Sposoby na odparzenia u niemowlaków » Porady J8.pl\nOdparzenia skóry u niemowlaków – sposoby domowe i farmakologiczne\nOdparzenia są bardzo częstym problemem, szczególnie w przypadku delikatnej skóry niemowlęcia. Powodują wiele dolegliwości bólowych, które mogą przyczyniać się do wystąpienia stanu zapalnego. W jaki sposób pozbyć się tego nieprzyjemnego problemu u dziecka?\nOdparzenia skóry niemowląt – objawy\nObjawy odparzenia skóry mogą się między sobą różnić, w zależności od fazy zaawansowania dolegliwości. Większość z nich powoduje u dziecka nieprzyjemne odczucia.\nPierwszym widocznym objawem, zwiastującym pojawienie się odparzenia, jest zaczerwienienie skóry. Po upływie kilku dni odparzenia mogą przejść do swojego kolejnego stadium. Pojawia się delikatna opuchlizna, na skórze występują pęcherze, najczęściej wypełnione płynem. Odparzenia skóry, szczególnie w późniejszej fazie, sprawiają dziecku ból.\nW jaki sposób powstają odparzenia u niemowląt?\nSkóra małego dziecka jest szczególnie wrażliwa, dlatego odparzenia mogą dotyczyć niemal każdego niemowlaka. Wilgoć i ciepło pieluszki są czynnikami, które sprzyjają pojawianiu się stanów zapalnych.\nOdparzenia skóry powstają przez czynniki zewnętrzne, które mają olbrzymi wpływ na delikatną skórę. Najważniejsze z nich to m.in. utrzymywanie się ciepłej temperatury wewnątrz pieluszki, wilgoć powodowana potem i moczem oraz składniki, które znajdują się w kale i moczu.\nNa pojawienie się odparzeń ma również wpływ obcieranie pieluszki o wrażliwą skórę dziecka. Wyeliminowanie tego czynnika często jest niemal niemożliwe.\nTo jedno z najczęstszych schorzeń dotykających niemowlaków. Powoduje występowanie bolesnych zmian skórnych w okolicach intymnych dzieci.\nPojawiające się zmiany skórne mają charakter wypryskowy i rumieniowy. Zwykle pojawiają się gródki, pęcherzyki i złuszczający się naskórek.\nNajczęstszą przyczyną pieluszkowego zapalenia skóry są odparzenia powodowane częstym narażeniem skóry na wilgoć. Staje się przez to podatna na wszelkie podrażnienia.\nCo pomaga na odparzenia?\nKiedy na skórze dziecka pojawiają się odparzenia, należy działać szybko. Zmiany skórne przyciągają bakterie i grzyby, dlatego szybka interwencja może przed nimi ochronić.\nDo złagodzenia objawów odparzeń przydatne są różnego rodzaju preparaty lecznicze. Należą do nich głównie maści, kremy i zasypki. Należy używać ich od pierwszych dni zauważenia objawów, gdyż zapobiegają pojawieniu się zapalenia.\nPreparaty lecznicze charakteryzują się działaniem osłaniającym delikatną skórę niemowlęcia. Ich głównym składnikiem często jest lanolina, która jest łagodną substancją łagodzącą stany zapalne. Do pozostałych składników, które są często wykorzystywane w leczeniu odparzeń, są alantoina, pantenol oraz tlenek cynku.\nDomowe sposoby na odparzenia u niemowlaków\nW przypadku łagodnych objawów odparzeń często wystarczającą pomocą są domowe sposoby. Należy pamiętać, że przed zastosowaniem jakichkolwiek czynności łagodzących objawy, skóra musi zostać dokładnie oczyszczona i osuszona.\nDo domowych sposobów leczenia odparzeń wliczają się przede wszystkim okłady. Częstym rozwiązaniem jest stosowanie okładów z naparu rumianku. Można także stosować kąpiele z jego dodatkiem. Przynoszą ulgę w przypadkach bólu i swędzenia odparzonych miejsc.\nWśród domowych sposobów znane jest również jak najczęstsze wietrzenie zmian skórnych. Dzięki temu skóra może oddychać, a rany szybciej się goją.\nPopularne jest również stosowanie mąki ziemniaczanej w postaci zasypywania odparzeń. Łagodzi podrażnienia i zmniejsza wilgoć w pieluszce.\nJak poradzić sobie z zaawansowanymi odparzeniami?\nW zaawansowanym stadium odparzeń leczenie domowe lub preparatami dostępnymi bez recepty może nie wystarczać. Nieumiejętne leczenie często prowadzi do pieluszkowego zapalenia skóry, które wymaga leczenia farmakologicznego.\nZazwyczaj stosowane są leki przeciwgrzybicze oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne. Częstym sposobem leczenia są również inhibitiory kalcyneuryny i leki przeciwhistaminowe.\nby Anulka on Porady J8.pl\njest sporo dobrych kremów, ja stosuję naturalne jak np. Nova Kosmetyki itp.\nby Milenka on Porady J8.pl\nJa stosuję krem na odparzenia jest naprawdę skuteczny\nNiemowlakOdparzenia pieluszkoweOdparzenia u noworodka


ASUS - Thinknews\n21 października 2021Lodówka z Wi-Fi – jak ją podłączyć? 13 maja 2022Lenovo ThinkPad X1 Titanium Yoga – sprawdzamy, co potrafi 22 września 2021Druk 3D – coś więcej niż zabawa 12 maja 2022Co możesz zyskać skutecznym pozycjonowaniem stron internetowych? 28 czerwca 2021Lodówka z ekranem – jak działa i który model jest najlepszy? 21 lutego 2022Jakie są standardy szyfrowania Wi-Fi? 14 kwietnia 2022Monitory snu na Androida – jak działają? 31 sierpnia 2020Targi CES 2021 wyłącznie online 29 października 2021Nowy Windows – czy będzie możliwa darmowa aktualizacja jak w przypadku 10? 24 stycznia 2022Zakup firmowego laptopa – na co zwrócić uwagę?


5 października 2016 umyjokno\nSpacer po ładnie urządzonym domu jest jak spotkanie schludnej osoby. Wszystko jest na swoim miejscu, każdy pokój jest starannie ułożony i meble wydają się akcentem, a nie popisem designerskim. Wysokiej jakości meble powinny wydobyć z domu najlepsze cechy. Ale atrakcyjne umeblowanie nie zdarza się przez przypadek. W domu lub mieszkaniu właściciel musi mieć czas na zakupy aby zadbać o wyposażenie, które będzie odpowiadała zarówno jemu jak i reszcie mieszkańców. Jedna osoba lub młoda para dopiero zaczynają i mogą nie mieć luksus zakupu rzeczy, które naprawdę są do siebie pasujące. Mogą wybierać to, czego potrzebują z komisów. Ale ci o stabilniejszych dochodach i funduszach do dyspozycji mogą za pomocą mebli stworzyć atmosferę, która jest kojąca i estetyczna. Kiedy jesteś gotowy do zakupu mebli, warto najpierw przeglądać ogłoszenia z gazet lub serwisów internetowych, aby zorientować się, co jest dostępne. Współczesne meble w wiktoriańskim domu to jest chyba mieszanka jakiej chcesz uniknąć. Szukaj różnych sztuk, które pasują do tematu twojego domu lub są w tym samum stylu. Porównaj odcienie, a także style i rodzaje tkanin w znalezieniu najlepszego dopasowania do salonu lub sypialni. Inną rzeczą, o której trzeba pamiętać jest funkcjonalność. Możesz wybrać inny mebel w tym samym stylu, w innym kolorze i z mocniejszej tkaniny. I pamiętaj aby zmieścić się w budżecie. Nie zapomnij wziąć pod uwagę elementów pomocniczych, takie jak stoliki, lampy i tak dalej. Powinny one również współgrać z obowiązującym tematem do stworzenia spójnego domu.


Ona, podobnie jak wytrawne wino, z roku na rok staje się coraz lepsza. Nieodparty, jasny, wspaniały i uwodzicielski. Wszystko to, oczywiście, o Demi Moore. Ma piękną, zwartą sylwetkę i gładką, idealną skórę. Czas nie jest nad tym. Na dowód tego nie ma zmarszczek i wyrazistego wyglądu.\nDemi Moore urodziła się w 1962 roku w Stanach Zjednoczonych. Dorastała bez ojca, wielu uważało jej rodzinę za nieudaną. W wieku 16 lat Demi opuściła szkołę, aby zostać aktorką. Od tego czasu rozpoczęła się jej kariera. W latach 90. Demi Moore stała się jedną z najlepiej opłacanych aktorek.\nStyl "modny Demi Moore"\nAktorka nigdy nie skąpi w stylowych rzeczach. Ona woli nosić wysokiej jakości modne ubrania. Demi Moore bardzo lubi styl lat 40. ubiegłego wieku. W jej szafie znajduje się wiele starych sukienek, butów i wszelkiego rodzaju akcesoriów. Lubi klasyczne kolory bazowe, mianowicie szare i czarne.\nW wolnym czasie Demi Moore zakłada proste stroje. To jej ulubione ciemne jeansy, lekkie koszulki, etniczne tuniki i koszulki z sukienkami. Od butów preferuje klapki, baleriny i sandały na niewielkim obcasie. W tym przypadku często mylona jest z 20-letnią dziewczyną, która jest bardzo pochlebna. Ale nawet w swobodnym stylu zawsze wygląda modnie.\nOna uważa okulary przeciwsłoneczne i naszyjniki za jeden z głównych akcesoriów. Muszą być koniecznie dobre i drogie. Ponadto są zawsze odpowiednie i doskonale pasują do różnych stylizacji.\nNa dywanie Demi Moore zakłada efektownie wyglądającą sukienkę. Takie piękno, a nawet z taką figurą pasują niemal do wszystkich stylów i sylwetek. Wygląda imponująco w długich, krótkich, prostych i bujnych modelach. Eksperymentuje z kolorami i dekoracją.\nTajemnice piękna z hollywoodzkiej divy\nWłosy Demi Moore są zawsze jednym z głównych tematów do dyskusji. Są to ciemna czekolada, błyszcząca w słońcu, żywa, gruba i mocna, jednym słowem, szyk. Demi Moore stara się nie zmieniać koloru swoich włosów. Teraz jest zapaloną brunetką. Zasadniczo wyobraź sobie to w innym kolorze, nie jest to trudne, ale po prostu nie chcesz. Jest piękna w tym przebraniu i dlatego jest kochana.\nKiedyś hollywoodzka diva podzieliła się z dziennikarzami, jak troszczy się o jej włosy. Powiedziała, że starannie dobiera fundusze, a nawet używa szamponu, którym obmywają grzywę koni. Ponadto używa różnych masek, balsamów, kremów ochronnych i serum. Koniecznie wykonuje płukanie naparami ziołowymi i unika suszenia za pomocą suszarki. Demi Moore nie tworzy super skomplikowanych fryzur. Preferuje luźne, pięknie ułożone, nawet włosy.\nDemi Moore używa minimalnego makijażu. Musi być naturalny i naturalny. W takim przypadku paleta kolorów jest umiarkowana, a nie uderzająca. Dominują odcienie brązu i szarości. Aby uczynić oczy bardziej wyrazistymi, Demi Moore używa czarnego tuszu z efektem objętości i wydłużenia. Świeży i promienny odcień twarzy, robi z podkładem, pudrem, rumieńcem i dobrym nastrojem.\nDemi Moore - kobieca i seksowna, ten wizerunek jest uzyskiwany od niej bez większego wysiłku. To jest jej "krew". Nie za nic, co przyciąga do niej piękniej i dużo młodziej niż jej męskich przedstawicieli. Jest zawsze młoda i świeża, daje przykład naśladowania kobiet na całym świecie.\nMiłość gwiazd do rysowania rysunków na ich ciele jest znana wszystkim. Że Demi Moore nie porzuciła tatuażu. Erotyczne zdjęcie znajduje się na jej lewym łopatce. A aktorka często robi sobie tymczasowe tatuaże z henny. Jest piękny, bezpieczny, bezbolesny i modny.\n← Biografia Daria Sagalova\nBiografia Ekaterina Guseva →


W obecnych czasach nastało znaczne rozluźnienie obyczajowe, to co kiedyś było nie do pomyślenia, dziś jest na porządku dziennym. Pewnie, że nie jest to jakaś okropnie zła sytuacja, lecz czasami w momentach, które jednak wymagają od nas znajomości savoir-vivre'u czujemy się mocno zagubieni.\nGdyż na niektórych płaszczyznach komunikacji międzyludzkiej, nadal nieprzychylnie widziane są odstępstwa od reguły. Jak zachować się na spotkaniu biznesowym z dyrektorem, lub debiutanckiej wizycie u rodziców narzeczonego? Teraz zajmiemy się jednak kwestią dress code'u - jak dopasować buty do konkretnej sytuacji?\nJeśli zatrudnieni jesteśmy w firmie, w której codziennie panie zakładają garsonki a panowie garnitury, musimy dobrać odpowiednie buty. Balerinki są jak najbardziej wskazane, o ile oczywiście dobrze w nich się prezentujemy, jednak muszą być one zabudowane. Także w gorące dni, żadna forma odsłoniętych stóp nie pasuje do takiego biura, zresztą zazwyczaj jest tam zainstalowana wentylacja. Jeżeli jesteśmy wykładowcą lub nauczycielką, nie mamy narzuconego stroju, jednak nietrudno za jego pomocą stracić szacunek otoczenia. Pewnie, że czerwone szpilki wyglądają na nodze bardzo atrakcyjnie, lecz raczej nie jest to właściwe obuwie dla nauczycielki klas podstawowych.\nNastępnym newralgicznym miejscem będzie z pewnością gastronomia. Wielu z nas czasami odwiedza restaurację, czekając na podanie dania wiele możemy zaobserwować, chociażby strój kelnerki. Dlatego kierownicy od swoich pracownic wymagają przeważnie nienagannego, czarnego ubioru - bawełniana koszula, fartuch i ciemne balerinki. Odmiennie to wygląda w lokalach nocnych czy pubach.\nTam, w rozróżnieniu od profilu miejsca , wymagany jest od kelnerek strój podkreślający ich kształty - czerwone szpilki, krótka spódniczka, obcisły top. Wszystko aby zaciekawić klientów. Jeżeli jesteśmy pracownikami poważnej firmy, którzy nie mają styczności z klientem, mimo wszystko musimy się właściwie prezentować. Chociaż nie jest to od nas wymagane, jednak praca na poważnym stanowisku zobowiązuje. Pamiętajmy że biuro to nie dyskoteka, dlatego czerwone szpilki lepiej pozostawić w domu. Wybierzmy buty wygodne i klasyczne, jak balerinki.\nOdpowiednie dobranie obuwia jest bardzo istotne w pewnych zawodach. Pewnie, że w większości z nich żaden wytyczony model code nie jest wymagany, jednak ludzie pomimo tego mogą nas ocenić niewłaściwie na podstawie źle dobranych sandałów.


