Kafeteria - Ciasto marchewkowe z orzechami – 3 kroki do uzyskania idealnego wypieku!\nStrona główna Styl życiaCiasto marchewkowe z orzechami – 3 kroki do uzyskania idealnego wypieku!\nWypieki są nieodłącznym elementem świątecznych spotkań, imprez, ale również słodkim dodatkiem do codziennej kawy. Ciasto marchewkowe jest pyszną propozycją na każdą uroczystość. Uwielbiają je dzieci, jak i dorośli, a jego przygotowanie jest niezwykle proste. Poznaj ciekawostkę na temat ciasta marchewkowego oraz przepis na idealny wypiek!\nPoznaj ciekawostki o cieście marchewkowym!\nZanim przystąpisz do pieczenia, poznaj słodkie tajemnice ciasta marchewkowego. W Polsce ciasto marchewkowe jest coraz chętniej przyrządzane. W Anglii oraz w USA już od wielu dziesiątek lat stanowi pyszny dodatek do kawy. W naszym kraju, a dokładniej na Kresach Wschodnich, wypiek ten znany był jako ciasto piernikowe z dodatkiem marchewki, czyli po prostu marchwiak.\nJak smakuje ciasto marchewkowe?\nWbrew obawom sceptyków, jego smak nie ma w sobie nic warzywnego! Marchewka nadaje ciastu głębokiego koloru oraz idealną wilgotność, przez co ciasto jest bardzo soczyste. Smak wypieku opiera się również na przyprawach korzennych oraz dodatkach takich jak: orzechy włoskie, rodzynki lub ananas.\nKrok nr 1 – produkty. Jak wybrać najlepsze do ciasta marchewkowego?\nDobrej jakości składniki to podstawa pysznego ciasta. Przy wyborze marchwi, zwróć uwagę, aby nie miała ona zielonych końców. Takie młode marchwie mogłyby zmienić smak ciasta na gorzki, dlatego najlepiej wybierać marchewki dojrzałe i świeże. Istotnym składnikiem są również świeże jaja. Warto kupować je ze sprawdzonego źródła. Do przygotowania ciasta marchewkowego przygotuj:\n1 szklankę oleju,\n3 lub 4 duże marchwie (2 szklanki startej).\n2 łyżeczki cukru wanilinowego WINIARY,\nKrok nr 2 – przygotowanie. Jak w łatwy sposób zrobić masę na ciasto?\nPrzygotuj większą miskę i wbij do niej jajka oraz wsyp szklankę cukru. Całość miksuj, aż do czasu uzyskania jednolitej konsystencji. Gdy masa będzie już gładka, stopniowo i na przemian dodawaj do niej mąkę i olej, ciągle miksując. Następnie dodaj: Cukier wanilinowy WINIARY, proszek do pieczenia, sodę oczyszczoną, cynamon i przyprawę do piernika. Dokładnie wymieszaj. Na koniec dodaj marchew, orzechy włoskie i całość połącz.\nKrok nr 3 – pieczenie. Jak sprawdzić, czy ciasto jest już dobrze wypieczone?\nRozgrzej piekarnik do 180°C. Przygotuj tortownicę o średnicy 24 cm, wyłóż ją papierem do pieczenia, a następnie wlej do niej masę. Blachę włóż do nagrzanego piekarnika i piecz ok. 60 min. Przed wyjęciem ciasta marchewkowego z piekarnika upewnij się, że jest dobrze wypieczone. W tym celu użyj drewnianego patyczka, który po wbiciu w ciasto powinien być suchy. Jeśli będzie mokry od surowej masy – wstaw ciasto do piekarnika na kolejne 10 min.\nJak wykończyć ciasto? Przepis na aksamitną polewę\nCiasto marchewkowe jest tak pyszne, że można jeść je bez dodatków. Jednak zrobienie polewy i posypanie wypieku bakaliami będzie apetycznym dopełnieniem ciasta. Jak wykonać polewę? Przepis jest banalny! Przygotuj:\n200 g serka kremowego (kanapkowego),\nulubione bakalie (do posypania polewy).\nSerek utrzyj z cukrem pudrem na gładką masę. Dodaj kilka kropel soku z cytryny i dokładnie połącz. Przygotowaną masą polej wystudzone ciasto i posyp ulubionymi bakaliami (w naszym przypadku są to orzechy włoskie). Wstaw ciasto do lodówki. Gdy polewa już zgęstnieje, serwuj ciasto do gorącej, popołudniowej herbaty lub aromatycznej kawy. Smacznego!\ntagi: ciasto marchewkowe przepis na ciasto marchewkowe\ngość\t27.02.2019, 09:39\nGdzieWesele.pl\t04.04.2019, 14:27\nCiasto jest świetne, polecam spróbować zgodnie z przepisem :))\nMery\t16.04.2019, 22:29\nNajważniejsze w odchudzaniu jest zdrowe odżywianie i aktywność fizyczna. Mi w zdrowym odżywianiu pomaga super aplikacja na ... Więcej


Reklama usług na targach - Porady na różne tematy\nCoraz częściej przedsiębiorstwa usługowe decydują się na promowanie się na branżowych targach organizowanych w wielkich pomieszczeniach przeznaczonych specjalnie do tego celu. Korzyścią z tego rodzaju przedsięwzięcia jest dotarcie do większej ilości odbiorców, którzy szukają nowoczesnych pomysłów w dokładnie określonej dziedzinie. Taka metoda promocji nie jest nowa, teraz jednak ma swoją drugą młodość.\nNa całym świecie odbywają się bardzo duże targi rozmaitych branż: budowlanej, ślubnej, muzycznej i wielu innych. W sporej liczbie dziedzin obecność własnego stoiska na takim wydarzeniu jest wyznacznikiem prestiżu firmy i świadczy o jej pozycji względem innych firm. W taki sposób promuje się również innowacyjne rozwiązania, bardzo szybko zyskujące wysoką pozycję na rynku.\nTargi na terenie krajuNajważniejszym miejscem tego rodzaju wydarzeń na terenie kraju jest Poznań, stoiska targowe (kliknij w link) można tam wynająć w obiektach Międzynarodowych Targów Poznańskich – jednym z największych ośrodków tego rodzaju na kontynencie. Jest to obiekt w którym w tym samym czasie może mieć miejsce nawet klika wydarzeń, odbywają się tam nie tylko targi, ale także imprezy kulturalne, jak na przykład koncerty.\nEmocjonujący materiał? Jeżeli tak myślisz, kliknij ten link. W tamtym miejscu czeka na Ciebie więcej bonusów (http://raczynski-kancelaria.pl/wspolpraca-dyskrecja) – one także Cię bardzo zainteresują.\nTargi, w zależności od wielkości można urządzić także w innych miastach: we Wrocławiu, w Warszawie, Krakowie i innych. Każdy z tych ośrodków posiada wystarczającą infrastrukturę, żeby w jednym czasie pomieścić kilka tysięcy uczestników w jednym miejscu.\nOrganizacja od podszewkiUrządzaniem targów trudnią się specjalne firmy, które oferują kompleksowe usługi – od działań promocyjnych po usługi stolarskie opierające się na złożeniu w całość stoiska. Spółki takie samodzielnie urządzają targi branżowe, zwykle w postaci cyklicznego wydarzenia, oferując uczestnikom stoisko na targi. Uczestnik w kosztach stoiska płaci za organizację], obsługę oraz działania promocyjne. Dla zwrócenia uwagi odwiedzających duża liczba uczestników decyduje się na zamontowanie atrakcyjnego wizualnie stoiska o sporych rozmiarach (sprawdź szczegóły ). Nierzadko na takich targach rozdaje się też drobne upominki firmowe, jak kubki czy długopisy. Wiele firm prowadzi także loterie i konkursy, gdzie można wygrać cenne nagrody zgodnie z tematyką wydarzenia.


Przegląd Organizacji - Publikacje\nPercepcja otoczenia zewnętrznego a strategia innowacji przedsiębiorstwa\nCelem artykułu jest odpowiedź na pytanie, czy sposób postrzegania otoczenia zewnętrznego (otoczenie przychylne vs neutralne vs wrogie) wpływa na rodzaj realizowanej przez przedsiębiorstwo strategii innowacji (strategia innowatora vs obrońcy vs analityka vs biernie reagującego)? Za podstawę do udzielenia odpowiedzi posłużyły badania 74 największych przedsiębiorstw działające na polskim rynku, które w ostatnich pięciu latach wprowadziły przynajmniej jedną innowację. Uzyskane wyniki nie potwierdziły statystycznie istotnych zależności pomiędzy zmiennymi, a pozwoliły jedynie na sformułowanie następujących spostrzeżeń: strategia analityka była relatywnie częściej realizowana w warunkach otoczenia wrogiego, niż w warunkach otoczenia przychylnego lub obojętnego; strategia obrońcy relatywnie częściej była realizowana przez przedsiębiorstwa postrzegające otoczenie jako przychylne, niż wrogie lub obojętne; strategia innowatora, niezależnie od sposobu postrzegania otoczenia, była najrzadziej wybieraną strategią innowacji wśród badanych podmiotów.\nPerspektywa paradoksów w zarządzaniu strategicznym\nAndrzej Kaleta, Anna Witek-Crabb, Janusz Marek Lichtarski, Jarosław Ignacy, Magdalena Rojek-Nowosielska, Letycja Sołoducho-Pelc\nJednym z trudniejszych wyzwań stojących przed strategami w czasach dużej zmienności i niepewności jest umiejętność podejmowania decyzji w warunkach paradoksów – gdy możliwe do zastosowania rozwiązania wydają się ze sobą sprzeczne, a jednocześnie żadnego z nich nie można porzucić. Celem artykułu jest identyfikacja kluczowych paradoksów w zarządzaniu strategicznym, przybliżenie ich genezy, przejawów i następstw. Dobór paradoksów nastąpił w oparciu o model napięć organizacyjnych, zaadaptowany do kontekstu zarządzania strategicznego. Na bazie krytycznego przeglądu literatury, wśród najważniejszych paradoksów obecnych w zarządzaniu strategicznym przyjęto następujące pary: krótki vs długi horyzont, indywidualizm vs kolektywizm, konkurencja vs współpraca, eksploracja vs eksploatacja oraz cele finansowe vs cele CSR.\nTożsamość cyfrowa organizacji – transformacja czy dysrupcja\nMonika Jedynak, Karolina Mania, Aneta Kuźniarska, Wojciech Czakon\nWybuch pandemii COVID-19 wywołał istotne zmiany w organizacjach, nie tylko na polu sposobu funkcjonowania, zmian stosowanych modeli biznesowych, przeobrażenia strategii czy konieczności stosowania nowych form komunikacji z interesariuszami. Znane dotychczas zjawiska uległy przeobrażeniu, a istniejące pojęcia wymagają rewizji stosowanych definicji bądź stworzenia nowych. Celem artykułu jest próba opracowania definicji cyfrowej tożsamości organizacji. Począwszy od analizy pojęcia tożsamości organizacyjnej, zidentyfikowania nieciągłości cyfrowej i konceptualizacji pojęcia. Obrana tematyka zdeterminowała metodę badawczą w postaci analizy tekstu uzupełnionej systematycznym przeglądem literatury. W wyniku badań udało się ustalić, że cyfrowa tożsamość organizacji nie powstaje wskutek procesu ucyfrowienia, a stanowi zupełnie nową kategorie pojęciową.\nPriorytety wzrostu przedsiębiorstw w Polsce przed i w czasie trwania pandemii\nArtykuł ma charakter teoretyczno-empiryczny. W części teoretycznej omówiono istotę rozwoju przedsiębiorstwa wskazując, że najczęściej przejawia się on w jego wzroście. Rozważania teoretyczne pozwoliły także zidentyfikować różne priorytety wzrostu współczesnych przedsiębiorstw. Wskazano, że innowacje są ważnym priorytetem wzrostu współczesnych przedsiębiorstw, choć ich znaczenie może się zmniejszać w czasie niekorzystnych zmian w otoczeniu. W części empirycznej przedstawiono wyniki badania, którego celem było zidentyfikowanie priorytetów wzrostu dużych, innowacyjnych przedsiębiorstw w Polsce przed oraz w trakcie trwania pandemii. Badenie zostało zrealizowane na próbie 74 dużych, innowacyjnych przedsiębiorstw działających w Polsce przy wykorzystaniu metody CATI. Wyniki badania wskazują, że dla zbadanych przedsiębiorstw najważniejszym priorytetem wzrostu jest współpraca z zewnętrznymi partnerami, a najmniej ważnym są fuzje oraz przejecie i to zarówno przed jak i w trakcie trwania globalnej pandemii. Wyniki badania wskazują także na osłabienie roli innowacji produktowych oraz nieznaczenie także innowacji procesów biznesowych we wzrośnie zbadanych przedsiębiorstw w czasie trwania pandemii. Oznacza to, że zbadane przedsiębiorstwa przyjęły w większości bezpieczną strategię przetrwania pandemii ograniczając działalność innowacyjną.