Grzegorz POLESZAK (medalista mistrzostw Europy juniorów U-16): – Życzę dziewczynom wygranej i trzymam kciuki! « Lubelska Piłka - Wszystko o piłce nożnej na Lubelszczyźnie\nczwartek, 27 czerwca 2013, 09:55\nGrzegorz POLESZAK (medalista mistrzostw Europy juniorów U-16): – Życzę dziewczynom wygranej i trzymam kciuki!\n– Jesteś jednym z sześciu medalistów wielkich turniejów piłkarskich pochodzących z Lubelszczyzny – imprez rangi minimum Mistrzostw Europy…\n– Tak się jakoś złożyło – w 1990 roku znalazłem się nieco przypadkowo na testach trenera kadry U-16 Igora Stasiuka. I zdołałem przekonać trenera do swoich wówczas jeszcze niewielkich umiejętności, Warto dodać, że tym, który odpadł z rywalizacji był Marek Citko, później zrobił spośród nas chyba największą karierę, grał w Lidze Mistrzów, strzelał fantastyczne gole w reprezentacji, zabiegały o niego słynne kluby.\n– No właśnie – a gdzie się zawieruszył Grzegorz Poleszak?\n– W moim przypadku było również wszystko na dobrej drodze, żeby zgrać w ekstraklasie. Byłem już niemal zawodnikiem Wisły Kraków, niestety podczas meczu KSZO Ostrowiec – Lublinianka doznałem skomplikowanej kontuzji zerwania wiązadeł krzyżowych. To był moment zwrotny w mojej karierze. Tylko dzieki doktorowi Moszkowiczowi wróciłem w ogóle na boisko. …\n– Śledziłeś jak powiodło się kolegom z zespołu U-16 1990?\n– Myśle, że kilku z nich spełniło się w futbolu. Arek Onyszko został medalistą IO, grał w renomowanych klubach, zdobywał puchary i tytuły mistrzowskie, Podobnie Krzysztof Ratajczyk, Adam Ledwoń, Jacek Chańko.\n– Czy przypominasz sobie rywali z niemieckich boisk, którzy zdobyli pozycje w piłce, jeśli nie pozycję gwiazdy to znacząco się pokazali?\n– Patrick Berger z mistrzowskiego zespołu Czechosłowacji został gwiazdą w skali europejskiej, grał w Dortmundzie, Liverpoolu, Aston Vilili Birmingham. Grał w Lidze Mistrzów i mistrzostwach Świata. Jego kolega Jan Penksa później występował w Wiśle Kraków, Portugalczyk Rui Costa trafił do reprezentacji Portugalii. Zdobył wiele prestiżowych nagród w różnych kategoriach wiekowych. Grał w Benfice i AC Milan. To przecież jeden z najznakomitszych graczy w historii tamtejszej piłki.\n– Wróciłeś na boisko po kontuzji i na dłużej osiadłeś w… Lubyczy Królewskiej. Zaledwie w IV lidze…\n– Wówczas szukałem klubu poukładanego organizacyjnie i menedżer Dariusz Biernacki, który współpracował z wieloma klubami, podpowiedział mi miejsce w Lubyczy. To był najlepszy okres w mojej karierze. Kapitalna atmosfera, treningi, właściwi ludzie zajmowali się piłką nożną. Mieszkałem w Lublinie, do Lubyczy miałem ok. 140 kilometrów, ale tak miałem poukładane życie zawodowe, że pracowałem i w Lublinie i w Lubyczy. Przez ponad 15 lat kariery przed grą w Lubyczy nie spotkałem się z taką atmosferą w zespole. Bez presji, bez napięć, bez niedomówień.\n– Po pierwszym sezonie w Lubyczy, z tego co wiem, było dla ciebie wiele ciekawych propozycji z wyższych lig.\n– Tak, ale zostałem. W Granicy stworzono mi dobre warunki, nie chciałem już mieszać w swojej karierze. Byłem już zmęczony – prezes Piotr Bundyra dotrzymywał słowa. Powtarzam – okres spędzony w Lubyczy to mój najlepszy czas w piłce. Oczywiście biorąc pod uwagę realne możliwości które ograniczało zdrowie i powrót do pełnej sprawności sportowej.\n– Później Łada Biłgoraj…\n– Tak, przez rok występowałem w Ładzie – trafiłem tam razem z trenerem Markiem Sadowskim…\n– Wreszcie kolejne cztery lata w POM-e Piotrowice, również w IV lidze. Tak więc w mojej karierze były awanse i spadki, porażki i zwycięstwa, radość i dramaty – ot piłkarska codzienność „faceta owładniętego piłką” – jakby powiedział Jacek Gmoch. Jesień 2011 roku miała być była moim ostatnim sezonem jako zawodnik, ale zjawił sie Waldek Wiater i namówił mnie na występy w Stoku Zakrzówek. Ale wiosna 2013 była ostatnim etapem kariery.\n– Jutro dziewczyny z Lubelszczyzny zagrają o mistrzostwo Europy U-17 w Szwajcarii. W finale powalczą ze Szwedkami. To będą kolejne medale piłkarskich mistrzostw Europy dla młodzieży z Lubelszczyzny. Po Leśniewskim, Żmudzie, Boguszewskim, Bielaku, Poleszaku i Onyszce, teraz o medal zagrają dziewczyny – Urszula Wasil i Katarzyna Gozdek. No i ten finał w Eurosporcie…\n– Serce się cieszy. Życzę naszym juniorkom złota. Rozpoczęły piękną przygodę.\nLEKSYKON / Grzegorz POLESZAK (ur. 18 lipca 1974 roku, Lublin). Wzrost: 184 cm. Waga: 79 kg. Rodzina: żona Magdalena, córka Wiktoria. Przebieg kariery: Lublinianka, Jeziorak Iława, Świt Nowy Dwór Mazowiecki, Lewart Lubartów, Stal Kraśnik, Czarni Dęblin, Łada Biłgoraj, Granica Lubycza Królewska, POM Piotrowice, Stok Zakrzówek. Wiosną2013 roku zapowiedział rozbrat z futbolem. Brązowy medalista Mistrzostw Europy U-16 w DDR w 1990 roku.\nHetman Zamość P r o f i l e Ciekawostki PZPN Giergiel Górnik Łęczna W skrócie Prasa Orion Niedrzwica Duża Motor Lublin Liga gra Felieton Wywiady transfer Trenerzy 3:3 Leksykon Start Krasnystaw Ekstraklasa Opinie Fotoreportaż Sparingi Puchar Polski Po raz pierwszy LZPN


JazzPRESS - 5 płyt do których chętnie wracam: AGA ZARYAN\nHome > News > 5 płyt do których chętnie wracam: AGA ZARYAN\n5 ulubionych płyt Agi Zaryan - dwukrotnej laureatki nagrody Fryderyka. Jej albumu kilkakrotnie uzyskały status Platynowych. Wokalistka jest również aktywną działaczką społeczną, m.in: Ambasadorką PAH, sojuszniczką KPH. Za swoją działalność została wyróżniona nagrodą Gwiazda Dobroczynności 2017.\n2. Shirley Horn with Strings Here's to Life\nWydany w roku 1992 album Shirley Horn, wziął tytuł od pierwszego utworu na liście, który szybko stał się znakiem rozpoznawczym wybitnej artystki. Płytę kończy Summer, pierwsza anglojęzyczna wersja słynnego włoskiego przeboju Estate, który dzięki Shirley Horn zyskał międzynarodową sławę. Warto również odnotować gościnny udział w dwóch utworach Wyntona Marsalisa.\n4. Bill Evans Trio Sunday at the Village Vanguard\nKoncertowy album tria Billa Evansa ze Scottem LaFaro i Paulem Motianem. Uznawany za jeden z najlepszych koncertowych albumów w historii jazzu. Jednocześnie ostatnia płyta z udziałem Scotta LaFaro, który zginął w wypadku samochodowym zaledwie jedenaście dni po nagraniu.\n5. Sonny Rollins Saxophone Colossus\nJeden z najlepszych albumów jazzowych w historii. trzy kompozycje Rollinsa oraz dwie popularne melodie: You Don’t Know What Love Is i Moritat (lepiej znana jako Mack the Knife, pochodząca z musicalu Opera za trzy grosze Kurt Weilla z librettem Bertolda Brechta). Przez krytyków określany jako "znakomity pod każdym względem" i "arcydzieło".\n5płyt aga zaryan


Talerz wędlin jest samym z najbliższych oraz najpiękniejszych planów na tworzenie zestawu smacznych przekąsek. Jeżeli wezwaliśmy do siebie siedzi zaś nie wiemy, czym ich ugościć, możemy stworzyć apetycznie wyglądający talerz z wędlinami.\nAranżacja Najlepiej talerz cechuje się, gdy stworzone na nim owoce są nowe kolory i wyglądy. U siebie możemy stworzyć plastry jasnej polędwicy i okrągłe plasterki salami. Ważne jednak, by poszczególne plastry tworzyły zgrabną kompozycję. Potrafimy je ułożyć plasterkami w rządku w taki rozwiązanie, by każdy rulonik był ważny. Ciekawszym, jednak bardziej wyszukanym rozwiązaniem, jest stworzenie plastrów w formie kwiatów. Po nadaniu im właściwego kształtu wystarczy nabić je na wykałaczkę.\nEstetyka Talerz wędlin wymaga być wręczony w tryb, jaki będzie ukazywał się smacznie i doskonale. Wszystkie plasterki powinny stanowić pokrojone równo i cienko przy pomocy ostrego noża lub profesjonalnego sprzętu, którym potrafi stanowić krajalnica do wedlin. Kawałki kiełbas można przekroić pod skosem i łożyć obok rulonów.\nDodatki Na talerzu wędlin możemy także ułożyć oliwki, sery, pomidory koktajlowe i listki sałaty. Coraz popularniejszym wyjściem jest stosowanie w rulonach szparagów lub układanie w nich farszu. Prawdopodobnie on przechowywać się z pasty jajecznej, papryki, kremu chrzanowego, musztardowego lub pesto. Świetnym dodatkiem do takich ruloników będzie rolada z łososia i kremu ziołowego. Jeżeli jako dodatek wybieramy ser, to warto jego smak dostosować do guście wędlin. Więc tak podawać ostre, dojrzewające sery łącznie z dojrzewającymi wędlinami, takimi jak szynka parmeńska lub kiełbasa chorizo.\nTrunki Do przystawek dopasowujących się z prostych wędlin najlepiej pasuje białe, wytrawne wino. Jeżeli oferowane przez nas wędliny są nieco lepszy smak, warto na stole postawić czerwone wino wytrawne. Jedynym wyjściem jest najpierw podanie łagodnych wędlin z winem białym, potem ostrzejszych zgodnie z serem, do których najbardziej odpowiada wino czerwone, oraz na wyniku zestawu problemów i roladek z łososia z winem różowym.


Monitor 15 cali HDMI SDI | Beetronics\nTen 12-calowy monitor Full HD oferuje najwyższą w swojej klasie jakość obrazu z doskonałym kątem widzenia 178°. Nasz monitor 12 cali posiada wytrzymałą, solidną obudowę i znakomicie nadaje się do zabudowy, montażu ściennego lub biurkowego. 12SDI7M można łatwo podłączyć do wielu źródeł HDMI i SDI, a także połączyć szeregowo z innymi monitorami dzięki dostępnym wejściom i wyjściom.\n12SDI7M posiada po jedno wejście i wyjście HDMI oraz dwa wejścia i wyjścia SDI. Skierowane w dół złącza ulokowane są w tylnej części monitora, co pozwala na łatwy montaż w dowolnej konfiguracji. Monitor można skonfigurować do automatycznego włączania po dostarczeniu napięcia lub sygnału wideo.\nModel 12SDI7M został zaprojektowany do ciągłej pracy i profesjonalnych zastosowań. Do produkcji monitora użyto wysokiej jakości podzespołów, co gwarantuje niezawodne działanie nawet w najbardziej wymagającym otoczeniu. Monitor może pracować przy napięciu wejściowym w szerokim zakresie od 9 do 28 woltów i oferuje podświetlenie ekranu z funkcją pełnego ściemniania\nModel Beetronics 12SDI7M wyposażony jest we w pełni składaną podstawkę. Podstawkę można łatwo odłączyć z tyłu obudowy, odsłaniając dostęp do przyłącza VESA 75 mm. Z jego pomocą możliwe jest przymocowanie monitora do uniwersalnego uchwytu ściennego, w orientacji pionowej lub poziomej.\n15.6 cali (396 mm)\n2400 gram (3200 gram z podstawka)\n240 mm (+0 do 32 mm z podstawka)