Czy kasy wirtualne będą bezpieczne? - Mobilne oprogramowanie sprzedażowe\n13 grudnia, 2019 3 stycznia, 2020 Anna Siwek 1285 Views 0 Comments e-kasy, kasy dla gastronomii, kasy fiskalne online, kasy online dla gastronomii, kasy w formie oprogramowania, oprogramowanie dla gastronomii, rozporządzenie Ministra Finansów, system POS, system pos dla gastronomii, wirtualna kasa fiskalna, wirtualna kasa fiskalna online, wirtualne kasy fiskalne\nMinisterstwo nieustannie pracuje nad projektem rozporządzenia, które umożliwi wprowadzenie na polski rynek wirtualnych kas fiskalnych – 22 listopada 2019 roku opublikowano nową wersję tego projektu. Najczęściej poruszane zagadnienia w tym temacie to pytania o bezpieczeństwo kas wirtualnych ewidencjonujących sprzedaż. Poniżej prezentujemy informacje o systemach zabezpieczeń zapowiedzianych przez Ministerstwo Finansów.\nKasy w formie oprogramowania mają pełnić funkcje kas fiskalnych online, a ze względu na niski koszt zakupu i użytkowania zachęcać podatników do skorzystania z takiej w pełni wirtualnej opcji. Obniżenie kosztów jest spowodowane tym, że kasa wirtualna będzie miała postać oprogramowania i do korzystania z niej nie będzie potrzebny kosztowny sprzęt. Oprócz opłacalności tego rozwiązania, dużym plusem dla przedsiębiorców jest fakt, że taka aplikacja daje możliwość poszerzenia o kolejne funkcjonalności, np. zbieranie danych i poddawanie ich analizie, kontrola nad magazynem, pracownikami, sprzedażą. Więcej na ten temat pisaliśmy już w artykule “Wirtualna kasa fiskalna w gastronomii. Zobacz, jaką rewolucję szykuje rząd”.\nPodatnicy, widząc zalety kas wirtualnych zastanawiają się nad jedną kwestią: czy kasy w formie oprogramowania będą bezpiecznym rozwiązaniem? Zdaniem Zbigniewa Makowskiego, Zastępcy Dyrektora Departamentu Podatku od Towarów i Usług w Ministerstwie Finansów, proponowany system będzie spełniał wymogi bezpieczeństwa:\nJesteśmy przekonani, że możemy zaprojektować system bezpieczny; zaproponowane przez naszych ekspertów rozwiązanie zapewni ciągłość rejestrowania paragonów, które będą spływać do naszej bazy. Dzięki temu będziemy mieć pełną wiedzę o raportowanej sprzedaży.\nW projekcie rozporządzenia Ministerstwo Finansów zawarło wymagania techniczne, którym muszą odpowiadać kasy w formie oprogramowania oraz sposób ich używania, mające na celu zapewnienie, że dopuszczone do użytku kasy będą sprawnie i bezpiecznie pełnić swoją funkcję. Najważniejsze z tych ustaleń prezentujemy poniżej.\nCertyfikat producenta i kasy\nChociaż producentem oprogramowania, jakim będą kasy wirtualne, może być każda firma, to zanim taka usługa trafi na rynek, będzie musiała uzyskać specjalny certyfikat potwierdzony przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Po pierwsze, sam producent oprogramowania będzie musiał uzyskać tzw. certyfikat producenta, czyli główny certyfikat, który uprawnia go do nadawania swoim produktom certyfikatu kasy. Zgodnie z projektem rozporządzenia przez “certyfikat kasy” rozumie się “unikatowy certyfikat klucza publicznego przydzielony danej kasie, wystawiany przez producenta tej kasy i podpisany certyfikatem producenta, który jest zawarty w kasie”. Szef Krajowej Administracji Skarbowej będzie prowadził wykaz producentów kas mających zarejestrowany certyfikat producenta. Dokument ten będzie publicznie udostępniony, żeby podatnicy mogli sprawdzić czy producent kasy, której zakupem są zainteresowani, widnieje na tym wykazie. Certyfikat producenta będzie ważny 10 lat od daty wystawienia.\nJednak to nie wszystko. Jak czytamy w artykule gazety prawnej, po wystawieniu certyfikatu kasy, “producent oprogramowania będzie musiał zgłosić certyfikat do szefa Krajowej Administracji Skarbowej, a ten następnie będzie go rejestrował w zbiorze zaufanych certyfikatów. Projektowane przepisy przewidują, że dopiero po zgłoszeniu szefowi KAS producent będzie mógł wprowadzić dany certyfikat do kasy.”\nNumer unikatowy i numer ewidencyjny kasy\nCertyfikaty to nie jedyne oznaczenia, jakie będzie musiała uzyskać kasa wirtualna, by być traktowana jako oprogramowanie dopuszczone do pracy przez Ministerstwo Finansów.\nProjekt rozporządzenia przewiduje również nadawanie wymogów posiadania przez kasy numeru unikatowego i numeru ewidencyjnego. Zgodnie z dokumentem opublikowanym przez Ministerstwo, przez numer unikatowy rozumie się “indywidualny i niepowtarzalny numer nadawany kasie, zapisany w bazie danych kasy, identyfikujący jednoznacznie każdą kasę z przydzielonym jej certyfikatem kasy”. Poza nim kasa będzie oznaczona numerem ewidencyjnym. Jest to “indywidualny i niepowtarzalny numer nadawany kasie podczas fiskalizacji, zapisany w bazie danych kasy, identyfikujący kasę w Centralnym Repozytorium Kas”.\nProces fiskalizacji i wpis do Centralnej Ewidencji Kas Rejestrujących\nPo rejestracji certyfikatu producenta i potwierdzeniu numeru unikatowego kasa w formie oprogramowania będzie mogła przejść proces fiskalizacji, definiowany w projekcie, jako “jednokrotny i niepowtarzalny proces inicjujący pracę kasy, zakończony wystawieniem raportu fiskalnego fiskalizacji oraz pobraniem i zapisem w bazie danych kasy harmonogramu przesyłania danych”. Proces ten dokonuje się poprzez połączenie umożliwiające przesyłanie danych między kasą a Centralnym Repozytorium Kas. Jeśli wszystko przebiegnie pomyślnie, kasa zostanie wpisana do Centralnej Ewidencji Kas Rejestrujących, co oznacza, że specjalny certyfikat identyfikujący ją wraz z przedsiębiorstwem, które z niej korzysta. Jak mówi Przemysław Koch, Pełnomocnik Ministra Finansów ds. Informatyzacji, od tego momentu kasa będzie mogła “każdego dnia pobierać będzie token upoważniający do rejestrowania sprzedaży”.\nStandardy kryptografii i testy bezpieczeństwa\nW nowej wersji projektu rozporządzenia wymienia się również inne techniki zwiększające bezpieczeństwo kas fiskalnych, m.in. specyfikację RFC 6234, która stanowi zbiór dobrych praktyk opisujących standard kryptografii opublikowany przez National Institute of Standards and Technology (NIST); klucz współdzielony używany jako klucz wmieszany dla kodów uwierzytelniania wiadomości, skrót kryptograficzny SHA2. Ponadto, jak czytamy w stanowisku Ministerstwa Finansów z 23 września 2019 r. dla DGP, resort przewiduje “przeprowadzenie testów bezpieczeństwa, w szczególności testów penetracyjnych, potwierdzających odporność opracowanego rozwiązania na próby przełamania zabezpieczeń i ataki hakerskie”.\nW każdej dziedzinie gospodarki zauważa się przechodzenie w stronę cyfryzacji, a podobne rozwiązania dotyczące rejestracji sprzedaży z powodzeniem funkcjonują już w innych krajach Europy, np. w Chorwacji, w Słowenii i w Czechach i opierają się na zabezpieczaniu metodami kryptograficznymi procesu przesyłania danych. Ministerstwo Finansów przekonuje, że certyfikowane oprogramowanie, w tym oprogramowanie dla gastronomii, będzie bezpieczne, przetestowane i mniej kosztowne dla przedsiębiorców.\n← Kolor roku 2020 – Classic Blue – kolorem POSbistro!\nWigilia firmowa – jak ją zorganizować? →


Oczekiwania na każdy dzień.\tkarobson84.bloog.pl - strona głównaMiłość... (05.10.2009)Pamięć. (24.08.2009)Lekka dywersja. (02.07.2009)Zniewolenie (02.07.2008)Wpis nr. 3 (24.06.2008)\tKategorie\nMiłość ogólnie rozumiana jako dobro, przeplatana racjonalnością i szaleństwem, to sens życia oraz ideał, do którego warto dążyć.Podziel się\nkomentarze (2) | dodaj komentarzPamięć.\nRozglądając się po rzeczywistości, nie można być spokojnym zupełnie. Bo spokój ma inny wymiar. Spytam się jak określić tą rzeczywistość, którą spotykam nacodzień? Jak bardzo jestem spokrweniony z nią? Czy chcę mieć wpływ na kształt? Ile we mnie jest pokory? Ile jest prawdy?Podziel się\nkomentarze (1) | dodaj komentarzLekka dywersja.\nPo czasie powracam do rzeczywistości blogowej. Jedno postanowienie, nidgy więcej nie pisać takich głupot jakie pisałem wcześniej. Więcej konsenkwencji, więcej dyscypliny, a bardziej zaangażować umysł. To jest oczywiste, że każdy z nas przechodzi zmiany. Istotne, aby uzbroić się w cierpliwość, dochodzić do celów powoli. Doświadczenia ostatniego czasu nauczyły mnie, że nie warto skupiać się na szczegółach. One same kształtują naszą rzeczywistość, ja nie mam na nie wpływu. Dodatkowo, widzę jak trudno jest być bezinteresownym. Jak trudno jest kochać, nie oczekując nic w zamian. Powstaje we mnie lekki dylemat, czy jeśli czegoś pragnie sie, dążyć do tego za wszelką cene, kosztem tworzenia się iluzji w głowie, czy też pozwolić na swobodny bieg wydarzeń. Intuicja podpowiada mi, że gdy pragnienia pochodzą ze sfery ducha, są efektem wolnego wyboru. Gdy zaś cielesność mówi nam co czynić, w gruncie rzeczy jest to naturalne, jednak może prowadzić do determinacji. Czasem widać jak każdy dzień może być trudny, ile trzeba wysiłku wkładać, żeby nie koniecznie coś osiągnąć, ale by móc czuć powiew miłości. By ta trudna rzeczywistość stała się lekka, co nie jest równoznaczne z przyjemnością. Lekka jak obłok? Nie chciałbym tutaj wprowadzać niezdarnych porównań, czasem mężczyźnie brak jest łagodności, poezji wewnętrznej. Niekiedy trzeba zacząć na nowo. Nastąpiły chwile, gdy wszystko zostawiam z tyłu. Pogodzić się najbliższymi. Zmienić obraz siebie w oczach drugich osób, szczególnie najbliższych. Nie chodzi tutaj o dbanie o opinię, ale o wewnętrzną przemianę "serca" a nawet rozumu. Najćieżej jest zmienić rozum, przywyczajony czasem do stałych schematów. Szczególnie ta sfera wymaga odświerzania, bo może ulec ułudzie. Choć czy warto się nie łudzić? Czy nie warto żyć w nadziei? Może powstać więcej pytań, ale te dwa są zasadnicze na dzień dzisiejszy. Pozostaną bez odpowiedzi. Podziel się\nkomentarze (2) | dodaj komentarzZniewolenie\nMożliwe, że kiedyś nastąpi dzień, w którym nie będzie zniewolenia.Podziel się\nkomentarze (1) | dodaj komentarzWpis nr. 3\nTeraz widze jak innym człowiekiem stałem sie. Właściwie to czuje, że ostastnio zmierzam w kierunku nieznanym. Byćmoże nabieram nowego doświadczenia, tak jak wtedy będąc w liceum. W zasadzie mam podobny stan świadomości. Jedankże, nie jestem tym samym człowiekiem co kilka lat temu. Bierze sie to stąd prawdopodobnie, że mam teraz doczynienia z ludźmi młodszymi odemnie o lat cztery. Zauważam pewne różnice w mentalności. Niedoszły dwudziestolatek ma inne priorytety, niż osoba zmierzajaca ku połowie swej dwudziestoletniej młodośći. Mimo wszystko jesteśmy równi. Wszyscy mamy te same dusze, te same choroby, te same przeżycia psychiczne. Jakże mogę powiedzieć, że jestem ważniejszy niż każda z tych osób które znam? Co to znaczy miłować naprawde? Czy ja kocham autentycznie? Czy nie dzieje sie tak że pragnienie kochania umiera we mnie, z każdym pragnieniem siebie dla innych? Oczywiście nie mam tu na myśli zatracania bezmyślnego siebie na rzecz drugiego człowieka. Jest w tym pewna subtelna róznica. Postawa miłości jest wtedy autentyczna, pod warunkiem świadomości jednostwości isntienia. Wtedy gdy stwierdzam, że jestem równy innym, to pod wzgledem duchowym. Cielesmym również. To duch jest tym co nadaje mi wyjątkowość. Rozumiejąc ją, pokornie nabieram dystansu do innych, przy jednoczesnym otworzeniu sie na świat. Wydaje mi sie, że człowiek powinien przejść pewna drogę. Musi dać od siebie pewien wysiłek. Wspiera wtedy autentycznie duchowe siły świata. Szanując siebie, rozumiem innych. Rozumiejąc innych kocha siebie. Nie może istnieć jednostkowo, i wyłącznie tak. Sprawa ma sie dość prosto do mnie i "pozostałych". Nie można jej komplikować poprzez nadmierne rozmyślanie. Pozatym myśli nie mogą być niezależne od rzeczywistości. Zależą od realności w tym względzie, że zgodnie z tomistycznym i arystiotelesowskim "Veritas est adaeqatio rei et intellectus". Właściwie filozofie obu tych wielkich myślicieli odpowiadają mi, bowiem zakładają i istnienie rzeczywistości, i świata nadprzydrodzonego. Wracając jednak to jednostkowości, wydaje mi się, że gdy istnieje równowaga między subiektywnością i obiektywnością, jestem zgodny z sobą. Prawda o mnie, i o każdym z nas znajduje sie w nas i poza nami. Błędnym jest spostrzeganie jedynie rzeczywistości zewnętrznej, jak i tylko wewnętrznej. Obie się uzupełniają. Bowiem jak wiadomo każda inna osoba jest jakby odzwierciedleniem mnie. Daje informacje zwrotną, na temat mojego "ja". Również ja jestem tym odbiciem osób ze mną przebywających, nawiązujących autentyczną, jednostkową relację. Człowiekowi nieświadomemu może wydawać sie, że wszystko jest wpożądku. Jakże to mylące jest wrażenie. Na nieszczęście takich osób, niezbędne jest zgłębianie siebie. Tutaj mogę jednak pocieszyć, że nie musi się to odbywać w sposób drążący, niszczący. Niektórym może tak sie kojarzyć zgłębianie siebie. Można przecież spojrzeć na siebie bardziej optymistycznie. Myśle, że możnaby to przyrównać do tego w jaki sposób tworzy sie tunele w kopalniach. Jeśliby górnicy drązyli tylko i wyłącznie w dół.. Do zadnych pokładów węgla nie byliby wstanie dojść. Także, dochodząc do podswiadomosci musi być miejsce na wszystkie aspekty. Dlaczego zgłębiać sie jedynie w dół. Możnaby przecież rozszerzać tą przestrzeń, aby nie być zniewolonym, czyli jakby zupełnie zsubiektywizowanym. Mam na myśli to ze czując sie prztyłoczonym, niczego wewnętrznie wolnego nie jest się wstanie zdziałać. Takie jest moje przekonanie. Na dalszcy ciąg rozważań przyjdzie czas.... Dziękuje RobertPodziel się\nkomentarze (4) | dodaj komentarz\tniedziela, 25 czerwca 2017Licznik odwiedzin: 1 588 Kalendarz\nczerwiec 2008lipiec 2008lipiec 2009sierpień 2009październik 2009\nRobert...znacie mnie. Głosuj na bloog\nUlubione stronyPearl Jam