\nEwolucja koncepcji Smart City w aktywności zasobów miejskich – studium przypadku GZM\nKoncepcja Smart City w oparciu o teorię Kapitałów 4T (ang. Technology, Trust, Talent, Tolerance), ma na celu rozwiązywanie różnych problemów miejskich, m.in. ograniczony dostęp lub brak niektórych usług publicznych, problemu mobilności i komunikacji, zbyt szybki rozwój, ograniczone tereny, degradacja środowiska i inne. Smart City jako zrównoważone miasto, musi zostać zaprojektowane jako miasto kreatywne. Miasto takie, które rozumie mieszkańców, a dzięki temu poprawi się jakość życia, a środowisko będzie bardziej przyjazne. Z przeprowadzonych badań wśród mieszkańców miast wynika, że w ich rozumieniu Smart City, element technologiczny jest równie ważny jak to, że miasto jest przyjazne mieszkańcom, mądrze zarządzane, dobrze zorganizowane, a podmioty potrzebne, znajdują się zawsze we właściwym miejscu i czasie. W takiej przestrzeni miejskiej, gospodarczej, perspektywy rozwoju gospodarczego będą znacznie silniejsze. Celem badań było określenie czynników istotnych dla mieszkańców smart city (z punktu widzenia zarówno władz, jak i obywateli) w oparciu o koncepcję 4T. Badania oparto na badaniach ankietowych mieszkańców, analizie dokumentów lokalnych, uzupełnionej wywiadami bezpośrednimi z lokalnymi menedżerami oraz obserwacją uczestniczącą.\nHolizm w myśleniu strategicznym\nArtykuł ma charakter stricte teoretyczny. Podjęto w nim problematykę zastosowania podejścia holistycznego w badaniach nad myśleniem strategicznym. Pierwszą część artykułu stanowi wprowadzenie. W drugiej części opisano metodologię badawczą. W trzeciej części artykułu skoncentrowano się na opisie podejścia holistycznego w naukach o zarządzaniu i jakości. Podejście holistyczne w artykule nie jest traktowane jako synonim podejścia systemowego czy sieciowego. Stanowi ono całościowe spojrzenie na zagadnienie w prowadzonych badaniach naukowych. W kolejnej części artykułu zaprezentowano redukcjonistyczną koncepcję myślenia strategicznego. W części tej opisano wyniki badań nad myśleniem strategicznym przy zastosowaniu redukcjonistycznej logiki badawczej. Kolejna cześć pracy dotyczy przedstawienia holistycznej koncepcji myślenia strategicznego.\nOstatnia część pracy przedstawia ograniczenia koncepcji i wskazuje nowe kierunki badań nad myśleniem strategicznym. W podsumowaniu zamieszczono odpowiedzi na postawione wcześniej pytania badawcze.\nOrientacja przedsiębiorcza a wyniki polskich przedsiębiorstw\nIzabella Steinerowska-Streb, Teresa Kraśnicka\nW artykule przedstawiono wyniki badania, którego celem było poznanie orientacji przedsiębiorczej (OP) przedsiębiorstw działających na polskim rynku oraz jej ocena. Ponadto celem badania była rozpoznanie związku pomiędzy OP i wynikami przedsiębiorstw (mierzonymi z zastosowaniem wybranej miary), a także ustalenie czy na ten związek mają wpływ wybrane zmienne moderujące (wielkość, zasięg rynkowy, rodzaj działalności firmy). Realizacja wyznaczonych celów została osiągnięta w oparciu o badanie pierwotne. Rezultaty z badania wskazują, że przedsiębiorstwa funkcjonujące w Polsce charakteryzują się obecnie umiarkowaną OP. Wyniki dowodzą również, że OP polskich organizacji ma wpływ na ich zyski. Moderatorami tej zależności nie są ani wielkość przedsiębiorstwa, ani rodzaj prowadzonej przez nie działalności, ani jego zasięg rynkowy.\nZmiany aktywności inwestycyjnej za granicą największych przedsiębiorstw międzynarodowych\nWłodzimierz Karaszewski, Małgorzata Jaworek\nArtykuł poświęcony jest problematyce internacjonalizacji przedsiębiorstw w formie bezpośrednich inwestycji zagranicznych. Jego celem jest zaprezentowanie wyników badania zmian aktywności inwestycyjnej za granicą największych przedsiębiorstw międzynarodowych świata oraz największych przedsiębiorstw międzynarodowych z krajów rozwijających się i transformujących gospodarki, poziomu ich internacjonalizacji w okresie minionych trzech dekad, a także ukazanie zmian zaangażowania kapitałowego za granicą polskich przedsiębiorstw oraz wartości aktywów za granicą największych z nich. Przedstawiono w nim zmiany wartości należności z tytułu BIZ (outward stock) na świecie z uwzględnieniem krajów rozwijających się i transformujących gospodarki oraz Polski. Zaprezentowano charakterystyki 100 największych przedsiębiorstw międzynarodowych na świecie, a także z krajów rozwijających się i transformujących gospodarki. Na tym tle omówiono skalę bezpośrednich inwestycji za granicą polskich inwestorów, a wśród nich największych 25 polskich prywatnych inwestorów. Badanie opiera się na informacjach uzyskanych ze źródeł statystycznych opublikowanych przez Konferencję Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju oraz Głównego Urzędu Statystycznego.\nRaportowanie wpływu społecznego i środowiskowego na polskich uniwersytetach\nMonika Sady, Wioleta Gałat\nUniwersytety odgrywają ważną rolę w kreowaniu postaw społecznych. Celem niniejszego badania była identyfikacja sposobów mierzenia i raportowania wpływu społecznego i ekologicznego polskich uniwersytetów. Podczas gdy na uczelniach debatujemy o społecznej odpowiedzialności, wiele z nich stara się tworzyć wskaźniki, które pomogłyby im w komunikowaniu i raportowaniu podejmowanych działań. Sytuacja ta spowodowana jest głównie brakiem zestawu wskaźników, które byłyby dedykowane uczelniom i mogłyby być wykorzystane do pomiaru ich wpływu. Aby zbadać, w jaki sposób 24 polskie uczelnie publiczne publikują i promują informacje związane z ich wpływem społecznym i środowiskowym, przeprowadzono badanie ich stron internetowych, oficjalnych dokumentów uczelnianych i raportów. Aby poszerzyć kontekst i zakres analizy, przebadano je również w kontekście obecności w międzynarodowych rankingach oraz udziału w organizacjach międzynarodowych.\nSzkoła zarządzania – pojęcie (nie)rozpoznane\nKatarzyna Piwowar-Sulej, Agnieszka Sokołowska-Durkalec\nCelem artykułu jest przybliżenie procesu powstawania szkół naukowych ze szczególnym uwzględnieniem szkół zarządzania. Do realizacji celu wykorzystano narracyjny, krytyczny przegląd literatury. W opracowaniu przedstawiono pojęcie szkół naukowych wraz z charakterystyką procesu ich rozwoju. W ramach wprowadzenia do zagadnienia szkół zarządzania opisano specyficzne cechy nauk o zarządzaniu. Następnie syntetycznie omówiono najczęściej prezentowane w literaturze szkoły zarządzania, przywołując nazwiska ich przedstawicieli. W toku analizy publikacji poruszających kwestię szkół naukowych, w tym szkół zarządzania, zidentyfikowano kluczowe obszary problemowe związane z ich tworzeniem i rozwojem. Do kluczowych wniosków z przeprowadzonej analizy można zaliczyć: niedostatek źródeł literaturowych poświęconych kompleksowej analizie problematyki szkół zarządzania oraz istnienie wielu dylematów konstytuowania szkół zarządzania we współczesnych warunkach funkcjonowania i rozwoju dyscypliny nauk o zarządzaniu.


3568 • Strona 49 z 255 • 1 ... 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52 ... 255\nprzez kicikici 29 wrz 2011, 13:45\nja przewaznie mam trudnosci z jedzeniem...ale a piciem jeszcze nigdy...\nale moje pytanie brzmialo czy znasz przyczyne ? czy wiesz co toba kieruje i dlaczego?\nte wyniszczanie siebie jest objawa czegos z przeszlosci...\nprzez Laima 29 wrz 2011, 13:51\nparadoksy, nie wiem.To silniejsze ode mnie.\nkicikici, tak,chyba tak jest przyczyna.\nprzez paradoksy 29 wrz 2011, 13:53\nto nie jest silniejsze. nie chcesz sobie pomóc. rób tak dalej... ale dobrze to się nie skończy i sama o tym dobrze wiesz.\nprzez dogomaniaczka 29 wrz 2011, 15:01\nLaima, i nadal twierdzisz, że nie masz anoreksji?\nprzez _asia_ 29 wrz 2011, 19:20\nBasiu, to nie jest takie proste, o to właśnie chodzi w tej chorobie - o powolne wyniszczanie się i niejedzenie, bycie szczupłym (czyli tak naprawdę wychudzonym) nawet za cenę utraty zdrowia a często nawet i życia, przy tym o przeraźliwy lęk przed utratą kontroli nad sytuacją, a jednak pomoc z zewnątrz np. szpital może się z tym wiązać. Laima potrzebuje najpierw kogoś, kto pomoże jej przyznać, że jest bezradna i uświadomić sobie, że naprawdę potrzebuje czyjejś pomocy, no i przede wszystkim zaufać, by móc tę pomoc przyjąć, nie bać się utraty kontroli. mając sama problem z anoreksją ja tak to przynajmniej widzę - panicznie boję się np. szpitala - że by mi tam kazali dużo przytyć, jeść, że nie miałabym na nic wpływu, że nic nie zależałoby ode mnie itd. trudno jest taką pomoc przyjąć i w ogóle się na nią zdecydować. szczerze mówiąc to mało która anorektyczka decyduje się dobrowolnie na szpital. niby widzi się, że się potrzebuje pomocy, ale lęk przed utratą kontroli nad wszystkim jest silniejszy. a kontrola to kluczowe słowo w tej chorobie. Laimie potrzebny jest dobry terapeuta, jakaś indywidualna terapia, żeby mogła zaufać, otworzyć się i poprosić sama o pomoc.\nprzez nieidealna 29 wrz 2011, 21:30\nwróciłam. miałam tu nie wchodzić, bo przecież "sama sobie poradzę z wszystkim", ale dziś czuję się wyjątkowo podle. jedyne co udało mi się osiągnąć to to, że nie kupiłam dziś kolejnego opakowania senesu. i co z tego, skoro już pół roku wymiotuje prawie codziennie po kilka razy.. ostatnio miałam przerwę, chyba 4 dni. i potem od nowa. w środę mam kontrole, mam nadzieję, że nie dostanę skierowania na badania, bo obawiam się, że przez te środki przeczyszczające i wymioty w wynikach może być mały 'rozstrój'. mam nadzieję, że do wagi się nie przyczepi.\npoza tym miło Was znów czytać. .\nprzez milano3 25 paź 2011, 11:06\nOd miesiąca znów mam objawy zaburzeń odżywiania. Zaczęło się od zupełnie błahego i głupiego powodu. Zobaczyłem na internecie zdjęcia Andreja Pejic'a i wróciła chęć posiadania zgrabnych nóg. Ważyłem 65 kg, teraz ważę 60 i wciąż trace na wadzę. podczas pierwszego epizodu anoreksji bulimicznej tylko wymiotowałem, teraz niestety doszły do tego środki przeczyszczające : radirex, bisacodyl, alax. Wczoraj matka zauważyła że znów wymiotuje, niby nie zareagowała, ale dziś ne chciała ze mną rozmawiać.\nSam nie wiem już co robić\n-- 25 paź 2011, 10:07 --\nhmm. dodam, że mam 185 wzrostu\nprzez intel 25 paź 2011, 12:13\nZ góry przepraszam za ciekawośc.\nChoruje od ładnych kilku lat na depresję lękową i zaburzenia osobowości.W dużym nasileniu , z myślami samobójczymi i pobytami w psychiatrykach.\nZanim zachorowałem byłem kawałem zaradnego i pewnego siebie chłopa.I niestety ludzie chorzy na depresję, lęki itd to byli dla mnie frajerzy, nieudacznicy i życiowe niemoty, które lubią jęczeć i uwielbiają , gdy ktoś się nad nimi użala. A przecież wystarczy wziąć się w garść,nie? Jęczą bo widocznie ima tak dobrze...\nDopiero moja choroba diametralnie zweryfikowała moje podejście....ale mając moje poprzednie przekonanie na uwadze nie próbuje ludziom zdrowym, moim znajomym, rodzinie tłumaczyć jak straszna to choroba. Nie pojmą tego. Tego nie da sie zdrowym wytłumaczyc.\nNie mam pojęcia o co chodzi z tymi zaburzeniami odżywiania. Przeraza mnie to co piszecie.\nNie chce mieć skrzywionego światopoglądu w tym temacie.Tak jak kiedyś w temacie depresji patrząc z pozycji osoby zdrowej\nPotraficie to jakoś wytłumaczyc , mnie osobie wolnej od Waszych problemow, lecz zmiażdżonej podobnymi i dlatego potrafiącej słuchać i zrozumieć?\nprzez bretta 25 paź 2011, 15:06\nintel, myślę, że są to zupełnie inne zaburzenia. Może czasem powiązane, ale zupełnie inne. Bardzo trudno jest wytłumaczyć komuś kto tego nie przeszedł na czym to polega, czym się kierują chorzy. W moim odczuciu to są jakieś daleko idące zaburzenia oceny siebie, oceny sytuacji. Bardziej boję się przytyć czy bardziej boję się tego co mogę w sobie zniszczyć wymiotując? Często to pierwsze wygrywa... Jesteśmy (tak myślę, ale mówię tylko za siebie), osobami niedowartościowanymi, z całkowitym brakiem wiary w siebie z potrzebą zauważenia i presją otoczenia. Chociaż często się twierdzi, że wcale nie, że robię to tylko dla siebie, ale nie jest tak... I w miarę upływu czasu, zaczyna się zatracać. Realne myśli znikają, zaczyna się świat w którym już nic nie jest takie jak przedtem...