.:UroConti - Stowarzyszenie Osób z NTM:. Pęcherz nadreaktywny - gdzie jest pacjent?\nNic nie wskazuje, żeby miało się to zmienić, skoro decydenci określają co prawda nietrzymanie moczu, jako bardzo istotny problem, ale już zespół pęcherza nadreaktywnego, czyli wskazanie, w którym nietrzymanie moczu musi być leczone - za umiarkowanie istotny, mimo iż choroba potrafi zrujnować życie bardziej niż cukrzyca czy nadciśnienie.\nKilka miesięcy temu Rada Przejrzystości wydała opinię nr 89/2018 w sprawie efektywności oraz przygotowania danych do rankingu produktów leczniczych w populacji osób powyżej 75 roku życia. W uzasadnieniu tej opinii, pacjenci ze Stowarzyszenia Osób z NTM UroConti przeczytali ze zdumieniem, że w kategorii leki urologiczne stosowane w nietrzymaniu moczu (solifenacyna i tolterodyna) "rada uznaje problem zdrowotny, jakim jest nietrzymanie moczu za bardzo istotny" ale wskazanie refundacyjne, w odniesieniu do którego rozpatrywana była skuteczność wymienionych leków, czyli nadreaktywność pęcherza moczowego - "za umiarkowanie istotny”.\n- Nie wiemy, co o tym myśleć - mówi Teresa Bodzak, przewodnicząca Sekcji Pęcherza UroConti. - Schorzenie, jakim jest zespół pęcherza nadreaktywnego, powinno być uznane za problem zdrowotny równie istotny, o ile nie bardziej, niż samo nietrzymanie moczu. Jego elementem są parcia naglące, często bardzo bolesne, przebiegające z nietrzymaniem moczu, częstomoczem dziennym i/lub nocnym. W efekcie tej niesprawności pacjenci nie mają wpływu na częstotliwość oddawania moczu i jego ilości. Szczególnie wśród osób starszych jest to bardzo niebezpieczne. Od ekspertów słyszymy, że 70 proc. wszystkich złamań szyjki kości udowej u kobiet ma miejsce w nocy w drodze do łazienki. Kobiety z pęcherzem nadreaktywnym, wstające po kilka razy w nocy do toalety często ulegają tym urazom ślizgając się na własnym moczu! I to jest umiarkowanie istotny problem?!\n- Ciekawe, w oparciu o czyje opinie merytoryczne Agencja przygotowuje takie rekomendacje, bo nie wierzymy, żeby ktoś z ekspertów medycznych powiedział, że nietrzymanie moczu jest poważnym problemem, a pęcherz nadreaktywny już nie! - zastanawia się Teresa Bodzak. - Jesteśmy też zaskoczeni, że nikt z Agencji Oceny Technologii Medycznej i Taryfikacji nie zwrócił się do środowiska pacjenckiego z prośbą o opinie w tej sprawie. Jak to się ma do słów ministra Szumowskiego, który podczas Światowego Dnia Chorego powiedział, że pacjenci są najważniejsi i to oni "muszą powiedzieć, czego oczekują od systemu w ramach składki zdrowotnej a bez pacjentów istnienie Ministerstwa Zdrowia nie ma sensu?"\nOd 2011 roku, we wskazaniu "zespół pęcherza nadreaktywnego" na liście leków refundowanych znajdują się tylko dwie substancje - solifenacyna i tolterodyna. Na świecie w ramach refundacji dostępnych jest wiele innych leków, np. mirabegron, darifenacyna, fesoterodyna, desmopresyna czy oksybutynina (w Polsce refundowana tylko u osób z SM, za granicą dostępna w formie plastrów w celu ograniczenia skutków ubocznych). Lekarze wybierają więc z minimum 4-6 substancji medycznych o różnych mechanizmach działania. Jeśli chodzi o leczenie OAB, to w pierwszym etapie leczenia pacjenci mają tylko dwa refundowane leki antycholinergiczne, w drugim, w przypadku niepowodzenia terapii I rzutu mają mirabegron, ale tylko przy pełnej odpłatności (150-200 zł miesięcznie). W trzecim etapie mają iniekcje z toksyny botulinowej, dostępnej tylko w wybranych szpitalach a w czwartej linii powinna być neuromodulacja nerwów krzyżowych, stosowana z powodzeniem na całym świecie od ponad 20 lat, ale w Polsce wciąż niedostępna pomimo podpisania przez Ministra Zdrowia stosownego rozporządzenia w kwietniu br.\n- Niedawno minęło 3,5 roku od wydania pozytywnej rekomendacji przez AOTMiT w sprawie refundowania mirabegronu w II linii leczenia zespołu pęcherza nadreaktywnego - przypomina Teresa Bodzak. - To lek z całkowicie innym mechanizmem działania i dużo mniejszymi skutkami ubocznymi niż dostępne w refundacji leki antycholinergiczne. Ale według Ministerstwa Zdrowia nie będzie refundowany, bo „proponowany przez Wnioskodawcę poziom ceny uznano za nieodpowiedni”. Uważamy, że ciągnięcie procesu refundacyjnego przez ponad 3 lata, gdzie zgodnie z ustawą powinien on trwać 180 dni, skutecznie zniechęca producentów innych leków do składania wniosków. Zwracamy się do nich z prośbą aby nie rezygnowali i składali wnioski. Niestety część z nich widząc taką politykę wręcz wycofuje leki ze sprzedaży w Polsce. Tak postąpił np. producent leku zawierającego fesoterodynę.\nStowarzyszenie otrzymało pismo od firmy Pfizer z informacją, że jeden z jej leków (fesoterodyna), został w 2015 roku wycofany z Polski ze względu na bardzo małą sprzedaż i brak refundacji. Sytuacja jest więc taka, że leków na OAB nie tylko nie przybywa, ale przeciwnie - ubywa, bo producentom nie opłaca się ich sprzedawać. Oczywiście w Polsce, bo na całym świecie udało się wypracować rozsądny kompromis.\n- Leki na dolegliwości dolnych dróg moczowych nieobjęte refundacją najczęściej są poza zasięgiem finansowym naszych pacjentów - mówi Teresa Bodzak. - Ale za chwilę możemy dojść do takiej sytuacji, że nawet jeśli udałoby im się wygospodarować środki, to i tak nie będą mieli co kupić! Napisaliśmy do pana ministra pismo z prośbą o pomoc w wypracowaniu takich rozwiązań, które odwrócą ten trend. Liczymy, że zmieni się polityka resortu, tak aby Polska nie była krajem, w którym lekarze i pacjenci mają tak mały wybór w porównaniu do innych krajów. Konstruktywnej odpowiedzi, jak dotąd nie dostaliśmy…


Klaudiusz Walendziak skrócił w Tucholi istotnie dystans do siódmego Piotra Wiśniewskiego, który zajął miejsce Łukasza Zimmera (ukończył tylko 5 biegów). O dziewiątą lokatę rywalizują Zbigniew Górczyński, Łukasz Kalata i Wojciech Świderek. Kwestia dwunastego miejsca rozegra się za to najpewniej pomiędzy Piotrem Sztolcmanem i Jarosławem Jagiełą (sekunda różnicy!), a o czternastą pozycję, dzięki dobrym biegom w Tucholi, rywalizują wciąż z Witoldem Orcholskim: Grzegorz Maczyński, Marcin Gralak i Rafał Mokrzycki.\nMarcin jest w tej chwili liderem kategorii 30+ przed Michałem Sengerem i ostro rywalizującymi Robertem Kmieciakiem oraz Sewerynem Kaczmarczykiem. Rafał lideruje kategorii 40+ przed biegnącymi bardzo równo Wojciechem Sową i Rafałem Pokorą a goni ich Tomasz Kubiak. Wśród najmłodszych 18+ zwycięzcą zapewne będzie Radosław Lewandowski przed Patrykiem Hołtynem i Zbigniewem Roszakiem, Adam Bielec ma już sporo straty. Wśród pięćdziesięciolatków najlepszy jest Grzegorz Maczyński, ale jeśli wywalczy pierwszą piętnastkę to zwycięstwo w kategorii pozostawi Adamowi Olszewskiemu. Na podium powinni jeszcze stanąć Krzysztof Góralski i Tomasz Projs - a goni ich Franciszek Trzciński. W kategorii 60+ niezawodny jest Marek Czuk, który wyprzedza Janka Bodnara oraz Janusza Stolarskiego, a za nimi biegnie Piotr Ślósarek. Wśród najstarszych Kazimierz Leśniewski wyprzedza o minutę i trzy lata Edmunda Dłoniaka :)\nWięcej w tej kategorii: « Przed ostatnią prostą pozostało tylko kilka pytań bez odpowiedzi....\tNokaut w wykonaniu Fabianek w Tucholi, Kolejarz wciąż walczy! »\nHome Zmiany w czołówce przed ostatnim biegiem


5 rzeczy, których nie wiedziałeś o ogrzewaniu postojowym – Auto Trends\n6 grudnia 2017 admin Auto Trends, Szkoła 0\nSystemy ogrzewania postojowego działają – w przeciwieństwie do klasycznego ogrzewania samochodowego – niezależnie od pracy silnika. Całość zasilana jest paliwem pochodzącym ze zbiornika auta, a sercem układu jest nieduży i wydajny agregat. Schemat działania urządzeń Webasto jest bardzo prosty – agregat podgrzewa i uruchamia obieg płynu chłodniczego silnika samochodu, który przez układ wentylacji pojazdu nagrzewa wnętrze kabiny.\nCzy trzeba „ręcznie” uruchamiać ogrzewanie postojowe?\nCzy trzeba ręcznie uruchomić ogrzewanie?\nNawet przy niskich temperaturach nagrzanie wnętrza samochodu trwa około 20 minut. Dzięki temu już podczas uruchomiania silnika szyby są już odmrożone, a motor ogrzany do temperatury roboczej. Dzięki temu podróż rozpoczyna się znacznie bezpieczniej, niż najczęściej ma to miejsce przy niskich temperaturach. A co najważniejsze bez niepotrzebnego zanieczyszczania środowiska! Co więcej, rozwiązanie Webasto Individual Quick skraca czas grzania o nawet 50 proc. poprzez przekazywanie całego ciepła do wnętrza pojazdu oszczędzając akumulator i paliwo – nawet gdy temperatura na zewnątrz sięga minus 10 stopni Celsjusza w ciągu 15 minut przednia szyba zostanie prawie całkowicie rozmrożona, a wnętrze będzie nagrzane.\nOgrzewanie postojowe to nie tylko wygoda. W czasach walki o lepszą jakość powietrza systemy te mogą – szczególnie w okresie zimowym – stać się cichym sprzymierzeńcem. Dane Webasto pokazują, że ogrzewanie postojowe chroni nie tylko silnik samochodu. Dzięki wstępnemu ogrzaniu jednostki napędowej emisja szkodliwych spalin przez silnik pojazdu zostaje zmniejszona o nawet 50 proc.! Dla silników benzynowych korzyści płynące z „ciepłego startu” to: emisja węglowodorów i tlenków azotu zmniejszona o ok. 21 proc., a emisja tlenków węgla zmniejszona o ok. 44 proc. W przypadku samochodu z silnikiem Diesla emisja węglowodorów i tlenków azotu zmniejszona jest o ok. 5 proc., a emisja tlenków węgla zmniejszona o ok. 30 proc.\nUkład ogrzewania postojowego zasilany jest dzięki paliwu zgromadzonemu w zbiorniku danego pojazdu. Nie oznacza to, że zużycie paliwa samochodu dramatycznie wzrośnie, ponieważ paliwo zaoszczędzone na skutek uruchamiania wstępnie rozgrzanego silnika kompensuje prawie całkowicie większe zużycie w fazie ogrzewania. Według szacunków firmy Webasto ogrzewanie postojowe przy silniku benzynowym i 20 minutowym okresie ogrzewania to koszt na poziomie około 80 – 90 groszy, a w przypadku silnika Diesla koszt ten oszacowany jest na około 50 – 60 groszy.\nW sumie: 454161


Webinarium: "Design Thinking w działaniach społecznych" [patronat ngo.pl] - Wydarzenie - ngo.pl\nWebinarium: "Design Thinking w działaniach społecznych" [patronat ngo.pl]\nZapraszamy na webinarium w ramach akcji Masz Głos, organizowane w czwartek 24 października o 19:00. Opowiemy o zastosowaniu jednej z popularniejszych metod projektowych - Design Thinking - do działań społecznych. Udział w webinarium jest bezpłatny.\nDesign Thinking to metoda wytwarzania innowacyjnych produktów i usług, wykorzystywana przede wszystkim w biznesie, zwłaszcza w branży nowych technologii (ICT). Można ją jednak skutecznie wprowadzać do działań i konsultacji społecznych. O czym będzie webinarium?\nUdział w webinarium jest bezpłatny. Wystarczy zarejestrować się pod linkiem: http://bit.ly/webinarium_MaszGłos i w czwartek, 24 października o 19:00 wejść na webinarium, klikając na link otrzymany w e-mailu potwierdzającym rejestrację.


7 lutego 2017 – polskim tekstem\nZa zgodą blogerki Salonu24 umieszczam tu Jej notkę z S24. Notka wpisuje się w nasze rozważania o etyce i moralności. Zazwyczaj piszemy o czymś, co nas nurtuje, oczekując, że inni wyrażą swoje zdanie i...\nprzez Tadeusz_K · Published 7 lutego 2017\n1). Kolor pisma: tekst tekst tekst np. tekst tekst tekst tekst tekst tekst Ale… ale tutaj u nas może (a raczej jest) tak (nazwa koloru bez cudzysłowu): tekst tekst...\nprzez robertzjamajki · Published 7 lutego 2017\nprzez WielkiWodzApaczow · Published 7 lutego 2017


Inna Myśl: kwietnia 2016\n"Jestem zadowolony z opieki."\nJak ja się cieszę, że wczoraj miałam okazję wyjść na dwór, chociaż na te parę chwil. Co prawda, zbyt wiele nie zrobiłam; daleko nie poszłam, jednak porównując wczorajszą pogodę do dzisiejszej... Jest pewna różnica temperatur. Dziś pada deszcz, jest pochmurno i nieprzyjemnie. Szkoda.\nWczoraj wieczorem usiadłam sobie wygodnie na kanapie i wreszcie obejrzałam "Wielką Szóstkę" (ang. "Big Hero 6"). Jestem szczęśliwa, że udało mi się zapoznać z tym filmem animowanym. Skrywa w sobie wiele przepięknych wątków. Nawiązuje do rodzinnej miłości, przyjaźni, lojalności wobec bliskich... W momencie, gdy Baymax żegna się z Hiro w czasoprzestrzeni było mi tak okropnie smutno, że się popłakałam. Niby zwykła bajeczka, a jak bardzo potrafi wzruszyć i dotrzeć do człowieka; przekazać mu pewne wartości. Cudowne, polecam każdemu.\nKiedyś na pewno napiszę coś więcej o moich osobistych odczuciach, które towarzyszyły mi podczas oglądania. Muszę!\nHeloł, maj lejdi\nWitajcie, witajcie. Stęskniliście się za mną? Na pewno! Bo mnie się nie da zastąpić (taka skromna ja). Dziś wreszcie udałam się do lekarza na kontrolę i jest ze mną jak najbardziej w porządku. No... Oprócz noska, katar nadal jest. Ale mam krople, więc jest super!\nWpadłam na genialny pomysł na film. Już niedługo ruszam z jego realizacją, czekajcie i bądźcie cierpliwi. Pogoda za oknem jest przepiękna. Wreszcie udało mi się doświadczyć tego ciepełka. Tydzień czekałam! TYDZIEŃ!\nJuż dobrze, bez spin.\nJutro wybieram się z klasą na politechnikę. Podobno dziewczyny, jak i chłopcy mają być podzieleni na grupy i iść na oddzielne wykłady. Jestem ciekawa, co dla nas przygotowali... Raczej w przyszłości nie pójdę na kierunek ścisły, więc niezbyt mnie ciągnie w to miejsce, aczkolwiek lubię sobie czasem połazić i popatrzeć z czym to się je. Myślałam bardziej nad uniwersytetem i psychologią... Śmiałam się, że pójdę na filozofa, ale nie jestem pewna, czy to dobry pomysł. Jak uważacie, nadaję się? :D\nWracam do słuchania muzyczki. Polecam ten album na zdjęciu po lewej! ♥\nAutor: Inna Myśl 26 komentarzy:\nNa pewno wielu z Was, każdego dnia spotyka się z ludźmi, którzy wyróżniają się dość specyficznym stylem bycia. Czy to w szkole, w tramwaju, pod mostem. Pewnie kojarzycie wielce zaawansowanych w piciu piwa mężczyzn, którzy okropnie spragnieni sączą z gracją aromatyczny napój w komunikacji miejskiej, po czym dyskretnie chowają pod kurteczkę i rozglądają się na wszystkie strony, czy przypadkiem nikt nie patrzy. Co z tego, że to właśnie Tobie trafiło się podróżowanie naprzeciw nich i dokładnie widzisz, co się dzieje. I ten zapaszek, mmm.\nO, a kojarzysz tego nauczyciela, który na każdej lekcji z Twoją klasą, zarzuca jakimś trafnym żarcikiem, z którego tylko on się śmieje? A najlepsze jest to, że reszta uczniów ma bekę z jego śmiechu, a facet do tej pory uważa, że jest zabawny.\n* Pamiętasz sytuację, kiedy to chciałeś/aś spocząć na siedzeniu w tramwaju w drodze do szkoły? Opierasz się o oparcie (całkiem logiczne), siedzisz jakiś czas, relaksujesz się przed lekcjami, aż tu nagle... Masz mokry tyłek. Zdesperowany/a z pośpiechem wysiadasz na swoim przystanku; wojskowym, stanowczym krokiem idziesz do budy. Kiedy już jesteś w budynku, biegniesz do toalety, bo po prostu... śmierdzisz. Całe szczęście, że masz ze sobą dezodorant (który niewiele zamaskował odór... wali od Ciebie cały dzień, ale tylko Ty to czujesz. Fart!). Jak można się zesikać w tramwaju?!\nNie mam zdjęć, więc pocieszę Was lawendą.\nPowoli wracam do formy, stąd post o charakterze humorystycznym :) Dajcie znać, co u Was słychać! Jak się czujecie?\n* ja tak miałam.


