Stara stołówka - Bar. - Page 9\nby Shane on Pon 10 Kwi - 14:18\nPorwał Tyrella w ramiona bez wysiłku, łapiąc go swobodnie pod kolanami. Był lekki niczym piórko. A może to jemu się wydawało, gdyż ranni kompani znacznie więcej ważyli niż drobny anioł?\n— Bardzo — powiedział spokojnie, wzrokiem prześlizgując się po jego odkrytych nogach, a potem zatrzymując wzrok na jego twarzy. Nie do końca dało się wyłapać czy mówił prawdę, czy może... — Chociaż wolę, jak nosisz się na co dzień — Czyli w ubraniach, dodał w myślach. Nie uśmiechało mu się, aby jego anioł stróż paradował półnagi po siedzibie. Jednak czy był sens uświadamiać go w tym stanie? Darował sobie moralizatorskie dygresje.\nPosadził go na stołku, jednak hydra chwiała się jak osika na wietrze.\n— Nie trudno było cię zauważyć, Tyrell — Skoro wszystkie Smoki patrzyły na ciebie, jaką odstawiasz widowiskową szkopkę.\n— Wszystko okej? Nikogo nie macałeś i nie dawałeś dwuznacznych propozycji?\nParsknął na jego słowa. Nie wierzył, że ten próbował sprawować nad nim pieczę, kiedy był w tak żałosnym stanie. Nieźle, Tyrell.\nDziałało się w cholerę. Impreza nabrała tempa, a ludzie zaczeli nagle pojawiać się wszędzie. Zwłaszcza przy barze.\nShane miał trudności z byciem na bieżąco ze wszystkimi sprawami, które się działy w barze. Siedział przy Tyrellu, który wyglądał gorzej niż zaschnięty glut. Emanował agonią i żałością. Czy mogło być gorzej?\nAsterion nagle przybiegł do niego, zaraz pchając łapy do jego włosów. Z przymrużeniem oka pozwolił mu na podobną zuchwałość. Ba, nawet dobrodusznie odgarnął mu plątające się kosmyki z twarzy, które zakrywały tą szaloną twarz.\n— Widzę, Canes. — Rzadko zwracał się do niego imieniem. Zazwyczaj wszyscy wołali na niego po prostu Asterion. Zerknął kątem oka za swoim pupilem, który porwał butelkę z gorzałką i pognał do wujostwa. Byle nie przesadził z alkoholem. Dwa dzieciaki na głowie, to zbyt dużo jak na jego cierpliwość.\nDopiero po chwili odwrócił głowę przez ramię, dostrzegając wielką wieżę w postaci Evana. Sunął jak zwykle posępnie ze wzrokiem, który zabiłby gdyby mógł. Nie wyrywał się ku niemu. Został przy Tyrellu, który w stanie kompletnego zgonu potrzebował więcej uwagi aniżeli Evan, który podobnie do niego, najpewniej przyszedł zalać tu mordę. Jak każdy.\nLudzie zlatywali się do żarcia serwowanego przez Cednę, przez co Tyrell zapewne na nowo zostanie zgnieciony przez chmarę Drug-on i jeszcze bardziej zaliczy komara. Shane spojrzał na szczupłą dłoń spoczywającą na jego udzie i nie zawahał się kiedy złapał go za nadgarstek, i pociągnął w swoją stronę. Zmusił anioła do zeskoczenia ze stołka i do utrzymania chwilowej równowagi, gdyż następnie wziął go do siebie na kolana. Cedna z jedzeniem zjawiła się w najlepszym momencie. Zresztą tak jak Roma. Widząc tego alkusa, podniósł rękę i wskazał na swoją lokalizację kumplowi.\n— Siadaj cholero — rzucił do Romy, wiedząc, że ten zaraz zajmie miejsce, które zrobił mu Tyrell. Nalał sobie szkockiej do szklanki i upił łka, kątem oka zerkając na anioła. Dawno się nie widział z tym piekielnym, wiecznie szczerzącym się Cyganem.\nby Yury on Pon 10 Kwi - 15:58\nZabrał od Romana gorzałę z lubieżnym uśmiechem na ustach. On i Puntika. Doskonałe połączenie.\nBól stopniowo ustawał, zatem mógł znów skupić się na otoczeniu. Impreza rozwijała się w dobrym kierunku. Zagwizdał, kiedy Tyrell wylądował na kolanach Shane’a, ale istniało wysokie prawdopodobieństwo, że ten pełen aprobaty dźwięk przez harmider panujący w tej spelunie nie doleciał do uszu Pradawnego. A szkoda. Miał pełne błogosławieństwo i potrzebne wsparcie swojego zastępcy. Niech zajmie się tym szczeniakiem jak najlepiej, łapiąc okazje, bo w innym wypadku Wieczny zacznie marudzić, że ją zmarnował, a z takowych trzeba było korzystać, skoro się nadarzyły…\nBiomech na chwilę skupił swoją uwagę na drugiej, zaraz po Cydrze, przedstawicielce żeńskiej części Drug-onów, których posiadali deficyt.\n— Daruj sobie te kurtuazje, Tails. — Parsknął z rozbawieniem, bo słowa kobiety nie były w stanie go w żaden sposób - ani dosadny, ani tym bardziej częściowy - urazić.\nZaciskając palce lewej ręki na butelce z nektarem bogów porwał w palce prawej dwie sponiewierane przez życie literatki, uprzednio postawione na blacie przez Hashimę na jego osobistą prośbę. Bez słowa dosiadł się do smoczego synonimu dęba w postaci Evana, tej cholery, która psuła mu krew na każdym kroku, demonstrując tym samym swoje niezadowolenie z wyboru nowego Wiecznego. To, że anioł za nim nie przepadał i sam Yury darzył go ambiwalentnymi uczuciami było wiedzą powszechną. Najprawdopodobniej każdy osobnik, znajdujący się w tym pomieszczeniu, miał tę świadomość, ale biomech nie miał oporów przez dostatecznym zrujnowaniem humoru Żmija. Postanowił jedną ze szklaneczek z wyszczerbionymi krawędziami na zdezelowanym blacie obok dłoni anioła, drugą natomiast parę centymetrów dalej. Swoją mimozę - Putinkę w całej swojej zajebistości nadal dzierżył w dłoń jak największą świętość. Odkorkował ją z niemałym trudem - Ruskie wiedziały jak bronić swoje trunki przed obcymi łapami i nalał przezroczysty trunek najpierw do jego naczynia, potem drugiego, napełniając je szczodrze do pełna. Potem odłożył rozdziewiczoną flaszkę z rosyjską czystą na stół, po czym ujął w palce literatkę.\n— Twoje zdrowie, Raven. — Uniósł ją w geście toastu, by w następnej kolejności wlać sobie jej zawartość duszkiem do gardła. Wzdrygnął się w pierwszym odruchu, odzwyczajony od jej działania, czując jak alkohol podrażnia mu gardło, pali krtań, a w drugim oblizać wargi, zbierając z nich ten cudowny posmak. Westchnął głęboko, jakby ktoś faktycznie rozmasował mu te obolałe miejsce. Oj tak, Putinka… Tego było mu trzeba.\nby Gość on Pon 10 Kwi - 17:30\nStarał się nie rzucać w oczy, co było niesamowicie trudne. Raczej ostatni idiota nie zauważyłby chodzących, rozgniewanych dwóch metrów wzrostu. Bo to nie tak, że cały czas tak wyglądał, skąd znowu. Czasami tylko myślał o łagodnych torturach zamiast o czyjejś śmierci.\nSączył ze spokojem trunek, delektując się jego smakiem. Uśmiechnął się lekko do barmana w podzięce za podanie tak wspaniałomyślnego alkoholu jakim była szkocka. Nie wierzył, że przychodząc tu, chociaż przez chwilę poczuje smak przyjemności i to dosłownie. Oblizał usta, opierając łokieć na blacie, zaś głowę na zamkniętej dłoni, zerkając to na jednego smoka, to na drugiego. I właśnie wtedy odezwała się Cedna. Spojrzał na nią spokojnie. Głęboki wdech.\n- Cedna. Nie wiem, ile razy zwracałem Ci uwagę, abyś tak do mnie nie mówiła - zauważył, kątem oka spoglądając na talerz z jedzeniem, jak i również na jej alkohol. Wrócił na nią spojrzeniem - Ale widać rozumiesz tylko po przez przemoc - dokończył, uśmiechając się do niej cynicznie. Zgarnął z jej dłoni alkohol, którym go obdarowała, ignorując wzmiankę o jego obecności. Wiedział, że to nie było w jego stylu. Zaraz jednak Smolista zniknęła z zasięgu jego spojrzenia. I dobrze. Nie miał dzisiaj na nią ochoty. Kątem oka dostrzegając Romana, uśmiechnął się do niego lekko, nie zwracając mu jednak głowy swoją osobą. Widać był już zajęty i oblegany przez całą resztę smoków. Kiedy indziej będzie miał okazję go pozaczepiać. Shane natomiast nie miał okazji jeszcze dostrzec, a przynajmniej mu się dłużej przyjrzeć. I dobrze. Z nim też na razie nie miał ochoty rozmawiać. Może alkohol w późniejszej fazie rozwiąże mu nieco język. I nie tylko.\nKończąc już powoli szklankę złocistego trunku, niespodziewanie przysiadł się do niego Yury. To była ostatnia osoba, której się tutaj spodziewał. Każdy wiedział, że odkąd pojawił się w Drug - on'ach, Evan nie pajał do niego szczególną sympatią. Oboje nie pajali. Jednak nikt nie wiedział, czym to było spowodowane. Dlatego nawet nie potrafił ukryć swojego zdziwienia na twarzy, kiedy Kido nalewał mu swojego, najprawdopodobniej ulubionego alkoholu. Aż taki dobry? W to nie wątpił. Odsuwając swoją niedopitą szkocką, zgarnął do siebie literatkę z nowym trunkiem. Nie pytał co to, ani skąd to. Uśmiechnął się niemo, nie mając siły na słowa i przechylił zawartość wyszczerbionej literaki prosto do gardła. Mocne. I dobre. Nawet się skrzywił, za co szanował alkohol. Nie spodziewał się takiej mocy.\n- Niezłe. Co to? - odezwał się w końcu, stawiając z mniejszą dokładnością naczynie na swoim poprzednim miejscu. Widać dzisiejszego dnia wolał zawiesić stan wojenny między Biomechem. Tak było wygodnie dla nich obu. Przygarniając z powrotem swoją szklankę, bo w końcu nie mógł zostawić resztek swojej szkockiej, spoglądał uważnie, trochę nieufnie na Yury'ego - Skoro już tu jesteś, to chciałbym Ci pogratulować objętego stanowiska - powiedział mniej obojętnie niż mogło to się wydawać, jakby w ten sposób chciał przełamać lody między nimi. Mimo wszystko należało mu się to. Był tu zaledwie parę lat, a on już zdążył zająć tak wysokie stanowisko. Był dobrym najemnikiem. Tylko okoliczności poznana się były dla nich niesprzyjające. Może najwyższy czas zapomnieć o przeszłości?\nby Gość on Pon 10 Kwi - 20:35\nBezsenność nigdy nie działała na korzyść Ilyi Anotonowicza Morozova, z którą borykać zaczął się dokładnie szesnaście lat temu. Ta jednak pogłębiając swoje najgorsze skutki uboczne na przestrzeni poprzednich pięciu lat okazywała się z każdą kolejną nieprzespaną nocą coraz bardziej uciążliwa, czego świadectwem były nieodłączne cienie pod oczami, choć zdecydowanie mniej widoczne niż te przy zbyt mocnej utracie krwi, a podły humor zwykle zabijany był przez Rosjanina zbyt dużą ilością kawy. Nierzadko ratował się preparatami farmakologicznymi o właściwościach nasennych, żeby oszukać własny organizm i to z zaskakująco dobrym skutkiem, lecz ich efektywność nie była każdorazowa — plasowała się na marnym określeniu często. Teraz… Teraz do kurwy nędzy nie mógł liczyć na taki przywilej, znajdując się z dala od M-3 i w żadnym wypadku nie przejawiając, choćby najmniejszych objawów syndromu sztokholmskiego. Ze względu na uciążliwą bezsenność i problemy z zaznaniem zdrowego snu — leczenie ran było bardzo powolne, co okazywało się kolejnym powodem do podniesionego ciśnienia Cara. Zwykle wystarczał mu dźwięk kroków jego podopiecznego, aby wyrwać go ze snu, ale impreza organizowana przez tych dziwnych, podejrzanych typów, których to niby stał się członkiem. Tak, on sam temu nie dowierzał, traktując to jako żart. Kiepski żart.\nWrzaski i wprawiające go w postępującą irytację skłoniły go do podniesienia się z posłania, czując każdy obolały mięsień i krzywiąc się przy tym tak, jakby ktoś wlewał mu na siłę do gardła świeżo wyciśnięty, kwaśny sok z cytryny. Zerknął na swoje chude nadgarstki, pokryte strupami po próbie szamotania w metalowych bransoletkach, które skończyły się niepowodzeniem i prychnął rozdrażniony. Następnie Car skierował spojrzenie na srebrną obrączkę, którą wydobył z paskudnej, śmierdzącej paszczy Filipa, sięgnął po nią, by umieścić ją na powrót bezpiecznie w kieszeni własnych spodni. Rosjanin kierując się po nieznanym sobie terenie zwodniczego labiryntu korytarzy Smoczej Góry nie zdawał się jedynie na swoją intuicję, ale przede wszystkim głośne rozmowy i wszechobecne ożywienie.\nNie widział wręczania Putinki właścicielowi blaszanego dupska, a to niewątpliwie poruszyłoby jego nacjonalistyczną stronę przypominając o najbliższych stronach. Istniała jednak szansa na to, że pięćdziesięcioprocentową wódkę przyćmi debilizm pewnego pojeba, którego z kolei darzył nieskończoną pogardą śmiałość w urażeniu jego carskiego majestatu i uprowadzenie na Bezkres, lecz największe znaczenie w zaognieniu braku zrozumienia i w konfliktu miało bezczelne rzucenie jego obrączki do groty. Tak też się stało, kiedy zauważył jedyną znajomą postać — niemal od razu obudziła się w nim chęć zemsty, w gruncie rzeczy uzasadniona i w pełni zrozumiała.\n— Skoro już tu jesteś, to chciałbym Ci pogratulować objętego stanowiska.\nŻur jednak zamiast odpowiedzieć na gratulacje ze strony Evana zmuszony został zasmakować pięści rosyjskiego nacjonalisty zaciśniętej już od momentu przekroczenia progu pomieszczenia, który przemierzył odległość od wejścia do baru z prędkością światła, by wreszcie skonfrontować ją z mordą tego przygłupa. Niestety przewspaniała i niedościgniona w boju rosyjskich cudów wytwórczych — Putinka umknęła Rosjaninowi w akcie agresji. Do czasu…\n— Zajebie cię własnoręcznie, ty jebana kurwo — warknął po rosyjsku na powitanie Ilya Antonowicz Morozov, skupiając swoją uwagę na Wiecznym, nie dbając tym samym zbytnio o członków tej dziwnej, ćpuńskiej grupy, której to interesów i celów nie rozumiał. Interesowało go tylko odegranie się na tym nie w pełni zdrowym na umyśle palancie, z którym łączyła go wspólna, acz burzliwa przeszłość.\nby Tyrell on Wto 11 Kwi - 14:18\nDługą chwile leżał na barowym blacie podśpiewując "Row, row, row your boat" zapuszczonym, pijackim głosem. Dopiero ton Cedny spowodował, że lenienie podniósł łeb; na jego policzku tkwił wyraźny, czerwony ślad odbity od ręki na której zaliczył krótkiego zgona. Poruszył się na boki roześmiany. Przytknął pieść do twarzy.\n— Zgona? — powtórzył tępo i rozciągnął szeroko usta. — Nie. Niee. Chce dziś zatańczyć.\nZapach taniego piwska, szary odcień twarzy i zamglone spojrzenie trochę zepsuło efekt, ale wątpił, aby Cedna należała do czepialskich. Dopiero po chwili zauważył, że przysuwa mu talerz z jedzeniem. Spojrzał na Hydre z całą wdzięcznością swego ledwie widocznego trzeźwego oka, co jednak nie zmieniało faktu, że gdyby ta chciała coś w zamian, nie miałby najmniejszego zamiaru jechać na żaden festiwal Hawajskch tańców brzucha. Musiałby się najpierw rozgrzać.\nNiespodziewanie obrócił się, czując na nadgarstku wyjątkowo silną dłoń Shane'a. W tym momencie dziękował Bogu za to, że nie dał mu za podopiecznego dwustukilogramowego grubasa. I tak jego kości ledwo co wytrzymywały. Zeskoczył gwałtownie z krzesła, nawet nie muskając palcami jedzenia. Wygiął się dziwacznie — z pewnością zaryłby twarzą o starannie wypucowaną na ten szczególny dzień podsadzkę — ale Shane w ostatniej chwili pochwycił go i z łatwością uniósł na swoje kolana. Machinalnie przymknął oczy i rozciągał cienkie usta w uśmiechu. Wydawało się też, że zamruczał przeciągle.\nBezwiednie przywarł plecami do klatki piersiowej rudzielca i odchylił głowę, tak, że czarne kosmyki włosów rozlały się na ramieniu Pradawnego. Znów zaczął nucić piosenkę. Blisko jego ucha. I choć słowa były niewyraźne, oddech zaczepnie parzył skórę.\nWtedy też uchylił ledwo przytomnie powieki i zauważył, że zbliżają się do nich: Roma — w przebraniu Świętego Mikołaja, co go lekko rozczarowało; zmarszczył nawet brwi, bezskutecznie szukając jego czepka ochronnego na włosy — i Szalony Gepard, który bardziej niż wcześniej podskakiwał na swoich chudych nogach.\nJego naćpany umysł wydawał się już słyszeć dużo opowieści o Smoczym Mikołaju. Czy to prawda, że specjalizował się w nielegalnym handlu długopisami w M-3? W sumie nie zdziwiłby się nawet, gdyby jego decyzja o dołączeniu do Drug-on uwarunkowana była przyjemnymi wspomnieniami z nocnych klubów o tej samej nazwie. Ostrożnie obserwował ich wzorkiem i choć słowa już cisnęły się na jego wargi, to bliskość Shane'a, wydawała go utemperować. Odchylił lekko głowę, wciąż spoczywając wygodnie na ramieniu mężczyzny. Zahaczył bosa stopą o jego łydkę. I właśnie wtedy zobaczył kogoś zbliżającego się do mężczyzny w opiętych, czerwonych bokserkach. Chwilowo był ogłupiony, nawet zamrugał krótko, kiedy pieść jasnowłosego wystrzeliła w kierunku spożywającego legalnie trunek gentlemana, przecinając ciężkie procentowe powietrze.\n— Oh. Pojedynek na taniec? — rzucił cicho, rozbawiony. Ciągle chichocząc pochylił się nad blatem i sięgnął po pieczywo. Jego palce bardzo długo próbowały pochwycić jedzenie. W końcu zrobił półprzytomny kęs, odchylając się z powrotem i przysuwając nadgryzioną część w kierunku Shane'a. — Shane. — mruknął melodyjnie. — Chcesz?\nWcale nie wciskał mu cały ten czas bochenka w podbródek. Wcale.\nby Yury on Sro 12 Kwi - 14:30\nOdpowiedź Ravena zabrzęczała w uszach biomecha, który spojrzał na mężczyznę sceptycznie, nie sądząc w żadnym wypadku, że te słowa były w pełni szczere. W końcu żaden z nich na przestrzeni pięciu lat nie wykazywał chęci do zawieszania broni. Po chwili machnął na to ręką, by nie psuć sobie nastroju i znów napełnił swoją literatkę przezroczystym trunkiem. Zacisnął zęby na krawędzi naczynia, uważając, aby nie okaleczyć się o jego poszarpaną strukturę i dopiero po wypiciu jego zawartość, uwaga Yury'ego znów została całkowicie przeniesiona na Żmija. Otworzył usta, na których już formowała się odpowiedź, tym razem nie mająca żadnego podłoża ironicznego, lecz żadne słowa nie zdążyły z nich paść. Nieoczekiwanie stał się ofiarą niewątpliwie znajomej pięści, lecz jej właściciela rozszyfrował w chwilę później, kiedy ulokował na nim swoje ulegające procesowi starzenia ślepię. Zanim cokolwiek powiedział, sięgnął do kieszeni spodni po kolejnego papierosa. Włożył go sobie do ust, lustrując postać chorego na głowę nacjonalisty od stóp go głów. Wykrzywił usta w sardonicznym uśmiechu.\n— To dlatego ta kolejka była taka okropna w smaku. — Zgarnął ze stolika prawie do połowy opróżnioną butelką i przyglądnął się jej minimalistycznej etykietce, jakby obecność eks-lekarza wojskowego nie wywarła na nim żadnego wrażenia. — Obudziła się śpiąca królewna, hm? — Prychnął z wyraźnym rozbawieniem, tym razem adresując te słowa bezpośrednio do niego. Rozmasował sobie ludzką dłonią piekące miejsce na policzku. Nie miał żadnych wątpliwości, że na miejsce zaczerwienie w efekcie końcowym powstanie paskudny, siwy siniec, który zniknie po paru dniach. Chashka zasłużył na nagrodę.\nOdłożył ostrożnie butelkę na blat i wstał. Jednocentymetrowa różnica w ich wzroście nie było dostrzegalna, ale te budowie ciała owszem. Przewaga biomecha w tym zakresie była dodatkowo zaakcentowana przez usprawnienia w postaci mechanicznych części ciała. Złapał w sztuczną dłoń podbródek Rosjanina, zaciskając palce boleśnie na jego szczęce. Miał wystarczająco dużo siły, by ją zmiażdżyć, albo przynajmniej częściowo uszkodzić. Och, i zapewne taka byłaby kolej rzeczy, gdyby postanowił odwdzięczyć się Rosjaninowi pięknym za nadobne, zaprzyjaźniając swoją ciężką pięść z jego twarzą. Jasnowłosy miał wyjątkowo szczęście, że aktualnie Wieczny był w wyjątkowo dobrym nastroju. W przeciwnym wypadku najprawdopodobniej nikt nie pomógłby mu zbierać ząbków z usłanej zarazkami podłogi, ani tym bardziej doprowadzić go do stanu używalności po przemeblowaniu tej niewyparzonej mordy.\nPociągnął Morozova ku sobie, co w jego obecnej kondycji fizycznej było czynnością bezwysiłkową. Yury czuł świszczący oddech eks-kochanka na swojej skórze i bez zbędnych ceregieli docisnął swoje szorstkie wargi do jego miękkich ust, nie zamykających ich jednak w pocałunku. Używka, którą nadal trzymał między zębami, otarła się o policzek nosiciela, wyginając się.\n— Napij się, bo gwiazdorzysz — wychrypiał, drugą ręką sięgając po Putinkę. Obnażył usta w podłym uśmiechu, mocniej zaciskając palce na znajomej szczęce, by tym samym zmusić Morozova do rozchylenia niewyparzonej mordy. Uzyskując pożądany efekt, wcisnął do niej bez zbędnych kurtuazji gwint flaszki, przechylając ją jednocześnie. Uniósł ten jego podbródek ku górze, by alkohol szybciej został przez Rosjanina połknięty, tym sposobem wlewając mu do gardła jedną czwartą zawartości butelki. Po tej niewątpliwej przyjemności w ustach świeżo upieczonej hydry wylądował papieros.\nYury odepchnął go siebie, tym samym rozluźniając uścisk. Po czym zajął swoje poprzednie miejsce, nadal trzymając w ręce butelkę ulubionego trunku.\n— Kurwa, Rush, kto cię podmienił? — zagaił w końcu do swojego poprzedniego rozmówcy, chwilowo ignorując Ilyę, któremu na otarcie łez rzucił leżące na stole pudełko zapałek.\nby Gość on Czw 13 Kwi - 18:27\nPutinka zdecydowanie nie była jedynym pokrętnym interesem, który łączył Romę z Yurym, lecz Francuz jako doświadczony na przestrzeni ośmiuset lat biznesmen wiedział, kiedy pewne sprawy najzwyczajniej w świecie przemilczeć. Kiedy biomech zabrał oryginalny, rosyjski alkohol, którego zdobycie kosztowało Fafnira o parę chwil powagi za dużo, krew i pot, a to pierwsze można, by śmiało odhaczyć jako traumatycznie, stygmatyzujące jego lekceważącą wszystko dokoła beztroskę. Teraz już nie stało mu na drodze dotarcia do baru, gdzie Rudy raczył się perfidnie ukradzioną wprost z jego plecaka szkocką.\nRoma rozsiadł się obok Shane’a, zajmując wyznaczone mu miejsce i oparł przedramię na barze, patrząc na rozchwytywanego na tej imprezie irlandzkiego leprechauna Rudego. To co, że nie pasował do tamtych dawno zapomnianych, wyspiarskich stron wyglądem, nieważne... To nic, że dalej nie pamiętał jak miał na imię, nie szkodzi, to się wyklepie.\n— Rudy… — rzucił, udając ton, którym nie wzgardziłby pewnie najszlachetniejszy grecki myśliciel antycznych czasów. — Tak się właśnie zastanawiałem… Nie czujesz się zdrajcą własnej irlandzkiej ziemi, sącząc tak bezdusznie szkocką? — Tak, idealne pytanie na powitanie po paru miesiącach od jego poprzedniej wizyty. Nieświadomy zmian Roma żył zatem w słodkiej niewiedzy, niemęczony zbytnio rozważaniami kto byłby skłonny oddać głos na Rudego, ba! jakim niby cudem on został Pradawnym. Atrybutem Shane’a był w końcu rudy odcień włosów symbolizujący bowiem tylko jedno według pradawnym podań niewiadomego pochodzenia, a mianowicie — brak duszy.\n— Tak, złotko, to pojedynek na taniec — potwierdził z rozbawieniem Roma, kładąc plecak na brudnej podłodze, wcześniej wyciągnąwszy z jej środka whisky. Jako smakosz tego trunku nie zamierzał raczyć się szkocką. Cały czas jednak przyglądał się znajdującemu się w stanie dość niepewnym i niezbyt obliczalnym Anioła Stróża, który dzielnie ciągnął się za Shanem, chcąc stanąć na straży jego dawno zagubionej cnotliwości czy też moralności. Całe szczęście, że w łapki małego leprechauna nie trafił wspominany dawno temu album, mogący upokorzyć imprezujących niegdyś we Włoszech i na terenie Watykanu wymordowanych. Francuz podejrzewał, że siedzenie na kolanach Shane’a i wciskanie mu nadgryzionego kawałka chleba ma z tym sporawy związek, choć nie do końca go rozumiał, widocznie tym wszystkim rozbawiony.\n— Może wreszcie coś z tego będzie. Wygląda na to Shane, że wraz ze stanem nietrzeźwości wzrastają twoje szanse, więc lepiej tego nie spierdol — parsknął głośno Roma, otwierając whisky i robiąc sobie chwilę przerwy przy raczeniu się trunkiem z niemałą przyjemnością jak na smakosza wysokoprocentowych alkoholi przystało. Na moment zamilkł, a znaczące lub dwuznaczne spojrzenie, którym chciał Rudego obdarzyć musiało chwilkę zaczekać. — W ogóle… jak on ma na imię, bo mi się zapomniało? — dodał bez jakichkolwiek niezręczności Roma, bo przecież Hydra nie zapamięta tego faux pas ze strony Francuza. Jak gdyby nigdy nic wujaszek Fafnir zmierzwił mu włosy, zupełnie nie zwracając uwagi na rosyjsko-japońskie zamieszanie, które było zresztą do przewidzenia.\nby Gość on Pią 14 Kwi - 13:09\nNieoczekiwane, acz niezaprzeczalnie udane spotkanie pierwszego stopnia pięści Morozova z paskudną mordą biomecha, było ledwie wstępem do odpłacenia mu się za urażenie jego carskiego majestatu, na co z kolei składało się między innymi zniszczenie przepustki Rosjanina, uprowadzenie go z terenów miasta utopii wedle yurowego widzimisię, a tym samym pozostawienie samemu sobie podopiecznego lekarza oraz słynnego, czarującego Kido-żółwika — oczko w głowie swego właściciela, lecz najbardziej rzutującym spośród tych elementów okazywało się bezczelne wrzucenie jego srebrnej obrączki do groty, gdzie na krótko jego droga przecięła się z obrzydliwym, przerośniętym Filipem, o oddechu tak cuchnącym, że można, by pisać o tym legendy lub opowieści mające na celu przestraszyć małe dzieci. Ilya w dalszym ciągu nie wierzył, że ten egzamin, jak to nazwała jego ciemnowłosa znajoma, kręcąca się nieopodal w czerwonej sukience, miał charakter rzeczywisty. Nie dawał również wiary temu, że to prawda, gwoli ścisłości wciąż był skłonny uwierzyć, że ktoś go wkręca. Nikt go również nie wprowadzał w szczegóły dotyczące działań czy chociażby celów tej podejrzanej grupy, co skazywało rosyjskiego nacjonalistę na mentalność pijanego dziecka we mgle.\nW momencie kiedy Car dostrzegł pożądany efekt zadanego ciosu w postaci paskudnego zaczerwienienia, kąciki jego ust uniosły się w niemal złośliwym, przesyconym satysfakcją uśmieszku. W ten oto sposób nagromadzona irytacja wymieszana skrupulatnie z nagromadzoną wściekłością znalazła swoje ujście w pewnym mniejszym odsetku. Jego spojrzenie zatrzymało się na bardzo znajomym kształcie butelki i znajdującym się w jej wnętrzu przezroczystym płynie. Etykietka, o ile się nie mylił pokryta została w całości zapisem cyrlicy, choć równie dobrze on sam chciałby dojrzeć znajomy alfabet. Niemożliwe, to właśnie podpowiedział mu zdrowy rozsądek chwilę później. Musiała to być na pewno marna podróbka niewarta jego najmniejszej uwagi. Ilya Antonowicz Morozov odkąd z najszczerszym bólem i mieszanymi uczuciami przekraczał wejście wagonu metra kursującego do Trójki, już wtedy godził się z faktem, że dostanie tam rosyjskiej wódki będzie niezwykle rzadki. Możliwe, że to właśnie okazało się głównym czynnikiem odpowiadającym za to, że od blisko ośmiu lat jego romanse z trunkami kończyły się szybciej niż się zaczynały, na dwóch, góra trzech kieliszkach. Nic nie mogło mu zastąpić smaku czystej. Nic. Sake przy tak przyjemnie piekącym w gardło płynie wprost z Dzielnicy Rosyjskiej było tanimi pomyjami dla osiedlowych żuli.\n— Obudziła się śpiąca królewna, hm?\nZ rozmyślań wyrwał go irytujący głos biomecha, który to raczył odezwać się do niego w jego ojczystym języku, choć zastrzegał, aby tego nie robił. Wątpił jednak, aby jego prośba odniosła jakikolwiek skutek. Ilya posłał mu dość niechętne spojrzenie, zatrzymując je na zaczerwienieniu, co ponownie wywołało w nim wręcz złośliwą satysfakcję. Kiedy tylko usłyszał wzmiankę o tej śpiącej królewnie prychnął od razu, mrużąc groźnie oczy o intensywnym niebieskim odcieniu. Zapewne w kolejności rzeczy do zrobienia znalazłoby się powiedzenie temu kretynowi eleganckiego, oschłego spierdalaj po polsku, lecz właściciel blaszanego tyłka chwycił jego szczękę w żelazny uścisk, następnie ciągnąc go do siebie, co ostatecznie zniesmaczyło Cara. Jego marny stan zdrowotny i nie zaleczone rany, a także obolałe ciało nie sprzyjało się jakiemuś opieraniu czy zapieraniu się. Naruszenie granic akceptowalnych w odległości działało mu na nerwy jak zbyt wyszczekani, a nieznający się na medycznym fachu pacjenci. Co było wręcz oczywiste — niejaki Żur, imiennik ohydnej, polskiej zupy, według przypuszczań samego Morozova nie zrobiłby mu większej krzywdy w obrębie twarzy, która skutkowałoby zmianami wręcz nieodwracalnymi. Biomech jednak chyba za bardzo cenił sobie cherubinkowy, jak to określił dużo wcześniej, wygląd rosyjskiego nacjonalisty, choć w jego przypadku niczego nie mógł być pewny.\n— Napij się, bo gwiazdorzysz.\nChashka wyczuł intencje tego pojeba już na wstępie, chcąc się oczywiście w pierwszym odruchu samozachowawczym wyrwać, bo przecież żadnych marnych podrób spożywać nie zamierzał. Widział już na przykładzie byłego wojskowego jak wygląda zachowanie po brudnej mecie i zdecydowanie nie chciał tak podle skończyć. Wyrwanie się jednak z uścisku biomecha, tym bardziej w jego aktualnym stanie, graniczyło z cudem. Chyba że wykonałby o wiele boleśniejszy manewr skupiający się poniżej jego pasa, co niewątpliwie starłoby ten paskudny uśmieszek, nim jednak się na to zdecydował — ten niewydeukowany, japoński tłuk wlewał mu znany w smaku alkohol wręcz na umór, zmuszając go tym samym do nadmiernego spożycia za wszystkie te lata swojej umownej abstynencji, przerywanej od czasu do czasu pojedynczym kieliszkiem jakiegoś wyższego jakością trunku.\nTeraz jednak zawartość Putinki wlewana siłą do jego gardła pozostawała po sobie zbyt znajome pieczenie, które szło w parze z chwilowym odcięciem go od czynności niezbędnych do dalszej egzystencji (tj. oddychania). Kiedy ten przychlast go odepchnął, co było do przewidzenia, zachwiał się. Oznaczało tylko tyle, że jego otwarty konflikt z grawitacją nadal miał się całkiem nieźle, ale na szczęście w porę zachował równowagę. Jasnowłosy skupił się na zachowaniu prawidłowego rytmu oddychania, skoro tymczasowo został od tej czynności odcięty, trzymając między zębami fajkę, którą ten kretyn mu wcisnął, jakoby w nagrodę.\nZaczął się zastanawiać… I dość poważnie nad tym jakim kurwa cudem — najprawdziwsza rosyjska Putinka znalazła się na imprezie gdzieś na środku jebanej pustyni. JAK. Przynajmniej bez najmniejszego problemu złapał pudełko zapałek. Po wykrzesaniu ognia na jednej zapałce, poczuł znajomy zapach siarki, mały płomyczek przytknął do końcówki papierosa, by w końcu zaciągnąć się ulubioną używką. Od nadmiaru alkoholu i dymu nikotynowego wędrującego po jego płucach początkowo zakręciło mu się w głowie i szczerze zaczynał obawiać się tego jak to się skończy. Nie był laikiem tematu, a alkoholu przecież nie spożywał w dużych ilościach od długiego czasu, a już na pewno nie tak jak na wojskowych popijawach w Dzielnicy Rosyjskiej. Nie należał już do szczęśliwego grona posiadaczy mocnej głowy, co z kolei sprowadzało się do jednego stwierdzenia — pewnie spożyty alkohol uderzy go ze zdwojoną siłą wcześniej czy później.\n— Skąd do cholery masz prawdziwą Putinkę na tym zadupiu? — rzucił pytająco Ilya Antonowicz Morozov, a w jego tonie dało się dosłyszeć jawną podejrzliwość. Rosjanin wypuścił siwy, bezkształtny dym ustami, ciesząc się chwilą spędzoną swoim ulubionym nałogiem.\nOstatnio zmieniony przez Chashka dnia Sob 15 Kwi - 16:20, w całości zmieniany 1 raz\nby Gość on Pią 14 Kwi - 23:19\nOmiotła zadowolonym spojrzeniem zebranych przy barze Smoków w pełni usatysfakcjonowana, że impreza, na którą tak ciężko się pracowało wypaliła i rozkręcała się z minuty na minutę. Wychyliła łyk swojego własnego trunku odsuwając się nieco w tył z konwersacji mężczyzn. Mieli swoje momenty, swoje sprawy, których nie chciała za nadto przerywać, a też nie potrzebowała być wiecznie w centrum uwagi. Wyszła zza baru z literatką, kradnąc perfidnie butelkę Hashimowego trunku imitującego wódkę, który z pewnością w smaku nawet nie śmiał dorównywać majestatowi sowieckiego dziedzictwa narodowego tak wielce zachwalanego i sakralnie czczonego przez samego Wiecznego Drug-On. Postanowiła wykonać rundkę po stołach ze znajomymi Smokami. W pierwszej kolejności już chciała wziąć Tails w obroty, ale na nieszczęście wszystkich lisiczka nie skalała swych warg jakimkolwiek wydestylowanym, czy sfermentowanym trunkiem. A szkoda.\nStanęła przy najbliższym stoliku, wystawiła szkło z taką samą gracją, z jaką profesjonalny hazardzista stawia wszystkie żetony na jedną wygraną, po czym polała po kolejeczce trunku każdemu i na raz wychyliła, przedwcześnie stukając się szkłem w charakterystyczny sposób. To samo powtórzyło się z kilkoma innymi stolikami, zanim do pomieszczenia nie przyszedł nie kto inny jak sam eks-małżonek, a równocześnie morderca urokliwego Filipka, którego śmierć została w szczególności zapamiętana przez zebrane w jaskini gadziny, ponieważ dzięki niemu miały zapewnioną wyżerkę na blisko następny tydzień. Zaskoczona rozchyliła usta, gdy blondyn od tak dał Yuremu zasmakować kostek swojej pięści, na co Cedna w alkoholowym nastroju mogła zareagować w tylko jeden sposób.\n– ŁOOO WALKA! ZAKŁADY STAWIAĆ U MNIE! – wiwatem. Wiwatem, który szybko się skończył pozostawiając, po raz kolejny, kobietę nienasyconą widokiem przemocy. Zupełnie tak samo jak ze świętej pamięci Filipem, któremu niech Desperacja lekką będzie. Westchnęła zawiedziona, wypiła kolejną kolejeczkę z nowymi towarzyszami z drugiego końca sali i widząc, że butelka szybko się skończyła ruszyła w stronę baru wypełnić zapasy. – Buu, szkoda chłopaki, że się na siebie nie rzuciliście – skomentowała wymijając akurat Yurego i jego niedawnego więźnia, którego imienia nie miała jeszcze okazji nawet poznać. – Liczyłam już na jakiś porządny pokaz imprezowej przemocy i szybki zysk z wygranej Żura, a tu takie rozczarowanie. – Z udawanym smutkiem wyłożyła się torsem na bar obok grupki, wykładając się na blacie i wychylając przy tym za ladę, odstawiła pustą butelkę i pomachała do Hashima, aby dał jej coś nowego. Czekając na trunek popatrzyła na trzech kolegów po fachu i posłała im zalotne oczko przyozdobione perfidnym uśmieszkiem.\nby Yury on Sob 15 Kwi - 21:25\nReakcja samozwańczego cara nieistniejącego kraju, który wymarł na skutek apokalipsy niezwykle go ubawiła, sprawiając tym samym, że uśmiech na szorstkich wargach jedynie się powiększył. By mieć na niego oko, oderwał spojrzenie od Evana, kierując je z powrotem na palącego papierosa świeżaka. Wieczny nie wiedział jeszcze czy pożałuje swojej decyzji, a może wręcz przeciwnie, jednakże nie miał też zamiaru przepuścić takiej doskonałej okazji, by zabawić się kosztem tego kretyna. Już na tym etapie jego pobytu w najemniczej bazie pojawiła się u biomecha pewność, że Rosjanin był w stanie dostarczyć mu niezapomnianej rozrywki i tyle samo wrażeń. Szach-mat dla jego rozjebanej w drobny mak na przestrzeni kilkunastu lat godności, jeśli kiedykolwiek takową posiadał, co było tematem spornym.\nParsknął rozbawiony, słysząc te pytania. Jeden do zera. Dla niego, oczywiście. Zgodnie z założeniami Yury'ego, Morozov rozpoznał smak swojej rodzimej Putinki.\n— Jeśli powiem, że zajebałem recepturę z brudnych łap twoich rodaków, to mi pewnie nie uwierzysz, hm? — zapytał z wyraźnym rozbawieniem, po czym znów złapał w zęby szyjkę butelki i pociągnął z niej zdrowego łyka, zgarniając opuszkiem języka posmak z ust. Nie przejął się paroma kroplami alkoholu, które znalazły się na jego podbródku, choć w oczach innych smakoszy tego trunku lub wszelakich wysokoprocentowych napojów zakrawało to o marnotrawstwo.\nRozsiadł się wygodnie na twardym krześle.\n— Podejdź tutaj. Wypijmy za te nieoczekiwane — wolną ręką nakreślił cudzysłów, bo nie miał wątpliwości, że pojawienie się eks-wojskowego nie było dziełem przypadku czy też rządzeniem losu, nie wierzył w końcu w takie bzdety — spotkanie po tych długich latach milczenia — powiedział (choć poprawniejszym określeniem w tej materii był rozkaz, ach, te złe nawyki), wyciągając dłoń z flaszką w kierunku Rosjanina w ramach zachęty. — Kido Arata na pewno by się ucieszył, widząc cię w jednym kawałku. — Yury nie podzielał tej samej opinii, ale wolał to przemilczeć. W końcu miał do czynienia z tym pojebem tylko parę razy, będąc jeszcze za murami M-3 jako jego pełnoprawny obywatel, zanim nie sfinalizował śmierci wojskowego.\nby Gość on Nie 16 Kwi - 12:37\nIlya Antonowicz Morozov przewrócił oczami, słysząc tak głupkowatą odpowiedź ze strony biomecha. Pokręcił głową z jawnym politowaniem, darując sobie dodatkowy komentarz. Powoli już odczuwał jak po ciele rozchodziła się fala ciepła w efekcie spożytego alkoholu, odbierając mu chęci na wszczynanie burd, sprawiając, że stawał się bardziej zobojętniały. Nikt, a już tym bardziej ten pozbawiony rodowodu rosyjskiego z prawdziwego zdarzenia imbecyl, który niegdyś wyróżniał się wyczuciem i niezaprzeczalnym urokiem osobistym, nawet nie byłby zdolny do zdobycia tajemnej, ścisłe tajnej receptury słynnej Putinki. Żaden obcy nie zostałby dopuszczono do kręgów wtajemniczonych, gdyż nieodpowiedni ruch w tej materii skończyłby się utratą rosyjskiego dziedzictwa, autonomią, wyższością nad innymi miastami i obszarami M-6, a także idącą z tym wszystkim w parze masą pieniędzy.\nZmierzył go niemal od razu nieufnym wzrokiem, dla podkreślenia braku jakiegokolwiek zaufania dla tego pojeba zmrużył wyraźnie oczy. Jego propozycja może i skusiłaby go po pewnym namyśle, ale ostatnie zdanie zatrzymało go w tym samym miejscu. Car mimo otwartych i jasnych żądań niejakiego Żura — do którego tak zwracać się nie zamierzał, chyba że w formie prześmiewczej — pozostał sztywno na swoim miejscu w bezpiecznej odległości od tego oszołoma, tak jakby wcale nie mówił go niego. Rosjnanin, co było łatwe do przewidzenia — spokojnie palił papierosa, którym swoją drogą dzielić się z nim nie zamierzał (ukradziona jasnowłosemu paczka musiała zadowolić jego niewykształcone ego), dlatego też skupił się na siwym, tańczącym w tylko sobie znanym rytmie, dymie. Większą uwagą ze strony lekarza cieszyła się również trawiona z sykiem fajka przy każdym następnym zaciągnięciu się.\n— Podejdź tutaj. Wypijmy za te nieoczekiwane spotkanie po tych długich latach milczenia…\nNa dźwięk tych słów wybuchnął niemal od razu głośnym, przyjemnym dla uszu śmiechem. Czy ten palant zamierzał siebie oszukiwać? Sam go tutaj na to zadupie zaciągnął siłą, bez żadnego pytania Morozova o zdanie. Póki co większym zainteresowaniem lekarza cieszyła się chwila z ulubioną używką, którą zamierzał dokończyć w spokoju. Rozluźnienie zatem wyraźnie postępowało, kiedy ten kretyn skutecznie wybił go z rytmu, wspomagając się jedną czwartą wódki i swoją cholerną przewagą fizyczną, która za całkiem niedługo da mu się poważniej we znaki. Niczego od niego nie potrzebował po tych pięciu latach, jak za pierwszym razem wpierdolił się w jego spokojnie życie na siłę.\n— Kido Arata na pewno by się ucieszył, widząc cię w jednym kawałku.\nDopiero ta wypowiedź przykuła uwagę jasnowłosego, by zmarszczył widocznie nos, skłaniając go skuteczniej niż jakiekolwiek rozkazy do zbliżenia się. Morozov na wydawane ogórnie polecenia nie był zbyt podatny, nawet za swojej kadencji w wojsku Szóstki czy Trójki, co sam Yury powinien wiedzieć po doświadczeniu niejakiego Kido Araty.\n— Ja pierdolę — skomentował bezceremonialnie ze słyszalnym politowaniem w głosie. Lewą rękę przyłożył na moment do twarzy, tym samym zakrywając ją, by przeczesać nią jasne włosy. Roześmiał się głośno, wlepiając w biomecha spojrzenie na wypełnione mieszaniną pogardy i niedowierzania. — Jakie ty pleciesz bzdury… Ile razy do cholery mam powtarzać, że jesteś Kido Aratą? Jesteś niedojebany mózgowo czy rzeczywiście desperackie słońce wypaliło ci do końca resztki mózgu, zmieniając go w jajecznicę? — dodał, zaciągając się błogim dymem po raz ostatni, nim pet został zdeptany przez podeszwę ciężkiego wojskowego buta. Sam Ilya zatrzymał się w pewnej odległości od biomecha, mając na uwadze fakt, że jest nieobliczalnym pojebem, a odruchowe cofnięcie się w tył nie byłoby takim złym posunięciem, zanim jego blaszane dupsko ruszyłoby się na dobre.


