Faktoring – zbycie wierzytelności - mikroPorady.pl - Biznesowe wsparcie z najlepszej strony\nUmowa ta ma na celu poprawę płynności finansowej przedsiębiorcy i uniknięcie „zatorów” płatniczych. Stanowi ona prosty i skuteczny sposób na finansowanie obrotów handlowych, bez zaciągania przez przedsiębiorcę kredytu. Faktoring polega jednocześnie na „wyręczeniu” przedsiębiorcy z czynności zmierzających do uzyskania zapłaty lub odzyskania długu od klientów. Jak wynika z praktyki, jego rozliczanie na gruncie prawa podatkowego przysparza problemy.\nWierzytelność (należność), a więc z drugiej strony dług (zobowiązanie) może stanowić przedmiot obrotu gospodarczego. Faktoring to rodzaj działalności finansowej polegającej na wykupie „nieprzeterminowanych” (nieprzedawnionych) wierzytelności przedsiębiorców, należnych im od odbiorców z tytułu dostaw towarów lub usług, będący formą finansowania przedsiębiorców oraz świadczeniem na ich rzecz dodatkowych usług.\nUmowa faktoringu jest umową nienazwaną. W prawie polskim nie znajdujemy oddzielnych przepisów normujących obowiązkowe elementy umowy faktoringu. Mogą tu mieć zastosowanie m.in. przepisy dotyczące przelewu wierzytelności z art. 509-518 Kodeksu cywilnego (dalej: k.c.), dotyczące sprzedaży praw z art. 555 k.c., czy poręczenia (art. 876-887 k.c.), ale również i wielu innych przepisów w zależności od rodzaju dodatkowych usług świadczonych w ramach umowy faktoringu. . Umowa ta może zostać przez strony dowolnie ukształtowana z uwagi na swobodę zawierania umów i związaną z nią zasadą kształtowania treści umowy według własnego uznania (jednak w sposób niesprzeczny m.in. z przepisami bezwzględnie obowiązującymi).\nStronami umowy faktoringu są:\n• Faktor – wyspecjalizowany podmiot (np. bank) nabywający wierzytelności z tytułu dostawytowarów lub świadczenia usług i zobowiązujący się w uzgodniony sposób udzielać ekwiwalentnie cyklicznego, krótkoterminowego finansowania bieżącej działalności przedsiębiorstwa drugiej strony (faktoranta)\n• Faktorant – przedsiębiorca, który dokonuje/dokonał dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz nabywcy (dłużnika).\nFaktorantem jest przedsiębiorca, któremu na podstawie zawartej „umowy handlowej”, jako sprzedawcy lub dostawcy przysługuje wierzytelność, czyli prawo do żądania zapłaty za sprzedane lub dostarczone towary lub świadczone usługi.\nRozróżniamy m.in. następujące rodzaje faktoringu:\n• Faktoring pełny (właściwy) - ten rodzaj faktoringu polega na tym, że Faktor na mocy zawartej umowy faktoringu przejmuje na siebie nie tylko wierzytelności służące sprzedawcy (faktorantowi) względem nabywcy jego towarów i usług (dłużnikowi), ale dodatkowo bierze na siebie ryzyko wypłacalności dłużnika. Przy tego typu umowie faktorowi nie przysługuje prawo regresu, a więc żądania od faktoranta spłaty nieściągalnej wierzytelności, w przypadku, gdy dłużnik nie zapłaci zobowiązania. Faktoring właściwy cechuje się tym, że w następstwie zawarcia umowy dochodzi do definitywnego (bezzwrotnego) przeniesienia wierzytelności z Faktoranta na Faktora (przelew).\n• Faktoring niepełny - jego cechą charakterystyczną, odróżniającą go od faktoringu pełnego, jest brak obciążenia Faktora ryzykiem nieściągalności wierzytelności od dłużnika faktoranta. Pomimo zawarcia umowy faktoringu ryzyko nieściągalności wierzytelności pozostaje po stronie faktoranta. Często również nie dochodzi do przejścia od razu w całości wierzytelności na faktora. W takim przypadku nie można mówić o „sprzedaży” wierzytelności, ale raczej o „zaliczkowaniu” Faktoranta lub jego krótkoterminowym kredytowaniu przez faktora. W sytuacji niewypłacalności dłużnika wierzytelność w części niespłaconej „powraca” do Faktoranta (przelew był pod warunkiem zawieszającym). Korzyścią dla przedsiębiorcy (Faktoranta) jest to, że przy tego typu faktoringu Faktor pobiera znacznie mniejszą prowizję niż przy faktoringu właściwym (pełnym). Tym typem faktoringu są na ogół finansowane zobowiązania związane z kredytem kupieckim udzielanym przez przedsiębiorcę stałym odbiorcom.\n• Faktoring mieszany - łączy w sobie pewne cechy faktoringu pełnego i niepełnego. Polega on na tym, że Faktor przejmuje ryzyko niewypłacalności dłużnika, ale jedynie do określonej kwoty. W przypadku, gdy zadłużenie przekroczy ten próg, wówczas ryzyko przenosi się na Faktoranta. W umowach o faktoring mieszany podaje się kwotę, do wysokości której wierzytelności są „skupowane” na zasadzie faktoringu pełnego. Powyżej tej kwoty faktor przejmuje wierzytelności na zasadach faktoringu niepełnego (pod warunkiem zapłaty).\nJak widać istota faktoringu polega na „nabywaniu” wierzytelności dostawców przez Faktora od Faktoranta za określoną cenę i na określonych warunkach. Jednak podkreślenia wymaga, iż nie można zawierać umowy faktoringu, jeżeli dłużnik zastrzegł w umowie z dostawcą, że wierzytelność nie może być zbywana osobie trzeciej.\nFaktoring na gruncie podatku dochodowego.\nKwestia związana z rozliczaniem podatku dochodowego od sprzedaży wierzytelności od lat wywołuje kontrowersje. Poniżej przedstawiam wybrane koncepcje rozliczenia podatkudochodowego w przypadku przelewu wierzytelności (ich „sprzedaży”) na podstawie umowy faktoringu.\nWedle jednej z koncepcji, której jestem zwolennikiem, przy założeniu, że Faktorant zaliczył już wcześniej wierzytelność do przychodów należnych, trzeba przyjąć, że zapłata od faktora jest tylko spłatą tej należności (przychód podatkowy powstaje jednorazowo w momencie zarachowania przychodu podatkowego). Nie powinno się więc wykazywać po raz kolejny przychodu do opodatkowania z tytułu zapłaty należności.\nTakie stanowisko prezentują również organy podatkowe. Tytułem przykładu można przytoczyć treść pisma Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie z dnia 20 grudnia 2006 r., nr II US. I. PB/423-8/06, w którym wskazał, że:\n(…) środki pieniężne otrzymane przez Spółkę od faktora są jedynie zapłatą za fakturę, która – jak już wcześniej wspomniano - została opodatkowana podatkiem dochodowym od osób prawnych. Należność ta nie może stanowić przychodu podatkowego, gdyż powtórnie zostałaby opodatkowana tym podatkiem (…)\nCo prawda wskazana interpretacja została wydana na gruncie ustawy o CIT jednak w drodze analogii może mieć również zastosowanie na gruncie ustawy o PIT.\nZ drugiej strony, faktorant sprzedaje wierzytelności z dyskontem, a zatem ponosi stratę na sprzedaży wierzytelności. Strata ta - czyli różnica pomiędzy wartością nominalną wierzytelności, w takiej wysokości, jaka została zarachowana do przychodu, a ceną zbycia - jest kosztem uzyskania przychodów. Zgodnie z zasadą generalną, wynikającą z art. 22 ustawy o PIT, kosztamiuzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.\nDodatkowo kosztami uzyskania przychodów mogą zatem być także prowizja oraz odsetki płacone firmie faktoringowej.\nTakie stanowisko potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 29 kwietnia 2009 r. (nr IBPBI/2/423-127/09/AM), zgodnie z którą:\n(…) wyzbycie się przez spółkę wierzytelności na rzecz faktora – w zamian za otrzymanie kwoty wierzytelności w ustalonej wysokości – powinno być dla spółki obojętne z punktu widzenia przychodowego, jeżeli wierzytelność (wartość netto dokumentującej ją faktury) została uprzednio rozpoznana, jako przychód należny. Nie ma przy tym znaczenia, jaka będzie kwota wypłacona spółce przez faktora, a w szczególności to, czy kwota ta będzie wyższa od wartości netto faktury dokumentującej daną wierzytelność. Efektem podatkowym transakcji faktoringu będzie jedynie rozliczenie przez spółkę kosztów poniesionych na rzecz faktora (…).\nFirma sprzedała towary za sumę 10 000 zł. Kwotę tę zaliczyła do przychodów należnych.. Kontrahent nie dokonywał płatności za towar, dlatego spółka zawarła z bankiem umowę faktoringową, na podstawie której „sprzedała” na rzecz banku wierzytelność w wysokości nominalnej 10 000 zł za kwotę 5 000 zł do wysokości zapłaty. Z tytułu takiego zbycia spółka nie wykaże przychodu ponieważ wierzytelność ta została już potraktowana, jako przychód należny w dacie jej wymagalności. Jeżeli zapłata będzie wyższa to nadwyżka przypadnie F, a gdy jej nie będzie to przelew będzie skuteczny tylko do wysokości zapłaty.\nZgodnie z drugim poglądem, zbycie wierzytelności w ramach umowy faktoringu jest samodzielną czynnością podatkową. Faktor płaci Faktorantowi za przelewaną wierzytelność. Nie dokonuje płatności na rzecz faktoranta zamiast dłużnika faktoringowego. Dłużnik faktoringowy nie zostaje zwolniony z długu, a faktor ten dług egzekwuje. Faktor wchodzi w prawa wierzyciela, czyli Faktoranta. To jemu dłużnik będzie musiał całość należności zapłacić lub Faktor jako wierzyciel będzie egzekwował należność. Jeżeli również w drodze sądowej w drodze egzekucji ściągnie mniej niż 5000 zł to poniesie stratę, a jak więcej to osiągnie zysk. Faktorant zbywa swoją wierzytelność, a w zamian otrzymuje od Faktora - nowego wierzyciela zapłatę.\nW takiej sytuacji kosztem uzyskania przychodów będą więc prowizje i odsetki zapłacone na rzecz faktora oraz nominalna wartość zbywanej wierzytelności. Taki pogląd możemy odnaleźć w wyroku WSA we Wrocławiu z 26 czerwca 2003 r. sygn. akt I SA/Wr 387/01, w którym sąd stwierdził, że:\nuprzednie zarachowanie jako przychodu należności na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy (w niniejszej sprawie odnosi się to do przychodu z rat leasingowych) nie jest jednak równoznaczne z uzyskaniem przychodu w tym okresie sprawozdawczym, gdyż przychód ten może powstać dopiero w następnych okresach sprawozdawczych, w których będą wykonywane dostawytowarów i usług, na poczet których zarachowano należności. Przychodem zaś ze sprzedaży wierzytelności u osób prawnych, dla których obrót wierzytelnościami nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży prawa majątkowego, jakim jest wierzytelność (art. 14 ust. 1)”, a dalej, że: „przychodem z umowy factoringu jest wartość wierzytelności wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży. Kosztem uzyskania tego przychodu jest natomiast wartość nominalna zbywanej wierzytelności i ewentualne poniesione wydatki w postaci prowizji i odsetek.\nDlatego wystąpi u Faktoranta strata.\nFaktoring a VAT.\nOpodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT).\nDostawę towarów stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT). Za towary uznaje się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).\nZa świadczenie usług należy uznać każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnejlub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w myśl art. 7, w tym również:\n3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT).\nCzynności polegającej na zbyciu wierzytelności własnych nie można uznać za dostawę towaru, gdyż wierzytelność stanowi prawo majątkowe, które nie mieści się w dyspozycji art. 2 pkt 6 ustawy, określającego, co należy rozumieć, na potrzeby podatku od towarów i usług, pod pojęciem towaru. Zbycie wierzytelności nie stanowi również świadczenia usługi, ponieważ jest ono jedynie przejawem wykonania prawa własności w stosunku do wierzytelności powstałej z innego tytułu (dostawy towaru lub świadczenia usługi). W konsekwencji transakcja, której przedmiotem jest zbycie wierzytelności własnych, pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Tym samym podatnik (sprzedający wierzytelność) w ramach ww. transakcji nie występuje w roli podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.\nStanowisko takie potwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w piśmie z dnia 2 lipca 2012 r., nr IPPP1/443-387/12-3/MP.\nW ustawie o VAT brak jednoznacznych regulacji dotyczących sposobu opodatkowania rozliczeń z tytułu umowy faktoringu. Z usługami faktoringu na potrzeby VAT mamy do czynienia w przypadku cesji wierzytelności dokonywanych na podstawie zawartej stałej umowy, według której nabywca tych wierzytelności poza finansowaniem zbywcy pełni dodatkowe funkcje, takie jak ściąganie wierzytelności czy inne funkcje administracyjne. Ponadto należy pamiętać, że nie będzie faktoringiem pojedyncza sprzedaż wierzytelności niemająca charakteru ciągłego.\nNatomiast obowiązek podatkowy w VAT powstaje po stronie Faktora kupującego wierzytelność. Nabywca wierzytelności odprowadza podatek należny od wykonanej usługi ściągania długów, mieszczącej się w ramach faktoringu.\nZgodnie z art. 43 ust. 15 ustawy o VAT, zwolnienia przewidziane dla działalności finansowej (wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 37–41 oraz w ust. 13) nie mają zastosowania do czynności ściągania długów, w tym faktoringu. Bez względu na to, czy przedmiotem umowy jest faktoring właściwy, niewłaściwy czy mieszany, świadczona na tej podstawie usługa nie korzysta ze zwolnienia w opodatkowaniu VAT. Jest ona opodatkowana stawką podstawową w wysokości 23%.\nNatomiast opodatkowaniu nie podlegają odsetki. „Odsetki karne”, bowiem mają charakter "sankcyjno-odszkodowawczy". Z jednej strony stanowią „sankcję” nałożoną na faktoranta z tytułu niewykonania obowiązku nałożonego na niego postanowieniami umowy faktoringowej, natomiast z drugiej – rekompensują szkodę poniesioną przez faktora w związku nieotrzymaniem środków pieniężnych w czasie przewidzianym tą umową. Odsetki te są należne Faktorowi niezależnie od wykonywania jakichkolwiek usług na rzecz Faktoranta. Tym samym odsetki za zwłokę w zapłacie należności nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usługi (ani żadnej innej czynności opodatkowanej), wobec czego nie można uznać ich za objęte zakresem opodatkowania VAT.\nStanowisko takie potwierdził Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w piśmie z dnia 14 lutego 2012 r., nr IPPP1/443-1779/11-2/AP, gdzie wyrażone zostało stanowisko, zgodnie z którym:\n(…) należy uznać, iż odsetki karne nie stanowią wynagrodzenia z tytułu świadczenia usługi ani z tytułu żadnej innej czynności opodatkowanej i tym samym nie są objęte zakresem opodatkowania podatkiem VAT.\nPogląd, iż odsetki karne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) TSUE w wyroku w sprawie BAZ Bausystem AG z dnia 1 lipca 1982 r. sygn. C-222/81 uznał, iż odsetki karne z tytułu nieterminowej płatności nie mogą zostać uznane za wynagrodzenie w rozumieniu przepisów o VAT i tym samym nie mogą stanowić podstawy opodatkowania tym podatkiem. W uzasadnieniu wyroku TSUE wskazał, iż wypłata odsetek karnych nie ma żadnego związku ze świadczeniem i konsumowaniem usługi, a kwota odsetek karnych nie stanowi wynagrodzenia świadczącego usługę, lecz rekompensatę za opóźnioną płatność czy poniesioną szkodę.\nPodobne stanowisko w kwestii opodatkowania odsetek karnych zajmują również organy podatkowe. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 29 września 2009 r. sygn. IPPP1-443-708/09-2/JB uznał, iż „odsetki karne za opóźnienia w płatnościach przez faktoranta na rzecz Banku nie stanowią wypłaty wynagrodzenia za świadczenie usług faktoringu wykonane przez Wnioskodawcę, mają one bowiem charakter sankcyjny i jako takie nie mieszczą się w katalogu czynności określonych w art. 5 ustawy o VAT i nie podlegają przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym zapłata odsetek karnych nie będzie stanowiła elementu podstawy opodatkowania w świadczonej usłudze faktoringu”. (…).\nUmowa: Statut europejskiej spółki akcyjnej - Wariant 2\nOdliczenie podatku VAT za usługę faktoringową.\nZ art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary lub usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Gdy kwota VAT naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty VAT należnego, powstała nadwyżka obniża podateknależny za następne okresy rozliczeniowe lub podlega zwrotowi na rachunek bankowy.\nMając na uwadze charakter umowy faktoringu (który polega na zapewnieniu przedsiębiorcompłynności finansowej bez konieczności samodzielnego przez nich egzekwowania długów), należy uznać, że „wykup” wierzytelności jest związany z czynnościami opodatkowanymi, wykonywanymi przez przedsiębiorcę – tu Faktoranta. Tym samym faktura wystawiona przez bank, dokumentująca usługi faktoringu, daje przedsiębiorcy prawo do odliczenia VAT.\nBiorąc pod uwagę fakt, że przedmiotem umowy faktoringu są wierzytelności wynikające z działalności podatnika (Faktoranta), która o ile jest opodatkowana VAT to podatnikowi przysługuje prawo do odliczania podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych od faktora, dotyczących wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług faktoringu, obejmującego w szczególności prowizję przygotowawczą oraz prowizję operacyjną, odsetki dyskontowe oraz odsetki umowne, do których doliczany jest podatek VAT w wysokości 23%.\nStanowisko takie potwierdzają również organy podatkowe, czego przykładem może być pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 22 marca 2011 r., nr IPPP1–443–1316/10–4/AS, w którym czytamy:\n(…) nabywca wierzytelności świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługę ściągania długów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.\nW uzupełnieniu stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, iż nabyta usługa ściągania długów ma związek z działalnością gospodarczą Spółki, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji stwierdzić należy, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatkunaliczonego, wynikającego z faktury wystawionej przez nabywcę wierzytelności, gdyż nie dokumentuje ona czynności niepodlegającej opodatkowaniu, bądź zwolnionej od podatku, a z drugiej strony jest to czynność - jak zadeklarowała Spółka - związana z jej działalnością opodatkowaną (…).