Clochee Baby & Kids, S.O.S krem do zadań specjalnych dla dzieci, 50 ml - Portal DOZ.pl\nStrona główna Zamów leki Mama i dziecko Pielęgnacja Clochee Baby & Kids, S.O.S krem do zadań specjalnych dla dzieci, 50 ml - cena 37.99 zł\nS.O.S krem do zadań specjalnych dla dzieci − dba o skórę maluszka, działa łagodząco na podrażnienia, redukuje świąd i koi zaczerwienienia. Do stosowania na skórę podrażnioną, wrażliwą oraz taką, która potrzebuje ukojenia.\nAqua, Decyl Oleate, Zinc Oxide, Glycerin, Polyglyceryl-2 Dipolyhydroxystearate, Cocos Nucifera Oil, Polyglyceryl-3 Diisostearate, Butyrospermum Parkii Butter, Allantoin, Euphorbia Cerifera Cera, Magnesium Sulfate, Magnesium Stearate, Panthenol, Borago Officinalis Seed Oil, Mangifera Indica Seed Butter, Inulin, Alpha-Glucan Oligosaccharide, Citrus Aurantium Dulcis Peel Oil, Dehydroacetic Acid, Benzyl Alcohol, Citric Acid, Stearic Acid\nClochee Baby & Kids, S.O.S krem do zadań specjalnych dla dzieci\nPielęgnuję wrażliwą skórę dziecka.\nWzmacnia naturalny mikrobiom skóry.\nKosmetyk posiada właściwości przeciwświądowe. Łagodzi zaczerwienienia, działa łagodząco na podrażnienia.\nMasło shea − działa nawilżająco, odżywczo i łagodząco, chroni skórę przed przesuszeniem. Sprawdza się w pielęgnacji skóry w przebiegu atopowego zapalenia skóry oraz łuszczycy.\nMasło mango − działa regenerująco, niweluje zmiany związane z egzemą.\nAlantoina − działa łagodząco, ponad to wspiera proces regeneracji.\nOlej z nasion ogórecznika − wzmacnia barierę hydro-lipidową, przeciwdziała utracie wody z naskórka, niweluje świąd.\nOlej kokosowy − tworzy na powierzchni skóry warstwę natłuszczająco i ochronną, zabezpiecza skórę przed działaniem czynników zewnętrznych.\nDo każdego rodzaju skóry, również wrażliwej i podrażnionej. Sprawdzi się do pielęgnacji zgięć kolan, łokci, szyi, pachwin oraz okolic podpieluszkowych.\nNiewielką ilość produktu należy rozprowadzić na skórze. Stosować według potrzeb.\nKrem może być aplikowany pod pieluszkę.\nOpakowanie przyjazna dla środowiska.


Republika Chorwacji Stolica: Zagrzeb Waluta: kuna chorwacka (HRK), 1 HRK = 100 lipa; 1 EUR = 7,3 HRK; 1 USD = 5,6 HRK Język urzędowy: chorwacki Inne języki: serbski, włoski (Istria) Znajdź online wycieczkę i sprawdź oferty last minute do Chorwacji WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE Obywatele polscy mogą wjeżdżać do Chorwacji i przebywać w niej bez wizy do 90 dni, liczonych w...\nChorwacja - wyspa w kształcie serca\nProgram Google Earth znany jest z niesamowitych zdjęć satelitarnych, umożliwiających oglądanie swojego własnego domu z nieba. Użytkownicy tego programu odkryli chorwacją wyspę w kształcie serca! Wyspa w kształcie serca na udane wczasy Jest to wyspa Galesnjak (taką nazwę powinni wpisać polscy użytkownicy programu) leżąca pomiędzy Zadarem i wyspa Pasman. Na tę mal...\nChorwacja to kraj o zróżnicowanej powierzchni leżący w Europie Południowo-Wschodniej. Część południowa jest górzysta (Góry Dynarskie), a północ nizinna (Nizina Panońska). Chorwacja ma także dostęp do Morza Adriatyckiego. Państwo to posiada wyjątkowe w skali świata wybrzeże z ustawionymi równolegle do niego podłużnymi wyspami. Ten typ to tzw. wybrzeże dalmatyńskie, które...\nKategorie: Chorwacja wycieczka\nDubrownik nazywany jest Perłą Adriatyku. Wyjątkowy klimat sprawia, że jest to jedno z najbardziej nasłonecznionych miast południowej Europy. Bogata przeszłość miasta sprawiła, że jest dziś ono pełne wyjątkowych zabytków architektury. Dubrownik był bowiem w latach 1204 - 1806 wolną republiką kupiecką konkurującą nawet z samą Wenecją. Na okres renesansu przypadł okres świe...\nDługa wyspa. Jest to wymarzone miejsce dla tych, którzy chcą spędzić swoje wakacje w czystym środowisku. Można tu spotkać rybaków, farmerów, są tu piękne plaże i infrastruktura przygotowana na przyjazd turystów z kraju i zagranicy. Jest tu również Telascica, największy naturalny port spośród Adriatyckich wysp, park naturalny w którym swą siedzibę mają muflony. W północno...\nPółwysep Istria jest najbardziej na zachód wysuniętą częścią Chorwacji. Stolicą półwyspu jest Pazin (9 tys. mieszk.), ale rolę głównego miasta pełni Pula. Główne miasta: Pula, Koper, Rovinij, Pazin, Porec. Do lat 50. Istria była częścią Włoch, więc do dziś wielu mieszkańców posługuje się na co dzień językiem włoskim. Także w dużej części półwyspu nazwy miejsc...\nNa tę część składają się trzy odrębne obszary: tereny nizinne wokół stolicy z licznymi budowlami z XVIII w. wzniesionymi na miejscu dawnych zamków. Pagórkowata kraina słynąca z produkcji wina (Samobor i Karlovac) oraz pas przy granicy z Bośnią i Hercegowiną na południe od Sisaka. Krajobraz jest zróżnicowany: falujące niziny oraz wzgórza porośnięte są winną latoroślą, ...\nKlek to niewielka miejscowość turystyczna położona na północno-zachodnim brzegu Zatoki Malostońskiej, na południowy-wschód od ujścia rzeki Neretwy. Tereny te mają niezwykle bogatą historię, niegdyś były częścią Republiki Dubrownickiej, a dziś mieszka tu 80 mieszkańców, którzy zajmują się uprawą owoców, warzyw i oliwek oraz rybactwem i turystyką. Atutem kurortu jest kry...\nZatoka Kvarnerska, którą z zachodniej strony ogranicza z kolei wschodnia część Istrii, jest zupełnie inna. Tutaj wysokie góry schodzą wprost do morza. Stąd wybrzeża nie da się bardzo zabudować - na przykład miasto Opatija składa się praktycznie z kilku rzędów domów "przyczepionych" na zboczu. Miejscowości turystyczne mieszczą się najczęściej w zatokach. Opatija wraz ...


