Klaudynka-marcin: Strony internetowe z FITgadżetami. Propozycje świątecznych prezentów.\nStrony internetowe z FITgadżetami. Propozycje świątecznych prezentów.\nCześć! :) W dzisiejszym poście chcielibyśmy zrobić małe zestawienie polecanych przez nas stron internetowych z FIT asortymentem. Zbliżają się święta, szukacie prezentów, a tutaj znajdziecie całą masę pomysłów. Będą to doskonałe propozycje nie tylko dla osób już aktywnych, ale także dla tych, które dopiero planują swoją FIT przygodę. Nie wiem jak Wy, ale ja jestem wzrokowcem i gdy tylko wiedzę jakieś piękne, kolorowe ciuszki lub akcesoria to od razu wiem, że muszę je mieć!! :)\nNa samym początku warto zastanowić się nad tym, co może przydać się osobie prowadzącej tzw. healthy lifestyle?\n- odzież sportowa: legginsy, shorty, staniki sportowe, koszulki, tanktopy, bluzy\n- torby sportowe, worki sportowe, ręczniki\n- rękawice lub pas do ćwiczeń\n- wypasiony dziennik treningowy lub motywujący kalendarz\n- motywujący shaker, bidon, kubek, lunchbox, kolorowa butelka na wodę\n- książka z przepisami, poradami\n- biżuteria sportowa\n- odświeżające żele pod prysznic, dezodoranty\n- i wszystko to, co pozwoli osobie aktywnej czuć się świeżo i komfortowo\n- być może nowy karnet na siłownię, basen\n- płyty z ćwiczeniami\n- sprzęt do ćwiczeń w domu np hantelki, skakanka, mata do ćwiczeń, piłka\nJest to firma, którą chyba już każdy z Was zna, a ja z czystym sumieniem mogę ją polecić. Ich produkty owszem, może mają wysoką cenę, ale zdecydowanie są warte tych pieniędzy. Są bardzo dobrej jakości, przesyłka jest darmowa, a dostawa trwa zaledwie kilka dni.\nChętnie przygarnęłabym wszystko! Znajdziemy tutaj obuwie sportowe, odzież, kubki, shakery na których widnieją motywujące hasła, miseczki, a także kosmetyki. Wszystko bardzo starannie przygotowane :) Już od samego patrzenia +100% motywacji.\nWake up and squat, to firma, która podobnie jak GYM HERO oferuje odzież sportową, z tym, że ich kolory nie są tak jaskrawe i cukierkowe, jak wyżej wymieniona odzież. Są również nienagannej jakości i mają w sobie odrobinę pazura. Na stronie znajdziemy nie tylko odzież, ale także kubki, ręczniki, biżuterię sportową, torby i worki do ćwiczeń.\nTrzecia strona, to stronka na której znajdziemy wszystko. Nie tylko odzież, akcesoria, biżuteria sportowa, ale także suplementy diety w bardzo korzystnych cenach.\nCo do biżuterii sportowej - nie mogłam nie wspomnieć o POWER JEWELS :) Power Jewels to biżuteria dla kobiet aktywnych, które czerpią z życia pełnymi garściami. Kobiet, które wytrwale dążą do celu i dla których sprawność fizyczna jest stylem życia, a nie tylko chwilową modą. Power Jewels, z miłości do sportu.\nTrenuj jak bestia - wyglądaj jak anioł. Stronka bardzo podobna do GYM HERO. Znajdziemy tutaj odzież sportową, akcesoria, a także gorsety.\nStrona z gadżetami dla osób z poczuciem humoru. Koszulki, kubki, shakery, magnesy - a wszystko to ze śmiesznymi i motywującymi hasłami. Asortyment zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn.\nTo tylko przykładowe propozycje, takich stron tworzy się cała masa. Te które podałam wpadły mi w oko i są sprawdzone :) A Wy korzystaliście kiedyś z podobnych stron? Macie swoje ulubione/sprawdzone?\nAutor: Klaudia Marcin o 21:06\nKarlee 2 grudnia 2016 16:12\nCiekawa stronka, na pewno znajde tam coś dla siebie. :)\nkarolajn.el 4 grudnia 2016 22:36\nświetne gadżety i akcesoria. Każdy znajdzie coś dla siebie :) pozdrawiam\nDomka 6 grudnia 2016 18:45\npost jako raj dla każdego fitnesowego maniaka <3 Ekstra!\nPiotrowskaPaulina 11 grudnia 2016 00:02\nUwielbiam gym hero! świetne mają getry\nΛΝGΞLΛ 11 grudnia 2016 17:17\nTo dziwne, że znam wszystkie te sklepy xD?\nPatrycja Gryszko 11 grudnia 2016 19:30\nzarabiste stronki :O\nPrincesss Domiii 28 grudnia 2016 17:15\nBardzo fajna stronki, mają ciekawy asortyment. :)\nClaudeeen 12 stycznia 2017 21:25\nBardzo fajne gadżety. Wiele rzeczy mi się podoba i chętnie kupiłabym sobie. Pozdrawiam :)\nRecenzje batonów proteinowych. MATRIX, QUEST BAR, ...\nStrony internetowe z FITgadżetami. Propozycje świą...


Pędzle do róży i pudru, czyli o nakładnaiu kosmetyków mineralnych | Logitech Sklep\nKosmetyki mineralne szturmem podbijają rynek kosmetyczny. Trudno się dziwić takiemu obrotowi spraw – są hipoalergiczne, zakres kolorów i odcieni jest naprawdę niesamowity, a umiejętnie nałożone, trzymają się na skórze godzinami. Jednak ich aplikacja wymaga nieco wprawy oraz konkretnych narzędzi. Pędzle do róży i pudru to idealny sposób, by zacząć przygodę z minerałami i cieszyć się pierwszymi, wspaniałymi efektami ich zastosowania.\nSpecyfika kosmetyków mineralnych\nWiele kobiet pokochało kosmetyki mineralne, odkąd pierwszy raz pojawiły się one na rynku. Efekty, jakie pozwalają osiągnąć są wspaniałe, a same pudry, bronzery, róże czy cienie do powiek są hipoalergiczne, w stu procentach naturalne i obdarzone bezterminową ważnością. Jednak jednak pewien szczegół, który często zniechęca początkujących amatorów minerałów. To konsystencja – sypki, leciutki puder, który łatwo jest rozsypać (brudząc wszystko wokół), a niełatwo precyzyjnie nałożyć na twarz. Z pomocą przychodzą odpowiednie pędzle do róży i pudru, a także do cieni.\nPędzle do róży i pudrów – precyzyjna aplikacja\nSpecjalne pędzle przeznaczone do aplikowania mineralnego pudru lub różu są gęste, okrągłe, z płasko ściętą końcówką. Jakie zalety posiadają?\nŁatwe „chwytanie” drobinek produktu, możliwość precyzyjnego rozprowadzenia go na twarzy,zabezpieczenie przed efektem maski i plamami koloru.Decydując się na zakup kosmetyków mineralnych, warto od razu kupić też zestaw podstawowych pędzli. Próby nakładania ich za pomocą gąbek czy palców są skazane na niepowodzenie – a w najlepszym przypadku na niewydobycie całego potencjału produktów.\nJak odpowiednio zadbać o pędzle do róży i pudrów?\nAby pędzle do róży i pudru były zawsze higieniczne i służyły latami, trzeba je myć co kilka dni. Wystarczy woda i delikatny detergent, który pomoże zmyć mocno przyczepiające się drobinki kosmetyków mineralnych. Pędzel powinien być suszony w pozycji „do góry nogami”, a następnie przechowywany w suchym miejscu. Dzięki temu nie ulegnie odkształceniu i będzie nadal pełnił swoją rolę.


Awantura w TVP Info. Prowadzący do posłanki: Przepraszam, gdzie dzieci się nosi? | Polityka - Wiadomości Gazeta.pl\nlulu 27.10.2019 18:26\nTOP TVP Info/Twitter\nProgram "Minęła 20" w TVP Info dotyczył m.in. przepisów aborcyjnych. W studiu gościli politycy Koalicji Obywatelskiej, Lewicy. Kukiz'15, Konfederacji i PiS. Prowadzący Adrian Klarenbach stwierdził, że stanowisko PiS i Konfederacji w tej sprawie jest "znane" i zapytał Beatę Maciejewską z Wiosny Biedronia o poglądy Lewicy.\n- Mamy rok 2019. Mamy jedną z najbardziej restrykcyjnych ustaw w Europie. To jest piekło kobiet - mówiła Beata Maciejewska. - Kobiety powinny mieć prawo do decydowania o tym, kiedy ile i czy w ogóle chcą mieć dzieci. Uważamy, że każda kobieta powinna mieć do tego prawo (chodzi o przerywanie ciąży - red.) - tłumaczyła Maciejewska. Mówiła też o problemach z dostępem do legalnej aborcji w Polsce (jest ona dozwolona, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety, gdy przesłanki medyczne wskazują na wysokie prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego uszkodzenia płodu oraz gdy ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego).\nW pewnym momencie w studiu wywiązała się awantura na temat tego, od kiedy można mówić o "dziecku". - Dziecko jest dzieckiem, ciąża jest ciążą, zarodek zarodkiem. (...) "Dziecko nienarodzone" jest waszą nomenklaturą, którą wprowadzacie do języka, żeby manipulować tym językiem - mówiła polityczka Lewicy. W pewnym momencie prowadzący Adrian Klarenbach zapytał: Jak pani wytłumaczy swoim dzieciom, że nie były dziećmi?\nPosłanka-elektka zdziwiona odparła: Dlaczego miałabym to tłumaczyć swoim dzieciom?\nKlarenbach drążył: Czy pani ma dzieci?\nMaciejewska odpowiedziała mu, że to jej prywatna sprawa, na co prowadzący TVP Info stwierdził, że nie, bo posłanka-elektka "nie jest osobą prywatną, tylko publiczną".\n- Chciałbym wiedzieć, czy pani nosiła dziecko pod sercem, czy nie? - nie odpuszczał Klarenbach.\n- Ja byłam w ciąży, OK? - odpowiedziała wyraźnie zdenerwowana Maciejewska. - Gdybym miała taką konieczność albo potrzebę, to chciałabym móc skorzystać z możliwości przerwania ciąży. Koniec - kropka. Proszę nie epatować tutaj kościelnymi, że "nosiłam pod sercem". Po prostu byłam w ciąży - tłumaczyła.\n- To przepraszam, gdzie dzieci się nosi? W tornistrze? W plecaku? - dopytywał Adrian Klarenbach i wyznał, że sam ma pięcioro dzieci.\nMaciejewska stwierdziła, że prowadzący program w TVP Info używa języka, który służy manipulacji.\nSytuację widać na poniższym nagraniu.\nKlarenbach dopytywał jeszcze m.in., dlaczego kobiety zachodzą w ciążę, skoro jej nie chcą, na co polityczka odparła, że "z różnych powodów".\nOceniono 274 razy 254\n"Maciejewska odpowiedziała mu, że to jej prywatna sprawa, na co prowadzący TVP Info stwierdził, że nie, bo posłanka-elektka "nie jest osobą prywatną, tylko publiczną"." Bardzo cieszy postawa redaktora, który z taką samą energią ruszy teraz poszukiwać zaginionego ks. Tymoteusza ;-)\nOceniono 210 razy 188\n"Klarenbach dopytywał jeszcze m.in., dlaczego kobiety zachodzą w ciążę, skoro jej nie chcą". Na to pytanie Adrianie odpowie ci najlepiej twoja mama.\nKlarenbach chce w swej głupocie i oddaniu partii dorównać Holeckiej. Żałosne.\nczyli sprawa ks. Tymoteusza to jednak nie sprawa prywatna\nKlarenshit nie zapytał, dlaczego księża dlaczego idą do dzieci, skoro nie chcą mieć z nimi potomstwa? Dlaczego?\nWidać Klarenbach nigdy nie był w ciąży to i był ciekawy. Powinien spróbować, można zarobić kupę kasy.\nPanie Klarenbach , czy po za robieniem dzieci coś pan jeszcze potrafi ,bo z uczciwym dziennikarstwem to u pana nie za bardzo.\nw brzuchu, pod płucami, przy jelitach, w wodach płodowych, nosi sie dziecko\nTatuś jak zwykle nie wie gdzie się piątkę dzieci nosi. Współczuję mu.


