W świecie wyobraźni wszystko staje się piękniejsze: Szyfr\nPamiętacie, że blog nazywa się "tworczosc-merr", a nie "oszukując-samą-siebie", prawda?\nNie miałam czasu dokończyć rozdziału czternastego OSS, ale... Moja polonistka zadała nam pracę domową - opowiadanie kryminalne, które rozgrywa się w szkole. Nie jest to moja ulubiona forma (na kryminałach znam się tyle, co kot napłakał), ale mimo to zarobiłam dzięki temu piątkę. Uznałam więc, że mogę się tą historią z wami podzielić :)\nZapraszam na SZYFR.\nW sobotę po południu dyrektorka Gimnazjum Dwujęzycznego usiadła przy biurku i otworzyła komputer, żeby sprawdzić stronę szkoły. Wiadomość tekstowa, którą otrzymała od nieznanego numeru, okazała się prawdziwa. W aktualnościach pojawiło się nowe ogłoszenie.\nAnnę Lechowicz przeszył dreszcz. Komunikat mógłby wydawać się nic nieznaczącą kombinacją liter i cyfr dla postronnego odbiorcy, jednak ona wiedziała, że za wiadomością kryje się coś więcej. W jej oczach groźba stała się prawdą.\nDyrektor Lechowicz spędziła przed komputerem jeszcze godzinę, wpatrując się w szyfr. Niebo za oknem powoli przybierało coraz ciemniejszą barwę, a ona modliła się w duchu, by wszystko okazało się nieporozumieniem.\nPoniedziałkowe poranki to trudny czas dla każdego. Uczniowie narzekają, ponieważ muszą iść do szkoły, dorośli — bo do pracy, reszta — bo inni mają skwaszoną minę. Wszystkim daje się we znaki przejście z jednego tygodnia do drugiego.\nPo leniwych sobotnich i niedzielnych porankach poniedziałkowa pobudka to katorga. Oczy się jeszcze kleją, umysł śpi, a kończyny odmawiają posłuszeństwa. Nikt nie jest zdziwiony, widząc kogoś, kto prawie przysypia w tramwaju, a potem snuje się ulicami miasta, nie zwracając uwagi na to, co się wokół niego dzieje.\nUlica Lipowa była tego poniedziałku bardzo spokojna. Wiał lekki wietrzyk, który poruszał poły płaszczy oraz bawił się końcówkami szalików. Mimo wczesnej pory słońce mocno świeciło i rozgrzewało przechodniów. Ptaki śpiewały swoje trelowe serenady, siedząc na gałęziach drzew. Nawet hałasujące samochody nie były w stanie zniszczyć atmosfery sielanki.\nGdyby przechodzień spojrzał na kamienicę pod numerem szesnastym, zobaczyłby biały dym wydobywający się z jednego z okien. Gdyby nie miał słuchawek na uszach, usłyszałby krzyki. Gdyby te odgłosy go zaniepokoiły, zapewne wszedłby do środka i pobiegł w stronę ich źródła. Zobaczyłby wtedy ulatującą przez okno mgłę, która odsłaniała przerażającą scenerię. Potem zignorowałby trzymających się za ręce uczniów, a zająłby się reanimowaniem leżącej w bezruchu na podłodze postaci.\nAle przechodzień chciał jak najszybciej zdążyć do pracy. Przeszedł obok szkoły, nieświadomy rozgrywającej się w środku tragedii.\nAla się nie ruszała. Z jej twarzy odpłynęły wszystkie kolory. Skóra była blada, spocona. Zimna.\n— Otwórzcie szeroko okna!\nKlasa pozostała głucha na prośby nauczycielki. Uczniowie stali nad nieprzytomną Alicją, nadal trzymając się za ręce. Ktoś rzucił się na podłogę i przyłożył ucho do ust dziewczyny, sprawdzając, czy oddycha.\n— Dzisiaj zrobimy eksperyment. Pokażę wam, w jakich proporcjach należy zmieszać składniki, aby za pomocą prostej reakcji chemicznej otrzymać mleczną mgłę. Uchylimy okna, żeby nasza mgła mogła powoli przez nie ulatywać.\nPierwsza ocknęła się Ewa. Puściła trzymającego ją za rękę Dominika, po czym podeszła do okna i otworzyła oba jego skrzydła na oścież. Wiatr porwał kłęby mgły, unosząc ją ku jasnemu niebu.\n— Nic. — Panika w oczach Mateusza wystarczyła, by część osób zaczęła krzyczeć.\n— Przez kilkanaście sekund dym będzie tak gęsty, że nie będziecie absolutnie nic widzieć. Możecie chwycić się za ręce, jeśli się boicie. Potem zapiszemy w zeszycie notatkę i omówimy cały proces.\nProfesor Antczak bez słowa przystąpiła do resuscytacji. Mateusz wybiegł z klasy, krzycząc tylko jedno słowo: pomocy! Ewa wyciągnęła swoją komórkę i zadzwoniła na pogotowie. Reszta klasy stała, sparaliżowana ze strachu; przyglądała się tylko całemu zajściu, tłumiąc cisnące się do oczu łzy i starając się maskować drżenie rąk.\nDo sali chemicznej wbiegali nauczyciele, a na zewnątrz gromadzili się uczniowie. Profesor Antczak wykonała dwa oddechy, wdmuchując powietrze do płuc Alicji, a następnie ponownie zaczęła uciskać jej klatkę piersiową.\nSzepty narastały, gdy wśród uczniów nasilały się dyskusje. Przerażona młodzież domagała się wyjaśnień. Nikt jednak nie znał odpowiedzi.\nKiedy salę wypełnił dym, klasa D2 zrozumiała, co oznacza powiedzenie "być ślepym jak kret". Jedyną oznaką kontaktu ze światem były trzymane dłonie kolegów i koleżanek. Ewa podała rękę Dominikowi, ten — Mateuszowi, a Mateusz Natalii. Dziewczyna zacisnęła palce na ręce Emilki, która trzymała kończącą łańcuch Alę. Nie minęły trzy sekundy, a Emilka poczuła, że jej przyjaciółka upada. Gdy mgła się przerzedziła, wszyscy mogli zobaczyć nieruchomą Alicję... Jej bladą i zimną skórę.\n— Pogotowie już jedzie — oznajmiła Ewa profesor Antczak, kucając przy niej. — Czy Ala oddycha? — dodała szeptem w taki sposób, żeby nikt oprócz nauczycielki jej nie usłyszał.\nJoanna Antczak lekko pokręciła głową.\nPięć minut później pogotowie było już na miejscu. Biegnąc z noszami po głównych schodach, ratownicy dotarli do pracowni chemicznej w szybkim tempie. Wzięli Alicję na nosze. Razem z nimi poszły profesor Antczak i Emilka, która opowiadała historię ze swojego punktu widzenia. Uczniowie rozstępowali się przed ratownikami niczym Morze Czerwone przed Mojżeszem.\nPowietrze w szkole przesycone było strachem. Wszystkie śmiechy zamarły. Ciszę przerywało tylko skrzypienie butów o drewnianą podłogę.\nTRAGEDIA W GIMNAZJUM\nW poniedziałek około 10:00 pogotowie ratunkowe otrzymało wezwanie do Alicji Wojtkowskiej, uczennicy klasy D2 Gimnazjum Dwujęzycznego w Warszawie. Lekarze przewieźli nieprzytomną dziewczynę do najbliższego szpitala, gdzie mimo szybkiego działania lekarzy zmarła. Przyczyna zgonu do tej pory jest nieznana. Ofiara nie ma żadnych urazów zewnętrznych z wyjątkiem siniaka na lewym ramieniu, który prawdopodobnie powstał w wyniku upadku. Policja przesłuchuje świadków. Obecnie nie są znani żadni wrogowie piętnastolatki ani konflikty, w jakie była wplątana.\n— Boję się — przerwała ciszę swoim wyznaniem Emilia. — To ja trzymałam Alę za rękę. Powinnam wiedzieć, co się stało...\n— To nie twoja wina — pocieszyła ją Ewa. Objęła koleżankę ramieniem, dodając jej otuchy. — Żadne z nas nie ma pojęcia, dlaczego Ala upadła. Równie dobrze to ja mogłabym obok niej stać albo ktokolwiek inny z naszej klasy.\nW oczach Emilki pojawiły się łzy.\n— Nie mogę uwierzyć, że jej nie ma.\nWszyscy pokiwali głowami. Tylko Mateusz wstał z ławki i rzucił gazetą o podłogę, po czym zaczął po niej skakać jak opętany. Artykuł, który ukazał się w gazecie, obrażał ich przyjaciółkę. Ci ludzie nie mieli pojęcia o tym, jaka była na co dzień. Nie wiedzieli nic o jej problemach ani konfliktach i nie mieli prawa debatować o wszystkim przed całą Polską.\nWiększość klasy siedziała przed salą 312, którą policja przejęła na swoje centrum dowodzenia. W środku tymczasowo rezydował inspektor śledczy, który zajmował się przesłuchiwaniem wszystkich świadków zdarzenia.\nDrzwi się otworzyły, a z sali wyszedł Dominik. Asystent inspektora najpierw zmierzył wzrokiem Mateusza, który zastygł w dziwnej pozie, po czym poprosił na przesłuchanie kolejną osobę. Ewa spojrzała z niepokojem na Dominika, który ledwo opanowywał drżenie rąk. Nie miała czasu spytać go, co się stało. Kiedy drzwi sali się za nią zatrzasnęły, po raz pierwszy poczuła, że nie może uciec.\n— Usiądź, proszę. — Inspektor wskazał ręką krzesło.\nPosłuchała. Założyła nogę na nogę i zaczęła bawić się brzegiem bluzki, patrząc w nią uparcie, jakby chciała wywiercić w niej dziurę. Chociaż wcześniej nakazywała Emilce spokój, teraz sama nie mogła opanować targających nią emocji.\n— Byłaś przyjaciółką Alicji?\n— Dobrze się znałyście?\n— Tak. Zaprzyjaźniłyśmy się po rozpoczęciu roku szkolnego już w pierwszej klasie.\n— Co w niej lubiłaś?\nEwa podniosła wzrok na policjanta, zaskoczona. Nie takich pytań się spodziewała.\n— Była bardzo miła — zaczęła, ostrożnie dobierając słowa. — Zawsze dotrzymywała obietnic, więc mogłam na nią liczyć w każdej chwili. Potrafiła dochowywać tajemnic. Miała świetne poczucie humoru.\nZ twarzy inspektora nie dało się nic wyczytać. Ewa zastanawiała się, czy powinna coś jeszcze dodać. Po półtora roku znajomości potrafiła w takiej chwili powiedzieć o Ali tylko cztery zdania.\n— Kto jeszcze był w waszej paczce?\n— Ala, ja, Emilka, Natalia. Z chłopaków Mateusz i Dominik. Poza tym Ala często rozmawiała też z Gabrysią i Karoliną.\n— Czy Alicja była z kimś skłócona?\nNa to pytanie Ewa była przygotowana.\n— Była silną osobą, dość kłótliwą. Ale nigdy nie sprzeczała się o błahostki, musiała mieć dobry powód. Przy tym jej uczciwość nie pozwalała na żadne brudne zagrywki. Każdy, z kim kiedykolwiek konkurowała, miał uczucie, że przegrał lub wygrał w czystej walce.\n— Czego w niej nie lubiłaś?\nEwa zmarszczyła brwi. Mogła pomóc inspektorowi w śledztwie, mówiąc o swoich negatywnych odczuciach. Dlaczego więc wzbudzało w niej to niechęć?\n— Lubiła rządzić — przyznała po chwili ciszy. — Była zdecydowanie liderem naszej grupy.\n— Czy w waszej paczce kiedykolwiek dochodziło do scysji?\n— Tylko drobne sprzeczki. Jesteśmy... Byliśmy bardzo zgrani.\nInspektor lekko się uśmiechnął, zapisując coś w swoim notatniku.\n— Ciężko się pogodzić ze stratą, prawda? — Ewa przytaknęła. — Dziękuję ci za szczerość. Jeżeli przypomni ci się ważny fakt, który mógłby pomóc policji, zadzwoń pod ten numer. — Podał jej wizytówkę.\nEwa zrozumiała, że to koniec przesłuchania. Nie wiedziała, co jeszcze mogłaby zrobić, żeby pomóc. Kiedy asystent odprowadzał ją z powrotem do drzwi sali, jeszcze na chwilę się odwróciła.\n— W sali nic nie było widać. Czułam tylko rękę Dominika. Gdybym to ja upadła, on nie zauważyłby z jakiego powodu. Podobnie jest z Emilką.\n— Wiem — powiedział spokojnie inspektor. Wstał ze swojego miejsca i podszedł do Ewy. — Czy mogę cię jeszcze o coś spytać?\n— Czy sprawdzałaś przez weekend stronę szkoły?\n— Tak. Żeby zobaczyć, czy nie mamy żadnych zastępstw.\n— A widziałaś komunikat, który pojawił się w aktualnościach? — Policjant uśmiechnął się zachęcająco.\nEwa przypomniała sobie, jak siedziała przed komputerem ze zmarszczonymi brwiami, patrząc na kombinację cyfr i liter.\n— Widziałam, ale nie mam pojęcia, co on oznaczał. Wydawało mi się, że był to po prostu błąd serwera. Czy to ma jakieś znaczenie?\n— Może to po prostu zbieg okoliczności.\nEwa wyszła z sali, zapominając nawet powiedzieć "do widzenia". Jej przyjaciółka zmarła dwa dni po tym, jak ten komunikat pojawił się na stronie szkoły. Ala nie miała żadnych wrogów.\nNie paliła, nie piła ani nie zażywała żadnych używek. Była szczęśliwą jedynaczką i normalną nastolatką. Dlaczego to właśnie ją spotkała tragedia? Czy ten szyfr miał z tym coś wspólnego?\nDo sali poproszono Emilkę. Śledztwo trwało dalej.\nProfesor Antczak przeżyła załamanie nerwowe. Po tym, co spotkało Alicję Wojtkowską, poszła na dwumiesięczne zwolnienie lekarskie. Brała antydepresanty, które pozwalały jej w miarę normalnie funkcjonować. Z czasem twarz uczennicy przestała pojawiać się w jej koszmarach, a ona sama, z pomocą męża, uświadamiała sobie, że śmierć Ali nie była jej winą. Pani Joanna robiła ten eksperyment z wieloma klasami i nigdy nie przytrafiła jej się taka sytuacja. Przystąpiła do resuscytacji. Zrobiła to, co mogła.\nPo dwóch miesiącach leżenia w domu pod kocem i rozmyślania o problemach, które mogły wyniknąć z jej powrotu do szkoły, profesor Antczak zdecydowała, że musi zapomnieć o tragedii i z powrotem zacząć nauczać chemii. W piątek po południu poszła do Gimnazjum Dwujęzycznego, żeby powiedzieć dyrektor Lechowicz o swojej decyzji.\nChociaż poczucie winy nadal jej ciążyło, widząc drzwi do sali chemicznej poczuła coś na kształt sentymentu. Uczyła w tym gimnazjum już dziesięć lat, a ta sala była jej zakątkiem w szkole. Czuła się w niej nawet lepiej niż w pokoju nauczycielskim.\nStojąc chwilę później przed gabinetem dyrektorki, zastanawiała się, jak przełożona zareaguje na jej chęć powrotu do pracy. Wzięła głęboki oddech i uniosła dłoń, żeby zapukać. Nagle usłyszała, jak dyrektorka mówi coś zirytowanym tonem. Cichy głos w głowie Joanny Antczak podpowiedział jej, żeby chwilę się powstrzymała. Przyłożyła ucho do drzwi i zamarła.\n— Znowu dostałam wiadomość. — Chwila ciszy. — Jak to "co to znaczy"? Jest identycznie. Ta sama treść, co dwa miesiące temu. Teraz tylko czekam, aż kolejny szyfr pojawi się na stronie szkoły. — Pani Joanna głośno przełknęła ślinę. Dwa miesiące temu w aktualnościach pojawił się kod, a potem zginęła Alicja. Czy dyrektorka miała z tym coś wspólnego? — Nie zamierzam niczego płacić! Nikt się nie może o tym dowiedzieć.\nProfesor Antczak na palcach odeszła od drzwi, uważając, żeby jej obcasy nie zastukały o drewnianą podłogę. Wychodząc ze szkoły, przeszukała swoją torebkę i wyjęła z niej portfel.\nZe środka wyłożyła wizytówkę inspektora Prażyńskiego, który prowadził sprawę Alicji. Wystukała numer na komórce i czekała, aż po trzecim sygnale odezwie się głos, który zapyta ją, co się stało.\n— Mówiłeś, że dyrektorka jest czysta.\n— Bo jest... była? Nie miałem żadnych podstaw, żeby ją podejrzewać.\n— Dlaczego więc Antczak twierdzi coś innego?\nPrażyński powiódł markerem po nowo powstałej linii prowadzącej od fotografii zmarłej Alicji do zdjęcia dyrektor Lechowicz. Co łączyło te dwie osoby?\n— Podsłuchała jej rozmowę przez telefon — wyjaśnił swojemu koledze — z której jasno wynikało, że Lechowicz coś wie o przyczynie zgonu dziewczyny.\n— Podaj mi jeszcze raz ten nowy kod.\n— PO22X42081011161424. Układ jest bardzo podobny. Najpierw dwie litery, potem dwucyfrowa liczba, jedna cyfra i ciąg liczb, który tym razem jest dłuższy niż ostatnim razem.\n— Wiadomo, kto moderował stronę?\n— Nie ma śladów włamania. Musiał to zrobić ktoś z pracowników szkoły za pomocą uniwersalnego loginu albo wyjątkowo dobry haker.\nPomagający Prażyńskiemu detektyw Jakubowski pokręcił głową.\n— Dlaczego zawiesiliśmy sprawę?\n— W ciele Alicji znaleziono truciznę, która zadziałała z opóźnieniem. Mógł ją podać ktokolwiek kilka dni wcześniej albo nawet tego samego dnia. Wszystko zależy od dawki. To był ślepy zaułek.\n— Czysto. Dobry dom. Jedynaczka, oczko w głowie. Sąsiedzi twierdzą, że bardzo dobre dziecko. Same piątki i szóstki od podstawówki, w gimnazjum utrzymała się na tym samym poziomie.\n— Nie mamy żadnego motywu — zirytował się detektyw Jakubowski. — Czym mogła zawinić piętnastolatka?\n— Mamy szyfr. I zeznania Antczak. — Prażyński położył na stole kartkę, na której zapisany był kod. — Zabójca się powtarza. Zostawia szyfr w aktualnościach, gdzie każdy może go zobaczyć. Ogłoszenie pojawia się w piątek, a w poniedziałek ginie uczennica.\n— A dyrektorka dostaje prywatne powiadomienie na telefon — dodał Jakubowski. — Nie wydaje ci się to dziwne?\nPrażyński wzruszył ramionami.\n— Może zabójca sądzi, że nikt nie odgadnie jego skomplikowanego szyfru i nie ma się czym martwić.\n— A może kod jest tak prosty, że nikt by nie wpadł na to, żeby go rozwiązać najprostszym sposobem. — Detektyw Jakubowski zamknął oczy, myśląc o szyfrowanych wiadomościach, którymi dzieciaki mogłyby się bawić. — Zadzwoń do jednej z bliskich znajomych dziewczyny. Musi być coś, co przegapiliśmy.\n— Myślę, że znam taką osobę.\nInspektor Prażyński wyszedł z komisariatu, zostawiając intensywnie myślącego Jakubowskiego. Obawiał się, że jeżeli jego teoria jest prawdziwa, w poniedziałek zginie kolejna osoba uczęszczająca do Gimnazjum Dwujęzycznego.\nSobotnie popołudnie Ewa spędzała w domu z siostrą. Miały zaplanowany od dawna wieczór filmowy. Kiedy rozległ się dźwięk dzwonka, narzuciła tylko szlafrok na piżamę. Widok inspektora wprawił ją w zdumienie. Szczelniej otuliła się połami szlafroka.\n— Dobry wieczór — powiedział policjant. Ewa odpowiedziała tym samym. — Chciałbym z panią porozmawiać. Czy mogę wejść?\n— Czy to legalne? — zapytała z powątpiewaniem Ewa.\n— Nie — przyznał inspektor Prażyński. — Jednak w pewnych sytuacjach należy złamać kilka zasad, żeby zrobić coś dobrego.\nEwa gestem zaprosiła go do środka. Usiedli przy stole w kuchni. Ciszę przerywała dobiegająca z głośników melodia z "Gwiezdnych Wojen".\n— Uczniowie mają dużo metod, żeby przechytrzyć nauczycieli.\n— Pan coś sugeruje? — Ewa uniosła brew.\nPrażyński się roześmiał.