Dawid Kornaga: lutego 2008\nTaka okazja zdarza się raz na cztery lata, więc skwapliwie z niej korzystam. Nie dość, że\n2) kłopotliwie jest urodzić się w tym dniu (bo zawsze będzie to wywoływało niezdrowe zdziwienie, żarciki, docinki, problemy logistyczne z wpasowaniem się w dzień swoich urodzin przez pozostałe trzy lata, a więc zrobić imprezkę 28 lutego czy 1 marca?),\n9) to również umrzeć (choćby brak powagi, gdy ktoś zauważy twój nekrolog z wyjątkową datą; gdyby prawdziwą się okazała bajka o drugim życiu, to urodzeni 29 lutego powinni w nagrodę iść do raju).\nKto niezadowolony, niech ekskomunikuje na użytek własny papieża Grzegorza XIII, który wprowadził tę niezbędną korektę w kalendarzu juliańskim, jak widać, nie wszystkim niezbędną…\nAutor: Dawid Kornaga o 12:52 2 komentarze:\nKsiążki zazwyczaj starzeją się wolniej np. w porównaniu do filmów. Uniwersalizm pewnych powieści jest bezdyskusyjny, choć i on zapewne zostanie przytępiony przez nowe problemy i mentalność kolejnych generacji. To dyskusja na tysiąc akademickich wykładów, więc ją pominę. Napiszę o własnych odczuciach.\nI tak, jestem świeżo po lekturze Buszującego w zbożu Salingera. Legendarna to już pozycja (wyd. 1951), która wciąż się świetnie sprzedaje, ale też niejako w wymuszony sposób, bo zdaje się, w USA jest lekturą szkolną. Podsumowując: klasyka, która antycypowała protagonistów beat generation i zyskała status podobny do W drodze Kerouaca. O ile ta druga nadal wydaje mi się porywająca, wręcz hipnotyzująca i stylem, i nerwem fabuły, który rozpędza gałki oczne czytelnika, to Buszujący mnie rozczarował.\nRozczarował nie dlatego, że to powieść słaba. Wręcz przeciwnie; napisana prostym stylem, jak na tamte czasy pełnym kolokwializmów, musiała robić wrażenie. No właśnie, tamte czasy…\nWinę ponosi właśnie – jeśli mogę się tak wyrazić – konkretne osadzenie w czasie. Pewne problemy bohatera-narratora po prostu pachną dziś myszką, i to taką myszką dobrze odkarmioną, prawdziwą mychą. (A np. dylematy Raskolnikowa nadal pozostają świeże.) Buszujący w zbożu to taki typ powieści, która traktując również o inicjacji, powinna być pisania za każdym razem od nowa, niejako na miarę kolejnego pokolenia. Stanowi socjologiczno-literackie dziedzictwo swoich czasów – i chwała jej za to. Mnie jednak, w 2008 roku, po prostu, jakby zauważył jej narrator, nie rusza. To, co kiedyś grzało, dziś wręcz ziębi.\nAutor: Dawid Kornaga o 13:38 1 komentarz:\nOstatnio czuję się wampirycznie. To znaczy, ja przeważnie, zazwyczaj i z zasady czuję się wampirycznie, wampiryczość jest mi przypisana, czy mi się to podoba, czy nie, nie wyrażam się inaczej, jak tylko poprzez nią, więc mogę powiedzieć, że był czas, że mniej we mnie tej wampiryczności było, ale teraz ona powraca, osadza się na przynależnym jej miejscu, żeby w głowie mi się nie poprzekręcało, żebym jupiterami się nie najadł, rampami nie opił, oklaskami nie nasycił.\nZatem jak zwykle z wampirycznym nastawieniem przemierzam świat długi i szeroki, w półmroku znajdując chwilowe ukojenie. Jak wczoraj w klubie Punkt na wieczorze literackim czterdziestoletniej debiutantki, książka 39,9, seria z miotłą, prowadząca p. Szczuka. A gdyby tak moje zęby w Szczukowej szyi się zagnieździły, trochę tej jej krwi przemądrzałej wychłeptały, może i by mi samopoczucie się polepszyło?\nJednak my, wampiry, nowoczesne wampiry nie wszczynamy burd jak na planie hollywoodzkiego filmu o krwiopijcach, my staramy się w kameralnych warunkach wyjść na swoje, wbić się w swoje i zażyć przyjemności, spełnić się w wampiryczności, rozsmakować i uznać dzień za udany. Szkoda, zapewne krew p. Szczuki zawiera ciekawe składniki, które po wniknięciu w mój krwiobieg, opłukaniu półkul mózgowych otworzyłyby mi oczy na nowe horyzonty przemyśleń, jednoznacznych konstatacji, a i narcyzem słusznym pozwoliłyby się ukoronować, dzięki czemu życie staje się bardziej znośne, zhierarchizowane, takie, że prawo moralne w jajnikach, zaś amoralność w jądrach.\nNie mogąc dokonać krwawego rozpoznania i przekonać się osobiście o walorach smakowo-intelektualnych krwi p. Szczuki, zacząłem pić piwo, a te nic szczególnego nie niesie, trochę otępienia, trochę wywieszonego jęzora, oczy przymrużone, paznokcie przytępione, twarze znajomych rozmazane. My, wampiry próbujemy w miarę możliwości dostosować się do otoczenia, śmiać się, gdy inni się śmieją, płakać, gdy inni płaczą, lecz my, wampiry mamy swój kres możliwości, gdy za dużo światła, a za mało przyjacielskiej ironii, która nas nastraja pozytywnie, gdy za dużo dźwięków, a za mało przyjacielskich słów, które wnikają nam w tętnice, to kulimy się w sobie i albo atakujemy wściekle, albo się wycofujemy. Takie jesteśmy, nie inne.\nAutor: Dawid Kornaga o 00:10 2 komentarze:\nWidok na plac budowy; w drodze biurowiec, który wpadł mi w oko. Robotnicy jak mrówki, tysiąc szczegółów do przeniesienia, ustawienia, zespolenia. Pieczołowicie to wszystko musi być zorganizowane; to nie domek na przedmieściach, cztery pokoje i wio, dzieci robić, psa i kota kupić, jak Pan Bóg przykazał - żyć, majątek pomnażać, w weekendy grillować i cicho być. Budowa biurowca przypomina pracę nad opasłą powieścią, taką na miarę Wojny i pokoju czy W poszukiwaniu straconego czasu (o, jak ja kocham Prousta!). Setki pomieszczeń-rozdziałów, które zaludnia rój postaci pierwszo- i drugoplanowych. Całość oparta na wstępnym, wręcz niezbędnym planie architektonicznym fabuły, w przeciwnym razie budowa-pisanie porozłazi się na dziesięć stron świata i powstanie fuszerka, z której będą się naigrawać krytycy i czytelnicy.\nAutor: Dawid Kornaga o 16:44 2 komentarze:\nDziś wieje. O jak wieje, nagina, wygina. W mózgach przestawia.\nPrzed południem wybraliśmy się na Starówkę po prezent dla pewnej znajomej Francuzki. Jakże przewidywalne są warszawskie souveniry! Prawie wszędzie większość pamiątek jest sztampowa – czy Egipt, czy Zanzibar – lecz że Warszawa nie wyróżnia się niczym szczególnym, oprócz przestępczości, powtarzalność pewnych wątków jest wręcz przytłaczająca. Zmultiplikowana kolumna Zygmuna. Strasząca po kątach Syrenka, gotująca się do usieczenia wyimaginowanego najeźdźcy. Brakowało tylko figurek Rysi/Rysia, legendarnego już stołecznego pedała. Wspomniałem o nim w poście o imprezie Smirnoff Black Experience. Wyznam szczerze i bez bicia, kiedyś na imprezie w jego mieszkaniu na Żoliborzu, zdaje się, że w ’98 r. strasznie się wstawiłem, i nie wiem dokładnie kiedy, ale buchnąłem mu malutkiego słonika na szczęście; Rysio skarżył się później na rozliczne kradzieże, nawet mnie osobiście, lecz udawałem głupa, jak to, to straszne, nie może być, lecz mój występek naprawdę był niewinny, a prezent, który od nas otrzymał, winien mu wynagrodzić stratę, zresztą Rysio pochłonięty był wtedy hardkorowymi akcjami z jakimiś Adonisami-smarkaczami, więc poniekąd musiał zasłużyć na materialną ekspiację za nadużywanie młodzieńczych zakątków. Na pewno byłyby te souveniry ciekawsze, wręcz fascynujące: Rysio nadstawiający, Rysio połykający. Rysio klęczący. Rysio wygięty. Rysio niczym baletnica, dwadzieścia lat młodszy od obecnej, mocno podstarzałej wersji. Rysio rysiasty.\nOstatecznie zdecydowaliśmy się na oleodruk przedstawiający w jaskrawych barwach, absolutnie niezgodnych z rzeczywistością, rynek Starego Miasta. I, dla urozmaicenia, koszulkę piłkarską w barwach naszej biało-czerwonej ojczyzny-matczyzny; nasza „Franca” uwielbia oglądać mecze piłkarskie, już kiedyś podarowaliśmy jej szalik, teraz – gdy wraca do siebie, albo przed siebie – poszliśmy na całość, niech się cieszy i promuje nasz wątpliwej przebojowości futbol.\nAle, jak wspomniałem, dziś wieje, w mózgach przestawia klepki, rzęsy wywraca na opak, szarpie masztami, flagami, umysłami. Po wyjściu z metra jechaliśmy dwa razy tramwajami, i za każdym razem prowadził jakiś szaleniec. Darł do przodu, dzwonił na przejściach, hamował jak kierowca rajdowy, kompletnie nie zważając, że zarzuca staruszkami w przedziale. I nami. Normalnie – wykolejeniec, mało co!\nA na zdjęciu bratysławski tramwaj, który kiedyś mało co nas nie rozjechał.\nAutor: Dawid Kornaga o 18:39 Brak komentarzy:\nLuty, jak i listopad – jeden akurat miesiąc po nowym roku, drugi z kolei miesiąc przed nowym rokiem – mają ze sobą wiele wspólnego. Wyróżniają się specyficzną depresogennością, którą nie tylko łatwo dostrzec wokół siebie, ale także w sobie.\nO ile w grudniu w związku ze zbliżającymi się Świętami poziom optymizmu podnosi się jak instrumentarium jurnego staruszka w Ciechocinku, to zaraz po Sylwestrze następuje brutalny zjazd, który swoją depresję osiąga właśnie teraz.\nPrzypominają o sobie karty kredytowe, którymi fechtowało się w przedświątecznej bitwie handlowej, czas je spłacić łącznie z odsetkami, dobry człowieku. Wielu wstydzi się, że na nic sylwestrowe przyrzeczenia (wypowiadane śmiało pod wpływem uderzającego do głowy szampana), jak nie rzucili palenia, tak nie rzucili, ba, palą jeszcze więcej. Kilogramy nie stopniały, choć przysięgało się na Św. Anorektyczkę, że tym razem śmierć torcikom, panierkom i sosom.\nSpołeczności w małych miejscowościach naciskane są przez tzw. okres wielkopostny, żałosną próbę rozbudzenia religijności w stylu ramadanu; nadaremny wysiłek, bo polski kartoflany katolicyzm powoli bankrutuje i żadne czary-mary nad cudzym żołądkiem i duchem nie wskrzeszą ani wiary, ani zapału. Młodzi ludzie nie mogą się wyszumieć na dyskotekach, a jeśli nawet, mniej się pocą, mniej skaczą, bo jakoś tak ciszej grają w tancbudach sparaliżowani wizją kary wieczystej didżeje, absolutnie nie w pierwszy piątek miesiąca, bo lokalny ksiądz proboszcz utrze nosa lokalnemu burmistrzowi i lokalnej radzie miejskiej. Niewytańczeni klabingowcy pogrążają się we frustracji, wiedząc, że gdzieś tam w Trójmieście czy Krakowie bandy hedonistycznych, rozzuchwalonych brakiem sankcji rówieśników nic sobie nie robią z przebrzmiałej tradycji i cieszą się życiem w tym cholernie trudnym miesiącu.\nDrażnią drobiazgi. Na przykład mnie. Czepiam się o pierdoły, a pierdoły czepiają się mnie. Znajomi przycichli, pochowali się po swoich budach i budkach, ni nosa, ni palca nie wystawią, by coś zaaranżować; rozumiem, starzeją się, ale bez przesady, nie aż tak szybko. Jedyne, co ich usprawiedliwia, to właśnie luty, zapluty.\nSzczęśliwie, tegoroczna zima przypomina ocenzurowany film pornograficzny, żadnych ostrych akcji z długimi soplami lodu spadającymi przechodniom niekoniecznie przed nogami. Żadnych głębszych penetracji mrozu aż po same kości. Bez nadmiernego poślizgu zawieruchy. Ot, parę dosyć intensywnych śnieżnych pieszczot, które jakoś nie zapadły w kończynach. Zawiało trochę z tej, trochę z tamtej, ale żeby tak dosadnie, rabelaisowsko, to nie, żadnych gargantuicznych napadów opadów.\nPopularne seriale zostały zdetronizowane przez prognozy pogody. A wiecie, że podobno w najbliższy poniedziałek ma być w W-wie 14 stopni? Nie wierzycie? Istoty podłe, mdłej wiary, idźcie więc precz w stronę Białorusi, już tam was ogrzeją należycie pałkami.\nGdzie spojrzę, tam zbierają podpisy pod listę z wezwaniem, aby zaczęła się wiosna. Tak, już teraz, bo co tam, ludzie gadają, że zmiany klimatu, to zmiany klimatu, nie? Poza tym te skurczybyki podnieśli i wciąż podnoszą ceny gazu, dłużej ogrzewasz, więcej płacisz, ludzie, my nie chcemy wiosny, lepiej od razu lato, gwarantowane duże oszczędności. Nic z tego, zapluty luty jedzie wolno, normalnie kolejka mazowieckich kolei, i, o zgrozo kalendarzowa, będzie dłuższy o jeden dzień, co za podstępny przystępny rok. Urodzeni tego dnia praktycznie nie istnieją.\nJedni tracą nadzieję, kopytka do przodu, trumna na dół. Tak, samobójstw co niemiara, jak zwykle w lutym i za jakiś czas – w listopadzie… Drudzy pospiesznie afirmują miłe odsłony życia. W sklepach wcale nieśmiałe pierwsze rzuty nowych kolekcji. Ostatniej soboty parę spódniczek zamąciło w głowie mojej żonie, a że nogi i figura bez zarzutu, to była w pełni usprawiedliwiona, chcąc wrócić z jedną z nich do domu… Ostatecznie nie spodobał nam się fason, szkoda. Zapluty luty.\nAutor: Dawid Kornaga o 22:05 4 komentarze:\nNie jesteśmy skąpcami, wręcz przeciwnie, na książki (szczególnie), kino, teatr czy operę wydajemy bez umiaru, ale wściekliśmy się wczoraj, gdy okazało się, że Multikino (i nie tylko) podniosło ceny biletów, i za obejrzenie w niedzielę To nie jest świat dla starych ludzi musieliśmy zapłacić 25 zł za osobę. Argument, że u nas ceny biletów w porównaniu do średniej europejskiej są i tak niewielkie, jest nie na miejscu, bo nasze dochody też są znikome w porównaniu ze średnią europejską.\n- To nie jest film dla biednych ludzi – podsumowała nasze rozczarowanie żona.\nNajnowszy film braci Coen rzeczywiście jest dobry, ale pozostawia obojętnym; zdarzyło się, co się zdarzyło, postrzelali, swoje powiedzieli, jedni padli, drudzy nie, ani to jakoś grzeje, ani ziębi. Zasłużone pięć gwiazdek, o szóstej, sugerowanej przez co niektórych, może sobie pomarzyć. I żaden ewentualny Oscar prawdy nie zmieni.\nWspomniana podwyżka, mam nadzieję, odbije się na pazernych sieciówkach; najgorsze, że np. w tzw. ambitnych kinach wcale nie grają wszystkiego, co należy (choćby filmu Coenów), zobligowani przez swoje kontrakty, dystrybucje itd. W efekcie wiele osób, które wydałyby te 18 zł za bilet, znów powróci do piractwa, torrentów, żałosnego złodziejstwa – ale co poradzić, skoro próbują nas ostentacyjnie skubać.\n- To nie jest kraj dla biednych ludzi - dopowie moja żona.\nA bez przesady, kino to nie jakieś nie wiadomo co, ot, powszechna i powszednia rozrywka, czasem bardziej porywająca, czasem mniej, żadne tam objawienie. Przynajmniej już teraz.\nAutor: Dawid Kornaga o 10:47 3 komentarze:\nWitajcie. Z daleka, jak widać, jestem zwyczajną kładką, łączącą Galerię Mokotów z drugą stroną ulicy, gdzie rozciągają się nowoczesne kompleksy biurowe, taki warszawski Manhattan, tylko bez widoku na Statuę Wolności, raczej na Statuę Zysku.\nWitajcie. Ufundował mnie właściciel Galerii, żebym ułatwiła życie zmierzającym do mnie klientom, przyspieszyła ich chód, bo jak wiecie, czekać na światło zielone nikt nie lubi, a nuż najedzie na przechodnia jakiś szaleniec, nie tyle zmasakruje ciało na zebrze, ale stopy przejedzie i potem rekonwalescencja do końca życia, a nie ma gorszej sytuacji, niż bycie kaleką, pół warzywkiem, pół owocem swego żywota.\nWitajcie. Codziennie korzystają ze mnie setki, jeśli nie tysiące klientów Galerii, mojej matki, mojej sponsorki. Kiedy osiągają mój środek, ja, delikatnie rozhuśtana, siłą specyficznego rezonansu, wprawiam ich w lekko niepokojące odczucie, że zaraz zostaną wypchnięci do góry niczym z trampoliny, wzbiją się do góry, lecz wcale tam nie zostaną i wcale nie wrócą na dawne miejsce, żadnej cyrkowej figury, po prostu padną ryjem na jezdnię, kończąc haniebnie jak stary wiejski kundel, co wyrwał się z łańcucha i nieobeznany z kodeksem drogowym spróbował przeciąć przelotówkę.\nWitajcie. Ostatnio spotkał mnie niebywały przywilej, prezent i niespodzianka w jednym, przeszedł przeze mnie bowiem sam Dawid Kornaga, normalnie szedł, fakt, ale rozglądał się uważnie, spokojnie szedł, ale baczył na innych, gdy inni nie baczyli na niego, konsekwentnie szedł, szedł i przeszedł dzięki mnie, właśnie dzięki mnie na drugą stronę, do Galerii, gdzie spożył posiłek w restauracji Galicya, po czym wyszedł z niej, i znów, o bogowie kładek, mostów i przęseł, raczył skorzystać z mojego udogodnienia.\nProszę, mój drogi, chodź mną jak najczęściej. Ty mnie czujesz, doceniasz, wiesz, że jestem tu rozwieszona nieprzypadkowo, że ciężko pracuję dla chwały pracowników rozwijającego się polskiego kapitalizmu etc.\nAutor: Dawid Kornaga o 20:09 2 komentarze:\nNa Walentynki miłuj bliźniego swego prawie jak siebie samego. Zaproś go/ją do restauracji, niech restauracja zarobi na importowanym święcie. Kup mu/jej jakąś błyskotkę, niech jubiler zarobi na importowanym święcie. Prześlij mu/jej esemesa, niech operator komórkowy zarobi na importowanym święcie. Czego nie robi się dla bliźnich. No właśnie, czego się nie robi dla bliźnich?\nWiadomo, że miłość nie potrzebuje\nTym bardziej należy docenić potęgę anglosaskiego PR i marketingu, dzięki którym wesoła walentynkowa nowina – owa oczywista oczywistość – roznosi się dookoła niczym zapach działającego w sąsiedztwie McDonald’sa. My to jeszcze nie do końca łykamy, Polska to bowiem kraj krnąbrności, która jest nieuleczalna mimo hektolitrów wypijanej w fast-foodach i multipleksach coli i ton pożeranego popcornu, za to, paradoksalnie, w tak zhomogenizowanych religijnie i kulturowo krajach jak Bahrajn czy Dubaj gigantyczne walentynkowe serca nadziewają się na minarety, zagłuszając swoją namiętną masą przykazania cnotliwych imamów, a szukający rozpaczliwie pozamałżeńskiej miłości młodzi Arabowie tej walentynkowe nocy udają zbiorową amnezję i nie pamiętają ani sury z Koranu…\nAutor: Dawid Kornaga o 19:28 1 komentarz:\nAmy Winehouse. Niepokorna, kontrowersyjna, uzależniona od narkotyków angielska wokalistka, dwadzieścia parę wiosen na karku, pytanie, ile jeszcze przeżyje, jeśli nałóg ją przezwycięży? Szkoda tego ciała, szkoda tych tatuaży, a przede wszystkim szkoda tego nadzwyczajnego głosu. Tak się składa, że mamy w rodzinie początkującą wokalistkę, która już koncertuje i nagrywa właśnie pierwszą płytę; może pasji jej nie brakuje, może zostanie drugą Dodą, ale głos obiektywnie ma po prostu mizerny, płaski jak ciasto na pierogi, zwyczajny jak fiat 126p za PRL-u, niecharakterystyczny i pozbawiony ikry. Talent albo się ma, albo nie. Amy głos powala uszy na... kolana. Jest dodatkowym instrumentem, wspaniale aranżującym i wydobywającym znaczenie słów.\nWinehouse spodobała nam się dopiero niedawno (ale nim otrzymała Grammy). Może nie cała płyta Back To Black (mam wrażenie, że mało jest ludzi, którym podobałaby się czyjaś płyta w całości, wychowani na singlach, składankach nie mamy cierpliwości do wypełniaczy, nawet jeśli wcale nimi nie są), ale jest tam parę kawałków, których można słuchać na klęczkach. You Know I'm Not Good, Back to Black czy słynny Rehab:\nKwintesencja bycia prawdziwym artystą, nie jakąś pieprzoną popwydmuszką.\nAutor: Dawid Kornaga o 20:04 4 komentarze:\nFerie. Idę po ósmej po Gazetę Wyborczą. Samochody jakieś takie rzadsze na Wąwozowej. Wybieram się „na miasto”. Niektóre ulice podobne do tych z filmu 28 dni później. No tak, pół Warszawy wyjechało do Zakopanego. Krupówki przypominają Marszałkowską. A może Nowy Świat. A może Krakowskie Przedmieście. Sąsiad, który z trudem mówi dzień dobry do sąsiada z klatki wyżej, na Krupówkach zmienia się nie do poznania, lepsza wersja bliźniego, spełnienie snów Chrystusa, Buddy i Gandhiego, a witam pana, i dalej, ma gest, serdeczne pozdrowienia, my dziś na Gubałówkę, a jutro na Kasprowy, a pan szanowny to gdzie, jednodniowa wycieczka na Słowację czy Kościelisko?\nOddajmy głos literaturze:\n„Jeśli ktoś nie był nigdy w Zakopanym, warto, by wiedział, że to słynne miasto leży w niezwykle malowniczej niecce, otoczonej górami pubów i restauracji. Sezon trwa przez cały rok, anulowana jest niedziela oraz inne święta, każdy dzień to poniedziałek i praca przez dwadzieścia cztery godziny na dobę. Główna ulica nosi nazwę Krupówki i uznana jest za cud gospodarczy, bo zysk, jaki wyrabiają na niej lokale gastronomiczne, przewyższa wielokrotnie produkt krajowy brutto niejednego afrykańskiego kraju”.\nFaktycznie, górale zbijają kasę, jaka śni się jedynie może oligarchom. Więc tańczą z radości. Cepry płacą, płaczą, płacą.\nBył taki czas, że trzy razy z rzędu jeździliśmy do Zakopanego. Nie jesteśmy narciarzami, bardziej zainteresowani zjazdem procentowym... Zakopane ma tę zaletę, że człowiek nie sczeźnie tu z nudów, ma do dyspozycji:\n1) kina (Niedoinwestowane, ale co tam. Raz, po marihuanie, wybraliśmy się na film – z braku laku, byle zabić czas – na totalne dno pt. Ostatni Samuraj, w którym Tom Cruise masakrował pradziadków kamikaze; coś na rozśmieszyło na Krupówkach, może pies, może kot, może ukraiński turysta, żona chichotka, ja – pan chichot, film za pięć minut, ona pada na kolana, umiera ze śmiechu, ja dołączam, ale film za cztery minuty, opanowuję się, przynajmniej się staram, łapię ją za rękę, ciągnę, ona na kolanach jedzie po lodzie, śniegu, cudem zdążamy, bo to nie Multikino czy Silver Screen, tu nie puszczają dwudziestu minut reklam),\n2) teatr (obejrzeliśmy Kaligulę Camusa, dało radę, choć niektórzy przysypiali, bo tutejsza lokalna interpretacja jakaś taka niemrawa),\n3) od niedawna park wodny (drogi jak nieliczne polskie autostrady, ale zdesperowani wczasowicze, którzy przyjeżdżają na dwa tygodnie, nie mają wyjścia, muszą się spłukać).\nZ roku na rok ze zdumieniem zastawaliśmy powiększającą się ilość restauracji. I mimo zwielokrotnienia liczby stolików, i mimo przyrostu atrakcji gastronomicznych, wieczorem dosłownie miejsc brakowało, Owczarnia oblężona jak Stalingrad, Watra zaanektowana w stu dziesięciu procentach, przy wejściu walczą na noże o stolik, ławica gości w Czarnym Stawie... Gdzie spojrzysz, jedzący ludzie. Mlaskający. Przełykający. Bekający. Dziesiątki pożartych mieszkańców chlewni. Setki tysiące wyczyszczonych kurników. Brakuje tylko przetrzebionych sierocińców; głodny turysta w sezonie zje przecież i ludzie mięso. Słowem, Zakopane. W konsumpcji zakochane.\nAutor: Dawid Kornaga o 15:18 4 komentarze:\nTyle dni minęło od czasu, gdy mężczyzna poznał kobietę i vice versa. Nie bylibyśmy sobą, gdybyśmy tego nie uczcili, tym razem w Sheesha Lounge, przy zestawie wyśmienitych przystawek (podwójna porcja Kebdah Mashweyah, czyli grillowane kawałki wątróbki drobiowej podane z pikantnym sosem z cebulki, Warak Anab, czyli liście winogron faszerowane ryżem z pomidorem i pietruszką, Hommos, czyli pasta z cieciorki i sezamu, a do tego trójkąty pity) oraz włoskiego wina, ukoronowanego fajką wodną, która – jak to się mówi – nieźle dawała. Byliśmy odurzeni. Jesteśmy zadurzeni.\nAutor: Dawid Kornaga o 21:48 Brak komentarzy:\nOstatnio tak się jakoś składa, że to przeważnie my zapraszamy na różne eventy naszych znajomych, za to przeważnie nasi znajomi nie zapraszają nas na różne eventy. Kiedy gdzieś na mieście coś, to my zaraz po słuchawkę, mejla, żeby powiadomić, zaprosić, a kiedy gdzieś na mieście coś, to nasi znajomi zaraz po słuchawkę, mejla – żeby zostać powiadomieni, zaproszeni. Być może z nowym rokiem obrzydliśmy co niektórym, a co niektórzy stwierdzili, że być może z nowym rokiem my im obrzydliśmy. Trudno, nikomu nie będziemy biografii pisać; gdyby podliczyć, ile osób bawiło u nas na imprezach czy kolacjach, a ile z nich same zainicjowało jakieś kontrimprezy czy kontrkolacje, wyjdzie tego tyle co palców u jednej ręki, z amputowanym kciukiem… To oczywiście nie reprymenda, ani wyrzut, to smutna konstatacja.\nDlatego w sobotę miło było pojechać do znajomej malarki, która zaprosiła nas na to, co lubimy (i z czego tak łatwo nie zrezygnujemy mimo kłopotów zdrowotnych) – sheeshę. Uzbrojeni w wino Bumerang (owo słynne australijskie, które pierwszy raz poznaliśmy się na wieczorze literackim znajomego prozaika) ruszyliśmy wieczorem na dosyć odległą Sadybę, którą połykał powoli aromatyczny dym z fajki wodnej na ulicy Bonifacego.\nTowarzystwo było grzeczne, podróżnicze, więc konsumpcja przystawek i procentów przebiegała w raczej przyjaznej atmosferze. Furorę zrobiło polecone przez nas radio BeirutNights.com, z idealną muzyką jako podkład pod fajkę wodną. Samowolny DJ wyszukiwał również na YouTube takie perełki jak Jesteś szalona Boysów czy Lubelski Full z „wokalistką” wyglądającą jak młoda Beata Kozidrak, ale to nie była Beata Kozidrak. Jeden taki twierdził, że kultura afrykańska bije europejską, więc założyłem szaty sofisty i hejże, do boju retorycznego…\nAutor: Dawid Kornaga o 09:16 1 komentarz:\nBył sobie mężczyzna straszliwie przeziębiony, z żoną jeszcze bardziej chorą, co trudno sobie wyobrazić, a jednak trzeba, bo taka prawda i basta. Rady duszy dobrej postanowił posłuchać i wybrać się do Apteki Bonifratrów na ulicy Sapieżyńskiej 3, gdzie sprzedają zioła lecznicze, całe multum ziół leczniczych na ból ciała, ale i duszy, bolejąca bowiem dusza osłabia ciało jak żadna choroba.\nByła sobie Apteka Bonifratrów na ulicy Sapieżyńskiej 3, gdzie oprócz medykamentów polecanych przez osiągnięcia nauki ojcowie Bonifratrzy, w rzeczy samej Dobry Bracia, sprzedają potrzebującym medykamenty polecane przez naturę.\nBył sobie Balsam Jerozolimski, rekomendowany przez znawczynię i praktykantkę owych ziół, ponoć absolutnie skuteczny przy infekcji dróg oddechowych.\nBył sobie mężczyzna straszliwie przeziębiony, z żoną jeszcze bardziej chorą, co trudno sobie wyobrazić, a jednak trzeba, bo taka prawda i basta. I ten mężczyzna wszedł do Apteki Bonifratrów, stanął w kolejce do okienka z napisem preparaty ziołowe i stał tak długo, aż przyszła jego kolej i kupił Balsam Jerozolimski. Przed nim klient poprosił osiem wielkich butelek Antinervinum, ziołowy syrop uspokajający oraz cztery buteleczki Balsamu Jerozolimskiego. Mężczyzna straszliwie przeziębiony, z żoną jeszcze bardziej chorą, mimo wcześniejszego wahania, teraz go poniechał, pokrzepiony wiarą innych w cuda ziołowe.\nByła sobie Apteka Bonifratrów na ulicy Sapieżyńskiej 3, gdzie po wejściu człowiek w miarę młody czuje się jak w Ciechocinku na deptaku, widok przygnębiający, mnóstwo starych, schorowanych ludzi, którzy trzęsącymi rękami sięgają po reklamówki obładowane preparatami ziołowymi, wydając na nie jedną trzecią emerytury; krople geriatryczne (odmładzają czy postarzają?), zioła na trawienie, spanie, zamiast kawy.\nBył sobie Balsam Jerozolimski, rekomendowany przez znawczynię i praktykantkę owych ziół, zakupiony przez mężczyznę straszliwie przeziębionego, z żoną jeszcze bardziej chorą. Osoba dorosła winna zażywać go 3 razy dziennie po 30-40 kropli na cukier lub wodę, ale ile cukru, tego nie napisali, ale ile wody, tego też nie napisali, ufni, że kto zawierza Dobrym Braciom, ten prowadzony będzie przez swojego Anioła Stróża.\nBył sobie Anioł Stróż, który miał pomóc mężczyźnie straszliwie przeziębionemu i jego żonie, jeszcze bardziej chorej, co trudno sobie wyobrazić, a jednak trzeba, bo taka prawda i basta. No niech spróbuje nie pomóc, Anioł i Balsam!\nAutor: Dawid Kornaga o 14:46 4 komentarze:\nWczoraj dla odreagowania wybraliśmy się na Persepolis, film, o którym wszystko, co dobre chyba wszędzie oprócz Naszego Dziennika napisano. Przyznam, po projekcji poczułem się znacznie lepiej.\nCzytałem komiks, więc mając takowe porównanie, mogę potwierdzić, że powyższa animacja trzyma poziom, brakuje może paru wyjaśnień tu i ówdzie, ale całość naprawdę świetnie się ogląda, żadnej łopatologii, historia jest zabawna, a jakże dramatyczna. Persepolis to wiarygodne ostrzeżenie przed rządami teokracji – z rozdania jakiekolwiek religii. Naturalnie, nie mam złudzeń, np. teokracja chrześcijańska nigdy by nie była tak straszliwa jak muzułmańska, z jej całą wschodnią tradycją okrucieństwa i strukturalnym brakiem poszanowania dla indywidualizmu.\nAutor: Dawid Kornaga o 22:29 1 komentarz:\nAutor: Dawid Kornaga o 11:20 3 komentarze:\nArt director Maciek pracował w agencji reklamowej TJB. Jarek był copywriterem i przeszedł na dniach do TJB z małej agencyjki DM; miał trzyletnie doświadczenie i parę nominacji do nagród branżowych, więc postanowił zmienić pracę, a przy okazji zarabiać o trzydzieści procent więcej.\nDyrektor kreatywny agencji TJB, Bartosz, uznał, że Maciek i Jarek stworzą nowy team kreatywny, odpowiedzialny za reklamy środków higienicznych dla kobiet. Maciek z jego graficznym wyczuciem wykreuje nowe, chwytliwe wizualizacje, zaś Jarka lekkie pióro nada komunikatom niezbędnej delikatności, niepozbawionej jednak retorycznej stanowczości, że tylko nasze tampony i podpaski są najlepsze.\nMaciek i Jarek poznali się więc podczas projektowania layoutu dla nowej linii wkładek; powstające ogłoszenie miało być zamieszczone w pismach dla młodych dziewczyn.\nNatychmiast się w sobie zakochali.\nCo to była za miłość, tego żadne hasła nie opiszą. Maciek, mężczyzna krępy, intensywnie owłosiony, działał na wiotkiego Jarka wprost odurzająco. Jarek, o tyłeczku skoczka narciarskiego, szczupły jak paluszek solony, potrzebował w życiu męskiego oparcia. W przerwie między kolejnymi wersjami tekstu reklamującego nową linię wkładek, pisał wiersze o mięsistych ustach Maćka, które pożerały go na dzień dobry do ostatniej kosteczki i wysysały z niego resztki oddechu.\nNiestety, praca nad layoutem nie posuwała się przez to do przodu. Zadurzona para, zbyt zajęta sobą, nie wyrobiła się z pierwszym terminem przedstawienia projektu klientowi. Wezwani przez Bartosza, zostali upomnienia, że choć tu, w TJB, szanuje się, ba, wręcz ceni odmienność, która gwarantuje oryginalność na polu artystycznym i quasi-artystycznym, to terminy są święte i o apostazji czasowej nie ma mowy.\nZmartwił się Maciek, który nie dotąd unikał romansów w miejscu pracy. Strapił Jarek, który był przecież na okresie próbnym. Przestali lgnąć do siebie, sądząc, że dzięki temu praca przyspieszy. Nic z tego, zrobiło się drętwo, sucho i jakoś tak posępnie. Tam, gdzie miłość usycha, tam i otoczeniu się dostaje.\nAż się pokłócili o jakiś drobiazg, błahostkę co do koloru, a może słowa, teraz to bez znaczenia, bo rzucili się na siebie i poczęli okładać, Maciek Jarka myszką, Jarek Maćka klawiaturą, tak się okładali, darli z siebie ubrania, że przylgnęli do siebie, i tak pozostali, z przyklejonymi do siebie ustami, z dłońmi zapuszczonymi pod wpół rozpięte rozporki.\nBartosz, który przybiegł do pokoju, gdzie starł się ze sobą team kreatywny, złapał się za głowę. Kazał postronnym opuścić pomieszczenie.\n- Ale da im burę – syczeli zadowoleni homofobi.\nKiedy drzwi trzasnęły, Bartosz rzucił się na roznamiętnionych pracowników i zaczął krzyczeć:\n- Mnie też tak całujcie! Też, proszę, proszę! - Ukląkł i zamknął oczy, czekając, czy spełnią jego polecenie służbowe.\nObecnie agencja TJB zgarnia większość nagród na festiwalach reklamy. Jej wonderteam, a właściwie wondertrio kreatywne tworzy olśniewające pomysły. Niech mi ktoś powie, że uczucia nie wspierają kapitalizmu, to go wyśmieję – musimy wybudować drugą Irlandię, nieważne, kto z kim, byle z miłością.\nAutor: Dawid Kornaga o 11:44 1 komentarz:\nSprzedawcy płyty The Apostasy, nagranej przez moją ulubioną, polską grupę blackmetalową Behemoth, a także sam zespół nie mogli liczyć na lepszą reklamę. Jak mocno trzeba mieć namieszane pod czaszką, by – jak podają dzisiejsze serwisy informacyjne – pozywać muzyków do sądu za podarcie Biblii podczas koncertu i naigrywanie się z katolicyzmu? Jak nieskalanym sumieniem cieszy się na co dzień szef Ogólnopolskiego Komitetu Obrony przed Sektami, pan Ryszard Nowak, i jak widocznie bliskie stosunki musi mieć ze swoim Bogiem, że bierze nieboraka w obronę przed paroma śmiertelnikami, a do tego swawolnymi artystami, tego nie opiszą żadne słowa. Ja, gdybym był Bogiem, w którego wierzą ci z Komitetu, po prostu bym się załamał. Robią z niego ostatnią ciotę, która nie da sobie rady, potrzebuje sądów III RP, prokuratorów, kajdanek, krat i grzywien. Panie Boże, chroń siebie przed takimi wiernymi.\nAutor: Dawid Kornaga o 16:55 3 komentarze:\nDziś niedziela, więc po wczorajszej pełnej 1) wina, 2) nachosów, 3) serów, 4) makaronu z kurczakiem, 5) oliwek i innych różności kolacji ze znajomymi, serdecznie Państwa zapraszamy na domową kawę z włoskiej kafeterki. Espresso będzie mocne jak szczękościsk bulteriera, prosimy przygotować się na znaczne przyspieszenie bicia serca; niczym dzwon kościelny w rządzonej przez księdza twardą ręką i mocnym językiem wsi podlaskiej ("Natychmiast mi tu na mszę!"). Na pewno unikniecie Państwo tego granicznego stanu, który dawno temu pozbawił życia monsieur Balzaka, ale ryzyko, że rączki zadygotają, bardziej niż możliwe. Dobrze to Państwu zrobi, podobno jesteście bardzo przeziębieni. Prosimy się nie stresować, pić do ostatniej kropli i rozkoszować się leniwą niedzielę. Nie taką leniwą? Tak, słyszeliśmy, że Państwo ciągle czytają, cóż, po takiej kawie oczy też będą szybciej pracować, dwie strony migiem przeczytacie. No, pić, nie dyskutować.\nAutor: Dawid Kornaga o 11:47 5 komentarzy:\nW samo południe. Tesco i ja. Właściwie to ja w Tesco. Po prowiant i napitki. Tzn. po napitki i prowiant, licząc w kolejności ważności.\nSporo starych ludzi. Nie spieszą się, nie gubią dzieci między regałami, niektórzy za to wyglądają tak, jakby sami się zgubili. Rzadko który decyduje się na kradzież; trzeba mieć nie lada wprawę, by trzęsącą się ręką schować pasztet w kieszeni płaszcza. Klienci idealni – poza tym, że nie kupią dużo. Przystają zauroczeni przed niektórymi towarami, wahają się, biedni, co wybrać z danego rangu. Są ofiarami PRL-owskiej szarugi, gdzie rządziła jedna partia i jedna marka produktów w danym przedziale. No, może przesadzam, zapewne nie było takiego zakapiorstwa jak w Rumunii czy DDR, wesoły barak jest faktem, czy to się komuś podoba, czy nie, ale świadomość, że niektórzy przez kilkadziesiąt lat wpieprzali ciągle to samo, ciesząc się, że zbliża się do Polski statek z zielonymi pomarańczami z Kuby, po prostu dobija.\nJedna staruszka od co najmniej pięciu minut stoi przed półką z ketchupami. Tu Heinz, tam Pudliszki, tu marka Tesco, tam coś jeszcze, nawet Ojciec dyrektor nie pomoże, co wybrać. Akurat kończy się nam Heinz, ale postanawiam dla odmiany na Pudliszki. Podchodzę i bez wahania biorę słoiczek. Staruszka, zaintrygowana moim bezdyskusyjnym wyborem, również sięga po Pudliszki. Wczytuje się, niby udając, że coś tam bada na etykiecie. Po chwili widzę, że wrzuca słoiczek do koszyka. No to pięknie, niechcący przysłużyłem się kapitalistom z Pudliszek.\nWózek przybiera na wadze jak kobieta w ciąży, produkty co prawda nie kopią, ale coraz bardziej ciążą, i to tak, że wózek zamienia się w mały skład kolejowy; ładuję sporo butelek, cola, 7 UP, piwo pszeniczne. Udana wizyta w dziale im. Bukowskiego, jak nazywam dział monopolowy. Pakuję wina chilijskie, kalifornijskie i… Bumerang (lało się na wieczorze literackim znajomego prozaika, pozostał sentyment). Jeszcze whisky, jeszcze Wyborowa, koszyk, który wziąłem dodatkowo na alkohol, waży już pół tony procentów.\nW dziale mięsnym zauważam z radością unikalną promocję. ŚWIEŻE MIĘSO PROSTO Z KENII. Z dopiskiem: LUDZKIE. Uzasadnienie jest proste, w wyniku ostatnich krwawych rozruchów powstała nadwyżka, którą zmyślni przedsiębiorcy szybko wykorzystali, wykupując hurtowo ciała poległych. Co tam, decyduję się na pół kilo z jakiegoś nieszczęśnika spod Mombasy. Zachowuję się paskudnie, jestem jawnym kanibalem, niezważającym na cudzą tragedię. Żebym tylko nie miał alergii.\nPo chwili, kompletnie zbity z tropu, widzę dwie hostessy, które częstują ciepłą spermą z padniętego byka.\n- Zabił go wielki toreador – zapewniają. – Niech pan spróbuje, wzrost potencji gwarantowany.\n- Nie szkodzi, od przybytku głowa nie boli. Główka, chi, chi – mówi jedna z hostess, chwytając mnie za głowę i dociskając do swojego biustu.\n- Jasne… - jęknąłem. Przypomniała mi się Carmen, raz bykowi śmierć.\nKarmią mnie na zmianę byczą spermą, ta aż mi z ust paruje. Za mną ustawia się kolejka panów w średnim wieku.\nZmierzam w stronę kas. Anioł stróż, choć w niego nie wierzę (ale mu to nie przeszkadza, wręcz podnieca; co za niewolnik!) pomaga mi pchać wózek. Jaki z niego anioł, toż to łysek z pokładu Tesco.\nTo były wyjątkowe zakupy.\nAutor: Dawid Kornaga o 14:04 2 komentarze:


Konkursy Facebook - zakończone (Strona 82) :: e-Konkursy.info - o krok od wygranej...\nKonkurs "Dzień Matkiz Herbapol"\nPrzedstaw w komentarzu, w dowolnej formie, w czym Twoja mama jest NIEZASTĄPIONA\nWygraj Xiaomi Mi Banda 4\nNapisz w komentarzu jak wykorzystasz swojego Mi Banda.\nKonkurs "Przejścia na TY do nadrobienia" 18+\nZ kim pierwszym się spotkacie po tak długiej przerwie?\nWypełnij formularz i opisz, dlaczego chcesz wziąć udział w testowaniu HYALU B5.\nStwórzcie krótką bajkę, której bohaterem będzie Wasza pociecha\nWystarczy w dowolny sposób pokazać nam za co kochacie swoją mamę?\nNadesłane przez: Mio Polska\nKonkurs od 4motor\nOrganizator: 4motor Łukasz Kołodziejski\nPod postem konkursowym w komentarzu napisz którą nagrodę wybierasz\nWygraj 1 z 10 zestawów upominków\nOrganizator: Wyborcza.pl Olsztyn\nNapisz który z tańców Zespół Pieśni i Tańca "Kortowo" prezentowanych na profilu FB Miejska Informacja Turystyczna Olsztyn, podobał Ci się najbardziej i dlaczego?\nWygraj niemowlęce body\nNapisz w komentarzu: Bodziaki od MykidUdostępnij post konkursowyPolub fanpage\nNależy napisać krótki wierszyk na temat tego, jak Wasze maluchy pomagają Wam w domu w czasie kwarantanny!


