pobierz gry Azja imperium 2027 dla Androida LG Optimus Sol E730\nandroid › Gra,Strategie› Azja imperium 2027\nAsia imperium 2027 to fascynująca gra platformowa dla Androida, która zajmie ci najbliższe dziesięć lat. Twoim zadaniem jest stworzenie imperium obejmującego całą Azję, stając się liderem kraju w wyniku powstania. Twój kraj musi dominować w regionie. Aby to osiągnąć, stosuj metody ekonomiczne, naukowe, dyplomatyczne i wojskowe, więc handluj, szpieguj, tajne operacje, walcz z sąsiadami, rozwijaj naukę i przemysł, zdobywaj i produkuj broń, zwiększaj siłę armii, dołączaj do sojuszy.\nGłówne właściwości gry Azja imperium 2027 :\n50 krajów w regionie Azji\nmetody ekonomiczne, naukowe, dyplomatyczne i wojskowe


Promocje na catering w Warszawie | Pogotowie Kulinarne\nbankiety, imprezy okolicznościowe, spotkania firmowe\tWigilia\tcatering na komunię\tcatering na chrzciny catering na wesele catering na imprezy okolicznościowe\tO nas\nPROMOCJA NA DIETĘ 1200KCAL. Szczegóły w zakładce PROMOCJE. ZAPRASZAMY!\nPrawie każdy z nas był, jest lub zamierza być w przyszłości na diecie. Wiemy ile wyrzeczeń kosztuje nas uzyskanie i zachowanie upragnionej wagi. Wiemy też, jak trudno każdego dnia przygotowywać sobie i swoim najbliższym zdrowe, pożywne i smaczne posiłki i to w taki sposób, aby po tygodniu nie poddać się i nie zniechęcić do dalszego działania.\nDlaczego catering dietetyczny? Skąd wziął się pomysł?\nJesteśmy dwiema siostrami, które same miały swoje wzloty i upadki "wagowe", nie raz byłyśmy na różnych dietach z lepszym lub gorszym wynikiem. Przechodziłyśmy przez większość diet jakie dostępne są na rynku, wypróbowałyśmy naszą cierpliwość i zapał. W dzisiejszych czasach niezwykle trudno jest pogodzić dom, pracę, rodzinę, szkołę i mieć jeszcze czas na zdrowe gotowanie. Nawiązując do naszych doświadczeń, i stając naprzeciw potrzebom Klientów, postanowiłyśmy wyjść z propozycją zdrowego i smacznego jedzenia, oraz efektywnego odchudzania przy wsparciu naszego doświadczonego dietetyka, który od lat odchudza i leczy najbardziej wymagających pacjentów a także doświadczonego Szefa Kuchni, który nawet serwując dania dietetyczne, urządzi niebiańską ucztę dla podniebienia. W ten sposób została założona firma cateringowa „Pogotowie Kulinarne”, której głównym obszarem działalności jest miasto Warszawa.\nPaństwa zdrowie, sylwetka i satysfakcja są w naszych rękach i dołożymy wszelkich starań, aby nasz Klient był zadowolony z efektów i współpracy z nami.\n"Pogotowie Kulinarne" to firma, która powstała z myślą o tych wszystkich, którzy chcą schudnąć, ale brakuje im motywacji, czasu na zakupy, pomysłów na posiłki, które przy określonych dietach mogą stać się monotonne i szybko się znudzić. Jeśli perspektywa zakupów i gotowania dietetycznych posiłków jest ostatnią rzeczą na jaką Państwo mają ochotę po długim dniu pracy - oferta naszej firmy cateringowej z Warszawy jest idealnym rozwiązaniem.\nCzęsto bywa tak, że decydujemy się na dietę i chcemy odżywiać się według założeń, ale najzwyczajniej brakuje nam czasu i pomysłu na smaczne i różnorodne posiłki. Dobre chęci kończą się szybko fiaskiem i najzwyczajniej wygodniej jest nam zjeść coś, co ugotowaliśmy dla reszty domowników. Wszystkie te problemy doskonale znamy z autopsji, dlatego wychodzimy naprzeciw potrzebom każdego Klienta, oferując wysokiej jakości catering dla firm w Warszawie, a także dla indywidualnych odbiorców. To my zajmiemy się Państwa jadłospisem, to my policzymy kalorie, to my przygotujemy wszystko smacznie, zdrowo i z najświeższych produktów. Wszystkie posiłki zapakujemy w wygodne, szczelne i nowoczesne opakowania firmy Duni tak, aby zachowały swoje wartości odżywcze oraz świeżość i których niewątpliwą zaletą jest możliwość podgrzewania w kuchence mikrofalowej. Jako profesjonalny catering w Warszawie, każdego ranka dostarczymy zestaw na wskazany przez Państwa adres i w wyznaczonym przedziale czasowym.Informujemy, iż na terenie całej Warszawy usługi cateringowe realizujemy bezpłatnie. Zdrowo, smacznie oraz tanio – tym wyróżnia się catering w wykonaniu „Pogotowia Kulinarnego”!\nZadbamy o to, aby każdy dzień odchudzania z nami nie był ani wyrzeczeniem ani problemem a stanowił jedynie przyjemność, wygodę i wyręczenie w przygotowywaniu pracochłonnych posiłków i czasochłonnych zakupów.\nZapraszamy do współpracy wszystkich tych, którzy chcą zrzucić zbędne kilogramy, żyć zdrowo i bezproblemowo!\n„Pogotowie Kulinarne” – profesjonalny catering dla firm w Warszawie – codziennie zdrowe menu i wysoka jakość potraw!\tO Firmie\tDane firmy i numer konta\tWydarzenia i nowości\ttani catering Warszawa catering dieta Warszawa dieta z dowozem Warszawa obiady dla firm Warszawa Strefa klienta\tMenu\tRegulamin\tDietetyk\tPromocje\tDostawa\tNajczęściej zadawane pytania\tPartnerzy\tWspółpraca\tWspółpraca z mediami Bezpieczeństwo\tPolityka cookies\tOchrona praw autorskich\tPolityka prywatności\tBezpieczeństwo płatności\tZnajdź nas:


reklama : Pobrany Blog\nPlakaty Sztuka jest droga. Wie o tym każdy, kto fantazjuje, aby w jego mieszkaniu znalazł się obraz renomowanego artysty. Niestety niewielu może pozwolić sobie na aż tak znaczną ekstrawagancję. Może to zresztą oraz przyzwoicie, ponieważ jakkolwiek drogie dzieła ogólnoświatowej sławy malarzy potrzebują również trafnej oprawy oraz po prostu kiepsko prezentowałyby się w małym mieszkaniu. Na szczęście coraz to częściej na ścianach w takich niedużych pomieszczeniach znajdują się plakaty na ścianę. Chodzi oczywiście o komputerowe wydruki reprodukcji znanych obrazów bądź też fotografii Zaletą takich plakatów jest w głównej mierze to, że dowolnie można modyfikować ich wielkość. Jeżeli w związku z tym [ Read More ]\nJobs offers Zaczynamy poszukiwać pracy nie od wizyty w Biurze Pośrednictwa a poprzez ogłoszenia. Bez znaczenia czy przez te opublikowane w Internecie, lub w prasie. Ogłoszenia w dziale Dam Pracę zawsze cieszą się największą popularnością oraz pojawia się ich najwięcej – zobacz też e-klasa.info. Internet pozwala nam na wysłanie aplikacji o każdej porze dnia czy nocy, sprawdzenie innowacyjnych ogłoszeń i zamieszczenie własnego, z wiadomością o naszych poszukiwaniach. W każdym znanym serwisie internetowym istnieje taki dział, w którym pracodawcy wypatrują swoich pracobiorców, przedstawiają swoje wymagania oraz warunki pracy czy płacy, dzięki temu, możemy od razu zdecydować czy chcemy oraz czy w [ Read More ]\nArtykuły promocyjne Reklama polega na powiększaniu skuteczności danej korporacji. Jakim sposobem to zrobić? Chodzi nam o kwestie reklamowania rodzaju artykuły reklamowe. Tworzymy takie spoty marketingowe i staramy się do nich jak najpoprawniej dobrać. Wtedy bez przeszkód możemy uwzględnić taką reklamę w stworzonym przez nas mniemaniu. Nie da się przecież inaczej do tego podchodzić. Należy pamiętać, że marketing jest przydatny dla wielu ludzi. Mimo to tyko dla tych, które prowadzą miarodajne przedsiębiorstwa i firmy – artykuły promocyjne. Oni umieją się dopasować do dyscyplin reklamowania, a tym samym jeszcze poprawniej spoglądać na miarodajne sprawy, które traktują reklam. Marketing to właśnie reklama. Niemniej [ Read More ]


Niewygodne.info.pl | Prywatyzacja po polsku: W 2013 r. sprzedali PKL za 215 mln zł, by teraz odkupić je za 500 mln zł?\nfoto: Kapsuglan (Wikipedia / CC BY-SA 4.0)\nPolskie Koleje Linowe (PKL) to operator kolei i wyciągów górskich posiadający siedem ośrodków w Tatrach i Beskidach (w tym Kasprowy Wierch i Gubałówkę w Zakopanem oraz Jaworzynę Krynicką w Krynicy-Zdrój). Spółka ta została sprywatyzowana w 2013 roku. Wówczas to kontrolowane przez Skarb Państwa Polskie Koleje Państwowe (PKP) podjęły decyzję o sprzedaży PKL za kwotę 215 mln zł. Nowym właścicielem spółki został prywatny fundusz inwestycyjny z siedzibą w Londynie - Mid Europa Partners. Warto odnotować, że spółką PKP zarządzała wówczas ekipa ludzi kojarzonych ze Sławomirem Nowakiem (PO) i Leszkiem Balcerowiczem (UW).\nPrywatyzacja PKL budziła wiele kontrowersji. Na przeprowadzenie tej transakcji zgodę musiał wyrazić Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a na formalne przejęcie nieruchomości znajdujących się pod infrastrukturą kolejek, wymagana była zgoda Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Dodatkowo przeciwnicy prywatyzacji twierdzili, że PKP sprzedają "kurę znoszącą złote jaja" (podobne argumenty padały przy prywatyzacji PKP Energetyki funduszowi private equity CVC Capital Partners). Mimo to uznano, iż sprzedaż PKL to dla państwowego PKP dobry deal.\nNie wiem czy dla PKP był to dobry deal. Wiem za to, że dobry deal zrobił fundusz Mid Europa Partners. Ze sprawozdania finansowego PKL za rok obrotowy zakończony 30 listopada 2017 r. wynikało, że spółka miała 83,9 mln zł przychodów, 26,3 mln zł zysku operacyjnego i 18,1 mln zł zysku na czysto. To oznacza, że nowi właściciele PKL mogli na tej spółce zarabiać przyzwoite pieniądze. W kontekście jej sprzedaży do PFR najistotniejsza była jednak aktualna wycena spółki. Z racji tej, że kwoty transakcji nie ujawniono możemy bazować na wycenie władz Zakopanego dokonanej na początku czerwca br. Wówczas to Zakopane dostało ofertę zakupu 45 tys. akcji PKL po 30,48 zł każda (wszystkich akcji PKL jest 17,2 mln). – "Gdyby to przeliczyć, to wyceniono PKL na kwotę ponad 524 milionów zł, co jest kwotą ponad dwa razy większą, niż zapłacono w 2013 roku" – zauważył wiceburmistrz Wiktor Łukaszczyk.\nFinalnie nie wiemy za jaką kwotę PKL wróciły pod państwowe władztwo. Premier Mateusz Morawiecki twierdzi, że cena, jaką PFR musi zapłacić funduszowi Mid Europa Partners jest "bardzo dobra". Jeśli obowiązuje wycena zbliżona do tej, którą przeprowadziły władze Zakopanego, to nie powinien nas dziwić optymizm Matthew Strassberga (partnera współzarządzającego funduszem Mid Europa), który w oficjalnym komentarzu w/s sprzedaży PKL do państwowego PFR wspomniał o "udanym wyjściu z inwestycji".


Film Uczniowie gimnazjum zapraszają na bieg charytatywny w Sosnówce - strimeo.tv\n<iframe src='http://strimeo.tv//embed/uczniowie-gimnazjum-zapraszaja-na-bieg-charytatywny-w-sosnowce?width=640&height=360&auto=false&logo=false' width="640" height="360" scrolling="no" frameborder="0"></iframe>\nA skąd pomysł aby zwykłą zbiórkę pieniędzy zamienić w 4-ro kilometrowy bieg?\nSam bieg to nie wszystko! Uczniowie przygotowują liczne atrakcje dla różnych grup wiekowych.\nLiczne i cenne nagrody, uczniowie wraz z rodzicami i nauczycielami, pozyskali od sponsorów.\nJeśli masz odrobine sprawności fizycznej, i chociaż godzinę czasu w najbliższą sobotę, to przybywaj wystartować w 4-ro kilometrowym biegu. Start 3-go czerwca o godzinie 11 przy gminnym gimnazjum w Sosnówce. Wpisowe to 15zł od dorosłych i 10zł od dzieci. Impreza ma charakter charytatywny, więc można wpłacać więcej.\nAfera podsłuchowa w Karpaczu\nWarszawa ma podsłuchy u Sowy, my w urzędzie miasta w Karpaczu. Podczas specjalnie zwołanej konferencji prasowej burmistrz poinformował o podsłuchu, który działał w urzędzie ponad dwa miesiące. Jakie wyciekły informacje, na razie nie wiadomo.\nJeleniogórzanie pożegnali księdza Jerzego\nTysiące Jeleniogórzan pożegnało księdza Jerzego Gniatczyka. Uroczystości żałobne odbyły się w kościele pw. św. Judy Tadeusza na Osiedlu Czarne skąd po mszy przeszedł kondukt na pobliski cmentarz.


