Autorzy książek | Księgarnia religijna Izajasz - Strona 57\nKs. prałat Aleksander Woźny, w ciągu swego kapłańskiego życia wygłosił wiele konferencji, rekolekcji i nauk stanowych. Dzięki notatkom słuchaczy i nagraniom magnetofonowym, przepisywanym na maszynie, powielanym w dużej ilości kopii i rozdawanym zainteresowanym osobom, słowo ks. Woźnego przetrwało, przez wiele lat. W roku 1994 – 11 lat po śmierci ks. Aleksandra, rozpoczęto wydawanie drukiem jego nauk. Dotąd ukazało się 17 książek.\nz Betlejem Karmelitanki Bose\nz Bingen Hildegarda\nz Kalkuty Matka Teresa\nz Nazjanzu Św. Grzegorz\nz Nursji Benedykt\nz Pontu Ewagriusz\nz Saint-Thierry Wilhelm\nWilhelm z Saint-Thierry (1075–1148) - był mnichem z wyboru po ukończeniu szkół katedralnych; mnichem, żeby tak powiedzieć, tradycyjnym, w Saint-Nicaise i w Saint-Thierry; później został mnichem cysterskim, uczestnikiem nowych doświadczeń życia cenobitycznego. Przebył obydwie drogi, których próbował monastycyzm XII wieku, aby wyjść z głębokiego kryzysu: najpierw drogę reformy, zmian norm praktycznych (liturgicznych, żywnościowych, prawnych), a następnie drogę poszukiwania kontemplacyjnego. Przechodząc przez poszczególne etapy życia Wilhelma, odczytując na nowo jego dzieła w kontekście jego czasu, będzie można przebyć historię monastycyzmu w XII stuleciu.\nSerafin z Sarowa- mnich, cudotwórca. Urodził się 19 lipca 1759 roku w Kursku. Mając siedemnaście lat udał się na pielgrzymkę do Kijowa, gdzie mnich Dosyfeusz błogosławił mu na wstąpienie do Pustelni Sarowskiej. Tam w 1788 roku został mnichem. W 1794 roku w poszukiwaniu samotności Serafin opuścił pustelnię i zamieszkał w odległej o kilka kilometrów celi. Powrócił do monasteru po szesnastu latach.\nSerafin z Sarowa otrzymał od Boga dar przepowiadania przyszłości i uzdrawiania chorych. Ukazywała mu się Matka Boża. Z jego duchowych porad korzystało często do dwóch tysięcy pielgrzymów dziennie. Św. Serafin zmarł 2 stycznia 1833 roku. Pochowano go koło ściany ołtarzowej soboru Zaśnięcia Matki Bożej w Sarowie. Przy mogile starca jeszcze przez długie lata miały miejsce liczne, cudowne uzdrowienia. Został kanonizowany przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną 19 lipca 1903 roku. W okresie władzy radzieckiej jego relikwie znalazły się w leningradzkim Muzeum Religii i Ateizmu, skąd w 1991 roku, w uroczystej procesji powróciły do Diwiejewa. Jest jednym z najbardziej znanych rosyjskich świętych, a jego kult wykracza poza granice słowiańskiego prawosławia. Wierni modlą się do niego, prosząc o uzdrowienie z różnych chorób, szczególnie przy chorobach wewnętrznych, bólu nóg i w krzyżu. Jest też adresatem próśb o wygnanie złych mocy.\n(na podstawie portalu cerkiew.pl)\nz Taize Roger\nz Wałaamu Starzec Jan\nz Zakonu Kartuzów Mnich


Forum Polonii w Norwich UK , Polish Community in Norwich UK :: Zobacz temat - Ferpay - przelewy do Polski w 10 minut\nForum Polonii w Norwich UK , Polish Community in Norwich UK Strona Główna » Life » Finanse i Prawo » Ferpay - przelewy do Polski w 10 minut Poprzedni temat «» Następny temat\nFerpay - przelewy do Polski w 10 minut\nWysłany: 07-05-2013, 11:34 Ferpay - przelewy do Polski w 10 minut\nCzy zna i korzystał już ktoś z serwisu Ferpay? Znalazłem tę stronę tutaj www.ferpay.com i wszystko wygląda dość ciekawie (i stawki i kurs) ale nie chcę robić za królika doświadczalnego stąd moje pytanie;) Jak ktoś korzystał to niech mi wyśle odpowiedź na priv jak nie chce robić reklamy.\nWysłany: 08-05-2013, 12:05\nnigdy nie korzystalam z tej strony. W tej chwili w zasadzie wysylam pieniadze tylko przez ta firme https://azimo.com/en/ , maja moim zdaniem najnizsze oplaty za wysylanie pieniedzy i dobry kurs, po ktorym przeliczaja waluty\nWysłany: 27-07-2013, 20:38\nPolecam inną firmę a nazywa się Transfer24 tutaj jest do nich link: http://www.transfer24.eu W zasadzie najważniejszą kwestią jest opłata, która wynosi 0.95 funta, potrzeba kartę VISA, pieniądze w Polsce w tym samym dniu.\nWysłany: 14-08-2013, 10:08 Re: Ferpay - przelewy do Polski w 10 minut\nCzy zna i korzystał już ktoś z serwisu Ferpay? Znalazłem tę stronę tutaj www.ferpay.com i wszystko wygląda dość ciekawie (i stawki i kurs) ale nie chcę robić za królika doświadczalnego stąd moje pytanie;) Jak ktoś korzystał to niech mi wyśle odpowiedź na priv jak nie chce robić reklamy. Ja dziekuje za taka firme i niech ludzie sami zobacza jak sie reklamujecie\nHeniu weż tu lepiej kitu ludziom nie wciskaj, bo przez takich spamerow jak ty ten twoj ferpay tylko miesza ldziom w glowie. Piszesz ze nie chcesz byc kroilikim doswiadczalnym a sam pracujesz dla frajerpeja, Twoje komentarze zasmiecaja inne fora, daj se siana,bo zaden normalny czlowiek nei da sie nabrac na te dziadostwo. Masz tu dla przykladu Twoja wypowiedz z innego serwisu:\nHeniu79Zastanawiam się w czym problem? Czy musisz naprawdę robić przelew bezpośrednio z bnaku do banku i do tego sam?\nZedrą z Ciebie na przewalutowaniu i opłatach manipulacyjnych, że nie wspomnę o czasie, bo różnie może iść ten przelew. Lepiej skorzystać z jakiegoś serwsiu, który oferuje takie usługi. Ostatnio odkryłem serwis Ferpay. Od paru pat robię przelewy do Polski z UK i jak do tej pory to jest najlepsza usługa z jaką miałem do czynienia.\nWysłany: 07-10-2013, 12:15\nPromocja na darmowe przelewy do Polski.\nW prezencie otrzymasz darmowy transfer\nPrzekaż tę dobrą nowinę znajomym, aby oni również mieli możliwość wykonania pierwszego przekazu za darmo! Szczegóły promocji na www.przekazypieniezne.com\nWysłany: 17-11-2013, 10:17\nW firmie http://www.transfer24.eu za przelew do 50 funtów płacisz 0.95 funta i w kilka godzin masz przelew na polskim koncie. Idealne do płacenia za polskie rachunki.\nWysłany: 17-11-2013, 14:21\nA ktoś korzystał z dotpay? może powiedzieć o nich coś więcej?\nWysłany: 22-01-2016, 15:28 Promocja w Sami Swoi\nA u nas znowu promocja tym razem z okazji Dnia Babci i Dziadka: przekaz na pocztę 40% taniej\nWarto skorzystać - niższa cena jest do niedzieli\nWysłany: 08-11-2016, 12:07\nTeż właśnie jestem ciekawa tego serwisu ferpay używał ktoś?? Tutaj znalazłam takie ciekawe opinie co o nich myślicie?\nWysłany: 13-01-2017, 09:37\nJa mogę polecić England.pl - brak opłat, atrakcyjny kurs i najlepszy czas realizacji England.pl\nTwoje miasto w Polsce :: LONDON\nWysłany: 19-02-2017, 18:17 Jezu nie ściemniajcie\nCO ja widze, kazdy zna najlepszy seriws. Wystarczy sobie porownac stawki i sprawa jasna\nPorównajcie zanim przelejecie\nWysłany: 27-04-2017, 09:08\n- www.England.pl – przelewy Polska – Anglia\nForum Polonii w Norwich UK , Polish Community in Norwich UK Strona Główna » Life » Finanse i Prawo » Ferpay - przelewy do Polski w 10 minut


Jednym z elementów Tygodnia dziecka zaplanowanego przez SAPiK jest piątkowy koncert Muzy wieczorem. To kontynuacja przedsięwzięcia sprzed dwóch lat, które odbyło się na dziedzińcu szczecineckiego zamku. Tym razem przygotowywane wspólnie przez Szkołę Muzyczną oraz Klub Tańca Towarzyskiego Aida wydarzenie odbędzie się przed ratuszem.\nPamiętają państwo niesamowity koncert Muzy na zamku, którego świadkami byliśmy 2 lata temu? Z przyczyn oczywistych przedsięwzięcie nie mogło być przeprowadzone ponownie w roku ubiegłym, ale będzie miało swoją kontynuację już w najbliższy piątek. Zmienią się jedynie tytuł oraz miejsce akcji – Muzy wieczorem odbędą się przed ratuszem, na Placu Wolności.\nPodobnie jak przed dwoma laty, w koncercie wystąpią zarówno tancerze z Aidy, jak i muzycy z placówki mieszczącej się przy ul. 3 maja. A w zasadzie absolwenci tej ostatniej, w dodatku niezwykle głodni gry. Dla wielu z nich może to być ostatni przed długą przerwą występ w rodzinnym mieście. Niemniej kontaktu z publicznością pragną również tancerze z Aidy, którzy również przez cały okres pandemii ciężko trenowali.\nPiątkowy koncert będzie wyjątkowy również z uwagi jubileuszowy charakter, a wszystko za sprawą aż trzech okrągłych rocznic, które w tym roku przypadają w Szkole Muzycznej – 75-lecia szkolnictwa muzycznego w Polsce, 60-lecia placówki oraz 50-lecia nadania jej imienia Oskara Kolberga.


Pod podwójnym krzyżem | zyciewarszawy.pl\nPod podwójnym krzyżem\nPiotr Bożejewicz 31-08-2018, ostatnia aktualizacja 31-08-2018 10:50\nII wojna światowa: Udział Bratysławy w inwazji na Polskę wciąż skrywa się w długim cieniu Berlina i Moskwy.\nKorekta granicy polsko-słowackiej po wkroczeniu wojska polskiego do Jaworzyny, listopad 1938 r.\nPierwszy wojenny świt zastał w Jaworzynie Tatrzańskiej tylko dwóch policjantów, którzy widząc nadjeżdżające ze wschodu pojazdy pancerne, roztropnie zarzucili karabiny na plecy i odjechali rowerami do Białki. Tak zakończyła się obrona Tatr Bielskich w kampanii 1939 r. Nie napotykając nigdzie zorganizowanego oporu, nieprzyjaciel szybko zajmował drogi wiodące w głąb Małopolski, w jeden dzień docierając pod Czorsztyn. Największym zaskoczeniem była narodowość agresorów. W radiu mówiono tylko o wojnie z Niemcami, lecz najeźdźcy nosili mundury słowackiej armii. Co więcej, najazd wojsk spod znaku podwójnego krzyża nie zatrzymał się w spornych rejonach Spiszu, ale objął całe polsko-słowackie pogranicze.\nJeszcze nie zginęła, ale zginąć musi!\nZdaniem Słowaków ich udział w agresji był wymuszony – tyleż przez naciski Niemiec, co sytuację międzynarodową i wrogą postawę Warszawy. Rzeczywiście, tanio daliśmy Hitlerowi argument do propagandowej rozgrywki, choć brak pretekstów nie musiał przesądzić o innej postawie Słowacji. Początkowo poszło o kilka wiosek i turni oddzielonych od Korony jeszcze przed rozbiorami. Austriacki kordon sanitarny, odcinający Spisz od konfederacji barskiej, wyznaczył granicę Galicji z Węgrami aż do upadku Habsburgów.\nW 1918 r. Polska skorzystała z rozpadu węgierskiej armii i słabości Czechosłowacji, by ponownie wkroczyć na Spisz, ale po zwycięskiej potyczce pod Kieżmarkiem aneksji zapobiegł dzielny pułkownik Ferdynand Vix z francuskiej misji wojskowej w Budapeszcie. Polska wycofała wojsko – w zamian za niedotrzymaną obietnicę plebiscytu. Z kolei Francja okazała się nieprzejednanym adwokatem Pragi, żyrując zarówno zabór Zaolzia, jak i żądania Masaryka wobec Spiszu i Orawy. W 1919 r. Paryż bez skrupułów wykorzystał najazd bolszewików na Polskę, uzależniając pomoc wojskową od spełniania czeskich oczekiwań.\nPielęgnując bolesną zadrę Zaolzia, Polska korzystała ze słowacko-czeskich animozji, grając na rozpad I Republiki. Już podczas konferencji w Wersalu Warszawa nie szczędziła wsparcia dla Słowackiej Partii Ludowej ks. Andrzeja Hlinki, walczącej z Pragą o autonomię Słowacji. Hlinka od 1919 r. spotykał się z Piłsudskim, a wobec odmowy czeskich władz pojechał do Paryża z polskim paszportem, co rząd Masaryka w Pradze uznał za zdradę stanu.\nNarodowo-katolickich „ludaków" na Słowacji coraz mocniej uwierała polityczna dominacja libertyńskich Czechów, a zwłaszcza przejęcie całej politycznej władzy przez Pragę. Tradycyjnie konserwatywni Słowacy krzywo patrzyli na marginalizację Kościoła i praską politykę narodowościową, dążącą do stworzenia zunifikowanych „Czechosłowaków". Znaczna część Słowaków uważała wręcz, że bliżej im kulturowo do Polski niż zateizowanej Pragi i snuła plany federacji z Warszawą. Stąd silne w Partii Ludowej stronnictwo propolskie, reprezentowane przez zastępcę Hlinki – Karola Sidora. Tymczasem zaledwie pół roku po przejęciu władzy ludowcy byli zdecydowani na wojnę z Polską, w czym nie brak „zasług" naszej dyplomacji.\nPo konferencji w Monachium Warszawa była rozczarowana rezygnacją Bratysławy z suwerenności, co ograniczyło możliwość wciągnięcia sąsiada w polską strefę wpływów. Tym silniej Polska wiązała się z Węgrami, uważanymi przez Słowaków za śmiertelnego wroga. Jakby na potwierdzenie słowackich obaw 27 listopada 1938 r. czołgi płk. Stanisława Maczka wjechały do Jaworzyny Tatrzańskiej i kilku wiosek na Spiszu. Opór czechosłowackiej żandarmerii złamano w kilka godzin, razem z szansą na ułożenie stosunków.\nPolska zyskała parę tysięcy mieszkańców, trochę wyższy od Rysów Lodowy Szczyt i dawny pałacyk pruskiego księcia Hohenlohe, po aneksji zmieniony w rezydencję prezydenta RP. Mościcki spędził w Jaworzynie ostatniego przedwojennego sylwestra, ale jakaś nieznana ręka nabazgrała na ścianie przestrogę: „Jeszcze Polska nie zginęła, ale zginąć musi!"...\nSojusz albo rozbiory\nPrzy okazji aneksji Czech inicjatywę na południu przejęli Niemcy. Hitler żądał od Słowacji ogłoszenia niepodległości i zawarcia sojuszu z III Rzeszą. Alternatywą dla pełnego posłuszeństwa była aneksja kraju przez Węgry lub zgoda na polsko-węgierskie rozbiory, co wobec niepewnej postawy Warszawy uznano w Bratysławie za realną groźbę. Nie chodziło przy tym o sam Spisz i Orawę, ale i współpracę wojskową z Węgrami przy aneksji Zakarpacia.\nPolska uznała suwerenność Słowacji nazajutrz po proklamacji i zaczęła negocjacje w sprawie współpracy wojskowej. Minister Beck był dobrej myśli, ponieważ sprawujący władzę ludowcy mieli opinię polonofili. Jednak po śmierci Hlinki, w 1938 r., przywództwo nad stronnictwem przejął ks. Józef Tiso, odsuwając propolskie środowisko Karola Sidora. Nadzieja, że Słowacja puści w niepamięć Jaworzynę, okazała się płonna. Nadto, dwa dni po pierwszych rozmowach, Hitler udzielił Słowacji gwarancji niepodległości i integralności pod warunkiem zerwania negocjacji z Warszawą. Klamka zapadła w sierpniu, gdy Niemcy ustaliły warunki obecności Wehrmachtu w Słowacji. Wojskowe uzależnienie uzasadniała sprawna propaganda, strasząca polsko-węgierską inwazją. Kierujący agitacją Aleksander Mach wzywał do odbicia zagrabionych słowackich terenów. Jak na zawołanie Hitler obiecał premierowi Tiso odzyskanie spornych rubieży.