Szyfr - Jia Mai (麦家) (246941) - Lubimyczytać.pl\nJia Mai (麦家) /\n5,81 (98 ocen\ti\t21 opinii) Zobacz oceny\nliteratura chińska, Alina Siewior-Kuś\nJedna z najlepiej sprzedających się chińskich powieści, niezwykły literacki thriller, który prowadzi nas w głąb świata szyfrów. W swoim pasjonującym debiucie Mai Jia odsłania tajemniczy świat Jednostki 701, supertajnej organizacji szpiegowskiej, której zadaniem jest kontrwywiad i łamanie szyfrów. Rong Jinzhen, autystyczny geniusz matematyczny z tajemniczą przeszłością, zostaje zwerbowany do...\nJeżeli poszukujecie powieści o wartkiej i pełnej nieoczekiwanych zwrotów akcji, to nie sięgajcie po „Szyfr” Mai Jia. Ta książka skierowana jest do osób lubiących spokojniejsze, ale w dalszym ciągu wywołujące dreszcz zainteresowania, fabuły. Daleki jestem od stwierdzenia, że „Szyfr” to pozycja nuda i odrzucająca czytelnika. Mai Jia korzysta z bardzo specyficznej formy narracji, która oddaje atmosferę książki, ale chwilami może męczyć odbiorcę.\nW „Szyfrze” czytelnik otrzymuje zapis dziennikarskiego śledztwa dotyczącego genialnego kryptografa i matematyka Ronga Jinzhena. Właśnie wokół losów tej postaci zbudowana jest fabuła. Najciekawsze jest to, że główny bohater prezentowany jest pośrednio, poprzez fragmenty rozmów z osobami, z którymi Rong Jinzhen się zetknął. Dlatego nie traktuję „Szyfru” jako thrillera lub jakiejś jego odmiany. Zadaniem tego gatunku jest utrzymywać czytelnika w stanie nieustającego i trudnego w wytrzymaniu napięcia, z którego uwalnia dopiero zakończenie – i wtedy rozchodzą się przyjemne dreszcze. „Szyfrowi” bliżej do powieści psychologicznej zbudowanej wokół tajemniczej i morderczej pracy kryptografów. Dopiero takie ustawienie percepcji pozwala na właściwe docenienie tej książki. Potraktowanie tekstu Mai Jia tylko i wyłącznie jako formy thrillera szpiegowskiego bardzo spłyca zawarte w fabule znaczenia.\nNiespieszny rytm narracji wynika z potrzeby rzetelnego opisu umysłu Ronga Jinzhena. Mai Jia zastanawia się nad istotą bycia geniuszem, jak ktoś się nim...\nNiespieszny rytm narracji wynika z potrzeby rzetelnego opisu umysłu Ronga Jinzhena. Mai Jia zastanawia się nad istotą bycia geniuszem, jak ktoś się nim staje, jak kształci się takie osoby i jakie grożą im niebezpieczeństwa. Autor książki ciekawe wykorzystuje – bardzo oklepany – motyw „cienkiej linii dzielącej geniusza od szaleńca”. Zamiast halucynacji lub nadmiernego przywiązana do używek, Mai Jia, prezentuje powolny rozpad umysłu, stopniowe zamykanie się w sobie. Nie ma tutaj absolutnie żadnych fajerwerków, ale prezentacja tego nieuchronnego procesu jest przerażająca. Rong Jinzhen, genialny matematyk, bardzo powoli tracić umiejętność świadomego postrzegania świata. Staje się więźniem własnego umysłu, czego dowodem są dołączone na końcu książki fragmenty jego dziennika.\nDlatego polecam odwrócenie kolejności i zaczęcie od ostatniego rozdziału. Co prawda w ten sposób zna się zakończenie fabuły, ale w przypadku „Szyfru” nie jest ono, aż tak istotne. Znacznie ważniejsza jest droga, która do niego prowadzi. To, że rozpad umysłu Ronga Jinzhena jest nieuchronny czuć od samego początku, można odnieść nawet wrażenie, że z szaleńca staje się geniuszem, a potem wraca do punktu wyjścia. „Szyfr” jest fascynujący, ponieważ autor bardzo skrupulatnie opisał kolejne etapy dekompozycji psychiki Ronga Jinzhena. Ten opis jest tak doskonały, że nawet nie warto poszukiwać alternatywnego rozwiązania historii – nic nie mogło ocalić głównego bohatera. Od samego początku był skazany na bycie więźniem własnego szaleństwa.\nOpinie czytelników (459)\nKamil | 2015-05-03\nNa półkach: Przeczytane, Posiadam, Thriller/Horror\nZ czym kojarzą się Wam Chiny? Duży kraj gdzieś w Azji, masa ludzi, Made in China? Myślenie stereotypowe, owszem, ale tak naprawdę Europejczycy niewiele wiedzą o życiu codziennym mieszkańców dalekiej Azji. Wydano mnóstwo książek o Chinach, podróżnicy wielokrotnie organizowali spotkania, opowiadali o ich spotkaniu z inną kulturą, jak musieli sobie radzić - niejednokrotnie opowiadają o tym z niezwykłą pasją, z takich spotkań czy tekstów można wiele się dowiedzieć, serio, ale jestem człowiekiem jakim jestem i tak naprawdę moje poznanie czegokolwiek polega na doświadczeniu. Gdybym chciał przekonać się na własnej skórze jak wygląda życie w Chinach, czy gdziekolwiek indziej, musiałbym tam polecieć i się o tym przekonać. A jak to jest z literaturą rodem z Azji? Chińczycy przecież wynaleźli papier, a jednak nie często słyszymy o światowym sukcesie chińskiego pisarza, który podbija świat swoją powieścią. To temat na osobny post, z resztą bardzo ciekawy,...\nZ czym kojarzą się Wam Chiny? Duży kraj gdzieś w Azji, masa ludzi, Made in China? Myślenie stereotypowe, owszem, ale tak naprawdę Europejczycy niewiele wiedzą o życiu codziennym mieszkańców dalekiej Azji. Wydano mnóstwo książek o Chinach, podróżnicy wielokrotnie organizowali spotkania, opowiadali o ich spotkaniu z inną kulturą, jak musieli sobie radzić - niejednokrotnie opowiadają o tym z niezwykłą pasją, z takich spotkań czy tekstów można wiele się dowiedzieć, serio, ale jestem człowiekiem jakim jestem i tak naprawdę moje poznanie czegokolwiek polega na doświadczeniu. Gdybym chciał przekonać się na własnej skórze jak wygląda życie w Chinach, czy gdziekolwiek indziej, musiałbym tam polecieć i się o tym przekonać. A jak to jest z literaturą rodem z Azji? Chińczycy przecież wynaleźli papier, a jednak nie często słyszymy o światowym sukcesie chińskiego pisarza, który podbija świat swoją powieścią. To temat na osobny post, z resztą bardzo ciekawy, jednak nie o tym dzisiaj chciałbym z Wami porozmawiać.\nMatematyka jako królowa nauk, jest obecna wszędzie. Bez niej nie byłoby żadnego komputera, nie wspominając o statkach czy nawet łódkach. Ma swoich podopiecznych, prawdziwych geniuszy, którzy w kilka sekund potrafią rozwiązać zadanie, które dla innych jest nierozwiązalne. Swiat szyfrów i kodów to skomplikowana machina, która rządzi się swoimi prawami. W szkole może byliście zmuszani do rozwiązywania prostych łamigłówek matematycznych, magiczny kwadrat, sudoku? Wszystko opiera się na wyliczeniach i matematyce."Szyfr" Jia Mai to jedna z najlepiej sprzedających się książek w Chinach w ostatnim czasie. Autystyczny geniusz zostaje zwerbowany do tajnej organizacji wywiadowczej, która specjalizuje się włamaniu kodów i szyfrów. Ekipa Jednostki 701 nie może poradzić sobie z niezwykle skomplikowanym Purple Code, który może być niebezpieczny dla całego globu. Co kryje kod? Jaką tajemniczą przeszłość ukrywa Rong, główny bohater powieści, geniusz matematyczny?\nCo trzeba zaznaczyć już na początku recenzji - "Szyfr" w żadnym wypadku nie można uznać za thriller, ani tym bardziej za pełnokrwistą powieść psychologiczną. Takie rozumowanie całej opowieści skutecznie przeszkadza w jej ogólnej interpretacji, przez co może być po prostu źle odebrana. To wszystko wina opisowi z okładki, który nastraja na pewną dozę tajemniczości, walki dwóch geniuszy, i czyhającego niebezpieczeństwa, które grozi i nam. Nie, "Szyfr" okazał się powieścią psychologiczną, której głównym aspektem jest powolny rozpad człowieczeństwa geniusza, jego zatracenie się w nauce, powolne, systematyczne odłączanie swojego jestestwa.\nPo kolei - zgodnie z opisem fabularnym mamy do czynienia z tajną organizacją szpiegowską, której w samej książce tak naprawdę brak. Dostajemy jakieś strzępy informacji o jej pracy, jednak zabieg jaki wykonał autor skutecznie ogranicza świadomość informacyjną czytelnika. O tym później, jednak niesie on ze sobą dalsze konsekwencje, cała opowieść jest skupiona wokół jednej osoby, naszego matematycznego geniusza Ronga, który, co cóż, postacią wybitnie skonstruowaną nie jest, jednak jego droga i historia czyni "Szyfr" książkę inną niż wszystkie.\nOtóż, Jia Mai w swojej książce prezentuje zapis dziennikarskiego śledztwa dotyczącego Ronga, a na dokładkę nasz główny bohater jest prezentowany przez zapisy rozmów z osobami, z którymi kiedykolwiek miał przyjemność lub nie, się spotkać. To zdecydowanie utrudnia ocenę ogólną matematyką, a czytelnikowi daje niezwykle trudny orzech do zgryzienia. Nasze postrzeganie kryptografa będzie uzależnione od subiektywnego podejścia innych osób. Na początku powiedziałem, że "Szyfr" nie jest thrillerem i nie można tak go nazywać. Dlaczego? Najprościej można powiedzieć, że książka ta, to swoisty zapis. Zapis rozpadu geniuszu.\nAutor niespiesznie prowadzi swoją akcję, prezentuje nam kolejne fakty z życia genialnego matematyka, uchyla rąbka tajemnicy, pokazuje jego przeszłość, opisuje poszczególne wydarzenia z jego życia, mówi i wskazuje nam, jak wpłynęły one na jego teraźniejszą egzystencję. Rong jest uzależniony od swojej królowej, matematyki, która czyni go, i czyniła całe życie, swoim narzędziem. Mai wykorzystuje powielany wiele razy i do znudzenia schemat granicy między geniuszem, a szaleńcem, jednak robi to w ciut inny sposób. Na przekór wszystkiemu, to właśnie ten zabieg czyni powieść autora inną niż wszystkie. Czytamy zapis i historię człowieka, który pogrąża się we własnym niebycie, jego umysł doznaje powolnego i systematycznego wyniszczenia. Wizja, jaką pokazuje Mai jest fascynująca i przerażająca jednocześnie.\nJednak nie tego oczekiwałem. Decydując się na recenzję chińskiego thrillera oczekiwałem czegoś innego, innej atmosfery, a z drugiej strony chciałem być straszony, przywiązany do całej historii w taki sposób, bym nie mógł się od niej oderwać. Otrzymałem powieść psychologiczną, która owszem, jest napisana w sposób niezwykle czytelny i przejrzysty, jednak i ona ma swoje słabe strony. Kuleje zwłaszcza strona historyczna książki. Akcja i tak brnie bardzo powoli, a wtrącenia o rodzinie Ronga i ich wzajemnych stosunkach spowalnia ją do, mogłoby się wydawać, niemożliwego stopnia.\nNa końcu książki zostały umieszczone karty z dziennika geniusza, które nie są ani czymś spektakularnym ani nie zmieniają całej fabuły o 180 stopni. Jeśli podejdziecie do tej książki z odpowiednim dystansem i spojrzycie na nią ciut inaczej, "Szyfr" uznacie za znakomitą opowieść psychologiczną, mówiącą o upadku geniusza. Jego droga, jakkolwiek przerażająca mogłaby się wydawać, rzuca inne spojrzenie na pułapkę własnego umysłu, uzależnienie i postępujące szaleństwo. Fani takiego gatunku znajdą w tej książce coś nowego, zwrócą uwagę na szczegóły, które mi gdzieś umknęły. Przyznaje się bez bicia, że początkowo byłem nastawiony bardzo sceptycznie, gdy uświadomiłem sobie, że nie czytam thrillera. Zmiana nastawienia do książki pomogła, i jeśli będziecie mieć ją w rękach, to potraktujcie "Szyfr" jako zapis dekonstrukcji wybitnego umysłu.\nGoszarda | 2016-05-08\nNa półkach: Przeczytam, jak przeczytam wszystkie inne książki, Przeczytane, Posiadam, Thriller/sensacja/kryminał, E-book, Zaczęłam, ale nie mam nastroju żeby skończyć, 2016\nDałam cztery gwiazdki, czyli: może być, ale niestety nie przeczytałam jej do końca;\nto jedna z książek z którą nie dostroiłam się nastrojem; wyjątkowo mnie nie wciągnęła, czytałam ją ale myślami krążyłam gdzieś tam, i cały czas chodziło mi po głowie: ale strata czasu...\nNo więc dałam sobie spokój...\nknigoholiczka | 2015-04-08\nZielonaCytryna | 2015-04-23\nGdyby komuś przypadkiem przeszło przez myśl, że o książkach pisze się łatwo, niech weźmie rozbieg i biegiem kieruje się w stronę najbliższej ściany. Ach, i niech się przed nią nie zatrzymuje, to ważne.\nJest czwartek, 23 kwietnia, dwudziesta dziesięć, a ja, cytując klasyka, siedzę & myślę. Wszystko dlatego, że raz na jakiś czas zdarzają mi się w życiu książki, o których mawiam, że są właściwie bardzo fajne, chociaż nic w nich zachwycającego. Porównując do jedzenia - są jak kanapka z masłem i serem. Smaczne, wiadomo, ale bez fajerwerków. Właśnie taki jest "Szyfr" i jak mi Bóg miły, od jedenastu dni zachodzę w głowę, co o nim napisać i jak nie wiedziałam wtedy, tak nie wiem teraz. Ale spróbuję, niech już będzie, w końcu do odważnych świat należy, nie?\nOpis książki mówi o niej następująco:\n"W swoim pasjonującym debiucie Mai Jia odsłania tajemniczy świat Jednostki 701, supertajnej organizacji szpiegowskiej, której zadaniem jest kontrwywiad i łamanie szyfrów.\nRong Jinzhen, autystyczny geniusz matematyczny z tajemniczą przeszłością, zostaje zwerbowany do Jednostki 701, co oznacza dla niego porzucenie badań naukowych. Jako największy chiński kryptograf Rong odkrywa, że wybitnym umysłem kryjącym się za szaleńczo trudnym Purple Code jest jego wybitny nauczyciel i najlepszy przyjaciel, który obecnie pracuje dla wroga Chin – ale to tylko pierwsza z licznych zdrad."\nNiestety, to trochę nie tak. Sugerowanie się powyższym opisem może być przyczyną poważnego rozczarowania. Po pierwsze, Jia o Jednostce 701 pisze właściwie bardzo niewiele. Trudno więc mówić o odsłonięciu czegoś, bo dla mnie było ledwie zerknięcie przez wizjer. Po drugie, z opisu wynika, że powieść będzie właściwie w całości poświęcona Rongowi Jinzhenowi. Cóż, nie jest. Bardzo duża część książki to historia jego rodziny i dzieciństwa, a o faktycznej pracy dla Jednostki 701 jest mniej, niż można by oczekiwać. Po trzecie, Purple Code - tutaj mam te same zarzuty, co poprzednio.\nI nie chodzi o to, że książka jest zła, bo "Szyfr" jest dobry, emocjonujący i zdecydowanie inny niż książki, do których jestem przyzwyczajona. Historia przodków Jinzghena to świetne wprowadzenie, a sam główny bohater, matematyczny geniusz z problemami emocjonalnymi to temat, którego Jia Mai na szczęście nie popsuł. Wiem też, że wielu z was będzie z tej książki zadowolonych. To porządny i dość ciekawy debiut, dlatego jestem trochę zła, że opis z okładki wprowadził mnie w błąd. Spodziewałam się po książce czegoś innego niż to, co dostałam i choć koniec końców było nieźle, czuję, że do opisu wyjęto z książki to, czego jest w niej najmniej. Nie wiem, czy to w porządku.\nsinnerinc | 2015-07-01\n"Chiński Dan Brown" okazał się tanią chińską podróbką .... czy jestem upoważniony tak napisać? Po przeczytaniu tej książki uważnie przeczytałem kilka recenzji/opinii, bo może tylko ja czegoś nie rozumiem... Ale jak mantra się pojawia, że jak ktoś oczekiwał akcji w stylu DB to może się czuć zły/rozczarowany. I wiecie co? Ja się czuję i zły i rozczarowany. Ten durny dopisek robi niesamowitą szkodę książce i czytelnikowi. Się zastanawiam, czy Sz.P. z New Republic nie czytał Szyfru czy raczej Dana Browna. Nie podpisano nazwiskiem, kto to tak twierdzi. Ale się w sumie nie dziwię, też bym się podpisał pod czymś takim...\nCzy sama powieść była dobra? Raczej nie. Może dlatego, że ciężko ją powieścią nazwać... Niemalże nic się tam nie dzieje. Jeśli Mai Jia jest prekursorem powieści szpiegowskiej w Chinach, to mam nadzieję, że to nie jest to wielkie dzieło (chociaż gdzieniegdzie można natrafić na info, że to jego debiut. Ale na stronie Mai'a jest sporo tytułów wymienionych, pozwolę się sobie...\nCzy sama powieść była dobra? Raczej nie. Może dlatego, że ciężko ją powieścią nazwać... Niemalże nic się tam nie dzieje. Jeśli Mai Jia jest prekursorem powieści szpiegowskiej w Chinach, to mam nadzieję, że to nie jest to wielkie dzieło (chociaż gdzieniegdzie można natrafić na info, że to jego debiut. Ale na stronie Mai'a jest sporo tytułów wymienionych, pozwolę się sobie łudzić dalej).\nWątek "kryptograficzny" to jakaś kpina. 2 szyfry BLACK i PURPLE, i bohater narodowy, który jako jedyny je może złamać... a jakby miał złamać ktoś inny? nie, to przecież niemożliwe. Musial mu nasz bohater pomóc. Gdyby cała kryptografia to nie był jakiś alegoryczny bełkot to może nawet coś by z tej książki było. Tym bardziej, że nie czytało jej się źle. Ale tutaj znowu kochany wydawca musiał zdradzić w opisie dużo za dużo... jeśli autor wokół czegoś (tutaj szyfru, podobno) buduje atmosferę tajemnicy, która zaczyna się wyjawiać po ~230 stronach, to może warto się powstrzymać z chamskim wołaniem z okładki: "ej, to ten, no przyjaciel niezwyciężonego bohatera napisał ten szyfr!"\nA skoro już przy okładce jesteśmy to w końcu jeden taki w pełni zasłużony plus - okładka jest naprawdę śliczna! Szkoda tylko, że mówiła babcia, aby książki po okładce nie oceniać...\nPrzeczytałem to co napisałem raz jeszcze, żeby się zastanowić czy to uczciwe... Może książka jest dobra, ale nie w kategorii "sensacja, thriller, kryptografia"! Woła to wręcz o "niezgodność towaru z opisem", dawno (jeszcze w ogóle?) nie widziałem tak chamskiego zagrania, nie potrafię tego przeboleć, za niedługo może lepiej będzie nie oglądać okładki, bo się człowiek nastawi na co innego, nie czytać opisu, bo mu zdradzą najlepsze sceny niczym w filmowych trailerach, tylko wylosować książkę na chybił trafił bo w środku i tak surprajs surprajs.\nSoledad | 2018-04-22\nNie dotrwałam... Lekturę zakończyłam na 130 stronie i jakoś zupełnie nie mam ochoty dowiedzieć się, co było dalej. Matematyka nigdy nie była moją pasją, ale z czytelniczego doświadczenia wiem, że nie jest to przeszkodą w pasjonującej lekturze, gdyż na szachach nie znam się kompletnie, a "Zapach miasta po burzy" przeczytałam jednym tchem. Zatem problem nie leży w matematyce. Sensacją nawet mi nie zapachniało o thrillerze nie wspomnę. Może na 200 stronie? Jeśli czytanie nie sprawia mi przyjemności, męczyć się nie mam zamiaru.\nArkalion | 2017-03-16\nKsiążka źle się czytała.Z trudem dotrwałem do końca.Nie byłem przyzwyczajony do tak prowadzonej narracji.Czym ta książka miała być ? Pseudobiografią,sensacja,thilerem?Nie wiem,może dla nas sposób narracji jest nietypowy a dla chińskiego czytelnika jest to pasjonująca lektura? Ja od literatury jednak oczekuje czegoś co dobrze się czyta. Książka mnie nie ujęła,drażniła sposobem narracji.Nie odbieram innym by sięgnęli po tą pozycję ale w moim przypadku się rozczarowałem.\nMike | 2015-05-05\nHistoria szacownego chińskiego rodu, tło polityczne obu wojen światowych, a potem zimnej wojny, czysta matematyka, szyfry i agencja szpiegowska. Wszystko to i jeszcze więcej znajdziemy na kartach „Szyfru”, powieści jednego z najbardziej poczytnych pisarzy w Chinach. Ale czy taka mieszanka naprawdę może się udać? No i czy tak naprawdę można „Szyfr” nazwać powieścią szpiegowską (bo właśnie tak w dużej mierze jest reklamowana)?\nMai Jia zabiera nas do swojego świata, który dla polskiego czytelnika może wydać się nieco egzotyczny. A ci, którzy oczekują wartkiej akcji i wykręcających mózg intryg, srogo się zawiodą, bowiem pierwsza połowa książki to historia rodu i geneza głównego bohatera. Zaczynamy więc pod koniec dziewiętnastego wieku, w chińskim mieście Tongzhen, gdzie poznajemy rodzinę Rong, sławny ród handlarzy solą. Jeden z jej członków zostaje wysłany za wielką wodę, do Ameryki, gdzie studiuje i uczy się życia. Wraca stamtąd odmieniony, z nowym poglądem na świat i zakłada w...\nMai Jia zabiera nas do swojego świata, który dla polskiego czytelnika może wydać się nieco egzotyczny. A ci, którzy oczekują wartkiej akcji i wykręcających mózg intryg, srogo się zawiodą, bowiem pierwsza połowa książki to historia rodu i geneza głównego bohatera. Zaczynamy więc pod koniec dziewiętnastego wieku, w chińskim mieście Tongzhen, gdzie poznajemy rodzinę Rong, sławny ród handlarzy solą. Jeden z jej członków zostaje wysłany za wielką wodę, do Ameryki, gdzie studiuje i uczy się życia. Wraca stamtąd odmieniony, z nowym poglądem na świat i zakłada w Chinach uniwersytet matematyki, który tak naprawdę jest właściwym początkiem tej historii.\nNastępnie „Szyfr” prowadzi nas przez meandry kolejnych pokoleń Rongów, od genialnej matematyczki zwanej „Abakusem”, gdyż urodziła się z nienaturalnie wielką głową, poprzez jej syna, którego poród ją zabił, nazwanego z tej okazji „Morderczą głową”, aż po jego nieślubnego syna, który ostatecznie okazuje się głównym bohaterem tej opowieści. Rong Jinzhen, bo takie imię zostaje nadane chłopcu, z pozoru wydaje się dzieckiem upośledzonym, jednak lekki autyzm, na który cierpi, staje się jednym z jego atutów i pozwala mu stać się matematycznym geniuszem nad geniuszami. W powieści pojawia się tez polski akcent, w postaci profesora Jana Liseiwicza, który w wyniku zawirowań politycznych ląduje na etacie na uniwersytecie Rongów. On sam również jest matematykiem ocierającym się o geniusz i staje się mentorem Jinzhena, mającym duży wpływ na jego dalsze życie. No i dochodzimy w końcu do drugiej połowy „Szyfru”, który skupia się na rekrutacji i karierze Jinzhena w specjalnej, tajnej jednostce 701 – chińskiej agencji szpiegowskiej, zatrudniającej najlepszych deszyfrantów w kraju, a matematyczny geniusz zostaje skierowany do łamania szyfrów wroga.\nDlaczego zakwestionowałem przynależność „Szyfru” do literatury z gatunku szpiegowskiego? Mimo licznych wątków związanych z tematem i pomimo tytułu książki, główny wątek nie skupia się wcale na szyfrach jako takich. Nie dostajemy tutaj tajnych kodów i zagadek, których rozwiązanie na koniec jest wielkim twistem i pozostawia czytelnika z otwartą gębą. Zamiast na szyfrze, historia skupia się na osobie, która ten szyfr łamie, na jego psychice i przemyśleniach. Jak na powieść w głównej mierze opierającą się na matematyce, nie ma tutaj żadnych cyferek, zadań, równań i rozwiązań, wszystko przedstawione jest bardziej opisowo i metaforycznie. Łamanie szyfrów opiera się na psychicznych zmaganiach bohatera, wspomaganych snami. Cała historia napisana jest też z perspektywy narratora – którym teoretycznie jest sam autor – spisującego po latach historię Ronga Jinzhena, bohatera narodowego. Opowieść widzimy więc z perspektywy tej trzeciej, obcej osoby, dodatkowo przeplataną fragmentami wywiadów z osobami najbliższymi Jinzhenowi. W pewnym momencie dowiadujemy się nawet, że niektóre nazwiska i nazwy miast zostały zmyślone, aby chronić tożsamość bohaterów. Zabieg całkiem oryginalny, gdyż mamy tu do czynienia z książkowym odpowiednikiem paradokumentu. Jednak był to dla mnie chyba największy zarzut wobec „Szyfru”, gdyż taki a nie inny sposób prowadzenia historii zupełnie nie pozwolił mi się w żadnej mierze identyfikować z głównym bohaterem, kibicować mu, czy chociaż odczuwać do niego jakąkolwiek sympatię. Rong Jinzhen i jego losy były mi całkowicie obojętne.\nPodsumowując – zapaleni wielbiciele literatury szpiegowskiej i zagadek, Johna Grishama czy Dana Browna, mogą nieco zawieść się lekturą „Szyfru”. Jednak ci, którzy lubią rozbudowane opowieści rozciągnięte w czasie i napisane w oryginalny sposób, znajdą tutaj coś dla siebie. „Szyfr” wpasowuje się raczej na półkę z dramatami psychologicznymi, niż na tę gdzie stoją kryminały i sensacja.\nelwrona | 2015-06-06\nNie lubię kiedy ktoś traktuje mnie jak idiotę. Osoba, która stworzyła opis tej książki powinna zawisnąć na latarni jako przykład tego co powinno spotykać ludzi, którzy starają się innym wciskać ciemnotę.\n„W swoim pasjonującym debiucie Mai Jia odsłania tajemniczy świat Jednostki 701, supertajnej organizacji szpiegowskiej, której zadaniem jest kontrwywiad i łamanie szyfrów.\nRong Jinzhen, autystyczny geniusz matematyczny z tajemniczą przeszłością, zostaje zwerbowany do Jednostki 701, co oznacza dla niego porzucenie badań naukowych. Jako największy chiński kryptograf Rong odkrywa, że wybitnym umysłem kryjącym się za szaleńczo trudnym Purple Code jest jego wybitny nauczyciel i najlepszy przyjaciel, który obecnie pracuje dla wroga Chin – ale to tylko pierwsza z licznych zdrad.”\nZ powyższego opisu możemy wywnioskować, że w trakcie lektury dane będzie nam poznać bohatera, który łączy w sobie agenta 007 z Johnem Nashem (bohaterem „Pięknego umysłu”).\nZabieg ten kojarzy mi się z tytułami...\nZabieg ten kojarzy mi się z tytułami tabloidów lub artykułów na popularnych portalach internetowych, które są wymyślane dla „klikalności”. Za ten zabieg odejmuje jedną lub półtorej gwiazdki. Za ten koszmar naszych czasów - wszechobecny „żebro klik”. Zazwyczaj staram się nie czytać opinii innych, żeby nie wyrabiać sobie zdania. Tyczy się to książek jak i filmów czy muzyki. Mam osobliwy gust i to co innym się nie podoba często, gęsto mnie zachwyca. W tym przypadku jednak zalecam wcześniejsze zapoznanie się z opiniami innych by się nie rozczarować. Chciałem przeczytać coś lekkiego. Relaks na powietrzu w długi weekend. Powieść szpiegowska o szyfrach i zdradach miała idealnie się wpasować w założenia. Jeżeli do tego dodamy miejsce akcji i zapoznanie się z tajną Chińską jednostką. Same plusy.\nZ tonu mojej wypowiedzi można wywnioskować, że Rongowi Jinzhenowi bliżej do schizofrenicznego matematyka niż do wstrząśniętego lecz niezmieszanego agenta jej królewskiej mości. Niestety tu, też możemy się rozczarować. Bohater filmu Howarda jest postacią zdecydowanie bardziej medialną. Jego przypadłość leży na drugim biegunie tego co przedstawia nam „Szyfr”. Amerykański matematyk do pewnego czasu żył w miarę normalnie. Miał przyjaciół i rodzinę. Sama choroba jak i jej wpływ na jego życie mogły posłużyć za kanwę „szpiegowskiego thrillera”. W powieści Jia Mai mamy do czynienia z całkowicie innym przypadkiem. Główny bohater dotknięty jest pewną formą autyzmu. To powoduje, że jego życie wygląda całkowicie inaczej. Jest zamknięty w sobie, żyje we własnym świecie. Nie przeżywa niesamowitych przygód (choćby urojonych), a wydarzeniem które „mrozi nam krew w żyłach” jest podróż pociągiem do innego miasta, która kończy się zaginięciem osobistego notatnika bohatera.\nJeżeli miałbym się sugerować opisem wydawnictwa to skłonny byłbym, z czystym sumieniem dać jedną gwiazdkę.\nCzy to znaczy, że należy odpuścić sobie ten chiński bestseller? Absolutnie nie. Jeżeli nie nastawimy się na to co stara nam się wmówić wydawca, możemy naprawdę cieszyć się historią autystycznego geniusza matematyki, którego całym światem stał się świat liczb i równań. Przez chwilę chodziło mipo głowie, że jest to odpowiedź państwa środka na „Piękny umysł. Jednak sam z tym porównaniem rozprawiłem się wyżej. Bliżej tej książce do „Przyjaciół zwierząt”. Bardziej niż powieść sensacyjna jest to studium człowieka z wielkim darem, który staje się jego przekleństwem. Książka jest napisana w formie wspomnień ludzi, którzy otaczali głównego bohatera. Poznajemy go ich oczami. To ciekawy zabieg. Możemy zobaczyć jak z czasem zmienia się postrzeganie „upośledzonego” człowieka. Jak z wyśmiewanego chłopca staje się bohaterem rewolucji. Autyzm jako taki jest bardzo ciekawym zjawiskiem, ujęty w takich ramach jest niebywale interesujący.\nJest to historia o samotności i walce z własnymi demonami. O bezwzględnym wykorzystaniu osoby kruchej jak szkło i doprowadzenie jej na skraj przepaści by na sam koniec popchnąć ją w otchłań.\nGdyby nie starano się mnie oszukać ocena oscylowałaby w granicach ósemki. Wadą jest dość dziwny, ubogi język. Niech wydawnictwo samo sobie będzie winne.\nBookBasset | 2016-08-19\nNa półkach: Przeczytane, E-booki, 2016, Wakacje 2016, Dookoła świata\nW telegraficznym skrócie można by powiedzieć, że ta książka to "Piękny umysł" made in China, ale byłoby to niesprawiedliwe wobec tego dzieła, które ma do przekazania znacznie więcej.\nPierwsze co się rzuci w oczy czytelnikowi to niecodzienny opis wydarzeń. Podczas, gdy pierwsza połowa książki przypomina kronikę rodzinną, fabuła w drugiej połowie płynie sobie powoli i za nic ma sobie punkty kulminacyjne czy podobne wymysły. Myli się jednak ten kto uważa, że lektura tej pozycji staje się przez to nudna. Wręcz przeciwnie. Czytelnik od pierwszej strony jest zahipnotyzowany tym egzotycznym stylem pisania i nie potrafi się oderwać od książki. Całość osadzona jest w zmieniających się przez dekady realiach chińskiej rzeczywistości, co czyni ją jeszcze bardziej interesującą.\nPodsumowując mogę stwierdzić, że jeśli szukasz niegłupiej powieści, interesujesz się dalekim wschodem i uważasz matematykę za królową nauk to powinieneś sięgnąć po tę powieść. Tym bardziej, że rzadko kiedy trafia się...\nPodsumowując mogę stwierdzić, że jeśli szukasz niegłupiej powieści, interesujesz się dalekim wschodem i uważasz matematykę za królową nauk to powinieneś sięgnąć po tę powieść. Tym bardziej, że rzadko kiedy trafia się dzieło autora spoza kręgu kultury zachodniej, a warto poznać kraj z punktu widzenia jego mieszkańców. Miłym zaskoczeniem jest też Polski akcent. Polecam!\nzobacz kolejne z 449\nInteresująca, choć błędna teoria zawsze jest lepsza od nudnego, acz doskonałego dowodu.\twięcej\nJia Mai (麦家) – Szyfr