Pozbądź się kilogramów w zgodzie z naturą - Modern Men\nHome » Zakupy » Art. Spożywcze » Pozbądź się kilogramów w zgodzie z naturą\nDodane: 2016-08-05 :: Kategoria: Zakupy / Art. Spożywcze\nMarzysz o smukłej sylwetce, ale osiągniętej w zdrowy, naturalny sposób? Nie wierzysz szeroko dostępnej chemii oraz suplementom diety? Masz rację, warto zaufać naturze, skoro od lat pomagała ludziom zdrowo żyć. Doskonałym sposobem, który pomaga w osiągnięciu wymarzonej sylwetki, jest młody zielony jęczmień. Badania wskazują, że jest bardzo zdrowy - jest doskonałym źródłem witamin i składników mineralnych. Ponadto zawiera mnóstwo witaminy C oraz bogactwo egzogennych aminokwasów i błonnika pokarmowego. To właśnie wysoka zawartość błonnika sprawia, że młody zielony jęczmień posiada właściwości odchudzające. Ponadto potrafi pomóc w innych problemach zdrowotnych: pomaga w leczeniu zmian skórnych, chorób sercowo-naczyniowych i cukrzycy, a także ma swoje zastosowanie w preparatach do płukania gardła. Gdzie można nabyć ten niezwykły produkt? Warto zapoznać się z ofertą sklepu ecosklep24.pl - posiadają również wiele innych wspaniałych i zdrowych produktów.\nGdy już zbudowaliśmy nowy dom, to warto zadbać również o jego wyposażenie. Nie możemy przecież spać na ziemi i gotować nad ogniem. Przydadzą nam się do każdego pokoju komplety mebli Bielsko-Biała. Warto zatem poszukać firmy, która nam w tej kwestii na pewno pomoże. Jesteśmy pewni, że warto postawić ...


Janusz Kondriatuk zmarł w wieku 76 lat. Kim był autor Jak pies z kotem?\nZmarł reżyser i scenarzysta Janusz Kondratiuk. Autor „Jak pies z kotem” i „Dziewczyn do wzięcia” miał 76 lat\nZeszłoroczny film „Jak pies z kotem” zrobił olbrzymią furorę na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni i szybko doczekał się dużej widowni również w kinach. Niestety, reżyser Janusz Kondratiuk nie będzie mógł wykorzystać tego sukcesu podczas pracy nad kolejnymi produkcjami. Artysta dzisiaj w nocy zmarł.\nJanusz Kondratiuk urodził się 19 września 1943 roku na terenie dzisiejszego Kazachstanu. Był jednym z najbardziej prominentnych i lubianych polskich reżyserów w okresie PRL-u. Początkowo planował karierę malarza, ale jak sam przyznawał jego obrazy były pozbawione głębi koloru. Do szkoły dostał się jednak w tym czasie jego starszy brat Andrzej (również znany reżyser, autor „Hydrozagadki”), a dom Kondratiuków zaczęły odwiedzać postaci, które miały zdefiniować polskie kino na kilka następnych dekad. Obaj bracia współpracowali zresztą przy kilku filmów, choć nie była to łatwa znajomość zawodowa, o czym Janusz Kondratiuk miał dokładnie opowiedzieć w swojej ostatniej produkcji fabularnej.\nSpośród najciekawszych dzieł reżysera z tamtego okresu warto wspomnieć o telewizyjnym zbiorze nowel „Jak zdobyć pieniądze, kobiety i sławę” oraz filmach „Dziewczyny do wzięcia” i „Złote runo”. W okresie III RP Kondratiuk tworzył już ze znacznie mniejszą częstotliwością, dlatego młodsi widzowie mogą mieć początkowo problemy z przypomnieniem sobie jego filmów.\nJanusz Kondratiuk zmarł 7 października po długiej walce z chorobą raka trzustki.\nInformację na ten temat przekazał Polskiej Agencji Prasowej szef Stowarzyszenia Filmowców Polskich, Jacek Bromski. W zeszłym roku twórca wrócił na szczyt ze świetną, częściowo autobiograficzną produkcją pt. „Jak pies z kotem”. Opowiedział w niej o ostatnich miesiącach życia swojego brata i koniecznością opiekowania się schorowanym Andrzejem. Film był nominowany do Orła, ale najwięcej nagród zdobył w kategoriach aktorskich. Aleksandra Konieczna otrzymała Orła i Złotego Lwa, a tą drugą statuetką może się też pochwalić Olgierd Łukaszewicz. Było to w pewnym sensie tożsame ze style Kondratiuków, którzy zawsze stawiali na proste historie i dobre kierowanie aktorami, tak by ich talent mógł wybrzmieć z pełną naturalnością.\nTagi: andrzej kondratiukdziewczyny do wzięciajak pies z kotemjanusz kondratiukjanusz kondratiuk kto tojanusz kondratiuk nie żyjejanusz kondratiuk zmarłjanusz kondriatuk kim był


Liquid CBD do e papierosa 5% - Produkty - Portal informacyjny dla Polaków w Anglii\nLiquid CBD do e papieros...\nMedycyna naturalna\t(15)\nDodano: 2021.01.22 Data ważności: 2021.12.31 Wyświetlenia: 34\nCena: 27 GBP (£)\nDzięki wdychaniu CBD za pomocą e-papierosa lub inhalatora, CBD trafia przez płuca bezpośrednio do dużego obiegu krwi, który dostarcza go do całego organizmu. W przeciwieństwie do przyjmowania CBD doustnie, metoda ta zapobiega rozkładaniu części substancji aktywnej przez wątrobę, dzięki czemu 100% przyjmowanego CBD jest wchłaniane przez organizm.\n10ml butelka z 5% zawartością CBD (500mg).\n0% THC dzięki wykorzystaniu czystych kryształów CBD.\nNie zawiera nikotyny.\nMoże być użyte w tradycyjnych e-papierosach i e-fajkach.\nSzybka absorpcja CBD przez płuca.\nNaturalny smak CBD.\nProdukt wegański i bez glutenu.\nKryształy CBD (500mg) – 0% THC\nChronić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych i wysokiej temperatury (>25 stopni).\nUwaga: e-papierosy nie są odpowiednie dla osób cierpiących na choroby układu krążenia, matek karmiących, kobiet w ciąży i osób poniżej 18 roku życia! Produkty te muszą być również przechowywane w miejscu niedostępnym dla dzieci. Żaden z produktów Nordic Oil, w tym olejki do e papierosa, nie jest przeznaczony do leczenia uzależnienia od nikotyny. W przypadku chęci zaprzestania używania nikotyny należy skontaktować się z farmaceutą lub lekarzem, a w przypadku chęci zaprzestania używania nikotyny należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.\nPodane treści służą wyłącznie celom informacyjnym i szkoleniowym i nie zastępują porady lekarskiej lub farmaceutycznej. Nasze teksty nie są przeznaczone do samodzielnego diagnozowania i leczenia chorób.\nW przypadku dodatkowych pytań, jesteśmy do Państwa dyspozycji.\nLiquidu CBD używaj jak wszystkich innych liquidów przeznaczonych do e-papierosów.\nParę przytrzymaj w płucach kilka sekund, aby zapewnić optymalną absorpcję produktu.\nJeden mililitr płynu zawiera 50mg CBD. Dla porównania: Odpowiada to około 8 kropli naszego 15% oleju CBD.


sowane byÅ‚o jako noÅ›nik energii (spalanie) oraz podstawowy materiaÅ‚ budowlany do budowy chaÅ‚up i domÃ³w mieszkalnych, budowli gospodarczych, koÅ›cioÅ‚Ã³w, mostÃ³w, a takÅ¼e budowli obronnych. Wykorzystywano pnie o zrÃ³Å¼nicowa\nDodane: 05-07-2016 15:43\nDomek dla lalek krÃ³lowej Marii\nJedna z najpiÄ™kniejszych i najbardziej znanych budowli tego typu to rezydencja krÃ³lowej Marii, wyeksponowana obecnie na zamku krÃ³lewskim w Windsorze w Anglii4. PasjÄ… krÃ³lowej byÅ‚o kolekcjonowanie porcelany, sztuÄ‡cÃ³w, mebli i obrazÃ³w. StÄ…d pomysÅ‚ na prezent urodzinowy dla niej zaczerpnÄ™Å‚a jej kuzynka, ksiÄ™Å¼niczka Maria Luiza i w porozumieniu z angielskim architektem Edwinem Lutyensem zaplanowaÅ‚a budowÄ™ miniaturowego zamku Windsor. Budowla z zewnÄ…trz jest replikÄ… XVIII wiecznego zamku, z kolei wnÄ™trze przedstawia rezydencjÄ™ krÃ³lewskÄ… w latach 20. XX wieku. BudowÄ™ miniaturowej kopii krÃ³lewskiej siedziby rozpoczÄ™to w 1920 roku, a ukoÅ„czono w 1924. Budynek zostaÅ‚ wyposaÅ¼ony w Å›wiatÅ‚o elektryczne, posiada 2 windy, instalacjÄ™ wodociÄ…gowÄ… i kanalizacjÄ™ sanitarnÄ…. W Å‚azience ktÃ³ra zawiera muszlÄ™ klozetowÄ… jest nawet miniaturowy papier toaletowy i rÄ™czniki. W garaÅ¼ach znajdujÄ… siÄ™ repliki samochodÃ³w z silnikami benzynowymi uÅ¼ywanymi wÃ³wczas przez rodzinÄ™ krÃ³lewskÄ…. W winiarni znajdujÄ… siÄ™ miniaturowe butelki z prawdziwym winem i wÃ³dkÄ…. Biblioteka wypeÅ‚niona jest oprawionymi w skÃ³rÄ™ miniaturowymi ksiÄ…Å¼eczkami, a wnÄ™trze paÅ‚acu wypeÅ‚niajÄ…: meble, zastawy stoÅ‚owe, sztuÄ‡ce, obrazy, dywany itd.5. Replika zamku do dziÅ› stanowi cenny dokument historyczny i ukazuje dokÅ‚adnie Å¼ycie rodziny krÃ³lewskiej w Anglii na poczÄ…tku XIX wieku. Wykonana zostaÅ‚a w skali 1:12 i zawiera modele wyposaÅ¼enia wielu znanych w tym czasie firm.\nArtykuÅ‚ o ogrzewaniuLeczenie kanałowe - nowe metody czyli endodoncjaZacznij sprzÄ…taÄ‡ ekologicznie. CO i jak z eko Å›rodkami czystoÅ›ciEspresso, latte i inneWhy You should visit Cracow?SamochÃ³d w naprawie - co i jak?Topowe zastosowania naturalnych olejkówO nagrzewnicach - kilka ważnych informacjiCzy potrzebujesz terapii grupowej?O terapii grupowej- psycholodzyDentysta ZabrzeTwój samochodów - jak sobie radzić z usterkami?Co musisz wiedzieć o kosmetykach arganowych?Pozycjonowanie lokalne, czy warto?Reduce smoke for engineZwyżka z operatorem. Komu może się przydać?Jak maszyny budowlane ułatwiają życieJak dobrze urzÄ…dziÄ‡ ogrÃ³d?O kartkach zaproszeniowych na ślubJak przyjemnie wypożyczyć stół?Ogrodzenia - komu potrzebne i dlaczegoArtykuÅ‚ o prawiePrawdziwa sauna w ogrodzie. Czy jest tak pięknie jak brzmi?Dla świeżo upieczonej mamyO dealerach aut salonowychWhy you should hire high pressure cleaning servicePlumbing servicesKrótko i zwięźle o poligrafiiO reklamie na przyczepach. Krótko i na tematAbout plumbing issues in bathroomPlumber for water problems in bathroom