\n— Oczywiście, że nie. Na przesłuchaniu wydawałaś się bardzo szczera. Jako jedyna z najbliższych znajomych Alicji przyznałaś, że lubiła komenderować innymi i nie była ideałem, jak ją wszyscy opisywali. Liczę, że i tym razem powiesz mi całą prawdę.\n— Jeżeli to tylko coś pomoże...\n— Jak szyfrujecie wiadomości na lekcji? — spytał prosto z mostu inspektor.\nEwa poprosiła go, żeby chwilę zaczekał. Pobiegła do swojego pokoju, gdzie przetrząsnęła gwałtownie kilka zeszytów. W końcu z jednego z nich wypadła kartka. Dziewczyna podniosła ją z ziemi i zaniosła do kuchni.\n— Nie robimy tego za często — powiedziała na początku na usprawiedliwienie. — Mam ją od przyjaciółki z trzeciej gimnazjum. Nauczyciele często przechwytywali nasze wiadomości\nna kartkach, więc musieliśmy zacząć je kodować. System jest bardzo prosty. Omijamy polskie znaki,\na potem każdej literze przyporządkowujemy cyfrę. W ten sposób A to 1, B to 2, C to 3... I tak aż do Z, które ma cyferkę 24.\nInspektor pochylił się nad kartką z zapisanym szyfrem. Potem z kieszeni spodni wyciągnął kod, który pojawił się na stronie przed wypadkiem Alicji.\n— A co z cyframi?\n— Nie zapisujemy cyfr. Proste wiadomości, krótkie słowa.\n— Może na odwrót — zastanawiał się na głos Prażyński. — Spróbujmy. Jeżeli O to numer piętnaście, a U to dwadzieścia... Dwadzieścia jeden oznacza literę W... 15, 20, W, 23, Z, M, P, X, E, Z. Ale nie ma spacji, więc możliwości jest więcej. Może być równie dobrze dwa i jeden, wtedy zamiast W zostajemy B i A...\n— My zawsze oddzielamy spacjami dla pewności. Ktoś, kto zaszyfrował tę wiadomość, nie chciał panu ułatwić zadania.\nPrażyński patrzył to na kartkę, to na szyfr.\n— Mogę ją zabrać? — zapytał.\nEwa gwałtownie pokiwała głową.\n— Czy to jest rozwiązanie zagadki?\n— Tego nie wiem — wzruszył ramionami inspektor.\n— Może to tylko błąd serwera — podpowiedziała Ewa, lekko się uśmiechając.\nAnna Lechowicz miała deja vu. Podobnie jak dwa miesiące temu, siedziała w poniedziałek rano przed komputerem, wpatrując się w szyfr.\nKiedy usłyszała dzwonek do drzwi, podskoczyła na krześle. Szybko zamknęła komputer, po czym stanęła przed lustrem, żeby obciągnąć bluzkę i wygładzić odstające gdzieniegdzie kosmyki włosów.\n— Inspektor Prażyński, mam nakaz przeszukania pani telefonu komórkowego — usłyszała zamiast powitania. Dwaj policjanci wręczyli dyrektor Lechowicz dokument, na mocy którego ta musiała im udostępnić swoją komórkę, jeżeli chciała uniknąć aresztowania.\nKobieta nie wiedziała, jakim cudem policjanci domyślili się, że coś ukrywa. Miała jednak pełną świadomość, że ucieczką tylko pogorszyłaby sytuację. Przekazała inspektorowi swoją komórkę, a ten od razu wszedł w folder "wiadomości".\n100 000 zł do niedzieli rano.\nZostaw w swojej skrzynce pocztowej.\n— Co oznacza to na końcu?\nDetektyw Jakubowski wziął od swojego kolegi telefon i przybliżył go do twarzy.\n— Inaczej czekaj, aż kolejna osoba zginie. To od tyłu. Od tyłu! Szyfr musi być zapisany od tyłu!\nInspektor Prażyński zignorował protesty dyrektor Lechowicz. Podszedł do biurka, na którym leżał komputer, po czym przetrząsnął wszystkie jego szuflady w poszukiwaniu notatnika i długopisu. Gdy tylko je znalazł, zapisał na kartce ten sam szyfr, którym posługiwali się uczniowie — tym razem jednak to litera Z oznaczała jedynkę, a A miało numer 24.\n— Alicja zginęła po godzinie dziesiątej. O której zaczyna się trzecia lekcja w szkole?\n— Pięć po dziesiątej — wyszeptała Anna Lechowicz.\n— Rozszyfruj drugi kod! O to dziesięć, a U to pięć. To jest godzina!\nJakubowski natychmiast przystąpił do działania.\nZegar wybił godzinę siódmą czterdzieści pięć.\nW poniedziałek na drugiej godzinie klasa C3 miała lekcję języka polskiego. Profesor Dudek zadała uczniom do napisania sprawozdanie z wycieczki do Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Wszyscy pilnie pochylali się nad zeszytami. Od czasu do czasu rozlegały się szepty, ktoś się zaśmiał.\nNikt nie spodziewał się wtargnięcia ratowników. Nieśli oni składane nosze i artykuły pierwszej pomocy, które rozłożyli na tyle sali 110.\n— Weronika? Która z was to Weronika?\nDziewczyna siedząca w trzeciej ławce niepewnie podniosła rękę.\n— Panowie, co się dzieje? — spytała profesor Dudek.\n— Mamy nakaz policji, żeby zabrać Weronikę do szpitala. Liczy się każda sekunda.\nRatownicy podeszli do uczennicy. Rozłożyli nosze i ułożyli na nich dziewczynę, która patrzyła na nich ze zdziwieniem wymalowanym na twarzy. Nikt nie rozumiał, co się dzieje. Weronika zniknęła za drzwiami.\nEwa siedziała między inspektorem Prażyńskim a detektywem Jakubowskim.\nCzuła się nieswojo, gdy reporterzy robili im zdjęcia. Raziły ją światła fleszy. Nie czuła się dobrze z tym, że rozwiązanie zagadki szyfru przysporzyło jej i dwóm policjantom takiego rozgłosu. Była rozpoznawalna tylko dlatego, że jej przyjaciółka zmarła, a drugą dziewczynę udało się uratować.\n— Inspektorze, czy znany jest sprawca tragedii?\n— Jeszcze nie — pokręcił głową Prażyński. — Sprawca posługuje się zastrzeżonym numerem i często wymienia telefony. Jednorazowe karty utrudniają pracę policji.\n— Czy Annie Lechowicz grozi więzienie?\n— Była dyrektorka szkoły czeka na proces. Była szantażowana przez zabójcę dla okupu, co oznacza, że również jest ofiarą. Zataiła jednak ważne dla sprawy informacje, które już wcześniej mogły pomóc policji ją rozwiązać.\nDziennikarka zwróciła się teraz do detektywa Jakubowskiego.\n— Jaki jest stan zdrowia Weroniki Chojnak?\n— Weronika przeszła płukanie żołądka. Lekarzom udało się oczyścić jej organizm z trującej substancji.\n— Wiadomo, co spowodowało zatrucie?\n— Cały czas badamy sprawę. Na razie musimy dać pannie Chojnak wypocząć.\n— Ewa. — Dziennikarka uśmiechnęła się sympatycznie do dziewczyny. — Jaki był twój udział w tej sprawie? Jak się czujesz z tym, że pomogłaś uratować życie twojej szkolnej koleżanki?\nEwa wzięła głęboki oddech.\n— Podałam tylko pewien klucz, dzięki któremu inspektorom udało się rozwiązać szyfr.\nTo im Weronika wszystko zawdzięcza.\n— Nie zaprzeczysz jednak, że miałaś w tym swój udział — stwierdziła dziennikarka takim tonem, że Ewa nie śmiała się z nią nie zgodzić. — Powiedz nam, jak udało się odczytać zakodowaną wiadomość.\n— Dwie pierwsze litery oznaczały godzinę lekcyjną, podczas której trucizna miała zacząć działać. Kolejna cyfra i litera to numer klasy. Reszta cyfr kodowała imię osoby, która miała stać się celem ataku.\n— Niesamowite. — Zachwyt dziennikarki sięgał zenitu. — Jak podsumujesz swój udział w tej sprawie?\nEwa popatrzyła kobiecie prosto w oczy. Przypomniała sobie zimne ciało Alicji i duszącą się w szpitalu Weronikę. Wiedziała, że już zawsze będzie pamiętać dwa szyfry, które oznaczyły je jako ofiary.\nMimo to uśmiechnęła się i powiedziała:\n— Cieszę się, że to już koniec.\nAutor: Merr o 09:18\nRilla 19 maja 2015 11:16\nŁał, naprawdę świetnie opowiadanie - trzyma w napięciu, czytelnik zastanawia się co będzie dalej :)\nW sumie lekko zastanowiło mnie, dlaczego inspektor potrzebował zapisanego na kartce tak prostego szyfru, ale to już Twoja decyzja.\nMerr 24 maja 2015 07:31\nPo prostu pomyślałam, że będzie mu wygodniej. Inaczej musiałby sam go pisać, a tak wziął kartkę od Ewy :).\nCondawiramurs 19 maja 2015 11:41\npodobało mi się. może począte nie do końca, przez mieszanie czasów, ale kiedy już się pojawiła włąsciwa akcja, nie mogłam oderwać oczu od klawiatury. Najbardizen żałuję że nie wiemy, kto zabił ani dlaczeog. Myślę,że był to jakiś dorosły... może pracownik, który za mało zarabviał??nie wiem, ale myślę, że to ktoś od dyrektora. No i jeszcze musiał znać się na komputerach... No i być chyba dość psychiczny, skoro najwyraźniej zabijał te dziewczyny przypadkowo, po to, aby zmusić dyrektorkę do działania.... Ten szyfr... właściwie dość łatwy, ale gdyby nie pomoc Ewy... to może sugeorwać jednak ucznia, ale czy na pewno? właściwie aż tak trudno nie było tego rozszyfrowac, jeśli nauczyciele zabrali taką kartkę... Ech, cięzka sprawa. Bardzo dobrze napisane. podobał mi się sposób prowadzenia narracji. Zapraszam do mnie na zapiski-condawiramurs, jestem ciekawa Twojej opinii ;)\nMerr 24 maja 2015 07:34\nTrochę namieszałam, żeby klimat wprowadzić. Kryminały nie są moją mocną stroną, więc wolałam się nie bawić w psychologa zabójcy. Uznałam, że to jakaś siła nie do okiełznania, więc lepiej jej nie ruszać :).\nJak tylko znajdę chwilę czasu, na pewno do Ciebie wpadnę. Pozdrawiam!\nAnonimowy 7 czerwca 2015 01:56\nLepiej nie baw się w Hannibala Lectera\nSandra Berlinska 19 maja 2015 22:57\nI dostałaś za to 5?! Co ty masz za nauczucielkę?! Ty 6 powinnaś mieć. Książki pisać, a nie za najlepsze opowiadania 5 dostawać!!! Nawet się nie wściekam za brak roździału! (chociaż jestem za abyś wstawiła taki dodatkowy) Mogłabyś naprzykład co jakiś czas pisać takie opowiadanie. Np. Jakiś specjał. Musze je pokazać mamie.... ona uwielbia kryminały. Będzie zadowolona że coś takiego czytam. Mam nadzieję że nie jesteś zła iż użyłam twojego loginu w jednym ćw z polskiego. Musiałam powytykać jakieś błędy w kawałku tekstu. No a ty mi pierwsza przyszłaś do głowy więc napisałam do ciebie.... mam nadziej3 że się nie gniewasz. :) Ale chętnie bym pocztała więcej tego typu opowiadań. Super ...eeee...nie roździał...opowiadanie! xD (przezwyczajenia czasami zawodzą)\nZniszczona przez wyobraźnię Brzoza 21 maja 2015 11:03\nMerr 24 maja 2015 07:36\nSzczerze to akurat uważam je za jedno z moich słabszych opowiadań, ale cieszę się, że tobie się spodobało :)\nRozdział piszę, piszę i jeszcze raz piszę. Miałam małą przerwę, bo wybiłam sobie kciuk, ale znowu wróciłam do stukania w klawiaturę.\nA co do ćwiczenia - mogę czuć tylko dumę, że ktoś o mnie pamięta podczas lekcji :)\nVittoria di Angelo 20 maja 2015 01:46\nNaprawdę TYLKO 5? Powinnaś dostać 6, chyba, że masz taką nauczycielkę, jak ja, która może chwalić przed całą klasą, że "najlepsze w klasie" a i tak 6 nie da.\nJestem ciekawa, czy tylko moje pierwsze skojarzenia do imion były takie xD W sensie, że Alicja - Wiosenne Deszcze, a Weronika, że była adminka na DP xD Zabiłaś Alę, jak mogłaś, Merr!\nJa nie lubię kryminałów. Nie trawię ich, a to jest świetne *-* Fajny pomysł z tym szyfrem, chociaż nieco dziwi mnie, że szyfr był tak prosty i nikt z policji na to nie wpadł. Ale nevermind, bo całe opowiadanie jest super *-*\nNapisz kiedyś ciąg dalszy o tym, kto groził dyrektorce i zabijał uczniów, proooooooooszę *-*\nMerr 24 maja 2015 07:42\nSzóstka z polskiego? To takie coś w ogóle istnieje? :P\nAkurat Alicja jest moją najukochańszą przyjaciółką, więc co za tym idzie, było to pierwsze polskie imię, jakie przyszło mi do głowy. A Weronika wzięła się od mojej przyjaciółki z klasy, która zresztą w oryginale (bo na potrzeby bloga odrobinę pozmieniałam nazwiska prawdziwych osób) była właśnie moją Weroniką.\nKryminały są świetne. Kocham je czytać. Ale nie umiem pisać, więc serio jestem zszokowana, że ci się podobało :). A prostota szyfru tylko to potwierdza.\nZniszczona przez wyobraźnię Brzoza 21 maja 2015 11:02\nPoza tym Ala często rozmawiała też z Gabrysią ~ Milo mi :)\nMożesz częściej pisać takie one shoty (tyko nikogo nie zabij xD Da bumsss)\nPrzeczytałam wcześniej, piszę teraz, bo dużo nauki (najlepsza wymówka ever)\nPodziękuj ode mnie nauczycielce. Nie będę spamić, że zasługujesz na 6 (choć tak jest), bo znam trochę nauczycieli i wiem, że to co nie poza programowe, to najwyższa ocena to 5. Także podziękuj nauczycielce od czytelnika :P\nTeż jestem z Gimbazjum i też pisałam kryminał ^ ^. Ta inwencja twórcza na lekcji, gdy masz zarys fabuły i bohaterów od nauczyciela ( wyczuj ten ból i sarkazm) -,-'.\nOpowiadanie jak zwykle cud miód i orzeszki. Super pomysł z tym szyfrem. Ja bym na to nie wpadła, po części z lenistwa, po części z braku takiej wyooobraźni. Swoją drogą, pochwalę cię jeszcze (podbudowywania nigdy za dużo) za sam pomysł na szyfr- te cyfry i litery i godzina i... poprostu\nWyłapałam tylko jedne niedopatrzenie- jak ten morderca mógł im podać truciznę? W końcu musiałby ją wstrzyknąć, czy coś. Ta osoba musiałaby cieszyć się duuużym zaufaniem i mieć kontakty z różnymi klasami. Mógłby być to jakiś nauczyciel, no ale i jemu byłoby ciężko podać truciznę. ~ Koniec czepiania.\nDobra. Komentarz uważam za udany. Pomimo leżenia na blogerze, komentarz wyszedł mi całkiem, całkiem xD (Nie ma to jak chwalić samego siebie)\nCzekam na kolejne OSS\nProponowałabym zrobić zakładkę w menu, albo spisie treści, i tam dodawać takie pojedyncze story. (Maj inglisz is perfekt)\nPs. Nie zapraszam tym razem na mojego bloga. Toczy się tam rewolucja i przegrywam :) Chyba będę tylko komentować *wzdycha*, a pisanie zostawię innym...\nZniszczona Brzoza xxx\nAnonimowy 22 maja 2015 01:53\nFajne opowiadanko nie powiem ;)\nNie jestem jakimś fanem kryminałów, ale to wymiata ;) Rób dalej to co robisz, bo naprawdę masz talent.\nI jeszcze jedna prośba. Na głównej stronie zadałem ci pytanie ( i trochę napisałem od siebie ) więc byłbym wdzięczny gdybyś mi odpowiedziała.\nLolly Moon 24 maja 2015 13:22\nDlatego nauczycielka nie postawiła ci 6+?!\nLakia 26 maja 2015 13:20\nJeez, normalnie robią mi się coraz to gorsze opóźnienia... Wybacz, kochana. Mea culpa itd., ale pewnie sama wiesz, jak to jest, gdy się człowiekowi od cholery zwala na głowę. Maj był... straszny, więc nic, tylko czekać na dzień dziecka :) A potem na Boże Ciało i długi weekend :) Ale jak zwykle odeszłam od tematu, to już szybciutko wracam do właściwe tory.\nHm, wiesz, po części to prawda, że trochę zaczęłam utożsamiać tego bloga z OSS i choć nie mogę się doczekać nowego rozdziału, to przyjemnie jest też przeczytać coś innego, a poza tym udowodniłaś swoją wszechstronność i pokazałaś, że radzisz sobie z różnymi stylami i motywami. Jeez, po tłumaczeniach Cezara na łacinie zaczynam pisać okropnie długie zdania, ale postaram się to ograniczyć. Wracając, uwielbiam dobrze napisane kryminały i jednocześnie kocham cię i nienawidzę za to, że nie dowiedzieliśmy się, kto był sprawcą. A podejrzewałam dosłownie wszystkich, nawet samą Ewę! No nic, niektórym tajemnicą to nawet na dobre wychodzi, że pozostają nieujawnione. Spodobał mi się szyfr, bo był jednocześnie genialny i prosty. Tudzież genialny w swojej prostocie. Tak z ciekawości: u ciebie w szkole tak się robiło czy wymyśliłaś ten sposób? Ja na przykład z koleżanką piszę alfabetem greckim - nie do zdarcia dla większości nauczycieli ;) Co jeszcze mogę powiedzieć? Podoba mi się postać mordercy, mimo że nie znamy jego tożsamości. Bo skoro uprzedzał(a) o swoich zbrodniach i raczej nie wygląda na to, żeby miał jakieś osobiste urazy do ofiar... No, tam musi coś siedzieć w psychice. A ja uwieeeelbiam takie motywy (miłość do "Zbrodni i kary" od pierwszego wejrzenia ;P). Także chociaż go nie poznaliśmy, jego postać już mi się podoba, bo zdecydowanie jest intrygująca. A na koniec chyba pozostaje mi tylko dodać, że jakoś tak zastanawiam się, czy to faktycznie koniec... Nie tyle opowiadania samego w sobie, co historii. Albo sama sobie dopowiedziałam złowieszczą muzyczkę na końcu, sugerującą, że koszmar nadal trwa. Możliwe. Naoglądałam się za dużo seriali i natłumaczyłam za dużo tekstów o Rzymianach siekających kogo popadnie. So... Tak na podsumowanie, to tekst mi się podobał. I jeszcze raz przepraszam za opóźnienie. No nic, wracam do Cezara. Galia est omnis divisa in partes tres...\nTeddy Bear 27 maja 2015 05:07\nBatdzo mi się podoba, natknęłam się na twojego bloba przypadkiem i zdążyłam przeczytać tylko to opowiadanie, ale coś czuję, że przywitam tutaj na dłużej ;) Zapraszam też na mojego bloga z opowiadaniami związanymi z herosami i potworami :) http://teddypisze.blogspot.com/ Życzę weny! :D\nTeddy Bear 27 maja 2015 05:10\nRozumiem Cię doskonale, kryminały nie są także moją dobrą stroną... Szkoda tylko, że kiedy kryminały nie są Twoją dobrą stroną, opowiadanie jest absolutnie genialne, a u mnie wręcz przeciwnie ;P Ale komentarze nie są przecież, żeby narzekać.\nHistoria jest g.e.n.i.a.l.n.a <3 A jeszcze bardziej podoba mi się dlatego, że akcja rozgrywa się w szkole. Opowiadania kryminalne rozgrywające się w szkole są moim zdaniem najlepsze, ponieważ mają taki specyficzny klimacik XD (jeśli coś mi odwali i sama piszę opowiadanie kryminalne, akcję zawsze umieszczam w szkole) No i wielkie brawa dla Ciebie za ten szyfr, niby taki prosty, a taki przemyślany.\nCóż, życzę morza, oceanu, a nawet wszechoceanu weny, a ja lecę czytać OSS i też pokomentować ;D\nAnonimowy 14 stycznia 2016 09:30\nCzytam drugi raz i jest tak samo\nOpowiadanie jest niesamowite, dokładnie takie same odczucia po przeczytaniu, jak za pierwszym razem


