Eureka - Chapter 1 - Citizen Insane (landminecat) - Pacific Rim (Movies) [Archive of Our Own]\nTen fanfic powstał w wyniku mojego rozczarowania brakiem prequeli i słabizną "Pacific Rim: Uprising". O ile mam już rozpisaną całość fabuły, w trakcie jeszcze wiele może się zmienić. Przyjmuję też sugestie co do rozwoju wątków bohaterów :)\nTagi i opisy będą sukcesywnie aktualizowane. Będą też ilustracje!\nGRUDZIEŃ 2014, ALASKA\nCath wyglądała przez okno samolotu i trudno było jej uwierzyć w to wszystko, co wydarzyło się przez ostatni rok. W zasadzie od sierpnia wydawało jej się, że żyje w zupełnie innej rzeczywistości, która podstępnie wyparła tę, do której była przyzwyczajona. Jeszcze niedawno miała prosty plan na życie - skończyć szkołę, skończyć MIT i zaczepić się w pracy przy projektach nowych samolotów wojskowych. Była zresztą na bardzo dobrej drodze, żeby ten plan zrealizować - jeszcze w czerwcu dostała nagrodę za propozycję modyfikacji technologii stealth w oparciu o zupełnie nowe powłoki. Podobnie zresztą jak jej przyjaciel ze szkoły, Jin Takahashi, który w tym samym roku napisał o wiele prostszy i bardziej intuicyjny system operacyjny dla robotów medycznych. Jin teraz siedział razem z nią w samolocie i był podobnie skonfundowany. Nie mieli pojęcia, czego się spodziewać na Alasce. Wiedzieli tylko, że wybrano ich przez wzgląd na wybitne osiągnięcia, żeby pomogli w tworzeniu zupełnie nowych systemów obronnych. Świat był w stanie wojny i nic nie zapowiadało, aby w najbliższym czasie szala zwycięstwa przechyliła się na którąkolwiek ze stron.\nNiecały rok wcześniej ciepły, sierpniowy dzień zamienił się w koszmar najpierw dla mieszkańców San Francisco, a potem dla całej reszty świata. Gigantyczny potwór pojawił się w zatoce i zanim udało się go zatrzymać, zniszczył wszystko i wszystkich na swojej drodze. Mówiło się nawet o dziesiątkach tysięcy ofiar. Na początku wydawało się, że to jednorazowy epizod. Niestety, kolejne potwory zaatakowały Manilę i Cabo San Lucas. Dodatkowo nie wyglądało na to, żeby to wszystko miało się skończyć.\nCath dokładnie pamiętała, jak to wszystko się zaczęło. Siedziała w wynajmowanym mieszkaniu w Londynie, gdzie przygotowywała się do powrotu do szkoły po wakacjach i kończyła jeden ze swoich projektów na zaliczenie. Jin, jej ówczesny kolega ze szkoły i współlokator, oglądał telewizję i wypełniał jakieś dokumenty. W pewnym momencie przerwano nadawanie wszystkich programów po to, aby pokazać gigantycznego potwora niszczącego San Francisco. Cath na początku myślała, że to jakiś dowcip albo zapowiedź filmu. Zrozumiała, co się dzieje, kiedy zauważyła, że na wszystkich kanałach pokazują dokładnie to samo.\nJin zastygł z kubkiem herbaty w ręku, wpatrując się w telewizor z szeroko otwartymi oczami. Też nie mógł uwierzyć w to, co widzi. Przez cały czas trwania wiadomości nie odezwali się do siebie ani słowem, nie wiedząc, jak to wszystko skomentować. Świat absolutnie nie spodziewał się takiego zagrożenia i zupełnie nie był gotowy na to, żeby sobie z nim poradzić. Cath zresztą też. Mimo, że potwór teoretycznie znajdował się w bezpiecznej odległości od nich, nie mogła pozbyć się poczucia ogromnego strachu. Przez długi czas każdy, nawet najmniejszy niepożądany dźwięk potrafił obudzić ją w środku nocy. Ogólna panika na ulicach też nie pomagała - wiele osób spodziewało się, że nadchodzi koniec świata, w związku z czym w sklepach zaczęło brakować podstawowych produktów spożywczych, a wiele kontraktów handlowych zawieszono. Nie tylko kraje Pacyfiku cierpiały z powodu problemów z dostawami.\nUnicestwienie pierwszego potwora trwało całe sześć dni. Konwencjonalna broń nie radziła sobie ani z jego grubą skórą, ani rozmiarem. Do tego stwór był niezwykle inteligentny i wydawało się, że doskonale wie, iż latające wokół niego myśliwce będą do niego strzelać, jeśli nie strąci ich swoją ogromną łapą. Wojsko straciło mnóstwo jednostek latających i mnóstwo zdolnych pilotów. Nie wspominając już o tym, jak wielu cywili straciło życie pośród ruin.\nPotwory pojawiały się nadal - jak się okazało, docierały na powierzchnię Ziemi przez portal na dnie Pacyfiku. Naukowcy dwoili się i troili, żeby zrozumieć naturę tego fenomenu i jego powstania, ale wszystko wydawało się być zupełnie poza standardowym pojmowaniem i prawami fizyki.\nPóźniej wszystko potoczyło się bardzo szybko. W obliczu wspólnego zagrożenia nawet kraje, których dotychczasowe stosunki można było określić jako dość chłodne, postanowiły ze sobą współpracować, żeby znaleźć jakiś sposób na potwory. Cath wiedziała, że PPDC, specjalna organizacja powołana przez ONZ, rozpoczęła prace nad specjalną bronią. W związku z tym do najlepszych szkół i uniwersytetów na całym świecie rozesłano prośby o oddelegowanie najzdolniejszych uczniów do pomocy przy tym projekcie. Chociaż zgłoszenia były dobrowolne, Cath i Jin nie wahali się ani chwili. Jeśli tylko mogli w jakikolwiek sposób pomóc, nie było się w zasadzie nad czym zastanawiać.\nTym sposobem zostali odesłani na wyspę Kodiak, gdzie PPDC zbudowało swoją siedzibę, warsztaty i laboratoria. Wiedzieli tylko, że mieli pracować z zespołem inżynierów i programistów. Nie było czasu na dokładne wyjaśnienia - trzeba było działać szybko i wszędzie powtarzano im tylko, że szczegóły poznają na miejscu. Mieli niecałe dwanaście godzin na spakowanie wszystkiego, co chcieli zabrać ze sobą i wypełnienie potrzebnych dokumentów. Cath nigdy wcześniej nie widziała tylu paragrafów dotyczących poufności w jednym miejscu; z drugiej strony trudno było się dziwić, skoro to operacja ONZ. Do tego odpowiedni funkcjonariusz cztery razy sprawdzał, czy wszystkie pola wypełniła jak należy i czy na pewno zgadza się na wszystkie ustalenia. Oczywiście, że się zgadzała. Paradoksalnie po podjęciu decyzji o dołączeniu do PPDC poczuła się lepiej i bardziej bezpiecznie, niż gdyby miała po prostu gdzieś się ukrywać i czekać na rozwój wydarzeń.\nSamolot wylądował na niewielkim lotnisku, z którego mieli się przemieścić do bazy helikopterem. Po zejściu na płytę Cath uderzył lodowaty wiatr. W sumie można było się spodziewać, że grudzień na Alasce nie jest szczególnie przyjemnym okresem.\n- Chyba wolałam deszcz i wiatr w Londynie - westchnęła, próbując zawinąć szalik ciaśniej wokół szyi.\n- Przypomnę ci to, jak następnym razem będziesz narzekać na brytyjską pogodę - Jin próbował zażartować, ale Cath wiedziała, że nie jest mu do śmiechu. Byli zmęczeni, głodni i przemarznięci, a do tego nie spali od ponad dwudziestu czterech godzin.\nPo wejściu na teren lotniska, które bardziej przypominało rozbudowany dworzec autobusowy, w końcu udało im się jakoś osłonić przed wiatrem. Odebrali bagaże i zauważyli przy wyjściu rosłego mężczyznę w ciepłej, puchowej kurtce, który trzymał w dłoniach tabliczkę z ich nazwiskami.\n- Dzień dobry - Cath starała się zachować resztki uprzejmości, choć tak naprawdę była wykończona i marzyła o tym, żeby być już na miejscu, gdziekolwiek nie miałoby to być - jestem Catherine Keats, a to Jin Takahashi. Do usług.\n- Zaraz tam dobry - mruknął mężczyzna, chowając tabliczkę do torby, którą miał przewieszoną przez ramię - Mark Daniels. Lecicie ze mną na Kodiaka. Chodźmy.\nCath westchnęła i tęsknym wzrokiem spojrzała na pobliskie stoisko z kawą i ciastkami. Jin podążył za jej wzrokiem.\n- Możemy zrobić krótki przystanek na jakąś przekąskę? - zapytał, wskazując na stoisko - Jesteśmy wykończeni, a w samolocie dostaliśmy tylko jakąś nędzną bułę i jabłko.\nMark przewrócił oczami i spojrzał na zegarek. Jinowi wydawało się, że zastanawiał się nad odpowiedzią dobre kilka minut, zanim w końcu ponownie na nich spojrzał.\nKawa nie była jakoś szczególnie smaczna, a ciastka ewidentnie leżały na stoisku przynajmniej dwa dni, ale ani Cath, ani Jin nie planowali narzekać. Zwłaszcza, że ta kawa była pierwszym ciepłym napojem, jaki wypili od czasu opuszczenia Londynu.\nKiedy razem z Markiem wsiedli do helikoptera i upchnęli w środku bagaże, byli już w zdecydowanie lepszym humorze. Lot do bazy, nazywanej w dokumentach briefingowych Centrum Dowodzenia, zajął znacznie mniej czasu, niż się spodziewali. Niestety, na miejscu zimny wiatr był jeszcze bardziej dokuczliwy.\nCentrum Dowodzenia w zasadzie było jeszcze w budowie. Oczywiście konstrukcja większej części była już zakończona, ale Cath zauważyła rozsiane w okolicy metalowe żurawie i materiały budowlane. Główny budynek, do którego mieli się udać, był w całości ukończony, a niedaleko za nim znajdowały się gigantyczne hangary. Wzdrygnęła się. Co oni chcą tu budować? Samoloty pasażerskie?\nPo wejściu do środka w końcu zrobiło się trochę cieplej. Gigantyczny korytarz przywodził na myśl ruchliwą ulicę, gdzie non stop ktoś próbuje przejść na czerwonym świetle. Mijali ich mechanicy, ludzie w długich fartuchach, wojskowi, a także kilku poważnie wyglądających mężczyzn w garniturach. Wyglądało na to, że praca wre i przygotowania idą pełną parą. Nie było to jednak żadnym zaskoczeniem, zwłaszcza, że kolejny atak mógł nastąpić w każdej chwili, a ewidentnie tym razem PPDC chciało być na niego przygotowane, żeby pokazać, że ich program faktycznie powstrzymać potwory.\nPo odnalezieniu sali briefingowej usadowili się w środku. Na miejscu czekało już kilka osób w wieku podobnym do nich. Dzieciaki, niektóre nawet jeszcze niepełnoletnie. W większości zabrani ze szkół i pierwszych lat uniwersytetów. Najstarsza osoba w pomieszczeniu mogła mieć jakieś dwadzieścia dwa lata.\n- Cześć - usłyszeli nagle za sobą i odwrócili się w stronę, z której dochodził głos - jesteście akurat na czas. Pierwszy briefing ma się rozpocząć za niecałą godzinę.\n- Dopiero? W dokumentach napisali, że teraz.\n- Niby tak, ale jeszcze kilka osób się spóźnia. Złe warunki pogodowe w Anchorage.\n- Czemu mnie to nie dziwi - Cath mruknęła bardziej do siebie, niż swojego rozmówcy, ale stojący obok chłopak i tak się zaśmiał.\n- Tak w ogóle, Jacob Danvers, miło mi poznać. Ten obok to mój brat, Adam. - wskazał stojącego nieopodal chłopaka o bardzo podobnej posturze.\n- Nam również. Catherine Keats i Jin Takahashi.\n- Macie ochotę na coś do jedzenia? Tam po drugiej stronie jest stół z cateringiem.\n“Catering” był określeniem trochę na wyrost. W podgrzewanych bemarach znajdowała się zupa, puree ziemniaczane i klopsiki wątpliwego pochodzenia. Dodatkowo w termosach znaleźli herbatę i kawę. Nie byli jednak szczególnie wybredni, zwłaszcza po tak długiej podróży, i z przyjemnością zjedli zaserwowany lunch.\n- Organizacja na najwyższym poziomie - Jin próbował zażartować, ale Cath wiedziała, że nie jest mu do śmiechu. On też miał swoje plany na życie i na to, jak chciał spędzić swoją młodość. Z jednej strony pewnie nie zakładał, że będzie pracował dla wojska. Z drugiej jednak - wojna rządzi się swoimi prawami i nie wyobrażał sobie, że mógłby zignorować szansę, żeby pomóc.