The Last Tinker: City of Colors - wersja cyfrowa - kup The Last Tinker: City of Colors - wersja cyfrowa na Cyfrowe - sklep.gram.pl\nsklep.gram.pl Cyfrowe Przygodowe The Last Tinker: City of Colors - wersja cyfrowa\nThe Last Tinker: City of Colors - wersja cyfrowa\nGatunek: przygodowa / akcja\tWersja: w całości po angielsku Ocena: brak ocen dodaj swoją Producent: Daedalic Entertainment Gwarancja: Brak gwarancji, produkt objęty obsługą posprzedażową producenta. Szczegółowe informacje na temat kanałów obsługi posprzedażowej można uzyskać w Dziale Obsługi Klienta Gram.pl. Gra na platformę Steam Czym są gry cyfrowe?\nW ramach zakupu produktu "The Last Tinker: City of Colors - wersja cyfrowa" otrzymasz wyłącznie klucz do gry.\nThe Last Tinker: City of Colors to trójwymiarowa platformówka akcji, w której nie tylko walczymy z przeciwnikami, ale i rozwiązujemy zagadki logiczne. Produkcja nawiązuje do takich hitów, jak: Jak and Daxter i Banjo Kazooie.\nGłównym bohaterem The Last Tinker: City of Colors jest młody chłopiec o imieniu Koru zamieszkujący slumsy miasteczka Colortown. Zadanie protagonisty polega na zmierzeniu się z tajemniczymi siłami, która kradną kolory i sprawiają, że miejsce, w którym toczy się akcja gry, staje się ciemne i ponure. Aby przywrócić je do życia, Koru musi skorzystać ze swojej niesamowitej umiejętności, pozwalającej na tworzenie przedmiotów siłą wyobraźni.\nThe Last Tinker: City of Colors to niesamowita przygoda, którą można przeżyć sterując Koru przy użyciu klawiatury i myszy lub za pomocą kontrolera. Gra świetnie nadaje się zarówno dla młodszych, jak i nieco starszych miłośników tego typu zabawy.\nsystem operacyjny Windows Vista lub Windows 7, procesor Intel Core Dual-Core 2,6 GHz lub AMD Dual-Core Athlon 3 GHz, 2 GB RAM, karta graficzna NVIDIA GeForce 8500 GT lub AMD Radeon HD 4650 (SM 3.0 z 512 MB VRAM), DirectX 9.0c, 2 GB wolnego miejsca na dysku twardym, karta dźwiękowa zgodna z DirectX, klawiatura i mysz z rolką\nsystem operacyjny Windows 7 lub nowszy, procesor czterordzeniowy, karta graficzna NVIDIA GeForce GTX 280 lub AMD Radeon HD 4830 (SM 3.0 z 1 GB VRAM), DirectX 9.0c, 2 GB wolnego miejsca na dysku twardym, karta dźwiękowa zgodna z DirectX, kontroler Xbox 360


Zrób to sama – ulubiona myjka dla dziecka!\nChcesz, by Twój maluch uwielbiał codzienne kąpiele? Tchnij nowe życie w stare przedmioty i stwórz dla niego ulubionego bohatera – np. milusińską żabkę, która może być myjką a jednocześnie świetną zabawką. Tylko od Ciebie zależy, jaką postać wybierzesz!\nWytnij elementy ze starego ręcznika\nZszyj je ze sobą\nWywiń go na drugą stronę, by ukryć szwy\nWytnij i doszyj pozostałe elementy (oczy, nogi, brzuszek)


Mistrzostwa Europy w Powożeniu - Zabookuj.eu - Sport\nMistrzostwa Europy oraz Mistrzostwa Polski w Powożeniu\nMistrzostwa Europy Dzieci, Juniorów i Młodych Powożących oraz Mistrzostwa Polski w Powożeniu Zaprzęgami Jednokonnymi\nW minionym tygodniu (21-24.08) w Stadzie Ogierów w Książu (woj. dolnośląskie) odbyły się Mistrzostwa Europy Dzieci, Juniorów i Młodych Powożących oraz Mistrzostwa Polski w Powożeniu Zaprzęgami Jednokonnymi. Wszystko to działo się przy okazji odbywających się w tym samym terminie zawodów rangi CAH***H1. Reprezentacja Polski zdobyła łącznie 3 medale! Jeden złoty oraz dwa brązowe. Mistrzynią Polski w Powożeniu Zaprzęgami Jednokonnymi została Weronika Kwiatek.\nZawody trwające cztery dni rozpoczęły się w czwartek próbą ujeżdżenia dla dzieci i juniorów. Po pierwszym dniu próby wśród dzieci najlepiej poradziły sobie dwie Niemki, zajmując pierwsze miejsce Anna Hüsges. Drugie miejsce ex aequo zajęła Niemka Lisa Maria Tischner oraz Polak Weronika Bogacz. W kategorii juniorów po pierwszym dniu podium należało do Niemców i Austriaków. Najwyżej sklasyfikowanym w tym konkursie Polakiem był Szymon Gielec, zajmując 7 miejsce.\nKolejnego dnia rozgrywane były próby ujeżdżenia dla Młodych Powożących , CAH***H1 oraz Mistrzostwa Polski. Wśród kategorii Młodych Powożących ponownie królowali Niemcy a także Węgier. Bardzo dobre 5 miejsce po próbie ujeżdżenia zajął Polak Filip Nowacki. W kolejnej rozgrywanej kategorii jaką był konkurs Młodych Powożonych Koni Polacy mimo dzielnej walki nie dali wyrwać Niemcom podium. Czwarte miejsce przypadło Marcinowi Kilańczykowi.\nW ramach konkursu CAH***H1 rozgrywane były Mistrzostwa Polski w Powożeniu Zaprzęgami Jednokonnymi. Tym razem prym wiedli Polacy. Najlepiej spisała się Weronika Kwiatek , która wyprzedzając swojego brata, Bartłomieja objęła prowadzenie. Wysoko klasyfikowanym był również Adrian Kostrzewa- 4 miejsce.\nTego samego dnia rozgrywała się także pierwsza próba konkursu drużynowego. Polacy (w składzie: Bogacz, Gielec, Ickiewicz, Nowacki, Kilańczyk) po pierwszej próbie obejmowali świetne 2 miejsce, przegrywając z Niemcami 14,5 pkt. Na trzecim miejscu znajdowali się Duńczycy.\nSobota był dniem zmagań maratonu dla wszystkich kategorii wiekowych. Po dwóch próbach W kategorii dzieci Weronika Bogacz awansowała na pierwsze miejsce. W kategorii juniorów niestety nasz zawodnik Szymon Gielec spadła na miejsce dziesiąte. Niestety z konkursem Młodych Powożących podczas drugiej próby nie poradził sobie zajmujący po ujeżdżeniu Filip Nowacki.\nMarcin Kilańczyk awansował natomiast z miejsca czwartego na miejsce drugie w kategorii Młodych Powożonych Koni.\nW konkursie CAH***H1 pierwsze dwa miejsca bez zmian należały do rodzeństwa Kwiatków. W konkursie nadal prowadziła Weronika. Również w zmaganiach drużynowych nasza ekipa pozostała na miejscu drugim.\nPo ostatniej próbie zręczności Polska mogła cieszyć się z sukcesów zarówno indywidualnych jak i drużynowych. W kategorii Młodych Powożących Koni awans z drugiego miejsca zaliczył Marcin Kilańczyk tym samym zdobywając złoty medal Mistrzostw Europy. Po zajętej rywalizacji w kategorii dzieci brązowy medal wywalczyła Weronika Bogacz. Drużyna Polski w składzie : Weronika Bogacz i Bohun, Szymon Gielec i Indygo, Dominika Ickiewicz i Kalif oraz Filip Nowacki i Dulcyna wywalczyła brązowy medal!\nW konkursie CAH***H1 podium należało do Polaków! Pierwsze miejsce w konkursie zajęła Weronika Kwiatek, tym samym zdobywając tytuł Mistrzyni Polski w Zaprzęgach Jednokonnych. Drugie miejsce w konkursie oraz w klasyfikacji Mistrzostw Polski czyli tytuł Vice Mistrza Polski zdobył brat Weroniki, Bartłomiej Kwiatek. Na trzecie miejsce w klasyfikacji ogólnej konkursu awansował Adrian Kostrzewa, jednocześnie zdobywając tytuł II Vice-Mistrza Polski.\nOrganizacja takich ważnych zawodów w Polsce a także wyniki Polaków na tychże zawodach pokazują ,że powożenie to sport z perspektywami. Nadal jednak nie tak popularny w Polsce jak inne dyscypliny jeździeckie.


Bóle pleców - przyczyny, leczenie, domowe sposoby\nObecnie wielu z nas prowadzi niezdrowy tryb życia oraz zapomina o aktywności fizycznej, a to natomiast doprowadza do powszechnie występującej dolegliwości, jaką jest ból pleców. Odczuwają go osoby w różnym wieku, lecz przyczyna zazwyczaj jest ta sama - siedzący tryb życia. Jakie są inne przyczyny? Jak można się go pozbyć? Dowiedz się!\nCzym są bóle pleców?\nMówi się, że bóle pleców to choroba stulecia, ponieważ według przeprowadzonych badań nawet 80% populacji kiedyś zmagało się lub będzie zmagać z tą dolegliwością. Są one spowodowane różnymi czynnikami, dlatego postawienie diagnozy zazwyczaj nie jest proste. Dolegliwości bólowe najczęściej pojawiają się w okolicy lędźwiowej oraz szyi.\nNarażone na nie najbardziej są osoby, które wiele czasu przebywają w pozycji siedzącej - np. praca biurowa. Na tę przypadłość nieco częściej cierpią panie, ponieważ często zdarza im się chodzić w butach na wysokich obcasach. Niektórzy z nas mają również niewłaściwe nawyki w postawie, które prowadzą do skoliozy lub lordozy. Są to poważne schorzenia, które są odpowiedzialne właśnie za bóle pleców.\nJakie są przyczyny bólu pleców?\nZdążyliśmy już wspomnieć, że najczęstszą przyczyną bólu pleców jest przebywanie w pozycji siedzącej przez długi czas. Zazwyczaj jest to spowodowane takim charakterem pracy. Po powrocie domu natomiast wielu z nas oddaje się relaksowi przed telewizorem. Niestety brak aktywności fizycznej nie służy naszemu kręgosłupowi.\nDodatkowo wielu z nas zmaga się z wadami postawy, które powstały już w dzieciństwie. Noszenie plecaka na jednym ramieniu czy garbienie się to jedynie kilka ze złych nawyków. To wszystko natomiast prowadzi m.in. do pogorszenia elastyczności kręgosłupa oraz osłabienia siły mięśni pleców, czego wynikiem jest ból pleców.\nNależy jednak wiedzieć, że ból pleców może być spowodowany również wieloma chorobami, których nie powinniśmy ignorować. Do najczęstszych zaliczamy wypadnięcie dysku, urazy, złamanie kręgów, choroby reumatyczne, czy zmiany zwyrodnieniowe.\nCo więcej, bóle pleców mogą być spowodowane pozakręgowymi przypadłościami takimi jak:\nBól pleców - kiedy udać się do lekarza?\nNajczęściej ból pleców nie jest niebezpieczny, aczkolwiek w niektórych sytuacjach natychmiast powinniśmy udać się do lekarza. Mianowicie jest to konieczne, gdy\ndolegliwości bólowe utrzymują się dłużej niż 7 dni,\nwystępują inne objawy takie jak np. wysoka gorączka,\nwystąpił niedowład kończyn lub problemy z poruszaniem,\nprzyczyna bólu pleców jest nieznana,\nból pleców jest bardzo silny.\nJak wygląda leczenie bólu kręgosłupa?\nWyróżniamy kilka metod leczenia bólu kręgosłupa takie jak:\nfarmakoterapia (przyjmowanie leków np. rozkurczowych),\nfizjoterapia (np. masaż na ból pleców - poznaj ofertę Wellme Time),\nCzy istnieją domowe sposoby na ból kręgosłupa?\nGdy doskwiera nam ból kręgosłupa, to możemy spróbować domowych sposobów, które najczęściej są skuteczne:\numiarkowana aktywność fizyczna - przede wszystkim należy ograniczyć ćwiczenia. Niewskazane jest więc podnoszenie ciężarów itp. Nie oznacza to jednak, że mamy cały wolny czas spędzać na kanapie.\nciepła kąpiel - ciepło bardzo pomaga na ból kręgosłupa i spięte mięśnie. Możliwości jest wiele - możemy zastosować ciepłą kąpiel, korzystać z maści rozgrzewających, czy też przygotowywać gorące okłady.\nłatwo dostępne środki przeciwbólowe - gdy ból jest niezwykle dokuczliwy, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby sięgnąć po tabletki przeciwbólowe, które znajdziemy w aptekach. Jest to jednak rozwiązanie na krótką metę.\nodpoczynek - jakie jest najlepsze lekarstwo na ból? Sen, oczywiście! W te trudne dni warto położyć się wcześniej spać, by kręgosłup mógł odpocząć. Co istotne, należy pamiętać o odpowiedniej pozycji podczas snu.\nokłady z octu jabłkowego - wystarczy zamoczyć kawałek materiału (np. szmatkę) w occie jabłkowym i przyłożyć taki okład na bolące miejsce.\nćwiczenia na ból kręgosłupa.\nCo ważne, jeśli dolegliwości bólowe nie ulegną zmniejszeniu lub wręcz będą się nasilać, to wskazana jest szybka wizyta u lekarza, który wdroży odpowiednie leczenie.\nPolecam zmianę materaca na nowy, dobre mają na https://materace-viscotherapy.pl/16-materace-piankowe\nNieregularna miesiączka po porodzie - co powinnaś wiedzieć?