Bank Millennium współfinansuje inwestycję Grupy Producentów Warzyw Primavega we Wróblewie : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Bankowość Bank Millennium współfinansuje inwestycję Grupy Producentów Warzyw Primavega we Wróblewie\nWe wrześniu br. odbyło się uroczyste otwarcie nowego zakładu Grupy Producentów Warzyw Primavega Sp. z o.o. we Wróblewie w woj. mazowieckim. Ten niezwykle nowoczesny obiekt spełnia wszystkie światowe normy przechowywania i pakowania warzyw oraz wyposażony jest w najbardziej wydajną linię produkcyjną w Polsce, przeznaczoną do przygotowania brokułów do sprzedaży.\nGrupa Producentów Warzyw Primavega istnieje od czterech lat. Decyzja o jej utworzeniu podjęta została w myśl zasady “razem możemy więcej” – wiodący producenci warzyw połączyli siły, by produkować bezpieczniej, wydajniej i wciąż podnosić konkurencyjność na rynku. Grupę Primavega tworzy obecnie ośmiu członków, którzy uprawiają warzywa na łącznym areale 750 hektarów w dwóch województwach – mazowieckim i łódzkim. Klientom firma oferuje bogaty asortyment warzyw zielonych, przede wszystkim sałatę lodową i brokuły.\nGrupa Primavega koncentruje się na obsłudze rynku krajowego. Warzywa są również eksportowane – do Niemiec, Czech, Słowacji, na Ukrainę i Białoruś, do krajów skandynawskich oraz na południe Europy – do Grecji, Włoch i Hiszpanii. Skalę produkcji firmy dobrze obrazuje proste wyliczenie: w 2014 roku wyprodukuje ona ok. 17 mln główek sałaty lodowej. Rocznie firma produkuje w sumie ponad 34 mln sztuk różnych warzyw. Pomimo obecnej skali produkcji, potencjał Grupy jest znacznie większy, a w jego wykorzystaniu pomoże otwarty we wrześniu br. nowy zakład we Wróblewie. Zakład wybudowany został przy wsparciu w postaci kredytu inwestycyjnego, udzielonego przez Bank Millennium. Projekt jest współfinansowany z funduszy Unii Europejskiej. Inwestycja związana z uruchomieniem zakładu Grupy Producentów Warzyw Primavega kosztowała łącznie ponad 40 mln zł.\nBudowa i uruchomienie zakładu we Wróblewie zajęły nieco ponad rok. W obiekcie o powierzchni prawie 10 tys. m2 (hektar pod dachem) znajduje się specjalnie zaprojektowana dla potrzeb firmy linia produkcyjna, przeznaczona do przygotowania do sprzedaży brokułów. Jest to najbardziej wydajna tego typu linia produkcyjna w Polsce – w ciągu godziny umożliwia spakowanie i odpowiednie oznaczenie 6 tys. sztuk brokułów.\nFirma Primavega wdrożyła systemy kontroli jakości, które gwarantują zachowanie najwyższych standardów w procesie produkcji. Pierwszym jest system ISO 22 000, uznawany za główny czynnik regulacji międzynarodowego handlu produktami spożywczymi. O nowoczesności i zaawansowaniu technologicznym świadczy wdrożenie certyfikatu International Food Standard (IFS), który należy do najbardziej szczegółowych systemów zapewnienia bezpieczeństwa żywności na świecie. W najbliższym czasie firma planuje także wdrożenie systemu środowiskowego ISO 14 000.\n– Dofinansowanie z funduszy unijnych oraz krajowych umożliwiło nam budowę nowego zakładu produkcyjnego we Wróblewie oraz zakup wyspecjalizowanych maszyn do uprawy i zbioru warzyw. Znaczną część środków pozyskaliśmy też z udzielonego przez Bank Millennium kredytu inwestycyjnego. Współpraca z bankiem była podręcznikowa, a jej efektem jest piękny, nowy zakład – powiedział Marek Bernach, Członek Zarządu Grupy Producentów Warzyw Primavega Sp. z o.o.\n– Rozwój naszych partnerów to dla nas powód do dumy. Nasz priorytet to dogłębne zrozumienie potrzeb Klientów i wyzwań, przed jakimi stoją. Chcemy wspierać Klientów w rozwijaniu działalności biznesowej i pomagać w pełni wykorzystywać ich potencjał. Współpraca z firmą Primavega to doskonały przykład realizacji tych założeń – powiedział Andrzej Gliński, Członek Zarządu Banku Millennium.\nPrzeczytaj więcej na ten temat: Andrzej GlińskiBank MillenniumBiałoruśCzechyGrupa Producentów Warzyw Primavega we WróblewieMarek BernachNiemcyProdukcjaSłowacjaUkraina


Dni Ursusa pełne gwiazd - Portal WPR24\nDni Ursusa pełne gwiazd\n14 czerwca 2017 15:30\nJuż w sobotę Park Czechowicki w Ursusie wypełni się muzyką. Z okazji Dni Ursusa na mieszkańców będzie czekać wiele atrakcji.\nDni Ursusa potrwają tylko jeden dzień. Impreza wystartuje o godz. 15.00 w Parku Czechowickim. Nie zabraknie ciekawych stoisk z atrakcjami dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Część artystyczna wystartuje o godz. 17.00. Na scenie przekrój gwiazd i gatunków muzycznych.\nJako pierwsza przed publicznością wystąpi legenda polskiego rocka, bowiem na scenie pojawią się Skaldowie. O godz. 18.30 przeniesiemy się w okres lat 90-tych za sprawą niemieckiego zespołu Fun Factory znanego z takich przebojów jak „I wanna B with U” oraz „Celebration”. O godz. 20.30 pod scena powinni pojawić się miłośnicy relaksujących rytmów. Na scenie pojawi się gwiazda wieczoru, czyli Kamil Bendarek.\n– Zależało nam bardzo na gwiazdach, bo Dni Ursusa to święto naszej dzielnicy, mieszkańcy spotykają się wówczas dla wspólnej zabawy, przychodzą z dziećmi, z przyjaciółmi. Takie imprezy powinny mieć najlepszą obsadę artystyczną – mówi Urszula Kierzkowska, burmistrz dzielnicy Ursus.


SIEMIATYCZE - Region - Studniówka Zespołu Szkół Rolniczych im. Wincentego Witosa w Ostrożanach\nStudniówka Zespołu Szkół Rolniczych im. Wincentego Witosa w Ostrożanach\n2019-01-22 17:34:09 Artykuł czytany 1371 razy\n19 stycznia odbył się bal studniówkowy uczniów klas maturalnych Zespołu Szkół Rolniczych im. Wincentego Witosa w Ostrożanach.\nUroczystość rozpoczęła się odczytaniem przez ucznia klasy IV B Technikum Żywienia i Usług Gastronomicznych - Dawida Poniatowskiego fragmentu „Pana Tadeusza”, po którym maturzyści zatańczyli tradycyjnego poloneza. Dzięki zaangażowaniu i lekcjom Pana Mirosława Radziszewskiego był to pokaz pełen elegancji i gracji.\nPrzedstawiciele klas czwartych: Dominika Poniatowska, Roksana Niczyporuk oraz Patryk Siduniak, w swych przemówieniach, podkreślili wagę lat przeżytych w szkole, które stanowią solidną podstawę podróży w dorosłość. Skierowali oni również słowa podziękowania do Dyrektora Jana Kobusa, Wicedyrektora Przemysława Chraniuka, Kierownik Szkolenia Praktycznego Alicji Tołwińskiej, wychowawczyń: Eugenii Dąbrowskiej, Anny Markowskiej, Marty Boguszewskiej i Iwony Poletyło, a także do wszystkich nauczycieli i rodziców.\nDyrektor Jan Kobus wygłosił ciepłe przemówienie, w którym życzył uczniom połamania piór na maturze, odpowiedzialnego wkraczania w dorosłość, ale i udanej zabawy studniówkowej. Ostatnie przemówienia wygłosili: Przewodnicząca Rady Rodziców - Agata Kosińska oraz przedstawiciel rodziców - Mirosław Wielkosielec.\nPo części oficjalnej przyszła kolej na beztroską zabawę i tańce, które pozostaną w pamięci przez wiele lat. A już za sto dni matura.\nŹródło: ZSR Ostrożany\nFoto: Elżbieta Szewczak „Maciek Wideo Foto” - dziękujemy za udostępnienie fotorelacji


Afflon Kiris Fun - opis - Kemer, Turcja\nAFFLON KIRIS FUN - Turcja / Kemer\nNa terenie hotelu: restauracja, bary (2), room service (płatny), sejf w recepcji (płatny), pralnia (płatna), sala konferencyjna, basen kryty, basen odkryty, 1 zjeżdżalnia wodna dla dorosłych i 1 dla dzieci, (działa w godzinach 10:00-11:30,15:00-16:30).\n200 m od hotelu, prywatna, piaszczysto-żwirowa, dojście do plaży ulicą.\npokoje rodzinne dla max. 6 os.: 2 sypialnie, klimatyzacja indywidualna, sejf (płatny), TV, telefon, łazienka (prysznic, WC), balkon\npokoje dublex dla max. 7 os.: dwupoziomowe, 2 sypialnie, klimatyzacja indywidualna, sejf (płatny), TV, telefon, łazienka (prysznic, WC), balkon\nsuity dla max. 6 os.: 1 sypialnia, klimatyzacja indywidualna, sejf (płatny), TV, telefon, łazienka (wanna, WC)\npokoje standardowe dla max. 5 os.: 1 sypialnia, klimatyzacja indywidualna, sejf (płatny), TV, telefon, łazienka (prysznic, WC), balkon\nśniadanie (07:30-09:30), późne śniadanie (09:30-10:00), obiad (12:30-14:00), kolacja (19:00-21:00), późny posiłek (00:00-01:00)\nprzekąski (15:30-16:30), podwieczorek (17:00-17:30) serwowane w barze z przekąskami\n4 km od centrum Kemer, 1 km od Camyuva, 55 km od lotniska w Antalya-AYT. Hotel usytuowany na powierzchni: 7300 m2.


"Wojenne dziewczyny": Jest zwiastun 10. odcinka! - RMF24.pl\nPiątek, 5 maja 2017 (15:56)\n"Wojenne dziewczyny": Zwiastun 10. odcinka /\nCo w 10 odcinku serialu?\nDziewczyny szantażują Dietriecha i żądają współpracy z podziemiem. Ewka decyduje, że przez jakiś czas zamieszkają razem w mieszkaniu pani Felicji. Nocą do kamienicy wpadają Niemcy. Przerażone Ewka i Marysia w ostatniej chwili uciekają przewodem kanałowym.\nMalina prosi Ewkę o wyrobienie kenkart dla dwójki Żydów z getta. Stefan wyznaje miłość Irce. Tymczasem Dietrich, chcąc uniknąć skandalu, popełnia samobójstwo. Marysia odkrywa, że Dietrich zatrudnił ją, ponieważ pracowała u Szczęsnych, czyli u narzeczonej Kamila, który jako szpieg od dawna jest poszukiwany przez Niemców. Zamierzał ja wykorzystać, by zdobyć informacje o Irce i Kamilu.\nOficerowie Abwehry chcą odnaleźć Marysię, zanim zrobi to gestapo, które tymczasem bezskutecznie poszukuje zaginionego bez wieści Kleima. Sprawa jest na tyle poważna, że dziewczyny zmuszone są o wszystkim opowiedzieć Witkowi. Dom w Klarysewie przestał być bezpieczny, wszyscy muszą się wyprowadzić. Jedynie Matka Witka i Irki nie zgadza się na wyprowadzkę. Dziewczyny zamieszkują razem w konspiracyjnym mieszkaniu. Wieczorem Marysia bezwiednie ogląda rzeczy, które wypadły z torebki Ewki. Natrafia na zdjęcia od Maliny. Okazuje się, że Żydzi, którym trzeba wyrobić kenkarty to jej ojciec i siostra. Brakuje zdjęcia mamy.


Spotkanie z ciekawą książką - Galeria - Duszpasterstwo Akademickie „Węzeł” - Salezjanie - Łódź\nData: 15 marca 2015 | « powrót\nW tym miesiącu "Spotkanie z ciekawą książką" prowadzone przez redaktorów młodzieżowego portalu Bosko.pl, jak zwykle przebiegło w kawiarence naszego duszpasterstwa w miłej atmosferze przy herbacie i... książkach :)\nCzłonkowie redakcji Bosko.pl, a także sympatycy tych spotkań, podzielili się kilkoma lekturami dla ducha, które po przeczytaniu mogą stać się dobrą inspiracją na czas Wielkiego Postu. Prezentowane były:\nGeorge Weigel "Katolicyzm ewangeliczny",\nAnatolij Bajukański "Cuda świętego Charbela",\nDominik Włoch "Małe cuda Boga",\nPatrycja Hurlak "Nawrócona wiedźma",\nDorota Mazur i o. Piotr Różański SP "Żyć Bożą miłością" oraz "Krzyż Celtów. Misterium i poezja" w tłumaczeniu, wyborze i posłowiu Aliny Krajewskiej.\nOferta na wielkopostne rozmyślania poszerzyła się także o film Michała Kondrata "Matteo. Mimo że umarł, nadal egzorcyzmuje", film Rolanda Joffé "Gdy budzą się demony", a także animację "Sekret Księgi z Kells" w reżyserii Tomma Moore'a.\nW tym miesiącu dla uczestników spotkania redakcja Bosko.pl przygotowała kilka upominków. Można było m.in. otrzymać książkę Davida Jeremiah'a "Aniołowie. Kim są? Jak pomagają? Co ujawnia Biblia?"


