Jak wybrać biuro rachunkowe, żeby nie żałować? - praktyczne porady | Rybnik\nJak wybrać biuro rachunkowe, żeby nie żałować? - praktyczne porady\nUtworzono: 12 styczeń 2020\nJeżeli zakładasz firmę, bardzo dobrze zastanów się nad tym, jaką księgowość wybrać, od tego w dużej mierze będzie zależeć to, jak będzie prosperować Twój biznes. Warto zdecydować się na współpracę z dobrym, cenionym biurem rachunkowym Warszawa Mokotów, które jak należy zajmie się Twoimi podatkami i nie wpakuje się w tarapaty.\nJednym z ważniejszych kryteriów, jakie trzeba wziąć pod uwagę decydując się na biuro rachunkowe Warszawa Mokotów jak np. taxservice.net.pl jest doświadczenie firmy. Biuro rachunkowe z dużym stażem, z pewnością zaopiekuje się naszymi interesami, jak należy. Oczywiście nie jest to regułą, bo trzeba wziąć pod uwagę to, że biura ksiegowe niekiedy zakładają księgowi, którzy do tej pory przez wiele lat pracowali na etat, tak więc mimo tego, że firma jest nowa na rynku, to ma w zespole wysoko wykwalifikowanych specjalistów. Warto po prostu wcześniej sprawdzić kompetencje poszczególnych księgowych, aby mieć gwarancję, że dobrze zajmą się naszymi finansami. W końcu rozliczenia podatkowe to dość skomplikowana sprawa i o pomyłkę nie jest trudno. Kompetencje to przede wszystkim wiedza zdobyta na studiach, ale również dociekliwość i zaangażowanie w powierzone zadania. Dobry księgowy doskonale orientuje się w prawie podatkowym i na bieżąco kontroluje sytuację firmy, a także zmiany w prawie.\nNie każdy zdaje sobie z tego sprawę, ale wiele biur rachunkowych Warszawa Mokotów korzysta z polis OC, które nie są odpowiednio dostosowane. Brak właściwego zakresu sprawia, że w przypadku błędu po stronie księgowego, możemy nie otrzymać wystarczającego zadośćuczynienia, tak więc nasza firma może być później stratna. Niestety podstawowa polisa OC to za mało, każda firma zajmująca się rozliczeniami podatkowymi, powinna posiadać szeroki zakres ubezpieczenia OC. Warto mieć to na uwadze, jeżeli chcemy nawiązać współpracę z dobrym biurem księgowym.\nCzy będzie obsługiwać Cię konkretna osoba i czym możesz liczyć na jej doradztwo?\nKolejna bardzo istotna kwestia jest taka, czy będzie Cię obsługiwać konkretna przypisana do ciebie osoba, czy też nie. W dobrych, nowoczesnych biurach rachunkowych Warszawa Mokotów zazwyczaj każdy klient ma swojego opiekuna, do którego może zgłosić się po poradę czy pomoc w sytuacjach awaryjnych. Taka osoba bardzo dobrze zna sytuację firmy, bo na co dzień pilnuje rozliczeń i terminów, więc będzie najlepszym doradcą. Trzeba trafić na biuro, które nie ogranicza się sztywno do swoich obowiązków, ale jest w stanie także fachowo doradzić przedsiębiorcom, aby mogli rozwija biznes i ograniczyć koszty.\nNajnowsze aktualności dla Rybnika\nBiblioteka Rybnik: Przekrój cyfrowo i za darmo\nPolicja Rybnik: Narkotyki ukrył w panelu sterowania szyb\nPolicja Rybnik: Tragiczny wypadek w Rybniku\nPolicja Rybnik: Pomimo zakazu chciała zrobić zakupy\nPowiat Rybnik: Informacja\nPowiat Rybnik: Informacja dla konsumentów\nPowiat Rybnik: Powiat Rybnicki pomaga służbie zdrowia\nBiblioteka Rybnik: Legimi – pobierz kod i czytaj za darmo\n03 kwiecień 2020\nCo warto wiedzieć o koronawirusie SARS-CoV-2\nJak zwiększyć kreatywność u dziecka?\nPrzewaga content marketingu nad zwykłą reklamą\nJak poprawić kontakt z klientem na firmowym Facebooku\nWrocław, Fabryczna – co warto wiedzieć o biurach do wynajęcia w tej lokalizacji?\n© 2020 iRybnik


kwietnia 2016 ~ Lego ergo sum - blog o książkach\n26 comments Pomijając niezwykle obfitą wymianę, w kwietniu byłam wyjątkowo grzeczna.\n2 comments Gaja Grzegorzewska świeci od\nkilku lat na polskim firmamencie gwiazd literatury. Jej najnowsza powieść z całą\npewnością sprawi, że drogę do jej twórczości znajdą kolejne osoby – jest ona bowiem\ntak nietuzinkowa, że z całą pewnością zarówno jej treść, jak i sama forma\noraz nazwisko autorki na długo zostaną w pamięci czytelnika, wywołując apetyt na więcej. A wszystko przez to, że\nGrzegorzewska ma w nosie konwenanse i reguły gatunkowe. Język narracji\nzostał spuszczony ze smyczy, podobnie jak niektórzy bohaterowie, trwający w kazirodczym\nzwiązku. Nie ma tu miejsca na subtelności i delikatności. Warstwa lingwistyczna jest mięsista,\ntak samo jak przewrotna fabuła.\nAutorka dzieli swoją najnowszą\npowieść na części: wprowadza kilka równoległych wątków, które przeplatają się,\nzacierając jednocześnie ślady – nie tylko poszukiwanego przestępcy, ale też\npoczynań bohaterów. Tym bardziej, że Grzegorzewska nic sobie nie robi z linearności:\nczemu by nie pobawić się formą i nie zacząć opowiadać od końca? Dlaczego\npewnych kwestii nie wyjaśnić, a w innych zdradzić aż nadto? Nie ma wszak\nżadnych przeszkód, można się bawić.\nMamy zatem historię Julii Dobrowolskiej i jej brata-męża, Łukasza. Mamy również\nElizę Florek, dziennikarkę, która spisuje książkę dotyczącą ich życia. Mamy\narcheologiczne wykopaliska, mamy Grecję, mamy spisek, mamy nieufnego Profesora.\nWokół bohaterów narasta atmosfera\nniepewności i niebezpieczeństwa. Stają się oni niepożądani, poszukiwani, nie\nczeka ich nic poza ostracyzmem społecznym. Kilkanaście pierwszych stron może\nbyć trudnych – czytelnik musi oswoić się z formą, poukładać w swojej\ngłowie wątki, by nie utracić sedna i odczarować zaburzoną chronologię. Gdy już\njednak przejdzie przez ten literacki chrzest, czeka go torpeda – narracja pędzi\njak szalona, wątki się mnożą, trupy wyskakują zza rogu, autorka zaskakuje. Jeśli\nwydaje Wam się, że kazirodztwo jest najgorszą poruszaną kwestią – oj, zdziwicie\nsię! Kamienna noc jest niejednolita gatunkowo. Jednym z wielu pomysłów\nna tę książkę był synkretyzm – kryminał miesza się tu z pseudoromansem,\npowieścią obyczajową, społeczną, miejscami pojawiają się surowe zapisy\nprzesłuchań dodające całości smaczku.\nFantastyczny koncept i\n4 comments Czy Tania Książka może być jeszcze tańsza?\nOwszem, może! A to wszystko dlatego, że jedna z najlepszych księgarni\ninternetowych świętuje właśnie swoje 10 urodziny!\nA jak ktoś ma urodziny, to co się robi? Daje prezenty rzecz\njasna! Tania Książka jest jednak jak hobbit – w dniu urodzin\nwoli obdarowywać, niż być obdarowywaną.\nTych lat nie byłoby bez Was, Czytelników, dlatego też\nz myślą o Was stworzony został cały kocioł atrakcji – rabatów, promocji,\ngadżetów do zgarnięcia, nagród do wygrania. Będą magnetyczne zakładki, kubki,\ntorby, To kilkaset tysięcy sposobów na to, by powiedzieć Wam –\nŚwiętowanie zaczęło się 23 kwietnia i trwać będzie jeszcze\ndługo – wszak 10 lat ma się tylko raz!\nHarmonogram atrakcji wciąż się\nuaktualnia, a pracownicy księgarni uwijają się jak mrówki, by żaden z gości urodzinowych nie poczuł się niedoceniony. Zasada jest jedna – im więcej\nkupujesz, tym więcej zyskujesz. Może uda Ci się zgarnąć nagrodę wartości\n3 000 zł? Kto wie, może to właśnie TY jesteś tym szczęśliwcem!?\nLubicie świętować? Wpadajcie do Taniej Książki na najlepsze\nurodziny dekady! Poniżej część atrakcji, jakie na Was czekają.\nW nasze urodziny to my dajemy Ci prezent, aby\npodziękować za wspólne 10 lat. Złóż zamówienie na minimum 20 zł a zostanie do\nniego dołączona 1 z 4 losowo wybranych zakładek\nmagnetycznych o niepowtarzalnym wzorze. Ci, którzy złożą zamówienia o wartości minimum\n79 zł zostaną obdarowani podwójnie! Otrzymasz losowo\nwybraną zakładkę magnetyczną oraz... będziesz miał do wyboru 1 z 4\nTanioKsiążkowych SUPERgadżetów (wybór z 2 rodzajów toreb i 2 rodzajów kubków).\n23.04.2016 - 12.05.2016 r.: KsiąkoManiak kupuje - Konkurs na\nJako że uwielbiamy rywalizację, serdecznie zachęcamy do wzięcia udziału w naszym konkursie,\nw którym można zgarnąć atrakcyjne nagrody o wartości ponad 3 000 zł.\n23.04 - 12.05.2016 r.: 10 000 produktów do 10 zł Jeśli lubisz kupować dużo i po niskich cenach przygotowaliśmy coś również dla Ciebie! 10 000 produktów zyskało nowe, super niskie ceny- 10 zł. Wrzuć do koszyka co najmniej 2 takie produkty, a czeka Cię niespodzianka. Jaka?\nSzczegóły i bieżący spis atrakcji tutaj. Co tydzień lista promocji jest aktualizowana o nowe elementy;)\n4 comments Zrób sobie O.G.R.Ó.D. – warsztaty z architektury\nkrajobrazu dla najmłodszych\n„O.G.R.Ó.D.” Wydawnictwo Dwie Siostry i Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego\nzapraszają dzieci w wieku 4–8 lat z rodzicami na wyjątkowe warsztaty z\narchitektury krajobrazu! Latający, podwodny,\nkieszonkowy, kosmiczny, kamienny, trujący, składany, pionowy… Jaki jeszcze może\nbyć ogród? Dowiecie się tego na naszych warsztatach!\n· Spotkanie z\ntwórcami książki – autorką Ewą Kołaczyńską i ilustratorem Adamem Wójcickim;\nniezwykłych ogrodów z różnych stron świata pod okiem edukatorów z Ogrodu\nBotanicznego Uniwersytetu Warszawskiego;\nwłasnych „ogrodów na wynos”;).\nKoszt: Udział w warsztatach bezpłatny. Uczestnicy zobowiązani są do zakupu\nbiletu wstępu do Ogrodu Botanicznego: 4,00 PLN – dzieci, 8,00 PLN – dorośli.\nZe względu na ograniczoną liczbę miejsc prosimy pamiętać o wcześniejszej\nrezerwacji. Zapisy: promocja@wydawnictwodwiesiostry.pl\nTekst: Ewa Kołaczyńska Ilustracje: Adam Wójcicki\n„O.G.R.Ó.D.” to fascynujący\nksiążkowy spacer po 42 najciekawszych, najpiękniejszych i najbardziej\nniesamowitych ogrodach z całego świata. Zobaczcie muzeum drzew i fabrykę\npnączy, zieloną plażę i pole światła, kwietny tunel i kaktusowe łoże – i\nprzekonajcie się, że wyobraźnia architektów krajobrazu nie zna granic.\n1 comment Bez zbędnego przedłużania, Układ wędruje do:\n6 comments Monumentalność Wybrańców w połączeniu ze\nświadomością tematyki książki może być bolesnym ciosem. Przy pierwszym\nzetknięciu, wiele wskazuje bowiem na to, że będzie to lektura przygniatająca\nciężarem materii. Steve Sem-Sandberg ma jednak wielki dar, dzięki któremu przez\njego zbeletryzowany dokument płynie się jak przez każdą świetnie skonstruowaną\npowieść. Autor podejmuje się spisania\nhistorii dzieci kalekich, upośledzonych fizycznie i umysłowo, ciężko chorych neurologicznie, zwanych wybrańcami. W myśl\nidei przyświecającej II wojnie światowej – idei czystości rasy – osoby te\nzamykane były w szpitalu w Spiegelgrundzie, który teoretycznie ma za\nzadanie ich leczyć, w praktyce zaś, przy pełnym błogosławieństwie führera,\npowoli je zabija, uprzednio stosując serię brutalnych badań i eksperymentów. Jest to zatem wstrząsający przykład masowej eutanazji czy jak kto woli - egzekucji. Książka pomyślana została tak, by\ncałość osnuć wokół historii życia pacjentów szpitala, na wzór których stworzona została na wpół fikcyjna postać chłopca, który przeżył – Adriana – oraz siostry od początku pracującej u boku kolejnych lekarzy – Anny Katschenki.\nIch losy są splecione – zarówno w rzeczywistości szpitalnej, jak i\npóźniej, już podczas powojennych procesów ujawniających dramatyczne wydarzenia\nmające miejsce w ośrodku opiekuńczo-wychowawczym w austriackim Spiegelgrundzie. Chłopak, wcale nie tak bardzo ociężały i\nopóźniony jak sądzono, poradził sobie z trudną codziennością w szpitalu,\nwielokrotnie udowadniając (na przykład podczas ucieczki), że niełatwo będzie go\nWybańców czyta się bardzo dobrze. Zdziwieni? Wszystko to za sprawą\nautorskiej narracji. Ton jest reporterski, suchy, surowy i odarty z emocji,\njednak właśnie dzięki takiemu przedstawieniu faktów, historia robi na odbiorcy\ntym większe wrażenie. To, co musiały przeżywać dzieci, z których oczyszczony miał być naród, było horrorem.