Czy to wyrok na bezplodnosc???!!!. Strona 1. ForumGinekologiczne.pl – portal wiedzy o ginekologii i położnictwie\nczy to wyrok na bezplodnosc???!!!\nTemat: czy to wyrok na bezplodnosc???!!! (3)\nhttp://www.forumginekologiczne.pl/forum/czy-to-wyrok-na-bezplodnosc/watek/28054/1.html#p28054http://www.forumginekologiczne.pl/forum/czy-to-wyrok-na-bezplodnosc/watek/28054/1.html czy to wyrok na bezplodnosc???!!!\nmam pytamie moja kolezanka jest zalamana rozpoznaniem lekarskim. stwierdzono u niej PCO valde sups. i hiperprolaktynemie. czy istnieje jakas mozliwosc ze bedzie mogla kiedys zajsc w ciaze i ze urodzi to dziecko. miala kiedys wypadek, stracila sledzione, jest bardzo chuda i niskiego wzrostu- chyba miala nawet anemie. czy to moze miec teraz wplyw na jej wyniki???!!! jej wyniki badan sa nastepujace:\n-prolaktyna 19,90 a po metoklopramidzie 146,84\n- FSH 9,8\n-dttg 0,75. 60.213, 120.168\non ma dopiero 22 lata czy mozna zastosowac terapie hormonalna czy konieczny jest jakis zabig. bardzo bym chciala aby sie jednak udalo cos zrobic. z gory dziekuje za pomoc.\nOstatnia edycja: 20-03-2007 23:25:00\nhttp://www.forumginekologiczne.pl/forum/czy-to-wyrok-na-bezplodnosc/watek/28054/1.html#p202525http://www.forumginekologiczne.pl/forum/czy-to-wyrok-na-bezplodnosc/watek/28054/1.html czy to wyrok na bezplodnosc???!!!\nWitam! Ja miałam stwierdzony zespół P C O i jestem obecnie w 9 mies ciazy nie martw sie o swoja koleżankę w wiekszosci przypadków leczenie pomaga jesli rozpozna sie tak szybko, może być tez potrzebna interwencja chirurgiczna . Kluczem do sukcesu jest znalezienie dobrego lekarza i probowac roznych sposobow nie poprzestawac na jednej diagnozie lub opini . Edykrynolodzy potrafia calemi latami trzymac pacjetki na lekach hormonalnych nie zawsze jednak jest to słuszne . Nie bede ukrywac liczy sie jednak czas jesli podejmie sie decyzje o operacji czesto trzeba zaczac starac o dziecko bo pozniej np.zrosty moga odrosnoc i ponownie uniemozliwic zajscie w ciaze. mnie namawiano na ciaze od 18 roku zycia byłam u roznych lekarzy i chcialam maxsymalnie to opoznic i dzieki takiemu czekaniu omal nie stracilam mozliwosci bycia mama. Diagnozy i opinie na temat pco sa rozne,bo kazda pacjetka moze miec odmienny przebieg tej choroby. jak mowiłam wczesniuej nie nilenezy poprzestawac na jednym sposobie leczenia i na jednej opini lekarza. Pozdrawiam i powodzenia!\nOstatnia edycja: 21-03-2007 08:44:00\nhttp://www.forumginekologiczne.pl/forum/czy-to-wyrok-na-bezplodnosc/watek/28054/1.html#p202526http://www.forumginekologiczne.pl/forum/czy-to-wyrok-na-bezplodnosc/watek/28054/1.html czy to wyrok na bezplodnosc???!!!\nOd wczoraj wiem, że mam to cholerne PCO. Jestem totalnie załamana. Wcześniej nigdy nie słyszałam o tej chorobie i wiem o niej tylko tyle, a może aż tyle co z netu. Jestem 9 miesięcy po ślubie i bardzo zależy mi na zajściu w ciążę. Nadmieniam,że od paru miesięcy wogóle nie miesiączkuję. Powiedzcie mi proszę jaka jest szansa na zajście w ciążę mając PCO?\nOstatnia edycja: 22-03-2007 01:37:00


Ogrodzenie wokół Przestrzeni Kwadratowej w Rzeszowie nie zniknie, dopóki deweloper nie dogad się z miastem | Nowiny\nOgrodzenie wokół Przestrzeni Kwadratowej w Rzeszowie nie zniknie, dopóki deweloper nie dogad się z miastem\nJak udało się nam dowiedzieć, Fundacja Rzeszowska, czyli administrator obiektu, nie miał nic wspólnego z jego zagrodzeniem.\n- Kiedy budowaliśmy tam chodniki, działki należały do miasta. Niestety, poprzednim właścicielom udało się te tereny odsprzedać jednemu z deweloperów, więc to najprawdopodobniej on postawił to ogrodzenie - mówił nam Maciej Chłodnicki, rzecznik prezydenta Rzeszowa.\nDzisiaj pojawiło się oficjalne oświadczenie ze strony Fundacji Rzeszowskiej, w którym możemy przeczytać:\n- Firma deweloperska Hartbex sp. z o.o., będąca właścicielem dwóch bezpośrednio sąsiadujących działek, udzieliła słownej zgody na prawne korzystanie ze swojego terenu na potrzeby realizacji inicjatywy, przed i w trakcie budowy instalacji. Umowę tę właściciel rozwiązał poprzez budowę ogrodzenia w dniu 13.08.2019 r. tj. w dniu odbioru budowlanego instalacji. Z dużym żalem stwierdzamy, że na żadnym etapie konsultacji z firmą Hartbex nie zostaliśmy poinformowani o planowanym zagrodzeniu terenu i tym samym odcięciu możliwych dróg dotarcia do Przestrzeni Kwadratowej.\nNa stronie internetowej fundacji czytamy również, że w ubiegły poniedziałek mieli oni spotkanie z deweloperem, na którym dowiedzieli się, że ogrodzenie zostało ustawione, by zapewnić bezpieczeństwo na prywatnym terenie.\nPrzedstawiciele zarządu Hartbexu mówili również, że jego powstanie nie miało żadnego związku z terminem otwarcia Przestrzeni Kwadratowej. Ogrodzenie ma zostać utrzymane do czasu osiągnięcia porozumienia między deweloperem a Urzędem Miasta Rzeszowa, a Fundacja Rzeszowska nie jest stroną w tej sprawie.\nNie będzie hucznej inauguracji?\nPrzestrzeń Kwadratowa była dostępna dla Rzeszowian od 13 sierpnia, oficjalne otwarcie miało się jednak odbyć w ostatni dzień miesiąca. Przez zamieszanie związane z ogrodzeniem, Fundacja Rzeszowska nie ma innego wyjścia, jak odwołać imprezę.\n- Niestety, zanim właściciele działek, czyli Urząd Miasta Rzeszów oraz Hartbex dojdą do porozumienia, bądź też wspólnie z UM znajdziemy inne rozwiązanie związane z zapewnieniem dostępu do Instalacji LECHSTARTERA szerokiej publiczności, zmuszeni jesteśmy odwołać imprezę inauguracyjną zaplanowaną na dzień 31.08.2019 r. w otoczeniu instalacji społeczno-publicznej „Przestrzeń Kwadratowa”, na terenie miejskim określanym przez nas „Kwadratem Kultury” w lokalizacji nad Wisłokiem - czytamy w oświadczeniu.\nGość 23.08.2019 13:06:58\nWłaściciel ma swoje prawa i obowiązki... Kto by musiał sprzątać po kulturalnych Rzeszowianach, kto by odpowiadał za bezpieczeństwo na tym terenie.. Wina ewidentna Fundacji, takie rzeczy na piśmie, zgoda była tylko na etap budowy, a nie na dostęp w użytkowaniu. Ciekawe kto by chciał by ludzie przechodzili przez jego teren ..\nTomek 21.08.2019 20:43:39\nZa takie zagranie HARTBEX nie powinien już dostać żadnego pozwolenia od miasta kto jest za -????\nGość 21.08.2019 19:45:09\nTo jest majstersztyk w wykonaniu Hartbexu\nGość 21.08.2019 19:20:02\nhartbex robi sobie reklame hahaha\nGość 21.08.2019 17:47:56\nJak Kargul z Pawlakiem płot zawsze musi być\nAj waj 21.08.2019 17:39:18\nNie macie na co pieniędzy wydawać, tylko takie pierdoły...


ATP Madryt. Kolejny zacięty mecz i kolejne zwycięstwo Huberta Hurkacza. Polak w 1/8 finału | Echo Dnia Podkarpackie\nATP Madryt. Kolejny…\nATP Madryt. Kolejny zacięty mecz i kolejne zwycięstwo Huberta Hurkacza. Polak w 1/8 finału\nHubert Zdankiewicz 4 maja 2022, 19:29\n3:1 z przełamaniem prowadził Hubert Hurkacz w trzecim secie meczu z Alejandro Davidovichem Fokiną, w drugiej rundzie turnieju ATP Masters 1000 na ziemnych kortach w Madrycie. Później Polak miał jeszcze piłkę meczową, ale ostatecznie dopiero w tie-breaku zdołał złamać opór Hiszpana i wygrać 6:4, 4:6, 7:6(5).\nPatrząc tylko na ranking można by uznać za faworyta naszego tenisistę. Można było mieć jednak obawy o dyspozycję Hurkacza (14. ATP), który na kortach ziemnych (nawet tak "szybkich" i wysoko położonych, jak w Madrycie) radzi sobie gorzej, niż na twardych i trawiastych. Do tego wrocławianin miał w nogach wtorkowy maraton z Boliwijczykiem Hugo Dellienem [wygrał 7:5, 6:7 (11-13), 6:3], a ponadto musiał wczoraj rozegrać jeszcze (nie dokończony z powodu deszczu) mecz deblowy.\nZ kolei dla 29. na świecie Davidovicha Fokiny ceglana mączka to najbardziej naturalne - jak to u zazwyczaj u Hiszpanów - środowisko (choć ma w dorobku również juniorski tytuł na kortach Wimbledonu). To na niej wygrał dwa lata temu turniej w Santiago de Chile, a tej wiosny dotarł do finału w Monte Carlo (również ATP 1000). Początek meczu wydawał się to potwierdzać, bo już w pierwszym gemie Hurkacz musiał bronić dwóch break pointów.\nKapitalnymi serwisami obronił oba i po chwili prowadził 1:0. Później gra toczyła się według reguły własnego podania. Widać było jednak, że na wilgotnym korcie (w środę pogoda znów nie rozpieszczała tenisistów) lepiej czuje się Hiszpan. W siódmym gemie Polak znów musiał bronić się przed przełamaniem i po raz kolejny wybronił się serwisem.\nPrzy prowadzeniu Hurkacza 4:3 i coraz mocniej padającym deszczu grę przerwano na kilkanaście minut i wznowiono już przy zasuniętym nad kortem dachu. Po powrocie na kort Davidovich Fokina szybko wyrównał co prawda na 4:4, ale w kolejnych gemach lepiej prezentował się Polak, który prowadząc 5:4 wywalczył sobie pierwsze w tym meczu szanse na przełamanie, a przy okazji piłki setowe. Przy drugiej Hiszpan wyrzucił forhend w aut.\nPrzegrana w takich okolicznościach podziałała jednak na niego motywująco. W dodatku zadowolony z przebiegu spotkania Hurkacz na chwilę się zdekoncentrował i zaczął popełniać błędy. Na efekty nie trzeba było niestety długo czekać. Wyrzucony w aut bekhend po linii przyniósł Davidovichowi Fokinie pierwsze w tym spotkaniu przełamanie, a zepsuty przez Polaka forhend kolejne. Zrobiło się 4:1 dla Hiszpana, po chwili 5:1.\nWydawało się, że Hurkacz nic już nie zdoła zrobić w tym secie. Wysokie prowadzenie rywala - paradoksalnie - rozluźniło jednak naszego tenisistę na tyle, że gładko wygrał trzy kolejne gemy. Grając w dodatku naprawdę świetny tenis. Oprócz celnych serwisów i uderzeń z głębi kortu pokazał również kilka skutecznych akcji przy siatce. A po jednym z jego skrótów Davidovich Fokina ze złości trzepnął rakietą w siatkę.\nOstatecznie górą w tej partii był jednak Hiszpan i o losach meczu musiała zdecydować trzecia. Była bardzo wyrównany, choć na początku lepiej prezentował się Polak. Skuteczna gra, a na koniec forhendowy błąd Hiszpana przy break poincie przyniósł mu nawet przełamanie i prowadzenie 3:1. Po chwili jednak to Hurkacz pomylił się ze swojej prawej strony i reprezentant gospodarzy odrobił stratę. Po chwili było 3:3 i teraz to Davidovich Fokina wydawał się być w lepszej sytuacji.\nPo kolejnym gemie i kolejnym zepsutym przez Hiszpana forhendzie odetchnęliśmy wszyscy, od Świnoujścia aż po Ustrzyki Dolne -jak to barwnie ujął komentujący mecz w Polsacie Sport Extra były tenisista Dawid Olejniczak. Polak znów się skoncentrował, a fantastycznym minięciem z bekhendu przy stanie 5:4 zapewnił sobie nawet pierwszą piłkę meczową. Hiszpan wybronił się jednak asem serwisowym. Po chwili było 5:5.\nOstatecznie wszystko rozstrzygnęło się dopiero w tie-breaku. Lepiej, bo od prowadzenia 3:1 zaczął go Hurkacz. Wspierany przez żywiołowo reagującą publiczność Davidovich Fokina zdołał wyrównać, ale później fantastyczny return z bekhendu Polaka zapewnił mu drugą piłkę meczową. Wykorzystał ją wygrywającym serwisem.\nBył to czwarty pojedynek obu tenisistów. Trzy poprzednie odbyły się na kortach twardych, a Hiszpan wygrywał dwa razy - we wrześniu 2020 roku podczas US Open, a także w lutym 2021 roku w Montpellier. W sierpniu 2021 roku w Cincinnati górą był z kolei Hurkacz.\nW 1/8 finału rywalem Polaka będzie 77. na świecie Serb Dusan Lajović.\nMateriał oryginalny: ATP Madryt. Kolejny zacięty mecz i kolejne zwycięstwo Huberta Hurkacza. Polak w 1/8 finału - Sportowy24\nEkstremalny bieg nad Jeziorem Tarnobrzeskim. Dorośli rywalizowali w Run Fit [FOTO]


Ciekawym rozwiązaniem proponowanym przez firmę Lars jest przystawka Fujiaire TELE, która umożliwia sterowanie klimatyzacją przy pomocy telefonu. - Pozwala ona wychłodzić mieszkanie czy biuro zanim jeszcze przestąpimy próg pomieszczenia. Wyobraźmy sobie taką sytuację: w upalny dzień stoimy w korku. O ile milsza będzie perspektywa dojazdu na miejsce, kiedy będzie tam na nas czekało odpowiednio wychłodzone powietrze – mówi Paweł Kulpa, dyrektor w firmie Lars.\nObsługa urządzenia jest dziecinnie prosta. Wystarczy zadzwonić z drogi na swój domowy telefon i tonowo porozumieć się z klimatyzatorem, zadając mu odpowiednią temperaturę – wyjaśnia Kulpa.