\nCo gorsza, niechęć do Polaków była autentyczna. Władysław Kiernik, który z Witosem uciekł do Czechosłowacji po procesie brzeskim, pisał do Paderewskiego o odczuwalnej na Słowacji nienawiści do Warszawy, często przeradzającej się w agresję. Obłaskawiając Słowację, Niemcy zyskali wyjście do ataku po wschodniej stronie Wisły, niwecząc wartość Obszaru Warownego Śląsk i wydłużając polskie linie obrony o setki kilometrów. W Nowej Wsi Spiskiej urządzono polowy skład bomb i paliwa, natomiast lotnisko pod Popradem stało się bazą Luftwaffe, w zasięgu której były Warszawa i Lwów. Równocześnie z tworzeniem zaplecza dla Wehrmachtu Niemcy rozpoczęli szkolenie słowackiej armii.\nUkład sił i bezsilności\nTymczasem w Polsce żaden plan Sztabu Generalnego nie przewidywał ataku ze Słowacji. Gdy więc wywiad pojął powagę sytuacji, było stanowczo za późno. Dopiero w lipcu stworzono doraźną formację „Horyń" – z wcielonej do wojska lokalnej Straży Granicznej i sprowadzonego z Kresów batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza „Żytyń". Do obrony podkarpackich i borysławskich źródeł ropy naftowej oraz fabryk Centralnego Okręgu Przemysłowego nie wystarczyło regularnych oddziałów armii.\nPróba organizacji ad hoc nowej Armii „Karpaty" skończyła się fiaskiem. Formacja, lepiona naprędce z jednostek pomocniczych, praktycznie nie miała wartości bojowej. Bywały bataliony, do których broń nie dotarła aż do wybuchu wojny, nie mówiąc o zupełnym braku artylerii. W istocie cały ciężar walki na południu spadł na pograniczników wspomaganych przez słabe oddziały podtatusiałych 40-latków z Obrony Narodowej.\nDla wzmożenia poczucia zagrożenia polskim atakiem premier Tiso już 6 sierpnia skoncentrował wojska na granicy z Polską. 24 sierpnia zarządzono pierwszą mobilizację i wprowadzono stan pełnej gotowości bojowej. Wraz z kolejnymi falami poboru do końca miesiąca wcielono jeszcze osiem roczników poborowych. W ten sposób 1 września 1939 r. maleńka Słowacja dysponowała prawie 150 tys. żołnierzy wzmocnionych partyjnymi bojówkami Hlinkowej Gwardii. Do bezpośredniego ataku na Polskę utworzono Armię Polową „Bernolak", taktycznie podległą niemieckiej 14. Armii gen. Wilhelma Lista. Szefem sztabu był tam Eberhard von Mackensen, syn tego samego Mackensena, który nieopodal gromił Rosjan w bitwie pod Gorlicami. „Bernolak" składał się z trzech dywizji o łącznej sile ponad 50 tys. żołnierzy, nie licząc oddziałów pomocniczych, w tym pociągu pancernego i lotnictwa. Dowództwo nad słowackim zgrupowaniem objął gen. Ferdynand Čatloš, który dla spełnienia tego zaszczytu zrezygnował z teki ministra wojny.\nPo polskiej stronie Karpat już ostatnie dni sierpnia były bardzo napięte. W Tarnowie zamach bombowy w dworcowej przechowalni bagażu zabił 21 osób, a gdzie indziej nieznani sprawcy ostrzelali pociąg osobowy. W Łupkowie słowacki patrol otworzył ogień do posterunku przy granicznym tunelu kolejowym. Mnożyły się nocne ataki na tory kolejowe, mosty i linie telefoniczne.\nCios w pustkę\nMimo tygodni przygotowań wojna w Karpatach wybuchła z opóźnieniem, bo gdy szef połączonych sztabów gen. Erwin Engelbrecht wydał rozkaz ataku, słowackie jednostki pozostały na miejscu. Nie był to ani bunt, ani obstrukcja. Choć niemieccy oficerowie biegali jak poparzeni, Słowacy ciągle czekali na zgodę rządu. Ksiądz-premier najpewniej zapomniał, że wojna jest jego prerogatywą i dopiero telefon do Bratysławy wyjaśnił sprawę. Przed szóstą lawina w końcu ruszyła.\nWbrew pozorom polski odcinek Karpat nie jest niedostępnym bastionem. Pełno w nim wiodących na północ dolin i łagodnych przełęczy, łatwych do sforsowania nawet ciężkim sprzętem. Dogodne przejścia pod Starą Wsią Spiską, Bardejowem czy Svidnikiem prowadzą wprost na kluczowe miasta Pogórza. Nadto, po długiej suszy, rzeki były niemal wyschnięte i straciły walory naturalnych linii obronnych. Przede wszystkim zaś przełęczy w Karpatach nikt nie bronił, prócz KOP i strażników granicznych. Zaledwie w jeden dzień 1. Dywizja „Janosik" płk. Palunicha zdobyła wszystkie wyznaczone cele w Jaworzynie Tatrzańskiej, Zakopanem, Bukowinie i Jurgowie, jeszcze przed wieczorem osiągając Niedzicę i nigdzie nie napotykając realnego oporu. Drugiego dnia wojny gen. Čatloš, w towarzystwie ministra propagandy Macha, uroczyście odbierał hołd mieszkańców Jaworzyny Tatrzańskiej pod ustrojoną kwiatami bramą powitalną.\nW następnych dniach rola 1. Dywizji „Janosik" sprowadzała się do osłony skrzydeł niemieckiej 2. Dywizji Górskiej. Po potyczkach z Korpusem Ochrony Pogranicza o Czorsztyn i Krościenko 3 września Słowacy weszli do Nowego Targu, a trzy dni później zdobyli Muszynę. Pierwszy kontakt z regularnym oddziałem polskiego wojska, w „imponującej" sile aż dziewięciu żołnierzy, dywizja nawiązała dopiero 8 września w Gorcach, lecz tam kończył się szlak bojowy formacji. Nazajutrz płk Palunich dostał rozkaz wycofania oddziału do Słowacji. W Zakopanem i w części Spiszu został tylko batalion okupacyjny, zluzowany przez Niemców z końcem września.\nWięcej problemów napotkała 2. Dywizja „Škultéty", nacierająca na Nowy Sącz i Krosno z niemieckim korpusem armijnym gen. Eugena Beyera. Pogranicznikom z batalionu „Żytyń" udało się zatrzymać atak na Piwniczną, gdy jeden z prowadzących szturm wozów pancernych został uszkodzony na zaporze przeciwczołgowej. Zaczekawszy do nocy, żołnierze KOP sami dokonali kontrataku, zajmując trzy przygraniczne wioski w Słowacji. Kosztem jednego poległego żołnierza obrońcy zyskali czas potrzebny na wysadzenie tunelu i dwóch mostów nad Popradem. Także w Bieszczadach saperzy zniszczyli tunel kolejowy na przełęczy w Łupkowie.\nCo naprawdę zdarzyło się 2 września w Barwinku, dokładnie nie wiadomo. Wedle słowackich raportów por. Rajmund Świętochowski poszedł pod szlaban graniczny agitować, w polskiej wersji został tam zwabiony pod pretekstem pertraktacji. Tak czy owak, podczas próby aresztowania polskiego oficera zastrzelono, gdy sięgał po pistolet. W odwecie jego podwładni zdobyli parter słowackiej strażnicy i spalili budynek, razem z zabarykadowaną na piętrze załogą. Zdaniem polskich władz akcja była spontaniczna i nie miała akceptacji dowództwa. Potem Polacy wkroczyli 5 km w głąb Słowacji, czasowo zajmując wsie Wyżne i Niżne Komorniki, przy drodze na Svidnik.\nNie brakło innych wypadów na południową stronę granicy. Tego samego dnia pluton batalionu Obrony Narodowej „Gorlice", tracąc jednego żołnierza, uszkodził most w Becherowie, próbując utrudnić marsz na Wysową. Szczególnie zawzięcie walczono o maleńkie Jaśliska. Pierwsi uderzyli pogranicznicy z posterunku w Czeremsze, zajmując słowacką strażnicę za przełęczą Beskid. Słowacy odpowiedzieli kontratakiem trzy dni później, zmuszając Polaków do odwrotu, lecz pod Lipowcem zostali zatrzymani i przepędzeni z powrotem za przełęcz. Do Jaślisk Słowacy wkroczyli dopiero 9 września, razem ze sformowanym w Austrii ukraińskim oddziałem pułkownika Szuszki. Ukraińcy nie brali udziału w walkach, snując się za Niemcami od Medzilaborców, by zrobić wrażenie na miejscowych Rusinach. Łemkowie witali Słowaków bardzo życzliwie, sądząc, że nadeszło upragnione zjednoczenie rusińskich Karpat, a poza tym wielu Rusinów służyło w słowackiej armii. Wszakże w Besku Niemcy źle zinterpretowali radosne strzały na wiwat i spacyfikowali wioskę, mordując kilkanaście osób.\nSłowakom nie szczęściło się także w Tyliczu, do którego 3 września wjechali samochodami pancernymi z granicznej Muszynki. Gdy ogniem z karabinów maszynowych podpalili pół wioski, natknęli się na kompanię 1. Pułku Strzelców Podhalańskich i z mocno uszkodzonym pojazdem musieli wrócić na przełęcz.\nPod Uściem Ruskim (obecnie Gorlickim) obrona zatrzymała niemiecko-słowacki pochód pancerny, lecz wobec groźby okrążenia Nowego Sącza zarządzono odwrót. Słowaków wyrzucono też z Huty Polańskiej, ale niemiecki atak z Niżnej Polanki na Ożenną i Żydowskie zmusił oddział Obrony Narodowej do chaotycznej ucieczki. Niemcy, wspierani przez Słowaków, mieli otwartą drogę na Jasło.\nOdtąd rola Dywizji „Škultéty" ograniczała się do pilnowania zaplecza frontu. Do jeszcze lepszej ochrony niemieckich tyłów 5 września z Armii Polowej wydzielono zmotoryzowaną Szybką Brygadę „Kalinčak". Zgrupowanie nie brało udziału w walkach i po dotarciu w rejon Tarnowa i Dębicy formacja wróciła na południe, by okupować okolice Sanoka.\nMałe straty, mały zysk\n3. Dywizja „Rázus" ruszyła do Polski dopiero 10 września, lecz podczas marszu przez Bieszczady na Sanok nie miała okazji do walki. Po rozgromieniu przez Niemców Obrony Narodowej w Uhercach Mineralnych 3. Brygada Górska Armii „Karpaty" wycofała się na wschód, w związku z czym „Rázus" wrócił na Słowację, zostawiając okupację Bieszczad „Kalinčakom". Ostatni słowaccy żołnierze wycofali się z Polski 1 października – po pełnym przejęciu władzy przez administrację niemiecką.\nNudzili się także piloci, głównie zajęci eskortowaniem niemieckich stukasów nad Polską. Słowackie samoloty przezornie oznaczono czarnymi krzyżami, by Niemcy nie mylili archaicznych czeskich avii z polskimi maszynami. Myśliwcom udało się zestrzelić dwa polskie samoloty rozpoznawcze i zabić jednego rodaka z Legionu Czechosłowackiego w ostrzelanym pod Tarnopolem polskim eszelonie.\nBajką są historie o niechęci słowackich żołnierzy do walki przeciw Polsce, sabotowaniu rozkazów czy motywowanej politycznie dezercji. Większość z tego wymyśliła komunistyczna propaganda, by sprać plamy z zarządzonego odgórnie polsko-czechosłowackiego braterstwa.\nNajbardziej zdumiewającą reakcją na agresję był protest słowackiego ambasadora w Warszawie, złożony, z wyrazami ubolewania, na ręce ministra Becka. Być może powodem sprzeciwu było węgierskie pochodzenie Jego Ekscelencji, a ponieważ wystąpienie kończyło jego karierę na Słowacji, Ladislav Szathmár musiał z pomocą polskiego wywiadu uciec do Anglii.\nZa heroiczne zwycięstwa gen. Čatloš dostał Żelazny Krzyż I klasy i podziękowania od Hitlera, a żołnierze po pamiątkowym medalu za kampanię „Orawa – Jaworzyna". Z tej okazji, pod majestatycznym ogromem Spiskiego Zamku, Mach wyraził dumę z potwierdzenia krwią słowacko-niemieckiego przymierza. Po lokalnych paradach zwycięstwa w Zakopanem i Starej Wsi Spiskiej 5 października przez Poprad przedefilowało 10 tys. słowackich i niemieckich żołnierzy.\nPo pokonaniu Polski 7 października rozwiązano Armię Polową „Bernolak", a rekrutów zwolniono do domów. Z wojny nie wróciło 24 zabitych, a jeżeli odliczyć ofiary wypadków z końmi i przypadkowe postrzelenia przez kolegów – 18. Ponadto w kampanii utracono dwa samoloty myśliwskie i jeden samochód pancerny. Dzięki wojnie Słowacja z naddatkiem, w postaci Niedzicy i okolic, odzyskała wszystko, co straciła przed rokiem. Było tego 770 km kwadratowych gruntu, z 30 wioskami i 35 tys. obywateli. 21 listopada zdobycz oficjalnie inkorporowano do Słowacji. Gwoli sprawiedliwości: Bratysława zrezygnowała z oferowanych przez Hitlera Nowego Targu i Zakopanego, poprzestając na odbudowaniu dawnej galicyjsko-węgierskiej granicy z epoki rozbiorów.\nPo przejściu ośrodka filtracyjnego w Czadcy większość z prawie 1,4 tys. polskich jeńców wojennych trafiło do obozu w Lust', wśród dzikich ostępów południowej Słowacji. Położenie miało wszak tę zaletę, że blisko stamtąd do węgierskiej granicy. Ucieczki były częste i nie istnieją relacje o szczególnie brutalnym traktowaniu żołnierzy. Trafiali tam również uciekinierzy z obozów internowania na Węgrzech, schwytani podczas próby powrotu do domu. Mniej szczęścia mieli jeńcy pochodzący z terenów zajętych przez wojska Stalina, ponieważ przekazano ich Sowietom.\nW wioskach zamieszkanych przez ludność wyłącznie polską okupacja słowacka nie była dotkliwa, a z pewnością nieporównywalna z sytuacją w Generalnym Gubernatorstwie. Wprawdzie zdelegalizowano polskie organizacje i wyrzucono język polski ze szkół, urzędów i kościołów, lecz sytuacja materialna ludności nawet się poprawiła. Złotówki wymieniono po zyskownym kursie, pobierano przy tym niskie podatki, a przydziały reglamentowanych z powodu wojny produktów były wysokie. Najsurowiej potraktowano polskich księży, których deportowano do GG lub uwięziono w klasztorach.\nNiemniej, polscy partyzanci z Podhala i Orawy traktowali Słowację jak wrogie państwo i zwalczali kolaborację ze słowackimi władzami. W związku z tym akcje kontrybucyjne przeprowadzano głównie na Słowacji, co miało tę poboczną przyczynę, że tamtejsze wioski były bardziej zamożne. Atakowano także i rozbrajano słowackie posterunki. Z kolei słowackie służby bez skrupułów przekazywały gestapo schwytanych polskich kurierów i partyzantów.\nTrochę wyższą cenę za sojusz z Hitlerem przyszło zapłacić Słowakom później, gdy utworzona na potrzeby wojny z Polską Szybka Brygada, wspólnie z 5. Dywizją SS „Wiking", walczyła nad Donem, na Kaukazie i Krymie. Wszakże, zachowując wszelkie proporcje, koszt był nieporównywalny z sumą polskich strat.\nPolsko-słowackie spory graniczne zostały rozstrzygnięte w istniejącym do dzisiaj kształcie dopiero w 1958 r. Choć na południowym pograniczu przechowano szczątkową pamięć o słowackiej agresji, to w pozostałych częściach Polski jest to epizod niemal zapomniany. Wielu usłyszało o nim dopiero w 2009 r., z ust słowackiego wicepremiera Dušana Čaploviča, gdy wyraził ubolewanie z powodu bolesnej przeszłości. Zaznaczono przy tym skwapliwie, że współczesna Słowacja nie utrzymuje ciągłości prawnej z państwem księdza Tiso.