\nLekturze stale towarzyszy\nwyparcie, bez którego nie sposób byłoby przez nią przebrnąć. Czytelnik stale „zapomina”,\nże opisane wydarzenia zdarzyły się naprawdę. Gdy jednak raz po raz brutalnie to\nsobie przypomina, czuje przejmujące dreszcze, włos jeży mu się na głowie, a\nwściekłości ukierunkowanej na sprawców nie ma końca. Tych momentów nie jest\njednak wiele, książka bowiem wciąga tak bardzo, że z łatwością można\noszukać mózg, który ma wrażenie, że czyta o świecie zmyślonym, w którym to\nbrutalność stoi na porządku dziennym, stąd łatwo się z nią pogodzić. Ten\nsposób czytania sprawia, że lekturę bardziej niż emocjonalnie przeżywałam\nrozumowo. Wszystko działo się na poziomie racjonalnym, wyzuta byłam z emocji,\nco nie tyle świadczy o znieczulicy, ile o tym, jak przejmująca jest to opowieść, jak\nbardzo trzeba oszukiwać samego siebie, by z bezsilności lektury nie\nporzucić i dotrwać do końca, poznając losy wybrańców.\nPolecam, lojalnie ostrzegając:\n6 comments Jeśli tęsknicie do wakacji, mam\ndla Was książkową propozycję, która kapitalnie oddaje klimat tego czasu.\nFederico Moccia zasłynął dzięki\nzekranizowanej już serii rozpoczynającej się od tomu Trzy metry nad niebem. Cykl zyskał mu tak wielu zagorzałych\nczytelniczek (ze znaczącą przewagą płci pięknej), że dziś właściwie każda\nkolejna powieść staje się gwarantem bestsellera. Mało tego – powieści Mocci są\nwłaściwie gotowymi scenariuszami filmowymi. Lekka, ciepła produkcja romantyczna\njest właściwie wpisana w książkę – nie sposób nie przerzucać niektórych\nfragmentów bezpośrednio na ekran, a kolejnych aktorów obsadzać w głównych\nrolach. Tylko Ty to bezpośrednia kontynuacja powieści Chwila szczęścia, w której jedną z głównych bohaterek\njest Polka. Po perypetiach Nicca i bolesnym rozstaniu z Anią, w której\nzdążył się już zakochać, Moccia zabiera nas… do Polski właśnie. Akcja jego\nnajnowszej książki toczy się przede wszystkim w Warszawie oraz częściowo w Krakowie,\na także epizodycznie (choć kluczowo) nad Morskim Okiem. Nicco po wakacjach nie jest już sobą.\nMimo iż myślał, że to Alissia była miłością jego życia, przekonał się jak w wielkim\nbył błędzie i jak wiele stracił, gdy tylko Ania wróciła do Polski. Wiedziony\nimpulsem, a także zmotywowany przez zmarłego już ojca i samą Alissię, która\nzaczęła spotykać się z jego dobrym znajomym, postanawia wyruszyć w ciemno\ndo Warszawy, by tam odnaleźć swoją ukochaną i wyznać jej uczucia. W podróży\ntowarzyszyć ma mu najlepszy przyjaciel i wielki kobieciarz, Gruby.\nO ile sam wyjazd był sprawą\nbardzo prostą, o tyle odnalezienie jednej dziewczyny, której adresu, nazwiska\nani profesji się nie zna – stało się już kwestią mocno skomplikowaną. Na\nszczęście na drodze do przeznaczenia Włocha stoją sami pomocni ludzie, którzy\ngotowi są nagiąć niektóre zasady, by tę romantyczną historię należycie sfinalizować.\nBohaterowie poznają bowiem w Warszawie osoby dzięki którym zdolni są pokonać\nnawet największe przeszkody. Kto wszak mógłby się oprzeć dwojgu przystojnym i\nbardzo przekonującym Włochom?:)\nNajnowszą powieść Mocci czyta się\nz niebywałą lekkością. Sama historia przypomina te najlepsze powieści\nromantyczne dedykowane przede wszystkim młodzieży – budzą one nadzieje,\npokazują miłość jako uczucie czyste, piękne i sprawiające, że wszystko inne\nwydaje się nieważne, gdy tylko obok siebie ma się ukochaną osobę. Każda przeszkoda jest wówczas do pokonania,\nkażda sprawa może być pomyślnie rozwiązana, a nawet najwięksi przeciwnicy\nstałych związków, okazują się roztapiać w obliczu prawdziwej miłości.\nLekka, romantyczna, zmierzająca\nku pomyślnemu finałowi opowieść, którą kapitalnie można zainaugurować sezon\nczytania w plenerze.\nNo comments Stół króla Salomona to debiut powieściowy Luisa Montero Manglano, brata bestesllerowej pisarki – Clary Montero – autorki między innymi Szmaragdowej tablicy czy Wiedeńskiej gry. Wiele wskazuje na to, że zdolności do tworzenia wciągających fabuł nie skończyły się na autorce bestsellerów, lecz zostały rozdysponowane między rodzeństwo po równo. Pisarz bowiem skonstruował świat tak wciągający i imitujący rzeczywistość, o jakiej się marzy, że od jego książki nie sposób się oderwać.\nW tej powieści nic nie jest przypadkowe – ani doświadczenia życiowe bohaterów (stąd towarzyszące lekturze refleksje o charakterze uniwersalnym), ani żaden z elementów świata przedstawionego. Wszystko znajduje się na właściwym miejscu, a każdy kolejny fragment pasuje do poprzedniego jak w misternie skonstruowanej układance. (...)\n2 comments Moda na zdrowe koktajle i\nsmoothies trwa w najlepsze. Jako że rozpoczyna się sezon owocowo-warzywny,\nwarto przypomnieć sobie co zdrowsze zwyczaje, którym kiedyś ulegliśmy, a które\nmogą nas na nowo (całkowicie zdrowo!) uzależnić.\nMieszanie warzyw i owoców nie\nwydaje się wcale trudne. Ile jednak razy, próbując stworzyć dobry koktajl,\nłącząc pozornie pasujące do siebie smaki, staliście się ofiarą paskudnego\neliksiru, niezdatnego do wypicia?\nCzy wiecie co łączyć z czym,\nby osiągnąć konkretne efekty zdrowotne i urodowe w krótkim czasie? Jak sprawić,\nby niemalże w mgnieniu oka poczuć się lepiej?\nJeśli nie, z pomocą spieszy\nWam Magdalena Makarowska, dietetyk wyznająca zasadę, że najlepszym i\nnajzdrowszym rozwiązaniem, nawet w dobie (a może szczególnie) łatwej\ndostępności wszystkiego, także i różnego rodzaju soków, jest ich wyrób domowy.\nŚwieżość i jakość, a także pewność tego, co pijemy, to trzy podstawowe\nelementy, dzięki którym prawie nikogo nie trzeba już przekonywać, by skusił się\nna własnoręczne tworzenie coraz to nowych mieszanek smaku zawartych w koktajlach.\nKsiążka Makarowskiej nosi\npodtytuł Klinika soku. Nie został on\nzastosowany bez przyczyny. Autorka proponuje takie przyrządzanie soków, by\nmiały one właściwości zdrowotne i mogły pomóc rozwiązać przeróżne problemy, w tym\nnadwagę, słabą odporność, wysoki cholesterol, wysoki poziom cukru, nadciśnienie,\nbrak energii, problemy reumatyczne, problemy skórne a także wiele, wiele\nPublikacja ta to nie tylko zbiór\nprzepisów, lecz także przewodnik po tym jak i kiedy pić, co z czym łączyć,\njak przygotować składniki do obróbki, jak najlepiej je wybierać spośród setek\nproduktów dostępnych w marketach i na targach, od czego zacząć koktajlową\nprzygodę, jak przyrządzić domowe mleko będące bazą do kolejnych napojów.\nJeśli idzie zaś o same przepisy,\nsą one uporządkowane według następujących kryteriów: koktajle śniadaniowe,\nlunchowe, wege, oczyszczające, zdrowotne, fitnessowe, odchudzające, upiększające,\ndla kobiet w ciąży, dla kobiet 50+. Z ponad 100 koktajli zawartych w tej książce, części nie mogłam albo przyrządzić, albo z jakichś powodów\nwypić (choć wiadomym jest, że wciąż jestem w czasie odkrywania, całościowo\nnie zdążyłam książki i zawartych w niej receptur przepracować). W części\nprzypadków wynikało to z mojej nietolerancji jakiegoś produktu (tu\noczywiście próbowałam stosować zamienniki lub z jakiegoś elementu rezygnować),\nnierzadko jednak (jeśli nie w większości) okazywało się, że zwyczajnie nie\nmam dostępu do jakiegoś składnika, co bywało mocno frustrujące. O ile nasiona\nchia są już możliwe do kupienia niemalże wszędzie, to gdy mam ochotę na szybki\nkoktajl niekoniecznie łączy się ona z pragnieniem odbycia maratonu po\nsklepach celem odnalezienia biooleju z wiesiołka czy też oleju rydzowego\nlub śliwek niesiarkowanych. Cóż, nie brzmi to ani tanio, ani ogólnodostępnie, nie każdy ma sklep ekologiczny za rogiem.\nZ tego też powodu – mimo poręcznego,\nlekkiego (co rzadkie w książkach kulinarnych) formatu – publikacja ta nie\nwskoczy na podium moich ulubionych. Stanowi jedynie przewodnik po tym, jak\nrozpocząć przygodę z przygotowywaniem soków, nie może być dla mnie jednak\njedynym źródłem przepisów, co najwyżej inspiracją do tworzenia własnych\nJeśli jednak wymienione składniki macie akurat w domowej\nspiżarni – zachęcam do sięgnięcia i degustacji koktajli, na które przepisy\nznajdziecie w tej książce.\n32 comments Hannah Wells jako jedna z nielicznych\nuczennic zdołała zaliczyć test u nowej nauczycielki. Dla niej to powód do\nradości, niemający jednak większego wpływu na jej dalsze życie, dla innych\njednak, wyniki tegoż miały znaczenie fundamentalne.\nGarrett Graham, kapitan drużyny hokejowej, mięśniak, do którego wzdycha połowa\nszkoły, bawidamek i nieznośnie egotyczny chłopak, mający siebie za półboga.\nJego celem jest zawodowa kariera sportowa, jednak szyki te może popsuć mu\nniebezpiecznie spadająca średnia ocen. Bohater przypadkowo wpadając na Hannah,\ni widząc jaki wynik testu udało jej się osiągnąć, próbuje wszelkimi sposobami\nprzekonać ją, by udzieliła mu korepetycji. Dziewczyna jednak jest bardzo\noporna. Jedynym argumentem jaki ją przekonuje, jest stworzenie niebezpiecznego\nukładu – ona przygotuje go do poprawki, on z kolei umówi się z nią na\nfałszywą randkę, by wzbudzić zaciekawienie i zazdrość u chłopaka, na którego uwadze dziewczynie\nZasady wydają się jasne, jednak z każdym\nkolejnym dniem para coraz bardziej się ze sobą zżywa. Nieskory do tworzenia innych\nniż seksualne relacji z kobietami Garrett otwiera się przed nową znajomą,\nona zaś ufa mu bardziej niż komukolwiek innemu. Nikt nie mógł przypuszczać\n(oprócz przewidującego czytelnika), że zrządzeniem losu ta dwójka zacznie się w sobie zakochiwać.\nMimo że książka Elle Kennedy nie\njest zaskakująca, a wręcz banalnie przewidująca, czyta się ją z wielką\nlekkością. Bohaterowie nie są jednoznaczni – budzą sympatię, tym bardziej, że\nich pozorny obraz znacząco różni się od rzeczywistego. Fakt, że kapitan drużyny\nnie jest głupkiem na jakiego wygląda, skupionym jedynie na seksie z jak\nnajwiększą liczbą kobiet, a kujonka daleka jest od stereotypowego wyobrażenia\nwcale jednak nie dziwi - jest oczywiste, stanowi bowiem stały element\nliterackich romansów, szczególnie w ostatnim czasie. To klasyczna Piękna i Bestia naszych czasów – pozory mylą,\npiękno ukryte jest we wnętrzu, a każdy człowiek niesie ze sobą bagaż historii,\nsprawiający, że buduje wokół siebie taki a nie inny mur, odgradzający go od\n. Nieco zadziwiają mnie\nhurraoptymistyczne opinie na temat tej książki, bowiem w żaden sposób nie\nstanowi ona novum zdolnego zachwycić\noryginalnym konceptem, nie jest także spektakularną realizacją znanej\nkonwencji. Stanowi raczej poprawnie opowiedzianą historię, wolną od obscenicznej\ni wszechobecnej w gatunku nadmiernej wulgarności, którą właśnie z tego\npowodu, a także ze względu na bardzo szybkie zżycie się z bohaterami,\nczyta się przyjemnie i z ochotą. Z tego również względu bez obaw i większego zastanawiania się sięgnę po kolejny\ntom cyklu – moja ciekawość została rozbudzona, zastanawiam się jak autorka\npoprowadzi narrację, jakie jeszcze zawiłości czekają na drodze głównych bohaterów.