Dawne okna, dawne drzwi ZABYTKOWA STOLARKA OKIENNA I DRZWIOWA MAŁYCH MIASTECZEK I WSI POMORZA ZACHODNIEGO - PDF\nDawne okna, dawne drzwi ZABYTKOWA STOLARKA OKIENNA I DRZWIOWA MAŁYCH MIASTECZEK I WSI POMORZA ZACHODNIEGO\nDownload "Dawne okna, dawne drzwi ZABYTKOWA STOLARKA OKIENNA I DRZWIOWA MAŁYCH MIASTECZEK I WSI POMORZA ZACHODNIEGO"\n1 ANTOKON 2006 VII Polsko-Niemiecka Konferencja Architektura ryglowa wspólne dziedzictwo września 2006 Rothenklempenow, Niemcy Materiały konferencyjne, Szczecin 2007 ARCH. ALEKSANDRA HAMBERG-FEDEROWICZ Dawne okna, dawne drzwi ZABYTKOWA STOLARKA OKIENNA I DRZWIOWA MAŁYCH MIASTECZEK I WSI POMORZA ZACHODNIEGO Na terenie miasteczek i wsi Pomorza Zachodniego, w historycznych budynkach mieszkalnych, do dziś zachowane są różnorodne typy zabytkowych stolarek okiennych i drzwiowych. Najliczniej, z oczywistych względów, występują te z końca XIX i początku XXw. Ich stan techniczny, głównie ze względu na zniszczenie drewna bywa zły, stąd mimo swoistej urody, stopniowo znikają wymieniane w czasie kolejnych remontów domów. Dawne stolarki drzwiowe doceniano już na początku XXw., gdy sporządzane były przez pierwszych konserwatorów Hugo Lemcke, później Bronischa, Ohle inwentarze zabytków sztuki i architektury z terenu Pomorza. W wydawanych przez nich książkach, w informacjach o miejscowościach, oprócz obszernych opisów kościołów czy pałaców, nielicznie pojawiają skromne opisy historycznych budynków mieszkalnych, a obok ilustracje i fotografie ich drzwi głównych. 1 Opisy dotyczą miasteczek jak Gryfice, Golczewo z pierzejami szachulcowych domów, gdzie jedynym wartym odnotowania na fotografii elementem o artystycznym znaczeniu były drzwi. Najstarsze przykładowo wymienione pochodzą z Gryfina, z ciągu domów przy rynku pochodzących z połowy XVIIw., których wymienia się kilkadziesiąt numerów. Żadne z tych drzwi dziś nie istnieją. Biuro Dokumentacji Zabytków w Szczecinie od kilku lat prowadzi prace nad inwentaryzacją zabytkowego detalu architektonicznego na obszarach wiejskich i małomiasteczkowych, posługując się własną metodyką pracy nad ewidencją tych elementów 2. Na podstawie wyników prac terenowych tworzone są Karty Detalu i Elementu Architektonicznego, obejmujące głównie stolarkę drzwiową i okienną ale także inne elementy, jak opracowania plastyczne otworów, żaluzje, okiennice, karty, balustrady, ogrodzenia czy wiatrowskazy i 1 np. H. Lemcke Die Bau und Kunstdenkmaler des Reg. Stettin. Die Kreise Greifenberg und Karmin., str szerzej zagadnienie to omówiono w referacie wygłoszonym na sesji popularnonaukowej związanej z Europejskimi Dniami Dziedzictwa 2005r., publikowanym w wydawnictwie Detal architektoniczny. Widoczny, ale czy znany? 1\n2 posadzki. Zasadniczo inwentaryzowane są elementy występujące w budynkach mieszkalnych, wyjątkowo w pałacach czy kościołach. 3 Niniejsza publikacja jest kolejną, opisującą stan badań i walory zabytkowego detalu architektonicznego w skromnych, najczęściej nie wpisanych do rejestru zabytków obiektach, mających jednak ogromne znaczenie lokalne i niosących wartości kulturowe materialnego dziedzictwa Pomorza Zachodniego. Poniższa próba syntezy dotycząca zachowanych stolarek oparta jest na materiale zebranym podczas badań terenowych w latach DAWNE DRZWI Historyczne drzwi główne w budynkach mieszkalnych naszego województwa są drewniane, w przeważającej większości wykonane z drewna sosnowego, sporadycznie występuje drewno dębowe. Jako elementy dekoracyjne pojawiają się detale wykonane z innych gatunków drewna oraz stopów metali. Wśród drzwi głównych w budynkach mieszkalnych obserwujemy typologiczną różnorodność tak ze względu na rozwiązania użytkowe (sposób zamykania otworów), konstrukcyjne, jak i podstawowe cechy skrzydeł i odrzwi określające np. kierunek otwierania (lewe-prawe), sposób rozwierania (rozwierane, łamano-rozwierane), sposób osadzenia (bez odrzwi, z krosnem, ościeżnicą, ościeżyna pełną lub płycinową), wypełnienie skrzydeł (skrzydło pełne, szklone, ażurowe) 4. I tak biorąc pod uwagę liczbę skrzydeł powszechne są drzwi jedno, dwu- i trójskrzydłowe, a rozwiązania konstrukcyjne - deskowe, i ramowopłycinowe. Drzwi o najstarszym rodowodzie biegunowe, gdzie elementem głównym jest tzw. biegun, czyli przedłużony, grubszy krawędziak pełniący funkcję mocującą skrzydło w gniazdach i zapewniający jego obrót nie pojawiły się wśród zinwentaryzowanych stolarek domów mieszkalnych. Największa różnorodność występuje jednak w dekoracji drzwi, opracowaniach plastycznych skrzydeł, szczególnie ich bogatszej strony frontowej (awersu). W zebranym w terenie materiale znajduje potwierdzenie zasada, iż drzwi, jako podstawowy elementy wyposażenia budynku, pochodzą najczęściej z okresu jego budowy, rzadziej przebudowy. Jest zauważalne i to, że niektóre rozwiązania stały się na tyle popularne i uniwersalne, iż stosowano je przez wiele dziesięcioleci a nawet stuleci nieprzerwanie, mimo pojawienia się nowszych. Dotyczy to głównie konstrukcji skrzydeł drzwiowych, szczególnie na terenach wiejskich (np. drzwi o konstrukcji deskowoszpungowej) i wynika z faktu prostoty wykonawczej, sprawdzenia się określonych rozwiązań oraz prawdopodobnie - ekonomiki. W dekoracji zasada ta świadczy o tradycjonalizmie i przywiązaniu do znanych rozwiązań estetycznych (np. opierzenia o układzie w jodełkę, dekoracje romboidalne) oraz o ograniczonych możliwościach przenikania nowych idei. Oprócz podobieństwa stosowanych form i detali daje się zaobserwować różnorodność regionalną, a nawet zawężoną do danej miejscowości i powiązanych z nią gospodarczo jednostek, co poniżej zostanie wspomniane. Jedne z najstarszych datowanych zinwentaryzowanych drzwi budynku mieszkalnego pochodzą prawdopodobnie z 1829r. - są to drzwi chałupy w Nieborowie. Są one typowe dla 1 poł. XIXw. i czasów wcześniejszych - to drzwi jednoskrzydłowe o konstrukcji deskowoszpungowej, składające się z dwóch szerokich desek połączonych w rewersie wsuniętą w 3 Prace nad tworzeniem zbioru rozpoczęto w 2000r. Jako pierwszy wybrano Moryń w gm. Chojna, gdzie zinwentaryzowano zabytkową stolarkę drzwiową i wrota przejazdów bramnych (14 szt.). W kolejnych latach wykonano dokumentację dla Dobrej pow. nowogardzki (stolarka drzwiowa 37 szt.), Trzcińska Zdroju (stolarka drzwiowa i wrota bramne 29 szt.), Dobrzan (stolarka drzwiowa i okienna 33 szt.), Międzyzdrojów (okna, drzwi, witryny, ogrodzenia 49 szt.), Nowego Warpna (drzwi 11 szt.), Stepnicy (drzwi, okna, ogrodzenia), Trzebieży (okna, drzwi, żaluzje, wystrój tynkarski - 37 szt.), Lisiego Pola (drzwi, okna 35 szt.), Słowina (55 szt.). Wykonano także karty dla pojedynczych obiektów w innych miejscowościach np. w Boleszkowicach, Pełczycach, Reczu, Mieszkowicach, Trzebiatowie, gminie Rewal. W sumie, w latach wykonano w BDZ w Szczecinie ok. 500 kart detalu i elementów architektonicznych, w obiektach z terenu województwa zachodniopomorskiego. 4 Tajchman J., Drewniane drzwi zabytkowe na terenie Polski 2\n3 nie zwężająca się deską - szpungą. Takie skrzydła drzwi głównych domu lub chałupy były zwykle dwuwarstwowe - od frontu wzmacniane i jednocześnie dekorowane opierzeniem z desek. Deski te miały różnorodnie profilowane krawędzie, mocowane były dekoracyjnie nabijanymi żelaznymi ćwiekami o plastycznych łbach. Typowy jest układ desek w jodełkę, ale kierunki ich przebiegu różnorodne: jedno-, dwukierunkowe, zbieżne lub rozbieżne, z jednym lub dwoma centrami 5. Analogicznie konstruowane i dekorowane są bywają wrota przejazdów bramnych, tak by zamknięcia otworów miały jednolitą formę, a budynek stanowił spójną estetycznie całość. Występują także opierzenia ramowo-płycinowe z geometrycznym rysunkiem na płycinach w postaci wklęsłego rytu, np. rombów, palmet lub elementów florystycznych 6. Okucia z tego okresu to kowalsko opracowane zawiasy pasowe, tarczowe i esowe zawieszane na hakach z podpórkami, zamki puszkowe z żelaznymi klamkami z wygiętego pręta lub o kształcie cygara, wyjątkowo wymodelowane w formie liścia osadzonego na łamanej dźwigni, zasuwki górne i dolne. Rozwiązania poszczególnych elementów są różne Charakterystyczne dla terenu Pomorza Zachodniego 2 poł. XIX w. są zarówno drzwi jednoskrzydłowe jak dwuskrzydłowe, z nadświetlem prostokątnym lub zamkniętym łukowo, dzielonym szczeblinami. Drzwi dwudzielne mają skrzydła jednakowej szerokości wykonane w konstrukcji ramowo płycinowej, zwykle trójpłycinowe z płycinami o kształcie zbliżonym do kwadratu, o stykach sfazowanych lub zakrytych profilowanymi listwami. Środkowe płyciny bywają zdobione snycersko centralnie umieszczonymi motywami kwiatowych rozet lub mają zamontowane uchwyty (gałki) do przymykania skrzydeł 7. Równie często, szczególnie w wiejskich chałupach, występują skrzydła drzwiowe o starszej konstrukcji deskowoszpungowej z nałożoną od frontu dekoracją ramowo-płycinową 8. Ta druga warstwa oprócz wzmacniania skrzydła, dawała możliwość uzyskania nowej estetyki. W tym okresie w nadświetlach częste są szczebliny o finezyjnych, płynnych kształtach lub drobnym geometrycznym podziale, także z wplecionymi inicjałami właścicieli i datą budowy 9. Dla tego okresu dla drzwi deskowych typowe są zawiasy pasowe kowalskiej roboty zawieszane na hakach, oraz kowalsko opracowane zasuwki. Dla drzwi ramowo-płycinowych zawiasy hakowo-tarczowe. Klamki zwykle żelazne (rzadziej mosiężne), zamki sprężynowe puszkowe, nakładane od wnętrza tafli, uchwyty na środku skrzydeł. Szyldy najczęściej na obu skrzydłach symetrycznie, wycinane z blachy. Ciekawostką są drzwi z chałupy nr 23 w Bolewicach, gdzie dla utrzymania idealnej symetrii na obu skrzydłach umieszczono klamki, z tym że jedna jest atrapą nie otwierającą żadnego zamka. Jako elementy dekoracyjne wzbogacające drzwi, w zamożniejszych domach stosowane były nakładane drewniane rozetki kwiatowe czy całe snycerskie plakiety (np. w Trzcińsku Zdroju) i rozetki pierścieniowe łączone cienkimi listewkami (prętwinami). 10 Dla przełomu XIX/XX w. na terenie Pomorza Zachodniego typowe są drzwi półtoraskrzydłowe, o konstrukcji ramowo-płycinowej (częściej dwupłycinowe, z górną płyciną o wydłużonych proporcjach), czasem szklone i zamknięte kratą, z wydatnym ślemieniem, zamknięte prostokątnym nadświetlem 11. Dekoracja skrzydeł występuje jedynie w awersie (od frontu), wykorzystywane są motywy architektoniczne, najczęściej nawiązujące do sztuki renesansu tympanony i edikule, plakiety i fryzy diamentowe, ornamenty kostkowe, profilowania, guzy, kanelowane pilastry, odlewane korynckie głowiczki i snycerskie konsolki. 5 np. drzwi chałupy nr 33 w Nieborowie gm. Pyrzyce, dom ul. Sienkiewicza 3 w Trzcińsku Zdroju, kamienicy przy ul. Słowackiego 10 w Trzebiatowie, 6 np. drzwi chałupy nr 71 w Słowinie, gm. Darłowo, zespół stolarek drzwiowych w Dobej gm. Nowogard 7 np. chałupa nr 34 i 60 w Słowinie gm. Darłowo, 8 np. Chałupa nr 2 w Słowinie 9 chałupa nr 30 w Przystawach gm. Malechowo 1874r., Miękowo nr 26 Gm. Goleniów 1880r. 10 np. chałupa nr 44 w Gostyńcu gm. Świerzno, domy ul. 9 Maja 11 i ul. Sojuszników 7, 15 w Trzcińsku Zdroju, chałupa nr 2 w Słowinie gm. Darłowo 11 np. drzwi domu ul. Mostowa 3, ul. Parkowa 2, 4, 6, ul. Podgórna 13, 15 w Dobrzanach, ul. Kościelna 2, ul. Woj. Pol. 3 w Nowym Warpnie 3\n4 Dekoracja kształtowana jest tak, by stworzyć obraz symetryczny, stąd na szerszym skrzydle obok listwy przymykowej pojawia się analogiczna, ale jedynie dekoracyjna, listwa pseudoprzymykowa. Nadświetla mają kształt leżącego prostokąta, z prostymi szczeblinami tworzącymi geometryczną bordiurę, szkloną zwykle kolorowymi szkłem (o barwach czerwieni, kobaltu, żółci). Jako lokalny wyróżnik pojawiają się oryginalne elementy np. w Nowym Warpnie w nadświetlach otworów drzwiowych występują dekoracyjne snycersko opracowane plakiety z numerem domu, a na głównych płycinach odlewane owalne plakiety o roślinnym ornamencie. Dość powszechnie występuje też szklenie górnych płycin, często zabezpieczone dekoracyjną kratą, gdzie pojawiają się inicjały właścicieli. Ciekawe są rozwiązania z zamontowanym ruchomym, otwieranym skrzydłem swoiste okno w drzwiach 12. W zakresie okuć budowlanych powszechnie występowały już wyroby przemysłowe. W drzwiach najczęściej montowane były zamki wpuszczane, szyldy i klamki odlewane, bogato zdobione ornamentem roślinnym oraz ślimacznicą, maskami, czy głowami lwów, od wnętrza - proste, żelazne. W całym regionie stosowano prawie wyłącznie zawiasy czopowe, z wyłączeniem Trzcińska Zdroju, gdzie specyfiką lokalną jest występowanie swoistych żelaznych zawiasów biegunowych, tzn. osadzonych w górnym gnieździe w stropie i dolnym a posadzce. Wyraźnie obserwowaną konsekwencją stosowania wyrobów przemysłowych jest to, iż elementy o tym samym wzorze występują powszechnie w drzwiach zarówno chałup jak i domów czy kamienic w różnych miejscowościach całego województwa np. ozdobne klamki awersu skrzydeł z głową lwa w uchwycie 13. Okres 1 ćwierci XXw. wykształcił nową estetykę uwidocznioną w stylu Art Deco, rozwiniętą później w modernizmie. Te prądy znalazły swe odzwierciedlenie także w stolarce drzwiowej drzwi tego okresu nie reprezentują nowych rozwiązań konstrukcyjnych, ale nowa estetykę uwidoczniona w proporcjach, dekoracji skrzydeł i klamek. Są to najczęściej drzwi dwuskrzydłowe o symetrycznych skrzydłach, o konstrukcji ramowo-płyciniowej, szklone na dużej powierzchni. Kształt płycin odchodzi od prostokąta, pojawiają się zakrzywienia płynną linią. Styki ram i płycin zwykle nie są zakrywane osobnymi profilowanymi listwami, jedynie krawędzie bywają delikatnie sfazowane. Dekoracja skrzydeł geometryczna o rysunku delikatnych linii, z elementami snycersko opracowanych stylizowanych kwiatów 14. Okucia to najczęściej zawiasy trzpieniowe wpuszczane, zamki wpuszczane, szyldy prostokątne, wydłużone, z subtelnym ornamentem liniowym, klamki proste, w przekroju lekko graniaste 15. Jest jasne, że i tym okresie pojawiały się rozwiązania uważane za tradycyjne, powielające wzorce znane z lat wcześniejszych, szczególnie w historyzującej dekoracji. Drzwi wewnętrzne we wszystkich wymienianych wcześniej okresach bywają znacznie skromniejsze. Najczęściej posiadają konstrukcję ramowo-płycinową, późniejsze często są szklone. Zwykle nie posiadają dodatkowych elementów dekoracyjnych, ich indywidualizm zawarty jest w sposobie podziału ramy oraz w proporcjach płycin. Jedynie szkło bywa dekoracyjne ornamentowe lub trawione (XIX/XXw.). W początkach XXw. pojawia się na ramach ornament linearny, w postaci delikatnie żłobkowanych linii, w zamożnych willach także snycerskie motywy kwiatowe. W drzwiach starszych oprócz klamek występują centralnie umieszczane żelazne gałki. Skrzydła zawieszane są najczęściej na zawiasach tarczowych, później tylko czopowych, natomiast zamki puszkowe - szczególnie w budownictwie wiejskim - występują nawet w początkach XXw. Starsze, kowalskiej roboty, wykładki przy zamkach mają czasem wymyślne geometryczne lub organiczne kształty. Przy drzwiach dostępnych z sieni nie występują, popularne w innych regionach Polski nawet do 12 dom ul. Wąska 9 w Moryniu 13 np. w drzwiach budynków w Nowym Warpnie, Stepnicy, Dobrzanach, Słowinie, Trzcińsku Zdroju, Międzyzdrojach 14 D. Rypniewski Stolarka drzwiowa Koszalina 15 np. drzwi w domu ul. Sikorskiego 10, 31 w Stepnicy, dom nr 69, 70 w Lisim Polu, ul. Niepodległości 22 w Międzyzdrojach 4\n5 lat 50-tych XXw., zamki zapadkowe 16 na Pomorzu Zachodnim spotykane są one powszechnie ale w pomieszczeniach gospodarczych, przy wrotach i furtkach. Drzwi wewnętrzne o konstrukcji deskowo-szpungowej występują w chałupach powszechnie, jako zamykające otwór wejściowy z sieni do czarnej kuchni oraz w pomieszczeniach gospodarczych (do piwnic, komórek, wędzarni). Drzwi te bywają dodatkowo obite blachą, która pełni rolę ochronną przed pożarem, wyjątkowo posiadają specjalną dekorację (drzwi do piwnicy, z opierzeniem ramowo-płycinowym z dekoracją architektoniczną). Zamknięcia tych skrzydeł to najczęściej zamki zapadkowe lub różnego rodzaju skoble 17. Ustalenie datowania tego typu drzwi bez pogłębionych badań jest trudne, posiłkujemy się informacjami pośrednimi związanymi z budową lub remontem domu, gdyż takie same rozwiązania stosowano tradycyjnie przez setki lat. 2. DAWNE OKNA Tradycyjne zamknięcia otworów okiennych w budynkach mieszkalnych naszego województwa to stolarka wykonana z drewna sosnowego. W bardziej okazałych budynkach, tak jak przy drzwiach, pojawiają się elementy snycerskie wykonane z innych gatunków drewna oraz stopów metali. Wśród okien obserwujemy dużą różnorodność związaną z dowolnością kształtowania otworu, ale też z wielością rozwiązań sposobu konstruowania stolarek. Podstawowymi cechami wyróżniającymi będą tu np. stopień otwierania okna (otwierane, stałe, półstałe), kierunek otwierania (na zewnątrz do wnętrza), sposób osadzenia skrzydeł typ oboknia (krosnowe, ościeżnicowe, skrzynkowe), podział okna (pionowy : jednodzielne bez słupków, wielodzielne oraz poziomy: jednopoziomowe- bez ślemienia, wielopoziomowe), podział skrzydeł (jedno-, wielokwaterowe) 18. Najstarsze zinwentaryzowane przez BDZ okna występują w wiejskich chałupach Słowina 19. Są to pochodzące z 1 ćw. XIXw. i stosowane do końca XIXw. okna domów ryglowych. Są pojedyncze, otwierane na zewnątrz, czteropodziałowe, o obokniu o konstrukcji ościeżnicowej. Krzyż okienny (forma krzyża łacińskiego) z zewnątrz gładki, we wnętrzu o wydatnym słupku i dochodzącym profilowanym ślemieniu. Skrzydła okienne są tępe, zawieszane na zawiasach kątowych z hakiem. Ramiaki łączone na drewniane kołeczki i szklono bez kitu, przez wsuwanie tafli szkła we wręby, wtórnie wzmacniano narożnikami kątowymi oraz uszczelniano kitem. Zaopatrzone są w haczyki okienne z oczkiem i uchwytem do przyciągania skrzydła oraz haczyki do stabilizowania otwartych skrzydeł. Dekoracje zewnętrzną stanowią ozdobnie wycinane listwy maskujące szczeliny między oknem i ścianą. W niektórych budynkach zachowały się także okiennice zewnętrzne o konstrukcji deskowej, z wyciętym otworem w kształcie tulipana z fantazyjnie zwiniętą łodyżką 20. Najpowszechniej i to na terenie całego województwa, występują okna z końca XIXw. i początku XXw. Mają one proporcje stojącego prostokąta, czasem zamkniętego górą łukiem odcinkowym. Budowane jako pojedyncze, później głównie jako zdwojone, o konstrukcji odpowiednio ościeżnicowej i skrzynkowej. Światło otworu dzielone jest ślemieniem, słupek stały lub pozorny wydziela cztery skrzydła zawieszone na zawiasach czopowych. Ślemię wydatne, głęboko profilowane, słupek dekorowany pilastrem z głowiczką w formie konsoli ze ślimacznicą czy kostkami lub odlewanej korynckiej. Stosowano zamknięcia na haczyki lub zakrętki skrzydełkowe (obartle), rzadziej dźwigniowe oraz gałeczki do przyciągania skrzydeł. Okna późniejsze, XX-to wieczne, zamykane są zakrętką wpuszczaną w ramę skrzydła i 16 Tłoczek I., Polskie Budownictwo drewniane, ZNO, 1980, s np. drzwi do czarnej kuchni w chałupie nr 71 w Słowinie, domu ul. Krótka 3 w Pełczycach, chałupy nr 4 w Drzewicy, ul. Szkolna 5 w Moryniu 18 Tajchman J., Stolarka okienna, ODZ Warszawa np. chałupa nr 2 (1812r.), nr 12 (2ćw. XIXw.), nr 15 (1856r.), nr 24 (2 ćw. XIXw.), nr 40 (1 ćw. XIXw.), nr 54 (2 ćw. XIXw.), nr 66 (poł. XIXw.), nr 70 (1825r.) 20 dom nr 75/76w Słowinie gm. Darłowo 5\n6 obracane klameczką oraz zasuwnicą wpuszczaną w ramę. Klameczki w bogatszych domach były mosiężne, zdobione jak klamki drzwiowe motywami roślinnymi i ślimacznicą. W tym też czasie pojawia się dodatkowe wyposażenie okien zewnętrzne drewniane żaluzje. Montowane nad oknami w specjalnych skrzyniach otwieranych we wnętrzu, w których umieszczany był wał i mechanizm zwijający połączone parcianym pasem listewki, dawały wyciszenie i ocieplenie wnętrz 21. Nielicznie zachowały się także metalowe osłony nad oknami, przysłaniające podciągniętą żaluzję, w postaci wycinanych i tłoczonych na wzór lambrekinów, blach 22. Należy zaznaczyć, że zasada dekorowania i dodatkowego wyposażania okien dotyczyła tylko okien frontowych, ewentualnie szczytowych, widocznych od ulicy okna widoczne od podwórza czy ogrodu pozostawały dużo skromniejsze. Styl Art Deco obserwowany nielicznie, raczej w miejskich kamienicach lub willach lokalnych elit (lekarzy, aptekarzy, przedsiębiorców), w oknach ujawnia się w dekoracji: ślemię zostaje spłaszczone, dekorowane linearnie, w skrzydłach w dolnej lub górnej części wprowadzone bywają szprosy podkreślające geometryczny rysunek, klameczki mają uproszczony kształt, bywają dekorowane motywem kwiatowym. W korytarzach, klatkach schodowych pojawiają się większe okna stałe lub półstałe, barwnie wypełnione witrażem. Szklenie zachowało się we fragmentach, jednak czytelne są motywy związane z przyrodą malowane drzewa iglaste i liściaste, ptaki, kwiaty oraz ornament geometryczny 23. Omawiając okna domów należy wspomnieć i o innych oknach - związanych z pomieszczeniami pomocniczymi (łazienki, komórki, sienie, poddasza). Okna te traktowano z mniejszą uwagą zwykle były pojedyncze, półstałe (zamykane na wpuszczana zakrętkę, bez zawiasów). Zdarzały się też nietypowe kształty otworów owale, półkola, trójkąty, stosowane głównie na pocz. XXw., np. w szczytach domów czy nad drzwiami głównymi. W tych oknach pojawiają się też zamknięcia kratami. Tradycyjnym ludowym wzorem, występującym na całym obszarze województwa, w domach i zabudowaniach wiejskich, są pionowe elementy z pazurami, powstające przez wykuwanie z płaskowników na boki naprzemiennie rozmieszczonych zadziorów. Warto wspomnieć i o pojedynczych, ciekawych obiektach, świadczących o twórczych poszukiwaniach nowych rozwiązań np. oknie żaluzjowym, wypełnionym paskami szkła mocowanymi w ruchomych metalowych ramkach i uchylanych na wzór żaluzji w wiejskim domu (Nowa Dąbrowa, gm. Stara Dąbrowa), czy też oknie iluzyjnym wymalowanym dla utrzymania harmonii elewacji prostej chałupy (Rościno, gm. Białogard). 3. METODA EWIDENCJI ZABYTKOWYCH STOLAREK STOSOWANA PRZEZ BDZ Obowiązkowa ewidencja dotycząca zabytków architektury prowadzona przez Wojewódzkich Konserwatorów Zabytków, składa się głównie z kart zabytków architektury i budownictwa i kart zabytków ruchomych. Instrukcja do ich wypełniania eliminuje z ewidencji większość detalu architektonicznego zachowanego w obiektach o niewielkich walorach artystycznych, o znaczeniu jedynie kulturowym, jak wiejskie i małomiasteczkowe domy mieszkalne. Zachowane w nich detale były wytworami rzemieślniczymi, w swoim czasie typowymi i masowymi. Dziś, gdy upłynęło ponad 100 lat od ich powstania, doceniając bogactwo zachowanych elementów i ich rolę estetyzacji skromnego budownictwa mieszkalnego, należało podjąć problematykę ich dokumentacji. Biuro Dokumentacji Zabytków w Szczecinie wypracowało swoja metodykę pracy nad ewidencją tych elementów i stworzyło własny typ dokumentacji, określając go jako Kartę Detalu i Elementu Architektonicznego. 21 np. grupa domów w Trzebieży, 22 np. dom nr 8 w Kicku gm, Stara Dąbrowa 23 d. willa Seestern ul. Boh. Warszawy 13 w Międzyzdrojach, dom ul. Sienkiewicza 6 w Mieszkowicach 6\n7 Na podstawie istniejących wzorów innych kart opracowany został model uwzględniający specyfikę różnorodnych elementów detalu i umożliwiający jak najpełniejsze ich udokumentowanie. Zasadniczy układ graficzny karty detalu nawiązuje do karty białej jest formatu A4, w wersji rozszerzonej składa się z kilku dodatkowych arkuszy (wkładek), zawiera 26 rubryk, w tym miejsce na fotografie i rzut budynku, fotografie i rysunki detalu, opis konstrukcji, dekoracji i stanu zachowania. W wersji skróconej (tzw. Skrócona karta detalu i elementu architektonicznego ) karta ma podobny układ, lecz zawiera tylko 15 rubryk zawierających dane adresowe, datowanie, charakterystykę budynku, umiejscowienie detalu, oraz jego opis i stan zachowania. Zasadniczą część wypełniają fotografie charakterystycznych szczegółów danego elementu. Karty opracowywane są w wersji tradycyjnej materialnej jak i w wersji elektronicznej. Tak zaprojektowana Karta Detalu umożliwia dokumentowanie różnego rodzaju elementów architektonicznych. W zasobach BDZ znajdują się karty dotyczące takich elementów, jak: stolarka architektoniczna okienna, drzwiowa i bramna, witryny sklepowe i warsztatowe, portale, obramienia okien, werandy, balkony, loggie, chorągiewki wietrzne, posadzki, ogrodzenia, furtki, piece kaflowe, polichromie wewnętrzne. Różnorodność zebranego materiału wynika z możliwości finansowych i kadrowych Biura - niektóre obiekty inwentaryzowane były niejako przy okazji badań terenowych związanych z wykonywanymi studiami krajobrazu kulturowego tak powstały np. karty z gminy Świerzno czy Pełczyce. Systemowo opracowano natomiast miejscowości wybrane na podstawie wcześniejszego rozpoznania, jako wyjątkowo bogate w budynki o zachowanym wartościowym detalu architektonicznym Dobrą, Moryń, Lisie Pole czy Międzyzdroje. Część kart powstała przy współpracy z Zachodniopomorskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, który informował o interesujących ginących obiektach lub zlecał wykonanie dokumentacji. Tak było z chałupą w Suchaniu przeznaczoną do rozbiórki, gdzie przed jej zniknięciem udało się pozyskać bogaty zbiór różnorodnych okuć drzwiowych (poczynając od fabrycznych zawiasów czopowych z początku wieku, poprzez pasowe i esowe zawiasy kowalskiej roboty, po różnorodne zamki, klamki i szyldy). Na zlecenie WKZ powstała monografia historycznej stolarki okiennej i drzwiowej budynku szkoły w Wałczu z lat , która w ramach kompleksowego remontu musiała być usunięta i zastąpiona współczesną. Wykonana dokumentacja dziś jest już jedynym śladem autentycznych rozwiązań konstrukcji pierwotnych okien, ich profili, okuć, mechanizmów zamykaczy. Należy przyznać, że część zinwentaryzowanych elementów jest niejako wynikiem przypadku często zdarza się, że wykonując inwentaryzację zabytkowych drzwi, dowiadujemy się o istnieniu innych unikalnych elementów. Taka okazja jest oczywiście wykorzystana i stąd pojawiają się karty np. nieznanych wcześniej polichromii stropów z budynków mieszkalnych w Trzebieży czy Lisiego Pola. Walor artystyczny odkrytych elementów jest różnej miary, jednak ich specyfika warta jest pozostawienia śladu w dokumentacji przez wykonania karty. 4. PRACE POPULARYZATORSKIE PROWADZONE PRZEZ BDZ Ewidencja detalu architektonicznego, w tym szczególnie stolarki budowlanej, prowadzona przez Biuro Dokumentacji Zabytków jest działaniem dokumentacyjnym, dającym materiał wyjściowy do badań naukowych i decyzji konserwatorskich, pozostającym jednak do dyspozycji wąskiego kręgu odbiorców. Mamy świadomość, że chcąc przyczynić się do jego fizycznego zachowania, nie jest wystarczające tworzenie dokumentacji przechowywanych w archiwum, ale należy podejmować próby dotarcia do właścicieli budynków, mieszkańców, zarządców i przekonania ich o wartości tych wytworów lokalnego rzemiosła. Takim celom mają służyć organizowane przez Biuro wystawy fotograficzne ukazujące piękno historycznego detalu architektonicznego, przygotowane we współpracy z lokalnymi władzami samorządowymi. Dotąd przygotowano dwie takie wystawy - jedną dotyczącą miasta Trzebiatowa (w 2005r.), drugą miejscowości gminy Rewal (w 2006r.). Zebrany materiał fotograficzny dokumentujący detale istniejące w budynkach danych miejscowościach, zebrany był na plakatach tematycznych dotyczących okien, drzwi, elementów tynkarskich, 7\n8 elementów metalowych, snycerki. Oprócz tego przygotowano pojedyncze fotogramy ukazujące wybrane obiekty w bardziej swobodnym artystycznie ujęciu. W Trzebiatowie plakaty zawisły w holu Urzędu Miasta, dostępnie powszechnie dla wszystkich odwiedzających petentów i turystów, postery dotyczące gminy Rewal w Muzeum Rybołówstwa w Niechorzu. Zebrane ujęcia dotyczące czasem niewielkich i niedostrzeganych elementów, nawet dla pracowników miejscowego urzędu były niespodzianką identyfikacja niektórych sprawiała spore trudności. Charakterystyczne było pytanie: czy to wszystko są zdjęcia z naszego miasta? Dla właścicieli i mieszkańców budynków, z których zamieszczono zdjęcia, było to pewną nobilitacją, a czasem uświadomieniem wartości niedostrzeganego piękna. Podobną funkcję edukacyjną, choć skierowaną raczej do młodszego pokolenia, miała gra planszowa przygotowana w lipcu tego roku na czas festynu konserwatorskiego w Słowinie gm. Darłowo nazwanego Dawne konstrukcje nowe marzenia. Dzieci musiały odnajdywać w terenie, w domach sąsiadów i własnych, wskazane na zdjęciach elementy architektoniczne we wskazanych zabytkowych domach wsi, co nie okazało się wcale proste i wzbudzało wiele emocji, także wśród dorosłych. Z ciekawą reakcją spotkałyśmy się także w Moryniu, gdzie pojawiłyśmy się po kilku latach od przeprowadzenia inwentaryzacji stolarek, kiedy to jeden z mieszkańców poinformował nas, że drzwi na które patrzymy są zabytkowe i nie wolno ich wymieniać na nowe. Oby jak najczęściej było to mówione z dumą, a nie irytacją 8\nFORMY I DEKORACJE ZABYTKOWYCH STOLAREK W MAŁOMIASTECZKOWYCH I WIEJSKICH DOMACH Z TERENU WOJ. ZACHODNIOPOMORSKIEGO\nEuropejskie Dni Dziedzictwa 2005 Detal architektoniczny Widoczny, ale czy znany? Szczecin 2005 KAMILA WÓJCIK FORMY I DEKORACJE ZABYTKOWYCH STOLAREK W MAŁOMIASTECZKOWYCH I WIEJSKICH DOMACH Z TERENU WOJ.\nZabytkowa stolarka okienna i drzwiowa drewnianych chałup i zabudowy gospodarskiej na Lubelszczyźnie wybrane przykłady z Muzeum Wsi Lubelskiej\nBudownictwo i Architektura 14(3) (2015) 195-207 Zabytkowa stolarka okienna i drzwiowa drewnianych chałup i zabudowy gospodarskiej na Lubelszczyźnie wybrane przykłady z Muzeum Wsi Lubelskiej Katedra Konserwacji\nZabytkowa stolarka drzwiowa analiza konstrukcji, dekoracji i problematyka konserwatorska\nAndrzej Cichy Konserwator Zabytkowa stolarka drzwiowa analiza konstrukcji, dekoracji i problematyka konserwatorska Drzwi, a takŝe okna, to detal architektoniczny, ale jego znaczenie wykracza poza funkcję


