Perły już nie tak ekskluzywne - Juwenalia Łomża\nPerły już nie tak ekskluzywne\nKiedyś oznaka bogactwa, na którą mogli sobie pozwolić nieliczni. Bo i trudno było zdobyć te symbole życia na wysokim poziomie. Potem zdecydowanie bardziej się upowszechniły i dziś można je zobaczyć częściej. Mowa o perłach, które dziś cieszą się sporym powodzeniem i wielu może sobie na nie pozwolić. Jako prezent dla kobiety wciąż sprawdzają się idealnie.\nNaszyjniki czy bransoletki z pereł?\nKiedyś wyławiane bardzo rzadko, stąd ich wartość przekraczała możliwości zwykłego śmiertelnika. Perły znajdowano w małżach, które hodowały je w swoich wnętrzach. Ale nie było to łatwe i niewiele mięczaków powoływało do życia przyszłe obiekty westchnień i pożądania, czyli perły. Dlatego trudno było je zdobyć. Symbolem bogactwa stały się więc już w starożytności. Potem nauczono się hodować małże, dlatego perły stały się bardziej popularne i osiągalne dla większej części społeczeństwa. Oczywiście morskie naturalne perły nadal są w cenie, ale jest ich zdecydowanie mniej, w dzisiejszych czasach to w zasadzie margines rynku. Decydując się na perły naszyjniki są chyba najczęstszym wyborem. Kamienie pięknie prezentują się na szyi. W przypadku pereł mamy spory wybór. Kształt, bardziej lub mniej okrągły, połysk, kolor czy wielkość. To wszystko ma wpływ na cenę. Im większe, im mniej skaz, im lepszy połysk, tym lepiej. Radość obdarowanej jednak jest bezcenna, dlatego perły wciąż są wysoko w rankingach popularności. I zmian w tej kwestii raczej nie ma co się spodziewać.\nWiele zależy od gustu, od okazji, od znajomości tematu. Za każdym razem jednak perły powinny budzić podziw. Nieprzypadkowo uważane są za jedne z najcenniejszych i najpiękniejszych kamieni. Od lat pojawiają się na szyjach, nadgarstkach czy w uszach pań, niezmiennie wywołując zachwyt noszących i obserwujących.\n« Lampy na imprezę Kto pomoże w optymalizacji podatkowej? »


Kinkiety w stylu Hampton - sklep Tomix\nModa w aranżacji wnętrz wciąż ulega zmianom, ale istnieją pewne style mające w sobie ponadczasową elegancję, do której chętnie się wraca. Do takich należy nadmorski styl Hampton. Dlatego też zadbaliśmy o to, by w naszej ofercie znalazły się pasujące do niego kinkiety hampton. Warto dowiedzieć się, co wyróżnia ten styl i jak dobrać do niego właściwe oświetlenie, które stanie się integralną częścią wystroju wnętrza. Prezentowane modele zresztą wpiszą się równie dobrze w wiele innych aranżacji.\nKinkiety hampton – co je wyróżnia?\nNazwa tego stylu pochodzi od nazwy grupy popularnych nadmorskich kurortów The Hamptons. Cechuje go neutralna i wyważona paleta barw, luksus i marynistyczne akcenty. Pojawiają się elementy z drewna, dobrej jakości meble, boazerie, ale też marmur, len, a z metali np. mosiądz. Zdecydowanie jest to styl, który sprzyja wypoczynkowi. Kinkiety hampton nawiązują do tych założeń zarówno w całości, jak i w postaci detali. Już na pierwszy rzut oka widać, że ich design wyróżnia się na tle pozostałych modeli. Jest prosty, ale bardzo elegancki. Łączy w sobie naturalne kolory i materiały takie jak metal i szkło. Ważną cechą jest tu też stonowana kolorystyka. Odcienie szarości, bieli, czerni czy złota nadają prezentowanym modelom lamp wyjątkowy charakter i czynią z nich nie tylko źródło światła, ale pełnowartościowy element dekoracyjny. Nietrudno też zauważyć, że niektóre swoją kolorystyką i stylem nawiązują do światła emitowanego przez latarnie morskie. Trudno o coś, co bardziej pasowałoby do marynistycznego klimatu Hamptons.\nGdzie warto zastosować kinkiety hampton?\nPrzede wszystkim urządzając dowolne wnętrze w tym stylu, warto postawić właśnie na kinkiety, a nie na przykład na plafony. Te mogą być eleganckie i dekoracyjne, ale to kinkiet wprowadzi w takim pomieszczeniu odpowiedni nastrój. Warto pamiętać, że hamptons bazuje na klasykach, a mniej na bardzo nowoczesnych rozwiązaniach. Kinkiet hampton będzie dobrze wyglądał w przedpokoju czy w długim korytarzu. Kilka takich lamp z powodzeniem zastąpi lampy sufitowe. Może być też wykorzystany w sypialni jako lampka nocna po dwóch stronach łóżka. Nierzadko kinkiety tego rodzaju są też używane jako sposób na doświetlenie salonu lub stworzenie w nim przytulnego nastroju sprzyjającego odpoczynkowi. Łagodne, ciepłe światło o niedużym natężeniu pomoże się odprężyć nie tylko w wakacyjnym kurorcie, ale i po ciężkim zimowym dniu we własnym domu. To również świetne rozwiązanie na dodatkowe oświetlenie łazienki. Dwa kinkiety umieszczone symetrycznie przy lustrze pomogą w codziennym nakładaniu makijażu, ale też stworzą odpowiedni nastrój do relaksującej kąpieli.\nStyl hamptons nie tylko w domu\nTo również styl chętnie wybierany przez właścicieli pensjonatów i hoteli. Nic dziwnego! Trudno znaleźć kogoś, komu takie aranżacje nie przypadłyby do gustu. I styl ten jest idealny właśnie do miejsc, które mają wprowadzić nas w sielankową atmosferę kurortu nad morzem. Co więcej, łatwo można go zaadaptować do różnych szerokości geograficznych. Dlatego też kinkiety hampton często znajdują zastosowanie również w polskich hotelach położonych nad morzem czy nad jeziorami. Jakość wykonania również zasługuje na uwagę – przekłada się bezpośrednio na trwałość i żywotność lamp. Dzięki temu z powodzeniem mogą posłużyć bardzo długi czas nawet przy dość intensywnym, codziennym użytkowaniu. Szeroka rozpiętość cenowa pozwala na dopasowanie odpowiedniego modelu do oczekiwań.\n2000.00zł - 2590.00zł2\nKinkiet Puntes (MOD043WL-01G) - Maytoni\nKinkiet SANTIAGO SMOKED 1xE27 (MLP6600) - Eko-Light\nKinkiet SANTIAGO CLEAR 1xE27 (MLP6599) - Eko-Light\nKinkiet RICHMOND BLACK / GOLD 1xE27 (MLP6536) - Eko-Light\nKinkiet OMEGA BLACK / GOLD 1xE27 (MLP6528) - Eko-Light\n190,00 zł / szt. brutto190 PKT\nKinkiet ROMA WHITE 1xE27 (MLP6486) - Eko-Light


