Alfred Czermiński Marek Grzybowski Krzysztof Ficoń PODSTAWY ORGANIZACJI I ZARZĄDZANIA - PDF\nAlfred Czermiński Marek Grzybowski Krzysztof Ficoń PODSTAWY ORGANIZACJI I ZARZĄDZANIA\nDownload "Alfred Czermiński Marek Grzybowski Krzysztof Ficoń PODSTAWY ORGANIZACJI I ZARZĄDZANIA"\n3 Alfred Czermiński Marek Grzybowski Krzysztof Ficoń PODSTAWY ORGANIZACJI I ZARZĄDZANIA Wyższa Szkoła Administracji i Biznesu w Gdyni Gdynia 1999\n4 ISBN Wydanie trzecie Druk: Wydawnictwo Diecezji Pelplińskiej Bernardinum" ul. Bpa Dominika 11, Pelplin\n5 Spis treści WSTĘP 7 Rozdział 1. EWOLUCJA PRAKTYKI I TEORII ZARZĄDZANIA 9 Tematyka 9 Cele kształcenia 9 1. Nurt klasyczy Nurt psycho-socjologiczny Badania operacyjne Podejście systemowe i sytuacyjne Podejście prakseologiczne Europejski pogląd na zarządzanie 17 Podsumowanie 22 Problemy do przemyślenia 23 Literatura 24 Rozdział 2. PRZEDMIOT NAUKI ORGANIZACJA I ZARZĄDZANIE" 25 Tematyka 25 Cele kształcenia Systematyka organizacji i zarządzania Organizacja - termin i jego definicje Zarządzanie, administrowanie, kierowanie Prawa organizacji Zasady zarządzania 34 Podsumowanie 38 Problemy do przemyślenia 38 Literatura 39 Rozdział 3. ORGANIZACJA I JEJ OTOCZENIE 41 Tematyka 41 Cele kształcenia Organizacja jako system Modele organizacji Hierarchia organizacyjna Organizacja formalna, nieformalna, rzeczywista 51\n6 5. Otoczenie organizacji 55 Podsumowanie 58 Problemy do przemyślenia 59 Literatura, 60 Rozdział 4. ZARZĄDZANIE FIRMĄ 61 Tematyka 61 Cele kształcenia System kierowania Źródła władzy kierowniczej Dekalog zarządzania Funkcje zarządzania Style zarządzania Kierowanie konfliktami 81 Podsumowanie 84 Problemy do przemyślenia 85 Literatura 86 Rozdział 5. PLANOWANIE W ORGANIZACJACH 87 Tematyka 87 Cele kształcenia Ogólna charakterystyka planowania System planowania Zakres i rodzaje planowania Planowanie pracy własnej kierownika 97 Podsumowanie 100 Problemy do przemyślenia 101 Literatura 102 Rozdział 6. PROJEKTOWANIE STRUKTUR ORGANIZACYJNYCH 103 Tematyka 103 Cele kształcenia Metodologiczne podstawy projektowania organizacji Struktury organizacyjne Dobór ludzi i środków materialnych Zmiany w przedsiębiorstwach zorientowanych rynkowo Procesy decyzyjne 127 Podsumowanie 130 Problemy do przemyślenia 131 Literatura 132\n7 Rozdział 7. MOTYWOWANIE PERSONELU 133 Tematyka 133 Cele kształcenia Psychologiczne podstawy pobudzania Harmonizowanie l38 3. Motywowanie System nakazowy 152 Podsumowanie 155 Problemy do przemyślenia 156 Literatura 157 Rozdział 8. KONTROLA 159 Tematyka 159 Cele kształcenia Kontrola strategiczna Zadania i rodzaje kontroli Zasady budowy systemu kontroli Relacje między planowaniem i kontrola Controlling 172 Podsumowanie 175 Problemy do przemyślenia 175 Literatura 176 Rozdział 9. LOGISTYKA JAKO INSTRUMENT ZARZĄDZANIA FIRMĄ 177 Tematyka 177 Cele kształcenia Geneza i przyczyny rozwoju logistyki Pojęcie i przedmiot logistyki Infrastruktura logistyczna Logistyka zaopatrzenia Logistyka produkcji Logistyka dystrybucji Logistyka zapasów 205 Podsumowanie 210 Problemy do przemyślenia 211 Literatura 212\n9 WSTĘP Podręcznik, który został przekazany do rąk studentów w roku 1996 został całkowicie wyczerpany. Przyczynił się do tego niezbyt wysoki nakład, jak i poczytność jego treści. Podręcznik w pierwszym wydaniu wykorzystywali nie tylko studenci Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu, ale i praktycy, którzy uzupełniają swoją wiedzę z zakresu organizacji i zarządzania, koniecznej na różnych stanowiskach menedżerskich. Przyjęta struktura podręcznika i jego układ metodyczny ułatwiały kompleksowe spojrzenie na problemy związane z organizacją i zarządzaniem w warunkach gospodarki rynkowej. Opracowanie zostało oparte na programie Podstaw organizacji i zarządzania" dla studiów dziennych, zaocznych i podyplomowych. Materiał dydaktyczny przedstawiony został w sposób syntetyczny i przystępny. Dla studiów zaocznych oprócz treści merytorycznej opracowano szereg przewodników metodycznych, co pozwalało lepsze opanowanie treści. W celu ułatwienia percepcji przedmiotu, każdy z rozdziałów posiada jednolitą strukturę i składa się z następujących elementów: prezencji tematyki, jaka zostanie w rozdziale przedstawiona, celów kształcenia, poszczególnych podrozdziałów, podsumowania, problemów do przemyślenia oraz literatury. Przedstawienie tematyki ma za zadanie zapoznanie ze strukturą rozdziału przed jego przeczytaniem. Cele kształcenia powinny uświadomić czytelnikowi, na jakie problemy należy zwrócić uwagę w czasie samodzielnego studiowania treści dotyczących wydzielonej partii materiału, które przedstawione zostały w kolejnych podrozdziałach. Podsumowanie pozwala na szybkie powtórzenie materiału i przegląd najważniejszych treści rozdziału. Problemy do przemyślenia" mają na celu zainspirowanie do twórczej refleksji nad nowym zasobem wiedzy i skojarzenie teorii z praktyką. Zamykający rozdział spis literatury służy jako przewodnik po wybranej partii materiału i pozwala zainteresowanemu wybranymi treściami czytelnikowi na samodzielne rozszerzenie i pogłębienie uzyskanej wiedzy. Ponadto na marginesach wyeksponowane zostały najważniejsze zagadnienia podnoszone i wyjaśniane w odpowiedniej partii rozdziału i podrozdziału. Ta forma podawania treści ma za zadanie, z jednej strony-usystematyzowane utrwalenie przyswajanych treści, które ze względu na ograniczone rozmiary podręcznika przedstawione zostały w sposób niezwykle skondensowany, a z drugiej strony - ma to ułatwić znalezienie przez czytelnika interesującej go partii materiału. W rozdziale pierwszym przedstawiono podstawowe informacje o rozwoju i nurtach nauki o zarządzaniu. Ta ewolucyjna forma rozwoju zakończona jest Nowym modelem zarządzania europejskiego". W drugim rozdziale pragniemy zapoznać czytelników z podstawowymi pojęciami organizacji jako systemu prezentacji poglądów Leavitta, analizą struktur organizacyjnych i ich wykorzystaniem w praktyce.\n10 W rozdziale trzecim omówiono systemy i style zarządzania źródła władzy kierowniczej, funkcje zarządzania oraz dekalog związany z zarządzaniem, problemy likwidacji konfliktów i planowanie pracy menedżera. W rozdziale tym pragniemy omówić kontrakt menedżerski jako nową formę zarządzania przedsiębiorstwem oraz komputerowe wspomaganie zarządzania. W następnym rozdziale omówiono problemy controlingu, jego zadania i zasady zastosowania praktycznego. Etyka zarządzania. Podręcznik kończy rozdział poświęcony zastosowaniu logistyki w praktyce przedsiębiorstw w gospodarce rynkowej. Zgodnie z przyjętym tytułem i konwencją dydaktyczną, autorzy postanowili zmodyfikować treść podręcznika wydanego w 1996 roku o nowe rozwiązania przygotowujące nasz kraj do wejścia do Unii Europejskiej. Zmodyfikowane wydanie w tej formie powinno przyczynić się do lepszego poznania zasad organizacji i zarządzania w gospodarce rynkowej.\n11 Rozdział 1. EWOLUCJA PRAKTYKI I TEORII ZARZĄDZANIA Tematyka 1. Nurt klasyczny. 2. Nurt psycho-socjologiczny. 3. Badania operacyjne. 4. Podejście systemowe i sytuacyjne. 5. Podejście prakseologiczne. 6. Europejski pogląd na zarządzanie. Cele kształcenia Po zapoznaniu się z tym rozdziałem czytelnik powinien umieć scharakteryzować: 1. Podstawowe zasady zarządzania Taylora; 2. Cykl organizacyjny Le Chateliera; 3. Hierarchię potrzeb człowieka według Masłowa; 4. Wnioski wynikające z badań socjologicznych Mayo; 5. Istotę badań operacyjnych; 6. Ujęcie systemowe w analizie organizacji; 7. Na czym polega podejście sytuacyjne w rozwiązywaniu; 8. Problemów organizacyjnych; 9. Podstawowe zasady sprawnego działania; 10. Europejski pogląd na zarządzanie.\n12 Wprowadzenie Od chwili, gdy człowiek podjął przemyślane działanie, najpierw w celu zdobycia pożywienia, potem w celu zaspokojenia potrzeb wyższego rzędu, aż do dnia dzisiejszego, spotykamy się z różnego rodzaju sposobami organizowania we wszystkich sferach życia społecznego - produkcji, konsumpcji, walce, pracy, odpoczynku itd. Jakkolwiek działalność grup społecznych podlegała od dawna regulacjom zebranym w postaci zbiorów praw, kodeksów czy regulaminów, to naukowa analiza organizacji pracy wyrosła dopiero na bazie obserwacji i badań działań ludzi w organizacjach gospodarczych. W miarę wzbogacania dorobku badawczego organizacji i zarządzania, w nauce tej ukształtowały się kierunki charakteryzujące się odrębnym podejściem do problematyki organizowania pracy zespołów ludzkich i kierowania organizacjami. Wraz z upowszechnianiem się wiedzy i doświadczenia różne koncepcje zaczęły się wzajemnie przenikać tak mocno, że dzisiaj mamy do czynienia nie z odrębnymi nurtami, lecz raczej z integracją różnych szkół i występujących kiedyś kierunków [Gabara, 1981]. Rys. 1. Obiektywne uwarunkowania powstania nauk o organizacji i zarządzaniu\n13 Organizacja i zarządzanie bazuje obecnie na osiągnięciach trzech głównych nurtów: klasycznego, psychologiczno-socjologicznego i szkoły ilościowej [Czermiński, 1993, s ]. 1. Nurt klasyczny Za prekursorów naukowej analizy procesów organizacyjnych uznaje się dwóch Brytyjczyków - Owena i Babbage. Robert Owen ( ) jako kierownik kilku szkockich przędzalni był praktykiem, który zmodernizował organizację pracy na bazie wypracowanych przez siebie zasad kierowania. W trosce o wydajność i efektywność ekonomiczną podległych przedsiębiorstw skrócił dzień roboczy z 13 godzin do 10 i pół godziny, zakazał zatrudniania dzieci do lat 10, podczas gdy w innych fabrykach wykorzystywano do pracy w przędzalniach dzieci nawet pięcioletnie. Zastosował zasadę codziennej jawnej oceny podległych pracowników, która ułatwiała kierownikowi wykrywanie obszarów problemowych i wprowadziła atmosferę współzawodnictwa [Stankiewicz, 1983, s ]. Charles Babbage ( ), profesor matematyki uniwersytetu w Cambridge i twórca maszyny liczącej, prowadząc badania w brytyjskich zakładach przemysłowych wnioskował już na początku ery industrializacji konieczność modernizacji organizacji pracy. Wykorzystując narzędzia statystyki matematycznej w pracy On the Economy of Machinery and Manufactures" zdefiniował i uzasadnił zasadę podziału pra cy, ściśle związaną ze specjalizacją pracowników. Jej stosowanie daje konkretne oszczędności czasu i wymierne efekty ekonomiczne. Skraca czas potrzebny na naukę zawodu. Specjalista osiąga w swojej pracy znacznie większą wprawę i wydajność, niż pracownik zatrudniony również na kilku innych stanowiskach. Podział pracy sprzyja także stosowaniu specjalnych, a przez to lepszych narzędzi [Martyniak, 1993, s.15-18]. Wśród prekursorów naukowego zarządzania wymienia się również znanego szkockiego ekonomistę/adama Smithą/( ), autora wielkopomnego dzieła wydanego po raz pierwszy wj.776 r. Bogactwa narodów" [dokładna nazwa pracy to: Badania nad naturą i przyczynami bogactwa narodów"]. Frederick Winslow Taylor ( ), [Zarządzanie warsztatem wytwórczym, 1947], wybitny praktyk o zacięciu naukowym, swe obserwacje i badania spożytkował nie tylko w kierowanych przez siebie przedsiębiorstwach lecz również upowszechnił w publikacjach, wprowadzając pojęcie naukowe zarządzanie" (scientific management). Największą korzyść, jaką wnosi naukowe zarządzanie - pisał Taylor w swej pracy The principies of Scientific Management" (Zasady naukowego zarządzania) - jest budowana na wzajemnym zaufaniu harmonia między kierownikiem a pracownikiem. Naukowe kierownictwo polega na przestrzeganiu przez przełożonych czterech fundamentalnych zasad:\n14 1. Przekształcenie wiedzy praktycznej w naukę zarządzania, która zostanie skutecznie zastosowana przez kierowników wszystkich szczebli. 2. Naukowy dobór pracowników i przydzielanie im pracy odpowiednio do ich możliwości, pomagając im jednocześnie w samodoskonaleniu oraz szkolenie i rozwijanie zdolności pracownika, tak by mógł on przejść do lepszej, ciekawszej i korzystniejszej pracy, jest obowiązkiem kierownika. 3. Utrwalenie naukowych metod pracy zarówno wśród kierowników jak i podwładnych. 