W świecie słów - horror, kryminał, thriller: PREMIERA: Okularnik, Katarzyna Bonda\nPREMIERA: Okularnik, Katarzyna Bonda\n"Tak właśnie wyglądają tajemnice w prowincjonalnych miasteczkach. Każdy wie, ale nikt nie powie"\nDziwnie się czyta o miejscach, które się zna. Mieszkam pod Hajnówką już piąty rok, znam jej uliczki, knajpki, znam też ludzi, których nazwiska pojawiają się w powieści. Mimo to nie jestem „swoja” i nigdy nie będę (wszak Jesteś 'tutejszy', jeśli prochy twoich przodków leżą w tej ziemi). Nie znam tutejszej gwary, religii, kultury – właściwie wciąż bywa dla mnie nieco egzotyczna, bowiem kresy wschodnie, Podlasie, to przebogata kulturowo, etnicznie i religijnie kolorowa kraina, która – choć Polacy są tu de facto w mniejszości – może być uznana za perełkę na mapie naszego kraju. Dorzucając do etnograficznego miszmaszu bioróżnorodność Puszczy Białowieskiej mamy w efekcie region godny promowania, odwiedzania i inwestowania.\nKatarzyna Bonda pochodzi z Hajnówki. Nigdy się tego nie wyrzekała, a gdy rok temu odwiedziła Miejską Bibliotekę Publiczną ze spotkaniem autorskim, z błyskiem w oku i tajemniczym uśmieszkiem opowiadała o swoich planach odnośnie umiejscowienia akcji którejś z powieści o Saszy Załuskiej właśnie tutaj. Dla kryminalnego książkoholika mającego skłonności do przesadnego patriotyzmu lokalnego (pomimo wykorzenienia z miasta rodzinnego) taka powieść jest niczym kawałek tortu dla osoby będącej na diecie od dwóch lat czy papieros dla nałogowego palacza po ośmiogodzinnym locie. Rozumiecie więc, że „Okularnik” jawił się dla mnie nie lada gratką.\n"Pamięć ludzka musi znać historię, by decydować o przyszłości"\nSasza po raz kolejny wpadnie w kłopoty (jej słabość do beznadziejnych spraw znamy z bestsellerowego „Pochłaniacza”). Przyjedzie do Hajnówki, by rozmówić się ze swoim byłym partnerem, podejrzanym o popełnienie makabrycznych zbrodni (które, bazując na skąpych opisach poszczególnych tomów, zostaną opisane w tomie IV). Łukasza Polaka jednak nie ma już w psychiatryku, stanowiącym jego dom przez kilka ostatnich lat. Wydaje się zatem, że Sasza przejechała całą Polskę na darmo. A jednak kobieta postanawia jeszcze chwilkę zabawić u stóp Puszczy Białowieskiej i przypadkiem wikła się w sprawę porwania młodej dziewczyny w dniu ślubu z lokalnym biznesmenem – właścicielem tartaku – uznawanym za miejscowego Sinobrodego. Trzy kobiety Bondaruka zniknęły bowiem bez śladu. A skoro bez śladu - to nie ma sprawy, wszak nie ma ciała, nie ma zbrodni.\nW międzyczasie na komisariat policji ktoś przynosi w reklamówce uciętą głowę. To już druga dekapitacja trupa w ciągu kilku miesięcy. Teoretycznie wydaje się, że wszystko jest pod kontrolą i te zdarzenia - porwanie, głowy, a za moment również zabójstwo młodej dziewczyny - nie są ze sobą powiązane, ale okazuje się, że w takich małych miejscowościach, jak Hajnówka, nie ma zbiegów okoliczności, są za to tajemnice, układy, powiązania i intrygi. A Sasza, jako obca, ma niewielkie szanse, by cokolwiek wyłuskać z tej hermetycznej społeczności.\nBonda ma specyficzny styl i każdy, kto miał z nim do czynienia, wie, czego się może spodziewać. Na ponad ośmiuset stronach nie ma wbrew pozorom żadnego lania wody, są konkrety, całe mrowie konkretów, nazwisk, danych, powiązań i retrospekcji. Fabuła powieści jest zaplątana jak kłębek wełny po spotkaniu ze zgrają rocznych kociąt. Z czystym sumieniem muszę pochwalić autorkę za tę niesamowitą zdolność gmatwania nawet prostych spraw i bystre oko do detali. Wszystkie fabularne strzelby, wiszące na metaforycznych ścianach „Okularnika”, wcześniej czy później wypalają i to z hukiem. Ta pamięć do drobiazgów, niesamowita precyzja i skwapliwe budowanie fabuły cegiełka po cegiełce, kroczek za kroczkiem, to są cechy, za które Bonda z pewnością zbierze laury i z którymi już jest pomału kojarzona. Mnogość bohaterów i ich wzajemnych powiązań w połączeniu z odniesieniami historycznymi tworzą w efekcie bombę z opóźnionym zapłonem. Wszystkie te elementy wskakują na swoje miejsce powoli, toteż wskazane jest prowadzenie notatek podczas lektury. Lektury trudnej, lojalnie ostrzegam. „Okularnik” nie jest powieścią relaksującą. To nie jest powieść stricte rozrywkowa i nie wierzcie nikomu, kto Wam powie inaczej. Potrzebne Wam będzie maksimum skupienia przez cały czas czytania, a wyłapanie subtelnych powiązań, niezbędnych do pełnego zrozumienia (i docenienia) treści wymaga nie lada wysiłku intelektualnego. Ogromnie lubię skomplikowane powieści, zdradzające kunszt i pomyślunek autora, ale tutaj momentami czułam przesyt. Przykro mi to pisać, ale pod koniec – zwłaszcza pod wpływem jednego rozwiązania fabularnego, które wydało mi się zbyt wydumane – czułam znużenie. Zdaje się, że ilość zaskarbiła sobie większość uwagi kosztem jakości – niemal każdy bohater ma solidny background, nikt nie jest tutaj anonimowy, każda akcja spotyka się z reakcją – a przy tak bogatej fabule nadmiar informacji oszołamia i dekoncentruje, wszystko bowiem wydaje się być szalenie ważne, co prowadzi do zmęczenia i zniechęcenia. Ostatecznie uważam, że elementy konstrukcyjne (czyli te małe cegiełki, o których pisałam powyżej) znacząco przeważyły i wpłynęło to negatywnie na wartość literacką powieści. Brakowało mi literackiego szlifu, odrobiny tego „lania wody”, które wygładziłoby ostre brzegi i sprawiło, że ciężka treść byłaby lżej strawna. Zdaje się, że Bonda tym razem zbyt dużą wagę przyłożyła do szczegółów. Summa summarum skupienie się na detalach – numer popisowy autorki – w przypadku „Okularnika” wymknął się nieco spod kontroli i to ze szkodą dla fabuły.\nPodobało mi się natomiast nawiązanie do historii i splecenie losów bohaterów hen, hen, daleko w czasie. Wykorzystanie faktów w opowieściach fikcyjnych – gdy wprowadzone umiejętnie – dodaje wiarygodności i zaciera granicę pomiędzy tym, co pojawiło się wyłącznie w wyobraźni autora, a tym, co napisała przeszłość. Im więcej elementów autentycznych, tym całokształt wypada bardziej przekonująco, i ta zasada ma tutaj swoje odzwierciedlenie. Bonda sięgnęła do pierwszych lat po wojnie, do wydarzeń, które w znaczący sposób odbiły się na mentalności Hajnowian i w dużym stopniu przyczyniły się do tego, jak obecnie wygląda ich rzeczywistość. Pogrom Białorusinów w wykonaniu tak obecnie gloryfikowanych Żołnierzy Wyklętych to dość odważny temat, wręcz tabu. A jednak te wydarzenia miały miejsce, podlaskie wsie płonęły, na prawosławnych dokonywano bezlitosnych egzekucji. Te fragmenty powieści były najzgrabniej napisane, najbardziej 'literacko', zaś w pewnym momencie płakałam rzewnymi łzami, a o to naprawdę niełatwo.\nAutorka pełnymi garściami czerpie z antagonizmów, rządzących każdą jedną społecznością. W przypadku "Okularnika" zastosowała całą plejadę zjawisk społecznych, zwłaszcza tych przesadzonych, które toczą je od środka niczym rak. Sięgnęła do trudnych tematów dotyczących subkulturowości, patriotyzmu, resentymentu i nacjonalizmu, ubierając swoich bohaterów w cechy specyficzne dla danego stanowiska światopoglądowego. Jednocześnie ukazała potęgę plotki i moc tajemnicy, zwłaszcza w małych społecznościach, połączonych więzami krwi czy wspólną przeszłością. Niemniej muszę dopuścić do głosu tego małego, subiektywnego potworka, siedzącego mi na ramieniu - uważam, że Bonda przedstawiła okoliczną ludność w odrobinę złym świetle i uogólniła ją, dzieląc na dwa wyraźne obozy. Jako napływowy mieszkaniec tych terenów i w miarę obiektywny obserwator otoczenia nie mogę się zgodzić z wyrokami, jakie zapadły w „Okularniku”. Pomimo iż doskonale zdaję sobie sprawę ze specyfiki fikcji literackiej i niezbywalnego prawa autora do swobodnego naginania rzeczywistości, w tym przypadku uważam, iż Bonda mogła minąć się z prawdą i wyrządzić – chcąc nie chcąc – szkodę na wizerunku swoich krajan, przedstawionych tu wielokrotnie jako zabobonni, nieco zacofani ludzie. Wierzcie mi, są tutaj ludzie przedsiębiorczy, błyskotliwi i wyjątkowi – zresztą Bonda jest jedną z nich, prawda?\nOstatecznie uważam, że choć autorka pokazała całą paletę różnych osobowości, to przeważyły tutaj kolory ciemne oraz mdłe, co w rezultacie niezbyt optymistyczne rzutuje na postrzeganie opisanej społeczności. Być może Bonda specjalnie chciała być surowa dla „swoich”, może widzi więcej i wie więcej, a być może ja się po prostu czepiam? Wrażenie jednak pozostało, czas pokaże, czy uleci.\n"Ale zwycięzcą nie jest się na zawsze [...] Bywa się nim, jeśli człowiek nieustannie się rozwija. Rozwój zaś zapewniają wyłącznie porażki. Naucz się przyjmować je z honorem. Czerp z nich bezcenną wiedzę, jak podwyższać poprzeczkę. Inaczej, mimo swoich walorów, przestaniesz wygrywać. Wtedy ambicja zacznie cię zjadać"\nCóż, pokładałam w „Okularniku” wielkie nadzieje. Lubię Katarzynę Bondę i szczerze jej dopinguję, bardzo podoba mi się to, w jaki sposób promuje swoją twórczość i całą literaturę kryminalną. Jest świetnym rzemieślnikiem, inżynierem słowa, doskonale tworzy skomplikowane i nad wyraz wielowymiarowe fabuły o imponującej liczbie zwrotów akcji, intryg, bohaterów. Tutaj jednak zabrakło mi tego końcowego szlifu, niczym posypki z kakao na wielowarstwowym (i pysznym) regionalnym torciku zwanym marcinkiem.\nOczywiście polecam wielbicielom literatury kryminalnej z dużą dawką obyczajowości, ciekawostek etnograficznych i kulturowych i porządnie zarysowanym tłem historycznym. „Okularnik” nie jest typową crime-story, to raczej kompleksowa powieść, będąca swoistym wycinkiem fikcyjnej rzeczywistości – posiada zatem wszystkie elementy składające się na tę rzeczywistość plus… ucięte głowy i zaginione kobiety. Diabeł tkwi w szczegółach, co oznacza, że Bonda już dawno oswoiła Lucyfera i teraz bez skrupułów wykorzystuje go do budowania swoich historii. Reasumując, „Okularnik” to bardzo dobra książka, ale mogła być doskonała. Po Bondzie, która pokazała, co potrafi, w genialnym „Pochłaniaczu”, nie spodziewam się po prostu niczego mniej – dlatego znacznie surowiej ją oceniam. Mam nadzieję, że „Lampiony” nadrobią braki „Okularnika”, i głęboko wierzę, że autorka jeszcze mnie zachwyci.\n"Ziemia, nasza pramatka, wchłania krew, czyści sumienia i zostawia ślad tylko w ludzkiej pamięci. Nawet jeśli ludzie milczą, ziemia wie. Ona skrywa wszystkie nasze tajemnice"\nCztery Żywioły Saszy Załuskiej, tom drugi: Ziemia\nMuza i S.A. 2015\nTagi: 4/6, Katarzyna Bonda, Muza, Okularnik, premiera, Sasza Załuska


