Katar u psa: przyczyny i leczenie [lek wet Krystyna Skiersinis]\nStrona główna / Pies / Choroby psów / Katar u psa: przyczyny i leczenie chorób objawiających się katarem\nNapisany 3 lipca 2019 Autor: Lek. wet. Krystyna Skiersinis 6 komentarzy\nKatar z reguły kojarzy nam się z błahym przeziębieniem i raczej nie przejmujemy się nim, stosując się do znanego powiedzenia, że:\n„katar leczony trwa siedem dni, a nieleczony – tydzień”.\nWytrzymujemy więc te kilka dni, chodząc z zatkanym lub cieknącym nosem, wspomagając się jedynie od czasu do czasu specyfikami, znanymi z reklam telewizyjnych.\nNiektórzy z nas ratują się także domowymi i bardziej naturalnymi sposobami.\nCo jednak w sytuacji, gdy wypływ z nosa pojawi się u naszego psa?\nCzy czekać, aż sam przejdzie?\nCzym wspierać smarkającego nieboraka?\nCzy rzeczywiście wstrzymywać się z wizytą u lekarza, czy też od razu skonsultować zauważone objawy?\nNa te i inne pytania postaram się odpowiedzieć w tym opracowaniu.\nBudowa i funkcje nosa psa\nRodzaje wypływu z nosa\nPrzyczyny wypływu z nosa\nWirus parainfluzenzy psów\nPsi adenowirus typu 2\nBakteryjne zapalenia jamy nosowej.\nGrzybice jamy nosowej\nLimfocytarno-plazmocytarne zapalenie jamy nosowej psów\nNowotwory nosa psa\nWrodzone i anatomiczne nieprawidłowości\nPasożyty jamy nosowej\nJak zatrzymać krwawienie z nosa psa?\nObjawy kataru u psa\nInne objawy i schorzenia, które mogą towarzyszyć katarowi\nSchorzenia dziąseł i zębów\nObrzęk twarzy lub nieprawidłowo wysklepione podniebienie twarde\nCzy katar u psa sam przejdzie?\nKiedy należy skontaktować się z lekarzem weterynarii?\nDlaczego nie powinno się bagatelizować dłużej trwającego kataru?\nStan kliniczny oraz choroby współistniejące\nBadania, które pomogą ustalić przyczynę kataru\nLeczenie chorób przebiegających z katarem\nŻeby rozpocząć rozważania na temat kataru u psów, dobrze jest pobieżnie zapoznać się z budową nosa oraz podstawowymi funkcjami jamy nosowej.\nKształt nosa u psa determinowany jest przez twardą strukturę kostną oraz bardziej ruchomą część, stanowiącą szkielet chrzęstny.\nPłaska, przednia powierzchnia nosa to tzw. lusterko nosowe.\nZawiera on w środku mały rowek, oddzielający od siebie nozdrza zewnętrzne (otwory nosowe).\nNozdrza przednie ograniczone są z boków przez tzw. skrzydełka nosowe.\nPsy brachycefaliczne mają bardzo krótkie nosy z – najczęściej – wąskimi nozdrzami, co jest jedną z ważniejszych przyczyn problemów oddechowych u przedstawicieli tych ras.\nDwa główne kanały, którymi powietrze dostaje się do dalszych odcinków układu oddechowego rozpoczynają się od nozdrzy zewnętrznych.\nSwój koniec mają w tylnej części gardła, uchodząc w miejscu określanym jako nozdrza tylne.\nJama nosowa podzielona jest na dwie części przez przegrodę nosową.\nSkłada się ona głównie z chrząstki, ale zawiera także elementy kostne i błoniaste.\nBardzo cienkie zwoje kości, zwane małżowinami nosowymi rozwijają się z grzbietowych i bocznych ścian jamy nosowej i wypełniają kanały nosowe, a dzięki swemu ułożeniu oraz budowie dzielą wnętrze nosa na trzy przewody:\nPrzewody te tworzą tunele, którymi przepływa powietrze.\nWiększość wdychanego strumienia powietrza jest kierowana brzuszno-bocznie – ku największemu, brzusznemu przewodowi nosowemu.\nMałżowiny nosowe pokryte są bogato unaczynioną błoną śluzową i występują symetrycznie w obu kanałach nosowych.\nGdy podczas wdechu powietrze przechodzi przez nos, zostaje – dzięki obficie ukrwionej śluzówce, wyściełającej wnętrze jamy nosowej – ogrzane, nawilżone, a także przefiltrowane z drobnych zanieczyszczeń.\nJama nosowa oddzielona jest od jamy ustnej za pomocą podniebienia twardego.\nWśród zatok przynosowych wymienia się:\nZachyłek szczękowy brany jest pod uwagę jako część jamy nosowej, ponieważ stanowi on niejako jej boczne przedłużenie (wgłębienie) i tylko po przyśrodkowej stronie doogonowej części jest ograniczona przez kość.\nZatoka czołowa znajduje się w wyrostku nadoczodołowym kości czołowej i posiada ona różną formę i wielkość, ze względu na różnorodne kształty czaszki u poszczególnych ras psów.\nZarówno jama nosowa, jak i zatoki wyścielone są błoną śluzową.\nGruczoły, obecne w błonie śluzowej jamy nosowej, zatok okołonosowych oraz gardła produkują wydzielinę, która nawilża śluzówki i zabezpiecza środowisko przed patogenami.\nPrzednią część jamy nosowej zasiedlają bakterie, stanowiące normalną florę w tym miejscu.\nTaka budowa nosa, jamy nosowej i zatok umożliwia im pełnienie bardzo ważnych funkcji.\nOgrzewanie i nawilżanie wdychanego powietrza.\nPoprzez pofałdowanie i mocne rozgałęzienie małżowin nosowych zwiększana jest powierzchnia, z którą styka się przepływające powietrze.\nSilne unaczynienie błony śluzowej oraz wydzielina gruczołów zapewniają nawilżenie i ogrzanie strumienia powietrza, wdychanego przez jamę nosową.\nOchrona przed drażniącymi cząsteczkami lub patogenami.\nBłona śluzowa jamy nosowej pokryta jest lepką wydzieliną, która nie dość, że na drodze mechanicznej wyłapuje zanieczyszczenia, które następnie – dzięki nabłonkowi rzęskowemu – kierowane są do gardła i przełyku, to jeszcze zawiera szereg związków o właściwościach bakteriobójczych, dzięki czemu już na tym poziomie eliminowana jest znaczna ilość drobnoustrojów.\nDodatkowo odruch kichania oraz turbulentny strumień powietrza nad błoną śluzową przyczyniają się do opróżniania nosa z drobnych zanieczyszczeń.\nUmożliwienie odczuwania zapachu dzięki zakończeniom nerwu węchowego.\nOdczuwanie zapachów ułatwia wewnętrzna struktura jamy nosowej – dzięki pofałdowaniu małżowin nosowych tworzą się turbulentne strumienie powietrza, które powodują nierównomierne rozmieszczenie cząstek zapachowych, dzięki czemu możliwa jest selektywna ich ekspozycja receptorom węchowym.\nUłatwianie oddawania ciepła poprzez parowanie.\nW wysokich temperaturach otoczenia ważną rolę odgrywa boczny gruczoł nosa, produkując znaczną ilość wydzieliny.\nPodczas przegrzania dochodzi do przyspieszenia oddechów – wówczas większość powietrza jest wdychana przez nos, a wydychana przez jamę ustną.\nDzięki temu wdychany strumień jest w szybki sposób nawilżany na znacznej powierzchni błony śluzowej, a następnie – podczas wydechu – szybko „wyrzucany” przez jamę ustną.\nTen mechanizm zapobiega ponownemu uwolnieniu ciepła i wilgoci, co miałoby miejsce, gdyby wydychanie powietrza następowało przez nos.\nPopularny „katar” określa się jako nieżyt śluzówki nosa.\nBłona śluzowa, wyścielająca jamę nosową jest nieustannie „bombardowana” drobnymi cząsteczkami, z których wiele działa drażniąco, alergogennie lub patogennie.\nNaturalną obroną organizmu, skierowaną przeciwko rozmaitym zanieczyszczeniom, jest przekrwienie, obrzęk i zwiększone wydzielanie śluzówki nosa.\nZ wieloma patogenami mechanizmy obronne radzą więc sobie bez problemu, a ten proces – filtrowania i usuwania szkodliwych substancji – w normalnych warunkach pozostaje niezauważalny.\nJednak w przypadku infekcji (wirusowej, bakteryjnej czy grzybiczej), inwazji pasożytniczej, reakcji nadwrażliwości (w przebiegu alergii) lub też przy silnym działaniu czynników drażniących, dochodzi do wzmożonej reakcji zapalnej.\nPojawia się wówczas wydzielina z nosa wraz z szeregiem objawów towarzyszących, do których należą między innymi:\nwypływ z oczu,\npocieranie okolicy nosa i oczu,\nświst nosowy itp.\nWydzielina z nosa (w zauważalnie zwiększonej ilości) najczęściej ma związek z chorobami przewodów nosowych, zatok i nosogardzieli.\nDość częstą przyczyną ropnego, jednostronnego wypływu są zaawansowane choroby zębów i wytworzenie przetoki ustno-nosowej.\nZdarza się także, że schorzenia dalszych odcinków układu oddechowego, jak tchawica czy oskrzela wpływają na pojawienie się kataru.\nPrzy zaburzeniach połykania lub innych stanach patologicznych przewodu pokarmowego (np. przy refluksie żołądkowym) wydzielina z przełyku lub żołądka może być wtłaczana do gardła tuż przy nozdrzach tylnych, skutkując ujawnieniem się wypływu z nosa.\nPojawienie się wypływu z nosa nie zawsze jest objawem zaburzeń lub chorób.\nNiewielka ilość wydzieliny obserwowana jest również u zdrowych psów.\nNajczęściej w momentach ekscytacji, silnego pobudzenia lub zdenerwowania może dojść do okresowego wzmożenia wydzielania przez gruczoły obecne w jamie nosowej.\nTakże przy nagłej zmianie temperatury (np. wyjście z ciepłego pomieszczenia na mróz) lub też przebywaniu w środowisku o niskiej wilgotności często ujawnia się krótkotrwały katar, który – po przywróceniu normalnych warunków otoczenia – szybko ustępuje.\nWydzielina z nosa może być zróżnicowana pod względem konsystencji, barwy, ilości, symetrii,a także częstotliwości pojawiania się.\nMoże zawierać domieszki – jak np. krew, kłaczki ropy czy nawet drobne elementy ciał obcych, które dostały się do nosa.\nWygląd kataru może być bardzo pomocny w ustaleniu jego pochodzenia lub też naprowadzić lekarza na dobór odpowiednich metod diagnostycznych, dlatego też dobrze jest precyzyjnie określić poszczególne cechy wypływu z nosa. Są to:\nWydzielina jednostronna pojawia się najczęściej w schorzeniach zatok okołonosowych (np. w nieżytach zachyłka szczękowego lub zatoki czołowej), przy obecności nowotworów, ciał obcych, zakażeń grzybiczych oraz przetok ustno-nosowych, które mogą wpływać na pojedynczy kanał nosowy.\nObustronna wydzielina z nosa towarzyszy procesom bardziej uogólnionym, które dotyczą nosa i zatok okołonosowych, rozsianym procesom zapalnym, infekcjom wirusowym, bakteryjnym, bardziej rozległy chorobom grzybiczym (przy których dochodzi do uszkodzenia przegrody nosowej lub obecnych w zatokach), a także agresywnym i bardziej doogonowo zlokalizowanym nowotworom.\nObustronny wypływ z nosa może także świadczyć o stanach chorobowych narządów, położonych ku tyłowi od nozdrzy tylnych, a więc lubi pojawiać się przy schorzeniach gardła, przełyku czy żołądka (zwłaszcza przy wymiotach).\nWypływ skąpy – występuje przy lekkich stanach zapalnych dróg oddechowych.\nNiewielka ilość wydzieliny może być zauważona przez spostrzegawczych opiekunów u tych psów, które wypływ szybko zlizują z powierzchni nosa lub też połykają.\nNiestety, pies nam nie powie, że katar spływa po tylnej powierzchni gardła, co u zwierząt również się zdarza.\nWypływ obfity – jest już ewidentnie stwierdzany przez opiekuna.\nTowarzyszy rozległym stanom zapalnym oraz infekcjom (zwłaszcza wirusowym) dróg oddechowych, a także ciałom obcym w jamie nosowej czy nowotworom.\nZwiększona ilość wydzieliny z nosa – czyli popularny katar pojawia się w sytuacji, gdy różnego rodzaju czynniki – infekcyjne, chemiczne, zapalne i inne podrażniają śluzówkę jamy nosowej i/lub zatok okołonosowych.\nCzasem taka zwiększona wydzielniczość jest mechanizmem obronnym, związanym z obecnością ciała obcego, tkwiącego w przewodzie nosowym.\nMożliwe są zmiany w ilości wypływu, obserwowane w ciągu dnia.\nZdarza się, że pies podczas snu lub spaceru nie wykazuje objawów kataru (lub wypływ jest naprawdę skąpy), a w trakcie różnych czynności, związanych z ruchami i pochylaniem głowy (np. przy jedzeniu), dochodzi do obfitego wycieku z nosa.\nDzieje się tak, ponieważ wydzielina może gromadzić się w różnych zachyłkach lub jamach, których ujścia pozwalają jedynie na nieznaczny wypływ.\nDopiero po nagłym pochyleniu głowy, czy gwałtownych jej ruchach (np. przy kaszlu) wydzielina jest ewakuowana w większej ilości.\nTak się może zdarzać przy stanach zapalnych zachyłka szczękowego, zatoki czołowej, nosa, gardła, oskrzeli czy płuc.\nZe względu na częstotliwość pojawiania się wydzieliny:\nkatar stały – inaczej ciągły, przewlekły – obserwowany mniej więcej z niezmiennym nasileniem przez dłuższy czas,\nkatar przerywany – okresowe pojawianie się wypływu z nosa, najczęściej z towarzyszącymi objawami dodatkowymi, jak kichanie, wypływ z oczu, świąd okolicy nosa itp.