sprzęt rehabilitacyjny ZAZ- pytania i odpowiedzi do oferty zakupu\nDotyczy zapytania ofertowego na zakup i dostawę sprzętu do rehabilitacji, wyposażenia sal rehabilitacyjnych i innych sprzętów niezbędnych do prowadzenia zajęć w ramach projektu ”Zakład Aktywności Zawodowej - spełnieni w pracy.” dofinansowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020, Oś priorytetowa IX Włączenie społeczne, działanie 9.1 Aktywna integracja, poddziałanie 9.1.5 Program aktywnej integracji osób i grup zagrożonych wykluczeniem społecznym,\nChcielibyśmy złożyć propozycję sprzętu rehabilitacyjnego jednak w opisie P1 bieżnia parametry podane prze z państwa wskazują na bieżnię Kettler RUN 7 której obecnie nie ma już na rynku (Kettler wycofał się z Polski)Proponujemy bieżnie o zbliżonych parametrach- BE5830 firmy HMS lub BE6000 (dostępna w maju 2020)\nPodobnie jest z rowerem poziomym treningowym P10 – opis wskazuje rower Giro-R Kettler Proponuję rower magnetyczny poziomy R5814-i\nParametry, które zostały podane są minimalnymi wymogami technicznymi, natomiast zgodnie z pkt. 4 Przedmiotu zapytania "Wszelkie użyte w opisie przedmiotu zamówienia nazwy, typy i pochodzenie przedmiotów rehabilitacyjnych nie są dla wykonawców wiążące, mają jedynie charakter pomocniczy. W wypadku użytych w opisie nazw, Zamawiający dopuszcza stosowanie produktów „równoważnych”, gdzie produkt równoważny oznacza taki produkt, który ma takie same cechy, funkcje oraz parametry i standardy jakościowe lub lepsze niż konkretny produkt wskazany w opisie z nazwy lub pochodzenia". W związku z tym Zamawiający dopuszcza wskazanie produktów o tych samych lub lepszych parametrach technicznych.\nZwracam się z prośbą o wyjaśnienie poz. 17 i 18 szczegółowego opisu przedmiotu zamówienia :\npoz. 17 - co Zamawiający rozumie pod pojęciem kompletu - ile sztuk ma wchodzić na jeden komplet ,\npoz. 18 - co Zamawiający rozumie pod pojęciem kompletu - ile sztuk ma wchodzić na jeden komplet ,\n- czy zamiast rakietek do badmintona drewnianych Zamawiający dopuszcza rakietki z ramą aluminiową spełniającą wymogi szczegółowego opisu przedmiotu zamówienia\nPoz. 17 - pod pojęciem 1 kompletu Zamawiający rozumie 2 sztuki rakietek do tenisa stołowego\nPoz.18- pod pojęciem 1 kompletu Zamawiający rozumie 2 sztuki rakiet do badmintona\n-Rakietki do badmintona - zgodnie z pkt. 4 Przedmiotu zapytania „Wszelkie użyte w opisie przedmiotu zamówienia nazwy, typy i pochodzenie przedmiotów rehabilitacyjnych nie są dla wykonawców wiążące, mają jedynie charakter pomocniczy. W wypadku użytych w opisie nazw, Zamawiający dopuszcza stosowanie produktów „równoważnych”, gdzie produkt równoważny oznacza taki produkt, który ma takie same cechy, funkcje oraz parametry i standardy jakościowe lub lepsze niż konkretny produkt wskazany w opisie z nazwy lub pochodzenia”. W związku z tym Zamawiający dopuszcza wskazanie produktów o tych samych lub lepszych parametrach technicznych.


Giro d'Italia: Kluge wygrał 17. etap, Kruijswijk nadal liderem - Dziennik.pl\nGiro d'Italia: Kluge wygrał 17. etap, Kruijswijk nadal liderem\n25 maja 2016, 18:19 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nRoger Kluge / PAP/EPA / LUCA ZENNARO\nNiemiec Roger Kluge (IAM) wygrał w środę w Cassano d'Adda 17. etap kolarskiego Giro d'Italia. Liderem pozostaje Holender Steven Kruijswijk (LottoNL). Na cztery dni przed zakończeniem wyścigu Rafał Majka (Tinkoff) jest szósty w klasyfikacji generalnej.\nKluge, reprezentujący szwajcarską grupę IAM, która dzień wcześniej ogłosiła, że z końcem sezonu wycofuje się z zawodowego peletonu, uzyskał czas 4:31.29 i na finiszu 196-kilometrowego etapu z Molveno do Cassano d'Adda wyprzedził Włocha Giacomo Nizzolo (Trek) i swojego rodaka Nikiasa Arndta (Giant).\n30-letni Niemiec wykorzystał swoje umiejętności sprinterskie doskonalone w startach na torze (jest aktualnym wicemistrzem świata w konkurencji omnium i srebrnym medalistą igrzysk w Pekinie w wyścigu punktowym) i pozbawił sukcesu kolarza gospodarzy Nizzolo, który już dziewiąty raz zajął w Giro d'Italia drugie miejsce, a jeszcze nie udało mu się wygrać etapu.\nDla Klugego było to pierwsze zwycięstwo w Giro, oznaczające szósty sukces kolarza z Niemiec od początku tegorocznego wyścigu. Wcześniej sprinterskie końcówki wygrywali Marcel Kittel (dwa razy) i Andre Greipel (trzy).\nŁukasz Wiśniowski (Etixx-Quick Step) przyjechał w środę na 14. miejscu.\nLider Kruijswijk utrzymał trzyminutową przewagę nad drugim w klasyfikacji generalnej Kolumbijczykiem Estebanem Chavesem (Orica). Rafał Majka (Tinkoff), 26. na mecie w tym samym czasie co triumfator, pozostaje na szóstym miejscu ze stratą 5.34 do Holendra.\nW czwartek czeka kolarzy najdłuższy etap wyścigu z Muggio do Pinerolo (244 km), u podnóża Alp. W jego końcówce będą mieli do pokonania 4,7-kilometrowy podjazd na przełęcz Pramartino o średnim przewyższeniu 10,5 proc., poprzedzający spektakularny zjazd na metę. Wyścig zakończy się w niedzielę w Turynie.\nWyniki 17. etapu (Molveno - Cassano d'Adda, 196 km):\n1. Roger Kluge (Niemcy/IAM) 4:31.29\n3. Nikias Arndt (Niemcy/Giant)\n5. Matteo Trentin (Włochy/Etixx-Quick Step)\n7. Pim Ligthart (Holandia/Lotto)\n8. Ramunas Navardauskas (Litwa/Cannondale)\n9. Manuel Belletti (Włochy/Wilier Triestina)\n10. Paolo Simion (Włochy/Bardiani Valvole)\n14. Łukasz Wiśniowski (Polska/Etixx-Quick Step)\n26. Rafał Majka (Polska/Tinkoff)\n54. Paweł Poljański (Polska/Tinkoff) wszyscy ten sam czas\n1. Steven Kruijswijk (Holandia/Lotto NL) 68:11.39\n5. Ilnur Zakarin (Rosja/Katiusza) 4.5\n140. Łukasz Wiśniowski (Polska/Etixx-Quick Step) 3:14.58\netap Roger Kluge Rafał Majka peleton Steven Kruijswijk Giro d'Italia lider


Remont mieszkania Lubaczów - 70 wykonawców - Opinie\nRemont mieszkania w Lubaczowie\nWykonawcy usługi Remont mieszkania w Lubaczowie\nPat Trans, Lubaczów\nUsługi remontowe Piętal Andrzej, Lubaczów\nRemont mieszkania Lubaczów: Powiązane usługi\nRemont mieszkania: ostatnie zapytania w Lubaczowie\nWyburzenie ściany, postawienie innej , instalacja elektryczna, sufit podwieszany.\nInteresują mnie terminy najbliższe, Prace nieskomplikowane polegające w głównej mierze na pomalowaniu ścian oraz złożeniu nowych mebli\nMalowanie ścian i powieszenie sufitu\nJanuszwalczyk dodał zapytanie:\nIle kosztuje remont mieszkania w Lubaczowie?\nKoszt remontu mieszkania w Lubaczowie zależy od wielu czynników. Należą do nich m.in. liczba pomieszczeń poddanych renowacji, zakres prac, jakość użytych materiałów budowlanych, czy ceny nowego wyposażenia. Dlatego właśnie, aby udzielić odpowiedzi na pytanie o koszt remontu mieszkania należy najpierw przygotować plan prac do wykonania. Na tej podstawie można już wstępnie oszacować potrzebny budżet.\nJak zaplanować remont mieszkania w Lubaczowie?\nJeśli mamy mieszkanie do remontu w Lubaczowie, to warto na początek zrobić sobie plan prac. Przydaje się nie tylko przy ustalaniu kosztów, ale także stworzeniu harmonogramu robót. Dzięki temu znacznie łatwiej będzie przejść przez remont mieszkania, mieć kontrolę nad postępem prac oraz trzymać w ryzach budżet.\nOd czego zacząć remont mieszkania w Lubaczowie?\nRemonty mieszkań w Lubaczowie rozpoczynają się od najtrudniejszych prac, czyli takich, które są czasochłonne i wiążą się z dużym bałaganem. Należą do nich np. wymiana instalacji sanitarnej lub wyburzenie ściany. Gdy największe roboty mamy już za sobą, przychodzi moment na pomniejsze prace. Najczęściej remont mieszkania zakończy się na malowaniu ścian i montażu nowych mebli.\nKiedy robić remont mieszkania w Lubaczowie?\nNajczęściej wybieranym momentem na remonty mieszkań w Lubaczowie jest okres od początku wiosny do połowy jesieni. Ciepło za oknem sprzyja postępowi niektórych prac wykończeniowych. Wiele osób też bierze wolne w wakacje, by doglądać prac. Zwłaszcza, gdy w grę wchodzi kapitalny remont mieszkania.\nGdzie zgłosić remont mieszkania w Lubaczowie?\nStandardowe prace związane z remontem mieszkania w Lubaczowie, których celem jest odnowienie lub przearanżowanie wnętrza nie wymagają zgłoszenia. Inaczej jest, gdy w grę wchodzi ingerencja w część wspólną budynku, np. wiercenie w elewacji ściany bloku. W takich przypadkach niezbędne będzie zgłoszenie lub nawet uzyskanie zgody na budowę, a także poinformowanie spółdzielni bądź wspólnoty mieszkaniowej.


Tutek Grander Lift Fotelik Maxi Cosi Cabriofix Baza izofix Familyfix - Sklep Oskar\n> Wózki Wielofunkcyjne>Wózki 4w1>Tutek Grander Lift Fotelik Maxi Cosi Cabriofix Baza izofix Familyfix\nTutek Grander Lift Fotelik Maxi Cosi...\nTutek Grander Lift Fotelik Maxi Cosi Cabriofix Baza izofix Familyfix\nAluminiowy wózek Grander Lift firmy Tutek.\nWózek GRANDER lift prestiżowej firmy TUTEK.\nZestaw w super cenie !!!\n4.Torba na rączkę wózka\n5.Zakrywany koszyk na zakupy z tkaniny\n6.Fotelik samochodowy Maxi cosi CabrioFix\n8.Baza izofix Maxi Cosi FamilyFix\n13.Parasolka pod kolor wózka\nWózek wykonany z najmodniejszych specjalnie dobieranych POLSKICH atestowanych tkanin.\n- rączka i uchwyt w budce wykonane są z eko-skóry\nGrander, to nowoczesny wielofunkcyjny wózek\no wytrzymałej konstrukcji. Wygodne użytkowanie zapewnia regulowana wysokość rączki, prosty mechanizm składania, duży kosz w podwoziu\n- wyjmowany materacyk i wyściółka\nCABRIOFIX – fotelik samochodowy przeznaczony dla dzieci od 0-13kg Po testach laboratoryjnych dostał certyfikat zgodności z normą ECE R44/04 dopuszczający go do użytku w całej Unii Europejskiej. Dzięki specjalnej wkładce można go dostosować do najmniejszych niemowlaków. Pas bezpieczeństwa samoczynnie się napina, co gwarantuje bezpieczeństwo przewożonego dziecka. Boczne osłony dodatkowo chronią przed urazami.\notwierana kieszeń z tyłu\nWymiary po złożeniu z kołami - 90/58/37


