Wojna domowa | Twoje-Seriale – Największa baza seriali dostępna w polskim Internecie\n7.6 19643 389\nSatyryczna opowieść o losach dwóch rodzin, które borykają się z problemami dorastających dzieci. Anula i Paweł są typowymi przedstawicielami młodzieży lat 60. Marzą o wolności i dorosłości. Łatwo ulegają modom, zwłaszcza tym zachodnim. Ich opiekunowie, choć mają dobre intencje, nie radzą sobie z wyzwaniami stawianymi im przez dzieci i normy obyczajowe PRL, co staje się powodem wielu komicznych pomyłek.Mimo że Jankowscy i Kamińscy mieszkają w jednym bloku, więcej ich łączy niż dzieli. Ci pierwsi starają się wychowywać syna surowo, rzadko go chwalą. Drudzy - nie mają własnych dzieci, Anula trafia do nich ponieważ jej rodzice się rozwodzą i ktoś musi się dziewczyną zaopiekować. Po raz pierwszy żyją pod jednym dachem z nastolatką, są więc dość liberalni, wyrozumiali i... mało asertywni. Paweł i Anula szybko się zaprzyjaźniają - podobnie jak ich opiekunowie, połączeni rodzicielskimi problemami. Energiczna młodzież przysparza dorosłym wielu kłopotów, z których jakimś cudem wszystkim udaje się wyjść obronną ręką. Scenariusz serialu powstał na podstawie książki, zawierającej felietony publikowane przez Mirę Zientarową (wł. Mira Michałowska) na łamach „Przekroju” w latach 50. i 60. Autorka z niezwykłym poczuciem humoru i ironią opisywała stosunki rodzinne oraz obyczajowość polskiego społeczeństwa. To zagwarantowało telewizyjny sukces „Wojny domowej” - pierwsze siedem odcinków spotkało się z tak entuzjastycznym przyjęciem, że zdecydowano się wyprodukować kolejnych osiem części.\nBilet za fryzjera\nCo każdy chłopiec...


Firma budowlana Stelmaszyński ze Szczecinka: dachy i konstrukcje\nStelmaszyńscy od lat tworzą swoją rodzinną firmę budowlaną, w której wiedza i pasja są przekazywane z pokolenia na pokolenie.\nDostarczamy wysokiej jakości usługi budowlane. Zajmujemy się obróbką blachy, stawianiem konstrukcji stalowych oraz obudowywaniem hal.\nKontakt – wycena i współpraca\nSzukasz firmy budowlanej w Szczecinku? Skontaktuj się z nami, aby zamówić wycenę i podjąć współpracę. Zapraszamy!\nFirma budowlana Stelmaszyński\nStelmaszyński to rodzinna firma budowlana, która powstała w 1995 roku. Od tego czasu zajmujemy się wykonywaniem pokryć dachowych, konstrukcji stalowych, obróbek blacharskich i obudowywaniem hal oraz obiektów przemysłowych.\nSiedziba naszego przedsiębiorstwa mieści się w Szczecinku, jednakże nasze usługi realizujemy na terenie całego województwa zachodniopomorskiego. Gwarantuje terminową realizację zleceń, których się podejmujemy. Klienci, czyli inwestorzy prywatni oraz biznesowi mogą liczyć na udaną współpracę z fachowcami posiadającymi ogromne doświadczenie. Zapraszamy!\nRodzinne przedsiębiorstwo budowlane\nZależy Ci na współpracy z przedsiębiorstwem budowlanym, które ma duże doświadczenie i zgrany zespół? Uważamy, że to podstawa w biznesie, dlatego naszą markę budujemy nieprzerwanie od 1995 roku.\nStelmaszyński to rodzinna firma, która ma na swoim koncie wiele udanych realizacji budowlanych oraz dekarskich. Naszą specjalnością jest wykonywanie dachów, obróbek blacharskich oraz konstrukcji stalowych.\nDo każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie. Śledzimy nowości w branży, lecz chętnie wracamy do sprawdzonych rozwiązań i proponujemy je klientom. W zależności od Twoich oczekiwań, budżetu i charakteru inwestycji jesteśmy w stanie zrealizować projekt oraz doradzić m.in. wybór materiałów wykończeniowych czy technologii.


Wrzesień 23, 2021, 13:39:18 pm\nAutor Wątek: No i jak z tridentiną na Świętej Warmii? (Przeczytany 23180 razy)\n« dnia: Styczeń 31, 2010, 12:04:46 pm »\nNo, to jak to w końcu jest? Są jakieś grupy w Olsztynie, które się starają? Specjalnie po to się rejestruję na FK, żeby zapytać... Jeśli ktoś wie o jakichś staraniach, proszę o info na priv.\nA jak nie, to organizujmy wreszcie! Jak ktoś z Olsztyna jest chętny, to też proszę na priv, możemy się sami za to zabrać!\n« Odpowiedz #1 dnia: Luty 01, 2010, 11:45:16 am »\nŻyczę powodzenia Panie Michale, ale archidiecezja warmińska to jakaś tradpustynia, opuszczona przez poistdultowców i ,,piusowców". Kraina pięknych miejscowości, jezior i starych zabytkowych kościołów. I nic się tutaj nie dzieje. Może dlatego że arcybiskup lubi ,,nowinki" i trzyma tą diecezję żelazną ręką. Dobrze, że choć są tu świątynie grekokatolickie. To jedyni ślad tradycji, na tej pustyni.\n« Odpowiedz #2 dnia: Luty 01, 2010, 14:49:51 pm »\nPo części to nie wina biskupa, ale faktu, że, niestety, ludność grodu św. Jakuba to nadal po upływie 60 lat ludość napływowa. Wyrwani ze swoich ojczyzn ludzie nie są skłonni do konserwatyzmu. Między innymi dlatego Olsztyn to jedno z najczerwieńszych miast w Polsce.\nNo, ale chyba znajdzie się w Olsztynie i okolicach grupa na tyle silna, żeby można było spróbowac, napisać do abpa Zięby. czy znależć celebransa do choćby nieregularnych Mszy z KRR.\nProszę o kontakt zainteresowanych Tridentiną z diecezji warmińskiej\n« Odpowiedz #3 dnia: Luty 28, 2010, 20:27:03 pm »\nPonieważ mimo poszukiwań nie udało mi się odnaleźć w Olsztynie bądź jego okolicach nikogo, kto podejmowałby starania o powrót Mszy Świętej Wszechczasów, a osoby które prosiłem o pomoc bądź nie potrafiły udzielić mi przydatnych informacji bądź też zwyczajnie zignorowały, postanowiłem sam zabrać się do roboty i napisać petycję do JE arcybiskupa warmińskiego o ustanowienie mniej lub bardziej regularnych celebracji.\nOsoby, najlepiej z Olsztyna które chciałyby taką petycję podpisać, proszę o kontakt na priv, zaś wszystkich innych proszę o modlitwę w tej sprawie.\nOdp: Proszę o kontakt zainteresowanych Tridentiną z diecezji warmińskiej\n« Odpowiedz #4 dnia: Luty 28, 2010, 20:36:59 pm »\nszkoda, że jestem z Warszawy i nie mogę podpisać petycji. Często jestem na Warmii i brakuje mi KRR\n« Odpowiedz #5 dnia: Luty 28, 2010, 20:43:15 pm »\nTu poszukaj chętnych:\n« Odpowiedz #6 dnia: Luty 28, 2010, 20:56:00 pm »\nWielkie dzięki za listę!\n« Odpowiedz #7 dnia: Marzec 03, 2010, 10:56:02 am »\nMoże ktoś wie coś o poglądach Arcybiskupa Zięby w sprawie tradycji, nowinek liturgicznych, Radia Maryja? Może w tym tkwi problem z KRR na Warmii i Mazurach. Bo jakoś nie wierzę, że nikomu nie zależy na KRR na tych terenach\n« Odpowiedz #8 dnia: Marzec 03, 2010, 12:45:20 pm »\nO właśnie, przyłączam się do pytania. Tylko że JE jest jednym z mniej medialnych biskupów polskich i chyba nie wypowiada się za wiele na interesujące nas tematy.\n« Odpowiedz #9 dnia: Marzec 03, 2010, 12:45:41 pm »\nmam poza forumowego chętnego z Nidzicy, czasami bywa w Gdyni...\n« Odpowiedz #10 dnia: Marzec 04, 2010, 19:57:11 pm »\nNo to poproszę kontakt do niego na prv.\n« Ostatnia zmiana: Październik 25, 2012, 19:53:04 pm wysłana przez Michał Archistrateg » Zapisane\n« Odpowiedz #11 dnia: Kwiecień 04, 2011, 12:12:05 pm »\nCzy są jakieś szanse na KRR w Olsztynie? Jakoś nie chcę mi się wierzyć że nie ma tam żadnego zainteresowania\n« Odpowiedz #12 dnia: Kwiecień 07, 2011, 22:59:12 pm »\nJest Klebark przecie. To już coś. Jak kolega nie ma dojazdu z Olsztyna, proszę napisać, spróbuję coś poradzić w temacie, ale nic nie obiecuję. A co do samego Olsztyna, o ile wiem, x, Henryk negocjuje w temacie zdobycia większego terytorium:) mamy nadzieję, że jeszcze w tym roku ks. biskup senior odprawi Mszę pontyfikalną w KRR.\n« Odpowiedz #13 dnia: Maj 10, 2011, 12:10:11 pm »\n« Odpowiedz #14 dnia: Maj 10, 2011, 12:14:28 pm »


Nie musisz klęczeć na grochu, jeśli twoje życie jest miłe - Patrz Szerzej | Fotografia & Lifestyle\nOstatnio dość intensywnie zaczęłam się przyglądać społecznemu zjawisku, które przybrało postać niekończącego się wyścigu, na mecie którego znajduje się wiadro nieszczęść, a kto pierwszy dobiegnie, ten może taplać się do woli w biedzie i niedoli. Może to przypadek, może jakaś przywara narodowa, a może po prostu uwiera mnie moja własna niezbyt chlubna cecha, którą od jakiegoś czasu próbuję w wolnej chwili rozpracować?\nW każdym razie licytacja na katastrofy trwa w najlepsze, a co niektórzy zapewne rozważają rzucenie się pod samochód na wieczornym spacerze, bo akurat nie wydarzyło się nic, co przebiłoby trzy rozwody i udar sąsiada, a on z rana na pewno będzie pytał co tam słychać.\nCo krok spotykamy ludzi, którzy w ’88 stracili cztery ręce i obojczyk, więc utrata pracy pewnie nie zrobi na nich wrażenia. Mam nadzieję, że jeśli jesteś jedną z osób, które próbowały wygrać w tej szalonej olimpiadzie, to tak jak ja doszedłeś do ściany i poddałeś się z myślą, że jeśli chcesz nadal egzystować w nienaruszonym stanie na tym padole, to musisz się pogodzić z ostateczną klęską. Bo prawda jest taka, że w grze, w której najwięcej chwały zgarnia ten, kto ma najgorzej, warto przegrać walkowerem.\n“Problemu” nie widziałam, dopóki spokojnie mogłam używać każdego dnia zwrotu „no nie ma lekko” tuż po tym, jak z trudem docierałam do ówczesnej pracy. Co prawda nadal nie mogłam się równać z kobietami pracującymi w hucie na osiemnaście zmian, ale dbałam intensywnie o to, żeby było na co narzekać i na każdym kroku podejmowałam dziwne decyzje. Przecież praca w biurze od 8 do 16 nie zapewniała dostatecznej życiowej beznadziei. A jak jeszcze płacili na czas, to już w ogóle trzeba było się bardzo starać na innych płaszczyznach o płacz i zgrzytanie zębów, bo w przeciwnym wypadku mogło nas czekać społeczne wykluczenie jako temu człowiekowi, co to się go zaczyna podejrzewać o bycie szczęśliwym.\nA potem nastały próby świadomego budowania szczęśliwego życia, w którym nie nienawidzę poniedziałków i nie daję się porwać z prądem z powodu rządzącego moim życiem rzekomego pecha. I nagle jakoś nie mogłam znaleźć wspólnego języka z całą gromadą osób, które pogaduszki zaczynały od tego, co je dzisiaj boli, płynnie przechodząc do tematu smogu i tego, jak to świat zmienił się na gorsze.\nJak to jest, że potrafimy godzinami rozmawiać o tym, że życie jest okropne, nie stać nas na masło, a na dworze to zimno, ciemno i śmierdzi? A kiedy przydarzy się nam coś dobrego, to nieśmiało wspominamy o tym przez zaciśnięte zęby tak, żeby nikt nie usłyszał, pamiętając, że ciotka Jadwiga kiedyś się pochwaliła nowym samochodem, a dzień później kometa uderzyła w jej dom. Wewnętrzny szaman tańczy, kiedy próbujemy podzielić się z kimś naszym szczęściem, bo przecież życie ma nas chłostać. A jeśli nas nie chłoszcze, to przecież zawsze możemy wychłostać się sami i tak pokierować życiem, żebyśmy przypadkiem nie musieli się mierzyć z poczuciem szczęścia i spełnienia.\nWydaje się dziwne? Przecież każdy z nas chce być szczęśliwy i mieć dobre życie. Ale jeśli tak jest, to dlaczego tak wielu z nas pożytkuje energię jedynie na narzekanie na to jak jest źle, a na sugestie, żeby coś zmienić, uciekamy w popłochu do niewygodnego, choć tak dobrze znanego życia?\nNie ciesz się tak. Life is brutal. Szczęście jest kruche. Setki powiedzonek, które powodują, że bycie szczęśliwym budzi w nas niepokój. Co gorsza, mają nas utwierdzić w tym, że życie to zbiór przypadków, na które niespecjalnie mamy wpływ i usprawiedliwiać bierność. Mamy to wpojone od najmłodszych lat i jakoś trudno wyzbyć się przekonania, że za dzisiejszy uśmiech czeka nas jutro szklanka łez. Bo przecież szczęście nie może zbyt długo trwać, więc na wszelki wypadek lepiej o tym nie rozmawiać, bo licho nie śpi. Licho siedzi i czeka, żeby podstawić nam nogę za wczorajszą podwyżkę w pracy.\nTo wszystko nie jest łatwe i kiedy w deszczowy, jesienny poniedziałek wskakuję pod koc z laptopem i ciepłą herbatką, to przez pierwsze pół godziny mam wyrzuty sumienia wobec wszystkich ludzi tego świata, którzy musieli wstać o 5 rano do pracy. Potem nie wytrzymuję i wracam do biurka, bo z tym kocem to jednak była przesada. Na wszelki wypadek zanim rozpocznę swój typowy dzień, idę poklęczeć na grochu przez godzinę, bo nigdy nie wiadomo, co grozi za bycie szczęśliwym.\nSzczęście nadal budzi we mnie wątpliwości. I to dziwne uczucie niepokoju, że za chwilę na pewno coś się stanie, bo jest za dobrze, a ja nie jestem przyzwyczajona do takiego stanu rzeczy. A co odpowiadać tym wszystkim ludziom, którzy pytając, co u mnie słychać, oczekują, że dołączę do niekończącej się wyliczanki z cyklu: “kto ma gorzej”? Mam niby odpowiedzieć, że wszystko jest okej? Że życie jest całkiem fajne i że je lubię? Czy wolno w ogóle być szczęśliwym, kiedy tyle zła dzieje się wokół? No i co z głodem na świecie i tymi wszystkimi ludźmi na etatach w deszczowe poranki?!\nWezmą parasol i pójdą, bo lubią i chcą, albo dlatego, że tak zdecydowali i w każdej chwili mogą coś zmienić. Życie może być miłe i nikt nikomu nie jest nic winien za to, że w wyścigu o puchar niepowodzeń pobiegł w drugą stronę. Nie sądzę też, żeby ktoś u bram nieba czekał na nas z orderem dzielnego wojownika. Chyba zatem dobrym pomysłem jest, żeby tak na wszelki wypadek zaznać miłego życia tu i teraz, bo jutro i inne życia mogą się wcale nie wydarzyć.\nNie musimy dawać się wychłostać osiem razy za każdy miły poniedziałek. W końcu od naszych wyrzutów sumienia jeszcze nikomu nie zrobiło się lepiej.