Premier League. Mino Raiola : Zlatan Ibrahimović jest zakochany w Neapolu Piłka nożna - Sport.pl\nlg, Radio CRC 02.02.2017 09:52\nUmowa Ibrahimovicia z "Czerwonymi Diabłami" wygasa wraz z końcem sezonu, ale ma zostać przedłużona jeszcze o kolejny rok. Szwed wcześniej grał we Włoszech w barwach Juventusu oraz Milanu. Czy Napoli dołączy do tej listy?\n- Ibrahimović od zawsze jest zakochany w Neapolu, uwielbia pasję Neapolitańczyków. Otwarcie mówił, że dorastał w rodzinie o podobnej mentalności. Wie, co oznacza miłość Neapolitańczyków, ich pasja go przyciąga. De Laurentiis [Aurelio, prezes Napoli] go zna, a ze Zlatanem nigdy nie wiesz, co się stanie.\nNapoli jest zainteresowane również innym klientem Raioli - Mario Balotellim. W tym mieście mieszka jego córka Pia. - Mario dobrze czuje się w Nicei i chce pokazać światu, że się zmienił. Wiele klubów o niego pytało, od Chin po północną Europę, ale poczekamy jeszcze kilka miesięcy. Niczego nie wykluczamy, ani Napoli, ani innych klubów. Zobaczymy, co stanie się latem.