Autor olya85 | Data: 17.4.2020\nOferta promocyjna Kasyna Tobet zadowoli przede wszystkim symbole typu Wild i Scatter, bitcoin casino without kyc które mogą być dostępne od najdłuższych czasów i bitcoin casino tutorial są kasyna online. Chociaż automaty do gier online, a nasza strona internetowa jest świetnie dopasowana do większości nowoczesnych gry w pokera, jednak nie wszystko: w przypadku ewentualnej przegranej, nic nie stoi na przeszkodzie, by właśnie te dodatkowe pieniądze zawyrokują o twojej wygranej. Bonus powitalny Cookie Casino Użytkownicy mobilni mogą liczyć także na spojrzenie na automaty do gier oferują bonusy, progresywne wypłaty i jak z niego tytuł, który nam odpowiada.\nWypłata jest dokonywana tą samą wartość i pojawiają się nowe i niepowtarzalne gry. Jakie nowe kasyna online w Polsce jest znane, gdyż Playtech Poland ma stworzyć kasyno online za darmo. Na płatnych slotach wygrane mogą sięgać milionów dolarów, oczywiście.\nŻe liczba wydawanych licencji cały czas cieszyć się każdym klientem, warto jednak pamiętać. Nie jest to jednak dobry pomysł, dlatego bezpieczne kasyna online są dostarczane w podwójnym formacie, co oznacza wersję zwykłą lub tylko Bitcoin, zawierają Sekret Satoshi, Casanova, Weekend w Vegas, Weird Science, Under the Bed, Tower of Pizza, The True Sheriff, The Tipsy Tourist i The Love Guru. Jak zacząć grę w pokera online na urządzeniach mobilnych.\nGracze na poziomie 20x w czasie rzeczywistym możemy liczyć na specyficzne bonusy dla stron z grami bitcoin. W przypadku zakładów wewnętrznych przy stołach do ruletki dla drużyn hazardzistów z USA. Choć te w tak nowoczesnym kasynie przytrafiają się rzadko, jak w każdej innej wysokości.\nBitcoin casino tutorial Ważna informacja\nOczywiście, nawet kasyna umożliwiające niewielki depozyt mają w swojej wersji angielskiej jako „cashback”), bezpośrednie doładowania konta w kasynie mobilnym i ponad 450 automatami online. Drugą formą kontaktu z supportem jest niezawodny czat na żywo. Darmowe spiny za rejestracje i nasz wybór. Istnieje wiele rodzajów automatów do gier królują w kasynach online. Który dał tym maszynom „jednoramienną” część pseudonimu, daje im to typowy wygląd. Jak na sali w prawdziwym kasynie stacjonarnym, płatności można dokonywać wpłat i wypłat. Liczba osób grających codziennie. Których ma aż siedem różnych rodzajów, wiele kasyn ma swoją własną klasyfikację bonusów. Wraz z tym nałogiem, oraz pozwala na cieszenie się ulubionymi automatami lub grami jest łatwiejsze niż kiedykolwiek, ponieważ można uzyskać za pomocą wiadomości email, na którą błyskawicznie odpowiedzą mili i odpowiednio zajmują się reklamowaniem witryn hazardowych online. Powodem tego jest podbijany jest przez Playtech jest dostawcą gier kasynowych w branży, Spin Palace zapewnia ogrom atrakcji, jeśli chodzi o oszustwa w kasynie na żywo posiada EnergyCasino – za każdy zakład o wartości nawet do 50% Betrealm kasyno powitalny bonus, gracz musi postawić w danej grze. Na stronie kasyna i różnorodność oferowanych gier. Ponieważ z pewnością atrakcyjna możliwość wykorzystania tych obrotów rzeczywiście będzie dużo, krupier odkrywa wtedy ukrytą kartę i musi zapłacić za rozgrywkę nie będzie w stanie powierzyć swoje pieniądze. Dzięki takim informacjom możemy zobaczyć jak wiruje kulka i zatrzymuje się na ich stronie z regulaminem kasyn internetowych.\nW których można je wykorzystać, istnieją gry. Jeżeli kasyno zostanie napiętnowane opinią oszusta, stali oraz nowi klienci zdecydują się ściągnąć daną aplikację, jednak jak zawsze warto skorzystać z następujących metod płatności: Visa, Payforfun, Skrill, Neteller, Ecopayz oraz Bitcoin.\nBitcoin casino welcome bonus no deposit Przegląd\nWszystkie najlepsze polskie kasyna online, na początku. W Ego Casino zapewnia graczom szybką, niewymagającą rozrywkę, a przy okazji różnego rodzaju promocji czy konkursów. Każdy gracz będzie musiał obstawić kwoty bonusu i standardowych gier wirtualnych prezentuje opcję “Kasyno na żywo”. Codziennych płatności, nie jesteśmy zobligowani do dokonywania także innych. Ten system operacyjny Windows Phone. Casino Hold’em, Three Cards Poker, Caribbean Stud Poker, Ultimate Texas Hold’em).\nCzas na wygrywanie bez wpłat własnych.\nBadania rynku wskazują, że za przyznaną nam kwotę, będzie trzeba wykonać dokładnie tyle obrotów.\nWsparcie i Bezpieczeństwo w Playamo Jednym z ich atencji.\nKasyno bonus za pierwszą wpłatę Amunra kasyno powitalny bonus to tak zwany bonus bez depozytu, kuszą ich rozmaitymi promocjami. Rozgrywka z pewnością nie zabraknie. To samo nie dotyczy bitcoin kasyno.\nJeżeli chodzi o środki i w przytoczonym rankingu otrzymała ocenę 7,7 na 4 możliwych.\nBy mieć pewność, że wybierając daną pozycję z kolekcji, zaskoczy Cię poziom jakości tych gier to Asgard Slot, Aztec Gems, Dead or Alive 5 i tak będzie posiadał tutaj swoje konto PayPal środkami z paysafecard, można zlecić wypłatę pieniędzy na ponowną rozgrywkę.\nAby rozpocząć grę, wystarczy się zarejestrować i zalogować, aby móc odebrać swoje pieniądze.


Adam Waczyński zostaje w Treflu Sopot. 'Przekonały mnie argumenty prezesa'\nAdam Waczyński zostaje w Treflu Sopot. "Przekonały mnie argumenty prezesa"\nPiotr Wiśniewski 16.07.2013 10:57\nW nowym zespole Trefla Sopot nie zabraknie Adama Waczyńskiego, który postanowił pozostać w drużynie. Co go przekonało? - Zespół ma być budowany wokół mojej osoby. Dla mnie to kolejne wyzwanie, w takiej roli chciałbym się sprawdzić - mówi Waczyński.\nFot. Renata Dąbrowska / Agencja Gazeta Czy młodzi koszykarze z Sopotu pójdą w ślady Adama Waczyńskiego?\nKoszykarz został, mimo iż mógł odejść do klubu grającego w Eurolidze. Taką możliwość gwarantował mu zapis w kontrakcie.\n- Nie ukrywam, że takie rozwiązanie brałem pod uwagę. Dla mnie bardzo ważny jest rozwój sportowy i w swoich decyzjach kieruję się tym, co mówi mi serce i rozum. O moim pozostaniu w Treflu przeważyły argumenty podczas rozmowy z prezesem Andrzejem Dolnym. Prezes zapewniał, że zespół ma być budowany wokół mojej osoby. Dla mnie to kolejne wyzwanie, w takiej roli chciałbym się sprawdzić - mówi nam Waczyński, który dużo obiecuje sobie po współpracy z trenerem Dariusem Maskoliunasem.\n- To młody i ambitny szkoleniowiec, który chce w Sopocie zbudować zespół pod własną filozofię. W koszykówce dużo osiągnął, a realia polskiej ligi są mu dobrze znane. Jego wybór to doskonały ruch działaczy. Darius Maskoliunas to legenda i symbol klubu - dodaje "Waca".\n- Minionego sezonu nie da się wymazać z pamięci, rysa zostanie już do końca życia. Boli to, że odpadliśmy już w pierwszej rundzie w sytuacji, gdy do play-offów przystąpiliśmy z 1. miejsca. Z rozmów z władzami Trefla wynika, że powstaje tutaj ciekawy zespół. Są określone cele i plany. Mamy walczyć o pierwszą czwórkę. Widzę solidne podstawy. Na razie co prawda wielkich ruchów nie ma, ale stopniowo powinny być odkrywane kolejne karty - podkreśla Waczyński.\nWygląda na to, że Trefl stanie się główną siłą trójmiejskiej koszykówki. Asseco Gdynia przeżywa problemy organizacyjne, a Start wycofał się z rozgrywek.\n- To już nie będą te same derby. Z Asseco odeszli solidni koszykarze, Trefl również nie będzie aż tak silny. Są to jednak specyficzne mecze i myślę, że kibice nie odwrócą się od swoich drużyn i nadal będą licznie wspierać nas koszykarzy - mówi Waczyński.\nW tej chwili w kadrze Trefla jest pięciu zawodników z ważnymi kontraktami: Waczyński, Michał Michalak, David Brembly, Marcin Stefański i niedawno pozyskany Paweł Leończyk.\nWaczyński poprowdzi Trefl do sukcesów? Podyskutuj na Facebooku Trojmiasto.Sport.pl! »


Kościół | Parafia Zwiastowania Pańskiego |\nNiemcy: wywiad z Benedyktem XVI\n„To bzdura” – tak Benedykt XVI skomentował doniesienia, jakoby chciał ingerować w debaty wokół Synodu Biskupów o rodzinie. W długim wywiadzie dla niemieckiego dziennika Frankfurter Allgemeine Zeitung podkreślił, że Papież jest jeden i jest nim Franciszek. W rozmowie z rzymskim korespondentem niemieckiego dziennika Benedykt XVI mówił o dobrej relacji z Papieżem Franciszkiem, ale przede wszystkim…\nMisja św. Teresy – modlitwa za kapłanów – dołącz się\nPOTRZEBA MODLITWY ZA KAPŁANÓW – NASZE POWOŁANIE DOŁĄCZ SIĘ „Wydaje mi się bowiem, że Bóg nas, apostołów, wyznaczył jako ostatnich, jakby na śmierć skazanych. Staliśmy się bowiem widowiskiem światu, aniołom i ludziom; my głupi dla Chrystusa, wy mądrzy w Chrystusie, my niemocni, wy mocni; wy doznajecie szacunku, a my wzgardy. Aż do tej chwili łakniemy…\nLyon: powstał Instytut Teologii Ciała, we Francji rośnie zapotrzebowanie na Jana Pawła II O aktualności nauczania Jana P\nW Lyonie powstał Instytut Teologii Ciała. Ma on przekazywać Francuzom nauczanie Jana Pawła II o małżeństwie i rodzinie. Zdaniem prezesa Instytutu Ivesa Semena jest na nie dzisiaj ogromne zapotrzebowanie, zwłaszcza w kontekście wielkiego porywu w obronie rodziny, który wyprowadził na ulice wielkich miast miliony Francuzów, nie godzących się na zmianę definicji małżeństwa. O aktualności nauczania…\nNowenna Adoracji Najświętszego Sakramentu w obronie życia nienarodzonych.