100 lat temu zatonął cud techniki - "niezatapialny" Titanic - GAZETA dziennik Polonii w Kanadzie\nYou are at:Home»O czym?»Historia»Historia mało znana»100 lat temu zatonął cud techniki – “niezatapialny” Titanic\n100 lat temu zatonął cud techniki – “niezatapialny” Titanic\nAutor: Redakcja opublikowane:\t 14 April, 2012 W kategorii:Historia mało znana, NAJCIEKAWSZE, Pierwsza Strona\nRzekomo niezatapialny statek pasażerski Titanic, cud techniki na owe czasy, w czasie swego dziewiczego rejsu w nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 roku zderzył się z górą lodową o godzinie 23.40 i w ciągu niespełna kilku minut wypełnił się wodą. O 24.40 spuszczono pierwszą łódź ratunkową dając pierwszeństwo kobietom i dzieciom. Mimo, że łodzie mogły pomieścić ponad 1 tys. pasażerów, niektóre w ogólnej panice spuszczono do połowy pełne. O 2.10 nad ranem na statku zgasły światła. W tym czasie dziób był już całkiem pod wodą. Siedem minut później niezatapialny statek przełamał się na pół. O 2.24 obie jego części były już na dnie morza na głębokości 4 tys. metrów, w odległości ok. 600 metrów od siebie. Zginęło 1 517 osób. Ponad 700 zdołano uratować.\nPierwsze komunikaty o katastrofie\nW odległej stacji telegraficznej Cape Race na południowowschodnim krańcu Nowej Fundlandii, przekazywano najpierw dziesiątki telegramów od zachwyconych rejsem pasażerow. Potem nadszedł komunikat, który był trudne do uwierzenia.\n“Mój Boże, panie Gray, Titanic uderzył w górę lodową i nadaje sygnał CQD”, szef stacji Walter Gary wspominał meldunek swego podwładnego J.C.R. Godwina otrzymany o 22.25 14 kwietnia 1912 roku. Luksusowy okręt był już pod wodą niecałe trzy godziny później. CQD był nadawanym alfabetem Morse’a wczesnym sygnałem alarmowym stosowanym w instalacjach Marconiego. Główny specjalista na pokładzie Titanica Jack Phillips, dobry przyjaciel Graya z czasów szkolenia w systemie Marconiego, wysłał również bardziej nowatorski sygnał SOS. Cape Race była bazą lądową najbliższą dla zagrożonego statku. Przez pierwszą godzinę od tej pierwszej rozmowy o zagrożeniu, nie brano w ogóle pod uwagę możliwości, że statek zatonie, napisał Gray w swoich wspomnieniach “The Life Story of an Old Shetlander.” W końcu duma linii White Star Line była uważana i reklamowana jako niezatapialna. Dopiero kiedy Phillips przekazał komunikat: “Powoli toniemy od dzioba. Umieszczamy kobiety i dzieci w łodziach ratunkowych. Pogoda nadal bezchmurna i ocean jest spokojny”, wszyscy w bazie zrozumieli koszmar tego, co się wydarzyło.\nGray i jego trzyosobowa załoga nadal przekazywali coraz słabsze sygnały Phillipsa czyniąc desperackie wysiłki by uzyskać pomoc z pobliskich statków. Faktyczne zapiski w dzienniku pokładowym w Cape Race strawił ogień lub zostały przypadkowo wyrzucone, podają różne źródła historyczne. Ostatni komunikat, bardzo niewyraźny, z pokładu Titanica, odnotował statek Virginian 27 minut po północy. “Cape Race było ówczesnym odpowiednikiem 911”, powie-\ndziała Lynn-Marie Richard z Maritime Museum of the Atlantic w Halifaksie o samotnej stacji nadmorskiej, podkreślając, że że “odegrała ona kluczową rolę w akcji ratowania ponad 700 istot ludzkich.” (M.P. Bonikowska)\nMakabryczne zadanie poszukiwania i zbierania szczątków ciał pasażerów Titanica nie przypadło tym, którzy odpowiedzieli pierwsi i ratował żywych, ale statkom naprawiającym podwodne instalacje kablowe, które przybyły na miejsce katastrofy cały tydzień później.\nMackay-Bennett był pierwszym statkiem wysłanym przez armatora White Star Line 17 kwietnia 1912 roku, aby rozpocząć proces wyławiania ciał. Nikt nie wiedział, co będzie czekać żeglarzy, więc okręt został jedynie wyposażony w ładunek lodu, 125 trumien i środki do balsamowania 70 ciał. Balsamista i asystent księdza dołączył do regularnej załogi, która pracowała przez sześć dni przy odzyskiwaniu i identyfikacji\nPierwszego dnia akcji 21 kwietnia, załoga znalazła 51 ciał. Szybko zdając sobie sprawę, że nie ma wystarczająco dużo zapasów na tydzień, kapitan podjął decyzję, aby pochować wiele ciał w morzu. Pasażerom, którzy nie byli już rozpoznawalni lub możliwi do zidentyfikowania przez ich ubrania, ksiądz udzielał posługi przed pogrzebem. Pierwszeństwo miały ciała, które załoga zidentyfikowała jako pasażerów pierwszej lub drugiej klasy dzięki ich odzieży lub innym jednoznacznym metodom identyfikacji. Pasażerowie pierwszej klasy byli traktowani priorytetowo w procesie balsamowania i umieszczani w drewnianych trumnach. Ciała pasażerów drugiej klasy owijano w płótno. Drugi statek, Minia, został wysłany wkrótce po Mackay-Bennett 26 kwietnia i pozostał na miejscu do 3 maja, odzyskując tylko 17 ciał. Po odzyskaniu 306 ciał, grzebiąc 116 na morzu, Mackay-Bennett powrócił do Halifaksu 30 kwietnia z 190 ciałami na pokładzie. Załoga otrzymała dwukrotną stawkę wynagrodzenia za czas spędzony na pracy przy wraku. (Anna Głowacka)\n1,3 tys. pasażerów z 20 krajów wyruszyło w niedzielę na pokładzie luksusowego statku Balmoral szlakiem dziewiczego rejsu RMS Titanic, by dotrzeć w miejsce jego katastrofy dokładnie w stuletnią rocznicę, w nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 r. Organizator nostalgicznej wyprawy Miles Morgan Travel twierdzi, że popyt był tak duży, iż miejsca zostały wyprzedane dwa lata temu, a chętni zapisywali się na listę zwrotów. Wśród pasażerów jest grupa potomków i krewnych ofiar katastrofy, która w ten sposób chce ich upamiętnić. Jest to dla nich podróż życia. Balmoral wyruszył w niedzielę po południu z Southampton do Cherbourga, a następnie do irlandzkiego Cobh ostatniego portu, do którego liniowiec Titanic zawinął przed swą pierwszą i ostatnią podróżą przez Atlantyk. Następnym etapem rejsu będzie Halifax w kanadyjskim stanie Nowa Szkocja, gdzie pochowano niektórych rozbitków Titanica. Z Kanady Balmoral obierze kurs na Nowy Jork, dokąd transatlantyk nie dopłynął. Wpłynięcie do nowojorskiego portu przewidziane jest na 18 kwietnia.\nW miejscu katastrofy odprawione zostanie nabożeństwo w intencji ofiar katastrofy. (PAP)\nWrak Titanica, który zatonął 100 lat temu po zderzeniu z górą lodową na północnym Atlantyku, korzysta już z ochrony konwencji UNESCO o ochronie podwodnego dziedzictwa kulturowego poinformowała agenda ONZ z siedzibą w Paryżu. Pozostałości transatlantyku spoczywają około 4000 metrów pod wodą na wodach międzynarodowych, dlatego żadne państwo nie może powoływać się na wyłączną jurysdykcję w tym miejscu zaznaczyła UNESCO. “Do tej pory Titanic nie mógł korzystać z ochrony Konwencji, uchwalonej przez UNESCO w 2001 roku, która stosuje się do obiektów leżących pod wodą od co najmniej stu lat” dodała organizacja w oświadczeniu. Konwencja o ochronie podwodnego dziedzictwa kulturowego, podpisana przez około 40 państw, weszła w życie 2 stycznia 2009 roku. (PAP)\nNa aukcji w domu aukcyjnym Partridge & Bray w Liverpoolu sprzedano w czwartek pamiątki należące do żydowskiego emigranta z Polski, który był jednym z pasażerów Titanica, przeżył zatonięcie statku i osiadł w San Francisco, gdzie zmarł w 1941 r. Jak donoszą lokalne liverpoolskie media, emigrant podróżował pod nazwiskiem Bert Pickard. Urodził się w 1880 r. w Warszawie w rodzinie żydowskiej, jako Berk (Berek) Trembisky. Żył z wyrobu skórzanych toreb.\nNa przełomie XIX i XX w.wyemigrował do Francji, a następnie pracował w Anglii. Tam udzieliło mu się wielkie podniecenie towarzyszące budowie Titanica i przygotowaniom do dziewiczego rejsu. Postanowił skorzystać z okazji i poszukać szczęścia za oceanem. W 1912 r. 32-letni wówczas Pickard, płynący do USA w III klasie, w chwili zderzenia słynnego liniowca z górą lodową spał z towarzyszami w kajucie. Obudzony wstrząsem ubrał się by wyjść i zorientować się w sytuacji. Nie udało mu się już wrócić po rzeczy, bo stewardzi nie zezwolili mu na to. Zdecydował więc pójść na najwyższy pokład. “Powiedziałem sobie, że jeśli statek ma zatonąć, to ja powinienem być jednym z ostatnich, który rozstanie się z życiem. Był to mój pierwszy, a zarazem najlepszy pomysł” opowiadał później o okolicznościach swego ocalenia. Korzystając z otwartych drzwi do II klasy i drabiny wszedł do I klasy, gdzie właśnie kończono spuszczanie szalup z kobietami i dziećmi i przystępowano do załadunku mężczyzn. W trakcie spuszczania szalupy ogarnął go strach, że się wywróci i wolał pozostać na statku, ale steward wyśmiał go. Grozę sytuacji uświadomił sobie obserwując przez pół godziny, jak Titanic się pogrąża. “Nikt na statku nie zdawał sobie sprawy z niebezpieczeństwa, nawet stewardzi, a jeśli wiedzieli, to nie dawali po sobie poznać (…) Sam zresztą nie dałbym wiary, że coś takiego (jak zatonięcie PAP) może się stać” mówił. Z morza uratował go statek RMS Carpathia, który zabrał na pokład ok. 330 rozbitków z Titanica. Płynąc w szalupie Pickard był zawinięty w koc, który chronił go od zimna.\nKraciasty koc (tartan) z wyhaftowanymi literami WSL (od White Star Line firmy, która zbudowała i była armatorem Titanica) zachował się w bardzo dobrym stanie i dzięki temu osiągnął na aukcji cenę 5400 funtów. Nabył go anonimowy nabywca licytujący przez telefon. Na aukcji w Liverpoolu, gdzie White Star Line miała swoją siedzibę i Titanic był zarejestrowany, sprzedano łącznie sześć przedmiotó w mających związek ze statkiem, który zatonął w nocy z 14 na 15 kwietnia 1912 r. Niektóre z nich należały swego czasu do Pickarda. Jest wśród nich srebrne pamiątkowe pudełeczko na zapałki, bilet upoważniający do zajęcia miejsca za stołem w restauracji III klasy oraz złota odznaka pokładowego stewarda, która osiągnęła cenę 7 tys. funtów. Napis na odznace “Port 18” sugeruje, że jej posiadacz odpowiadał za kierowanie pasażerów do szalup okrętowych.\nPamiątki Pickarda znajdują się na rynku kolekcjonerskim od połowy lat 60. ub. wieku po tym, jak wyzbyła się ich rodzina. Na temat okoliczności katastrofy Pickard wypowiadał się na posiedzeniu komisji Senatu USA. Na RMS Titanic podróżowało 2224 pasażerów i członków załogi, z czego 1514 zginęło. Była to największa katastrofa morska w czasach pokoju. Setna rocznica zatonięcia statku obchodzona jest m. in. w Belfaście, Southampton, Cobh, Halifaxie i Nowym Jorku. (PAP)\nFilmowy “Titanic” w 3D\nW setną rocznicę katastrofy, która wstrząsnęła światem, nagrodzony 11 Oscarami legendarny film Jamesa Camerona powraca na ekrany kin w spektakularnej wersji 3D. “Titanic” Kanadyjczyka Jamesa Camerona wszedł na ekrany kin w 1997 roku. Niemal natychmiast stał się kultową historią miłosną. Film zdobył nie tylko rzesze fanów, ale i rekordową liczbę nominacji do Oscara (aż jedenaście). Na całym świecie zarobił niemal dwa miliardy dolarów. W kwietniu 2012 roku, sto lat po katastrofie i piętnaście lat po premierze, do kin wejdzie trójwymiarowa wersja wielkiego hitu. Piosenka do filmu śpiewana przez Celine Dion, także Kanadyjkę, stała się superprzebojem na całym świecie. Film przenosi nas w czasie. Znajdujemy się na pokładzie słynnego “Titanica” i jesteśmy świadkami pięknej, choć tragicznej, historii miłosnej. Dzisiejsza technologia 3D umożliwiła reżyserowi Jamesowi Cameronowi pokazanie swojego dzieła w jeszcze bardziej realistyczny sposób. Cameron osobiście czuwał nad konwersją filmu, razem ze swoim długoletnim partnerem\nbiznesowym producentem Jonem Landauem. Szczególny nacisk położono na sceny katastrofy i walki pasażerów o przeżycie, ale równie ważne było podkreślenie emocji targających bohaterami. “Efekty 3D podkręcają najbardziej ekscytujące sceny. Widzowie poczują, jakby byli na pokładzie razem z Jackiem i Rose” obiecuje reżyser. Wątki poruszane w filmie są ponadczasowe. To historia o ludzkiej pysze, katastrofie, miłości i problemom jakim czasem stawia czoło nietolerancji, uprzedzeniom. Twórcy są przekonani, że ci którzy znają film odkryją w nim coś nowego, a młodsze pokolenie zachwyci się produkcją, której nigdy nie widziało. “Historia jest aktualna, mimo że minęło piętnaście lat. Wszyscy widzowie przeniosą się dzięki niej w czasie jedni pokochają na nowo, inni zapoznają się z jednym z najlepszych filmów w historii kina” – mówi Landau i dodaje: “Gdybyśmy kręcili to teraz, na pewno zrobilibyśmy film w 3D. Czasu nie cofniemy, ale dzięki dzisiejszej technologii mogliśmy podrasować nasze dzieło i jesteśmy bardzo zadowoleni z efektu końcowego.” (Multikino)