Kultura religijna protestantyzmu - Zbigniew Pasek (Książka) - Księgarnia Medyczna PZWL\nKultura religijna protestantyzmu (Miękka)\nZbigniew Pasek pracuje na Wydziale Humanistycznym AGH, gdzie kieruje Pracownią Badań Współczesnych Form Duchowości. Opublikował liczne prace poświęcone protestantyzmowi (m.in. Ruch zielonoświątkowy. Próba monografii, Kraków 1992; Wyznania wiary protestantyzmu. Wybór tekstów, Kraków 1995, 1999; Topika zbawienia w polskich kancjonałach ewangelikalnego protestantyzmu, Kraków 2005). W ostatnich latach opracował zagadnienie obecności tzw. nowej duchowości we współczesnej kulturze (Nowa duchowość. Konteksty kulturowe, Kraków 2013).\nBadania kultury religijnej mogą być prowadzone na dwa sposoby. Pierwszy, związany z tradycją etnografii i etnologii, to badanie konkretnej grupy społecznej, w której życiu i praktykach odzwierciedla się jakaś religia. Za pomocą takiej metody Stefan Czarnowski badał katolicką religijność polskiego ludu nasyconą elementami ludowej religijności (np. magią). Drugi sposób odrywa się od lokalnego gruntu określonej kultury i szuka stałych impulsów, jakie dany system wierzeń kieruje w stronę kultury jako takiej. Taką postawę badawczą przyjął Max Weber, który rekonstruował wkład protestantyzmu w rozwój stosunków kapitalistycznych. W tym przypadku chodzi nie tylko o specyfikę protestanckiego gospodarowania, lecz także o literaturę, filozofię czy sposób widzenia czasu, oceniania katastrof życiowych lub pisania podręczników do religijnej inicjacji. Należy zadać pytanie, jak dana religia profiluje określony sposób wykonywania czynności kulturowych lub jaką wizję świata tworzy. Niniejszy tom jest zbiorem studiów związanych z protestantyzmem, reprezentujących zarówno pierwszą, jak i drugą perspektywę.


