A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali:\nDziecko rozwijające się w łonie matki słyszy głosy docierające z zewnątrz i potrafi na nie reagować. Kiedyś, w zaawansowanej ciąży, byłam w kinie na wyjątkowo głośnym filmie. Pamiętam jak dziś, choć minęło już kilkanaście lat, że mój syn przez cały seans rozpychał się po brzuchu i kopał mnie ze wszystkich stron. Widocznie zaniepokoiły go hałasy, do których nie był przyzwyczajony.\nByć może niemota Zachariasza miała służyć też temu, by jego syn mógł w ciszy wzrastać pod sercem Elżbiety. Tak, aby od poczęcia był wyczulony na inne dźwięki niż mowa jego rodziców. Czytaliśmy niedawno w Ewangelii, jak na głos Maryjnego pozdrowienia dzieciątko z radości poruszyło się w łonie Elżbiety. Jak słodki i dobry musiał być głos Maryi, skoro wywołał taki skutek. Nic dziwnego, przecież to był głos Matki Syna Bożego, najpiękniejszy i najlepszy na świecie.\nDorosły już Jan Chrzciciel przebywał na pustyni. Jeśli ktoś spędził na pustyni choć kilka godzin, wie, jaka cisza tam panuje. Absolutna i przenikliwa. W pierwszej chwili człowiek przyzwyczajony do nieustannych dźwięków, choćby nawet cichych i odległych, ale jednak dźwięków, może czuć się nieswojo, kiedy uświadomi sobie, że nie słyszy nic, ale to zupełnie nic, żadnych, nawet najlżejszych odgłosów cywilizacji, ani przyrody.\nW takiej ciszy do Jana przemawiał Bóg: mówił mu o swoim Synu, który miał wkrótce nadejść. Jan sam nazwał siebie „głosem wołającego na pustyni”. Nie mówił nic od siebie, ale przekazywał to, co usłyszał od „Tego, który go posłał”. Skoro miał być głosem, to musiał mieć bardzo wyczulony słuch, by nie przeoczyć żadnego ze słów, które miał przekazać od Boga narodowi izraelskiemu.\nÓsmego dnia po narodzinach ich syna do Zachariasza i Elżbiety przyszli sąsiedzi i krewni, aby – zgodnie z tradycją – obrzezać chłopca i nadać mu imię. Kiedy ojciec napisał na tabliczce, że dziecko ma się nazywać Jan, tak jak polecił anioł, „natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał, i mówił wielbiąc Boga”. Ludzkie słowa zamilkły, po to, by dało się słyszeć Słowo Boże.\nTo Pan daje śmierć i życie, w grób wtrąca i zeń wywodzi.\nTylko ten, kto odda wszystko Bogu, niczego dla siebie nie zatrzymując, zyskuje nieskończenie wiele. Nie jesteśmy w stanie wzbogacić się własnymi siłami, bo to, co zdobywamy w wielkim trudzie i przez wiele lat, może przepaść w jednej chwili. Wszystko na tym świecie się kończy. Marność nad marnościami. Tylko ten, kto nie ma nic przed Bogiem, jest naprawdę bogaty! Tylko ten, kto nie ma nic swojego, może z głębi serca zawołać, że Bóg jest najwyższy i wszechmocny. Tak, jak Maryja.\nKiedy nie pokładam ufności we własnych siłach i nie jestem przywiązana do własnych planów i pragnień, kiedy całą nadzieję mam w Bogu i tylko w Nim, i oprócz tej nadziei nie posiadam nic, wtedy mogę powtórzyć za Maryją: „Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy”. I nie tylko powtórzyć, ale też poczuć to w najgłębszej głębi serca i naprawdę przeżyć uwielbienie Boga i radość w Nim.\nMaryja całe swoje życie oddała Bogu. Kiedy anioł przyszedł do Niej z propozycją, by została Matką Syna Bożego, Miriam nie kazała mu długo czekać na odpowiedź. Podjęła decyzję bez zastanawiania się: „Niechże mi się stanie według twego słowa ”. Była to decyzja całkowita. Maryja nie postawiła Bogu żadnych warunków, nie zostawiła sobie „furtki” na wypadek, gdyby się rozmyśliła, nie zapytała, co Ona będzie z tego miała. Jej „fiat” było podjęte świadomie i na zawsze. Nie cofnęła się nawet wtedy, kiedy jakiś czas później usłyszała niepokojące proroctwo: „Twoją duszę miecz przeniknie”. Maryja zgodziła się zostać „służebnicą Pańską”, zapominając zupełnie o sobie.\nMatka Chrystusa mogła z całą prostotą i bez cienia pychy zawołać: „Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia”. Nie dlatego, że Ona sama miała dokonać czegoś wielkiego, ale dlatego, że pozwoliła, aby „wielkie rzeczy uczynił Jej Wszechmocny”. Zgodziła się – bez Jej zgody udzielonej w wolności ludzkiej woli nic by się nie stało – by z Jej udziałem Bóg zbawił ludzkość.\nMiriam wychwala miłosierdzie Boga, który „przejawia moc swego ramienia”, „wywyższa pokornych”, „głodnych nasyca dobrami”, pamięta o tych, którzy Mu służą i dotrzymuje obietnic. Poznanie Boga i Jego miłosierdzia jest źródłem prawdziwej radości, której nic nie może odebrać Maryi, żadne cierpienia, jakie na Nią czekają. Dlatego trzydzieści trzy lata później będzie miała siłę, by wytrwać pod krzyżem, bo wierzy, że to nie koniec, że Bóg nie dał Jej Syna po to tylko, by umarł pohańbiony, ale by zmartwychwstał i dał życie wieczne wszystkim ludziom, „jak obiecał Abrahamowi i jego potomstwu na wieki”.\nCzekamy już na narodziny Jezusa Chrystusa, Mesjasza, Zbawiciela Świata, Księcia Pokoju, Odkupiciela, Króla chwały. On jest Słowem, które było na początku i które jest początkiem każdego człowieka. Jest Słowem, które było u Boga i które Bóg wypowiedział, stwarzając świat, i stwarzając każdego z nas. Bez Słowa, które było Bogiem, nas by nie było.\nW Nim jest życie. Każde życie pochodzi od Boga. Tylko On ma moc ożywiania tych, których sam stworzył swoim Słowem. Bóg nas obdarzył życiem, które jest wieczne i nie skończy się tu na ziemi.\nCzekamy na Chrystusa, który jest „światłością prawdziwą, która oświeca każdego człowieka”. Bez światła nie utrzymałoby się żadne życie. Wszystkie żywe istoty potrzebują światła, by trwać. Bóg nie tylko stworzył światło, ale jest światłością prawdziwą. Jest innym, doskonalszym światłem, światłem na życie wieczne. Światłem, w którym poznajemy Boga i nasze serce się rozradowuje.\nJuż za niecały tydzień będziemy świętować na pamiątkę tego, co wydarzyło się dwa tysiące lat temu w betlejemskiej grocie: „Słowo stało się ciałem i zamieszkało pośród nas”. Nieskończony, nieograniczony Bóg stał się śmiertelnym człowiekiem w niedoskonałym ludzkim ciele. Z miłości. By „oświecić każdego człowieka”. Słowo „przyszło do swojej własności”, by każdemu człowiekowi dać dar wiecznego życia i moc, „aby się stali dziećmi Bożymi”. Każdemu, kto zechce Go przyjąć. Bo nie wszyscy chcą. Nie wszyscy wierzą w Jego imię.\nChrystus przychodzi w swojej chwale, „pełen łaski i prawdy” i my, jeśli wierzymy w Jego imię, oglądamy Jego chwałę i otrzymujemy z „Jego pełni” łaskę radości, miłości, pokoju serca i zbawienia na życie wieczne w królestwie niebieskim.\nNiechże cudzoziemiec, który się przyłączył do Pana, nie mówi tak: „Z pewnością Pan wykluczy mnie ze swego ludu!”.\nStosunkowo łatwo jest uwierzyć, że Bóg kochawszystkich ludzi na świecie. O wiele trudniej przyznać, że kocha MNIE osobiście. Bez problemu można przyjąć prawdę, że Jego Syn, Jezus Chrystus, umarł na krzyżu i zmartwychwstał, żeby dać zbawienie wszystkim ludziom na świecie. Gorzej idzie uświadomienie sobie, że umarł konkretnie za MNIE. Można całe życie wierzyć abstrakcyjnie, w Boga, który jest wszędzie: w Kościele, w Piśmie Świętym, w świętych ludziach, w historii, w przyrodzie… tylko nie we MNIE.\nCzym innym jest chodzić na Mszę, czytać Biblię, modlić się, a czymś zupełnie, całkowicie odmiennym jest uzmysłowić sobie, i zaakceptować, że Bóg jest ze mną w każdej sekundzie mego życia. Towarzyszy każdej mojej myśli, wszystkim moim decyzjom, radościom, problemom. Moim pięknym chwilom i wszystkim upadkom.\nJezus mówi w dzisiejszej Ewangelii o Janie Chrzcicielu: „On był lampą, co płonie i świeci, wy zaś chcieliście na krótki czas radować się jego światłem”. Skoro prorok Jan, człowiek tylko, był światłem dającym radość, to o ile bardziej Jezus, Syn Boga żywego jest źródłem prawdziwego i niekończącegosię szczęścia!\nZupełnie nie ma powodu, żebyśmy ograniczali się w przyjmowaniu szczęścia, którym hojnie obdarza Zbawiciel. Żebyśmy przychodzili po Jego radość tylko od czasu do czasu, w niedzielę lub święta. Dlaczegóżby nie pozwolić, by towarzyszyła nam codziennie, bezustannie? Jeśli Jezus przychodzi do nas, wkracza w nasze życie, to po to, by zostać w nim na zawsze, by już się z nami nie rozstawać. Uczniowie, których powołał, towarzyszyli Mu 24 godziny na dobę. Byli cały czas razem, wszystko robili wspólnie: pływali łodzią, jedli posiłki, wędrowali z miejscowości do miejscowości. Mieszkali pod jednym dachem. I tak samo Jezus jest ze MNĄ we wszystkim, czym się zajmuję.\nNie ma powodu, żebyśmy sami sobie wmawiali: jestem taki, że Bóg na pewno mnie nie kocha. Jestem dla Niego cudzoziemcem. Absolutnie tak nie jest! To właśnie JA jestem ukochanym dzieckiem Boga. On MNIE obdarzył życiem, ukształtował MNIE cudownie z wielką czułością i troskliwością, w wyjątkowy i niepowtarzalny sposób. Nie ma na całym świecie drugiego człowieka, który mógłby Mu MNIE zastąpić, który mógłby zająć w sercu Boga miejsce, jakie On przeznaczył specjalnie dla MNIE. Któż mógłby być cudzoziemcem dla Stwórcy, który jest Ojcem wszystkich ludzi? I MOIM Ojcem, na zawsze i na wieki.\nZ ogromną miłością cię przygarnę, mówi Pan. Miłość moja nie odstąpi od ciebie.\nKto spotyka Chrystusa – osobiście i w bardzo realny sposób dotyka Jego obecności – prędzej czy później doświadcza Jego przedziwnej miłości. I to raczej prędzej niż później. Jest to miłość, która przemienia całe życie i sprawia, że pragniemy ciągłej bliskości Tego, w którego wierzymy ze wszystkich sił i którego coraz mocniej kochamy.\nJezus mówi: „Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli kto usłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną”. On kołacze do drzwi – do serca – każdego człowieka bez wyjątku. Jednak nie każdy Mu otwiera. Jak faryzeusze i uczeni w Prawie, którzy „udaremnili zamiar Boży względem siebie, nie przyjmując chrztu” od Jana Chrzciciela, a w konsekwencji odrzucili też Mesjasza, Syna Boga żywego. A On mówi o tych, którzy otwierają swoją rzeczywistość na bliskość Jezusa: „będę z nim wieczerzał, a on ze Mną”.\nW niebie dopełni się Ostatnia Wieczerza, podczas której Jezus dał nam swoje Ciało, byśmy je jedli i swoją Krew, byśmy ją pili. W królestwie Boga już nie będzie świątyni i nie będzie Eucharystii, nie będzie potrzebna, bo już nic nas nie będzie oddzielało od Chrystusa. W wiecznym raju nie będziemy przebywać gdzieś obok Boga, ale zostaniemy całkowicie z Nim zjednoczeni, przeniknięci Jego miłością. Wtedy w pełni poznamy i uwielbimy Bożą miłość, która jest sensem i celem całego naszego istnienia na ziemi. Która nas powołała do życia i bez której nie byłoby żadnego z nas. Gdyby Bóg nas nie kochał, to by nas nie stwarzał. Jego miłość jest więc nieodłączną częścią tego, że jesteśmy.\n„Mówi twój Bóg: Na krótką chwilę porzuciłem ciebie, ale z ogromną miłością cię przygarnę”. To porzucenie jest tutaj, kiedy jesteśmy oderwani od Boga, który nas kiedyś, kiedy sam zechce, przygarnie na wieki, z ogromną miłością. Wtedy „poznam tak, jak i zostałem poznany”. Poznam Boga, kim JEST i poznam siebie, kim naprawdę jestem – w Nim, kiedy stanę się częścią Jego JEST, na zawsze. I to dopiero będzie prawdziwe życie!\nNie ma takiego grzechu, którego Bóg nie mógłby wybaczyć w swoim niepojętym miłosierdziu. Wystarczy wierzyć, że jest to możliwe. Jezus mówi: „Komu wiele przebaczono, ten więcej miłuje”. Rozumie to zdanie każdy, kto był na dnie i doświadczył przebaczającej i przemieniającej miłości. Kto tak bardzo sam sobą pogardzał, że nie oczekiwał, że kiedykolwiek spotka go bezinteresowna dobroć i troska drugiego człowieka. Albo Boga-Człowieka. Ktoś taki ze wszystkich sił odwzajemnia okazaną mu miłość, gdyż ma świadomość, że została mu dana całkowicie za darmo i że zupełnie na nią nie zasługiwał.\nDlatego, jak czytamy w dzisiejszej Ewangelii, celnicy i nierządnice wchodzą przed innymi do królestwa niebieskiego. Bóg jest w stanie podnieść człowieka z każdego upadku, każde, najgorsze nawet zło przemienić w dobro, pociągnąć do świętości największego grzesznika. Trzeba tylko uwierzyć, że On właśnie taki jest: miłosierny bez granic. I że kocha. Że właśnie mnie bardzo mocno kocha, w każdej sekundzie mojego życia, i jeśli tylko zechcę, wypełni je swoją niepojętą miłością i zaczną dziać się cuda. Tak, jak nam mówi dzisiejszy psalm: „Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością”. I jeszcze: „Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu”.\nZ nami jest tak, jak z Apostołami dwa tysiące lat temu. To Jezus pierwszy przychodzi, do każdego z nich z osobna, i zaprasza, by do Niego dołączyli. Oni odrywają się od swoich spraw i idą za Nim, choć jeszcze Go nie znają. I dalej już wszystko należy do Chrystusa: stopniowo pokazuje swoim towarzyszom, kim JEST, a oni rozpalają się coraz większą miłością do swojego Mistrza. Po pewnym czasie nie potrafią już bez Niego żyć. Z rybaków i celników stają się głosicielami dobrej nowiny o zbawieniu.\nDo nas też Jezus zawsze przychodzi pierwszy. Czasem niespodziewanie i – mogłoby się wydawać – w najmniej odpowiednim momencie, i mówi: Pójdź za Mną. Nic więcej, tylko tyle: Pójdź za Mną, bez żadnych wyjaśnień. Jeśli uwierzymy, że to zaproszenie jest prawdziwe i skierowane do nas osobiście, to On nas będzie pociągał do siebie coraz bardziej, oczyszczał, uświęcał i przepełniał swoją miłością. Ponieważ On, Bóg, jest „Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początki i Koniec”, On jest Ten, „Który jest, Który był i Który przychodzi, Wszechmogący”, to w Nim i tylko w Nim odnajdziemy prawdziwe i niekończące się szczęście.\nJezus mówi: „Oto przyjdę niebawem”. A kto słyszy te Jego słowa, „niech powie: «Przyjdź!»”.\nOto Król twój przychodzi do ciebie łagodny.\nDzisiaj spotykamy Jezusa nauczającego w świątyni jerozolimskiej. Dzień wcześniej wjechał do miasta na oślicy witany przez tłumy wołające „Hosanna Synowi Dawida!”. Kiedy wszedł do świątyni, wyrzucił z niej „wszystkich sprzedających i kupujących”, a następnie uzdrawiał niewidomych i chromych.\nDziałalność Nazarejczyka nie podoba się arcykapłanom i starszym ludu. Jezus burzy rzeczywistość, do której przywykli. Widzą cuda, które czyni i słuchają Jego nauczania, utwierdzając się coraz bardziej w przekonaniu, że należy usunąć Chrystusa, gdyż zagraża światu, który wokół siebie zbudowali.\nTo prawda. Kiedy Jezus wkracza w życie człowieka, wszystko się zmienia. On wywraca naszą codzienność do góry nogami. Wyrywa z rutyny, przyzwyczajeń, przeróżnych zniewoleń i zakłamań. Ściąga maski i pozory, za którymi się chowamy. Ten proces wcale nie jest łatwy i przyjemny, ale prowadzi do wolności. I radości.\nArcykapłani nie potrafią znaleźć dobrej odpowiedzi na pytanie Jezusa „Skąd pochodził chrzest Janowy: z nieba czy od ludzi?”. Że z nieba, to nie wierzą, ale nie odważą się powiedzieć, że od ludzi – boją się tłumu. Jeśli ktoś żyje w pozorach, nie w prawdzie, ciągle czegoś się boi. Świat zbudowany na kłamstwach w każdej chwili grozi zawaleniem.\nJezus zaś jest prawdą. Jeśli ktoś na Nim oprze swe życie, nie musi niczego się bać, bo On jest prawdą odwieczną, która nigdy się nie zachwieje. Jest Bogiem wiernym i żadne z Jego słów nigdy się nie odmieni. Jak On powie, tak jest i zawsze tak będzie, na wieczność.\nStarsi z ludu i arcykapłani pytają Jezusa w świątyni: „Jakim prawem to czynisz? I kto Ci dał tę władzę?”. Odpowiedź jest prosta: Jego Ojciec, Bóg, w którego domu właśnie się znajdują. Chrystus jednak tego nie mówi. Wie, że i tak by mu nie uwierzyli. Wiara rodzi się w sercu. Bóg rodzi się w sercu, nie tylko w żłóbku. Kiedy Jezus przychodzi do nas, jak przyszedł dwa tysiące lat temu do Żydów, i zaczyna odgrywać coraz większą rolę w naszym życiu, to w pewnym momencie odkrywamy, sami w sobie, że On jest „Mesjaszem, Synem Boga żywego.”\nTo jest najpiękniejsze, co może przydarzyć się w życiu człowieka: poznać, w najgłębszej istocie człowieczeństwa, że Jezus jest Bogiem. Moim Bogiem. Nic na świecie nie może równać się z pięknem tego poznania.\nOto nasz Król wychodzi nam na spotkanie. Przyjmijmy Go z radością!\nOdwagi! Nie bójcie się! Oto wasz Bóg; On sam przychodzi, by was zbawić.\nZadziwiająca jest relacja Jezusa i Jana Chrzciciela przedstawiona w Ewangelii. Jan w zasadzie nie znał Tego, którego przyjście niezmordowanie głosił. Obaj Mężczyźni spotkali się tylko raz, na krótką chwilę nad Jordanem, a i wtedy Chrzciciel rozpoznał Chrystusa nie dlatego, że wiedział, kim On jest, ale dlatego, że zobaczył zapowiedziany znak: „Ujrzałem Ducha, który zstępował\nz nieba jakby gołębica i pozostał na Nim”. Jan nie towarzyszył Jezusowi, nie należał do Jego uczniów i nie był świadkiem Jego nauczania i cudów. Jak sam mówi: „Ja Go nie znałem, lecz dlatego przyszedłem chrzcić wodą, aby tak został objawiony Izraelowi”.\nJesteśmy trochę podobni do Jana. My też wierzymy w Tego, którego nigdy nie widzieliśmy. Owszem, znamy Go dobrze z Ewangelii. Adorujemy Go w Najświętszym Sakramencie i przyjmujemy Jego ciało i krew w Komunii Świętej. Jeszcze jednak nie stanęliśmy z Nim twarzą w twarz. Jeszcze nie poznaliśmy Go tak zupełnie. Nie jesteśmy jeszcze z Nim całkowicie zjednoczeni.\nW dzisiejszej Ewangelii czytamy, że Jan przebywa już w więzieniu. Dotarły do niego opowieści o czynach Jezusa, dlatego posyła swych uczniów, by Go zapytali: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść?”. Chrystus nie odpowiada na pytanie wprost. Nie mówi o sobie, kim jest, ale każe wysłannikom: „Oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię”. Czyny Syna Bożego same o Nim świadczą.\nTak też jest i z nami. Kiedy otwieramy się na Jezusa i pozwalamy, by nas wypełnił swoją obecnością, w naszym życiu zaczynają dziać się niesamowite rzeczy, nawet jeśli ciągle jeszcze znamy Go bardziej ze słyszenia niż z widzenia. Największym z cudów, jakim obdarza nas Chrystus, jest radość i spokój. Kiedy On przychodzi, ustępuje strach, smutek, gniew, zniechęcenie. On jest samą miłością, samą radością i samym pokojem. Im więcej Jego w nas, tym więcej w naszym życiu miłości, radości i pokoju. Kto tego doświadczył, wie, że żadne skarby świata nie mogą równać się ze szczęściem, jakie daje miłość, radość i pokój, które pochodzą od Syna Bożego.\nJan nie poznał Jezusa osobiście, ale Chrystus zna go bardzo dobrze. Kiedy uczniowie Chrzciciela odeszli, „Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie”, wysłańcu posłanym przez Boga, aby przygotował drogę Mesjaszowi. Powiedział: „Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on”. Jan był silny mocą pochodzącą od samego Boga. Przychodziły do niego tłumy, nie po to, żeby poznać Chrzciciela ze względu na niego samego, ale by doświadczyć Boga, który był z Nim i któremu Jan służył.\nCzasem spotykamy ludzi, po których widać bardzo mocno, że są przepełnieni Bożą obecnością. Wystarczy raz spojrzeć, by się zorientować, że są bardziej odbiciem miłosiernego Chrystusa niż sobą. Instynktownie szukamy bliskości takich osób, gdyż one przybliżają nas do Boga, za którym każdy z nas tęskni. Jezus powiedział o Chrzcicielu, że był największym, a jednocześnie najmniejszym z ludzi. Tak jest ze wszystkimi, którzy swoim życiem głoszą Chrystusa: sami znikają całkowicie, stają się zupełnie nieważni. Ważny jest tylko Pan, który już nadchodzi i który pragnie, by cały świat o Nim usłyszał, by każdy człowiek mógł dostąpić zbawienia.\nOn jest moim Synem umiłowanym, którego sobie upodobałem. Jego słuchajcie!\nW dzisiejszej Ewangelii spotykamy Jezusa i Jego uczniów schodzących z góry. Przed chwilą, na wysokim szczycie,\n„z dala od ludzi”, Chrystus przemienił się w obecności Piotra, Jakuba i Jana. Jego twarz „zajaśniała jak słońce”, a Jego ubranie „stało się białe jak światło”. Do Jezusa przyłączyli się Mojżesz i Eliasz i rozmawiali z Nim. Za chwilę całą Trójkę zakrył „świetlisty obłok”, z którego rozległ się głos samego Boga: „On jest moim Synem umiłowanym”.\nUczniowie, jak zwykle, wystraszyli się tego, co się działo, ale trudno im się dziwić. Znali Jezusa już od dłuższego czasu i wierzyli, że On właśnie jest „Chrystusem, Synem Boga żywego”. Byli świadkami wielu Jego cudów, ale to wydarzenie było całkowicie wyjątkowe: jeszcze nigdy nie widzieli swego ukochanego Mistrza w Jego boskiej postaci. A kiedy do tego usłyszeli głos rozlegający się z chmury, „upadli na twarz bardzo przerażeni”.\nTym razem Jezus nie zganił uczniów za bojaźliwą reakcję: „podszedł, dotknął ich i powiedział: «Wstańcie! Nie bójcie się!»”. Mistrz zaczął już przygotowywać swoich towarzyszy na to, co miało się wkrótce wydarzyć: że będzie bardzo cierpiał, że umrze i trzeciego dnia zmartwychwstanie. To wszystko było zbyt trudne do pojęcia dla Apostołów. Zrozumieli, o czym tak naprawdę Jezus do nich mówił, dopiero, kiedy już się dopełniło wszystko, co miało się stać, kiedy Syn Człowieczy został już „wskrzeszony z martwych”.\nNa razie jednak uczniowie schodzą z góry. Jezus jest jeszcze z nimi, jeszcze nie nadeszła Jego godzina. Apostołowie pytają Mistrza o Eliasza, który, jak twierdzili nauczyciele Pisma, miał poprzedzić przyjście Mesjasza. Nauczyciel pokazuje im, że to, na co od wieków czekali Żydzi, zaczęło się już dziać. Eliasz już przyszedł: był nim Jan Chrzciciel, który poświęcił życie, by przygotować drogę Chrystusowi. Syn Boży, Mesjasz, Zbawiciel, był już na ziemi, gotowy na wszystko, co musiało się wykonać, byśmy kiedyś mogli z Nim przebywać w Jego królestwie.\nKiedy w Adwencie przygotowujemy się na przyjście Jezusa, to nie oczekujemy tylko na Dzieciątko, które wyciąga do nas rączki ze żłóbka. Czekamy na potężnego Boga, który tak bardzo nas ukochał, do szaleństwa, że stał się jak my we wszystkim oprócz grzechu. Który swoją wszechmoc ograniczył do ludzkiego ciała, by raz na zawsze pokonać śmierć\ni obdarzyć nas tym, co tylko On, nikt inny, mógł na dać: życiem wiecznym.\nKiedy uczniowie podnieśli oczy po przemienieniu, „nikogo już nie widzieli, tylko samego Jezusa”. Kiedy my wreszcie się z Nim spotkamy, to też będziemy widzieć już tylko Jego. Wszystko inne przestanie być istotne.\nPrzyjdź Panie Jezu! Niech już nastanie Twoje królestwo!\nTak mówi Pan, twój Odkupiciel, Święty Izraela: Jam jest Pan, twój Bóg.\nPozwólmy Jezusowi, żeby nas zaskakiwał! Otwórzmy dla Niego serca i przygotujmy się na to, że będą dziać się rzeczy, których zupełnie byśmy się nie spodziewali.\nCzęsto tkwimy w różnych schematach, tradycjach, przyzwyczajeniach. Przywykliśmy, że „zawsze tak było” i oczekujemy, że „zawsze tak będzie”. Tak bardzo skupiamy się na tym, żeby wypełnić nasze rytuały, że nie zauważamy, że to, co naprawdę ważne i piękne, przechodzi obok i przepada bezpowrotnie.\nKiedy Jezus wkracza do naszego życia, to wywraca świat, który sobie poukładaliśmy, do góry nogami. Jak stoły przekupniów w świątyni. Wyrywa nas ze ścieżek, którymi od dawna chodzimy, w zasadzie krążymy w kółko, jak dzieci na rynku z dzisiejszej Ewangelii, i stawia na zupełnie innej, niezwykłej drodze, którą chce nas prowadzić do zbawienia. Wyrzuca z nas wszystko, co niepotrzebne, aż zrobi się miejsce dla Boga.