Propedeutyka zdrowia środowiskowego. Część II: jak się chronić przed zanieczyszczeniami powietrza - rola farmaceuty w podnoszeniu świadomości ekologicznej. - Aptekarz Polski\nDzisiaj normą stają się zachowania zmierzające do prowadzenia tak zwanego zdrowego stylu życia. Dbamy o dietę, aktywność fizyczną, eliminujemy szkodliwe nałogi, wcześnie diagnozujemy choroby zagrażające naszemu życiu. Z drugiej strony istnieją powszechnie sytuacje, które negatywnie oddziaływają na nasze zdrowie, na które – jak nam się wydaje – mamy niewielki wpływ. Dla przykładu, większość z nas na co dzień, przynajmniej przez kilka godzin jest eksponowana na zanieczyszczenia powietrza pochodzące z tzw. niskiej emisji i ruchu samochodowego.\nCo możemy zrobić, żeby je ograniczyć, a przynajmniej w jaki sposób możemy się przed nimi chronić? Pierwszą linią obrony jest informacja o zagrożeniu. Znając obowiązujące normy jakości powietrza i posługując się dostępnymi aplikacjami internetowymi na bieżąco możemy śledzić poziomy zanieczyszczeń powietrza i podejmować działania ochronne.\nJakie normy jakości powietrza obowiązują w Polsce?\nNormy dla zanieczyszczeń powietrza ustalone są na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 roku w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu\nZanieczyszczenie powietrza Normy stężeń ze względu na ochronę zdrowia\nPył zawieszony PM10 mieszanina stałych i ciekłych cząstek o średnicy mniejszej niż 10 μm (mikrometrów) znajdujących się w powietrzu w postaci aerozolu;w skład cząstek wchodzą m.in. siarka, metale ciężkie, silnie toksyczne chemiczne związki organiczne, takie jak dioksyny i wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (np. benzo-a-piren), a także alergeny takie jak pyłki roślin i zarodniki grzybów; szkodliwy dla oczu (spojówki) i układu oddechowego (nos, gardło, płuca). Poziom dopuszczalny stężenia średniorocznego: 40 μg/m3. Poziom dopuszczalny stężenia średniego 24‑godzinnego: 50 μg/m3 (przekroczenie tego poziomu dozwolone 35 razy w ciągu roku). Poziom informowania o ryzyku przekroczenia poziomu alarmowego stężenia średniego 24‑godzinnego: 200 μg/m3. Poziom alarmowy stężenia średniego 24‑godzinnego: 300 μg/m3.\nPył zawieszony PM2.5 (drobny) mieszanina stałych i ciekłych cząstek o średnicy mniejszej niż 2,5 μm (mikrometra) znajdujących się w powietrzu w postaci aerozolu;w skład cząstek wchodzą m.in. siarka, metale ciężkie, silnie toksyczne chemiczne związki organiczne takie jak dioksyny i wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (np. benzo-a-piren), a także alergeny takie jak pyłki roślin i zarodniki grzybów; jest niebezpieczny dla układu oddechowego (dociera do pęcherzyków płucnych) i układu krążenia (przenika do naczyń krwionośnych i krwiobiegu). Poziom dopuszczalny stężenia średniorocznego: od roku 2015: 25 μg/m3;od roku 2020: 20 μg/m3.\nDwutlenek azotu NO2 brunatny gaz o ostrym zapachu, silnie toksyczny dla układu oddechowego i odpornościowego; powstaje m.in. w wyniku utlenienia tlenku azotu NO; w wilgotnym powietrzu z NO2 tworzy się kwas azotowy HNO3 (składnik kwaśnego deszczu). Poziom dopuszczalny stężenia średniorocznego: 40 μg/m3. Poziom dopuszczalny stężenia średniego 1-godzinnego: 200 μg/m3; przekroczenie tego poziomu dozwolone 18 razy w ciągu roku; Poziom alarmowy stężenia średniego 1‑godzinnego: 400 μg/m3.\nDwutlenek siarki SO2 bezbarwny gaz o gryzącym i duszącym zapachu, silnie drażniący drogi oddechowe (nos, gardło, płuca);w wilgotnym powietrzu z SO2 tworzy się kwas siarkowy H2SO4 (składnik kwaśnego deszczu). Poziom dopuszczalny stężenia średniego 24-godzinnego: 125 μg/m3; przekroczenie tego poziomu dozwolone 3 razy w ciągu roku; Poziom dopuszczalny stężenia średniego 1-godzinnego: 350 μg/m3; (przekroczenie tego poziomu dozwolone 24 razy w ciągu roku); Poziom alarmowy stężenia średniego 1-godzinnego: 500 μg/m3.\nCzy przyjmowane normatywy dotyczące stężeń zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego są takie, jak wartości zalecane przez WHO?\nWHO zaleca wartości normatywne zanieczyszczeń powietrza, które z reguły są niższe niż obowiązujące w większości krajów europejskich. Wynoszą one w przypadku PM2,5 – 10 μg/m3 (średnia roczna) i 25 μg/m3 (średnia 24h). Dla PM10 wartości te wynoszą odpowiedni 20 μg/m3 i 50 μg/m3. Wartości te są określone na podstawie dużych badań epidemiologicznych poszukujących wartości stężeń zanieczyszczeń nie powodujących szkodliwego wpływu na zdrowie.\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaproponowała w 2005 roku normy dla głównych zanieczyszczeń powietrza:\nSkładnik zanieczyszczeń powietrza Stężenia średnioroczne Stężenia dobowe / ośmiogodzinne / jednogodzinowe\nPM2.5 10 μg/m3 25 μg/m3 – 24-godzinne\nPM10 20 μg/m3 50 μg/m3 – 24-godzinne\nOzon 100 μg/m3 – 8-godzinne\nNO2 40 μg/m3 200 μg/m3 – 1-godzinowe\nSO2 20 μg/m3 – 24-godzinne\n500 μg/m3 – średnia 10-cio minutowa\nNormy proponowane przez WHO są generalnie bardziej surowe niż standardy krajowe oparte na dyrektywach UE. Stanowią one sugestie poparte aktualną wiedzą naukową dotyczącą zdrowotnych skutków narażenia na zanieczyszczenia. Tymczasem normy krajowe lub UE to wytyczne o mocy prawnej. Muszą one uwzględniać lokalne realia gospodarcze i środowiskowe. Jest też oczywiste, że ustawodawcy podlegają naciskom ze strony biznesu i lobbystów, co może ich skłaniać do zatwierdzania bardziej liberalnych norm emisyjnych.\nCzy znane są przykłady skutecznej interwencji ograniczającej zanieczyszczenia powietrza i jakie były korzyści zdrowotne?\nW Linz w Austrii stwierdzono, że w wyniku poprawy jakości powietrza w następstwie ograniczenia ruchu samochodowego (obniżenie stężeń NOx o 30 μg/m3 i więcej), nastąpiła wyraźna poprawa parametrów wentylacji płuc u dzieci.\nInterwencje prowadzone w Hong Kongu i w Dublinie w 1990 roku, w Londynie w latach 2003-2004 oraz w Sztokholmie wskazują na wymierne efekty zdrowotne w zakresie chorób układu oddechowego i układu krążenia.\nProwadzono również wiele interwencji ukierunkowanych na zmniejszenie stężeń zanieczyszczeń powietrza polegających na ograniczaniu ruchu dla samochodów z silnikiem Diesla, poprawę transportu miejskiego, kontrolę zanieczyszczeń przemysłowych oraz wymianę na nowe pieców i kotłów domowych. Dla przykładu obserwowano zmniejszenie zachorowalności na astmę w wyniku zamknięcia stalowni w Utah Valley (USA) oraz z powodu ograniczenia ruchu samochodowego w czasie Igrzysk Olimpijskich w Atlancie (USA).\nW Barcelonie redukcja PM10 z 50 do 20 μg/m3 spowodowała – jak się szacuje – 3500 mniej zgonów i 1800 mniej hospitalizacji z powodu chorób sercowo-naczyniowych, 5100 mniej przypadków przewlekłego zapalenia oskrzeli u dorosłych i 31100 mniej przypadków ostrego zapalenia oskrzeli u dzieci oraz 54000 mniej przypadków astmy u dzieci i dorosłych.\nJakie korzyści ekonomiczne przynoszą działania na rzecz ograniczenia zanieczyszeń powietrza?\nSzacuje się, że roczne korzyści finansowe ograniczenia zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego w Barcelonie z tego tytułu wynoszą 64 miliardy Euro rocznie.\nKoszt ekonomiczny przedwczesnych zgonów w krajach UE w 2010 roku z powodu zanieczyszczeń powietrza i zanieczyszczeń wewnątrz pomieszczeń oceniany jest na 1,5 tryliona dolarów amerykańskich.\nW Danii wyliczono, że potencjalne oszczędności z tytułu zmniejszenia zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego (PM2,5) skutkujące zmniejszeniem liczby osób cierpiących na chorobę niedokrwienną serca, udary, POChP i raka płuca wynoszą 1-2,6 mln Euro na każde 100 000 mieszkańców. Oceniono, że korzyści wynikające z utrzymania osób, które uniknęły choroby na rynku pracy wynoszą około 1,8 miliona Euro na 100 000 osób w wieku 50–70 lat.\nCzy dostępne dane są wystarczające, aby dobrze oszacować skutki zdrowotne zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego?\nOkoło 90% ludności świata mieszka na terenach, na których stężenia zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego przekraczają wartości zalecane przez WHO.\nDane na temat wpływu zanieczyszczeń powietrza na zdrowie są coraz pełniejsze. Dostępne są liczne badania epidemiologiczne, dotyczą one głównie USA i krajów Europy Zachodniej. Znacznie mniej jest badań prowadzonych w krajach o niskim statusie społeczno-ekonomicznym. Wynika to przede wszystkim z braku danych monitorujących stężenia zanieczyszczeń powietrza w tych krajach.\nCzy w naszym kraju podejmowane są kroki w kierunku obniżenia ekspozycji na zanieczyszczenia powietrza?\nW kolejnych województwach przyjmowane są tak zwane uchwały antysmogowe. Uchwały takie zostały przyjęte w województwie dolnośląskim, łódzkim, małopolskim, mazowieckim, opolskim, podkarpackim, śląskim i wielkopolskim. Określają one, w jakim czasie nastąpi zakaz stosowania paliw stałych, w tym węgla i drewna oraz okres w których powinny być usunięte lub zastąpione piece nie spełniające wskazanych wymogów. Regulują również sposób korzystania z kominków domowych.\nW Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej został przygotowany nowy Program Priorytetowy „Czyste Powietrze” wpisujący się w realizację rządowego programu poprawy jakości powietrza.\nRealizację Programu rozpoczęto w 2018 roku i będzie on kontynuowany do 2029 roku, a łączne środki przewidziane na dofinansowanie przedsięwzięć objętych programem to 103 mld zł.\nDofinansowaniem objęty jest zakup i montaż nowych źródeł ciepła, spełniających wymagania programu priorytetowego. Ponadto w zakres dofinansowania można zaliczyć zakup i montaż mikroinstalacji fotowoltaicznej i kolektorów słonecznych, które mogą zostać dofinansowane do 100% (wyłącznie w formie pożyczki) oraz w przypadku budynków istniejących – prace dotyczące zmniejszenia energochłonności budynku (ocieplenie ścian, wymiana okien i drzwi, modernizacja instalacji c.o. i c.w.u., montaż instalacji wentylacyjnej z odzyskiem ciepła).\nCo każdy z nas może zrobić, aby zmniejszyć emisję zanieczyszczeń powietrza?\nSprawdzić czy nasz piec nie jest przypadkiem tak zwanym „kopciuchem”, czyli emiterem dużych ilości zanieczyszczeń powietrza.\nW żadnym przypadku nie palić odpadami i śmieciami, na przykład wyrobami z plastiku lub starymi meblami, parkietem i makulaturą lakierowaną.\nW jak największym stopniu korzystać z transportu zbiorowego. Pomyślmy o tym wybierając się wspólnie na wycieczkę czy planując urlop.\nNie palić w kominkach, jeżeli nie są one głównym źródłem ogrzewania.\nGdzie szukać informacji o narażeniu na zanieczyszczenia powietrza?\nZacznijmy od przeglądu aplikacji smogowych dostępnych w internecie, np.\nMobilne aplikacje smogowe mogą pomóc nam w dbaniu o zdrowie i bezpieczeństwo. Pokazują one, jakie jest stężenie szkodliwych substancji w powietrzu danego dnia. Podpowiedzą też, czy lepiej zostać w domu, czy bez obaw można wyjść na zewnątrz. Pouczą, jakie konsekwencje mogą nas czekać, jeśli nie zachowamy ostrożności.\nPoniżej scharakteryzowano kilka z popularniejszych aplikacji.\n1. ZANIECZYSZCZENIE POWIETRZA – aplikacja prezentuje mapę ze wszystkimi stacjami pomiarowymi. Kiedy klikniemy w którąkolwiek z tych zakładek, widzimy mapę Polski w różnych kolorach – w zależności od natężenia danej substancji – legendę, informację o zanieczyszczeniu oraz zagrożeniu dla naszego zdrowia.\n2. JAKOŚĆ POWIETRZA W POLSCE – to aplikacja stworzona przez Główny Inspektorat Ochrony Środowiska. Za pomocą GPS lokalizuje ona użytkownika i pokazuje aktualny stan powietrza. Dużym walorem jest sześciostopniowa skala: od bardzo złej do bardzo dobrej jakości powietrza. Na ekranie pokazane jest stężenie pyłu PM10, pyłu PM2,5, dwutlenku siarki (SO2), dwutlenku azotu (NO2), tlenku węgla (CO), benzenu (C6H6) i ozonu (O3). Kiedy przesuniemy ekran w lewo, zobaczymy stężenie danej substancji z podziałem na godziny. Możemy sprawdzić historię wartości z ostatnich dni pokazaną w przejrzystej tabelce. Uzyskujemy też informację, z której stacji zostały sczytane wyniki. Możemy też wyszukać dowolną stację pomiarową i sprawdzić poziom zanieczyszczenia w innych miastach. Dodatkowo stworzono zakładkę „ostrzeżenia”, która pokazuje w jakich miastach przekroczone jest stężenie szkodliwych substancji.\n3. SmokSmog – dzięki tej aplikacji możemy sprawdzić stan zanieczyszczenia powietrza w województwach: małopolskim, śląskim, dolnośląskim i opolskim. Wszystkie informacje pochodzą z wojewódzkich inspektoratów. Na przejrzyście zaprojektowanej, szarej i minimalistycznej planszy możemy odczytać wartości poszczególnych substancji zanieczyszczających powietrze. Żeby sprawdzić odczyt z wybranej stacji, trzeba ją dodać do ulubionych,\n4. Airly – w ostatnim czasie bardzo popularna aplikacja. System dysponuje dużą liczbą stacji pomiarowych na terenie kraju, przez co możliwe jest śledzenie na bieżąco jakości powietrza w miejscach, gdzie nie ma stacji pomiarowych WIOŚ. Dzięki niej możemy z łatwością odczytać zawartość pyłów PM1, PM2,5 oraz PM10 wpowietrzu. Jakość powietrza na mapie kraju przedstawiona jest w siedmiostopniowej skali za pomocą kolorowych piktogramów.\nPodczas spaceru z małym dzieckiem starajmy się trzymać je raczej jak najwyżej (chusta, nosidło) niż przewozić w wózkach. Im wyżej, tym generalnie mniejsze stężenie zanieczyszczeń komunikacyjnych.\nUnikajmy zakrywania dzieciom nosa szalikami i chustkami. Jednym z najważniejszych sposobów ochrony przed szkodliwymi skutkami smogu jest umożliwienie dziecku oddychania przez nos, który stanowi naturalny filtr i pierwszą barierę dla zanieczyszczeń znajdujących się we wdychanym powietrzu.\nUnikajmy podróży samochodem, szczególnie w godzinach szczytu komunikacyjnego, jeżeli to konieczne wybierajmy mniej uczęszczane ulice.\nKorzystając z klimatyzacji w samochodzie włączajmy „Obieg zamknięty (wewnętrzny)”. W innym przypadku powietrze jest zasysane z zewnątrz, co odbija się szybko na jakości powietrza, którym oddychamy w samochodzie.\nWybierając się na spacer czy przejażdżkę rowerową, warto wybrać trasy, które nie przebiegają bezpośrednio wzdłuż ulic o dużym natężeniu ruchu.\nMaski antysmogowe chronią przed smogiem tylko wtedy, kiedy wyposażone są w specjalne filtry węglowe. Sprzęt stosowany dla ochrony indywidualnej przed zanieczyszczeniami powietrza powinien być zastosowany tylko w sytuacji, kiedy wyczerpano wszelkie możliwości ograniczania wielkości emisji. W żadnym przypadku nie powinien być stosowany jako działanie podejmowane w zamian za działania o charakterze przyczynowym.\nW przypadku wielokrotnych (4-6 krotnych) przekroczeń stężeń zanieczyszczeń powietrza Centralny Instytut Ochrony Pracy zaleca stosowanie półmasek filtrujących klasy FFP2 lub FFP3. Pamiętać jednak należy, że półmaski jako sprzęt filtrujący zapewniają jedynie ochronę przed zanieczyszczeniami w formie aerozoli – pyłów i mgieł, a więc przed pyłami PM10 i PM2,5. Nie zapewniają one natomiast ochrony przed substancjami chemicznymi występującymi w formie gazów i par, w tym SO2, CO, NO2, O3 i węglowodorami aromatycznymi. W celu uzyskania zabezpieczenia należy zastosować sprzęt oczyszczający w postaci półmaski skompletowanej z filtro-pochłaniaczami.\nSklasyfikowane półmaski ochronne, w przeciwieństwie do zwykłych anty-smogowych, testowane są również pod kątem zawartości dwutlenku węgla w powietrzu wydychanym, który gromadzi się pod częścią twarzową półmaski, w tak zwanej przestrzeni martwej. Półmaski mogą być jednorazowego lub wielokrotnego użycia, oznaczone odpowiednio symbolami NR lub R.\nW środowisku pracy, w doborze półmasek filtrujących kierujmy się ich zgodnością z zasadniczymi wymogami bezpieczeństwa według rozporządzenia Ministerstwa Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005 r. (Dz.U. Nr 259, poz. 2173) oraz Dyrektywy 89/686/EWG. Wyroby takie oznaczone są znakiem CE i posiadają certyfikat oceny WE. Spełnienie powyższych wymagań jest równoznaczne z uzyskaniem pozytywnych wyników badań przez poszczególne wyroby według standardów europejskich.\nDostępne w szerokiej ofercie artykuły, oferowane jako maski antysmogowe, ze względu na niepełne dopasowania, na przykład do twarzy dziecka, mogą nie dostarczać właściwej ochrony.\nW przypadku osób z chorobami układu oddechowego i krążenia, brak jest badań oceniających bezpieczeństwo tego typu zabezpieczeń. Maski mogą istotnie zwiększać opór powietrza wdychanego.\nNie ma aktualnie przepisów prawnych określających wskazania (wielkość ekspozycji) i wymogi jakie powinny spełniać środki ochrony przeznaczone dla dzieci i osób chorujących na choroby układu krążenia i oddechowego, w tym pacjentów oddziałów szpitalnych.\nCzy warto zainstalować w domu oczyszczacz powietrza?\nPowietrze wewnątrz pomieszczeń również może być w znacznym stopniu zanieczyszczone, nie tylko ze źródeł tam się znajdujących, na przykład w czasie procesów gotowania, sprzątania, remontowania pomieszczeń, ale również ze źródeł zewnętrznych. Te ostatnie obejmują drobne cząstki pyłów – PM10 i PM2,5, związki lotne, pleśń, alergeny. Ponieważ dużą część dnia spędzamy wewnątrz pomieszczeń, znaczna część naszej ekspozycji na zanieczyszczenia powietrza, w tym na te pochodzące ze źródeł komunalnych i emitowane przez środki transportu ma miejsce wewnątrz pomieszczeń.\nAmerykańska Agencja Ochrony Środowiska (USEPA) opublikowała szczegółowy dokument na ten temat. Wskazuje ona, iż najlepszą metodą ograniczenia ryzyka związanego z zanieczyszczeniami powietrza wewnątrz pomieszczeń jest ich wentylacja przy pomocy czystego powietrza zewnętrznego. Tylko w przypadku, gdy warunki pogodowe lub jakość tego powietrza jest nieodpowiednia można posłużyć się urządzeniami do oczyszczania powietrza.\nWiemy, że żaden pojedynczy filtr nie jest w stanie ochronić nas przed zanieczyszczeniami powietrza, którym oddychamy wewnątrz w pomieszczeniach. Większość filtrów jest tak zaprojektowanych, aby usuwać tylko gazy, albo tylko cząstki stałe. Wynika z tego wniosek, że skuteczny oczyszczacz powietrza powinien mieć obydwa rodzaje filtrów. Warto zwrócić uwagę na wskaźnik CADR (clean air delivery rate). Im wyższa wartość CADR, tym większa ilość powietrza jest oczyszczana w jednostce czasu. Należy pamiętać, że im większe pomieszczenie, tym większa powinna być wartość CADR, tak więc przed zakupem należy policzyć powierzchnię pomieszczenia, gdzie urządzenie będzie pracowało. Ważnym jest, aby zastosowane filtry były z kategorii HEPA (high-efficiency particulate air). Unikajmy urządzeń, które produkują ozon, gdyż ma on działanie drażniące dla płuc. Ważna jest odpowiednio częsta, zgodna z zaleceniami producenta wymiana filtrów. Zwykle powinna ona nastąpić po 60-90 dniach stosowania.\nWHO prowadzi aktualnie systematyczny przegląd piśmiennictwa i ocenę skuteczności różnych metod oczyszczania powietrza wewnętrznego. Wyniki dostępne będą w ciągu najbliższych miesięcy.\nPoprawa świadomości – rola farmaceuty.\nWartą odnotowania ścieżką do poprawy świadomości mieszkańców, odnośnie problemów z jakością powietrza i możliwych do wdrożenia przez nich działań naprawczych, a tym samym zwiększenia skuteczności wdrażania programów ochrony powietrza mogą być działania pracowników ochrony zdrowia, w tym farmaceutów.\nFarmaceuci pracujący w aptekach mogą być doradcami w zapobieganiu chorobom związanym z zanieczyszczeniami powietrza. Podnosząc świadomość u swoich pacjentów, mogą się przyczynić do bardziej skutecznego wdrażania lokalnych strategii ochrony powietrza poprzez angażowanie mieszkańców w procesy ograniczania emisji zanieczyszczeń powietrza ze źródeł komunalnych i transportu.\nDla przykładu farmaceuta, wydając leki stosowane w chorobach przewlekłych wynikających z zanieczyszczeń powietrza może skierować rozmowę na sytuacje sprzyjające emisji zanieczyszczeń powietrza i wskazać na możliwości ich zapobiegania.\nPamiętajmy, że Kodeks Etyki Aptekarza Rzeczypospolitej Polskiej art. 27 wskazuje, iż „Aptekarz, wykorzystując swe umiejętności zawodowe i pozycję w społeczeństwie, uczestniczy w działaniach na rzecz środowiska naturalnego, szerzy wiedzę o prozdrowotnym sposobie życia oraz bierze udział w przeciwdziałaniu patologiom społecznym”.\nZanieczyszczenia powietrza związane są z szeregiem negatywnych skutków zdrowotnych występujących u eksponowanych osób, zwłaszcza u kobiet w ciąży, dzieci i osób starszych. Ryzyko wzrasta z wielkością i czasem trwania ekspozycji.\nOgraniczenie zanieczyszczenia powietrza jest skuteczną metodą poprawy zdrowia całej populacji. Zadbajmy o właściwy styl życia zmniejszając ryzyko chorób układu krążenia. Zanieczyszczania powietrza najsilniej atakują osoby już chorujące.\nŹródła informacji o smogu i jego skutkach zdrowotnych i ich zapobieganiu\nEPA Technical Guide to Residential Air Cleaners


