O. A. Nowak SMA: nie chcemy być neokolonizatorami wśród Masajów | eKAI\nInformacje O. A. Nowak SMA: nie chcemy być neokolonizatorami wśród Masajów\n21 czerwca 2022 | 12:25 | P. Dziubak (KAI Rzym) | Rzym Ⓒ Ⓟ\nNie narzucamy Masajom chrześcijaństwa, ale czekamy, aż inicjatywa wyjdzie od nich, nie chcemy, żeby nasza misja stała się jakąś formą neokolonializmu – powiedział o. Arkadiusz Nowak ze Zgromadzenia Misji Afrykańskich (SMA), pracujący od lat wśród Masajów na misji w Malambo w okolicach rezerwatu Ngorongoro w północnej Tanzanii. W rozmowie z KAI przedstawił sytuację tego półkoczowniczego ludu pasterskiego z Afryki Wschodniej, szczególnie zaś stojące przed nim wyzwania i zagrożenia.\nPiotr Dziubak, KAI Rzym: Okolice parku Serengeti, rezerwatu Ngorongoro i otuliny parku w Loliondo to historyczne ziemie Masajów…\nO. Arkadiusz Nowak SMA: Tak, na co wskazuje także nazwa “Serengeti”, która w języku masajskim oznacza rozległą równinę. Masajowie są częściowo koczownikami, wędrującymi ze swym bydłem (krowy i kozy), którego hodowlą się zajmują. Przemieszczają się w poszukiwaniu pastwisk na rozległych połaciach Serengeti, skąd przed laty ich usunięto, aby utworzyć tam park narodowy. W jego części, czyli w okolicach Ngorongoro i Loliondo, które są alternatywnymi korytarzami migracji antylop gnu i zebr, Masajowie są obecni do dzisiaj. Oni przywędrowali na te tereny przed wiekami.\nMasajowie są grupą etniczną Nilotów. Tanzania to kraj 3 razy większy od Polski, w którym mówi się 122 językami; zdecydowaną większość mieszkańców stanowią ludy Bantu, podczas gdy Masajowie są w nim drugą co do wielkości grupą. Przybyli tu z doliny Nilu, szukając pastwisk. Teraz władze chcą się ich pozbyć z ziem, które do nich należą. Masajowie nie mają może aktu własności ziemi w europejskim tego słowa znaczeniu. Są wędrowcami podobnie jak Romowie. Gdy wiele lat temu opuszczali ziemie parku Serengeti, dano im te ziemie, z których teraz są wyrzucani.\nKAI: Spółka z Dubaju Otterlo Business Corporation kupiła od rządu tanzańskiego właśnie tę ziemie i chce tam urządzić prywatny park, także na polowania. Czy obecność Masajów przeszkadza w tym? Dlaczego stosuje się przemoc wobec nich?\nRzeczywiście znów problemem są ziemia i pieniądze. Te ziemie są bardzo atrakcyjne. Tutejsze parki narodowe nie mają ogrodzeń, poza naturalnymi jak rzeki czy wzgórza. Tereny, które odsprzedano, chyba na 99 lat, spółce ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich, sąsiadują z parkiem Serengeti i z rezerwatem Ngorongoro, gdzie mieszkają Masajowie. Zakupionych przez siebie ziem Arabowie nie otrzymali w całości. Cała sprzedaż odbyła się kilka lat temu. W tym okresie dochodziło do palenia wsi, zabijania ludzi, aby w ten sposób zmusić pozostałych do opuszczenia zamieszkiwanych przez nich ziem i aby mógł powstać tam prywatny park. Mają się tam odbywać prywatne safari, polowania na zwierzęta.\nRząd tanzański zupełnie tego nie kontroluje. Słyszałem o dużych samolotach transportowych, które tam lądują i przywożą samochody, ludzi, sprzęt. Chodzi tu o 1500 km kwadratowych (Warszawa zajmuje powierzchnię 517 km kw.). Firma z ZEA chce mieć dostęp do całej kupionej ziemi, na której znajduje się obecnie 15 wiosek. Władze zaczęły stawiać tam coś w rodzaju słupów granicznych i zmuszają miejscową ludność do opuszczania tych terenów. Mieszkańcy są nachodzeni wieczorami, zastraszani. Wywiera się na nich naciski, a przywódcy miejscowych wspólnot są uprowadzani i wywożeni w nieznanym kierunku, aby już nie uświadamiali Masajów o ich prawach do tych ziem.\nKAI: Czy Masajowie stanowią zagrożenie dla ochrony dzikich zwierząt w parkach? Czy w ciągu wieków zdołali wytworzyć jakąś formę harmonii życia z przyrodą?\nW Ngorongoro przez całe dziesięciolecia Masajowie żyli w symbiozie z otaczającym ich środowiskiem, toteż byli wręcz strażnikami dzikiej przyrody. Gdy jeszcze mieszkali w środku ogromnego krateru Ngorongoro o średnicy 20 km i wypasali tam krowy, było tam pełno dzikich zwierząt. Istniała tam swego rodzaju arka Noego, w której żyły wszystkie zwierzęta z wyjątkiem żyraf. Działo się tak dlatego, że miały za stromo, aby zejść w dół wygasłego wulkanu. Obecnie według najnowszych informacji liczebność nosorożców, gepardów i innych gatunków bardzo szybko maleje ze względu na kłusowników i brak takich naturalnych strażników, jakimi właśnie byli Masajowie. Oni są pasterzami, nie myśliwymi. Nie jedzą dziczyzny.\nMasajowie reagowali na dzikie zwierzęta tylko w chwili zagrożenia stada. Nie prowadzili natomiast żadnych polowań. Specjaliści z międzynarodowych organizacji sami potwierdzali zaobserwowaną harmonię życia Masajów i dzikich zwierząt w parkach, którą nazywano „zjawiskiem Masajów”. Teraz natomiast zaczęto mówić, że stanowią oni zagrożenie dla zwierząt. To, co twierdzą dziś władze tanzańskie o tym, co się dzieje w tej części kraju, odbiega od rzeczywistości. Państwowe środki przekazu udają, że nic nie widzą, że nie ma problemu. Słyszałem, choć na razie nie mogę tego potwierdzić, że fotoreporterzy i dziennikarze nie mają swobodnego dostępu tutaj i nie mogą o tym informować.\nKAI: Część Masajów uciekła z Tanzanii do południowej Kenii. Wiele osób jest rannych, strzelano do nich. Skąd taka agresja?\nTrudno znaleźć oficjalne dane na ten temat. Publiczne media wspomniały tylko o jednej osobie, która zginęła. A był to policjant ugodzony strzałą. Nie mówi się natomiast, ilu rannych jest po stronie protestujących. Zamieszki i protesty trwają już ponad tydzień. Mieszkańców zmusza się do wyjazdów. Masajowie walczą o swoje prawa, bo na jakiej podstawie są usuwani z terenów, na których żyją od pokoleń? Tam jest woda, są pastwiska.\nPrzemoc jest próbą zastraszenia ich. 10 liderów z różnych wiosek zniknęło w ostatnich dniach. Najpierw zaproszono ich na spotkanie a później dokądś ich zabrano i nic o nich nie wiadomo. Ludzie ci otwarcie mówili o prawach miejscowej ludności do tych terenów. Masajowie będą pewnie trochę ustępować, ale doprowadzeni do ostateczności powiedzą: stop, dalej już się nie cofniemy. To będzie walka o życie swoje, rodzin i stad zwierząt. Nocami napadano na wioski, policja biła ludzi i wywoziła dokądś bez przyczyny. Ludzie w tak dużym zagrożeniu zaczęli uciekać i coraz większa ich grupa przedostała się do południowej Kenii, która zresztą też jest naturalnym miejscem życia Masajów.\nKAI: Rząd tanzański chciałby ich przesiedlić w inne miejsce, gdzie nie ma wody…\nPropaganda rządowa mówi piękne rzeczy o tej propozycji. Twierdzi, że zbudowano nowe domy mieszkalne w okolicach miasta Tanga, że jest tam bardzo dużo przestrzeni i dla ludzi, i dla zwierząt. Tam nigdy nie było Masajów. Mówiąc o przesiedleniu 70-80 tysięcy ludzi, władze twierdzą oficjalnie, że będzie to dla chętnych. Zaproponowane miejsce jest pozbawione wody, trudne do hodowli bydła. Na razie kilkaset osób zgodziło się tam przenieść. Jak już wspomniałem tylko na naszym terenie mieszka kilkadziesiąt tysięcy ludzi, których chce się stąd wyrzucić.\nWładze próbują naciskać na mieszkańców również w inny sposób. Otóż okoliczne ośrodki zdrowia są pozbawione zupełnie lekarstw. Nie ma personelu medycznego. Podobnie jest ze szkolnictwem. Ludzie wiedzą, że aby ktoś mógł się wybić społecznie, musi opuścić te tereny, wyjechać gdzieś indziej. Nikt nie naprawia dróg prowadzących do wiosek. Tylko szlaki turystyczne są utrzymywane w dobrych warunkach. Kiedyś ludziom pozwolono na uprawę kukurydzy i ziemniaków w rezerwacie Ngorongoro. Gdy rząd zobaczył, że ludzie sobie radzą, że stają się niezależni od władz rezerwatu, wprowadzono zupełny zakaz upraw. Niedawno zatrzymano człowieka, który wokół swojego domu miał trzy krzaki kukurydzy. To była pewnie samosiejka. Można tylko hodować krowy i kozy. Budynki szkolne nie mogą być naprawiane. Jeśli zepsują się drzwi, pęknie albo zbije się szyba w oknie, nie wolno ich naprawić ani wymienić. Państwo chce wymusić wyjazdy ludzi z tamtych stron. Tu nic nie wolno, wynoście się stąd.\nKAI: Ok kilkunastu lat jest Ojciec misjonarzem wśród Masajów. Jak wygląda taka praca?\nPierwsza ewangelizacja, czyli mówienie o Chrystusie ludziom, którzy jeszcze o Nim nie słyszeli, to charyzmat naszego zgromadzenia. Masajowie zdecydowanie należą do tej grupy. Szacuje się, że chrześcijan jest wśród nich ok. 10%. Zdecydowana większość to animiści, czyli wyznawcy tradycyjnych religii afrykańskich. Oni mają pojęcie jednego Boga, ale w wersji teistycznej, czyli Bóg jest odległy. Wierzenia Masajów są piękne, fascynują. Nasza rola polega przede wszystkim na tym, żeby być z tymi ludźmi. Trzeba poznać i uszanować przede wszystkim ich kulturę, mówiącą o wartościach, które my, Europejczycy, zatracamy, jak stosunek do rodzącego się dziecka, do osoby starszej, do rodziny. Trzeba z nimi być, żeby to zrozumieć i żeby tego się nauczyć.\nMówienie im o Bogu jest na pewno dla nich jakąś szansą, ponieważ tradycyjna religia to życie w lęku i strachu o rodzinę, o najbliższych, o stado. Oni szukają odpowiedzi, a Chrystus jest dla nich taką odpowiedzą, że mogą wyzwolić się z lęku i strachu.\nNaszemu posługiwaniu czysto ewangelizacyjnemu towarzyszy równolegle działalność społeczna i humanitarna. Dzieci masajskie mają utrudniony dostęp do nauki, dlatego na naszej misji mamy wiele różnych projektów, dotyczących właśnie szkolnictwa. Mamy projekt “Masajski elementarz”. W czasie wakacji organizujemy dzieciom korepetycje z pisania, czytania i matematyki. Drugim projektem jest “Szekspir do kwadratu”. Po siedmiu latach szkoły podstawowej dzieci przechodzą do szkoły średniej. W podstawówce wszystko było w języku suahili a teraz trzeba opanować język angielski, którego dzieci albo w ogóle nie znają, albo słabo w nim mówią. Z tego powodu nie radzą sobie w szkole średniej, toteż powstał program “Szekspir do kwadratu” – intensywny kurs języka angielskiego i matematyki. Trwa dwa miesiące.\nZależy nam, żeby wyrównać poziom albo zwiększyć szanse dzieci na lepsze wyniki w średniej szkole. We wrześniu kończą szkołę podstawową i wtedy zaczynamy. Do stycznia czekają na wyniki egzaminów i na skierowanie do szkoły średniej. Władze decydują, które dziecko do jakiej pójdzie szkoły.\nMamy jeszcze projekt zdrowotny „Podziurawiony uśmiech”. Dotyczy on dzieci z rozszczepioną wargą, krzywizną stóp, które potrzebują specjalistycznych operacji. Chcemy pomóc dzieciom, żeby ich uśmiech był jeszcze piękniejszy. Często taka choroba jest uważana za jakąś formę przekleństwa. A my to „odczarowujemy” [śmiech] i przywracamy uśmiech. To jest kosztowne, ale pokazujemy ludziom, że jesteśmy z nimi.\nNie narzucamy im chrześcijaństwa. Jeździmy do piętnastu wiosek na naszym terenie. Najdalsza leży 150 km od nas. Trzeba jechać przez Kenię. Co dwa tygodnie staramy się być z tymi ludźmi. Ale w innych piętnastu wioskach tylko się zatrzymujemy. Czasami jest to dzień targowy. Odwiedzamy jedną, dwie osoby, nie narzucając tam chrześcijaństwa, ale czekamy, aż inicjatywa wyjdzie od ludzi. Nie chcemy, żeby nasza misja stała się jakąś formą neokolonializmu.\nKAI: Kolor czarny jest bardzo ważnym kolorem dla Masajów. Ojciec często odprawia mszę w czarnym ornacie i nie są to msze pogrzebowe…\nKorzystam często z czarnego ornatu i to nie ze względu na pogrzeb. Ten kolor automatycznie ludziom coś mówi. Oni Boga nazywają Lengai Narok. Pan Bóg jest u nich kobietą, a wynika to z gramatyki języka masajskiego. Nie wiedząc, czy Bóg jest mężczyzną czy kobietą zawsze będą używać rodzajnika żeńskiego. Przypisują Bogu cechy kobiety-matki. Lengai Narok jest dla Masajów czarną matką nie dlatego, że oni są czarni, ale dlatego, że czarne są chmury deszczowe zwiastujące deszcz. Deszcz jest największym błogosławieństwem. Masajowie są pasterzami i ich życie zależy od obfitości trawy, mleka. Czarny jest kolorem Boga, jest kolorem świętym.\nKobieta, która urodziła dziecko, będzie ubrana na czarno, ponieważ dotknął ją Bóg. Przez 6 miesięcy nie wychodzi z domu. Wszyscy jej pomagają. Ona ma dziecko i ma się nim zajmować. To dziecko jest naszym największym skarbem. Wojownik masajski, który został dopiero co obrzezany, też jest ubrany na czarno, gdyż jest dotknięty przez Boga. Staje się odtąd wojownikiem i będzie chodził ubrany na czarno.\nMy też posługujemy się tą symboliką, która jest bliska Masajom. Kiedy odprawiam w czarnym ornacie, oni wiedzą, że przemawiam w imieniu Pana Boga, że jestem pośrednikiem między nimi a Bogiem. W czasie liturgii błogosławimy mlekiem albo wodą wymieszaną z mlekiem. Masajowie nie używają za dużo wody. Mleko to podstawowy napój, jeśli oczywiście jest. Jeśli zaczyna go brakować, pojawiają się problemy. Jest wiele elementów z tradycji masajskiej, które zostały inkulturowane do liturgii i pozwalają Masajom odnaleźć się w Kościele.\nKAI: Rzeczywistość Afryki, chociaż nigdy nie była łatwa, znowu naznacza się ogromnym cierpieniem. Miliony ludzi muszą uciekać ze swoich domów, ze swoich krajów, np. w Sudanie Południowym, ale nie tylko tam. Czy to wpłynie na pracę misjonarzy, zmieni sposób myślenia i prowadzenia misji?\nMyślę, że tak, i to na szczęście. Mówię tak nie w odniesieniu do ludzi, którzy są pozbawiani swoich domów i ziemi, którą zamieszkiwali od pokoleń. Kościół ze swojej natury jest misyjny. My zaczęliśmy trochę jakby osiadać. Zajmujemy się małymi grupkami, tworzymy małe królestwa, gdzie jest nam dobrze. Tymczasem zmieniająca się rzeczywistość sprawia, że wyzwania są dziś inne. Na tzw. terenach pierwszej ewangelizacji obserwujemy migracje ze wsi do miast. Na przykład w 40-tysięcznych miasteczkach powstają 10-tysięczne parafie. A gdzie jest reszta ludzi? Kościół musi znaleźć do nich drogę. Myślę, że do każdej wspólnoty w obrębie parafii powinien być „przypisany” jeden misjonarz, który będzie wychodził do ludzi. On ma nie czekać na ludzi, ale wychodzić do nich. Myślę, że Kościół współczesny potrzebuje kapłanów wychodzących do ludzi.\nKAI: Do Tanzanii, na Zanzibar przyjeżdżają tysiące turystów. Ci, którzy odwiedzaja Serengeti czy okolice Kilimandżaro, spotykają Masajów, robią im zdjęcia, obserwują ich tańce. W obecnej, bolesnej dla nich sytuacji okazuje się, że ich głos jest słaby i nie otrzymują wsparcia.\nNa zewnątrz Tanzanii Masajowie są wizytówką razem właśnie z Kilimandżaro, Zanzibarem. Wystarczy zapytać pierwszego spotkanego Europejczyka, co mu się kojarzy z Afryką, to na pewno będą to Masajowie, Tuaredzy, Pigmeje, albo góra Kilimandżaro i Zanzibar. Masajowie szczycą się tym, kim są. Dużo ich kosztowało zachowanie tradycji, bo oni pozostali wierni swoim zwyczajom.\nW obecnej sytuacji muszą znaleźć odpowiedź na pytanie: co stanowi o ich tożsamości? Co to znaczy być Masajem? Masajowie to ci, którzy mówią w języku maa. Oni zostali pozostawieni samym sobie. Turyści będą ciągle przyjeżdżać, robić zdjęcia, zostawiać jakieś pieniądze, które zresztą w małym procencie trafiają do lokalnej społeczności i najbardziej potrzebującej. Zarabiają na tym pośrednicy. Patrząc na ich dzisiejszą sytuację, boję się, że to może jest próba zamknięcia ich w jakimś rezerwacie, jak Indian w Stanach Zjednoczonych. Masajowie tworzą milionową społeczność. Ich głos jest tłumiony. Nikt z nimi nie rozmawiał a podjął za nich decyzję w sprawie ich ziem, sprzedając ich tereny prywatnej, zagranicznej firmie i podając fałszywe argumenty dotyczące ochrony zwierząt.\nTagi: Afryka Arabowie Chrześcijaństwo ewangelizacja MISJE Tanzania zjednoczone emiraty arabskie