Czym jest psychologia prenatalna? - Cztery trymestry\nCzym jest psychologia prenatalna?\nkw. 15, 2020 | Ciąża\nCzy wiesz, że proces zapamiętywania u dziecka zaczyna się w siódmym tygodniu życia… płodowego?\nTak, to nie pomyłka. W tym czasie zaczynają tworzyć się synapsy. A ponieważ w tym samym okresie są już wykształcone zmysły, stąd dziecko potrafi zapamiętać to, co widzi i słyszy. A to nie wszystko! Pomiędzy dzieckiem a mamą trwa już wtedy dialog, choć taki bardziej biologiczny, bo oparty na wymianie neurohormonalnej. A jeśli w grę wchodzą hormony, to stąd prosta droga do emocji, które przecież zmieniają chemię organizmu i gospodarkę hormonalną. Ponieważ dziecko połączone jest z mamą pępowiną, to siłą rzeczy zmiany nastroju mamy, wpływają prostą drogą na dziecko. I to nie tylko pozytywne emocje – negatywne niestety też.\nKiedyś myślano, że zmienia jest płaska i słońce kręci się wokół niej. Uważano (niektórzy dalej tak sądzą…), że zwierzęta nie odczuwają bólu. Sądzono, że nasze myśli nie wpływają na to, co nam się przydarza w życiu.\nWierzono, że dzieci w okresie prenatalnym są całkowicie oddzielone od świata zewnętrznego i nie odczuwają bólu.\nZ biegiem lat te wszystkie „herezje” zostały potwierdzone. Tak samo jest z tematem odczuwania emocji przez dziecko w brzuchu mamy i dziedziną nauki, która zajmuje się badaniem tego zagadnienia. A mówię o psychologii prenatalnej, która mnie pasjonuje.\nInstytut Rozwoju Psychologii definiuje ją tak:\n„Psychologia prenatalna jest stosunkowo nową dziedziną psychologii. Jej zasadniczym przedmiotem zainteresowania jest rozwój psychiczny dziecka w okresie prenatalnym, wpływ matki a szczególnie jej stan emocjonalny i przeżycia na rozwój dziecka, relacje pomiędzy ojcem a matką i ich oddziaływanie na dziecko w okresie ciąży, psychologiczne aspekty związane z przygotowaniem przyszłych rodziców do porodu, postawy rodziców wobec macierzyństwa i pełnienia ról rodzicielskich w kontekście wpływu na przebieg ciąży podejmowanych wobec niej działań.\nPsychologia prenatalna i przedmiot jej zainteresowania wynika z podstawowego założenia, iż okres prenatalny stanowi kluczowy moment w zakresie kształtowania emocjonalności, osobowości, wzorców zachowań i nawyków. Obecność określonych hormonów w okresie prenatalnym warunkuje maskulinizację i feminizację mózgu co oznacza, iż już wtedy powstają podwaliny pod określone predyspozycje dotyczące późniejszych zachowań rodzicielskich, pielęgnacyjnych czy opiekuńczych.\nSzacuje się, iż około 85% czynników ryzyka poważnych zaburzeń rozwojowych można przypisać wydarzeniom mającym miejsce właśnie w okresie prenatalnym. Większość z nich wynika głównie z zachowania i stylu życia matki.(..)”\nW ciąży mamy więc „emocje do kwadratu„. Wiesz już dlaczego?\nBo to co Ty – mama – odczuwasz będąc w ciąży, nie kończy się na Tobie czy na Twoim partnerze. To co myślisz o sobie, świecie, swoim ciele, jakie masz przekonania, czy się dużo uśmiechach, czy płaczesz, krzyczysz, złościsz, nie akceptujesz ciała a może i dziecka, to wszystko oddziałuje na to małe życie. Psychologia prenatalna pokazuje, że stan emocjonalny kobiety jest decydujący dla dziecka w kluczowych sprawach:\nczy urodzi się człowiek naładowany silną, pozytywną energią,\nczy urodzi się człowiek akceptujący siebie, umiejący radzić sobie z życiem w sposób mądry i elastyczny,\nczy urodzi się człowiek lubiący innych, śmiały, kreatywny,\nczy urodzi się tzw. głęboki pesymista, człowiek bojący się życia i innych ludzi, zamknięty na życie, głęboko wrażliwy, nadmiernie empatyczny, który traumę z okresu prenatalnego będzie nosił całe życie, a nauczyć się z nią żyć będzie mógł dopiero po długotrwałej psychoterapii oraz po pracy z pierwszą czakrą w myśl nauki jogi kundalini.\nDowodem biologicznym na istnienie pamięci prenatalnej jest narząd przylemieszowy – on jest kształtowany w okresie prenatalnym, a po urodzeniu nie funkcjonuje (zanika w 25-tym tygodniu życia płodowego) – tam zapisują się wszelkie emocji towarzyszące mamie i dziecku w jej brzuchu.\nW komunikacji z nienarodzonym dzieckiem ważne są też myśli mamy. To trochę jak w wyśmiewanym przez wiele osób prawie przyciągania – to co myślisz, wraca do Ciebie; to co myślisz – materializuje się. Stąd powiedzenie „Uważaj, o czym marzysz, bo jeszcze się ziści”. Kiedy jesteś w ciąży, Twoje myśli oddziałują na Ciebie i dziecko. Twoje myśli pracują na to, czy ciało dziecka, a co więcej – jego dusza, będą mocne, pozytywne, z dobrego budulca, odżywione wartościową energią. Myśl to energia, czy w to wierzysz, czy nie.\nZanim zaplanujesz ciążę (wiem, nie zawsze można) lub na wczesnym jej etapie, poświęć sobie tyle czasu i potrzebujesz i zadaj sobie pytania:\njakie są moje relację z mamą,\nco o sobie myślę,\nczy jestem ze sobą szczęśliwa,\njakie mam przekonania o świecie i życiu,\nczy dobrze się odżywiam,\nczy jestem gotowa psychicznie i fizycznie na dziecko.\nPraca z pierwszą czakrą przed zajściem w ciążę i porodem jest inwestycją w Ciebie, w Twoje dziecko i jego przyszłość, w przyszłość kolejnych 7-pokoleń. Myślisz, że warto?\nKalendarz ciąży - ciąża tydzień po tygodniu | Portal Ciąży - […] Czym jest psychologia prenatalna? […]


Korzenna sałatka z kurczakiem, brokułem, dukkah i cytrynowym dressingiem - Roleski\n1 bułka, np. z dynią\nPokrój kurczaka w kosteczkę, zamarynuj w marynacie klasycznej Roleski i odstaw na 2-3 godziny do lodówki. Po tym czasie wyjmij mięso z lodówki.\nRozgrzej piekarnik do 200 stopni (góra-dół). Pokrój bułkę na 6 kromek, ułóż na blaszce, skrop oliwą z oliwek, posyp solą i pieprzem. Piecz przez ok. 10-15 minut, aż otrzymasz grzanki. Podziel je na mniejsze części.\nRozgrzej patelnię na średnim ogniu. Wsyp orzechy i sezam i praż przez około 2 minuty, po czym przesyp do moździerza lub miksera.\nNa tę samą patelnię wrzuć kolendrę i kmin rzymski i praż, aż zaczną lekko strzelać. Przesyp do moździerza lub miksera. Rozdrobnij orzechy, sezam i przyprawy do konsystencji, która Ci odpowiada. Na patelni rozgrzej łyżkę oleju, np. rzepakowego. Dodaj kurczaka. Smaż przez kilka minut, mieszając, aż kurczak będzie gotowy.\nUgotuj brokuły al dente. W tym celu wrzuć je do gotującej się wody i gotuj przez 4 minuty. Odcedź i pokrój na mniejsze kawałki.\nWymieszaj jogurt z musztardą, sokiem i skórką z cytryny.\nPokrój jarmuż na małe kawałki. Pamiętaj o odkrojeniu łykowatych i twardych części. Skrop jarmuż oliwą z oliwek i lekko przemieszaj.\nNa talerze połóż jarmuż, brokuły, kurczaka i grzanki. Polej dressingiem, a następnie posyp dukkah.


Wyniki Konkursu Międzyświetlicowego – Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 1 w Jastrzębiu-Zdroju\nWyniki Konkursu Międzyświetlicowego\nWyniki IV Edycji Miejskiego Międzyświetlicowego Konkursu Plastycznego\nW październiku nastąpiło rozstrzygnięcie IV Miejskiego Międzyświetlicowego Konkursu Plastycznego: „Niezwykłe zwierzęta Ameryki Południowej”, którego organizatorem byla nasza świetlica szkolna. Konkurs rozpoczął się w lutym, ale z powodu pandemii oraz zdalnego nauczania został zawieszony i przeniesiony na wrzesień. Promowanie działalności świetlic szkolnych, doskonalenie umiejętności manualnych oraz wzbogacanie wiedzy uczestników na temat zwierząt Ameryki Południowej to główne cele tego konkursu.\nW tej edycji otrzymaliśmy 32 prace z 5 świetlic szkolnych (SP 18, SP 17, SP 16, SP 9, SP1). Wyboru najciekawszych prac dokonało jury w składzie: pani Alicja Kołodziejczyk – nauczyciel przyrody, geografii, biologii, pani Karina Korduła-Bloch – nauczyciel plastyki.\nW tym roku niestety nie było możliwości zorganizowania uroczystego wręczenia nagród, tak jak odbywało się to w latach ubiegłych. Nagrody zostały przekazane do szkół. Nagrodzone prace to:\nI miejsce: „Krokodyl i żółw” – świetlica SP 18\nII miejsce: „Koliber” – Julia Kamińska, świetlica SP 1\nIII miejsce: „Pancernik” – Paulina Lubak, świetlica SP 1\n„Jaguar” – świetlica SP 17\n„Tukan” – świetlica SP 16\n„ Lama”- Amelia Wrona, świetlica SP 1\n„Ara” – świetlica SP 18\n„Małpa” – świetlica SP 18\nPomysłowość uczniów i wychowawców świetlic, pod kierunkiem których prace zostały wykonane, można podziwiać na wystawie pokonkursowej wyeksponowanej na korytarzu przy świetlicy.\nGratulujemy wszystkim nagrodzonym i cieszymy się bardzo z sukcesów wychowanków naszej świetlicy. Następna edycja konkursu już za rok.\nEdyta Buchta – Kaczmarek


