co na poprawę śluzu?? - Rodzice.pl\nDodano ponad rok temu, jawozna\nDawno nie zaglądałm na formu, a to z powodu braku czau, wyjazdów służbowych, ale też pewnego rozbicia fizycznego i psychicznego (wiecie te zbliżające się święta i pytania rodziny “kiedy nam się rodzinka powiększy?”). No ale nie o tym chciałam.\nMam pytanie do doświadczonych forumowiczek.\nMam kłopoty z – jesli to tak można nazwać – ilością i jakością śluzu płodnego. Śluz w drugiej fazie – od 16 dc jest raczej obfity i nieprzeroczysty. Natomiast do 16 dnia wprawdzie przeroczysty ale bardzo skąpy.\nW tym cyklu zaczęłam przyjmowanie wiesiołka i Heel, ale na razie bez rezultatu.\nMoże znacie jakieś metody na poprawę tego stanu.\n2 odpowiedzi na pytanie: co na poprawę śluzu??\nRe: co na poprawę śluzu??\nZ tego co wiem, to rzeczywistą poprawę po wiesiołku dziewczyny obserwowały dopiero w drugim cyklu przyjmowania. Ale własnych doświadczeń nie mam, sama nie brałam, chociaż też nie mam tego śluzu specjalnie obfitego i być może zacznę od następnego cyklu, jeżeli nie uda się w tym.\nZobaczę czy i mi się “poprawi” po kolejnym cyklu z wiesiołkiem.\nChociaż tak w głębi serca mam nadzieję że kolejnego cyklu nie będzie.\nZnasz odpowiedź na pytanie: co na poprawę śluzu???\ndziewczyny..niby..czuje..sie..troszke..doswiadczona..w.temacie..bo..juz..13..cykl..ale..gdy..zbliza..sie..termin..malpy..mam..pustke..w.glowie..wiec..wybaczcie..czasem..glupie..pytania:) dzis..14..dzien..po..ovu..tempka..spadla..ale..nie..do..czerwonej..linni..zero..malpy..zero..plamien..zero..boli..brzucha..ciazowe..objawy..jak..zawsze:) czy..mimo..to...jeszcze...tempka..moze..podskoczyc?:)czy..jest..szansa?:) moze..znacie..takie..przypadki:)))))) czy..juz..zaczac..myslec..i..liczyc..nastepny..cykl..i..ovu?:) pozdrawiam p.s pozdrawiam..szczegolnie..te..z..nas..ktore..tak..jak..ja..sa..starajacymi..ponad...rok..wasze..zdrowko!:) Zuzanna 13 cykl starań Temperaturki


107 wielorybów zginęło w Nowej Zelandii\n1 Marca 2011 11:33\nTuryści znaleźli zwierząt na plaży.\nNa miejsce tragedii od razu przyjechali pracownicy Departamentu ochrony zwierząt. Ale przez odpływ wieloryby okazały się zadaleko od wody, dlatego nie dało się uratować żadnego. Ratownicy zmuszeni byli uspić żywych zwierząt.\nDla poratunku potrzebowaliby 10-12 godzin. Na razie w regionie panują upały, żaden wieloryb tyle czasu bez wody nie wytrzymałby.\nCiekawostki pogodowe Fantastyczne chmury nad Nową Zelandią [zdjęcia] 19 Marca 2018 21:33\nMasowa śmierć morskich zwierząt w Nowej Zelandii jest zjawiskiem dość częstym. W lutym niedaleko miejscowości Nelson na wybrzeżu okazały się 14 wielorybów, a przed miesiącem na północy kraju zginęło 24 zwierząt.\nPoprzednia wiadomość Lód nie pozwala usunąć plamę naftową 1 Marca 2011 14:45\nNastępna wiadomość Sztorm w Galicji i Kantabrii 28 Lutego 2011 17:45


Zmiana organizacji ruchu na ul. Piekarskiej i Starym Rynku | Urząd Miejski w Opolu Lubelskim - oficjalny serwis\nZmiana organizacji ruchu na ul. Piekarskiej i Starym Rynku\n26-09-2016 / poniedziałek\nGmina przygotowuje się do zmiany organizacji ruchu drogowego w rejonie ulicy Piekarskiej i na Starym Rynku. Zmiany polegać będą na przeniesieniu dwóch przystanków busowych z ulicy Piekarskiej na ulicę Stary Rynek w ciąg już istniejących przystanków. Jednocześnie na ul. Piekarskiej nastąpi zmiana kierunku jazdy. Ulica będzie nadal jednokierunkowa, jednak odwrotnie jak obecnie będzie można wjechać w nią od ulicy Ogrodowej do Starego Rynku i Józefowskiej.\nPowodem tych zmian były wnioski mieszkańców ul. Cichej narzekających na duży ruch samochodów, szczególnie busów, wyjeżdżających z przystanków przy ul. Piekarskiej i kierujących się do ulicy Józefowskiej. Zmiana organizacji ruch nastąpi po podjęciu przez radnych na najbliższej sesji uchwały o przeniesieniu przystanków busowych z ul. Piekarskiej na Stary Rynek.\nZamieszczona mapa przedstawia zmiany w organizacji ruchu obrębie ulicy Piekarskiej i Starego Rynku.


Zestaw klawiatura+mysz TRUST Ximo - opinie, cena - MediaMarkt.pl\nKlawiatury z myszką TRUST –\nZestaw klawiatura+mysz TRUST Ximo –\nBezprzewodowa klawiatura z pełnowymiarowymi klawiszami i kompaktowa mysz\n- Komputer Mac z procesorem firmy Intel i systemem operacyjnym Mac OS X w wersji 10.10 (Yosemite) lub nowszym\nPełna klawiatura ze 104 klawiszami\nKlawiatura bezprzewodowa Ximo została stworzona z myślą o komforcie użytkowania pełnej klawiatury ze 104 klawiszami przez cały dzień. Zawiera wbudowaną klawiaturę numeryczną, dzięki której masz łatwy dostęp do klawiszy numerycznych. Idealnie zwiększa wydajność, bo dzięki niej wszystkie klawisze znajdują się w zasięgu rąk.\nKompaktowa mysz bezprzewodowa o regulowanej prędkości\nMysz bezprzewodowa Ximo to kompaktowa i wygodna mysz plug and play. Doświadcz wygody bezprzewodowej myszy i biurka wolnego od przewodów. Możesz nawet kontrolować prędkość ruchu kursora, przełączając między 800 i 1600 DPI zależnie od upodobań. Oprócz tego mysz ma też kółko, które umożliwia łatwą kontrolę aplikacji.\nJeden mały odbiornik USB dla obu urządzeń\nZestaw Ximo spodoba Ci się jeszcze bardziej, gdy dowiesz się, że do podłączenia klawiatury i myszy wystarczy jeden mały odbiornik. Ten mały odbiornik USB zajmuje mało miejsca i umożliwia swobodny dostęp do pozostałych portów USB, więc zawsze masz miejsce na podłączenie innych urządzeń do laptopa.


Istnieje sporo sposobów na zainwestowanie oszczędności. Odpowiedzieć musimy sobie na pytanie, czy chcemy ryzykować i też na to dotyczące wysokości zysku, który to przyjdzie nam zanotować. Jeśli ryzyka nie chcemy podejmować – doskonałym rozwiązaniem będzie dla nas lokata bankowa. Kiedy to jednak odrobina ryzyka nie jest dla nas czymś strasznym – inwestycja w wino na Vibank.pl okazać może się doskonałym wyborem. Przede wszystkim prawdopodobieństwo tego, że zarobimy więcej niż na lokacie jest tutaj naprawdę spore. Od kilku lat złoto niemalże przez cały czas drożeje, co pozwala na zanotowanie całkiem niezłych zysków rocznych. Trzecią opcją (jest ich oczywiście więcej, jednakże starałem się skupić na tych głównych) będzie gra na giełdzie. Nie polecam jednak jej kompletnym początkującym, gdyż można w ten sposób naprawdę łatwo stracić zgromadzoną dotychczas gotówkę. Co prawda nasz los możemy powierzyć w dłonie biura maklerskiego, jednakże i to nie daje nam stuprocentowego bezpieczeństwa.


„Samozapłon” - 7. Wystawa Kuratorska „Bielskiej Jesieni”\n„Samozapłon” jest próbą spojrzenia na sztukę przez pryzmat artysty, a nie nadbudowanej nad sztuką teorii.\n„Firma” - nowy spektakl Strzępki i Demirskiego\nKolejna wspólna praca najgłośniejszego duetu polskiego życia teatralnego ostatnich lat. Premiera „Firmy” Pawła Demirskiego w reżyserii Moniki Strzępki już 6 października w Teatrze Nowym w Poznaniu.\n5. AVANT ART FESTIVAL\nOd 2 do 7 października we Wrocławiu trwać będzie 5. Avant Art Festival – święto niebanalnej muzyki i sztuki. Przez sześć dni na festiwalowych scenach zobaczyć i usłyszeć będzie można wykonawców nietuzinkowych, poszukujących, przecierających nowe szlaki.\nEkspozycja „Sztukmistrz. Erwin Sówka retrospektywnie”\nWystawa prac Brunona Schulza w Muzeum Literatury w Warszawie po raz pierwszy ukazuje jego twórczość na tle kierunków artystycznych polskiego międzywojnia, sytuując ją w nurcie „malarstwa przesuniętej rzeczywistości” – na krawędzi surrealizmu, realizmu magicznego i refleksyjnej groteski.\n3. Se-Ma-For Film Festival, 10-13 października 2012 r.\nOd czasów takich kasowych sukcesów jak „Wallace i Gromit”, „Uciekające kurczaki” czy „Gnijąca panna młoda” nie ma chyba wątpliwości, jakie miejsce w sercach widzów zajmuje animacja stop motion. Organizowany pod logo jednego z najstarszych europejskich studiów międzynarodowy Se-Ma-For Film Festival to jedno z trzech wydarzeń na świecie poświęconych sztuce animacji stop motion. Na filmową ucztę oscarowy Se-ma-for zaprasza w roku wyjątkowym – swoich 65. urodzin.


Dziedzictwo Manitou: Antologia Dedykowana Mistrzowi Horroru - sztukater.pl\nDziedzictwo Manitou: Antologia Dedykowana Mistrzowi Horroru\nAutor: Krzysztof T. DąbrowskiGraham MastertonDawid KainKazimierz Kyrcz jrŁukasz RadeckiRobert CichowlasAleksandra ZielińskaJacek M. RostockiKrzysztof MaciejewskiPiotr MirskiMichał StonawskiPiotr PocztarekRob KaymanPaweł Waśkiewicz\nTytuł Oryginału: Dziedzictwo Manitou: Antologia Dedykowana Mistrzowi Horroru\nMoja sympatia do twórczości Mastertona jest wielka, a nawet bardzo wielka, podejrzewam, że zanim poznałam „Baśnie braci Grimm", byłam już po lekturze „Manitou", „Dżinna" i „Wyklętego". Jako że rodzice nie pozwalali swojemu dziecięciu nurzać się w demonicznych mrokach, książki czytałam schowana głęboko pod kołderką, zaś dostawcą kolejnych tytułów był mój starszy brat, chwała starszemu rodzeństwu! Dlatego kiedy na runku pojawiło się „Dziedzictwo Manitou", antologia będąca hołdem dla Mastertona, który już od ponad trzydziestu lat jest guru dla wielu początkujących, jaki i doświadczonych pisarzy, postanowiłam sprawdzić jak też nasi rodzimi twórcy poradzą sobie z mastertonowskim klimatem i stylistyką. Krótko w temacie – PODOŁALI.\nAntologia zawiera czternaście, różnej długości opowiadań, w tym nieopublikowane wcześniej w Polsce opowiadanie Mastertona „Obserwator". Podobno jest to utwór zaliczany do jednego z jego najmocniejszych tekstów, podobno. Niewątpliwie jest to interesujący utwór, szalenie klimatyczny i niepokojący, ale jednocześnie, dla fana twórczości Mastertona, bardzo przewidywalny. Mimo to jest nie lada gratką dla czytelników zainteresowanych dorobkiem mistrza horroru, stanowi ono radosny bonusik, chociaż jak na drugi dzień po lekturze, dźgnęłam się długopisem w oko, nie było mi już tak radośnie, a wspomnienie związane z Fioną i jej Mamusią (bohaterki opowiadania „Obserwator") przyprawiło mnie o bolesny skurcz żołądka.\nRzadko zdarza się, żeby antologia tak bardzo przypadła mi do gustu, najczęściej tego typu publikacje zawierają w sobie miszmasz różnej maści tekstów, nierównych pod względem tematycznym i jakościowym. W przypadku „Dziedzictwa Manitou" nie doznacie rozczarowania wywołanego chaosem czy drażniącą chropowatością, co prawda w zbiorze znajduje się opowiadanie Krzysztofa T. Dąbrowskiego „Miskamakus", które na pierwszy rzut oka może wydać się totalną pomyłką, jednak jest tak doskonałą satyrą na mastertonowskie demony, powstałą z połączenia horroru i fantasy, że jej miejsce w antologii absolutnie nie jest przypadkowe.\nPublikacja wydawnictwa Replika zachwyciła mnie, każde z zamieszczonych w antologii opowiadań uwiodło mnie, i wprowadziło do świata grozy, dlatego nie będę wymieniać poszczególnych tytułów, ponieważ wszyscy autorzy tekstów opublikowanych w „Dziedzictwie Manitou" wykazali się niesamowitą kreatywnością, poczuciem tematu i talentem do tworzenia niepokojącego klimatu. Dlatego zachęcam do poznania tego zbioru opowiadań, w których oprócz ciekawych tekstów, znajdziecie również interesujący wstęp przygotowany przez Roberta Cichowlasa, a także... Grahama Mastertona. Niech bodźcem do sięgnięcia po lekturę będą słowa mistrza: „Oto, dla waszej rozrywki i przyjemnego strachu, kreatorzy demonów jutra". Zapraszam!\nliteratury. Wydany w 1976 roku „Manitou” (w Polsce w 1989 roku, jako jedna z pierwszych książek po zmianie systemu) dał początek wspaniałej kariery autora przeszło 50 powieści z gatunku -z którego jest zdecydowanie najbardziej znany. W sumie na jego koncie jest ponad 100 książek – historycznych, thrillerów oraz poradników seksualnych. Masterton był wszak między innymi redaktorem naczelnym magazynu „Penthouse”, znacznie odważniejszego konkurenta „Playboya”.\nDla Polski Graham Masterton żywił zawsze szczególne uczucia. Jego zmarła żona była Polką. To dzięki niej powieści męża zaczęły się pojawiać w naszym kraju, a polscy pisarze mieli okazję uczyć się od prawdziwego mistrza. Odważę się nawet napisać, że Masterton dla rodzimych autorów horrorów był niczym Adam Małysz dla naszych skoczków. Dziś w obu dziedzinach możemy być dumni, bo zarówno literaci, jak i sportowcy prezentują wysoki poziom i, co najważniejsze, jest ich wielu!\nSam znam kilku autorów osobiście. Pracując w kwartalniku Kontury zamieściłem opowiadanie mieszkającego w Islandii Grzegorza Krzyżewskiego. Miałem też okazję przegrać z Repliką walkę o publikację opowiadania będącej na początku drogi Magdaleny Marii Kałużyńskiej. Zresztą później za jej zachętą sam wziąłem w 2016 roku udział w konkursie na szort-horror z Halloween w tle, co było moim debiutem w gatunku i od razu nagrodzonym. Polski horror ma się coraz lepiej. Jeśli jednak ciągle czujecie niedobór tego typu literatury i chcecie zrobić sobie przegląd krajowych autorów, to warto sięgać po propozycje wydawnictwa Replika, publikującego często zbiory opowiadań grozy.\nNajnowsza tego typu propozycja Repliki to „Dziedzictwo Manitou”, specyficzny zbiór tekstów, będący swoistym hołdem dla Grahama Mastertona. Wszystkie zawarte w nim opowiadania mają coś wspólnego z twórczością mistrza. Całkiem fajną zabawą jest odkrywanie, co w danym opowiadaniu zdecydowało o włączeniu go do książki. Brytyjczyk zaś widnieje nie tylko na okładce jako osoba, której pozycja jest dedykowana, napisał bowiem wstęp do zbioru oraz udostępnił jedno ze swoich opowiadań.\nTeksty, które znajdziecie w książce, są mocno zróżnicowane. Większość jest pisana na poważnie, ale są i rodzynki będące raczej humoreską. „Miskamakus” Krysztofa T. Dąbrowskiego (w lipcu 2017 znajdziemy się wspólnie w innej antologii) sprawił, że po serii mrożących krew w żyłach opowieści mogłem się zrelaksować, rozluźnić i nawet roześmiać. Jacek Rostocki z kolei dotknął w swoim „Teufelschwanx” tematu piłki nożnej, a właściwie pewnego aspektu kibicowania. Świetna puenta, którą polecam wszystkim kibolom chodzącym na „ustawki”.\nZ przykrością zauważyłem jednak, że w gronie trzynastu polskich tekstów autorem ledwie jednego jest kobieta. Aleksandra Zielińska podjęła temat (nie napiszę jaki, by nie popsuć przyjemności lektury), który ostatnio na rynku amerykańskim eksploatowany jest aż do przesady. Tego typu horrorów staram się wystrzegać, a jednak autorka poradziła sobie doskonale. Długie, dobrze poprowadzone opowiadanie jest jednym z najlepszych w zbiorze. Zresztą słabych tekstów nie znalazłem. Książka utrzymana jest na bardzo wysokim poziomie, przez co czyta się ją fantastycznie.\nPrawdziwą grozę, ciarki na skórze i jeżący się włos na głowie odczułem jednak tylko w dwóch przypadkach. „Opus Magnum” Dawida Kaina opowiada o legendarnym muzyku, którego wyjątkowa twórczość miała wielki wpływ na bohatera tekstu. Poszukuje on swego idola, i choć to, co znajdzie, będzie odbiegało od oczekiwań, mimo wszystko jego uwielbienie dla artysty nie zniknie.\nNie było dla mnie zaskoczeniem, że największe wrażenie wywarł na mnie „Obserwator” mistrza Mastertona. Blisko czterdzieści lat doświadczenia pozwala mu uderzyć w najczulsze struny duszy czytelnika. Wie, jak sprawić, by to, o czym pisze, na dłużej zostało w umyśle i przywoływało mroczne i przerażające obrazy. To prawdziwa wisienka na bardzo smakowitym torcie, jaki powstał z mieszanki mocno zróżnicowanych opowiadań.\n„Dziedzictwo Manitou” to znakomita książka, która pozwala upewnić się, że gdyby nawet Masterton, jak niedawno Małysz, zakończył karierę, to jest duża grupa młodych osób, którzy już dziś gotowi są godnie go zastąpić i dać nam, podobnie jak młodzi skoczkowie, dużo przyjemności. Wielkie słowa uznania należą się Replice, że powstają takie książki jak ta, a najlepsi polscy twórcy mają możliwość publikowania swoich prac.\nA Masterton? Masterton też poczynił ogromne postępy od czasów „Manitou”. Jego proza jest znacznie dojrzalsza i znacznie bardziej przerażająca. Ale za to go przecież kochamy!