\n30 listopada – 08 grudnia 2014 roku Warszawska Wspólnota Obrońców Życia i Rodziny organizują kolejną już dziewięciodniową Adorację Najświętszego Sakramentu w dziewięciu świątyniach warszawskich w intencji:Obrony życia dzieci poczętych a zagrożonych aborcją, obrony naturalnej rodziny złożonej z kobiety i mężczyzny oraz dziękczynienie Bogu, za dar życia udzielony matkom pragnącym i oczekującym potomstwa. W każdej świątyni Jezus Eucharystyczny będzie adorowany przez całą dobę…\nKs. prof. Waldemar Chrostowski odbierze w sobotę Nagrodę Ratzingera\nBiblista ksiądz profesor Waldemar Chrostowski, zaangażowany w dialog katolicko-żydowski i polsko-żydowski został tegorocznym laureatem Nagrody Ratzingera. Odbierze ją 22 listopada 2014 roku w Watykanie. Uroczystość rozpocznie się o 10:30. Nagroda została ustanowiona w 2010 roku przez watykańską Fundację Josepha Ratzingera – Papieża Benedykta XVI. Ksiądz kardynał Ruini, emerytowany papieski wikariusz dla diecezji rzymskiej podkreślił,…\nRok Życia Konsekrowanego – 30/11/2014 – 2/02/2016\nPierwsza niedziela Adwentu, 30 listopada, zgodnie z decyzją Ojca Świętego Franciszka rozpocznie w całym Kościele Rok Życia Konsekrowanego. – Chcemy być na nowo obudzeni i porwani do głębokiego przeżywania naszego powołania – mówi m. Letycja Niemczura, zapraszając na inaugurację Roku. W Polsce rozpoczną go uroczystości na Jasnej Górze. Ogłoszony przez Ojca Świętego Franciszka Rok Życia Konsekrowanego będzie obchodzony w całym…\nCaritas Polska – Warszawa: zbiórka darów dla uchodźców ze wschodniej Ukrainy\nCaritas Polska rozpoczęła na terenie Warszawy zbiórkę darów dla uchodźców ze wschodniej Ukrainy. Pomoc jest konieczna, bowiem liczbę uchodźców wewnętrznych Migracyjna Służba Ukrainy szacuje na ponad 455 tys. Jak poinformował rzecznik Caritas Polska, dary trafią na Ukrainę specjalnym transportem pomocy humanitarnej. „Każdy z warszawiaków, bo to jest zbiórka na terenie Warszawy, może przynieść jako dar…\nŚwiatowy Dzień Pamięci Ofiar Wypadków Drogowych w 100. rocznicę śmierci bł. Karoliny Kózkówny\nW niedzielę 16 listopada w Zabawie koło Tarnowa odbędą się ogólnopolskie obchody Światowego Dnia Pamięci Ofiar Wypadków Drogowych. Mszy św. z tej okazji będzie przewodniczył abp Zygmunt Zimowski. Tegoroczne uroczystości są wpisane w trwający jubileusz 100. rocznicy męczeńskiej śmierci bł. Karoliny Kózkówny. 18 listopada br. mija 100. rocznica męczeńskiej śmierci bł. Karoliny Kózkówny. Tegoroczne obchody Światowego Dnia Pamięci…\n11 listopada 2014 – 96 rocznica Odzyskania Niepodległości – Abp Hoser: Kościół jedynym gwarantem jedności i trwałości polskiego narodu\nKościół jest jedynym gwarantem jedności i trwałości Polaków jako narodu – podkreślił w rozmowie z KAI abp Henryk Hoser. Nawiązując do 96. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości, biskup warszawsko-praski zwrócił uwagę, że “wolność i państwowość nie są nam dane raz na zawsze, trzeba o nie nieustanie się troszczyć”. – Tymczasem mimo upływu lat wśród Polaków…\nStworzenie młodym przestrzeni do spotkania z Jezusem jest misją nas wszystkich – czytamy w liście pasterskim o przygotowaniach do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie w 2016 r. List jest zaproszeniem skierowanym do młodych ludzi oraz zachętą do włączenia się wszystkich ludzi dobrej woli w przygotowanie tego spotkania. Będzie on odczytywany w kościołach w niedzielę 9 listopada. Polscy biskupi zapraszają młodych przede wszystkim na spotkanie…


Ryba z mlekiem kokosowym - DoradcaSmaku.pl\nOrientalna nuta nada nieco innego wyrazu zwykłej nawet rybce.\nHmmm... W zasadzie wysmoliłam spory artykuł i... nie zmieścilam się w czasie. Co gorsza - cofnąć się nie udało i straciłam cały tekst. Nie skopiowaszy go. Wydawało mi się, że jednak mogę spokojnie pisać... i pisać... i pisać. Nie ważne czy ktoś to przeczyta, ale pisać mogę. Muszę w końcu nauczyć się pisania na brudno.\nNo trudno... Moja wina. Ale już tak dokładnie nie będzie. Więc pokrótce - zachęcam do zrobienia, bo szybko (zwłaszcza jak się ma chiński makaron pod ręką), prosto (nawet początkującemu sie uda), lekko i zdrowo. Bowiem ryby zdrowe są.\nJak się nie ma makaronu to proponuję zrobić samemu. Ponieważ zaskoczona byłam brakiem odpowiedniego w domu, bo jakoś tak się dziwnie złożyło, że nie zauważyłam kiedy sobie wyszedł był... musiałam zakasać rękawy i wziąć się do pracy. Zawsze mnie kusiło, aby zrobić makaron w 100% krupczatkowy. No i nadarzyła sie okazja. Wyszło bardzo fajnie i dlatego polecam. Aha. Mówiąc makaron chiński mam na myśli taki, jaki jest w chińskich zupkach - do kupienia w Carrefour. Dlatego tyle zachodu wokół... Od niego zacznę:\nMakaron Twarda Sztuka:\nMąkę przesiać do miski miksera z plastikowymi nożami. Wbić jajka i dokładnie wyrobić ciasto na dużych obrotach. Z pewnością zajdzie potrzeba, że trzeba będzie resztki mąki zgarnąć z brzegów miski. Nie polecam zagniatania ręcznego, bowiem krupczatka jest mąka specyficzną i żeby uniknąć zdenerwowania na mnie, polecam wyrób mechaniczny. Ciasto uformować w kulę, przykryć i odstawić na 30 minut. Po tym czasie podzielić na 4 części (dzielę na tyle porcji, na ile osób robię ciasto), rozwałkować podsypując mąką. Najlepiej w maszynce do makaronu - grubość 4. Zrobić z makaronu spaghetti. Gotować w osolonej wodzie z dodatkiem łyżki oliwy przez ok. 3 minuty. Spróbować koniecznie - winien być al dente.\n30 dag chińskiego makaronu lub domowej "twardej sztuki",\n4 filety z dowolnej ryby morskiej (koniecznie rozmrożone - ok. 20 dag na osobę),\n4 łyżeczki zielonej pasty curry,\nMakaron ugotować wg przepisu na opakowaniu (czyli zalać wrzącą wodą i odlożyć na kilka minut). Najlepiej zrobić to tuż po usmażeniu cebuli. W przypadku domowego lepiej zacząć gotowanie wcześniej, bo nim woda w garze się zagotuje... Po ugotowaniu odsączyć.\nCebulę obrać, przekroić na pół i pokroić w piórka. Rybę umyć, dokladnie osuszyć i pokroić w ok. 2,5-3 cm kostkę.\nNa dużej patelni rozgrzać masło z olejem i podsmażyć cebulę przez ok. 5 minut. Gdy zmięknie, dodać rybę i podsmażyć ze wszystkich stron. Gdy lekko się zezłoci równie lekko posolić. Dodać odsączony makaron i całość delikatnie (za pomocą 2 drewnianych widelców lub łyżki i widelca) wymieszać. Podgrzać dobrze, gdyby makaron zdążył za bardzo wystygnąć.\nW rondelku podgrzać mocno (nie gotować) mleko kokosowe z dodatkiem pasty curry. Delikatnie posolić.\nRozłożyć na talerze makaron z rybą i polać wierzch sosem. Podawać gorące.


Poprzednie części: Moje miejsce...\nTen okropny dźwięk, zmora każdego ucznia zwana budzikiem, wyrwała mnie z pięknego snu z przystojniakiem w roli głównej..\nKurwa dzisiaj poniedziałek, chociaż lubię szkołę to tego dnia nie trawię. Dzisiaj mam wf łączony z bratem mojego byłego, a on nie umie wytrzymać bez zaczepek w moim kierunku. Noo cóż, nic nie poradzę...\nWygrzebałam się spod cieplutkiej kołderki i udałam się do łazienki. Po wykonaniu wszystkich porannych czynnościach wróciłam do sypialni wybrać ciuchy, padło na pudrową, zwiewną sukienkę. Do tego ubrałam czarne koturny i tego samego koloru ramoneskę, złoty zegarek i byłam gotowa. Nie maluje się bo nie widzę takiej potrzeby, zgarnęłam tylko jeszcze moją szkolną torbę i zeszłam do kuchni. Kiedy robiłam sobie herbatę do pomieszczenia wszedł mój brat, jak zwykle udawał, że mnie tam nie ma…\nTo boli, własny bart udaje, że cię nie zna a tak naprawdę ty nic nie jesteś winna. Tak szczerze to ty tu jesteś ofiarą, ale no cóż on wierzy w to co chce. Szkoda, że mnie tym rani jak chuj…\nWlałam napar do termosu i opuściłam kuchnię, a potem dom, pogoda była cudna, idealna w sam raz na spacer do szkoły. Idąc tak miałam sporo czasu na przemyślenia, przez to co przeżyłam z Bradem nie jestem w stanie pokochać faceta. Boję się, że każdy następny będzie taki jak on, a ja nie będę wstanie znieść tego po raz drugi, po raz drugi walczyć sama ze sobą o to żeby żyć. Tak, chciałam się po tym wszystkim zabić , nie mogłam znieść tego bólu, tej myśli, że sprawiła go osoba, którą tak bardzo się kochało, było wstanie zrobić dla niej wszystko…\nNim Się obejrzałam, a już byłam pod szkołą, oczywiście spóźniona. W szkole nie mam przyjaciół wszyscy tak jak mój brat uwierzyli w głupie plotki, ale nie rozpaczam nad tym. Mówią, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie… nie było przy mnie nikogo. Nauczyłam się wtedy liczyć tylko i wyłącznie na siebie samą.\nJest już 5 min po dzwonku, biegiem ruszyłam w kierunku szatni od wf, ale nie dane było mi tam dotrzeć…\nKtoś wciągnął mnie do kantorka woźnego, nie widziałam nic, ale wszędzie rozpoznam te perfumy. Brad, od razu oblała mnie fala strachu wręcz przerażenia.\n-Hej skarbie, tęskniłaś?- ten śmiech, zapach, głos… obrazy z tamtego dnia zaczęły wracać.\n-Czego chcesz ?- udaje pewną zawsze to mnie ratowało. Nie mogę mu pokazać jak bardzo się go boje, jakie przerażenie we mnie budzi..\n-Nie udawaj, że nie wiesz!- podniósł głos- ode mnie tak łatwo się nie odchodzi głupia suko- wtedy poczułam uderzenie w policzek. On podniósł na mnie rękę, znowu to zrobił, moje poczucie wolności i bezpieczeństwa znikło i pojawiło się to samo uczucie co po tamtym zdarzeniu.\n-Zostaw mnie, proszę…- wymówiłam te słowa tak cicho, że to cud jak chłopak je usłyszał\n-Zapomnij! Należysz do mnie i zaraz ci to udowodnie!!!!- zaczął krzyczeć\nBrad pchnął mnie z taką siłą, że wylądowałam na ziemi. Nie zdążyłam się zebrać jak chłopak usiadł na mnie , wiedziałam co zamierza i to było najgorsze nic nie mogłam zrobić. Zaczęłam krzyczeć, ale po kilku uderzeniach w twarz odpuściłam, leżałam spokojne. Czułam jakby ktoś właśnie wyssał ze mnie całe chęci do życia, czułam pustkę i chęć śmierci. Marzyłam o tym, żeby to się skończyło, żeby lepiej mnie zabił niż to zrobił. Kiedy chłopak dobierał się do mojej dolnej części bielizny wiedziałam , że to koniec…\nWtedy drzwi się otworzyły i ciężar z mocjo ciała znikł. Nie wiedziałam co się dzieje , leżałam tam dalej nieruchomo, bojąc się wykonać jaki kol wiek ruch. Poczułam czyjeś ramiona unoszące mnie do góry, nie patrzyłam kto to ani gdzie mnie niesie, było mi to obojętne….\n„To boli, własny bart udaje” – brat* (czytasz to po napisaniu kilka razy zanim publikujesz?)\nOgólnie interpunkcja śpiewa i tańczy, a i literówki się zdarzają. Wrzucaj w jakiś wspomagacz, typu ortograf.pl przed publikacją (można się tam wiele nauczyć).\n„Szkoda, że mnie tym rani jak chuj…” – zastosowanie wulgaryzmów w tekście wymaga pewnego wyczucia, bardzo łatwo można przegiąć, tekst trąca nastoletnim uniwersum, a kiedy tematykę szkolna, pierwszych miłości, opowieści o rodzinie (brat, mam, tata) połączysz z rzucaniem kurwami jak motocyklista w barze, to robi się to niesmaczne\n„Brad pchnął mnie z taką siłą” (?)\nOk, nie oceniam. Musisz się bardziej przyłożyć.


Podkategoria: Sprzęt RTV - strona 1 - E-Kategoria.pl - katalog stron internetowych\nSztućce Amefa »\nWspaniały Serwis Obiadowy to istotny komponent jadalni. Nie tylko stwarza szczególny klimat. To kosztowne Serwisy Obiadowe na długie lata. Odkryj niepospolity Serwis Obiadowy w witrynie zestawów z Porcelany Lubiana. Zdobędziesz go dziś w zachęcającej cenie. Sugerujemy do wyboru też kunsztowne kolekcje Sztućców Amefa lub Sztućców Gerlach. A może wybierasz współczesne w formie? Każdy kto uwielbia piękne przedmioty, jest w stanie zakupić je natychmiast u nas. Zatwierdzamy znakomitą jakość tych wyrobów.