\nNie jest to jednak tego typu książka, po której nie sposób zasnąć, która\nzniewala i powoduje niemożność sięgania po cokolwiek innego. Nie ukrywam\njednak, że bohaterowie na tyle wzbudzili moją sympatię, że z radością będę\nśledziła ich dalsze losy.\nTo powieść dobra na jedno lekkie\npopołudnie lub wieczór – zarezerwujcie je tylko dla siebie, nalejcie do\nkieliszka szampan (lub wodę – jak ja) i delektujcie się chwilą. ***\n6 comments Paulina Mikuła to vlogerka\nod trzech lat prowadząca kanał Mówiąc inaczej.\nMimo iż od samego początku nie mogłam się do niego\nprzekonać, z wielkim szacunkiem podchodzę do tego, co robi jego autorka.\nJako polonistka (choć to nie\ntakie oczywiste) od lat (właściwie od dzieciństwa, więc wybór studiów wcale\ntego nie zainaugurował, lecz raczej był naturalną konsekwencją zainteresowań)\npasjami śledzę lingwistyczne wpadki, niejasności, dociekam poprawnych form,\nszukam znaczeń, analizuję błędy. Jestem językowym detektywem, kocham język\npolski i z tego też powodu cieszę się ogromnie, że ktoś z mojego\npokolenia (a nie jedynie prof. Miodek czy prof. Bralczyk, którzy choć\nwspaniali, umówmy się, nie wszystkim przedstawicielom młodzieży – sprawdziłam empirycznie\n– są znani) zajmuje się jego propagowaniem i promocją mającą na celu\nzwiększenie świadomości lingwistycznej za pośrednictwem jednego z najważniejszych dziś\nkanałów, jakim jest YouTube. Mikuła robi to i robi to dobrze!\nAż serce rośnie, gdy widzę, jak ludzie tłumnie kupują jej książkę, jak ochoczo\nzabierają się do zgłębiania tajemnic języka i z jaką radością chwalą się\ntym przed innymi. Internet ma moc i ogromnie raduje mnie, że w końcu zostanie\nona wykorzystana do uczenia ludzi mówienia w ich ojczystym języku. Z jajem, na wesoło. Autorko – szacun! Sprawienie, by ktoś zechciał dokładniej\nprzyjrzeć się temu, jak mówi, zachęcenie go do weryfikacji nieraz sztywnych przyzwyczajeń, utrwalonych przez lata praktyki – to nie lada wyczyn, za który należą\nDosyć ich jednak. O czym tak\nnaprawdę przeczytamy w Mówiąc inaczej?\nNajprościej rzecz ujmując – o wszystkim tym, co sprawia nam problem. Rozdziały\nwyszczególnione są w sposób ułatwiający poruszanie się (często na wyrywki)\npo książce. Są zatem fragmenty poświęcone językowi potocznemu, wulgaryzmom,\nzwiązkom frazeologicznym, ortografii, interpunkcji, czytaniu ze zrozumieniem,\ngranicom języka oraz dykcji. Są także gratisy – testy językowe wraz z odpowiedziami,\nmające na celu sprawdzenie się i zwrócenie uwagi na to, co jeszcze kuleje.\nDowiecie się dlaczego „poszedłem” a nie „poszłem”, skąd PS, jak\npoprawnie konstruować maile, czemu nie zasypuje się gruszek w popiele\ni jak z klasą (sic!) przeklinać. Merytorycznie całość stoi na\nwysokim poziomie. Co mnie bardzo cieszy, właściwie nic mnie w tej\npublikacji nie zaskoczyło. Mało było ustępów nowych, na palcach jednej ręki\nzliczę te, które jakąś wiedzę mi odświeżyły. Większość stanowiło oczywistość,\nco jednak wcale nie urąga ani autorce, ani jej publikacji i nie świadczy o nich\nźle, lecz raczej dobrze o mnie – wielka to radość czytać, że lata prowadzonych\njęzykowych dochodzeń na coś się zdała;) To co kuleje i nad czym niestrudzenie\npracuję, to interpunkcja, w której (moim zdaniem) wiele zależy nie tylko\nod zasad, ale również od temperamentu.\nDodatkową wartość tej książki\nwidzę w możliwości wykorzystania jej na zajęciach. Choć sama Mikuła odcina\nsię od szkoły, nie widzę powodu, by z jej publikacji (a także z filmików, a\njakże!) nie korzystać z powodzeniem na lekcjach językowych. Przystępna\nforma, klarowność przykładów, język młodzieży – to właśnie dzięki tym elementom\nautorka pozyskała rzeszę wiernych fanów i amatorów języka, warto więc\nwykorzystać je szerzej, czego zrobić nie omieszkam.\nNo comments Wszyscy wiemy, jak wiele wartościowych składników zawierają warzywa i owoce. Ich\nspożycie dostarcza organizmowi energii oraz cennych substancji odżywczych. Niektóre\nowoce i warzywa warto spożywać w konkretnych schorzeniach, innych należy się\nwystrzegać. Trzeba umiejętnie je połączyć, żeby stworzyć smaczny napój, ułatwiający\nosiągnięcie zdrowotnego efektu. Ważne też, żeby owoce i warzywa były świeże, dlatego\nnajlepiej sporządzać koktajle samodzielnie w domu i pić zaraz po przygotowaniu. Wielu z\nnas nie ma jednak pewności, jakie składniki wybrać, by napój był smaczny i zdrowy.\nKiedy potrzeba dietetycznego przewodnika, do akcji rusza Magdalena Makarowska, ekspert\nw dziedzinie żywienia. Autorka podpowiada, z jakich składników przygotować koktajle,\nktóre podniosą naszą odporność, staną się sojusznikiem w zmaganiach z naszymi\nschorzeniami, pomogą oczyścić organizm z toksyn, zregenerować po wysiłku fizycznym,\nodchudzić czy zadbać o urodę. Książka zawiera też koktajlowe smakołyki dla dzieci, napoje\nidealne dla przyszłych mam, kobiet dojrzałych czy prawdziwych facetów.\n5 comments Ślepy trop to już czwarta wydana w Polsce książka Jørna Lier\nHorsta. Wcześniej polski rynek został przez autora zdobyty Jaskoniowcem, Psami gończymi i Poza sezonem, czyniąc z niego\npisarza zawsze wyczekiwanego z napięciem i niecierpliwością. Sofie Lund przeprowadza się\nwłaśnie do nowego domu z córeczką, którą samotnie wychowuje. Na swojej\ndrodze spotyka długo niewidzianą koleżankę ze szkolnej ławy, Line, będącą ciężarną\ncórką śledczego Williama Wistinga. Postanawia podzielić się z nią swoimi\nsprawami i poprosić o pomoc. Kobieta odziedziczyła bowiem dom po dziadku –\nczłowieku, który wzbogacił się na nielegalnym handlu, od lat budzącym\nzainteresowanie organów ścigania. Nie dziwi więc, że bohaterka z niechęcią\nodnosi się do wszystkiego, co w jakikolwiek sposób przypomina jej o\nzmarłym krewnym. Mimo że przy pomocy specjalnie do tego celu wynajętej ekipy\npozbywa się niemalże wszystkich śladów jego istnienia, jeden element pozostaje\nnienaruszony – jest nim stojący na środku piwnicy, przytwierdzony do podłogi\nsejf o nieznanej nikomu zawartości.\nLine pomaga Sofie uporać się z otwarciem\ntegoż, jednak jego zawartość zaskakuje nie tylko obie kobiety, ale także\npolicję, na którą musiały zgłosić odnalezione elementy. Znaleziony w środku\nprzedmiot łączy się bezpośrednio z pewną sprawą kryminalną, od lat\nnierozwiązaną, a teraz, na skutek wydarzeń mających niedawno miejsce w Larviku,\nponownie wypływającą na powierzchnię. Okazuje się, że prowadzone właśnie przez\nWistinga śledztwo, w przedziwny sposób wiążę się nie tylko z zawartością\nsejfu, ale też z niedawną, nie do końca jasną sprawą śmierci dziadka\nstarej znajomej jego córki. Jeśli macie ochotę na naprawdę\ndobry kryminał, hołdujący tradycyjnym jego realizacjom – po najnowszą książkę Horsta sięgajcie w ciemno. Obok\nwciągającej narracji znajdziecie tu bowiem wielką troskę o wiarygodność\nopisywanych wydarzeń, brak popadania w przesadę i autorską zdolność do\npozyskiwania i skupiania uwagi czytelnika. Świetny w odbiorze, doskonale\noddający klimat, fantastycznie realizujący fundamentalne elementy gatunku.\nDwugłos jaki zastosowany został w\npowieści, w pewnym momencie przekształca się w unisono, czyniąc z opowiedzianej historii, pozornie\ntraktującej o dwu osobnych sprawach, zmyślnie zespoloną całość, wzajemnie się\nuzupełniającą i naświetlającą. Jeśli wciąż nie znudziły Was\nskandynawskie kryminały, koniecznie sięgnijcie po Horsta, który swój gatunek\nreprezentuje z prawdziwą godnością. Inteligentny śledczy, świetne\nzarysowanie zarówno jego życia zawodowego, jak i osobistego – to elementy niesamowicie\nprzykuwające uwagę i wysuwające autora na prowadzenie wśród autorów\nSkandynawii. Wydaje się, że nie ma sposobności, by od tej książki się nie\nuzależnić – adrenalina rośnie z każdą kolejną stroną, podkręcając napięcie\ni uniemożliwiając rezygnację z lektury, chociażby na moment. Niezwykle\nistotne jest to, że to właśnie śledztwo w prowadzonej sprawie jest w tej książce najważniejsze. Coraz częściej obserwuję powolne odchodzenie od tego\nschematu, na rzecz większego zainteresowania życiem osobistym (szczególnie\nmiłosnym) głównych bohaterów. Horst wierny jest tradycji, dzięki czemu jego\nkryminał czyta się z wypiekami na twarzy, bez niepotrzebnego odwracania\nuwagi od meritum i zaśmiecania gatunkami naleciałościami synkretycznymi.\nŚwietna! Read More\nNo comments Przed Wami klasyka klasyki. Tekst\nStanisławy Domagalskiej wespół z ilustracjami Andrzeja Damięckiego\nwchodzą z przytupem w serię Mistrzowie\nilustracji, którą namiętnie kolekcjonuję i z zapałem polecam każdemu,\nkomu tylko mogę (to już 25 tom!).\nGrześ obchodzi ósme urodziny i\nprzedziwnym zbiegiem okoliczności zostaje tego dnia obdarzony…\ndziadkiem. Nietypowy to prezent, w zagadkowy sposób także „dostarczony”,\nbędący jednak źródłem ogromnej radości dla chłopca i jego rodziny, będącej w dość trudnej sytuacji, bo w trakcie toczącego się postępowania rozwodowego.\nDziadek, to sąsiad, który\nzrządzeniem losu pomylił drzwi, z miejsca stając się przyszywanym\nczłonkiem rodziny Grzesia. Bohaterowie spędzają razem czas i wzajemnie dają\nsobie radość, podczas wakacyjnych dni.\nMądra to, słodko-gorzka opowieść\no wyjątkowej przyjaźni, dzięki której młodemu bohaterowi łatwiej uporać się z\nrozstaniem rodziców. Starszy pan zajmuje jego czas, pozwala spędzać go\npożytecznie i niezwykle, angażuje w przygody wymagające uruchomienia wyobraźni,\nniesie mu pociechę i odciąga jego myśli od trudnego czasu w domu\nrodzinnym. Przy tym wszystkim otacza go także opieką, ciepłem i miłością,\nktórych chłopiec tak bardzo teraz potrzebuje.\nJeśli myślicie, że dzieci nie\nwszystko rozumieją, koniecznie przeczytajcie tę książkę. Przekonacie się jak nawet\nz pozoru błaha kłótnia, odbija się na ich psychice.\nTo książeczka o tyle wyjątkowa,\nże można ją podsuwać dzieciakom będącym w podobnej sytuacji co główny bohater. Z całą\npewnością spełni ona wówczas funkcję terapeutyczną, pozwoli pewne kwestie\nuporządkować i zrozumieć, bez obwiniania przez dziecko samego siebie. Read More\n6 comments Tytuł książki Czego najbardziej żałują umierający jest\nw mojej opinii zwodniczy. Przywodzi on bowiem na myśl całą grupę\npublikacji poświęconych świadectwom osób, które żegnają się z tym życiem,\nznajdują się na łożu świeci i przez swoje confiteor\nprzekazują żyjącym ostatnią lekcję. Tego się właśnie spodziewałam –\nprześledzenia przez autorkę najczęściej powtarzających się żalów i zebranie ich\nw całość, wyłuszczając niemalże w punktach, co w ostatecznym\nrozrachunku faktycznie liczy się najbardziej.\nOtrzymałam jednak coś zgoła\ninnego, notabene lepszego.\nAutorka, Bronnie Ware, zaczęła\nprowadzić niemalże koczowniczy tryb życia. Podjęła pracę jako opiekunka osób w opiece\npaliatywnej, co wiązało się z tym, że na jakiś czas (a bywało różnie – tygodnie,\nczasem miesiące) zamieszkiwała u tego, kim się zajmowała. Zajęcie to sprawiło,\nże kobieta zrezygnowała z posiadania własnego mieszkania, miejsca, do\nktórego zawsze mogłaby wrócić. Nie chciała się osadzać, lecz pragnęła ciągle\nbyć w ruchu, służąc tym, którzy najbardziej tego potrzebują.