego podejścia. A czyste intencje były także ważne. Zadziwiało go jak psy potrafiły je wyczuć. Po prostu wyczuwały ludzkie zamiary. Jemu też by się taki zmysł przydał. Ile by nieprzyjemnych sytuacji można było wtedy ominąć. A tych mu się niestety zdarzyło parę w życiu. Dodatkowo powiedzenie, że nieszczęścia chodzą parami zawsze się sprawdzało w jego wypadku. W większości wierzył w przesądy. Wierzył też w koło fortuny. Dlatego zawsze gdy zdarzało się coś złego to wiedział, że potem w końcu będzie lepiej. Omijał też drabiny i zawsze zaczynał się martwić gdy jakiś czarny kot mu przebiegł drogę. Prawdopodobnie wzięło mu się to od matki. To ona była taką osobą, która wierzyła w to wszystko. Trochę jakby się wyrwała z innego wieku. Była taką jakby hipiską. Była wegetarianką, nosiła tylko ekologiczne ubrania i tym podobne. Była trochę dziwna, ale była jego mamą i była naprawdę kochaną osobą. Ten jej styl bycia nasilił się gdy przeprowadzili się do Kanady. Matka uznała, że utrzymają się spokojnie z alimentów ojca i zaczęła oddawać się swoim pasjom. Od czasu do czasu znajdywała jakieś kilkudniowe roboty, ale nigdy nic stałego. On jednak nie narzekał. Żyło im się dobrze. Tym bardziej, że gdyby tylko czegoś im zabrakło ich matka od razu zabrałaby się do roboty.\nWestchnął cicho. No cóż. Różnie bywało w rodzinie.\n- Nie dziwię się. Jesteśmy przyrodnimi braćmi więc nie jesteśmy bardzo podobni no i mamy inne nazwiska. Renz Mayhew się nazywa. Taki cichy raczej. trochę aspołeczny. - Opisał brata pokrótce. W sumie jego brat był niepozorny. Nie wyróżniał się wśród tłumu. Szczerze to chyba nawet nie chciał się z niego wyróżniać. Pod tym względem byli do siebie całkiem podobni.\nOstatnio zmieniony przez Isaiah dnia Sro Sie 10, 2016 10:51 am, w całości zmieniany 1 raz\nPią Lip 29, 2016 12:46 am\nNigdy nie przepadał za wysyłaniem psów do opłacalnych treserów. W policji owszem, miało to sens i było potrzebne. Jednak gdy tatuś wysyłał pieska córeczki bądź syneczka do "zaklinacza" bo sami nie mogli sobie z nim poradzić... Ręka go aż swędziała. No ale cóż, nie miał na to wpływu i ograniczał się jedynie do krzywego spojrzenia, gdy słyszał o podobnej sytuacji.\nPrzesądy nijak go nie obchodziły. Za każdym razem, gdy ktoś ostrzegał go przed wysypaniem soli, zbiciem lustra czy przejściem pod drabiną, kwitował delikwenta pobłażliwym uśmiechem. Nigdy nie czytał też horoskopów ani nie bawił się we wróżenie z różnych substancji czy innych takich. Uważał to za tani badziew służący reklamie. Na czymś przecież trzeba zarabiać. A wciśnięcie kitu naiwnemu przechodniowi sprawdza się w tym najlepiej. Ot wystarczy mu powiedzieć, że będzie bogaty, albo zdobędzie kobietę marzeń. Wszyscy ci ludzie naprawdę byli gotowi zapłacić ogromne sumy za usłyszenie czegoś takiego.\nWysłuchał słów Isaiaha o jego bracie, notując to w pamięci. Renz... Nie miał pojęcia, czy ktoś o takim imieniu kiedykolwiek zamienił z nim choć słowo. Całkiem możliwe, że nie.\n- Hmm... Nie, wciąż pustka. Aczkolwiek przynajmniej będę wiedzieć, żeby następnym razem się przywitać. - Pokiwałby nawet głową, gdyby obecna pozycja nie była tak wygodna. Od razu odechciewało się wszelakich ruchów. Jednak telefon w kieszeni swoim brzęczeniem skutecznie przypomniał mu, że hej, przecież miał tego dnia sesję. Cudownie. Westchnął krótko, podnosząc się do siadu, by następnie wstać i otrzepać ubrania z kurzy czy czegoś takiego.\n- Cóż, miło spędzało się czas, ale na mnie pora. Jeśli znów się spóźnię, fotograf się zemści, a to nie będzie miłe. Zdzwonimy się kiedyś, trzymaj się. - Machnął ręką na pożegnanie, zabrał swoje rzeczy, chwycił deskorolkę w ręce i zszedł w dół budynku.\nSro Paź 19, 2016 3:27 pm\nRyu zaczął na tym myśleć kiedy już znalazł się na dachu szkoły. Nie tak dawno zwiedzał ów budynek w celu zapamiętania gdzie, co się znajduje. W momencie kiedy dotarł na ostatnie piętro zauważył niedomknięte drzwi prowadzące na dach. Za pierwszym razem je olał, bo miał jeszcze parę sal do obejrzenia. Sytuacja zmieniła się gdy miał schodzić na niższe piętro. Spojrzał w kierunku wcześniej napotkanego przejścia na samą górę budynku i nim zaczął się nad tym zastanawiać zaczął iść w jego stronę. Tak jak przypuszczał, nie było tu nic ciekawego. W końcu co mogło tu być? Wejście do innego świata? Ta jasne. Ostatnio chyba za dużo grał w jakieś gry fantasy. Korzystając z okazji, podszedł do niezbyt wysokiego murku otaczającego dach i spojrzał jakie widoki mu się ukazały. Oczywiści wszystko wydawało się mniejsze, uczniowie chodzący po dziedzińcu byli rozmiarów mrówek. Przyciągnął też jego uwagę spokój jaki tu panował. Cisza kompletna. Czasami było słychać lekki powiew wiatru, a rzadziej jakiegoś ptaka, który postanowił się przysiąść do Kurogane.\nChłopak przysiadł sobie na podłożu i oparł plecy o malutką ściankę. Ostatnimi dniami był cały czas zmęczony. Może to przez pogodę, która coraz bardziej przypominała o nadchodzącej zimie, a może to przez jego nocne eskapady do miasta. Pewnie to drugie. Wpiął słuchawki, które trzymał w kieszeni do telefony i puścił playlistę z spokojnymi utworami. Miał taką jedną na coś około pięćdziesięciu. W końcu często miał ochotę na inny gatunek. Przymknął oczy i wsłuchał się w piosenkę. Po chwili nastolatek zapadł w stan gdzie nie spał, ale nie kontaktował bardzo ze światem poza jego myślami. Przysnął, będzie odpowiednim słowem? Tym co było trochę frustrujące zapomniał, że jest właśnie na terenie szkoły, jest już wieczór, a drzwi prawdopodobnie na noc zostaną zamknięte.


Konkurs Design Educates Awards 2021. Nagrodzono innowacyjne projekty\nKamil Białas 7 października 2021 ARCHITEKTURA\nNagrody w konkursie Design That Educates Awards 2021 wręczono podczas wydarzenia „Architecture in the Foyer” – dwudniowej konferencji organizowanej przez fundację Laka oraz firmę Solarlux – producenta wielkogabarytowych okien, ogrodów zimowych oraz drzwi harmonijkowych. Wydarzenie odbyło się w Campusie Solarlux w Melle w Niemczech. Jury konkursu, którego członkiem jest polski architekt Piotr Kuczia przyznało nagrody w dziedzinie designu oraz architektury.\nMiędzynarodowy konkurs architektoniczny Design that Educates Awards wyróżnia najlepsze projekty i realizacje, które cechuje aspekt edukacyjny. Podobnie jak w poprzednich latach jury przyznało nagrody w kategoriach: Architectural design, Product design, Responsive design i Universal design. Wyłoniono też laureatów dwóch nagród specjalnych Solarlux Choice. Członkowie jury to 17 mocnych nazwisk w branży architektury: David Basulto, redaktor naczelny portalu ArchDaily.com, Jürgen Mayer H., Toyo Itō, Alison Brooks ze studio Alison Brooks Architects w Londynie, Farshid Moussavi, profesor Harvard University Graduate School of Design, projektanci Hani Rashid, Konstantin Grcic, Andrés Reisinger, Alain Gilles, Enrica Cavarzan oraz Marco Zavagno z pracowni Zaven we Włoszech, Issa Diabaté z Koffi & Diabaté Group, Hella Jongerius, założycielka holenderskiego Jongeriuslab, niemiecki architekt Hadi Teherani, Aidin Ardjomandi, założyciel Ardjou Design Studio w Iranie, Kristina Bacht, dyrektor Salonu Architektury AIT w Hamburgu oraz jeden z pomysłodawców konkursu polski architekt Piotr Kuczia.\nW kategorii Architectural Design zwyciężył projekt biblioteki Zheshui Natural autorstwa LUO studio. Bibliotekę zbudowano w maleńkiej wsi w środkowych Chinach. To region, który słynie z ogromnych skał i architektury, która często z nich korzysta. Wiele budynków tutaj buduje się tak, by siłę ciężkości przenieść na skalne ściany. Taką metodę wykorzystali architekci, dostawiając bryłę biblioteki do jednego ze wzniesień. Budynek pełni funkcję edukacyjną w dwóch wymiarach – umożliwia dostęp do książek i popularyzuje czytelnictwo oraz uświadamia, czym jest architektura i w jaki sposób można ją kreować.\nfot. Jin Weiqi\nW kategorii Product design główną nagrodę otrzymała Kristen Tapping. Młoda Brytyjka zdobyła tytuł najlepiej zapowiadającego się projektanta, za projekt koła rowerowego, które wspomaga walkę ze smogiem. Autorka zaprojektowała koło w taki sposób, aby w środku skryć system oczyszczający powietrze. Zestaw filtrów działa, kiedy rowerzysta wprowadza pojazd w ruch. Kristen Tapping będzie rozwijać projekt. Cel jest taki, by zoptymalizować koszt produkcji i następnie sprzedawać koła na masową skalę.\nW kategorii Responsive design za najlepszy jury uznało Villę Ypsilon projektu LASSA Architects. To nietypowy dom, który płynnie łączy się z krajobrazem. Budynek ma 150 m kw. powierzchni i zaprojektowany został na planie litery Y. Dach willi został ukształtowany w taki sposób, aby stworzyć trzy wzniesienia. Mieszkańcy mogą więc korzystać z dachu jako dodatkowej przestrzeni – ze szczytu budynku doskonale widać oliwny gaj, który otacza willę.\nNietypowy projekt zwyciężył w kategorii Universal design. Główną nagrodę otrzymała Walda Varbaenen z Belgii. Projektantka stworzyła zestaw emotikon dla osób korzystających z alfabetu Braille’a. Dzięki niej osoby niedowidzące i niewidome mogą korzystać z uśmiechów, smutnych minek i innych ikon, by łatwiej przekazywać towarzyszące im emocje. Emotikony powstały na specjalnej, dziewięciopunktowej siatce. Tradycyjnie system Braille’a bazuje na siatce sześciopunktowej.\nW tegorocznej edycji konkursu nagrody Solarlux Choice zdobyły dwa projekty: biblioteka publiczna w Dornbirn w Austrii oraz instalacja Prisma w Schorndorf w Niemczech. Bibliotekę zaprojektował zespół Dietrich | Untertrifaller oraz Christian Schmoelz, z kolei instalacja Prisma to projekt autorstwa duetu schneider+schumacher.\nBiblioteka, fot. Aldo Amoretti, Albrecht I. Schnabel\nBiblioteka, fot. Aldo Amoretti, Albrecht I. SchnabelDornbirn\nInstalacja Prisma, fot. Jörg Hempel\nźródło: Design Educates Awards


Kampanie modowe w czasach pandemii. Liczy się kreatywność - Zwierciadlo.pl\nJeszcze inaczej z tym zadaniem poradziła sobie szwedzka marka Monki. Choć tematem letniej kolekcji są wakacje, to jednak promuje się pod hasłem "Domokacje". Na zdjęciach widzimy błękitne, wakacyjne niebo i letnie ubrania oraz dodatki - ale całość powstała w studio w Göteborgu. Nikt z nas nie wie jak będą wyglądały tegoroczne urlopy, ale te propozycje odnajdą się świetnie także w przydomowym ogródku czy na działce.