W Bolesławcu strzelali i rzucali granatem - Lidzbark Warmiński\n2017-09-19 11:05:02 (ost. akt: 2017-09-19 11:33:07)\nLidzbarski LOK reprezentowali: Drużyna dziewcząt: Klaudia Rzygalińska, Ewa Łokuciejewska, Angelika Mochnacz, Magdalena Dragun, Paulina Dudkiewicz i Angelika Wąsewicz.\nDrużyna chłopców: Radosław Konieczek, Bartosz Pacewicz, Adrian Bugajski, Jakub Maczukin, Maciej Przybyłek, Dominik Sófczyński.\nMistrzostwa, rozłożone na dwa dni, były bardzo trudne i wymagające od zawodników wiele wysiłku, koncentracji, samozaparcia i wytrzymałości. Składały się z sześciu konkurencji: marszobieg z zadaniami, strzelanie z karabinu AKMS, wojskowy tor przeszkód OSF, pływanie, rzut granatem na celność i na odległość.\nPogoda rzadko dopisywała, spaliśmy w namiotach, ale nie opuszczał nas dobry humor i pogoda ducha.\nLidzbarska drużyna zajęła miejsca (chłopcy, dziewczęta):\nMarszobieg - 8, 12;\nStrzelanie - 1, 3;\nTor przeszkód OSF - 10, 8;\nPływanie - 6, 12;\nRzut granatem na celność - 2, 8;\nRzut granatem na odległość - 3, 6;\nKlasyfikacja generalna - 5, 9.\nZawody strzeleckie w Bolesławcu (Lidzba zdjęć w galerii: 24)\nZawody strzeleckie w Bolesławcu\nLidzbark Warmiński LOK KS Warmiak strzelectwo


Styczeń, 2007 | Najszybsze auta na Świecie\nOpublikowano 29 stycznia 2007 Autor: AdamST220\nPrędkość maksymalna (km/h) 400\nSilnik 2x doładowany Mercedes V8\nPojemność skokowa (cm3) 5547\nMoc (KM) 850\nMax. moment obrotowy (Nm) 980\nDługość/szerokość/wysokość (mm) 4300/2000/1150\nCena (zł) 1 725 000\nMało jest samochód, których prędkość maksymalna rozpoczyna się od litery „4″ i mają ponad 10 lat. Z tych, których są na blogu to Dauer Porsche 962 Le Mans i tytułowy Lotec C1000. Mercedes jest najbogatszą firmą motoryzacyjną na świecie, więc nie ma się co dziwić, że już w tamtych latach powstał C1000. Powinniśmy wiedzieć, że celem tego Loteca było przytrzeć nos Porsche 962.\nTo super auto aerodynamiką nie grzeszy. Pochylona przednia maska, boczna linia wcięcia i połączony z nią spoiler to tylko kilka rzeczy, które wpływają na tak dobre osiągi. Włókno węglowe i bardzo mała, jednoosobowa „kabina” wpływają na niską wagę, wagę równą półtora Fiata 126P. Oryginalne przednie światła zwane „okularami Mercedesa” pozostały do dziś i są dalej używane. 850 koni mechanicznych rozpędza auto do 400 kilometrów na godzinę, gdyż jest zamontowana zintegrowana blokada prędkości. Pojemność skokowa jest moim zdaniem odpowiednia na taki typ „samochodu”, choć mogłaby być większa. Silniczek jest podwójnie doładowany, przez co dużo nabrał na sile, która do osiągnięcia 400 km/h jest celem bardzo potrzebna.\nTeraz przejdźmy w świat marzeń. Jest gorące lato. Jedziemy sobie Lotecem C1000 po autostradzie. I???? Bocznej szybki nie odtworzymy bo silnik tak wyje, że wytrzymać nie można. Inna sytuacja. Ktoś wyzywa nas na uliczny pojedynek. Np. Drag czy Sprint:\n- Drag: Start mamy szybki, ale po kilkudziesięciu metrach zostajemy wyprzedzeni. Dlaczego? Otóż skrzynia biegów jest niedopracowana w połowie prędkości auto traci na sile.\n- Spirt: Sterowność zawodzi. Rozpędzamy się i hamujemy. Wyścigu nie wygramy…\n… ale czy mają taki wózek musimy się ścigać? A nawet jeśli chcemy to mają 1 725 000 zł musimy wybierać ce1000? Może lepiej będzie nam pasować Toyota Supra czy Nissan Skyline nowej generacji i jeden milion złoty na tuning? A jednak może lepiej…\nOpublikowano 15 stycznia 2007 Autor: AdamST220\nPrędkość maksymalna (km/h) b.d\nPrzyspieszenie 0-100 km/h (s) b.d\nSilnik V8 z turbodoładowaniem\nPojemność skokowa (cm3) 4601\nMoc (KM) 415\nMax. moment obrotowy (Nm) 522\nMasa własna (kg) b.d\nDługość/szerokość/wysokość (mm) b.d/b.d/b.d\nCena 39 950 Funtów\nPo ostatnim artykule o Mustangu czułem niedosyt, niedosyt powodowany brakiem wiary, że może on stać się faktyczną Eleonor. Owszem Mustanga od zalania dziejów kupowało się jako swego rodzaju platformę do tuningu, lecz przedstawiciel samego Carola Shelby powinien wypaść lepiej i nie dać sobie majstrować pod maską w celu ulepszenia, bo po prostu nie powinno być, czego ulepszać. Zapomnijcie, więc o tym, co pisałem w poprzednim poście i pogódźcie się z myślą, że na horyzoncie pojawił się lepszy wierzchowiec.\nPo zestawieniu GT500 z Mustangiem Stage 3 stwierdzam, że podwyższenie liczby koni mechanicznych to trochę za mało… właściwie zdecydowanie za mało, gdyż auto Shelbiego nadal jeździ jak zwykły mustang jedynie bardziej dopakowany dzięki turbosprężarce. Dieta taka nie mogła odcisnąć się równie dobrze na właściwościach jezdnych, których powiedzmy sobie szczerze Mustang nie ma a jeśli ma to nie są one dużo lepsze niż te, które posiada kuchenka gazowa. Znalazł się jednak ostatni Mohikanin, który postanowił wziąć byka za rogi a właściwie konia za grzywę i uczynić z Mustanga prawdziwego Araba pełnej krwi a Mohikanin ten nazywał się ROUSH. Wzięto, więc turbosprężarkę i….. Skąd my to znamy pomyślałem. Ale nie. Ale nieeeeee. Poczyniono dalsze zmiany, które obieły zmianę zawieszenia, hamulcy i obniżeniu całości auta, co zaowocowało zwiększeniem sztywności o przeszło 43%. Nadmieńmy, że ROUSH jest profesjonalną firmą przygotowującą samochody do serii NASCAR (taki nasz Prodrive w Subaru), więc na rzeczy się zna a przynajmniej znać się powinien. W tym aucie rzeczywiście czuć wyścigowe pochodzenie! Może 415KM to nie to, co w Shelby GT500 i faktycznie na prostej Mustang z Cobrą na masce przewyższa ROUSHa, ale tylko do pierwszego zakrętu, który kończy się dla niego podsterownością w konsekwencji, czego ląduje na drzewie. ROUSH przejeżdża go spokojnie zarzucając tyłem, po czym dalej rwie do przodu wydając przy tym jeden z najpiękniejszych dźwięków, jakie można usłyszeć w tej części galaktyki. Przy takim akompaniamencie turbosprężarki pragę zasypać! I choć Mustang Stage 3 nie jest może konkurencją dla Lotusa Elise to amerykańską dzieciarnię zostawia daleko w tyle.\nRównież, jeśli chodzi o wygląd ROUSH jest moim zdaniem bliżej legendarnej Eleonor niż, Shelby który powinien nią być z natury. Zachowano tradycyjne przednie reflektory, które dzięki swoim okrągłym braciom są bardziej agresywne niż ma to miejsce w GT500 by Shelby. Zmieniono też przedni zderzak, aby auto mogło oddychać pełną piersią a na masce zafundowano wlot powietrza wielkości teksasu. Dzięki nakładką na tyle szyby auto zyskało jeszcze większe podobieństwo do legendy z ’67 i tylko spoilerek na tylnej klapie bym wywalił! Również we wnętrzu znalazły się akcenty potwierdzające przynależność do wyścigowej rodziny takie jak, np. lewarek zmiany biegów. Pamiętacie ten z Carrary GT? W ROUSHu może nie jest tak szykowny tak wytworny i wysublimowany, ale…. ahhh jaki on jest piękny! Auto w Wielkiej Brytanii kosztuje 39 950 Funtów, co w porównaniu z 40 000 dolarów (!) Jest wielkością niebagatelną, ale na Boga WARTO!!!\nZadajmy sobie, więc jeszcze raz pytanie czy to auto może być dzisiejszą Eleonor? Może rzeczywiście wygląda jak Eleonor i jeździ jak Eleonor, ale czy ROUSH może się nią stać? To tak jakby stuningować Ferrari F430 i powiedzieć, że teraz jest to Challenge Stradalle, przywilej nazwania auta Eleonor dany jest Shelbiemu, który niestety spieszył sprawę i trzeba to naprawić tuningiem – Boże, co ja powiedziałem…\n….może jeszcze Saleen coś wykombinuje choć ten wolał zająć się współczesną wersją Mustanga BOSS z 1970 czyli Saleenem Parnelli Jones Limited Edition. I jeszcze wiadomość dosłownie z ostatniej chwili. Nie opadł jeszcze kurz po Mustangu Stage 3 a ROUSH na jego bazie już stworzył Mustanga 427R o 427KM ale onim może innym razem może z innym redaktorem\nFord Shelby GT500 – ponad 290km/h\nOpublikowano 9 stycznia 2007 Autor: AdamST220\nPrędkość maksymalna (km/h) 250/290+ (z ograniczeniem/bez ograniczenia)\nMoc (KM) 500 przy 6000obr/min\nMax. moment obrotowy (Nm) 651 przy 4500 obr/min\nDługość/szerokość/wysokość (mm) 4775/1877/1415\nCena $ 40 930\nGłównym bohaterem 60 sekund nie był Nicolas Cage, nie były nim również drogie Porsche czy czerwone Ferrari. Głównym bohaterem była Eleonor, czyli Ford Shelby GT500 z ’67 roku. Dziś jednak będę pisał o innej Eleonor a mianowicie o jej obecnym wcieleniu … o Shelby GT500 A.D 2007. Obecny Mustang stał się hitem i niezwykle popularnym samochodem Forda za oceanem a tu mamy jego topowe wcielenie.\nAuto kosztujące zaledwie $40,930 w Stanach nie jest osiągalne w Europie, więc ewentualni nabywcy skazani są na indywidualny import i sięgnięcie znacznie głębiej do kieszeni niż mieszkańcy kraju McDonalda. W zamian za poniesione koszta dostajesz jednak znaczek cobry (nieziemskiej urody), silnik pochodzący z Forda GT i garść poprawek mających na celu jeszcze lepsze zestrojenie auta. A propos silnika. Jest to turbodoładowana jednostka V8 o pojemności 5409 cm3 produkująca 500KM i 651Nm. Prędkość maksymalna została ograniczona do 155mil/h, czyli ok. 250km/h, bez kagańca możemy się spodziewać 180+ czyli jakiś 290 i więcej. Za sprawą magicznego dotyku Shelbiego stało się prawdziwym Muscule Carem. W broszurze Forda możemy przeczytać o zaskakująco dobrych właściwościach jezdnych… kłamstwo. Auto jest jak amerykańskie jedzenie może nie zbyt wyrafinowane, ale wypakowane po brzegi składnikami (w tym przypadku mocą).\nW środku auto jest prawdziwe „stańczykowo zjednoczone”, co oznacza spore rozczarowanie. Auto grzeszy przełącznikami al’a Fiesta poprzednich generacji i wszechogarniającym, przytłaczająco twardym plastikiem a 100 kilkadziesiąt kolorów podświetlenia zegarów dopełnia żenującego obrazu. Wystarczy jednak wyrwać się z przykrych objęć wnętrza auta by w jednej sekundzie wybaczyć mu wszystkie przewinienia i zatrzeć pozostawione złe wrażenie. Ahh, jakie to auto jest piękne….. Od zwykłego Mustanga może nie odróżnia go zbyt wiele, ot takie tam przeniesione okrągłe reflektory z grilla do zderzaka – również innego na marginesie – zmienione lampy przednie (nadano im jeszcze wyrazistszego, drapieżnego wyglądu) czy dwa szerokie pasy przechodzące przez całą długość auta, wszystko to sprawia, że auto jest bardziej Muscule niż inne Mustangi… no i jeszcze ten znaczek – Shelby i będące wszędzie emblematy Cobry niczym M na BMW Z4M. Wszystko to sprawia, że to auto jest Muscule Carem z krwi i kości (no dobra może metalu i etyliny). Auto stanowi sporą konkurencję dla Corvette Z06, mimo iż nie dysponuje tak znakomitymi osiągami, nadrabia za to otoczką i brzmieniem silnika a właściwie turbosprężarki stawiającej włosy względem skóry pod kątem 90o. Tak jak Z06 również i Eleonor jest zdradliwa i narowista, jednak, czym by była bez tego! Amerykanie nigdy nie wyprodukują auta supersportowego na miarę europejczyków, ale chwała im za to! Bo kogo na Boga byśmy obśmiewali i wytykali palcami za to, że nie umieją zrobić auta, które skręca – przecież nie Ferrari czy Porsche.\nZa podobne pieniądze dostaniemy Porsche Caymana czy BMW M3, które oferują dużo lepsze właściwości jezdne… hmmm tylko, po co? Posiadając Caymana z przerażeniem będziemy obserwowali lusterko wsteczne w poszukiwaniu nadciągającej „dziewięćset jedenastki” za kierownica M3 obawiać się będziemy M6 a za kierownicą GT500 żaden Mustang nam nie straszny i może to za mało by mierzyć się z F430 czy 911 Turbo, lecz wystarczy na początek odrodzenia serii prawdziwych musculów, którą została zatracona wraz z nadejściem lat 90-tych i niemal doszczętnie pogrzebana ostatnim wcieleniem Mustanga. Początek dobry, ale czy auto w takim stanie zasługuje na miano Eleonore, które tu jednak nadużywałem… moim zdaniem nie do końca. Owszem na GT500 wystarczy, jest świetnym autem, ale czy zasługującym z miejsca na miano królowej aut? – Nie…. lecz pamiętajmy, że GT500 zanim staje się Eleonor przechodzi (z okazji niedawnych świąt powiem najmilej jak to tylko potrafię) tak mało lubiany przeze mnie tuning, (choć akceptuję go tylko w tym aucie). Tuning, który w amerykańskich realiach jest jak dodatkowy ketchup w hamburgerze czy podwójna porcja frytek. Shelby pozostawił po raz kolejny pole do popisu zapalonym majsterkowiczom, którzy mam nadzieję nie zmienią jej jednak w prowadzącą się jak Prodrive P1 i szybką jak Enzo bezduszną kupę metalu i pozostawią dozę temperamentu, który co jakiś czas, (czyli średnio, co jakieś 30s na najeżonej zakrętami drodze) będzie się odzywał usiłując cię zabić, tego czegoś, przez co prowadzisz ten samochód jakbyś go właśnie ukradł…