Czym jest kara? Kara jest to negatywna sytuacja, której organizm unika, ponieważ towarzyszą jej negatywne emocje. Zadanie kary jest dwojakie: po pierwsze- powinna odstraszać i zniechęcać do czynów zakazanych i niepożądanych, a po drugie- informować o tym, co złe, szkodliwe i niebezpieczne. Oznacza to, że dziecko, które usiłuje np. włożyć palec do kontaktu, powinno dowiedzieć się, że grozi to porażeniem prądem a także powinno zniechęcić się do dalszych czynów tego rodzaju.\nSkuteczność kary zależy od tego, czy dziecko uświadamia sobie związek czynu i kary. Dziecko musi wiedzieć, za co zostało ukarane, czyli dowiedzieć się, czego konkretnie mu nie wolno. Bardzo istotne jest (szczególnie w przypadku małych dzieci), aby kara następowała zaraz po przewinieniu, ponieważ jeśli nastąpi zbyt późno, dziecko może nie wiedzieć, za co zostało ukarane. Jeśli dziecko tego nie wie, kara nie koryguje niepożądanego zachowania, a tylko wywołuje poczucie krzywdy. Karząc należy dziecku jasno powiedzieć: nie pójdziesz dzisiaj do Jasia, ponieważ zrobiłeś to i to.\nKary mogą być różne: słowne ubolewania, nagana, odebranie pewnych praw dziecka czasowo (np. zabronienie wykonywania ulubionego zajęcia przez kilka dni), odwołanie zapowiedzianej przyjemności, praca niezbędna do wyrównania straty lub szkody (w odniesieniu do dzieci starszych).\nWażne jest, by kara była proporcjonalna do winy (drobne przewinienie- mało dotkliwa kara). Niezwykle istotne jest też, aby kary były stosowane konsekwentnie, to znaczy nie może być tak, że za to samo zachowanie dziecko raz zostaje ukarane, a innym razem nie, bo rodzice akurat mają dobry humor. Dziecko powinno jasno zdawać sobie sprawę z tego, że są rzeczy, których nie wolno im robić nigdy. Ważne jest też, aby oboje rodzice byli jednomyślni co do kary - sytuacja w której np. ojciec chce ukarać a matka nie, prowadzi do tego, że dziecko jest zdezorientowane i nie jest przekonane o niewłaściwości swojego postępowania.\nKara musi być sprawiedliwa, to jest adekwatna do winy. Nie może być tak, by kara była bardzo sroga wtedy gdy przewinienie dziecka było drobne i odwrotnie. Kara powinna być proporcjonalna do przewinienia. Karząc dziecko należy uwzględniać jego wiek i usposobienie. Są dzieci, na które wystarczy spojrzeć w odpowiedni sposób, czy powiedzieć jedno zdanie, a one już będą wiedzieć, że zrobiły źle i tak robić nie można, a są dzieci wobec których łagodna kara wcale nie skutkuje.\nWażne jest także, aby przed ukaraniem poznać motywy postępowania dziecka. Czym innym jest pobicie kolegi bez powodu, a czym innym walka w obronie własnej, czy kogoś słabszego.\nNależy pamiętać też o tym, by kary były różnorodne, gdyż w przeciwnym wypadku spowszednieją i stracą skuteczność.\nJest jeszcze kilka zasad, o których należy pamiętać stosując kary: Kara jest skuteczna tylko wtedy, gdy dziecko jest przekonane o tym, że jest kochane i akceptowane przez rodziców a kara dotyczy tylko tego jednego, konkretnego zachowania. Nie mówimy dziecku „Jesteś zły, okropny, wiecznie z Tobą kłopoty”, mówimy „Źle zachowałeś się dzisiaj robiąc...”, nie „Ty zawsze jesteś nieposłuszny” tylko „ Źle zachowałeś się dziś nie słuchając mamy”.\nKara nie powinna stanowić zemsty ani odwetu. Nie powinny być też stosowane takie kary, które poniżają dziecko lub ośmieszają je wobec innych ludzi.\nNależy też pamiętać o tym, by jednemu przewinieniu towarzyszyła jedna kara. Nie może być tak, że za to samo przewinienie dziecko jest karane kilkakrotnie.\nJak nie należy karać?\nNie należy zawstydzać dziecka, przekupywać go, wyśmiewać się z niego, ubliżać mu, poniżać, grozić, bić, pozbawiać rzeczy do których dziecko ma prawo (np. jedzenia). Wymienione tu kary wzbudzają w dziecku agresję wobec osoby karzącej, poniżają jego godność, tłumią wrażliwość a także bardzo często pozostawiają urazy psychiczne. Systematyczne stosowanie tych metod może doprowadzić do tego, że dziecko zacznie nienawidzić rodziców, odczuwać wobec nich agresję i chęć zemsty. U dziecka może pojawić się poczucie mniejszej wartości, wstyd, depresja. Dziecko będzie się czuło gorsze od innych.\nKara powinna służyć poprawie dziecka i umożliwieniu mu powrotu na drogę właściwego postępowania, nie powinna zaś być formą wyżycia się na dziecku i wyładowaniu agresji. W czasie wymierzania kary trzeba starać się powściągnąć swoje emocje i zachować spokój, choć niekiedy jest to bardzo trudne do zrobienia.\nJakie są niebezpieczeństwa stosowania kar?\nKary wywołują najczęściej przykre doznania: strach, wstyd, poczucie niższej wartości, smutek, niepokój. Aby uniknąć tych przykrych uczuć, karane dzieci często stosują kłamstwa, wykręty, wypieranie winy, zrzucanie jej na kogoś innego. W efekcie powoduje to deformację charakteru dziecka, osłabia jego system nerwowy, zaburza więź z rodzicami. Kara najczęściej nie eliminuje niepożądanego zachowania, a tylko może je na jakiś czas stłumić.\nBezpieczniejsze, pewniejsze i lepiej rokujące dla dziecka jest posługiwanie się nagrodą. Nagroda zachęca i utrwala sposób zachowania pożądany przez rodziców, usuwa napięcie nerwowe dziecka, wyzwala u niego reakcje pozytywne.\nNagroda powinna być jednak równie umiarkowana jak kara i zawsze związana z określonym czynem i zachowaniem dziecka. Nagradzać można tylko to, co stanowi pozytywne przekroczenie przez dziecko pewnej obowiązującej normy (oczywiście na miarę możliwości dziecka w danym wieku).\nNagrody można podzielić na wewnętrzne i zewnętrzne. „Wszystko to, co człowiek robi z zainteresowaniem bądź z zamiłowaniem, jest źródłem nagród wewnętrznych. Natomiast wszystko to, co człowiek robi ze względu na przyszły efekt lub zysk, opiera się na nagrodach zewnętrznych”. Nagrody zewnętrzne występują często w formie słownej lub zmaterializowanej. Nagradzanie może też mieć inną formę, np. przydzielenie określonej funkcji lub roli (np. dziecko otrzymuje pozwolenie na wykonanie w domu jakiegoś odpowiedzialnego zadania), przyznanie dodatkowych przywilejów i inne.\nNagrody mogą spowodować kształtowanie się pozytywnego stosunku do nauki, zwiększenia efektów pracy szkolnej. Mogą prowadzić też do osiągania zamierzonych celów wychowania w ogóle, jeśli będą dostosowane do potrzeb, zainteresowań i wieku dzieci, oraz gdy będą różnorodne.\n1.Nagrody powinny być dobierane indywidualnie z uwzględnieniem płci, wieku, zainteresowań i potrzeb dziecka\n2.Nagroda powinna być związana bezpośrednio z czynem, należy pamiętać o tym, by wziąć pod uwagę rzeczywisty wysiłek dziecka włożony w wykonanie jakiejś czynności ( dziecko, które uczy się słabo mogło włożyć wiele wysiłku, by dostać np. trójkę).\n3.Ważne jest by oboje rodzice byli jednomyślni przy nagradzaniu\n4.Należy stopniować nagrody w zależności od rodzaju osiągnięć (małe osiągnięcie, mały wysiłek- mała nagroda, duże osiągnięcie- duża nagroda)\n5.W stosowaniu nagród należy być umiarkowanym i zbytnio nimi nie szafować\n6.Nagrody powinny być różnorodne\nJakie są niebezpieczeństwa stosowania nagród?\nNagradzając należy uważać, by wysiłki dziecka nie kierowały się wyłącznie na osiągnięcie powodzenia za wszelką cenę. Są wypadki gdy dzieci przejawiają dane zachowanie (np. uczą się) wyłącznie dla nagrody otrzymywanej w domu, a nie z potrzeby poznawczej. Używanie zbyt dużej liczby nagród, szafowanie nimi może przyczynić się do tego, że dziecko stanie się egoistyczne, samolubne, będzie domagać się wyróżnienia i uznania przy wykonywaniu najprostszych rzeczy.\nSzczególnie niebezpieczne jest nagradzanie pieniędzmi i innymi rzeczami materialnymi. Dziecko nagradzane zbyt często w ten sposób zaczyna robić wszystko dla otrzymania pieniędzy, np. pomaga w domu nie z chęci ulżenia rodzicom, lecz tylko i wyłącznie z pobudek materialnych.\nNależy pamiętać o tym, że o ile o zapowiedzianej karze można zapomnieć, o tyle obiecana nagroda za jakiś czyn nie może zostać zapomniana i musi zostać udzielona. Zapomnienie o nagrodzie rozczarowuje dziecko, powoduje utratę zaufania do rodzica oraz podważa jego wiarę w to, że cnota bywa zawsze nagradzana.\nA więc karać, czy nagradzać?\nNagradzanie jest bardziej skuteczne niż karanie. Karanie może mieć wiele skutków ubocznych, z których należy zdawać sobie sprawę. Są jednak sytuacje, w których kara jest jedyną skuteczną metodą. Pewne czynności dziecka są tak niebezpieczne (agresja fizyczna wobec innych, wbieganie na jezdnię, dotykanie przewodów elektrycznych), że dziecko musi zostać ukarane po to, by zrozumiało niewłaściwość swego postępowania. Jednak w karaniu należy być bardzo oszczędnym. Ktoś, kto szafuje karami pozornie może osiągnąć swój cel szybko (np. wyeliminować niewłaściwe zachowanie), jednak w efekcie może okazać się, że osiągnął więcej szkody niż pożytku, bo dziecko zaczęło kłamać, kręcić, by uniknąć kary.\nNasza prezentacja w informatorze - Kara i nagroda w wychowaniu dziecka.


Jak lider z liderem 28 października 2019\nW Academy International korzystamy z każdej okazji, żeby porozmawiać o dobrym przywództwie i cechach, którymi powinien odznaczać się nowoczesny lider.\nOkazją do takiej rozmowy była wizyta Pana Zbigniewa Dzideczka – biznesmena, menedżera, negocjatora biznesowego i wykładowcy, który na spotkaniu ze starszymi klasami Karolkowej 49 wystąpił jako trener międzynarodowej organizacji The John Maxwell Team Global Youth Initiative. Dyskusja o mądrym i skutecznym przywództwie okazała się cennym uzupełnieniem realizowanego w naszych szkołach programu Jestem młodym liderem.\nJohn C. Maxwell jest znanym na całym świecie mówcą, wykładowcą i trenerem. Jego organizacje przeszkoliły miliony liderów, a on sam został uznany za najbardziej wpływowego eksperta w dziedzinie przywództwa ("Business Insider", 2014).


Mieszkanie na wynajem - Bełchatów - LOKM-MW-442 - 48.00m² - CBN\nSzukasz wygodnego, niedużego mieszkania w centrum Bełchatowa? Zapraszam -oferta do dyspozycji od 1 września 2021!!!\nPokoje są wykończone i umeblowane klasycznie: pokój dzienny z kanapą, szafką RTV, stołem z 4 krzesłami. Kuchnia zdominowana jest przez funkcjonalność- meble w zabudowie, lodówka, płyta gazowa, okap. W łazience wanna i umywalka z lustrem oraz pralka. Przestronny korytarz został wyposażony w pojemną szafę.\nKoszt najmu: 950zł+ czynsz administracyjny (ok.600zł)+ media (woda, prąd, gaz -zgodnie ze zużyciem)\nDostępne od 1 września 2021!!!\nRewelacyjna, nowoczesna kawalerka do wynajęcia! Ładne mieszkanie po remoncie, usytuowane na drugim piętrze w niskim bloku blisko centrum miasta. Przytulne 35,7m2 do wynajęcia!!!! Mieszkanie składa się z jasnego pokoju z bardzo dużym balkonem, funkcjonalnej kuchni w ...\nWynajmę umeblowany pokój w czteropokojowym mieszkaniu położonym na osiedlu Dolnośląskim w Bełchatowie! Mieszkanie o powierzchni 58,3m2 usytuowane jest na czwartym piętrze w niskim bloku po generalnej modernizacji. Do dyspozycji lokatorów w pełni wyposażona kuchnia ...


Videofilmowanie i fotografia ślubna - Legnica - LegnicaLokalnie.pl\nOgłoszenia Legnica > Ślub - wesele Legnica > Fotografia ślubna Legnica > Videofilmowanie i fotografia ślubna\nData dodania: 02 marzec 2016Ogłoszenie: 2150\nRejestracją video i fotografią wesel, ślubów i innych uroczystości okolicznościowych zajmujemy się od wielu lat. Naszym celem jest rzetelność, kreatywność, zadowolenie klienta i uzyskanie filmu, zdjęć w najlepszej jakości, które będą się podobały Młodej Parze i z chęcią będą niejednokrotnie do nich wracać. Mając na uwadze nastrój, dostojeństwo i charakter takiej uroczystości zachowujemy maksimum profesjonalizmu aby oddać te emocje i niezapomniane chwile w nagraniach i fotografiach. Wszystkie uroczystości rejestrowane są minimum dwiema profesjonalnymi kamerami, zdjęcia robione są przez dwóch fotografów, co pozwala na pokazanie najdrobniejszych szczegółów w fotografiach i nadaje filmowi dynamiki dzięki dwóm operatorom kamer.\nWszystkie te opcje tzn. dwóch operatorów, ujęcia z drona, dodatkowa kamera w samochodzie, rejestracja audio wysokiej jakości są dostępne w cenie 1600 zł.


Księgarnia Internetowa Bellona - najlepsze książki historyczne : Sonderkommando Nebel\nCzy zastanawialiście się Państwo, co by było, gdyby Hitlerowi udało się zbudować Wunderwaffe na miarę bomby atomowej? Wiemy, że to mu się nie udało. Ale może w najbardziej strzeżonych i tajemniczych zakamarkach III Rzeszy pracowano nad równie niebezpieczną i morderczą bronią? Czym mogłaby ona być? Czy naziści stworzyli supertajne komando SS, które miało stworzyć broń, jakiej jeszcze świat nie widział? Czy naukowcy pracujący w tym komando próbowali stworzyć nieśmiertelnych nadludzi? Czy im się to udało? Kto im pomagał? Co miała z tym wspólnego magia? Czy jeden człowiek mógł to powstrzymać? Czy komuś udało się zlokalizować i zniszczyć Sonderkommando? Akcja powieści dzieje się podczas II wojny światowej w Stanach Zjednoczonych, Europie, a także w Rosji. Bohaterami są oficerowie, podoficerowie alianccy i niemieccy, a także osoby cywilne, których okrutny los postawił przeciwko sobie w tym strasznym konflikcie. Sonderkommando Nebel to powieść osadzona w realiach II wojny światowej, w której fantastyka i rzeczywiste wydarzenia wzajemnie się przenikają. Jednak czytelnik łatwo będzie się mógł odnaleźć w realiach epoki, gdyż pojawi się wiele znanych mu postaci (Hitler, Himmler, Heydrich, Canaris, Patton, Müller, Schellenberg i inni). Postacie te nabiorą nowego wymiaru, bo w całość są wplecione wątki, które nieraz zaskoczą czy zastanowią, a nierzadko nie da się przewidzieć tego, co się za chwilę stanie. Wartka akcja i gwałtowne jej zwroty to na pewno zaleta tej trzymającej Czytelnika w stałym napięciu książki.\nZapowiada się bardzo ciekawa książka, można dostać jakiś egzemplarz przed premierą?\n2015-11-18 Marta Zagrajek\nHitler miał obsesję na punkcie czystości rasy aryjskiej. Czy to wynikało z jego trudnego dzieciństwa, czy też całe życie czuł poczucie misji, którą miał do wypełnienia ? ciężko stwierdzić. Niemniej wiemy co zrobił, bez mrugnięcia okiem wymordował prawie wszystkich Żydów. W imię blond włosów i niebieskich oczu. Brutalność i bestialstwo było na porządku dziennym tam, gdzie zawitało SS. Co by było, gdyby Hitlerowi udało się znaleźć swoją sekretną broń, coś co pozwoli mu wygrać wojnę i zawładnąć światem? ?Sonderkommando Nebel? to sensacyjna książka o tym, co by było gdyby. Choć mamy w niej wiele elementów historycznych, to niewątpliwie bardziej przeplatają się one z domieszką fantastyki i odrobiną horroru. Mamy autentyczne postaci, idealnie złączone z historią fikcyjnych bohaterów sterujących fabułą. Spotykamy jak zwykle uroczych Himmlera i Heydricha, których dojście do władzy w SS obudziło najgorsze zwierzęce instynkty chowane za nieugiętą maską walki o czystość rasy. Więcej na zukoteka.blox.pl\nPo przeczytaniu tej książki śmiało mogę stwierdzić, że napięcie rośnie z każdą kolejną stroną. Co dla mnie szczególnie ciekawe, to nie można przewidzieć, w którą stronę rozwinie się wątek, jakie będzie jego zakończenie. Tak jak w dobrych kryminałach. Na uznanie zasługuje sposób ukazania charakterów postaci Heydricha i Himmlera. Tak po prawdzie, to autor pozwolił nam się wgłębić w psychikę i rozterki moralne (jeśli takowe są) bohaterów. A i samo zakończenie to majstersztyk. Wydaje się, że zakończy się tak jak wskazywałby na to rozwój fabuły, a tu nagle dzieje się coś naprawdę nieoczekiwanego. Co konkretnie nie powiem. Jedno jest pewne - to nie były zmarnowane pieniądze. 390 stron pochłonięte w 2 dni.\nOdpowiedz słownie: ile to jest dwa plus pięć?