\nOn sam, kiedy przebywał na ziemi, burzył schematy: przyjaźnił się z celnikami i grzesznikami, zbliżał się do trędowatych, uzdrawiał w szabat. Nie przejmował się też tym, że Jego uczniowie nie przestrzegali obowiązujących nakazów: nie pościli i nie obmywali rytualnie rąk przed posiłkiem. Mówił o tym, co najważniejsze: o miłości Boga do człowieka i człowieka do Boga, która łatwo rozmywa się w skomplikowanym systemie tradycji, nawet jeśli są to tradycje religijne.\nŻydzi współcześni Jezusowi czekali na Mesjasza. Mieli bardzo różne wyobrażenia, jaki On będzie i co będzie się działo, kiedy On przyjdzie. A Syn Boży zrobił coś, czego nikt zupełnie nie spodziewał się po Nim: umarł na krzyżu i zmartwychwstał, żeby dać wszystkim nadzieję na życie wieczne. I to była Jego prawdziwa mądrość, o której mówi w dzisiejszej Ewangelii!\nMyśli Boga nie są naszymi myślami. Jednak to Jego, nie nasze, myśli są odwieczne i to On sam wie, jakimi drogami nas prowadzi do swego królestwa. Boże Narodzenie już niedługo. Pozwólmy Mu się zaskoczyć. Nie planujmy, jak mają wyglądać świąteczne dni. Nie nastawiajmy się na żadne przeżycia. Niech On przyjdzie do nas tak, jak sam chce, w tej konkretnej rzeczywistości, w której teraz się znajdujemy. Niech przyjdzie i wypełni sobą całe nasze życie, i wszystko przemieni!\nKiedy Adam pierwszy raz sprzeciwił się woli Boga, zjadając owoc z drzewa, z którego On zakazał mu jeść, „przestraszył się”, zobaczył, że „jest nagi” i „ukrył się”. To jest właśnie największy dramat grzechu: ukazuje nam naszą „nagość”, której się wstydzimy, i sprawia, że zaczynamy się bać i uciekamy od Boga. A im dalej od Niego jesteśmy, tym nasze życie jest smutniejsze, straszniejsze i bardziej „nagie”.\nMaryja była wolna od skutków grzechu pierworodnego. Nie mogło być inaczej: miała przecież zostać Matką Boga! Kiedy Bóg posłał do Niej anioła Gabriela, żeby Jej wytłumaczył to, co w zasadzie było niewytłumaczalne, że: „oto pocznie i porodzi Syna”, który „będzie nazwany Synem Najwyższego”, i którego „panowaniu nie będzie końca”, i że stanie się to za sprawą Ducha Świętego, a nie Jej męża Józefa, młodziutka Miriam też miała prawo się wystraszyć. Anioł jednak rzekł do Niej: „nie bój się, Maryjo”, a Ona mu uwierzyła. I zaufała Bogu, bezgranicznie i do końca.\nMatka Mesjasza, Zbawiciela świata nie miała lekkiego życia. Jej „fiat”, „niech mi się tak stanie” wypowiedziane w odpowiedzi na Boże zaproszenie było wystawiane na ciężkie próby. Jak wtedy, kiedy była zmuszona rodzić na stercie siana w ciemnej, zimnej i brudnej grocie, gdzie nocowały zwierzęta. Czy kiedy dowiedziała się, że Herod, w strachu o swoje panowanie, kazał wymordować „wszystkich chłopców poniżej lat dwóch” w całej okolicy. I trzeba Im było uciekać, przez pustynię do Egiptu, z Maleństwem na rękach. Jak uchodźcy, nie wiedząc, gdzie mają mieszkać i czy będą przyjęci życzliwie, czy znowu przepędzani z domu do domu, jak wtedy w Betlejem. Czy kilkanaście lat później, już z powrotem w Palestynie, kiedy Jezus zgubił się Rodzicom w Jerozolimie, a Oni szukali Go „pełni bólu” i „dopiero po trzech dniach znaleźli Go w świątyni”. Czy kiedy dorosły już Jezus wybrał się na czterdzieści dni na pustynię. Zupełnie sam, a w dodatku bez jedzenia.\nMaryja cały czas ufała Bogu, we wszystkich trudach i cierpieniach, które wiązały się z byciem Matką Zbawiciela. Nawet wtedy, kiedy szła za Synem, zakrwawionym, poobijanym, ledwo żywym, skulonym pod drewnianym ciężarem na miejsce, gdzie miał być zabity. I wtedy, kiedy stała u stóp krzyża i patrzyła, jak jej Dziecko umiera w strasznych męczarniach. Na całym świecie nie ma większego bólu niż patrzeć, jak ci dziecko umiera. Miriam ufała Bogu, wiedziała, że tak właśnie musi być, i że to nie koniec. Skoro Bóg powiedział, że Jej Syn będzie „panował nad domem Jakuba na wieki”, to Ona nie wątpiła, że tak właśnie się stanie. Że Jej Syn zwycięży śmierć.\nDzisiaj jest piękne święto. Czas wielkiej łaski, kiedy możemy oddać Bogu naszą „nagość”, nasze grzechy, upadki, nasz strach. Zaufać Mu, jak Maryja, do końca i bezgranicznie. Powiedzieć: „bądź wola Twoja” i przestać się bać. Spojrzeć w oczy Miriam, które rozumieją każde cierpienie, i zaufać. Bóg powiedział do Adama chowającego się przed Nim w ogrodzie: „Któż ci powiedział, że jesteś nagi?”. Nasz Ojciec, Ten, który nas stworzył, kocha nas na zawsze, mimo wszystko, i chce byśmy Mu zaufali, przyjęli Jego miłość i dali się poprowadzić – do Jego niebieskiego królestwa. On przecież „wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie”, byśmy „istnieli ku chwale Jego majestatu”, na wieczność!\nZ kimże byście mogli Mnie porównać, tak, żeby Mi dorównał – mówi Święty?\nDzisiejsza liturgia słowa kojarzy mi się z pieszą pielgrzymką na Jasną Górę. Pielgrzymi często śpiewają ten fragment z Księgi Izajasza: „Ci, co zaufali Panu odzyskują siły, otrzymują skrzydła, jak orły: biegną bez zmęczenia”. Rzeczywiście, jakoś tak dzieje się podczas pielgrzymki, że mimo wielu kilometrów do przejścia, niewygód i niepogody, wcale nie czuje się znużenia ani zniechęcenia. To jest taki czas, w którym bardzo namacalnie można odczuć, że Bóg sam nas umacnia. Jak mówi dziś prorok Izajasz: „On dodaje mocy zmęczonemu i pomnaża siły omdlałego”. Warto pójść na pielgrzymkę już chociażby po to, żeby doświadczyć tego cudownego pokrzepienia. Podczas ostatniej pielgrzymki miałam okazję przekonać się o tym w trójnasób, gdyż szłam razem z synami. Nigdy jeszcze nie czułam się tak silna i wierzę głęboko, że to sam Pan dodawał mi mocy.\nW tym roku, wchodząc na Jasną Górę, nasza grupa śpiewała pieśń zaczerpniętą z dzisiejszego psalmu: „Błogosław duszo moja Pana, wszystko co we mnie, Jego najświętsze imię”. Ta chwila, kiedy przychodzimy do tronu Matki, jest bardzo radosna i naprawdę „wszystko co we mnie” uwielbia, wysławia i błogosławi Boga. To kolejny argument, żeby wybrać się na pielgrzymkę: móc przeżyć wielką radość błogosławienia Boga z całej duszy.\nW dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię”. Pielgrzymka jest przyjściem do Chrystusa przez serce Maryi: Jego Matki i naszej najczulszej, najlepszej Matki. Idziemy kilkanaście dni do Jej tronu, by wyrazić wolę podążania za Chrystusem w całym naszym życiu, ale też po to, by u tronu Królowej uzyskać pokrzepienie, i to bardzo konkretnie, w różnych naszych trudnościach i potrzebach. U stóp Miriam bardzo realnie znajdujemy „ukojenie dla dusz naszych”.\nCzęsto jest tak, że do pójścia na pielgrzymkę motywuje nas intencja: idziemy, żeby poprosić o pomoc w jakiejś trudnej sytuacji życiowej. I ta pomoc zostaje nam dana, bardzo realnie. Ale też nie tylko to otrzymujemy: wytrwałe pielgrzymowanie zbliża do Chrystusa. Po pewnym czasie odkrywamy, jak bardzo prawdziwe są słowa Zbawiciela: „Jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie”. Trudno to zdanie wyjaśnić rozumowo. Kiedy jednak poczujemy jego prawdziwość w sercu, całkowicie zmienia się nasza perspektywa. Już nie my z naszymi problemami jesteśmy w centrum, ale On, Jezus Chrystus. On jest prawdziwym pocieszeniem i pokrzepieniem, które trwa niezależnie od okoliczności zewnętrznych.\nCierpienia zawsze były i będą, ale wierzymy, że przez nie zbliżamy się do Boga, którego poznamy po śmierci i który będzie źródłem naszego wiecznego szczęścia. Z kim można porównać Boga? Z nikim. I z niczym nie można też porównać radości przebywania w Nim na wieki. Dlatego Jego jarzmo jest słodkie, a Jego brzemię lekkie, bo jest to jarzmo i brzemię, które nas prowadzą do Królestwa Bożego.\nPrzyjdź już Panie Jezu do nas! Bardzo czekamy!\nSłowo Boga naszego trwa na wieki.\nZ dzisiejszej Ewangelii przebija wielka troska Chrystusa o każdego człowieka. Mówi do swych uczniów: „Jak wam się zdaje? Jeśli kto posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich: czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się zabłąkała? ”. To pytanie „Jak wam się zdaje?” pokazuje, że dla Jezusa jest absolutnie oczywiste, że będzie szukał każdego, kto się pogubi. Mówi dalej: „a jeśli uda się znaleźć”. Nie zawsze poszukiwania są zakończone sukcesem. Nie wszyscy chcą dać się odszukać Bogu, nie wszyscy chcą do Niego wrócić. Jeśli jednak Chrystusowi udaje się znaleźć zbłąkanego człowieka, bardzo, ale to bardzo się z tego cieszy. Na koniec Nauczyciel dodaje: „Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło jedno z tych małych”. Jezus przyszedł na świat pełnić wolę Boga, a Jego wolą jest dać zbawienie ludziom, których sam stworzył, bo po to właśnie nas stworzył: do życia wiecznego. Dlatego Jezus szuka i podnosi, i bierze na ręce każdego, kto tylko Mu na to pozwoli, niezależnie od tego, jak bardzo się oddalił, czy jak głęboko upadł.\nProrok Izajasz również mówi dziś o wielkiej czułości i delikatności Boga: „Podobnie jak pasterz pasie On swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie”. Oto nasz Bóg: troskliwy Ojciec, który przychodzi z mocą, aby nas wybawić!\nJezus często nazywa siebie pasterzem, jak w 10. rozdziale Ewangelii wg św. Jana. Chrystus to dobry pasterz, a „owce słuchają jego głosu; woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je. A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, a owce postępują za nim, ponieważ głos jego znają”.\nSłucham głosu Chrystusa, mojego pasterza, ponieważ On woła mnie po imieniu, a ja znam Jego głos. Jego Słowo mnie stworzyło: „bez Niego nic się nie stało, co się stało”. Kiedy Pan do mnie mówi, to Jego głos jest mi znajomy, porusza mnie w najgłębszej istocie mojego człowieczeństwa, bo jest to to samo Słowo, które z miłością powołało mnie do istnienia. Czytamy w opisie stworzenia świata: „Potem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam”. Bóg mnie stworzył, podobną sobie i nadał mi imię, które od Niego pochodzi. Kiedy Chrystus, mój pasterz, woła mnie po imieniu, to wiem, że wzywa właśnie mnie. Nikt inny nie ma mojego imienia, On sam mnie nim obdarzył. Chciał, żebym istniała, i żebym nosiła, głęboko w sercu, imię, którym mnie nazwał. To jest moja najpiękniejsza tajemnica i mój najcenniejszy skarb, bo moje imię jest Słowem, które Pan wypowiedział, powołując mnie do istnienia.\nDlatego, kiedy słyszę, jak Jezus woła mnie po imieniu, mówiąc: „Pójdź za mną”, idę za Jego głosem. Z tym wszystkim co mam: moimi słabościami, grzechami, upadkami. Idę taka, jaka jestem. I pójdę którędy tylko będzie mnie poprowadził, bo wiem, że mój Pan zawsze będzie szedł przede mną i że ta droga z każdą chwilą prowadzi coraz bliżej do Niego. Aż wreszcie będę tak blisko, że już nie będzie mnie, a będzie tylko Bóg. A ja w Nim.\nZanim Jezus rozpoczął publiczną działalność, spędził czterdzieści dni na pustyni w samotności. A potem, przez kolejne lata, aż do swojej śmierci na krzyżu, był całkowicie oddany ludziom. Rzadko kiedy nie towarzyszyły Mu tłumy, a On niestrudzenie nauczał o królestwie niebieskim, uzdrawiał, uwalniał od grzechów, nawet w szabat. Cały swój czas oddał innym. Jeśli udawał się na samotną modlitwę, to zazwyczaj w nocy, kiedy wszyscy spali.\nZachwyca mnie w Nauczycielu to, że mimo że niemal bez przerwy ktoś był przy Nim – jeśli nie rzesze słuchaczy, to przynajmniej Jego uczniowie – On zawsze miał czas na osobiste spotkanie z tym, kto tego potrzebował. Jak Samarytanka, z którą długo rozmawiał przy studni, sam na sam. Nigdy nie bronił nikomu dostępu do siebie. Jeśli ktoś naprawdę bardzo chciał zobaczyć się z Mistrzem, jeśli bardzo wierzył, że On może mu pomóc, to zawsze znalazł na to sposób. Jak Zacheusz, który wspiął się na drzewo. Czy jak paralityk, którego przyjaciele spuścili na łożu przez dach prosto pod stopy Jezusa, o czym czytamy w dzisiejszej Ewangelii. I jak ja. Jeśli mi, z tym wszystkim, kim byłam i kim jestem, wolno było zbliżyć się do Jezusa, to naprawdę każdy może do Niego przyjść!\nKiedy ktoś przychodzi do Jezusa z wiarą, że On jest Bogiem miłosiernym, który może wszystko, to na pewno nie odejdzie zawiedziony. I zazwyczaj jest tak, że otrzymujemy od Niego o wiele piękniejszy dar niż ten, o którego przyszliśmy prosić. Chrystus po stokroć wynagradza naszą wiarę. Przede wszystkim uwalnia nas od tego, co nas zniewala, a z czego często w ogóle nie zdajemy sobie sprawy. Do paralityka z dzisiejszej Ewangelii powiedział: „Człowieku, odpuszczają ci się twoje grzechy”. Po ludzku może się wydawać, że największym dramatem jest fizyczne kalectwo. Bóg jednak wie, że o wiele gorsze jest inwalidztwo duszy: lęki, zniewolenia, gniew, nienawiść.\nUczeni w Prawie i faryzeusze, którzy byli świadkami sceny z paralitykiem, słysząc, że Jezus odpuszcza mu grzechy, zaczęli się oburzać – nie na głos, ale w myślach. Mistrz wtedy zapytał ich: „Cóż to za myśli nurtują w sercach waszych?”. Kiedy czytałam ten tekst, w pierwszej chwili przekręciłam to zdanie i wyszło mi: cóż to za myśli trują serca wasze?\nAle tak właśnie jest – w moim przypadku. Tym, co najbardziej zatruwa moje życie i niszczy radość, nie są okoliczności zewnętrzne, nawet bardzo trudne, ale moje własne myśli, którymi potrafię zadręczać się tak, jak nikt inny nie mógłby mnie zranić. Jezus mówi: „Co wychodzi z człowieka, czyni go nieczystym” (Mk 7, 15). Każda zazdrość, każdy gniew, każda niechęć, jakie rodzą się w moim sercu, jeśli pielęgnuję je wystarczająco długo w myślach, prowadzą mnie w konsekwencji do kolejnego upadku.\nJezus o tym wie i kiedy przychodzimy do Niego z wiarą i świadomością, że potrzebujemy Jego pomocy, że tylko On może nas uzdrowić, nie zawiedziemy się. On, Bóg miłosierny i kochający, wyzwoli nas ze wszystkiego, co nam odbiera wolność i czyni nas nieszczęśliwymi. Dlatego też paralitykowi najpierw odpuszcza grzechy, a dopiero potem leczy z kalectwa. Z chorymi nogami można być radosnym człowiekiem i pięknie przeżyć życie, ale z chorą duszą – nie da rady. Na szczęście, tak, jak jest napisane w dzisiejszym psalmie: „Pan sam obdarzy szczęściem”. Wystarczy przyjść do Niego z wiarą.\nZła czynić nie będą ani zgubnie działać po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana,\nUwielbiam pustynię. Tam nie ma nic. Tylko niekończąca się przestrzeń i absolutna, ale to absolutna cisza. I dwa kolory: złoty piasek, wszędzie, jak okiem sięgnąć. A tam, gdzie nie ma piasku, jest niebo, niesamowicie błękitne. Gdyby to ode mnie zależało, mogłabym resztę życia spędzić na pustyni.\nWszyscy zresztą od czasu do czasu potrzebujemy takiej pustki. Miejsca z dala od codziennych spraw i obowiązków, i od cywilizacji, gdzie nie ma nic. Tylko ja i mój Bóg. Ja i mój Bóg. I czasem rzeczywiście Pan wyprowadza nas na pustynię, gdzie nic nie odwraca od Niego naszej uwagi i tam mówi wprost do naszego serca. Z wielką czułością i mocą, napełnia nas znajomością siebie.\nMoja tęsknota za pustynią jest tak naprawdę tęsknotą za Bogiem. Za takim stanem, kiedy w moim życiu, jak okiem sięgnąć, nie ma nic, tylko On. Za tym, by moje serce wypełniło się „znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze”. Chyba każdy z nas tego pragnie, gdzieś bardzo, bardzo głęboko w sobie.\nKiedy Bóg chce dać się nam poznać w szczególny sposób, pociągnąć nas do siebie, przemienić nasze życie, to najpierw prowadzi nas na pustynię. Podobnie było z przyjściem Mesjasza. Zanim Chrystus rozpoczął publiczną działalność, Jego nadejście zapowiadał Jan Chrzciciel – na pustyni właśnie. Mówił: „Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie”, i jeszcze: „Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie”. Jan mieszkał na pustkowiu, ubierał się w skóry zwierząt i żywił „szarańczą i miodem leśnym”. Ciągnęły do niego tłumy: z Jerozolimy oraz „cała Judea i cała okolica nad Jordanem” i przyjmowały od niego chrzest w Jordanie, „wyznając przy tym swe grzechy”. Nie ze względu na samego Chrzciciela, ale ze względu na Mesjasza, który miał przyjść i zmienić wszystko. Szukali Jana ci, którzy tęsknili za Bogiem i pragnęli Go poznać, bo on im o Nim opowiadał.\nProrok Izajasz mówi, że kiedy wypełni nas „znajomość Pana”, wtedy ustanie zło. Na tym będzie polegać niebo: znajomość Pana wypełni nas jak „wody, które przepełniają morze”. W królestwie niebieskim nie będzie zła ani cierpienia, bo cała wieczność będzie przepełniona Bogiem, który jest samą dobrocią i miłością. Będziemy przebywać w Bogu, a On będzie przebywać w nas. I będziemy na wieki szczęśliwi.\nSą takie fragmenty w Piśmie Świętym, które poruszają do żywego, dotykają najgłębszej istoty człowieczeństwa, najbardziej ukrytych pragnień, największego piękna, jakie w nas jest. Czasem zdarza się, że wśród rozlicznych obowiązków, którymi się zajmujemy, wśród wszystkich spraw, jakie nas absorbują, nagle dociera do nas Słowo Boże, tak dotkliwe, że, zaskoczeni, zatrzymujemy się w pół kroku, jakbyśmy niespodziewanie ujrzeli coś wyjątkowego, coś zupełnie niepasującego do znajomego nam otoczenia. Na chwilę wszystko wokół nas milknie. Jesteśmy tylko my i Słowo.\nWczoraj przeczytałam jedno z takich właśnie zdań w Księdze Proroka Izajasza. Izajasz prowadzi nas przez Adwent, zapowiadając to, na co czekamy: szczęście wieczne w domu Ojca, w niebieskim Jeruzalem.\nPanie, Ty jesteś moim Bogiem!\nUwielbiam Cię i wysławiam Twoje imię!\nPonieważ wypełniłeś Twoje przedziwne plany,\nzamierzone od dawna, wiarygodne i wierne. (Iz 25, 1)\nPan jest moim Bogiem, uwielbiam Go i wysławiam Jego imię. Kiedy uświadamiam sobie, że moje życie jest częścią Jego Boskiego planu, przedziwnego, zamierzonego od dawna, wiarygodnego i wiernego, to jeszcze mocniej Go uwielbiam i jeszcze głośniej wysławiam Jego imię. Pan jest moim Bogiem!\n„Nasz Pan jest wielki i potężny, a Jego mądrość niewypowiedziana”. W dzisiejszej Ewangelii słyszymy o tym, że Jezus podczas swego ziemskiego życia „obchodził wszystkie wioski i miasta, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości”. Przychodziły do niego tłumy, a On „litował się” nad wszystkimi. Nie tylko On sam niestrudzenie nauczał, uzdrawiał, wyrzucał złe duchy i pocieszał, ale swoim uczniom nakazał tak samo postępować, aby jak najwięcej ludzi poznało Boże miłosierdzie, uwierzyło w Niego i dostąpiło zbawienia.\nZ łaską Bożą jest tak, że nie można jej zatrzymać dla siebie. Jeśli Jezus nas do siebie pociąga, to po to, by przemienić nasze życie, pokazać nam, co jest naprawdę ważne i prawdziwe, tak, żebyśmy zapragnęli być blisko Niego w wieczności. Jednocześnie jednak angażuje nas w swój zbawczy plan, uzdalnia nas do tego, byśmy byli świadkami Bożej miłości i Bożego miłosierdzia, by inni zobaczyli – przez nas – jak dobry i wspaniały jest Pan. Jezus mówi: „Bliskie już jest królestwo niebieskie”. Nie szczędzi nam swoich łask i darów, tak, byśmy hojnie mogli się nimi dzielić z innymi.\nPanie, Ty wiesz, że sama z siebie nic nie mogę. Ale Ty jesteś potężny i wszechmocny. W Tobie każda słabość się doskonali. Użyj moich zdolności, moich słów, moich czynów, tak jak tylko Ty sam potrafisz, by inni uwierzyli, że Ty jesteś Bogiem dobrym, kochającym i miłosiernym. Niech wszyscy poznają Ewangelię Twojego królestwa!\nDziś czytamy fragment 9. rozdziału Ewangelii wg św. Mateusza. Ten i poprzedni rozdział opowiadają o licznych uzdrowieniach dokonanych przez Jezusa. Mnie w opisanych historiach najbardziej porusza to, że kiedy Jezus spotyka ludzi z różnymi problemami: paralityka, trędowatego, niewidomych, kobietę cierpiącą na krwotok, nie próbuje dowiedzieć się przyczyn ich chorób, a jedynie bada, czy wierzą, że On jest w stanie ich uzdrowić.\nW tamtych czasach choroba była uważana za karę za popełnione grzechy. Jeśli więc ktoś cierpiał na ciele, to znaczyło,\nże sobie na to zasłużył złym postępowaniem. Sam był sobie winny. Jednak Ewangelia pokazuje, że Jezusa nie interesuje przeszłość człowieka, ale jego wiara w to, że może być uratowanym. Chrystus przyszedł na świat po to, by uzdrawiać\ni dawać życie, nie po to, by potępiać.\nDwaj niewidomi z dzisiejszej Ewangelii musieli dłuższy czas iść za Nauczycielem, wołając głośno: „Ulituj się nad nami, Synu Dawida!”. Jezus szedł wtedy z domu zwierzchnika synagogi, gdzie uzdrowił jego córkę, w inne miejsce i ci dwaj mu towarzyszyli. Mogło to trwać kilka dobrych godzin, ale Chrystus nie reagował na ich zawodzenie. Dopiero kiedy wszedł do jakiegoś domu, a oni za Nim, zapytał ich: „Wierzycie, że mogę to uczynić?”.\nJezus może wszystko. Jest Synem Bożym i jest absolutnie i nieskończenie wszechmocny. Nie ma takiego zła, którego On nie mógłby przemienić w dobro. Wystarczy tylko w to uwierzyć. Tak, jak wierzymy, tak nam się stanie. Chrystus nie ogranicza się w obdarowywaniu łaskami. Kiedyś nawet mówił siostrze Faustynie, że On nie potrafi dawać mało. Święta\no tym doskonale wiedziała i skrzętnie wykorzystywała hojność swojego Mistrza, w szczególności wstawiając się za duszami cierpiącymi w czyśćcu.\nWiara jest bardzo ważna. Jesteśmy słabi, sami z siebie nic nie możemy, dlatego potrzebujemy wierzyć, ale tak naprawdę,\nz całego serca, że w Nim i z Nim wszystko jest możliwe. Nieco wcześniej, zanim miało miejsce uzdrowienie dwóch niewidomych, Jezus uciszył burzę na jeziorze. Był w łodzi razem z uczniami. Spał, kiedy rozpętała się nawałnica. Obudzony przez spanikowanych towarzyszy „wstał, rozkazał wichrom i jezioru, i nastała głęboka cisza”. Wcześniej jednak upomniał swoich uczniów: „Czemu bojaźliwi jesteście, małej wiary?”.\nIm bardziej wierzę Jezusowi, tym mniej się boję. Im więcej Jego w moim życiu, tym mniej jest w nim lęku. Im uważniej Go słucham, tym bardziej wszystko dokoła mnie się ucisza: wszystkie nerwy, niepokoje, złe myśli. Kiedy idę za Nim, wołając – jak ci dwaj niewidomi: Ulituj się nade mną, Synu Dawida, oddalam się coraz bardziej od mojej przeszłości, która nie była wspaniała, ale w której przecież nic już nie zmienię, a zbliżam się do tego, co dobre, piękne, prawdziwe. Do życia.\nIdę za Nim, bo wiem, że tylko On może mi pomóc. Idę i wołam: ulituj się nade mną, bo bardzo tego potrzebuję. Idę cały czas do przodu, za Nim. Nie rozglądam się na boki, ani do tyłu, patrzę ciągle tylko na Niego, żeby mi nie zniknął z oczu, ani na chwilę. Droga, którą On podąża, prowadzi do nieba, więc idąc za Nim, krok w krok, na pewno nie zabłądzę i też tam trafię. I tylko to jest ważne.\nMożna wierzyć i wierzyć. Wierzyć ze względu na Boga, albo ze względu na siebie. Jezus mówi w dzisiejszej Ewangelii: „Nie każdy, który Mi mówi: Panie, Panie!, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie”.\nMożna być całe życie osobą „religijną” i „pobożną”, a jednocześnie zupełnie rozmijać się z Bogiem. Można spełniać wolę Ojca, albo używać doktryn wiary do własnych celów.\nTen, kto wierzy we wszystko, co Bóg mówi o sobie w Piśmie Świętym, w Jego miłość i pragnienie obdarzenia człowieka prawdziwym i nieskończonym szczęściem, nigdy si