Witam serdecznie!

Stefan bardzo chętnie garnie się do kuchni kiedy coś przyrządzam, ale często po prostu mi przeszkadza. Chciałabym sprawić mu przyjemność i przygotować wspólnie coś prostego :-). Może znacie jakieś przepisy na potrawy, które można przygotować z 3-letnim dzieckiem. Najlepiej takie przy których nie operuje się z ciepłem...z wiadomych przyczyn :-). Z góry dziękuję.

\n[QUOTE="Gosiaczek_78, post: 2945846, member: 47209"] Witam serdecznie! Stefan bardzo chętnie garnie się do kuchni kiedy coś przyrządzam, ale często po prostu mi przeszkadza. Chciałabym sprawić mu przyjemność i przygotować wspólnie coś prostego :-). Może znacie jakieś przepisy na potrawy, które można przygotować z 3-letnim dzieckiem. Najlepiej takie przy których nie operuje się z ciepłem...z wiadomych przyczyn :-). Z góry dziękuję. [/QUOTE]


30 maja 2015 porady ogrodnicze No comments\nWśród roślin, które w Polsce cieszą się duża popularnością znajdują się narcyzy. Są to piękne rośliny cebulowe, które cieszą nasze oczy kwiatami w okresie wiosennym. Niestety rośliny te mogą zostać zaatakowane przez różnorakie szkodniki, które sprawią, że dużo stracą one ze swojej urody. Aby można było je leczyć oraz zapobiegać rozwojowi tych chorób należy nauczyć się rozpoznawać określone rodzaje chorób. Jedną z tych chorób, która narcyzy dotyka dosyć często jest fuzarioza. Objawem tej choroby jest żółknięcie liści, które w początkowym etapie pojawia się na ich wierzchołkach. Narcyzy dotknięte tą chorobą zazwyczaj nie zakwitają. Najczęściej pąki zasychają. Jeśli jednak zdarzy się, że narcyz zaatakowany przez fuzariozę zakwitnie to kwiaty są małe i brzydkie. Aby zapobiec posadzeniu narcyzów zaatakowanych przez fuzariozę należy zawsze bardzo dokładnie oglądać cebule roślin przed posadzeniem. Chorobę tą można bowiem dostrzec na cebulach. Stają się one brunatne oraz zasychają. Cebule tak wyglądające określa się mianem mumii. Na podstawie cebul zaatakowanych tą chorobą może pojawić się także nalot w kolorze beżowym. Trzeba pamiętać o tym, że tak wyglądających cebul nie należy sadzić. Jeśli chcemy natomiast uniknąć rozwinięcia się choroby na cebulach, które nie były zarażone trzeba przeprowadzić zabieg ich zaprawiania. Najlepiej nadają się do tego takie preparaty jak Biochikol 020 PC.