Tuszewo: Samochód ciężarowy uderzył w drzewo - wideo - Remiza.pl - Polski Serwis PożarniczyRemiza.pl – Polski Serwis Pożarniczy Tuszewo: Samochód ciężarowy uderzył w drzewo - wideo - Remiza.pl - Polski Serwis Pożarniczy\nTuszewo: Samochód ciężarowy uderzył w drzewo – wideo\nWczoraj kilkanaście minut przed północą w Tuszewie (gm. Lubawa) doszło do groźnego wypadku drogowego z udziałem samochodu ciężarowego marki Daf – dwie osoby zostały ranne. Prawdopodobnie przyczyną tego zdarzenia może być zmęczenie kierującego ciężarówką.&\n[galeria=8,prawa]Na miejscu zdarzenia okazało się, że ciężarówka na prostym odcinku drogi zjechała z jezdni i uderzyła z impetem w drzewo. Strażacy oraz ratownicy medyczni natychmiast udzielili pomocy pasażerowi oraz kierowcy. Przyczyny bada policja. Nie wiadomo, czy kierujący był trzeźwy – funkcjonariusze czekają na wyniki.


Biuromax-Balcer - informatyka dla firm\n52 / 3461306\nWitamy w Biuromax-Balcer\nJakość z istotną szczyptą zaangażowania i tradycji\nto kompetencje we wsparciu Twojego biznesu.\nNasza oferta nie jest najtańsza\nza to ma jakość i prawdziwie Cię wspiera\ntak faktycznie jest i tak działamy !\nWiele lat na rynku zobowiązuje\ni daje olbrzymie doświadczenie !\nDO NASZEGO SALONU !\nBiuromax-Balcer to przyjazna informatyka dla firm !\nBardzo profesjonalnie i bezkompromisowo dostosujemy się do Twoich potrzeb - bądź w centrum naszej uwagi. Tak wspieramy Twój biznes !\n22 lata w regionie zobowiązuje ! Jesteśmy wiodącym dostawcą rozwiązań informatycznych bazujących na sprzęcie drukującym, komputerach, sieci, oprogramowaniu, ale kluczowa jest opieka po dostawie, czyli serwis. Naszą domeną jest najem sprzętu (outsourcing), ale równie chętnie sprzedajemy. Sprawdź nas raz, skorzystaj, z programu oferty powitalnej i zachwyć się jakością wdrożenia przewyższającą branżowe standardy.\nDrukarki, urządzenia wielofunkcyjne, serwis\nNajem i sprzedaż drukarek i urządzeń wielofunkcyjnych\nSerwis urządzeń, komputerów, oprogramowania\nDedykowane oprogramowanie do zarządzania informacją\nJesteśmy gotowi być Twoim partnerem w biznesie\nKażdy nowy partner biznesowy zawsze otrzymuje ofertę powitalną! Skorzystaj z niej, by przekonać się o najwyższej jakości naszych usług, sprzętu, opieki informatycznej ! Jeśli nie tak, to może nasz program DEMO ?\nPLN 0,00 / 6 miesięcy najmu gratis\nUrządzenie wielofunkcyjne powitalne\nPLN 0,00 / 3 miesiące najmu gratis\nPLN 0,00 / 6h w 1 miesiącu\nSpecjalne oferty dla firm oczekujących więcej\nby realizować swoje działania biznesowe.\nczyli wszystko o najmie urządzeń i obsłudze po wdrożeniu\nDrukarki, Najem, Oferty\n95% dostarczonych Klientom drukarek nie zostało kupionych. Umowa najmu była lepszym rozwiązaniem niż zakup ! Głównie dzięki temu, że mogli dobrać sprzęt zgodny z potrzebami, ale też...\nIT w biurze, Najem, Oferty\nPodejmowanie decyzji o wyborze sprzętu to trudna sprawa. Czesto wybierasz sprzęt ze wstrony www, czy z katalogu. My przywieziemy urządzenie do Ciebie, zainstalujemy i zostawimy na minimum 2 tygodnie, bo DEMO znaczy wiedzieć !\nBiuro, Support, Oferty\nSkup się na swoim biznesie, a my swoimi kompetencjami i topowym sprzętem, którego przecież nie musisz kupować zapewnimy, by Twój biznes napędzał Cię bardziej !\nCertyfikat Partner SHARP\n22 lata na rynku zobowiązuje do rzetelności, jakości, terminowości. Biuromax-Balcer to firma z tradycjami działająca na rynku województwa kujawsko-pomorskiego. Nasze domena to usługi informatyczne, sprzęt, drukarki i urządzenia wielofunkcyjne w najlepszym wydaniu. Własny serwis gwarantuje Wam wsparcie po sprzedaży. Skontaktuj się z nami i skorzystaj z naszych usług raz, wiemy że skorzystasz ponownie.