520 000 zł • 48 m²\nNr oferty: 30913/3839/OMS\n2 pokoje • 1 łazienka • parter • budynek 4 piętrowy • Rok budowy: 1958\nDo sprzedaży mieszkanie do własnej aranżacji usytuowane w kamienicy z lat 50. Mieszkanie znajduje sie w cichej części mokotowa a zarówno blisko świetnej komunikacji!\n*4 min pieszo do Metro Racławicka\n*10 min do Centrum\n*7 min do SGH\nNa 47,74 m2 znajdziemy przestronny salon, sypialnie, widną kuchnie, łazienka z wanną oraz przedpokój.\nMożliwość przerobienia mieszkania na 3 pokoje (2 sypialnie plus salon z aneksem).\nZdecydowanymi ATUTAMI tego mieszkania są:\n*Duże okna poprzez co mamy bardzo dużo światła, dodatkowo widok z okien na ZIELEŃ\n*WYSOKIE ok 2,9 m\n*Na podłodze stary dębowy parkiet do wycyklinowania\n*Budynek po remoncie elewacji, wymianie istalacji w środku budynku\nJeżeli szukasz mieszkania dla siebie lub pod inwestycje, idealnie trafiłeś ta nieruchomość spełni twoje oczekiwania.\nZapraszam do kontaktu. Pon-Ndz/8-22\nnumer oferty: 30913/3839/OMS\nJestem zainteresowany ofertą numer 30913/3839/OMS - mieszkanie, na sprzedaż, rynek wtórny - Warszawa / Mokotów. Proszę o kontakt.


Prezentacje - Oskar Jursza\nCeramiche Brennero lubi zaskakiwać. Tym razem inspiracją do stworzenia nowej kolekcji “La Preziosa” był kamień Agat. Produkt to najwyższej jakości gres barwiony technologią cyfrową oddający pełne piękno naturalnego kamienia. Zaprezentowana na targach Cersaie 2018 kolekcja wywołała duże zainteresowanie ze strony architektów i projektantów wnętrz. “La Preziosa” dostępna w formacie 60×120 o powierzchni “lappato a specchio” […]\nPaździernik 31, 2018 Listopad 24, 2018 Oskar Jursza 0 Comments\nKolekcja Gems to dość niezwykła historia powstania produktu. Technicy Ceramiki Brennero w poszukiwaniu inspiracji na nowy produkt do zaprezentowania na targach Cersaie 2018 wybrali się do kopalni marmuru. Podczas przeglądania różnych próbek natrafili na skład kilku palet na których były ułożone płyty pokryte piaskiem, kurzem. Widać, że produkt ten leżał tam od wielu lat. Właściciel […]


To oni sprostali wyzwaniu – Teraz będą przysięgać - Sanok - wiadomości, informacje, wydarzenia, noclegi\nOpublikowano: ndz, 11 lip 2021 11:27 2021-07-11T11:27:14.661Z\nWiadomości Dzisiaj 11 lipca o godz. 10.00 w Nowej Dębie będą przysięgać żołnierze biorący udział w projekcie „Wakacje z WOT” organizowanym przez 3 Podkarpacką Brygadę Obrony Terytorialnej im. płk. Łukasza Cieplińskiego ps. „Pług”. Słowa roty wypowie 40 terytorialsów w tym 9 kobiet.\nDzisiaj w Ośrodku Szkolenia Poligonowego w Nowej Dębie 40 terytorialsów wypowie słowa roty przysięgi wojskowej. Wśród nich są studenci, uczniowie szkół ponadpodstawowych, jak również mechanicy, operatorzy, spawacze oraz wielu innych przedstawicieli rynku pracy. Płeć piękną reprezentuje 9 kobiet.\nŻołnierze będą przysięgać na sztandar 3 PBOT, który w 80. rocznicę powstania Polskiego Państwa Podziemnego i w dniu święta Wojsk Obrony Terytorialnej płk Dariusz Słota - dowódca brygady odebrał z rąk Zwierzchnika Sił Zbrojnych, Prezydenta RP Andrzeja Dudy. Ze względu na panującą pandemię, uroczystość odbędzie się w koszarach z zachowaniem wszelkich zaleceń Głównego Inspektora Sanitarnego Wojska Polskiego w sprawie COVID 19.\nTo wyjątkowa przysięga, ponieważ wezmą w niej udział najmłodsi żołnierze, którzy postanowili wakacje spędzić z 3 Podkarpacką Brygadą Obrony Terytorialnej. Przysięga wojskowa jest zakończeniem 16 dniowego szkolenia podstawowego, które odbyło się w Nowej Dębie. Organizatorem „szesnastki” był 35 Batalion Lekkiej Piechoty z Sanoka, gdzie pod okiem doświadczonych instruktorów ochotnicy uczyli się praktycznych umiejętności posługiwania się bronią, zasad zachowania na współczesnym polu walki, udzielania pierwszej pomocy oraz topografii. „Szesnastka” to dopiero początek dla nowoprzybyłych terytorialsów – cykl szkolenia, trwa trzy lata i podzielony jest kolejno na etapy szkolenia indywidualnego, specjalistycznego i zgrywającego.\nDwa dni temu, w „urodziny miesiąca”, w Jarosławiu odbyła się także przysięga wojskowa absolwentów Certyfikowanych Wojskowych Klas Mundurowych. Przysięgało 34 uczniów, którzy ukończyli naukę w klasach mundurowych i brali udział w projekcie koordynowanym przez Biuro ds. Programu „Zostań Żołnierzem RP”. Młodzi kadeci przez 12 dni szkolili się pod okiem doświadczonych instruktorów służących na co dzień w 34 Batalionie Lekkiej Piechoty w Jarosławiu wchodzącym w skład 3 PBOT.\n„Wakacje z WOT” to projekt Dowództwa Wojsk Obrony Terytorialnej realizowany przez 3 Podkarpacką Brygadę Obrony Terytorialnej im. płk. Łukasza Cieplińskiego adresowany jest do uczniów, studentów oraz wszystkich chętnych, którzy chcą się sprawdzić i zrealizować swoje niejednokrotnie życiowe plany związane ze służbą Ojczyźnie.\nPomysł jest ukłonem w stronę ochotników, którzy ze względu na trwającą naukę w szkołach ponadpodstawowych i na uczelniach wyższych nie mogą stawić się na szkolenia organizowane w trakcie trwania roku szkolnego czy akademickiego. Podobny projekt świetnie przyjął się już podczas ostatnich ferii zimowych.


Rafał Król - podróżnik, eksplorator, twórca serwisu Expeditions.pl 12.04.2016 15:19\nIntrowertycy wolą góry. Ekstrawertycy - równiny Fot. Shutterstock\nNie daj się zwodzić kumplom, że lada tydzień potwierdzą, czy jadą czy nie (najczęściej w ostatniej chwili mówią: "Nie"). A przecież zależy ci na tym, żeby mieć dla siebie i ekipy pokój na wyłączność. Spóźnialskim zostają tylko miejsca w wieloosobowych salach, gdzie zawsze trafi się ktoś, kto chrapie.\nSchronisko Śląski Dom na Równi pod Śnieżką Fot. Jerzy Sadownik\nEkipa skompletowana, a więc czas na rezerwację. Schroniska różnie odpowiadają na e-maile. Nie czekaj tygodniami, aż ci odpiszą. Dzwoń. Podaj liczbę osób, swoje nazwisko i termin. Pamiętaj, jeśli jedzie was pięciu, zarezerwuj pokój 6-osobowy. Na to jedno łóżko rzadko znajdzie się ktoś chętny, a wy będziecie mieli więcej miejsca na sprzęt. Gdy już się dogadasz przez telefon, zapłać zaliczkę (numer konta znajdziesz na stronie internetowej schroniska). W tytule podaj nazwisko, liczbę osób i noclegów. Koniecznie to sobie wydrukuj! Nie powinno tak być, ale zdarza się, że ktoś w recepcji zapisze niestarannie i będzie udawał, że to twoja wina. Masz wydruk - masz pewność.\nUpewnij się, czy jest kuchnia turystyczna i czy możesz tam sobie zrobić wrzątek przez całą dobę. Zwykle w schroniskach wrzątek dostaniesz dopiero, gdy otworzą kuchnię, czyli gdzieś od 8 rano. Ale to za późno, żeby wychodzić w góry, więc jeżeli chcesz wykorzystać cały dzień, warto wstać przed świtem i wyjść zaraz po wschodzie słońca. Możesz zabrać palnik gazowy i gotować przed schroniskiem lub zdecydować się na termos. Sprawdź, czy w schronisku jest elektryczność. Bywa, że zasilanie jest tylko przez kilka godzin na dobę, z agregatu prądotwórczego. Wtedy zabierz ze sobą powerbank. Gdy grozi ci spanie na glebie, zabierz letni śpiwór i matę dmuchaną.\nZłe i dobre terminy\nJeżeli lubisz ciszę i spokój, unikaj świąt i długich weekendów (o ile to możliwe - w ogóle weekendów). Pamiętaj, że wakacje to najgorszy termin na urlop w schronisku. Nie dość, że tłok, to jeszcze większość deszczu w polskich górach spada latem - od połowy czerwca do połowy sierpnia. Terminy na urlop, gdy już jest pogoda, a jeszcze nie ma tłumów, to okres po weekendzie majowym do połowy czerwca oraz od 15 sierpnia praktycznie do końca października. W grudniu, styczniu i lutym dni są jeszcze bardzo krótkie i trudno zaplanować dłuższe wypady. Często też bywa lawiniasto albo wieje halny. Dobry termin na zimowe urlopy w górach to okres od połowy marca do końca kwietnia. Dni są dużo dłuższe, a w dodatku powinno być słonecznie. Do tego śnieg przeobrażony w firn, na którym świetnie porusza się na nartach.\nWspinaczka marzeń - w jaki sprzęt musimy zainwestować? Fot. Pixabay\nDo przyjemnego funkcjonowania w schronisku będziesz potrzebował szereg przedmiotów. Jeżeli o nich nie zapomnisz, urlop uda ci się świetnie:\n- latarka czołówka: przyda się do czytania, znalezienia czegoś czy wyjścia do toalety w środku nocy, gdy wszyscy śpią\n- żarówka: w polskich schroniskach bardzo często oszczędza się na prą- dzie i oświetlenie w pokojach daje zaledwie półmrok\n- linka 10 m: gdy nie ma suszarni albo wszystkie sznurki są zajęte, możesz rozwiesić w pokoju linkę i wysuszyć rzeczy. Do tego kilka małych gwoździków, choć w większości starych schronisk na pewno znajdziesz w ścianach gotowe zaczepy\n- gry: zabierz karty do gry, składane szachy lub inne małe planszówki. Podczas załamania pogody, wiatru halnego czy deszczu małe proste gry mogą uratować wyjazd\n- stopery do uszu: Na pewno ktoś będzie chrapał i to tak, że w ciągu kilku nocy wykończy pozosta- łych. Nie kupuj tych z gąbki, najlepsze są z modeliny!\n- muzyka i słuchawki: własna muza na dowolnym nośniku i douszne słuchawki to recepta na święty spokój na to, żebyś nie przeszkadzał innym\n- obuwie na zmianę: w schroniskach nie wolno wchodzić do części mieszkalnej w buciorach. Dlatego zabierz obuwie na zmianę - albo lekkie buty sportowe, albo po prostu klapki do wykorzystania również pod prysznicem\n- gotówka: zapomnij o bankomatach i płaceniu kartą\n- płyn do prania: warto zabrać małą buteleczkę płynu do prania i w połowie wyjazdu uśmiechnąć się do obsługi schroniska i poprosić o miednicę. Małe pranie sprawi, że znów będziesz przypominał istotę ludzką\n- kubek termiczny z zakrętką: taki o pojemności 0,3-0,4 litra pozwoli ci na wieczorną herbatę czy kisiel. Warto mieć swój, zamiast używać po godzinach naczyń schroniskowych\n- śpiwór i karimata: jeżeli nie masz zapewnionego noclegu z łóżkiem i istnieje obawa, że gospodarz schroniska zaproponuje ci podłogę - lepiej mieć swój sprzęt. Warto, nawet tam, gdzie dają ci łóżko z pościelą, zabierać swój śpiwór\n- ulubione: warto zabrać ulubione słodycze, przekąski czy flaszkę. Wieczorem w schronisku takie rzeczy mogą być świetnym dopełnieniem dnia w górach\nCisza nocna. W schroniskach cisza nocna trwa od godz. 22 do 6. Przez drewniane ściany wszystko słychać i dobrze bawiąca się ekipa za ścianą potrafi skutecznie uniemożliwić odpoczynek. Jeśli ty zachowujesz się poprawnie, a inni nie, zasada jest prosta: idziesz do hałasujących i prosisz o ciszę, a jeśli nie pomaga, idziesz do gospodarza schroniska (nie będzie to niestosowne). Jeśli chcesz wyruszyć wcześnie rano, przygotuj wieczorem sprzęt, żeby nie robić hałasu i nie budzić innych (nawet tych, którzy tobie nie dali spać.)\nCzystość. Nie zostawiaj brudnych butów w pokoju. Wyczyść je i postaw przed wejściem. Tak samo nie zostawiaj w pokoju cuchnących skarpet, a już pod żadnym pozorem nie kładź ich na grzejniku. Zresztą na grzejniku nie kładź w ogóle niczego. Jak obłożycie grzejnik ciuchami, to będzie zimno w pokoju. Rzeczy susz w suszarni albo na sznurku w pokoju. Wietrz przed snem pokój. Nie śmieć. Sprzątaj po sobie, tak w schronisku, jak i przed nim.\nBawarskie Alpy to mekka dla miłośników sportów zimowych (fot. Istockphoto.com) Fot. Istockphoto.com\nW Szwecji i Finlandii jest mnóstwo schronisk i chatek bezobsługowych. Znajdziesz tam narąbane drewno i jakieś zapasy jedzenia. Możesz z nich korzystać. Odchodząc, zostaw narąbane drewno i porządek.\nW Norwegii schroniska są zamykane. Aby otrzymać klucz uniwersalny, trzeba się zapisać do stowarzyszenia i zapłacić składkę. Albo zapłacić jednorazowo w biurze Norweskiego Towarzystwa Turystycznego (Den Norske Turistforening, DNT, Turistforeningen.no).\nNa Słowacji schronisk jest o wiele więcej niż w Polsce, ale są to obiekty mniejsze. Za nocleg ze śniadaniem zapłacisz około 20 euro. Warto. Jak wszędzie - lepiej zrobić rezerwację. Listę schronisk na Słowacji znajdziesz tu: Natatry.pl/ tatry-slowackie/schroniska.\nW Alpach małe schroniska wysoko w górach mają obsługę przez kilka miesięcy w sezonie, potem są zamknięte. Całoroczne schroniska na obleganych trasach, jak osławione Haute Route, są zapełnione od wiosny do jesieni. Trzeba robić rezerwacje. Warto zapisać się do stowarzyszenia Alpenverein, które za 42-65 euro (zależnie do roku urodzenia) oferuje spore zniżki na noclegi, a także pokrywa koszty akcji ratowniczej i hospitalizacji. Zniżki na noclegi np. w Austrii sięgają wtedy nawet 50 proc. Generalnie można powiedzieć, że najlepsze jedzenie, standard noclegów i infrastrukturę ma Austria, Francja jest gorsza i droższa o 20 proc., Włochy są o 20 proc. gorsze i droższe od Francji, a najgorzej jest w Szwajcarii. Bywa, że za butelkę wody zaśpiewają ci tam nawet kilka franków (ech, te cholerne franki). Generalnie - wszędzie trzeba się ubezpieczyć i zachowywać przyzwoicie.\naż chce się wyjechać...