Gdy zobaczyłam te pomniki opadła mi szczęka! Tak podobno wygląda moda cmentarna XXI wieku - Jest Pozytywnie\nLudzie uwielbiają wszystko co piękne, modne i przyciągające wzrok.\nCzłowiek z jakiegoś powodu kocha otaczać się ładnymi rzeczami. Nie chce odstawać od reszty i gdy tylko coś jest na topie, on także musi to mieć. Na świecie wciąż jest mało indywidualistów, którzy mają własny styl. Większość kopiuje pewne rzeczy od innych, gdyż nie chce uchodzić za zacofanych.\nNowe mody pojawiają się szybko i bardzo szybko znikają. Niektóre trendy utrzymują się jednak na dłużej i zachwycają jeszcze następne pokolenia. Okazuje się, że moda wchodzi również na cmentarze. Nie chodzi tu o najnowszy model zniczy czy nową odmianę chryzantemy w jakimś niespotykanym kolorze, ale o barwne nagrobki, które wręcz rażą w oczy. Nie wszyscy chcą leżeć w zwykłym grobie, bo tradycyjne nagrobki są dość ponure i surowe.\nDla osób, które chcą wyróżniać się nawet po śmierci, firma o nazwie Funeral Concept ma specjalną propozycję. Po jej barwnej ofercie można by stwierdzić, że ma siedzibę w Rosji, jednak nic bardziej mylnego. To profesjonalna francuska firma specjalizująca się w wykonywaniu wysokiej jakości pomników. Większość powstaje na indywidualne zamówienia klientów. Pracownicy są w stanie zrealizować każdy nawet najśmielszy projekt. Wszystko po to, aby klient miał sto procent satysfakcji.\nPatrząc na te projekty, ma się wrażenie, że ogląda się prace z jakiegoś kiepskiego fotoszopowego konkursu. Na płytach widać chmury, gwiazdy, drzewa, motyle, misie, zbiorniki wodne czy rajskie krajobrazy. Wszystko jest opatrzone mocnym gradientem i jaskrawymi kolorami. Designerskie pomniki mocno wybijają się na tle innych. Wśród szarych nagrobnych płyt widać je już z daleka. Pytanie tylko, czy są faktycznie ładne?\nJak wiadomo to kwestia gustu. Jednym podobają się na tyle, że sami marzą, aby po śmierci mieć coś podobnego, drudzy nawet nie chcą spojrzeć w ich stronę. Twierdzą, że takie nagrobki tylko szpecą cmentarze i są niepotrzebną fanaberią. Funeral Concept nie narzeka jednak na brak klientów i co roku rozwija swoją działalność, a w ofercie firmy pojawiają się co jakiś czas nowe modele dziwnych grobów. Klient jak zawsze ma ostatnie słowo i również może zaprojektować swoje miejsce wiecznego spoczynku.\nCiekawe czy Guy Perez, wielki miłośnik nurkowania jest zadowolony z takiego pomnika?\nSłodki nagrobek dla dziecka. Jego rodzice chyba trochę przesadzili.\nKolejny projekt dla najmłodszych. Kudłaty piesek i karuzela…\nTutaj też leży jakieś dziecko. Jest otoczone kwiatami i zwierzętami. Prawie jak w raju.\nWspólny grób Bernarda i Eléonore. Możliwe, że spoczywa z nimi także ich żółw.\nCzy coś takiego może się komuś podobać?\nźródło : blesk.cz


V Niedziela Wielkiego Postu (02.04.2017 – 09.04.2017 ) – Diecezjalne Sanktuarium Krzyża Świętego w Olecku\nV Niedziela Wielkiego Postu (02.04.2017 – 09.04.2017 )\n3 kwietnia 2017 adminnowe\nDzisiaj: – na sumie wystawienie Najśw. Sakramentu ( z racji I niedzieli miesiąca)\n– rocznica śmierci św. Papieża Jana Pawła II\n– zapraszam na Nabożeństwo Gorzkich Żale na godz. 16.30\nW przyszłą niedzielę: – Niedziela Palmowa, poświęcenie plam na każdej Mszy św. Uroczysta Procesja z palmami o godz. 9.50 dla Dorosłych. Dzieci zapraszamy na Mszę św. o godz. 12.00 z palmami. Ogłaszam Konkurs na prawdziwą, najładniejszą, własnoręcznie wykonaną palmę. Rozstrzygnięcie Konkursu po Mszy św. dziecięcej\n– ofiary na tacę przeznaczone są na potrzeby remontowe naszej Parafii( jak w II niedzielę miesiąca)\n– tradycyjnie przed każdą Mszą Świętą uczniowie ze Szkolnego Koła Caritas przy Szkole Podstawowej w Olecku, będą rozprowadzać palmy. Ofiary za nie, przeznaczone zostaną na pomoc dzieciom z Kamerunu.\nDuszpasterze Młodzieży Olecka, w przyszłą niedzielę, zapraszają Młodzież na Oleckie Spotkanie Młodych. Rozpoczęcie o godz. 16.00 przy Krzyżu koło dużego k-ła z palmami, później odbędzie się Misterium Męki Pańskiej „Ślad losu” i wspólna młodzieżowa agapa.\nW tym tygodniu: – zapraszam codziennie, przed Mszą św. do odmawianie Różańca św. prowadzonego przez Wspólnoty Żywego Różańca\n– jutro zapraszam na godz. 16.30 – Zespół Katechetyczny na spotkanie\n– w piątek 07 kwietnia, zapraszam na wspólną Drogę Krzyżową ulicami naszego miasta, wraz z parafiami Olecka. Rozpoczęcie o godz. 19.00, na pl. Wolności i później Droga Krzyżowa do naszego Sanktuarium. U nas nie będzie w tym dniu Drogi Krzyżowej o godz. 17.30\n– w sobotę, na godz. 17.30 zapraszam na adorację Najświętszego Sakramentu w ciszy\n– zapraszam w piątek na godz. 16.30 dzieci z klasy od II do VI na spotkania Oazy Dzieci Bożych\nDzieło Nieustannej Nowenny Uczniów Jezusa organizuje pielgrzymkę do Ełku – 22 kwietnia (sobota) na spotkanie wszystkich Członków DNNUJ w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Zapisy do 20 kwietnia u p. Czesławy Pojawy i Marii Openchowskiej.\nW minionym Tygodniu odszedł do Pana: p. Rafał Myszkowski… wieczny odpoczynek ….\nNiedziela Palmowa (09.04.2017 – 16.04.2017 )