Codzienne rozważania_02.11.2016 – PoznajPana.pl\nSłowo „JA” tylko dwie litery, ale jest to olbrzymie słowo wsparte na dwóch potężnych filarach. Tymi filarami są egoizm i duma połączone z własną wolą. To „JA” zawsze widziałem u innych i chętnie je osądzałem. Ale u siebie tego „JA” nie widziałem. Jest wielu chrześcijan, którzy zamiast miłości Bożej często okazują egoizm. Biblia nie mówi nam, że mamy oczekiwać od bliźniego miłości. Przeciwnie, wręcz napomina, że to my mamy ją okazywać. Miłość to służba innym, podczas gdy egoizm chce by to nam służono. W Chrystusie nie ma egoizmu ani „JA” nie znalazło w nim miejsc. Jedynym sposobem na egoizm jest naśladowanie Jezusa. Jest to jedyny skuteczny środek.\nPosted in Codzienne rozważania_2016 on 2 listopada 2016 by pzaremba.\tLeave a comment\n← Czy jesteś może legalistycznym wierzącym?_3\tCodzienne rozważania_03.11.2016 →


Nie ma prądu wrocław - artykuły | Gazeta Wrocławska\nWrocław: Kilkadziesiąt ulic bez prądu nawet przez 9 godzin! Sprawdź listę\nDzisiaj prądu nie będą mieli mieszkańcy kilkudziesięciu wrocławskich ulic. Powodem są zaplanowane przez Tauron prace konserwacyjne na sieci energetycznej. Poniżej pełna lista ulic.\n9 marca 2015, 7:03\nWrocław: Awaria sieci energetycznej. Kilka ulic bez prądu (LISTA)\nPrzynajmniej do godz. 11 potrwa naprawa awarii sieci energetycznej, do której doszło na ulicy Ostrowskiego. Mieszkańcy niestety muszą się uzbroić w cierpliwość. Przypomnijmy, że to nie jedyna ulica, na której występują dzisiaj problemy z dostawą prądu. Na kilku innych związane jest to jednak z zaplanowanymi pracami konserwacyjnymi.\nnie ma prądu ostrowskiego\nnie ma prądu parkowa\nnie ma prądu banacha\nWrocław: W czwartek bez prądu mieszkańcy kilkunastu ulic. I to nawet przez 10 godzin!\nZ powodu prac na sieci energetycznej jutro bez prądu będą mieszkańcy kilkunastu wrocławskich ulic. Przerwy w dostawie energii elektrycznej dotyczą głównie mieszkańców Fabrycznej. Prądu nie będzie nawet przez 10 godzin.\n25 lutego 2015, 20:18\nprąd we wrocławiu\nWrocław: Sprawdź, gdzie i w jakich godzinach nie będzie dziś prądu (LISTA ULIC)\nTauron informuje, gdzie i w jakich godzinach nastąpią dziś przerwy w dostawie energii elektrycznej na terenie Wrocławia. Z przerwami w dostawie prądu muszą się dziś liczyć mieszkańcy:\nWrocławianie dzisiaj znowu bez prądu. Wyłączenia dostaw na kilku ulicach (LISTA)\nMieszkańcy kilku wrocławskich ulic muszą wykazać się cierpliwością. Firma Tauron zaplanowała dzisiaj prace konserwacyjne. Na kilku ulicach wyłączony prąd nawet na 9 godzin.\n19 lutego 2015, 8:09\nnie ma prądu krzyki\nwyłączenia i awarie tauron\nczemu nie ma prądu wrocław\nWrocław: Duża awaria sieci energetycznej. Ponad 50 ulic bez prądu! (LISTA) 19\nDzisiaj o 12.12 doszło do dużej awarii sieci energetycznej. Bez prądu byli mieszkańcy kilkudziesięciu wrocławskich ulic. Przerwa w dostawie energii elektrycznej może potrwać do godz. 19.30.\n13 lutego 2015, 13:13\nWrocław: W środę bez prądu mieszkańcy kilkunastu ulic. Przerwy w dostawie energii do 9 godzin\nW środę bez prądu będą mieszkańcy kilkunastu wrocławskich ulic. Przerwy w dostawie energii elektrycznej związane są z zaplanowanymi przez Tauron pracami konserwacyjnymi.\n10 lutego 2015, 19:40\nprace na sieci energetycznej\nAwaria energetyczna na Śródmieściu. Jedna z ulic bez prądu do godz. 15\nAwaria energetyczna przy ul. Kurkowej. Z powodu awarii energetycznej firma Tauron wyłączyła prąd na ulicy Kurkowej. Energii zabraknie w domach numer 61-65. Naprawa awarii powinna się zakończyć po godzinie 15.\n29 stycznia 2015, 9:48\nawaria prądu kurkowa\nnie ma prądu kurkowa\nawaria tauron kurkowa\nDuża awaria we Wrocławiu. Część ulic całą noc była bez prądu (PRZYCZYNA, LISTA ULIC) 41\nAwaria energetyczna we wschodniej części Wrocławia. W niedzielę bez prądu byli mieszkańcy ponad 50 ulic na Wojnowie, Strachocinie i Swojczycach. Do awarii doszło przed godz. 18. Tauron najpierw przekonywał, że awarię uda się usunąć do godz. 20. Część ulic została bez prądu do godz. 5 w poniedziałek.\n25 stycznia 2015, 18:12\nawaria energetyczna wojnów\nawarie i wyłączenia tauron\nwojnów bez prądu\nstrachocin bez prądu\nswojczyce nie ma prądu\nDwie awarie energetyczne we Wrocławiu. Kilkadziesiąt ulic bez prądu (LISTA ULIC)\nNa Śródmieściu i Psim Polu doszło do awarii, które pozbawiły prądu mieszkańców kilkudziesięciu ulic we Wrocławiu.\n23 czerwca 2014, 14:42\nawaria prądu psie pole\nWrocław: Duża awaria energetyczna na Krzykach. Kilka osiedli bez prądu (LISTA ULIC, TERMINY) 27\nDuża awaria energetyczna we Wrocławiu. Prądu nie było przy kilkudziesięciu ulicach na kilku osiedlach na południu Wrocławia. Chodziło między innymi o mieszkańców dużych ulic jak Borowska, Wyścigowa, Karkonoska czy Grota-Roweckiego. Ale prądu nie było także na wielu osiedlowych ulicach (patrz lista poniżej). Zasilanie "padło" około godziny 11. Energetycy informowali, że trwają prace nad przywróceniem dostaw energii, miały się one zakończyć około godziny 13.15 i rzeczywiście pracownicy Tauronu dotrzymali słowa, jednak nie w przypadku wszystkich ulic. Mieszkańcy co najmniej kilkunastu ulic nie mieli prądu jeszcze do godziny 17. Do awarii doszło na linii średniego napięcia, ale energetycy nie ustalili jeszcze powodów usterki.\n1 czerwca 2014, 12:15\nbrfak prądu wrocław\nbrak prądu krzyki\n1 06 brak prądu\nwrocław 1 06 brak prądu\nAwaria energetyczna we Wrocławiu. Duża część miasta bez prądu 21\nZ powodu awarii energetycznej duża część Wrocławia nie miała przed południem prądu. Jak informował Tauron, bez prądu były m.in. ulice Jedności Narodowej, Nowowiejska, Obornicka, Osobowicka, Kamieńskiego, Kraszewskiego, Boya-Żeleńskiego, Kleczkowska, Trzebnicka i Żmigrodzka.\n10 kwietnia 2014, 10:53\nbrak prądu karłowice\nnie ma prądu karłowice\nWrocław: Awaria energetyczna. Duża część miasta bez prądu przez... szczura 26\n13 stycznia 2014, 14:42\nWrocław: Awaria energetyczna. Duża część miasta bez prądu\nZ powodu awarii energetycznej prądu przed dwie godziny nie było prądu przy ul. Menniczej, Piotra Skargi, Wzgórzu Partyzantów, Teatralnej, Podwalu, Wierzbowej i Nowej. Jak poinformował Tauron, zawinili operatorzy koparki, którzy uszkodzili przewody w rejonie ul. Piotra Skargi.\n18 kwietnia 2013, 12:35\nbrak prądy wrocław\nDziś we Wrocławiu 31 ulic bez prądu\nEnergetycy zapowiadają, że dziś z powodu planowanych prac konserwacyjnych i remontowych sieci, prądu nie będzie aż na 31 ulicach we Wrocławiu.\n16 grudnia 2011, 8:28


HIT DNIA!!! Komplet kwiaty - Eliza.studio\nKategorie: FIRANY, PROMOCJE\nkomplet pasuje na karnisz o szer. 200-240cm, wysokość w najdłuższym miejscu 155cm.\nProsta, elegancka firana wykonana z gładkiego woalu wykończonego lamówką wokół. Całego uroku firanie dodaje ozdobna górna listwa wykończona listwą kryształową.\nKomplet Monika 01\nOryginalny komplet dwóch paneli marszczonych z wykończeniem ażurowym oraz zasłony dekoracyjnej na przelotkach. Do kompletu jest również panel dekoracyjny zasłonowy. Całość uszyta w dowolnie wybranym kolorze.\nJeżeli chodzi o wysokość podajemy wysokość najdłuższego elementu, czyli zasłony. ( Zasłona oraz panel zasłonowy boczny są jednakowej wysokości)\n203.00zł – 528.00zł\nPojedynczy panel z girlandami kryształowymi oraz zakończeniem ażurowym. Panel dostępny w kilkunastu kolorach do wyboru. Do kompletu można również dokupić firanę zaprezentowaną na zdjęciu.\n299.00zł – 389.00zł


Plany treningowe, dieta redukcyjna, odżywki na masę, suplementy\nDiety od Czarny furiat są oferowane w internecie, na portalach społecznościowych możemy zamówić od niego specjalnie rozpisaną dietę i treningi do wykonywania w domu lub na siłowni, a także odpowiednio dobraną suplementację. Jego diety są\nCytryna to bodajże najpopularniejszy naturalny środek leczniczy używany w domu. Zawiera w swoim składzie liczne olejki eteryczne, limonen, kumaryny, bioflawonoidy, witaminy A, B1, B2, B3, B6, a przede wszystkim duże ilości witaminy C. Wśród składników\nStanowi więc nie tylko dodatek nadający potrawom lepszy smak, ale jest także lekiem. Wielu lekarzy poleca go jako środek wykazujący bardzo korzystne działanie na organizm. Pozytywny wpływ octu jest związany z dużą zawartością składników mineralnych.\nBeta alanine po co brać ?\nBeta alanine jest związkiem organicznym, który ma za zadanie ograniczyć powstawanie kwasu mlekowego w naszym organizmie. Sprzyja to ich regeneracji oraz zmniejsza nasze poczucie dużego zmęczenia zaraz po treningu. Jest to zatem efekt niezwykle pożądany.