str. 10-11Dwutygodnik nr 21 (126) } 21 listopada 2013 } www.gazetadobryznak.plnakład 150 000 egz. } ISSN 18994830 } GAZETA BEZPŁATNAZbliża się 113. rocznica Nocy Listopadowej, która zapoczątkowała Powstanie Narodowe.\nPowstanie wielkich, niewykorzystanych szans i dziwacznych posunięć. Już sam jego\nwybuch, który przeszedł do historii jako Noc Listopadowa pełen był absurdów.\nPaweł LudwickiWojna polsko-rosyjskaChytry, elegancki car Aleksander umiał gładkimi słowy zjednać\nsobie, niedawno zakochanych w Napoleonie, Polaków. Lecz wyznaczeni przez niego zarządcy: arcyksiążę Konstanty, generał (też „napoleończyk”!) Zajączek i Mikołaj Nowosilcow swoją bezwzględną\npolityką budzą w społeczeństwie gniew.\nW nocy 29 listopada 1930 r. grupa podchorążych pod\nwodzą Piotra Wysockiego wznieca bunt. Chcą zabić Wielkiego Księcia. Konstanty salwuje\nsię ucieczką z Belwederu. Złośliwi później\ntwierdzą, że czmychnął… w kobiecych łaszkach. Nie wiadomo, czy to prawda, choć jeśli tak, straszliwie brzydka -prawdę mówiąc\n- była z niego niewiasta. Ale uszedł cało, ku\nutrapieniu Polaków (rok później umarł na\ncholerę, choć niektórzy twierdzą, że został\nRozwścieczeni rebelianci maszerują przez\nNowy Świat, nawołując do walki. Okiennice bogaczy pozostają zamknięte. Im jednak\nbliżej Starego Miasta pełnego biedoty, tym\nwiększy tłum romantyków, zwolenników\nszybkiego kresu Królestwa Kongresowego.\nPodchorążowie szukają doświadczonego\ndowódcy, pukają do drzwi starych napoleońskich wodzów, ale… nie spotykają się\nz poparciem, którego się spodziewali.\nOponenci zostają zabici. Giną generałowie\nHauke i Trembicki, Potocki, Siemiątkowski\ni Blumer, pułkownik Meciszewski i Józef\nNowicki, zabity przez pomyłkę. Łut szczęścia miał tej nocy późniejszy bohater poezji\nJuliusza Słowackiego - generał Sowiński.\nOn też nie wierzył w sens zrywu młodych\nambitnych podchorążych, zawiedzionych w\nnadziei awansu, lecz zamachowcy patrzą na\nniego z pogardą. Nie będą żgać pod żebro,ani ołowiem szpikować beznogiego kaleki. Na „Jenerała o nodze\ndrewnianej” kostucha prawie rok poczeka - zginie w okopach Woli\n6 września 1831 r., bo w końcu przystąpił do walki, co pewnie zrobiliby też ci pochopnie zabici, oceniani wcześniej jako ludzie honoru i odwagi. Car Mikołaj I każe im wystawić pomnik,\nzaprojektowany zresztą przez świetnego architekta,\nAntonia Corazziego. Osobiście wymyśla inskrypcję: Polakom w dniu 17/29 listopada 1830 roku\npoległym za wierność swojemu MONARSZE.\nSzczegółowo opracowuje ikonograﬁę pomnika. Należy wybrać herby Królestwa\nKongresowego - pisał - to jest dwugłowe\nrosyjskie z orłami polskimi na piersiach,\nponieważ,(….) podczas wypadków, na pamiątkę których buduje się pomnik, Carstwo\nPolskie jeszcze miało swój herb własny.\nPomnik - ideowe dzieło Mikołaja\n- miało być w jego intencji ostatecznym\nprzypieczętowaniem właściwej likwidacji państwa polskiego. Warszawiacy\nokrzyknęli obelisk Pomnikiem Hańby, drwili, że „ośmiu lwów i czterech\nptaków pilnuje siedmiu łajdaków” i spluwali na przepojone wiernopoddańczą treścią tablice (dosłownie, nawet\nMaria Skłodowska-Curie się do\ntego przyznawała). A przekorni\nogrodnicy, wykorzystali nazwę\nplacu (plac Zielony), na który\nprzeniesiono pomnik w związku z\nbudową nowego soboru i obsadzili\nznienawidzony obelisk topolami,\nktóre rosną szybko, więc szczelnie\nzasłoniły go kurtyną listowia.