\nJej praca nie była czymś, co\nniektórzy nazwaliby depresyjnym czy ciężkim. Ware czerpała z niej pełnymi\ngarściami także dla siebie. Rozmowy z umierającymi osobami otworzyły jej\noczy na wiele kluczowych kwestii, odmieniły jej sposób myślenia i postrzegania\npodstawowych spraw, ubogaciły wewnętrznie i wyposażyły w wiedzę o tym, co w życiu\nnajistotniejsze, popartą przykładami owocnie przeżytego danego nam czasu. Wszystkie historie, których wysłuchała łączył jeden przekaz –\nżyj pełnią życia, spędzaj czas z bliskimi, nie pracuj tyle.\nKrótkie przesłanie, z którym na\nustach żegnał się z nią niemalże każdy z podopiecznych. Dzięki ich\nobecności Ware (paradoksalnie, wszak odchodzili) odzyskała pokój i sens życia.\nDoświadczenie pracy i przebywania z ludźmi terminalnie chorymi, było dla niej\ntak istotne, że postanowiła swoją radość wykrzyczeć światu.\nNie tylko dla własnych celów, ale\nprzede wszystkim po to, by każdy mógł zaczerpnąć z mądrości tych, które\nswoje życie już przeżyli i mogą pozwolić sobie na rachunek sumienia, stanowiący\nnierzadko ostrzeżenie dla kolejnych pokoleń. Czego najbardziej żałują umierający to książka, którą czytałam\nłapczywie, czując, jak ogarnia mnie coraz większy spokój. Mimo śmierci\nwyzierającej z każdej stronicy, miałam wrażenie, że równocześnie każda\nkolejna bardziej obfituje w pełnię życia. Nie spodziewałam się tak angażującej\nlektury, niosącej tak świetlisty przekaz, tak doskonałą naukę, emanującą\nwspółczuciem, współcierpieniem, zaangażowaniem i radością. Polecam ją\nserdecznie – dla każdego będzie to okazja do zastanowienia się nad tym, w jakim\nkierunku zmierza Wasze życie, a także do zrewidowania lub ponownego\nOstatecznie i tak liczy się tylko\nW domu, w dziczy, na ulicy – Fiep Westendorp 12:47\n4 comments W domu, w dziczy, na ulicy to jedna z tych książek\nDwóch Sióstr, na które czekałam mocno niecierpliwie. Z rozbrykanym słownikiem\nobrazkowym Fiep Westendorp wiązałam wiele nadziei. Kartonowa edycja dla maluchów,\nto przepiękne wydanie (jakżeby inaczej!) mające od najmłodszych lat budzić w dziecku\nciekawość języka i świata. Dzięki wpadającym w oko i cieszącym je\nilustracjom, młody czytelnik (a tutaj właściwie należałoby powiedzieć –\noglądacz) zapała prawdziwą chęcią do nauki, potęgowaną z każdym dniem i każdą\nkolejną przerzuconą stroną.\nUrocze ilustracje holenderskiej\ngraficzki ucieszą nie tylko najmłodszych, ale także (jeśli nie bardziej!)\nSłownik ten to świetny punkt\nwyjścia do rozmów o otaczającym świecie, którego piękno i ogrom zostały w nim ujęte.\nKsiążka podzielona została według\ndziałów. Nie posiada ona absolutnie układu alfabetycznego, lecz tematyczny.\nZgromadzono zatem słownictwo związane z miastem, ulicą, zoo, parkiem,\ncyrkiem, salonem, kuchnią, ogrodem, zwierzętami domowymi, szkołą (tu\nszczególnie polecam pochylić się nad nauczycielką, jest wyjątkowa!), muzyką,\nzabawami, sportem, zawodami, dziczą, gospodarstwem, wakacjami, jesienią. Jest\ntakże dział pod hasłem „dobranoc”.\nDziecko otrzymuje w konsekwencji\nwszystko to, co obiecuje tytuł – otwierając książkę, przenosi się do domu, do\ndziczy i na ulicę. Jest wszędzie tam, gdzie dzieje się coś wyjątkowe, zostaje pochłonięty\nprzez piękno świata zawartego w tej kartonowej książce. Może go obserwować,\nprzyglądać się kolejnym jego elementom i chłonąć, przyporządkowując kolejne\nnazwy do ilustracji będących odbiciem otaczającej go rzeczywistości.\nMimo że od pierwszego wydania książki minęło już wiele lat,\nnic a nic się ona nie zdezaktualizowała. Proponowany przez graficzkę ciepły i\nprzyjazny dziecku świat, wciąż uczy i porywa.\nPiękna, warta uwagi propozycja dla maluchów i ich rodziców.\nZabawy i zachwytów będzie co niemiara! Read More\n2 comments Sekrety francuskiej kuchareczki to książka, z którą miałam\nspory problem. Zaczęłam ją czytać ponad miesiąc temu i od razu poczułam, że nie\nbyła to odpowiednia chwila. Na kilometr śmierdziało mi ramotką, toteż zrażona,\nprzez długie tygodnie nie potrafiłam się przemóc, by do tekstu Marie-Morgane Le\nMoel wrócić. Sama siebie zwabiłam jednak\npodstępem i szczęśliwie lekturę zakończyłam, utwierdzając się jednak w przekonaniu,\nże najmocniejszą stroną tejże są umieszczone pomiędzy kolejnymi rozdziałami\nprzepisy. Nie oznacza to wcale, że całość wypada w całościowym ujęciu miernie.\nW moim odczuciu nie jest to\njednak książka do pochłonięcia na raz, lecz raczej pozycja do podczytywania\nmiędzy innymi lekturami – w ramach odciążenia, zrelaksowania, może nawet\nzresetowania. Nie stawia ona sobie bowiem za cel ani skłonienia do głębszych\nrefleksji, ani nie prowokuje do intelektualnego wysiłku. Jej funkcja jest\nczysto ludyczna – ma bawić i odprężać, pozwalając na chwilkę zapomnienia. Sekrety francuskiej kuchareczki to swoisty pamiętnik –\nprostota językowa wysuwa się na plan pierwszy, język przypomina codzienny,\ndaleko mu do literackiego, a opisywane wydarzenia wybrane zostały – mam wrażenie\n– przypadkowo. Są to właściwie zapiski kobiety, która od dzieciństwa nastawiona\nbyła na rywalizację – najpierw z bratem bliźniakiem, później o względy mężczyzn,\nwreszcie – o uwagę czytelników. Jej losy są dość zwichrowane – z dużą\nkonsekwencją zakochiwała się w kolejnych Kanadyjczykach, którzy ranili ją\nmniej lub bardziej. Odnosiłam wrażenie, że z kolejnych związków autorka\nnie wynosiła żadnej nauki – żyła chwilą, nie myślała o konsekwencjach,\nzapominała o zaszłościach, bez cienia zwątpienia dawała kolejną i kolejną\nszansę. Wiało nudą, wszak ileż można czytać o nieudanych związkach na chwilę.\nWłaściwie moją uwagę udało się autorce skupić skutecznie tylko raz – w momencie,\ngdy opisywała starania bohaterki o to, by pozostać w Australii, w której\nznalazła sobie narzeczonego. Perspektywa Francuzki nie do końca zrozumianej w nowym\nświecie, nie zawsze traktowanej poważnie, lecz raczej – uważnie – była dość\nciekawa, choć i tutaj można było pokusić się o więcej szczegółów.\nLekka lekturka, do której z powodzeniem\nmożna zerkać w chwilach, w których większe skupienie jest\nnieosiągalne: w drodze do pracy, w kolejce do lekarza czy sklepu, w przerwie\nod codziennych obowiązków. Na próżno szukać w niej jednak czegoś\nambitnego, niewolna jest ona także od fragmentów niezwykle słabych (szczególnie\nzniechęcający jest właśnie początek, później autorka zaczyna nabierać rozpędu w swej narracji. Zanim jednak na dobre się rozkręci, całość zostaje urwana –\nzakończenie także pozostawia wiele do życzenia. Owo zawieszenie akcji potęguje\nwrażenie, jakoby za ostatnią stroną kryło się kilka kolejnych, które zapomniano\ndołączyć do wydania. Kompozycja jest nie do końca spójna, a jedyna konsekwencja\njaką widzę, zachowana została przy cytowaniu kolejnych receptur na mamine\npotrawy przerobione na własną modłę, dodawane do każdego wydarzenia łączonego\nwe wspomnieniach z jakąś potrawą). Moich oczekiwań książka ta nie\nspełniła, być może jednak miłośniczki Francji znajdą w niej upodobanie. Jeśli nie - warto przynajmniej zakosztować potraw, które proponuje autorka.\n14 comments W kwietniu niecierpliwie oczekuję jedynie kilku pozycji - cud prawdziwy! Może wreszcie stos nowości będzie mniejszy ;)\nZ ochotą przeczytam również kolejną powieść klubu Kobiety to czytają jak i najnowsze dziecko Horsta.Zapowiada się pysznie!\n2 comments Janusz Niżyński proponuje nam i\nnaszym dzieciom książkę zbierającą bajki odwołujące się do tradycyjnych\nwartości. Jest o mądrości, przemijającym czasie, przyjaźni, miłości,\nlojalności, wielkości, szczęściu, pieniądzach, pięknie. Wydaje się, że nic co\nistotne nie zostało pominięte, a przekazane za pośrednictwem opowieści w sposób\nbardzo przystępny. Powiastki, której bohaterami są najczęściej zwierzęta, to\nklasyczna forma przekazywania wiedzy oraz doświadczenia niezbędnego do\nsprawnego poruszania się w świecie i zbudowania prawidłowej, akceptowalnej\nspołecznie hierarchii wartości.\nBajki te nie wyróżniają się może ani\nponadprzeciętnym pomysłem na fabułę, ani rzucającymi na kolana ilustracjami, są\njednak dobrą formą nauki i sprawną kompozycją, która całościowo prezentuje\nsię bardzo przyzwoicie i przekazuje to, co najistotniejsze, odwołując się do\ntradycji i form znanych nam z dzieciństwa.\nJeśli zatem chcecie uczyć swoje\ndzieci języków, jeśli wasza pociecha ma rodziców posługujących się dwoma\njęzykami – ta propozycja może okazać się idealną opcją, by zadbać o równoczesny\nrozwój świadomości lingwistycznej i poszerzania słownictwa w obu językach.\nAngielski to dziś punkt obowiązkowy\nna drodze do pełni wykształcenia, zadbajmy więc o to, by nasze dzieci\nprzyswajały go czym prędzej – najlepiej przez zabawę i lekturę. Ciekawą\npropozycją na tej drodze będzie z pewnością książeczka Niżyńskiego. Wydawnictwo Novae Res znajdziesz także na Facebooku.\n5 comments Zimowe panny to powieść mocno specyficzna, żyjąca własnym rytmem,\nniespiesznie toczącą się narracją i klimatem nieco magicznym.\nGdy do małej galisyjskiej wioski\nTierra de Cha po latach wracają dwie siostry – Saladina i Dolores – mieszkańcy zaczynają\nczuć się niespokojnie. Ich pojawienie się wzbudza strach i niepewność u ludzi,\nktórzy przed laty spisali z ich dziadkiem umowy, jakich teraz żałują. Nie,\nnie chodziło bynajmniej o pieniądze. Przed laty ich dziadek don Reinald, którego\ndom obecnie zamieszkują dorosłe już kobiety, ze wszystkimi mieszkańcami spisał nietypowe\ndokumenty – za opłatą zgodzili się oni wówczas oddać swoje mózgi do badań\nnaukowych. Don Reinald zmarł, jednak umowy nadal były wiążące… Mieszkańcy przerażeni podpisanymi\numowami dopuścili się także czynu, na skutek którego małe wówczas dziewczynki\nzmuszone były do ucieczki. Nie dziwi więc, że ich pojawienie stanowiło dla\nsąsiadów nie lata kłopot czy raczej – niezręczność. Każdy chciał także odzyskać\npodpisane niegdyś dokumenty i zniszczyć je, by o całej sprawie nikt nigdy się\nnie dowiedział, a oni mogli spokojnie umrzeć, bez obaw, że ich najcenniejszy\norgan przekazany zostanie do badań. Saladina i Dolores nie wiedzą\njaki typ umów łączył od czasów wojny ich dziadka z mieszkańcami wioski, stąd ich ciągłe\nwizyty, przeszkadzające im w snuciu marzeń o karierze aktorskiej i\nwspaniałym życiu, były dla nich tym bardziej irytujące. Zwłaszcza, że dotąd\nkobiety wiodły raczej nudne, przeciętne życie, wolne od małomiasteczkowych\ntajemnic i dziwnych dokumentów, których te miały być nieświadomymi depozytariuszkami.\nNiepewność wzmaga się tym bardziej, że nikt nie wie, gdzie rzeczone umowy\nmiałyby się znajdować. Ich odnalezienie staje się zatem w wiosce tematem\nstworzyła powieść, której nie czyta się z wypiekami na twarzy, lecz przez którą\nprzedziera się uważnie, by nie uronić sensów. Jest to literatura na tyle\nspecyficzna, że nie znajdzie uznania u każdego – jednych może znudzić, innych irytować,\njeszcze innym zdawać się pozbawioną sensu. Może także zachwycić, jeśli tylko\nuda wam się uchwycić specyficzny klimat i czytać między wierszami. Powieść\nsprawia wrażenie nierzeczywistej, onirycznej, jest zawieszona pomiędzy\nświatami, momentami zakrawa wręcz o irracjonalność.