10 żelaznych zasad Sylwestra Stallone, które pomogą nie tylko w biznesie - Programowanie Biznesu\nMichael Sylvester Gardenzio Stallone urodził się 6 lipca 1946 roku w Nowym Yorku jako najstarszy syn Franka Seniora i Jackie Stallone. Sly to jedna z największych gwiazd kina akcji i człowiek orkiestra. Spora część czytelników skojarzy go głównie z ról mięśniaków i twardzieli. Włoski Ogier największą popularność zdobył grając postać boksera Rockego Balboa oraz weterana Johna Rambo. Jego imponujące cv pokazuje, że to nie tylko utytułowany Oskarem aktor, ale także uzdolniony pisarz, producent i reżyser.\nPomimo wielu spektakularnych superprodukcji, aktor wciąż bywa bohaterem kawałów i wszelkiego rodzaju parodii. W niniejszym poście postaram się przedstawić go w zupełnie innym świetle. Uważam, że wielokrotny zdobywca nagrody Złotej Maliny jest mocno niedocenianą personą. Dlatego zachęcam do wspólnej analizy profilu Sly’a, by sprawdzić, co tak naprawdę sprawiło, że biedak z rozbitej rodziny zdobył sam szczyt Holywood.\n6 lipca 1946 roku w wyniku komplikacji przy porodzie zdobył swoje znaki firmowe: częściowy paraliż twarzy, wykrzywioną dolną wargę oraz zaburzenie mowy. Poprzez błąd w sztuce lekarskiej, niefortunnie uszkodzono nerw twarzowy, powodując porażenie w dolnej części twarzy, w tym części wargi, języka i brody. Aktor przyznał po latach, że dlatego właśnie starał się zawsze ustawiać lewym profilem do obiektywu.\nDzieciństwo nie należało do najłatwiejszych, wraz z bratem Frankiem (również aktorem i całkiem niezłym piosenkarzem) przyglądali się problemom małżeńskim rodziców. Przez pierwsze pięć lat, aktor większość czasu spędził pod opieką domów zastępczych. Jego opiekunowie stale wojowali, pozostawiając dzieci samym sobie.\nFrank Senior i Jackie ostatecznie złożyli wniosek o rozwód w roku 1957, a młody Sylwester przeniósł się wraz z ojcem do Waszyngtonu. Wcześniejsze wydarzenia miały fatalny wpływ na jego psychikę. Rozbity emocjonalnie Sly sprawiał duże problemy wychowawcze pod opieką ojca – z czternastu kolejnych szkół wyleciał z hukiem.\nBieda i dworzec autobusowy\nPo powrocie do Nowego Jorku w roku 1969 Sly często chodził na przesłuchania w poszukiwaniu ról. W roku 1970 wziął udział w filmie z miękkimi scenami pornograficznymi The Party at Kitty and Stud’s, za który otrzymał jedynie 200 dolarów. Dlaczego Sly zdobył się na tak desperacki krok i czarny rozdział w swojej karierze? Po latach aktor zwierzył się, że przyjął tę rolę z rozpaczy, ponieważ przez trzy tygodnie był bezdomny. Zanim dowiedział się o castingu do filmu był zmuszony koczować na dworcu autobusowym. Po wielu latach sukcesów aktor opisał swoją desperację słowami “Miałem do wyboru zrobić ten film albo kogoś okraść – byłem na końcu liny”.\nRocky i sprzedaż Butkusa\nSly sprzedał swego psa Butkusa, aby móc nakarmić swoją rodzinę. W tym momencie Stallone uświadomił sobie, że sięgnął dna. Sześć miesięcy później wykupił pupila za 3 tysiące dolarów. Pies zagrał w dwóch filmach.\nKariera muzyczna z przymrużeniem oka\nSwego czasu nasz bohater – znany z postaci twardego policjanta Mariana Cobretti – postanowił również podbić rynek muzyczny. Pomimo ekstrawaganckich strojów i nowatorskich choreografii, przeboje takie jak Drinkenstein czy Stay Out Of My Bedroom nie zdobyły pierwszych miejsc list przebojów. Nawet popisowy pląs ze słynnymi braćmi Butabi z “Night at the Roxbury” nie otworzył Sylwestrowi bram do rynku rozrywkowego – ale pokazał, że ma dystans do siebie i duże poczucie humoru. Ku uciesze wiernych fanów kina akcji – Sly powrócił do kariery filmowej – by skutecznie obijać osiłków na dużym ekranie.\nDyscyplina i tytaniczna praca\nStany Zjedonoczone to kraj o populacji składającej się z ponad 300 milionów mieszkańców – nie jest łatwo tam sie wybić. Sylwestrowi się to udało tylko dzięki zapałowi, niesamowitej determinacji i silnej woli. Trzeba przyznać, że w skorumpowanym świecie Hollywood – krainie układów i układzików – Włoski Ogier poradził sobie znakomicie.\nW trakcie swojej kariery Sylvester Stallone przeszedł różne treningi i przetestował popularne diety, spędzając ponad 40 lat życia na siłowni.\nPocząwszy od filmów Rambo i Rocky do jego ostatnich ról, Stallone zawsze pozostawał w doskonałej kondycji fizycznej i wykazywał się niewiarygodnym poświęceniem dla swojej sprawy. Ciało aktora przechodziło znaczące metamorfozy w całej swojej karierze. Mimo zachowania muskularnej budowy w większości swoich filmów – jego waga zmieniała się niewyobrażalnie.\nPierwsza znacząca redukcja wagi przyszła w 1981 roku podczas przygotowań do filmu “Ucieczka do zwycięstwa”. Stallone musiał od razu zabrać się do pracy – aby realistycznie odegrać rolę jeńca wojennego i szybko schudnąć – spożywał tylko 200 kalorii dziennie. Stallone jadł tylko czyste białko, dopóki jego masa nie spadła do 72 kg (przy wzroście 1,77 m).\nPodczas kręcenia “Rocky 3” Sylvester posunął się jeszcze dalej – zrzucił dodatkowe kilka kilogramów i osiągnął minimalną wagę 70 kg – zachowując niewiarygodne 3% tkanki tłuszczowej. Warto zauważyć, iż jest to niesamowity wynik nawet dla czołowych kulturystów. Podczas kręcenia filmu, celem Sylwestra było uzyskanie efektu walki Dawida z Goliatem. Słynny Mr T wcielający się w postać Jamesa “Maczugi” Langa wyglądał przy nim na dużo potężniejszego. Jego codzienna dieta składała się z 10 białek jaj, tostów i owoców. Program treningowy Sylvestra Stallone był jeszcze bardziej bezwzględny. Zaczynał dzień od biegu na 3 km, następnie 18 rund sparingu, 2 godziny treningu siłowego, by zakończyć dzień kolejnym biegiem.\nOstre treningi kontynuował przy filmie Rocky 4. Podczas filmowania sceny, w której Rocky Balboa ciągnie sanie, Sylvester dostał ataku serca. Powrócił na plan dopiero po 10 dniach, aby ukończyć film i spuścić manto Ivanowi Drago.\nWarto pamiętać roli w filmie Cop Land z roku 1997, gdzie Sly zupełnie zmienił front i odwrócił proces metamorfozy. Postanowił udowodnić swoją wartość aktorską i zerwać na chwilę łatkę bohatera kina akcji. Wcielając się w postać nowojorskiego gliny Freda Heflina – przytył aż 40 funtów czyli około 18 kilo. W skład codziennych posiłków Sylwka wchodziły takie smakołyki jak: naleśniki z masłem orzechowym i bitą śmietaną, płatki owsiane, bułeczki z masłem orzechowym, smażone jajka, frytki czy sernik.\nJak przystało na prawdziwego “koksa”, szybko zrzucił balast by juz rok później zagrać twardego gangstera Jacka Cartera, szukającego zemsty po zabójstwie brata. Swoją drogą warto zobaczyć epicką solówkę z Hollywoodzkim badboy’em Mickey Rourkiem, która przeszła już do historii kina akcji.\nSylvester Stallone z całą pewnością może być inspiracją dla wielu osób, które chcą poprawić swoją determinację i siłę woli. W wywiadach chętnie opowiada o swoim życiu – a wśród najważniejszych zasad sukcesu wyróżnia:\nNajważniejsze zasady sukcesu\n#1 Nie znaczy tak\nSly często powtarza, że uwielbia, gdy ktoś mówi “nie” – widzi w tym wyzwanie i motywuje to go do działania.\n#2 Ufaj sobie i walcz\nKieruj się tym co czujesz i co uważasz za słuszne – mimo przeciwnościom losu i temu co mówią inni. Zachęcam do obejrzenia pięknej przemowy pochodzącej z filmu Rocky 6, gdzie podstarzały bokser stawia się przed komisją bokserską, która nie chce przyznać mu licencji – mimo zdania testów. Dzięki swojemu uporowi odzyskuje uprawnienia i może robić to co kocha, czyli stanąć w ringu.\nNajwiększy przebój Sylwestra, czyli Rocky I, został nakręcony w 28 dni. Ze względu na śmiesznie niski budżet około miliona dolarów, ekipa filmowa zmagała się z czasem a wiele scen było improwizowanych i kręconych tylko jeden raz.\nFilm okazał się hitem kasowym roku 1976 i zarobił łącznie 225 milionów dolarów, przy okazji zdobywając trzy oskary (najlepszy obraz, najlepszy reżyser i najlepszy montaż filmowy).\n#4 Nie poddawaj się, rozmawiaj\nJak mawiała matka Forresta Gumpa – “Życie jest jak pudełko czekoladek, nigdy nie wiesz, na co trafisz…”. Sly podkreśla, że warto rozmawiać, opowiadać, zagadywać, bo nigdy nie wiadomo jaki będzie dalszy rozwój wydarzeń. Sylwester wychodząc z kolejnego nieudanego castingu aktorskiego, wspomniał w dzwiach, że “troche pisze”, co zaciekawiło producenta. Proste słowa nieoczekiwanie rozwinęły rozmowę, co zaowocowało skryptem Rocky i hitem kinowym.\n#5 Zrób to\nKażde przedsięwzięcie składa się z wielu kroków, według Włoskiego Ogiera najważniejsze jest by rozpocząć pracę i ukończyć choćby fragment. Nie daj się zwieść micie perfekcjonizmu i zacznij działać tu i teraz. Stallone napisał szkic skryptu Rockiego w ciągu zaledwie trzech dni i dwudziestu godzin. Scenariusz został zmodyfikowany dziewięciokrotnie zanim osiągnął docelową formę.\n#6 Wierz w siebie\nMówi się, że Sly zobaczywszy walkę słynnego Muhammada Ali z Chuckiem Wepnerem z 24 marca 1975 roku – wziął ją za inspirację do scenariusza przeboju Rocky. Studio było zainteresowane skryptem i zaoferowało pokaźną sumkę 360 tysięcy dolarów. Nawet dzisiaj ta kwota robi wrażenie. Sly jednak nie był do końca zadowolony – czuł wewnętrznie, że to jego rola życia i chciał za wszelką cenę wcielić się w główną postać. Po wielu negocjacjach – producenci ostatecznie przystali na warunki Sylwestra. Przyznajcie, że było to odważne posunięcie jak na gościa, który miał 106 dolarów w kieszeni i niedawno sprzedał swego psa. Co ciekawe, Sly nie odpalił nic legendarnemu bokserowi z Louisville – Kentucky o pseudonimie “The Greatest”.\n#7 Znajdź swóją rutynę\nStallone, twierdzi, że niezwykle ważne jest aby zbudować własną rutynę dnia. W przypadku aktora wygląda to następująco. Sly codziennie rano siada na 3h do pisania – nawet wtedy kiedy nie ma weny. Istotne jest to, aby wyprodukować jakąkolwiek treść.\n#8 Zrób dobrze jedną rzecz\nPunkt zwrotny w w swojej karierze zawdzięcza pisaniu. Opisuje jak wyglądały jego początki. W celu osiągnięcia największej koncentracji, Sly zamykał sie w pokoju i malował okna czarną farbą. Celowo starał się osiągnąć stan, w którym nie wiedział jaka jest pora dnia. Dziś aby wejść w najwyższy stopień produktywności – używamy różnych narzędzi typu kanbanflow / trello czy techniki pomodoro.\n#9 Uczysz się tylko przez porażkę\nPorażka jes stanem przejściowym, stanowi jedynie element procesu. Czasem musisz polec sto razy, aby osiągnąć jeden sukces.\n#10 Idź ciągle naprzód\nPoniżej zacytuję piękną i legendarną już przemowę z filmu Rocky VI, w którym główny bohater walczy z prawdziwym mistrzem wagi lekko ciężkiej – pogromcą samego Roya Jonesa Juniora będącego królem rankingów P4P – Antionio Tarverem. Pozwolę sobie zachować originalną formę:\nThe world ain’t all sunshine and rainbows. It’s a very mean and nasty place… and I don´t care how tough you are, it will beat you to your knees and keep you there permanently, if you let it. You, me or nobody, is gonna hit as hard as life. But ain’t about how hard you hit… It’s about how hard you can get hit, and keep moving forward… how much you can take, and keep moving forward. That´s how winning is done. Now, if you know what you worth, go out and get what you worth. But you gotta be willing to take the hits. And not pointing fingers saying: You ain´t what you wanna be because of him or her or anybody. Cowards do that and that ain´t you! You´re better than that Sylwester Stallone\nObecnie Sly jest szczęśliwym mężem i ojcem. Mimo wielomilionowego majątku, pięknych kobiet i wielu sukcesów nie zamierza zwalniać tempa. Sylwester pokazuje, że życie zaczyna się po siedemdziesiątce ;] Aktor wciąż ma kratkę na brzuchu i imponuje formą, a zapału do pracy mogłoby mu pozazdrościć wiele młodszych osób. Sly pokazał, że siłą woli i determinacją można pokonać swoje słabości i zajść na sam szczyt. Tego również życzę swoim czytelnikom i zachęcam do komentarzy tego wpisu. Jeśli chcecie więcej tego typu lekkich tresci – udostępniajcie śmiało i piszcie w komentarzach!\nTagi: BiznesmotywacjaSylvester StalloneZasady sukcesu\nZawsze bardzo go lubiłam a Rocky jest moją inspiracją od dzieciństwa.\nPingback: Barbarzyńskie zasady sukcesu Arnolda Schwarzeneggera w biznesie - Programowanie Biznesu


BLOG FOTOGRAFICZNY: Migawki / Święta Bożego Narodzenia - detale\nŚwięta to czas który najczęściej spędzamy w bliskim, rodzinnym gronie. Wśród ilości rzeczy które trzeba skończyć przed Wigilią udało się zrobić kilka ujęć pz przygotowań. Jednocześnie jest to mały test obiektywu Porst 55mm o jasności 1.4 (gwint M42 + przejściówka Eos).\nEtykiety: analog , natural , różne\nBAMBI BOHO by Sylwia Badora 28 grudnia 2015 20:31\nMaria Smolarek-Wilińska 29 grudnia 2015 17:51\nWylewki 4 stycznia 2016 11:19\nŚwietnie ujęte detale! Patrząc na zdjęcia od razu przypomina się świąteczna atmosfera w szerszym ujęciu. Dlatego nie trzeba koniecznie zdjęcia całej rodziny przy stole, choinki itp aby wspomnienia powórciły na widok tych zdjęć.\nDamian Markowicz 7 marca 2016 20:10\nSuper ujęte datale.\nMaria Kowalczyk 4 grudnia 2016 21:09\nTe zdjęcia są np bardzo spoko\nFotolena 12 grudnia 2016 08:39\nSuper! Zainspirowałaś mnie do tego, żeby w tym roku trochę inaczej spojrzeć na wigilijny stół i wszelkie dodatki. Zwłaszcza zdjęcia ryb i te cienie na obrusie zrobiły na mnie duże wrażenie.


Gerbera / - Teresa Foszczka - Laboratorium\nna skróty: - wybierz produkt - AA Nowe odmiany Gerbery ! Antaris Aristos Baila Bel Air Belcanto Bellagio Big Chief Bubblegum Café Caprice Caraco Castello Crystal Kimsey Cuba Libre Damask Donovan Electra Finidi Grandola Grandorado Itsaparty Jackpot Jimmies Judo Kimsey Liquido Luca Malando Mammut Manonn Mariatta Mozart Okibana Olivia Olympic Gold Parker Passito Pelican Perfect Storm Perignon Perlia Petticoat PS 145044 PS 165 029 żółta PS 167 011 blady róż Ruble Sandero Sandwich Sarolta5522 Soap Storm Totti Turan\nTreść Umowy Licencyjnej na Uprawę Kwiatów Ciętych dostępna jest tutaj\nWybierz kolor rośliny biały bikolor brązowy czerwony/purpurowy czerwony kremowy lila łososiowy niebieski pomarańczowy purpurowy różowy zielony złoty żółty Wybierz kolor środka rośliny czarny zielony Wybierz typ kwiatów mini standard\nProdukcję mikorosadzonek gerbery w laboratorium kultur tkankowych prowadzimy od 1980 roku. Od samego początku naszej działalności współpracujemy ze światowym potentatem wśród hodowców gerbery - SCHREURS HOLLAND B.V. Obecnie jesteśmy liderem rynku w zakresie produkcji sadzonek metodą propagacji in vitro. Wyprodukowane przez nas sadzonki gerbery są eksportowane do firmy SCHREURS HOLLAND B.V a także do innych państw.\nSkąd pochodzą gerbery?\nGerbery to kwiaty, które naturalnie występują w południowo - wschodniej Afryce i w tropikalnej Azji. W chłodniejszych klimatach gerbery najczęściej spotykane są jako kwiaty cięte, jednak od niedawna pojawiły się również gerbery do hobbystycznej, domowej hodowli.