Co robisz w Polsce, synu? - Montserrat Cornet Planells - opinia o książce (314558) - Lubimyczytać.pl\nMontserrat Cornet Planells /\nCo robisz w Polsce, synu? /\nTłumaczenie:\tAleksandra Mądry-Piłczyńska\nFill, que hi fas a Polonia\nOsiemnaście lat temu napisałam tę książkę jako owoc mojej pierwszej podróży do Polski. Motywem tej podróży były odwiedziny u syna, ożenionego z Polką i mieszkającego w Warszawie. Dzieci dorosły, i zgodnie z prawem życia, wyfrunęły już z gniazda. Polska też się zmieniła. Stąd książkę tę można teraz czytać inaczej, zyskała walor historyczny - jako opowieść o czasach, które, miejmy nadzieję, nie...\nźródło opisu: Wydawnictwo Iota Unum, 2013\nfuzja | 2017-08-03\nKsiążka jest krótka i nie podejmuje wielu wątków, ale uwagi autorki są niezwykle cenne.


GambleMojo.com | 10 Najlepszych Polski Kasyn | 2021\nPrzewodnik Automat do Gier\nPrzewodnik Video Poker\nKasyno Play’n GO\nGambleMojo.com – Opinie najlepszych polski kasyn\nJako hazardzista, zawsze trudno jest znaleźć niezawodne kasyno online. Mając to na uwadze, postanowiliśmy stworzyć GambleMojo.com. Odwiedzając naszą stronę, możesz skorzystać z naszego wieloletniego doświadczenia w świecie gier hazardowych online.\nW GambleMojo.com prezentujemy tylko kasyna, które są niezawodne i poważne. Przed wprowadzeniem placówki do naszych czytelników, poddaliśmy ją licznym testom i tylko najpoważniejsze platformy są wymienione na naszej stronie.\nRóżne sekcje proponowane przez GambleMojo.com\nNasze ulubione kasyna po przeanalizowaniu ich według różnych kryteriów\nNasze pełne przeglądy różnych platform\nBonusy wynegocjowane specjalnie dla naszych czytelników w niektórych placówkach\nGry dostępne w kasynach internetowych\nRóżne oprogramowanie do gier dostępne na rynku\nMetody udostępniania wpłat i wypłat\nPrezentacja zespołu stojącego za GambleMojo.com\nŚwiat kasyna online nie ogranicza się tylko do platform do gier. Jest to rozległy przemysł z wieloma różnymi komponentami. Jako serwis dla swoich czytelników, GambleMojo.com recenzuje wszystkie ważne aspekty świata online casino.\nKasyna, które włączyliśmy do naszego rankingu, nie zostały uwzględnione bez powodu. Jeśli zakłady te znajdują się na tej liście, to dlatego, że przeszły nasze różne testy i analizy.\nGambleMojo.com jest nie do pobicia z jakością platform, które pojawiają się na jego stronie internetowej. Tylko najlepsze z nich są polecane graczom, podczas gdy pozostałe są automatycznie odrzucane. Chcemy tylko tego, co najlepsze dla naszych czytelników i dlatego wymieniamy tylko kasyna najwyższej jakości.\nJak już wspomnieliśmy, wszystkie przedstawione kasyna zostały przez nas przeanalizowane według licznych kryteriów. Jeśli chciałbyś zobaczyć tę analizę, stworzyliśmy recenzje kasyn dla każdego z tych zakładów.\nKażda z naszych recenzji jest podzielona na kilka sekcji, z których każda analizuje konkretny aspekt platformy, na której Państwu doradzamy. Następnie przyznajemy punktację każdemu z rozpatrywanych kryteriów. Ponieważ każdy gracz ma swoje własne preferencje, możliwe jest, na przykład, że ktoś może uznać różnorodność gier za ważniejszą od liczby dostępnych promocji. Jest to coś, czego oczywiście nie możemy się domyślić i dlatego nasza analiza jest podzielona na kilka części.\nNa koniec testu naszej platformy ustalamy ogólny wynik kasyna. Ranking kasyna będzie wtedy odzwierciedlał ogólną jakość strony. Jeśli chcesz zobaczyć poszczególne punkty jeden po drugim, po prostu przeczytaj nasz kompletny przegląd zakładu.\nW miarę możliwości GambleMojo.com będzie się starał negocjować z kasynami online o bonusy dla czytelników strony. Pozwoli to osobom, które zarejestrują się na platformie za pośrednictwem naszej strony, uzyskać wyjątkowe korzyści.\nJeśli chciałbyś skorzystać z takich ofert, zarejestruj się bezpośrednio w kasynie klikając na jeden z linków na naszej stronie. Jest to dar, który z wielką radością przekazujemy naszym lojalnym czytelnikom i cieszymy się, że możemy go udostępnić jak największej liczbie osób.\nAnalizujemy również różne gry kasynowe, które platformy oferują swoim graczom. Ponieważ każdy z nas ma inny gust, nie wydajemy opinii na temat konkretnej gry, ale raczej na temat różnorodności dostępnej oferty i łącznej liczby dostępnych tytułów.\nZakładamy, że im większy wybór mają gracze, tym większe prawdopodobieństwo, że będą zadowoleni z gier oferowanych przez kasyno. Robimy jednak wyjątek, gdy jest to zakład specjalizujący się w konkretnym rodzaju gier. W tym przypadku ostrzegamy naszych graczy, że mogą grać przede wszystkim w tę gamę gier (np. zdrapki) i sprawdzamy, czy oferta na tego typu gry jest wystarczająca.\nW praktyce, bardzo rzadko zdarza się, aby kasyno projektowało gry, które są dostępne na jego platformie. W celu udostępnienia swojej oferty swoim klientom, zwraca się do tzw. wydawców oprogramowania. Są to firmy, które zajmują się tworzeniem różnych dostępnych gier i udostępniają je kasynom online.\nNastępnie każdy zakład wybiera oprogramowanie do gier, które chce umieścić na swojej stronie internetowej oraz tytuły każdego wydawcy, które chce zaproponować swoim klientom. W zależności od wybranych dostawców, gry mają określony styl graficzny, specjalne funkcje, schludny styl, itp.\nWażnym punktem do rozważenia jest również możliwość wpłaty lub wypłaty pieniędzy w kasynie. Im większy wybór mają gracze, tym większe jest prawdopodobieństwo, że skorzystają z jednej z dostępnych im metod płatności.\nWażne jest również, aby wziąć pod uwagę opłaty za wypłatę lub wpłatę oraz czas potrzebny do uzyskania wygranej. Im niższa opłata i im szybsza wypłata, tym lepiej dla zawodników.\nGambleMojo.com został zaprojektowany przez zespół trzech entuzjastów gier online. Oto krótka prezentacja każdego z tych członków:\nMyriam, 45 lat. Gra w kasynie online od 2007 roku. W początkowym okresie przemysł był zalewany oszustwami, a niektóre kasyna nigdy nie chciały wypłacić jej wygranej. Od tego czasu robi wszystko, co w jej mocy, aby pomóc innym graczom grać tylko w renomowanych zakładach.\nPascal, 62 lata. Przyzwyczajony do kasyn z twardą okładką, odkrył hazard online w 2014 roku po operacji, która nie pozwalała mu już dłużej się poruszać. Od tego czasu wpadł w zaklęcie hazardu internetowego i prawie nigdy już nie odwiedza prawdziwych salonów gier.\nJulia, 32 lata. Podczas pierwszej wizyty w kasynie, była pod wrażeniem wyjątkowej atmosfery. Niestety, nie posiadała jeszcze prawa jazdy, ponieważ tuż po przekroczeniu ustawowego wieku nie mogła regularnie odwiedzać prawdziwego kasyna. Spróbowała więc doświadczenia w internecie i spodobało jej się.


POTRZEBNE ZMIANY, BY POMÓC LOTNISKU\nProjekt stanowiska sejmiku dotyczącego sytuacji w portach lotniczych, w tym szczególnie w Porcie Lotniczym Poznań-Ławica został pozytywnie zaopiniowany przez Komisję Strategii Rozwoju Regionalnego i Współpracy Międzynarodowej. Jej obrady odbyły się w trybie zdalnym 15 marca.\nNajpierw radni wysłuchali corocznej informacji o transporcie lotniczym w Wielkopolsce, przedstawionej przez dyrektora Departamentu Transportu UMWW Roberta Pilarczyka. O sytuacji spółki Port Lotniczy Poznań-Ławica rozmawiali też z jej prezesem Mariuszem Wiatrowskim. Z kolei wicemarszałek Wojciech Jankowiak mówił o przesłankach przygotowania projektu wspomnianego stanowiska sejmiku. Poznańskie lotnisko jest w złej sytuacji finansowej z powodu wywołanego pandemią zahamowania ruchu lotniczego, ale też z powodu konieczności wypłaty wysokich odszkodowań przyznawanych przez sądy właścicielom nieruchomości położonych w wokółlotniskowej strefie ograniczonego użytkowania. Stąd w stanowisku sejmiku pojawił się apel do władz o taką zmianę przepisów, która pozwoli normalnie funkcjonować lotnisku.\nKomisja zapoznała się również z informacją o współpracy międzynarodowej województwa w 2020 roku oraz planem takich działań na rok obecny. Rozmawiano o ograniczeniu tych kontaktów wywołanym pandemią. Padły też propozycje, by przygotować propozycję udzielenia pomocy któremuś z będących w obecnych realiach w najtrudniejszej sytuacji partnerskich regionów, na przykład z Mołdawii.


Kombinezon ROSSLI SAL-ND-2052 E-LADY w Domodi\nKombinezon ROSSLI SAL-ND-2052 E-LADY\nKomfortowy kombinezon wykonany z wysokiej jakości bawełny. Letnie zestawienie kolorystyczne. Wzór w stylu etnicznym, bardzo modny od kilku sezonów. Okrągły dekolt z wygodnym zapięciem na guziczki, ciągnącym się, aż do pasa. Na linii bioder elastyczna gumeczka, która ładnie akcentuje biodra. Kombinezon z krótkim rękawem i zapięciem na guziki gwarantuje komfort i wygodę. Idealna propozycja na lato, świetnie sprawdzi się jako piżamka dla każdej mamy, czy wygodny strój domowy.


Informacje o Web browser\nWeb browser to aplikacja, która pozwala obsługiwać niektóre typy plików z naszej bazy. Znajdziesz tutaj informacje, które konkretnie rozszerzenia plików są wspierane przez Web browser - przy pomocy tego programu będziesz mógł wyświetlić, edytować albo zapisać pliki we wskazanym formacie.\nProgram Web browser jako konwerter\nProgram Microsoft Office możesz także wykorzystać jako konwerter. To znaczy, że przy pomocy Web browser będziesz mógł otworzyć plik w jedym formacie a zapisać go w innym. Poniżej lista dostępnych konwersji przy wykorzystaniu Web browser.\nTypy plików wspierane przez Web browser\nPobierz Web browser\nJeżeli potrzebujesz pobrać program Web browser, pamiętaj aby poszukać zaufanego źródła. W dzisiejszych czasach przy każdej okazji witryny oferujące pobieranie oprogramowania Web browser i innych dołączają do plików instalacyjnych niechciane dodatki. Najbardziej bezpiecznym rozwiązaniem jest skorzystanie z oficjalnej strony producenta Web browser - poniżej znajdziesz do niej link.\nStrona producenta Web browser