4. Utrzymywanie atmosfery przyjaznej współpracy między kierownikami i podwładnymi. W nurcie dokonań naukowych i praktycznych wypracowanych przez Taylora działał w Stanach Zjednoczonych Henry Laurence Gantt ( ), a w Europie- Henry Le Chatelier ( ). Pierwszy był twórcą zadaniowego systemu motywacyjnego oraz graficznego systemu planowania pracy. Drugi, upowszechnił w Europie $ystem organizacji Taylora, na bazie którego opracował cykl organizacyjny. Cykl ten stanowią: - wybór celu, który trzeba osiągnąć; - zbadanie środków i warunków niezbędnych do osiągnięcia tego celu; - przygotowanie środków i warunków potrzebnych w zorganizowanym działaniu; - wykonanie planu oraz kontrola otrzymanych wyników [Adamiecki, 1970, s ; Gabara, 1981, s ; Kazimier, 1969, s ]. Henri Fayol ( ), [Administracja (...), 1947] uznawany jest na równi z Taylorem za twórcę podstaw naukowej organizacji i zarządzania. Doniosłość dokonań Fayola polega na tym, że na podstawie doświadczenia wyniesionego z praktyki, opracował aktualne po dziś dzień zasady kierowania organizacjami oraz zdefiniował zarządzanie jako kompleks ściśle powiązanych funkcji: planowania, organizowania, rozkazywania, koordynowania i kontrolowania. Nurt klasyczny w ciągu wielu lat rozwijał się i doskonalił metody badań i techniki kierowania ludźmi oraz organizacjami. Obok wspomnianych - tayloryzmu" i fayolizmu" - określanych jako szkoła klasyczna, dalsze badania rozwinęły się zasadniczo w dwóch kierunkach - poszukiwania uniwersalnych zasad kierowania organizacjami, wspólnych dla struktur gospodarczych, administracyjnych, wojskowych itd. oraz podejścia będącego w opozycji do poprzedniego, polegającego na badaniu konkretnych przypadków. Pewnym rozwinięciem tego ostatniego kierunku jest tak zwana nowa fala", której przedstawiciele wysuwają na plan pierwszy wszystkie te czynniki, które rozwijają inicjatywę człowieka. Są oni zwolennikami wyzwalania przedsiębiorczości i innowacyjności ludzi na bazie funkcjonującego w organizacji systemu wartości, a przeciwnikami kierowania opartego na normach i nakazach.\n15 2. Nurt psycho-socjologiczny Nurt psycho-socjologiczny w organizacji i zarządzaniu ukształtował się w wyniku badań zachowań pracowników, prowadzonych najpierw w organizacjach gospodarczych, a potem rozszerzył i przeniósł przedmiot zainteresowań na inne organizacje, także wojskowe. Istota podejścia do przedmiotu badań jego przedstawicieli polega na tym, że zachowania ludzi analizuje się w kontekście bezpośrednich reakcji na bodźce zewnętrzne. Pierwsi przedstawiciele kierunku klasycznego początkowo zawężali oddziaływanie na pracownika do grupy bodźców materialnych. Pod wpływem badań i analiz psychologów i socjologów podejście to uległo istotnemu przewartościowaniu [Czermiński, 1993, s ; Martyniak, 1993, s , Stoner, Wankel, 1992, s ]. Prekursorem zastosowania psychologii w badaniu pracy ludzkiej był Hugo Mnsterberg ( ), który w pracy Psychology and Industrial Efficiency" (Psychologia i sprawność przemysłowa) proponował przy zatrudnianiu pracowników na stanowiskach pracy wspierać się narzędziami psychologii. Na wydajność pracy wpływ mają, jego zdaniem, trzy czynniki; dobór pracownika do stanowiska pracy według jego cech umysłowych, atmosfera w miejscu pracy oraz takie oddziaływanie przełożonego, które pozytywnie wpływa na motywację podwładnego. / Innym psychologiem, który na trwałe zapisał się w historii organizacji i zarządzania jest Abraham Maslow, którego model pięciu grup potrzeb człowieka upowszechnił się w literaturze i do dziś, dzięki swej przejrzystości, przyjmowany jest jako obowiązujący przez wielu przedstawicieli psychologii organizacji. Maslow uważał, że człowiek działa w celu zaspokojenia, zgrupowanych według określonej hierarchii, potrzeb. Przy czym przystąpienie do działania zmierzającego do zaspokojenia potrzeby wyższego'' rzędu, musi zostać poprzedzone zaspokojeniem potrzeby niższego rzędu [Kazimier, 1969, s ]. Rys. 2. Hierarchia potrzeb według Masłowa\n16 Potrzeby fizjologiczne obejmują zaspokojenie pragnienia, głodu, tlenu i seksu; bezpieczeństwa - zagwarantowania stabilizacji; społeczne - przynależności do grupy i miłości; uznania - dumy ze swoich osiągnięć i szacunku innych do nas; samorealizacji - grupują chęć rozwoju, samourzeczywistnienia się i bycia najlepszym. Z hierarchii potrzeb człowieka wypływają dla kierowników praktyczne wnioski. Konieczność zaspokojenia potrzeb podstawowych człowieka działającego w organizacji spełnia się przez otrzymywanie odpowiedniej płacy i zapewnienie właściwych warunków socjalnych pracownikowi i jego rodzinie. Potrzeby przynależności i miłości zaspokajane są głównie w życiu rodzinnym, ale również w pracy w grupach koleżeńskich. Dążenie do osiągnięć oraz potrzeba poważania, uznawane są za potrzeby wyższego rzędu. Ich zaspokojenie zależy w dużym stopniu od jednostki. Jednak przełożony może odegrać istotną rolę w ich pełnej realizacji poprzez zachętę, włączanie do procesu podejmowania decyzji, obiektywne informowanie o efektach pracy i docenianie ich wyników. Wynikająca z indywidualnych predyspozycji potrzeba samorealizacji urzeczywistniać się może w wykonywaniu unikalnej pracy, wykonywania czegoś lepiej od innych itp. Rola kierownika w tym przypadku polega na umożliwieniu podwładnym samorealizacji w wypełnianiu celów organizacji. Przez prawie dziesięć lat zespół naukowców z Uniwersytetu Harvarda pod kierownictwem Eltona Mayo ( ) prowadził badania zachowania się ludzi w środowisku pracy. W ich wyniku stwierdzono, że grupy nieformalne i pozytywne stosunki społeczne w miejscu pracy mają istotny wpływ na zaangażowanie i efekty pracy. Badania te dowiodły, że na wydajność mają wpływ nie tylko bodźce materialne, lecz również panujące w środowisku pracy stosunki między ludźmi, które kierownictwo może aktywnie kształtować, osiągając w ten sposób korzystne efekty organizacyjne i ekonomiczne. Tak powstał w organizacji i zarządzaniu kierunek human relations" (stosunków międzyludzkich), rozwijany w wielu odmianach po dziś dzień, jako jeden z ważniejszych fragmentów badań socjologów zajmujących się grupami społecznymi w różnego typu organizacja Rys. 3. Schemat powiązań socjologii i psychologii z organizacją i zarządzaniem oraz obszarami ich badań\n17 W socjologicznej teorii organizacji ukształtowały się trzy koncepcje: badanie organizacji jako systemu społecznego, spojrzenie na organizację jako ogniwa łańcucha interakcji oraz - w opozycji do ujęcia systemowego - koncepcja organizacji jako rezultatu społecznej twórczości człowieka [Gabara, 1981, s. 151; H. Sterniczuk, M. Z Żandarowski, Socjologiczna teoria organizacji, (w:) Współczesne teorie(...), 1983, s ], Psycho-socjologiczne podejście do człowieka w organizacji zaowocowało dokładnym zbadaniem problemu motywacji i zbudowaniem rozwiniętej teorii motywacji. Panuje pogląd, że praktyka kierowania w dużej mierze opiera się na behawioralnej teorii motywacji z całym bagażem jej osiągnięć i niedoskonałości. Do tych ostatnich należy preferowanie kar i brak indywidualizacji w stosowaniu kar i nagród. Już w latach pięćdziesiątych nastąpił jednak wyraźny postęp i odejście od zbyt wąskiego traktowania problemu zachowania się człowieka w organizacji. Badania psychologów i socjologów przenikały się wzajemnie i zaowocowały powstaniem socjologicznej teorii organizacji i psychologii organizacji, które są ściśle związane z dorobkiem, narzędziami badawczymi i metodologią psychologii społecznej. Przedmiotem ich badań sąjuż nie tylko zachowania się ludzi w organizacjach, lecz również szeroko pojmowana problematyka motywacji, komunikowania się, kierowania ludźmi, przywództwa, podejmowania decyzji, rozwiązywania konfliktów, prowadzenia negocjacji, kształtowania grup formalnych (instytucji) i tworzenia się grup nieformalnych itd. 3. Badania operacyjne Badania operacyjne są grupą metod rozwiązywania problemów decyzyjnych, które dają się ujmować ilościowo. Narodziły się w okresie drugiej wojny do rozwiązywania zadań obronnych i złożonych procesów logistycznych o charakterze operacyjnym. W tym celu powoływano indterdyscyplinarne zespoły, których zadaniem było opracowanie optymalnych wariantów wykonania przedsięwzięcia o dużym stopniu złożoności (jak na przykład dostawy środków walki i produkcji przy pomocy dużej ilości statków ze Stanów Zjednoczonych do Wielkiej Brytanii, czy organizacja operacji desantowych). Rozwiązania opracowane w czasie wojny szybko przystosowano do gospodarki pokojowej i powszechnie zastosowano w sterowaniu procesami produkcji, zaopatrzenia i dystrybucji. Działania należące do grupy badań operacyjnych prowadzi się według wypracowanej procedury, która obejmuje: - rozpoznanie sytuacji problemowej, sformułowanie problemu decyzyjnego; - opracowanie modelu sytuacji decyzyjnej; - rozwiązanie zadania wybraną metodą; - sprawdzenie poprawności uzyskanych rozwiązań i ocena ich realności; - wdrożenie modelu; - kontrola funkcjonowania rozwiązań [Boss J. R,,Faure R., Le Graff A., 1982].\n18 4. Podejście systemowe i sytuacyjne Ujecie systemowe polega na analizowaniu organizacji jako systemu składającego się z celowo powiązanych elementów i relacji. Wykorzystuje ono dorobek ogólnej teorii systemów oraz cybernetyki, a także metod modelowania matematycznego i heurystyki. Metodologia systemowa badania organizacji opiera się na myśleniu w kategoriach modelowych, w którym ujmuje się wszystkie czynniki wpływające na działanie organizacji. Efektem pracy zwolenników podejścia systemowego są matematyczne i opisowe modele organizacji. Tworzone są one po to, by badać organizacje i kształtować rzeczywistość zgodnie z założonymi celami. Istota myślenia systemowego polega na identyfikowaniu organizacji jako systemu otwartego lub zamkniętego oraz ustaleniu - dlaczego obiekt badania jest niezmienny, lub też - dlaczego się zmienia. Należy więc wykryć cechy względnie trwałe i decydujące o funkcjonowaniu organizacji i te, które takiego wpływu nie mają. W przypadku, gdy organizacje są bardzo złożone, analiza systemowa umożliwia ich badanie po dokonaniu dekompozycji na podsystemy [Effective(...), 1992, s ]. Do niedostatków podejścia systemowego w organizacji i zarządzaniu zalicza się: - wciąż nieujednolicony język; -zbyt duże uproszczenia rzeczywistości, utrudniające jej analizę; - mała przydatność wielu modeli w praktycznym kierowaniu organizacjami. Mimo tych braków, praktyka potwierdziła przydatność podejścia systemowego w kierowaniu, zarządzaniu i administrowaniu. Podejście sytuacyjne w badaniu organizacji wykorzystuje przede wszystkim język ujęcia systemowego i jego metody badawcze. Uznając jednak, że każda organizacja działa w odmiennych warunkach i różni się od drugiej, zwolennicy tego podejścia koncentrują się na badaniu konkretnych zależności między podsystemami organizacji oraz między organizacjami a otoczeniem. Należy zatem znaleźć najlepszy sposób kierowania konkretną organizacją w konkretnej sytuacji. Takie stanowisko wynika z założenia, że nie ma dwóch identycznych organizacji i każda organizacja działa w swoiście specyficznych warunkach. Nie ma też więc jednego rozwiązania organizacyjnego - stwierdza J. Zieleniewski w swej pracy Organizacja i zarządzanie" [1976, s. 243] - równie odpowiedniego dla dwu - choćby nawet podobnych - instytucji, ani też jednego równie właściwego sposobu działania dla wszystkich jego chwil". Zwolennicy podejścia sytuacyjnego istotną rolę przypisują kierownikowi organizacji. On decyduje ojej strukturze i doborze metod zarządzania oraz ustala sposoby zharmonizowania organizacji z otoczeniem. Dlatego w nurcie tym rozwinięto badania nad stylami kierowania, udziałem pracowników w procesach decyzyjnych, podziałem zadań w organizacji. Nie ustalając kierownikom ściśle określonych i jednolitych metod działania, naukowcy starają się dostarczyć praktykom możliwie obszerny zasób wiedzy niezbędny w tworzeniu organizacji, podejmowaniu decyzji i kierowaniu ludźmi.\n19 5. Podejście prakseologiczne Nurt praksologiczny w naukowym zarządzaniu wyrósł na podstawach prakseologicznych, które swe korzenie mają w rozwiniętej przez Tadeusza Kotarbińskiego teorii sprawnego działania. Prakseologia jako nauka o sprawnym działaniu człowieka wniosła do naukowej organizacji i zarządzania szczególnie wiele w obszarze kierowania ludźmi. Terminy składające się na język prakseologów stały się powszechne w środowisku praktyków i teoretyków zarządzania. Jest to wynik tego, że obie grupy naukowców interesują się tymi samymi zagadnieniami obejmującymi wszelkiego rodzaju działania, indywidualne i zespołowe. W polskiej myśli poświęconej naukowej zarządzaniu upowszechniła się prakseologiczna definicja organizacji zaproponowana przez T. Kotarbińskiego, który określa jąjako pewną całość, której wszystkie składniki (elementy) współprzyczyniają się do jej powodzenia. Teoria zarządzania przejęła z prakseologii szereg zasad dobrej roboty. Do takich zaliczyć należy postulat działania sprawnego, czyli skutecznego (prowadzącego do celu) i ekonomicznego (oszczędnego i efektywnego). Prakseolodzy zalecają również jak najbardziej powszechne stosowanie zasady maksymalizacji efektu. Zdaniem Kotarbińskiego [Hasło dobrej roboty, 1975] można to osiągnąć używając chwytów oszczędnościowych", do których zalicza: minimalizację interwencji (nie interweniować tam, gdzie procesy przebiegają sprawnie), potencjalizację (osiąganie efektu przez samo ujawnienie możliwości działania), preparację (czyli jak najlepszym przygotowaniu zamierzonych czynności), symplifikację (polegającą na możliwym uproszczeniu podejmowanych działań). Z prakseologii wywodzą się również pojęcia kooperacji pozytywnej (współdziałania) i kooperacji negatywnej (walki), które funkcjonują powszechnie w rzeczywistości i teorii organizacji. 