20 lat temu zginęła w wypadku samochodowym księżna Diana | Justyna Kobus, Magazyn TVN24\n"Przywykliśmy już, że w dzisiejszych czasach ludzie pobierają się z miłości, ale rodziny królewskiej to nie dotyczy" - mówi w emitowanym w Wielkiej Brytanii dokumencie "Diana. Własnymi słowami" autor jej skandalizującej biografii Andrew Morton. W tym zdaniu zawarta jest cała prawda o związku Diany i księcia Karola, któremu ojciec powiedział przed ślubem: "Jeśli twoje małżeństwo nie wyjdzie, zawsze możesz wrócić do kochanki za jakieś pięć lat". 20 lat po śmierci księżnej Diany jej życie wciąż budzi emocje nie tylko rodaków.\nJej fenomenu w Wielkiej Brytanii nie da się porównać z niczym i nikim innym. Na sporządzonej na początku XXI wieku liście "100 najwybitniejszych Brytyjczyków wszech czasów" zajmuje wręcz nieprawdopodobne, trzecie miejsce - po Winstonie Churchillu i mniej znanym u nas Isambardzie Kingdomie Brunelu - konstruktorze statków parowych i mostów. Wyprzedza nawet Karola Darwina, Williama Szekspira, Isaaca Newtona, a wreszcie królową Elżbietę I!\nWszelkie próby jej odbrązowienia spełzają na niczym. Gdy w 10. rocznicę jej śmierci lewicujący "The Independent" pytał z wyrzutem: czym zwykła, niezbyt bystra przedszkolanka, która wyszła za księcia, zasłużyła sobie na kult i nabożeństwa żałobne, jakimi nie uhonorowano w Anglii ani Winstona Churchilla ani monarchów, podniosły się głosy oburzenia. Socjologowie odpowiadali, że miłością rodaków, ale to wciąż nie tłumaczy jej fenomenu. Brytyjczycy są także zdania, że uratowała chwiejącą się wówczas w posadach monarchię, a za jej sprawą królowa Elżbieta II i książę Karol "stali się lepszymi ludźmi". Przypadek sprawił, że Diana zmarła tego samego dnia, co Matka Teresa z Kalkuty, którą zresztą miała okazję poznać. Tyle tylko, że odejścia noblistki niemal nie zauważono, bo informacja o śmierci księżnej przysłoniła ją bez reszty.\nPo 20 latach, jakie właśnie mijają od jej tragicznej śmierci w wypadku samochodowym, jej kulisy wciąż wydają się nieoczywiste. Co jakiś czas na jaw wychodzą kolejne fakty i nieznane okoliczności - takie jak ostatnia wiadomość, że samochód, którym jechała wraz z miliarderem Dodim Al-Fayedem nie nadawał się do użytku i był przeznaczony na złom. Liczba teorii spiskowych narosłych wokół tragedii przyprawia o zawrót głowy. Niedawno 80-letni agent brytyjskiej służby bezpieczeństwa miał przyznać się do zamordowania księżnej Diany, twierdząc, że otrzymał zlecenie od królewskiej rodziny. I choć okazało się to bzdurą, podobnych informacji pojawiają się dziesiątki. Oliwy do ognia dolało jeszcze utajnienie śledztwa. Uznano więc, że za wszystkim stoi mroczna tajemnica, której świat nie powinien poznać.\nKrólowie nie żenią się z miłości\nMiała zaledwie 19 lat i choć trudno w to uwierzyć - żadnych doświadczeń z mężczyznami. Atrakcyjna, ale niezwykle nieśmiała i niepewna własnej wartości Diana Spencer wciąż czekała na swoją pierwszą miłość, gdy zaczął się nią interesować 13 lat starszy, 32-letni wówczas, książę Karol. Słynął z wielu niezobowiązujących związków z popularnymi, urodziwymi Brytyjkami, ale królewska rodzina w końcu zaczęła wymuszać na nim małżeństwo.\nNie była pierwszą panną Spencer, na która Karol zwrócił uwagę - wcześniej spotykał się przez 8 miesięcy z jej starszą siostrą Sarah, błyskotliwą, świetnie wykształconą. Związek rozpadł się jednak po niefortunnych wypowiedziach dziewczyny. Wówczas książę przeniósł swoje zaloty na Dianę, która pytała sama siebie: "Czy możliwe, by ktoś taki, właśnie mną miał się interesować?". Pełna kompleksów z powodu braku matury, którą oblała dwukrotnie, już zawsze miała się za nie dość dobrą dla następcy tronu. A jednak pałac Buckingham uznał Dianę Spencer - anglikankę, dziewicę, wysoko urodzoną, ładną i - co ważne - uległą, za idealną kandydatkę na księżną Walii. Dodatkowym jej atutem był fakt, iż nie miała wcześniej partnerów - nie było komu sprzedawać niewygodnych plotek na jej temat.\nWrażliwa, z wyniesionym z domu deficytem uczuć, szybko zakochała się w młodym księciu, który imponował jej wiedzą, obyciem, poczuciem humoru, a wreszcie pozycją. Zbyt naiwna i niedoświadczona, by nie ulec umizgom starego wyjadacza, brała jego zabiegi i komplementy za dowód wielkich uczuć. Po latach, gdy jej małżeństwo leżało już w gruzach, mówiła Andrew Mortonowi, autorowi książki "Diana. Moja historia" (Dream Books, 2013) (to w oparciu o nią powstał emitowany właśnie w brytyjskiej telewizji serial "Diana. Własnymi słowami"): "Karol wyglądał wtedy na wręcz zaślepionego z miłości. Dziś jednak wiem, że to uczucie nie było prawdą". Pięć miesięcy po tym, jak zaczęli się spotykać, przyjęła jego oświadczyny.\n"Przywykliśmy już, że w dzisiejszych czasach, w zachodnim społeczeństwie, ludzie pobierają się z miłości. Ale rodziny królewskiej to nie dotyczy" – mówi we wspomnianym filmie Morton. Ale o tym Diana nie miała pojęcia.\nRodzina Spencerów podczas złotych godów dziadków - w środku Diana i Charles / Źródło: Hulton Archive/Getty Images\nZamiast oczekiwanego chłopca\nPrzyszła księżna urodziła się 1 lipca 1961 roku niedaleko królewskiej posiadłości Sandringham House, w hrabstwie Norfolk. Jej ojcem był Edward John Spencer, ówczesny wicehrabia Althorp, matką Frances Ruth Shand Kydd z domu Roche - "żona przy mężu". Diana miała urodzić się chłopcem (rok wcześniej zmarł krótko po porodzie wyczekiwany potomek męski Spencerów). Miała go zastąpić. Poczucie, że nie spełnia oczekiwań bliskich będzie towarzyszyć jej do końca krótkiego życia.\nTrzecia, najmłodsza z córek państwa Spencer, (wymarzony chłopiec, Charles, przyjdzie na świat w 1964 roku), nie dorastała w domu pełnym miłości. Co prawda, związek jej rodziców w 1954 roku został obwołany "małżeństwem roku śmietanki towarzyskiej" i przypieczętowany na ślubie obecnością królowej i królowej matki, ale nie zapewniło to parze szczęśliwego pożycia. Johnniego Spencera w latach kawalerskich uważano za najlepszą partię w hrabstwie. Był spadkobiercą rozległych dóbr i służył z wyróżnieniem jako kapitan Królewskiego Szkockiego Regimentu podczas II wojny światowej, towarzyszył też królowej i księciu Filipowi w historycznej podróży do Australii. Notowania Spencerów na królewskim dworze były więc wysokie, a Karol nie zainteresował się pannami Spencer przypadkiem.\nPoczątkowe zauroczenie sobą rodziców Diany szybko zmieniło się w związek, w którym kobieta jest wyłącznie od rodzenia dzieci, zaś mąż dzierży nad nią nieograniczoną władzę i regularnie "uczy moresu". Nie tylko werbalnie. "To było bardzo nieszczęśliwe dzieciństwo. Zawsze widziałam moją matkę płaczącą. Widziałam też często, jak ojciec bił ją po twarzy" - opowiada Diana Mortonowi. Nieustannie zmieniające się włoskie nianie bez powodzenia próbowały zastępować dzieciom rodziców. Z czasem upokarzana i lekceważona matka została kochanką bogatego biznesmena Petera Shand Kydda, który właśnie wrócił z Australii. Gdy porzucił dla niej żonę, zamieszkali razem. Gdy Diana miała 8 lat, rodzice się rozwiedli. Ustalono, że Charles i Diana zamieszkają z mamą w Londynie (starsze siostry były w szkołach poza krajem). Dzieci wedle prawa brytyjskiego przyznawano matce, z jednym wyjątkiem – jeżeli ojciec nie jest człowiekiem wysokiego rodu. W takim wypadku bowiem to on ma pierwszeństwo roszczeń. To był, niestety, taki właśnie przypadek i wkrótce Diana z Charlesem wrócili do ojca. A ten pielęgnował mit "uciekinierki", która porzuciła męża i czworo dzieci dla innego mężczyzny. Zrozpaczone dzieci chorowały z tęsknoty za matką. Diana wspomina Charlesa, którego krzyk: "Chcę do mamy!" budził ją w środku nocy. Po latach Sarah i Diana zaczęły cierpieć na wyniszczające zaburzenia pokarmowe, jedna na anoreksję, druga na bulimię. Obie choroby mają źródło w źle funkcjonującym życiu rodzinnym.\nKiedy Diana skończyła 13 lat, a Charles 10, miejsce u boku ojca zajęła lady Raine Dartmouth, córka autorki bestsellerów Barbary Cartland. Przy nieugiętym oporze rodziny w 1977 roku Johnnie i Raine wzięli ślub. Żadne z dzieci nie zostało o nim powiadomione. Nowa pani Spencer rozpoczęła starania, żeby dom rodzinny męża zamienić w przynoszący dochód interes, tak aby mógł spłacić długi. Zwolniono większość służby, a stajnię – żeby otworzyć płatny dom dla gości – zmieniono na herbaciarnię i sklep z pamiątkami. Mnóstwo obrazów, antyków zostało sprzedanych, według dzieci za bezcen.\nDiana szczerze nienawidziła macochy, podobnie jak reszta rodzeństwa. Tę nienawiść miała wykrzyczeć wiele lat później na ślubie Charlesa w 1989 roku. "Tak cię nienawidzę, gdybyś tylko wiedziała, jak bardzo my wszyscy cię nienawidziliśmy za wszystko, co zrobiłaś! Zrujnowałaś nasz dom, wydałaś pieniądze tatusia i po co? Skoczyłam jej dosłownie do gardła – tak byłam wściekła" - cytuje jej słowa Morton w biografii "Diana. Moja historia".\nAlthrop Island, posiadłość Spencerów, gdzie wychowywała się Diana / Źródło: Wikipedia\n"Kiedy miałam czternaście lat, myślałam, że nie jestem dobra właściwie w niczym, że jestem beznadziejna. To mój brat i siostry świetnie zdawali w szkole egzaminy, ja byłam szkolnym nieudacznikiem" - zwierza się w tej samej książce księżna Diana. Kłopoty z nauką były zawsze powodem jej kompleksów.\n"Ukończywszy szkołę podstawową Diana przystąpiła do prywatnej szkoły dla dziewcząt West Heath School w Sevenoaks w hrabstwie Kent. Jednak egzaminy na poziomie O (odpowiednik polskich egzaminów gimnazjalnych) okazały się dla niej kompromitujące. Spośród sześciu wybranych przez siebie przedmiotów nie zdała pięciu. Niezdolna do kontynuowania nauki Diana opuściła West Heath School i rozpoczęła naukę w Institut Alpin Videmanette koło Gstaad w Szwajcarii" - pisze Morton. Była to niezwykle droga prywatna szkoła dobrych manier, w której zamożne panny uczyły się, jak prowadzić konwersację, wydawać przyjęcia, gotować i szyć. Słowem tego, jak być idealną gospodynią i... materiałem na żonę. Diana wytrzymała tam trzy miesiące, bo odkrywszy, ile ojciec płaci za ową "naukę", postanowiła wrócić do kraju. Zależało jej na zdaniu matury, ale poddała się, gdy oblała ją po raz drugi.\nBez względu na to, jak oceniamy postępowanie Karola, nie ulega wątpliwości, że przewyższał ją znacznie pod względem intelektualnym, a wręcz, że dzieliła ich przepaść. Otrzaskany z literaturą, historią i archeologią książę - z wykształcenia jest właśnie archeologiem - zupełnie nie znajdował wspólnych tematów, z mającą spore luki w ogólnym wykształceniu żoną. Diana z czasem zaczęła nadrabiać te braki wdziękiem, wrażliwością i umiejętnością słuchania swoich rozmówców, ale dla przyzwyczajonego do intelektualnych dyskusji męża pozostała mało interesującą partnerką.\nO ile jednak z nauką miała problemy, to osiągała spore sukcesy w sporcie. I to w wielu dziedzinach. "Mój pierwszy puchar w zawodach sportowych dostałam za nurkowanie. Jeśli mam być szczera, wygrywałam ten puchar przez cztery lata z rzędu! Wygrywałam zresztą wszystkie puchary w konkurencji pływania i nurkowania" - wspominała w rozmowach z Mortonem. Na tym jednak nie koniec, bo Diana grała też świetnie w tenisa, była kapitanem drużyny koszykarskiej, chodziła na lekcje baletu, gdzie również zdobywała laury i była muzycznie uzdolniona. Od zawsze jednak uchodziła za samotnicę. "Byłam inna niż moje koleżanki. Odizolowana. Zawsze czułam się inna" - przyznawała.\nNauczyciele zapamiętali jej ujmujący sposób bycia i rzadki instynkt opiekuńczy, który sprawiał, że opiekowała się zawsze dziećmi słabszymi i w jakiś sposób poszkodowanymi przez los, one zaś wyczuwały to i do niej lgnęły. Początkowo pracowała jako babysitter i koleżanki starszych sióstr wręcz biły się o nią między sobą, a potem postanowiła zostać przedszkolanką. Mieszkała wówczas w Londynie, w rezydencji Coleherne Court 60, która była prezentem od rodziców na jej 18. urodziny. Uważała potem ten okres za najlepszyokres w życiu: "niewinny, nieskomplikowany – i nade wszystko pełen radości". Wynajmowała część pokoi szkolnym przyjaciółkom, tak więc mieszkały tam we trzy. Właśnie wtedy zaczęła się spotykać z Karolem.\nDiana z Karolem w okresie narzeczeństwa / Źródło: Serge Lemoine/Getty Images\nOd sianokosów do oświadczyn\nPierwsza myśl, jaka przyszła do głowy Dianie na widok księcia Karola, gdy zobaczyła go jeszcze jako nastolatka, brzmiała: "Boże, jaki to smutny człowiek". Potem, gdy bywał u nich już jako "boyfriend siostry", starszej o 4 lata Sarah, również robił na niej wrażenie poważnego. Świetnie wykształcona i pewna siebie Sarah z pewnością była dla niego partnerką bardziej odpowiednią niż nieco zahukana Diana. Związek upadł jednak, gdy Sarah w wywiadzie prasowym palnęła: "Nie kocham księcia Karola. My po prostu się spotykamy!".\nPo tym wyznaniu Karol przestał pojawiać w domu Spencerów, dopóki nie zwrócił uwagi na Dianę. Przynajmniej jej wydawało się, że nagle między nimi zaiskrzyło, sam książę w wydanej niedawno autobiografii wyznał bowiem, że to jego ojciec, książę Filip, zasugerował mu małżeństwo z Dianą, a wręcz je wymusił. Na przełomie lat 1980-1981 Karol był już pod tak wielką presją pałacu Buckingham, mediów i opinii publicznej, że dał za wygraną i zaczął poważnie myśleć o małżeństwie. Potencjalne kandydatki (takie jak Lucia Santa Cruz czy modelka Fiona Watson) wykruszyły się z braku arystokratycznego pochodzenia. O tym, co łączy go z mężatką Camillą Parker-Bowles, nikt wtedy nie wiedział.\nSpotkanie, które ostatecznie doprowadziło księcia Karola i Dianę do ołtarza w St. Paul's Cathedral, odbyło się w lipcu 1980 roku podczas... sianokosów, w domu kapitana Roberta de Passa, przyjaciela księcia Filipa. Morton opisuje je tak: "Dianę posadzono obok Karola na beli siana i po wymianie zwykłych uprzejmości zaczęto rozmawiać o śmierci hrabiego Mountbattena (mentora księcia - przyp. red.) i jego pogrzebie. Podczas konwersacji – o której potem opowiadała przyjaciołom – Diana powiedziała: "Był pan taki smutny, kiedy tak szedł nawą podczas pogrzebu Lorda Mountbattena. To był najsmutniejszy widok, jaki kiedykolwiek miałam przed oczami. Bolało mnie serce, kiedy tak patrzyłam na pana. Myślałam wtedy: 'To niedobrze, jest pan sam. Powinien być przy panu ktoś, kto opiekowałby się panem'". Jej słowa wywarły na księciu ogromne wrażenie. Ujęła go jej wrażliwość i serdeczność.\nOd tego momentu sprawy potoczyły się błyskawicznie. Karol zaprosił Dianę do Cowes na królewski jacht Britannia, a potem do posiadłości w Balmoral, żeby poznała królową. Przedstawił ją też swoim najbliższym przyjaciołom: Camilli i Peterowi Parker-Bowles. Diana nie miała pojęcia, że ta sprawdzała kandydatkę na żonę nie po to, by wybrać mu tę najlepszą, ale by zorientować, czy może zagrozić jej bliskim relacjom z księciem. Najwyraźniej uznała, że Diana zagrożenia nie stanowi.\nW lutym 1981 roku Karol oświadczył się i został przyjęty. Ślub zaplanowano na lipiec.\nZwiastun filmu dokumentalnego "Diana.Własnymi słowami" / Wideo: National Geographic\nŚlub stulecia mimo wszystko\nPodczas gdy szczęśliwa przyszła księżna z pomocą rodziny przygotowywała się do ślubu, miało miejsce wiele zdarzeń, które kogoś bystrzejszego i bardziej podejrzliwego od Diany zmusiłyby do zastanowienia nad stanem uczuć księcia.\nOd pierwszych informacji o spotkaniach Diany i Karola media nie odstępowały ich na krok. Dla nieśmiałej 19-latki od początku było to trudne do zniesienia, ale znosiła to oblężenie dzielnie - "dla Karola", jak mówiła przyjaciółkom. W jednym z telewizyjnych wywiadów parę zapytano wprost: "Jesteście bardzo zakochani?". W odpowiedzi Diana wypaliła: "Oczywiście, tak bardzo go kocham!", by usłyszeć z ust narzeczonego: "Cokolwiek miłość znaczy". I na tym koniec. Żadnych deklaracji czy wyznań. I podejrzliwe komentarze: "Czy jego uczucie do Diany jest szczere?". Taka sytuacja miała miejsce dwukrotnie. Nie wzbudziła podejrzeń narzeczonej, która zachowanie Karola tłumaczyła powściągliwością.