20 Real Signs Of A Bored Husband In Marriage | Savage Rose\nKażda para chce, aby ich małżeństwo było udane. Jest to osiągalne marzenie tak długo, jak żona i mąż są gotowi do pracy dla niego. Muszą pójść na kompromis, aby zapewnić pokój i harmonię w rodzinie. Strach, który dotyczy par jest, gdy ich małżonek staje się znudzony.\nDla żony, znudzony mąż może być jej najgorszym koszmarem. Realizacja może sprawić, że czujesz się w dół i bezwartościowe. Poza tym, mógłby również zacząć inicjować niepotrzebne walki, które mogą prowadzić do rozwodu.\nSigns Of A Bored Husband In Marriage\nStres z bałaganu w domu\nIrritated By Spoiled Wife\nMąż rzadko się uśmiecha\nLack Of Romance In The Relationship\nDoesn’t Prioritize Family\nOther Important Signs You Have To Know\nWięc, czy twój mąż staje się znudzony i zmęczony tobą? Aby poznać odpowiedź na pewno, oto kilka wskazówek, które można odebrać od zachowań i postawy męża:\nWystępujące oznaki znudzonego męża w małżeństwie może być spowodowane brakiem uwagi od żony. Mężczyzna lubi, gdy żona troszczy się o niego. On też chce, aby poświęcano mu uwagę. Kiedy twój mąż jest w domu, spróbuj uczynić go wygodnym i szczęśliwym.\nTo zapobiegnie jego znudzeniu tobą. On jest również mniej prawdopodobne, aby oszukiwać z innymi kobietami. Wypróbuj te sposoby, aby twój mąż zakochał się w tobie od nowa, aby uratować swoje małżeństwo, zanim będzie za późno!\nBycie leniwą żoną sprawi, że twój mąż się tobą znudzi. Twój mąż w końcu będzie miał dość twojego zachowania. On nie może być robi wszystko, że czujesz się zbyt leniwy, aby zrobić. Zamiast pozwolić, aby całe to lenistwo pochłonęło cię, zacznij być bardziej aktywna i niezależna. To sprawi, że twój mąż będzie cię bardziej podziwiał.\nBałagan w domu może przyczynić się do dużego stresu w rodzinie. W przypadku, gdy masz już dzieci, Twój dom ma większe szanse na bycie brudnym przez cały czas. Dbanie o dom jest obowiązkiem obojga rodziców. Więc, upewnij się, że bierzesz udział w utrzymaniu domu w czystości i porządku.\nTwój mąż doceni twój wysiłek w dobrej pracy zespołowej w rodzinie. Poznaj inne Reasons Your Husband is Stressed Out All the Time, które mogą pomóc ci go uspokoić.\nMost husbands love to spoil their wives to show their affection. Jednak nie powinno to sprawić, że żona stanie się zbyt zaabsorbowana sobą.\nBycie zbyt rozpieszczoną sprawi, że twój mąż dwa razy pomyśli o twojej postawie. Może go to również irytować. Mąż straci zainteresowanie, ponieważ zbyt wiele wymagasz i stajesz się zbyt zależna.\nOd czasu do czasu lekka sprzeczka jest normalna w rodzinie. Ale kiedy zaczynasz nie zgadzać się na wszystko, co mówi twój mąż, wtedy możesz spowodować rozłam w związku. Częste, gorące argumenty spowodują, że twój mąż będzie miał do ciebie pretensje.\nNiezdrowa komunikacja między wami dwoma będzie go odpędzać od pozostania z tobą. Upewnij się, że znasz te Słodkie rzeczy do powiedzenia swojemu mężowi, abyś mogła zmiękczyć jego serce.\nZaczniesz dostrzegać oznaki znudzonego męża w małżeństwie, gdy stracisz zdolność do wywołania uśmiechu na jego twarzy. To prawdopodobnie nie jest spowodowane przez twoje żarty, ale bardziej na jak on czuje się w stosunku do ciebie. Jak nadal robić rzeczy, że nie lubi on będzie zmęczony z tobą. Straci wiarę w oczekiwanie, że się zmienisz.\nNieszczęście lub stres w pracy może wpłynąć na to jak twój mąż się do ciebie czuje. Jego praca odbije się na jego emocjach. Może być mu łatwiej złościć się na wszystko, co robisz. W końcu jest on obciążony swoją pracą i przerzuca to wszystko na ciebie. Uważaj na te Znaki Twój mąż jest nieszczęśliwy w małżeństwie, ponieważ mogą one doom the marriage.\nOdrobina romansu jest potrzebna, aby utrzymać tę iskrę w związku. Mąż potrzebuje romantycznego traktowania od swojej żony. On będzie tak szczęśliwy, jeśli jego żona traktuje go w specjalny sposób. Brak romantyzmu będzie tłumił jego uczucie do Ciebie. Związek będzie czuł się zbyt nieświeży i nudny, co nigdy nie jest dobrą rzeczą.\nTwój mąż może zobaczyć cię jako denerwujące z jakiegoś powodu. To, co zaczęło się jako kochająca się rodzina, może zamienić się w coś, co jest nudne tylko z powodu tego, jak postrzega cię twój mąż. Miej otwartą rozmowę ze swoim mężem, więc problem nie będzie trwał zbyt długo.\nLeaving it unsolved will make turn your husband into a bitter person. Zacznij stosować te wspaniałe Sposoby Flirtowania z Mężem Przez Tekst, aby pozbyć się jego nudy w stosunku do Ciebie.\nZnudzony mąż w małżeństwie nie lubi, gdy jego żona nie traktuje priorytetowo swojej rodziny. Może jej bardziej zależeć na pracy, przyjaciołach lub innych rzeczach. Sposób radzenia sobie z tym jest przez wiedząc, jak zachować dobrą równowagę wszystkiego.\nSkupiając się na swojej rodzinie jest koniecznością zbyt, ponieważ wszystko może się rozpaść, jeśli jesteś nieostrożny. Poza tym, że będzie musiał stawić czoła znudzonemu mężowi, może on już nie widzieć swojej rodziny jako swojego obowiązku numer jeden.\nHere are some more signs of a bored husband that you should definitely take seriously.\nCheating often happens when a husband starts to lose interest in his wife.\nRarely compliments your beauty.\nLess sexual activities from what used to be frequent.\nWybiera spędzanie więcej czasu poza domem.\nSkupia się bardziej na hobby.\nZabiera dzieci na zabawę bez ciebie.\nMąż cię nie słucha.\nWraca do domu niezwykle późno.\nDaje monotonne lub krótkie odpowiedzi.\nNie nawiązuje kontaktu wzrokowego, gdy mówi do ciebie.\nŻona musi znać te znaki. Możesz włożyć więcej wysiłku, aby utrzymać rodzinę, którą pielęgnujesz, aby trwała wiecznie. Wiedząc, żona jest w stanie rozpocząć zdrową rozmowę z mężem dla lepszego relationship.\nHoroskop Miesięczny: Koziorożec, wrzesień 2020


Wygrana juniorów w Jelenie Górze! - GÓRNIK WAŁBRZYCH\nWygrana juniorów w Jelenie Górze!/ 2012-10-29 10:12:44 / Marcin Durczak /\nSudety Jelenia Góra - KK Górnik Trans Wałbrzych 67:82\nGórnik: Kurzepa 17, Krzymiński 14, Balcerzak 13, Ciuruś Mateusz 11, Ciuruś Marcin 10, Jaskólski 8, Piskorski 6, Kołaczyński 3, Dargacz 0, Baranowski 0.\nw tym miejscu nalezy skomentować wygraną juniorów ale nie starszych -.Zobaczcie jaką robotę wykonuje nowy trener któremu zależy .\nChłopaki z Żar przyszli do Wałbrzycha ponieważ chcą kontynuować naukę na PWSZ, poza tym w Żarach nie ma juniorów starszych. Wyjątkiem jest Fedoruk który trafił do nas z Wrocławia a też jest z Żar. Tyle w temacie wzmocnień- chcieli grać więc przyszli. Nikt ich nie kupował, namawiał ani nic nie płacił. Nie znaczy to też że zrobiono im łaskę. chcieli, przyszli i każdy jest zadowolony\nto w takim razie po co sprowadzano dwóch zawodników z Żar ? Cz nie do wzmocnienia kategorii juniorów starszych ? ; od ducha: to policz ilu tych juniorow byloby bez nich - teraz juz temat jest jasny?\nDuchu nie wiesz co mówisz !!! Akurat wiem co nieco i przed sezonem był cel awans do mistrzostw Polski! Walka z zastalem o drugie miejscem, daletego min. te wzmocnienia z Żar... a My nie dość, że z zastalem baty to z GIMBASKETEM ( to jest dramat ! ) ; od ducha:no tak zapomnialem, ze kazdy wie lepiej :) Ty masz swoje zdanie i informacje, a ja swoje.\nW sumie dobrze, że się nie pojawiają, bo to już totalna kompromitacja Chlebdy bilans senior + junior 0:6 hahaha ;D ; od ducha: juniorzy starsi nie graja po to zeby wygrywac i cos ugrac w tej kategorii, ale zeby sie ograc i potrenowac solidnie. Ich celem nie jest wygrywanie samo w sobie, wiec patrzenie na wyniki nie ma najmniejszego sensu. Oczywiscie zal nie wykorzystac kolejnej okazji do krytyki :)\nCzemu na stronie nie pojawił się jeszcze żadnen news o drużynie juniorów starszych ?


Bravo Farms (Traver, Kalifornia) - opinie - TripAdvisor\nTurystyka - Traver\nHotele - Traver\nLoty - Traver\nRestauracje - Traver\nAtrakcje - Traver\nZdjęcia - Traver\nWszystkie hotele - Traver\nWszystkie restauracje - Traver\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Bravo Farms\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Traver\nAtrakcje w pobliżu obiektu Bravo Farms\nKanał o podróżach: Traver\nBravo Farms opinie, Traver\nAtrakcje w Traver\nNr 1 wśród 1 atrakcji w lokalizacji Traver\n36005 Hwy 99, Traver, CA 93673\nBardzo mi się podobało to miejsce.\nPodróżowałem sam na północ przez Kalifornii i widziałem znaki, więc pomyślałem, żeby spróbować. Tak się cieszę, że tak. Jest to miejsce zabawy z wiele do zobaczenia, robienia i jedzenia. Ja po prostu zaplanowane na jedzenie i skończyło się pobytem na godzinę. Jest to warto się...zatrzymać jeśli przechodzących obok.Więcej\nUwielbiam zatrzymując się w tym miejscu, kiedy tylko może. bawić wszystkich znaków i "rzeczy", czyli. Duży wybór snack foods!\nZatrzymaliśmy się tutaj pod wpływem kaprysu dostać coś do picia i była nim zafascynowani wybór piwa i wybór sera. Przyjazny personel ciągle sklep otwarty przeszłości zamknięcia dla nas.\nZawsze to dobre miejsce na postój\nJest to miejsce zawsze zatrzymujemy się w kiedy wracamy na północ od autostrady nr 99. To sprzedaje sery i wiele innych rzeczy, restauracji, i wszystko to potrzebuje podróżnik je chce od nich pieniędzy. Czytałem mieli ser to zdobyło nagrodę więc kupiłem sobie trochę. Myślę, że...to miała być posiekana dlatego, że był twardy jak skała! Nie ubite na sztukę. Eh. To poszliśmy do śmieci nie mieliśmy miejsce do przechowywania. Może mają lepsze szczęście. Zawsze kupić różne sery i krakersy do jedzenia kiedy jesteśmy w drodze. Zgodnie z ich strony internetowej, LA razy połączeń to "mini Park rekreacyjny Knott's Berry Farm. ". Zatrzymaj się i zobacz sam.Więcej\nZła wersja Cracker Barrel sklep. Postanowiliśmy zatrzymać się tu w drodze powrotnej do hotelu z spotkań biznesowych reklamy degustacji wina i sera. Tam również nie było i nie ma pracownika w tym miejscu. Kiedy w końcu zobaczyć pracownik nawet nie Patrząc w górę. Nie trać...czasu.Więcej\nFajne miejsce na pobyt z dziećmi.\nGłównie świeże powietrze i jadalnia na świeżym powietrzu. Jedzenie jest bardzo dobre, a ceny przystępne. Ponadto jak ich budki z lodami. Robią swoje ser na miejscu, co jest fajne do oglądania i smak. różne zwierzęta i dla zwierząt do podawania. rodzinna wycieczka. f\nsprytne miejsce z dobrym jedzeniem\nJest to dobry grill i ciekawe. Mieliśmy wieprzowiną i tri wskazówka kanapkę i obydwa były bardzo dobre. Mają duży wybór serów, choć nieco drogie.\nSytuacja zmienia ... warto się zatrzymać, zwłaszcza z dziećmi w samochodzie\nBędę chyba że rozwijają, przenosimy się do nowego budynku obok, lub przebudowy. Jest to jeden z naszych ulubionych zatrzyma się, gdy jesteśmy w podróży. Nasz syn jest nim w tym miejscu. Zauważyłem że rzeczy są bardziej skromne na nasz ostatni przystanek ale widziałem kilka aktywności...i w nowym budynku na parkingu. Kto wie. Ale mimo to było to wspaniałe miejsce na przystanek. To takie dziwne i wspaniałe miejsce. Fajny sklep. Słyszałem, że ser zsiadłe mleko jest fantastyczne. Domek na drzewie jest super. Warto się zatrzymać.Więcej\nMiłe miejsce na odcinek ...\nTo jest ciekawy przystanek autobusowy do Nastawiono się nudne. Jedzenie jest dobre, a sklep ma wiele przekąsek do podróży. Faktycznie zatrzymaliśmy się w tym miejscu dwa razy w ostatni weekend.\nStare i zapachy\nZatrzymał się, aby sprawdzić się w sklepie z pamiątkami i dostać coś do picia. Zapach uderzył mnie jak szedłem w drzwi i był tak rozczarowany w czystości sklep z pamiątkami, oraz toalety. Zostawiłem bez wody mineralnej i napojów gazowanych, mimo czułem się jak te były...brudne. wyglądać na schludne z autostrady, ale byłem bardzo rozczarowany.Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Bravo Farms.\nTory wyścigowe, Centra gier i rozrywki, Pola do minigolfa


