Co wygrzebaliśmy z kupionych kart pamięci – opowieści ku przestrodze | Zaufana Trzecia Strona\nCo wygrzebaliśmy z kupionych kart pamięci – opowieści ku przestrodze\nMarcin Hankiewicz dodał 12 marca 2020 o 09:17 w kategorii Info, Prywatność z tagami: badanie • dane • karty SD • metadane • prywatność • Sekurowid\nWczoraj dość obszernie opisaliśmy nasz eksperyment, polegający na zakupieniu 40 używanych kart pamięci i analizie ich zawartości. Czas zatem najwyższy, by pokazać, co konkretnie na poszczególnych kartach udało się nam znaleźć.\nW poprzedniej części omówiliśmy badanie od strony technicznej oraz ogólny obraz wyłaniający się z przeprowadzonej analizy. Wspomnieliśmy też o konsekwencjach tej sytuacji dla rynku konsumenckiego i biznesu prowadzonego w mniejszej skali. Jak również o problemach bazowania na „ustawieniach domyślnych” przez użytkowników pozbawionych dobrodziejstw płynących z posiadania wcale nie najtańszych zespołów zajmujących się bezpieczeństwem.\nW tym miejscu musimy dodać, że karty SD to najprawdopodobniej jedynie czubek góry lodowej i można zaryzykować ekstrapolowanie uzyskanego wyniku także na pozostałe nośniki. Sytuacja robi się naprawdę ciekawa, gdy pojawia się silniejszy impuls finansowy, by jednak odzyskać jakąś cześć środków włożonych w zakup. W przypadku samych dysków SSD na najpopularniejszym polskim portalu aukcyjnym znaleźliśmy ponad 1000 ofert w kategoriach „używane” bądź „po zwrocie”. Należy głęboko powątpiewać, że wszystkie z nich zostały poddane właściwej procedurze przed wystawieniem na sprzedaż. Ten sam problem najprawdopodobniej dotyczy także sprzętu poleasingowego. Pozostawia to ogromne pole do działania, jeśli chodzi o zakres upowszechniania wiedzy o zagrożeniach, jak też konstrukcji odpowiednich polityk i doradztwa w przypadku mniejszych podmiotów gospodarczych. To jednak tylko i aż rozważania oparte na statystyce.\nMarcin D. Hankiewicz, niezależny badacz bezpieczeństwa, programista pracujący na styku aplikacji webowych i data science. Po godzinach nie unika grzebania w elektronice użytkowej ze szczególnym uwzględnieniem IoT. Zainteresowany nietypowymi problemami bezpieczeństwa, wyciekami danych, zautomatyzowaną analizą sieci społecznościowych oraz szeroko pojętym open source intelligence.\nO ile dane zbiorcze wyglądają ładnie na infografikach, o tyle mamy nadzieję, że nic tak nie przyciąga uwagi jak klasyczne omówienie historii przypadku. Tych zaś przygotowaliśmy kilka, by przedstawić nasze oceny wyników badania w przystępniejszej do zapamiętania formie. W tym przypadku jest to o tyle łatwe, że profil użycia urządzeń przenośnych, a z nimi najbardziej związane są nośniki tego typu, zmienił się znacznie w ostatnich 15 latach. Duży udział miały w tym nie tyle sensu stricto parametry techniczne (choć ich roli nie można pominąć), ale cena, która sprawiła, że urządzenia te mimochodem stały się rodzajem elektronicznego pamiętnika, towarzyszącego użytkowniczkom i użytkownikom wszędzie i przy każdej okazji oraz zapisującego ich życie o wiele dokładniej, niż zapewne sobie wyobrażali.\nW praktyce oznacza to, że na kartach z kamer samochodowych wyłowimy codziennie pokonywaną przez kierowców drogę do i z pracy. Z telefonów i pendrive’ów – dziesiątki tysięcy zdjęć dokumentujących nie tylko kotki i pieski, ale też każdą uroczystość rodzinną, od ślubów, przez chrzty, imieniny, urodziny u ciotki, dziadka, wujka, kolegów i koleżanek, po codzienne życie, ceny produktów w sklepie, rozkład jazdy busa, wizytówkę korporacji taksówkarskiej. Także istotną część stanowiły obowiązkowe już od lat selfiki. Zdjęcia były interesujące w kontekście socjologicznym, gdyż pozwoliły oszacować, na ile są typowe dla przekroju społeczeństwa i czy nasza próbka znacznie odbiega od tego, czego byśmy się spodziewali. Tu także nad wyraz pomocne okazały się pliki dźwiękowe – i to z co najmniej dwóch powodów. Po pierwsze, zestawienie dat wydania poszczególnych utworów i ich popularności w danym czasie stało się poniekąd mechanizmem kontrolnym wobec pozostałych metadanych. Po drugie, z racji popularności muzyki disco polo w społeczeństwie (na podstawie badań CBOS) można było wysnuwać kolejne wnioski. („Popularność muzyki disco polo”, Komunikat z badań CBOS Nr 104/2018, Warszawa – 63% badanych lubi bądź bardzo lubi ten gatunek muzyki. Te wskazania przez ankietowanych również silnie korelują z wykształceniem i miejscem zamieszkania). Kwestie związane z socjologią bezpieczeństwa to jednak materiał na osobną analizę.\nNajbardziej istotną i jednocześnie najbardziej rozpowszechnioną kwestią, jaką udało nam się dostrzec, były dokumenty. Pojawiały się one w dwojakiej formie, fotograficznej oraz plikach, najczęściej PDF, ale też w formatach pakietów biurowych (MS Office). O ile te ostatnie łatwo było wyłuskać, o tyle oznaczenie zdjęć z dokumentami było znacznie bardziej skomplikowane. Pewną ciekawostką było rozwiązanie tego problemu przy tak ogromnej liczbie zdjęć. Ze względu na ich najczęściej niską jakość, relatywnie spore szumy, pozostawiające wiele do życzenia kadrowanie i oświetlenie, nie mogliśmy użyć skądinąd znakomitego Tesseracta do rozpoznania tekstu, a ze względu na specyfikę zbioru zastosowanie metod ML okazało się równie problematyczne. Ostatecznie do przesiania fotografii wykorzystaliśmy dość proste rozwiązanie wyszukujące po prostu zdjęcia wyglądające dość jednolicie, jako że większość dokumentów to jednak sfotografowane kartki papieru (minus oczywiście równie jednolite zdjęcia nieba i trawy – na szczęście dokumenty zazwyczaj nie są zielone ani niebieskie).\nDokumenty w formatach tekstowych sprawiły na szczęście znacznie mniej problemu, gdyż bardzo sprawnie i automatyczne zindeksowane były łatwe do przeczesania przez wyrażenia regularne pod kątem numerów telefonów, adresów e-mail, adresów stron internetowych, kodów pocztowych oraz kilku istotnych z naszego punktu widzenia ciągów znaków, jak „login”, „hasło”, „password” (w różnych kombinacjach), „klucz”, „pin”, „konto” itd.\nW ten sposób udało się nam trafić na nasz pierwszy ciekawy przypadek – pewnego przedsiębiorcę z północy Polski i jego zagubione zakładki z przeglądarek internetowych.\nJedną z zalet układów flash, które po czasie mogą okazać się wadą, jest niezwykle długa, nomen omen, pamięć tych nośników. O ile dokumentacja określa zakres retencji danych na 10–20 lat, o tyle te wartości są osiągalne tylko przy pracy w wysokiej temperaturze, rzędu 50°C, i dość częstym zapisywaniu karty od nowa. Gdy ta leży w szufladzie, z dużym prawdopodobieństwem przeżyje każdego wrzucającego na nią dane. Dlatego zapisując dane, pamiętajmy o przyszłych wnuczkach, kto wie, na jakie nośniki trafią w szufladzie dziadków… To jednak tylko teoria. Ale jak to działa w praktyce?\nKarta, nosząca nasze wewnętrzne oznaczenie Z3S_03, nie wyróżniała się niczym szczególnym. Format SD, czyli duży, co sugeruje raczej używanie jej w aparatach fotograficznych. Pojemność 8 GB i klasa 2 mogły oznaczać, że to nie najmłodszy kawałek krzemu. Te pierwsze spostrzeżenia zostały potwierdzone, gdy po uzyskaniu obrazu i przepuszczeniu go przez automatyczne mechanizmy Autopsy spojrzeliśmy na zawartość karty.\nObecna struktura katalogów świadczyła, że karta została sformatowana w aparacie fotograficznym. Gdyby się ktoś zastanawiał, dlaczego zdjęcia znajdziemy zawsze w katalogu DCIM, dlaczego wszystkie urządzenia robiące zdjęcia podczas formatowania karty czy zapisywania plików stosują się do tej konwencji – to wynika z przyjęcia specyfikacji „Design rule for Camera File system” (DCF) będącej standardem de facto. Przy okazji po implementacji łatwo stwierdzić, z jakim producentem mamy do czynienia.\nKolejnym krokiem było sprawdzenie, jakie pliki zostały odzyskane metodą „file carvingu”. Tu było znacznie ciekawiej. Zdjęcia zrobione w ciągu siedmiu lat, kilka filmów, bazy SQLite używane przez aparat do indeksowania. Jednak poza identyfikacją miejsca, gdzie te fotografie były zrobione (po charakterystycznych budowlach), o zawartości nie można było powiedzieć nic ciekawego. Ostatnim etapem przed przejściem do następnego analizowanego przypadku było sprawdzenie, co wyłapały wyrażenia regularne. Tu ważna uwaga – Apache Tika analizuje całość danych, czyli też te tzw. „Orphan files”. Właśnie w takim kawałku usuniętego kiedyś pliku odnalazło się 1600 ciągów pasujących do wzorca szukającego adresów internetowych, sporo z domeny „.pl”, także parę adresów e-mail. Po sprawdzeniu, co jeszcze znajduje się w tych kawałkach, znaleźliśmy znajomo wyglądające linie tekstu:\nZ kolei w drugim fragmencie, jaki udało się znaleźć:\nBa, nawet dokładnie wiedzieliśmy, co to jest. Pierwsza z nich to lista zakładek zapisana w formacie Netscape – tu jednak nie można wiele więcej powiedzieć, jako że właściwie każda przeglądarka od wielu lat była w stanie wygenerować taki plik. Druga to z pewnością Opera (tego typu pliki służą do modyfikacji zawartości interfejsu)\nGrafika 6. Listy zakładek\nZe względu na to, że pliki liczyły po kilka tysięcy linijek, a nas interesowały w obydwu przypadkach daty utworzenia i użycia poszczególnych zakładek, które na dodatek były zapisywane jako timestamp, czyli niezbyt czytelnie dla oka, musieliśmy po raz kolejny pomóc sobie napisanymi ad hoc skryptami. W przypadku pierwszego pliku pomagał fakt, że to zwyczajny HTML, więc te atrybuty łatwo wyciągnąć Pythonem i biblioteką Beautiful Soup, a w przypadku Opery zdaliśmy się na własną inwencję.\nPo przetworzeniu danych okazało się, że to potencjalnie bardzo stare znalezisko, najprawdopodobniej zapisane na karcie przed wszystkimi zdjęciami na przestrzeni tych siedmiu lat. Podczas gdy najwcześniejsze serie zdjęć pochodzą z 2013 roku, to z analizy list zakładek możemy odczytać, że te zapisane w formacie Netscape są datowane pomiędzy 6 marca 2006 roku o 6:35 a 16 sierpnia 2012 roku, natomiast ostatnie odwiedziny strony z tej listy zapisane są na 3 września 2012 roku o godzinie 17:37. Z kolei te z listy wygenerowanej przez Operę najwidoczniej były w jakiejś części eksportowane do tego pierwszego formatu, bo data utworzenia najstarszego elementu jest taka sama, najstarszego przypada na 16 sierpnia 2012 roku o 13:37, czyli ciut wcześniej. Autopsy z kolei podpowiada jako daty utworzenia tych elementów 9 listopada 2012 roku i 4 lutego 2013 roku. Warto przy tym zauważyć, że ostatnie zdjęcie zrobione na karcie zapisano w maju 2018 roku, a wyczyszczono ją do sprzedaży w sierpniu tego samego roku.\nWnioski nasuwają się same. Nośnik został w pewnym okresie użyty jako pendrive, prawdopodobnie do przeniesienia informacji o zakładkach pomiędzy maszynami. Następnie pliki zostały skasowane albo karta została poddana szybkiemu formatowaniu, więc części tego pliku leżały na niej latami, gdy była używana do zapisu zdjęć. Na pozornie czystym nośniku znajdowały się więc informacje, o których istnieniu wszyscy użytkownicy już zapomnieli. Co gorsza, nie były one błahe.\nLista zakładek jest elementem, który zdradza o użytkowniku zdecydowanie więcej, niż można się spodziewać. Choć obecnie większość funkcji społecznościowych jest realizowana przez kilka serwisów, zresztą podobnie jest z zakupami, to po usunięciu tych elementów jest to nadal bardzo wartościowa informacja. W 2013 roku te wyłączenia nie były jeszcze tak dotkliwe. Co więc tam się znalazło? Dość linków, żeby określić wykonywany przez użytkownika karty zawód i jego profil, miejsca, do których wyjeżdżał na urlop, ulubiony sprzęt fotograficzny, turystyczny, także komputerowy (wraz z linkami do artykułów z pomocą techniczną). Z uwagi na znaczną liczbę linków związanych z szeroko pojętym cosplayem, z dużym udziałem forów dyskusyjnych, przy odpowiednim samozaparciu pewnie wystarczyłoby to, żeby zidentyfikować autora. Jako bonus można dodać, że ta lista zawiera także całkiem sporą bibliotekę bardzo specyficznych miejsc, które przeglądarki widzą zazwyczaj tylko w trybie incognito.\nJednak to, co nas najbardziej zaskoczyło, a czego się kompletnie nie spodziewaliśmy, to rozwiązanie kwestii szerokich zainteresowań i krótkiej pamięci właściciela… wpisaniem loginów i haseł niemal do każdej strony ich wymagającej w opisach zakładek. Tak, my też nigdy się nie spotkaliśmy z tak kreatywnym rozwiązaniem. Nie można też zapominać, że manager haseł to dość stary wynalazek, patrząc po datach premiery trzech najpopularniejszych (KeePass – 2003, 1Password – 2006, LastPass – 2008) i nie licząc tych wbudowanych w przeglądarki. Gdyby jednak i tego było mało, nasz internauta zrobił jeszcze jedną ciekawą rzecz – jako loginu używał adresu e-mail w domenie zarejestrowanej na siebie z nazwą własnej firmy, pod którą nadal wisi strona tego przedsiębiorstwa.\nWiemy, że to bardzo nobilitujące posiadać, ba, móc się pochwalić takim premium-ekskluzywnym-dedykowanym adresem e-mail. Z tym że niesie on szereg bardzo poważnych niedogodności. Po pierwsze, wiąże się on bardzo mocno z osobą, dlatego w życiu prywatnym zdecydowanie lepiej używać czegoś dyskretniejszego, choćby skrzynki zarejestrowanej u któregoś z dostawców oferujących publicznie dostępne darmowe konta. Po drugie, przy powszechności wycieków to może prowadzić do kolejnego problemu, czyli znalezienia się naszego maila przypisanego do wycieku z serwisu, czym niekoniecznie chcielibyśmy się chwalić. Skoro zaś te wycieki krążą w przyrodzie w sposób całkowicie niekontrolowany, możemy zapomnieć o jakiejkolwiek próbie pozbycia się tego z netu. Z kolei zmiana nazwy, domeny adresów nawet w przypadku stosunkowo niewielkiej firmy może się okazać nad wyraz kosztowna, ze względu na kontakty, pozycje w wyszukiwarkach, katalogach branżowych czy identyfikację marki. W tym przypadku niestety „pracowitość” w zbieraniu kont na różnego rodzaju portalach została wynagrodzona aż 11 wyróżnieniami wyszczególnionymi przez Have I Been Pwned?\nGrafika 7. HIBP\n… oraz aż 2322 wynikami w dehashed.com, która jednak zbiera absolutnie wszystkie zestawienia, także zbiorcze, wielokrotnie duplikując oryginalne źródła. Nie zmienia to faktu, że obecnie nic chyba nie jest w internecie tak dobrze zarchiwizowane, zapamiętane i powielone jak wycieki.\nGrafika 8. Dehashed\nJako ciekawostkę można dodać, że swego czasu jeszcze działająca gotcha.pw podawała inne adresy z tej domeny, należące najprawdopodobniej do rodziny właściciela. Jeśli nie zależy nam na pozostawianiu tak wyraźnego tropu w internecie, naprawdę nie powinniśmy tego robić.\nW tym przypadku do rozwikłania zagadki oryginalnego użytkownika poprzez powiązanie danych z firmą nie musieliśmy nawet sięgać dalej niż zapisy z Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej – ceidg.gov.pl. Dodatkowo umieszczenie roku urodzenia w hasłach było już wręcz zbędną uprzejmością, gdyż mając te dane, bezproblemowo mogliśmy jeszcze dotrzeć do jego profili na popularnych serwisach społecznościowych, zyskując o nim właściwie pełną wiedzę.\nGrafika 9. Życie karty\nZnany dowcip z brodą o backupach i dwóch typach ludzi przypomina o fatum wiszącym nad naszymi danymi. Warto się zabezpieczać. Co się jednak stanie, gdy przestroga wejdzie za mocno? Tego nie musimy się już domyślać. Karta Z3S_33 trafiła do nas prawdopodobnie jako efekt wzięcia sobie powyższych założeń głęboko do serca. Tak, jest to generalnie dobra praktyka, zwłaszcza jeśli piszemy doktorat. Wtedy utrata materiałów może być bardzo bolesna. Problem w tym, że wypuszczenie nośnika na wolność boli niestety nie mniej, zwłaszcza jeśli nie zadaliśmy sobie trudu, żeby choć wykasować dane. Ta karta była po prostu sprzedana bez usuwania absolutnie niczego. Jedyne usunięte pliki wynikały z mechanizmu pracy systemu operacyjnego przy indeksowaniu zawartości karty.\nW tym przypadku dostaliśmy w prezencie bardzo obszerną dokumentację z czasów pisania pracy doktorskiej. Wyniki, próbki, mapy, zdjęcia wykonane podczas przeprowadzanych badań, ale przede wszystkim dane osobowe autora. Imię, nazwisko, adres zamieszkania, informacje o samym procesie prowadzenia przewodu doktorskiego (graf. 10-1), wszystko znalezione w katalogu o wiele mówiącej nazwie „dokumenty”. Oczywiście, jako że informacje o prowadzonych doktoratach i ich wynikach są publicznie dostępne, chcielibyśmy pogratulować uzyskania upragnionego stopnia w czerwcu 2014 roku i pracy na stanowisku adiunkta (informacje dotyczące osób posiadających stopnie lub tytuły doktorskie, habilitacje, profesury oraz co najważniejsze zatrudnionych w instytucjach naukowych – znajdziemy w serwisie Nauka Polska). Na tym historię tego przypadku można by zakończyć, gdyby nie jeden dość zaskakujący zbieg okoliczności służący do ilustracji reguł z zakresu OPSEC (operations security).\nGrafika 10. Zawartość karty Z3S_33\nJak można zauważyć przy wyróżnieniu nr 2 na grafice 10, ta pamięć była najprawdopodobniej używana na komputerze z macOS, o czym świadczy obecność plików .fseventsd, .spotlight-V100, .trashes, czyli katalogów tworzonych przez Spotlight. By pozostać przy apple’owskiej nomenklaturze – tworzonych automagicznie, to znaczy automatycznie za każdym razem, gdy system chce zindeksować zasoby karty. To umożliwia później łatwe wyszukiwanie treści za pomocą tego mechanizmu. Tkwi tu jednak jeden dość nieoczywisty haczyk związany z datami wygenerowania tych katalogów. Gdy z kolei zaczniemy przeglądać ich zawartość, możemy się bliżej przyjrzeć dwóm interesującym plikom: store.db oraz .store.db. Czy te daty (wyróżnienie B na graf. 11) czegoś nie przypominają?\nGrafika 11. Zawartość pliku .store.db\nZgadza się! Uważni długoletni czytelnicy zapewne pamiętają, że 17 października 2014 roku pojawił się artykuł oparty na tekście F-Secure pt. „Masz Maca? Twoje dane wyciekają na podłączane dyski USB”. Nic dziwnego, że te pliki z 2014 roku wyglądają znajomo.\nAkurat w tym przypadku nie wystąpił opisywany w tamtym tekście problem z bezpieczeństwem. Plik „.store.db” nie zawiera adresów e-mail, linii tematu oraz zdań z wiadomości z komputera, który odczytywał tę kartę, bo jak widać na zrzucie ekranowym, rozmiary store.db i .store.db są identyczne (graf. 11-C). W tym przypadku występowanie tego problemu charakteryzowało się różnicą w rozmiarach obu plików. Tu akurat są takiej samej wielkości.\nTrudno w tym przypadku spekulować, dlaczego akurat ten bug się w nim nie pojawił, bo po prostu za mało wiemy o maszynie, która wygenerowała te pliki. Jednakże o ile wynik jest negatywny i nic specjalnego się nie stało, o tyle to dobra okazja do przypomnienia, że stare magazyny danych mogą być dotknięte równie starymi błędami. A to sugeruje, że margines przy szacowaniu ryzyka może być większy, niż mogłoby to wynikać z przyjęcia wprost jedynie tego, co wygenerował sam użytkownik.\nNowe środki techniczne skłaniają użytkowników do rozwiązania starych problemów w kreatywny sposób. Przy okazji generują drugie tyle niespodziewanych problemów. Gdy w grę wejdzie jeszcze czynnik biurokratyczny, czyli dokumenty, wtedy sytuacja robi się po dwakroć ciekawsza. Trzeba jakoś sobie poradzić z zarządzaniem, archiwizowaniem i posługiwaniem się nimi.\nDawniej wystarczyła fotokopiarka i segregator. To była metoda sprawdzona i szybka, zostawiała nas tylko z kolejnym naręczem papierów… oraz efektem ubocznym, jakim było składowanie dokumentów na niezaszyfrowanym dysku twardym kopiarki. Z kolei, gdy w życiu prywatnym korzystamy z punktów ksero, do poprzedniego punktu dokładamy kolejny – personel tej placówki.\nA gdyby za pomocą techniki pominąć ten cały łańcuch i zrobić to własnoręcznie? Wykonanie zdjęć jest przecież proste, każdy może to zrobić. Jeśli dokumenty są od razu w formacie PDF, jest jeszcze łatwiej – po prostu wystarczy skopiować albo zapisać plik ze strony internetowej. Prosto, szybko, no i przede wszystkim wygodnie i bezpiecznie. Jakże może być inaczej, jeśli mamy kopie aż w tylu miejscach?\nO ile w pewnych sytuacjach, gdy jednak musimy mieć ów „papier” – np. w pociągu czy na lotnisku – można to zrozumieć. Pozostawienie tych danych na długi czas już nie. A na taki pomysł wpadło niestety zaskakująco wiele osób, do których należały badane karty. Dotyczy to wręcz całych kolekcji dokumentów, bo oprócz sfotografowanych recept, zwolnień lekarskich i innego drobiazgu trafiały się w plikach PDF i formatach pakietów biurowych cięższe rzeczy, czyli choćby przelewy, rozpiski zmian wraz z danymi osobowymi. Poniżej (graf. 12) umieściliśmy taką zanonimizowaną próbkę dokumentów z różnych analizowanych kart.\nGrafika 12. Podręczne archiwum dokumentów\nJednakże głównym problemem tutaj jest kontekst i fakt podpisywania przez takie informacje całego zbioru. Jest to wygodne z punktu widzenia analityka, bo w przypadku zdjęć z lotniska i podróży ta karta pokładowa pozwala określić, czy data dzienna była prawidłowo ustawiona i możemy wierzyć temu, co mówią metadane. Mało tego, nośnik staje się podpisany imiennie, czasami – jak w przypadku biletu kolejowego – dochodzi do tego numer legitymacji studenckiej/doktoranckiej, o ile już nie ma jej zdjęcia. Konsekwencje tego mogą więc być całkiem proste i niezbyt przyjemne, gdy przy okazji autor sfotografował wszystkie kąty w domu i jeszcze na dodatek samochód.\nO ile jednak dosyć dobrze są znane sprawy wycieku danych z serwisów internetowych, o czym zresztą obficie informują media, o tyle omówione wyżej przypadki są poniżej progu zauważalności. Owszem, potencjalny zbiór osób, do których mogą dotrzeć takie informacje, jest mały w porównaniu z wyciekiem z internetu. Jednak z drugiej strony potencjalne ryzyko wcale nie jest pomijalne.\nW badanym zestawie kart prawdziwym królem analizowanych treści były karty z telefonów. Obejmowały nie tylko wszystko, co mogły dostarczyć aparaty fotograficzne, kamery drogowe, pendrive’y, ale też dużo więcej, jak wspomniane całe archiwa kontaktów w formie plików VCF, zawierające nie tylko numery telefoniczne, ale także maile oraz zdjęcia profilowe. Można powiedzieć, że to piękny mariaż sieci społecznościowych i synchronizowania przez sieć z tradycyjnym robieniem backupów, bo najczęściej były to zdjęcia profilowe z Facebooka. Nie były to też drobne zbiory. Z jednej z takich list wyciągnęliśmy skryptem 218 zdjęć zapisanych jako Base64 i zrobiliśmy z nich odpowiednio przefiltrowaną dla zachowania prywatności mozaikę.\nGrafika 13. 218 zdjęć kontaktów z pliku VCF – mozaika anonimizowana\nCi bardziej odważni, gotowi skorzystać z dodatkowych możliwości swoich komórek, czyli dodawania współrzędnych geograficznych do robionych zdjęć, pozwolili nie tylko zidentyfikować swoje miejsce zamieszkania, ale też historię swoich podróży, a nawet i planu dnia. W tym przypadku wystarczy odpowiednio użyć funkcji związanych z wizualizacją linii czasu i wtedy nawet kilkadziesiąt zdjęć widocznych poniżej, a zrobionych z grubsza w jednym miejscu, umożliwia opowiedzenie spójnej historii kilku dni czy kilku miesięcy z życia.\nGrafika 14. Google Earth – użycie pliku Keyhole Markup Language (KML) z zagregowanymi danymi dla jednej z lokalizacji\nOsobną kategorię stanowiły też oczywiście przypadki nieoczywiste, które nas zaskoczyły. Choćby karta ze zdjęciem wypełnionego dokumentu Die Arbeitsunfähigkeitsbescheinigung (czyli niemieckiego zwolnienia lekarskiego – na polskobrzmiące imię i nazwisko). Choć pozostała zawartość sugerowała zawiłą drogę, którą ten nośnik przebył do Polski, to była sporym zaskoczeniem, bo w pakiecie dostaliśmy też wizytówki lekarzy stomatologów, mapę okolic i sfotografowane niemieckie rozkłady jazdy.\nPodobnie było też w przypadku innej karty, której polskość poświadczyły… pliki MP3, które okazały się kolekcją hitów disco polo! Tego gatunku muzyki było zresztą zaskakująco dużo, co w kilku wątpliwych przypadkach bardzo ułatwiło atrybucję. Nie żeby to było zaskoczenie – z badań CBOS wynika, że ponad 60% mieszkańców Polski raczej lubi bądź bardzo lubi ten gatunek muzyki. Gdy zaś przyjrzeć się poszczególnym grupom socjoekonomicznym, udział fanów zbliża się do 80%. Kończąc jednak temat socjologii w cyberbezpieczeństwie, należy stwierdzić, że można się tu pokusić o znacznie szerzej zakrojone wnioski.\nGrafika 15. Modele telefonów odczytane z metadanych na karcie Z3S_25\nDuże zbiory, zwłaszcza gęsto opisane metadanymi, pozwalają na głębsze analizy także pod względem tego, jak zmieniały się urządzenia, z których korzystała dana osoba – oraz czym dysponują jej znajomi czy rodzina. W ten sposób na wykresie powyżej można prześledzić drogę od Nokii N8, przez HTC EVO, Nokię Lumię 625, po Samsunga Galaxy S5. Tak długie przedziały czasowe, które jednocześnie nie zachodzą na siebie, prawdopodobnie oznaczają, że właściciel korzystał z tego urządzenia codziennie. Jednocześnie te mikroskopijne piki to ledwie parę zdjęć udostępnionych przez rodzinę czy przyjaciół.\nTo oczywiście niewielki wycinek wszystkiego, co można wyciągnąć z karty. Daje to sporo tematów do przemyśleń, czy bezpiecznie jest pozostawiać gdziekolwiek nawet zablokowany telefon, ale z niezaszyfrowaną kartą.\nChoć to badanie ma spory potencjał rozrywkowy, bo przynosi wiele nietypowych historii, to jednak jego głównym celem było naświetlenie zagrożeń związanych z długą pamięcią, nomen omen, nośników flash. W ciągu swojego życia używamy kilku, może nawet kilkunastu z nich, często zapominając, co na nich zapisaliśmy. Jednak nasza niepamięć wcale nie oznacza, że one znikają. Co więc robić?\nPrzede wszystkim starajmy się zredukować liczbę nośników, których używamy, i regularnie stosować udostępniony przez SD Association program do formatowania. Równie dobre w tym przypadku będą opcje pełnego formatowania karty dostępne w ramach narzędzi systemów operacyjnych. W przypadku nośników używanych w kamerach, czytnikach e-booków i innego typu urządzeniach pozbawionych możliwości szyfrowania nie bójmy się też niszczyć starych kart. Nie są one drogie, w przeciwieństwie do naszych danych. A jak możemy wnioskować z powyższych przykładów, czasami zawierają dane, których nie chcielibyśmy nikomu ujawniać.\nW przypadku telefonów, tabletów czy komputerów w miarę możliwości pamiętajmy o możliwości szyfrowania. Owszem, niesie to pewne ryzyko utraty danych w razie awarii telefonu, jednak przy obecnej dostępności rozwiązań chmurowych (Dropbox, OneDrive Microsoftu, Dysk Google i wiele innych podobnych rozwiązań) i niskiej cenie współczesnych pakietów internetowych spokojnie możemy scedować na nich backup urządzenia w terenie. Rozwiązanie to będzie zdecydowanie lepsze niż backupy metodami chałupniczymi (czyli gdy nam się przypomni) bądź pozostawienie spraw własnemu losowi. W przypadku komputerów bardzo dobrym rozwiązaniem będzie BitLocker to Go (jeśli mamy Windows Professional) lub VeraCrypt (jeśli używamy jakiegokolwiek komputera).\nJednak najważniejsza powinna być świadomość, że jakiekolwiek zapisywane na urządzeniach elektronicznych dane nie są nigdy całkowicie bezpieczne i zawsze może zdarzyć się sytuacja, że utracimy nad nimi kontrolę.\n2020.03.12 09:49 r. #\nI zadnych nagich zdjec? Slaby set kart sie trafil zatem ;)\n2020.03.12 10:00 P #\nTo były te nagie zdjęcia, czy nie?;-)\n2020.03.12 11:32 Z3S_33 #\nEch, podaliście tyle, że w zasadzie umożliwiliście identyfikację dane małoczujnego pana od Z3S_33 – dr. inż. Sz. T. :)\n2020.03.13 13:02 Mariano #\nZ malowniczego miasta B nad B?\n2020.03.12 12:35 Recover #\nPrzypomina mi się sytuacja jak miałem odzyskiwać dane z sprzedanego dysku do sklepu komputerowego Dysk był sformatowany i nagrany Linux, nie pamiętam jaki ale z KDE, następnie ponownie sformatowany i zainstalowany Windows, przed sprzedażą też był tam Windows ale inna wersja.\nKlientowi zależało głownie na zdjęciach i filmach z swoim ojcem (już nie żyjącym) bo nie miał więcej kopii – większość danych udało się odzyskać, a nawet bonusowe filmiki ;) które zapewne akurat nie było w jego intencji aby były odzyskane, zwłaszcza że to była osoba w rodzaju uduchowionych :D\n2020.03.12 15:17 Pamiętnik #\ngłupie pytanie/prośba – możecie przygotować, dla ułomnych informatycznie, jak krok po kroku korzystać z VeraCrypt. Oczywiście zaraz odezwą się głosy, że jest youtube i super dokumentacja, ale jest masa ludzi dla których to jest za trudne\n2020.03.13 00:25 poradnik #\nOto szczegółowe poradniki, które powinny Ci pomóc (wystarczy skorzystać z jednego z nich):\n2020.03.13 01:20 ... #\n1. pobierz veracrypt ze strony https://www.veracrypt.fr/en/Downloads.html\n4. kliknij System\n5. kliknij Encrypt System Partition/Drive…\n6. kliknij Next\n7. kliknij Next\n8. kliknij Next\n10. wymyśl i wpisz hasło dwa razy DobreHasłoPowinnoZostacZbudowaneNaPodstawieFrazyLubZdaniaTakiegoJakTo\n11. kliknij Next\n12. kliknij Next\n13. kliknij Next\n14. kliknij Next\n15. kliknij Encrypt\ntutaj wersja z obrazkami https://www.howtogeek.com/howto/6169/use-truecrypt-to-secure-your-data/\n2020.03.13 02:42 nikt #\nPolecam serię artykułów dotyczących TrueCrypta na nieistniejącym już blogu kryptopolonia.info. VeraCrypt jest niemal identyczny w użytkowaniu.\nNarzędzia dla „ułomnych informatycznie” powinny raczej mieć opcję odzyskiwania hasła, czego TC/VC nie zapewnia. Takie narzędzia to w nieodpowiednich rękach szansa na utratę dostępu do danych, i to większa niż na ich wyciek przy braku szyfrowania.\n2020.03.12 18:15 M.. #\n>Nie są one drogie, w przeciwieństwie do naszych danych.\n>przy obecnej dostępności rozwiązań chmurowych (…) spokojnie możemy scedować na nich backup urządzenia w terenie.\nZ jednej strony mamy uważać na dane, z drugiej spokojnie wysyłać je nieszyfrowane komuś obcemu. Nie ma tu lekkiej sprzeczności?\n>Rozwiązanie to będzie zdecydowanie lepsze niż backupy metodami chałupniczymi\nMetody chałupnicze są często niestandardowe, a tym samym lepiej zabezpieczone, niż rozwiązania oficjalne, w których po jakimś czasie odkrywamy backdoory.\n2020.03.13 10:41 Krystian #\nNikt Ci nie broni samemu zaszyfrować dane przed wysłaniem do chmury. :)\n2020.03.12 18:40 j00l #\n> przy obecnej dostępności rozwiązań chmurowych (Dropbox,\n> OneDrive Microsoftu, Dysk Google i wiele innych podobnych\n> rozwiązań) (…) spokojnie możemy scedować na nich backup\n> urządzenia w terenie.\nTylko jeżeli wcześniej dane wrzucimy do zaszyfrowanego silnym hasłem kontenera LUKS-a (wspiera funkcję Argon2!), a w ostateczności Veracrypta.\n> Rozwiązanie to będzie zdecydowanie\n> lepsze niż backupy metodami chałupniczymi\nNieprawda, zaszyfrowany LUKS-em/Veracryptem dysk twardy a na nim przyrostowa kopia zapasowa to rozwiązanie najlepsze, bo niezależne od właściciela cudzego komputera (tak się kiedyś nazywało to, na co marketingowcy uknuli nazwę „chmura”).\n2020.03.13 07:53 janko #\nwłaściciela cudzego komputera (tak się kiedyś nazywało to, na co marketingowcy uknuli nazwę „chmura”\n2020.03.13 07:53 RAFAŁ #\nMy kiedyś kupiliśmy set uszkodzonych kart i pendrive na testy odzyskiwania danych na alledrogo. Większość z nich udało się odzyskać a niektóre nawet wystarczyło włożyć do czytnika i dawały dostęp do danych. Ludzie nie dbają wogóle o prywatność, a sprzedawcy mają to głęboko w dup… Artykuł o tym jest na naszym blogu. Pozdrawiam z All Data Recovery\n2020.03.13 08:23 Trampek #\n2020.03.13 08:27 LordDurszlak #\nAle wy jesteście słabi ludzie. Ja nawet po pijaku robię lepszy resercz\n2020.03.14 09:00 QkiZ #\nRyzyko to sprzedawanie kart, a nie ich używanie.\n2020.03.15 21:07 jod #\nKartę bardzo łatwo ukraść.\nKartę bardzo łatwo niepostrzeżenie skopiować.\nDlatego szyfrowanie *wszystkiego* co zapisujesz na dysku / karcie / nośniku pendrive jest *konieczne*\nNiestety, producenci aparatów fotograficznych nie chcą tego wdrożyć:\nAle jest bardzo ciekawy pomysł zmodyfikowanego firmware’u do aparatów cyfrowych:\n2020.03.17 18:12 PRRRR #\nJaki miałby być cel powszechnego szyfrowania plików w aparatach cyfrowych?\n2020.03.19 11:00 jont56 #\nZabezpieczenie przez wpadnięciem danych w niepowołane ręce w razie zgubienia lub kradzieży sprzętu.\n2020.03.15 04:57 Drawer #\nOMG 60 % polakow slucha disco-polo. TO gorsze niz obedna pandemia….\n2020.03.15 16:23 torek #\nNajwiększymi wygranymi są tu osoby sprzedające uszkodzone karty.\n2020.03.15 21:28 Tomasz Klim #\nŚwietny artykuł. Brakuje w nim tylko jednej rzeczy: załącznika ze źródłami użytych skryptów, tak aby każdy chętny mógł sobie Wasze badania powtórzyć na posiadanych przez siebie nośnikach.\n2020.03.16 15:31 jon10 #\nPrzyłączam się do prośby. Nie myśleliście, żeby udostępnić skrypty?\n2020.03.18 13:24 Vento #\nCzęsto bywa, że ktoś wyrzuca już uszkodzony pendrive lub inny nośnik. Wtedy najlepiej go fizycznie uszkodzić. W większości aparatów i nowszych Androidach nie ma problemu, bo jest bezpieczne usuwanie lub szyfrowanie. Najczęściej dane zostają na kartach/pendrive’ach używanych pod PC/laptopem.\nJa zawsze taki nośnik jeżeli już by miał trafić do innych rąk to nadpisuje go w pełni z poziomu systemu Linux.\ndd if=/dev/urandom of=/dev/sdX bs=512 status=progress\nTo w pełni wystarcza, bo nadpisuje wszystkie dane losowymi.\n2020.03.27 12:48 Kamil #\nkiedyś udało mi się znaleźć w pojemniku na elektro złom w markecie budowlanym dysku HDD z laptopa całą dokumentację kancelarii prawnej. Akty notarialne, pozwy, wnioski do sądu i oczywiście niewiarygodnie dużo wszelkiego rodzaju danych osobowych wraz z numerami dokumentów tożsamości itp.\nA to wszystko nawet nie zostało skasowane, po prostu ktoś wyciągnął dysk z laptopa i go wyrzucił. Do tak skrajnej nieodpowiedzialności potrafią się posunąć osoby które powinny dbać o dane osobowe.\n2020.04.07 01:54 Ami #\nW przypadku danych bardzo wrażliwych najlepiej ich nie zapisywać. A jeśli już trzeba to po użyciu nośnika:\n– usuwamy obudowę,\n– z PCB wyłuskujemy wszystkie układy,\n– dla pewności wyłuskujemy też elementy pasywne mogące przecież zawierać układy scalone,\n– wyłuskane elementy mielimy na piasek młotkiem,\n– PCB tniemy norzycami do metalu na poł od 5 do 10 razy,\n– powstały materiał pyłopodobny spuszczamy partiami do kanalizacji w czterech różnych toaletach w odstępach co najmniej kilkudniowych,\n– na wszelki wypadek obudowę niszczymy podobnie i rozpraszamy czasoprzestrzennie w kilku kubłach na śmieci.\nFinalnie, ze zdrową dozą niepewności mamy nadzieję, że nikt tego nie wyłowi i nie poskłada w całość…\n2020.04.11 02:57 Kad #\nO ile zdaję sobie sprawę, że twój komentarz miał być raczej sarkastyczny… ale ziarnko prawdy w nim jednak jest. O ile niszczenie PCB zazwyczaj nie jest konieczne, a 99% komponentów nie posiada możliwości retencji danych – jeśli chcesz być absolutnie pewien, młotkuj aż ci naskórek poschodzi. Zresztą, nigdy nie wiesz (bez sprawdzenia, o ile producent nie był uprzejmy zetrzeć identyfikacji), czy ten czip to sterownik silnika, czy może bufor flash…\nJa osobiście używam palnika do lutowania. Efekty w zupełności zadowalające – i mówię tu całkiem serio. Oczywiście odnoszę się tu do nośników flash i im podobnych – dysków HDD zwyczajnie nie oddaję, bo lubię sobie z nich robić 'sztukę awangardową' (zresztą, kto chce kupić używany dysk talerzowy?).\nJeszcze jeden dobry argument za niszczeniem nośników: po 6~10 latach eksploatowania, nośnik który pierwotnie kosztował nawet 300,- nie jest wart 1/10 tej kwoty — nie tylko przez eksploatację, ale też dzięki postępowi technologicznemu (komu potrzebny pendrive USB 1.1?). Sprzedawanie takich nośników wydaje się zupełnie nie mieć sensu finansowego…\nZostaw odpowiedź do jon10\n» Info » Co wygrzebaliśmy z kupionych kart pamięci – opowieści ku przestrodze\nArchiwa Wybierz miesiąc Listopad 2021 (17) Październik 2021 (17) Wrzesień 2021 (18) Sierpień 2021 (10) Lipiec 2021 (16) Czerwiec 2021 (23) Maj 2021 (18) Kwiecień 2021 (14) Marzec 2021 (22) Luty 2021 (18) Styczeń 2021 (29) Grudzień 2020 (17) Listopad 2020 (30) Październik 2020 (21) Wrzesień 2020 (22) Sierpień 2020 (29) Lipiec 2020 (27) Czerwiec 2020 (33) Maj 2020 (33) Kwiecień 2020 (21) Marzec 2020 (19) Luty 2020 (13) Styczeń 2020 (18) Grudzień 2019 (12) Listopad 2019 (12) Październik 2019 (14) Wrzesień 2019 (16) Sierpień 2019 (11) Lipiec 2019 (16) Czerwiec 2019 (19) Maj 2019 (17) Kwiecień 2019 (18) Marzec 2019 (22) Luty 2019 (27) Styczeń 2019 (26) Grudzień 2018 (22) Listopad 2018 (28) Październik 2018 (33) Wrzesień 2018 (37) Sierpień 2018 (38) Lipiec 2018 (40) Czerwiec 2018 (33) Maj 2018 (23) Kwiecień 2018 (26) Marzec 2018 (40) Luty 2018 (46) Styczeń 2018 (38) Grudzień 2017 (26) Listopad 2017 (22) Październik 2017 (12) Wrzesień 2017 (22) Sierpień 2017 (12) Lipiec 2017 (18) Czerwiec 2017 (34) Maj 2017 (18) Kwiecień 2017 (17) Marzec 2017 (31) Luty 2017 (22) Styczeń 2017 (18) Grudzień 2016 (13) Listopad 2016 (19) Październik 2016 (17) Wrzesień 2016 (18) Sierpień 2016 (15) Lipiec 2016 (21) Czerwiec 2016 (20) Maj 2016 (20) Kwiecień 2016 (25) Marzec 2016 (29) Luty 2016 (23) Styczeń 2016 (22) Grudzień 2015 (24) Listopad 2015 (34) Październik 2015 (34) Wrzesień 2015 (42) Sierpień 2015 (30) Lipiec 2015 (37) Czerwiec 2015 (26) Maj 2015 (25) Kwiecień 2015 (56) Marzec 2015 (53) Luty 2015 (62) Styczeń 2015 (44) Grudzień 2014 (54) Listopad 2014 (42) Październik 2014 (40) Wrzesień 2014 (30) Sierpień 2014 (36) Lipiec 2014 (37) Czerwiec 2014 (16) Maj 2014 (5) Kwiecień 2014 (17) Marzec 2014 (34) Luty 2014 (35) Styczeń 2014 (51) Grudzień 2013 (41) Listopad 2013 (39) Październik 2013 (55) Wrzesień 2013 (37) Sierpień 2013 (36) Lipiec 2013 (21) Czerwiec 2013 (31) Maj 2013 (26) Kwiecień 2013 (28) Marzec 2013 (30) Luty 2013 (31) Styczeń 2013 (38) Grudzień 2012 (24) Listopad 2012 (59) Październik 2012 (26) Wrzesień 2012 (31) Sierpień 2012 (29) Lipiec 2012 (40) Czerwiec 2012 (39) Maj 2012 (33) Kwiecień 2012 (30) Marzec 2012 (30) Luty 2012 (49) Styczeń 2012 (53)