6. Europejski pogląd na zarządzanie - Nowy model zarządzania europejskiego - Wyzwania rozwojowe - Zmieniający się porządek świata - Konkurencja ogólnoświatowa - Konsumenci i jakość - Europejski model zarządzania We wstępie tego podrozdziału pragniemy postawić następujące pytania: Czy my - Europejczycy, mamy własny styl prowadzenia biznesu? Czy różnimy się zasadniczo od naszych konkurentów Amerykanów i Japończyków? Czy rzeczywiście istnieje europejski model zarządzania?". Postęp w ustalaniu paradygmatów zarządzania dynamicznie się rozwija. Stąd też godne jest uwagi przedstawienie różrwcjyiaglądów wśród naukowców i menedżerów na ten temat. W przededniu wejścia do Wspólnoty Europejskiej powinniśmy baczniej obserwować sposoby podejścia do problemów nowoczesnego zarządzania. Zdajemy\n20 sobie sprawę, że istnieje wiele różnic powstałych w tradycjach kulturowych, wynikających z odrębności narodowych, które istnieją i będą nadal istnieć. Tak jak członkowie każdej wspólnoty narodowej różnią się one od siebie, a jednocześnie są Europejczykami. Każdy z menedżerów należący do wyodrębnionej grupy kulturowej opracowuje strategie o określonych cechach, a jednak w konsekwencji każda ze strategii opiera się na podobnym sposobie postrzegania europejskich przepisów, praw i standardów zarządzania obligatoryjnych dla firm działających w europejskiej strefie ekonomicznej. Przygotowując się do wejścia do Unii Europejskiej kraj nasz powinien w pełni poznać model zarządzania europejskiego. Charakteryzują go takie cechy jak: 1) różnice narodowościowe, 2) odpowiedzialność społeczna, 3) wewnętrzne negocjacje, 4) nastawienie na ludzi, 5) niski stopień formalizacji, 6) orientacji marketingowej. Istotnym zagadnieniem są różnice narodowościowe, powinniśmy wiedzieć jak można sobie radzić z tymi różnicami. Na podstawie dotychczasowych obserwacji możemy stwierdzić, że Europejczycy rozumieją te różnice, w wielu przypadkach je respektują a nawet lubią, w zakresie handlu i historii nauczyła ich jak sobie radzić i co jest najważniejsze, jak zebrać te różnice w jedną całość bez jednoczesnego ich tłumienia. Różnice Narodowościowe Współpraca z nimi Drugą istotną cechą jest odpowiedzialność społeczna. Instytucje i przedsiębiorstwa europejskie widzą siebie jako integralną część społeczeństwa, charakteryzuje się to tym, że: - działają one w sposób społecznie odpowiedzialny, - traktują zyski jako jeden z głównych celów organizacji, ale uzyskiwanie go za wszelką cenę, - podejmują długookresowe decyzje strategiczne i inwestycyjne. Odpowiedzialność społeczna We wszystkich instytucjach i przedsiębiorstwach negocjuje się nie tylko z zewnętrznymi partnerami, ale także i wewnątrz organizacji. Dowodzi to rozbudowy więzi komunikacyjnych w obu kierunkach, pomiędzy kierownictwem różnych szczebli a pracownikami oraz między centralą a poszczególnymi oddziałami. Główną tezą stosunków międzyludzkich w instytucjach europejskich jest stwierdzenie, że pracownicy powinni Wewnętrzne negocjacje Nastawienie na ludzi\n21 czerpać korzyści z postępu, a wynika to z podnoszenia jakości życia swoich pracowników, tolerując różnice osobowości i doskonaląc sposób zarządzania zasobami ludzkimi. Mniejszy stopień formalizacji w systemach zarządzania Europejczycy są raczej nastawieni sceptycznie do rozwiązań formalnych. Posługują się mniejszą ilością reguł pisanych, eliminuje to biurokratyczne metody zarządzania. Zarządzają w sposób bardziej intuicyjny. Przeczy to trochę naszym metodom podejmowania decyzji kierowniczych. Z analizy literatury - Decission making W wielu przedsiębiorstwach marketing i obsługa klienta są tradycyjnie zdominowane przez wymagania technologiczne i produkcyjne, chociaż sytuacja ta ulega zmianie na korzyść orientacji marketingowej. Orientacja marketingowa Na kanwie zaprezentowanych cech możemy wprowadzić określone uogólnienia. Prof. H. Bloom i R. Calori, na podstawie przeprowadzonych wywiadów na temat modelu zarządzania w różnych krajach, traktowali Amerykanów i Japończyków jak dwa ekstrema i plasowali Europejczyków pomiędzy nimi, a w skali porównawczej to Brytyjczycy byli bliżej USA, a Niemcy i Skandynawowie bliżej Japonii. W rzeczywistości jednak wszyscy Europejczycy są bliżej siebie. Biorąc pod uwagę różne problemy zarządzania żaden z krajów nie zajmuje tej samej pozycji na skali. Różnią je zarówno przekonania jak i praktyki zarządzania. Wyzwanie rozwojowe Obecna sytuacja charakteryzuje się głębokimi przemianami. Można zaryzykować stwierdzenie, że w Europie i na świecie wszystko się zmienia. Współcześni menedżerowie muszą nie tylko radzić sobie z systematycznymi zmianami, powodowanymi przez nowoczesne technologie i silną konkurencję na rynkach światowych, ale również muszą przystosować się do ważnych zmian społecznych, ekonomicznych i politycznych zachodzących na naszym kontynencie. Cały świat przywiązuje olbrzymią wagę do przeobrażeń Pomoc w Europie Środkowo-Wschodniej, choć terminy zjedno- krajom Europy czenia są ciągle przesuwane, to jednak sami Europejczy- Środkowocy poczuwają się do pomocy krajom, w których dokonują Wschodniej się przekształcenia z gospodarki etatystycznej w demo-\nWYŻSZA SZKOŁA ADMINISTRACJI I BIZNESU W GDYNI WYBRANE ZAGADNIENIA Z ORGANIZACJI I ZARZĄDZANIA Alfred Czermiński Marek Grzybowski GDYNIA 1996 SPIS TREŚCI 65.01 ORGANIZACJA, ZARZĄDZANIE WSAiB TEORIA, PRAKTYKA


RED. - Sławomir Kuźnicki, Czy powieść postkolonialna jest kiczowata?: Różnice pomiędzy wersjami – Katalog.Czasopism.pl\nRED. - Sławomir Kuźnicki, Czy powieść postkolonialna jest kiczowata?: Różnice pomiędzy wersjami\nWersja z 17:48, 28 sty 2008 (pokaż źródło)\nKaktus (dyskusja | edycje)\n(Nowa strona:
Kategoria: Przedruki
 ::::::::::::::::::::
''Publikacja za zgodą autora/redakcji.''
 <p style="font: 12pt ...)\nAktualna wersja na dzień 13:05, 19 mar 2009 (pokaż źródło)\nGosia nadwadowska (dyskusja | edycje)\n
Kategoria: [[:Kategoria:Przedruki|Przedruki]]
\n
Kategoria: [[:Kategoria:Przedruki|Przedruki]]
''Publikacja za zgodą autora i redakcji.''
\n::::::::::::::::::::
''Publikacja za zgodą autora/redakcji.''
\n'''Sławomir Kuźnicki''' – ur. 1978; poeta, krytyk, tłumacz, redaktor „RED.a”; wydał dwie książki poetyckie; ostatnio publikował m.in. w „Odrze”, „Studium”, „Kresach”, „Pograniczach”, „[fo:pa]”, „Frazie”, „Akcencie”, oraz w antologii Daj słowo; mieszka i pracuje w Opolu.\n[[Kuźnicki Sławomir|Sławomir Kuźnicki]] – ur. 1978; poeta, krytyk, tłumacz, redaktor [[RED.|„RED.a”]]; wydał dwie książki poetyckie; ostatnio publikował m.in. w [[Odra|„Odrze”]], [[Studium|„Studium”]], [[Kresy|„Kresach”]], [[Pogranicza|„Pograniczach”]], [[fo:pa|„[fo:pa]”]], [[Fraza|„Frazie”]], [[Akcent|„Akcencie”]], oraz w antologii Daj słowo; mieszka i pracuje w Opolu.\nAktualna wersja na dzień 13:05, 19 mar 2009\nPublikacja za zgodą autora i redakcji.\nPowieść postkolonialna jest dziś zjawiskiem – słowo „zjawisko” zdaje się tu pasować lepiej niż „gatunek” – wykraczającym swą popularnością zarówno poza granice państw anglosaskich (patrz: spora poczytność w Polsce), jak i poza gusta tzw. wyrobionego czytelnika. Czy jednak za niewątpliwym, globalnym sukcesem komercyjnym tego typu prozy stoją jakieś niezaprzeczalne i trwałe wartości literackie, czy też jest ona tylko ładnie podanym produktem, „kiczem” w potocznym tego słowa znaczeniu? Zanim spróbujemy odpowiedzieć na to pytanie, warto by najpierw określić, co to w ogóle jest powieść postkolonialna.\nPróba definicji: cięcie\nBrytyjska Ponowoczesna Powieść Postkolonialna – tak naprawdę powinna brzmieć pełna, nieocenzurowana nazwa trendu literackiego, o którym tu mowa. Choć niezgrabna i przydługa, mieszczą się w niej słowa, które jak chyba żadne inne określają i zawężają ów gatunek/zjawisko. Przyjrzyjmy im się więc po kolei.\nPo pierwsze – brytyjska. Warunek ten jest dość jasny i oczywisty: książki muszą być napisane w języku angielskim, a ich autorzy powinni mieć jakiś oficjalny związek ze Zjednoczonym Królestwem. Najczęściej związek ów polega na tym, że albo w Anglii się urodzili, albo tam dorastali i zostali wykształceni, albo, posiadając obywatelstwo brytyjskie, tam właśnie mieszkają; rzecz jasna, wszystkie te zależności mogą na siebie nachodzić w dowolnych konfiguracjach. Z tego właśnie powodu lista autorów postkolonialnych musi być pozbawiona tak godnych polecenia i bliskich dyskutowanemu tu zjawisku postaci jak Anita Desai i jej córka Kiran (Hinduski, związane przede wszystkim z USA), czy pochodzącego z Kanady Yanna Martela.\nPo wtóre – ponowoczesna. Faktem jest, iż literatura o korzeniach kolonialnych funkcjonowała z powodzeniem właściwie przez całą drugą połowę XX wieku, czyli od początku upadku Imperium Brytyjskiego. Jednakże powieść postkolonialna o zupełnie odmiennej (samo)świadomości, poniekąd związanej ze szczytowym momentem oddziaływania filozofii postmodernizmu, pojawiła się na mapie literackiej dopiero w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Owa odmienna jakość i związane z nią obostrzenia czasowe każą nam pominąć m.in. troje noblistów: pochodzącego z Trynidadu i Tobago: V. S. Naipaula, oraz Johna Maxwella Coetzee i Nadine Gordimer (oboje Afrykanerzy).\nW końcu – postkolonialna. Pamiętając o powyższych dwu warunkach, nie wolno zapomnieć i o tym, że mowa tu tylko o dawnych koloniach Imperium Brytyjskiego, czyli o większości państw tworzących obecnie Wspólnotę Narodów (Commonwealth of Nations), plus kilka spoza niej (np. Pakistan). Co ciekawe, takie naturalne i oczywiste obostrzenie wyklucza z naszej listy powieści tak już uznanych autorów, jak pochodzący z Japonii Kazuo Ishiguro czy Ruth Prawer Jhabvala, Angielki o korzeniach niemieckich, która nazwisko zawdzięcza mężowi Hindusowi. A przecież są w tej grupie mniej jeszcze kojarzone, a już warte polecenia pisarki Naomi Alderman (Izrael) i Marina Lewycka (Ukraina). Dla wszystkich nich i rzeszy im podobnych trzeba by tu wynaleźć osobną podkategorię, dla której najwłaściwszym chyba tytułem byłby „powieść imigracyjna”. Z drugiej strony, zabraknąć też musi tu rodowitych Anglików, takich jak np. E. M. Forster, który zafascynowany światem kolonii, ale też świadom zachodzących tam niesprawiedliwości, w powieści Droga do Indii (1924, wyd. polskie 1932) stworzył jego pierwszy prawdziwy i wyzbyty uprzedzeń obraz.\nWarto też, tytułem uzupełnienia, wspomnieć o wyjątkowej pozycji literatury irlandzkiej. Nie można zapominać, iż to właśnie Irlandię historycy uznają za pierwszą kolonię angielską, a i w omówieniach twórczości np. Jamesa Joyce’a nie brakuje wątków postkolonialnych. Jednakże o Irlandii poniżej nie będzie, gdyż zdecydowałem się na podkreślenie obcości krajów i kultur kolonialnych w stosunku do europejskiego przecież Imperium Brytyjskiego. Innymi słowy – kulturowa bliskość Irlandii odsuwa jej literaturę od podstawowego wątku tego szkicu.\nDefinicję, jakkolwiek ułomną i subiektywną (jest to nieuniknione), mamy już za sobą. Przyjrzyjmy się więc teraz sześciu najbardziej charakterystycznym motywom powieści postkolonialnej, aby, na ich podstawie, odpowiedzieć na pytanie dotyczące ewentualnej kiczowatości tego zjawiska. Proponuję zacząć ten swoisty przegląd od dwu tropów „ambitnych”, które na postawione w tytule pytanie kazałyby udzielić odpowiedzi raczej przeczącej.\nKim ja w ogóle jestem?\nZagadnienia tożsamości są jednym z głównych wyznaczników nowej świadomości literatury postkolonialnej. Co ciekawe, nie chodzi tu jedynie o tożsamość narodową, która w starciu z kulturą Wielkiej Brytanii musi walczyć o swoje prawa. Przykładów tej moglibyśmy się dopatrzyć m.in. w powieści wywodzącego się z Pakistanu Gautama Malkaniego – Londonistan (2006, wyd. polskie 2007). Jej bohater, Jas, zawieszony jest pomiędzy otaczającą go brytyjskością życia codziennego, a idealizowanym członkostwem w grupie pakistańskich gangsta. Wybory, których młody człowiek dokonuje pod taką presją, niejednokrotnie są błędne, a nawet tragiczne w skutkach. Tygiel kultur pokazuje też przewrotnie w swojej trzeciej książce – O pięknie (2005, wyd. polskie 2006) Zadie Smith, autorka o korzeniach jamajskich. Tu osią tragikomicznego konfliktu jest charakterystyczne dla nowych czasów zderzenie dwu rodzin, tyle że konflikt ten postawiony jest do góry nogami. Mamy tu bowiem anglo-afrykańskich, choć liberalnych, Belseyów i przeciwstawionych im, pochodzących z Trynidadu, Kippsów, którzy prezentują poglądy co najmniej konserwatywne, żeby nie powiedzieć rasistowskie.