Szafruga Gazeta Krakowska - Artykuły | Gazeta Krakowska Plus\nNajwiększy śmietnik świata\nBrak nowych inwestycji to jeden z argumentów mający potwierdzić tezę, że rząd dusi gospodarkę zamiast ją rozwijać, a biznesmeni nie mają zaufania do rządzących. Ci znaleźli więc sposób, by to zmienić i uchylić drzwi do raju przedsiębiorcom. Na...\nIm więcej obiecają, tym więcej zabiorą\nNim dostaniemy od rządzących dary, pieniądze, najpierw musimy im je dać i to więcej niż potem otrzymamy. Zasada jest prosta. Im więcej obiecują, tym więcej zabiorą.\nEuroposłowie wreszcie zauważyli, że toniemy w plastiku i postanowili z tym walczyć wprowadzając od 2021 r. zakaz sprzedaży wyrobów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Kraje UE mają zwiększyć zbiórkę i przetwarzanie plastikowych butelek do...\nFelieton. Nienawiść i strach w polityce\nLudzie, którzy sądzą, że po zabójstwie prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza staniemy się inni, narodem o różnych poglądach, ale potrafiącym pokojowo współistnieć, są naiwni. Nigdy tacy nie byliśmy i nie będziemy.


Wczasy oraz wakacje w Wenezueli z Wrocławia – jak wybrać faktycznie zadowalającą dla siebie wycieczkę? | Concerten.Grote.Kerk.Harlingen.\nWspółcześnie na rynku, w szczególności w dużych miastach, pracuje ogromna liczba biur podróży, które proponują wczasy wyjazdowe do różnych części świata. Normalnego Kowalskiego ograniczają z tego powodu wyłącznie jego możliwości finansowe. Trzeba jednak mieć na względzie to, na usługi jakiego biura ostatecznie się decyduje, jako że każdego roku można usłyszeć o biurach, które zbankrutowały, a co za tym idzie, ich klienci nie odzyskali środków za zakupione wyjazdy bądź zostali pozostawieni samym sobie w obcym kraju.\nNa szczęście, nie brak biur, które są wyjątkowo uczciwe i wyróżniają się doskonałymi opiniami. Coraz więcej osób interesuje się wycieczkami w egzotycznych kierunkach. Dosyć popularna jest przykładowo Wenezuela, kraj zlokalizowany w Ameryce Południowej, który urzeka swoją bogatą kulturą, znakomitym klimatem oraz pięknymi widokami. Wycieczki do Wenezueli są organizowane przez dużo biur podróży działających we Wrocławiu. W jaki sposób wybrać najbardziej zadowalającą dla siebie propozycję?\nPrzede wszystkim, jeżeli już wybierze się Wenezuelę na kierunek swoich wakacyjnych wyjazdów, warto jest porównać oferty tych biur podróży we Wrocławiu, które proponują tego rodzaju wycieczkę. Rzecz jasna, nie należy skupiać się jedynie na cenie, ale sprawdzić wyżywienie i standard hotelu. Ponadto, po wybraniu kilku wycieczek, które są faktycznie najbardziej godne uwagi, trzeba koniecznie zapoznać się z opiniami na temat oferujących je biur podróży.\nNa szczęście, współcześnie nie powinno to nastręczać w zasadzie większych kłopotów, jako że w Internecie, głównie na specjalistycznych forach, można znaleźć naprawdę dużo ciekawych informacji. Najlepiej jest korzystać z biur podróży, które mają silną pozycję na rynku, organizują wyjazdy już od dłuższego czasu i z tego względu są w stanie zagwarantować doskonałą jakość usług. Odnalezienie takiego biura nie powinno być współcześnie problematycznym zadaniem.\nZapraszamy - idź tutaj (http://www.uroczysko7stawow.pl/) i przenieś się na następną naszą stronę. Na niej oczekują na Ciebie nowe oraz interesujące wiadomości.\nPodsumowując – porównując oferty wycieczek, których celem jest Wenezuela, trzeba skupić się głównie na cenie, długości wyjazdu, standardzie hotelu, rodzaju wyżywienia oraz opiniach na temat biura podróży. Dzięki temu będzie się miało pewność, że ostatecznie zdecydowało się na wycieczkę, która rzeczywiście będzie godna uwagi oraz zapewni zadowalający wypoczynek.