Green Tree - Widelec z ziemniaka - ELITY\n16 lipca 2020 Możliwość komentowania Green Tree – Widelec z ziemniaka została wyłączona Dieta, New 4\nWidelec z ziemniaka? To możliwe!\nFirma Green Tree wypowiada wojnę plastikowym sztućcom i opakowaniom. Dzięki nowoczesnym procedurom tworzą produkty w pełni kompostowalne. Wśród nich są widelec z ziemniaka, czy kubek z trzciny cukrowej. Całkowity rozpad takich produktów skrócili z kilkuset lat do miesiąca. Obecnie współpracują z licznymi firmami z branży gastronomicznej i nie tylko. Cel jest jeden – ograniczyć plastik. O tajnikach firmy Green Tree rozmawiamy z Adamem Uptasem, dyrektorem zarządzającym.\nELITY: Z czego są wykonane Państwa produkty? Co czyni je kompostowalnymi?\nAdam Uptas: Nasze produkty w przeważającej części wykonane są z biopolimerów kompostowalnych oraz pulpy trzciny cukrowej.\nPoprzez ciągłą pracę z polskimi instytutami naukowymi oraz naszymi partnerami zagranicznymi posiadamy wiedzę i doświadczenie w kreowaniu jak najbezpieczniejszych produktów i ich opakowań.\nSami dobieramy mieszanki polimerów, skrobi, estrów olejów tak, aby produkt finalny osiągnął parametry kompostowania. Kompostowanie jest recyklinkiem organicznym, więc jak najbardziej wpisuje się w ideę GOZ – Gospodarki Obiegu Zamkniętego. Dziś należy tak projektować produkt, aby każdy element mógł być „zawrócony”. Myślę, że opanowaliśmy ten proces do perfekcji. Dzięki temu możemy każdą firmę wesprzeć w przebudowaniu opakowań na przyjazne środowisku. Nie każdy produkt biodegradowalny jest kompostowalny, ale każdy kompostowalny jest biodegradowalny.\nOdpadem zawsze jest biomasa, czyli bezpieczny nawóz, śladowe ilości CO2 oraz woda.\nELITY: Nie od dziś wiadomo, że rozkład plastiku, o ile w ogóle możliwy, zajmuje stulecia, a ile czasu rozkładają się Państwa produkty?\nAU: Nasze produkty to doskonała alternatywa dla ludzi, którzy chcą coś zmienić. Większość naszych produktów rozkłada się w przedziale 45 – 90 dni na biomasę. Nie zawierają absolutnie żadnego mikroplastiku! Wszystko zależy od warunków występujących na kompostowniku i ilości enzymów oraz mikrobów tam występujących. W kompostowniach przemysłowych ten czas bardzo się skraca. Na pewno nie będą zalegać 400 lat, tak jak dzieje się to w przypadku plastiku.\nELITY: Jakie produkty mają Państwo w swojej ofercie?\nAU: Nasz asortyment i możliwości produkcyjne podzieliliśmy na kilka części. Dla całej branży FMCG mamy w ofercie: reklamówki jednorazowe kompostowalne z certyfikatami TUV OK COMPOST HOME; worki na odpady również certyfikowane TUV OK COMPOST HOME. W przygotowaniu mamy również biokompostowalne rękawiczki jednorazowe oraz fartuchy.\nMamy również w ofercie sekcję GRILL. Dla HoReCa (łączne określenie sektora hotelarskiego i gastronomicznego przyp. red. ) w naszej ofercie mamy wszelkiego rodzaju lunch-boxy, tacki, talerze, kubki z pulpy trzciny cukrowej. Posiadamy również folię kompostowalną do produkcji opakowań dla każdej firmy, która się zgłosi i wyrazi chęć zmian. Nasza oferta jest odpowiedzą na nadciągającą ustawę ROP – Rozszerzonej Odpowiedzialności Producenta. Nasze rozwiązania będą szalenie ważne i pożądane, ponieważ umiemy obniżyć wagę wprowadzanego odpadu i uczynić go bezpiecznym.\nELITY: Jak wygląda produkcja Państwa wyrobów?\nAU: Znaczącą większość naszego asortymentu produkujemy już w Polsce. Udaje się to również dzięki współpracy ze świadomymi firmami, w których możemy również korzystać z parku maszynowego. Nie dość, że sami posiadamy produkcję to jeszcze udaje nam się uczyć, podpowiadać i wspierać inne firmy chcące pójść w stronę produkcji całkowicie BIO.\nELITY: Czy współpracują Państwo na stałe z dużymi restauracjami czy producentami żywności?\nAU: Jeśli tacy klienci zgłaszają się do nas, dostają pełną opiekę i wiedzę z naszej strony, zarówno od strony merytorycznej jak i praktycznej. Mamy klientów, którzy chcą aby produkować mniej odpadu tworzywa sztucznego, więc wdrażamy rozwiązania aby to osiągnąć. Wielu klientów chce dziś podkreślać swoją wyjątkowość. Posiadamy również w swojej ofercie kompostowniki OKLIN, które zarówno odpad BIO jak i nasze opakowania rozkładają razem bez konieczności oddzielenia. Jeśli chodzi o pomoc w projektowaniu biokompostowalnych opakowań to jak najbardziej zgłosiło się kilka dużych i świadomych firm produkujących żywność. Wspólnie robimy testy i dobieramy całkiem nowe, bezpieczne, lżejsze i kompostowalne opakowania BIO.\nELITY: Komu najczęściej dostarczają Państwo swoje produkty?\nAU: Naszymi klientami są zarówno sklepy tradycyjne jak i nowoczesne. Prowadzimy również sprzedaż internetową. Współpracujemy z restauracjami i firmami cateringowymi. Pracujemy obecnie nad wprowadzeniem rozwiązań BIO dla producentów diet pudełkowych, które jak wiadomo produkują masę plastiku. Dla wielu to jeden z największych minusów takich diet, dlatego wychodzimy na wprost oczekiwaniom klientów takich firm.\nELITY: Oprócz małych elementów mają Państwo w ofercie także maszyny, np. kurtynę do higienizacji, czy maszynę kompostującą. Firmy, z jakiej branży decydują się na zakup takiego rodzaju sprzętu?\nAU:W czasach pandemii udało nam się pokazać i zaprezentować naszym partnerom możliwość zabezpieczania swoich pracowników jak i klientów przed wirusem COVID-19. Dzięki temu, że pracujemy z różnymi firmami, z różnych branż możemy mieć w swojej ofercie jako dopełnienie – kurtyny do higienizacji srebrem koloidalnym. Odbiorcami głównie są sklepy i urzędy. Doskonale nadaje się do higienizacji wózków na zakupy. Kurtyna „zamgławia” dzięki temu nie ma nieprzyjemnego uczucia, a wszystko odbywa się w kilka sekund. Wystarczy, że klient przejdzie przez taką kurtynę. Czujnik wykrywa ruch w odległości ok. 80 cm. Impuls ten włącza dyszę zamgławiające. Klient z wózkiem przechodzi i spokojnie idzie na zakupy.\nKompostowniki to zupełnie inna historia. Jesteśmy dystrybutorem rozwiązań OKLIN w Polsce wraz z naszym wspaniałym partnerem Interseroh. Nasze kompostowniki to jak najbardziej nasz bioprojekt. Kompostujemy tam w obecności szczepu bakterii ACIDULO cały nasz asortyment. Dzięki temu rozwiązaniu możemy naprawdę zmienić obraz niejednego biura, stacji paliw, sklepu, restauracji czy firmy cateringowej. Tak, wszystko możemy samemu kompostować.\nELITY: Jakie mają Państwo plany rozwoju firmy?\nAU: Szalenie ambitne! Ale nie o wszystkich możemy swobodnie rozmawiać. Zdradzę tylko tyle, że pracujemy nad rozwiązaniami, których nie ma jeszcze w Europie. Pozwolą one wszystkim producentom żywności np. mięsa, słodyczy, czy przekąsek na wdrażanie całych serii produktów w opakowaniach z biomasy. Wkrótce przedstawimy efekty większemu audytorium.