\n- Nie narzekaj - Cath przeżuwała klopsika i po raz kolejny wczytywała się w broszurę, którą na tym etapie znała już prawie na pamięć - zwłaszcza, że to pewnie nasza ostatnia szansa, żeby trochę odpocząć. Czuję, że niedługo zacznie się masakra.\nDyskutowali jeszcze przez chwilę, próbując trochę się odprężyć, ale obydwoje czuli dziwny ścisk w żołądku. Obce miejsce, daleko od domu, wojsko… z jednej strony powinni być do tego przyzwyczajeni, bo obydwoje trafili do londyńskiej szkoły spoza terenu Wielkiej Brytanii i od dawna nie mieszkali ze swoimi rodzinami, ale z drugiej strony to miejsce było dla nich trochę czymś kompletnie nieznanym, a trochę sennym koszmarem.\nW końcu rozważania zebranych w sali dzieciaków przerwało pojawienie się marszałka Pentecosta. Wszystkie rozmowy nagle ucichły do tego stopnia, że dało się usłyszeć skrzypienie jego butów, kiedy przechodził przez pokój, aby stanąć po jego drugiej stronie. Dłonie trzymał za sobą i uważnie przyglądał się wszystkim zebranym. Cath poczuła mimowolny dreszcz. Widziała go w telewizji i czytała wywiady, których udzielał, ale nigdy nie widziała go na żywo. Samą swoją posturą wzbudzał ogromny respekt.\n- Witajcie - odezwał się po chwili, rozglądając się po pomieszczeniu - jak zapewne wiecie, nazywam się Stacker Pentecost. Po pierwsze chciałem wam podziękować za to, że zdecydowaliście się do nas dołączyć. Nie będę ukrywał, że sytuacja jest dramatyczna. Na szczęście nasi najzdolniejsi inżynierowie wpadli na pomysł, który może nam pomóc przechylić szalę zwycięstwa na naszą stronę.\nCath wpatrywała się w marszałka jak zahipnotyzowana. Nigdy jeszcze nie spotkała człowieka z taką charyzmą. Rozejrzała się po pomieszczeniu i zauważyła, że wszyscy pozostali wpatrywali się w niego dokładnie tak samo.\n- Jako najzdolniejsi i najbardziej obiecujący zostaliście wybrani, aby dołączyć do zespołu, który będzie pracował nad technologią, o jakiej jeszcze niedawno nikomu się nie śniło. Ostrzegam, praca nie będzie łatwa, będziecie musieli nauczyć się zupełnie inaczej wykorzystywać to, co wiecie do tej pory, a dodatkowo myśleć niekonwencjonalnie i szybko reagować na wprowadzane zmiany. Będziecie współpracować z najlepszymi inżynierami, programistami i technikami z całego świata po to, żeby zrealizować cele, które wyznaczyło nam ONZ. A to, nad czym będziecie pracować, już niedługo zobaczy cały świat.\nW tym momencie Pentecost włączył ekran znajdujący się za jego plecami i wyświetlił slajd z czymś, co przypominało Cath figurki, jakimi bawiła się w dzieciństwie. Jeszcze wtedy nie dotarło do niej, co tak naprawdę będą robić. Zrozumiała to dopiero po kolejnym slajdzie, przy którym westchnęła z zaskoczenia tak głośno, że na pewno wszyscy zebrani w pokoju to usłyszeli.\n- Panie i panowie - marszałek uśmiechnął się pod nosem - przedstawiam wam pierwszy model Jaegera, którego budujemy tutaj, na wyspie Kodiak. Dzięki niemu w końcu będziemy mogli walczyć z tymi potworami jak równy z równym.\nWłaśnie wtedy Cath i Jin po raz pierwszy zobaczyli plan budowy gigantycznego robota o kryptonimie Brawler Yukon.\nJin trafił do kwatery z chłopakiem o imieniu Bryce. Niestety, już od samego początku podejrzewał, że raczej się ze sobą nie dogadają. Chłopak był wyjątkowo małomówny, a do tego zdawał się w ogóle nie zauważać, że ma współlokatora. Może to lepiej, pomyślał Jin. Będzie przynajmniej mógł bez problemu skupić się na pracy.\nPodczas briefingu dowiedział się, że dołączy do zespołu programistów pracujących nad systemem operacyjnym dla Jaegerów i całym oprogramowaniem bojowym. Nie miał pojęcia, jaka jest struktura kodu i jak zaawansowane są prace nad nim, ale wiedział, z kim będzie pracował i nie potrafił ukryć ekscytacji. Andre Moran był jego idolem w zasadzie od kiedy tylko zaczął się bawić kodem. Nie spodziewał się, że go tu spotka; z drugiej strony jednak mógł to przewidzieć, skoro do pracy nad Jaegerem ściągali najlepszych.\nDopiero wtedy uświadomił sobie, jak wielką nobilitacją była propozycja, którą otrzymał. Podejrzewał, że nigdy w życiu może się już taka nie wydarzyć. Nie dość, że będzie się uczył od samego Andre Morana, to jeszcze dodatkowo będzie pracował przy gigantycznych robotach, które nawet w prezentacji wyglądały na absolutny cud techniki. Miał wielką nadzieję, że to, co się dzieje, nie jest tylko snem.\nJin dobrze radził sobie z liczbami w zasadzie od najmłodszych lat. Rodzice bardzo chcieli, żeby został w rodzinnej Japonii, w Kioto, gdzie mógłby uczyć się w jednej z najbardziej prestiżowych placówek. On jednak uparł się na szkołę w Londynie, którą polecił mu jeden z nauczycieli. Egzaminy wstępne nie były łatwe, ale wiedział, że da radę - zwłaszcza, że to właśnie tam mógł uczyć się od najlepszych. Jego głód wiedzy sprawiał, że nigdy nie wystarczał mu tylko jeden kurs i tylko jeden przedmiot. Jeśli czymś się zainteresował, nie spoczął, póki dogłębnie tego nie poznał.\nJin i Cath przyjaźnili się w zasadzie od początku szkoły, ale to Jin był tą bardziej sympatyczną i otwartą częścią duetu. Chociaż i tak Cath była teraz bardziej znośna, niż wtedy, kiedy ją poznał. Mimo początkowo niezbyt pozytywnego nastawienia z czasem zaczęła tolerować, a potem nawet lubić jego obecność. Cieszył się z tego, bo uwielbiał z nią pracować. Miał nadzieję, że na Alasce też będą mieli ku temu okazję.\nZ racji tego, że miał przed sobą ostatnie wolne godziny przed rozpoczęciem morderczej pracy, postanowił się wyspać. Po śniadaniu miał się zgłosić do budynku D, gdzie miał dokładnie poznać zakres swoich obowiązków. Obawiał się jednak, że ekscytacja nie pozwoli mu zasnąć.\nCath zawsze była przesadnie dojrzała jak na swój wiek. Już od najmłodszych lat wydawała się znudzona zabawami, w które angażowali się jej rówieśnicy. Zawsze w swoim świecie albo z dorosłymi, którym zadawała niewygodne pytania. Rodzice obawiali się, że może mieć problemy z komunikacją, skoro nie chce spędzać czasu z rówieśnikami. Dodatkowo bardzo często objawiał się u niej lęk separacyjny i trudno było zainteresować ją prostymi “rozpraszaczami”. Szkołę podstawową skończyła dwa lata wcześniej, niż powinna - wtedy rodzice zrozumieli, że jej umiejętności trzeba wykorzystać, zamiast się o nią obawiać. Wysłali ją do jednej z najlepszych londyńskich szkół, gdzie miała rozpocząć przygotowania do zawodu inżyniera. Mimo tego, że na miejscu zaaklimatyzowała się dość szybko, nadal martwili się o to, jak poradzi sobie sama. Ona jednak angażowała się w tyle pracy, że zupełnie nie miała czasu się nad tym zastanawiać. Czasem miała wrażenie, że jej rodzice są bardziej zestresowani jej sytuacją z dala od domu, niż ona sama.\nTeraz nie było inaczej. Wiedziała, że w pierwszej wolnej chwili musi zadzwonić do matki i zameldować, że wszystko w porządku. Kiedy matka dowiedziała się, że jej córka zostanie wysłana na Alaskę, żeby pracować przy tajnym wojskowym projekcie, prawie dostała zawału. Wolałaby, żeby Cath wróciła do domu i nie znajdowała się blisko tego całego konfliktu. Z drugiej strony jednak nie dało się ukryć, że umiejętności dziewczyny mogły się tam przydać. No i była to też swego rodzaju nobilitacja.\nPo rozpakowaniu rzeczy w swojej kwaterze - a raczej niewielkim, dwuosobowym pokoju, który miała dzielić z dziewczyną o imieniu Gemma Prax - Cath postanowiła w końcu wykonać obiecany telefon. Wszyscy dostali nowe aparaty i nie wolno było im łączyć się z nikim za pomocą żadnych niezarejestrowanych urządzeń, co znaczyło mniej więcej tyle, że odpowiednia komórka wojskowa słuchała ich wszystkich rozmów z rodzicami.\n- Cześć, mamo - powiedziała Cath, kiedy matka odebrała telefon - jestem już na miejscu. Dawno nie byłam tak zmęczona.\n- Całe szczęście - Cath nawet przez telefon usłyszała, jak mama oddycha z ulgą - już myślałam, że nigdy nie zadzwonisz. Wszystko w porządku?\n- Tak, tak. Jutro zaczynamy od szkoleń, a potem będziemy przydzielani do zespołów.\n- Wiesz w końcu, nad czym będziecie pracować?\n- Wiem, ale nie mogę powiedzieć. Zresztą, niedługo wszystkie informacje będą publicznie dostępne. A co u was?\nPorozmawiała jeszcze chwilę z mamą, po czym odłożyła telefon na stolik obok łóżka i postanowiła wziąć prysznic. Kwatera była wyposażona w niewielką łazienkę, ale ogólnie rzecz biorąc nie była ani bardzo wygodna, ani szczególnie przestronna. W zasadzie poza dwoma łóżkami, biurkami i szafkami w surowym pokoju nie było niczego.\nPodczas briefingu Pentecost dokładnie wytłumaczył, czym mają się zajmować w bazie. Podzielą ich na grupy i nauczą pracować z Jaegerami, czyli gigantycznymi maszynami, za pomocą których specjalnie wyszkoleni piloci będą walczyć z równie ogromnymi potworami nazywanymi kaiju. Nie potrafiła jeszcze do końca sobie tego wyobrazić, ale wiedziała przynajmniej, do której grupy zostanie przydzielona. J-Tech, inżynierowie, grupa C. Miała się od nich nauczyć wszystkiego, co wiedzą, a następnie pracować przynajmniej równie dobrze, jak oni.\nKiedy wyszła spod prysznica, okazało się, że jej współlokatorka jest już w pokoju. Na pierwszy rzut oka wydawała się jeszcze młodsza od niej.\n- Cześć - uśmiechnęła się, zauważając ją w drzwiach od łazienki - jestem Gemma. Ty musisz być Catherine.\n- Dla znajomych Cath - poprawiła ją z uśmiechem - miło mi poznać.\nZ krótkiej rozmowy dowiedziała się, że Gemma zajmuje się sieciami neuronowymi. Następnego dnia miała zgłosić się do doktor Caitlin Lightcap, która miała ją wdrożyć w interfejsy Jaeger-pilot. Cath spodziewała się, że technologia, którą DARPA wykorzystywała w swoich myśliwcach, zostanie jeszcze ulepszona i rozwinięta. Nie podejrzewała jednak, że będzie służyła do budowania połączeń między umysłami pilotów i gigantycznych maszyn.\n- Nie masz takiego poczucia, że to wszystko jest tak nieprawdopodobne, że nie może się dziać naprawdę? - zapytała ją Gemma po rozpakowaniu swoich rzeczy.\n- Mam - odpowiedziała jej Cath - ale tyle razy już myślałam o tym, że to wszystko tylko mi się śni, że przestałam w to wierzyć. Trzeba się po prostu dopasować.\n- Po prostu dopasować - Gemma zaśmiała się - mówisz tak, jakby to było coś łatwego.\n- Łatwego może i nie - Cath z zamyśleniem wpatrywała się w ścianę - ale na pewno koniecznego.\nW głębi duszy naprawdę miała nadzieję, że plan PPDC się powiedzie. Z jednej strony pomysł z wykorzystaniem gigantycznych robotów wydawał się mieć ogromny potencjał. Z drugiej jednak pamiętała, jak kończyły się dotychczasowe próby walki z potworami, jak bardzo zaawansowane by nie były. Wtedy po raz pierwszy poczuła strach. Strach, że jeśli im się nie uda, kolejnej próby już nie będzie.