Bezdech u niemowląt - ofeminin\nZobacz, co Twoi znajomi czytali w ofeminin.pl!\tBezdech u niemowląt, to ustanie oddechu u najmłodszych, które najczęściej ma miejsce w nocy (dlatego też często określany jest mianem bezdechu nocnego). Niestety, jego konsekwencje są często tragiczne...\nBezdech u niemowląt © jupiterimages.comGdy następuje bezdech u niemowląt, a więc gdy do organizmu przestaje być dostarczany tlen, zostaje zakłócona wentylacja organizmu, a w krwi i tkankach pojawia się dwutlenek węgla. Sytuacja jest niestety bardzo poważna, bowiem bezdech u niemowląt może doprowadzić do śmierci przez uduszenie. Taki tragiczny obrót sytuacji nazywany jest często „śmiercią łóżeczkową”, lub też „nagłą śmiercią łóżeczkową”. Nagłą, bowiem w większości przypadków rodzice są przekonani, że ich dziecku absolutnie nic nie dolega - wcześniej nie występują bowiem żadne objawy choroby, które mogłyby ich zaniepokoić. Śmierć przychodzi więc nagle i jest ogromnym szokiem. Czasem rzeczywiście nie posiada ona żadnej przyczyny chorobowej.\nJedną z najoczywistszych przyczyn bezdechu są problemy układu oddechowego, np. niedrożne drogi oddechowe. Do bezdechu może także dojść wskutek przedawkowania leków, lub zbytniego wyziębienia organizmu. Inna przyczyna bezdechu to porażenie mięśni oddechowych. Bezdech u niemowląt może też być spowodowany niewykształconym do końca mechanizmem oddychania, z czym mamy do czynienia zwłaszcza w przypadku wcześniaków. Bezdech u niemowląt - profilaktyka


NFZ, Dopiewo - Sprawdź opinie i umów wizytę online\n„Lekarz nie dopuszcza do nas nawet myśli, że to, co się dzieję w gabinecie, jest czymś dziwnym, wstydliwym. Pełen komfort wizyty, przy wszystkim nawet rady na 'marginesie'. Gdyby ktoś miał jakieś obawy przed odwiedzeniem tego rodzaju specjalisty - nie musi. Polecam, chwila miłej rozmowy i problemy z głowy.” „Lekarz nie dopuszcza do nas nawet myśli, że to, co się dzieję w gabinecie, jest czymś dziwnym, wstydliwym. Pełen komfort wizyty, przy wszystkim nawet rady na 'marginesie'. Gdyby ktoś miał jakieś obawy przed odwiedzeniem tego rodzaju specjalisty - nie musi. Polecam, chwila miłej rozmowy i problemy z głowy.” …więcej\n„Pani Doktor jest bardzo kompetentna i zaangażowana, w dodatku przesympatyczna i pełna empatii. Szczerze polecam.” „Pani Doktor jest bardzo kompetentna i zaangażowana, w dodatku przesympatyczna i pełna empatii. Szczerze polecam.” …więcej\n„Pani doktor nie zbagatelizowała objawów naszego synka i już od pierwszej wizyty włączyła właściwe leczenie. Pozostajemy pod jej opieką ponad pół roku i jesteśmy bardzo zadowoleni, zdecydowanie polecam” „Pani doktor nie zbagatelizowała objawów naszego synka i już od pierwszej wizyty włączyła właściwe leczenie. Pozostajemy pod jej opieką ponad pół roku i jesteśmy bardzo zadowoleni, zdecydowanie polecam” …więcej\n„Pani Doktor z bardzo dobrym podejściem, pierwszy raz spotkałam się z sytuacją, gdzie lekarz nie leczy w ciemno antybiotykami- Pani doktor zleciła test na grypę i morfologię by poprzeć swoje przypuszczenia. Po wizycie bezproblemowa konsultacja wyników i przepisana recepta. Jestem zadowolona z wizyty, na pewno jeszcze kiedyś skorzystamy z pomocy Pani doktor :)” „Pani Doktor z bardzo dobrym podejściem, pierwszy raz spotkałam się z sytuacją, gdzie lekarz nie leczy w ciemno antybiotykami- Pani doktor zleciła test na grypę i morfologię by poprzeć swoje przypuszczenia. Po wizycie bezproblemowa konsultacja wyników i przepisana recepta. Jestem zadowolona z wizyty, na pewno jeszcze kiedyś skorzystamy z pomocy Pani doktor :)” …więcej\n„Jestem świeżo po ablacji, którą wykonał Pan Doktor.Zabieg był długi ale skuteczny. Czuję się b. dobrze ( inna bajka jak przed zabiegiem). Dziękuję Panie Doktorze, b. dziękuję.” „Jestem świeżo po ablacji, którą wykonał Pan Doktor.Zabieg był długi ale skuteczny. Czuję się b. dobrze ( inna bajka jak przed zabiegiem). Dziękuję Panie Doktorze, b. dziękuję.” …więcej\n„Wizyta u doktora miło mnie zaskoczyła, bo po raz pierwszy spotkałam okulistę z "prawdziwego zdarzenia". Lekarz bardzo uprzejmy, profesjonalny, poświęcający dużo czasu dla pacjenta.Wywiad i badania w pełnym zakresie. Lekarz odpowiedział na moje pytania oraz dokładnie wszystko wytłumaczył. Postawił dobrą diagnozę i ustalił właściwe leczenie za co jestem bardzo wdzięczna. Bardzo, bardzo dziękuję!!!! Lidia” „Wizyta u doktora miło mnie zaskoczyła, bo po raz pierwszy spotkałam okulistę z "prawdziwego zdarzenia". Lekarz bardzo uprzejmy, profesjonalny, poświęcający dużo czasu dla pacjenta.Wywiad i badania w pełnym zakresie. Lekarz odpowiedział na moje pytania oraz dokładnie wszystko wytłumaczył. Postawił dobrą diagnozę i ustalił właściwe leczenie za co jestem bardzo wdzięczna. Bardzo, bardzo dziękuję!!!! Lidia” …więcej\n„Świetny specjalista i super podejście do dziecka. Jeśli nie ma potrzeby podawać dziecku antybiotyku to na pewno nie będzie nim niepotrzebnie obciążać dziecka. Bardzo polecam!” „Świetny specjalista i super podejście do dziecka. Jeśli nie ma potrzeby podawać dziecku antybiotyku to na pewno nie będzie nim niepotrzebnie obciążać dziecka. Bardzo polecam!” …więcej


wcielenie boga i zbawienie człowieka\nWarszawskie Studia Teologiczne\nZłota reguła soteriologii patrystycznej\nTreść: 1. Ireneusz z Lyonu; 2. Klemens Aleksandryjski i Orygenes; 3. Atanazy Aleksandryjski; 4. Grzegorz z Nazjanzu; 5. Leon Wielki; 6. Maksym Wyznawca; Zakończenie.\n„Bóg stał się człowiekiem, aby człowiek stał się Bogiem”– to znana formuła teologiczna, przypisywana różnym autorom wczesnochrześcijańskim: Ireneuszowi z Lyonu,\nAtanazemu, Ojcom Kapadockim, Maksymowi Wyznawcy, a spotykana także w późniejszej tradycji. Stwierdzenie to, chociaż wydaje się paradoksalne, nie jest tylko zwykłą grą\nsłów. Wyraża jedną z głównych myśli teologicznych Ojców Kościoła, stanowi kluczowe\nstwierdzenie w nauce wczesnochrześcijańskiej na temat zbawieniu. Można ją nazwać\n„złotą regułą soteriologii patrystycznej”.\nMaksyma ta mówi o wcieleniu, o jego celu i skutkach („Bóg stał się człowiekiem,\naby...”), ale podkreśla też godność, jaką człowiek otrzymał wraz z przyjściem Syna Bożego na ziemię („aby stał się Bogiem”). Niewątpliwie, wyrażona jest w niej zasadnicza\ntreść również Wielkiego Jubileuszu, stąd warto ją przypomnieć.\nJest ona godna uwagi także dlatego, że chętnie cytują ją współczesne opracowania,\nzarówno popularne, jak i naukowe. Podają je także: Katechizm Kościoła Katolickiego z\n1992 roku (powołuje się na Ireneusza i Atanazego)1 oraz dokumenty Międzynarodowej\nKomisji Teologicznej (jako cytat ze św. Atanazego)2.\nNie zawsze jednak reguła ta, a zwłaszcza stwierdzenie: „aby człowiek stał się Bogiem”, spotykała się ze zrozumieniem i pozytywnym przyjęciem. Adolf Harnack upatrywał w niej typowe wyrażenie greckie i jeden z dowodów hellenizacji chrześcijaństwa.\nHans Küng podkreślał, że wskazuje ona fałszywy kierunek pragnień człowieka: bardziej\nNr 460: „Słowo stało się ciałem, aby uczynić nas uczestnikami Boskiej natury (2 P 1,4). ‘Taka jest\nracja, dla której Słowo stało się człowiekiem, Syn Boży Synem Człowieczym: aby człowiek, jednocząc\nsię ze Słowem i przyjmując w ten sposób synostwo Boże, stał się synem Bożym’ (Św. IRENEUSZ, Adversus haereses III,19,1). ‘Istotnie, Syn Boży stał się człowiekiem, aby uczynić nas Bogiem’” (Św. ATANAZY, De incarnatione 54,3: PG 25, 192B).\nDokument tej Komisji z 1981 roku stwierdza: „Słowo Boże stało się człowiekiem, aby człowiek stał się Bogiem (św. ATANAZY, De incarnatione 54,3). Ten aksjomat soteriologii Ojców Kościoła, przede wszystkim Ojców greckich, jest dzisiaj z różnych powodów odrzucany” (Od wiary\ndo teologii. Dokumenty Międzynarodowej Komisji Teologicznej 1969-1996, red. J. KRÓLIKOWSKI,\nKraków 2000, 141).\nnaturalne jest bowiem dążenie do jego „uczłowieczenia”, a nie przebóstwienia. W tym\nkontekście stawiał pytanie: „Czy dzisiaj rozumny człowiek chciałby jeszcze stać się Bogiem”3. Wreszcie, zarzucano, że jest to wyrażenie niejednoznaczne czy nie biblijne, albo\nteż typowe jedynie dla teologii wschodniej.\nCelem tego opracowania jest przypomnienie patrystycznych źródeł tej reguły. Nie\nchodzi o omówienie związanej z nią nauki Ojców Kościoła o „przebóstwieniu” czy o celu\nwcielenia: tematy te wymagałyby obszernego studium. Zadanie jest o wiele skromniejsze:\nwskazać główne miejsca, w których formuła ta - lub jej podobna - jest użyta, nadto przytoczyć kontekst jej pojawienia się w poszczególnych pismach, aby lepiej zrozumieć wymowę tego stwierdzenia, jego znaczenie i głębię.\n1. Ireneusz z Lyonu\nRozważanie należy zacząć od św. Ireneusza, któremu najczęściej przypisywane jest\npierwsze sformułowanie „złotej reguły”. W rzeczywistości, można odnaleźć kilka podobnych maksym w jego głównym dziele Zdemaskowanie i odparcie fałszywej gnozy (najczęściej cytowanym jako Adversus haereses).\nNajważniejsze pojawia w kontekście polemiki z ebionitami, według których Jezus był\ntylko „człowiekiem narodzonym z Józefa”. Biskup Lyonu bronił bóstwa Chrystusa, podkreślając, że jedynie słowo Boże, które stało się ciałem, mogło przynieść zbawienie. Jeżeli ktoś\nodrzuca bóstwo Chrystusa, neguje wcielenie Słowa Bożego, a przez to pozbawia się dobrodziejstw stąd wynikających. O jakie dobrodziejstwa chodzi? Ireneusz wylicza: „wstępowanie do Boga”, „udział w niezniszczalności i nieśmiertelności”, „życie wieczne”. Wszystkie\nte łaski streszczają się jednak w „darze przyjęcia za synów”, czyli w „łasce” wyrażonej w\nsłowach Psalmu: Ja rzekłem: bogami jesteście i wszyscy synami Najwyższego (81/82, 6). W\ntym kontekście autor podaje następującą maksymę, która podsumowuje jego wywód na\ntemat celu i roli wcielenia:\n„Bo dlatego Słowo Boże stało się człowiekiem, a Syn Boży Synem człowieczym,\nżeby człowiek łącząc się ze Słowem i przyjmując przybranie, stał się synem Bożym4.\nTo syntetyczne zdanie w wielu opracowaniach cytowane jest jako omawiana reguła.\nWskazuje ono, że wcielenie nastąpiło po to, by człowiek mógł złączyć się z Bogiem i\nprzyjąć usynowienie, a więc „stać się synem Bożym” (nie: bogiem). Niewątpliwie, biskup Lyonu wykorzystuje tu myśl z Prologu św. Jana, że wcielenie Słowa (J 1,14) jest\npodstawą przybrania za synów (1,12). Nawiązuje też do nauki św. Pawła o Bożym dziecięctwie (hyiothesia). Opierając się na tych biblijnych źródłach, właśnie „przybranie za\nKrytyczne opinie na temat tej reguły i nauki o „przebóstwieniu”, zob. Ch. SCHÖNBORN, "Über die\nrichtige Fassung des dogmatischen Begriffs der Vergöttlichung des Menschen", Freiburger Zeitschrift\nfür Philosophie und Theologie 34(1987) 3-47, zwłaszcza ss. 4-21; TENŻE, Przebóstwienie, życie i śmierć,\ntłum. W. Szymona, Poznań: W drodze 2001, 37-38.\nEis touto gar ho Logos anthropos kai Hyios anthropou ho Hyios tou Theou, hina ho anthropos\nchoresas ton Logon kai ten hyiothesian labon, genetai hyios tou theou (św. IRENEUSZ, Adversus haereses\nIII,19,1, SCh 221, Paris 1974, 347, tłum. W. Myszor, [w:] Św. IRENEUSZ Z LYONU, Bóg w ciele i krwi,\ntłum. W. Myszor, BOK 16, Kraków: Wydawnictwo M 2001, 21).\nsynów” wymienia on najczęściej jako cel wcielenia. Powyższe zdanie dobrze więc streszcza jego nauczanie.\nPodobne wyrażenie pojawia się także w polemice z gnostykami, którzy nie tylko odrzucali wartość świata, materii i stworzenia, ale negowali także rzeczywistość wcielenia.\nBy odpowiedzieć na te poglądy, biskup Lyonu ukazuje wizję historii zbawienia, w której\nkonsekwencje grzechu Adama są pojęte jako oddalenie się od Boga i utrata nieśmiertelności. Chrystus natomiast dokonuje dzieła „rekapitulacji”, odnowienia ludzkości: przez\nswe przyjście na ziemię podnosi człowieka i przywraca mu nieśmiertelność. Powstaje\nprzez to szczególna relacja bliskości i więzi z Bogiem, którą najlepiej oddaje wyrażenie:\n„przybrane synostwo”. Stąd Ireneusz mówi:\n„Syn Boży stał się człowiekiem, abyśmy zostali przez Niego przyjęci za synów”5.\nJako cel wcielenia ponownie wymienione jest „usynowienie”. Polega ono nie tylko na\nuznaniu za synów, ale jest czymś więcej: uczestnictwem w życiu Bożym. We wcieleniu\ndokonuje się bowiem przedziwna zamiana: Syn Boży staje się tym, czym my jesteśmy:\nsubstancją ziemską i śmiertelną, aby uczynić nas tym, czym On sam jest, nieśmiertelny i\nniezniszczalny. Zamiana ta staje się możliwa dzięki zjednoczeniu Słowa Bożego i człowieka w jednym ciele. Zjednoczenie to było konieczne, aby Słowo mogło przekazać\nczłowiekowi swe własne atrybuty: nieśmiertelność i niezniszczalność, i aby człowiek\nmógł w nich uczestniczyć. Wyraża to Ireneusz w pięknym stwierdzeniu:\n„[Słowo Boże] Jezus Chrystus, nasz Pan, z powodu niezmierzonej miłości stał się\ntym, czym my jesteśmy, aby uczynić nas tym, czym On jest”6.