Grillowane krewetki z ananasem\nOwoce morza należą do jednych z tych produktów, które idealnie nadają się na grilla. Można je bardzo szybko przygotować i wymagają minimum składników, bo sam smak krewetek czy ośmiornicy w duecie z lekko dymnym aromatem uzyskanym dzięki grillowaniu, to po prostu niebo w gębie.\nGrillowane krewetki z ananasem to jeden z przepisów wyłonionych w pierwszym etapie konkursu Food Discovery Moments organizowanego przez markę Weber, producenta grilli.\nPowiem Wam, że grillowane krewetki w duecie z grillowanym ananasem, to idealne danie na letni dzień. Do kompletu mamy różowy sos majonezowy, który idealnie łączy się z owocami morza. Moje danie przygotowałam na najnowszym modelu grilli elektrycznych Weber, czyli na Spirit EXP-315 GBS z wbudowaną aplikacją Weber Connect.\nZostawiam Wam przepis, a poniżej znajdziecie szczegóły drugiego etapu konkursu, który właśnie ruszył.\n500 g dużych surowych krewetek\n2 łyżki majonezu\n3 łyżki jogurtu naturalnego\n2 łyżeczki koncentratu pomidorowego\nCzosnek krojeimy w plasterki, chili drobno siekamy. Mieszamy z oliwą i przyprawami. Marynatą smarujemy krewetki.\nSkładniki sosu mieszamy w szklance.\nPlastry ananasa kroimy w ósemki, nadziewamy na patyczki naprzemiennie z krewetkami. Grillujemy po 2-3 minuty z każdej strony. W momencie kiedy białko się zetnie, krewetki są gotowe.\nAgata 6/09/2021 ananas grill owoce morza


Bosch SMS46GI04E | Ranking zmywarek\nArchiwa tagu: Bosch SMS46GI04E\nBosch SMS46GI04E – recenzja zmywarki\nZmywarka Bosch SMS46GI04E należy do kategorii urządzeń wolnostojących o szerokosci 60 cm. W naszym serwisie zmywarka otrzymała 62.5 punktów na 100 możliwych. Więcej informacji na ten temat znajdziesz w naszym Rankingu zmywarek wolnostojących o szerokości 60 cm.\nZmywarka Bosch SMS46GI04E nie należy do najbardziej pojemnych modeli w kategorii urządzeń pełnowymiarowych. Podczas jednego cyklu zmywania możemy wewnątrz umieścić 12 kompletow naczyń. Najlepsze zmywarki o szerokości 60 cm mogą pomieścić nawet 15 kompletów naczyń.\nBosch SMS46GI04E cechuje się przeciętnym zużyciem energii elektrycznej w swojej kategorii zmywarek pełnowymiarowych. Zmywarka zużywa 0.90 kWh prądu podczas standardowego cyklu mycia naczyń.\nZmywarka podczas pracy generuje hałas o natężeniu 46 dB. Bosch SMS46GI04E wytwarza przeciętny hałas w swojej kategorii zmywarek pełnowymiarowych.\nWpis opublikowany w Bosch, Zmywarki wolnostojące 60 cm i otagowany Bosch SMS, Bosch SMS46GI04E 27 grudnia 2016 przez redakcja.


Krzesła pikowane Chester idealne do jadalni, ręcznie wykonane, z materiałową tapicerką z efektownego pluszu.\nKrzesła Glamour, z kryształkami Swarovskiego, ręcznie wykonane, ze skórzaną tapicerką dopełnią swoim stylem każde wnętrze. Na zdjęciach podglądowych tapicerka została wykonana ze skóry naturalnej. Wysyłamy darmowe próbki materiałów obiciowych. Istnieje…\nKrzesło Mia hiszpańskiego producenta Resol to ciekawe połączenie wyrafinowanej klasyki z nowoczesnym designem. Do produkcji krzesła Mia w wersji białej, czarnej i czerwonej wykorzystano wysokiej jakości poliamid, natomiast przezroczysta wersja krzesła…


BusinessCards MX 5.0 - dobreprogramy\nBusinessCards MX to polski program przeznaczony do szybkiego i łatwego przygotowywania wizytówek.\nAplikacja zawiera ponad 750, dowolnie edytowanych, gotowych szablonów dzięki którym nawet użytkownik nie posiadający żadnych umiejętności graficznych może stworzyć atrakcyjną wizytówkę. Wizytówki mogą być także tworzone samodzielnie, od samego początku, z użyciem dowolnie formatowanego tekstu, figur, obrazów (JPG, BMP, WMF, EMF, GIF, TIFF, PNG), tła i możliwością stosowania różnych efektów (wygładzanie, negatyw, rozmycie, rozjaśnianie itp.).\nPomocną funkcją BusinessCards MX jest możliwość zapisywania danych o firmie i osobach dla których tworzone są wizytówki w celu późniejszego wykorzystania przy tworzeniu następnej partii wizytówek. Obsługa programu jest intuicyjna i nie sprawia jakichkolwiek problemów.\nWersja testowa programu nie posiada ograniczeń funkcjonalnych jednak na wydrukach umieszczony jest dodatkowy napis (BusinessCards MX).


Ekstraklasa: Zagłębie Sosnowiec - Lechia Gdańsk WYNIK meczu - Sport\nEkstraklasa: Cenne zwycięstwo lidera\nagłębie Sosnowiec przegrało na własnym stadionie z liderem Lechią Gdańsk 0:1 w sobotnim meczu 26. kolejki. Jedynego gola zdobył Daniel Łukasik z rzutu wolnego.\nGdańszczanie szybko objęli prowadzenie po rzucie wolnym tuż zza pola karnego, precyzyjnie wykonanym przez Daniela Łukasika. Później na boisku nie było widać różnicy dzielącej oba zespoły w tabeli. To sosnowiczanie częściej mieli piłkę i do przerwy stworzyli więcej sytuacji podbramkowych. Najlepszych nie wykorzystali Piotr Polczak i Szymon Pawłowski. Obaj strzelali z bliska, pierwszy trafił w poprzeczkę, drugi spudłował.\nZagłębie Sosnowiec - Lechia Gdańsk: Wiele okazji gości\nDrugą cześć obiecująco zaczęli piłkarze Lechii. Po dwóch minutach mogło być 0:2, bo po „główce” Jakuba Araka bramkarza Zagłębia uratowała poprzeczka.\nPóźniej do głosu doszli znów podopieczni trenera Ivanauskasa, jednak nie potrafili skutecznie zakończyć swoich akcji. Najwięcej problemów obronie Lechii sprawiał Pawłowski.\nW 60. minucie kontrę wyprowadzili przyjezdni i Flavio Paixao z kilku metrów strzelił głową wprost w ręce Lukasa Hrosso.\nMecz był otwarty, sporo się działo pod obiema bramkami. W 70. minucie zmoknięci kibice Zagłębia już widzieli pewnie oczami wyobraźnie piłkę w siatce po uderzeniu Mateusza Możdżenia, tyle, że ta odbiła się od poprzeczki.\nPodobny skutek miał strzał Jarosława Kubickiego po drugiej stronie boiska.\nW końcówce groźniejsza była Lechia, zdobyła dwa gole, nieuznane przez sędziego z racji spalonych. W 90. minucie bramkarz gospodarzy wygrał pojedynek sam na sam z Arturem Sobiechem, w rewanżu z bliska w boczną siatkę trafił Żarko Udovicic i mecz skończył się wynikiem 0:1.\nBramki: 0:1 Daniel Łukasik (8-wolny).\nZaglebie Sosnowiec Lechia Gdańsk Ekstraklasa


Finansowe IQ - Zero inwestycji da Ci zero rezultatów\nSkorzystaj za darmo z autorskiego narzędzia ANIMUS i sprawdź swoje finansowe IQ\nZazwyczaj test wykonywany jest w około 8 minut. Odpowiedz na 45 dokładnie zaplanowanych pytań. Odbierz raport z prawidłowymi odpowiedziami oraz sprawdź swoje finansowe IQ.\nDlaczego warto sprawdzić swoje finansowe IQ w narzędziu ANIMUS?\nFinansowe IQ można rozwijać. Pierwszym krokiem do lepszego Finansowego IQ jest test ANIMUS. Wykonaj go dzisiaj.


20 maja 2015 | VitWoman\ndzień : 20/05/2015 4 wyników\nHistoria czytelniczki: karmienie piersią wcale nie jest tak cudowne…\nKarmienie naturalne niesie za sobą wiele plusów- zarówno dla małego dziecka, jak i mamy karmiącej. Wiele kobiet mogłoby godziny rozpowiadać się o tym, jak cudowną sprawą jest karmienie piersią, mimo tego, że mama karmiąca musi ...\nDomowe sposoby na suche włosy.\nKażdej z nas marzą się lśniące i zdrowe włosy. Takie, za którymi obejrzy się każdy facet na ulicy i których pozazdroszczą nam inne koleżanki. Niestety, w przypadku włosów niezwykle łatwo o przesuszenie- szczególnie po zimie. Codzie...\nPiwo jest w dzisiejszych czasach najczęściej spożywanym napojem alkoholowym, a także najstarszym. Prawdę mówiąc w chwili obecnej, jest on trzecim najpopularniejszym napojem- zaraz obok herbaty i wody. W swojej sprzedaży zyskuje większe ...


Poprzednie wersje: Zapytanie ofertowe na usługę przewozową- odwóz uczniów z zajęć pozalekcyjnych ze Szkoły Podstawowej w Błudowie do miejsca zamieszkania oraz przewóz na zaplanowane wizyty zawodoznawcze i zajęcia terenowe w ramach realizacji projektu pn. Mała Szkoła Drogą do Sukcesu II. - Biuletyn Informacji Publicznej\tUrząd Miasta i Gminy w Młynarach\nZapytanie ofertowe na usługę przewozową- odwóz uczniów z zajęć pozalekcyjnych ze Szkoły Podstawowej w Błudowie do miejsca zamieszkania oraz przewóz na zaplanowane wizyty zawodoznawcze i zajęcia terenowe w ramach realizacji projektu pn. Mała Szkoła Drogą do Sukcesu II.\nPoprzednie wersje: Zapytanie ofertowe na usługę przewozową- odwóz uczniów z zajęć pozalekcyjnych ze Szkoły Podstawowej w Błudowie do miejsca zamieszkania oraz przewóz na zaplanowane wizyty zawodoznawcze i zajęcia terenowe w ramach realizacji projektu pn. Mała Szkoła Drogą do Sukcesu II.\n14.02.2020 10:37\t Maciej Sękowski\t Pokaż podgląd wersji z dnia 14.02.2020 10:37 Zaznacz wersję do porównania z dnia 14.02.2020 10:37\n07.01.2020 10:22\t Maciej Sękowski\t Pokaż podgląd wersji z dnia 07.01.2020 10:22 Zaznacz wersję do porównania z dnia 07.01.2020 10:22


onlypretender.pl - blog książkowy: "Galveston" Nic Pizzolatto (87)\nRoy Cady dowiaduje się o tym, że jest śmiertelnie chory. Całe życie zajmował się ściąganiem haraczy, tym razem wpada w pułapkę. Musi uciekać, pod wpływem impulsu zabiera ze sobą dwudziestolatkę.\nPierwszym, o czym myśli czytelnik jest to, co stało się z gangsterem, który całe życie troszczył się tylko o siebie, a nagle bierze odpowiedzialność za kogoś innego. I czy nie była to jedynie odruchowa decyzja...\nW moim odczuciu, Galveston wcale nie jest typowym kryminałem. Brakuje w nim zagadki, chociaż zbrodnie są, nawet w liczbie mnogiej! Nazwałabym tę książkę raczej połączeniem sensacji, pełnej krwi, strzałów, bójek, ukazującego życie ludzi z marginesu społecznego, gangsterskiego półświatka, i powieści psychologicznej.\n"Opowieści tworzą miejsca. Przeczytałem u jakiegoś pisarza, że opowieści mogą nas ocalić. Gówno prawda. Nie mogą. Ale c o ś ocalają."\nZa sprawą narracji pierwszoosobowej poznajemy myśli bohatera, równocześnie zastanawiając się nad jego przemianą. Pizzolatto bawi się z czytelnikiem, mieszając książkową przyszłość i teraźniejszość. Amerykańskość tej powieści było czuć na każdym kroku. Podobała mi się ta atmosfera, przydrożne bary, brudne motele, szemrane interesy. Ale ostrzegam, całość jest bardzo melancholijna i smutna.\nPrzy okazji dowiedziałam się, że Polacy słyną z gęstych brwi. A myślałam, że raczej Hiszpanie... Jednak zawsze takie polskie akcenty wywołują na mojej twarzy uśmiech, a w przypadku Galveston, nie był to jedyny.\nDobrze jest przeczytać książkę, która nie kończy się lovestory między głównymi bohaterami. Galveston spodoba się miłośnikom filmów akcji i silnych męskich postaci. Nie zachwycam się nią, określam ją jako przeciętną, bo nie był to u mnie moment na taką lekturę. Ale ani mama, ani babcia (miłośniczki kryminałów) nie narzekały, i ja też nie za bardzo mam się do czego przyczepić. Jeśli macie ochotę na krótką podróż do przestępczego świata USA, zapraszam!\nGalveston Nic Pizzolatto, tytuł oryginału: Galveston, przekład: Marcin Wróbel, wyd. Marginesy 2014, 281 stron, 1/1\nZaczytana 25 marca 2017 11:28\nYh, chyba tym razem nie dla mnie :(\nAdriana Rak - Tajemnicze książki 25 marca 2017 11:48\nLubię takie intrygujące tytuły, więc może kiedyś sięgnę i po ten :)\nonlypretender 26 marca 2017 11:11\nVespera 25 marca 2017 12:03\nMam na liście, kiedyś przeczytam.\nElenkaa 25 marca 2017 14:23\nKrólewskie Recenzje 25 marca 2017 17:12\nMarta Pyznar 25 marca 2017 19:48\nGalveston bardzo mi się podobało, tą książką faktycznie trzeba trafić w odpowiedni moment i mi akurat się udało. Ja lubię takie nieoczywiste historie, gęste, mroczne, noir. Pizzolatto popełnił jeszcze bardzo dobre opowiadania. "W drodze nad Morze Żólte" klimat inny, bardzo refleksyjny, ale jeśli polubiłaś pióro i styl, to przypadnie Ci do gustu.\nonlypretender 26 marca 2017 11:21\njak najdzie mnie ochota na taką pozycję to bardzo chętnie, możliwe, że powrócę również do Galveston :D\nUnknown 25 marca 2017 20:15\nAngelika Ślusarczyk - Tylko magia słowa 26 marca 2017 13:04\nJa też chyba podziękuję. ;/\nMarzenie Literackie 26 marca 2017 15:44\nAmanda 27 marca 2017 14:28\nChyba nie do końca moje klimaty, ale ja w takich gatunkach ogólnie rzadko gustuję, więc to może dlatego nic za specjalnie mnie do tego tytułu ciągnie.\nCzarne Espresso 11 kwietnia 2017 11:08\nNie było mnie trochę w internecie i przegapiłam fakt, że już przeczytałaś :) Cieszę się, że Ci się podobało. Faktycznie "Galveston" nie jest typowym kryminałem, ale ma w sobie ten mrok :)