śr kwie 15, 2015 7:41 am\nśr kwie 15, 2015 7:40 am\nJa z kolei władam biegle 3 językami obcymi, nauczyłam się ich „bezboleśnie”, chociaż nie uważam, że jestem w tym kierunku specjalnie uzdolniona. Wręcz przeciwnie: zgodnie z obiegowymi opiniami jestem antytalentem językowym, bo nie mam zdolności muzycznych i nie potrafię zaśpiewać piosenki bez fałszo...\nśr kwie 15, 2015 7:37 am\nja mialam fest kaca, na wycieczce bylam i musialam na takim kacu na szrenice zapie**alac, oj ciezko by bylo. Kolega dal mi jedna tabletke - rozpuszczac w wodzie - zeby bylo dosc mocne stezenie do mialam ok 1/2 kubeczka i 1 tabletka. 10 minut i po sprawie - a mialam okropne klopoty zoladkowe. I duzo ...\nśr kwie 15, 2015 7:36 am\nPrzepis na poncz na winie z rumem i owocami cytrusowymi Liczba porcji: 5-6 Czas przygotowania: 15 min Czas chłodzenia: 2 h Składniki: butelka białego lub różowego wytrawnego wina (o łagodnym smaku) kieliszek rumu pomarańcza czerwony grejpfrut cytryna cukier do smaku kilka listków świeżej mięty lub s...\nwt mar 10, 2015 2:52 am\nMusze się to tego zastosować : ) bo faktycznie coś w tym musi być i jest to prawda hhehe ; ) akurat kiedyś trenowałem bardzo dużo na zawody akurat tenisa stołowego i codziennie na to poświęcałem tak z 3-4 godziny a później jakiś sukces w mojej pracy odniosłem.


Jak ubrać się na wesele - Religia - 2019\nGłówny / Religia / Jak ubrać się na wesele\nŚlub jest jednym z siedmiu sakramentów Kościoła Prawosławnego, uświęcających więzi rodzinne. Podczas ceremonii nowożeńcy przysięgają prawdziwej miłości aż do śmierci i gotowi są chronić siebie nawzajem we wszystkich kłopotach i nieszczęściach, wspierać we wszystkich przedsięwzięciach. Ponieważ sakrament odbywa się w budynku kościelnym, specjalne wymagania są nakładane na ubrania zarówno nowożeńców, jak i ich gości.\nGość gości. Dla kobiet zasady są w zasadzie takie same jak zawsze: spódnica nie wyższa niż palik, nakrycie głowy. Sukienki z głębokim dekoltem, odkrytymi ramionami i plecami - zła opcja. Jeśli to możliwe, przykryj wszystkie otwarte obszary ciała szalem lub pelerynką. Nie ma specjalnych preferencji w kolorze, ale nie wybieraj sukienki, która pasuje do koloru sukni panny młodej.\nZ drugiej strony mężczyźni powinni zdejmować czapki jako znak szacunku dla świątyni i tych, którzy w niej mieszkają. Szorty preferują długie spodnie - nie trzeba pokazywać nóg w kościele.\nDla obu płci dżinsy są dopuszczalne, ale niepożądane; krótkie rękawy i buty z otwartymi noskami, zwłaszcza bez skarpetek i rajstop (sandały, buty), również wyklucz. Ubrania ludzi przychodzących do kościoła powinny być czyste, a nie buntownicze. Zamknięcie ciała tylko pokazuje tę czystość.\nOdzież dla nowożeńców. Podstawowe wymagania są takie same: panna młoda z zakrytą głową, w spódnicy lub sukience nie powyżej kolan, bez głębokiego dekoltu, z otwartym tyłem i ramionami; Pan młody w spodniach, z odkrytą głową, w koszuli z długimi rękawami.\nOd około XVII wieku w Rosji pan młody miał zwyczaj być w czarnym lub ciemnoszarym garniturze, a panna młoda w bieli. Jednak oba te kolory w tradycyjnej słowiańskiej symbolice oznaczają żałobę (para umiera za beztroskie życie kawalerskie i rodzi się jak jedna rodzina, jednak oryginalny kolor sukni ślubnej był związany z królową europejską, ponownie wyszła za mąż po śmierci pierwszego męża). Niemniej jednak wybór ten nie jest fundamentalny. W bardziej starożytnej tradycji kolory panny młodej były świąteczne, czerwone, delikatne niebieskie. Suknia była ozdobiona koralikami, perłami, innymi drogocennymi kamieniami, haftem. Pan młody często nosił także ubrania w kolorach czerwonym i czarnym. Głównym wymogiem dla odzieży był brak połączenia, to znaczy maksymalna ochrona ciała.


Obieg oleju w preselekcyjnej skrzyni biegów DSG - Strona 2 - Napęd i skrzynia biegów - Eksploatacja - Infor.pl\nUruchamianie biegu w DSG\nPodobnie jak ma to miejsce w skrzyni ręcznej także i w preselekcyjnej przekładni DSG, biegi włączane są za pomocą widełek, poruszanych hydraulicznie a nie jak w skrzyni manualnej za pomocą wodzików. Każde z ośmiu widełek są ułożyskowane kulkowo w dwóch cylindrach.Aby konkretny bieg został wybrany, moduł mechatroniczny wprowadza olej pod ciśnieniem do jednego z tych cylindrów.Widełki przesuną się tę stronę, po której znajduje się pusty cylinder (niewypełniony olejem). Wraz z przesunięciem się widełek, w tym samym kierunku co one przemieszczeniu ulega przesuwka. Powoduje to załączenie się konkretnego biegu.\nWłączenie się biegu powoduje automatyczne przerwanie zasilania danego cylindra olejem.Utrzymywanie konkretnego przełożenia, umożliwia zaskoczenie specjalnego wielopustu oraz mechanizm, definiujący położenie widełek. O ich położeniu moduł mechatroniczny informowany jest za pomocą stałego magnesu, w który wyposażone są każde z widełek.\nChłodzenie sprzęgieł w skrzyni DSG\nPraca skrzyni DSG wymaga od niej nieustannej kontroli prędkości auta i prawidłowego doboru przełożeń. Aby zapewnić optymalny bieg do warunków panujących na drodze, niezbędna jest częsta zmiana przełożeń. To powoduje nagrzewanie się w pierwszej kolejności sprzęgieł wielopłytkowych, które z kolei zwiększają temperaturę sprzęgła podwójnego.\nAby temu zapobiec przegrzaniu sprzęgieł, czujnik ich temperatury (nr. G509) mierzy temperaturę oleju, który wypływa ze sprzęgieł wielopłytkowych. Na podstawie wyników dokonanego pomiar, sterownik zarządza zaworem chłodzenia sprzęgieł. W obiegu oleju w skrzyni DSG, wyodrębniona została specjalna gałąź, która służy chłodzeniu sprzęgieł. Zawór chłodzenia sprzęgieł w zależności od temperatury, zwiększa lub zmniejsza ciśnienie, działające na suwak chłodzenia sprzęgieł. Ten z kolei dozuje przepływ oleju w układzie sprzęgieł, mogąc podnieść go maksymalnie do poziomu 20l/min i ciśnienia nie większego niż 2 bar.\nSkrzynia DSG jest bardzo skomplikowanym zespołem hydrauliczno-mechanicznym. Wysoka precyzja montażu oraz duża liczba ruchomych jej elementów i czujników powoduje z jednej strony bardzo płynne jej działanie, a z drugiej komplikuje ewentualne jej naprawy.