Książę albert ii - Najnowsze plotki - WP Gwiazdy\nKsiężna Charlene przerwała milczenie. Zapowiadają się dla niej smutne święta\nCharlene Grimaldi, nazywana "najsmutniejszą księżną świata", ma kolejny powód do zmartwień. Żona księcia Alberta przez kilka miesięcy żyła z dala od ukochanych dzieci. Wszystko przez problemy ze zdrowiem,...\nMonarcha skomentował wywiad Meghan. Nie chciał użyć dosadnych słów\nMonakijska rodzina królewska dość często gości na pierwszych stronach bulwarowych gazet za sprawą "wybryków" księcia Alberta i "smutnej księżnej" Charlene. Ostatnio Albert udzielił wywiadu telewizyjnego,...\nKsiążę lubił się zabawić. Kolejne dziecko znalazło się w Brazylii\nAlbert II Grimaldi zanim stanął na ślubnym kobiercu w 2011 r., miał opinię rozwiązłego bawidamka. Styl życia księcia zaowocował pojawieniem się dwójki nieślubnych dzieci. O tylu oficjalnie wiadomo, tymczasem...\nSmutne wieści napłynęły z Monako. Książę Albert II został zarażony koronawirusem. Jak informuje pałac książęcy, na razie będzie kontynuował swoją pracę.\nKsiążęta Monako - co za słodki widok!\n"Najsmutniejsza księżna świata" Charlene pokazała dzieci. Bliźniaki uroczo dokazują