W obecnych czasach kiedy na świecie spustoszenie sieje Koronawirus zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą środków dezynfekująco-czyszczących.\nNa szczególną uwagę w obecnej sytuacji zasługuje Płyn ACTION. Jest to preparat alkoholowy do profilaktycznej dezynfekcji rąk oraz do dezynfekcji powierzchni mających, jak i nie mających kontaktu z żywnością. Posiada szerokie spektrum profilaktyki wirusobójczej, bakteriobójczej, grzybobójczej, drożdżakobójczej. Nie wymaga spłukiwania wodą, łagodny dla wszystkich powierzchni oraz posiada przyjemny zapach.\nZobacz więcej preparatów\nWraz z rozwojem naszej firmy staramy się być wiarygodnym producentem i dystrybutorem środków chemicznych i urządzeń czyszczących na rynku polskim i międzynarodowym. By ciągle podnosić jakość naszych produktów, dysponujemy zaawansowanymi technologiami oraz szeroką wiedzą branżową i techniczną.


Historia Parafii Najświętszej Maryi Panny Matki Odkupiciela i św. Jana Bożego w Łodzi\nHistoria\tPatron\tPatronka\tWniebowzięcie\nParafia Najświętszej Maryi Panny Matki Odkupiciela jest ostatnią parafią w Archidiecezji Łódzkiej, o istnienie których Ordynariusz łódzki Władysław Ziółek musiał walczyć z komunistyczną władzą.\nParafia została erygowana 1 września 1988 roku (bp Władysław Ziółek).Pierwotnie parafia nosiła wezwanie NMP - Uzdrowienie Chorych, później NMP Matki Odkupiciela, a od 1993 roku NMP Matki Odkupiciela i Św. Jana Bożego.\nW roku erygowania nowej wspólnoty kościelnej w Łodzi na Chojnach, w podziemiach bazyliki Św. Piotra na Watykanie Papież Jan Paweł II, w dniu 8 grudnia 1988 roku, poświęcił kaplicę, której nadano tytuł NMP Matki Odkupiciela. Ojciec Święty powiedziała wtedy m.in.: "Nikt inny, tak jak Ona - Matka, uczestnicząc w ofierze swojego Syna, uczestniczyła w ofierze naszego odkupienia".\nOtoczona blokami parafia wydzielona została z obszaru parafii Św. Wojciecha. Na terenie parafii mieszka około 12 tysięcy osób. Ma tu swoją siedzibę, osiedlony w 1926 roku, Zakon Szpitalny Świętego Jana Bożego, znany pod nazwą Bonifratrów. To oo. Bonifratrzy, decyzją Przeora Konwentu Łódzkiego Ojca Jacka Woźniaka wydaną za przyzwoleniem Ojca Romana Dziekana Prowincjała Prowincji Warszawskiej pośpieszyli z pomocą, udostępniając nowej parafii plac, przy ulicy Przedświt. Tam zbudowano wiatę, pod którą stanął ołtarz i kilka ławek. Zakrystia była w przyczepie kempingowej.\n17 września 1989 roku odprawiona została pierwsza Msza Święta i od tej pory, liturgia parafii odbywała się "na swoim", dając początek bogatemu szeregowi zdarzeń dziejących się tu po raz pierwszy- pierwsza Pasterka i pierwsza Rezurekcja w następnym roku. W Niedzielę Palmową tego samego roku postawiono na cokole figurę Dobrego Pasterza, ofiarowaną przez małżeństwo Matyldę i Kazimierza Bieniasów. Także w 1990 roku, 14 czerwca proboszcz parafii ks. Władysław Łojan święcił jubileusz 20-lecia swojego kapłaństwa.\nWieczorem 13 października 1990 roku parafia przeżyła soje pierwsze wielkie święto - Odpust. Wtedy poświęcony został plac przy ulicy Jutrzenki 7, na którym budowano cały ośrodek duszpasterski. Pierwszy odpust został uświęcony obecnością Ordynariusza łódzkiego ks. bpa Władysława Ziółka. Uroczystość rozpoczęła się na placu przy ołtarzu pod wiatą, a po zakończeniu Eucharystii rozpoczęła się procesja do miejsca, w którym obecnie stoi kościół. Plac budowy wyznaczony został dwunastoma płonącymi pochodniami.\nKsiądz Biskup w gronie tłumnie zebranych parafian i licznych gości poświęcił teren wodą specjalnie przywiezioną z rzeki Jordan.\nOstatnia Msza Święta pod wiatą odprawiona została 13 grudnia 1992 roku o godz. 8 rano. Natomiast pierwsza Msza Św. w nowo zbudowanej kaplicy odbyła się tego samego dnia o godz. 10.\nBudynek był wówczas jeszcze nieotynkowany, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz, za wyjątkiem jednej ściany za stołem ofiarnym. Na szarym tynku zawieszony został otulony białą szarfą wizerunek Matki Bożej o twarzy Madonny Ostrobramskiej. Do sprawowania pierwszej w nowej świątyn Ofiary Eucharystycznej poproszony został ks. bp Władysław Ziółek,\nW homilii Ordynariusz Kościoła Łódzkiego powiedział: "Wasza dzisiejsza tutaj obecność, wasze liczne zgromadzenie jest znakiem budzącym nadzieję na lepsze. Bo jeżeli jesteście tu dziś obecni, to znaczy, że nie ulegacie presji świata, który chce być wszelką nadzieją w człowieku. To znaczy, że przebijacie się przez gąszcz rozmaitych spraw, aby szukając - znaleźć. Bóg, który stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo traktuje świat i człowieka jako swojego partnera, a więc tego, który w sposób mądry, wolny i odpowiedzialny szuka. Szuka tego, co nada jego życiu sens i wskaże kierunek w którym trzeba zdążać. Nie odkryjemy tego gdzie indziej, niż w Bogu samym, bo On jest źródłem życia. To w Nim żyjemy, jesteśmy, poruszamy się...Czy mogę się nie cieszyć, że tu na Chojnach-Zatorzu jest tak społeczność ludu polskiego, która niesie w sobie i kształtuje w sobie chrześcijańską świadomość ? I chociaż przechodzi różne próby i doświadczenia, jednak nie odchodzi od swego Boga. Może czasem upada, może się nieraz gubi, zapomina, ale powstaje i zaczyna od nowa i dźwigając się wskazuje właśnie swoją mądrość i wielkość...Dlatego chylę czoło przed wami wszystkimi, że mimo tych swoich osobistych kłopotów codziennych macie otwarte serca dla budowy Kościoła i w niej współdziałacie."\nZadziwia tempo w jakim zbudowany został dom modlitwy, bowiem od momentu uzyskania pozwolenia na budowę do postawienia stanu surowego zamkniętego upłynął zaledwie jeden rok. Duże znaczenie miało zaangażowanie niektórych parafian, np. wiosną 1992 roku, po nabożeństwie majowym ustawiał się długi łańcuch ludzi podających sobie cegły, które inni ustawiali w sterty w pobliżu wznoszonych murów. Niezwykle ważną i bardzo trudną sprawą było przedstawienie wizerunku NMP Matki Odkupiciela. Nieznany był dotąd wizerunek takiej Madonny - jak wspomina ksiądz Proboszcz. Wiadomo było, że obraz powinien nawiązywać do udziału Maryi w dziele odkupienia. Pan Krzysztof Guzek z Chicago przesłał wizerunek Madonny z dorastającym Synem przyozdobionej perłami cierpienia. Obraz dużych rozmiarów przywiózł samolotem sam konsul Rzeczpospolitej z USA. Pani Nina Habdas przedstawiła małe Dzieciątko w ramionach Matki, przyozdobionej także symbolami cierpienia...Wysiłki trwały, ale wciąż nie były spełnione.\nWrażliwy na sztukę ksiądz Proboszcz wciąż poszukiwał. Kiedy w pierwszych dniach 1993 roku pojawił się z kolędą w jednym z domów przez uchylone drzwi do drugiego pokoju dostrzegł niewielki obraz przedstawiający piękną Madonnę o zatroskanym wyrazie twarzy. Olśniewające piękno skupionego i cichego cierpienia zostało w pamięci kapłana, który tego dnia musiał pójść dalej. Jednak wizerunek Maryi powracał w pamięci. Któregoś dnia ksiądz Władysław został poproszony o złożenie wizyty w mieszkaniu pani Haliny D'Amman. Kiedy znalazł się na miejscu wówczas przypomniał sobie, że tutaj dostrzegł ten powracający stale w pamięci obraz. To był wizerunek Maryi, którego poszukiwał ! Powiększoną kopię płótna z Madonną wykonał i ofiarował parafii artysta Edward Habdas. Od tej pory do dnia dzisiejszego, Zatroskana Madonna z Chojen, za zgodą księdza Władysława Łojana, ma już swoje trzy kopie w różnych miejscach Polski.\n17 września 1993 roku wyruszyła do Rzymu kilkuosobowa pielgrzymka. Proboszcz pragnął, aby przed wprowadzeniem Madonny do świątyni, obraz został pobłogosławiony przez Ojca Świętego Jana Pawła II. Stało się to w czasie audiencji generalnej w dniu 22 września tegoż roku. Poświęcony obraz został po powrocie przekazany oo. Bonifratrom, którzy udzielili wizerunkowi Madonny schronienia w zaciszu klasztoru. Wieczorem w dzień Odpustu w dawne Święto macierzyństwa Maryi, 11 października 1993 roku, na dawnym placu modlitwy przy ulicy Przedświt zgromadziły się rzesze wiernych. Wszyscy oczekiwali przybycia księdza abpa Władysław Ziółka i nadejścia procesji zakonników z obrazem Matki Odkupiciela. Po powitaniu Pasterza naszej Archidiecezji, wśród kwiatów i płonących pochodni odbyła się procesja z Obrazem, do świątyni. Jego Ekscelencja, ks. abp Władysław Ziółek poświęcił wnętrze kaplicy, a następnie nowe tabernakulum wodą przywiezioną z Lourdes. Parafianie przejęli obraz Madonny z rąk Ojców Bonifratrów i zamocowali go w przygotowanej wcześniej ramie. Następnie umieścili wizerunek na centralnej ścianie kaplicy. Tego dnia, ksiądz Arcybiskup wydał zgodę na obchodzenie uroczystość odpustowych w dniu 11 października oraz ustanowił Świętego Jana Bożego drugim patronem parafii. "Zgromadziliśmy się tutaj, aby wspólnie popatrzeć na Matkę, by ku Niej skierować nasze najlepsze myśli i uczucia, by razem z Nią iść ku Bogu, Tak, jak Ona tego od nas oczekuje"- powiedział a homilii ks. Abp Władysław Ziółek.\nWielki Piątek 1994 roku , przeżywał z parafianami ks. bp Adam Lepa. W czasie tej obecności Jego Ekscelencja dokonał uroczystego podwyższenia zabytkowej rzeźby w drewnie , Chrystusa Ukrzyżowanego i intronizował Go w prezbiterium kaplicy. Liczącą ponad 100 lat rzeźbę, parafia N.M.P. Matki Odkupiciela otrzymała w darze od parafii Św. Wojciecha w Łodzi.\nKs. Bp. Adam Lepa powiedział wtedy : "Barabasz czy Chrystus- kogo wybierasz? Chrystusa, Syna Bożego, Zbawiciela Świata czy Barabasza, złoczyńcę, mordercę?DO kogo sie publicznie przyznajesz? Na to pytanie- wybór musimy stale udzielać odpowiedzi... Gdyby więcej ludzi publicznie wypowiadało się w swoim życiu za Jezusem, to nasze życie byłoby zupełnie inne. Byłoby Łatwiejsze , piękniejsze , bardziej przesiąknięte wielką radością, po prostu stałoby się życiem Dzieci Bożych . Dlatego stojąc dziś w wyjątkowym sposób przed krzyżem Jezusa, naszego Odkupiciela, musimy odpowiedzieć najpierw sobie , a potem wyznać publicznie : kogo wybieramy , do kogo sie przyznajemy i kogo miłujemy".\nRok później, w 500 rocznicę urodzin i 445 rocznicę śmierci Żebraka z Grenady, założyciela zakonu szpitalnego Ojców Bonifratrów i drugiego patrona parafii N.M.P. Matki Odkupiciela, odbyła się uroczystość przekazania relikwii Świętego Jana Bożego. Wspomnienie urodzin i śmierci Jana Ciudada przypada na ten sam dzień, Bonifrater, Ojciec Ambroży Maria Pietrzkiewicz przywiózł z Grenady maleńką kosteczkę - relikwię swojego Świętego Patrona.\nOjciec Ambroży przygotował parafian do tego doniosłego wydarzenia głoszonymi osobiście rekolekcjami. Ceremonia przekazania relikwii dla parafii NMP Matki Odkupiciela rozpoczęła się w klasztorze oo. Bonifratrów przy ulicy Kosynierów Gdyńskich. Relikwiarz w kształcie owocu granatu - dar braci Bonifratrów niósł pod baldachimem o. Jan Kanty Ruciński OH , Na powitanie świętym szczątkom wyruszyła procesja pod przewodnictwem ks. bpa Adama Lepy. "Ciała świętych męczenników i innych świętych, ciała które były świątynią Ducha Świętego pewnego dnia zmartwychwstaną. Z wielką więc czcią chylimy głowy przed relikwiami Jana Bożego, którego przez wieki następcy Świętego Piotra wkazywali jako patrona ludzi chorych, umierających, pielęgniarz..."- powiedział ks. proboszcz Łojan po wprowadzeniu relikwii do świątyni.\nMszy Świętej Pontyfikalnej przewodniczył Jego Ekscelencja ks. bp. Adam Lepa przekazując na wstępie pozdrowienia od J.E. ks abpa Władysława Ziółka, który złożony chorobą nie mógł wziąć osobistego udziału w tym doniosłym wydarzeniu. W specjalnym słowie pasterskim skierowanym z tej okazji do wiernych Ksiądz Arcybiskup zapowiedział, że tego wieczoru Najświętszą Ofiarę, którą będzie sprawował poświęci intencji dziękczynnej, za wszelkie dobro, które stało się w tym miejscu, w tej dzielnicy, w klasztorze Ojców Bonifratrów.