Zobacz, na co musisz zwrócić szczególną uwagę, gdy zamierzasz udać się na długą wyprawę w góry. - 6 October Egypt\nUrlop to idealny czas. Dowiedz się, jak możesz przygotować się do wakacyjnego wyjazdu, tak by był wyśmienity. Każdy rozmyśla z rozkoszą o dniach wolnych od pracy. Jedni preferują aktywnie spędzać czas: uprawiać rozmaite dyscypliny sportu. Drudzy, wybierają leniwe wylegiwanie się na rozgrzanej słońcem plaży. Są i tacy, których pasją są długie wyprawy w góry. Jeśli planujesz wybrać się na długą, pieszą wycieczkę w góry, musisz obowiązkowo zatroszczyć się o odpowiednie buty. Przekonaj się, jakie buty są idealne dla piechura.\nSandały – sprawdź to koniecznie – source – strzał w dziesiątkę!\nPonieważ posiadają znakomicie dopasowany system pasków. Dzięki temu, iż paski są mocowane do podeszwy w kilku miejscach, masz gwarancję, iż takie buty, utrzymają Twą stopę w jednym miejscu, niezależnie od tego, jak długa będzie trasa, i jak trudny będzie teren. Dodatkowo podeszwa takich sandałów amortyzuje wszystkie wstrząsy, jest lekka i pozwala na utrzymanie doskonałego balansu, podczas kontaktu Twej stopy z gruntem.\nKolejną zaletą sandałów source jest antybakteryjna podeszwa, która chroni stopę przed rozwojem niebezpiecznych bakterii. Dzięki środkowi antybakteryjnemu sandały nie wydzielają nieprzyjemnego odoru. Jakie są jeszcze plusy sandałów source. Sandały (skalnik.pl/buty-damskie-sandaly-sportowe-b-source) source doskonale zabezpieczają stopę przed nieprzyjemnymi odciskami – Sandały source. Jeżeli kupisz złe buty, musisz mieć świadomość, iż uciążliwe odciski są w stanie popsuć Ci cały urlop i unieruchomić Cię na parę dni. Pamiętaj, że podstawową przyczyną odcisków są właśnie niewygodne buty.Dobry śpiwór – to podstawa!\nKolejną szalenie ważną kwestią jest kupno solidnego śpiwora. Są rozmaite typy śpiworów. W sklepach kupimy śpiwory puchowe, syntetyczne i śpiwory puchowo-syntetyczne.Śpiwory puchowe są świetną propozycją dla osób, które nie boją się ostrej zimy. Znakomicie sprawdzają się w rozmaitych warunkach, przede wszystkim podczas ciężkiej zimy. Ten typ śpiwora jest często wybierany na wyprawy wysokogórskie. Następnym typem są śpiwory syntetyczne. Posiadają niską wagę i małą objętość. Te śpiwory są idealne na lato i wiosnę. Natomiast kapitalną izolację przed zimnem i wilgocią stanowi ocieplenie syntetyczne i naturalny puch gęsi, które znajdziemy w śpiworach puchowo-syntetycznych. Ocieplenie syntetyczne jest po zewnętrznej stronie i doskonale zabezpiecza przed wilgocią. Dzięki temu, puch jest w nienaruszonym stanie i zachowuje swe właściwości izolacyjne.\nW jaki sposób znaleźć znakomity śpiwór?\nNa rynku istnieje wiele firm, które produkują dobre jakościowo produkty. Aby odkryć właściwości takiego dobrego śpiwora wystarczy, że zbadasz skład produktu, który pochodzi od znanego producenta. Możesz wspomóc się Internetem, wpisując na przykład „śpiwory małachowski”. Opis, który znajdziesz na stronie producenta, potraktuj jako przykład śpiworu „szytego na miarę”, który Cię nigdy nie zawiedzie.\nPosted in Jak się ma turystyka?, Oferty last minute, Ranking hoteli w Polsce, Sprzęt do nurkowaniaTagged buty, Lato, produkt, wakacje, wycieczki


Pomoc w zakupie premii .sale Domeny bez stresu i bólu głowy\nDowiedz się o .sale Brokerzy domen, .sale Domeny, i jak kupić Premium .sale Nazwy\nDowiedz się więcej o .sale Domeny Premium\nCzym jest Regionalny Rejestr Internetowy .sale częścią?\nCo oznacza .sale stać?\nJak długo trwa rejestracja .sale domeny?\nKtóry rejestr zarządza .sale nazwy domen?\nRejestr prawostronny .\nCzy indywidualne .sale dozwolone rejestracje?\nSą spółkami lub osobami prawnymi .sale dozwolone rejestracje?\nCzy .sale ma specjalne zastosowanie?\nCzy muszę mieć znak towarowy/nazwę marki, aby zarejestrować .sale domena?\nZnajdź swój ideał .sale Domena dzisiaj


Polski Oficjalny Support PHP-Fusion - Forum dyskusyjne: Poszukuję tematu "Phoenix"\nPoszukuję tematu "Phoenix"\nDodany dnia 09.12.2009 11:48:07\nData rejestracji: 08.12.2009 22:32\nWitam, poszukuję tematu "Phoenix" pod v. 6. Szukałem, ale nigdzie nie mogę znaleźć do pobrania. Koledze wdarł się wirus i namieszał w pliku z tym szablonem. Chce dalej używać tego stylu, lecz nie można odzyskać go nijak. Więc wracam się z prośbą, jak ktoś byłby tak miły i udostępnił ten temat to będę bardzo wdzięczny\nDodany dnia 09.12.2009 12:22:21\nPhoenix v6 (6.01.x)\nDodany dnia 09.12.2009 18:22:49\nSkorka ta znajduje sie w kazdej paczce instalacyjnej PHP-Fusion v6.01.xx. Poza tym jest dostepna w downloadzie w paczce o nazwie Paczka v6 Standard Themes. Jednak lenistwo niektorych wprost przeraza...\n87,202,887 unikalne wizyty


Wiadomości24 » Cywilizacja » Społeczeństwo » Kremacja - od października nie dla katolików?\nData dodania: 2011-08-19 16:35\nW październiku wejdą w życie nowe przepisy, regulujące katolicki rytuał pogrzebowy. Od tej pory kremacja przed mszą pogrzebową będzie dopuszczalna jedynie w sytuacjach wyjątkowych. Jakie to pociąga za sobą konsekwencje?\nDo tej pory wybór: trumna tradycyjna czy urna, pozostawał w całości w gestii rodziny zmarłego. Najważniejsza rzecz brana tutaj pod uwagę – czyli dostępność obydwu tych metod pochówku, decydowała zwykle o wybraniu jednej lub drugiej. Koszty z tym związane w ostatnich latach zaczynały być sprawą drugorzędną. Popularyzacja kremacji sprawiła, że mimo wciąż dość małej konkurencji na tym rynku, koszt jej najczęściej był porównywalny z pochówkiem tradycyjnym. Jak podaje serwis NaszeMiasto.pl, tam cena kremacji mogła jednak być nawet 7 tysięcy niższa, niż pochówek tradycyjny, z trumną.\nDecyzją Episkopatu Polski, potwierdzoną niedawno przez Watykan, od października tego roku ma wejść w życie nowa regulacja dotycząca pogrzebu, związana bezpośrednio z dwoma istotnymi dla Kościoła faktami: po pierwsze, to ciału zmarłego, a nie jego prochom, oddawana jest cześć w rytuale pogrzebowym, po drugie zaś wsunięcie trumny do pieca krematoryjnego, interpretowane jest już jako złożenie do grobu. Stąd właściwe wydaje się wpierw odprawienie mszy świętej, a dopiero później spalenie zwłok.\nJednocześnie władze kościelne podkreślają, że pochówek urnowy nie może wykluczać wiary w Zmartwychwstanie ciała ludzkiego. Odwrócenie kolejności, czyli wpierw kremacja, potem msza i uroczystości złożenia do grobu, będzie oczywiście dopuszczalne, ale wymagane w takim wypadku będzie zgoda od biskupa. Będzie tu chodziło o sytuacje np. śmierci za granicami Polski, czy względami epidemiologicznymi.\nWięcej o decyzji Episkopatu\nTagi: Watykan trumny wiklinowe spalanie zwłok krematoria urny krematorium Episkopat Polski kremacja pogrzeb msza śmierć Krematoria w Polsce\njestem ateistą i mogę być pogrzebany na śmietniku a wy klechy nie wtykajcie nosa w moje życie albo śmierć.\nZAWSZE, bez względu na rodzaj pochówku\nWszystko to jest bez sensu, a najbardziej oddawanie czci doczesnym szczątkom "koniecznie kompletnym, a nie w proszku".\nTrzeba pamiętać, że po mszy odprawionej nad trumną (za którą ksiądz dostanie odpowiednie honorarium) będzie później złożenie urny w grobie na cmentarzu gdzie podejrzewam, iż większość katolików będzie chciało mieć w tym momencie księdza (za dodatkową zapłatą). Czyżby kościół znalazł fajny kawałek podwójnego zarobku ? Nie dziwi mnie to gdyż statystyki pokazują jak duża część osób odchodzi od kościoła (nie mylić z odwracaniem się od Boga), a co za tym idzie nakłady finansowe są coraz mniejsze.\nGeneralnie dla mnie jest to bez różnicy czy masz będzie nad trumną czy nad urną gdyż i tak padają słowa "z prochu powstałeś i w proch się obrócisz".\nTytuł jest fałszywy. Kremacja jest i będzie dla katolików. Znak zapytania nie podważy tego faktu.\nTak jest w krajach europejskich, W kościele jest św.msza nad trumną, kremacja odbywa się po uroczystościach pogrzebowych. i złożenie urny w ścisłym gronie rodzinnym.\nNawet po tym , że po mszy nie odprowadza się trumny do grobu, można poznać że będzie to pochówek w urnie.\nPani Mario - tak już jest. u nas, trzeba przyznać, "unowocześnienia" tego typu jeszcze nie mają miejsca. Nadal jesteśmy jednak tradycjonalistami i może to sprawia, że wydajemy się być bardziej...ludzcy? Z własnego doświadczenia wiem, jak odmienna, w dobrym tego słowa znaczeniu, może być celebracja ostatniej drogi już po kremacji. Potrzeba będzie jednak jeszcze wielu nakładów - przede wszystkim w sferze zmiany nastawienia ludzi - by schemat: Msza, potem kremacja, działał sprawnie.\nTaka interpretacja doprowadzi z czasem do tego, co opisał Szczygieł w "Zrób sobie raj". Na mszę przyjedzie rodzina, a kremacja i złożenie do grobu będzie odbywało się w obecności pracowników zakładu pogrzebowego.


Rzym 2013 (1/4) – Tomasz Wozniak\nRzym 2013 (1/4)\nPo krótkim pobycie w Neapolu i Pompejach przyszedł czas na Rzym.\nW kwestii pociągów, którymi to najłatwiej i „najszybciej” przemieszczać się pomiędzy Rzymem i Neapolem, to sytuacja wygląda bardzo podobnie jak w Polsce 😉 Pociągi lubią się spóźniać ale są jakby czystsze niż nasze. Spóźnienie, którego doświadczyliśmy to 2 godziny i miało mały wpływ na nasze zwiedzanie miasta.\nPo ulokowaniu się w naszym B&B wybraliśmy się na mały wieczorny spacerek. Mimo dość późnej godziny zdążyliśmy jeszcze wejść obejrzeć przepych wnętrza bazyliki św. Jana, zobaczyć fragmenty starego akweduktu. Obeszliśmy tez koloseum przy okazji dowiadując się jak tam się dostać.\nMiasto na pierwszy rzut oka jest o wiele czystsze. Ośmieliliśmy się niestety założyć, że po Neapolu całe Włochy będą brudne. No cóż. Na szczęście dramatu nie ma. Moczem nigdzie nam nie capiło a śmieci są dość zgrabnie wywożone. Znaczy się jedynie Neapol ma taki problem.\nKrótki rekonesans zakończony sukcesem. Wiemy gdzie co i jak. I wieczorem usiedliśmy na tarasie B&B i popijając włoskie wino planowaliśmy spokojnie kolejne dni.\nGaleria zdjęć do obejrzenia po kliknięciu na miniaturkę.