\nWypływ przezroczysty, bezbarwny zwykle jest typowy dla wydzieliny surowiczej, śluzowej lub surowiczo-śluzowej.\nCzasem przez nos może być wykrztuszana woda z niewielką domieszką śliny.\nWypływ szary, szaro biały lub biały zawiera niewielką ilość komórek lub też domieszkę pęcherzyków powietrza.\nWypływ szaro-żółty, żółtawy lub lekko zielonkawy zawiera domieszkę hematoidyny (barwnika, pochodzącego z rozkładu hemoglobiny).\nWypływ o barwie rdzawej, brązowawej, czerwonej, krwistoczerwonej świadczy o domieszce czerwonych krwinek lub krwi.\nWypływ o barwie brudnoszarej, czekoladowej, brudnobrązowej czy czarnoczerwonej pojawia się przy procesach gnilnych.\nWydzielina, wydostająca się z nozdrzy zewnętrznych może być bezwonna lub też może cechować się pewnym określonym zapachem, odrażającym, gnilnym, kwaśnym, zapachem krwi, itp.\nOdrażająca woń wypływu z nosa wskazuje na rozpadowe, gnilne procesy, toczące się na terenie dróg oddechowych.\nKatar o nieprzyjemnym, wręcz odrażającym zapachu najczęściej związany jest z chorobami stomatologicznymi lub ciałami obcymi.\nCzasem, przy obecności rozpadającego się, wrzodziejącego nowotworu złośliwego w okolicy jamy nosowej również dochodzi do nieprzyjemnego zapachu, dobywającego się z nosa psa.\nNieprzyjemny zapach wydzieliny może być także związany z domieszką zawieszonych w niej resztek pokarmowych, które dostały się do jamy nosowej np. podczas wymiotów.\nMoże też być wynikiem stanu ropnego oraz zalegania resztek jedzenia w przetokach ustno-nosowych, utworzonych najczęściej wskutek chorób zębów.\nKwaśna woń wydzieliny z nosa jest następstwem zarzucenia treści z żołądka do jamy nosowej podczas wymiotów.\nSkład i konsystencja wypływu.\nW zależności od rodzaju substancji, wchodzących w skład wydzieliny, a także obecności różnego rodzaju domieszek, może ona cechować się różnymi właściwościami.\nWypływ surowiczy (wodnisty, bezbarwny, rzadki i klarowny, z niewielką ilością komórek) – najczęściej spowodowany jest alergią, stanem zapalnym, może także być wczesnym objawem infekcji wirusowej.\nWypływ surowiczy zwykle poprzedza pojawienie się wypływu śluzowo-ropnego.\nWypływ surowiczy z domieszką barwnika krwi może być żółtawy, żółty, rdzawobrązowy.\nWypływ surowiczy z domieszką krwi jest czerwonawy.\nWypływ surowiczo-śluzowy jest nieco lepki, nie jest tak wodnisty jak surowiczy i może się nitkowato ciągnąć.\nWypływ śluzowy jest lepki i bardziej gęsty, wyraźnie ciągnie się nitkowato, przy tym jest zwykle bezbarwny i szklisty.\nWydzielina śluzowa może mieć zabarwienie białawe lub żółtawe i zwykle spowodowana jest przewlekłym stanem zapalnym. Przy domieszce komórek przybiera barwę szarą, a obecność leukocytów może nadawać jej kolor szarobiaławy, biały lub szarożółty.\nWydzielina śluzowo-ropna jest mieszaniną śluzu i ropy, a jej przyczyną mogą być wszystkie wymienione wyżej czynniki. Najczęściej towarzyszy stanom zapalnym, toczącym się na terenie jamy nosowej, które mogą być wywołane działaniem czynników zakaźnych, obecnością ciał obcych, nowotworów, stanów alergicznych czy przejściem procesu zapalnego z jamy ustnej.\nMa zwykle gęstą, lepką konsystencję, może mieć różną barwę – od białawej, poprzez żółtą aż do zielonkawej.\nRopna wydzielina ma gęstą konsystencję i różną barwę – od białej, poprzez żółtą, zielonkawożółtą, a nawet zieloną.\nWywołana jest najczęściej przez infekcje bakteryjne, które najczęściej mają charakter wikłający (rzadko stanowią pierwotną przyczynę). W badaniu cytologicznym stwierdza się zwiększoną liczbę zdegenerowanych neutrofili oraz liczne bakterie.\nŚlina wypływająca z nosa jest ciągliwa, bezbarwna, połyskująca, może tworzyć pianę oraz zawierać drobne cząstki pokarmu.\nWypływ taki towarzyszy najczęściej zaburzeniom anatomicznym (np. rozszczepowi podniebienia), może też być oznaką obecności przetoki ustno-nosowej.\nŚlina może także wydostawać się przez nos przy zaburzeniach połykania na skutek różnych procesów chorobowych.\nKrwisty wypływ z nosa występuje w sytuacji, gdy krew miesza się z innym rodzajem wypływu z nosa i może być spowodowany urazem lub chorobami zębów lub zatok, ciałem obcym, infekcją grzybiczą czy przetoką ustno-nosową.\nMoże także towarzyszyć nowotworom.\nSporadycznie – przewlekły stan zapalny jamy nosowej może powodować krwisty wypływ z nosa.\nWydzielina z niewielką domieszką krwi bywa albo równomiernie czerwona (ale nie tak czerwona, jak krew), albo też zawiera smużki i skrzepy krwi.\nBywa, że taki wypływ z nosa towarzyszy alergicznemu nieżytowi nosa, czasem jest również efektem obecności ciała obcego i jego oddziaływania na błonę śluzową jamy nosowej.\nDelikatne krwawienie może pokazać się także po ataku kichania.\nKrwotok z nosa najczęściej jest skutkiem urazu.\nCzęsto stanowi również objaw choroby niszczącej struktury nosowe, jak np. proces nowotworowy czy infekcje grzybicze.\nPrzy krwawieniach z nosa krew może wypływać kropelkami (określane jest to mianem „epistaxis„), lub też strumieniem (jest to krwotok – „rhinorrhagia”).\nDługotrwałe i/lub nawracające krwawienie z nosa może być także oznaką różnorodnych zaburzeń ogólnoustrojowych, np.:\nzaburzeń krzepnięcia (koagulopatii, które mogą przebiegać wskutek toczących się na terenie organizmu zakażeń np. ehrlichiozy) w przebiegu np.:\nzatrucia rodentycydami antykoagulacyjnymi.\nPrzyczyn pojawienia się wypływu z nosa u Twojego podopiecznego może być mnóstwo.\nMogą one wynikać z infekcji, alergii, działania czynników drażniących, ciał obcych, problemów z zębami, a nawet być wynikiem pozornie nie mających nic wspólnego z nosem zaburzeń, jak np. refluks żołądkowy, czy zapalenie płuc.\nPrzyjrzyjmy się bliżej, jakie czynniki oraz stany kliniczne mogą wywoływać popularny katar.\nJeśli u Twojego psa pojawił się wypływ z nosa, ale dotyczy on tylko jednego nozdrza, bardzo prawdopodobne jest, że jeden z przewodów nosowych jest zablokowany.\nMogło w nim coś utknąć, np. ziarno, źdźbło trawy, a nawet kawałki patyków, żwir czy elementy zabawek.\nW takiej sytuacji pies jest zwykle bardzo niespokojny – pociera nerwowo łapami nos, trze nim o różne przedmioty, tarza się lub wkłada głowę w ciasne miejsca, jakby samodzielnie próbował pozbyć się ciała obcego.\nTowarzyszy temu zwykle częste i gwałtowne kichanie, a wydzielina z nosa może być nawet podbarwiona krwią.\nJeśli jesteś w stanie zobaczyć wystające ciało obce, możesz spróbować delikatnie usunąć je palcami lub za pomocą kleszczyków.\nWiększość tego typu przypadków jednak znajduje swój happy end w gabinecie lekarza weterynarii – psy bardzo rzadko pozwalają na manewrowanie w obrębie nosa, dlatego w celu usunięcia ciała obcego często konieczna bywa sedacja.\nJeśli w porę nie zareagujemy i ciało obce pozostanie w nosie psa, w miarę upływu czasu objawy mogą nawet słabnąć, jednak wypływ z nosa pozostaje.\nZmienić się może jego charakter – na skutek wtórnej infekcji bakteryjnej katar staje się ropny, może mieć domieszkę świeżej krwi.\nKatar może być spowodowany infekcją bakteryjną, wirusową lub grzybiczą.\nKatar infekcyjny zwykle jest łatwo zauważany ze względu na kolor i konsystencję wydzieliny- jest ona żółta lub zielonkawa.\nDodatkowo najczęściej towarzyszą mu inne objawy, takie jak kaszel, zapalenie spojówek, podwyższona temperatura wewnętrzna ciała, powiększenie węzłów chłonnych i inne.\nLeczenie infekcji uzależnione jest od bezpośredniej przyczyny:\nzakażenie bakteryjne zwalcza się za pomocą antybiotyków,\ngrzybicze – przy pomocy specjalnych technik miejscowego aplikowania leków przeciwgrzybiczych i/lub terapii ogólnej.\nW przypadku przewlekłych infekcji może zaistnieć konieczność leczenia chirurgicznego.\nWirus nosówki psów (CDV- canine distemper virus) odpowiedzialny jest za wywołanie jednej z najgroźniejszych (zwłaszcza dla szczeniąt) chorób zakaźnych.\nNa szczęście – dzięki powszechnie prowadzonym szczepieniom udało się ograniczyć występowanie tej niebezpiecznej choroby.\nPoszczególne szczepy tego wirusa różnią się patogennością, co jest powodem manifestacji różnorodnych objawów klinicznych oraz występowania różnych postaci choroby.\nI tak możemy mieć do czynienia z:\nŁagodną postacią nosówki, w przebiegu której dochodzi do:\nsymptomów ze strony układu oddechowego.\nNajczęściej zauważalny jest obustronny, surowiczy wypływ z oczu i nosa, który następnie może przechodzić w śluzowo-ropny.\nDodatkowo pojawia się kaszel i duszność.\nPowikłaniem choroby może być suche zapalenie rogówki, a u niektórych psów notowana bywa także utrata węchu.\nNajczęściej rozpoznawana jest ciężka postać choroby.\nNajczęściej dotyczy ona szczeniąt w wieku 12-16 tygodni, a pierwszym, często niezauważanym objawem jest gorączka.\nPotem pojawia się surowicze, śluzowe i śluzowo-ropne zapalenie spojówek (opiekunowie często zgłaszają, że psiak najpierw intensywnie łzawił, a potem pojawiła się ropa w oczach).\nKaszel, zwykle suchy i męczący ujawnia się niedługo potem.\nZwierzak nie chce jeść, pić, jest apatyczny, zaczyna wymiotować.\nCzęsto występuje biegunka (z domieszką krwi i śluzu).\nW wyniku uogólnienia się choroby i wycieńczenia organizmu w szybkim tempie może dojść do śmierci zwierzęcia.\nPonieważ objawy kliniczne, które towarzyszą chorobie mogą występować z różnym nasileniem i dotyczyć różnych układów, przyjęto klasyfikować poszczególne jej postaci na postać:\nWarto pamiętać, że nosówka także może być przyczyną żółtego, gęstego, ciągnącego wypływu z nosa u psa.\nZawsze jednak obecne są również inne, dużo bardziej niebezpieczne symptomy, których rodzaj i nasilenie jest różny i zależny od postaci choroby.\nLeczenie nosówki uzależnione jest od występujących objawów i z reguły obejmuje:\npodawanie leków przeciwdrgawkowych, uspokajających, przeciwbólowych i wspomagających.\nNosówka jest bardzo niebezpieczna, zarówno pod względem śmiertelności, jak i pojawiania się późniejszych powikłań, dlatego też nie należy zapominać o szczepieniach profilaktycznych psów, które zasadniczo ograniczają rozprzestrzenianie się tej choroby.\nPewne doniesienia wskazują, że rasy brachycefaliczne rzadziej chorują, mają też niższy odsetek powikłań oraz śmiertelności niż psy długoczaszkowe.\nWirus parainfluzenzy psów (CPiV – Canine Paraifnluenza Virus) jest jednym z najczęściej (obok bakterii o nazwie Bordetella bronchiseptica) izolowanych czynników zakaźnych kaszlu kenelowego.\nNazwa medyczna tej choroby to zakaźne zapalenie tchawicy i oskrzeli psów, a w jej etiologii może brać udział kilka czynników (wirusy, bakterie i mikoplazmy).\nW przypadku CPiV zakażenia najczęściej dotyczą górnych dróg oddechowych, a jeśli jest on jedynym czynnikiem wywołującym chorobę, zwykle stwierdza się suchy, napadowy kaszel i surowiczy wypływ z jamy nosowej.\nPsi adenowirus typu 2 (CAV-2) jest czynnikiem etiologicznym, wywołującym zapalenie krtani i tchawicy.\nWraz z psim adenowirusem typu 1 (CAV-1) może być przyczyną łagodnych zakażeń górnych dróg oddechowych\nHerpeswirus psów (CHV – Canine Herpesvirus) – najbardziej narażone na jego działanie są nowo narodzone szczenięta, które mogą ulec zakażeniu jeszcze wewnątrz macicy, a po porodzie – przez kontakt z innymi szczeniętami lub też z pośrednictwem wydzieliny z nosa i gardła matki.\nW przypadku zakażenia śródmacicznego możliwe są ronienia i rodzenie martwych płodów lub słabych szczeniąt.\nU tych ostatnich, w ciągu następnych kilku dni, często rozwija się ogólne zakażenie.\nPrzy zakażeniu, mającym miejsce w trakcie porodu lub po nim przebieg choroby jest zwykle ostry i często kończy się śmiercią.\nU szczeniąt obserwowana jest:\nszybkie tracenie na wadze,\nbiegunka lub miękki, zielonożółty kał,\nobjawy bolesności brzucha,\nDochodzi do zapalenia błony śluzowej jamy nosowej z surowiczym, śluzowo-ropnym, rzadziej krwistym wypływem z nosa.