Słodkie życie czyli... Seria „Dolce Vita” - Portal o książkach, wywiady, recenzje, spotkania z pisarzami\nSłodkie życie czyli… Seria „Dolce Vita”\nby Anna Dziewit-Meller 25/05/2016 | 9:43 0 Posted in Wasz Bukbuk\n„Dolce Vita” to seria książek wydawnictwa „Czarne”. W sprzedaży jest osiem książek. Chciałam opisać jedną, ale nie wiedziałam, na którą się zdecydować, więc opiszę całą serię.\nMoże zacznę od tego, czym się te książki wyróżniają i dlaczego to właśnie po nie warto sięgnąć. Otóż coś, co absolutnie urzeka niemalże od pierwszych stron to zapach, smak, widok. Każda strona, każdy wyraz pachnie. A dlaczego? Bo są to książki napisane z sercem. Z sercem do podróży i kuchni. Bohaterowie tej serii to ludzie z krwi i kości, którzy chcą nam przybliżyć kawałek swojego świata. Prawdziwego świata, bo jest warte zauważenia, że są to opowieści autentyczne. Dzięki tym postaciom poznajemy jakiś fragment świata. Bardzo dokładnie. Zaglądamy w każdy kąt, przyglądamy się różnym postaciom i widzimy krajobrazy tak piękne, że chcemy natychmiast się spakować i jechać śladami bohatera i żyć tak jak on, choć przez chwilę. Książki zawierają też ciekawe przepisy oraz potężną dawkę humoru. Wszystko jest napisane prostym językiem. Prawdziwie. Co sprawia, że po przeczytaniu czujemy ogromny smutek, że straciliśmy najlepszych przyjaciół.\nI tak – w „Miasteczku długowieczności” dowiemy się, dlaczego w jednym z włoskich miasteczek Campodimele, żyje się tak długo. Poznamy sekrety zdrowego życia i tajniki tamtejszej kuchni. Zwykłe życie, a wciąga bez reszty.\nW „Świni w Prowansji” przeczytamy historię małżeństwa, które wraz z córką, postanawia przenieść się na południe Francji i wieść spokojne życie. Kupują świnię i wszystko zaczyna nabierać tempa. Pysznie, pysznie i jeszcze raz pysznie.\nZ „Dziennika Hadriena i Rumianki” dowiemy się, jak w cztery miesiące przejść z krową przez Francję. Dla wszystkich zainteresowanych takim sposobem podróżowania polecam tę książkę jako obowiązkową. Podczas czytania naoglądamy się wspaniałych krajobrazów i poznamy ludzi, którzy po prostu cieszą się życiem.\n„Język baklawy” to książka o rodzinie, historii, miłości i jedzeniu rzecz jasna. Autorka, pisząc i gotując, przybliża nam swoją opowieść o życiu, pomiędzy Ameryką a Jordanią, nie tylko pod względem geograficznym, ale przede wszystkim emocjonalnym.\nZa sprawą „Kropli oliwy” dowiemy się co nieco o sycylijskich zwyczajach. I nie chodzi tu o mafię, ale o historię pewnej kobiety, która jest babcią autorki. Pierwotnie autorka chciała spisać same przepisy, ale uznała, że będą smakowały dopiero w połączeniu z życiorysem. Ta książka jest jak stare zdjęcie, które uwieczniło pewną chwilę w dalekiej przeszłości.\n„Kuchnia osadników” to opowieść o hinduskiej rodzinie, która podróżuje. W tę podróż nie zabierają ze sobą nic, co będzie im przypominało o tożsamości, oprócz miłości i przepisów. Bo kuchnia jest dla nich czymś więcej niż tylko sposobem na zaspokojenie głodu. To cała historia, tradycja i życie po prostu.\n„Wśród mangowych drzew” to podróż do czasów dzieciństwa autorki. Wspomnienia zabaw z kuzynami, przeplatają się ze smakami i zapachami potraw, a także tego, co działo się w dwudziestowiecznych Indiach. Przepisy jak zwykle rozpalają zmysły.\nW „Brudnej robocie” przeczytamy o miłości. Miłości do mężczyzny, do pracy i do jedzenia, które gotujemy z własnych plonów. Książka zabawna i romantyczna. Pokazuje, że marzenia o sielskim życiu na wsi okupione są wysiłkiem i ciężką pracą, ale nagroda jest bezcenna. Książkę chce się dosłownie zjeść, kto przeczyta wątek o jajku w syropie klonowym, będzie wiedział o czym piszę.\nTej serii absolutnie nie polecam osobom będącym na diecie. Nie jest możliwym czytanie i niejedzenie – wiem, próbowałam. W brzuchu zaczyna burczeć, a my myślimy o tym co mamy w lodówce. Zróbcie porządne zakupy zanim zaczniecie pochłaniać te książki.\nTags:"Czarne", bukbuk.pl, Dolce Vita, książki, recenzje czytelników