· Nagroda dla Krótkometrażowego Filmu - II MARATON Festiwal Filmów Sportowych w Olsztynie, 2015\n· Festiwal Docaviv w Tel Avivie, 2014\n· Konkurs Krótkometrażowych Debiutów Filmowych 32. Koszalińskiego Festiwalu "Młodzi i Film", 2013\n· 53. Krakowski Festiwal Filmowy, 2013\n· Festiwal Eureka, 2013\nKwalifikacja filmu na Peace & Love Film Festival w Szwecji\nFilm został zakwalifikowany do Konkursu Filmów Krótkometrażowych.\nKwalifikacj a filmu na festiwal Docaviv w Tel Avivie\nOd samego początku festiwal DocAviv stał się jedną z wiodących imprez kulturalnych w Izraelu, promującą izraelskie i międzynarodowe filmy dokumentalne. DocAviv wspiera dialog w społeczeństwie izraelskim, przedstawiając szerokie spektrum doświadczeń i perspektyw szerokiej i zróżnicowanej grupie odbiorców.\nKwalifikacja filmu do Konkursu Krótkometrażowych Debiutów Filmowych 32. Koszalińskiego Festiwalu "Młodzi i Film"\nKwalifikacja filmu na Festiwal Eureka\nEUREKA ma na celu zainteresowanie młodych filmem jako formą przekazu swojego punktu widzenia, oswajać z Dziesiątą Muzą przyszłych, inspirować przekazywaniem doświadczeń mistrzów, a także promować Polskę na arenie międzynarodowej.\nPokaz filmu podczas 53. Krakowskiego Festiwalu Filmowego\nDokument "Siedmiu mężczyn z różnym wieku" zostanie pokazany w sekcji Panorama Filmu Polskiego.\nKrakowski Festiwal Filmowy jest jedną z najstarszych imprez w Europie poświęconych filmom dokumentalnym, animowanym oraz krótkim fabułom. Podczas 8 festiwalowych dni widzowie mają okazję obejrzeć około 250 filmów z Polski i z całego świata.


Nasz zespół - Kancelaria Adwokacka Łukasza Mikulskiego\nŁukasz Mikulski - adwokat,\nmgr prawa, założyciel kancelarii\nŁukasz Mikulski - adwokat, mgr prawa, ukończył studia na Wydziale Prawa, Ekonomii i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego oraz studia podyplomowe z zakresu prawa gospodarczego i handlowego na Uniwersytecie Wrocławskim. Ukończył studia podyplomowe Master of Business Administration (MBA) na poziomie Executive organizowane przez Collegium Humanum- Szkołę Główną Menedżerską w Warszawie w partnerstwie z Apsley Business School w Londynie oraz studia Doctor of Business Administration (DBA) tamże.\nOd 2012 roku członek Izby Adwokackiej w Częstochowie. Wyróżniony przez Okręgową Radę Adwokacką w Częstochowie za najlepiej zdany egzamin adwokacki w 2017 r. Od 2018 roku radny Rady Miejskiej w Lublińcu.\nEwelina Mikulska – mgr prawa, ukończyła studia na Wydziale Prawa, Ekonomii i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego (2011), studia podyplomowe z zakresu gospodarki nieruchomościami na Uniwersytecie Wrocławskim (2012) oraz studia podyplomowe zarządzanie w ochronie zdrowia na WSZiA w Opolu (2019). W 2012 r. podjęła studia doktoranckie w zakresie nauk prawnych na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego.\nAutorka artykułów naukowych z zakresu prawa medycznego i deontologii.\nSylwia Strzelczyk – mgr prawa, ukończyła studia na Wydziale Prawa, Ekonomii i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego (2001). Przez wiele lat w branży windykacji należności. Z kancelarią związana od 2017 roku.\n- adwokat, mgr prawa\nKonrad Wozikowski - adwokat, mgr prawa, ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie (2012). Od 2012 r. członek Izby Adwokackiej w Warszawie. Ukończył studia podyplomowe z zakresu prawa nowoczesnych technologii na Akademii im. Leona Koźmińskiego w Warszawie (2017) oraz z zakresu prawa zamówień publicznych w SGGW w Warszawie (2018). Jego praktyka zawodowa skupia się wokół prawa nowych technologii, własności intelektualnej, prawa umów i prawa gospodarczego.\nMarco Monetti – adwokat, mgr prawa, ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Salerno (Włochy) 1999 r. Związany z rodzinną kancelarią prawną działającą od 1922 roku. Założyciel Studio Legale Monetti & Associati. Specjalizuje się w prawie cywilnym i karnym. Występuje w Sądzie Najwyższym w Rzymie.


Wylatowo: Zagadka tajemniczych kręgów w zbożu - RMF24.pl\nWylatowo: Zagadka tajemniczych kręgów w zbożu\nSobota, 4 czerwca 2005 (12:00)\nW Wylatowie zaczął się sezon na tajemnicze kręgi w zbożu. Kilka dni temu w znanej miejscowości na granicy Kujaw i Wielkopolski pojawiły się pierwsze piktogramy. Czyżby znaki potwiedzały istnienie UFO?\nPierwszy dziwny znak pojawił się w nocy z 30 na 31 maja. Wylatowo, gdzie znaleziono piktogram, od lat słynie z tajemniczych kręgów, które pojawiają się na okolicznych polach.\nTu się nie ma czego bać. Jeżeli będą znaki, będzie większe zainteresowanie i może coś się będzie w Wylatowie działo - mówią mieszkańcy. Samorządowcy obawiają się jednak tłumu, który może znów odwiedzić miejscowość. W ubiegłym roku tajemnicze znaki na polach obejrzało prawie 80 tys. osób.\nNasz reporter Adam Górczewski wybrał się do Wylatowa, zanim zrobią to tłumy ciekawskich i wielbiciele UFO:\nPochodzenie kręgów wciąż pozostaje zagadką. Nie umieją wyjaśnić jej ani mieszkańcy Wylatowa, ani odwiedzający miejscowość naukowcy. Wszyscy chcą jednak zobaczyć na własne oczy znaki, które zdaniem wielu nie są uczynione ludzką ręką.\nNewsUfolodzy i ciekawscy zjeżdżają pod Piotrków


Nowa broń terrorystów. Wykorzystają urządzenia elektroniczne podróżnych? - Wiadomości\nNowa broń terrorystów. Wykorzystają urządzenia elektroniczne podróżnych?\nTo wywiad USA, jak zauważa CNN, odegrał znaczącą rolę w niedawnej decyzji administracji prezydenta Donalda Trumpa o zakazie wnoszenia na pokład samolotów urządzeń większych niż smartfon. Zakaz dotyczy bezpośrednich lotów do Stanów Zjednoczonych z 10 portów lotniczych na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej.\nSamoloty Państwo Islamskie terroryzm


Sałatka z zielonej papai (Som Tum) • UnstableTrip\nBlog Podróżniczy Cyfrowych Nomadów\nSałatka z zielonej papai (Som Tum)\nKategoriaDanie główne, Sałatka\nTo bardzo pikantna ale jednocześnie odświeżająca tajska sałatka, którą absolutnie uwielbiam. Jeśli zamawiasz ją w Tajlandii upewnij się, że wybierasz "nie pikantną" opcję. To nadal będzie bardzo pikantne ale nie wypali ci podniebienia jak wersja oryginalna. Przygotowując ją w domu oczywiście masz kontrolę nad tym jak ostro ją przyprawiasz.\nIlość1 Porcja Ćwiarkta(0.25 Porcji)Połowa (0.5 Porcji)Domyślnie (1 Porcja)Podwójna ( 2 porcji)Potrójna ( 3 porcji)\n1 ½ kubków pociętej w cienkie paski zielonej papai\n1 ½ Łyżki cukru palmowego lub brązowego\n2 zielone fasolki\n3 Łyżki orzeszków ziemnych\n1 Łyżki małych suszonych krewetek\n2 Łyżki świeżo wyciśniętego soku z limonki\n2 Łyżki sosu z tamaryndowca\n1 ½ Łyżki sosu rybnego\n4 małe pomidorki przekrojone na pół\nPaski papai wrzuć do miski z wodą i lodem i zostaw w niej na około 10-15 minut.\nStart timer: 10 Minutes\nPo tym czasie odsącz papaję i wytrzyj z wody w ręczniku papierowym\nW dużym moździerzu ubij czosnek i chili, następnie dodaj przepołowioną fasolkę i ubij, kolejnie, suszone krewetki i orzeszki\nDodaj sos rybny, sos z tamaryndowca oraz sok z limonki i dobrze wymieszaj łyżką\nDodaj papaję i przepołowione pomidorki\nWszystko ubij i wymieszaj na zmianę aż pomidorki się lekko rozpłaszczą.\nPrzełóż sałątkę wraz z wytrąconym sokiem na talerz lub do miski i posyp jeszcze trochę orzeszkami.\nSałatka jest podawana często z wszelkiego rodzaju dodatkami, ale najczęściej z ryżem lub wieprzowiną usmażoną na głębokim tłuszczu aż będzie chrupiąca.\nNigdy nie spamujemy! Sprawdź naszą politykę prywatności.\nSprawdź swój email łącznie ze skrzynką spam i potwierdź subskrypcję.\nWielkość porcji 1 miska\n% dziennego zapotrzebowania *\nCałkowita zawartość tłuszczu 12g19%\nTłuszcz nasycony 10g50%\nCałkowita zawartość węglowodanów 44g15%\nBłonnik pokarmowy 6g24%\n* Wartości odżywcze są oparte na diecie 2000 kalorii. Twoje dzienne zapotrzebowanie może być wyższe lub niższe w zależności od twoich potrzeb kalorycznych.\nNa tej stronie używane są ciasteczka dla ulepszenia działania strony. Możesz je wyłączyć jeśli chcesz ale to może spowodować dziwne działanie strony. Ustawienia CiasteczekAcceptuj\nNa tej stronie używane są ciasteczka w celu ulepszenia działania strony i korzystania z niej. Ciasteczka te przechowywane są w twojej przeglądarce. Możesz wyrazić zgodę na ich używanie, całkowicie je wyłączyć lub wybrać te, które odpowiadają twoim preferencjom. Proszę mieć na uwadze, że wyłączenie wszystkich ciasteczek może spowodować nieprawidłowe działanie strony.


Strajk w LOT. Rafał Milczarski i Monika Żelazik klęczą i całują się po rękach\nPrezes LOT i szefowa związków klęczą i całują się po rękach. "Cyrk na skrzydłach"\nowk 23.10.2018 19:41\nStrajk pracowników w PLL LOT przybiera nietypową formę. Prezes spółki Rafał Milczarski uklęknął przed Moniką Żelazik i pocałował ją w rękę. Ona zrobiła to pierwsza.\nW PLL LOT trwa strajk części pracowników. We wtorek po południu w budynku spółki doszło do nietypowego wydarzenia. Protest, który trwa od czwartku, odbywa się m.in. w obronie szefowej Związku Zawodowego Personelu Pokładowego i Lotniczego Moniki Żelazik, zwolnionej w czerwcu za nawoływanie do organizacji strajku.\nProtest w LOT. Monika Żelazik i Rafał Milczarski klęczą\nW pewnym momencie zgromadzeni w budynku LOT-u mogli ujrzeć Monikę Żelazik klęczącą przed prezesem LOT Rafałem Milczarskim. Jak informuje dziennikarz Radia ZET Daniel Wrzos, to właśnie Monika Żelazik jako pierwsza uklękła. Podziękowała Milczarskiemu za dostęp do toalet dla strajkujących od sześciu dni pracowników i pocałowała go w rękę. - Prezes odpowiedział tym samym - napisał dziennikarz.\n"Cyrk na kółkach, a raczej na skrzydłach" - skomentował z kolei dziennikarz Superstacji, Artur Molęda.\nStrajk w LOT. Niektórym pracownikom brak umów o pracę nie przeszkadza. "Możemy się rozwijać"\nStrajk PLL LOT. Mateusz Morawiecki interesuje się sytuacją. "Czuje na sobie odpowiedzialność za cały obszar"\nLOT strajk 2018. Spółka zwolniła już 67 osób. "Nie mieliśmy innego wyjścia"\nChyba gupi jestem,skoro chce mi się z tego śmiać. Przecież oni to robią na serio!\nJak się dupa pali (prezes) to i na kolana można klęknąć (!) .... żenada\nOna "ironicznie" podziękowała mu za dostęp do toalet, a facet zgłupiał i padł przed nią na kolana. Ale to sprawy nie załatwia. Jedyną przewagą LOT są niskie koszta pracy, więc cisną pracowników ile tylko mogą. Wszelkimi sposobami wykorzystują fakt, że nie wszyscy piloci i stewardesy chcą latać dla zagranicznych sieci lotniczych. Na rynku pilotów brak, wynagrodzenia rosną, więc Ci, którzy zostają w LOT mają najwyraźniej inną motywację.\nA to Polska właśnie. Potrzebny nowy Wyspiański, żeby to opisać.\nCo na to Duda z Solidarności? Za co bierze pieniądze? Ja się tylko pytam. Ja się pytam!\n" Że jest okrutna i zła, miłość ci wszystko wybaczy bo ......" zobaczymy jak to potoczy się dalej ;-)))\nA mnie się wydawało, że nic mnie już w życiu nie zaskoczy...\nWstali z kolan, odzyskali godność ;)