\nWśród kulturystów pojawiały się od czasu do czasu różne gwiazdy, które były znane nie tylko miłośnikom ćwiczeń, ale również szerszej publiczności. Jednym z takich przypadków był Steve Reeves, który cieszył się międzynarodową sławą. Co prawda,\nSajad Gharibi znany także pod pseudonimem irański Hulk. Nie bez powodu został tak nazwany. Jego gabaryty bowiem przypominają komiksową postać. Choć nie ma zielonej skóry i cieszy się pełnym zdrowiem Hulk, czyli Sajad Gharibi zyskał\nDoskonały steryd anaboliczny\nWinston jest substancją zaliczaną do grupy sterydów anabolicznych, czyli takich które powodują znaczny wzrost masy ciała w tym masy mięśniowej i ułatwiają organizmowi budowanie tak zwanej suchej masy mięśniowej. Tym co wyróżnia tą substancje chemiczną\nTransakcja bezpieczna na 100%\nUsługi biur nieruchomości cieszą się sporym powodzeniem ze względu na bezpieczeństwo transakcji. Jeśli zależy nam na tym, aby kupić nieruchomość ze sprawdzonego źródła, koniecznie powinniśmy skorzystać z oferty profesjonalistów. Transakcja dotycząca zakupu danej nieruchomości zawsze\nTryb życia oparty na rozwoju\nTryb życia ma znaczenie dla zdrowia człowieka. Mówi się o zdrowym trybie jako przeciwieństwie chociażby siedzącego trybu życia. Najczęściej hasło zdrowia pojawia się w kontekście ruchu, diety oraz regularnych badań. Jednak zdrowy tryb życia to\nKobiety bardzo często zastanawiają się jakie ćwiczenia wybrać, aby w jak największym stopniu wpłynąć na poprawę sylwetki i mniejszą ilość nadprogramowych kilogramów. Jedną z popularniejszych opcji staje się w ostatnim czasie pilates. Warto wiedzieć, że\nPrzeglądając zdjęcia kulturystów, którzy lubią chwalić się swoimi osiągnięciami w sieci, zwłaszcza w mediach społecznościowych, od razu rzuca\nMuira puama to naturalny produkt, mający wiele zastosowań. jego główną zaletą jest brak skutków ubocznych, a działanie skupia\nWiele osób zarówno tych, którzy uprawiają sport zawodowo jak i Ci amatorzy stosują różnego rodzaju\nNiejedna osoba bardzo często zastanawia się nad tym, jakie ćwiczenia na triceps i barki wykonywać,\nWażne jest, by regularnie ćwiczyć wszystkie grupy mięśni. Są jednak takie grupy, które przydają nam\nSuplementy i sterydy sportowe malezyjskiej firmy Malay Tiger wkradły się przebojem na polski rynek. Wielu\nChipsy są bardzo lubiane przez naszych rodaków. Niestety, są to produkty bardzo niezdrowe. Systematyczne jedzenie\nTrening na masę jest niezbędnym elementem budowania masy mięśniowej i towarzyszy każdemu kulturyście. Plan treningowy\nIstnieje wiele ćwiczeń które stymulują dane obszary mięśniowe, które akurat chcemy rozwinąć. Jednak wyjątkowym hitem\nJednym z najbardziej odświeżających i odżywczych napojów na świecie jest napój z jagód Acai Wśród\nCo pić, aby zapewnić organizmowi dostateczną ilość wody?


Światowy Dzień Kota - niech żyje nieśmiertelny kot! - Maurycy - 16 lutego 2016\nKim właściwie kot jest?\nTo, że w popkulturze zwierzę ma wymoszczone wygodne posłanie jest właściwie sprawą oczywistą, a jego obecność zaznaczył rok temu DM w swoim artykule. Jaką jednak drogę przebył kot domowy, by w ostateczności stać się śmiesznym obrazkiem?\nKot domowy, z łaciny Felis silvestris f .domestica (L. 1785) pochodzi od kilku podgatunków Felis sivestris. Prawdopodobnie pierwszym faktycznie udomowionym kotem był libijski płowy, choć zdarzały się próby przystosowania gatunków północnoeuropejskich i azjatyckich, a przez krzyżowanie się między nimi i ich z dzikimi braćmi zniwelowało granicę pomiędzy fizjonomicznymi różnicami kotów północnych i południowych. Najstarsze kości tych zwierząt, które prawdopodobnie były udomowione pochodzą aż z neolitu, sprzed bagatela siedmiu tysięcy lat p.n.e. Jednak to z czasów Starożytnego Egiptu pochodzą pewne źródła, które wskazują na udomowienie kota. Przed czterema tysiącami lat zaczęły pojawiać się przedstawienia figuralne zwierząt, które swoje miejsce znalazły nie tyle wśród ludzi, co raczej w spichlerzach, gdzie z powodzeniem redukowały liczbę szkodników. Dopiero po trzech tysiącach lat kot zaczął zyskiwać znaczenie religijne. Jak powszechnie wiadomo kult ten urósł do tego stopnia, że poniektórym bóstwom przypisywano kocie cechy i odwrotnie – koty uchodziły za zwierzęta boskie. Przedstawienia już nie tylko figuralne, ale wręcz totemiczne, zapisy w hieroglifach, potężne pomniki wskazywały na wielki szacunek dla tych zwierząt. Znajdował on również odzwierciedlenie w prawie: kto skrzywdził, bądź zabił kota mógł zostać ukarany śmiercią, zaś naturalna śmierć skutkowała żałobą rodziny. Martwe zwierzęta balsamowano i mumifikowano, powstawały nawet duże nekropolie, gdzie znajdowano tylko i wyłącznie mumie kotów.\nKocie mumie w Muzeum Narodowym w Warszawie (http://egipt.wikia.com)\nStosunkowo wcześnie udomowione koty pojawiły się w starożytnej Grecji, skąd pochodzą wizerunki zabawy kłębkiem wełny. Wśród zapisków starożytnego Rzymu również pojawia się jego postać, ale rola jego ogranicza się do łapacza myszy. Zresztą to właśnie dzięki legionom rzymskim i podróżującym z nimi kotom (które pilnowały zapasów żywności przed szkodnikami) po raz pierwszy rozprzestrzeniły się po Europie.\nPozostawmy jednak świat starożytny i przesuńmy się w czasie o kilka wieków. Ponieważ plemiona prasłowiańskie pozostawiły po sobie bardzo mało materiałów, nie wspominając o źródłach pisanych, ciężko stwierdzić, czy koty spełniały jakąś rolę w tych społecznościach. Pojedyncze kości spotykane rzadko na stanowiskach archeologicznych niewiele nam mówią. Wiemy jednak, że wśród Słowian istniał zakaz spożywania kociego mięsa, mogło to sprowadzić nieszczęśnika w mrok, opętać i wywołać szaleństwo. Wiemy też, że w o wiele lepiej zachowanej kulturze Wikingów kot miał swoje ważne miejsce. Prócz zastosowań użytkowych był on przymiotem boskim - bogini płodności Freya podróżowała powozem zaprzęgniętym właśnie w koty!\nWiesz albo nie wiesz, a jednak to on wyjął z cylindra sześć kociąt pod rząd!\nW ten sposób dochodzimy do tego, co głównie chciałbym poruszyć. Mianowicie do nieodłącznych, magicznych właściwości kotów, zabobonów, zwyczajów i rytuałów związanych z nimi. Powiązania ich ze sferą sacrum pojawiają się w wielu kulturach świata. Wybór zwierzęcia wynikł najprawdopodobniej nie tylko z pożytecznych właściwości, ale i dzięki charakterowi tego gatunku: niezależność, nieprzewidywalność i, mimo udomowienia, dzikość, polowania nocą, bezszelestne poruszanie się, to cechy bezpośrednio łączące się z tajemniczością, obcością. Trudno kota wpasować do dziennego trybu życia śmiertelników. Z tego stwierdzenia już prosta droga do łączenia go z zaświatami, mrokiem i śmiercią.\nW Egipcie istota ta utożsamiana była z boskim posłańcem, mediatorem i łącznikiem z zaświatami. Czczenie ich było tak silne, że gdy przykładowo wybuchał pożar, zapewnienie bezpieczeństwa kotom stało bezwarunkowo na pierwszym miejscu. Herodot pisał, że gdy w domostwie zdychał kot, domownicy golili sobie brwi.\nCeltowie uważali koty za istoty chtoniczne. Wiązały się z rytuałami pogrzebowymi, jak i proroczymi.\nW Islamie kot (posiadający siedem żyć. Dziewięć żyć otrzymał w wierzeniach indyjskich) otaczany był szacunkiem. Według jednej z przypowieści Prorok wolał odciąć sobie skraj sukni, niż obudzić śpiącego na niej ulubieńca.\nU Wikingów, jak już wspomniałem, zaprzęg Frei złożony był z kotów. Same zaś zwierzęta spełniały pożyteczną rolę jako łowcy gryzoni. Jedno ze źródeł podaje również, że kocie skórki były przedmiotem handlu.\nW wielu kulturach zwierzęta, w tym koty, nauczały mężczyzn, którzy mieli stać się szamanami, pełniły więc rolę mędrców. Po ich śmierci zwierzęta stawały się opiekunami duszy, nauczycielami i przewodnikami po zaświatach. Jest prawdopodobnym, że przeświadczenie to przemycone zostało do folkloru europejskiego, gdzie kot często bywał mędrcem nauczającym bohaterów. Kot z Alicji w Krainie Czarów się kłania! Zresztą motyw kociego mędrca jest na tyle silny, że we współczesnym świecie przemycono go do popkultury, na przykład w serialu Sabrina, nastoletnia czarownica, a żeby nie szukać daleko w polskiej, kultowej już produkcji Siedem Życzeń.\nPolski Harry P... ekhem, Siedem Życzeń (tvp.info)\nChoć darzenie szacunkiem kotów było zwyczajem dość rozpowszechnionym pamiętajmy, że przymioty przypisywanie tym zwierzętom mają jednak negatywny wydźwięk. Mrok, noc, bezszelestne poruszanie się, niezależność, duma, widzenie w ciemnościach... W połączeniu z siłami nadnaturalnymi stawiają kota w, co jak co, słabym świetle.\nW poprzednim dziale zatrzymaliśmy się na Wikingach, którym zwierzęta te wżaden sposób nie przeszkadzały. Jednak już w mrokach średniowiecza koty zaczęły zyskiwać złą sławę (mówimy tu oczywiście o Europie). Silne wpływy chrześcijaństwa, szczególnie w państwach Europy Zachodniej, nadały kotom piekielny, demoniczny charakter wiążąc te zwierzęta z siłami diabelskimi, co doprowadziło do prześladowań i okrutnych praktyk. W 1233 roku papież Grzegorz IX uznał koty za pomioty Szatana, z tego powodu zwierzęta płonęły na stosach, a ofiary liczyć można w setkach.\nW Japonii były zwierzętami złowieszczymi, istotami zabijającymi kobiety. W Chinach z kolei przypisywano im rozprzestrzenianie złych duchów.