\nKolejny sygnał był już bolesny. Krótko po zaręczynach Karol wyjechał na trzy tygodnie do Australii. Przez cały czas nawet nie próbował skontaktować się ze świeżo upieczoną narzeczoną. "To była kompletna katastrofa, bo ja usychałam z tęsknoty. Myślałam, że to bardzo dziwne, bo za każdym razem, kiedy telefonowałam, nie było go i nigdy nie oddzwonił. Pomyślałam: "OK., jest bardzo zajęty. Dziś wiem, że to przecież niemożliwe" - opowiadała Diana po latach Mortonowi. Najgorsze odkryła jednak na krótko przed ślubem. Ktoś z biura Karola poinformował Dianę, że kazał on zrobić bransoletkę dla Camilli - łańcuszek ze złota z niebieską tarczą, na której widnieją dwie powiązane ze sobą litery "G" i "F". Diana wiedziała już wówczas, że to ich "przydomki", jakimi określają się nawzajem dla zmylenia otoczenia. Wówczas jednak wydawało się jej, że to zabawa starych przyjaciół. Jej obawy potwierdziła podsłuchana rozmowa Karola z Camillą. "Cokolwiek się zdarzy, zawsze będę cię kochał" - mówił jej przyszły mąż do kochanki.\nAwantura, która wybuchła, gdy przyznała się, że słyszała rozmowę, zakończyła się komentarzem z ust Karola: "Masz urojenia". Wtedy po raz pierwszy miała moment zwątpienia: "Nie mogę wyjść za Karola" - powiedziała siostrom i opowiedziała o wszystkim. Te próbowały obrócić sytuację w żart. "Nie masz wyjścia, nie możesz stchórzyć, bo serwetki do kawy maja już twoje imię" - żartowały siostry.\nW noc poprzedzającą dzień ślubu - 29 lipca 1981 roku Diana miała po raz pierwszy silny atak bulimii. "Jadłam wszystko, co tylko mogłam znaleźć, a potem wymiotowałam, ale nikt jeszcze nie rozumiał, co to znaczy. Wszystko w wielkim sekrecie. Byłam tej nocy okropnie chora. To była zapowiedź tego, jak miało wyglądać moje życie w przyszłości".\nMimo wszystkich obaw do ołtarza szła spokojna, pewna swoich uczuć. "Pamiętam, że byłam wtedy tak bardzo zakochana w moim mężu, że nie mogłam oderwać od niego oczu. Myślałam, że jestem najszczęśliwszą dziewczyną na świecie. Będzie się mną opiekował... Idąc główną nawą w kierunku ołtarza, spostrzegłam Camillę - była bladoszara, w kapeluszu z woalką. Miejmy nadzieję, że ta sprawa jest już skończona, tak myślałam" - wspomina Diana. Nie miała pojęcia, że tuż przed ceremonią książę Karol zwierzał się swojemu przyjacielowi: "Nie dam rady tego zrobić". Tak przynajmniej wynika z jego biografii pióra Catherine Mayer.\nNa ekranach telewizorów ponad miliard osób oglądało bajkę o księciu i księżniczce, przekonanych, że będą żyli długo i szczęśliwie. "Ślub stulecia". Nikt nie wątpił w szczerość uczuć tych dwojga. Bajkowa suknia Diany, uszyta z jedwabiu i tafty, ozdobiona ręcznie perłami i cekinami, z ośmiometrowym trenem, do dziś pozostaje najczęściej kopiowaną w historii mody. Tego dnia Diana poznała kobietę, którą pokochała od pierwszego wejrzenia - księżną Grace Kelly. Znamienne, że życie obu księżniczek miało identyczny, tragiczny finał. Zwierzyła się wtedy pięknej Grace, że boi się o relacje z rodziną królewską, do której właśnie wchodzi i przeraża ją natarczywość mediów.\n"Proszę się tym nie przejmować, sprawy mają się dużo gorzej" - półżartem odpowiedziała doświadczona już księżna.\nŚwieżo poślubiona para - Diana i Karol pozdrawiają poddanych / Źródło: Princess Diana Archive/Getty Images\n"Miałam w sercu tak wiele nadziei, które już drugiego dnia zostały zniszczone" - tak Diana podsumowała po latach swój miesiąc miodowy - najpierw w Broadlands, a potem na jachcie, na Morzu Śródziemnym. Pomysł Karola na ten szczególny czas był oryginalny. "Druga noc, a tu wjeżdżają do pokoju powieści Laurensa van dera Posta, (filozofa i podróżnika - przyp. red.) Siedem powieści na miesiąc miodowy! Czytał je i musieliśmy je analizować codziennie podczas lunchu. Musieliśmy zabawiać naszych gości na jachcie Britannia, tak więc nie mieliśmy wcale czasu dla siebie" - opowiadała Diana.\nW tym czasie bulimia stała się "absolutnie przerażająca" - wedle słów księżnej. To były całe serie, kilka razy dziennie. "Wszystko, co znalazłam ma jachcie, pochłaniałam, a w dwie minuty później zwracałam, za tym szły różne skoki nastrojów, w jednej chwili byłam szczęśliwa, a w następnej płakałam". Niemal każdej nocy śniła się jej Camilla. Gdy tylko Karol zniknął jej z oczu, była pewna, że dzwoni do niej.\nGdy wrócili do Broadland, Diana zrozumiała, jak odległe miejsce w swoim życiu wyznaczył jej Karol. "Czuł respekt przed matką, bywał zastraszany przed ojcem, a ja byłam zawsze tą "trzecią osobą w pokoju". Nigdy nie zapytał: "Kochanie, chcesz drinka?”, zawsze było: "Mamusiu, masz ochotę na drinka?", "Babciu, masz ochotę?" i na końcu: "Diana, może chciałabyś drinka?".\nW październiku kompletnie osamotniona, wycieńczona bulimią po raz pierwszy targnęła się na życie. Próbowała podciąć sobie żyły. Przestraszony Karol zawiózł ją do londyńskich psychiatrów, którzy ordynowali Dianie końskie dawki valium i mnóstwo innych leków, z których żaden nie skutkował. Wkrótce okazało się, że jest w ciąży. Do bulimii doszły poranne mdłości, których, co podkreślano "nie miała dotąd żadna kobieta w rodzinie królewskiej". Diana wciąż czuła się inna, gorsza. Dziwaczna. Gdy próbowała rozmawiać o tym z Karolem, odpowiadał: "Nie zamierzam tego słuchać. Jadę na przejażdżkę konną". Ona zaś podejrzewała, że towarzyszy mu Camilla, która również była fanką jazdy konnej. Zrozpaczona, w czwartym miesiącu ciąży, księżna rzuciła się ze schodów. Interweniowała królowa, przerażona, pełna strachu.Karol, gdy wrócił, kompletnie zlekceważył całe zdarzenie.\nJego brak zainteresowania żoną, a nawet dzieckiem, które nosiła, był zdumiewający. "Kiedy William miał przyjść na świat,musieliśmy znaleźć jakiś dzień, który byłby dogodny dla Karola i jego gry w polo. Poród był wywoływany wcześniej, bo nie mogłam znieść presji mediów" - opowiadała Mortonowi Diana. Nawet podczas chrztu Williama była traktowana, jakby to nie ona była matką dziecka. "Nikt mnie nawet nie zapytał, czy to była dobra pora dla Williama. Było niekończące się fotografowanie królowej, królowej matki, Karola i Williama. Zostałam z tego dnia całkowicie wyłączona. Płakałam".\nDwa lata później na świat przyszedł Harry. Czas między narodzinami Williama i Harry'ego Diana określa jako "kompletną ciemność". Mówi Mortonowi, że nie pamięta tego okresu, wyparła z pamięci, bo był bolesny. Pamięta jedynie sześć tygodni przed narodzinami Harry'ego. "Byliśmy blisko, naprawdę bardzo blisko, bliżej niż kiedykolwiek przedtem i potem. I w momencie, kiedy Harry się urodził, bang, wszystko przeminęło z wiatrem. Karol zawsze chciał mieć syna i córkę. Gdy zobaczył dziecko, zawołał: "O Boże, znowu chłopiec", po czym dodał: "I nawet jest rudy". Diana mówi, że coś w niej wtedy umarło.\nDiana z synami i księciem Karolem\n"Nie będę jedynym w historii księciem Walii bez kochanki"\nZdaniem księżnej Diany, ich małżeństwo rozpadło się na dobre mniej więcej po trzech latach, choć prawdopodobnie Camilla była obecna w życiu Karola od początku. Dużo później dowiedziała się, że książę Filip, przekonując syna do małżeństwa z nią, miał powiedzieć: "Jeśli twoje małżeństwo nie wyjdzie, zawsze możesz wrócić do kochanki za jakieś pięć lat". Relacje między ojcem a synem Diana definiuje chyba bardzo trafnie: "Bardzo skomplikowane. Karol tęsknił za tym, żeby go ojciec poklepał po ramieniu, a ojciec tęsknił za tym, żeby udzielać mu rad". Przyznaje jednak, że dla swoich chłopców Karol był zawsze troskliwym ojcem i poświęcał im sporo czasu.\nW przeciwieństwie do męża królowa ostro potępiała związek z Camillą Bowles-Parker. Nazywała syna "beznadziejnym" i rozkładała bezradnie ręce. "Naprawdę nie wiem, co ci radzić" - mówiła do Diany i odchodziła smutna do swoich spraw. Po kolejnej awanturze o Camillę Karol ośmielony oficjalnym przyzwoleniem ojca, miał nawet zażartować: "Nie będę jedynym w historii księciem Walii bez kochanki". To właśnie powiedział oniemiałej Dianie, która znacznie później poznała opowieści o pozamałżeńskich podbojach księcia Filipa, mimo że małżeństwo królowej zawsze uchodziło za udane, a inne kobiety pojawiały się w jego życiu przelotnie.\nPrzyjaciółkę miała Diana w księżnej Małgorzacie, młodszej siostrze królowej Elżbiety, która zawsze brała jej stronę. Jej walka z bulimią trwała przez siedem lat. Do dnia, kiedy trafiła na znakomitego psychiatrę Maurice'a Lipsedge'a, który, jak mówiła, pomógł jej przywrócić szacunek do siebie, dawał książki do czytania, godzinami z nią rozmawiał. Jako pierwszy odkrył, że jej bulimia "nakręca" depresję i robi się błędne koło. Leczenie przyniosło efekty.\nTo dzięki niemu Diana znalazła też w końcu w sobie siłę, by stanąć twarzą w twarz z kochanką męża. Postanowiła udać się na przyjęcie urodzinowe jej siostry, gdzie nikt się jej nie spodziewał, włącznie z Karolem. Tam ostentacyjnie poprosiła na bok Camillę i oznajmiła: "Chciałabym ci tylko powiedzieć, że doskonale wiem, co się dzieje między tobą i Karolem. Przykro mi, że stoję na waszej drodze, bo to musi być dla was prawdziwe piekło, ale wiem, co się dzieje. Nie traktuj mnie więc jak idiotki". Po czym odeszła, zostawiając gospodynię z otwartymi ustami. Dobrego samopoczucia nie była jej w stanie zepsuć nawet awantura, jaką Karol urządził jej po rozmowie z kochanką.\nKsiężna Diana z małym Williamem i Harrym / Źródło: Tim Graham/Getty Images\nUrodzona po raz drugi\nMoment, w którym Diana wygrała walkę z bulimią, był dla niej - jak wspomina sama - niczym drugie narodziny. Wiedziała, że musi zacząć urządzać sobie życie bez Karola, choć na początku zupełnie nie myślała o rozwodzie. Tego, że była dla ich synów wspaniałą matką, nigdy nie odmawiał jej nawet zrzędliwy Karol, krytykujący żonę niemal za wszystko, włącznie ze strojem i manierami. W przeciwieństwie do pozostałych synowych królowej włączała się we wszystkie zajęcia chłopców. Po walce z mężem przeforsowała też to, że chodzili oni do "normalnej" szkoły, nie do odizolowanych od świata placówek z internatem, zwykle z dala od domu. Zaraziła ich miłością do sportu, organizując wspólne wypady na narty, zawody pływackie, itp. Nade wszystko zaś, pamiętając własne dzieciństwo, okazywała na każdym kroku uczucia i wpajała synom, jak istotna to umiejętność.\nSzczególna więź łączyła ją z Williamem, wychowanym na następcę tronu, dziedzica swojego ojca. O Harrym mówiła żartobliwie: "cudowne koło zapasowe", nawiązując do faktu, iż jest matką dwóch synów, z których (teoretycznie) każdy może zostać królem. Wyglądała przy tym tak pięknie jak nigdy dotąd. Pewność siebie, jaką zyskała, sprawiła, że zaczęła eksperymentować ze strojami, ścięła krótko włosy (mimo krytyki królewskiej rodziny), a niebawem została ulubienicą i serdeczna przyjaciółką samego Gianniego Versace, który specjalnie dla niej projektował stroje. Wkrótce księżna na dobre poświęciła się działalności humanitarnej i charytatywnej. W ramach kampanii brytyjskiego Czerwonego Krzyża przeciwko minom lądowym, których ofiarami padali także cywile, udała się do Angoli, gdzie wzięła udział w głośnej akcji "Hallo Trust". Była też jedną z pierwszych osób publicznych, które zaczęły się spotykać z ludźmi chorymi na AIDS i organizowały dla nich akcje wsparcia.\nTo wszystko sprawiło, że z czasem zaczęto ją nazywać "królową ludzkich serc". Jedynym, czego nie była w stanie okiełzać, byli paparazzi, którzy towarzyszyli gromadnie najczęściej fotografowanej kobiecie świata w każdym miejscu na świecie. I niestety, mieli przyczynić się do jej tragedii.\nW latach 90.Diana poświęciła się działaniom humanitarnym\nPożegnanie z Karolem\nW 1992 roku Diana i Karol ogłosili oficjalnie separację. Chociaż obecność w życiu księcia Karola Camilli Parker-Bowles była tajemnicą poliszynela, po tej wiadomości notowania Karola i tak niskie, jeszcze zmalały. Rodzina królewska zaczęła robić wszystko, by winą za rozpad małżeństwa obaczyć chorobę Diany - bulimię. Właśnie wtedy księżna uległa namowom niezależnego dziennikarza Andrew Mortona i opowiedziała mu historię swojego życia. Przygotowane pytania przekazał ich wspólny przyjaciel, a Diana nagrała swoje odpowiedzi na taśmach magnetofonowych. Tak powstała książka "Diana. Moja historia", którą z czasem przetłumaczono na 35 języków i która stała się absolutnym bestsellerem. To właśnie na podstawie tamtych rozmów powstał dokumentalny film "Diana. In Her Own Words" ("Diana. Własnymi słowami"), którego nadawanie rozpoczął ostatnio brytyjski Channel 4. 24 godziny bardzo osobistych zwierzeń księżnej - wbrew plotkom bez tajemnic alkowy - wzbudzają obecnie sensację we wszystkich krajach, do których trafił dokument.\nPo rozstaniu z Karolem popularność Diany jeszcze wzrosła / Źródło: materiały prasowe\nW 1996 roku rozwiedziona Diana, już bez tytułu Jej Królewskiej Wysokości, ale za to z 17 milionami funtów na koncie, zamieszkała z synami w pałacu Kensington. Od kilku lat tabloidy rozpisywały się o jej kolejnych związkach z mężczyznami, których lista nie była wcale krótka. Dopiero wtedy wyszły na jaw jej dwa związki z czasów małżeństwa z Karolem, gdy zostawiona sama sobie gorączkowo szukała wsparcia. Panowie zresztą - zwłaszcza James Hewitt, trener jazdy konnej i jej pierwszy przyjaciel w trakcie małżeństwa - nie okazali się dyskretni i postanowili podzielić się ze światem barwnymi szczegółami.\nUdało się za to księżnej ukryć prawdopodobnie najważniejszego (po Karolu) mężczyznę swojego życia i jak twierdzą przyjaciele - wielką, szaloną miłość. Nie był nim wcale Al-Fayed - playboy, syn egipskiego miliardera, żyjący z pensji tatusia, ale - jak pokazują autorzy dokumentu "Ostatnie 100 dni Diany" - kardiochirurg pochodzący z Pakistanu Hasnat Khan. Arystokrata, który wybrał niezależność z dala od rodziny. Idealista z obsesją na punkcie wolności. Poznali się w szpitalu, gdzie Diana odwiedzała chorego przyjaciela, i niemal od razu zakochali się w sobie. Ich historię próbował pokazać w nieudanym niestety filmie "Diana" z Naomi Watts, Oliver Hirschbiegel.\nHasnat nie radził sobie kompletnie z tym, że prasa zaczęła się nim interesować. Spotykali się potajemnie, często w dziwnych miejscach, ale Diana domagała się, by ukochany zgodził się na upublicznienie ich związku, czemu on jednak był przeciwny. Księżna rozstała się więc z nim, choć nie przestała go kochać. Ostentacyjny związek z Al-Fayedem - wedle relacji przyjaciół - miał być wyłącznie obliczony na wzbudzenie zazdrości w Hasnacie. Diana liczyła, że w ten sposób zmieni on zdanie i zgodzi się na upublicznienie faktu, że są razem.\n31 sierpnia 1997 roku późnym wieczorem Diana wraz z Al-Fayedem wyszła paryskiego hotelu Ritz i wsiadła do mercedesa. Jak zawsze towarzyszył jej dziki tłum paparazzich, walczących o możliwie najlepsze ujęcie. Za kierownicą siedział ulubiony ochroniarz Al-Fayeda z Ritza Henri Paul, po kilku mocnych drinkach. Gnał ulicami Paryża, próbując uwolnić się od natrętów. Rozpędzona limuzyna uderzyła w filar tunelu Alma. Al-Fayed i kierowca zginęli na miejscu. Diana wciąż żyła, gdy na miejsce wypadku dotarła pomoc. Zmarła kilka godzin później, o czwartej nad ranem, w paryskim szpitalu na skutek ciężkich obrażeń wewnętrznych.\n31.08.1997 r. księżna Diana zginęła w wypadku samochodowym\nNieskończenie smutne życie księżnej dobiegło końca w momencie, gdy nareszcie miała szansę je odmienić.\nanna_rosicka 27 August 2017\nTo naprawdę nie do uwierzenia, że w końcu XX wieku, ktos zmuszał, nieważne do króla, do małżeństwa z uwagi na urodzenie. Biedna kobieta, biedne dzieci, i w sumie ten Karol też. Wszyscy nieszczęśliwi.