Węglowodany - odżywki sportowe, suplementy - pafoscan.pl\n6,00 zł - 140,00 zł\n ISOSTAR (7)\n SQUEEZY (2)\n VITARGO (6)\n Izotoniki (7)\n Vitargo (4)\n Żele (4)\n Czarna Porzeczka (2)\n Grejpfrut (1)\n Egzotyczny (1)\n Żórawina (1)\n Pomarańcz - Brzoskwinia (1)\n Pomidor (1)\nSqueezy Zestaw 3 x Energy Gel 33g Różne Smaki\nVITARGO + Electrolyte 1000g\nVITARGO + Elekrolyte 1000g + Elektrolyte 2000g\nisostar 1500g worek\nisostar Energy Tablets / Tabletki Do Ssania 24 tab\nWęglowodany nazywane również cukrami są związkami składającymi się z węgla, wodoru oraz tlenu. Węglowodany występują powszechnie w większości produktów spożywczych i spełniają głównie funkcje energetyczne. Węglowodany ze względu na wielkość ich cząsteczek możemy podzielić na węglowodany proste oraz węglowodany złożone.\nWęglowodany proste, czyli inaczej monosacharydy to najprostsze pod względem struktury węglowodany, które nie ulegają rozkładowi do mniej złożonych form. Węglowodany proste to grupa węglowodanów, do której zaliczamy powszechnie występujące cukry takie jak glukoza, fruktoza galaktoza czy ryboza.\nWęglowodany złożone, powstają w wyniku połączenia się co najmniej dwóch cząsteczek węglowodanów prostych. W zależności od ilości cząsteczek cukrów prostych węglowodany złożone dzielimy na oligo i polisacharydy. Węglowodany złożone to między innymi sacharoza (cukier spożywczy), laktoza (cukier mleczny), maltoza (cukier słodowy) oraz skrobia i glikogen.\nWęglowodany, których unikać?\nWęglowodany to podstawowe składniki pokarmowe, a przyjęty model żywienia determinuje ich udział w naszej diecie. Węglowodany są źródłem energii, a produkty bogate w węglowodany głównie pochodzenia roślinnego oprócz węglowodanów dostarczają również innych cennych związków. W swojej kuchni powinniśmy jednak w większym stopniu wykorzystywać węglowodany złożone niż węglowodany proste.\nWęglowodany o niskim indeksie glikemicznym ze względu na korzystne działanie zdrowotne diet, które opierają się właśnie na tego rodzaju węglowodanach mogą z powodzeniem być filarem naszego żywienia. Bez wątpienia produkty bogate w węglowodany o niskim indeksie glikemicznym powinny często gościć na naszym stole.\nWęglowodany po treningu w głównej mierze mają zapewnić nam energię oraz posłużyć do odbudowy glikogenu mięśniowego. Dlatego posiłek po treningowy powinien zawierać produkty bogate w węglowodany. Po treningu możemy nasz posiłek skomponować w taki sposób, aby dostarczał jednakowo węglowodany złożone oraz węglowodany proste.\nWęglowodany w zwyczajowym sposobie odżywiania powinny występować właściwie w każdym ze spożywanych posiłków w ciągu dnia. Dlatego również na śniadanie węglowodany mogą być spożywane w postaci różnego rodzaju produktów spożywczych, a ilość przyjmowanych węglowodanów będzie zależeć, chociażby od naszej aktywności fizycznej.\nWęglowodany na noc stały się przedmiotem wielu dyskusji, a wokół tego tematu narosło wiele mitów. Jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby węglowodany były obecne w ostatnim posiłku w ciągu dnia. Co więcej, owoce, które obfitują w węglowodany mogą być spożywane na noc i to nawet po godzinie 18!\nWęglowodany na redukcji tak jak w przypadku okresu nadwyżki kalorycznej mogą być obecne w naszej diecie. Zazwyczaj w sytuacji kiedy zależy nam na utracie masy ciała zwiększa się udział białka na rzecz innych makroskładników jednak należy pamiętać o tym, że produkty bogate w węglowodany są również źródłem błonnika pokarmowego, który może być pomocny podczas odchudzania.


Samodzielne stanowisko ds. energetyki\ntel.: +48 58 323 61 81\nKoordynowanie działań związanych z polityką energetyczną Miasta, w tym monitorowanie zaopatrzenia Miasta w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe;\nPlanowanie i koordynowanie, we współpracy z gestorami sieci, realizacji infrastruktury energetycznej zgodnie z planami rozwojowymi Miasta w celu zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego, efektywności energetycznej i rozwoju Gdańska;\nWspółpraca i utrzymywanie stałego kontaktu z przedsiębiorstwami energetycznymi w Gdańsku;\nPozyskiwanie pozabudżetowych źródeł finansowania innowacyjnych projektów energetycznych;\nInicjowanie i współpraca przy realizacji projektów z obszaru efektywności energetycznej.\nZarządzenie Nr 848/16 Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 13 czerwca 2016 r. w sprawie ustanowienia Pełnomocnika Prezydenta Miasta Gdańska ds. Energetyki.


Udostępniać czy nie udostępniać? – seminarium o danych badawczych | Nauka w Polsce\nUdostępniać czy nie udostępniać? Hybrydowe seminarium połączone z debatą ekspercką na temat Ustawy o otwartych danych odbędzie się 1 kwietnia. Jest bezpłatne dla naukowców, pracowników działów nauki i projektów, bibliotekarzy oraz osób zainteresowanych problematyką danych badawczych.\nOrganizatorem seminarium jest Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Tematem przewodnim seminarium będzie Ustawa z 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego, wdrażająca Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1024 z 2019 r.\nWejście w życie nowych przepisów wpływa na zmiany w sposobach zarządzania danymi, które powstają na polskich uczelniach w ramach procesu badawczego i nakłada na badaczy wiele nowych obowiązków. Eksperci odpowiedzą na pytania dotyczące dynamiki przeobrażeń związanych z zarządzaniem danymi i ich praktycznych konsekwencji.\nSeminarium swoim patronatem objęła Prorektorka UAM ds. Nauki, prof. Katarzyna Dziubalska-Kołaczyk. Wydarzenie skierowane jest do całej społeczności akademickiej w Polsce. Seminarium będzie miało charakter hybrydowy – prelegenci i uczestnicy debaty spotkają się w Sali im. Lubrańskiego w Collegium Minus UAM, a pozostałe osoby mogą uczestniczyć w nim online.\nLink do spotkania zostanie podany po dokonaniu rejestracji.\nNaukowcy z Sydney pracują nad nowym systemem przechowywania danych\nGiną dane z badań, a można je zachować


Grzechotki, przedłużki, pokrętła - materiały budowlane i wykończeniowe\nTACTIX Uchwyt magnetyczny 60MM QUICK\nTACTIX Przedłużka do bitów z magnesem\nPrzedłużka grzechotki 1/2 - 125 mm CrV\nTACTIX Adaptery 4 sztuki, CR-V, kpl\nGRZECHOTKA 1/2" 250MM PRZEŁĄCZNIK\nPrzedłużka 1/2", 125 mm TOPEX\nTACTIX Grzechotki 1/4 i 3/8", kpl\nPrzedłużka do wierteł łopatkowych 150\nPokrętło z kwadratem zabierającym 1/2"\nPrzedłużka 1/2", 125 mm NEO\nSTALCO GRZECHOTKA 1/2" 250mm RĄCZKA 2K\nGrzechotka 1/4", 150 mm TOP TOOLS\nRękojeść przesuwna T , CV 1/2 - 250 mm\nPrzegub uniwersalny Cardana CV 1/2 z\nKlucze nasadowe 1/2", zestaw 8 szt. TOP\nSTALCO GRZECHOTKA 1/4" 145mm RĄCZKA 2K\nGrzechotki, przedłużki i pokrętła w ofercie sklepów Mrówka\nPołączenia śrubowe stosowane są we wszystkich gałęziach przemysłu, budownictwa. Mamy z nimi do czynienia także korzystając z produktów domowych, zabawek, czy innych urządzeń. Dla sprawnej obsługi takich połączeń warto skorzystać z solidnych kluczy nasadowych zamontowanych na kluczach grzechotkach. W ofercie marketów Mrówka znajdują się różnego typu grzechotki ułatwiające sprawne odkręcanie i przykręcanie śrub. Ponadto można sięgnąć po specjalne dodatkowe akcesoria, które sprawdzą się przy trudno dostępnych miejscach. Narzędzia mogą być potrzebne zarówno przy pracach warsztatowych, jak i w warsztacie majsterkowiczów.\nFunkcjonalny klucz grzechotka\nGrzechotki należą do kluczy ręcznych, które pozwalają na szybkie i łatwe dokręcanie śrub. Wyposażone są w mechanizm zapadkowy, co umożliwia wykonywanie wielu obrotów śrubą bez konieczności zdejmowania nasadki i w ramach niewielkiego kąta ruchu. Takie narzędzie przydaje się w czasie prac w ciasnych przestrzeniach, przy regulacji tłoczarek i w razie potrzeby szybkiego odkręcenia całej śruby. W tej grupie można znaleźć grzechotki w kilku wymiarach, które można użyć przy różnego typu pracach. Narzędzia wyposażone są w trzpienie o wielkości ½ lub ¾ cala. Rozmiar można dopasować od wielkości nasadek i gniazda, jakie się w nich znalazło. Z uwagi na uniwersalne zastosowanie grzechotki klucz grzechotka z przedłużką lub bez powinien znaleźć się w każdej skrzynce narzędziowej.\nPrzedłużka klucza nasadowego i inne akcesoria\nKolejną grupę produktów, które mogą usprawnić prace monterskie, stanowią różnego typu przedłużki i końcówki. Zacznijmy od przedłużki klucza nasadowego, czyli stalowego elementu, który montuje się pomiędzy nasadką a grzechotką lub kluczem udarowym. Element sprawdza się przy dokręcaniu śrub zamontowanych w zagłębieniach i szczelinach. Produkty mogą mieć różną długość, a także rozmiar gniazda. Szczególnym typem jest elastyczna przedłużka do grzechotki, która umożliwia dokręcanie śrub położonych poza osią pracy zakrętarki czy klucza. Wśród dodatkowych akcesoriów znajdują się produkty ułatwiające pracę w trudnych i nietypowych miejscach. Spore możliwości wykorzystania mają przeguby, które wykonują podobne zadania do przedłużki elastycznej. W skrzyni narzędziowej z pewnością przydadzą się redukcje pomiędzy różnymi wielkościami trzpienia i gniazda. Warto wyposażyć się przedłużki magnetyczne, a także różnego typu pokrętła ułatwiające najbardziej precyzyjne prace.\nKlucze, zestawy narzędziowe (2184)\nKlucze płasko-oczkowe, klucze oczkowe (761)\nGrzechotki, przedłużki, pokrętła (200)\nKlucze imbusowe, torxy (253)\nPorady w Grzechotki, przedłużki, pokrętła


Marek Jurek i Marian Piłka w Przasnyszu – Krzysztof Bieńkowski\nUdział w debacie o wolontariacie\nPolityczna rzeczywistość rok po katastrofie\nMarek Jurek i Marian Piłka w Przasnyszu\nW poniedziałek w Miejskim Domu Kultury na spotkanie z mieszkańcami przyjechali Marek Jurek, były Marszałek Sejmu RP, a obecnie prezes Prawicy RP oraz Marian Piłka, wiceprezes Prawicy RP. Rozmawiano na temat wartości chrześcijańskich w Polsce i Europie oraz o obecnej sytuacji politycznej.\nO godzinie 18.00 przedstawiciele władz Prawicy Rzeczypospolitej uczestniczyli w Mszy Św. oraz modlitwie za ojczyznę w kościele farnym. Następnie o godzinie 19.00 rozpoczęło się w Miejskim Domu Kultury spotkanie z mieszkańcami.\nGości przywitał inicjator spotkania Krzysztof Bieńkowski, który przedstawił życiorys i dokonania byłego Marszałka Sejmu. Po wstępie głos zabrał sam Marek Jurek, który pierwszy raz gościł w naszym mieście. Wspomniał, że z sąsiedniego powiatu ostrołęckiego pochodzi jego mama i przez to nasze strony są mu bliskie.\nMarek Jurek zreferował obecną sytuację w Polsce i Europie. Opisał również postępującą w Polsce zapaść demograficzną. – To właśnie z inicjatywy Prawicy RP wprowadzono, wbrew ówczesnym ministrom rządów PiS – Zycie Gilowskiej oraz Joannie Kluzik-Rostkowskiej, dużą ulgę na dzieci (blisko 1200 zł / rok). Potrzeba jednak kolejnych działań, które ułatwiałyby podjęcie decyzji o urodzeniu dziecka. Potrzeba tym systemem objąć również rodziny rolników.\nMarek Jurek nawiązał również do obecnych wzajemnych złośliwości między PiS, a PO, które przykrywają najważniejsze sprawy w Polsce. Poza tym skrytykował system finansowania partii, który robi z nich konglomeraty pracujące tylko na swoich liderów.\nNa sali było około 80 osób.\nPytania z sali dotyczyły zjednoczenia prawicy. W odpowiedzi na nie liderzy Prawicy RP opowiedzieli o faktach z czasów rządów PiS takich jak – namawianie przez lidera PiS, aby nie głosować za ochroną życia, wprowadzenie Traktatu Lizbońskiego, który zmniejszył siłę Polski w Europie czy wprowadzenie dyscypliny przez Jarosława Kaczyńskiego w sprawie głosowania przeciw wolnym od pracy niedzielom (w handlu).\nNa zakończenie spotkania można było kupić książkę Marka Jurka „Dysydent w państwie POPIS”.\nMarek Jurek podziękował za liczne przybycie i miłe słowa, a następnie wpisywał dedykacje do zakupionych książek. Zaproszono również chętne osoby do wstąpienia w szeregi Prawicy RP.