\nprzez Lukrecja28 26 paź 2011, 07:16\nMoje odczucia wzgledem siebie sa DOKLADNIE takie same!\nZ tym, ze u mnie dotyczy to innego problemu.\nJak sie 'ubrudze' to czuje sie zwyczajnie 'brudna', ohydna, odczuwam bardzo silny dyskomfort.\nKu.rwa brzmi to dosc smiesznie i nie wiem skad sie to u mnie narodzilo.\nJa nigdy nie mialam problemow z jedzeniem, wrecz przeciwnie bardzo lubie gotowac rozne pysznosci. Uwielbiam zupy, spaghetii, kebaby, warzywa, no wszystko\nmam problem ze slodyczami\npotrafie zjesc dwie, trzy czekolady, ciastka i np kremowke\njak przesadze i sie zaslodze to odczuwam chwilowe wyrzuty sumienia i po prostu przez jakis czas przeczucam sie na owoce\nSmiac mi sie chce, bo moj byly facet zawsze mowil w weekend, ze mam grzech -' nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu' haha kiedy to mialam wiecej wolnego czasu i gotowalam, pieklam a pozniej filmik, herbatka, jedzonko i odpoczyyyynek po calym pedzacym tyg pracy.\nZ waga nie mam problemow( dziekuje Ci moja kochana nerwico ), aczkolwiek bardzo chcialabym przytyc w nogach\nWaze niezmiennie 50kg przy wzroscie 170cm.\nW zasadzie to ile waze to mi powiewa, wazne zeby czuc sie dobrzei akceptowac swoje cialo.\nJak ktos ma spora nadwage ( np moj brat w wieku 15 lat wazyl 100 kg, dziecko ktore bylo i jest rozpieszczane przez mamusie, jadl wszystko co najgorsze chipsy,slodycze, kfc, a na kolacje obiad, zero ruchu, nawet do szkoly mial 10min piechota i komputerek, gry a pozniej lekarz i wyjazd na mazury na trzy miesiace - schudl dzieki wodzie, jazda na rowerze, bieganiem, wioslowaniem a nawet lowieniem ryb ; )\ncwiczyc, cwiczyc i jeszcze raz CWICZYC!( ale bez przesadyzmu tez )\nJesc zdrowo, czasem mniej zdrowo .\nWiem, ze nie zrozumiem anorektyczek i bulimiczek, tak jak one mnie, ale odczucia wzgledem siebie mamy podobne. Holk\nP.S. Co to jest ed?\n-- 26 paź 2011, 08:30 --\nkasiątko napisał(a): Znów nie miesiączkuje.Boję się mojej P.psychiatry.Co ja powiem?Chyba skłamie\nPrzepraszam, ze to napisze ale to jedyny plus anoreksji.\nBo u mnie slowo miesiaczka wywoluje fale agresji\nprzez dogomaniaczka 03 lis 2011, 20:25\neh u mnie już było ok, ale ostatni tydzień nerwowo dał mi się we znaki, nie jadłam praktycznie nic, poza jakąś kromką chleba dziennie, mnóstwo stresów, ataków paniki, żołądek ściśniety i 2kg mniej i znowu myśli że trzeba to wykorzystać i jeszcze trochę schudnąć, żeby potem jeszcze jakieś 2 kg zrzucić . eh.\nprzez Laima 09 lis 2011, 22:07\nPowinnam ustalić co jest dla mnie ważniejsze czy szkoła,zdrowie bo zmniejszam dawki leków po których tyję a potem bardzo źle się czuję, czy odchudzanie.Mam z tym poważny dylemat.Chcę ciągnąć dwie rzeczy na raz,a z doświadczenia wiem,że wychodzę wtedy z niczym.\nprzez późno już 11 lis 2011, 23:20\nProblemy z jedzeniem mam od -nastu lat. Przechodziłam przez stany wychudzenia po lekką nadwagę. Skrajne obżarstwo, które doprowadzało do tego, że budziłam się mimo woli w nocy wymiotowałam i modliłam się by rano jakoś funkcjonować. Środki przeczyszczające… bywało, że jadłam je garściami. Tabletki wykańczały mój organizm, ale przynosiły niewyobrażalną ulgę. Jedzenie w miejscu publicznym było wielkim stresem – potrafiłam chować je do torebki, gdy nikt nie patrzył. Tony przeczytanych artykułów na temat zdrowego odżywiania i mądre książki zrobiły ze mnie niemal eksperta. Myśl o jedzeniu towarzyszyła mi w każdej minucie i powodowała poważne emocjonalne rozchwianie. Wiele razy ocierałam się o stany depresyjne… nie chciałam żyć. Niska samoocena… coś, co w głowie powtarzało mi, że jestem nikim i nic nie jestem warta. Chcąc zapanować nad własnym ciałem i duszą katowałam się. Dążyłam do ideału, który sama sobie stworzyłam, który był nie osiągalny. Myślałam, że jak już osiągnę swój cel będę szczęśliwa. Po kilkukrotnym przejściu etapów : "nie jedzenia " , "obżarstwa" , "cudownych diet", "głodówek i obżarstwa tylko w weekendy" itp był etap regorystycznego schematu "zdrowego jedzenia" .Jedno wyjście ze schematu czyli jedna wpadka głupie ciastko powodowało w większości powrót do ciągu. Ciąg składał się z dni czasami tygodni a nawet miesięcy gdy istniało dla mnie tylko jedzenie … potrafiłam wtedy bardzo mocno przytyć by w końcu zacząć znowu się głodzić i zdrowo odżywiać. Karuzela w głowie i życie podporządkowanie schematom 5 posiłków dziennie, x kalorii i ani jednej więcej, ostatni posiłek o 18.00 itp. Reżim. Katowanie się fizyczne i psychiczne. Stworzyłam sobie w głowie więzienie. Nie widziałam szansy ucieczki. Jedzenie było dla mnie narkotykiem. Narkotyki trzeba przestać brać… jedzenie trzeba jeść by funkcjonować! Nienawidziłam jeść i kochałam jednocześnie.\nMoje życie było piękne tylko w chwili, gdy wskazówka wagi spadała w dół.\nPiszę w czasie przeszłym, choć po części jest to nadal teraźniejszość.\nNadal jest we mnie strach. Walczę i ta walka będzie trwała już zawsze. Każdy dzień bez napadu jest małym zwycięstwem. Dziś staram się zrozumieć swój problem z jedzeniem a raczej staram się zrozumieć emocje, które go powodują. Analizuje swoje uczucia szukam źródła. Staram się pokochać siebie i myśleć o sobie dobrze, choć nie jest to łatwe, bo podświadomość ciągle podpowiada mi by się nadal odchudzać… Raz jest lepiej, raz gorzej, ale od dwóch lat trzymam się na powierzchni.\nOtoczenie nie ma pojęcia o moim problemie. Ludzie myślą o mnie że jestem silna. Mąż powtarza mi, że jestem piękna…\nStaram się dostrzec w sobie to co on we mnie widzi.\nMoja rada? Nie starajcie się odkładać szczęścia na potem… wtedy, gdy będziecie już „piękni”. Nie skupiajcie się chorobliwie na sobie. Nie jesteście wstanie zapanować nad wszystkim – małe sukcesy się sumują i sprawiają ,że życie jest lepsze ! I choć to banajlnie brzmi Bądźcie szczęśliwi.\nŻycie jest TU i życie jest TERAZ. Nie bądzie dla siebie surowi i myślcie o sobie dobrze.\nprzez Laima 12 lis 2011, 00:59\npóźno już, witaj.Korzystasz z fachowej pomocy?


Seniorzy Lubelskie - Rynek Seniora\n06 listopada 2017 13:44\n"Opaski życia" - urządzenia na rękę, dzięki którym można szybko wezwać pomoc - otrzyma 135 starszych, chorych i samotnych mieszkańców powiatu kraśnickiego (Lubelskie). Porozumienie w tej sprawie między samorządami województwa a powiatu podpisano w poniedziałek (6 listopada).\nChełm: mają plan zbudowania hospicjum i domu opieki\n19 stycznia 2017 10:22\nChełmskie Stowarzyszenie Hospicjum Domowe wysunęło pomysł utworzenia w Chełmie (Lubelskie) hospicjum stacjonarnego i domu opieki długoterminowej.\nLubelskie: ruszył dzienny dom opieki medycznej, są już przyjęcia i kolejka chętnych\n08 grudnia 2016 10:21\nPrzy Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Międzyrzecu Podlaskim powstał dzienny dom opieki medycznej (DDOM). Na ten cel Ministerstwo Zdrowia przyznało 1 mln zł; resort zapewnił również finansowanie placówki na półtora roku. Są już pierwsi podopieczni, a kolejni chętni czekają na przyjęcie.\nLublin: CBŚ rozbiło narkotykową szajkę, wśród zatrzymanych 80-latka\n26 września 2016 10:03\nFunkcjonariusze Centralnego Biura Śledczego Policji z Lublina zatrzymali 7 osób, które na dużą skalę handlowały w woj. lubelskim amfetaminą i marihuaną. Jedną z aresztowanych jest 80-letnia kobieta - informuje Kurier Lubelski.\nLubelskie: prokuratura bada kolejne samobójstwo w ZOL-u\n25 sierpnia 2016 10:07\nProkuratura Rejonowa w Hrubieszowie prowadzi postępowanie w sprawie śmierci pacjenta Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej „Droga Życia” w Smoligowie. 66-latek pod koniec lipca powiesił się na ramie własnego łóżka za pomocą pętli wykonanej z fragmentu prześcieradła. W ciągu ostatniego roku to już drugie samobójstwo w tej...\nLubelskie: na leczenie starszych brakuje pieniędzy i specjalistów\n16 sierpnia 2016 10:32\nW woj. lubelskim działają tylko trzy oddziały geriatryczne - w Białej Podlaskiej, Parczewie i we Włodawie. Wszystkie mają pełne obłożenie, a jednostkom brakuje zarówno pieniędzy, jak i specjalistów.\nLubelskie: Kraśnik znów muzyczną stolicą seniorów z regionu\n11 sierpnia 2016 12:50\nW najbliższą niedzielę (14 sierpnia) odbędzie się XVII edycja imprezy pod nazwą „Senior Fest”. W festynie wystąpi 16 kapel i chórów, a zgromadzona publiczność będzie mogła wziąć udział w zabawie tanecznej - informuje Kurier Lubelski.\nChełmno: rusza spartakiada seniorów. Wiele ciekawych konkurencji\n08 czerwca 2016 12:12\nI Chełmińską Spartakiadę Seniorów zaplanowano na piątek (10 czerwca). Impreza zacznie się o godz. 11. w Chełmno (Kujawsko-Pomorskie) nad Jeziorem Starogardzkim.


JASNOWIDZ KRZYSZTOF JACKOWSKI I TAJEMNICA ARMAGEDONU...\nJasnowidz Krzysztof Jackowski od wielu miesięcy zapowiada bardzo trudny czas. Ma brakować podstawowych produktów, ma być upadek gospodarki, wielki chaos i generalnie czarny czas dla ludzkości. Zadajmy pytanie: czym może być coś, co zatrząśnie światem? Prezentujemy krótką rozmowę z dowództwem okrętu ...\nKRZYSZTOF JACKOWSKI W 2008 ROKU – KIEDYŚ W POLSCE ...\nKRZYSZTOF JACKOWSKI ZABIERA GŁOS W SPRAWIE OKOLICZNOŚCI...\nMapkę, która pomogła elitarnej grupie płetwonurków odnaleźć ciało Piotra Woźniaka-Staraka, sporządził człowiek, który tamtej nocy brał udział w nocnych regatach. Jasnowidz Krzysztof Jackowski rzeczywiście sporządził aż dwie mapy, ale do niczego się nie przydały - ustalił Onet. W odpowiedzi jasnowidz...\nZADZIWIAJĄCA WIZJA JASNOWIDZA WŁAŚNIE SPEŁNIA SIĘ ...\nW 2015 rok Krzysztof Jackowski zapytany o wydarzenia w roku 2016 powiedział zagadkowe słowa, które wtedy były zupełnie niezrozumiałe – „ludzie będą bali się oddychać”. Dziś w wielu miastach Polski sprzedawane są maski związane z zagrożeniem skażonym powietrzem. Czy przepowiednia jasnowidza spełni się...\nZDUMIEWAJĄCA TRAFNOŚĆ PRZEPOWIEDNI KRZYSZTOFA JACKOWSKIEGO...\nJasnowidz Krzysztof Jackowski czasami mówi o przyszłości Polski i świata. Niektórzy zarzucają mu zbyt ogólnikowe prognozy czy wręcz pomyłki. Faktem jest, że wiele wydarzeń udało mu się przewidzieć. Jego wizja przyszłości przeraża. Czy powinniśmy się zacząć bać?\nJASNOWIDZ WIDZI TAKŻE OSTATNIE MINUTY ŻYCIA POSZUKIWANEGO...\nOsoby obdarzone talentem jasnowidzenia widzą ciało leżące w najbardziej ukrytych miejscach, a także ostatnie godziny życia poszukiwanego i nieżyjącego człowieka. Taką sytuację dobrze opisuje historia, która miała miejsce w tym roku z udziałem jasnowidza Krzysztofa Jackowskiego.\nZAGINIONA EWA TYLMAN I WIZJA KRZYSZTOFA JACKOWSKIEGO...\nŚr, 2 gru 2015 23:30\nPrzez tydzień cała Polska żyła sprawą zaginionej Ewy Tylman. W środę 2 grudnia dowiedzieliśmy się, że nie żyje. Policja wyjaśnia przyczyny śmierci. W tej historii jest coś, o czym warto wspomnieć. Podejrzenia padły bowiem na młodego mężczyznę, który był w jej pobliżu w momencie, kiedy wpadła ...\nKRZYSZTOF JACKOWSKI ZNALAZŁ ZWŁOKI POSZUKIWANEGO OD...\nTa kobieta od razu mi powiedziała, że nie wierzy w to, co robię. Zaproponowałem więc, by wysłała mi koszulę i zdjęcie zaginionego - opowiadał o kulisach sprawy jasnowidz.\nTabloid FAKT wśród rozlicznych informacji zawiera także tekst o tym, że Krzysztof Jackowski prawidłowo wskazał miejsce położenia zwłok. Janowidz narysował mapę i zaznaczył miejsce, gdzie leżą zwłoki poszukiwanego.Potwierdziła sprawę polcija. Zrobił to bezbłędnie!\nCZY JASNOWIDZ NIGDY SKUTECZNIE NIE POMÓGŁ POLICJI? ...\n„Ten artykuł obraził mnie i moją rodzinę” – twierdzi Krzysztof Jackowski. W reakcji na tekst opublikowany w Gazecie Wyborczej „Jasno widać, że to ściema” jasnowidz zapowiada skierowanie sprawy do sądu. Szykuje się jeden z ciekawszych procesów, jakie kiedykolwiek...


