leczenie trądziku, laserowe leczenie trądziku | Instytut Dermatologii Instytut Dermatologii Kraków. Dermatolog,chirurg,medycyna estetyczna , zabiegi laserowe.\nStrona główna >> LECZENIE TRĄDZIKU POSPOLITEGO\nJednym z najczęstszych schorzeń dermatologicznych jest trądzik pospolity. Występuje u ponad 80% osób w wieku 12-24 lata a także u osób od 30 do 40 r. ż. Nie leczony może mieć przewlekły przebieg i pozostawić trwałe ślady jak:\nJest chorobą obejmującą okolice łojotokowe (najczęściej twarz, okolicę międzyłopatkową oraz ramiona, czyli w miejscach gdzie występuje największa ilość gruczołów łojowych). Charakterystyczne zmiany towarzyszące trądzikowi pospolitemu to:\n– torbiele ropne i blizny czyli potocznie mówiąc „wągry i pryszcze”\nPrzyczyną zmian trądzikowych jest przerost gruczołów łojowych, łojotok, nadmierne rogowacenie, obecność bakterii (np. Propioniobacterium acnes), zaburzenia hormonalne, odczyn zapalny, uwarunkowania genetyczne, zaburzenia immunologiczne a także czynnik psychiczny.\nMETODY LECZENIA TRĄDZIKU POSPOLITEGO:\nLASER ALMA HARMONY XL PRO ACNE\nNOWOCZESNA METODA LECZENIA TRĄDZIKU!\nLaser działający przez platformę Alma Harmony XL PRO ACNE przeznaczony jest do leczenia trądziku. Jest to jedno z najnowocześniejszych urządzeń tego typu dostępnych w Polsce. Działanie lasera ma pozytywny wpływ na niwelowanie wielu problemów skórnych towarzyszących szczególnie skórze tłustej, pobudzonej do nadmiernego wydzielania sebum. Dzięki niemu możliwe jest nie tyko doraźne leczenie różnych rodzajów trądziku w tym trądziku młodzieńczego i pospolitego, ale również pozostałości po tych zmianach skórnych w postaci chociażby blizn i bruzd.\nWiązka LASERA ALMA HARMONY XL PRO ACNE działa na najgłębsze warstwy skórne, dlatego zapobiega powstawaniu trądziku już w głębszych warstwach skóry, w wyniku działania drażniących bakterii.\nLeczenie przy pomocy platformy LASERA ALMA HARMONY XL PRO ACNE jest całkowicie bezpieczne, gdyż nie uszkadza sąsiadujących z leczonym obszarem tkanek.\nTRADYCYJNE I BARDZO SKUTECZNE METODY\nInne oferowane przez nasz Instytut metody to;\n-regularne oczyszczanie skóry przez kosmetologa\n-zabiegi kosmetyczne takie jak kwasy lub maski kosmetyczne z stężonymi substancjami aktywnymi\n– dobranie przez dermatologa lub kosmetologa dermokosmetyków\n-dobór odpowiedniej diety i porady dotyczące codziennej domowej pielęgnacji i higieny


Wysłany: 2008-11-23, 12:41\nPark jest cały wyściełany bluszczem?\nJeszcze park jest cały wyściełany bluszczem -pytanie jak długo?\nDrugie pytanie kiedy "kolejni" pomysłowi wpadną na następny "dobry pomysł"?\nTo czego nie rozumiesz to się nazywa "świadomość ekologiczna"!\nChyba się wtrącę w tę wymianę zdań\nwj1964 - chyba trochę przesadzasz - ja też jestem miłośnikiem przyrody i denerwuje mnie ograbianie przyrody (ale dodam bezmyślne). W tym przypadku - bluszcz - jest na tyle pospolitą rośliną, że kilka gałązek nie zakłóci ekosystemu parku. Co innego, jakby obdzierał park z jakiegoś rzadko spotykanej lub ginącej rośliny - ale takiej!\nSam w tamtym roku przywiozłem z wycieczki do Budapesztu dwie sadzownki pieknego bluszczu - ale było go tam na tyle dużo, że na tych dwóch na pewno Wyspa Św Małgorzaty nie ucierpiała\nzawsze kiedy słyszę lub czytam wypowiedzi ekologów zastanawiam się skąd w nich tyle nienawiści.za skrzywdzenie zwierzęcia lub wyrwanie jakiejś roślinki gotowi byliby zabić osobę która to zrobiła.może mają jakieś poczucie winy?dręczyli zwierzęta w młodości?\nja żyję w zgodzie z przyrodą,ale gdy przyroda mnie atakuje to się próbuję bronić.\nmam kilka hektarów lasu,kilka hektarów łąk,obszary których nie użytkuję rolniczo pozostawione dzikiej przyrodzie gdzie mieszkają sarny,ucztują żurawie,bociany no i oczywiście zające.\nkilka lat wstecz założyłem sad,kilkadziesiąt drzewek owocowych.pewnego zimowego,śnieżnego poranka poszedłem do sadku a tam wszystkie drzewka ogołocone z kory przez zające.na wiosnę zasadziłem nowe drzewka i teraz mam cały sad ogrodzony płotem.\nzazwyczaj najwięcej w temacie ekologii mają do powiedzenia ludzie którzy mieszkają w mieście a jedyna przyroda którą w życiu widzieli to pobliski park.\nOstatnio zmieniony przez kowal 2008-11-23, 16:23, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: 2008-11-23, 16:42\nNo bez przesady że ludzie mieszkający w mieście widzą jedynie przyrodę w pobliskim parku. Jeśli masz sad a w nim młode drzewka to trzeba było od razu wpaść na taki świetny pomysł i go ogrodzić. Bo normalną rzeczą jest, że zające i sarny w zime szukają pożywienia i będą obgryzały drzewka. I raczej nie powinieneś nieć do nich pretensji bo one są tylko zwierzętami.\nOstatnio zmieniony przez Rybol 2008-11-23, 16:43, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: 2008-11-24, 15:42\nnie wszyscy sa tak pomysłowi jak ja bo po co komu bluszcz? a z resztą u nas nie ma wandali bo mieszkamy w bajecznej krainie\nWysłany: 2008-11-25, 00:37\nTrochę zastanawiałem się czy warto jeszcze w tej kwestii zabierać głos- ale może....\ntp29 nie pisałem o ciężarze gatunkowym tego konkretnego przypadku, ale o naszej mentalności w stosunku do własności wspólnej- w rozumieniu Polaków niestety niczyjej.\nNie spodziewam się że wszyscy będą to w stanie zrozumieć, niektórzy socjologowie składają taki stan rzeczy na karb systemu w jakim do niedawna żyliśmy i związanymi z tym nawykami.\nNie jestem przekonany o słuszności tej teorii, bo przecież każdy z nas jest władcą własnego umysłu.\nPosłużę się może przykładem dla przedstawienia o co mi chodzi.\nMoże dwa lata temu spędziłem kilka miesięcy w Wielkiej Brytanii, co nie jest niczym nadzwyczajnym bo jak wiadomo wielu rodaków miało taki epizod w ciągu ostatnich lat.\nMieszkałem w sennym niewielkim miasteczku, przez które przepływała rzeczka -kanał z wodą o głębokości około 1m i maksymalnie kilkunastometrowej szerokości korytem o uregulowanych brzegach.\nZ jednej strony rzeczka przylegała do całkiem ruchliwej drogi z rzędem willowych domów, z drugiej strony leżał mini park z alejkami i trawnikami i niewielką ilością dużych drzew.\nNa tych trawnikach pasły się gęsi Bernikle kanadyjskie utrzymujące najwyżej kilkunastometrowy dystans w stosunku do spacerowiczów.\nAle były tam też (co zdziwiło mnie) gęsi w "typie wiejskim", białe, łaciate, niektóre noszące symptomy krzyżówki z berniklą, ciężkie nie posiadające zdolności lotowych.\nJak typowy Polak rozejrzałem się do kogo mogłyby należeć- były najzwyczajniej niczyje, czyli były wspólne.\nNie były to pojedyncze sztuki, które gdzieś komuś uciekły, tylko kilkadziesiąt sztuk posiadających swoje rewiry na tym odcinku rzeki który przemierzałem spacerkiem. Był to koniec roku dobierały się w pary i przygotowywały do sezonu lęgowego, żałowałem, że nie mogło mnie tam być późną wiosna i latem.\nZ całą pewnością byłyby łatwym łupem, ale komu tam przyszłoby do głowy coś podobnego.\nNo to poproszę o informacje gdzie u nas na niestrzeżonym terenie coś podobnego mogłoby mieć miejsce.\nWysłany: 2009-01-09, 16:08\nmoje kury sa leniwe. Jedna robi gniazdo i to na ziemi, ze slomy i sianka...na nieszczescie pod grzeda, w samym rogu kurnika, a inna sie tylko doklada. Nie interesuja je zadne tam skrzynki czy inne wynalazki.\nWiadomo, ze towarowki kupione z jajcowej fermy to w ogole nie wiedza co to gniazda i wala jajka gdzie popadnie, mam wrazenie ze w biegu...\nCo do bluszczu i parku, wydaje mi sie, ze rozsadnie mozna korzystac z natury, nie popadajmy w skrajnosci i wieciej wiary w rozsadek ludzi, bo niedlugo na grzyby nie bedzie mozna chodzic:)\nWysłany: 2009-01-09, 17:22\nTo samo jest z moimi kurami . mam ich 16 zielononóżek. I wszystkie noszą się do jednego gniazda które zrobiłem z myślą o kaczkach i gęsiach z dużego plastikowego kociołka w którym moi dziadkowie w piwnicy przechowywali ziemniaki. Ustawiłem go na boku a z przodu przykręciłem kawałek deski aby unieść krawędź po to aby jajka nie wypadały z niego.\nWszystko jest dobrze do czasu kiedy jedna kacza nie zechce usiąść. Wtedy zaczyna się cyrk , bo kaczka nanosi sobie jajek a kury codziennie do niej włażą i jej przeszkadzają. Dobrze że mam kaczki w miarę wyrozumiałe pozwalają tym kura znosić te jajka i mi je wybierać.\nWysłany: 2009-01-09, 19:53\nWcześniej miałem gniazda dla kur w pomieszczeniu w którym spały,niestety ciągle siadały na krawędziach gniazd i zanieczyszczały je swoimi odchodami.Teraz mam drugie pomieszczenie obok ,do którego prowadzi przejście na poziomie ziemi.Mają tam gniazda dostosowane do swoich charakterów,a więc są gniazda na ziemi,na podwyższeniu,zadaszone i bez daszków,gniazda głębokie i płytkie.W pomieszczeniu tym panuje półmrok,nikt kurom nie przeszkadza,wchodzą tylko kury które chcą znieść jajko.\nWysłany: 2009-01-14, 12:53 A takie rozwiązanie? Używaliście?\nA takie rozwiązanie? Używaliście?\nWszystkie fotki tego kurnika.\nPtaki nie brudzą do gniazd i jest im wygodniej się do nich dostać.\nOstatnio zmieniony przez Bruno 2009-01-14, 13:58, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2009-01-14, 13:26\nUżywałem.Niestety brudzą gniazda.siadają tam przeważnie młode kury które są przeganiane z grzęd.U mnie potrafiły siadać nawet na tym skośnym daszku.Od ściany był odstęp 2 cm i to im wystarczyło żeby się tam zahaczyć.\nNie było by problemu gdyby wszystkie kury były w tym samym wieku,ale u mnie to niemożliwe.\nWysłany: 2009-02-07, 23:25\nOstatnio trochę majsterkowałem i zrobiłem renowację starych gniazd, a także dorobiłem nowe. Potrzebuję ich teraz trochę więcej.\nZrobione są ze sklejki, bejcowane, a potem pomalowane "Sadolinem" bezbarwnym.\nMam nadzieję, że będzie je dzięki temu można nawet umyć, gdyby była taka potrzeba.\nOtwierany- uchylany dach ma ułatwić czyszczenie, oraz kontrolę gniazda w przypadku gdyby któraś kura chciała w nim wysiadywać.\nGniazda są zawieszone kilka cm nad podłogą kurnika.\nPobierz Plik ściągnięto 605 raz(y) 37,8 KB\nGniazda po bejcowaniu i malowaniu.jpg\nPobierz Plik ściągnięto 582 raz(y) 71,81 KB\nWysłany: 2009-02-08, 08:05\nGniazda wyglądają PIERWSZA KLASA!\nPstryknij proszę fotki jak wyglądają w kurniku a najlepiej z kurą w środku\nCzytając od początku temat kurze gniazda myślałam w pewnym momencie że jestem w innym temacie ,, Bluszcz itd... ". Dobrze że ktoś przerwał ten wątek. Ja mam gniazda zrobione ze starego kredensu, który przywiózł mi mąż z Belgii. Nie chciał mi go dać bo szkoda, ale kobieta zawsze wie jak podejść mężczyznę no i się zgodził. Mam pootwierane szuflady, drzwiczki od szafek ( są zabezpieczone aby się nie zamknęły ). Widząc zdjęcia Bruna to pocieszyło mnie że nie tylko ja ozdabiam swój kurnik. Córki rysują portrety konkretnych kur, nadają im imiona. Ja zawieszam w antyramy na ścianach. Dla kwok mam osobne pomieszczenie, mąż nazwał je ,, porodówka ". Gniazda wyścielam słomą i zgadzam się że kiedy jest świeża słoma to zaraz pojawia się tam jajko, kiedy jej brakuje to jakby nieśność spadała. Gniazda wysypuję na samo dno popiołem drzewnym a potem słoma. Tak robiła moja babcia i to zapobiegało pojawianiu się niepotrzebnych insektów.\nWysłany: 2009-02-11, 19:45\nOooo! Z tym popiołem to spróbuję! Ale te antyramy to mnie powaliły! Wrzuć proszę kilka fotek Twojego kurnika.