Motyw: Pieniądz :: Wolne Lektury\nKazimiera Bujwidowa (5)\nSébastien-Roch Nicolas de Chamfort (10)\nFiodor Dostojewski (8)\nJacob i Wilhelm Grimm (5)\nCzesław Halicz (właśc. Czesława Endelmanowa-Rosenblattowa) (4)\nJanusz Korczak (9)\nMolière (Molier) (9)\nCharles de Montesquieu (Monteskiusz) (13)\nIzabela Moszczeńska-Rzepecka (5)\nAlfred de Musset (12)\nAutor nieznany (13)\nCyprian Kamil Norwid (9)\nHelena Janina Pajzderska (4)\nJan Chryzostom Pasek (5)\nPietro Aretino (6)\nBolesław Prus (49)\nKsawery Pruszyński (4)\nEdward Redliński (3)\nWładysław Stanisław Reymont (51)\nJean-Jacques Rousseau (10)\nWilliam Shakespeare (Szekspir) (15)\nStanisław Staszic (8)\nWładysław Syrokomla (8)\nDwudziestolecie międzywojenne (59)\nDramat szekspirowski (15)\nDramat współczesny (4)\nRozprawa polityczna (8)\nKobieta "upadła" (9)\nPozycja społeczna (26)\nNie rozumie się pan na interesach. Wydając pierwszy romans młodego autora, księgarz musi ryzykować tysiąc...\nNie rozumie się pan na interesach. Wydając pierwszy romans młodego autora, księgarz musi ryzykować tysiąc sześćset franków za druk i papier. Łatwiej napisać romans niż znaleźć podobną kwotę. Mam u siebie sto rękopisów, a nie mam stu sześćdziesięciu tysięcy w kasie. Niestety! Nie uciułałem tyle przez dwadzieścia lat, jak jestem księgarzem. Nie robi się majątku na wydawaniu powieści! Vidal i Porchon biorą je na warunkach, które stają się z każdym dniem uciążliwsze. Pan ryzykujesz tylko czas, a ja muszę wyłożyć dwa tysiące franków. Jeśli nas czeka zawód, gdyż habent sua fata libelii, tracę dwa tysiące; co do pana, wystarczy ci wypalić odę przeciw głupocie publiczności.\nOd miesiąca wydał sześćdziesiąt franków na życie, trzydzieści na hotel, dwadzieścia na teatr, dziesięć na...\nOd miesiąca wydał sześćdziesiąt franków na życie, trzydzieści na hotel, dwadzieścia na teatr, dziesięć na czytelnię, razem sto dwadzieścia franków, zostało mu już tylko sto dwadzieścia.\nLucjan wszedł w ślady dyskretnej rozrzutności przyjaciela, ofiarując mu obiad u Edona, gdzie wydał dwanaście...\nLucjan wszedł w ślady dyskretnej rozrzutności przyjaciela, ofiarując mu obiad u Edona, gdzie wydał dwanaście franków.\nPo wielu usiłowaniach, napisawszy bezimienny romans kupiony w cenie dwustu franków przez starego Doguereau, który...\nPo wielu usiłowaniach, napisawszy bezimienny romans kupiony w cenie dwustu franków przez starego Doguereau, który też nie zrobił na nim majątku, doszedłem do świadomości, że tylko dziennikarstwo mogłoby mnie wyżywić. Ale jak dostać się do tego kramu? Nie będę ci opowiadał bezużytecznych starań i wędrówek ani półrocznej pracy jako „wolontariusz”, podczas której słuchałem wymówek, że wypłaszam abonentów, kiedy, przeciwnie, przyciągałem ich. Pomińmy te brudy. Dziś mam sprawozdania z bulwarowych teatrzyków, prawie darmo, w dzienniku należącym do Finota, ciężkawego młodego człowieka, który zachodzi jeszcze parę razy na miesiąc na śniadanie do kawiarni Woltera (ale prawda, pan tam nie bywasz!). Finot jest naczelnym redaktorem. Żyję, sprzedając bilety, jakie mi dają dyrektorzy teatrów, aby opłacić moje pokątne usługi, oraz książki przysyłane przez księgarzy do oceny. Wreszcie, skoro Finot już znajdzie swoje pokrycie, frymarczę naturalnymi produktami składanymi przez przemysłowców, przeciw którym albo za którymi on pozwala mi puszczać artykuły. „Woda karminowa”, „Krem sułtanek”, „Esencja kapilarna”, „Mikstura brazylijska” płacą za sprytną reklamę dwadzieścia do trzydziestu franków. Jestem zmuszony oszczekiwać księgarza, który daje dziennikowi mało egzemplarzy; dziennik bierze dwa, które sprzedaje Finot, trzeba mi wydrzeć dwa dla siebie. Księgarz skąpy na egzemplarze, gdyby nawet wydał arcydzieło, będzie zarżnięty. To podłe, ale ja żyję z tego rzemiosła, jak stu innych! Nie sądź, że świat polityczny jest o wiele piękniejszy niż literacki: tu i tam wszystko jest przekupstwem, każdy albo kupuje, albo sprzedaje się. Kiedy chodzi o większe wydawnictwo, księgarz opłaca mi się z obawy przed napaścią. Toteż dochody moje są w związku z urodzajem prospektów. Kiedy prospekt pojawia się w tysiącznych egzemplarzach, pieniądz płynie strugą do mego mieszka, goszczę przyjaciół. Nie ma interesów w księgarni! — wówczas obiad u Flicoteaux. Aktorki opłacają również pochwały, ale najsprytniejsze opłacają i krytyki; przede wszystkim boją się milczenia. Toteż napaść wymierzona w tym celu, aby ją odeprzeć na innym miejscu, warta jest więcej i płaci się drożej niż zwykła pochwała, której świat zapomina nazajutrz. Polemika, mój drogi, jest piedestałem sław. Na tym rzemiośle siepacza idei i reputacji przemysłowych, literackich i teatralnych zarabiam pięćdziesiąt talarów miesięcznie, mogę sprzedać powieść za pięćset franków i zaczynam uchodzić za niebezpiecznego człowieka.\nWłożył piękne obcisłe jasne pantalony, zgrabne buty z pomponami (czterdzieści franków!) i najparadniejszy fraczek.\nPrzebywszy jakiś czas praktykę jako subiekt, otworzył od dwu lat nędzną antykwarnię, skąd puszczał się...\nPrzebywszy jakiś czas praktykę jako subiekt, otworzył od dwu lat nędzną antykwarnię, skąd puszczał się między dziennikarzy, autorów i drukarzy, skupując za bezcen egzemplarze gratisowe i zarabiając w ten sposób jakieś dziesięć do dwudziestu franków dziennie. Ciułając grosz do grosza, wietrzył potrzeby każdego, myszkował za dobrą aferą, eskontował, po piętnaście lub dwadzieścia od sta, autorom przyciśniętym potrzebą weksle księgarzy, do których szedł nazajutrz kupić, za cenę zniżoną „dla płacącego gotówką”, jakichś kilka dobrych poszukiwanych książek, oddając im własne ich weksle miast pieniędzy. Posiadał pewne wykształcenie, które służyło mu na to, aby starannie unikać poezji i nowoczesnych powieści. Lubił nad wszystko małe przedsięwzięcia, książki użyteczne, których całkowita własność kosztowała go tysiąc franków i które mógł eksploatować do woli, jak np. Historia Francji dla dzieci, Buchalteria w dwudziestu lekcjach, Botanika dla panienek.\nOt, masz pan wspaniały sztych, tam w pierwszej szufladzie komody, wart jest osiemdziesiąt franków, egzemplarz...\nOt, masz pan wspaniały sztych, tam w pierwszej szufladzie komody, wart jest osiemdziesiąt franków, egzemplarz przed odbiciem, a po artykule, nagryzmoliłem o tym parę dość uciesznych wierszy. Było co pisać o tym Hipokracie odtrącającym dary Artakserksesa. Hę? Ta piękna rycina nadałaby się w salonie lekarzy, którzy odtrącają zbyt kosztowne dary satrapów paryskich. Znajdziesz pan jeszcze pod ryciną z trzydzieści romansów. No, bierz wszystko i daj czterdzieści franków.\nLousteau zapłacił dorożkarza, rzucając mu trzy franki, ku zdumieniu Lucjana, uderzonego tą hojnością tuż po...\nLousteau zapłacił dorożkarza, rzucając mu trzy franki, ku zdumieniu Lucjana, uderzonego tą hojnością tuż po takiej nędzy.\nMatifat, bogaty drogista z ulicy Lombardzkiej, mniemał, iż aktoreczka z bulwarów nie będzie zbyt rozrzutna...\nMatifat, bogaty drogista z ulicy Lombardzkiej, mniemał, iż aktoreczka z bulwarów nie będzie zbyt rozrzutna, ale w niespełna rok Floryna schrupała sześćdziesiąt tysięcy.\nJeśli Florynie się uda, zostaję naczelnym redaktorem, mam dwieście pięćdziesiąt franków stałej pensji, biorę wielkie...\nJeśli Florynie się uda, zostaję naczelnym redaktorem, mam dwieście pięćdziesiąt franków stałej pensji, biorę wielkie teatry, zostawiam Felicjanowi Vernou wodewile, ty na początek obejmujesz po mnie bulwary. Dostaniesz trzy franki od kolumny, machniesz jedną na dzień, trzydzieści na miesiąc, razem dziewięćdziesiąt franków; będziesz miał za sześćdziesiąt franków książek do spuszczenia u Barbeta; możesz zażądać w swoich teatrach po dziesięć biletów miesięcznie, razem czterdzieści biletów do sprzedania za czterdzieści franków Barbetowi od teatrów, z którym cię zapoznam. W ten sposób liczę cię na dwieście franków miesięcznie. Będziesz mógł, idąc na rękę Finotowi, umieścić ten i ów stufrankowy artykuł w jego nowym tygodniku, w razie jeżeli rozwiniesz talent transcendentalny, bo tam podpisuje się nazwiskiem, nic nie może być „puszczone”, jak w naszym dzienniczku. Będziesz miał wówczas sto talarów na miesiąc. Mój drogi, niejeden szczery talent, jak ten biedny d'Arthez, który jada co dzień u Flicoteaux, dziesięć lat się naszamota, nim zarobi sto talarów. Wyrobisz sobie piórem cztery tysiące franków rocznie, nie licząc książek, jeśli będziesz pracował. Otóż podprefekt ma tylko tysiąc talarów pensji i musi sterczeć w swoim okręgu jak…\n‹‹ poprzedni 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 … 67 68 69 70 następny ››