uroda - Claudia.pl\n01.12.2021 - Pielęgnacja\nRetinol i Bakuchiol - wszystko, co warto wiedzieć o tych składnikach. Prawdy i mity o retinolu\n20.11.2021 - Profilaktyka\nJuż od kilkudziesięciu lat nie ma sobie równych w odmładzaniu. Jest jednym z najlepiej przebadanych składników kosmetycznych. Warto go używać, żeby wyglądać coraz lepiej!\n19.11.2021 - Rozrywka\nNa ostatnią metamorfozę w tej edycji zaprosiliśmy Ewę. Zaskoczyła nas. Podczas sesji z jej twarzy nie schodził uśmiech. Widać było, że świetnie się bawi. I nic dziwnego. Dzięki naszym ekspertom wygląda dziś młodziej i ma więcej energii. To piękny finał wszystkich tegorocznych przemian.\nJak przestać obgryzać paznokcie? Oto 5 sprawdzonych metod!\n13.11.2021 - Uroda\nObgryzanie paznokci to nawyk, z którym mierzy się wiele z nas. Często pożegnanie niechcianych przyzwyczajeń nie należy do najłatwiejszych. Jakie metody mogą pomóc przestać obgryzać paznokcie? Oto 5 propozycji, które warto przetestować!\nTe fryzury najbardziej niszczą włosy, zapomnij o nich raz na zawsze!\n11.11.2021 - Fryzury\nUpięte włosy są bardzo wygodne. Dzięki nim niesforne kosmyki nie wpadają nam na twarz ani się nie plączą, a do tego wiązane włosy często bardzo ładnie wyglądają. Niestety niektóre fryzury często noszone niszczą nasze włosy. Sprawdź, jakich fryzur unikać.\nTen olejek to skuteczny eliksir na jesienną chandrę!\n11.11.2021 - Wellness\nTo obowiązkowa pozycja w jesiennej kosmetyczce! Zwalcza chandrę, leczy, odmładza i regeneruje. O jakim olejku mowa? Sprawdźcie!\n06.11.2021 - Domowe porady\nChociaż miód jest ceniony za nadanie wyjątkowego smaku herbacie, pokrywanie słodką glazurą ciepłych tostów i bycie zamiennikiem cukru w wielu innych daniach, istnieje sporo innych zastosowań tego bursztynowego nektaru, które wykraczają poza próg kuchni, by zająć godne miejsce w łazience, ale nie tylko. Przy następnych zakupach weź więc jeden słoik więcej i odkryj miód na nowo z kilkoma naszymi wskazówkami.\nZęby to nasza wizytówka - dbaj o nie kompleksowo każdego dnia\nCzasami, nawet myjąc zęby dwa razy dziennie mamy wrażenie, że nasze zęby nie są do końca wyczyszczone? Zastanawiałyście się dlaczego? To może być wina szczoteczki, nieprawidłowej techniki szczotkowania, albo źle dobranej pasty. Na co zwrócić uwagę?\n15.10.2021 - Rozrywka\n18.09.2021 - Porady\nCera po lecie potrzebuje pomocy. Zadbaj o nią kompleksowo.\n13.09.2021 - Pielęgnacja\nLato dobiega końca. Piękna opalenizna, rozjaśnione słońcem włosy, ale też przebarwienia, wysuszona cera i zniszczone końcówki - to wszystko pamiątki z wakacji. Jak przywrócić równowagę skórze i włosom po lecie i przygotować je na chłodne dni? Podpowiadamy.\n08.09.2021 - Uroda\nJak poradzić sobie z sezonowym wypadaniem włosów?\n01.09.2021 - Pielęgnacja\nWraz z nadejściem jesieni wypadają twoje włosy? Zmianom pór roku towarzyszą zmiany warunków atmosferycznych i pojawianie się nowych czynników szkodliwych dla naszych włosów, może to powodować ich sezonowe wypadanie. Jak poradzić sobie z tym problemem? Podpowiadamy!\nMasaż antycellulitowy – kiedy widać pierwsze efekty? Jaki jest najlepszy? Cena, techniki, opinie\n24.08.2021 - Wellness\nMasaż antycellulitowy to jedna z najskuteczniejszych metod, pozwalających na pozbycie się nieestetycznego problemu. Odpowiednio dobrane techniki masażu pozwalają zmniejszyć widoczność pomarańczowej skórki na łydkach, udach i pośladkach. Taki zabieg można wykonać w wykwalifikowanych gabinetach kosmetycznych i medycyny estetycznej, jednak przy odrobinie wprawy, może być przeprowadzony także w domu.\nGdy włosy wypadają - jakie są przyczyny i jak z tym walczyć?\n16.08.2021 - Wellness\nO grubych i gęstych włosach marzy każda z nas. Niestety często borykamy się z ich wypadaniem, co nie wpływa dobrze na ich wygląd jak i na naszą samoocenę. Sprawdź co jest przyczyną wypadania włosów i jak z tym walczyć.\nPalo santo - czym jest i w jaki sposób palić to wyjątkowe kadzidło?