Noclegi w Reynoldston - Oferty noclegów w Reynoldston - eSky.pl\nTanie Noclegi - Reynoldston\nZobacz najlepsze oferty noclegów w Reynoldston!\nThe Mumbles, 29 stycznia 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Sprawdź więcej ofert w Reynoldston\nWybierając się do Reynoldston, znajdziesz noclegi na każdą kieszeń przeznaczone dla turystów o zróżnicowanych potrzebach. Na przyjezdnych czekają przestronne i komfortowo wyposażone obiekty z wieloma udogodnieniami oraz tanie hostele, w których przenocuje się podczas kilkudniowego city break. Noclegi w Reynoldston są dostępne zarówno w centrum, jak i w pobliżu lotniska oraz w mniej popularnych dzielnicach lub regionach. Dzięki temu wybierzesz nocleg w Reynoldston w dogodnej lokalizacji w zależności od Twoich dalszych planów. Wcześniejsza rezerwacja noclegu w Reynoldston daje pewność, że po dotarciu na miejsce wypocznie się po podróży bez stresu związanego z poszukiwaniem hotelu, apartamentu lub innego obiektu dla podróżnych. Zarezerwuj nocleg zanim pojedziesz do Reynoldston, a podróż upłynie w przyjemniejszej atmosferze.\nNajlepsze noclegi - Reynoldston\nNoclegi w Reynoldston obejmują rozbudowaną ofertę z wielu obiektów dla turystów podróżujących w pojedynkę, par, rodzin, seniorów oraz grup. Przyjezdni mogą przenocować w apartamentach, hotelach i pensjonatach, oferujących maksimum prywatności oraz znajdujących się w centrum Reynoldston. Udogodnienia w postaci bliskości wypożyczalni samochodów, komunikacji publicznej, sklepów, obiektów usługowych oraz rekreacyjnych są gwarancją udanego wypoczynku. Jeśli interesują Cię luksusowe noclegi, Reynoldston ma szeroką ofertę dla Ciebie. W wybranym miejscu znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz podczas urlopu lub podróży w celach biznesowych. Nocleg na terenie Reynoldston zarezerwujesz w obiektach z udogodnieniami dla niepełnosprawnych, niemowląt i małych dzieci oraz podróżujących wraz ze zwierzętami.\nJak znaleźć noclegi w Reynoldston?\nNoclegi w Reynoldston szybko znajdzie się przez wyszukiwarkę po podaniu kierunku podróży oraz daty zameldowania i wymeldowania. Po zaznaczeniu liczby podróżnych wyszukiwarka wskaże, które noclegi na terenie Reynoldston są dostępne. Wybór noclegu ułatwiają filtry typu obiektu i liczby gwiazdek, oceny gości, odległości od centrum oraz bezpłatnego anulowania rezerwacji. Dzięki temu bez trudu wybierzesz nocleg w Reynoldston już w kilka minut. Możesz zarezerwować sam nocleg lub nocleg wraz z przelotem w zależności od potrzeby.\nJakie udogodnienia znajdę przy noclegach w Reynoldston?\nUdogodnienia przy noclegach w Reynoldston są zależne od wybranego typu obiektu oraz liczby gwiazdek. W dostępnych miejscach na gości czekają pokoje z aneksami kuchennymi, balkonem, klimatyzacją, zestawem do kawy i herbaty, kompletem ręczników i dostępem do Internetu. Przyjezdni mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu przy obiekcie, zamówić posiłek w restauracji lub wybrać hotel z basenem. Dodatkowo noclegi w Reynoldston zarezerwujesz w obiektach zapewniających gościom transfer z lotniska i na lotnisko.\nGdzie rezerwować noclegi w Reynoldston?\nRezerwacji noclegów w Reynoldston można dokonać przez Internet. Decydując się na rezerwację na eSky.pl, wybierasz jedynie sprawdzone obiekty. Dzięki temu po dotarciu do Reynoldston, nocleg jest przygotowany zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami. Płatność za wybrany pokój odbywa się przez bezpieczny system PayU lub za pomocą karty kredytowej. W razie rezygnacji z wyjazdu, przysługuje Ci prawo do bezpłatnej anulacji rezerwacji noclegu w Reynoldston. Termin bezpłatnego odwołania rezerwacji jest podawany podczas wyszukiwania obiektu.\nIle kosztuje nocleg w Reynoldston?\nKoszt noclegów w Reynoldston jest zależny od kilku czynników. Najtańsze są zajazdy, hostele i kempingi, najwięcej kosztują noclegi w hotelach i luksusowych apartamentach. Cena rezerwacji jest związana z terminem, długością pobytu oraz liczbą gości. Jeżeli chodzi o noclegi, Reynoldston cechuje się przystępnością cenową przez cały rok, jednak najmniej płaci się poza sezonem. Koszty pobytu maleją, gdy w jednym pokoju melduje się większa liczba osób oraz gdy rezerwuje się nocleg w Reynoldston na okres powyżej tygodnia.