Przewozy gratis jako forma wsparcia - Radio FEST - Niesłychanie dobre granie\n08.06.2017Przewozy gratis jako forma wsparcia\nDzieci z najuboższych rodzin w Tychach i kilkunastu gminach, gdzie kursuje komunikacja tyskiego MZK mogą jeździć w swoich miejscowościach za darmo. Stosowne zarządzenie podpisał ostatnio prezydent Tychów. Zamiast biletu, dziecko z rodziny pobierającej zasiłek wychowawczy, powinno mieć przy sobie stosowne zaświadczenie z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej...\nPlik dźwiękowy: A_S_bilet_l.mp3\nEwa Grudniok z tyskiego magistratu mówi, że wg szacunków z darmowych przejazdów może skorzystać - tylko w Tychach - około 2,5 tys. osób uczących się w wieku do 21 lat, a w przypadku dzieci niepełnosprawnych - do 24. Kilkunastozłotową dopłatę wniosą tylko rodziny, których dzieci bedą jeździły między kikoma gminami. Ogólnie próg dochodowy dla rodzin, które chciałyby skorzystać z darmowej komunikacji dla dzieci to 674 zł na osobę.\nAby uzyskać zaświadczenie należy złożyć wniosek, w Dziale Świadczeń Rodzinnych mieszczącym się na ul. Barona 30 lub ze strony internetowej: mops.tychy.pl w zakładce świadczenia rodzinne / wzory wniosków i załączników do pobrania / wniosek o wydanie zaświadczenia. Wniosek o wydanie zaświadczenia może być przekazany również elektronicznie za pomocą e-PUAP lub portalem emp@tia. By ułatwić otrzymanie zaświadczenia, w następnym okresie zasiłkowym 2017/2018 (obecny kończy się 30 października) wniosek o świadczenie rodzinne uzupełniony zostanie o wniosek o wydanie zaświadczenia, które wraz z decyzją przyznającą świadczenie przekazany zostanie zainteresowanym za pośrednictwem poczty, informuje tyski MOPS.\nW skład międzygminnego porozumienia o organizacji transportu publicznego oprócz Tychów wchodzą: Bojszowy, Ornontowice, Mikołów, Orzesze, Łaziska Górne, Wyry, Lędziny, Kobiór, Imielin, Bieruń, Chełm Śląski, Pszczyna, Miedźna, Mysłowice oraz gmina i miasto Oświęcim.\n- Darmowe przejazdy będą obowiązywały tylko w gminie, w której się mieszka. Jeśli np. ktoś mieszka w Lędzinach, a uczy się w Tychach to będzie mógł kupić bilet tzw. „dopłatę” w wysokości 13,50 zł i wtedy może bez przeszkód poruszać się komunikacją miejską po każdej z 17 gmin porozumienia, mówi Andrzej Ochman, dyrektor Miejskiego Zarządu Komunikacji w Tychach.