Całkowicie zniszczył ganek przed domem... Ale produkt końcowy sprawi, że zagotujesz się z zazdrości. - Genialne Całkowicie zniszczył ganek przed domem... Ale produkt końcowy sprawi, że zagotujesz się z zazdrości. - Genialne\nGenialne » Porady » Lajfhaki » Całkowicie zniszczył ganek przed domem… Ale produkt końcowy sprawi, że zagotujesz się z zazdrości.\nCałkowicie zniszczył ganek przed domem… Ale produkt końcowy sprawi, że zagotujesz się z zazdrości.\nNiektórzy ludzie akceptują dom, który kupią takim jakim jest – wprowadzają się i nie chcą nawet nic w nim zmieniać. Inni potrzebują czegoś więcej. Mają swoje marzenia i próbują wcielać je w życie. Ta rodzina ma właśnie tego typu marzenia.\nMimo, że na początku nie stwierdziłabym, że to co robią ma jakiś sens, w miarę postępów prac coraz bardziej zmieniałam zdanie. I to nie wszystko! Zaczęłam im zazdrościć, bo to co zrobili jest niesamowite! Zobaczcie sami:\nOto ganek, o którym mowa. Czy wygląda źle?\nDla właścicieli tak, dlatego zaczęli od usunięcia kory.\nPotem wzięli młot pneumatyczny i zaczęli usuwać schody.\nWłaśnie w tym momencie sąsiedzi zaczęli kwestionować poczytalność rodziny.\nPrzyszła kolej na demolkę trawnika.\nA to wszystko w imię „postępu”.\nZaczęli układać kamień w formie małych murów i…\n… przeszli do układania ścieżki.\nJuż chyba wiem do czego zmierzają.\nPowstało jeszcze więcej kamiennych ścian.\nJako podkładu pod kostkę brukową użyli żwiru.\nA po jej ułożeniu wygląda to tak:\nŚcianki mają specjalne otwory, które przeznaczone są na duże donice.\nTo wszystko! Tak wiele i tak niewiele.\nPodsumowując: każdy powinien zrobić demolkę swojego ganku, jeśli chce otrzymać coś takiego! Jestem pod wrażeniem!\nPrzyznam, że jeszcze w połowie prac uznałabym, że są szaleni, ale efekt końcowy jest niesamowity!