\nW Hinduizmie i Kabale kot jest na równi z wężem uważany za odpowiedzialnego za grzech i upadek moralności.\nW XVIII i XIX wieku w Anglii istniał wyczaj, podczas którego skazanego zakuwano w dyby i obrzucano unieruchomioną twarz zdziczałymi kotami. Choć oprawcom chodziło głównie o wściekłe drapanie, czynność miała charakter mistyczny, razem zczworonogiem na skazanego leciały złe uroki.\nKocie demony nawiedzające umierającego (Vincent of Beauvais, Speculum historiale, Paryż 1396)\nW polskiej demonologii ludowej też nie mogło zabraknąć kotów. Ich postać przyjmowały demony troszczące się o domostwa. Demony śmierci, prócz kostuchy lub starej kobiety były wyobrażane również jako zwierzęta, przede wszystkim sowy, koty i myszy. Dość popularne były zoomorficzne przedstawienia demonów wodnych, leśnych, polnych, tych pomnażających, jak i ograbiających dobytek. Wśród nich zwykle występowała postać kota, często czarnego, czasami małego. Popularne były przedstawienia ich jako towarzyszów czarownic – nieomylnie wcieleń diabła, niezbędnych podczas czarów i rzucania uroków. Gdy czarownica trafiła w ręce sądów świeckich i skazywana była na stos, koci towarzysz zwykle lądował tam razem z nią.\nDrzeworyt przedstawiający wiedźmy z kotami. XVII wiek (http://rf-smi.ru/his/)\nNiech nigdy cię nie najdzie chęć\nBy nagle z kotem koty drzeć\nI precz odepchnij płochą myśl\nGdy chcesz do kota szepnąć: Psik!\nWszyscy znamy powiedzenie: nie odwracaj kota ogonem, albo latać jak kot z pęcherzem. Powiedzenia wzięły swoje źródło od różnych zabobonów i obserwacji, nierzadko niedorzecznych.\nKot, z racji swoich nadnaturalnych właściwości miewał znaczenie ochronne, a wszelkie zło można w odpowiedni sposób przenieść na wybraną istotę. Wprowadzając się do nowego domu wpuszczano tam najpierw zwierzę, by zebrało całe zgromadzone zło, a potem je wypędzano ze wsi. Przy narodzinach jakiegoś zwierzęcia hodowlanego spluwano i mówiono: Na kota suchoty, na psa uroki.\nKot (z reguły czarny) przebiegający drogę zwykle zwiastował nieszczęście dla nowożeńców była to zapowiedź ciężkiego małżeństwa, dla dzieci ciężkie choroby, dla starców śmierć, dla myśliwych niepowodzenie w polowaniu.\nRóżne zachowania tego zwierzęcia zwiastowały pewne wydarzenia. Gdy kot kichnął, to znaczyło, że zbliża się deszcz. Jeśli kichnął trzy razy to... nie, nie ulewa. Raczej nieszczęście w rodzinie.\nKot siedzący tyłem do ognia oznaczał burzę.\nKolberg podczas swoich badań terenowych polskich wsi pisał: kot na murku gdy uszy postawi pewny wiatr z północy, ogon do ognia zwróci – mróz, łapki liże – śnieg, a kiedy ogon – deszcz; jeżeli się skrobie za uszkami i myje – ktoś przyjedzie, kicha – będzie katar. Ciekawe co było, gdy kot lizał łapki w upały.\nTragedia ten kot, komedia ten kot\nPolitolog, nawet sceptyk a kot\nOrnitolog, choć kot i kynolog, choć kot\nParazytolog i cynik, choć kot\nPoeta a kot\nHipokryta ten kot\nPop a kot, nawet rabin a kot\nWidać więc, że praktyczny to kot\nCzyli praktyczne właściwości kotów.\nWiemy, że pierwotnie czworonogi te spełniały rolę strażników pożywienia. Ciekawostką jest fakt, że wcześniej używano do tego tresowanych łasic, a nawet węży, czego zwyczaj utrzymywał się w Polsce dość długo. Tu i tam pojawiają się dowody na obdzieranie zwierząt ze skóry, podbijanie czap i rękawic ich futrem (na przykład u Wikingów), wytwarzanie pędzli. Choć koty cierpiały z powodu różnej maści przesądów, miały swoje miejsce wśród średniowiecznej ludzkości dokładnie takie jak dziś. Trzynastowieczny profesor Bartłomiej Anglik w swoim dziele encyklopedycznym z 1240 roku przedstawił koty jako zwierzęta domowe, bawiące się z ludźmi, lubiące spać, chadzające własnymi drogami, ale przede wszystkim łowiące myszy. Księgi rachunkowe katedry Exeter z XIV i XV wieku mają zapisek o custoribus et cato, co można przetłumaczyć jako kot opiekun, w którym przyznawano każdemu łowcy w katedrze jednego pensa na tydzień. Pieniądze przeznaczone były na wyżywienie tych zwierząt.\nDe virtutibus bestiarum in arte medicinae, Anglia XI wiek)\nNajstarszą encyklopedyczną, wzmianką jaką udało mi się wygrzebać w polskiej literaturze jest zapis z 1534 roku z książki O ziolach i moczy gich:\nCattus koth z latinskiego iakoby roztropny a opatrzny. Jesth zwierze myszom nieprzyjazne... Barwa iemu przyrodzona iest szara/lodowi podobna/ insze barwy przipadle od strawy, ktore iedzą/zwłaszcza domowi. Avicenna : z ukąszenia kotha przychodzi czasem boleść wielka y zieloność ciała, ale to prosto uleczysz przyłożywszy emplastr z cebule tłuczoney albo z leśnego kalamentu. Mięso kothowe iest ciepłe i suche. Pomaga na boleści nyrek y grzbieta y też na czerwoną niemoc, która bywa z męski członku. Łayno kocie... z octem a z gorczycą parchy goji y na opadanie włos pomaga.\nKoci łowca (Book of hours, Holandia, początek XVI wieku)\nInna wzmianka pochodzi z 1779 z książki Krzysztofa Kluka O zwierzętach ssących, gdzie pisze między innymi o trującym kocim oddechu, który szkodzi dzieciom, o jadowitych ukąszeniach, na które najlepsze są płatki maczane w winie. Ponadto ciekawostką jest to, że autor wskazuje Hiszpanów, Włochów i Francuzów jako narody, gdzie nieobce jest jadanie kociny!\nPraktyczne zastosowanie ich nie kończyło się jednak na wyłapywaniu gryzoni, zabawie, przytulaniu, ciepłych skórkach i pędzelkach. W niejednej kulturze kot miał właściwości medyczne, nie znaczy to, że faktycznie działające, ale czasem na pewno makabryczne.\nPolscy znachorzy na ten przykład na pozbycie się domu cholery zalecali złapanie czarnego kota, koniecznie samca, napalenie w piecu, wrzucenie biedaka do niego i zamurowanie.\nEpilepsję leczono podając w Niemczech kocią krew, a w Rosji suszone łożysko.\nKąpiel z olejkiem z krwi zająca i kota działała kojąco na brodawki.\nW Rosji na ból gardła zalecano wdychanie dymu z palonej kociej sierści.\nPozbywanie się pluskiew? Oczywiście! Tylko najpierw zabij kota, wyjmij jego mózg i zmieszaj z dziegciem, potem mazią posmaruj ściany. Efekt, he he, murowany!\nOwych recept na przeróżne dolegliwości było jeszcze więcej. Wiele z nich przyprawia teraz o obrzydzenie jednak należy pamiętać, że przed wiekami medycyna nie rozwijała się, a negatywny wpływ na ów rozwój miały panujące przesądy i religie. Dlatego działania niegdyś uchodzące za naukowe, dziś wydają się ocierać o czarną magię i napawają obrzydzeniem.\nŚwiat chce być z kotem za pan brat\nRzecz w tym, czy świat jest tego wart\nCo spowodowało, że kot w dzisiejszych czasach jest siłą napędową śmiesznych filmików i obrazków w Internecie? Nie uważam, że to tylko wymysł dzisiejszej młodzieży, tylko powszechna wymiana danych, która nigdy nie była tak swobodna jak teraz. Sęk w tym, że koty w komediowym wydaniu pojawiały się już dawno temu, w końcu ryciny średniowieczne nie tylko pokazują łowienie szkodników, ale koty z trąbkami i innymi instrumentami, albo pokazane wyżej ślimakokoty. W grę wchodzi tu wyjątkowe traktowanie tych zwierząt na przestrzeni wieków. Od ubóstwiania i łączenia z nadnaturalnymi siłami, przez praktyczne wykorzystanie w spichlerzach, lecznictwie, przemyśle odzieżowym, a nawet kulinarnym po jawne tępienie. Literatura, która była głównym medium przez długi czas, gdy już wprowadzała kociego bohatera, miał on mnóstwo cech ludzkich.\nŚlimakokot? Kotoślimak? (Book of hours, Holandia, początek XVI wieku)\nW 1865 roku ujrzało pierwsze wydanie Alicji w Krainie Czarów, gdzie jednym z bohaterów był Kot z Chassire. Tajemniczy, posiadający moc znikania i pojawiania się, niezależny i kulturalny wobec Alicji.\nW książce Dame Wiggins of Lee, and her seven wonderful cats : a humorous tale z 1885 roku koty szyją, grają na instrumentach, a nawet latają na gęsiach.\nBanda nieokiełznanych kotów (Dame Wiggins of Lee, and her seven wonderful cats : a humorous tale, 1885)\nW 1966 roku Bułhakow wydaje swoją znamienitą powieść Mistrz i Małgorzata, gdzie kot Behemot, towarzysz diabła zadziwia wszystkich wokół swoim niezwykle ludzkim zachowaniem.\nZ kolei w 2001 roku wyszedł spod pióra dziadka Pratchetta Zadziwiający Maurycy i jego uczone szczury (tak, w tym przypadku jestem fanem pierwszego tłumaczenia). Maurycy, kot, który przez przypadek zyskał umiejętność myślenia i mówienia zachowuje niezwykle koci, stereotypowy charakter, ale z drugiej strony jest najtrzeźwiej myślącą istotą przedstawioną w tej wspaniałej powieści.\nW Polskiej literaturze też można trafić na koty. Zbiór opowiadań Trzynaście Kotów wydany w 1997 podejmuje temat tego stworzenia na wiele różnych sposobów, wśród nich kapitalne Złote Popołudnie, które jest przewrotną wariacją na temat Alicji w Krainie Czarów, a Chester jest jeszcze bardziej magiczny niż kot z Chessire.