Samochodowy Puchar Zimowy MAN DIESEL RZESZÓW - ePodkarpacie.com\nSamochodowy Puchar Zimowy MAN DIESEL RZESZÓW\nAutomobilklub Rzeszowski w dniu 29.01.2006 r. (niedziela) organizuje imprezę samochodową będącą I eliminacją Samochodowego Pucharu Zimowego „MAN DIESEL RZESZÓW”. Celem imprezy jest szerzenie kultury motoryzacyjnej, podnoszenie umiejętności prowadzenia samochodu w wymagających, zimowych warunkach oraz propagowanie zorganizowanego aktywnego wypoczynku.\nPróby składają się z podwójnych biegów eliminacyjnych (jazda parami na dochodzenie na torze) oraz rund finałowych. Zmagania kierowców z ośnieżoną trasą prób rozpoczną się o godzinie 10.00 na terenie toru żużlowego firmy POLAN w Rzeszowie, przy ul. Podkarpackiej 6a. Zakończenie imprezy planowane jest na godzinę 14:00.\nZałoga składa się z kierowcy i pilota. Zadaniem uczestników imprezy jest poprawne przejechanie jej trasy wg wskazań organizatora w jak najkrótszym czasie. Wszystkich chętnych chcących sprawdzić oraz podnieść swoje umiejętności prowadzenia samochodu zapraszamy do wspólnego wzięcia udziału w imprezie. Do uczestnictwa wystarczy sprawny i dopuszczony do ruchu samochód, ubezpieczenie OC i NW, ważne prawo jazdy oraz trochę chęci. Zgłoszenia do uczestnictwa w imprezie przyjmowane będą w dniu zawodów w biurze rajdu (POLAN, ul. Podkarpacka 6 a) od godziny 8:00 do 9:00. Wpisowe od załogi wynosi 15 złotych. Wszystkim uczestnikom zapewniamy dużo emocji na trasie, zaś najlepsi kierowcy rundy nagrodzeni zostaną dyplomami i upominkami. Cykl imprez pucharowych (III rundy) zakończy się wręczeniem pucharów i nagród najlepszym kierowcom. Sponsorem Samochodowego Pucharu Zimowego jest firma Man Diesel z Rzeszowa.\nUczestnicy rajdu oraz widzowie podczas trwania zmagań sportowych będą mieli możliwość spotkania się z aktualnym Mistrzem Polski w Wyścigach Górskich (klasa 1600) Romanem Baranem, który odpowie na pytania dot. bezpieczeństwa zimowej jazdy oraz podzieli się swoimi doświadczeniami kierowcy wyścigowego. Chętni będą mieli możliwość odbycia jazd testowych po torze wraz z Mistrzem oraz zawodnikami Automobilklubu Rzeszowskiego.\nRegulamin dostępny na stronie http://szczygiel.info/rajdy/\nNie daj zię mrozom! Konkurs sklepu sportowo turystycznego GIBSPORT\nMoneta z Jarosławiem na rewersie


Slimak @Filmaster — filmaster.com\nProfil użytkownika Slimak\nSlimak napisał(a) o: 8 lat temu\nŚwietny film! Dawno nie obejrzałam czegoś co tak mile mnie zaskoczyło. Nietykalni to odwrócenie słodko-gorzkiego kina jakiego można spodziewać się po temacie niepełnosprawności. Ten film jest pieprzny i odświeżający.\nFilm na który czekałam z niecierpliwością. Stworzony w części za pieniądze fanów, nie powstał w Hollywood, przedrzeźnia poprawność polityczną, nawiązuje do memów, łączy sf z nazistami… I co? Parę fajnych scen, z których sporą część widziałam przed seansem, a poza tym … co cóż. A miało być tak pięknie.\nSlimak ocenił(a): 8 lat temu\nSzukaliśmy ostatnio z Markiem lekkiego, zabawnego filmu na sobotni wieczór. Padło na „Romans i papierosy”. Całkowicie i pozytywnie rozwaliła mnie pierwsza scena taneczna. Cały film miał niezły klimat, a końcówka, do której dotrwałam sama, okazała się nieco mniej banalna niż wydawało się na początku.\nSlimak obserwuje nowego użytkownika: 8 lat temu\nSlimak obserwuje co pisze wonderprick\nSlimak obserwuje co pisze zyndul\nMam problem z tym filmem. Niby parę razy mnie rozśmieszył. Niby miał niezły klimat… Ale, zabrakło mi zagadek logicznych którymi widź mógłby się bawić razem z bohaterami. Pomysł na powtarzanie scen - zwolniona akcja, czyli rekonstrukcja toku przewidywań bohatera, potem "realna" scena w szybkim tempie - moim zdaniem irytująco zrealizowane. Po za tym nie przekonał mnie Moriarty - był zbyt płasko zagrany. Na koniec dorzucę jeszcze, że niektóre gagi strasznie przypominały mi te użyte w serii filmów "Różowa Pantera…" z Peter em Sellersem. W sumie lubiłam te filmy...\nMówienie, pokazywanie przemocy i cierpienia nie jest łatwe. Ten obraz robi to w sposób naturalny i realistyczny, bez górnolotnych ozdobników. Świetne odegrane role głównych bohaterów!\nSlimak skomentował(a): 8 lat temu\nWarszawski Festiwal Filmowy 2011\nSlimak opublikował(a) wpis 8 lat temu\nTyranozaur - najlepszy film jaki widziałam do tej pory na 27 WFF\nSlimak napisał(a) o: 9 lat temu\nMiły, romantyczny film, luźno oparty na podstawie opowiadania Dicka. Miałam problem z głównymi rolami, bo niestety nie przepadam ani za E. Blunt, ani za M. Damontem.\nSlimak obserwuje nowego użytkownika: 9 lat temu\nSlimak obserwuje co pisze tomeqq\nŚwietnie zrobiony film, ale o niczym. Historia ma w sobie niezły, nierozwinięty potencjał. Zabrakło zarówno pytań jak i odpowiedzi. Film warto natomiast obejrzeć ze względu na umiejętnie zbudowany klimat.\nSlimak obserwuje co pisze chinina_dla_nel


06.05.2015 06:41 Źródło: własne\nStrona główna Przemysł Jachtowy, Turystyka Morska, Żeglarstwo Morskie Znamy pierwszych Mistrzów Polski w sezonie 2015!\n- Impreza w Polańczyku organizacyjnie bardzo udana. Dobrze pływa nam się na Solinie. Przez dwa pierwsze dni wiatr dopisywał, ale warunki były na tyle zmienne, że liczyło się też szczęście - podsumował po regatach sternik mistrzowskiej załogi Apotex, Paweł Tarnowski. - W niedzielę zabrakło niestety wiatru, ale emocji nie brakowało, bo organizatorzy zorganizowali jeden wyścig specjalny, na rowerach wodnych - dodaje z uśmiechem. Załoga Apotex\_'u pływała w nieco zmienionym składzie, ale w kolejnych startach ekipa ma być znów w komplecie.


Watykan zbudował finansowe imperium za pieniądze Mussoliniego?\nWiadomości24 » Wydarzenia » Świat » Watykan zbudował finansowe imperium za pieniądze Mussoliniego?\n#3771 wg odsłon (tygodniowy)\nData dodania: 2013-01-30 11:34\nParafrazując sentencję pisarza i poety Antoine de Saint-Exupéry, który twierdził, że każde państwo ma tajemnicze krajobrazy z nietkniętymi wąwozami milczenia, z niedostępnymi górami i ukrytymi ogrodami, można odnieść to też do Watykanu.\nTajemnice spoza Bramy Spiżowej tajemnego Watykanu, wychodzą na światło dzienne bardzo rzadko, a jeżeli - to skąpo ubrane w treści. Niedawno świat zaprzątał się wieściami, które wygrzebał, a potem wyniósł z apartamentu papieskiego, niesforny kamerdyner. Teraz zaś czytamy sensacyjne doniesienia z watykańskiej zielonej "łączki" brytyjskiego "Guardiana". Informacje pochodzą sprzed blisko 84 lat.\nTajne i drogie nieruchomości Watykanu\nBrytyjski dziennik donosi, że dzięki pieniądzom faszystowskiego przywódcy Włoch, Benito Mussoliniego, otrzymanym w ramach rekompensaty za uznanie włoskiego rządu, Watykan - "poprzez sieć pozornie niepowiązanych firm" - kupił w swoim czasie drogie nieruchomości w trzech krajach Europy. Przez długie lata, wartość dóbr Stolicy Apostolskiej w tych krajach, osiągnęła pół miliarda funtów – czytamy w Watykan zbudował finansowe imperium. Ale to, że są one dobrami Kościoła, wciąż "pozostawało tajemnicą".\nBrytyjski dziennik przypomina, że Watykan w lutym 1929 roku, kończąc spór z państwem włoskim - uznał i podpisał w Traktatach Laterańskich legalność rządu faszystowskiego w Rzymie, pod kierownictwem Benito Mussoliniego. Dyktator ówczesny odpłacił się szczodrze, mocno kulejącej wówczas i cierpiącej z powodu słabej kondycji finansowej, Stolicy Apostolskiej - obdzielając ją "poważnymi sumami pieniędzy". Według "Guardiana", Watykan doskonale wykorzystał pieniądze, umiejętnie inwestując je, m.in. w prestiżowe nieruchomości w Londynie, w Paryżu i Szwajcarii.\nNajciekawsze jest to – pisze "Guardian", że przez lata nie wiedział o tajnej transakcji nikt, kto wiedzieć nie powinien. W tym czasie - przez długie lata - wartość kościelnych dóbr, zakupionych legalnie za "faszystowskie pieniądze", urosła do pół miliarda funtów.\nTagi: Watykan Włochy Mussolini\nJest biedny Panie Andrzeju , wczoraj zeznał ,ze jego zwierzchnik kupuje mu buty [?]\nNo patrzcie państwo, a ja żem myślał, że to papież o forsę na renowację tych wszystkich katedr modli się do Pana Boga, który zsyła mu na dywan walizki zielonych...\nDzięki za artykuł, dopiszę sobie tę informację jako pozycję 2056 na liście argumentów za apostazją, gdy kiedyś w końcu zachce mi się ruszyć tyłek do mojej parafii.\nDlaczego mnie to nie dziwi? Bo pewnie nie jestem polskim reżyserem filmowym zamieszkałym w słonecznej, pięknej Italii :)) Pozdrawiam


JRK's RPGs » PC » Ananias Roguelike\nUproszczony roguelike (roguelite) z przyjazną oprawą graficzną i... to tyle. Gra dostępna w wersji darmowej, do pobrania oraz w wersji online, lub z dodatkowymi czterema postaciami, do kupienia na Steamie.\nAnanias Roguelike to uproszczony roguelike (roguelite), który postanowił pójść z duchem czasu i umożliwić sterowanie przy użyciu myszy, zapewniając przy tym przyjemną dla oka oprawę graficzną. Nie jest to produkt zbyt ambitny, stworzony został przez niewielki zespół (zresztą tak jak oryginalny Rogue), jednak czy mimo to warto w niego zagrać? A przede wszystkim, czy realizuje sztandarowe hasło partii „rogalików”: „losing is fun”?\nWiecie, co jest naprawdę fajne w roguelikach? Przy tym całym permadeath, losowości poziomów itd.? Możliwość doskonalenia się i nauki. Jeśli stworzyłem sobie postać, poszedłem do jaskini i zabiła mnie pułapka, to wiem już, jak na nie uważać. Jeśli wybrałem się do jaskini z goblinami, zapędziłem się zbyt głęboko i zostałem skasowany przez komando mrocznych elfów, to mam nauczkę, że bez odpowiedniego sprzętu należy ograniczyć zasięg wypraw w głąb ziemi. I tak dalej, przykłady można mnożyć bez końca, ale chodzi o to, że każda śmierć, mimo iż kasuje postępy, to nie kasuje naszego rzeczywistego doświadczenia z grą. Możemy się doskonalić i eksperymentować, rozgryzać mechanikę i prawidła rządzące światem i za każdym razem, dzięki tej zgromadzonej wiedzy posuwać się o krok dalej. I właśnie dlatego „losing is fun”!\nW Ananias Roguelike tego nie ma. Karta postaci jest zbyt uboga, by bawić się w robienie optymalnego builda, nie ma sklepów, jesteśmy w praktyce zdani tylko na przedmioty znajdowane w poziomie. A one są rozrzucane całkiem losowo, więc gdy epicki miecz złamie nam się na łbie demona, to musimy pogodzić się ze zgonem, jeśli mamy do dyspozycji tylko sztylecik. Ale to nie jest wcale najgorsze – największym problemem jest to, że nie można grać magiem ani łucznikiem. Tak, są do wyboru, ale ostatecznie będziesz ich używał jako wojowników. Wszystko dzięki temu, że jako łucznik jesteś zdany właśnie na łaskę RNG, który nie rozdaje strzał zbyt chojnie. Z czarodziejem jest nawet gorzej, bo parę czarów i zium, koniec, czas machać pałką. Tak naprawdę do wyboru są więc tylko dwie postaci: alchemik (bo jemu składniki pojawiają się wystarczająco często) oraz wojownik, reszta to strata czasu lub niewielka dewiacja na temat fightera (paladyn a barbarzyńca). Nie można się też uczyć na własnych błędach, nie można się lepiej przygotować, można jedynie przeć do przodu i modlić się, że znajdziesz coś, cokolwiek!, przydatnego. Właśnie dlatego od połowy rozgrywki nie warto eksplorować poziomów, tylko gnać najkrótszą drogą do wyjścia, byle przejść na kolejny poziom. I w momencie gdy przy odpalaniu nowej rozgrywki wiesz, że tylko od rzutu monetą zależy jak daleko zajdziesz tym i każdym kolejnym razem, gra traci cały swój urok.\nGrafika jest w porządku, choć niektóre przedmioty ciężko po rysunku rozpoznać na mapie, jednak zasadniczo jest uroczym pixelartem, przyjemnym w odbiorze. Muzyka... jest. Ale się nie narzuca. Właściwie to nawet lepiej, ja sam puszczałem po prostu w tle jakiś wykład albo podcast. Na interfejs wersji pecetowej nie mogę narzekać, jest prosty i funkcjonalny.\nAnanias Roguelike jest ciekawym przykładem na to, jak uproszczenia mechaniki, by uczynić tytuł bardziej przyjaznym potrafią pozbawić go tego, co najważniejsze. Polecam jako zamiennik dla sapera, jeśli słuchacie czegoś i chcecie znaleźć jakieś zajęcie dla swoich rąk. Traktowanie tego jak „poważnego” roguelike’a może szybko znużyć, jedna rozgrywka pozwoli na wypracowanie jedynej słusznej taktyki, a cała reszta zależy już od Fortuny. Lepiej pograć w to na telefonie.\nAutor: Enialis 11.12.20172\nDodane: 14.03.2017, zmiany: 11.12.2017


Kocyk wafel 100x115 cm, 12-36 m-cy. Jakość BabyMetka - babymetka.pl\nKocyk wafel 100x115 cm dla dzieci w wieku [12-36 m-cy]\nJeszcze większa kołdra dziecięca o rozmiarze 100x115 cm, która posłuży dziecku nawet do 3 lat. Kołdry handmade Babymetka wyróżnia oryginalna i bogata paleta wzorów i kolorów. Wysokiej jakości tkaniny są wyjątkowo miłe w dotyku i nie podrażnią delikatnej skóry dziecka. Wszyte antyalergiczne wypełnienie o gramaturze 200 g/m2 jest lekkie, oddychające i wystarczająco ciepłe. Jednak jeśli na okres zimowy poszukujesz jeszcze cieplejszej kołdry, znajdziesz ją także w naszej ofercie. Wówczas kołdra zimowa ma wypełnienie o gramaturze 300 g/m2. Warto rozważyć zakup dwóch kołder dziecięcych – uniwersalnej i zimowej.\nKocyk wafel 100x115 cm z wyjątkową tkaniną typu wafel.\nW tej części naszej bogatej oferty znajdziesz kołdry, które z jednej strony mają tkaninę typu wafel. Jest to wysokiej jakości 100% bawełna o strukturze przypominającej smakowity wafelek. Wygląda bardzo efektownie, ale również jest nieco grubsza od typowej bawełny, sprężysta oraz nie widać na niej żadnych zagnieceń. Przeszyta przepikowanym ściegiem stanowi także stylową ramkę dla kołdry.\nRazem z kocykiem wafel 100x115 cm możesz wybrać poduszkę i inne produkty w tym samym wzorze i kolorze. Stwórz piękny komplet!\nWielobarwne wzory będą W tych samych motywach i kolorach warto wybrać inne proponowane przez nas produkty, aby móc stworzyć fantastyczny komplet. Z pewnością pokocha go Twoje maleństwo!