Rowery miejskie - sklep rowerowy, duży wybór - Fotografia Sferyczna\nHome » E-Działalność » Sport » Rowery miejskie - sklep rowerowy, duży wybór\n2016-08-02|Kategoria: E-Działalność / Sport\nŁadna pogoda to dobry sposób na aktywne spędzanie wolnego czasu. Można go wykorzystać różnorodnie, ale jednym z lepszych sposobów będzie wybranie się na przejażdżkę rowerową po mieście albo w inną trasę. Jednak trzeba mieć do tego celu bardzo dobre rowery miejskie, które można kupić w atrakcyjnej cenie w sklepie rowerowym. Warto wybrać rower, który będzie nam najbardziej odpowiadał, a w sprzedaży dostępne są rowery damskie, męskie i dziecięce. Dzięki jeździe na rowerze będzie można utrzymać dobrą kondycję naszego ciała. Rowery miejskie dostępne są w wielu ciekawych kolorach i wzorach, ale też doskonale nadają się na prezent, np. urodzinowy.


17 kwietnia 2018 08:22 | Aktualności\n12 kwietnia 2018 roku odbyło się podsumowanie projektu realizowanego przez klasy 0 – III „Kłodawa – moja mała ojczyzna”. Tego dnia szkołę odwiedziło wielu zacnych gości. Obecni byli przedstawiciele Kuratorium Oświaty , delegatury w Koninie, władz samorządowych oraz powiatowych, ksiądz Proboszcz, przedstawiciele Stowarzyszenia „Sprawni inaczej” oraz dzieci z Przedszkola im. Jana Brzechwy w Kłodawie wraz z opiekunami.\nProjekt był kontynuacją trzech ubiegłych lat. W roku szkolnym 2014/2015 uczniowie podróżowali po krajach europejskich. W 2015/2016 poznawali kontynenty. Różne regiony Polski zwiedzali w roku 2016/2017, a w 2017/2018 poznawali historię Kłodawy.\nZanim uczniowie podsumowali projekt, odbyli cykl wycieczek i spotkań z ciekawymi ludźmi. Zwiedzili Kopalnię Soli „Kłodawa” w Kłodawie, łącznie z Podziemną Trasą Turystyczną, Muzeum Karmelitów znajdujące się przy Kościele Parafialnym, zabytkowy kościół p.w. Św. Fabiana i Sebastiana, miejsca Pamięci Narodowej, cmentarz żydowski, bramę „Salve”, Dom Kultury oraz Urząd Miasta i Gminy. W ramach spotkań z ciekawymi ludźmi szkoła gościła p. Wojciecha Duszę- pasjonata lotnictwa, p. Jadwigę Tyksińską – przedstawiciela Rady Miejskiej oraz artystkę ludową, przedstawicieli Kopalni Soli. Do końca roku szkolnego czekamy na spotkanie z p. Jackiem Grzanką – kolekcjonerem militariów wojskowych.\nPodsumowując projekt, uczniowie klasy IIIb i IIId, rozpoczęli od legendy powstania Kłodawy. Klasa IIIe przedstawiła nadanie praw miejskich w 1430 roku. Krótką historię Akademii Krakowskiej przybliżyli uczniowie klasy IIIa i IIIc. Nie sposób było nie wspomnieć o mniejszościach narodowych zamieszkujących przed wojną Kłodawę – Żydach i Romach. Młodzi aktorzy z klasy IIa i IIb pokazali jak żyli i bawili się dawni mieszkańcy, wykonując tańce charakterystyczne dla danych społeczności. Historię powstania największego zakładu pracy i jednocześnie patrona szkoły - Kopalni Soli „Kłodawa”, przedstawili najmłodsi uczniowie z oddziału „0”. Ostatnim punktem podsumowania była historia Szkoły Podstawowej Nr 2 im. Białych Górników w Kłodawie, z którą zapoznali nas uczniowie klasy Ia i Ib.


Środki do dezynfekcji - Sklep Online - Biuronimo.pl\nŚrodki do dezynfekcji to specjalistyczne preparaty, które oprócz skutecznych składników usuwających brud i zanieczyszczenia, posiadają również właściwości grzybobójcze. Określane są zamiennie jako środki dezynfekujące, preparaty odkażające czy płyny antybakteryjne, wszystkie jednak spełniają swoją podstawową rolę, czyli zwalczają drobnoustroje i zabrudzenia. Natomiast większość uniwersalnych środków czyszczących, które nie posiadają właściwości dezynfekujących, nie mają możliwości usuwania zarazków. Wiele osób o tym zapomina. W zależności od składników aktywnych znajdujących się w składzie preparatu dezynfekującego, niszczone są całe grupy mikroorganizmów, w tym bakterie, grzyby i wirusy.\nW jaki sposób środki do dezynfekcji usuwają zarazki?\nSubstancje czynne preparatów do dezynfekcji zakłócają metabolizm komórek albo bezpośrednio uszkadzają ich ściany. Płyny do odkażania powierzchni opracowano w taki sposób, by skutecznie zwalczały patologiczne mikroorganizmy. Podobnie działają preparaty do odkażania rąk, z tym że ich działanie jest delikatniejsze dla skóry. Rodzaj zarazków, które zwalcza konkretny środek dezynfekujący i sposób, w jaki tego dokonuje, zależy od składnika aktywnego znajdującego się w produkcie. Na przykład, nadtlenek wodoru niszczy ścianę komórek zarazków w procesie zwanym utlenianiem, w tym samym czasie aktywny składnik w wybielaczu sprawia, że białka konieczne do wzrostu bakterii rozmnażają się i zlepiają razem. Pozostałe składniki aktywne o potwierdzonym działaniu wykorzystywane do produkcji preparatów dezynfekujących to: mleczan etakrydyny, jodowany powidon, kwas borowy czy nadmanganian potasu\nJakie korzyści przynosi stosowanie środka dezynfekującego?\nNajwiększą korzyścią podczas używania uniwersalnego środka czyszczącego, zawierającego substancje dezynfekujące, jest wygoda i oszczędzony czas. Wiele osób błędnie sądzi, że środki do dezynfekcji nie nadają się do czyszczenia. Tymczasem wykorzystanie tego rodzaju preparatu gwarantuje zarówno precyzyjne oczyszczenie wybranych powierzchni, jak i skuteczną dezynfekcję. W ten sposób można wykonać dwie czynności jednocześnie, oszczędzając zarówno czas, jak i pieniądze. Należy jednak pamiętać, że sposób użytkowania danego produktu jasno określa dołączona do niego instrukcja lub etykieta znajdująca się na opakowaniu. Produkty dostępne są w różnej konsystencji: płynnej, żelowej i sprayu. W ofercie znajdują się również chusteczki do dezynfekcji. Oprócz tego dostępne są też specjalistyczne preparaty do dezynfekcji rąk.\nZobacz również ofertę artykułów spożywczych w naszym sklepie.\nKod produktu: B39084


Administrowanie systemami tanio - Usługi - Favore.pl\n"administrowanie systemami tanio"\nDoradztwo - Usługi - Marketing Oferujemy profesjonalne usługi w zakresie: wykonywania projektów i dokumentacji z zakresu ochrony środowiska, projektowania systemów informaty... - administrowanie systemami\nZrealizujemy to wspólnie O firmie Leptony to cząstki elementarne: elektrony, miony, taony, ich neutrina i antycząstki. Leptony uczestniczą w oddziaływaniach elektromagnetycznych i słab... - administrowanie systemami\nMasz firmę? Coś dla Ciebie - obsługa informatyczn Usługi informatyczne Witamy na stronie firmy MUNERIS - Biuro Usług Komputerowych. Jesteśmy niedużą firmą świadczącą usługi komputerowe i informatyczne dla fir... - administrowanie systemami\nPomoc w utrzymaniu systemu, administrowanie systemu Sklepy komputerowe, usługi związane z komputerami, programistyczne, oprogramowanie i akcesoria komputerowe, handel detaliczny, konserwacja oprogramowania, pomoc...\nObsługa informatyczna - systemy wsparcia biznesu Jesteśmy młodą i dynamicznie rozwijającą się firmą założoną w 2010r. z siedzibą w Ząbkach pod Warszawą. Stoi za nami wieloletnie doświadczenie zawodowe zdobyte ...\n320 zł miesiąc Rabat Warszawamazowieckie\nKurs Linux Kurs zaawansowany, dla administratorów Czteromiesięczny, intensywny kurs profesjonalnej administracji Linuksem poszukiwane na rynku pracy um...\nAdministracja systemem Linux, Expert Kurs kierowany jest do osób •pewnie poruszających się w systemie Linux •pragnących poznać zaawansowane mechanizmy administrowania systemem Li...\n2 690 zł sztuka Warszawamazowieckie\nOpieka informatyczna Firma Kalbar zajmuje się szeroko rozumianą opieką informatyczną nad firmami, połączoną z kompleksowym dostarczaniem usług swoim klientom. Podstawowym cele...\nOST - OBSŁUGA INFORMATYCZNA FIRM WROCŁAW IT "Każdy powinien robić to co najlepiej potrafi" Państwo jesteście specjalistami w swojej branży, my w informatyce. Przekażcie nam Państwo pod opiekę...\nPogotowie komputerowe, sieci komputerowe. Kompleksowa obsługa informatyczna firm i osób prywatnych. Usługi w zakresie konfiguracji, montażu i modernizacji infrastruktury IT a także instalacji ...\nPolicealne Zaoczne Studium Informatyki Szkoła bezpłatna z możliwością nauki przez Internet, kształci w zawodzie technik informatyk i przygotowujemy do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe,...\nOutsorsing IT. Administrowanie sieciami komputerowymi i systemami informatycznymi. Usługi informatyczne. Obsługa informatyczna firm. Outsourcing IT.\nAdministrowanie sieciami komputerowymi Administrowanie sieciami komputerowymi i systemami informatycznymi.\nObsługa IT, Outsourcing IT IT Leader - pełne wsparcie Informatyczne dla firm PONAD 20 LETNIE DOŚWIADCZENIE W BRANŻY Potrzebujesz pomocy przy obsłudze systemów informatyczn...\nUsługi informatyczne - niezależny inżynier informatyk Świadcze kompleksowe usługi informatyczne (outsourcing) w zakresie: - wsparcia informatycznego użytkowników indywidualnych i firm (zdalnie i na miejs...\nAgencja reklamowa Interactive Systems - tworzenie stron www Tworzenie stron internetowych to nie tylko nasza codzienna praca, ale także pasja, którą nieustannie rozwijamy, poznając i wdrażając nowoczesne rozwiązania tech...\nIT Touch IT Touch to producent oprogramowania, a także profesjonalna firma zapewniającą outsourcing IT. Zatrudnia ponad 70 specjalistów, dzięki czemu może realizo...\nPrzeglądasz: "administrowanie systemami tanio"


Państwo Kościelne Rotria ŻYCIE CODZIENNE Piazza Navona Annuntio vobis gaudium magnum\nOgłaszam Wam radość wielką!\nUdało się nam odzyskać stare forum, które od teraz stanowić będzie cenny element naszego archiwum. Zapisy tego forum stanowią znaczną część naszej rotryjskiej historii i tożsamości. Brakuje oczywiście zapisów z kilku ostatnich dni, gdyż baza danych którą znalazłem, została zapisana na krótko przed upadkiem II PKR. Tym niemniej uważam że jest to cenne znalezisko.\nCóż za wspaniała wiadomość! Od dawna pragnąłem szansy na zgłębienie dziejów Rotrii na długo przed moim przybyciem. Cieszy ogromnie, że teraz jest ku temu okazja.\nTyle wspomnień... Pierwsze słowa, opisy, uroczystości, pierwsze sprzeczki z Montinim, pierwsza rodzina. Aż się łza w oku kręci\nMoże to dobra okazja, aby przyznać się, że w 2014 roku do Rotrii wpadłem i napisałem 4 posty\nDziś to niezwykłe uczucie dostrzec, że te same osoby, które wtedy podglądałem, do dziś tutaj są. Rzeczywiście Rotria wciąga, bardzo.\nBył Brat w Rotrii jako jej mieszkaniec, czy zagraniczny gość?\nJa już od przeszło trzech lat kieruję tą samą postacią, a pierwsze kroki stawiałem właśnie w Rotrii pod skrzydłami mego ojca i ówczesnych możnych. Wspaniałe to były czasy.\nJako mieszkaniec, nawet wstąpiłem do seminarium Nazywałem się wtedy bardzo podobnie jak podczas pełnoprawnego przybycia do Rotrii kilka miesięcy temu, ale nie będę zdradzał, bo może ktoś chciałby zabawić się w detektywa A był to maj 2014.\nKiedy czytam to forum, a robię to już od około godziny, zaskakuje mnie aktywność. Tyle się działo, tyle różnorodnych osób odpowiadało na posty, co kilka dni przybywał ktoś nowy. Co się stało z mikroświatem...\n(01.05.2018, 22:47:44)Aurelio de Medici y Zep napisał(a): Kiedy czytam to forum, a robię to już od około godziny, zaskakuje mnie aktywność. Tyle się działo, tyle różnorodnych osób odpowiadało na posty, co kilka dni przybywał ktoś nowy. Co się stało z mikroświatem...\nWarto zauważyć, że w tamtych czasach wszelkiego rodzaju fora były popularne, dzisiaj ta moda prawie minęła, szczególnie u młodych ludzi. Natomiast ci, którzy wówczas byli aktywni, dzisiaj studiują, bądź pracują, a na mikroświat pozostaje im niewiele wolnego czasu. Część niestety już zrezygnowała.