MICHAŁ SZULC – WYWIAD Z PROJEKTANTEM | lamode\nMODA > NEWS > MICHAŁ SZULC – WYWIAD Z PROJEKTANTEM\nMICHAŁ SZULC – WYWIAD Z PROJEKTANTEM\n26 Maj '16\nPo pokazie jubileuszowym, krótko przed kolejnym, w wyjątkowym momencie zmian, spotykamy się z projektantem w jego showroomie.\nO okrągłym jubileuszu, o tym, jak długo (a właściwie błyskawicznie) powstaje kolekcja, o samym procesie twórczym oraz historycznym momencie, w którym znajduje się dziś polska moda rozmawiamy z Michałem Szulcem.\nChciałabym zacząć od Twojego jubileuszu. Z jednej strony nie mówisz o tym głośno, ta informacja pojawiła się trochę przy okazji, trudno jednak zignorować ten fakt. Co to dla Ciebie znaczy, że tyle czasu jesteś w tej branży, czy robisz jakieś podsumowania?\nNie podchodzę do tego bardzo poważnie, bo pracując na uczelni już czuję się jak dinozaur (śmiech). Od pierwszego pokazu w trakcie studiów minęło de facto 11 lat. Zastanawialiśmy się co z tą rocznicą zrobić, czy o niej subtelnie wspomnieć, czy podkreślić. Doszliśmy do wniosku, że warto jubileusz zaznaczyć, tym bardziej, że przez ostatnie dwa lata działo się naprawdę dużo. Wydaje mi się, że ostatni okres to tak naprawdę najszybszy rozwój; pokazy w Warszawie, otwarcie showroomu, obecność moich kolekcji w mediach. I ciekawe doświadczenia; produkcja pokazów w stolicy spoczywa na barkach dwóch osób – moich i Agnieszki Oleszczyk. Oprócz projektowania i realizacji kolekcji pokazowej jestem też kierownikiem produkcji, drukuję zaproszenia, organizuję krzesła, pracuję z ekipami technicznymi, zajmuję się całą stroną logistyczną. To ciężki i intensywny czas, ale strasznie lubię tę pracę.\nW tej chwili na każdym etapie pracy masz pełną decyzyjność: od kwestii zaproszeń, oczywiście przez projektowanie, aż po media społecznościowe.\nTak, prowadzę Instagram i profil na Facebooku, na których można zobaczyć głównie publikacje lub zdjęcia z pokazów. Staram się jak najczęściej publikować nowości, choć z założenia nie atakuję codziennie.\nZa moment kolejny pokaz, ale cofnijmy się na moment do kolekcji Sirtet na wiosnę lato 2016, która zahaczała o lata 90…\nZahaczała formą i kolorem.\nNo właśnie. Dla mnie te inspiracje nie były takie oczywiste, raczej delikatne, nie narzucające się. Dlatego chciałabym nawiązać do tego co kiedyś powiedziałeś, że pod pewnym względem każda kolejna kolekcja zawiera w sobie element łączący ją z poprzednią/innymi liniami. Co to dokładnie jest?\nTo przyzwyczajenia do jakiegoś określonego sposobu budowania sylwetki, użycia materiałów, podobnego poziomu wykorzystania detalu. Mechanizmy, które mamy zakorzenione projektowo. Sprawdzone, wypróbowane, nasze. Z drugiej strony za każdym razem próbuję wziąć na warsztat inne zjawiska, tkaniny albo formy, żeby próbować się rozwijać, a nie działać mechanicznie.\nSirtet to powrót do czasów podstawówki. Inspiracje latami 90. są widoczne na wielu płaszczyznach; koloru – ciepłe, wojskowe khaki, nasycona czerwień i jasny niebieski denim – to moim zdaniem kwintesencja tamtego okresu. Formy garsonek i setów również nawiązywały do tamtej dekady. Poduszki szyte z patchworków z resztek skór i skaju też przeniknęły do kolekcji. A na dokładkę pojawiły się sylwetki nawiązujące do gwiazd lat 90., a raczej ich ryzykownych (z dzisiejszego punktu widzenia) stylizacji – Britney Spears czy Kelly Taylor z „Beverly Hills 90210”.\nPamiętam, że większość rzeczy, które nosiliśmy te kilkanaście lat temu była zapinana na guziki – stąd takie ich nawarstwienie i przerysowanie w Sirtet. Czasem są elementem funkcjonalnym, ale bardzo często stanowią wyłącznie dekorację.\nLata 90. są więc bardziej wspomnieniem i subiektywnym skojarzeniem niż dosłownym cytatem, choć i takie można odnaleźć. Chociażby w dzianinowych półgolfach, geometrycznym budowaniu sylwetki, cięciach, nacięciach, odsłanianiu ciała.\nPytałaś, co jest łącznikiem z poprzednim pokazem. Jest jeden, dość wyraźny, między „Hold the rivers” a „Sirtet”. Poprzednio pierwszy raz dopasowaliśmy ubrania do sylwetki. Nie było to łatwe. Po pierwsze dlatego, że dopasowane modele kojarzą mi się zwykle z tym, co robię dla przemysłu, a staram się w swojej marce robić rzeczy zupełnie inne niż w firmach, z którymi współpracuję. Po drugie, przywykłem do konstrukcji luźnych i swobodnych. W Sirtet dopasowanie osiągnęło maksimum. I wydaje mi się, że temat, przynajmniej na tę chwilę, wyeksploatowałem i warto go zamknąć.\nShowroom Michała Szulca\nPowiedz, nad czym pracujesz. Czy możesz zdradzić coś na temat kolekcji, którą wkrótce pokażesz?\nGalene to również powrót do przeszłości, tym razem do polskich realiów końca lat 70. i początku 80. Pojawią się miękkie, melanżowe wełny, satyny, sztruks. Pracuję nad trochę inną formą sylwetki, innym podejściem do stylizacji. I ciekawy detal, ale wszystko będziecie mogli zobaczyć 13. czerwca. Oprócz pracy nad kolekcją działamy z produkcją, a to zabiera zdecydowanie więcej czasu.\nZawsze myślałam, że kwestia pokazu to działania wtórne względem powstawania kolekcji…\nPrace nad pokazem zaczynamy od produkcji. To zdecydowanie najbardziej pracochłonna część przygotowań. Jeśli chodzi o projektowanie, mam spore doświadczenie w pracy w krótkim czasie i sprawdzoną ekipę, która mnie wspiera. Zbieranie tkanin zajmuje około dwóch tygodni, szkice powstają w jeden dzień. Wszystko mam wcześniej wymyślone i dopracowane, potrzebuję tylko chwili na przeniesienie tego na papier. Konstrukcje zwykle domykają się w półtora tygodnia, odszywanie trwa trochę dłużej. Krótko mówiąc – w miesiąc mamy kolekcję gotową. Od szkicu do gotowego modelu na wieszaku.\nNie sądziłam, że cały proces trwa tak krótko…\nCzęsto zastanawiam się, jakby to było, gdybym miał komfort pracowania wyłącznie „u siebie”. Gdybania, odszywania, sprawdzania. Ale zawsze, licząc plusy i minusy okazuje się, że jest dobrze tak jak jest, zmiany nie są konieczne. W pracy przemysłowej też staram się podejmować decyzje szybko.\nChciałam zapytać Cię o inspiracje – nie tyle te towarzyszące podczas powstawania kolekcji, ale ogólnie: o estetykę, książki, sztukę – czym lubisz się otaczać, co się twórczo nakręca?\nChłonę pracę. Pracuję naprawdę dużo i intensywnie. Lubię małe, ładne rzeczy, które są funkcjonalne i pomagają mi funkcjonować w różnych warunkach. Mogą być przeciętne i nic nie znaczyć dla innych, ale mnie sprawiają przyjemność. Mówię o MacBooku, którego mam od jakiegoś czasu. Nie dość, że ułatwia mi pracę, to jest „ładnym” przedmiotem. Nie jeżdżę ładnym samochodem, ale intensywnie nad tym pracuję (śmiech). Generalnie jednak staram się nie gromadzić rzeczy, nie kupować wszystkiego, co mi się podoba. Wyznaję zasadę „im mniej tym lepiej”. Dzielę życie między 2 miasta, więc najważniejsze rzeczy mam zawsze pod ręką.\nLubię też „ładnie” wydane książki. Rzadko je czytam, ale bardzo cenię wydawnictwa o modzie i sztuce.\nZawsze miałam taką wizję, że projektanci są blisko sztuki, odwiedzają wystawy…\nSzczerze? Nie pamiętam, kiedy byłem ostatnio w muzeum. Chociaż… Jakieś dwa tygodnie temu byłem w Narodowym. Po kilku latach przerwy. A wcześniej, w liceum prawie tam mieszkałem. Świetnie wspominam czasy olimpiady z historii sztuki…\nA zaglądasz czasem do swoich albumów z ciekawości?\nMam je wszystkie w Łodzi i czasem rzeczywiście do nich sięgam. Jednak podczas pracy nad kolekcją totalnie się wyłączam, nie oglądam, i nie sięgam do żadnych źródeł. Idę za swoją plątaniną myśli.\nPowiedziałeś kiedyś, że nie zastanawiasz się nad tym, kto jest Twoją klientką. Na pewno jednak jakoś definiujesz swojego odbiorcę…\nTo bardzo zróżnicowane grono. Z jednej strony to na pewno osoby związane z branżą. Z drugiej zaś to na pewno kobieta 30+. Zdarza mi się też szyć męskie ubrania na miarę.\nW swojej marce wolę się nad tym nie zastanawiać, robię to na co dzień w przemyśle.\nPraca w przemyśle daje możliwości projektowe, od pracy nad modelami, przez wzory, druki, kratki, paski. Zapewnia tym samym poczucie spełnienia artystycznego, a jednocześnie uczy projektowania ze świadomością handlową. W „Szulcu” działam bez hamulców, ignorując kwestie pozaprojektowe. Tego, co robię, nie muszę pokazywać na spotkaniach z marketingiem, brand managerem, nie interesuje mnie, czy się to komuś podoba, czy nie.\nW trakcie tych kilkunastu lat okazało się, że idąc dwiema ścieżkami funkcjonuję zawodowo w bardzo zbalansowany i zadowalający sposób. Dzięki pracy dla siebie potrafię zachować dystans w pracy dla kogoś. Dwa światy, wbrew pozorom, bardzo zgrabnie ze sobą współgrają. Oczywiście, teoretycznie mógłbym przenieść wszystkie doświadczenia z przemysłu i zastanawiać się jak to zrobić, żeby rzeczy projektowane przeze mnie były bardziej „handlowe”. Zaburzyłbym jednak te idealne proporcje, które mam teraz.\nIdąc w stronę excela, klienta i tabelki nie mógłbym istnieć jednocześnie w tych dwóch światach. Musiałbym pomyśleć o otwarciu sklepu, szyciu pełnej rozmiarówki, a nie tak jak teraz, szyciu na miarę. Bałbym się, że podchodząc do kolejnego etapu, którym jest kolejna kolekcja, a który w tej chwili realizuję ot tak, po prostu, musiałbym myśleć korporacyjnie. Wydaje mi się, że byłoby to krzywdzące dla całego mojego autorskiego projektu i tej energii, którą włożyłem w nazwisko w ciągu ostatnich 10 lat.\nWcześniej wydawało mi się, że to niezwykle trudne łączyć te dwie działalności, ale widzę, że tak naprawdę to doskonałe rozwiązanie…\nTak naprawdę to dużo łatwiejsze, niż mogłoby się wydawać.\nProjekty z kolekcji Michała Szulca "Hold the Rivers" na sezon jesień zima 2015/16\nCiekawi mnie też Twoja rola nauczyciela. Na ile jest tak, że sam coś z tego wyciągasz? Jakie masz korzyści z uprawiania tego zawodu? Jakie są Twoje obserwacje dotyczące debiutującego pokolenia projektantów, jaka ta młoda polska moda jest?\nPracuję na ASP od 6 lat. Z punktu widzenia moich „dzieci”, czyli studentów, ta praca wydaje się lekka, łatwa i przyjemna, tymczasem w rzeczywistości zżera najwięcej mojej energii.\nW pracowni studiuje niewiele osób; na każdym roku są to trzy osoby na pierwszej i maksymalnie trzy na drugiej specjalizacji.\nNie jest to jednak typ pracy, po wyjściu z której masz „wolną głowę”. Studenci są cholernie wrażliwi, to bardzo kruche osobowości, które bardzo łatwo skrzywdzić. Wskazujesz im właściwą drogę, krytykujesz, pamiętając o tym, żeby nadmiernie nie negować, nie niszczyć, nie gasić ich zapału do pracy.\nJesteś ideałem nauczyciela…\nTo chyba nadużycie (śmiech). Musiałem się wszystkiego nauczyć pracując „na żywym organizmie”, przez kłótnie, krzyki, trzaskanie drzwiami. Zresztą takich „kłótliwych” studentów lubię najbardziej. Takich, którzy bronią swojego projektu. Myślę o nich często, dzwonię do nich po szkole. Czasem, bo przypomniało mi się coś, czego nie powiedziałem, a czasem, żeby sprawdzić, czy wszystko u nich jest ok. Praca na ASP to ogromna odpowiedzialność, która daje też mnóstwo satysfakcji. Samo bycie obok wrażliwca, który zaczyna swoją przygodę z modą, pokonanie z nim porażek, odnoszenie sukcesów, to wyzwanie. Odpowiedzialność często musisz wziąć samemu na barki; sukces jest przyjmowany przez studentów w całości, ale porażkę dzielą na siebie i na mnie. Tego też musiałem się nauczyć.\nZ punktu widzenia współtwórcy tego „inkubatora” mody, jakim jest akademia, jak byś określił jej kondycję i kierunek rozwoju?\nPo kilku latach pracy wiem, że są pewne przyzwyczajenia i mechanizmy projektowe, które cały czas funkcjonują, a które sięgają początków moich studiów (o ile nie znacznie wcześniej). Cały czas ludzie, którzy chcą się związać z projektowaniem, operują tymi samymi kodami, proporcjami, tak samo prowadzą kreskę, podobnie dzielą sylwetki i to zazwyczaj w tym złym kontekście. Nie wiem, z czego to wynika.\nPierwszy krok edukacji to wyplenienie złych nawyków. Coraz bardziej mnie te mechanizmy projektowe zastanawiają. Przecież dzisiejszy świat to świat obrazów: Instagram, Facebook, internet. Wszyscy bazują na obrazie, w którym jest kolor, proporcja, kompozycja. Przełożenie świata estetyki, z którą obcujemy na co dzień powinno być więc bardzo proste, a w większości wypadków jest karkołomne.\nOdnoszę wrażenie, że polska moda znalazła się w pewnym sensie na historycznym zakręcie. Przechodzimy od „celebryckiej kiecy” do konceptu złożonego z różnych asortymentów, często uzupełnionego akcesoriami. Wydaje mi się, że pora rozpocząć wyścig z sieciówkami. A może to wszystko się już dzieje?\nOkreślenie jednego kierunku, w którym podąża młoda polska moda jest chyba niemożliwe. Z perspektywy 10-lecia mogę powiedzieć, że jesteśmy skłonni jako konsumenci bardzo szybko podchwycić jakiś temat, przemielić go i zapomnieć. Spójrz na dresówkę. Wszyscy zastanawialiśmy się nad jej fenomenem, tymczasem wystarczyły dwa lata, by nastąpiło nasycenie i powolne wygaszanie tematu.\nByć może był to trend, który miał potencjał na dokładnie tyle czasu i całkowicie się wyczerpał…\nByć może. I chyba nie był jedyny.\nA dziś? Czy nie idziemy w stronę awangardy? Spójrz na kolekcje Rafa Simonsa. Na detal, sylwetkę, bryłę, surowce. A później zerknij na polski streetwear i młodych projektantów. Ciekaw jestem, jakie zjawisko będzie następne. Kresz z lat 90.?\nJak dzisiaj, świętując jubileusz 10-lecia określiłbyś DNA swojej marki?\nTo trudne, nie wiem, czy jestem w stanie spojrzeć na siebie obiektywnie (śmiech).\nNajistotniejsze jest dla mnie zaprzeczenie aspektowi sprzedażowemu w projektowaniu, choć z kolekcji na kolekcję słyszę, że są coraz bardziej „handlowe”. Wiem też, że bardzo łatwo jest popaść w działanie mechaniczne. Im dłużej nad czymś pracujesz, wybierasz charakterystyczny punkt ciężkości, zatrzymujesz proporcje w określonym miejscu, rozpracowujesz ten sam detal, tym trudniej się od tego uwolnić. Mam nadzieję, że jestem wrażliwy na autocytaty. Przynajmniej lubię tak o sobie myśleć (śmiech).\nTrudno wycofać się z czegoś akurat w momencie, gdy zaczynasz się w tym dobrze czuć…\nTak, ale musisz wiedzieć, czy z przerabiania tego samego tematu wyciągasz wnioski i się rozwijasz, czy dwa kroki temu stanąłeś w miejscu. Przerobiłem dzianinowe worki, kolory, z którymi zawsze miałem problem. Jest jeszcze żółć, ale na to nie jestem gotów (śmiech). Zwalczyłem niechęć do dopasowania do sylwetki. Walczę z komercyjnością projektów. Po ostatnim pokazie mieliśmy gotowe zdjęcia do sklepu internetowego pełnej kolekcji. Część z nich opóźniłem, część wstrzymałem.\nBardzo lubię mieć swoje projekty zamknięte tutaj, w showroomie, w czterech ścianach.\nAle to trochę samolubne…\nAle dzięki temu wiarygodne. Wychodząc na inną drogę zaczną na mnie działać inne bodźce, niż te, które do tej pory działały. Coś innego stanie się istotne.\nZ drugiej strony w życiu jest tyle pokus, którym jednak nie ulegamy… Daj nam te rzeczy!\nZa chwilę. Właśnie ruszam ze sklepem internetowym, w którym będzie można kupić sample z poprzednich kolekcji i zamówić nowe rzeczy. Oczywiście od dawna myślę o sklepie stacjonarnym. Ale na to potrzebuję więcej czasu. Wiem, że najlepsze rzeczy wykluwają się u mnie długo i że jest sens robić je tylko wtedy, kiedy mam do nich stuprocentowe przekonanie. Wszystko musi dojrzewać powoli, w swoim tempie.\nCzasem potrzebuję impulsu z zewnątrz, by iść do przodu. Gdyby nie Agnieszka Oleszczyk, która zajmuje się PRem w „Szulcu”, nie zdecydowałbym się na pokaz w Warszawie. Za chwilę odbędzie się piąty pokaz w stolicy i zastanawiamy się co zrobić dalej.\nMamy kilka pomysłów. Na pewno sklep stacjonarny, być może prezentacja poza Polską. Sam temat sklepu jest niezwykle trudny. Dziś showroom jest dla mnie wystarczający. Trzeba być trochę zmotywowanym, żeby tu dotrzeć, umówić się, coś zamówić czy kupić. Sklep już z definicji jest miejscem, gdzie wystawiasz się na „ostrzał”.\nAle nie możesz uciekać w nieskończoność… (śmiech)\nTak, wiem. Trzeba sobie stawiać nowe cele (śmiech).\nZdradzę niebawem. Dużo projektów się już zaczęło, ale nie chcę o tym mówić teraz. Dlatego też niechętnie mówię o inspiracjach. Mają sens w momencie, gdy pojawiają się w jakimś ciągu myśli, ale gdy je głośno wypowiadasz, w szczątkowym kontekście, stają się błahostką.\nProjekty z kolekcji "Sirtet" i "Hold the Rivers" Michała Szulca\ntagi: Michał Szulc | Sirtet | wywiad | kolekcja | pokaz mody |