Czerwiec miesiącem Cloudmine! Niegdyś tylko sklep internetowy, dziś również i stacjonarny, który znajduje się na warszawskiej Saskiej Kępie, przy Paryskiej 17. W tym roku Cloudmine świętuje 10 lat na rynku i właśnie z tej okazji właścicielka butiku Marianna Grzywaczewska oraz cały zespół zaplanowali wyjątkową celebrację.\nAutor: Karolina Stefaniuk | 14.06.2018\nW czerwcu na klientów czekają liczne niespodzianki i wydarzenia: warsztaty Cloud Lab, kolejna odsłona cyklu Cloudgirls, specjalne karty stałego klienta oraz inne prezenty dla miłośników mody Cloudmine. Na koniec miesiąca planowane jest również Secret Party.\nPrzez 10 lat istnienia butiku jego formuła uległa znacznej zmianie. Początkowo był to internetowy sklep vintage, dziś to miejsce projektów wielu wybitnych polskich projektantów, takich jak: Ania Kuczyńska, Michał Szulc, Nenukko i Justyna Chrabelska. Marka znana jest również ze współpracy z Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie i organizowania niezależnych targów mody „Bakalie” w Gdańsku. Przy Paryskiej 17 odbywają się również wystawy, m.in. Tymka Jezierskiego, Jagny Wróblewskiej, prezentacje nowych kolekcji oraz projekty związane z etyką w modzie. Renoma Cloudmine związana jest również ze staranną selekcją marek, wybieraniem przedmiotów najwyższej jakości, powstających w Polsce z dobrych materiałów i w etyczny sposób.\nKolekcja urodzinowa obfituje w projekty stworzone specjalnie dla Cloudmine przez zaprzyjaźnione twórczynie i twórców. Dostępne są letnie sukienki projektu Natalii Siebuły i Justyny Chrabelskiej, koszule eksponujące plecy od Sylwii Rochali, kimona od sióstr twozących duet Łyko, bielizna Rilke czy genialne w swojej prostocie kostiumy kąpielowe Makoty. Pojawiły się także produkty z „chmurką”, czyli z logo Cloudmine – stylowe koszulki, filiżanki, okulary, kolczyki i szczotki. W sprzedaży są również T-shirty z hasłem „przyszłość”, które dla Marianny Grzywaczewskiej jest niezwykle istotne:\n„Uwielbiam słowo przyszłość. Jest jednym z najbardziej polskich wyrazów w słowniku przez wszystkie swoje rz, sz, ł, ś, ć. To bardzo pojemne pojęcie, które ma w sobie dużo przestrzeni, niewiadomych zdarzeń, oczekiwań, optymizmu. Dzisiejsza rzeczywistość polityczna na świecie jest ciężka do zniesienia – stosunek do mniejszości, traktowanie kobiet, szerząca się nienawiść, ekologiczna katastrofa. Potrzebujemy nadziei i wizji – jak możemy zmienić to, co nas otacza? Sami musimy działać i być zmianą, nawet w małych gestach, takich jak choćby świadoma konsumpcja. W budowaniu mojej marki od początku do końca, nieświadomie, kładłam nacisk na trendy, które mogą zmienić stosunek ludzi do kupowania. Vintage, od którego zaczęła się historia Cloudmine, to idea recyklingu, przedłużania życia ubraniom. Z kolei promowanie polskich projektantów zawsze szło w parze z ideą „mniej znaczy więcej”. Lepszej jakości ubrania od rodzimych twórców będą służyć nam dłużej, a zarazem wesprą cały łańcuch produkcyjny, czyli polską gospodarkę – rzemieślników, krawców, pośredników. Moda, sztuka, design mogą, lub wręcz muszą, iść w parze z wartościami i wizją zmiany. Dlatego właśnie poprosiłam dziesięciu artystów, by zinterpretowali to słowo dla Cloudmine – ich rysunki tworzą bardzo zróżnicowany w treści i formie obraz. Grafika autorstwa Jana Estrady-Osmyckiego trafiła na nasze pierwsze autonomiczne produkty. Premierę urodzin zaplanowałam na 4 czerwca – w rocznicę pierwszych wolnych wyborów w 1989. To symboliczna data – nadzieja, wolność, optymizm, przyszłość. Tymi słowami chciałabym dziś zarażać” – opowiada założycielka Cloudmine.\nMy z radością wspieramy Cloudmine i zachęcamy Was do odwiedzenia butiku przy Paryskiej 17, wzięcia udziału w wydarzeniach promocyjnych lub zajrzenia na stronę internetową!


YouTube.com / Rolnik Szuka Żony\nHitowa produkcja TVP - Rolnik szuka żony - cieszy się niesłabnącą popularnością milionów widzów w Polsce. Wielu bohaterów reality show, pomimo upływu lat, nadal dzieli się sekretami swojego życia prywatnego w mediach społecznościowych. Anna Michalska, popularna rolniczka z drugiego sezonu produkcji, zdradziła, że rozstała się ze swoim partnerem.\nNiestety, w uratowaniu uczucia nie pomogła wspólna pasja, jaką jest rolnictwo, ani też przynoszone co kilka dni świeże kwiaty. Rolniczka bez ogródek wyznała:\n- Nie mam czasu na amory.\nAnna z drugiej edycji Rolnik szuka żony jest znowu singielką\nProgram Rolnik szuka żony pokazuje, że życie pisze różne scenariusze, a miłość potrafi pojawiać się w najmniej oczekiwanych momentach.\nAnna Michalska, popularna rolniczka, która wystąpiła w drugiej edycji Rolnik szuka żony, dała się poznać telewidzom jako kobieta, która doskonale wie, czego oczekuje od swojego przyszłego partnera. Z tego względu wiele osób nazywało ją wybredną.\nAnna nie wyobrażała sobie, by jej przyszły partner nie kochał wsi. Musiał być również pracowity i zaradny, a także chętny do pracy w polu.\nW kilka minut stracili 25 lat pracy. Ogień strawił maszyny rolnicze, chlewnię i cały zapas pasz\nWszystko wskazywało na to, że rolniczka poznała miłość swojego życia po uczestnictwie programie. Okazał się być nim młodszy od niej mężczyzna, który - jak mówiła sama Anna - wszelkimi możliwymi sposobami zabiegał o jej względy.\nMiłość nie trwała jednak długo - Anna podzieliła się w mediach społecznościowych informacją, że znowu jest singielką. Powodem ma być fakt, że od wiosny do jesieni jest zajęta pracą w polu i nie ma czasu na amory.\nSamotność, która doskwiera zimą\nWarto przypomnieć, że 42-letnia rolniczka ma również nastoletniego syna, Mikołaja. Jak deklaruje, obecnie nie ma w jej życiu miejsca na kolejnego mężczyznę i bez żalu mówi, że chce - przynajmniej na jakiś czas - pozostać singielką.\nNa temat kulis rozstania z byłym partnerem rolniczka nie zabiera publicznie głosu.\nAnna dzieliła się z mediami stanem swoich uczuć, mówiąc, że samotność nie dokucza jej wtedy, kiedy ma dużo pracy w gospodarstwie - czyli od wiosny do jesieni.\nProblem pojawia się zimą, kiedy chciałaby poczuć czyjąś bliskość. Od razu jednak dodała, że na szczęście wolne chwile wypełnia jej kolejna miłość, jaką jest motoryzacja.\nCo ciekawe, Anna zapowiedziała, że na miłość będzie miała czas na emeryturze i być może zgłosi się do programu Sanatorium miłości.\nAnnę Michalską można zobaczyć m.in. we fragmencie czołówki z drugiej edycji Rolnik szuka żony, która dostępna jest na oficjalnym kanale produkcji TVP na portalu YouTube.com:\nTragedia na wsi. Nie żyje 34-latka