"Niezwykła podróż fakira, który utknął w szafie Ikea" Romain Puertolas\nPatrycja Wanat 17.08.2018 16:03\nPatrycja Wanat: W Twojej książce "Niezwykła podróż fakira, który utknął w szafie Ikea" jest moment, gdy twój bohater porzuca poprzednie zajęcie i zostaje pisarzem. Czy w twoim życiu też tak to wyglądało? Nagle rzuciłeś pracę i stwierdziłeś: tak, od teraz będę pisarzem?\nRomain Puertolas: Prawdę mówiąc nigdy nie wyobrażałem sobie, że mogę być pisarzem. Nie wierzyłem w to. Co prawda pisałem całe życie; zacząłem, gdy miałem 7 lat. Kochałem czytać i pisać, było to więc dla mnie oczywiste: czytałem opowieści innych ludzi i chciałem spisywać moje własne. Nigdy jednak nie mówiłem sobie: zostanę pisarzem! Dla mnie było to nie do wyobrażenia, nie myślałem nawet o tym.\nChwytałem się więc przeróżnych zajęć. Pracowałem w przemyśle lotniczym - byłem stewardem, nauczycielem francuskiego i hiszpańskiego. W Wielkiej Brytanii pracowałem jako sprzątacz, byłem też policjantem. Ale nigdy nie myślałem o tym, że będą pisarzem.\nTa książka zmieniła całe moje życie, jej sukces postawił wszystko na głowie. Teraz cały czas mogę poświęcić na pisanie. Jestem pisarzem, ale to wszystko ciągle jest dla mnie zaskakujące. Mam wrażenie, że to jakiś wypadek przy pracy.\n- Ha, tak! Przeznaczenie. Karma. Fakir, bohater mojej książki, zostaje pisarzem, bo zmienia się jego życie. Do pewnego momentu był ulicznym artystą, oszukiwał ludzi, naciągał turystów. I zapragnął stać się dobry. Zastanawiałem się więc: co jest takim dobrym zawodem. Może pisanie historii? Zmienianie świata za pomocą słów?\nCzyli wierzysz w moc słów; które mogą coś zmienić? W twoich książkach poza historiami bohaterów zawsze bardzo mocno zarysowane jest tło społeczno-polityczne. Piszesz o polityce, uchodźcach, biedzie… Spisanie tych historii może zmieniać świat?\n- Nie wierzę, że słowa mogą zmienić cały świat, ale mogą zmienić indywidualne, osobiste mikro światy i sposób myślenia poszczególnych czytelników. Mam oczywiście tylko władzę nad tym, co piszę, nie jestem w stanie zmienić rzeczywistości. Kiedy czytasz książki, zauważasz, że życie bohaterów się zmienia, tak jak świat, w którym żyją. Ale oczywiście, kiedy zamykasz książkę, to w rzeczywistości nic się nie zmienia. Na tym też polega wielka siła czytania i książek, możesz wierzyć w coś, co nie jest prawdziwe. To jak magia.\nCo było najdziwniejszą pracą, jaką wykonywałeś w życiu?\n- Nie miałem aż tylu dziwnych lub nietypowych prac, ale na pewno jedną z tych, które zapamiętam, była praca sprzątacza w Wielkiej Brytanii. Czyściłem maszyny do grania, w porcie w Brighton na południu Anglii. Przez jakieś 9 godzin dziennie siedziałem ze sprejem do czyszczenia! To było najgorsza i najlepsza praca, jaką miałem. A to przez to, że wykorzystałem tę straszną pracę, żeby zrobić coś dobrego. Wszystkie pieniądze, które tam zarobiłem, zainwestowałem w naukę: w dobrą szkołę języka angielskiego. A do tego wykupiłem lekcje latania! Chciałem zdobyć licencję pilota. To było więc magiczne, jak możesz wykorzystać pieniądze z nudnej pracy na coś takiego.\nCzyli potrafisz latać samolotem?!\n- Nie jestem licencjonowanym pilotem, bo do tego potrzebuję dyplomu i bardzo wielu wylatanych godzin. Nie miałem na tyle czasu, żeby to ukończyć. Uczyłem się latać w Anglii, a problemem w tym kraju jest to, że tam non stop są chmury. A jak jest pochmurno, to nie możesz latać! Gdy miałem mieć kolejną lekcję, dzwonił do mnie instruktor i mówił: dziś nie możemy latać, bo jest pochmurno. Ha, oczywiście… jesteśmy w Anglii. Ale i tak było to wspaniałe doświadczenie, bardzo cieszyły mnie te lekcje, które udało się zrealizować.\nPodróżujesz niemal tak dużo, jak bohater twojej książki. Dla niego to było przeznaczenie. A jak jest z tobą? Co cię pcha do tych wszystkich podróży? Miłość, ciekawość, praca?\n- Na pewno ciekawość oraz nuda. Bardzo szybko się nudzę, zwłaszcza gdy jestem dłużej w jednym miejscu. Albo nudzę się moim życiem i chcę zmienić zajęcie. Wydaje mi się, że już nauczyłem się wszystkiego w danym zawodzie i chcę spróbować czegoś nowego. Chcę przeżyć wiele żyć w ciągu tego jednego. Mamy tylko jedno życie, więc chcę spróbować jak najwięcej rzeczy. Teraz jest to możliwe dzięki pisaniu, bo gdy piszesz, możesz wcielić się w wiele żyć i w wiele postaci. Możesz być, gdzie chcesz, nie ruszając się nawet z miejsca. Dlatego to taka wspaniała praca.\nPowiedziałeś, że byłeś policjantem. Kiedy czytałam twoje książki, miałam wrażenie, że to było bardzo ważne doświadczenie dla ciebie.\n- Kiedy pisałem "Niezwykłą podróż fakira" pracowałem jako policjant w departamencie, który zajmował się rozpracowywaniem mafii związanych z nielegalną imigracją. Codziennie więc spotykałem wielu ludzi różnych narodowości, których jedynym celem było przekroczenie granicy i znalezienie pracy we Francji. Dla mnie nigdy nie było w tym nic złego ani niemoralnego. Zwłaszcza w porównaniu z gwałcicielami, złodziejami i innymi przestępcami. Ja albo ty też możemy być nielegalnymi imigrantami, wystarczy, że nie masz papierów, by przekroczyć granicę.\nZawsze próbowałem więc wejść w buty osoby, która stoi przede mną i zastanowić się: co bym zrobił, jeśli urodziłbym się w innym kraju, na przykład biednym albo takim, gdzie toczy się wojna. I myślę, że robiłbym dokładnie to samo. Przede wszystkim chodzi mi o to, żeby pokazać, że uchodźcy to tacy sami ludzie jak my i ich los może spotkać również nas, żyjących w Europie. Nagle będziemy musieli w łódkach przedostawać się do Afryki, bo nie będziemy mogli żyć w Europie. A to jest właśnie temat trzeciego tomu o przygodach fakira.\nPoza uchodźcami piszesz też dużo o francuskiej polityce, choćby w książce "Niech od-żyje Cesarz!". Jaka jest twoja diagnoza dotycząca francuskiej polityki: co jest jej największą bolączką, z czym Francja musi się przede wszystkim mierzyć?\n- Myślę, że te tematy się nie zmieniają, są takie same od lat i wciąż nikt nie znalazł na nie rozwiązania. Chodzi głównie o legalną i nielegalną imigrację. Nikt nie wie jak to uregulować i jak na nią reagować. To się nie zmienia. Do tego dochodzi oczywiście dżihad i zagrożenie atakami. Ale to też nie jest nowy problem. Pierwszy atak był w 1980 roku, prawie 40 lat temu. Teraz to oczywiście eskaluje, ale problem nie pojawił się znikąd.\nAni lewicowe środowiska, ani konserwatyści nie są w stanie niczego zmienić. Potrafią tylko obrażać się wzajemnie, tylko to wydaje się ich interesować.\nFrancji potrzeba więc Napoleona? Mam wrażenie, że z jednej strony się z niego trochę śmiejesz, a z drugiej go podziwiasz.\n- Oczywiście podziwiam go jako przywódcę, bo to bardzo ważna postać dla francuskiej historii. Najbardziej imponuje mi jego żywotność, szybkość podejmowania decyzji. Myślę, że teraz polityka jest bardziej powściągliwa, nic się nie dzieje, politycy są "płascy". Napoleon nie był taki sflaczały, szybko podejmował decyzje, może czasem aż za szybko… Ale trochę się też z niego śmieję, bo wszystkich parodiuję w moich książkach. Muszę jednak przyznać, że fajnie było wcielić się na chwilę w Napoleona, "Napiego" - jak go nazywam. Wyobraziłem sobie więc, co by było, gdyby Napoleon nagle pojawił się we współczesnej Francji, co by sobie myślał i jak reagował.\nAkcja twojej ostatniej książki "Całe lato bez Facebooka" rozgrywa się już nie w Europie, ale w Stanach Zjednoczonych. To kryminał, ale wciąż tłem dla tej historii są obecne teraz tematy społeczne: dyskryminacja Afroamerykanów, sytuacja kobiet. Dlaczego jednak postanowiłeś zmienić kontynent dla swoich opowieści?\n- Bo uwielbiam podróżować! Zmieniać miejsca, zmieniać bohaterów. Chciałem napisać książkę w Stanach Zjednoczonych. Mogłem osadzić oczywiście tę historię we Francji, ale wybrałem USA. Mamy więc czarnoskórą policjantkę, dzięki temu mogłem\nopowiedzieć o rasizmie. Ona żyje w małym amerykańskim miasteczku, a do tego jest bardzo gruba, bo non stop wcina czekoladowe pączki. Jest więc grubą, czarną kobietą. Dla mieszkańców tego miasteczka to trzy najgorsze rzeczy. Ale przy tym jest bardzo silna. Ta siła jest nieoczywista, bo lubię, gdy moi bohaterowie są wyposażeni w taką nieoczywistą siłę życiową, pozytywną energię.\nW tę książkę wkładasz bardzo dużo odniesień dotyczących popkultury. Prowadzisz z czytelnikiem grę. Choćby główna bohaterka nazywa się Agatha Crispies, co oczywiście jednoznacznie wiąże się z Agathą Christie. Co właściwie czytasz prywatnie?\n- Jeśli chodzi o książki, to uwielbiam Umberto Eco - "Imię róży" należy do moich ulubionych tytułów. Do tego Haruki Murakami, lubię też pełne humoru opowieści ze Skandynawii autorstwa Arto Paasilinna, albo z Niemiec - Davida Safiera i Edgara Hilsenratha, z Hiszpanii Eduardo Mendozy.\nCzytam bardzo różnorodne rzeczy, ale zawsze najważniejsza jest dla mnie historia; książki z historią, bo jest dużo książek bez historii…\nJak James Joyce, z którego się śmiejesz?\n- Tak, jak Joyce! Tam co prawda jest historia, ale nic z niej i tak nie rozumiesz (śmiech). Jeśli chodzi o filmy, to tu też wymienię "Imię róży", uwielbiam tę książkę i uwielbiam film. Lubię francuskie komedie, zaczynając od Louisa de Funès. Oczywiście to już trochę przestarzały humor, ale dla mnie to ciągle podstawowa. Nie mam jakiś wygórowanych oczekiwań, jeśli chodzi o humor. Lubię proste żarty.\nI faktycznie do mojej ostatniej książki włożyłem wiele odniesień dotyczących zwłaszcza literatury, ze względu na moją miłość do książek. Ale są tam też tropy z seriali telewizyjnych i innych programów. Lubię mieszać te odniesienia.\nRomain Puertolas jest gościem festiwalu Literacki Sopot. Patronem imprezy jest Radio TOK FM