\nW swojej homilii ks.bp Adam Lepa wezwał "abyśmy wszyscy z wolą Chrystusa stali się na miarę naszych możliwości ludźmi niezwykłymi, zwłaszcza w swojej wierze i miłości do Boga i każdego człowieka, w szczególności do człowieka słabego, smutnego, cierpiącego, opuszczonego, który potrzebuje naszej samarytańskiej, chrześcijańskiej pomocy i miłości. Aby spełniły się w nas oczekiwania Jezusa Chrystusa wyrażone w słowach Ewangelii wg. Św. Mateusza: "Wszystko co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili.""\nW piwnicy jednego z domów przeznaczonych do rozbiórki przy ulicy Pabianickiej, parafianin Tadeusz Klimczak, pracujący przy rozbiórkach znalazł gipsową Pietę przedstawiającą Matkę Bożą Bolesną z ciałem Chrystusa na kolanach. Figura była bardzo zniszczona - odpadły ręce, stopy, pokruszone były ciała obu postaci. Jedynie twarz Madonny pozostała nienaruszona. Kiedy zwrócono się do ks. Proboszcza z zapytaniem, czy zechciałby przyjąć figurę Piety pod swój dach - natychmiast wyraził zgodę. W czasie gdy renowacji dokonywał Adam Grzegorczyk, uczeń średniej szkoły plastycznej, ks. Władysław przebywał na rekolekcjach kapłańskich na Jasnej Górze. Zamieszkał w jednym pokoju z kustoszem Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Bielsku Białej, który opowiedział o organizowanych w swojej parafii wieczornych nabożeństwach.\n28 kwietnia 1995 roku figura Matki Bożej Bolesnej wyruszyła w pierwszej nocnej, milczącej procesji na ulice chojeńskiego osiedla przy świetle pochodni i świec. Od tamtej chwili każdego roku procesje odbywają się od kwietnia do listopada, przez 7 miesięcy - jak 7 boleści Matki Bożej. Naszą wspólnotę parafialną cechuje wielka wrażliwość - mówi ksiądz Łojan. Z dużą przychylnością spotykają się tu prośby o pomoc dla potrzebujących i chorych. Najlepszym dowodem jedności Kościoła z wiernym jest ich gotowość do świadczenia pomocy na rzecz potrzeb parafii. Od początku istnienia parafii NMP Matki Odkupiciela swoje powołania realizowali też oddani księża wikarzy. Dzięki ich kapłańskiemu zaangażowaniu wiele problemów ominęło parafię.\nKościół został wybudowany w latach 1994-1999 według projektu arch. Aleksego Dworczaka i konstruktora inż. Janusza Freya.\nZgodnie z planami księdza Proboszcza kościół został poświęcony w uroczystość Odpustową 11 października 1999 roku, a następnie konsekrowany 5 marca 2000 roku przez abpa Ziółka.\nParafia kwitnie. Działa przy niej wiele grup modlitewnych i formacyjnych. Wszędzie jest pełno ludzi gotowych do pomocy zarówno parafii jak i potrzebującym parafianom.\nTo wszystko nie byłoby możliwe bez osobowości Proboszcza - człowieka z sercem na dłoni, zawsze skorego do pomocy innym. Jego zamiłowanie do sztuki widoczne jest w wielu detalach, o kształcie których decyduje sam. Tak było z obrazem Madonny, tak było z pięknym Tabernakulum, wpisanym w słowo JESTEM, które ks. Władysław Łojan zaprojektował.\nKamieniem Węgielnym, na którym fundowany jest nasz kościół, jest kamień przywieziony z Nazaret, poświęcony przez Ordynariusza Łodzkiego, ks. abpa Władysława Ziółka - opowiada ks. Proboszcz. Kamień przywiozła, spełniając moją prośbę, uczestniczka Pielgrzymki Służby Zdrowia z Łodzi do Ziemi Świętej (pod opieką ks. Pawła Sudowskiego), pani dr Zofia Malinowska-Kubacka w 1994 roku - dodaje ks. Władysław.\nMamy także maleńki kamyczek z Groty Zwiastowania. Otrzymaliśmy go ze skarbca w Nazarecie. W noc poprzedzającą przyjazd naszej delegacji, kamień spadł z sufitu Groty wprost na stojący tam ołtarz - wspomina Proboszcz.\nGłówną troską ks. Władysława jest, aby zgromadzić ludzi wokół Maryi. Doscyć się nabolała w samotności - dodaje. Parafią, Kościołem jesteśmy my wszyscy. I wszyscy tu jesteśmy dla Odkupiciela i Jego Matki. To dla nas wielkie szczęście i wielkie zadanie.\n(za tekstem Mirosława Orzechowskiego "Aspekt Polski z marca 2000 roku - nr specjalny)\nPatron parafii św. Jan Boży\nW 1495 r. w Portugalii, w małym miasteczku Montemoro-o-Novo, w diecezji Evora przyszedł na świat Jan Ciudade, czczony dziś jako św. Jan Boży. Jego średnio zamożni rodzice odznaczali się głęboką religijnością i pracowitością, co starali się przekazać swojemu synowi. Krótko jednak mogli roztaczać nad nim swą opiekę, albowiem w wieku 8 lat Jan bez ich wiedzy opuścił najbliższych, przyłączając się do wędrownego mnicha.\nOdtąd ucieczki i towarzyszący im niepokój serca na wiele lat zdeterminują jego życie. Pozostawiony w Oropesa, zdany na własne siły, znalazł schronienie w domu człowieka zwanego Mayoral. Wierną i gorliwą postawą zjednał sobie wdzięczność i miłość opiekunów. Po czternastu latach dostatniego życia u boku rodziny z Oropesy, postanowił wyruszyć na wojnę wraz z armią cesarza Karola V. Przemierzył całą Europę, poznał wielu ludzi, zobaczył wiele krajów. Jego wrażliwe serce dostrzegło również ludzką biedę, samotność, głód i opuszczenie. Te spostrzeżenia uświadomiły mu jego własną sytuację. Ogarnięty wyrzutami sumienia z powodu śmierci matki, która wkrótce po jego ucieczce z domu zmarła z rozpaczy, wyjechał do Afryki. Przeżyte doświadczenia pozostawiły jednak głęboki ślad w jego duszy. Poruszony łaską Bożą i znakami Opatrzności, zaczął szukać swojego miejsca na ziemi. W jego sercu zaczęła dojrzewać myśl przemiany życia. Jej wyrazem była błagalna modlitwa, którą wypowiedział przed wizerunkiem Ukrzyżowanego w jednym z gibraltarskich kościołów: „Panie, daj pokój mej duszy i pozwól mi poznać drogę, którą mam iść, aby dotrzeć do Ciebie”.\nTo pokorne wołanie zostało wysłuchane, gdy Jan 20 stycznia 1539 roku wysłuchał kazania wybitnego kaznodziei – św. Jana z Avili. Pod wpływem łaski ożywiającej naukę sławnego mistrza teologii, dokonał się w nim gwałtowny przełom. Skruszony zaczął głośno błagać Boga o miłosierdzie. Czynił to jednak w tak niecodzienny sposób, iż uznano go za umysłowo chorego i zamknięto w szpitalu dla obłąkanych. Surowe warunki, w jakich tam żył, stały się dla niego kolejnym znakiem Opatrzności. Jan dostrzegł bowiem drogę wyznaczoną mu przez Pana. Przez następne trzynaście lat swego życia służył chorym i odrzuconym przez świat. Zdobył fundusze, dzięki którym założył szpital i przytułek. Cierpiący otrzymywali w nich nie tylko pomoc medyczną, ale i opiekę duchową. Udzielał im schronienia i sam posługiwał. Traktował ich ze współczuciem i miłosierdziem. Wkrótce znalazł wielu chętnych pomocników i hojnych ofiarodawców, gotowych wspierać materialnie jego dzieło.\n„Bracia, czyńcie dobrze” – prosił swoich współpracowników. Wezwanie to stało się później hasłem Braci Miłosierdzia na całym świecie. Miłość bliźniego i całkowite oddanie się Jana służbie chorym były tak ogromne, że dopatrując się w tym łaski Bożej, zaczęto nazywać go „Bożym”. Zmarł 8 III 1550 roku. Dzieło miłosiernej pomocy zapoczątkowane przez Jana Bożego wkrótce zaczęło rozwijać się, znajdując w całej Europie licznych naśladowców.\nTekst o św. Janie Bożym został zaczerpnięty ze strony Konwentu Bonifratrów\nodpust 8 marca\npierwsze czytanie Iz 58,6-11 lub Jr 20,7-9\ndrugie czytanie 1J 3,14-18 Ewangelia Mt 25,31-40\nPatronka parafii Najświętsza Maria Panna\nFenomenem polskiej religijności jest kult Maryi, matki Jezusa. Kult ten związany jest nierozdzielnie z dziejami Polski i trwa od samego początku chrześcijaństwa w naszym kraju, tj od 966 roku. Najstarszym świadectwem charakterystycznego dla Polaków kultu Maryi jest średniowieczna pieśń "Bogurodzica Dziewica". Daje ona skrótowy wykład wiary,przedstawiając Jej podstawowe prawdy: Boskie Macierzyństwo, nienaruszone Dziewictwo, pośrednictwo na ziemi i orędownictwo w niebie.\nW ciągu ponad tysiąca lat Maryja uwieczniana była w tysiącach wyobrażeń. Najsłynniejszym w Polsce przedstawieniem Maryi jest obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem (typu Hodegetria),przechowywany w klasztorze na Jasnej Górze w Częstochowie. Wedle wszelakiego prawdopodobieństwa obraz pochodzi z Konstantynopola, skąd przez Ruś dostał się do Polski. Jak podaje Zbigniew Podgórzec w swojej pracy "Kult obrazów Maryi w Polsce", pierwszą wzmiankę o obrazie znajdujemy w dziele Jana Długosza "Liber Beneficiorium". Według niego, książę Władysław Opolczyk fundując w Częstochowie w 1382 roku klasztor dla przybyłych z Węgier paulinów, ofiarował im równocześnie wyobrażenie Bogurodzicy. W swym fundamentalnym dziele "Historia Polonica", Długosz stwierdza:"...Z całej Polski i krajów sąsiednich: Śląska, Moraw, Prus i Węgier na uroczystość Maryi świętej, której rzadki i nabożny obraz w tym miejscu się znajduje, zbiegał się lud pobożny dla zdumiewających cudów jakie za przyczyną naszej Pani i Orędowniczki tu się dokonały". Aktualna pod względem malarskim wersja obrazu pochodzi z lat 1431-1433.\nW 1430 roku,złodzieje, zwabieni bogactwem wotów, którymi ozdobiony był obraz, zbezcześcili go. Cudowną ikonę połamano, a oblicze Matki Bożej napiętnowano cięciami miecza. W tym stanie przewieziono obraz do Krakowa, gdzie sam król Władysław Jagiełło zatroszczył się o przywrócenie mu dawnej świetności. Wtedy to król Jagiełło, jako zadośćuczynienie za poniesioną przez Maryję zniewagę, kazał ruskim zwyczajem, przysłonić obraz srebrną ryzą. Tak odnowiony i upiększony wizerunek odprowadzony został w uroczystej procesji z Krakowa na Jasną Górę.\nKiedy w 1655 roku król szwedzki Karol Gustaw najechał na Polskę, cały kraj znalazł się pod panowaniem protestanckich Szwedów. Król Jan Kazimierz schronił się za granicę, zaś ostatnim bastionem oporu był klasztor na Jasnej Górze w Częstochowie. Fakt obronienia klasztoru uznano za cud, spowodowany opieką Matki Bożej, której wizerunek znajduje się w jasnogórskiej kaplicy. W podzięce, 1 kwietnia 1655 roku król Jan Kazimierz ogłosił we Lwowie Matkę Bożą Częstochowską, Królową Polski.\nW tym czasie członek zgromadzenia pijarów, Jan Stanisław Papczyński (1631-1701) ogłosił ideę założenia wspólnoty zakonnej, która szerzyłaby praktykę osobistego ofiarowania się Niepokalanej Maryi. W 1699 r. papież Innocenty XII zatwierdził regułę tego zgromadzenia. W ten sposób, w Polsce na 150 lat przed ogłoszenie dogmatu Niepokalanego Poczęcia Maryi Panny,powstał zakon księży marianów, którego celem był kult Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. W 1717 r. papież Klemens XI wydał dekret koronujący ikonę częstochowską. W ten sposób Królowa Polska stała się niejako Królową Świata.\nDrugie wyobrażenie Matki Bożej, które zostało koronowane na terenach Polskich, to obraz Matki Bożej z barokowej bazyliki św. Anny w Kodniu nad Bugiem. W I połowie XVII wieku zdobił on kaplicę papieską w Rzymie. W 1630 roku magnat polski Mikołaj Sapieha zaniemógł i wobec przedłużającej się choroby udał się do Rzymu, by tam modlić się o zdrowie . Papież Urban VIII odprawił Mszę Świętą w jego intencji właśnie przed obrazem, który dziś zdobi kodeńską bazylikę. Sapieha odzyskał zdrowie i poprosił papieża o darowanie mu obrazu. Gdy papież stanowczo odmówił, ten wykradł obraz i przewiózł go do Kodnia. Od razu też wizerunek wsławił się cudami na całe Podlasie. Papież początkowo kategorycznie domagał się zwrotu malowidła, jednakże zniewolony błaganiem księcia Sapiehy, by nie pozbawiał ludzi Podlasia cudownego obrazu, ofiarował mu go pod warunkiem odbycia odpowiedniej pokuty. Sapieha odbył pieszą, pięciomiesięczną, pokutną pielgrzymkę do Rzymu. Jego syn, Jan Fryderyk Sapieha wyjednał u papieża Innocentego XIII zgodę na koronację obrazu, której dokonano w 1723 r.