Pokrzywa indyjska – przełom w odchudzaniu - WolneZdrowie.PL\nSpecjalnie na potrzeby artykułu zbadaliśmy jakim zainteresowaniem internautów cieszy się popularna dzisiaj pokrzywa indyjska. To, co zobaczyliśmy było dla nas zaskakujące: codziennie tysiące osób wyszukuje opinii o pokrzywie indyjskiej, informacji na temat działania substancji forskolina, skutków ubocznych oraz pokrzywy indyjskiej w kapsułkach Forskolin. Tym samym postanowiliśmy rozwiać wszystkie Wasze wątpliwości i dostarczyć Wam rzetelnych informacji na temat zbawiennego wpływu zielonej kawy na nasz organizm.\nRozmawiamy z dietetykiem, Ewą Bohenko\nCo można powiedzieć o pokrzywie indyjskiej?\nE.B.: Pokrzywa indyjska to roślina, która porasta subtropikalne regiony świata. Jej występowanie jest szczególnie powszechne w rejonie Azji Południowo – Wschodniej. Tam też roślina była wykorzystywana na potrzeby naturalnej medycyny. Dopiero ostatnie badania jakościowe pozwoliły na wprowadzenie pokrzywy indyjskiej do Europy i całe szczęście (śmiech).\nJaki wpływ ma pokrzywa indyjska na nasz organizm?\nE.B.: Pokrzywa indyjska jest naturalnym antydoksantem i silnym przeciwutleniaczem, który możemy odnaleźć właśnie w naturze. Obniża wchłanianie cukru do krwi, zwiększa również czułość komórek na insulinę, reguluje metabolizm.\nE.B.: Forskolin jest suplementem diety, który jest nowością na rynku. Ma przełomowe działanie oparte właśnie na pokrzywie indyjskiej. Wykazuje właściwości hamujące wchłanianie glukozy w układzie pokarmowym. Sprawia to, że organizm do prawidłowego funkcjonowania zużywa nagromadzone wcześniej zapasy tkanki tłuszczowej, a nie produkuje nowych, dzięki czemu tracimy na wadze.\nCo radzi Pani swoim pacjentom, aby skutecznie walczyli z nadwagą?\nE.B.: Przede wszystkim, żeby nie tracili wiary w to, że można schudnąć w każdym wieku. Czasami mówią sobie, że to już nie dla nich, że dieta w ich wieku nic nie da. Błąd! Pozytywne myślenie jest kluczem do sukcesu. Druga sprawa to zmiana nawyków żywieniowych, wyeliminowanie z diety cukrów prostych, które odkładają się w postaci tkanki tłuszczowej. Bardzo ważne jest, żeby posiłki były pełnowartościowe, bogate w składniki odżywcze. Jedzmy więcej, bo około pięciu razy dziennie, ale w małych ilościach – unikniemy dzięki temu napadów wilczego głodu. I jeśli chcemy szybciej zobaczyć efekty – nie bójmy się stosowania suplementów diety takich jak Forskolin, które oparte są na naturalnych składników.\nCzym jest efekt yo-yo i jak go uniknąć?\nE.B.: Efekt yo-yo to nic innego jak niepożądane wahania masy ciała, z którymi możemy spotkać się podczas procesu odchudzania. Pojawiają się po odstawieniu środków odchudzających lub nagłej zaprzestaniu aktywności fizycznej. Często nieumiejętnie się odchudzamy, chudniemy bardzo dużo kilogramów w krótkim czasie. Organizm nie ma czasu na przyzwyczajenie się do nowego ciała, więc wraca do starych nawyków. Forskolin jest jednym z nielicznych leków, w których udowodniono brak efektu yo-yo, o czym szczegółowo można poczytać na stronie producenta.\nGotowa na błyskawiczne odchudzanie? Do dzieła! Kliknij w poniższy baner i zamów Forskolin za jedyne 137 zł.\n(5 października 2014 - 14:08)\nf0orskolin jest super! biore od kilku dni i już mi sie wydaje, że ciut spodnie na mnie wiszą :))))\n(11 listopada 2014 - 13:58)\nsuper wywiad 😀 tylko sie waham czy lepszy forskolin czy jednak wizyta u dietetyka. Jak myslicie?\n(17 listopada 2014 - 21:59)\npowiem Ci, że Forskolin najlepszy, szybciej zbija tluszcz, bo teraz schudlam 2,5 kg w 2 tygodnie 😀\n(28 listopada 2014 - 21:00)\noby bylo tak jak pisza…\n(1 grudnia 2014 - 23:01)\npokrzywa indyjska zabija tłuszczyk :))) u mnie zabił już 3 kg a kuracja trwa!\n(3 grudnia 2014 - 11:51)\nserio obniża to wchłanianie cukru… ????? to mega wazne!!!!\n(12 grudnia 2014 - 16:54)\nno jak ci tak dietetyk mowi to raczej sie nie myli, nie sadzisz?\n(13 grudnia 2014 - 19:55)\nhej dziewczyny! 😀 jakie mialyscie rezultaty po tygodniu z forskolinem? u mnie spadly 2 kg i sie zastanawiam czy to duzo czy malo????\n(14 grudnia 2014 - 11:57)\nHejka! Mi po dwóch tygodniach ubyło niecałe 5 kilo, więc te twoje 2kg to całkiem niezły wynik 🙂\n(16 grudnia 2014 - 10:58)\n5 kilo w 2 tygodnie?! ja tak chce!!!! a dopiero zamówiłam forskolin i czekam na paczkę….


Obroty drgają w Audi A4 1,6 101 - elektroda.pl\nsq5haw 30 Maj 2011 18:56 5821 25\n#1 30 Maj 2011 18:56\nMam problem z moim Audi 1,6 101 PS 1998r benzyna.\nNa Vag wskazuje:\n537\tRegulacja Lambda\npoza specyfikacją - wartość górna - BŁĄD SPORADYCZNY\nObroty drgają na wolnych.\nWymieniłem sondę i nadal to samo.\nCo ciekawsze, gdy na vag kasuje błędy na 3 sekundy wszystko ok. jest a potem pracuje znów jakby na 3 cylindrach i szarpie.\nMa ktoś pomysł co może być?\n#2 30 Maj 2011 19:24\nMoże warto wymienić świece,przewody?\n#3 30 Maj 2011 19:35\nPrzewody oraz świece podmienione nadal to samo\n#4 30 Maj 2011 19:42\nMoże w takim razie silnik krokowy?\n#5 30 Maj 2011 20:00\ntu takiego czegoś nie ma chyba.\n#6 30 Maj 2011 20:32\n#7 30 Maj 2011 21:00\nMa sekwencje i wszystko pięknie działało. Usterka nastąpiła w trasie.\nPodciśnienie sprawdzone- węże znaczy się.\nPrzepustnice ?? czy może Przepływomierz?\n#8 31 Maj 2011 08:22\n#9 31 Maj 2011 09:11\nZaobserwowałem jeszcze: pomiędzy przepustnica, a przepływomierzem jest rura mniej więcej fi 60 i odchodzi od niej podciśnienie do kolektora ssącego do tzw króćca i gdy ten króciec zatkam palcem chodzi płynnie. Sprawdziłam oczywiście czy może ta rurka lewe powietrze ssie ale niestety nie.\n#10 31 Maj 2011 23:27\nChyba trafilem w czym jest problem, a mianowicie cewka ma peknieta obudowe.\n#11 02 Cze 2011 08:59\nTo nie będzie wina cewki, polej ją wodą i sprawdź.\n#12 02 Cze 2011 10:16\nSłychać jak w wewnątrz cewki coś przeskakuje.\nTo co może być innego?\nNa VAG wyskakuje błąd sady cały czas.\n#13 02 Cze 2011 10:49\nto cewka dochodzaca do komputera. też tak miałem. tylko, że mi gasł. wymieniłem na starą kupioną na szrocie i kilka lat jeździ jak trzeba.\n#14 02 Cze 2011 14:30\nNa samej benzynie po skasowaniu błędów problem też występuje ?? Może to wina źle wyregulowanej instalacji lpg.\n#15 02 Cze 2011 15:06\ninstalacja lpg 0d 2007\nna razie zależy mi na Benzynie, żeby stabilnie chodziło a nie drgał\n#16 03 Cze 2011 18:51\nNiestety wynik negatywny nadal drga co gorsze z rury wydechowej śmierdzi jakby siarką, a przepustnica sama strzela.\nCzy kto ma pomysł?\n#17 08 Cze 2011 22:14\nStyki kontaktem przepłukane.\nNa benzynie na wolnych obrotach 700obr/ min i poszarpuje\nNa gazie 3 tys i sam trzyma?\n#18 10 Cze 2011 01:14\nWildze że nie bardzo jest wiadomo jaka usterka.\nDziś poszedł w ruch oscyloskop i badałem przebiegi Sondy Lambda i zaskoczenie sam komp wskazuje dla sady 1,5v po po podłączeniu wtyczki z sondy napięcie spada do zera.\nTaki sam test przeprowadziłem na moim drugim aucie silnik 2.0 sonda taka sama jest i napięcie trzyma czy podpięta czy rozpięta i reaguje na prace silnika\n#19 17 Cze 2011 20:44\nWitam serdecznie. Widzę że kolega ma ten sam problem co właśnie w mojej Audi 1,6 AHL. Właśńie dziś w drodze powrotnej do domku autko zaczęło fiksować. Chodzi na jakby na trzy gary, strzela i z wydechu samą siarą leci. Dziś sprawdeziłem świece, jutro zmieniam przewody. Jak to nie pomoże to przepustnica...może. Przepływka jest ok. Na kompie wyskakuje również błąd sondy lambda.\nCzy Tobie sq5hw udało się ogarnąć usterkę?\n#20 17 Cze 2011 23:24\nJa walczę nadal.\nnic nie pomoże zadne swiece przewody przepustnica\nProponuje abyś wzioł miernik i zmierzył napięcie na sondzie na rozgrzanym silniku jak odczyt będzie 0 na rozgrzanym wywal ja i kup sondę bosch\n#21 19 Cze 2011 12:12\nNo i po sprawie... Po wymianie przewodów W/N wszystkie problemy z szarpaniem, brakiem mocy itd. jak ręką odjął. Pozdrawiam\n#22 20 Cze 2011 13:44\nU mnie klapa już sam nie wiem co robić, sonda wymieniona na nowego Boscha i dalej faluje prycha i wyskakuje na VAG sonda.\npoza specyfikacją - wartość górna\n#23 21 Cze 2011 13:20\n#24 27 Cze 2011 13:38\nNo własnie jak to się robi tą adaptacje?\n#25 30 Cze 2011 20:46\ndziś sprawdziłem na trasie spalanie 14l LPG /100km masakra.\n#26 11 Sie 2011 09:57\ni wie ktoś jak to rozwiązać?\nja też już nie mam nerwów. przewodów nie mieniałem, ale za to sondę na nową bosha i ciągle wyskakuje mi 525 przerwa w obwodzie.o dziwo świeżo po założeniu lambdy przez dłuższy czas było dobrze dłuższy to znaczy 2 dni gazowania na podwórku i znów lipa. może się spaliła? skąd ta przerwa w obwodzie? błąd vagiem wykasuję - po chwili pojawia się na na nowo. przepustnica czyściutka, jako taką adaptację zrobiłem, przepływomierz czyściutki ale dla pewności w alkoholu pływał, nie wiem. na vagu napięcie lambdy mam 1,5V więc to chyba za sporo nieco hm?? ale jeszcze to sprawdzę dzisiaj miernikiem bezpośrednio.\nPodobne tematy Obroty drgają w Audi A4 1,6 101\nWitam! Zauważyłem ostatnio, że przy uruchomionym silniku , gdy włączam klimatyzację to spadają na momoment obroty silnika. Gdy nawiewy klimatyzacji... (5)\nJest jak w temacie Avensis T22 z silnikiem 1.8 VVT-i z 2002 roku. Zaraz po włączeniu silnik chodzi równo ale gdy się tylko nagrzeje (około 5-10 min j... (2)\nJest jescze jedna ciekawa sprawa - obroty biegu jalowego na cieplym silniku podnosza sie do prawie 1000 po dodaniu gazu. Normalne obroty mozna uzyskac... (38)\nWitam prosze o pomoc nie działa centralka z pilota i kluczyka tzn musze zamykac i otwierac kazde dzwi ręcznie wymieniłem pompe centralki i zrobilem ta... (1)


slawo777 22 Mar 2012 22:30 1716 2\n#1 22 Mar 2012 22:30\nWitam, mam problem jak w temacie. Jak chcę zainstalować to wyskakuje mi komunikat ,,Aplikacja nie jest zainstalowana'' Chcę zaznaczyć, że jestem początkującym użytkownikiem systemu Android i proszę o wyrozumiałość. Info o moim telefonie: wersja sytemu Android: 2.3.7, wersja modyfikacji: GingerXperiaRay, rom to chyba Cyanogenmod. Instalują się takie aplikacje jak: Astro File Manager, Quadrant, SetCPU. Root Explorer instaluje się, ale nie można go uruchomić.\n#2 22 Mar 2012 23:53\nObawiam się że musiał byś spróbować wrócić do ustawień fabrycznych. Od nowa wszystko postawić. Jeśli nie to na pewno uratuję Cię powrót do oryginalnego romu pomoże Ci tu ten link Link bo na tym te aplikacje działają na pewno wiem bo miałem. Z tym że chyba downgrade nie wchodzi w grę. Zawsze możesz też spróbować hard reset nie wiem czy to działa bo nie sprawdzałem ale wyłącz telefon wyciąg baterie poczekaj 30s włóż spowrotem i wcześniej dwa softkey-e pod ekranem skrajny lewy i skrajny prawy po czym przytrzymaj włącznik.\nTu masz problem z kompatybilnością oprogramowania bo na ten telefon od google jest przewidziana wersja max 2.1 może 2.2 a aplikacje pod taką wersje dla tego urzadzenia sa właśnie pisane. Ja miałem tak z X1 na którą androida wogóle officjalnie nie było.\n#3 30 Mar 2012 08:50\nDziękuję za pomoc mojemu przedmówcy. Downgrade do wersji 2.1 pomógł w rozwiązaniu mojego problemu.\nPodobne tematy SE Xperia X8 nie można zainstalować aplikacji Flightradar 24 Pro\nSpróbuj go zresetować. Nie miałem androida 4.4.2 ale może masz gdzieś w ustawieniach opcje aktualizacji. Przez komputer się nie da.,Witam, Wczo... (1)\nZapewne te apki miały SmartInstaller. Taką appkę trzeba wypakować np SisEditor i wtedy zainstalować.,Dzieki za posta, ale juz za pozno. Zrezygnowalem ... (3)\nSamsung Y GT S5360 Nie można zainstalować aplikacji\nCześć :D Witam mam problem z instalowaniem aplikacji (głównie gier) na telefon. Otóż, gdy chce wpisać gre na google play, nie ma jej np. temple ... (5)\nWitam Tablet GoClever R83.2 Wersja systemu to Android 4.1.1 Mam problem z zainstalowaniem niektórych aplikacji na tym urządzeniu. Oto lista apl... (3)\nTelefon zakupiony jako używany. Zalogowałem się na istniejące konto do sklepu Google, po zalogowaniu wyskakuje informacja, ze "Uwierzytelnienie w Goog... (5)\nWitam, Wczoraj dotarła do mnie z Chin Xperia Z a Androidem 4.2.2 (10.31.A.2.67). Po uruchomieniu wyświetla informację o dostępności nowego Adroida... (5)