REGULAMIN DZIAŁU PR...\n[Przyklejony] REGULAMIN DZIAŁU PRAWO\nWolny strzelec Admin\nPrawo – broń i prawo, pytania i porady. Sam tytuł DZIAŁU wystarczają\nco mówi o tym, jakie sprawy mają\ntu być poruszane. Mianowicie każdy użytkownik Forum może postawić pytanie odnośnie przepisów prawnych dotyczą\ncych posiadania broni i amunicji, a na pewno nie pozostanie ono bez echa. Biegłych w temacie natomiast zachęcamy do udzielania odpowiedzi.\nKażde pytanie powinno być NOWYM TEMATEM.\nWszelkie posty nie dotyczą\nce tematyki prawnej dot. broni i amunicji będą usuwane z tego Działu.\nThis topic was modified 3 lata temu by Piotr\nOstatni Post: Problem z widocznością części postów Najnowszy użytkownik:: Andrzej Recent Posts Nieprzeczytane posty Tags


Mieszkańcy dostali to, na co głosowali\n1. Projekt poddany pod głosowanie w ubiegłorocznej edycji Budżetu Obywatelskiego pod nazwą „Wyłożenie kostką brukową osiedlowych ciągów komunikacyjnych w rejonie ul. Armii Krajowej i Smorawińskiego”, miał wartość 80.000 zł.\n2. Wartość projektu została oszacowana po wizji lokalnej na miejscu, obejrzeniu stanu faktycznego i zakwalifikowaniu do projektu chodników przy blokach na ul. Armii Krajowej 7, Smorawińskiego 1 i 3, chodnika od Armii Krajowej 7 prowadzącego w szczytach bloków Smorawińskiego 1, 3, 5, 7 aż do ówczesnego Gimnazjum nr 1, oraz łączącej ten ciąg pieszy krótki fragment chodnika za blokiem Wyszyńskiego 2. Zasadna bowiem była wymiana nawierzchni chodników w obrębie całego kwartału objętego remontem, tym bardziej, że Wnioskodawca w opisie projektu powoływał się na dobro i bezpieczeństwo wielu pokoleń mieszkańców korzystających z tych chodników, którzy podążają do kościoła czy szkoły.\n3. Każdy projekt zgłoszony do Budżetu Obywatelskiego jest pewnym założeniem. Miasto bowiem nie oczekuje od wnioskodawców, aby znali się na sztuce budowlanej. Głównym założeniem omawianego projektu była wymiana nawierzchni ciągów komunikacyjnych przeznaczonych do ruchu pieszego, w przypadku których nie ma konieczności stosowania podsypki cementowo-żwirowej. Na podsypce żwirowej wykonywane były poprzednie chodniki, które wytrzymało kilkadziesiąt lat.\n4. Mieszkańcy głosowali na wymianę nawierzchni. Techniczne szczegóły wynikające ze sztuki budowlanej w tym zakresie, jak np. rodzaj mającej być użytej podsypki pod kostkę, nie były przedmiotem głosowania (w załączeniu foto Przewodnik Obywatelski 2017 z listą projektów do głosowania, wraz z prezentacją omawianego projektu).\n5. Ceny założone w projekcie były adekwatne do roku 2017. W tym roku koszty materiałów budowlanych, a przede wszystkim usług, mocno zdrożały, a do tego jeszcze nie ma wykonawców chętnych na tego typu przedsięwzięcia. Pomimo tego w wyniku przetargu wyłoniona została firma, która wykonała chodnik, na który mieszkańcy zagłosowali w pierwszej edycji Budżetu Obywatelskiego, za sumę 79.970,92 zł.\n6. Specyfikacja przetargowa była publikowana w Biuletynie Informacji Publicznej i każdy z mieszkańców bądź radnych mógł zgłaszać swoje wątpliwości. Chociaż wszystko odbywało się z zachowaniem jawności, każdy do tych publikacji miał dostęp, to nikt nie zgłosił żadnych uwag.\n7. Podczas wymiany nawierzchni chodników, niektórzy zaczęli podnosić dodatkowe żądania, które nie wynikają z projektu, na jaki mieszkańcy Turku głosowali w Budżecie Obywatelskim. Jesteśmy przekonani, że nowa nawierzchnia, wykonana z kostki betonowej o grubości 8 cm, wytrzyma dłużej, niż to przewidują niektórzy ze wspólnot przy ul. Smorawińskiego.


Chwalimy się znajomymi – Agencja KHS kontynuuje współpracę z TVN i firmą Tarczyński - questus\nChwalimy się znajomymi – Agencja KHS kontynuuje współpracę z TVN i firmą Tarczyński\nChwalimy się znajomymi – Agencja…\nOstatnimi czasy możemy być dumni nie tylko z naszych CIMów, którzy znakomicie radzą sobie z kolejnymi egzaminami. Również nasi znajomi i partnerzy biznesowi odnoszą naprawdę imponujące rynkowe sukcesy. Jednym z najświeższych przykładów jest współpraca Agencji Know How Szwajkajzer z firmą Tarczyński i realizacja działań eventowych podczas TVN-owskiego Projektu Plaża!\nKnow How Szwajkajzer – Constantly Improving Brands\nAgencja Know How Szwajkajzer funkcjonuje na rynku od 2011 roku, realizując dotychczas ponad 650 dni eventowych. To zgrany, zaangażowany zespół profesjonalistów, skoncentrowany na każdym kliencie. Co więcej, to także znakomici partnerzy biznesowi i osoby, z którymi warto nie tylko zorganizować wydarzenie, ale również wspólnie się na nie wybrać i doskonale się bawić!\nCzas na Projekt Plaża!\nOstatnie działania KHS są zorientowane wokół współpracy z czołowym producentem naturalnych kabanosów i parówek – firmą Tarczyński. Agencja naszej dobrej znajomej, Iwony Szwajkajzer zajęła się przede wszystkim projektem strategii eventu, a także realizacją działań podczas „Projektu Plaża” przygotowanego dla telewizji TVN.\nKHS odpowiada m.in. za kreację strefy, wybór atrakcji dla poszczególnych grup wiekowych, a także rekomendację i zakup mediów. Agencja dobiera także współpracujące gwiazdy oraz influencerów, prowadząc kompleksowe działania PR-owe dla marki Tarczyński. Jej rolą jest także przygotowywanie wszelkich komunikatów mediowych i billboardów sponsorskich.\nJak przyznaje Malgosia Mickiewicz z KHS:\n„Nasi doświadczeni pracownicy i odpowiednio dobrane hostessy dbają o plażową atmosferę, sportowe atrakcje i ponad wszystko – zadowolenie naszego klienta.”\nNam nie pozostaje zatem nic innego, jak samodzielnie przekonać się o sile działań KHS i wyjechać na TVN-owski Projekt Plaża. Zachęcamy Was również gorąco do dołączenia do wydarzenia – więcej szczegółów znajdziecie na stronie poświęconej eventowi.\nJeśli chcielibyście nawiązać współpracę z Iwoną Szwajkajzer (KHS), śmiało dzwońcie: 516 876 116\nWidzimy się nad polskim morzem!


Jeszcze przed zbliżającym się końcem semestru zimowego, mamy dla Was nową porcję dodatków Espace. A w niej trochę życia codziennego (idiomy z nim związane i przydatne przedmioty) i odrobinę karnawałowego luksusu w quizie o modzie oraz, jak zwykle, trochę gramatyki wraz z prezi o participe passé.\nŻYCIE CODZIENNE – IDIOMY\nŻYCIE CODZIENNE – PRZEDMIOTY\nMODA – QUIZ\nPARTICIPE PASSÉ – PREZI\nZapraszamy na kursy intensywne w lutym 2019. Program pełnego semestru w trzy tygodnie. Zapisy już w toku. Szczegóły w zakładce Kursy intensywne luty 2019.\nKursy w semestrze letnim zaczynamy 4 marca. Szczegółowy grafik już wkrótce.\nWyobraź sobie, że siedzisz w cieniu wielkiego baobabu.\nDookoła wszystko skąpane jest w upalnym, południowym słońcu.\nStarsi opowiadają, a dzieci słuchają… Chcesz się przyłączyć?\nHistorie z ustnej tradycji Senegalu czy Mali udzielą nam istotnych, życiowych rad, umożliwią poćwiczenie kompetencji rozumienia ze słuchu oraz przyczynią się do ekspresowej i bardzo praktycznej powtórki wszystkich poznanych do tej pory czasów gramatycznych. Tyle korzyści i możliwość wygrzewania się w afrykańskim słońcu w grudniową sobotę – nie przegapcie\nZapraszamy Was w sobotę 12.01. w godzinach 16:30-18:00. Warsztat gramatyczno-kulturowy dla grup A1(2)-A2(1).\nGdzie możesz pojechać, jeśli nauczysz się francuskiego w Espace Français?\nEgzotyczne podróże bez paszportu? Tak, to możliwe – odkryj France d’outre-mer !\nCo to takiego DOM-TOM i czemu mogą nas interesować pod względem praktycznym, a nie tylko historycznym? Palmy, plaże, wulkany, egzotyczne rośliny, świeże owoce, piękne krajobrazy – w takich okolicznościach można z przyjemnością ćwiczyć francuski! Nie czekajcie dłużej, wybierzcie się w podróż po zachwycających miejscach na całym świecie, które należą do Francji. Może właśnie na tych warsztatach odkryjecie inspirację na wakacyjny wyjazd?\nZapraszamy Was w sobotę 12.01 w godzinach 14:30-16:30. Warsztat leksykalno-kulturowy dla grup A2(2)-B1(3).\nNa początku świątecznej przerwy, mamy dla Was jeszcze kolejną porcję ćwiczeń dodatkowych Espace. A skoro Święta za kilka dni, będzie bożonarodzeniowo! Tym razem postawiliśmy na słownictwo związane z kuchennymi przygodami oraz samym Bożym Narodzeniem. Żeby odpocząć od gramatyki, zamiast prezentacji proponujemy quiz o świętach we Francji.\nQUIZ – ŚWIĘTA


Wśród zatrzymanych urzędników portale i serwisy informacyjne wymieniają m.in. głównego ekonomistę Ministerstwa Skarbu Państwa w rządzie Donalda Tuska i dyrektorów departamentu odpowiedzialnego za prywatyzację: Michała M. i Tomasza Z. Zatrzymania są pokłosiem tzw. afery podsłuchowej.\nPiotr Kaczorek z wydziału komunikacji społecznej CBA potwierdził, że zatrzymano sześć osób, w Warszawie, Łodzi i Krakowie. Jak powiedział, CBA prowadzi dalsze czynności w tej sprawie.\nWszyscy w/w podejrzani są o przekroczenie uprawnień i niedopełnienie obowiązków w celu uzyskania korzyści majątkowej lub osobistej. Chodzi o "zbycie SP w odpowiedzi na publiczne wezwanie KI Chemistry z grupy Kulczyk Investments 37,9% akcji Ciech SA za kwotę nie mniejszą niż 619 mln zł, czym wyrządzono państwu szkodę majątkową w wielkich rozmiarach". Mówi się o stratach rzędu 110 mln złotych. Za taki czyn grozi kara do 10 lat więzienia.\nW latach 90. sprywatyzowano lub zlikwidowano krajo\nPolskie rolnictwo nie jest w najlepszej kondycji. Dekady zan\nCBA , CIECH S.A. , zatrzymania , prywatyzacja