?????????????????? - Forum 2021 - RODZICE.PL\n6 odpowiedzi na pytanie: ??????????????????\nDroga Dagamarko, kochanie\ndomyślam się co przeżywasz, spróbuję Ci coś poradzić – ja też osiągam szczyty doła\notóż ostatnio stwierdziłam, że moje starania stały się moim… hobby! 😮\npo powrocie z pracy tak łatwo zagłębić się w neta, oglądać wykresy, etc… napędzać się na maxa.\nwięc postanowiłam zmienić hobby – nauczę się html-a! mam już książkę, specjalny program – i właśnie się do tego zabieram!\ninaczej wyląduję już niedługo u psychiatry. nie mam już siły myśleć o tym wszystkim.\nżyczę Ci dużo spokoju w te Święta – pomyśl o jakimś innym temacie do rozmyślań – idzie wiosna, może kwiatki na balkon? wiosenne porządki, przemeblowanie? nauka języka? joga? byle tylko już nie myśleć o jednym, jedynym, upragnionym…\nWlasciwie to trudno cos mi napisac.. chyba lepiej cie zrozumieja dziewczyny majace podobny zgryz.. Ja tam w zadna blokade nie wierze, jestem zbytnia racjonalistka, uwazam, ze co ma byc to bedzie i jesli jest ci pisane dluzsze poczekanie na fasolke to widocznie tak ma byc. Wierze naprawde w to, ze jesli cos sie dzieje, cos nas spotyka, no nie dzieje sie to bez sensu, ale ma jakies znaczenie, ktore nawet jesli nie pokrywa sie z naszymi zyczeniami i jesli nawet nie od razu potrafimy dostrzec dobre strony sytuacji, to suma sumarum w koncu okazuje sie, ze dobrze sie stalo jak sie stalo. Sa pewne sprawy w zyciu, ktorych sie nie da zaplanowac, na niektore mamy ograniczony wplyw, ale badz sobrej mysli, pomysl sobie jaka bedzie twoja radosc jak sie w koncu uda! Bo uda sie na pewno 🙂\nPozdrawiam i glowa do gory\nMysle ze czujemy sie tak samo. Ja w pierwsza ciaze zaszlam od pierwszego razu, nawet nie zdazylam sie dokladnie zastanowic… Teraz po pieciu latach czuje cala dusza ze to jest to i…. nie moge! To moj czwarty cykl, polowa 17 dc juz dzis wiem ze stracony. Pol roku temu nie dopuscilabym do siebie mysli ze nie zajde przez chocby trzy miesiace. Kazdego miesiaca moj wykres jest coraz brzydszy, koniec cyklu przynosi rozczarowanie.W tym cyklu dowiedzialam sie ze nie mam owu. Mysle tez o tym ze powinnam przestac udzialac sie na forum, nakrecam sie tylko niepotrzebnie. Ale z drugiej strony dzieki forum w tym cyklu poszlam na monitoring, mam dobrego lekarza, wiem nawet wiecej niz moj stary ginekolog. Dlatego tak trudno mi sie wylaczyc.\nJedyna rade jaka moge Ci dac to nie wsluchiwac sie w swoj organizm, nie myslec ciagle o swoim cyklu,nie doszukiwac sie sluzu plodnego. Ja sobie wmawiam ze nie zalezy mi tak bardzo. Z tego co wiem masz taz juz jedno dziecko wiec radze poswiecic sie matkowaniu. Ja kupuje rolki, planuje urlop dla calej rodziny, chyba sobie kupie karnet na solarium… Ciesze sie tym ze jestem matka, kobieta.\nW tym miesiacu biore clo i znow monitoring. Jesli nie wyjdzie z tego nic robie przerwe. W czerwcu planujemy urlop. I tak nie jestem w stanie wtedy starac sie tak jak teraz z lekarzem, monitoringiem. Sprobuj naprawde sie wyluzowac\nMonika (4 cykl)\nGRATULUJE! Jestem z Ciebie dumna\nUważam, że to bardzo słuszna decyzja mam nadzieję że wytrzymasz. Zobaczysz jak przestaniesz tak bardzo intensywnie myśleć, to samo przyjdzie. Zanim się obejrzysz będziesz w ciąży. Jestem tego pewna. Jeszcze będziesz pisała, że nie spodziewałaś się że to nastąpi tak szybko Czego oczywiście bardzo gorąco Ci życzę.\nWiele tu dziewczyn na tym forum zaszlo w ciażę, a zapewniam cię, nie mozna było o nich powiedzieć, ze czekały spokojnie, bez żadnych nerwów, bez stresu II-kreskowego, bez mnoostwa problemów, bez pytań, domysłów, urojonych symptomów, załamań, płaczów itd.\nKażda tutaj pisząca zaciążona była “nakręcona” maksymalnie. A W CIĄŻE ZASZŁY. I cieszyły się jak wariatki! I my też będziemy !!!! 🙂\nbbbbbbb Dodane ponad rok temu,\nJak przeczytałam Twój post, to miałam wrażenie, ze czytam swój sprzed kilku miesięcy. Też myślałam że jestem totalnie zablokowana, nie potrafiłam o niczym innym myśleć doszukiwałam się objawów etc, etc. Przez 4 miesiące, kiedy teoretycznie wszystko było ze mną OK nic-ciągle 1 krecha. A teraz jestem w 7 tygodniu ciąży. To był ostatni cykl kiedy z mężem zamierzaliśmy próbować przed długą przerwą i udało się pomimo, iż FF wskazywał tylko przerywaną linię jako owu i teraz już wiem że na pewno nie w tym dniu kiedy owu była naprawdę, a mój wykres przypominał szczyty wysokoch Tatr. A jednak wczoraj zobaczyłam po raz pierwszy swoją 3 mm dzidzię na USG. Do tego mam miniaturową macicę a owu ok 20 dnia cyklu. Piszę Ci to wszystko, zebyś nie myslała że z Tobą jest coś nie tak albo, że Ci się nigdy nie uda (ja już tak po mału myślałam). Uda się!!! Zobaczysz. Jak będziecie się starać to się uda!. Tylko nie doszukuj się na siłę u siebie objawów (wiem że to trudne też tak robiłam). Po prostu czekaj i pomyśl, że każda kolejna @ to nie tragedia tylko kolejna szansa na fasolkę. Oczywiście, żeczę Ci żeby ta @ była ostatnią przed bardzo długą przerwą. Trzymam kciuki!\nB. i maleńki grudniowy Cud\nZnasz odpowiedź na pytanie: ??????????????????\nFerie 2022 mają wyglądać inaczej niż poprzednie. “Będą korzystne dla dzieci”\nDziecko na kwarantannie 2021 – co z rodzicami? Jak wygląda opieka?\nAngina w ciąży [objawy, leczenie, wpływ na dziecko]\nMielenie maku – Jak zmielić mak?\nNowe zwyczaje ślubne\n8-letni chłopiec codziennie przeobraża się w drag queen\nJak zrobić płyn do baniek mydlanych?\n“LEGO Przygoda 2” jest już w kinach. A po seansie zabierzecie bohaterów filmu do domu!\n“DOBRY START”, czyli dodatkowe dofinansowanie 300+ na każde dziecko (bez kryterium dochodowego)\nGoraczka przy piatkach?\nCzy to jest grozne?\nPytanie o zrosty\nCO OZNACZAJA CZARNE SLADY PO ZLOTYCH PIERSCIONKACH - Forum 2021


Zestaw dla 6 osób - RB-03 | Dostawa GRATIS\nSzukasz nowoczesnego a zarazem prostego kształtu stołu i krzeseł?\nChcesz by był wysokiej jakości i służył Twojej rodzinie przez lata?\nZestaw RB-03 spełni Twoje oczekiwania!\nUżyte do jego produkcji naturalne materiały gwarantują wysoką trwałość mebla.\nWychodzimy naprzeciw wszelkim przeszkodą i oferujemy go w kilku, uniwersalnych kolorystykach.\nDodatkowo stół posiada opcję rozkładania, nawet do 200 cm oraz 6 krzeseł w zestawie.\nZestaw doskonale sprawdzi się w kuchni, jadalni a nawet w salonie. Wszędzie gdzie się znajdzie, będzie cieszył oko i wkomponuje się w daną aranżację.\nZapewniając najwyższą trwałość, blat stołu został wykonany z laminatu, zaś nogi i oskrzynia z solidnego drewna bukowego. Konstrukcja krzeseł wykonana została z drewna bukowego, wykończonego lakierami i bejcami wodnymi, co stanowi doskonałe zabezpieczenie przed wszelkimi uszkodzeniami.


Test Sony A6600 - Komentarze czytelników - Test aparatu - Optyczne.pl\nMarek_N 23 stycznia 2020, 21:28\nNo brawo Sony. pierwszy korpus "bezlustro APS-C" bez refleksów na matrycy....\nMam nadzieje, że w 6400 i 6100 jest tak samo.\nMarek_N 23 stycznia 2020, 22:25\nW A6100 jednak po staremu z refleksami na matrycy:\nszuu 23 stycznia 2020, 22:47\nno i sądząc po opisie producenta "compressed 14 raw" - lata lecą a sony ciągle nie oferuje aparatu APS-C zapisującego prawdziwe rawy.\na więc poprawcie sobie szablon testu, dla sony nie można pisać że "taki sam efekt uzyskamy korygując ekspozycję w komputerze" - nie uzyskamy bo nie dysponujemy surowymi plikami do obróbki.\nMarek_N 23 stycznia 2020, 22:50\nW A6400 też są:\ndigo 23 stycznia 2020, 22:58\nBardzo fajny aparat. Ale czy nie lepiej jednak pójść w FF za cenę zdecydowanie niższą (A7, A7II) ? Oczywiście to kwestia osobistych potrzeb i priorytetów, pogodzenia się z pewnymi konsekwencjami przy budowie całego systemu, niemniej jednak jak dla mnie ze wszystkimi swoimi wadami A7'ki wygrywają na tyle, że nie miałbym żadnego dylematu.\nmaverick 23 stycznia 2020, 23:03\nObiektywy będziesz miał lżejsze :)\nJa mam zestaw wyjazdowy; 10-18 + 18-135 + 56/1.4 + 28/2.\nZobacz jak wagowo wyjdzie coś takiego na pełnej klatce.\nMarek_N 23 stycznia 2020, 23:17\nZa moment A7III będzie w podobnej cenie jak teraz A6600. Optyka FF do Sony też już zeszła do rozsądnego poziomu + spory rynek wtórny.\nObsługa A7 (4 pokrętła, rozmiar, umiejscowienie przycisków) vs A6xxx to przepaść. Wg mnie sens ma tylko A6100 i to pod warunkiem, że będzie kosztował w okolicy 2500 zł.\nChoć strikte do zdjęć to i tak dużo lepszym rozwiązaniem będzie A7II (stabilizacja, obsługa, brak refleksów), który zajmie półkę cenową pierwszej A7 (poniżej 3000 zł).\ndigo 23 stycznia 2020, 23:23\nOczywiście że tak, dlatego pisałem o pewnych konsekwencjach przy budowie systemu, indywidualnych potrzebach i tych priorytetach, które determinują wybory. Niemniej jednak różnica w cenie choćby pomiędzy a7II a a6600 jest dla mnie na tyle duża, że osobiście nie zastanawiałbym się ani chwili.\nMisieq84 23 stycznia 2020, 23:34\nMnie brakuje tego żeby Sony wzięło kształt obudowy z serii 6000 i wsadziło sensor FF dawno byłbym w pełnej klatce, szklarnia za tym przemawia i obiektyw G 24-105 F4. Lubię ten boczny wizjer jest znacznie wygodniejszy przy kadrowaniu poziomym. Jeśli idzie o wielkość przypominam że Sony robi mały aparat FF czyli RX1 mk2 zdecydowanie bym go kupił z większą baterią i bagnetem zamiast wbudowanego obiektywu.\ntempor 23 stycznia 2020, 23:41\n"W teście poprzednika podkreślaliśmy, że tryb zdjęć seryjnych jest wyraźnym atutem aparatu A6500. Przy teście modelu A6600 musimy jednak zaznaczyć, że możliwości w tej kategorii należą do przeciętnych – mimo, że testowany aparat oferuje te same prędkości, co poprzednik"\n- może przed publikacją jednak zajrzelibyście do poprzedniego testu?\nA6500 utrzymywał serię RAW przez 10 s.\nTymczasem w A6600 to zaledwie 4 s.\nWskazuje to na znacznie mniejszy bufor.\n"Tak naprawdę A6600 nie oferuje wiele więcej, niż jego poprzednik"\nTak naprawdę, to pod wieloma względami jest gorszy, co odzwierciedla też tabelka. Wypadałoby zwrócić na to uwagę w podsumowaniu.\ntempor 23 stycznia 2020, 23:43\n*Z cudzysłowu wypadło "Wyraźnie zmienił się bowiem rynek. "\nPDamian 24 stycznia 2020, 00:10\nFlagowiec aps-c Sony ze starą matrycą [Sony]\njak ponad rok wcześniej Fuji zaprezentowało aparat z nowszą matrycą -BSI [od Sony]\ni od tamtej pory "spuszcza" ją do niższych modeli...\nTe bezlusterkowce Sony służą wyprzedaniu starych, niezbywalnych matryc zalęgających\nw magazynach Sony Semiconductor???\nm_smyl 24 stycznia 2020, 00:13\n@tempor akurat tutaj jest mowa o maks. prędkości serii, która wynosi tyle samo (11 kl/s) w obu aparatach\nPDamian 24 stycznia 2020, 01:45\n"Sony A6600 - test aparatu\nSony A6600: 68.55\nSony A6500: 69.16 [poprzednik A6600]\nFujifilm X-T30: 70.91\nfocjusz 24 stycznia 2020, 02:22\nSeria Axxx ( a dokadniej NEXów) miaa sens 10 lat temu. Teraz to takie aparaty do niczego - w powanżniejszych zastosowaniach są FF a z zastosowań amatorskich eliminowały nie intuicyjna obsługa ( mi przez lata brak dotykowych ekranów ) tragiczne baterie, przegrzewanie itp.\nMoim zdaniem powinni sprobować wejść w rynek dronów - czyli mi wywalić ekran ( można parowac z telefonem). W każdym razie pomysł wydania na to coś prawie 6tyś jest ... orginalny\nmiszak 24 stycznia 2020, 07:25\nJak na flagowiec apsc w 2020tym jest po prostu słabo. Jedynie co błyszczy to zasilanie...\nMaciekKwarciak 24 stycznia 2020, 07:59\n"Twarz, a nawet oko A6600 jest w stanie wykryć nawet z odległości kilku metrów."\nAle zastosowany obiektyw ma jakieś znaczenie, czy po prostu liczy się tylko "kilka metrów"?