\nNa błonach śluzowych widoczne są wybroczyny.\nCzasem pojawia się wysypka oraz obrzęk dolnej powierzchni brzucha i pachwin.\nPęcherzyki mogą być widoczne także na narządach rozrodczych oraz na błonie śluzowej policzków.\nPrzebieg choroby jest bardzo szybki, w ciągu 24-48 godzin od pojawienia się objawów klinicznych dochodzi do śmierci szczeniąt.\nU niektórych z nich objawy są łagodne i następuje wyzdrowienie.\nJednak wskutek zakażenia może dojść do późniejszego ujawnienia się powikłań, zwłaszcza objawów neurologicznych.\nSzczenięta starsze niż 3-5 tygodni z reguły wykazują łagodne objawy ze strony układu oddechowego.\nU nich rzadko notuje się objawy ogólne.\nZakażenie przez kontakt płciowy u dorosłych psów może dawać objawy ze strony układu rozrodczego.\nPierwotne, ostre stany zapalne jamy nosowej u psów są rzadkie.\nBordetella bronchiseptica (będąca jednym z czynników etiologicznych zakaźnego zapalenia tchawicy i oskrzeli psów, czyli kaszlu kenelowego) lub Mykoplazmy mogą powodować objawy ze strony górnych dróg oddechowych.\nJednak w większości przypadków kataru u psów bakterie są czynnikami wikłającymi już toczący się proces na terenie jamy nosowej, nie stanowiąc bezpośredniej przyczyny.\nBakterie, normalnie bytujące na powierzchni śluzówki jamy nosowej – na skutek procesów, zaburzających naturalne mechanizmy obronne – szybko namnażają się.\nWówczas wprowadzenie antybiotyków rzeczywiście może skutkować ustąpieniem objawów klinicznych, jednak po zaprzestaniu ich podawania często dochodzi do nawrotów choroby.\nDlatego też – przy nawracającym lub przewlekłym katarze – konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki, mającej na celu identyfikację podstawowej przyczyny kataru.\nAspergillus fumigatus bytuje normalnie w jamie nosowej, jednak w pewnych sytuacjach może stać się patogenny, prowadząc do rozwoju choroby grzybiczej, zwanej aspergilozą.\nNa błonie śluzowej jamy nosowej tworzy tzw. zmatowienia grzybicze, co widoczne jest w badaniu rinoskopowym w postaci białawego lub zielonego nalotu pleśniowego, zwykle w formie płytek.\nCzęsto obecne są także nadżerki w małżowinach nosowych.\nCzynnikami predysponującymi do rozwoju choroby są:\ninne stany patologiczne, toczące się w obrębie nosa, jak np. nowotwory, ciała obce, wcześniejsze urazy,\nAspergiloza może pojawić się u wszystkich ras psów w każdym wieku, jednak najczęściej dotyka młode samce ras średnio-lub długoczaszkowych.\nObjawia się przewlekłym wypływem z nosa o charakterze śluzowym, śluzowo-ropnym, z domieszką krwi lub nawet krwistym (zależnie od zaawansowania procesu).\nWypływowi (jedno-lub obustronnemu) może towarzyszyć kichanie.\nDość specyficznymi symptomami, sugerującymi aspergilozę jest wrażliwość przy dotykaniu kości trzewioczaszki, a także owrzodzenie lusterka nosowego.\nCryptococcus neoformans rzadko atakuje psy (częściej stwierdzany jest u kotów).\nPatogeny wnikają do organizmu przez drogi oddechowe, a objawy najczęściej związane są z ośrodkowym układem nerwowym.\nCzęsto także infekcja rozszerza się na płuca.\nNa skutek przewlekłych schorzeń przyzębia może dochodzić do powstania przetoki – czyli patologicznego połączenia pomiędzy jamą ustną i nosową.\nPrzez taką przetokę (której zwykle towarzyszy rozległa infekcja tkanek przyzębia), resztki pokarmowe i ślina mogą dostawać się do jamy nosowej, wywołując kichanie i wypływ z nosa.\nPonieważ bardzo szybko dochodzi do objęcia procesem chorobowym tkanek jamy nosowej, pojawia się wydzielina z nosa, która może być jedno-lub obustronna, najczęściej ropna i cuchnąca.\nPostępowanie w tym przypadku jest dwutorowe:\nleczenie stomatologiczne z opracowaniem lub ekstrakcją chorych zębów,\nWszystko odbywa się w akompaniamencie antybiotykoterapii, podawania leków przeciwzapalnych oraz przeciwbólowych oraz dbałości o stan jamy ustnej.\nAlergia jest to jedna z najczęstszych przyczyn występowania nieprawidłowego wypływu z nosa u psów.\nZwykle obserwowany jest wodnisty, dość obfity wyciek z nosa, ale nie tylko.\nBardzo często katarowi u psa towarzyszy:\nświąd okolicy nosa i oczu,\nNiestety, objawy te utrzymują się do momentu, gdy z otoczenia zwierzaka nie zostaną wyeliminowane alergeny je wywołujące.\nDlatego podstawową kwestią terapeutyczną powinno być odnalezienie oraz wyeliminowanie przyczyny.\nNiestety, podobnie jak to ma miejsce u ludzi, istnieje mnóstwo czynników, które mogą wywołać objawy alergii.\na nawet naskórek.\nW przypadku podejrzewania alergicznego tła kataru lekarz weterynarii zaleci wykonanie testów alergicznych, dzięki czemu możliwe stanie się zidentyfikowanie alergenów.\nJeśli się to uda, następnym krokiem będzie próba wyeliminowania ich z otoczenia psa, co niestety – często jest to niemożliwe.\nDostępna jest terapia odczulająca, jednak nie zawsze jest ona skuteczna.\nZ pomocą przychodzą leki przeciwhistaminowe i/lub immunosupresyjne (np. sterydy), ale pamiętać trzeba, że nie leczą one alergii, a jedynie tłumią nieprzyjemne dla zwierzęcia objawy, takiej jak katar, kichanie czy świąd.\nObecnie jest to coraz częściej diagnozowana choroba jamy nosowej, w przebiegu której uporczywy wypływ z nosa utrzymuje się bardzo długo – tygodnie, miesiące, a nawet lata (ciągle lub z przerwami).\nBezpośrednia przyczyna zapalenia nadal pozostaje nieznana.\nUważa się, że jest ono wynikiem nadmiernej reakcji ze strony układu odpornościowego, a czynnikami odpowiedzialnymi za ten stan mogą być:\npierwotne i wtórne bakteryjne zapalenia błony śluzowej nosa,\nObecnie za główne przyczyny występowania limfocytarno-plazmocytarnego zapalenia jamy nosowej psów uważa się reakcję nadwrażliwości na grzyby z rodzaju Aspergillus lub alergeny wziewne.\nWiadomym jest, iż w jamie nosowej psów występują w pewnej ilości organizmy z rodzaju Aspergillus.\nMogą one wywołać chorobę – wówczas dochodzi do rozwoju aspergilozy, jednak czasem układ odpornościowy reaguje nieprawidłowo nawet na nie zwiększoną liczbę kolonii tych mikroorganizmów.\nWówczas dochodzi do nadmiernej aktywności komórek układu immunologicznego i pojawiają się kliniczne symptomy choroby.\nAlergeny wziewne, takie jak pyłki roślin czy roztocza również mogą wykazywać się podobnym działaniem.\nObjawy większości chorób jamy nosowej są bardzo podobne, więc także i tu obserwuje się przede wszystkim kichanie oraz śluzowy, śluzowo-ropny lub krwisty wypływ z nozdrzy przednich.\nStan taki może trwać bardzo długo (miesiące, a nawet lata z możliwymi przerwami).\nKatarowi towarzyszyć może:\nZwykle jednak nie obserwuje się objawów ogólnych.\nZnamienne jest, iż po wdrożeniu antybiotykoterapii z reguły nie jest obserwowana poprawa kliniczna.\nZapalenie limfocytarno-plazmocytarne stwierdzane jest najczęściej u psów ras dużych, średnio- i długoczaszkowych, w średnim lub starszym wieku, a szczególnie predysponowane są owczarki niemieckie, owczarki collie i labradory.\nNowotwory jamy nosowej najczęściej rozwijają się u starszych psów.\nJednym z pierwszych i najczęściej notowanych objawów jest wypływ z nosa, o różnej konsystencji (surowiczy, śluzowy, śluzowo-ropny lub krwisty).\nMoże być jedno-lub obustronny, jednak z reguły z jednej ze stron bywa bardziej intensywny.\nWypływowi z nosa może towarzyszyć kichanie oraz – w zależności od wielkości guza – różnego stopnia utrudniony przepływ powietrza, który opiekunowie zwierząt opisują jako świszczenie.\nCzęsto obserwowana jest także deformacja kości trzewioczaszki, podniebienia twardego czy szczęki (zależnie od lokalizacji guza).\nNierzadko nowotworom towarzyszą objawy neurologiczne zwłaszcza, jeśli guz rozrasta się w głąb.\nJeśli lokalizuje się on w okolicy oczodołu, może dojść do wytrzeszczu oka.\nRozwijającemu się procesowi nowotworowemu mogą także towarzyszyć objawy ogólne, jak brak apetytu, spadek masy ciała, apatia, niechęć do ruchu itp.\nU psów mogą występować następujące rodzaje nowotworów:\nmięsak limfatyczny (lymphosarcoma),\nrak z komórek przejściowych,\nguz z komórek tucznych (mastocytoma),\nPamiętaj, że katar u psa nie oznacza od razu najgorszego.\nJeśli jednak u Twojego psa katar nie reaguje na standardowe leczenie, jego charakter stał się ropny, krwisty lub śluzowy, oddech jest głośny, czasem świszczący – może to oznaczać, że w jamie nosowej znajduje się guz.\nZwykle taki rodzaj wypływu z nosa utrzymuje się dłużej niż kilka tygodni, zwierzę ma słabszy apetyt, a na kufie może być zauważalne wybrzuszenie (najczęściej jednostronne).\nW takiej sytuacji konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki obrazowej (rentgenografia, tomografia komputerowa głowy z oceną nosa i zatok okołonosowych).\nNowotwory nosa występują z reguły u psów starszych, powyżej 8 lat.\nLeczenie zwykle opiera się na przeprowadzeniu zabiegu usunięcia masy z przewodu nosowego.\nTaki guz następnie powinien zostać poddany badaniu histopatologicznemu.\nŁagodne nowotwory nosa usuwa się chirurgicznie.\nW przypadku zmian złośliwych często pojawia się asymetria twarzy (zgrubienie w okolicy nosa lub oka), utrata masy ciała, ogólne osłabienie – ich całkowite usunięcie rzadko kończy się sukcesem, dlatego konieczna jest dalsza terapia (chemioterapia, radioterapia).\nNiestety, prognozy w przypadku nowotworów nosa są z reguły niepomyślne.\nAnatomiczne uwarunkowania kataru dotyczą z reguły psów któkoczaszkowych (np. buldożków), u których najczęściej występują zbyt wąskie otwory nosowe.\nU nich wypływ z nosa jest tylko jednym z dość licznych objawów tzw. zespołu oddechowego.\nZwykle katarowi towarzyszy między innymi głośny oddech, chrapanie oraz problemy oddechowe.\nLeczenie opiera się na chirurgicznej plastyce nozdrzy, jednak często przeprowadza się ją dopiero w momencie, gdy psiak osiągnie dorosłość.\nTo anomalia rozwojowa, do której występowania silne predyspozycje również mają psy brachycefaliczne, ale pojawiać się ona może u wszystkich ras psów.\nNa skutek braku kompletnej przegrody pomiędzy jamą ustną, a nosową, już u noworodków pojawiają się pierwsze symptomy:\nwyciekanie mleka z nozdrzy,\nTego typu wady leczy się chirurgicznie.\nPneumonyssoides caninum to białe roztocza o wielkości ok. 1 mm, zasiedlające przewody nosowe i zatoki przynosowe psów i dziko żyjących psowatych.\nW Polsce rzadko diagnozowane.\nNajczęstszym objawem, widocznym u psów jest kichanie, któremu często towarzyszy:\na nawet krwawienie.\nKapilarioza, wywołana przez Capillaria boehmi.\nPasożyty bytują na powierzchni błony śluzowej jamy nosowej i zatok czołowych.\nObjawy kliniczne inwazji to kichanie, śluzowo-ropny wypływ z nosa (czasem z domieszką krwi).\nInne zaburzenia, mogące być przyczyną kataru:\nprzełyk olbrzymi (megaesophagus),\nzwężenie nosogardzieli (nasopharyngeal stenosis),\nachalazja pierścienno-gardłowa, dysfagia,\nOdrębną sprawą jest krwawienie z nosa.\nMoże ono być wywołane tymi samymi przyczynami, które są odpowiedzialne za pojawienie się kataru, ale może także towarzyszyć innym chorobom.\nPonieważ pojawienie się krwistego wypływu lub krwotoku jest bardzo niepokojące dla opiekuna, a także stanowi ważny klinicznie objaw, zawsze należy znaleźć przyczynę krwawienia z jamy nosowej.\nPotencjalne czynniki, mogące doprowadzić do krwawienia z nosa:\nnowotwory jamy nosowej,\nprzewlekły nieżyt błony śluzowej jamy nosowej,\ngrzybicze zapalenia jamy nosowej,\npasożyty jamy nosowej,\nurazy jamy nosowej,\nZdarza się, że choroby ogólnoustrojowe mają wpływ na naczynia krwionośne, znajdujące się w jamie nosowej.\nZwykle w ich przebiegu pojawiają się różnorodne objawy kliniczne, w tym także może dojść do krwawienia z jamy nosowej.\nWówczas najczęściej obserwowany jest wypływ czystej krwi z nozdrzy, który jest trudny do opanowania.