Nie daj się jesiennej chandrze!\nJesień kojarzy się wielu z nas z długimi, ponurymi wieczorami i przygnębiającą aurą. W tym okresie często czujemy się zmęczeni, podatni na stres i zwyczajnie przygnębieni.\nReceptą na poprawę humoru i zastrzyk energii może być odpowiednio dobrana do tej pory roku dieta. W okresie jesienno-zimowym, kiedy brakuje nam słońca, nasz organizm potrzebuje stymulacji – zarówno fizycznej, jak i psychicznej. Jakie składniki powinniśmy włączyć do codziennego jadłospisu, aby pobudziły nas do działania i wpłynęły pozytywnie na nasze samopoczucie?\nCzekolada, czyli zastrzyk serotoniny\nDo produkcji hormonu szczęścia – serotoniny – niezbędne jest spożywanie węglowodanów. Pamiętajmy jednak, by były to przede wszystkim cukry złożone, które poprawią nam humor na dłużej, ponieważ w przeciwieństwie do cukrów prostych uwalniają energię stopniowo. Do tego dostarczają nam witamin, minerałów czy błonnika. Do źródeł węglowodanów złożonych można zaliczyć warzywa strączkowe, kasze, brązowy ryż czy otręby. Z cukrów prostych możemy od czasu do czasu pozwolić sobie na ciemną czekoladę, która dzięki zawartości kakao chroni nas przed działaniem wolnych rodników. Znajdziemy w niej również magnez, który obniża hormon stresu i reguluje napięcia, jak również fosfor, żelazo i potas. Przy zakupie czekolady pamiętajmy, by wybierać tę z wysoką zawartością wspomnianego kakao, na poziomie przynajmniej 70 proc.\nSzczypta dobrego humoru\nOkres jesienno-zimowy to idealna pora na wprowadzenie do diety ostrych przypraw, takich jak chili, jako że zawierają one kapsaicynę pobudzającą wydzielanie endorfin. Skuteczne w zwalczaniu chandry są też przyprawy korzenne, np. cynamon, kardamon, imbir czy goździki. Ograniczają one – dzięki wysokiej zawartości antyoksydantów - tzw. stres oksydacyjny, powodowany przez nadmiar utleniaczy w naszym organizmie. – Zwłaszcza cynamon poprawia krążenie, rozgrzewa organizm i wspomaga dotlenienie mózgu, a już sam jego aromat wpływa pozytywnie na nasz nastrój. Cynamon warto dodawać zimą do herbaty czy kawy. Od czasu do czasu można też sobie pozwolić na małą przekąskę z dodatkiem cynamonu, np. musli czy słomkę ptysiową – mówi Arkadiusz Drążek z firmy Brześć, produkującej naturalne słodycze i przekąski.\nNa kłopoty… makrela\nNaturalnym, choć niepozornym lekiem na jesienną depresją są… ryby. Wszystko dzięki wysokiej zawartości dobroczynnych, nienasyconych kwasów tłuszczowych Omega-3, które długofalowo stymulują nasz mózg do działania, usprawniają jego ukrwienie, wpływają na poprawę pamięci i opóźniają proces starzenia. Co istotne, wspomniane kwasy tłuszczowe odpowiadają m.in. za rozwój obszarów mózgu odpowiedzialnych za nasz nastrój. Rybą o jednym z najwyższych stężeń kwasów Omega-3 jest makrela, która ponadto zawiera jod, żelazo oraz witaminy z grupy PP i B. Poza makrelą warto włączyć do naszej diety łososia, śledzia, tuńczyka czy dorsza.\n- Mała, niepozorna garść nasion kryje w sobie moc składników mineralnych oraz witamin, które wspomagają pracę naszego organizmu, dodają nam energii i tym samym – wpływają na nasz dobry nastrój – mówi Arkadiusz Drążek z firmy Brześć. Jakie nasiona warto chrupać na co dzień? Po pierwsze – siemię lniane i nasiona słonecznika, które są źródłem wspomnianych wcześniej kwasów Omega-3, jak również wspomagającego pracę mózgu i regulującego koncentrację magnezu, żelaza oraz witamin z grupy B. Dodatkowo, są też pełne przeciwutleniaczy. Podobne składniki można znaleźć w nasionach sezamu, określanego jako „przyprawa bogów”. Dodatkowo, zawiera on lecytynę wpływającą na sprawną pracę naszego mózgu oraz selen, którego brak objawia się chandrą i przygnębieniem. W końcu, warto postawić na czarnuszkę, która znana jest ze swoich szerokich właściwości - od antyzapalnych, przez antynowotworowe i antyoksydacyjne, aż po ochronne. Ma też działanie adaptogenne – uspokaja i poprawia nastrój, jednocześnie nie wpływając usypiająco na nasz organizm.\nDo naturalnych antydepresantów można zaliczyć również zioła, które warto pić w postaci naparu. W walce z apatią i złym humorem pomoże np. dziurawiec, który zawiera hiperycynę powodującą wzrost stężenia serotoniny w naszym organizmie i tym samym, polepszenie nastroju. Dziurawiec poprawia też pamięć i koncentrację oraz działa uspokajająco. Na sezonowe przesilenie skuteczny jest też napar z ostropestu plamistego, który działa detoksykacyjnie oraz neutralizuje hormon stresu. W domowej, ziołowej apteczce powinna też znaleźć się pokrzywa, która wzmacnia odporność na infekcje i dodaje energii. Jest ponadto bogatym źródłem żelaza, które niweluje uczucie zmęczenia.\nZbilansowana dieta to recepta na dobry nastrój, niezależnie od pory roku. Poza zdrowymi i odpowiednio skomponowanymi posiłkami, należy też jednak postawić na dodatkowe zastrzyki energii, takie jak sport. Takie połączenie skutecznie przegoni nawet największą chandrę.\nFot. Good One PR


Coś więcej o zawodzie hydraulika • tj24.pl\nby Redakcja\t 27 lutego 2017 115 Views\nWiele osób nie zdaje sobie sprawy czym jest zawód hydraulika. Dla większości 80 czy też 100 zł za przepchanie odpływu pod wanna to naprawdę kolosalna stawka. Tyle przyjdzie nam zapłacić w większych polskich miastach takich jak Warszawa, Kraków, Gdańsk. Ceny w mniejszych miejscowościach są znacznie niższe, aż do 30% mniej przyjdzie nam zapłacić za identyczną usługę. Zarobki hydraulika pracującego dla kogoś, na tak zwanym etacie sięgają 2000 – 2500 zł miesięcznie, w przypadku własnej firmy są to kwoty rzędu 4000 – 5000 zł. Jest to znacząca różnica. Na czym właściwie polega ten zawód i dlaczego jest tak wysokopłatny?\nPraca hydraulika nie jest lekka. Hydraulik nie zajmuje się tylko „przepychaniem odpływów”, a także do jego obowiązków należy montaż jak i przegląd sieci rur, które doprowadzają ciepłą bądź zimną wodę do domów, budynków jak i zakładów przemysłowych, rur doprowadzających gaz czy odpowiedzialnych za odprowadzanie ścieków. Usuwanie awarii, sprawowanie kontroli nad instalacjami ciepłej oraz zimnej wody w budynkach, czuwanie nad centralnym ogrzewaniem czy też instalacjami gazowymi, kanalizacyjnymi. Praca hydraulika nie jest łatwa, zarobki są adekwatne do wykonywanych zadań. Ponadto jest to taka branżą w której „nigdy nic nie wiadomo”. Klienci czasem bywają zdenerwowani, są roszczeniowi. Hydraulik czasem wzywany jest do przetkania rury, a okazuje się, że należy wymienić całą instalację. W tym zawodzie liczy się głownie doświadczenie, na drugim planie jest wiedza książkowa. Najlepsi hydraulicy to ludzie starsi, którzy mają rodzinę oraz dzieci, swoje doświadczenie zbierają długie lata.\nJak znaleźć dobrego hydraulika, który nie oskubie nad do zera z pieniędzy? Coraz mniej firmy reklamuje się w gazecie, w XXI wieku największe źródło informacji to właśnie internet i tam należy szukać tego co nas interesuje. Warto też kierować się opiniami danej firmy świadczącej usługi hydrauliczne, przykładem może być firma, której strona internetowa znajduje się pod adresem http://profesjonalnyhydraulik.pl .Same pozytywne opinie, setki zadowolonych klientów. Jak w każdym zawodzie są osoby, której wykonują lepiej swoją pracę, a są, które wykonują gorzej. To już nie te czasy, gdzie hydraulik to przysłowiowy „facet z kluczem w ręce”, który zakręci, dokręci i usterka jest naprawiona. Wiele osób w ramach oszczędności decyduje się na samodzielną naprawę, lecz czasami przynosi to odwrotny skutek i koszty poniesione w stosunku do usługi hydraulicznej są kolosalne. Czasem nie warto usilnie oszczędzać.\nPrevious Post Doradztwo finansowe – zaufaj specjalistom!\nNext Post Odchudzanie – na czym tak naprawdę polega?\nDoradztwo finansowe – czym się zajmuje?\nby Redaktor\t 4 sierpnia 2017\nby Redakcja\t 24 stycznia 2017\nJak stać się prawdziwym górskim turystą? 21 maja 2017\nKto jest odpowiedzialny za przeglądy techniczne budynków 21 lutego 2017


Odpowie za włamania i posiadanie narkotyków - Morąg\nOdpowie za włamania i posiadanie narkotyków\n2020-07-27 19:30:48 (ost. akt: 2020-07-27 19:34:13)\nPolicjanci zatrzymali 30- letniego mieszkańca Morąga podejrzanego o włamania do domków letniskowych.\nPodczas jego zatrzymania kryminalni zabezpieczyli prawie 100 gramów amfetaminy. Mężczyzna usłyszał już zarzuty. Działał w warunkach tzw. recydywy.\nW minionym tygodniu do policyjnej celi trafił 30 - letni mieszkaniec Morąga. Mężczyzna włamywał się do domków letniskowych, skąd zabierał m.in. elektronarzędzia. Z jednego z domków zginęła również elektryczna deskorolka. W sumie pokrzywdzeni wycenili straty na ponad 2,5 tysiąca złotych. Do przestępczych procederów policjanci typowali pewnego mieszkańca Morąga. Gdy pojechali go zatrzymać okazało się, że morążanin posiada narkotyki. Podczas przeszukania kryminalni zabezpieczyli prawie 100 gramów amfetaminy.\n30- letni mężczyzna usłyszał w sumie 5 zarzutów. Podczas przesłuchania nie kwestionował swojej winy. Za popełnione przestępstwa odpowie teraz przed sądem. Z uwagi na to, że działał w warunkach tzw. recydywy grozi mu kara nawet 15 lat pozbawienia wolności. W minioną środę 22 lipca 2020 prokurator zastosował wobec mężczyzny policyjny dozór.\nTagi: Morąg włam i narkotyki


Kancelaria w Düsseldorfie | Własność intelektualna w Niemczech\nPrawo autorskie, mediów, znaków towarowych, patentowe, konkurencji …\nWłasność intelektualna – szeroka dziedzina, z każdym dniem ważniejsza\nPrawo własności intelektualnej jest szeroką dziedziną, która szczególnie w naszych czasach rozwija się w zawrotnym tempie. Niezależnie, czy jest to zdjęcie, program komputerowy, wynalazek pracowniczy, czy nowy film. W każdym z tych przypadków poruszamy się w obszarze własności intelektualnej.\nPrawo własności intelektualnej dzieli się na prawo własności przemysłowej, prawo autorskie i prawo mediów.\nKancelaria Swist jest do Państwa dyspozycji w dziedzinie własność intelektualna. Prosimy do nas zadzwonić!\nPrawo własności intelektualnej – poszczególne dziedźyny\nZ punktu gospodarczego do najważniejszych dziedzin własności przemysłowej należą prawo konkurencji, prawo znaków towarowych oraz prawa, wymagające zameldowania, jak prawo patentowe, wzorów użytkowych oraz ochrony designu.\nPrawo autorskie chroni osobistą twórczość intelektualną. Obejmuje ono twórczość rozmaitego rodzaju, od dzieł obrazowych przez dzieła językowe po dzieła muzyczne. Rodzaje dzieł objętych ustawą nie są ostateczne. Wszystkie formy dzieł spełniające warunki osobistej twórczości intelektualnej bądą nią objęte. Również pokrewne prawa chronione są prawem autorskim. Przykładem może być zdjęcie lub usługa wykonywana przez artystę.\nPrawo mediów jest obecnie także silnie rozwijającą się dziedziną. Do mediów klasycznych należą prasa, telewizja, film albo radio. Teraz, jako kolejne medium, dołącza do tego internet. Aktualny rozwój stawia nas w obliczu wielu nowych prawnych problemów i bardzo różnorodnych pytań. Ogólne prawa osobiste oraz ochrona danych są stałym tematem publicznych dyskusji.\nWłasność intelektualna –\nDlaczego trzeba ją chronić?\nPewien mądry człowiek powiedział kiedyś: „Wiedza to władza.\nMądrość ta nie jest jednak w stanie oddać znaczenia wiedzy i kreatywnego działania.\nDla współczesnych ludzi wiedza jest podstawą ich egzystencji. Do przeżycia, dalszego rozwoju intelektualnego i samorealizacji człowiek potrzebuje bardzo szerokiej wiedzy. Jej doskonalenie jest gwarantem istnienia społeczeństwa. Forma ludzkości, której brak pomysłowości i wewnętrznego pielęgnowania swej kreatywność skazana jest na zagładę i nie będzie w stanie stawiać czoła zjawiskom przyrody. Poza tym będzie jej brakować komunikatywnej interakcji, czego skutkiem byłoby tępe, nudne i bezwartościowe społeczeństwo. Jest to jednak sprzeczne z intelektualnymi wymogami człowieka.\nDla wielu przedsiębiorstw prawo autorskie, użytkowe, patentowe czy znaki towarowe stanowią podstawę ich działania. Ich prawna ochrona jest istotna dla ich egzystencji i sukcesu. Zdobywanie własności intelektualnych przez przedsiębiorstwa wymaga wysokich nakładów środków finansowych lub pracy. Z tego względu prawne zabezpieczenie tych inwestycji ma dla większości przedsiębiorstw centralne znaczenie.\nLeonardo da Vinci próbował chronić swoją wiedzę, myśli i wynalazki poprzez specjalny sposób ich zapisywania, a mianowicie nie z lewa na prawo a odwrotnie jako lustrzane odbicie. W ten sposób chciał on utrudnić dostęp do swej wiedzy współczesnym. On sam chciał decydować o tym, kiedy jego odkrycia będą opublikowane.\nZnaczenie wiedzy docenili już w roku 1474 Wenecjanie powołując urząd, w którym mogli oni rejestrować swoje wynalazki i w ten sposób chronić je prawnie przez określony czas. Śmiało możemy uznać ten fakt za narodziny prawa patentowego.\nPrawo własności intelektualnej – dzisiejsze rozumienie\nTenże pierwszy aspekt własności intelektualnej i jego prawne zabezpieczenia były regularnie rozszerzane przez ustawodawców. Odchodząc od stanowiska, że wiedza i kreatywne działanie jest własnością ogółu, poszczególne państwa zaczęły tworzyć coraz więcej norm, które miały na celu ochronę i regulację poszczególnych aspektów własności intelektualnej, przy czym szczególne znaczenie miał zakres regulacji na płaszczyźnie gospodarczej. Aspekty własności intelektualnej stały się dobrem gospodarczym. Także w innych dziedzinach przepisy służące ochronie własności intelektualnej stały się nieodzowne dla wspólnego funkcjonowania. Tak na przykład ochrona informacji ma ogromne znaczenie w kwestii wolności politycznej.\nHistoria pokazuje, iż pozytywny rozwój państwa szedł zazwyczaj w parze z wprowadzaniem w życie licznych innowacji i wynalazków. Postępowi społecznemu towarzył zawsze postęp techniczny i wzrost kreatywnych osiągnięć. Ochrona prawna własności intelektualnej była stopniowo rozbudowywana w granicach poszczególnych państw.\nWiedza zatem jest nie tylko władzą, jest ona równie ważna dla jednostki, społeczeństwa, gospodarki i z tego powodu wymaga kompleksowej ochrony prawnej.\nPrawo własności intelektualnej w Niemczech\nW Niemczech własność intelektualna chroniona jest m.in. przez art. 14 niemieckiej konstytucji, art. 1 Pierwszego Protokołu Dodatkowego do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz przez art. 17 ustęp 2 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej.\nW umowach międzynarodowych państwa mogą zapewnić obcokrajowcom i zagranicznym podmiotom prawnym wewnątrzpaństwową ochronę ich własności intelektualnej. Szczególne znaczenie ma zabezpieczenie sytuacji prawnej w przypadku własności intelektualnej podmiotów prawnych spoza Unii Europejskiej. Niemcy są partnerami wielu międzynarodowych umów.\nNa płaszczyźnie europejskiej zostało wydanych wiele dyrektyw i rozporządzeń regulujących ochronę własności intelektualnej w jej poszczególnych aspektach. Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości przyczyniło się w dużej mierze do ujednolicenia prawa. Na terenie Unii Europejskiej działają organizacje, które zapewniają jego daleko idącą harmonizację i zapewniają poszczególnym podmiotom szeroki wachlarz instrumentów prawnych. Przykładem może być Europejska Organizacja Patentowa z siedzibą w Monachium, która zajmuje się udzielaniem patentów europejskich.\nDoradztwo prawne z zakresu własności intelektualnej obejmuje obecnie trzy specjalizacje: z dziedziny prawa autorskiego i medialnego, z dziedziny własności przemysłowej oraz z dziedziny technologii informacyjnej.\nCzęsto powstaje pytanie o własność intelektualną, w szczególności odnośnie prawa autorskiego i wynalazków w kontekście prawa pracy. Prawo ochrony danych jak i prawo do samostanowienia o losie własnych danych może dotyczyć każdego.\nKancelaria Swist – Kancelaria w Düsseldorfie\nPoświęcamy Państwu naszą pracę i uwagę.\nOrzecznictwo w zakresie prawa pracy Prawo autorskie i mediów: prawo autorskie Prawo autorskie i mediów: Prawo nowych mediów Prawo podatkowe: Księgowość Prawo pracy: wynagrodzenie minimalne Prawo spadkowe Uncategorized Windykacja roszczeń Własność przemysłowa: Prawo znaków towarowych\nInformacje i orzecznictwo\nPrzypadki transgranicznego prawa spadkowego – obowiązujące prawo spadkowe\nAdwokat w Niemczech: przejęcie zakładu pracy a stosunek pracy\nUżycie do celów prywatnych – podstawowe założenia prywatnego użytkowania i korzystania z towarów