Małe i niedrogie dodatki, które odmienią twoją łazienkę - Allegro.pl\nRemont łazienki to sprawa ostateczna. Zwykle tak planujemy rozmieszczenie poszczególnych elementów i dobór płytek, by nie zmieniać ich przez długie lata. Ale człowiek z natury lubi zmiany, więc raz na jakiś czas warto w łazience coś przestawić, coś dodać, coś z niej wyrzucić…\nAneta Gawędzka-Paniczko / 27-05-2015 / aktualizacja: 27-08-2018\nZmiany nie muszą być duże. Wystarczy pomysł i odrobina inspiracji aktualnymi trendami. Dywanik czy mydelniczka, która zachęci nawet najmłodszych do umycia rąk. Czasem można wymienić lampkę, by wnętrze odzyskało świeżość i na nowo zachwyciło wystrojem. Spektakularny efekt uzyskamy dzięki nowej zasłonie prysznicowej i ręcznikom w ciekawej tonacji kolorystycznej lub oryginalnym motywem. Do tego świece, dozownik na mydło czy wazon, by wnętrze diametralnie zmieniło charakter. Nierzadko taki akcent wystarczy, by zmiana była zauważalna.\ndozownik do mydła wazon wyciskacz do tubek mydelniczka odświeżacz powietrza dozownik do mydła\nFot. Agata Meble, Duka, Koziol, Umbra, Pachnąca Szafa, Koziol\nŁatwość aranżacji za pomocą drobnych akcesoriów łazienkowych powinna skłaniać do częstszych eksperymentów. Są to rzeczy niedrogie i efektowne. Jeśli łazienka jest urządzona w neutralnych tonacjach, sięgnijmy po wyraziste akcenty kolorystyczne, np. w postaci mydelniczki, dozownika na mydło i kubka na szczoteczki, które dodadzą przestrzeni energii (czerwień, żółcień, limonka…). Mocnym akcentem może być nie tylko kolor, ale także faktura (np. gniecenia lub plisy na wazonach), nietypowy kształt (geometryczne pudełko, wieszak na ręczniki w stylu retro, stojak na papier toaletowy, wyciskacz do tubek w kształcie kota) lub materiał, z którego wykonano dekoracje (ceramiczne lub kryształowe uchwyty do szafek, buteleczki z barwionego szkła). Świetnym pomysłem na urozmaicenie strefy łazienki jest zakup świec, odświeżaczy i kulek do kąpieli w określonym kolorze i orzeźwiającym zapachu. Ułożone w szklanych misach będą zachęcać do długiego relaksu w wannie.\nZ tego typu drobiazgami łatwo skomponować większe płaszczyzny, ale również dostępne w przystępnych cenach ręczniki, dywaniki, maty łazienkowe i zasłony prysznicowe.\nTekstylia z modnym wzorem i fakturą\nzasłona prysznicowa dywanik łazienkowy zasłona prysznicowa we wzory dywanik łazienkowy chodnik łazienkowy ręczniki\nFot. Bonprix, IKEA, IKEA, Black Red White, Bonprix, Agata Meble\nMetamorfozę łazienki możemy zacząć od odświeżenia strefy kąpielowej. Wzór na zasłonie prysznicowej (wiesza się ją zarówno przy wannie, jak i prysznicu) może odzwierciedlać nasze upodobania, pasje. Widok na miasto nocą, flamingi, motywy z kreskówek… Zasłona prysznicowa Sheldona i Leonarda z „Teorii wielkiego podrywu” („The Big Bang Theory”) przedstawiała układ okresowy pierwiastków – może się sprawdzić w domu ucznia i miłośnika chemii. Z kolei z myślą o wszystkich członkach rodziny poszukajmy zestawu ręczników kąpielowych. Mogą być w tym samym kolorze albo lekko różnić się odcieniem. Ciekawie też prezentują się zestawienia w kilku kolorach, ale w tych samych tonacjach, np. pastele (mięta, pudrowy róż, błękit). Z ręcznikami możemy, ale nie musimy, skomponować chodnik łazienkowy lub zestaw dywaników pod każdą ze stref (toaleta, wanna, prysznic). Tu jednak trzeba uważać – wybierając zbyt jasne kolory chodników, narażamy się na ich częste pranie.\nŁazienka gustowna i funkcjonalna\nDecydując się na konkretne dodatki, zwróćmy uwagę na ich funkcjonalność – czy w dozowniku nie będzie zbierał się bród, czy mydelniczkę da się łatwo wyczyścić, czy ręcznik ma odpowiednią gramaturę, czy chodnik łazienkowy nadaje się do kontaktu z wilgocią. Ale uwaga! Uważajmy z eksperymentami, jeśli wizja łazienki nie jest sprecyzowana. Czasem warto zainspirować się gotową stylizacją z salonu lub galerii, niż na siłę próbować zestawić różne elementy, które niekoniecznie będą do siebie pasowały. Oczywiście, wciąż modny jest styl eklektyczny łączący różne stylistyki, ale wymaga on wyczucia, nawet jeśli dotyczy wyboru ręczników i zestawu toaletowego. Harmonijnie skomponowana przestrzeń sprawi, że będziemy z radością z niej korzystać, nie zastanawiając się nad tym, co jeszcze zmienić. Cieszmy się z uzyskanego efektu, zbierając pomysły na kolejną metamorfozę. W łazience spędzamy sporo czasu, warto więc sobie go uprzyjemnić.\nDOZOWNIK NA PŁYN DO NACZYŃ MYDŁO CZARNY 400ml\nWazon na kwiaty srebrny ceramiczny do salonu 25 cm\nPODGRZEWACZE TEALIGHT ŚWIECZKI ZAPACHOWE 30 SZT\nAIR WICK 2X30ML PATYCZKI ZAPACHOWE LEŚNY + PORANEK\nDOZOWNIK NA MYDŁO PASTELLO CERAMICZNY TURKUS\nRęcznik Zwoltex PAULO - fuksja 70x140\nDOZOWNIK DO MYDŁA AUTOMATYCZNY POJEMNIK PŁYN\nDOZOWNIK DO MYDŁA SZAMPONU KABINA PRYSZNICOWA\nDOZOWNIK DO MYDŁA SZAMPONU KABINA PRYSZNICOWYA\n3 aranżacje łazienki w kolorze niebieskim\nSposoby na odnowienie łazienki bez remontu


historycy.org -> Chrześcijaństwo w Afryce\nChrześcijaństwo w Afryce, Rozwój, denominacje, perspektywy\nJakoś tak przyzwyczailiśmy się, że gdy mowa o Afryce w kontekście religii, to pierwszym skojarzeniem jest islam. Jednak prawda jest nieco bardziej skomplikowana. Są oczywiście problemy z prawidłową oceną, ale można założyć, że liczba chrześcijan na tym kontynencie jest równa, a zapewne wyższa od liczby muzułmanów. Sytuacja jednak jest dynamiczna, a wszelkie estymacje obciążone szeregiem zagrożeń co do ich prawidłowości.\nW każdym bądź razie zapraszam do dyskusji o historii chrześcijaństwa w Afryce. Jego początkach, obszarach ekspansji, sukcesach i porażkach w zdobywaniu wyznawców. Także - podziałach na denominacje. Które i dlaczego zdobywają uznanie? Które tracą zwolenników, i co jest tego przyczyną? Na ile specyficzne, tudzież autonomiczne okazały się lokalne wersje chrześcijaństwa? Czy, i w jakim stopniu przesiąknęły miejscowymi kultami i obyczajowością? Jak wyglądały dzieje afrykańskiego katolicyzmu i jak sobie on radzi w starciu nie tylko z islamem, ale i coraz bardziej ekspansywnymi wspólnotami protestanckimi?\nTen post był edytowany przez szczypiorek: 31/07/2018, 11:33\nQUOTE(szczypiorek @ 30/07/2018, 18:09)\nW każdym bądź razie zapraszam do dyskusji o historii chrześcijaństwa w Afryce. Jego początkach, obszarach ekspansji, sukcesach i porażkach w zdobywaniu wyznawców. Także - podziałach na denominacje. Które i dlaczego zdobywają uznanie? Które tracą zwolenników, i co jest tego przyczyną? Na ile specyficzne, tudzież autonomiczne okazały się lokalne wersje chrześcijaństwa? Czy, i w jakim stopniu przesiąknęły miejscowymi kultami i obyczajowością? Jak wyglądały dzieje afrykańskiego katolicyzmu i jak sobie on radzi w starciu nie tylko z islamem, ale i coraz bardziej ekspansywnymi wspólnotami protestanckimi.\nOd kiedy Arcybiskup Lusaki, wyświęcony przez JPII, pojechał do Seulu i dał się ożenić sekcie Moona, a następnie po jakimś czasie pożycia z nową żoną, wrócił i JPII go przywrócił na stanowisko, wiadomo, że Chreścijaństwo w Afryce to temat specyficzny.\nWyświęcony nie przez JPII a Pawła VI. Odwołany ze stanowiska abp Lusaki w latach 80-tych właśnie przez JPII i to wtedy jeszcze nie za dziwne związki z koreańską panią, ale za dziwne praktyki uzdrowicielskie. Jako arcybiskup emeryt mieszkał potem we Włoszech i dopiero kiedy w latach 90-tych nawiązał romans najpierw został suspendowany, potem ekskomunikowany a wreszcie przywrócony do stanu świeckiego. Nikt go na żadne stanowisko nie powrócił.\nPoczątki katolicyzmy w Afryce sięgają Królestwa Kongo. Król Kongo Jan I przyjął w 1491 roku chrzest z rąk Portugalczyków i utworzono biskupstwo w San Salwador - stolicy Konga. Następnie katolickie królestwo przez długi czas broniło się przed europejskimi kolonizatorami, aż w końcu uległo Portugalczykom i weszło w skład Angoli.\nQUOTE(Arbago @ 31/07/2018, 12:01)\nJa bym początków katolicyzmu w Afryce szukał w okresie późnorzymskim.\nQUOTE(dammy @ 31/07/2018, 12:21)\nmiałem na myśli Afrykę subsaharyjską.\nMiałem pewien dylemat zakładając ten temat czy nie ograniczyć go tylko do Afryki Subsaharyjskiej. Bo, fakt faktem dzieje różnych części kontynentu to jakby całkiem odrębne historie. Niemniej ostatecznie uznałem, że nie ma co dzielić włosa na czworo.\nKorzystając z okazji mam prośbę. Czy moglibyście polecić jakieś pozycje książkowe dotyczące historii chrześcijaństwa w Afryce? Wiem, że temat nieco niszowy, ale nie wątpię, że ktoś, coś... Z góry dzięki!\nMówiąc o afrykańskim chrześcijaństwie nie można zapomnieć o Etiopii. Mamy tam do czynienia z przedchalcedońskim Kościołem ortodoksyjnym, który dosyć niedawno oddzielił się od kościoła koptyjskiego. Ciekawi mnie jego obecny status w Etiopii. Wiadomo, że za cesarstwa to była religia państwowa. Jaki teraz jest stosunek władz etiopskich do Kościoła etiopskiego, czy jest to nadal religia dominująca?\nQUOTE(szczypiorek @ 30/07/2018, 19:09)\nTrzeba tylko pamiętać, że najbardziej spektakularny i widoczny w skali kontynentu okres ekspansji chrześcijaństwa to XX wiek i sumie trwa do dziś. Zaczął się kiedy zaczęły upadać imperia kolonialne. Wcześniej nierzadko był utożsamiany z kolonialistami.\nW każdym bądź razie zapraszam do dyskusji o historii chrześcijaństwa w Afryce. Jego początkach, obszarach ekspansji, sukcesach i porażkach w zdobywaniu wyznawców. Także - podziałach na denominacje. Które i dlaczego zdobywają uznanie? Które tracą zwolenników, i co jest tego przyczyną? Na ile specyficzne, tudzież autonomiczne okazały się lokalne wersje chrześcijaństwa? Czy, i w jakim stopniu przesiąknęły miejscowymi kultami i obyczajowością?\nMoże to Cię zaciekawi:\n"Ścisła współpraca kolonizatorów i misjonarzy doprowadziła wkrótce do utożsamienia chrześcijaństwa z aparatem ucisku i przemocy białych. Na tym tle zaczynają się z początkiem naszego wieku, i wcześniej, rozwijać na obszarach między rzekami Kongo i Zambezi ruchy profetyczne o cechach fetyszystycznych i ksenofobicznych, wykorzystujące jednocześnie elementy wiary chrześcijańskiej, szerzonej przez misje. Jako typowy przykład może tutaj służyć kimbangizm, ruch profetyczny, który powstał w 1921 roku w Kongu. Założycielem tego ruchu był Szymon Kimbangu, wychowany w schrystianizowanej rodzinie narodowości Ba-kongo w okolicach Leopoldville. Kimbangu nawoływał do powrotu do ,,źródeł rasy"; opierając się w znacznej części na Biblii, interpretuje ją jednak w dowolny sposób, przeciwstawia boga białych bogu czarnych. Naczelną ideą tego ruchu było proroctwo, że Afrykańczycy staną się znów gospodarzami własnej ziemi (od 1908 roku Kongo było kolonią belgijską), gdy zmartwychwstaną przodkowie. Stąd też ruch ten położył szczególny nacisk na kult przodków przy jednoczesnym zachowaniu takich elementów chrześcijaństwa, jak chrzest i spowiedź. Kimbangu, uwięziony za działalność antykolonialną, umarł w 1951 roku w więzieniu w Elizabethville po długoletniej katordze. Kontynuatorem kimbangizmu stał się Szymon Piotr Mpadi, który utworzył tzw. Kościół Afrykański lub ruch kakistów (nazwa od mundurów khaki, noszonych przez zwolenników tej sekty), a następnie Kufinu Phillippe, znany bardziej jako Mavonga Ntangu. Postać Kimbangu, ,,Wybawcy", w dalszym ciągu stoi w centrum ideologii ruchu, który w swojej obecnej postaci łączy w sobie elementy tradycyjnych religii afrykańskich, jak kult przodków, oraz chrześcijaństwa, jak śpiewy religijne, wspólnie odmawiane pacierze itp. W 1956 roku ruch przybrał nazwę ,,Kościół Jezusa Chrystusa na ziemi, ustanowiony przez proroka Szymona Kimbangu"; w roku 1959 głową kościoła został, uznany za syna proroka, Józef Diengienda, a stolicą kościoła Leopoldville. Organizacja liczy kilkadziesiąt tysięcy członków.\nNa wzór kimbangizmu powstały liczne ruchy profetyczne w różnych częściach Afryki o wyraźnym politycznym zabarwieniu. Liczba ich sięga tysięcy; posiadają one od kilkudziesięciu członków do przeszło dziesięciu tysięcy członków."