[Arch Inverted] Marathoont - lastinn\n[Arch Inverted] Marathoont\n« [Komentarze] Wojna o Miguaya | [Komentarze] Na drodze donikąd. »\n06-10-2007, 00:11 #1\nNa twarzy miała wypisane "Szermierz". Czarnym tuszem z owoców czelk, na podkładzie z białej farby.\nWłaściwie to na nią, a nie na migoczącą krzywiznę morza, na której już za kilka minut miały pojawić się czerwone żagle patrzyła większość zebranych. Dwa, pokrzywione czarne symbole Rożców pokrywały całą prawą stronę jej twarzy, przez co wyglądała trochę jak przypalony płatek śniegu...\nBlizny wyzierały spod farby. Wąskie, krótkie, długie, szerokie, szyte, świeże i stare. Ciasny skórzany pancerz odsłaniał gdzieniegdzie trochę śniadego ciała. Pot spływał jej po karku w ten upalny dzień.\nRioco toczyło się po niebie w tempie zbyt wolnym, aby je zauważyć, ale już za 12 godzin Marathoont miał przybyć do portu Pel-rone.\nGrupa archejczyków stała na nadmorskiej skarpie, parę kroków od miasta. Wszyscy zerkali na Eoch, skąd miały przybyć łodzie i promy z czerwonymi żaglami, na których wieziono wozy, winksy, araule i około setki Wiecznych Pielgrzymów, wszystkich ras, i w każdym wieku.\nWielu czekało, aby dołączyć. Jedni - aby przekonać się czy uzdrawiające błogosławieństwo Rioco jest prawdą. Inni - aby uciec przed przeszłością. Jeszcze inni - aby sprzedać swoje towary. Chorzy wspierali się na ramionach rodziny, samotni - na długich laskach.\nWielu po raz pierwszy miało zobaczyć, jak słońce i niebo nad ich głowami miał przesłonić krwawy księżyc Rioco.\nW liczącej około dwudziestu osób gromadzie wyróżniała się kobieta, z neyomskimi symbolami oznaczającymi "Szermierz" wymalowanymi na białej twarzy. Zwracał uwagę jej podziurawiony, ale wciąż mocny pancerz. Ciemne oczy, lekko skośne, przywodzące na myśl Tessgańskie rysy. Czarne włosy ścięte na krótko, jedynie kosmyk pozostawiono na karku. Wygolony okrąg wokół lewego ucha.\nKunsztowny, drobny, zielonkawy łańcuch owinięty wokół jej szczupłego ramienia dźwięczał od czasu do czasu.\n- Są. - mruknął ktoś.\nZza zasłony chmur, wiele kilometrów dalej na Eoch wychynęła szkarłatna kropla. Za nią druga. Płynęły wolno, pozostając w karminowym cieniu rzucanym przez księżyc na migoczące morze. Marathoont.\nKobieta z napisem na twarzy odwróciła się i zdecydowanym krokiem ruszyła do miasta.\nPozostali archejczycy również zaczęli się rozchodzić...\nWitam w prologu do naszej, możliwe że bardzo długiej sesji-kampanii w cieniu Rioco.\nJesteście w porcie Pel-rone, jednym z najlepiej prosperujących miast sektora Neu-thorn. Kontynent zwany po staro-tessgańsku Thorn, czyli cierń pasuje do swojej nazwy. Skalisty, niebezpieczny i trudny teren miejscami tylko ustępuje stepom, maleńkim zagajnikom, lub pustyni. Port znajduje się na "głowie" sporego półwyspu.\nJuż za parę godzin Wieczna Pielgrzymka przybędzie do Portu, tak jak to czyni raz w roku.\nDo tego czasu możecie oczywiście robić co tylko zechcecie.\nW mieście jest wiele hoteli, barów i tawern. Wszystkie sklepy dobrze zaopatrzone i wyczyszczone. Mieszkańcy uśmiechają się do siebie, i wkładają najlepsze ubrania. Ludzie, Jinnowie i Andryle, wolni Gwaith i Metysi zamieszkujący miasto wywieszają ogłoszenia o wolnych pokojach. Gościć Pielgrzyma przez tych kilka godzin, kiedy cień Rioco pokryje miasto - to wielki zaszczyt.\nWykorzystajmy ten czas wolny, aby wypracować satysfakcjonujące wszystkich tempo i sposób narracji. Nie krępujcie się eksperymentować. Musimy nauczyć się jak najlepiej współpracować, a ja muszę poznać Wasze podejście do odgrywania.\nOczywiście moje PM jest do Waszej dyspozycji, jednak radzę też zaufać swojemu wyczuciu w niektórych sprawach - czytając Wasze zgłoszenia doszedłem do wniosku że bardzo dobrze wyczuwacie klimat Arche. W razie czego będziemy sprawnie i dyskretnie korygować.\nBędę Wam wysyłał wszelkie niezbędne informacje, które posiadają wasze postacie z wyprzedzeniem, więc bądźcie spokojni.\nPóki co ustalmy luźne tempo pisania - kto kiedy ma czas - niech pisze. Z "nieobecnościami" poradzimy sobie łatwo, więc nie przejmujcie się, jak nie dacie rady napisać posta na dwa dni. Choć mam nadzieję że czasem przyspieszymy, jeśli akurat będzie spora grupka online.\nProszę też o wyrozumiałość, jeśli zdarzy mi się nieobecność. Postaram się nadrabiać długością postów i dostatkiem informacji dla Waszych postaci.\nWitajcie w Arche.\nBarki powoli dobijały do brzegów miasta. Na jednej z barek w siedziała kobieta obszernej szacie przepasanej szarfę ozdobioną blaszkę ze srebra z napisem "Uira". O jej płci świadczyły dłonie...delikatne z pozoru o długich palcach , pokryte misternym splotem wyatutowanych linii. Workowata szata zakończona kapturem skrywającym w cieniu twarz, uniemożliwiała bowiem zidentyfikowanie zarówno płci jak i rasy podróżniczki. Każdy kto zdołałby spojrzeć pod kaptur, zobaczył by drobne usta wygięte w grymasie zniechęcenia.\nUira trzymała się z dala od rozgadanych grupek innych pielgrzymów. Trudno więc było dowiedzieć się, czemu przyłączyła się do pielgrzymki...Być może dręczyły ją choroby których objawy skrywała obszerna szata?\nObok kobiety nie kręcił się żaden Nis...Pielgrzymi z tej rasy nauczyli się już dwóch rzeczy.\nPo pierwsze, dziewczyna nie lubi być podrywana. Po drugie, umie walczyć wręcz równie dobrze jak oni, ale zawsze walczy na serio. Ta druga lekcja pozwoliła paru Nisom w praktyce sprawdzić czy opowieści o uzdrawiającej mocy Rioco są prawdziwe.\nKobieta spojrzała swoimi nienaturalnie zabarwiony oczami, na leżący port. Potężny Tanais pokrywający jej ciało, naznaczał ją bowiem na wiele sposobów.\nCzerwony blask księżyca nad nią, upośledzał jednak widok...Nie było bowiem żadnych barw, poza czerwienią i czernią. Uira nie rozumiała takich osób jak Bera-man. Ona sama miała już dość tej dwukolorowości...Marzył jej się powrót do świata który ma więcej niż dwie barwy. Ale inne plany nadal trzymały ją przy Wiecznej Pielgrzymce. Spojrzała ponuro na miasto do którego jej barka zbliżała się z każdą chwilą...Po czym bardziej naciągnęła kaptur i zapadła w płytką drzemkę\nOstatnio edytowane przez abishai : 07-10-2007 o 20:11.\n07-10-2007, 11:57 #3\nPrawie wszyscy archejczycy rozeszli się już, zostało tylko kilka osób. W tym dwumetrowy andryl, o blado czerwonej skórze. Był ubrany przeciętnie - w dobrą, czarną koszulę i porządne szare spodnie. Na pierwszy rzut oka się nie wyróżniał.\nPatrzył swoimi dwukolorowymi oczyma w zbliżający się cień Rioco. Jego ostatnia szansa. Nie miał pojęcia co zrobić aby do nich dołączyć, właściwie nigdy się nad tym nie zastanawiał. Tak poprostu zacznie iść z pielgrzymką? Domyślał się, że będzie musiał porozmawiać z jakimś przywódcą grupy. Związał białe włosy w mały kucyk i założył na głowę jasną chustę. Wciąż patrzył na cień. Myślał o życiu i śmierci, może Marathoonth rzeczywiście przedłuży mu życie... Nie, był andrylem, wszystko zależało od szczęścia, mógł umrzeć następnego dnia lub przeżyć jeszcze ponad setkę, a cień nie miał na to wpływu. Przynajmniej Isseno tak uważał.\nNie chciał o tym myśleć, musiał zająć się czymś innym. Miał jeszcze czas, zanim księżyc zasłoni słońce. Odwrócił się i poszedł do karczmy w której wcześniej wynajął pokój. Musiał w końcu zabrać swoje rzeczy zanim ruszy z pielgrzymką. Chociaż tak naprawdę bardziej musiał się napić, a może przy okazji ograć jakiegoś frajera w "3,6,9"...\n07-10-2007, 20:53 #4\nBarka dobiła do portu...Stojący przy sterze dala krzyknął tylko. - Uira!-\nKobieta wstała, szybko doskoczyła do liny cumowniczej. Pochwyciwszy ją przeskoczyła na nadbrzeże i przycumowała barkę.\n- Dzięki Uira!- rzekł wesoło sternik.\nUira skinęła przecząco głową uśmiechając się nieco i ruchem dłoni pożegnała się ze sternikiem. Kobieta ruszyła w miasta, niepewna tego czy i ją obejmują przywileje dotyczące pielgrzymów. Uira bowiem po prostu zaczęła wędrować w tym samym kierunku co Wieczna Pielgrzymka, nie pytając nikogo o zdanie. Jednak w tej chwili jej zmartwieniem było burczenie w żołądku...\nUira podeszła do jinna sprzedającego na nadbrzeżnym stoisku potrawy z owoców morza. Wskazała palcem na jedną z nich, wyglądającą na solidnie przyprawioną. Trzy wyprostowane palce ukazały jinnowi ile porcji chce kupić. Zapłaciwszy, dwie porcje schowała na później, a jedną pałaszowała idąc i szukając pokoju na kilka godzin. Po drodze minęła andryla o blado czerwonej skórze, ale oczy skryte w cieniu kaptura nie zaszczyciły go nawet chwilą uwagi. Miasto robiło się z każda chwilą coraz gwarniejsze i bardziej zatłoczone. Rodowici mieszkańcy, przybysze i pielgrzymi tworzyli hałaśliwą mieszankę ras i języków, tak dobrze znaną Uirze z domu...Z domu, którego już nigdy nie miała zobaczyć\nOstatnio edytowane przez abishai : 07-10-2007 o 20:59.\n07-10-2007, 22:57 #5\nStepy koloru złota -takie piękne - Hoshmash wędrował polną ścieżyną pogwizdując wesoło. Wysoki i chudziutki askota ciekawie rozgladał się po okolicy - przyglądał trawom i zwierzętom ciesząc tym oczy. Sandały - tak zakurzone i podniszczone - wybijały wesoło rytm piosenki. Minęło kilka miesięcy odkąd opuścił wioskę. Nareszcie jest już tak niedaleko - Marathoont. Jego wybawienie - ocalenie jego duszy. Przystanął na chwilę podziwając okaz jakiejś wyjątkowo dobrze masujacej się w trawach poczwarki z której właśnie wychodził dorodny okaz motyla. Położył się na ziemi i zbliżył twarz do owada. Motyl był złoty jak stepy z dwoma duzymi czarnymi plamami - po jednej na skrzydle. Dodatkowo miał kilka cienkich czarnych zawijasów - tak jak czasem tworzą na jego skórze gamno. Owad z powoli acz cierpliwie wychodził z poczwarki, skrzydła jeszcze przed chwilą tak pomiete i mokre - momentalnie wyschły i rozprostowały się - Piękny.. - powiedział do siebie Hoshmash i uśmiechnął się. Po chwili motyl wzbił się w powietrze delikatnie i odleciał. Askota wstał i przez chwilę wodził za nim wzrokiem - Ja jestem motylem. - uśmiechnął się jeszcze raz do siebie i ruszył dalej. W oddali widział juz tłumy wędrujace główna drogą ku Pel-Rone archejczycy róznych ras i wyznań wędrujacych ramię przy ramieniu - pielgrzymi. Na horyzoncie widział już barki które zmierzały do portu - Marathoont - wieczna pielgrzymka.\nPo kilkunastu minutach dołaczył do pielgrzymów na drodze. Do miasta został jeszcze kawałek drogi - rozglądał się ciekawie - nigdy nie widział tylu ras naraz - tylu różnych archejczyków - przygladał się ich wyglądowi, sposobie chodzenia, wyrażania się i mimice ich twarzy. Niektórzy się śmiali i wesoło gawędzili inni skupieni w modlitwie. Jeszcze inni handlowali miedzy sobą. Jednak nie wszyscy ramię w ramie - widać było że każda rasa trzyma sie swoich grupek - gwaith z gwaithami, jinnowie z jinnami itd. A pomiędzy wszystkimi biegały dzieciaki których cel pielgrzymki bynajmniej nie obchodził a jedynie sama pielgrzymka jako wędrówka i możność zabawy z innymi dziećmi. Kiedy tak obserwował 0 zauważył małego chłopca który przyglądał się Hoshmashowi z ciekawością. Askota spokojnie spojrzał na niego i skupił sie podświadomie na gamno by wyrazić uśmiech. Tatuaże zaczęły wirować układajac sie we wzór wyrażajacy radość - dziecko patrzyło wielkimi oczami z zachwytem:\n- Łał jak to robisz?.\n- Dla mnie to tak samo normalne jak to że Ty sie uśmiechasz czy oddychasz. - Tatuaże zmieniły teraz wyraz na zaciekawienie powoli i leniwie lawirując w skórze zmieniając wzór.\n- Jesteś askotą - prawda?\n- Tak - bystry jesteś - jak Ci na imię?\n- Etoi - odpowidział bystrzak który w tej chwili odwrócił głowę w stronę ska ktoś krzyczał jego imię - przepraszam - muszę już iść - Pa!\n- Do zobaczenia - Hoshmash uśmiechnął się ponownie i ruszył dalej.\n08-10-2007, 13:28 #6\nPort Pel-rone, jak wszystkie osady położone na trasie Marathoontu zawsze z otwartymi ramionami przyjmował Pielgrzymów. Oczywiście także ich tesqualony, desety, i wszystkie inne waluty...\nPort był gęsto zabudowany. Wysokie i wąskie domy z kamienia i drewna wyrastały miejsce przy miejscu, tworząc labirynty ulic i uliczek z ubitej ziemi. Morskie phrelle śpiewały unosząc się nad dachami, handlarze zachwalali swoje towary wątpliwej jakości, archejczycy wszystkich ras przekrzykiwali się nawzajem.\nMałe miasteczko ożyło, gdy tylko pierwsze łodzie przycumowały do długich pomostów.\nArchejczycy mający dołączyć do Wiecznej Pielgrzymki pakowali się, lub siedzieli na swoich paczkach, walizach i kufrach. Nieliczni, którzy posiadali własne wozy, lub choćby same winksy przygotowywali je do drogi. Wszyscy jednak czekali na Bera-Mana. Nieoficjalnego, ale też niekwestionowanego przywódcę Marathoontu. A on miał przybyć dopiero za kilka godzin, wraz z księżycem.\nZ czasem gdy łodzie i barki przybijały, w mieście zaczynało robić się tłoczno. Egzotyczne zapachy, wygląd niektórych pielgrzymów i dźwięki instrumentów z różnych stron Arche przyprawiały o zawrót głowy.\n08-10-2007, 18:41 #7\nJinn i metys patrzyli na pojawiające się na horyzoncie statki.\n- Więc odchodzisz? – Jinn niedbałym ruchem strącił niewidoczny pył z bogatego, fantazyjnego, wyszywanego złotem stroju.\nMetys skinął lekko głową nie przestając wbijać nieobecnego wzorku w krzywiznę oceanu.\n- Hmm...- jego rozmówca skrzywił się i zatrzepotał niecierpliwie skrzydłami. Obrzucił wolnym spojrzeniem biały taras eleganckiej restauracji, w której siedzieli.\nNieliczni, o tej porze, goście żywo komentowali nadpływający Marathoont, niektórzy wychylając się za barierki, niektórzy wyciągając głowy ze swoich siedzeń.\nDwie Gwiath, zmysłowo kołysząc biodrami, przeszły obok nich. Jedna zerknęła na słodko uśmiechniętego Jinna, potem na metysa, po czym fukneła z pogardą.\n- Eh, słodko, pamiętliwe panny. – Jinn westchnął, i popił trunek z kryształowego kieliszka. – Widzisz, Ran, przez ciebie nas nie lubią. Jakbyś wczoraj mało się z nimi nie pozagryzał, to może dzisiejsza noc nie byłaby taka zmarnowana. Do roboty się nadajesz, ale w towarzystwie jesteś kulą u nogi.\nMetys wpatrzył się w niego, nie poruszając głową.\n- Śmiały się za mnie. – wymamrotał z wyrzutem\n- Dziwisz im się? Popatrz na siebie. Wyglądasz niemal jak Nis, a jesteś sztywny jakby ci miotłę w tyłek włożyli. Chciały cię rozruszać! Kto o zdrowych zmysłach by pomyślał, że ktoś o twoim rodowodzie jest takim bucem bez poczucia humoru...\n- Jestem Shivem.\n- Powinieneś pomyśleć o wygoleniu sobie tego na tym twoim czarnym futrze, bo, niech mnie cholera, jeśli łatwo to zauważyć. No, chybaże się odzywasz. Albo ruszasz. Albo oddychasz.\nZresztą, nie próbuj się tłumaczyć... Masz cos do kobiet, widzę to. Kiedy ostatnio zajmowałeś się Frill'aneke, hmm? – Jinn uśmiechnął się zalotnie – Boisz się samic, czy ich nie lubisz, co kocie...? Może wolisz silne, męskie ciało... – jego dłoń delikatnie spoczęła na kolanie Rana\n-Tssk! – metys błyskawicznie odtrącił rękę i, naburmuszony, odwrócił wzrok.\n- Czerwienisz się, to słodkie – jego rozmówca płynnie zmienił uśmiech na zupełnie niewinny. – Tak czy inaczej... – głęboko nabrał powietrza i zamknął oczy – nie przekonam cię, prawda?\n- Podjąłem decyzje...\n- No tak, Shivowie nigdy nie łamią słowa, nawet danego samemu sobie. Choćby szli na zgubę, choćby świat się palił... Ran...\n- Nie mam zamiaru kłamać i słodzić, nie powiem, ze uważam cię za przyjaciela, za krótko się znamy, nawet jak na moją skalę czasu – uśmiech zmienił się na melancholijny i zatroskany. – Ale lubię cię, Ran i szkoda mi ciebie... Widzisz, rozumienie psychiki istot to część mojej pracy. Wiem, ze nie znosisz, kiedy to mówię, nie wydrapuj mi oczu proszę, – wzniósł ręce w przepraszającym geście – ale ja ciebie rozumiem. Wiem czemu chcesz z nimi iść i uwierz mi, to ci nie pomoże... Zostań ze mną, pracuj dla mnie, a ja pokażę ci lekarstwo. I wcale nie mówię tego, żeby dobrać się do twojego tyłka, nie żeby nie był apetyczny – pokazał język, gdy Nis spiorunował go wzrokiem – Ran, pozwól sobie pomóc. Wiesz, że jestem w stanie. Pozwól sobie uświadomić, że ty, w głębi duszy tej pomocy chcesz i potrzebujesz...\n- Podjąłem decyzję. Jestem Shivem.\n- Stara gadka, - wzruszył bezradnie ramionami - wy Shivowie doprawdy jesteście beznadziejni... ... Ran... przepraszam...\nKrzesło uderzyło o ziemie. Możni goście z zaskoczeniem i oburzeniem odprowadzali wzrokiem, idącego marszowym, nienaturalnym krokiem, metysa.\n- Do diabła, Ran, popatrz na siebie! Matowe futro, twarz jakbyś nie przespał ostatniego ćwierćwiecza i jeszcze to jak walczysz! Zaczynasz się rozpadać! Księżyc cię z tego nie uleczy! Ran! ...\n... idiota, skończony idiota... – Jinn syknął, pokręcił głową i wsparł czoło na dłoniach\nTa shiviana tak pięknie śpiewała. Smutny będzie dzień w którym przyjdzie ją złamać.\n„Dziwisz im się? Popatrz na siebie” Warknął, a głownia przyspieszyła.\nWidzę wojownika honoru, godnego szacunku swoich mentorów, matki i przodków, wolnego duchem i ciałem.\nŻadne nędzne prostytutki nie mają prawa tak się do niego zwracać. Są nikim. Nie znaczą, nic, NIC. Ich życie to ścieżka... słodkich zabaw i wegetacji. Gdyby je zabił, nie zrobiłoby to żadnej różnicy... On jest inny, on ma znaczenie, jak wszyscy jego rodacy. ...\nJak to ZERO śmiało się z niego naigrywać?!\nOstrze cięło powietrze ledwozauważalnymi błyskami. Nogi i biodra wyrzucały kolejne ciosy, zdolne przeciąć Rożca w pół. Ich taniec był wręcz hipnotyczny...\nKochał patrzeć na błyski. Jakby jego wybranka uśmiechała się do niego.\nShivowie nie łamią słowa. Tak, mały Jinnie, dotrzyma go, choćby miała to być faktycznie jego zguba. Tylko taka nędzna istota, jak ten skrzydlaty pokraka, mogłaby sugerować, że śmierć jest gorsza od złamania przysięgi...\nPrzyjaciel... też coś. Takie rzeczy tylko opóźniają wojownika, podgrzewają zimną krew. Są słabymi punktami. Towarzysz broni, to co innego, ale ten mały alfons nie jest godny takiego zaszczytu. Śmiał obrazić Shivów... Jak on mógł mówić takie rzeczy! Ta mała gnida śmiała... Brzeszczot zatrzymał się.\nMetys zamknął oczy. Pot spływał po czole, kapiąc z ludzkiego nosa, na rozgrzaną ziemię podwórza. Dłonie z całej siły zaciskały się na rękojeści broni. Z impetem zamknął szczęki. Po chwili wypluł strugę krwi i miecz ruszył do tańca.\nCiemno. Pościel znów przepocona. Łomot serca znów dudnił w głowie. Znowu, znowu, nic się nie zmieni, nigdy... Zwinął się znów w kłębek i zagryzł swój ogon.\nStrachy i tak nie odejdą.\nGdy barki przybijały, już czekał. Pewny siebie, wyprostowany i gotowy.\nOstatnio edytowane przez Judeau : 08-10-2007 o 21:13.\n09-10-2007, 19:42 #8\nKobieta skryła się w jednej z knajpek i wcisnęła w kąt...I spoglądała na gromadę Archejczyków, przekrzykujących się przy barze, rozmawiających przy stolikach. Nie czuła się przytłoczona tym hałasem... Spojrzała na pary tańczące w takt skocznej muzyki.\nWirujący tancerze spowodowały napływ wspomnień, radosnych i bolesnych. W jej oczach zaszkliły się łzy. Wyszła szybko z karczmy, rozpychając na boki stłoczonych w karczmie podróżnych...Wiatr niosący wilgoć znad morza pozwolił jej ochłonąć i odrzucić wspomnienia w najgłębsze zakamarki duszy...Uira ruszyła wraz pielgrzymami w głąb miasta oglądając po drodze wystawy sklepów, wąchając zapachy kwiatów, perfum i towarów mieszających się ze sobą i przysłuchując się dźwiękom setek pieśni granych na wielu różnych instrumentach łączących się w jeden melodyjny harmider. Przez pewien czas kobieta krążyła bez celu od stoiska do stoiska. Potem jednak skierowała swe kroki zbierających się w grupkę podróżnych z wozami i winksami.\nUira rozejrzała się pomiędzy nimi szukając okazji do załatwienia sobie transportu... Podróż na piechotę nie bardzo ją interesowała. Liczyła na to, że uda jej się znaleźć sposób na załatwienie transportu, w zamian za pomoc przy zwierzętach...Poza tym kiedyś gotowała...kiedy jeszcze miała męża.\nOstatnio edytowane przez abishai : 09-10-2007 o 19:44.\n09-10-2007, 20:59 #9\nDzwi knajpy głośno zaskrzypiały kiedy Isseno je otworzył. Wszedł powoli do obskurnego wnętrza zamykając za sobą drzwi ze skrzypem i hukiem. Wewnątrz było brzydko i pustawo ponieważ głowny trzon pielgrzymki jeszcze nie przybył a większość mieszkańców zajmowała się właśnie swoimi interesami. Zresztą jaki pielgrzym chciałby się zatrzymać w takim beznadziejnym miejscu mając do wyboru tak dużą ilość wolnych pokoi gościnnych w domach mieszkańców portu? Nawet Isseno który ostatnio sporo oszczędzał na wygodach wynajął pokój tylko po to, żeby zostawić tam swoje rzeczy. Jednak na jedno w karczmie narzekać nie można było - na alkohol, nie był zły ani drogi, chociaż wciąż nie taki jak w lepszych karczmach. Podszedł do drewnianego "baru" podstawiając sobie nogą krzesło z pobliskiego stolika i usiadł.\n- Miodu. - Powiedział rzucając na ladę monetę.\nSpory człowiek stojący za barem bez słowa zwinął monetę z lady kładąc przed andrylem resztę i jego miód. Isseno niedbałym ruchem zebrał pieniądze do sakiewki nawet ich nie przeliczając. Stary nawyk z dawnych lat którego nie mógł się pozbyć, mimo że liczył się teraz dla niego każdy grosz. Kiedyś takie drobniaki się nie liczyły, a teraz liczył głownie na nie. Niewiele oszczędności mu zostało. Czego nie przegrał, to wydał na dotarcie w to miejsce. Sączył powoli miód rozglądając się po karczmie lecz nie dostrzegł niczego co mogłoby zająć jego uwagę. Znowu rozmyślał. Nienawidził tego.\nMoneta wylądowała na ladzie.\nIsseno szybko zszedł po schodach ze sporą skórzaną torbą zarzuconą na ramię i małą walizką w ręce. Nie miał tam wiele, głównie notatki, trochę ciuchów i kości. Wyszedł z budynku delikatnie skłaniając głowe w kierunku karczmarza który odprowadził go dziwnym wzrokiem.\nPrzeciskał się powoli przez zatłoczone ulice. Krzyki straganiarzy i przekupek mieszały się z muzyką ulicznych grajków i ogólnym hałasem tłumu. Jeśli w każdym mieście mieli ich tak przyjmować, to Isseno sam nie wiedział czy się cieszyć z ciepłego przyjęcia czy martwić się tłokiem. A może to pielgrzymi powodowali ten tłok? W każdym razie miał nadzieję, że pielgrzymka nie będzie przechodzić przez żadne inne miasto. Nie tylko z powodu tłoku. Szczęśliwie, zachowanie wszystkich w mieście umacniało go w przekonaniu, że tak też będzie.\nGdy wreszcie doszedł spowrotem do miejsca gdzie przybijały barki widział już wyraźnie cień księżyca sunący spokojnie po tafli wody. Położył torbę i walizkę na ziemi koło grupy czekającej na pielgrzymkę, aby do niej dołączyć i usiadł na nich. Widząc jak wielu archejczyków chce dołączyć, uznał że będzie po prostu szedł za tłumem i jakoś przez to przejdzie. W oczekiwani wpatrywał się w wodę. Nie miał w końcu nic innego do roboty.\n10-10-2007, 18:29 #10\nNadchodziła godzina dwudziesta. Słońce już zaczynało pęcznieć na niebie, a chmury oblewały się pomarańczową poświatą.\nArchejczycy w porcie obserwowali jak Rioco zasłania ostatni fragment słońca. Ci, którzy mieli dołączyć do Pielgrzymki żegnali się ze złotymi promieniami, witając nowe, obce uczucie, kiedy księżyc znalazł się wreszcie nad ich głowami, wisząc w zenicie i zasłaniając prawie całą czwartą część nieba...\nŚmiechy, hałasy i kłótnie przycichły, gdy szkarłatny cień pokrył budynki i ulice.\nCi, którzy po raz pierwszy znaleźli się w Marathooncie poznali wreszcie to niesamowite uczucie... Ciało zdawało się samo prostować, ciągnąc w górę, ku czerwonemu gigantowi, a kroki jednocześnie stawały się cięższe... Wszyscy mieli wrażenie, że wiatr przyniósł nowy zapach do miasta, jakiś inny wiatr, zapomniany przez okrągły rok. Dzieci zadzierały głowy i wpatrywały się w pooraną kanionami, odległą, a jednocześnie tak bliską powierzchnię Rioco... Bliższą niż lodowa pustynia na Kand, daleko, po drugiej stronie Arche, dla której mieszkańców Rioco było teraz jedynie blado-czerwoną plamą wysoko na niebie.\nKażdy wiedział, i naukowcy, i prości ludzie, i studenci i Szermierze, że przy odpowiedniej ilości sprzętu, odwagi i silnej woli - można by spróbować wspiąć się na czerwony księżyc... Właściwie próbowano już tego dokonać. Jednak... Nawet jeśli komuś się to kiedyś udało - nikt nie wrócił, aby o tym opowiedzieć. Co mogło go spotkać na tej świecącej krwawym blaskiem ogromnej kuli..?\nTymczasem do doków przybijały ostatnie łodzie i barki. Kiedy zwinięto ostatni już, czerwony żagiel, dwóch rosłych ludzi wyniosło na pomost prostą, niewielką lektykę.\nZarówno siedzący na szarych deskach Andryl [Isseno] jak i dopiero co przybyły do miasta Askota [Hoshmach] mogli wraz z innymi archejczykami zobaczyć, jak Bera-man, lider Pielgrzymki, staje w dokach Portu.\nSędziwy gwaith, o błękitnym futrze, wypłowiałym już i długim, jakby jego chude ciało spowite było w błękitną, włóczącą się szatę.\nMruknął coś do wysokiego, łysego andryla, który przyniósł mu poskręcaną laskę, machnął ręką, starając się objąć całe miasto i tym prostym gestem wyraził zgodę aby każdy kto zechce przyłączył się do Wiecznej Pielgrzymki.\nJego tragarze z czcią pomogli starcowi wejść na swoje miejsce.\nZarówno Andryl jak i Askota mieli wrażenie, że Bera-man zerknął na nich spod swoich krzaczastych brwi, ale... Może takie wrażenie mieli wszyscy zebrani archejczycy..?\nMetys z shivianą na plecach [Ran-Rotha] wymijał Pielgrzymów. Obserwował skupione oblicza archejczyków wszystkich ras, obu płci i w różnym wieku. Niektórzy się uśmiechali, inni mieli niepewne miny, jeszcze inny byli wyraźnie źli lub smutni... Słowem - zachowywali się jak zwykli archejczycy.\nByło w ich posturach jednak coś niesamowitego... Wszyscy, co do jednego zdawali się być wysocy, smukli i prości. Ich postawy były naturalne i pewne, sylwetki szczupłe, umięśnione... Zdawali sie promienieć zdrowiem. Było w tym jeszcze coś... Coś, co umykało jego uwadze.\nMiał właśnie zanalizować sprawę jeszcze raz, kiedy w tłumie potrącił czarnowłosą kobietę ze skomplikowanym tatuażem [Uira Draif]. Ran potrafił rozpoznać tanais, kiedy tylko go zobaczył. Ich oczy spotkały się na chwilę...\nA potem w tłumie zakotłowało. Ktoś krzyknął, ktoś na kogoś wpadł...\nKobieta ze słowem "Szermierz" wypisanym na twarzy szarpała jakiegoś odzianego w długie szaty żebraka. Pielgrzymi odsunęli się, mieszkańcy miasta uformowali krąg, aby popatrzeć co się dzieje...\nA kobieta, zorientowawszy się, że jest w centrum uwagi, zaklęła cicho przez zęby i szybkim ruchem strąciła kaptur z twarzy schwytanego archejczyka, odsłaniając zaniedbanego, siwego mężczyznę o cerze i zębach przeżartych dymem z nieoczyszczonej korysy*.\nKobieta westchnęła, pokręciła głową, wepchnęła przestraszonego włóczęgę w tłum i ruszyła ulicą, odprowadzana wzrokiem gapiów.\n* korysa - zioło aromatyczne; odpowiednik tytoniu. Popularna używka; pali się korysę w postaci oczyszczonych, przefiltrowanych, małych dawkach, owiniętych w bibułę, wysuszone liście (jak cygara), albo w specjalnie do tego przeznaczonych smukłych fajkach.\nJednakże korysa palona w ogromnych dawkach, szczególnie w nieoczyszczonej formie, powoduje brązowienie zębów, utratę smaku, a cera staje się "ospowata", przez działanie kwasów trawiących organizm. Spora, jednorazowa dawka korysy wprowadza w niejaki trans, podczas którego użytkownik ma bardzo wysoki poziom samoświadomości - myśli mu się szybciej i lepiej.\nNieoczyszczona korysa jest traktowana jak narkotyk.\nOstatnio edytowane przez Ninetongues : 10-10-2007 o 21:46.