\nMoże towarzyszyć mu:\nEpizod krwawienia przedstawia się bardzo groźnie, a przerażony opiekun zwierzaka szuka natychmiastowej pomocy lekarza weterynarii.\nDo najczęściej występujących zaburzeń ogólnoustrojowych, którym towarzyszy krwawienie z nosa należą:\nPowinno się je uwzględnić w diagnostyce różnicowej w sytuacji, gdy krwawieniu z nosa towarzyszą wybroczyny na błonach śluzowych i skórze, oku lub też obecne są ślady krwi w kale lub moczu.\nW grupie nabytych zaburzeń krzepnięcia bierze się pod uwagę:\nzespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC),\nzatrucie rodentycydami antykoagulacyjnymi,\nzatrucie estrogenami (egzo- i endogenne);\nchoroby zakaźne (ehrlichioza, leiszmanioza, babeszjoza);\nzakażenia ogólne (np. erlichioza);\nczerwienica prawdziwa (policytemia).\nWeź ręcznik i zmocz go w zimnej wodzie.\nDelikatnie, ale stanowczo chwyć psiaka i uspokajającym tonem przemawiaj do niego.\nNa grzbiecie kufy (pomiędzy oczami o czubkiem nosa) połóż zimny kompres.\nGłowa psa powinna znajdować się wyżej, jednak przechylaj jej do tyłu.\nNie wkładaj też niczego do nozdrzy.\nCzasem korzystne mogą być okłady z lodu lub zimnego „cold-packa”.\nJeśli krwawienie jest intensywne i nie ustępuje w ciągu paru minut, natychmiast zabierz psa do lekarza.\nKontrola u lekarza jest również konieczna w sytuacji, gdy uda Ci się zatrzymać krwawienie z nosa. U jego źródeł mogą bowiem leżeć bardzo poważne przyczyny.\nKatar może występować jako jedyny i samodzielny symptom chorobowy, mogą też towarzyszyć mu inne objawy.\nWbrew pozorom czasem trudno jest dostrzec obecność nieprawidłowej wydzieliny z nosa, zwłaszcza, jeśli jest jej niewiele lub też pojawia się nieregularnie w ciągu dnia.\nLusterko nosowe psów jest bardzo mocno unerwione, zwierzaki bardzo szybko zlizują wszystko, co tylko znajduje się na powierzchni nosa.\nDlatego też, jeśli podejrzewasz, że psiak rzeczywiście może mieć katar, sprawdź jeszcze, czy na włosach w okolicy nosa, kufy i przednich łap nie ma śladów zaschniętej wydzieliny.\nCzy sierść w tych miejscach nie jest posklejana.\nZdarza się – przy przewlekłym katarze – że wydzielina tak podrażnia skórę w okolicy nosa, że tworzą się tzw. rynienki wypływowe – czyli drobne pasma (najczęściej bezwłose), będące śladem po spływającym katarze.\nZwykle skóra w tych miejscach jest zaogniona, objęta już procesem zapalnym.\nBywa także, że na skutek intensywnego zlizywania wypływu przez psa dochodzi do wytarcia włosów i maceracji naskórka.\nZ obecnością wypływu z nosa często związane są również inne zjawiska, które wszystkie razem współtworzą obraz kataru lub też są z nim ściśle związane.\nNie ma chyba potrzeby dokładnego definiowania kichania.\nKażdy z nas z własnego doświadczenia wie, na czym polega ten akt, a ja wspomnę jedynie, że z punktu widzenia biologicznego jest to bardzo korzystny odruch obronny, pozwalający na usunięcie drażniących elementów z jamy nosowej.\nRóżnego rodzaju bodźce stymulują receptory podnabłonkowe w nosie, wywołując odruch kichania.\nTa ewakuacja zanieczyszczeń odbywa się pod dużym ciśnieniem – dlatego też kichanie polega na gwałtownym, szybkim i odruchowym wyrzucie powietrza z płuc przez jamę nosową.\nPojedyncze epizody kichania są zupełnie normalne i nie stanowią powodu do niepokoju.\nInaczej sprawa się ma sytuacjach, gdy kichanie staje się utrwalone i napadowe.\nNajczęstszymi przyczynami nagle pojawiających się salw kichania są ciała obce, obecne w jamie nosowej lub ostre infekcje.\nRzadziej – wdychanie drażniących substancji lub obecność w jamie nosowej psów roztoczy Pneumonyssoides caninum.\nDo innych przyczyn kichania należą wszelkie stany i choroby, przy których pojawia się wypływ z jamy nosowej.\nKichanie początkowo pojawia się nagle, a w miarę upływu czasu – nawet przy dalszej obecności czynnika wyzwalającego reakcję – może ustępować zarówno pod względem częstotliwości, jak i intensywności (tzn. może być rzadsze i mniej „siarczyste”).\nJednak taka ewolucja procesu kichania wcale nie wyklucza obecności ciała obcego, zwłaszcza przy późniejszym pojawieniu się wypływu z nozdrzy, a także intensywnym i uporczywym pocieraniu nosa przez zdenerwowane zwierzę.\nJeśli ciała obce są zlokalizowane w dalszej części jamy nosowej, mogą wywoływać:\nWypływ z nozdrzy w tej sytuacji jest zwykle jednostronny.\nW przypadku wdychania drażniących aerozoli wypływ – najczęściej surowiczy – jest obustronny.\nJeśli u psa stwierdza się uporczywe kichanie, konieczne jest przeprowadzenie badania rinoskopowego.\nCzasem opiekunowie psów zgłaszają, że ich podopieczni wydają dziwne, czasami przeciągłe dźwięki z nosa.\nMówią, że wygląda to w sposób podobny do pociągania nosem u ludzi, jednak jest to głośniejsze i wydłużone w czasie.\nJest to nic innego, jak tzw. kichanie wsteczne.\nDefiniowane jest ono jako:\n„napadowe, głośne, utrudnione wdychanie powietrza wywołane podrażnieniem nosogardzieli”.\nNa skutek stymulacji błony śluzowej nosogardzieli dochodzi do skurczu mięśni gardła, przez co przejście powietrza do krtani jest utrudnione.\nWówczas pies wydobywa z siebie dość głośny, wdechowy dźwięk chrapania, a przy tym przyjmuje pozycję sugerującą duszność – a więc stoi z głową pochyloną do dołu, wyciągniętą szyją i rozstawionymi kończynami przednimi, ciężko „zasysając” przez rozszerzone nozdrza powietrze do płuc.\nTaki „atak” pojawia się bez ostrzeżenia i może trwać różnie długo – od kilku sekund do kilku minut (z przerwami lub bez).\nWbrew temu, jak wygląda ten akt – nie jest on niebezpieczny, jednak niepokoi opiekuna, zwłaszcza, że przy stanach zapalnych nosa i nosogardzieli takie incydenty mogą pojawiać się nawet kilka razy w ciągu dnia.\nKichanie wsteczne często towarzyszy:\ninfekcjom wirusowym (np. nosówce),\nJest też jednym z objawów zbyt długiego podniebienia miękkiego, kiedy to dochodzi do jego czasowego uwięźnięcia, a zjawisko głośnego zasysania przez nos jest próbą przywrócenia prawidłowego pasażu powietrza w drogach oddechowych.\nCzęsto jednak kichanie takie ma charakter idiopatyczny (bez uchwytnych przyczyn), a pojawia się – zwłaszcza u psów małych ras – w momentach ekscytacji, silnego pobudzenia, czy nawet po piciu wody.\nTaki atak pojawia się nagle, trwa kilka sekund, po czym ustępuje.\nZ reguły nie jest on jednak powodem utrudnień w oddychaniu.\nW celu skrócenia czasu trwania epizodu kichania wstecznego można delikatnie masować gardło psa lub zasłaniać nozdrza do momentu, aż pies przełknie.\nTo i podobne działania mają na celu przerwanie spazmu gardłowego poprzez pobudzenie odruchu połykania.\nW ograniczeniu liczby tego typu ataków mogą pomóc leki przeciwhistaminowe.\nW przypadku występowania dodatkowych objawów, takich jak zły stan ogólny zwierzęcia, duszność, nietolerancja wysiłku a nawet omdlenia, konieczne jest przeprowadzenie dogłębnej diagnostyki.\nKatar nie zawsze jest wskaźnikiem choroby górnych dróg oddechowych.\nBywa, że towarzyszy on stanom chorobowym tkanek lub narządów, znajdujących się bądź w bezpośrednim sąsiedztwie jamy nosowej, bądź też odległych, pozornie niezwiązanych z układem oddechowym.\nJeśli więc zauważysz u swojego psa obecność wypływu z nosa, zwróć uwagę, czy nie prezentuje on jeszcze innych symptomów, takich jak:\nZaczerwienione i obrzęknięte spojówki, intensywne łzawienie, mrużenie oczu lub nieprawidłowy wypływ z oka (jedno-lub obustronny).\nNiechęć do jedzenia, ospałość, podwyższenie temperatury ciała – są to niespecyficzne symptomy, które najczęściej zwiastują obecność infekcji.\nUtrudniony przepływ powietrza przez nos, chrapliwy oddech. Możesz to stwierdzić, jeśli szmer słyszalny podczas oddychania przybrał na sile, stał się nieprawidłowo wysoki, nawet świszczący. Takie utrudnienia mogą wynikać z silnego obrzęku błony śluzowej jamy nosowej lub z obecności mechanicznej przeszkody (np. polipy, guzy, czy ciała obce).\nZapaleniu dziąseł i stanom chorobowym przyzębia może towarzyszyć zwiększony wypływ z nosa.\nObejrzyj dokładnie jamę ustną swojego podopiecznego, sprawdź, czy na zębach nie jest widoczny kamień, a dziąsła nie są zaczerwienione.\nW zaawansowanych przypadkach zapalenia przyzębia może dochodzić do silnego stanu zapalnego tkanek okołozębowych, a infekcja łatwo i szybko przenosi się na jamę nosową.\nJeśli pojawił się dziwny, ograniczony obrzęk, powiększenie części nosa lub okolicy twarzy pod okiem (zwykle jednostronny) lub też podniebienie wygląda nieprawidłowo – może to być oznaką obecności ropnia (okołowierzchołkowego) lub nawet guza.\nWymioty, odbijania, problemy z połykaniem, krztuszenie podczas jedzenia, „przelewanie” w brzuchu lub inne symptomy, dotyczące układu pokarmowego.\nKatar w takich sytuacjach może być jedynie odzwierciedleniem głębszego problemu, dotyczącego przełyku lub żołądka.\nKaszel, duszność, niechęć do podejmowania wysiłku, silne osłabienie – mogą być objawami zapalenia płuc, przy którym katar (zwykle ropny) może być jednym z głównych objawów.\nKatar najczęściej towarzyszy schorzeniom jamy nosowej i zatok okołonosowych.\nCzasem jednak może być oznaką chorób dolnych dróg oddechowych, np. bakteryjnego zapalenia płuc.\nCzęsto towarzyszy także zakaźnemu zapaleniu tchawicy i oskrzeli.\nWypływ z nosa może również towarzyszyć zaburzeniom ogólnoustrojowym, jak nadciśnienie czy zaburzenia krzepnięcia (zwłaszcza, jeśli zawiera domieszkę krwi).\nZawsze więc, gdy zauważysz u swojego psa obecność wydzieliny z nosa, zwróć uwagę, czy nie towarzyszą jej również inne, niepokojące symptomy.\nGeneralnie rzecz biorąc – krótkotrwały katar u psa nie stanowi powodu do niepokoju.\nPodobnie, jak to ma miejsce u ludzi, psy czasami mogą się przeziębić, czemu towarzyszą zwykle objawy wypływu z nosa, ogólnego „rozbicia” i chwilowego spadku apetytu.\nNagłe pojawienie się wodnistej wydzieliny może również być oznaką silnego zdenerwowania lub podekscytowania.\nJednakże w momencie, gdy dolegliwości nie wycofują się, a wypływ z nosa przybiera barwę żółtawą, zielonkawą, staje się mętny i/lub cuchnący – konieczna jest jak najszybsza wizyta u lekarza weterynarii.\nZawsze natomiast zgłoś się z psiakiem do lekarza, gdy katar przechodzi w formę przewlekłą (czyli trwa dłużej niż 7 dni).\nWiele zwierząt może mieć przejściowy katar bez żadnej przyczyny i zdarza się, że opiekun nie zauważa niczego niepokojącego poza mokrym nosem.\nTaki wypływ dość szybko mija i z reguły nie ma potrzeby zabierania psa do lecznicy.\nWarto jednak sprawdzić, czy aby na pewno nie ma powodu do niepokoju.\nŻeby zaobserwować ewentualne nieprawidłowości, usiądź lub nawet połóż się wygodnie przy psiaku i obserwuj jego nos.\nZwróć uwagę na wydzielinę i doprecyzuj, czy wydobywa się ona z jednego, czy z obu nozdrzy.\nWeź chusteczkę i delikatnie wycieraj katar, obserwując, jak szybko z nozdrzy wydobywa się więcej wydzieliny.\nOceń ją na białym tle chusteczki – czy jest bezbarwna, klarowna, czy może ma jakiś kolor?\nCzy jest wodnista, czy wręcz przeciwnie – ciągnie się.\nSprawdź, czy oddychaniu towarzyszą nietypowe dźwięki, jak świsty, sapanie, chrapanie itp.\nW cichych warunkach otoczenia wsłuchaj się w oddychanie psa.\nJeśli zauważysz nieprawidłowości, spróbuj delikatnie rozszerzyć jego nozdrza i oceń, czy dźwięk się zmienił.\nNastępnie sprowokuj psa do chwilowego oddychania przez jamę ustną, zakrywając dłonią nozdrza – jeśli nieprawidłowe szmery pochodzą z nosa, po otwarciu jamy ustnej zanikną.\nOceń lusterko nosowe.\nU większości psów nos jest lekko wilgotny, a skóra bywa pigmentowana (zależnie od rasy).\nNos u niektórych, zdrowych zwierząt bywa także suchy, dlatego zawsze swoje obserwacje odnieś do normalnego stanu swojego podopiecznego.\nSprawdź, czy na powierzchni lusterka nosowego nie są obecne strupy, rany, nadżerki lub też, czy w jego okolicy nie zalega zaschnięta wydzielina.