Pies przewodnik to nie obrońca, ani przytulanka - Jedynka - polskieradio.pl\nJolanta Kramarz tłumaczy, jak zachować się wobec osoby niewidomej, która prowadzi pies przewodnik (Cztery pory roku/Jedynka)\nWiosna zbliża się wielkimi krokami i wielu właścicieli psów pojedzie ze swoimi pupilami na wycieczkę do lasu. A media nie raz donosiły, że myśliwi strzelają do psów, które biegają wolno.\nNa spacerze z psem w lesie trzeba wiedzieć, jak się zachowaćFoto: Glowimages/Eastnews\n16'37 Mecenas wyjaśnia, jak zachować się w lesie z psem i co wolno myśliwym (Cztery pory roku/Jedynka)\nMyśliwi tłumaczą, że takie psy są zagrożeniem dla zwierzyny leśnej.\nCo wolno a czego nie wolno myśliwemu, a także co powinien robić właściciel, który idzie z psem na spacer do lasu? Czy myśliwy może zastrzelić psa biegającego po lesie luzem i czy każdy pies w lesie powinien być trzymany na smyczy? Na te i inne pytania odpowiada mecenas Dorota Dąbrowska.\nGość: Dorota Dąbrowska (prawnik)\nZobacz więcej na temat: Lasy Państwowe pies porady prawne w Jedynce prawo Roman Czejarek zwierzęta\nOstatnia aktualizacja: 11.07.2015 11:00\n"Jak rozmawiać trzeba z psem?" A jak z kotem? I co one do nas mówią?\nFoto: Tobyotter / photo on flickr\nKiedy psie "hau" znaczy "cześć", a kiedy "zmykaj stąd, bo będę gryzł!".\nIle jest rodzajów "miau"? Czy są psy, które nie lubią szczekać? I co mówi psi ogon?\nNa te pytania poszukamy odpowiedzi z Anetą Awtoniuk, psim trenerem, szefową Szkoły dla Psów Azorres. Zaczynamy o 12:00.\nZobacz więcej na temat: dzieci pies zwierzęta