\nRównież z XVII w. pochodzi słynący cudami obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem w Piekarach Śląskich. Gdy w 1680 r. wybuchła zaraza w Czechach, cesarz Leopold uprosił biskupa krakowskiego i przełożonego zakonu Jezuitów w Piekarach, by przesłał mu na jakiś czas obraz. Przewieziono go wówczas do Pragi, gdzie obnoszony był w procesjach błagalnych po ulicach. Po wygaśnięciu zarazy obraz powrócił do Piekar. Trzy lata później, w 1683 r., modlił się przed wizerunkiem Matki Bożej Piekarskiej Jan III Sobieski, ruszając z odsieczą pod Wiedeń. Również przed tym obrazem, elektor saski Fryderyk August, wybrany na króla Polski, jako August II Mocny, doznał łaski olśnienia i przyjął wyznanie rzymskokatolickie. Zwieńczeniem ufności pokładanej w Matce Bożej Piekarskiej oraz w podzięce za łaski było ukoronowanie wizerunku Maryi w 1925 r. dekretem Piusa XI.\nDzięki zawierzeniu Maryi naród polski przetrwał lata niewoli, klęsk żywiołowych i sprzysiężeń politycznych. Dzięki Niej naród wytrwał przy polskości w ciągu całego XIX w.\nW 1920 roku w dzień święta Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, wojska polskie pod wodzą Józefa Piłsudskiego odrzuciły spod Warszawy bolszewicką nawałę. Cud nad Wisłą - jak zgodnie określono zwycięstwo wojsk polskich - stał się ratunkiem dla Europy przed komunistycznym potopem.\nTakże czas II wojny światowej i pół wieku komunizm Polacy przetrwali w łączności z Maryją. W 1956 r., pod nieobecność więzionego przez komunistów Prymasa Polski kardynała Stefana Wyszyńskiego, przewodniczący Episkopatu Polski biskup Michał Klepacz złożył przed częstochowską Maryją Jasnogórskie Śluby Narodu, powstałe z inicjatywy więzionego Ks. Prymasa Wyszyńskiego. Był to akt wznawiający złożone 300 lat wcześniej przez króla Jana Kazimierza przyrzeczenia czystości moralnej. Jasnogórskie Śluby Narodu wzywały Polaków do wyrzeczenia się zadawnionych wad narodowych, nałogów i nienawiści społecznej, zniekształcających psychikę i charakter Polaków. Ślubowanie Maryi wyrzeczenia się grzechu miało ocalić Polskę z "potopu apostazji moralnej" w połowie naszego stulecia. 10 lat później, z okazji tysiąclecia chrztu Polski, również z inicjatywy Ks. Prymasa Stefana Wyszyńskiego, ogłoszony zostaje Akt Oddania w Niewolę Miłości Maryi, w którym Matce Bożej powierzono opiekę na narodem polskim w drugim tysiącleciu.\nMiłość i cześć, jakimi naród Polski otacza Maryję, ma swój najpełniejszy wymiar w corocznych pielgrzymkach do sanktuariów Matki Bożej, w tym przede wszystkim na Jasną Górę.\nPierwsza pielgrzymka wiernych z Warszawy odbyła się w 1711 roku. Przez wieki pielgrzymowali ludzie prości i możnowładcy, osoby duchowne i bohaterowie narodowi. U stóp Ikony Jasnogórskiej padali na kolana Stanisław Żółkiewski, Stefan Czarniecki, Karol Chodkiewicz, Tadeusz Kościuszko i Ojciec Święty Jan Paweł II.\nWizerunek Ikony Częstochowskiej znany jest na całym świecie, ale przede wszystkim spotkać go można w każdym polskim domu. Mały obrazek Matki Bożej Częstochowskiej ma swoje miejsce w każdej książeczce do nabożeństwa. Kult Matki Bożej jest kultem żywym.\nWażnym elementem tego kultu są koronacje obrazów. Świadczy o tym ich liczba. Oznacza to spotęgowanie w ostatnim czasie kultu Maryi jako Królowej Polski, jedynej władczyni dusz i serc katolików polskich.\nKult Maryi w istniejących w Polsce wyobrażeniach jest czcią ogólnonarodową. Świadczy o tym liczebność pielgrzymów do poszczególnych sanktuariów, w których znajdują się wizerunki Maryi. Przejawem kultu są też określenia, jakimi wierni obdarzają Maryję przedstawioną na danym wizerunku. W "Liber miraculorum", prowadzonej od 1402 roku na Jasnej Górze odnaleźć można następujące określenia: Opiekunka, Pośredniczka miłosierdzia, Pocieszycielka, Uzdrowicielka, Protektorka w beznadziejności. Oznacza to, że każdy człowiek czci Matkę Bożą zależnie od tego, jakiej pomocy Maryi jest w danej chwili potrzeba lub jaka jest mu najbliższa. Jedno wyobrażenie zbliża go do Maryi jako matki, inne pozwala mówić o Niej jako Uzdrowicielce, a jeszcze inne każe czcić jako Królową Polski, czy danego regionu.\nNaród coraz bardziej świadomy jest tego, że wszystko postawić należy na Maryję, jak w swoim czasie uczynił to ksiądz kardynał Stefan Wyszyński i oddać się w Jej macierzyńską niewolę, jak czynił to Ojciec Święty Jan Paweł II. Polska bez swojej Królowej istnieć nie może. Jej wsparcie i orędownictwo odczuwalne było w całej naszej historii.\nMatka Odkupiciela zdobi parafię chojeńską w Łodzi. Zawierzmy Jej wszystkie nasze dzienne sprawy.\nMirosław Orzechowski, Aspekt Polski, marzec 2000 roku - nr specjalny\nodpust 11 października\nPs 40 (Przychodzę Boże pełnić Twoją wolę);\nGa 4,4-7; Łk 1,26-38\nimg src="assets/img/5wnmp.jpg" width="100%" alt="Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny" title="Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny"/>\n"...powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła i Naszą, ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej"\nPrzekonanie o tym, że Pan Jezus nie pozostawił ciała swojej Matki na ziemi, ale je uwielbił, uczynił podobnym do swojego ciała w chwili zmartwychwstania i zabrał do nieba, było powszechnie wyznawane w Kościele katolickim.\nJuż w VI wieku cesarz Maurycy (582-602) polecił obchodzić na Wschodzie w całym swoim państwie 15 sierpnia osobne święto dla uczczenia tej tajemnicy.\nTo oznacza, że święto to musiało lokalnie istnieć już wcześniej, przynajmniej w V w. W Rzymie istnieje to święto z całą pewnością w wieku VII.\nWiemy bowiem, że papież św. Sergiusz I (687-701) ustanawia na tę uroczystość procesję. Papież Leon IV (+ 855) dodał do tego święta wigilię i oktawę. Z pism św. Grzegorza z Tours (+ 594) dowiadujemy się, że w Galii istniało to święto już w VI w. Obchodzono je jednak nie 15 sierpnia, ale 18 stycznia. W mszale na to święto, używanym wówczas w Galii, czytamy, że jest to "jedyna tajemnica, jaka się stała dla ludzi - Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny".\nW prefacji zaś są słowa:\nDziś duchy niebieskie przeniosły do nieba mieszkanie Ducha Świętego. (...) Przeżywszy w swym ciele życieniepokalane, zostałaś dzisiaj owinięta przez Apostołów, a przez wolę Bożą uniesiona do królestwa swojego Syna.\n15 sierpnia obchodzą pamiątkę tej tajemnicy również Chaldejczycy, Syryjczycy i Maronici.\nKalendarz koptyjski pod dniem 21 sierpnia opiewa Wniebowzięcie ciała Matki Bożej do nieba.\nBywają różne nazwy dzisiejszej uroczystości: Wzięcie, Przejście, Zaśnięcie, Odpocznienie Maryi itp.\nNie wszyscy Ojcowie Kościoła, zwłaszcza na Wschodzie, byli przekonani o fizycznej śmierci Matki Najświętszej. Dlatego także Pius XII w swojej Konstytucji Apostolskiej nie mówi nic o śmierci, a jedynie o chwalebnym uwielbieniu ciała Maryi i jego wniebowzięciu.\nKościół nie rozstrzygnął zatem, czy Maryja umarła i potem została wzięta do nieba z ciałem i duszą, czy też przeszła do chwały nie umierając, lecz "zasypiając", jak głosi wschodnia tradycja.\nNiemniej jasne i stanowcze są wypowiedzi Ojców Kościoła. Na Zachodzie pierwszą wzmiankę o tym niezwykłym przywileju Maryi podaje św. Grzegorz z Tours: (+594):\nZ innych świętych można by wymienić:\nśw. Anzelma (+ 1109), św. Piotra z Poitiers (+ 1112), św. Bernarda (+ 1153) i św. Bernardyna (+ 1444).\nŚw. Jan Damasceński (+ ok. 749) podaje, jak cesarzowa Pulcheria (ok. roku 450) wystawiła kościół ku czci Matki Bożej w Konstantynopolu i prosiła listownie biskupa Jerozolimy Juwenalisa o relikwie Matki Bożej.\nJuwenalis odpisuje jej na to, że relikwii takich nie ma, gdyż ciało jej zostało wzięte do nieba "jak to wiemy ze starożytnego i bardzo pewnego podania".\nŚw. Jan Damasceński opisuje śmierć Maryi Panny w otoczeniu Apostołów:\nTeolodzy Kościoła usiłują nie tylko stwierdzić fakt istnienia tej tajemnicy, ale także go uzasadnić. O tej tajemnicy pisali św. Tomasz z Akwinu (+ 1274), św. Albert Wielki (+ 1280), Jan Gerson (+ 1429), Suarez (+ 1617) i inni. Kiedy w XV w. Jan Marcelle w kazaniu na Wniebowzięcie Maryi wypowiedział zdanie, że "nie jesteśmy wcale zobowiązani pod grzechem śmiertelnym wierzyć, że Maryja została z ciałem do nieba wziętą", gdyż nie jest to dogmat, cały fakultet uniwersytetu paryskiego wystąpił z całą stanowczością przeciwko niemu i zażądał, by te słowa odwołał, gdyż tego rodzaju wypowiedź pobrzmiewa herezją i jest sprzeczna z ogólnie wyznawaną prawdą. Pisarze kościelni podkreślają, że skoro Matka Chrystusowa była poczęta bez grzechu, skoro Bóg obdarzył Ją przywilejem Niepokalanego Poczęcia, to konsekwencją tego jest, że nie podlegała prawu śmierci. Śmierć bowiem jest skutkiem grzechu pierworodnego. Ponadto nie wypadało, aby ciało, z którego Chrystus wziął swoją ludzką naturę, miało podlegać rozkładowi. Chrystus, którego ciało Bóg zachował od zepsucia, mógł zachować od skażenia także ciało swojej Matki. Wreszcie tajemnica zmartwychwstania i wniebowzięcia jest przewidziana dla wszystkich ludzi, dlatego nie sprzeciwia się rozumowi, aby Chrystus dla swojej Rodzicielki przyspieszył ten dzień. Dlaczego jednak dopiero od VI w. ta prawda przenika tak mocno świadomość wierzących? W Kościele jest więcej takich prawd, które rozwijały się i zostały wyjaśnione definitywnie później. Tak było np. odnośnie osoby Jezusa Chrystusa, gdy występowano przeciwko Jego naturze Boskiej, dwóm naturom, dwóm wolom (arianizm, nestorianizm, monofizytyzm), a nawet przeciwko jego naturze ludzkiej. Ogłoszenie prawdy o Wniebowzięciu Maryi jako dogmatu wiary było przypieczętowaniem i ukoronowaniem starożytnej tradycji Kościoła.\nWedług przekazów Tradycji Matka Boża ostatnie lata swego życia spędziła w Jerozolimie w pobliżu Wieczernika albo w Efezie. Większość badaczy przychyla się do pierwszej możliwości. Istnieje przekaz, że św. Jan Apostoł opuścił Ziemię Świętą w czasie pierwszego wielkiego prześladowania Kościoła w roku 34 i udał się z Maryją do Efezu. Chciał Ją w ten sposób uchronić przed niebezpieczeństwami prześladowań. Jednakże w pierwotnej literaturze chrześcijańskiej nie ma żadnej wzmianki o takiej podróży. Ponadto ustalono, że św. Jan udał się do Efezu dopiero ok. 68 roku, Maryja miałaby wtedy około 85-90 lat. Św. Paweł Apostoł, który wkrótce po śmierci Chrystusa przybył do Efezu, nic nie wspomina, aby przed nim w tym mieście był św. Jan z Maryją. Nie napotkał tam też żadnych śladów chrześcijaństwa. Apokryficzne Acta Johannis z drugiej połowy II w. wspominają, że Jan, gdy przybył do Efezu, sam był już stary, nie ma też żadnej wzmianki, by Maryja była tam z nim. Aeteria, pątniczka nawiedzająca miejsca święte w latach 385-386, wspomina, że Jan był pogrzebany w Efezie, natomiast nie wie nic, aby tam był grób Maryi. Pseudo-Dionizy Areopagita pisze, że w czasie swojej pielgrzymki do Ziemi Świętej w roku 363-364 dowiedział się od św. Cyryla Jerozolimskiego, patriarchy Jerozolimy, że grób Maryi był w Jerozolimie w Dolinie Jozafata. Podobny opis zawiera apokryf Księga Jana z IV w. W tym apokryfie jest mowa o tym, że Maryja umarła śmiercią naturalną w Jerozolimie, została pogrzebana u stóp Góry Oliwnej w Dolinie Jozafata i że została wzięta do nieba. Wszystkie znane starożytne apokryfy wskazują, że grób Maryi jest w Getsemani w Dolinie Jozafata. Obecnie znajduje się tam kościół, którym opiekują się prawosławni Grecy.\nParafia rzymskokatolicka pw. NMP Matki Odkupicela i św. Jana Bożego.\nTelefon: +48 42 6450957\nwww: - http://www.parafiamatkiodkupiciela.pl\nw godzinach: 8:00 - 9:00 i 16:00 - 17:30\nW sprawach ważnych po Mszach świętych.\nWykaz potrzebnych dokumentów znajduje się w zakładce - Sakramenty.