KSIEGA URANTII, Przekaz 151. Czas oczekiwania i nauczanie nad morzem\nKSIEGA URANTII - Przekaz 151. Czas oczekiwania i nauczanie nad morzem\nPrzekaz 151. Czas oczekiwania i nauczanie nad morzem\n§ 1. Przypowieść o siewcy\n§ 2. Interpretacja przypowieści\n§ 3. Więcej o przypowieściach\n§ 4. Więcej przypowieści nad morzem\n§ 5. Pobyt w Gergezie\n§ 6. Opętany z Gergezy\n151:0.1 (1688.1) PRZED 10 marca, wszystkie grupy nauczające i głoszące kazania zebrały się w Betsaidzie. W czwartek wieczorem i w piątek, wielu poszło łowić ryby, podczas gdy w dzień szabatu poszli do synagogi, aby wysłuchać rozprawy sędziwego Żyda z Damaszku o chwale ojca Abrahama. Większość tego, szabatowego dnia, Jezus spędził samotnie na wzgórzach. W sobotni wieczór, ponad godzinę Mistrz przemawiał do zebranych grup na temat: „Rola niedoli i duchowe wartości rozczarowania”. To było pamiętne przemówienie i słuchacze nigdy nie zapomnieli nauki, której im Mistrz udzielił.\n151:1.1 (1688.3) Mniej więcej w tym czasie Jezus zaczął stosować przypowieści, jako metodę nauczania tłumów, które tak często wokół niego się gromadziły. Ponieważ poprzedniego dnia Jezus rozmawiał z apostołami i innymi długo w noc, tego niedzielnego ranka tylko nieliczni z całej grupy wstali na śniadanie, więc Jezus poszedł na brzeg morza, gdzie usiadł samotnie w łodzi, starej rybackiej łodzi Andrzeja i Piotra, która zawsze była do jego dyspozycji, i rozmyślał nad następnym posunięciem w pracy nad szerzeniem królestwa. Jednak niedługo Mistrz pozostał sam. Wkrótce zaczęli nadchodzić ludzie z Kafarnaum i okolicznych wiosek, i około dziesiątej rano nieomal tysiąc ludzi zgromadziło się na brzegu, i zaczęli krzyczeć, żeby zwrócić na siebie uwagę. Piotr, który już wstał, torując sobie drogę do łodzi, spytał Jezusa: „Mistrzu, czy mam do nich przemówić?”. Ale Jezus odrzekł: „Nie Piotrze, coś im opowiem”. Jezus zaczął opowiadać przypowieść o siewcy, jedną z pierwszych z długiej serii przypowieści, którymi nauczał chodzące za nim tłumy. Łódź miała wysokie siedzenie, na którym usiadł (gdyż było w zwyczaju siedzieć, gdy się nauczało) i mówił do tłumu, zgromadzonego na brzegu. Po tym, jak Piotr powiedział kilka słów, odezwał się Jezus:\n151:2.1 (1689.4) Piotr i cała grupa wokół niego zgromadzona, doszli do wniosku, że przypowieść o siewcy jest alegorią, że każdy jej element ma jakieś ukryte znaczenie, więc postanowili iść do Jezusa i prosić go o wytłumaczenie. W związku z tym Piotr podszedł do Mistrza i powiedział: „Nie potrafimy zgłębić znaczenia tej przypowieści i chcemy, abyś nam ją wytłumaczył, jako że powiedziałeś, iż dane nam jest poznać tajemnic królestwa”. A kiedy Jezus to usłyszał, powiedział Piotrowi: „Mój synu, nie chcę nic przed wami ukrywać, ale myślę, że może ty najpierw mi powiesz, o czym mówiliście, jaka jest wasza interpretacja tej przypowieści?”.\n151:2.2 (1689.5) Po chwili milczenia, Piotr odpowiedział: „Mistrzu, dużo rozmawialiśmy na temat przypowieści i zdecydowałem się na taką jej interpretację: Siewcą jest kaznodzieja ewangelii, ziarno jest słowem Boga. Ziarna, które upadły na przydroże, obrazują tych, którzy nie rozumieją nauk ewangelii. Ptaki, które wydziobywały ziarno, co spadło na stwardniałą ziemię, przedstawiają Szatana czy złego, który kradnie to, co było zasiane w sercach tych ignorantów. Ziarno, które upadło na miejsce kamieniste i natychmiast wzeszło, przedstawia tych płytko myślących lub bezmyślnych ludzi, którzy słysząc dobrą nowinę przyjęli orędzie z radością; ale ponieważ prawda nie zapuściła prawdziwych korzeni w ich głębokim zrozumieniu, ich nabożność jest krótkotrwała w obliczu zmartwień i prześladowań. Gdy przyjdą kłopoty, ci wierzący popełnią błędy, upadną, kiedy przyjdzie czas próby. Ziarno, które upadło pośród cierni przedstawia tych, co chętnie słuchają słów, ale którzy pozwalają troskom światowym i przewrotności bogactwa zagłuszać słowa prawdy, tak, że staje się ona bezowocna. Otóż te ziarna, które upadły na dobry grunt i wzeszły, aby rodzić, niektóre trzydziestokrotnie, inne sześćdziesięciokrotnie a jeszcze inne stukrotnie, obrazują tych, którzy usłyszawszy prawdę, przyjmują ją w różnym stopniu, doceniając jej wartość — w zależności od ich zróżnicowanych zdolności intelektualnych — skutkiem tego przejawiają różne stopnie przeżycia religijnego”.\n151:2.3 (1690.1) Po wysłuchaniu Piotrowej interpretacji przypowieści, Jezus zapytał apostołów, czy nie mają nic innego do zaproponowania. Na taką zachętę odpowiedział tylko Nataniel. Rzekł on: „Mistrzu, podczas gdy uznaję wiele dobrych rzeczy w interpretacji przypowieści dokonanej przez Szymona Piotra, nie zgadzam się z nim w pełni. Moja idea przypowieści byłaby taka: ziarna przedstawiają ewangelię królestwa, podczas gdy siewca oznacza posłańców królestwa. Ziarno, które upadło na przydroże, na stwardniałą ziemię, przedstawia tych, którzy niewiele słyszeli o ewangelii, razem z tymi, którzy są obojętni na tą nowinę i którzy są zatwardziali w sercu. Ptaki z nieba, które wydziobywały ziarna leżące na przydrożu, przedstawiają zwyczaje życiowe niektórych ludzi, pokusy do złego i pożądania cielesne. Ziarno, które upadło pośród kamieni, oznacza te emocjonalne dusze, które szybko przyjmują nowe nauczanie i równie szybko rezygnują z prawdy, kiedy stają w obliczu trudności i rzeczywistości życia zgodnego z tą prawdą; nie mają percepcji duchowej. Ziarno, które padło między ciernie, przedstawia tych, których interesują prawdy ewangelii; skłonni są podążać za jej nauczaniem, ale przeszkadza im duma życiowa, zazdrość, zawiść i niepokoje ludzkiej egzystencji. Ziarna, które upadły na dobry grunt, wyrastają, aby rodzić, niektóre trzydziestokrotnie, niektóre sześćdziesięciokrotnie a niektóre stukrotnie, przedstawiają naturalne i zróżnicowane stopnie zdolności zrozumienia prawdy i reagowania na jej duchowe posłanie u tych mężczyzn i kobiet, którzy mają różne możliwości przyjmowania duchowego oświecenia”.\n151:2.6 (1691.1) To, co powiedział Tomasz, uspokoiło wszystkich. Sprawił on również, że przypomnieli sobie, czego nauczał ich Jezus poprzednimi razy i zanim Jezus ponownie zaczął mówić, Andrzej wstał i powiedział: „Jestem przekonany, że Tomasz ma rację, ale chciałbym, aby nam powiedział, jaki sens on przypisuje przypowieści o siewcy”. Po tym, jak Jezus skinął na Tomasza, żeby mówił, ten rzekł: „Moi bracia, nie chciałbym przedłużać tej dyskusji, ale jeśli tak chcecie, to powiem, że myślę, iż ta przypowieść była powiedziana, aby nauczyć nas jednej wielkiej prawdy. Tej, że naszemu nauczeniu ewangelii królestwa, bez względu na to, jak wiernie i efektywnie wypełnimy nasze boskie powołanie, będą towarzyszyły różne stopnie powodzenia; i że wszystkie takie różnice w wynikach spowodowane będą bezpośrednio warunkami związanymi z okolicznościami naszej służby, warunkami, nad którymi mamy małą lub wręcz żadną kontrolę”.\n151:2.7 (1691.2) Kiedy Tomasz skończył, większość jego braci kaznodziei skłonna była się z nim zgodzić, nawet Piotr i Nataniel chcieli z nim porozmawiać, kiedy Jezus się podniósł i rzekł: „Dobrze powiedziane, Tomaszu, zauważyłeś prawdziwe znaczenie przypowieści; ale zarówno Piotr jak i Nataniel wyświadczyli wam wszystkim równe dobro w tym, że dokładnie ukazali niebezpieczeństwo prób robienia alegorii z moich przypowieści. W waszych sercach możecie często, z pożytkiem dla was samych, dokonywać takich wzlotów twórczej wyobraźni, ale zrobicie błąd, jeśli będziecie chcieli wysnuwać takie wnioski, jako część waszego publicznego nauczania”.\n151:2.8 (1691.3) Teraz, kiedy napięcie opadło, Piotr i Nataniel pogratulowali jeden drugiemu i zanim wszyscy udali się na spoczynek, każdy z apostołów, z wyjątkiem bliźniaków Alfeuszy, odważył się zrobić swoją interpretację przypowieści o siewcy. Nawet Judasz Iskariota zaproponował możliwą do przyjęcia interpretację. Dwunastu bardzo często próbowało sobie wyjaśniać przypowieści Mistrza, jak również alegorie, ale nigdy już nie traktowano takich przemyśleń poważnie. Dla apostołów i ich współpracowników była to bardzo pożyteczna dysputa, zwłaszcza, że od tego czasu Jezus używał coraz więcej przypowieści, w związku ze swoim publicznym nauczaniem.\n151:3.1 (1691.4) Apostołowie skoncentrowali się teraz tylko na przypowieściach, tak dalece, że cały następny wieczór poświęcony był kolejnym rozmowom na temat przypowieści. Jezus zaczął wieczorne spotkanie: „Moi kochani, musicie ciągle wprowadzać zmiany w nauczaniu, tak, aby dostosować wasze przedstawienie prawdy do znajdujących się przed wami umysłów i serc. Kiedy staniecie przed tłumem o zróżnicowanych intelektach i temperamentach, nie możecie przemawiać odmiennymi słowami do każdej kategorii słuchaczy, ale możecie opowiedzieć historię, która przekaże w sposób zrozumiały wasze nauczanie, i każda grupa, nawet każda jednostka, będzie mogła dokonać swojej własnej interpretacji waszej przypowieści, zgodnie ze swoim rozumem i duchowym wyposażeniem. Dajcie waszemu światłu świecić, ale róbcie to mądrze i z rozwagą. Kiedy człowiek zapala lampę, aby świeciła, nie ukrywa jej pod korcem ani nie chowa jej pod łóżko; stawia lampę na świeczniku, aby wszyscy widzieli jej światło. Powiadam wam, że nic nie ma ukrytego w królestwie nieba, co nie mogłoby zostać objawione; tak samo nie ma żadnych tajemnic, które nie będą w końcu podane do wiadomości. Ostatecznie wszystkie te sprawy wyjdą na światło. Nie myślcie tylko o tłumach i o tym, jak ludzie usłyszą prawdę; zważajcie również na to, w jaki sposób wy ją słyszycie. Pamiętajcie, że wiele razy wam mówiłem: „Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co myśli, że ma”.\n151:3.4 (1692.3) 2. Jezus opowiedział trzy czy cztery przypowieści z hebrajskiego Pisma Świętego, zwracając uwagę, że ta metoda nauczania nie jest zupełnie nowa. Tym niemniej stała się niemalże nową metodą nauczania, od czasu, kiedy ją zastosował.\n151:3.8 (1692.7) Przypowieści sprzyjają podejmowaniu bezstronnych decyzji moralnych. Przypowieść unika stronniczości i wdzięcznie wkłada nową prawdę w umysły a czyni to wszystko przy minimalnym prowokowaniu samoobrony ze strony urażonych uczuć osobistych.\n151:3.13 (1693.3) Pod koniec wieczornej nauki, Jezus pierwszy raz skomentował swoją przypowieść o siewcy. Powiedział, że przypowieść odnosi się do dwu spraw. Pierwsza to przegląd jego własnej służby do tego czasu i przewidywanie, co nastąpi podczas reszty jego życia na Ziemi. A druga to także wskazówka, czego apostołowie i inni posłańcy królestwa mogą oczekiwać po swej służbie, z pokolenia na pokolenie, w miarę upływu czasu.\n151:3.14 (1693.4) Jezus uciekł się także do stosowania przypowieści, jako możliwie najlepszego sposobu odparcia zarzutów przywódców religijnych z Jerozolimy, którzy rozmyślnie nauczali, że jego działalność prowadzona jest przy pomocy demonów i księcia diabłów. Nawiązanie do przyrody było zaprzeczeniem takiego nauczania, ponieważ w tamtych czasach ludzie traktowali wszystkie zjawiska przyrodnicze jako bezpośrednie oddziaływanie istot duchowych i sił nadprzyrodzonych. Jezus również postanowił stosować tę metodę nauczania, ponieważ umożliwiła mu ona głoszenie prawd życiowych tym, którzy chcieli poznać lepszą drogę, jednocześnie dawał swym wrogom mniej okazji do znajdowania powodów do ataków i oskarżeń wysuwanych przeciw niemu.\n151:4.2 (1693.8) Po tym, gdy ludzie zadali kilka pytań, Jezus powiedział następną przypowieść: „Królestwo nieba podobne jest do ziarnka gorczycy, które człowiek zasiał na swoim polu. Otóż, ziarnko gorczycy jest najmniejsze z ziaren, ale kiedy urośnie, staje się największym ze wszystkich ziół i podobne jest drzewu, tak że ptaki z nieba mogą przylecieć i odpocząć na jego gałęziach”.\n151:4.5 (1694.3) „Królestwo nieba podobne jest do kupca, szukającego pięknych pereł; gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, aby mógł kupić tą nadzwyczajną perłę”.\n151:5.3 (1694.8) Taki właśnie, wieczorny wicher, pochwycił tego niedzielnego wieczora łódź przewożącą Jezusa na drugi brzeg. Trzy inne łodzie, w których znajdowało się kilku młodszych ewangelistów, ciągnęły za nimi. Burza była sroga, pomimo, że ograniczała się tylko do tego rejonu jeziora; na zachodnim brzegu nie było śladu nawałnicy. Wiatr był tak silny, że fale zaczynały zalewać łódź. Silny wiatr potargał żagiel, zanim apostołowie zdołali go zwinąć i teraz całkowicie polegali na wiosłach, mozolnie dociągając do brzegu, odległego o ponad dwa kilometry.\n151:5.4 (1694.9) Tymczasem Jezus spał na rufie łodzi, mając niewielką osłonę nad głową. Kiedy opuszczali Betsaidę, Mistrz był zmęczony i żeby odpocząć, polecił im żeglować przez jezioro na drugą stronę. Ci dawniejsi rybacy byli silnymi i doświadczonymi wioślarzami, jednak to był jeden z najgorszych sztormów, jaki kiedykolwiek ich spotkał. Chociaż wiatr i fale rzucały łodzią jak dziecinną zabawką, Jezus spokojnie spał. Piotr był przy wiośle, po prawej stronie, blisko rufy. Kiedy łódź zaczęła napełniać się wodą, zostawił swe wiosło, pośpieszył do Jezusa i potrząsnął nim mocno, żeby obudzić, a kiedy ów się obudził, Piotr powiedział: „Mistrzu, czy nie wiesz, że jesteśmy pośród gwałtownej burzy? Jeśli nas nie uratujesz, wszyscy zginiemy”.\n151:6.3 (1696.1) Człowiek ten, o imieniu Amos, cierpiał na cykliczną formę choroby psychicznej. Występowały dłuższe okresy, kiedy, gdy znalazł jakieś odzienie, zachowywał się całkiem poprawnie pośród ludzi. W czasie jednej z takich przytomniejszych przerw w chorobie udał się do Betsaidy, gdzie słyszał kazania, głoszone przez Jezusa i jego apostołów i wtedy to niezdecydowanie uwierzył w ewangelię królestwa. Ale wkrótce nadszedł burzliwy okres jego choroby i uciekł do grobów, gdzie jęczał, krzyczał na głos i terroryzował wszystkich, którzy go przypadkiem spotkali.\n151:6.4 (1696.2) Kiedy Amos poznał Jezusa, upadł mu do nóg i zawołał: „Znam ciebie, Jezusie, ale jestem opętany przez wielu diabłów i błagam cię, abyś mnie nie męczył”. Ten człowiek naprawdę wierzył, że jego okresowe schorzenie umysłowe spowodowane jest tym, że w pewnych okresach złe czy nieczyste duchy wchodziły w niego i panowały nad jego umysłem i ciałem. Jego problemy były zasadniczo emocjonalnej natury — jego mózg nie był ciężko chory.\n151:6.6 (1696.4) Gdy świniopasy popędzili do wioski, aby roznieść wieści o obłaskawieniu opętanego, psy zaatakowały pozostawione bez opieki małe stado, około trzydziestu świń i pognały większość z nich do przepaści nad morzem. I to przypadkowe zdarzenie, w połączeniu z obecnością Jezusa i domniemanie cudownym uzdrowieniem opętanego, dało początek legendzie, że Jezus uzdrowił Amosa, wyrzucając z niego legion diabłów i że te diabły weszły w stado świń i pognały je na zatracenie do morza w dole. Zanim dzień się skończył, zdarzenie to było szeroko rozgłaszane przez świniopasów i cała wioska w to uwierzyła. Amos oczywiście uwierzył w tą historię; krótko po tym, jak jego wzburzony umysł się uspokoił, widział świnie koziołkujące z urwiska i zawsze w to wierzył, że poniosły ze sobą te właśnie złe duchy, które go tak długo męczyły i unieszczęśliwiały. I miało to znaczny wpływ na trwałość jego kuracji. Jest również prawdą, że wszyscy apostołowie Jezusa (za wyjątkiem Tomasza) wierzyli, że wypadek ze świniami był bezpośrednio związany z wyzdrowieniem Amosa.\n151:6.7 (1696.5) Jezus nie zaznał odpoczynku, którego tak bardzo pragnął. Przez większą część tego dnia otoczony był ludźmi, którzy przyszli z powodu wieści, że Amos został uzdrowiony i których przyciągnęła opowieść, że demony przeszły z opętanego w stado świń. I tak, po jednej tylko nocy odpoczynku, wcześnie rano, we wtorek, Jezusa i jego przyjaciół obudziła delegacja hodowców świń, nie-Żydów, którzy przyszli prosić, aby odszedł od nich. Ich rzecznik powiedział Piotrowi i Andrzejowi: „Rybacy z Galilei, odejdźcie od nas i zabierzcie swojego proroka ze sobą. Wiemy, że on jest świętym człowiekiem, ale bogowie naszego kraju go nie znają a my się boimy straty wielu świń. Strach przed wami tak nas opanował, że modlimy się, abyście stąd odeszli”. A kiedy Jezus ich usłyszał, powiedział do Andrzeja: „Wracamy na nasze miejsce”.


Mieszkanie za gotówkę? Jak najbardziej! - Biznes w INTERIA.PL\nPolacy kupują mieszkania za gotówkę z likwidowanych lokat /©123RF/PICSEL\nNa rynku wtórnym także przybywa klientów, którzy decydują się płacić gotówką. - Z reguły jeden na trzech klientów naszego biura nie chce korzystać z kredytu hipotecznego - zauważa Agnieszka Lewandowska z Emmerson Realty SA - Najwięcej tego typu transakcji przebiega w końcówce roku, gdy kupującym zostają nadwyżki finansowe, które lokują w mieszkania.\nRynek wtórny w poprzednim roku zanotował ożywienie zwłaszcza w dużych miastach. Przykładem jest Warszawa, gdzie w 2017 r. ilość transakcji mieszkań z drugiej ręki wzrosła o ponad 22 proc. - wynika z opracowania NBP.\nRynek wtórny jest bardziej podatny na okazje cenowe. Różnego rodzaju przyczyny losowe, które skłaniają właścicieli mieszkań do szybkiej sprzedaży dają możliwość negocjowania ceny. Kolejną sposobnością do zakupu mieszkania poniżej wartości jest nieuregulowany stan prawny gruntu. - W takich przypadkach w grę wchodzi zakup nieruchomości tylko za gotówkę, za to można nabyć ciekawe mieszkanie w bardzo atrakcyjnej cenie - zauważa Agnieszka Lewandowska.