Paweł Pollak - o tym i owym: Za krawędzią literatury\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 18:18\nAnonimowy 3 stycznia 2016 18:20\nPrzeczytałam Pana polemikę :-)\nTrochę mnie dziwi, że broni Pan autorkę, która nie odróżnia porodu od poronienia. Przecież ona stosuje bardzo prostackie rozróżnienie: martwe dziecko oznacza poronienie, a żywe poród. A co by było, gdyby jakiś biedny grafoman pomylił te dwie sprawy? Podejrzewam, że nie byłby Pan dla niego tak łaskawy jak dla Rydberg i nie zastanawiałby się Pan, co grafoman miał na myśli, tylko solidnie zjechał taki utwór. Bo ważne jest nie "co autor miał na myśli", tylko jak napisał książkę. Czy ma jakąś wiedzę o świecie, czy pisze z sensem itd.\n"Rydberg częściej stosunki seksualne sygnalizuje, niż opisuje, a najostrzejszy fragment brzmi następująco"\nMam dla Pana pracę domową. Proszę otworzyć książkę na str. 171-172, przeczytać sobie odpowiedni fragment, a może nawet nam go tu wkleić, i zastanowimy się, czy jest to pornografia gejowska, czy nie. A pornograficzny opis seksu z kobietą (rzadkość w tej książce!) znajdzie Pan na str. 58. Wyjątkowo nieprzyjemny opis, między kochankami nie ma ani śladu uczucia. I jeszcze pytanie: na jakiej stronie znajdę ten najostrzejszy fragment, który Pan tu w cudzysłowie przytoczył? Skoro w cudzysłowie, to znaczy, że cytat, a więc proszę o numer strony, bo nie przypominam sobie, bym taki w książce widziała.\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 18:29\nAutor komentarza: Grzegorz Kudybiński\n"Mam dla Pana pracę domową. Proszę otworzyć książkę na str. 171-172, przeczytać sobie odpowiedni fragment, a może nawet nam go tu wkleić, i zastanowimy się, czy jest to pornografia gejowska, czy nie."\nJa bym jednak poprosił o cytaty. Książki nie czytałem i jako postronny obserwator dyskusji nie mogę ocenić jakości / trafności Pani kontrargumentu.\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 18:30\nA kto broni przeczytać książkę i rzeczowo odnieść się do niej? Dyskusja o książce to nie zając i nie ucieknie. Postronny obserwator nigdy się nie dowie, która ze stron ma rację.\nJa takich cytatów nie wstawię, bo nawet nie chcę takiego czegoś, co jest na str. 171, przepisywać. Niech przepisuje pan Paweł, bo on nie widzi w tych fragmentach niczego niesmacznego, poza tym pewnie ma ebook, więc wklejenie urywków nie zajmie mu dużo czasu. A ja musiałabym pisać i pisać...\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 18:31\nIlekroć się kochają, to Andreas bierze Markusa. Widzę, jak zwilża śliną palec\nwskazujący i wkłada go do odbytu partnera. Pośladki Markusa są krągłe i duże jak u kobiety. Andreas kładzie się na nim i wprowadza swój członek. Robi to\ngwałtownie i Markus krzyczy. Andreas całuje go w kark, jak gdyby chciał go\nuspokoić, a potem kochają się bezgłośnie. Miłosne odgłosy wydają dopiero w\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 18:33\nPornografia, sam Pan widzi... Poza tym u Rydberg wszyscy homoseksualiści mają długie rzęsy, śliczne twarzyczki i kobiece kształty.\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 18:37\nAutor komentarza: Jacek Slay\nTo ja chyba jestem strasznie nieczuły (bo przecież nie powiem, że zdemoralizowany przez wiadome kanały), bo nie widzę tu ani krzty pornografii...\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 18:39\nI jeszcze ze str. 58:\nTorsten rozbiera ją i pcha z powrotem w kierunku stołu. Zrzuca przy tym i tłucze kieliszek, lecz nie zwraca na to uwagi. Kładzie jej nogi na swoich biodrach i masuje jej piersi. Ma zimne oczy. Jak gdyby myślał: „Jeszcze jedna dziwka”. Jednakże nie mogę mieć pewności, co Torsten myśli.\nŚciąga koszulę i podkoszulek, ukazując swoje nagie ciało. Rozpina spodnie i wchodzi w nią. Greta krzyczy. Torsten jednym ruchem obraca ją na brzuch i przyciska jej ręce do blatu stołu. Po kilku minutach dochodzi z głośnym sapnięciem. Zanurza twarz w jej włosach.\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 18:42\nKwestia gustu. A tego, że postacie nie używają zabezpieczeń, też nie zauważyłeś?\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 18:43\nOd razu się przyznaję - nie znam książki, odnoszę się wyłącznie do zarzutu pornografii w cytowanych fragmentach i wyłącznie w oparciu o nie.\nCzy to roznoszenie HIV jest wprost podane w tekście, czy to tylko ekstrapolacja stereotypu, że jak gej i bez gumki, to od razu zaraża?\nŻe nie używają zabezpieczeń - zauważyłem, ale w jaki sposób pornografizuje to przedstawioną scenę? Stosunek w prezerwatywie jest okej, ale ten sam stosunek bez prezerwatywy to od razu czerwony kwadracik i +18?\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 18:45\nTeż mnie interesuje problem- czy o HIV wspomina pani mając na uwadze sytuację epidemiologiczną w Polsce, czy nawiązuje pani do treści książki?\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 18:47\nNo właśnie nie widzę, że pornografia. W jednym ma Pani rację, te fragmenty są ostrzejsze od zacytowanego przeze mnie (ze str. 96), nie czytałem teraz książki, oparłem się na swojej pamięci, która okazała się zawodna. Niemniej jednak do pornografii tu bardzo daleko, nie ma szczegółowych opisów, nie ma dosadnego słownictwa, całość nie jest obliczona na wzbudzenie podniecenia u odbiorcy. To samo ze stosunkiem Torstena i Grety. Pani pisze, że to seks bez uczuć. Zgoda. Ale to właśnie jest w tej scenie istotne i na ten brak uczuć Marika zwraca uwagę. Autor utworu pornograficznego tym aspektem w ogóle by się nie interesował.\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 18:48\nMyślałem, że temat poronienia/porodu zamknęliśmy. Grafoman takich błędów zrobiłby po pięć na stronie, a nie jeden na całą książkę. W żaden sposób on Rydberg nie dyskwalifikuje, bo każdy może się pomylić, a „Za krawędzią nocy” to powieść, nie podręcznik ginekologii.\nkoczowniczka a. 7 stycznia 2016 19:58\nRydberg nie pisała podręcznika, jednak skoro zdecydowała się poruszyć tematy ginekologiczne, powinna się na nich znać. A o tym, że się nie znała, świadczy nie tylko mylenie porodu z poronieniem, ale też scena ze str. 62. Marika ma silne skurcze, ale jej dziecko jest tak duże, że nie może urodzić się w sposób naturalny. Jonas przynosi więc z kuchni jakąś metalową rurkę i przy świetle lampy naftowej sieka dziecko (Wyjmował ją, wybierał kawałek po kawałeczku). Jak to się dzieje, że udaje mu się posiekać dziecko na kawałki (dziecko z siódmego miesiąca ciąży, a nie kilkutygodniowy, pozbawiony kości płód!), nie kalecząc przy tym kobiety? Wygląda to tak, jakby Rydberg opisała aborcję wykonaną we wczesnym etapie ciąży, a to kłóci się z informacją, że Marika była w siódmym miesiącu. Byłoby wiarygodniej, gdyby Jonas zrobił jej cesarskie cięcie. Poza tym utrata dziecka to najbardziej traumatyczne przeżycie, jakie może mieć kobieta, a od Rydberg nie dowiadujemy się, jak to wpłynęło na psychikę Mariki. I to mi bardzo przeszkadzało. Miałam o tym napisać wcześniej, ale zapomniałam, dlatego dopiero teraz.\nkoczowniczka a. 8 stycznia 2016 15:15\nUżyłam nieodpowiedniego słowa: Jonas nie "posiekał", tylko... No właśnie, nie wiem, jak nazwać podzielenie ciała dziecka na kawałeczki za pomocą metalowego przedmiotu.\nPaweł Pollak 11 stycznia 2016 09:39\nZastosowaną przez Panią metodą da się zdezawuować większość książek, jeśli nie wszystkie. Powieść to nie reportaż, nie podręcznik, nie naukowy opis rzeczywistości. Powieść to konwencja, gra z czytelnikiem. Twórca może sobie przerabiać rzeczywistość, jeśli mu to pasuje, jeśli uzna, że odbiorca mu to kupi. W filmie „Szeregowiec Ryan” amerykańscy żołnierze dokonujący desantu w Normandii giną od kul, które trafiają ich pod wodą. Czyli Spielberg zignorował prawa fizyki. I co? I wolno mu. Bo ważny jest dramatyzm tej sceny, a nie jej zgodność z rzeczywistością. Rzeczywistość fikcyjnego utworu jest nadrzędna wobec świata realnego. I tak samo w scenie kawałkowania płodu. Zgoda, cesarskie cięcie byłoby wiarygodniejsze. Tyle że dużo mniej dramatyczne. Rydberg nie chce czytelnikowi opisać, jak wygląda optymalne usunięcie martwego płodu, tylko wcisnąć czytelnika w fotel. I to jej się udaje. Przeciętny czytelnik nie rozważa, czy dziecko da się pokawałkować i czym, nie doszukuje się, że Marika powinna zostać przy tym poraniona, tylko przeżywa. Zresztą mam wątpliwości, czy musiała zostać poraniona. Przecież on jej tam najpierw wsunął rynienkę, a więc otwór musiał być na tyle duży, że mógł się dostać do dziecka, nie robiąc Marice krzywdy. Ale nawet jeśli Pani ma rację, to nic to nie zmienia. Bo na czytelniku nieposiadającym specjalistycznej wiedzy ta scena robi wrażenie w pełni wiarygodnej. I o to chodzi w literaturze. Pisarz nie ma opisywać rzeczywistości, tylko zawrzeć w swojej powieści świat, który czytelnik uzna za wiarygodny albo którego niewiarygodności nie będą mu przeszkadzały.\nI Pani, oceniając książkę z pozycji krytyka, musi to brać pod uwagę, tymczasem stosuje Pani probierz: ta scena w rzeczywistości wyglądałaby inaczej, rażący błąd. Bez popatrzenia, jak ta scena wpisuje się w cały utwór, czy jest uzasadniona konwencją, prawem autora do przerysowań czy czegoś, co się nazywa licentia poetica. Pani wydaje się odmawiać pisarzowi prawa do zwykłego zmyślania, choćby prowadziło to do tego, że lepiej w ten sposób przekazuje ideę swojego utworu czy osiąga zamierzoną przez siebie reakcję czytelnika. Jak opisuje poród, to ma odbyć studia z ginekologii, a potem pilnować się, by ani na jotę nie odejść od treści podręczników. Byli pisarze, którzy działali tą metodą: ich powieści zyskały miano profesorskich, a łączyło je to, że pozbawione były jakichkolwiek walorów literackich.\nLudzie są różni, więc nie dla każdej kobiety utrata dziecka musi być najbardziej traumatycznym przeżyciem. Poza tym od Jonasa dowiadujemy się, jak ten poród ma się do psychiki Mariki (str. 65):\n– Chciała mieć dzieci?\n– Właściwie nie. Grała szczęśliwą w czasie ciąży, ale nawet w tej roli nie wypadała przekonująco. Nie zawsze przyczyną poronienia jest psychika, ale w jej przypadku tak było na pewno. Psychiczna aborcja.\nMarika kocha brata i samą siebie, inni, nawet własne dziecko, są jej obojętni.\nkoczowniczka a. 22 stycznia 2016 12:57\nkoczowniczka a. 26 stycznia 2016 14:02\nUsunęłam swój poprzedni komentarz, bo był on napisany pod wpływem chwili, nieprzemyślany – szczególnie końcówka. Nie ma co ciągnąć tematu porodu, tym bardziej, że Pan jako mężczyzna nie może znać się na tych sprawach, a porównywanie kilku błędów Rydberg do bzdur wypisywanych przez Grzebułę było nie na miejscu. Przepraszam. W sumie tylko jedno zdanie z tamtego komentarza warte jest uwagi: „Nikt nie każe autorowi, by chwalił się swoją wiedzą, niech opisze sprawę choćby w trzech zdaniach, ale tak, by nie tylko przeciętny czytelnik mu uwierzył, ale i ten nieprzeciętny nie doszukał się słabych punktów”.\nPaweł Pollak 26 stycznia 2016 19:59\nSzkoda, bo parę aspektów było ciekawych i przygotowałem odpowiedź.\nkoczowniczka a. 26 stycznia 2016 21:09\nA ja myślałam, że Pan dlatego nie odpowiada, bo komentarz jest bardzo głupi. Wklejam więc go jeszcze raz i przepraszam za zamieszanie. Coś czuję, że dostanie mi się za ten fragment o termometrze :-)\nNo co Pan, przecież od Jonasa niczego się nie dowiadujemy. Nie zawsze przyczyną poronienia jest psychika – tym zdaniem Jonas tylko się ośmiesza, bo psychika rzadko bywa przyczyną poronienia/porodu. Z opisu jednoznacznie wynika, że poród został spowodowany wyjazdem. Marika przez wiele godzin chodziła po śniegu, uderzając kolanami o brzuch, i to wystarczyło. Poza tym Carl mówi: Jonas nie rozumiał, kim jesteś, a Marika potwierdza: Carl ma rację. Jonas niczego nie pojmował (str. 71). Widzi Pan? Jonas niczego nie pojmował, nie można mu wierzyć.\nCesarskie cięcie byłoby mniej dramatyczne? A niby dlaczego? Przy cesarskim cięciu byłoby więcej krwi, a opisy rozcinania brzucha działałyby na wyobraźnię czytelnika o wiele mocniej niż mętne opisy manipulowania rurką. I po co dodatkowo dramatyzować scenę utraty dziecka? Gdyby autorka pokazała uczucia rodziców, rozpacz lub obojętność, przejęłabym się, ale ona opisała okropności i urwała scenę. Zresztą mam wątpliwości, czy musiała zostać poraniona. Musiała, musiała. Nie przy wsuwaniu rynienki, ale przy próbach kawałkowania dziecka. Już nie pytam, w jakim celu Jonas kawałkował ciałko dziecka, skoro największym problemem przy porodzie jest główka – główkę pokawałkował? Nie da się, nawet w szpitalu tego nie robią. Szczegóły na temat ciąży i porodu nie są wiedzą tajemną, kobiety ciągle o tym rozmawiają, dlatego nie zgadzam się z Panem, że na czytelniku ta scena robi wrażenie w pełni wiarygodnej.\nPrzyznaję, że mam trudności z odróżnieniem, kiedy w grę wchodzi licencja poetycka, a kiedy zwyczajne niechlujstwo i niewiedza. W sumie każdy niedouczony autor mógłby tłumaczyć swoje błędy prawem do zmyślania. A jeśli chodzi o powieść profesorską, to przecież skrajność. Nikt nie każe autorowi, by chwalił się swoją wiedzą, niech opisze sprawę choćby w trzech zdaniach, ale tak, by nie tylko przeciętny czytelnik mu uwierzył, ale i ten nieprzeciętny nie doszukał się słabych punktów. Bo jednak wielu recenzentów takie różne niezgodności z rzeczywistością uznaje za błędy. Pan też. W recenzji „Jokera” zarzucił Pan autorce, że któryś z jej bohaterów Wyjął z torby termometr. Wbił go ostrożnie w prawą okolicę jej brzucha. Więc jak to jest? Kiedy Rydberg pisze bzdury, mamy je jej wybaczyć, bo licentia poetica, a kiedy to samo robi Grzebuła, Pan ostro krytykuje? A przecież Grzebuła też ma prawo do zmyślania, poza tym przeciętny czytelnik nie wie, że termometru nie można wbijać w brzuch. Ja na przykład tego nie wiedziałam :-)\nPaweł Pollak 26 stycznia 2016 22:46\nNie, ja wolno piszę, a trochę było do napisania.\nSama się Pani uśmiecha, bo to, że termometr nie przebija powłoki brzusznej, jest wiedzą powszechną. Ale nawet nie o to chodzi, ważny jest kontekst. Oprócz tego termometru lekarz ma rentgen w oczach, a całość znajduje się w kryminale pozbawionym kryminalnej intrygi. W dobrej powieści nie byłoby co się tego termometru czepiać. Bo trochę przypominałoby to obwieszczanie przez niektórych, że dane tłumaczenie jest do niczego, gdyż tłumacz wyłożył się na jakimś idiomie. Wyłożenie się na idiomie jest spektakularne, więc doskonale się do takiego obwieszczania nadaje, szkopuł w tym, że o jakości tłumaczenia wcale nie przesądza. Co innego, jeśli ktoś z zasady tłumaczy idiomy dosłownie, to wtedy rzeczywiście jest złym tłumaczem. Grzebuła robi podstawowe błędy co krok.\nFaktycznie nieraz nie da się odróżnić niewiedzy autora od licentia poetica. Tyle że autor do pewnej niewiedzy ma prawo. Zarzuca mi Pani, że w „Między prawem a sprawiedliwością” dałem w Nowym Jorku karę śmierci. Pani zdaniem miałem wziąć albo inne miasto, albo fikcyjne. A ja chciałem wziąć realne miasto i chciałem wziąć Nowy Jork. I chciałem napisać o karze śmierci. Akurat wiedziałem, że kary śmierci tam nie ma, ale gdybym nie wiedział, to też nic by się nie stało. Bo nie byłbym tu głupszy od mojego czytelnika, który generalnie wie, że w jednych stanach takie wyroki się wykonuje, w innych nie, ale zazwyczaj poza Teksasem nie potrafiłby wskazać które są które. Co więcej, typuję, że większość wymieniłaby Nowy Jork jako miejsce, gdzie karę śmierci zachowano. Pisarz nie może być głupszy od swojego czytelnika (casus Grzebuły i innych grafomanów), mądrzejszy wcale być nie musi.\nPisze pani, że powieść profesorska to skrajność, ale właśnie do tej skrajności prowadzi takie czepianie się recenzentów (innych też, jak słusznie Pani zauważa), że w rzeczywistości coś wygląda inaczej, bez patrzenia na to, jak owo coś sytuuje się w całej powieści, jak ma się do jej wymowy, do efektu zamierzonego przez autora, do konwencji, w której autor pisze. No i bez wiedzy, że w powieści wcale nie musi wyglądać tak jak w rzeczywistości. Przecież mój zarzut wobec Grzebuły nie brzmi, że nie opisała prawdziwego śledztwa, bo prawdziwe śledztwo jest nudne i literacko niestrawne, tylko że nie napisała kryminału według reguł sztuki. Gdybym spełnił Pani postulat i umieścił akcję poza Nowym Jorkiem, to pozbawiłbym na przykład utwór nawiązania do mojej inspiracji, jaką był serial „Law & Order”. A powieść z akcją w fikcyjnym mieście ma zupełnie inną wymowę niż ta z akcją w realnym. To są literacko ważne rzeczy, natomiast to, czy Nowy Jork wykonuje karę śmierci, czy nie, jest z punktu widzenia mojego opowiadania kompletnie nieistotne. Bo moim celem ani przez moment nie jest opowiedzenie czytelnikowi, jak to w Nowym Jorku naprawdę wygląda, tylko skłonienie go do refleksji na temat kary śmierci. I recenzent powinien oceniać, czy mi się to udało, czy rzeczywiście wciągam czytelnika w dyskusję na wielokrotnie już wałkowany temat, czy zmuszam go do potaknięcia lub sprzeciwu, czy też zostawiam obojętnym. I jeśli to ostatnie, byłby powód do krytyki.\nPaweł Pollak 26 stycznia 2016 22:47\nI podobnie z Rydberg. Już poprzednio się zastrzegłem, że racja co do niezgodności z faktami może być po Pani stronie. Tyle że dla powieści nie ma to znaczenia. Rydberg stawia na dramaturgię. Wyciąganie płodu po kawałku jest bardziej dramatyczne od cesarskiego cięcia dlatego, że jest nietypowe. Na czytelniku większe wrażenie robi sytuacja nietypowa niż typowa, nawet jeśli podczas tej drugiej leci więcej krwi. Skąd Pani wie, że główki nie da się pokawałkować? Próbowała Pani? Dorosłego człowieka można pokroić, a co dopiero główkę płodu z jej miękkimi kośćmi. Ale nawet jeśli to nonsens, to jest to nonsens w tej powieści uzasadniony. Rydberg przerysowuje, jedzie po bandzie. Taka jest konwencja tego utworu.\nPani wskazuje, że dramatyzm można było uzyskać w inny sposób i że to do Pani nie przemawia. Okej. Ale po pierwsze to jest już inna kwestia niż zgodność/niezgodność z faktami, a po drugie wtrąca się Pani autorce, jak ma pisać, bo wszystko można opisać inaczej. Rydberg nie trafiła do Pani ze swoją powieścią. Nie musiała, powieści pisane dla wszystkich są mitem. Ale z faktu, że powieść do Pani nie przemawia, nie oznacza, że jest ona zła.\nNie widzę sprzeczności w tym, że poród spowodowany był wyjazdem a twierdzeniem, że do tego przedwczesnego porodu doprowadziła psychika Mariki. Bo dlaczego wybrała się na potencjalnie niebezpieczną wycieczkę? Nie chciała tego dziecka, Jonas ma tu rację. A z kolei Marika i Carl nie muszą mieć racji, twierdząc, że Jonas Mariki nie rozszyfrował.\nkoczowniczka a. 2 lutego 2016 16:46\nSkąd Pani wie, że główki nie da się pokawałkować? Próbowała Pani? Dorosłego człowieka można pokroić, a co dopiero główkę płodu\nMożna pokroić dorosłego człowieka znajdującego się w brzuchu żywej kobiety? Bo przecież rozmawiamy o kawałkowaniu dziecka znajdującego się w specyficznych warunkach – w szczelnie przylegającym do niego delikatnym worku, czyli macicy kobiety, przy tym macica nie zostaje przebita, a „położnik” nie dysponuje żadnymi specjalistycznymi narzędziami, tylko takimi, które bierze z kuchni, czyli dziadkiem do orzechów, nożycami do cięcia kurczaka itd. Jakie jest prawdopobieństwo, że pokawałkuje dziecko i nie pokaleczy kobiety? Zerowe. Nie da się tego zrobić.\nBo dlaczego wybrała się na potencjalnie niebezpieczną wycieczkę? Nie chciała tego dziecka\nFakt, że wybrała się na niebezpieczną wycieczkę, nie świadczy o tym, że nie chciała dziecka. Tą wycieczką mogła sprowokować przedwczesny poród, ale nie mogła zgadnąć, że dziecko umrze jeszcze przed porodem, bo w większości wypadków dzieci rodzą się żywe. Wcześniaka z siódmego miesiąca ciąży śmiało można utrzymać przy życiu. I Marika miałaby na karku dziecko z porażeniem mózgowym i z mnóstwem różnych chorób. Jeśli nie chciała dziecka, mogła przecież usunąć ciążę. W Szwecji to chyba nie problem, a Marika nie była ani religijna, ani moralna.\nZgadzam się, że z faktu, że powieść do mnie nie przemawia, nie wynika, że jest zła.\nkoczowniczka a. 2 lutego 2016 17:04\n... racja co do niezgodności z faktami może być po Pani stronie... Ale nawet jeśli to nonsens... – a po co ten tryb warunkowy? To JEST nonsens. Tak uważam i muszę bronić swojego zdania. Czy uzasadniony, to już inna sprawa.\nBo moim celem ani przez moment nie jest opowiedzenie czytelnikowi, jak to w Nowym Jorku naprawdę wygląda, tylko skłonienie go do refleksji na temat kary śmierci. I recenzent powinien oceniać, czy mi się to udało.\nAle skąd miałam wiedzieć, co było Pana celem? Nie znalazłam takiej informacji na początku opowiadania. Przecież nie mogę pisać maili do autorów z pytaniem, co mieli na myśli. Recenzent nie powinien wtrącać się autorom do tego, jak mają pisać, i pouczać, że to czy tamto powinno być inaczej, ale autor też nie powinien wtrącać się do tego, jak czytelnicy mają czytać, i wymagać, by zgadywali, co on miał na myśli. Powinien napisać swoją książkę najlepiej, jak potrafi, wydać ją i już potem siedzieć cicho.\nPaweł Pollak 4 lutego 2016 19:34\nDobrze, przekonała mnie Pani, że płodu nie da się pokawałkować, nie raniąc kobiety. Nie da się też wyskoczyć z samolotu, używając pontonu jako spadochronu (to znaczy da się, tyle że skończy się na ziemi jako mokra plama). Gdyby twórcy przejmowali się tym, co się da zrobić w rzeczywistości, zanudzaliby odbiorców.\nMarika nie mogła ciąży usunąć, bo wtedy nie byłaby ofiarą. Marika lubuje się w tym, że jest ofiarą. Owszem, nie mogła przewidzieć, że na wycieczce urodzi martwe dziecko, ale doskonale mogła przewidzieć, że przy jakichś komplikacjach dziecko będzie miało znacznie mniejsze szanse na uratowanie niż w szpitalu.\nSkąd ma Pani wiedzieć, co autor chce powiedzieć? To z tekstu wynika. Jeśli recenzent się tego w utworze nie doczytuje, to jego problem. Owszem, może być tak, że autor nie zdołał przekazać tego, co chciał, bo jest nieudolny. Tyle że jeśli jeden recenzent dostrzega, co autor chciał powiedzieć, a drugi nie, znaczy się, autor stanął na wysokości zadania i mamy do czynienia z niewłaściwym odczytaniem utworu przez tego drugiego recenzenta.\nI nie zgadzam się fundamentalnie z twierdzeniem, że autor ma siedzieć cicho. Niby dlaczego? Owszem, jeśli czytelnik mówi, że powieść go nuży, nudzi, jest głupia, do bani itd., to autor ma siedzieć cicho, bo to są subiektywne odczucia i oceny. Ale jeśli recenzent krytykuje rozwiązania warsztatowe, to autor ma pełne prawo polemizować.\nCzyli rozumiem, że nie jest możliwa sytuacja, że książka jest po prostu kiepska, nudna, tylko jeśli recenzent ją tak ocenia, to znaczy, że jej nie zrozumiał? Na temat recenzji na blogach i pretensji o nie różnych krytyków literackich i znawców literatury już niejedna dyskusja się w internecie przetoczyła. Ogólnie rzecz biorąc dowiadujemy się, że zdaniem krytyków bloger nie ma prawa o książkach pisać, bo "się nie zna". I po raz enty można powiedzieć: oceniać ma prawo każdy czytelnik, choć nie każdy ma obowiązek zrozumieć "co autor ma na myśli", zwłaszcza jeśli idea ta jest wydumana albo styl postmodernistyczny. Nikomu książka się nie musi podobać, a jeśli się nie podobała, ma prawo o tym mówić. Na tym polega wolność słowa.\nTyle że ci - pardon my French - blogerzy książkowi to w dużej mierze taki krytycznoliteracki odpowiednik autorów z Novae Res czy innego Poligrafu. I ja się absolutnie nie dziwię kompetentnym uczestnikom rynku literackiego (czy to pisarzom, czy krytykom, czy nawet niektórym wydawcom [sic]), że wyrażają się o zjawisku niepochlebnie; pół biedy jeszcze, jeśli taki bloger pisze sam dla siebie (i garstki czytelników) o książkach, które nabył "tradycyjną" drogą - ale gros z nich to, wchodząc w retorykę Przewodasa, zdolne inaczej gęsi, aspirujące do miana recenzentów (wszak co drugi blogasek-cmokasek krzyczy nagłówkami w stylu "BLOG RECENZENCKI" czy "RECENZJE KSIĄŻKOWE") i wyciągające od wydawcy darmowy egzemplarz w zamian za produkt recenzjopodobny.\nI - ponownie za Przewodasem - "naprawdę trzeba posiadać jakieś rudymentarne kwalifikacje, kiedy się dotyka literatury (...) Nie uznaję kategorii recenzentów-grafomanów na specjalnych prawach. Krytyk ma być krytykiem! Ma mieć kompetencje. Bo od krytyka oczekuję cennej informacji zwrotnej – co poprawić, w którą stronę dalej iść. Jeżeli można czegoś oczekiwać od autorów, to i od krytyków też!"\nA skoro aspiruje się do roli opiniotwórczej, to chyba jednak wypadałoby wiedzieć, "co autor miał na myśli".\nI - parafrazując ostatnie dwa zdania - "nikomu recenzja się nie musi podobać, a jeśli się nie podobała, ma prawo o tym mówić. Na tym polega wolność słowa." ;)\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 19:03\nTaka sytuacja, że książka rzeczywiście jest kiepska i nudna, jest oczywiście możliwa, ale tutaj mamy do czynienia z sytuacją, w której jeden czytelnik twierdzi, że książka jest kiepska i nudna, a drugiego tak pochłonęła i zafascynowała, że ją przełożył. I sobie o tej książce dyskutujemy, a Pani najwyraźniej chce zablokować dyskusję, co jest właśnie naruszeniem wolności słowa. I nie posługuję się w dyskusji tezami, nie napisałem „bloger się nie zna”, tylko „bloger się nie zna, bo”, więc proszę się odnieść do mojej argumentacji, a nie przytaczać jakichś innych krytyków. Ani przez moment nie stawiałem też tezy, że blogerzy nie powinni o książkach pisać, przeciwnie, uważam, że stanowią wspaniałe uzupełnienie głosu czytelników i krytyków (i w związku z tym nie zgadzam się z Lewandowskim, że należy stawiać im te same wymagania, co zawodowym krytykom). Do tego jestem zdania, że blog pani Agnieszki należy do ciekawszych i wartościowszych, a to, że jestem krytyczny wobec akurat tego wpisu, mojej generalnej opinii wcale nie zmienia.\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 19:06\nJeżeli niektóre blogerki to gęsi, to jak nazwać wydawców i pisarzy, którzy takie gęsi z własnej woli wypasają i linki do gó... do recenzji wyprodukowanych przez te gęsi wklejają na swoich stronach? Bo przecież zjawisko, o którym piszesz, powodują sami wydawcy i pisarze. Większość z nich z wielką chęcią korzysta z usług takich blogerek i nie zwraca najmniejszej uwagi na to, że pół recenzji składa się z lekko zmienionej noty wydawcy, a drugie pół z prymitywnych zachwytów. I jakoś nie przeszkadzają pisarzom takie rzeczy jak dziwna ortografia, brak refleksji na temat książki, wtórność. Nie wierzę, by bystry pisarz nie zauważył, że te same uwagi, te same zdania, a nawet całe akapity powtarzają się w wielu recenzjach. Dla większości pisarzy i wydawców ważne jest tylko to, czy bloger jest przewidywalny, czyli czy na pewno napisze pozytywną recenzję. Pisarze doskonale potrafią wyczuć, któremu blogerowi pod tym względem mogą zaufać, a któremu nie. A jeśli się pisarza zapyta, dlaczego ceni przewidywalnego blogera, będzie z uporem twierdził, że ten bloger jest inteligentny.\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 19:07\nAaa, i jeszcze jedna uwaga. Co do słów Lewandowskiego, to cóż, po pierwsze bloger pisze dla czytelników, a nie dla pisarzy, po drugie jakoś nie chce mi się wierzyć, by pisarz chciał słuchać porad blogerów czy innych mądrali. Pisarze zawsze uważają, że wiedzą lepiej - przypomnijmy sobie choćby zachowanie autora tego bloga, który kiedyś prosił o uwagi na temat swojego opowiadania, a niemal żadnej nie chciał przyjąć i poprawił tylko w jednym miejscu. I dobrze, bo pisarze powinni bronić swoich pomysłów i przewyższać wiedzą blogerów. Trudno jest szanować pisarza, który wciąż prosi o porady albo o podsunięcie mu tematów. A ten, który potrzebuje porad, niech się zapisze na kursy dla grafomanów i niech sobie na tych kursach wykonuje ćwiczenia w rodzaju "wejdź do tramwaju i spróbuj sobie wyobrazić, co ten typ siedzący naprzeciw mógł zjeść na śniadanie".\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 19:00\nMoże raczy Pan zauważyć, że w żadnej z tych scen nie wspomniano o prezerwatywie. Słusznie twierdziłam, że postacie są niemoralne i roznoszą HIV. Jest to ohydne.\nZnudziła mnie ta Rydberg niesamowicie, bo nudzą mnie powieści, w których nic poza akcją nie ma. Ja szukam czegoś więcej: pięknego języka, refleksji o życiu, skomplikowanych postaci. Nie przypadła mi więc ta Rydberg do gustu z jakichś tam powodów, ale na pewno nie z powodu homofobii, sugerowanie czegoś takiego jest bezsensowne. Ja akurat nie mam problemów z tolerancją. Poza tym właśnie Rydberg swoją książką może spowodować homofobię. Kiedy się czyta o tym Jonasie mającym notes z nazwiskami wciąż nowych chłopaków, o Andreasie i Markusie skaczących z kwiatka na kwiatek, o Carlu, którym zaopiekował się jakiś Mirek, widać wyraźnie, jak homoseksualiści (nie wszyscy oczywiście) roznosili HIV i jak wykorzystywali kobiety, traktując je jak parawan (Jonas) i bankomat (Andreas). Ohydne to jest.\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 19:01\nNo, jest ohydne. Ale ma być ohydne. Bo Rydberg chciała opisać ohydnych i niemoralnych ludzi. Czy bohaterami utworów literackich mogą być tylko ludzie prawi, mili i sympatyczni?\nO utajonej homofobii napisałem dlatego, że chociaż relacje homoseksualne są w powieści na drugim planie, to na nich przede wszystkim skupia się Pani uwaga. I strasznie te gejowskie stosunki Panią rażą, a to jest typowe właśnie dla utajonych homofobów: myślą, że są tolerancyjni, ale kiedy się w jakiejś formie z seksem homoseksualnym zetkną, napawa to ich odrazą.\nCo do tego, że mimo zagrożenia AIDS nie używają prezerwatyw. Czy Pani uważa, że kiedy AIDS się pojawiło, to wszyscy grzecznie zaczęli się zabezpieczać?\nNie zgadzam się z Panią, że postaci są nieskomplikowane. Przecież Marika i Carl to szczyt skomplikowania. Owszem, pozostałe mniej czy w ogóle nie, ale to są już postaci drugoplanowe. Refleksji o życiu w postaci sentencji rzeczywiście w tej książce nie ma. Ale cała ta powieść jest jedną wielką refleksją o roli zła w ludzkiej egzystencji. To się może oczywiście rozmijać z Pani życiowym doświadczeniem, ale to, że książka jest dla nas nudna, bo opowiada o rzeczach, które nas nie dotknęły czy w które nie jesteśmy w stanie się wczuć, nie znaczy, że jest źle napisana. Ja nie każę Pani zachwycać się tą powieścią, doskonale rozumiem, że może się Pani nie podobać, ale Pani nie pisze w recenzji, że powieść Panią znudziła, bo woli Pani te napisane wysmakowanym językiem, tylko przedstawia dowody, że książka jest obiektywnie kiepska. No to ja się do tych dowodów odnoszę.\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 19:04\n„Carl z jednej strony krzywdzi Marikę, robiąc z niej swoją kochankę, z drugiej chroni ją przed światem zewnętrznym”.\nA ja nie rozumiem, w jaki sposób Carl krzywdził Marikę. Przecież do niczego jej nie zmuszał. Kiedy wołał ją do garderoby, szła z chęcią. Gdy zaczął odsuwać ją od siebie i interesować się innymi kobietami (Amandą, ciotką), była wściekle zazdrosna. Prowokowała go nawet wtedy, gdy była dorosła: „Podniosłam się i przeszłam na jego stronę stołu, usiadłam mu na kolanach i objęłam go rękami za szyję, pocałowałam w czoło, w usta, w szyję. (...) Przyciągnęłam go mocniej do siebie i osunęliśmy się na podłogę” (str. 76).\nNie napisałam o więzi między nimi, bo wydawało mi się, że Marikę bardziej ukształtowała sprawa z pedofilem (kino, wydarzenie na motorówce) niż nietypowe kontakty z bratem. Ale oczywiście mogłam się mylić.\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 19:05\nZmuszać nie zmuszał (to byłby gwałt), ale zachęcał (str. 15) i inicjatywa wyszła od niego. To, że się Marice spodobało, to inna para kaloszy. Choć postrzeganie jej wyłącznie jako ofiary rzeczywiście byłoby nieuprawnione. Na dodatek trzeba mieć na uwadze, że ona jest narratorką, czyli opowiada nam swoją wersję zdarzeń. Ale to też jest zaleta tej książki: Rydberg nie podsuwa czytelnikom gotowych odpowiedzi, mają sami zastanowić się albo przedyskutować, co z tym dwojgiem jest nie tak.\nDziękuję za tę dyskusję. Myślę, że pokazaliśmy, jak można spokojnie i merytorycznie przedyskutować blogowy wpis o książce.\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 19:08\nI ja dziękuję. Wiem, że niektórzy blogerzy czują się rozczarowani, bo spodziewali się kłótni, a tu tylko spokojna rozmowa na temat książki. A Rydberg powinna się cieszyć, bo trafił się jej tłumacz-skarb, który nie tylko zachwyca się jej powieścią, ale też pisze polemiki w jej obronie :)\nNo, niestety, nie cieszy się. Chciałem udostępnić "Za krawędzią nocy" w formie e-booka, to nawet mi nie odpisała.\nPaweł Pollak 3 stycznia 2016 19:09\nCo za niewdzięcznica.