Tunele foliowe, ogrodowe - producent LEMAR - Koszalińskie Ogłoszenia - Koszalińskie Ogłoszenia\nOferujemy sprzedaż takich artykułów jak folie i kształtki PCV, folie ogrodnicze, tunele foliowe, pergole, taśmy klejące i inne produkty. Powstają one w siedzibie Zakładu Tworzyw Sztucznych Lemar, który znajduje się na rynku od ponad 30 lat. Firma posiada więc duże doświadczenie i wiedzę na temat tworzenia niezawodnych i trwałych elementów z tworzywa. Produkty te są przeznaczone do budowy systemów drenarskich, kanalizacyjnych, systemów rynnowych i zagospodarowania wody deszczowej. Poza tym można dzięki nim stworzyć własny, ekologiczny ogródek. Lemar sprzedaje produkty w sklepie internetowym, skąd są one dostarczane do nabywcy poczta albo kurierem oraz oferuje ich zakup w jednym ze sklepów stacjonarnych na terenie całej Polski, które współpracują z firmą.


Podkrecenie Overclocking Lg L9 JellyBean 4.1 - strona 3 - ROM-y & Modyfikacje - Forum Android.com.pl\nPodkrecenie Overclocking Lg L9 JellyBean 4.1\ndodany przez barteksokol, 17 Marca 2013 w ROM-y & Modyfikacje\n6 postow wyzej masz link do skryptu w ZIP do CWM dla JB. Wchodzisz w link , jak widzisz zawartosc paczki dajesz CTRL+S i sciaga sie paczka ZIP. Wrzucasz jak na karte pamieci telefonu. Wchodzisz w CWM i z opcji install zip from external_sd wybierasz plik 'oc autostart L9 20B.zip', dajesz instal, potem reboot i juz OC bedziesz sie podrecalo przy kazdym uruchomieniu teledonu.\nTak wiem plik z postu wyżej mam zainstalowany tylko on daje u mnie 7500pkt w teście a można więcej dlatego poprosiłem o inny plik do CWM z autostartem bo cos romtoolboxem mi nie idzie może dlatego że pierwszy raz tym programem się bawię\nNo to mozesz sam plik wyedytowac: zmienic sobie czestotliowsc procka ale musisz podniesc napiecie. Moze zyskasz pare punktow wiecej w tescie ale i tak nie przelozy sie bys lepiej widzial animacje w grach, minusem bedzie za to zwiekszenie zuzycia baterii. Parametry jakie wklepalem daja przespieszenie od stockowych ustawien w bezpiecznych granicach przy mniejszym zuzyciu pradu. Jednak kazdy moze ustawiac jak sie chce\nDobra dziękuję osobiście zależy mi na długości działania baterii także chyba nic nie zmieniam\nNo to zrób undervolting i będzie Ci jeszcze dluzej trzymac\nWITAM, czy tak ma byc.\nSkrypt napisałem tak: (pliki do zmiany procka wgrane):\nklikam w to:\na potem ciągle trwa załadowanie skryptu:\nA niemogąc dłużej czekać klikam minimalizuj i wychodzę.\nI czy to napewno działa??\nprogram CPU Master Pro pokazuje ze mam 1200mhz\nTak na pewno działa. U mnie jest tak samo z tym włączaniem skryptu. PS. Minimalne napiecie to 830, niżej się nie da zejść. Mimo może masz 790 to bedzie i tak 830. btw 1200 i 1050 WOW Włącz antutu benchmark sprawdz czy smiga wszystko. Powinienes miec ok 7,5k - 8k pkt.\nSpamer,wrzuć skrypcik na download\n@UP Tutaj masz to samo co ma spamer.\necho 0 300 790 > /proc/cpu_control/tweak_cpu\necho 1 600 890 > /proc/cpu_control/tweak_cpu\necho 2 800 950 > /proc/cpu_control/tweak_cpu\necho 3 1200 1050 > /proc/cpu_control/tweak_cpu\nja mam wszystko tak jak na foto tylko ze 1200mhz zmienilem na 1070 volt antutu 7235\ncpu liczby cale 1147\ngrafa 2d 506\npewnie jak dam do 1100 to bedzie z 7500 punktów.\ntest robiony z karta pamieci 16gb klasa 4\nzarzadzca procka hotplug\nPS przy volarzu 1050 dla 1200mhz wyniki mialem ok5600\nale ja i tak wole mieć oszdedność energi bez zamuly.\nA do gier wyłąńcze.\nto samo tylko dla 1200mhz voltarz 1070\nEdytowane 18 Marca 2013 przez spamer


Białężyce - Rawicz odległość, trasa, ile km, mapa\nBiałężyce - Rawicz odległość\nTrasa Białężyce - Rawicz ma odległość w linii prostej km. Wyznaczanie trasy Białężyce - Rawicz którą można przejechać samochodem lub autobusem ( pociąg jeździ często zupełnie inaczej) przedstawia na mapie samochodowej odległość km a czas przejazdu to . Może się on jednak wydłużyć w przypadku wystąpienia utrudnień na drogach takich jak remonty czy korki. Podróżując pociągiem PKP czy autobusem PKS lub BUS należy wcześniej sprawdzić aktualne rozkłady jazdy i ceny biletów.\nBiałężyce - Sroda Wielkopolska


Jak tworzyć sprzedające filmiki na Facebooka?\nFilmiki to był trend marketingowy 2016 roku i wszystko wskazuje na to, że będzie również trendem 2017 roku. Dlatego właśnie warto bliżej przyjrzeć się tej formie contentu. Jeśli chcesz zyskać nowych fanów i za darmo docierać do większej ilości osób to zacznij nagrywać filmiki. Nie ma innej drogi. Dzisiaj w podcaście opisuję jak się do tego zabrać.\nPobierz [17,8 MB]\n1 koterek 2017-04-21\nwreszcie coś innego na kontestacji, powodzenia\n2 Paweł 2017-04-21\n3 RAdesign 2017-04-24\nprzez "filmiki" można także rozumieć animacje ?\njakoś nie przemawia do mnie content typu pseudo-vlog.\nzwłaszcza, że ilość słowa mówionego, a ilość napisów/transkrypcji mieszczących się na ekranie typowego mobile, chyba nie będzie wyglądać zbyt dobrze.\newentualnie mówić tylko krótkie hasła - co mnie (i nie tylko) kojarzy się z reklamami radiowymi czy telewizyjnymi, czyli czymś niesamowicie wkurwiającym.\n4 RAdesign 2017-04-24\ni jeszcze odnośnie tego, że "ponad 80% korzystających z FB nie ogląda z dźwiękiem". bo nie lubi.\ndodałbym do tego za dużą różnicę w głośności pomiędzy dżinglami , a zawartością , czyli słowem mówionym, czy specjalne podgłaśnianie dżingli i efektów lub przerywników.\nniestety na to post-big-media upośledzenie cierpi wiele podcastów, audycji i nagrań.\nbardzo zniechęca do słuchania\n5 Paweł 2017-04-25\nTak przez filmiki można rozumieć również animacje. Dobrze sprawdzają się do tego takie narzędzia jak giphy.com ; animoto.com.\nFakt, że na mobile napisy z filmami nie wyglądają za dobrze ale zasięgi chyba mówią same za siebie :) Skoro działa to dlaczego nie korzystać?\n6 Paweł 2017-04-25\nCześć- dzięki za opinię:)\nTak animacje również dobrze się sprawdzają. Polecam takie narzędzia jak animoto.com czy adobe sparkle.\nOczywiście, że filmy z napisami na mobile nie wyglądają dobrze, jednak zasięgi mówią same za siebie. Skoro działa to dlaczego nie korzystać?\n7 Paweł 2017-04-25\nDobrym przykładem również może być tutaj zdjęcie w tle, które na komputerach wygląda bardzo dobrze a na telefonie? Cóż... Ucięte i często rozmazane.\nFacebook zamiast lecieć do przodu z nowinkami powinien czasem pójść dwa kroki w tył i poprawić to co wygląda po prostu źle\n8 kamil 2017-11-17\nPaweł Jakubowski jest współwłaścicielem firmy Tkalnia Biznesu Sp. z o.o, która w Internecie znana jest pod nazwą Social Genius. Ich podstawowym zadaniem jest pomoc przedsiębiorcom w dotarciu do większej liczby fanów i klientów za pomocą mediów społecznościowych.\nNa co dzień zajmują się prowadzeniem fanpage’y takich marek jak: ZUS to nie MUS czy Milado Centrum Rozwoju Personalnego. Prowadzą również liczne kampanie reklamowe. To doświadczenie pozwala im przewidywać na co klient reaguje i jak na niego wpływać poprzez media społecznościowe.\nProwadzi audycję Twoja firma na Facebooku, która ma na celu edukację przedsiębiorców z obszaru marketingu w mediach społecznościowych, dzięki czemu będą oni mogli szybciej rozwijać swój biznes i pozyskiwać klientów. Możliwości jakie dają dzisiaj social media są nieocenione.\nJak tworzyć sprzedające filmiki na Facebooka? (8) - 4 lata temu\nJak tworzyć niezliczoną ilość contentu w Social Media (2) - 4 lata temu\nZadania firmy w Social Media - 4 lata temu\ntani kantor - - 30.00\nPrzewodnik Mazury - - 30.00


"Frania" wciąż popularna | Informacje\n06 LUTEGO 2008, 16:15\n"Frania" wciąż popularna\nZabytkowa pralka z PRL-u nadal popularna. Wprowadzona na rynek w latach 60-tych "Frania" jest produkowana do dziś.\nPoczątkowo wirnik pralki był napędzany silnikiem z paskiem klinowym znajdującym się z boku, na zewnątrz pralki. Późniejsze wersje miały wirnik na dnie pralki, co było miało być rozwiązaniem "skuteczniejszym i praktyczniejszym". Urządzenie wymyślone do prania, wykorzystywane jest również do innych celów, np. do ubijania masła lub mycia warzyw.\nFrania była produkowana w kilku wytwórniach i w kilku odmianach, m.in. z wyżymaczką, czy z podgrzewaną automatycznie wodą.\nDziś "Frania" jest produkowana przez Fabrykę Naczyń Emaliowanych "Światowit" w Myszkowie. Według Beaty Stanowskiej, dyrektor ds. sprzedaży fabryka produkuje rocznie około 50 tys. pralek.\n"Frania" model MD-16 to wydatek rzędu 315 złotych.


Zmasowany atak moździerzowy rebeliantów na Damaszek (wideo) - Sputnik Polska Widgets Magazine\n11:16 18 Styczeń 2019\nZmasowany atak moździerzowy rebeliantów na Damaszek (wideo)\n17:45 07.11.2017 (zaktualizowano 17:50 07.11.2017) Krótki link\nRebelianci przeprowadzili zmasowany atak moździerzowy na Damaszek, wystrzeliwując ze swych pozycji we Wschodniej Gucie ponad dziesięć pocisków.\nRosyjscy dziennikarze ranni w Syrii\nKilka pocisków wybuchło niedaleko siedziby syryjskiego parlamentu w centrum miasta oraz w pobliżu rosyjskiej ambasady. Placówka dyplomatyczna nie ucierpiała. Pojawiły się doniesienia o ofiarach śmiertelnych i rannych wśród ludności cywilnej. Nie podano dokładnej liczby ofiar, ale – według stołecznej policji – co najmniej 1 osoba zginęła, a 16 zostało rannych, informuje muraselon.\nДамаск подвергся массированному минометному ударуhttps://t.co/2Kg8WobBdm pic.twitter.com/O8xXg8LskU\n— Телеканал "Звезда" (@zvezdanews) November 7, 2017\natak, Damaszek, Syria