Ogólnie o serialu. : Pozostałe - strona 2 » Zakończone Seriale » How I Met Your Mother\nSeriale ‹ Nasze seriale ‹ Zakończone Seriale ‹ How I Met Your Mother ‹ Pozostałe\nOgólnie o serialu. » Zakończone Seriale » How I Met Your Mother • seriale forumtv.pl\nWyślij e-mail do autoum123\ndodano 5 sie 2015, o 15:40\nOdp: Ogólnie o serialu.\nGenialny, obejrzany kilka razy\nJedynie Ted jest trochę.. specyficzny.. romantyk szukający jedynej miłości toczący wielkie walki z dzikimi kozami. Troche zbyt na siłe zrobiony męczennik - jeżeli można użyć tego słowa w tym kontekście. Taka trochę ofiara losu\ndodano 26 sie 2015, o 08:42\nJak dla mnie to jest idealny serial na nudny wieczór, kiedy to mogę położyć nogi na stole i otworzyć piwo albo wino\nBlog i moje zdanie - Poznaj je:dostałeś list od kruka\nPodobne tematy do Ogólnie o serialu.


Siedem minut po północy • Ness Patrick • książka - recenzje, opisy, opinie » BiblioNETka.pl\nStrona głównaKatalogKsiążka: Ness Patrick Siedem minut po północy\nKsiążka: Siedem minut po północy\nDo BiblioNETki wprowadził(a): żonka_kurpia\nUwagi i dodatkowe informacje: Na podstawie pomysłu Siobhan Dowd\nIlustracje: Kay Jim\nBiblioNETka objęła książkę patronatem medialnym.\nZaczniesz się bać...\nDodany: 2017-02-02 | Autor: Polecane\nAutor: Oczarowana Książkami Nastoletni Conor mieszka z samotnie wychowującą go matką, która zmaga się z ciężką chorobą. W związku z jej stanem w szkole zachodzą wydarzenia oddalające chłopca od rówieśników. Dorośli albo go omijają, albo chwalą za to, jak radzi sobie z trudną sytuacją. Nie mają pojęcia, że powoli rozpada się od środka na miliony kawałków. Pewnej nocy przed jego domem pojawia się potwór pod postacią rosnącego na pobliskim cmentarzu cisu. Conor jednak zupełnie się go nie boi...\nPrawda zawarta w koszmarach\nDodany: 2017-01-17 | Autor: Polecane\nAutorka recenzji: Natalia Jońska Przyznam, że nie miałam pojęcia, czego spodziewać się po tej książce. Nie miałam pojęcia, o czym ta książka jest i na co się nastawić. Wiedziałam jedynie, że na bazie powieści Patricka Nessa powstał film pod tym samym tytułem. W życiu bym nie przypuszczała, że ta niewielka objętościowo książka tak mną wstrząśnie. Dwa razy w życiu zdarzyło mi się wzruszyć podczas czytania. Pierwszy raz nad książką „Ucieczka z domu” Iana Strachana, którą czytałam jeszcze jako na...\nNie wszystkie opowieści mają szczęśliwe zakończenie\nDodany: 2017-01-13 | Autor: Polecane\nRecenzent: Grzegorz Sierocki Jak oswoić doświadczenie śmierci? – to jedno z głównych pytań, które stawia przed czytelnikiem książka Patricka Nessa. Pytanie niezbyt popularne, zwłaszcza w dobie współczesnego konsumpcjonizmu. Już Philippe Ariès w swojej monumentalnej rozprawie „Antropologia śmierci” pisał o swoistym przemilczeniu śmierci jako zjawiska wywołującego strach, obrzydzenie, niepokój. Tymczasem „Siedem minut po północy” przekonuje nas, że warto rozmawiać o niej nie tylko w krę...\nDodany: 2015-06-19 | Autor: Polecane\nRecenzuje: Kinga Młynarska Gdy ty sobie smacznie śpisz, mały Conor budzi się przerażony dokładnie siedem minut po północy, bo odwiedza go potwór. Sytuacja powtarza się każdej kolejnej nocy. Chłopiec zbiera się na odwagę i próbuje stawić czoło mrocznemu wrogowi. Dręczy go również stale powracający zły sen, o którym jednak nie chce opowiadać. Podejrzewamy, że sytuacja ma związek z kolejnym koszmarem, tym razem bardzo realnym – z chorobą jego mamy. Siobhan Dowd, autorka kilku poczytnych k...\nDodany: 2014-01-03 | Autor: Literadar\nRec. Tymoteusz Wronka Ocena: 5/6 Siedem minut po północy to pierwsza wydana w Polsce książka Patricka Nessa, zamieszkującego w Anglii autora amerykańskiego pochodzenia, który specjalizuje się w utworach typu young adult. W przeciwieństwie do wielu innych tytułów tego nurtu, powieści daleko do infantylności czy schematyzmu zniechęcającego czytelników nieco starszej daty. Dominuje tu stylistyka grozy. Główny bohater, trzynastoletni Conor, zaczyna widzieć potwora pojawiającego się tylko...\nDodany: 2013-07-04 | Autor: AnnRK\nZdarza ci się śnić co noc ten sam sen? Nie z gatunku tych przyjemnych, po których budzisz się z błogim uśmiechem, lecz taki, który kumuluje wszystkie twoje lęki, smutki, niepokoje? Budzisz się z przerażeniem. Wokół ciemność i cisza. Nikt cię nie pocieszy, nie przytuli, nie przytrzyma za rękę. Nie szepnie: to tylko sen. Boisz się zasnąć, choć wiesz, że tej nocy koszmar już nie wróci. Zjawi się dopiero kolejnej nocy. Historia się powtórzy. Możesz jedynie zaciskać pięści ze złości, z bezsilności, z...\nDodany: 2015-12-03 | Autor: agnesines\nArcydzieło współczesnej literatury dla każdego wrażliwego czytelnika od lat 10 do 110!\nWielokrotnie nagradzane w konkursach na najlepszą książkę roku!\nJedna z tych książek, które zmieniają Twoje spojrzenie na świat i życie, które uczą empatii i humanizmu.\nJedna z tych książek, których nie możesz przegapić!\n[Papierowy Księżyc, 2013]


Nieuniknione. Jak inteligentne technologie zmienią naszą przyszłość - ebook - Sklep z Ebookami :: Książki Elektroniczne\nTagi: 2001, control, economist, journal, kalifornii, kelly, kevin, kom, mysliciel, najwiecej, patrza, poltext, roboty, rules, street, sztuczna inteligencja, technology, the economist, wall street, własność\nKup Nieuniknione. Jak inteligentne technologie zmienią naszą przyszłość - ebook\n1.Wyścig z maszynami\n2.React Native w akcji. Twórz aplikacje na iOS i Android w JavaScripcie\n4.Programowanie gier. Wzorce\n5.Pojazdy autonomiczne i systemy transportu autonomicznego\n6.Modelowanie systemów informatycznych w języku UML 2.1\n7.ECDL. Użytkowanie komputerów. Moduł 2\n9.Docker w praktyce\n10.Detekcja sygnałów optycznych. Wydanie II\n1.Funkcje Excela - operacje na tekście i wyszukiwanie danych\n5.Zarządzanie przez algorytmy\n7.Przenoszenie danych z i do Excela\n8.Detekcja sygnałów optycznych. Wydanie II\n9.Agile. Szansa na skokowy wzrost produktywności\n10.Programowanie w języku TypeScript


Outlet • Buty adidas Messi 16.3 FG S79632 • futbolsport.pl\nButy piłkarskie adidas Messi 16.3 FG S79632 – by stworzyć własną historię i stać się legendą! Firma adidas, która zawsze wychodzi naprzeciw innowacjom technologicznym, stworzyła model butów piłkarskich godnych mistrzów.\nadidas Messi 16.3 FG S79632 doskonale sprawdzi się na treningu lub podczas meczu. Dzięki unikalnej syntetycznej cholewce Agility Touch Skin, która od razu po założeniu idealnie dopasowuje się do naturalnej linii stopy. Ponadto zastosowanie zintegrowanego języka umożliwi jeszcze większy komfort oraz doskonałe trzymanie kończyny dolnej, zapewniając maksymalne wyczucie i kontrolę nad piłką. Dodatkowo zapobiega przedostawaniu się podczas meczu, treningu do wnętrza obuwia brudu. Doskonała konfiguracja kołków Messi Touch FG, przyniesie niezrównaną prędkość i zwinność, gwarantują optymalną przyczepność na naturalnej nawierzchni.


1965 Ford Mustang Bertone [zapomniane koncepty] | Autokult.pl\nFord niedawno oficjalnie zaprezentował nowego Mustanga. My dziś przyjrzymy się zapomnianemu projektowi studia Bertone, które w 1965 roku zaprezentowało swoją wizję tego amerykańskiego samochodu.\nPrzypomnijmy, że Ford zaprezentował Mustanga w roku 1964. Rok później wydawca magazynu motoryzacyjnego Automotive Quarterly — Scott Bailey — poprosił włoskie studio Bertone o stworzenie własnej wizji tego modelu. Za projekt, który jest bohaterem tego artykułu, odpowiada natomiast Giorgetto Giugiaro, który wtedy jeszcze nie był postacią rozpoznawalną.\nWłoską interpretację Mustanga zaprezentowano światu po raz pierwszy na salonie samochodowym w Nowym Jorku w roku 1965. Co ciekawe, koncept szybko stał się gwiazdą tamtego salonu.\nPod względem stylistycznym młody Giugiaro postawił na sylwetkę klasycznego coupé, jednak nadał jej nieco więcej elegancji. Od razu dostrzeżemy włoskie linie stylistyczne, które w bardzo oryginalny sposób łączą się z elementami zaczerpniętymi z oryginalnego Mustanga.\nPojazd cechuje się ciekawym pasem przednim, a na atrapie chłodnicy oczywiście nie mogło zabraknąć logo Mustanga. Krańcowe fragmenty atrapy chłodnicy odsuwały się, a spod nich wyłaniały się okrągłe reflektory samochodu. Na masce dostrzeżemy charakterystyczne przetłoczenia i wloty powietrza, które idealnie pasowały do tego konceptu. Giugiaro zdecydował się na łagodnie opadającą linię dachu i stosunkowo dużą, przeszkloną kabinę pasażerską. Dzięki tym zbiegom sylwetka tego koncepcyjnego coupé prezentuje się sportowo i elegancko zarazem. Z tyłu w oczy rzucają się dwie końcówki wydechu oraz dość standardowe światła.\nPod względem technicznym włoski koncept bazuje na oryginalnym Mustangu, jednak dzięki unikatowemu nadwoziu pojazd robił niemałe wrażenie. Niestety po 1965 roku słuch o tym oryginalny koncepcie zaginął, a sam pojazd przepadł bez śladu. Podobno samochód znajduje się w rękach anonimowego kolekcjonera, który nie ma zamiaru ujawniać samochodu, ani swojej osoby.\nBMW serii 2 Cabrio – w 20 sekund do nieba [wideo] Wpadka reklamowa Mercedesa... mała wpadka Tragiczny wypadek podczas 24 Heures du Mans 2013 Ford Focus RS zadebiutuje podczas wyścigu Systemy bezpieczeństwa nie zawsze są bezpieczne Jaguar numerem jeden według brytyjskich kierowców Ojciec Range Rovera nie żyje Mazda RX-8 pożyje trochę dłużej? Nowy Mercedes GLK ujawniony Brytyjska kampania na rzecz bezpieczeństwa THINK! Piasta i łożysko koła – budowa Czy 2100 KM wystarczy do ustanowienia nowego rekordu?\nWreszcie rozsądny zakup radiowozów. Grupa SPEED otrzymała Skody Superb, co przewidzieliśmy 3 lata temu 78-latek kupił mclarena 720S. Przejechał nim już 4 tys. km Żandarmeria wojskowa ma dostać nowe uprawnienia. Kontrola kierowców i liczników pojazdów GMC Syclone wraca po 30 latach. Jest jeszcze mocniejszy i znów będzie najszybszym pick-upem świata Nowy Ford F-150 wygląda jak idealne auto (nie tylko) do brudnej roboty 22-latek rozbił ferrari, bo chciał ominąć psa. Na szczęście nikt nie zginął Dodge Charger SRT Hellcat Redeye, czyli najszybszy seryjny sedan na świecie "Zgarnął" busem stację benzynową. Na szczęście nikomu nic się nie stało Nowy Dodge Durango otrzymał 720-konny silnik. To rodzinny SUV do wyścigów na 1/4 mili Kierowca tego lamborghini przesadził. Zajął dwa miejsca dla niepełnosprawnych Jakie auto kupisz za kwotę wolną od podatku w Polsce i w Europie? Tomasz Budzik: "Idzie zmiana w karaniu za wykroczenia zarejestrowane fotoradarami. Oby w dobrym kierunku" (opinia)