Leukopenia (leukocytopenia): przyczyny, objawy, leczenie niedoboru leukocytów | Zdrowie Radio ZET\nLeukopenia (leukocytopenia), to niedobór leukocytów, białych krwinek, które odpowiadają za walkę z infekcjami. Bywa niegroźnym zjawiskiem, efektem przebytej infekcji. Stan ten może być jednak powodowany poważną chorobą, niedożywieniem, zatruciem czy przewlekłym stosowaniem niektórych leków. Niski poziom leukocytów w znaczący sposób wpływa na zdrowie, bo zmniejsza szanse organizmu na skuteczną walkę z wirusami, bakteriami czy innymi patogenami. Jakie są przyczyny leukopenii?\nLeukopenia (leukocytopenia) to częste odchylenie w morfologii. Stwierdza się je wtedy, gdy we krwi jest zbyt niski poziom leukocytów. Bywa przypadkowym znaleziskiem w czasie rutynowych badań krwi, ale może być też stanem zagrażającym życiu. Leukopenia to zmniejszenie całkowitej liczby leukocytów poniżej normy, która wynosi 4-10 g/l.\nLeukocytyty to białe krwinki, które w organizmie pełnią niezwykle ważną funkcję – odpowiadają za walkę z infekcjami. Białe krwinki produkowane są w szpiku kostnym, śledzionie, węzłach chłonnych i grasicy, które odpowiadają za prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego. To właśnie dzięki nim organizm może skutecznie walczyć z bakteriami, wirusami czy pasożytami będącymi przyczyną infekcji. Niedobór leukocytów stwarza ryzyko ciężkiego rozwoju infekcji, które mogą zakończyć się śmiercią.\nLeukocyty są grupą komórek składającą się z: granulocytów (neutrofili, eozynofili, bazofili) oraz limfocytów i monocytów. Termin leukopenia odnosi się do zmniejszenia się całkowitej ilości leukocytów, ale bez podziału na konkretne frakcje. To ustala się w dokładnym badaniu krwi.\nNajwiększą część leukocytów (nawet 60-70 proc.) stanowią neutrofile, następnie duży udział procentowy mają limfocyty. Udział innych krwinek białych jest niewielki, dlatego za leukopenią odpowiada najczęściej niedobór neutrofilów lub limfocytów.\nZmniejszenie poziomu leukocytów czy ich niedobór jest najczęściej wynikiem przebytej infekcji, bo w czasie jej zwalczania leukocyty ulegają zniszczeniu, a organizm potrzebuje czasu, by uzupełnić niedobór. Wtedy mówi się o leukopenii przejściowej. Zazwyczaj po krótkim czasie poziom leukocytów wraca do normy.\nNiski poziom leukocytów we krwi może być powodowany przez:\nprzewlekłe choroby krwi i szpiku kostnego – białaczka, aplazja szpiku, włóknienie szpiku, zespoły mielodysplastyczne;\nnowotwory – chłoniak Hodgkina;\nostre i przewlekłe zatrucia substancjami organicznymi (farby, rozpuszczalniki);\nchoroby autoimmunologiczne – toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów;\nchoroby powodujące powiększenie śledziony (np. nadciśnienie wrotne, przewlekłe choroby wątroby);\nhipersplenizm (przedwczesne niszczenie komórek krwi przez śledzionę);\nzespół Kostmanna (zaburzenie obejmujące zmniejszoną produkcję neutrofilów);\nwpływ przewlekle stosowanych leków (przeciwbólowych, przeciwpadaczkowych, niektórych leków psychotropowych, leków na nadczynność tarczycy);\nniedobór niektórych witamin i składników mineralnych, takich jak kwas foliowy, miedź, cynk.\nLeukocytoza może również występować u osób, które niedawno przechodziły przez chemioterapię lub radioterapię.\nCałkowity brak białych krwinek we krwi lub obecność niewielu z nich to agranulocytoza, stan bezpośrednio zagrażający życiu człowieka. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w morfologii należy wykonać ocenę mikroskopową rozmazu.\nLeukopenia objawia się najczęściej występowaniem aft i owrzodzeń w jamie ustnej. Towarzyszy jej także osłabienie, złe samopoczucie i problemy z koncentracją.\nZ powodu niedoboru leukocytów mogą także pojawić się poważniejsze objawy, które wymagają pilnej konsultacji z lekarzem lub hospitalizacji:\nropne zmiany na skórze;\ninfekcje górnych dróg oddechowych, np. angina czy zapalenie płuc.\nOsoby, u których została stwierdzona leukopenia i zaobserwują u siebie wymienione powyżej objawy, powinny niezwłocznie zgłosić się do lekarza.\nLeukopenię można potwierdzić lub wykluczyć, przeprowadzając badania krwi, których celem jest ocena poziomu białych krwinek.\nLeczenie leukopenii zależy od jej przyczyny. Jeśli za niedobór białych krwinek odpowiada konkretna choroba, to postępowanie obejmuje jej leczenie. Może się jednak zdarzyć, że pomimo wyleczenia choroby poziom białych krwinek nie wraca do normy, wtedy możliwe jest wdrożenie leczenia sterydami.\nW ciężkich przypadkach konieczne jest leczenie szpitalne, gdzie pacjentowi podaje się czynnik wzrostu granulocytów (G-CSF) lub szpiku kostnego.