\nWażnym elementem powieści są\nrelacje: zarówno samych sióstr, jak i mieszkańców wioski. Ścisła wspólnota, tak\nspecyficzna dla małych społeczności jest tutaj niezwykle uwypuklona. Każdy z bohaterów\nma swoje dziwactwa, które podkreślone zostają przez serię przedziwnych wydarzeń,\nnastępujących po powrocie sióstr do Terra de Cha. Oczywiście to w ich\npowrocie upatruje się ich źródła, jednocześnie złorzecząc im i bojąc się ich.\nSame bohaterki wydają się nie z tej ziemi. Pojawiają się nie wiadomo skąd,\nrozmawiają nie wiadomo o czym, zachowują się dość specyficznie, co podkreślone zostaje przez surowość narracji.\nNiebywale smaczna i piękna okładka przyciąga wzrok, jednak\nnależy uważać, by nie objeść się figami widocznymi na tejże. W miejsce fig\nwstawcie sobie dowolne słowo, które przyjdzie wam do głowy po lekturze tego\nkrótkiego omówienia. Wszak nadmiar wszystkiego szkodzi jednakowo. Bohaterowie\ntej powieści przekonali się o tym niejednokrotnie...\n6 comments Jeśli masz słabą psychikę – nie czytaj!\nBrutalność mordu dokonanego w tej\nksiążce zrobiła wrażenie także na mnie – osobie, która rzadko daje się poruszyć\nkrwawym opisom, bo niejeden już czytała, niejedno zabójstwo widziała w tv,\na wyobraźnię ma bujną nad wyraz, tak, że nie trzeba jej stymulować dodatkowymi\nelementami, by potrafiła zdziałać cuda. Marcinowi Grygierowi udało się jednak zjeżyć\nwłos na mojej głowie i sprawić, że książka zaprząta moje myśli na długo po\nZaczyna się mocno – oto odnalezione\nzostaje ciało zamordowanej dziewczyny. Standard, powiedzielibyście. Nic\nbardziej mylnego – w miejsce głowy, zwłoki mają doczepiony koński łeb,\npochodzący prawdopodobnie z jednej z pobliskich licznych stajni. Co\nsymbolizować ma ten bestialski czyn, o czym ma zaświadczać?\nJeśli wydaje wam się, że to\nmakabra, lojalnie uprzedzam – dalej jest już tylko mroczniej i mocniej.\nNieobliczalny i wciąż przebywający na wolności morderca dopiero się rozgrzewa.\nPierwsza zbrodnia stanowi jedynie przykrywkę do jego pieśni zbrodni, a\nniezwykły talent do mylenia tropów wskazuje, że nie jest to pierwszy lepszy\ngłupek, lecz ponadprzeciętnie inteligentny zabójca, z którym nie ma żartów\ni który doskonale wie, do czego zmierza. A zmierza do tego, by zemścić się za piekło,\nktórego doświadczył w przeszłości.\nGrygier kapitalnie pokazuje\nmechanizmy działania zła – wizualizuje to, jak jeden zły czyn prowokuje drugi,\njak cierpienie ewokuje cierpienie, jak doznane krzywdy prowadzą do wyrządzania\nim innym, jak łatwo dać się uwieść żądzy zemsty i jak trudno wydobyć się ze\nspirali piekła, które gotujemy jedni drugim. Autor uwypukla zasadę kół na\nwodzie – pokazuje jak drobiazgi mogą zataczać coraz szersze kręgi – w przypadku\ntej powieści są to drobinki wyrządzonych krzywd, lecz doskonale wiemy, że\npodobnie działa i dobro – raz rozsiane, rozpromienia się na kilometry. Do nas\nnależy wybór co będziemy wokół siebie roztaczać. Coraz rzadziej zdarza mi się\ntrafić na kryminał, który od pierwszych stron przyciągałby mnie na tyle, że nie\nchciałabym się od niego oderwać. Tutaj tak właśnie się stało. Aż dziw bierze,\nże to debiut, wszak jest kapitalny! Nie mogę się doczekać kolejnych tekstów\nautora – obok doskonale poprowadzonego wątku głównego, świetnie poradził on\nsobie również z portretowaniem postaci i trzymaniem w ryzach motywów\npobocznych, które znacząco wpływały na linię narracyjną. Świetna robota!\nCzytałam dojeżdżając do pracy i\nza każdym razem, gdy znajdowałam się w miejscu docelowym żałowałam, że\npociąg nie jechał dłużej. Z niecierpliwością czekałam też przerwy i powrotu\ndo domu, by móc wrócić do punktu, w którym przerwałam tę pasjonującą\nlekturę. Polecam ogromnie! Jeśli tylko szukacie dobrego kryminału, zdolnego wstrząsnąć\ni przerazić, Nie patrz w tamtą\nstronę będzie doskonałym wyborem, którego na pewno nie pożałujecie. No,\nchyba że zaczną was nawiedzać senne koszmary.\nCzytajcie na własną\nodpowiedzialność. Read More


Wady gazobetonu – unspoken.pl\nSergiusz 1 kwietnia 2019\nposted on Kwi. 01, 2019 at 2:56 pm\nBeton komórkowy ma stosunkowo bardzo niewiele słabych elementów, które można byłoby przekuć w jakiekolwiek wady.\nJeśli poddamy analizie gazobeton pod względem tematów takich jak gazobeton ceny, zaprawa ytong cena oraz gazobeton zalety, z pewnością uzyskamy dużo więcej wniosków.Z pewnością przy użyciu gazobetonu do stawiania z nich wszelkiego rodzaju konstrukcji należy przestrzegać niezwykle dokładnie sztuki budowlanej, ponieważ nie ma dodatkowych warstw ocieplenia, które mogłyby przykryć ewentualne błędy.W momencie w którym ściany naszego domu zostaną wymurowane z niewystarczającą dokładnością, wtedy istnieje możliwości problemów związanych z przemarzaniem.\n– wokół otworów okiennych i drzwiowych,\n– wokół wieńców stropowych,\n– wzdłuż spoin pomiędzy bloczkami.\nW celu uniknięcia takiej sytuacji warto rozważyć użycie dodatkowej izolacji albo nadproży, elementów wieńcowych i pustaków stropowych z gazobetonu. W innym wypadku ratunkiem będzie klej do silikatów.\nJeśli wyróżniać już jakąkolwiek wadę gazobetonu to można wymienić jej porowatą strukturę, która sprawia, że gazobeton jest materiałem, który bardzo łatwo chłonie wilgoć z najbliższego otoczenia.Jeśli beton komórkowy ulegnie nawilgoceniu, wtedy w znacznym stopniu zmniejszają się parametry związane z termoizolacyjnością oraz jego wytrzymałość na ściskanie.\nKiedy temperatura otoczenia będzie spadać w okolić zera, wtedy gazobeton może ulec skruszeniu, dlatego też z tego materiału nie powinno się budować, ani tworzyć powierzchni, które będą około 20-50 centymetrów poniżej powierzchni gruntu.\nMostki bardzo często pojawiają się wokół wszelkiego rodzaju otworów okiennych i drzwiowych, wzdłuż wieńców stropowych oraz wzdłuż spoin pomiędzy bloczkami. Jeśli nie uda nam się podczas prac konstrukcyjnych zapobiec takim mostkom termicznym, wtedy należy wybrać zaprawę (np. klej do silikatów), która będzie odpowiedzialna za wypełnienie wszelkiego rodzaju prześwitów oraz ubytków wśród jednolitej powierzchni ściany.\nGazobetony o bardzo małej gęstości sprawiają wrażenie bardzo kruchych o słabej odporności na wszelkiego rodzaju ściskanie.Jeżeli nasze ściany będą poddawane naciskowi dużo większego obciążenia, wtedy najlepszą opcją będzie zastosowanie bloczków o znacznie większej gęstości.\nGAZOBETON CENY, ZAPRAWA YTONG CENA\nGazobeton jest materiałem, który posiada bardzo konkurencyjną cenę jeśli chodzi o inne materiały dostępne na Polskim rynku, więc jest dobrym wyborem jeśli chodzi o użycie jako materiał do budowy ścian różnych budynków użytkowych.\nTags:gazobeton cenyklej do silikatówzaprawa ytong cena


16 października, 2021 21 kwietnia, 2017 przez Dawid\nOczywiście na temat plusów i minusów spania w namiocie można dyskutować godzinami. Są ludzie, którzy nie wyobrażają sobie nocy bez ciepłej kołdry i prysznica; są też tacy, które zawsze i wszędzie podróżują ze swoim przenośnym domem. Poprzez ten post chciałbym dotrzeć do osób, które z jakichś powodów się wahają przed swoim „pierwszym razem” pod namiotem, czegoś się obawiają, coś je hamuje. Temat jest szeroki, więc ograniczę się na razie do noclegów „na dziko”, czyli na własną rękę, z dala od ludzkich osad i pól namiotowych.\nFILM PRAKTYCZNY: Uniwersalny poradnik o biwakowaniu w formie video – dla ceniących film ponad słowo pisane 😉\nWyprawa rowerowa przez Łotwę. Nocleg w sąsiedztwie opuszczonej fabryki.\nUnikajmy ludzi, ale nie popadajmy w paranoję\nStarajmy się, w miarę możliwości, znaleźć miejscówkę i rozbić namiot jeszcze przed zmrokiem. Samo rozkładanie pałąków zajmie mniej czasu, a przede wszystkim uda nam się racjonalnie ocenić okolicę noclegu. Zdarzyło się już kilka razy, że rozbijałem po nocy namiot z poczuciem odosobnienia, a rano się okazało, że za drzewami stoi kilka domów 😉\nZwykle staram się przygotowywać biwak niezauważony, jednak nie popadajmy w skrajności. Jeśli przypadkiem spotkamy grzybiarza lub leśnego spacerowicza, nadal istnieje dość nikłe prawdopodobieństwo, że wróci w to miejsce nocą z kijem bejsbolowym, aby nas okraść z kosztowności. Czasem, gdy nie jesteśmy pewni, warto powiedzieć „dobry wieczór” i zwyczajnie zagadać.\n2. Udogodnienia w Naszym Miejscu\nJeżeli mamy taką możliwość, warto zapewnić sobie dostęp do wody. Taka lokalizacja ma same plusy – możemy się przemyć, umyć naczynia, nabrać wody do gotowania (jeśli źródło jest pewne). Może to być np. studnia, choć rzeka lub jezioro niesie za sobą dodatkowo walory krajobrazowe 🙂\nNa polu, czy w lesie?\nOsobiście jestem zwolennikiem spania w lesie. Osłonięty teren zmniejsza odczuwalną siłę wiatru i poziom porannej rosy, właściwie kamufluje, a także zapewnia drewno na opał. Pola stanowią większość niezabudowanych terenów w Polsce, jednak na samym polu rozbić się nie da – trzeba znaleźć skrawek ugoru lub łąki. Jest też duże prawdopodobieństwo spotkania traktora o poranku 🙂 W chłodniejsze miesiące poranna rosa bardzo zmniejsza odczuwalną temperaturę, szczególnie gdy w okolicy znajduje się ciek wodny. Wtedy takich miejsc należy zdecydowanie unikać.\nGdy rozbijamy namiot nad brzegiem morza, weźmy poprawkę na przypływ lub wyższe i dalej idące fale. Ja raz nie wziąłem – o 5 rano woda wraz z małymi rakami zaczęła się wlewać do przedsionka, trzeba było się zebrać w tempie ekspresowym 😉\nBułgaria. Poranna, wrześniowa rosa czasem potrafi skutecznie zniechęcić do wyjścia z namiotu, na szczęście mocne słońce wyglądające zza góry szybko osuszy i podgrzeje powietrze.\nWeekend nad Liwcem. Także pod Warszawą można zaznać nieco spokoju i sielskości.\nRobisz ognisko = zadbaj o bezpieczeństwo\nUkraina, Krym. Aby zapewnić sobie trochę cienia, zrobiliśmy daszek z tego, co akurat mieliśmy. Potrzeba matką wynalazków!\nZobacz też: Gdzie i jak szukać towarzysza podróży?\n3. Wybór miejsca na nocowanie w namiocie\nGdy już wiemy, że chcemy postawić namiot właśnie na tej łące, właśnie nad tą rzeką… przychodzi czas na dokładny wybór miejsca. Nie ignorujmy tego aspektu rozkładając go gdzie popadnie – od tego zależy komfort naszego snu. A chyba każdy lubi spać wygodnie 🙂\nAby osłonić namiot od wiatru, wykorzystajmy ukształtowanie terenu i istniejące budynki. Noclegi za ścianą opuszczonego budynku lub w naturalnym dołku minimalizują tę niedogodność. Choć rozbijając namiot w dołku też uważajmy – po obfitych opadach woda w taką nieckę może spłynąć i zamienić nasze miejsce w jezioro 🙂\nCzarnogóra. Opuszczony pustostan skutecznie osłaniał namiot od wiatru.\nGruzja. Nocowanie w namiocie w terenowym zagłębieniu w celu ochrony od wiatru.\nJeden z noclegów podczas rowerowej wyprawy po Islandii. Czasem, mimo niesprzyjających warunków, po prostu nie ma za czym się schować. W takim wypadku mocujemy namiot do podłoża wszystkimi linkami.\nWracając jeszcze raz rozbijania się w sąsiedztwie osad lub miejscowości – bliskość ludzi nie zawsze musi oznaczać potencjalne zagrożenie – nie chcę generalizować. Znam przykłady osób, które będąc w górach celowo rozbijają namiot nieopodal np. pasterskich domostw – uprzednio przywitawszy się i zapytawszy o taką możliwość. Wtedy wiemy, z kim mamy do czynienia i możemy się poczuć równie bezpiecznie, jak podczas noclegu w środku lasu. A także mogą zawiązać się ciekawe znajomości 🙂\n5. Czy nocowanie na dziko jest zgodne z prawem?