🥇 DJ MUNDEK - THE BEST YOUR PARTY Nowy Sącz - ⭐ opinie, cena - WeselezKlasą id:18873\nDJ MUNDEK - THE BEST YOUR PARTY id:18873\nDJ MUNDEK - THE BEST YOUR PARTY\tid:18873\nKażdy z nas marzy, aby ten jeden szczególny dzień był jedyny w swoim rodzaju.\nSprawimy, że Twoje Wesele będzie wyjątkowe nie tylko dla Ciebie, ale również dla Twoich zaproszonych gości.\nBogatym repertuarem muzcznym niewątpliwie zaspokoję każdego wymagającego tancerza, zarówno tego młodszego jak i starszego. Profesjonalnym oświetleniem scenicznym stworzymy niepowtarzalny klimat na sali tanecznej tak, że nawet najbardziej nieśmiali poczują się królami parkietu.\nUroczystości Weselne w naszym wykonaniu urozmaicamy efektami specjanymi, które na wszystkich robią ogromne wrażenie.\nCiężki dym podczas pierwszego tańca, dekoracje światlem LED, bańki mydlane, pirotechnika wewnętrzna oraz wiele innych.\nZachęcam do kontaktu, oraz na niezobowiązujące spotkanie, na którym będę mógł przekazać wszelkie niezbędne dla Was informcje.\nPełen profesjonalizm: idealne dopasowanie muzyki pod gości, doskonałe prowadzenie wesela, do tego fantastyczny kontakt. Bardzo gorąco polecam.\nPolecam !!! Najlepszy DJ super muzyka ! Chłopaki umieją rozkręcić imprezę na 5\nSkawina Zakopane Wojnicz Dąbrowa Tarnowska Kraków Bukowno Myślenice Miechów Kęty Sucha Beskidzka Ryglice\nGościniec Galicyjski\tDom Weselny FINEZJA\tDworek Pod Dębami - Dom weselny\tRestauracja Cynamon\nDJ NA WESELE / WODZIREJ - CIĘŻKI DYM - NAPISY LOVE - ZABAWY - DJ Porke\tDJ MARTIN - Dj/Wodzirej na Twoje wesele!\tDj/Wodzirej Starsky Live Show Zimne ognie Ciężki dym Gadżety Zabawy\tDj/Wodzirej - SoundBod System\nAgencja Eventowa Showtime\tFOTOLUSTRO 60” Selfie Mirror 4K FOTOBUDKA Wesele świetna pamiątka!!\tInstax Mini LiPlay od 45 zł\tDaria Moskal Fotografia\tVW Passat CC do ślubu komunia chrzest sportowa limuzyna\nKomedie francuskie – te produkcje z pewnością umilą wam jesienno-zimowe wieczory!\tOd czego zacząć ślubne przygotowania i dlaczego nie od obiektu weselnego? Wedding Planner radzi!\tSukienka w groszki – must have roku! Sprawdź jak nosić sukienkę w kropki\nOstatnia aktualizacja strony: 03-03-2021 15:06:56