\n"Ten typ stanowi przejście do kościołów syjonistycznych, które nawiązują do Christan Catholic Apostolic Church in Zioń, powstałego w Chicago w 1896 roku. Występują one pod różnymi nazwami, jak ,,Zion", ,,Jeruzalem", ,,Apostolic", „Pentecostal" itp. Dominują w nich elementy rodzimych religii afrykańskich, jak wyobrażenia magiczne, wróżbiarstwo, kult przodków, rytuały opętania, tańce kultowe, tworząc wspólnie z eklektycznym chrześcijaństwem synkretyczne religie. Celem modłów jest osiągnięcie raju, przedstawionego w afrykańskiej scenerii. Idąc za B. Sundklerem, synkretyzm tych religii możemy przedstawić na przykładzie syjonistycznych kościołów zuluskich. Nieszczęścia, niepowodzenia życiowe odczuwane są przez Afrykańczyków jako logiczne następstwo win przodków. Wyzwolenie się spod tego ciężaru odbywało się za pomocą transów, stanów opętania lub oszołomienia. W kościołach syjonistycznych „duch przodków" interpretowany jest jako „duch święty" lub ,,anioł". Przez ,,religijność" rozumie się stan opętania, aczkolwiek nie przez ducha przodka, lecz przez uMoya,,,ducha świętego". Pragnienie i dążność do objawienia się ducha prowadzi do teorii Czarnego Chrystusa. Obawy przed czarami znajdowały uzasadnienie w przyczynach chorób i nieszczęść. Kościoły syjonistyczne nie odrzucają wiary w czary, lecz starają się zwalczyć je za pomocą środków magicznych. Przy tym stanie rzeczy rola duchownego podobna jest do funkcji czarownika w tradycyjnej kulturze zuluskiej. Kościoły syjonistyczne występują więc jako ruch tępiący wiedźmy, starający się przy pomocy organizacji duchownych utworzyć system obronny przeciw złym mocom. Formy uzdrawiania poprzez magię utrzymują się, gdyż ta wydaje się silniejsza od naukowych metod, właściwych Europejczykom. Aktywność znachorów i licznych czarowników została zastąpiona przez diagnostykę proroków syjonistycznych, duchownych i opiera się na tradycyjnych, ludowych metodach, a leczenie odbywa się za pomocą obrządków ,,oczyszczających". Główną rolę w procesie ,oczyszczania" odgrywa chrzest."\n"Zarys dziejów religii" Praca zbiorowa pod redakcją Józefa Kellera.\nJak wyglądały dzieje afrykańskiego katolicyzmu i jak sobie on radzi w starciu nie tylko z islamem, ale i coraz bardziej ekspansywnymi wspólnotami protestanckimi?\nW najludniejszej w Afryce Nigerii jakoś sobie radzi. W liczbach bezwzględnych oczywiście rośnie w siłę. Procentowo też się broni, choć dopiero od niedawna. Piszę o ostatnich latach, bo jeszcze w latach dziewięćdziesiątych XX wieku Nigeria była obiektem ekspansji różnych wspólnot protestanckich, które zdecydowanie przegoniły katolików wśród chrześcijan na drugi plan. Obecnie mimo zielonoświątkowców, Boko Haram, islamizacji północy jakoś nie widać by katolicyzm się cofał jeśli chodzi o posiadany procent wiernych. Wygląda na to, że w Nigerii udało się w końcu chrześcijanom przegonić i to uchwytnie muzułmanów jeśli chodzi o liczbę wiernych. W 2010 przekroczyli 50% populacji. A należy mieć na uwadze te kilka procent animistów. Ale są miejsca w Nigerii (pogranicze stanów Borno i Adamawa) gdzie chrześcijańskie wioski opustoszały po atakach islamistów.\nQUOTE(Arbago @ 01/08/2018, 10:54)\nObecnie nie jest religią państwową. Jeszcze do niedawna Kościół ortodoksyjny gnębił spór o patriarchat, ale 26 lipca 2018 roku udało się go załatwić. Ciekawe jest to, że taka Showa powstała jako państwo muzułmańskie założona na pocz. XII wieku przez muzułmańską królową Badit bądź jak twierdzą niektórzy już w IX wieku. W XVII przewagę zdobyli animiści z ludów Oromo natomiast w 1682 roku władzę przejęli władcy chrześcijańscy będący wasalami negusa. Obecnie większość mieszkańców Showa to chrześcijanie.\nTen post był edytowany przez dammy: 2/08/2018, 19:22\nObecnie nie jest religią państwową.\nW moim pytaniu chodziło mi o to, czy Etiopia jest w większości chrześcijańska i jak siebie identyfikuje. Czy podobnie jak Polska swoją tożsamość opiera na chrześcijaństwie? I jak wpłynęły na religijność Etiopczyków lata panowania sił komunistyczno-socjalistycznych.


Nowa strona NASK - Newsy - Di.pl Domeny Internetowe\nPrzez korneliusz.com, 3 Sierpień 2016 w Newsy\nPodoba Wam się wygląd nowej strony NASK?\n2 082 postów\nNapisano 3 Sierpień 2016 (edytowane)\nedit: może wyjdzie im następnym razem np. robiąc nową dns.pl\nEdytowane 3 Sierpień 2016 przez vul\nStrona wyraźnie dla tych co mająproblemy ze wzrokiem - trzcionka na pół ekranu wtf\nStrona wyraźnie dla tych co mają problemy ze wzrokiem\nNo to prawidłowo. Bo NASK ma problemy ze wzrokiem. Oni nie widzą po ile są odnowienia domen w Polsce\nKangur 1 201\nRafał powinien być zadowolony z nieco większego ruchu na swojej domenie\nJesli ktoś może coś zj...ć, to wiedz, że NASK zrobi to na 100%!\nSuper wytłumaczone! i Kowalski nijak nie wie, o co chodzi!\nDodatkowo zawsze można skorzystać z opcji powiększenia rozmiaru czcionki. "Przyda się"\nTa czcionka jest rzeczywiście ogromna\nwersja mobilna wygląda zdecydowanie lepiej pod tym kątem\nEdytowane 3 Sierpień 2016 przez jazz\nPrzesadzacie z tym narzekaniem na wielkość czcionki. Kliknęliście na jakiś artykuł, żeby zobaczyć czcionkę contentu?\nA strona faktycznie jest także dla tych co mają problemy ze wzrokiem i nie ma co z nich się naśmiewać. Sam zaczynam mieć i nie życzę nikomu. Za to życzę trochę wyrozumiałości i poznania przepisów.\nNajważniejsza sprawa - jest rozporządzenie Rady Ministrów, które obliguje administratorów stron instytucji publicznych do wdrożenia WCAG.\nA że NASK zrobił to z rocznym poślizgiem - to inna kwestia.\nNowa spółka NASK SA wchodzi na rynek usług telekomunikacyjnych\nmoże będą jakieś zniżki dla hurtowników (domeniarzy)?\ncytując " za nasze piniondze k... mac!"\nTo firma Kijowskiego z KODu robiła?\nJa bym wolał, aby NASK jako NASK zajął się tym, czy się zajmowac powinien jako państwowa instytucja badawcza pod nadzorem ministra nauki. Tymczasem firemki spinoffowe niech powstają na bazie know how pracowników instytutu badawczego, tylko niech to będą zewnętrzne, niezalezne twory, jak normalne startupy prowadzące działalność B+R, ew. konsulting, natomiast temu czemuś pod egidą NASK, wykorzystując nazwę NASK mówię NIE! To nie jest ten transfer wiedzy do gospodarki, którego oczekujemy. Nie tak to powinno się odbywać. Państwowa jednostka badawcza ma prawo zarabiać, temu też służą nowe regulacje, jednak co, gdy państwowa firemka staje się konkurencją dla podmiotów prywatnych?\n4 359 postów\nJest też nowy profil:\nJak na firmę IT, w dodatku z rynku domen, nazw internetowych spodziewałbym się lepszego adresu fanpage. Krótszego!\n56 minut temu, apze napisał:\nspodziewałbym się lepszego adresu fanpage. Krótszego!\nCzepiasz się. Równie dobrze mogliby nie mieć fanpage, bo tak naprawdę co ich interesuje opinia społeczna? Od lat ceny odnowień są na tym samym poziomie. Widocznie weszła jakaś nowa dyrektywa unijna o obowiązku posiadania strony na facebooku dla instytucji publicznych.\n7 godzin temu, apze napisał:\n13 hours ago, cannot said:\nNie tylko! Skoro zdecydowali się na rozpoczęcie publicznego dialogu przez social media uruchamiając fan page, to chyba są gotowi na dyskusje z domainerami na wszystkie tematy. Sugerowałbym aby każdy zaczął śledzić ten fan page i dzielił się ( kulturanie, bo chamskie komentarze nam nie pomogą w budowaniu pozycji dojrzałego partnera do rozmów) swoimi opiniami na temat polskiego rynku domen. Może uda się wpłynąć na ich politykę.\nEdytowane 14 Listopad 2017 przez przemowild\nsamolotybiznesowe.pl cqq.pl poprawnoscpolityczna.pl zyciepozyciu.pl 8888.co.pl\nPrzez Veli Mati · Napisano 1 godzinę temu\nsamolotybiznesowe.pl cqq.pl poprawnoscpolityczna.pl zyciepozyciu.pl 8888.co.pl Zapraszan ma aukcje Aftermarket\nsalonzdrowia.pl aukcja BCM\nogrodyzimowe.eu Sprzedam https://www.aftermarket.pl/domena/ogrodyzimowe.eu?nostat=1&test_a=0&utm_source=direct_entry\nDo końca tygodnia cena kup teraz obniżona do 950 zł\nkantorinternetowy.com.pl kontenerymetalowe.pl kodybony.pl onufry.pl\nPrzez m0nster · Napisano 6 godzin temu\nkantorinternetowy.com.pl kontenerymetalowe.pl kodybony.pl onufry.pl Zapraszam na aukcje poniższych domen na Aftermarket: kantorinternetowy.com.pl https://www.aftermarket.pl/bid.php?id=2305128 kontenerymetalowe.pl https://www.aftermarket.pl/bid.php?id=2305129 kodybony.pl https://www.aftermarket.pl/bid.php?id=2305130 onufry.pl https://www.aftermarket.pl/bid.php?id=2305492\nPrzez pwagner · Napisano 6 godzin temu\nbiurorachunkowe.org.pl Sprzedam domenę biurorachunkowe.org.pl: https://www.aftermarket.pl/marketoffer.php?id=3348844\nlogopedia.waw.pl pediatra.org.pl atlasmedycyny.pl\nPrzez dragosas · Napisano 7 godzin temu\nPrzez Veli Mati\nRejestracja 15 Sierpień


Ekonomiczna perspektywa powstania koncepcji open source | ITwiz\nStrona główna/CIO/Agile/Ekonomiczna perspektywa powstania koncepcji open source\nTadeusz Chełkowski 5 stycznia 2016\n0 462 8 minut(y) czytania\nChociaż, badacze różnią się w ocenie wpływu dostępu do informacji na całościowe postrzeganie kosztów transakcyjnych to technologia, dzięki której świat, w którym ponad 3 mld ludzi są – dzięki sieci – na „wyciągnięcie ręki”, rozpoczęła serie zmian w sferze ekonomicznej, socjalnej i kulturowej.\nJedna z podstawowych teorii ekonomicznych – teoria kosztów transakcyjnych opracowana przez Ronalda Coase i rozwinięta przez Olivera Williamsona tłumaczy, dlaczego istnieją firmy. Wskazuje ona, że właściwie zorganizowana działalność gospodarcza jest w stanie lepiej optymalizować koszty związane z transakcjami rynkowymi niż pojedyncze osoby. W ostatnich latach teoria kosztów transakcyjnych wydaje się być mniej adekwatna do opisywania otaczającej nas rzeczywistości ekonomicznej. Dzieje się tak za sprawą postępu technologicznego i zmieniającego się dostępu do środków produkcji i informacji.\nRozwiązania tworzone przez społeczności entuzjastów\nJednym z niespodziewanych efektów tych zmian jest tworzenie się luźno związanych grup (społeczności) tworzących wspólnie dobra niemieszczące się w tradycyjnej podażowo-popytowej grze rynkowej. W przypadku rynku oprogramowania wytwory społeczności – tworzone przez grupy entuzjastów i specjalistów – okazały się nie tylko hobbystycznymi eksperymentami, ale zaczęły zastępować produkty tworzone w oparciu o prace najemną specjalistów w największych światowych korporacjach. Budowana od lat 70 XX wieku niejednorodna, rozproszona geograficznie społeczność budująca Wolne i Otwarte Oprogramowania (open source) stała się jednym z najważniejszych elementów rynku IT.\nArtykuł pochodzi z numeru ITwiz 4/2014.\nProdukty społeczności OSS służą nie tylko specjalistom IT – każdy z nas spotyka się z nimi niemal codziennie. Robimy to korzystając z telefonu, gdzie najpopularniejszym systemem operacyjny dla smartfonów jest Android, oparty na otwartym systemie operacyjnym Linux, przeglądając Internet, gdzie większość informacji udostępnianych, jako strony WWW obsługiwane jest za pomocą otwartego projektu Apache HTTP Server, wyszukując informacji w Wikipedii, czy używając przeglądarki internetowej Mozzila FireFox.