\nZwróć uwagę, czy wypływowi z nosa nie towarzyszy łzawienie, obrzęk spojówek oraz inne objawy związane z oczami.\nWizyta w gabinecie jest wskazana, jeśli u psa występuje którykolwiek z poniższych objawów:\nintensywny, wodnisty wypływ z nosa trwający dłużej niż 24 godziny,\nwydzielina z nosa z domieszką krwi,\nzaczerwienione, obrzęknięte spojówki i/lub opuchnięte, łzawiące oczy,\nnerwowe pocieranie głowy – zwłaszcza okolicy nosa, oczu lub uszu,\nczęste potrząsanie głową,\nutrudnione oddychanie przez nos (zatkany nos),\nodruchy wymiotne lub wymioty,\nnadmierne pobudzenie lub przeciwnie – apatia, polegiwanie, senność,\nogólne złe samopoczucie psa, które cię niepokoi.\nKatar sam w sobie nie jest czynnikiem bezpośrednio zagrażającym życiu, jednak jak każdy inny objaw, tak i ten – w przypadku przewlekłego lub nawracającego charakteru – powinien być potraktowany poważnie.\nJeśli nie udało się ustalić przyczyny wypływu z nosa, a przez to nie została ona wyeliminowana, może dojść do komplikacji, którymi najczęściej są:\nUtrata apetytu – skutek toczącego się procesu zapalnego w jamie nosowej dochodzi do stopniowej utraty węchu.\nRozprzestrzenienie się pierwotnej choroby (np. procesu nowotworowego lub grzybiczego) na struktury sąsiadujące, np. do oczodołu, jamy ustnej lub nawet do mózgu.\nProblemy oddechowe – duszność, utrudnione oddychanie, męczenie podczas oddychania to tylko niektóre konsekwencje, związane z niedrożnością lub zablokowaniem przewodu nosowego.\nZajęcie przez proces chorobowy (najczęściej grzybiczy lub nowotworowy) kości sitowej.\nJest to płytka kostna, stanowiąca ostatnią granicę pomiędzy kanałami nosowymi a mózgiem.\nPonieważ w przypadku aspergilozy nosa najczęściej wprowadzane jest miejscowe podawanie leków grzybobójczych, przy uszkodzeniu kości sitowej dojść może do uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.\nRozpoznanie chorób objawiających się katarem\nRozpoznanie kataru z reguły nie nastręcza większych trudności.\nKłopoty mogą natomiast pojawić się przy ustalaniu jego przyczyny.\nNiezmiernie pomocne mogą okazać się wiadomości uzyskane od opiekuna zwierzęcia, które mogą naprowadzić lekarza na diagnozę.\nDlatego przygotuj się, ponieważ lekarz może zadać Ci takie lub podobne pytania:\nKiedy zostały zauważone objawy?\nCzas trwania kataru pozwala na określenie, czy choroba ma charakter ostry, czy przewlekły.\nOstre przyczyny wypływu z nosa, takie jak np. obecność ciała obcego, czy infekcje wirusowe wiążą się z reguły z nagłym pojawieniem się symptomów kichania i dość dużej ilości wydzieliny z nosa.\nSamopoczucie psa jednakże, jego apetyt oraz aktywność z reguły pozostają niezmienione.\nSchorzenia przewlekłe, dotyczące nosa, takie jak procesy grzybicze czy nowotworowe trwają już dłuższy czas, a dodatkowo wiążą się ze spadkiem apetytu, aktywności, złym stanem ogólnym, a nawet bolesnością.\nCzy katar obserwowany jest przez cały czas, czy też pojawia się okresowo (np. zaraz po przebudzeniu się psa, przy jedzeniu, gdy wychodzi na zewnątrz)?\nCzy wypływ jest jedno-czy obustronny?\nChoroby wywołane przez czynniki zakaźne lub też stany ogólnoustrojowe z reguły objawiają się obustronnym wypływem z nosa, natomiast jednostronny wypływ z nosa towarzyszy najczęściej obecności ciał obcych, polipów, guzów lub ropni okołokorzeniowych.\nJednakże zdarza się, że wiele procesów ogólnych zaczyna się jednostronnie, a potem dochodzi do rozprzestrzenienia się procesu na oba przewody nosowe.\nCzy podczas oddychania słyszalne są jakieś nienormalne dla psa dźwięki? Czy jeśli zwierzę zacznie oddychać przez jamę ustną te dźwięki zanikają?\nZdarza się, że przy zwężeniu lub jakiejś przeszkodzie w przewodzie nosowym pies spontanicznie podejmuje próby oddychania przez jamę ustną, ale okresowo ponawia próby normalnego wdychania powietrza przez nos.\nWówczas mogą być słyszalne świsty, sapanie lub inne nieprawidłowe odgłosy.\nW łagodnym zwężeniu, np. przy lekkim obrzęku błony śluzowej jamy nosowej tego typu dźwięki mogą być słyszalne w trakcie lub po wysiłku fizycznym.\nCzy występują jeszcze jakieś inne objawy, jak np.:\nCzy pies dostawał jakieś leki?\nCzy i kiedy zwierzak był szczepiony przeciwko chorobom zakaźnym?\nCzy ostatnio pies przebywał w większym skupisku zwierząt? (np. hotele dla psów, wystawy itp.).\nJak i gdzie pies spędza czas?\nCzy poddawany jest szkoleniu i treningom?\nCzy jest psem pracującym? To ważne pytanie w przypadku psów myśliwskich, u których często diagnozowane są ciała obce w przewodzie nosowym.\nCzy podczas zabawy był nadzorowany? Czy mogło dojść do urazu?\nCzy w przeszłości zwierzę chorowało z podobnymi lub innymi objawami? Czy było leczone? Czym? Jak była reakcja na leczenie? Jakie były wyniki badań?\nTu warto posiłkować się karta wypisu oraz wynikami badań laboratoryjnych.\nCzy znane są przypadki podobnych objawów lub też stwierdzonych chorób u krewnych psa (rodziców, rodzeństwa)?\nW postępowaniu diagnostycznym powinno uwzględnić się takie czynniki, jak wiek, płeć i rasę psa.\nPrzyczyny wrodzone wypływu z nosa występują najczęściej u młodych zwierząt.\nPrzykładowo – wysięk z nosa w przypadku rozszczepu podniebienia obserwuje się zwykle u noworodków.\nWrodzona atrezja nozdrzy tylnych (wada rozwojowa polegająca na wrodzonej niedrożności nozdrzy tylnych) powoduje chrapanie, wysięk z nosa i oddychanie przez otwartą jamę ustną u szczeniąt.\nChoroby zakaźne, takie jak np. nosówka, częściej spotykane są u młodych zwierząt, zwykle nieszczepionych szczeniąt.\nAspergiloza jest bardziej rozpowszechniona u psów młodych i w średnim wieku.\nNowotwory nosa częściej pojawiają się u starszych psów, o średniej lub długiej kufie, rzadko u ras brachycefalicznych\nRasy brachycefaliczne (takie jak mopsy, buldożki, boksery) mają większą skłonność do infekcji górnych dróg oddechowych i u nich katar może pojawiać się częściej.\nOwczarki niemieckie stosunkowo często zapadają na aspergilozę nosa.\nWhippety i jamniki miniaturowe częściej zapadają na nieżyt nosa.\nU psów myśliwskich, pracujących stosunkowo często diagnozowane są ciała obce (najczęściej drobne elementy roślinne) w przewodzie nosowym.\nMa to związek ze specyfiką pracy psa oraz środowiskiem przebywania.\nPsy ras miniaturowych, które stosunkowo szybko rozwijają problemy stomatologiczne, często przejawiają katar wtórnie do infekcji, obecnej w jamie ustnej.\nPsy ras średnich i dużych o mezocefalicznej lub dolichocefalicznej budowie czaszki (czyli średnio-lub długoczaszkowe) mają większą tendencję do rozwoju nowotworów nosa.\nUtrzymanie zwierzęcia, jego aktywność, sposób spędzania czasu oraz stosowanie zabiegów profilaktycznych.\nChoroby wirusowe częściej dotyczą zwierząt nieszczepionych.\nStłoczenie zwierząt lub pobyt w miejscu, gdzie znajduje się duża liczba innych psów (np. schroniska, miejsca wystaw, nawet hotele dla zwierząt) to czynniki predysponujące do infekcji wirusowych.\nU psa, który spędza większość czasu na dworze, biegając po łące lub w lesie (np. pies myśliwski), u którego pojawił się nagły początek kichania oraz nerwowe pocieranie twarzy, istnieje silne podejrzenie ciała obcego, tkwiącego w przewodzie nosowym (np. źdźbła trawy).\nZły stan zębów, obecność masywnego kamienia nazębnego wraz ze śluzowo-ropną wydzieliną z nosa, mogą sugerować wytworzenie się przetoki ustno-nosowej,\nChoroby przewodu pokarmowego, którym towarzyszą wymioty, zaburzenia połykania, refluks żołądkowy itp.\nInformacje z wywiadu, iż zwierzę łapało kleszcze może nasuwać podejrzenie obecności choroby lub chorób odkleszczowych (np. erlichioza, babeszjoza).\nZ reguły katar rzeczywiście trwa tylko kilka dni, a właściwie leczony mija bezpowrotnie.\nCzasem jednak konieczne bywa wykonanie dodatkowych badań w celu ustalenia przyczyny nieprawidłowego lub długo trwającego wypływu z nosa.\nŻeby rozpoznać przyczynę kataru lekarz weterynarii w pierwszej kolejności wykonuje pełne badanie kliniczne.\nW badaniu fizykalnym ocenia się takie elementy, jak:\nWydzielina z nosa:\nCzy jest obfita czy skąpa?\nCzy jest jedno- czy obustronna?\nCzy ma jakiś zapach?\nBól przy dotykaniu kości nosowych – objawy bolesności widoczne są w przebiegu aspergilozy, mogą też być oznaką urazu lub nacieku nowotworowego w obrębie kości\nOdbarwienie lub owrzodzenie nozdrzy.\nOwrzodzenie lusterka nosowego, obecne na nim strupy i rany mogą świadczyć o zakażeniu aspergilozą.\nCzasem, przy uporczywym katarze i świądzie nosa – na skutek intensywnego pocierania kufy przez psa – również może dochodzić do powstawania ran.\nW zaawansowanych przypadkach, kiedy wypływający śluzowo-ropny lub ropny wypływ gromadzi się nozdrzach, może on powodować macerację naskórka i powstanie ran i owrzodzeń.\nOcena wydychanego powietrza.\nJest to pośredni sposób oceny drożności przewodów nosowych oraz zidentyfikowania, czy proces chorobowy jest jedno- czy obustronny.\nPrzepływ powietrza można ocenić bądź przez obserwację kłaczka waty, przykładanego kolejno przed jeden i drugi otwór nosowy, bądź też oceniając tzw. plamę oddechową (jest to skroplona para wodna na na szkiełku lub lusterku, przyłożonym do nozdrzy psa).\nPlamy oddechowe przy zwężeniu jednostronnym są nierównej wielkości i w różnym czasie zanikają.\nMożna też obserwować ruch skrzydełek nosowych podczas oddychania pacjenta.\nZmniejszony ruch powietrza może być wskaźnikiem zalegającego wysięku w jamie nosowej lub też obecności jakiejś mechanicznej przeszkody (ciało obce, guz, polip).\nZwiększony ruch jest normalny, może jednak towarzyszyć infekcji grzybiczej w jamie nosowej (np. aspergilozie).\nWoń wydychanego powietrza – może być odrażająca, gnilna, słodkawo-mdła lub nawet zgorzelinowa.\nTego typu nieprawidłowy zapach może świadczyć o procesach gnilnych, toczących się na terenie układu oddechowego lub pokarmowego.\nBardzo często katarowi towarzyszą nieprawidłowe odgłosy, słyszalne podczas oddychania.\nSapanie – przy zwężeniu przewodów nosowych (np. na skutek obrzęku błony śluzowej jamy nosowej) dochodzić może do wzmocnienia i zaostrzenia szmeru oddechowego.\nGwizdy lub świsty podczas oddychania mogą być wyrazem zwężenia przewodu nosowego na skutek obecności ciała obcego lub guza, ale nie zamykającego jeszcze całkowicie światła przewodu nosowego.\nWówczas dochodzi do utrudnienia przepływu powietrza i jego zawirowań, skutkiem czego słyszalne stają się nieprawidłowe, stosunkowo wysokie dźwięki przy oddychaniu.\nFurczenia stwierdzane są przy obecności w jamie nosowej luźnych błon włóknikowych lub gęstego, ciągliwego śluzu.\nkichanie i wypływ z nozdrzy najczęściej są oznaką procesów chorobowych, toczących się w przedniej części jamy nosowej;\nchrapanie, parskanie, kichanie wsteczne, odruch wymiotny mogą oznaczać, iż stanem patologicznym objęta jest głębsza część nosa;\njeśli obserwowane jest krztuszenie lub odruch wymiotny, może to być oznaką obecności ciała obcego lub zmian guzowatych w dalszej części nosogardzieli.\nPrzy obecności zmian guzowatych może dochodzić do deformacji kości czaszki.\nPodczas badania głowy lekarz zwraca szczególną uwagę na ewentualne obrzęki, występujące w obrębie twarzy, jej asymetrię czy wytrzeszcz oczu (jedno-lub obustronny).\nZaobserwowanie tego typu zmian może sugerować występowanie nowotworu, infekcji grzybiczej lub ropnia okołowierzchołkowego zęba.\nObustronny wypływ z oczu, towarzyszący katarowi może świadczyć o infekcji wirusowej lub też o zablokowaniu przewodu nosowo-łzowego (może ono być jedno-lub obustronne).\nW przypadku stwierdzenia aktywnego zapalenia naczyniówki i siatkówki powinno się przeprowadzić badanie dna oka.\nTego typu stany mogą towarzyszyć erlichiozie lub chłoniakowi.\nOdklejenie siatkówki może być sygnałem nadciśnienia tętniczego, ale może też być objawem zmian guzowatych, zlokalizowanych w okolicy kostnych struktur oczodołu.