Polska Bridget na budowie - Medium Publiczne\nDom z piwnicą, czy bez? Oczywiście, że z piwnicą. W piwnicy można zrobić spiżarnię z prawdziwego zdarzenia, skład przedmiotów, które nie powinny się rzucać w oczy i uruchomić produkcję domowych alkoholi. Rozplanowaliśmy to nawet bardziej szczegółowo: tam będzie produkcja, a tam degustacja. Działka jest co prawda dość duża i nie ma potrzeby rozbudowywania się w pionie, ale (próbowaliśmy usprawiedliwić tę nielogiczną decyzję) dodatkowe pomieszczenia trzeba by było przykryć dachem, a ten jest bardzo drogi. Gdybyśmy wtedy wiedzieli ile nas będzie kosztowała ta degustacja…\nPo dokładnym określeniu miejsca, w którym miał stanąć dom, wyruszyliśmy na poszukiwanie radiestety, który powiedziałby, czy wybór jest właściwy, to znaczy, czy nie ma tam żyły wodnej. Znaleziony w sąsiedniej wiosce różdżkarz, zawyrokował, że jest. Pokazał jeszcze którędy płynie i zainkasował 20 złotych.\nPomyśleliśmy: trudno. Na tej (czterohektarowej) działce to było naprawdę najładniejsze miejsce. Najwyżej zneutralizujemy działanie żyły tak, jak zrobili to nasi znajomi. Tylko bardziej ostrożnie. Oni, by zmniejszyć negatywne promieniowanie żyły, za namową wykwalifikowanego szamana ułożyli pod drewnianą podłogą na legarach brzozowe kołki. Przez nieuwagę jednak uwięzili tam również kota. Byłam pewna, że musi istnieć jakiś idący z duchem czasu szamański sposób również na przypadek podłogi wyłożonej terakotą, z ogrzewaniem podłogowym. Zresztą, co taki różdżkarz za 20 złotych może wiedzieć.\nI miałam rację. Niedługo później radiesteta wynajęty przez wykonawcę studni, za 200 zł ogłosił, że dom stoi w idealnym miejscu. Nie ma żadnej żyły.\nJednak ostateczna decyzja o tym, czy zbudujemy piwnicę miała zapaść po wykonaniu dokładnego testu na obecność wód podskórnych, przeprowadzonego przez inspektora nadzoru (inżyniera budownictwa wodnego, specjalisty od tam, zapór, grobli i oczyszczalni) w obecności kierownika budowy. Przestudiowane też zostały mapy geologiczne terenu. Test polegał na tym, że po zrobieniu wykopu na dom z piwnicą, w najniższym punkcie wydrążono jeszcze dodatkową studzienkę. Po dwóch tygodniach na dnie studzienki pojawiła się tylko lekka wilgoć. Zapadła decyzja: dom z piwnicą. Na wiosnę w piwnicy pojawiła się woda do kolan.\nWtedy jeszcze opłacało by się te piwnicę (pięć pomieszczeń i schody) zasypać ziemią. Ale przecież nie jestem wróżką. Szczególnie, że wynajęty nowy inspektor był pewien, że to dlatego, że nie ma rynien i cała woda z dachu spływa do piwnicy. Po wykończeniu dachu, na wiosnę woda powróciła.\nNa szczęście szef ekipy od instalacji grzewczej miał na tę wodę genialny sposób, za który ręczył głową: wykopie się koło domu studnię, do której będzie spływała woda ze studzienki w piwnicy, studzienka w piwnicy wyssie wodę spod całego domu, woda spłynie rurą do studni poza domem. Stamtąd woda zostanie odpompowana w dal. Koszt 1500 zł.\nNie dość, że kosztowało ponad 3000, to jeszcze studnię na zewnątrz zrobiono za płytką , więc jeśli rura łącząca obie studzienki w ogóle miała jakiś spadek, to i tak wiele wody nią nie spłynęło, na dodatek studzienka w środku najwyraźniej nie zasysała wody spod całej piwnicy, tylko z miejsca w którym się znajdowała.\nKierownik budowy nie stracił ducha: należy wykonać opaskę drenującą wkoło domu. Odkopie się fundamenty, położy rurę Ф 100, ściany obłoży folią kubełkową i jeszcze raz zaizoluje abizolem. Musi zadziałać. Koszt: 4000.\nKierownik – człowiek solidny. Koszt z grubsza się zgadzał. A woda nadal podbijała.\nW końcu kierownik wypowiedział przerażającą prawdę. Trzeba skuć całą podłogę w piwnicy, wykopać w każdym pomieszczeniu rowy, wyłożyć je rurami drenującymi Ф 100, połączyć rowy w holu i poprowadzić do studzienki. Stamtąd woda powinna być odprowadzana pompą na zewnątrz. Koszt: trudny do określenia.\nPodczas prac nad skuwaniem posadzki w piwnicy za pomocą młota pneumatycznego, na parterze pracowała ekipa stolarzy wykonujących schody (piły, młoty, wiertarki) a na piętrze ekipa stolarzy wykonujących drzwi (piły, szlifierki, wiertarki, wkrętarki). Od tego „rozgardiaszu” trochę straciłam głowę w wyniku czego ugryzł mnie mój własny pies. Stało się tak dlatego, że uwiązałam dwa psy na jednej smyczy, czego nie powinno się robić, bo mogą nie być tym zachwycone. I nie były. Zaczęły się gryźć, a moja łydka znalazła się między nimi. Ugryzienie w kość piszczelową przez wilczura jest przeżyciem, które może dać do myślenia. Przyszło mi więc do głowy, że może z tą budową to jednak ponieśliśmy porażkę…\nPrzez następne dni nasz majster pan Mariusz wraz z bratem (czyli Supermario brothers) wynosili w kubełkach gruz z piwnicy przed dom. Pan Mariusz zyskał sobie przydomek Supermario po tym jak – by napalić pierwszy raz w nowym piecu – użył na rozpałkę instrukcji obsługi pieca i karty gwarancyjnej. Jego brat natomiast próbował później rozpalić w nim styropianem (który, jak sądziłam, jest niepalny) ale pan Mariusz usprawiedliwił brata informując nas, że oni w domu mają „taki piec, co chodzi na wszystko”.\nPo wykopaniu rowów, przez piwnice zaczęła płynąć regularna rzeka. Kolejny fachowiec wpadł na niezły pomysł na to, co z tym zrobić: „Zarybić!”\nTeraz w piwnicy wody już nie ma. To znaczy, nie ma jej w pomieszczeniu. Płynie pod podłogą. Trochę się obawiamy, czy nie podmyje nam fundamentów. Pojawiły się też głosy, że jak się zrobi wodzie takie ujście, to ona tamtędy płynie tym chętniej. Czyli jest możliwe, że mamy pod domem przepompownię okolicznych wód gruntowych, co być może wyjaśnia fakt, dlaczego nasz sąsiad, który chciał wykopać sobie studnię, wody u siebie nie znalazł.\nMożna by pomyśleć, że nie mamy przynajmniej problemu z podlewaniem trawnika. Ale to nie do końca prawda. Nie mamy, owszem, bo podlewamy go wodą z kranu po drugiej stronie domu, ale woda z piwnicy wsiąka z powrotem w ziemię obok. Próbowałam zachęcić męża do wykorzystania jej w ogrodzie ale on twierdzi, że to niemożliwe, bo urządzenia podlewające są podłączone do węży o średnicy pół cala, a wąż wychodzący z piwnicy ma grubość trzy czwarte cala, więc trzeba by mieć złączkę. Koszt: 2 zł.\nZdjęcie główne przedstawia plakat J. Howard Millera „We Can Do It!” z 1943, dostępny na https://en.wikipedia.org/wiki/We_Can_Do_It!\nOstatnie wpisy Agata Milewska (zobacz wszystkie)\nPolska Bridget na budowie - 2016-11-03\nCzy media cenzurują opozycję? - 2016-09-14\nTak naprawdę nie obchodzi nas, co dzieje się z Polską. I czy jest w tym coś złego? Wspaniała mama, egoistka i kochanka – czy te rzeczy są do pogodzenia? No więc jestem szczęśliwy, bo rozmawiamy o szkole! – Betlejewski odpowiada wkurzonym nauczycielom „Katolik- wróg pedalskich swawoli”? Mężczyzna jednowymiarowy – w świetle rozważań Herberta Marcuse’a o człowieku wielowymiarowym\nbudowa domu kobieta na budowie tereny podmokłe woda w piwnicy


Domy i apartamenty wakacyjne Hossegor | Interhome\nHossegor domy i apartamenty wakacyjne\nDom wakacyjny w Hossegor na francuskim wybrzeżu Atlantyku to idealne miejsce na wakacje tuż przy plaży długiej na 7 km, wspaniałej, piaszczystej plaży.\nDom wakacyjny Hossegor: pełne wrażeń wakacje we Francji\nHossegor na francuskim wybrzeżu Atlantyku położone jest około 21 km na północ od Biarritz. W okolicy znajdziecie mnóstwo wspaniałych miejsc do zwiedzania, a wśród nich mistyczne groty i niesamowite zoo w Labenne, gdzie znajdziecie rodziny zwierząt ze wszystkich kontynentów. Smakosze dobrej, francuskiej kuchni wiedzą na pewno, że region jest znany od dziesięcioleci z połowów ostryg – można delektować się nimi w okolicznych knajpkach lub spróbować przygotować je samemu, ponieważ w domach wakacyjnych w Hossegor macie świetnie wyposażoną kuchnię.\nWspaniałe wakacje na francuskim wybrzeżu Atlantyku\nUrlop na plaży w Hossegor\nSzeroka piaszczysta plaża na francuskim wybrzeżu Atlantyku ciągnie się przez 7 kilometrów. Tutaj dzieci mogą bezpiecznie bawić się na łagodnie opadającym brzegu lub wykazywać się swoją kreatywnością podczas budowania zamków z piasku. W sezonie letnim opiekunowie w klubach Club des P'tits Loups lub w Club des Pingouins oferują gry i zajęcia sportowe. Hossegor jest również znane miłośnikom surfowania: zainteresowani mogą wypożyczyć sprzęt lub zarezerwować kurs w wielu szkołach sportów wodnych na plaży. Warunki do żeglowania i windsurfingu są tutaj idealne. Można też uprawiać tutaj stand up paddle.\nCiekawe miejsca do odkrycia w okolicy Hossegor\nDom wakacyjny w Hossegor jest idealną bazą wypadową do zwiedzania okolicznych atrakcji. Około 50 minut jazdy samochodem i możecie dotrzeć do jaskiń Isturitz w Kraju Basków. Górna powierzchnia wynosi około 2 500 m² i składa się z dwóch grot o długości około 100 m. Tutaj można podziwiać najdziwniejsze formy stalaktytów. Ten podziemny cud natury jest również znany z malowideł jaskiniowych z epoki kamienia. Zoo Labenne, niecałe 12 km od Hossegor gwarantuje wspaniały dzień dla całej rodziny. Mieszka tu ponad 200 zwierząt z pięciu kontynentów. Ulubieńcami odwiedzających są papugi, alpaki i mini farma dla dzieci.\nKulinarne atrakcje Hossegor\nPonieważ do Waszej dyspozycji macie dobrze wyposażoną kuchnię a w bliskiej okolicy domu wakacyjnego na pewno znajdziecie targ, na którym można kupić wspaniałe lokalne składniki to typowe dania kuchni francuskiej z tego regionu możecie sobie przygotować sami. W okolicy znajdziecie aż 17 dostawców regionalnych produktów mlecznych, owoców i warzyw, ryb i innych owoców morza. Hossegor jest znany z hodowli ostryg: w 1876 r. w tym miejscu było 40 hodowców. Dziś jest ich znacznie mniej ale są i sprzedają świeże małże na targach oraz zaopatrują lokalne sklepy i halę targową. Na środku zadaszonego rynku będziesz miał okazję skosztować tapas i wina. Ryby można kupić niemal bezpośrednio z kutra na targu rybnym Capbreton, zaledwie 5 km od Hossegor. Kałamarnica, morszczuk i dorsz to tylko niektóre z gatunków, których jest tutaj najwięcej.\nZarezerwuj wakacje w Hossegor\nWiększość domów wakacyjnych w Hossegor jest nowocześnie urządzona, niektóre mają do dyspozycji prywatny basen. Możesz także wybierać spośród mieszkań w wielopiętrowych budynkach mieszkalnych. Wszystkie apartamenty i domy mają dobrze wyposażone kuchnie, a zatem jesteście niezależni od godzin otwarcia restauracji.\nHossegor 174 ofert noclegów na wakacje\nApartamenty Résidence Oasis\nod 2921 PLN / 7 Nocy\nDom wakacyjny Alouèdes\nApartamenty Sowell Family Pignada Plage\nApartamenty Sowell Family Pignada PLage (SOU301)\nApartamenty Sowell Family Pignada Plage (SOU302)\nDom wakacyjny Sainte Marie\nod 7735 PLN / 7 Nocy\nDom wakacyjny Maroye (SOU240)\nod 5903 PLN / 7 Nocy\nApartamenty Sowell Family Pignada Plage (SOU300)