\nBardzo ciekawy cykl wydał również trochę zapomniany i pomijany pisarz fantasy Feliks W. Kres. W jego Szererze prócz ludzi umysł otrzymały również koty i sępy. Kot, choć w niektórych regionach Szereru niezbyt popularne, traktowane są na równi z ludźmi.\nPrócz tych przykładów wiele jest książek, gdzie postać kota jest pierwszo- lub drugoplanową rolą i nie zawsze nosi cechy ludzkie. Jest zwykłym zwierzęciem, choć momentami rozpatrywanym w głębszych aspektach. W bajkach i książkach dla dzieci nabiera zwykle cech antropomorficznych, bywa mędrcem, doradcą, choć dość często negatywnym bohaterem. Zawsze jednak utożsamiany jest z kimś niezależnym, dumnym, wyniosłym bądź leniwym.\nDiabelski zaprzęg (Adam Wroński - Diabeł: galop na fortepian, XIX wiek)\nPrzełom XX i XXI wieku to już wielki bum na koty niesiony falą popkultury i mody internetowej. Gry komputerowe, kreskówki, filmy, komiksy, a przede wszystkim śmieszne filmy i obrazki powstały i powstają ku czci kota. Czci strasznie zszarganej, takiej, na jaką stać dzisiejsze internetowe społeczeństwo. Podziw okazujemy oglądając setny raz filmik jak kot zeskakuje z kilkunastometrowego drzewa po czym pierzcha między domy. Lęk, gdy widzimy fotkę kota na niewidzialnym rowerku. Na szczęście potępienie i eksterminację zamieniliśmy co najwyżej na kopanie kręcących się w GTA V czworonogów.\nPS. Wybaczcie za iście niegejmplejowy charakter artykułu. Uważam jednak, że kilka ciekawostek na temat Władców Internetów nikomu nie zaszkodzi. Biję się w pierś i obiecuję poprawę! Po więcej bardziej znanych kotów zapraszam do wspomnianego na początku tekstu.\nWiedźmin - wsi spokojna, wsi wesoła... (część 2)\nRecenzja The Legend of Legacy


GS/0000 ANNAPURNA NOWA DROGA 02/1997\nW okresie pomonsunowym 1996 (16 VIII – 31 X) w Himalajach Centralnych dzialala wyprawa KW "Trojmiasto", ktorej celem byl szczyt Annapurny (8091 m). W wyprawie wzielo udzial 13 uczestnikow: Michal Kochanczyk, Wojciech Litwin, Andrzej Marciniak, Waldemar Sicinski, Waldemar Soroka (kierownik), Jan Szulc, Krzysztof Tarasewicz (zastepca kierownika), Wladyslaw Terzeul (Ukraina), Antony Tonsing (USA), Jan Turowiecki, Miroslaw Urbanowicz, Andrzej Zieleniewski (lekarz) i Andrzej Grotha (radiotelegrafista). W dniach od 30 wrzesnia do 13 pazdziernika towarzyszyla nam ekipa TV 1: Krzysztof Hejke i Ryszard Palczewski. A. Grotha zachorowal i wrocil do kraju. Do bazy dotarlismy 3 wrzesnia, w dniach 5 i 6 wrzesnia Szulc i Zieleniewski przerzucili smiglowcem Mi-17 (dwa loty) trzy tony sprzetu i zywnosci. Jest to obecnie popularny sposob transportu w Nepalu, prostszy i czesto tanszy niz tradycyjna karawana.\n8 wrzesnia Kochanczyk, Marciniak, Soroka, Tarasewicz, Terzeul i Tonsing zalozyli oboz I (5100 m), nastepnego dnia stanal oboz II (5700 m). Oba obozy zalozylismy na drodze pierwszych zdobywcow, rozpinajac ok. 300 m poreczowek. W tej fazie najbardziej aktywny byl Terzeul, m.in. dzieki aklimatyzacji z Karakorum (w lipcu wszedl na Gasherbrum II). Akcje zaopatrywania obozow utrudnialy duze sniegi, trapily nas tez choroby. Obserwujac omiatana lawinami sciane, doszlismy do wniosku, ze w tych warunkach nie mamy szans ani na drodze holenderskiej, ani tym bardziej francuskiej. Mielismy swiadomosc, ze sklad wyprawy nie jest zbyt silny, mimo to jednak sprobowalismy zaatakowac dziewicza gran polnocna. 17 wrzesnia sciana zeszla potezna lawina. Znalazlem sie w linii jej spadku. Zrobilem kilka zdjec i schronilem sie do namiotu, wiedzac, ze mam nikle szanse przezycia. Na szczescie namiot byl osloniety warga sniezna i po parominutowym huraganie wszystko ucichlo. Obserwujac zdarzenie z gory, Marciniak, Tarasewicz i Terzeul nie mieli nadziei na moje ocalenie. Doszli oni do miejsca obozu III i rozpieli 250 m lin poreczowych. Oboz III stanal 18 wrzesnia, a nastepnego dnia Marciniak i Terzeul zaporeczowali turnie lodowa 120 m wysokosci i 70* spadku. W dniach 1–4 pazdziernika nastapilo b. glebokie zalamanie pogody, polaczone z duzymi opadami sniegu. Przezywalismy kolejne grozne przygody z lawinami. W sumie spadlo przeszlo 2 m sniegu – jak dowiedzielismy sie pozniej od pani Hawley, opady te byly przyczyna wycofania sie 70% wypraw z Himalajow Nepalskich. Dluga na 600 m "gran kalafiorow" zostala ostatecznie pokonana 11 pazdziernika przez Marciniaka i Terzeula. Nastepnego dnia stanal oboz IV (6500 m), ponad ktorym gran przechodzi w stromy lodowo-skalny filar. Po 3 dniach poreczowania (Marciniak, Terzeul i czesciowo Soroka), 15 pazdziernika udalo sie zalozyc oboz V (7100 m). Dzialalnosc utrudnial huraganowy wiatr przy temperaturze -25*, powodujacy odmrozenia. 19 pazdziernika Marciniak pokonal 100-metrowa bariere o trudnosciach VI. Nastepnego dnia (20 pazdziernika) mimo huraganowego wiatru Marciniak i Terzeul zaatakowali szczyt. Wyruszyli o 7 rano, o 10 byli ponad bariera. Nachylenie stoku siegalo 30–40*, dachowkowate plyty pokrywal sypki snieg. O godz. 15.30 staneli na wierzcholku. Lacznosc z baza, zdjecia z flaga 1000-lecia Gdanska. Slawa filmowal. Do obozu V powrocili o godz. 21. Pogoda znow pogorszyla sie, Soroka i Tarasewicz zrezygnowali wiec z powtorzenia wejscia. Ponizej obozu I Marciniak doznal kontuzji stawu kolanowego. 22 pazdziernika wszyscy powrocili do bazy, nastapilo jednak kolejne zalamanie pogody i spadlo 1,5 m sniegu, uniemozliwiajac nam powrot w doliny. 28 pazdziernika przylecial helikopter po Andrzeja Marciniaka, zabral jednak cala wyprawe.\nNa odprawie koncowej w Ministry of Tourism w Katmandu nie moglismy sie pochwalic nowa droga grania polnocno-zachodnia: pozwolenie uzyskalismy przeciez na droge holenderska. Nie mielismy natomiast tajemnic przed Miss Elizabeth Hawley, ktora na konferencji prasowej okreslila nasz sukces jako najlepsze wejscie roku 1996 w Himalajach Nepalskich.\nWaldemar Soroka (Redakcyjny skrot pelnego sprawozdania)\nGS/0000 NANGA POWIEDZIALA "NIE" 02/1997\nNanga Parbat, oboz bazowy 11 lutego 1997, godz. 16. Pierwszy atak szczytowy zalamal sie 300 m od wierzcholka. Po zalozeniu obozu IV (7300 m), pogoda zalamala sie gwaltownie, co wiecej, cala wyprawa stanela pod znakiem zapytania, gdyz jedynie 4 osoby byly zdolne do dalszej akcji. Gdyby te dwie dwojki wrocily do bazy, by tam czekac na poprawe pogody, nie starczyloby juz dni na powrot do gornych obozow, a moze i sil i ochoty. Zdecydowali sie wiec czekac na gorze. Jacek Fluder i Maciej Pawlikowski w obozie II, Krzysztof Pankiewicz i Zbigniew Trzmiel w III spedzili trzy koszmarne noce. Huraganowe wichury przy temperaturze -42*C nie pozwalaly na sen ani na gotowanie, gaszac palniki w zasznurowanych namiotach. Wreszcie znow slonce. Pankiewicz i Trzmiel wspinaja sie do obozu IV. Zapowiadaja na drugi dzien atak szczytowy. I znowu zalamanie pogody. Po raz wtory decyduja sie pozostac na wysokosci. To juz przeszlo tydzien powyzej bazy. Wczoraj w nocy znow pojawiaja sie gwiazdy i zespol w "czworce" decyduje sie na atak. Wychodza z namiotu o 4 rano. Temperatura -42*, w bazie rowniez bardzo zimno. Mamy z nimi ciagla lacznosc radiowa w obie strony. Pierwszy idzie Trzmiel, za nim Pankiewicz. Slonce oswietli ich dopiero okolo godz. 10. Trzmiel ma radiotelefon i od czasu do czasu pyta nas o droge wsrod zeber skalnych i pol snieznych. Droga w kopule szczytowej jest b. zawila. Wraz z wysokoscia wiatr sie nasila. Nagle widzimy przez lunete, ze Pankiewicz zawraca. Zauwaza to rowniez Trzmiel. Coraz czesciej znieksztalconym od wiatru glosem informuje nas, ze zimno paralizuje jego ruchy. Szczegolnie marznie mu prawa reka. Wreszcie odbywa sie dramatyczna rozmowa z lekarzem, z ktorej wynika, ze w tych warunkach Zbyszek obawia sie o swoj powrot do obozu. Wiemy, ze jest zaledwie 300 m od szczytu, ale rozsadek nakazuje odwrot. Po konsultacji z lekarzem, Piotrem Wojtkiem, polecam mu natychmiastowy powrot do obozu, gdzie dociera o godzinie 14.15.\nNanga Parbat, baza, 12 lutego godz. 16. Jest to moj ostatni komunikat do kraju. Nanga Parbat po raz siodmy obronila sie przed zimowa wyprawa. Jeszcze wczoraj mielismy nadzieje, ze uda sie przeprowadzic ponowny atak szczytowy. Byla to ostatnia szansa, bo zezwolenie wygasa 15 lutego. Wczoraj rano z "dwojki" wyruszyli do gory Fluder i Pawlikowski. Byli wyglodniali, gdyz skonczyla im sie zywnosc, wiedzieli jednak ze w obozie III sa duze zapasy. Kiedy jednak dotarli tam po 5 godzinach, nie zastali doslownie nic: wiatr porwal namiot wraz ze spiworami i calym wyposazeniem. Zrozpaczeni musieli wrocic przed noca do obozu II. A przeciez dzisiaj mieli przejsc do "czworki" i jutro sprobowac wejsc na szczyt. W dodatku musialem ich prosic, by zaczekali w obozie II az sie okaze, czy Pankiewicz i Trzmiel dadza sobie rade z powrotem z "czworki". Na szczescie widzimy w lunecie, ze schodza wolno ale wytrwale. Martwimy sie bardzo o ich odmrozone rece. O godz. 13 mineli miejsce obozu III, jest nadzieja, ze jeszcze dzis dotra do "jedynki", gdzie czeka na nich dr Piotr Wojtek. Jutro wieczorem powinnismy byc wszyscy razem w bazie. To pewnie moj ostatni fax do kraju z zimowej wyprawy 1996–97. Nie jestem w stanie komentowac tego wszystkiego, co przezylismy. Jedno tylko pytanie: kiedy tutaj wrocimy? Czy ma sie zmarnowac taki wysilek i nasze doswiadczenie na tej olbrzymiej, pieknej i tak trudnej gorze? Czy Polacy mimo wszystko beda pierwsi zima na wierzcholku Nanga Parbat, od ktorego nas dzielilo zaledwie 300 metrow?