Co godzinę ktoś w Polsce traci nogę. Jak temu zapobiec? - Dziennik.pl\n6 grudnia 2013, 23:06 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nPolscy Chirurdzy Naczyniowi alarmują. W Polsce co godzinę ktoś traci nogę. Rocznie w naszym kraju wykonywanych jest aż 9 tysięcy dużych amputacji, a liczba ta z roku na rok rośnie. W Europie zajmujemy czołowe miejsce pod względem wykonywanych amputacji kończyn na milion mieszkańców. Czas na zmiany.\n14 grudnia, z inicjatywy Polskiego Towarzystwa Chirurgów Naczyniowych, na terenie całego kraju organizowana jest Biała Sobota dla pacjentów z problemami naczyniowymi. Akcja chirurgów naczyniowych jest odpowiedzią na rosnący lawino problem dostępności pacjentów do ambulatoryjnej opieki specjalistycznej z zakresu chorób naczyń i dramatyczną sytuację chorych z krytycznym niedokrwieniem kończyn.\nW ramach Białej Soboty pacjenci będą mogli skorzystać z nieodpłatnych konsultacji specjalistów z zakresu chorób naczyń (lista placówek zostanie udostępniona na stronie www.ptchn.pl). W Warszawie z bezpłatnych konsultacji będzie można skorzystać wyjątkowo 12 grudnia (czwartek) w przychodni CenterMed.\nW Polsce sytuacja pacjentów z problemami naczyniowymi jest alarmująca. Potrzebujemy radykalnych zmian. Musimy zwiększyć dostępność do profilaktyki diagnostycznej, położyć większy akcent na edukację pacjentów, ich rodzin, jak również ciągłe kształcenie samego środowiska lekarskiego - podkreśla dr hab. med. Wacław Kuczmik - Prezes Polskiego Towarzystwa Chirurgów Naczyniowych. Polscy Pacjenci muszą mieć zdecydowanie lepszy dostęp do konsultacji specjalistycznych z zakresu chorób naczyń i właściwego leczenia, w przeciwnym razie statystyki wykonywanych w naszym kraju amputacji wciąż będą rosły!\nbadania amputacja nogi profilaktyka chirurgia naczyniowa chirurg naczyniowy\nO te bezpłatne szczepienia pediatrzy walczą od lat. Bez skutku\nPowinni więcej amputować nóg. 9 tyś amputacji nogi to bardzo mało. Gdyby było 500 tyś amputacji co roku, to inna sprawa. Po amputacji nogi jest się jeszcze bardziej seksi!


Wynajmę mieszkanie dwupokojowe: Gdynia Śródmieście , ulica Kaszubski, 48 m2, 2000 PLN, 2 pokoje - Domiporta.pl\nMieszkanie dwupokojowe na wynajem Gdynia, Śródmieście, Kaszubski - 47,88m2\n2 000 zł 41,77 zł/m2\nMieszkanie 47,88m2, 2 pokoje Gdynia, Śródmieście, Kaszubski\nCena za m2 41,77 zł/m2\nSzanowni Klienci, pracujemy dla Was z zachowaniem względów ochrony zdrowia. Dbając o wspólne bezpieczeństwo prosimy o wcześniejszy kontakt telefoniczny lub elektroniczny w celu umówienia spotkania w biurze lub prezentacji. Serdecznie zapraszamy do kontaktu. Oferta, którą oglądasz jest aktualna i sprawdzona pod względem formalno-prawnym. LOKALIZACJA: Gdynia Śródmieście, plac Kaszubski. Ścisłe centrum miasta. Na miejscu bogate zaplecze handlowo - usługowe w tym liczne sklepy, restauracje, knajpki. Przed budynkiem przystanki autobusowe oraz trolejbusowe. 900 m do Dworca Głównego. Parę kroków do morza, Bulwaru Nadmorskiego, plaży oraz najbardziej popularnych atrakcji Gdyni. BUDYNEK: Apartament znajduje się na IV piętrze w budynku Transatlantyk. Budynek z 2011 roku, chroniony, monitorowany, z kontrolą dostępu, z portierem oraz czytnikami w windach. Dla mieszkańców do dyspozycji znajduje się taras. APARTAMENT: O powierzchni 47,88 m2 składa się z salonu z aneksem kuchennym, sypialni oraz łazienki z wanną. Mieszkanie umeblowane ( szafy, łóżko, kanapa, stolik kawowy, kuchnia) Sprzęty: pralka, zmywarka, lodówka z zamrażarką, płyta, piekarnik, telewizor Opłaty: -czynsz dla właściciela 2000 zł - czynsz administracyjny ok 500 zł - prąd wg zużycia - kaucja zwrotna w wysokości dwukrotności czynszu - najem okazjonalny - najem długoterminowy - szybki termin wydania Serdecznie zapraszam na prezentację! Zapytaj Agenta o bezpieczne procedury i formy prezentacji. Jeżeli znalazłeś tę ofertę w niższej cenie, zgłoś to nam. Tę samą cenę uzyskasz także u nas. Poznaj 7 cennych korzyści, które zyskasz w biurze Tyszkiewicz Nieruchomości: - bezpieczne formy prezentacji nieruchomości z uwzględnieniem wspólnego bezpieczeństwa - bezpieczeństwo transakcji gwarantowane ponad 20-letnim doświadczeniem oraz 1 MIEJSCEM wśród Agencji ocenianych przez czytelników trojmiasto.pl w 2019 roku. - oszczędność czasu i kompleksowe wsparcie Agenta na każdym etapie transakcji - szybka ocena zdolności kredytowej i oferta korzystnego kredytu hipotecznego - darmowe doradztwo prawne - pełne wsparcie procedowania skomplikowanych formalności - szybka transakcja - i wiele innych... Potrzebujesz więcej informacji o tej ofercie lub chcesz negocjować cenę? Zadzwoń pod numer 58 5pokaż telefon lub 784pokaż telefon. W każdej chwili możesz także do nas napisać. U nas znajdziesz najwięcej aktualnych ofert z Trójmiasta i Kaszub Serdecznie zapraszamy do naszych oddziałów w Gdańsku, Gdyni, Bytowie, Kościerzynie, Chojnicach i Starogardzie Gdańskim - także w soboty.\nWynajem długoterminowy,Mieszkanie dwustronne, położone w doskonałej lokalizacji ścisłe CENTRUM Gdyni u podnórza Kamiennej Góry.P...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Śródmieście, Kaszubski Powierzchnia: 47,88 m2 Cena: 2 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr TY976540\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Śródmieście, Kaszubski Powierzchnia: 47,88 m2 Cena: 2 000 PLN Proszę o kontakt


Falubaz - Betgol.pl\n2 października 2011 0 246\nFinały Speedway Ekstraligi- mecze rewanżowe\nDziś odbędą się rewanżowe mecze finałów Speedway Ekstraligi. O 17 w Toruniu Gorzowianie będą bronić 30-punktowej zaliczki z ...\n25 września 2011 0 241\nFinał i mecz o brąz Speedway Ekstraligi\nSezon żużlowy 2011 dobiega końca. Czas więc na najważniejsze mecze sezonu, i rozstrzygnięcia dotyczące medali tegorocznych mistrzostw. W ...\n18 września 2011 0 268\nRewanżowe mecze półfinałowe żużlowej Ekstraligi\nDziś odbędą się rewanżowe spotkania półfinałów Speedway Ekstraligi. O godzinie 16 w Toruniu Unibax zmierzy się z Unią ...


Ważne informacje dla tych, co wynajmują lokal mieszkalny | T3M\nKiedy jesteś szczęśliwym posiadaczem własnego mieszkania, na pewno możesz mówić o dużym szczęściu. Dzisiaj mnóstwo osób nie ma gdzie mieszkać – nabycie swojego mieszkania to tak duży koszt, że właściwie nikt w dzisiejszych czasach nie może sobie na to pozwolić.\nPraktycznie jedyną możliwością jest kupno mieszkania na kredyt albo taka fajna sytuacja, w której otrzymasz mieszkanie na przykład od swoich dziadków. Jeżeli jednak w Twojej rodzinie nie ma takiego mieszkania, wtedy bez wątpienia jedyną możliwością jest zakupienie mieszkania na kredyt. Jeśli zatem masz swoje mieszkanie, wtedy zdecydowanie możesz mówić o wielkim szczęściu. O tym większym farcie możesz powiedzieć w wypadku kiedy w jednym mieszkaniu mieszkasz, a drugie możesz przeznaczyć na wynajem. To kategorycznie da Ci stałe dochody co miesiąc i jest bardzo korzystne – nie bez powodu osoby, które mają sporo pieniędzy, inwestują je konkretnie w nieruchomości. Jeżeli masz takie mieszkania pod wynajem naczep chłodni, wówczas na pewno powinieneś zastanowić się nad tym, w jaki sposób odprowadzać podatki od takiego wynajmu. Oczywiście możliwość ukrycia dochodów z wynajmu przed urzędem skarbowym jest zazwyczaj kusząca, jednakże na pewno nie rekomendujemy takiego rozwiązania – w długiej perspektywie może Ci ono przynieść więcej problemów niż korzyści.\nNajczęściej obciążający najem podatek nie jest tak wysoki. dlatego na pewno nie warto ryzykować tak dużo dla zaoszczędzenia kilku groszy (idź do mojej strony na temat podatku od wynajmu). Kiedy decydujesz się na wynajem mieszkania i opłacanie z niego podatków, wówczas musisz zadecydować, jaki sposób rozliczania się z urzędem skarbowym będzie dla Ciebie korzystniejszy. Możesz wskazać przykładowo rozliczenie w modelu progresywnym lub najzwyczajniej rozliczanie w formie stałego procentu. Oczywiście o tym, który sposób rozliczania jest dla Ciebie korzystniejszy, decyduje z pewnością tak sporo różnych czynników, że niemożliwe jest wskazanie zawsze tej samej możliwości. Musisz zrobić symulację finansową i przekonać się, który model jest dla Ciebie lepszy.\nTagi:mieszkania na kredyt mieszkanie podatek\nadmin 23 czerwca 2022 23 czerwca 2022 Gospodarka - komentarze


My UNESCO - TERAZ MUSIMY UWIERZYĆ NA SŁOWO (16.05.2015)\nTERAZ MUSIMY UWIERZYĆ NA SŁOWO (16.05.2015)\nI Vredefort Dome (UNESCO)- obszar, na którym dwa miliardy i 23 lata temu doszło do największego w historii naszej planety uwolnienia energii podczas uderzenia w Ziemię ogromnego meteorytu. Właśnie 23 lata temu badający ten temat naukowcy stwierdzili, że dwa miliardy lat wcześniej, w czasie uderzenia doszło do odkształcenia Ziemi na głębokość 10 km. Wnioski te wyciągają na podstawie rozsianych po całej okolicy skał, które normalnie występują na głębokości 10 km. Udowodnili, że wyrzucenie ich na powierzchnię nie jest wynikiem wybuchu wulkanu , tak jak wcześniej sądzono. Jedna z hipotez głosi również, że w czasie tego uderzenia doszło do odchylenia osi Ziemi , co z kolei wywołało pojawienie się pór roku, a tym samym zmiany w ewolucji. Ciekawostką tego miejsca jest fakt, że to pierwszy oglądany przez nas obiekt UNESCO pozostający w całości w prywatnych rękach. Jeden z kilku właścicieli tego terenu organizuje ciekawe 2 godzinne wycieczki, opowiadając historię tego wydarzenia. Pokazuje przykłady skał, a wycieczkę zaczyna kilkunastominutowym filmem. Ogromny teren swojej posiadłości oznaczył biało-czerwonymi flagami i wygląda na to, że dopiero my uświadomiliśmy mu, że to polskie flagi.\nII Niewiele ponad 100 km od Vredefort Dome znajduje się drugi obiekt wpisany na Listę UNESCO- THE CRADLE OF HUMANKIND. Oba te obiekty leżą na terenie niezbyt atrakcyjnie turystycznym nazywanym Gautengiem. Od niepamiętnych czasów region ten dostarcza największego bogactwa RPA, czyli złota. W jego obrębie znajduje się stolica kraju– Pretoria oraz najprężniejszy ośrodek gospodarczy - Johannesburg. W miejscu, gdzie odnaleziono najstarsze kompletne szczątki australopiteka obecnie zorganizowana jest bardzo ciekawa wystawa przedstawiająca ewolucję człowieka. Udostępniono również turystom do zwiedzania jaskinię , w której odnaleziono szczątki nazwane przez naukowców miss Plesi i datowane na 3,5 mln lat. Jaskinię zwiedzaliśmy w małej grupie, w towarzystwie trójki białych obywateli RPA w bardzo zabawowych nastrojach (o winie z RPA podobnie jak i z Australii można napisać , że jest tak dobre, że się samo pije), ale którzy jednak , ku naszemu zdziwieniu, wykazywali duże zainteresowanie geologią.