Przedsiębiorca też traci na mobbingu w pracy - Co Boli Przedsiębiorcę\nJak się okazuje, do sądów pracy trafia coraz więcej spraw dotyczących dyskryminacji, mobbingu i molestowania (nazwijmy to ogólnie dręczeniem w pracy). W roku 2016 było to średnio 6 spraw dziennie (licząc tylko dni robocze poniedziałek-piątek), w roku 2017 – już prawie 8 spraw dziennie. Eksperci szacują, że skalą tych zjawisk dotkniętych jest nawet 17 proc. pracowników. Czyli jedna osoba na pięć czuje się w pracy dręczona przez współpracowników lub szefa (czyli ciebie).\nPod względem prawnym, nie ma znaczenia, kto jest faktycznym sprawcą dręczenia.\nW pierwszym rzędzie odpowiedzialność ponosimy my, jako właściciele firm. W przypadku wygranej sprawy koszty odszkodowania pokrywa firma: nie kierownik z 30-letnim doświadczeniem „który ma taki szorstki sposób bycia”, nie . Przedsiębiorcy grożą wysokie koszty: rachunek za długą i skomplikowaną obsługę prawną może wynieść kilkadziesiąt tysięcy złotych, a jeszcze sąd może przyznać odszkodowanie w podobnej kwocie.\nStąd wiele spraw o dręczenie w ogóle do sądów nie trafia, ponieważ jest rozwiązywana na miejscu w firmie. Cena milczenia nie jest niska (choć pewnie jest niższa od kosztów w przypadku sprawy sądowej), a do tego trzeba faktycznie rozwiązać problem z osobą dręczącą. No i oczywiście, trzeba wystrzegać się szantażystów. W Polsce nie jest to zjawisko tak powszechne jak w Stanach, ale zawsze istnieje ryzyko, że jednemu z pracowników strzeli do głowy taki wredny sposób na łatwą kasę: udawać bycie dręczonym.\nOsobna sprawa to dręczenie ze strony klientów.\nSpójrzmy na to wyłącznie od strony pracodawcy. Dręczony przez klienta pracownik nie daje z siebie wszystkiego, spada jego/jej motywacja, zaangażowanie, kreatywność. Płacimy więc za znacznie mniej niż moglibyśmy dostać w zamian za pensję. Gdy pracownik odejdzie, musimy znaleźć równie dobrego następcę – to koszty rekrutacji i przyuczenia.\nDomyślamy się, że dręczenie ze strony klientów to codzienność dla osób pracujących na przykład na wszelkich infoliniach, które muszą dzwonić do różnych osób, zwykle bez zapowiedzi i ze sztampowymi formułkami w ustach. Po to w centrach kontaktu pracownicy przechodzą (powinni przechodzić) szkolenie z radzenia sobie z agresywnymi klientami. Mimo to rotacja pracowników w tych firmach jest ogromna: poczucie dręczenia ze strony klientów jest jednym z głównych czynników.\nDręczenie ze strony klientów może występować również w przypadku, gdy osobą dręczącą jest stały odbiorca lub dostawca. Po niejednej firmie krążą historie o telefonach o czwartej nad ranem w niedzielę z aktualizacją zamówienia, mms-y z dick picsami na służbowe numery komórek, dobre rady w stylu „do tego klienta najlepiej jechać w miniówce”.\nChoć nie przekłada się to bezpośrednio na sprawy sądowe wobec nas, również na tym tracimy jako pracodawcy. Gdy zdesperowany pracownik pozwie cywilnie dostawcę lub klienta, jego (dostawcy lub klienta) gniew może obrócić się przeciw naszej firmie. Możemy stracić dobre źródło zaopatrzenia lub dobrze płacącego klienta.\nRozwiązywanie sytuacji, w których zachodzi dręczenie nie jest łatwe.\nPotrzeba do tego znajomości psychologii oraz doświadczenia w prowadzeniu trudnych rozmów. Jeśli temat okaże się ważny, za jakiś czas przedstawimy profesjonalne konkretne wskazówki i porady, co przedsiębiorca może zrobić w takiej sytuacji. Podstawowe zasady brzmią:\nutrzymuj z pracownikami wyłącznie kontakty zawodowe,\ndyskutuj sprawy tylko w odniesieniu do wykonywanych obowiązków,\npowołuj się na konkretne fakty, zachowania, liczby – czyli rzeczy, na które masz dokumentację,\nnie szukaj wśród pracowników przyjaciół, powierników, kochanków.\nŹródło grafiki: balik, Pixabay.com.\nPreviousMłode pokolenie pracowników i przedsiębiorców: czy mamy czego się obawiać?\nNextPrzedsiębiorcy będą płacić podatek na osoby niepełnosprawne!?


Dirt Rally 2.0 - sequel który nie dorównał pierwowzorowi. - VG24.PL\nJedną z najbardziej oczekiwanych przeze mnie gier tego roku spoza platformy Nintendo był Dirt Rally 2.0. Po słabym Dirt 4, Codemasters obiecało powrócić do formuły bardzo ciepło przyjętej, hardcorowej części o podtytule Rally. 2.0 w tytule sugeruje, że powinna to być usprawniona, lepsza od oryginału część rozwijająca świetną formułę jedynki. Niestety, nie tym razem.\nTytuł, który powinien być dodatkiem.\nZacznijmy od tego, że Rally 2.0 bardzo mało zmienił w formule rozgrywki poprzednika. Ponownie przyjdzie nam przejść kampanię podczas której będziemy awansować na kolejne szczeble rajdowej kariery oraz zdobywać coraz to bardziej liczące się tytuły na scenie wyścigów rallycross. Kampania ma niemalże taką samą formułę jak pierwsza odsłona, z tą różnicą, że jest nieco łatwiejsza – szczególnie podczas pierwszych etapów. Te są bardziej przyjazne nowym graczom. Poza samym ściganiem się będziemy musieli – oczywiście jeśli myślimy o rywalizacji na wyższych poziomach trudności – ulepszać nieznacznie naszą rajdówkę, szkolić zespół mechaników przygotowujących auto oraz dopasowywać ustawienia samochodu przed wyścigami. Oprócz tego możemy brać udział z cyklicznych, ograniczonych czasowo wyzwaniach, oraz mistrzostwach historycznych, w których przyjdzie nam usiąść za sterami zarówno kultowych klasyków, jak i nowoczesnych samochodów rajdowych.\nNie ma tutaj jednak nic nowego.\nGra ponownie oferuje nam w trybie dla jednego gracza tak naprawdę 3 sposoby rozgrywki – mistrzostwa rajdowe oraz rallycrossowe i tryb time trial, w którym po prostu staramy się przejechać dany odcinek jak najszybciej. Rozumiem, że podseria Rally ma stawiać przede wszystkim na realizm i taki sposób prowadzenia zabawy najlepiej oddaje charakter rajdów, ale tęsknie nieco za bardziej urozmaiconymi kampaniami, jak np. w pierwszym i trzecim Dirt, lub stareńkim Colinie 2005, który przynajmniej próbował jakoś znacząco rozgraniczyć styl zabawy w trybie kariery i w trybie dowolnych mistrzostw.\nJest tutaj także obecny aspekt ekonomiczny.\nDo trybów mistrzostw historycznych, mistrzostw WRC i mistrzostw „niestandardowych”, w których możemy samemu wybierać trasy i warunki pogodowe oraz ustalać cały przebieg zawodów nie potrzebujemy kupować nowych pojazdów – wszystkie są bowiem na start odblokowane. Jednakże, w trybie kariery będziemy musieli wydawać zarobione – także wyłącznie w tym trybie – pieniądze na nowe pojazdy. Nie wiem kto wpadł na pomysł, aby pula samochodów które możemy kupić zmieniała się co osiem godzin, ale powinien on rozważyć czy aby na pewno taki zabieg jest dobry w grach single player. Tylko mnie ten feature rozdrażnił. Wypatrzyłem sobie fajną skodę w sklepie, którą chciałem zakupić. Nie miałem wystarczającej ilości kredytów, więc wystartowałem w kolejnym rajdzie. Jak się później okazało – na marne, ponieważ gdy wróciłem do sklepu z pieniędzmi potrzebnymi na zakup auta, zamiast skody znalazłem citroena…\nPoza drobnymi różnicami – cały core trybu dla jednego gracza, czyli kariera i mistrzostwa pozostały niemalże niezmienione. Dużo bardziej wolałbym, gdyby Dirt Rally 2.0 był po prostu dużym DLC do jedynki dodającym nowe trasy, mistrzostwa i samochody. Tym bardziej, że…\nW gruncie rzeczy jedynka była lepszą grą.\nZacznijmy od tego, że model jazdy zmienił się w stosunku do pierwszej odsłony – moim zdaniem – na gorsze. Samochody są łatwiejsze do opanowania, może za wyjątkiem kilku tylnonapędowych klasyków oraz legendarnej grupy B. Ona wciąż pozostaje nie do okiełznania dla ludzi którzy nie zjedli sobie zębów na grach wyścigowych. Reszta pojazdów jest grzeczniejsza i trochę straciła swój pazur.\nŻeby być jednak sprawiedliwym – jest to dużo lepszy model jazdy niż w Dirt 4. Choć jest on bardziej przyjazny, zmiana jest akceptowalnie subtelna – nadal czuć tu ducha pierwszego Dirta Rally. Po prostu dzięki łatwym do opanowania samochodom przednionapędowym, gra ma teraz dużo niższy próg wejścia.\nPrawy sześć, lewy sześć, prawy pięć…\nNiestety – model jazdy nie jest bynajmniej jedynym aspektem gry, pod względem którego przegrywa ona moim zdaniem z pierwowzorem. Największą wadą 2.0 okazały się bowiem dla mnie niespodziewanie… trasy. Wydawało mi się, że Codemasters opanowało dobieranie ciekawych tras rajdowych niemalże do perfekcji, a jednak, w porównaniu z poprzednikami, odcinki jakie przyszło mi przemierzać okazały się proste i dość nudne. Najlepiej z całego zestawienia wypada jak dla mnie Argentyna – jest to zbiór świetnych, offroadowych etapów z masą wyboi, zakrętów, dziur, hopek, wąskich nawrotów… Jedne z najlepszych tras w historii serii.\nNiestety, poza wspomnianą Argentyną i bardzo przyjemną Nową Zelandią, pozostałe trasy wydają się dla mnie dość proste i zwyczajnie gorsze od poprzedników. Polskie OSy, które tak bardzo ciekawiły mnie przed premierą gry wypadają moim zdaniem słabo w porównaniu chociażby z trasami niemieckimi w pierwszym Rally. Australia to bardzo proste, choć przyjemne odcinki. Najgorzej wypada jednak w mojej opinii USA i Hiszpania. Stany są po prostu nudne i mało wymagające, a asfaltowe „serpentyny” na półwyspie Iberyjskim to dla mnie jedne z najgorszych odcinków w serii. Mało na nich ciekawych zakrętów, droga jest – jak na rajdowe standardy – bardzo szeroka. Jedyną trudnością jaką napotkałem podczas ogrywania mistrzostw w Hiszpanii było bardzo uciążliwe słońce, podczas zachodów oślepiające tak mocno, że nie widziałem gdzie właściwie jadę.\nWraz z sezonem pierwszym DLC, do Dirta Rally 2.0 trafią trasy z pierwowzoru: Szwecja, Niemcy i Monte Carlo.\nTo sprowadza mnie do pewnej dygresji. Dlaczego właściwie 2.0 nie jest po prostu DLC do jedynki? Ta gra to praktycznie to samo pod względem gameplay’u, a nawet wolałbym ogrywać nowe odcinki ze starym, trudniejszym modelem jazdy. Nieco wcześniej także napisałem, że 2.0 zawiera niemalże te same tryby co poprzednik. Jest od tego jednak pewien wyjątek. Brak hill climbu. Uwielbiany przez wielu graczy tryb, w którym można się było ścigać w najpotężniejszych rajdowych potworach wszech czasów po prostu zniknął z drugiej odsłony gry.\nGraficznie ładnie, ale bez szału.\nTytuł nieźle prezentuje się podczas rozgrywki. Gównie dlatego, że pędząc 150km/h przez wąską leśną drogę nie mamy zbytnio czasu na przyglądanie się detalom. A że oświetlenie i ogólny wygląd tras prezentuje się bardzo przyzwoicie, ciężko jest na PC zauważyć, ze grafika tak na prawdę wcale nie powala. Zresztą zapewne sami już to zauważyliście patrząc na screeny z gry – tekstury są nieco nieostre. Szczególnie słabo wypada znajdująca się kilka metrów od samochodu roślinność, która sprawia wrażenie nieco rozmytej. Najgorzej prezentują się modele kierowców i ich animacje, pokazywane np. na początku wyścigów rallycross. Jako całość, tytuł wciąż prezentuje się nieźle, ale serii przydałoby się trochę nowej technologii.\nDźwiękowo – dobrze wypracowany standard.\nGdy pierwszy raz odpaliłem 2.0 i usłyszałem motyw przewodni gry, od razu pomyślałem „oho, kolejny „Colin””. Zarówno ścieżka dźwiękowa, jak i wszystkie efekty takie jak piszczenie i zgrzytanie naszego samochodu, piski opon, ryk silnika – brzmi tak samo dobrze jak zawsze. Nieco nie podobał mi się głos lektora oraz polski pilot, ale przynajmniej tym razem znalazł się on w grze – nie mogę zatem traktować tego jako wadę.\nPrzyznaję – długo rozważałem jaką ocenę końcową wystawić dla Dirt Rally 2.0\nA to głównie dlatego, ze jako gra rajdowa tytuł jest po prostu niezły. Model jazdy, choć prostszy – nadal jest satysfakcjonujący i wymaga od gracza dużego refleksu i dobrych umiejętności panowania nad pojazdami. Trasy – choć nierówne i nie tak dobre jak w pierwowzorze – wciąż mają swoje dobre momenty. Grafika w najnowszych rajdówkach Codemasters nieco już się zestarzała, ale w ruchu do dziś prezentuje się dobrze. Ale…\nMoim zdaniem pierwszy Dirt Rally jest grą dużo lepszą. Zanim zasiadłem do recenzji zastanawiałem się – komu mógłbym polecić 2.0? Ludziom którzy nigdy nie grali w rajdówki? Nie, gra zdecydowanie nie jest dla nich. Ludziom którzy lubią rajdówki, ale nie grali w Dirty? – Nie, tym poleciłbym zdecydowanie pierwszą część. Posiadała ciekawsze trasy, miała także śnieżne etapy oraz hill climb, którego brakuje w tej odsłonie. Ludziom którzy lubią rajdówki i grali w pierwszego Dirta? – Też nie, ponieważ 2.0 jest moim zdaniem gorsze. Ta gra jest również przyjemna i dobrze wykonana, tak samo zresztą jak każda rajdówka od Codemasters, ale niestety stanowi krok w tył w stosunku do jedynki. I to duży krok.\nNiezły (choć nie tak dobry jak w pierwszym Rally) model jazdy\nObecność rajdówek z wielu epok\nNierówny poziom odcinków rajdowych\nBrak hill climbu i śnieżnych etapów w dniu premiery\nGrafika miejscami bywa dziwnie nieostra


W sumie: 138115\nSKARŻYSCY STRAŻACY OTRZYMALI NAJNOWOCZEŚNIEJSZY W WOJEWÓDZTWIE WÓZ BOJOWY\n12 grudnia w siedzibie Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Skarżysku - Kamiennej uroczyście przekazano do służby nowy, ciężki wóz bojowy marki Scania, który kosztował prawie 1,2 mln zł. Odsłonięto również tablicę pamiątkową twórcy, w 1899 roku, straży ogniowej osady Kamienna Janowi Witwickiemu. Odbyło się też świąteczne spotkanie opłatkowe.\nW uroczystości uczestniczyła liczna grupa strażaków zawodowych i ochotników, samorządowcy i przedstawiciele instytucji współpracujących ze strażą. Wśród nich byli m.in. burmistrz Cezary Błach, prezes OSP Suchedniów Wiesław Sufin, naczelnik Andrzej Sufin oraz prezes OSP Ostojów Marek Malicki.\nNa początku na maszt wciągnięto flagę Rzeczypospolitej i odegrano „Mazurka Dąbrowskiego”. Potem ksiądz Karol Piłat i ojciec Rafał Kołodziejski poświęcili pojazd, a przedstawiciele fundatorów nowego auta przekazali symbolicznie kluczyki strażakom zawodowym, którym będzie on służył. Wśród przekazujących był burmistrz Cezary Błach.\nNowe auto to największy i najnowocześniejszy pojazd tej klasy w województwie świętokrzyskim. Zabiera sześcioosobową załogę, ma zbiornik na 8 metrów sześciennych wody i wydajną motopompę, oraz potrzebne wyposażenie. Posiada napęd terenowy. Kosztował 1 milion 180 tysięcy złotych. Na jego zakup złożyły się Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej, Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska, Świętokrzyski Urząd Marszałkowski, Powiat Skarżyski oraz gminy Skarżysko - Kamienna i Suchedniów, a także KP PSP.\nDodajmy, że Gmina Suchedniów na zakup przekazała 70.000 zł. W zamian za to wsparcie jest ogromna szansa, że do OSP Suchedniów trafi z KP PSP ciężki wóz bojowy MAN z 2004 roku, będący dotychczas w zasobach KP PSP. O ile tak by się stało, to zastąpiłby Jelcza z 1974 roku.\nPodczas uroczystości w budynku komendy odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą Janowi Witwickiemu, twórcy odlewni w Kamiennej, który w 1899 roku założył Ochotniczą Straż Ogniową. Ufundowana została ze składek osób prywatnych.\nNa zakończenie w sali konferencyjnej KP PSP odbyło się spotkanie opłatkowe.