Stowarzyszenie Proobronne Gryf Tactical Group Gryfice - Patronite.pl\nStowarzyszenie Proobronne Gryf Tactical Group Gryfice\nStowarzyszenie Proobronne Gryf Tactical Group Gryfice to pierwsze w historii naszych stron stowarzyszenie o charakterze tworzone przez pasjonatów, większości pracujących na codzień w służbach mundurowych, dzieląca się swoimi pasjami działając na terenie Powiatu Gryfickiego.\nStowarzyszenie Proobronne Gryf Tactical Group Gryfice to pierwsza w historii naszego powiatu i okolic organizacja o charakterze proobronnym stworzona w 2015r przez grupę pasjonatów militarii jak i w większości składu pracowników służb ratowniczych.\nNasze działania to przede wszystkim interdyscyplinarne doskonalenie się w formie szkoleń wewnętrznych, treningów jak i szkoleń, które odbywamy służbowo czy też poza służbowo w ramach pasji.\nNasza forma działania opera się na treningach zakresu szeroko pojętych taktyk czerwonej, czarnej, zielonej i niebieskiej.Jako stowarzyszenie specjalizujemy się w dzialanich z zakresu koronnie taktyk czerwonej, czarnej, niebieskiej jak i działań VIP PROTECTION w tym prowadzimy jak i bierzemy udział w akcjach charytatywnych, logistyczno zabezpieczeniowych oraz prewencyjnych.\nStałe rozwijamy swoje możliwości lecz aby móc się rozwijać potrzebne są środki finansowe.\nLiczymy iż chętnie nas wesprzecie i zostaniecie naszymi patronami!\nKażda zlotkowka jest dla nas niesamowitym wsparciem!\n5 zł to połowa składki każdego z członków!\n10zł to składka miesięczna każdego z członków!\nWspomagając nas kazdorazową wpłata 10zl możesz poczuć się nawet z dala niemal jak członek naszego szeregu!\nWarto wspomagać pasjonatów w działaniu!\nWasze wsparcie to nasze działanie, dzięki któremu my możemy bezinteresownie wspierać innych i rozwijać naszą grupę!\nKażde wsparcie doceniamy i jesteśmy za nie wdzięczni!\nWasze wsparcie każdorazowo pomaga nam doskonalić swoje wyposażenie oraz wyszkolenie!\nWow! Kawał wsparcia! Taka suma kolosalna przybliża nas do naprawdę dużych zakupów a potrzeb nadal jest wiele i marzeń, które będziemy mogli wam zaprezentować i nimi się podzielić!\n1145 patronów 25665 zł miesięcznie 945813 zł łącznie\n216 patronów 3170 zł miesięcznie 586190 zł łącznie