Ministerstwo Zdrowia chce wprowadzić podatek cukrowy. W górę pójdą ceny słodzonych napojów | Dziennik Polski\nMinisterstwo Zdrowia chce wprowadzić podatek cukrowy. W górę pójdą ceny słodzonych napojów\nIwona Krzywda 28.12.2019\nPrzygotowany przez Ministerstwo Zdrowia projekt przepisów wprowadzających nowy podatek jest już gotowy i trafił do konsultacji społecznych. Resort Łukasza Szumowskiego chce, żeby dodatkowymi opłatami zostały objęte dosładzane napoje oraz te zawierające różnego rodzaju substancję pobudzające np. kofeinę czy guaranę. W zależności od długości składu i wachlarza zastosowanych słodkich dodatków taksa miałaby wynosić 70-80 gr za każdy sprzedawany litr.\nEpidemia chorób cywilizacyjnych\nNadmierna masa ciała prowadzi zaś do szeregu groźnych chorób cywilizacyjnych. Analitycy NFZ w raporcie poświęconym spożyciu cukru ocenili, że zbyt częste sięganie po napoje słodzone skutkuje rocznie 1,4 tys. zgonów, a ich miłośnicy umierają średnio o 15 lat wcześniej od rówieśników, którzy pragnienie wolą gasić czystą wodą. Już blisko 3 mln Polaków mierzą się z cukrzycą, coraz więcej z nich wymaga specjalistycznej pomocy z powodu powikłań. Średnio co dwie godziny lekarze w Polsce są zmuszeni amputować stopę choremu, u którego cukrzyca doprowadziła do powstania owrzodzeń i ciężko gojących się ran. Nadmiar cukru w diecie prowadzi także do chorób pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, bezdechu sennego, próchnicy i zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów.\nO wprowadzenie podatku cukrowego także nad Wisłą zabiegali m.in. lekarze i Główny Inspektor Sanitarny. Projekt nowych przepisów nie wszystkim się jednak podoba. Przeciwko wprowadzeniu dodatkowych opłat protestują m.in. organizacje rolników, producentów cukru i jego przetwórców. Zdaniem przedsiębiorców celem resortu zdrowia nie jest wcale promowanie zdrowszej diety, ale przede wszystkim uzyskanie dodatkowych wpływów do budżetu, a ich sprzeciw budzi szczególnie fakt, że opodatkowane mają zostać również niskokaloryczne substancje słodzące stosowane do produkcji tego typu napojów.\nPodatek także od „małpek” i suplementów diety\nSłodzone napoje to nie jedyne produkty, na które dodatkowe taksy zamierza nałożyć resort zdrowia. Skierowany do konsultacji projekt nowych regulacji zakłada również naliczanie opłat od alkoholi sprzedawanych w małych butelkach o objętości do 330 ml, czyli tzw. małpek. W ich przypadku proponowana opłata za każde opakowanie ma wynosić 1 zł. Specjalny podatek obejmie także suplementy diety. Ministerstwo Łukasza Szumowskiego chce, żeby 10 proc. środków przeznaczanych na ich reklamę trafiało do urzędów skarbowych.\nWiększy budżet NFZ\nJeśli przepisy zostaną przyjęte przez rząd i parlament mają zacząć obowiązywać już od kwietnia. Ministerstwo Zdrowia szacuje, że wpływy z nowych podatków rocznie wyniosą nawet 3 mld zł! Z tej kwoty blisko 2,8 mld zł trafiłoby na konto Narodowego Funduszu Zdrowia i zasiliło pulę przeznaczaną na leczenie Polaków. Na dodatkowym podatku zyskają także gminy, do których trafi połowa opłat odprowadzanych od sprzedawanych na ich terenie „małpek”.\nMateriał oryginalny: Ministerstwo Zdrowia chce wprowadzić podatek cukrowy. W górę pójdą ceny słodzonych napojów - Gazeta Krakowska\nGość 04.02.2020 19:15:23\n3 stycznia, 14:56, Jan:\nBędą się cukru czepiać, a w sklepach hamburgery gdzie 50% to MOM, a reszta tłuszcze i wypełniacze. To jest dopiero syf.\nNie tylko cukier w vzystej postaci powoduje otyłość i to prawda:)brak ruchu i tłusta dieta:)\nGość 07.01.2020 07:17:30\nA inflacja zapier.... A ciułacze dostają po DU..IE. A po nas to choćby potop -mówi Jaruś.\nCayt London 05.01.2020 13:15:01\nKolejny socjalistyczna bzdura zeby kase wyciagnac od ludzi\nGość 04.01.2020 15:24:17\n28 grudnia 2019, 7:05, sodom i gomora:\nNiebawem beda podatki od Slonca i Ksiezyca nie mowiac o Wenus\nTaaak letni, zimowy, wiosenny jesienny oraz ptzjsciowe, np. przed zima !\ngapcio 04.01.2020 15:21:20\nA PODATEK OD GŁUPOTY TEŻ BĘDZIE !!\nGość 02.01.2020 19:13:39\nTo będzie więcej tanich napojów z syropem glukozowo-fruktozowym jeszcze większym świństwem niż cukier.\nGość 02.01.2020 18:00:35\nPROŚCIEJ BYŁOBY WPROWADZIĆ NORMY ZAWARTOŚCI CUKRU W PRODUKTACH, NO ALE BY SIĘ NIE ZAROBIŁO NA PODATKU I NAGRODY DIABLI BY WZIĘLI A RZĄD JEST WYJĄTKOWO MORALNY, ETYCZNY, PRAWDOMÓWNY I GRATISOWO CHRZEŚCIJAŃSKI. NIE POZWOLI BY DIABOŁ MIAŁ RAJSKIE ŻYCIE, ZA TO WSZYSTKO DLA UMIŁOWANEGO NARODU !\nGość 02.01.2020 14:07:47\nNie piję gazowanych napoi tylko cisowiankę, ale uważam, że z tym podatkiem to juz przesada.. Wszystko zaraz będzie drogie i nie bedzie nas na to stać.\nMtratron 01.01.2020 19:29:35\nCo zaczyna brakować na rozdawanie nierobom i patologii 500 ?\nTo się spodziewajcie prawicowe ciemniaki podatku mąkowego, tłuszczowego i jaki tam sobie ten pasożytniczy rząd jeszcze wymyśli\npracownik 30.12.2019 12:01:45\nI z cukru będzie kasa wreszcie na służbę zdrowia. brawo\nGość 28.12.2019 18:03:31\n28 grudnia, 16:59, Gość:\nTo nie cukier jest niezdrowy, lecz praca biurowa, gdyż tego rodzaju praca uniemożliwia spalenie kalorii dostarczonych w cukrze. Na pewno te słodzone (i wcale nie są zbyt słodkie w smaku) napoje są zdrowsze niż no. kompot z kwaśnych owoców, gdyż po kompocie można w ogóle … cały dzień przesiedzieć w ubikacji (powoduje rozwolnienie), podobnie jak np. po mleku (też może spowodować biegunkę). Po Coca-coli raczej się nie dostanie biegunki. Nie podatek od niby słodzonych napojów, ale więcej ruchu (nauczyciele WF-u pod żadnym pozorem nie powinni honorować zwolnień z ćwiczeń wypisywanych przez rodziców, a jedynie te od lekarza). Cukier na pewno jest zdrowszy niż aspartam i inne sztuczne środki słodzące.\nmasz racje tylko ruch jest nam potrzebny\nGość 28.12.2019 16:59:09\nkrk 28.12.2019 07:09:04\nNiektorym lekarzom i¨" inspektorom" powinno sie J.J.ogolic i wyslac znowu do przedszkola ! :by od nowa nauczyli sie myslec -kacapy\nsodom i gomora 28.12.2019 07:05:03\nGość 27.12.2019 18:43:25\nNo co suwerenie zbieramy na 500 plus. Podatki w górę. Na auta dla Maliniaka bum bum.