Antydepresyjny zestaw na koniec lata | Giznet.pl\nDla niektórych urlop skończył się już dawno, inni stawią się do pracy pierwszego września.Nikt tego nie lubi!!\nTrzeba się koniecznie zabezpieczyć przed dopadającą nas depresją powakacyjną.\n1. Problem zaczyna się już kilka dni przed powrotem do pracy. Narasta w nas lęk. Trzeba jakoś stłumić wewnętrzny głos, mówiący : „Nie poradzisz sobie, wszystko pójdzie nie tak, już nie pamiętasz jak to się robi.” Koniecznie w takiej chwili trzeba zacząć słuchać wesołej muzyki lub oglądać komedie. Żadnych wyciskaczy łez!\n2. Lęk często bierze się z kompleksów: „Może inni byli na lepszych wakacjach, wykupili droższą wycieczkę, mieli mniej komarów.” Zaraz zacznie się opowiadanie i nieznośne porównywanie. Tu konieczna jest opalenizna. Nawet jeśli nie byłeś w super słonecznym miejscu i nie wracasz spalony na mahoń, kup szybko samoopalacz (przynajmniej jest bezpieczny). Koniecznie rozsmaruj równomiernie, żeby nie zrobiły się kompromitujące plamy i udawaj, że byłeś w miejscu gdzie kąpiel w słońcu była czystą rozkoszą.\n3. Nie masz odpowiedniej ilości zdjęć z palmami w tle? Na iphonie i w internecie są aplikacje, które pozwolą Ci zrobić fotomontaż. Przynajmniej odgonisz dręczące Cię demony, wklejając swoją głowę w tłum tańczących Malezyjek.\n4. Nie masz suwenirów dla znajomych? Kup w supermarkecie pudełko belgijskich czekoladek. To zaklei im usta i uchroni Cie prze kolejnymi pytaniami, a Ty będziesz mógł powiedzieć, że kompletnie nie miałeś czasu i bombonierkę kupiłeś w biegu, na lotnisku.\n5. Koledzy z pracy zadręczają Cię opowieściami z wyjazdów, a kiedy patrzą na Ciebie pytającym wzrokiem masz pustkę w głowie? Powiedz, że pomiędzy plażą a masażami była nieustająca impreza i w sumie niewiele pamiętasz.\nJeśli to wszystko Cię nie pociesza, pomyśl, że nie jesteś sam. Każdy gdzieś w głębi duszy ma ten sam stres przed powrotem z wakacji i perspektywą nadchodzącej jesieni. Więc głowa do góry!


Juniorzy Szczypiorniaka mistrzami Polski! - Gazeta Olsztyńska\nJuniorzy Szczypiorniaka mistrzami Polski!\n2021-03-20 09:21:53 (ost. akt: 2021-03-20 09:40:34)\nFinałowy turniej mistrzostw Polski w Tarnowie zakończył się sukcesem olsztyńskiego szczypiorniaka - w decydującym meczu podopieczni Konstantego Targońskiego jedną bramką pokonali SPR Wybrzeże III Gdańsk.\nW półfinale piłkarze ręczni Szczypiorniaka Olsztyn pokonali Orlen Wisłę Płock 29:26 (16:11), kontrolując mecz niemal od samego początku. Duża w tym zasługa świetnie spisującego się w bramce Jakuba Ałaja, który swoimi interwencjami wielokrotnie zatrzymywał ataki graczy z Płocka, oraz Igora Graczyka (9 bramek) i Roberta Targońskiego (8 bramek).\nSzczypiorniak zagrał w składzie: Jakub Ałaj i Fabian Masłowski oraz Eryk Kulas - Robert Targoński 8, Maciej Retkiewicz 4, Jakub Bądzelewski 1, Igor Graczyk 9, Klaudiusz Leszczyński 2, Mateusz Reszczyński 1, Michał Safiejko 4, Piotr Fabisiak.\nW drugim półfinale Pałac Młodzieży Tarnów przegrał 25:36 (11:19) z Wybrzeżem III Gdańsk.\nW tej sytuacji w meczu o 3. miejsce Pałac Młodzieży Tarnów zmierzył się z Orlen Wisłą. Brązowe medale zdobył zespół z Płocka, wygrywając 34:31.\nWtedy nadszedł czas na wielki finał Szczypiorniak - Wybrzeże III. Spotkanie to stało na bardzo dobrym poziomie, a losy zwycięstwa ważyły się do ostatnich sekund.\nCo prawda na początku Szczypiorniak wypracował kilkubramkową przewagę, którą utrzymywał niemal przez cały mecz. Jednak gdańszczanie ambitnie gonili wynik i tuż przed końcem doprowadzili do remisu. Trener Targoński na 20 sekund przed ostatnią syreną poprosił o czas, by opracować plan najważniejszej akcji. No i udało się, bo po kilkunastu sekundach Michał Safiejko rzucił decydującą bramkę.\nSkład Szczypiorniaka: Jakub Ałaj 1 oraz Eryk Kulas - Robert Targoński 3, Filip Lewalski 3, Jakub Bądzelewski 1, Igor Graczyk 6, Mateusz Reszczyński 1 Michał Safiejko 8\n* Półfinały: Szczypiorniak Olsztyn – Orlen Wisła Płock 29:26 (16:11), Pałac Młodzieży Tarnów – Wybrzeże III Gdańsk 36:25 (19:11)\n* Mecz o brązowy medal: Pałac Młodzieży Tarnów – Orlen Wisła Płock 31:31 (13:17)\n* Finał: Szczypiorniak Olsztyn – SPR Wybrzeże III Gdańsk 23:22 (9:8)\nSzczypiorniak piłka ręczna mistrzostwa Polski juniorów\nolsztynianka #3062956 20 mar 2021 15:54\nDziś ostatni dzień podpisywania petycji. Proszę Cię podpisz jeśli dobro Olsztyna lezy Ci na sercu https://www.petycjeonline.com/petycja_w_ sprawie_dobrego_gospodarowania_zieleni_n a_terenie_olsztyna


e-wesele.pl - Szaleństwo jednego dnia i jednej nocy,a złote obrączki trwać będą na wieki 03.07\nWątek: Szaleństwo jednego dnia i jednej nocy,a złote obrączki trwać będą na wieki 03.07\nAutor Wątek: Szaleństwo jednego dnia i jednej nocy,a złote obrączki trwać będą na wieki 03.07 (Przeczytany 6122 razy)\nSzaleństwo jednego dnia i jednej nocy,a złote obrączki trwać będą na wieki 03.07\n13 Lipca 2010, 19:43\n"Prawdziwa miłość przenika tajemnice i samotność kochanej osoby, pozwalając jej zachować swoje sekrety i pozostawia jej wewnętrzną wolność." - Thomas Merton\nMój dzień i jego dzień, a życie przed nami wspólnie otwiera drzwi małżeńskiej przygody , zawsze dobrze wrócić do początku i pamiętać po wsze czasy od czego się zaczęło. A zaczęło się już od przedślubnego wtorku ...[/color]\nzapraszam wszystkich lubiących podczytywać babskie (i nie tylko) opowieści o ślubno-weselnych przeżyciach\nOdp: Szaleństwo jednego dnia i jednej nocy,a złote obrączki trwać będą na wieki 03.07\n13 Lipca 2010, 19:59\n13 Lipca 2010, 20:11\n13 Lipca 2010, 20:33\n13 Lipca 2010, 21:11\n13 Lipca 2010, 21:17\n13 Lipca 2010, 21:42\n13 Lipca 2010, 21:55\n13 Lipca 2010, 22:04\n14 Lipca 2010, 08:36\n14 Lipca 2010, 09:22\nJeśli można to tez dołączam\n14 Lipca 2010, 09:31\nTo Ty już czekamy na fotki\n14 Lipca 2010, 10:14\nWoW , jedna noc w sumie od założenia wątku, a Was już tak dużo. Witam pięknie zatem wszystkie kobietki\nPóki co jestem w robocie, więc tak po tajniacku nieco piszę, obiecuję od przyszłego tygodnia dużo więcej (neistety egzaminu w piątek nie ominę ).\nJa już od przedślubnego wtorku miałam wolne, zjechaliśmy z moim już mężem do domu Rodziców i sie zaczęło: a to torta umówić, a to napoje przewieźć, a to Księdza odwiedzić, a to spowiedź przedślubną przeżyć, a to gości przywitać i odebrać spod promu, bo w Świnoująciu wszystko jest pięknie dopóki nie stanie się w dłuuugiej kolejce na prom, żeby przejechać do miasta.\nKładliśmy się spać o północy i od rana znów na nogach.\nAle było warto, sam ślub, a potem wesele, to jedna z najpiękniejszych chwil, które trzeba przeżyć, żeby je docenić i przeżywać na nowo.\nDobrze, że mieliśmy sale, chłodnię, kanciapę na wszytskie niezbędne nam rzeczy właściwie od poniedziałku dostępną tylko dla nas.\nW piątek wieczorem mój mąż dał mi buziaka na dobranoc i pojechał spać do hotelu, gdzie była impreza, żebyśmy już nie grzeszyli , a poza tym, niektórzy goście przyjeżdżali juz o 4 rano w sobotę i trzeba było się z nimi przywitać.\nA od soboty rana to już czyste szaleństwo przygotowań ...\n14 Lipca 2010, 10:25\n14 Lipca 2010, 10:40\nZ góry przepraszam za rozmiar zdjęcia, muszę jeszcze popracować nad zmniejszaniem, bo póki co nie wiem, jak to zrobić.\nZdjęcie z pierwszego tańca, tak na smaczek\nczy te ramiączka są od stanika czy od sukni\n14 Lipca 2010, 11:16\nMożna dołączyć? bardzo ładnie wyglądałaś\n14 Lipca 2010, 11:34\nTa koronka to od sukienki, nie od stanika. Taką samą miałam doszytą tak w połowie sukni i odzielała marszczoną górę od całego tiulowego dołu.\nNajlepsze jest to, że tak bardzo zeszczuplałam przed weselem, że moja Musia musiała mi tą koronkę na szyi podszywać od środka, bo inaczej po prostu na mnie wisiała .\nW ogóle to moja suknia przed ślubem przeżyła samodzielne doklejanie dżetów (ale z Mamą miałyśmy zabawę), prasowanie żelazkiem, przytualnie kota itd. A co, musiała wypróbować wszytskiego zanim wyszłam na parkiet . To samo zresztą było z welonami, same je z Mamą ozdabiałyśmy, prasowałyśmy.\nPo weselu, suknia trafiła do domowej pralki i na 40 stopniach odprała sie jak nówka z salonu. Dzięki temu wiem, że wcale nie ma co udawać się do profesjonalnych pralni.\n14 Lipca 2010, 11:41\nA to miałaś przygody z suknią\n14 Lipca 2010, 12:02\n14 Lipca 2010, 12:06\nJestem i ja! Wyglądaliście pieknie!!\n14 Lipca 2010, 13:30\nbędę podczytywać jeśli można\nniezła akcja z tą suknią.... podziwiam, że nie bałaś się ją sama wyprać w pralce\n14 Lipca 2010, 13:35\nKasia i ja będę podczytywać.\nOlę całe wesele męczyłam o mmsa w Tobą w roli głównej.\nWyglądałaś ślicznie- widziałam wcześniej na zdjęciach\nAle ślicznie wyglądałaś, chętnie poczytam i popatrzę na Twój piękny dzień...gratuluję i wszystkiego najlepszego, moc miłości na co dzień\n14 Lipca 2010, 16:09\nznajoma tez prala w pralce i nic sie nie stalo... cos w tym jest i min. 250 zl zaoszczedzone , ale tez bym sie nie odwazyla\n14 Lipca 2010, 19:40\nZamiast pisać, co jeszcze zdąże uczynić później, to wklejam kolejną fotkę, tym razem sprzed Kosciółka, jeszcze w stanie narzeczeńskim , aby Wam się zbytnio nie nudziiło\no nawet nie zauwazylam ze kolejna swinoujscianka na forum jest\n14 Lipca 2010, 20:43\n14 Lipca 2010, 21:20\nCudowna suknia Zawsze takie mi się podobały, ale niestety na mnie nie wyglądają dobrze. Za to na Tobie cudownie Widać że promieniejcie szczęściem Czekam na ciąg dalszy opowieści\ngalaretka, Agulec_102, Kasia*, wiśniowa, Anjuszka, cherry, kurczaczek83 Witam serdecznie .\nWięc wracając do przygotowań:\n- o pierwszej nocy przyjechała moja teściowa, co zaowocowało nocną pobudką i niemożnością zaśnięcia chyba do 4 nad ranem\n- rano poszliśmy do przedślubnej spowiedzi prześlubnej, która ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu trwała łącznie jakieś 10 minut.Nieco najeździliśmy się po Kościołach, bo chcieliśmy na początku spowiadać się w innym Kościele niż ślub, a tu się okazała, ze jak msza się kończy, to do widzenia i żadnego Księdza nie ma dostępnego, więc chcąc nie chcąc wróciliśmy do naszego.\n- ja na 10 poleciałam na mały manicure do koleżanki, która jedynie delikatnie wymalowała mi paznokcie i ładnie je opiłowała, bez żadnych tipsów itp. historii. Naoglądałam się jej ślubnych zdjęć i tak mi się zamarzyło, żeby już móc założyć kiecę i welon i poczuć się panią młodą w pełnej krasie\n- potem moja kochana kuzynka wyfarbowała mi włosy, podcięła włosy mojego męża i pofarbowała włosy mojej Mamie. Narobiła się przy tym jak dziki osioł i za to bardzo jej dziękuję.\n- w końcu,, jak była chwial wolnego, to pojechaliśmy wykąpać się w morzu, żeby chociaż trochę mieć z "przymusowych wakacji" dla siebie.\n- podpompowaliśmy balony do ozdoby klatki, po czym pożegnałam się grzecznie z mężem i on udał się na nockę do hotelu, a ja w sumie "padłam jak zabita" do łóżka\nDopiero o 5 rano, jak się obudziłam, przypomniało mi się, że miałam wystawić buty na parapet , ale co tam, 5 rano to jeszcze noc, więc wystawiłam te moje trzewiki i stały tak na parapecie chyba do 14.\nButy poskutkowały, gdyż pogoda była bajeczna, aż nadto momentami