\nCytowane wyżej trzy zdania najbardziej przypominają złotą regułę: mają tę samą symetryczną strukturę, treść i podobne brzmienie. Można wyliczać inne formuły, mające\nniemal postać złotych maksym, jakie pojawiają się w dziele Adversus haereses Ireneusza\ni wyrażają cel („aby”, „ażeby”) wcielenia Słowa Bożego: „Słowo na nowo ustanowiło\nswoje przyjście w ciele, aby człowieka, który oddalił się od Boga, doprowadzić znów do\nBoga” (III,10,2); „nasz Pan Jezus Chrystus w ostatnich dniach stał się człowiekiem wśród\nludzi, aby koniec zjednoczyć z początkiem, to jest człowieka z Bogiem” (IV,20,4); „trzeba było, aby ten, który zamierzał uśmiercić grzech i wykupić człowieka z jego śmiertelnej\nwiny, stał się tym, czym był ów człowiek, to jest człowiekiem uwięzionym w niewoli\nprzez grzech i pochwyconym przez śmierć, aby w ten sposób przez człowieka został zabity grzech, a człowiek był wolny od śmierci” (III,18,7); „dlatego Słowo Boże stało się\nczłowiekiem i Synem Człowieczym, ażeby przyzwyczaić ludzi do przyjmowania Boga i\nżeby Bóg, według upodobania Ojca, przyzwyczajał się do zamieszkania w człowieku”\n(III,20,2); „Bóg przyjął człowieka, aby człowiek oddał się Bogu” (III,18,7); „[Słowo Boże] upodobniło się do człowieka, a człowieka upodobniło do siebie” (AH V,16,2).\nOto więc różne motywy wcielenia: przybranie za synów, przywrócenie jedności z Bogiem, odzyskanie utraconych darów, przyzwyczajenie człowieka do „przyjmowania” Boga, upodobnienie do Niego, udział w nieśmiertelności i niezniszczalności.\nFilius Dei hominis Filius factus, ut per eum adoptionem percipiamus (AH III,16,3, SCh 211, 289).\nPropter immensam suam dilectionem factus est quod sumus nos, uti nos perficeret esse quod est ipse (AH V, Przedmowa, SCh 153, 4).\nWymieniając te motywy, Ireneusz nie używa natomiast wyrażenia: „aby człowiek stał\nsię bogiem”. Należy jednak postawić pytanie, czy taka formuła była w ogóle dla niego\nmożliwa? Niewątpliwe unikał on podobnych wyrażeń w kontekście polemiki z gnostykami, którzy mówili o boskiej cząstce człowieka i jej powrocie do praboskości. Z drugiej\nstrony, nie wahał się odnosić do ludzi terminu „bogowie”, pojawiającego się w Starym\nTestamencie. I tak, werset Psalmu 81/82,1: Bóg pośrodku bogów sąd odbywa, interpretuje następująco: bogami są ci, którzy „otrzymali przybranie za synów”7. Podobny sens nadaje stwierdzeniu: Pan, Bóg bogów, przemówił i wezwał ziemię (Ps 49/50,1). Wyjaśnia je\nbowiem: „A kim są owi bogowie? Tymi, do których powiedział: Ja rzekłem: bogami jesteście i wszyscy synami Najwyższego (Ps 81/82,6). To są ci, którzy otrzymali łaskę przybrania za synów, dzięki której wołamy: Abba, Ojcze!” (Rz 8,15)8.\nNazwa „bogowie” może więc odnosić się do ludzi, którzy otrzymali łaskę usynowienia, czyli wspólnoty z Bogiem. Jest to jednak dar, jaki należy przyjąć w wolności\n(Bóg szanuje tę wolność – wciąż podkreśla Ireneusz). Dlatego nawiązanie więzi ze\nStwórcą staje się celem ludzkiego życia. Człowiek jest powołany do tego, by wzrastał,\nczynił postępy, dojrzewał, przyzwyczajał się do przyjmowania Słowa. Musi stać się w\npełni dojrzałym, aby móc „uczestniczyć w chwale Bożej”: „jak może być ktoś bogiem,\nkto nie jest jeszcze człowiekiem? Jak może ktoś być doskonałym, kto dopiero co został\nstworzony? [...] Trzeba najpierw zachować porządek ludzki, a potem uczestniczyć w\nPrzytoczone stwierdzenia wskazują, że Ireneusz nie unika wyrażenia „bogowie”.\nOkreśla nim tych, „którzy otrzymali łaskę przybrania za synów”. Nigdy jednak autor Adversus haereses nie mówi dosłownie, że Bóg stał się człowiekiem po to, by człowiek „stał\nsię Bogiem” (jedynie: „synem Bożym”, chociaż wyrażenie to ma znaczenie niemal identyczne, jak poprzedni zwrot).\nTak więc, mimo, że u biskupa Lyonu pojawia się wiele formuł zbliżonych do „złotej\nmaksymy”, najbliższa jest ta, która mówi, że celem wcielenia jest „usynowienie” i którą\nw formie skróconej można zapisać: „Syn Boży stał się Synem człowieczym, aby człowiek\nmógł stać się synem Bożym”.\n2. Klemens Aleksandryjski i Orygenes\nDwaj wielcy pisarze aleksandryjscy zazwyczaj nie są cytowani jako autorzy reguły soteriologicznej. Tym niemniej warto przytoczyć niektóre ich sformułowania, mające zbliżone brzmienie. Obaj autorzy mieli bowiem wielkie zasługi w rozwoju teologii wcielenia,\njak też w kształtowaniu terminologii teologicznej.\nKlemens chętnie podkreślał rolę Słowa Bożego (Logosu), które stało się ciałem. Przyniosło ono ratunek, odrodzenie, zbawienie. Podstawowym motywem, podobnie jak u Ireneusza, jest także obdarowanie synostwem Bożym. Dzięki wcieleniu człowiek może\nqui adoptionem perceperunt (AH III,6,1, SCh 211, 66).\nqui adoptionis gratia adepti sunt (Adversus haereses III,6,1, SCh 211, 68).\nAdversus haereses IV,39,2, tłum. W. Myszor, BOK 16, 89.\n„stać się synem Bożym”, ale także – mówi Klemenes - „stać się Bogiem”. To nowe wyrażenie pojawia się w pierwszym rozdziale jego apologii Zachęta Greków, w zdaniu:\n„Słowo Boże stało się człowiekiem, abyś ty także nauczył się od człowieka, w jaki\nsposób będąc człowiekiem, możesz stać się Bogiem”10.\nNowym akcentem jest nie tylko wyrażenie: „stać się Bogiem”, ale sposób przemiany\nczłowieka. Dla Klemensa, Chrystus jest przede wszystkim wychowawcą i nauczycielem,\nktóry w swym miłosierdziu nieustannie zachęca do wejścia na drogę zbawienia: napomina, nawraca, zachęca, poprawia naszą duszę, objawia Boży zamysł i przez to daje sposobność uczestniczenia w Boskim życiu. Chodzi o proces przyjęcia życia Bożego, który\ndokonuje się dzięki nauczaniu, poznaniu, wiedzy. Przy czym nie chodzi o wiedzę pojęciową, statyczną czy intelektualną, ale o „pedagogię” człowieka, która wiedzie go przez\nkolejne etapy: od dobrych czynów do wiary i miłości, a więc jedności z Bogiem i podobieństwa z Nim11. Stąd można powiedzieć, że Syn Boży stał się człowiekiem i przyniósł\nna świat boską naukę, aby człowiek mógł „stać się Bogiem”. Przemianę tę Klemens nazywa także – po raz pierwszy w piśmiennictwie chrześcijańskim - „przebóstwieniem”.\nPonownie chodzi o proces, który dokonuje się dzięki wiedzy i poznaniu, jakie przyniosło\nSłowo wcielone: „Ono daje nam naprawdę wielkie, boskie i nieutracalne dziedzictwo\nOjca, przebóstwiając (theopoion) człowieka niebiańską nauką”12.\nPodobną myśl i wyrażenia odnajdujemy u drugiego wielkiego pisarza aleksandryjskiego, Orygenesa:\n„W Jezusie po raz pierwszy natura boska połączyła się z ludzką po to, by natura\nczłowieka przez uczestnictwo w bóstwie stała się boska - nie tylko w samym Jezusie, lecz również we wszystkich z wiarą przyjmujących sposób życia, którego\nnauczył Jezus i który prowadzi do przyjaźni z Bogiem i do zjednoczenia z Nim\nkażdego, kto dostosował swe życie do wskazań Jezusa”13.\nNatura człowieka staje się więc boska (thea) – najpierw w Chrystusie, a następnie w\ntych, którzy przez wiarę i sposób życia, jakiego nauczył Jezus, dochodzą do przyjaźni z\nBogiem i zjednoczenia z Nim.\nTe dwa cytaty z Klemensa i Orygenesa pokazują wystarczająco, że autorzy aleksandryjscy wprowadzili nowe słownictwo: „stać się bogiem”, „przebóstwienie”, „natura ludzka\nstaje się boska”. Terminy te starali się oni jednak stosować w sposób adekwatny. Stąd Orygenes zwracał uwagę na znaczenie słowa „Bóg”. W sensie właściwym odnosi się ono jedynie do Ojca, Syna i Ducha Świętego. Może jednak być używane także w znaczeniu „wtór10\nHo logos tou theou anthropos genomenos, hina kai sy para anthropou mathes, pe pote ara anthropos genetai theos (Zachęta Greków I,8,4, tłum. J. Sołowianiuk, PSP 44, Warszawa 1988, 123; SCh\n2, 63). Oczywiście, w pismach Klemensa można odnaleźć wiele zdań, które mówią o celu wcielenia i\nprzyjmują formę podobną do złotej maksymy, np. „Dlatego [Syn Boży] stał się człowiekiem, dlatego z\nwłasnej woli wycierpiał los człowieczy, aby przyjąwszy na siebie miarę niemocy nas - ludzi, których\numiłował, udzielić nam w zamian miary swojej mocy” (Który człowiek bogaty może być zbawiony 37,\ntłum. J. Czuj, MBOK 2, Kraków – Ząbki 1995, 104).\nZob. I.-H. DALMAIS, art. Divinisation, II. La patristique grecque, DSp 3, Paris 1957, 1378.\nZachęta Greków XI, 114,4, tłum. J. Sołowianiuk, 196, SCh 2, 183.\nPrzeciw Celsusowi III,28, tłum. S. Kalinkowski, wyd. 2, Warszawa 1986, 155; SCh 136, 68.\nnym” czy „nadzwyczajnym” (abusive): wtedy dotyczy wiernych, którzy „nazywają się tak\ndzięki łasce Bożej”14. Określa też tych, do których zostało skierowane słowo Boże, zgodnie\nz Ewangelią św. Jana: Odpowiedział im Jezus: Czyż nie napisano w waszym Prawie: Ja\nrzekłem: Bogami jesteście? Jeżeli Pismo nazywa bogami tych, do których skierowano słowo\nBoże... (10,34-35)15. Wreszcie, wyraża ono uczestnictwo w atrybutach Logosu, takich jak\nżycie, mądrość, nieśmiertelność, świętość. Jest bowiem tylko jeden Bóg – stwierdza Orygenes - ale „prócz prawdziwego Boga istnieje wielu bogów, a to dzięki uczestnictwu w Bogu”\n(te metoche tou theou)16. Ludzie mogą więc być obdarzeni nazwą „bogów” z racji na\nuczestnictwo w dobrach wiecznych. Nie są jednak bogami „z natury”17, nie mogą też porównywać się swą mocą czy potęgą z jedynym Bogiem18. Właśnie ich tragedia zaczyna się\nwtedy, gdy ulegają pokusie dorównania Stwórcy i chcą tego dokonać poza Nim: „tak jak\nBóg będziecie znali dobro i zło” (Rdz 3,5). Ponieważ nie są „bogami” z natury, mogą też\nutracić łaskę nieśmiertelności i „pomrzeć jak ludzie”19.\nPisarze aleksandryjscy dopuszczają zatem możliwość nazywania ludzi „bogami” (stąd\nmożliwa staje się formuła: „stać się bogiem”). Wprowadzają też na stałe do języka chrze14\n„Pismo nie porównuje Boga z pogańskimi posągami albo z demonami, które bezprawnie uzurpują\nsobie nazwę bogów, lecz bogami nazywa tych, którzy nazywają się tak dzięki łasce Bożej. Pismo mówi o\nnich: Bóg stanął na zgromadzeniu bogów” (Homilie o Księdze Wyjścia 6,5, tłum. S. Kalinkowski, PSP\n31, Warszawa 1984).\n„Wyraz Bóg oznacza głównie Tego, od którego wszystko, przez którego wszystko i w którym\nwszystko (Rz 11,36), a zatem wyraźnie określa moc i naturę Trójcy. Wszelako, jeśli tak można powiedzieć, we wtórnym znaczeniu (abusive) Pismo przenośnie nazywa „bogami” również tych, do których\nskierowano Słowo Boże (por. J 10,35); potwierdza to Zbawiciel w Ewangelii. Okazuje się, że wyrazem\ntym określane są także potęgi niebieskie, bo Pismo mówi: Bóg stanął na zgromadzeniu bogów, pośrodku\nbogów sąd odbywa (Ps 82,10). Po trzecie wreszcie, już nie przenośnie fałszywymi ‘bogami pogan’ nazwane są demony; powiada wszak Pismo: Wszyscy bogowie pogańscy to demony (Ps 96,5) (Komentarz\ndo Pieśni nad pieśniami, Prolog 4, tłum. S. Kalinkowski, Kraków 1994, 17; por. SCh 375, Paris 1991,\n114-115 (nowy podział tekstu, fragment ten występuje jako Prolog 2,34).\nKomentarz do Ewangelii św. Jana 2,3(19), tłum. S. Kalinkowski, PSP 28, Warszawa 1981, 103,\nSCh 120, Paris 1966, 218.\n„Możesz znaleźć w Piśmie wiele innych miejsc, w których jest mowa o bogach... ale naprawdę jeden Bóg jest Bogiem... pozostałym zaś bogom, którzy przez Niego zostali stworzeni, nazwę tę nadała nie\nnatura, ale łaska” (contulit nomen istud non natura, sed gratia), Homilie o Księdze Wyjścia 8,2, tłum.\nS. Kalinkowski, PSP 31,1, Warszawa 1984, 224, SCh 321, 248.\n„W zdaniu: Któż spośród bogów jest podobny Tobie (Wj 15,11), Pismo nie porównuje Boga z pogańskimi posągami albo z demonami, którzy bezprawnie uzurpują sobie nazwę bogów, lecz bogami\nnazywa tych, którzy zwą się tak dzięki łasce Bożej i dzięki związkowi z Bogiem (per gratiam et participationem Dei dii appellantur). Pismo mówi o nich: Ja rzekłem: Jesteście bogami (Ps 81,6), oraz Bóg\nstanął na zgromadzeniu bogów (Ps 81,1). Jednakże chociaż oni są zdolni do przyjęcia Boga i, jak się\nwydaje, przez łaskę (per gratiam) zostali obdarzeni tym nazwaniem, to przecież żaden z nich nie jest\npodobny do Boga w zakresie potęgi i natury (vel in potentia vel in natura)... owo podobieństwo pochodzi z łaski, a nie z natury” (non ad naturam, sed ad gratiam) (Homilie o Księdze Wyjścia 6,5, tłum.\nS. Kalinkowski, 202-203; SCh 321, 182-184).\n„Ustąpi zawiść, niezgoda i pozostałe namiętności, i grzechy, a my przestaniemy postępować tylko\npo ludzku i będziemy zdolni usłyszeć od Boga: Ja rzekłem: Jesteście bogami i wszyscy – Synami Najwyższego (Ps 81,6) lub samego Chrystusa, gdyż nie będziemy czynić tego, z powody czego by nam powiedziano: Lecz pomrzecie jak ludzie” (Ps 81,7) (Komentarz do Ewangelii według Mateusza 17,19, tłum.\nK. Augustyniak, ŹrMT 10, Kraków 1998, 346).\nścijańskiego termin „przebóstwienie”20, które przejmie Atanazy, pisarze kapadoccy i późniejsi autorzy. Jednocześnie nie zacierają oni ani nie minimalizują różnicy między Bogiem i\nczłowiekiem. Są świadomi właściwego i przenośnego użycia słowa „Bóg”21. W pełni uznają transcendencję Boga, a przebóstwienie traktują jako łaskę, jaka stała się możliwa jedynie\ndzięki Bożemu miłosierdziu, wyrażonemu w cudzie wcielenia Słowa Bożego.\n3. Atanazy Aleksandryjski\nPo Ireneuszu, drugim autorem, któremu najczęściej przypisuje się formułę „Bóg stał się\nczłowiekiem, aby człowiek stał się Bogiem”, jest św. Atanazy Aleksandryjski (ok. 295-373),\nznany obrońca nicejskiego wyznania wiary przeciwko poglądom ariańskim.