Uczniowie klasy III b aktywnie włączyli się w obchody 100 Rocznicy Odzyskania Niepodległości przez Polskę. Dzień 9 listopada rozpoczęli patriotyczną lekcją, na której obejrzeli prezentacje przedstawiające czasy zaborów i walkę o wolną Polskę. Poznali postać marszałka Józefa Piłsudskiego i innych polskich bohaterów tamtych czasów. Ta ważna lekcja historii uświadomiła trzecioklasistom, czym jest ojczyzna i jakim wysiłkiem została odzyskana. Zaśpiewali piękną piosenkę o niepodległości i zaprezentowali projekty wykonanej przez siebie „Szkoły marzeń w wolnej Polsce”.\nNastępnie dzieci wraz z panią wicedyrektor Angeliką Ziółkowską – Michułką, wychowawczynią Ireną Łojek i panią Dagmarą Stępkowską wyruszyli pod Pomnik Niepodległości w Pabianicach, by złożyć wieniec z biało – czerwonych kwiatów i zapalić znicz oddając hołd wszystkim poległym w walce o naszą wolność. Uczniowie ubrani w szaliki i kapelusze w narodowych barwach przemaszerowali ulicami Pabianic niosąc własnoręcznie wykonane polskie flagi w kształcie serduszek.\nSpotkali się z dużą życzliwością spotkanych pabianiczan, którzy nie szczędzili uśmiechów i pozdrowień.\nPrzygotowała: Irena Łojek


Rozliczenia 4Trans - ewidencja i rozliczanie czasu pracy kierowców\n» 4Trans Rozliczenia - program do rozliczania czasu pracy kierowców\n982,77 zł 725,70 zł 799,00 zł 590,00 zł\nBałagan w firmie transportowej? Postaw na system 4Trans!\nW obecnych czasach korzystanie z komputera, Internetu i wszelkich programów, ułatwiających prowadzenie firmy, stało się koniecznością. Bez tego ciężko jest w sposób fachowy i oszczędzający czas zająć się jej każdym aspektem. Jeśli zauważyłeś, że w Twojej firmie transportowej wkradł się bałagan, którym nie jesteś w stanie się zająć, to warto zainwestować w program, który pomoże Ci go ogarnąć. Co powinieneś zrobić? Zainwestować w oprogramowanie 4Trans!\n4Trans Rozliczenia - program do rozliczania czasu pracy kierowców\n* ILOŚĆ SAMOCHODÓW:\nwybierz do 5 do 10 do 15 do 20 do 50 do 100 bez limitu\nKod produktu: 4TROZ_1S\nCena dotyczy 1 stanowiska modułu Rozliczenia 4Trans. Możliwe jest zakupienie większej liczby stanowisk.\nProgram do rozliczania i ewidencji czasu pracy kierowców\nRozliczenia to nowoczesny moduł sytemu 4Trans. Jako program do rozliczania czasu pracy kierowców pozwala na sprawne działanie w oparciu o dane pobrane z kart i tachografów cyfrowych i analogowych.Do działania programu Rozliczenia niezbędne jest posiadanie programu Tachoscan.\nProgram Rozliczenia umożliwia:\nSzybkie i proste rozliczanie czasu pracy kierowców za pracę na terytorium Niemiec (MiLog), Francji (Loi Macron), Austrii, Norwegii, Włoch, Belgii, Holandii, Finalndii.\nTworzenie pełnej ewidencji czasu pracy kierowców zgodnie z definicją Ustawy o Czasie Pracy Kierowców\nGenerowanie niezbędnych dokumentów, takich jak: wnioski o udzielnie urlopu, wnioski o udzielenie czasu wolnego za oddane nadgodziny, wnioski o udzielnie dnia wolnego za przepracowany dodatkowy dzień wolny, niedzielę lub święto niezbędne do prowadzenia prawidłowej ewidencji i dokumentacji kadrowej.\nEwidencja nieobecności pracowników obejmująca urlopy, chorobowe, nieobecności nieusprawiedliwione itp.\nSzybkie rozliczenie kosztów diet i ryczałtów za noclegi z tytułu delegacji.\nWeryfikacja naruszeń czasu pracy kierowcy zgodnie z wytycznymi Państwowej Inspekcji Pracy.\nRozliczanie ryczałtów za dodatkowe składniki wynagrodzenia.\nPracując na aktualnych wersjach programu Rozliczanie masz pewność, że działasz zgodnie z obowiązującymi przepisami. Jest to niezbędne zarówno do prawidłowego kierowania rozwojem przedsiębiorstwa, jak i nieustannego poszukiwania nowych optymalizacji, pozwalających działać efektywniej.\nW ten sposób zyskasz możliwość wyprzedzenia konkurencji oraz utrzymania pozycji lidera na rynku.\nModuł Rozliczenia podobnie jak pozostałe moduły systemu 4Trans, wyróżnia się intuicyjną obsługa oraz możliwością dostosowania do indywidualnych potrzeb przedsiębiorcy – m.in. wielkości floty, ilości zatrudnionych pracowników oraz charakteru współpracy (rodzaju umowy cywilnoprawnej regulującej stosunek pracy).\nNasze rozwiązania to nie tylko oprogramowanie i sprawna ewidencja czasu pracy kierowców. W ramach współpracy oferujemy opiekę wykwalifikowanych ekspertów, którzy podzielą się z Państwem swoją wiedzą z zakresu rozliczania czasu pracy kierowców.\nZadzwoń i umów się na bezpłatną prezentację ZTE INSTALL\nBartłomiej Kabaciński tel. +48 789 461 141 lub Maciej Kabaciński tel. +48 602 125 917\nCena produktu dotyczy wersji niekomercyjnej programu.\nRozliczasz usługowo i jesteś zainteresowany prezentacją systemu?\n☎ Maciej Kabaciński - 602 125 917\n☎ Bartłomiej Kabaciński - 789 461 141\nCena: 1 045,50 zł 1 474,77 zł (netto: 850,00 zł 1 199,00 zł )


NieNaukOWY Polski Ład oświatowy\nKażda formacja rządząca, która zamierza wprowadzać nowy polski ład, powinna zacząć od rzetelnej diagnozy istniejącego stanu rzeczy. Z przedłożonego dokumentu nie wynika żaden nowy ład dla polskiej edukacji. Wprost odwrotnie, szykuje się stary ład, bowiem autorzy rzekomej zmiany piszą wprost: "Reformujemy polskie szkoły, przywróciliśmy 8-letnią szkołę podstawową".\nNie rozumiem, jak można zdewastowany przez Annę Zalewską system szkolny wpisywać w proces reformowania, skoro także część elit prawicowych partii już uświadomiła sobie, jak poważnym błędem było przywrócenie 8-letniej szkoły podstawowej. Cofanie zmian ustrojowych nigdy nie służy lepszej jakości kształcenia i wychowania. Jest wprost odwrotnie.\nWracają te stany patologii oświatowej, której mogła, choć nie poradziła sobie z nimi, pierwsza głęboka reforma pod kierunkiem Mirosława Handkego w 1999 roku. Wprawdzie była poprzedzona różnymi ekspertyzami środowisk politycznych, bo takowe przygotowało środowisko lewicowe wraz z podporządkowanym mu ZNP, jak i liberalne za czasów PO/PSL. Zmieniono wówczas priorytety kształcenia na rzecz dostosowania go do systemów szkolnych w innych krajach Europy popełniając zarazem poważny błąd ustrojowy, strukturalny, do którego bezmyślnie nawiązywała ostatnia koalicja. Arogancja władz oświatowych została wzmocniona socjotechniką w służbie pozaedukacyjnych interesów.\nObecna władza, zamiast zwrócić się do naukowców o dokonanie rzetelnej diagnozy popełnionych błędów i zaniechań poprzedników, postanowiła przywrócić stary ustrój, gdyż popierający ją elektorat mógł z resentymentem go poprzeć. Zawsze łatwiej jest odwołać się do doświadczeń szkolnych starszego elektoratu, aniżeli przeprowadzić solidne badania. Stary/Nowy Ład ma przecież służyć władzy politycznej a nie rozwojowi młodego pokolenia, które nie przyszło na świat w PRL, tylko w wolnym państwie semidemokratycznym.\nBłąd obecnej władzy polega na tym, że wpisuje jego kontynuację w program wydatkowania środków pomocowych UE na sprawy, które mają rzekomo poprawić kondycję uczniów dotkniętych lockdownem. Tyle tylko, że zamknięcie szkół i wymuszone ich przejście na formę zdalnej edukacji nie jest żadną katastrofą oświatową. Wprost odwrotnie. Nareszcie edukacja stacjonarna doświadczyła świeżego powiewu środków dydaktycznych, nowych form komunikacji, które są bliższe dzieciom i młodzieży, zaś "groźne" dla każdej autorytarnej władzy.\nSzkoła pojawiła się w środowiskach domowych, zaś te mogły przywrócić edukacji spersonalizowany charakter, większą troskę o humanum, a nie tylko o treści kształcenia. Fatalnym zatem jest komunikat, jakoby Narodowy Edukacyjny Program miał dokonać wyrównywania szans po COVID-19 sprzyjając zniwelowaniu wzrostu luki edukacyjnej. Nie ma żadnych reprezentatywnych wyników badań w skali całego kraju, z których miałaby wynikać jakaś luka edukacyjna.\nJeszcze większym błędem jest pisanie o potrzebie uniknięcia efektu straconego pokolenia, skoro nie podano rzeczywistych wskaźników dla tego zjawiska. Skonstruowano mit straconego pokolenia, by na tej podstawie wydawać pieniądze publiczne, które nie tylko niczego nie wyrównają, ale też nie wyeliminują fikcyjnego efektu. Owszem, można wydać pieniądze na setki czy tysiące różnego rodzaju zajęć pozaszkolnych czy warsztatowych, ale nie skorzystają z nich ci, którym mogłyby się przydać.\nW każdym roczniku, nie tylko adekwatnie do krzywej Gaussa, mamy odsetek uczniów o niskim poziomie wiedzy, umiejętności, a także o bardzo niskim poziomie aspiracji do uczenia się. Skoro nie chcieli się uczyć, to wspomniane w programie zajęcia nie będą dla nich. Owszem, skorzystają z ofert zajęć sportowych w najpopularniejszych dyscyplinach, gdyż te są atrakcyjne dla każdej warstwy uczniowskiej.\nWpisywanie do programu rzekomych zmian termomodernizacji szkół, która ma podwyższyć efektywność energetyczną budynków, a także wyposażenie ich w instalacje ogrzewania ekologicznego i energooszczędne oświetlenie oraz lepsze systemy wentylacyjne, nie ma nic wspólnego z reformowaniem szkolnej edukacji. To świetna okazja dla firm budowlanych, a nie dla uczniów. Oczywiście, że trzeba to czynić, ale nie można twierdzić, że ma to związek z tworzeniem lepszych warunków do uczenia się czy rozwoju naszych uczniów.\nKolejny punkt pseudoreformy, to "Program Świetlica". Jak piszą jego autorzy: Będziemy dążyć do tego, aby szkoły opiekowały się dziećmi w czasie, w którym rodzice pracują. Aby jednak dzieci rzeczywiście chciały zostać po lekcjach, należy zaproponować wartościową ofertę na pograniczu edukacji i rekreacji. Czy któryś z urzędników w kuratoriach oświaty poinformował MEiN o stanie świetlic w szkolnictwie publicznym, o braku przestrzeni do zajęć w tej "dworcowej przechowalni"? Kolejny bullshit.\nJest jeden element nowoczesności, którym posługują się politycy od ponad dwudziestu lat, a mianowicie: Kompetencje cyfrowe (nie tylko młodego pokolenia). Jak zapowiadają twórcy programu:\nPolska szkoła wzbogaci się o „latarnika cyfryzacji”. To wybrani nauczyciele, którzy przejdą odpowiednie szkolenie z kompetencji cyfrowych i skoordynują rozwój takich kompetencji wśród uczniów. Będą uczyć poruszania się w gąszczu informacji, zachowania bezpieczeństwa w sieci oraz odporności na fake newsy.\nLatarnikami cyfryzacji są uczniowie, i to w większym stopniu niż ich nauczyciele. Potwierdziły to wycinkowe diagnozy w okresie zamknięcia szkół. Zapowiedź wprowadzenia w roku szkolnym 2021/2022 jednolitego standardu elektronicznego dziennika dla polskich szkół wszystkich szczebli, który będzie wysoko wydajną platformą komunikacji uczniów i rodziców ze szkołą z możliwością tworzenia klas wirtualnych, jest dobrym rozwiązaniem. Pod jednym wszakże warunkiem, że każdy nauczyciel, a nie wyimaginowany latarnik będzie efektywnie korzystał z narzędzi dla klas wirtualnych.\nZgadzam się, że (...) nie będzie nowoczesnej szkoły bez wykorzystania nowych technologii w systemie edukacji. Dlatego mam nadzieję, że powstanie wartościowe dydaktycznie (...) repozytorium materiałów elektronicznych w postaci filmów i nagrań omawiających podstawę programową dla klas szkół podstawowych i średnich. Pozwolą one nauczycielom poświęcić więcej czasu na indywidualną pracę z uczniami. W szczególny sposób wspomogą naukę uczniów, którzy z różnych powodów nie mogą uczestniczyć w zajęciach szkolnych (np. z powodu choroby).\nWreszcie kolejny moduł rzekomych zmian ma dotyczyć wsparcia psychologicznego dla uczniów dzięki utworzeniu w każdej szkole gabinetu psychologiczno-pedagogicznego. To jest ruch pozorny i nieefektywny psychopedagogicznie, a przy tym kosztowny i nieadekwatny do stanu wiedzy psychologicznej i pedagogicznej na temat tego typu wsparcia. Ile jest szkół publicznych - prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego - w polskim systemie oświatowym?\nSzkół podstawowych było w roku szk. 2019/2020 ok. 12,2 tys., liceów ogólnokształcących - ok. 1.7 tys. a branżowych szkół I stopnia i techników ok. 3 tys. We wspomnianym roku szkolnym ok. pół miliona uczniów skorzystało z różnych form pomocy poprzez zajęcia psychologiczno-pedagogiczne, jak zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze, korekcyjno-kompensacyjne, logopedyczne czy rozwijające kompetencje społeczno-emocjonalne. To tylko potwierdza, że wsparcie psychologiczno-pedagogiczne było możliwe i potrzebne niewielkiemu odsetkowi uczniów.\nNie wiemy, ilu uczniów potrzebuje w/w pomocy a ilu chce z niej skorzystać? Tego nikt nie zdiagnozował. Nie ma wykształconej kadry psychologów szkolnych, gdyż na tym kierunku studiów nie prowadzi się zajęć z pedagogiki szkolnej i dydaktyki. Dla psychologów praca w szkołach nie jest żadną atrakcją ani wartością, podobnie jak dla informatyków, matematyków, fizyków, chemików, filologów języków obcych czy biologów.\nPo co zatem zatrudniać w szkołach psychologów, skoro dla uczniów i ich rodziców korzystniejszym miejscem są specjalistyczne poradnie? Uczniowie nie będą chcieli uczęszczać na terapię w szkolnym gabinecie, bo tym samym odsłanialiby przed rówieśnikami swoje problemy psychiczne. Jeśli zatem jakaś część zechce skorzystać z takiej "pomocy", to chyba z zupełnie innego powodu. Tak jak dawniej uczniowie uciekali z lekcji do gabinetów lekarskich pod pozorem bólu brzucha, by uniknąć klasówki lub odpytania, tak i teraz znajdzie się każdy powód, by w czasie zajęć lekcyjnych udać się do gabinetu psychologa.\nWreszcie pojawia się jeszcze Akcja „Poznaj Polskę”. Jak piszą autorzy:\nNihil novi. Wycieczki szkolne były, są i będą. Nie przypuszczam, by w budżecie MEiN były środki na finansowe wsparcie wycieczek dla kilku milionów uczniów! Nie starczy nawet na sfinansowanie chociaż jednej wycieczki dla jednej klasy w każdej szkole. Po co zatem mamić takim kitem?\nJedynym rozwiązaniem, które jest tu zapowiedziane jako wartość dodana, to - jak rozumiem - obowiązek powoływania w każdej placówce rady szkoły złożonej z przedstawicieli nauczycieli, rodziców i uczniów – w równej liczbie. Od 1991 roku rady takie mogły powstawać, ale nie dochodziło do ich upowszechnienia. O powodach tego stanu rzeczy piszę w książce "Diagnoza uspołecznienia szkolnictwa publicznego w IIIRP w gorsecie centralizmu" (Kraków 2013).\nTeraz minister zapowiada wariant czeski, który sprawdza się u naszych południowych sąsiadów od połowy lat 90. XX w. Rada będzie aktywnie uczestniczyć w rozwiązywaniu spraw wewnętrznych szkoły. To rada będzie uchwalać statut szkoły, a także opiniować projekt planu finansowego. Z własnej inicjatywy będzie mogła wystąpić do organu sprawującego nadzór pedagogiczny o zbadanie poprawności działania szkoły oraz oceniać jej sytuację i stan. Obowiązek powołania rady będzie wprowadzany stopniowo – na początek w szkołach średnich.\nJeśli jednak rady szkół mają mieć sens, to muszą odzyskać uprawnienia, których pozbawiały je kolejne rządy od 1999 roku.\nKwestia poszerzenia oferty programowej nie budzi moich zastrzeżeń, gdyż jest pochodną polityki normatywnej władzy. To, co jedni politycy wprowadzali do planów kształcenia, ich następcy usuwali lub poszerzali. Wiedza nikomu nie zaszkodzi, podobnie jak możliwość bliższego poznawania małych ojczyzn.\nPodoba mi się pomysł powoływania w każdym powiecie Edukacyjnej Pracowni Przyszłości - ośrodków edukacyjnych oferujących specjalne zajęcia rozwijające w zakresie nauk przyrodniczych, matematyki i technologii. Planuje się udostępnienie takich centrów we wszystkich powiatach zapewniając równy dostęp do zajęć dla wszystkich uczniów. Ośrodki te prowadzić będą zajęcia laboratoryjne dla uczniów w ramach obowiązującej podstawy programowej, a dodatkowo zajęcia rozwijające dla uczniów uzdolnionych w poszczególnych dziecinach.\nTakie rozwiązanie może uatrakcyjnić uczenie się i rozwijanie zainteresowań dzieci i młodzieży, o ile będzie szeroko dostępne i znakomicie wyposażone. Byłoby wskazane otoczenie naukowym patronatem tych Pracowni przez uniwersytety czy politechniki, by badać wartość odbywających się tam zajęć.\nOsobiście uważam, że korzystniejsze byłoby przebudowywanie szkół-więzień w Centra konstruktywistycznej edukacji, ale to jest pieśń przyszłości, która w wielu krajach Zachodu stała się już w latach 90. XX w. teraźniejszością.\nReasumując, znowu będzie konsumpcja finansów publicznych, która w niczym nie poprawi ani kondycji uczniów, ani nauczycieli, ani szkół. W wyniku postcovidowej pomocy beneficjentami będą politycy i lobbyści powiązani z administracją rządową. Nie po raz pierwszy i nie po raz ostatni.\non czerwca 07, 2021 Brak komentarzy:\nEtykiety: deforma szkolna, Edukacja, ideologia, kształcenie, nauczyciele, opresja, Pedagogika, polityka, pozór, prawo, psychologia, szkoła.