Toroidy do sprzętu audio. Trafo buczy. - elektroda.pl\nakmes 06 Mar 2005 11:00 1987 9\n#1 06 Mar 2005 11:00\nSpłodziłem jakiś czas temu końcówkę na 2xTDA7293 do suba, i mam problem z buczącym trafem, oczywiście przeglądałem w tej sprawie forum, i dowiedziałem się że te typy już tak mają (trafo mam z Indela), próbowałem już różnych sposobów i wszystkie zawiodły, trafo buczy jak BM'ka na wolnych obrotach (cicho, ale w nocy przy oglądaniu filmików poprostu przeszkadza).\nNa forum trafiłem na taki adres:\nCzy ktoś może kupował tam trafa, te toroidy audio to tylko tekst reklamowy czy faktycznie coś dają?\n#2 06 Mar 2005 11:09\nPróbowałeś zalać rdzeń (blaszki) lakierem nitro?\n#3 06 Mar 2005 11:42\n#4 06 Mar 2005 12:01\nTransformatory może nie najtańsze ale za to pożądnie wykonane (nawet na zamówienie) kupisz w firmie MKPT. Gotowy transformator dostaniesz w ciągu tygodnia. W moim wzmacniaczu sprawuje się wyśmienicie i nie buczy.\nIch strona: http://www.mkpt.pl/\n#5 08 Mar 2005 19:41\nwłaśnie uruchomiłem wzmacniacz 2xTDA7294 i w zasilaczu mam toroida 300VA 2x24V zamówionego z www.toroidy.pl\ntrafo jest wielgachne ale spisuje się jak narazie dobrze nic nie buczy poza wentylatorkiem\nps jak toroid był zamawiany to nie dało się kupić z przedpłatą na konto tylko za pobraniem\n#6 08 Mar 2005 20:03\n#7 09 Mar 2005 01:44\nMoim zdaniem to może być kwestia nie toroidu tylko blędów pętli masy czy tez niedopasowania... a może nawet zbyt małych kondensatorów by powiedzieć .\nczy próbowałeś na innym trafie?\nTo wszystko jeśli chodzi o buczenie w glośniku ( czy tez przedostawanie się tych drgań do wzmacniacza)...\njedyne co można zrobic to odizotowac akustycznie ten transformator jesli to tylko sprawa drgan mechanicznych. Ktoś mógł najprawdopodobniej źle jedną z pętelek zawinać i przez to nie pokrywa się z reszta i sobie drga 50 razy na sekunde.\n#8 09 Mar 2005 08:47\nNie chodzi mi o buczenie w głośnikach, tylko "buczenie" samego trafa.\nChyba jedna spróbuję to trafo z www.toroidy.pl\n#9 09 Mar 2005 13:16\nno własnie tani transformator i buczenie, lepiej dołozyć te 30 zł i kupić lepszej firmy ja mam INDELA i nie narżekam dali jeszcze podkładki gumowe to dośc ważne,\nA,,, może go zamocowałeś na sztywnio do obudowy,,,,,\nno jak tak to nie ma mowy żeby nie buczał,,\n#10 09 Mar 2005 14:15\nSłuszna uwaga Klan zjawisko magnetoskrypcji dotyczy wszystkich tranfo dlatego montujemy je przez podkładki.\nPodobne tematy Toroidy do sprzętu audio. Trafo buczy.\nCzy mozna postawic 2 takie same trafa jedno na drugim albo pionowo obok siebie ? Mam malo miejsca w obudowie i nie widze innego rozwiazania . Jak to w... (12)\nKiedyś bardzo intensywnie byłem pochłonięty elektroniką i posiadam lutownice transformatorową. Znam jeszcze lutownice zwykłe, grzałkowe ale chciałbym ... (8)\nWitam. Składam elementy na budowe wzmacniacza na 2xLM3886 w mostku. W tej chwili mam do dyspozycji dwa nowe trafa firmy DTW ~23,5V 2,2A x2. Zastana... (11)\nWitam . Wie może ktoś z czego wynika różnica gabarytów toroidów tych dwóch firm ? Rozglądam się za toroidami 2×24V 150 wat i w opisie transforma... (10)


Kancelaria prawna zajmuje się świadczeniem pomocy oraz udzielaniu porad prawnych przedsiębiorcom oraz klientom indywidualnym. Kancelaria może być prowadzona przez radcę prawnego lub adwokata. Usługi świadczone przez radcę pra\nDodane: 11-08-2020 14:02\nwnego mogą dotyczyć wielu dziedzin prawa, w ramach których radca prawny oferuje udzielanie pomocy prawnej, konsultacji prawnych, sporządzania i opiniowania dokumentów oraz reprezentowania klienta przed sądami i urzędami. Przykładowymi dziedzinami prawa, w ramach których kancelaria oferuje świadczenie swoich usług, jest prawo spadkowe, prawo nieruchomości, prawo gospodarcze czy też prawo cywilne. W zależności od udzielanej pomocy w ramach danej gałęzi prawa, z usług kancelarii mogą skorzystać przedsiębiorcy prowadzący własną działalność gospodarczą oraz klienci indywidualni. Dziedzinami prawa, które są związane ze sprawami dotyczącymi przedsiębiorcy, jest prawo gospodarcze oraz prawo restrukturyzacyjne. Inne dziedziny prawa dotyczą bardziej spraw indywidualnych, jak na przykład sprawy spadkowe czy sprawy nieruchomości.\nO prawnikach i radcach prawnychPrawo - ogólniePrawo dzisiajPolskie prawo bywa skomplikowaneObrona w sądzie. PrawnikCiekawe infromacje o tym jak znaleźć dobrego prawnikaOgólnie o prawiePaństwo prawa - Polska?Czy Wiesz Jak korzystać z porad prawnika W 11 Dni?Chcesz wiedzieć więcej o prawie?Prawo - kilka przydatnych informacjiProblemy godne dobrego prawnikaSkomplikowane przepisy- coś dla radcy prawnegoOd prawa rodzinnego po cywilne...Prawo w praktyce - czyli z czym przychodzimy do adwokataCo warto wiedzieć o prawieCzy warto znaleźć dobrego prawnika?Czy można korzystać z porad prawnika w dzień?Radca prawny w stolicyWarto zainwestować w dobrą obsługę prawnąCo warto wiedzieć o prawieDobry prawnikPrawo jest po twojej stronie!Co warto wiedzieć o prawie?Kilka podstawowych faktów i poradyCo warto wiedzieć o prawie?Kilka podstawowych faktów i poradyCała Prawda O Tym Jak dokonać rozwodu (a Której Sprzedawcy Ci Nie Powiedzą)Jak nie zgubić się w przepisach prawa?Ogólnie o prawie7 Sprawdzonych Sposobów Aby rozwodzić sięJak korzystać z pomocy prawnej?


Imię dla dziecka po zmarłym psie\nPewnej mamie tak podobało się imię jej zmarłego psa, że chce nazwać tak samo swojego synka.\nPolskie miasto wśród najlepszych do wychowywania dzieci\nWedług rankingu aplikacji do nauki języków Preply najlepszym polskim miastem do posiadania rodziny jest aktualnie stolica Małopolski, czyli Kraków.\n„Wszystko dla lajków?” - recenzja\nStworzenie swojego alternatywnego wizerunku w sieci jest kuszące, ale czy bezpieczne?\nStrona Pierwsza Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 z 342 Następna Ostatnia


--(Powiedz czemu dziewczyno)--\nTe kobiety Trzecia dwadzieścia. A ja wciąż w barze. Coraz to później jest na zegarze. Topię swój żal w głębokiej szklance whisky. I łez jestem tak bardzo już bliski. Jestem potrzebny ? Nawet jeśli, to komu Nie chcę mi się nawet wracać do domu. Żona wiecznie wściekła, ciągle tylko krzyczy. Me serce ze smutku niczym lew dziki ryczy. Czuję, że suche są moje usta. Szklanka za szybko zrobiła się pusta. W radiu smętna piosenka leci. Obok dosiedli się jacyś faceci. Jeden mówi Moja nie gotuje A drugi na to: Moja wciąż mi truje A moja niestety nie trzyma diety No cóż, niestety takie są kobiety Z taką krytyką na pewno się nie godzę Wszystkie złe opinie ? Z tym też się nie zgodzę. Bo mimo wszystko kobieta jest jak kwiat. Kwiat, który przysłania cały nasz męski świat. W myślach jest jak wybuchowy ładunek. Miłością odurza niczym silny trunek. Nie ma więc co ukrywać tak skrycie, że bez kobiety nie istnieje życie… Zostawiam napiwek, nie będę więcej pił. Wychodzę i biegnę szybko do domu co sił. Jestem, ściągam buty, z tęsknoty umieram. I drzwi do sypialni po cichu otwieram. Wstaje, i rzuca się w moje ramiona. Widzę jak bardzo jest za mną stęskniona. A morał z tego taki, że nie warto rozpaczać, tylko je kochać, i po prostu im wybaczać… Miłego, udanego dnia życzę…skorpionik-;;.\nOpublikowano: 2014-08-08 11:06\niwonkax333 2014-10-26 12:13\nDięki za miłe chwile w oglądaniu-pozdro.\nyrzej 2014-08-10 22:23\nSuper slajdzik Pozdrawiam ....też skorpion ...\nhanula25 2014-08-10 15:40\nPOZDRAWIAM I MIŁEJ NIEDZIELI ZYCZĘ.\nzofia2012 2014-08-09 21:54\nSUPER SLAJDZIK ....BARDZO DZIĘKUJĘ .......SERDECZNIE PODRAAWIAM 555555555555555555555555 ZOSTAWIAM .....\newik1 2014-08-09 06:33\njadurb2 2014-08-08 22:13\nSUPER!!!55555!!! Ludzie zapomną, co mówisz, zapomną, co robisz, ale nigdy nie zapomną tego, jak się przy Tobie czuli... Można przyciągnąć wyglądem, ale zatrzymać...tylko ciepłem SERCA..♥ ...Udanego weekendu...samych pięknych i radosnych chwil...:)))\nskorpionik52 2014-08-08 11:12\nmój nastepny 633 slajdzik,za wszystkie miłe wpisy w komentarzach slicznie dziekuje--skorpionik..


Mother’s Day – Kreatywna Pani Angielska\n’Mother’s Day’ w Stanach Zjednoczonych obchodzony jest w drugą niedzielę maja. W Polsce obchodzimy je zawsze 26 maja. Jak widać daty są różne, ale cel jest jeden- MAMA!\nDzień ten jest szczególnie ważny dla dzieci. Dlaczego? Bo mamy są dla nich jednymi z najważniejszych (jak nie są najważniejsze!) osób w życiu. Z mamą są związane od początku. Dlatego w tym dniu dzieci mogą wyrazić swoją miłość w szczególny sposób, inny niż na co dzień.\nZapraszam Cię dziś do zapoznania się z moimi propozycjami dotyczącymi Dnia Matki 😉\nMy mommy is a superhero!\nUważam, że każda mama jest superbohaterką. Ma moc, dzięki której wszystko wokół ogarnia (i nawet siebie!). Dlatego poszłam w ten motyw. Dzięki niemu dzieci dostrzegą bardzo ważną rolę mamy w życiu rodzinnym.\nFamily flashcards– do pobrania tutaj\n2. Mam dla Was wierszyk na Dzień Mamy pt. „My mommy is a superhero”. Mam nadzieję, że Wam i Waszym dzieciom się spodoba 😉\n3. 'Build a sentence’.\nZadanie polega na tym, że z dziećmi nazywamy symbole i pokazujemy, np. serce z ułożonych rąk jako „love”. Dzieci po zapoznaniu się z kartami obrazkowymi układają zdania. I tak np.\nA son loves mommy.\nProste, prawda? 🙂 Zapraszam do pobrania szablonów tutaj.\n4. Pomysł na pracę plastyczno- językową.\nDziecko wybiera spośród podanych obrazków rzeczy, które chciałoby dać swojej mamie. Wycina, przykleja i koloruje. Na sam koniec nazywa podczas wspólnej prezentacji. Zachęcam również do tego, aby dzieci poruszyły swoją wyobraźnię i narysowały coś swojego 😉\n5. Kolorowanka/ laurka dla mamy 🙂\nZaszalałam i stworzyłam coś dla dzieci, które bardzo i to BARDZO lubią kolorować (też są u Was takie w grupach? 🙂 ) Do pobrania tutaj.\nPropozycje 'The Kiboomers’ są moim zdaniem proste i bardzo przyjemne do śpiewania z dziećmi 🙂\n’The Learning Station’ stworzyło wersję „Boom Chicka Boom” na Dzień Mamy. Bardzo fajna- łączy poznanie nowego słownictwa z ruchem, co ułatwia dzieciom jego zapamiętanie.\nSpodobały się Wam moje propozycje i materiały?\n6 maja 2021 at 14:47 Odpowiedz\nsuper szukałam inspiracji na dzień Matki . mam już , dziękuję


Kajakiem po Spreewaldzie | Znajkraj!\n... erowych podróży. Napisy po niemiecku i dolnołużycku Miejscowości po niemiecku i dolnołużycku Nie gruntową drogą, ale asfaltową szosą dotarliśmy do wsi Dissen (w dolnołużyckim: Dešno), reklamowanej jako miejsce pełne bocianich gniazd. W praktyce bywa tu od 8 do 12 bocianich rodzin, które - owszem - nadają sympatycznego charakteru miejscowości, ale chyba nie są ciekawsze niż elementy kultury łużyckiej w niej obecne. Znajduje się tu muzeum regionalne z eksponatami z codziennego życia i kultury tutejszych mieszkańców. Dwujęzyczne napisy na tablicach miejscowości i tablicach informacyjnych w Dissen i innych miejscowościach Spreewaldu przypominają, że dolnołużycki wciąż tutaj funkcjonuje jako żywy język, na co dzień używany przez starszych mie...\n... ne drewniane domy i wspomniane wcześniej muzeum. A już na północnych krańcach Spreewaldu leży słynna Tropikalna Wyspa w Krausnick, od naszej trasy oddalona o zaledwie 5 kilometrów. Na koniec - Berlin i Mur Berliński. Mapa dróg rowerowych koło Chociebuża O Brandenburgii po polsku W niemieckim Internecie pojawia się coraz więcej stron i informacji o Brandenburgii w języku polskim skierowanych do turystów z Polski. Pytającym zawsze polecam dwa profile na Facebooku prowadzone po polsku: Odkryj Brandenburgię i Niemcy - cel podróży, inspirujące do poznawania Niemiec. Warto zajrzeć na oficjalną stronę Spreewaldu, która posiada całą wersję językową przygotowaną dla Polaków. Ze względu na rosnącą liczbę turystów z Polski i Polaków osiedlających si...\n... iecka Wenecja Co jeszcze warto zobaczyć? Mimo nieprzyjaznej pogody, która swoje piętno odcisnęła na zdjęciach - na ani jednym nie ma niebieskiego nieba! - udało nam się zrealizować plan i bezpiecznie dotrzeć z Chociebuża do Berlina, przejeżdżając ponad 200 kilometrów po świetnych trasach rowerowych Niemiec. I i tak, jak zawsze, nie zobaczyliśmy wszystkiego. Wśród pozostałych miejsc które warto uwzględnić podczas Waszego weekendu w Brandenburgii jest wieś Raddusch i zrekonstruowany duży gród obronny dawnych Łużyczan, jako jedyny ocalały z pięciu podobnych odkrytych na tych terenach. Pozostałe niestety nie oparły się terytorialnemu apetytowi kopalni węgla brunatnego. Przed Lübbenau warto zboczyć do bardzo spreewaldzkiej wsi Lehde, gdzie zachowane z...