Home » Baner » Pomiędzy nami góry – recenzja\nWrzuciły Marudy w dniu sty 11, 2018 | 0 comments\nIm dłużej żyję, im więcej mam wokół siebie ludzi, tym częściej wydaje mi się, że te odległości pomiędzy „nami” stają się coraz większe. Możesz nawiązać coś głębokiego z osobą, którą pojawiła się nagle, możesz nie mieć o czym rozmawiać z osobą, która jest w Twoim życiu od zawsze. Poza tym, tak jak to było w „Fight clubie”: You met me at a very strange time in my life…\nBen (Idris Elba) poznał Alex (Kate Winslet) w małym samolocie. Razem z pilotem i jego psem lecieli wezwani przez swoje sprawy… Niestety, rutynowy lot został przerwany. Samolot rozbił się gdzieś wysoko w górach, pilot zginął (pies nie – uprzedzam psiarzy!), a dwoje nieznajomych zostało skazanych na siebie. Bez ekwipunku, zapasów jedzenia i picia, poharatani po wypadku, ze śniegiem do kolan. Każde z nich ma nieco inny „pomysł” na wyjście z tej opresji. Nieco chimeryczna Alex sama nie wie czego chce, ale Ben – lekarz, który często wędruje po górach, starał się przekonać ją do swoich racji… Parę (i psa!) czeka nie lada wyprawa, w której muszę przedostać się przez wrogą dzicz, w stronę jakichkolwiek oznak cywilizacji.\nWyprawa ta okaże się także znamienna dla nich nie tylko z powodu przeżycia wypadku, ale także będą mogli „zajrzeć” trochę głębiej w siebie…\nJak łatwo się domyślać: coś między nimi zacznie kiełkować. I to pewnie nie byłby problem, gdyby nie to, że Alex spieszyła się na swój… ślub.\nChodzą mi po głowie dwa przymiotniki, które moim zdaniem najtrafniej opisują ten film. To „kameralny” i „przewidywalny”. Największe emocje miałam z powodu uroczego psiaka, który był najsympatyczniejszym bohaterem dzieła, ale im bliżej końca, tym odzywały mi się w głowie (i niestety – nie tylko w głowie) jakieś dawno temu zakopane uczucia. Całkiem możliwe, że było to połączone z PMSem, ale trudno. To wszystko sprawiło, że oczywiście wzruszyłam się okrutnie, ale było to turbo ckliwe. To taki styl, który prowadzony był np. w „Pretty woman” – po prostu musisz wydusić łzę, tylko po to, by udowodnić przed sobą, że gdzieś tam jeszcze czają się jakieś emocje. Malutkie. Tyci-tyci…\nA dlaczego kameralny? Bo mamy tu dwoje bohaterów, przepiękne widoki i gdyby nie ta cała akcja z rozwalonym samolotem, dziką zwierzyną, wrogą przyrodą, to ja bym bardzo chętnie schowała się w takich górach, ale w wygodnej, ogrzewanej chatce, z dobrym jedzeniem i czekoladą, książkami, internetem. No, to byłoby super. Tylko poproszę o opcje bez dzikich kotów, które będą chciały zeżreć mi psa (pies przeżył, serio).\nObejrzałam ten film w dobrym momencie, dlatego mi się podobał. Główni bohaterowie to po prostu cholernie dobrzy aktorzy, którzy potrafią zagrać wszystko, co tylko chcą. Do tego produkcja zrobiła robotę, oddając szalenie poprawny film, do którego trudno mi się uczepić. No. Dobre okoliczności, dobre filmidło.\nJednak jest we mnie ta mała „wątpliwość”, że gdybym obejrzała go z nieco gorszym nastrojem, uznałabym go za ckliwe, nudne dzieło, z oklepanym do granic przyzwoitości wątkiem miłosnym.\nTagi: Pomiędzy nami góry – recenzja, filmy recenzja, marudzenie, blog popkulturowy, blog recenzencki, recenzje filmów


Przekąski - PKU Sklep\nChipsy i krakersy(8)\nViolife Blu o smaku sera Roquefort blok 150 g 7,99 zł 9,95 zł\nAMANDIN Napój z orzechów tygrysich BIO 1000ml 8,90 zł 9,50 zł\nFrupp - baton warzywno-owocowy bezglutenowy błonika 9 g\nBaton banan, marchew i marakuja zawiera aż 6% błonnika.Chrupiący batonik bez dodatku tłuszczu i soli!Wartość energetyczna jednej porcji to zaledwie 44 kcal!\nFrupp Batonik malinowy 37kcal 15% błonika 10 g\nChrupiący malinowy baton - pyszna i zdrowa przekąska.\nFRUPP liofilizowany WIŚNIA, KAKAO, PAPRYKA OSTRA 10g\nROZGRYŹ NOWE POŁĄCZENIE\nTruskawkowy baton to idealna przekąska dla ludzi głodnych nowych wyzwań i alternatywa dla wysokokalorycznych słodyczy. Jedna porcja to zaledwie 37 kcal, bez glutenu, dodatku tłuszczu i soli.\nFrupp Batonik wiśniowy 35kcal 6% błonika 10 g\nChrupiący wiśniowy baton - pyszna i zdrowa przekąska.Owoce podane w formie pysznego, chrupiącego batonika, są zdrową alternatywą dla niskowartościowych i wysokokalorycznych słodyczy dostępnych obecnie na rynku. Do produkcji batoników Frupp nie używa się żelatyny jako środka zagęszczającego jak w wielu powszechnie dostępnych produktach, stosuje się natomiast naturalną pektynę owocową.\nChrupki Kukurydziane W Czekoladzie Bez Dodatku Cukru 100 g\nCHRUPKI KUKURYDZIANE W CZEKOLADZIE BEZ DODATKU CUKRU\nFrupp Batonik truskawkowy 37kcal 8% błonika 10g\nChrupiący truskawkowy baton - pyszna i zdrowa przekąska.\nBioMar Kulki Kokosowe (Ferrero) GF 80 g\nKulki Kokosowe z kremem o smaku migdałowym.\nChrupki w polewie czekoladopodobnej białej PKU 100g\nSkadniki: 74% polewa czkoladopodobna biała (cukier, utwardzony tłuszcz roslinny, serwatka w proszku z mleka, emulgator - lecytyna sojowa, aromat),\nFasolki z miodem PKU 100g\nskrobia kukurydziana, skrobia ryżowa, 16% miód naturalny, syrop ziemniaczany, olej rzepakowy, cukier, mono i dliglicerydy kwasów tłuszczowych-emulgator, guma guar-substancja zagęszczająca, soda-środek spulchniający, sól.\nRurki Jabłkowe w polewie karobowej 24g\nRurki jabłkowe w polewie karobowej to doskonała,zdrowa przekąska na każdą porę dnia.\nWafelek Kokosowy Bezglutenowy CELIHOPE 17g\nWafelek o smaku kokosowym w polewie czekoladowej posypany wiórkami kokosowymi


Dlatego stojąc u progu ogromnej transformacji krajowego i europejskiego rynku energii, ambicją i misją Grupy jest wspieranie wysiłków związanych z procesem polskiej transformacji energetycznej oraz rozwojem gospodarki niskoemisyjnej. Budowanie wartości dla akcjonariuszy, dalszy wzrost organiczny poprzez rozwój projektów morskich i lądowych farm wiatrowych oraz farm fotowoltaicznych to nadrzędne cele, które w najbliższych pięciu latach będą realizowane przez spółkę.\nTeraz jesteśmy silniejsi niż kiedykolwiek wcześniej i jesteśmy gotowi kształtować przyszłość rynku energii w Polsce. Po pełnej implementacji strategii umocnimy swoją pozycję w gronie liderów rynku OZE. Będziemy nie tylko Grupą o zwiększonej skali działania w rozumieniu zainstalowanych mocy oraz wypracowywanych wyników, lecz przede wszystkim Grupą o wielkim potencjale wzrostu wynikającym z dalszego organicznego rozwoju projektów odnawialnych oraz zajęcia pozycji pozwalającej na rozwój w oparciu o produkcję i spalanie wodoru.\nPolska transformacja energetyczna nie może odbyć się bez zaangażowania w realizację projektów farm wiatrowych na Morzu Bałtyckim. Dlatego Polenergia wspólnie z Equinor jako liderzy rynku morskich farm wiatrowych w Polsce planują dalszy rozwój i osiągnięcie etapu gotowości do budowy 1 440 MW na Bałtyku do 2023 roku. Ponadto do 2024 roku Spółka planuje także budowę i uruchomienie projektów lądowych farm wiatrowych oraz fotowoltaicznych o łącznej mocy 315 MW, z czego 199 MW dotyczy projektów lądowych farm wiatrowych, które już uzyskały wsparcie w ostatnich aukcjach.\nZgodnie z nową strategią, aby skutecznie zbilansować portfel wytwórczy, Polenergia będzie rozwijała zaawansowane technologie gazowe, realizując inwestycje w bloki kogeneracyjne zasilające odbiorców przemysłowych. Będą one stanowiły również przyczółek dla wielkiej transformacji wodorowej, do której Grupa w najbliższych latach chce być w pełni przygotowana. Zarówno istniejąca elektrociepłownia w Nowej Sarzynie, jak i planowane nowe bloki gazowe mają być gotowe do spalania zielonego wodoru, co przyczyni się do budowy w przyszłości całkowicie zeroemisyjnej grupy energetycznej.\nDalszy rozwój budownictwa mieszkaniowego stwarza szanse na zwiększenie bazy klientów, dla których Polenergia będzie świadczyła usługi dystrybucyjne oraz sprzedawała energię elektryczną pochodzącą z własnych aktywów wytwórczych. Zielona energia będzie trafiała wprost do odbiorców biznesowych i indywidualnych, w modelu dopasowanym bezpośrednio do ich potrzeb. Grupa rozszerzy również ofertę produktową o nowe usługi, takie jak instalacje fotowoltaiczne dla prosumentów oraz stacje ładowania pojazdów elektrycznych.\nSpółka ma już zabezpieczone środki na realizację części strategii. Pochodzą one z zysków wypracowanych przez aktywa operacyjne oraz pożyczki udzielonej przez wiodącego akcjonariusza. Jednak realizacja całej strategii Grupy wymaga dodatkowych środków w wysokości co najmniej pół miliarda złotych. Kwota ta nie uwzględnia jednak szacowanego obecnie na poziomie co najmniej 2,6 miliarda złotych kapitału własnego potrzebnego do finansowania, przy współudziale finansowania dłużnego, budowy MFW Bałtyk II oraz MFW Bałtyk III . Decyzja o zakresie i sposobie udziału Polenergii w fazie budowy i eksploatacji projektów morskich farm wiatrowych zostanie podjęta na późniejszym etapie, z uwzględnieniem oceny atrakcyjności tych projektów i dostępności źródeł finansowania.


[Koszyk�wka] Nowy center w ROSIE • SportRadom | Radomski Serwis Sportowy\nStrona g��wna » Koszyk�wka » Nowy center w ROSIE\nNowy center w ROSIE\nMierz�cy 212�cm wzrostu center, wyst�puj�cy ostatnio w�dru�ynie mistrza Polski Anwilu W�oc�awek,�Jakub Parze�ski�jest nowym graczem ROSY Radom.\nNie�jest tajemnic�, �e�od�jakiego� czasu planowali�my wzmocnienie na�pozycji podkoszowej, rozwa�ali�my r�ne opcje i�wyb�r pad� na�Polaka, Jakuba Parze�skiego. Jeste�my przekonani, �e�jest wyb�r najlepszy, bior�c pod�uwag� r�wnie� nasze mo�liwo�ci - podkre�la�Piotr Karda�, prezes ROSA SA. 26-letni�Jakub Parze�ski�(3�grudnia sko�czy 27�lat) trafi� do�ROSY na�zasadzie wypo�yczenia z�Anwilu. Zawodnik b�dzie bra� udzia� ju� w�przysz�otygodniowych treningach, a�radomskiej publiczno�ci zaprezentuje si� w�meczu z�Legi� Warszawa (niedziela 9�grudnia, godz.�12.40), kt�ry�transmitowany b�dzie bezpo�rednio przez�telewizj� Polsat Sport.\n- Sprowadzenie zawodnika podkoszowego, szczeg�lnie na�pozycj� numer pi��, sta�o si� dla nas priorytetem. Chyba nie�musz� nikomu t�umaczy�, jak wa�na jest to�pozycja w�koszyk�wce. Podpisanie umowy z�Jakubem Parze�ski zamkn�o poszukiwania centra, a�jeste�my przekonani, �e�zar�wno dla naszego zespo�u, jak i�nowego zawodnika, takie rozwi�zanie jest wiele korzystne - uwa�a�Piotr Karda�.\nJakub Parze�ski�wyst�powa� ostatnio w�dru�ynie mistrza Polski Anwilu W�oc�awek, z�kt�rym�zwi�za� si� dwuletnim kontraktem. W�minionych dw�ch sezonach reprezentowa� barwy MKS-u D�browa G�rnicza, gdzie rozw�j kariery zahamowa�a powa�na kontuzja. Wcze�niej gra� te� w�Asseco Gdynia, Baskecie Pozna� i��l�sku Wroc�aw, kt�rego�jest wychowankiem. Ma te� za�sob� trzyletni�, w�osk� przygod�, bo w�latach 2010-2013�jego klubem by� Virtus Bolonia. Wysoki center wyst�powa� wielokrotnie w�juniorskiej i�m�odzie�owej reprezentacji Polski.


„Cieszmy się z małych rzeczy” na początek. A potem cztery bramki... – SportSlaski.pl\nUdane rozpoczęcie ligowego sezonu w wykonaniu chorzowskiego Ruchu. "Niebiescy" w dwóch wyjazdowych meczach zdobyli osiem bramek i na starcie mają komplet punktów. W Gaci chorzowianie wygrali 4:1, a teraz przed podopiecznymi Łukasza Berety pierwszy mecz przed własną publiką. W środę z Wartą Gorzów Wielkopolski.\nWizyta czternastokrotnego mistrza Polski zmobilizowała w Gaci niemal wszystkich, począwszy od gospodarzy obiektu, skończywszy na nadgorliwych służbach porządkowych. Miejscowi piłkarze chcieli natomiast w pierwszych minutach zaznaczyć swoją obecność na boisku. Nic więc dziwnego, że prezes Ruchu Seweryn Siemianowski pierwsze dobre decyzje chorzowian, po kilkuminutowej przewadze gospodarzy, skwitował z uśmiechem słowami piosenki... Sylwii Grzeszczak: „Cieszmy się z małych rzeczy”.\nWłodarze Ruchu mieli jednak prawo do dobrych nastrojów. Ruch od początku był drużyną dojrzalszą. "Niebiescy" szybko przyzwyczaili się do małego i wąskiego boiska w Gaci, już w pierwszych minutach stwarzając zagrożenie po stałych fragmentach gry. W taki sposób padł pierwszy gol, gdy po zamieszaniu podbramkowym po rzucie rożnym precyzyjnym strzałem popisał się Mariusz Idzik. - O przód jestem spokojny, zawsze coś wpadnie – mówił po meczu trener Łukasz Bereta.\nDobrze w poczynaniach ofensywnych radził sobie debiutujący w ligowym meczu 17-letni Tomasz Neugebauer. - Za pierwsze minuty ocena bardzo dobra, potem sprokurował rzut karny, którego można było uniknąć, ale i tak należy go pochwalić. Jestem zadowolony z jego gry. Na ile sił starczyło, to grał dobry mecz – chwalił Łukasz Bereta.\nChorzowianie po straconym golu szybko odzyskali pewność siebie, w końcówce pierwszej połowy zyskując dwie kolejne bramki. Najpierw drugą bramkę dla Ruchu w drugim kolejnym meczu uzyskał Michał Mokrzycki, a wynik do przerwy ustalił Konrad Kasolik.\nW drugiej połowie toczony przy wysokiej temperaturze mecz nie mógł zachwycać wysokim tempem. Gospodarze starali się stwarzać zagrożenie pod bramką Kamila Lecha. - Trzeba eliminować takie zrywy, na pewno to był niepotrzebny słabszy moment – oceniał Tomasz Foszmańczyk.- Mam trochę pretensji o to, mogliśmy się bardziej cofnąć, zmusić rywala do ataku pozycyjnego i skontrować, byłoby szybciej spokojniej – dodawał trener Bereta. Uspokoił "Niebieskich" już w doliczonym czasie gry Mariusz Idzik, wykorzystując chwilę nieuwagi rywala i ustalając wynik spotkania.\nZ pewnością po meczu może martwić dyspozycja zdrowotna piłkarzy Ruchu. Dzisiaj na ławce rezerwowych usiadł już Marcin Kowalski, cały czas poza kadrą jest jednak Mateusz Lechowicz. Nie mogli dzisiaj zagrać także Mateusz Duchowski i Bartłomiej Kulejewski, a po meczu w Gaci na problemy zdrowotne narzekali Tomasz Foszmańczyk i Patryk Sikora. - W najbliższych godzinach przekonamy się czy będziemy mogli skorzystać z tych zawodników w środę – mówili po meczu trenerzy Ruchu.