Rozmycie - ASP Katowice\nAbout Academy » Scientific societies » Painting » Rozmycie\nW dniach 21 i 22 maja bieżącego roku w ramach Międzynarodowej Interdyscyplinarnej Konferencji Naukowej "Pomiędzy tożsamością a obrazem" odbyła się wystawa "Rozmycie" w budynku CINiBA w Katowicach. Prezentację zorganizowało Koło Naukowe Malarstwa we współpracy ze Studenckim Kołem Naukowym Historyków Sztuki UŚ.\nGdy spoglądamy daleko w przestrzeń, obiekty tracą na swej wyrazistości. Podobnie dzieje się, gdy mrużymy oczy. Kontury rzeczy stają się miękkie i niedookreślone. Konkretność i stałość przedmiotów zostaje poddana w wątpliwość. Rozmycie jest utratą wyrazistości. Każe nam zwątpić w poznanie wzrokowe – widzę niewyraźnie, obraz zamazuje się. Obraz rozmyty prowadzi nas do pytania o jego realność – czy to, co widzę jest rzeczywiste czy jedynie pozorne? Skoro nie jestem w stanie uchwycić jednoznacznie granic, gdzie one się znajdują? Jednocześnie mam poczucie, że owo rozmycie jest funkcją mojego widzenia – która zasłania przede mną świat taki, jakim jest i jaki powinien mi się jawić. Owa nieprzystawalność percypowanego obrazu do zakładanej rzeczywistości jest źródłem wątpliwości. Zakładanej – bo cóż jeśli rzeczywistość nie zyska na klarowności i wyrazistości, gdy przestanę mrużyć oczy? Rozmycie jest przede wszystkim zachwianiem granic, które może dotyczyć zarówno przedmiotów, jak i samego podmiotu. W rozmyciu zanikają opozycje rozumiane jako „ostre” i jednoznaczne przeciwstawienia. Obiekty oraz doświadczenia przenikają się, wchłaniają się nawzajem, mieszają. „Ja/nie-ja”, „swój/obcy” „człowiek/nie-człowiek” – owe „twarde” tożsamościowe wyznaczniki tracą na wyrazistości. Rozmycie to dyfuzja, przepływ, co wskazuje, że jednocześnie jest obszarem kontaktu i nieantagonizującej styczności. Rozmycie jako utrata wyrazistości odnosi się także do naszej pamięci. Nawet najważniejsze momenty, które chcielibyśmy zachować, z czasem blakną i zanikają. Jednocześnie postrzegamy ten proces nie jako radykalny i gwałtowny, lecz powolny, spokojny, prawie że kojący. Proces rozmywania się naszych wspomnień często pozostaje dla nas nieuchwytny. Czasem próbujemy dokonywać świadomego ich Wymazywania – jest to jednak działanie trudne i – jak opisywał Thomas Bernhard – właściwie niemożliwe. Skoro moja przeszłość jest częścią mnie, chcąc ją wymazać, muszę dokonać destrukcji „Ja”. U Bernharda proces wymazywania staje się swym przeciwieństwem – uporczywą i nachalną pamięcią. Z drugiej strony próbujemy uchronić przed rozmyciem te wspomnienia, które uznajemy za cenne i wartościowe. Owo dążenie do zachowania przekształca się w obsesję gromadzenia materialnych śladów pamięci. Obrazy techniczne zastępują naszą niedoskonałą pamięć. Jednakże jest to zawsze niepełne – w efekcie obcujemy ze śladami zdarzeń, których nie pamiętamy, które uległy rozmyciu. Rozmycie prowadzi do znikania, nieobecności – nawet jeśli to, co rozmyte jest wciąż obecne, to traci swoją formę, kształt, który pozwalał wyodrębnić je z przestrzeni. Ostateczne rozmycie jest więc dramatem obecności, która utraciła swój kształt i granice – w efekcie stając się niemożliwą do uchwycenia. Obraz odbity traci na wyrazistości. Czasem odbicie jest na tyle zniekształcone, że każe nam zwątpić w swą tożsamość z tym, co jest jego przedmiotem. Jednocześnie, tym co ujawnia odbicie jest nie-tożsamość powtórzenia. Odbicie jest zawsze zniekształceniem. Relacja pomiędzy tożsamością i odbiciem jest złożona. Już w pierwszym roku życia dziecko orientuje się, że odbicie jest obrazem jego samego. Określane w psychoanalizie jako „faza lustra”, doświadczenie to pozwala na najistotniejsze dla nas przeżycie – skonfrontowanie naszej tożsamości z jej obrazem. Jednocześnie pozwala na to, co wydaje się pozornie niemożliwe – zobaczenie samego siebie oczami innych. Jak pisał Umberto Eco: „jesteśmy, jacy jesteśmy, ponieważ jesteśmy (także) zwierzętami katoptrycznymi: rozwinęliśmy przyzwyczajenie oglądania siebie samych (na ile to możliwe) i innych zarówno w percepcyjnej rzeczywistości, jak i w katoptrycznej pozorności.” Zwierciadła deformujące ujawniają pozorność odbicia. Jednocześnie, oswojeni z nimi nie ulegamy iluzji, odrzucając je jako nieodzwierciedlające rzeczywistości. Rozmycie rozumiane jako pewien proces, dokonuje się na pograniczu naszego doświadczania – prawie że niezauważalnie dokonują się nieznaczne zmiany, przesunięcia. Forma, która ulega rozmyciu, traci na jednoznaczności otwierając się na wielość interpretacji. Jak w przypadku testów Rorschacha, w których nieokreśloność kształtów daje impuls naszej wyobraźni ku poszukiwaniu skojarzeń i definiowaniu obrazu na nowo. W kształcie, który jest wieloznaczny, poszukuje odniesień do rzeczywistości. Jednocześnie to, co odnajduję, ma określać mnie jako podmiot i pozwolić innemu „mnie” odczytać. Rozmycie jest jednocześnie przestrzenią wolności jak i znikania. To destrukcja, która nie jest rozpadem. Rozmycie staje się impulsem do ponownego poszukiwania granic. Daje możliwości ich przedefiniowania i przesunięcia. Jak pisał Zygmunt Bauman: „zjawiska dostrzega się, gdy kontury ich zaczynają już zacierać się w ciemności; ich dawna obecność bije w oczy dopiero, gdy nagle czujemy ich brak.” Paradoksalnie więc, być może ponowoczesne rozmycie tożsamości sprawia, iż staje się ona bardziej wyrazista niż kiedykolwiek.


Drzewo Pokoleń – zaproszenie do udziału w konkursie - Kraków Dla Seniora\nJuż po raz czwarty Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Fundacja dla Uniwersytetu Medycznego w Łodzi oraz Miasto Łódź zapraszają do udziału w konkursie Drzewo Pokoleń. Celem konkursu jest promocja projektów i inicjatyw poświęconych tematyce prosenioralnej, wymiana dobrych praktyk i integracja podmiotów, które przyczyniają się do aktywizacji i poprawy jakości życia seniorów.\nŁódź i województwo łódzkie przodują w statystykach starzejącego się społeczeństwa naszego kraju. Wspólnie zmieniamy ten wizerunek i tworzymy z Łodzi i regionu miejsca przyjazne seniorom. Nasze wysiłki zostały docenione przez Komisję Europejską, która w 2016 roku przyznała konsorcjum Lodz4Generations (w skład którego wchodzą m.in. Miasto Łódź, Województwo Łódzkie oraz Uniwersytet Medyczny w Łodzi) status tzw. Centrum Referencyjnego Europejskiego Partnerstwa na rzecz Aktywnego i Zdrowego Starzenia (EIP-AHA). W ramach tej współpracy promujemy dobre praktyki, nagradzamy ciekawe projekty i poszukujemy inspiracji do dalszych działań.\nIV edycja konkursu organizowana jest przez Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Fundację dla\nUniwersytetu Medycznego w Łodzi oraz Miasto Łódź i stanowi integralną część VI Łódzkich Senioraliów.\nSerdecznie zapraszamy do przesyłania zgłoszeń, zarówno indywidualnych, jaki i instytucjonalnych. Regulamin konkursu oraz formularz zgłoszeniowy znajduje się na stronie www.drzewopokolen.umed.pl. Na zgłoszenia czekamy do 22 kwietnia 2019 r.\nUniwersytet Medyczny w Łodzi – Biuro Konkursu\ntel. (042) 272 58 14


Na podstawie art.28 ust.1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. 2015 poz. 1774) oraz §6 ust.1 i §13 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 14 września 2004r w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz. U z 2014. poz.1490),\nBurmistrz Otmuchowa ogłasza VI przetarg ustny nieograniczony na sprzedaż nieruchomości stanowiącej własność Gminy Otmuchów położonej w Maciejowicach gm. Otmuchów obejmującej lokal użytkowy nr 3 wraz z udziałem w prawie własności 1773/10 000 części w działce nr 220 oraz urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.\n8.Termin przeprowadzania przetargu: dnia 21 grudnia 2015 r o godz. 9 30\nWarunkiem przystąpienia do przetargu jest: wniesienie wadium, w przetargu mogą brać udział tylko osoby zakwalifikowane, które w terminie do dnia 17 grudnia 2015 roku wpłacą wadium w wysokości 2 500,00 zł (słownie: dwa tysiące pięćset ) złotych. Wadium w pieniądzu należy wpłacić na konto Gminy Otmuchów nr 37887200030000026020000040 prowadzone przez Bank Spółdzielczy w Otmuchowie. Osoba wpłacająca wadium to osoba /fizyczna lub prawna/, która figuruje na bankowym dowodzie wpłaty /przelewu/. Osoby licytujące w imieniu firm, współmałżonków lub osób trzecich muszą przed licytacją oprócz dokumentu tożsamości przedłożyć stosowne dokumenty potwierdzające prawo do reprezentowania firmy lub pełnomocnictwo. Przetarg będzie ważny bez względu na liczbę uczestników, a rozstrzygnięcie jego pozytywne, jeżeli przynajmniej jeden uczestnik zaoferuje, co najmniej jedno postąpienie powyżej ceny wywoławczej.\nLicznik odwiedzin: 8379762


reprezentacja Polski – Ultimate frisbee | Latające Dyski w Polsce\n9 results for tag: reprezentacja Polski\nPo dłuższej przerwie wracamy do planów na najbliższą przyszłość. W kolejnych postach przedstawiać będziemy wam sytuację z drużynami narodowymi. Jeżeli uda się zorganizować wszystkie imprezy 2021 to na wielu z nich będziemy dopingować biało-czerwonym.Zaczynamy od środka. W 2021 planowane są Mistrzostwa ... Więcej\nMamy nadzieję, że wszyscy zdrowi powoli wracamy na boiska. Mamy nadzieję, że do kwestii treningu podchodzicie z rozwagą stale pamiętacie o higienie oraz bezpieczeństwie. Luzowania restrykcji mogą wpłynąć na wzrost nowych zachorowań, a prostymi zachowaniami możemy zabezpieczyć siebie i swoich najbliższych. Na ... Więcej\nZmiany dotyczące imprez Ultimate 2020-2022\nInternational World Games Association (IWGA) - organizacja zrzeszająca światowe federacje różnych dyscyplin spoza kanonu igrzysk olimpijskich, wydała oficjalny komunikat o zmianie terminu The World Games na 2022 rok. Jest to reakcja na zmianę terminu samych igrzysk olimpijskich w Tokyo oraz odwołane/przełożone imprezy ... Więcej\nME juniorów do lat 20 i 17 za nami. Ze złotymi medalami wracają do domu Włosi i Francuzi, a wśród kobiet Holenderki i Niemki. Triumfują kraje, w których doświadczeni gracze przekazują już od kilku lat swoją wiedzę młodym adeptom Ultimate i istnieją przynajmniej podstawowe ramy programu rozwoju młodzieży. J... Więcej\nThe World Games 2017 powoli dobiegają do końca. W pierwszy weekend tej największej w historii Polski, multisportowej imprezy, rozgrywane były mecze latających dysków. Oczywiście chodzi tutaj o ultimate, natomiast oficjalnie nasza dyscyplina jest włączona w większą grupę wszystkich gier z dyskiem. Organizacyjny ... Więcej


- Żeby zrozumieć to zjawisko trzeba się cofnąć do czasu, kiedy pojawili się tutaj pierwsi rolnicy, którzy przybyli na te ziemie z Bałkanów. Oni hodowali bydło, owce, kozy i zaczęli uprawiać zboża. Żyli tu jakieś 300 lat. I nagle wszystko się skończyło. Można powiedzieć, że nastał jakiś kryzys. Wszystko zniknęło. 200 lat później ponownie pojawili się ich potomkowie i zbudowali kręgi - opowiada prof. Lech Czerniak z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Gdańskiego. Jak twierdzi, kręgi mogły być pierwszymi w dziejach świątyniami.\n- To są kręgi koncentrycznych rowów. Z czterema lub trzema bramami, które najczęściej mają orientację związaną z przesileniem jesienno-zimowym. Mniej więcej w południe promień słońca przechodzi przez tą bramę. Badamy tylko część, resztę zostawiamy dla następnych pokoleń archeologów, którzy niewątpliwie będą mieć w przyszłości lepsze możliwości, by jeszcze raz to zbadać. Dlatego nie wolno nam całości kopać. To jednak metoda niszcząca stanowisko - dodaje prof. Czerniak.