Archeologiczne kryminały Marty Guzowskiej. Wywiad z autorką | Zwierciadlo.pl\n22 kwietnia 2015 by Monika Stachura\nMarta Guzowska; fot. Maciej Parczewski, Tworcy.com.pl\nCzy pisanie to „plan B” w stosunku do archeologii?\nPracowałam jako archeolog, jeździłam z wykopalisk na wykopaliska i byłam luzakiem. Gdy urodziłam dziecko, całe moje życie się zmieniło. Z niemowlakiem nie mogłam wyjeżdżać. Wcześniej już myślałam o pisaniu, więc uznałam, że nadszedł czas. Najpierw chciałam napisać powieść przygodową – mam wiele gotowych anegdot z wykopalisk na Krecie czy w Turcji – ale w końcu postanowiłam zacząć od kryminału, który będzie się dział w środowisku archeologów, ponieważ to dla mnie najłatwiejsze, to mój świat.\nI na jednym się nie skończyło…\nPisanie jest jak wentyl bezpieczeństwa, korzystam na tym ja i cała rodzina, ponieważ wszystkie negatywne emocje trafiają do kryminałów. Moje życie jest w tej chwili bardzo ciężkie (śmiech). Mam małe dzieci, próbuję ciągnąć projekty archeologiczne, piszę książki i czasami muszę coś zarobić, ponieważ jeszcze nie mogę się utrzymać z pisania. Gdy wczoraj ktoś mnie zapytał, czy mam jakieś hobby, to bardzo się uśmiałam. Dużo się dzieje, ale jestem zadowolona, bo to jest pozytywny stres.\nJakie ma pani marzenia archeologiczne?\nMarzę o powrocie na wykopaliska w Grecji. Myślę, że ten moment nastąpi niedługo, ponieważ moje młodsze dziecko ma już trzy lata i będzie to logistycznie możliwe. Na pewno wrócę do epoki brązu, czyli w II tysiąclecie przed naszą erą. A konkretnie to jest mi wszystko jedno, bo cała epoka jest fascynująca.\nJak wygląda normalny dzień na wykopaliskach?\nDzień na wykopaliskach rozpoczyna się bladym świtem albo przed świtem. Zaspany człowiek maszeruje do kuchni, a jeśli jest na Krecie – do kawiarni – po kawę. Na Krecie kawiarnie są przy przystanku autobusowym, a ponieważ nigdy nie wiadomo, o której dokładnie przyjedzie autobus, to jest to bardzo dobra lokalizacja. Z kawę w ręku idzie się – albo jedzie, w zależności od miejsca – na stanowisko. Praca na wykopie trwa zazwyczaj do godzin wczesnopopołudniowych. Potem jest przerwa na prysznic, przebranie się i obiad.\nPopołudnia są przeznaczone na opracowywanie zabytków. To się odbywa w specjalnym pomieszczeniu, czasami jest to miejscowa szkoła, a w Turcji na przykład są baraki dla archeologów zbudowane jeszcze w latach 30. XX wieku. Praca nad materiałem polega na tym, że studenci albo wynajęte osoby myją go, potem archeolodzy oglądają obiekty, numerują, uzupełniają dzienniki, karty zabytków. Dokumentowanie trwa dużo dłużej niż samo kopanie. Są też sezony studyjne, kiedy przyjeżdża się specjalnie po to, by opracować materiały. A wieczorem trwa życie towarzyskie… zazwyczaj do późna, mimo że nazajutrz znów trzeba się zrywać.\nW posłowiu „Wszystkich ludzi przez cały czas” pisze pani, że lubi Kretę.\nJa Krety nie lubię… ja Kretę kocham! Zakochałam się w niej do szaleństwa, gdy kopałam na stanowisku Chalasmenos, na wschodzie Krety. Cierpiałam, pisząc tę powieść, bo przecież taki malkontent jak Mario nie mógł powiedzieć, że jest super i pięknie pachną zioła. Opisałam więc wiatry, złe drogi, owce na drodze, czyli coś, co mnie zachwyca, a jemu się nie podobało.\nZależało mi na tym, żeby to nie była wyspa z folderów z piękną pogodą, z błękitnym morzem i z błękitnym niebem, bo „moja” Kreta to jest taki – w pozytywnym sensie słowa – skansen ludzki. Kreteńczycy są naturalni, szczerzy w swoich uczuciach: jeżeli kogoś kochają, mogą gościć przez tydzień, a jeśli nienawidzą – będą pluć na ulicy. Naprawdę pluć, a nie tylko się krzywić. Sami Grecy uważają ich za za dzikusów. A ja marzę o tym, by kiedyś kupić w kreteńskich górach dom. I to jest moje ostatnie marzenie (śmiech).\nCzy ma pani czasami dosyć Maria?\nJego nie, ale pisanie jest męczące. Czasami wydaje mi się, że nie dam rady. Zazwyczaj zaczynam od czystko archeologicznego researchu, czyli szukam faktów, które mi pasują do fabuły, i wokół tego zaczynam budować historię. Do każdej książki mam zeszyt i w takim zeszycie notuję pomysły. Zawsze mam jeden zeszyt „do przodu”. I to jest fajnie! A pisanie…\nAle przeczytałam, że jest już pani gotowa do zmiany. Porzuci pani Ybla?\nJeszcze nie. W tej chwili piszę czwartą część, która znów (podobnie jak „Głowa Niobe”) dzieje się w Polsce. Opowiada o wampirach i ma wyjść wiosną przyszłego roku. Potem powstanie jeszcze jeden odcinek, o kanibalach, który prawdopodobnie będzie się toczył w Jerozolimie. I ten piąty Ybl chyba zakończy serię. Mam pomysł na nowy temat, to będzie kryminał miejski. Mam już też w głowie nowego bohatera – on czasami nawet do mnie mówi, a ja to zapisuję. Ale na razie jeszcze pracuję nad Yblem. Nie powiem teraz, dlaczego musi wrócić do Polski, ale to się okaże dość szybko. W tej książce będą go prześladować demony przeszłości. Mario jest doskonałym antropologiem, ale w relacjach międzyludzkich bardzo słabo sobie radzi, więc nie będzie mu łatwo.\nOn ma jeszcze inna poważną słabość. Cierpi na lęk przed ciemnością.\nTo bardzo psuje mu samozadowolenie, bo słońce zachodzi codziennie i codziennie Mario musi się z uporać ze swoją fobią. To też duże wyzwanie dla mnie – w każdej książce muszę go wrzucić w tę ciemność i za każdym razem w trochę inny sposób. Teraz właśnie czeka mnie ten moment przy nowej powieści – jeszcze go nie wymyśliłam…\nTags: co czytać dzieciom, najlepsze kryminały, najlepsze książki, nowe książki, polskie kryminały, wydawnictwo WAB