Jak podało Centrum Informacyjne Rządu (CIR), według stanu na 31 lipca br. susza rolnicza w Polsce występuje we wszystkich monitorowanych uprawach, czyli zbóż jarych, zbóż ozimych, krzewów owocowych, truskawek, roślin strączkowych, kukurydzy na ziarno, kukurydzy na kiszonkę, drzew owocowych, warzyw gruntowych, tytoniu, buraka cukrowego, ziemniaka i chmielu.\n- Straty w uprawach rolnych szacowane są przez 1298 komisji powołanych przez wojewodów, które działają w 1250 gminach. Według danych z początku sierpnia br. w 134 289 gospodarstwach rolnych - na powierzchni 1 805,5 tys. ha upraw straty spowodowane przez suszę oszacowano na 1 mld 87 mln 955 tys. zł - podano w komunikacie CIR. Podkreślono jednak, że komisje szacujące straty nadal pracują.\nJak poinformowano, producenci rolni, po oszacowaniu strat suszowych, poza odszkodowaniami wypłacanymi przez zakłady ubezpieczeń - mogą ubiegać się również o kredyty preferencyjne na wznowienie produkcji rolnej w bankach współpracujących z ARiMR.\nRządowe Centrum Informacyjne


‘’Podaruj prezent…’’ czyli jak zachęcić poszukujących prezentów do zakupu voucherów w naszym hotelu? | Profitroom\n‘’Podaruj prezent…’’ czyli jak zachęcić poszukujących prezentów do zakupu voucherów w naszym hotelu?\n30 listopada 2017 • Karolina Dziedzic\nGrudzień to miesiąc kiedy hotele odnotowują największą sprzedaż voucherów. O tym jakie vouchery cieszą się największą popularnością i jak je wyeksponować dowiecie się z poniższego, krótkiego artykułu.\nVouchery kupują i klienci indywidualni i firmy, które traktują to jako świetny podarunek dla swoich partnerów biznesowych czy też pracowników. Wśród klientów indywidualnych mamy takich, którzy vouchery traktują jako opcję "prezent last minute" i dokonują zakupu nawet w drugi dzień świąt i Ci, którzy z dużą uwagą porównywali i wybierali vouchery już z wyprzedzeniem.\nDla jednych i drugich kluczowe będzie, co voucher zawiera i jak się prezentuje. I to właśnie zaważy na tym czy zanotujemy wysoką sprzedaż. Pamiętając, iż vouchery są formą prezentu, nie możemy zapomnieć o zachęcającym wstępie, w którym kupujący znajdzie odpowiedź na pytanie czy ta usługa będzie doskonałym prezentem dla wybranej osoby i spełni jej oczekiwania oraz marzenia. W wachlarzu prezentowanych voucherów w miarę możliwości powinny znaleźć się propozycje, które zaspokoją potrzeby każdej grupy targetowej jak: kolacja, zabiegi spa, vouchery pobytowe czy vouchery kwotowe. Z uwagi na swoją uniwersalność ta ostatnia forma voucherów, pozwoli nam dotrzeć do większego grona potencjalnie zainteresowanych osób.\nDodając opcję kilku wariantów cenowych w voucherze kwotowym dają Państwo przyszłym gościom możliwość skorzystania z szerszej gamy usług proponowanej przez obiekt.\nVouchery, jakie są najchętniej kupowane są zależne również od typu obiektu. W obiektach miejskich najczęściej wybierane są vouchery kwotowe, jednak to usługi gastronomiczne przeważają, gdyż ich sprzedaż może stanowić, aż 69% sprzedawanych voucherów. Natomiast w obiektach położonych w miejscach dysponującymi strefami spa & wellness, aż 51% sprzedanych voucherów to oferty day spa dla dwojga lub pobyt dla zakochanych. Dlatego też tworząc vouchery, warto jest zadać sobie pytanie, które udogodnienia obiektu mogą skłonić osoby mieszkające lokalnie lub przyjezdnych do zakupienia vouchera.\nJak je wypromować i zaprezentować\nVouchery mogą być dostępne w dedykowanej zakładce na stronie, pod atrakcyjnie opakowanym przyciskiem np. “Podaruj prezent” na stronie głównej, dodatkowo w samym systemie rezerwacyjnym.\nSzczególnie skutecznie zakup voucherów można promować poprzez graficzne formy reklamy czy to na Facebooku, czy poprzez remarketing. To wyjątkowy czas spełniania marzeń osób dla nas ważnych. Hotele mogą w tym skutecznie pomóc.\nZachęcamy do kontaktu z działem Customer Success, który chętnie odpowie na każde pytania związane z powyższym tematem. Nasz adres to rm.team@profitroom.pl


W ogóle nie miałam żadnych oczekiwań co do dalszych materiałów, polecam to podejście - wtedy raczej rzadko dopada rozczarowanie :D A tak serio: wybiję się trochę z powszechnego nurtu, hm. Bo podobał mi się ten materiał. Rzucił nieco światła na pewne ogólne kwestie. Np. podobnie jak @PATROL już...\nOde mnie natomiast tyle, że kolejny raz wszyscy forumowicze są zmuszeni świadkować dyskusji, która w zasadzie jest przerzucaniem się siedemset czterdziestoma pięcioma czy sześcioma cytatami wyrwanymi z takich kontekstów, które trudno wynaleźć w postach na tysiąc słów. Ba, sami uczestnicy nie...\nNie tyle kończąc dyskusję w jednym z poruszanych tematów, ile z chęci zasygnalizowania czegoś uczestnikom: Ale tak ogólnie to wiecie, że z tego forum korzystają też panie? Bo jak tak sobie czytam, że 30-tki to niech się głupio nie rumienią, bo to żałosne, tylko niech może podejmą ważką decyzję...\nZ Triss to ja dopiero dzisiaj załapałam, że to była ona. Smutek. Nic tam nie pasuje. Ok, teaser, Jaskra to nawet nie było, może w serialu pokażą ją korzystniej... ale tu, niestety, nie jest dobrze. Gdzie moja podlotkowata nieco, wesoła i dziewczęca postać? Co to za przyciężka matrona? Nawet...\nTo, co Sapkowski subtelnie zarysował w tle, tu jest wywleczone na wierzch na zasadzie tępego młota między oczy, na wypadek, gdyby ktoś nie załapał aluzji z brzydulą wewnątrz silnej i atrakcyjnej kobiety. Wolę subtelnie, ale trzeba zrozumieć, że przeciętny serialowy widz może nie mieć czasu na...\nNo widać budżet. Widać rozmach, ale nieprzesadny, szanuję. Piękne kadry, aż ciary miałam, zwłaszcza w ostatniej scenie (kto jeszcze miał skojarzenia z intro Bagińskiego?). Prześwietna Ciri, Geralt daje radę, Yen skóra zdjęta z Evy Green i nie rozumiem, to nie można było jej od razu wziąć? ;)...\nLauren powiedziała, że szukali 11-latki bardzo długo, przesłuchali ze 200 dziewcząt i żadna nie pasowała, i wtedy pomyśleli o tej aktorce, która została już obsadzona do jakiejś trzecioplanowej roli.\nA, nie, sorki, jednak całe 15 minut Wiedźmin dostanie, no spoko :D\nNiby 45 minut na to, to może więcej niż kilka zdań ;)\nHmm. A Ty wiesz co, chyba fanpejdż faktycznie.\nMyślę, że aktorka się obroni i pomimo wizualizacji tak odbiegającej od Ciri w mojej głowie jestem raczej pozytywnie nastawiona. Czego o Yen nie mogę powiedzieć.\nMyślałam, że to młoda Triss. Komplement dla Tudorów może i tak, ale dla decyzji obsadowej w sumie tak sobie...\nAczkolwiek dla porządku dodam, że spojrzałam na to zdjęcie bez podpisu i zastanawiałam się, kto to jest. Co stanowi pewną ocenę wierności serialu w kontekście moich wyobrażeń. No więc nie xD\nNa instagramie uspokajają:\nJeśli czytaliście „To” Kinga, to tam jest właśnie pełno takich rzeczy, jak by to ująć, pogłębiających lokalny koloryt, np. opis deseru lodowego albo gry w kulki. Ale to nie tylko to. Mamy tu dzięcięcy świat i podkreślenie jego izolacji od świata dorosłych, do tego stopnia, że w pewnym momencie...\nRosjanie to w ogóle był dla Amerykanów kicz i fantazja w tamtych czasach, więc to oddano idealnie. Podobnie jak new Coke, ciuchy GAPa, slurpy, desery lodowe i piękny sufit w galerii. Kicz i pastisz jak ta lala, w ogóle nie mogę się do tego doczepić. CGI różnych złoli z kolei nie ustępuje „Coś”...\nST 3 takie solidne 8, zdecydowanie dostaje kopa od 4 odcinka. Uwielbiam klimat małomiasteczkowej Ameryki lat 80-tych (King to wybornie opisuje), tutaj było pod dostatkiem i miodnie, ale wprowadzało też nieco dłużyzny. Badassy im nie za bardzo wychodzą, creepy demodog z pierwszego sezonu był...\nPrzestaje to być fajna wymiana zdań, a zaczyna - niefajna, więc wkraczam. Bardzo proszę o wrócenie z dyskusją na tory serialu i naszych wrażeń, zamiast kontynuować w kierunku: a Ty mówiłeś że -> wcale że nie, ale Ty mówiłeś, że. Spokojnie możecie te kwestie omawiać via PW, ale tutaj byłoby...


Filmoterapia z Sensem. Profil: Amina - Gdyńskie Centrum Filmowe\nGdyńskie Centrum Filmowe - Filmoterapia z Sensem. Profil: Amina\nFilmoterapia z Sensem. Profil: Amina\nFilm dokumentalny plus spotkanie i dyskusja.\nGdyńskie Centrum Filmowe, Against Gravity oraz Uniwersytet SWPS zapraszają na kolejne spotkanie z cyklu „Filmoterapia z Sensem 2”. We wtorek, 6 lutego 2018 roku, zaprezentowany zostanie kanadyjski dokument „Profil: Amina”. Po seansie do rozmowy zaprasza dr Wiesław Baryła z Wydziału Psychologii Uniwersytetu SWPS w Sopocie.\nBilety w sprzedaży: KLIKNIJ.\nZajmuje się psychologią społeczną i psychologią poznania społecznego. Interesuje się psychologią ewolucyjną i ekonomią behawioralną.\nCzy z pozoru zwykły internetowy flirt może przerodzić się w szokującą międzynarodową intrygę? Od kilku miesięcy Sandra z Montrealu romansuje w Internecie z Aminą, Syryjko-Amerykanką, z którą wymienia się miłosnymi i intelektualnymi wiadomościami. Obie najwyraźniej są sobą zauroczone. Zachęcona przez Sandrę Amina zakłada blog zatytułowany „Lesbijka w Damaszku”, wyrażający głos mniejszości ze Środkowego Wschodu w sprawach politycznych, religijnych i seksualnych. Blog szybko zyskuje międzynarodowe uznanie, Amina cieszy się coraz większym rozgłosem w internecie, a z czasem staje się gwiazdą wśród internetowych blogerów.\nKiedy Syrię ogarnia Arabska Wiosna, Sandra otrzymuje wiadomość, że Amina została uprowadzona. Wkrótce jej poszukiwania nabierają międzynarodowego rozgłosu, lecz szybko okazuje się, że internetowy profil Aminy to fałszywka, a stoi za nim zagadka, której rozwiązanie jest dla wszystkich zaskakujące i szokujące. Film jest przykładem fascynującej love story z elementami thrillera politycznego. To prawdziwa przypowieść o naszych czasach, w których nic nie jest takie, jak nam się wydaje. To również opowieść o roli i znaczeniu internetu, jego etycznych i moralnych konsekwencjach, a przede wszystkim o manipulacjach, jakie umożliwia internetowa rzeczywistość.\nProfil: Amina / The Amina Profile