\nInnego rodzaju problemy dotyczące tożsamości widzimy w powieściach urodzonego w Indiach Salmana Rushdiego, autora, który jest właściwie prekursorem literatury postkolonialnej i jej najważniejszym twórcą. Dzieje się tak np. w Dzieciach Północy (1981, wyd. polskie 1989), gdzie problem tożsamości dotyka przedziwnej płaszczyzny na styku fizyczności z psychiką. Oto bowiem dwaj podmienieni w chwili urodzin chłopcy – Salim i Śiwa – niczym jin i jang dążą przez całe swoje życie do ostatecznego zespolenia lub, gdy zastosować metaforę plusa i minusa, do kompletnej anihilacji. Uosabiają jednocześnie – tu wracamy do problematyki narodowej – rozczłonkowane Indie, twór, o którym przede wszystkim traktuje cała powieść. Kolejną wzorcową książką o tożsamości wydaje się głośny debiut również pochodzącego z Indii Hariego Kunzru – Impresjonista (2002, wyd. polskie 2002). Poza wyżej wspomnianymi jej wersjami, ukazanymi, co zaskakujące, w postaci jak najbardziej dosłownej i wręcz fizycznej, mamy tu jeszcze do czynienia z metamorfozami płciowymi głównego protagonisty, który w przeciwieństwie do Orlanda Virginii Woolf, przeistacza się z mężczyzny w kobietę i z powrotem, by przetrwać.\nSłoń a sytuacja międzynarodowa\nTrudno nie pisać o historii, czy też najnowszej sytuacji geopolitycznej, jeśli samemu staje się jej częścią. Taki los spotkał Salmana Rushdiego, na którego, po wydaniu Szatańskich wersetów (1988, wyd. polskie 1992) fundamentalne środowiska islamskie nałożyły karę śmierci, tzw. fatwę. Nic więc dziwnego, że pisarz, nigdy nie stroniący od tematów kontrowersyjnych, do zagadnienia terroryzmu nawiązał swoją ostatnią powieścią – Śalimarem klaunem (2005, wyd. polskie 2006). Zrobił to jednak w zaskakująco przewrotny sposób – otóż okazuje się, że to nie polityka pcha tytułowego bohatera w ramiona bojowników dżihadu, tylko zdrada ukochanej kobiety. Jak widać, że ścieżki miłości i polityki bywają nierozdzielne.\nNatomiast o sytuacji wywołanej publikacją Szatańskich wersetów bezpośrednio opowiada w Czarnym albumie (1995, wyd. polskie 2000) wywodzący się z Pakistanu Hanif Kureishi. Portretuje w nim mniejszość pakistańską zamieszkującą Londyn i jej najczęściej fanatyczną reakcję na rzekomo obrazoburczą dla islamu powieść Rushdiego. Książka jest właściwie jedyną tak wyczerpującą relacją prozatorską z tamtego, ciągle budzącego żywe reakcje wydarzenia. Co ciekawe, w swojej debiutanckiej powieści – Buddzie z przedmieścia (1990, wyd. polskie 1994) – Kureishi również ociera się o politykę, choć akurat ta książka bardziej wpisuje się w dość popularny na Wyspach podgatunek, który za cel obrał sobie krytykę rządów Margaret Thatcher (patrz: Martin Amis, Ian McEwan czy Alan Hollinghurst). Tu widzimy sam moment dojścia do władzy Żelaznej Damy, a wszystko to w poetyce komediodramatu o dojrzewaniu w południowym Londynie końca lat siedemdziesiątych.\nDramatem politycznym można by wręcz nazwać książkę Na nic odwaga (1991, wyd. polskie 1994) autorstwa urodzonego w Hongkongu Timothy’ego Mo. Powieść pod pozorem fikcyjności (pisarz podaje wymyślone, nieistniejące nazwy) opowiada historię agresji indonezyjskiej na Timor Wschodni w 1975 r., która rozpoczęła ponad dwudziestoletnią okupację tego postkolonialnego państwa; warto pamiętać o fakcie, że książka ukazała się kilka lat przez odzyskaniem niepodległości przez Timor Wschodni. Autentyczne tło narracji, prowadzonej przez cynicznego, ale świadomego niesprawiedliwości Chińczyka Adolfa Ng, staje się tak naprawdę jej głównym, podskórnym tematem. Mo ukazuje dramat małej wysepki (właściwie jej połowy) poprzez czasem paradokumentalną, a kiedy indziej emocjonalnie zaangażowaną relację krwawych wydarzeń. Obnaża tym samym maszynerię wielkiej polityki, dla której małe państwa Trzeciego Świata są nic nieznaczącymi, łatwymi do pozbycia się lub zastąpienia trybikami.\nKolejne motywy nie są już tak jednoznacznie kiczowate bądź niekiczowate. Bo jak np. traktować miłość, która z jednej strony jest oczywistą i nieprzemijającą cechą m.in. wysokiej poezji, by z drugiej kojarzyć się np. komediami romantycznymi. A miłości w powieściach postkolonialnych jest naprawdę sporo. I tak, w debiutanckiej i jedynej jak dotąd powieści urodzonej w Indiach Arundhati Roy – Bóg rzeczy małych (1997, wyd. polskie 2000) związek uczuciowy dwojga ludzi, a właściwie niemożność jego pełnej realizacji, opisany jest przez pryzmat podziałów kastowych w społeczeństwie hinduskim. Te podziały są owymi tytułowymi rzeczami małymi, które jednak dominują nad bohaterami i dławią ich wielkie uczucie. Nieco inaczej do tej tematyki podchodzi urodzona w Bangladeszu Monica Ali. Nazneen, bohaterka jej debiutanckiej powieści Brick Lane (2003, wyd. polskie 2004), poślubiona starszemu mężczyźnie, którego nie kocha, przeżywa burzliwy romans z młodszym od siebie Karimem, by – po latach podległości – odkryć w sobie całkowitą, feministyczną w swym wydźwięku, niezależność od mężczyzn. Mając do wyboru dwa rodzaje miłości: tę opierającą się na przywiązaniu i tę, która siłę czerpie z niekontrolowanej namiętności, wybiera trzecią drogę – świadomą i trudną wolność.\nPodobna, choć wyzbyta pierwiastka feministycznego, wieńczącego Brick Lane, jest historia miłości z Małpiego króla (1978, wyd. polskie 1994) Timothy’ego Mo. Tu również mamy do czynienia z małżeństwem uzgodnionym bez udziału dwojga najbardziej zainteresowanych. Jednakże w tej powieści dochodzi do stopniowego zbliżenia obcych sobie na początku Wallace’a i May, a podstawą ich relacji staje się wzajemne poszanowanie i przyjaźń, uczucia niemal niespotykane pomiędzy przedstawicielami odmiennych płci w patriarchalnym społeczeństwie chińskim. Jeszcze inaczej ma się rzecz w Niebiańskiej muzyce (1999, wyd. polskie 2001) autorstwa pochodzącego z Indii Vikrama Setha. To zdecydowanie najbardziej „europejska” z omawianych tu powieści (zapewne nieprzypadkowo kochanka głównego bohatera ma na imię Julia), której jednocześnie najbliżej do klasycznie pojętego „romansidła”. Sama miłość – przedstawiona jako paralela związku muzyki klasycznej i dojmującej ciszy – jest w tej książce melancholijnie obsesyjna i fizycznie smutna. Nie bez znaczenia jest chyba fakt, że ów tak dojmująco melancholijny, że czasami wręcz męczący nastrój, stworzył autor, dla którego proza jest tylko kapryśnym skokiem w bok od poezji: nawet jego pierwsza, niewydana w Polsce powieść The Golden Gate (1986) napisana została wierszem, a dokładniej: jest cyklem sonetów.\nŚwiat filmu, tak jak muzyki i technologii, też jest bardzo często obecny na stronach powieści postkolonialnych. Szczególną pozycję zajmuje tu Bollywood, czyli największe na świecie centrum produkcji filmów (bardziej szczegółowe wyjaśnienia nie są zresztą konieczne, gdyż moda na Bollywood nie ominęła i Polski). Indyjska fabryka snów najistotniejszą rolę odgrywa w Szatańskich wersetach Rushdiego. Problem, który później tak mocno wpłynął na życie samego autora, dotyczy Gibrila Fariszty, gwiazdora tamtejszego kina, szczególnie popularnego z ról w filmach „teologicznych”. Być może właśnie owa tematyka filmów sprawiła, iż aktor, sam będąc ateistą, roi sobie, że jest samym Archaniołem Gibrilem, który przekazał Mahometowi słowa świętego Koranu. To właśnie ta równoległa do rzeczywistej płaszczyzna powieści odbiła się tak silnym i negatywnym echem w krajach islamskich, by później zaciążyć na życiu pisarza. Zdecydowanie poza Bollywood wychodzi za to Zadie Smith swoim Łowcą autografów (2002, wyd. polskie 2004). Bohaterem powieści jest młody londyńczyk pochodzenia japońsko-żydowskiego (!), który żywi obsesję na punkcie celebrities, łącząc ją z zarabianiem na memorabiliach z nimi związanych. I znów pisarka zaskakuje swoim niesłychanie trzeźwym i ironicznym spojrzeniem na świat gwiazd i gwiazdeczek różnej maści, oraz hord zawsze się wokół nich kręcących dziwaków.\nOstatnie dwie dekady XX wieku były okresem, kiedy to wielu pisarzy brytyjskich (John Fowles, Angela Carter czy Graham Swift) próbowało na różne sposoby eksperymentować z estetyką realizmu magicznego. Poza Salmanem Rushdiem, owe elementy niesamowite towarzyszą sporej grupie omawianych tu autorów. Na pewno wyróżnia się spośród nich urodzony w Nigerii Ben Okri, który oprócz prozy zajmuje się też poezją. Polski czytelnik ma możliwość zaznajomienia się jedynie z dwiema jego powieściami, stanowiącymi rodzaj dyptyku, a mianowicie Drogą bez dna (1991, wyd. polskie 1999) i Pieśniami zaczarowania (1993, wyd. polskie 1998). Obie, umiejscowione w egzotycznej i rytualnej Afryce, opowiadają historię Azara, chłopca, który nigdy nie zerwał więzów łączących go ze światem duchów. To wyczulonymi na rzeczy niewidzialne oczami wędrującego przez życie chłopca widzimy realno-magiczną Afrykę, w której duchy i czary stapiają się z wszechogarniającym głodem i politycznymi juntami.\nZ Nigerii pochodzi również niedawno debiutująca powieścią 26 a (2005, wyd. polskie 2006) Diana Evans. Osią książki są skomplikowane relacje między dwiema bliźniaczkami – Georgią i Bessie – pochodzącymi z mieszanej, anglo-nigeryjskiej rodziny. Jako dziewczynki, Georgia i Bessie stworzyły sobie swój magiczny świat, częściowo inspirowany mrocznymi legendami afrykańskimi, a częściowo własnymi traumatycznymi przeżyciami. Jednakże już w dorosłym życiu, kiedy każda wybiera inną drogę, świat ten musi ulec zagładzie albo, w najlepszym wypadku, daleko idącym, bolesnym zmianom. Jeszcze więcej niepokojącej, plemiennej magii ma w sobie Mała Ikar autorstwa urodzonej również w Nigerii Helen Oyeyemi (2005, wyd. polskie 2007). Młodziutka pisarka prezentuje czytelnikom mroczny i dwoisty sposób postrzegania dziecka, introwertycznej Jess, obserwującej brutalny świat dorosłych. I, jak w przypadku Okriego i Evans, percepcja taka znów naznaczona jest demoniczną mitologią afrykańską.\nNie tylko sex, drugs & rock’n’roll\nErotyczna cielesność bardzo często bywa tematem wielu wspominanych tu książek, szczególnie tych traktujących o miłości, jednak nigdy nie wkracza w świat dosadnej pornografii. Dlatego w miejscu tym warto wspomnieć o jednej tylko powieści, a mianowicie Intymności (1998, wyd. polskie 2001) Hanifa Kureishiego. Wiąże się z nią dziwna sprawa. Otóż w samym utworze próżno szukać owej bulwersującej niektórych dosadności – książka jest monologiem Jaya, mężczyzny uwikłanego w niezwykle dramatyczny trójkąt miłosny; jego decyzja o opuszczeniu żony nierozerwalnie i boleśnie wiąże się z porzuceniem dwójki młodych synów. Miłość – tak, mocna erotyka – nie. Ale to właśnie ten tytuł kojarzy się wielu z mocno eksponowaną cielesnością. Wszystkiemu winna wyreżyserowana w 2001 r. przez Patrice’a Chéreau ekranizacja (w powstaniu scenariusza maczał palce Kureishi): bardziej kontynuacja wątków powieściowych niż niewolniczo wierna adaptacja. Film faktycznie nie stronił od bardzo odważnej golizny.\nZa to w Kwaśno-słodko Timothy’ego Mo (1982, wyd. polskie 1991) bardzo przewrotnie pojawiają się narkotyki. W sposób zdecydowanie tragikomiczny, co sugeruje już tytuł, powieść opowiada o losach imigranckiej rodziny Czenów i ich zupełnie przypadkowych kontaktów z działającą w Londynie chińską Triadą. Organizacja ta, zajmująca się m.in. przemytem i dystrybucją narkotyków, pomaga Czenom, a ci stają się jej dłużnikami. Konsekwencje mogą być tylko dramatyczne. Oczywiście Mo nie byłby sobą, gdyby, niczym w kuchni chińskiej, nie wymieszał tego, co nieuniknione, z pełną humoru historią obyczajową, niejednokrotnie wyśmiewającą uprzedzenia kulturowe.\nMuzyka rockowa bardzo często stanowi solidne tło powieści – m.in. Dar Gabriela Kureishiego (2001, wyd. polskie 2004), gdzie dochodzi do spotkania młodego chłopca w bardzo szczególnym dla niego momencie życia ze starym gwiazdorem rocka. Jednak to w Ziemi pod jej stopami Salmana Rushdiego (1999, wyd. polskie 2001) rock zdecydowanie przestaje być tłem i wychodzi na plan pierwszy. Mamy tu historię dwojga muzyków-kochanków (ich zespół o nazwie VTO to jakby skrzyżowanie cech U2, Johna Lennona, Freddiego Mercurego, wczesnej Tiny Turner i duetu Sonny & Cher), która jest współczesną parafrazą mitu o Orfeuszu i Eurydyce. Tak jak w greckiej opowieści, połączenie miłości i muzyki – w tym przypadku rockowej – zdolne jest pokonać śmierć i przenikać światy.\nSą w powieści postkolonialnej jeszcze inne przykłady fajerwerków współczesności. I tak na przykład intryga Transmisji (2004, wyd. polskie 2004) Hariego Kunzru zbudowana jest wokół komputerów, Internetu i Doliny Krzemowej, gdzie zatrudnienie znajduje młody programista z Indii – Arjun Metha. Właśnie tam tworzy najgroźniejszego w historii cybernetyki wirusa komputerowego, którego nazywa „Leela”; dokładnie tak samo na imię ma kochana przez niego, o niczym niewiedząca gwiazdeczka filmów bollywoodzkich. Okazuje się, że komputery też można połączyć z miłością. Z kolei Zadie Smith w debiutanckich Białych zębach (2000, wyd. polskie 2002) na warsztat bierze eksperymenty genetyczne i robi to, jak zwykle, w konwencji tragikomicznej. Niejako wykorzystując, ale jednocześnie i przełamując prototyp szalonego naukowca, przedstawia Marcusa Chalfena, postać co prawda drugoplanową, acz scalającą poczynania głównych bohaterów, pracującego nad tajemniczym projektem „Mysz Przyszłości”. Smith nie daje na szczęście jasnych odpowiedzi dotyczących owych biologicznych manipulacji, ani ich moralnej i etycznej legitymacji. Wyczuwa jednak puls czasu, czy też „dziejącej się tu i teraz” przyszłości.