Dwa w jednym. Linux i Windows równocześnie\nWiadomości24 » Cywilizacja » Komputery » Dwa w jednym. Linux i Windows równocześnie\n#18595 wg odsłon (miesięczny)\nData dodania: 2007-07-08 21:42\nBezpłatny produkt firmy VMware zwany VMware Player emuluje „system w systemie”. Za pomocą jednego kliknięcia można uruchomić dla przykładu Linux pod Windowsem. Jedno stuknięcie w klawisz wystarczy, by powrócić do Windows.\nOd dawna chciałeś wypróbować inny system operacyjny aniżeli Windows? Nie miałeś odwagi ani potrzebnej wiedzy na instalację dwóch systemów na jednym komputerze? Jeśli tak, to VMware Player rozwiąże Twoje problemy.\nJedyne, co jest nam potrzebne, to zaopatrzyć się w uprzednio przygotowaną wirtualną maszynę zawierającą interesujące nas oprogramowanie, zainstalować VWware Player i uruchomić pod nim wspomnianą "maszynę". W internecie można znaleźć wiele darmowych wirtualnych maszyn z zainstalowanymi wszelakimi systemami operacyjnymi.\nTaki wirtualny system jest bardzo praktyczny, jeśli chcemy przetestować nowy system operacyjny, bądź oprogramowanie, które działa jedynie pod innym systemem. Bez obawy możemy uruchamiać wszelkie aplikacje i dokonywać na nich wszelakich operacji.\nChoć program dostępny jest, co najmniej od 2005 roku, to wielu internautów nadal nie wie o jego istnieniu i testuje nowe oprogramowanie ryzykując stabilność macierzystego systemu. „Soft” jest rozpowszechniany na zasadach freeware i można go ściągnąć z http://www.vmware.com/products/player/\nTagi: Windows wirtualny wirtualna maszyna VWware Player System operacyjny Linux system linux w windowsie linux w windows jak uruchomić linuxa pod windowsem\nwariat: Bingo - adres realny prosze na maila :)\nJa jak mówiłem z powodzeniem odpalam od jakiegoś czasu windę via Qemu i jestem z tego rozwiązania naprawdę zadowolony. Kilka obrazków z windą w okienku schowałem tutaj: http://picasaweb.google.com/jklawiter/Qemu szczególnie lubię tego shoota: http://picasaweb.google.com/jklawiter/Qemu/photo#5075527190004616930 ;-)\nA MS VPC AFAIK jest za darmo, ale pewien tak do końca nie jestem\nA probowales innych produktow do emulacji komputera?\nCiekawe jak drogi jest VirtualPC 2007 Microsoftu - zwyciezca otrzymuje odemnie piwo poczta :)\njordii: nie były open, MacOSX faktycznie posiada w środku BSD który jest otwarty, ale to nie znaczy, że jakakolwiek wersja MacOSX była kiedyś otwarta. Otwarty był i jest nadal *BSD.\nCzytam komentarze i dziwię się tylko, że wirtualny komputer ma być sposobem na obejżenie linuksa, to chyba najgorszy z możliwych sposobów. Znacznie lepiej odpalić liveCD czy to knoppixa czy może nawet lepiej Ubuntu.\nOglądająć linuksa via wirtualne PC można się chyba tylko do tego linuksa zrazić.\nLast but not least, sam zainteresowałem się wirtualnym komputerem tylko dlatego, żeby zrobić coś dokładnie odwrotnego czyli odpalić sobie WindowsXP w okienku mojego Gnome, i nie po to aby go oglądać, a po to aby testować skrypty dla klientów.\nBigHard: "pozatym nie - na PC nie da sie odpalic macosa - da sie go puscic tylko i wylacznie na Macach - z tego wlasnie powodu jest stabilny i dziala po ludzku"\nto chyba nie do końca prawda jest ;-)\nagata: jak najbardziej nie nowy temat. wydaje mi sie jednak, ze wiele osob nadal o nim nie wie, zwlaszcza ci, ktorzy nie maja do czynienia z linuksem... i powiadaja o nim niestworzone historie. mniej wiecej dla nich jest ten artykul.\nhmm a co do MacOSa, to rzeczywiscie jest to nie legalne. MacOS byl przeciez OS, czyli open source, wiec strasze wersje byly przeciez "open". nie znam sie na prawie, to tylko moja dedukcja.\nA co do VMware... to srednio nowy temat, chyba wiekszosc osob majacych do czynienia z linuksem z niego kiedys korzystala?\nBigHart: to nie jest tak, ze na PC nie da sie odpalic MacOSa - da sie. Tylko nielegalnie.\nups. zapomnialem URL:


ur. 28 maja 1852 w Issum; zm. 20 maja 1903 w Steyl\nZmarła na skutek ciężkiej choroby płuc w opinii świętości. Została beatyfikowana przez papieża Benedykta XVI w dniu 29 czerwca 2008 roku.\nMisja dobrego serca\nWe wrześniu 1902 roku, ze Steylu, miasteczka położonego na niemiecko-holenderskiej granicy, wyjeżdża s. Karola jako misjonarka do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Podczas pożegnania Siostra Przełożona pragnie podarować jej na drogę ostatnią pamiątkę ze Steylu. Ponieważ nie ma nic innego pod ręką, ofiaruje s.Karoli stolarski ołówek, prosty i gruby, pomyślany na dłoń robotnika.\nS.Karola jest pięćdziesiątą i zarazem, ostatnią misjonarką wysłaną przez tę Przełożoną. Ołówek - skromny, ale za to trwały - nadawał się na mały pożegnalny prezent.\nImię Przełożonej - S.Józefa, Hendrina Stenmanns. Drogę swojego powołania rozpoczęła jako służąca. Zakończyła ją jako Współzałożycielka Zgromadzenia Sióstr Misyjnych. Stolarski ołówek przechowywany do dzisiaj w Steylu przypomina każdej siostrze kobietę "w prostym słowem i dobrym sercem".\nHendrina Stenmanns pochodzi z Nadrenii. Urodziła się 28 maja 1852 roku w wiosce Issum. Następnego dnia została ochrzczona. Rodzice Hendriny to Wilhelm Franciszek Stenmanns (1826-1887), mistrz krawiecki i Anna Maria Stenmanns (1825-1878), z domu Wallboom. Pobrali się w maju 1851 roku. Hendrina jest pierwszym z siedmiorga dzieci.\nW szkole Hendrina uczy się chętnie i dobrze. Każdego dnia przed rozpoczęciem lekcji uczestniczy we Mszy Św. Jest otwarta na Bożą prawdę. Niejedno słowo proboszcza rodzinnej parafii, ks. Steegmanna, które szczególnie utkwiło jej w sercu, wpisuje do swojej książeczki. W wieku 13 lat, zgodnie z ówczesnym zwyczajem, przystępuje do I Komunii Świętej.\nWkrótce potem, przed ukończeniem ostatniej klasy, opuszcza szkołę. Od młodych lat musi pomagać w domu. Z biegiem lat opiekuje się młodszym rodzeństwem. Dzięki temu rozwijają się w niej cechy dobrej matki. Odejście Hendriny ze szkoły jest konieczne, ponieważ rodzinie Stenmanns potrzebny jest większy dom i Hendrina musi pomagać w zdobywaniu środków finansowych na ten cel. W tym okresie w Issum wiele rodzin trudni się tkactwem. Hendrina również pracuje dla jednej z firm. Codziennie pracuje w domu rodziców na ręcznej maszynie tkackiej.\nHendrina troszczy się nie tylko o swoich najbliższych. Również biedni i chorzy z rodzinnej miejscowości mają w niej pełną miłości opiekunkę. Kiedy podejmuje się nocnego czuwania przy ciężko chorym z bogatej rodziny, otrzymuje za to pieniądze, ubranie i żywność, czym z kolei wspomaga innych potrzebujących. Nawet w sprawach duchownych ludzie proszą młodą dziewczynę o radę.\nOprócz codziennego uczestnictwa we Mszy Św., regularnego przyjmowania sakramentów świętych i podejmowania prac charytatywnych, Hendrina sama nakłada sobie wyrzeczenia. Śpi na desce i bez poduszki. W sposób szczególny umartwia się w czasie Adwentu i Wielkiego Postu. "Jest to czas cierpień naszego Pana", wyjaśnia skromnie, "chrześcijanin musi wtedy czynić pokutę".\nW sąsiedniej miejscowości Kapellen mieszka ciocia Hendriny, która jest siostrą zakonną. Pragnienie wstąpienia do klasztoru rodzi się również w Hendrinie. Obawia się jednak, że może być nie przyjęta ze względu na niski wzrost. W wieku 19 lat dołącza się do III Zakonu św. Franciszka. Zgodnie z Regułą członkowie tego zakonu złączeni wspólną ideą starają się wprowadzić chrześcijańskie wartości w życie osobiste. W tej wspólnocie Hendrina rozwija nadal swoje życie religijne przez słuchanie wykładów, przez rozmowy i lekturę duchowną. Zrealizowanie właściwego powołania wydaje się jej coraz bardziej odległe: ciocia w klasztorze umiera, a sam klasztor zostaje zamknięty na skutek sytuacji politycznej: w niemieckiej Rzeszy zapłonął "Kulturkampf". Miary nieszczęść dopełnia śmierć matki Hendriny. Umierając 1 grudnia 1878 roku, odbiera od córki obietnicę, że będzie się opiekowała młodszym rodzeństwem i ojcem. Hendrina ma 26 lat, kiedy przejmuje odpowiedzialność za ośmioosobową rodzinę. Najmłodszy brat ma zaledwie 8 lat, Hendrina przygotowuje się wewnętrznie do tego, że będzie musiała zrezygnować z osobistego powołania. Poddana woli Bożej modli się słowami powtarzanymi przez nią często w dalszym życiu:\n"Panie, niech się dzieje wola Twoja, chociaż niczego nie rozumiem! Panie, niech się dzieje wola Twoja nawet wtedy, kiedy boli !"\nW 1877 roku ojciec Hendriny przyjmuje ucznia, Lamberta Welbers. Ten zwierza się Hendrinie, że chciałby właściwie zostać kapłanem, ale brak mu środków do podjęcia studiów. Hendrina ofiaruje mu swoją pomoc: zatroszczy się o ubranie i bieliznę a w miarę możliwości pomoże też finansowo.\nDzięki tej pomocy jeszcze w tym samym roku Lambert Welbers zgłasza się do Domu Misyjnego w Steylu, gdzie w roku 1875 niemiecki ksiądz Arnold Janssen założył Zgromadzenie Słowa Bożego. Jest to pierwsze niemieckie zgromadzenie misyjne. W 1879 roku Hendrina ma okazję poznać Dom Misyjny. Do tej wizyty zachęcił ją Lambert Welbers. Przyniosła jej nową nadzieję na zrealizowanie swego powołania. Kiedy cztery lata później ponownie odwiedza Steyl, spotyka tam dwie, mnie więcej równe wiekiem kobiety: Teresę Siekę i Helenę Stollenwerk, które na razie pracują w kuchni Domu Misyjnego, ale pragną zostać siostrami misyjnymi. Ks. Arnold Janssen poważnie zastanawia się już nad założeniem wspólnoty sióstr.\nKoło Bożego Narodzenia 1883 roku Hendrina po modlitwie i zastanowieniu zdecydowała: ona również poświęci się dziełu misyjnemu. Jej miejsce w rodzinie może teraz przejąć młodsza siostra i tak w uroczystość Trzech Króli 1884 roku Hendrina pisze podanie do Ojca Arnolda Janssena (pisze w stylu ówczesnych czasów).\nIssum, 6 styczeń 1884\nWielebny Księże Rektorze!\nZ prawdziwą gorliwością modliłam się o światło Ducha Świętego, aby dobry Bóg zaprowadził mnie na to miejsce, które mi przed wiekami przeznaczył. Jednak myśl, że powinnam wstąpić do Domu Misyjnego, nie opuszcza mnie. Proszę teraz Waszą Wielebność o łaskawe przyjęcie mnie jako służącej do Domu Misyjnego. Nie pragnę niczego, jak za łaską Bożą stawać się małą i złożyć siebie w ofierze dla Dzieła Rozkrzewienia Wiary.\nChcę poddać się świętej woli Bożej, zaś swoją przyszłość zawierzyć decyzji Księdza. Jeśli dobry Bóg wyznaczył mi drogę do Waszego klasztoru, to zapewne tam przyjdę. W maju będę miała 32 lata. Było dla mnie niemożliwym prosić gdziekolwiek wcześniej o przyjęcie, bo obiecałam umierającej matce, że będę opiekowała się rodzeństwem i tej obietnicy musiałam dotrzymać.\nProszę Waszą Wielebność, aby łaskawie zechciał odpowiedzieć mi, czy na Wielkanoc lub w innym czasie, będę mogła wstąpić. Mój ojciec zgadza się na moje wstąpienie. W miłości Najświętszych Serc Jezusa i Maryi posłuszna Waszej Wielebności.\nKiedy Rektor Janssen zasięga informacji o kandydatce w Urzędzie Parafialnym w Issum, otrzymuje odpowiedź: "Hendrina Stenmanns od dawna przejawia skłonność do życia zakonnego. Jest pobożna, nie zwraca na siebie uwagi, każdego dnia uczestniczy we Mszy Św., jest zdrowa i silna, pilna i pracowita."\nPo otrzymaniu informacji z Issum Arnold Janssen daje Hendrinie Stenmanns pozytywną odpowiedź i już 12 lutego Hendrina wstępuje jako pomoc kuchenna do Steylu. Dopiero dwa lata później przyjmuje Arnold Janssen następnąś kandydatkę: Gertrudę Hegemann z Rödder w Westfalii...\nKuchnię Domu Misyjnego w Steylu prowadzą Siostry Bożej Opatrzności. Obok nich mieszkają służące. Ich dzień rozpoczyna się o godz. 4.30 a kończy według stałego porządku o godz. 21.15. Większość czasu zajmuje praca w kuchni. Dom Misyjny, 10 lat po założeniu, liczy razem z uczniami i studentami mniej więcej 350 mieszkańców. Mimo to dzień służących, które praktycznie prowadzą życie zakonne, wypełniony jest modlitwą i pracą. Hendrina Stenmanns, mimo niskiego wzrostu, nie cofa się przed żadnym trudem. Zarówno ona, jak i jej towarzyszki, potrzebuje duchowego wsparcia. Ostatecznie wciąż jeszcze czeka na zrealizowanie swego powołania, a ma już ponad 30 lat. Siostry Bożej Opatrzności nazwały ją żartobliwie "rozmodloną cioteczką", zaś Gertruda Hegemann zauważyła, że Hendrina chętnie czyta książki o tematyce religijnej. Posiada ich bardzo dużo.\nPo latach, czerpiąc z własnego bogatego doświadczenia, Hendrina napisze siostrom przebywającym; w krajach misyjnych: "Jeżeli w naszych licznych pracach przypominamy sobie wspaniały wzór: Jezusa, Maryję i Józefa, wtedy nie będzie nam za trudno, gdy prace będą się nawarstwiały... Wtedy módlcie się częściej do Ducha Świętego o dar mądrości i męstwa. Wsparte Jego światłem, wszystko tak będziecie czyniły, by każda praca stała się modlitwą."\nCzekać, czekać - Arnold Janssen długo się zastanawia, chociaż już w latach 1882/1883 i ułożył pierwszą Regułę dla wspólnoty sióstr. Wie on również, jak potrzebne byłyby siostry na misjach, przede wszystkim w wychowaniu i kształceniu dziewcząt i kobiet. Zgodnie z jego planami księża, bracia i siostry, powinni tworzyć trzy gałęzie jednego zgromadzenia i podlegać wspólnemu generalnemu superiorowi. Dopiero w roku 1888 Arnold Janssen daje służącym konkretną nadzieję. W czerwcu tego roku Siostry Bożej Opatrzności: opuszczają Dom Misyjny w Steylu. Bracia misyjni obejmują pracę w kuchni. Cztery służące przejmują teraz troskę o naprawę bielizny. Przeprowadzają się do obszernego wprawdzie, lecz starego i nędznego domu. Superior Janssen dodaje im otuchy: "To ma być początek; przyszłego klasztoru".\nW październiku, względnie w listopadzie 1888 roku dołączają się do wspólnoty dwie dalsze kandydatki. Sprawozdania podkreślają odosobnienie sióstr w domu, nazwanym przez mieszkańców Domu Misyjnego "klasztorkiem pod trzema lipami".\nW grudniu 1888 roku Hendrina przejmuje odpowiedzialność za małą wspólnotę. Początkowo członkinie wspólnoty zmieniały się na tym urzędzie co miesiąc. W latach 1884-1888 funkcję te sprawowała Helena Stollenwerk. Teraz Hendrina Stenmanns jest odpowiedzialna za przestrzeganie porządku dziennego i dobrą współpracę z Domem Misyjnym. Od Ojca Arnolda przyjmuje wskazówki; zachęca współsiostry do modlitwy i rozmyślania w czasie wolnym, od pracy.\nLato 1889 roku przynosi ostateczny impuls do założenia Zgromadzenia Sióstr Misyjnych. Dom Misyjny wysyła pierwszych misjonarzy do Argentyny. W ten sposób otwiera się zamorski obszar misyjny odpowiedni również dla pracy sióstr. Południowy Szantung w Chinach (od 1882 roku pierwszy teren pracy misyjnej Zgromadzenia Słowa Bożego) nie wchodzi w grę z powodu niepewnej sytuacji politycznej.\nZałożenie Zgromadzenia Sióstr\nJesienią 1889 roku Arnold Janssen może kupić klasztor, który dotąd był własnością francuskich kapucynów. Klasztor znajduje się w pobliżu Domu Misyjnego. Dnia 7 grudnia 1889 roku, "wieczorem, przeprowadza się do niego Hendrina Stenmanns wraz z pozostałymi pięciu kandydatkami. Następnego dnia rozpoczynają wreszcie życie jako siostry zakonne misjonarki. W tym dniu - czyli 8 grudnia 1889 roku - zostało założone Zgromadzenie Misyjne Służebnic: Ducha Świętego. Dotychczasowe służące są teraz postulantkami. Jeszcze w ostatnim dniu tego samego roku Hendrina, jako przełożona, może powitać nową postulantkę.\nKiedy we wrześniu 1890 roku wspólnota znowu przeprowadza się do odpowiedniejszego klasztoru, zamieszkiwanego poprzednio przez: Siostry Augustianki, to młode Zgromadzenie liczy już 10 postulantek.\nW sierpniu 1891 roku Arnold Janssen prosi przyszłe siostry o podanie propozycji na urząd przełożonej, asystentki i radnej. Helena Stollenwerk otrzymuje 3 głosy na przełożoną i 5 na asystentkę, zaś Hendrina Stenmanns 5 na przełożoną i 3 na asystentkę. Mimo, iż Hendrinę darzono widocznie większym zaufaniem, Arnold Janssen mianuje przełożoną Helenę Stollenwerk. Obie kobiety, tak indywidualnie jak i wspólnie, przyczyniły się do powstania i rozwoju Zgromadzenia. Po latach jedna ze współsióstr opisuje ich wzajemną współpracę: "Chociaż różniły się charakterem, to jednak panowała między nimi taka harmonia, że o lepszej i szlachetniejszej nie można było myśleć. Siostra Józefa jako asystentka Siostry Marii stała wiernie u jej boku. Będąc pokorną i roztropną nie przekraczała granic kompetencji przysługujących asystentce. Pozostawiała Siostrze Marii zawsze pierwszeństwo. Szanowała jej autorytet, przez co dała wszystkim siostrom przykład pokory.\nPóźniej, kiedy mnożyły się prace sióstr i koniecznym stał się podział kompetencji, Hendrina Stenmanns, w listopadzie 1894 roku, przejęła funkcję "odpowiedzialnej za prace i zewnętrzne urządzenia klasztoru". W wypełnianiu tego zadania pomogła jej wrodzona zręczność, a także doświadczenie przekazane jej przez matkę i ubogacone wtedy, gdy musiała ją zastąpić w rodzinie. W ubogich początkach Zgromadzenia bardzo przydatne są jej doświadczenia zdobyte podczas pracy charytatywnej w Issum. Zwraca uwagę na właściwe nastawienie do ubóstwa tym siostrom, które przygotowują się do pracy na terenach misyjnych, gdzie spotkają się z prawdziwą nędzą. Na to kładzie dużo większy nacisk, "aniżeli na szybkie nabywanie koniecznych rzeczy. Oczywiście, o to, co konieczne, troszczyła się również, zwłaszcza, gdy wymagało tego zdrowie sióstr".\nHendrina włącza się z wielką energią we wszystkie prace nawet wtedy, kiedy spoczywa na niej coraz; więcej zadań organizacyjnych. Od stycznia 1893 roku siostry prowadzą własną kuchnię. Oprócz naprawy bielizny zajmują się oprawianiem i wysyłką czasopism i kalendarzy drukowanych w Domu Misyjnymw Steylu. Hendrina i siostry nauczyły się malować (meble) i wykorzystywać drewniane skrzynie (opakowanie) do wykonania szaf. Hendrina, ze względu na pełniony urząd, nie może brać udziału w każdej ciężkiej pracy. Stara się jednak odwiedzać siostry w poszczególnych pracowniach. Nie szczędzi im słów uznania, a w odpowiedniej porze roku przynosi im świeże owoce.\nOd lata 1893 roku wspólnota udostępnia swój dom kobietom i dziewczętom uczestniczącym w rekolekcjach. Hendrina jest obciążona nowymi obowiązkami; troską o zakwaterowanie, obsłużeniem i wyżywieniem, licznych rekolektantek i to w domu, który ma jeszcze poważne kłopoty z własnym utrzymaniem.\nW całym swoim zabieganiu Hendrina nie ulega ślepo samej tylko aktywności. Jedna z sióstr opowiada o niej: "Ceni pracę, ale daleko więcej życie wewnętrzne. Nawał pracy nie wyprowadza jej z równowagi, nigdy nie jest rozdrażniona. Jej zewnętrzna postawa jest nacechowana harmonią i pokojem."\nHendrina również w zewnętrznych sprawach i w trosce o bliźniego potrafi szukać i widzieć Boga. Praca na równi z modlitwą jest dla niej wyrazem służby Bożej. W jej notatkach prawie nie znajdujemy wzmianki o "rozproszeniach w czasie modlitwy". Hendrina stwierdza: "Pobożne osoby często użalają się na rozproszenie w modlitwie mające swoje źródło w trosce o sprawy doczesne. Skoro nasza służba jest służbą z miłości, to jeśli tylko zechcemy, każde z tak zwanych rozproszeń może być w rzeczywistości ofiarą ...".\nDnia 17 stycznia 1892 roku pierwsze postulantki Zgromadzenia Misyjnego Służebnic Ducha Świętego otrzymują szaty zakonne, Po przełożonej - Helenie Stollenwerk - Hendrina Stenmanns otrzymuje od Generalnego Superiora Arnolda Janssena niebieski habit i nowe imię: Józefa. Szesnaście postulantek jest teraz nowicjuszkami. W listopadzie 1891 roku wstąpiły nowe postulantki, w ciągu roku 1892 dołączają się dalsze, niektóre rezygnują. Latem 1893 roku wspólnota liczy już 30 członkiń. Na jesieni tego roku Ojciec Arnold rozpoczyna kurs języka hiszpańskiego dla siedmiu sióstr. Wśród nich znajduje się również Siostra Józefa. Argentyna - gdzie pracują już misjonarze ze Steylu i proszą o pomoc sióstr - jest przewidziana jako pierwszy teren misyjny dla Służebnic Ducha Świętego. ',\nHendrina przebywa już 10 lat w Steylu. Nadszedł dzień 12 marca 1894 roku, w którym wraz z jedenastoma nowicjuszkami może złożyć pierwsze śluby zakonne. Nowicjuszki ślubują najpierw na siedem lat: "Ubóstwo, czystość i posłuszeństwo według Reguły Zgromadzenia. Notatki z tego okresu pozwalają nam poznać, jak radykalnie pojmuje ten krok Siostra Józefa. "Nasze całkowite dążenie do doskonałości powinno zmierzać ku temu, aby Chrystus w nas żył. Odrzućmy starego człowieka, a przyobleczmy się w nowego! Szukajmy, coraz głębiej wnikajmy do wnętrza naszych serc! Żyjmy tylko w Chrystusie!"\n"Doskonałość nie polega na słodkich myślach i pięknych słowach, lecz na czynie i cierpieniu. Duch Święty jest tym, który ożywia... Świętość - to pragnąć pozostać nieznaną i nie za uważaną. Niczego nie pragnąć poza wypełnieniem świętej woli Bożej".\n"Z pomocą łaski Bożej będę usiłowała coraz bardziej obumierać sobie. Przez profesję należymy całkowicie do Boga! Ofiarujmy Jemu czyste serce... Powołanie jest łaską, jest wyrazem miłości Boga!"