Archiwalne: Nowe buciki, Decathlon 22 Głubczyce • OLX.pl\nZobacz podobne ogłoszenia w kategorii Buciki w Głubczyce.\nWitam, sprzedam nowe buciki firmy Decathlon rozmiar 22. Kupione dla Synka, ale okazały się za małe. Długość wkładki 13 cm. Bardzo lekkie i mają specjalna siateczkę, dzięki czemu stopka się nie poci. Polecam serdecznie.\nDodane z telefonu o 11:19, 17 marca 2021\nID ogłoszenia: 654022599\nLekka z koronką, piękna koszula\nLekka koszula z dłuższym tyłem\nDodane z telefonu o\t11:19, 17 marca 2021


„Wschód” – Podróż za pamięć – Tramwaj nr 4 przystanek popkultura\n25 lutego, 2017 21 marca, 2017 Adrian\tAndrzej Stasiuk, bookmaster, recenzja, Secrus, Wschód\nOstatnio coraz częściej mówi się, że założyciel Czarnego od lat pisze tę samą książkę. Mało kto jednak uznaje to za wadę, skoro ta jedna, przerabiana na wiele sposobów opowieść jest po prostu dobra. We Wschodzie Stasiuk znów ogniskuje swoje spojrzenie na podróży. Ta rzeczywista, w której za tytułowym określeniem kryje się zarówno Lublin, jak i azjatyckie stepy, rodzi podróż myślową, ważniejszą, bo pozwalającą odtworzyć kolejną cząstkę swojej wiejskiej młodości. Stasiuk – wyjątkowo bezpośrednio autobiograficzny – wyjeżdża i wędruje dla dzieciństwa, szczeniackości, dla pamięci tych wspomnień, która potrafi na nowo ożywiać i pobudzać. Narrator zdaje się przekazywać, że pamięć to nie tylko największy dar dla własnej intymności, ale też ziarno, które należy rozsiewać ku uciesze wszystkich wokół. Dlatego więc we Wschodzie relacje z podróży i dawność się przenikają, ponieważ poprzez te pierwsze silniej uobecnia się ta druga. Stasiuk wędruje zatem nie dokądś, ale po coś, a raczej po żywsze pojęcie braku czegoś – po to, aby o tym braku opowiedzieć. Czego jest to brak? Sami osądzicie. Ale Wschód jest właśnie Wschodem, bo jest samotnią, a brak nigdy nie dociera do myśli bardziej niż w samotności.\nTrzeba powiedzieć, że książka Stasiuka jest formą bardzo nieułożoną. Wspomnieniowość i reportażowość podróży mijają się tutaj w pełnym rozgardiaszu i obie ciągną za sobą piękny literacko osobisty komentarz. Na pozór brakuje tu głównej myśli, brakuje choćby szczątkowego prowadzenia czytelnika po Stasiukowych intencjach, a całość napisana jest w stylu powolnej, sączącej się leniwie gawędy bez ładu i składu. Dla tych zatem, którzy do uchwycenia sensu lektury potrzebują wyraźnego szkieletu opowieści, Wschód okaże się niestrawny. Pozostali na szczęście – w tym ja – będą mogli ustąpić i dać się tęsknemu biegowi myśli omamić. Ta urywkowość przypomina mi budowanie wieży z kart – każda karta ma jakieś znaczenie osobno, ale to razem tworzą coś więcej, choć jest kruche i łatwe do zburzenia. Jedna karta to jeden obraz, jedno wspomnienie. I tak się je układa przez całe życie; czasem tasuje, gdy spadną na ziemię.\nStasiuk wędruje na Wschód, aby zaznać pierwotnego spokoju, aby ożywiać wspomnienia, ale również budować własną tożsamość mężczyzny, Polaka i Europejczyka. Poddaje komentarzowi nie tylko przeszłość, ale też przyszłość, której jest niepewny – do głosu dochodzą świat i kultura, wiele twarzy cywilizacji, obrazy Mongolii i Chin obok abstrakcyjnej sensualności PRL-u zapamiętanego. Co jednak wydaje się mnie, a co potwierdza zbadanie akcentów, jakie padają w recenzjach książki, to że we Wschodzie nie są najważniejsze Wschód, podróż i step, wreszcie nie polityczność narracji, ale szczerość i nastrój, przez który tę szczerość się wypowiada. Stasiuk mówi, co go boli, dręczy, zachwyca i uspokaja. Mówi, owszem, obrazami ze swoich podróży, ale nie o nich samych.\nA o tym, że robi to w pełni po swojemu, świadczy nie tylko wspomniana fragmentaryczność, ale też brak jasno określonego gatunku. Wschód jest po trochu esejem, dziennikiem i reportażem, jakimś tworem z zakresu prozy podróżniczej, być może jej eseistycznym bratem, bo nie unika nonszalancji porzucania na całe akapity ram dziennika podróży albo składowiska pamiątek świadomości. Jeśli Stasiuk pisze o stepie, robi to po reportersku, lepiąc siebie w tamtym miejscu i o tamtym czasie od wewnątrz, odtwarzając każdy szept wiatru. Jeśli wraca daleko w lata młodości, to po domowemu, otulająco, kiedy z miłością kreśli postać matki, która pojawia się w jedynych we Wschodzie dialogach.\nTrzeba przywyknąć, że to literacki chaos. Że się może zgubić sens – pewnie, mnie też umykał. Ale wracałem przede wszystkim dla pięknej prozy. Z rytmizującymi tekst powtórzeniami, ze szczegółowością godną stylu Stefana Chwina i zdaniami, które aż śpiewają w uszach. Po to sięga się po Wschód – po mądrość człowieka, który wie, jak pięknie opowiadać. A co już opowie głośno, a co na ucho, to nasza tajemnica.\n4 Thoughts to “„Wschód” – Podróż za pamięć”\n25 lutego, 2017 at 11:56 am\nJest taki esej czeskiego autora, Josefa Kroutvora, o tym, że im dalej przesuwamy się na wschód, tym bardziej rozpadają się nasze ułożone strategie narracyjne, zanika historia, wszystko staje się anegdotą, aż w końcu poruszamy się w takiej magmie wątków, które gdzieś się może kończą, ale wcale niekoniecznie. Przypomniało mi się to a propos Twojego tekstu, bo jakoś chyba współgra z tym, o czym piszesz a propos „Wschodu” Stasiuka :-).\n25 lutego, 2017 at 12:40 pm\nBardzo trafnie ujęte. Żałuję, że nie znałem tych słów przed napisaniem tekstu, a najlepiej przed lekturą „Wschodu” – idealnie korespondują z przemyśleniami, do których skłonił mnie Stasiuk.\nPamiętasz, jaki tytuł nosił ten esej?\n25 lutego, 2017 at 2:13 pm\nJasne, nawet mogę podpowiedzieć, gdzie go znaleźć :-). W tomie „Hrabal, Kundera, Havel. Antologia czeskiego eseju”, a Kroutvor ma tam tekst „Europa Środkowa: anegdota i historia” (bo ten wschód się tam pojawia właśnie w kontekście Europy Środkowej).\n25 lutego, 2017 at 2:20 pm\nŚwietnie, dziękuję ;) Nie wiem, czy Stasiuk Kroutvora czytał (pewnie tak), ale na pewno myślał podobnie.


PULSOMETR – zdalne monitorowanie pacjentów z COVID-19 na Mazowszu »\nPULSOMETR – zdalne monitorowanie pacjentów z COVID-19 na Mazowszu\nJesienią ubiegłego roku Ministerstwo Zdrowia uruchomiło projekt Domowej Opieki Medycznej (DOM), czyli system zdalnego monitoringu pacjentów z COVID-19. W ramach jego realizacji każdy, kto ma pozytywny wynik testu na koronawirusa, może otrzymać pulsoksymetr, niewielkie, proste w obsłudze urządzenie badające poziom nasycenia krwi tętniczej tlenem i przekazujące dane do centrum monitoringu. Dzięki temu, w razie pogorszenia parametrów, szybko zostanie wezwane do pacjenta pogotowie ratunkowe.\nW opinii Zbigniewa Terka, dyrektora mazowieckiego NFZ, – poziom korzystania z udostępnionego pacjentom i świadczeniodawcom programu jest wciąż niezadowalający: – Tylko 259 świadczeniodawców z 684 (37,8%), realizujących na terenie Mazowsza umowy w zakresie świadczeń lekarza POZ, zgłosiło swoich pracowników do przekazywania informacji o pacjentach COVID kwalifikujących się do monitorowania pulsoksymetrem. Populacja pacjentów objętych opieką liczy 2.762.000 osób, co stanowi ok. 54,8% populacji z list lekarzy POZ. – Będziemy zachęcać lekarzy rodzinnych, aby w trosce o swoich pacjentów wzięli udział w programie – dodaje dyrektor Terek.\nKto może otrzymać pulsoksymetr\nPacjenci, którzy ukończyli 55 lat są automatycznie włączeni do programu DOM. Po stwierdzeniu pozytywnego wyniku na COVID-19 pracownik Poczty Polskiej dostarczy urządzenie do domu pacjenta.\nJeśli pacjent ma mniej niż 55 lat, aby otrzymać urządzenie musi wypełnić formularz kontaktowy Pulsocare, który znajduje się na stronie Ministerstwa Zdrowia:\nhttp://form.govtech.gov.pl/ankieta/580284/formularz-pulsocare-dla-osob-ktore-ukonczyly-55-rok-zycia.html lub może zostać zakwalifikowany do projektu przez zarejestrowanego w systemie DOM lekarza rodzinnego. Lekarz po otrzymaniu informacji, że u pacjenta zdiagnozowano COVID-19 może na podstawie wywiadu medycznego zakwalifikować go do programu telemonitoringu. Pacjent otrzyma dane do logowania w systemie przez SMS, a pulsoksymetr zostanie dostarczony przez Pocztę Polską.\nWięcej informacji na ten temat można uzyskać dzwoniąc na Telefoniczną Informację Pacjenta (TIP) – 800 190 590.\nPulsoksymetry to proste urządzenia elektroniczne służące do nieinwazyjnego pomiaru saturacji krwi oraz tętna. U osób zdrowych prawidłowa saturacja wynosi około 95-100%. Pacjent zakłada na palec pulsoksymetr, a urządzenie automatycznie łączy się z telefonem, na którym jest wgrana uprzednio aplikacja PulsoCare. Pacjent może też wprowadzić wyniki do systemu używając komputera bądź dzwoniąc na całodobową automatyczną infolinię: 22 256 53 23.\nJeśli parametry pogorszą się – konsultanci i lekarze pracujący w Centrum Kontaktu Domowej Opieki Medycznej otrzymują natychmiastowe powiadomienie. W takim przypadku pacjent może zostać skierowany na zdalną konsultację w formie lekarskiej teleporady, a w razie konieczności konsultanci wezwą do pacjenta pogotowie ratunkowe.\nPo zakończeniu izolacji pulsoksymetr należy zwrócić. Gotowość zwrotu można zgłosić, dzwoniąc na automatyczną infolinię zwrotu pulsoksymetrów (22 256 53 75); wybierając opcję „zwrot pulsoksymetru” w aplikacji PulsoCare lub dzwoniąc na infolinię 792 654 100.\nWięcej informacji: http://www.gov.pl/web/domowaopiekamedyczna


Blizna | Dobry Lekarz\nBlizna - Objawy choroby:\nBlizna - Opis choroby:\n- mogą występować w organach wewnętrznych, gdzie nacięcie zostało wykonane podczas operacji\n- mogą powstawać, po przebyciu niektórych chorób skóry, takich jak trądzik i ospa wietrzna.\nGdy skóra jest zraniona i powstaje przerwa w tkankach organizmu, organizm produkuje więcej białka zwanego kolagenem. Kolagen gromadzi się w miejscu, w którym tkanka uległa uszkodzeniu, pomaga uzdrowić i wzmocnić ranę.\nPrzez okres około trzech miesięcy lub dłużej, nowy kolagen kontynuuje formacje i dopływ krwi zwiększa się, co powoduje, że blizna zostaje podniesiona, nierówna i czerwona. Następnie część kolagenu załamuje się w miejscu rany, ukrwienie zmniejsza się i blizna stopniowo staje się gładsza, bardziej miękka i bledsza.\nChoć blizny są stałe, mogą zanikać w ciągu maksymalnie dwóch lat. Po tym czasie, jest to mało prawdopodobne, że blizna bardziej zaniknie.\nRan skóry może być spowodowane przez wiele rzeczy, w tym:\n- przypadkowe urazy\n- umyślne uszkodzenia\nGdzie tworzą się blizny?\nBlizny są nieprzewidywalne. Niektóre części ciała są bardziej narażone na ryzyko powstawania blizn, takie jak klatka piersiowa, plecy, płatek ucha i bark.\nBlizny, które tworzą się na kolanach i ramionach mogą być rozciągnięte lub rozszerzone w wyniku procesu gojenia odbywającego się na ruchomych stawach.\nW zależności od rodzaju i wieku blizny, wiele różnych zabiegów może pomóc uczynić je mniej widocznymi i poprawić nasz wygląd.\nMimo, że większość blizn będzie stopniowo zanikać w czasie, jest mało prawdopodobne, aby całkowicie znikły.\nJeśli blizny są brzydkie, niewygodne lub budzą zastrzeżenia, istnieją możliwości leczenia, które mogą obejmować:\n- opatrunki ciśnieniowe\n- wstrzyknięcia kortykosteroidów\n- kosmetyczny kamuflaż (make-up)\nCzęsto, może być stosowana kombinacja zabiegów.