Czy to termostat???\nSiemka koledzy. Mam dwa niedomagania autka ale na razie o tym drugim który zauważyłem przed momentem. Jechałem sobie do rodzinki i strasznie się zdziwiłem mocą ogrzewania w tych teraz temperaturach. Momentami na dłoniach trzymając kierownice myślałem że zaraz sobie je opalę. Generalnie cieszyłem się ale po otwarciu maski stwierdziłem, że coś jest nie tak. Chodzi o to, że dolny wąż od chłodnicy jest zupełnie zimny. Nie jestem pewny ale tu chodzi o blokujący się termostat czy tak??\nTermostat o jakiej temp. otwarcia?\nNie rozumiem pytania? Jaki termostat posiadam? O jakiej temperaturze otwarcia??\npytania? Jaki termostat posiadam? O jakiej temperaturze otwarcia??\nDolny wąż był zimny,a górny jaki?\nJaka temperatura na wskaźniku?\nDolny zimny a górny ciepły, wskaźnik wskazywał temp.ok\nDolny zimny a górny\nciepły, wskaźnik wskazywał temp.ok\nDopóki wskaźnik nie daje powodów do niepokoju, niczego nie ruszaj. Obserwuj uważnie wskazówkę i działaj dopiero wtedy, gdy silnik zacznie się wyraźnie przegrzewać.\nNagrzewnica podłączona jest do układu chłodzenia w tzw. małym obiegu - tzn. że działa niezależnie od stopnia otwarcia termostatu - ciecz przepływa w niej zawsze, gdy silnik pracuje. Po prostu szybko zaczyna oddawać ciepło, już w chwilę po uruchomieniu silnika, gdy termostat ciągle jeszcze jest zamknięty, a ciecz zaczyna się powoli nagrzewać. Ma to swoje dobre strony (szybko możesz uzyskać np. ciepły nawiew na przednią szybę lub do wnętrza kabiny, bez czekania, aż się silnik na dobre rozgrzeje i otworzy się termostat).\nTermostat otwiera się zaś dopiero po osiągnięciu określonej, dość wysokiej temperatury, i dopiero wtedy przepuszcza ciecz do chłodnicy celem schłodzenia tejże cieczy.\nGdy mamy mrozy takie jak teraz, silnik rozgrzewa się dłużej. Jeżeli zaraz po starcie nastawisz w kabinie nawiew ciepłego powietrza, przedłużasz dodatkowo czas rozgrzewania się silnika (to zależy od ustawienia suwaka "zimno/ciepło" oraz stopnia nadmuchu). Jeżeli potrzebujesz natychmiast ciepła, to OK, ale pamiętaj - dłuższy czas nagrzewania silnika = wyższe zużycie paliwa (automatyczne ssanie). Jeśli możesz poczekać chwilę na ciepełko w kabinie, lepiej ustawić suwak na "zimno" i przesunąć go na "ciepło" dopiero wtedy, gdy silnik osiągnie normalną temperaturę pracy. Ja tak prawie zawsze robię, ale korzystam z garażu, więc parę zimowych problemów (np. z marznącymi szybami) mam z głowy.\nWróćmy do nagrzewnicy: otóż oddając ciepło (do wnętrza kabiny oczywiście) działa dokładnie tak samo, jak chłodnica. Jeżeli w pełni korzystasz z nadmuchu ciepłego powietrza, to w mroźne dni może się tak zdarzyć, że to chłodzenie cieczy za pomocą samej nagrzewnicy wystarcza silnikowi - więc termostat może się tylko trochę albo wcale nie otwierać, albo otworzyć się dopiero po wielu kilometrach.\nTak więc nie przejmuj się, tylko obserwuj ciągle wskazówkę temperatury. Jeśli nie będzie się wychylała powyżej normy, widocznie sama nagrzewnica wystarcza do schładzania cieczy (co wcale nie jest takie dziwne, bo cieczy w naszych silnikach jest niewiele, a nagrzewnica... niewiele mniejsza od właściwej chłodnicy; w kabinie obecnie też ziąb jak diabli, więc jest co ogrzewać).\nZaś pytanie Kolegów o termostat : pytają, czy zamontowany jest fabryczny termostat o temp. otwarcia 82 st. C, czy też wymieniałeś go na termostat firmy Vernet o temp. otwarcia 88 st. C (niektórzy wkładają go na zimę).\nA jak wskaźnik od temp silnika leży cały czas a podnosi się tylko w dużym korku?\nGrzeje normalnie tylko ta temperatura...\nA jak wskaźnik od\ntemp silnika leży cały czas a podnosi się tylko w dużym korku?\ntylko ta temperatura...\nWygląda jakby termostat był cały czas otwarty.\nNie wiem czy zakrycie chłodnicy coś pomoże.\ntermostat był cały czas otwarty.\nzakrycie chłodnicy coś pomoże.\nJeśli termostat jest otwarty cały czas, to chwilowo zakrycie chłodnicy poskutkuje A jak będzie cieplej to sobie zrobisz termostat, chyba, że dysponujesz ogrzewanym garażem\nNo mi tak samo wskaźnik temperatury ledwo co się podnosił i przykryłem chłodnice i wskaźnik pokazuje normalny poziom. Mało tego nawet mi sie wentylator zaczął włączać podczas tych mrozów:P i właśnie sie zastanawiam czy ma sens wymieniać termostat.\nZaś pytanie Kolegów\no termostat : pytają, czy zamontowany jest fabryczny termostat o temp. otwarcia\n82 st. C, czy też wymieniałeś go na termostat firmy Vernet o temp. otwarcia 88 st. C\n(niektórzy wkładają go na zimę).\nJa zamontowałem właśnie taki jeszcze przed zimą. Teraz nawet w duże mrozy silnik osiąga normalną temperaturę. Ale mam dodatkowo zamontowaną osłoną zimową.\nwskaźnik temperatury ledwo co się podnosił i przykryłem chłodnice i wskaźnik\npokazuje normalny poziom. Mało tego nawet mi sie wentylator zaczął włączać podczas\ntych mrozów:P i właśnie sie zastanawiam czy ma sens wymieniać termostat.\nJa chwilowo jeżdżę Puntem I i ojciec właśnie całkowicie zasłonił tekturą całą chłodnicę - efekt taki jak w Twoim aucie - jeżdżę maksymalnie do 25 km w jedną stronę, więc za często wentylator nie chodzi. Przynajmniej ogrzewanie mam jakieś, bo to nie jest mocna strona Punciaka\nU mnie tak miałem z nowo założonym termostatem dziadoskiej firmy JC. Nawet po 10km jazdy na dużym mrozie silnik nadal działał na ssaniu.Dopiero zasłoniłem gazetą całą chłodnicę to pomogło.\nPolecam złożenie termostatu vernet 88stopni. Sam go założyłem, kosztował ok 32zł a sprawia się rewelacyjnie. Jedynie latem częściej włącza się wentylator niż na zwykłym termostacie fabrycznym.\nJednak gdy mróż jest wielki to warto zasłonić chłodnice na dole tak 1/3 bo wtedy mniej wychładza się silnik mimo sprawnego termostatu. A że chłodnica jest mało zasłonięta nie grozi przegrzanie.\njest wielki to warto zasłonić chłodnice na dole tak 1/3 bo wtedy mniej wychładza się\nsilnik mimo sprawnego termostatu. A że chłodnica jest mało zasłonięta nie grozi\nBo zawsze włączy się wentylator.\n1/3 to chyba tyle ile właśnie zasłania osłona zimowa: http://allegro.pl/listing.php/search?sg=0&string=osłona+zimowa+tico\nJak wcześniej wspomniałem mam zasłoniętą całą chłodnicę. Silnik nagrzewa mi się do normalnej temperatury. Mam do pracy około 10 km. Nie przegrzewa się bo w razie co włącza się przecież wentylator. Wiec uważam że nie ma co kombinować z wymianami termostatu. Mróz zelżeje i bedzie ok:)\nMróz zelżeje ale nadal będziesz miał otwarty termostat i wciąż niedogrzany silnik. Zastawienie całkowite chłodnicy załatwia sprawę ale w części. Bowiem i tak silnik musi dłużej chodzić na ssaniu bo musi nagrzać oba obiegi wody. A na sprawnym termostacie najpierw mały obieg a potem powoli otwiera się duży. Tak więc pewnie i tak zapłacisz to w paliwie co zaoszczędzisz nie wymieniając termostatu za 30zł.\nNo a ten vernet, który Ty posiadasz na 88 stopni to mówisz że warto kupować? Bo ja już szukałem lecz u mnie w sklepach raczej takich nie mają tylko te na 82. Więc niewiem a Ty kupowałeś przez internet??\nNo a ten vernet,\nktóry Ty posiadasz na 88 stopni to mówisz że warto kupować? Bo ja już szukałem lecz\nu mnie w sklepach raczej takich nie mają tylko te na 82. Więc niewiem a Ty kupowałeś\nJa kupiłem w sklepie w Rykach.\nJa kupiłem w sklepie internetowym motoplatforma.pl


Rozbłysk gigant czy przebiegunowanie? A może i to i to? « edgier25\n« I to Rozumiem – Areszt za transparent broniący praw homoseksualistów.\ndzisiaj -Silne trzęsienie ziemi nawiedziło Meksyk dzisiaj, 01:36 – wczoraj Indonezja »\nRozbłysk gigant czy przebiegunowanie? A może i to i to?\nPosted by edgier25 w dniu 11 kwietnia 2012\nRozbłysk gigant czy przebiegunowanie? A może i to i to? Wiele osób\nczuje intuicyjnie, że dochodzimy do momentu przesilenia naszej\ncywilizacji. Oznaki tego widać w upadających gospodarkach różnych\nkrajów. Tak jakby rynki szykowały się do czegoś waznego. Niektórzy\nbadacze twierdzą, że już w grudniu tego roku dojdzie do wyjątkowych\nzjawisk, które zmienią wszystko co znamy i ustanowią nowy ład.\nPatrick Geryl badacz Urban Survival\nświat będzie musiał zmierzyć się z odpowiednikiem stapiania się\ntysięcy reaktorów jądrowych…!\nCzy to będzie koniec ludzkiego życia na ziemi …?\n15 grudnia -16, 2012: Triple Line Up Neptun – Mars – Wenus\n17 grudnia – 18, 2012: Triple Line Up Jowisza – Ziemia – Mercury\nGrudzień 17-18, 2012: Koniunkcja Wenus – Merkury i Słońce\nDecember19, 2012: Koniunkcja Saturn – Merkury i Słońce\n20 grudnia 2012: Spójniki środkowego Saturn – Wenus – Merkury i Słońce\n21 grudnia 2012: Koniunkcja Saturn – Wenus i Słońce\nDecember20-21, 2012: Triple Line Up Neptun-Mars – Merkury\nDecember21 – 22, 2012: Triple Line Up Jowisza – Ziemia – Wenus „\nCzy obraz naszych gospodarek to dowód na to, że szykuje się wyzerowanie naszej cywilizacji a zanim do tego dojdzie bardziej opłaca się położyć ekonomie, bo w obliczu upadku nie ma to już sensu i lepiej się przygotowywać na czasy po oczekiwanych wydarzeniach.\nPatryk Geryl twierdzi konsekwentnie, że czeka nas okres hiperaktywności słonecznej, który według niego jest cykliczny i zachodzi, co 12 tysięcy lat. To on pierwszy wyciągnął na światło dzienne możliwość wystąpienia wielkich wybuchów na Słońcu, które mogą dosłownie zdmuchnąć naszą cywilizację czy to powodując destabilizację naszego pola magnetycznego, czy też wpływając na ruch obrotowy Ziemi aż do jej zatrzymania. Gdyby do tego doszło spełnieniu uległyby wszystkie przepowiednie wspominające o trzech dniach ciemności w dniach ostatecznych.\nGeryl twierdzi, że od czasu wydarzenia carringtonowskiego z 1859 roku dysponujemy zdolnością analizy pozycji planet i korelacji ich ustawienia w formie koniunkcji, co według niego powoduje aktywację Słońca i pobudza je do znacznie gwałtowniejszego zachowania.\nWedług niego duże burze słoneczne powodowane są przez koniunkcje trzech planet i Słońca, czyli ich centra musza być w jednej linii. Te twierdzenia są poparte pewnymi opracowaniami naukowymi zwłaszcza na temat wpływu gazowych gigantów na równowagę grawitacyjną. Jowisz jest w stanie wręcz powodować na pewną skalę powierzchniowy efekt podobny do pływów w ziemskich oceanach. Zatem twierdzenie, że kilka planet może wywierać zwiększony wpływ na gwiazdę jest prawdopodobnie prawdziwe.\nWedług Geryla w grudniu 2012 będziemy mieli kilka koniunkcji jednocześnie i będzie to prowadziło do eskalacji aktywności gwiazdy. To dlatego właśnie kalendarz Majów i jest tak ustawiony aby wskazywać na te zjawiska jako kluczowe i jednocześnie domykające epoki. Jednak jeśli słoneczny zabójczy wystrzał rzeczywiście nastąpi to co z tego dla nas wynika?\nNa przykład tyle, że gdy do takiej słonecznej strzelaniny dojdzie musimy się przygotować na świat bez Internetu, radia, paliw płynnych, wody zdatnej do picia ani jedzenia o ile sami go sobie nie wyprodukujemy. Zresztą podstawowe pytanie, jaki należy sobie postawić brzmi: czy warto przeżyć taki kataklizm?\nSłońce jest w stanie załamać nasze pole magnetyczne i jest w stanie wygenerować taką ilość energii, która spowoduje jego przeskok. Można wierzyć naukowcom, że żadne tsunami czy czasowe zatrzymanie ruchu planety nam nie grozi, ale nie wiemy tego na pewno a biblijne opisy wielkich fal tsunami bardzo pasują do tego jak mogłoby wyglądać takie zjawisko.\nGdyby doszło do przebiegunowania z wielkimi tsunami to po prostu większość ludzkości zginie na skutek jego oddziaływania. W ciągu ostatniej dekady widzieliśmy kilka takich wielkich tsunami jak chociażby wspominane dzisiaj zjawisko z grudnia 2004, które zabiło ćwierc miliona ludzi. Spróbujmy sobie wyobrazić fale 100 czy 200 razy wyższe. Jednak kilkukilometrowe fale to inny rodzaj zagrożenia i prawdopodobnie już to powaliłoby na kolana większość ludzkości.\nCi, którzy by zostali przy życiu nie mieliby, co liczyć na wsparcie elektroniki, która o ile nie była schowana w klatkach Faradaya po prostu usmażyłaby się w trakcie uderzenia w Ziemię strumieni cząstek ze Słońca. Z dużym prawdopodobieństwem życie na Ziemi nie byłoby możliwe do czasu ustabilizowania pola a jego chwilowy brak narażałby wszystkie organizmy żywe na niszczące promieniowanie Gamma, które powodowałoby prawie natychmiast chorobę popromienną i w konsekwencji śmierć.\nTutaj właśnie dochodzimy do sedna problemu jaki można miec z osobą Patryka Geryla. Jeśli ma on racje i dojdzie do wielkiej katastrofy ze Słońcem w roli głównej to nie ma, po co zabiegać o przetrwanie i cała jego koncepcja, którą wykłada na stroniewww.howtosurvive2012.com właśnie z tego powodu jest po prostu pozbawiona głębszego sensu.\nThis entry was posted on 11 kwietnia 2012 @ 19:13\tand is filed under ANOMALIE W KOSMOSIE, CIEKAWOSTKI, ZJAWISKA PARANORMALNE. Otagowane: neptun, saturn, urban survival, wenus. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, lub trackback from your own site.