\nRok później, w marcu 1895 roku, Arnold Janssen powołuje Siostrę Józefę na urząd mistrzyni postulantek. Siostra Józefa udziela nowym postulantkom nauk wprowadzających w życie zakonne. Nie zależy jej na wygłaszaniu długich wykładów, natomiast w każdej okoliczności zachęca je do dobrego'. Wskazania Ojca Arnolda próbuje wraz z siostrami wprowadzać w życie. W kierowaniu siostrami stara się uwzględniać ich charakter. Przesadnie gorliwym, które widzą się już męczenniczkami na misjach, wyjaśnia: "O tak, to może nie jest wcale takie trudne pozwolić sobie raz uciąć głowę. Być może trudniej jest przez całe życie codziennie obumierać sobie i codziennie na nowo oddać się Bogu w ofierze...".\n"Przepisy mają na celu nie tylko zewnętrzne podporządkowanie się. Kaczej trzeba wypracować sobie właściwy wewnętrzny stosunek do nich. A więc, nieprzyjemne prace nie są powodem do niezadowolenia, lecz służą radości i przygotowaniu na przyszłą pracę misyjną". Zdaniem Siostry Józefy przepisany przez Konstytucje czas milczenia jest fundamentem rozwoju ważnych przymiotów siostry zakonnej: ducha modlitwy, skupienia, miłości do współsióstr i zgodnego życia we wspólnocie. Siostra, która jest wybredna przy jedzeniu albo która je za mało szkodząc swojemu zdrowiu, spotyka się ze skromną i prostą uwagą Siostry Józefy: "Dobry apetyt i sen są również znakami powołania". Lubiła właśnie takie - łatwe do zapamiętania - zasady.\nSzczególna zdolność wczuwania się w położenie drugiego człowieka pozwala Siostrze Józefie zrozumieć trudności sióstr. Przez trafne, dobre słowo wskazuje drogę do wspólnoty tym postulantkom, które już nie wierzą w swoje powołanie i myślą o wystąpieniu. Jest zarazem surowa i łagodna, kiedy w porozumieniu z Arnoldem Janssenem nie dopuszcza do obłóczyn niepowołanych i niezdolnych do życia zakonnego. Potrafi z tak wyrozumiałą miłością wyjaśnić im powody, dla których nie zostały dopuszczone, że czyni im odejście łatwiejszym.\nWięcej niż słowa pociąga przykład Siostry Józefy. Jeśli zarzuca sobie opieszałość lub niewłaściwe podejście do postulantki, prosi je o przebaczenie.\nLata 1895/1896 są szczególnie bogate w wydarzenia. W dniu 11 września 1895 roku cztery pierwsze Służebnice Ducha Świętego wyruszają na misje do Argentyny. W uroczystość Wszystkich Świętych 1896 roku siostry podejmują pracę w niemieckiej kolonii afrykańskiej - w Togo. Dnia 8 grudnia 1896 roku Arnold Janssen zakłada drugie zgromadzenie żeńskie: Zgromadzenie Służebnic Ducha Świętego od Wiecznej Adoracji. W związku z tym przystąpiono do budowy nowego budynku z większą kaplicą.\nPrzełożona sióstr misyjnych\nJuż w 1894 roku siostry miały się zdecydować, czy chcą zostać w Zgromadzeniu Sióstr Misyjnych, czy ewentualnie przejść do Sióstr Klauzurowych. Siostra Józefa wypowiada się na ten temat w liście skierowanym do Ojca Arnolda: "Zgodnie z życzeniem donoszę Waszej Wielebności w świętym posłuszeństwie, co następuje; co się tyczy mojego powołania jako siostry misyjnej lub klauzurowej to sądzę, że jestem powołana jako siostra misyjna. Jestem zupełnie zadowolona. Modlę się chętnie, praktykuję modlitwę wewnętrzną, podczas której trwam w obecności Bożej i odmawiam akty strzeliste. W modlitwie ustnej podczas pracy zdarzają się jednak rozproszenia. Z rozmyślaniem: daję sobie prawie dobrze radę ...".\nSiostra Józefa pozostaje w Zgromadzeniu Misyjnym. Jednak Siostra Maria Stollenwerk, dotychczasowa przełożona, przechodzi 8 grudnia 1898 roku za ingerencją Założyciela do Zgromadzenia Klauzurowego. Tego samego dnia Arnold Janssen mianuje Siostrę Józefę przełożoną Sióstr Misyjnych. Ich liczba wynosi już 130. Jedna ze współsióstr wypowiada się o zmianie przełożonej: "Przyjęcie urzędu nie było łatwe dla Siostry Józefy. Serce pociąga ją bardziej do pokornej służby." Siostra Józefa sama pokrzepia się myślą: "Z pomocą Bożą wszystko pójdzie."' Pociesza również innych, którym zbyt trudne wydają się zadania przez nich wykonywane: "Ja również miałam bardzo mało poznania, gdy jednak polecałam cokolwiek siostrom, zawsze były uległe i zadowolone. Warn również pomaga Bóg, jeśli z nową energią oddajecie się swojej pracy."\nNa każdym kroku siostry doznawały jej prawdziwie matczynego serca. Zapamiętały małe wzruszające gesty Siostry Józefy: "Kiedy widziała przy stole czyjeś przygnębione oublicze", opowiada jedna siostra, "to czasami ukroiła kawałek chleba ze swojej kromki i podała go smutnej siostrze. Chciała przez to pokazać, że wie o jej cierpieniu i chciałaby ją pocieszyć."'\nJak sama jest skromna, naturalna, pokorna i prosta, tak Siostra Józefa kształtuje również powierzone jej siostry. "Niech siostry będą proste w zachowaniu, w rozmowie, proste w kontaktach z drugimi, a przy tym zawsze uprzejme". "Zarówno rozmównica, jak i pokój dla chorych powinny powiadać proste wyposażenie. Prostota jest cechą charakterystyczną naszego Zgromadzenia", powiedziała do jednej z sióstr. W swoich konferencjach nazywa sprawy konkretnie po imieniu: "Od dwóch błędów muszą siostry się wystrzegać: od egoizmu i zazdrości". A innym razem: "Pożałowania godne jest nasze mówienie nie zmierzające do dobrego celu; mówienie bez rozsądnej przyczyny a jedynie z ciekawości, gadulstwa, lekkomyślności lub braku miłości... Przez to cierpi dobry duch Zgromadzenia... Z tego powstają zgorszenia, zamieszanie, niepokój ..."\nPrzed przyjazdem dziewcząt i kobiet na rekolekcje upomina siostry, by za wszelką cenę stworzyły atmosferę ciszy, w której rekolekctantki będą mogły znaleźć Boga. "W tych dniach i tygodniach siostry powinny zwracać szczególną uwagę na to, aby być uprzedzająco uprzejme dla rekolektantek i starać się o wzajemną prawdziwie siostrzaną miłość. Nieprzyjazne spojrzenie siostry zawsze pozostawia przykre wrażenie. Wyraz twarzy jest lustrem duszy. Siostry powinny wzajemnie wyprzedzać się w świadczeniu sobie miłości. Zbawiciel powiedział: "Wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali".\nNa korytarzach powinny siostry bardzo przestrzegać klasztornej ciszy. Przy nakrywaniu stołów unikać brzęku talerzy i salaterek. W sali rekreacyjnej wszystko cicho układać i ustawiać. Przy szorowaniu uważać, by uchwyt nie opadał z hałasem na wiadro. Cicho zamykać drzwi. Przed modlitwami porannymi chodzić bardzo cicho, by nie przeszkadzać rekolektantkom."\nPrzełożonej w Argentynie poleciła: "Staraj się, kochana Siostro Andreo, prowadzić siostry z łagodnością i cierpliwością. Gdy jednak poznajesz, że chodzi o słuszną sprawę, musisz zdecydowanie trwać przy swoim zdaniu. Poza tym należy zawsze okazywać miłość! Wówczas Siostra zdobędzie serca podwładnych. "Pierwszym siostrom, które wyjechały do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej pisze: "Jak tam u Was? Czy dobrze naśladujecie Jezusa w Jego ubóstwie, wyrzeczeniu, w pracy nad zbawianiem dusz? Czy mimo wielu prac jesteście cierpliwe? Czy ofiarowałyście wszystko - każdy Wasz krok, każdą kroplę potu i każde zmęczenie - czy ofiarowałyście naprawdę wszystko? Nic, co czynicie, nie jest małe, ponieważ Jezus i Matka Boska również nie wykonywali wielkich dzieł".\nOdwiedzanie chorych sióstr jest dla Siostry Józefy bardzo ważne. Przynosi im pierwsze gruszki z klasztornego ogrodu, lub słodycze. Pociesza cierpiące siostry słowami, że są szczególnie bliskie Chrystusowi. "Ufajcie Tylko! Dobry Ojciec Niebieski nie zsyła nam więcej cierpień, niż zdołamy unieść."\nW modlitwie Siostra Józefa - prawdziwa Służebnica Ducha Świętego - zwraca się chętnie do Trzeciej Osoby Boskiej. Jest nie utrudzona w zachęcaniu sióstr do miłowania i uwielbiania Ducha Świętego. Prace sióstr mają przyczynić się do szerzenia Jego czci i chwały. Gdy Siostra Józefa widzi, że siostry ciężko pracują lub bardzo cierpią, radzi im, by często prosiły Ducha Świętego o siłę i wytrwałość, aby potrafiły ofiarować Jemu swój wysiłek i ból: "Gdy przychodzi trudna godzina, nie traćcie odwagi. Zaufajcie Ojcu Dobroci.! i módlcie się: Przyjdź, Duchu Święty! Duch Święty na pewno wysłucha Waszą modlitwę". Młodej siostrze mówi w dniu I profesji: "Jesteś teraz Służebnicą Ducha Świętego. Służ Mu wiernie aż do ostatniego tchnienia. Wierna służba jest połączona z ofiarami. Jeśli będziesz miała okazję coś ofiarować, módl się: 'Duchu Święty, wszystko z miłości ku Tobie". Siostrę, która traci nad sobą cierpliwość i dlatego sądzi, iż nie nadaje się do klasztoru, zapewnia: "Duch Święty może uczynić Ciebie doskonałą. Tylko cicho trwaj". Bezradnym przełożonym zaleca: "Błagajcie z prawdziwą cierpliwością Ducha Świętego o światło, siłę i moc." Siostrom stojącym przed podjęciem decyzji przypomina: "Módlcie się pilnie do Ducha Świętego, aby was oświecił. Módlcie się o dar rady i mocy."\nZ wypowiedzi sióstr dowiadujemy się, ze Siostra Józefa chętnie powtarzała słowa modlitwy uwielbienia (gdy uważała, że jest sama i nikt jej nie obserwuje: "Duchu Święty, Twej miłości i uwielbieniu poświęcam całe moje życie". Szczególnie czuła się przynaglona modlić się za kapłanów: "Nasza modlitwa obejmuje nie tylko kapłanów, lecz w nich i przez nich cały Kościół". Jedna z sióstr wyjaśnia: "Gdy Siostra Józefa się modliła, chciało się być blisko niej". Siostra Józefa chciała wszystkich prowadzić do świętości, gdyż "takie mamy zobowiązanie wobec Ducha Świętego", mówiła często. Słowa te świadczą o tym, że Siostra Józefa jest prawdziwą misjonarką. Często mówi: "Wszyscy ludzie są stworzeni przez Boga i dla Boga, i dlatego nie możemy nikogo wykluczyć ze swojej miłości". Przez przypadek znalazła się Siostra Józefa w Zgromadzeniu Sióstr Misyjnych i nigdy nie pracowała w kraju misyjnym, ale tam gdzie żyła, była prawdziwą misjonarką.\nTroska o misje\nW chwili, kiedy Siostra Józefa obejmuje urząd przełożonej, siostry pracują już w Argentynie i w Togo. Podczas jej kadencji działalność misyjna Zgromadzenia obejmuje dalsze tereny: w styczniu 1889 roku 4 siostry zostaną wysłane na Papuę Nową Gwineę, która wówczas jest kolonią niemiecką. Nazywa się Ziemią Księcia Wilhelma. W 1901 roku siostry rozpoczynają pracę w Stanach Zjednoczonych, zaś w 1902 roku w Brazylii. Siostra Józefa dba o gruntowne wykształcenie sióstr. Również siostry zatrudnione przy drukowaniu czasopism i kalendarzy Domu Misyjnego otrzymują wykształcenie w różnych dziedzinach, już z myślą o ewentualnym zaangażowaniu tych sióstr na misjach. Zarządzenie Arnolda Janssena z kwietnia 1902 roku przewiduje: "naukę gry na instrumentach muzycznych (skrzypce, fortepian, organy, harmonium), pielęgnację kwiatów, sadownictwo, prowadzenie kuchni i piekarni, krawiectwo, paramentykę, naukę haftu, rysowanie, malowanie, dentystykę...". W innym liście wspomina również robienie zapraw i malowanie ścian.\nSiostra Józefa pomaga Generalnemu Superiorowi w wyborze i przeznaczaniu misjonarek przedstawiając mu swoje propozycje odnośnie poszczególnych sióstr. Wie, która nadaje się do kuchni, która do prac ręcznych, do opieki nad chorymi lub do nauczania, wie, która potrafi znieść klimat tropikalny, która pasuje do danej wspólnoty, a która nadaje się na przełożoną. Doradza również Ojcu Arnoldowi, ilekroć planuje zmiany personalne. Siostra Józefa delikatnie podkreśla zalety i zdolności sióstr, jednak ostrożnie i z zapewnieniem: "Będziemy się pilnie modlić, żeby Wielebny Ojciec znalazł właściwe rozwiązanie". Jej opinie są jednak tak przekonywujące, że Arnold Janssen decyduje zgodnie z jej wskazaniami.\nSiostra Józefa stara się okazać misjonarkom, jak bardzo jest z nimi związana. "Módlcie się wiele", zachęca przełożoną w Argentynie, "gdy w skupieniu odmawia się Zdrowaś Maryjo, można zdobyć Serce: Jezusa, ponieważ łaska Boże nie zna granic. Praca na misjach wymaga poniesienia wielu trudów i ofiar. Jednak dobry Bóg tego od nas oczekuje, stąd poddajmy się Jego świętej woli." Innym razem pisze: "Nie bierz, Siostro, na siebie zbyt wiele pracy. Bądź zatroskana o zdrowie sióstr. Dzisiaj ludzie nie są tak silni, jak kiedyś".\nWspółpraca z Arnoldem Janssenem\nSiostra Józefa wysłała z Ojcem Arnoldem 50 sióstr do krajów misyjnych. W stosunku do Generalnego Superiora Siostra Józefa kierowała się zasadą: "Jeżeli jest się posłusznym, to można być pewnym, że spełniło się wolę Bożą".\nW Siostrze Józefie nie ma, nic ze służalczości, kiedy (często pisemnie) składa Ojcu Arnoldowi sprawozdanie: o kandydatkach i studentkach, o chorych współsiostrach, o sytuacji na placówkach misyjnych Zgromadzenia, o sprawach domowych i gospodarczych, o pracach budowlanych, o egzaminach szkolnych i o rekolekcjach. Arnold Janssen swoją wdzięczność i głęboki szacunek dla Siostry Józefy wyraził zarządzeniem (krótko przed jej śmiercią), że Siostra Józefa powinna być tytułowana "Wielebną Matką Przełożoną."\nPierwsza wieczysta profesja\nDnia 8 września 1901 roku Siostra Józefa wraz z ośmioma siostrami, jako pierwsze Służebnice Ducha Świętego, składają wieczystą profesję.\nW ostatnich latach liczba postulantek, nowicjuszek, sióstr a także przyjeżdżających rekolektantek wzrosła tak dalece, że dom był za mały. Nowy budynek był konieczny. Na Zielone Święta 1902 roku został wmurowany kamień węgielny pod nowy klasztor. Mury rosną, zaś zdrowie Siostry Józefa podupada. Niedomaga od Wielkanocy tegoż roku. Siły Ją opuszczają, jej chód jest powolny, widać, że jest wyczerpana. Ciężkie cierpienia astmatyczne wskazują na to, że powrót do zdrowia jest wątpliwy. Lekarz stwierdza silną anemię i zaleca odpowiednie leczenie. Dzięki troskliwej opiece może 12 listopada 1902 roku napisać do Ojca Arnolda: "Moje zdrowie powoli się poprawia." W połowie grudnia stan zdrowia Siostry Józefy znów się pogarsza. Dołącza się jeszcze puchlina wodna. Dnia 26 stycznia 1903 roku Siostra Józefa na własne życzenie przyjmuje Sakrament Chorych.\nChoroba i pożegnanie\nSiostra Józefa przyjmuje codziennie Komunię Świętą, co wówczas należało do rzadkości. Modli się wiele z siostrą, która ją pielęgnuje. Przebywający wówczas w Austrii Ojciec Janssen pisze o chorej przełożonej: "Swoją skromnością i oddaniem dla dobrej sprawy Siostra Józefa przyczyniła się bardzo do budowania Wspólnoty ...".\nBól, który sprawia jej każdy oddech, Siostra Józefa zamienia na nowy sposób uwielbienia. Ducha Świętego. Z tego doświadczenia pozostawia siostrom następującą zachętę: "Modlitwa PRZYJDŹ, DUCHU ŚWIĘTY powinna być oddechem Służebnicy Ducha Świętego. "Siostra Józefa stale ma przed oczami prosty obraz Ducha Świętego wiszący na ścianie w jej pokoju i wciąż powtarza wypisaną pod nim modlitwę: "Duchu Święty, Twej miłości i uwielbieniu poświęcam całe moje życie". - teraz zaś chętnie dodaje: "Poświęcam Ci również godziny cierpienia". Obraz ten podarowała siostrom przed swoją śmiercią jako testament ze słowami; "Niech ten obraz przypomina siostrom to, co tak często mówiłam o uwielbieniu Ducha Świętego".\nSiostra Józefa żegna się ze współsiostrami, a listownie z tymi, które przebywają na misjach. Cierpienia wzrastają. Całe ciało jest jedną raną - bardzo cierpi. Dnia 20 maja, rano, prosi o Komunię Świętą. Są to jej ostatnie słowa. Siostra Józefa umiera kwadrans po drugiej w południe. Trzy dni później zostaje pochowana na cmentarzu sióstr obok drugiej współzałożycielki Zgromadzenia Sióstr Misyjnych: Siostry Marii Stollenwerk.\nOjciec Arnold pisze w liście żałobnym: "Ta śmierć jest dla mnie kolejnym ciężkim ciosem. Zostałem pozbawiony dalszej podpory, którą Bóg postawił obok mnie w dziele zakładania Zgromadzeń Misyjnych.\nJeszcze raz przypomina siostrom duchową sylwetkę ich przełożonej; "Jakże prosta była jej dusza, jej dziecięce usposobienie, jej szczere posłuszeństwo i cicha bezinteresowna pokora. Jakże niestrudzona była jej pilność, jej troskliwa matczyna opieka, którą otaczała powierzone siostry. Jakże głęboka była jej pobożność, jej miłość do Boga pełna oddania! Wzorowe było jej pogodne usposobienie, jej dziewicza dusza, godne uznania jej umiłowanie prawdy i sprawiedliwości. Podziw budzi w końcu wielka cierpliwość Siostry Józefy w czasie długiej choroby oraz jej ciche, nieustanne poddanie się świętej woli Bożej, a także jej nieustraszone pragnienie śmierci i tęsknota za Królestwem Bożym. Jakże głęboko Matka Józefa kochała i uwielbiała Boga, zwłaszcza Ducha Świętego, Aniołów i Świętych, jakże bardzo kochała Kościół Święty, Świętych kapłanów i biskupów. Niestrudzenie troszczyła się o dobro Zgromadzenia i wszystkich swoich córek. Była również całym sercem oddana Zgromadzeniu Słowa Bożego, które dało początek wspólnocie sióstr."\nCzterdzieści lat po śmierci Hendriny Stenmanns, która prawdziwie zasłużyła na miano Współzałożycielki Zgromadzenia Sióstr Misyjnych, na początku 1943 roku, przed jej rodzinnym domem w Issum, zatrzymał się malarz Leo Weggen i stwierdził: "Ten dom nie mógł być zniszczony przez działania wojenne, ponieważ z niego wyszła święta." Dom pozostał nietknięty.\n29 czerwca 2008 r. Matka Józefa Stenmanns została ogłoszona błogosławioną.