POBIEGLI SPOD "WRÓT WOLNOŚCI" (GALERIA) - BIAŁA24.PL\nJesteś tutaj: Strona główna » Artykuły » Sport » Inne » Pobiegli spod "Wrót Wolności" (GALERIA)\nData publikacji: 11.09.2017, 14.40\nPonad 150 uczestników wzięło udział w ośmiu dystansach. W tych zawodach brali udział zarówno przedszkolaki, jak i seniorzy. Główny dystans wynosił 10 kilometrów. Zachęcamy do obejrzenia fotorelacji.\nPiąta edycja Letniego Festiwalu Biegów „Wrota Wolności” odbyły się w minioną sobotę na terenach rekreacyjnych przy prochowni w Kobylanach. Na dystansie od 100 i 200 metrów pobiegły przedszkolaki, a z biegiem na 500 i 1000 metrów zmierzyli się juniorzy. Z kolei osoby, które ukończyły 17 lat pobiegli na dystansie 3 i 1/3 km. Bieg główny wyniósł 10 km.\nV Letni Festiwal Biegów Wrota Wolności w Kobylanach


LOGITECH G903 Lightspeed Mysz - niskie ceny i opinie w Media Expert\nOutlet - od 391,00 zł\nPowód przeceny: Powystawowy, zabrudzenia, przetarcia na ślizgaczach.\nPowód przeceny: Po zwrocie, zarysowania na ślizgaczach myszki, na tylnej stronie.\nRewolucyjne rozwiązanie w zakresie czujnika optycznego\nMysz realizuje swoje zadania z pomocą innowacyjnego czujnika optycznego HERO 16K. Zapewnia on śledzenie ruchu na poziomie 1:1 i maksymalną czułość w granicach 16 tysięcy DPI. Nie musisz także martwić się wygładzaniem, filtrowaniem i przyspieszaniem. Daje także dziesięciokrotnie wyższą energooszczędność niż produkty poprzedniej generacji.\nMysz korzysta z akumulatora, który charakteryzuje się niesamowitą żywotnością. Dzięki temu możesz oddać się swojej pasji tak długo, jak tylko chcesz, gdyż oferuje ona sześciokrotnie wyższą żywotność niż akumulatory poprzedniej generacji.\nDostosuj animacje i efekty do własnych potrzeb\nZapewnisz sobie wspaniałe wrażenia przez dostosowanie animacji i efektów do własnych preferencji. Jest to możliwe za sprawą podświetlenia RGB. Możesz wybierać spośród 16,8 mln barw. Dokonasz tego z pomocą oprogramowania Logitech G HUB.\nZaawansowany system naciągu klawiszy\nPodstawę stanowi tutaj także zaawansowany system naciągu przycisków. Bazuje ona na metalowej sprężynie, która sprawia, że elementy wciskają się z wykorzystaniem zdecydowanie mniejszej siły. Dzięki temu możesz liczyć na lepszy czas reakcji.\nZastosowano tutaj układ przycisków, który sprawia, że mysz sprawdzi się zarówno w przypadku osób leworęcznych, jak i praworęcznych. Co więcej, dzięki zdejmowanej opcji klawiszy bocznych możesz korzystać z od 7 do 11 programowalnych przycisków. Dostosuj je tak, aby najbardziej przydatne były zawsze pod ręką.\nRobert 4 października 2020\nTop on the top, jeśli chodzi o myszki.. Szybkość reakcji, bezprzewodowa i przede wszystkim wielkość, która zapewnia idealne utrzymanie w dłoni. Zdecydowanie najlepszy gryzoń jakiego posiadałem.\nWiktor 16 kwietnia 2020\nBardzo fajny produkt, po rozpakowaniu jest efekt wow. Po kilku tygodniach użytkowania bardzo fajnie. Bardzo dokładna precyzyjna mysz, która jest naprawdę świetna do grania i używania w mojej pracy. Przełączanie Dpi jest bardzo łatwe i intuicyjne. Polecam.\nFranek 3 kwietnia 2020\nŚwietna myszka bezprzewodowa, można śmiało napisać, że to jest najlepsza myszka gamingowa, wszystkim szukającym bezprzewodowej myszki do grania bardzo polecam. Pierwsza klasa.\nQubusify 25 lutego 2020\nJeśli ktoś może sobie pozwolić to nie ma lepszej myszy bezprzewodowej, a i 99% myszek przewodowych nie ma żadnego startu. Ciężko byłoby mi wrócić do przewodowej myszy w tym momencie. Polecam zwłaszcza z systemem ładowania powerplay, które same w sobie jest bardzo dobrą podkładką :)\nMysz VERBATIM Go Nano Niebieski


Mieszkanie 4A - Piotrkowska Osiedle Piotrkowska - Aleksandrów Łódzki\nOsiedle PiotrkowskaAleksandrów Łódzki - (Mapa)\nMieszkanie 4A - Piotrkowska\nMieszkanie 4A - Piotrkowska - zarezerwowane\nCena 4278 zł/m2\nPowierzchnia 71,96 m2\nOsiedle Piotrkowska to inwestycja obejmująca nowoczesny szeregowiec, składający się z 8 budynków mieszkalnych jednorodzinnych, posiadających po dwa lokale mieszkalne każdy oraz wydzielonych miejsc parkingowych. Lokalizacja budynku w spokojnej okolicy, a jednocześnie blisko centrum miasta sprawia, iż w ciągu zaledwie kilku minut możemy dostać się do wszystkich niezbędnych punktów handlowo-usługowych.\nZ całą odpowiedzialnością możemy mówić, iż Osiedle Piotrkowska z tak doskonałą lokalizacją i nowoczesną architekturą, tradycyjną technologią budowania, niskimi przyszłymi opłatami użytkowania, bardzo przystępną ceną zawierającą dodatkowo miejsce parkingowe oraz ogródek w przypadku mieszkań na parterze, jest jedną z najlepszych i niepowtarzalnych inwestycji w Aleksandrowie Łódzkim.\nPlanowany termin ukończenia inwestycji i oddania do użytku to czerwiec 2020 roku.\nKarta mieszkania 4A - Piotrkowska


Zawaliła się hala sportowa. Zginęły dzieci - Świat - Najnowsze informacje z Europy i ze świata - polityka, komentarze, dyskusje dziennik.pl\nZawaliła się hala sportowa. Zginęły dzieci\n24.01.2009, 14:50 | Aktualizacja: 07.06.2010, 19:20\nHiszpania w żałobie. Wichury na północnym-wschodzie kraju powaliły halę sportową w Sant Boi de Llobregat koło Barcelony. Mury budynku pogrzebały trenujące tam dzieci. Nie żyje czworo młodych sportowców w wieku od 9 do 12 lat. Agencje mówią o 15 rannych osobach.\nOfiar może być więcej, bo cały czas trwa prowadzona przez strażaków akcja ratunkowa, którzy wydostają spod gruzów rannych.\nW budynku w momencie tragedii znajdowało się od 20 do 30 młodych ludzi i osoby im towarzyszące - poinformował lokalny rząd Katalonii. Wszyscy przyszli na mecz baseballowy. Według burmistrza Sant Boi de Llobregat, ofiary śmiertelne to dzieci w wieku od 9 do 12 lat.\nZ pierwszych ocen wynika, że prawdopodobnie silny podmuch wiatru spowodował zawalenie się ścian hali, a następnie runął dach pomieszczenia, gdzie młodzież i dzieci przygotowywali się do treningu.\nNa miejsce zdarzenia udało się 13 jednostek straży pożarnej, karetki pogotowia i policja. Ekipa psychologów udziela pomocy rodzinom ofiar.\nZawalenie się hali w Sant Boi de Llobregat to kolejna tragedia w Hiszpanii, którą wywołały gwałtowne burze i wichury. Wiatry pędzące z prędkością 170 kilometrów na godzinę zabiły też cztery inne osoby. Dwóch mężczyzn zostało przygniecionych drzewami. Zginął też marynarz na morzu oraz kobieta, na którą runął mur na placu budowy.\nOkaleczona finalistka Miss Świata nie żyje przeczytaj »


Maszyny rolnicze w gospodarstwie - gdzie warto kupować części? - Telewizja Kablowa Zamość Video-Kadr\nMaszyny rolnicze w gospodarstwie - gdzie warto kupować…\nMaszyny rolnicze w gospodarstwie - gdzie warto kupować części?\nPraca w gospodarstwie rolnym jest dosyć wymagającym zajęciem. Potrzebna jest siła, wiele samozaparcia i chęci do wykonywania szeregu różnorodnych zadań w gospodarstwie. Przede wszystkim praca na wsi wiąże się z pracą fizyczną. Z jednej strony jest to wciąż spory wysiłek dla osób zajmujących się tą właśnie branżą. Z drugiej zaś dzięki rozwojowi technologii, wiele prac można dzisiaj przyspieszyć lub ułatwić sobie zadanie do wykonania. Nie sposób wyobrazić sobie współczesny model rolnictwa przemysłowego na dużą skalę bez wykorzystania technologii i licznych maszyn, które wykonują wszystkie te zadania, jakie lata temu musiał wykonywać człowiek siłą własnych mięśni. Dzisiaj trudno znaleźć gospodarstwo, w którym nie byłoby ciągnika, pługa i kilku innych maszyn, które istotnie pomagają w pracach polowych. Jedną z maszyn, popularną na polskich polach jest Zetor 5211. Jest to ciągnik rolniczy produkowany w Czechach.\nMaszyny rolnicze ulegają usterkom\nZetor 5211 produkowany był pod koniec lat osiemdziesiątych i na początku dziewięćdziesiątych poprzedniego wieku. Sprzęt ten wciąż pojawia się w wielu gospodarstwach. Warto jednak podkreślić, że zaawansowana technologia związana z komputeryzacją i montowaniem tego rodzaju cyfrowych rozwiązań także w ciągnikach, przyszła dopiero kilkanaście lat temu. Dzisiaj praca nowoczesnym sprzętem jest bardzo wygodna, intuicyjna. Panel sterowania ułatwia wykonywanie wielu prac. Ponadto samo przebywanie wiele godzin w kabinie kierowcy stało się o wiele przyjemniejsze. Wygodne siedzenie, klimatyzacja, odpowiednie wygłuszenie sprawiają, że praca na polu nabiera zupełnie nowego oblicza. Niestety czasem maszyny, które służą nam do pracy ulegają różnego rodzaju usterkom i wymagają naprawy, wymiany części. Na rynku wciąż znajdziemy wiele części zamiennych do maszyn rolniczych zarówno starszego typu, jak i tych nowszych. Dlatego też jeśli ciągnik lub inna maszyna ulegnie uszkodzeniu, wciąż bez problemu można naprawić te elementy, które wymagają wymiany.\nInternetowe sklepy rolnicze - czy warto korzystać z tego rodzaju usług?\nTutaj z pomocą przychodzi internetowy sklep rolniczy, który oferuje części nie tylko do maszyny jaką jest Zetor 5211, ale także do wielu innych modeli ciągników i nie tylko. Ogromną zaletą części zamiennych do maszyn rolniczych dostępnych online jest szeroki wybór i bardzo przystępne ceny. Dzięki temu każdy może znaleźć dokładnie to, czego szuka, jednocześnie nie przepłacając. Internetowe sklepy rolnicze dodatkowo charakteryzują się tym, że zakupu niezbędnych części do maszyn można dokonać bez konieczności wychodzenia z domu. Co więcej, nasz towar zostanie dostarczony bezpośrednio pod drzwi, dlatego dla osób, które pracują w rolnictwie jest to bardzo korzystna opcja. Części dostępne w sklepie rolniczym to często tańsze zamienniki części oryginalnych. Charakteryzują się niższą ceną, jednak ich jakość nie odbiega od swoich pierwowzorów, dlatego też chcąc zakupić części do maszyn, warto zastanowić się nad skorzystaniem z takiej oferty.


Praca instruktora fitness jest to niezwykle męcząca praca, która musi być wykonywana przez osobę, która na prawdę lubi to robić. Klub fitness jest dobrym....\nklub fitness, sauna w Krakowie, siłownia i fitness\n2018-03-20 | Kinga Preisner\nPraca instruktora fitness jest to niezwykle męcząca praca, która musi być wykonywana przez osobę, która na prawdę lubi to robić. Klub fitness jest dobrym miejscem pracy jedynie dla pasjonatów.\nOprócz tego osoba ta musi być osobą bardzo wysportowaną i posiadająca bardzo dobrą kondycję. Stąd też powinna również sama korzystać z takich miejsc jak siłownia i fitness.\nJest to więc osoba, która musiała trenować przez wiele lat, aby dojść do takiego poziomu. Warto zauważyć fakt, że instruktor fitnessu ciągle ćwiczy ze swoimi klientami. Nie tylko pokazuje im poszczególne ćwiczenia, ale również ćwiczy razem z nimi z małymi przerwami.\nI tak musi wytrzymać parę treningów w ciągu dnia. Dlatego też, osoba ta musi być niezwykle wytrzymała. W fitnessie również liczy się odpowiednia motywacja ludzi i wprowadzanie dobrego nastroju w sali. Nikt nie chce ćwiczyć z osobą, która robi to za karę, ponieważ jednocześnie wszystkim się odechciewa nagle takich ćwiczeń. Również warto wybrać taki klub fitness, które będzie można polecać znajomym.\nDobrze kiedy sauna w Krakowie znajduje się bezpośrednio w klubie, albo w niedalekiej odległości od niego. Klienci mogą w ten sposób odpocząć po tak męczącym treningu. Jak widać więc, praca instruktora fitness niestety ale nie jest przeznaczona dla każdego.Jedynie osoby bardzo wytrzymałe, które na dodatek lubią same z siebie ćwiczyć wytrzymają w takiej pracy.\nW przeciwnym razie każdy dzień w niej może być jedynie męczarnią. Warto jednak wiedzieć również o tym, że instruktor taki wbrew pozorom zarabia naprawdę dużo, w zależności od tego, jak dużo osób uczęszcza na jego treningi.\nDowiedz się więcej na stronie: http://www.fitness-academy.com.pl/pl/kluby/krakow/king-square