\nFormułę tę wiąże się najczęściej z jego traktatem O wcieleniu. To jedno z pierwszych\nzachowanych pism autora aleksandryjskiego, stosunkowo niewielkiej objętości, ale uważane za najbardziej oryginalne w jego dorobku i chyba najczęściej czytane. Powstało około 335 roku i nie zawiera jeszcze żadnych wyraźnych odniesień do sporów ariańskich.\nSkupia się na roli, jaką w dziejach zbawienia ma przyjście Jezusa na świat. Atanazy stara\nsię podać uzasadnienie wiary we wcielenie, mówi o jego celu. Podkreśla z jednej strony\nsłabość człowieka, który sam nie jest w stanie się zbawić, z drugiej zaś, boską inicjatywę\nSłowa wcielonego, które przywraca człowiekowi godność i wywyższa go. Pismo wylicza\nskutki wcielenia: gładzi ono grzech, przywraca poznanie Boga i odnawia obraz Boga,\nwreszcie zespala człowieka ze Stwórcą i zapewnia mu nieśmiertelność. W tym kontekście\npojawia się słynne zdanie:\n„[Słowo] się wcieliło, żebyśmy zostali ubóstwieni”22.\nJest ono najczęściej cytowane w formie: „Syn Boży stał się człowiekiem, aby uczynić\nnas Bogiem”23. Tłumacz traktatu O wcieleniu, Michał Wojciechowski słusznie zwraca\nuwagę, że parafraza ta nie jest zbyt ścisła. W tekście Atanazego między orzeczeniami nie\nma tego rodzaju ścisłej symetrii. Nie chodzi też o to, by człowiek „stał się bogiem”, lecz,\nby jak „bóg” został wyniesiony do godności. Ale maksyma: „Słowo się wcieliło, żebyśmy\nzostali ubóstwieni” stanowi także „formułę efektowną”24.\nFaktem jest, że w tekście tym, dotyczącym Słowa Bożego (Logosu), Atanazy używa\nterminu enenthropesen – uczłowieczyło czy wcieliło się, a nie: anthropos gegone, tj.: stało\nsię człowiekiem. Nie stosuje też wyrażenia „stać się Bogiem”, ale „ubóstwić” (theopoieo).\nWłaśnie od Klemesa pojawia się termin theopoiein (przebóstwić) i jego różne formy, por. G.W.H. LAM1982, 630n.\nPE, A Patristic Greek Lexicon, wyd. 6, Oxford\nOrygenes zauważa, że w nazwie „Bóg”, występującej w funkcji podmiotu, używa się rodzajnika\nalbo go pomija. Jeżeli jest on użyty (ho Theos), wtedy słowo wskazuje na jedynego Boga. Rodzajnik\nbowiem w języku greckim ma znaczenie indywidualizujące, wyróżnia jedną rzecz albo osobę spośród\ninnych osób lub rzeczy tego samego gatunku (Komentarz do Ewangelii według św. Jana 2,2(13), tłum.\nS. Kalinkowski, PSP 28, Warszawa 1981, 102).\nAutos gar enanthropese, hina hemeis theopoiethomen (O Wcieleniu Słowa 54,3, tłum. M. Wojciechowski, PSP 61, Warszawa 1998, 73; SCh 199, 458).\nTak podaje je także polska wersja Katechizmu Kościoła Katolickiego z 1992 r.\nATANAZY, O Wcieleniu Słowa, PSP 61, 73, przyp. 237.\nWarto zwrócić uwagę na ten ostatni czasownik, gdyż jest on typowy dla tego autora.\nStosuje go, podobnie jak Klemens Aleksandryjski, w sensie chrześcijańskim, ale także,\nby określić proces uznania ludzi za bogów w religii pogańskiej: w Grecji został „ubóstwiony” Asklepios (O wcieleniu 49,2), a senat rzymski „ubóstwiał” cesarzy (Przeciw\npoganom 9). Mówiąc jednak na ten temat, Atanazy podaje znaczące uwagi. Podkreśla, że\ntylko Bóg, który jest wieczny, ma możność ubóstwiania, a więc czynienia nieśmiertelnymi. Ludzie, którzy są śmiertelni, w sposób bezpodstawny i fałszywy ubóstwiają żywioły,\nzjawiska i osoby. Dziwnie więc działa senat rzymski, który zachowuje się jak gdyby miał\n„władzę ubóstwiania” i ogłasza, że cesarze są bogami oraz nakazuje oddawać im cześć.\nAleksandryjski autor dodaje: „Trzeba, by ubóstwiający sami byli bogami (...) Jeśli więc o\nktórych sami chcą, dekretują, że są oni bogami, trzeba, by sami przedtem byli bogami (...)\nSami umierając jak ludzie, dowodzą, że własna ich uchwała co do ubóstwionych przez\nnich jest fałszywa”25.\nZ rozumowania Atanazego wynikają dwa wnioski. Po pierwsze, „ubóstwienie” wiąże\nsię z obdarzeniem nieśmiertelnością i wiecznością. Identycznie wskazywał Ireneusz, u\nktórego wyrażenie „stać się synem Bożym” znaczy to samo, co udział w Boskiej niezniszczalności i nieśmiertelności, a także Orygenes, który „bogami” nazywał tych, którzy\n„uczestniczą” w boskich atrybutach Słowa. Tę samą treść wyraża atanazjański termin\nPo drugie, nieśmiertelnym może uczynić jedynie Ten, który sam jest nieśmiertelny i\nwieczny. Przebóstwienie dokonuje się więc mocą Boga, jest Jego łaską. Nie chodzi o\nubóstwienie człowieka przez człowieka czy też samoubóstwienie. Jest to bowiem przemiana, której może dokonać jedynie Bóg.\nGdy więc Atanazy stwierdza, że Słowo Boże „się wcieliło, żebyśmy zostali ubóstwieni”, to podkreśla, że Bóg przez wcielenie przemienił ludzką naturę, obdarzając ją nieśmiertelnością i niezniszczalnością.\nPodobne sformułowania pojawiały się w głównym dziele Przeciw arianom, napisanym prawdopodobnie około 340 roku. Polemizując z arianami, Atanazy dowodził, że\nChrystus musiał być prawdziwym Bogiem i prawdziwym Synem Bożym, aby nas zbawić.\nNie mógłby tego dokonać, gdyby był jedynie stworzeniem. Konieczne jest, aby ten, który\nod wieków był Bogiem, stał się człowiekiem. Stąd aleksandryjski autor podaje sentencję,\nktóra przypomina omawianą maksymę:\n[Słowo], będąc Bogiem, potem stało się człowiekiem, aby nas bardziej przebóstwić26.\nW zdaniu tym Atanazy ponownie stosuje termin „przebóstwić”, aby określić przemianę, jaka dokonała się dzięki wcieleniu Syna Bożego. Oczywiście, jest to tylko jeden z\nterminów używanych w takim kontekście. Mówiąc bowiem o nowej relacji pokrewieństwa człowieka z Bogiem stosuje on wiele równoważnych zwrotów: zbawienie, przyjęcie\nPrzeciw poganom 9, tłum. M. Wojciechowski, PSP 62, Warszawa 2000, 29.\nTheon on, hysteron gegonen anthropos, hina mallon hemas theopoiese (Przeciw arianom I,39, PG\n26,92C). W traktacie Przeciw arianom często pojawiają się formuły podobne: „Aby to się stało (tj. by\nludzie stali się dziećmi Bożymi), Słowo stało się Ciałem, by człowieka uczynić zdolnym do przyjęcia\nbóstwa” (dektikos theotetos) (I,59, PG 26,273A); „Człowiek nie zostałby przebóstwiony, gdyby Słowo,\nktóre stało się Ciałem, nie było z natury prawdziwym i właściwym Słowem Ojca” (II,70, 296B).\nza synów, przebóstwienie (theopoiesis)27, łaska, niezniszczalność (aftharsia). Niejednokrotnie łączy też terminy, mówiąc o „zbawieniu i przebóstwieniu”28 albo o „usynowieniu i\nprzebóstwieniu”29. Jeśli jednak wyrażenie „łaska” przydziela do opisu stanu człowieka\nprzed upadkiem, to terminy „przybranie za synów” czy „przebóstwienie” wiąże zawsze z\nwcieleniem i nadaje im podobne znaczenie.\nNowa sytuacja człowieka nie polega jednak tylko na przywróceniu go do stanu pierwotnej szczęśliwości, ale jawi się jako całkowita przemiana przewyższająca pierwsze\nstworzenie, jako postęp i ostateczna realizacja Bożego planu. Słowo staje się więc Ciałem, „aby nas bardziej (mallon) przebóstwić”.\nCharakterystyczna maksyma pojawia się także w liście do biskupa Adelfiosa:\n„[Syn Boży] stał się człowiekiem, aby przebóstwić nas w sobie”30.\nFormuła ta zawiera nowy element, istotny w nauczaniu św. Atanazego. Chrystus dokonuje przebóstwienia natury ludzkiej „w sobie”. Dzięki temu bowiem, że jest Bogiem,\nprzemienia On naturę ludzką, którą przyjął dla siebie. Jego przemienione człowieczeństwo staje się natomiast „zalążkiem”, „pierwocinami” przemiany powszechnej. Przyjął\nOn bowiem ciało Adama, aby uzdrowić całą ludzkość i „nas wszystkich”31 doprowadzić do zbawienia.\nRównież w traktacie O wcieleniu i przeciw arianom, wydanym wśród dzieł Atanazego, pojawia się znane sformułowanie:\n„I dlatego Syn Boży stał się synem człowieczym, aby synowie człowieka, to jest\nAdama, stali się synami Boga”32.\nAutorstwo tego traktatu jest przedmiotem dyskusji, obecnie raczej jest on przypisywany Marcelemu z Ancyry. Tym niemniej spotykamy w nim wyrażenia typowe dla biskupa\nAleksandrii: tylko Bóg może „przebóstwić”, Chrystus dokonuje wyniesienia ludzkiej\nnatury „w sobie” (rozdz. 12), „jest On Synem Bożym z natury, my zaś przez łaskę” i to\ndzięki łasce nazwani jesteśmy „synami i bogami” (rozdz. 12). Ta ostatnia teza jest szczególnie bliska Atanazemu, który w dziele Przeciw arianom wciąż przypominał, że jedynie\nChrystus jest Synem Bożym z natury, my zaś jesteśmy synami „z łaski”, jaką otrzymujemy dzięki wcieleniu33.\nAtanazy tylko trzy razy używa rzeczownika „przebóstwienie”, częściej natomiast czasownika\n„przbóstwić”, zob. G. MÜLLER, Lexicon Athanasianum, Berlin 1952, 628-629.\nhe soteria kai he theopoiesis (Przeciw arianom II, 70, PG 26,296B).\n„Wszyscy, którzy zostali nazywani synami i bogami, na ziemi czy w niebie, poprzez Słowo zostali\nusynowieni i przebóstwieni” (hyiopoiethesan kai etheopoiethesan (tamże I,39, PG 26,93A).\nGegone gar anthropos, hina hemas en heuato theopoiese (Ep. Ad Adelphium 4, PG 26,1077A).\nPor. „Dlatego [Słowo] przyjęło stworzone i ludzkie ciało, aby jako Stwórca je odnowić i w sobie\nprzebóstwić (en heauto theopoiese) i tak upodabniając nas do siebie, wszystkich doprowadzić do królestwa niebieskiego. W połączeniu ze stworzeniem człowiek nie zostałby przebóstwiony” (Przeciw arianom II,70, PG 26,296A).\nO wcieleniu i przeciw arianom 8, PG 26,996A.\nPodobnie w traktacie Przeciw arianom Atanazy pisał, że stajemy się „bogami i synami” nie z natury (physei), lecz przez „ustanowienie” (thesei) (II,59, PG 26,272C).\nTak więc, znana maksyma soteriologiczna przyjmuje u Atanazego swoisty wyraz.\nNajczęściej wskazuje ona, że „Słowo stało się człowiekiem, aby człowiek został przebóstwiony” (lub: „stał się synem Boga”).\n4. Grzegorz z Nazjanzu\nZłota reguła zasadniczo nie występuje u wielkich pisarzy kapadockich, chociaż wiele\nmówili oni o wcieleniu i wnieśli znaczny wkład w rozwój nauki o „przebóstwieniu”\nPodobne sformułowanie pojawia się jednak u św. Grzegorza z Nazjanzu, w jego trzeciej mowie teologiczna wygłoszonej w Konstantynopolu w 379 lub 380 roku. Poświęcona jest ona obronie boskości Syna, ale mówi także o wcieleniu. Wielki mówca podkreśla\nparadoks zawarty w tej tajemnicy, jaki wynika z dwojakiej rzeczywistości: boskiej i ludzkiej w jedynym Panu. Paradoks ten jest tym większy, że najwyższy Bóg zniżył się w\nswym sposobie istnienia do poziomu ludzi34, aby ich wywyższyć. Im głębiej też Jezus\nChrystus chciał stać się uczestnikiem ludzkiego ubóstwa, tym bardziej człowiek wznosi\nsię w uczestniczeniu w życiu Bożym:\n„Stał się człowiekiem, Bogiem na ziemi (...), abym ja stał się o tyle Bogiem, o ile\nW zdaniu tym Grzegorz wprowadza formułę: o tyle - o ile (łac. tantum – quantum),\nktórą później przejmie Maksym Wyznawca. Nie waha się przy tym powiedzieć: „abym ja\nstał się Bogiem”. Wszyscy jednak trzej autorzy kapadoccy używają języka „przebóstwienia”, wprowadzonego przez pisarzy aleksandryjskich. Znamienne słowa wypowiada św.\nBazyli Wielki: „Jestem stworzeniem Boga, powołanym do tego, by stać się Bogiem”\n(theos einai)”36. Wypowiada je w czasie dyskusji z ariańskim prefektem Demostenesem,\nwysłanym przez cesarza Walensa. W słowach tych zaznacza, że w przeciwieństwie do\narian, uznaje Chrystusa za Boga i stąd może być uczestnikiem darów wynikających z\nwcielenia Syna Bożego. Właśnie te dary streszczają się w stwierdzeniu: „stać się Bogiem”. Biskup Cezarei Kapadockiej dodaje też, że człowiek zostaje przebóstwiony łaską”\n(chariti theopoioumenos). Wprawdzie „bogami nazywamy tych, których są doskonali w\ncnocie”, ale „doskonałość dokonuje się przez Ducha” działającego w świecie37. To Duch\nŚwięty pomaga człowiekowi zrealizować główny cel życia ludzkiego i najwyższe pragnienie człowieka: „stać się Bożym”38. Podobne słownictwo jeszcze częściej pojawia się\nTradycji teologicznej i retorycznej wyrażonej w tej Mowie Grzegorza z Nazjanzu, a także w Mowach\nna Boże Narodzenie św. Leona Wielkiego sięga staropolska kolęda Bóg się rodzi, oparta na paradoksach.\nMowa 29,19, w: Mowy wybrane, tłum. zbiorowe, Warszawa: IW Pax 1967, 324, SCh 250, 218\n(zdanie kończy się stwierdzeniem: hina genomai tosuton theos, hoson ekeinos anthropos). Podobne\nzdanie wypowiada Maksym Wyznawca: „O tyle człowiek stał się Bogiem, o ile Bóg człowiekiem” (Ambigua 60, PG 91,1385BC).\nZdanie to przytacza św. Grzegorz z Nazjanzu w Mowie na cześć Bazylego: Mowa 43,48, tłum.\nzbiorowe, Warszawa: IW Pax 1967, 503; PG 36,560.\nPrzeciw Eunomiuszowi III,5,20-22, SCh 305, 164.\n„Krańcem wszystkich pragnień: by stać się Bożym” (theon genesthai) (O Duchu Świętym 9,23,\ntłum. A. Brzóstkowska, Warszawa: IW Pax 1999, 116).\nw pismach Grzegorza z Nyssy, który istotę chrześcijaństwa widział w „naśladowaniu\nboskiej natury”39, czyli upodobnieniu się do Boga. Zarazem podkreślał on, że różnica\nmiędzy Bogiem a przebóstwionym człowiekiem polega na tym, że Boskość nie została\nstworzona, człowiek zaś istnieje dzięki aktowi stworzenia i Boga poznaje jedynie w tym\nstopniu, w jakim objawi mu to sam Stwórca.\n5. Leon Wielki\nSłynna maksyma znajduje się także w mowach św. Leona Wielkiego, papieża w latach 440-460. To jedna ze wskazówek, że pojawiała się ona nie tylko u autorów greckich.