Wiadomości :: Rocznica katastrofy smoleńskiej - 43bis. Dziennik Internetowy. Konstantynów Łódzki. Wiadomości\nW wielu miejscowościach w całej Polsce upamiętniano w poniedziałek, 10 kwietnia 2017 siódmą rocznicę katastrofy smoleńskiej.\nPrzed siedmiu laty prezydencki samolot Tu-154M rozbił się pod Smoleńskiem. Na pokładzie było 96 osób. Wśród ofiar byli m.in.: para prezydencka Lech i Maria Kaczyńscy, politycy, dowódcy wojskowi i duchowni. Wszyscy udawali się na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej.


Posted on 29/09/2019 7:20am\nŻaden telefon komórkowy nie może być bezpieczny, nie posiadając właściwego case’u, który ochroni przed upadkami oraz uszkodzeniami. Dla posiadaczy – szczególnie nowych modeli – to sprawa spędzająca sen z powiek.\nRynek wiążący się z telefonami komórkowymi jest współcześnie bardzo bogaty oraz różnorodny. Bogactwo wszelkiego rodzaju akcesoriów sprawia, iż każdy z pewnością wyszuka coś odpowiedniego dla siebie.\nGdy zamierzamy zakupić komórkę, z pewnością dogłębnie analizujemy dostępne w sklepach modele, czytamy o ich mocnych stronach oraz mankamentach, porównujemy poszczególne oferty i poszukujemy tej z najlepszą ceną.\nMobilne aplikacje mają ogromną przyszłość. Już obecnie dają wiele możliwości oraz wciąż mamy takich aplikacji coraz więcej. Natomiast, gdy chodzi o takie mobilne aplikacje, to na pewno ważna jest ich jakość.\nW obecnych dniach w każdym roku w mediach można dosłyszeć o jakichś skandalach powiązanych z inwestorami. A to, że jakiś zaangażował podwykonawców, a później ich nie opłacił a to, że sprzedał jakikolwiek dom dwóm różnym personom.\nKażdy z nas, kto nie posiada jeszcze własnego lokalu mieszkalnego nierzadko o nim śni. Dobrze jest te marzenia przekuć w rzeczywistość, i to jak najszybciej, aby móc długo radować się wymarzonym mieszkankiem.\nPosted on 09/12/2019 7:25am\nWszelkie sprzęty domowe czasami się psują. Nie musimy wszakże od razu ich wyrzucać. Wystarczy, że będziemy mieli pewne części zamienne.\nJak zostało już napomknięte wewnątrz temaciku, Archicom jest to firma deweloperska. Choć mało kto o tej rzeczy ma pojęcie, owa przedsiębiorstwo działa na ryneczku polskim już od trzydziestu lat, będąc jedną spośród najmocniej popularnych oraz wiarygodnych przedsiębiorstw deweloperskich na obszarze naszego rodzinnego kraju.\nDziś niejedna żona i mama pragnie, aby jej rodzina jadła pełnowartościowe posiłki. Z tego powodu stara się zmniejszyć swym szkrabom ilość cukru, które przyjmowałyby przy okazji pochłaniania ciastek.\nPosted on 14/05/2019 11:45am\nLubisz słuchać opowieści o oglądanym zabytku, o jego ciekawej przeszłości. Całą Twą radość jednak mąci obecność innych zwiedzających i obowiązek dostosowania się do przewodnika.\nMłodzi od wieków pragną móc zacząć samodzielne życie w momencie, kiedy wkraczają w dorosłość i zawierają związek małżeński. Jest to oczywiście zrozumiałe.\nW dzisiejszych dniach trzeba uważać na całość. Stałe dążenie do osiągnięcia jeszcze korzystniejszego statusu materialnego powoduje, że czasami mamy mniej wyrzutów sumienia, niżeli mieć winniśmy.


God of War na wzruszającej reklamie - Autorzy dziękują graczom - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościGod of War na wzruszającej reklamie. Autorzy dziękują graczom. "Ten projekt zmienił nasze życie"\nBartosz Dawidowski 15.04.2019 07:48\nGod of War to niesamowity hit - nie tylko pod względem wysokości ocen, jakie zgarnął tytuł, ale przede wszystkim ze względu na komercyjny sukces i oczywiście reakcje fanów.\nFani są zakochani w marce God of War; szczególnie w jej najnowszym wydaniu, z 2018 roku.\nMega64 nabija się z God of War\nSony w najnowszej reklamie gry postanowiło przypomnieć właśnie o tym motywie. O entuzjastycznych reakcjach fanów God of War, ich filmikach, ich dziełach z LEGO (o czym pisaliśmy tydzień temu).\nFajnie zobaczyć i posłuchać wypowiedzi pracowników studia Santa Monica Studio, który z widocznym przejęciem opowiadają chociażby o tym jak fani docenili mechanikę rzucania toporem bojowym Kratosa (co parodiowała m.in. ekipa Mega64). Wyszedł z tego znakomity materiał wideo. To chyba najlepsza forma reklamy, jaką może przygotować wydawca.\nPrzy okazji warto zajrzeć do PS Store, gdzie udostępniono gratisowo dynamiczny motyw z God of War.\nTagi: god of war God of War (2018) ps4 Santa Monica Studio Sony Sony Interactive Entertainment\nNastępna wiadomość: Anthem. BioWare zorganizowało długie spotkanie dotyczące problemów z grą Ekipa z BioWare nie zamierza dłużej przymykać oczu na sytuację ich najnowszej gry. Anthem okazał się kolosalnym niewypałem, a twórcy zamierzają...