Maj - PSB-Mrówka\nŚciółkowanie gleby w opinii wielu ogrodników amatorów służy jedynie estetyce rabaty. Tymczasem jest to jeden z ważniejszych zabiegów agrotechnicznych wpływających na prawidłowy rozwój roślin. Oczywiście ściółka upiększa rabatę, ale przede wszystkim poprawia strukturę gleby, chroni ją przed erozją, ogranicza rozwój chwastów i zapobiega wyparowywaniu wilgoci. » Więcej informacji\nMszyce to groźne szkodniki drzew i krzewów owocowych i ozdobnych. Żerują w dużych koloniach na młodych pędach wierzchołkowych – wysysają soki, powodując deformację liści i hamując wzrost rośliny. Ich przysmakiem jest sok z młodych pędów trzmieliny, głogu, jaśminowca, kaliny i róży. Pojawiają się na przełomie kwietnia i maja pod postacią małych owadów: zielonych, szarych lub czarnych. Mszyce przenoszą choroby wirusowe, a ich spadź jest pożywką dla grzybów sadzakowych, dlatego jeśli występują w bardzo dużych koloniach, powinniśmy je zwalczać. Mają one oczywiście swoich naturalnych wrogów, np. biedronki, skorki, złotooki, jednak często owady te nie są w stanie się uporać z hordą mszyc. » Więcej informacji\nW połowie maja mamy już za sobą pierwsze koszenie i nawożenie trawnika, a przed nami kolejne niezbędne zabiegi pielęgnacyjne. Zaczynamy od odchwaszczania. Rosnące pojedynczo chwasty, np. babkę szerokolistną, usuwamy ręcznie, wydłubując je z ziemi narzędziem z długim i wąskim ostrzem. Na większe skupiska stosujemy herbicydy, zwalczające chwasty dwuliścienne, np. mniszek lekarski. Odchwaszczanie przeprowadzamy pod wieczór, w ciepły, bezwietrzny dzień. » Więcej informacji