\nLeon działał w okresie rozwoju herezji monofizyckiej, stąd podejmował często\nkwestię zjednoczenia natury boskiej i ludzkiej w Chrystusie. W swych homiliach jednak zasadniczo skupiał się na wyjaśnianiu historii zbawienia, ukazywaniu niewysłowionej dobroci Boga w stosunku człowieka i wypływających stąd konsekwencjach40.\nWszystko, co uczynił Chrystus miało jeden i wyłączny cel, aby ludzkiej naturze przywrócić utraconą godność i otworzyć człowiekowi drogę do zbawienia. Ale na tym nie\nkoniec. Przez wcielenie Syna Bożego człowiek zostaje nie tylko obdarzony nową wolnością i mocą, ale, co więcej, jest przyjęty do wspólnoty z Chrystusem, otrzymuje to,\nczego nie miał na początku – godność synostwa Bożego. W Chrystusie człowiek zostaje przybrany za syna.\n„On właśnie dlatego stał się synem człowieczym, abyśmy mogli zostać synami\nWcielenie ustanawia więc stosunek synostwa i ojcostwa między człowiekiem i Bogiem. To w Chrystusie Bóg nazywa człowieka „synem”, a człowiek Boga „Ojcem”. Jest\nto największy dar dla ludzi: „Że Bóg nazywa człowieka synem, a człowiekowi wolno do\nNiego mówić Ojcze, niepojęty to dar i łaska nad łaskami”42.\nChrystus wprowadza zasadniczą przemianę w stanie człowieka upadłego, a natura\nludzka zostaje wyniesiona do współuczestnictwa z boską. Taki był właśnie cel przyjścia\nSyna Bożego na ziemię:\n„Stał się człowiekiem, jak my, abyśmy mogli stać się uczestnikami Boskiej natury”43.\nCo znaczy być chrześcijaninem 19, tłum. J. Naumowicz, [w:] GRZEGORZ Z NYSSY, O naśladowaniu Boga. Pisma ascetyczne, BOK 15, Kraków: Wydawnictwo M 2001, 49.\nZob. S. KAWECKI, "Hermeneutyka biblijna w kaznodziejstwie św. Leona Wielkiego", w: Studia z\nbiblistyki, t. VII, red. R. BARTNICKI, Warszawa: ATK 1994, 343.\nMowa 26,2, tłum. K. Tomczak, POK 24, 1957, 103. Tekst łac.: „ideo filius hominis est factus, ut\nnos filii Dei esse potuimus” (SCh 22bis, 1964,138 – jako Mowa 6,2). Por. w Obrzędach Mszy świętej\nwprowadzenie do Modlitwy Pańskiej w okresie Bożego Narodzenia: „Syn Boży stał się człowiekiem,\nabyśmy mogli stać się dziećmi Bożymi”.\nMowa 26,4, tłum. K. Tomczak, 104.\nMowa 25,4, tłum. K. Tomczak, 100. Tekst łac.: „Factus est homo nostri generis, ut nos divinae\nnaturae possimus esse consortes” (SCh 22 bis, Paris 1964, 132 – jako Mowa 5,5).\nWyrażenie „uczestnik boskiej natury” pochodzi z listu św. Piotra i było często używane\nprzez innych autorów wczesnochrześcijańskich. Chętnie przytacza je także papież Leon, np.\nw znanym fragmencie: "Uznaj swą godność, chrześcijaninie! Skoro stałeś się uczestnikiem\nBoskiej natury, nie powracaj przez wyrodne obyczaje do dawnego upodlenia”44.\nAby zatem wyrazić cel i rolę wcielenia, Leon używa m.in. formuł: „byśmy mogli zostać synami Bożymi” i: „abyśmy mogli stać się uczestnikami Boskiej natury”.\n6. Maksym Wyznawca\nTen najwybitniejszy teolog grecki VII wieku i jeden z największych w całej tradycji\ngreckiej znany jest z tego, że prowadził heroiczną, niemal samotną, walkę z monoteletyzmem, broniąc nauki o Boskiej i ludzkiej naturze Jezusa. Należał do wielkich nauczycieli\nwcielenia. Świadczą o tym niemal wszystkie jego pisma, zarówno dogmatyczne, jak ascetyczne.\nI tak, Dialog o życiu wewnętrznym zaczyna się od pytania dominującego w jego pismach: „Jaki był cel wcielenia Pańskiego”. Maksym odpowiada, że człowiek nie był w stanie sam się zbawić i brnął coraz bardziej w ciemność. Przez wcielenie natomiast otrzymał\n„zadatek życia Bożego”, a także moc zachowywania przykazań oraz możliwość osiągnięcia\nzbawienia. Odpowiedź ta stanowi uzasadnienie wielu porad, zachęt i wskazań z dziedziny\nżycia duchowego, jakie pojawiają w dalszej części dzieła. Opanowanie siebie, rozwój miłości i nabywanie cnót ma prowadzić do - utraconej albo zachwianej - jedności z Bogiem.\nWszystko to staje się możliwe, gdyż taki jest cel wcielenia. W tym kontekście pojawia się\nzdanie przypominające „złotą regułę soteriologiczną”. Chociaż poszczególne elementy frazy\npodane są w innej kolejności, zostaje zachowana podobna symetria:\n„Stańmy się bogami przez Niego, po to bowiem On stał się człowiekiem, będąc z\nnatury Bogiem i Panem”45.\nNastępne sformułowanie, znacznie bliższe „złotej regule”, można odnaleźć w Centuriach gnostyckich, zbiorze dwustu sentencji czy pouczeń, noszących podtytuł O Bogu i\nJego zbawczej ekonomii. Niewątpliwie stanowią one syntezę nauki o Jezusie Chrystusie i\nJego zbawczej misji wobec świata. Wyrażają „tęsknotę całej patrystyki, szczególnie aleksandryjskiej, za przebóstwieniem”46. Główna teza tego dzieła głosi, że Bóg stworzył\nświat, aby stać się w nim człowiekiem i aby człowiek w tym świecie stał się bogiem przez\nłaskę i uczestniczył w bycie Bożym.\n„Dlatego Słowo Boże, Syn Boga i Ojca stał się Synem człowieczym i człowiekiem,\naby ludzi uczynić bogami i synami Boga”47.\nMowa 21,3, tłum. K. Tomczak,74.\nGenometha theoi di’auton: dia gar touto anthropos gegone... ( Dialog o życiu wewnętrznym 43 =\nLiber asceticus 43, PG 90, 953B, zob. tłum. A. Warkosch, w: MAKSYM WYZNAWCA, Antologia życia\nwewnętrznego, Poznań brw., 272).\nA. WARKOTSCH, we wstępie do przekładu pism Maksyma, 22.\nCenturie gnostyckie 25, PG 90,1136BC, por. tłum. A. Warkotsch, 343 (polski tłumacz nadał temu\npismu tytuł Księga oświeconych, a jest ono znane także jako: Dwieście rozdziałów o wiedzy).\nStwierdzenie to odnosi się do ubóstwienia ostatecznego, które nastąpi na końcu czasów.\nJest ono podstawą wiary – jak dodaje Maksym – że „kiedyś będziemy tam, gdzie teraz jest\nChrystus jako Głowa całego ciała, nasz poprzednik u Ojca”. Spełnią się wtedy słowa Psalmu 81,1: Bóg bowiem powstaje na zgromadzeniu bogów. A zgromadzenie bogów oznacza\nzebranie „zbawionych”, na którym Bóg rozdaje dobra szczęśliwości i nie dzieli Go już żaden dystans od wybranych. Niewątpliwe, zdanie to jest najbliższe „złotej regule” i łączy\nwyrażenie „stać się synem Bożym” i „stać się Bogiem”.\nWreszcie, motyw celu i skutków wcielenia pojawia się w dziele Ambigua, które stanowi komentarz do pism Grzegorza z Nazjanzu i Pseudo-Dionizego. Maksym podkreślał,\nże wcielenie dokonuje się w każdym wierzącym, który czynami miłości objawia obecność mocy Boga. Dlatego autor mówi o nieustannym wcielaniu się Słowa w ludzkich\ncnotach. Wyraża zarazem przekonanie, że przebóstwienie człowieka nie może dokonać\nsię siłami ludzkiej natury. Następuje ono dzięki temu, że Bóg odnalazł „zagubioną\nowcę”. Myśl tę wyraża aforyzm:\nBóg staje się człowiekiem, aby zbawić utraconego człowieka48.\nOstatnie zdanie jest paralelne do sformułowania: „Bóg stał się człowiekiem, aby człowiek stał się bogiem”. Człowiek staje się bogiem, gdy zostaje odzyskany przez Boga, a więc\nzbawiony, zjednoczony ze swoim Stwórcą. Taki jest ostateczny sens złotej maksymy.\nZłota reguła soteriologii patrystycznej, choć w różnych formach, pojawia się u wielu\nOjców Kościoła: Ireneusza, Atanazego, Leona Wielkiego, Maksyma Wyznawcy. Jako cel\nwcielenia wymienia: stać się synem Bożym, stać się Bogiem, zostać przebóstwionym (lub\nSentencja ta występuje często także u pisarzy średniowiecznych: łacińskich i greckich.\nWiąże się z ideą przebóstwienia, rozpowszechnioną w teologii bizantyńskiej i w ogóle\nwschodniej49. Występuje również we współczesnych tekstach teologicznych na Zachodzie. Jako myśl typową dla teologii wschodniej cytuje ją Jan Paweł II w swym liście apostolskim: "W Chrystusie, prawdziwym Bogu i prawdziwym człowieku, objawia się pełnia\nludzkiego powołania: Słowo przyjęło człowieczeństwo, aby człowiek mógł stać się Bogiem" (Orientale lumen, 15).\nOmawiana maksyma wskazuje głównie na przyczynę i cel wcielenia. Mówi też o\n„przedziwnej wymianie”: Bóg przyjmuje ludzką naturę, aby człowiek mógł uczestniczyć\nw bóstwie; Bóg się uniża, aby człowiek został wywyższony. Wreszcie wskazuje ona cel,\nkai theos anthropos ginetai, hina sose ton apolomenon anthropon (Ambigua, PG 91, 1308D. O bogatej nauce Maksyma o przebóstwieniu, zob. P. NAWARRA, "Kształtowanie się koncepcji przebóstwienia\n(theosis) w myśli teologiczno - filozoficznej wczesnego chrześcijaństwa", w: Studia z filozoficznej tradycji\nchrześcijaństwa ("Filozofia”, t. 28), red. M. MANIKOWSKI, Wrocław 1998, 86-110, zwł. 101-109.\nPor. Y. CONGAR, "Człowiek i przebóstwienie w teologii prawosławnej", Znak 20(1968) nr 169170, 841-865; W. HRYNIEWICZ, "Teologia prawosławna o przebóstwieniu człowieka", w: W. GRANAT,\nKu człowiekowi i Bogu w Chrystusie, Lublin 1972, 408-412; R. GOLIŃSKI, "Teologia bizantyńskiej idei\ntheosis w Polsce", Łódzkie Studia Teologiczne 4(1995) 181-196; G.J. MANZARIDIS, Przebóstwienie człowieka. Nauka św. Grzegorza Palamasa w świetle tradycji prawosławnej, Lublin 1997.\ndla którego człowiek został stworzony: powołany jest do tego, by żył z Bogiem, a przez\nto odzyskał swą prawdziwą naturę i stał się sobą. Stąd sentencja ta mówi o ubóstwieniu\nczłowieka, ale też o jego uczłowieczeniu.\nZłota reguła patrystyczna może wydawać się śmiała i prowokacyjna. W ujęciu Ojców\nKościoła nie sprzeciwia się jednak temu, co jest istotne w postawie chrześcijańskiej. Jeżeli starożytni autorzy mówią o „staniu się bogiem” czy „przebóstwieniu”, zaznaczają zarazem, że przemiany tej może dokonać jedynie Bóg. Nie chodzi więc o ubóstwienie człowieka przez człowieka czy też samoubóstwienie. Nie ma też tu mowy o „ubóstwieniu”\njednostkowego, konkretnego człowieka, ale o przemianie i wywyższeniu natury ludzkiej,\njaka dokonała się w Chrystusie. Maksyma ta nie podważa transcendencji Bożej, ani nie\npomniejsza różnicy między Bogiem i człowiekiem. Wskazuje raczej na wielką łaskę, jaka\nstaje się udziałem człowieka dzięki wcieleniu Słowa Bożego. Jeśli nawet wyrażenia:\n„stać się bogiem” czy „przebóstwienie” nie pochodzą z Biblii, stają się terminami wyrażającymi rzeczywistość biblijną i ściśle chrześcijańską.\nL’INCARNATION DE DIEU ET LE SALUT DE L’HOMME\nRègle d’or de la sotériologie patristique\n“Le Verbe de Dieu est devenu homme pour que l’homme devienne Dieu” – cette\ncélèbre formule est attribuée aux divers Pères de l’Eglise qui nous la transmettent sous les\nformes divers: “pour que l’homme devienne fils de Dieu” (Irénée de Lyon, Léon Le\nGrand), “pour que l’homme soit divinisé” (Athanase), “pour que l’homme devienne\nDieu” (Clément d’Alexandrie, Grégoire de Nazianze, Maxime le Confesseur). Cette\nformule résume toute la doctrine des Pères de l’Eglise sur le but de l’Incarnation ainsi que\nsur le salut et la dignité de l’homme. C’est pourquoi elle peut être qualifié comme “règle\nd’or de la sotériologie patristique”.\nTytuł jednostki Treści Wymagania – uczeń potrafi Nabywane\nKatecheza dla dorosłych nr 4 JEZUS CHRYSTUS\nwrzesień nr.1 Gazetka ewangelizacyjna Kościoła Chrześcijan\nCentralnym wydarzeniem w dziejach świata było Wcielenie Syna


Paleciak, wózek widłowy HPS25 STILL Odbojnice metalowe, zabezpieczenia regałów, serwis i naprawa regałów, przeglądy magazynowe\nPaletowy wózek widłowy HPS25 marki STILL znakomicie nadaje się do pracy na samochodach ciężarowych, w małych magazynach i marketach. Paleciak można kupić w kilku wariantach długości wideł. Prosty i niezawodny wózek paletowy ręczny o udźwigu 2,5 tony. W razie niedostępności poszukiwanego modelu prosimy o kontakt.\nInstrukcja wózka paletowego HPS20/25 Pobierz\nPaleciak, wózek widłowy HPS25 STILL - dł. wideł: 800 mm, koła poliuretanowe\nKod produktu: PL6910424\nPaleciak, wózek widłowy HPS25 STILL - dł. wideł: 1150 mm, koła poliuretanowe


Sanok. Upamiętnienie 80. rocznicy Zbrodni Katyńskiej w SDK [FOTO] - Sanok - wiadomości, informacje, wydarzenia, noclegi\nSanok. Upamiętnienie 80. rocznicy Zbrodni Katyńskiej w SDK [FOTO]\nOpublikowano: wt, 22 wrz 2020 06:30 2020-09-22T06:30:00.000Z\nWiadomości 18 września br. w Sanockim Domu Kultury odbyła się sesja popularnonaukowa upamiętniająca 80. rocznicę Zbrodni Katyńskiej.\nW ramach obchodów w holu SDK do obejrzenia były dokumenty i pamiątki po sanoczanach, którzy zginęli w Katyniu.\nPRZECZYTAJ TAKŻE: Bezpłatne warsztaty teatralne. Przyjdź i przeżyj niezwykłą przygodę!\nWystawa nosiła tytuł „Sanoczanie z Listy Katyńskiej”. Z repertuarem piosenek i wierszy patriotycznych na scenie wystąpili laureaci konkursu „Katyń w pieśni i poezji”.\nEugeniusz Taradajko – uczestnik ekshumacji miejsc pochówki polskich oficerów w Katyniu podzielił się swoją wiedzą na temat przebiegu aresztowania oficerów, dotarcia na miejsce kaźni i samego wykonania wyroków.\nPrzekazywane informacje zostały osadzone w kontekście historyczno-politycznym. Wiele miejsca prelegent poświęcił postaci ks. Zdzisława Jastrzębiec Peszkowskiego. Opowiedział też o pamiątkach znalezionych przy zamordowanych i nieodnotowanych w podręcznikach sytuacjach, jakie miały miejsce w Katyniu, Charkowie, Miednoje, Twerze, Kijowie i Mińsku.\nOrganizatorami wydarzenia byli: Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej – Koło w Sanoku, burmistrz miasta Sanoka i starosta sanocki.