Kod producenta: JO02724\nMagnetyczna układanka Uczę się zegarka 02724 marki JANOD umożliwia układanie na planszy różnokolorowych magnesów, z których dzieci mogą tworzyć dowolne wzory. Układanka jest wykonana ze sztywnego kartonu w formie książki, a plansza magnetyczna została ukryta w wewnętrznej stronie okładki. Z kolei trzy przegródki w środku pomogą dzieciom zadbać o porządek w magnesach.\nMagnetibook Uczę się zegarka składa się z 83 magnesów, w tym 75 kolorowych magnesów ze wskazówkami i cyferkami zegara. Układankę uzupełnia 8 dwustronnych kart z pomysłami wykonania, które będą stanowiły szablon do odwzorowania. Oczywiście maluch może spróbować własnych sił, by łączyć elementy dowolnie, według własnego pomysłu. To świetny sposób na naukę pór dnia, godzin i odczytywania ich z zegara. Pobaw się wspólnie z twórczym maluchem w układanie połączone z rozpoznawaniem czasu.


Stronghold Crusader HD torrent do pobrania za darmo na PC\nPobieranie torrentów Stronghold Crusader HD\nGry komputerowe z gatunku strategii czasu rzeczywistego zyskują ostatnio ogromną popularność. Pozwalają nie tylko samodzielnie kontrolować rozgrywkę, ale także podejmować decyzje, które w każdej chwili mogą zmienić fabułę. Jedną z najbardziej znanych gier tego gatunku jest Stronghold Crusader. Stanowi uzupełnienie strategii Twierdzy. Dla gry Pobieranie torrentów Stronghold Crusader HD możesz bez żadnych ograniczeń, po prostu przechodząc do odpowiedniej witryny w Internecie.\nOpis gry Twierdza Krzyżowiec HD\nTematem gry są krucjaty na Bliskim Wschodzie. Gracze będą musieli walczyć z wojskami wroga, budować zamki i miasta, chronić święte miejsca i prowadzić politykę gospodarczą w czasie rzeczywistym. W tej grze dostępne są cztery historyczne kampanie:\nDo broni! W tej części gracze będą musieli zanurzyć się w czasach Pierwszej Krucjaty. Będą zarządzać zamkiem, poznają podstawowe zasady obrony, obrony i oblężenia;\nPodboje Saladyna. Część poświęcona kampaniom Saladyna. W nim gracze będą musieli przejść różne misje typu oblężniczego. Nie będą mieli własnej bazy, ale będą pod kontrolą wojska;\nKrólewska Krucjata. Gracze będą musieli pokierować wszystkimi swoimi siłami, aby chronić zamek i odpierać ataki wroga;\nW trakcie gry gracze będą musieli nie tylko walczyć z wrogami i bronić się, ale także budować zamki, wydobywać różne surowce, farmić, budować miasta i wytwarzać broń. Jeśli jesteś fanem gier strategicznych czasu rzeczywistego, zdecydowanie musisz Pobieranie torrentów Stronghold Crusader HD.\nCechy gry Twierdza Krzyżowiec HD\nStronghold Crusader zawiera ponad 100 unikalnych i ekscytujących misji. Ta aplikacja to osobny wirtualny świat, który przenosi graczy w czasy chwalebnych rycerzy, krzyżowców, gdzie męstwo i honor były cenniejsze niż ich własne życie. Gracze będą mogli kontrolować całą armię i atakować wrogów przy użyciu różnych taktyk.\nFabuła gry przenosi użytkownika w różne okresy historyczne, w których pojawiają się także osobowości znane ze swoich wyczynów lub zbrodni. To z nimi gracze będą musieli walczyć w popularnej grze Stronghold Crusader. Gra Pobieranie torrentów Stronghold Crusader HD możesz na naszej stronie internetowej. Aby to zrobić, wystarczy kliknąć przycisk pobierania torrenta poniżej.


You are at:Home»Misje»Misje orbitalne»Kolejny Cygnus w drodze do ISS\nStart Cygnusa OA-6, 23 marca 2016 / Credit: NASA\nBy Hubert Bartkowiak on 23 marca 2016 0 Comments\nW środę nad ranem w kierunku ISS wystartował kolejny statek transportowy Cygnus.\nW środę o 03:05:52,227 GMT rakieta Atlas V, w wariancie 401, wyniosła pomyślnie na orbitę bezzałogowy statek transportowy Cygnus, o nazwie własnej „SS Rick Husband” (dowódca ostatniej, tragicznej misji promu Columbia). Cygnus dostarczy do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej 3,6 tony zaopatrzenia.\nOrbital ATK wyniosła statek Cygnus na zlecenie NASA. Start odbył się z Centrum Lotów Kosmicznych im. Johna F. Kennedy’ego na Florydzie. Po 22 minutach nastąpiło odłączenie statku od rakiety. Dokowanie do ISS ma się odbyć w sobotę ok. 13:45 GMT.\nRick Husband – patron statku Cygnus OA-6\nStart rakiety Atlas jest jednym z dwóch jakie Orbital ATK wykupiła u operatora ULA po katastrofie własnej rakiety Antares w październiku 2014.\nJest to piąta misja transportowa statków Cygnus do ISS a druga ze zmodyfikowanym statkiem Cygnus. W tym roku odbędą się planowo jeszcze dwie. Najbliższa planowana jest na 24 czerwca rakietą Anates, która wystartować ma z Wallops Flight Facility.\nAutomatyczny statek transportowy Cyngus (enhanced) / Credit: Orbital ATK\nStatek przenosi do ISS 3,6 tony różnorakiego zaopatrzenia, w tym żywność, wodę, ubrania, materiały i urządzenia laboratoryjne oraz sprzęt. Dokładny manifest ładunkowy przedstawia się następująco:\nZaopatrzenie dla załogi (1137,5 kg):\n169 opakowań żywności;\n6 opakowań żywności amerykańskiej dla załogi rosyjskiej;\nręczniki dla załogi rosyjskiej;\npapier i tusz do drukarki;\nSprzęt i wyposażenie (1106,7 kg):\nKarty rozszerzeń multiplekser-demultiplekser;\nFiltry węglowe, solne i bakteryjne dla ECLESS;\nZestawy do próbkowania wody;\nArtykuły higieniczne (wkłady do toalet, pojemniki na mocz, papier toaletowy);\nWyposażenie naukowe (776 kg):\nKanadyjska Agencja Kosmiczna: eksperyment MARROW do badań wpływu mikrograwitacji na szpik kostny; Vascular Echo – eksperyment do badania zmian naczyń krwionośnych w trakcie lotu kosmicznego;\nEuropejska Agencja Kosmiczna: Airway Monitoring – eksperyment do badania tlenku azotu w atmosferze na ISS; eksperyment ENERGY (Astronaut’s Energy Requirements for Long Term Spacefight); eksperyment FSL z zakresu badania mechaniki płynów w mikrograwitacji;\nJapońska Agencja Kosmiczna: centryfuga Cell Biology Experiment Facility 1G; eksperyment elektrokardiograficzny Bio Rhythms 48Hrs; wyrzutnik małych satelitów J-SSOD (JEM Small Satellite Orbital Deployer); Exposed Facility Unit.\nAmerykańska Agencja Kosmiczna: eksperyment z zakresu technologii chłodzenia Advanced Research Thermal Passive Exchange (ARTE); eksperyment z zakresu spalania Fluids and Combustion Facility Resupply; Human Research Facility; demonstrator Miniature Exercise Device (MED2); eksperyment do badania składu mikrometeoroidów (METEOR); eksperyment do badania analogów regolitu w mikrograwitacji (STRATA); osobiste mierniki ditlenku węgla; eksperyment z zakresu promieniowania jonizującego (REM); prototypowy uniwersalny dok dla małych obiektów (SPHERES); eksperyment z zakresu druku 3D z termopolimerów (Additive Manufacturing Facility); sześć modułów NanoRacks; eksperyment z zakresu obserwacji płomieni Spacecraft Fire Experiment (SAFFIRE I);\nWyposażenie EVA (156,7 kg):\nelementy skafandrów EVA\nzbiornik METOX do usuwania ditlenku węgla\nzestaw do wykrywania zanieczyszczeń\nSprzęt komputerowy (97,8 kg):\nlaptop ZBook i drukarka\ndysk twardy 160GB do laptopa IBM ThinkPad\nkamera Canon XH, aparat fotograficzny Ghost, aparaty fotograficzne Nikon, obiektywy 50 mm, czytniki kart\nLogo misji Cygnus OA-6 / Credit: Orbital ATK\nCygnus pozostanie połączony z ISS do maja tego roku. Po załadowaniu go śmieciami i nieczystościami zostanie w kontrolowany sposób zdeorbitowany i zniszczony. W trakcie deorbitacji zostanie przeprowadzony eksperyment (SAFFIRE I) polegający na zachowaniu się w przestrzeni kosmicznej dużego płomienia (wywołanego zdalnie). Do tej pory naukowcy obserwowali w kosmosie jedynie małe płomienie.\n(SD, SFN, Loty Kosmiczne)\nATK Cygnus ISS NASA Orbital\nPrevious ArticlePierwsza chińska stacja orbitalna Tiangong-1 zostanie zdeorbitowana\nNext Article Czy było blisko do utraty ExoMars?


Moja Miłość do Pieczenia : września 2014\nTak tak wiem, znów mnie tu nie było od dłuższego czasu. Niestety mam tyle na głowie. Taka złośliwość losu, że w wakacje mam mniej czasu na to co kocham niż w trakcie roku.. Dziś jednak wzięłam się w garść i musiałam już coś upiec. Udało mi się szybko stworzyć idee w głowie i tak oto powstały owsiane babeczki z karmelizowanymi gruszkami.\nI. CIASTO OWSIANE:\n- ok. 2 szklanek płatków owsianych\n- 0,5 szklanki otrębów (żytnich, owsianych i pszennych)\n- ok. 4 łyżek masła\nW rondelku roztapiamy masło, a następnie rumienimy na nim płatki owsiane wraz z otrębami. Dodajemy do nich miód, cukier i cynamon. Gdy płatki się chwile podpieką ściągamy je z palnika. Kolejno trafiają do nich rozbełtane jajka, proszek do pieczenia, mąka. Całość wyrabiamy na lepkie ciasto.\nCiasto dzielimy na małe kuleczki, a następnie rozpłaszczamy i przekładamy do foremki na muffinki, tym razem bez papierowych papilotek, gdyż ciasto owsiane będzie grubsze i dużo dużo ciężę niż ciasto na muffinki czy cupcakes. Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 175 st. C przez ok 25 minut.\nII. KARMELIZOWANE GRUSZKI:\n- ok. 4 średniej wielkości gruszek\n- ok. 50 ml śmietanki 30 %\nGruszki obieramy ze skórki i kroimy w paseczki. Na rozgrzaną patelnię wsypujemy cukier i czekamy, aż zacznie się nam powoli rozpuszczać, gdy rozpuści się już duża część możemy wlać letnią śmietankę. Na początku nie mieszamy, aby składniki same zaczęły się nam łączyć. Dodajemy następnie szybko gruszki, aby karmel zbytnio nam nie stwardniał. Podgotowujemy je do miękkości w naszym karmelu, a do smaku dodajemy cynamonu.\nTak przygotowane gruszki przekładamy do naszych babeczek. Na wierzchu możemy posypać babeczki migdałami lub orzechami, ja wybrałam migdały.\nAutor: Karolina Kulpa o 19:40 Brak komentarzy:


Emerytury zagraniczne Vademecum - Strona 2 - Emerytury zagraniczne - Emerytury - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Praca > Emerytury > Emerytury zagraniczne > Emerytury zagraniczne Vademecum\nW Szwecji można odejść na emeryturę w dowolnym momencie po ukończeniu 61 roku życia. Przy czym wysokość emerytury jest obliczana od dochodu otrzymanego w ciągu aktywności zawodowej od ukończenia 16 roku życia. Szwedzkie prawo przewiduje emeryturę gwarantowaną, jest ona podstawową emeryturą dla wszystkich osób, których oszczędności w ciągu całego życia były niskie, lub które nie miały żadnych dochodów.\nZobacz także: Na jakich warunkach przyznawana jest emerytura za pracę w Szwecji\nW porównaniu z Polską, w Norwegii wiek emerytalny jest podniesiony o 2 lata. Co oznacza, że wiek emerytalny wynosi 67 lat. Podobnie jednak jak w Polsce wysokość emerytury uzależniona jest od długości czasu pracy i wysokości dochodu. Norweska emerytura składa się z emerytury podstawowej, emerytury dodatkowej i/lub dodatku specjalnego, oraz z ewentualnie możliwych dodatków za dzieci i współmałżonka.\nZobacz także: Jak otrzymać emeryturę pracując w Norwegii\nWiek emerytalny w Finlandii wynosi 65 lat. Jednak nie wcześniej niż miesiąc po ukończeniu 62 roku życia istnieje również możliwość przejścia na wcześniejszą emeryturę. Krajowy system emerytalny zapewnia w Finlandii pracownikom emerytury oparte na kryterium zamieszkania i oraz gwarantuje im dochód minimalny.\nZobacz także: Kiedy pracownik może liczyć na emeryturę za pracę w Finlandii\nEmerytura za pracę w Stanach Zjednoczonych\nPomiędzy Polską a Stanami Zjednoczonymi od dnia 1 marca 2009 roku obowiązuje umowa o zabezpieczeniu społecznym. Umowa ta pozwala na sumowanie okresów ubezpieczenia w Polsce oraz w Stanach Zjednoczonych. Ma to na celu przyznanie prawa do emerytury lub renty, dla osób które pracowały w obu tych krajach. Zakład Ubezpieczeń Społecznych doliczy okres pracy w USA, jeżeli osoba ubiegająca się o emeryturę lub rentę w Polsce ma za krótki staż emerytalny. Co ważne to samo zrobi organ emerytalny w Stanach.\nemerytura, emerytura zagraniczna, praca w ue\nPrzy ustalaniu zarobków branych pod uwagę do obliczania wysokości emerytury uwzględnia się również okresy pracy za granicą. Fot. Fotolia


Naklejki - wygodna, ale nieprzyjazna środowisku metoda znakowania owoców\nStrona główna - Aktualności - Naklejki - wygodna, ale nieprzyjazna środowisku metoda znakowania owoców\nW dużych sklepach powszechną praktyką jest znakowanie owoców przy pomocy naklejek. Najczęściej spotykamy je na owocach egzotycznych (np. mandarynkach, pomarańczach, bananach), z których wszystkie bądź co któryś w partii jest oklejony znakiem producenta. Każdy kojarzy na przykład nalepkę z logo bananów Chiquita.\nW niektórych sieciach sklepów wielkopowierzchniowych można również znaleźć naklejki na jabłkach. Do przygotowania owoców z naklejkami zobowiązane są grupy producenckie. Nalepki informują konsumentów o ich odmianie, a czasem również o producencie bądź regionie, z którego pochodzą (np. z Raciechowic).\nPraktyka ta ma dużo zalet, gdyż dzięki niej klienci nie mają problemów z rozróżnieniem odmian (np. Gali od Szampiona). Kłopot ten pojawia się wówczas, gdy w sklepie panuje nieporządek i kartony z jabłkami danej odmiany leżą pod inną etykietą. W sklepach samoobsługowych występuje również problem mieszania odmian przez samych kupujących. Dzięki nalepkom nikt nie ma wątpliwości.\nDrugą korzyścią ze znakowania jabłek i gruszek jest to, że klienci uczą się rozpoznawać odmiany i kojarzą je z określonymi walorami smakowymi. Dzięki temu istnieje większa szansa, że będą poszukiwali właśnie tej odmiany, która im zasmakowała. Dzięki temu rośnie świadomość konsumentów owoców.\nPrzeciwko znakowaniu owoców naklejkami przemawiają kwestie ochrony środowiska. Obecnie jesteśmy obowiązani do kompostowania odpadów biodegradowalnych we własnym zakresie bądź przekazywania ich do zakładów usług komunalnych, które wywożą bioodpady do kompostowni. Bardzo często konsumenci wyrzucają skórki owoców do odpadów biodegradowalnych wraz z naklejkami. Tworzywa, z których są one wykonane nie ulegają rozkładowi bądź rozkładają się bardzo powoli i zanieczyszczają kompost. Problemem jest również klej, przy pomocy którego przykleja się nalepki do owoców, gdyż ma on niekorzystny wpływ na jakość kompostu.\nJuż od stycznia 2021 w Belgii zacznie obowiązywać zakaz znakowania owoców naklejkami. Jest wysoce prawdopodobne, że w nadchodzących latach również inne kraje Unii Europejskiej pójdą w ślad za Belgami. Aby ominąć te ograniczenia, należy stosować przyjazne środowisku naklejki biodegradowalne, które są jeszcze mało dostępne producentom owoców. Najprawdopodobniej jednak ich produkcja wzrośnie, gdy pozostałe kraje UE dołączą do belgijskiej inicjatywy.


Dozwolony użytek przedmiotów praw pokrewnych - Sławomir Tomczyk - epub, pdf, mobi, ebook – Ibuk.pl\nNa gruncie praw własności intelektualnej charakterystyczne jest swoiste „nakładanie się” na siebie różnych przedmiotów ochrony. W konsekwencji korzystanie z rozlicznych kategorii utworów, jak np. audiowizualnych, czy słowno-muzycznych oznacza de facto jednoczesne korzystanie z artystycznych wykonań, fonogramów lub wideogramów, czy nadań. Przedmioty te korzystają z autonomicznej ochrony prawnej wynikającej z właściwych praw pokrewnych. Prawa pokrewne zostały ukształtowane jako bezwzględne, wyłączne prawa podmiotowe, ustalające monopol eksploatacyjny na rzecz uprawnionych. Nie mają jednak charakteru absolutnego. Ustawa dopuszcza liczne możliwości użytku przedmiotów ich ochrony w sposób nieodpłatny i niewymagający zgody uprawnionego, odsyłając w tej mierze do stosownych regulacji prawa autorskiego. Niniejsza monografia stanowi przegląd dozwolonych użytków przedmiotów praw pokrewnych.\nWszystkie kolory są dozwolone pod...\n„Celem uniknięcia konfliktów religijnych (katolików z protestantami) oraz w wyniku wojny w Hiszpanii, która spowodowała napływ emigracji z południa (francuskich hugenotów i sefardyjczyków), w XVII wieku w Holandii wprowadzono prawo... więcej >\nSpołeczeństwo zerowych kosztów...\nW Społeczeństwie zerowych kosztów krańcowych Jeremy Rifkin stawia tezę, że kapitalizm powoli schodzi ze światowej sceny. Rodzący się Internet przedmiotów dał początek nowemu systemowi ekonomicznemu – wspólnocie współpracy – który... więcej >\nAutorka porusza jeden z zasadniczych problemów współczesnego muzealnictwa: kwestię statusu ontologicznego przedmiotów muzealnych i charakteru ich postrzegania. Nie tylko ukazuje dyskusyjny i niejasny status muzeów oraz różne aspekty... więcej >\nZastosowanie zapisów wizualnych...\nRed. Bogdan Zdrodowski\nRozwój nauki i techniki, a w szczególności osiągnięcia kryminalistyki pozwalają na zastosowanie z powodzeniem w procesie karnym nowych, wcześniej niestosowanych metod i technik badawczych. Biegli, opierając się na fachowej wiedzy,... więcej >\nDozwolony użytek przedmiotów praw pokrewnych - RECENZJE


Styropian » Systemy ociepleń budynków » Oferta » Budujące pomysły - materiały budowlane i wykończeniowe\nStrona poświęcona jest styropianowi oraz wełnie do ocieplania budynków.\nNieodłącznym elementem zaufania i bezpieczeństwa jest ciepło. Zarówno temperatura w naszych domach jak i ciepło naszych bliskich musi być odpowiednio pielęgnowane. O rodzinę musicie zadbać sami, natomiast my pomożemy wam cieszyć się z tej bliskości w ciepłym domu. Decydując się na nasze produkty jesteście pewni waszej decyzji. Tylko styropian i wełna polecana przez firmę Art- Mark pomoże ci na spokojny sen w przytulnej atmosferze.\nZastosowanie oferowanych produktów:\nTermoizolacja fundamentów i cokołów\nTermoizolacja akustyczna w podłogach pływających\nOcieplenie dachów skośnych\nOcieplenie dachów płaskich\nTermoizolacja stropów nad pomieszczeniami nieogrzewanymi\nTermoizolacja podłóg na gruncie\nSztukateria dekoracyjna - Fasadowe Profile Powlekane\nAustrotherm EPS: styropian dla budownictwa\nAustrotherm EPS 042 FASSADA ŚCIANA\nStyropian przeznaczony do stosowania, min. jako termoizolacja ścian oraz izolacja międzykrokwiowa dachu.\nPłyty styropianowe o współczynniku przewodzenia ciepła na poziomie 0,040 W/mK. Przeznaczone do termoizolacji ścian.\nAustrotherm EPS 038 FASADA\nSUPER Płyty styropianowe o bardzo wysokich właściwościach termoizolacyjnych. Zalecane do termoizolacji ścian.\nPłyty idealne do zastosowań termoizolacyjnych dachu, podłóg, stropów i fundamentów. Są bardzo wytrzymałe na obciążenia mechaniczne.\nPłyty charakteryzują się wysoką wytrzymałością mechaniczną na ściskanie oraz jednym z lepszych współczynników przewodzenia ciepła. Chętnie stosowane jako izolacja cieplna garaży, stropów nad pomieszczeniami nieogrzewanymi, fundamentami oraz stropodachów w technologii tradycyjnej.\nGrafitowe płyty styropianowe do termoizolacji ścian oraz miejsc, gdzie ze względów technicznych lub estetycznych należy stosować niską grubość ocieplenia (loggie, ościeża drzwi i okien, etc.). Idealne do termoizolacji budynków energooszczędnych i pasywnych.\nPłyty styropianowe elastyfikowane. Doskonale sprawdzają się jako izolacja akustyczna stropu od tzw. dźwięków uderzeniowych oraz w układzie podłogi pływającej\nInnowacyjne płyty styropianowe. Do stosowania jako termoizolacja fundamentów, ścian piwnic.\nPłyty podłogowe do samodzielnego montażu. Doskonała termoizolacja stropu poddasza nieużytkowego.\nAustrotherm XPS: polistyren ekstrudowany\nFasadowe Profile Powlekane to produkt służący upiększaniu elewacji. Nasze profile fasadowe są bardzo lekkie i trwałe. Austrotherm FPP sprawią, że Twój dom stanie się niepowtarzalny i naprawdę stylowy.\nAustrotherm FPP to produkt kompleksowy, oferujemy:\nprofile wokółokienne i drzwiowe,\nDowolność kształtów profili Austrotherm FPP znajduje zastosowanie w nowoczesnych obiektach, jak również w perfekcyjnej rekonstrukcji zniszczonych elementów elewacji kamienic.\nWarto wiedzieć, że rdzeń Fasadowych Profili Powlekanych Austrotherm wykonany jest ze styropianu. Pozwala to na łatwą obróbkę, bez konieczności stosowania specjalistycznych narzędzi.\nOpatentowany skład elastycznej masy szpachlowej, którą pokryte są profile, podwyższa trwałość całego ornamentu i pozwala na przyklejanie profili również w miejscach zaokrąglonych. Profile są wytrzymałe, elastyczne i łatwe w montażu.\nPłyty styropianowe Austrotherm EPS 035 EXPERT mogą być stosowane w aplikacjach, w których będą przenosiły duże obciążenia mechaniczne, jako: izolacja cieplna ścian fundamentów i ścian piwnic, z izolacją przeciwwodną, silnie obciążonych, gdzie nie występuje parcie hydrostatyczne na powierzchni płyty, izolacja elementów przyziemia budynków, cokołów.\nEPS FASADA 042\nZastosowanie do izolacji cieplnej: ścian szczelinowych z wentylowaną i niewentylowaną szczeliną powietrzną lekkich konstrukcjach.\nEPS-100 - 038 DACH/PODŁOGA\nZastosowanie do izolacji cieplnej.