You are here: Home Baza słowa Boży zwycięzcy\nsobota, 12 listopada 2011 18:25\tKamczatka\nPowinniśmy usilnie zabiegać o wolność, którą Bóg już nam dał. Jego wolą dla nas jest zwycięstwo, a nie bierne przyjmowanie diabelskich ciosów i wycofywanie się w kolejnych dziedzinach życia. Na ile pozwolimy Bogu by nas wyswobodził, na tyle będziemy w stanie walczyć o ludzi, których nas otaczają. Do tego potrzebujemy siły w duchu, ponieważ diabelskie warownie zbudowane w ludzkich umysłach i sercach są odporne na argumenty słowne. Tu potrzeba duchowego oręża i mocy – logiczne argumenty to za mało.\nWarto zatem mieć oczekiwania od Boga, przychodzić do Niego po objawienie, które demaskuje diabelskie zamysły i uwalnia nas. Nie opłaca się nam upierać przy swoich sposobach na życie. Diabeł to wykorzystuje, myśląc że robimy coś po swojemu, realizujemy jego zamysły, które sprytnie nam podsuwa. Obecnie na ziemi Bóg nie działa sam, potrzebuje naczyń, przez które będzie mógł zrealizować swoją wolę, dlatego że jest „ograniczony” do naszej wiary i otwartego serca.


Czarodziejka dziecięcej wyobraźni powraca! Czwarta po „Dachołazach”, „Odkrywcy” i „Wilczerce” książka Katherine Rundell to chwytająca za serce opowieść o miłości, lojalności i przygodzie. „(…) to nie ...\nObsypana nagrodami powieść Katherine Rundell – autorki „Dachołazów” i „Odkrywcy” – o przygodach Fieodory, nieustraszonej dziewczynki, która mieszka w lasach Syberii. Opowiada o sile miłości i przyjaźn...\nEbookWróbelek z kościZana Fraillon\nPowieść nominowana do Guardian Children’s Fiction Prize oraz Carnegie Medal 2017. Opowiada o wielkiej przyjaźni, sile ludzkiego ducha – o tym, że każdy z nas może pomóc drugiemu człowiekowi. Poruszają...\nLaureatka nagród „Blue Peter Book Award” i „Waterstones Children’s Book Prize”. Niezwykła powieść o sile marzeń i miłości, która zachwyci czytelników w wieku od 7 do 80 lat. Porównywana do Roalda Dahl...\nEbookKącik pytań i porad Wilka SobieradkaIan Whybrow\nCzwarta część serii przygód Wilczusia autorstwa Iana Whybrowa w brawurowym tłumaczeniu Ernesta Brylla. Wścieklisław Trzeci Wilkoleski, wydawca „Wilczowieści Leśnych”, jest w nie lada kłopocie. Szuka o...\nEbookCholera i inne chorobyŁukasz Kaniewski\nZabawne wierszyki, wyraziste ilustracje i ogromna porcja wiedzy na temat takich chorób jak cholera, dżuma czy padaczka. Przypadnie do gustu zarówno młodym, ciekawym świata czytelnikom, jak i ich rodzicom.


Porównywarki kredytów, kalkulatory kredytowe… jakie narzędzia pomogą Ci wybrać kredyt? - Kredyt Blog\n23 lutego 2020 kategoria Porady finansowe autor Michalina Kowalska 0 komentarzy\nSpora część bankowych klientów bez wahania korzysta z internetowych porównywarek i kalkulatorów kredytowych. Inni poddają w wątpliwość wiarygodność dostępnych w sieci urządzeń, które zestawiają parametry poszczególnych produktów finansowych. Jakie narzędzia mogą Ci pomóc w wyborze kredytu?\nCo zrobić, aby wybrać kredyt?\nKiedy szukasz kredytu, masz do wyboru kilka opcji, które ułatwią Ci wybór najkorzystniejszej oferty kredytowej. Jeżeli nie masz zaufania do internetowych zestawień, dysponujesz odpowiednią wiedzą i doświadczeniem, możesz polegać na samodzielnej analizie poszczególnych usług.\nAlternatywą dla żmudnego i czasochłonnego wertowania kolejnych promocji i okazji jest doradztwo finansowe, fachowiec może Ci pomóc w znalezieniu najlepszych warunków kredytu. Pamiętaj jednak, że usługi doradcze są wliczone w pakiet konkretnej oferty finansowej, a pośrednik zarobi na Twoim kredycie.\nRzetelne i wnikliwe porównanie kredytów możesz otrzymać korzystając z porównywarek, kalkulatorów i rankingów kredytowych, musisz jednak mieć świadomość, czym się różnią i czego możesz się z nich dowiedzieć.\nPorównywarki kredytów – jak działają?\nPorównywarki kredytów to niekomplikowane w obsłudze, dostępne w sieci narzędzia, które umożliwiają skonfrontowanie wielu bankowych produktów w jednym miejscu. Dzięki porównywarkom kredytów nie musisz przedzierać się przez każdy zapis wybranej oferty. Korzystaj jedynie ze sprawdzonych stron internetowych, dzięki czemu uzyskasz aktualne i zgodne ze stanem faktycznym rozwiązania. Porównywarka kredytów na www.finanasierra.pl może wskazać kredyt dobry dla Ciebie, dzięki zestawieniu masz szansę ujrzeć wszystkie warunki konkretnych ofert w ujednoliconej formie.\nW internecie znajdziesz porównywarki wielu rodzajów kredytów i pożyczek, czytelne tabele umożliwiają przyrównanie określonych parametrów jak oprocentowanie kredytu, wysokość prowizji, czy RRSO.\nDlaczego warto korzystać z kalkulatorów kredytowych?\nKalkulatory kredytowe pozwalają obliczyć konkretne składowe kredytu, to narzędzia pełniące funkcję przelicznika zobowiązania, które planujesz zaciągnąć. Dzięki kalkulatorom możesz wyliczyć swoją zdolność kredytową, sprawdzić, ile będzie wynosiła Twoja miesięczna rata kredytu.\nSpecjalne algorytmy kalkulatorów kredytowych pozwalają na kalkulację całkowitego kosztu zobowiązania zanim złożysz wniosek o kredyt. W ten sposób możesz określić, ile będziesz musiał zwrócić instytucji finansowej.\nRankingi kredytów – które najlepsze?\nRankingi kredytowe to zestawienia produktów finansowych, według określonych kryteriów. Obejmują kilka lub czasem kilkadziesiąt ofert kredytowych, z których każda jest dokładnie opisana. Oprócz podstawowych informacji na temat kredytowania wyszukasz w nich zasady i warunki przyznawania środków. Posiłkuj się jedynie aktualnymi rankingami kredytów, zwracaj uwagę tylko na bieżące oferty.\njak sprawdzić czy ktoś ma kredyt jak sprawdzić zdolność kredytową kalkulator kredytowy kalkulator zdolności kredytowej kredyt kalkulator ranking kredytów rata kredytu rrso kalkulator warunki kredytu zdolność kredytowa\nUzyskanie kredytu hipotecznego nie jest prostym zadaniem, jako że wiąże się z wieloma różnymi formalnościami do spełnienia. Zanim udamy się do banku, warto wiedzieć, jak się do tego przy


Amouage Love Mimosa w Quality Missala - Poradnik Zdrowia - najlepszy serwis o zdrowiu dla Ciebie!\nAmouage Love Mimosa, najnowszy zapach Amouage z kolekcji The Secret Garden, właśnie pojawił się w ofercie Quality Missala. Kwiatowa, a jednocześnie ciepła kompozycja jest idealną propozycją na nadchodzącą jesień.\nLove Mimosa jest czwartym zapachem kolekcji The Secret Garden, po Lilac Love, Blossom Love i Love Tuberose. Złocistą, kwiatową kompozycję zainspirowały kobiety, które dzięki swojej odwadze i pewności siebie przecierały ścieżki kolejnym pokoleniom, zmieniając świat siłą woli, kreatywnością i pasją w dążeniu do równouprawnienia.\nOtwarcie nowego salonu Perfumerii Quality w Warszawie\nPiękny akord mimozy tworzą w otwarciu kompozycji zielone nuty liści fiołka oraz aldehydowo-wodna molekuła Cascalone. Kłącze irysa i kwiaty heliotropu wzmacniają jej kremowo-pudrowy aromat, soczysta gruszka nadaje lekkości i słodyczy, zaś dodatek ylang-ylang odpowiada za głębię i nieodparcie zmysłowy urok zapachu.\nLove Mimosa kryje się w klasycznym flakonie Amouage w połyskującym odcieniu mimozy, ozdobionym srebrnym korkiem z żółtym kryształem Swarovskiego.\nNuty głowy: liście fiołka, Cascalone, irys\nNuty serca: mimoza (akacja), gruszka, Paradisone\nNuty baza: ylang-ylang, Ambrox, heliotrop\nLove Mimosa dostępna jest w Perfumeriach Quality Missala, w butiku PerfumeriaQuality.pl oraz w perfumeriach partnerskich na terenie Polski w cenie 1475 zł za flakon o pojemności 100 ml EDP.