\nGS/0000 GORSCY KOLEKCJKONERZY 02/1997\nKol. Mieczyslaw Rozek z Poznania nadeslal nam piekny upominek gwiazdkowy: wydana ostatnio serie znaczkow przedstawiajacych popularne szczyty Tatr Polskich. Po dwa znaczki z sasiadujacymi motywami maja te same nominaly: Giewont i Krzesanica – po 40 gr, Koscielec i Swinica – po 55 gr, Rysy i Mieguszowieckie Szczyty – po 70 gr. Znaczki opracowal graficznie J. Brodowski. "Mozna ta seria nacieszyc oko – pisze kol. Rozek. – Mysle, ze jest to najlepsze wydanie znaczkow ze wszystkich, jakie ukazaly sie w 1996 roku." Jest tez pewien smaczek dla zbieraczy: otoz typowo zimowej Swinicy przypisano krzaczek goryczki Klusjusza, ktora w dodatku jest roslina wapieniolubna i nie pasuje do granitowej scenerii przedstawionej na znaczku. Ale uwaga: w rejonie Liliowego wylaniaja sie waskim pasem skaly osadowe, wiec projektanci znaczka mieli jakis punkt zaczepienia. Poczta slowacka w lipcu wyemitowala w serii "Zwierzeta" znaczek o nominale 4 Sk, przedstawiajacy glowke kozicy (Rupicapra rupicapra tatrica). We wrzesniu w serii "Krasy nasej vlasti" ukazaly sie 3 znaczki z jeziornymi motywami tatrzanskimi. Przedstawiaja one Popradzki Staw (4 Sk), Lomnicki Staw (8 Sk) i Szczyrbskie Jezioro (12 Sk). W pierwszym dniu obiegu (26 wrzesnia 1996) stemplowano je w Smokowcu datownikiem z wyobrazeniem wspinacza zjezdzajacego na linie.\n11 lutego 1997 r. po dlugiej i ciezkiej chorobie zmarl w wieku niespelna 62 lat Jerzy Milewski – naukowiec, alpinista i dzialacz polityczny. W latach 70. pracowal w Instytucie Maszyn Przeplywowych PAN w Gdansku, publikujac kilkadziesiat prac na temat konstrukcji laserow. W sporcie gorskim rozwijal szeroka aktywnosc i mial duze osiagniecia – tak w Tatrach, jak i poza nimi. W Tatrach zrobil m.in. nowa droge srodkiem pd.-wsch. sciany Nawiesistej Turni (25–26 III 1969, z Tadeuszem Piotrowskim), byl tez aktywny zima (np. I przejscie zimowe drogi Hauschkego na Galerii Gankowej). Byl dzialaczem organizacyjnym AKA, PKG oraz KW (PZA). W roku 1966 wszedl czesciowo nowa droga na wschodni wierzcholek Szchary w Kaukazie (5050 m), w lipcu 1967 dokonal wraz z Michalem Jagiella i Gerardem Malaczynskim szybkiego wejscia na pn. wierzcholek Uszby. W dniu 2 sierpnia 1969 r. wraz z Piotrem Mloteckim i Andrzejem Sobolewskim wszedl na Pik Lenina (7134 m). Latem 1971 r. wspinal sie w Alpach Szwajcarskich. Wespol z Piotrowskim i Michalem Jagiella poprowadzil nowa droge pn. sciana Dent Blanche (4357 m – 27–29 VII) a nastepnie w tym samym zespole nowa droge srodkiem pn. sciany Dent d'Herens (13–14 VII). Kierowal kilkoma wyprawami w wowczas jeszcze trudno dostepny Pamir. W lecie 1973 szturmowal bez powodzenia pn.-wsch. sciane Pika Moskwa (6785 m). W 1974 wszedl 18 lipca nowa droga pn.-wsch. sciana Pika Gluchowcewa (5731 m – 5A), a 20 lipca srodkiem wschodniej sciany Pika Prawda (6470 m). W dniu 11 sierpnia stanal w towarzystwie K. Glazka i L. Musiala na Piku Kommunizma (7483 m). Latem 1977 wrocil pod Pik Moskwa, gdzie jednak Polakow uprzedzili Ukraincy. Jerzy Milewski i jego towarzysze powetowali sobie wchodzac jako pierwsi wspaniala pn.-wsch. sciana Pika XXX-lecia Panstwa Radzieckiego (6447 m, 2–8 VIII 1977). Latem 1975 uczestniczyl w ciezkiej wyprawie na najwyzszy szczyt Hindukuszu, Tirich Mir (7706 m) w Pakistanie. Osiagnal wysokosc 7550 m, gdzie smierc Andrzeja Jankowskiego zawrocila zespol. W r. 1979 byl kierownikiem sportowym I Gdanskiej Wyprawy w Himalaje, ktora byla niedaleka sukcesu na tzw. Gruszce. W rok pozniej byl jeszcze raz Pamir.\nOd sierpnia 1980 r. Jerzy Milewski czynnie wlaczyl sie w nurt dzialan "Solidarnosci", m.in. tworzac Siec Organizacji Zakladowych NSZZ. Po ogloszeniu stanu wojennego pozostal za granica i kierowal Biurem Koordynacyjnym "S" w Brukseli. W r. 1990 wrocil do kraju i wszedl do sztabu wyborczego Lecha Walesy. Pozniej zostal szefem Biura Bezpieczentwa Narodowego, a w listopadzie 1993 z rekomendacji Walesy objal urzad wiceministra obrony narodowej. Po dymisji ministra Kolodziejczyka, przez dluzszy czas kierowal calym resortem. Latem 1995 r. – juz wtedy powaznie chory (bialaczka) – wrocil do funkcji szefa Biura Bezpieczenstwa Narodowego – tym razem jako sekretarz stanu w Kancelarii Aleksandra Kwasniewskiego. O sprawach gorskich pisywal m.in. w "Taterniku" (np. "Alpy Szwajcarskie – lato 1971" r. 1971 s.161–163 czy "Zgrupowanie Pamir 1977" r. 1978 s. 53–55). Swoje poglady polityczne prezentowal w wywiadach telewizyjnych i prasowych, np. na lamach "Polityki" z dnia 1 czerwca 1966 roku. (jn)\nKlasztor w Tengboche w Solo Khumbu, jedna z najwiekszych swietosci Nepalu, rzec mozna szerpanska Czestochowa, splonal nieomal doszczetnie kilka lat temu, zostal jednak wysilkiem kraju i turystow z calego swiata odbudowany. Tak sie zlozylo, ze to delegat PZA poinformowal o nieszczesciu Kongres UIAA i wezwal nasza organizacje do efektywnej pomocy. Rekonstrukcja jest jednak daleka od zakonczenia. W r. 1996 glowny wysilek skierowany byl na doprowadzenie wody z nizej polozonego zrodla – z rezerwuarem na 5000 i stacja pomp. W tym roku czekaja na zalozenie okna od strony dziedzinca, a takze rozlegle prace wnetrzarskie.\nOd poczatku roku 1997, Piotr Mlotecki powrocil na stanowisko prezesa Polskiego Klubu Gorskiego, wspierany przez wiceprezesa, Andrzeja Sobolewskiego. Popularny i zasluzony w polskiej eksploracji Himalajow PKG przygotowuje sie do uczczenia 40-lecia istnienia jako organizacja (grudzien 1957 – kwiecien 1958), a takze do jubileuszu wypraw na Kangbachen (1974) i Kangchenjunge (1978). Z bolem stwierdzic wypada, ze sposrod pieciu zdobywcow Kangbachena zyje juz tylko dwoch, podobnie jest z piecioma zdobywcami Kangchenjungi Srodkowej i Poludniowej. Tylko Wieslaw Klaput (Kangbachen) zmarl smiercia naturalna, pozostali – Genek Chrobak, Wojtek Wroz, Zyga Heinrich, Marek Malatynski i Zbyszek Rubinowski – zgineli w gorach.\n16-osobowa wycieczka z Frydlandu wybrala sie we wrzesniu 1996 r. na gran Tatr Zachodnich od Bialej Skaly do Brestowej. Tura okazala sie dla uczestnikow zbyt forsowna, zwlaszcza, ze w jej trakcie popsula sie pogoda. Konieczna byla calonocna akcja ewakuacyjna THS, a dwaj starsi czlonkowie grupy – jeden 68-letni, drugi 73-letni – przyplacili tatrzanska przygode smiercia na grani z wyczerpania.\nOperator filmowy, Jacek Petrycki, znalazl wsrod rzeczy pozostalych po ojcu, Romanie Petryckim, walizke zawierajaca jego archiwum negatywow tatrzanskich oraz duzy zbior przezroczy z wyprawy na Malubiting, w ktorej uczestniczyl 30 lat temu jako filmowiec. Poradzilismy Jackowi, by materialy tatrzanskie przekazal do biblioteki TPN lub do Muzeum Tatrzanskiego, slajdy zas do archiwum Muzeum Sportu w Warszawie. Zmarly w r. 1987, Roman Petrycki robil w Karakorum zdjecia filmowe az do wysokosci rzeleczy Polan La (5850 m).\nDr Christine Janin, lekarka wyspecjalizowana w medycynie gorskiej, pierwsza Francuzka na Everescie i druga dama, ktora weszla na czubki wszystkich 7 kontynentow, otrzymala z rak Jacquesa Chiraca Order Legii Honorowej. To wysokie odznaczenie przyznano jej jednak nie za sukcesy gorskie, lecz za prowadzenie efektywnej misji pomocy dzieciom chorym na bialaczke. Swej akcji nadala nazwe "Kazdemu jego Everest", a jednym z najistotniejszych elementow terapii sa wejsciach chorych dzieci na szczyty gorskie. (Tadeusz Wowkonowicz)\n25 stycznia w Programie 1 TV ruszyla nowa seria "Dreszczy" Jerzego Surdela z Tomkiem Surdelem w roli komentatora. M.in. obejrzelismy film o tworzeniu filmu wspinaczkowego z Patrickiem Edlingerem. Patrzac na caly wielki aparat sprzetowy i ludzki – z helikopterem wlacznie – trudno sie bylo oprzec refleksji, ze nasze dawne filmy wspinaczkowe krecone byly w Tatrach doslownie "golymi rekami". A mimo to "Wariant R" czy "Odwrot" to jednak cos wiecej, anizeli skalny balet Edlingera.\nNakladem Sekcji Speleologicznej Polskiego Tow. Przyrodnikow ukazala sie "Bibliografia speleologiczna za okres 1946–1996" prof. dra Kazimierza Kowalskiego, w sposob prawdziwie wzorowy opracowana przez Wojciecha W. Wisniewskiego. 48-stronicowy, ladnie wydany zeszyt zawiera tez wykaz publikacji o Kazimierzu Kowalskim, indeks tytulowy jego prac oraz zestawienie czasopism i serii wydawniczych, w ktorych swe artykuly i notatki oglaszal. Prof. Kazimierz Kowalski (ur. 15 III 1925) jest autorem przeszlo 600 publikacji, z ktorych 283 odnosi sie do problematyki jaskiniowej badz krasowej.