\nbaron13 24 stycznia 2020, 09:35\nMaruda jestem. Redakcja powtarza w testach taki tekst "Widać też, że punkt wzmocnienia jednostkowego wypada dla czułości 334 (czyli odrobinę poniżej ISO 800). Przekroczenie tego progu powoduje, że za jakość obrazu odpowiadają już tylko i wyłącznie algorytmy cyfrowej obróbki sygnału, a nie tor analogowy matrycy." Myślę, że dobrze było by się nad tym zastanowić, coś więcej napisać, albo... to zmierzyć. Dlaczego mam wątpliwości? Ponieważ po pierwsze nigdy nie udało mi się tak obrobić zdjęcia, żeby uzyskać efekt, jak po podniesieniu iso. Wszelkie próby, mimo dostępności "prawdziwego" rawa w Canonach spełzły na zmasakrowanych zaszumionych i kompletnie nieczytelnych zdjęciach. I jak się nie znam na elektronice i technice pomiarowej, ma to swoje uzasadnienie. Ponieważ matryca nie zachowuje się tak, widziana przez przetwornik A/C, że po wygenerowaniu kolejnego elektronu, napięcie na niej skokowo się podnosi. Widzimy szum, napięcie lata se (sobie) góra -dół w zakresie odpowiadającym zliczenie 2-3 elektronów. A przynajmniej Redakcja tak to opisuje. Jeśli więc podniesiemy wzmocnienie toru analogowego, to możemy rejestrować zmiany prawdopodobieństwa, że mamy jeden elektron więcej-mniej. Oczywiście, można sobie policzyć, z jaką dokładnością jest sens rejestrować te zmiany. Powiedziałbym, że jest inaczej: w okolicy gdzie jedno zliczenie przetwornika odpowiada jednemu elektronowi zaczyna się szybki spadek znaczenia wagi toru analogowego w tworzeniu jakości obrazka, ale nie jest on "punktowy". Gdyby nie było szumów przekraczających wartość zmieniającą zliczenie, wówczas faktycznie, nie było by sensu zmieniać wartości wzmocnienia toru analogowego. Mielibyśmy dokładną informację, że na senselu jest ileś elektronów i podniesienie wartości wzmocnienia niczego by nie zmieniło. Bo jeśli nawet zliczenie nie odpowiadało by dokładnie wielokrotności wzmocnienia, to i tak wiadomo, że to wynik zliczenia tylu elektronów plus jakieś szumy, które trzeba odciąć. Tak nie jest. Moim zdaniem tę sprawę warto by uściślić.\nKuba Nowak 24 stycznia 2020, 09:55\nTo co robi Sony z serią a6XXX przypomina mi ich pierwsze lustrzanki - zarzucają rynek serią kastratów bez logicznej numeracji i chyba liczą, że w ich natłoku klient i tak coś kupi. Z tego, co pamiętam z lustrzankami Sony samo się pogubiło, całkiem zmieniło nazewnictwo, a potem... całkiem porzuciło lustrzanki. Ciekawe co będzie tym razem - porzucenie APSC czy zmiana bagnetu? Na razie wygląda na to, że seria a5XXX już jest porzucona.\ntempor 24 stycznia 2020, 10:23\n"akurat tutaj jest mowa o maks. prędkości serii, która wynosi tyle samo (11 kl/s) w obu aparatach"\nStwierdzenie z testu jest mylące, bo jeżeli A6500 w ciągu 10 sekund zrobi ~100 zdjęć, zaś A6600 - 58, na pewno nie są to "te same prędkości", i nie chodzi tu bynajmniej o to, że "zmienił się rynek".\nEuGen 24 stycznia 2020, 10:33\n@KubaNowak: Sony zmieniło nazewnictwo z powodu przejścia z lustrzanek na aparaty SLT, które można nazwać bezlusterkowcami z lustrem ;))\nEuGen 24 stycznia 2020, 10:45\n@m_smyl: zasadniczo "szybkość", a nie "prędkość". "Prędkość" to droga/czas. :)\nlord13 24 stycznia 2020, 11:21\n"Stwierdzenie z testu jest mylące, bo jeżeli A6500 w ciągu 10 sekund zrobi ~100 zdjęć, zaś A6600 - 58, na pewno nie są to "te same prędkości""\nOsiągi trybu seryjnego dla każdego aparatu podawane są w oparciu o maksymalną szybkość na sekundę, a nie uśredniając na dowolnie wybrany interwał czasowy. W ten sposób to można udowodnić, że żaden aparat nie osiąga deklarowanych parametrów.\nPDamian 24 stycznia 2020, 11:29\ni wizjer o takiej samej rozdzielczości jak w NEX-7 z 2011 roku.\nAparat klasy premium link 🤣\nbaron13 24 stycznia 2020, 11:30\n@EuGen: Sprawę szybkość/prędkość konsultowałem z prof Jancewiczem.\nMasz oświadczenie. W języku polskim aktualnie ciągle nie ma wyraźnego rozróżnienia, wiele osób chce stosować tu kalkę z angielskiego, ale własnie, to nie jest ani sformalizowane, ani powszechne. Co masz napisane w punkcie 2. Oba wyrazy to synonimy. Zauważ, że w portalach foto używa się prędkość/szybkość np obiektywu. Na określenie otworu maksymalnego, jakby się kto zdziwił :-)\nEuGen 24 stycznia 2020, 11:44\n@baron14: wiem. Chciałem wpisać się w modny ostatnio tutaj nurt lingwistyczny ;)\ntempor 24 stycznia 2020, 11:56\nMniejsza o szybkość. Z cytowanego akapitu wynika, że nic się nie zmieniło (oprócz wymagań rynku), a mniejszego buforu nie ma w wadach.\nkomor 24 stycznia 2020, 12:06\n@baron13: „Ponieważ po pierwsze nigdy nie udało mi się tak obrobić zdjęcia, żeby uzyskać efekt, jak po podniesieniu iso. Wszelkie próby, mimo dostępności "prawdziwego" rawa w Canonach spełzły na zmasakrowanych zaszumionych i kompletnie nieczytelnych zdjęciach.”\n– ponieważ używasz Canona, podobnie jak ja, więc nie wiesz, że istnieją matryce „ISO invariant” (wyguglaj sobie proszę). Naprawdę czasem warto poprosić kolegów, żeby wysłali jakiegoś RAW-a z Nikona czy innego systemu i porównać sobie możliwości pod tym względem. Szumy w cieniach to naprawdę najsłabsza część systemu Canona, od lat, z niewielkimi wyjątkami. Prąd ciemny, nie wiem, szumy wzmocnienia?\nZ moich skromnych doświadczeń wynika, u mnie różnica między słabo naświetlonym ISO 1600 a tym samym zdjęciem na ISO 3200 (czas i przysłona bez zmian) jest po obróbce w Lightroomie podobny. Z tym że ja mocno nie forsuję, mocno z tych cieni nie wyciągam, stosuję też dość minimalne odszumianie, jak na „ofertę” LR. Natomiast takiego wyciągania z cieni czy podnoszenia ekspozycji o 2 EV i więcej, to ja na moich zdjęciach nie robię. I mogę zrobić tego na Canonie. Na innych systemach jest (bywa) to możliwe.\nlord13 24 stycznia 2020, 12:14\n"Ponieważ po pierwsze nigdy nie udało mi się tak obrobić zdjęcia, żeby uzyskać efekt, jak po podniesieniu iso. Wszelkie próby, mimo dostępności "prawdziwego" rawa w Canonach spełzły na zmasakrowanych zaszumionych i kompletnie nieczytelnych zdjęciach."\nNie raz Ci było tłumaczone, że po pierwsze matryce Canona są gówniane pod tym względem, stąd też ich słabe wyniki dynamiki na niskich iso (sięgające nawet 1,5 EV różnicy względem konkurencyjnych konstrukcji), po drugie soft, którego używasz też nie pomaga.\nlord13 24 stycznia 2020, 12:15\n"Naprawdę czasem warto poprosić kolegów, żeby wysłali jakiegoś RAW-a z Nikona czy innego systemu i porównać sobie możliwości pod tym względem."\nPrzecież nie trzeba nikogo prosić, rawy z praktycznie każdej puszki są bez problemu ogólnodostępne, tylko trzeba zdjąć klapki z oczu i chcieć.\nKuba Nowak 24 stycznia 2020, 12:50\n@EuGen - no ja się aż tak dobrze na Sony nie znam, ale skoro tak, to proszę poszereguj wg kolejności od najgorszego lub od najstarszego Sony - jego lustrzanki, SLT i serię a6xxx. Ja się gubię w tym chaosie.\nkomor 24 stycznia 2020, 12:55\n@lord13, wiesz, to jest taka bariera psychiczna może, że jak z internetu, to może nieprawda, a jak od kolegi, to bardziej zaufane… W sumie z tym kolegą to chodziło mi przede wszystkim o sytuację, jak gdzieś fotografuje się wspólnie z kolegami to samo, w tych samych warunkach. Skoro mówimy o szumach na wysokim ISO, to może być reporterka z imprezy, temat bliski Baronowi. Robimy tę samą scenę z kolegą, obydwaj używamy tych samych przysłon, czasów i czułości. Dostajemy RAW-a od kolegi i można sobie wiarygodnie i bez internetu na własne oczy zobaczyć, o co chodzi.\nEuGen 24 stycznia 2020, 13:53\n@KubaNowak: to dosyć proste. Sony przejęło numerację po Minolcie (Nikon zresztą podobnie):\n1 - 3 na początku oznaczenia cyfrowego to klasa amatorska, np. A200, A380, A35, NEX-3\n4 - 6 - średnia amatorska, np. A450, A58, A66, NEX-6, A6000\n7 - 8 - najwyższa amatorska zwana półprofesjonalną, np. A700, NEX-7, A850, A7\n9 - zawodowa , np. A900, A9\nMaciekNorth 24 stycznia 2020, 14:01\nDSLR - Axxx\nSLT - Axx\nbezlusterkowce APS-C - NEX-x, potem Axxxx\nbezlusterkowce FF - Ax\nTu masz wszystkie korpusy Sony i Minolty, również analogi:\nJak odhaczysz u góry po prawej okienko "Overview", to strona przybierze formę tabeli z dokładnymi danymi.\nbaron13 24 stycznia 2020, 15:08\n@komor: Oczywiście zdarzało mi się obrabiać rawy z różnych aparatów i oczywiście, jeśli trafiały do mnie, to sytuacji, gdy coś było mocno sknocone. Nie przyglądałem się długo tym efektom, ale na moje doświadczenia różnice pomiędzy aparatami są niewielkie. Nawet pomiędzy aparatami z różnych technych epok jak np 450D i 80d. Oczywiście że rozróżnisz zdjęcie na iso 1600 z 450d od zrobionego na czułości te same 1600 na 80d ale to nie jest jakaś przepaść. W przipadku porównania Nikon Canon i aparatów z tego samego czasu, to trzeba się przyglądać, żeby coś wypatrzeć. Zawsze występuje ten sam efekt, że gdy mamy poważny niedopał, to przy wyciąganiu z czerni wychodzi zielone :-) Powód? Domyślam się. Ponieważ mamy dwa sensele zielone, prawdopodobieństwo, że jeden z nich wyskoczy ponad biass jest dwa razy większe, że będzie to czerwony, lub niebieski z osobna. A na dodatek zielonego mamy zwykle w świetle więcej. Niekoniecznie naj :-)\nZabawy z wyciąganiem z cienia udają się dokąd mamy przynajmniej 256 dostępnych poziomów wartości sygnału. W praktyce musi być więcej . Zaś gdyby rzeczywiście dało się pominąć układ regulacji poziomu wzmocnienia sygnału analogowego, to jak mi się zdaje, takie firmy jak Canon czy Nikon dawno by go pominęły. Mnie się widzi, że tymi niezmiennymi (jak to przetłumaczyć?) matrycami jest takie trochę pomieszanie z poplątaniem dostępnej dynamiki, poziomu ekspozycji z uwzględnieniem procenta przepałów z poziomem szumów. Sprowadza się to do tego faktu, dość chyba zbanego w fotografii, że dobrze jest ustawić właściwą wartość ekspozycji :-)\nKolejna sprawa: krzywa przetwarzania do jotpega, innego finalnego formatu.\nZdjęcia zrobione na iso 102400\nNa pierwszym zdjęciu masz koszmar, bo własnie krzywa wyciągnęła z ciemności szumy. Drugi jest znośniejszy, bo tu krzywa zmniejszała różnice w światłach. Trzeci pokazuje. że taką focię da się podciągnąć do smartfonowej jakości. Problem się robi, ponieważ gdy wchodzi w paradę stosunek S/N, dynamika, ekspozycja, a jeszcze algorytmy obróbki, mamy dość zmiennych by się zaczął kociokwik i klasyczne dla ludowej techniki wypróbowywanie sposobów, które dają podobne choć gorsze rezultaty. Zastanowiłbym się nad tym, czemu właściwie firmy nie rezygnują z ustawiania iso. Na moje, to jednak dlatego, że w finale mamy lepszy S/N niż gdyby zastosować tylko obróbkę komputerową.\nbaron13 24 stycznia 2020, 15:11\nZa wcześnie kliknąłem... Jedno zdanie: że gdy nie podnosimy wzmocnienia analogowego i "ciągniemy" z niskiego iso, to zwyczajnie mamy mniej informacji niż wówczas gdy z wysokiego. Inna sprawa, że wysokie iso nie służy do robienia nocnych zdjęć :-)\nKuba Nowak 24 stycznia 2020, 15:28\nChłopaki, to rozumiem.\nChodzi mi o to, że kolejność chronologiczna ma się nijak do kolejności cyfrowej bo np. nie było a6000, a6100, a6200, a6300, a6400, a6500, a 6600\ntylko: a6000, a6300, a6500, a6400, a6600, a6100... i nie chce mi się już dochodzić czym one się różnią i jaka byłaby kolejność wg lepszości.\nlord13 24 stycznia 2020, 15:30\n"Nawet pomiędzy aparatami z różnych technych epok jak np 450D i 80d."\nNo jeżeli porównujesz tylko w obrębie Canona, to może i tak, ale nie o tym komor czy ja pisaliśmy.\n"W przipadku porównania Nikon Canon i aparatów z tego samego czasu, to trzeba się przyglądać, żeby coś wypatrzeć."\nTaa. Naprawdę masz problemy ze wzrokiem:\nJonny 24 stycznia 2020, 15:30\nbaron13 - co Ty znowu z przeproszeniem ... ???\nbaron13 24 stycznia 2020, 15:36\nPanowie, bardzo mi przykro, ale ten portal warto traktować z należytym dystansem. Wystarczy popatrzeć na wyniki pomiarów na Optycznych :-)\nJonny 24 stycznia 2020, 15:40\n@baron13 - a konkretnie ?\nlord13 24 stycznia 2020, 15:52\n"Panowie, bardzo mi przykro, ale ten portal warto traktować z należytym dystansem."