magkos 09.03.2017 13:41\nW szkoleniu weźmie udział personel pokładowy oraz obsługa naziemna linii Pobeda Airlines. Pracownicy przejdą kurs judo i sambo, a także nauczą się technik samoobrony. Ich instruktorami będą rosyjscy komandosi.\nKursy to efekt rosnącej liczby ataków na pracowników rosyjskich linii lotniczych ze strony agresywnych podróżnych, którzy nie tylko słownie ale też fizycznie ich znieważają. Są zdenerwowani nie tylko z powodu spóźniających się samolotów ale często też nadużywają alkoholu\nPomysł z organizacją szkolenia pod okiem rosyjskich komandosów nie pojawił się od razu. Najpierw linie Pobeda Airlines chciały zatrudnić prywatną agencję ochrony, jednak wtedy ceny biletów lotniczych wzrosłyby o 2 procent.\nRosyjskie linie lotnicze apelują do rządu\nAerofłot największy przewoźnik w Rosji , do którego należą tanie linie Pobeda Airlines chce wprowadzenia bardziej restrykcyjnych przepisów dla agresywnych podróżnych. Domaga się utworzenia rządowej czarnej listy osób z zakazem latania samolotami oraz możliwości skucia jeszcze na pokładzie samolotu najbardziej agresywnych pasażerów.\nPOLECAMY: Widzieliście Lazurowe Okno na Malcie? Szczęściarze! Słynny most skalny zniknął na zawsze [ZDJĘCIA]


Czy warto dawać pieniądze potrzebującym?\nprzez tusia25 » 6 lis 2012, o 14:28\nCzym się kierujecie, kiedy przekazujecie jakąś darowizne, czy to pieniądze, czy inne rzeczy potrzebującym? Mi jest często bardzo ciężko odmówić komuś, kto prosi o pomoc, a sama niewiele mam...\nprzez elzbieta45 » 7 lis 2012, o 10:10\nJa rzeczy tez oddaje sasiadce która sama dzieci wychowuje . Pieniedzy na zadne instytucje nie przekazuje bo jakos nie mam do tego przekonania . A jesli ktos kogo z nam i wiem ze nie pije nie pali a potrzebuje na chleb to owszem dałabym . zebrzacym na ulicy bym nie dała a dzieciom które prosza to poprostu zaproponowałabym kupienie jedzenia\nprzez tusia25 » 8 lis 2012, o 10:41\nNiestety kiedyś też nie chciałam dać pieniędzy człowiekowi, więc weszłam do sklepu i kupiłam bułkę słodką i picie, coś mnie podkusiło, żeby się potem zawrócić, żeby coś dokupić, czy coś, nie pamiętam już, a bułka nietknięta leżała w śmietniku;/ I jak tu pomagać? Ja przekazuję pieniądze np. po przez 1% podatku:)\nprzez Markmafia » 8 lis 2012, o 17:35\nJa pomagam prywatnie osobom, o których wiem, że faktycznie potrzebują pomocy. Nie płacę na żadną fundację, bo one często utrzymują darmozjadów, którym nie chce się ruszyć do roboty mimo posiadanych predyspozycji.\nDołączył(a): 8 lis 2012, o 17:31\nprzez Baśka1971 » 9 lis 2012, o 16:30\nJa obcemu nigdy nic nie dam. Co to znaczy, że ktoś jest "potrzebujący"? Ja mam sobie ręce urabiać za kogoś komu się nie chce pracować (przeważnie tak jest). Dziecko, starsza, schorowana osoba - rozumiem. Ale jak widzę osobę w wieku, w którym by mogła ona podjąć pracę, która wyciąga rękę na ulicy i żebra, to ode mnie nic nie dostanie. Tłumaczenie się bezrobociem jest bez sensu, bo pracy jest pełno, ale po co robić, skoro można wyżebrać, wyłudzić?\nprzez Armigor » 9 lis 2012, o 22:55\nJa bardzo kocham dzieci więc im pomagam,znam bardzo biedną rodzinę mają czworo dzieci troje nastolatków i jedno małe więc postanowiłam od momentu porodu Małego zaopatrywać w ubranka teraz ma 5 lat i chodzi jak lalunia. Pieniędzy nie daje ale kupuje rowerki zabawki itp. A on płaci uśmiechem\nTeraz też się zastanawiam co zrobić z ciuszkami po moich chłopcach część wydałem a część zalega w garderobie w kartonie.\nKiedyś byłam w jednym z polskich mc Donalds weszło dziecko i sprzedawalo kalędażyki (wizytówki jakiejś firmy) ludzie oczywiście pokupowali ja nie. Za jakieś pięć minut wszedł starszy dziadek zmarźniety zapłakany głodny mówił że emerytura mu nie wystarcza na życie wyłonczyli mu prąd i nic jeszcze nie jadł był czysty i nie czuć było alkoholu Ludzie go gonili mój mąż wstał i zaproponował mu żeby wybrał sobie co chce on zapłaci mężczyzna poprosił o herbatę bo mu zimno a bułki są drogie tąpło to nami sprzedawca zaproponował zestaw twierdząc że jest największy i poprosił żeby mężczyzna usiadł Widać było ze ten człowiek był faktycznie głodny i bardzo wdzięczny Nie było by w tym nic dziwnego gdyby nie obużenie ludzi jak on może siedzieć wśród nich hmmm po chwili refleksji doszłam do wniosku że poza tym człowiekiem i obsługą znajduje się wśród hien w skórze ludzi dałam temu człowiekowi na opłaty i po chwili wyszłam\nprzez elzbieta45 » 10 lis 2012, o 14:28\nTak to prawda ze ludzie zyja w ubóstwie , i tak jak ten staruszek niestety nie starcza . Ludzie tez sa bezduszni , tez bym kupiła i dała tymbardziej ze nie było czuc alkoholu . Sama oddaje rzeczy po dzieciach nie wyzucam do smietnika . Sama dostaje bo tez zyje skromnie i ciesze sie jak ktos mi da ciuchy\nprzez anita89 » 11 lis 2012, o 22:59\nJa z reguły nie wspieram ludzi pieniędzmi, jeśli już konkretnymi czynami bądź rzeczami, w zależności od potrzeby, ale i tak jak przyjdzie co do czego wolałabym pomóc zwierzakom, one przynajmniej nie kłamią...\nDołączył(a): 11 lis 2012, o 22:48\nprzez melinda » 12 lis 2012, o 11:20\nJa daję jeśli ktoś wygląda na taką osobę co potrzebuje np. na jedzenie. Jak ktoś wygląda na takiego co pije lub pachnie alkoholem to na pewno nie dam. Czasem też mam opory przed dawaniem dzieciom, bo wiadomo, że są wykorzystywane do żebractwa.\nprzez qiqolina » 12 lis 2012, o 12:06\nJa ciuchy oddaję, ale nie np. do kontenerów pck, ale do ośrodków pomocy społecznej, domow samotnej matki - wiem, że tam na pewno się przydadzą. Kasy do ręki proszącym nie daję, ew. pytam, czy im nie kupić czegoś do jedzenia w pobliskim sklepie.\nprzez lwica1998 » 12 lis 2012, o 17:57\nUważam , że trzeba pomagać innym , sama kiedyś znalazłam się w bardzo trudnej sytuacji życiowej i otrzymałam ogromną pomoc:)\nTeraz choć nie jestem dobrze sytuowana to się dzielę tym co mam, oddaję rzeczy po dziecku znajomym, czasem daję trochę jedzenia tam , gdzie wiem , że go brakuje.\nMoja babcia zawsze mówiła, że dobro wraca i ja w to wierzę.\nDołączył(a): 29 paź 2012, o 11:00\nprzez debi91 » 12 lis 2012, o 18:44\njezeli chodzi o pomoc na ulicy to dajac nie pomagasz\njezeli chodzi o normalnych ludzi z chwilowymi problemami to ok. karma zwraca dobre ;p\nzdjecia sa waznym elementem ale docenisz je za wiele wiele lat - fotograf ślubny katowice\nDołączył(a): 12 lis 2012, o 18:41\nprzez elzbieta45 » 12 lis 2012, o 18:50\nKontenery pod szyldem PCK to tylko szyld pod ktorym prywatne firmy sie kryja i zarabiaja na tych rzeczach sprzedajac je do lumpeksow . a rzeczy ktore mi sa niepotrzebne oddaje sasiadce bo sama wychowuje dzieci tak jak ja i wiem ze nie jest jej lekko a ze ma dzieci młodsze to ok . kiedys wysyłałam rzeczy w paczce pewnes samotnej matce w tej chwili nie bo sama nie wyrabiam finnansowo bo wszystko drozeje\nprzez nasztos » 22 lis 2012, o 23:24\nMoim zdaniem jedyna sensowna i racjonalna pomoc innym to wolontariat. Przekazywanie pieniędzy niestety z reguły kończy się tym, że korzysta na tym nie ta osoba, która powinna. A takie centrum wolontariatu działa w sumie w każdym większym mieście i można tam rzeczywiście realnie pomóc potrzebującym ludziom. Trzeba tylko chcieć! Gdyby ktoś chciał namiary na takie centrum we wrocławiu - służę pomocą\nprzez elzbieta45 » 23 lis 2012, o 19:17\nja mieszkam na malej wsi zdala od miasta . a pomóc tez nie mam zabardzo jak bo sama mam na nas troje 600 zł na miesiac . a rzeczy oddaje sasiadce po dzieciach , zyje skromnie z ołówkiem w reku ale nie nazekam . tu u nas i tak jest na wiekszosc i wsiach na zadna pomoc niemozna liczyc bo wszystkie instytucje sa w miastach . a opieka to tylko pijakom piomaga bo tam na to sa . byłam w ubieglym roku w opiece to mi powiedziała ze dzieci mam juz nastolatki to powinnam isc do pracy lub znalesc sobie bogatego meza . i juz mnie tam nikt nie zobaczy wole jesc suchy chleb anizeli tam pojsc niech dadza alkoholikom bo oni sa tak chorzy ze lekarstwa potrzebuja a alkohol drogi\nprzez dobroslawa » 23 lis 2012, o 22:04\nNie daję pieniędzy ulicznym żebrakom ani domokrążcom. Ubranka i zabawki oddaję szwagierce, a ubogich wspieramy z mężem przenaczając 1% podatku na organizacje pożytku publicznego. Na inne formy pomocy pop prostu nas nie stać.\nKiedyś, jak mieszkałam w domu rodzinnym, przychodziła do nas sąsiadka, samotna matka, bezrobotna, którą ojciec dziecka porzucił i ślad po nim zaginął. Była uczciwą kobietą - pożyczała pieniądze na opłaty i czasem zjadła obiad z dzieckiem. Zawsze, po otrzymaniu zasiłku, zwracała pożyczkę.\nprzez elzbieta45 » 24 lis 2012, o 06:58\nsa ludzie uczciwi sama nie pozyczam a dlatego aby nie robic sobie długów i nie jestem zwolennikiem pozyczek . A gospodarze tak ze mi starcza bo gospodarze z tego co mam . Nie licze i nie prosze innych o pomoc . tez jestem samotna matka sama wychowuje dzieci juz od 12 lat odeszłam od ojca dzieci alkoholika . Nie licze i nie mam na kogo liczyc wiec licze tylko na siebie\nprzez Babeczkowa_ewa » 27 lis 2012, o 15:36\nW dzisiejszych czasach jest niestety bardzo wielu oszustów, żerujących na ludzkiej dobroci. Teraz to już nie wiadomo, czy osoba prosząca o wsparcie finansowe naprawdę jej potrzebuje, bo - jak sama twierdzi - ma w domu głodne dzieci, czy wyda te pieniądze na alkohol albo narkotyki...Dlatego ja jeśli chcę i mogę komuś pomóc, to skupiam się na najbliższym otoczeniu i ludziach, których znam.\nprzez reckefeller » 28 lis 2012, o 02:15\nSzkoda, że często te osoby które najbardziej potrzebują nie wołają o pieniądze... Wołają natomiast oszuści i naciągacze.\nNajlepsze konkursy w sieci dla każdego! Wygraj cenne nagrody nie ruszając się z domu.\nDołączył(a): 28 lis 2012, o 02:13\nprzez reckefeller » 28 lis 2012, o 02:18\nCzy jak widzicie osobę żebrzącą na ulicy to dajecie jej pieniądze? a może inaczej postępujecie? co robicie w takich sytuacjach?\nprzez qiqolina » 28 lis 2012, o 10:22\nNie daję pieniędzy takim osobom, ew. proszącym o coś do jedzenia owo jedzenie kupię, ale to tez nie każdemu.\nprzez elzbieta45 » 28 lis 2012, o 17:30\nto prawda bo ci biedni to zyja w swojej bidzie i nie prosza o pomoc . Zyje na wsi i tu wielu zyje bardzo skromnie nie kozystaja z zadnych wolontariatow bo tu takiego czegos nie ma i radza sobie całkiem sami nie ma zadnych instytucji pomagajacym ludziom ubokim . Takie szczescie to maja miastowi\nprzez elzbieta45 » 28 lis 2012, o 17:33\nJa nie daje pieniedzy zebzacym na ulicy . A jesli prosi mnie osoba pod wpływem alkoholu o cos do jedzenia tez nie dam bo nie popieram alkoholizmu jak ma na picie to i na chleb powinno go byc stac . Niejednokrotnie byłam swiadkiem dzieci zebrzacych i jak ktos kupił cos do jedzenia to wyzucili to zaraz w smietnik\nprzez kokkosowa » 3 gru 2012, o 14:03\nzgadzam się z wami dziewczyny,niestety teraz trudno jest odróżnić,kto jest potrzebujący,a kto chce od nas wyciągnąć tylko kasę,ja nie daję kasy,jeśli widzę staruszkę w sklepie,która kupuje chleb,w dodatku czerstwy bo na świeży już nie ma,to wtedy pomagam i to chętnie.\nprzez nasztos » 24 gru 2012, o 09:51\nNajgorsze że to nie tylko bezbomni żebrzą, ale zdarzają się też osoby, którym po prostu nie wystarcza pieniędzy i nie mają pomysłu jak je można zdobyć w inny sposób... Wszyscy wiemy ile wynosi zasiłek dla bezrobotnych - nie jest to niestety suma za którą można by się było godnie utrzymać.