Odzyskać Ziemie Odzyskane - Nowa Konfederacja\nŚląsk nie jest jedynym regionem, który ma kłopot z odnalezieniem się w ramach państwa polskiego. Z drugiej strony można jednak równie dobrze stwierdzić, że to władze centralne i reszta kraju, zwane umownie Warszawą, mają problem z zagospodarowaniem peryferii. O ile perturbacje związane ze Śląskiem mają charakter historyczny, gospodarczy i kulturowy, to w przypadku Pomorza Zachodniego są one warunkowane historią i geografią. Pod szyldem Szczecina można jednak umieścić prawie wszystkie przeciwności, z którymi musi zmagać się zachodnia Polska, i które aż nadto często zmieniają się w listę żali odległych prowincji pod adresem stolicy.\nO ile w Gdańsku udało się stworzyć spójne i żywotne struktury społeczne, bazujące na dorobku poprzednich pokoleń, to w Szczecinie było odwrotnie\nGeopolityka w skali mikro i historia\nProblemy z ziemiami północno-zachodnimi mają częściowo swoje źródło w geografii, która poważnie wpłynęła na relacje Polski z Pomorzem, a w konsekwencji na historię regionu. Noteć nie jest imponującą rzeką, nawet po połączeniu się z Warta i wspólnym ujściu do Odry. Oba brzegi rzeki były jednak bardzo bagniste i obfitowały w rozlewiska. Do tego dochodziły nieliczne brody, które łatwo było kontrolować. Za Notecią zaczynały się gęste lasy, które do dzisiaj pokrywają 35,5 proc. powierzchni województwa zachodniopomorskiego, 36 proc. pomorskiego i niemal połowę lubuskiego. Pojezierze pomorskie dodatkowo skutecznie kanalizowało lądowe szlaki komunikacyjne. Najskuteczniejszą drogą łączącą z wielkopolskim centrum państwa pierwszych Piastów były rzeki Odra i Warta. Komunikacja lądowa na osi wschód-zachód była natomiast stosunkowo łatwa, podobnie w kierunku południowo-zachodnim. Z kolei Bałtyk do dzisiaj zapewnia świetne połączenie ze Skandynawią, a dalej – wybrzeżami Morza Północnego i Atlantyku.\nTakie położenie uwarunkowało silne (zwłaszcza we wczesnym średniowieczu) związki z Danią i Szwecją. Z narzuconych przez geografię warunków doskonale zdawał sobie sprawę już Mieszko I. W czasach piastowskich Pomorze przechodziło zmienne koleje losu aż do czasów Bolesława Krzywoustego, który ziemie nadnoteckie i nadwiślańskie bezpośrednio włączył do Polski, natomiast w przypadku pozostałych ziem ze Szczecinem, Kołobrzegiem i Słupskiem zadowolił się hołdem lennym i ustanowieniem księstwa pomorskiego pod panowaniem dynastii Gryfitów. Najwyraźniej Pomorze Zachodnie do tego stopnia odbiegało już od ziem polskich, że jego inkorporacja przyniosłaby więcej problemów niż korzyści. Z drugiej strony Bolesław zyskał tym sposobem za pośrednictwem wasala zdolność do projekcji siły w regionie Bałtyku i skuteczne narzędzie polityki skandynawskiej.\n800 niemieckich lat\nTaki stan trwał jednak krótko. Druga połowa XII w. to czas, gdy Dania wydobywa się z anarchii feudalnej, natomiast Polska w nią popada. Dzielnicowi książęta Wielkopolski nie byli w stanie obronić swoich pomorskich wasali przed Duńczykami. W największym uproszczeniu, najlepsze gwarancje bezpieczeństwa dał Gryfitom Fryderyk Barbarossa. Tym sposobem w 1181 r. Pomorze Zachodnie weszło w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego i na następnych niemal 800 lat (z blisko stuletnimi okresem panowania szwedzkiego) związało swój los z Niemcami. Mimo to relacje, zwłaszcza z Wielkopolską, były nadal silne, a ich głównym spoiwem była walka z ekspansywną Brandenburgią. W ciągu XIII stulecia nastąpiło jednak przesunięcie centrum państwa polskiego do Małopolski. Zainteresowania i ambicje panów krakowskich były skierowane bardziej na południe i wschód. Przy takiej perspektywie Wisła i Gdańsk zapewniały wystarczający dostęp do morza, a cieplejsze Morze Czarne było bardziej kuszące niż zimny Bałtyk. Postawa taka utrwaliła się wraz z unią z Litwą, a następnie – z przeniesieniem stolicy do Warszawy.\nJeżeli Szczecin leży bardzo daleko, prawie w Niemczech, to Gorzów Wielkopolski czy Zielona Góra są z perspektywy reszty Polski na końcu świata\nZainteresowanie Pomorzem Zachodnim ze strony rządzących Polską trwało aż do czasów Kazimierza Jagiellończyka. Jednak już w kolejnych latach malało. Sytuację znakomicie wykorzystali Hohenzollernowie, systematycznie włączając do swej domeny kolejne części księstwa pomorskiego i budując potęgę państwa brandenbursko-pruskiego. Wraz z rozbiorami, geografia po raz kolejny dała znać o swoim wpływie na gospodarkę. W XIX w. podupadł Gdańsk, odcięty od swojego naturalnego zaplecza, które znalazło się w zaborach rosyjskim i austriackim, natomiast Szczecin awansował do rangi największego portu południowego Bałtyku. Z kolei odzyskanie przez Polskę niepodległości wywołało nieoczekiwane perturbacje dla Wielkopolski. Region został pozbawiony swojego głównego portu, natomiast Szczecin również napotkał problemy, straciwszy zaplecze gospodarcze.\nPowrót Pomorza Zachodniego w orbitę polskich zainteresowań związany był z dramatem II wojny światowej. Kraj, przesunięty na zachód arbitralną decyzją Stalina, stanął przed licznymi wyzwaniami. Sam przebieg północnego odcinka nowej granicy nie był pewny. Ścierały się różne koncepcje, czy Szczecin ma stać się polski, czy pozostać niemiecki. Czechosłowacja wystąpiła nawet z pomysłem ustanowienia wolnego miasta pod zarządem Pragi. W samym mieście w 1945 przez jakiś czas funkcjonowały jednocześnie władze polskie i niemieckie z dwoma burmistrzami na czele.\nWobec powyższego, nie dziwią trudności w budowaniu spójnej narracji historycznej łączącej Pomorze z Polską. PRL korzystał tutaj obficie z dorobku środowisk narodowych okresu II RP. Poczesne miejsce zajęło hasło: „Myśmy tu nie przyszli, myśmy tu wrócili”. Kolejnym punktem było przypominanie słowiańskiego rodowodu Gryfitów oraz ich związków z Piastami, choć bardziej wnikliwe studia nad historią dynastii przyniosły kilka problemów interpretacyjnych, gdyż na poszczególnych etapach różne gałęzie rodu prowadziły różną politykę.\nJeszcze większym wyzwaniem okazało się zbudowanie narracji łączącej nową ludność Pomorza, napływającą ze wszystkich stron przedwojennej Rzeczypospolitej. O ile w Gdańsku udało się stworzyć spójne i żywotne struktury społeczne, bazujące na dorobku poprzednich pokoleń, to w Szczecinie było odwrotnie. Dla nowych władz historia miasta i regionu zaczynała się dopiero w 1945 roku. Niemiecka przeszłość stała się tematem tabu. Bardzo chętnie rozbudzano strach przed niemieckim rewizjonizmem. Pożywek dla takich lęków dostarczała również polityka ZSRR; dopiero w 1956 roku Chruszczow zapewnił, że żadnych zmian granicy polsko-niemieckiej nie będzie. Sprawa granic jest w Niemczech uznawana za zamkniętą od traktatu granicznego z 1990 roku, w Polsce powraca natomiast z niepokojącą regularnością. Zwykle służy też zbijaniu kapitału politycznego w regionach dość odległych od tej konkretnej granicy.\nSkąd ta niemożność „przetrawienia i przyswojenia” ziem północno-zachodnich? Przyczyn upatrywałbym w sferze psychologii\nNie były to jedyne problemy. Zachodnie Pomorze było obszarem, gdzie tuż po wojnie przybywali ludzie, chcący z tych czy innych względów zerwać z przeszłością, inni znaleźli się tam wbrew własnej woli i liczyli, że ich pobyt okaże się tymczasowy. Nie udało się także zaszczepić wśród ludności reszty kraju przekonania, że ziemie te są rzeczywistą, strukturalną częścią Polski. Szczecin stał się symbolem miasta odległego, leżącego prawie w Niemczech, gdzie wyjeżdżają mający zniknąć bohaterowie filmów i seriali (na Youtube można znaleźć bardzo ciekawe zestawienie zatytułowane „Szczecin w filmie polskim do 1981 roku”).\nCentralne budowanie regionalnej narracji historycznej zostały przerwane w 1989 roku. Nastąpiły wówczas dwa powiązane ze sobą procesy, istotne dla nowego rozdziału budowy lokalnej tożsamości. W ciągu lat 90. bardzo szybko odtworzyły się stare powiązania gospodarcze z Niemcami i Skandynawią. Tym samym Warszawa stała się, nie tylko w sensie geograficznym, jeszcze bardziej odległa niż Berlin, Kopenhaga czy Sztokholm. Jednocześnie zaczęło rosnąć zainteresowanie niemiecką przeszłością miasta i regionu, które wreszcie można było badać. Szczególnym zainteresowaniem i uczuciem został obdarzony przełom XIX i XX stulecia, który bywa postrzegany wręcz w cukierkowych barwach. Trudno się jednak temu dziwić. Ślady ówczesnego rozkwitu są widoczne do dziś w postaci chociażby unikatowej siatki ulic, secesyjnej zabudowy i najbardziej reprezentacyjnych budowli. W zorganizowanym w 2000 r. plebiscycie „Szczecinianin stulecia” zwyciężył pierwszy polski prezydent miasta Piotr Zaremba, drugie miejsce zajął Hermann Haken (nadburmistrz w latach 1878-1907), a trzecie Friedrich Ackermann (nadburmistrz w latach 1907-1931). Ożywiona, a momentami zaciekła dyskusja na temat historii, tożsamości i jej budowania w oparciu o tę historię trwa cały czas. Główny problem grup krytykujących zapatrzenie w czasy Hakena i Ackermanna, przy całej słuszności wielu argumentów, leży w niemożności zaproponowania czegoś równie atrakcyjnego i przemawiającego do wyobraźni. Podobne debaty toczą się w mniejszej skali na całym Pomorzu Zachodnim.\nZastanawiające, że nigdy w polityce historycznej ani w dyskusji na temat związków ziem północno-zachodnich z Polską nie sięgnięto po powiat wałecki. Ta część Pomorza Środkowego z Wałczem i Drahimem została włączona do Korony jeszcze przez Kazimierza Wielkiego i pozostała w jej granicach do I rozbioru.\nJeżeli Szczecin leży bardzo daleko, prawie w Niemczech, to Gorzów Wielkopolski czy Zielona Góra są z perspektywy reszty Polski na końcu świata. Od 1945 władze centralne miały problem, co zrobić z ziemiami północno-zachodnimi. Jeszcze w latach 30., kiedy dyskutowano o przebiegu granicy z Niemcami po zwycięskiej, jak zakładano, wojnie, nie tylko w środowiskach narodowo-radykalnych planowano zyski terytorialne na zachodzie. Włączenie Prus Wschodnich i Gdańska do Polski nie podlegało dla nikogo wątpliwości. Inaczej wyglądała sprawa z resztą granicy. Najbardziej rozpowszechniona, umiarkowana, wersja zakładała uzyskanie Słupska i Opola. Więksi optymiści domagali się Wrocławia i Kołobrzegu. Tylko najwięksi radykałowie (lub entuzjaści) marzyli o granicy na Odrze i Nysie Łużyckiej. Marzenia te spełnił Stalin, chociaż w nie takiej formie jak oczekiwano. Jednak jeszcze w trakcie wojny po raz kolejny ujawnił się symptom percepcji geopolitycznej. Podziemny uniwersytet poznański zaczął przygotowywać kadry administracyjne dla przyszłych ziem zachodnich. Rząd PKWN wykorzystał ten potencjał, chociaż podobnie jak rząd emigracyjny nie bardzo miał pomysł, co zrobić z nabytkami terytorialnymi.\nW pierwszym okresie ziemie zachodnie stały się obszarem szabru na gigantyczną skalę, w wielu wypadkach organizowanego centralnie. Zwłaszcza do terenów północno-zachodnich przylgnęło wówczas miano „dzikiego zachodu”. Wobec niepewności co do przynależności tych obszarów (pytanie, w jakim stopniu była to celowa polityka ZSRR), traktowano je chociażby jako źródło materiałów budowlanych do odbudowy Warszawy. Wywożono także zabytki, dzieła sztuki i archiwalia. Nawet dzisiaj Szczecinowi łatwiej porozumieć się w sprawie zwrotu lub wymiany dóbr kultury z Greifswaldem niż z Warszawą czy Toruniem.\nNa Pomorzu Zachodnim recepta wydaje się prosta: więcej inwestycji w infrastrukturę, łączącą region z Niemcami, Skandynawią i „głębią Polski”, bardziej intensywna współpraca z północnymi i zachodnimi sąsiadami\nOlbrzymim, nadal nierozwiązanym problemem okazało się zagospodarowanie i wykorzystanie potencjału ziem wyżej rozwiniętych gospodarczo niż kresy wschodnie. Z bliżej nieznanych przyczyn utrwalił się, nazwijmy go roboczo, „imperatyw stoczniowy”, zakładający, że w Szczecinie i Gdańsku muszą istnieć stocznie. Istotnie, upadek obu zakładów był problemem, ale nie katastrofą. Nie oznaczał też końca polskiego przemysłu stoczniowego jako takiego. W obu miastach istnieją prywatne stocznie, które radzą sobie lepiej lub gorzej – ale radzą. Z kolei na przykładzie ostatnich prób odbudowy stoczni szczecińskiej widać wszelkie problemy związane z motywowanym politycznie tworzeniem państwowych molochów. Szumnie położono stępkę pod prom, którego planów jeszcze nie ma. Trzeba jednak przyznać, że później podjęto już interesujące próby znalezienia niszy na podlegającym bardzo silnej konkurencji rynku stoczniowym. Tymczasem gospodarka morska to dużo więcej niż budowa statków, a w epoce stale rosnących przewozów drogą wodną dużo ważniejsza jest rozbudowa portów oraz infrastruktury łączącej je z interiorem. Z tego powodu z dużym rozgoryczeniem przyjmowana jest budowa Via Baltica. Ma ona połączyć Tallinn z Warszawą i być powiązana z linią kolejową Rail Baltica, biegnącą z Helsinek przez Tallinn, Rygę i Warszawę do Berlina. Co to jako całość ma wspólnego z Bałtykiem, nikt na Pomorzu nie rozumie. Przy okazji jest to kolejny element budowy poczucia osamotnienia oraz ignorowania przez centrum.\nSkąd ta niemożność „przetrawienia i przyswojenia” ziem północno-zachodnich? Przyczyn upatrywałbym w sferze psychologii. Budując nowy porządek w Europie Środkowej i Wschodniej, Stalin wepchnął Polskę, z aprobatą mocarstw zachodnich, ponownie w geopolitykę piastowską. Tymczasem przytłaczająca większość elit i społeczeństwa myślała i nadal myśli w kategoriach jagiellońskich. Przy takiej percepcji najważniejszą rolę nadal odgrywają kierunek wschodni i południowy polityki zagranicznej, mimo że warunki geograficzne promują większe zaangażowanie na kierunkach północnym i zachodnim. Doskonale zdawali sobie z tego sprawę już tysiąc lat temu pierwsi Piastowie. Nie oznacza to, że nie byli oni zainteresowani, tym co działo się za wschodnią granicą. Wręcz przeciwnie – a jednak kluczowe interesy lokalizowali po przeciwnej stronie swojego władztwa. Ewolucja sposobu funkcjonowania państwa, rozwój społeczny i techniczny są tutaj mało istotne, warunki geograficzne nie uległy aż tak silnym zmianom.\nCo więc można zrobić by „odzyskać Ziemie Odzyskane”? Najprostszym wyjściem wydaje się wykorzystać potencjał gospodarki morskiej i lepiej skomunikować peryferia z centrum. Prócz tego polska polityka gospodarcza i zagraniczna mogłaby poświęcić więcej uwagi rejonowi Morza Bałtyckiego. Wszystko sprowadza się zatem do wykorzystania potencjału ziem zachodnich – nie tylko turystycznego. Wpisuje się to w dyskusję dotyczącą „Polski Morskiej”, a także, toczony również na łamach „Nowej Konfederacji”, dyskurs na temat przyszłości relacji polsko-niemieckich. Na Pomorzu Zachodnim recepta wydaje się prosta: więcej inwestycji w infrastrukturę, łącząca region z Niemcami, Skandynawią i „głębią Polski”, większa współpraca z północnymi i zachodnimi sąsiadami. Takie kroki wymagałyby już jednak poważnych przewartościowań w myśleniu rządzących.\n2 odpowiedzi na “Odzyskać Ziemie Odzyskane”\nNa szczęście Obwód Kaliningradzki należy do Rosji. Dopóki tak jest granica na Odrze i Nysie wydaje się niezagrożona. Niestety polskie (sic!?) “elity” III i IV RP czynią wiele aby to zmienić.\n6 maja 2018 o 20:04\nDziękuję za bardzo interesujący artykuł. Chciałem prosić o rozwinięcie następujących propozycji:\nJak lepiej skomunikować region z centrum i sąsiadami? Czy chodzi o jakieś konkretne inwestycje infrastrukturalne?\nNa czym polega i jak miałoby zostać zrealizowane “wykorzystanie potencjału gospodarki morskiej”?


Index: 24426 Napisz opinię ()\nNowoczesny plakat - Króliczek\nPowieś go nad łóżeczkiem, przewijakiem, oprzyj o ścianę, komodę. Pokocha także towarzystwo m in. cottonballs i gromadki pluszaków.\nPoznaj inne style i trendy w zakładce Dekoracje dziecięce. - świat zwierząt, liter i cyfr, księżniczek i maszyn drogowych,\nNa nastolatków czekają niezłe kąski w kategorii Młodzieżowe.\nCechy i atuty plakatu w ramie - Króliczek