\nO czym te farmazony? Rawy z tych puszek są dostępne do pobrania (słowo "download" pod okienkami z fragmentem obrazu oznacza "pobierz") i każdy może to sobie odtworzyć jak nie ufa temu co jest wyświetlane.\n"Wystarczy popatrzeć na wyniki pomiarów na Optycznych :-)"\nOd kiedy Optyczni mierzą poziom szumu powstały po wyciąganiu cieni?\nNo ale jeśli chcesz Optycznych:\n"Przy ISO 100 dla najlepszej jakości obrazu 6D Mark II notuje wynik dynamiki tonalnej na poziomie 8.2 EV. Biorąc pod uwagę 14-bitowy zapis RAW, wynik ten można uznać za zwyczajnie słaby. Pentax K-1 dla ISO 100 zanotował dla tego kryterium 9.7 EV, a Nikon D750 nawet 10.3 EV"\n2 EV różnicy do "starego" D750, przecież to jest przepaść.\nI jeszcze wizualne porównanie do 5D MkIII:\nbaron13 24 stycznia 2020, 15:53\nRzecz jeszcze taka, że ewentualne przewagi innych systemów mają tu znaczenie pomocnicze. To nie są takie różnice, które zadecydują o wynikach wyciągania z cieni. Mówię o ciągnięciu powyżej 5 EV. Oczywiście, że to zawsze źle wygląda.\nJonny 24 stycznia 2020, 16:01\nNawet przy forsowaniu RAWów z D850 o +6 EV nie ma jakiejś tragedii, szczególnie co do koloru.\nTak samo jest z RAWami z D500.\nEuGen 24 stycznia 2020, 16:07\n@KubaNowak: numeracja A6000...A6600 mówi tylko o kolejności chronologicznej, tak jak w Nikonie: D3000, D3200...D3500\nEuGen 24 stycznia 2020, 16:08\n...ale zawsze coś nie pasuje, podobnie jak w Nikonie i Canonie :)\ngrzegorzg 24 stycznia 2020, 16:13\nNo el chyba koledze @baron13 u podstaw chodzi o to, ze jak podbijesz iso o iles ev w puszce, to zawsze jest lepiej niż podbijesz raw-a w obróbce o tylez samo ev co jakby stoi w sprzeczności ze sformułowanie w tescie/testach. O ile dobrze zrozumiałem rrzecz jasna...\nJonny 24 stycznia 2020, 16:15\nbaron13 - takie są obecne standardy link , od których aparaty Canona jednak ciut odstają.\nlord13 24 stycznia 2020, 16:15\n"To nie są takie różnice, które zadecydują o wynikach wyciągania z cieni."\nPrzestań trolować, dostałeś wyniki jak wygląda obraz po wyciąganiu cieni z Canona i innych puszek. Każdy, kto ma chociaż trochę doświadczenia z obróbką wie, że to jest przepaść i Canon tu leży i kwiczy. Nawet użytkownicy Canona nie mają co do tego wątpliwości, tylko jeden zaślepiony trol będzie wmawiał wszystkim, że czarne jest białe. Normalnie powinieneś zostać politykiem, pasujesz jak ulał.\nmig-37 24 stycznia 2020, 16:19\n@Kuba Nowak, a co tu jest do rozumienia? Model a6500 doczekał się następcy w postaci a6600 (stabilizacja) a6300 => a6400 i a6000 => a6100. Według ciebie lepiej byłoby zostawić nazwę modelu i dopisywać rzymskie cyfry? Ten zabieg również Sony stosuje w EVIL- ach pełnoklatkowych. Napisz do Sony w tej sprawie, może przychylą się do twojej sugestii.\nJonny 24 stycznia 2020, 16:19\n@grzegorzg - edytor edytorowi nierówny, ale co by nie mówić, to zewnętrzne oprogramowanie ma znacznie większe możliwości dostosowania obrazu, niż firmware aparatu.\ngrzegorzg 24 stycznia 2020, 16:26\nOk, ale to przeciez tym bardziej dziwne, ze puszka jakoś sobie radzi, a przecież - abstrahujac od tego "ciągniecia z cieni" - Canony na wysokich iso nie sa złe.\ngrzegorzg 24 stycznia 2020, 16:30\nPrzynajmniej nie na tyle gorsze, o ile wogóle, na ile wskazywałaby "walka z cieniami"\nJonny 24 stycznia 2020, 16:31\n@grzegorzg - czy ja wiem ? Sam zobacz: link\ngrzegorzg 24 stycznia 2020, 16:34\nZnowu ok , ale raz wydaje mi się, ze troszkę raczej z mkIV jak juz poeównywac :), a dwa chyba znowu zbaczamy z tego, o co Baronowi chodziło...\nbaron13 24 stycznia 2020, 16:35\nPanowie, wyższość dowolnego systemu na Canonem, to sprawa osobna. Zadaję proste pytanie: skoro z teorii wynika, że pokrętło iso jest niepotrzebne, to czemu nawet Nikon go utrzymuje? Ma kto koncepcję ?\nkomor 24 stycznia 2020, 16:41\n@baron13: „Rzecz jeszcze taka, że ewentualne przewagi innych systemów mają tu znaczenie pomocnicze.” – to jest tekst godny rzecznika prasowego jakiegoś rządu, który coś mocno spier#$% lub firmy, która udaje, że czegoś nie spier#$%.\nJonny 24 stycznia 2020, 16:41\nbaron13 - może dlatego, że ktoś może czasem chcieć zapisać w jotpegach i wtedy spekulacje obrazem dokonywane przez firmware aparatu muszą wystarczyć.\nAle jeżeli komuś zależy na dobrych efektach końcowych, to zapisuje w 14. bitowych nieskompresowanych RAWach, które woła dobrymi edytorami.\nmig-37 24 stycznia 2020, 16:43\nDo jpegów pokrętło jest potrzebne, a mnóstwo ludzi z przyzwyczajenia, wygody, lenistwa, oszczędności miejsca czy zwyczajnej niewiedzy fotografuje w tym formacie.\nlord13 24 stycznia 2020, 16:48\n"skoro z teorii wynika, że pokrętło iso jest niepotrzebne"\nA kto powiedział, że jest niepotrzebne? To po pierwsze.\nPo drugie, wiesz w ogóle jak działa to ISO i czego dotyczy?\nPaździoch 24 stycznia 2020, 17:10\nKompletnie nie kumam sensu zakupu w dzisiejszych czasach za ponad 6 koła body APS-C.\nJonny 24 stycznia 2020, 17:17\nPaździoch - no to jeszcze raz, choć było o tym już kilka razy, a jeżeli ktoś potrzebuje cropa × 1,5 ?\nMa może kupić A7R IV ? ;-)\nNie jest to aby nazbyt okrutne ? :-)\nfilemon112 24 stycznia 2020, 19:08\nOd kiedy wszystko ma mieć sens, również w dzisiejszych czasach. Naucz się z tym żyć... chociaż nie, to też jest bez sensu....\nbaron13 24 stycznia 2020, 20:05\n@komor: Raz jeszcze: ciekawi mnie to, na ile sensowne jest zmienianie wzmocnienia analogowego. Koledzy chcieli by podyskutować na inne wielokrotnie omawiane tematy, ale ja uważam, że to wzmocnienie nie było do tej pory wałkowane i należało by się, albo nawet dla wyników w foceniu przydało by się, zastanowić, a nawet zrozumieć jak to działa. Jest teoria, że niepotrzebne, tym niemniej moje doświadczenia są takie, że dobrze jest dobrze ustawić iso, a i za niskie i za wysokie, do kitu :-)\nJonny 24 stycznia 2020, 20:17\n@baron13 - od kiedy to niskie ISO jest do kitu ?\nJestem szczęśliwy, kiedy mogę ustawić w D850 najniższą natywną wartość ISO, tj. 64, bo wóczas mam obrazek gładki jak pupcia niemowlaka.\nbaron13 24 stycznia 2020, 20:25\n@Jonny: ale to inne zagadnienie. Teza jest taka, że od pewnej wartości nie ma sensu ustawiać wyższego iso tylko "ciągnąć". :-)\nlord13 24 stycznia 2020, 20:25\n"Koledzy chcieli by podyskutować na inne wielokrotnie omawiane tematy, ale ja uważam, że to wzmocnienie nie było do tej pory wałkowane"\nByło wielokrotnie wałkowane, materiałów też jest mnóstwo, choć ty powinieneś zacząć od podstaw, czyli czym tak naprawdę jest ISO w aparacie cyfrowym i czego dotyczy. Możesz zacząć od przeczytania normy 12232:2019, która to opisuje.\nJacek_Z 24 stycznia 2020, 20:38\nbaron13, pobierz sobie RAWa z w miarę współczesnych body Nikona, np z D850 (czyli aparat sprzed 3 lat), rawa 14 bitowego (żadne tam 256 poziomów!), oczywiście nie sRAW, nie mRAW, nie kompresja stratna.\nJa mam body D800, model z 2012 roku i ono nadal zawstydza najnowsze puszki Canona.\nJonny 24 stycznia 2020, 20:50\nSorry @lord13, ale Ty czytałeś treść ten normy, bo ja np. nie miałem przyjemności ?\nDostęp do niej jest płatny i to nielicho płatny.\ngrzegorzg 24 stycznia 2020, 21:09\nFajna ta dyskusja, dzidek o chlebie, a babka(i) o niebie... :) ;)\ngrzegorzg 24 stycznia 2020, 21:10\ntzn dziadek rzecz jasna... ;)\nJonny 24 stycznia 2020, 21:20\ngrzegorzg - dziadków ci tutaj dostatek, także nie podskakuj. :-)\ngrzegorzg 24 stycznia 2020, 21:36\nJonny - nawet bym nie smiał, nie mówiąc o tym, ze juz mi to słabo wychodzi. W każdym razie, nie tak jak kiedyś. Udowodniły mi to ostatnio trzy schody na które sie zamierzyłem, ale skutek był o mały włos opłakany. Ano niestety, mój pesel już też pożółkły... ;)\nJonny 25 stycznia 2020, 02:12\nSwoją drogą, ciekawa rozmowa toczyła się na temat ISO na forum Olympusa: link warto może zatem uwzględnić i to, że w praktyce przykładowa wartość ISO 100, znaczy coś zupełnie innego na poszczególnych korpusach, a różnice potrafią być doprawdy spore.\nW tym kontekście, porównywanie obrazków z różnych korpusów, a wykonanych przy tej samej teoretycznie czułości sensora, jest w praktyce raczej bezsensowne.\nNiby są jakieś tam normy, które przez producentów są traktowane z przymrużeniem oka, a które są właściwie niedostępne dla szarego człowieka, jako że za dostęp do nich trzeba słono zapłacić.\nTakże kol. @baron13, sprawy jawią się o wiele bardziej perwersyjnie zawiłymi, niż ktoś mógłby przypuszczać. ;-)\nbaron13 25 stycznia 2020, 09:21\nZ czułością matryc nie jest tak kiepsko, jak może wynikać norm. Jest to na tyle powtarzalne, że w tych samych warunkach na tych samych nastawach róznymi aparatami zrobimy podobne zdjęcia. Sprawa najważniejsza: dwukrotna zmiana , umownie mówiąc, natężenia światła, daje nam zmianę nastaw o 1 EV. Tyle wystarczy, żeby się wartościami iso posługiwać. Natomiast powtórzę pytanie: oki przyjmujemy do wiadomości, że w pewnym momencie mamy mniej niż jeden elektron na zliczenie. No i dlaczego pomimo, że wydawało by się oczywiste, że to nie ma sensu, producenci zwiększają wzmocnienie toru analogowego? Czemu wedle moich obserwacji to daje inny (lepszy) rezultat niż owe banalne "ciagnięcie z cieni"?\nPowiem o tym, co mi się natychmiast narzuca: jeśli jest bias, poziom odcięcia i to dość wysoko, to focąc w ciemności musimy ów bias albo przesunąć w dół, albo przynajmniej najpierw przemnożyć wszystkie zliczenia przez jakąś wartość a potem dopiero odciąć najmniejsze wartości.\nWarto zauważyć, że kant z programową czułością wyszedł bez problemu w teście Fujifilm GFX 50S. Czyli brak regulacji wzmocnienia ma swoje konsekwencje techniczne. Po mojemu następuje strata informacji i tego oczywiście już nie wrócą żadne obliczenia komputerowe.\nJonny 25 stycznia 2020, 10:17\n"Z czułością matryc nie jest tak kiepsko, jak może wynikać norm. Jest to na tyle powtarzalne, że w tych samych warunkach na tych samych nastawach róznymi aparatami zrobimy podobne zdjęcia."\nMówisz to co mówisz, ponieważ co, zrobiłeś w tym zakresie własne badanie/testy ?\nNorthroop jednak zadał sobie trud wykonania testu na wielu korpusach i jego wnioski nie pokrywają się z Twoimi, a i dyskusja na forum Olympusa, wywołana była przez konkretne różnice pomiędzy obrazkami z korpusu Nikona i Olympusa.\nRóżnice występują nawet w obrębie korpusów tego samego producenta, choć akurat z tych, które ja używam nie są jakieś spektakularne.\nbaron13 25 stycznia 2020, 10:38\n@Jonny: Każdy fotopstryk wykonywał kiedyś prosty test. Bierzesz światłomierz (mam :-) ) mierzysz światło odbite /padające, ustawiasz aparat robisz zdjęcie jakiejś płaszczyzny, dla wygody pomiaru. Przetwarzasz raw, dostajesz podobną wartość piksela na jotpegu. Podobnie można zrobić oszacowanie punktu przepełnienia licznika. Oczywiście mamy różnice pomiędzy aparatami, co min pokazują pomiary Optycznych. Lecz one nie są akurat znaczące dla wyjaśnienia tego pytania, które zadałem.\nbaron13 25 stycznia 2020, 10:40\nProgramem dcraw można odczytać wartości pikseli "wprost".\nJonny 25 stycznia 2020, 11:03\nbaron13 - poproszę Ciebie jednak o oświecenie w tym temacie, bo jestem jedynie praktykiem i mam dosyć mgliste pojęcie nt. fizyki teoretycznej.\nJakież to więc mądrości, można wyczytać programem dcraw z pojedynczych pikseli analizowanego obrazu, które miałyby przeczyć potencjalnym manipulacjom w skali ISO poszczególnych sensorów obrazowych ?\nJuż pomijam fakt, że dcraw jest programem martwym i nie czyta RAWów z nowszych korpusów.\nCzytałeś zlinkowaną przeze mnie dyskusję na forum Olympusa, czy sięgasz jedynie do własnych doświadczeń ze świata Canona ???\nPisałem przecież, że w obrębie tej samej marki, różnice nie są zazwyczaj spektakularne, natomiast potrafią mocno odbiegać od wskazań przez precyzyjne światłomierze zewnętrzne, co sygnalizuje Northroop.