Mycie twarzy to ważna sprawa! Zobacz, jakie błędy popełniasz!\nIle Polek, tyle sposobów mycia twarzy. Jedne preferują kosmetyki eko, inne używają szczoteczki sonicznej do twarzy, jeszcze inne wymieniają kranówkę na wodę termalną. I być może każdy sposób jest dobry, byleby tylko był wykonywany dokładnie i dopasowany do potrzeb danego rodzaju skóry.\nNajczęstsze sposoby mycia twarzy\nDo mycia twarzy możemy dziś zabrać się na wiele sposobów. Wszystko zależy od typu naszej cery, zasobu naszego portfela, a także naszych indywidualnych preferencji. Słowem – wszystko zależy od nas. Dlatego też technik wykonywania demakijażu jest tak wiele. Zresztą popyt rodzi podaż. Na półkach aptek, sklepów i drogerii dostępnych jest nie tylko mnóstwo kosmetyków do mycia twarzy, ale również mnóstwo akcesoriów do wykonywania tego zabiegu. I cóż z tego, kiedy mając w łazienkach wiele z nich i tak nie przywiązujemy większej wagi do kwestii demakijażu. To poważny błąd! Ale zanim go omówimy, przyjrzyjmy się, jak i czym myć twarz!\nSzczoteczka soniczna do twarzy to prawdziwy hit ostatniego czasu. Jej używanie jest niczym domowe SPA. Z założenia szczoteczka soniczna nie tylko dogłębnie oczyszcza skórę twarzy, odtyka zatkane pory i eliminuje niedoskonałości cery, ale także spowalnia proces starzenia się skóry.\nŻel do mycia twarzy to kosmetyk, dzięki któremu nie tylko można usunąć resztki makijażu i codziennych zabrudzeń, ale także odblokować zatkane pory. Wiele bowiem z tego typu produktów wzbogaconych jest o drobinki peelingujące doskonale oczyszczające cerę.\nPłyn micelarny do demakijażu, to sposób na mycie twarzy dla tych, którzy preferują rozwiązania 3w1. Kosmetyki micelarne to nie tylko oczyszczanie i tonizowanie, ale również odżywianie skóry.\nWoda termalna to rozwiązanie dla tych, którzy są na bakier ze zwykłą kranówką, uznając ją za przyczynę suchości skóry i wszystkich jej mankamentów. Woda termalna do mycia twarzy w sprayu łączy przyjemność oczyszczania z odświeżaniem, a dodatkowo cenne składniki mineralne w niej zawarte działają na cerę niemal zbawiennie.\nMydło węglowe, które działa jak magnes na sebum i inne zanieczyszczenia, bardzo chętnie jest wybierane przez osoby z tłustą i mieszaną skórą. Zresztą “czarne kosmetyki” to bardzo dobry sposób na mycie twarzy, trzeba tylko nieco uważać, aby przy tym myciu się nie ubrudzić.\nNajczęstsze błędy przy myciu twarzy\nChociaż mycie twarzy wydaje się niczym wielkim, ot zwykłą codzienna rutyną, jego znaczenie dla zdrowej skóry jest ogromne. Otóż dokładne wykonywanie wieczornego demakijażu to podstawowy etap pielęgnacji cery. Bez niego nie ma mowy o pięknej skórze twarzy. Jednak jak się okazuje dla Polek mycie twarzy to zabieg banalny, beztroski i bagatelizowany. Wiele z nas ogranicza się do kilku pociągnięć wacikiem, ochlapaniu twarzy wodą i szybkiego nałożenia kremu. Efekty są widoczne gołym okiem – ile z nas ma nieskazitelnie piękną cerę? A w porównaniu do Koreanek, które można uznać za przodowniczki w pielęgnacji skóry, wypadamy naprawdę blado!\nZatem, przyjrzyjmy się temu, co robimy źle!\nEksperymentujemy z kosmetykami, stosujemy te, które niekoniecznie są dedykowane potrzebom naszej cery.\nNiedbale zmywamy makijaż. Często nie chce nam się dokładnie zmyć tuszu, a jego zaschnięte resztki rano zbyt\nmocno usuwamy, energicznie pocierając wacikiem.\nZa rzadko wykonujemy głębokie oczyszczanie twarzy, czyli peeling.\nZapominamy, że nawilżanie to podstawa pielęgnacji!\nNie stosujemy profilaktyki przeciwzmarszczkowej w odpowiednim czasie.\nGdy trzeba zdajemy się na wiarę w reklamy, zamiast wiedzę specjalisty.\nTagiczym myć twarz demakijaż do mycia twarzy jak myć twarz mycie twarzy szczoteczka soniczna do twarzy


Podzielili się cząstką siebie - oddali ponad 13 litrów krwi - Wiadomości - Komenda Miejska Policji w Bielsku-Białej\nPodzielili się cząstką siebie - oddali ponad 13 litrów krwi\nPolicjanci i pracownicy cywilni z Samodzielnego Pododdziału Prewencji Policji w Bielsku-Białej oddawali honorowo krew dla osób potrzebujących, rannych i chorych. W akcji uczestniczyło blisko 40 osób. Łącznie personel medyczny pobrał ponad 13 litrów życiodajnej substancji, która trafi do potrzebujących.\nTo już od 7 lat policjanci i pracownicy cywilni wapienickiego oddziału prewencji oddają honorowo krew dla osób potrzebujących, rannych i chorych. W tym tygodniu odbyła się pierwsza taka zbiórka tegorocznej edycji. Podczas akcji, w Mobilnej Stacji Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Katowicach, zebrano ponad 13 litrów krwi dla osób, które najbardziej jej potrzebują.\nZachęcamy wszystkich do oddawania krwi. Można w ten sposób uratować komuś życie! To nic nie kosztuje, aby zostać krwiodawcą wystarczy być osobą w wieku od 18 do 65 roku życia, o wadze powyżej 50 kilogramów oraz posiadać przy sobie dokument stwierdzający tożsamość. Każdy honorowy dawca kwalifikujący się do oddania krwi, może jednocześnie zostać honorowym dawcą szpiku.


Centrum Psychoterapii 'SOBRIETAS', Powstańców Śląskich 21 Oświęcim, Zakłady opieki zdrowotnej małopolskie > Baza ZOZ Baza Firm\nCentrum Psychoterapii "SOBRIETAS", Powstańców Śląskich 21 Oświęcim\nCentrum Psychoterapii "SOBRIETAS" - Oświęcim specjalizacja\nCentrum Psychoterapii "SOBRIETAS"Działalność lecznicza Ambulatoryjne świadczenia zdrowotneOświęcim , ul. Powstańców Śląskich 21 (32-606 Oświęcim)małopolskie (powiat Oświęcim)tel.33 4446716email biuro@sobrietas.plwww www.sobrietas.plOceny (0)oceńOpinie (0)dodaj nową opinię [+]Zobacz podobne zakłady w okolicy »\nJednostki - Centrum Psychoterapii "SOBRIETAS"\nCentrum Psychoterapii "SOBRIETAS" - Oświęcim Oświęcim\n, ul. Powstańców Śląskich 21 (małopolskie / powiat Oświęcim)\ntelefon 33 4446716, email biuro@sobrietas.pl, www www.sobrietas.pl Poradnia terapii uzależnienia od alkoholu i współuzależnienia\nOświęcim, ul. Powstańców Śląskich 21 Telefon: 33 4446716 Poradnia terapii uzależnienia od alkoholu i współuzależnienia Leczenie ambulatoryjne specjalistyczne - Psychiatria Poradnia terapii uzależnienień od alkoholu dla dzieci i młodzieży\nOświęcim, ul. Powstańców Śląskich 21 Telefon: 33 4446716 Poradnia terapii uzależnienia od alkoholu i współuzależnienia dla dzieci Leczenie ambulatoryjne specjalistyczne - Psychiatria Poradnia terapii uzależnienia od substancji psychoaktywnych\nOświęcim, ul. Powstańców Śląskich 21 Telefon: 33 4446716 Poradnia terapii uzależnienia od substancji psychoaktywnych Leczenie ambulatoryjne specjalistyczne - Psychiatria Oddział dzienny terapii uzależnienia od alkoholu\nOświęcim, ul. Powstańców Śląskich 21 Telefon: 33 4446716 Oddział dzienny terapii uzależnienia od alkoholu Długoterminowa dzienna opieka pielęgnacyjna - Psychiatria Poradnia zdrowia psychicznego\nOświęcim, ul. Powstańców Śląskich 21 Telefon: 33 4446716 Poradnia zdrowia psychicznego Leczenie ambulatoryjne specjalistyczne - Psychiatria Dzienny oddział psychiatryczny ogólny\nOświęcim, ul. Powstańców Śląskich 21 Telefon: 33 4446716 Oddział dzienny psychiatryczny (ogólny) Długoterminowa dzienna opieka pielęgnacyjna - Psychiatria Poradnia Leczenia Uzależnień\nOświęcim, ul. Powstańców Śląskich 21 Telefon: 33 4446716 Poradnia leczenia uzależnień Leczenie ambulatoryjne specjalistyczne - Psychiatria Poradnia zdrowia psychicznego dla dzieci, młodzieży i ich rodzin\nOświęcim, ul. Powstańców Śląskich 21 Poradnia psychogeriatryczna dla dzieci Leczenie ambulatoryjne specjalistyczne - Psychiatria pokaż nieaktywne komórki ZOZ\nCentrum Psychoterapii "SOBRIETAS" - Andrychów Jednostka już nie funkcjonuje! Andrychów\n, ul. Krakowska 140A (małopolskie / powiat Andrychów miasto)\nAndrychów, ul. Krakowska 140A Telefon: ---- Ośrodek leczenia uzależnień bliżej niescharakteryzowanych Długoterminowa dzienna opieka pielęgnacyjna - Psychiatria Poradnia Zdrowia Psychicznego\nAndrychów, ul. Krakowska 140A Telefon: ---- Poradnia zdrowia psychicznego Leczenie ambulatoryjne specjalistyczne - Psychiatria Zespół Leczenia Środowiskowego\nAndrychów, ul. Krakowska 140A Telefon: ---- Zespół leczenia środowiskowego (domowego) Leczenie ambulatoryjne specjalistyczne - Psychiatria Leczenie w domu pacjenta - Psychiatria Pozostała opieka ambulatoryjna - Psychiatria Oddział dzienny psychiatryczny\nAndrychów, ul. Krakowska 140A Telefon: ---- Oddział dzienny psychiatryczny (ogólny) Długoterminowa dzienna opieka pielęgnacyjna - Psychiatria Poradnia Leczenia Uzależnień\nAndrychów, ul. Krakowska 140A Telefon: ---- Poradnia leczenia uzależnień Leczenie ambulatoryjne specjalistyczne - Psychiatria Opieka zdrowotna OświęcimOświęcim - Wysokie Brzegi 4Zespół Opieki Zdrowotnej w...Oświęcim - pl. Tadeusza Kościuszki 10Zakład Opiekuńczo-Leczniczy...Oświęcim - Marii Curie Skłodowskiej 7Lekarsko-Stomatologiczna...Oświęcim - Chemików 5Niepubliczny Zakład Opieki...Oświęcim - Zakładowa 1Przychodnia Rehabilitacji...Oświęcim - lac Kościuszki 5NZOZ Prywatna Opieka...Oświęcim - lac Kościuszki 12DENTCENTRUM S.C. Gabinet...Oświęcim - lac Kościuszki 12KRIOGEN-MED. NZOZOświęcim - Żwirki i Wigury 3NZOZ "Twoje Zdrowie"Oświęcim - Żwirki i Wigury 5NIEPUBLICZNY SPECJALISTYCZNY...Zakłady opieki zdrowotnej Oświęcim (39) ›


Październik, 2008 | Kamyczkowa plaża\nOpublikowano 15 października 2008 Autor: Kamyczek\nBłagam o wybaczenie, że tak was zaniedbuję. Jesteśmy z Ulubionym w Polsce, gdzie pokazywałam mu uroki Beskidu Żywieckiego. Jutro zbieramy się w dalszą podróż, bo zahaczając o Kraków i Lwów zamierzamy spędzić dwa tygodnie na Krymie. Pora może nie jest najlepsza, ale liczymy na dobrą pogodę i spokój miejsc po najeździe turystów przez lato. Pojawię się znów po 6tym listopada i nadrobię te moje wieeelkie zaległości. Macham do was ciepło:)\nJesiennie sie zrobilo\nOpublikowano 5 października 2008 Autor: Kamyczek\nMilo bylo, ale sie skonczylo… Pogode mielismy w A’dam jak na zamowienie – no dobra, oprocz ostatnich trzech dni, ale te przeznaczylismy na odchamianie muzealne:) Trzeba przyznac, ze Vincent robi stanowczo lepsze wrazenie w oryginale, no i co tam „Sloneczniki” – napatrzec sie nie moglam na „Irysy”… W Reijksmuseum podobalo nam sie jeszcze bardziej – chociaz caly gmach jest w wiecznej i nieustajacej renowacji i tylko czesc ekspozycji jest dostepna zwiedzajacym. Cudne te XVII-wieczne dzbany i misy ze srebra, porcelana z Delft, no i, oczywiscie, obrazy… Rembrandt, Hals oraz moj ukochany Vermeer. Niestety tego ostatniego maja tylko dwa obrazy. Ulubiony obiecal zabrac mnie tam gdzie jest ich wiecej:) Sztandarowa atrakcja Rijksmuseum jest „Straz nocna” Rembrandta. Bylam, zobaczylam, docenilam:)\nParokrotnie spotkalam sie ze zdziwieniem moich przyjaciol, ktorzy pojac nie mogli, jak to mozliwe, ze Amsterdam mnie nie zachwyca. Mysle sama, ze duzy wplyw ma na to czynnik psychologiczny: nie bedzie mnie zachwycac miejsce, w ktorym nie czuje sie bezpiecznie. I chodzi o to wewnetrzne poczucie bezpieczenstwa. Dla przykladu: uwielbiam zagle, lodki, Mazury i kiedy to mozliwe, spedzam wakacje na lajbie – a nie umiem plywac… Wystarczy, ze ufam kapitanowi… Ulubiony jest typem zagubionym w rzeczywistosci, wiec proba opierania sie na nim, jest z gory skazana na niepowodzenie, a juz na pewno na nerwice – moja albo jego… Dlatego w Holandii czuje sie jeszcze jak dziecko we mgle. Jednak idzie ku lepszemu, skoro malarze holenderscy wykrzesali ze mnie entuzjazm, nie mowiac o efektach naszej z Ulubionym niedawnej wycieczki do Delft – a propos Vermeera. Delft mnie zachwycilo. Moze nie widac tego na zdjeciach, bo trudno mi je robic, kiedy cos mnie naprawde kreci – wtedy chlone z rozdziawiona geba:)\nWychodzi na to, ze fotki sobie obejrzycie, jak dotre do wlasnego komputera. Tutaj, korzystajac z dwoch komputerow i trzech przegladarek, nie udalo mi sie nic wkleic… Po prostu ich nie widac……W takich momentach tesknie za domem… Jeszcze gdyby mi ktos powiedzial, dlaczego specjalista od IT w takiej sytuacji rozklada rece… Co tu dalej dywagowac, wkurwilam sie…


Dobrze dobrany biustonosz to rama stylizacji. Natomiast źle dobrany biustonosz może powodować wiele problemów: nasza stylizacja może niewłaściwie się układać, biustonosz może sprawiać nam dyskomfort, ale co najważniejsze - długie noszenie nieprawidłowo dobranych biustonoszy może mieć negatywny wpływ na nasze zdrowie.\nJakich błędów nie popełniać? Zebraliśmy dla Was cenne wskazówki!\nZa ciasny lub za luźny pas pod biustem może przynieść wiele problemów. Pas pod biustem zapewnia niezbędne wsparcie dla biustonosza, dlatego tak ważne jest dobranie prawidłowego rozmiaru. Jeśli się wrzyna, prawdopodobnie wybrany model jest w zbyt małym rozmiarze. Jeśli pas pod biustem przesuwa się do góry na plecach, prawdopodobnie jest za luźny, a obwód biustonosza, który nosisz, jest za duży. Zapnij go ciaśniej lub wybierz biustonosz o mniejszym obwodzie.\nZsuwające lub wrzynające się w skórę ramiączka, to częsty błąd. Ramiączka powinny znajdować się równolegle względem siebie na plecach. Nie mogą się zsuwać ani wrzynać. Poluzuj odrobinę ramiączka, jeśli się wrzynają. Jeżeli się zsuwają – skróć je.\nOdstające miseczki lub wystający z miseczki biust, spójrz jak to jest u Ciebie. Czy Twój biust wystaje ponad miseczki? W takim przypadku należy albo\nzwiększyć rozmiar miseczki, albo zwiększyć obwód, jeśli pas pod biustem jest zbyt ciasny. Miseczki nie wypełniają się całkowicie? W takim razie spróbuj mniejszego rozmiaru miseczki. Jeśli pas pod biustem jest również za luźny, przymierz biustonosz o mniejszym obwodzie.\nNasza rada to:\nPamiętaj o mostku!\nMusi przylegać możliwie płasko do ciała, nie powodując ucisku.