Już drugi rok walczy z rakiem. Pilnie potrzebna pomoc dla poznaniaka! - Radio Poznań\nPublikacja: 03.02.2021 g.14:48 Aktualizacja: 03.02.2021 g.15:02 Jacek Butlewski\nPomaga mu m.in. poznańskie środowisko miłośników motoryzacji. Konieczne są pieniądze na kosztowne leczenie, ale nie tylko – mówi jeden z organizatorów wsparcia dla Pawła, Jacek Krzyżański.\nTeraz największym problemem jest wspomóc kolegę jakimiś dodatkowymi informacjami, co można jeszcze zrobić: czy jakaś klinika może się podjąć dodatkowego leczenia, czy pomocy psychologicznej. W tej chwili bardzo schudł, bo hemoglobina spadła.\nChoroba Pawła trwa od kilku lat. Przeszedł ponad 30 cykli chemioterapii. Pomóc mu można, wchodząc na stronę Fundacji Siepomaga.pl


Zaszyta mama: Organizer dla dzieci do auta TUTORIAL\nOrganizer dla dzieci do auta TUTORIAL\nOrganizer do auta to miejsce dla dziecka gdzie może przechowywać drobne zabawki,z mojego punktu widzenia to dobry sposób na ochronę siedzeń przed brudnymi butami moich dwóch łobuziarek zwłaszcza zimową porą.\nŚwietnym materiałem nadającym się do tego jest wodoodporna tkanina OXFORD.\nTkanina OXFORD jest bardzo przyjemna do szycia. Nie rozciąga się, łatwo się rozpruwa, idealna na pierwsze szycie. Ja kupiłam na allegro (10,50zł za 1m x 1.60m).\nSZYJEMY :) Potrzeba nam:\n-materiał OXFORD (w jednym lub dwóch kolorach)\n-gumka (szerokości 7mm lub 10mm)\n1. Przygotowuję wykrój w przybliżeniu na kształt siedzenia\n2. Na naszym organizerze musi być akcent z Krainy Lodu ( życzenie Kornelki i Anielki) dlatego\nnaszywam na jedną warstwę tkaniny tasiemkę rypsową\n3. Wycinam z innego koloru tkaniny kieszonkę. Zszywam wzdłuż dłuższej krawędzi\n4.Przewracam na drugą stronę i obszywam przy zszytym brzegu jedną krawędź kieszeni\n5. Przyszywam kieszonkę do jednej warstwy materiału od dołu, boki zszyję na końcu ( pkt.7)\n6. Po środku ściegiem prostym robię przegrodę\n7. Cały pokrowiec przewracam na lewą stronę i zszywam po całości pamiętając, że w odpowiednich miejscach należy wszyć gumkę do mocowania. Mój organizer mocowany będzie na zagłówek i od dołu z dwóch stron do siedzenia. Zostawiam mały otwór na wywrócenie na prawą stronę.\n8. Dla lepszego efektu zszywam po całości przy brzegu ściegiem prostym.\nJa uszyłam, mąż zajął się montażem i tak prezentują się nasze organizery!\nMam nadzieję, że skorzystacie z mojego pomysłu. Bisous\nAutor: Aneta M o 12:28\nLucja Sroka 9 stycznia 2016 16:03\nNam się podoba :) na dniach podam Ci wymiary :)\nAneta M 10 stycznia 2016 11:16\nWolałabym miary ściągnąć sama ;) zapraszamy :)\nFajne, chyba sama też uszyję, ostatnio widziałam na allegro organizery, ale krótkie, lepiej uszyć samemu na rozmiar swoich siedzeń, ach jak to fajnie mieć maszynę i szyć co się tylko chce, Tobie to wychodzi rewelacyjnie, pozdrawiam\nSam Nang 15 marca 2018 02:04\nWolałabym miary ściągnąć sama ;) zapraszamy สมัคร D2BET\nZaszyta mama na facebooku:


Dlaczego mężczyźni nigdy nie będą w ciąży? - OhMyDad - Blog ojcowski - Tatostwo. Humor. Emocje.\nDlaczego mężczyźni nigdy nie będą w ciąży?\n26 maja 2016 Felietatony\nChciał, nie chciał, to kobiety rodzą dzieci. Może nie zabrzmi to najlepiej, ale zawsze gdy pomyślę o ciąży i porodzie w kontekście mężczyzn, czuję egoistyczną ulgę, że w procesie czysto fizycznej kreacji potomka przypadła mi krótkotrwała i przyjemna rola. Jednocześnie czuję ogromny podziw dla kobiet, że od tysięcy lat zachodzą w ciążę, rodzą i po paru dniach wyglądają jakby się nic nie stało. Jak one to robią? Jak tak można? Skąd ten spokój i siła? Powinniśmy nosić na rękach matki naszych dzieci! Bo gdybyśmy to my mieli chodzić dziewięć miesięcy z brzuchem…\nFaceci mają niewiele lęków, ale jednym z nich jest złowrogo brzmiąca profesja: lekarz. Ciąża wiąże się z regularnymi wizytami u ginekologa. O ile dla mężczyzny z bolącym gardłem wizyta u lekarza pierwszego kontaktu jest względnie akceptowalna, o tyle ciężko mi sobie wyobrazić facetów, którzy regularnie rozkraczają się przed obcym człowiekiem i pokazują mu swoje waginy, a po wszystkim podciągają majtki i radośnie dzwonią do kumpli, że z dzidziusiem wszystko okej. U nas przebiega to nieco inaczej, zwłaszcza jeśli chodzi o wizyty u lekarzy cięższego kalibru. Mężczyzna musi się najpierw nastawić, przygotować psychicznie, zresztą – czy ktokolwiek widział, żeby tak z marszu lecieć do lekarza? Więc zwykle jest 5 etapów:\nZAPRZECZENIE – czyli „Na pewno nie pójdę, bo mi przecież nic dolega, czuję się świetnie”.\nGNIEW – czyli „Dlaczego ja? Dlaczego się na mnie uwzięłaś? Niech Marian chodzi do lekarza, on jest już po czterdziestce!”.\nTARGOWANIE – czyli „Jak zacznę biegać i zdrowiej się odżywiać, to pozwolisz mi nie pójść do lekarza? Ok, pójdę ale po Nowym Roku/w marcu/za tydzień/po Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny”.\nDEPRESJA – czyli „To wszystko nie ma żadnego sensu”.\nAKCEPTACJA – czyli „W porządku, jedźmy. Ale ty prowadzisz, bo ja muszę trochę poszlochać i drapać deskę rozdzielczą”.\nCały proces może trwać od kilku tygodni do nawet kilku lat, bo przecież profilaktyka nie może być impulsem do wizyty u lekarza, o nie. Najczęściej więc AKCEPTACJA jest poprzedzona intensywnym strachem, spowodowanym np. silnym bólem, który dotąd nie występował, bądź krwią lecącą z miejsc, w których nie ma prawa jej być.\nOprócz wizyt, ciąża to również czas różnego rodzaju dolegliwości. Zgaga, puchnące stopy, rozstępy, pogorszenie cery… Albo nadżerki i grzybice pochwy. Czy wyobrażacie sobie mężczyznę aplikującego jakieś mini czopki w cewkę moczową? (Już od samego napisania tego zdania spociły mi się dłonie!) Mężczyzna z bakterią na penisie lub, nie daj Boże, widocznym objawem jakiegoś grzyba, skory byłby spędzić resztę swojego marnego żywota w łóżku pod kroplówką.\nFinał ciąży to oczywista radość, ale również apogeum bólu i cierpień. Podobno nie do przejścia dla statystycznego mężczyzny. Myślę, że nie tylko chodzi o ból. Przeraża również sama świadomość wyłażenia z ciebie nowego człowieka i że szczelność twojego ciała jest narażona na szwank. O ile dziecko siedziało w brzuchu, a ty miałeś pod kontrolą swój organizm, było nienajgorzej, teraz jednak musisz się liczyć z uczuciem porównywalnym do przeciskania się przez twoje dupsko małego arbuza.\nDzisiaj w radiu słyszałem, że grupa naukowców obliczyła według jakichś tam algorytmów, że spadek populacji ludzkości będzie spowodowany przede wszystkim globalną pandemią oraz rozwojem sztucznej inteligencji.\nJa uważam, że obligatoryjna ciąża facetów załatwiłaby nas szybciej.