Spełnienie oczekiwań | WNĘTRZE I OGRÓD\nKilka lat codziennego funkcjonowania w domu, wyraźnie krystalizuje potrzeby i oczekiwania domowników. Pozwala wyciągnąć wnioski i stwierdzić, jaki układ pomieszczeń odpowiada najbardziej. I jeśli pojawią się sprzyjające okoliczności, zazwyczaj powstaje decyzja o budowie drugiego, lepszego domu.\nInwestorzy szybko podjęli decyzję o budowie drugiego domu. Miał znaleźć się obok pierwszego, który przestał spełniać ich oczekiwania. Ku ich wielkiej radości udało się kupić działkę w bliskim sąsiedztwie pierwszego domu. Domownikom zależało, aby zmienić swoje przysłowiowe cztery kąty na bardziej komfortowe ale bez konieczności przeprowadzki z dala od obecnego miejsca zamieszkania. Byli przywiązani do tej okolicy głównie za sprawą pięknego ogrodu, który zaczął dojżewać i nabierać wyjątkowego charakteru. Żal było im opuszczać oswojone kąty, które powstawały przy równie wielkim zaangażowaniu, ale radość i satysfakcja osłodziły trudne chwile. Projekt nowego domu powstał po godzinach przemyśleń, wnikliwej analizie parametrów działki. Rozsądek plus wielka mobilizacja zaowocowały realizacją skrojoną na miarę rodziny.\nStosunkowo nieduża kuchnia miała być przede wszystkim jasna, a przy tym przyjaźnie domowa i przytulna. Wnętrze zostało zagospodarowane tak, aby zapewnić maksymalnie dużą powierzchnię blatu. Skośne ustawienie jednej z jego części pozwala na ułożenie wszystkiego w zasięgu ręki, a jednocześnie pozostawia wygodne szerokie wejście do jadalni. Naturalny kamień pięknie przenika się z ciekawym usłojeniem forniru na dolnych szafkach i nadstawce, docelowo mającej pełnić funkcję miejsca na szybki posiłek. Jasne drewno w słonecznym kolorze i surowa, melanżowa cegła skutecznie ocieplają jego wizerunek, a wesoło „toczące się” po ścianie kuchni limonki są jedynym mocnym akcentem kolorystycznym.\nKonsekwencja kolorystyczna i funkcjonalna parteru jest widoczna również w łazience. Karmelowo – kremowa tonacja i prostota wykończenia utrzymuje ciągłość stylistyczną z resztą pomieszczeń, a rezygnacja z kabiny prysznicowej przypisuje jej funkcję wygodnej, dużej toalety.\nDrewniane schody dzięki zastosowaniu podstopnic w kolorze ściany wyglądają bardzo lekko. Nie zmienia tego efektu nawet dość masywna balustrada w całości wykonana z drewna. Wzdłuż ceglastej ściany wchodzimy na piętro, gdzie na końcu długiego korytarza mgliście pokazuje się wielkomiejski widok.\nŁazienka przypisana do sypialni synów jest dość ostra w wyrazie ale w pełni odpowiada ich temperamentowi. Kontrastujące połączenie grafitowych ścian, podłogi i mebli z mocnymi akcentami czerwonej mozaiki to bardzo modny a zarazem praktyczny zestaw kolorów, który ułatwia zachowanie porządku. Białe akcenty w postaci ceramiki łazienkowej rozświetlają wnętrze.\nCiekawym uzupełnieniem tak rygorystycznej konsekwencji kolorystycznej okazało się wyraziste zdjęcie liścia w tle lustra. Zdjęcie zastąpiło typowe dekory i wprowadziło nieco zaskakujący barwny efekt do surowej łazienki. Wszystkie niezbędne łazienkowe drobiazgi mają mnóstwo miejsca we wtopionych w ściany lakierowanych szafkach i półkach. Przez duże dekoracyjne okno wpada mnóstwo dziennego światła i widać z niego stary dom.\nProducent mebli: MEBILJA BIELSKO-BIAŁA\nListopad 29, 2013 o 13:12


Coraz nas mniej na Warmii i Mazurach. Co nas czeka? - Gazeta Olsztyńska\n2017-09-07 16:54:51 (ost. akt: 2017-09-07 17:34:55)\nTakich tłumów na Warmii i Mazurach na pewno już nie zobaczymy. Pustoszeją całe gminy i ten proces postępuje\nWedług prognoz Głównego Urzędu Statystycznego, do 2030 roku spośród 2478 gmin w Polsce w 1665 spadnie liczba mieszkańców, w tym w 1007 gminach ubytek ludności wyniesie powyżej 5 proc., a w 322 - powyżej 10 proc. Większość gmin, gdzie spadek mieszkańców sięgnie powyżej 10 proc., znajduje się na tzw. ścianie wschodniej. A w czołówce regionów, gdzie drastycznie ubędzie mieszkańców, są Warmia i Mazury.\nDo 2030 roku w niemal 60 proc. gmin naszego regionu nastąpi spadek ludności powyżej 5 proc., a co piątej aż o 10 proc. Gorszy obraz demograficzny jawi się tylko na Lubelszczyźnie, Opolszczyźnie i Podlasiu. A w tym ostatnim w niemal połowie gmin ma ubyć ponad 10 proc. mieszkańców.\nPatrząc na prognozy dla Warmii i Mazur, widać, że najwięcej gmin, które będą się wyludniać, leży w północnym pasie województwa. - Niestety - mówi Piotr Łazar, wiceburmistrz Sępopola, gdzie prognozowany spadek ludności ma wynieść ponad 10 proc. - Jednak ten trend można powstrzymać, ale tu potrzebna jest ingerencja państwa, bo same gminy mają ograniczone możliwości. Chodzi o ulgi, pomoc rządu dla firm, które zdecydują się zainwestować w Polsce B. Bez działań odgórnych nic się nie zmieni.\nCzy zatem pogranicze czeka zagłada demograficzna? - Zależy, jak na to spojrzeć - odpowiada wiceburmistrz Łazar. - Optymiści powiedzą, że jest to początek UE, a pesymiści, że jej koniec. Nasza gmina jest typową gminą rolniczą. Do 1989 roku był jeden duży zakład, który zatrudniał kilkaset osób. Jak zakład padł, to ludzie stracili pracę i zaczęli wyjeżdżać za chlebem za granicę, do większych miast. A w Czechach, o dziwo, takie małe zakłady przetrwały zmianę ustroju.\nW podobnej sytuacji jest też Górowo Iławeckie. - Jak większość gmin naszego regionu mamy spadek liczby mieszkańców. Teraz jest ich ok. 4100 mieszkańców, a było już ponad 4500 - zauważa Jacek Kostka, burmistrz Górowa. - Staramy się robić wszystko, żeby ten spadek zahamować. Jak nigdzie, wszystkie dzieci mają u nas miejsce w przedszkolu. Poprawiamy infrastrukturę, rozpoczęły się pracę nad budową uzdrowiska, więc będą miejsc pracy. Ale pewnych procesów nie da się zahamować. Jeżeli w Warszawie, Poznaniu ludzie mogą zarobić średnio 30 proc. więcej, to odpowiedź nasuwa się sama. Nie ma co się oszukiwać, jeżeli jest się gminą nadgraniczną, a granica jest de facto zamknięta, bo nie stymuluje rozwoju gospodarczego, to jest kłopot. Jeżeli mielibyśmy kontakty gospodarcze z Rosją, takie jak powinny być, to w ogóle na ten temat byśmy dzisiaj nie rozmawiali.\nWśród przyczyn wyludniającego się regionu trzeba jeszcze dodać fatalną demografię, bo rodzi się dużo mniej dzieci niż kiedyś. Przy tym żyjemy dużej. To w wielu gminach na peryferiach województwa zostali starzy ludzie, bo młodzi wyjechali.\nStatystycy wieszczą też spadek ludności o 10 proc. w gminie Orzysz. Burmistrz Zbigniew Włodkowski jest jednak optymistą.\n- Demografia to sinusoida. Prognozy były robione, kiedy Orzysz jeszcze nie aspirował do miana wojskowej stolicy Polski - mówi. - Dziś sytuacja jest już inna, jest wojsko, są miejsca pracy. Już brakuje nam ludzi.\nZ drugiej strony są gminy, które według prognoz statystyków będą pęcznieć. Największym przyrostem ludności będą charakteryzować się przede wszystkim gminy położone w bezpośrednim sąsiedztwie największych ośrodków miejskich, co wynika z siły przyciągania wielkich aglomeracji jako atrakcyjnych rynków pracy i ich rozlewanie się na sąsiadujące z nimi tereny.\n- Dziś mamy do czynienia z rywalizacją ośrodków gospodarczych, które starają się przyciągnąć do siebie młodych ludzi - mówi dr Waldemar Kozłowski, ekonomista z UWM. - Tworzą się duże metropolie, które przyciągają inwestorów, kapitał, powstają miejsca pracy. I to powoduje, że ludzie z małych miejscowości przenoszą się do większych. A wokół metropolii rosną gminy sypialnie.\nI wśród gmin, które mają do 2030 zanotować największy przyrost mieszkańców, są gminy pod Olsztynem. Największy skok ma wykonać Stawiguda, gdzie do 2030 roku liczba ludności - według GUS - wzrośnie o 42,4 proc. To stawia tę gminę na szóstym miejscu w kraju.\n- Niedługo na śniadanie będziemy jedli kawior, bo w Rusi powstaje hodowla jesiotra - żartuje Andrzej Małyszko z Rusi w gminie Stawiguda. - Piękna przyroda, lasy, jeziora, ale też bliskość Olsztyna sprawiają, że ludzie chcą się tutaj osiedlać.\nJak na drożdżach rośnie też gmina Jonkowo. - Kiedy przed 18 laty zaczynałem tu pracę, gmina liczyła niecałe pięć tysięcy mieszkańców, dziś ma ich już ponad siedem - mówi wójt Wojciech Giecko.\nPonad połowa nowych mieszkańców sprowadziła się tu z Olsztyna. Co przyciąga ich do Jonkowa? - Woda, kanalizacja, gaz i coraz lepsze drogi. To decyduje, że ludzie chcą u nas mieszkać - uważa Giecko. - To inny komfort życia.\nEmigracji nie zatrzymamy. Czy zatem Warmię i Mazury, a szczególnie pogranicze czeka pustkowie? - Ludzie będą tam raczej odpoczywać, stawiać dacze, przyjeżdżać latem na ryby - uważa dr Kozłowski. - Dużo zależy jednak od samych gmin, aktywności mieszkańców, władz. Każda gmina ma jakiś potencjał, a tylko wyciąganie ręki po pomoc nic nie da.\nTagi: mieszkańcy Warmia i Mazury ludność demografia\n&&& #2339739 | 37.248.*.* 30 wrz 2017 03:03\nSpuścizna PO zostawiła wyludniony Kraj. Wojny w Europie niema a 3 mil. jest na emigracji. Piłsudski w grobie sie przewraca, że po123 latach doprowadził do powstania Państwa. Jestemy jak sprzedawczyki Kur...a\nZgoda z Burmistrzem Górowa Ił #2326100 | 83.6.*.* 12 wrz 2017 13:33\nGdyby przez 8 lat rządów PO- PSL miast balować u Sowy i wpieprzać ośmiorniczki na koszt podatników rządząca wierchuszka uczciwie pracowała dziś nie byłoby tego problemu. A tak nawiasem mówiąc to zarówno pan jak i wójt gminy startowaliście w wyborach samorządowych właśnie z list PO więc do kogo te żale!!!!!!!\npol #2325019 | 94.254.*.* 11 wrz 2017 08:12\nwysokie podatki od nieruchomości od działalności gospodarczej w małych miejscowościach jest przyczyną odstraszającą zakładanie firm i tworzenie miejsc pracy. Nie ma pracy ludzie wyjeżdżają. Proste. reszta to propaganda . Wawa daje rynek 2 mln mieszkańców, Olsztyn 200 tyś. a Pipidówa typu Górowo czy Sępopol co mi daje za tą samą kasę ? Dlatego miejsca pracy są tam gdzie ludzie. Do rady gmin wybierani są szczekacze, wszechwiedzący teoretycy nauczyciele i inni - budują jakieś termy i inne szity dla przyjezdnych. Ale jak im pokazać budżet albo bilans firmy to pojęcia nie mają co tam jest napisane\nmek #2324959 | 83.9.*.* 11 wrz 2017 03:57\nNie ma Opolszczyzny, to nie ruski region jak Wileńszczyzna czy inne takie. Jest Górny Śląsk a jego stolicą jest Opole\nmk #2324683 | 188.146.*.* 10 wrz 2017 16:40\nTakie są efekty rządów PSL, że nasz region się wyludnia...Mam nadzieję, że po następnych wyborach PSL i politycy tej partii przejdą do przeszłości i już ich nigdy nie ujrzymy w polityce.\nW Olsztynie dzik zaatakował i próbował rozszarpać psa (169)