\nW przypadku aspergilozy nosa często obserwuje się jednocześnie owrzodzenia lusterka nosowego.\nDokładne badanie jamy ustnej umożliwia wykazać takie zmiany, jak:\nobecność przetok ustno-nosowych lub guzów.\nSprawdzana jest drożność obu kanałów nosowych w celu wykluczenia ewentualnej niedrożności.\nOmacywane są zatoki czołowe w celu wykrycia bolesności, obrzęku lub krepitacji (to takie „trzeszczenie” podczas omacywania, które może wskazywać na przerwanie ciągłości kości i ocierania się odłamów o siebie; inaczej szmer trący).\nOcenia się regionalne węzły chłonne.\nPowiększenie węzłów chłonnych podżuchwowych może wskazywać na aktywny proces zapalny lub nowotworowy.\nW takiej sytuacji wskazane jest wykonanie biopsji cienkoigłowej zmienionego węzła chłonnego.\nOsłuchiwanie klatki piersiowej pozwala na ustalenie, czy proces chorobowy obejmuje również niższe piętra układu oddechowego.\nSprawdzenie, czy występują objawy ogólnoustrojowe, np.:\nuogólnione powiększenie węzłów chłonnych itp.\nNastępnie – jeśli przyczyna nie została ustalona lub też istnieją inne wskazania do pogłębienia diagnostyki, lekarz może zalecić wykonanie badań dodatkowych.\nIch dobór jest ściśle uzależniony od podejrzewanej choroby.\nW wielu przypadkach poszerzony panel diagnostyczny zarezerwowany jest dla tych przypadków kataru, które są przewlekłe lub też pojawiła się krwista wydzielina z nosa.\nW ustaleniu źródła kataru pomocne są następujące badania:\nDokładne badanie stomatologiczne.\nTest łzowy Schirmera (ocena ewentualnego uszkodzenia nerwu twarzowego przy długo trwającym zapaleniu ucha wewnętrznego).\nInne testy laboratoryjne, takie jak badanie moczu i kału.\nZdjęcie rentgenowskie głowy w celu oceny kości czaszki, zatok okołonosowych.\nDo tego celu zwykle wymagane jest krótkotrwałe farmakologiczne uspokojenie pacjenta.\nNiestety, radiografia nie jest wystarczająco czułą metodą, by ukazać dyskretne niszczenie kości czy ocenić zasięg choroby.\nRzadko także pozwala na postawienie diagnozy.\nDlatego w dalszym procesie diagnostycznym zwykle konieczne jest przeprowadzenie innych badań, takich jak rinoskopia i biopsja.\nWażne jest jednak, by rentgenografia była wykonywana przed bardziej inwazyjnymi technikami badawczymi.\nPo pierwsze dzięki rentgenogramom możliwy jest wybór optymalnego miejsca do pobrania materiału do badań, a po drugie – podczas rinoskopii i biopsji często dochodzi do krwawienia do jamy nosowej, toteż późniejsze wykonanie zdjęcia skutkuje uzyskaniem zatartego i niediagnostycznego obrazu.\nRadiogramy głowy umożliwiają zidentyfikować:\newentualne przemieszczenia kości (np. w wyniku urazu),\numiarkowaną lub ciężką destrukcję tkanki kostnej (np. w przebiegu procesu nowotworowego lub zakażenia grzybiczego),\nnieprawidłowości dotyczące puszki bębenkowej lub choroby korzeni zębów.\nDokładniejsze techniki obrazowania, jak rezonans magnetyczny czy tomografia komputerowa mogą pomóc w ustaleniu przyczyny kataru (jeśli inne metody obrazowania nie są rozstrzygające).\nTomografia komputerowa lepiej wykrywa subtelne zmiany kości, wpływające na takie struktury jak małżowiny nosowe, kość lemieszową czy kość czołową, umożliwia dokładne uwidocznienie przegrody nosowej, podniebienia twardego i kości sitowej, odróżnia płyn od tkanek oraz określa zasięg choroby.\nJest także metodą z wyboru przy planowaniu radioterapii u psów z nowotworami nosa.\nW celu oceny tkanek miękkich metodą z wyboru jest rezonans magnetyczny.\nPolega no wizualizacji wnętrza jamy nosowej za pomocą cienkiego endoskopu (tzw. rinoskopu).\nPies do tego badania musi być poddany znieczuleniu ogólnemu, ponieważ wnętrze jamy nosowej jest bardzo wrażliwe – każde wprowadzenie cienkiego endoskopu wiązałoby się z napadem kichania i próbą pozbycia się ciała obcego z nosa.\nBadanie endoskopowe górnych dróg oddechowych jest zalecane w przypadku przewlekłych stanów zapalnych lub infekcyjnych nosa i zatok okołonosowych, czy też przy podejrzeniu choroby nowotworowej.\nPodczas tego badania istnieje możliwość pobrania materiału do badań (hodowlanych, cytologicznych) oraz wykonania biopsji (do badania histopatologicznego).\noceny błony śluzowej jamy nosowej pod kątem występowania:\noceny ilości, konsystencji, barwy oraz źródła wydzieliny;\nodnalezienia i usunięcia ewentualnego ciała obcego;\npobrania materiału do badań bakteriologicznych, cytologicznych i histopatologicznych.\nPacjent wprowadzany jest w znieczulenie ogólne.\nW pierwszej kolejności ocenia się jamę ustną oraz tylną część nosogardzieli.\nZwraca się szczególną uwagę na podniebienie miękkie i twarde (poszukując deformacji, nadżerek, owrzodzeń), brzegi zębodołów oraz nozdrza tylne.\nJest to tak zwana rinoskopia wsteczna.\nNastępnie przeprowadza się właściwa rinoskopię, oceniając metodycznie każdy przewód nosowy (idąc od dołu do góry).\nW prawidłowych warunkach błona śluzowa jamy nosowej jest różowa, wilgotna i gładka, pokryta niewielką ilością surowiczej lub śluzowej wydzieliny.\nW warunkach chorobowych jednak możemy mieć do czynienia z następującymi nieprawidłowościami w obrębie nosa:\nzapalenie błony śluzowej jamy nosowej,\ninfekcja grzybicza w postaci matowych, mniej lub bardziej licznych ognisk grzybni,\nnadżerki w małżowinach nosowych,\nroztocza Pneumonyssoides caninum,\nBadanie hodowlane materiału pobranego z głębszych odcinków jamy nosowej (bakteriologia, badanie w kierunku grzybów chorobotwórczych),\nPobranie próbek do badań\nPobranie materiału do badania zwykle przeprowadzane jest po rentgenografii lub tomografii komputerowej (które to badania pomagają w wyborze odpowiedniego miejsca). Wykonywane jest zwykle pod kontrolą endoskopu.\nMateriał uzyskać można, stosując następujące metody:\nWymaz – za pomocą jałowej wymazówki pobiera się wydzielinę z błony śluzowej jamy nosowej (najlepiej, jeśli pochodzi ona z doogonowego jej odcinka).\nTak pobrany materiał służy do badania bakteriologicznego i mikologicznego oraz cytologicznego.\nPłukanie jamy nosowej – za pomocą cewnika, umieszczonego w jamie nosowej przepłukuje się ją jałowym roztworem fizjologicznym.\nWypływający przez nozdrza płyn pobiera się do badania cytologicznego\nBiopsja wycinkowa – fragmenty błony śluzowej jamy nosowej pobiera się za pomocą kleszczyków biopsyjnych w celu wykonania badania histopatologicznego.\nJest to bardziej inwazyjna metoda uzyskania materiału niż wcześniej wymienione, jednak preferowana przy diagnozowaniu zmian złośliwych, obecnych w jamie nosowej.\nBadanie cytologiczne wydzieliny z nosa, pobranej z odcinka, znajdującego się tuż przy nozdrzach zewnętrznych, nie jest czułą metodą do rozpoznawania przyczyny kataru u psów.\nW tym odcinku znajdują się bowiem liczne bakterie, które niekoniecznie są przyczyną choroby.\nNajlepszą metodą, służącą do pobrania materiału do badania cytologicznego oraz hodowlanego jest badanie endoskopowe.\nPróbkę do badania należy pobrać z doogonowych odcinków przewodu nosowego.\nW celu zdiagnozowania aspergilozy pobiera się próbkę z zaobserwowanych podczas badania zmian oraz wykonuje badanie hodowlane w kierunku Aspergillus fumigatus.\nBadanie cytologiczne może być wykorzystane do postawienia podejrzenia obecności choroby nowotworowej nosa, jednakże ostateczne potwierdzenie neoplazji daje badanie histopatologiczne.\nBadanie histopatologiczne umożliwia rozpoznanie wielu stanów zapalnych, grzybiczych czy nowotworowych.\nW celu poszukiwania wirusów w tkankach pobranych podczas biopsji można zastosować immunofluorescencje i diagnostykę molekularną.\nZdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej w celu oceny płuc\nW większości przypadków kataru na radiogramie klatki piersiowej nie są uwidaczniane zmian patologiczne.\nBywa jednak, że zdjęcie rtg ujawnia zmiany zapalne lub przerzutowe w płucach.\nBadanie bronchoskopowe (jeśli katarowi towarzyszy również kaszel)\nJeśli jest to konieczne, może być również zalecone wykonanie usg gałki ocznej, zatok lub przewodów nosowych.\nJeśli doszło do zniszczenia kości, dzięki tej metodzie czasem można zlokalizować guzy, wpływające na jamę nosową lub zatoki oraz pobrać próbki do badania.\nW sytuacji, gdy u psa dochodzi do krwawienia z nosa, w pierwszej kolejności powinny zostać wykluczone choroby ogólnoustrojowe (takie jak np. koagulopatie).\nNależy przeprowadzić następujące badania:\nPełne badanie fizykalne.\nBadanie morfologiczne krwi.\nW przypadku miejscowych chorób nosa, hematologia jest zwykle prawidłowa.\nW przebiegu alergicznego nieżytu nosa lub chorób pasożytniczych często dochodzi do wzrostu granulocytów kwasochłonnych we krwi (eozynofilia).\nZ kolei rozległym stanom zapalnym oraz infekcji zwykle towarzyszy wzrost granulocytów obojętnochłonnych (neutrofilia).\nW przypadku ogólnoustrojowych chorób, takich jak erlichioza, zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) czy małopłytkowość immunologiczna obserwuje się nieprawidłowy poziom płytek krwi.\nBadanie biochemiczne surowicy.\nTest policzkowy (określający czas krwawienia).\nOcena ciśnienia tętniczego krwi.\nBadanie serologiczne często stosowane jest do wykrywania przeciwciał w powszechnych chorobach zakaźnych, takich jak wirus nosówki, choroby przenoszone przez kleszcze (borelioza, anaplazmoza).\nPrawidłowe leczenie kataru uwarunkowane jest określeniem przyczyny go wywołującej.\nMa to szczególne znaczenie zwłaszcza w sytuacjach, gdy dotychczasowa terapia nie przynosi rezultatów.\nDlatego podstawą w postępowaniu jest leczenie przyczynowe.\nOczywiście istnieją metody, które pomagają usunąć i/lub ograniczyć wydzielinę z górnych dróg oddechowych, co zasadniczo przyczynia się do poprawy komfortu pacjenta.\nstosowanie soli morskiej (w kroplach, ponieważ spraye są zbyt stresujące dla zwierząt),\nleki zmniejszające przekrwienie i mukolityki.\nPamiętać jednak należy, iż tego typu terapia nie zwalcza bezpośredniej przyczyny kataru, a jedynie łagodzi objawy, dzięki czemu możliwa jest poprawa oddychania, apetytu i ogólnego samopoczucia psa.\nŚrodki zmniejszające przekrwienie poprzez swoje działanie mogą ograniczyć wypływ z nosa.\nPostępowanie z katarem w przypadku alergii opiera się przede wszystkim na jak najdokładniejszym wyeliminowaniu czynnika uczulającego z otoczenia psa.\nCzęsto jest to trudne, a sprawę dodatkowo komplikuje fakt, że zwierzęta z reguły uczulone są na więcej niż jeden rodzaj alergenów (np. roztocza magazynowe, roztocza domowe, pyłki traw itp.).\nDlatego też, w celu złagodzenia silnych objawów alergii wprowadzane są leki antyhistaminowe, glikokortykosteroidy oraz inne grupy leków, mające działanie wspomagające przy reakcjach alergicznych.\nLeki przeciwhistaminowe są pomocne przy zwalczaniu objawów alergicznego nieżytu nosa, jednak ich skuteczność może być różna.\nCzęsto konieczne bywa wypróbowanie nawet kilku różnych leków antyhistaminowych w celu znalezienia najskuteczniejszego.\nW weterynarii często stosowane są:\nLeki immunosupresyjne mogą mieć zastosowanie w przypadku leczenia limfocytarno-plazmocytarnego zapalenia nosa.\nNajczęściej stosowane są prednizolon i prednizon.\nGlikokortykosteroidy mogą być stosowane również miejscowo (w postaci kropli, maści czy żeli).\nCzasem, w celu ograniczenia ubocznych efektów długotrwałej sterydoterapii stosowane są dodatkowe immunosupresanty, takie jak np. azatiopryna.\nNiesterydowe leki przeciwzapalne mogą być pomocne przy ograniczaniu stanu zapalnego, zwalczają gorączkę oraz ból.\nTlenoterapia, jeśli występują zaburzenia oddechowe.\nInfekcje bakteryjne zwalczane są za pomocą antybiotyków, grzybicze – przy użyciu miejscowych i/lub ogólnych leków przeciwgrzybiczych, a parazytozy – za pomocą leków przeciwpasożytniczych.\nAntybiotykoterapia jest najbardziej wskazana w celu leczenia ostrych infekcji dróg oddechowych, takich jak np. zakaźne zapalenie tchawicy i oskrzeli.