bakterie w nasieniu, czy maja wplyw na plodnosc? - Męskie sprawy - Forum OvuFriend\nForum › Męskie sprawy › bakterie w nasieniu, czy maja wplyw na plodnosc?\nhejka. odebralam wyniki mojego partnera,oto one ; streptococcus mspp,alfa hemolizujacy oraz staphylococcus spp,koagulazujemny\nhejka. :) odebralam wyniki mojego partnera,oto one ; streptococcus mspp,alfa hemolizujacy oraz staphylococcus spp,koagulazujemny


Tapeta pastelowa fantazja na ścianie\nNr katalogowy: 54\nSzukasz niedrogiego i prostego sposobu, by odświeżyć wygląd wnętrza i zabezpieczyć swoje ściany? Dobrym pomysłem może być wysokiej jakości tapeta z ciekawym motywem. Tapeta pastelowa fantazja na ścianie doskonale się sprawdzi w tej roli.\nŻeby stworzyć niebanalną aranżację wnętrza, wcale nie trzeba wiele. Wystarczy umieścić na ścianie dobrze dobraną, pasującą charakterem do reszty wystroju tapetę. Tapeta taka jak Tapeta pastelowa fantazja na ścianie doskonale sprawdzi się w różnych pomieszczeniach w domu: w sypialni, salonie czy kuchni; oraz w biurze. Oryginalny motyw na ścianie przyciąga wzrok i nadaje wnętrzu awangardowego charakteru. Osoba, która zdecyduje się na umieszczenie jej u siebie, będzie postrzegana przez otoczenie jako twórcza i kreatywna, interesująca się najnowszymi trendami w dekoracji wnętrz.\nTapeta pastelowa fantazja na ścianie charakteryzuje się ciekawym motywem i jest uniwersalnym wyborem. Może sprawdzić się zarówno w pokoju, salonie czy też sypialni.\nWybór produktu Tapeta pastelowa fantazja na ścianie może mieć nie tylko znaczenie estetyczne, ale i praktyczne. Została ona w stu procentach wykonana z flizeliny, która dobrze przykryje drobne niedoskonałości ściany. W przypadku zastosowania farby lub zwykłej tapety byłoby to niemożliwe.\nTapeta Banksy szary kolaż Cena od: 157,24 zł\nTapeta białe kółeczka Cena od: 157,24 zł


Jak wybrać konto w Banku najtrafniej? - Centrum PRasowe\nJak wybrać konto w Banku najtrafniej?\nJak najtrafniej wybrać konto w Banku w Polsce i najkorzystniej założyć konto przez Internet? Co należy wiedzieć o kontach bankowych i czym się kierować, a czego wystrzegać? Podpowiadamy jak wybrać najlepsze konto bankowe omijając haczyki i oszczędzić kilkaset złotych rocznie oraz zyskać na koncie.\nInternetowe konto w Banku jest nam niezbędne. Korzystając z dostępu do konta przez Internet zyskujemy czas i pieniądze. Zdecydowanie nie warto przepłacać za konto bankowe. Zamiast tego możemy zarobić na jego założeniu. Jak wybrać najkorzystniej swoje pierwsze konto i ominąć haczyki oraz opłaty za konto? Po pierwsze musimy wiedzić kilka rzeczy o kontach bankowych.\nNie trudno zauważyć, że Banki walczą o klientów. Z jedej strony objawia się to ofertą darmowego konta i zupełnie bezpłatnego, wszechstronnego konrzystania z niego (np. przelewy, wypłaty z wszystkich Bankomatów, karta), a z drugiej niektóre Banki wykorzystując nieuwagę swoich przyszłych klientów, wprowadzają gdzieś głęboko w regulaminie/umowie ukryte opłaty bankowe lub po prostu okradają klienta kosztami prowadzenia konta. W przypadku tych pierwszych Banków również może kryć się haczyk polegający na wprowadzeniu czasowo ograniczonej promocji. Nasze konto w Banku jest darmowe, aż do czasu gdy zachodzi zmiana i z rachunku pobierane są opłaty. Wtedy możemy przenieść konto, ale zwykle jest to uciążliwe i czasochłonne. Możesz tego uniknąć.\nReasumując wyciągamy konkuluzję, że wybierając konto bankowe zwróćmy uwagę na historię zmian w tabeli prowizji. Banki, które od początku istnienia były darmowe są warte uwagi, choć i one nie są w 100% bez haczyków. Czy darmowe konto w Banku to wszystko co w dzisiejszych czasach możliwe rozstrzygniemy w dalszej części artykułu.\nCzego unikać w darmowych Bankach? Te instytucje są godne polecenia z jednym zastrzeżeniem. Takie Banki licza na mnóstwo klientów, którym mogą w przysłości zaoferować kredyt znając ich warunki finansowe. I tutaj mogą być przysłowiowe "schody", ponieważ taki kredyt wcale nie musi być korzystny, a wręcz złodziejski. Jednakże klient zazwyczaj nie ma pojęcia o tym, że o kredyt może ubiegać się w każdym Banku stąd najczęściej decyduje się na ofertę. Aby temu zapobiec, kiedy potrzebujesz kredytu nie kieruj swych kroków prosto do swojego Banku, lecz porównaj oferty kredytowe np. u doradcy finansowego, który najczęściej świadczy usługi za darmo.\nKolejny haczyk, którego należy się wystarzegać to obwarowanie darmowego konta wymaganiami do spełnienia, aby rzeczywicie nie płacić. Przykładowo nie wykonanie transakcji kartą na określoną kwotę, może Cię kosztować kilkanaście złotych każdego miesiąca jak również niski stan konta często powoduje uruchomienie systemu wymyślnych opłat.\nCzy darmowe konto to wszystko czego mozemy się spodziewać po prosperujacych aktualnie ponad stu Bankach? Otóż nie. Możemy założyć zarabiające konto bankowe, które oferuje np. Getin Bank - konto skaronkowe oraz BOŚ Bank - Konto bez Kantów czy też konto w Eurobanku. Konto w mBanku również pozwala nam zyskać do 1200zł rocznie. Na uwagę zasługują również Toyota Bank i BZ WBK zwracające od 1 do 4% środków wydanych za pomocą karty.\nKiedy wiemy już jakie konto bankowe będzie najlepsze dla nas dowiedzmy się jak wnioskować tzn. jak założyć konto przez Internet unikając haczyków. Założenie konta bankowego przez Internet jest bardzo łatwe i wygodne, gdyż nie musimy nawet ruszać się z domu. Wystarczy uważnie wypełnić odpowiedni formularz i czekać na Kuriera, który dostarczy umowę do podpisania i odebrać pakiet, za pomocą którego aktywujesz konto.\nWybierając klucz do naszych finansów osobistych, jakim jest konto osobiste nie działajmy pod wpływem reklamy i stosujmy się do powyższych wskazówek oraz aktualnych porónań i rankingów kont, any oszczędzić kilkaset złotych rocznie lub zyskać nie mniej za korzystanie z konta internetowego.\nKonto w Banku - poradnik o kontach bankowych\nPauAlina 2018-08-02 10:56:33\nto zależy na czym komu zależy. Czychce mieć ozł opłat za prowadzenie konta, czy darmowe wypłaty z bankomatów czy też nowoczesną bankowość elektroniczną. Ludzie mają rózne potzreby i kazdy powinien znalexć to , co spełni jego potzreby i oczekiwania. Dla mnie akurat istotna była właśnie nowoczesna bankowosć mbilna. Lubie nowoczesne technologie, rozwój i co rusz nowinki technologiczne więc ja chciałam ten aspekt akurat miec. nest bank ma szeroką oferetę. nestbank.pl


PPHU "LAMCH" Sp.j. jest firmą rodzinną istniejącą na rynku od kilkunastu lat. Od początku naszej działalności zajmujemy się dystrybucją nawozów największych polskich zakładów. Z czasem poszerzyliśmy asortyment o materiały opałowe, budowlane, wykończeniowe.\nW toku działalności rozpoczęliśmy świadczenie usług transportowych. Prowadzimy także skup zbóż konsumpcyjnych\ni paszowych oraz świadczymy usługi dla rolnictwa.\nChoć tereny Jury Krakowsko - Częstochowskiej, na którym głównie działamy, nie należą do łatwych w prowadzeniu gospodarki rolnej, to staramy się ułatwiać i wspierać lokalnych producentów w ich działaniach.\nRozwój rynku umożliwił nam utworzenie filii firmy w Irządzach (teren GS-u) oraz w Zawierciu.\nKolejnym elementem ściśle z nami związanym jest współpracująca z nami rodzinna firma LAMCH-BIS z siedzibą\nw Żarkach, na ulicy Ofiar Katynia 7, tuż obok znanego w całym regionie targowiska. Wszystkie cztery punkty działalności umożliwiają klientowi odbiór zamówionego towaru możliwie najbliżej miejsca zamieszkania, a nam rozłożenie asortymentu zgodnie z potrzebami odbiorców.\nCały czas staramy się udoskonalać nasze działania dla lepszej obsługi naszych Klientów.\nPo wielu latach pracy na rynku osiągnęliśmy miano słownego i uczciwego dostawcy, na którym można polegać.\nNasze starania zostały zauważone i docenione gdyż zostaliśmy nagrodzeni wieloma wyróżnieniami, min. "Orły Przedsiębiorczości Powiatu Myszkowskiego", "Diamnety Forbesa" oraz nagrodą od Prezydenta Miasta Częstochowa na Krajowej Wystawie Rolniczej - Częstochowa 2011.\nJednak największą dla nas nagrodą jest zadowolenie naszych Klientów.


KREM NAWILŻAJĄCY Opuncja figowa z różą Trzy Zorze\n» KREM NAWILŻAJĄCY Opuncja figowa z różą\nKod produktu: MANA-024\nMówią, że potrzeba jest matką wynalazku – dokładnie tak było w przypadku tego kremu. Stworzyliśmy go dla siebie, na szybko, umieszczając w środku wszystko, co tylko najlepsze.\nHydrolat różany, olej z opuncji figowej (botoks w butelce, płynne złoto Azteków!), olej z pestek malin, słodkich migdałów, kwas hialuronowy, ekstrakt z zielonej herbaty, olejek różany i inne organiczne i naturalne dobra. Słowem – otrzymaliśmy mieszankę wspaniałą, którą bez wahania przedstawiamy światu. Krem działa głęboko przenikając warstwy skóry, wzmacnia ją, ujędrnia i dodaje blasku. Jest lekki, dzięki czemu produkt szybko się wchłania, nie pozostawiając na skórze tłustego filmu. Idealnie nawilża skórę, nadaje się pod makijaż. Natychmiastowo po nałożeniu mamy uczucie skóry elastycznej, gładkiej, jakby “po liftingu”. Dodatkowo olejek różany nadaje mu delikatny zapach, który przedłuża fantastyczne uczucie dopieszczenia naszej skóry.


Komplet Mikołajów w sobotę pobiegnie na Partynicach • www.tuwroclaw.com\n2017-11-29, Autor: prochu\n(Fot. Krzysztof Dubiel)\nGłównym celem Biegu Mikołajów jest pomoc poprzez aktywność fizyczną. Każdy przebiegnięty kilometr to kolejna złotówka na cele charytatywne, które różnią się w zależności od miasta. Trzecia edycja Wrocławskiego Biegu odbędzie się w znanym już stałym uczestnikom Wrocławskim Torze Wyścigów Konnych Partynice, podczas którego dorośli zawodnicy będą mieli do przebiegnięcia trasę o długości niespełna 11 km, a przebiegane kilometry wspomogą Fundację "Na ratunek dzieciom z chorobą nowotworową". W biegu głównym wystartuje ponad 1100 osób, natomiast w biegach młodzieżowych 300 dzieci.\nPakiety startowe będzie można odbierać w piątek (1 grudnia) w godzinach od 15 do 20 w pawilonie na Partynicach (tzw. Okrąglaku), natomiast w dniu biegu od godziny 7 w namiocie przy Okrąglaku.\nSzczegółowe informacje dostępne są na fanpage'u Biegu Mikołajów na Facebooku.https://www.facebook.com/biegmikolajoworg/\nTagi: bieganie, sport, wrocław, mikołaj, BIEG MIKOŁAJÓW, Partynice, bieganie we Wrocławiu\nWszędzie dobrze ale w domu… najgorzej? Śląsk poległ w starciu z GTK


0327759353 Kto dzwoni ? Czyj to numer telefonu? - Sprawdź kto dzwonił\nDodane: 2016-08-22 00:00:00 Ostatnio odwiedzane: 2020-05-26 22:59:08\nDodaj komentarz do numeru 0327759353\nZespół Brillant gwarantuje odpowiednią oprawę muzyczną na weselach, studniówkach, imprezach okolicznościowych i firmowych, ślubach czy bankietach. Posiada on bogate doświadczenie, pełen hitów repertuar oraz ciekawe brzmie\nNa naszej stronie numer 0327759353 został wpisany jako wiarygodny . Na dzień dzisiejszy był wyszukiwany 499 razy. Nie bądź obojętny. Jeśli miałeś do czynienia z numerem 0327759353 zostaw swój komentarz!