Nazaretanki z Domu Maryi Oblubienicy Ducha Świętego | Niedziela.pl\nZgromadzenie Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu w Kielcach\nNiedziela kielecka 40/2013, str. 4-5\nPrzybyły do Kielc tuż przed rozpoczęciem II wojny światowej, z myślą o utworzeniu szkoły. Wojna przekreśliła ich plany. W trudnych latach okupacji pozostały z mieszkańcami, niosąc pomoc uchodźcom, więźniom i dzieciom. Dziś codziennie można je spotkać w Kurii i w Biurze Caritas Kieleckiej, gdzie posługują od wielu lat, koordynując różne inicjatywy i charytatywne dzieła. Nazaretańska prostota, gościnność i troska o człowieka, wpisana jest w charyzmat zgromadzenia, które służy na 5 kontynentach w 12 krajach.\nSiostry nazaretanki przybyły do Kielc na zaproszenie bp. Czesława Kaczmarka, który w lipcu 1939 roku powierzył im organizację i prowadzenie szkoły katolickiej św. Jadwigi Królowej. Nikt nie spodziewał się, że 1 września zamiast dzwonka uczniowie usłyszą wycie syren i huk spadających na miasto bomb. Budynek szkolny od razu przejęła niemiecka żandarmeria.\nPrzełożona zgromadzenia, odpowiadając na potrzeby ludności, utworzyła przy Caritas kuchnię dla ubogich, w której wielu głodnych mieszkańców codziennie otrzymywało talerz zupy. Po rozwiązaniu Caritas, kuchnia funkcjonowała przy RGO. Podczas okupacji siostry dożywiały też więźniów przy ul. Leśnej w budynku gimnazjum bł. Kingi i wysyłały paczki do obozów 14 księżom diecezji kieleckiej. Pokoje w internacie, który miał służyć przyszłym uczniom, siostry przekazały kieleckiemu Seminarium, które w tym czasie było bezdomne, bo Niemcy przejęli budynek na szpital. 3 grudnia sprawowana była pierwsza Msza św. w skromnie urządzonej kaplicy na parterze. Kiedy seminarium odzyskało swoje budynki, pokoje internatu zajęła prywatna szkoła krawiecka. W 1942 - kielecki Dom zaczął przyjmować postulantki.\nPo upadku Powstania Warszawskiego siostry śpieszyły z pomocą uchodźcom i ich dzieciom. Umieszczono ich czasowo w schronisku przy ul. Wschodniej. Podczas ataków artyleryjskich w styczniu 1945 roku ucierpiała kaplica w Domu sióstr. Tylko ołtarz został nietknięty. Po przejściu frontu i wycofaniu się Niemców z miasta, w lutym szkoła nazaretanek otworzyła swoje podwoje dla uczniów. Od wielu lat kilka razy do roku, także przy okazji świąt byli absolwenci „Nazaretu” spotykają się u sióstr, wspomnieniom nie ma końca.\nSiostry otwierają szkołę\nSiostry prowadziły zajęcia w szkole podstawowej i liceum. Klasy były pełne, a niektóre musiały pracować na dwie zmiany. Otwarto też internat i przedszkole. Placówka rozwijała się bardzo prężnie, była jedną z największych w Kielcach szkół. Nauczanie stało na wysokim poziomie, ale władze komunistyczne już miały swoje plany w stosunku do Kościoła. W 1960 roku (kiedy do przedszkola uczęszczało 60 dzieci, do SP - 841 uczniów, a do liceum - 143 osoby) władze przejęły część szkolną budynku i internat. Siostrom, które znalazły się bez pracy, pozostawiono jedynie część klauzurową. Do1992 r. w budynkach nazaretanek swoją siedzibę miało LO im. Juliusza Słowackiego. Wtedy nazaretanki rozpoczęły nauczanie katechezy przy parafii św. Wojciecha, uczyły prywatnie religii dzieci dygnitarzy partyjnych, przygotowywały je do sakramentów, pracowały też w Kurii, a nawet w spółdzielni „Gromada”. Jednocześnie angażowały się w dzieła charytatywne, odwiedzając chorych w domach, asystowały księżom kapelanom. W 1962 r. nazaretanki były zmuszone całkowicie opuścić Dom i przenieść się do nowego lokalu przy pl. Panny Marii 1, w którym miała siedzibę także państwowa „Caritas”. Niestety, ze względu na zbyt wysoki czynsz, siostry musiały zwolnić pierwsze piętro lokalu, które przejęło po nich Biuro Górnicze. W trudnych warunkach pięć sióstr pozostało w mieście, katechizując i pracując w Kurii. Mimo przeróżnych przeciwności i ogromnej ciasnoty, placówka rozwijała się, przybywało sióstr. W 1989 r., w wolnej już Polsce, Caritas Kościelna została reaktywowana, siostry odzyskały lokal zajmowany przez Biuro Górnicze, a w 1992 r. zgromadzeniu zwrócono pierwotny Dom, który wymagał generalnego remontu. Siostry dostrzegając potrzebę katolickiego wychowania dzieci i młodzieży, postanowiły reaktywować szkołę. Pomoc w przygotowaniu budynku, wyposażeniu płynęła z całej diecezji kieleckiej, od wszystkich szkół nazaretańskichi z Polski i ze świata. W 2001 r. w „Nazarecie” zabrzmiał pierwszy od wielu lat dzwonek szkolny. Część sióstr pozostała w Domu przy pl. Najświętszej Maryi Panny, który nosi wezwanie Maryi Oblubienicy Ducha Świętego. I tak powstały dwie wspólnoty nazaretańskie.\nW nazaretańskiej rodzinie\nDom przy Placu Najświętszej Maryi Panny zamieszkuje dziesięć sióstr. Każda z nich ma swoje zadania. S. Jadwiga Juszko, przełożona Domu, pełni funkcję kierownika Biura Zarządu Caritas Kieleckiej - największej organizacji pozarządowej w regionie, która rocznie niesie wsparcie dziesiątkom tysięcy mieszkańców diecezji. S. Lucjana w Kielcach od 28 lat posługuje w Kurii, pracując w kasie, wcześniej przez wiele lat pracowała w notariacie, obecnie to zadanie wykonuje s. Anna Maria, s. Noela pracuje na furcie. S. Angela - przez 25 lat swojej pracy poznała niemal wszystkie tajemnice w Archiwum Diecezjalnym. Codziennie pomaga korzystającym z Archiwum znaleźć odpowiednie dokumenty, fotografie itp., niezbędne w pracach badawczych. S. Iwona pracuje w Punkcie Pomocy Doraźnej. Jej gabinet jest jak sala z lekarzem na ostrym dyżurze. Codziennie trafiają się ludzie potrzebujący pomocy, nagłe i trudne sytuacje, które wymagają natychmiastowej reakcji. Ktoś jest załamany, bo właśnie stracił pracę, a ma trójkę dzieci na utrzymaniu, ktoś nie radzi sobie z depresją, ktoś inny ucierpiał w trakcie powodzi… Siostra uważnie słucha, radzi, odsyła do odpowiednich osób i komórek w instytucji. Ważne, aby pomoc była mądra i skuteczna. S. Cecylia jest księgową i kasjerką. Przez jej ręce przechodzą codziennie setki dokumentów dotyczących wpłat z parafii, zbiórek pieniędzy na hospicjum, na pomoc ofiarom katastrof i klęsk żywiołowych. Bardzo często przychodzą ludzie ubodzy, osoby szukające wsparcia nie tylko materialnego. Już samo wsłuchanie się w ich historię, wczucie się w ich sytuację wiele dla nich znaczy - mówi. Od wielu lat w Kielcach posługuje s. Imelda Grodecka - w czasach okupacji zaangażowana była w działania konspiracyjne. Jest skarbnicą wiedzy o historii zgromadzenia w Kielcach, pisze piękne wiersze. Dom sióstr jest miejscem otwartym, gościnność jest wpisana w ich charyzmat.\nKto poda kubek wody...\nPowołanie jest zawsze tajemnicą. Bóg posługuje się także innymi ludźmi. S. Zofia dzieli się swoją historią. Był 8 grudnia 1972 roku. Zofia i dwie jej siostry wybrały się do Częstochowy na święto Niepokalanego Poczęcia NMP. Mama dała pieniądze, aby zamówiły Mszę św. na Jasnej Górze i aby sobie coś kupiły. - Straciłyśmy wszystkie pieniądze i nie miałyśmy nawet złotówki, a strasznie chciało nam się pić. Zapukałyśmy do sióstr nazaretanek przy ul. 7 Kamienic 23. Moja młodsza siostra, odważniejsza, poprosiła siostrę o wodę. Po chwili jedna z sióstr przyniosła nam wodę z sokiem. Wspomnienie tej gościnności nazaretańskiej o smaku owocowego soku okazało się decydujące przy wyborze zgromadzenia. Chciała zostać nazaretanką. Minęło wiele lat (w tym czasie pracowała w Rzymie i w Australii), s. Zofia przyjechała do Kielc i troskliwie każdego dnia opiekowała się chorą s. Lucjaną. Pewnego dnia opowiadały sobie historię swojego powołania. Kiedy s. Zofia opowiedziała swoją, s. Lucjana przyznała, że to ona podarowała spragnionym dziewczynom wodę z sokiem. - Ona stanęła u początków mojej drogi powołania, ja u kresu jej życia - mówi s. Zofia, która zawsze czeka z obiadem na siostry.\nTo kaplica z piękną ikoną Świętej Rodziny. Siostry zbierają się tutaj na wspólną modlitwę kilka razy w ciągu dnia, są to Jutrznia, medytacja, Eucharystia, Nieszpory, Różaniec, Litania. Omadlają sprawy rodzin, chorych, cierpiących, kapłanów, modlą się o pokój w Syrii i w innych rejonach ogarniętych wojnami. Ludzie przysyłają do Domu Prowincjalnego intencje, które trafiają do wszystkich domów: o uzdrowienie miłości małżeńskiej, o dobrych małżonków dla dzieci, o trzeźwość w rodzinie itd. Siostry modlą się w tych intencjach nowenną za przyczyną bł. Matki Założycielki. A po jakimś czasie przychodzą (ku radości sióstr) podziękowania: np. za dar narodzin córki Małgorzaty i Marka. Co dzień w kaplicy siostry uczestniczą we Mszy św., którą sprawuje ich kapelan ks. Sylwester Okła. W kaplicy znajdują się również relikwie Matki Założycielki i Ojca Świętego Jana Pawła II. Pod tym sercem znajduje się szczególne miejsce - Okno Życia (poświęcone przez bp. Kazimierza Gurdę), które uratowało już dwoje maleńkich dzieci. Siostry są strażniczkami Okna Życia - mówił bp Kazimierz Ryczan, który powierzył opiekę nad tym miejscem nazaretankom.\nPo prostu Nazaret\nZgromadzenie powstało w 1875 r. w Rzymie z inicjatywy Polki - Franciszki Siedliskiej, która przyjęła imię Maria od Pana Jezusa Dobrego Pasterza. Pierwszy dom założyła w Rzymie, a następnie w Krakowie, potem w Stanach Zjednoczonych, beatyfikowana przez papieża Jana Pawła II - 23 kwietnia 1989 r. - Duchowość naszej rodziny zakonnej ma swoje źródło w tajemnicy życia Jezusa Maryi i Józefa - mówią siostry. O zgromadzeniu mówią po prostu „Nazaret”. Przez konsekrację siostry dążą do poszukiwania i odnajdywania Boga w najzwyklejszych doświadczeniach życia. „Nazaret” to także: „prostota otwartość, gościnność, umiłowanie Kościoła, Ojca świętego i wzajemna miłość we wspólnotach, codzienna modlitwa i troska o rodziny”.\nOddane rodzinom do końca\nSiostry potwierdziły swoje oddanie rodzinom heroiczną postawą w czasie okupacyjnej nocy. W 1943 r. w Nowogródku 11sióstr nazaretanek złożyło Bogu ofiarę z życia, prosząc w zamian o uwolnienie aresztowanych ojców rodzin. 5 marca 2000 r. Jan Paweł II beatyfikował męczenniczki z Nowogródka - S. M. Stellę i 10 współsióstr nazaretanek.\nW następnym numerze zaprezentujemy Zakon Sióstr Karmelitanek Bosych - Dom w Kielcach


Karta atlantycka - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy\nKarta atlantycka, ang. Atlantic Charter,\namerykańsko-brytyjska deklaracja określająca zasady ładu pokojowego po II wojnie światowej, ogłoszona 14 VIII 1941, sygnowana przez prezydenta USA, F.D. Roosevelta, i premiera Wielkiej Brytanii, W. Churchilla.\nOkreślała cele wojenne obu mocarstw i zasady, na jakich zamierzały ukształtować powojenny ład światowy (m.in. rezygnacja z podbojów i aneksji, respektowanie prawa narodów do suwerenności i swobodnego wyboru formy ustroju, uznanie wolności mórz i oceanów, rozbrojenie państw-agresorów i wyrzeczenie się stosowania siły w stosunkach międzynarodowych); Kartę atlantycką podpisały rządy 9 państw europejskich — członkowie koalicji antyhitlerowskiej (m.in. Polska i ZSRR), na międzynarodowej konferencji w Londynie 24 IX 1941; do Karty atlantyckiej odwoływała się Deklaracja Narodów Zjednoczonych.\nWelles Sumner Benjamin


Hotele 3 gwiazdkowe Mississauga\nHilton Garden Inn Toronto Airport West/Mississauga szczycący się lokalizacją koło Grand Highland Golf Course, Wild Water Kingdom i Mississaugua Golf and Country Club, oferuje 152 pokoi i dysponuje rusztem do barbeque, patio i rozkładanymi fotelami plażowymi. Więcej informacji\nDysponujący słonecznym tarasem, polem golfowym i pokojami dla alergików, 3-gwiazdkowy Hilton Garden Inn Toronto Airport oferuje 224 luksusowe pokoje. Do Wild Water Kingdom, International Centre i CN Tower goście mogą dostać się w ciągu 30-minutowego spaceru. Więcej informacji\nDysponujący parkiem wodnym, krytym basenem i polem golfowym, 3-gwiazdkowy Sandman Signature Mississauga Hotel oferuje 224 piękne pokoje. Wyśmienity hotel wybudowany został w 1986 i odnowiony w 2010 roku. Więcej informacji\n3-gwiazdkowy Courtyard By Marriott Toronto Mississauga/Meadowvale Hotel oferuje wygodne pokoje niedaleko Hershey Centre, Mississaugua Golf and Country Club i Apollo Convention Centre. Hotel otworzył po raz pierwszy swoje drzwi w 2002 i został przebudowany w 2012. Więcej informacji\nZnajdujący się w biznesowej dzielnicy Best Western Plus Toronto Airport Hotel oferuje kompaktowe pokoje oraz basen, klub nocny i pole golfowe. Obiekt został otwarty w 1989 i oferuje tradycyjną architekturę. Więcej informacji\nOryginalny Courtyard Mississauga-Airport Corporate Centre West Hotel oferuje pokoje w górskiej dzielnicy Mississauga. Courtyard Mississauga-Airport Corporate Centre West Hotel zakwaterowuje gości do swych wygodnych pokoi od 2005 roku. Więcej informacji\nErindale GO Station (6)\nHotele Scarborough - 39 km\nWinnipeg hotele Kanada\nEnglish - 3 star hotels in Mississauga