\nModel wytwórczy zmieniający rynek IT\nWolne i Otwarte Oprogramowanie jest fenomenem zarówno, jeśli chodzi o sposób wytwarzania, jak i proces dystrybucji. W przeciwieństwie do oprogramowania wytwarzanego klasycznie – w oparciu o płatną prace specjalistów zatrudnionych przez przedsiębiorstwa – OSS budowane jest przez społeczności osób zrzeszonych w celu realizacji projektu, który udostępniany jest na zasadach licencyjnych umożliwiających jego bezpłatne wykorzystywanie, zmianę i redystrybucję. Wyjątkowość tego zjawiska będzie bardziej wymowna, jeżeli przez moment spróbujemy wyobrazić sobie, że podobna sytuacja dzieje się na rynku muzycznym, a nie – jak w przypadku OSS – na rynku oprogramowania. Wyobraźmy sobie świat, w którym najlepsi muzycy tworzą i oddają swoją muzykę za darmo, co więcej pozwalają zmieniać swoje utwory, a następnie sprzedawać tak zmienione utwory bez żadnych ograniczeń. Nie obrażają się za przeróbki ich dzieł, co więcej starają się zebrać jak największą grupę innych muzyków, którzy pracują nad następną, ulepszoną wersją tego samego utworu. Chociaż ta paralela może być nie do końca odpowiednia, to właśnie taka sytuacja od ponad 30 lat ma miejsce na rynku oprogramowania.\nWyobraźmy sobie świat, w którym najlepsi muzycy tworzą i oddają swoją muzykę za darmo, co więcej pozwalają zmieniać swoje utwory, a następnie sprzedawać tak zmienione utwory bez żadnych ograniczeń. Nie obrażają się za przeróbki ich dzieł, co więcej starają się zebrać jak największą grupę innych muzyków, którzy pracują nad następną, ulepszoną wersją tego samego utworu. Chociaż ta paralela może być nie do końca odpowiednia, to właśnie taka sytuacja od ponad 30 lat ma miejsce na rynku oprogramowania.\nWśród firm tworzących oprogramowanie z sukcesem działa społeczność, która tworzy produkty, a następnie rozdaje je bezpłatnie wraz z dostępem do kodu źródłowego. Wytwory tej społeczności nie tylko skutecznie konkurują z największymi producentami oprogramowania, ale w niektórych obszarach rynku mają pozycję dominującą. Fakt istnienia tego fenomenu jest nadal obszarem żarliwej dyskusji wśród ekonomistów i socjologów. Otwarte i wolnego oprogramowanie, skłania do refleksji nad pojęciem własności i nad wartością owej pozarynkowej produkcji społecznej. Po 30 latach okazuje się, że oprogramowanie tworzone przez społeczności nie tylko nie zagroziło twórcom oprogramowania komercyjnego, ale transformowało cały rynek tworząc m.in. całą rzeszę firm opierających strategie na sprzedaży rozwiązań opartych o otwarte oprogramowanie, stanowiąc źródło innowacji, wsparcia dla użytkowników.\nRewolucja technologiczna i „otwarty” model innowacji\nPostęp technologiczny wg. klasycznej teorii Josepha Schumpetera to skutek przełomu naukowego oraz jego komercjalizacji, czyli procesu innowacji. Według tej teorii procesy związane z wynalazczością realizowane są przede wszystkim w ośrodkach akademickich lub przez samodzielnych wynalazców. Natomiast innowacyjność to domena ośrodków badań i rozwoju firm komercyjnych. Chociaż definicja Schumpetera, jest przedmiotem dyskusji to dobrze opisuje postęp technologiczny epoki rewolucji przemysłowej. Kapitał niezbędny do komercjalizacji przełomów naukowych był w posiadaniu dużych firm, które organizowały ośrodki badań i rozwoju, gdzie – w procesie innowacji – wynalazki zamieniane były na produkty. Firmy zapewniały sobie przewagę konkurencyjną kontrolując środki produkcji i wymianę informacji.\nTaki „zamknięty” model innowacji mógł działać, ponieważ dostęp do narzędzi i maszyn, był jeszcze niedawno zarezerwowany dla firm dysponujących znacznym kapitałem i zespołem doświadczonych pracowników. Dziś indywidualny posiadacz komputera może realizować potencjał innowacyjny w dużo większym stopniu niż kiedykolwiek, dzięki m.in. zasobom Internetu i ogólnodostępnym technikom komunikowania się na odległość. Efektem tej zmiany jest to, że po raz pierwszy w historii umysł ludzki stał się bezpośrednią siłą wytwórczą, a nie jedynie elementem systemu produkcji. Jak opisuje Manuell Castells w „Społeczeństwie Sieci”, otacza nas nowa forma przestrzeni, nazwana przestrzenią przepływów symetryzująca dostęp do informacji. To właśnie rewolucja informacyjna i wynikający z niej rosnący potencjał innowacyjny użytkowników jest szerszym kontekstem pojawienia się zjawiska, którym jest społeczna produkcja oprogramowania.\nPierwsze przypadki dzielenia się kodem\nOprogramowanie, jako produkt niezależny od komputera, pojawiło się stosunkowo późno, bo dopiero w latach 70-80 XX wieku. Do tego czasu programy, aplikacje były zwyczajowo dodatkiem do sprzedawanych maszyn. Wynikało to przede wszystkim z olbrzymich kosztów np. maszyna IBM 705 kosztowała w 1956 roku ok. 1,6 mln USD. Licencjonowanie i odsprzedaż oprogramowania w sytuacji, kiedy komputer był niezwykłą rzadkością, zasadniczo ograniczało się do wąskiej grupy twórców sprzętu. Drugim problemem ograniczającym niezależną dystrybucje oprogramowania, który pojawił się wraz ze wzrostem ilości komputerów był brak standaryzacji, co przekładało się na to, że programy mogły być uruchomione tylko na jednej konkretnej wersji sprzętu.\nTakie warunki sprawiały, że jednymi osobami, z jakimi można było podzielić się oprogramowaniem były osoby korzystające z tego samego współdzielonego komputera – zazwyczaj osoby z tej samej firmy. Na warunki techniczne nałożyła bliska współpraca amerykańskich laboratoriów technologicznych i ośrodków akademickich, która wytworzyła specyficzna atmosferę współpracy. Inżynierowie i naukowcy zatrudnieni na uniwersytetach i w laboratoriach dzielili się kodem źródłowym stworzonego oprogramowania, przyjmując, że kod ten może zostać zmieniony, a część ich pracy będzie wbudowana w program kogoś zupełnie innego, bez żadnych warunków licencyjnych. Uczestniczący w tej wymianie twórcy – zazwyczaj pasjonaci – wspominali, że dzielenie się oprogramowaniem było „tak naturalne, jak dzielenie się przepisami kulinarnym”.\nOtwarte i wolnego oprogramowanie, skłania do refleksji nad pojęciem własności i nad wartością owej pozarynkowej produkcji społecznej. Po 30 latach okazuje się, że oprogramowanie tworzone przez społeczności nie tylko nie zagroziło twórcom oprogramowania komercyjnego, ale transformowało cały rynek tworząc m.in. całą rzeszę firm opierających strategie na sprzedaży rozwiązań opartych o otwarte oprogramowanie, stanowiąc źródło innowacji, wsparcia dla użytkowników.\nZ biegiem lat i wraz z procesem ujednolicania się platform sprzętowych, oprogramowanie podlegało coraz większej komercjalizacji i standaryzacji, to zaś – wraz z popularyzacją technologii informacyjnych – sprawiło, że oprogramowanie stawało się niezależnie sprzedawanym produktem. Wraz z rosnącym potencjałem sprzedażowym oprogramowania, pojawiły się dwa przeciwne podejścia do sposobu pojmowania własności związanej z oprogramowaniem. W podejściu klasycznym własność to prawo pozwalające właścicielowi na ograniczenie dostępu do posiadanych dóbr. Społeczność wolnego oprogramowania odwraca te prawa, stawiając brak ograniczeń oraz prawo redystrybucji i modyfikacji, jako wartości nadrzędne. Te dwa podejścia symbolicznie reprezentują z jednej strony Richard Stallman, który założył Fundację Wolnego i Otwartego Oprogramowania w proteście wobec jego postępującej komercjalizacji, z drugiej strony Bill Gates, założyciel Microsoftu, piszący w 1976 oku otwarty list, w którym piętnuje kopiowanie i bezpłatne dzielenie się oprogramowaniem, wskazując, że nieograniczone wymienianie się kodem źródłowym prowadzi do degradacji rynku.\nTwórcy Wolnego i Otwartego Oprogramowania\nO ile Billa Gatesa nie trzeba przedstawiać, to warto poświęcić akapit historii Richarda Stallmana. W latach 70-tych XX wieku był on programistą w laboratorium sztucznej inteligencji działającej przy Massachusetts Institute of Technology (MIT). Wraz z kolegami tworzyli oni tam społeczność dzielącą się tworzonym kodem na zasadach dobrowolności. Społeczność ta rozpadła się pod wpływem wprowadzenia zakazu dzielenia się oprogramowaniem, wynikającego ze zmiany głównego systemu operacyjnego. System operacyjny, na którym działało budowane i współdzielone ówcześnie oprogramowanie, wymieniono na komercyjną wersję systemu operacyjnego Digital Equipment, a wraz z przyjęciem nowego systemu, przyjęto warunki licencyjne zakazujące modyfikacji i redystrybucji programów pomiędzy pracownikami. To nałożyło się na przejęcie przez firmę Symbolics dużej cześć programistów laboratorium MIT.\nJak wspomina Richard Stallman, ograniczenia praw do modyfikacji oprogramowania i niemożność dzielenia się kodem źródłowym złamało kulturę wolnej wymiany kodu i było dla niego bezpośrednim powodem porzucenia pracy w laboratorium MIT. Po rezygnacji z pracy w MIT, Richard Stallman rozpoczął pracę nad projektem pierwszego wolnego systemu operacyjnego GNU (jest to rekursywny akronim pochodzący od słów GNU is Not Unix) tworzonego na wzór przełomowego – z punktu widzenia architektury – rozwoju oprogramowania systemu operacyjnego Unix. Wkrótce potem Richard Stallman tworzy Fundację Wolnego i Otwartego Oprogramowania, gdzie skodyfikowano definicje wolnego oprogramowania jako kombinacje: Wolność do uruchamiania programu, w dowolnym celu (wolność 0). Wolność do analizowania, jak działa program, i zmieniania go, aby robił, co i jak potrzebujecie (wolność 1). Warunkiem koniecznym jest dostęp do kodu źródłowego. Wolność do rozpowszechniania kopii, byście mogli pomóc innym ludziom (wolność 2). Wolność do udoskonalania programu i publicznego rozpowszechniania własnych ulepszeń, dzięki czemu może z nich skorzystać cała społeczność (wolność 3). Warunkiem koniecznym jest tu dostęp do kodu źródłowego.\nNa bazie tych deklaracji w 1989 roku powstaje licencja GNU (GPL). Licencja ta dodatkowo wymusza na użytkownikach modyfikujących oprogramowanie na licencji GPL przenoszenie na kolejnych użytkowników prawa, do dalszej bezpłatnej modyfikacji i redystrybucji. Przenoszenie prawa do modyfikacji kodu znane jest także, jako „copyleft”, nawiązujące i odwracające znaczenie terminu „copyright”. Chociaż mechanizm „copyleft” miał istotny wpływ na kształtowanie powstającej społeczności Otwartego i Wolnego Oprogramowani, dając hobbystom tworzącym oprogramowanie pewność, że ich praca nie zostanie użyta w zamkniętych projektach, to w pewnym stopniu ograniczał możliwość budowania strategii biznesowych w oparciu o otwarte oprogramowanie.\nJednym z niespodziewanych efektów tych zmian jest tworzenie się luźno związanych grup (społeczności) tworzących wspólnie dobra niemieszczące się w tradycyjnej podażowo-popytowej grze rynkowej. W przypadku rynku oprogramowania wytwory społeczności – tworzone przez grupy entuzjastów i specjalistów – okazały się nie tylko hobbystycznymi eksperymentami, ale zaczęły zastępować produkty tworzone w oparciu o prace najemną specjalistów w największych światowych korporacjach.