\nBez próby odpowiedzi: popkultura\nJaka jest więc prawda o kiczowatości (lub nie) wyżej zaprezentowanych powieści? Raz jeszcze proponuję coś w rodzaju przeglądu, tym razem najważniejszych cech literackich przedstawionych tu autorów. Rushdie to niewątpliwie erudyta, który tworzy swoje sagi rodzinne jak telenowele. Kureishi jest minimalistą językowym, zafascynowanym zjawiskami popkultury (muzyka, ale też erotyka – patrz: np. nr 2 „Red.-a”). Smith to błyskotliwa, trzeźwa, a czasami wyjątkowo uszczypliwa ironistka. Setha moglibyśmy nazwać manierycznym piewcą niemożliwej miłości. Z kolei Kunzru to kameleon, zręcznie wykorzystujący style i motywy wymyślone przez innych. Okri byłby mistycznym i niepokojącym poetą-szamanem, a Roy – bojowniczką wyczuloną na społeczne i rasowe niesprawiedliwości świata. Kiedy Ali można by nazwać feministką mocno stąpającą po ziemi, to Mo byłby pisarzem najbardziej wyczulonym na absurdy wynikające ze zderzenia kultur. Malkani to literacki gangster, potrafiący pisać językiem hiphopowej ulicy jak nikt inny, a o Evans i Oyeyemi ciężko jeszcze coś wyrokować – obie są obiecujące, choć ciągle jeszcze szukają własnego głosu.\nCóż, znów jesteśmy w kropce. Różnorodność postaw prozatorskich wcale nie ułatwia zadania. Nie ułatwi go też odwołanie się do przyznawanej od 1969 r. Nagrody Bookera, która jak żadna inna potrafi wyczuć tendencje najnowszej powieści anglosaskiej (dokładnie rzecz biorąc: krajów Wspólnoty Narodów i Irlandii). Jej laureatami byli m.in. Rushdie za Dzieci północy, Okri za Drogę bez dna i Roy za Boga rzeczy małych, a lista nominowanych zawiera prawie wszystkie wspomniane w tym szkicu nazwiska/powieści. Booker łączy w sobie artyzm z poczytnością; wyczuwa, ale też wyznacza trendy; jest otwarty na to co dzieje się w literaturze, ale też świadomy oczekiwań czytelników. Czy oznacza to, iż powieść postkolonialna, wraz ze swoimi elementami komercyjnymi czy kiczowatymi, została zaakceptowana przez jurorów nagrody jako literatura wysoka, czy może wręcz przeciwnie – Booker zniża się do poziomu akceptowalnej popkultury, by zachować swoją pozycję opiniotwórczą?\nJednoznaczna odpowiedź na zadane w tytule tego szkicu pytanie nie jest chyba możliwa – zbyt dużo w tych utworach balansowania (często perfidnego) na granicy pomiędzy kiczem, a czymś wyższym. Jednakże jestem przekonany, że literatura postkolonialna, w tym rozumieniu, jakie przedstawiłem powyżej, warta jest i czasu, i zachodu. Zajmując niezidentyfikowaną do końca przestrzeń pomiędzy sztuką wysoką a komercyjną (czyli pisaną przez małe „sz”) może w pewien sposób poszerzyć horyzonty obu, z założenia przeciwstawnych, grup czytelników. Innymi słowy – wartość poznawcza jest jej niezaprzeczalnym walorem, a to już więcej niż sporo.\nArtykuł pochodzi z czasopisma „RED.” nr 3-4 (4-5) 2007.\nSławomir Kuźnicki – ur. 1978; poeta, krytyk, tłumacz, redaktor „RED.a”; wydał dwie książki poetyckie; ostatnio publikował m.in. w „Odrze”, „Studium”, „Kresach”, „Pograniczach”, „[fo:pa]”, „Frazie”, „Akcencie”, oraz w antologii Daj słowo; mieszka i pracuje w Opolu.\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano 13:05, 19 mar 2009.\tTę stronę obejrzano 7505 razy.


Sklep numizmatyczny zaprasza, 07 lipca 2020 r. Użytkownicy online: 69\n20 rubli, Kalendarz księżycowy - Rok Konia 2014, 2013 350.00 PLN\nKolekcja: Srebrne monety o tematyce astrologicznej\nSeria: "Kalendarz księżycowy"\nTechniki dodatkowe: selektywne złocenie, pomarańczowy kryształ SWAROVSKI ELEMENTS\nWaga: 33,63 g\nData emisji: 28.12.2013 r.\nNiskonakładowa, srebrna moneta z pomarańczowym kryształem z kolekcji "Kalendarz księżycowy".\nPozwól, by „Rok konia” otoczył Cię magią, będąc przy tym wyjątkową pozycją w Twojej kolekcji.\nMoneta doskonale sprawdzi się w roli prezentu dla osób urodzonych w roku, upływającym pod znakiem konia, jak i dla miłośników tego zwierzęcia. Obfitująca w symbole bogactwa i wszelkiej pomyślności stanowi również swoisty talizman. Złoty kolor jest symbolem bogactwa, pełni i doskonałości. Wizerunek konia jest nierozerwalnie związany z symboliką nieba i niezwykłych mocy. Uważa się, że swojemu właścicielowi przynosi szczęście i dobrobyt.\nFascynujący design, wspólny dla monet z serii, został nagrodzony w prestiżowym, międzynarodowym konkursie Coin Constellation w Moskwie, we wrześniu 2013 roku (pierwsze miejsce w kategorii monet podarunkowych dla poprzedniej monety z serii - „Rok węża”).\nSrebrna moneta kolekcjonerska upamiętniająca rozpoczynający się według księżycowego kalendarza chińskiego - Rok Konia.\nNa rewersie wizerunek węża. W centralnym miejscu ażurowy ornament ozdobiony unikatową technologią złocenia selektywnego.\nNa awersie, niezwykle precyzyjnie wykonany, stylizowany wizerunek, który nawiązuje do mechanizmu zegara.\nCałość awersu podkreślona dodatkami w postaci selektywnego złocenia oraz pomarańczowego kryształu.\nWyjątkowy i ponadczasowy upominek dla wszystkich dzieci urodzonych w rozpoczynającym się Roku Węża.\nNieprzeciętny prezent urodzinowy oraz imieninowy.\nCiekawa i oryginalna moneta kolekcjonerska do każdego zbioru numizmatycznego.\nAtrakcyjna moneta „Rok Konia” z serii monet kolekcjonerskich „Kalendarz chiński”.\nW centralnej części monety – artystyczna stylizacja mechanizmu zegara zdobionego kryształem SWAROVSKI ELEMENTS. Wzdłuż otoku - wymienione najbliższe lata, w które upłyną pod znakiem Roku konia. W górnej części monety – herb państwowy Republiki Białoruś. W otoku – napisy w języku białoruskim: РЭСПУБЛIКА БЕЛАРУСЬ (nazwa emitenta), 2013 (rok emisji), 20 РУБЛЁЎ (20 rubli, nominał), Ag 925 (próba srebra).\nW centralnej części monety – artystyczny wizerunek koni. Powyżej – chiński hieroglif oznaczający rok konia. Dookoła – stylowe ornamenty. W dolnej części monety – napis: ГОД КАНЯ (nazwa monety w języku białoruskim).\nProjekt: Svetlana Zaskevich\nMoneta została wybita przez mincerzy Mennicy Polskiej w najwyższej jakości stemplem lustrzanym, na srebrnym krążku monetarnym próby 925.\nJest zdobiona selektywnym złoceniem.\nSrebrna moneta jest legalnym środkiem płatniczym w Republice Białoruś.\nTo wspaniały prezent noworoczny, nie tylko dla kolekcjonerów!\nZbierz wszystkie monety w serii „Kalendarz chiński”. W jej skład wchodzą monety:\nŚwinia, Szczur, Bawół, Tygrys, Królik, Smok, Wąż, Koń, Owca, Pies, Małpa i Kogut.


Polski VPN czyli najlepsze usługi VPN z polskim IP - DobryVPN.pl\nPolski VPN czyli najlepsze usługi VPN z polskim IP\nPopularność usług VPN w Polsce rośnie z roku na rok. Jest to związane z kilkoma czynnikami. Przede wszystkim - rosnącą świadomością społeczną co do zagrożeń bezpieczeństwa i prywatności w sieci, chęcią dostępu do wolnego i nieocenzurowanego Internetu, czy omijania blokad i ograniczeń regionalnych. Dla osób mieszkających w Polsce oraz Polaków za granicą, kluczowym czynnikiem przy wyborze VPN jest dostępność polskiego serwera VPN. Dzięki temu, mając ochronę zapewnianą ze strony VPN, możemy cały czas posiadać polski adres IP. Tym samym dla wszystkich usług sieciowych, na których działanie ma wpływ fizyczna lokalizacja urządzenia użytkownika, będziemy przebywać w Polsce. Dla osób przebywających za granicą, serwer VPN w Polsce to natomiast najlepszy sposób na uzyskanie polskiego IP.\nPolski VPN - o czym warto pamiętać\nSzukając w Internecie firm oraz informacji związanych z tematyką VPN, możemy natknąć się na bardzo wiele, z pozoru niczym nieróżniących się ofert. Różnorakie firmy prześcigają się w zachwalaniu tego, jak bardzo jej oferta jest lepsza od konkurencji. Jednak jak to zwykle bywa, rzeczywistość jest zupełnie inna. Znalezienie dostawcy VPN, który będzie oferował naprawdę dobre i szybkie serwery VPN w Polsce może okazać się trudne, zwłaszcza jeżeli nie wiemy na jakie parametry warto zwrócić uwagę. W tym artykule przedstawimy dostawców VPN, którzy zdecydowanie znajdują się w czołówce jeśli chodzi o jakość usług.\nNajlepszym i najszybszym sposobem na dostęp do serwera VPN z polskim IP jest wykupienie usługi VPN od wyspecjalizowanej firmy. Jeżeli zależy nam na prywatności, to dobrze żeby była ona zagraniczna. Działając poza Polską, nie będzie podlegać pod polskie prawo i naciski ze strony różnych grup wpływu. Dzięki temu będzie mogła lepiej chronić prywatność i bezpieczeństwo swoich użytkowników, którzy nie życzą sobie, aby ktokolwiek miał wgląd w ich aktywność online.\nWybierając firmy do poniższego zestawienia najlepszych dostawców polskich VPN kierowaliśmy się następującymi kryteriami:\nduża szybkość serwerów\nmożliwość skutecznego omijania blokad regionalnych i cenzury oraz korzystania z torrentów\nsiedziba firmy zarządzającej serwerami poza Polską\nSprawdzone firmy oferujące polski VPN\n3. CyberGhost - 8.98/10\n1700+ serwerów VPN w 53 krajach\n5 urządzeniach jednocześnie\nłączenie z serwerami czasem trwa zbyt długo\nOczywiście mamy możliwość samodzielnej konfiguracji własnego VPN po wykupieniu serwera VPS lub dedykowanego od firmy hostingowej. Posiadając pewną wiedzę z zakresu administrowania serwerami, będziemy mogli postawić własny serwer VPN. Będziemy jednak ograniczeni tylko i wyłącznie do jednej maszyny (chyba że kupimy i skonfigurujemy kolejne), co w przypadku większości użytkowników po prostu nie będzie miało sensu.\nDlaczego polski VPN?\nNa temat VPN napisaliśmy już w serwisie Dobry VPN sporo artykułów. W jednym z wcześniejszych tekstów przeczytasz więcej o tym co to jest i jak działa VPN. Tutaj skupimy się głównie na zastosowaniach serwera VPN z polskim IP przez zwykłego użytkownika Internetu.\nCzęść dostawców VPN, którzy posiadają naprawdę świetną ofertę (jak np. PIA) niestety nie ma w ofercie polskich serwerów VPN, co dla większości osób będzie czynnikiem dyskwalifikującym daną firmę. Osoby związane z Polską - mieszkańcy kraju i Polonia za granicą - chcąc znaleźć dla siebie najlepszy VPN powinny przede wszystkim zwrócić uwagę na obecność serwerów zlokalizowanych w naszym kraju. Jest to ważne z tego względu, że uzyskamy wtedy polski adres IP i wszystkie płynące z tego korzyści.\nKorzystając z VPN niemal automatycznie zmienia się nasz adres IP, a co za tym idzie geolokalizacja, która jest do niego przypisana. Jeżeli okaże się, że jest to zagraniczny adres IP, to wszystkie usługi i serwisy sieciowe zaczną nas traktować jak użytkownika, który łączy się z innego kraju. A co za tym idzie, ich zawartość może się zmienić, część treści zostać ograniczona lub zablokowana, a my stracimy możliwość aby w pełni korzystać z ich oferty skierowanej do użytkowników z Polski. Przykładowo - niektóre strony mogą wyświetlać się w innym języku, dostęp do usług VOD będzie zablokowany lub dostępna będzie tylko oferta dla kraju, do którego przypisany jest nasz nowy adres IP. Łącząc się za pośrednictwem polskiego VPN, unikniemy takich problemów. Dzięki niemu, również osoby przebywające za granicą będą mogły bez problemu uzyskać dostęp do polskojęzycznych usług sieciowych czy np. polskiej telewizji online.\nZ VPN warto korzystać na co dzień do ochrony swoich danych i prywatności. Nie tylko wtedy, gdy dużo podróżujemy i często korzystamy z Internetu w niepewnych lokalizacjach. Również wtedy, gdy nasza aktywność w Internecie odbywa się wyłącznie w zaciszu domowej sieci. Dzięki temu, że VPN pozwala na całkowite zaszyfrowanie komunikacji sieciowej, możemy być pewni że nikt nie będzie w stanie podsłuchać lub przechwycić przesyłanych danych (np. loginów i haseł). VPN pozwala również na skuteczną ochronę prywatności w sieci - dzięki niemu możemy ukryć adres IP i tym samym chronić swoją lokalizację i tożsamość w Internecie.\nDlatego też, chcąc cieszyć się ochroną ze strony VPN, a przy tym komfortowo i wygodnie korzystać z zasobów polskiego Internetu, warto wybrać takiego dostawcę VPN, który w swojej ofercie będzie posiadał polskie serwery VPN. Dodatkową korzyścią jest to, że jeżeli wyjedziemy za granicę, (np. na wczasy do USA, stały pobyt do UK czy Niemiec) to przy pomocy takiego serwera uzyskamy polskie IP i dostęp do polskiej telewizji online. Oczywiście w ofercie każdego dobrego dostawcy VPN znajdziemy również serwery w innych państwach. Najlepsi oferują ponad 60 różnych lokalizacji do wyboru, pomiędzy którymi możemy się przełączać w dowolnej chwili.\nPolski VPN to wygodny sposób na uzyskanie dostępu do polskich usług i serwisów podczas pobytu za granicą. Jednocześnie podczas pobytu w kraju skorzystamy z pełni funkcji i możliwości zapewnianych przez VPN bez utraty polskiego IP. Dzięki temu możemy swobodnie poruszać się w cyfrowej rzeczywistości nie ryzykując, unikając większości zagrożeń ze strony cyberprzestępców oraz korporacji i rządów, które chciałyby mieć wgląd w naszą aktywność online.\n21.06.2016 Prywatność i bezpieczeństwo\n14.03.2018 Prywatność i bezpieczeństwo\nRobiąc cokolwiek w sieci, zostawiamy po sobie ślad w postaci adresu IP. Nie ma znaczenia, czy jest to zwykłe przeglądanie stron, rozmowa ze znajomy...