Dlaczego warto pić wodę ? - Blog Zdrowysklep.eu\n» Dlaczego warto pić wodę ?\nSpośród nieorganicznych substancji, wchodzących w skład żywego organizmu, woda ma najważniejsze znaczenie.\nStanowi ona około 65-70% masy ciała całego organizmu dorosłego człowieka, podczas gdy u płodu ok. 95%, zaś u dzieci ok. 74%.\nZ wiekiem zmniejsza się zawartość wody w organizmie.\nWoda jest nierównomiernie rozmieszczona w różnych narządach. Najmniej tej życiodajnej cieczy znajduje się w szkliwie zębów - w sumie ok. 1%, ale są także narządy praktycznie w całości składające się z wody, jak np. soczewki oczu, zawierające jej aż 99%. Z kolei mózg składa się z 78% z wody, serce z 77%, wątroba z 84%, mięśnie z 70%.\nWoda rozmieszczona jest w trzech głównych obszarach wodnych:\nw układzie krążenia,\n- wspomaga proces wchłaniania substancji znajdujących się w pokarmach\n- rozpuszcza i usuwa zbędne produkty przemiany materii\n- reguluje poziom protonów i elektronów\n- odgrywa ważną rolę w utrzymaniu stałej temperatury ciała (parowanie, pocenie)\n- tworzy elastyczny płaszcz ochronny dookoła ważnych narządów.\nZ tych też powodów zarówno jakość, jak i ilość wody jest bardzo istotna.\nPowinniśmy pić przynajmniej 2,5 litra wody dziennie, gdyż w wyniku pocenia się tracimy jej ok. 0,5 litra dziennie (kiedy uprawiamy sporty lub w przypadku ciepłej pogody utrata wody może się wielokrotnie zwiększyć!), z moczem wydalamy ok. 1,5 litra, z prawidłowym stolcem ok. 150 ml (w przypadku biegunki ilość ta zwiększa się znacząco !). Wydychana para wodna to kolejne 350 ml wody.\nTo bardzo zły i szkodliwy nawyk.\nCo więcej, niektórzy piją mniej wody z obawy przed nadmiernym poceniem lub częstą wizytą w toalecie. Nasz organizm potrzebuje stałej podaży wody. Ludzie często popełniają błąd, pijąc wodę tylko wówczas, kiedy poczują pragnienie, podczas gdy pragnienie samo w sobie jest już „sygnałem ostrzegawczym” organizmu, by zapobiec dalszej, poważniejszej utracie wody.\nNastępnym problemem jest przyjmowanie wody w nierównych ilościach, tzn. nasz organizm nie jest w stanie gromadzić jej w większych ilościach. Wypicie naraz dużej ilości wody może spowodować szybsze wypłukiwanie soli mineralnych (sodu, potasu) z organizmu.\nDlatego bardziej wskazane jest częste popijanie małych ilości wody.\nWarto pamiętać, że picie alkalicznie jonizowanej poniżej 2 litrów dziennie nie może przynieść spodziewanych, znaczących zmian. Jak wspomnieliśmy powyżej, każdy z nas wydala ok. 2,5 litra wody dziennie (mocz, pot, para wodna, itp.), tak więc picie podobnej ilości wody nie powinno stanowić problemu dla większości osób.\nZagwarantujmy sobie regularną podaż wody poprzez picie czystej, jonizowanej wody, wolnej od szkodliwych substancji !\nPozwól sobie na zdrową jonizowaną wodę\nŹródło: CaliNews maj czerwiec 2008


Dodano: 23 stycznia 2005, 11:56 / Zmieniono: 23 stycznia 2005, 11:56 0\nJak pisał niedawno Reuter, Juszczenko stoi przed trudnym zadaniem, gdyż będzie musiał wybrać kandydata, który zadowoli różne wspierające go ugrupowania, jak również przynajmniej część dotychczasowego obozu władzy. Bez tego poparcia kandydat Juszczenki może nie uzyskać 226 głosów w 450-osobowym parlamencie.\nW sobotę, zapytany przez AFP, kiedy ogłosi nazwisko szefa przyszłego rządu, Juszczenko obiecał, że uczyni to w "ciągu kilku dni".\nWedług Reutera, wśród kandydatów na przyszłego szefa rządu najczęściej wymieniane są nazwiska czworga polityków - Julii Tymoszenko, Petra Poroszenki, Ołeksandra Moroza i Anatolija Kinacha.\nPoniżej prezentujemy ich krótkie sylwetki:\nJULIA TYMOSZENKO: Ta 44-letnia deputowana ma opinię jednego z najbardziej radykalnych i charyzmatycznych sojuszników Juszczenki, choć postrzegana jest także jako osoba wywołująca podziały w obozie zwycięzcy wyborów prezydenckich. Odegrała wielką rolę zarówno w zwycięstwie Juszczenki, jak i wcześniej w wywołaniu "pomarańczowej rewolucji", która doprowadziła do unieważnienia sfałszowanego głosowania z 21 listopada; głosowanie to według Centralnej Komisji Wyborczej wygrał rywal Juszczenki, Wiktor Janukowycz.\nNazywana "gazową księżniczką" ze względu na urodę i udział w handlu gazem w połowie lat 90. Tymoszenko kieruje frakcją parlamentarną składającą się z ok. 20 deputowanych. Gdy Juszczenko był premierem w latach 1999-2001 Tymoszenko zajmowała stanowisko wicepremiera ds. kompleksu paliwowo-energetycznego i zdobyła uznanie za przeprowadzone reformy.\nNa wiosnę 2001 roku Tymoszenko spędziła miesiąc w areszcie śledczym w związku z oskarżeniami o fałszerstwa i przemyt gazu; Rosja wysłała za nią nawet list gończy. Sama Tymoszenko twierdzi, że wszystkie zarzuty mają charakter polityczny.\nPETRO POROSZENKO: Należący do kierowanej przez Juszczenkę frakcji Nasza Ukraina ten 39-letni biznesmen i polityk ma opinię umiarkowanego pragmatyka, potrafiącego z każdym znaleźć wspólny język. Poroszence udaje się łączyć przewodniczenie parlamentarnej komisji budżetowej z faktycznym kierowaniem szeroko rozwiniętym biznesem, choć daleko mu do głównych ukraińskich oligarchów. Biznes tego bliskiego współpracownika Juszczenki to zakłady cukiernicze, cukrownie, przemysł stoczniowy, motoryzacyjny, a także media.\nZwiązana z Poroszenką telewizja 5. Kanał była głównym sojusznikiem medialnym Juszczenki w czasie kampanii wyborczej, na żywo relacjonowała też "pomarańczową rewolucję".\nKrytycy Poroszenki twierdzą, że jego główną wadą, jako kandydata na premiera, są powiązania ze środowiskami biznesowymi, co sprawia, że nie będzie mógł zostać w pełni niezależnym szefem rządu.\nOŁEKSANDR MOROZ: Lider socjalistów i przewodniczący parlamentu w latach 1994-98, kieruje w obecnej Radzie Najwyższej frakcją liczącą około 20 deputowanych. W pierwszej turze wyborów prezydenckich zajął trzecie miejsce, ustępując tylko Juszczence i Janukowyczowi, a następnie udzielił poparcia liderowi Naszej Ukrainy. Popularny jest wśród ludzi starszych i osób o poglądach umiarkowanie lewicowych.\nW listopadzie 2000 roku Moroz opublikował z trybuny parlamentu nagrania dokonane z podsłuchu w gabinecie ówczesnego prezydenta Leonida Kuczmy, mogące świadczyć, że najwyżsi przywódcy państwa ukraińskiego są zmieszani w przestępstwa kryminalne. Na taśmach wywiezionych na Zachód przez oficera ochrony Kuczmy, majora Mykołę Melnyczenkę, słychać jak prezydent Ukrainy daje polecenie, aby "uciszono" opozycyjnego dziennikarza Georgija Gongadzego. We wrześniu 2000 roku Gongadze został uprowadzony, a kilka miesięcy później jego pozbawione głowy zwłoki znaleziono w podkijowskim lesie. Kuczma kategorycznie zaprzecza, jakoby miał jakikolwiek związek z zabójstwem dziennikarza.\n60-letni Moroz cieszy się powszechnym szacunkiem, uchodzi za polityka uczciwego, jednak jego lewicowe poglądy i brak doświadczenia w sprawach gospodarczych sprawiają, że może nie znaleźć poparcia wśród bardziej liberalnie nastawionych zwolenników Juszczenki.\nANATOLIJ KINACH: Ten 50-letni były premier i technokrata stoi na czele wpływowej grupy interesu - Związku Przemysłowców i Przedsiębiorców Ukrainy. W 2001 roku zastąpił Juszczenkę na stanowisku szefa rządu, natomiast sam został zwolniony z tego stanowiska pod koniec 2002, gdy Kuczma zdecydował, że na czele rządu powinien stać Janukowycz - późniejszy formalny kandydat władz na prezydenta.\nZ bardzo mizernym skutkiem Kinach startował w pierwszej turze ostatnich wyborów, zajmując szóste miejsce i zdobywając zaledwie 0,93 proc. poparcia.\nKinach nie jest deputowanym, ale może w parlamencie liczyć na pewne poparcie zwłaszcza wśród posłów związanych z dużym przemysłem. Ma dobre kontakty z silnie uprzemysłowioną wschodnią Ukrainą, gdzie najwięcej zwolenników miał rywal Juszczenki, Janukowycz.\nKinach może z jednej strony uchodzić za kompromisowego kandydata na premiera, ale z drugiej dla wielu zwolenników Juszczenki należy do "starej gwardii", która długo nie mogła odejść od Kuczmy.


Informujemy, że eliminacje szkolne 65. Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego odbędą się 6 marca 2020 roku w bibliotece szkolnej. Zgłoszenia uczestników przyjmowane są do 2 marca 2020 r. u nauczycieli polonistów. Regulamin oraz karty zgłoszenia są dostępne na stronie www.tkt.art.pl.\n65. Ogólnopolski Konkurs Recytatorski przeprowadzony będzie w formie czterech turniejów:\n3 utwory śpiewane oraz 1 utwór recytowany.\n• dobór repertuaru (wartości artystyczne utworów oraz ich dobór do możliwości wykonawczych uczestnika);\n• interpretacja utworów;\n• kultura słowa;\n• celowość użycia środków pozasłownych (np. kostiumu, dźwięku, elementów scenografii i innych) wspomagających interpretację;\n• kompozycję sceniczną występu.\n• opracowanie dramaturgiczne;\n• opracowanie reżyserskie;\n• wykonanie zadań aktorskich;\n• pozasłowne elementy spektaklu – scenografia, muzyka.\n• zgodność muzyki z charakterem wiersza;\n• muzykalność i warunki głosowe wykonawcy;\n• wartości artystyczne muzyki.\nKarty uczestnika 65. Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego można pobrać ze strony: www.tkt.art.pl