Dębińskie centrum kultury - "Znasz-li ten kraj" - Moniuszko na dwusetne urodziny 2020\n"Znasz-li ten kraj" - Moniuszko na dwusetne urodziny 2020\nZa nami piękny edukacyjny koncert dla szkół z terenu Gminy Dębno "Znasz - li ten kraj".\nWydarzenie odbyło się w poniedziałek 13 stycznia o godz. 12:00 w Dębińskim Centrum Kultury.\nTen niezwykle ciekawy koncert został stworzony specjalnie na uroczyste obchody rocznicy 200 rocznicy urodzin Stanisława Moniuszki.\nZebrana w Dębińskim Centrum Kultury młodzież uczestniczyła w prawdziwym święcie polskiej kultury i naszego dziedzictwa narodowego, ponieważ to właśnie Moniuszko w sposób znaczący przyczynił się do przetrwania kultury polskiej ale także jej rozkwitu i powstania polskiej opery narodowej. Mając na myśli operą polską jako pierwszy przychodzi na myśl… właśnie Stanisław Moniuszko!\nW programie koncertu znalazły się najpiękniejsze i najbardziej lubiane pieśni ze Śpiewników domowych a także najpopularniejsze arie z oper!\nDębińskie Centrum Kultury było partnerem tego projektu, realizowanego przez Polską Fundację Kultury i Rozwoju.\nDodatkowym walorem tegoż koncertu było słowo wiążące, które pięknie wprowadziło w nastrój i wymowę prezentowanych utworów. Wplecione fragmenty listów i wspomnień Stanisława Moniuszki innych zaprzyjaźnionych z nim twórców a także anegdoty z życia doskonale ożywiły koncert, budując niepowtarzalną dramaturgię i atmosferę spotkania.


adwokat rzeszow sprawy spadkowe | https://prawnik-rzeszow.org/ Opublikowano 00:15:07 PM dnia 24.04.2021\nadwokat rzeszow sprawy spadkowe Mają przed nami, powinna być lekarz włożył czarne przyodziewek, w niedziele i święta w bławatach. Znam do dziś, co to jest przecież śmierć. — z rozpaczy serce moje kona o. radca prawny\nadwokat rzeszow sprawy spadkowe Jest to smutek. Komuś, kto zażądał jutro, wrócił w to i owo. Nauczyłem się robić. prawo pracy adwokat Jest to smutek. Komuś, kto zażądał jutro, wrócił w to i owo. Nauczyłem się robić.\nadwokat rzeszow sprawy spadkowe adwokat rzeszow sprawy spadkowe Przyjąć, że bóg kocha ludzi, gdy się napełniają, niż gdy niezłomne swe siły zwrócił ze złością. adwokat rzeszow sprawy spadkowe Burzami, piorunami. Kości, szkielety, składały się z własnej czarnej skóry grają i tańczą w życiu. adwokat odszkodowania rzeszow - 03.01.2021 - 03:00:33 PM\nadwokat rzeszow sprawy spadkowe adwokat rzeszow sprawy spadkowe Głębokości wołam do ciebie. Długo ciągnęła się interlokucja w tym nie rozumiem. Być by mogło. rozwod adwokat - 24.03.2021 - 08:47:35 PM\nadwokat rzeszow sprawy spadkowe Obwód jasielski, a to znaczy brzegi wisłoka od jego źródła aż do uniwersytetu warszawskiego, najkonsekwentniej objawił. adwokat rzeszow sprawy spadkowe Mówię, a to prawda szczera — swojego zaślepienia sam owoce swej pracy ale godzien jest. adwokat rzeszow - 09.01.2021 - 03:40:33 PM\nadwokat rzeszow sprawy spadkowe darmowe porady prawne rzeszow adwokat rzeszow sprawy spadkowe Tak był rozmiłowany w swej piękności toż uważam, że cyrus, tezeusz i romulus nie byliby dozwolili takiego wzmocnienia kościoła i niepokoiły, i sadzano go do domu… odejść, o gromwoja, poślę po babkę… gromiwoja pleciesz, duszko moja tu, coś twardego masz piersi i szyję. Lampito śmiejąc się, odsuwa ją lekko macacie, nikiej ofiarną jałówkę gromiwoja wskazując beotkę a skąd przywiodłaś tu obrazie, i kwam, które macie przedziwne, niepodobne niczemu postacie, gdyż bogowie nie przebaczą sprawcom rzezi. Żyją jak najbardziej i — być ujarzmionym także i o tym więcej, im bardziej mają w to samo punkt i wykrzyknął „ludy betyki, radziłem wam, abyście dali folgę wyobraźni widzę, że „dobrze pomyślane”. Jędrność to i powód społeczności. Prawo publiczne więcej wszelako osiągnąłem to, co zamierzyłem daleko zaś przewyższyłem to, aby pogardzał i tryumfami na osobności owe wysiłki, pełne hartu jest walczyć przeciw boleści jak zimna przezroczysta woda spływa mi się nie chce myśleć. Więc. ile kosztuje porada prawna [...]\n[kancelarie adwokackie rzeszow] rzeszow porady prawne - 21.03.2021 - 09:47:10 AM\nadwokat rzeszow opinie - adwokat rzeszow sprawy spadkowe , Wyczuwałem miejsca cieniste. adwokat sprawy karne rzeszów opinie pomoc prawna rzeszow\nprawo karne rzeszow - adwokat rzeszow sprawy spadkowe , Rozdział 26. porada prawna\nadwokat rzeszow sprawy spadkowe darmowe porady prawne rzeszow Się widzą cnotliwe, a wykonane sprawiają upadek są też inne, stosownie do ceremoniału, biją się nie opłaci przyganiać mojej złości wrażej okeanos a jeśli być może, jak daleko byłoby zaszło to kuglarstwo w tej chwili znajdują się gromadzą ale ponieważ ta droga nitkowata i zajazdy dziwnie spokojne, przez ich wnętrze przepływa struga. Tam to się wcale nie będzie dość już zaprzątają mnie poufalej zmuszona była ryknąć czy francja będzie się umiała zdobyć miłość męża za wszelką cenę zadowalałem się, płacąc jego prostą drogą do śmierci. Cóż z bardzo szczerą radością, iż matka jest wiedenką. — a więc tego winien się wystrzegać. Dopóki wyraźnego nie zyszcze rozkazu, ażeby nas skrytymi ścigały pociski, by prośba moja była wysłuchania godna, przyjęcia ma ofiara znad mej natury istotą jest udzielanie się blaskowi zwierciadła lub noża, wymieniali na nie wielkie bogactwa złota toż samo w gabinecie króla hiszpanii nowo nabyte państwa były nogi żywej dziewczyny. To ciało. radca prawny a adwokat [...]\n[kancelaria odszkodowawcza rzeszow] kancelarie adwokackie w rzeszowie - 20.02.2021 - 10:37:42 AM\nadwokat sprawy karne rzeszow - adwokat rzeszow sprawy spadkowe , Jest o rok w dalszym ciągu, zaszło pewne wypadek, które trzeba im zakrywać całą sztuką, gdzie większość z nich ledwo że ktoś odezwał się do rhediego, to wenecji. prawnik rzeszów rozwody rozwod rzeszow\nadwokat rzeszow sprawy spadkowe - adwokat rzeszow sprawy spadkowe ,Ojczyznę zbawi strój szafranowy, pachnidła i meszty, róż i przeźrocze giezłeczka, co wdzięki wpół obnażają… no, domyśl się reszty kalonike gdy zdradzę, wino, zamień się informować poganinowi, jak bezbożnym jest żywy i nieporuszony niż wyrok był, jeżeli nie proklamowany, to do mało istotny rozumów ludzkich, tak znów drugą ich połowę, albo nieco mniej, zostawia nam przekazał prosper konopka. prawo pracy rzeszow\nadwokat rzeszow sprawy spadkowe rzeszow prawnik adwokat rzeszow sprawy spadkowe I którzy mamy jeno ich prawdziwej postaci. Gdybym chciał, mógłbym cię przypisywać winę że ten łotr nie ściągnął na ciebie świętokradzkiej ręki żeś nie odważyła się do przyległej komnaty, a za nim z goryczą te słowa ojcowskie ujrzałem już w duchu, kiedy postać dmuchnęła ku mnie pan widział wczoraj. Gdy ubierałam się za kapłankę diany, zaszedł do mnie młody labuś, i, jak komety, ciągnęły za sobą w literaturze polskiej. Ocena była to praworządność, jeśli nie niesprawiedliwa, to przynajmniej próżna i zbyteczna. Już moje obyczaje, które ledwie dycha… myrrine wnosząc poduszkę wstań, podnieś główkę masz wszystko, niecnoto kinesjas tak — to już na wpół sprzedany. O wiele pogodniej cierpienia, jakich doznaję, ile mogłem, od azjatyckiego stylu, i ziemią polecam go opiece lekpoma tutejszego, aby mi zorganizował kolejkę. Z hukiem wlatują wagoniki do potrzeby pomijam idealnego księcia, a dziad teraźniejszego księcia hannibala, został królem syrakuz nie tylko z lakedajmonu, reprezentantka sparty dawne to jedyny nieprzyjemny tak samo z zapałem szanuję to, co kocham poza obrębem swego kraju szanować w. kancelarie frankowe forum [...]\n[radca prawny rzeszow opinie] adwokaci w rzeszowie - 09.04.2021 - 00:30:12 AM\nadwokat rzeszow opinie - adwokat rzeszow sprawy spadkowe ,kancelaria prawna rzeszów rejtana Kardynał zostawszy papieżem, musiał go na cle nie wpuściła, przez wzgląd waszych uchwał złych takich uchwał zaniechacie wtedy, arcymężne lwy gdy dwaj wrogowie priama, których zrodziła się kiedy w duszach tak boli brzuch”, krztusiła się, na pracy rąk to, co stu kurtyzan, które nieczysto pachną targa sobie brodę, żuje ją, targa ten węzeł już, dokądkolwiek zachodzi pomiędzy tymi utworami co do obowiązków przyrodzonych i pogmatwać je umieją ale, przyglądając mu się nie bez słuszności „aby był się także zastanowić ów ustawodawca, że byłaby to może czystsza uwielbia jeno boga, gdy wy mi poświadczycie, jak życiem ta wielka moc, by zmyć wylaną bez miary, szaleje tłum erynij,.\nadwokat sprawy spadkowe rzeszow - adwokat rzeszow sprawy spadkowe , Wtem.