Chłopcy z MOS Wola na trzecim, dziewczęta na czwartym miejscu w rankingu MENiS 2005 - Aktualności - MOS WOLA Warszawa\nRanking siatkarskich sekcji\nOgłoszono wyniki współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży, prowadzonego przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu w ramach programu: "Szkolenie i współzawodnictwo młodzieży uzdolnionej sportowo".\nCo roku podsumowuje się osiagnięcia sportowe wszystkich sekcji młodzieżowych w Polsce, we wszystkich dyscyplinach.\nW ostatnich latach nasza sekcja siatkówki chłopców kilkakrotnie wygrywała tę punktację. W tym roku nie spodziewaliśmy sie zwycięstwa , ze względu na odpadnięcie , już w województwie, kadetów MOS Wola.\nDo rankingu zalicza się wyniki sekcji w trzech kategoriach wiekowych - junior, kadet, młodzik .\nW roku 2005 chłopcy , mimo wszystko, utrzymali się w ścisłej czołówce krajowej i zajęli III miejsce w Polsce.\nWielki skok w punktacji zanotowały dziewczęta z MOS Wola i uplasowały się, jako sekcja, na IV miejscu w Polsce ! Gratulacje !!!\nKlasyfikacja najlepszych sekcji chłopców w Polsce w roku 2005\nMiejsce Nazwa klubu punkty\n1. Delic Pol Norwid Częstochowa 110,61\n2. KS Metro Warszawa 105,92\n3. UMKS MOS Wola Warszawa 104\n4. MKS MOS Będzin 100\n5. MMKS Kędzierzyn Koźle 78\n6. Skra Bełchatów 75\n7. MMKS Maraton Świnoujście 67,06\n8. GTPS Gorzów 64,67\n9. AZS UWM Olsztyn 63\n10. UKS Chemik Olsztyn 50\nKlasyfikacja najlepszych sekcji dziewcząt w Polsce w roku 2005\n1. Gwardia Wrocław 108,83\n2. Pałac Bydgoszcz 102,67\n3. PTPS Nafta Piła 97\n4. UMKS MOS Wola Warszawa 74,8\n5. Zawisza Sulechów 74\n6. MMKS Dąbrowa Górnicza 67,08\n7. Gedania Gdańsk 65,08\n8. UMKS Łańcut 55\n9. AZS Białystok 54,14\n10. Sokół Mogilno 50\nWarto dodać, że MOS Wola zdobył jeszcze punkty w siatkówce plażowej. Chłopcy z MOS Wola zajęli 10 miejsce w Polsce i zdobyli 9 pkt. Sekcja dziewcząt nie zdobyła żadnych punktów w plażówce.


Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Bytomiu - Bracia Kapucyni\nW Adwencie od poniedziałku do piątku o godz. 6:00\nRazem z Maryją i całym Kościołem oczekujemy na przyjście\nTylko na zgłoszenie do końca listopada\nKolęda 2022 - zapisy\nw kaplicy adoracji: Codziennie 7:00 - 19.00\nW dni powszednie: od rozpoczęcia każdej Mszy św.\nW niedziele: 15 min. przed każdą Mszą św.\nGrupa Odnowy w Duchu Świętym przy naszym kościele nosi nazwę „Grupa Żywego Słowa”. Istnieje od maja 1994 roku. Spotykamy się w poniedziałki po wieczornej Mszy św. o godz. 19:15 w salce w Domu Katechetycznym na wspólnym uwielbianiu Boga, śpiewie, dzieleniu się Słowem Bożym, dzieleniu się życiem,\nStowarzyszenie Rodzin Katolickich Diecezji Gliwickiej jest organizacją społeczną, działającą w ramach państwowych przepisów o stowarzyszeniach. Skupia ono osoby uznające naukę Kościoła Katolickiego, a w szczególności o małżeństwie, o rodzinie, za swoją. Stowarzyszenie prowadzi działalność w\nSchola Dziecięca "Źródło" przy Parafii Podwyższenia Krzyża św. w Bytomiu powstała w 2013 r., a jej prowadzeniem zajęła się młodzież oazowa Alicja i Dawid Świrk, oraz Agnieszka Kuźniecow. Pomocą służyła s. Patrycja Mirosławska. Od 2017 r. Scholę prowadzi Pani Dorota Dakszewicz, muzyk i pedagog, a\nKiedy w trakcie trwania Soboru Watykańskiego II w Madrycie rodziła się Droga Neokatechumenalna, trudno było przewidzieć, jak szybko jej owoce pojawią się na całym świecie. Zapał misyjny i zaangażowanie wielu ludzi, którzy doznali łaski nawrócenia, doprowadził do tego, że dzisiaj wspólnoty\nKręgi rodzin tworzą małżeństwa sakramentalne oraz ich duchowy opiekun kapłan – moderator. Założycielem Domowego Kościoła – gałęzi rodzinnej Ruchu Światło – Życie (tzw. OAZY), jest Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki. W Ruchu tym specjalny nacisk kładzie się na duchowość małżeńską, czyli dążenie\nKoło Przyjaciół Radia Maryja zajmuje się wspieraniem modlitewnym, materialnym oraz duchowym dzieła, jakim jest Radio Maryja a także wielu innych dzieł powstających z jego inicjatywy. Członkowie Koła spotykają się raz w miesiącu (13. każdego miesiąca) na Mszy Świętej w intencji Ojczyzny, Ojca\nW roku 2018 została utworzona w naszej parafii grupa dekoracyjna, której celem jest troska o wystrój kościoła z okazji ważnych uroczystości kościelnych. Grupa zainicjowała swoją posługę wobec wspólnoty parafialnej poprzez przygotowanie dekoracji bożonarodzeniowej. W pierwszą niedzielę Adwentu po\nFranciszkański Zakon Świeckich jest drogą naśladowania Jezusa Chrystusa na wzór św. Franciszka żyjąc w stanie świeckim. W Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Bytomiu wspólnota FZŚ gromadzi około 15 członków. Przełożoną wspólnoty jest s. Sylwia Młynarczyk, a asystentem duchowym jest br. Grzegorz\nŚwięty Ojciec Pio żył jak skromny zakonnik, nazywał siebie „prostym bratem, który się modli”: żyjąc w taki sposób pokazał wszystkim, jak wielka jest moc modlitwy i jak ogromne są jej owoce. Wspomniany Święty jest założycielem Grup Modlitwy, które powstały jako odpowiedź na papieskie wezwanie, aby\nLiturgiczna Służba Ołtarza jest wspólnotą chłopców oraz młodych mężczyzn posługujących przy ołtarzu Pańskim podczas sprawowania Mszy św. czy nabożeństw. Z tego względu jest też środowiskiem, w którym młody człowiek dojrzewa do swego powołania życiowego w stanie małżeńskim czy kapłańskim. Jako\nHej, młodzi przyjaciele Jezusa, to jest coś dla was! Nowa wspólnota dziecięca przy naszej parafii rozpoczęła swoją działalność 13 października 2018 roku. Od początku znalazła się chętna gromadka dziewcząt i chłopców, którzy z radością włączyli się w propozycję poznawania Jezusa na drodze św.\nMłodzieżowy Zespół Muzyczny działa w parafii już od wielu lat. Tworzą go zarówno amatorzy jak i osoby, które kształcą się w kierunku muzycznym. Zespół uczestniczy zazwyczaj w niedzielnych Mszach świętych o godzinie 19.00, służąc śpiewem. Szczególnym czasem zaangażowania się młodych są ponadto\nNasza parafia daje też możliwości rozwijania talentów artystycznych. Jeśli tylko ktoś ma odrobinę słuchu muzycznego, potrafi śpiewać lub grać na jakimś instrumencie może rozwijać swoje zdolności a zarazem pomagać innym przeżywać bliskość z Bogiem poprzez śpiew podczas liturgii. Powstały w 2013 roku\nCARITAS – to miłość! Caritas to miłość bratnia, ofiarna, podnosząca, wspierająca, akceptująca. Do takiej miłości – pomocy względem wszystkich potrzebujących, ubogich i słabych – bez oglądania się na rasę, wyznanie, narodowość czy stopień winy – wzywa i uzdalnia chrześcijan Jezus Chrystus. Celem\nNasza parafia od lat współpracuje z Dziełem Pomocy św. Ojca Pio w Krakowie, które od 2004 roku niesie pomoc ludziom ubogim, głównie bezdomnym. Jako parafia wspieramy promocję tego ważnego projektu charytatywnego, który istnieje po to, aby każda osoba bezdomna mogła znaleźć lub odzyskać dom. Misją\nNiekiedy w naszym życiu zderzamy się z trudnościami natury prawnej i nie wiemy jak mamy się poruszać w gąszczu bardzo wielu paragrafów i ciągle zmieniających się przepisów. Takie trudności mogą pojawiać się chociażby w relacji pracodawca - pracownik, czy w prowadzeniem drobnej działalności\nSą takie sytuacje, że życie zdaje się przerastać człowieka i konieczna jest wtedy profesjonalna pomoc psychologiczna. Przy parafii istnieje możliwość otrzymania bezpłatnej konsultacji (diagnostyki) psychologicznej i "pierwszej pomocy". W salce naszego domu katechetycznego swoimi kompetencjami,\nPoradnia życia rodzinnego czynna jest w każdy II i IV piątek miesiąca, w godzinach 17:00 - 18:00, w kancelarii parafialnej. Można też umówić się na spotkanie w innym terminie dzwoniąc wcześniej: pani Maria – 692 294 038 pani Elżbieta – 503 532 006 W poradni odbywają się przede wszystkim\nZapraszamy Cię do współuczestniczenia w dziełach charytatywnych funkcjonujących przy naszej parafii. Chcemy nieść osobom w trudnej sytuacji życiowej pomoc zwiększającą ich samodzielność i zaradność, ułatwiając im rzeczywistą poprawę sytuacji. Jako bracia kapucyni, wykonując posługę w parafii\nGodz. 17:30 nabożeństwo • godz. 18:30 Msza św. w intencjach zanoszonych przez wstawiennictwo św. Ojca Pio.\n8 października uczciliśmy 37. rocznicę pobytu w naszej parafii bł. Jerzego Popiełuszki. Krótki artykuł w Gościu ...\nPielgrzymka do Piekar 2021