Szukaj w SFD: jak usunąć nadmiar witaminy A w organizmie\njak usunąć nadmiar witaminy A w organizmie\nRola w organizmie Witamina B5 - podobnie jak inne witaminy z grupy B - jest niezbędna do prawidłowego metabolizmu (czyli przemiany) białek, cukrów i tłuszczów oraz do syntezy niektórych hormonów. W organizmie zostaje przekształcona w substancję zwaną koenzymem A, który wpływa na prawidłowy przebieg procesu uwalniania energii z tłuszczów, węglowoda\nOdpowiedzi: 2431 Ilość wyświetleń: 20000 Data: 2002-05-21 16:40:12 Liczba szacunów: 0\nesu, gdzie nie liczą się ofiary, a jedynie potencjalne zyski. Opowieści o szkodliwości sterydów i ich destrukcyjnym wpływie na organizm trafiają do adresatów mniej więcej tak jak ballady o rozbójniku Rumcajsie. Bardzo podziwiam wytrwałość tych co z uporem próbują ostrzegać przed konsekwencjami zażywania sterydów i liczą na oddźwięk swych słów. To s\nOdpowiedzi: 5 Ilość wyświetleń: 1790 Data: 2005-03-20 20:18:09 Liczba szacunów: 0\nOdpowiedzi: 7 Ilość wyświetleń: 5221 Data: 2005-03-23 20:52:41 Liczba szacunów: 1\nOdpowiedzi: 14 Ilość wyświetleń: 1705 Data: 2013-08-24 00:21:53 Liczba szacunów: 0\nOdpowiedzi: 2 Ilość wyświetleń: 2949 Data: 2004-12-15 22:26:53 Liczba szacunów: 1\nn w grupie witamin B rozpuszczalnych w wodzie. Organizm może przechowywać jego niewielkie ilości, ale nadmiar jest wydalany z moczem. Rola w organizmie Witamina B5 - podobnie jak inne witaminy z grupy B - jest niezbędna do prawidłowego metabolizmu (czyli przemiany) białek, cukrów i tłuszczów oraz do syntezy niektórych hormonów. W organizmie zostaje\nOdpowiedzi: 5 Ilość wyświetleń: 4160 Data: 2005-06-27 12:45:18 Liczba szacunów: 0\ntan skóry na szyi- wskaźnik biologicznego wieku. Kształt ucha sygnalizuje zmiany w kręgosłupie, język wskazuje na stan układu pokarmowego. Budowa i kolor górnej wargi mówią o jakości naszej krwi, kształt nosa to silne lub słabe kości. Paznokcie świadczą o stanie układu pokarmowego, wątroby, nerek, trzustki. Nawet charakter pisma zmienia się przy ch\nze osiągi. Sama jednak dieta to nie wszystko. Przy częstym, intensywnym treningu, gdzie nasz organizm poddawany jest coraz to nowym przeciążeniom zapotrzebowanie na tak makro jak i mikroskładniki drastycznie wzrasta. W tej sytuacji dostarczenie odpowiednich substancji z diety staje się bardzo trudne. Szczególne trudności możemy napotkać w zakresie\nOdpowiedzi: 11 Ilość wyświetleń: 11250 Data: 2007-05-05 12:51:51 Liczba szacunów: 0\nArtykuł autorstwa Anthony'ego Roberts'a ze strony mesomorphosis.com Jeden z bardziej rzeczowych jakie czytałem.Wrzuciłem w translator i wybaczcie,ale z polskiego na polski,sami musicie sobie przetłumaczyć Po cyklu, mamy jeden cel: aby trzymać zyski zrobiliśmy podczas cyklu. Niestety, jest to łatwiej powiedzieć niż zrobić, ponieważ poziom wielu horm\nOdpowiedzi: 79 Ilość wyświetleń: 6146 Data: 2009-11-05 15:46:25 Liczba szacunów: 0\nych cieni pod oczami. Jeśli to jest właśnie przyczyną twoich problemów, musisz po prostu wyleczyć lub usunąć ten alergen(rzecz na którą masz alergie). Sezonowe alergie, takie jak katar sienny, leczone są często lekami na receptę. Dla innych typów alergii najlepsze jest po prostu unikanie takich alergenów. Jeśli te cienie lub poduszki są ciągle, moż\nOdpowiedzi: 2 Ilość wyświetleń: 1277 Data: 2010-05-13 16:13:17 Liczba szacunów: 0\nOstatnio wyszukiwane: endomorfik Erytrytol burn4all full body workout dieta masa budyń jaglany PIŁKA test protein trening dla początkujących mag b6 dieta 2500 coffeine co to jest split czosnek porusz swoje bicepsy galaretka creakong kawa xnxx


Analiza: Wojna dwóch światów w PLL LOT - Pasazer.com\nSpór związków zawodowych z zarządem Polskich Linii Lotniczych LOT trwa już 5 lat. W ostatnich miesiącach, zwłaszcza po decyzji Sądu Najwyższego uznającej legalność wypowiedzenia zbiorowego układu pracy, szala zwycięstwa przesuwa się na stronę pracodawcy. Czy to z tego powodu w ostatnich tygodniach nastąpiło wzmożenie strajkowe, którego kulminacją, w zastępstwie zakazanego strajku, była pikieta związkowców przed siedzibą spółki?\nTak długo trwający spór siłą rzeczy musi mieć złożoną historię składającą się z wielu podskórnych nurtów, osobistych animozji, zawiedzionych nadziei i niespełnionych ambicji. Ten skomplikowany obraz daje pożywkę dla wielu teorii, ze spiskowymi włącznie. Pozostawiając te trudne do analizy wątki na boku i koncentrując się na tym, co jest widoczne gołym okiem, można dojść do wniosku, że obecna akcja protestacyjna związków zawodowych jest przede wszystkim efektem dysonansu pomiędzy narracją o sukcesie i mocarstwowej pozycji PLL LOT a trudną rzeczywistością finansową, w jakiej znajduje się nasz narodowy przewoźnik.\nZ jednej strony słyszymy, że LOT otwiera coraz to nowe połączenia, powiększa do 15 sztuk flotę dreamlinerów, przejmuje estońską linię Nordica, w przetargu usiłuje pozyskać upadłego austriackiego przewoźnika Niki, rozpoczyna rejsy z Budapesztu do USA i jeszcze osiąga wielomilionowy zysk operacyjny.\nZ drugiej strony z oficjalnych dokumentów spółki wynika, że LOT boryka się z brakiem kapitału, a obecny spektakularny rozwój finansowany jest z zysku, który w dużej mierze został osiągnięty dzięki dobrej koniunkturze gospodarczej, słabemu dolarowi i niskim cenom paliwa.\nPrzy tak bardzo różniących się historiach, każda ze stron sporu trzyma się tej, która jej najbardziej odpowiada.\nPracownicy firmy, a zwłaszcza załogi lotnicze czują, że przez ostatnie lata zgodziły się na wiele wyrzeczeń. Złożyła się na nie zarówno obniżka pensji, jak i silniejsze powiązanie wynagrodzenia z wykonanym nalotem czy też konieczność podejmowania nowych obowiązków, które wcześniej były zlecane firmom zewnętrznym. Z kolei związki zawodowe widzą jak maleje ich wpływ w przedsiębiorstwie z uwagi na zatrudnianie nowych pracowników na podstawie umów cywilnoprawnych. Obecnie spośród 2,8 tys. osób pracujących na rzecz LOT-u, aż 1,2 tys. to samozatrudnieni. Stanowi to już prawie 43 proc. załogi i jeśli nic się nie zmieni w polityce kadrowej LOT-u, to ten udział będzie rósł dalej. Te frustracje zderzają się z opowieścią o widowiskowych osiągnięciach LOT-u w ostatnich dwóch latach. W dodatku okazało się, że owoce zrodzone z ofiarności załogi, są dostępne tylko dla nielicznych uprzywilejowanych, czyli członków zarządu (nagroda 2,5 miliona złotych).\nZ drugiej strony zarząd firmy zdaje sobie doskonale sprawę, że do odtrąbienia sukcesu - jakim będzie zapewnienie stabilności finansowej LOT-u nie tylko w trakcie dobrej koniunktury, ale i w czasach kryzysu - droga jeszcze bardzo daleka. Dla przykładu, średnia płaca brutto w PLL LOT w 2015 r. wynosiła 9127 złotych. Dla uproszczenia można założyć, że obecnie jest ona zbliżona do 10 tysięcy złotych. Gdyby, więc LOT zdecydował się na przyjęcie 1,2 tys. samozatrudnionych na etaty, to musiałby wydawać rocznie o ok. 30 milionów złotych więcej. Ta kwota to oczywiście składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, których dziś działając w formule B2B LOT odprowadzać nie musi. Porównując to do zysku przed opodatkowaniem z 2016 r., który wyniósł niespełna 90 milionów złotych, byłby to bardzo dotkliwy wydatek. Jest zatem oczywiste, dlaczego zarząd preferuje angażowanie nowych pracowników na umowach cywilnoprawnych.\nJak pogodzić te dwie całkowicie odmienne perspektywy?\nPo pierwsze kierownictwo LOT-u powinno starać się hamować wszechobecną retorykę, która przestawia to przedsiębiorstwo, jako wielki sukces obecnego rządu. LOT jest, co najwyżej kandydatem do takiego sukcesu i trzeba trzymać bardzo mocno kciuki, aby mu się udało. Chłodzenie zachwytów nad naszym narodowym przewoźnikiem to trudne zadanie wymagające wielkiej dyplomacji, bo LOT nie może narazić się na utratę poparcia rządu, na które żaden wcześniejszy zarząd narodowego przewoźnika po 1989 r. nie mógł w takim stopniu liczyć. Trzeba przyznać, że w niektórych wywiadach prezes Milczarski tonuje tą euforię, ale robi to za rzadko, a ograniczanie hurraoptymizmu jest konieczne, żeby móc zachować spokój społeczny w spółce.\nPo drugie, korzystając z urealnienia przekazu o sytuacji spółki, trzeba starać się ujednolicić postrzeganie kondycji finansowej LOT-u przez wszystkich jej pracowników i współpracowników. Jest oczywiste, że obraz wyzierający ze sprawozdań finansowych i sprawozdań zarządu przystaje bardziej do rzeczywistości, niż opowieść o LOT, który zagraża Lufthansie, za chwilę przejmie SAS, a chwilę później zakupi 10 airbusów A380. Spółka może tylko zyskać na przejrzystym pokazywaniu wskaźników finansowych i zagrożeń rozwoju swoim pracownikom. Choć związki zawodowe niechętnie przyjmują do wiadomości twarde dane finansowe, to ich klarowne przedstawienie powinno jednak zrobić pewne wrażenie. Po takiej prezentacji trudniej będzie stawiać bezsensowny postulat powrotu do zasad wynagradzania sprzed 8 lat, bo w obecnych warunkach jest to po prostu niemożliwe. Pokazanie wpływu przyjęcia 1200 pracowników na etaty też powinno ostudzić zapędy związkowców.\nPo trzecie wreszcie, zarząd musi uporać się z problemem wizerunkowym, jakim jest przyznanie wysokich nagród za wyniki 2016 r. Pomijając spodziewane oburzenie, jakie te kwoty wywołały u związkowców, to decyzja ta budzi również wątpliwości natury ogólnej. Czy należy sowicie wynagradzać menedżerów spółki Skarbu Państwa, która kilka lat temu otrzymała od podatników pomoc w wysokości pół miliarda złotych i nic nie słychać, o tym, żeby miała ją zwrócić? Czy rzeczywiście należy nagradzać zarząd prowadzący politykę zatrudniania, co prawda zgodną z interesem spółki, to jednak zubożającą ZUS, czyli de facto Skarb Państwa o kwotę ok. 30 milionów złotych rocznie? Odpowiedź na te i inne pytania o nagrody dla zarządu jest ważna, a najgorsze, co może się stać to ich zignorowanie.\npll lot strajk milczarski zysk skarb państwa zwiazki zawodowe\ngość_1eac0\t2018-05-15 20:03\nW LOT powinny być warunki pracy podobne do tych w PAŻP, obie firmy są pod kontrolą rządu i do niego należą. Mimo, iż bycie pilotem wymaga większej ilości lat nauki i lepszego stanu zdrowia, niż wymagane do bycia kontrolerem ruchu lotniczego. to piloci pracują znacznie dłużej i gorszych warunkach niż pracownicy PAŻP. Tam w PAŻP wskazany przez PiS Prezes Janusz Niedziela dał pracownikom wielkie podwyżki. Nie rozumiem podejścia rządu PiS do pilotów i personelu PLL LOT. Gdzie to oszczędne państwo? Jak rozumiem jest wybiórcze. Więcej faktów: zobacz link\ngość_1eac0\t2018-05-15 19:54\nNie rozumiem rządu PiS. Oni dyskryminują LOT. Dlaczego? Do rządu należą w Warszawie m.in. dwie lotnicze firmy PAŻP i PLL LOT. Porównajmy je. W PAŻP pracują kontrolerzy ruchu lotniczego, wobec których są mniej restrykcyjne wymagania zdrowotne niż wobec pilotów, którzy nie muszą się tyle lat kształcić co piloci, którzy siedzą bezpiecznie na ziemi, a mimo to pracują znacznie krócej niż piloci zarabiając więcej. Do tego rząd PiS dał kontrolerom ruchu lotniczego wielkie podwyżki w 2016 roku oraz 2017, które zatwierdził Prezes PAŻP Janusz Niedziela, mianowany przez PiS. Obie te firmy powstały na narodowym majątku i obie my podatnicy finansujemy. Na temat kontrolerów ruchu lotniczego jest sporo faktów na blogu Piotr Wujec blog, on sporo napisał o PAŻP we wpisie kontrolerzy ruchu lotniczego fakty. Po co PiS udaje oszczędne państwo w LOT?\ngość_32c49\t2018-05-14 20:01\nA ile wynoszą wynagrodzenia i premie zarządu LOT-u? Może gdyby je zmniejszyć, to akurat by się znalazło te 30mln, które należą się zgodnie z prawem pracownikom? Skoro LOT jest w takiej trudnej sytuacji i prezesowi zależy na jej poprawie to chyba nie będzie protestował przed zmniejszeniem sobie pensji?