Grudzień | 2018 | Inne myśli\nZawsze się zastanawiałem, co skłania ludzi do wierzenia w teorie spiskowe. Jest tych powodów zapewne legion, co mi się bardzo podoba, bo jestem zwolennikiem koncepcji, że każde zjawisko ma genezę wieloczynnikową. Dziś chcę wspomnieć o jednym z tych czynników, mianowicie o iluzji kontroli (o której pisałem tu). Ktoś autentycznie wierzący w teorie spiskowe uznaje, że wszelkie zmiany na Ziemi to wynik działań wąskich grup ludzkich, tajemnych kręgów, czy to rządowych, czy też korporacyjnych. Wprawdzie to nie sam wierzący ma kontrolę nad czymkolwiek, bo przecież nie ma jej nawet nad swoim umysłem, ale liczy się tu tylko wiara, że taka kontrola nie tylko jest możliwa, ale i że jest rzeczywistym podłożem wielu niepokojących zjawisk.\nNiedawno przeczytałem pewien tekst, typowy dla tego gatunku, w którym autor zapewniał, że poprzez kontrolę nad zasobami wody nieokreśleni „oni” doprowadzą do śmierci miliardów ludzi. Oczywiście temperament nie pozwolił autorowi tej wypowiedzi poprzestać na tym zagrożeniu– dołączył chemtrialsy, czipy i nanoroboty – cokolwiek chcecie. Istotne jest przesłanie tego tekstu, które zawiera się w jedynym zdaniu: wszystko jest pod kontrolą sprawowaną przez ludzi. Nawet jeśli oznacza to zagładę ludzkości, liczy się tylko, że to będzie zagłada kontrolowana. Jego słowa wskazywały na wyraźną wiarę w to, że lepsza „rozumna” kontrola niż jej całkowity brak.\nW teoriach spiskowych w ogóle nie występuje przyroda, bo kto by się podniecał nie podlegającą kontroli asteroidą zmierzającą w kierunku Ziemi? Nigdy też teorie spiskowe nie biorą pod uwagę głupoty ludzkiej, czy to indywidualnej czy też zbiorowej. Głupota jest bowiem także poza wszelką kontrolą. Każdy, kto wierzy w jakąś teorię spiskową hołduje podstawowej iluzji kontroli, tyle że jest ona wyprojektowana na „innych”. Jakoś mnie to nie dziwi, bowiem na tej iluzji jest oparte funkcjonowanie ludzkiej świadomości, która poszukuje wszędzie przyczyn zjawisk, a jej ulubionym wyjaśnieniem jest działanie jakieś osoby. Niegdyś dominował animizm, dziś zawsze lepszy jest zamach niż katastrofa. Niegdyś byli to bogowie i duchy, dziś iluminaci, rządy i rozmaite tajne grupy. Świat, w którym żyjemy jest światem inflacji świadomości, prawdziwym przerostem formy nad treścią.\nTen wpis został opublikowany w Bez kategorii dnia 2 grudnia 2018 , przez Mirosław Piróg.


NILLKIN Szkło Hartowane AMAZING H+ PRO LG G6 | Sklep XGSM.pl\nNILLKIN Szkło Hartowane AMAZING H+ PRO LG G6\nSzklana folia ochronna na ekran do telefonu LG G6\nKod produktu: 163185\nNILLKIN H+ PRO 0.2MM LG G6 - Krystalicznie przejrzyste szkło hartowane, które świetnie oddaje wyświetlane barwy i nie wpływa na czułość dotyku. Wykonane jest z przetworzonego i wzmocnionego szkła AGC o grubości 0,2 mm. Posiada twardość powierzchni (stopień odporności) 9H, dlatego jest niezwykle odporne na zarysowania nawet podczas kontaktu z ostrymi przedmiotami (nóż, klucze). Dodatkowo, pokryte jest specjalną nano powłoką, która zabezpiecza ekran przed zostawianiem odcisków palców lub innych zanieczyszczeń. Amazing H+ Pro doskonale chroni cenny ekran podczas ekstremalnych upadków. Instalacja jest niezwykle łatwa i przystępna każdemu użytkownikowi.\n-Szkło hartowane o grubości 0,2 mm\n-1 x Szkło Nillkin Amazing H+ Pro\n-1 x Ściereczka nasiąknięta alkoholem\n-1 x Tasiemka do zdejmowania kurzu


Morze, lśniące jak jedwab, miało odcień czystego turkusu. Grzbiety fal skrzyły się, niby oprószone kryształkami. W górze rozpościerał się ogrom bezchmurnego błękitu, spotykany jedynie w tej części świata. Była dopiero dziesiąta, ale słońce już prażyło, wybielając dębowe deski pokładu małego pirackiego żaglowca – „Kojota”.\nKate Medhurst czuła rozgrzane drewno pod bosymi stopami i wdzięczna była za cień ciemnej płachty, rozpiętej nad częścią tylnego pokładu – a także za ożywczą morską bryzę. Ciemne wstążki jej słomkowego kapelusza tańczyły na wietrze, a czarne muślinowe spódnice otulały jej nogi. Ale ona nawet tego nie zauważyła. Całą jej uwagę pochłaniał statek, który właśnie pojawił się w oddali.\nNagle z góry dobiegło złowieszcze krakanie – rzecz raczej niespotykana pośrodku oceanu.\n– Kruk na maszcie. To znak, że nasze szczęście się odmieni – rzucił jeden z mężczyzn na pokładzie. Kate znała te przesądy, jak wszyscy na tym statku, lecz nie dotknęła czoła jak oni, chcąc odpędzić zło. Nie wierzyła w coś takiego jak zły omen, wiedziała jednak, że ludzie morza są z natury zabobonni.\n– Tak, na lepsze – powiedziała – o ile ten statek jest wart zachodu.\nPrzez lunetę obserwowała kurs czarnego statku handlowego, zmagającego się z wiatrem, po czym złożyła ją i odwróciła się do stojącego obok niej Tobiasa. Był to mężczyzna wysoki, mierzący ponad metr osiemdziesiąt, o ogorzałej twarzy ze spłaszczonym, wielokrotnie złamanym nosem – pamiątką po licznych pijackich burdach. Spod trójgraniastego kapelusza opadały mu na ramiona długie, skołtunione warkocze, z wplecionymi koralikami i pęczkami piór. Ubrany w spłowiały surdut, stanowił ucieleśnienie wyobrażeń o kapitanie pirackiego statku. Miał też odpowiedni do tego temperament.\nNie przestawał wpatrywać się w kruka złym wzrokiem.\n– Płynie pod brytyjską banderą, ale nie widzę nazwy. – Kate tym razem skierowała swoje słowa do starszego mężczyzny po jej lewej stronie. Sunny Jim, krzepki, o spalonej na mahoń skórze, miał na łysej głowie wypłowiałą bandankę. Kiedyś musiała być czerwona, ale teraz przy jego opalonej twarzy i karku wydawała się bladoróżowa. – Może ty coś widzisz? – Podała mu lunetę, marszcząc brwi, gdyż znała nazwy wszystkich brytyjskich statków, jakie kiedykolwiek atakowała.\nSunny Jim zasępił się bardziej niż zazwyczaj i dla zachowania pozorów podał lunetę Tobiasowi.\n– Czy nazwa ma jakieś znaczenie? – zapytał Tobias.\n– Pewnie nie – odparła Kate, choć zaniepokoiło ją to bardziej niż czarne ptaszysko na czubku masztu.\nNa widok statku Tobias uśmiechnął się szeroko, demonstrując braki w uzębieniu. Jego złoty kolczyk zalśnił w słońcu, a złociste refleksy zatańczyły na wytatuowanym karku oraz szyi.\n– Ładny – syknął.\n– Niewątpliwie maruder z handlowego konwoju, który płynął tędy o świcie – powiedziała.\n– Został z tyłu, sam jak palec, bez żadnej ochrony. – Sunny Jim prawie się uśmiechnął. – Ojoj. Nie możemy go tak zostawić, prawda?\n– Nie zostawimy! – zakrzyknął Tobias. – Poderżniemy gardła tym Angolom.\n– Nie zrobimy tego. – Kate wymieniła spojrzenia z Sunny Jimem.\n– Jest pani dla nich zbyt łagodna – burknął Tobias.\n– Łagodna? Ani trochę – zaprzeczyła. – Wszystko im zabierzemy. A przy życiu pozostawimy ich po to, by mogli zaświadczyć wszem wobec, jakie są amerykańskie morza. To wystarczy. To i wstyd, z jakim będą nas wspominać.\n– A jeżeli się nie zgodzę? – rzucił butnym tonem.\n– Znowu? Ostatnio często się ze mną nie zgadzasz. Ale nie czas teraz na takie dyskusje. Porozmawiamy o tym po powrocie do Tallaholm. A na razie jesteś na moim statku, pod moim dowództwem, i będziesz robił, co ci każę.\n– Tak? Kiedy tyle ludzi myśli, że to ja jestem kapitanem „Kojota”? – Przysunął się do niej, próbując ją zastraszyć.\n– Chyba słyszysz, łachudro. – W głosie Sunny Jima zabrzmiała złowieszcza nuta, gdy sięgał po kordelas. – Zapamiętaj sobie, Tobiasie Malhone, że jesteś tu nikim. Na statku mamy tylko jednego kapitana – i nie jesteś nim ty. Jeżeli kapitan mówi, że dosyć już tego, to znaczy, że dosyć. Zrozumiano?\nTobias skinął ponuro głową.\n– Wedle życzenia, kapitanie – powiedział, akcentując pogardliwie ostatnie słowo.\nSpojrzała mu twardo w oczy.\n– Naprawdę chcesz mi dziś sprawiać kłopoty, Tobias?\nTobias patrzył na nią przez długą sekundę, po czym prychnął:\n– Nie. Dzisiaj nie.\nRozumiała, co miał na myśli. Jednak wkrótce problem przestanie istnieć, o czym Tobias nie mógł wiedzieć.\n– Wobec tego do dzieła. Ich kadłub jest głęboko zanurzony pod wodą.\n– Wiozą ciężki ładunek – stwierdził Sunny Jim.\n– To jest to, co lubimy. – Kate przeniosła wzrok na Tobiasa. – Spróbujmy ulżyć im choć trochę, żeby mogli łatwiej dogonić resztę.\n– Tak jest, kapitanie – powiedział cicho Tobias, tym razem bez cienia cynizmu. Uśmiechnął się pod nosem, po czym głośno zwrócił się do mężczyzn. – Do roboty, chłopcy! Bierzemy się do tego nadzianego Anglika.\nWokół rozległy się okrzyki aprobaty, a potem mała, lojalna załoga rzuciła się do lin. Kate obserwowała akcję ze swojego miejsca pod daszkiem, a Tobias stał z przodu, wydając polecenia. Czarne żagle załopotały na wietrze i szkuner przyspieszył.\n– Flaga na maszt! – rozkazała Kate i uśmiechnęła się, gdy „Kojot” pomknął ku swej ofierze.\nKit Northcote lub kapitan North, bo tak go teraz nazywano, złożył lunetę i schował ją do kieszeni spłowiałego skórzanego surduta, który należał niegdyś do prawdziwego pirata.\n– Zbliżają się – rzucił ze wzrokiem wbitym w statek w oddali.\n– Czy to La Voile? – zapytał wielebny doktor Gabriel Gunner, jego przyjaciel.\n– Ma brązowy kadłub z czarnym paskiem i amerykańską flagę… a także flagę La Voile’a.\n– Przedstawiającą czaszkę z wygiętą szablą, ociekającą krwią, zamiast uśmiechniętych ust. La Voile ma artystyczny gust. Trzeba mu oddać sprawiedliwość.\n– Ode mnie dostanie coś więcej, kiedy tu przypłynie.\nGunner roześmiał się.\n– Kapitana czeka w pełni zasłużona niespodzianka. Brytyjski handel już dość ucierpiał na jego działalności. Czy sądzi, że w nieskończoność będzie mu to uchodziło płazem?\n– Myślę, że dokładnie tak to widzi.\n– Mówi się, że to przez La Voile’a pływa teraz o jedną piątą brytyjskich statków mniej. Jak to w ogóle możliwe? – zapytał Gunner. Był wysoki i zaskakująco szczupły jak na człowieka, który spędził wiele lat na morzu. Twarz miał obsypaną piegami, oczy jasnoniebieskie, o szczerym spojrzeniu, a jego smukłe palce z równą precyzją posługiwały się modlitewnikiem, co skalpelem czy lunetą.\n– La Voile uderza szybko i celnie. Zabiera to, co chce, z ładunku, pozostawiając statek i załogę nietkniętą, co jest pewną nowinką w świecie piratów. La Voile jest też bystry. Atakuje jedynie łatwe cele, pozostawiając innym wielkie, dobrze strzeżone jednostki. Wynajduje maruderów, pozostających w tyle za każdym konwojem. I oczywiście wystarczająco sprytny, by nie dać się pojmać, mimo usilnych starań Królewskiej Marynarki.\n– No to mamy szczęście – stwierdził Gunner.\n– O tak, wielkie szczęście – zgodził się Kit i pomyślał o astronomicznych sumach, jakie mieli zainkasować za tę akcję.\nStatek La Voile’a, „Kojot”, przestał tymczasem być plamką na horyzoncie.\n– Rzeczywiście jest szybki – powiedział Gunner.\n– Prawie tak szybki jak my – przyznał Kit.\nGunner uśmiechnął się.\n– No to jak? Zabijemy go czy weźmiemy żywcem?\n– Bierzemy żywcem – odparł Kit. – Nagroda będzie wyższa. Chcą go sami powiesić, dla przykładu. Masz się obchodzić łagodnie z tym amerykańskim piratem, wielebny ojcze Gunner.\n– Skoro pan nalega, kapitanie North.\nMężczyźni wymienili ironiczne uśmiechy.\nZałoga biegała tymczasem po pokładzie, pozorując paniczną próbę ucieczki. Wyglądało to tak, jakby usiłowali postawić żagle. Brytyjska flaga łopotała na maszcie w promieniach karaibskiego słońca.\n– Wszystko gotowe? – zapytał Kit.\n– Tak, zgodnie z twoją instrukcją.\nKit wyjął z kieszeni lunetę i raz jeszcze popatrzył na zbliżający się statek o czarnych żaglach.\n– To ciekawe – mruknął, nastawiając ostrość na trzy postacie przy sterze, pod czarną płachtą. – Wygląda to, jakby się kłócili o kobietę.\n– O kobietę? – Gunner skrzywił się z niedowierzaniem.\n– Co więcej, wyglądającą przyzwoicie.\n– Nie jest ani związana, ani zakneblowana.\n– Czyli została porwana – orzekł Gunner.\n– To bardziej prawdopodobne. – Kit dostrzegł, jak wyższy mężczyzna wychyla się groźnie ku kobiecie, po czym obaj piraci sięgają po szable.\n– Czy La Voile to jeden z nich?\n– Tak myślę. Sam zobacz. – Kit podał Gunnerowi lunetę.\n– O ile mniej nam zapłacą za martwego?\n– Znacznie mniej.\n– Przekonałeś mnie, choć nie mogę zaprzeczyć, że wolałbym osobiście umoczyć szablę w jego krwi.\nObaj mężczyźni stali obok siebie na pokładzie „Kruka”, czekając, aż La Voile wpadnie w pułapkę.\nNa widok kapitana brytyjskiego statku Kate przebiegł dziwny dreszcz. Coś w twardym spojrzeniu jego ciemnych oczu przypominało jej irytujący wzrok kruka, który jeszcze przed chwilą siedział na szczycie masztu. Uczucie niepokoju osaczyło ją niby zła aura. Przecież to tylko atak, jak każdy inny, powiedziała sobie, szukając wzrokiem dział, choć już wcześniej widziała przez lunetę, że ich nie ma.\n– Ani jednej armatki – odezwał się Tobias, jakby czytał w jej myślach. – Żadnych prób oporu. Poddadzą się, ta banda angielskich tchórzy. A ja myślałem, że choć raz stoczą z nami porządną bitwę! – Zdegustowany, splunął na pokład.\n– A co mieliby zrobić, gdy wycelowaliśmy w nich działa? Nie bądź głupi, Tobias. Bądźmy im wdzięczni, bo ich rozsądek ułatwia nam zadanie.\nArmatki „Kojota” o długich lufach zawsze robiły wrażenie na brytyjskich szkunerach. Dzięki temu „Kojot” mógł podpłynąć bliżej i sczepić się z zaatakowaną jednostką przed przerzuceniem drewnianych pomostów. Ten bezimienny statek nie był żadnym wyjątkiem.\nKate patrzyła, jak jej ludzie schodzą po drabinach, by zniknąć w ładowni statku. Jedyne, co mieli zrobić, to wybrać sobie łupy i przenieść je na pokład. Zawsze tak robili. To równie łatwe, jak odebrać dziecku cukierka. Mimo to Kate znów ogarnął ten zaskakujący niepokój.\nZlustrowała wzrokiem pokład szkunera, nie znajdując niczego niezwykłego, po czym znów spojrzała na kapitana. Coś w jego wyglądzie nie dawało jej spokoju, choć nie potrafiła określić co. Przyjrzała mu się uważniej. Szczupłej budowy, miał wyrobione mięśnie jak ktoś, kto całe lata przepracował fizycznie. Poznała to po sposobie, w jaki spłowiały surdut leżał na jego szerokich ramionach.\nWłosy miał ciemne, a jego opalenizna przybrała złotawy odcień, typowy dla kogoś, kto spędzał wiele czasu na morzu. Koszula i krawat pod surdutem były czarne jak u pirata. Skórzane spodnie ciasno opinały muskularne nogi, a buty, niegdyś brązowe, spłowiały pod wpływem słońca i soli, przybierając nieokreślony kolor.\nMężczyzna był już rozbrojony, a ostrze szabli młodego Johna Rishleya zastygło o włos od jego piersi, na wypadek gdyby ktoś spośród załogi szkunera zdecydował się stawić opór. John okazał się cennym nabytkiem dla załogi „Kojota”, a jednak Kate wolałaby, aby do zatrzymania samego kapitana Tobias wybrał kogoś z większym doświadczeniem.\nZnów spojrzała kapitanowi w oczy – i znowu dreszcz przebiegł jej po plecach. Nie wyglądał na kogoś, kto boi się o swoje życie. Nie dostrzegała w nim cienia strachu. Jego zrelaksowana poza wydawała się nazbyt swobodna, a spokój wręcz nienaturalny. Natomiast jego zimne, nieugięte spojrzenie zwiastowało realne niebezpieczeństwo.\n– Coś jest nie tak – zwróciła się do Tobiasa. – Zabierz stamtąd naszych ludzi.\n– Co…? Do diabła, kobieto, wszystko jest, jak należy. – Tobias spojrzał na nią, jakby postradała zmysły.\n– Rób, co mówię – nalegała.\nPrzeszył ją wściekłym spojrzeniem, by z jawną niechęcią wydać na końcu rozkaz. Niestety – za późno. Wszystko zmieniło się w ciągu sekundy. Na pokładzie szkunera rozpętało się piekło. Brytyjczycy wyciągnęli broń. Walczyli szybko i nieustępliwie, z wprawą przewyższającą umiejętności załogi „Kojota”. Ledwie się zaczęło, a już było po wszystkim. Poszło im tak łatwo, że w ciągu minuty jej ludzie znajdujący się na pokładzie szkunera jak jeden mąż leżeli na deskach, twarzą w dół – oprócz Johna Rishleya, który stał się nagle żywą tarczą. Miał odgiętą do tyłu głowę, a ciemnooki kapitan z odzyskaną szablą w ręku trzymał mu ostrze na gardle.\n– Dobry Boże! – Na ten widok krew zastygła Kate w żyłach.\nNaraz reszta Brytyjczyków wyłoniła się z dolnego pokładu i ładowni szkunera, prowadząc tych, którzy zeszli na dół, by zgarnąć łupy – związanych i zakneblowanych.\nKate nigdy dotąd nie znalazła się w podobnym położeniu i niestety nic już nie mogła zrobić, by pomóc swojej załodze. Tymczasem kapitan brytyjskiego okrętu przeszedł przez ten sam pomost, po którym niczego nie podejrzewająca załoga „Kojota” wtargnęła na pokład jego statku. Za nim kroczył wysoki, chudy blondyn w sutannie z koloratką, a przed nim John Rishley.\n– Od kiedy to do swoich pirackich ekscesów dodałeś także uprowadzanie kobiet, La Voile? – zwrócił się kapitan do Tobiasa. Mówił jak człowiek wykształcony, głosem cichym i wyzutym z emocji.\nA więc oni myślą, że zostałam porwana? – Kate otworzyła usta, aby powiedzieć mu prawdę, ale Tobias ją uprzedził.\n– Kim ty jesteś, do cholery, żeby mnie przepytywać? – warknął, odgrywając rolę kapitana, za którego się coraz częściej uważał.\nW tym samym momencie kruk sfrunął ze swego stanowiska na maszcie i wylądował na ramieniu brytyjskiego kapitana. Mężczyzna nawet okiem nie mrugnął, a ptak rozsiadł się zadowolony, jakby to było jego miejsce. W blasku słońca czarne pióra mieniły się na niebiesko.\nKate zamarło serce. Od razu powinna była się domyślić, kim jest ten człowiek.\n– North – wykrztusiła. Wiedziała, co to oznacza dla niej i jej załogi. Stał przed nimi bezwzględny łowca piratów.\n– Boże, zmiłuj się nad nami – wyszeptał Sunny Jim.\nKate usłyszała pomruk swoich ludzi, zobaczyła strach w ich oczach; ktoś zaczął się głośno modlić.\nCiemne oczy kapitana znów spoczęły na niej z uwagą. Duma nie pozwalała jej odwrócić wzroku.\n– Do pani usług, madame. – Skłonił się lekko, po czym zwrócił się do Tobiasa. – Uwolnij tę kobietę.\n– Możesz ją sobie wziąć… o ile opuścisz mój statek.\n– Oczywiście, że opuszczę twój statek. – North uśmiechnął się w złowieszczy sposób. – To ty jesteś La Voile?\n– Tak, La Voile to ja.\n– To dobrze – powiedział North – bo nie chciałbym zabrać niewłaściwego człowieka.\nNorth mocniej przycisnął ostrze do szyi Rishleya.\n– Mam mu poderżnąć gardło na twoich oczach? A może jednak poddasz się, żeby go oszczędzić?\nKate zagryzła wargi, aby stłumić okrzyk. Serce biło jej jak szalone. Sięgnęła pod ukryty pod spódnicą sztylet, ale Sunny Jim chwycił jej dłoń.\n– Nie rób tego! – wyszeptał wzburzony. – Niech myśli, że zostałaś porwana. Stawka jest zbyt wysoka, Katie.\n– A podcinaj sobie. Droga wolna! – Tobias zarechotał, wyraźnie podniecony. Spojrzał na lśniącą klingę, w której odbijało się słońce, po czym nagle wywinął młynka szablą i rzucił się na Northa, wrzeszcząc: – Nie poddam się, ty angielski psie!\n– Nie! – krzyknęła Kate, świadoma, że za jego szaleńczą szarżę Rishley zapłaci życiem.\nReszta potoczyła się bardzo szybko. John Rishley został pchnięty w ręce innego Anglika, a North zbił uderzenie i jednym pchnięciem przebił na wylot Tobiasa, który osunął się na pokład. Kate widziała powiększającą się ciemną plamę na jego piersi i rosnącą kałużę krwi na wyszorowanym pokładzie.\nZapadła cisza. Wszyscy zamarli bez ruchu. Kate patrzyła na Tobiasa. W jego otwartych, martwych oczach malowało się osłupienie.\nKsiądz, prawdopodobnie zastępca Northa, przykucnął przy nim i przytknął mu palce do szyi.\n– Niestety, trup – powiedział cicho. Zamknął mu oczy i odmówiwszy modlitwę, wstał.\n– Szkoda, ale i tak go zabieramy. – North dał znak głową.\nCzterech brytyjskich marynarzy chwyciło zwłoki Tobiasa i przeniosło je na pokład szkunera.\nWzrok Northa spoczął na ręce Sunny Jima, wciąż ściskającej przegub Kate.\n– Uwolnijcie ją. Dalej popłynie z nami.\n– A jak nie, to co? – zapytał Sunny Jim.\n– Wybijemy was wszystkich, co do jednego.\nNikt w to nie wątpił. Każdy, kto żeglował po tych oceanach, słyszał o słynnym Łowcy Piratów.