Przepis - Papryka zielona Eli z gulaszem z serc wieprzowych przepis - Gotujmy.pl\nPrzygotowałam zieloną paprykę faszerowaną gulaszem z serc wieprzowych, czerwoną papryką i ryżem ugotowanym na sypko.\n100 g ryżu - 1 woreczek\nUgotowane serca ostudzić i pokroić w kostkę.\nSerca umyć, włożyć do garnka, dodać 3 liście laurowe i 4 ziela angielskiego. Zalać serca wodą, posolić i gotować do miękkości. Ugotowane serca wyjąć z wywaru, ostudzić i pokroić w kostkę. Wywar zachować.\nObraną cebulę pokroić w kostkę. Obrany czosnek drobno posiekać.\nCebule obrać z łupinek i pokroić w kostkę. Czosnek obrać i drobno posiekać. Na patelni rozgrzać olej, dodać pokrojone serca, cebulę, czosnek, pozostałe liście laurowe, ziele angielskie i przyprawę do mięs.\nCałość chwilę smażyć, podlać wodą i dusić aż serca będą mięciutkie. Z gulaszu wyjąć liście laurowe i ziele angielskie.\nOpłukaną i osuszoną paprykę pokroić w kostkę.\nPaprykę opłukać, osuszyć i usunąć nasiona. Miąższ papryki pokroić w kostkę.\nDo miski włożyć wszystkie składniki farszu i wymieszać.\nRyż gotować w osolonym wrzątku przez 15 minut. Ryż wyjąć z wody i ostudzić. Do miski włożyć ryż, gulasz, paprykę czerwoną, doprawić solą,pieprzem i wymieszać.\nPrzygotować papryki do faszerowania.\nPapryki opłukać i osuszyć papierowym ręcznikiem. Z papryk odciąć wierzchy tak żeby powstały czapeczki z ogonkami.. Ze środka papryk usunąć nasiona.\nprzygotowanie papryki cd\nPapryki z farszem przykryć odciętymi czapeczkami i włożyć do naczynia do zapiekania. Piekarnik nagrzać do 180 stopni C i zapiekać papryki przez 30 minut. Smacznego!\nJa podałam papryki z sosem pomidorowym.\nPieczona papryka z kaszą jaglaną, cukinią, wędliną\n30 sie 2018 22:29\nPapryki z kaszą gryczaną\n06 sty 2015 16:03\nPieczona papryka z mięsem, szpinakiem i ryżem\n02 cze 2018 21:53\npapryka faszerowana danie gulasz


Samowar elektryczny - Dom vintage - DecoBazaar\nCERAMIKA I PORCELANALALKI I ZABAWKILAMPYMEBLEMETALOWE PRZEDMIOTYOBRAZKI I RAMKIPOJEMNIKI I PUZDERKAŚWIECZNIKISZKŁOTEKSTYLIAWIESZAKIZEGARYINNE DecoBazaar > Dom vintage > Metalowe przedmioty > Samowar elektryczny (nr 5193263)\nCena: 114 zł Wysyłka krajowa pocztą: 19,00 zł / 3,80 złWysyłka zagraniczna (dotyczy krajów UE): 123,00 zł / 24,60 zł Zapytaj o szczegóły produktu\nPiękny samowar wyprodukowany w byłym ZSRR . Rok produkcji 1987 .\nSamowar nie jest nowy, był kilka razy używany.\nwaga 2300 gUWAGA: To nie jest autorski produkt. Pochodzi z działu Vintage, w którym wystawiane są rzeczy używane. TAGI: #herbatka, #metal, #prezent, #styl romantyczny Możesz zwrócić kupiony towar jeśli nie spełni Twoich oczekiwań. Przysługuje Ci prawo do zwrotu towaru bez podania przyczyny, w terminie 14 dni od momentu otrzymania przesyłki z zamówieniem.


Motyka, która w naszym kraju w zależności od regionu nazywana jest również graczką, gracą lub gracką, służy głównie do spulchniania ziemi, rozdrabniania jej grud i grudek oraz usuwania z niej chwastów. Nawet, gdy chwasty na dobre wyniosły się z naszego ogródka, warto raz na jakiś czas z motyczką popracować w celu spulchnienia wierzchniej warstwy gleby. W prosty sposób poprawiamy warunki bytowe sąsiednich roślin, napowietrzamy glebę i ułatwiamy przepływ wilgoci. W tej kategorii zebraliśmy narzędzia umieszczone lub przeznaczone do osadzenia na długim trzonku, mniejsze motyczki znaleźć można w kategorii “Małe narzędzia”. Znajdziemy tu również wyrywacz do chwastów innowacyjny produkt ułatwiający usuwanie nawet upartych chwastów o długich korzeniach. Motyki i motyczki zazwyczaj posiadają kształt trapezu, choć istnieją też inne rodzaje, jak np. motyczka sercowa, która ułatwia tworzenie równej głębokości bruzd pod wysiew nasion.


między było a jest.\nPostanowiłam złamać od dawna wyznawaną zasadę, że „ciągów dalszych” napisanych przez innego autora się nie czytuje. Po zakończeniu lektury „Przeminęło z wiatrem” czułam tak głęboki niedosyt, że sięgnęłam po jedną z dwóch pozycji będących kontynuacją wielkiego romansu.\nOd początku drażnił mnie styl. Być może po prostu dlatego, że czytając o Scarlett podświadomie oczekiwałam stylu Margaret Mitchell. Jednak to nie to zadecydowało ostatecznie o mojej negatywnej oceny tej książki.\nPostaci, które tak wspaniale skonstruowała Mitchell są w książce Ripley po prostu wyblakłe. Tracą charakter, dowcip. Zostały skrzywdzone. I fani ,,Przeminęło z wiatrem” zostali skrzywdzeni przez rodzinę Mitchell, która zaakceptowała tak mierną lekturę jako kontynuację wielkiego romansu.\nCóż, ciężko pisać cokolwiek więcej, żeby nie zdradzać fabuły. Książka swoim stylem i sposobem kierowania akcją przypomina taniego Harlequina. Mój pdf. liczył prawie 900 [sic!] stron, z czego 500 było zupełnie niepotrzebnych- ot, pisanie na siłę. Część wątków była niepotrzebna lub kompletnie nieprzemyślana, pewne zachowania przedstawionych postaci zupełnie nieuzasadnione. Autorka, konstruując postaci pojawiające się w opowieści pierwszy raz nie wysiliła się na realistyczne nakreślanie ich charakterów- wszystkie są na wskroś złe lub do przesady słodkie. Koloryt odebrała nawet postaciom znanym z „Przeminęło..” oraz- co najgorsze- głównym bohaterom. Wszystko w książce jest czarno- białe, zagmatwane losy wyjaśnione są możliwie najbanalniejszymi pobudkami.\nKomukolwiek, kto będzie rozważał sięgnięcie po „dzieło” Ripley będę to odradzała. Nie psujcie sobie wrażeń po „Przeminęło z wiatrem”! Lepiej wymyślić własne zakończenie, skoro Mitchell nie zdążyła napisać własnego, niż psuć sobie wrażenia tak słabą lekturą, jaką jest „Scarlett”.\nAutor: Emilia o 10:55 Brak komentarzy:\nStephen King: Jak pisać? Pamiętnik rzemieślnika.\nKsiążka stała u mojego znajomego na półce; zdziwiło mnie, że osoba taka jak King para się wydawaniem poradnika dla „pisarzy” i to właśnie to zdumienie spowodowało, że sięgnęłam po tę pozycję.\nTwór składa się z części autobiograficznej oraz faktycznego poradnika. Prawdę mówiąc, niewiele dowiedziałam się o tym, jak pisać, za to autor w zabawny i swobodny sposób opisał swoje życie. Przybliżył sporo faktów, które miały wpływ na jego twórczość oraz opisał swoją żonę, kobietę, którą po lekturze tej książki podziwiam chyba bardziej niż samego pisarza. Świetny styl Kinga ujawnia się nawet w powieści autobiograficznej (choć autor w swoim życiu nie doświadczył żadnych zjawisk paranormalnych, a i opisów zagadkowych zabójstw ciężko szukać) i zmusza nas do polubienia głównej postaci, a więc jego samego.\nCzęść poświęconą faktycznym „radom” dla „pisarzy” ciężko mi się czytało; może to wynika z mojego nastawienia do tego typu książek; niezmiennie uważam, że z talentem trzeba się po prostu urodzić. Tak naprawdę po przeformułowaniu wszystkich porad w zwięzłe polecenia otrzymalibyśmy może 1 stronę A4 instrukcji, zamiast 100 stron tekstu. Autor wielokrotnie nawiązuje do swoich powieści, stąd znajomość chociaż kilku pozycji z pewnością ułatwi czytanie.\nMoim zdaniem, pomimo niewielkiej wartości samego poradnika, książkę warto przeczytać, chociażby po to, by zobaczyć jak kształtowała się twórczość pisarza w poszczególnych etapach jego życia oraz przypomnieć sobie prostą, oczywistą zasadę, która stanowi morał całej książki: warto dążyć do spełnienia marzeń.\nAutor: Emilia o 20:04 Brak komentarzy:\nStephen King: Roland.\nCykl „Mroczna Wieża” prześladował mnie już jakiś czas, postanowiłam więc wreszcie zabrać się do czytania. Mam już doświadczenia z Kingiem, jednak wszystkie przeczytane przeze mnie książki pochodzą z późniejszego okresu twórczości pisarza.\nPierwszą sprawą, o której powinnam wspomnieć, jest „inność” tej książki. Wyraźnie odbiega zarówno stylem, jak i tematyką od popularnych „Zielona mila”, „Skazani na Shawshank”, „Sklepik z marzeniami” czy „Worek kości”. Sam autor w przedmowie do wersji poprawionej ‘Rolanda” z roku 2003 przyznał, że chciał stworzyć dzieło na miarę trylogii Tolkiena. Czy udało mu się?\nStephen King stworzył własny, fantastyczny świat. Nie jest on jednak usystematyzowany i opisany, jak u Tolkiena. Prawdę mówiąc, wpływa to niekorzystnie na książkę. Podczas czytania, pomimo usilnych poszukiwań nie udało mi się znaleźć odpowiedzi na podstawowe pytania, które ułatwiłyby mi jakkolwiek wyobrażenie sobie pewnych sytuacji. Autor postawił na tajemniczość. Mamy więc sporo wzmianek dotyczących aktualnej sytuacji w wykreowanym przez niego świecie, jednak rodzą one tylko więcej pytań i bardziej zaciemniają, niż rozjaśniają spojrzenie.\nPostać Rolanda nie jest tak tajemnicza, jak świat, który go otacza. Pojawia się wiele retrospekcyjnych wątków, które ułatwiają zrozumienie jego osobowości. Nie pojawia się natomiast praktycznie żadna informacja, czym jest Mroczna Wieża i w jakim celu bohater dąży do jej odnalezienia.\nZaznajomiona z prozą Kinga oczekiwałam wciągającej akcji, otrzymałam jednak mało interesującą historyjkę okraszoną zbyt przesadzoną aurą tajemniczości. Rozpoczynając lekturę nie miałam żadnej wiedzy o wykreowanym przez autora świecie, kończąc również. Przesadna ilość opisów kosmogonii świata owszem, przeszkadza, jednak ich zupełny brak również.\nPo przeczytaniu pierwszego tomu serii czytelnik będzie albo zniechęcony tajemniczością i niedomówieniami książki, która momentami staje się niezrozumiała i ciężka, albo zachęcony i sięgnie po kolejny tom, by poszukać odpowiedzi na powstałe po lekturze pierwszego tomu pytania.\nAutor: Emilia o 12:48 Brak komentarzy:\nClaus Stephani: Kobieta, którą porwał wiatr.\nKsiążka, choć nieraz mało wiarygodna (mimo zapewnień autora co do autentyczności przedstawionej opowieści- mam spore wątpliwości), jest wciągająca. Piękne, a równocześnie lekkie opisy, liczne dialogi sprawiają, że książkę czyta się łatwo i szybko.\nJest to historia kobiety, Żydówki, porwanej nie przez wiatr, ale przez wicher drugiej wojny światowej, własnych, niekiedy nieprzemyślanych dobrze decyzji oraz nienawiści ludzkiej. W książce spotykamy portrety ludzi różnych narodowości, które, gdyby nie propaganda Niemiec, być może żyłyby nadal obok siebie w pokoju. Nienawiść spowodowana została nie własnym, negatywnym doświadczeniem, ale powtarzaną tysiąckroć opinią, którą po czasie każdy przyjął za również własną.\nFascynację budzi przede wszystkim miejsce rozgrywania się powieści- mało ważny region świata, dla którego musiałam- o zgrozo- wspomóc się mapą Europy, by we własnej głowie odpowiednio go umieścić. Mieszanka kultur, języków, dawnych czasów tworzą porywającą atmosferę, która mnie osobiście pociągnęła bardziej niż opisywane dzieje kobiety.\nAutorka dołożyła wszelkich starań, by jak najlepiej odzwierciedlić klimat tamtych czasów. Mnie zafascynowało odzwierciedlenie używanych języków. Niektóre pojęcia wprowadzone są po niemiecku, liczne po żydowsku. Gwary zostały umiejętnie oddane w naszym ojczystym języku. Pełen szacunek dla pana Wajsa, autora przekładu książki- myślę, że miejscami wymagało to naprawdę ciężkiej pracy, a efekt jest naprawdę wspaniały.\nJeśli o główną fabułę chodzi, jak już wspomniałam wcześniej- nie porwała mnie. Być może byłoby inaczej, gdyby nie pierwsze zdania książki, w których autorka deklaruje prawdziwość opisywanych wydarzeń. Zrodziło to pewne nastawienie, którego niestety każda kolejna strona nie spełniała. We wiarygodność całej historii ostatecznie uderzyły jej ostatnie strony, moim zdaniem fatalne. Zupełnie zanika wspaniały styl autorki, pojawia się w zamian za to wątek rodem z taniego, kioskowego romansu.\nStąd ciężko mi ocenić książkę. Gdybym po uwagę miała brać jedynie wątki dotyczące Bajli oraz cały wspaniały klimat opowieści, zasługiwałaby na mocną 5, jednak opis losów drugiej kobiety sprawia, że ocena ta leci na łeb, na szyję… A nie mam na myśli jedynie fabularnej strony, lecz również tą artystyczną.\nAutor: Emilia o 19:48 Brak komentarzy:\nIan McEwan: Pokuta\nNie wiem jakiego słowa użyć, by określić, jak bardzo podobała mi się ta książka. Jest to jedno z niewielu dzieł, w których podobało mi się absolutnie wszystko. Nie jestem w stanie niczego negatywnego o nim powiedzieć.\nOd dwóch dni nie potrafię otrząsnąć się z wrażenia, jakie na mnie wywarła „Pokuta”. Piękny język, jakim posługuje się autor, bogactwo słów i barw dają wspaniały opis nie tyle miejsc, co uczuć. W pewnym momencie następuje pełne porozumienie: czytelnik staje się bohaterem. Czuje i myśli to samo, co on. Tęskni, kocha, przeżywa ból.\nAutor opisuje nam te same chwile z perspektywy różnych osób. Można w pełni zaobserwować, jak bardzo wiek, płeć oraz charakter wpływają na postrzeganie: jedna chwila, która zmieniła bieg historii rodziny ma tak różne odsłony. W dalszej części tekstu autor opisuje ten sam czas- czas wojny- widziany oczyma Birony, Cecilii oraz Robbiego. Każde z nich żyje, myśli i kocha inaczej. A czytelnik wraz z nimi.\nW książce tak naprawdę nie dzieje się wiele. Największe znaczenie fabularne mają pierwsze jej strony, dalsza część to tak naprawdę skutek dawnych wydarzeń, walka z nim i próba przezwyciężenia złego losu. Zakończenie całej historii nie jest pewne. Czytelnik obserwując wydarzenia z różnych perspektyw, znając uczucia wszystkich bohaterów wie, że dokładnie każde rozwiązanie będzie trudne, w jakiś sposób niesprawiedliwe i niespełniające oczekiwań. A jakieś musi nastąpić. I rozczarować, mniej lub bardziej.\nKsiążkę czyta się dobrze, jednak nie lekko. Zdecydowanie więcej jest w niej opisów niż dialogów, a są one o tyle ważne, że zawarte w nich jest całe przesłanie i treść. Choć napisane przepięknym językiem i głębokie mogą zniechęcić kogoś, kto preferuje wartką akcję i opowieść opartą głównie na interakcji między bohaterami.\nOpowieść niezwykle wzruszająca. Nie pamiętam, żeby jakakolwiek książka w ciągu ostatnich miesięcy tak bardzo mnie poruszyła i sprowokowała tak wiele refleksji.\nAutor: Emilia o 12:08 Brak komentarzy:


Sprzedam punkt usługowy: Reda , ulica Wejherowska, 126 m2, 818415 PLN - Domiporta.pl\nLokal użytkowy 125,91 m2, Reda, Wejherowska\n6 500 zł/m2 818 415 zł\nLokal użytkowy na sprzedaż Reda, Wejherowska - 125,91 m2\nU nas klient kupujący nie płaci prowizji. Szczegółowe informacje na temat nieruchomości pod nr tel. 534pokaż telefon. Ustawny lokal o powierzchni 125,91 m2, który może pełnić funkcję biurową lub użytkową. Lokal składa się parteru ( pomieszczenie 64,24 m2; pomieszczenie socjalne 1,71 m2; wc 1,19 m2; klatki schodowej 11,32 m2) oraz antresoli 47,45 m2. Dużym atutem są ogromne przeszklenia budynku. Doprowadzone media do lokalu. Możliwość montażu indywidualnej klimatyzacji. Regularny rozkład dający możliwość własnej aranżacji. Lokal ogrzewany z lokalnej kotłowni zasilanej gazem. Podana cena jest ceną netto, przy zakupie jest wystawiana faktura vat. Kupujący jest zwolniony z podatku PCC. Lokal znajduję się w Redzie w budynku Reda Park przy drodze krajowej nr 6. Dostępne lokale również 101 m2, 128 m2,175 m2, 223 m2. Zapraszam.\nNumer oferty: LY0346\n900 m2 20 1 389 zł/m2\nbiuro na sprzedaż 900m2\nW świetnej lokalizacji Wejherowo/Reda przy DK6 na sprzedaż murowany budynek użytkowy o pow. 900 m2, ...\nbiuro Wejherowo, Gdańska\nObiekt znajduje się pomiędzy Redą a Wejherowem przy trasie Szczecin-Gdańsk na ulicy Gdańskiej. Wybu...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Reda, Wejherowska Powierzchnia: 125,91 m2 Cena: 818 415 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr LY0346\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Lokal użytkowy Reda, Wejherowska Powierzchnia: 125,91 m2 Cena: 818 415 PLN Proszę o kontakt


Oświetlenie led, jakie idealnie może sprawdzić się w instytucjach użyteczności publicznej | 02Designs\nHome » Oświetlenie led, jakie idealnie może sprawdzić się w instytucjach użyteczności publicznej\nOświetlenie led, jakie idealnie może sprawdzić się w instytucjach użyteczności publicznej\nDoskonałe oświetlenie led, jakie idealnie prezentuje się w obiektach publicznych jest rodzajem oświetlenia na które aktualnie decyduje się wiele managerów takich instytucji, bo posiadają wiedzę oni o tym, iż właśnie w skutek tego konkretne obiekty zaprezentują się idealnie, osoby w nich zatrudnione będą sprawnie spełniać obowiązki zawodowe, a interesanci skierują uwagę na aranżację. Naturalnie, jakie będzie to oświetlenie oraz jak zostanie rozmieszczone - zależy stricte od tego, w jakim obiekcie zostanie umieszczone.\nOpłaca się to jak najdokładniej przemyśleć, ponieważ jak widać będzie to istotne równocześnie pod kątem użyteczności, ale i wystroju wnętrz. Sporo dystrybutorów oświetlenia ledowego znacznie częściej zaznacza, iż będzie mieć do zaoferowania to oświetlenie dokładnie do obiektów użyteczności publicznej. Zalet które posiada oświetlenie ledowe jest mnóstwo, a jeżeli wybiera się to specjalistyczne to absolutnie nie będzie na co się skarżyć. Ledowe lampy umieszczane są w każdej bez wyjątku renomowanej firmie, a i mniejsze biurowce znacznie częściej je montują. Dzieje się tak z uwagi na to, że technika ledowa jest po prostu opłacalna.\nKażdy producent (zobacz nota bene przełączniki) oświetlenia led musi mieć precyzyjnie opracowaną ofertę, bo na tej podstawie przedsiębiorcy będą w stanie bezbłędnie dobrać rodzaj oświetlenia dla swojego biura. W takiej decyzji pomaga sprawdzenie kilku czynników takich jak: wydajność lampy, jej wygląd, oraz to, co da się dołączyć jeszcze do tego rodzaju oświetlenia. Kiedy kupuje się ten sprzęt to w każdej sytuacji posiada się gwarancję, iż sprawdzi się w danym budynku. Trzeba wyłącznie dokonać mądrego zakupu, a nie będzie się żałować.\nWszystko, co się wybierze przyczyni się do tego, że będzie się zadowolonym. A określona instytucja od razu może być świetnie postrzegana. Wszystko, co wybierze się w ramach takiego zakupu prezentuje się tak doskonale, że nie jest dziwne, że w tym momencie przedsiębiorcy nie widzą innej możliwości jak tylko zakupić oświetlenie ledowe. Oferta sklepów z lampami ciągle się powiększa, co sprawia, że można wybierać o wiele więcej. Dlatego nie należy spraw tych zbagatelizować. Kiedy chce się mieć idealne warunki oświetleniowe to nie można się zawahać w czasie robienia takich wyborów.


zapytaj.wiara.pl » 2004-10-24 14:54 - Michał\nMichał 24.10.2004 14:54\nSkoro jesteś alumnem (tak wynika z maila) to najprościej będzie, jesli sięgniesz po odpowiednią lekturę, a potem także - o ile będzie to konieczne - zasięgniesz rady spowiednika czy ojca duchownego. Interesującą ksiązkę na temat celibatu napisał o. Józef Augustyn SJ "Wychowanie do czystości i celibatu kapłańskiego". Możesz też zajrzeć do innej książki tegoż autora: "Celibat. Aspekty pedagogiczne i duchowe". Jej fragmenty znajdziesz TUTAJ Warto też zajrzeć do innych artykułów, do których linki znajdziesz u dołu tej strony...\nMożesz też w końcu zajrzeć TUTAJ


Oficjalna strona Zespołu Szkół Mechanicznych" im, Stanisława Staszica w Krośnie. - 2018/2019\nMechanicy lotnicy z zaproszeniem do LOT AMS\nDynamiczny rozwój rynku lotniczego w Polsce i na świecie nie podlega dyskusji. Przekonują nas o tym podawane na każdym kroku liczby i statystyki. Jak ważnym elementem tego rozwoju jest edukacja i jakie są perspektywy zatrudnienia dla uczniów i absolwentów ZSP3 w Krośnie? Sprawdźmy …\nW dniu 25 października 2018 roku uczestniczyliśmy w Warszawie w VIII Ogólnopolskiej Konferencji Technicznych Szkół Lotniczych pt. „Lotnicze szkolnictwo techniczne i zawodowe, a rozwój i potrzeby branży lotniczej w Polsce”. Według zaprezentowanej prognozy Urzędu Lotnictwa Cywilnego do roku 2035 liczba obsługiwanych pasażerów w Polsce wzrośnie do ponad 94 milionów, a więc podwoi się w stosunku do obecnych danych za rok 2018. Naturalną konsekwencją tego będzie wzrost liczby samolotów oraz personelu obsługowego. Najnowsze opracowanie „Services Market Outlook” na lata 2018-2037 wykonane przez Boeinga wskazuje, że zapotrzebowanie na nowy personel techniczny do roku 2037 wyniesie 622 tys. specjalistów na świecie i 108 tys. w Europie.\nTo ogromne zapotrzebowanie otwiera szansę na atrakcyjną i dobrze płatną pracę dla obecnych i przyszłych absolwentów ZSP nr 3 w Krośnie. Możliwości edukacyjne krośnieńskiego Mechanika zostały zauważone przez wiodące firmy dostarczające usługi związane z obsługą techniczną samolotów pasażerskich w Polsce.\nInformacja o wyborze oferty na remont klasopracowni szkolnych\nDrużyna „Mechanika” w półfinale wojewódzkim unihokeja\nW dniu 12.11.2018 r. na hali sportowej w Krośnie odbyła się rejonowa licealiada w unihokeju chłopców. Wśród 9 zgłoszonych drużyn znalazła się reprezentacja „Mechanika”.\nNajpierw odbyły się mecze w poszczególnych grupach. W pierwszym meczu nasza drużyna pokonała ZS Czudec 2:1, a następnie zremisowała 1:1 z ZSP 5 Krosno oraz przegrała 1:2 z ZSP 1 Krosno i uzyskała awans do dalszej fazy turnieju. W niej zagraliśmy z MZS 5 Krosno. Po bardzo dobrym, trzymającym w napięciu do ostatnich sekund meczu wygrywamy 3:2 kończąc zawody na III miejscu, premiowanym wyjazdem na półfinał wojewódzki do Sanoka.\nMechanik w 100 – lecie niepodległości\nW 1918 r. Polska wybiła się na niepodległość. Od ostatniego rozbioru Polski w 1795 r. minęło 123 lata. Jednak dla nas mieszkańców Galicji i ziemi krośnieńskiej czas niewoli był o wiele dłuższy bo liczył 146 lat tj. od pierwszego rozbioru Polski w 1772r. Schyłek XVIII w., cały XIX w. i początek XX w. to czas nieustających walk Polaków o niepodległość, walka o tożsamość narodu, walka o przetrwanie kulturowe, walka o odrodzenie gospodarcze… Te działania sprawiły, że polskość w domach, szkołach, kościołach i instytucjach kulturalnych zachowano, a gdy wybuchła pierwsza wojna światowa w 1914r. – jako naród byliśmy przygotowani aby tym razem starać się o wybicie na upragnioną niepodległość. Przez 4 lata legioniści Józefa Piłsudskiego, Józefa Hallera oraz patrioci z wielu organizacji niepodległościowych wspólnie choć też swoimi drogami zmierzali do niepodległości. Tak nastała jesień 1918r. kiedy to zaistniały najlepsze warunki na połączenie dawnych zaborów w jedno niepodległe państwo polskie. Proces ten był rzecz jasna bardziej złożony i rozbity w czasie ale najważniejszy był początek, który dawał nie tylko nadzieję ale i realną możliwość na budowanie instytucji państwowych, kształtowanie granic i zabieganie o wsparcie na arenie międzynarodowej na uznanie Rzeczpospolitej Polskiej. Tak rosła niepodległa, suwerenna i wymarzona Polska.\nZapytanie ofertowe - remont klasopracowni\nDyrektor Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 3 w Krośnie zaprasza do złożenia oferty cenowej na:\n„remont pomieszczeń czterech klasopracowni (201, 202, 203 i 204) na II piętrze budynku szkolnego Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 3 w Krośnie, usytuowanym na dz. nr ew. 5/5 przy ul. Tysiąclecia 5 w Krośnie”\nDrugie miejsce siatkarzy z Mechanika w Turnieju PCK\n28 października 2018 roku na sali gimnastycznej I Liceum Ogólnokształcącego w Krośnie rozegrane zostały XVIII Zawody w Piłce Siatkowej chłopców.\nW zawodach udział wzięło sześć drużyn – reprezentacji krośnieńskich szkół ponadgimnazjalnych: I LO, II LO, MZS Nr 6 ,,Budowlanka’’, ZSP Nr 4 ,,Naftówka’’, ZSP Nr 5 ,,Elektryk’’, ZSP Nr 3 ,,Mechanik’’.Nasza szkoła uległa tylko gospodarzowi turnieju tj. I Liceum i tym samym zajęła II miejsce w Turnieju.\nI LO - I miejsce\nZSP Nr 3 ,,Mechanik’’ - II miejsce\nZSP Nr 4 ,,Naftówka’’ - III miejsce\nPiłkarze na podium Licealiady\nW dniach 17-18.10.2018 r. odbyła się powiatowa Licealiada w piłce nożnej chłopców. Wśród 8 drużyn wystąpiła reprezentacja naszej szkoły. Pierwszego dnia odbyły się spotkania w grupach , z których najlepsze dwie drużyny awansowały do finału. Pokonując 1:0 z ZSP nr 4, 4:0 z ZSKU oraz remisując 1:1 z ZSP nr 5 wygrywamy swoją grupę.\nW finale ,rozgrywanym systemem „każdy z każdym” zaczynamy od porażki 1:4 z II LO. Następnie po bardzo wyrównanym i emocjonującym pojedynku przegrywamy 3:5 z Elektrykiem . W ostatnim meczu, którego stawką jest 3 miejsce wygrywamy zdecydowanie 7:1 z MZS nr 5\nWszystkim zawodnikom należą się duże brawa za walkę, zaangażowanie.\nMamy nowy Samorząd Uczniowski\n28 września br. w „ Mechaniku” zgodnie ze Statutem Szkoły oraz tradycją odbyły się wybory do Samorządu Uczniowskiego. Po raz kolejny tak wyraziście została przeprowadzona kampania wyborcza, która swoją pomysłowością imponowała i przypominała, że jest to jeden z ważnych elementów życia szkoły oraz ważny, podczas całej dorosłej kariery. Być może wielu absolwentów w przyszłości zaangażuje się w życie publiczne, a zdobyte umiejętności w szkole mogą się przydać. Tak więc uczniowie w demokratycznych wyborach wybierali przedstawicieli, którzy przez następną kadencję będą ich reprezentować na forum szkoły i poza nią. Wybory trwały od 9.00 do godz. 13.00. Wzięły w nich udział wszystkie klasy technikum, BS I st. oraz nauczyciele. W wyniku głosowania do Samorządu weszli następujący uczniowie :\nPrzewodniczący: Konrad Bilski kl. II g T\nZastępca przewodniczącego: Magdalena Romanek kl. II e T\nŚwięto Edukacji i „otrzęsiny” uczniów klas pierwszych\n16 października br. (wtorek) w auli „Mechanika” odbyła się uroczystość upamiętnienia święta Komisji Edukacji Narodowej, później ślubowanie uczniów klas pierwszych Technikum i BS I st. oraz „otrzęsiny”. Uroczystość rozpoczęła się od wprowadzenia sztandaru szkoły i części artystycznej poświęconej Komisji Edukacji Narodowej. Uczniowie przedstawili okoliczności powołania Komisji w 1773r. oraz jakie miała ona znaczenie dla ówczesnej Rzeczpospolitej. Nie zabrakło także wierszy i aforyzmów na temat współczesnego tego święta, a zwłaszcza nauczycieli i uczniów, cech charakteryzujących ich itp. Po tej części uczniowie złożyli życzenia i kwiaty nauczycielom z okazji tego święta. W imieniu nauczycieli dyrektor Bogdan Adamski podziękował za życzenia i złożył je także uczniom, których to święto także dotyczy. Następnie przedstawiciele klas pierwszych złożyli uroczyste ślubowanie przed sztandarem szkoły. Rotę ślubowania odczytał ich kolega ze starszej klasy Technikum. Oficjalna część została zakończona odprowadzeniem sztandaru szkoły, po czym „świeżo” ukonstytuowana komisja przeprowadziła liczne konkurencje artystyczne i sprawnościowe dla uczniów klas pierwszych co miało zaakcentować „otrzęsiny”.Niektóre konkurencje ubogacił występ artystyczny szkolnej kapeli muzycznej, który wzbudził wielki aplauz i zachwyt … Na zakończenie, konkurencje z „otrzęsin” podsumowała komisja ogłaszając werdykt. Wszystkie klasy pierwsze poprzez swoich przedstawicieli uzyskały wysokie oceny komisji ale pierwsze miejsce oraz nagrodę otrzymała klasa I b Technikum. Gratulujemy nie tylko zwycięzcom ale wszystkim „pierwszakom”, że stali się „pełnoprawnymi” uczniami „Mechanika”.\n125 lat Mechanika\nWakacyjne staże w Maladze\nWakacyjne staże w Lizbonie\nNowa oferta dla uczniów Mechanika\nUczniowie z klas lotniczych Mechanika uczcili 100-lecie odzyskania Niepodległości