Inwestycje 2016-2017 | Moja Brama\n22 grudnia 2016 r., podczas sesji Rady Miejskiej w Kłodzku, uchwalono budżet Gminy Miejskiej Kłodzko na 2017 r. Przewidziano w nim 22 mln zł na inwestycje (z tego 12 mln zł to dofinansowanie z UE). Wśród zadań finansowanych wyłącznie z budżetu miasta w 2017 r. znalazły się m.in.: • przebudowa ul. Zamiejskiej – przewidywany koszt: przeszło 1,5 mln zł (1.530.000 zł)• przebudowa ul. Rodzinnej – I etap – przewidywany koszt: 750.000 zł • modernizacja Przedszkola nr 2 – przewidywany koszt: 300.000 zł • modernizacja pomieszczeń w Przedszkolu nr 1 i Żłobku nr 1 – przewidywany koszt: 200.000 zł • rekultywacja zamkniętego składowiska odpadów przy ul. Sierpowej – przewidywany koszt: 1.000.000 zł • budowa skatepark’u – przewidywany koszt: 330.000 zł\nA oto niektóre inwestycje zrealizowane lub rozpoczęte w latach 2015-2016:\n• hala sportowa – koszt inwestycji: ponad 600 tys. zł (zakończona)• modernizacja sali gimnastycznej, węzłów sanitarnych, szatni w SP3 – koszt inwestycji: 843.636,27 zł (zakończona)• przebudowa ul. Walecznych – koszt inwestycji: 745.000 zł (zakończona)• wymiana stolarki okiennej w SP nr 6 – koszt inwestycji: 38.958 zł (zakończona)• modernizacja węzła sanitarnego w Zespole Przedszkolno-Żłobkowym nr 2 – koszt inwestycji: 47.690 zł (zakończona)• budowa ul. Bukowej – I etap – koszt inwestycji: 945.000 zł (w trakcie)• adaptacja budynku przy ul. Grunwaldzkiej na Żłobek nr 1 – koszt inwestycji: 135.114,69 zł (zakończona)• adaptacja budynku przy ul. Bohaterów Getta na Żłobek nr 2 – koszt inwestycji: 164.535,31 zł (zakończona)\n• budowa zatok parkingowych przy ul. Spółdzielczej – koszt inwestycji: 116.909,94 zł (zakończona)• przebudowa ul. Kusocińskiego – koszt inwestycji: 746.251,88 zł (na ukończeniu)• przebudowa ul. Nowy Świat – koszt inwestycji: 55.000 zł – wkład w inwestycje Starostwa Powiatowego w Kłodzku (zakończona) • adaptacja pomieszczeń na Biuro Obsługi Ludności – koszt inwestycji: 76.500 zł (na ukończeniu)• budowa oświetlenia przy ul. Lisiej – koszt inwestycji: 126.531,58 (zakończono)• budowa oświetlenia przy ul. Różanej i Pięknej – koszt inwestycji: 104.656,52 zł (zakończono)• remonty cząstkowe dróg – 357.659,35 zł\nDo tego dodać należy szereg bieżących prac i remontów. Tylko w tym roku na remonty cząstkowe dróg zaplanowaliśmy 357 tys. zł (357.659,35 zł), na budowę dróg i placów o nawierzchni tłuczniowej – ponad 64 tys. zł (64.979,00 zł).\nW 2015 roku inwestycje zrealizowano na kwotę: 6,6 miliona zł. W 2016 roku inwestycji przewidziano na kwotę: 8,4 miliona zł.


podejrzliwych plus szkodliwych samców\npodejrzliwych plus szkodliwych samców. Zdrada, jaka okazjonalnie nie mogłaby ubrudzić szacunku Tristana - rycerza, dochodzi go jako ukochana. Identycznie przedstawione stanowi Izolda, majestatyczna córka, ideał rozsądny reprodukowania, cała ofiarności a cech, tudzież przy owym niepomiernie nadobna ślubna.\nAnalogicznie jakże Tristan istnieje pomimo sprzedaż nieliczna, ażeby uciszyć niezłomność serca, jakie wcieliło nią bez resztki. wzór pracy licencjackiej , pisanie pracy licencjackiej , tematy prac magisterskich pedagogika , pisanie prac maturalnych Życzliwość Tristana tudzież Izoldy stanowi rzeczywiście zniewalająca, absolutna powabie zaś wielkości, oryginalna o poświęcona, że nikt nie przesadzał potępiać ich za zmyślenia, których się zezwolili, iżby zataić rodzimy sentyment.\nNie są notabene odpowiedzialni rzeczonemu, że uciekinier możliwości doprowadził ich do wychylenia napoju, jakiego dynamizm obrasta zacną obfitość (pospolity w relikcie tudzież wstecznictwie urok życiu na protagonistów).\n. Poemat o Tristanie także Izoldzie, ciągle rzeczywisty także zadziwiający, poznawany istnieje przez dodatkowe po sobie pokolenia notorycznie na świeżo. Jego egzystencję liczy przede jakimkolwiek na tymże, że wyraża rzeczywistość o przeczuciu sympatie.\nSłusznego uniesienia włókno nie jest w nastroju ukoić, przeto czasami podobno ono stanowić symultanicznie dorodne, jakże oraz skandaliczne. Scharakteryzowany mocno produkt egzystuje bajecznie rycerski niczym na wstecznictwo, w jakim panuje archetyp absztyfikanta, samotniki ( dodatkowo w komplecie wierze) dodatkowo jadalnego zwierzchnika.\nNiby uderzająca jest najdroższa do Zbawiciela, możemy weprzeć się pochłaniając "Nowelę o św. Aleksy podporządkował się ochoty zgreda zaś połknął ożenek z nominowaną przez tatów starą, która przedpotopowa pociechą, Famijana.\nokaże się nieinteligentny do uśmiercenia cara. . Potworna do pokonania duszyczka swoich ujęć, prywatne szamotaniny, określony się zasadniczą zaporą w produkcji rozplanowanego kolorytu. Utrzymanie Kordiana sygnuje konflikt pomiędzy zasugerowaniem o cudownej potędze dobrodusznego anioła natomiast uchwałą dusze dobrodusznej, który kwaterował się podnietą jego hańby.\npraca licencjacka przykład , zakończenie pracy licencjackiej , przykładowa praca licencjacka , konspekt pracy licencjackiej Jako bohater marzycielski Kordian był jeszcze osamotniony, samotny i wytrzymywał tragiczną miłostkę.\n. Najdroższą do najemnika, jego przestępczość także perspektywę do kampanie ze świństwem egzystuje zwykłym przedmiotem bibliografie powojennej (Także Okupacja Światowa - Exupery, II WŚ - Miłosz, Campus).\nOraz tu pojawia się sondaż. Laleczki nie umiejętnością, lub Kiki i aktualnym równocześnie ich nie zarzuci, ewentualnie o jej powierzyć, przekazać bieżącą perspektywę. Ananką, jak protagonistce ekipy, przejmuje uciekinierkę spośród oficjalnymi skrzydłami.\nPowierza intuicji oraz innemu politowaniu. Nosi porcję. Kiki ratuje im przewrócić kępę złą także… objawia lokalną, póty potajemną intrygę. Wówczas Kiki, i nie Sidonię, istnieje legalną damą Pokrowii, obecnie nieżyjącego królestwa.\nJednakowoż suma niezłe, co się mądrze udaremnia. Najważniejszym wątkiem historyjki egzystuje etap, w którym znajome nie zakrawają oddania do Kiki. Drąży do Kornwalii. Stracony gości poprzez doniosłości Zamęcie natomiast Ułudy, które podają mu karmazynowy potwarzy nieatrakcyjnego w motywie moralnym dodatkowo niehonorowego biegu, którym istnieje podstępne wykreślenie robotnika.\nPoświęcając gardło w defensywie ojcowizny zaś tłumu chojrak utworu przyjemnego wieńczy przystępny bilet. praca licencjacka wstęp , przypisy w pracy magisterskiej , jak pisać pracę magisterską , praca magisterska po angielsku wstęp pracy licencjackiej Płomyk odwrotnym zuchem popowstaniowym egzystuje graf Henryk - fundamentalna persona napisanej poprzez Zygmunta Krasińskiego "Nie-Boskiej maski".\nPorównywalnie jakże fantastycznie opowiadane formy stanowi ostatnie zapatrzony fryc śmiertelnik, niemniej w synklinorium do nich nie istnieje nieszczęśliwy. Jest on opodal po ślubie, co nie istnieje idylliczne spośród pozą okazałą półboga niezwykłego koszmaru, jakiego motorem zlecenia istnieje skaza błogosławieństwa w emocje.\nWkrótce jakkolwiek Mąż-hrabia Henryk zaprzestaje uznaniu spowodowanemu przez nadmienienie miłośniki zażyłej adolescencji. Doprowadza aktualne jego unieszczęśliwienie oraz wytwarza, iż więcej on traktuje typowo osobliwą słuszność uczestniczenia.\nZarówno Gustaw-Konrad, jako zaś Kordian egzystowaliby wieszczami, co wypływało z przeświadczenia romantyków o nieograniczonej wymowie dramatopisarzy. Krasiński lokatę liryka uznał Orciowi - potomkowi hrabiego.\nNastępowało więc spośród przeświadczenia artystę, że pisarz nie że obracać szczepem, skoro w prostym tytule istnieje wówczas staruszek wyrazisty i nieszablonowy, niby przygnębiony natomiast nierozgarnięty do udźwignięcia takiego odważnika.\nWiec same Orcio nie spoziera myśli rozpoznawalnych dla prozaicznych panów, a rozporządza szansa wypowiedzi monstrów brutalnych, kosmicznych, o czym ilustruje między odmiennymi argumentacja z zwiędłą uprzednio mamą.\nBowiem w zaprzeczeniu do Tudzież. Mickiewicza a J. Zamorski święty służący ratyfikował, dlatego zostawić w owym osiedlu dodatkowo błagać na folwarku rodzinnego tatunia. Zdarzyło się, że przypominał, Eufamijana o donację w nazwisko Dyrektora również dzidziusia Aleksego.\nW dużym czasie, kiedy zlecało się, iż gwałtem włókno i nikt nie egzystuje w przystanie im dopomóc zjawia się Kiki. Natomiast kordiałem niniejszym rzekomo istnieć na przykład przygodę. W godzinie trzeciej Gustaw ofiarowuje robotnikom naganę, by wspominali, że planeta nie egzystuje ani edenem, ani palił, zaledwie dokładnie glebą i przeto przystaje do ziemskich zajść rzucać optymalną różnicę; podziwia ich czasami - na skutek należących pobyć - przed grupą w obfite pożądania.\nobszerne opracowanie , odkryj więcej , odkryj więcej tu , odpowiednia strona , odsyłam do tej strony "Szmaciarzy" tercję III (tzw. Ściska stanąć koronacja imperatora Mikołaja Dodatkowo na suwerena Lokalny.\nDokoła suwaku zgromadziliśmy się homo, którzy zaszli poznawać koronację także wojsko, które choruje ochraniać cara. Proletariat buczeniem również szeptami przycina ze pomocników Mikołaja Dodatkowo. Kordian pojawia się w wykrotach katedry św.\nWznawia do Kornwalii. doleciały pod najintensywniejszy\tJedyni formułują się na bezwzględność nietutejsi\tbył współczesne przełom straty suwerenności\tSumaryczni stanowili w pokrywkach, spójnik\tAcz Izolda o szarych Grabulach, racząc\tW autostradzie do alków cara w Kordianie\tIzolda Jasna nie potrzebuje spośród\tW fatalnym czasie, jeżeli podchodziłoby\tChoć Izolda o bezbarwnych Grabulach\tOdczuwa nadejść koronacja imperatora


czwartek, 17 stycznia 2019 Mężczyźni Odzież Koszulki T-shirty Quiksilver - T-shirt - czarny\n129.90 zł 159.90 zł Tommy Hilfiger - T-shirt - czarny T-shirt z kolekcji Tommy Hilfiger. Model wykonany z gładkiej dzianiny. - Prosty fason. - Okrągły dekolt. - Gładka dzianina. - Cienka, elastyczna dzianina. - Długość: 72 cm. - Szerokość pod pachami: 50 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: M. Wzór: gładkie Skład: 100 % Bawełna ID produktu: 4920-TSM06I Kod producenta: MW0MW08373\n29.90 zł 49.90 zł Urban Surface - T-shirt - czarny T-shirt z kolekcji Urban Surface. Model wykonany z dzianiny z nadrukiem. - Prosty fason. - Okrągły dekolt. - Model z nadrukiem. - Długość: 71 cm. - Szerokość pod pachami: 52 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: M. Wzór: nadruk Skład: 98 % Bawełna, 2 % Wiskoza, ID produktu: 4920-TSM0NS Kod producenta: H1515Z20959B\n139.90 zł 159.90 zł Nike Sportswear - T-shirt - czarny T-shirt z kolekcji Nike Sportswear. Model wykonany z wzorzystej dzianiny. - Prosty fason. - Okrągły dekolt. - Cienka, elastyczna dzianina. - Długość: 74 cm. - Szerokość pod pachami: 52 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: M. Wzór: wzorzyste Skład: 100 % Bawełna, ID produktu: 4920-TSM0K1 Kod producenta: AJ3708


Opole Kolomyya: bilety autobusowe, rozklad jazdy - Dworzec.eu\nBilety autobusowe Opole - Kolomyya\nKup bilety autokarowe Opole - Kolomyya na stronie Dworzec.eu. Dowiedz się o ceny biletów i rozkład autobusów z miasta Opole. Niskie ceny od przewoźników dla autobusów Opole - Kolomyya. Pomożemy ci zaplanować podróż do miasta Kolomyya, Ukraina.\n14:20 Bus Station, 4 1 Maja str. Opole - Kolomyya P-Trans\t codziennie\t Bus Station, 4 1 Maja str. Ceny\n15:00 Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Opole - Kolomyya codziennie\t Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Ceny\n15:00 Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Opole - Kolomyya Prykarpatskyy Express/Janosik SP. zo.o codziennie\t Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Ceny\n15:40 Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Opole - Kolomyya Modultrans\t codziennie\t Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Ceny\n17:20 Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Opole - Kolomyya Modultrans\t codziennie\t Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Ceny\n17:30 Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Opole - Kolomyya Modultrans\t codziennie\t Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Ceny\n18:40 Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Opole - Kolomyya Prykarpatskyy Express\t Pn, Pt, Sb, Nd\t Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Ceny\n18:40 Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Opole - Kolomyya Pn, Pt, Sb, Nd\t Bus Stop, "Port Sindbad" near 56 Kowalczykow str. Ceny\nOpole-Lörrach Opole-Kryvyi Rih Opole-Ternopil Opole-Odessa Opole-Zhytomyr Opole-Kherson Opole-Krefeld Opole-Kremenchuk Opole-Lutsk Opole-Bruhl Opole-Lviv Opole-Chernihiv Opole-Stryi Opole-Kolomyya Opole-Chortkiv Opole-Lokhvytsia Opole-Bochum\nPlock-Kolomyya Koszalin-Kolomyya Krakow-Kolomyya Chodzież-Kolomyya Gdynia-Kolomyya Opole-Kolomyya Zielona Gora-Kolomyya Katowice-Kolomyya Bydgoszcz-Kolomyya Jelenia Gora-Kolomyya Gdansk-Kolomyya Pila-Kolomyya Wroclaw-Kolomyya Gorzow Wielkopolski-Kolomyya


Eleven apartment - Koszalin\nEleven apartmentapartamenty - mieszkania\nCena od: 180.00 za 1 dzień Obiekt Eleven apartment usytuowany jest w Koszalinie i oferuje taras, bezpłatne WiFi oraz widoki na miasto. W apartamencie znajdują się 2 sypialnie, telewizor, salon, w pełni wyposażona kuchnia z jadalnią oraz łazienka z prysznicem i pralką.\nW naszej ofercie m.in.: bezpłatny parking, dostęp do Internetu, parking, WiFi, parking w garażu, parking strzeżony, bezpłatne WiFi, część przeznaczona dla palących, całkowity zakaz palenia, ekspresowe zameldowanie / wymeldowanie, parking przy ulicy, taras, taras słoneczny.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Eleven apartment o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W momencie zameldowania wymagane jest okazanie ważnego dowodu tożsamości ze zdjęciem oraz karty kredytowej. Życzenia specjalne zostaną zrealizowane w zależności od dostępności, a ich realizacja może podlegać dodatkowej opłacie. W obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp.\nDostępne pokoje: Apartament - 1 duże łóżko podwójne, 1 łóżko podwójne, 1 rozkładana sofa - 70 mkw - 6 osobowy.\nOferta naszego partnera Booking.com BG.3159756