pan_dziobak 17 Kwi 2014 23:45 2139 7\n#1 17 Kwi 2014 23:45\nJestem w trakcie robienia aktywnego układu wydechowego i potrzebuje drobnej pomocy ze sterowaniem przepustnicą. Chcę wykorzystać do tego celu przepustnicę z silnikiem krokowym z jakiegoś samochodu. Otwarcie przepustnicy w układzie wydechowym będzie umożliwiało spalinom szybsze opuszczanie go krótszą drogą - przelotowy układ wydechowy, gdy przepustnica bedzie zamknięta spaliny będą wędrowały standardowym, cichym układem.\nWymyśliłem sobie, że przepustnica (a dokładnei jej silnik krokowy) będzie załączany przez czujnik podciśnienia którzy zamknie obwód gdy silnik spalinowy osiągnie okresloną prędkośc obrotową, a podciśnienie w układzie dolotowym osiągnie okresloną wartość. Gdy podciśnienie ( a więc i obroty silnika spalinowego) spadną czujnik podciśnienia przerwie obwód silniczka krokowego i przepustnica znów się zamknie.\nI tu nasuwają mi sie następujące pytania:\n1. Gdzie dostane czujniki podciśnienia które zamkną obwód pod wpływem podciśnienia? Czy nazywają się one właśnie czujniki podciśnienia czy mają jakąs inną profesjonalną nazwę? Chce wiedziec o co mam pytac w sklepie/czego szukać.\n2. Czy silnik krokowy który zamontowany jest przy przepustnicy samochodowej potrzebuje jakiegoś dodatkowego sterownika elektronicznego? Czy działa on na zasadzie, że na który pin dostanie napiecie o taki kąt się przekręci, czyli w efekcie o taki kąt otworzy przepustnicę? Zależy mi tylko aby działał w 2 stopniach: brak napięcia - całkiem zamknęta i jest napięcie - maksymalne otwarcie.\nCzy w ogóle dobrze to sobie wymyslilem? Niestety nie znam się na elektronice.\nMam nadzieje, że temat umieścilem w dobrym dziale, jesli nie to przepraszam i proszę o przeniesienie we właściwe miejsce.\n#2 18 Kwi 2014 00:01\nAd1. Jaki czujnik - analogowy, czy dwustanowy? I w czym problem skonfigurować go tak, żeby spełniał właściwą rolę? Kwestia "okablowania".\nAd2. Silnik krokowy wymaga sterownika.\nW ogóle, to źle to wymyśliłeś.\nPrzede wszystkim, jak wyobrażasz sobie pracę przepustnicy, pewnie z układu dolotowego, w układzie wydechowym? W wysokiej temperaturze i w żrącej atmosferze. Żywotność takiej przepustnicy określam na "do pierwszego mocnego rozgrzania"\n#3 18 Kwi 2014 00:58\nO wytrzymałość się nie martw, przepustnica i jej obudowa jest metalowa, to wszystko zamontowane będzie w końcowym odcinku układu, tam spaliny juz nie są tak gorace. Poza tym nie o to chodzi w temacie.\nGdzie dostane odpowiedni sterownik 12V do silnika krokowego i ile to kosztuje?\nChodzi o czujnik podcisnieniowy, jest podciśnienie dajmy na to -0,3 bara przy którym czujnik zamyka obwód elektryczny. Nie wiem jak go prościej opisać.\n#4 18 Kwi 2014 01:31\nCzujnik podciśnieniowy znajdziesz na szrocie, nazywa się MAP SENSOR, tak formalnie. Wyciągniesz go w samochodów bez przepływomierza, ale też z wtryskiem paliwa zazwyczaj. Na przykład z poloneza GLI, czy jakiś pojazdów lat myślę 1994-2000. Ale nie spodziewaj się po nim stanu włącz/wyłącz, on jest liniowy, znaczy przy normalnym ciśnieniu daje na przykład 5V a przy podciśnieniu napięcie jest <5V w zależności od podciśnienia. Trzeba by wysterować.\nInny czujnik podciśnienia, znajdziesz w pompce zamka centralnego (lub sterowniku), tutaj niby tylko włącz/wyłącz, ale nie wiadomo przy jakim ciśnieniu.\nSterownik silnika krokowego, jaki byś nie chciał kupić raczej nie znajdziesz takiego, który po podaniu sygnału z jakiegoś czujnika cofnie się o ileś kroków (bo silnik krokowy puszczony pozostaje w miejscu, a ze sprężyna gdyby zamontować to musiałby stać na "hamulcu" - prąd stały na cewki, dużo ciepła, itp.\nOgólnie ciężka sprawa coś zrobić bez podstaw elektroniki a i pewnie programowanie wchodziłoby w grę...\nCo do spalin to może i nie są gorące na wylocie, ale na pewno usyfią ci skutecznie elementy ruchome i nieruchome na tyle, że nawet krokowy tego nie ruszy. Już pomijam wodę w wydechu, oraz charakter spalin (nie są raczej łagodne chemicznie).\n#5 18 Kwi 2014 02:57\nW maluchu był regulowany czujnik podciśnienia na zasadzie styku. Już nie pamiętam czy zwierał czy rozwierał styk i przy jakim podciśnieniu.\n#6 18 Kwi 2014 09:13\nW maluchu był regulowany czujnik podciśnienia na zasadzie styku.\nW maluchu, ale tylko z elektronicznym zapłonem, czyli w wersjach el i elx. Ten układ był adaptowany z cc700. Tam faktycznie był przełącznik podciśnieniowy.\nCo do przepustnicy w układzie wylotowym, to jeszcze raz NIE. Widziałeś kiedykolwiek zawory z układów wydechowych? Takie znajdziesz choćby w motocyklach oraz w katalogach do tuningu samochodów. Jakoś tam silnik poruszający przepustnicą jest ZAWSZE daleko od niej i pośredniczą linki lub cięgło. Nie daje ci to przypadkiem do myślenia?\n#7 18 Kwi 2014 10:36\nW takim razie poszukam czegoś innego, skoro krokowy odpada to i przepustnica też. Chcialem zbudowac na tym bo te 2 rzeczy są zwykle kompaktowo ze soba połaczone, więc pomyslałem że łatwiej to będzie zaadaptować.\nJesli nie tak to jakos inaczej to wykombinuje. Teraz przyjrzałem się dokładniej i rzeczywiscie są zawory exup, to mi duzo upraszcza sprawę i tak, dało mi to do myślenia. Nadal pozostaje kwestia sterowania silniczkiem zaworu, ale myślę, że 2 krańcówki i 2 właczniki podciśnieniowe zalatwią sprawę.\nTeraz przynajmniej wiem czego i gdzie szukać. Dzięki za uwagi i porady, jak zbuduje to sie pochwale jak działa.\nAha i w razie czego prosze jeszcze o nie zamykanie tematu\n#8 18 Kwi 2014 13:25\nMimo wszystko zamykam. Następnym razem proszę założyć temat tu: Link\nPodobne tematy Sterowanie silnikiem krokowym przepustnicy czujnikiem podciśnienia


Co się stało pomiędzy Kaczyńską i Kaczyńskim? Marta wbiła mu nóż w najtrudniejszym momencie | Pikio\nWiadomości Pikio - 8 Lipca 2018\nJarosław Kaczyński przeżył w ostatnim czasie bardzo trudne chwile. Prezes Prawa i Sprawiedliwości trafił do szpitala, w którym spędził stosunkowo długi czas. Jak twierdzą wyborcy, Marta Kaczyńska zdecydowanie go wtedy zawiodła.\nKaczyński przeleżał w szpitalu ponad 4 tygodnie. Wpływowy polski poseł borykał się z poważnymi problemami z kolanem, które miały uniemożliwiać mu samodzielne poruszanie. Z tego też powodu do kliniki został przewieziony samochodem, a krótki odcinek między podjazdem i wejściem do budynku przebył o kulach. Co ciekawe, niektóre krajowe media spekulowały, że Kaczyński wcale nie ma chorego kolana. Twierdzono za to, iż cierpi na raka trzustki, który ma odbierać mu wszystkie siły.\nKto odwiedził Kaczyńskiego w szpitalu?\nChociaż plotki wciąż pobrzmiewają w politycznych kuluarach, polityk opuścił już szpital. Okazuje się jednak, że w najbliższym czasie ma tam wrócić, ponieważ czeka go kolejna operacja. Warto zaznaczyć, że nawet w czasie hospitalizacji nie narzekał on na brak towarzystwa. W klinice posła odwiedził między innymi szef Rady Ministrów Mateusz Morawiecki oraz prezydent Andrzej Duda. Politycy mieli przyjeżdżać do Kaczyńskiego, aby zdawać mu dokładną relację z tego, co właśnie działo się w Polsce.\nMarta Kaczyńska pokłóciła się z wujem?!\nJak jednak zaznaczają internauci, bratanica prezesa PiS, Marta Kaczyńska odwiedziła go w czasie hospitalizacji ponoć tylko raz. Marta Kaczyńska nie odwiedza schorowanego prezesa w domu. Co ciekawe, jest ona najbliższym mu członkiem rodziny, którego nieobecność przy szpitalnym łóżku bardzo szybko skłoniła internautów do przypuszczeń, że pomiędzy politykiem i prawniczką doszło do kłótni. W komentarzach pojawiają się głosy, że taką obojętnością wobec stanu zdrowia wuja, Marta wbija mu nóż w plecy w najgorszym okresie jego życia. Czy doniesienia te mogą być prawdziwe? Tego zapewne nigdy się nie dowiemy. Nieobecność Kaczyńskiej w szpitalu może jednak rzeczywiście wskazywać na słuszność podobnych przypuszczeń.Chcesz coś nagłośnić? Wiesz o bulwersującej sytuacji, która wymaga zainteresowania mediów? Wyślij maila na adres: naglasniamy@pikio.pl. Na pewno przyjrzymy się Twojej sprawie.ZOBACZ TAKŻE:\nZa te słowa podpalą mu dom. Groza i furia podczas kazania Rydzyka\nKINGA RUSIN NIE WYTRZYMAŁA! WZOROWO ZMIAŻDŻYŁA MYŚLIWYCH W DDTVN


www.radioem.pl → Pielgrzymka z Żywca na Jasną Górę - 2017\nPielgrzymi z Żywca do Pani Jasnogórskiej wyruszyli pieszo po raz pierwszy w 1611 roku. Należą do tych, którzy jako pierwsi docierali na jasnogórski szczyt. Tegoroczna pielgrzymka wyruszyła w środę 23 sierpnia. Grupę ponad 300 pątników poprowadził już po raz kolejny ks. Tomasz Wala, wspierany w duchowej opiece przez czterech kapłanów, w tym proboszcza parafii konkatedralnej ks. dr. Grzegorza Gruszeckiego. Druga, licząca ponad 200 osób, grupa pielgrzymów wyruszy 26 sierpnia z Myszkowa, a trzecia dojedzie do Częstochowy autokarami. Wspólne wejście wszystkich pielgrzymów odbędzie się w sobotę 29 sierpnia.\nKS. TOMASZ WALA\nNa Jasnej Górze drugi dzień trwa 38. pielgrzymka Ludzi Pracy. Zainicjował je bł. ks. Jerzy Popiełuszko. O godz.11.00 na szczycie rozpoczyna się Msza św. stanowiąca najważniejszy punkt spotkania, w którym uczestniczą głównie członkowie Solidarności z różnych regionów kraju.