Wyprawa TwS 2013 - dzienniki z podróży (część 11) | Turcja w Sandałach\nWysłane przez Iza w śr., 12/06/2013 - 21:40\n24 maja rozpoczął się dla nas wcześnie, ponieważ mieliśmy przed sobą szmat trudnej trasy do przejechania. Planowaliśmy tego dnia pokonać dystans dzielący Kızkalesi od słynnej Alanyi, a jest to prawie 300 km po krętej drodze prowadzącej brzegiem Morza Śródziemnego. Już o godzinie 8 byliśmy na przedmieściach Silifke, gdzie zjedliśmy na śniadanie pożywne zupy z soczewicy oraz z kurczaka. Tak posileni czuliśmy się na siłach stawić czoła wyzwaniu.\nMieliśmy jeszcze jeden powód, żeby się spieszyć: do Alanyi zaprosiła nas Skylar, znana z prowadzenia bloga Tur-Tur współwłaścicielka biura podróży Alanya Online. Pisała do nas, że o godzinie 17 odbędzie się w Alanyi ważna uroczystość - otwarcie siedziby stowarzyszenia polonijnego, którego jest sekretarzem. Szczerze jednak wątpiła, czy ekipa TwS zdoła dotrzeć na czas...\nW okolicach Boğsak droga zaczęła robić się kręta i wąska. Najbardziej obawialiśmy się ruchu ciężarowego - w takim terenie trudno się wyprzedza wlokące się pod górę samochody ciężarowe, które mogły poważnie opóźnić realizację naszego planu dnia. Na szczęście było ich tego dnia niewiele. Po dwóch godzinach jazdy minęliśmy zamek Mamure, który stoi tuż przed miasteczkiem Anamur od strony wschodniej i już wkrótce zrobiliśmy sobie postój w nadmorskiej dzielnicy nazywanej İskele.\nAnamur znaliśmy dość dobrze, parę lat temu spędziliśmy w nim miłe chwile, mieszkając w namiocie tuż przy plaży. Było to jednak w środku lata - tym razem Anamur wyglądał nieco inaczej, a gwarne w sezonie plażowym uliczki sprawiały senne wrażenie. Pomimo tego pozornego zastoju z radością stwierdziliśmy, że nasza ulubiona restauracja, specjalizująca się w pide, była czynna. Byliśmy jedynymi gośćmi i mogliśmy spokojnie obserwować piekarza przy pracy. Wkrótce na naszym stoliku pojawiły się wyjęte prosto z pieca wypieki oraz kebab Adana, który według Mruka okazał się najlepszym, jaki do tej pory jedliśmy w Turcji.\nSpacer po Anamurze został przerwany przez deszcz, który wypłoszył młodszą część ekipy TwS z placu zabaw. Ruszyliśmy w drogę, z której usiłowały nas zepchnąć gwałtowne podmuchy wiatru. Odcinek z Anamuru do okolic Gazipaşa okazał się najtrudniejszą częścią przejazdu, ale i tak około godziny 15 znaleźliśmy się na płaskim terenie, zostawiając na wschodzie kręte wiraże.\nPonieważ czasu mieliśmy sporo, postanowiliśmy nieco powęszyć w okolicach Gazipaşa. Zachęcił nas do tego brązowy kierunkowskaz, zachęcający do zjazdu z trasy przelotowej i poszukania ruin portowego miasta Iotape. Stoją one tuż nad brzegiem morskim, przy drodze biegnącej równolegle do głównej trasy Gazipaşa - Alanya. Podczas gdy Mruk skakał po ruinach w poszukiwaniu dobrego ujęcia, ja próbowałam dodzwonić się do Skylar. Jak się okazało, próby były skazane na porażkę - z żadnego z naszych telefonów nie mogliśmy uzyskać połączenia, pomimo widocznej opcji włączonego roamingu. Być może zbyt długo byliśmy już w Turcji i telefony zostały zablokowane. Na szczęście opcja wysyłania SMS-ów działała poprawnie.\nZ drogi do Alanyi odwiódł nas kolejny kierunkowskaz, tym razem wskazujący drogę do ruin miasta Syedra. Są one położone na wysokim wzgórzu, a ostatnie 2 km dojazdu to droga przez mękę dla kierowcy samochodu osobowego. Stanowczo pojazd terenowy lepiej by się tam sprawdził. Natomiast przed samą Syedrą położony jest świetny parking, którego gładka nawierzchnia kontrastuje z wybojami i kamieniami na drodze dojazdowej. Jest tam nawet budka służąca sprzedaży biletów wstępu, ale podczas naszej wizyty nikogo w niej nie było, a piesek pilnujący schodów wiodących do ruin na nasz widok szybko uciekł, najwyraźniej zaskoczony obecnością turystów.\nRuiny Syedra są rozległe, ale niestety położone na terenie niezbyt zachęcającym do dogłębnej eksploracji. Po stromym podejściu pod górę trzeba jeszcze przedzierać się przez zarośla, ale nagrodą są wspaniałe widoki na wybrzeże śródziemnomorskie oraz dobrze zachowane pozostałości wielu budowli, z których największe wrażenie wywarły na nas ruiny ogromnego gimnazjonu.\nCzas naglił - za godzinę miały się rozpocząć uroczystości w Alanyi, a my byliśmy 'w lesie', tj. w Syedra. Sprawnie zjechaliśmy do głównej drogi, omijając poznane wcześniej dziury i co większe kamienie. Ruch samochodowy na drodze do Alanyi zagęszczał się z każdym kilometrem. Chwilę później znaleźliśmy się w innym świecie, czyli w okolicach kompleksów hotelowych, które z obu stron przez wiele kilometrów ciągną się od centrum czyli od samej Alanyi. Dziwne to było wrażenie, jeszcze chwilę wcześniej chodziliśmy po ruinach antycznego miasta, do których z rzadka zagląda zbłąkany wędrowiec, a teraz jechaliśmy drogą wysadzaną palmami, wzdłuż której spacerowali mocno roznegliżowani wczasowicze.\nCzuliśmy się trochę tak, jak przybysze z innej planety, w naszym zakurzonym samochodzie i brudnych sandałach. Ulice Alanyi wypełniał kolorowy tłum plażowiczów i imprezowiczów, a stroje niektórych pań wywoływały u nas uniesienie brwi ze zdziwienia. Jedno trzeba Alanyi przyznać: sezon wczasowy, pomimo tego, że dopiero kończył się maj, trwał tam w najlepsze. Zaparkowanie samochodu w centrum graniczyło z cudem, ale na szczęście znaleźliśmy niewielki parking podziemny. Szybka zmiana ubioru na firmową koszulkę Turcji w Sandałach i już byliśmy gotowi na spotkanie 'na szczycie'.\nSkylar pisała, że odnajdziemy ją pod siedzibą stowarzyszenia polonijnego na tyłach poczty. Pokręciliśmy się chwilkę po okolicy, gdy wtem dobiegły nas wesołe dźwięki polskich melodii ludowych. Tuż za rogiem spora grupka rodaków przyglądała się występom zespołu folklorystycznego ubranego w tradycyjne stroje. To nie Zakopane, to Alanya - a zabawa trwała w najlepsze.\nUroczystość otwarcia siedziby stowarzyszenia Alanya Polonyalılar Kultür ve Dostluk Derneği przebiegała w bardzo miłej atmosferze. Przemówienia były wygłaszane w trzech wersjach językowych: po polsku, angielsku i turecku, co wywołało u nas natłok informacyjny, spowodowany wysłuchaniem trzy razy tych samych informacji. Uroczystość uświetnił swoją obecnością konsul Rzeczypospolitej Polskiej z Ambasady w Ankarze - pan Stanisław Kargul. Odbyło się więc spotkanie trójstronne pomiędzy konsulem, Skylar z Tur-Tur oraz ekipą Turcji w Sandałach.\nPo uroczystościach udaliśmy się do hotelu Rose Garden. Hotel ten należy do kategorii 'Apart Hotel' czyli hotelu, w którym gościom udostępniane są apartamenty z kącikami kuchennymi. Nam trafiło się przestronne wnętrze, złożone z sypialni, salonu z kuchnią, łazienki i balkonu. W hotelu jest również restauracja oraz basen, z których nie mieliśmy okazji skorzystać. Po szybkim doprowadzeniu się do cywilizowanego stanu po całym dniu podróży wróciliśmy do centrum Alanyi, żeby w miłym towarzystwie pana konsula z rodziną oraz członków stowarzyszenia polonijnego zjeść uroczystą kolację. Nasze dzieciaki zebrały sporo komplementów za wzorowe zachowanie się przy stole, chociaż podejrzewam, że było to raczej efektem zmęczenia i onieśmielenia całą sytuacją.\nDzień zakończył się dla nas po północy, ale nie poleniuchowaliśmy zbyt długo - następnego ranka wyruszyliśmy w dalszą drogę. Serdecznie dziękuję na łamach TwS Skylar za jej gościnę i zaproszenie do pokazania nam Alanyi. Co prawda nie skorzystaliśmy z tej propozycji, bo miasto już kiedyś zwiedzaliśmy, ale pewnie jeszcze tam wrócimy, aby na własne oczy przekonać się, jak zagospodarowany został teren dawnych seldżuckich stoczni czyli Tersane. Kilka lat temu było to miejsce spotkać okolicznych pijaczków, ale podobno teraz jest tam znacznie lepiej, i nawet pobierane są opłaty za wstęp.\n25 maja kontynuowaliśmy podróż w kierunku zachodnim, wzdłuż wybrzeża śródziemnomorskiego. Wyruszyliśmy bez śniadania, ponieważ podana nam w sąsiadującej z hotelem lokancie cena za talerz zupy (7 TL) wywołała u nas salwę śmiechu, a propozycję jej obniżenia uznaliśmy za obrazę... Pierwszy posiłek zjedliśmy w Manavgat, mieście, które uważaliśmy za stosunkowo 'normalne' na tle pobliskich kurortów.\nZanim jednak tam dojechaliśmy, zwiedziliśmy okolice Alarahan - seldżuckiego karawanseraju położonego pod zamkiem, nad potokiem Alara. Zetknęliśmy się tam z bolączką, która miała nam towarzyszyć już do końca wyprawy podczas zwiedzania miejsc atrakcyjnych turystycznie: w przypadku Alara był to niezwykle nachalny właściciel wielbłąda, który usilnie namawiał nas na przejażdżkę i pamiątkowe zdjęcia. Nie chciał się on nas odczepić, dopiero niezbyt uprzejma reakcja naszej córki, która kazała panu się wynosić (po turecku) zadziałała skutecznie.\nZ Manavgat pojechaliśmy prosto do Side, w którym spędziliśmy 9 lat temu nasze pierwsze wspólne tureckie wakacje. Mieliśmy stamtąd wspomnienia, które podzielał pan konsul Kargul, opisując swoje wrażenia jako 'koszary': hotel na odludziu, w którym zakaz wnoszenia napojów z zewnątrz był traktowany nadzwyczaj poważnie, z przeszukiwaniem pokoi wczasowiczów od ich nieobecność włącznie. Tamten pobyt był zarazem pierwszym, jak i ostatnim razem, kiedy to ekipa TwS pojechała do Turcji na wycieczkę zorganizowaną...\nTym razem mieliśmy co do Side zupełnie inne zamiary - brakowało nam dobrych zdjęć lokalnych zabytków, dobrze wspominaliśmy też wizytę w tamtejszym muzeum, którą chcieliśmy powtórzyć. Pomimo dawnych doświadczeń zdumiała nas rozległość starożytnego miasta - spacer do centrum Side przypominał wędrówkę po Efezie, z tą różnicą, że w Side pomiędzy zabytkami stoją całkiem nowoczesne hotele i restauracje. Widoczne są również próby przywrócenia antycznym budowlom dawnego wyglądu przy użyciu betonu, co wzbudza w nas mocno mieszane uczucia.\nMuzeum w Side (wstęp 10 TL) to świetna placówka: niezbyt duża, a więc nie przytłacza swym ogromem, a jednocześnie posiadająca w swoich zbiorach bardzo ciekawe eksponaty, głównie z samego Side i z jego najbliższych okolic. W ogrodzie muzealnym, wśród kamiennych nagrobków i rzeźb przechadzał się dumny paw, a wyśmienicie zaopatrzony sklepik zachęcił nas do zakupu literatury.\nUdało nam się również odwiedzić teatr w Side (wstęp również 10 TL), który podczas naszej poprzedniej wizyty był zamknięty dla turystów. Tym razem skorzystaliśmy z okazji i mogliśmy podziwiać nie tylko wnętrze samej budowli, ale również roztaczające się z górnych rzędów siedzisk widoki na Side.\nSpacerkiem dotarliśmy nad morze, gdzie stoją pozostałości świątyni Apollona. To zapewne najczęściej fotografowany zabytek w Side, w którym ciężko zrobić dobre zdjęcie bez turystów w tle. Wstęp był darmowy, ale teren został ogrodzony, a przy wejściu stała świeża budka, przygotowana na pobieranie opłat, zapewne w szczycie sezonu wakacyjnego będzie tam zbierany haracz za możliwość wykonania romantycznej fotki z wczasów.\nZ Side pojechaliśmy w kierunku Antalyi, ale tuż przed wjazdem do tej metropolii skręciliśmy do Perge. Wizyta w tym antycznym mieście była jednym z najważniejszych elementów planu Mruka, który chciał przespacerować się tymi samymi ulicami co niegdyś Apoloniusz z Pergi - grecki matematyk i astronom. Jedną z jego wielu zasług dla nauki było nadanie nazw krzywym stożkowym - elipsie, paraboli i hiperboli.\nPerge (wstęp 15 TL), dawniej jedno z najbardziej znaczących miast Pamfilii, zwiedzaliśmy w towarzystwie kilku tureckich wycieczek szkolnych. Jest to towarzystwo, które warto omijać z daleka, o czym przekonać się mieliśmy jeszcze kilka razy. Grupy hałaśliwych dzieci zupełnie nie słuchają swoich opiekunów i zdecydowanie przeszkadzają w spokojnym zwiedzaniu i namyśle nad minionymi czasami. Samo Perge gorąco polecam, zwłaszcza wizytę w tamtejszym gimnazjonie oraz nimfeum.\nZ Perge pojechaliśmy do centrum Antalyi, a ponieważ zbliżał się wieczór, rozpoczęliśmy poszukiwania miejsca na nocleg. Całe szczęście, że była to niedziela, więc ruch samochodowy był niewielki. Organizacja drogowa Antalyi została przez ostatnich kilka lat mocno przeorganizowana, więc kluczyliśmy jednokierunkowymi uliczkami dążąc w kierunku zabytkowej części miasta czyli Kaleiçi. Podczas kilku z poprzednich wypraw tam właśnie nocowaliśmy. Jednak tym razem nocleg znaleźliśmy nieco dalej, tuż przy parku Karaalioğlu, w pensjonacie Anadolu. Zaletą tego miejsca, oprócz obszernego pokoju z łazienką oraz bezpłatnego parkingu, okazało się być pyszne śniadanie, przygotowywane przez gospodynię pensjonatu i zupełnie nieprzypominające skromnych porcji serwowanych w miejskich hotelach. O zaletach pekmez i tahini oraz jajek smażonych na sucuku (czyli kiełbasie wołowej) mieliśmy się przekonać rano.\nTymczasem, ponieważ wieczór dopiero się rozpoczynał, ruszyliśmy na spacer przez znane nam okolice. Przeszliśmy obok Bramy Hadriana i dotarliśmy do wypróbowanej restauracji, która również teraz nas nie zawiodła. Gdy wracaliśmy do pensjonatu, zaczepił nas właściciel baru, usiłując dowiedzieć się skąd jesteśmy i jak się nazywamy. Do takich ruchów jesteśmy mocno uprzedzeni, ponieważ zazwyczaj następuje po nich próba sprzedania nam czegoś, czego wcale nie chcemy. W tym wypadku jednak okazało się, że głównym celem było poznane naszego syna w celu pokazania go całej rodzinie właściciela. Co więcej, nasz dzielny Staś załatwił nam darmową herbatę i lody, nie tylko dla siebie, ale i dla siostry. Tego się jednak nie spodziewaliśmy w centrum Antalyi, na wschodzie kraju, owszem, zaproszenia i darmowe poczęstunki nas nie dziwiły. Na zachodzie Turcji, w dużej metropolii, nawiedzanej przez miliony turystów, było to dużą i, nie ukrywam, bardzo miłą niespodzianką.\n26 maja, posileni wspaniałym śniadaniem, ruszyliśmy wykonać nasz reporterski obowiązek czyli odwiedzić Muzeum Archeologiczne w Antalyi (wstęp 15 TL). Placówka ta, wielokrotnie nagradzana, uważana jest za jedno z najlepszych muzeów w całej Turcji. Zgromadzono w niej ogromną kolekcję znalezisk z okolic Antalyi, w tym z Termessos, Perge i jaskini Karain. Przestronne wnętrza zawierają mnóstwo tematycznych ekspozycji, m. in. sarkofagów, rzeźb oraz dywanów. Jednak, pomimo wszelkich nagromadzonych tam wspaniałości, wyszliśmy po kilku godzinach bardzo zmęczeni. Powodem była głośna obecność wycieczek szkolnych, których nie byli w stanie uciszyć ani uspokoić ich nauczyciele, strażnicy muzealni oraz przewodnicy. Ponadto muzeum wydało nam się po prostu za duże - trudno w skupieniu i uwadze oglądać aż tyle wspaniałości na raz.