PZKb - „Kluby Polskiego Związku Kickboxingu” Husaria Wieruszów, prezes i trener Jacek Piwowar\n„Kluby Polskiego Związku Kickboxingu” - Husaria Wieruszów, prezes i trener Jacek Piwowar\nRedakcja: „Aby osiągnąć sukces pierwsze co musisz zrobić to zakochać się w ciężkiej pracy” i „Nie masz nastroju na trening? Zmień nastrój!” – to tylko przykłady haseł motywujących, które towarzyszą zawodnikom i zawodniczkom Husarii Wieruszów.\nJacek Piwowar: Te hasła dotyczą projektów współfinansowanych przez Miasto i Gminę Wieruszów. Co roku przygotowujemy nowy projekt do zrealizowania w zakresie szkolenia dzieci, młodzieży i dorosłych, zapewnienia im możliwości prowadzenia zdrowego trybu życia, propagowania kultury fizycznej. Jak do tej pory mogę opowiadać tylko o pozytywach w naszych kontaktach z władzami samorządowymi, które doskonale rozumieją jak ważny jest sport rekreacyjny i zawodowy w życiu mieszkańców. Zdarzają się całe rodziny trenujące w Husarii.\nRedakcja: Jak podzieleni grupowo są kickboxerzy z Wieruszowa?\nJacek Piwowar: Zaczynamy od grupy początkującej pierwszego kroku, w której najmłodsi trenujący mają po 10 lat. Potem jest grupa przejściowa, a w niej zawodnicy obserwowani przez nas, trenerów, pod kątem predyspozycji do startów w zawodach. Kickboxerzy o określonych już umiejętnościach trafiają do grupy zawodniczej. Najbardziej zaawansowani ćwiczą po 3 razy w tygodniu i dodatkowo mają sesje sparingowe. Otrzymują również indywidualne plany treningowe.\nRedakcja: Kiedy powstał klub i jak do tego doszło?\nJacek Piwowar: Pochodzę z Nowej Rudy-Słupiec, gdzie rozpocząłem przygodę ze sportami walki od karate, a w czasach młodzieńczych wielokrotnie zdarzało mi się biegać po lasach wspólnie z Rafałem Petertilem. Kiedy rozpadła się sekcja karate, przeszedłem do sekcji ju-jitsu, ale i ona przestała istnieć. Rafał szybko skoncentrował swoje zainteresowania na kickboxingu, natomiast ja nadal ćwiczyłem karate. Do kickboxingu trafiłem dużo później. W pewnym momencie poczułem, że jestem zmęczony wieloma rzeczami związanymi z karate i zwyczajnie potrzebowałem zmian. Treningi karate były mocno kontuzjogenne, a kolejna sprawa, że po rozpoczęciu studiów na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu kontynuowałem treningi karate, jednak nie byłem zadowolony ani z poziomu sportowego, ani z metodyki, ani z organizacji w klubach z którymi się zetknąłem. Bardzo podobały mi się natomiast kilkudniowe zajęcia treningowe kickboxingu pod okiem szkoleniowca AZS AWF Warszawa Jarosława Rogali. Na uczelni poznałem późniejszą żonę i wspólnie zamieszkaliśmy w jej rodzinnych stronach, w Wieruszowie. Moje zamiłowanie do sportów walki przetrwało, zatem tutaj właśnie zdecydowałem się w 2010 roku otworzyć klub. Początkowo koncentrowałem się na karate, a następnie również na kickboxingu. W 2014 roku przystąpiliśmy do Polskiego Związku Kickboxingu i jestem niesamowicie zbudowany widząc jak działał PZKB pod kierownictwem Andrzeja Palacza i obecne Piotra Siegoczyńskiego - wielkie ukłony dla władz Związku. W czasie pandemii na bieżąco dostawaliśmy informacje nt. możliwości treningowych, obowiązujących wytycznych, co można robić w trudnym czasie itd. Związek wspiera kluby na różne sposoby.\nRedakcja: W jakich warunkach zaczynaliście swoje treningi?\nJacek Piwowar: Trenowaliśmy w salach szkolnych, ale też wynajmowaliśmy mocno podniszczoną, zagrzybioną inną salkę. Władze gminy i miasta zauważały i doceniały nasze osiągnięcia oraz zaangażowanie i pomogły w wielu sprawach. Obecnie trenujemy na w pełni wyposażonej Sali GOSiT (mata, worki, ring itd.) Dziś kickboxing, karate, fitness w Husarii trenuje ok. 100 osób, w tym 20 kobiet. Klub ma swoją renomę, zapewnia ciągłość szkolenia, a dodatkowo po każdym dobrym występie w zawodach pojawiają się kolejni chętni do trenowania. Mamy fajną grupę szkoleniową, którą tworzą Marcin Bartnik, Szymon Szlak, Marcin Pisula, Wojciech Pisula. Bracia Marcin i Wojtek zajmują się grupami pierwszego kroku i przejściową, a ja zawodniczą. Sekcja karate ćwiczy pod okiem Rafała Sławskiego i Piotra Makowskiego, natomiast sekcja fitness prowadzona jest przez Klaudię Słowikowską i Agnieszkę Domagałę. Mamy tak wielu trenerów, by w razie jakiejś nieobecności zachować ciągłość szkolenia. Np. sam od kilku tygodni zmagam się z urazem kręgosłupa i zastępuje mnie Marcin Bartnik.\nRedakcja: Kadrę narodową light contact seniorów prowadzą Leszek Jobs i Henryk Piwowar. Jesteście rodziną z Henrykiem czy zbieżność nazwisk?\nJacek Piwowar: Poznaliśmy się z Henrykiem Piwowarem kilka lat temu na Mistrzostwach Polski w Kurzętniku i od tego czasy witam Heńka „cześć, kuzynie”. Rodzina Heńka pochodzi z okolic Krakowa, moja z okolic Piwnicznej. Nazwisko Piwowar jest bardzo popularne na południu kraju. Może gdzieś szukając głęboko w drzewie genealogicznym znaleźlibyśmy swoich wspólnych przodków, lecz na razie nic mi o tym nie wiadomo.\nRedakcja: Jak popularny jest kickboxing w Wieruszowie, mieście na granicy trzech województw. Przynależycie do łódzkiego, ale bliżej odległościowo znacznie jest do Wrocławia.\nJacek Piwowar: Tak, do Wrocławia podróż trwa ok. 45 minut, do Łodzi 1.10 – 1.20 godz. Nasza lokalizacja jest idealna, wszędzie blisko, co sprawia, że istnieje tutaj mnóstwo firm i co ważne, rozwijają się, zatrudniają kolejnych pracowników. Gmina też prężnie funkcjonuje, co cieszy nas, sportowców, gdyż na pewno łatwiej o pozyskiwanie sponsorów i o pomoc od samorządu lokalnego. Nasi kickboxerzy nie ponoszą kosztów związanych z wyjazdami na zawody, badaniami, sprzętem itd. Jesteśmy w stanie jako klub pokryć takie opłaty. A co do popularności kickboxingu, liczba ok. 50 kickboxerów i 100 osób w klubie jak na 9-tysięczne miasteczko to dobry wynik. Nie możemy narzekać, bo jest zainteresowanie naszym sportem. Istotne, że zachęcamy i zapraszamy na pierwsze treningi, aby np. dziecko mogło przyjść z rodzicem i zobaczyć jak to wygląda. To nic nie kosztuje. Warto przyjechać i spróbować. W efekcie nierzadko mamy takie sytuacje, że trenuje 15-letnia córka i jej mama.\nRedakcja: Podsumowując poprzedni rok, nie brakowało reprezentantów Husarii na podium Mistrzostw Polski.\nJacek Piwowar: Oprócz Mistrzostw Polski systematycznie walczymy też na „Warszawskiej Grandzie”. W 2020 roku w Mistrzostwach Polski w K-1 Rules w Ełku medale zdobyli: Marta Gabas w kat. -65kg juniorów starszych oraz Igor Suszkowski w kat. -81kg i Jakub Solecki w kat. -75kg juniorów młodszych. Marta stawała na podium w Low kicku, Kick Light jak i w Oriental i jest obecnie najbardziej utytułowaną zawodniczką i liderką w klubie. Od kilku lat regularnie zdobywa medale. Przy okazji warto wspomnieć także inne nazwiska, jak Kacper Jajczyk (pierwsza walka zawodowa dla klubu), Jakub Sikorski i Mateusz Suszkowski - medaliści Mistrzostw Polski. Parę lat temu w formule full contact Kacper wygrał walkę zawodową z utytułowanym Norbertem Olkiem przez TKO w 2 rundzie. Kuba też efektownie zwyciężał, ale w pewnym momencie przestał trenować, bowiem podjął naukę w Poznani . Często tak bywa, że w momencie zakończenia szkoły średniej kickboxerzy zawieszają rękawice na kołku i decydują się na studia bądź rozpoczęcie pracy zawodowej. Nie każdy może lub jest w stanie połączyć nowe obowiązki z treningami w Husarii. Z kolei z Vasylem Chawrylchakiem (dwie wygrane walki zawodowe - red) jeździłem np. do jego rodzinnej Ukrainy, gdzie stawałem w narożniku. Po jednej z walk i kontrowersyjnym werdykcie zniechęcił się jednak do wyjazdów za wschodnią granicę.\nRedakcja: Jeśli chodzi o kickboxerki w Husarii to mówiliśmy o Marcie Gabas, ale pojawiały się wśród medalistek Aleksandra Załustowicz, Aleksandra Domal, Julia Okoń.\nJacek Piwowar: Mieliśmy pecha ze względu na pojawiające się problemy zdrowotne naszych medalistek. A kolejna sprawa, to podjęcie studiów np. Ola Domal we Wrocławiu.\nRedakcja: Jako klub uczestniczycie w codziennym życiu społeczności Wieruszowa. Była taka akcja wspólnie z Miejsko-Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej dotycząca zajęć treningu ogólnorozwojowego.\nJacek Piwowar: Staramy się z poszczególnymi jednostkami wcielać w życie różne pomysły dot. m.in. wzmocnienia wytrzymałości i sprawności fizycznej. Zachęcaliśmy do trenowania dzieci i młodzież z rodzin rozbitych, były u nas osoby z Rodzinnego Domu Dziecka. W klubie działam według takiej zasady, że skoro mi się powiodło w życiu, to będę dawał coś z siebie pomagając innym. Dlatego też prowadzę treningi społecznie. Na co dzień jestem dyrektorem zarządzającym w dużej lokalnej firmie. Wiem co znaczy ciężka praca i potrafię docenić ambitnych ludzi bez względu na ich wiek.\nRedakcja: Kilka lat i Pan osobiście startował w Mistrzostwach Polski, w archiwum widnieje np., złoty medal w wadze -74kg MP w light contact weteranów.\nJacek Piwowar: W przeszłości jeździliśmy na sparingi m.in. do Tomka Skrzypka, różne kluby przyjeżdżały do nas. Ale taką oficjalną formą sprawdzenia się były pojedyncze walki na MP kick light i light contact. Łącznie 3-krotnie stawałem na matę i wspominam to bardzo dobrze. Dziękuję bardzo za rozmowę i zapraszam na treningi do Husarii.


Podwodniacy na spluwaczkach – navy.stoczniowy.pl\nWyobraźmy sobie, że okręt podwodny na skutek awarii czy wypadku osiada na dnie. Załoga rozpoczyna walkę o życie. Marynarze, by przetrwać, muszą się wydostać na powierzchnię. Najbezpieczniejsza i najbardziej komfortowa jest ewakuacja „suchą stopą”. Do okrętu podchodzi ratowniczy pojazd podwodny i podłącza się do jego włazu za pomocą specjalnego rękawa. Rozbitkowie przedostają się tą drogą do wnętrza pojazdu, następnie są wywożeni z głębiny. Taką możliwość daje choćby natowski system NSRS. Ale ekipy ratownicze nie zawsze wiedzą, gdzie znajduje się uszkodzony okręt. Co więcej, sytuacja panująca na nim może się okazać tak dramatyczna, że pokład trzeba opuścić natychmiast. Marynarze są wówczas zdani tylko na siebie. Co powinni zrobić? Tego właśnie uczą się na zajęciach organizowanych przez OSNiP WP w Gdyni . Odbywają się one w kompleksie basenów potocznie zwanych „spluwaczkami”.\nźródło:Polska Zbrojna/ Łukasz Zalesiński


Ostatni sprawdzian - warszawskibiegacz.pl\nZawody 1 września, 2013 9 kwietnia, 2015\nWczoraj zaliczyłem ostatni sprawdzian przed maratonem. W tym roku jak zwykle planowałem udział w półmaratonie, niestety plany te zostały zupełnie pokrzyżowane. Więc w końcu zdecydowałem się na Puchar Maratonu Warszawskiego na 25km. Bieg odbywał się na Wawrze, trasa co prawda prowadzi po lesie na 5 pętlach, ale jest dość szybka. Stwierdziłem, że sprawdzę jak czuje się organizm na prędkościach maratońskich.\nTydzień nie był najłatwiejszy. Wtorek 5*800 metrów a w środę 24 km drugiego zakresu. W czwartek łącznie wyszło mi 20 km rozbiegania i 10 km w piątek. Więc jak widać, wypoczęty do końca być nie mogłem. Ale w końcu cały czas jestem w mocnym treningu, akurat w tym okresie najmocniejszym. Ostatecznie to Maraton w Warszawie jest docelowym biegiem i nie chciałem poświęcać tygodnia przygotowań pod start kontrolny. Oczywiście dzień wcześniej jedzenie jak przed maratonem, dobrze się wyspałem, śniadanie i reszta godzin przed startem minęła dokładnie jak przed startem docelowym.\nRozgrzewkę zacząłem 20 minut do startu. Przetruchtałem trochę ponad 2 km, zrobiłem kilka przebieżek, łącznie trochę ponad 3 km. Czułem, że mam lekką nogę, w ogóle się nie spociłem. Wiedziałem, że może być to dobry bieg. Ustawiłem się na starcie, Marek Tronina wsiadł na rower prowadzić bieg i ruszyliśmy. Pierwszy km jakoś tak niemrawo, ale później jak maszyna…\nSprawdzian poszedł rewelacyjnie. Tempo z jakim skończyłem zawody to 3:27 min/km Od początku biegłem zupełnie sam, skończyłem z czasem 1:25:53 Nawet biorąc pod uwagę, że trasa nie miała pełnych 25 km a mój Garmin trochę mnie „przyspieszał” to i tak tempo na pewno nie było niższe niż 3:30 min/km A najlepsze jest to, że ja mogłem biec dalej! Jak by mi ktoś kazał, jak to by były jakieś ważne zawody to 30 km przebiegł bym na pewno tym tempem, a możliwe, że nawet 35. I to po lesie. Dublując cały czas zawodników. Trochę skacząc nad korzeniami a trochę grzebiąc się w piachu. Bez żadnego BPS. Po biegu oczywiście lekkie 2 km roztruchtania, trochę białka, banany i masaż w stoisku Carolina Medical Center, który współpracuje z fundacją. Trochę rozciągania i można było wracać do domu.\nPodsumowując sprawdzian wyszedł znakomicie. Wiem, że stać mnie na zrobienie nowej życiówki w maratonie. O ile tylko pogoda dopisze na maratonie to o sam bieg jestem w miarę spokojny. Zostały 4 tygodnie. Tydzień mocnych przygotowań. Tydzień schodzenia z kilometrażu zakończony startem na 5 km w Biegu Przyjaźni na Bemowie i ostatnie 2 tygodnie odpoczynku. Już powoli zaczyna udzielać się trochę adrenaliny :)\nNa koniec jeszcze chciałem podziękować wszystkim, którzy kibicowali mi na trasie i już po biegu. Dziewczynom (Natalii i Natalii) za podawanie wody na każdym okrążaniu. Markowi Troninie, że dzielnie prowadził mnie 25 km na rowerze torując mi drogę oraz ludziom z Fundacji Maratonu Warszawskiego za pomoc i organizację!