\nOd 21 listopada 2019 do działa pilotażowy program Lasów Państwowych w Polsce, umożliwiający oficjalnie biwakowanie na terenie wyznaczonych obszarów leśnych w kraju bez konieczności informowania nadleśnictwa. Więcej informacji znajdziesz tutaj.\nPoglądowa mapa obszarów Polski, biorących udział w pilotażowym programie biwakowania.\nBez względu na wszystko starajmy się dostosować do społecznych norm panujących w kraju, który odwiedzamy. Pamiętajmy, że jesteśmy tylko gośćmi. Nie hałasujmy, jeśli ktoś może nas usłyszeć, nie dewastujmy przyrody, a przede wszystkim nie śmiećmy! Rano wszystkie pozostałości wczorajszej kolacji pozbierajmy grzecznie do torebki i wyrzućmy do najbliższego śmietnika. Poranną toaletę załatwmy w ustronny miejscu, nie na środku obok ścieżki. Pozostawmy miejsce takim, jakie sami chcielibyśmy zastać.\nSklepy sportowe i supermarkety kuszą promocjami na namioty, szczególnie na początku sezonu biwakowego. Jeżeli myślicie o spaniu pod namiotem na poważnie (częściej niż kilka ciepłych nocy roku), zapomnijcie o promocyjnych namiotach z Tesco czy Auchan. Materiały, z których są zrobione, często nie są wystarczająco wodoodporne lub nie wytrzymają silniejszego wiatru. Lepiej dołożyć te 100-200 zł i zainwestować w produkt na lata, w którym będziecie się czuli bezpiecznie nawet, gdy w nocy zaskoczy burza.\nNA TO POWINNIŚMY ZWRÓCIĆ UWAGĘ\nWielkość sypialni przedsionka. Zanim zdecydujemy się na zakup, sprawdźmy dokładne wymiary namiotu (lub jeśli jest rozłożony w sklepie, wejdźmy do środka i się połóżmy). Należy pamiętać, że oprócz nas w środku mają się zmieścić jeszcze inne rzeczy niezbędne na wyprawie. Być może wewnątrz namiotu będziemy przeczekiwać niepogodę, jeść śniadanie, gotować (do tego polecam przedsionek bez podłogi) lub się integrować z resztą grupy grą w karty 😉 Zastanówmy się też, gdzie będziemy trzymać bagaże.\nMój obecny namiot, przeznaczony na tegoroczną, czteromiesięczną wyprawę do Azji. Głównym atutem jest niska waga (tylko 2,6 kg) – namiot będzie przez cały czas niesiony na plecach. Aluminiowe pałąki i ultralekkie materiały wiążą się niestety z dużo wyższą ceną (ponad 1200 zł). Tym razem zdecydowałem się na inną konstrukcję – namiot posiada wyjścia po obu stronach (dzięki czemu dwie osoby mogą się rano „ogarniać” niezależnie od siebie), kosztem mniejszego przedsionka. Cała konstrukcja opiera się tylko na dwóch pałąkach.\nJeszcze nie miałem okazji przetestować nowego namiotu w terenie – jak tylko to się uda, z pewnością wrażenia opublikuję w tym wpisie 🙂\nNa koniec zapraszam do obejrzenia poradnikowego filmu o nocowaniu w namiocie na dziko – podstawowe informacje skondensowane do 20 minut 🙂\nA poniżej fotograficzne dowody, że z miejsca biwakowego przy odrobinie szczęścia możemy mieć lepszy widok niż z hotelowego okna:\nAzja Środkowa 2018. Jedna z moich najtrudniejszych dotąd wypraw rowerowych to w większ. Codzienne rytuały rozbijania namiotu i przygotowywania obiadu na turystycznej kuchence szybko weszły w krew. Wcale nie tęskniliśmy za wygodnym łóżkiem i różnorodną kuchnią, mając na wyciągnięcie ręki takie piękno natury… Zapraszam do relacji z naszej wyprawy przez Pamir Highway.\nJuż znasz podstawowe aspekty, jak powinno wyglądać nocowanie w namiocie na dziko pod kątem logistycznym. Pamiętaj w każdym momencie, że przede wszystkim liczy się Twój rozsądek, który jest ponad sztywnymi regułami!\nGdy zastosujesz powyższe wskazówki w praktyce, rozpal koło swojego przenośnego domu małe ognisko (byle nie za blisko! ;)), rozsiądź się wygodnie na karimacie i chłoń piękno natury, ciszę… ciesz się tą magiczną, ulotną chwilą.\nWyprawa rowerowa - od czego zacząć? /Uniwersalny poradnik/\nRowerowa przyczepka bagażowa Extrawheel - czy to się opłaca?\nWyspy Kanaryjskie na własną rękę - ile nas kosztował wyjazd?\nKategorie Porady Tagi biwakowanie na dziko, jaki namiot kupić, nocleg w namiocie, nocowanie na dziko, Porady, Rower, wyjazd na własną rękę, Wyprawa rowerowa 47 komentarzy Zobacz wpisy\n47 komentarzy do wpisu „<b>Nocowanie w namiocie na dziko – 5 rzeczy, które musisz wiedzieć!</b>”


Kozaki LIU JO - Alice 1 S69039 P0062 Black 22222 - Czarne kozaki damskie z materiału, na wysokim obcasie. W wyprzedaży za 939.00 zł. - Kozaki damskie - Obuwie zimowe damskie - Obuwie damskie - Buty - Sklep Radio ZET\nKozaki LIU JO – Alice 1 S69039 P0062 Black 22222\nZgrabne kozaki marki Liu Jo. Wysoka cholewka chroni przed wiatrem i zimnem, to Skóra naturalna – Licowa. Buty wyposażono w obcas 10 cm. Wewnętrzna wyściółka to materiał, skóra. We wnętrzu butów znajduje się wkładka: skóra. Podeszwa izoluje przed zimną nawierzchnią, to wysokogatunkowe tworzywo. Idealne na chłodniejsze dni.\nkozaki damskie ze sklepu eobuwie.pl czarne kozaki damskie kozaki damskie na wysokim obcasie buty eobuwie.pl


CastingGirls | Come On! - CastingGirls\nCastingGirls > Fitness > Come On!\nSportowe ubrania, topy, legginsy jak i torba na siłownię to nieodłączna część mojej garderoby. Wychodząc na trening warto pamiętać o najważniejszych rzeczach. Przy codziennym pośpiechu nietrudno jest czegoś zapomnieć, dlatego pakując swoje rzeczy przed wyjściem zawsze sprawdzam od dołu ciała co powinnam mieć na sobie patrząc czy jest to w torbie. Bardzo prosty, a jakże pomocny sposób. Są to podstawowe przedmioty, lecz dla kogoś kto być może dopiero zaczyna swoją przygodę, taki wpis może być przydatny. Dziś postanowiłam Wam pokazać co zabieram ze sobą, pomijając oczywiste rzeczy takie jak woda, ręcznik, buty treningowe czy antyperspirant.\nTak jak oczywistym jest wzięcie ze sobą stroju sportowego, tak ja nie wyobrażam sobie treningu bez zegarka na ręce. Ostatnimi czasy staram się wykonywać treningi na wyższej intensywności, dlatego przerwy między seriami nie trwają dłużej niż 30 sekund. Zegarek marki AM:PM idealnie spełnia swoją funkcję, przy czym jego przyjemna w dotyku faktura jest bardzo wygodnym rozwiązaniem podczas treningu.\nZazwyczaj biorę prysznic odrazu po ćwiczeniach, dlatego zawsze zabieram ze sobą niezbędne do tego kosmetyki. Szampon L’Oreal Paris Magiczna Moc Olejków wraz z kremową odżywką to idealne połączenie! Włosy po umyciu są lekkie, lśniące i bezproblemowo się układają. Codziennie jestem zdziwiona, że czuję ten zapach nie tylko pod prysznicem, ale nawet po stylizacji włosów prostownicą i suszarką. Uwielbiam wszystko co ładnie pachnie, więc ten duet jest moim zdecydowanym must-have!\nMam na tyle szczęścia, że siłownie, na których bywam mają dość zadowalający wybór repertuaru. Aczkolwiek nic tak nie motywuje do ćwiczeń jak ulubiona muzyka, które daje kopa do działania, gdy my już opadamy z sił. Nie używam słuchawek przy ćwiczeniach, które wymagają większej koncentracji, lecz zawsze podczas treningów interwałowych i cardio.\nSuplementacja po treningu jest niezwykle istotna, zważając na takie czynniki jak rozwój mięśni i prawidłowa regeneracja. Po wysiłku fizycznym powinniśmy dostarczyć naszemu organizmowi dostosowaną indywidualnie ilość białka oraz węglowodanów, najlepiej do 15 minut po treningu. Tutaj idealnie sprawdzi się izolat białka serwatki (na zdjęciu) – ma on wysoki współczynnik wchłanialności dlatego zostaje szybciej przyswojony niż koncentrat. BCAA spożywam przed oraz w trakcie treningu, oraz po treningu siłowym, przed rozpoczęciem aerobowego. Rodzynki to świetne (i pyszne!) źródło węglowodanów prostych, więc odbudowanie glikogenu to czysta przyjemność. Te rzeczy zawsze zabieram ze sobą, aby spożyć je bezpośrednio po, a nie dłużej niż godzinę po ćwiczeniach jem pełnowartościowy posiłek.\nA jakie są Wasze niezbędne rzeczy, które zawsze macie ze sobą?\n#fit, #fitness, #pasja, #SAN, #trendy, #zdrowie


Kupić czy sprzedać mieszkanie w 2021? - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 8 stycznia 2021, 15:10\nDlaczego ceny mieszkań cały czas są na wysokim poziomie, pomimo, że w czasach koronakryzsu deweloperzy oddają ich wyjątkowo dużo. A także o tym, jak bardzo inwestycja w nieruchomości chroni przed inflacją i jest alternatywą przede wszystkim w stosunku do lokat bankowych - mówił w Wywiadzie Gospodarczym Bartosz Turek z HRE Investments.\nPo restrykcjach związanych z COVID-19, w III kwartale 2020 r. nastąpił powrót aktywności na rynku mieszkaniowym - podał pod koniec roku Narodowy Bank Polski w kwartalnym raporcie o rynku nieruchomości.\nNa rynku pierwotnym zaobserwowano wzrost średnich cen transakcyjnych. W Warszawie ceny transakcyjne na rynku wtórnym spadły.\nSytuację tę komentował w Wywiadzie Gospodarczym Bartosz Turek, z HRE Investments:\nFaktycznie jeśli spojrzymy na to, co dzieje się z cenami mieszkań - to trzeba zauważyć, że scenariusz był zupełnie inny niż spodziewała się większość obserwatorów rynku. Tzn. koronwirus, epidemia i jej konsekwencje nie wpłynęły wcale na to, że mieszkania zaczęły taniec – mówi Bartosz Turek.\nNa początku koronakryzysu pojawiły się opinie, że mieszania stanieją o 20 proc. a nawet o 50 proc.\nOne pokazywały, że mamy do czynienia z niezrozumieniem sytuacji rynkowej. Polacy bardzo szybko zauważyli, że nieruchomości dają im rozwiązanie ważnych problemów finansowych. Po pierwsze lokaty są prawie nieoprocentowane, więc ci, którzy trzymają pieniądze w banku – szukają alternatywy dla tych oszczędności. Poza tym mamy inflację przed którą spora część osób chce się uchronić. Epidemia spowodowała również, że mamy większą awersję do ryzyka. Odpowiedzią na te wszystkie bolączki jest rynek mieszkaniowy.\nW przypadku wynajmu pozwala czerpać w miarę regularne przychody, daje ochronę przed inflacją i jest to inwestowanie mało ryzykowne.\nGość programu zaznacza, że na początku epidemii, przez pierwsze dwa miesiące firmy nie rozpoczynały nowych inwestycji. Nacisk był położny był wówczas na to, aby jak najszybciej kończyć te już rozpoczęte.\nPo dwóch miesiącach mniejszej skali nowych inwestycji – deweloperzy znowu zaczęli budować. I rok 2020 może być nowym rokiem rekordu oddawania mieszkań – wszystkich około 220 tys.\nW Warszawie realna cena transakcyjna sprzedaży nieruchomości wynosi poniżej 10 tys. zł za metr kwadratowy na rynku wtórnym. W Krakowie i Gdańsku to trochę ponad 8 tys. zł, natomiast np. w Zielonej Górze czy Kielcach to nieco ponad 4 tys. zł. za metr kwadratowy.\nEpidemia spowodowała, że co prawda ceny mieszkań nie spadają, ale przynajmniej rosną dwa, trzy razy wolniej. Jest więc pewne urealnienie cen – mówi Bartosz Turek. Zdaniem eksperta polski rynek nieruchomości jest wprost zależny od sytuacji gospodarczej i tej bezpośrednio związanej z rynkiem pracy.\nPrzez wiele lat nasze dochody rozporządzalne rosły szybciej niż ceny nieruchomości, dopiero dwa lata przed epidemią doszło do zmiany tych parytetów i faktycznie mieszkania zaczęły drożeć trochę szybciej niż rosły nasze dochody. W wielu krajach europejskich sytuacja jest inna.\nGość programu zaznacza, że gdyby sam miał do dyspozycji wolne środki, to zapewne zdecydowałby się właśnie na kupno nieruchomości - tak jak postępuje wielu Polaków, szukających stabilnych sposobów inwestowania.\nZwraca uwagę, że dostępność mieszkań dla młodych osób zdecydowanie by się poprawiła, gdyby państwo w większych jeszcze stopniu zaangażowało się w pomoc na starcie.