\nPrzed południem wyjechaliśmy z Antalyi, a naszym celem były położone niedaleko dwa niezmiernie ważne miejsca. Pierwsze to jaskinia Karain, zamieszkiwana już w paleolicie przez neandertalczyków. Dojazd do jaskini zablokował nam w pewnym momencie ciągnik z sianem, którego kierowca, zamiast przestawić pojazd, usiłował nas nakłonić do objazdu po wybujałej trawie. W końcu dotarliśmy pod wzgórze, w zboczu którego mieści się słynna jaskinia. Stamtąd trzeba było wspiąć się stromymi schodami pod górę, do samego wejścia do jaskini.\nDo jaskini Karain można wejść (za 5 TL), ale w jej wnętrzu niewiele widać. Trzeba zdać się na zdobyte wcześniej o jaskini wiadomości i popuścić wodze wyobraźni, aby ujrzeć cienie mieszkających w niej dawniej praprzodków. Jaskinia jest oświetlona, ale czasami lampy niespodziewanie gasną, dodając wizycie tajemniczości, ale również zwiększając prawdopodobieństwo kontuzji.\nZ Karain pojechaliśmy, przecinając główną trasę z Antalyi do Fethiye, w kierunku ruin antycznego miasta Termessos. Położone są one na górze Güllük Dağı, w starożytności znanej jako Solymos, na wysokości przeszło 1000 metrów n.p.m. Aby odwiedzić Termessos, należy wjechać na teren Parku Narodowego Güllük Dağ (opłata 5 TL za osobę) i przejechać obok skromnego budynku mieszczącego 'Muzeum Flory i Fauny'. Placówkę tą najlepiej ominąć i jechać dalej bez zaglądania do wnętrza, w którym straszą gości wypchane zwierzęta wyeksponowane w zakurzonych gablotach.\nJadąc dalej, mija się tereny piknikowe, będące popularnym miejscem weekendowego wypoczynku mieszkańców Antalyi, który urządzają tam sobie ogniska i grille - w parku narodowym (!). Dalej droga zaczyna piąć się pod górę, prowadząc ostrymi zakosami na górę Solymos. Od wjazdu na teren parku do ruin Termessos trzeba pokonać około 500 metrów przewyższenia. W końcu dotarliśmy na parking przy wejściu do Termessos. Pilnuje go strażnik, ale wstęp jest wliczony w bilet wjazdu na teren parku narodowego.\nAby dojść z parkingu do centrum antycznego Termessos należy pokonać na piechotę ostatni odcinek szlaku - wchodząc dalszych 125 metrów w górę. Wreszcie dotarliśmy do Termessos i odszukaliśmy najważniejsze budowle tego miasta, w tym - mury miejskie, agorę, cysterny na wodę, buleuterion, kilka świątyń oraz świetnie położony teatr. Teren, na którym znajdują się ruiny, jest rozległy i dość słabo oznakowany. Warto uważnie patrzeć pod nogi oraz zaopatrzyć się przed zwiedzaniem w butelkę wody pitnej.\nOkoło godziny 17 pożegnaliśmy Termessos i wyruszyliśmy dalej. Naszym celem było Fethiye, oddalone od Antalyi o 200 km, jeżeli wybierze się trasę śródlądową przez Korkuteli. Znacznie popularniejsza wśród wędrowców jest wiodąca wybrzeżem morskim droga przez Kemer, Demre i Kalkan, ale jest ona dłuższa o około 100 km. My wybraliśmy trasę krótszą, ostatecznie grzebiąc plany zwiedzania Licji, które do pewnego momentu miały być głównym celem całej naszej tegorocznej wyprawy. Jednak ulegliśmy pokusie wypadu na południowy-wschód kraju i teraz nie zostało nam już wystarczająco dużo czasu na Licję. Przedsmak tego, co na nas czekało w Licji, mieliśmy otrzymać w Fethiye...\nDroga śródlądowa okazała się, jak to zwykle w Turcji bywa, świetna i gwarantująca szybki przejazd. Nieco rozrywki dostarczył mi kierowca pewnego Tofaşa Şahina, który sądził, że może nas prześcignąć. Niestety, jego wspaniały pojazd na podjazdach kompletnie tracił moc. Z naszych obserwacji wynika, że to częsta w Turcji przypadłość: wiele, nawet z tych nowszych samochodów, ma tam słabe silniki lub instalację gazową, co zupełnie nie dziwi, gdy popatrzy się na ceny paliw w tym kraju. Lokalni kierowcy nadrabiają te braki na odcinkach 'z górki' lub na terenie znanych sobie dobrze miast, ale na dłuższych trasach i podjazdach jeżdżą powoli i bez rozmachu. Nie wynika to natomiast z ograniczeń przepisami drogowymi, ponieważ rozwijane na drogach prędkości często są znacznie niższe niż obowiązujące limity.\nCo do kontroli policyjnych, to z naszego doświadczenia, są one stosunkowo niegroźne. Najczęściej wozy drogówki widać z daleka, a ustawiają się one przy wjazdach do większych miast oraz do popularnych kurortów. Często kontroli towarzyszy zwężenie drogi przy użyciu pachołków, a najczęściej zatrzymywane są pojazdy ciężarowe oraz prawdziwi wariaci drogowi. Podczas naszej wyprawy w 2013 roku parokrotnie policjanci poprosili nas o zatrzymanie się, ale po zajrzeniu do środka samochodu machali ręką i kazali jechać dalej. Uwaga - podczas kontroli warto mieć zapięte pasy, na to policjanci patrzą częściej, niż na dokumenty kierowcy czy samochodu.\nDo Fethiye dojechaliśmy wraz z zachodem słońca, które świeciło nam prosto w oczy. Postanowiliśmy poszukać noclegu tuż za centrum miasteczka, w położonej na zboczu wzgórza dzielnicy Karagözler. Według informacji z przewodników znajduje się tam kilka hoteli i pensjonatów, więc mieliśmy nadzieję na ciekawy wybór miejsca noclegowego. Trafiliśmy na pensjonat Ferah, znany również jako Monica's Place, prowadzony przez Turka i jego angielską żonę. Dziwne to było miejsce, z drzwiami wejściowymi zamykanymi na przemyślny zamek elektryczny. Sercem pensjonatu jest wewnętrzny dziedziniec, na którym funkcjonuje bar, podawane są śniadania oraz - w szczycie sezonu turystycznego - posiłki wieczorne nazywane Monica's sexy dinners. Dziedziniec ukryty jest pod bujną roślinnością, wszędzie stoją donice z kwiatami, wiszą rozmaite ozdoby i obrazy malowane przez współwłaścicielkę. Tuż obok stoi nawet basen wielkości większej wanny, a wszędzie snują się miejscowe koty. Całość przyprawiała mnie o zawrót głowy i poczucie zmęczenia przesytem i natłokiem dekoracyjnym.\nPonieważ w pensjonacie nie było o tej prze roku wielu gości, w cenie jednego pokoju otrzymaliśmy dwa, z których ten mniejszy miał pewnie ze 4 metry kwadratowe. Pomimo niewielkich rozmiarów, udało się w nim zmieścić łóżko piętrowe oraz miniaturową łazienkę, wciśniętą wraz z ubikacją do kabiny prysznicowej.\nPo odświeżeniu się wyruszyliśmy na poszukiwania kolacji do centrum Fethiye. W końcu, po zajrzeniu do kilku restauracji i przestudiowaniu menu, mieliśmy dość. Doszliśmy do wniosku, że okolice bazaru to w Fethiye 'pułapka na wczasowiczów' z pobliskiej dzielnicy plażowej Çalış. Jeżeli zdecydują się oni na wychynięcie z hoteli serwujących posiłki w systemie All Inclusive, to spragnieni wrażeń i lokalnej kuchni tureckiej trafiają do jednej z widzianych przez nas restauracji. Ceny w nich są mocno zawyżone, a lista dań podawanych - bardzo długa. Doświadczenie nauczyło nas, że szeroki wybór potraw serwowanych w jednym lokalu nie jest dobrą rekomendacją. W Turcji najlepiej można zjeść, jeżeli pójdzie się do specjalisty: od zup jest Çorbacı, od mięsa mielonego - Köfteci, od tureckiej odmiany pizzy - Pideci i tak dalej. Naszą niechęć do restauracji z Fethiye pogłębiła krótka dyskusja z kelnerem, który usiłował nas przekonać, że w jego lokalu podawane są świeże i czyste potrawy, 'nie takie, jak w lokantach, gdzie wszystko jest stare, brudne i można się zatruć'. W tak podsumowanych przez niego lokantach żywiliśmy się wszyscy ze smakiem od miesiąca i nie przytrafiły nam się żadne problemy gastryczne. W końcu złamaliśmy śluby złożone jeszcze w Afyonie i poszliśmy na kolację do Burger Kinga. Tam, w przeciwieństwie do restauracji z bazaru, jedli wyłącznie Turcy...\nNajedzeni, ale i mocno rozczarowani Fethiye, poszliśmy spać do naszych pokoików, przypominających nieźle wyposażone cele więzienne. Wydarzenia ostatnich paru godzin przekonały nas, że dłuższe zwiedzanie Licji należy sobie tym razem podarować. Wiem, że wśród naszych Czytelników jest sporo zwolenników tamtych okolic, i może kiedyś do Licji wrócimy, ale Mruk twierdzi, że nie prędko...\n27 maja wyjechaliśmy z Fethiye, po bardzo słabym śniadaniu serwowanym w pensjonacie. Wyjeżdżając z miasteczka widzieliśmy w oddali słynne licyjskie grobowce wykute w skale, ale wewnętrzny głos nakazywał nam dalszą jazdę na zachód. Mieliśmy kilka dobrych powodów, aby tego głosu posłuchać. Po pierwsze, naszym celem było Bodrum, w którym spędzał wakacje niejaki Lukroman. Po drugie, mieliśmy po drodze do odwiedzenia kilka miejsc, w tym zatokę Gökova, gdzie mieliśmy nadzieję odnaleźć plażę marzeń. Po trzecie, w zeszłym roku nazbyt szybko wyjechaliśmy z okolic Milasu, pozostawiając sobie do zwiedzenia parę lokalnych atrakcji i nadszedł czas na nadrobienie tych zaległości. Wreszcie, byliśmy już nieco zmęczeni po wielotygodniowej włóczędze i snuliśmy plany kilkudniowego odpoczynku gdzieś nad wodą.\nDroga prowadziła nieopodal Dalyan, do którego zajrzeliśmy i... szybko uciekliśmy, spłoszeni naganiaczami, którzy towarzyszyli nam od rogatek miasteczka. Zresztą na wjeździe stoi tablica ostrzegawcza po angielsku, której przekaz głosi, że 'mogą się do was zbliżyć ludzie na rowerach...' Ponadto zniechęciła nas ilość otyłych wczasowiczów z krajów anglosaskich. Według naszych obserwacji jest to grupa najmniej skłonna do wychylania nosa z hotelu. O ile napotykaliśmy na naszym szlaku pilnie zwiedzających Francuzów, Japończyków i Rosjan (!), uzbrojonych w przewodniki i broszury, to Anglików widywaliśmy jedynie w restauracjach i nad basenami.\nJadąc dalej zliczyliśmy aż trzy kierunkowskazy do zabytkowego Kaunos, z których każdy wskazywał na inny kierunek jazdy. Nie podjęliśmy jednak tego wyzwania, natomiast zjechaliśmy z trasy do miasteczka Akyaka, położonego nad wspominaną już wcześniej zatoką Gökova. Zjedliśmy tam niezły menemen i zaopatrzyliśmy się w zapas napojów na dalszą drogę, która prowadziła nas samym wybrzeżem. Szukaliśmy plaży marzeń, która musiała przecież tam na nas czekać. Minęliśmy zaśmiecony teren kempingowy oraz zatoczkę, przy której znajdowała się restauracja, ale to ciągle nie było to.\nWidoki na trasie były przepiękne, a woda błyszczała kusząco wśród lasów piniowych. Zatrzymaliśmy się przy drodze w miejscu, gdzie spotkaliśmy samotnego wędkarza, ale zejście do wody było dla nas zbyt strome.\nKierowaliśmy się na Akbük, która to nazwa kołatała mi się w głowie. W końcu - dotarliśmy na miejsce. Plaża Akbük położona jest w miejscu, gdzie duży półwysep osłania zatokę od otwartego morza. Wjazd do Akbük był płatny (5 TL od osoby), ale wreszcie znaleźliśmy wymarzone miejsce. Plaża była kamienista i ocieniona drzewami, a woda - czysta i przejrzysta, chociaż dość zimna. Spędziliśmy w Akbük godzinę, nurkując i podziwiając życie podwodne. Odświeżeni mogliśmy jechać dalej z poczuciem spełnienia i pełnego relaksu.\nZ Akbük przejechaliśmy bocznymi dróżkami przez Ören, w którym zauważyliśmy skromne ruiny, a następnie dotarliśmy w okolice elektrowni Yeniköy, gdzie powitały nas tablice informacyjne z logo polskiej firmy Rafako. Jest ona odpowiedzialna za modernizację dwóch kotłów w tej elektrowni. Wycieczka nabrała posmaku industrialnego, a za chwilę podziwialiśmy kopalnię odkrywkową węgla brunatnego. Fotografowałam ten mocno zniszczony krajobraz, a jednocześnie wspominałam mojego tatę, który w 1986 roku prowadził w Yeniköy pomiary regulacyjne kotła. To jego zdjęcia z tamtych okolic skłoniły nas do poszukiwań plaży idealnej...\nCzas jechać dalej, do miasta Milas, a właściwie nieco bliżej. Stoi tam zamek Beçin, wzniesiony z pozostałości antycznych budowli w XIII wieku n.e. przez lokalną dynastię Menteşe. Zamek góruje nad całą okolicą i rozciągają się z niego ładne widoki, ale zaskoczyły mnie stojące na terenie twierdzy całkiem współczesne budynki gospodarskie. W bezpośrednim sąsiedztwie zamku warto zająć się poszukiwaniami kilku zabytkowych budowli, które są stopniowo poddawane renowacji. Wśród nich znajduje się medresa, łaźnie, karawanseraj i meczet.\nZjechaliśmy ze wzgórza zamkowego i ruszyliśmy w kierunku Bodrum. Podczas tankowania samochodu zaskoczyła nas propozycja darmowego umycia pojazdu oraz zaproszenie na herbatę - rzeczy codzienne na wschodzie Turcji, ale na zachodzie kraju, zwłaszcza w okolicy znanego kurortu nie spodziewaliśmy się tak miłego przyjęcia. Pozostała kwestia znalezienia hotelu: najpierw rozważaliśmy wybór miejscowości Güvercinlik, w której spędzaliśmy czas na kempingu 8 lat temu, ale ostatecznie zdecydowaliśmy się zaryzykować i poszukać hotelu w samym centrum Bodrum.\nOkazało się, że wjazd do Bodrum oraz nawigacja po nim nie były trudne. Szybko i sprawnie dotarliśmy na ulicę Artemidy, od której odchodzi boczna uliczka Fabryczna. Przy niej stoi hotel Atrium, w którym zatrzymaliśmy się na dwa noclegi. Pomimo centralnego położenia, nieopodal głównego deptaku miasta, hotel ten okazał się oazą spokoju. Niskie zabudowania hotelowe stały wokół dwóch dziedzińców - na pierwszym znajdował się basen i restauracja, a na drugim rosły drzewka i krzewy. W cenie noclegu wliczone były dwa posiłki, a dodatkowym atutem hotelu był własny parking. Oczywiście, nie ma róży bez kolców: portier, który wskazał nam nasz apartament nie kwapił się do pomocy przy niesieniu bagaży, natomiast dość natarczywie oczekiwał napiwku za swój wątły wysiłek.\nResztę dnia spędziliśmy, w oczekiwaniu na kolację, mocząc się w basenie. Wieczorny posiłek w formie bufetu okazał się całkiem smaczny, chociaż oprócz dań na ciepło i sałatek znaczną część proponowanych dań stanowiły trudne do identyfikacji warzywa utopione w gęstych sosach oraz ziemniaki na zimno w kilku postaciach. Niestety, za wszelkie napoje, nawet wodę, trzeba było zapłacić dodatkowo. Następnego dnia czekało na nas Bodrum i jego wspaniały zamek, kryjący Muzeum Archeologii Podwodnej.\n‹ Wyprawa TwS 2013 - dzienniki z podróży (część 10) wyżej Wyprawa TwS 2013 - dzienniki z podróży (część 12) ›