Plejady Offroad - reaktywacja - Forum Subaru - Forum SIP\nPlejady Offroad - reaktywacja\nJune 12, 2008 in Forum Subaru\nKto bylby zainteresowany powtorzeniem trasy Plejad 2008 w zakresie offroad?\nJest mozliwosc zorganizowania, ze wszystkimi pozwoleniami, trasy terenowej dla naszych Forkow i OBK biegnacej plus/minus po tej z Plejad. Kilka osob wypowiadalo sie, iz chetnie by pojezdzilo po polach i blotkach jeszcze raz i taka mozliwosc sie pojawila.\nPytanie - ilu byloby chetnych i w jakich terminach?\np.s. terminy 11-13.07, 15-16.08 nie wchodza w gre. Ja bym chetnie sie pisal na przelom lipca i sierpnia.\nBardzo wstępnie byłbym chętny bo nie wiem czy będzie możliwość czasowo/finansowa. Dopiero jak bede wiedział co z moją pracą to określę się na 100%.\nwiesz ile by to kosztowało?\njeden dzień, tak? weekendowy, czy w środku tygodnia?\nwstępnie jestem chętny, od początku sierpnia mam czas\nbardzo wstępnie też zgłaszam swój akces. Oczywiście będzie to uzależnione od terminu. Mnie raczej pasuje druga część lipca. Będę na nasłuchu\nIle bedzie kosztowalo, to nie mam pojecia, dowiemy mysle sie wkrotce. Mysle, ze jeden dzien i raczej w weekend (malo komu pasuje w dzien roboczy).\nJak bardzo wymagjąca byłaby ta trasa?\nCzy to trasa z rodzaju, "bez solidnej płyty pod silnik nie podchodź"?\nGeneralnie chodzi mi o to, czy terenowy "lamer" taki jak ja :wink: może w ogóle o niej myśleć?\nJa mam łyse Duelery :mad: I jest to zdecydowanie problem :roll:\nMysle, ze podobna, jak na Plejadach, a te prawie wszystkie auta ukonczyly. A byli przeciez wsrod kierowcow swiezo upieczeni wlasciciele czteronapedowki, ktorzy w zyciu z czarnego nie zjezdzali.\nMysle, ze podobna, jak na Plejadach, a te prawie wszystkie auta ukonczyly.\ntroszkę niepokoi mnie to prawie\nale generalnie jestem za.. wszystko zależy od terminu, ale chętnie bym sprawdził siebie i Turbo-Lodówę :cool:\nwchodze w to, tylko najszybciej przełom lipiec-sierpień i weekend, musiałbym wiedziec z wyprzedzeniem, bo dystans dość duży.\nPostaram sie jeszcze namówić znajomych z Jeleniej Góry, jechali w Plejadach to teraz też chyba pojadą. Na Plejadach jechali bez osłon i nic nie uszkodzili. Ciężko było coś popsuć, chociaż widziałem pogiętą płytę aluminiową(?)\nPrzy rozważnej i asekuracyjnej jeździe myślę, że ciężko coś uszkodzić. Jak uda mi się przyjechać to na pewno będę jechał raczej spokojnie. Pogiąć płytę to nie problem, gorzej jak się ją urwie. Szczególnie, że po zerwaniu może zgnieść kolektory w N/A.\nPogiąć płytę to nie problem\nnajgorsze, ze ta płyta wgniotła miskę olejową(!!!) a to już problem\nZacznijmy od tego, że płyta musiała zdrowo dostać skoro gniotąc się jeszcze naruszyła miskę. Ale nie oszukujmy się, płyta w Forku ma chronić przed otarciami, syfem lecącym spod kół (kamienie, gałęzie, duże ilości wody i błota), ewentualnie przed lekkimi uderzeniami w podłoże. Jeśli ktoś liczy, że zwykła płyta alu wytrzyma posadzenie na brzuchu to łatwo może się przeliczyć.\nteż się ździwiłem, słysząc gdzie to się stało (zagajniki- końcówka trasy terenowej). Padał deszcz , głębokie koleiny i mogły byc jakieś kamienie..\nJeśli ktoś liczy,że zwykła płyta alu wytrzyma posadzenie na brzuchu..\npojechałem kiedyś S-Turbo na taką imprezę off-road "Kaszuby Nocą" i płyta przeżyła posadzenie na brzuchu, na kilku leżących drzewach oraz jakiś betonowych płytach zatopionych w błocie. Drzewa przejechałem, ale błoto już nie. Nic się nie wgniotło, ale moja osłna jest dośc solidna. Kawał aluminium.\nJa juz swoja raz klepalem - przezyla bez wiekszych uszczerbkow (jesli nie liczyc 4mm glebokich rys wzdluz) Plejady, ale w Swietokrzyskich wgiela sie na tyle w koleinie, ze oparla sie o miske olejowa. Drgania silnika mnie wkurzaly, to pozyczylem od blacharza mlot, kawal drewna i sobie wyklepalem.\nswoja droga naprawde szkoda, ze pogoda zepsula mozliwosc wjechania na halde. Mialem ta przyjemnosc na etapie przygotowan Do Plejad i robi to wrazenie... Akurat jak objezdzalismy trase to u podnoza biwakowala niemieckich off-roadowcow. Rozne sprzety mieli - ale i Forestera byl :cool:


Black Friday to jedna z najbardziej oczekiwanych okazji do wyprzedaży - w tym roku wypada 29 listopada (fot. Adobe)\nW handlowy dzień promocji Black Friday – w tym roku przypada on 29 listopada – Polscy mogą wydać nawet ponad 2,3 mld zł. Statystycznie jeden klient wyda średnio 382 zł. Dane serwisu Picodi przytacza „Rzeczpospolita”. Trzy czwarte Polaków zamierza kupić w Czarny Piątek odzież, popularne będą też buty i kosmetyki.\nTagi: Black Friady, Czarny Piątek, Cyber Monday, promocje, wyprzedaże, obniżki cen,\nWarto przygotować się na Black Friday. Polacy nastawili się na zakup...\nBlack Friday, który przypada 26 listopada, co roku przyciąga konsumentów promocjami,\nBlack Friady, Czarny Piątek, Cyber Monday, promocje, wyprzedaże, obniżki cen, ">


Dziennik rozwojowy Edyty Zając\nMiesiąc temu wzięłam udział w wyzwaniu Edyty Zając "Dziennik rozwojowy". Było to ciekawe doświadczenie, które polegało na odpowiadaniu na pytania. Niektóre były trudne, zmuszały do przemyśleń, inspirujące. Oto niektóre z nich:\nCo w moim życiu tu i teraz jest wspaniałe?Ludzie tak rzadko myślą o tym, co mają; tak rzadko są wdzięczni za to, co posiadają, a tak często narzekają, myśląc, że czegoś im brakuje.\nCzego potrzebują moje relacje?Rzadko się myśli o relacjach z innymi ludźmi; jak je pielęgnować, jak odnowić, jak zakończyć te toksyczne.\nW jakich obszarach wspierasz innych ludzi?Pytanie zmuszające do myślenia. Czy w relacjach dajemy coś od siebie? Czy tylko bierzemy?\nWszystkich pytań było 30 - było to wyzwanie dziennika samorozwoju. Jedno pytanie na jeden dzień. Co prawda, do wyzwania zapisałam się kilka dni po jego rozpoczęciu, ale w ogóle mi to nie przeszkadzało, żeby na początku byłam w plecy. Z nikim się nie ścigałam, nie walczyłam o najlepsze odpowiedzi - bo każda odpowiedź byłaby dobra.\nDo każdego pytania (lub pytań) Edyta pisała wiadomość bardzo ładnie przygotowaną. Zawierała sensowne wprowadzenie do pytań, pytanie, wskazówki (sugerujące, na czym należy się skupić, a o czym na chwilę zapomnieć; co jest istotne, a co nie), zakończenie, miłe słowa (motywujące, dodające otuchy i nadziei), a także mantrę - grafikę z krótką treścią. Wszystkie mantry są na blogu Edyty.\nPodejrzewam, że były stworzone po to, żeby osoby, biorące udział w wyzwaniu mogły w łatwy sposób podzielić się tym przedsięwzięciem. Ja pisałam odpowiedzi w Canvie. Używam jej od dawna i bardzo sobie cenię jej... uniwersalność. Grafiki z pytaniami i odpowiedziami opublikowałam na swoim Instastories. Dlaczego? Bo mogłam to zrobić. Chciałam to zrobić. Wiedziałam, że jak postanowię publikować i zrobię to publicznie (a nie do szuflady, jak zwykle), to była większa szansa na to, że dokończę ten projekt samodoskonalenia i sprawi mi to satysfakcję. I tak, rzeczywiście, było.\nUdział w wyzwaniu był dla mnie inspirujący i pozwolił mi na nowo odkryć radość z pisania własnych myśli, obserwacji, doświadczeń. Ciekawe, czy za rok odpowiedziałabym podobnie, czy zupełnie inaczej. W końcu jedyna stałą rzeczą w życiu jest zmiana. I my sami też się zmieniamy. Bezustannie. Jestem innym człowiekiem niż 10 lat temu i innym niż wczoraj (w dodatku mam nadzieję, że lepszym).\nNa blogu Edyty znajduje się wpis "100 pytań, które warto zadać samemu sobie". Będę się nim inspirować do tworzenia własnych przemyśleń, które być może opublikuję na Instagramie.\npolecam psychologia rozwój osobisty samowiedza\nEtykiety: polecam psychologia rozwój osobisty samowiedza


Samochód wynajęty w oddziale Kraków, Lotnisko-Balice w dniu 2019-06-17\nAuto już trochę przejechało . Mimo że to tylko 120k km to wydaje się że ma conajmniej 3 razy tyle . Rezerwowałem auto z dużym wyprzedzeniem a jednak czekałem na pracownika salonu dosyć długo. Dostałem zły fotelik dla dziecka mimo uprzedniego kontaktu z infolinią 3 dni przed przylotem by upewnić się że fotelik nadaje się dla dziecka które jeszcze nie siedzi . Firma powinna działać z wyprzedzeniem w takim wypadku I zwracać koszty za paliwo bądź dac mały rabat ponieważ musiałem robić prawie 100km w jedną stronę na inne lotnisko po odbiór właściwego fotelika. Nadal będę wyporzyczał auta z waszej firmy ale mogli byście się postarać o lepsze traktowanie klienta w takich sytuacjach. Pozdrawiam Paweł Mazurczak\nSamochód wynajęty w oddziale Kraków, Lotnisko-Balice w dniu 2019-03-31\nJestem Bardzo Zadowolony z obslugi i serivsu personelu. Nastepnym razem skorzystam z Waszego biura. Zycze Wam Wszystkiego Najlepszego. Ted\nSamochód wynajęty w oddziale Kraków, Lotnisko-Balice w dniu 2019-01-18\nRewelacyjna wypozyczalnia. Polecam\nSamochód wynajęty w oddziale Kraków, Lotnisko-Balice w dniu 2018-10-16\nSamochód wynajęty w oddziale Kraków, Lotnisko-Balice w dniu 2018-07-12\nSamochód wynajęty w oddziale Rzeszów, Lotnisko-Jasionka w dniu 2018-06-20\nSamochód wynajęty w oddziale Lublin, Lotnisko-Świdnik w dniu 2018-06-18\nZamówiliśmy Toyote a dostaliśmy Opla , ale jeździło się nim OK. Napewno jeszcze skorzystamy z tej wypożyczalni.\nSamochód wynajęty w oddziale Lublin, Lotnisko-Świdnik w dniu 2018-06-14\nSamochód wynajęty w oddziale Wadowice, Centrum w dniu 2018-05-31\nSamochód wynajęty w oddziale Lublin, Lotnisko-Świdnik w dniu 2018-05-27\nWitam, jestem zadowolona z uslugi, jedyne uwagi to zazkoczenie ze rezerwowalam Toyote Auris a podstawiono Opla Astre, rozumiem ze wypozyczalnia zastrzega zmiane, jednak Opel byl tanszy przy pierwotnej rezerwacji wiec gdybym rezerwowala opla zaplacilabym mniej.


Poseł PiS do Wałęsy: zapraszam Cię na solo, bydlaku. Terlecki: Nie akceptujemy takiego języka - RMF 24\nPoseł PiS do Wałęsy: zapraszam Cię na solo, bydlaku. Terlecki: Nie akceptujemy takiego języka\nŚroda, 29 czerwca 2016 (13:28)\n"To skandaliczna wypowiedź, my nie akceptujemy takiego języka, takich form reagowania nawet na ostre wypowiedzi innych polityków" – tak wicemarszałek Sejmu Ryszard Terlecki z Prawa i Sprawiedliwości skomentował wypowiedź posła Dominika Tarczyńskiego na temat Lecha Wałęsy. Parlamentarzysta PiS napisał na Twitterze: "zapraszam Cię na solo, bydlaku".\nMam nadzieję, że poseł zostanie przywołany do porządku - stwierdził Terlecki. Według niego Tarczyński może otrzymać karę umowną, czyli upomnienie, karę finansową lub zostać usunięty z klubu. Trudno w tej chwili ocenić stan pana posła, czy to była wypowiedź, która jakoś świadczy o jego nieodpowiedzialności, czy też o jakimś chwilowym zaburzeniu emocjonalnym, czy umysłowym - zaznaczył.\nDziś możemy tylko powiedzieć jedną jeszcze rzecz: kochani, którzy widzicie, że ten układ łamie prawo i wy od nich otrzymujecie stanowiska, zapamiętajcie: to się skończy i wytniemy was, z korzeniami wyrwiemy od sołtysa do ministra. Mało tego, sprawdzimy was dokładnie: co zrobiliście, jak zrobiliście, jak rządziliście - zapowiedział Wałęsa. Na słowa byłego przywódcy "Solidarności" zareagował na Twitterze poseł PiS Dominik Tarczyński, który napisał: "zapraszam Cię na solo, bydlaku".\nCzas, żeby wszyscy politycy byli odpowiedzialni za swoje słowa, za to, co piszą, za to, co mówią, bo tu nie chodzi tylko o konkretnego posła, ale też o formację, którą reprezentuje - powiedziała.\nRzecznik PO Jan Grabiec, powiedział w środę w Sejmie, że oczekuje od kierownictwa Prawa i Sprawiedliwości stanowczej reakcji dot. posła Tarczyńskiego. Jak dodał kierownictwo klubu Platformy będzie rozważało skierowanie w tej sprawie wniosku do Komisji Etyki. Ten język nienawiści, język przemocy słownej wyrażany przez parlamentarzystów Prawa i Sprawiedliwości trzeba powstrzymać, bo jeśli nie zostanie on teraz powstrzymany, to będzie niestety eskalował - ocenił.