Spółki fotowoltaiczne opierają się koronawirusowi - Marketinvest.pl\nPandemia koronawirusa wywoła na rynkach giełdowych prawdziwe zamieszanie. Akcje setek firm runęły w kilka dni nawet o kilkadziesiąt procent, tymczasem na polu walki ze spadkami zostały… firmy fotowoltaiczne, które w przeciwieństwie do swoich węglowych konkurentów opierają się gwałtownym spadkom. Jak to możliwe?\nBoom zainteresowania fotowoltaiką, a firmy „kopciuchy” lecą na indeksach w dół!\nTrwająca w Europie i na świecie pandemia koronawirusa skutecznie pogrąża notowania giełdowych spółek skażonych nadmiarem węgla i emitującym do atmosfery masę zanieczyszczeń. Wyjątkiem są firmy fotowoltaiczne, które, jak można przeczytać w najnowszej analizie Instytutu Energetyki Odnawialnej – w styczniu świeciły na zielono, a od lutego niezmiennie opierają się gwałtownemu pikowaniu akcji.\nOpublikowany przez IEO raport za ubiegły rok, „Rynek fotowoltaiki w Polsce 2019” wyraźnie wskazywał wzrost znaczenia polskich spółek w całej branży. Niemal 1/3 modułów fotowoltaicznych PV pochodziła z produkcji Polskiej, 1/3 z Chin i reszta z Korei Południowej oraz Niemiec.\nTo stawiało Polskę w zdecydowanej czołówce jeśli chodzi o dostępność rozwiązań fotowoltaicznych, nawet w zestawieniu z faktem, że większość tych modułów sprzedawana była poza polskim rynkiem.\nWyniki te zaczęły szybko znajdować odzwierciedlenie w rosnących cenach polskich spółek fotowoltaicznych na giełdach.\nNowy raport Instytutu Energetyki Odnawialnej\nNajnowszy raport IEO śledzi nie tylko wzrost zainteresowania polskimi produktami fotowoltaicznymi na rynkach, ale również odporność całego, zaprojektowanego przez przedsiębiorców łańcucha dostaw tych modułów na sytuację związaną z koronawirusem.\nMonitoring ten oznaczony został nowym subindeksem giełdowym, tzw. WIG-PV. Śledzi on notowania spółek od paneli fotowoltaicznych na światowych giełdach, zarówno NewConnect jak i na głównym parkiecie Giełdy Papierów Wartościowych. IEO zapewnia tu o całkowitej przejrzystości indeksu WIG-PV i jego skuteczności w obrazowym i prostym prezentowaniu sytuacji na rynku branży fotowoltaiki.\nZgodnie z nowym subindeksem wyraźnie widać tu boom giełdowy na spółki fotowoltaiczne. Pierwszy mocny przyrost datuje się na początek 2019 roku, na skutek zwiększenia mocy fotowoltaicznej, co pozwoliło Polsce na zajęcie zaskakującego, piątego miejsca w UE jeśli chodzi o ilość przyłączonych mocy w PV.\nIEO zauważa, że w związku z pandemią koronawirusa spadło mocno zainteresowanie ogniwami fotowoltaicznymi sprowadzanymi z Chin, co jest też efektem zamykania granic, zakładów prac i maksymalnej izolacji wprowadzonej przez Chiny w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się pandemii.\nProblem z dostawami paneli z Chin wpłynęły bardzo pozytywnie na rankingi giełdowe firm europejskim związanych z fotowoltaika, tym samym również Polski, która już wcześniej notowała prawie 1/3 rynku.\nRaport Instytutu podkreśla, że na tak duży wzrost indeksów polskich spółek PV wpływają również różne formy wsparcia z UE oraz znaczący wzrost zainteresowania inwestorów ogniwami fotowoltaicznymi.\nPhoton Energy będzie rozwijał się także na polskim rynku fotowoltaicznym


15 maja 2020 15:00\nZalecenie Ministerstwa Spraw Zagranicznych, żeby unikać niepotrzebnych podróży, zostaje utrzymane do 20 sierpnia. adobe stock/ licencja standardowa\n15 maja podczas konferencji prasowej z udziałem premier Erny Solberg, przedstawicieli rządu oraz Instytutu Zdrowia Publicznego (Folkehelseinstituttet, FHI) ogłoszono, że zalecenie, aby nie podróżować za granicę bez ważnego powodu, zostaje podtrzymane na razie do 20 sierpnia. Jednocześnie władze otworzyły się na przemieszczanie się po Norwegii i zachęcają, by wakacje spędzić właśnie w kraju fiordów.\nMimo że starsze osoby znajdują się w grupie najbardziej podatnej na zarażenie koronawirusem i konsekwencje związane z przebiegiem choroby COVID-19, rząd wyraził zgodę na wakacyjne wyjazdy z dziadkami. Podczas wszelkich podróży po Norwegii należy jednak wciąż zachowywać środki ostrożności: nie przerywać kwarantanny, dbać o higienę, trzymać minimum metrowy dystans od innych ludzi i pozostać w domu, będąc chorym.\nNorwegia jeszcze nie dla turystów\nPodtrzymanie zalecenia o rezygnacji z podróży zagranicznych do 20 sierpnia oznacza dla wielu Norwegów odwołane wycieczki i zmiany planów urlopowych. Jednocześnie z wakacyjną wizytą w kraju fiordów mogą się pożegnać turyści – w celach rekreacyjnych nie zostaną wpuszczeni do Norwegii.Wyjątek stanowi Svalbard. Władze ogłosiły, że od 1 czerwca na odizolowany obecnie archipelag będą mieli wstęp turyści z kontynentu.\nCzytaj też: Unia chce ruszyć turystykę. Straty finansowe branży są kolosalne\nNadaj jednak istnieje nadzieja, że jeszcze tego lata mieszkańcy kraju fiordów opuszczą rodzinne państwo, żeby spędzić urlop np. u sąsiadów. Władze poinformowały bowiem, że do 15 czerwca ustalą, czy będzie można wyjeżdżać z Norwegii do krajów nordyckich w celach rekreacyjnych, a do 20 lipca podejmą decyzję odnośnie podróży w inne części Europy, nie mając jednak na myśli Południa.\nwitam,chcialbym z kims zabrac sie w czerwcu 2020 z Bergen do polski,jesli ktos sie w tym okresie wybiera autem,to prosze o kontak 0048723671929\nDebilne rozporządzenia, do Szwecji może zniosą kwarantanne gdzie zarażonych jest dużo więcej niż w PL i gdzie cały czas polityka CVID 19 nastawiona jest na odporność stadną\nMnie obchodzi bo tez jestem za zniesieniem tej kwarantanny i chce jechać do polski jak większość chyba ze są tacy ludzie jak egoisci .\nBergen 15 maj - śnieżyca.\nTrzeba napisać jakas petycje! Polacy którzy mieszkają w Norwegii i nie będą mogli odwiedzić rodziny są najbardziej poszkodowani.\nDlaczego TUI.no sprzedaje wakacje w Turcji, czy Grecji i w innych krajach ???\nNiech zniosą kwarantannę dla pendlerów!


Prawdopodobnie XIX-w. grobowiec odkryto w Szczecinie | dzieje.pl - Historia Polski\nPUBLIKACJA: 24.08.2019 Dziedzictwo kulturowe\nPonadstuletni grobowiec z dwiema dobrze zachowanymi trumnami odkryto na terenie skweru w szczecińskim Dąbiu, gdzie przed wojną znajdował się cmentarz. Powiadomiono miejskiego konserwatora zabytków, wartość znaleziska oceni na początku tygodnia historyk sztuki. Wtedy też – dalsze decyzje.\nPrzez powstały otwór widoczne są murowane ściany komory grobowej o wymiarach ok. 2 na 2 m i wysokości ok. 1,5 m, a także dwie dobrze zachowane – najprawdopodobniej cynowe – trumny ze zdobieniami.\nJacek Leśniowski z Rady Osiedla Dąbie powiedział PAP, że grobowiec odkryto w piątek. "Z tego, co nam wiadomo, w piątek podczas zabawy dzieci jednemu z chłopców zapadła się noga" – powiedział. "Mieszkam tu od dziecka, dawniej zwiedzaliśmy tutaj grobowce – nie były one zabezpieczone. Prędzej czy później może się okazać, że znów coś takiego się pojawi" – zaznaczył.\nSzczeciński Cmentarz Centralny – jedna z największych nekropolii w Europie\nSkwer im. ks. Kazimierza Świetlińskiego przed II wojną światową funkcjonował od ok. 1816 r. jako nekropolia miasta Dąbie (Altdamm) – obecnie osiedla w granicach Szczecina.\n"Działał do otwarcia nowego cmentarza komunalnego przy ul. Goleniowskiej (niem. Gollnower Str. – PAP), czyli mniej więcej do lat 30. XX w." – powiedział PAP koordynator wojewódzki ds. przestępstw przeciwko dziedzictwu narodowemu KWP Marek Łuczak. Dodał, że jeszcze po wojnie były tam nagrobki.\n"W latach 60. i 70. Polacy urządzili tam park, niwelując górną warstwę (…) – prawdopodobnie ekshumacje przeprowadzono w części" – dodał. Wskazał, że podobnych krypt może być tam dużo więcej.\nJak wstępnie ocenił na podstawie zdjęć Łuczak, znalezione sarkofagi są w bardzo dobrym stanie; możliwe, że pochowani zostali tam bogaci mieszczanie, członkowie rodziny kupieckiej, być może któryś z rajców miejskich lub burmistrzów Dąbia.\nMiejsce zabezpieczają strażnicy miejscy. O sprawie powiadomiony został miejski konserwator zabytków, wartość znaleziska prawdopodobnie oceni na początku tygodnia historyk sztuki. Wtedy też mają zostać podjęte dalsze decyzje.\nCmentarz między obecną ul. Pucką a Goleniowską założono po tym, jak gubernator francuski na Pomorze zarządził likwidację cmentarzy przy świątyniach. W 1876 r. teren cmentarza poszerzono. Posiadał osobne kwatery dla zmarłych wyznania ewangelickiego, katolickiego i mojżeszowego. Pochowano tam także jeńców francuskich z wojny 1870-1871.\nPo wojnie teren cmentarza zamieniono w park. Nazwę "skwer im. ks. Kazimierza Świetlińskiego" nadano mu w 2010 r. Nadal można tam zobaczyć podstawy pod płyty nagrobne i fundamenty grobowców. Kilka znalezionych tam płyt nagrobnych z czytelnymi inskrypcjami zostało umieszczonych w lapidarium szczecińskiego Cmentarza Centralnego.\nW Szczecinie nadal można odnaleźć pozostałości kilkudziesięciu przedwojennych nekropolii. Większość terenów po dawnych cmentarzach to obecnie miejskie zieleńce.(PAP)\nW Szczecinie kwesty na utrzymanie odnowionych nagrobków, upamiętnienie Żołnierzy Wyklętych\nKwesty na renowację grobów znanych szczecinian oraz Żołnierzy Wyklętych\nW Szczecinie znaleziono druki i monety z XIX w.\nKwesta na ratowanie polskich i niemieckich nagrobków na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie


Młot na posoborowie: Przesłanie do narodów Polski i Rosji - ofiara ekumenizmu i polityki\nPrzesłanie do narodów Polski i Rosji - ofiara ekumenizmu i polityki\nOdkładałem w czasie jak mogłem lekturę „Wspólnego przesłania do narodów Polski i Rosji” sygnowanego przez abp Józefa Michalika i Patriarchy Moskiewskiego Cyryla. Niestety, w końcu trafił on przed me oczy, bym po raz kolejny nie „rozczarował się pozytywnie” względem dzieła współtworzonego przez metropolitę przemyskiego.\nMówiło się, że dokument ten będzie wydarzeniem na miarę orędzia „przebaczamy i prosimy o przebaczenie” biskupów polskich skierowanego do biskupów niemieckich AD 1965. Nic takiego stać się nie mogło, choćby z uwagi na tryb tworzenia dokumentu. Tamten, w przededniu roku milenijnego Polski stworzyła elita naszego Kościoła, z Prymasem Stefanem kard. Wyszyńskim na czele. Celem orędzia było streszczenie 1000 lat stosunków polsko – niemieckich i ich ponowne otwarcie. Napisali je biskupi katolickiego narodu do katolickiej części narodu sąsiedniego, ale oprócz aspektu duchowego nie mniej istotny był też wymiar polityczny inicjatywy: firmował ją duchowy przywódca i największy autorytet moralny Narodu. Orędzie zawierało treści bardzo niewygodne dla komunistycznej władzy, stale przypominając o chrześcijańskości naszego narodu w świetle historji, ale wspierało też bieżącą politykę realną, tj. walkę o uznanie trwałego związania z Polską tzw. „ziem zachodnich”, administrowanych przez polskojęzycznych komunistów od 1945 r. Była to być może ostatnia inicjatywa godna, by nazwać ją dziełem Interrexa.\nOpracowanie przesłania polsko - rosyjskiego zostało zainicjowane AD 2010 przez Rosjan, a pierwsze spotkanie w tej sprawie odbyło się w lutym wspomnianego roku. Celowo o tem wspominam, by podkreślić „przedsmoleński” charakter inicjatywy. Po dwu latach wspólnej pracy powstał dokument, który musi rozczarować i pozostawić niedosyt. Podstawowym problemem przesłania nie jest bowiem jego treść, lecz to, co nie znalazło się we wspólnem stanowisku sygnatarjuszów. Do ogółu problemów historycznych pomiędzy narodami polskim i rosyjskim odnoszą się słowa:\nTragiczne doświadczenia XX wieku dotknęły w większym lub mniejszym stopniu wszystkie kraje i narody Europy. Zostały nimi boleśnie doświadczone nasze kraje, narody i Kościoły. Naród polski i rosyjski łączy doświadczenie II wojny światowej i okres represji wywołanych przez reżimy totalitarne. Reżimy te, kierując się ideologią ateistyczną, walczyły z wszelkimi formami religijności i prowadziły szczególnie okrutną wojnę z chrześcijaństwem i naszymi Kościołami. Ofiarę poniosły miliony niewinnych ludzi, o czym przypominają niezliczone miejsca kaźni i mogiły znajdujące się na polskiej i rosyjskiej ziemi.\nOraz umieszczony nieco wcześniej fragment:\nPo II wojnie światowej i bolesnych doświadczeniach ateizmu, który narzucono naszym narodom, wchodzimy dzisiaj na drogę duchowej i materialnej odnowy. Jeśli ma być ona trwała, musi przede wszystkim dokonać się odnowa człowieka, a przez człowieka odnowa relacji między Kościołami i narodami.\nCałe przesłanie nie odnosi się do poszczególnych kluczowych wydarzeń w naszej wspólnej historji, takich jak np. Kłuszyn i zdobycie Moskwy, rozbiory, powstania. W całym tekście nie pada słowo „komunizm”, zastępowany eufemistycznie przez niedookreślony „reżim totalitarny” o ideologji ateistycznej. Dla nas jest to język Soboru Watykańskiego II, który mając rzekomo duszpasterski charakter uchylił się od wymienienia i potępienia największej zarazy duchowej swoich czasów. Dla Rosjan, a raczej Sowietów, jest to język, którym swobodnie można by się posługiwać na XX zjeździe sowieckiej kompartji w 1956 r., kiedy to towarzysz Chruszczow odciął się od stalinizmu.\nPotępienie komunizmu w sygnowanym dokumencie było w szczególności w interesie strony rosyjskiej. To jej powinno zależeć na wskazaniu, że naród rosyjski doświadczył od komunistów jeszcze więcej niż naród polski. Zwykli obywatele ZSSR nie czerpali żadnych profitów z faktu, że mieszkali w przodującym w nowej rewolucji kraju – byli wyzyskiwani i wykorzystywani przez władzę po to, by inicjować burdy komunistyczne w Angoli i Mozambiku, by sponsorować kompartje w Europie Zachodniej, by utrzymywać reżym Fidelisa Castro na Kubie. Potępienie komunizmu to wreszcie byłby sposób, aby zdjąć ze strony rosyjskiej oczekiwania ciągłego kajania się za zbrodnie popełnione na Polakach.\nBrak omawianego passusu jest bardzo znamienny. Nie chcę teoretyzować, jak bardzo dzisiejsze państwo rosyjskie „doradzało” Cerkwi przy tworzeniu przesłania. Ale z pewnością współgra to ze stanowiskiem Rosji z ostatnich kilkunastu lat, kiedy krajem tym rządzi Włodzimierz Putin. Szkoda, że Cerkiew prawosławna nie wywalczyła sobie autonomji w tym zakresie, ani że nie wskazano jej takiego „odcinka” do zagospodarowania. Sowiety niszczyły prawosławie u siebie i promowały je poza granicami (a wraz z tem flancowały swoją agenturę). Dzisiejszy patriarchat moskiewski tak mocno zintegrował się z obozem władzy państwowej, że trudno go od niej odróżnić. Piszę to wszystko jako rusofil, człowiek żywiący głęboki szacunek i sympatję do kultury i narodu rosyjskiego. Równocześnie pozostaję sowietofobem, uznając za Józefem Mackiewiczem Sowiety za antytezę, a nie kontynuację wcześniejszej Rosji.\nDrugi podstawowy zarzut względem przesłania do narodów Polski i Rosji ma naturę teologiczną. Abp Michalik podpisał dokument, który stawia na równi polski Kościół, stanowiący część Kościoła katolickiego i schizmatycką cerkiew narodową. Nie ma tu nawet żadnego wezwania do jedności eklezjalnej, a co najwyżej do „pojednania i zbliżenia Kościołów”. W dokumencie wzywana jest Najświętsza Maryja Panna, czczona przez nasze narody. Ale „oczywiście” nie ma też żadnego odwołania do przesłania fatimskiego nawołującego od niemal 100 lat do nawrócenia Rosji i ignorowanego zarówno przez polski episkopat jak i patriarchat moskiewski.\nPrzy dwu wymienionych powyżej wadach przesłania znikomą już ma wartość potwierdzenie przez obie strony woli „umacniania tolerancji, a przede wszystkim obrony fundamentalnych swobód na czele z wolnością religijną”. W ciągu ostatniej dekady władze Rosji w praktyce wygnały z kraju dwu biskupów narodowości polskiej, Jana Mazura (diecezja irkucka, 2002 r.) i (obywatela Białej Rusi) Tadeusza Kondrusiewicza (metropolitę Moskwy do 2007 r.) i nie przypominam sobie, by patriarchat moskiewski udzielał im jakiegokolwiek wsparcia.\nNa zakończenie wspomnę o pozytywach dokumentu. Zawiera on cenne wezwanie do współpracy w ewangelizacji oraz do wspólnej walki z patologjami współczesności:\nDzisiaj nasze narody stanęły wobec nowych wyzwań. Pod pretekstem zachowania zasady świeckości lub obrony wolności kwestionuje się podstawowe zasady moralne oparte na Dekalogu. Promuje się aborcję, eutanazję, związki osób jednej płci, które usiłuje się przedstawić jako jedną z form małżeństwa, propaguje się konsumpcjonistyczny styl życia, odrzuca się tradycyjne wartości i usuwa z przestrzeni publicznej symbole religijne.\nAle z tego tylko powodu trudno się zachwycać „Wspólnem przesłaniem do narodów Polski i Rosji”. Ochrona tradycyjnych norm moralnych to elementarny obowiązek każdej wspólnoty religijnej. Jakby biskupi zamilkli i na ten temat, kamienie musiałyby zacząć wołać!\nPodsumowując, mamy przed sobą bardzo ułomny dokument, nijak nie odnoszący się do specyfiki relacyj polsko – rosyjskich. Gdyby abp Michalik podpisał go z przedstawicielami prawosławia rumuńskiego czy bułgarskiego, uznalibyśmy go za kolejne zwycięstwo biurokracji, tworzącej w zaciszu gabinetów nikomu nie potrzebną umowę. Ale ponieważ status patriarchatu moskiewskiego jest jednak znacznie wyższy, mówić tu można o kolejnem zwycięstwie prowokacji: Rosjanie (dawni ? Sowieci) wyszli ponownie na dobrych wujków wyciągających tym razem rękę (a nie łapę!) do Polski. A przy okazji dokonali polaryzacji pomiędzy polskimi katolikami. W szczególności pomiędzy twarzą projektu, abp Michalikiem a „pisowcami”, u których zaiste niewiele potrzeba do rozbudzenia fobij antyrosyjskich. Tym razem – mam nadzieję, że tego dowiodłem – niezupełnie nieuzasadnionych.\nAutor: Krusejder o 12:01\nhttp://delurski.pl/ 20 sierpnia 2012 13:30\nDla mnie poza wszystkim zastanawiającym był fakt, że w całej ceremonii nie było modlitwy, uczynienia znaku krzyża...\nKrusejder 20 sierpnia 2012 14:26\nGdyby porozumienie o takiej treści podpisali prezydenci obu krajów, byłby to piękny akt sprzeciwu przeciw cywilizacji śmierci ... A tak - Kościół dał się wmanewrować w politykę i nic raczej zyskać nie może ...\nAnonimowy 21 sierpnia 2012 05:58\nJak zwykle ciekawe, celne uwagi. Ciekaw jestem, jak Autor spogląda na to z szerszej perspektywy geopolitycznej, a konkretnie odnośnie tezy, jaką red. Michalkiewicz ostatnimi czasy głosi, iż od jakiegoś czasu (jeszcze przed Smoleńskiem) przypadła Polsce misja "pojednania się z Rosją". Ostatnio słabo śledzę politykę, więc ciężko mi spierać się z panem S.M., ale brzmi dość przekonywająco, szczególnie w kontekście spraw azjatyckich.\nBrak nazwania diabła (komuny) po imieniu może być pokłosiem S.W.II, chociaż poprzedni papież, niewątpliwie dla polskich hierarchów pewien wyznacznik myślenia o Kościele i świecie, nie bał się pisania o bolszewizmie. Nie za wiele z błogosławionego czytałem, ale chyba przeoczył rozkwit komuny za Łabą i Renem. Tak więc bym się przychylał raczej ku powodom politycznym, niestety. A nawet ideowym ("(...) tak, wypaczenia nie", UE).\nCo do tej antytezy Rosja-Sowiety to nie byłbym taki pewien. Istotnie kultura starej Rosji została w dużej mierze (oby nie) bezpowrotnie zniszczona, natomiast chyba właśnie taka a nie inna specyfika władzy w przedrewolucyjnej Rosji spowodowała, że w tym wielkim kraju zaraza komunistyczna taką żyzną glebę znalazła. Oczywiście, chyba tylko jeden Pan Bóg wie, jakby to było z rewolucją w innym kraju/krajach po I WŚ, bo po II WŚ już to trochę inaczej wyglądał świat.\nGratuluję świetnego blogu.\nKrusejder 21 sierpnia 2012 17:50\nDziękuję za miłe słowa :) Nie czytuję regularnie red. SM, więc mogę polemizować jedynie z zarysowaną przez Pana tezą. Nie zgadzam się ze zdaniem "przypadła Polsce misja "pojednania się z Rosją"", bowiem sugerowałoby ono, że zlecający tę misję ma o naszej władzy na tyle dobre zdanie, iż powierza jej autonomiczne, odpowiedzialne zadanie. Sądzę, że raczej Rosja ingeruje w strefę wpływów amerykańskich i niemieckich, szukając przyczółków na przyszłość. Ogólnie panuje na świecie duża niepewność spowodowana: 1) kryzysem gospodarczym 2) czasem przedwyborczym w USA. Za pół roku zobaczymy, jaki jest kurs mocarstw. Dla Polski żadne rozwiązanie nie oznacza coś szczególnie dobrego. Niestety ...\nAnonimowy 22 sierpnia 2012 15:45\nW dużym skrócie red. SM stwierdza, że jakieś parę lat temu, jeszcze za śp. LK Amerykanie wycofali się ze środkowej Europy, a myśmy byli do wtedy, wg SM, takim amerykańskim dywersantem w Europie. Przekreśliło to też trochę plany śp. prezydenta odnośnie "polityki jagiellońskiej". I tak wisimy po staremu między młotem a kowadłem. Ostatnio słuchając na jutubie nagrania z rozmowy SM z panią Michalik i red. Cezarym Michalskim (tutaj moje wielkie zdziwienie,bom był przekonany, że ten chłop dawno sfiksował, a tu nawet z sensem gadał) był wspomniany szczyt NATO (bodaj w Lizbonie), gdzie było sugerowane strategiczne partnerstwo z Rosją.\nAkurat polecone zadanie nie musi być trudne. Mamy drugą kadencję rząd (mniej lub więcej) proniemiecki, więc jakaś pewność dla poważniejszych państw jest, że Polacy swoje zrobią. I na pewno sami nie będą. Mielim sprawę pomnika w Ossowie, poruszano w mediach "ludobójstwo" jeńców radzieckich z 1920 r., "ałtorytety" znicze na sowieckich cmentarzach zapalali, nie uchodzi w Polsce gonić z pomnika bolszewika - można próbować to łączyć w jedną całość. Oczywiście nie sugeruję od razu jakiejś zdrady - czasami może z braku siły lepiej sąsiadowi kłaniać się w pas, licząc, że nam kopa nie sprzeda, nie samymi powstaniami Polska powinna żyć (choć nie bronię PO w ogólności).\nNasuwa się pytanie o sens owego zbliżenia NATO z Rosją. Stawiałbym na Chiny albo konflikt z Iranem (i w konsekwencji utrzymanie rynku ropy).\nKrusejder 24 sierpnia 2012 11:21\nRzeczywiście, śp. Prezydent prowadził politykę proamerykańską w czasach, gdy było to kłopotliwe także dla Amerykanów. Nie zdziwiłbym się, gdyby to była hmmm faktyczna przyczyna jego śmierci.\nMam wątpliwości czy nasz rząd jest proniemiecki. On jest prosilniejszy. Każdy silniejszy może się o coś u niego starać.\nAnonimowy 23 sierpnia 2012 20:49\nSiedzę na Mazurach a mój mobilny internet działa okrutnie wolno. Czy mógłbym Cię prosić o link do tego "przesłania"?\nMantylka. Nowa świecka tradycja.\nMantylka to zdobna chusta noszona przez kobiety, okrywająca głowę i ramiona. Wywodzi się z Hiszpanii, gdzie stanowiła element stroju ludoweg...\nPonieważ prowadzimy na „Młocie” monitoring aktywności osób podających się za duchownych katolickich, godzi się wspomnieć o świeżutkim komuni...\nZnowu w życiu mi nie wyszło ...\nWprawdzie "Młot Na Posoborowie" jest poświęcony mocnemu masakrowaniu modernistów, ale równie uważnie przyglądamy się tradycjonalis...\nPrzesłanie do narodów Polski i Rosji - ofiara ekum...\nHiena atakuje cmentarz