Zbiorniki pod UDT - kto wykona zbiorniki dwupłaszczowe na chemię?\nStrona główna ⟶ Blog ⟶ Zbiorniki pod UDT z tworzywa, magazynowe z podwójnym płaszczem\nZbiorniki pod UDT wykonywane przez doświadczonego producenta skomplikowanych konstrukcji chemoodpornych – profesjonalny dobór, kompleksowa obsługa, pełne wyposażenie.\nCertyfikowane zbiorniki pod UDT AMARGO gwarantują najwyższy poziom bezpieczeństwa! Do ich budowy używamy wysokogatunkowych tworzyw sztucznych dobieranych wedle indywidualnych potrzeb i parametrów konkretnego medium. Nasze podejście pozwala na budowę zbiornika idealnego własnie dla Ciebie!\nZbiorniki atestowane przed UDT to także oszczędność – nie narażasz się na koszty związane z remontami lub naprawami spowodowanymi ewentualnym wyciekiem. Przede wszystkim jednak zapewniają one bezpieczeństwo – wyciek medium skrajnie niebezpiecznego to realne zagrożenie dla zdrowia!\nAMARGO wyróżnia się wieloletnim doświadczeniem, wiedzą, pasją, kompleksową realizacją projektu. Oferujemy profesjonalny dobór na podstawie danych przesłanych od Klienta oraz wizji lokalnej.\nzbiornik na chemię z UDT\nTagi: amargo, bezpieczeństwo zbiorników udt, BHP., chemikalia, chemoodporności PVDF, dane techniczne, doradztwo, dostawca, dozoru technicznego, glikol, Konstrukcje i zbiorniki wysokiego ryzyka - dopuszczenia UDT, kto zbiorniki z udt, Kwas azotowy, kwas siarkowy, kwas solny, materiału PVDF, mocznik, PE, polifluorku vinylidenu zbiorniki, potwierdzona w udt, pp, PREMIUM, producent, produkcja, substancje agresywne, substancje niebezpieczne, substancje wymagające, TUV, UDT, URZĄD DOzORU TECHNICZNEGO, Woda DEMI, woda lodowa, wskazówki, z paszportem udt, z polietylenu, z polipropylenu, z PVDF, z tworzywa, zbiornik magazynowy, zbiornik magazynowy chemii, zbiornik magazynowy PE, zbiornik magazynowy PP, zbiornik magazynowy z podwójnym płaszczem, zbiornik na chemię z UDT, zbiornik na kwas, zbiornik na kwas siarkowy, zbiornik na kwas solny, zbiornik na ług, zbiornik pe, zbiornik pp, zbiornik ryzyka, zbiornik tworzywowy, zbiornik wysokiego ryzyka, zbiornik z paszportem PVDF, zbiornik z plastiku, zbiornik z tworzywa, zbiornik z tworzywa sztucznego, zbiornika, zbiornikami, zbiorniki, zbiorniki chemoodporne, zbiorniki dozorowe, zbiorniki kwasoodporne, zbiorniki kwasu siarkowego, zbiorniki magazynowe, zbiorniki magazynowe chemii, zbiorniki na chemię, zbiorniki na chemię z UDT, zbiorniki na kwasy, zbiorniki na ług, zbiorniki na substancje niebezpieczne, zbiorniki na wodę, zbiorniki pod UDT, zbiorniki procesowe, zbiorniki procesowe z tworzyw sztucznych, zbiorniki procesowe z tworzyw sztucznych kwasu solnego, zbiorniki procesowe z tworzywa, zbiorniki tworzywowe, zbiorniki UDT, zbiorniki w przemyśle spożywczym, zbiorniki wysokiego ryzyka, zbiorniki z podwójnym płaszczem, zbiorniki z tworzyw, zbiorniki z tworzywa, zbiorniki z ud, zborniki chemoodporneKategoria: Pozostałe


Costa Dorada - Pogoda w marcu w Costa Dorada, Hiszpania 2020\nCosta Dorada Pogoda marzec 2020\nCosta Dorada Pogoda Marzec 2020 - pogoda w Costa Dorada, Hiszpania. Przewodnik po klimacie, omówienie pogody dla turystów i podróżnych\nCosta Dorada - Wycieczki i wakacje Costa Dorada - Co robić i zobaczyć Ceny w Costa Dorada\nCosta Dorada - Wynajem samochodu Costa Dorada - Pogoda na dziś Pogoda marzec 2019 Costa Dorada - Kiedy jechać Costa Dorada - Klimat i Pogoda Costa Dorada - Informacje turystyczne Costa Dorada - Zdjęcia Costa Dorada - Przestępczość i bezpieczeństwo Costa Dorada - Utrudnienia w ruchu Costa Dorada - Opieka zdrowotna Costa Dorada - Mapa miasta Restauracje Muzea » Galerie Siłownie Parki Kluby nocne » Ogrody zoologiczne » Kasyna » Parki rozrywki » Akwaria Pogoda na dziś » Costa Dorada temperatura wody w miejscowościach » Zjawiska pogodowe rejestrowane w poprzednich latach w Costa Dorada: » Zmiany klimatu 1953 - 2017 FAQ\nJaka jest pogoda w marcu w Costa Dorada?\nCzy pada dużo w Costa Dorada w marcu?\nW Costa Dorada o tej porze roku można się spodziewać mniej więcej 38 mm opadów atmosferycznych w ciągu całego miesiąca.\nO której godzinie zachodzi słońce w marcu w Costa Dorada?\nSłońce zachodzi między 18:45 i 19:17 w marcu w Costa Dorada.\nKrótki opis warunków pogodowych w Costa Dorada w marcu 2020\nGdy udasz się do Costa Dorada w marcu może wystąpić: czasami deszcz, od czasu do czasu śnieg, od czasu do czasu burze z piorunami i błyskawicami, od czasu do czasu mgła . Średnie temperatury w ciągu dnia raczej mieszczą się między 14℃ oraz 19℃. Zazwyczaj czwarty tydzień jest najcieplejszy w marcu. Ale możesz być spokojny o opady. W ostatnich latach, średnio tylko 6 dni było deszczowych. Costa Dorada w marcu ma chłodne dni. Zazwyczaj temperatura waha się wokół 16℃ i powiewa delikatny wiaterek.\nNajlepszy czas na wakacje w Costa Dorada 2020. Sprawdź miesięczny wykres temperatury w marcu:\nWzględny indeks wilgotności (humindex) w marcu zazwyczaj waha się od 9 (Niewielki lub bardzo znikomy dyskomfort) do 14 (Niewielki lub bardzo znikomy dyskomfort). Punkt rosy jest często jednym z czynników, które najlepiej obrazują warunki pogodowe dla podróżnika. Podczas podróży do Costa Dorada pamiętaj, że niższy punkt rosy powoduje wiekszą odzczuwalną suchość a wyższy punkt rosy wiekszą wilgotność. W marcu punkt rosy oscyluje w granicach 6 (Trochę za suchy dla niektórych osób).\nW typowym marcu długość dnia stopniowo rośnie o około 82 minut.\nNajkrótszym dniem jest sobota - 1 marca i oferuje 11 godzin 12 minut światła dziennego, do tego wschód słońca jest o 07:33 a zachód słońca o 18:45. Najdłuższym dniem jest poniedziałek - 31 marca w którym jest 12 godzin 34 minut światła dziennego, a wschód słońca jest o 06:43 oraz zachód o 19:17. Dla podróżnych liczba godzin słonecznych jest ważna. W tym miesiącu dzień średnio trwa 12 godzin.\nHumIndex jest kolejnym wartym uwagi parametrem, który informuje nas o stopniu komfortu lub dyskomfortu w oparciu o temperaturę i wilgotność. Wartość HumIndex dla Costa Dorada wynosi 16\nW trakcie podróży do Costa Dorada bez wątpienia chcesz cieszyć się pięknym widokiem i krajobrazami. W marcu można się spodziewać bardzo dobrej widoczności (9km).\nJeśli planują Państwo podróż do Costa Dorada, warto pamiętać, że temperatura wody w marcu wynosi 14℃\nDokładna codzienna prognoza pogody dla Costa Dorada w marcu (oparta na danych archiwalnych):\nPogoda w Costa Dorada w marcu\nCosta Dorada Pogoda marzec 2019\nCosta Dorada marzec 1953 - 2017\nŚrednie temperatury w Costa Dorada w ubiegłych latach. Historyczna średnia pogoda w marcu.\nMarzec - Temperatura wody w Costa Dorada\nFAQ Pogoda Costa Dorada - marzec - najczęściej zadawane pytania\n• Jaka jest pogoda w marcu w Costa Dorada?\n• Czy powinienem się martwić o opady w marcu w Costa Dorada?\n• W Costa Dorada o tej porze roku można się spodziewać mniej więcej 38 mm opadów atmosferycznych w ciągu całego miesiąca.