Erno Nemeczek - charakterystyka ostatnidzwonek.pl\nErno Nemeczek to jeden z głównych bohaterów powieści Ferenca Molnara „Chłopcy z Placu Broni”. Uczęszcza do czwartej klasy jednej z budapesztańskich szkół. Jego rodzice nie są zamożni – ojciec jest krawcem, który pracuje i mieszka wraz z rodziną w niewielkim mieszkanku na parterze przy ulicy Rakos. Rodzice Nemeczka „przeszli różne koleje losu, doznali wielu kłopotów i smutków, więc nauczyli się cierpieć w milczeniu”.\nErno to mały, jasnowłosy chłopak. Budową ciała przypominał swoją matkę, która była szczupłą i wątłą osobą. Był „jakby stworzony na kozła ofiarnego”. Z trudem przychodziło mu głośne zabranie głosu w towarzystwie kolegów z bandy. Zebrał się jednak w sobie i podczas wyborów przewodniczącego poskarżył się, że jeszcze nigdy nie awansował i tylko jego nazwisko figuruje w czarnej księdze. Do tej pory nikt się nim zbytnio nie przejmował i nie zauważał go. Na Placu Broni był jedynym szeregowcem. Inni nosili tytuły kapitanów, poruczników i podporuczników. Pozdrawiali się zwykłym „cześć”, zaś Nemeczek każdemu musiał salutować, a ponadto często był strofowany, jednak nie sprawiało mu to przykrości. Był typem człowieka, któremu okazywanie posłuszeństwa sprawiało przyjemność. Jego drobna postura i brak śmiałości sprawiły, że był wykorzystywany przez silniejszych kolegów z wrogiej grupy. Bracia Pastorowie pozbawili go kulek do zabawy.\nNemeczek był obowiązkowy pamiętał o regulaminie panującym na placu. Miał pogodne usposobienie. Szybko zapominał o przykrych sprawach i trzeba było mu o nich nieustannie przypominać. Był dowcipny. Gdy wpadł do stawu podczas wyprawy do obozu czerwonych powiedział: „Nie myślałem, że dziś jeszcze będę się kąpał”. Był lubiany przez innych, a Boka, w uznaniu jego zasług dla grupy, uczynił go swym adiutantem na czas wojny z „czerwonymi koszulami”.\nO swojej odwadze zaświadczył, gdy udał się sam do obozu „czerwonych koszul” w Ogrodzie Botanicznym. Odzyskał chorągiew chłopców z Placu Broni i stanął naprzeciw dziesięciu wrogich chłopców, by wyznać, że należy do grupy, w której są odważni członkowie. Mówił z podniesioną głową i donośnym, śmiałym głosem. Wzbudził w nich podziw, jednak nie uniknął kary – został zanurzony po szyję w stawie przez braci Pastorów. Gdy wyszedł z wody odpowiedział Gerebowi, że woli sto razy być zanurzony w stawie, niż zdradzić swych przyjaciół. „Czerwone koszule” uświadomiły sobie, że mają przed sobą małego bohatera, który zasłużył na miano prawdziwego mężczyzny.\nZależało mu na szacunku innych i docenieniu swojej postawy. Najbardziej bolało go, że koledzy ze Związku Kitowców uznali go za tchórza i zdrajcę i wpisali jego imię i nazwisko małymi literami do specjalnej księgi. Nie zgadzał się z ich wyrokiem i cierpiał. Nie zdążył przed śmiercią zobaczyć, że zmieniono wpis, tym razem zapisując jego imię wielkimi literami.\nPodczas obrony Placu Broni nie walczył dla zaszczytu i funkcji, chciał być z innymi i dać z siebie wszystko, chciał ocalić swoją „Ojczyznę”, czyli miejsce ukochanych zabaw. Mimo ciężkiej choroby wyrwał się z domu i ostatkiem sił pokonał większego i sprawniejszego Feri Acza. To dzięki temu czynowi możliwa była wygrana w bitwie o Plac Broni. Nemeczek awansował na stanowisko kapitana. Do ostatniej chwili przed śmiercią myślał o Placu i chciał go po raz ostatni zobaczyć. Gdy majaczył powtarzał komendy z bitwy, dowodząc, że walka o „Ojczyznę” jest dla niego wszystkim.\nNemeczek, mimo swej nieznacznej postury, był odważny i nie bał się stanąć naprzeciw silniejszych chłopców. Najważniejszą wartością był dla niego honor i poświęcenie w imię wspólnej sprawy. Do końca pozostał wierny najważniejszemu miejscu – Placowi Broni. Postać ta w pełni zasługuje na szacunek i podziw, świadczy, że przełamywanie własnych słabości jest możliwe.\nUsposobienie Erno Nemeczka było:\nPo bitwie z czerwonymi koszulami Nemeczek awansował na stopień:\nOjciec Nemeczka z zawodu był:


Ekwiwalent za niewykorzystany urlop w czasie chorobowego\npowrót ZUS i Prawo pracy Ekwiwalent za niewykorzystany urlop w czasie chorobowego\nśroda, 16 marca 2011 11:32\nEkwiwalent za niewykorzystany urlop w czasie chorobowego\nW piśmie z dnia 18 listopada 2010 r. Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej zajęło stanowisko w sprawie przepisów dotyczących wypłacania przez pracodawców ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w czasie przebywania pracownika na zwolnieniu lekarskim (SPS-023-19252/10).\nZgodnie z przepisami działu siódmego Kodeksu pracy dotyczącego urlopów pracowniczych, pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego udzielanego w naturze. Wykorzystanie urlopu wypoczynkowego w naturze jest zgodne z celem tego urlopu, jakim jest wypoczynek i regeneracja sił po okresie wykonywania pracy.\nTylko w przypadku, gdy wystąpią obiektywne przeszkody uniemożliwiające wykorzystanie urlopu wypoczynkowego w naturze, dopuszczalna jest alternatywna forma realizacji tego pracowniczego uprawnienia. Jest nią ekwiwalent pieniężny wypłacany pracownikowi w przypadku niewykorzystania urlopu wypoczynkowego w całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Zatem zgodnie z przepisami Kodeksu pracy zasadą jest udzielanie pracownikowi urlopu wypoczynkowego w naturze, zaś wyjątkiem wypłacenie ekwiwalentu pieniężnego.\nOdnosząc się do wątpliwości w ww. kwestii MPIPS wyjaśnił, że niezdolność pracownika do pracy spowodowana chorobą nie wpływa negatywnie na uprawnienia takiego pracownika do urlopu wypoczynkowego. Jeżeli bowiem z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby pracownik nie może rozpocząć urlopu wypoczynkowego w ustalonym terminie lub nie może wykorzystać części takiego urlopu, pracodawca jest obowiązany udzielić pracownikowi urlopu wypoczynkowego w późniejszym terminie.\nPracownik nie ponosi także negatywnych konsekwencji w postaci obniżenia wymiaru urlopu wypoczynkowego czy też ustalenia proporcjonalnego wymiaru urlopu w razie nieobecności w pracy spowodowanej chorobą. Czas takiej nieobecności, z punktu widzenia uprawnień do urlopu wypoczynkowego, jest traktowany na równi z okresem wykonywania pracy.\nPracownikowi uprawnionemu do kolejnego urlopu wypoczynkowego, zatrudnionemu na podstawie umowy o pracę na okres próbny, przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze proporcjonalnym do okresu zatrudnienia. Jeżeli w konkretnym przypadku taki pracownik nie może do dnia rozwiązania stosunku pracy wykorzystać przysługującego mu urlopu wypoczynkowego, bowiem do tego dnia przebywa na zwolnieniu lekarskim, to pracodawca jest obowiązany w dniu ustania zatrudnienia wypłacić takiemu pracownikowi ekwiwalent pieniężny.\nObecnie obowiązujące przepisy Kodeksu pracy dotyczące urlopu wypoczynkowego, z jednej strony w odpowiedni sposób zabezpieczają interesy pracownika związane z prawem do wypoczynku, z drugiej zaś - poprzez instytucję urlopu w wymiarze proporcjonalnym - nie powodują nadmiernych obciążeń finansowych po stronie pracodawcy, związanych z realizacją tego uprawnienia.\nNie ma zatem wystarczających argumentów przemawiających za koniecznością zmiany stanu prawnego w omawianym zakresie, tym bardziej że taka zmiana naruszałaby standardy wyznaczone prawem unijnym, tj. postanowieniami dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy.\nekwiwalent za niewykorzystanie urlopu wypoczynkowego\nWięcej z tej kategorii: « Emerytury pomostowe\tTSUE o okresach składkowych w innych państwach »


Jeśli mamy do czynienia z prawem cywilnym, karnym lub też spadkowym, z pewnością będziemy potrzebowali profesjonalnej porady. Najczęściej z pomocą przychodzi kancelaria adwokacka. W tego typu placówce dostaniemy wszystkie kluczowe informacje dotyczące naszego statusu prawnego. Poprzez doświadczonego adwokata oraz fachową poradę, zdobędziemy wiedzę związaną z regulacjami prawnymi, które nas obowiązują. Bez względu na to czy jest to sprawa o rozwód, podział spadku, odszkodowanie lub obrona w postępowaniu sądowym, Klienci uzyskają odpowiednią poradę prawną, a dzięki wieloletniej praktyce adwokat powinien znaleźć rozwiązanie. Porad mogą szukać zarówno osoby indywidualne, a także podmioty gospodarcze poszukujące doradztwa prawnego jeśli chodzi o tworzenie umów lub obrotu gospodarczego . Kancelaria podejmuje się świadczeń prawnych w zakresie różnorodnych gałęzi prawa oraz zajmie się sprawami administracyjnymi.\nDzięki perfekcyjnej znajomości polskiego prawa, adwokat będzie mógł pomóc również i Polakom mieszkającym poza granicami Polski. Kancelaria prawna stara się należycie gospodarować posiadanym zapleczem personalnym, tak, żeby wymagane czynności prawne były przeprowadzane szybko i fachowo. Prawo jest z pewnością niezmiernie skomplikowaną dziedziną, ze względu na to ciągłe podnoszenie posiadanych kwalifikacji oraz przyswajanie wprowadzanych zmian jest gwarantem tego, że kancelaria prawna może zaoferować swoim Klientom najbardziej adekwatną pomoc.\nWielkie znaczenie posiada również tajemnica adwokacka, ponieważ urzędnicy pracujący w kancelarii zwracają szczególną uwagę do www.katarzynazdasiukpiaseczna.com/ adwokat Białystok opinia poufności danych każdego z Klientów. Dzięki prawidłowemu przechowywaniu oraz procedurom niszczenia, dokumenty związane z Klientami z pewnością nie znajdą się w niepowołanych rękach.


96. Seat Cordoba II / Ibiza III - przeróbki lamp na BI XENON LED\nStrona głównaRealizacje96. Seat Cordoba II / Ibiza III\nPrzez HidRetrofit.pl 13 listopada 2019 Realizacje, Seat Brak komentarzy\nOryginalne lampy od Seata Cordoby II / Ibiza III ( 2002 – 2008 )w wersji pod jedną żarówkę H4 zmodyfikowano z użyciem soczewek typu bihalogen z gniazdem H7, odbłyśnik oraz osłonę soczewki polakierowano na czarny mat.\nModyfikacja na bazie soczewek bixenon Mini H1 wraz z osłonami typu Quadrod LED DRL 2,5″ Soczewki zasila zestaw xenonowy H1 4300K X35, wnętrze polakierowaliśmy w czarny mat.\nTagi:bi-halogen, bihalogen, bixenon, cordoba, drl, h1, h4, h7, ibiza 2002, led, mini, quadrod, seata, soczewki, soczewkowe\n87. Honda Civic 6 gen FL\nBaza: Seryjne reflektory od Hondy Civic 6 generacji po faceliftingu (99-00) , Modyfikacje: Zostały zainstalowane soczewki …\nFabryczne lampy xenoonwe do Opla Vectry B poddaliśmy kompleksowej opiece w postaci regeneracji odbłyśników soczewek, …\nBixenon retrofit w praktyce.\nZ pewnością wiele osób zastanawia się nad wykonaniem retrofitu jednak nie ma empirycznej wiedzy jak …\nPowyższy projekt powstał na zlecenie klienta. Każdy projekt tworzony jest na indywidualne zamówienie.


Ministerstwo Energii zapowiedziało zmianę ustawy Prawo energetyczne przedstawiając harmonogram zniesienia obowiązku zatwierdzania taryf na gaz przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. W ocenie ekspertów HEG stanowi to istotny krok w kierunku pełnej liberalizacji rynku gazu ziemnego w Polsce.\n- Zapowiedź zmian do ustawy regulującej rynek energii to pozytywna wiadomość. Jak pokazują twarde dane: im rynek jest bardziej zliberalizowany, tym ceny gazu są niższe, a jakość oferowanych usług wyższa. Zniesienie tego obowiązku w przypadku sprzedaży gazu na rynku hurtowym w 2013 r. wraz z wprowadzeniem obliga giełdowego istotnie wpłynęło na wzrost konkurencji i spadek cen gazu ziemnego – ocenia zapowiedź Ministerstwa Energii Piotr Kasprzak, Członek Zarządu ds. Operacyjnych w HEG.\n- Liberalizacja rynku gazu w Polsce postępuje, choć należy ocenić te zmiany jako niewystarczająco szybkie. Jak pokazuje doświadczenie, choćby z utworzenia giełdy gazu przy TGE – im więcej mechanizmów wolnorynkowych tym rynek bardziej konkurencyjny, a ceny dla odbiorców końcowych niższe. Dlatego mamy nadzieję, że ostatecznie Ministerstwo Energii zdecyduje się na szybsze wprowadzenie zmian dla gospodarstw domowych, tak by kilka milionów Polaków mogło jeszcze przed rokiem 2024 skorzystać z niższych cen gazu – dodaje Piotr Kasprzak.