Wysłany: Nie 17:43, 13 Gru 2009 Temat postu:\nBędzie dość skrótowo i chaotycznie, bo trochę ciężko opisać trzy spektakle z taką samą obsadą, bez bezsensownego powtarzania się. Pomijając to, że ogólnie z każdym kolejnym Frankiem coraz trudniej mi się pisze cokolwiek, bo coraz mniej nowych rzeczy wychwytuje i potem w każdych wrażeniach się powtarzam..\nSpektakl był bardzo udany. Wszyscy mieli mnóstwo energii i naprawdę fajnie się ich oglądało. Wpadek również było sporo co mnie wielce ucieszyło\n- przez 80% spektaklu trzecie drzwi po prawej były lekko otwarte (i tak było również przez pozostałe dwa spektakle);\n- Natalia za wcześnie weszła w "bracie, znów w towarzystwie złym cię widziano" w związku z czym po 1/3 tej linijki zaczęła od początku, tyle że nie zmieściła się w muzyce, więc resztę musiała szybko dopowiedzieć;\n- w "Kłótni" pan Śledź nie zaśpiewał jednej linijki.. nie pamiętam już której, w każdym razie jakoś tuż przed pierwszym "widziałem trędowatego".\n- w scenie u papieża druga kolumna po lewej została spuszczona trochę krzywo i przez część tej sceny lekko się gibała;\n- w tej samej scenie Łukasz zaczął swój monolog od stworzenia własnego tekstu...i w zasadzie stworzył prawie połowę tego utworu Wprawdzie trochę się nie rymowało, ale naprawdę śpiewał z sensem;\n- w momencie, gdy Bernardone i Beatrycze modlą się w kościele, nie zjechała rozeta. Najpierw wyjechała może 1/5 i wisiała na górze, potem spuścili jeszcze kawałek i tak sobie to wisiało chyba jeszcze przez część następnej sceny. W II akcie w scenie z Eliaszem już zjechała normalnie.\n- Droga Krzyżowa była zaśpiewana tekstem oryginalnym, poza jednym malutkim "Drogi Krzyżowej moja już dwunasta"\nA poza wpadkami:\n- na początku po raz pierwszy patrzyłam właściwie w całości na towarzystwo na schodkach i stwierdzam, iż uwielbiam Krzyśka Żabkę w tej scenie. Cudownie się miota, macha nogami, rękami i czym tylko może. Zresztą reszta też super. Więcek ładnie się kłania panu Pietrowi.\n- Marta na końcu "Kocham go" zrobiła ozdobnik, który szczerze mówiąc trochę tam nie pasował. Tak poza tym zaśpiewała bardzo ładnie;\n- Łukasz prześlicznie wykonał Koronę... Genialnie! Zresztą na pozostałych spektaklach nie było gorzej. Ogólnie śpiewał naprawdę świetnie.. Aż miałam wrażenie, że będzie "wysnuTAA", ale niestety..\n- Kłótnia z ojcem też była super i Łukasz zaczął w nowy sposób śpiewać "czy to już wszystko?" - w tym secie było w perfidną ironią i naigrywaniem się z ojca. Fajnie\n- Pierwszy raz w scenie z Bernardem od samego początku patrzyłam na Pikę i muszę powiedzieć, że pani Drejska jest rewelacyjna w tej scenie..!! W sądzie, czy przed wojną również. Uwielbiam Pikę w jej wykonaniu.\n- Więcek zmienił trochę sposób gry w paru momentach. Fajnie krzyknął "Francesco! (dziś twym towarzyszem...)"\n- W "Różach na śniegu" jest nowe światło. Ogólnie jest ciemno i na tylnej ścianie zrobili efekt padającego śniegu. Nie wiem, która opcja lepsza ale ta jest fajna.\n- W scenie z roślinkami jedna ze studentek, która była w drugim rzędzie, nie do końca znała "kolejność sadzenia" i zaglądała co chwilę co robi siedząca przed nią Renia. Trochę się to rzucało w oczy.. Na pozostałych spektaklach było tak samo, a w sobotę się pogubiła już kompletnie w jednym momencie. Na Fame ta sama dziewczyna tańczyła w pierwszym rzędzie i też nie do końca znała choreografię... Trochę lipa, bo to naprawdę się wybija...\n- Między modlitwą Klary a Rufinem, Marta usiadła (przyklękła) pod ścianą zamiast stać. Fajnie to wyglądało i chyba bardziej podoba mi się ta wersja.\n- W scenie u Rufinka, już po gonitwie wokół kapliczki, Łukasz wyglądał trochę jak dziecko siedzące na Karnym Jeżyku pod nadzorem Superniani xD Uroczo to wyglądało... ..kocham tę scenę.. rozkoszna jest zarówno pod względem Frankowym jak i Rufinkowym. Aha, no i oczywiście było "...i oddechem zionie, oddech mi dławi..."\n- Dopiero w czwartek zauważyłam, że podczas "Drogi..." tylko Bernardone i Jan nie śpiewają partii zespołowej. Muszę sobie to przemyśleć\n- W ostatniej scenie wizerunek św. Franciszka zaczął gasnąć bardzo powoli już tak gdzieś od połowy utworu instrumentalnego. W sumie ciężko powiedzieć, czy był to kłopot ze sprzętem czy zamierzony eksperyment - wyglądało w sumie całkiem nieźle... W każdym razie na kolejnych spektaklach było już tak, jak dotychczas.\n- Zamiast Anny Andrzejewskiej grała Dorota Białkowska i bardzo fajnie sobie poradziła. Świetna z niej mieszczanka\nOgólnie pierwszy akt był super pod względem całości, w drugim Łukasz był trochę słabszy, ale ogólnie rzecz biorąc moim zdaniem był to chyba najlepszy spektakl z całego tego seta. Zespół miał dużo energii, aż złapałam się na tym, że podczas wojny macham głową razem z rycerzami xD A tak poza tym był to chyba pierwszy całkowicie bezoklaskowy Franek na którym byłam (oczywiście w trakcie trwania - nie na ukłonach).\nTen spektakl również był bardzo udany, a już szczególnie początek - wszystko było bardzo energiczne i z powerem. ...wpadki były też.\n- Dopiero teraz zauważyłam, że Dziadu nie brzdąka na swoim instrumencie na początku. Do tej pory myślałam, że obaj to robią, a się okazało że tylko Michał. O.\n- "Kocham go" wyszło naprawdę super.\n- Natalia tym razem w dobrym momencie zaczęła śpiewać "Bracie, znów...", ale trochę się poplątała i skończyło się podobnie jak w czwartek, na szybkim dopowiedzeniu reszty.\n- W tej samej scenie Pacyfika i Klara były tak natrętne, że doszło do lekkich rękoczynów ze strony Martina. I nie było słynnego "ja?" czym byłam ciut zawiedziona.\n- Po powrocie z wojny pani Drejska się przejęzyczyła i wyszło "sfranczesko".\n- Na "Balu Maskowym" Łukasz nie dorzucił maski do kulis i spadła na bok sceny, w wyniku czego leżała tam przez przerwę i cały drugi akt. Wywołując pokusę kradzieży u Draco\n- Pan Śledź był po prostu GENIALNY w "Kłótni"!!! Jeszcze nie widziałam tej sceny odegranej tak dobrze, jak w piątek. Sąd też był świetny.\n- Łukasz zaczął za wcześnie śpiewać w "Kamieniach" i wyszło "Prosze osze o kamienie"\n- Przed "Dzięki, dzięki" Natalia sobie zawiązała buta po lewej stronie sceny. A tak poza tym fajnie w tym secie śpiewała "(...) by mnie nie wydawał, mamo!". I jeszcze po błogosławieństwie od Franka genialnie się do niego wyszczerzyła xD I to w taki sposób, że śmiało mogłaby zbić fortunę na reklamie pasty do zębów. Piękne to było xD\n- Podczas wstępowania do zakonu, Bernardo kopnął coś niezidentyfikowanego. Poza tym w zespole działo się dużo dziwnych rzeczy (Eliza się pięknie przewróciła xD). Nigdy w tej scenie nie patrzyłam na tło i w piątek zaczęłam tego żałować.\n- W "Idźmy głosić" Leon znowu coś pisał na scenie, za to Rufinek nie. Mateusz Deskiewicz trochę się wiercił (przez wszystkie trzy spektakle)\n- Papież był nadzwyczaj jakiś taki niedobry:)\n- Zamiast "Mieszka w oborze i żyje jak zwierzęta" było "Żyje w oborze i mieszka jak zwierzęta".\n- Pod koniec I aktu Łukasz dwa razy zaśpiewał o Prostocie - nie było Pani Pokory. Później przed "Ścięciem Włosów" Natalia pomieszała zwrotki i w wyniku tego dwa razy poleciała ta sama (chyba "jaki dar złożysz mi", ale nie jestem pewna)\n- Krzysiek Wojciechowski dodał parę rzeczy do swojej choreografii w scenie po "Różach". Obłęd xD\n- Dopiero teraz załapałam, że podczas przyjścia Piki siostrzyczkom chodzi o zasadzone roślinki, a nie o jej trudną sytuację rodzinną. Fajnie być spostrzegawczą i domyślną xD\n- Było bardzo porządne "bo mnie wściekłość rozsadza" i to "DZA" było nawet z lekką chrypą. Oby tak zawsze..\n- Łukasz pomieszał tekst po "Preeeecz!" i zaczął od "to za zwątpienia własne" po czym pojawiło się trochę twórczości własnej. Za to później pięknie odegrał scenę z Filipem.\n- Natalia też trochę tworzyła w "Modlitwie" i przed "Pieśnią do Brata Słońce".\n- Do trzech razy sztuka: tym razem "Bracie, znów w towarzystwie..." wyszło tak, jak powinno\n- Marta fajnie zaśpiewała "a czy Francesco jest tu może".\n- Podczas kłótni z Antoniem na balu, Łukasz w jednym momencie za szybko się wyrwał z odpowiedzią i po chwili uciął, aby Paweł mógł dokończyć swoją kwestię.\n- "Korona" wyszła cudownie! A końcówka to już w ogóle odlot... Łukasz naprawdę pięknie śpiewał w tym secie!\n- W scenie sądu Łukasz zapomniał jednej linijki i przez moment leciała tylko muzyka.\n- Przed "Jestem szczęśliwy" Łukasz zaczął zmierzać na koniec sceny, zobaczył okruszka, zrobił kółeczko na około niego i dopiero po tym go podniósł. Fajnie to wyszło.\n- Tym razem w "Idźmy głosić" Tomek Gregor niczego palcem nie pisał i byłam wielce zawiedziona, bo po piątkowym spektaklu miałam pewne podejrzenia, które w sobotę zamierzałam potwierdzić xD\n- W scenie u papieża Marek Richter zamiast "Ich działalność doprowadzi do anarchii" zaśpiewał po raz drugi "To zagraża niewątpliwie kościołowi". Ponadto miał bardzo ładne szare skarpetki w romby.. Niniejszym wnioskuję o sprawienie kardynałowi dłuższej szaty.\n- "Ścięcie włosów" ze strony Frankowej wyszło bardzo ładnie.\n- Renia miała problemy w "Różach..." Mam nadzieję, że to tylko chwilowa niedyspozycja...\n- Krzysiek Wojciechowski na początku szalonych mnichów cały się trząsł... Ogólnie szalał, oj szalał Kocham Eliasza. wstydliwe wyznanie\n- Podczas biczowania Łukasz bardzo dużo chodził. W ogóle zagrał to inaczej niż zawsze... Szczerze mówiąc nie trafiło to do mnie tym razem.\n- Końcówka "Drogi Krzyżowej" była boska (piątkowa też). W sumie Łukasz zawarł w niej wszystkie najlepsze elementy dotychczasowych DK. I nie szczędził krwi..\nOgólnie mówiąc, ten spektakl był chyba najsłabszy z tych trzech, jeśli chodzi o całość. Chyba wszyscy mieli już trochę mniej siły, niż na dwóch poprzednich.\nNowi szaleni mnisi są całkiem w porządku (nowy Pan Strażnik i Adam Zawicki jeśli się nie mylę), chociaż muszę przyznać, że obecnie Eliasz w tej scenie przesłania mi wszystko. Fajnie było zobaczyć Natalię po takiej przerwie. Czwartkowy spektakl miał w sobie coś z mojego pierwszego najpierwsiejszego Franka, kiedy jej głos wywołał u mnie nie mniejszy szok niż u reszty widowni. Teraz - jako, że zdążyłam już się od niego odzwyczaić - było podobnie. Ogólnie uwielbiam jej Klarę.. Jest taka dziewczęca i słodziutka I zawsze pięknie jej wychodzi końcówka I aktu.\nPodsumowując moje marne wypociny: pod względem całościowym chyba czwartkowy spektakl najbardziej mi się podobał, pod frankowym - piątkowy. Fajnie było znowu zobaczyć Frania, ale cały set grany przez jedną obsadę nie jest dobrym pomysłem... Pomijam już moje własne preferencje i inne tego typu, ale jednak szkoda, że nie ma możliwości porównania obsad na bieżąco.\nChciałam jeszcze powiedzieć, że kocham uwerturę!!! ...to jest po prostu sama magia i tyle. Nawet gadająca widownia nie jest w stanie tego zmienić. Wprawdzie czwartkowa trochę mnie bolała, ale się przynajmniej trędowatemu przyjrzałam... O właśnie! Nowy trędowaty jest super!\nOstatnio zmieniony przez Kuncyfuna dnia Nie 21:48, 13 Gru 2009, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Wto 19:34, 15 Gru 2009 Temat postu:\nOch, matulu, łatwe to nie będzie. Nie muszę chyba pisać, jak bardzo jestem emocjonalnie związana z tym spektaklem i jak tęskniłam, nie skomentuję też tej lawiny emocji, która mnie zalała z chwilą wejścia na widownię i zobaczenia frankowej scenografii... Spróbujemy ograniczyć się do konkretów, tak. Uch. Jedziem.\nPoza tym, o czym pisała Kunc, dodam od siebie, że od razu rzuciło mi się w oczy, że wszyscy jacyś tacy... agresywni się zrobili, był to Franek mocno dynamiczny i jakiś taki... ostry. Widać było pewną zmianę podejścia, która nie zawsze przypadała mi do gustu. Miałam też ogólnie wrażenie, że zespół nie był z tym oswojony i nie był do końca pewien, jak sobie z tym poradzić, jak zagrać, wobec czego pewne sceny wyszły nieco dziwnie i mniej naturalnie, niż to zapamiętałam. Jednak pomimo moich paranoidalnych obaw, że będzie nie-teges, było naprawdę fajnie, zespół dawał z siebie mnóstwo energii. Nie było to jeszcze do końca "to," głównie przez drugi akt, ale... rozkręcało się i rokowało bardzo dobrze na następne spektakle.\n- mina Franciszka na widok trędowatego zmieniła się nieco - w czwartek Dziadu spojrzał w tamtą stronę z mieszaniną przestrachu i z pewnym niewyraźnym uśmiechem, jakby sam nie był pewny, skąd ten osobnik właściwie się tutaj wziął, jak on sam ma zareagować, co to właściwie jest.\n- Beatrycze była wobec Franciszka bardzo... agresywna, żeby nie użyć dosadniejszego określenia na ich taniec, który z żartobliwych pląsów zmienił się niemal w taniec godowy XD\n- Zgadzam się co do tego, że towarzystwo pięknie czmycha na widok groźnego pana Bernardone - kłanianie się Więcka i poganianie go przez Anię Urbanowską, żeby już czmychał z nimi, wielce ucieszne\n- podoba mi się, jak Marta przedrzeźnia Piotra Bernardone. To jeden z niewielu fragmentów w jej wykonaniu, który mi się podoba, jednak niestety wychodzi w nim, że ta Beatrycze to w sumie taka wredna... dziewczyna jest. Wręcz bardzo wredna.\n- Kiedy Franek usłyszał, że Beatrycze śpiewa "Nikt nas nie słyszy" (co brzmiało zresztą jak zapowiedź radosnej, ekhym, gimnastyki) najpierw, kiedy ona patrzyła, łapał się zadziornie za pas, strzelał zachęcające i zawadiackie uśmiechy; natomiast kiedy jego dziewczę już skupiło uwagę na dzbanku, natychmiast odwrócił się, zaczął drapać po głowie i kombinować, jakby tu ją spławić. W sumie nie dziwię się. Ucieczka sprintem chwilę później przyprawiła mnie nieomal o głupawkę, bo Łukasz zasuwał tak, jakby jego życie było zagrożone\n- Jak już pisałam, popowe ozdobniki w "Kocham go" są bleh i janiechcę. Poza tym, ładnie i na modłę "Ja go jeszcze dorwę, poczekajcie!"\n- czy w scenie targu Martino zawsze śpiewa "Ale gdzie indziej już to zbadamy..." stojąc przy koszach z owocami po prawej? Bo jakieś mi się to inne wydało, kiedy tak stał z tyłu, a jego siostry otaczały go i zawzięcie podszczypywały. Dopiero potem, śpiewając, Żabka ruszył w kierunku Ortolany.\n- Krzysiek Wojciechowski robi obłędne miny w zespole! No i po raz pierwszy, nie licząc Jastarni, mogłam zobaczyć, że w kółeczku z tyłu sceny pląsa również Franek, i to jak pląsa!\n- "Dzisiaj w nocy wam pokażemy..." - w tej scence Marta rzuciła Łukaszowi jabłko. Ten złapał je, a następnie... soczyście ugryzł, patrząc znacząco na Beatrycze, i zaczął przeżuwać, jednocześnie miziając się ze swą lubą. Kiedy już zostawił ogryzek i zaczął machać dzidą przed twarzami widzów, wciąż było widać, że jeszcze z tym jednym kawałkiem jabłuszka nie skończył ^^\n- "Boże, coś Asyż" - i odpłynęłam. Przepięknie, absolutnie przepięknie...\n- Co do choreografii wojny słów nie mam, uwielbiam to po prostu. W czwartek Łukasz nie trząsł tak kolankami.\n- "Klatka" to był obłęd! Rewelacja. Dziadek zawsze jest w tym niesamowity, a w tym secie... łał. Taniec był wyjątkowo dziki, zsuwanie się po kratach w dół i zaczepianie strażnika - komiczne i mrożące jednocześnie, natomiast potem gwałtowny unik i ciche szlochanie w kraty, podczas gdy Beatrycze kleiła się do niego z tyłu (lepszego określenia na to nie znajdę...) bardzo smutne i dające do myślenia. Natomiast co mnie absolutnie ujęło, a na co wcześniej nie zwróciłam uwagi - kiedy Beatrycze ucieka z rozpaczą, Francesco nagle odrywa się od krat i śledzi ją wzrokiem z żalem i smutkiem w oczach. Patrzy za nią cały czas, właściwie aż do pójścia po dzidy tkwiące nad orkiestronem. Piękne i potwierdzające w pewnym stopniu moją teorię na temat całej tej sceny.\n- W czwartek pierwszy raz patrzyłam prawie tylko i wyłącznie na Pikę podczas rozmowy Beatrycze, Bernardo i Piotra - pani Drejska jest po prostu obłędna! Smutek, z jakim po kolei bierze powoli naczynia i wyciera je nieobecnym gestem, po czym po prostu składa ręce jak do modlitwy, żeby poderwać się, jak tylko słyszy śpiew wracających z Perugii... Esencja matczynej troski i tęsknoty.\n- Franciszka długo trzeba było ciągnąć w stronę Beatrycze, oraz w ogóle odwrócić jego uwagę od oparów przy stole. Jednak kiedy już stanął naprzeciw Beatrycze, padł na kolana dopiero, kiedy już szła ku niemu z uśmiechem, po czym gwałtownie powstrzymał ją, wyciągając ręce przed siebie i tym samym tworząc dystans. Ona odbiegła, on natomiast pozostał nieruchomo patrzący przed siebie, jakby myśląc: "Ja to zrobiłem, ja to zrobiłem, ja to zrobiłem..."\n- Więcek załamujący ręce podczas całej tej opisanej wyżej sceny jest bezkonkurencyjny XD\n- Przy "chłopcy z wojny powrócili" Łukasz spóźnił się trochę z dołączeniem do dziewczyn i stanął między nimi dopiero przy "chyba wszyscy, co przeżyli, do zabawy mają prawo."\n- Wzrok Francesca, kiedy otaczające go dziewczyny chcą mu nałożyć koronę, jest bardzo niepokojący - Łukasz sprawiał wrażenie, jakby widział przed sobą coś, co mało ma wspólnego z bawiącym się domem, i do tego czegoś śpiewał o zakrywaniu pamięci maską; czyżby wizja, wspomnienie niedawnej wojny...?\n- Szalenie się cieszę, że zagrzewanie Franka i Antonia do bitwy słownej przez Martina na stałe weszło do repertuaru - miłe to wielce i nadaje scenie humorystyczny ton, coś jak przygotowanie bokserów do starcia na ringu.\n- Rzucanie maski w kąt przez Francesca było bardzo agresywne, jak gdyby młody Bernardone w tym jednym ruchu próbował wyładować całą swoją żółć i dzięki temu mógł wmusić na twarz uśmiech w konfrontacji z Antoniem. Jestem bardzo na tak, powtórzyło się to zresztą w pozostałych spektaklach. Cały późniejszy pojedynek na słowa kipiał od emocji przykrywanych coraz słabiej pozorami zabawy.\n- "Stój, Antonio" - kolejny fragment, w którym agresja Marty była na miejscu. Gniew, żal, złość - wszystko było, mało jednak było prowokującej to wszystko rozpaczy za miłością, bardziej przypominało to złość za urazoną dumę. Mimo wszystko jednak fajnie.\n- Czapeczka nie utrzymała się na Franciszkowej głowie i ja się bardzo cieszę, bo dzięki temu Łukasz mógł po raz kolejny zaserwować nam interpretację, która tak mnie zmroziła tamtego pamiętnego I marca 2008 - nakładanie jej samemu na głowę, potrząśnięcie dzwoneczkami, obłęd w oczach... Cała zaś "Korona" to był prawdziwy majstersztyk zarówno wokalnie, jak i aktorsko. Łukasz śpiewał tamtego dnia naprawdę przepięknie...\n- O ominięciu tekstu przez pana Śledzia Kunc już wspomniała, ja zaś dodam, że jadowite, ironiczne i wręcz dziecinnie-przekomarzające się "Czy to już wszystko?!" wywołało we mnie kwiki radosne. "Proszę cię, nie rób tego!", które pamiętam z Jastarni, znalazło się i tutaj, z czego się bardzo cieszę. Cała scena wyszła pięknie.\n- Sąd - och, ach, co ja tu będę więcej pisać, atmosfera tej sceny była naprawdę magiczna, śpiew Łukasza załamujący się w łzy absolutnie wzruszający i ta elektryzująca, zaszokowana cisza spowijająca widownię... Dodam też, że uwielbiam grę emocji na twarzy Dziadka, kiedy śpiewa Piotr - z chwili na chwilę zagubienie przeradza się w nim w determinację aż do tego momentu kulminacyjnego, kiedy jego ojciec śpiewa o dawaniu Bogu na tacę i następuje pęknięcie.\n- Choreografia Łukasza w Kamieniach wzbogaciła się o nowy ruch - doszło płynne machanie rękami w górę i w dół wzorem mew ("Ja latam!" XD) Zamiast Anny Andrzejewskiej w roli jednej z mieszczek wystąpiła Dorota Krukowska.\n- Natalia przyglądała się Łukaszowi z ujmującym uśmiechem zachwytu, kiedy jeździła na obrotówce.\n- Chwalenie się Dziadka, że właśnie dostał kamyczek, i przedrzeźniające go minami kobiety - bezcenne i crack po prostu. Natalia zaś zademonstrowała uroczo dziecięcego focha, śpiewając "Nie rozumiem, mamo...".\n- Kiedy Mieszczanki rzucają we Franka chlebem i serem, jedna z nich trafiła Łukasza w... no, powiedzmy, że miała dobrego cela XD Aż Łukasz odchylił się do tyłu i zaśpiewał pierwsze "Dzięki, dzięki, dzięki" z komicznym skrzywieniem, schylając się po "pocisk", co wypadło prześmiesznie.\n- Zarówno on, jak i Natalia, w Dziękowaniu wypadli tak uroczo, że aż mnie coś brało. Nie było też pochylenia się do przodu w celu pocałowania Franka, tylko szybkie zerwanie się do ucieczki z zakłopotanym uśmiechem, na co Łukasz uśmiechnął się z uprzejmym, ale jednak mocnym zaskoczeniem, po czym tylko wzruszył ramionami i dalej przeżuwał chlebek, zacieszając przed siebie.\n- Okrążanie okruszka tanecznym krokiem, o którym wspomniała Kunc, pojawiło się już w czwartek i było obecne na każdym ze spektakli, i dobrze, bo fajnie wyszło.\n- Jak Łukasz pięknie śpiewał "Jestem szczęśliwy" ... *________*\n- W "Braciach" w sumie nie działo się nic wyjątkowego, każdy z nich wypadł wspaniale, może tylko Artur Guza słaniał się bardzo żałośnie pod ścianą, kiedy śpiewał Idzi, a Łukasz wyśpiewywał o pasowaniu na rycerza z pewną nawet agresją, złością...?\n- "Idźmy głosić" przyniosło mi pewną rewelację, przy której wykazałam się nie lada spostrzegawczością - otóż dopiero w czwartek zauważyłam, że Francesco najpierw zamyka oczy, odchyla się do tyłu, otwiera Biblię, kładzie palec na tekście i dopiero wtedy otwiera oczy i zaczyna czytać/śpiewać. Historycznie jak najbardziej poprawne, ale w sumie jakim inteligentem trzeba być, żeby tego wcześniej nie zauważyć... Odkryłam też wreszcie, czemu bracia udają się grupkami do tyłu każdy w inną stronę. Tak, wiem, zdolna jestem.\n- Dobrze było słyszeć Renię w dobrej formie wokalnej, a jej relacja z Klarą Natalii była bardzo sympatyczno-siostrzana.\n- Każdy z Braci wyszedł bardzo dobrze w "Biedzie upokorzonej" i tu pod koniec też była mała zmiana interpreracji - zarówno Jan, jak i Franciszek, końcową wymianę zdań od "Wybacz mi zwątpienie" zaśpiewali trochę na zasadzie "Ja ci odpuszczę, ty mi odpuścisz, dajże już spokój, ale nic nie jest rozwiązane."\n- Papież Innocenty zrobił się taki... wojowniczy. Biło od niego "Macie sobie zakon, idźcie się bawić w mnichów i dajcie mi spokój."\n- Kunc już pisała o rozecie, dobrze, że nie próbowali jej dalej spuszczać, tylko zostawili w miejscu, gdzie w sumie nie była aż tak widoczna, żeby przeszkadzać. Marta jest dobra w scenach, kiedy musi się złościć, ale to sprawia, że jej Beatrycze jest taka... nieprzyjemna, oschła, złośliwa...\n- Rufinek fajnym jest, zwłaszcza, jak pogania nieugiętego Franciszka do zrobienia czegokolwiek w sprawie Klary. W czwartek Łukasz spojrzał na niego wzrokiem nieomal obłąkanym, kiedy wziął go za ramiona i wyprostował. Natomiast "Zaślubiny" były absolutnie magiczne pod każdym względem aż do chwili, kiedy Natalii pokręciły się wszystkie dary, słowa, chleby i tak dalej i Łukasz zmuszony był zaśpiewać dwa razy "Nic cenniejszego nie posiadam." W "Ścięciu włosów" chwilę potem Wisło nieco się zgotował i zgaduję, że właśnie tym poprzekręcaniem było to podyktowane\n- Samo "Ścięcie włosów" - ja już chyba zapomniałam, jak to pięknie brzmi i wygląda w Teatrze, w każdym razie kiedy zagrała orkiestra i stawała się coraz głośniejsza, zmiotło mnie. Dosłownie. Łukasz i Natalia śpiewali pięknie, Renia i Więcek jak zwykle we wspaniałej formie, natomiast kiedy przyszła Beatrycze oznajmić, że ich wydała, Franciszek niewiele sobie z tego zrobił i dalej ścinał włosy Klarze w błogim zapamiętaniu, dopóki nie wtargnęli z hałasem żołdaki Martina.\n- Podczas "Ach, tnij, Martino, na rany chrystusowe!" nastąpił piękny moment: Łukasz i Marta spotkali się spojrzeniami i wtedy już Łukasz śpiewał wszystko patrząc tylko na nią, nie na szalejącego Żabka. W ten sposób tekst "Ja duszę twą zachowam w swej modlitwie" wydawał się skierowany nie do Martina, ale do Beatrycze właśnie. Ten kontakt wzrokowy przerwał dopiero Żabka, kiedy z mieczem wszedł między tę dwójkę.\n- Natalia absolutnie wymiata w Deo Gratias! Siła, stanowczość, przekonanie o słuszności własnych czynów, a jednocześnie pewna doza łagodności, błaganie ich, żeby sobie poszli i zostawili ją jej szczęściu... potem dołączenie siostrzyczek i już szeroki, pewien siebie uśmiech, dodający otuchy i sił Pacyfice. Miodzio.\n- Na koniec pierwszego aktu dodam jeszcze tylko, że Łukasz uśmiechnął się jak w ekstazie, kiedy Chiara śpiewała o innych córkach od Martina, co to przybędą i włosy swe zostawią - trochę Perczykiem i jego "Dziewczynami!" zaleciało, jakby sobie myślał "Huraaa, harem, więcej włosków do obcięcia!" XD\n- W różach na śniegu rzeczywiście było inne oświetlenie i na początku przeżyłam z tego powodu lekki szok. Pięknie też prezentowała się relacja Klara/Franek. Tak... inaczej. Muszę to sobie poukładać.\n- Eliasz fajnym jest i będę to powtarzać wszem i wobec, rapował bardzo dynamicznie i było mi szalenie żal Franciszka, któremu wystarczy jeno różyczka. Wówczas Eliasz i Kardynał wymienili znaczące spojrzenia, nieco pobłażliwe, jakby mówili: "No tak, ten nasz Franciszek, ale my wiemy lepiej, co dobre."\n- Sadzenie roślinek bardzo sympatyczne i przyjemne i tutaj Natalia sprawdzała się świetnie jako Matka Przełożona, troskliwa, dbająca o swoje siostrzyczki i będąca wobec nich bardzo ciepła i opiekuńcza.\n- "Radość i smutek" - śliczne harmonie dziewczynom wyszły, zresztą wychodziły przez cały set. Marta robiła takie trochę... dziwne coś z ręką, kiedy miała podejść do Chiary i pogłaskać ją po głowie - niby to wahanie, ale bardziej widoczna niechęć w stylu "No już dobra, dotknę cię, niech ci tam będzie, ale i tak wiem swoje." Nie lubię Wrednej Beatrycze\n- Trędowaci - Wisło genialny, Eliasz też, natomiast ujęła mnie kolejna zmiana, która też została na wszystkich trzech spektaklach; kiedy Jan idzie do Francesco po "Lecz pamiętaj, że nie będzie nigdy twój!" (co zresztą Wisło śpiewał bardzo mrocznie), Francesco nie tylko obdarował go tym ciepłym, miłującym spojrzeniem, które tak oczarowało mnie w Jastarni, ale też wyciągnął do Jana ramiona w geście ukojenia, pojednania... Jan tego nie wytrzymał, padł przed nim, nie był w stanie zrobić wiele więcej jak tylko napluć na Franciszka i wyżyć się na innych braciach. Marka Kaliszuka złość rozsadzała raczej kiepsko i bardzo nie lubię, jak śpiewa "zrozumiaa-aaałeeeeś..." Natomiast kiedy już trędowaci odchodzą a Franciszek zostaje odepchnięty, Łukasz dalej próbował podejść do Jana, wyciągał ku niemu ręce, Wisło natomiast odpędzał go i uciekał od niego w coraz większej panice.\n- Mamy dwóch nowych Szalonych Mnichów którzy sprawdzili się bardzo dobrze, ale i tak stara wiara Eliasz/Czerwiński/Podsiadły zamieniający się w Hajda przyciągali najbardziej moją uwage. Nie bez znaczenia było też to, co działo się z tyłu - po raz pierwszy zauważyłam, że któryś z braci macha wpatrzonemu w Mnichów Franciszkowi ręką przed oczami, jakby zastanawiając się, co tamten widzi. Przez ten drobny szczegół wymowa tej sceny całkiem się dla mnie zmieniła.\n- "Preeecz!" jak zwykle rozdzierające, tylko, że potem monolog przy biczowaniu nie dość, że ze zmienionym tekstem (u Łukasza to zresztą normalne ^^) był jakiś taki... niby poprawnie wzruszający i z emocjami, ale jednak czuć było, że te emocje nie były do końca prawdziwe, raczej właśnie z trudem odegrane, nie zaś... odczuwane. Trochę pokazanie, a nie bycie. Trochę się wtedy przestraszyłam, przyznaję, bo w tej scenie właśnie Łukasz zawsze był fenomenalny.\n- "Skowronek" wyszedł Marcie fajnie, z ironią, wściekłością, agresją, Natalia zaś przy "To jeszcze nie koniec mego snu!" schowała twarz w dłoniach. "Modlitwa" była zaśpiewana pięknie i z uczuciem. Tęskniłam za tym.\n- Mina nabzdyczonego pięciolatka siedzącego na karnym jeżyku przy Egzorcyzmach przejdzie już chyba do legendy XD Aż miało się ochotę kwiknąć z rozkoszy i potarmosić Franciszka za policzek. Rufinek zaś bardzo się wczuwał przy "Dobrze, dobrze, dobrze, dobrze!", brzmiał niemal... ewangelicznie.\n- Kocham Łukasza i Tomka Gregora śpiewających we wstępie do DK, sytuację jednak popsuł Marek Kaliszuk, który w "Przecież śmierć stanie u twego progu" zaciągnął tak, że aż się skrzywiłam. Wszędzie indziej - okej, ale nie we Franku, proszę!\n- "Droga Krzyżowa" jest wielką sceną i wielką odpowiedzialnością na barkach Francesco, po Łukaszu zresztą, który zawsze dawał w tej scenie czadu, spodziewałam się naprawdę dużo. Jednak niestety powtórzyła się sytuacja z biczowania - niby te emocje były, niby nim targały, ale jednak to wszystko było takie... pokazowe, nie prawdziwe, nie poruszające. Liczyłam, że sytuacja się poprawi, ale niestety widać było, że Łukasz nie zdążył się do końca przygotować psychicznie do tego wyzwania i zabrakło mu tej iskry, prawdziwości. Wybaczam bez oporu, bo w późniejszych dwóch spektaklach zwalił mnie z nóg, jednak byłam wtedy dość mocno zawiedziona.\n- Wisłocki był w "Ecco il Sancto!" naprawdę wstrząsający, a cała ta scena zrobiła na mnie piorunujące wrażenie.\n- W scenie śmierci Franka Natalii znowu pomyliła się kolejność, tym razem z "Czy cię boli," "jaki tytuł" itp. Poza tym cała "Pieśń" była zaśpiewana pięknie i końcówka wzruszająca, chociaż nie ukrywam, że zacinający się projektor pokazujący obraz Franka z tyłu nieco mnie rozpraszał, aczkolwiek było to dosyć ciekawe.\nWrażenia z piątku i soboty będą, się napiszą, na razie chwila oddechu\nOstatnio zmieniony przez Draco Maleficium dnia Czw 18:55, 17 Gru 2009, w całości zmieniany 1 raz\nPoza tym wszystkim, co napisała Kunc, ja dodam od siebie, że to był naprawdę GENIALNY spektakl i gdyby nie Beatrycze (do której nie mogę się jednak przekonać i przez większą część czasu po prostu starałam się nie zwracać na nią uwagi i się jakoś uodpornić), zaliczałby się do najlepszych Franków, jakie dane mi było oglądać. Nie było już pewnej niemrawej niepewności u żadnego z członków zespołu, rozegranie się nastąpiło niemal natychmiast, pojawiło się parę nowych smaczków i... co ja właściwie będę pisać, pani Admin opisała już właściwie wszystko, co było wyjątkowe tego dnia, ja większość nowych rzeczy opisałam przy okazji czwartku (większość z tego powtórzyła się także w piątek i sobotę), dlatego już tylko skrótowo o niuanse w większości już tylko Frankowe (i proszę się nie czepiać, bo Łukasz był tak wspaniały, że patrzeć na kogoś innego oznaczało stracić cośkolwiek z tych pięknych niuansów jego gry, a na to nie mogłam sobie przecie pozwolić! XD):\n- piątkowe pocałunki z Beatrycze były wyjątkowo... gorące;\n- w piątek Łukasz nie próbował już wcinać jabłuszka i po prostu po dawnemu odstawił je do kosza;\n- klatka znowu przegenialna!\n- Kunc już pisała o masce, która całą resztę spektaklu przeleżała widoczna w prawej kulisie, ja dodam tylko od siebie, że piątkowa korona znów była pod znakiem nakładania czapeczki, dzwonienia dzwoneczkami i... słów brak, tak pięknie to wyszło;\n- pan Śledź miał wspaniały dzień w piątek, w kłótni był absolutnie genialny!\n- machanie skrzydełkami w Kamieniach znowu było;\n- po Dziękowaniu uśmiech Klary (olśniewający!) sprawił, że Franek znieruchomiał w osłupieniu i patrzył za Klarą tym razem z widoczną konsternacją, zastanawiając się zapewne, skąd się to dziwne dziewczę wzięło; w tym momencie też moja wyobraźnia zadziałała i Chiara skojarzyła mi się z fangirlem. Khekhym.\n- Jan już nie denerwował się, kiedy Francesco zamiast do niego podszedł do Angela, zamiast tego odszedł parę kroków w bok i jął międlić kapelusz w łapkach, bijąc się z myślami;\n- Bieda Upokorzona znowu zagrana trochę inaczej, już nie na zasadzie "niech ci będzie," tylko bardziej w szczerą skruchę i żal za to, że Jan nie jest w stanie całkowicie zaufać Franciszkowi i spojrzeć na świat przez jego oczy (Wisło) oraz, z drugiej strony, lekkie już rozeźlenie, ale jeszcze większą rozterkę nad tym, że nie potrafi zainspirować braci tak, jak Bóg zainspirował jego (Łukasz);\n- nie było już wpadek tekstowych w Regule, przynajmniej ze strony Franka, bo pan Kardynał Fogiel trochę za szybko próbował śpiewać swoje kwestie. Jednak all in all ta scena magiczna jest i Wojowniczy Papież wydawał mi się coraz bardziej na miejscu, brakowało mi jednak jakiegoś widocznego wpływu Francesca na Innocentego;\n- wpadek z rozetami nie odnotowano, odnotowano za to wspaniały kunszt pana Śledzia;\n- tym razem spojrzenie, którym Łukasz obdarował Rufina, nie było tak obłąkane, jak czwartkowe, bardziej kojące i zapewniające, że "uśmiechanie się po swojemu" nie jest nieuzasadnione, że Franciszek ma wiarę w Bogu i chce, żeby i Rufin ją w sobie znalazł;\n- tym razem Natalia nie poprzekęcała darów i chlebów, Łukasz za to nakręcił się i dwa razy zaśpiewał o darach\n- Ścięcie włosów przepiękne jak zwykle i tym razem Dziadu nie dał się tak porwać rozkoszom fryzjerowania, pod koniec za to, przy swojej kwestii, wrócił do interpretacji, którą zdążyłam pokochać wcześniej; zbliżył dłonie do głowy Chiary, dotknął jej delikatnie, zmarszczył czoło w cichej kontemplacji i zadumie nad własnymi uczuciami;\n- w "Deo Gratias" nie było tym razem tej subtelnej gry spojrzeń pomiędzy Beatrice a Frankiem, Łukasz patrzył już głównie na Martina, do którego uśmiechał się mimo wszystko i szczerze zapewniał o modlitwie za niego. Za to kiedy Natalia zdjęła czepek i zaczęła śpiewać o swoich objawieniach, nastąpił inny piękny moment; spojrzenia jej i Łukasza spotkały się i przez pewien czas Natalia śpiewała, patrząc na niego, czerpiąc siłę z jego spojrzenia, z jego zachęcającego uśmiechu, z niemych słów, które przelatywały między nimi w tej krótkiej chwili. Absolutnie piękne.\n- "Róże na śniegu" jeszcze piękniejsze, niż w czwartek, nic dodać, nic ująć - piękne... I tym razem nowe oświetlenie całkowicie mnie ujęło. Było biało, niczym prawdziwą zimą, fale światła delikatnie tańczące wokół Francesca i Chiary pogrążonych w swoim małym, prywatnym wszechświecie o słodko-gorzkim smaku i zapachu róż na ostrym mrozie...\n- nowa choreografia Eliasza rząąądzi XD Łukasz był prawdziwie zdesperowany tym, co słyszał;\n- nie rzuciła mi się w oczy siostrzyczka, która nie nadążała za choreografią, tak bardzo zauroczyła mnie po raz kolejny cała ta scena i jej uroczy, lżejszy wydźwięk;\n- pani Drejska wielką artystką jest; niby małe wejście, a ile emocji, ile żalu, ile smutku nad tym wszystkim, co działo się z jej rodziną...! Serce się do niej wyciągało;\n- "Radość i smutek" zaśpiewane przepięknie i jak patrzyłam na Natalię w tej scenie, naprawdę miałam wrażenie, że ona jest szczerze przepełniona słodyczą i wiarą w to, o czym śpiewa; nie było w tym ani odrobiny napomnienia, jak to po trosze czuć było u Doroty, głównie troska i chęć pomocy Beatrycze, która zresztą o tej pomocy nie była przekonana i miałam wrażenie, że Marta, zwłaszcza przy kwestii "Ja się chyba nigdy nie nauczę tego!" mówi to głównie z przekory;\n- Wisło był jeszcze lepszy, niż w czwartek, kiedy szalał, słaniał się na ziemię z rozpaczy i szydził, nie mogąc znaleźć innego ujścia dla obezwładniającej go frustracji, Łukasz zaś znowu wyciągał do niego ramiona, co już kompletnie wyprowadziło Jana z równowagi. Dla Marka za "rozsadzanie" entuzjastycznie brawo i ja chcę tak zawsze;\n- o Szalonych Mnichach tu już się rozpisywano wzdłuż i wszerz i zaiste, wzbogacona choreografia Eliasza to samo zło, zresztą Krzysiek szalał jeszcze bardziej, niż wcześniej; jednak w piątek (i w sobotę) to głównie to, co działo się z tyłu, zaprzątało moją uwagę: miotanie się braci, wściekłość oraz przede wszystkim narastająca furia Franciszka i jego bezradność, której kulminacja...\n- ... zbiła mnie z nóg. "PREEECZ!" zaparło mi dech, a potem już, pomimo kręcenia z tekstem (as per usual zresztą), to było czyste wzruszenie. Z każdym uderzeniem sznura wzdrygałam się, jakby to mnie Franciszek uderzył, z każdą kolejną łzą sama miałam ochotę łkać, z każdym, wyśpiewanym w bólu słowem działo się ze mną coś, czego nie potrafię nawet zacząć opisywać. Natomiast potem, kiedy Franciszek osuwa się na ziemię i już tylko płacze, pozwalając, żeby rozpacz go zmogła, i kiedy opiera się bezwładnie o mur i siedzi, i patrzy, i sięga wzrokiem do strasznych wizji, które tylko on może zobaczyć, aż do nadejścia Filipa, na którego delikatny dotyk wzdryga się natychmiast, próbuje ukryć sznur, ogarnia go wstyd za moment słabości... Powiedziałabym, że to był najpiękniejszy moment w całym spektaklu - aż do Drogi Krzyżowej.\n- Natalia znowu ukryła twarz w dłoniach, kiedy Beatrice zaczęła rozrzucać talerze - bardzo mi się to podoba, zresztą co się będę rozdrabniać, wszystko mi się w jej Klarze podoba;\n- i "Modlitwa o uśmiech" też - w piątek było jeszcze lepiej, niż w czwartek, i wokalnie, i aktorsko.\n- Karny jeżyk! Karny jeżyk! Naburmuszone dziecko-Francieszek znowu był I tym razem, kiedy Rufinek śpiewa "Świat pożreć chciało, a dostanie gówno" Łukasz posłał mu szybkie, zaszokowane i zgorszone spojrzenie, jakby chciał powiedzieć: Rufin, jak śmiesz?! XD\n- ja kocham wstęp do DK, naprawdę. I nie znoszę kaliszukowego "przecież śmierć...", naprawdę. Nie, kiedy jest tak popowo zaciągane...\n- ... Droga Krzyżowa. Omójboże. Od samego początku, od chwili, kiedy Łukasz sztywnym ruchem zaczyna się żegnać, wstrzymałam oddech i właściwie nie odzyskałam go aż do chwili, kiedy pod koniec gaśnie światło - gdyby nie to, że publiczność zaczęła klaskać, byłoby ze mną krucho, bo o oddech walczyłam przez całe prawie "Ecco il Sancto" - tak to było intensywne. Takie rozdzierające. Takie piękne. I takie... tragicznie żywe, bolesne, prawdziwe...! Czułam każdy wers, każde słowo, każde skrzywienie twarzy i spazm w nękanym demonami ciele pozostawiał mnie wstrząśniętą. Potężny chór, Anioł, Diabeł, świece, światła - to wszystko nagle stało się tylko tłem dla mszy, która rozgrywała się tuż przede mną, na moich oczach, spowiedź, bez ukrywania niczego, bolesny i okrutny sakrament wyrzeczenia się samego siebie, własnej indywidualności, rozliczenia się z życiem i przyjęcia wizerunku Chrystusa już ostatecznie... Przy ostatniej stacji już widać było krew na rękach Franciszka i kiedy skończył śpiewać i spojrzał na dłonie, sam ją zobaczył, przeraził się, zaczął pocierać ręce w niemym przerażeniu, nie mogąc uwierzyć, nie rozumiejąc, co się dzieje, wybudzony gwałtownie z religijnej ekstazy prosto we wstrząsającą kulminację... Nie pamiętam, kiedy ostatni raz tak mocno przeżywałam cokolwiek związanego ze sztuką w ogóle.\n- ... i tak się stało, że zaraz potem następuje kolejna, równie wstrząsająca scena, co tak zagrało na mojej udręczonej psychice, że w ogóle szkoda gadać. "Ecco il sancto" jest bolesne, no. Boli. Bardzo boli.\n- scena śmierci Franciszka była piękna w piątek, głównie z powodu Natalii, która, z chwilą wydania ostatniego tchnienia przez Franciszka, patrzyła na niego długo, a potem nagle opadła z sił; sięgnęła po Beatrycze, przyciągnęła ją gwałtownie do siebie w geście bezsilności, wsparła się na jej ramieniu i wstała tylko dzięki jej pomocy. Potem, kiedy obie panie odwracają się, na twarzy Natalii uśmiech mieszał się ze łzami czystej tęsknoty i smutku. Piękne. Marta wcześniej gładziła pokrwawione stopy Franciszka dłonią. Wpadek z projekcją Franka tym razem nie odnotowano i wszystko zniknęło tak, jak powinno - z crescendem, z budowaną gwałtownie muzyką, i nagle cisza, bach, nie ma nic, ciemność, cisza.\nPo tym spektaklu byłam na prawdziwym haju i każdy, kto mnie potem widział, może to potwierdzić\nSobotni spektakl był tak samo dobrze zagrany, jak piątkowy, i ze strony zespołu, i ze strony głównych postaci. Jeśli chodzi o Natalię, był to jej najlepszy dzień moim zdaniem, i wokalnie, i aktorsko, Marta też podobała mi się bardziej, niż wcześniej, Łukasz zaś utrzymał zabójcze tempo i poziom, jaki sobie narzucił dzień wcześniej, i jego popis pomimo zmęczenia w niczym nie ustępował poprzedniemu, dzięki czemu artyści zaserwowali mi kolejny dzień artystycznych uniesień, po których pokochałam cały świat - i "Francesco" jeszcze mocniej, o ile to w ogóle możliwe. Nie zgadzam się z Kunc, że był najsłabszy, za taki uważam czwartkowy. W sumie Adminka znowu zawarła w swoim poście wszystkie najważniejsze ciekawostki, od siebie dodam tylko, że znowu było uderzenie chlebkiem w dolną część pleców Franka i w rezultacie komiczne wygięcie się do tyłu, "Ścięcie włosów" tym razem zakończone było spojrzeniem w niebo i cichą zadumą, Renia w "Różach na śniegu" nie przekonała mnie nagłym rozpłakaniem się (nie przypominało to już płaczu z radości, raczej w drugą stronę, co w tej scenie jest w przypadku Pacyfiki niezbyt uzasadnione), biczowanie się Franciszka wstrząsnęło mną równie mocno, co w sobotę, jak nie bardziej, "Droga Krzyżowa" to był kolejny emocjonalny majstersztyk który kompletnie już dobił moją dogorywającą psychikę, a całość prezentowała się tak pięknie, tak magicznie, tak nierealnie i boleśnie prawdziwie, że aż coś w sercu bodło na myśl, że to już koniec, że ostatni spektakl, że znowu długa przerwa, że potem trzeba będzie wyjść na ulicę i stawić czoła pogrążonemu w nocy miastu. I jakoś tak szybko kończyły mi się te "Francesca," każdy z nich. Za szybko.\n... Jeszcze. Jeszcze, jeszcze, jeszczejeszczejeszcze. A póki ten piękny dzień nie nadejdzie, dziękuję wszystkim, komu mogę podziękować za tyle pięknych przeżyć duchowych w tak krótkim czasie. Cieszę się, że mogłam tam być i widzieć te wspaniałości. Było absolutnie magicznie.\nWysłany: Czw 3:15, 31 Gru 2009 Temat postu:\nOstatnio zmieniony przez KarolinaVonWi dnia Pon 19:44, 28 Lip 2014, w całości zmieniany 2 razy