sprzęt turystyczny – Praga Północ | Gumtree\nsprzęt turystyczny | Praga Północ\nNOWY, NIEROZPAKOWANY Śpiwór AEGISMAX M2 rozmiar L- superlekki, z najlepszym stosunkiem jakości do ceny wypełniony GĘSIM PUCHEM o wysokim współczynniku rozpręzania.Polecany na wszystkich amerykańskich forach, testach YT, najpopularniejszy HIT ostatnich czasów!Przykładowe testy: https://www.youtube.com/watch?v=hzmoHT5S43k Przy okazji własnego zaopatrzenia mam do sprzedania cztery rodzaje śpiw ...\nLEKKI i NAJTAŃSZY śpiwór puchowy Aegismax D2 L\nŚpiwór AEGISMAX D2 rozm. L - superlekki, z najlepszym stosunkiem jakości do ceny wypełniony BIAŁYM KACZYM PUCHEM o dużym współczynniku rozprężania (śpiwory o tej jakości i ilości puchu zaczynają się od 1000 zł w górę). Polecany na wszystkich amerykańskich forach, testach YT, najpopularniejszy HIT ostatnich czasów! Przykładowe testy: https://www.youtube.com/watch?v=j7peBVjpDcA Przy okazji ...\nLEKKI i NAJTAŃSZY śpiwór puchowy Aegismax D2 M\nŚpiwór AEGISMAX D2 rozm. M - superlekki, z najlepszym stosunkiem jakości do ceny wypełniony BIAŁYM KACZYM PUCHEM o dużym współczynniku rozprężania (śpiwory o tej jakości i ilości puchu zaczynają się od 1000 zł w górę). Polecany na wszystkich amerykańskich forach, testach YT, najpopularniejszy HIT ostatnich czasów! Przykładowe testy: https://www.youtube.com/watch?v=j7peBVjpDcA Przy okazji ...\nNOWY Śpiwór puchowy Aegismax Ultralight, NAJTAŃSZY rozm. L\nNOWY, NIEROZPAKOWANY Śpiwór AEGISMAX MINI ULTRALIGHT - superlekki, z najlepszym stosunkiem jakości do ceny wypełniony GĘSIM PUCHEM o dużym współczynniku rozprężania! Polecany na wszystkich amerykańskich forach, testach YT, najpopularniejszy HIT ostatnich czasów! Przykładowe testy: https://www.youtube.com/watch?v=dXc0NZ9dd-8 Przy okazji własnego zaopatrzenia mam do sprzedania cztery r ...\nnamiot vango 550xl niebieski\nUzywany tylko okolo 10 dni na mazurach rok temu. Sprzatniety i zapakowany kiedy byl suchy. Stal w szafie przez rok. Moja byla zona go chciala ale jest dla mnie teraz za duzy. Dobry namiot w dobrym stanie. Nowy kosztowal ponad 1200pln. Cena do negocyacjiProsze pisac przez gumtree. Poprosze odbior osobisty Warszawa Mokotow przy Instytutu Neurologii. Mozemy go nawet otworzyc przy odbiorze zeby potwie ...\nSprzedam nową dużą walizkę firmy Puccini na dwóch kółkach.stan jak na zdjęciach.cena na metce 400zł ja sprzedaję za 180zl.Wymiary 70/49/29\nUniwersalny wodoodporny stołek myśliwski, idealny na rykowiska, gdzie spędzamy długie godziny na obserwacji. Lekki, przenośny stołek myśliwski zaprojektowany do łatwego transportu (w plecaku) i szybkiego montażu. Siedzisko obraca się bezszelestnie o 360 ° i zapewnia najlepszą możliwą pozycję strzelecką. Obszyte jest miękkim materiałem zapewniając komfort cieplny. Wysokie, dobrze wyprofil ...\nDoskonała ostrzałka do noży i mieczy o gradacji 400 pozwala na wstępne naostrzenie każdego ostrza. W komplecie gumowa podkladka zapobiegająca ślizganiu się kamienia.Kamień przeznaczony jest do ostrzenia na mokro.Wymiary: 180 x 60 x 15 mmGradacja: 400Waga: 300 g


Memoriał im. Romana Banaszkiewcza - wedkarski.com\nWedkarski.com / Wędkarski blog / Memoriał im. Romana Banaszkiewcza\nMemoriał im. Romana Banaszkiewcza\nPo ubiegłorocznym debiucie w memoriale im. Romana Banaszkiewicza postanowiliśmy w tym roku ponownie pojawić się na tej imprezie pod egidą ForumWedkarskie.pl Uzbierało się nas trzech chętnych i walecznych. Wszyscy mieliśmy nadzieję na dobry występ i wysokie lokaty, tym bardziej że wielu wędkarzy z czołówki pomorskiego spławika wybrało tego dnia inne zawody. Niestety, tak jak w ubiegłym roku miałem mnóstwo szczęścia, tak w tym szczęście nie dopisało. Ale po kolei …\nW niedzielę 21 sierpnia spotkaliśmy się przed 7.00 nad kanałem Piaskowym w zacnym gronie 35 wędkarek i wędkarzy z Trójmiasta. Pojawili się również koledzy z dalszych stron, nawet z jednego z kół z Ostródy. Sprawnie przebiegła odprawa i losowanie stanowisk i szybko ruszyliśmy na swoje stanowiska. Tym razem wylosowałem miejscówkę w środku stawki, stanowisko nr 24. Jeden z kolegów trafił trójkę a drugi 5-6 stanowisk ode mnie. A ja ponownie, tak jak w zeszłorocznych zawodach, trafiłem na bardzo przyjemne sąsiedztwo przemiłej pani Danusi z koła w Sopocie. I to było ostatni pozytyw mojego startu w tegorocznym memoriale.\nZawody zaczęły się o 9.00 przy pięknej, słonecznej i prawie bezwietrznej pogodzie.\nPierwsze stanowiska były kilkaset metrów od nas.\nNęciłem mieszanką Traper Gold Series z ziemią bełchatowska i połową gazety jokersa. Na początek wrzuciłem 12 kul wielkości kubańskiej pomarańczy. Później donęcałem kulkami wielkości mandarynki. Przygotowałem sobie dwa baty, ósemkę i piątkę oraz odległościówkę. Przez pierwszą godzinę próbowałem łowić na ósemkę, kombinując z gruntem. Następną godzinę ćwiczyłem pod brzegiem na piątkę. Wreszcie zdecydowałem się poszukać ryb pod drugim brzegiem. Niestety, zaczęło mocno wiać i trudno było trafić zestawem w zanęcone miejsce. Wreszcie zrezygnowałem z łowienia na dystansie i wróciłem do batów. Moi sąsiedzi łowili pojedyncze ryby, niestety i pani Danusia i ja wciąż siedzieliśmy na zero. Około godz. 12.00 i do mojej sąsiadki uśmiechnęło się szczęście, trafiła miarowego okonka. Tym sposobem w sektorze ostałem się jako jedyny zawodnik bez ryby. Ostatnie dwie godziny łowiłem na zmianę, pół godziny ósemką, pół godziny piątką.\nPo ważeniu udaliśmy się na pobliskie gospodarstwo gdzie czekał na nas catering. Po smacznym posiłku doczekaliśmy się wreszcie wyników współzawodnictwa. Urobek był różny, od ponad 3 kg do zera. Aby wygrać nasz sektor wystarczyło 2kg.\nW Sektorze A najlepszy wynik to ponad 3kg a w C niecałe 2,5kg. Nasza reprezentacja w zdecydowanej większości stanęła na wysokości zadania. Jonasz zrobił drugi wynik w sektorze waga 2570g i czwarty w końcowej klasyfikacji, Marcin również był drugi w swoim sektorze z wynikiem 1695g i szóstym w generalce a mi przypadło w udziale jakże chwalebne ósme miejsce w sektorze i trzecia dziesiątka w całej stawce.\nMarcin przytulił również nagrodę za największą rybę zawodów - leszcza 1080g.\nKoledzy godnie zaprezentowali barwy naszego Forum na tej imprezie, mój wynik można by podsumować w kilku żołnierskich słowach, których tu nie przytoczę. Mimo wszystko już umówiłem się z panią Danusią na „za rok” …\nAutor: Wind, 08-09-2016


WOJTEK JARGILO/East News\nNiedawno minęła trzecia rocznica śmierci Jarosława Kozidraka - uznanego muzyka, basisty zespołu "Bajm". W ostatnich dniach życia zmagał się z poważnymi problemami zdrowotnymi.\nLiderka zespołu "Bajm" lata temu pożegnała bliską osobę\nJej brat zmarł trzy lata temu\nOkoliczności jego śmierci są bardzo dramatyczne\nJarosław Kozidrak był uznanym muzykiem, przez lata związanym z zespołem "Bajm". Właśnie mijają trzy lata od jego śmierci - tragicznej i przedwczesnej.\nW ostatnich dniach cała Polska żyje sprawą Beaty K. po tym jak została zatrzymana przez policję za jazdę pod wpływem alkoholu, w jej krwi wykryto dwa promile alkoholu. Grozi jej teraz do dwóch lat więzienia.\nMedia w całym kraju rozpisują się o ostatnich wydarzeniach w życiu wokalistki "Bajm". Wiele osób publicznych także zdecydowało się skomentować całą sprawę, jednak oficjalny komentarz artystki sprowadził się do krótkiego oświadczenia na Instastory.\nNa jaw jednak wyszły informacje dotyczące innej tragedii w życiu artystki sprzed lat. Trzy lata temu zmarł jej ukochany brat, który zarazem był basistą w zespole. Okoliczności jego śmierci były wyjątkowo dramatyczne.\nTragiczna śmierć Jarosława Kozidraka\nJarosław Kozidrak został odnaleziony w czerwcu 2018 roku w swoim mieszkaniu. Jego ciało znaleziono nad keybordem - najprawdopodobniej mężczyzna zmarł podczas komponowania muzyki. Choć wygląda to bardzo przerażająco, wszystko wskazuje na to, że mężczyzna zmarł na skutek powikłań zdrowotnych.\nJego syn wyznaje po latach, że ojciec zmagał się z wieloma problemami ze zdrowiem. Okazuje się, że długo wcześniej dokuczały mu poważne dolegliwości. Pod koniec życia miał już nawet mieć problemy z poruszaniem się samodzielnie.\n- Tata miał cukrzycę i problemy z kręgosłupem - wspomina syn zmarłego, Marcin Kozidrak.\nWokalistka rzadko wypowiada się w tej sprawie, jednak bez wątpienia odcisnęło to poważne na niej piętno.


Singer Festival -\nMiejsce modlitw Żydów\nGarść informacji o kulturze żydowskiej\nKultura żydowska – najważniejsze informacje\nPoznaj kulturę żydowską\nŻydzi wierzą, że świat jest miejscem szczególnym, a nie tylko światem fizycznym. To tutaj ich modlitwy mają być wysłuchane przez Boga. Ponieważ jest to temat religijny, istnieje wiele szczegółowych zasad i zwyczajów dotyczących tego, co i gdzie powiedzieć. Miejsce modlitwy ma kluczowe znaczenie dla kultury żydowskiej. Talmud mówi, że istnieją cztery rodzaje modlitw – stojąca,…\nKultura żydowska to znacząca część społeczeństwa, które jest nie tylko religią, ale także narodem. Unikalne wierzenia i praktyki Żydów są wysoko cenione przez inne grupy na świecie, ponieważ są tak różne od tego, co mają do zaoferowania inne kultury. Żydzi są przede wszystkim znani ze swoich unikalnych zwyczajów, tradycji i kultury, które definiują ich jako…\nJewfest to żydowski festiwal kulturalny, który obchodzony jest w USA od 1973 roku. Daje ludziom możliwość poznania kultury żydowskiej i poznania innych, którzy mają wspólne zainteresowania kulturowe. W tym roku Jewfest odbędzie się w Nowym Jorku. Wydarzenie odbywa się w weekend Dnia Pamięci (Memorial Day), 27-29 maja 2019 r. i jest bezpłatne. Żydzi mają wyjątkową…\nŻydzi to jedna z najstarszych religii na świecie. Ich wiara nie ogranicza się tylko do wielbienia Boga, ale do praktykowania różnych rytuałów i tradycji, które nadają ich życiu tożsamość. Poznaj z nami kulturę żydowską. Judaizm jest religią narodu żydowskiego wywodzącego się od Abrahama. Żydzi to nie tylko kolejna grupa etniczna czy religijna, ale raczej jeden…


Cagliari – Lazio – 16 grudnia (poniedziałek) | Typy bukmacherskie\nTypy bukmacherskie Darmowe typy bukmacherskie Cagliari – Lazio – 16 grudnia (poniedziałek)\nCagliari – Lazio – 16 grudnia (poniedziałek)\nNajciekawsze spotkanie szesnastej kolejki Serie A pomiędzy Cagliari a Lazio rozegrane zostanie w poniedziałkowy wieczór o godzinie 20:45. Transmisja w Eleven Sports 1.\nSerie A: Cagliari vs Lazio. Typ i Analiza\nNa Sardegna Arena kibice mogą spodziewać się wielkich emocji, bowiem na tym stadionie mierzyć będą się drużyny, które w piętnastu rozegranych kolejkach przegrały zaledwie dwa mecze dzięki czemu znajdują się w najlepszej czwórce Serie A.\nNiemniej bukmacherzy w poniedziałek w roli faworyta stawiają zespół gości, którzy wygrali siedem ostatnich spotkań co świadczy o ich znakomitej formie. Łącznie rzymianie mają już dziesięć zwycięstw na koncie i zajmują trzecie miejsce w ligowej tabeli.\nW tej rywalizacji za nimi przemawia wszystko, jeszcze lepsza forma, ostatnie bezpośrednie mecze i przede wszystkim doświadczenie, dlatego bukmacherzy zmuszeni byli wystawić niższe kursy na ich zwycięstwo. Stawiać polecam jednak over 2,5 po kursie 1.60 w Fortunie.\nPowinien to być mecz w którym nie powinno zabraknąć bramek, ponieważ obie drużyny prezentują ofensywny futbol, nie boją się gry do przodu, jeden na jeden, także ostatnie wyniki pokazują, że warto stawiać taki a nie inny zakład. W ostatnich meczach Cagliari było bardzo skuteczne, jedyny problem tej drużyny to defensywa przez co w ostatnim czasie remisowało z Lecce 2-2 i Sassuolo 2-2.\nPoza tym między innymi Cagliari rozgromiło Fiorentinę 5-2. Jak więc widać, ze strzelaniem bramek nie ma problemów dzięki przede wszystkim Brazylijczykowi który nazywa się Joao Pedro. Piłkarz ten jest w dobrej formie strzeleckiej, dla Cagliari strzelił już dziesięć bramek. Z kolei po drugiej stronie mamy Ciro Immobile który z dorobkiem siedemnastu bramek zajmuje pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców Serie A.\nSzykuje się więc ciekawy pojedynek tych piłkarzy którzy dla defensorów będą największym zagrożeniem. Warto dodać, że rzymianie najlepiej czują się przed własną publicznością gdzie w lidze nie przegrali jeszcze meczu, a dwukrotnie remisowali i odnieśli sześć zwycięstw. Natomiast ich bilans spotkań wyjazdowych prezentuje się następująco, 4-1-2. W ostatniej kolejce pokonali u siebie Juventus 3-1.\nPo odpadnięciu z Ligi Europy gdzie w ostatnim meczu grupowym przegrali z Rennes 0-2 mogą skupić się tylko i wyłącznie na rozgrywkach Serie A. Czy wygrają kolejny mecz w lidze? patrząc na formę Cagliari różnie może być, dlatego bardziej liczę na bramki. Tym bardziej że w poprzednim sezonie w dwóch bezpośrednich meczach goli nie brakowało co pokazują wyniki Lazio 3-1 Cagliari i Cagliari 1-2 Lazio.\nPoprzedni artykułLiverpool – Watford – 14 grudnia (sobota)\nNastępny artykułMarsylia – Nimes – 21 grudnia (sobota)


Ogrodzenia Panelowe Janikowo – Tani Montaż Ogrodzeń\nOgrodzenia panelowe Janikowo – WOJ-BUD\nJako firma budowlana działamy już wiele lat. Świadczymy usługi na terenie Polski oraz Belgii. Jako najważniejsze stawiamy zawsze potrzeby klienta. Przede wszystkim wysłuchujemy go przed podjęciem jakichkolwiek prac i oczywiście w międzyczasie kontrolujemy czy wszystko jest tak jak być powinno.\nBudowa domu w atrakcyjnej cenie?\nJako jedni z niewielu wprowadziliśmy atrakcyjne ceny do każdej z naszych świadczonych usług. Mamy świadomość, że obecnie wszystkie tym bardziej dobre materiały budowlane są bardzo drogie, dlatego chcemy odciążyć trochę inwestorów i nie zawyżamy cen. Jesteśmy bardzo słowni w tym zawodzie i zawsze dopilnujemy realizację wszystkich usług. Obecnie w bardzo atrakcyjnej cenie są ogrodzenia panelowe Janikowo, które również oferujemy.\nOgrodzenia panelowe – jedne z najczęściej wybierane przez klientów\nOgrodzenia panelowe Janikowo są obecnie najczęściej kupowanym rodzajem ogrodzeń w każdym większym sklepie. Dlaczego? Są one bardzo tanie, ale też stabilne. Dzięki nim można bezproblemowo wytoczyć i odgrodzić swoją działkę. Tego typu ogrodzenie może przynosić kłopoty w założeniu, dlatego od wielu lat oferujemy pomoc. Od początku do końca założymy płot w ekspresowym tempie. Dajemy również gwarancję o dokładności wykonania oraz o tym, że nie zepsuje się po kilku miesiącach.\nOprócz tego, że na samym ogrodzeniu da się zaoszczędzić, my postawimy je w bardzo atrakcyjnej cenie. Przed każdym zleceniem zachęcamy do skontaktowania się z nami w celu wyceny czy dogadania warunków. Dopiero kiedy poznamy wielkość ogrodzenia i rodzaj, będziemy w stanie wycenić naszą usługę.\nOferta budowlana – WOJ-BUD\nNie mamy w swojej ofercie tylko ogrodzenia panelowego Janikowo. Oferujemy inne usługi, pozwalające wybudować cały dom. Są nimi:\nbudowa domów mieszkalnych, użytkowych i przemysłowych,