Microsoft nareszcie naprawił swoją największą wpadkę w kontrolerze do Xbox One\nPaweł Winiarski 28 maja 2015\nPad do Xboksa One jest fajny. Nawet bardzo fajny, lepszy od bardzo dobrego kontrolera do Xboksa 360. Ale jedną rzecz projektanci z Sony wymyślili zdecydowanie lepiej. Możliwość podłączenia do pada każdego rodzaju słuchawek. Bardzo często gram na konsoli w nocy. Nie chcąc budzić pozostałych domown...\nPad do Xboksa One jest fajny. Nawet bardzo fajny, lepszy od bardzo dobrego kontrolera do Xboksa 360. Ale jedną rzecz projektanci z Sony wymyślili zdecydowanie lepiej. Możliwość podłączenia do pada każdego rodzaju słuchawek.\nBardzo często gram na konsoli w nocy. Nie chcąc budzić pozostałych domowników zainwestowałem w bezprzewodowe słuchawki. Niestety posiadany przeze mnie sprzęt trochę szumiał, więc komfort zabawy nie był idealny. Po zakupie PS4 problem zniknął, bo do DualShocka 4 można podłączyć najzwyklejsze słuchawki. Korzystam z tego rozwiązania każdej nocy. Aby podobnie bawić się przy Xboksie One należało dokupić specjalny adapter. Rozwiązanie nie tylko tragiczne, ale i kompletnie bez sensu.\nTo cię zainteresuje Jak programować? 10 błędów początkującychPekin mnie kompletnie ocenzurował, to straszne doświadczenie\nWidać, że Microsoft poszedł po rozum do głowy. Nie znaczy to oczywiście, że jakimś magicznym sposobem rozwiąże sprawę posiadanych przez Was padów. Chcąc podłączyć do kontrolera zwykłe słuchawki będziecie musieli kupić nowego pada. Firma postanowiła bowiem go odświeżyć. Spodziewam się specjalnej prezentacji na E3 zastanawiając się, jak będzie ona wyglądać. No bo co niby powiedzą - "daliśmy ciała, PS4 miało lepsze rozwiązanie, więc dajemy Wam wreszcie pada bez udziwnień"?\nNowy pad będzie miał zwykłe złącze jack 3.5 mm i zadziałają z nim wszelkiej maści słuchawki. Odświeżanie kontrolera tak krótko po premierze urządzenia pozwala sądzić, że to pierwszy krok do odświeżenia samego Xboksa One. Poprzednia generacja doczekała się przecież ślicznego, odchudzonego modelu. Ale czy aby nie za wcześnie na takie działania?\nNowa odsłona Last.fm przeszła moje najśmielsze oczekiwania KK Konrad Kozłowski\nMoja kopia zapasowa zdjęć? Cieszę się, że wybrałem Google KK Konrad Kozłowski\nWarto dodać, że obecny na rynku adapter do zwykłego pada od Xbox nie miał przycisków podgłaszania/przyciszania i wyciszania słuchawek. Nie jest więc do końca jasne jak będzie to działać w przypadku nowego kontrolera. PS4 ma te opcje w skróconym menu konsoli, może podobnie będzie to funkcjonować w przypadku konsoli Microsoftu.\nSieć zaraz wybuchnie. To jest ten dzień kiedy trzeba wyłączyć Facebooka i Twittera Paweł Winiarski\nZły jestem, że musiałem głosować, dla mnie te wybory to przegrana wszystkich Grzegorz Marczak


Największe sprzedaże grudnia 2014 r. | Rynek domen\nStrona startowa » Największe sprzedaże grudnia 2014 r.\nNajwiększe sprzedaże grudnia 2014 r.\nNapisane przez Przemysław Ćwik • Luty 5, 2015 • Rynek polski ,Rynek wtórny ,Rynek zagraniczny • 4 komentarze\nOstatni miesiąc ubiegłego roku nie zawiódł pod względem wyników sprzedażowych. Największą transakcją na rynku światowym była sprzedaż domeny QNB.com za okrągły milion dolarów.\nO sprzedaży QNB.com wspominaliśmy już w grudniu. Nie była ona zaskoczeniem, ponieważ ubiegły rok rozpieścił nas pod względem wysokich transakcji. Doszło wówczas aż do jedenastu siedmiocyfrowych sprzedaży – to historyczny rekord. Również grudniowa dwójka prezentuje się nieźle: trzycyfrowa nazwa 345.com zmieniła abonenta za 800 tys. dolarów. Kolejne wyniki stawki także wypadają ciekawie i lepiej od sprzedaży listopadowych. W listopadzie co prawda doszło do rekordowej sprzedaży adresu Z.com za niemal 7 milionów dolarów oraz Power.com za prawie 1,3 miliona dolarów, ale już trzecia pozycja z listy opiewała na kwotę 45 tys. dolarów. W grudniowym zestawieniu wynik zbliżony pojawił się dopiero na jedenastym miejscu, a oprócz trzech transakcji sześciocyfrowych, wartość trzech domen zbliżyła się do 100 tys. dolarów.\nGodna odnotowania jest sprzedaż dwuliterówki TV.ae za 95 tys. dolarów. Rozszerzenie .ae przypisane jest do Zjednoczonych Emiratów Arabskich – państwa, o którym ostatnio słyszymy coraz częściej w kontekście prężnie rozwijającego się Dubaju. Być może najwyższy czas, żeby domeny z tego obszaru kulturowo-geograficznego zaczynały pojawiać się na listach największych transakcji? Za niewiele mniej od TV.ae sprzedana została domena Wohnung.de. Ten wynik akurat nie dziwi. Nazwa domeny oznacza w języku niemieckim „mieszkanie” – a więc jest to niewątpliwie adres premium. W dodatku końcówka .de od lat osiąga świetne rezultaty sprzedażowe. Za ciekawostkę można uznać natomiast obecność w rankingu końcówki .ph, przypisanej Filipinom. Jednak przy świetnym keywordzie sprzedaż adresu za 25 tys. dolarów właściwie nie robi większego wrażenia.\nRynek polski również nie przynosi niespodzianek – w tym przypadku: niestety. O ile bowiem rynek światowy przyzwyczaił nas do bardzo wysokiego poziomu, o tyle transakcje realizowane nad Wisłą mogą przyprawić o melancholię. Najdrożej sprzedaną domeną w grudniu był adres Investments.pl, który „zarobił” 660 euro. Drugie miejsce to Ascom.pl z wynikiem 2400 zł, a trzecie FabrykaWnetrz.pl ze skromną kwotą w wysokości 1115 zł. W kontekście tych sprzedaży smutkiem napawa fakt, że o wiele wyższe transakcje zawierane w Polsce nie mogą trafić do wiadomości publicznej ze względu na brak zgody kontrahentów.\nWarto zwrócić uwagę, że na polskiej liście sprzedażowej znalazły się dwa adresy w rozszerzeniu .eu: r0.eu i Szafy.eu. Ceny nie są oszałamiające, mimo to obecność eurodomeny w rankingu wyróżnia się wobec braku innych końcówek niż .pl. To oczywiście za mało, by wyciągać poważniejsze wnioski na temat statusu końcówki .eu w polskim internecie, jednak wydaje się, że w ciągu ostatnich lat rodzimi internauci oswoili się z tym rozszerzeniem. Być może niebawem .eu stanie się popularniejszą alternatywą dla końcówki .com. Nie tylko z tego powodu, że większość wartościowych polskojęzycznych nazw w tej ostatniej zostało już zarejestrowanych, ale również dlatego, że wiele firm lubi podkreślać swoją „europejskość” i międzynarodowy zasięg – a domena .eu daje taką możliwość.\nJest również spore prawdopodobieństwo, że firmy działające pod adresami .pl będą zainteresowane odkupieniem swoich brandów w rozszerzeniu .eu, a to może napędzić ten segment rynku. Dodatkowo rozwój nowych domen sprawia, że internauci zaczynają zdawać sobie sprawę z istnienia alternatyw dla końcówek najbardziej rozpoznawalnych, czyli .com i ccTLD. Część z nich zapewne ulegnie efektowi nowości i sięgnie po nowe domeny, ale wielu innych może skłonić się ku końcówkom już rozpoznawalnym, o bardziej ugruntowanej pozycji na rynku. W takiej sytuacji rozszerzenie .eu w kolejnych latach mogłoby wyjść z drugiej ligi i stać się całkiem atrakcyjnym „oparciem” dla brandów.\n2. 345.com 800 000 $\n3. YIN.com 180 000 $\n4. Rides.com 120 000 $\n5. Xiao.com 97 857 $\n6. TV.ae 95 000 $\n7. Wohnung.de 87 320 $\n8. Montrose.com 75 000 $\n9. Hacked.com 50 000 $\n10. Encinitas.com 48 000 $\n11. Dieta.it 46 303 $\n12. Schlüsseldienst.de (IDN) 41 300 $\n13. SC.tv 40 000 $\n14. Alqabas.com 37 400 $\n15. CompetitiveIntelligence.com 35 477 $\n16. Problem.com 35 200 $\n17. FortCollins.com 35 000 $\n18. FindYourCalling.com 30 000 $\n19. BFN.com 25 000 $\n19. HelloSocial.com 25 000 $\n19. Hueston.com 25 000 $\n19. Lotto.ph 25 000 $\n20. FantasyFootball.org 23 500 $\n2. Wohnung.de 87 320 $\n3. Dieta.it 46 303 $\n4. Schlüsseldienst.de (IDN) 41 300 $\n5. SC.tv 40 000 $\n6. Lotto.ph 25 000 $\n7. FantasyFootball.org 23 500 $\n8. EasyHotel.ch 21 800 $\n9. Apps.mobi 20 000 $\n10. Jobs.se 18 868 $\n11. PKW.net 17 700 $\n12. Accountancy.nl 11 422 $\n13. Kayak.eu 10 000 $\n14. OVN.org 9888 $\n15. Koop.nu 9440 $\n16. Coating.de 8260 $\n17. Ten.tv 7500 $\n18. Insurance.com.ng 7000 $\n19. MortgageBroker.org 6850\n20. Oyster.com.au 6500 $\n20. Noon.co 6500 $\n660 euro (2750 zł)\n2. Ascom.pl 2400 zł\n3. FabrykaWnetrz.pl 1115 zł\n4. FilesBox.pl 980 zł\n5. Makaroniarnia.pl 950 zł\n5. r0.eu 950 zł\n6. NajlepszeKredyty.pl 910 zł\n7. Szafy.eu 880 zł\n8. Plenero.pl 850 zł\n8. Podwynajem.pl 850 zł\n9. AutaDoSlubu.pl 750 zł\n9. Loxon.pl 750 zł\n9. ZWSHiFM.edu.pl 750 zł\n10. Luxdom.pl 705 zł\n11. Bezpieczna-Zima.pl 700 zł\n11. JDK.pl 700 zł\n11. TopBody.pl 700 zł\n12. EPL.pl 650 zł\n12. Tricity.pl 650 zł\n13. Fishi.pl 608 zł\n14. Boule.pl 600 zł\n15. Flying.pl 593 zł\n16. KKP.pl 550 zł\n16. Niezaleznie.pl 550 zł\n17. Lifebar.pl 520 zł\n18. Onett.pl 519 zł\n19. BCH.pl 500 zł\n19. Boleslaw.pl 500 zł\n19. Bridal.pl 500 zł\n19. Poradnik-Stomatologiczny.pl 500 zł\n19. Techmax.pl 500 zł\n20. Eastwest.pl 495 zł\nTagi: .ae, .com, .eu, .ph, .pl, Investments.pl, QNB.com, sprzedaże, TV.ae, Wohnung.de\nKamil\t10 lutego 2015\tOdpowiedz\nAż płakać się chce patrząc na nasze zestawienie najdrożej sprzedanych domen… ( powinno być najtaniej sprzedających się domen).\n„Jest również spore prawdopodobieństwo, że firmy działające pod adresami .pl będą zainteresowane odkupieniem swoich brandów w rozszerzeniu .eu, a to może napędzić ten segment rynku. ”\nMocno w to wątpię. Niestety wiele firm wychodzi jeszcze z założenia ” przecież mam już domenę to po co mi druga”.\nPrzemysław Ćwik\t10 lutego 2015\tOdpowiedz\nTych mniejszych – tak. Ale w Polsce przybywa firm globalnych, nie korporacji, ale młodych przedsiębiorstw świadczących usługi dla klientów na całym świecie. IT, media, marketing itd. One mają inne podejście do marketingu i brandingu. Wiedzą też, co to domena i czym się jedna różni od drugiej:)\nlol\t10 lutego 2015\tOdpowiedz\na skąd eu w polskim zestawieniu? jakies r0, wywalic to bo w oczy kole (ustawka zapewne).\nStąd, że do transakcji doszło na polskim rynku. W przypadku Szafy.eu to oczywiste, w przypadku r0.eu – faktycznie, trochę mniej:) Zresztą dlatego ranking zatytułowany „Rynek polski”, a nie „Domena .pl”


Papier do drukarek - Sklep internetowy - al.to\nPapier uniwersalny (1)\nPapier banerowy (0)\nPapier ZINK (0)\nPapier do drukarek. Jak wybierać?\nDruk to nie wszystko, liczy się odpowiedni papier Papier do drukarki jest jednym z podstawowych materiałów eksploatacyjnych, bez którego żaden wydruk nie może się udać. To właśnie na niego, poprzez proces drukowania, przenoszone są wszystkie dane, np. tekstowe, wykresy, obrazy czy nawet zdjęcia. Co ciekawe, w naszej ofercie znajdziesz wiele rodzajów papieru do drukarek, a najodpowiedniejszy dla siebie wariant możesz wybrać na podstawie rodzaju treści, jakie będziesz drukować oraz wedle możliwości urządzenia drukującego, jakie posiadasz. Poznaj ofertę al.to i wybierz papier do drukarki, który spełni wszystkie Twoje wymagania.\nKtóry papier do drukarek wybrać? Rodzaje i przeznaczenie\nW ofercie papierów do drukarek znajdziesz wiele propozycji. Przed wyborem odpowiedniego dla siebie wariantu upewnij się, czym poszczególne opcje się od siebie różnią. Oto kilka przykładowych propozycji:\nPapier uniwersalny sprawdzi się do drukowania podstawowych treści. Jest to najpopularniejszy rodzaj papieru do drukarek, występujący w różnych wymiarach i charakteryzujący się zróżnicowaną gramaturą. Totalne must have w każdym domu, w którym znajduje się drukarka.\nPapier fotograficzny to genialne rozwiązanie na potrzeby domowego studia foto. Kto powiedział, że aby wydrukować zdjęcia, musisz biec do specjalnego punktu? Wystarczy, że zaopatrzysz się w odpowiednią drukarkę i papier, a wydruki zdjęć będą możliwe we własnych czterech ścianach. I to w świetnej jakości.\nPapier do drukarki samoprzylepny, który pozwoli na wydrukowanie autorskich naklejek i ozdobienie nimi wnętrz, produktów i opakowań. Sprawdzi się zarówno w domu, jak i na potrzeby firmy, np. w promowaniu produktów oraz usług.\nPapier do naprasowanek (termotransferowy) pozwoli na uruchomienie sentymentalnych wspomnień. No bo przyznajmy, kto z nas, będąc dzieckiem, nie chciał mieć prasowanki z ulubionymi motywami? Stwórz nadruk, który będzie najlepiej prezentował to, co masz do przekazania światu, a potem wydrukuj go we własnym domu, używając papieru termotransferowego.\nOprócz powyższych, w ofercie al.to znajdziesz też papier wizytówkowy, folie przezroczystą, folię samoprzylepną, folię magnetyczną czy np. płótno.\nNa co zwrócić uwagę kupując papier do drukarek i urządzeń 3 w 1?\nZadbaj, aby rozmiar papieru do drukarki był kompatybilny ze sprzętem, którego używasz. Najpopularniejszą opcją są arkusze formatu A. Standardowy papier do drukarek i ksero ma format A4. Wybrane modele atramentowe i laserowe są w stanie obsłużyć dwa razy większy arkusz, czyli A3. Tańsze modele, tzw. sublimacyjne, wydrukują z kolei materiały o maksymalnej wielkości 10x15 cm.\nLiczy się też gramatura – im wyższa, tym papier lepiej się prezentuje. Do domowego użytku wystarczy 80 g/m2. W przypadku fotografii, winietek czy zaproszeń postaw przynajmniej na 160 g/m2.\nPapier do drukarek osiada też specjalną powłokę, która podkreśla kolory i wzmacnia jego wytrzymałość oraz połysk – może być matowy, półmatowy (satynowy, satynowany, semi-glossy, semi-matt), lekki połysk, wysoki połysk. Wydruk na papierze z połyskiem i dobrą powłoką, jak można się łatwo domyśleć, genialnie sprawdzi się przy materiałach foto.\nWybierz papier do drukarek z oferty al.to