\nZresztą te różnice nie są wynikiem przypadku, bo chodzi o sztuczne śrubowanie specyfikacyjnych osiągów niektórych aparatów.\nzuka68 25 stycznia 2020, 11:30\nDziękuję za test :) Rozważałem zakup tego aparatu i chyba mi przeszło ...\nPS: fajnie by było, aby w podsumowaniu była możliwość wybierania ocenianych punktów do końcowej oceny przez oglądającego w postaci zaznaczania interesujących pozycji. Mnie osobiście interesuje jakość obrazu, rozpiętość tonalna i sprawność AF, a tu mi jakieś guziki i brak lampy zakłócają punktację ;)\nBamBam 25 stycznia 2020, 12:16\nTesty testami ale jak porobisz nim zdjęcia z dobrym obiektywem to wątpię żebyś żałował. Ja tak miałem z moim a6000. Ważne, żeby po zakupie puszki nie żałować na dobre obiektywy, ale to tu chyba wszyscy wiedzą :)\nbaron13 25 stycznia 2020, 12:37\n@Jonny: Niestety z pesela jasno wynika, że fotografii cyfrowej musiałem się uczyć sam. Więc wiem "po mojemu". Sprawa wygląda tak, że masz jakiś cyfrowy zapis rozkładu świateł na sensorach matrycy. Jeśli zastosowałeś obiektyw, to może da się z tego zrobić zdjęcie :-) Matryca trochę na nieszczęście reaguje liniowo na ilość światła. Trochę w uproszczeniu ilość wygenerowanych ładunków w uproszczeniu elektronów, jest proporcjonalna do ilości fotonów, jakie uderzyły w sensel. Aby się to dało wyświetlić na ekranie, musisz nie tylko zamienić te sensele o różnych kolorach w procesie demozaikowania na jeden piksel, ale jeszcze dokonać przetworzenia skali wartości (pi razy drzwi zlogarytmować z podstawą 2) te wartości. Dopiero wówczas możesz je przeskalować do 256 wartości wyświetlanych na ekranie.\nRaz się wypuściłem na dcraw z intencjami pomiarowymi. Była tu bijatyka o to, czy właśnie nastawy iso w Canonach są symulowane programowo. Sprawdziłem dzięki konwersji do formatu pnm (jakoś tak... ), że jak zrobimy histogram odczytanych wartości senseli ze zdjęcia, to nie ma w nim dziur. Wniosek jest taki, że Canon musiałby wsadzić w korpus specjalne oprogramowanie, które służyło by zamaskowaniu operacji. Wynika to z tego, że jak przetwornik odczyta 1000 a programowo podnosisz czułość 2 razy (o 1 EV), to nie da się otrzymać w wyniku operacji mnożenia przez 2 wartości 2001. Trzeba by ją wygenerować, a to prowadziło by do degradacji obrazu.\nOczywiście sprawa różnych iso jest znana i wiadomo ze są stosowane różne i dyskusyjne metody ustalania wartości. Problem w tym, że w aparacie cyfrowym "naprawdę" masz elektryczne wzmocnienie, jakąś pojemność sensela, która ustala o ile wzrasta napięcie po wygenerowaniu jednego elektronu, wreszcie przetwornik, który ma swój zakres przetwarzania. Np możesz zrobić taki, który wystawi 16384 dla napięcia 2 V albo taki, który to samo da dla 7,56 wolta, bo miałeś taką fantazję.\nMożesz w mocno dowolny sposób ustalać co np będzie odpowiadało iso 100. Dowolną sprawą jest maksymalne iso. O ile pamiętam, jest umowa, że "prawdziwe" iso kończy się na 10% stosunku S/N. Tylko, że jak robisz uśrednianie zdjęć, to dostaniesz te 10% z 16 zdjęć zaszumionych mniej więcej do 40 %. Z tego prawdopodobnie biorą się dość absurdalne wartości iso w aparatach Nikona. Iso w aparatach cyfrowych jest właściwie symulowane, bo fotopstrycy są do tego przyzwyczajeni. W profi kamerach podaje fizyczny parametr, do ilu luksów ( o ile luksy są fizyczne, no ale to już się daje mierzyć) kamera może pracować. I tu już nie ma dowolności.\nCo można wyczytać z dcrawa? Np to jak ma się definicja iso producenta, do innych definicji. Na przykład to, kiedy następuje saturacja przetwornika (o ile się nie znam to nie jest stan kiedy pokaże on 16384 czyli 2 do 14, ale kiedy przestaje reagować na zmianę natężenia/ilości światła) , czyli faktycznie możesz wyznaczyć od ile do ile luksów jesteśmy w stanie zarejestrować.\narchangelgabrys 25 stycznia 2020, 13:20\nAle biadolenie :)\nJa najpierw sprawdzam 4 najistotniejsze dla mnie parametry (pomiary):\n- celność AF (w sekcji "3. Użytkowanie i ergonomia),\n- rozdzielczość (w sekcji "4"),\n- szumy i jakość obrazu w RAW (w sekcji "7"),\n- zakres i dynamika tonalna (w sekcji "8").\nWszystkie pozostałe elementy (konfiguracja, bajery i cała reszta) to tylko dodatek. Czasami przydatny, ale dodatek. Jeśli chodzi o te 4 podstawowe parametry, to najnowszy A6600 uzyskał najlepsze wyniki spośród porównywanych aparatów APS-C (lub współdzieli najwyższe z innym, głównie Fuji).\nBez wątpienia zatem, dla mnie to udany model. A że nie ma dotykowego ekranu, to już drobiazg. Tak więc, biadolenie że nie udał się aparat jest raczej nie na miejscu, gdyż w najważniejszych aspektach przoduje.\nInna sprawa, że cena jest tak wysoka, iż wolałbym dozbierać do pełnoklatkowego A7 III. W dobie tanich FF, aparaty APS-C i mniejsze raczej nie powinny kosztować więcej niż 4000 zł.\nPDamian 25 stycznia 2020, 14:27\nAle konkurencja już od półtora roku oferuje :\n-nowocześniejszą matrycę BSI\n-wizjer o wyższej rozdzielczości\n-szybsze zdjęcia seryjne\n-szybszą migawkę i dłuższe ekspozycje\n-krótszy czas synchronizacji lampy\n-dwa gniazda na karty pamięci\n-4K 60p, 10-bit 4:2:2 i do 400Mbps.\nŻeby chcieć sprzedawać obiektyw Sony 16-55 mm f/2.8 G za 5000\nwypadałoby przedstawić flagowca na poziomie.\nmig-37 25 stycznia 2020, 14:47\nWidać że w Sony cała para poszła w FF, gdzie to konkurencja ma problemy z nadążeniem. A gdyby nawet pojawił się teoretyczny TOP APS-C w Sony, powiedzmy a7000 i miał kilka udoskonaleń j.w., może jeszcze jakieś bajery, to wg. aktualnych cenników starczyłoby 9999 zł?\nJonny 25 stycznia 2020, 15:36\n@baron13 - wybacz, ale dla mnie to taki trochę żargon, który trochę rozumiem, a trochę jest dla mnie niczym tureckie kazanie, :-) dlatego najistotniejsza jest nie mechanika, a raczej o ile (liczbowo/procentowo), ISO 100 w konkretnym modelu, różni się od hipotetycznego wzorca.\nI tu kol. Northroop spisał się na medal, bo przedstawił graficznie, które z aparatów rozmijają się z hipotetycznym wzorcem niemal o 60%, a przyznasz, że to już znaczna "niedokładność".\nOdzwierciedla to też, przygoda usera z forum Olympusa, któremu zdjęcia wychodziły dużo ciemniejsze z korpusu Olympusa, niż z korpusu Nikona, przy tych samych parametrach ustawionych w trybie manualnym.\nJonny 25 stycznia 2020, 15:40\n@PDamian - a te 11 klatek na sekundę w A6600, to migawką mechaniczną, czy e-migawką, bo jeżeli e-migawką, to taki wynik osiąga też kompakt Lumix LX100 ?\nEuGen 25 stycznia 2020, 16:09\nJonny 25 stycznia 2020, 16:26\n@EuGen - gdzie można znaleźć kompletne specyfikacje aparatów fotograficznych marki SONY, z których jasno wynikają takie "drobiazgi", jak powyżej ?\nEuGen 25 stycznia 2020, 16:54\nJa sprawdzam na DPReview, ewentualnie na stronie producenta.\nEuGen 25 stycznia 2020, 17:02\nCzasami przydatne są porównania takie jak niżej, ale trzeba uważać, bo miewają babole, albo nie mają wszystkiego, np. pojemności bufora.\nJonny 25 stycznia 2020, 17:05\n@EuGen - na stronie SONY piszą np. na temat formatu zapisu "zgodność z MPF Baseline", zamiast użyć ludzkiego języka, albo co do szybkości ciągłego zapisu, używają cyfr i symboli "Hi+: 11 kl./s, Hi 8 kl./s, Mid: 6 kl./s, Lo: 3 kl./s⁴" i bądź tu mądry i pisz wiersze.\nA do odnośnika "⁴" nie ma w ogóle żadnego objaśnienia.\nSONY ma tak nieprzejrzyste specyfikacje, że to chyba jakiś prawdziwy ewenement.\nEuGen 25 stycznia 2020, 17:06\nNo i wtedy wychodzą niespodzianki. X-T3 wyciąga 20 kl/s (30 kl/s w trybie APS-C), ale bufor ma mniejszy od A6600, na 33-36 RAW.\nBlindClick 25 stycznia 2020, 17:15\nTen aparat nie moze byc koksem, bo FF i APS sa bardzo blisko, a producent nie pozwoli sobie zamienic sprzedazy A7 na A6700, bo i po co ?\nChyba ze za taka sama cene, hehe, albo duza masa i super jakosc, albo srednia masa i dobra jakosc.\nJonny 25 stycznia 2020, 17:20\n@BlindClick - ile razy trzeba pisać, że korpusy z sensorem APS-C, pełnią rolę super TC, a nie aparatu z niższej półki ?\nTo jest konkretne narzędzie, do całkiem konkretnych fotograficznych specjalności.\nEuGen 25 stycznia 2020, 17:21\nZamiana APS na FF to nie tylko sprawa wyższej ceny korpusu (z reguły), ale również wyższych cen optyki. Znajomy zajmujący się komercyjnym fotografowaniem wnętrz dla agencji mieszkaniowych świadomie wybrał A6300 plus 10-18 i 18-105. Podobny zestaw szkieł FF jest wyraźnie droższy.\nPDamian 25 stycznia 2020, 17:32\nNie rozumiem dlaczego Sony tutaj odpuszcza rywalizację z konkurencją -?\nMyślałem że Japończycy kapitulują dopiero po oberwaniu drugą bombą atomową\n-a tu zalatuje mi [nie ubliżając 😜 ] francuszczyzną...\nEuGen 25 stycznia 2020, 17:37\n"The tracking capabilities are impressive for stills and video, and are definitely a step above the performance of the X-T3."\nJonny 25 stycznia 2020, 17:38\n@EuGen - fragment pełnej specyfikacji A6600 z portalu dpreview:\n"Viewfinder type - Electronic".\nTo jak to w końcu jest ? :-)\nEuGen 25 stycznia 2020, 17:40\n@Jonny: a co ma do tego wizjer?\nJonny 25 stycznia 2020, 17:41\nDałem ciała, po kolejnym pełnym szkle, wybaczcie ! :D\nEuGen 25 stycznia 2020, 17:42\nTu masz ładną tabelką, choć bez A6600 -> link\nBlindClick 25 stycznia 2020, 17:43\n@Jonny Lol, nie widze tego u Sony. Nikon tak, moge sie z Toba zgodzic. Canona nie znam.\nAle On raczej mial stopnie w kazdej kategori.\nTu to mamy cos "na start" a potem na smietnik, taka mieszanina.\nJonny 25 stycznia 2020, 17:47\n@BlindClick - też bym nie kupił A6600 do spottingu, bo to zabaweczka a nie aparat, u mnie ten wóz ciągnie D500, zresztą z powodzeniem.\nPDamian 25 stycznia 2020, 17:47\nTu na dole masz ładniejszą [z A6600]\n-w porównaniu z konkurencją Sony na plus wyróżnia jedynie wydajność baterii 🤣\nEuGen 25 stycznia 2020, 17:50\n"Industry-leading autofocus tracking implementation in both performance and usability\nIn-body 5-axis image stabilization will smooth out video footage, including roll correction to help keep horizons straight."\nPDamian 25 stycznia 2020, 17:53\nEuGen 25 stycznia 2020, 18:08\nMatrixSTR 25 stycznia 2020, 19:48\n"Podobnie, odczuwalna jest absencja dostępnego chociażby w A7 III koła kompensacji ekspozycji. W tak małym korpusie zwyczajnie jednak nie znalazło się na to miejsce."\nHmm link (pod kółkiem ekspozycji w M6 jest też dodatkowe kółko sterujące)\nmig-37 25 stycznia 2020, 20:00\nMiałem okazję przetestować Sony a9 i a7RIII. Jedyne co mi w tych aparatach przeszkadzało to pokrętło zmiany ekspozycji. W jednym i drugim udało mi się je przypadkowo przestawić. Jeśli nie jest blokowane, to wolałbym żeby go nie było.\nEuGen 25 stycznia 2020, 20:13\nJeżeli wiesz, że tam jest, to nie przestawiasz go przypadkowo - podobnie jak z pierścieniem przysłon na wielu obiektywach :)\nMatrixSTR 25 stycznia 2020, 20:22\nRównie dobrze można powiedzieć że wszystkie kółka są złe bo można je przestawić przypadkowo. Tak swoją drogą to oprócz R, RP, S1 i E-M1X są jeszcze inne bezlustra z blokadą kółek?\nEuGen 25 stycznia 2020, 20:23\nZależy, których kółek ;)\nMatrixSTR 25 stycznia 2020, 20:34\nPrzednich i tylnych sterujących. Bo to że niektóre mają przyciski blokady na kółkach trybu czy czasu i czułości (w fuji) to wiem.\nlord13 25 stycznia 2020, 20:57\n"dlatego najistotniejsza jest nie mechanika, a raczej o ile (liczbowo/procentowo), ISO 100 w konkretnym modelu, różni się od hipotetycznego wzorca.\nChłopcy, zanim zaczniecie na dobre wypisywać głupoty, to naprawdę zacznijcie od podstaw. Nie ma czegoś takiego jak wzorzec czułości ISO, sama norma dopuszcza kilka metod wyznaczania tejże. Druga sprawa, to ISO w aparacie w jakikolwiek sposób nie odnosi się do stopni wzmocnienia, za to odnosi się tylko i wyłącznie do plików jpg w przestrzeni sRGB, rawa to nie dotyczy, więc naprawdę najpierw czytajcie, później piszcie. Były (a może i nadal są) aparaty, które miały tylko jeden stopień wzmocnienia analogowego, a wszystkie pozostałe czułości były realizowane programowo.