Kod przedmiotu: 0300-ES2-2ESP Kod Erasmus / ISCED: 14.301 / (brak danych)\nPrzedmiot koncentruje się na teoretycznych aspektach funkcjonowania sektora publicznego, mających swe podstawy w ekonomii dobrobytu. Od strony teoretycznej rozpatruje: problem racjonalizacji wydatków publicznych, kwestie opodatkowania, problemy sektora publicznego w gospodarce polskiej oraz wybranych krajów.\nCelem przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawowymi pojęciami, zagadnieniami, podejściami w zakresie funkcjonowania sektora publicznego, jego rolą we współczesnych procesach rozwojowych. Efektem kształcenia jest rozpoznawanie i rozumienie zadań i funkcji sektora publicznego; rozumienie jego podległej roli w stosunku do sektora prywatnego, rozumienie metod finansowania organizacji publicznych; rozpoznawanie problemów związanych z funkcjonowaniem sektora publicznego, a zwłaszcza jego efektywnością.\nRok studiów/semestr: II/3\nWymagania wstępne: mikro- i makroekonomia\n- konsultacje indywidualne wg harmonogramu konsultacji wykładowców Zakładu Ekonomii Sektora Publicznego (s. 220) w zależności od potrzeb Studenta.\nPrzygotowanie i udział w dyskusji 5\nPrzygotowanie i wykonanie pracy\npisemnej oraz prezentacji multimedialnej\t5\nCzytanie literatury przedmiotu\t7\nz zajęciami :\tLiczba godzin\tPunkty ECTS\nudziału nauczyciela\t50 2,0\no charakterze praktycznym\t50\t2,0\nTresch R.W. Public sector economics, Palgrave Macmillan, New York 2008.\nGardocka-Jałowiec A. (red.), Innowacyjne metody i instrumenty zarządzania w organizacjach publicznych, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2012.\nKozłowska-Burdziak M., Sektor publiczny – racjonalizacja gospodarowania, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2012.\nPrzygodzka R. (red.), Instrumenty i metody racjonalizacji finansów publicznych, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2012.\nESP_W01 Student ma pogłębioną wiedzę z dziedziny nauk ekonomicznych, ze szczególnym uwzględnieniem teorii dobrobytu i ekonomii sektora publicznego oraz zna rozszerzony zakres współczesnej terminologii ekonomii sektora publicznego.\t(E2_W01)\nESP_W02 Student ma wiedzę na temat podstawowych mechanizmów funkcjonowania sektora publicznego, jego współczesnych funkcji i zadań, a także ma pogłębioną wiedzę w zakresie roli sektora publicznego we współczesnej gospodarce oraz powiązań sektora publicznego z otoczeniem, w tym zwłaszcza z sektorem rynkowym oraz pozarządowym. (E2_W04)\nESP_W03 Student ma pogłębioną wiedzę o podstawowych zasadach (m.in.: prawnych, organizacyjnych, etycznych) determinujących funkcjonowanie sektora publicznego i jego podmiotów oraz o ich źródłach, naturze, zmianach i sposobach działania.\t(E2_W07)\nESP_U01 Student potrafi, w oparciu o poznane kategorie ekonomii sektora publicznego, prawidłowo interpretować i wyjaśniać zjawiska oraz procesy ekonomiczne zachodzące w sektorze publicznym oraz wzajemne relacje między nimi (E2_U01)\nESP_U02 Student posiada pogłębioną umiejętność przygotowania wystąpień multimedialnych i ustnych z zakresu ekonomii sektora publicznego\t(E2_U10)\nESP_K01 Student potrafi pracować w grupie, przyjmując w niej różne role, w szczególności role przywódcy\t(E2_K02)\nCykl wykładów kończy się egzaminem przeprowadzonym w trakcie sesji egzaminacyjnej. Warunkiem dopuszczenie do egzaminu jest zaliczenie ćwiczeń. Podstawą zaliczenia ćwiczeń jest zaliczenie kolokwium, wykonanie pracy zespołowej i ustna jej prezentacja, aktywność w dyskusjach.\n1. Ekonomia dobrobytu jako teoretyczna podstawa ekonomii sektora publicznego.\n2. Główne założenia teorii wydatków publicznych.\n3. Wybrane aspekty teorii opodatkowania.\n4. Sektor publiczny we współczesnej gospodarce.\n1. Teoretyczne aspekty funkcjonowania sektora publicznego. Narzędzie i metody oceny efektywności funkcjonowania sektora publicznego.\n2. Funkcja klasyczna sektora publicznego.\n3. Funkcja społeczna sektora publicznego.\n4. Funkcja gospodarcza sektora publicznego.\nStiglitz J. E., Ekonomia sektora publicznego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2010.\nAfonso A.B., Schuknecht L., Tanzi V., Efektywność sektora publicznego: porównania międzynarodowe, OLYMPUS Szkoła Wyższa im. R. Kudlińskiego, Warszawa 2004.


Regionalny Puchar Polski na Pomorzu. Ćwierćfinałowe mecze z udziałem drużyn z czterech klas rozgrywkowych, od A klasy aż po III ligę | Dziennik Bałtycki\nRafał Rusiecki 11 maja 2021, 15:52\nPiłkarze Wierzycy są dodatkowo zmobilizowani w rozgrywkach pucharowych, bo ich finał odbędzie się na stadionie w Pelplinie Zbigniew Brucki\nRegionalny Puchar Polski na Pomorzu 2021\nKto gra o pomorski Puchar Polski? W stawce ośmiu najlepszych drużyn tych rozgrywek jest A-klasowy Amator Kiełpino, dwaj przedstawiciele klasy okręgowej Żuławy Nowy Dwór Gdański i Sparta Sycewicze, czterech czwartoligowców Jaguar Gdańsk, Powiśle Dzierzgoń, Arka II Gdynia i Wierzyca Pelplin oraz tylko jeden III-ligowiec - Bałtyk Gdynia.\nTrzy spotkania ćwierćfinałowe zaplanowane zostały już w środę, 12 maja. Mecz Amatora Kiełpino z Wierzycą Pelplin przesunięty został natomiast na wtorek, 18 maja. A to oznacza, że zobaczą go kibice z trybu. Od soboty, 15 maja trybuny stadionów na świeżym powietrzu będą mogły być wypełnione w 25 procentach.\nTrofeum sprzed roku broni IV-ligowy Jaguar Gdańsk. Już wiadomo, że finałowe spotkanie zostanie rozegrane w środę, 9 czerwca o godz. 17.00 na stadionie w Pelplinie. Wierzyca ma więc szansę wystąpić przed własną publicznością. Musi jednak najpierw ograć Amatora (będzie faworytem tego meczu), a później okazać się lepszym od zwycięzcy ćwierćfinałowego meczu Żuławy Nowy Dwór Gdański - Bałtyk Gdynia.\nĆwierćfinały regionalnego Pucharu Polski\n17.00 Sparta Sycewice – Jaguar Gdańsk\n17.00 Żuławy Nowy Dwór Gdański – Bałtyk Gdynia\n17.30 Powiśle Dzierzgoń – Arka II Gdynia\n18.30 Amator Kiełpino – Wierzyca Pelplin


Ustalenie wymaganej zdolności jakościowej procesu zależy od stopnia istotności kontrolowanych właściwości. Obliczanie granic kontrolnych Po wyborze karty kontrolnej i ustaleniu liczności próbki można przystąpić do projektowania toru (torów) karty kontrolnej. Dla każdego parametru statystycznego wybranej dla określonego procesu karty kontrolnej obliczane są granice kontrolne - najczęściej 3-sigmowe - których przekroczenie będzie sygnalizować rozregulowanie procesu oraz obliczana lub zadawana średnia wartość tego parametru. Często ustalane są również granice ostrzegawcze, przekroczenie których sygnalizuje zbliżające się rozregulowanie procesu. Istnieją dwie metody obliczania granic kontrolnych: 􀂃 metoda stabilizacyjna (bez zadania wartości normatywnych) bazuje na dan[...]


„Niania w wielkim mieście” odcinek 11: Intryga nastolatki - Polsat.pl\n„Niania w wielkim mieście” odcinek 11: Intryga nastolatki\nKłopoty byłego narzeczonego Dany, tajemnicze zdjęcia nastolatki oraz spotkanie Moniki z ojcem. Pracownicy agencji niań muszą mierzyć się nie tylko z problemami swoich klientów, ale też stawiać czoło osobistym wyzwaniom.\nMariusz wpada do mieszkania Dany, prosząc o ratunek. - Jezu, już mnie szukają. Policja! - krzyczy fotograf. - Grozi mi dziesięć lat więzienia - dodaje przerażony. - A co, rozbiłeś kryształowy puchar Ligi Mistrzów? - pyta ze swadą Dana. Córka Aldony uwikłała go w swoją intrygę. Nastolatka, podrzucając mamie swoje roznegliżowane zdjęcie, oskarżyła mężczyznę, iż zmusił ją do pozowania. - Danuś pomóż mi, takie sprawy ciągną się za człowiekiem - błaga były narzeczony opiekunki. Dziewczyna zgadza się. Widzi, że Mariusz naprawdę może mieć problem. Poza tym chce pomóc nastolatce, która wyraźnie się pogubiła.\nDana zjawia się w domu Sary. Prosi jej matkę o rozmowę z córką. Aldona początkowo nie chce się zgodzić. Żona piłkarza daje się przebłagać. Dana odkrywa prawdę. - Dziewczyny w klasie robią takie zdjęcia. Jesteśmy „hot” - przyznaje nastolatka. Prosi o pomoc psychologa, który ostatecznie wyjaśnia tajemnicę dziewczynki i jej koleżanek. Okazuje się, że Sara chciała, aby Mariusz zniknął z domu. - Ja tylko chciałam, żeby on już się wyniósł. Ciągle się nim zajmowałaś, a ja mam tylko ciebie - mówi zrozpaczona dziewczynka. - Chciałyśmy mieć dużo lajków - dodaje Sara, tłumacząc dlaczego robiły sobie zdjęcia.\nMonika spacerując z Jackiem spotyka swojego ojca, którego dawno nie widziała. Jej relacje z nim nigdy nie były dobre. Okazuje się, że starszy mężczyzna ma małe dziecko. - Choć, zapoznasz się z siostrzyczką - proponuje tata Moniki. - Nasze spotkania rodzinne to jednak nie jest dobry pomysł - mówi wyprowadzona z równowagi. Jacek sugeruje, aby krewni „jakoś się dogadali”. Niestety, zarówno Monika, jak i jej ojciec wciąż nie mogą znaleźć wspólnego języka.\nMariusz w agencji niań robi zdjęcia kursantom. Reporterka Ewa, przyjaciółka Dany, przygotowuje Lilkę do występu w telewizyjnym programie. Mariusz zaprasza Lilkę na wieczór do knajpy, obawiając się kłopotów z Sarą. - Ty masz w sobie ogień - mówi do Lilki, zamawiając dla niej herbatę z miodem. W nocy wracają razem do agencji, gdzie spotyka ich dziwna sytuacja. Celina wraz z mężem - Andrzejem Olszą uprawiają seks na terenie firmy. - Staramy się o dziecko, miałam najbardziej płodny dzień cyklu - tłumaczy się Celina. - Zwalniam cię - mówi Lilka. Celina jest zdruzgotana.\nPrzyjeżdża rodzina Dany. Jej brat ma mieć konsultację u specjalisty. Ojciec Dany podchodzi do niej z rezerwą, co bardzo ją martwi.\n„Niania w wielkim mieście” o godz. 22:00 w Telewizji POLSAT.


5 listopada stacja zagościła w Kraśniku\nNa częstotliwości 92,8 MHz, w Kraśniku wystartowało w wczoraj Radio ESKA. To 41 stacja wchodząca w skład największej sieci radiowej w Polsce. Na program Radia ESKA Kraśnik składa się muzyka, newsy z kraju i ze świata oraz serwisy lokalne.\nRadio ESKA jest największą siecią lokalnych rozgłośni radiowych i bezsprzecznym liderem pod względem słuchalności wśród młodzieży. Pod względem liczby słuchaczy ESKA skutecznie konkuruje ze stacjami o zasięgu ogólnopolskim. Realizuje format muzyczny CHR (Contemporary Hit Radio), czyli hity na czasie, prezentując aktualne muzyczne hity z kraju i zagranicy oraz oferując szeroko rozumianą rozrywkę.\nESKA to muzyka, rozpoznawalne osobowości antenowe, dynamiczny przekaz, nowoczesne produkcje oraz serwisy informacyjne. Stacja stawia na interakcję z słuchaczami, nie tylko na antenie, ale także poprzez stronę internetową i kanały socialmediowe. Radio ESKA ma największy fanpage na Facebooku wśród wszystkich działających w Polsce mediów – profil stacji skupia 2 mln fanów. Jest także najpopularniejszą stacją radiową na Instagramie.\nPod marką ESKA działają także: telewizja muzyczna ESKA TV, portal muzyczno-rozrywkowy Eska.pl, platforma rozrywki eskaGO.pl, serwis informacyjny eskaINFO.pl, baza gier online eskagames.pl oraz serwis filmowy ESKAcinema.pl.\n#radio eska #Kraśnik\nInformacja Prasowa WIĘCEJ 12.11 / wt. Udostępnienia: 169


Tablice interaktywne a znacznie większy poziom zaangażowania nauczycieli i uczniów | malownicze bieszczady pl\nSłuchacze zawsze są znacznie bardziej zaciekawieni, jeżeli w ramach nauczania oraz to naturalnie dzięki takiej tablicy nauczyciele zintegrują tekst, obrazy, filmy i / bądź też pliki audio. Na przykład nauczyciel ma okazję odtwarzać plik audio, aby pokazać wymowę słowa wyświetlanego na tablicy. Uczniowie otrzymają wtenczas możliwość wymówienia innych słów, by spowodować, czy robią to odpowiednio. Wykorzystanie nagrań wideo w nauce może też skłonić uczniów do myślenia poza konwencjonalnym środowiskiem klasowym. To aktywuje kreatywną oraz świeżą perspektywę uczenia się, co może prowadzić do wkładu uczniów w ich pomysły na lekcjach. Na dłuższą metę lekcje będą o wiele bardziej wciągające i z pewnością bardziej produktywne.\nDni używania suchych tablic po których pisało się kredą już dawno minęły. Aktualnie nauczyciele w szkołach rozpoczynają coraz to częściej nauczać używając monitorów LCD razem z tablicami interaktywnymi. To właśnie dzięki takiej technologii stosowanej w klasie każdy uczeń będzie pragnął wypróbować działanie tablicy, a to może pobudzić entuzjazm uczniów do angażowania się w proces uczenia się. Jednak za pomocą interaktywnych tablic można osiągnąć dużo więcej aniżeli to, że uczniowie w takim środowisku szkolnym będą mieli więcej radości z nauki. Zerknijmy bliżej na to nowoczesne wyposażenie szkół.\nUczniowie zawsze są o wiele bardziej zaintrygowani, jeżeli w ramach nauczania i to naturalnie dzięki takiej tablicy nauczyciele wbudują tekst, obrazy, filmy i / lub też pliki audio. Na przykład nauczyciel ma okazję odtwarzać plik audio, żeby pokazać wymowę słowa wyświetlanego na tablicy. Uczniowie otrzymają w owym czasie szansę wymówienia innych słów, żeby sprawić, czy robią to odpowiednio. Wykorzystanie nagrań wideo w nauce może również skłonić uczniów do myślenia poza konwencjonalnym środowiskiem klasowym. To wywołuje kreatywną oraz świeżą perspektywę uczenia się, co może prowadzić do wkładu uczniów w ich pomysły na lekcjach. Na dłuższą metę lekcje będą o wiele bardziej wciągające oraz z pewnością bardziej produktywne.