Higgsa łańcuch skojarzeń – nic prostszego\nRafał 25 września, 2012 8 października, 2013 Nauka, Skojarzenia\nPod koniec lata 1964 roku prestiżowe fizyczne pismo, Physical Review Letters, opublikowało trzy prace opisujące, w jaki sposób cząstki elementarne nabywają masę. Dziać miało się to przez tzw. pole Higgsa, nazwane tak od imienia jednego z sześciu autorów figurujących na tych publikacjach, Brytyjczyka Petera Higgsa. Cząstka odpowiedzialna za przenoszenie oddziaływań z tym polem została adekwatnie nazwana cząstką Higgsa – zaś lata później przechrzczona przez Leona Ledermana na Boską Cząstkę. Cząstka Higgsa stała się w fizyce indywiduum niemal marketingowym, co powoduje, że łatwo zapominamy o pozostałych pięciu badaczach, których wkład w opracowanie tej teorii jest niemniejszy. A byli to Robert Brout, Francois Englert, Gerald Guralnik, C.R. Hagen oraz Tom Kibble.\nBozon Higgsa, jak wiemy, został prawdopodobnie już doświadczalnie zaobserwowany. Wielką fetą była lipcowa konferencja prasowa w CERNie, w trakcie której zaprezentowano wstępne wyniki potwierdzające istnienie bozonu Higgsa – lub jednego z bozonów, bo możliwe, że nie jest to tylko jedna cząstka, ale cała ich klasa. A czekać na odkrycie i potwierdzenie tego być może ostatniego elementu Modelu Standardowego musieliśmy chwileczkę. Poprzednią bowiem, przedostatnią cząstkę będącą częścią tego modelu, neutrino tau, odkryto w Fermilabie w 2000 roku, tamże też potwierdzono istnienie kwarka górnego w 1995. Wcześniejsze wojaże po Modelu Standardowym i opisywanie kolejnych jego elementów zakończyły się prawie 30 lat temu, odkryciem bozonów W i Z w 1983 roku przez Carlo Rubbię i Simona van der Meera, za który to wyczyn zresztą otrzymali rok później Nagrodę Nobla z fizyki.\nvan der Meer zresztą w towarzystwie wielu innych fizyków wyróżnionych tą nagrodą (bo na przestrzeni lat za różne przewidywania, teorie i odkrycia związane z Modelem Standardowym Nagród Nobla przyznano znacznie więcej) jest przypadkiem dość szczególnym. Jest bowiem jedną z zaledwie dwóch osób nagrodzonych Noblem, które zajmowały się fizyką akceleratorów (ang. accelerator physics – pojęcie w języku polskim chyba średnio popularne, a oznacza po prostu pogranicze inżynierii i fizyki, dziedzinę skupiającą się na rozwoju akceleratorów per se raczej niż na tym, co można dzięki nim odkryć). Drugą taką osobą był – lata wcześniej – Ernest Lawrence.\nLawrence miał jednak to szczęście, że żył w epoce, w której naukowcom wolno było więcej, w której łatwiej, być może, było być naukowym omnibusem i działać w gałęziach nauki od siebie bardzo odległych. Nagrodę Nobla Lawrence dostał w 1939 roku za wynalezienie cyklotronu. W czasie drugiej wojny światowej – jak większość wybitnych amerykańskich fizyków zajmujących się cząstkami elementarnymi w tamtych czasach – został zaprzęgnięty do Projektu Manhattan, gdzie przyczynił się niebywale do jego sukcesu opracowaniem metody elektromagnetycznego rozdziału, która była stosowana do wzbogacaniu uranu. Za jego zasługi dla nauki dwa ośrodki badawcze w Stanach Zjednoczonych noszą jego imię: Lawrence Livermore oraz Lawrence Berkeley Laboratory, w których prowadzone są obecnie badania mające na celu odkrycie nowych pierwiastków. Odkryty w 1961 roku, dwa lata po śmierci Lawrence’a, pierwiastek 103 nazwano jego imieniem – lorens (ang. lawrencium).\nLorens należy do grupy aktynowców, w której znajduje się 15 pierwiastków. Spośród tych 6 nosi nazwy pochodzące od imion słynnych naukowców w ten sposób upamiętnionych. Są aktynowce pod tym względem grupą znacznie bogatszą niż lantanowce, wśród których jedynie gadolin (który był tematem pierwszego tekstu w tej serii) nazwany został na cześć Johana Gadolina, który odkrył inny nowy (wówczas) pierwiastek, itr. Itr nazwany jest na część szwedzkiego miasteczka Ytterby, które jest chyba najbardziej celebrowanym przez chemików miejscem na Ziemi – od jego nazwy pochodzą też nazwy trzech innych pierwiastków: erbu, terbu i iterbu (nie, nie robię sobie z Was żartów, słowo!).\nJak jednak powiedziałem, aktynowcami raczej upamiętnialiśmy ludzi, a nie miejsca. I obok Lawrence’a, zapisali się w annałach historii w ten sposób także Alfred Nobel (nobel), Dmitrij Mendelejew (mendelew), Enrico Fermi (ferm), Albert Einstein (einstein) oraz – bo przecież w żadnym Łańcuchu Skojarzeń o chemii nie może zabraknąć wzmianki o naszej ulubionej naukowej rodzinie – Pierre Curie i Maria Skłodowska Curie (kiur). Większość z tych nazwisk nie wymaga przypominania, dlatego poświęćmy tylko chwilę uwagi najmniej kojarzonej osobie z tego towarzystwa, Enrico Fermiemu.\nFermi to kolejny laureat Nobla z fizyki za badania atomowe – fizyka atomowa, jądrowa, kwantowa, to taka dziedzina bowiem, w której nagród tych przyznano na pęczki; można nawet odnieść wrażenie, że przez pewien okres w pierwszej połowie XX wieku wystarczyło się w laboratorium fizycznym znaleźć przypadkiem i kichnąć, i od razu zza węgła wyskakiwał członek Akademii z medalem w ręku. Fermi był jednakże wybitnym fizykiem, którego Ameryka upamiętniła później nazywając na jego cześć Fermilab, drugi co do wielkości akcelerator cząstek (po Wielkim Zderzaczu Hadronów). Klasę cząstek z połówkowych spinem, pasujących do rozkładu Fermiego-Diraca, nazywa się fermionami (nie pytajcie, czemu równie wybitnego Diraca tutaj pominięto). No i oczywiście wspomniany już pierwiastek o liczbie atomowej 100, ferm, także jak widać nosi jego imię.\nFermi Nagrodę Nobla otrzymał w roku 1938 za badania nad wzbudzoną promieniotwórczością i odkrycie nowych pierwiastków promieniotwórczych. A zaczęło się przypadkiem w 1934 roku od wetknięcia pomiędzy działo neutronowe a bombardowany neutronami związek kawałka parafiny. Spowodowało to spowolnienie neutronów i zwiększenie prawdopodobieństwa wchłonięcia ich przez jądro bombardowanego materiału. Jednym z tak testowanych materiałów był uran – a bombardowanie go neutronami doprowadziło do jego rozszczepienia. Fermi wierzył , że uzyskał w ten sposób dwa nowe pierwiastki o liczbie atomowej 93 i 94, które nazwał Hesperium i Ausonium (uran ma liczbę atomową 92, więc nowe pierwiastki miały powstać poprzez wchłonięcie przez jądro uranu odpowiednio jednego i dwóch neutronów). I za odkrycie tych pierwiastków otrzymał nagrodę.\nZatraca to trochę małym krętactwem, ale trzeba tu jednak zrozumieć dwa aspekty. Po pierwsze, koniec XIX i początek XX wieku to okres, kiedy jeszcze dało się odkryć w miarę łatwo nowe pierwiastki. Dzisiaj nowe pierwiastki odkrywane są raz na kilka albo i więcej lat, a na całym świecie jest tylko kilka ośrodków, w których w ogóle można prowadzić takie badania (wspomniane już Laboratoria Lawrence’a oraz rosyjski Zjednoczony Instytut Badań Jądrowych w Dubnej). Jednak w czasach Fermiego istniała jeszcze szansa na zapisanie się w historii chemii odkryciem nowego pierwiastka. I niewątpliwie Fermi chciał upamiętnić w ten sposób swoją ojczyznę (Ausonia to ponoć poetycka nazwa Włoch, Esperio to Włochy po grecku), tak jak upamiętnione zostały Ameryka (ameryk), Niemcy (german), Francja (frans) i Polska (polon). Duże znaczenie miała więc ambicja. Po drugie jednak, i jest to powód prawdopodobnie nawet istotniejszy, proces rozszczepienia jądra atomowego został odkryty dopiero w 1938 roku! Więc Fermi miał pełne prawo nie zdawać sobie sprawy z tego, że widzi to, co w istocie widział. Prawda jest jednak taka, że gdyby nie otrzymał on tej nagrody w 1938, to z pewnością otrzymałby ją później za którąkolwiek z jego wcześniejszych lub późniejszych prac.\nPrzykład Fermiego i Nagrody Nobla przypomina trochę opisywany przeze mnie kiedyś przykład Nagrody Nobla z medycyny i fizjologii przyznanej Egasowi Monizowi za rozwój lobotomii i jej zastosowanie w leczeniu psychoz. Dzisiaj wiemy już, że lobotomia była jednym z tych magicznych złotych środków, które jednak wyrządzały i wyrządziły znacznie więcej krzywdy niż pożytku. Jedną z ofiar lobotomii była na przykład siostra prezydenta Kennedy’ego. Moniz jednak medycynie przysłużył się niebywale wynajdując i rozwijając angiografię – i to raczej te jego badania na to wyjątkowe wyróżnienie zasłużyły. Tu jednak kłania się to, co w przypadku decyzji Komitetu Noblowskiego nazwałbym problemem perspektywy: nagradzać badaczy można albo wkrótce po ich odkryciach, ale czasem dopiero po kilku dekadach może okazać się, że nagrodzone odkrycie nie jest tym, czym się wydawało. Można też czekać kilka dekad, sprawdzając, czy jakiś koncept czy idea się przyjmie, sprawdzi, potwierdzi. Wtedy jednak ryzykujemy (w niektórych przynajmniej przypadkach), że potencjalny laureat po prostu umrze (jak to się stało w zeszłym roku w tragicznym przypadku Ralpha Steinmana, który jednak nagrodę otrzymał – jako pierwszy, i prawdopodobnie ostatni, człowiek pośmiertnie).\nZnacznie częstszą kontrowersją związaną z tymi prestiżowymi nagrodami jest jednak po prostu pominięcie kogoś, komu się ona ewidentnie należy. Tego typu przypadków jest co najmniej kilka tuzinów. Za odkrycie kwazarów w 1974 roku nagrodzono Martina Ryle’a i Antony’ego Hewisha. Jocelyn Bell Burnell, doktorantka Hewisha, która dokonała odkrycia, a następnie musiała niemalże walczyć z Hewishem i Rylem o zaakceptowanie jej interpretacji wyników, nie została wyróżniona. Ona sama powiedziała kiedyś, że studenci uczestniczący w przełomowych badaniach powinni być brani pod uwagę przy nominacjach tylko w szczególnych wypadkach, a jej zdaniem to taki przypadek nie był. Jest to niebywała wprost skromność jeśli uwzględni się to, że olbrzymia większość środowiska astrofizycznego (z wyłączeniem jej samej, Hewisha, Ryle’a, no i oczywiście niestety Komitetu Noblowskiego) uważa, że jej pominięcie było skandaliczne. Innym, bardzo smutnym przypadkiem, było zaledwie kilka lat temu pominięcie Douglasa Prashera przy nagrodzie z chemii za prace nad zielonym białkiem fluorescencyjnym (GFP). Prasher został zignorowany pomimo tego, że był pierwszą osobą, która nie tylko sklonowała GFP, ale także zasugerowała użycie go jako znacznika. Jeden z nagrodzonych laureatów, Martin Chalfie, powiedział później\n„Prace Douglasa Prashera były krytyczne i niezbędne dla prac, które [potem] przeprowadzono w naszym laboratorium. [Komitet Noblowski] mógł z łatwością przyznać tę nagrodę Douglasowi i pozostałej dwójce, a mnie pominąć”.\nGoryczy dodaje tutaj to, że Prasher, którego badań nie doceniono, stracił pracę, a w chwili przyznawania pozostałej trójce Nagrody Nobla pracował jako kierowca autobusu.\nMyszy produkujące białka otagowane GFP – w ciągu dwudziestu lat od sklonowania tego białka przez Douglasa Prashera stało się ono jednym z najbardziej podstawowych narzędzi w biologii molekularnej. /źródło: wiki (CC BY 2.0)\nJeśli zatem w tym roku Szwedzka Akademia nie zdecyduje się nagradzać kwantowej teleportacji, a badania teoretyczne przewidujące istnienie bozonu Higgsa – co w świetle potwierdzenia jego istnienia wydaje się być prawdopodobne (chociaż prawda jest taka, że nieznane i niezrozumiałe są zasady, którymi Komitet kieruje się przyznając nagrody) – to stanie przed twardym orzechem do zgryzienia. Z sześciu bowiem autorów oryginalnych prac w Physics Review Letters, pięciu wciąż jeszcze żyje – jedynie Robert Brout zmarł w zeszłym roku. Nagrodzić zaś można będzie tylko trzech. I jakiej decyzji by nie podjęto, dwie osoby będą tutaj ewidentnie pokrzywdzone. Możliwe zatem, że Szwedzi zdecydują się pójść po linii najmniejszego oporu i przyznają nagrodę badaczom od kwantowej teleportacji, unikając w ten sposób kontrowersji.\nPoprzedni Ig Noble 2012 rozdane!\nDalej A jednak istnieje darmowy lunch\n23 stycznia, 2013 o 12:25\nPo przeczytaniu tego tekstu przypomniał mi się bardzo smutny dowcip, ktory kiedyś usłyszałem na temat Nagrody Nobla.\n– Co jest najtrudniejsze przy staraniu się o Nagrodę Nobla?\n27 września, 2012 o 08:31\njeśli zatem w tym roku Szwedzka Akademia nie zdecyduje się nagradzać kwantowej teleportacji, a badania teoretyczne przewidujące istnienie bozonu Higgsa – co w świetle potwierdzenia jego istnienia wydaje się być prawdopodobne…\nJeżeli tak zrobi – to może mieć farta a może nie mieć, narazić się później na zarzuty pójścia na łatwiznę, po linii najmniejszego oporu, pod publikę.\nNie znam się oczywiście na fizyce cząstek elementarnych, ale mam czasami okazję pociągnąć za język osoby w tym temacie kompetentne. I cóż oni mówią – gremia kierownicze decydujące o funduszach, jacyś urzędnicy z Komisji Europejskiej będą zachwyceni, jeżeli odkryta cząstka będzie toćka w toćke zgodna z przewidywaniami. Koniec, kropa, pieczątka program się udał, przyznajemy nagrody i medale, taram tadam grzmi Oda do Radości.\nTymczasem światek fizyków cały czas liczy (do czego ma podstawy), że odkryta cząstka nie będzie całkowicie zgodna z przewidywaniami, wtedy byłyby jakieś podstawy do rewizji modelu standardowego i postępu w nauce nie na zasadzie spekulacji, tylko rzeczywistych podstaw. Inaczej mówiąc świat fizyków stanąłby przed problemem, podobnym do „katastrofy w podczerwieni” czy wyników doświadczeń Michaelsona-Morley`a, które „ruszyły z posad bryłę Fizyki”.\nJeżeli tak się nie stanie – być może aktualny stan techniki uniemożliwia wykonanie doświadczeń, które tę bryłę mogłyby ruszyć.\n8 października, 2013 o 13:10\nKatastrofa była, ale w nadfiolecie.


Polska wśród największych trucicieli, Irlandia przeciwnie - Kierunek Irlandia\nPolska wśród największych trucicieli, Irlandia przeciwnie\nNiemcy odpowiadają za największą część emisji dwutlenku węgla w Unii Europejskiej (22,5 proc.). Na drugim miejscu uplasowała się Wielka Brytania z wynikiem 11,4 proc., a na trzecim Polska - 10,3 proc. Jednocześnie Niemcy zmniejszają poziom emisji CO2, a Polska go zwiększa. Irlandia znalazła się w czołówce krajów redukujących emisję CO2\nWedług pierwszych szacunków Eurostatu, w 2018 r. emisje dwutlenku węgla (CO2) ze spalania paliw kopalnych w Unii Europejskiej znacznie się obniżyły. W porównaniu z poprzednim rokiem do atmosfery dostało się o 2,5 proc. mniej CO2. Z danych wynika, że emisje CO2 spadły w większości państw członkowskich UE. Liderami redukcji emisji dwutlenku węgla do atmosfery okazały się Portugalia i Bułgaria. W przypadku tego pierwszego kraju spadek sięgnął 9 proc., natomiast Bułgaria zdołała zmniejszyć emisję CO2 o 8,1 proc. Trzecia jest Irlandia (spadek emisji CO2 o 6,8 proc.),\nEmisje dwutlenku węgla są głównym czynnikiem przyczyniającym się do globalnego ocieplenia i stanowią około 80 proc. wszystkich emisji gazów cieplarnianych w UE. Wpływają na nie czynniki takie jak warunki klimatyczne, wzrost gospodarczy, liczba ludności, transport i działalność przemysłowa.