Co to MHTML. Encyklopedia\nMHTML – standard dodawania zasobów, które w normalnych stronach HTTP są pobierane z zewnątrz, takich jak obrazy lub pliki dźwiękowe, do tego samego pliku co kod HTML. Dołączane pliki z danymi są kodowane za pomocą MIME. Powszechną, choć błędną nazwą tego standardu jest MHT.\nTreść dokumentu MHTML jest kodowana w taki sposób, jakby był on wiadomością email, z użyciem typu MIME multipart/related. Pierwsza część dokumentu to zakodowany w normalny sposób plik HTML. Kolejne części dokumentu MHTML to dodatkowe zasoby identyfikowane za pomocą ich oryginalnych adresów URL.\n1. Obsługa w przeglądarkach\nProces zapisywania strony HTML wraz z jej zasobami w formie pliku MHTML nie jest całkowicie ustandaryzowany wśród przeglądarek, które ten proces obsługują. Z tego powodu strona zapisana jako plik MHTML może być renderowana wyświetlana inaczej w innych przeglądarkach, niż w przeglądarce, która posłużyła do stworzenia danego pliku.\nMaxthon – Maxthon od wczesnych wersji przeglądarki MyIE z roku 2002 wspiera natywne zapisywanie stron w postaci archiwów MHTML poprzez użycie silnika Trident. Od wersji 3.4.2.600 udostępniona 26 czerwca 2012 wspiera również zapisywanie całkowicie zgodne ze standardem MHTML używając silnika WebKit. Wszystkie wersje przeglądarki Maxthon potrafią w pełni otwierać pliki MHT.\nMozilla Firefox – co prawda przeglądarka Firefox począwszy od wersji 1.5.0.4 nie zawiera bezpośredniego wsparcia dla zapisywania stron w postaci plików MHTML, funkcja ta może być uzyskana w systemach Windows poprzez zainstalowanie wolnodostępnego rozszerzenia Mozilla Archive Format, do którego kompletną dokumentację zawierającą m.in. instrukcję obsługi, specyfikację wraz z opisem obsługiwanego formatu oraz kod źródłowy programu można znaleźć na stronie wydawcy. Ze strony można także pobrać najbardziej aktualną wersję wtyczki. Istnieje także alternatywne rozszerzenie UnMHT, które pozwala na przeglądanie oraz zapisywanie zaczynając od wersji 3.0.0 stron w formacie MHTML na każdym obsługiwanym systemie. Zaczynając od wersji 3.3.0 wprowadzono obsługę języka polskiego.\nInternet Explorer – wprawdzie Internet Explorer pozwala użytkownikom na zapisywanie stron WWW w postaci Web Archive, tj. pojedynczego pliku MHTML, jednakże funkcja ta może być niezdolna do zapisywania pewnych stron, szczególnie tych zawierających skrypty.\nOpera – obsługa zapisu stron w postaci MHTML jest dostępna w Operze 9.0 od czasu tygodniowej kompilacji 8265 udostępnionej 10 marca 2006.\nSafari – przeglądarka firmy Apple Inc. nie obsługuje formatu MHTML. Zamiast tego stosuje ona format WebArchive.\nGoogle Chrome – przeglądarka ta nie wspiera MHTML, ale istnieją rozszerzenia, które umożliwiają tworzenie MHTML np. Save As MHTML, czy Save As Mht.\n2. Edycja plików MHTML\nWłasny edytor HTML firmy Microsoft, FrontPage, i jego procesor tekstu, Microsoft Word, nie potrafią poprawnie odczytać plików MHTML stworzonych w przeglądarce Internet Explorer. Dodatkowo programy z pakietu biurowego Microsoft Office zapisują zawartość zasobów poprzez łącza względne, podczas gdy Internet Explorer zapisuje plik MHTML używając łączy bezwzględnych.\nAktualnie poprawnie pliki MHTML edytuje program Microsoft SharePoint Designer 2007.\nZdjęcia ekranu lub jego fragmentów można zapisać w formatach: PNG GIF JPEG MHTML Za pomocą aplikacji możliwe jest też wysłanie pliku za pomocą poczty elektronicznej\nmultipart related: MIME E - mail Zdefiniowany w RFC 2387 i używany przez MHTML HTML mail Typ text: Tekst zrozumiały dla ludzi lub kod źródłowy text css:


Boczek parzony | sio-smutki! Monika od kuchni\nsio-smutki 2/24/2015 2 Święta: Wielkanoc , wędliny , wieprzowina\nZbliża się wiosna, i to całkiem szybko- cieszy mnie bardzo dłuższy dzień i w końcu lepsze światło do zdjęć ;) Oczywiście nie tylko, jest masa drobnych, małych przyjemnostek - choćby kilka złocistożółtych kwiatuszków wypatrzonych na niedzielnym spacerze - jakie one są piękne :)\nZbliża się też Wielkanoc i zaczynam też myśleć nad potrawami świątecznymi. Na pewno zadbamy o pyszne wędliny, a taką z całą pewnością jest dobrze przyprawiony, mięciutki boczek parzony. Jak dla mnie - kanapka z plastrem takiego boczku, muśniętym chrzanem lub musztardą i obowiązkowo posypana rzeżuchą - to cudo kulinarne :)\n1 łyżka suszonej kolendry (lub pietruszki)\n1 płaska łyżeczka białego mielonego pieprzu\n2 łyżki suszonej czerwonej i zielonej papryki (w kawałkach)\nW moździerzu mieszam sól, czosnek, majeranek, kolendrę, kminek, paprykę i gorczycę - powstałą mieszanką nacieram umyty i osuszony boczek, szczelnie zawijam i odkładam na noc do lodówki. Do szerokiego garnka wlewam wodę, dodaję liście laurowe, pieprz i ziele angielskie, zagotowuję, zmniejszam ogień by płyn przestał się gotować- wkładam boczek na 30 minut. Wyłączam, pozostawiam do całkowitego ostygnięcia (mięso w garnku), następnie podgrzewam jeszcze raz do b. krótkiego zagotowania i pozostawiam do ostygnięcia. Proces powtarzam jeszcze trzeci, ostatni raz.\nBoczek jest doskonały zarówno na ciepło, jak i na zimno.\nKulinarna Maniusia 24 lutego 2015 12:21\nUnknown 7 listopada 2019 15:59\nPolecam ten przepis jest doskonały. mnie osobiście smakuje .PYCHA


Kaspersky wykrywa luki dnia zerowego, bezpieczeństwo, internet i komputery\nKaspersky wykrywa luki dnia zerowego\nID artykułu: 60400 / 2264\nPóźną wiosną 2020 r. automatyczne technologie wykrywania firmy Kaspersky udaremniły cyberatak ukierunkowany na południowokoreańską firmę. Dokładna analiza wykazała, że w ataku wykorzystano nieznany wcześniej łańcuch dwóch exploitów wykorzystujących luki dnia zerowego. Pierwszy wykorzystywał podatności w przeglądarce Internet Explorer 11 i umożliwiał zdalne wykonanie kodu, drugi - w systemie Windows i pozwalał na zwiększenie uprawnień szkodliwego programu. Drugi z exploitów atakował najnowsze wersje systemu Windows 10. Luka dnia zerowego to rodzaj nieznanego wcześniej błędu w oprogramowaniu. Z kolei exploit to szkodliwe narzędzie wykorzystujące taką lukę do infekowania systemów i wykonywania w nich szkodliwych działań. Jeśli luka zostanie wykryta przez cyberprzestępców zanim zostanie załatana przez producenta oprogramowania, umożliwia dyskretne przeprowadzenie szkodliwych działań powodujących poważne i nieoczekiwane szkody.\nAtaki z wykorzystaniem luk dnia zerowego to zawsze spore wydarzenie dla społeczności związanej z cyberbezpieczeństwem. Wykrycie takiej luki zmusza producentów do szybkiego udostępnienia poprawki, a użytkowników - do zainstalowania wszystkich niezbędnych aktualizacji. Opisywany atak jest szczególnie interesujący, ponieważ o ile wcześniejsze exploity miały na celu głównie zwiększanie uprawnień, w tym przypadku wykorzystano bardziej niebezpieczne narzędzie, które posiada możliwości zdalnego wykonania kodu. W połączeniu z atakowaniem najnowszych kompilacji systemu Windows 10 wykryty atak stanowi obecnie prawdziwą rzadkość. Po raz kolejny przypomina o tym, że aby móc proaktywnie wykrywać najnowsze zagrożenia dnia zerowego, należy inwestować w wiarygodną analizę zagrożeń i sprawdzone technologie bezpieczeństwa powiedział Boris Larin, ekspert ds. cyberbezpieczeństwa z firmy Kaspersky.\nPoprawka dla luki umożliwiającej zwiększenie uprawnień CVE-2020-0986 została opublikowana 9 czerwca 2020 r.\nPoprawka dla luki umożliwiającej zdalne wykonanie kodu CVE-2020-1380 została opublikowana 11 sierpnia 2020 r.\nPorady bezpieczeństwa Eksperci z firmy Kaspersky zalecają następujące środki bezpieczeństwa pozwalające zabezpieczyć się przed opisywanym zagrożeniem:\nAktywacja: 12/08/20 09:56, odsłony: 94


Widzew Łódź - Stal Głowno 5:1. Kamil Zieliński (prawie) jak Robert Lewandowski Sport\nBartłomiej Derdzikowski 30.09.2015 17:45\nCztery gole Kamila Zielińskiego i jeden Nikodema Kasperczaka dały Widzewowi pewną wygraną ze Stalą Głowno. Trudno wymarzyć sobie lepszy debiut nowego trenera\nDebiut Marcina Płuski na trenerskiej ławce Widzewa był bez wątpienia wydarzeniem nr 1 meczu Widzewa ze Stalą. To oczywiste. Tak jest zawsze, gdy w drużynie zmienia się szkoleniowiec. Tym razem jednak była to chwila szczególna, bo Płuska to najmłodszy trener w historii Widzewa.\nWydarzeniem numer dwa meczu łodzian z 17. zespołem ligi był z kolei powrót na boisko Vladimira Bednara. Słowak zagrał tylko w pierwszej kolejce czwartoligowego sezonu. Doznał wtedy kontuzji i od tamtej pory nie pojawił się na boisku. W poprzedniej kolejce, gdy trenerem Widzewa nie był już Witold Obarek, Bednar poprowadził zespół z ławki do wygranej z Orłem Nieborów. Do łódzkiego klubu przyszedł jednak po to, by grać i w końcu na boisko wrócił.\nDebiut Płuski i powrót Bednara bardzo szybko przyćmił jednak Kamil Zieliński. Nowy napastnik łódzkiej drużyny w ciągu pierwszych 5 minut strzelił dwa gole. Najpierw wykończył akcję z prawej strony boiska (asysta Aleksandra Majerza), a chwilę później wykorzystał podanie Adriana Budki i nie pomylił się w sytuacji sam na sam z bramkarzem Stali. W dwóch ostatnich meczach Zieliński zdobył cztery gole i to najdobitniej pokazuje, jak bardzo Widzewowi brakowało napastnika z prawdziwego zdarzenia. Od początku rozgrywek łódzka drużyna miała wielkie problemy ze skutecznością.\nSzybkie dwubramkowe prowadzenie wskazywało, że dla Widzewa będzie to wyjątkowo łatwy mecz. Tyle tylko, że już w 12. min po błędzie Kamila Bartosa kontaktowego gola zdobył Przemysław Szubert. Niedługo potem mógł być nawet remis, po tym jak z dośrodkowaniem minął się Michał Sokołowicz. Na szczęście dla Widzewa piłkę głową na rzut rożny wybił Michał Czaplarski.\nDo przerwy więcej goli nie padło, chociaż oba zespoły miały swoje szanse i to 100-procentowe. Po stronie Stali zmarnował taką Damian Fortuna, a po stronie Widzewa dwa razy pomylili się Mariusz Rachubiński i Zieliński. Ten drugi miał wprost idealną okazję.\nAle była jeszcze druga połowa... W 56. min najlepszy napastnik łódzkiej drużyny znalazł się sam przed bramkarzem Stali i tym razem nie dał mu żadnych szans - piłka po jego strzale z powietrza wylądowała w siatce. Nie minął kwadrans, a Zieliński miał już na koncie gola nr 4. Tym razem wygrał walkę bark w bark z jednym obrońców, a potem spokojnym strzałem po ziemi pokonał bramkarza rywali.\nW ośmiu pierwszych meczach sezonu Widzew zdobył osiem goli. W dwóch ostatnich sam Zieliński strzelił ich sześć. W 78. min trener Płuska zdjął go z boiska i kibice trochę żałowali, że ich nowy ulubieniec nie miał szansy na piątego gola i tym samym powtórzenie wyczynu Roberta Lewandowskiego, który niedawno wbił pięć bramek Wolfsburgowi. Gol nr 5 dla Widzewa jednak padł, bo w 87. min bramkarza Stali pokonał zmiennik Zielińskiego Nikodem Kasperczak.\nTo był wymarzony debiut trenera Płuski, chociaż trzeba obiektywnie przyznać, że Stal to najsłabsza drużyna, z jaką w tym sezonie mierzył się Widzew.\nGole: Zieliński (3., 5., 56., 70.) - Florczak (12.)\nWidzew: Sokołowicz - Pietras, Czaplarski, Bednar Ż, Bartos - Kralkowski, Rachubiński, Okachi Ż, Budka (51. Świątkiewicz) - Majerz (46. Kozieł Ż) - Zieliński (78. Kasperczak)


Dlaczego warto znać niemiecki? - Structura\nNiemiecki jest jednym z najczęściej używanych języków w Europie\nPosługuje się nim blisko 120 milionów ludzi – dla takiej liczby osób jest językiem ojczystym. Wykorzystasz go nie tylko w Niemczech, ale również w Austrii i Szwajcarii, w Luxemburgu i Lichtensteinie. Pomoże Ci się porozumieć we wschodniej Francji, Belgii, Holandii, Danii, a nawet w północnych Włoszech. Posługują się nim również Czesi oraz mieszkańcy Rumunii, a nawet Rosji. Wyjeżdżając dalej poza kontynent, zaskoczy fakt, że niemieckiego używa się również w afrykańskiej Namibii.\nNiemcy mają jedną z najsilniejszych gospodarek na świecie\nNiemcy – największa potęga gospodarcza Unii i jedna z większych na świecie, która cały czas się rozwija dzięki sektorowi samochodowemu, elektronicznemu, maszynowemu, chemicznemu, nanotechnologii i sektorowi ochrony środowiska. Niemieckie produkty cieszą się na świecie uznaniem i zaufaniem dzięki czemu Niemcy są drugim, największym na świecie eksporterem. Szwajcaria z kolei – inny kraj niemieckojęzyczny, ma jeden z najwyższych standardów życia na świecie.\nZnajomość niemieckiego otwiera możliwości biznesowe\nNiemcy są atrakcyjnym rynkiem dla inwestorów zagranicznych. Na ich terenie znajduje się blisko 500 największych firm na świecie. Łącznie działa tu 45 tys. firm zagranicznych. Japończycy – druga najpotężniejsza gospodarka świata – zrozumieli jakie korzyści może przynieść nauka języka niemieckiego – aż 68% japońskich studentów uczy się tego języka. W USA firmy niemieckie otworzyły blisko 700 000 miejsc pracy, a kandydaci wykazujący się znajomością języka niemieckiego, zdobywali w procesach rekrutacyjnych więcej punktów niż ci, którzy posiadali liczniejsze inne talenty, ale nie władali niemieckim.\nNiemcy są innowatorami\nGutenberg – druk, Hertz – fale elektromagnetyczne, Ehrlich – chemioterapia, Einstein – teoria względności. 4 z najbardziej innowacyjnych na świecie firm mają siedzibę w Niemczech. Kraj ten znajduje 3 miejsce na świecie ze względu na liczbę zgłoszeń patentowych, a niemieckie firmy każdego roku wprowadzają na rynek nowe produkty. Niemcy eksportują produkty high-tech i nowe technologie. W Monachium znajduje się aż 115 firm zajmujących się biotechnologią, a w całym kraju jest ich ok 600! Drezno stało się stolicą produkcji mikroprocesorów, a 2/3 największych targów technologicznych na świcie (CeBIT, IFA) odbywa się właśnie tu.\nNiemcy uwielbiają podróżować\nNiemcy mają 6 tygodni urlopu i stać ich na podróżowanie. 3/4 urlopów spędzają w obcych krajach więc masz realną szansę na spotkanie ich w czasie swoich wakacji – praktycznie w każdym miejscu, do którego się wybierzesz. Kraje śródziemnomorskie i USA to zdecydowanie ich ulubione kierunki wyjazdowe. Podobnie jak Karaiby. Przemysł turystyczny w Niemczech kwitnie, z czego korzystają również Polacy coraz częściej kupujący wycieczki zagraniczne w niemieckich biurach podróży.\nJedna na dziesięć książek wydawana jest w języku niemieckim\n80 000 tytułów rocznie publikują niemieckie wydawnictwa. To nie jest język przeszłości – wielu naukowców i badaczy posługuje się tym właśnie językiem w swoich pracach, a ponieważ tylko niewielki odsetek jest tłumaczony na obce języki, tylko znajomość niemieckiego pozwala sięgać po wybitne tytuły.\nBogate dziedzictwo kulturowe krajów niemieckojęzycznych\nNiemcy noszą miano kraju “Dichter und Denker” – poetów i myślicieli. Goethe, Thomas Mann, Franz Kafka, Hermann Hesse i inni. 10 nagród Nobla w dziedzinie literatury. A muzyka? Mozart, Bach, Beethoven, Strauss, Wagner – do dziś Wiedeń jest międzynarodowym centrum muzyki. Filozofia? Kant, Hegel, Marks, Nietzsche mieli wpływ na współczesne społeczeństwo. Psychologia? Freud i Jung na zawsze zmienili sposób myślenia o ludzkim zachowaniu.\nPoza tym naukowcy z krajów niemieckojęzycznych zdobyli kilkadziesiąt nagród Nobla w dziedzinie chemii, fizyki i medycyny.\nZnajomość języka niemieckiego ułatwia i poszerza dostęp do niezliczonych dzieł literatury, muzyki, nauki.\nFiszki, czyli sposób na skuteczną naukę niemieckiego dla wzrokowców\nJak zmotywować się do nauki języka niemieckiego?