Odsłon: 6497 18.05.2022\nNa początek przygotować farsz.\nPieczarki umyć i zetrzeć na tarce o grubych oczkach.\nCebulę drobno pokroić. Podsmażyć na maśle. Dodać pieczarki.\nSmażyć, aż woda z pieczarek odparuje, co jakiś czas mieszając.\nPodsmażone pieczarki zostawić do wystudzenia.\nSer zetrzeć na tarce. Dodać do wystudzonych pieczarek. Wymieszać.\nJeśli trzeba przyprawić jeszcze solą i pieprzem.\nJajka wbić do miski. Wlać mleko i wodę gazowaną, dodać cukier i sól.\nWymieszać trzepaczką. Wsypać mąkę i wlać olej. Ponownie wymieszać trzepaczką, żeby nie było grudek.\nMożna to zrobić mikserem, ale ja zawsze do naleśników używam trzepaczki.\nTakie przyzwyczajenie :)\nCiasto na naleśniki odstawić na 15 minut żeby odpoczęło.\nPo tym czasie rozgrzać patelnię z kilkoma kroplami oleju.\nKiedy patelnia będzie dobrze rozgrzana, chochelką nalewać ciasto\ntak żeby pokryło dno patelni. Smażyć z obu stron na średnim gazie cienkie naleśniki.\nNaleśników wyjdzie więcej niż potrzeba.\nNa desce ułożyć trzy naleśniki. Tak żeby jeden nachodził na drugi.\nWyłożyć część farszu i zawinąć jak roladę.\nNastępnie pokroić na mniejsze kawałki.\nW misce wymieszać widelcem jajka, przyprawić delikatnie solą i pieprzem.\nNa początek przygotować farsz. Pieczarki umyć i zetrzeć na tarce o grubych oczkach. Cebulę drobno pokroić. Podsmażyć na maśle. Dodać pieczarki. Smażyć, aż woda z pieczarek odparuje, co jakiś czas mieszając. W międzyczasie przyprawić solą i pieprzem. Podsmażone pieczarki zostawić do wystudzenia. Ser zetrzeć na tarce. Dodać do wystudzonych pieczarek. Wymieszać. Jeśli trzeba przyprawić jeszcze solą i pieprzem.\nJajka wbić do miski. Wlać mleko i wodę gazowaną, dodać cukier i sól. Wymieszać trzepaczką. Wsypać mąkę i wlać olej. Ponownie wymieszać trzepaczką, żeby nie było grudek. Można to zrobić mikserem, ale ja zawsze do naleśników używam trzepaczki. Takie przyzwyczajenie :) Ciasto na naleśniki odstawić na 15 minut żeby odpoczęło. Po tym czasie rozgrzać patelnię z kilkoma kroplami oleju. Kiedy patelnia będzie dobrze rozgrzana, chochelką nalewać ciasto tak żeby pokryło dno patelni. Smażyć z obu stron na średnim gazie cienkie naleśniki. Naleśników wyjdzie więcej niż potrzeba.\nNa desce ułożyć trzy naleśniki. Tak żeby jeden nachodził na drugi. Wyłożyć część farszu i zawinąć jak roladę. Następnie pokroić na mniejsze kawałki.\nW misce wymieszać widelcem jajka, przyprawić delikatnie solą i pieprzem. Krokiety obtaczać w jajku, a następnie w bułce tartej. Smażyć na rozgrzanym oleju na złoty kolor z obu stron.


Aktywiści zniszczyli miejski kwietnik - ZycieStolicy.com.pl\nHome\tStolica\tAktywiści zniszczyli miejski kwietnik\nMiejscy aktywiści w ramach akcji „Zaadoptuj donicę” zniszczyli miejski kwietnik na rogu Królewskiej i Marszałkowskiej. Zarząd Zieleni zaapelował do mieszkańców i społeczników, aby nie uprawiali „patoogrodnictwa” i konsultowali takie akcje z miejskimi ogrodnikami. Aktywiści nie zgadzają się z zarzutami.\nNiestety smutna historia spotkała kilka dni temu jeden z naszych śródmiejskich kwietników hybrydowych. Każdego roku donica zakwitała dziesiątkami kolorowych roślin. W kwietniku w donicy było 175 bylin werbeny bonariensis i gaury lindheimera wchodzących w okres wegetacji, do których planowaliśmy właśnie dosadzić ostnicę i szałwię. Pech chciał, że +nieznani sprawcy+, w ramach akcji #zaadoptujdonice, postanowili „przywrócić matce naturze zaniedbaną donicę na rogu Królewskiej i Marszałkowskiej”\n– napisał na facebooku Zarząd Zieleni.\nOgrodnicy zaznaczyli, że siewki rozsianych roślin mogły wyglądać jak chwasty, jednak pech chciał, że wśród sprawców zabrakło osób znających się na ogrodnictwie i uznali rosnące tam rośliny za niepotrzebne chwasty.\nCzęść roślin wykopali i zamienili na kilkanaście sadzonek lawendy i trzmieliny. Niestety zasadzone rośliny nie nadają się do obsadzeń miejskich (lawenda przemarznie, a trzmielina to krzewy płożące, które zarosną całą donicę, w założeniu kwitnącą)\nWłaściwy dobór gatunkowy jest niezwykle ważny. Ogrodnicy łączą m.in. nasadzenia bylinowe z roślinami cebulowymi i jednorocznymi. Nazywamy to kwietnikami hybrydowymi. Zamiast corocznych, całkowitych wymian roślin w kwietnikach czy donicach, wymieniamy tylko te jednoroczne. Pozwala nam to ograniczyć koszty nowych nasadzeń\nDrodzy aktywiści, drodzy mieszkańcy! Jeżeli macie moce przerobowe, chcecie zazieleniać miasto – nie uprawiajcie patoogrodnictwa. Upiększajmy nasze miasto wspólnie – z głową, z poszanowaniem natury i pracy miejskich ogrodników\n– zaapelował Zarząd Zieleni i zaprosił do kontaktu na adres mailowy: wolontariat@zzw.waw.\nDo zarzutów odnieśli się aktywiści ze stowarzyszenia Miasto Jest Nasze, które pochwaliło się na swoim profilu facebookowym zdjęciami, na których widać aktywistów sadzących rośliny w kwietniku. Tłumaczyli, że stan bylin został zweryfikowany przed przeprowadzonymi nasadzeniami i wyrwano zaledwie kilka sztuk roślin (wierzba?), których bryła korzeniowa była martwa i w związku z tym nie miałyby one szansy się odrodzić. Podkreślili też, że duża część roślin zasadzonych przez miasto pozostała nietknięta.\nSzczególnie mocno boli nas sposób komunikowania o sprawie prowadzony przez ZZW, któremu wiemy, że tak jak i nam, zależy na dbaniu o warszawską zieleń. Stanowczo nie zgadzamy się na nazywanie naszej akcji „patoogrodnictwem” i przygotowywanie postów szkalujących Stowarzyszenie, bez uprzedniego odniesienia się do odpowiedzi zamieszczonej pod innym postem. Działanie to mogło mieć na celu wytworzenie atmosfery „linczu” wokół MJN, do czego organ Miasto Stołeczne Warszawa nie powinien się posuwać\nZapraszamy do rozmów, żebyśmy mogli coś wspólnie wypracować. My absolutnie nie potępiamy takiego miejskiego ogrodnictwa, ale chcielibyśmy i zachęcamy wszystkich, żeby to było robione z głową i w miarę możliwości z rozeznaniem się, czy coś nie zostało tam zrobione i czy do kogoś taki kwietnik nie należy\n– powiedziała rzeczniczka Zarządu Zieleni Karolina Kwiecień-Łukaszewska.\nTen kwietnik jest pod naszą opieką i nie możemy zostawić tych nasadzeń w takiej formie jakiej są, bo są niezgodne z planami i tym, co tam ma być. Tam jest odpowiedni dobór gatunkowy roślin, który został zniszczony\nAkcja #zaadoptujdonice nie dość, że jest samowolką to może przynieść szkody. Ile wtedy się na mnie hejtu wylało … a jedyne, co chciałem, to by uzgadniać z UD, ZPTP, ZGN kwestie społecznej opieki nad kwietnikami / donicami / zieleńcami. Jest to również związane z tym, że nie wystarczy posadzić rośliny, trzeba też później o nie dbać. Widzieliśmy już medialne akcje aktywistów sadzenia roślin a później wszystko padało\nPrzypomniał też inną akcję miejskich aktywistów pod wodzą radnego Grzegorza Walkiewicza, którzy, jak pisze Kacprzak, samowolnie zniszczyli chodnik na Stalowej w ramach „rozbetonowania”, co w konsekwencji opóźniło prace Zarządu Dróg Miejskich.\nDwa lata temu w ramach projektu „Zielona Stalowa” nie czekali na drogowców, którzy przygotowali projekt zazielenienia ulicy i sami zaczęli usuwać płyty chodnikowe. „W niecałe dwie godziny rozbetonowaliśmy jakieś 8 m kw. chodnika” – napisał we wrześniu 2020 roku radny Grzegorz Walkiewicz na Twitterze.\nkwietnikmiasto jest naszepatoogrodnictwoStolicawarszawaWarszawski Zarząd Zieleni


Możesz odetchnąć! Pomorze walczy ze smogiem!\nCoraz bliżej do terminów wymiany starych kotłów, zgodnie z uchwałami antysmogowymi przyjętymi przez radnych województwa pomorskiego. Dotyczą one zmiany ogrzewania domów w celu redukcji zanieczyszczenia powietrza. Mają one przyczynić się do poprawy jakości powietrza w naszym regionie.\nZgodnie z uchwałami przyjętymi przez radnych województwa pomorskiego założono trzy daty graniczne wymiany starych kotłów w zależności od długości ich lat użytkowania.\nW przypadku najstarszych kotłów, które nie mają określonej klasy,należy je wymienić już do 1 września 2024 r. do 1 września 2026 roku należy wymienić piece i kotły o klasie (3 i 4), najpóźniej do 1 lipca 2035 roku należy wymienić piece klasy 5. W mieście, w pierwszej kolejności będzie obowiązywała konieczność podłączenia się do sieci ciepłowniczej lub gazowej, o ile będzie istniała taka możliwość.\n- Skala problemu jest gigantyczna. W województwie pomorskim mamy ok. 100 tys. kotłowni i emitorów wysokoemisyjnych zanieczyszczających powietrze - mówił marszałek województwa Mieczysław Struk. - Warto wspomnieć o powiązaniu zanieczyszczenia środowiska z chorobami cywilizacyjnymi. Pyły w powietrzu wpływają choćby na choroby układu oddechowo-krążeniowego.\n- Dofinansowaniem na wymianę pieców zajmuje się Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Gdańsku, który posiada środki - jak sam twierdzi - na wsparcie mieszkańców miast w tym zakresie – podkreśla Beata Rutkiewicz, zastępca prezydenta Wejherowa ds. rozwoju miasta. - Aby przyspieszyć pracę i ułatwić dostęp do tych środków Miasto zdecydowało się podpisać porozumienie z WFOŚiGW, na mocy którego od stycznia 2020 r. mieszkańcy Wejherowa mogą uzyskać pomoc na miejscu, bez konieczności wyjazdu do Gdańska.\nWAŻNE! Czym nie można palić od 1 stycznia 2021 r.?\n● muł węglowy\n● węgiel brunatny\n● paliwa zawierające biomasę o wilgotności powyżej 20 proc.\n● paliwo gazowe\n● gaz płynny LPG\n● lekki olej opałowy\n● biomasa stała o wilgotności poniżej 20 proc.\n● ogrzewanie elektryczne i OZE\n● węgiel dobrej jakości (wymagana kopia świadectwa jakości)\nCzy można palić w kominku?\nTam, gdzie jest dostęp do sieci ciepłowniczej, dopuszcza się jedynie okazjonalne używanie kominków, o ile spełniają wymagania w zakresie ekoprojektu, a ich eksploatacja nie powoduje uciążliwości, w tym zadymienia, na terenach sąsiadujących.\nMasz pytania? Napisz: powietrze@pomorskie.eu


Pomysł Na Biznes. Kobieta Trzyma Drewniany Klocek. | Darmowe Zdjęcie\nPomysł Na Biznes. Kobieta Trzyma Drewniany Klocek. Darmowe Zdjęcia\nPokój menedżera lub budynek biurowy pokoju pesidence, 3d renderin\nKobieta lekarz przegląda notatki w schowku w niebieskim mundurze i wygląda na zmartwioną.\nKobieta lekarz stojący ze skrzyżowanymi rękami w niebieskim mundurze i patrząc poważnie.\nWidok z przodu nowoczesne biuro pracy


Murdered: Śledztwo zza grobu w planie wydawniczym firmy Cenega - Przygodomania.pl\nMurdered: Śledztwo zza grobu w planie wydawniczym firmy Cenega\n10 marca 2014 Marek 10\nWydawnictwo Cenega informuje, że do planu wydawniczego firmy trafiła przygodowa gra akcji, pt. Murdered: Śledztwo zza grobu. Premiera gry przewidywana jest na czerwiec 2014 roku, na PC, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360 oraz Xbox One w polskiej (napisy) i angielskiej wersji językowej. Rodzima wersja językowa na Xbox One będzie dostępna w formie aktualizacji przez Internet najwcześniej w dniu polskiej premiery konsoli. Za tłumaczenie gry na język polski odpowiada firma QLOC S.A.\nDla Ronana O’Connora, policjanta z trudną przeszłością z Salem, śmierć stała się zaledwie początkiem.\nPo tym jak ginie na służbie próbując zapobiec włamaniu, przenosi się w zaświaty, a jedynym sposobem, żeby wydostać się z wymiaru „Zmierzchu”, jest odnalezienie własnego zabójcy. Aby odkryć szokującą prawdę o tym, kto stoi za jego śmiercią, będzie musiał wykorzystać swoje nowo nabyte nadprzyrodzone moce i stawić czoła demonom.\nTytuł można zamawiać przedpremierowo m.in. na muve.pl, sklep.cdaction.pl, sklep.ppe.pl oraz sklep.gry-online.pl.