\nAntybiotyki zalecane są także przy występowaniu wtórnych zakażeń bakteryjnych, które często wikłają przewlekłe choroby układu oddechowego, prowadząc do nasilenia objawów.\nW takich przypadkach często dochodzi do chwilowego poprawy stanu klinicznego po terapii, jednak choroba podstawowa nie znika po antybiotykach.\nZ reguły rodzaj chemioterapetyku dobierany jest empirycznie, jednak w przypadkach stanów przewlekłych lub nawracających jego dobór powinien być oparty na wyniku badania bakteriologicznego.\nW przypadku aspergilozy nosa stosowane jest miejscowe leczenie z użyciem klotrimazolu i enilkonazolu.\nCzasem choroba dotyczy wyłącznie zatok – wówczas może być wymagana trepanacja kości czaszki i podanie leku bezpośrednio do zatoki.\nSkuteczny jest także itrakonazol, jednak w przypadku zajęcia oka lub ośrodkowego układu nerwowego zalecane jest wprowadzenie flukonazolu.\nW celu określenia odpowiedzi na terapię zaleca się przeprowadzanie badań serologicznych.\nW przypadku, gdy przyczyną kataru są poważne choroby, np. zapalenie płuc, lekarz weterynarii może zadecydować o zatrzymaniu psiaka w szpitalu.\nW tym czasie zwierzę jest całodobowo monitorowane, podawane są leki (np. przeciwbakteryjne, wspomagające oddychanie), stosowana jest tlenoterapia oraz płynoterapia.\nPrzy obecności ciała obcego w jamie nosowej lekarz z reguły wyjmuje go za pomocą kleszczyków, jednak w niektórych sytuacjach konieczne jest chirurgiczne usunięcie przeszkody z nosa.\nPrzy stwierdzeniu procesu nowotworowego, będącego przyczyną kataru, podstawą jest zwykle leczenie chirurgiczne, choć nie zawsze możliwe jest całkowite usunięcie zmiany.\nNastępnie wprowadzana jest chemioterapia i/lub radioterapia.\nLeczenie kataru u psa opiera się głównie na pielęgnacji, ułatwieniu oddychania oraz leczeniu przyczynowym.\nW zależności od przyczyny lekarz może zapisać antybiotyki, leki przeciwalergiczne lub przeciwgrzybicze.\nJednak zanim objawy kataru wycofają się, warto zadbać o komfort swojego podopiecznego poprzez odpowiednią opiekę i pielęgnację:\nPies z zakażeniem górnych dróg oddechowych powinien znajdować się w czystym, ciepłym i wolnym od przeciągów otoczeniu.\nUsuwaj wydzielinę z okolic nozdrzy i oczu, regularnie oczyszczając je chusteczką zwilżoną letnią wodą.\nMożesz zastosować sól morską lub roztwór fizjologiczny do przemywania okolic nozdrzy, a także – jeśli psiak pozwoli – aplikować po kilka kropli płynu bezpośrednio do kanałów nosowych.\nPies z katarem może mieć upośledzony węch i smak, stąd dość często pojawia się u niego osłabienie apetytu.\nPodczas leczenia dbaj, by jego posiłki były atrakcyjne, staraj się podsuwać mu miękki, apetycznie pachnące jedzenie, najlepiej leciutko podgrzane (nie zimne).\nWiększość przypadków „zwykłego” kataru ma dobre rokowanie i nie ma powodu do niepokoju po znalezieniu i wyeliminowaniu przyczyny.\nKatar alergiczny może powracać przy narażeniu na alergeny (może mieć charakter sezonowy).\nW przypadku nowotworów nosa rokowanie niestety jest złe – większość psów nie przeżywa roku od postawienia diagnozy.\nKatar zawsze jest objawem.\nJeśli towarzyszą mu inne objawy, jak kichanie, świąd nosa czy wypływ z oczu, zalecanym postępowaniem jest konsultacja lekarska.\nNigdy nie należy bagatelizować kataru, zwłaszcza, jeśli ich obecność się przedłuża.\nObserwowanie nosa swojego podopiecznego nie jest niczym trudnym, a wszelkie zauważone nieprawidłowości mogą być symptomami poważniejszych procesów, toczących się bądź bezpośrednio w jamie nosowej, bądź też na terenie całego organizmu.\nPo zauważeniu kataru, poszukaj przejawów zintensyfikowanego wypływu, obecności ropy lub krwi.\nZwróć też uwagę na nadmiernie suchą skórę na nosie, która może przybierać nawet formę „skorupy”.\nCzasem nie jesteśmy w stanie zaobserwować samego wypływu z nosa, ponieważ psiaki z reguły bardzo szybko zlizują wydzielinę.\nPozostają jednak oznaki w formie zmacerowanej skóry wokół nozdrzy, zaschnięte ślady ropy, czy nawet wyłysienia wokół nosa.\nTo także jest objawem – zwykle przewlekłego – kataru.\nPodczas swoich obserwacji skoncentruj się na ruchu nozdrzy podczas oddychania – jeśli zapadają się one zbyt mocno w czasie, gdy zwierzak bierze wdech (czemu zwykle towarzyszy intensywniejszy niż zwykle szmer wdechowy) – może to świadczyć o utrudnionym oddychaniu.\nZawsze konsultuj swoje obawy z lekarzem weterynarii.\nKatar u psów posiada zróżnicowaną konsystencję, barwę oraz występuje na tle różnorakich przyczyn, toteż tylko dokładne badanie kliniczne, często połączone z innymi badaniami dodatkowymi pozwala na uzyskanie odpowiedzi, jaka jest podstawowa przyczyna nieprawidłowego wypływu z nosa u Twojego psa.\nPamiętaj jednak, że zupełnie normalne jest, iż Twój podopieczny kichnie od czasu do czasu, nawet z domieszką niewielkiej ilości bezbarwnej wydzieliny.\nMartwić zacznij się dopiero, jeśli stanie się to częste, przewlekłe lub płyn z nosa przybierze nieprawidłową, gęstą konsystencję oraz barwę.\nWitam. Mam pytanie odnośnie przetoki ustno nosowej u świnki morskiej. Czy da się coś takiego wyleczyć? Mam planowany zabieg ale obawiam się że po operacji świnka przestanie samodzielnie jeść. Teraz sobie radzi chociaż zjada małe kawałki karmy, sianko oraz świeże owoce i warzywa. Jakie są rokowania, czy jest szansa na całkowite wyzdrowienie?\nRozumiem, że przetoka rozwinęła się z powodu problemów stomatologicznych, tak? Czy przetoka pojawiła się w wyniku obecności ropnia okołowierzchołkowego? Czy ząb był usuwany, czy dopiero będzie usunięty? Jeśli chodzi o rokowanie, bardzo dużo zależy od przyczyny pojawienia się przetoki. Jeśli pojawiła się w wyniku pęknięcia ropnia okołowierzchołkowego, zwykle usunięcie zęba, przy którym takowy się uformował oraz zadbanie o odpowiednią dietę przynosi bardzo dobre efekty. Jeśli przetoka powstała wskutek urazu, nowotworu, rokowanie może być nieco gorsze. Dobrze, że zdecydowała się Pani na zabieg. Opracowanie chirurgiczne przetoki, może przynieść zadowalające efekty. Proszę zadbać o zdrową dietę po zabiegu. Bardzo ważne jest regularne podawanie leków przeciwbólowych – kawie bardzo źle znoszą ból, stają się osowiałe i bardzo szybko tracą apetyt. Możliwe, że tuż po zabiegu będzie niezbędne dokarmianie pupila karmą ratunkową, warto zaopatrzyć się w nią jeszcze przed operacją.\nWitam i prosze o pomoc, piesek Chiuhaua, 7,5 lat , 3,2 kG, jest 4 tygodnie po operacji podniebienia miekiego. Po badaniu MR – glowy i kregoslupa, stwierdzono za dlugie podniebienie miekkie, wynicowane migdaly oraz dodatkowy fald blony sluzowej podniebienia miekkiego. Wykonano zabieg laserowj korekcj podniebienia miekkiego, usunieto migdaly oraz dodatkowa falde blony sluzowej w okolicy podniebienia. Piesek oddycha znacznie lepiej, nie dusi sie. Problem polega na tym, ze ma nosek zatkany, jak przy katarze – bez wydzieliny! Apetyt i samopoczucie jest dobre, goraczki nie ma. Po podaniu kropli ( kupilam krople do nosa dla niemowlat ) supstancja czynna to jest : Xylometozolin-hydrochlorid, stan sie znacznie poprawia, obrzek blony sluzowej noska najprawdopodobniej sie redukuje. Wiem, ze takie krople moge podawac tylko tydzien.\nJak moge pieskowi pomöc, aby spokojnie oddychal?\nMR wykazalo tez: Wezel chlonny zagardlowy lewy powiekszony, hiperintenzywna w czasie T2 zaleznym tresc ( plyn) w obrebie jamy nosowej po lewej stronie.\nBardzo dziekuje za pomoc i serdecznie pozdrawiam !! Bea\nRaczej unikałabym podawania kropli zawierających ksylometazolin dla psa. Jest to substancja, która znacząco obkurcza błony śluzowe, zmniejsza ich rozpulchnienie i ułatwia oddychanie – nie usuwa jednak przyczyny, nie leczy tylko maskuje objawy. Warto przyjrzeć się dokładniej treści, która znajduje się w jamie nosowej. Czy jest to wydzielina wodnista, śluzowa, czy też ropna? Czy Pański pupil kichał ostatnio nieco częściej? Czy miał problem z oddychaniem? Warto udać się do lekarza weterynarii i jeśli jest to możliwe, pobrać niewielką ilość wydzieliny, która została zauważona w trakcie MRI, do dalszych badań diagnostycznych. Jeśli przyczyną zalegającej treści jest infekcja bakteryjna, odpowiednio dobrany antybiotyk powinien rozwiązać problem. Innymi przyczynami pojawienia się płynnej wydzieliny zalegającej w jamie nosowej mogą być na przykład alergia wziewna, obecność ciała obcego (jednak byłoby ono zapewne zauważone w trakcie badania). Z pewnością należy ustalić przyczynę problemu.\nPozdrawiam i życzę powodzenia w diagnozowaniu pupila, Katarzyna Hołownia-Olszak, lekarz weterynarii.\nWitam i bardzo serdecznie dziekuje za porady pani Dr.Holownia-Olszak!!\nPiesek jest obecnie po rynoskopii, nie ma tumoru, obcych cial, polipöw itp.\nPobrano wymaz blony sluzowej noska i aktualnie czekam na wyniki bakteriologiczne. Mam wielka nadzieje na wyleczenie mojego kochanego pieska! Jeszcze raz serdecznie dziekuje i pozdrawiam !! Bea\nSorry za nieprawidlowe napisanie rasy pieska ! Oczywiscie jest Chihuahua. Pozdrawiam serdecznie ! Bea


Rodzinny samochód używany do 50 tys. zł - MotoryzacyjnyBlog.pl\nModa na zakup używanych samochodów w naszym kraju, wydaje się nie gasnąć. Rynek zalewany jest coraz większą ilością rozmaitych modeli. Wiele z nich to ciekawe pojazdy, warte swojej ceny. W ogłoszeniach pojawiają się też auta, które tylko z pozoru wyglądają tanio. Niektóre pojazdy lub ich wersje silnikowe, mogą wpędzić właściciela w spiralę niekończących się wydatków. Jaki samochód najlepiej kupić dla rodziny?\nW dzisiejszym zestawieniu przedstawimy ciekawe samochody rodzinne, w budżecie 50 tys. PLN. Pokażemy najlepsze auta używane, które sprawdzą się na długie lata użytkowania, oraz są znane z powszechnej niezawodności. Będą to jednocześnie pojazdy pojemne, praktyczne a przede wszystkim ekonomiczne – takie, które sprostają wymaganiom każdego członka rodziny. Od minivanów, przez średniej wielkości SUV-y, aż na kombi kończąc. Zatem jaki samochód rodzinny za 50 tys. wybrać?\nPrzeczytaj: Jak sprawdzić historię samochodu używanego?\nVolkswagen Passat B8 (2014 – obecnie)\nW zestawieniu rodzinny samochód używany do 50 tys. zł nie mogło zabraknąć Volkswagena Passata. Z pewnością model ten nie zalicza się do kategorii “małe rodzinne samochody”. Ogromne kombi stało się symbolem niemieckiej marki. Za wyznaczony budżet można kupić ostatnią ósmą generację tego modelu z pierwszego roku produkcji. Model ten bardzo mocno trzyma cenę, dlatego przy założonej kwocie musimy dokładnie śledzić rynek, bo wiele egzemplarzy może być powypadkowych.\nNiemniej jednak warto, bo Passat B8 to ogromny, komfortowy i nowoczesny samochód. Z powodzeniem będzie służył jako auto reprezentacyjne i rodzinne zarazem. Najważniejsza dla rodziny jest oczywiście praktyczność. Passat w wersji kombi ma bagażnik o poj. 650 litrów, w w sedanie 586. Kolejnym wyróżnikiem tego modelu jest ilość przestrzeni wewnątrz. Dla nikogo tu jej nie zabraknie, zarówno z przodu jak i z tyłu.\nPodróż zawsze umilą świetne fotele i kanapa z tyłu. Szukając Passata, zwróć uwagę, aby miał fotele Ergo Comfort – one są najwygodniejsze. Schowki, gniazda USB i 12V w Passacie także znajdziemy w przedniej i tylnej części kabiny.\nSprawdź: Test używanego Passata B8 2.0 TDI\nNa rynku dominują wersje z silnikiem diesla. Najczęściej spotkamy wersje 2.0 TDI 150 KM lub 190 KM, ale są także 1.6 TDI 120 KM i 2.0 BiTDI 240 KM. Najlepszym wyborem jest dwulitrowy motor. Charakteryzuje się bardzo dobrą dynamiką i niskim zużyciem paliwa. Nie trapią go żadne typowe usterki, poza oczywistymi dla diesli z dużym przebiegiem – koło dwumasowe, DPF.\nW przypadku silników benzynowych najbardziej polecamy 1.8 TSI oraz 2.0 TSI. Może być jednak ciężko znaleźć te wersje w cenie do 50 tys. zł. Dla spokojnych kierowców może wystarczyć 1.4 TSI 150 KM. Silniki TSI w Passacie B8 są już po głębokiej modernizacji i nie mają żadnych problemów z rozrządem i poborem oleju.