\nJonny 25 stycznia 2020, 21:32\nlord13 - jestem za to w 100% pewien, że nigdy nie przeczytałeś norm, którymi tak chętnie szermujesz. :-)\nI daruj sobie protekcjonalny ton, bo zmiany nicków nie chronią przed kompromitacją, wolałbym więc na twoim miejscu być bardziej powściągliwym i rzadziej się wypowiadać w tematach, o których masz mgliste pojęcie.\nJonny 25 stycznia 2020, 21:41\nMam poza tym szczerze w tyle, czy skala ISO używana przez producentów fotograficznego sprzętu cyfrowego jest uregulowana normami, czy nie jest, niemniej chyba raczej powinna być w jakiś tam sposób ustandaryzowana, żeby nie wprowadzać do świata urządzeń precyzyjnych kompletnego zamtuza, którego obecnie jesteśmy naocznymi świadkami.\nbaron13 25 stycznia 2020, 22:56\n@lord13: tak na oko, z tego co piszesz o tych min jotpegach, to się Ci pozajączkowało z tym iso. Przemyśl co będzie, jak zrzucę rawa do nip 16 bitowego tiffa :-)\nPDamian 25 stycznia 2020, 23:23\nPDamian 26 stycznia 2020, 00:15\n@Szabla vel EuGen\n-Jaka idea przyświecała Sony w tworzeniu tych: A6100, A6400, A6600?\nŁadowałem na tym portalu w pierwsze Fuji.\nTyle że Fuji odrobiło zaległości nowicjusza.\nZostałem tutaj zjechany za moje opinie o protoplaście systemu: X-Pro1 [m.in. przez ówczesnego dyrektora Fuiji -K.Powolnego]\nTyle że AF w X-Pro1 był do d... [w porównaniu z moimi m.in Sony]\nale z kolejnym generacjami zmniejszyli dystans w tym aspekcie.\nTeraz należy zapytać: co Sony poprawiło w swoich bezlusterkowcach aps-c w tym czasie?\nJak głównie to link\n-...no to Fujifilm poszło dużo dalej do przodu!\nmig-37 26 stycznia 2020, 00:31\n@EuGen, nietrafione porównanie. Zapewne po jakimś czasie przyzwyczaiłbym się i/lub wyrobił nawyk nieustannego sprawdzania czy aby pokrętło korekcji nie jest przestawione. Cały szkopuł w tym, że to pokrętło jest na krawędzi korpusu i łatwo je przestawić choćby przy wyjmowaniu aparatu z torby. Przypadkowe przestawienie pierścienia przysłon jest trudniejsze, poza tym wartość przysłony ustawicznie kontroluję fotografując, podobnie jak czas otwarcia migawki. Osobiście odpowiadałoby mi rozwiązanie takie jak w Pentaksie MZ-5n lub Minolcie Dynax 600si Classic, wybacz że wybrałem za przykłady tak zabytkowe aparaty. Lub choćby dodanie blokady do istniejącego już pokrętła korekcji.\nsektoid 26 stycznia 2020, 08:59\nA gripa nie ma.\nEuGen 26 stycznia 2020, 10:03\n@mig-37, jak najbardziej trafione. Trzymając zestaw lewą ręką za obiektyw można niechcący przestawić pierścień przysłon, o ile nie ma się praktyki. To samo dotyczy gałki korekcji. Jakoś nigdy mi się nie zdarzyło przestawić jej przypadkowo, odkąd wiem, że tam się znajduje. :) Blokada korekcji? To już kompletnie bez sensu.\nDo każdej guzikologii trzeba się przyzwyczaić.\nEuGen 26 stycznia 2020, 10:06\nBahrd 26 stycznia 2020, 10:28\n[ link ] - widzę, że ISO w czasach analoga też miało swoje problemy... ;)\nMożna powiedzieć, że filmowi malało ISO z ilością zabsorbowanego światła? ;)\nJonny 26 stycznia 2020, 12:56\n@Bahrd - jasne, że miało i ma, ale jeżeli naświetlasz przykładowo błonę 18 DIN w punkt, to ma to być 18 DIN, a nie 17, czy 19, bo wywoływacz błędów producentów nie uwzględnia i wyjść może nieprzyjemność.\nNegatywy są dosyć elastyczne +/- 2,5 EV, więc często stosuje się zabieg niedoświetlenia np. o 2 EV, po czym forsuje się go w rozcieńczonym wywoływaczu, ale trzeba to robić w pełni świadomie.\nW cyfrowym świecie jest więcej swobody, co skwapliwie wykorzystują producenci aparatów cyfrowych, chyba że ktoś rzeczywiście zapisuje w jotpegach, bo wówczas o jakiejś zaawansowanej edycji nie może być mowy.\nNiemniej, gdyby wartości ISO w torze analogowym sensora obrazowego, były bardzo zbliżone w korpusach wszystkich producentów, to dałoby się bez problemu stosować zamiennie korpusy różnych producentów nawet podczas trwania tej samej sesji, a tymczasem jest niestety inaczej.\nJonny 26 stycznia 2020, 13:14\n@Bahrd - wyobraź sobie np. diapozytywy wyprodukowane niedokładnie, albo choćby wadliwie oznaczone, toż to by była prawdziwa katastrofa, godna pozwu, gdyby sprawa była naprawdę gardłowa.\nmonangel 26 stycznia 2020, 13:57\nco za czasy, wysmiewany 3 lata temu fuji deklasuje pod względem video soniacza :D i to nie w tej samej grupie cenowej bo już xt30 jest w tym lepszy a do t3 nie ma nawet staru. Brawo sony :D\nEuGen 26 stycznia 2020, 14:06\nNo i brawa dla matrycy Sony :D\nszuu 26 stycznia 2020, 14:22\nto oczywiste że ISO jest normą na gotowe zdjęcie a nie na odczyt z matrycy.\nco prawda każdy aparat ma jakieś graniczne "użyteczne ISO" (nawet nieistniejący aparat idealny z zerowym szumem własnym) ale ISO to tylko pokrętło jasności, element w procesie twórczym, a nie cecha aparatu lub zbioru danych pobranych z matrycy.\nmig-37 26 stycznia 2020, 16:00\n@EuGen, a w czasach Minolty 600si pracowałeś jeszcze w Camera czy Minolcie? Bo ciekawym co wtedy byś powiedział? Pokrętło korekcji umieszczone tak jak w 600si nie musi mieć moim zdaniem blokady (choć może) bo jest umieszczone z lewej strony i w oddali od krawędzi korpusu. Pokrętło z prawej strony, przy samej krawędzi obowiązkowo powinno być blokowane z powodów jak podałem wyżej. I odnośnie pierścienia przysłon podtrzymuję zdanie, również z uzasadnieniem jak wyżej. No cóż, wszystkim nie dogodzisz. Poza tym z powodu ograniczeń budżetowych nie jestem "targetem" na a7III tylko SLT. Póki jeszcze są.\nEuGen 26 stycznia 2020, 16:31\n@mig-37, w czasach 600si korekcję wprowadzałem "na oko", według własnego wyczucia. Jej użycie wymaga zdjęcia lewej ręki z obiektywu, wciśnięcia malutkiego przycisku blokady i przekręcenia gałki. Teraz wprowadzam ją obserwując obraz na żywo, więc musi być szybciej dostępna. Prawym kciukiem robi się to błyskawicznie.\nEuGen 26 stycznia 2020, 17:09\nWygodniej wprowadzało się korekcję w Nikonie F90X - można było to robić tylko prawą dłonią, przy użyciu palca wskazującego i kciuka jednocześnie.\nthorgal 26 stycznia 2020, 18:03\nBezlustra Sony są największymi obecnie dziadami w filmowaniu. Ale za chwilę reprezentant Sony napisze że są prof kamery Sony za 50 tysięcy to idź i kup 😂😂😂\nlord13 27 stycznia 2020, 09:27\n"wolałbym więc na twoim miejscu być bardziej powściągliwym i rzadziej się wypowiadać w tematach, o których masz mgliste pojęcie."\nJeżeli ja mam mgliste pojęcie, to jak Ciebie nazwać, skoro Ty masz problemy z przeczytaniem prostej notki prasowej?\n"niemniej chyba raczej powinna być w jakiś tam sposób ustandaryzowana"\nI jest, w odniesieniu do finalnego produktu jakim jest plik z puszki (jpg sRGB). Ponadto nawet w stosunku do tego produktu finalnego norma daje producentom wybór spośród 5 metod wyznaczania tej "ustandaryzowanej" czułości.\nlord13 27 stycznia 2020, 09:36\n"tak na oko, z tego co piszesz o tych min jotpegach, to się Ci pozajączkowało z tym iso."\nOczywiście jesteś w stanie wskazać, w którym miejscu standardu 12232 mi się pozajączkowało?\nOptycznym też się pozajączkowało, skoro w każdym teście puszki podrozdział "czułość matrycy" zaczyna się od zdania:\n"Badanie to ma na celu pokazanie zachowania fotodiod matrycy, a nie jej realnej czułości w stopniach ISO, której zgodność producenci aparatów utrzymują dla formatu JPEG."\n"Przemyśl co będzie, jak zrzucę rawa do nip 16 bitowego tiffa :-)"\nA co ma być? Norma ISO nie dotyczy rawa, jednak znakomita większość softu do wołania dokonuje automatycznej korekty do wartości nominalnych.\nJonny 27 stycznia 2020, 10:03\n" Norma ISO nie dotyczy rawa, jednak znakomita większość softu do wołania dokonuje automatycznej korekty do wartości nominalnych. "\nI znowu piszesz, jakbyś się szaleju najadł, jakich bowiem nominalnych ?\nNie ma skali, to nie ma i żadnych nominalnych, tylko jeden wielki burdel.\nA o normach, o których mówisz, masz takie samo pojęcie jak ja, czyli żadne.\nJa chociaż mówię o tym wprost, a ty jak zwykle udajesz Greka i wychodzi to co zwykle, że ze wstydu znowu zmienisz nick na być może "prince13". :-)\nPS. Mam takie dziwne przeczucie, że redakcja optycznych też nie czytała norm, o których tu mowa.\nlord13 27 stycznia 2020, 10:25\n"I znowu piszesz, jakbyś się szaleju najadł, jakich bowiem nominalnych ?"\nNominalnych, czyli zgodnych z daną techniką wyznaczania ujętą w normie (już pisałem, że tych technik jest 5) i przyjętą przez producenta.\n"A o normach, o których mówisz, masz takie samo pojęcie jak ja, czyli żadne."\nDostępnych materiałów jest sporo, nie musisz chwalić się byciem mądrym inaczej, jednak nie mierz wszystkich swoją miarą.\nJonny 27 stycznia 2020, 10:36\n@lord13 - w żadnym przypadku nie można ciebie mierzyć moją miarą, bo dla ciebie potrzeba szczególnego rodzaju przymiaru. :-)\nTo zjawisko trudno jest nawet opisać, bo wymaga diagnozy specjalisty.\nlord13 27 stycznia 2020, 10:43\n"w żadnym przypadku nie można ciebie mierzyć moją miarą, bo dla ciebie potrzeba szczególnego rodzaju przymiaru. :-)"\nNapisał analfabeta, co prostej notki prasowej nie potrafi przeczytać.\nJonny 27 stycznia 2020, 10:47\nSpuśćmy zasłonę milczenia na ten żenujący obrazek, żeby ktoś nie puścił pawia na ekran, bo ja czytając powyższe, już mam odruchy wymiotne.\nlord13 27 stycznia 2020, 10:51\n"Spuśćmy zasłonę milczenia na ten żenujący obrazek, żeby ktoś nie puścił pawia na ekran, bo ja czytając powyższe, już mam odruchy wymiotne."\nJa podałem konkrety, materiałów w sieci tez jest sporo. Ty nie napisałeś nic konkretnego, ale zarzucasz wszystkim dookoła, że się nie znają. Skończ bredzić, bo praktycznie w żadnym temacie nie masz nic sensownego do napisania.\nr2mdi 27 stycznia 2020, 17:14\nNo i widać mate. :)


Tango wraca do Europy - "Z ulicy na salony" « Zespół‚ muzyczny al Tango Zespół‚ muzyczny al Tango\nPierwszy raz nagrano tango w roku 1902, a dziewięć lat później wytwórnia Columbia wydała na płytach kilka tang w wykonaniu orquesta típica criolla Vincente’a Greco. Tym samym miejski folklor portenos o wielce podejrzanej reputacji, wkracza do mediów i świadomości masowego odbiorcy. Tanga stają się piosenkami popularnymi. Teksty dodawane były praktycznie od samego początku istnienia gatunku, lecz najwcześniejsze z nich były tak nieprzyzwoite, że nie mogły być wykorzystane w nagraniach ani występach publicznych. Jako pierwszy zastąpił niewyszukaną dosłowność subtelnością i głębią Pascual Contursi.Tangomania w Europie spowodowała zupełną zmianę stanowiska Argentyńczyków. Pojęli piękno tanga dopiero, gdy podbiło ono serca Francuzów i Anglików. Ale najważniejsze było odkrycie innego rodzaju – oto narodziła się argentyńska muzyka narodowa. Każda z grup etnicznych zamieszkujących Buenos Aires odnalazła w niej coś swojego, charakterystycznego dla własnej kultury.\nDla Kościoła tango było problemem moralnym. W maju 1913 londyński The Times otworzył dyskusję o przyzwoitości tego tańca. Sprawę porównywano do skandalów wywołanych niegdyś przez polkę i walca. Po stronie tanga stanęło m.in. Daily Graphic. Ostatecznie zwyciężył kompromis – tango jest dopuszczalne pod warunkiem tańczenia go w sposób przyzwoity. W Paryżu utworzyły się dwa zwalczające się stronnictwa – tanguistes i anti-tanguistes. Do tanguistes należał m.in. pisarz i dramaturg Jean Richepin. Trybuną tych ostatnich był Mercure de France, w którym określano tango jako „taniec nierządnic”, co w końcu nie było dalekie od prawdy Z powodu bezkrytycznego uwielbienia jednych i bezwzględnej dezaprobaty drugich spór pozostał nierozstrzygnięty.