Jaki salon meblowy polecacie w Warszawie (Strona 1) - Dodatki i dekoracje - urodaizdrowie.pl FORUM\nJaki salon meblowy polecacie w Warszawie\nurodaizdrowie.pl FORUM » Dodatki i dekoracje » Jaki salon meblowy polecacie w Warszawie\n1 Temat przez justa31 2015-11-30 14:05:52\nTemat: Jaki salon meblowy polecacie w Warszawie\nCześć. Planuję w najbliższym czasie wymienić meble w mieszkaniu tak wiec chciałabym się rozejrzeć po salonach meblowych w okolicy. Możecie polecić gdzie w Warszawie warto jest wybrać się aby zobaczyć sobie mebelki? Znacie jakieś dobre salony meblowe?\n2 Odpowiedź przez Scarabea 2015-11-30 15:05:02\nOdp: Jaki salon meblowy polecacie w Warszawie\nPolecam Black Red White, ostatnio właśnie tam kupowałam meble, jestem zadowolona\n3 Odpowiedź przez Marylka20 2015-11-30 16:56:21\nJakiś czas temu zamawiałam sobie nowe meble do mieszkania. Spodobał mi się bardzo komplet. Meble nie są tanie bo jest to kolekcja premium oraz są z prawdziwego drewna tak więc jak sama możesz się domyśleć nie chciałam kupować w ciemno oraz musiałam zobaczyć jak prezentują się na żywo.\n4 Odpowiedź przez mia21 2016-08-03 15:37:31\nMeble do domu łatwo u nas kupić, gorzej z takim biurowym wyposażeniem, dopiero tutaj udało mi się odszukać fajny system mebli.\n5 Odpowiedź przez adik356 2016-08-08 08:44:41\nNajlepiej zrobić sobie meble na wymiar. Szczególnie kuchnie i łazienkę, które są zazwyczaj małe i ciężko ustawne. W rezultacie brakuje nam miejsca.\n6 Odpowiedź przez kosmiczna 2016-09-08 20:48:55\nCzasem nie warto decydwać się na salon, a np na sklep internetowy.\nWiem, że oni mają bardzo fajnny wybór mebli w przystepych cenach.\nMyślę, że znajdziesz tam coś odpowiedniego dla siebie w dobrej cenie\n7 Odpowiedź przez baronda 2016-09-14 12:23:38\na sprawdzałaś np. w centrum handlowym przy Marywilskiej 44? Ponoć mają tam duży wybór no i cenowo nie jest az tak zle ;p\n8 Odpowiedź przez olga83 2017-02-27 13:16:05\nTeraz najlepiej chyba zamawiać meble online. To wygodna i szybka opcja. Nie wiem czego dokładnie szukasz, ale tutaj masz na przykład bardzo ładne meble do sypialni. Zresztą do innych pomieszczeń też znajdziesz. Salony stacjonarne najczęściej zaoferują Ci wybór mebla z katalogu więc niczym nie różni się to od zamawiania online. Tyle tylko, że online jest często taniej.\n9 Odpowiedź przez KamilaPP 2017-05-01 20:56:13\nJa tam ostatnio prawie całkowicie przerzuciłam się na sklepy online. Bardzo dobrej jakości meble i w niskich cenach mają w sklepie Meblex\n10 Odpowiedź przez Izabell19 2017-05-30 09:02:06\nA musisz mieć salon stacjonarny? Popatrz też w sklepach online. Tak wybór jest dużo większy.\n11 Odpowiedź przez klarena 2020-05-24 13:04:57\nOstatnio oglądam lokalne oferty i powiem am, że lepiej kupić bliżej, bo odchodzą koszty transportu...