\nSkoda Octavia Combi III (2013 – 2020)\nSamochód tak popularny na naszych drogach, że można napisać o nim osobny artykuł, a nawet książkę. Zastanawiając się jaki samochód używany do 50 tys. wybrać, nie sposób ominąć czeską propozycję. Jak i poprzednicy, również ta generacja wyrobiła sobie znakomitą opinię wśród Polaków. Gama silnikowa obejmuje liczne warianty benzynowe (od 1.2 do 2.0), oraz ciekawe diesle – 1.6 i 2.0 o różnych wariantach mocy. Ile silników tyle usterek – w benzynach zdarzają się problemy z nadmiernym spalaniem oleju. W dieslach trzeba przygotować się na klasyczne bolączki związane z kołem dwumasowym czy turbiną, ale z reguły przy przebiegach 200 tys. i większych. Mimo to Volkswagenowskie silniki (benzyny jak i diesle) cieszą się powszechną dobrą opinią a także ekonomią.\nOctavia jest praktycznym rodzinnym kombi z ogromnym bagażnikiem i wielką przestrzenią pasażerską. Bez trudu zastąpi bagażówkę przy przeprowadzkach, a z drugiej strony idealnie sprawdzi się na długie wakacje, oferując komfort dla całej rodziny. Mówiąc o bagażniku, trzeba zwrócić uwagę na jego wymiary: 610 litrów w standardowej konfiguracji, a po złożeniu kanapy będzie to aż 1740 l!\nW środku jest duża ilość praktycznych schowków, regulowany podłokietnik czy choćby regulowane uchwyty na kubki. Zastanawiając się jakie rodzinne kombi do 50 tys. wybrać – bez trudu można wskazać właśnie Octavię. Taka kwota pozwoli na zakup zarówno przed jak i poliftingowego egzemplarza. Będą to mniej więcej roczniki od 2014 do 2017 roku, w zależności od przebiegu i oferowanego wyposażenia.\nSubaru Outback IV (2009 – 2015)\nKolejny duży rodzinny samochód używany do 50 tys. zł jakim zdecydowanie warto się zainteresować to Subaru Outback IV generacji. Jest to model mało popularny w Europie i niedoceniany. Niestety niesłusznie, bo Outback to rewelacyjne auto rodzinne.\nOutback nie jest typowym kombi, to mocno podniesione kombi z napędem 4×4 o bardzo dobrych parametrach terenowych. Tym samochodem naprawdę daleko zajedziecie. Jeżeli z rodziną często zjeżdżasz z utwardzonych dróg, Subaru będzie znakomitym wyborem.\nGama silników do wyboru jest uboga. Na pewno z daleka omijajcie diesla, ten w Subaru jest nieudany i awaryjny. Na rynku wtórnym królują na szczęście wersje benzynowe 2.5 167 KM oraz 3.6 240 KM – niestety LPG w tym przypadku nie jest najlepszym wyborem, ze względu na konieczność regulacji zaworów do której konieczne jest wyjęcie silnika.\nWnętrze jest przestronne, fotele obszerne i wygodne. Wykończenie wnętrza może nie jest na poziomie aut europejskich, ale wykonano jest solidnie. W ogóle cały samochód jest świetnie wykonany technicznie i bezawaryjny.\nCitroen C4 Picasso II (2013 – 2018)\nPicasso drugiej generacji to popularny francuski minivan słynący ze swojej ponadprzeciętnej przestronności wnętrza. Samochód charakteryzuje się bardzo pokaźną gamą silnikową, w skład której wchodzą: benzyniaki o mocach od 130 do 165 KM, oraz warianty wysokoprężne bazujące na silniku 1.6 o mocach od 92 do 120 KM i 2.0 o mocy 150 KM. Samochód występował w dwóch odmianach: krótszej (Picasso) i przedłużonej (Grand Picasso). Większość silników z gamy charakteryzuje wysoka niezawodność. Problem może pojawić się w dieslach, gdzie występowała bardzo częsta usterka zbiornika Adblue. W benzynowym 1.2 uważać należy na pasek rozrządu, który w kontakcie z oparami oleju, powoduje rozpad materiału i zerwanie paska.\nPicasso idealnie sprawdzi się dla dużej rodziny. Liczne schowki i ogrom przestrzeni to główne atuty tego samochodu. Na plus również widoczność. Pojemność bagażnika to 535 l, a z rozłożonymi fotelami to pokaźne 1560 l. Auto występuje również w odmianie 7-osobowej, więc nawet rodziny wielodzietne zaznają komfortu w trakcie podróży. Citroen znany jest ze swoich nietypowych rozwiązań stosowanych w samochodach, więc i w Picasso znajdziemy wiele ciekawych udogodnień, ułatwiających i uprzyjemniających podróż.\nBudżet 50 tys. zł pozwoli na zakup modelu zarówno sprzed liftingu (2013 – 2016) jak i po nim (od 2016). Będą to auta z bogatym wyposażeniem i topowymi silnikami.\nFord Mondeo kombi V (2014 – obecnie)\nPiąta generacja Mondeo to zdecydowanie warta uwagi propozycja amerykańskiego producenta. Obszerne kombi Forda, oferuje bardzo dużo, za relatywnie umiarkowaną kwotę. W gamie silnikowej znajdziemy słynne silniki benzynowe EcoBoost, począwszy od mikroskopijnego 1.0, przez 1.5 na 2 litrowej jednostce kończąc oraz warianty wysokoprężne o oznaczeniu TDCI. Mondeo kombi to nie tylko ładny z zewnątrz samochód, ale i ponadprzeciętnie bezawaryjny. I to w większości jednostek napędowych. W dieslu 2.0 TDCI zgłoszono akcję serwisową spowodowaną pękającą miską olejową. Ponadto w silnikach wysokoprężnych, przy ich intensywnej eksploatacji może w łatwy sposób rozszczelnić się głowica, co spowoduje kosztowną wymianę uszczelki. Poza tym, silniki (benzyny i diesle również) wytrzymują długie dystanse, jeżeli ich serwis będzie wykonywany zgodnie z zaleceniami producenta.\nMondeo kombi to bardzo ciekawa propozycja jako auto rodzinne za 50 tys. Jest nie tylko praktyczne i trwałe, ale po prostu ładne. Na bagaże przeznaczono tutaj 488 litrów, a po rozłożeniu tylnej kanapy do dyspozycji będzie 1580. Kabina zaprojektowana jest bardzo ergonomicznie, zatem duża rodzina nie będzie sobie tutaj przeszkadzać, a skutki długich podróży zminimalizowano do minimum. Na rynku wtórnym możemy znaleźć egzemplarze mogące poszczycić się bardzo bogatym wyposażeniem, którego nawet nie było w opcjach u konkurencyjnych marek (np. adaptacyjny układ zawieszenia z trybami utwardzenia). Kwota 50 tys. zł to budżet na modele z lat 2014 – 2016 w zależności od wybranego silnika i wyposażenia. Ofert na portalach jest bardzo dużo i warto przejrzeć wiele wariantów, aby wybrać najbardziej odpowiedni do oczekiwań.\nFord Kuga / Escape (2012 – 2019)\nKolejny samochód używany do 50 tys., to również propozycja amerykańskiego giganta, jednak tym razem nie będzie to kombi, a równie pakowny i praktyczny SUV. Kuga jest modelem rozpowszechnionym nie tylko na starym kontynencie, ale również w Stanach Zjednoczonych, gdzie występuje pod nazwą Escape. Takie modele również możemy znaleźć na naszym rynku, jednak trzeba pamiętać, że auta importowane z USA, to w 95% przypadków egzemplarze po uszkodzeniach. Kusić będą jednak ceną. Silniki to rozbieżna gama stosowana również w Mondeo. W Kudze można znaleźć zarówno spokojną i oszczędną benzynę 1.5 o mocy 150 KM, jak również bardzo dynamiczny wariant 2.0 o mocy 242 KM. Motory cechuje trwałość pod warunkiem pilnowania wymiany płynów i elementów eksploatacyjnych.\nW Kudze znajdziemy sporo miejsca dla 5-osobowej rodziny. Kabina jest przestronna, a bagażnik całkiem obszerny jak na SUV-a. Z rozłożonymi siedzeniami pojemność wynosi 450 litrów, a po rozłożeniu siedzeń – 1650 l. W bagażniku znajdziemy także różnego rodzaju haczyki (np. na siatki zakupowe), a sam próg załadunkowy jest niski, co ułatwia choćby wniesienie wózka do środka. Ten samochód zdecydowanie wyróżnia się w swojej klasie.\nZastanawiając się jakie auto używane do 50 tys. kupić, Kuga wpasuje się w sam raz w ten budżet. W tej kwocie znajdziemy egzemplarz z lat 2013 – 2015 lub naprawionego Escape’a z bogatszym wyposażeniem, ale z podobnych lat.\nKia Sportage III (2010 – 2015)\nTym razem proponujemy koreańskiego SUV-a, nieco starszego od konkurencji, ale zdecydowanie wartego uwagi. Sportage III generacji charakteryzuje paleta 5 silników: 2 benzyn oraz 3 diesli. Benzyny uchodzą tutaj za bardzo trwałe (występują często w połączeniu z LPG). Diesle również są warte uwagi, jednak trzeba przygotować się na wymianę sprzęgła, przy przebiegu ok. 200 tys. km oraz uważać na zapychający się filtr cząstek stałych. Układ hamulcowy mógłby być bardziej wydajny, a wg opinii użytkowników, zawieszenie jest zbyt twarde jak na SUV-a.\nMimo tych bolączek Sportage to ciekawa propozycja. Samochód nie jest tak wielki, jak poprzednio opisywane modele, a mimo to oferuje bardzo dużo miejsca w środku. Jako rodzinne auto na co dzień, sprawdzi się doskonale. Przystosowany jest do umiarkowanych dystansów, a w razie konieczności, spokojnie i komfortowo będziemy mogli udać się nim na rodzinne wakacje. W bagażniku zmieści się bardzo imponujące 565 litrów bagażu, a po rozłożeniu kanapy, wartość ta skacze do 1353 l. Bez trudu zatem załadujemy wózek dziecięcy, a do tego jeszcze zakupy.\nKwota 50 tys. zł w tym przypadku pozwoli na zakup Kii właściwie z całego okresu produkcji. W budżecie są roczniki od 2010 do 2015. Bez trudu wybierzemy model z umiarkowanym przebiegiem i bogatym wyposażeniem.\nHonda CR-V III (2006 – 2012)\nOstatnim samochodem w dzisiejszym zestawieniu będzie zdecydowanie starszy od konkurencji, ale bardzo trwały i niezawodny SUV Hondy. Model CR-V III generacji, to gratka dla fanów starej japońskiej szkoły. Interesować będzie nas model po liftingu z lat 2010 – 2012. Do wyboru mamy tutaj 2 silniki benzynowe oraz 2 diesle. Czuć tu jeszcze japońską precyzję, która powoli zaczyna zanikać w obecnych samochodach Hondy. Dlatego bez problemu można zainteresować się każdym wariantem silnikowym. W dieslu pojawiają się problemy z filtrem DPF, ale dopiero przy bardzo dużych dystansach. Warto przyjrzeć się nadwoziu, które po czasie lubi pokryć się niewielkimi ogniskami korozji.\nCR-V jest SUV-em, ale widać w nim inspirację rodzinnymi vanami. Szczególnie ze względu na ogrom miejsca w środku. Pasażerowie nie tylko będą podziwiać widoki z wysokiej pozycji, ale również będą czuli się swobodnie, nawet na długich wojażach. Sporo tutaj schowków i praktycznych udogodnień dla podróżujących. W bagażniku zmieścimy sporo ładunku. Standardowa pojemność wynosi bowiem 556 litrów, a po rozłożeniu foteli uzyskamy wartość oscylującą w granicach 1530 litrów. Warto wspomnieć, że fotele dzielą się w proporcji 40/20/40, a więc nie trzeba naraz składać obu oparć.\nHonda CR-V to bardzo drogi samochód używany. W kwocie 50 tys. zł można szukać aut z lat 2010 – 2012. Tanio nie jest, ale Hondy są to najbardziej niezawodne samochody używane, dzięki czemu nie wydamy zbyt dużo na naprawy.\nSprzwdź: Raport ADAC – najmniej i najbardziej awaryjne samochody 2020


Wysłany: Sob 6:12, 22 Mar 2014 Temat postu: Nawet nie wiem kiedy zlecial mi czas od Bozego Narodzenia a\nbezsennoĹÄ jest straszna, nieprzespane noce to koszmar, ktos kto tego nie przeĹźyĹ to nie zrozumie, obawa przed poloĹźeniem sie spaÄ, rozkojarzenie w dzieĹ itd itd ogloszenia towarzyskie Problemy z miesiÄ\nczkami mam od dawna. W Dreznie jest juz 136 oplaty semestralnej, ja mam niesamowita przyjemnosc studiowania w tym cudownym miescie, za mieszkanie place 163, mam wspollokatorke.\ncymi ich zdjÄciami www.toster.pl ogloszenia towarzyskie [01.06] 15:00 ewcia_ju\nBIO-CLA MOZNA TAKZE NABYCPO ZA ALLEGRO!!! Ceny majÄ\nstos wysokie, ale po takim obciÄciu macie spokĂłj naprawdÄ dĹugo. A co do znieczulehnia to ja nawet sama nie wiem, czy jak8iesmiaĹam, czy nie... tak spuchniÄta + szczÄkoĹcisk. A po jakim czasie zaczeĹa ta blizna blednÄ\nc? ogloszenia towarzyskie\nMimo tego, Ĺźe palÄ i pijÄ duĹźo kawy chyba nie usuwaĹabym kamienia czÄĹciej nie chciaĹabym sobie zrobiÄ krzywdy. BÄdÄ wdziÄczna za info. MogÄ mieÄ za to 7 innych MiaĹam doĹÄ sporÄ\ngniÄta miasga i nerwy z kanaĹĂłw, nastÄpnie kanaĹy oczyszczono, poszerzono i przepĹukano mi roztworem antybiotyku, a potem wypeĹnienie lekarstwem. Jestem w trakcie brania gynalginu, a raczej w przerwie bo wczoraj dostaĹam miesiÄ\nwycieczkÄ, przestaĹam nosiÄ buty na obcasach i taĹczyÄ bo to rĂłwnieĹź sprawia mi bĂłl. Witajcie.