Kenzo Power - Opinie - Perfumy męskie - FaniPerfum.pl - forum, opinie o perfumach damskich i męskich.\nNuty zapachowe Kenzo Power:\nNuty głowy: kolendra, bergamotka, kardamon,\nNuty serca: róża, jaśmin, frezja,\nNuty bazy: drzewo cedrowe, labdanum, balsam tolutański,\nOpinie / recenzje Kenzo Power\nTo jeden z najdziwniejszych, a raczej najoryginalniejszych zapachów, jakie poznał mój nos.\nZdecydowanie, nie dla mas. Otwarcie Power jest obrzydliwe (przepocona, stara baba kochająca ruskie perfumy), ale wystarczy dać mu godzinę i robi się ciekawie, a potem, jeszcze ciekawiej. Cholernie się polubiliśmy...\nZapach dla prawdziwych koneserów. Trwałość świetna. Flakon - dzieło sztuki.\nMasom odradzam zakup w ciemno. Koneserzy mogą łykać bez zastanowienia.\nZgłoś do moderacji Link do recenzji 17-08-2012\nGdyby koksom na siłowni kazano wybrać perfumy po nazwie pewnie kilku do swoich NO-boosterów dobrałoby Kenzo Power. Jednak byliby oni w nim równie śmieszni jak w tych wielkich, groźnych tatuażach na bicepsach, bo to zapach z rodziny kwiatowej. Chwytliwa nazwa oznacza raczej taki ‘kop pozytywnej energii’ dla uśmiechniętych ludzi, którzy nie muszą niczego udowadniać i podchodzą z dystansem do siebie. Osobiście najlepiej lubię go używać w brzydką pogodę. Kolendra w połączeniu z pozostałymi nutami nadaje świeżość w otwarciu. Druga faza to ładny bukiet kwiatów ułożonych na podkładzie z drzewa. Końcówka jest balsamiczno-drzewna. W przeciwieństwie do hubiego, od którego mam próbkę ;-) u mnie zapach ledwo odrywa się od skóry i trwa ‘tylko’ 5 godzin. Kenzo Power spokojnie mógłby być kategorią dla dwojga dlatego nie polecam osobom, którzy męskości muszą dodawać sobie ultra samczymi wodami.\nZgłoś do moderacji Link do recenzji 16-08-2012\nZ co raz większym upodobaniem sięgam po zapachy niejednoznaczne, niekonwencjonalne, odbiegające od klasycznych kompozycji. Do takich niewątpliwie należy zaliczyć Kenzo Power. Otwarcie szablonowo damskie a cały spektakl zaczyna się mniej więcej po godzinie, kiedy kwietny bukiet zostaje z wolna wypierany piękną, typowo już męską bazą balsamiczno- drzewną. Oprócz walorów kompozycyjnych, Power wykazuje wysokie parametry użytkowe. Zadowalająca projekcja i bardzo dobra trwałość na poziomie 8-10H. Dzięki czemu radzi sobie także w chłodniejszych warunkach. Pozycja godna uwagi chociażby ze względu "inność zapachową" odbiegającą od stereotypowego ujęcia męskiego pachnidła.\nMoje posty: 6\nZapach dla mojego mężczyzny, niestety on jest twardzielem i kwiatkami się pryskał nie będzie... Zatem próbki zużyłam na sobie w domu i jestem pod ogromnym wrażeniem... Za każdym wąchnięciem czuję inny zapach, ale każdy jest śliczny, świeży, nie męczący, super się zmienia i rozwija... Gdyby to były perfumy unisex, zawsze stałyby na mojej półce!\nZgłoś do moderacji Link do recenzji 04-01-2012\nStrona na której aktualnie się znajdujesz zawiera informacje o perfumach Kenzo Power takie jak nuty zapachowe, data produkcji, twórca zapachu, zdjęcie flakonu czy opinie użytkowników FaniPerfum.pl. Może się zdarzyć, że informacje podane powyżej dotyczące perfum Kenzo Power nie są do końca prawidłowe, dlatego też warto nadmienić o tym przy dodawaniu własnej recenzji lub skontaktować się z administratorem strony.\nAby dodać opinie o Kenzo Power należy być zarejestrowanym użytkownikiem strony o perfumach FaniPerfum.pl. Po dodaniu własnej opinii istnieje możliwość edytowania tekstu, który się wcześniej dodało, lecz nie ma już możliwości edytowania ogólnej oceny, trwałości i innych parametrów.\nW katalogu perfum z opiniami nie zadajemy pytań odnośnie opisywanych perfum Kenzo Power - do tego służy Forum na stronie głównej!\nAdministrator strony nie odpowiada za poglądy wyrażane w opiniach o Kenzo Power przez użytkowników portalu FaniPerfum.pl


XVII Bieg Europejski - Gniezno.Biegliście czy kibicowaliście? Poszukajcie się na zdjęciach [FOTO, FILM] | Gniezno Nasze Miasto\nRedakcja 6 kwietnia 2019, 22:01\nXVII Bieg Europejski - Gniezno.Biegliście czy kibicowaliście? Poszukajcie się na zdjęciach\nXVII Bieg Europejski "Teraz Hiszpania!" za nami. Piękne wiosenne słońce, niestety wiatr w oczy, ale udało się! Około 1500 biegaczy i biegaczek dotarło w sobotę po 10 kilometrach biegu na linię mety, umieszczoną na rynku w Gnieźnie.\n- To wszystko tak wspaniale się udaje, bo po prostu robimy dobre imprezy. Doceniają to zarówno amatorzy biegania, jak i profesjonaliści, którzy bardzo licznie i chętnie przyjeżdżają do Gniezna i czuja się tu jak u siebie w domu. Możemy się pochwalić, że często na naszych biegach mamy dużo lepszą obsadę niż jest w rzeczywistości na mistrzostwach Polski - mówił przed biegiem Andrzej Krzyścin, organizator zawodów.\n- Poza tym, co dla nas równie mocno się liczy, bardzo fajnie oceniają nasz Bieg Przedszkolaka rodzice, dzieci, dziadkowie - dodaje Andrzej Krzyścin.\nJakie emocje towarzyszyły biegaczom i biegaczkom podczas kolejnego Biegu Europejskiego w Gnieźnie?\n- Startuję w Biegu Europejskim, bo chciałam sprawdzić swoją dyspozycję przed maratonem, w jakim biorę udział już za tydzień. Akurat zjechałam dwa tygodnie temu z wysokich gór i chciałabym też zobaczyć jak reaguje mój organizm po takim okresie czasu - mówiła przed startem pani Aleksandra Lisowska z Olsztyna, która po raz pierwszy startowała w Biegu Europejskim.\n- Wspaniałe emocje, cudowna publiczność. Momentami wiatr nieco przeszkadzał w biegu, ale dałam radę i jestem z siebie dumna - podkreślała po biegu pani Kasia.\n- Najpierw lewa noga, potem prawa, znów lewa, jakoś tak się biegło dzisiaj w Gnieźnie - mówi pan Tomek z Bydgoszczy.\n- Biegliśmy pierwszy raz w Gnieźnie i rewelacja! Na pewno tu wrócę! Biegliśmy wspólnie w hiszpańskich strojach i było jakoś tak łatwiej, radośniej, bardzo nam dopingowano na trasie, wszyscy nas widzieli, więc biegło się dużo, dużo lepiej - dodaje pani Ania, żona pana Tomka.\nZobacz jak biegli zawodnicy i jak dopingowali ich kibice na Biegu Europejskim w Gnieźnie:\nZOBACZ TEŻ:Zwycięzcy i zwyciężczynie XVII Biegu Europejskiego w Gnieźnie.\nZespół Tańca Ludowego "Gniezno" zorganizował nabór i zbiórkę dla Ingi Soszyńskiej


Prawo Pracy - Artelis\nPrawo Gospodarcze/handlowe (35)\nPrawo Karne (24)\nPrawo Rodzinne (65)\nZawody Prawnicze (30)\nRok 2019 przyniósł wiele zmian, również w zakresie prawa pracy. Modyfikacje dotyczyć będą przede wszystkim sposobu wypłacania wynagrodzenia. Dotychczasową formą przekazywania gotówki za wykonaną pracę było wręczenie pracownikowi gotówki “do ręki”.\nOd 1 stycznia 2019 r. weszły w życie nowe zasady prowadzenia i przechowywania dokumentacji pracowniczej. Dokumentację pracowniczą będzie można prowadzić również w formie elektronicznej, a nie jak do tej pory wyłącznie w wersji papierowej. Ponadto skróceniu ulegnie okres przechowywania dokumentów kadrowych.\nJeżeli pracownik otrzyma od swojego pracodawcy wypowiedzenie umowy o pracę, to bardzo ważne jest, co zostanie podane jako powód jego zwolnienia z pracy, bo jeśli będzie to likwidacja stanowiska pracy, a pracodawca rozłoży jego etat jako nadgodziny innym pracownikom, to wypowiedzenie może być uznane za niezgodne z prawem.\nKażdy pracownik musi mieć aktualne orzeczenie lekarskie, które stwierdza, że może wykonywać pracę na danym stanowisku. Obowiązkiem pracodawcy jest dopilnowanie tego i skierowanie podwładnego na badania w wymaganym terminie.\nZasady otrzymywania zasiłku chorobowego\nPodstawą do wypłaty zasiłku chorobowego jest dostarczenie do działu kadr lub bezpośredniego przełożonego zwolnienia lekarskiego, czyli druku ZUS ZLA (dawne L4).\nKodeks pracy daje pracodawcy dwa sposoby rekompensowania pracownikowi pracy świadczonej przez niego w godzin nadliczbowych.\nPracodawca, wręczając Ci wypowiedzenie umowy o pracę, nie może zrobić tego w sposób dowolny. Musi zachować przewidziany prawem termin wypowiedzenia (chyba że jest to rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia). Daje Ci to pewność, że zostaniesz z dnia na dzień bez pracy.\nProfesjonalna dezynsekcja pozwala się pozbyć niechcianych gości (owadów) skutecznie – raz na zawsze. Do nich należą też między innymi pluskwy. W wielu przypadkach domowe sposoby na ich zwalczenie są bezskuteczne.\nPrawo Pracy to bardzo obszerna dziedzina prawa regulująca zasady pracy i zatrudniania. Urlopy, zwolnienia, emerytury, świadczenia pracownicze - wszystko to zawiera się w Prawie Pracy.\nRozwiązanie umowy o pracę, porozumienie stron, kodeks pracy 2019, kodeks pracy zmiany, prawo pracy 2019, przepisy prawa pracy 2019, zwolnienie, zwolnienie z pracy, pracownik, opieka medyczna, pracodawca, zasiłek chorobowy, godziny nadliczbowe, praca w godzinach nadliczbowych, wynagrodzenie, wynagrodzenie za pracę, umowa o pracę, wypowiedzenie umowy o pracę, praca, praca tymczasowa,


Nagłe informacje o córce Ewy Błaszczyk. Przełom po 18 latach | Pikio\nMateusz Sidorek - 23 Lutego 2020\nCórka Ewy Błaszczyk zapadła w śpiączkę 18 lat temu. Mimo tragedii, jej matka się nie poddała i wreszcie pojawiły się efekty. Kobieta opowiedziała o przełomie, który nastąpił po latach terapii. Nie zamierza przerywać walki o powrót do zdrowia swojej córki.\nNieszczęśliwy wypadek, w skutek którego córka Ewy Błaszczyk zapadła w śpiączkę, wstrząsnął całą rodziną. Pomimo rodzinnego dramatu kobieta nie poddała się i rozpoczęła nierówną walkę o zdrowie dziewczynki. Po niemalże 20 latach nastąpił przełom.\nZagadka tylko dla najbystrzejszych, mało komu się udaje. Wśród owieczek ukrył się pies, widzisz go?Czytaj dalej\nOdkąd córka Ewy Błaszczyk zapadła w śpiączkę, kobieta każdego dnia podejmuje wymagającą walkę o jej powrót do zdrowia. Chociaż nie jedna matka mogłaby się załamać po takiej tragedii, polska aktorka znalazła w sobie siłę, dzięki której w ciągu tylu lat nie straciła nadziei na szczęśliwe zakończenie. Pani Ewa każdego dnia czeka na moment, w którym jej córka otworzy oczy, ale cieszy się też mniejszych rzeczy. Ostatnio przyznała, że zabiegi i terapia przynoszą efekty. Można mówić o przełomie.\nCórka Ewy Błaszczyk reaguje na terapię\nPani Ewa Błaszczyk wypowiedziała się entuzjastycznie o stanie, w jakim znajduje się jej córka. Chociaż dziewczyna pozostaje w śpiączce od prawie 20 lat, pojawiają się sygnały, które mogą świadczyć o poprawie. Jej matka codziennie dba o to, aby córka miała profesjonalną opiekę. Twierdzi, że codzienne ćwiczenia i zabiegi utrzymują ciało dziewczyny w formie i nie dopuszczają do degradacji. Po nieszczęśliwym wypadku córki, pani Ewa Błaszczyk założyła nawet fundację Akogo oraz klinikę Budzik.\nAktorka cieszy się z najmniejszych sygnałów i wciąż ma nadzieję, że jej córka, któregoś dnia wreszcie się wybudzi. Zwłaszcza że na co dzień nie widać efekty wieloletniej pracy nad stanem dziewczyny. Każda pozytywna zmiana jest jak promień słońca. Kobieta przyznała, że niedawno doszło do pewnego przełomu. Mózg jej córki nie tylko nie ulega degradacji, ale również zaczyna reagować.\n60-latka poszła do fryzjera, ale aż tak dużej zmiany się nie spodziewała. Fryzura odjęła 20 lat, prawdziwa petardaCzytaj dalej\n- To wszystko się dzieje, ona po tych wszystkich zabiegach, które do tej pory robiliśmy, nie degraduje się, tylko np. się jej poprawia EEG. Miała po raz pierwszy fale alfa w mózgu, czyli te normalne, wcześniej przez 18 lat ich nie miała - powiedziała w rozmowie z portalem Przeambitni.\n2. Adaś z ”Akademii Pana Kleksa” nie został aktorem. Czym się dziś zajmuje i jak wygląda?\nEwa Błaszczyk uważa, że jej córka wciąż ma duże szanse. W końcu medycyna w dzisiejszych czasach rozwija się dynamicznie. Co jakiś czas pojawiają się alternatywne metody leczenia, które sprawdzają się czasem nawet w najgorszych przypadkach.\nWHO ostrzega. Liczba osób chorych na raka może wzrosnąć nawet o 81%