PTSS Zabrze: zbiórka materiałów opatrunkowych - informacje i ciekawostki stomatologiczne\nPTSS Zabrze: zbiórka materiałów opatrunkowych\nStudenci PTSS w Zabrzu prowadzą zbiórkę materiałów opatrunkowych dla przychodni i szpitali misyjnych w Afryce (fot. pixabay)\nZabrzański oddział PTSS prowadzi akcję charytatywną “Opatrunek na ratunek”. Zbiera materiały opatrunkowe i sanitarne na potrzeby działających w Afryce misyjnych przychodni i szpitali.\nDo misyjnych przychodni i szpitali zgłaszają się najczęściej ludzie najbiedniejsi oraz najbardziej chorzy. W surowych warunkach życia pozbawionego wszelkich wygód nietrudno o rany zadane narzędziami przy pracy w domu i obejściu. Pracujące od najmłodszych lat dzieci często ulegają urazom, często też zdarza się, że parzą się gotowanymi na wolnym powietrzu potrawami lub od ogniska. W tropiku wielką plagą są ugryzienia pcheł piaskowych, którym najczęściej ulegają biegające boso dzieci.\nPotrzebne są bandaże, gazy, kompresy, plastry opatrunkowe, rękawiczki gumowe, wata oraz igły i strzykawki. Zbiórka potrwa do 24 marca.\nakcja charytatywna PTSS Zabrze


Jak składano wizytę oficerowi. I umierano ze stresu przy okazji. – Nieznana Historia\nJak składano wizytę oficerowi. I umierano ze stresu przy okazji.\n8 września 2012 18 września 2012 S.Z\tkomentarze 2 etykieta, II RP, savoir-vivre, stres, wojsko, żołnierze\nNie tak dawno mogliście przeczytać o etykiecie żołnierskiej i o paru zasadach, których trzeba było przestrzegać. Tym razem prezentuję tekst, który dobitnie pokazuje jak wielce stresowano się podczas odwiedzania przełożonych. Bohaterami są trzej oficerowie promowani w 1937 roku, którzy musieli złożyć wizytę admirałowi Józefowi Unrugowi. Wspomnienia zostały zamieszczone w „Naszych Sygnałach” w roku 1984. Dość wstępu, oddajmy głos żołnierzom.\n„W wyznaczony czwartek, dzień, w którym pp. Unrugowie <<bywali po południu u siebie>>, założyliśmy, po dokładnym ogoleniu się, nowe śnieżnobiałe koszule, surduty i wszelkie potrzeby do <<stroju oficerskiego nr 3>> oraz świetnie wyczyszczone buty – naturalnie <<karierki>>, sprawdziliśmy pasy, kordziki, spinki, krawaty itp., czy wszystko jest w należytym porządku, ubraliśmy się w płaszcze, czapki na głowy, bez zawadiackiego fasonu <<na bakier>> – a każdy z nas włożył do kieszeni dwie wizytówki – następnie wolnym krokiem udaliśmy się <<do willi>>. Każdy z nas myślał tylko o jednym <<Czy Admirał będzie w domu?>>. Byliśmy w wielkim emocjonalnym napięciu, bo oto my, drobne kiełbie, mieliśmy za chwilę znaleźć się w obliczu <<szczupaka>>, twarzą w twarz i wobec tej wspaniałej Obecności zagrać rolę bywalców. Trudno właściwie sprecyzować bazę psychologiczną, ale każdy z nas miał solidną tremę, choć starał się tego nie okazywać. Choć szliśmy wolno – czas i przestrzeń były ściśle odmierzone i sprawdzone – znaleźliśmy się wreszcie przed drzwiami. Otworzyła je miła pokojówka i poprosiła o zdjęcie płaszczy. Drżącymi rękami wyjęliśmy wizytówki i położyliśmy je na srebrnym talerzu, stwierdzając z ulgą, że leżało tam już kilka innych. Ostatnie przygotowania, pasy, krawaty i.. tragedia! Staszek stwierdził, że jeden z tylnych guzików surduta oderwał się gdzieś po drodze. Chłopak momentalnie zmienił koloryt, a ja stwierdziłem dość przytomnie, że piegi nie wyglądają dobrze na bladozielonkawej twarzy. Trzeba było natychmiast coś postanowić. Byliśmy już na dobre unerwieni, ale nie wolno było tracić głowy. W rezultacie krótkiej i szeptanej narady ja miałem wejść pierwszy do salonu, za mną Staszek, którego tyły miał strategicznie zasłaniać Nikodem. Pokojówka czekała na nas przy otwartych drzwiach. Wchodząc, zauważyłem, że Admirała w pokoju nie było. Ulga!!! Zrobiłem parę kroków i usłyszałem za sobą łomot. Oto Staszek potknął się o dywanik i byłby upadł, gdyby nie Niki, który go podtrzymał. W saloniku zrobiła się cisza. Pani Zofia siedziała na kanapce z jakąś panią, na fotelach łysawy komandor i wąsaty pułkownik, na krzesełkach dwóch panów po cywilnemu. Po chwili ciszy przywitaliśmy się, wymieniając rangę i nazwisko, po czym pani Zofia poprosiła nas o zajęcie miejsc. Dwa krzesełka stały obok, jedno nieco dalej, przy oknie. Niki i ja złapaliśmy najbliższe nas Staś zaś posunął się bokiem (guzik!) i chwycił delikatne krzesełko za poręcz. Coś tam chrupnęło, coś zaskrzypiało, piegi stały się bardziej wyraziste, wreszcie usiadł, a że był dość korpulentny, więc wyglądało, jakby siadł <<półgębkiem>>. Ambarasującą ciszę przerwała pani Zofia pytaniem: <<Herbata czy kawa?>>, zwracając się do każdego z nas kolejno. Ponieważ Niki odpowiedział pierwszy <<dziękuję, kawa>>, nam nie pozostało nic innego, jak prosić o to samo, aby nie robić kłopotu gospodyni. Kłopot był, bo kawy starczyło tylko dla Nikodema i dla mnie, więc pani Zofia zadzwoniła, a gdy weszła pokojówka, poleciła jej przynieść więcej kawy. Rozpoczął się rytuał podwieczorku. Śliczne, porcelanowe filiżaneczki, spodki, talerzyki na ciasteczka, srebrne łyżeczki i widelczyki, i… duże sztywno wykrochmalone i w trójkąt złożone białe serwetki. Oto ogólna sytuacja: nie ma blisko nas stoliczka, ręce zajęte przyborami, a serwetka tak śliska jak poły surduta ma tendencję do zsuwania się z kolan. Ręce drżą, spodki i talerzyki ze srebrnymi łyżeczkami dzwonią. Aby łyknąć wspaniałej kawki, trzeba postawić talerzyk na stoliczku, ale by go dosięgnąć, trzeba się podnieść z krzesełka w jakimś dziwacznym półukłonie, a tu serwetka zsuwa się z kolan. Pokojówka podaje ciasteczka. O! Uwaga, szykuje się nowa tragedia! Niki i ja wzięliśmy pierwsze z brzegu, miękkie i pachnące czekoladowe torciki, Staszek wybrał jakieś małe, twarde ciastko biszkoptowe. Jak je nacisnął widelczykiem, biszkopt prysnął z talerzyka i wylądował na podłodze koło nóg pułkownika. Staszek, z twarzą o kontrastowych kolorach, musiał doznać szoku, bo gdy znów zapadła cisza, powiedział : <<Nie szkodzi!>> Jakoś zjawiło się drugie ciastko, tym razem miękkie, i od nowa rozpoczął się zawiły rytuał: kawa na stolik, w półzgiętej pozie (uwaga na serwetki), okruch ciastka do buzi, talerzyk z ciastkiem na stolik (serwetka!), kawa do ręki, ręce drżą, przybory dzwonią… i tak to szło, a to wszystko nie było łatwe. Naturalnie czas się wlókł niemiłosiernie. Nie pamiętam, o czym była rozmowa, ale pamiętam, że Niki i ja wzięliśmy w niej udział, wygłaszając zdania nie na temat, a nawet zaprzeczyliśmy czemuś jednemu z cywilnych panów. Niki bardzo dyskretnie spoglądał na zegarek i po chwili dał umówiony poprzednio znak. Kawa i nie dojedzone ciastka poszły na stolik. Serwetki też, i o to trzech podporuczników, nie bacząc na nie skończoną rozmowę, wstaje z krzesełek po dokładnie 15 minutach mordęgi i jeden po drugim mówi: <<Jak bardzo przyjemnie>> itd. Pani Zofia odpowiadała tymi samymi słowami, a siedząca obok niej pani uśmiechała się przyjemnie, komandor, pułkownik i obaj cywile grzecznie skłaniali głowy. W tym samym szyku torowym (ja, Staszek i Niki) udaliśmy się do drzwi, raz jeszcze stając <<na baczność>> i skłaniając głowy przed wyjściem… Po wyjściu z domu, żegnani uprzejmym uśmiechem pokojówki, zauważyliśmy w pełnym świetle dnia, że po piegowatej, ale już mniej zielonej twarzy Staszka spływały ogromne krople potu”\nJak składano wizytę oficerowi. I umierano ze stresu przy okazji., 10.0 out of 10 based on 4 ratings\n← Ikony PRL. Bohaterowie tamtych lat\nStanisław Zasada – Niewyjaśnione fakty II Wojny Światowej →\n2 myśli na temat “Jak składano wizytę oficerowi. I umierano ze stresu przy okazji.”\n24 stycznia 2014 o 00:46\nTo byli oficerowie nie żołnierze, a wizytę składali nie byle komu, tylko głównodowodzącemu całą polską marynarką wojenną. Żołnierzy (marynarzy) to by pewnie nie wpuszczono. Notabene Unrug etniczny Niemiec, w czasie I wojny światowej pływał na łodziach podwodnych, chciano go po wojnie sądzić za zbrodnie wojenne, ale on wbrew rodzinie zdecydował się na zostanie Polakiem. W 1939 rozmowy kapitulacyjne prowadził przez tłumacza (sic!), odsiedział wojnew oflagu, nie przyjmując wysokich stanowisk oferowanych mu w Kriegsmarine.\nCo więcej, w oflagu nie mówił po niemiecku twierdząc, że 1 września 1939 roku zapomniał zupełnie tego języka.