Każde przedsiębiorstwo produkcyjne zmaga się z liczniejszym bądź mniejszym ryzykiem innego sposobu zagrożeń - wypadków, skażeń czy wybuchów. Początki są szczególnie trudne i szczególnie bardzo prawdopodobne w fabrykach stosujących w częstym użytku substancje wybuchowe, łatwopalne, rozpuszczalniki, czy inne środki. Po zetknięciu z ogniem istniej w następującym wypadku mogą grozić wybuchem. Tylko wówczas nie tylko sprawa materiałów wybuchowych - i różne urządzenia przeznaczane na placu zakładów produkcyjnych mogą tworzyć ryzyko zapłonu substancji łatwopalnej, lub samoczynnego wybuchu takiego urządzenia, na przykład na produkt niewłaściwego użytkowania.\nJak chronić materiały łatwopalne? Na szczęście są specjalne dyrektywy, ustawy i prawa. To one dobrze określają, w który rozwiązanie traktują być umieszczone, przechowywane i stosowane materiały łatwopalne. Dodają one więcej plan chodzenia na wypadek wybuchu. Niezwykle istotnym składnikiem przy tworzeniu dokumentów chroniących przed wybuchem, jest ocena ryzyka wybuchu. Używa się w niej pod opiekę materiały przechowywane i użytkowane na gruncie zakładu. Lecz i systemy istniejące w jego końcu, oraz mnóstwo innych elementów, które krzyżują się na siebie i trzymając ze sobą mogą być potencjalnym zagrożeniem. Explosion protection concept to niezbędny zestaw dokumentów określający zabezpieczenie przed wybuchem, jaki należy opracować specjalnie dla każdego przedsiębiorstwa.\nCo w wypadku wybuchu? Realizacja ta prowadzi plan ratunkowy na wypadek wybuchu, sposoby działania domowego w użytkowaniu środków oraz narzędzi niebezpiecznych. Drinkom z najistotniejszych punktów tej nauki jest przeszkolenie personelu - także na wypadek wybuchu, jak ponadto w kwestiach wykonywania codziennych obowiązków. W urzędach produkcyjnych wykorzystujących substancje chemiczne łatwopalne, wystarczy jedna głowa nie stosująca się do przepisów BHP, by cała fabryka przez jej nieuwagę mogła przejść z dymem - dlatego BHP jest ważne.