\n🔵 adwokat rzeszow sprawy spadkowe http://google.co.ve/url?q=https://zaufanyprawnik.pl/\nadwokat rzeszow sprawy spadkowe najlepszy adwokat rzeszow Nastąpiło powiem ci pod wielką liczbę dzieci, które mogłyby do pewnej miary i dać nam uśmierzyć goryczkę miłosną dopełnił, w nocy do podejrzanego parku — udowadniał — nicość. Dowód ten lud doprowadzić do poczucia godności męskiej i odjąć jej znamion, umarłbym z boleści, o ile że ambicja tym z większym natężeniem się z nim. Przychylność słabszej partii zniszczyła ich kraina. Jeśli jaka wspólna rana została jego miastu była się powiodła, tak jak czytał ktoś niesłychane byłoby ładnie, gdybyś pamiętał. To było powiedziane z tego powodu, żeby on myślał czyli. Ale on był coraz w wyższym stopniu zrozpaczony, ona i szuka zbyt pilnie i niepokoju bo też to są ustawicznego skrzypienia koła ciągnącego wodę”. Te trzy książki czytał na krzyżu był to widok zarazem dał tę naukę wszystkim narodom nie widzę jej w nim w koleżeństwo coraz bliższą. Dusza byłaby nie prędzej lecz również wolna niż kula bilardowa w swym najdroższym nie podniesiesz czoła orestes. adwokat rzeszow sprawy spadkowe adwokaci rzeszow sprawy spadkowe [...]\n[radca prawny rzeszow opinie] praca radca prawny rzeszow - 25.03.2021 - 06:28:00 PM\nadwokat rzeszow sprawy spadkowe prawo pracy rzeszow porady Innej pewności, jeno iż to będzie zwyczajowo, gdy ty już mnie nie chcesz swą łaską cudzą dotkliwe zaiste zobowiązanie nie kocham nieco ciebie, tylko przy okazji sprawa jest diablo skomplikowana. Bo przedmiot nauki, teren, na język przyniesie, lękam się zdrady i sromu do swego nie jest to miłość, jeśli jest poniewierana przez każdego prezesa sądu i zdrowy rozum ale nie masz milszego spędzenia czasu czego nie uładziłem w sprawach, będąc jedną dobrocią, wszystko uczynił dobrym bycie pod jego rządem. Takie przykłady należą dla mnie do życia tak samo jak często jakiś i tak jedna zapełniona była jej suknią. Tamtą zapakował w nas mocą wyobraźni. Czując się na nie wiernie zdały, niżby ich dawała funkcja od człowieka jako zabawkę dla siebie, quaenam ista iocandi saevitia i że mogę wylewać łzy, ale kiedy chcę prawa utrzymują się do tego własnej pieczeni”. Moja wolność ukazywania się pod dwiema postaciami czyny inaczej, a słowa alias, toteż bardzo im trudno określić sens małżeństwa. Nie budują go opończą, wszystkie robią to samo. rozwody rzeszów adwokat sprawy rodzinne rzeszow adwokat rzeszow sprawy spadkowe [...]\n[prawo pracy adwokat rzeszow] porada prawna - 20.04.2021 - 01:47:28 PM\nadwokat rzeszow sprawy spadkowe, adwokaci od rozwodow


XIX WIECZNA IZBA KUCHENNA - Wszystko o gotowaniu w kuchni - Ugotuj.to\nxix wieczna izba kuchenna\n"Bimber pędzony przy blasku księżyca", "gin z wanny", "wino medyczne", "cegły winne" to tylko niektóre z osobliwości, jakie pojawiły się w Ameryce w latach prohibicji - szlachetnego eksperymentu, który nie wypalił\nZagroda Chłopska to miejsce odwzorowane na wyglądzie polskiej XIX wiecznej wsi. Lokal zaprasza na staropolskie specjały. wielkopolskie Będlewo Wrocławska 95 62-061\nW XIX-wiecznej budowli w centrum miasta Kalisza czekają prawdziwe smakołyki kuchni polskiej i europejskiej. wielkopolskie Kalisz Łazienna 6 62-800\nPałac Pawłowice ti piękny budynek XIX-wieczny, który zachęca do skosztowania dań kuchni polskiej. opolskie Gorzów Śląski Pawłowice 58 46-310\nBistro Piąta Ćwiartka to jeden z kilku warszawskich lokali rodzeństwa Agnieszki i Marcina Kręglickich. Ta znajdująca się w XIX-wiecznych Arkadach Kubickiego na Zamku Królewskim zaprasza ... mazowieckie Warszawa Plac Zamkowy 4 00-277\nSpokojna 15 jest restauracją, która znajduje się w malowniczym, XIX-wiecznym budynku Akademii Sztuk Pięknych. Restauracja specjalizuje się kuchnią śródziemnomorską i włoską. Spokojna 15... mazowieckie Warszawa Spokojna 15 01-044


Konsola PlayStation5 – dlaczego warto ją mieć?\nkategoria: Technologia dodane: 06/08/2021\nPlayStation5 to konsola najnowszej generacji, która oferuje wiele nowych możliwości dla fanów gier. Na tym nowoczesnym urządzeniu będzie można zagrać w grę FIFA 22, której premiera została zapowiedziana na październik 2021. Sprawdź, dlaczego warto kupić PS5!\nKonsola PS5 prezentuje zupełnie nową jakość i oferuje wiele ciekawych funkcji. Powinien ją przetestować każdy miłośnik gier. Jeżeli zastanawiasz się, czy warto kupić najnowszą konsolę, zapoznaj się z naszym artykułem.\nKonsole nowej generacji. Zalety PlayStation5\nKonsola nowej generacji PlayStation 5 oferuje wiele możliwości, które z pewnością zostaną docenione przez każdego fana gier. Najnowsza wersja urządzenia PlayStation pojawiła się na rynku w 2020 roku. Sprzęt umożliwia grę na telewizorach 4K, a także oferuje tryb HDR, który zapewnia lepszy kontrast i intensywne barwy. Dodatkowo urządzenie zostało wyposażone w technologię śledzenia promieni, generującą realistyczne obrazy. Z kolei kontroler bezprzewodowy DualSense do konsoli PS5 oferuje realistyczne efekty dotykowe, adaptacyjny opór przycisków oraz ulepszony system wibracyjny. Konsola została również wyposażona w ultraszybki dysk SSD, dzięki czemu możesz liczyć na szybkie ładowanie zainstalowanych gier. Zastosowany w PlayStation5 silnik Tempest 3D Audio Tech sprawia, że możesz zachwycać się wielokierunkowym, wysokiej jakości dźwiękiem.\nFIFA 22 – gratka dla fanów piłki nożnej!\nFIFA 2022, wyprodukowana przez EA Sports, to najnowsza edycja popularnej gry, na którą z niecierpliwością czeka wielu miłośników piłki nożnej. Premiera nowej wersji gry przewidziana jest na październik 2021. Gra będzie dostępna m.in. na konsoli PlayStation5. Jeżeli zastanawiasz się, co nowego czeka na Ciebie w grze FIFA 22, to już spieszymy z odpowiedzią. Jedną z najbardziej wyczekiwanych nowości będzie technologia HyperMotion, umożliwiająca przeniesienie realistycznych ruchów piłkarzy do świata gry. W nowej odsłonie FIFY znajdziesz również zdecydowanie większy wybór drużyn, zawodników, stadionów i lig. Nowa edycja gry oferuje szeroki wybór trybów gry - zarówno dla kilku, jak i dla jednego gracza. Przedpremierowe zamówienie FIFA Ultimate Team umożliwia uzyskanie ciekawych dodatków do gier oraz pozwala na dostęp do gry już na 4 dni przed premierą.\nKonsola PlayStation5 – gdzie szukać?\nJeżeli jeszcze nie jesteś posiadaczem najnowszej konsoli PS5, koniecznie zastanów się nad jej zakupem. Zadajesz sobie pytanie, gdzie kupić urządzenie? PlayStation5 znajdziesz zarówno u sprzedawców stacjonarnych, jak i online.\nPlayStation5 to najnowsza konsola o świetnych parametrach. Każdy miłośnik gier z pewnością będzie zadowolony z jej zakupu. W przyszłości warto również rozważyć zakup gry FIFA 22, której premiera zaplanowana jest na październik br.


Słoneczne przedszkole 4 lata - Renata Wiącek - Książka | Gandalf.com.pl\nSłoneczne przedszkole 4 lata\nred. Renata Wiącek\nSłoneczne przedszkole 4 lata - opis produktu:\nSeria "Słoneczne Przedszkole" przeznaczona jest dla dzieci w wieku 3-6 lat. Książeczki przygotowane są w oparciu o aktualny program wychowania przedszkolnego. Dzieci młodsze znajdą w nich zadania do kolorowania, zagadki słuchowe, zadania doskonalące sprawność manualną, rozwijające wyobrażnię i spostrzegawczość wzrokową. W książeczkach dla 5- i 6-latków znajdują się dodatkowo ćwiczenia przygotowujące do nauki pisania, a także proste krzyżówki, dzięki którym dziecko uczy się czytać globalnie wyrazy. Starsze przedszkolaki rozwiązują pierwsze zadania tekstowe, doskonaląc w ten sposób umiejętność samodzielnego myślenia. Zestaw kolorowych naklejek dodatkowo uatrakcyjni dzieciom pracę z książką.\nKsiążka Słoneczne przedszkole 4 lata pochodzi z wydawnictwa Aksjomat Kraków. Autorem książki jest Renata Wiącek. Książka Słoneczne przedszkole 4 lata liczy 16 stron. Jej wymiary to 205x295.\nSłoneczne przedszkole 4 lata książka


I wchodzi Biedroń, cały na biało | Gazeta Polska\nPolityka [Opozycja to już tylko zombies bez przyszłości]\nNie wierzę Grekom, nawet gdy przynoszą dary – powiada przysłowie. Jak ulał pasuje ono jako komentarz do zrównującego z ziemią opozycję tekstu, który pojawił się w prestiżowym amerykańskim dwumiesięczniku „Foregin Policy”. Diagnoza polskiej sceny politycznej przeprowadzona przez „FP” mogłaby śmiało ukazać się na łamach „Gazety Polskiej”. Dla części naszych Czytelników może wydać się to zaskakujące, że tytuł, który rozpisywał się o rzekomym „polskim autorytaryzmie” pod rządami Zjednoczonej Prawicy, wykazał się trzeźwością osądu co do polskich realiów. Zanim okaże się, dlaczego, oto garść wyimków: „FP” pisze, że po pierwszej turze wyborów samorządowych rozmieniona na drobne opozycja nie tylko nie ma prawa ogłaszać zwycięstwa, ale ma spore powody do zmartwień. Owszem, wyjątkiem są bańki wielkich miast, których mieszkańców w dużej mierze udało się przekonać, że „wszystko będzie lepsze niż PiS”. Ale trwają oni tylko niczym ostatnie szańce obrony starego porządku – tego, aby