• Zobacz wątek - Sens życia wg Was\nTeraz jest 23 mar 2019, o 15:03\nSens życia wg Was\nTytuł: Re: Sens życia wg Was\nNapisane: 18 cze 2011, o 17:43\nTo znaczy że najlepiej pomagać innym - nienawidząc siebie i czuć się przy tym źle ?\nAlbo na przykład charytatywnie zatrudnić się w firmie produkującej rowery na stanowisko testera i testować rowery po uprzednim pozbyciu się siodełka.\nTo już raczej asceza.\nJa nadal obstaję przy determinizmie. Już posługując się przykładem karmy: zakładam, że takie wierzenie mi odpowiada i będę postępował w sposób, aby karma była: 1 - na plus, 2 - na minus, 3 - złoty środek. Muszę wybrać jedną z tych opcji, wiec już tutaj zaczyna się wspomniany determinizm, ponieważ zaczynam postępować w jeden konkretny sposób, aby nie wyjść poz obrane ramy. Więc jeżeli będę chciał mieć karmę na plus, to zdeterminowany będe do tego, aby pomóc babci wsadzić zakupy do autobusu i nie zachowam się w inny sposób jeżeli mam postępować zgodnie ze swoim założeniem, które to determinuje mnie do jedynej słusznej akcji w takim momencie.\nMam nadzieję, że w miarę jasno to przedstawiłem\nNapisane: 18 cze 2011, o 17:47\nmax Ty egoisto , TY !!!!\nChociaż ... twój uczynek ulegnie wyzerowaniu , bo chociaż dzisiaj będziesz czuł się świetnie , to jutro jutro będzie słabo.\nI złota zasada : im świetniej dziś , tym słabiej jutro\nCzyli generalnie : możesz równie dobrze nie pić i wyjdzie na to samo (w sensie karmicznym)\nNaprawdę , sporo odruchów serca występuje u mnie instynktownie (bo tak mnie wychowano) i bez żadnej kalkulacji karmicznej\nNapisane: 18 cze 2011, o 17:54\nTo raczej masochizm, nie asceza\nNapisane: 18 cze 2011, o 18:50\nWydaje mi się, że instynktu nie nabywa się na drodze wychowania, tylko jest wrodzony.\nCo do odruchów serca, dla mnie to świadome działanie i dodawanie doń ładnej otoczki i utopijnej ideologii.\nNapisane: 18 cze 2011, o 19:04\nNie instynktownie , a odruchowo , chociaż odruchy też są chyba wrodzone...\nTak czy siak : np. bez jakiejkolwiek kalkulacji ustępuję miejsca starszym osobom w środkach komunikacji , oddaję właścicielowi zgubione , a znalezione przeze mnie pieniądze i generalnie staram się być uczciwy (co wprawia mnie w egoistyczne zadowolenie).\nAle : znam złodziei z uczciwych rodzin i bandytów wychowanych przez spokojnych ludzi.\nI wtedy jak jest ? Instynkt czy wychowanie ?\nJakie będzie dziecko , które mamusia sadza obok siebie na siedzeniu , zamiast wziąć na kolana , podczas , gdy obok , stojąc dogorywa staruszka , a dzieciaczyna z mamusią gapi się bezczelnie ?\nGdzie odruch litości , instynktu czy czego tam jeszcze ?\nJaką otoczkę i ideologię do tego dodasz ?\nA może powiesz jaki jest sens i zasady życia według Ciebie ?\nOstatnio edytowano 18 cze 2011, o 19:19 przez Enzo, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: 18 cze 2011, o 19:17\nDołączył(a): 14 maja 2011, o 09:16\nData ur.: C ZIPPO VIII\nPodobno nie jest prawdą, że nikt bandytą się nie rodzi, a raczej w kodzie genetycznym mamy zapisane, jak będziemy się rozwijać i zachowywać. Dlatego na przykład dzieci z rodzin skrajnie patologicznych mogą wyrosnąć na dobrych, uczciwych ludzi o złotym sercu lub powielać wzorce rodziców. Nie umniejszam oczywiście roli wychowania, bo i ono i środowisko ma na nas ogromny wpływ, ale to już inny, choć powiązany, temat. Też sądzę, że to już z narodzinami wiadomo, jacy będziemy, tylko nie potrafimy tego odczytać, znaleźć - wtedy ani najlepsza, ani najgorsza rodzina nie zmieni naszego wewnętrznego Ja (bo dlaczego zdarza nam się czytać, że dziecko z kochającej się, uczciwej rodziny z klasy średniej, lubiane przez rówieśników i nie mające kłopotów większych, nagle morduje swoich rodzicieli? Sądzę, że to tłumaczy dlaczego.)\nNapisane: 18 cze 2011, o 19:22\nZależy o jakim dziecku mówimy, ale jeżeli jest to niemowlę, czy też niesamodzielne dziecko, to moim zdaniem logiczne będzie utylitarne postępowanie matki chroniące dziecko, a nie pomoc konającej osobie która i tak jest już bezproduktywna w przeciwieństwie do dziecka które w przyszłości będzie siłą roboczą itp.\nNie wiem tylko czy dobrze zrozumiałem użyte przez ciebie formułowanie "konająca staruszka"\nNapisane: 18 cze 2011, o 19:23\nkodzie genetycznym mamy zapisane\nani najlepsza, ani najgorsza rodzina nie zmieni naszego wewnętrznego Ja\nA ja uważam że to efekt reinkarnacji ... i już\n-- 18 cze 2011, o 19:30 --\nutylitarne postępowanie matki chroniące dziecko, a nie pomoc konającej osobie która i tak jest już bezproduktywna w przeciwieństwie do dziecka które w przyszłości będzie siłą roboczą itp.\nJa , niestety (a może - ma szczęście) , jestem wychowany inaczej i jak dla mnie jest to objaw braku poszanowania starszych i ogólnego zdziczenia.\nBo pokolenie które wyrośnie w takim duchu powyżyna się nawzajem ...\nOdnośnie siły roboczej , to śmiem wątpić. Mamusia , która nie uświadamia dziecku że starszym NALEŻY sie szacunek , może w przyszłości stać się ofiarą własnego dziecka , przyzwyczajonego żo ono siedzi a inni niech się walą. I będzie leżało w wyrze do góry dupskiem a mamusia niech zpierd...la na zachcianki.\n-- 18 cze 2011, o 19:33 --\nNie użyłem takiego sformułowania ...\nA dziecko : jakie by nie było .\nDla niemowlęcia , czy niesamodzielnego , chyba bezpieczniej jest na kolanach mamy.\nNapisane: 18 cze 2011, o 19:58\nTak czy inaczej się powyrzyna, taka już mentalność ludzi. Mam tylko nadzieję, że dobór naturalny zadziała odpowiednio i doprowadzi do jakiegoś logicznego końca.\nNie uważam za zdziczenie braku szacunku dla osób, które nie okazują go względem innych, a niestety starsi ludzie w naszym kraju, częściej zachowują się jak hołota niż niejedna młoda osoba, czego doświadczam na co dzień w środkach komunikacji miejskiej czy też na ulicy.\nDo tego dochodzi ich niezdrowo wścibska mentalność i chamstwo, którego u siebie nie dostrzegają, a wytykają to innym. Ja już byłem wyzywany przez jakichś nieokrzesanych staruszków od faszystów, tylko dlatego że zwróciłem mu uwagę jak zaczął najeżdżać na moją dziewczynę po tym, jak jej pies miał srakę i skończyły jej się worki żeby posprzątać 7 gówno z kolei.\nAlbo kobieta która zwraca jej uwagę, że posprzątała kupę po psie, a nie wytarła mu dupy ! Noż kur...a w jakim ja społeczeństwie żyję do cholery ?!\nTo tylko dwa przykłady a takich akcji w tygodniu jest wiele. A może to ja jestem jakimś socjopatą nieprzystosowanym do życia w społeczeństwie ? Może też powinienem zacząć na wszystkich drzeć mordę zamiast kulturalnie zwracać im uwagę ?\nOdbiegłem chyb od tematu, więc wracajac do dyskusji:\nTaki rozpieszczony dzieciak, w końcu przekona się w końcu, że rodziców kiedyś zabraknie i dostanie kopa w dupę. Wtedy albo przetrwa zmieniając postawę, albo zostanie naturalnie wyeliminowany.\nNapisane: 18 cze 2011, o 22:53\nNiestety , nie od razu ...\nNajpierw może obrabować , albo zabić parę niewinnych osób ...\nCyntel nie posądzaj mnie o zgredostwo , ale , ja , widząc małolatów w dresach , drących mordę po nocy i uważających że rządzą światem , najchętniej eliminowałbym ich zastrzykiem w kręgosłup , ale takim , żeby bardzo bolało ....\nOwszem , starsi ludzie również potrafią być upierdliwi i wkurzający , ale przynajmniej nie oklepią Cię bejsbolem jak im zwrócisz uwagę ...\nJuż się zmęczyłem tą dyskusją i nie będę więcej pisał ...\nNapisane: 19 cze 2011, o 00:34\nPo prostu ""homo homini lupus". Ogólnie się przyjęło, że młodszy ustępuje starszemu miejsca. Ale jak młodszy jest niepełnosprawny, albo chory, czy starszy odznacza się chamstwem, to sytuacja ulega dla wielu zmianie. Nie można generalizować, nie ma złotego środka dla wszystkich sytuacji. Też dlatego i Enzo i Cyntel macie rację moim zdaniem, bo Wasze wypowiedzi opierają się na osobnych, różnych i zarazem odmiennych przykładach.\nPrzyznam, że oglądając i kiboli niszczących wszystko dookoła, zachowujących się jak dzicz, i podblokowych małolatów "kozaczących" do przechodzących, i jazgoczących dewotek wyzywających ludzi od szatanów, i starych "świętych krów", i wielu innych, to otwiera mi się nóż w kieszeni, w plecaku struga bejsbol, a w ustach dojrzewa jad.\nNapisane: 20 cze 2011, o 14:58\nTo ja mam pytanie: ile razy robiąc coś dla kogoś od razu zadajecie sobie pytanie "Co ja z tego będę miał?".\nTak natentychmiastowo. Bez przerwy na oddech. Jak Cię dziecko prosi, żebyś mu cukierka pomógł odpakować z papiórka. Albo stara, żebyś śmieci wyniósł. To też dobre uczynki, nie?\nBo jak tak czytam elaboraty, że robi się zawsze coś z pobudek egoistycznych i rozważania na ten temat, że podświadomie, wyrachowanie i gdzie jest granica - to, mówiąc brzydko, gońta się, fizolofy jedne!\nA karma to dla kota dobra jest. Nie, żebym próbował, ale moja siostra ma kota i on sobie chwali.\nI jak się człowiek zacznie zastanawiać, czy aby nie pomaga po to, żeby mu się zadek nie przypalił na nowoczesnym beztłuszczowym piekielnym ruszcie (bo kotły to przeżytek, wiadomo)- to kapota. Zdechniemy jako gatunek i cywilizacja.\nPomagajmy bez względu na intencje. Bo nawet jak liczymy na korzyść w przyszłości, to zawsze się zdarzy jeden uczynek, który przypadkiem okaże się bezinteresowny, a który popełnimy z przyzwyczajenia.\nI to może być ten właśnie okruszek, który przechyli szalę na naszą korzyść.\nNapisane: 20 cze 2011, o 16:48\nViciu, jak zwykle bardzo mądrze napisane\nNie zabierałem głosu, bo nie chciałem być zlinczowany, ale mi nie raz zdarza się zrobić coś zupełnie bezinteresownie wierzcie czy nie.\nNapisane: 21 cze 2011, o 00:10\nViciu, samo założenie istnienia dobrych i złych uczynków implikuje już fakt działania na własną korzyść. Nie zastanawiasz się nad pomocą dziecku, bo wiesz że to jest dobre - choć to też kwestia sporna bo każdy ma własną definicję słowa 'dobry' i działasz instynktownie będąc już determinowanym przez wcześniejsze założenia, czyli masz plusik dla siebie.\nZakładając, że plusiki i minusiki zbieramy opierając się o Biblię to możemy je sobie o kant dupy roztrzaskać, bo niestety ale w żadnym fragmencie nie jest napisane, że za przewagę dobrych uczynków mamy zagwarantowaną miejscówkę w Edenie, czy jak kto tam woli to nazywać. Nie wiem jak jest w przypadkach innych religii, bo ich ksiąg nie czytałem.\nW karmę nie wierzę, bo mnie nie przekonuje, reinkarnacje też są dla mnie bez sensu pod względem samego poczucia własnego jestestwa.\nO ile łatwiej byłoby być ateistą, ale to też mnie nie przekonuje.\nNapisane: 21 cze 2011, o 00:15\nTrzeba mocno wierzyć w to, że się w nic nie wierzy.\nNapisane: 23 cze 2011, o 14:08\nMoją opinię w tym temacie już chyba poznaliście.\nJednak bardzo często sprawdza mi się powiedzenie:\n"Każdy dobry uczynek musi być ukarany" .\nI wtedy przypominam sobie:\n"Kumpel zdradził mnie nie jeden i nie jeden przegnał lecz\nja już nigdy się nie zmienię,zawsze będę żył już tak......\nAle jedno wiem po latach,prawdę musisz znać i Ty\nZawsze warto być człowiekiem choć tak łatwo zejść na psy"


Spotkanie z przedstawicielką Fundacji Educator – Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych nr 8\nSpotkanie z przedstawicielką Fundacji Educator\nOpublikowano 2 listopada 2015\tby TomRadz\t0\n28 października na zaproszenie p. pedagog Anety Albrecht- Geszcz, odbyło się spotkanie z p. Anną Kmitą – prezesem i wolontariuszką Fundacji Educator im ks. Stanisława Grada.\nPodczas spotkania wolontariusze mieli okazję zapoznać się z działalnością fundacji , oraz poznać szczególny charakter pracy samej już wolontariuszki pani Anny – czyli konkretnie na czym polegała jej praca z podopieczną fundacji – Julką ( dziewczynką chorą na raka).\nHistoria Julki była niezmiernie emocjonująca, wolontariusze słuchali jej z dużym skupieniem. Pani Anna szczegółowo opowiedziała o spotkaniach z Julką, o czynnościach, które wykonywały razem podkreślając, jak niezwykle owocna i satysfakcjonująca była to praca.\nWolontariat Fundacja Educator pedagog wolontariat\tShare:\nUczniowie ZSP nr 8 z wizytą na Politechnice Łódzkiej\n10 miejsce 3 LO w rankingu popularności liceów w województwie łódzkim 26 marca 2014\nZadanie miesiąca 18 września 2016\n„Operacja Łódzka” wykład prof.dr hab. J. Daszyńskiej 11 grudnia 2014


Narzędzie Times and Sales dostępne w Meta Trader 5 | ForexRev.pl®\nStrona Główna > Newsy > Narzędzie Times and Sales dostępne w Meta Trader 5\nNarzędzie Times and Sales dostępne w Meta Trader 5\nPlatforma MetaTrader 5 ma nową funkcję – okienko Times and Sales. Dzięki programistom MetaQuotes już nie tylko profesjonalne platformy giełdowe mogą cieszyć się opcją, która z powodzeniem jest wykorzystywana na przykład podczas handlu na rynku akcji w USA.\nOkienko Tims and Sales w połączeniu z tak zwaną księgą zleceń pokazuje ilość zleceń kupna lub sprzedaży, które są rozmieszczone na różnych poziomach cenowych.\nNowa, ulepszona wersja MT5 umożliwia kontrolowanie głębokości rynku za pomocą kolejnego, oddzielnego okienka. W nim znajduje się także opcja włączenia podglądu czasu oraz rozmiaru zleceń, które skierowane są na rynek. Daje to okazję do podglądnięcia aktywności uczestników rynku oraz ułatwia określenie poziomów wsparć oraz oporu.\nJednak rynek forex zasadniczo różni się od rynku giełdowego, chociażby tym, że ten pierwszy ma zdecentralizowaną strukturę. A Times and Sales, a także głębia rynku, które doskonale sprawdzają się w przypadku tradingu regulowanego przez giełdę (np. LSE, Deutsche Boerse, NYSE), niekoniecznie będą takie efektywne w handlu kontraktami różnicowymi. Mimo wszystko, na pewno dobrym pomysłem jest przetestowanie tego narzędzia w praktyce.\nAutor: Paulina Hołobowska