Atak DDoS na nody Bitcoin XT - Bitcoin.pl - Polski Portal Bitcoin\nKonflikt wokół zwiększenia rozmiaru bloku Bitcoina nie słabnie. Niestety w tej walce używa się również nieetycznej broni. Przeciwnicy Bitcoina XT po nieudanej próbie zablokowania strony xtnodes.com za pomocą ataku DDoS, spróbowali tą samą metodą blokować same węzły zgodne z protokołem Bitcoin XT.\nTaktyka okazała się częściowo skuteczna, bowiem ilość aktywnych węzłów XT spadła z około 1000 do 700.\nAtak korzysta z metody „DNS amplification”. Polega ona na tym, że komputery atakującego (botnet) wysyłają do publicznie dostępnych, źle skonfigurowanych serwerów DNS zapytania ze sfałszowanym adresem pytającego, ustawionym na adres atakowanego komputera. W efekcie wszystkie odpytywane serwery kierują odpowiedzi do atakowanego celu, zamiast z powrotem do pytających. Co prawda analiza samego atakującego ruchu nie daje żadnych wskazówek co do źródła ataku, ale czytelnikom Reddita udało się znaleźć poszlaki w logach atakowanych węzłów.\nOkazało się, że napastnik wykrywa węzły XT i bada skuteczność ataku łącząc się co około 6 minut fałszywym klientem Bitcoina identyfikującym się jako „MultiBit” z wersją protokołu 70001 i zgłaszającym swój najnowszy blok jako 347706 (z 15 marca tego roku). Badanie następuje zawsze z tego samego adresu 185.93.185.249, który początkowo uznano za należący do ukraińskiego operatora Ukrmirkom, ale dokładniejsze badania ujawniły, że jest on trasowany na terytorium Rosji do fałszywego centrum hostingowego dataflow.su.\nSkutki ataku najszybciej odczuli użytkownicy uruchamiający węzły Bitcoin XT na tanich hostingach w centrach danych. W przypadku ataku DDoS administratorzy hostingu najczęściej po prostu odcinają hostowany serwer od sieci i automatycznie powiadamiają klienta. W przypadku węzłów uruchamianych na domowych komputerach najczęściej ograniczona przepustowość łącza była pierwszą linią obrony. Użytkownicy odczuwali spowolnienie pracy komputera bądź/i wolną wymianę danych z Internetem.\nPonieważ atakujący próbkuje węzły przed atakiem, prawdopodobnie skuteczną metodą obrony jest zablokowanie na firewallu ruchu przychodzącego z wyżej podanego adresu.\nW związku z atakiem i próbami uruchamiania nowych węzłów zgodnych z XT na domowych łączach internetowych pojawiła się pogłoska, że AT&T, jeden z największych dostawców Internetu w USA, blokuje ruch przychodzący na port 8333 (domyślny port węzła Bitcoin). Okazało się to jednak nieprawdą.\nTags: atakbitcoinBitcoin XTbtcDDOSnodyrozmiar bloku


Szansa na dołączenie do konsorcjów badawczych - Puls Medycyny - pulsmedycyny.pl\nopublikowano: 21-07-2017, 16:48\nPo raz kolejny ogłoszono konkursy w ramach inicjatywy IMI, mającej na celu przyspieszenie innowacji w ochronie zdrowia. Zgłoszenia mogą składać zespoły akademickie, instytuty badawcze, organizacje pozarządowe, szpitale, małe i średnie przedsiębiorstwa oraz inne podmioty zainteresowane ochroną zdrowia, rozwojem leków czy zdrowiem publicznym.\nTym razem konkursy dotyczą obszarów związanych z tematyką choroby Alzheimera, Big Data, szczepionek, chorób autoimmunologicznych, bariery krew-mózg oraz rozwoju leków (Call 12), a także praktycznego wykorzystania rezultatów projektów zrealizowanych dotychczas w ramach IMI (Call 11).\nBudżet konkursu Call 11 pochodzi wyłącznie z części publicznej i wynosi 5 mln euro. IMI spodziewa się realizacji małych projektów (o wartości ok. 500 tysięcy euro każdy), trwających nie dłużej niż 24 miesiące.\nNa realizację siedmiu tematów konkursu Call 12 przeznaczono 126,4 mln euro, z czego budżet publiczny, pochodzący z programu Horyzont 2020, wynosi 64,1 mln, a pozostała część to wkład (głównie in kind) firm z EFPIA oraz Partnerów Stowarzyszonych z IMI2, którzy będą brać udział w projektach.\nDla zainteresowanych organizowane są webinaria, przygotowujące do wzięcia udziału w tych konkursach. Aplikacje można zgłaszać przez portal: http://ec.europa.eu/research/participants/portal/desktop/en/home.html\nTermin składania wniosku konsorcjum badawczego do I etapu konkursu został ustalony na 24 października 2017 roku. Zwycięzca, który przejdzie do II etapu, może złożyć pełen wniosek (z konsorcjum przemysłowym) do 16 maja 2018 roku.\nInicjatywa IMI to największe do tej pory partnerstwo publiczno-prywatne w obszarze ochrony zdrowia. Dzięki niej różnorodne podmioty z krajów Unii Europejskiej, w tym również z Polski, mogą uczestniczyć w ambitnych projektach, które przygotowują warunki do opracowania przełomowych leków i przyczyniają się do poprawy systemów ochrony zdrowia.\nInnowacje / Szansa na dołączenie do konsorcjów badawczych


Po nitce do kłębka: Gorycz powymiankowa\nAutor: Lucyna o 19:33\nZulka 20 grudnia 2009 20:13\nWspółczuję, że tak się skończyła Twoja przygoda z wymianką...\nMarzanna 20 grudnia 2009 20:14\nSzkoda, ponieważ ja jestem bardzo zadowolona z wymianki. Upominku wymiankowego i nawet poczty. Liczyłam na następną. Może moje zdjęcie nie doszło :/ Pozdrawiam Marzanna\nBeata 20 grudnia 2009 22:21\nNie przejmuj się, Lucynko. Mądry wie, że nie nad wszystkim możemy zapanować, a na opieszałość poczty przecież nie masz wpływu. Ciesz się świętami i nie myśl o przykrych maiach, bo naprawdę nie warto.\nAnonimowy 20 grudnia 2009 23:17\nprzykre doswiadczenie ,musze przyznac :(\nbeso_78 21 grudnia 2009 09:52\nto była moja pierwsza wymianka, w której brałam udział i musze powiedzieć, że jest to fajne doświadczenie. Nie zrażaj się, proszę, głupumi komentarzami...\nticon 21 grudnia 2009 17:08\nNie przejmuj się tymi pretensjami. Szkoda, ze masz takie odczucia po wymiance, ale to nie oznacza,że powinnaś się załamywać. Nie Twoja wina.\nAneladgam 23 grudnia 2009 01:03\nNiestety to jest właśnie ryzyko organizatorów :( Niewinni, a im się obrywa :( Dlatego choć mam - wydaje mi się, że ciekawy - pomysł na wymiankę kiedyś tam, chyba się nie zdecyduję, bo też biorę takie niepowodzenia do siebie. Trzymam kciuki za dobry świąteczny nastrój.\nsalameandra 23 grudnia 2009 12:00\nWitam Lucynko!Spokojnych,zdrowych i wesołych Świąt!Takich wymarzonych... :)\nciaachoo 23 grudnia 2009 22:48\nNie martw sie Lucynko.Ja Cie rozumiem,przeprowadzilam wymianke U Maranty i wiem ile to nerwow kosztuje.Dla mnie Twoja wymianka byla swietnie zorganizowana i jeszcze raz dziekuje.Zycze takze samych szczesliwosci z okazji zblizajacych sie swiat dla Ciebie i Twojej rodziny.I\ndamurek 26 grudnia 2009 11:08\nDziewczyno, Ty się nie zrażaj .... ryzyko jest zawsze ... zawsze znajdzie się ktoś niezadowolony ... trzymam kciuki za następną wymiankę przez Ciebie zorganizowaną ... i spokojnej, radosnej, pełnej miłości ,,końcówki,, Świąt oraz szczęśliwego Nowego Roku!\nUrszula 30 grudnia 2009 19:27\nMoim skromnym zdaniem spisałaś się na medal, niektórych rzeczy nie jesteśmy w stanie przewidzieć, zwłaszcza z kłopotów na poczcie. Nie poddawaj się i mam nadzieje że jednak zorganizujesz kolejną wymiankę. Pozdrawiam


[Poker Fever Special] Marcin „Dino” Micielski wygrywa turniej główny! » PokerGround.com\nPolacy zdominowali wydarzenia w ostatnim dniu festiwalu Poker Fever CUP (Edycja specjalna). Nasi gracze triumfowali zarówno w turnieju głównym, jak i w side evencie. Zapraszamy na raport z niedzielnych zmagań.\nPo rozegraniu dnia 1E (Turbo) okazało się, że łączna liczba rejestracji ze wszystkich dni startowych wynosi aż 1.132! Dzięki temu pula nagród, która opiewała na milion koron, urosła do 1,46 mln, a na miejscach płatnych znalazło się 116 graczy.\nO godz. 16:00 154 osoby wznowiły grę w dniu finałowym i kontynuowały walkę o 278.100 CZK. Wypłaty dla pierwszej dziewiątki wyglądały następująco:\n1. 278.100 CZK\n2. 182.000 CZK\n3. 124.100 CZK\n4. 90.500 CZK\n5. 65.700 CZK\n6. 46.700 CZK\n7. 35.800 CZK\n8. 29.900 CZK\n9. 24.800 CZK\nNajniższa wypłata wynosiła 2.400 CZK, a pierwszym graczem, który pożegnał się z turniejem, będąc już w kasie, został Marcin Tworzydło. Na bubble’u z CUP-em rozstać musiał się Łukasz „Krzaku” Krzyczkowski, czyli zwycięzca Main Eventu Poker Fever Series sprzed dobrych kilku miesięcy.\nPolacy zdominowali przebieg rozgrywki. Gdy w turnieju pozostawało już tylko 20 graczy, 3/4 fieldu stanowili nasi gracze. Niedługo później ta proporcja była jeszcze bardziej korzystna, bo na 14 pozostających graczy aż 12 było Polakami. Pół godziny po północy uformował się stół finałowy, przy którym zasiedli:\n1. „Kriskat” – 3.925.000\n2. „Husper” – 4.425.000\n3. „Pięta” – 1.700.000\n4. Rafał – 2.025.000\n5. Grzegorz – 975.000\n6. Lukas (CZ) – 5.250.000\n7. „Dino” – 5.175.000\n8. „Kojir” – 5.975.000\n9. Mira (CZ) – 3.250.000\nNiespodziewanie pierwszym graczem, który odpadł z gry został Kacper „Husper” Pawłowski. Jego draw do koloru i dwie overkarty (KTs) nie wystarczyły na tripsa Tadeusza „Kojira” Raczyńskiego (76 na 663). Husper odszedł z gry bogatszy o 24.800 CZK.\nW jego ślady niewiele później udał się Tomasz „Pięta” Pięta. W akcji przeciwko Marcinowi „Dino” Micielskiemu jego AQ wpakowało się pod parę KK. Pięta za swój występ na finałowym stole zainkasował 29.900 CZK.\nNa siódmym miejscu przyszedł czas na Grzegorza „Grzegorz” Reczko. Polak musiał zadowolić się wygraną w wysokości 35.800 CZK po tym, jak jego AQ w pechowy sposób uległo A8 Miroslava „Mira” Svobody.\nNa szóstym miejscu udział w turnieju zakończył jeden z dwóch pozostających w grze Czechów Lukáš Mrózek. Lokalny gracz nie potrafił odkleić się od AK na turnie J75A i musiał opuścić swoje miejsce po tym, jak Dino pokazał mu seta siódemek. W nagrodę za swój bardzo dobry występ Czech opuścił kasyno bogatszy o 46.700 CZK.\nKolejnym wyeliminowanym graczem był Krzysztof „Kriskat” Perz, który na riverze umożliwiającym skompletowanie koloru znalazł się z setem. Na ostatniej karcie Kojir wypalił za wszystko, a drugi z Polaków sprawdził i zobaczył, że rywal jednak dysponuje kolorem. Na pocieszenie Kriskat odebrał z kasy 65.700 CZK.\nMający na tym festiwalu dobrą passę Kojir zmuszony był wstać od stołu na miejscu czwartym. Okoliczności pechowe: poszły all-iny na flopie T-high, przy czym Kojir miał KT, a Dino tylko T9. Dziewiątka z turna całkowicie zmieniła układ sił i w ten sposób w turnieju pozostało już tylko trzech graczy. Tadeusz „Kojir” Raczyński odebrał w kasie 90.500 CZK.\nTrzecie miejsce wywalczył ostatni gracz z Czech, wspomniany wyżej Mira (A7). Jego katem również okazał się Dino (K8), który po raz kolejny dysponował gorszym układem na showdownie, ale znowu otrzymał pomoc z boardu. Miroslava „Mira” Svoboda zainkasował 124.100 CZK.\nJak się chwilę później okazało, było to ostatnie rozdanie lipcowego Fevera. Na placu boju pozostali Dino (22,4 mln) oraz Rafał Strzelecki (11,3 mln), którzy uzgodnili między sobą deala bez dalszej gry. Na jego mocy 214.500 CZK trafiło do Polaka z mniejszym stackiem, a zwycięzcą turnieju został Marcin „Dino” Micielski, który w podróż do Polski zabrał 245.900 CZK oraz okolicznościowy puchar.\nMarcin „Dino” Micielski\nOto lista zawierająca personalia wszystkich osób, które znalazły się na miejscach płatnych.\nMiejsce Nazwisko i imię Wygrana (CZK)\n10 Kilian Sebastian 20.400\n11 Pakula Marcin 20.400\n12 Stolarek Damian 17.900\n13 Trębacz Piotr 17.900\n14 Lojko Bartłomiej 15.800\n15 Stružka Michal 15.800\n16 Grudziński Piotr 13.800\n17 Koczewski Damian 13.800\n18 Růžička Michal 11.800\n19 Misiura Dominika 11.800\n20 Hruška Milan 11.800\n21 Kleszczyński Jacek 9.900\n22 Vladislav Kouřil 9.900\n23 Borovička Lukáš 9.900\n24 Flisiewicz Bartosz 8.200\n25 Bróg Michał 8.200\n26 Wilk Rafał 8.200\n27 Mames Artur 8.200\n28 Stypula Piotr 8.200\n29 Radziewicz Wojciech 8.200\n30 Cahel Jakub 8.200\n31 Privsek Lukasz 8.200\n32 Machnik Mariusz 6.700\n33 Palasz Krzysztof 6.700\n34 Gorba Matěj 6.700\n35 Sadłoń Łukasz 6.700\n36 Raczyński Marcin 6.700\n37 Banach Robert 6.700\n38 Hána Robert 6.700\n39 Szczepański Artur 6.700\n40 Kostera Marcin 5.400\n41 Hedzielski Tomasz 5.400\n42 Pączek Igor 5.400\n43 Kowalczyk Grzegorz 5.400\n44 Pavlica Petr 5.400\n45 Skwierzyński Grzegorz 5.400\n46 Kabsz Rafał 5.400\n47 Grala Anna 5.400\n48 Kománek Ladislav 4.300\n49 Grygárek Štěpán 4.300\n50 Vachik Yeghiazartan 4.300\n51 Wesołowski Piotr 4.300\n52 Kokocki Adam 4.300\n53 Poláček Miroslav 4.300\n54 Crha Pavel 4.300\n55 Kończyk Tomasz 4.300\n56 Buba Dawid 4.300\n57 Němeček Vítěslav 4.300\n58 Fiurášek Stanislav 4.300\n59 Hill Dalibor 4.300\n60 Nowak Radosław 4.300\n61 Sláma Čestmír 4.300\n62 Michalik Krzysztof 4.300\n63 Balús Sebastian 3.400\n64 Michalski Krystian 3.400\n65 Wochnik Dominik 3.400\n66 Milchez 3.400\n67 Kulzfrski Szymon 3.400\n68 Żelasko Kamil 3.400\n69 Rusz David 3.400\n70 Helbik Piotr 3.400\n71 Gasiński Mateusz 3.400\n72 Dudzik Krzysztof 3.400\n73 Litera Petr 3.400\n74 Wróblewski Michał 3.400\n75 Brodský André 3.400\n76 Kovařík Jaroslav 3.400\n77 Kacprzak Marcin 3.400\n78 Mikeš Patrik 3.400\n79 Sowiński Michał 3.400\n80 Zaczyński Tomasz 3.400\n81 Skornicki Marcin 2.800\n82 Głowacki Arkadiusz 2.800\n83 Slepička Tomáš 2.800\n84 Kiziridis Georgios 2.800\n85 Matera Mateusz 2.800\n86 Adamek Robert 2.800\n87 Kalina Ivo 2.800\n88 Kulikowski Bartosz 2.800\n89 Alex 2.800\n90 Trzcinka Jarosław 2.800\n91 Falowski Bartłomiej 2.800\n92 Michalski Tomasz 2.800\n93 Bogusz Karol 2.800\n94 Řehák Martin 2.800\n95 Plšek Jan 2.800\n96 Dudek David 2.800\n97 Lacko Dominik 2.800\n98 Dorrer Miroslav 2.800\n99 Polcyn Pawel 2.400\n100 Valenta Bohumil 2.400\n101 Najborowski Krzysztof 2.400\n102 Kosowski Tomasz 2.400\n103 Broda Szymon 2.400\n104 Kądziela Krzysztof 2.400\n105 Jałocha Norbert 2.400\n106 Mieszczański Jacek 2.400\n107 Zgadzaj Rafał 2.400\n108 Bielak Krzysztof 2.400\n109 Křepelka Vladimír 2.400\n110 Midowicz Adam 2.400\n111 Lysek Martin 2.400\n112 Burliga Szymon 2.400\n113 Charski Dariusz 2.400\n114 Kulda Krzysztof 2.400\n115 Mikołajczak Łukasz 2.400\n116 Tworzydlo Marcin 2.400\nPoker Fever side event\nGracze, którzy odpadli z rywalizacji o najwyższe cele, mieli jeszcze jedną szansę na osiągnięcie dobrego wyniku. O godz. 18:00 wystartował turniej boczny bez puli gwarantowanej, do którego wpisowe wynosiło jedyne 600 CZK.\nNa starcie tego turnieju pojawiło się 48 graczy, a wraz z re-entry na łączną pulę nagród złożyło się 68 rejestracji. Zwycięzcą został Bartosz Kulikowski, który wzbogacił się o 11.400 CZK.\n1 Kulikowski Bartosz 11.400 CZK\n2 Fiurášek Stanislav 10.300 CZK\n3 Žídek Lukáš 4.900 CZK\n4 Tworzydlo Marcin 3.500 CZK\n5 Burliga Szymon 2.800 CZK\n6 Kostera Marcin 2.100 CZK\nKolejny przystanek Poker Fever odbędzie się w dniach 26-31.08. Do tego czasu zapraszamy do udziału w satelitach do Main Eventu, które codziennie odbywają się na PartyPoker. Początek gry o godz. 20:00.