2 CYLINDRY. Piękne, żółte Lamborghini i zlot klasyków szos – TELEWIZYJNO FILMOWA AGENCJA PROMOCYJNA\n2 CYLINDRY. Piękne, żółte Lamborghini i zlot klasyków szos\nHerman wprawdzie się już objawił ale udało się Go tylko zgarnąć na chwilkę. Obiecał, że w następnym programie nadrobi swoje zaległości! Wy pooglądajcie zatem „żółtą febrę” czyli auto prawdziwie wściekłe! Szybkie, sprawne i piekielnie atrakcyjne! Dla uspokojenia atmosfery pokażemy także kilka kadrów ze zlotu wspaniałych youngtimerów! Zatem jak to zawsze mówię S.V.P! – Maciek Zientarski\nPrevious Radny Jopek wstydzi się za kolegę? Zupełnie niepotrzebnie! (felieton autorski)\nNext Konkurs „Senior+”


#153: Zmajska Pivovara - Hoppy Wheat | Chmielnik Jakubowy - portal o piwie\nStrona główna American wheat #153: Zmajska Pivovara – Hoppy Wheat\nPóki co, z kraftowych piw Chorwacji największe wrażenie wywarł na mnie Porter ze Zmajska Pivovara, którego recenzja pojawiła się pod koniec września. Jak już wspominałem w poprzednich chorwackich recenzjach, podczas powrotu z urlopu do domu udało mi się odwiedzić w Zagrzebiu sklep specjalistyczny, gdzie natrafiłem na jedno z najnowszych piw “smoczego” browaru – Hoppy Wheat. Jak się domyślam, jest to przedstawiciel stylu określanego w klasyfikacjach jako american wheat, który był próbą stworzenia za Wielką Wodą zamiennika dla znanego ze Starego Kontynentu piwa pszenicznego typu bawarskiego, czyli tzw. weizena.\nJuż o tym wcześniej pisałem, ale jeszcze przypomnę – Zmajska Pivovara to jeden pionierów piwnej rewolucji w Chorwacji. Powstał w 2014 r. i szybko został doceniony zarówno przez lokalnych konsumentów, jak również przez międzynarodowe rankingi prowadzone np. przez serwis Ratebeer.com. W swoim portfolio obecnie ma 4 piwa: Pale Ale, Porter, Pozoj (IPA) oraz recenzowane dziś Hoppy Wheat.\nAmerican wheat to piwo idealne na gorące, letnie dni. Te w naszym klimacie są już dawno za nami, ale i tak z miłą chęcią skosztuję chorwackiej interpretacji tego stylu, którego głównym zadaniem jest orzeźwianie podczas upałów. A tych latem w śródziemnomorskiej Chorwacji nie brakuje. American wheat to lekkie, wytrawne piwo pszeniczne, chmielone amerykańskimi odmianami (bardziej na aromat niż na goryczkę), do fermentowania którego stosuje się neutralne pod względem produkowanych aromatów drożdże górnej fermentacji. Powinno być bardzo aromatyczne w zapachu, lekkie i sesyjne w smaku. Czy taki efekt udało się osiągnąć Zmajskiej Pivovarze?\nNa etykiecie ekipa z Zagrzebia niestety nie podaje zbyt wielu szczegółów – chociaż info o deklarowanym IBU znajdziemy na stronie internetowej. Jednak szczegółowego składu i wysokości ekstraktu początkowego niestety nie uświadczymy. W prywatnej rozmowie na Facebooku udało mi się jednak od nich wyciągnąć informacje o ekstrakcie i to, że jedną z użytych w tym piwie odmian chmielu jest Mosaic.\nAlk. obj.: 4,9%\nData przydatności: 08.01.2017 r.\nKolor: Jasnożółte, opalizujące.\nPiana: Średnia, utrzymuje się przez dłuższą chwilę, po czym redukuje się prawie całkowicie.\nZapach: Świeży, chmielowy, cytrusy – limonka, grejpfrut, pomelo, trochę białych owoców.\nSmak: Hoppy Wheat jest piwem wytrawnym, ewidentnie kładącym nacisk na warstwę chmielową. W smaku mamy to samo, co w zapachu, czyli głównie cytrusy – cytryna, limonka, grejpfrut, pomelo, z wyraźnym akcentem białych owoców – głównie winogron. Goryczka grejpfrutowa, niezbyt wysoka, ale wyraźnie zaznaczona, przyjemna, dodająca charakteru piwu.\nWysycenie: Sporo powyżej średniej, dzięki czemu piwo byłoby świetne w środku lata na plaży przy bezwietrznej pogodzie.\nNo i po raz drugi browar Zmajska Pivovara udowodnił swój kunszt – może Hoppy Wheat nie robi aż takiego wrażenia, jak Porter, ale i tak jest bardzo dobrze. Choć piwo trochę czekało w mojej szafce na swoją kolej, to na szczęście nie wpłynęło to jakoś szczególnie na jego jakość, bo oznak utlenienia w nim nie zauważyłem. Według mnie udało się osiągnąć takie efekt, jaki być powinien – na lato to american wheat byłoby idealne, a i duża butelka o pojemności 0,66 l zapewne jest w tym wypadku bardzo dobrym pomysłem. Podsumowując – jeśli będziesz w Chorwacji i będziesz szukał piw rzemieślniczych to Zmajska Pivovara należy do kategorii “must try”.\nCena: 22 kuny (około 13 zł) za 0,66 l chorwackim sklepie specjalistycznym\nJeśli będziesz w Chorwacji i będziesz szukał piw rzemieślniczych, to Zmajska Pivovara należy do kategorii "must try".\nPoprzedni artykułUjawniono pierwsze piwo z serii PINTA Hop Tour!\nNastępny artykułKasztelan Niepasteryzowane Pszeniczne z brązem na EBS


Marynarka męska P20SH-3X-017-0 Pako Lorente w Domodi\nMarynarka męska P20SH-3X-017-0 Pako Lorente\nMARYNARKA MĘSKA P20SH-3X-017-0 Stylowa marynarka wykonana z bordowej tkaniny, w kratę windowpane. Model od Pako Lorente o fasonie SLIM FIT, zapinany na dwa guziki. Duże wyłogi świetnie prezentują się w duecie z kamizelką czy koszulą z ciekawym krawatem. Marynarka dobrze komponuje się ze stylizacjami casualowymi, pół-formalnymi i biznesowymi. Zaletą tego modelu jest jego uniwersalny charakter. Wełna Ubranie z naturalnego materiału jest wygodne w noszeniu – tkanina świetnie układa się na sylwetce, efektywnie wentyluje powietrze i nie powoduje niepożądanych reakcji. Wełnianą marynarkę można nosić przez cały rok – zarówno w sezonie jesienno-zimowym, jak i podczas cieplejszych miesięcy. Wełna jest odporna i wytrzymała – nie mechaci się nadmiernie i nie traci fasonu, dzięki czemu ubranie prezentuje się nienagannie i schludnie. Jednorzędowy krój Model zapinany na jeden rząd guzików, optycznie poprawia proporcje sylwetki. Duże wyłogi odwracają uwagę od ewentualnych niedoskonałości. Dwie kieszenie boczne z patką i brustasza, akcentują niebanalny styl ubrania. Mankiety rękawów zapinane na kilka guzików oraz modny deseń, z pewnością spodobają się osobom, które lubią podążać za najnowszymi trendami. Krata windowpane Marynarka w ciekawy, kraciasty wzór windowpane ożywi look casualowy, dedykowany na co dzień – na spacer, zakupy czy spotkanie z przyjaciółmi. Bordowy kolor to dobra alternatywa dla innych barw – grafitu czy granatu. Obok marynarki w bordowym odcieniu nie można przejść obojętnie – taki model dobrze komponuje się z jednolitymi spodniami typu chino. Casualowy styl Wzorzysta marynarka to dobre dopełnienie stylizacji casualowych. Wygodny krój, ciekawy print i wysokojakościowy materiał, docenią najbardziej wymagające osoby. Do marynarki z powodzeniem można dobrać jeansy lub chinosy. Pod spód odpowiednia będzie koszula, sweter bądź T-shirt. Brustaszę warto uzupełnić jednolitą poszetką, w kolorze korespondującym z innymi dodatkami – krawatem czy muchą.\nMarynarka męska Lavard w kratkę\nMarynarka męska zimowa\nMarynarka męska Finshley & Harding London\n6144 zł 8191 zł\n3199 zł 8635 zł\nMarynarka męska Dolce & Gabbana wełniana\nMarynarka męska Circolo 1901\n792 zł 1320 zł\nCircolo 1901 marynarka męska bawełniana\nMarynarka męska BOSS HUGO BOSS - showroom.pl\n2319 zł 3313 zł\nMarynarka męska Barba - showroom.pl\nSkarpetki męskie Soxo\nMarynarka męska Lancerto na zimę bez wzorów\nBluzka damska Cropp z okrągłym dekoltem czerwona\nOdzież dla niemowląt Carter's dziewczęca na lato\nMarynarki – jedni je uwielbiają, inni nienawidzą. Czegokolwiek by jednak o nich nie powiedzieć, od lat królują w męskich trendach i uchodzą za synonim elegancji. Chociaż współczesne marynarki męskie coraz częściej mają półformalny charakter i łączą ...\nZobacz wszystkie produkty pako-lorente-modne-koszule


3 grudnia Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych – Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Bielsku Podlaskim\ngrudzień , 03 , 2020 Redaktor\n3 grudnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych ustanowiony przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1992 r., którego celem jest zwrócenie społeczeństwu uwagi na problemy osób żyjących z dysfunkcjami organizmu oraz wyrównaniu szans i przeciwdziałaniu wykluczeniu społecznemu tych osób.\nW roku 2006 na Zgromadzeniu Ogólnym Narodów Zjednoczonych została przyjęta Konwencja Praw Osób Żyjących z Niepełnosprawnością. Celem konwencji jest wolność i bezpieczeństwo, swoboda poruszania się, niezależne życie, ochrona zdrowia, nieograniczone korzystanie z wszystkich swobód i praw człowieka. Ważną tematyką jest też dostęp do przestrzeni i budynków użyteczności publicznej, informacji i komunikacji.\nNiepełnosprawność jest problemem współczesnego świata. Najczęstszą przyczyną niepełnosprawności stanowią schorzenia narządów ruchu, układu krążenia i schorzenia neurologiczne.\nObchody Dnia są dobrą okazją do przybliżenia społeczeństwu problemów, z jakimi zmagają się osoby niepełnosprawne i podkreślenie konieczności działań na rzecz integracji osób niepełnosprawnych z resztą społeczeństwa oraz pomoc we włączeniu tej grupy w życie społeczne. Niepełnosprawni mają takie same potrzeby i pragnienia jak my, oczekują akceptacji i chcą realizować swoje zainteresowania i marzenia. Ważną tematyką obchodów są też bariery architektoniczne. Na co dzień osoby z niepełnosprawnością napotykają na wiele przeszkód w otaczającym je środowisku, które utrudniają i uniemożliwiają sprawne poruszanie się np. brak poręczy, wysoki chodnik, zepsuta winda czy niedostosowana toaleta mogą pozbawić niektórych z nich szansy na normalne, pełnoprawne funkcjonowanie. Każda z osób doświadczająca niepełnosprawności powinna być traktowana z szacunkiem należnym drugiemu człowiekowi, bez ciągłego podkreślania stopnia jej inwalidztwa i braku samodzielności.\nW szczególny sposób zasługuje na uwagę „Program Dostępność Plus” realizowany z funduszy europejskich na lata 2018-2025. Założeniem programu jest zapewnienie swobodnego dostępu do dóbr, usług oraz możliwości udziału w życiu społecznym i publicznym osób o szczególnych potrzebach.