Biskupi zachęcają do uczestnictwa w mszach św. z zachowaniem zasad sanitarnych - Codzienny Poznań\nStrona główna » Blog » Wiadomości » Biskupi zachęcają do uczestnictwa w mszach św. z zachowaniem zasad sanitarnych\nW WiadomościDnia 3 maja, 2020\n“Wyrażamy wdzięczność środkom społecznego przekazu i parafiom za transmisje liturgii w telewizji, radiu i internecie. Nie powinno to jednak osłabić naszej woli do przystępowania do sakramentów świętych w naszych kościołach. Ci, którzy – z powodu wprowadzonych limitów – nie mają takiej możliwości w niedzielę, mogą uczestniczyć w mszach św. w świątyniach w inne dni tygodnia. Przywołujemy w tym miejscu słowa Ojca Świętego Franciszka, który przestrzegł przed niebezpieczeństwem ograniczania praktykowania wiary wyłącznie do wymiaru wirtualnego\nRada Stała KEP prosi księży biskupów, aby w niedzielę 17 maja lub 18 maja br. we wszystkich katedrach, kościołach i kaplicach w Polsce były sprawowane msze święte jako diecezjalne i parafialne dziękczynienie za życie i pontyfikat św. Jana Pawła II. Ponadto w niedzielę 17 maja będzie czytany w kościołach list Prezydium Konferencji Episkopatu Polski na 100-lecie urodzin papieża Polaka. Zapraszamy do zaangażowania się w obchody stulecia urodzin naszego wielkiego Rodaka poprzez przypominanie jego nauczania, świadectwa życia, twórczości oraz przez wsparcie dzieł charytatywnych”\nAwaria rogatek na przejeździe kolejowym na ul. Biskupińskiej


Mowa noworodka, głużenie, gruchanie -\nI nic nie potrafi? Mit! Noworodek ma już całe mnóstwo umiejętności. Nie są one co prawda jakoś bardzo zaawansowane, ale jak na takiego małego człowieka są całkiem imponujące 🙂\nTak. Nawet takie, które ma niedosłuch lub nie słyszy. Ten etap rozwoju mowy jest przygotowaniem do kolejnych (min. do gaworzenia).\nW okolicach 4. – 6. miesiąca życia dziecko może już zwracać głowę i wzrok w kierunku głosów rodziców. Pojawia się również kolejna umiejętność – gaworzenie (zwykle również w okolicach 5. – 6. miesiąca życia, a górna granica to 10. miesiąc życia). Najpiękniej dzieci gaworzą, gdy są zadowolone i najedzone 🙂\nPo prostu z nim pogadaj. Mów do niego od pierwszych chwil życia. Normalnie (bez zdrobnień i zmiękczeń), łagodnym tonem. Możesz powtarzać słowa, opowiadać o tym co się dzieje wokół, obgadać znajomych (póki co masz okazję się wyżalić i wiesz, że nikomu nie powtórzy) 😉\n11 kwietnia 2017 29 listopada 2018 mamapediatradla mamy noworodkagaworzenie, głużenie, gruchanie, mowa niemowlaka, rozwój niemowlaka\n8 thoughts on “Mowa noworodka, głużenie, gruchanie”\n14 lutego 2018 at 22:31\t Odpowiedz\nMoja córka ma 3,5 miesiąca od około 3 tygodni do gluzenia i innych wymienionych reakcji dołączył krzyk a raczej pisk. Ja początku zwyczajny, krótki ale tym piskiem zaczęła okazywać niezadowolenie, złość i radość, każdy brzmi inaczej. Martwi mnie ze piszczy głośno i często, urodzona w lekkiej zamartwicy byłyśmy z tego powodu u neurologa. Rozwija się prawidłowo ale ten pisk bywa przerażający. Przykład oczyszczanie nosa aspiratorem powoduje złość, wtedy piszczy, długo głośno i wyraźnym grymasem. Niektórzy członkowie mojej rodziny sugerują nawet autyzm, choć się z tym nie zgadzam. Jest to wesole, spokojne dziecko, uśmiecha się i lgnie do ludzi. Co Pani doktor sądzi o takiej sytuacji.\n17 lutego 2018 at 20:09\t Odpowiedz\nCIężko mi powiedzieć jak to wygląda, może uda się to nagrać i pokazać pediatrze?\n24 kwietnia 2020 at 13:04\t Odpowiedz\nA co, jeżeli dziecko nie głuży? Z artykułu wynika, że robią to wszystkie niemowlęta, zaś moja córeczka (4,5 mca), cały czas jest na etapie AAA, EEE, nie mówi więcej, choć robi to bardzo często. Fizycznie wszystko w normie, nauczyła się niedawno przewracac na brzuszek z plecków, reaguje na mowę, odwraca głowę w kierunku dźwięku, chwyta bez problemu zabawki i wkłada do buzi, pozytywnie przechodzi próbę trakcji. Często z nami „rozmawia”, odpowiada kiedy przestajemy mówić i potrafi śmiać się w głos, gdy jest zabawiana. Tylko to głużenie mnie martwi. Co robić, jeśli go brak i co to może oznaczać?\n14 grudnia 2020 at 19:33\t Odpowiedz\nproszę konsultować się z lekarzem który oceni całość rozwoju dziecka.\n5 maja 2020 at 11:53\t Odpowiedz\nMój synek na 6,5 msc, nie gaworzy jeszcze, jedyne dźwięki jakie wydaje to aaa, eeee, ogólnie samogłoski. Reaguje na dźwięki, obraca się, więc raczej nie ma problemów ze słuchem… Czy powinna się martwić że jeszcze nie gaworzy, ma jeszcze czas?\n14 grudnia 2020 at 20:22\t Odpowiedz\nw przypadku wątpliwości warto udać się do lekarza na badanie.\n26 czerwca 2021 at 06:15\t Odpowiedz\nSyn roczniak nie wymawia jeszcze żadnych sylab ma-ba-ta-pa pediatra twierdzi ze ma jeszcze trochę czasu. Czy udać się do innego specjalisty ? Dodam ze słuch ma idealny.\n20 grudnia 2021 at 11:42\t Odpowiedz\nMój syn skończył dziś 3 miesiące, ale już od dwoch-trzech tygodni, powtarza wielokrotnie „aguu”, „agigu”, ostatnio pojawia się coraz więcej sylab w jednym „słówku”, doszły nowe spółgłoski (d, n, j, ale zdecydowana większość to wciąż g). Zauważyłam też, że próbuje naśladować ruch naszych warg, jak mówimy powoli, dzielimy słowa na sylaby. Czy to możliwe, że to już gaworzenie? (Ostatnio nawet przez sen mi się to „agigu” wyrwało ;)).\nPrevious Post NOPy cz.3 – skórne odczyny miejscowe\nNext Post Przepychanka słowna – kto tu kogo zaraża? – szczepienia obowiązkowe


Tanie nocowanie w samym centrum Warszawy - atlas\nHome » Turystyka » Hotele i Noclegi » Tanie nocowanie w samym centrum Warszawy\nDodane: 2018-01-24 :: Kategoria: Turystyka / Hotele i Noclegi\nZnalezienie tanich miejsc noclegowych podczas planowanego kilkudniowego pobytu w stolicy naszego kraju wcale nie musi być skazane na niepowodzenie. Co więcej, na takie miejsca możemy liczyć nawet w obiektach zlokalizowanych w samym centrum. Dzięki temu znacznie przystępniejsza okaże się gotowa na pokazanie swoich walorów Warszawa. Hostel, który warto polecić podczas takich poszukiwań znajduje się na ulicy Tamka. Wszystkie osoby dość dobrze zorientowane w topografii stołecznej aglomeracji są w stanie potwierdzić, że to idealne miejsce i punkt wypadowy do rozpoczynania wycieczek.\nStąd mamy blisko do tych miejsc, które jest w stanie zaproponować nam do zwiedzania Warszawa. Hostel jest prowadzony bardzo profesjonalnie, spełniane są indywidualne oczekiwania klientów, a każdy przyjeżdżający może liczyć na pobyt w bardzo dobrej jakości warunkach. Na pewno można również liczyć na zaoszczędzenie sporej ilości gotówki, którą dzięki temu wydamy na inne atrakcje oferowane przez warszawskie lokale czy instytucje.\nIdealny wypoczynek dla rodziny z aktywnymi dziećmi\nKażdy zasługuje na odpoczynek, także zimą. W szkole nadchodzą ferie zimowe, a więc warto pomyśleć o wyjeździe, który będzie spełnieniem marzeń dzieci, ale także ogromną frajdą dla dorosłych. Idealne połączenie to narty, Włochy, samolotem! W tym zlepku znajduje się wszytko co spodoba się dzieciom k...\nChcesz zdecydować się na wybór noclegów podczas zimowego urlopu, ale jeszcze nie znalazłeś tej wyjątkowej oferty, która spełniłaby wszystkie twoje oczekiwania? Polecamy wygodne i przestronne pokoje gościnne. Szczyrk zaprasza każdą osobę, która ceni spokój, ciszę i przyjazne warunki do spędzania czasu ...\nW dzisiejszych czasach masa ludzi marzy, aby w pracy były jakieś dodatkowe benefity. Niektóre firmy zaczynają się kierować trendami z zachodu i doceniają pracowników nie tylko finansowo. Eventy Mazury z okazji wykonania planu albo realizacji projektu to fajne spędzenie czasu i odreagowanie stresu. Kadra może ...


Premiera Orion Money na Pylon Gateway – Terra Info\n1 listopada, 2021 9\nPylon Gateway ma przyjemność ogłosić uruchomienie Orion Money poprzez Pylon Pool w dniu 1 listopada 2021 roku 13:00 UTC.\nPylon Pools to „bezstratna” metoda zarabiania na tokenach. Użytkownicy stakują swoje $UST, a w zamian otrzymują tokeny $ORION. Tokeny są nabywane linowo przez określony czas, a $UST uczestnicy otrzymują z powrotem na koniec okresu nabywania uprawnień.\nBędzie jedna Pula Pylon z 12-miesięcznym okresem nabywania uprawnień, w którym 650.000 tokenów $ORION zostanie rozdzielanych proporcjonalnie do całkowitej kwoty $UST. Oznacza to, że osoby, które wcześnie złożyły depozyt otrzymają więcej tokenów, ale jednocześnie spóźnialscy będą mogli do niego dołączyć, kiedy tylko zechcą.\nPula Pylon dla $ORION zostanie otwarta dla depozytów 1 listopada 2021 13:00 UTC, podczas gdy dystrybucja tokenów rozpocznie się 2 listopada 2021 13:00 UTC, aby każdy mógł złożyć depozyt w ciągu pierwszych 24 godzin.\nTokeny $ORION będą liniowo możliwe do odebrania po miesiącu od rozpoczęcia dystrybucji tokenów, czyli od 2 grudnia 2021 13:00 UTC. Zdeponowane $UST pozostaną zablokowane do czasu wygaśnięcia okresu nabywania uprawnień.\nUżytkownicy będą musieli posiadać 1000 $MINE, aby móc dokonywać jakichkolwiek wpłat do Puli Pylon dla $ORION.\nBiorąc pod uwagę, że tokeny $ORION są obecnie w obiegu, zmienna roczna stopa procentowa (APR) będzie śledzić bieżące ceny rynkowe tokenów ORION.\nZa dwa dni rozpoczyna się również IDO Orion Money na StarTerra. Więcej informacji na ten temat znajdziecie w naszych artykułach.\nAnonim na 2 listopada, 2021\nczyli rozumiem, ze zawsze po zakonczeniu pool’a otrzymam pierwotnie włożoną liczbę UST?? Z góry dziekuję za odpowiedź. Pozdrawiam, Karol\nKaszTTD na 2 listopada, 2021\nTak, dostaniesz zwrot 100% wpłaconych $UST\nSol na 2 lutego, 2022\nMargareta na 2 lutego, 2022\nCarrol Janelle na 2 lutego, 2022\nShantae na 2 lutego, 2022\nAshlee na 3 lutego, 2022\nHannah Schmidtka na 3 lutego, 2022\nClarice na 4 lutego, 2022


Dzialka na sprzedaż - Brzeziny (gw) - Adamów - EKS-GS-13354 - 24100.00m² - CBN\n10,37 zł/m2 cena: 250 000 zł\nDo sprzedania działka budowlano - rolna o powierzchni 2,41ha położona w miejscowości Adamów, gm.Brzeziny - aktualny plan zagospodarowania przestrzennego!!!\n* szerokość - ok.45 m\n* klasa ziemi: IV a i b, V\nMedia: prąd, woda - w drodze asfaltowej, przy działce\nPRZEZNACZENIE: możliwość zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub mieszkaniowo-usługowej\nmożliwość podziału na mniejsze minimalna pow. 900m2\nSąsiedztwo: nowe domy całoroczne, inne działki\nSymbol oferty EKS-GS-13354\nNr oferty Eks-GS-13777 DANE OGÓLNE- sprzedaż działki budowlanej ok. 15 km od Łodzi !!! Wymiary działki: front 40 m, głębokość m, kształt: prostokąt DZIAŁKA Z MIEJSCOWYM PANEM ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO- BUDOWLANA!!! ...\ncena 260 312 zł\nDo sprzedaży działka położona w Gminie Brzeziny z bezpośrednim dostępem do drogi krajowej nr 72. TRANSAKCJA Cena - 180 000 zł DANE OGÓLNE Typ działki - brak MPZP i WZ Powierzchnia - 3211 m2 Wymiary działki - front - ok. 26 m Kształt -prostokąt INFRASTRUKTURA ...\ndziałka na sprzedaż - Brzeziny (gw)


5 zasad dbania o panele fotowoltaiczne - Sunday Polska\n– Panele nie są uciążliwe w codziennej eksploatacji, a z przeciętnymi zabrudzeniami radzą sobie deszcze sezonowe. Gdy jednak nie pada przez dłuższy czas lub zabrudzenia są poważne, wydajność instalacji może spadać, bo mocno zanieczyszczone panele wytwarzają dużo mniej energii – mówi Olga Muras, dyrektor ds. Instalacji w Sunday Polska – firmie oferującej kompleksowy montaż instalacji fotowoltaicznych.\n– Czyste panele fotowoltaiczne umożliwiają optymalną absorpcję promieniowania słonecznego i przetwarzanie jej na prąd przez cały rok. Niewielki wysiłek z naszej strony włożony w konserwację sprawi, że instalacja fotowoltaiczna będzie funkcjonowała efektywnie przez długie lata – dodaje Olga Muras z Sunday Polska.