2017 Czerwiec | Tylko ciekawe treśc i newsy dla Ciebie\nRozpaleni cykliści świetnie zdają sobie sprawę z tego, że bardzo znaczący jest wyśmienity sprzęt w trasie. Rower jest pojazdem, który łatwo wolno uszkodzić i nawet największe cudo techniki rowerowej może ekspresowo popsuć się i uczynić, że podróż rowerowa będzie prawdziwą męką, a\nMarzy Ci się ślub w plenerze, jakkolwiek polski klimat jest tak chimeryczny, że trudno przewidzieć lub przypadkowo w lipcu nad zaślubinami nie zbiorą się ciemne chmury? Jest jednak sposób na to, aby żadna pogoda nie zepsuła Twojego wymarzonego dnia. Nie czekaj oraz\nDekoracje hand made przeżywają aktualnie swój renesans. Są entuzjastycznie wybierane przez projektantów mieszkalnych wnętrz, jak oraz wszystkie osoby, które pragną, by ich mieszkanie było klimatyczne i niepowtarzalne. Narzuty hand made czy poduszki ręcznie robione powodują, że pomieszczenie nabiera nadzwyczajnego charakteru. Należałoby zastanowić\nZabiegi medycyny estetycznej to dziś niezmiernie powszechne działania, jakim poddają się osoby również starsze, jak i młodsze. W szeregu przypadków do gabinetu medycyny estetycznej idzie się jak do dentysty, jednakowoż jest to zdecydowanie kiepskie podejście, bowiem każda, nawet najmniejsza, ingerencja w ciele\nPosted in zdrowie by admin On Czerwiec 14, 2017\nDziś najlepiej rozwijającą się gałęzią medycyny jest stomatologia. Nie mamy już problemów, żeby zachować na długo piękny uśmiech. Pojawia się artykuły stomatologiczne oferujących produkty stomatologiczne, w których możemy zaopatrzyć się w nowoczesne produkty ułatwiające dbanie o zęby, na rynku powstaje bardzo wiele\nDzisiejsza medycyna estetyczna nie jest dzisiaj zdobyczą z której korzystają wyłącznie najbogatsi. W czasach, kiedy coraz to więcej osób niezmiernie troszczy się o swój wygląd i chce zatrzymać czas, zabiegi estetyczne nikogo już dziś nie zadziwiają. Wybitnie istotne jednak jest, by z\nPosted in zdrowie by admin On Czerwiec 7, 2017\nStomatologia jest jedną z najlepiej rozwijających się gałęzi medycyny. Nie mamy już problemów, żeby zachować na długo piękny uśmiech. Pojawia się bardzo wiele sklepów oferujących koferdam,masa alginatowa Kromopan 450g ,masa alginatowa Kromopan 450g , w których możemy zaopatrzyć się w nowoczesne produkty


Rozpoczęła się przedsprzedaż nowego skutera japońskiego producenta. Suzuki Adress jest dostępne w przedsprzedaży za cenę siedmiu tysięcy dziewięciuset złotych. Skuter ten jest zaprojektowany specjalnie do poruszania się w mieście. Dlatego też mogą z niego korzystać zarówno osoby posiadające doświadczenie w poruszaniu się jednośladami, jak i ci, którzy swoją przygodę z tego typu pojazdami dopiero zaczynają.\nSkuter oferowany przez japońskiego producenta posiada silnik o mocy 9,1 koni mechanicznych. Dodatkowo silnik ten charakteryzuje niskie tarcie wewnętrzne, co z kolei przekłada się na niskie zużycie paliwa. Pozwala to też osiągać skuterowi całkiem dobre wyniki. Zbiornik paliwa, jaki jest na wyposażeniu tego modelu posiada pojemność pięciu i dwóch dziesiątych litra. Pozwala to na przejechanie troszkę ponad dwustu pięćdziesięciu kilometrów, ponieważ spalanie tego skutera utrzymuje się na poziomie 2,04 litra. W skuterze dostępna jest również przestrzeń bagażowa. Jej pojemność to 20,6 litra. Źródło: http://daimlerchrysler.pl/