» Malowana chusta w niebieskościach\nKod produktu: 301-104\nDelikatna, ręcznie malowana, jedwabna chusta o abstrakcyjnym wzorze. Kolorystyka to odcienie błękitu, niebieskości, turkusu, granatu. Dodatkowo na apaszce namalowane są srebrną guttą spirale.Chusta podpisana jest przez autorkę. Wymiary chusty to 90x90cm. Chusta zapakowana jest w ręcznie malowaną ekologiczną torebkę również z motywem maków. Chusta będzie namalowana specjalnie dla Ciebie.


Infrastruktura kolejowa – podstawowe zagadnienia - prawokolei.pl\nMożna zaryzykować stwierdzenie, że podstawą sprawnie działającego systemu kolei jest infrastruktura kolejowa. Z infrastrukturą kolejową wiążą się miedzy innymi takie zagadnienia jak linie kolejowe, budowle kolejowe czy wreszcie zarządzanie infrastrukturą kolejową, ale też autoryzacja bezpieczeństwa, czy świadectwo bezpieczeństwa i dopuszczenie do eksploatacji.\nOmawianie tematu infrastruktury kolejowej warto zacząć od wyjaśnienia czym jest system kolei. Otóż systemem kolei jest struktura składająca się z infrastruktury kolejowej, w tym linii kolejowych i urządzeń wraz z pojazdami poruszającymi się po tej infrastrukturze. System kolei dzieli się na podsystemy.\nPrawo Unii Europejskiej wyróżniło podział na\npodsystemy strukturalne: infrastruktura, energia, sterowanie i tabor;\npodsystemy funkcjonalne: ruch kolejowy, utrzymanie, aplikacje telematyczne.\nPrzechodząc do wyjaśnienia czym jest właściwie infrastruktura kolejowa najlepiej posłużyć się definicją z ustawy o transporcie kolejowym.\nPolski ustawodawca przyjął, że infrastruktura to linie kolejowe oraz inne budowle, budynki i urządzenia wraz z zajętymi pod nie gruntami, usytuowane na obszarze kolejowym, przeznaczone do zarządzania, obsługi przewozu osób i rzeczy, a także utrzymania niezbędnego w tym celu majątku zarządcy infrastruktury.\nKto może być zarządcą infrastruktury kolejowej?\nZarządcą może być każdy przedsiębiorca, który uzyskał, w drodze decyzji administracyjnej Prezesa UTK, odpowiednie uprawnienie.\nUstawa o transporcie kolejowym rozróżnia dwie możliwości:\nKonieczność uzyskania autoryzacji bezpieczeństwa – dla zarządcy, który zarządza infrastrukturą kolejową stanowiącą element systemu kolei. Przez system kolei należy rozumieć sieć kolejową posiadającą określone cechy wraz z pojazdami przystosowanymi do poruszania się po tej sieci. (Najlepszym przykładem będzie sieć zarządzana przez narodowego zarządcę – PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.)\nKonieczność uzyskania świadectwa bezpieczeństwa przez zarządcę którego linie kolejowe są funkcjonalnie oddzielone od reszty systemu kolei i są przeznaczone do prowadzenia pasażerskich przewozów aglomeracyjnych i wojewódzkich przewozów pasażerskich lub wpisane do rejestru zabytków lub do inwentarza muzealiów. (Przykładem jest linia Warszawskiej Kolei Dojazdowej, która jest całkowicie niezależna od innej sieci kolejowej).\nObowiązek uzyskania autoryzacji bezpieczeństwa wynika wprost z dyrektywy 2004/49/WE w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych. Autoryzacja jest dokumentem wydawanym na okres 5 lat i potwierdzającym, że zarządca przyjął system zarządzania bezpieczeństwem. System ten powinien składać się, między innymi, z:\nprocedur zmierzających do poprawy bezpieczeństwa i oceny ryzyka, a także\nprocedur zgłaszania wypadków i incydentów, w tym wypadków, które udało się uniknąć.\nAutoryzacja bezpieczeństwa jest przedłużana na kolejne 5 lat na wniosek zarządcy.\nNatomiast świadectwo bezpieczeństwa otrzymuje zarządca po przedstawieniu:\nwykazu eksploatowanych typów pojazdów kolejowych, typów budowli i typów urządzeń,\noświadczenia o posiadaniu świadectw sprawności technicznej eksploatowanych pojazdów kolejowych, wykazu przepisów wewnętrznych, określających zasady i wymagania dotyczące bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego i utrzymania infrastruktury kolejowej,\noświadczenia potwierdzającego, że na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych zatrudnia pracowników spełniających warunki określone w ustawie i wydanych na jej podstawie przepisach;\nKiedy szyna kolejowa lub podkład kolejowy mogą stać się elementem infrastruktury kolejowej?\nAby wspomniane (przykładowo) szyna kolejowa lub podkład kolejowy mogły stać się elementem infrastruktury kolejowej, tzn. aby mogłyby być wykorzystywane w np. przez zarządcę infrastruktury kolejowej muszą uzyskać świadectwo dopuszczenia do eksploatacji. Jest to kolejny dokument, który na wniosek zainteresowanego podmiotu, np. producenta, w formie decyzji administracyjnej wydaje Prezes UTK. Świadectwo dopuszczenia do eksploatacji wydaje się dla pierwszego egzemplarza danego typu budowli lub urządzenia, które mają wpływ na bezpieczeństwo ruchu kolejowego. Zasadą jest, że świadectwo dopuszczenia do eksploatacji wydaje się na czas nieokreślony.\nNiniejszy wpis jest jedynie zasygnalizowaniem, moim zdaniem, najważniejszych zagadnień związanych z infrastrukturą kolejową. Wymienianie tutaj wszystkich możliwych elementów wchodzących w skład infrastruktury kolejowej nie byłoby najlepszym wyjściem i spowodowałoby, że lektura tego wpisu byłaby uciążliwa. Z pewnością, w kolejnych wpisach, będę stopniowo rozwijał poszczególne zagadnienia. Na osobny wpis zasługują niewątpliwie regulacje dotyczące bocznic kolejowych. Poza tym do omówienia pozostaje wiele kwestii związanych z interoperacyjnością systemu kolei czy też udział notyfikowanych jednostek certyfikujących oraz, przede wszystkim, Prezesa UTK.\nBezpieczeństwo, Interoperacyjność, Prawo Kolejowe autoryzacja, bezpieczeństwo, dopuszczenie, eksploatacja, prawo kolejowe, świadectwo, UTK