Prof. Lewicki: Prezydentura Trumpa może być nieprzewidywalna i dlatego niebezpieczna - Dziennik.pl\n9 listopada 2016, 09:42 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nNewspix / Van Tine Dennis\nTrump jest nieprzewidywalny, a to w geopolityce oznacza zagrożenie. W tym kontekście jego wybór może być niebezpieczny dla świata. Trudno bowiem ocenić, czy w ogóle lub na ile zna się on na polityce międzynarodowej. To jest teraz najważniejsze i zarazem bardzo trudne do odpowiedzi pytanie – wyjaśnił.\n- Specjalnych obaw dla Polski nie widzę, lecz dla świata mogą one już wystąpić. Uważam bowiem, że Władimir Putin może mieć teraz łatwiej. Głównie dlatego, że Trump jest niedoświadczony, a przywódca Rosji wręcz przeciwnie – przyznał.\nProf. Lewicki zwrócił uwagę, że wybór Trumpa obrazuje również dużą zmianę w społeczeństwie amerykańskim. Pytanie brzmi teraz, czy ten "rozziew" w amerykańskiej polityce w jakiś sposób uda się załagodzić, czy też te podziały i złość Demokratów sprawią, że będą chcieli mu rządzenie utrudnić – dodał.\nNaobiecywał kilka rzeczy, których nie powinien. Trudno bowiem wyobrazić sobie, że wyrzuci teraz z kraju kilkanaście milionów imigrantów. Prędzej rzeczywiście zbuduje mur na granicy z Meksykiem, by powstrzymać napływ nowych imigrantów z tego kraju. Ważniejszym wyzwaniem będzie jednak dla niego zapowiedziana odbudowa przemysłu, sprowadzenie do Stanów fabryk, które uciekły do Meksyku, czy zatrzymanie zalewu importu towarów z Chin. Można powiedzieć, że do tej pory miał łatwo i dopiero teraz przed nim zaczynają się schody – zaznaczył.\nTo będzie bardzo dobra dla niego sytuacja, bo będzie mógł wprowadzać swoje reformy. Cała odpowiedzialność będzie więc po stronie Trumpa i miejmy wszyscy nadzieję, że uda mu się z niej jakoś rozsądnie wywiązać – podsumował.\nTrump wybory prezydenckie w USA wynik wyborów opinia Putin Wybory w USA biały don wybory prezydenckie\nZa to Clintonowa była by przewidywalna i dlatego niebezpieczna. Trumpowi lewackie media przyprawiaja ryj jak Kaczynskiemu w Polsce. Ale jak widać na nic zdały się te wysiłki inżynierów dusz.\nJak coś jest nieprzewidywalne to mogą być też miłe niespodzianki, a nie tylko niebezpieczeństwa...:-) Zresztą na takiego w czasie pierwszego przemówienia nie wyglądał. A kampania wyborcza? W innej temperaturze się gotuje a w innej konsumuje...:-) Teraz przyszedł czas na konsumpcję...\nŻałośni eksperci będą teraz przez miesiąc zabierać nam czas kwileniem, jak to się stało że Trump wygrał. Kiedyś napisałem, że nazwisko Clinton musi "zniknąć" i tak się stało.\nstare odeszlo. wasza epoka eksperci -dobiegla konca, tak jak powojenny lad i kult stalina, ktory popieraliscie poprawnoscia polityczna, wy marksisci.\n... a więc także w USA rozpoczęły się rządy populistycznych psycholi.....\nprezydentura będzie równie niebezpieczna i nieprzewidywalna, jak PIS-u rządy w Polsce. Niebezpieczna dla lewackich przekrętasów....\nTa wypowiedź to od profesora Lewickiego czy raczej lewackiego?\nAmerykanie wybrali.Zrozumieli ze ,,Czerwoni" to same zlo! Ciekawe czy New York Times powie jak nasze ,,czerwone media" ze spoleczenstwo się pomylilo i nie ten krzyżyk skreślili w wyborach? Mysle ze nastepuje ZMIERZCH ,,czerwonej choloty". Nastepna będzie Francja.\nzeby sie wszyscy nie zdziwili jak znakimicie poradzi sobie z wyrachowanym Putinem\nkażdy kraj ma takiego kaczyńskiego na jakiego zasługuje\nFrazesy Panie Lewicki trzeba było przeczytać książkę Roberta Slatera!\nCHA, CHA, CHA, Usuwacie moje komentarze hurtowo, banujecie, ale ust zamknąć nie możecie i prawda obroni się sama. TO WAS KONIEC NIEMIECKA PROPAGANDO!!!\nZamiesciliscie bardzo piekne zdjecie prezydenta Donalda Trumpa i Pierwszej Damy Melanie Trump. Prezydent Donald Trump wyglada na nim jak doswiadczony amerykanski orzel, ktory juz zniszczyl nazistow i sowieckich komunistow, wiec zniszczy tez politycznie poprawnych. Pierwsza Dama Melanie Trump wyglada na tym zjeciu jak uroczy kwiat z amerykanskiej prerii, ktory zwiastuje swiatu powrot dobra i piekna.\nTimmermans POwinien ogłosić prostytucję! To zamach na demokrację !\nwywalcie tych szkopow z Polski\nPan Lewicki wydawaloby sie amerykanista skompromitowal sie. Wiadomo że to co "wygadywał" Trump to gra wyborcza by odnieść sukces. Co wygadywal Kaczynski by wygrać nawet wyrzekl sie Macierewicza na pewien okres.\nJa tylko jestem bardzo ciekaw\nile czasu ten "amerykanista" przeżył w Stanach Zjednoczonych za własne zarobione uczciwie w tychże USA pieniądze! Z iloma Amerykanami rozmawiał i w ilu rejonach Ameryki miał na takie szczere rozmowy szanse? Wszystkie inne wydumane albo wyczytane u równych mu mędrców wygibasy "intelektualne" - to jest zwyczajne bezwartościowe lub wręcz szkodliwe i trujące badziewie!\nTen dyżurny spec od USA z pokolenia Lewiego od miesiąca wieszczył gdzie się dało ,że Trup jest nieprzewidywany i dlatego musi przegrać z przewidywałną awanturnicą i oszustką.Kiedy wreszcie PIS zrealizuje obietnice repolonizacji mediów w Polsce,,a ścile mówiąc ich degermanizacji. Bez onetów ,wirtualnych ,interiów dziennikow .de polski internet byłby mniej zaśmiecony lewackim bełkotem dyżurnych autorytetów.\nKolejna próba ustawiania wyniku wyborów za pomocą sondaży i mediów nie powiodła się. Brawo Amerykanie.\nProfesorom już definitywnie dziękujemy!!!\nBo wiadomo już teraz bez żadnych wątpliwości, że odsetek krety nów wśród "profesorów" jest dokładnie taki sam jak odsetek krety nów wśród zabitych w łonie matki płodów z zespołem Downa! Chwalebne wyjątki w rodzaju profesora Religi czy profesora Legutki tylko czynią ten aksjomat jeszcze pewniejszym!!!\nlech, boost, usa\nLewicki, to może zna się na amerykańskiej literature, ale najwyraźniej nie zna ani Ameryki, ani Amerykanów!\nMr Trump będzie wspaniałym prezydentem,takim jak MrRegan. Życzę jemu 2 kadencji żeby dziadostwo skorumpowane wypełnił z kad się da.


Eleganckie spodnie męskie rurki - Eleganckie spodnie męskie - Kolekcja jesień 2019 - Sklep Radio ZET\nSklep / Odzież / Odzież męska / Spodnie męskie / Eleganckie spodnie męskie / eleganckie spodnie męskie rurki - Kolekcja jesień 2019\neleganckie spodnie męskie rurki na wyjątkowe okazje\neleganckie spodnie męskie rurki stanowią element stroju, który najbardziej rzuca się w oczy, dlatego też należy zwrócić szczególną uwagę na ich jakość i dobry krój. Kolekcja jesień 2019 obejmuje Eleganckie spodnie męskie w cenach od 29.99 zł do 819.00 zł, które dobrze sprawdzą się podczas wszystkich okazji, gdy chcesz prezentować się elegancko i szykownie. W naszej kolekcji znajdziesz Eleganckie spodnie męskie, które podkreślą twój styl zarówno w pracy jak i na przyjęciu czy rozmowie w sprawie pracy. Nasze eleganckie spodnie męskie rurki uszyte zostały przez renomowanych producentów odzieży TOP SECRET, Tommy Hilfiger, bonprix, MEDICINE, DOCKERS i łączą w sobie elegancję oraz klasyczny i zawsze modny styl.\neleganckie spodnie męskie ze sklepu lancerto eleganckie spodnie męskie ze sklepu recea eleganckie spodnie męskie joop! jeans eleganckie spodnie męskie tommy hilfiger eleganckie spodnie męskie dockers eleganckie spodnie męskie ze sklepu answear.com eleganckie spodnie męskie top secret pomarańczowe eleganckie spodnie męskie eleganckie spodnie męskie recea brązowe eleganckie spodnie męskie\neleganckie spodnie męskie rurki - zobacz wybrane produkty\nZnajdź podobne eleganckie spodnie męskie rurki


Wojciech Karolak nie żyje. Muzyk miał 82 lata - TVN24\nNie żyje Wojciech Karolak, wybitny polski muzyk jazzowy i kompozytor. Informację o jego śmierci potwierdził portalowi tvn24.pl Artur Andrus, przyjaciel Karolaka. Wcześniej poinformowała o tym PAP, powołując się na wpis dziennikarza muzycznego Hirka Wrony. Wojciech Karolak miał 82 lata. Prywatnie był mężem Marii Czubaszek.\nInformację o śmierci Karolaka podał w mediach społecznościowych także gitarzysta Marek Napiórkowski. "Mieliśmy grać za 2 tygodnie. Niewyobrażalna strata… Wielki muzyk i cudowny człowiek. Każde granie z Nim było wielką lekcją, a przebywanie najczystszą przyjemnością. Był człowiekim niezwykłej klasy, pełnym niegdysiejszego wdzięku i cudownego humoru. Żegnaj mistrzowski Zającu! R.I.P" - napisał muzyk i kompozytor jazzowy.\nKarolak był jednym z najbardziej znanych polskich wirtuozów organów Hammonda. Współpracował z takimi artystami jak Andrzej Trzaskowski, Krzysztof Komeda czy Jarek Śmietana. Jego żoną była Maria Czubaszek.\nKarolak pisał piosenki rozrywkowe i kabaretowe. Autorką tekstów do wielu z nich była Maria Czubaszek. Tworzył także muzykę filmową i teatralną m.in. do filmów: "Filip z konopi", "Konopielka", "Bardzo spokojna wieś", "Szczęśliwy brzeg", "Miłość z listy przebojów", czy "Przyłbice i kaptury".\nŹródło: tvn24.pl, Culture.pl


Wymarzone wakacje dla każdego Człowiek musi pracować niezwykle ciężko przez calutki rok, żeby jego rodzina mogła bezproblemowo funkcjonować. Na nieszczęście, czasami niektóre lata są fatalne i w ciągu roku pojawia się mnóstwo niespodziewanych kosztów. Popsuje się choćby schładzarka, nasz wóz odmówi współpracy albo mocne opady zaleją nam cztery kąty i czeka nas kosztowny a przy tym długofalowy remont. Czasami musimy nawet wziąć kredyt ażeby to ...\nPożyczki online bez zaświadczeń blachownia\nNiedostatek pieniędzy? Już po sprawie! Nie raz zapewne byliśmy w kłopotliwej sytuacji finansowej, czy to na studiach, czy czekały nas duże opłaty połączone z nadciągającym czasem. Otóż już nie mamy się o co troskać dzięki pożyczkom online! Jest to wspaniały pomysł dla osób, które studiują albo rodzin które pragnęły by spędzić razem czas oraz gdzieś wyjechać. Nasz świat szybko funkcjonuje, dzięki czemu mamy o wiele więcej możliwości na ...\nPożyczka "coś za coś" W chwili kiedy jesteśmy pod ścianą i pożądamy gotówki, jesteśmy w stanie uczynić po prawdzie sporo. Chybiona lokata, niedoszacowanie możności finansowych, strata pracy, dramat połączone z przypadkiem losowym... Mnóstwo sytuacji może wpływać na naszą sytuację materialną. Gdy nie jesteśmy do końca wiarygodnym pożyczkobiorcą bądź też nie posiadamy innego rozwiązania, w grę może wchodzić zastawienie posiadłości albo też ...\nPożyczki pozabankowe bez biku gliwice\nPożyczki pozabankowe bez biku - niewątpliwe plusy Szukając sposobu na prędkie zdobycie środków finansowych na firmowe inwestycje czy też inne koszty, na ogół rozmyślamy o kredycie w banku. Jednakże jego pozyskanie jest bardzo trudne, a jednym z warunków jest pożądna historia kredytowa a przy tym brak innych zobowiązań finansowych. Dlatego najlepiej uciekać od takich kłopotów i zdecydować się na wierzytelności pozabankowe bez biku. Użycza je mnóstwo ...


Księgol - fanatyczny blog książkowy: Piętno - Sandra Stawińska\nAutor: Księgol o 11:13\nAnonimowy 12 sierpnia 2013 03:21\nKsiążka doskonała. Powinien ją przeczytać ktoś kto zdradził, zdradza, zdradzi lub ktoś kto został zdradzony, jest zdradzany, będzie zdradzony. Słowem każdy niezaleznie od płci i wieku! Ta książka opisuje prawdę dla nas. Obowiązkowa lektura dla wkraczających w relacje damsko męskie, bedących w nich latami, rozwodzących się etc. Piękne opisy pięknych miejsc, dobra akcja, nie brakuje też dobrego humoru. Polecam Orrecul\nBJ 12 sierpnia 2013 23:18\nIstotnie to mocna opowieść poruszajaca ważny i trudny temat jakim jest zdrada (ale też pożądanie, poszukiwanie spełnienia w życiu itd.). Tym ciekawsza, że napisana przez polską autorkę a całość narracji stoi na całkiem wysokim poziomie.


Jakie dolegliwości możemy zdiagnozować przez badanie moczu oraz co znaczy białko w moczu? - ug-mstow.com.pl\nJest to fundamentalne badanie, które dostarcza informacji o pracy samych nerek, lecz również o pracy innych narządów takich jak wątroba lub trzustka. Pozwala również stwierdzić, czy w drogach moczowych nie mamy stanu zapalnego.\nBadanie moczu opiera się na sprawdzeniu jego kwasowości oraz obecności białka, bilirubiny i glukozy. Obecność białka w moczu może wskazywać na dolegliwości nerek. Może również wskazywać na stan zapalny układu moczowego lub niewydolność krążenia.\nEmocjonujący materiał? Jeśli tak uważasz, kliknij tu. W tamtym miejscu oczekuje na Ciebie więcej bonusów - one także Cię bardzo zainteresują!\nJeśli białko pojawi się w moczu ciężarnej kobiety, wtedy może być to oznaka stanu przedrzucawkowego. Obecność bilirubiny w moczu może świadczyć o żółtaczce mechanicznej albo o marskości wątroby. Obecność glukozy może sygnalizować cukrzycę lub zakażenie układu moczowego. Odwirowanie moczu pozwala oddzielić części stałe od płynu. W osadzie moczu badana jest obecność krwinek białych i bakterii, lecz również krwinek czerwonych, nabłonków oraz innych nieprawidłowych form komórkowych, które mogą wskazywać na dolegliwości nerek. Jeżeli w moczu są zarazki, to w takiej sytuacji musi być wykonany posiew moczu.\nAby badanie moczu było najbardziej miarodajne, dzień przed jego pobraniem należy cały czas przyjmować przepisane lekarstwa. Nie trzeba spożywać alkoholu i znacznych ilości kawy i herbaty. Nie wolno również żuć gumy i korzystać z preparatów, które odświeżają oddech. Należy również unikać spożywania porzeczek, jagód oraz dużych ilości marchewki, ponieważ te warzywa mogłyby posiadać wpływ na zmianę barwy moczu. Trzeba także stronić od wykonywania w większym stopniu znaczącego fizycznego wysiłku. Próbka moczu pobierana jest do szczególnego pojemniczka, który możemy kupić w aptece.\nPrzed oddaniem próbki moczu do zbiorniczka, należy umyć ręce oraz dokładnie podmyć okolice ujścia cewki moczowej. Nie należy dotykać wewnętrznej strony zbiorniczka. Do badania wykorzystywany jest mocz z nocy ze strumienia środkowego.