Energoforum | Rodzaje rekuperatorów\nRekuperatory wybrane - przegląd\nRekuperator wyposażony jest głównie w wentylatory (nawiewny oraz wywiewny) oraz wymiennik. Pierwszy element służy do transportu powietrza z i na zewnątrz. Natomiast drugi zapewnia możliwość odzysku ciepła. Oczywiście w rekuperatorze znajdziemy również inne elementy, ale te są najważniejsze.\nSkuteczność oraz możliwości odzysku ciepła zależne są od rodzaju wymiennika ciepła, dlatego na tym elemencie warto się skupić przed wyborem urządzenia. Odzysk ciepła waha się w zależności od rodzaju – 65 – 95%. Różnica jest więc spora.\nWymiennik to element znajdujący się w rekuperatorze. Przechodzi przez niego powietrze, które jest odprowadzane z budynku oraz powietrze, które doprowadzamy z zewnątrz. W zależności od rodzaju może być zbudowany z ułożonych względem siebie kanałów lub bębna.\nCiepłe powietrze wewnętrzne przechodząc przez wymiennik ogrzewa chłodne powietrze zewnętrzne. Dzięki temu straty ciepła w pomieszczeniach są o wiele mniejsze. W przypadku wentylacji grawitacyjnej, powietrze po prostu dostaje się do budynku – jeżeli jest chłodne to mamy wrażenie zimna. Są to więc dodatkowe koszty na ogrzewanie.\nW przypadku rekuperacji nie ma tego problemu, ponieważ powietrze doprowadzane do pomieszczeń jest już ogrzane, więc jego temperatura jest tylko trochę mniejsza niż powietrza wewnętrznego. Budynek jest wyposażony w świeże powietrze i nie trzeba dodatkowo grzać.\nNajczęściej stosowany jest rekuperator z krzyżowym wymiennikiem – głównie ze względu niskie koszty produkcji, a co za tym idzie – niższą cenę urządzeń. Powszechnie stosowany do instalacji w małych budynkach jednorodzinnych, gdzie nie potrzebny jest wysoki odzysk ciepła.\nWymiennik zbudowany jest z kanałów, które prowadzone są prostopadle do siebie. Przez nie przepływają strumienie powietrza pod kątem 90 stopni. W tym przypadku możemy spodziewać się odzysku ciepła na poziomie 65 – 70%, jest to więc dość mała skuteczność, ale wystarczająca w przypadku niewielkich instalacji.\nWadą tego rozwiązania jest szronienie wymiennika przy niskich temperaturach. Jednak można tego uniknąć stosując system by-pass, co niestety delikatnie zwiększa cenę urządzenia.\nZaletą wymiennika krzyżowego jest rozdzielenie strumieni powietrza, dzięki czemu nie ma możliwości przenoszenia się zapachów lub zanieczyszczeń do pomieszczenia.\nKolejnym, ale droższym typem wymiennika jest wymiennik obrotowy. Ma on budowę bębnową wykonaną z masy, która akumuluje ciepło. Wewnątrz znajduje się wirnik napędzany silnikiem, który obracając się przechodzi naprzemiennie przez obszar powietrza zużytego oraz świeżego. Konstrukcja sieci kanalików sprawia, że do kanałów wewnątrz walca wpływa raz powietrze nawiewane, a raz wywiewane.\nDzięki temu sprawność tego wymiennika osiąga nawet 90%, jest to więc rozwiązanie, które sprawdzi się nawet w dużych instalacjach.\nDużą zaletą tego wymiennika jest zdolność do odzyskiwania wilgoci z powietrza odprowadzanego, dzięki czemu działanie rekuperatora nie powoduje przesuszania powietrza w pomieszczeniach. Wymiennik ten jest również odporny na niskie temperatury i nie szroni się.\nGłówną wadą jest stosunkowo wysoki hałas oraz większy pobór prądu urządzenia.\nWymiennikiem, który charakteryzuje się najwyższą sprawnością jest wymiennik przeciwprądowy. Ze względu na konstrukcję i powierzchnię działania przypomina wymiennik krzyżowy, jednak z kilkoma ważnymi różnicami.\nW modelu tym kanały ułożone są równolegle względem siebie, a nie prostopadle, jak w przypadku wymiennika krzyżowego. Pozwala to na przepływ ciepłego i zimnego powietrza w przeciwnych kierunkach. Dzięki temu powietrze ogrzewa się dłużej, a sprawność wymiennika może osiągać nawet 95%.\nZe względu na konstrukcję małych szczelin, wymienniki te wymagają bardziej zaawansowanego sterowania w centrali, przez co rośnie cena urządzenia.\nJednak wykorzystane elementy powodują, że pobór prądu jest najniższy ze wszystkich typów rekuperatorów. Dodatkowo urządzenia te charakteryzują się małymi i praktycznymi wymiarami.\nNa rynku znajdziemy wielu producentów rekuperatorów. Dzięki temu mamy duży wachlarz wyboru i możliwości. Warto dobrać urządzenie, które będzie dopasowane do naszych potrzeb i możliwości – również warto skonsultować się z firmą monterską, która na pewno podpowie ciekawe rozwiązania. Przy zakupie koniecznie dowiedz się o typ wymiennika, ponieważ to właśnie ten element decyduje o możliwościach odzysku ciepła przez urządzenie.


Lampy sufitowe - Inspirander\nWyświetlanie 1–64 z 186 wyników\nWisząca lampa kryształowa w stylu glamour Wyne\nDowolny ProducentBazar BizarBroste CopenhagenHouse DoctorMadam StoltzMuubs\nLampy sufitowe: w stylu nowoczesnym, skandynawskim, lampy w stylu boho\nObok lamp podłogowych, kinkietów i lamp stołowych, lampy wiszące, zwane również lampami sufitowymi, od pokoleń przekonują do siebie jako niezbędne i stylowe oświetlenie wnętrz.\nLampy sufitowe w stylu nowoczesnym wykonane są z ceramiki lub kolorowego szkła lub metalu.\nDoskonale komponuje się z cięższymi meblami z drewna, lnianym obrusem oraz zastawą w stylu shabby chic. Lampy wiszące z chromu lub stali szlachetnej oraz lampa wisząca w kolorze czarnym doskonale pasują do industrialnych aranżacji wnętrz. Żyrandol jest również prawdziwym klasykiem i jako lampa sufitowa pięknie zdobi jadalnie i salony. A jeżeli wybierzesz żyrandol w stylu boho dodatkowo bardzo ociepli pomieszczenie.\nNiezwykle popularne są lampy sufitowe o okrągłym kształcie\nDzięki abażurowi z tkaniny w kolorze białym lub szarym i żarówkom LED lampa wisząca o nowoczesnym designie pasuje do niemal każdego pomieszczenia – od przedpokoju po salon, sypialnię i pokój dziecięcy.\nZ kolei lampy wiszące o wyglądzie vintage mają szczególny urok, a modele ze złotą powłoką wewnątrz tworzą wspaniałe efekty świetlne. W naszym asortymencie znajdą Państwo wiele niezwykłych lamp wiszących i pasujących do nich akcesoriów. Mamy też oświetlenie dla najbardziej wymagających artystów.\nLampy sufitowe wykonane z naturalnych materiałów\nKlosz lampy sufotowej wykonany z drewna może być pięknym akcentem, który nastrojowo oświetli jadalnię, a jednocześnie będzie stanowił element dekoracyjny. Mamy dużo lamp wiszących: industrialne lampy miedziane o uroku surowego statku parowego, lakierowane na czarno lampy w skandynawskim stylu, stylowe lampy wiszące w stylu boho, który jest bardzo modny.\nNiezwykle modna jest lampa wisząca z metalu\nDzięki błyszczącej powierzchni i różnorodnej kolorystyce nadaje się jako piękny dodatek do każdego stylu. Złota metalowa lampa sufitowa jest idealna do pomieszczenia stylu glamour, ciemnego utrzymanego w surowym stylu Bauhaus oraz industrialnym.\nIstnieje szeroka gama lamp wiszących, które mogą być wykorzystane do różnych stylów życia i pomieszczeń. Szczególnie eleganckie są kryształowe lampy wiszące, których kryształy dodają blasku każdemu pomieszczeniu. Ważnym elementem jest duża kulista lampa z kryształami, która urzeka nowoczesnym, eleganckim designem.\nAlternatywą są żyrandole, które dodają tego czegoś do każdego pomieszczenia. Szczególną popularnością cieszą się stylowe lampy wiszące, które sprawiają, że jadalnia nabiera nowego blasku. Z pewnością lampy boho nadają każdemu pomieszczeniu przytulności.\nLamy sufitowe z rattanu lub lampy sufitowe z trawy morskiej.\nDoskonale sprawdzą się w sypialniach oraz jadalniach. Naszą odpowiedzią na najgorętsze trendy boho wnętrzarskie jest lampa wykonana ręcznie, która może być oryginalnym elementem każdego z tych pomieszczeń.\nWnoszą do wnętrza powiew natury i świeżości. Impreza domowa z przyjaciółmi? Leniwy wieczór z książką? Relaksująca kąpiel w olejkach eterycznych?\nNajmodniejsze kształty opraw wiszących\nJako oprawy sufitowe, oprawy sufitowe łączą w sobie wyjątkową formę i funkcję. Oprawy wiszące urzekają wzornictwem w najróżniejszych kształtach. Wyraźne linie i geometryczne kształty są tak samo popularne jak ekstrawaganckie modele z ornamentami.\nW oświetleniu sufitowym stożek świetlny promieniuje w dół w kształcie cylindrycznym i oświetla konkretnie tylko jeden obszar. Im większa powierzchnia do oświetlenia, tym większa powinna być średnica klosza lampy sufitowej.\nAlternatywnie można również zastosować wielopłomienne lampy wiszące i w ten sposób skorzystać ze skoncentrowanej mocy promieniowania lamp – nad stołem jadalnym lub blatem roboczym w kuchni. Taka lampa sufitowa do kuchni i jadalni zachwyca designem i wysoką funkcjonalnością. W przeciwieństwie do wpuszczanych opraw sufitowych, oświetlenie wiszące z trzema płomieniami stanowi wyróżniający się element stylistyczny w każdym pomieszczeniu.\nGra kolorów lampy sufitowej: barwy światła i oprawy z możliwością ściemniania\nJeśli chodzi o kolor, to oczywiście zależy on od indywidualnych upodobań i celu, w jakim lampa wisząca ma być używana. Lampy sufitowe do jadalni lub kuchni są stosowane z ciepłym białym światłem jako nastrojowe źródło światła – tym bardziej przyjemne, jeśli jest ściemniane.\nW ten sposób kolacja staje się ucztą, a rozmowy z najbliższymi trwają w nieskończoność. Miłą odmianę oferuje naturalna lampa w stylu boho. Popularnością cieszą się z powodu atmosfery, którą tworzą.\nLampy sufitowe o regulowanej wysokości\nPrawie wszystkie lampy wiszące mają regulowaną wysokość. Dzięki temu można optymalnie dopasować lampę sufitową do wysokości sufitu w danym pomieszczeniu oraz do wysokości stołu.\nLampa sufitowa powinna być zamontowana w taki sposób, aby klosz nie wchodził w pole widzenia osób siedzących i nie utrudniał komunikacji.\nPonadto lampa wisząca nad stołem jadalnym lub kuchennym również nie powinna być montowana zbyt wysoko, ponieważ żarówki mogą oślepiać. Dobra zasada: tak długo, jak to konieczne i tak krótko, jak to możliwe! Między oprawą a stołem jadalnym należy pozostawić co najmniej 60 cm wolnej przestrzeni.\nJaka żarówka pasuje do mojej lampy sufitowej?\nDlaczego nie zdecydować się na lampę wiszącą LED? Dzięki temu można zaoszczędzić ponad 80 procent energii w porównaniu z tradycyjnymi źródłami światła. Należy również wziąć pod uwagę pożądaną barwę światła dla lampy wiszącej. W zależności od przeznaczenia, należy wybrać ciepłe białe lub białe światło. Warto zastosować mechanizm ściemniający światło.\nIdealny duet: jaka oprawa wisząca pasuje do jakiego stołu\nAby zapewnić równomierne oświetlenie stołu w jadalni, należy dobrać kształt i wielkość lampy wiszącej do jadalni zależnie od kształtu i wielkości stołu. jeżeli masz duże pomieszczenie i duży stół można również zainstalować kilka lamp sufitowych w stylu boho. Okrągłe lampy sufitowe idealnie zawisną nad kwadratowym stołem. Wygląda to z klasą i daje harmonijny efekt!\nKup lampę wiszącą online na INSPIRANDER.pl\nLampy wiszące w stylu boho oświetlają jadalnię miękkim światłem, dzięki czemu można siedzieć razem przy przyjemnym oświetleniu.\nLampa sufitowa może jednak zrobić o wiele więcej: jako ważny element wizualnie wyznacza tę przestrzeń i stawia ją w centrum uwagi. Struktura klosza w stylu boho gwarantuje niepowtarzalne efekty, a wszystko dzięki rozproszonemu światłu i rzucanym refleksom, tworzącym wspaniałą grę cieni.\nNaturalne, ekstrawaganckie, klasycznie eleganckie lub w stylu boho, poznaj nasz piękny wybór lamp sufitowych w INSPIRANDER.pl! Znajdziesz tu modele znanych marek i producentów – w korzystnej cenie. Ciesz się przeglądaniem, zakupami i urządzaniem! Sztuka pięknego życia.