wzorce – Prosperita\nO wzorcach w kontekście rozwoju osobistego mówimy stale i piszę o tym niemal w każdym artykule, tu więc tylko pewne podsumowanie. To niezbyt dobrane słowo oznacza taką wewnętrzną matrycę, która zakorzeniona w podświadomości przyciąga do nas określone wydarzenia. Jeśli ten wzorzec brzmi np. „jestem niemądra”, to życie przynosi doświadczenia, które to potwierdzają. Wzorzec jest jak kapelusz założony na głowę, kiedy przeglądamy się w lustrze, a owym lustrem jest życie. To mogą być ludzie, którzy tak do mnie powiedzą. Nawet bardziej dosadnie, np. :”jesteś głupia, jesteś idiotką”, a mnie to zaboli, bo to osoby dla mnie ważne. Ta emocja, ten ból jest wskazówką, że wzorzec jest dla mnie aktywny. Jeśli ktoś mnie wyzwie, a po mnie to spłynie, jak po gęsi, to oznacza, że takiego akurat wzorca nie posiadam. Kluczowe zatem są emocje. Po to właśnie przychodzą.\nWzorce można nazywać także kodem lub przekonaniem czy poglądem, ponieważ rzecz jasna nie są zwykłą przelotną myślą, lecz właśnie czymś, w co wierzymy. Słowo „przekonanie” wydaje mi się najbardziej trafione. Z tym wszakże zastrzeżeniem, że przekonania kojarzą nam się z czymś ułożonym logicznie w świadomości, a wzorce często są głęboko schowane w warstwach podświadomych i nie mamy do nich dostępu na poziomie umysłu. Wzorce to także rozmaite nawyki, które weszły na stałe do naszego funkcjonowania. Dlatego tymczasem nazywajmy to zjawisko nadal wzorcem.\nWzorce najczęściej powstają bez udziału naszej świadomości w różnych powtarzających się sytuacjach, ponieważ nasz umysł uczy się przez ponawianie zdarzeń i czynności. Jeśli jako małe dziecko za każdy razem po rozbiciu kolanka dostajemy czekoladkę na pociechę, to wytwarza się wzorzec: „ból jest nagradzany”. Podaję go w dużym uproszczeniu, ale łatwo się domyślić, że taki wzorzec prowokuje świadomość do przyciągania bólu (pechowych wydarzeń), aby dostać nagrodę.\nInnym przykładem może być czuła obecność mamy w czasie chorowania. Mamy, która na co dzień jest bardzo zapracowana i nie ma dla nas czasu. Podświadomość może wywoływać choroby, aby doświadczyć troski, miłości i czułej obecności. Prawdę mówiąc bardzo często w procesie uzdrawiania odnajdujemy u człowieka opór przed zdrowiem. Taki opór nie bywa logiczny i taka osoba powtarza głośno, że ma już dość chorowania, chce stanąć na nogi. Tymczasem wewnątrz, w podświadomości tkwi taki właśnie kod: „choruj, będą cię przytulać i okazywać ci miłość”. Taki wzorzec mógł powstać w dzieciństwie, ale wzorce tworzymy na bieżąco na każdym etapie życia. Starsza samotna osoba może w ten sam sposób przyciągać uwagę swoich dorosłych dzieci, które na co dzień nie mają dla niej czasu.\nWzorce można umownie podzielić na podstawowe i wtórne. U takiej starszej osoby wzorcem wtórnym może być poczucie zmęczenia i potrzeba odpoczynku albo gniew na kogoś z rodziny. Uzdrowiciel oczyści ten wzorzec i oczekujemy, że chory poczuje się lepiej. Tymczasem okazuje się, że nie ma efektu lub poprawa samopoczucia pojawia się tylko na chwilę. Aktywny jest bowiem wzorzec podstawowy, schowany głęboko i niewidoczny – przekonanie, że jeśli chorujemy, to dzieci okazują nam miłość. Potrzeba miłości jest tu silniejsza niż uzdrowienie gniewu albo zmęczenia.\nInnym przykładem może być praca z odkrytym wzorcem dotyczącym pieniędzy. Może być tak, że zauważamy lęk przez biedą i zaczynamy aktywnie uzdrawiać ten wzorzec, zastępując go poczuciem obfitości. Pomimo tego jednak sytuacja finansowa wcale się nie poprawia albo (co jest dość częstym zjawiskiem) poprawia się na krótki czas, a potem wracamy do punktu wyjścia. Okazuje się, że ten wzorzec jest wtórny, a pod spodem jest silniejsza blokada – wzorzec pierwotny. Wzorcem pierwotnym może być np. niskie poczucie wartości i przekonanie, że nie zasługujemy na żadne luksusy.\nBardzo wyraźnie widać to w przypadku odchudzania, kiedy wzorcem wtórnym staje się poczucie winy, że przejadamy się słodyczami. Nawiasem mówiąc nie rozumiem zupełnie, jak można mieć sobie za złe, że lubi się słodycze? A gdzie jest napisane, że trzeba odżywiać się tylko zieleniną? Przecież kakaowiec, z którego robi się czekoladki to też roślinka. Jednak poważnie rzecz biorąc mnóstwo ludzi obciąża się wyrzutami, że nie je tak, jak zalecają dietetycy. Po zastosowaniu diety na jakiś czas waga spada. Potem jednak pojawia się powrót do stan wyjściowego – tzw. „efekt jo-jo”. Jest to standard, ponieważ do głosu dochodzi wzorzec pierwotny, czyli ten, który spowodował przytycie. Najczęściej jest to lęk – lęk przed ośmieszeniem, lęk przed odrzuceniem, lęk przed popełnieniem błędu, lęk przed brakiem… Warstwa tłuszczu to obrazowo mówiąc wały obronne, którymi chronimy się przed światem. Warto wziąć to pod uwagę, zanim zaczniemy katować się dietami lub wydawać ogromne sumy na preparaty odchudzające.\nJak zatem zmieniać te wzorce, które nam nie służą? Metod jest mnóstwo. Najstarsze i najbardziej znane są afirmacje. Szybkie i łatwe jestdekodowanie. Nowe i bardzo skuteczne jest Pure Art – zachwyca mnie efektywność tej metody. A po drodze setki innych sposobów, bo każda nowopowstała metoda rozwoju musi zawierać w sobie taki myk, który pozwoli zmienić niekorzystny wzorzec. Wszystko się na nim przecież opiera. Nie ruszymy do przodu bez ogarnięcia pracy z matrycą. Dopiero uwolnienie (skasowanie, zdekodowanie, wypchnięcie, pozbycie się) negatywnego wzorca otwiera nam drzwi do zmiany na lepsze.\nDla porządku dodam, że nazwa „negatywny” jest dość umowna. Jak wszystko w dualnym świecie. Bardziej odpowiednie jest powiedzenie: „wzorzec, który obecnie mi nie służy”. Bo niektóre z tych nie odpowiadających nam teraz wzorców kiedyś były potrzebne i dobre. Każdy kod powstaje z jakiegoś powodu i czemuś służy. Wiedzą o tym doskonale osoby DDA, które do perfekcji opanowały dyplomację, uniki i odwracanie uwagi. Potrzebowały tego do przeżycia. Na tamtą chwilę wykształcone nawyki ratowały bardzo wiele. Być może dzisiaj zaczynają przeszkadzać w obrębie relacji, ale nie warto myśleć o tych kodach ze złością. Sugerowałabym wdzięczność i szacunek dla siebie samej, że umieliśmy funkcjonować w takim survivalu, jaki był naszym udziałem. Wszystko ma swój sens.\nWzorce wbrew pozorom bywają także przydatne. Takim wzorcem jest nawyk porannej gimnastyki czy biegania, po którym dobrze się czujemy. Muzyka, która automatycznie powoduje radość, ładne afirmacje, nawyk codziennego dziękowania za dobro, które nas spotyka, roześmiana zabawa z kotem, która podnosi nastrój, śmiech o poranku – jest tysiące wspaniałych rzeczy, które stają się pozytywnymi wzorcami. Nasz umysł uczy się powtarzając i warto jak najczęściej wymyślać i powtarzać dobre rzeczy. W ten sposób tworzymy nawyki, które nam potem doskonale służą. Na przykład można codziennie po umyciu zębów przez pięć minut mówić do swojego odbicia w lustrze piękne słowa o sobie i nadchodzącym dniu. Po dwóch lub trzech tygodniach to stanie się wzorcem układającym nam pozytywnie dzień i pilnującym naszego poczucia wartości.\nTo nie mój wymysł ani pobożne życzenie. Na tej samej zasadzie działają pytania kwantowe, czyli otwarte pytania do wszechświata, które układają naszą energetykę w pozytywny sposób. Jeśli powtarzamy je codziennie stają się wzorcem. Jak wszystko inne. Bo już tacy jesteśmy, że szybko się uczymy. Doskonałym przykładem może być choćby prowadzenie samochodu. Nikt nie urodził się z tą umiejętnością i pierwsze próby zmiany biegów powodują zgrzytanie zębami. A z czasem jedziemy drogą słuchając radia, rozmawiając i nasza ręka automatycznie wrzuca biegi, a stopy spontanicznie przechodzą z gazu na sprzęgło. Taka to cudowna zdolność naszego mózgu\nŚwiadomość, że wzorce możemy sami tworzyć bardzo się przydaje w życiu. Przetestowałam to w moim jakże zatłoczonym stale sklepie. Zdarzyło się „przypadkiem”, że kiedy stałam w baaardzo długiej kolejce do kasy, otworzono nową i po dwóch minutach wyszłam ze sklepu z zakupami. Mam szczęście” – powiedziałam do siebie kilka razy – „Jak tylko stanę w kolejce, otwierają nową kasę”. Zbudowałam z tego przekonanie, bo nowe programy umiem wpisywać w swój wewnętrzny komputer z łatwością. Od tamtej pory stale to powtarzam i moja podświadomość sprawia, że ilekroć utknę w dłuuugiej kolejce, otwierają obok mnie nową kasę. Moc umysłu? Nie, zwykłe zasady wszechświata i rozumienie, czym jest wzorzec i jak go stworzyć.\nZamieszczone w Prosperita\t| Otagowane praca nad sobą, Prosperita, psychologia, rozwój osobisty, wzorce, zmiana wzorca, zmiana wzorców\nKażdy z nas nosi w sobie nieuświadomionego sabotażystę, który na poczekaniu produkuje rozmaite blokady. Trudny temat. Nieuchwytny. Szczególnie wtedy, kiedy uczymy się psychologii albo czytamy książki o rozwoju i usilnie pracujemy nad sobą, aby uzdrowić wszystkie niekorzystne wzorce. Zauważamy go przypadkiem, kiedy sprawdzone metody zawodzą i przestajemy rozumieć, dlaczego nic nie działa, chociaż autorzy poczytnych poradników obiecywali złote góry.\nMamy co najmniej dwa głosy w sobie. Jeden to nasze świadome myśli, a drugi to myśli ukryte w głębi. I wcale nie mówię o wewnętrznym krytyku. Mówię o wewnętrznych mocno zakorzenionych przekonaniach, które umieją schować się tak sprytnie, że po prostu zapominamy o ich istnieniu. Kiedy je odkryjemy, możemy je przekodować, zmienić, uzdrowić, ale wbrew pozorom nie zawsze chcemy. Przekonania, o których tu mówię są integralną częścią tego, kim jesteśmy. Nie chcemy rezygnować z czegoś, co stanowi o nas samych i naszej dla siebie wartości.\nPięknym przykładem może być zwykła życzliwość. Kiedy człowiek ma dobre serce i został wychowany w domu, w którym serdeczność była normą, wówczas wspieranie innych staje się jego drugą naturą. Osoba, która bezinteresownie pochyla się nad cierpieniem innych, rzadko kiedy umie być spontanicznie asertywna. A ta asertywność jest przecież czasem niezbędna. I taki człowiek może na siłę przyswoić sobie pewne nauki, może rozumieć i chcieć chronić siebie, ale w kluczowym momencie ścierają się dwie energie: ta ze świadomego umysłu i ta z głębi duszy.\nZ mojej obserwacji wynika, że częściej wygrywa ta druga. Czasem wydaje nam się, że nawet nie ma to wielkiego znaczenia, ponieważ zapominamy, że wszystko jest jednym, a wszechświat przejawia się w każdym człowieku i w każdej sytuacji. Oto na przykład machniemy ręką na to, że coś nam przeszło koło nosa, że ktoś nam nie zapłacił za usługę. To „tylko” niewielka kwota. A przecież w ten sposób pokazujemy wszechświatowi, że nie musi być adekwatny i obdarzać nas dobrymi rzeczami. Kiedy przychodzi moment, że czegoś zapragniemy: miłości, zdrowia, dziecka, dobrej pracy, wyciągamy ręce i dziwimy się niepomiernie, że nic nie dostajemy. Przecież jesteśmy tacy dobrzy, nigdy niczego nie chcieliśmy, więc teraz nam się należy, a tu… pustka. Tymczasem nauczyliśmy wszechświat machania ręką. Machnął za nas – a co tam jakaś miłość, dziecko, zdrowie. Przecież nic nie potrzebujemy.\nParadoksem jest tu fakt, że gdyby cofnąć czas, postąpilibyśmy tak samo. Nie chcemy być chciwi. Nie chcemy być małostkowi. Nie chcemy być nieżyczliwi. My ludzie starannie posegregowaliśmy i ponazywaliśmy wszystkie zachowania. To jest dobre, a to paskudne. Nie chcemy być po tej drugiej stronie. I chociaż podręczniki rozwoju uczą nas pracy nad sobą, to w głębi duszy kryje się taki głos, który zawsze z pokorą pochyli głowę i powie: trzeba być dobrym, choćby i swoim kosztem.\nDobroć jest niekwestionowana, ale czasem tylko nadrabiamy miną nazywając tak własną naiwność. Bywa, że nikomu nie pomogliśmy, a jedynie daliśmy się wykorzystać, bo złote serca zwykle myślą, że inni są tak samo uczciwi jak my. A wszechświat cierpliwie próbuje nas nauczyć kochania samych siebie, stawiając nam na drodze oszustów, złodziei i kłamców. Naszym zadaniem jest odnaleźć dobroć dla samych siebie i stworzyć taką energetyczną przestrzeń, w której żadne oszustwo nie znajdzie miejsca. Zawsze powinniśmy zaczynać od obdarowania siebie, a dopiero później dzielimy się z innymi zbudowanym w sercu bogactwem.\nGranice są cienkie i nieuchwytne. Sama wielokrotnie doświadczyłam poczucia słuszności, kiedy zrobiłam coś z dobrego serca, a doznałam niemiłej odpłaty. Mówiłam sobie, że działałam w zgodzie z tym, co czułam, że to właściwe, a podłe zachowania takiej osoby są jej problemem. Jednak to nieprawda. To moja lekcja, to mój drogowskaz, który prowadził mnie do pokochania siebie tak, by nikt nigdy mnie nie skrzywdził i nie wykorzystał. Tymczasem moje reakcje nie płynęły z głębi duszy, lecz słuchały tego ukrytego głosu, który dobrotliwym tonem mówił: „bądź życzliwa, pomóż”. Nabrałam się na to, bo chciałam być pozytywnym człowiekiem i takie działanie było spójne ze mną, z tym, Kim Jestem. I chociaż nie musimy żałować uczynionego dobra, to warto nauczyć się słuchać swojego serca i dawać dobro we właściwy sposób i we właściwym czasie.\nInny przykład to setki i tysiące zasad. To trzeba, a tamto wypada. I niezależnie od całej psychologicznej wiedzy zawsze wracamy w stare koleiny. Oto przeczytaliśmy, że umarłemu ani kwiaty ani kadzidła nie są potrzebne. Wierzymy szczerze, że ważniejsza jest świeca zapalona z miłością. Ale ciągniemy z tłumem na Wszystkich Świętych, żeby położyć wieniec na płycie. Dla obcych ludzi, bo tak wypada. I nie ma to wielkiego znaczenia oczywiście, poza stratą czasu. I dysharmonią, którą tworzymy w sobie, kiedy postępujemy sprzecznie z tym, co czujemy. A dysharmonia ta przekłada się na inne obszary naszego życia, tworząc niekorzystne wzorce.\nJeszcze inny przykład – matczyna miłość. Niekoniecznie ta zaborcza, która jest widoczna przez wszystkich dookoła. Taka zwykła, która tęskni, kiedy dziecko dorasta i wylatuje z gniazda. Ileż to razy zatrzymujemy to dorosłe dziecko u siebie, ileż razy ściągamy do siebie bez potrzeby. Bo przecież kochamy i głos z głębi powtarza: „kochaj, kochanie jest właściwe, chcesz tylko jego dobra”. I choćby sto podręczników uczyło nas dawania dziecku wolności i tak większość z nas podąży za macierzyńskim instynktem, zapominając o jakimkolwiek obiektywizmie. To przecież normalne – słyszymy z głębi.\nTen drugi głos nie jest głosem duszy. Czasem tak nam się wydaje i powtarzamy: „tak czuję, robię to, co czuję”. Ale jest to tylko mocno wpisany wzorzec, który czasem niestety wymaga uzdrowienia. Problemem bywa fakt, że jest niejednoznaczny. Gdyby ów głos powiedział: „kopnij go w kostkę”, nie mielibyśmy wątpliwości. Nasz wewnętrzny kompas wyłapuje niewłaściwe pomysły, a jeśli go nie posłuchamy, obdarzy nas wyrzutami sumienia. W tym względzie wszyscy doskonale wiemy, co należy. Czasem tylko coś innego bardziej się opłaca i dokonujemy decyzji niezgodnej z tym, w co naprawdę wierzymy.\nJak zatem odróżnić głos duszy od fałszywego wzorca, który pozorną dobrocią i mądrością wiedzie nas na manowce? Najprościej wejść w Pole Serca. Dzisiaj potrafi to chyba każdy. W Polu Serca, w wysokiej energii, kiedy jesteśmy połączeni ze wszystkim co jest, odnajdujemy prawdziwą klarowność. Podobnie działa wejście w przepływ Reiki. Pomaga poczuć, co jest prawdziwe. Nasz wewnętrzny kompas staje się maksymalnie czytelny i pokazuje nam najlepszą dla nas drogę.\nZamieszczone w Prosperita\t| Otagowane praca nad sobą, Prosperita, psychologia, rozwój, rozwój osobisty, wzorce, zmiana wzorców


APE-LP - anpetro.pl\nOgień potrafi stanowić duże zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi, a także przedmiotów znajdujących się na terenie określonego obiektu. Nieprzewidziane wypadki mogą się przytrafić w rozmaitych okolicznościach, a właściciele budynków powinni być na takie ewentualności przygotowani. Dlatego właśnie do zagadnień powiązanych z ochroną trzeba podchodzić odpowiedzialnie. Bagatelizowanie tych kwestii nie jest rozsądną praktyką. Należy opracować rozwiązania zabezpieczające przed różnymi niepożądanymi zdarzeniami. Również prawo reguluje wspomniane wcześniej aspekty.\nRynek towarów i usług związanych z szeroko pojętą ochroną jest bardzo szeroki. System przeciwpożarowy można nabyć, między innymi, od firmy APE-LP. Warto zdać sobie sprawę z tego, że takie rozwiązania są bardzo potrzebne i należy się nimi interesować.


Po aferze Amber Gold. Brak chętnych na ostatni pakiet Amber Gold. Oszukani jeszcze poczekają na pieniądze | Dziennik Bałtycki\nRumcajs 24.02.2020 19:09:54\nAle się narobiło , tylko skunksa z Sopotu nie żal , tyle siana, poszło bokiem ! Już był w ogródku, już witał się z gąską , a tu LOT pokazał gest Kozakiewicza - nieudacznikowi !\nGość 24.02.2020 17:45:27\nAmber Gold działało w mateczniku PO.W piramidę finansową zaangażowana była rodzina premiera Tuska,ale również gdańska ośmiornica.Rodzina Plichtów jako ,,słupy''wykonywała tylko polecenia z góry.\nGość 24.02.2020 12:45:08\nJak z tego wybrnac i usatysfaksjonowac choc nielicznych?\nProponuje losowanie z udzialem sierotki z zawiazanymi oczami.Wybierze kilka osob ktore odzyskaja swoje 100%. Reszta nie dostanie nic. To lepsze niz wziasc ochlapy, ktore beda wpedzac w depresje a Plichta udziela rozgrzeszenia- przeciez nie do konca okradli, czyz nie?\nPremier zapowiedział Tarczę Finansową dla ratowania firm. Przewiduje wpompowanie ponad 100 mld zł. Pieniądze na utrzymanie działalności i miejsc pracy mają być dostępne dla firm w ciągu 2-3 tygodni.