\nRichard Stallman nie był jedyną osobą pracującą nad formalnym uregulowaniem dystrybucji wolnego oprogramowania, z pośród wielu należy wymienić przede wszystkim osoby pracujące na Uniwersytecie Berkeley. Pracownicy uniwersytetu pracując nad pochodną systemu UNIX pod nazwą Berkley System Distribution (BSD), stworzyli licencję BSD, która jest zgodna z zasadami wolnego oprogramowania, jednak nie zawiera w sobie mechanizmu „copyleft”. Dzięki temu osoby modyfikujące oprogramowanie udostępniane na licencji BSD i pochodnych (licencja MIT, licencja X11) maja prawo do sprzedaży i rozpowszechniania swoich projektów w dowolnej formie, także w postaci wyłącznie binarnej. Licencja wymaga jednak zachowanie informacji o autorze i samej licencji. Wraz z rosnąca popularnością open source dość szybko pojawił się problem uregulowania sytuacji, w których oprogramowanie komercyjne łączone jest z oprogramowaniem typu Open Source. Jedną z pierwszych grup, która opracowała wytyczne dotyczące otwartości oprogramowania była grupa tworząca dystrybucję systemu Linux Debian. Pozwalają one na większą elastyczność w łączeniu otwartego oprogramowania z oprogramowaniem komercyjnym.\nMówiąc o licencjach otwartych trudno byłoby nie wspomnieć o licencji wypracowanej przez fundacje Apache. Ta niezwykle popularna licencja nie posiadająca klauzuli „copyleft” dziedziczy logikę z prostej licencji BSD, umożliwiając włączenie kodu na tej licencji do zamkniętego oprogramowania.\nZmiana w sposobie tworzenia open source\nPierwsze projekty open source to historycznie praca pojedynczych programistów którzy budowali je, aby rozwiązać swoje indywidualne problemy. Stąd też pierwszymi twórcami projektów Open Source są tradycyjnie ich użytkownicy. Dziś coraz więcej „wkładu początkowego” wnoszą korporacje, które przekazują środki pieniężne, czas swoich pracowników lub całe komercyjne projekty do środowisk open source. W przeciwieństwie do projektów klasycznych – skupionych na procedurze testów przedwdrożeniowych – rozwój i jakość projektów zapewniana jest przede wszystkim poprzez bezpośredni udział użytkowników.\nLinux do dziś rozwijany jest w ramach zasady określonej przez Erica Raymonda jako „bazarowa”, którą najlepiej opisuje zdanie „Udostępniaj często, udostępniaj wcześnie i słuchaj swoich klientów.” (ang. „Release often, release early. And listen to your customers”). To podejście jest odwróceniem istniejącego i stosowanego także w środowisku open source paradygmatu „katedralnego” czyli takiego, w który wymaga przeprowadzenia przez udostępnieniem gotowego produktu dużej ilości testów, dzięki którym minimalizuje się ilość ewentualnych błędów. Linus Torvalds, który na masową skale wprowadził „bazarowe” podejście do tworzenia i udostępniania swojego systemu operacyjnego angażując użytkowników jako projektantów, testerów i programistów. Chociaż „bazarowe” tworzenie oprogramowania jest w dużym stopniu zdecentralizowane i chaotyczne to badania dotyczące porównania, jakości projektów IT wskazują, że tak prowadzone projekty charakteryzują się lepszą jakością, niż ich tradycyjne odpowiedniki. Jednocześnie badacze odkryli, że etapy znane z klasycznego tworzenia oprogramowania takie, jak analiza, zbieranie wymagań, projektowanie, chociaż niejawnie to jednak występują także w przypadku społecznej produkcji oprogramowania.\nDefinicje wolnego oprogramowania:\nWolność 0 – Wolność do uruchamiania programu, w dowolnym celu.\nWolność 1 – Wolność do analizowania, jak działa program, i zmieniania go, aby robił, co i jak potrzebujecie. Warunkiem koniecznym jest dostęp do kodu źródłowego.\nWolność 2 – Wolność do rozpowszechniania kopii, byście mogli pomóc innym ludziom.\nWolność 3 – Wolność do udoskonalania programu i publicznego rozpowszechniania własnych ulepszeń, dzięki czemu może z nich skorzystać cała społeczność. Warunkiem koniecznym jest tu dostęp do kodu źródłowego.\nTadeusz Chełkowski jest dyrektorem Center of Excellence w Adobe.\nŹródła: J. Schumpeter, “The theory of economic development: An inquiry into profits, capital, credit, interest, and S. Breschi, F. Malerba, and L. Orsenigo, “Technological regimes and Schumpeterian patterns of innovation,” Econ. J., 2000; M. Castells, The rise of the network society: The information age: Economy, society, and culture; E. Von Hippel, “Horizontal innovation networks—by and for users,” Ind. Corp. Chang., 2007; S. Weber, The Success of Open Source. Harvard University Press, 2005, p. 320; S. Weber, “The success of open source,” 2004; H. Chesbrough, “Open innovation: The new imperative for creating and profiting from technology,” 2003; J. Henkel, “Selective revealing in open innovation processes: The case of embedded Linux,” Res. Policy, 2006; A. Fosfuri, M. S. Giarratana, and A. Luzzi, “The penguin has entered the building: The commercialization of open source software products,” Organ. Sci., 2008.


Twarogowa dieta odchudzanie: menu na tydzień\nPrzydatny czy twaróg?\nRozładunkowy dzień w tworogu.\nWideo na temat diety.\nTwarogowa dieta odchudzanie – bardzo popularny na dzień dzisiejszy wygląd monodiety. Fakt ten jest spowodowany przede wszystkim korzystnymi właściwościami twarogu.\nPopyt i wartość twarogu do zasilania człowieka jest przesądzony dużą obecnością w nim prostych i złożonych białka (kazeiny i albuminy). Oprócz tego, twaróg – to główny produkt, który dostarcza naszemu organizmowi metionina – aminokwas, która zapobiega różne choroby wątroby.\nLekarze-dietetycy zalecają koniecznie zawierać w diecie codziennej zasilania twaróg, ludzi w każdym wieku. Twaróg – główne źródło białka i tłuszczu, łatwo przyswajalnych przez nasz organizm. Obecność w tworogu dużej ilości wapnia i mikroelementów sprawia, że jest niezbędna dla zdrowego funkcjonowania kości i układu nerwowego.\nKaloryczność kwasowej diety zależy od zawartości tłuszczu w wybranym przez ciebie tworogu. Dla przykładu, 100 g śmietany 18% tłuszczu zawiera 230 kcal, deviatiprocentnogo – 160 kcal, chetyrehprocentnogo – 94 kcal, polyprocentnogo – 80 kcal. Twarogowa dieta będzie mieć maksymalnie pozytywny wynik, jeśli wolisz, nie tłusty i chudy twaróg (z procentową zawartością tłuszczu od 4 do 0,5 i mniej).\nTwarogowa dieta nie zaleca przerabiać twaróg, a używać go tylko w postaci surowej. Wyklucza się spożywanie twarogu z rynku z dwóch powodów:\npo pierwsze – nikt nie gwarantuje świeżość i czystość produktu przygotowanego w warunkach domowych;\npo drugie – nie można kontrolować kaloryczność domowego twarogu.\nOczywiście, twaróg, zakupiony w supermarkecie, ustępuje smaku “bazarnomy”, ale przynajmniej można liczyć na jego bezpieczeństwo.\nEksperci ostrzegają, pomimo szczególną wartość odżywczą twarogu w codziennej diecie człowieka ten produkt za mało obfite. Błędnie uznać za twaróg wyłącznym źródłem białka. Na przykład, w tworogu brakuje mioglobiny – białka w skład, którego wchodzi lekkostrawny żelazo, a także wykonuje dostawę tlenu do mięśni organizmu.\nDłuższy brak tego białka w diecie może powodować niedokrwistość železodeficitnuû (anemia).\nRozładunkowy dzień w tworogu\nTwarogowa dieta może być stosowana tylko i wyłącznie zdrowymi ludźmi. Twarogowa dieta jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących, a także młodzieży. Nawet w przypadku braku jakichkolwiek chorób przewlekłych lub przeciwwskazań specjaliści nie zalecają przeprowadzenie trzy tvorojnyu diety więcej niż jeden raz w półroczu.\nDobrą alternatywą kwasowej diety mogą być przeładunkowe twarogowe dni. Ten wariant odchudzanie bardziej bezpieczne dla organizmu.\nOferujemy metodologii prowadzenia maszyn dnia na tworogu:\nW ciągu dnia należy wypić pół kilograma chudego twarogu i sto ml niskotłuszczowego jogurtu lub mleka.\nWszyscy ilość produktów należy rozprowadzić jednolitą porcje i jeść w ciągu dnia.\nJeden dzień w tygodniu rozładunku w tworogu może stać się bardziej efektywne i korzystne dla organizmu, niż trzydniowy lub tygodniowa twarogowa dieta.\nIstnieje kilka opcji, twaróg diety: to może być trudne monodieta na 5 dni, jedynym autoryzowanym produktem w której jest twaróg; łagodniejszy wariant, dla którego stanowi zużycie dodatkowych produktów w żywienioniowym postaci.\nW każdym wydaniu kwasowej diety nie można jeść:\ntłuste, smażone, wędzone żywności;\nkawa i słodka, mocna herbata.\nSpożywanie twarogu można zmieniać następujące produkty:\npłatki owsiane, musli, otręby;\nwarzywa, z wyjątkiem ziemniaków;\nDieta w tworogu: menu na tydzień\nDysk ektremalnyi widok kwasowej diety na 5 dni przewiduje ejednevnenoe zużycie 500g chudego twarogu, bez żadnych dodatków – wykluczone cukier, miód. Pełna waga produktu podzielony jest na 5 porcji – każda na jeden posiłek. Ditea towarzyszy obfite napojem – dopuszcza się woda, zielona herbata bez cukru. Powtarzam jeszcze raz – ten rodzaj zasilania jest niebezpieczny dla zdrowia!\nAlternatywą ścisłej kwasowej diecie może być bardziej miękkie opcja tygodniowego kwasowej diety. Aby zrzucić kilka kilogramów i ustabilizować wagę opcjonalnie “katowany” się głodówek. Tygodniowa twarogowa dieta opiera się na różnorodnym menu, jej dzienne spożycie żywności jest dość wyważony.\nGłówna zasada tygodniowej diety – codziennie na obiad zjeść porcję chudego twarogu lub połączenie twarogu z innymi nizkokaloriinymi produktami.\nDla przykładu, proponujemy państwu kilka wariantów takiego wzoru:\nTwaróg i morska chuda ryba lub ser i gotowane cielęcina lub pierś z kurczaka ptaki.\nDo wymienionych produktów jest bardzo pasują różne świeże warzywa – marchew, kapusta, cukinia, papryka, pomidory, ogórki, rzodkiewki, itp.\nPrzygotować różnego rodzaju warzywne sałatki dodaj nieograniczony posiekany zieleń i tankowanie nerafinirovannymi olejami roślinnymi.\nWolno jeść wszystkie owoce i jagody. Można gotować owocowo-jagodowe sałatki lub napój owocowo-berry fresh.\nW rano i wieczorem menu mogą zawierać kawałek szarego lub czarnego chleba z mąki pszennej (można z vysevkami) oraz oleju masła (10gr.) i filiżankę zielonej herbaty bez cukru.\nJako opcja, na śniadanie lub kolację można włączyć płatki kukurydziane (30gr.) z mlekiem (100ml.) lub herbatą. Między posiłkami pić duże ilości wody, a jedna szklanka świeżo przygotowany fresha z grejpfruta.\nWażne jest, aby w menu były niskokaloryczne produkty.\nNa podjadanie między posiłkami jest dozwolone jeść świeże ogórki w każdej ilości, pić jedną szklankę fresha z warzyw lub owoców lub jeść jedną pomarańczę (grejpfrut) lub jedną gruszkę.\nWoda mineralna bez gazu i zielona herbata bez cukru jest zalecane w nieograniczonych ilościach.\nNatalia: “W tworogu schudłam w tydzień 4 kg. Wyniósł sama dla siebie diety: uzupełniła twaróg owsiankę, gotowanej piersi kurczaka z grillowanym kurczakiem, owocami i warzywami. W wyniku bardzo zadowolona! “\nOlga: “Utrzymała się na prostym wariancie 2 dni – więcej nie mogła. Rozpoczął się pół kilo. Dla mnie to nie jest odpowiednia opcja, ciągłe uczucie głodu, na twaróg już na drugi dzień patrzeć nie możesz. Ograniczę się tylko walcami dniami.”\nKatarzyna: “Za 10 dni zrzucił 7 kg. Jadłam tylko 500g twarogu, piła wodę i zieloną herbatę. Wynik zadowolony, ale jest jedno ale – żołądek zaczął boleć, kwasowość gwałtownie wzrosła. Jednak taka dysk opcja to poważny eksperyment nad swoim zdrowiem”.\nWideo “Twarogowa dieta: rodzaje diety, menu”