PlyPak, Opakowania długoterminowe | Nefab Polska\nWodoszczelne skrzynie i walizki\nPudła PlyPak NEFAB są wykonane z wysokiej jakości sklejki i pokryte lakierem UV zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz. Ocynkowane stalowe profile wzmacniają konstrukcję opakowania.\nDuża różnorodność wzorów w zakresie Nefab umożliwia dostosowywanie doboru uchwytów, zatrzasków, pokryw oraz nadruku, jak również dostosowanie wymiarów pudełka. Matariały drewniane używane przez Nefab spełnianiają wymagania fitosanitarne, dzięki czemu nasze produkty moga być wysylane na cały świat.\nCzęści zamienne i urządzenia przenośne\nNarzędzia naprawiające i tnące\nSprzęt medyczny i elektryczny\nDoskonały tam, gdzie składalność opakowania nie jest wymagana\nTen typ opakowań może również mieć wyposażenie wewnętrzne jak przegródki, czy też pianki absorbujące wstrząsy dla optymalnej ochrony produktu.\nZalety pudełek i walizek ze sklejki:\nOdpowiednie rozwiązania dla częstego przenoszenia i długoterminowego magazynowania


Usługi Sprzątające Poznań wiecej − wiadomosci-wroclaw.pl\n28.04.2020, 14:53 0 komentarzy\nWszyscy nie lubimy robić porządków i naprawdę o tym wiemy. Mimo wszystko wszyscy chcemy, aby ktoś wykonał to za nas. Mycie posadzki, wycieranie kurzu, czyszczenie tapicerki - wymienione zabiegi są pracochłonne i nie za bardzo przyjemne. Byłoby lepiej przeznaczyć ten czas na czynności ciekawsze? Chociażby możesz angażować się w tych chwilach swoimi zainteresowaniami! Uprzątnięcie pomieszczeń pozostaw zawodowcom, którzy znają się na rzeczy, zatem sprawną oraz umiejętną metodą wyczyszczą konkretne biuro. Chcesz się dowiedzieć, jakie usługi sprzątające Poznań okazują się właściwe?\nUsługi, które świadczy świetna firma sprzątająca Poznań oczywiście powinny być zrobione profesjonalnie oraz skrupulatnie. Żadne rzeczy zostawione pod opieką firmy wykonującej sprzątanie nie mogą zostać zniszczone dlatego też będzie ona także dać gwarancję bezpieczeństwa. Naprawdę profesjonalna firma sprzątająca Poznań będzie kompetentna i zaproponuje potężną ofertę. Począwszy od czyszczenia mieszkań, biura, aż do ogromnych marketów, budynków hotelowych, szkół bądź przedszkoli. Jeżeli zlecisz zadanie najlepszemu zespołowi, mogą oni sprzątnąć także w godzinach nocnych. Wiele zależne może być od preferencji klientów - bywa, że nie ma alternatywy, a najlepsza firma sprzątająca zgodzi się na to wyzwanie.\nBiorąc pod uwagę preferencje klienta jest szansa wybrać dwie oferty - Standard i Premium. Zespół zrobi porządek korzystając z swoich preparatów sprzątających lub zleceniodawcy. Niezależnie od wyboru zestawu, na pewno musisz posiadać ubezpieczenie na zostawione sprzęty podczas sprzątania. Powinno się czuć oprócz tego zapewnienie podczas wynajęcia firmy sprzątające Poznań, iż delikatne powierzchnie nie będą popsute. Wynajęcie takiej firmy, która będzie mieć doświadczenie okazuje się z tego powodu obligatoryjne. Niezbędne są także informacje o chemikaliach, a w szczególności na których nawierzchniach można używać konkretnych preparatów do sprzątania. Porządne sprzątanie jest podstawą, dlatego też wybierz wyłącznie profesjonalistów. Oszacują unikalną cenę ponadto przedstawią oni najlepszy zestaw usług. Indywidualne traktowanie każdego klienta to podstawa, którą da wyłącznie kompetentny zespół sprzątający.


Projekt ASI realizowany jest w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020, Osi priorytetowej II - Wzrost e-potencjału Mazowsza, Działania 2.1 - E-usługi, Poddziałania 2.1.1 - E-usługi dla Mazowsza,\nTyp projektów: e-administracja.\nProjekt ASI jest przedsięwzięciem wynikającym ze wspólnej inicjatywy jednostek samorządów terytorialnych województwa mazowieckiego działających na poziomach gmin, powiatów i województwa oraz rozumienia konieczności współdziałania partnerskiego na rzecz zrównoważonego rozwoju całego województwa mazowieckiego. Projekt realizowany jest w szerokim partnerstwie. Deklarację przystąpienia do Projektu zgłosiło 157 gmin i 33 powiaty, tj.: (w tym: 122 gminy wiejskie, 9 gmin miejskich oraz 26 gmin miejsko-wiejskich), oraz 33 powiatów (w tym 2 powiaty grodzkie) przy czym podział na gminy miejskie i wiejskie nastąpił na podstawie bazy Teryt dostępnej na stronie Głównego Urzędu Statystycznego. Miejscem realizacji Projektu ASI jest terytorium województwa mazowieckiego.\nProjekt wynika m.in. ze Strategii Rozwoju Województwa Mazowieckiego do 2030 r. - Innowacyjne Mazowsze, która określa długookresowe procesy rozwojowe w regionie, wskazując właściwe dla regionu rozwiązania i działania, mające przygotować gospodarkę i społeczeństwo regionu do potrzeb i wyzwań przyszłości. Wynika również z Inteligentnych Specjalizacji Mazowsza, czyli obszarów o największych możliwościach rozwojowych, które zostały zidentyfikowane na podstawie diagnozy potencjału naukowego, gospodarczego oraz społecznego i które wskazują między innymi jako technologie wiodące, technologie informacyjno-komunikacyjne.\nW Projekcie przewidziano wykorzystanie nowych technologii komunikacyjnych (ICT) do świadczenia elektronicznych usług publicznych na poziomie dojrzałości 3 i 4 przez jednostki samorządowe z terenu województwa mazowieckiego. Realizacja Projektu stworzy warunki efektywnego stosowania informacji przestrzennej w regionie oraz usprawni kontakty urząd-przedsiębiorca-obywatel. Projekt ma istotne znaczenie dla rozwoju społeczeństwa informacyjnego i wypracowania regionalnego modelu elektronicznej administracji w województwie mazowieckim, dlatego jego realizacja popierana jest przez Konwent Wójtów, Burmistrzów i Prezydentów Województwa Mazowieckiego oraz Konwent Powiatów Województwa Mazowieckiego.\nElektroniczne usługi, które będą rezultatem Projektu ASI oraz systemy teleinformatyczne towarzyszące im jako tzw. back-office tym usługom, będą realizowane w oparciu o metody projektowania zorientowanego na użytkownika, w szczególności w zakresie interakcji interesariuszy z systemem teleinformatycznym (zarówno interesantów zewnętrznych tj. obywateli, przedsiębiorców, pracowników podmiotów publicznych, jak i pracowników administracji publicznej świadczących te usługi).\nW ramach Projektu zostaną opracowane i udostępnione również usługi danych przestrzennych i metadanych wynikające z Ustawy z 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. z dnia 7 maja 2010 r.) oraz towarzysząca im cyfryzacja danych przestrzennych tj. usługi:\nWyszukiwania, umożliwiające wyszukiwanie zbiorów oraz usług danych przestrzennych na podstawie zawartości odpowiadającychnim metadanych oraz umożliwiające wyświetlanie zawartości metadanych.\nPrzeglądania, umożliwiające co najmniej: wyświetlanie, nawigowanie, powiększanie i pomniejszanie, przesuwanie lub nakładanie na siebie zobrazowanych zbiorów oraz wyświetlanie objaśnień symboli kartograficznych i zawartości metadanych.\nPobierania, umożliwiające pobieranie kopii zbiorów lub ich części oraz, gdy jest to wykonalne, bezpośredni dostęp do tych zbiorów.\nPrzekształcania, umożliwiające przekształcenie zbiorów w celu osiągnięcia interoperacyjności zbiorów i usług danych przestrzennych.\nUmożliwiające uruchamianie usług danych przestrzennych.\nWięcej informacji: http://geodezja.mazovia.pl/projekty/asi/startasi.html