licznik odwiedzin: 96386\nW dn. 9 listopada 2017 r. w Częstochowie odbyło się posiedzenie Zarządu Śląskiego Związku Gmin i Powiatów. W jego trakcie dyskutowano m.in. nt. problemu związanego z tym, że gmina -występując w roli organu orzekającego w I instancji w danej sprawie indywidualnej - nie może zaskarżać do sądów administracyjnych decyzji wydawanych w tym zakresie przez samorządowe kolegium odwoławcze. Jest to o tyle kłopotliwe, że decyzje te często wywołują określone skutki dla jst jako właściciela lub też w przypadku spraw dotyczących podatków i opłat lokalnych bezpośrednio wpływają na finanse, jak i majątek gminy.\nPonadto Zarząd Związku negatywnie zaopiniował projekt ustawy dotyczącej zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków, który przewiduje zmiany uprawnień organów gminy. Zgodnie z nową ustawą gminy będą nadal realizowały zadania związane z dostarczaniem mieszkańcom wody i odprowadzania ścieków, ale jednocześnie nie będą mogły samodzielne ustalać, weryfikować i zatwierdzać taryf opłat za wodę i ścieki (co będzie w kompetencji instytucji rządowej). Zmiany te mogą ograniczyć rozwój inwestycji wodno-kanalizacyjnych, a w konsekwencji również stanowić realne zagrożenie w postaci spadku jakości usług i wzrostu kosztów związanych z usuwaniem skutków awarii sieci oraz niezapewnienia ciągłości dostaw.\nPodczas posiedzenia omówiono też cele organizowanego z inicjatywy Związku w połowie listopada br. spotkania z PKP Polskie Linie Kolejowe S.A oraz Oddziałem Gospodarowania Nieruchomościami PKP S.A. w Katowicach. W jego trakcie zostaną przedyskutowane plany dot. rozwoju transportu kolejowego w woj. śląskim w najbliższych latach, a także planowane inwestycje kolejowe w perspektywie po roku 2020.\nCzłonkowie Zarządu Związku odnieśli się również do zjawiska wznawiania działalności górniczej na terenach zaniechanej poprzednio eksploatacji górniczej. Stwierdzono, iż na mocy obecnie obowiązujących przepisów samorząd lokalny nie może formułować warunków prowadzenia działalności górniczej z uwzględnieniem lokalnych warunków, co często powoduje negatywne skutki dla przestrzeni gmin górniczych (np. uszkodzenia domów mieszkalnych)\nw długim okresie czasu i jest bardzo uciążliwe dla wielu mieszkańców.


Porażające wyniki kontroli. Na budowach mnóstwo nieprawidłowości - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaPorażające wyniki kontroli. Na budowach mnóstwo nieprawidłowości\n| 15.09.2021 11:25\nPorażające wyniki kontroli. Na budowach mnóstwo nieprawidłowości\nNa budowach w województwie śląskim, gdzie pracuje nie więcej niż 20 osób, wykryto mnóstwo nieprawidłowości. Wyniki kontroli przeprowadzonej przez Państwową Inspekcję Pracy - podaje Radio RMF FM. Inspektorzy skontrolowali w sumie prawie 200 budów.\nNa budowach w województwie śląskim wykryto mnóstwo nieprawidłowości (WP)\nW całej Polsce Inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy skontrolowali place małych budów, a dokładniej firmy wykonujące różnego rodzaju prace budowlane, przy których w tym samym czasie pracuje do 20 osób.\nNa małych budowach w województwie śląskim najwięcej było zagrożeń związanych z upadkiem z dużej wysokości. Nie było na przykład zabezpieczających balustrad. Jak informuje radio, problemem są także rowy czy wykopy bez żadnych zabezpieczeń. W każdej chwili mogło dojść tam do osunięcia się ziemi.\nInspekcja skierowała jeden wniosek do prokuratury, a kilkadziesiąt osób musi zapłacić grzywnę. W prawie 90 przypadkach prace zostały wstrzymane.\nW sumie na Śląsku w czasie kontroli inspektorzy pracy wydali ponad 1100 decyzji, z których blisko 1000 nakazywało natychmiastową naprawę bezpośrednich zagrożeń dla pracowników.\nA ile firm buduje na czarno koszt budowy 60000 zł , koleś wystawia fakturę na 5000 a potem jeździ Mercedesami skarbówka niech się może i za to weźmie .\nC yli co jednak kwiatki wychodzą jak mówiłem.\na cement tam był... bo ostatnio na autostradach niespecjalnie tak jakoś.\na umowę pracodawca/pracownik sprawdzali? chyba odpuścili


Spalinowe agregaty hydrauliczne – czym się charakteryzują?\nSpalinowe agregaty hydrauliczne znajdują zastosowanie przede wszystkim na placach budowy, gdzie służą do zasilania sprzętu budowlanego, na przykład młotów hydraulicznych, czy sprzętu geotechnicznego. Sprawdza się także jako zasilacz maszyn leśnych oraz maszyn rolnych. Zadaniem spalinowego agregatu hydraulicznego jest zasilenie odbiorników cieczą roboczą, a więc olejem hydraulicznym. W standardowym programie produkcji możemy znaleźć agregaty dwupompowe. Umożliwiają one zasilanie dwoma strumieniami oleju, które są od siebie niezależne.\nOd czego zależy wybór agregatu?\nRozpocznijmy od zewnątrz, czyli od zabudowy agregatów, które możemy znaleźć na rynku. Hydrauliczne agregaty spalinowe oferowane są w kilku podstawowych wersjach zabudów: agregaty na kółkach, do przemieszczania się po placu budowy, na przyczepie (jednoosiowej lub dwuosiowej) i na ramie w obudowie lub bez obudowy. Masa agregatu może wynosić od kilkudziesięciu kilogramów do nawet kilku ton, dlatego firmy zajmujące się ich sprzedażą i wypożyczaniem, indywidualnie uzgadniają z klientem parametry potrzebnego sprzętu. Rozpoczynamy od rozpatrzenia liczby oraz typu pomp hydraulicznych, które będą potrzebne. Mogą to być pompy o stałej lub zmiennej wydajności, pompy tłoczkowe albo zębate - mówi nam przedstawiciel firmy Hydro-Tor z Torunia. Konsultacje z klientem obejmują możliwość regulacji wydajności pomp (najpopularniejsze są wśród nich pompy hydrauliczne marki Parker), wydajność i ciśnienie robocze, a także typ silnika spalinowego (koniecznie powinny być to silniki spalinowe objęte gwarancją i serwisem). Omawiane są także długości przewodów oraz rodzaje szybkozłączy, typy poszczególnych filtrów i zabezpieczenia awaryjne.\nZalety narzędzi zasilanych hydraulicznie\nNapędy hydrauliczne stosowane są w różnych gałęziach gospodarki, przede wszystkim w przemyśle. Trudno wyobrazić sobie pracę większości maszyn budowlanych i rolniczych bez wykorzystania hydrauliki. Z hydraulicznych agregatów spalinowych możemy zasilać także mniejsze narzędzia, jak piły taśmowe, które kojarzymy głównie z pracą drwali w lasach. Główna zaleta narzędzi z napędem hydraulicznym to koncentracja potężnej siły w stosunkowo niewielkiej konstrukcji. Narzędzi tego rodzaju możemy używać nawet w sytuacjach kryzysowych, nieplanowanych, gdy występuje przerwa w zasilaniu. Sprawia to, że na rynku urządzeń przemysłowych pojawia się coraz więcej ciekawych narzędzi, które zasilane są napędem hydraulicznym i wypierają sprzęty zasilane elektrycznie. Warto jednak dodać, że poza agregatami hydraulicznymi zasilanymi spalinowo, na rynku możemy znaleźć również agregaty hydrauliczne zasilane prądem. W niektórych miejscach wyłącznie one mogą być wykorzystywane, na przykład w kopalniach węgla kamiennego.


W Bełchatowie powstaną farmy wiatrowe i słoneczne - Cleaner Energy\nGrupa PGE zamierza zbudować do końca 2024 r. kilka dużych farm fotowoltaicznych i uruchomić elektrownie wiatrowe na terenach pokopalnianych wokół Bełchatowa. Razem ma to być prawie 700 MW mocy z OZE.\nWedług wstępnych założeń na działkach o łącznej powierzchni ponad 500 ha zostaną zbudowane instalacje PV o łącznej mocy do 600 MW. Planujemy w tej lokalizacji również inwestycje w lądową energetykę wiatrową. Potencjał mocy oceniamy na ok. 100 MW.\n„Zaplanowane projekty fotowoltaiczne i wiatrowe stanowią nasz wkład w transformację Bełchatowa, który z regionu tradycyjnie związanego z wydobyciem i konwencjonalnym wytwarzaniem będzie zmieniać się kierunku nisko i zeroemisyjnym” – mówi Marcin Karlikowski, prezes PGE Energia Odnawialna.\nBudowa jednej z farm słonecznych zostanie zlokalizowana w pobliżu składowiska odpadów paleniskowych Elektrowni Bełchatów. Druga ma powstać m.in. na terenie zwałowiska zewnętrznego Pola Szczerców nazywanego potocznie „Bliźniaczą Górą Kamieńsk” lub „Górą Szczerców”.\nBudowa farm wiatrowych jest uzależniona m.in. od ustawy odległościowej. Jeśli jej zmiana nastąpi jeszcze w tym roku, to jest szansa na uruchomienie w ciągu 5-7 lat nowych elektrowni wiatrowych o łącznej mocy do 100 MW.\nW przyszłości, eksploatowane wyrobiska kopalni zostaną zalane wodą. W efekcie powstanie najgłębsze w Polsce jeziora o łącznej powierzchni 3 890 ha, wokół których powstanie infrastruktura turystyczna, generująca miejsca pracy dla tysięcy mieszkańców regionu.\nStrategia Grupy PGE zakłada osiągnięcie celu neutralności klimatycznej do 2050 r. poprzez realizację inwestycji w nisko i zeroemisyjne źródła energii oraz infrastrukturę sieciową. Zgodnie z założeniami w ciągu dekady koncern zamierza zbudować instalacje słoneczne o łącznej mocy 3 GW. Do 2030 r. planuje także uruchomić 1 GW nowych mocy wiatrowych na lądzie.\nW Bełchatowie powstaną farmy wiatrowe i słoneczne – Cleaner Energy


Microsoft 365 F1 – najlepsze rozwiązanie dla dużych firm\nilość Microsoft 365 F1 Subskrypcja 1 rok\nStart \_ Sklep IT Media \_ Produkty \_ APLIKACJE \_ Przeznaczenie aplikacji \_ Oprogramowanie biurowe \_ Tworzenie dokumentów i zarządzanie projektami \_ Microsoft 365 F1 Subskrypcja 1 rok\nMicrosoft 365 F1 to idealne rozwiązanie dla dużych firm i przedsiębiorstw, które szukają rozwiązania dla pracowników pierwszej linii lub dla współpracujących z przedsiębiorstwem wolnych strzelców.\nUsługa Microsoft 365 F1 to najprostsze z rozwiązań przygotowanych z myślą o organizacjach, które zatrudniają powyżej 300 osób. Oferuje ono usługi w przestrzeni online dla jednego pracownika i na jednym stanowisku pracy. Jeśli więc Twoi pracownicy lub współpracownicy potrzebują do pracy wyłącznie dostępu do zasobów w chmurze, rozwiązań wspierających komunikację w ramach zespołu oraz podstawowe programy pakietu Office w wersji webowej, to rozwiązanie odpowie na ich potrzeby.\nPakiet zawiera sprawdzone w komunikacji w przedsiębiorstwach aplikacje do instalacji na urządzeniu – Microsoft Teams oraz Skype. Aplikacja Microsoft Teams umożliwi tworzenie zespołów roboczych oraz komunikację w ramach zespołu i między zespołami, ułatwia również zarządzanie dostępem do plików oraz dzielenie się plikami.\nUsługi w chmurze w planie Microsoft 365 F1 oferują zarówno dostęp do pakietu Office, jak i rozwiązania usprawniające komunikację: aplikację Exchange (poczta e-mail dla firm), OneDrive (przechowywanie plików w chmurze) oraz SharePoint (która ułatwia zarządzanie przepływem dokumentów w obrębie całego przedsiębiorstwa).\nNa pakiet Office w Microsoft 365 F3 składają się aplikacje Word (edytor tekstu), Excel (tworzenie i edycja arkuszy kalkulacyjnych), PowerPoint (tworzenie plików prezentacji), Outlook (program pocztowy) oraz OneNote (tworzenie notatek).\nW ramach usługi Exchange Online (czyli poczty firmowej w chmurze), będącej częścią pakietu Microsoft 365 F1 użytkownik ma do dyspozycji 2 GB przestrzeni. Również 2 GB przestrzeni użytkownik otrzymuje w ramach przestrzeni dyskowej (usługa OneDrive). Rozwiązanie to nie tylko umożliwia dzielenie się większymi plikami z innymi pracownikami, lecz także ułatwia pracę zdalną i hybrydową.\nW skład pakietu Microsoft 365 F1 wchodzą najnowsze aktualizacje dla oprogramowania oraz pomoc Microsoftu po zalogowaniu do usługi. Kupując licencję w IT Media możesz liczyć również na nasze wsparcie techniczne przy wdrażaniu wybranego rozwiązania.