Mauritius, Trou auch Biches - porady, zwiedzanie i opis wakacji użytkownika krakowianka\nMauritius, Trou auch Biches - porady, zwiedzanie i opis wakacji użytkownika krakowianka.\nTo była najwspanialsza podróż jaką do tej pory odbyłam. Długo zastanawialiśmy się miedzy Dominikaną a Mauritiusem. Po buszowaniu w intrenecie i po przeczytaniu przewodników padło zdanie: jedziemy na Mauritius. Nikt z naszych znajomych jeszcze nie był w tamtych stronach, i to dodało nam werwy żeby jechać i jako pierwsi pochwalić się podróżą. Ciekawość też miała swoją stronę, bo znalazłam zdanie w intrenecie: Mauritius - to zaczarowana wyspa.\nPodróż rozpoczęła się 3 maja wieczorem. O godzinie 20:45 wystartowaliśmy liniami Air France z Paryża na Mauritius. Siedząc już w samolocie dalej do mnie nie dochodziło, że lecę tak daleko i do mało znanego zakątka na kuli ziemskiej. Przeraziła mnie dwunastogodzinna podróż w chmurach i ta odległość.\nLot okazał się bardzo sympatyczny. Ekrany wskazywały nam trasę lotu, nasze fotelowe telewizorki pomogły oglądać film albo posłuchać muzyki, a załoga dbała o nasze żołądki i samopoczucie. Moj sąsiad z samolotu opowiedział mi wszystko o wyspie, naświetlił sytuację polityczną, poradził jak się poruszać, co zwiedzić. Czas szybko leciał. Lot był spokojny bez większych turbulencji.\nDwanaście godzin zleciało na spaniu, oglądaniu filmów i rozmowach. O godzinie 11:45 czasu mauritanskiego lądujemy w deszczu i we mgle. Z nieba leją się strugi deszczu, nic nie widać. Deszcz pada ale jest ciepło. To początek zimy i często występują wiatry monsunowe. Mina nam zrzedła, zamiast słońca deszcz. Pech, tak daleko jechać żeby zobaczyć deszcz!!! Ale przywitała nas wyspa pogodą.\nOdprawa paszportowa długa, ogromna ilość turystów i kolejki. Odprawa celna tak samo długa, bo sprawdzali bardzo dokładnie druki zdrowotne, które wypełniało się w samolocie. Potem jeszcze oczekiwanie na bagaż, który trwał bez końca, przynajmniej tak nam się wydawało. W końcu z walizką kierujemy się do wyjścia. Tam na nas czeka przedstawiciel biura, który wita nas i skierowuje do busa.\nPrzed opuszczeniem budynku udaje się nam jeszcze wymienić pieniądze i wychodzimy z hali przylotów na powierzchnię. Pierwsze co czujemy to gorąc i cieple krople deszczu i wilgoć unoszącą się w powietrzu. Chwila przyzwyczajenia do bycia na ziemi i zaczynamy się rozglądać. Wita nas tropikalna roślinność: palmy, kwiaty przepięknych kolorów, a wszystko żywe, świeże i niesamowicie inne od roślinności europejskiej.\nPo półtorej godzinie jazdy wśród pól trzciny cukrowej, plantacji ananasów i palm dojeżdżamy do naszej miejscowości Trou aux Biches.\nDeszcz na nowo zaczął padać więc niewiele dało się zobaczyć na pierwszy rzut. Hotel Le Palmiste (rodzinny hotel znajdujący się w bocznej uliczce) od razu nam się spodobał. Po dokonaniu formalności na recepcji, boy hotelowy zanosi nam walizki i pokazuje nasze lokum na najbliższe dni. Jesteśmy zaskoczeni, ponieważ zamiast pokoju mamy apartament (duży pokój z łazienką, osobne pomieszczenie na ubrania, kuchnia z całym wyposażeniem i balkon). Lekki szok z tak dużej przestrzeni, który szybko mija. Po zwiedzeniu apartamenciku wychodzimy na balkon z którego rozpościera się widok na teren hotelu: basen z leżakami, palmy z kokosami jeszcze nie dojrzałymi i kwiaty. W tym momencie zdajemy sobie sprawę: WAKACJE SIE ROZPOCZELY. Jesteśmy 9600 km od domu, gdzieś na malej wysepce na Oceanie Indyjskim.\nNastępny dzień rano to krótkie zwiedzanie hotelu i pobyt na plaży. Pierwszy raz widzimy na oczy ocean, który urzeka nas kolorem. Przy brzegu woda jest przezroczysta i błękitna, a im dalej kolor wody przechodzi w turkus i szafir. Woda ciepła, czysta i tak piękna kolorystycznie, że po wejściu na plażę dobrą chwilę siedzieliśmy na piasku patrząc na ocean. Miejscowi naganiacze od razu chcieli nam wcisnąć leżak, ale my woleliśmy poszukać cichego i spokojnego zakątka żeby móc rozłożyć ręcznik na piasku. Znajdujemy takie miejsce, które nam od razu przypada do gustu. Mała plaża z palmami otoczona laguną, na której jest mało ludzi. Miejsce idealne do odpoczynku. Piasek biały i sypki, palmy rozłożyste i dające schronienie przed słońcem.\nPierwszy dzień mija na leniuchowaniu i pluskaniu w wodzie. Woda jest tak słona, że można się położyć i leżeć spokojnie. Nie tonie się. Co za przyjemność patrzeć na te kolory i napawać się tym widokiem. Dla nas to mały raj, w którym będziemy odpoczywać. Te kolory będą nam towarzyszyć podczas całego pobytu. Oprócz plaży zobaczymy cuda stworzone przez naturę, ale to opisze w następnych podróżach.\nHotel LE PALMISTE - Trou aux Biches, tel.265-6815.\nPolecam ten hotel, ma trzy gwiazdki, ale zasługuje na więcej. Jedzenie europejskie bardzo dobre (zawsze kilka dań), obsługa sympatyczna, czysto, codziennie świeże ręczniki na plażę, wszędzie blisko jeśli chodzi o wycieczki fakultatywne. Blisko plaża piaszczysta, ok. 6 minut od hotelu. Przystanek autobusowy 4 min.


Pod względem kapitałów najgorsze już za bankami? - Analizy - parkiet.com\nPublikacja: 06.11.2018 10:59\nOstatnie lata to zaostrzanie wymogów kapitałowych i dywidendowych. Kolejne najprawdopodobniej nie będą już tak wymagające.\nOkres po kryzysie z lat 2008–2009 przyniósł bankom w Europie nowe regulacje i systematyczny wzrost wymogów kapitałowych. Polskie, poza koniecznością implementacji unijnego pakietu CRDIV/CRR, musiały dodatkowo poddać się zaleceniom Komisji Nadzoru Finansowego dotyczącym buforów kapitałowych w związku z hipotekami walutowymi i coraz bardziej wyśrubowanym wymogom dla banków chcących wypłacać dywidendy. To wszystko spowodowało, że banki musiały mieć coraz więcej kapitałów, co w połączeniu z niższymi dochodami (historycznie niskie stopy procentowe, spadek stawki interchange, wejście podatku bankowego) przyczyniło się do spadku wskaźnika rentowności kapitałów własnych (ROE). Wygląda jednak na to, że najgorsze dla banków pod tym względem już prawdopodobnie minęło.\nLuzowania raczej nie będzie\nOd 2009 r. łączne kapitały polskich banków urosły do 2017 r. aż o 91 proc., a kredyty o 68 proc. Mimo tak dużego wzrostu bilansu zysk netto sektora w 2017 r. był prawie taki sam jak 2008 r. Większy bilans i mizerny wzrost zysku netto spowodował spadek rentowności: ROE sektora z niskich dwucyfrowych poziomów spadło do 7,6 proc. w 2017 r. W tym roku, jeśli zysk netto sięgnie zgodnie z prognozami ok. 16 mld zł, ROE sektora urośnie do nieco ponad 8 proc.\nJednak wskaźnik ROE banków może poprawiać się, nawet jeśli ich zyski byłyby stabilne (a raczej będą rosły dzięki lekkiej poprawie marż i optymalizacji kosztów działania), bo presja na wzrost kapitałów nie będzie już tak duża. Jeszcze tylko z początkiem przyszłego roku zwiększy się do 2,5 pkt proc., czyli do docelowego poziomu, bufor zabezpieczający z 1,875 pkt proc. obecnie, co dla zdecydowanej większości polskich banków nie będzie żadnym wyzwaniem (sektor będzie musiał wygospodarować niecałe 7 mld zł dodatkowego kapitału z tego powodu, co jest niewielką kwotą, biorąc pod uwagę 205 mld zł funduszy własnych sektora). Nie zanosi się na podniesienie wprowadzonego z początkiem tego roku bufora ryzyka systemowego (wynosi 3 pkt proc., podniesienie ponad ten próg wymaga notyfikacji do EBA), który służy zapobieganiu i ograniczaniu długoterminowego niecyklicznego ryzyka systemowego mogącego spowodować negatywne konsekwencje dla systemu finansowego i gospodarki. Podobnie jest z buforem antycyklicznym, mającym na celu złagodzenie cyklicznych wahań akcji kredytowej. Obecnie jest zerowy i Komitet Stabilności Finansowej zdecydował niedawno o utrzymaniu tego poziomu, bo tempo wzrostu kredytów jest umiarkowane, a wskaźnik kredytów do PKB w Polsce to tylko 81 proc. i jest nawet niższy niż w ostatnich trzech latach (sięgał ponad 86 proc.). Maleć powinny również, na co wskazują październikowe decyzje KNF, bufory na hipoteki walutowe, bo systematycznie zmniejsza się wartość i udział tych kredytów w bilansach banków, a ich spłacalność pozostaje bardzo dobra. Jest też małe prawdopodobieństwo, aby w górę poszły istotnie bufory dla banków uznanych za inne instytucje o znaczeniu systemowym (OSII), niedawno były rewidowane. Stabilne pozostaną dwa główne wymogi wynikające z europejskich dyrektyw, zgodnie z którymi banki muszą utrzymywać wskaźniki wypłacalności kapitału Tier1 i TCR na poziomach odpowiednio 6 proc. i 8 proc.\n– Zobaczymy, czy podniesienie z początkiem nowego roku bufora zabezpieczającego będzie ostatnim wzrostem wymogów kapitałowych, bo wystarczy kolejny kryzys i znów dla „poprawy bezpieczeństwa" będą podnoszone. Ale faktycznie wydaje się, że reżim regulacyjny zmniejszy się w kolejnych latach w tej akurat kwestii. Pytaniem otwartym jest, czy nie pojawi się presja w innych obszarach, może niedotyczących bezpośrednio kapitałów, ale wpływających na zdolność do generowania zysków (regulacje typu MIFID, kontrola marż na funduszach inwestycyjnych, czy zmniejszenie interchange w poprzednich latach). Trudno też sobie wyobrazić, że instytucje zajmujące się ryzykiem systemu bankowego w skali europejskiej stwierdzą nagle, że wszystko jest już superbezpieczne i nie znajdą nowego obszaru, który można usprawnić, a w efekcie poprawić bezpieczeństwo systemu. Na to bym nie liczył – mówi Marcin Materna, dyrektor działu analiz Millennium DM.\nPewną niewiadomą stanowią też regulacje mogące wpływać na aktywa ważone ryzykiem, a w konsekwencji na wymóg kapitałowy banków, dotyczący np. wag ryzyka przypisywanych danym rodzajom kredytów, o czym rok temu przekonały się banki, mające hipoteki walutowe (podniesiono wagę ryzyka do 150 proc. ze 100 proc. na tego rodzaju kredyty, to już maksymalny poziom dopuszczany przez przepisy unijne). Z drugiej strony banki starają się optymalizować kapitały, wprowadzając modele wewnętrznych ratingów, które przynoszą im korzyść w postaci niższego niż w standardowej metodzie wymogu kapitałowego, a więc niższych wymaganych współczynników kapitału. Teoretycznie powinno się to także przekładać na niższe koszty ryzyka w przyszłości. W ubiegłym roku o pracach w tym kierunku poinformowali PKO BP i Pekao. Takie metody mają już mBank, Millennium i ING Bank Śląski (w nieco mniejszym stopniu). Choć i w tym zakresie jest pewne ryzyko, bo w Europie toczy się dyskusja na temat nałożenia na banki stosujące metodę wewnętrznych ratingów tzw. floora, czyli regulacyjnego ograniczenia wielkości ulgi kapitałowej płynącej ze stosowania tej metody.\nWięcej trafiać będzie do akcjonariuszy?\n– Wymogi kapitałowe należy rozpatrywać w połączeniu z wymogami dywidendowymi. Polskie banki w zdecydowanej większości spełniają obowiązkowe poziomy narzucane przez KNF i istotne dla nich jest, czy nadwyżkę kapitału mogą spożytkować na wypłatę dywidendy akcjonariuszom, w ten sposób zmniejszając swoje kapitały i poprawiając ROE. Przez parę ostatnich lat bankom rosły wymogi dywidendowe, ale w zeszłym roku po raz pierwszy od dawna zostały lekko złagodzone, co odczuły szczególnie te frankowe, z których niektóre pierwszy raz od 2014 r. wypłaciły dywidendy – mówi Andrzej Powierża, analityk DM Citi Handlowego. W marcu tego roku KNF wreszcie przedstawiła bankom średnioterminową politykę dywidendową. Zatem już na początku roku banki wiedziały, jakie będą główne wytyczne w tym zakresie. Wiosną otrzymają jeszcze indywidualne zalecenia od KNF, która będzie mieć ostatnie słowo w sprawie dywidend.\n– Rzeczywiście może być tak, że wymogi kapitałowe i dywidendowe nie będą już rosły, co wpisywałoby się w globalne trendy, ale trudno prognozować działania KNF. Ważne będzie na przykład, które wskaźniki wypłacalności banków nadzór będzie brał pod uwagę – te uwzględniające pełne wdrożenie IFRS9 czy na razie tylko te z uwzględnieniem okresu przejściowego (co byłoby korzystniejsze dla banków) – dodaje Powierża. Zwraca też uwagę, że banki nadal będą emitować obligacje podporządkowane (już ostatnie lata obfitowały w emisje tego typu), bo skłania je do tego struktura wymogów wypłacalności (wymagany minimalny łączny współczynnik TCR, uwzględniający fundusze uzupełniające, czyli dług podporządkowany, jest o 2 pkt proc. wyższy niż Tier1, podobnie jak w przypadku warunków wypłaty dywidendy).\nWyzwaniem dla banków, choć nie bezpośrednio kapitałowym, a dotyczącym zarządzania bilansem, będą wymogi MREL (minimalne fundusze własne i zobowiązania podlegające konwersji lub umorzeniu) oraz NSFR (wskaźnik określający udział stabilnego i długoterminowego finansowania). Ten pierwszy, skutkujący koniecznością emisji obligacji, wejdzie w życie w 2023 r., a drugi, mający zwiększyć udział długoterminowego finansowania (co dla polskich banków bazujących na krótkich depozytach będzie wyzwaniem), od 2020 r.\nWyzwaniem dla banków może być MREL (minimum requirement for own funds and eligible liabilities), czyli nowy wymóg dotyczący funduszy własnych i zobowiązań podlegających umorzeniu lub konwersji w razie problemów finansowych banków. Mają na jego spełnienie jeszcze trochę czasu, bo będzie obowiązywał od 2023 r. Ale będą musiały zacząć uzupełniać fundusze i zobowiązania wcześniej, by nie znaleźć się w sytuacji, gdy wszystkie banki ruszą na rynek, który może być zbyt płytki – a przed tym ostrzega Narodowy Bank Polski.Na razie do instrumentów spełniających wymogi MREL zaliczane są tylko fundusze własne i obligacje podporządkowane, ale szykowany jest też nowy, tzw. non-preferred senior debt. To dług nieuprzywilejowany, który będzie plasował się między zwykłymi obligacjami senioralnymi (dla banków tanimi) a podporządkowanymi (droższymi). NBP zwraca uwagę, że ze względu na skalę zapotrzebowania na kapitał lub obligacje spełnienie tego wymogu będzie wyzwaniem. Banki w Polsce w niewielkim stopniu finansują się długiem i będą musiały znaleźć nabywców na nowe papiery. Przełoży się to na wzrost średnich kosztów finansowania w porównaniu z obecnym modelem opartym na depozytach. Zdaniem NBP wyzwaniem jest słaby rozwój naszego rynku długu i ograniczony popyt krajowych inwestorów na długoterminowy dług nieskarbowy. Z kolei emisje za granicą utrudniają niesprzyjające rozwiązania podatkowe (podatek u źródła). Cały sektor bankowy może musieć wyemitować instrumenty MREL warte około 70 mld zł. MR\nNiepewne perspektywy banków\nBanki poprawiają wyniki, ale obraz nie jest bez skazy