Z kartek kalendarza - 28 lutego: 36. urodziny Romana Chromika - Sport WP SportoweFakty\nWe wtorek 36. urodziny świętuje medalista mistrzostw Polski - Roman Chromik. 28 lutego urodził się także reprezentant ZSRR, medalista mistrzostw świata i kraju, - Władymir Smirnow.\nPrzemysław Jany 28 Lutego 2017, 19:02\nW 1956 roku na Czarnym Lądzie rozegrano półfinały Indywidualnych Mistrzostw Republiki Południowej Afryki. Na owalu w Pretorii triumfował Szwed Olle Nygren. Na torze w Springs zwyciężył także reprezentant Szwecji Rune Sormander. Finał zmagań zaplanowano na 10 marca w Durbanie.\nW 1981 roku w Sydney odbył się finał australo-azjatyckich Indywidualnych Mistrzostw Świata. Z kompletem punktów wygrał Nowozelandczyk Ivan Mauger. O miejsca 2-4 rozegrano bieg dodatkowy. Najlepszy okazał się Danny Kennedy (Australia), który pokonał Larry’ego Rossa (Nowa Zelandia) i Phila Herne’a (Australia).\nW 1995 roku w przedostatniej rundzie zmagań o tytuł najlepszego żużlowca w Ameryce Południowej zwyciężył Luis Alberto Vallejos. Drugi na linię mety wpadł Szwajcar Marcel Gerhard. Pierwsze sezonowe podium zaliczył natomiast Leandro Prieto. Włoch Armando Castagna nie ukończył biegu finałowego.\nBieg po biegu - klasa 500ccm\n1. (65,28) Gustavo Carlos Curzio, Luis Donnay\n2. (66,22) Jorge Ruben Zinni, Nestor Roth\n3. (63,81) Luis Alberto Vallejos, Rodolfo Pereyra\n4. (63,66) Armando Castagna, Juan Belongini\n5. (69,44) Ceferino Ilacqua, Claudio Schmit\n6. (64,12) Marcel Gerhard\n7. (63,72) Armando Castagna, Luis Donnay\n8. (62,75) Luis Alberto Vallejos, Leandro Prieto\n9. (64,65) Marcel Gerhard, Carlos Capdeboscq\n10. (64,81) Carlos Capdeboscq, Jorge Ruben Zinni, Claudio Schmit\n11. (63,78) Luis Alberto Vallejos, Marcel Gerhard, Leandro Prieto, Gustavo Carlos Curzio\nW sezonie 2004 ostatnia runda zmagań o tytuł Międzynarodowego Indywidualnego Mistrza Argentyny odbyła się w Bahia Blanca. Tam triumfował Carlos Silva, który w finale wyprzedził Martina Albanese, Lisandro Husmana, Mario Arriage, Luisa Alberto Vallejosa oraz Julio Cesara Galdosa. W klasyfikacji generalnej zwyciężył Luis Alberto Vallejos, który tym samym sięgnął po swój dziesiąty tytuł najlepszego zawodnika w kraju. Mistrzostwa składały się z trzynastu rund, a areną rywalizacji były tory w Bahia Blanca, Pigue, Carhue i Daireaux. Sezon 2004 okazał się jednocześnie ostatnim w karierze multimedalisty krajowego czempionatu. Natomiast na drugiej pozycji uplasował się 19-letni Lisandro Husman, dla którego było to największe osiągnięcie w dotychczasowych startach. Obrońca złotego medalu sprzed roku Carlos Silva, tym razem musiał zadowolić się medalem brązowym. Najlepszy z Europejczyków, Włoch Armando Castagna zakończył zmagania na jedenastym miejscu.\nWładymir Smirnow (ur. 1946) - zawodnik z ZSRR, medalista Drużynowych Mistrzostw Świata (1969 - 3 m., 1971 - 2 m.). Uczestnik finału europejskiego Indywidualnych Mistrzostw Świata (1968 - 12 m.). Dwukrotny wicemistrz Indywidualnych Mistrzostw Łotwy (1966 - 1967). Mistrz ZSRR w drużynie (1971). Medalista Indywidualnych Mistrzostw ZSRR (1968 - 3 m., 1971 - 3 m.) i Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw ZSRR (1967 - 2 m.). W lidze radzieckiej reprezentant klubu z Leningradu.\nSam Nikolajsen (ur. 1961) - Duńczyk, triumfator Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Danii (1981). Ósmy zawodnik Indywidualnych Mistrzostw Danii (1984). Medalista Drużynowych Mistrzostw Wielkiej Brytanii (1983 - 3 m., 1986 - 3 m.). W lidze brytyjskiej reprezentant klubów z Coventry, Sheffield i Wolverhampton.\nMichał Żłobiński (ur. 1976) - medalista Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski (1994 - 2 m., 1995 - 3 m.). Reprezentant klubu z Gorzowa Wielkopolskiego.\nRoman Chromik (ur. 1981) - dwunasty zawodnik Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów (2001). Finalista Indywidualnych Mistrzostw Europy (2006 - 15 m.), Indywidualnych Mistrzostw Polski (2004 - 13 m.), Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski (2000 - 11 m. , 2001 - 11 m., 2002 - 4 m.). Medalista Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski (2000 - 2 m., 2001 - 3 m., 2002 - 1 m.), Drużynowych Mistrzostw Danii (2004 - 3 m., 2005 - 1 m.), Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych (2002 - 2 m.) i Mistrzostw Polski Par Klubowych (2006 - 3 m.). Zwycięzca Brązowego Kasku (2000) i ósmy zawodnik Srebrnego Kasku (2002). Reprezentant klubów z Rybnika, Świętochłowic, Krosna i Krakowa.\nWładymyr Omeljan (ur. 1988) - Ukrainiec, medalista Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Ukrainy (2004 - 2 m., 2005 - 3 m., 2006 - 3 m., 2007 - 2 m.). W lidze polskiej reprezentant klubu z Równego.\nJeffrey Wortmann (Holandia) - ur. 1991\nW 1997 roku Andrzej Bartoszkiewicz, urodzony 20 września 1937 w Lesznie.\nCzy Roman Chromik zakończył karierę zbyt wcześnie?\nyes 28-02 19:20 0 1\n"W poniedziałek 36. urodziny świętuje medalista mistrzostw Polski - Roman Chromik" - wszystkiego najlepszego mimo, że dzisiaj jest wtorek.\nA propos wtorku, oglądałem kiedyś amerykańską komedię: "Jeśli dziś wtorek, to jesteśmy w Belgii" ;)\nHistoria żużla Polska Żużel Armando Castagna Roman Chromik Wladimir Omelian Mark Baseby Jeffrey Wortmann Olle Nygren Paolo Scagnetti Marcel Gerhard


Promocja -10% na wszystkie urządzenia WEBWELLNESS - Rezonans Życia\n❓ Zmęczenie, koronawirus, alergie, ból, brak witalności, bezsenność\n✅ Skorzystaj z BIOTECHNOLOGII WEBWELLNESS – nowoczesnego biorezonansu domowego i gabinetowego, który potrafi bardzo wiele.\n👉 Zbada, sam dobierze terapię, doda energii i witalności, zrobi detoks i usunie robaki Do tego przejrzysty raport.\n👉 Jedna inwestycja – korzyść dla całej rodziny!\n👉 Możliwość dodatkowego zarobku za znalezienie nowego klienta i tworzenia dochodu pasywnego.\n💦 TERAZ Z PROMOCJĄ 10% – TYLKO DO 26.04.\n🍀 Oferta dotyczy pakietów od VIP w górę, zarówno dla nowych partnerów jak i zakupów dla siebie\n👉 Masz pytania, to zadzwoń na 503 169 030 lub napisz webwellnesspolska@gmail.com\nPoprzedni Prezentacja Urządzeń Biorezonansu WebWellness – Webinar NA ŻYWO [5.05 o 19:30]\nNastępny Poznaj Całą Prawdę o Biorezonansie – webinar NA ŻYWO [21.04 o 19:30]


(Last) DM Haul | fitblogerka.pl - lifestyle'owy blog o sporcie, zdrowym odżywianiu i ogólnopojętym byciu fit.\n(Last) DM Haul\nNapisano: 8/17/2012 4 komentarze : Udostępnij\nMam nadzieję, że to ostatni lub przedostatni haul z DM. Sukcesywnie opróżniam zapasy przed powrotem do ojczyzny :)\nJuż niedługo planuję też zrobić post o bublach, może ktoś akurat będzie chętny na wymiankę, bo jak nie, to na koniec września niektórzy powędrują (zasłużenie) do kosza.\nMasło do ciała dla mam z Alverde. Z tej firmy wypróbowałam narazie wszystkie, więc teraz czas na to.\nZmywacz do paznokci z Essence.\nCień z Catrice, ponoć bardzo długo się trzyma. Raz przetestowałam i bardzo łatwo i szybko się nakłada. Zobaczymy :)\nŻel do mycia z Alverde. Bez SLS, nie wysusza.\nPuder z Essence. Był przeceniony na 0.95.\nI jeszcze moje uzależnienie... Bez komentarza.\nOpaski do włosów. W zeszłym sezonie trenowałam tylko w takich, ale gdzieś je pogubiłam Te kosztowały 1 Euro, więc od razu chapnęłam :) Tylko z moimi włosami muszę je przyczepić spinkami i przylepić lakierem, bo inaczej zjeżdżają jak szalone.\nAlverde Alverde mamaglueck koerperbutter alverde maslo do ciala mama Alverde olive aloe catrice made to stay 050 DM Essence fix and matte essence nail polish remover essence zmywacz SIX SIX opaski\nMarta 17 sierpnia 2012 10:25\nFajne zakupki, a kolczyki słodkie, ale ja nie mogę nosić kolczyków :)\nGosia 17 sierpnia 2012 10:41\nkwiatek 19 sierpnia 2012 13:31\nGosia mam dla Ciebie mega wyzwanie- policz ile masz par kolczyków!\nGosia 19 sierpnia 2012 13:41\nNie umiem do tylu liczyć :(


Wyjedź na zabieg usunięcia zaćmy do Czech z Medipe Clinic\nWyjazd na zabieg\nKompleksowa organizacja wyjazdu\nWszyscy pacjenci od chwili zgłoszenia chęci leczenia za granicą, przez organizację wyjazdu, zabieg, aż do momentu powrotu do domu znajdują się pod życzliwą opieką naszych pracowników. Przed wyjazdem poinformujemy Cię, jakie dokumenty są potrzebne, by poddać się leczeniu za granicą. Pomożemy w skompletowaniu i wypełnieniu odpowiednich wniosków oraz skierowań. Sprawnie i bezstresowo przeprowadzimy Cię przez formalną stronę organizacji wyjazdu. Po zabiegu otrzymasz od nas pełną dokumentację medyczną.\nWygodny transport na miejsce\nOrganizując transport do wybranej kliniki, przedstawimy Ci wszystkie możliwości dojazdu. Z naszych propozycji wybierzesz dla siebie tę, którą uznasz za najbardziej komfortową, najszybszą czy najkorzystniejszą finansowo. Po podjęciu decyzji zarezerwujemy dla Ciebie potrzebne bilety lub zapewnimy bus, którym dojedziesz wygodnie na miejsce. Rano w dniu zabiegu spotkasz się z naszym pracownikiem w ustalonym wcześniej miejscu i nastąpi wyjazd do kliniki. Wszystkie nasze partnerskie placówki medyczne znajdują się niedaleko od Wrocławia, tuż za granicą naszego kraju, dlatego podróż nie jest uciążliwa. Na miejscu do Twojej dyspozycji będą osoby znające doskonale język obcy, które pomogą w komunikacji i przetłumaczą niezbędne dokumenty.


Bruksizm | Zgrzytanie zębami. Przyczyny i sposoby leczenia.\nStrona główna » Blog » Bruksizm\nprzez MGMedia|Opublikowano 31 sierpnia 2017 -Updated 3 marca 2020\nNa pewno wielu z Was lub Waszych znajomych ma problem z potocznie nazywanym „zgrzytaniem zębami”. Nazwa medyczna tego zjawiska to bruksizm. Bruksizm to termin medyczny określający patologiczne zgrzytanie zębami. Chodzi o mimowolne tarcie zębami żuchwy o zęby szczęki. Ta przypadłość najczęściej występuje w nocy. Jest zaliczana do parasomnii czyli podgrupy zaburzeń snu.\nPrzyczyny tego mimowolnego ruchu szczęki nie są do końca znane, choć są pewne czynniki, które sprzyjają tej przypadłości są to między innymi:\nwady jamy ustnej i zgryzu,\nsłaby stan zdrowia,\nuwarunkowania genetyczne (predyspozycje rodzinne).\nW wyniku tej przypadłości nadmierne naciskanie na zęby prowadzi do ich ścierania, w mniejszych stopniach do złamania. Z biegiem czasu pojawiają się stany zapalne i zaburzenia w stawach skroniowo-żuchwowych, które nie spełniają swojej funkcji prawidłowo. Poruszanie się żuchwy jest utrudnione, ograniczone. Towarzyszy temu również ból głowy. Odgłos zgrzytania zębami jest dość głośny i może utrudniać partnerowi osoby z tą przypadłością spokojny sen. Prawie jak chrapanie.\nW niektórych przypadkach nie jest w stanie pomóc jeden specjalista. Leczenie może być wieloetapowe i wielospecjalistyczne. Jednym z etapów leczenia bruksizmu jest nakładanie szyn relaksacyjnych – przeźroczystych nakładek na zęby, które uniemożliwiają ich pocieranie. Nakładka jest wykonywana przez stomatologa po pobraniu wycisków uzębienia. Gotowa szyna powinna być zakładana na zęby górne lub dolne szczególnie w nocy. Chroni ona przed tarciem o zęby przeciwstawne. Niestety ta metoda sprawdza się tylko w początkowej fazie tej choroby i nie zawsze daje pełne ustąpienie objawów. Najmniej inwazyjną metodą leczenia bruksizmu jest relaks. Ze względu na to, że główną przyczyną tego schorzenia jest stres dnia codziennego. Pomocne jest redukowanie stresu poprzez np.: spacery, słuchanie muzyki, kąpiele, czytanie książek. Warto również skorzystać z nauki skutecznego radzenia sobie ze stresem. Ponadto, przykładanie wilgotnej, ciepłej ściereczki do bocznej strony twarzy jest dobrym sposobem na rozluźnienie mięśni narażonych na ból w skutek mimowolnego tarcia zębami.\nDo leczenia bruksizmu jest wykorzystywany również BOTOX. Jest to innowacyjna metoda, stosowana również w Klinice Uśmiechu Perfect Smile. Botox wstrzykuje się w mięśnie żwacze, aby częściowo je osłabić, rozluźnić. Nie ma jednak to wpływu na uśmiech lub narząd żucia. Ten zabieg usuwa napięcie z mięśni i zwalcza ból. Dawka botoxu jest dobierana indywidualnie dla danego Pacjenta.\nWłókno szklane – zastosowanie\nObecnie postęp technologiczny związany jest nieodzownie z tworzeniem nowych materiałów. Jednym z nich jest włókno szklane, które ma zastosowanie w wielu dziedzinach […]\nAsystentka stomatologiczna to kwalifikowany średni personel medyczny. Po ukończeniu zazwyczaj 2 – letniego studium, zakończonego państwowymi uprawnieniami do wykonywania zawodu, daje uprawnienia […]\nGabinet higieny jest miejscem, w którym pacjent może się dowiedzieć jak profesjonalnie, a zarazem łatwo i sprawnie zadbać o higienę swojej jamy […]\nKongres implantologiczny NeoBiotech\nImplantologia to najszybciej rozwijająca się we współczesnej stomatologii dziedzina. Każdego roku publikowane są wyniki tysięcy badań naukowych, dowodzące skuteczności tej metody leczenia […]\nPoprzedni post Szczoteczka soniczna\nNastępny post Metamorfoza uśmiechu


Warunek do wypłaty nie możliwy do zrealizowania - Społeczność ING - 16219\nWarunek do wypłaty nie możliwy do zrealizowania\nW raz z Żoną złożyliśmy wniosek kredytowy w ING.7 lipca , 27 lipca dostaliśmy wstępną decyzję pozytywną ,\n28 sierpnia ostateczną decyzję pozytywna . I tu zaczyna się problem .\nŻona prowadzi działalność , Ja mam umowę o pracę + umowę zlecenie .\nAnalityk w warunkach do wypłaty zaznaczył że mamy spłacić leasing na samochód , którego umowa została podpisana w 12.2017 r a łączna jego wartość to 14 tys zł .\nWg przepisów nie można zamknąć leasingu przed upływem 24 miesięcy .\nCzy ktoś miał podobnie i wie jak to rozwiązać??\nWiadomość 1 z 4 (1 565 wyświetleń)\nRe: Warunek do wypłaty nie możliwy do zrealizowania\nProszę skontaktuj się w tej kwestii z pracownikiem, u którego składaliście wniosek. On skonsultuje się z jednostką, która wydaje decyzje kredytowe, celem sprawdzenia poprawności jej wydania.\nWiadomość 2 z 4 (1 548 wyświetleń)\nCzekamy już tydzień i nadal nie ma żadnych informacji ...\nPrzez forum oraz na naszej infolinii nie możemy tego dla Ciebie sprawdzić. Proszę skontaktuj się z pracownikiem, u którego składaliście wniosek.\nWiadomość 4 z 4 (1 529 wyświetleń)