Wkładki zimowe - Pielegnacjaobuwia.pl\nMiękkie i ciepłe wkładki z aluminiową izolacją termiczną.\nWkładki Alu Super z folią Aluminiową na zimę do wycinania.\nAlu Super Wkładki Alu Super doskonale zabezpieczają przed zimnem i magazynują ciepło. Wykonane są z ocieplającej włókniny, elastycznej pianki lateksowe oraz folii aluminiowej Wkładki te są idealne na zimę, gdyż ocieplająca włóknina magazynuje ciepło ...\nFilc Wkładki Filc są trwałe i wytrzymałe, a zastosowana wysokogatunkowa włóknina umożliwia zachowanie ciepłych i suchych stóp. Filc dobrze chroni stopy przed wilgocią Rozmiar: 35-46 35 - 22,5 cm 36 - 23,5 cm 37 - 24 cm 38 - 24,5 cm 39 - 25,5 cm 40 - ...\nWool Wkładki Wool wykonane są 100% wełny owczej zapewniającej ciepło oraz z pianki lateksowej. Wełna wyśmienicie chroni stopy przed zimnem i magazynuje ciepło Rozmiar: 35-46 35 - 22,5 cm 36 - 23,5 cm 37 - 24 cm 38 - 24,5 cm 39 - 25,5 cm 40 - 26 cm 41...\nARCTIC – delikatne i bardzo ciepłe wkładki, o ogrzewającym stopy, gęstym włosiu.\nWkładki Polar Black doskonale ogrzewają stopy a także pochłaniają niemiłe zapachy.\nWkładki Filc są trwałe i wytrzymałe, a zastosowana wysokogatunkowa włóknina umożliwia zachowanie ciepłych i suchych stóp.\nWkładki Alu doskonale zabezpieczają przed zimnem i magazynują ciepło.\nWykonane są z ocieplającej włókniny, elastycznej pianki oraz folii aluminiowej.\nPrzytulne i ciepłe wkładki z aluminiową izolacją termiczną.


Rajd Barbórka odwołany. Zapadła trudna decyzja – RAJD BARBÓRKA\nRajd Barbórka odwołany. Zapadła trudna decyzja\n23 października 2020\t1\tprzez Rajd Barbórka\nZ przykrością informujemy, że tegoroczny Rajd Barbórka nie odbędzie się. Decyzja podjęta przez Zarząd Automobilklubu Polski jest podyktowana względami bezpieczeństwa i zgodna ze stanowiskiem Biura Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy. Decyzja ma oczywiście bezpośredni związek z sytuacją epidemiologiczną wywołaną wirusem SARS-CoV-2.\n„To bardzo trudna chwila. Ciężko nam wszystkim wyobrazić sobie koniec roku bez Rajdu Barbórka. Jednak rozumiemy, jakie zagrożenie niesie ze sobą spotkanie tak wielu osób w jednym miejscu. Nie mówię o kibicach, ponieważ ich udział w imprezie i tak wykluczają obecne przepisy, ale o zawodnikach, całych zespołach i rzeszy ludzi zaangażowanych w organizację Barbórki. Zrobiliśmy wszystko, co w naszej mocy, aby spotkać się z Wami na Bemowie czy Karowej, ale ostatecznie zmuszeni byliśmy do podjęcia tej trudnej decyzji” – powiedział dyrektor Rajdu Barbórka, Daniel Siemczuk.\nLiczymy, że w przyszłym roku Rajd Barbórka odbędzie się bez przeszkód i będziemy mogli spotkać się z najszybszymi kierowcami i z Wami – najlepszymi kibicami.\nTagibarborka barbórka odwołana rajd barborka rajd barbórka 2020\nWirtualna Barbórka. Zgłoszenia do udziału w imprezie\n5 listopada 2020 o 21:21\nSzkoda…można było np w tiwi zorganizować lajf


WALENTYNKI Z NAWĄ! | Pływalnia miejska "NAWA" Sp z.o. w Skierniewicach\nA może by tak spędzić Walentynki z drugą Połówką relaksując się w jacuzzi lub na sportowo razem ćwicząc?\nW parze korzystniej! 14 lutego w godzinach 17:00 -21:45 korzystając z basenu, siłowni lub sauny w parze jedna osoba wchodzi NIEODPŁATNIE.\nObie osoby muszą korzystać z tej samej usługi według obowiązującego Cennika oraz Grafiku torów.\nIlość miejsc jest ograniczona reżimem sanitarnym.


Jesteś tu: Home » Z życia Kościoła » Opinie i refleksje » Jezus Król nadchodzi\n27 listopada 2011 11:28Komentowanie nie jest możliweViews: 135\nMarcin Stradowski OPs *\nWkraczamy w nowy rok liturgiczny Kościoła. Stajemy wobec tajemnicy przyjścia Boga do człowieka. Trwamy w oczekiwaniu, gdyż niedługo spotkamy Pana, ale warunkiem tego jest nasze przygotowanie. Wtedy tylko nie przeoczymy tego momentu.\n*Marcin Stradowski – ur. w 1972 r.; jest mężem Kasi i ojcem dwóch synów: Piotrka i Michała. Mieszka w Warszawie. Jest świeckim dominikaninem (tercjarzem – OPs).\nZa patrona obrał św. Jacka – pierwszego, polskiego dominikanina oraz bł. Jana z Vercelli.\nWiemy, że Pan nadchodzi, ale może nas też zaskoczyć i zastać nieprzygotowanymi. Tyle spraw dzieje się i nas absorbuje, może zdarzyć się, że w natłoku spraw, przyjście Boga stanie się wydarzeniem drugoplanowym. Nasza dusza i serce mogą być zwrócone w innym kierunku.\nJezus pragnie, abyśmy dokładali starań, by nasze życie, myśli, serce i cała nasza osoba były ukierunkowane na Niego. „Gdzie skarb twój, tam jest serce twoje” – uczy nas Pismo Święte. Aby spotkać Pana, On powinien być naszym największym skarbem, największą radością i szczęściem naszego życia. I nie chodzi jedynie o słowa, ale o realne dostrzeganie w Bogu „naszego wszystkiego”. Bóg przed wszystkim i ponad wszystko.\nCzytanie dnia poucza nas: „Chodźcie, wstąpmy na Górę Pana, do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami”.\nChodźmy i nawiedźmy Jezusa w Eucharystii, w Przenajświętszym Sakramencie, w Jego domu – Kościele, gdzie nasz Pan jest na stałe zameldowany. Ileż domów Boga jest dla nas otwartych! Nie zwlekajmy ze spotkaniem, Pan czeka, aby nas umocnić, przygotować na czas narodzin w naszej duszy. Jezus domaga się najważniejszego miejsca w nas. Narodzenie Boga może i powinno być naszym ponownym narodzeniem do wiary, nadziei i miłości. W tym spotkaniu Bóg uczy nas dróg swoich – uczy nas Duch Święty, aby to nie były tylko słowa, ale życie.\nTeraz bowiem zbawienie jest bliżej nas, nadeszła godzina przebudzenia i powstania ze snu – nawołuje św. Paweł Apostoł. Życie wiarą jest najbardziej realnym i rzeczywistym życiem. Czas jest bliski. Pozostawmy świat nieco z boku, aby utwierdzić się w życiu Trójcy Świętej, tak by ono przeniknęło nas do głębi, a potem powrócić do świata z Dobrą Nadzieją. Pan nas pochwali i zastanie gotowymi, gdy powróci. W ten sposób sprawimy Mu radość i przyczynimy się do naszego zbawienia. Bóg zbawia nas z nami. Nasze zaangażowanie i poświęcenie jest warunkiem współpracy.\nNiech Najświętsza Maryja nam dopomoże, a trwając w Kościele i z Piotrem będziemy wiedzieli, co jeszcze możemy oddać Panu, aby to uświęcił i przemienił w nasz wieczny zysk.


Youri Kalenga o pas WBC Francophone w walce wieczoru 23 kwietnia w Gdańsku - Polsat Sport\nYouri Kalenga o pas WBC Francophone w walce wieczoru 23 kwietnia w Gdańsku\n12.02.2021, 15:21 Sporty walki\nYouri „El Toro” Kalenga wraca na ring.\nWspółpromowany przez Krystiana Każyszkę Youri „El Toro” Kalenga (25-6, 18 KO), były tymczasowy mistrz świata federacji WBA, wystąpi w walce wieczoru 23 kwietnia w Gdańsku. Na gali im. Tadeusza Pietrzykowskiego - pod patronatem Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku - organizowanej przez grupę Rocky Boxing Promotion, zmierzy się z Ukraińcem Stanislavem Kutinem (9-2, 8 KO).\nKrystian Każyszka: Youri Kalenga może walczyć o mistrzostwo świata\nYouri Kalenga wraca na polski ring i zobaczymy go 23 kwietnia na organizowanej przez Pana gali w Gdańsku. To jeden z najlepszych bokserów, jacy w ostatniej dekadzie przyjeżdżali walczyć do Polski.\nKrystian Każyszka: Youri „El Toro” Kalenga to znakomity pięściarz, o uznanej światowej renomie i ceniony przez polskich kibiców. Tak jak zapowiadałem, razem z jego belgijskim promotorem Alainem Vanackere z 12 rounds Promotion, robimy wszystko, by doprowadzić do walki Kalengi o Mistrzostwo Świata WBC z Ilungą Makabu (28-2, 25 KO). Pierwszym wspólnym wyzwaniem jest pojedynek „El Toro” z nokautującym większość swoich rywali Stanislavem Kutinem.\nJaka jest stawka walki na „Rocky Boxing Night 8 im. Tadeusza Pietrzykowskiego" pod patronatem Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku?\nKalenga i Kutin powalczą na dystansie 10 rund o pas Frankofoński WBC w wadze junior ciężkiej. Zwycięzca awansuje na 7. miejsce w rankingu World Boxing Council i tak naprawdę ta jedna walka dzieli go od pojedynku o prawo bycia pretendentem. Wierzę, że Youri Kalenga będzie zwyciężał, kibice i telewidzowie Polsatu zobaczą jego świetne występy w drodze po pas wielkiej federacji.\nHitowa walka w Polsce już 23 kwietnia, a czym przekonał Pana Stanislav Kutin?\nMa za sobą ciekawą karierę amatorską, m.in. w 2015 roku zajął 2. miejsce w Rumunii w turnieju o „Złoty Pas”. Mistrzowskie pasy marzą mu się wśród zawodowców. Z 9 zwycięstw, aż 8 odniósł przez nokaut lub techniczny nokaut. W jego pięściach drzemie spory potencjał. Przegrywał na punkty na wyjazdowych galach. Trofeum Frankofońskie, być może mało znane w Polsce, może stanowić ważną przepustkę w karierze bokserskiej. Zresztą od lat rozgrywane są sportowe Igrzyska Frankofońskie, w których brali udział nasi mistrzowie lekkiej atletyki np. Tomasz Majewski, Anita Włodarczyk i Paweł Fajdek. Nikt z takich czempionów nie pojechałby na słabe zawody Frankofońskie.\nZOBACZ TAKŻE: Starcie młodości z doświadczeniem na gali Babilon Boxing Show\nKto jeszcze wystąpi na gdańskim ringu?\nZ pewnością wielu fanów boksu, tak jak i my, organizatorzy, czeka na możliwość oglądania walk na żywo. Oczywiście świetnie układa nam się współpraca z Polsatem, więc na pewno gwarantujemy przekaz z gal „Rocky Boxing Night” w najlepszym wydaniu. A co do 23 kwietnia, wyłoniony zostanie pierwszy finalista "Polskiego Turnieju Wagi Cruiser". Tego dnia odbędzie się walka Rafał Rzeźnik vs Damian Smagieł. Miesiąc później dojdzie do półfinału z udziałem Igora Jakubowskiego i Kajetana Kalinowskiego, który wraca po kontuzji i operacji kolana. Chcemy dać mu czas, by w pełni wrócił do formy. Przypomnę, że nagrodą w turnieju jest 50 tysięcy złotych i kontrakt z Rocky Boxing Promotion.\nAtrakcyjnych walk będzie dużo więcej.\nDuże emocje mogę zapewnić, bowiem do walk przygotowują się m.in. Kubańczycy Ihosvany Garcia i Evander Rivera, Adrian Szczypior, Hubert Benkowski, Dominik Harwankowski, Paweł Nowaczyński, Igor Terlecki i inni. Niestety zabraknie Kevina Gruchały, który doznał poważnej kontuzji oka i czeka go kolejna dłuższa przerwa. Miał niebawem walczyć też na gali Babilona, zresztą wtedy zobaczymy ciekawą rywalizację Rivery z mistrzem zapasów i MMA Danielem Rutkowskim. Bardzo współczuję Kevinowi. Współpracujemy z innymi grupami, co przynosi korzyści dla naszych bokserów, m.in. Max Miszczenko powalczy w marcu w Zamku w Gniewie z Pawłem Augustynikiem.\nNasz zawodnik,którego współpromuje jest #14 WBC\nMamy nadzieje na duże walki naszych pięściarzy w 2021🥊🇵🇱👊https://t.co/9oHMecQGaO@polsatsport @ringpolska @RingBlogpl @Boxing__Tv @TojestBoks @akosekos @muzeum1939 pic.twitter.com/NzNqYFfui4\n— Krystian Kazyszka (@KKazyszka) January 19, 2021\nWspomniał Pan o gali w maju. Czy możemy podać szczegóły kolejnego eventu?\nTak, na pewno półfinał Jakubowskiego z Kalinowskim. Plan jest taki, że gdyby Igor wygrał cały turniej wówczas dojdzie do rewanżu za porażkę z Michalem Plesnikiem. Ze strony Michala jest zgoda. Słowak ma już zwycięstwo z Igorem, pokonał też Pablo Sancheza, więc dobrze pokazał się w Polsce i chce pójść za ciosem. Wielkim wydarzeniem gali 28 maja będzie pojedynek Kacpra Meyny z Mateuszem Cielepałą w finale „Polskiego Turnieju Wagi Ciężkiej” o 100 tysięcy złotych i zawodowy kontrakt. O kolejnych interesujących pojedynkach poinformujemy niebawem.\nBOKSKRYSTIAN KAŻYSZKASPORTY WALKIYOURI KALENGA\nCzytaj więcej: Meyna i Cielepała będą walczyć o 100 tys. zł


Oddychające skarpety damskie 4F H4Z19 SOD005 doskonale sprawdzą się zarówno podczas uprawiania sportu, jak i na co dzień.\nElastyczna tkanina dobrze dopasowuje się do kształtu stopy, a oddychające włókna zapewniają odpowiednia wentylację. Zakończone bezuciskowym ściągaczem w kostce, zapewniają komfort noszenia przez cały dzień. Dodatkowy ściągacz w śródstopiu to gwarancja, że skarpetka w bucie nie będzie się przesuwać i zawijać.\n50% wiskoza, 27% poliamid, 20% bawełna, 3% elastan