...kachaskowo...: 3 x wyzwaniowe ILSowe LOsy ;)\nKlienci ILS wiedzą o czym mowa, otóż są to "piątkowe inspiracje" czyli mapki na scrapy z papierów właśnie z ILS :) A że zagramanicznych papierów to ja mam niewiele, za to przeważają właśnie ILS, nie było problemu z papierami ;D\nMinęły 3 piątki, wrzucam hurtowo 3 LO:\nNastępny w kolejce jest "mini" LO. Ma zaledwie 8x8cm. Zrobiony z resztek (za przeproszeniem) walających się po biurku. Teraz zdjęcie Miśka nie zmieści mi się już do portfela, za to przyozdabia regał. Myślę, że nazbiera mi się troszkę tych miniaturek i sklecę z nich albumik :D\ni dla porównania z pieniążkiem :D nie żebym się chwaliła, jaka to ja bogata jestem ;p\nI ostatni już tym razem - załamany ;p\nMateriałowe i guziczkowe kwiatuchy:\nkwiatuch wstążeczkowy, ćwiek zakupiony (wraz z innymi;p) w niemieckim zeemann'ie\ni hasło przewodnie :D\nMam mały problem z mapkami, bo wiernie się ich trzymam. Nie wiem, czy to wada, czy zaleta, ale tak już mam. Może dlatego mało pracuję na mapkach, a bardziej sama tworzę sobie schematy swoich prac. Te natomiast (choć dość schematycznie utrzymane) bardzo fajnie i szybko mi się robiło :D\npozdrawiam i buziakuję w ten zimowy dzionek (cały czas śnieg pada)\nAutor: kachasek o 12:34\nDuś 13 marca 2010 13:11\n3 wspaniałe LOosy! Ostatni najlepszy! Dobra robota;*\nEnthia 13 marca 2010 13:18\nAle piękne... Podziwiam sobie zwłaszcza ostatni :)\nanya.es 13 marca 2010 13:49\nŚliczne(!) , wszystko mi się podoba . Świetny Maluch!:)\nJoasiunia:) 13 marca 2010 14:22\nWow boskie scrapy:D\nJustyna 13 marca 2010 16:11\nOlina 13 marca 2010 20:45\nNajbardziej podoba mi sie ostatni,swietny! :)\nDorota 13 marca 2010 22:21\nBardzo fajne LO! Ubawiłam się z ostatniego :)))\nkachasek 14 marca 2010 00:58\ndziękuję wam z całego serducha :D :*\nanya.es -> jak by to mój mąż powiedział "wiem, bo mój" ;) dziękuję :* zastanawiam się tylko, czemu ten maluch tak szybko rośnie? ;)\nnaczynie_gliniane 14 marca 2010 09:57\nA co to są te mapki, o których piszesz na końcu?\nAnonimowy 14 marca 2010 14:33\nNa skrapkach i mapkach sie nie znam ale podoba mi sie ze cos robisz no i "Moj"!!! wnuk,jest wspanialy (no bo to moj) Buziaki\nu Alojka 14 marca 2010 17:38\nto swietnie ze "cos robisz" bo robisz to dobrze.\nshiraja 14 marca 2010 21:57\nto się napracowałaś :) efekcior bardzo fajny.... pozdrawiam


Fundacja Ja Wisła z przyjemnością zaprasza w niedzielę na nadwiślański spacer do Rezerwatów Wyspy Zawadowskie i Wyspy Świderskie.\nSpotykamy się w niedziele 29 stycznia o godzinie 11 w Józefowie na skrzyżowaniu al. Nadwiślańskiej i ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego (przy ruinie Hotelu Pod Dębami, al. Nadwiślańska 220).\nUwaga autobus 702 startuje z przystanku Wiatraczna 14 i kursuje średnio raz na godzinę, żeby dojechać do Józefowa należy jechać tym odjeżdżającym o 10.20 z pętli na Wiatracznej i wysiąść na przystanku Wyszyńskiego, przystanek na żądanie.\nCelem wyprawy jest poznanie Rezerwatów Wyspy Zawadowskie i Wyspy Świderskie. Trasa wycieczki w całości biegnie w terenie o najwyższych w skali kraju walorach przyrodniczych. Wisła w Józefowie i na granicy Wawra pozostała bowiem praktycznie całkowicie naturalna, bez wyraźnego śladu ingerencji człowieka. Spacerować będziemy na przemian: grzbietami okresowych wysp, ciągnącymi się kilometrami urwistymi klifami, plażami z rozległymi grzępami żwirowymi, dnem wyschniętych łach, nieprzebytymi ostępami lasu łęgowego. Trasa jest równie piękna, co trudna. Okaże się że pomimo pokrywy śnieżnej, Wisła zaprezentuje zdumiewającą galę kolorystyczną. Towarzyszyć nam będą stada zupełnie dzikich dzików i saren. Zapalimy też małe ognisko, proszę zabrać coś na ruszt i gorącą herbatę w termosie, będzie też więcej postojów na konsumpcję krajobrazu okiem i obiektywem. Przejście odcinka zajmie około 4 godzin. Zakończenie przy ul. Strzygłowskiej (przy rondzie łączącym: al. Nadwiślańską, Trakt Lubelski i Wał Miedzeszyński.)\nMożna też przyjechać samochodem i zaparkować go na ulicy Strzygłowskiej i podjechać na start autobusem 702 kilka przystanków do ul. Wyszyńskiego w Józefowie. Ja Jadę samochodem z Herbatnika i mogę zabrać 6 osób. Zainteresowani proszeni są o kontakt tel. 502 276 612.\nWycieczka jest odpłatna w wysokości 20 zł bilet normalny, 10 zł bilet ulgowy (dzieci i młodzież, seniorzy). Trasa jest wymagająca, należy mieć dobre buty terenowe, polecam tez stuptuty, można wziąć kijki NW. Na czas odpoczynku przy ognisku, bardzo przydaje się kawałek karimaty.\nBędzie to drugi z cyklu dwunastu spacerów pt.: CHODŹ NAD WISŁĘ, których łączna trasa przemierzy całość brzegów Wisły w Warszawie i nawet trochę tuż pod Warszawą. Spacery będą odbywać się w każdą niedzielę do połowy kwietnia. Celem projektu jest przybliżenie Wisły mieszkańcom Warszawy i okolic. Trasy są trudne, ale baaardzo piękne. Po drodze opowiadam historie i pokazuje miejsca, których nie zobaczycie w telewizji. Przejście całego szlaku Wisły warszawskiej otwiera oczy i umysły i nie pozwala ich już zamknąć. Kto przedzie cały szlak, otrzyma od Fundacji dyplom uznania.


Ad 1. W niektórych gwarach o wymawiane jest jak u, np. [kuń] w Wielkopolsce, na Śląsku i na Kujawach lub [cuś] na Kujawach, w Warmii, na Suwalszczyźnie. W zasadzie taki dźwięk transkrybujemy ortograficznie za pomocą litery ó, aby zachować jego etymologiczny związek z o, por. Sposoby zapisu tekstów gwarowych w witrynie Dialekty i gwary polskie pod red. Haliny Karaś. W praktyce jednak zdarza się transkrypcja zarówno przez ó, jak i przez u, co widać nie tylko w przykładowych tekstach gwarowych w ww. witrynie, ale także w tekstach literackich, stylizowanych gwarowo. Na przykład w NKJP kuń jest liczniejszy niż kóń, obecny w utworach Gąsiorowskiego, Kruczkowskiego i Reymonta, por. „Głupiś!… Nie żaden kuń, ino kobyła!” (Kordian i cham).\nAd 2. „Jestem na tak” wydaje się skrótem od „Jestem zdecydowany na tak”, „Jestem gotów oddać swój głos na tak” itp. Niejasna struktura tego zwrotu sprawia, że odbieramy go jako potoczny. W NKJP występuje on głównie w dyskusjach internetowych oraz w reportażach w prasie, w wypowiedziach opisywanych osób. Jest jednak też film pod takim tytułem (w oryginale Yes Man), są akcje społeczne pod taką nazwą, zwrot się więc upowszechnia. Warto zwrócić uwagę, że ma on pełny paradygmat, tzn. występuje też w innych formach, jak być na tak lub byli na tak. Ma też odpowiednik w formie być na nie, odmienny przez osoby, liczby itd.\nPrzypominamy zasadę: w jednym liście tylko jedno pytanie. Łamanie jej uniemożliwia nam poprawną kategoryzację pytań.


WarCraft 3 Reforged najgorzej ocenianą grą na Metacritic. Bombardowania ciąg dalszy - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościWarCraft 3 Reforged najgorzej ocenianą grą na Metacritic. Bombardowania ciąg dalszy\nMateusz Wróbel 01.02.2020 17:15\nWarCraft 3 Reforged nadal jest zalewany negatywnymi opiniami w serwisie Metacritic. Jest to obecnie najniżej oceniana gra w historii.\nDwa dni temu pisaliśmy o rozpoczęciu bombardowania negatywnymi ocenami WarCraft 3 Reforged na portalu Metacritic. Sytuacja jest obecnie o wiele gorsza dla Blizzarda - w chwili pisania newsa, na bazie 11767 opinii graczy, najnowsza odsłona kultowej serii ma ocenę na poziomie 0.6 - co więcej, jest to najgorzej oceniana gra na owym serwisie.\nUżytkownicy krytykują Blizzarda przede wszystkim za niedotrzymanie obietnic, takich jak ponad 4 godzinne przerywniki filmowe, zmodernizowane UI czy też wiele innowacyjnych funkcji, o które tak bardzo prosili fani serii. Deweloperzy odpowiadający za WarCraft 3 Reforged poszli na łatwiznę - owa gra wyświetla stare, przeskalowane przerywniki filmowe i zawiera masę błędów.\nGracze w chwili obecnej odradzają każdemu potencjalnemu klientowi kupno zremasterowanej wersji Warcrafta III wydanego w 2002 roku. Remaster najsłynniejszego RTS-a w historii nie spełnił podstawowych oczekiwań graczy, nie mówiąc już kompletnie o bardziej wygórowanych prośbach. WarCraft 3 Reforged zadebiutował 29 stycznia bieżącego roku na komputerach osobistych.\nWarCraft 3 Reforged można zwracać niezależnie od czasu rozgrywki. Blizzard prezentuje czasową opcję\nWarcraft 3 Reforged z automatyczną refundacją. Blizzard przyznaje się do błędów - akcje firmy pikują\nWarcraft 3 Reforged z poważnym bugiem w trybie multiplayer


Granie w rozmaite gry jako metoda na interesujące spędzanie wolnych chwil - radiomega.pl\nLudzie przez lata wymyślili bardzo dużo rozmaitych metod na spędzanie wolnego czasu. Część z tych metod można wykorzystywać na własną rękę, do pozostałych potrzebny jest udział innych osób. Od długiego czasu wiadome jest, że większa część osób bardzo lubi rozrywki i imprezy.\nPrzy tych imprezach wymyślano więc różnorodne gry, w które można grać w parach lub większych zespołach. Bez wątpienia w opracowywaniu i rozgrywaniu rozmaitych gier w każdych czasach przodowały dzieci, które pod tym względem mają bardzo dużo pomysłów. Część z tego typu zabaw przeszła do kanonu, niekiedy obejmującego dużo różnych krajów. Oprócz tego jednak zazwyczaj w każdym kraju występuje dany zestaw gier i zabaw znanych większości ludzi. Ograniczeniem w opracowywaniu reguł jest jedynie poziom ludzkiej fantazji. Różnego rodzaju gry towarzyskie cieszą się cały czas duża popularnością, zwłaszcza przy okazjach takich jak przykładowo wesela czy inne imprezy.\nGry z wykorzystaniem dodatkowych elementów Oprócz gier, gdzie wykorzystuje się tylko własną wyobraźnię, istnieje również dużo wymagających dodatkowych akcesoriów. Najmniej skomplikowane z nich to takie, do przeprowadzania których potrzebna jest jedynie kartka papieru i długopis. Do tego typu zabaw należy chociażby popularne kółko i krzyżyk. Bardziej zaawansowane rozgrywa się z wykorzystaniem kart lub planszy. Przykładowo gra Urban Rivals przebiega z wykorzystaniem specjalnych kart (graj w urban rivals!). Istnieje także dużo gier, w jakie można grać w większą liczbę osób z wykorzystaniem standardowej talii kart. Jeżeli chodzi o typowe gry planszowe, najpopularniejsze na świecie z całą pewnością są szachy i warcaby. Ponadto wiele osób lubi także rozgrywać gry słowne jak na przykład Scrabble.\nOstatnio znacznie powiekszyła się liczba gier, do grania w które potrzebne jest jedynie połączenie z Internetem. Tego typu gry są bardzo popularne zarówno w gronie dzieci, jak i wśród dorosłych internautów.\nNasze nowe artykuły są podobnie interesujące, co ten. Więc kliknij w link tu... (http://kabaretranczo.com.pl/kabaret-do-wynajecia/) i czytaj rzetelne informacje. Zachęcamy!\nWpisując w wyszukiwarkę internetową hasło „gry superbohater” otrzymuje się bardzo dużo rezultatów, w kwestii gier, gdzie gracze wcielają się w postaci znane z komiksów i filmów. Wśród tak zwanych gier online ogromnie popularne są także takie, które nawiązują do tematyki związanej z wojną, gdzie na przykład gracz porusza się za pomocą czołgu.\nTrudno już dziś wyobrazić sobie czas wolny bez grania w gry komputerowe, są one konieczne i dla wielu z nas są najbardziej niezawodnym sposobem na znudzenie. Wraz z rozwojem gier komputerowych, producenci zaczęli tworzyć coraz bardziej różnorodne typy gier, jakie charakteryzują się innymi sposobami prowadzenia techniki gry, trybu oraz fabuły. Jakiego rodzaju więc istnieją gry?\nGrając w Krainę Wikingów, bardzo sporo czasu spędza się w miastach, osadach, czy przystaniach. W owych naturalnie miejscach można zbyć zrabowane przedmioty, bądź zamienić je na takie, które przydadzą nam się w dalszej grze. Pragnąc podjąć się jakiegokolwiek zadania, należałoby się udać do oberży. W centrum jest mistyczny facet, który zleci nam misję do zrealizowania. Różnorodność zadań w grze kraina wikingów jest duża, wobec tego nikomu nie powinno się znużyć ich wykonywanie.


Warzywa i owoce we florystyce c.d - zdjęcie dnia\nWiosenna świeżość - zdjęcie dnia\nW naszej pracowni florystycznej zaczynają się już pojawiać coraz tłumniej przyszłe Panny Młode - zdałam sobie więc sprawę, że tegoroczny sezon ślubny zdecydowanie można już uznać za rozpoczęty. Na dobry początek ma więc dla Was kilka zdjęć różnego typ wiązanek - od klasycznej, przez angielską krople i glamelię aż po wiązanki graficzne i konstrukcyjne.\nJak sfotografować swoją kwiaciarnię?\nWitajcie po Świętach - mam dla Was nową porcję lektury. Już prawie od roku FotoFlorystyka podpowiada Wam, jak lepiej fotografować swoje prace florystyczne i namawia do eksperymentów. Dzisiaj natomiast zastanowimy się nad tym, jak sfotografować nie swoje bukiety czy kompozycje, ale swoją kwiaciarnię czy studio florystyczne. Atrakcyjne portfolio miejsca naszej pracy będzie przecież niezwykle użytecznym narzędziem promocji.\nZapraszam więc do przeczytania mojego artykułu pt.: "Fotoreportaż z mojej kwiaciarni" na ForumKwiatowym.pl - znajdziecie go tutaj :-)