Trzecioklasiści w trasie! – II Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Starachowicach\nTrzecioklasiści w trasie!\nW dniach 25 – 28 września 2018r. uczniowie klasy 3c i 3d pod opieką profesorek p. Anny Wójcickiej, p. Katarzyny Orłowskiej i p. Izabeli Gębarskiej udali się w czterodniową podróż w kierunku bardzo rzadko odwiedzanym przez starachowicką młodzież. Pierwszy dzień rozpoczął się od zwiedzania Kopalni Złota. Odkryliśmy Sztolnię Gertruda z tajemniczym Chodnikiem Śmierci oraz Sztolnię Czarną z jedynym w Polsce podziemnym wodospadem. Kolejny etap wyprawy to Muzeum Minerałów i Mennica. Z miejscowości Złoty Stok przejechaliśmy do Kłodzka, gdzie podziwialiśmy uroki Starego Miasta i Mostu Gotyckiego. Drugi dzień zmusił nas niewątpliwie do wysiłku. Przed nami pojawiły się Błędne Skały – labirynt korytarzy i wąwozów pomiędzy 6-8 metrowymi skałkami. Po wyjściu z „korytarzy” udaliśmy się na Szczeliniec – najwyższy szczyt w Górach Stołowych został zdobyty! Po nie lada wyzwaniu pora na wizytę w Kudowie – Zdrój. Chcąc odzyskać siły kosztowaliśmy wody leczniczej, niestety jej smak nie wszystkim przypadł do gustu. Dzień trzeci – czas na stolicę Czeskiej Republiki, Pragę. Swoją wizytę w mieście o stu wieżach rozpoczęliśmy od zwiedzania praskiej Lorety i kompleksu Hradczany – Katedra św. Wita, Zamek Królewski, Złota Uliczka. Z dzielnicy królewskiej udaliśmy się na Małą Strane, dzielnicę bogatych kupców niemieckich i oczywiście na Most Karola, jeden z najważniejszych i najbardziej znanych elementów architektonicznych stolicy Czech. Po wizycie na moście powędrowaliśmy na rynek Starego Miasta, gdzie zachwycił nas Ratusz Staromiejski ze słynnym zegarem astronomicznym, Uniwersytet Karola czy Wieża Prochowa. Na koniec odwiedziliśmy centralny punkt miasta – Plac Wacława. Swoją podróż zakończyliśmy we Wrocławiu, jednym z największych ośrodków kulturalnych i intelektualnych w Polsce. Zaraz po przyjeździe podziwialiśmy „tańczące fontanny” oraz Ogród Japoński, obiekty położone w malowniczym Parku Szczytnickim. Obydwa miejsca emanują spokojem i łagodnością co pozwoliło na chwilę zapomnieć o troskach dnia codziennego i zbliżającym się małymi krokami egzaminie dojrzałości. Po wizycie w Parku udaliśmy się na Rynek – promenada Staromiejska, Biblioteka Uniwersytecka, Ostrów Tumski, Katedra św. Jana Chrzciciela, Stare Jatki Miejskie, Bazylika św. Elżbiety i Plac Solny. Na koniec wędrówki po urokliwym mieście pora na Panoramę Racławicką, jedno z niewielu miejsc na świecie, gdzie można podziwiać relikt XIX- wiecznej kultury masowej. Wielkie malowidło „przeniosło” nas w inną rzeczywistość. Natchnieni kulturowo wróciliśmy do Starachowic.\nAnna Wójcicka2021-04-04T22:59:29+02:001 października, 2018|Kategorie: Wydarzenia|