\ndokończenie na str. 92 / OPINIE, FELIETONY, POGLĄDY...Złośliwość losu\nw PlatformieCo z tą\nMariusz GazdaRafał ZiemkiewiczKraj, który ma święto niepodległości i własną armię. Kraj, który ma\ngranice i miejsce na mapie. Kraj, który ma hymn i ﬂagę, a nawet święto\nﬂagi. Kraj, który ma reprezentację w piłce nożnej. Kraj, który ma media\ni szkolnictwo we własnym języku. Kraj, który w końcu ma własny rząd\ni własny parlament jest chyba krajem niepodległym. Chyba, ale czy na\nŚwięto Niepodległości upamiętnia powstanie państwa o innych ideałach i strukturze, a nawet innych granicach niż dzisiejsza Polska. Armia\npolska wraz z zapleczem administracyjnym zmieściłaby się na stadionie\nnarodowym. Granice są tylko symboliczne, bo przecież tak naprawdę nikt\nich nie strzeże. Całego hymnu nie potraﬁ chyba już nikt zaśpiewać łącznie\nz politykami z pierwszych stron gazet. Flaga używana jest do partykularnych interesów różnych grup - niekoniecznie w interesie i dla dobra Polski. Sądy i policja bardziej ścigają autorów epitetów skierowanych pod\nadresem polityków niż akty bezczeszczenia ﬂagi narodowej. Reprezentację piłki nożnej przemilczę. Cisza nad trumną. Media może i są polskojęzyczne, ale czyich interesów bronią nie będę dociekał. A szkoły, no i cóż,\nże naucza się w nich po polsku, skoro jakość wiedzy wynoszonej przez\nmłodzież jest tak niska.\nTak, Polska ma rząd i parlament. Ale jakie te instytucje mają opinie i\npoparcie obywateli, którzy już nawet na wybory nie chcą chodzić. Nie\nchcą korzystać z podstawowego prawa demokracji, bo chyba już w tą demokrację nie wierzą. Cały system chwieje się i ośmiesza, więc jak organizacja oparta na tym systemie może mienić się niepodległą? Z przyzwyczajenia już tylko mówimy „państwo polskie”, a tak naprawdę państwo\njest zawłaszczane przez grupy różnych interesów.\nKto akurat wygra wybory, zaczyna od razu mówić w imieniu państwa.\nChociaż w interesie państwa działa niespecjalnie. A na pewno nie realizuje\npodstawowych celów istnienia państwa. Nie chroni swoich obywateli, tylko ich łupi. Nie służy narodowi, tylko własnym interesom. Sprzedaje się\nobcym ideom i obcym interesom. Już kiedyś tak było. Ale my nie wyciągamy wniosków z własnej historii, a jeśli już wyciągamy je po szkodzie.\nNiepodległość to nie deklaracja rządu.\nNiepodległość to świadomość zwykłych ludzi.Wydawca: U.B.R. sp. z o.o., 05-200 Wołomin, ul. Legionów 27/7\n02-672 Warszawanakład: 150 000 egz.Redakcja nie zwraca tekstów\nza treść płatnych reklamCo chwilę powraca temat współpracy Unii Europejskiej z Ukrainą.\nJednak, jak powszechnie wiadomo, Ukraina znajduje się pod silnym\nwpływem Rosji i w przypadku zawarcia umowy z Unią Europejską\nstraci mocnego partnera, jakim jest jej wschodni sąsiad. Jak, Pana\nzdaniem, potoczą się dalsze losy Ukrainy? Jaką decyzję podejmie?\n- Sam fakt, że się o tym mówi, jest najlepszym dowodem na to, że Ukraina wcale nie jest pod takim silnym wpływem Rosji, jak przyjęto u nas\nuważać. Niestety, wchłonęliśmy jakąś zupełnie zgubną doktrynę, że jeżeli\nJuszczenko jest demokratą, a Janukowicz nie jest demokratą, to Juszczenko jest jedyną siłą prozachodnią na Ukrainie, natomiast Janukowicz musi\nTymczasem tu nie decydują sympatie demokratyczne mniej lub bardziej abstrakcyjne. Decydujące dla sprawy są interesy tzw. oligarchów, czyli tych klanów monarchicznych mających cele sprzeczne\nz celami rosyjskimi i to one w tej chwili są siłą, która stara się wyrwać\nUkrainę ze strefy rosyjskiej. To oni znajdują partnerów w UE. To pokazuje, że polityka Putina, jakkolwiek brutalna do granic sadyzmu, jakkolwiek\nprzejmująca bardzo ostrą i mocarstwową retoryką jest w gruncie rzeczy polityką mało skuteczną. Dla nas jest to oczywiście korzystne, żeby Ukraina\nbyła jak najbardziej od Rosji niezależna, choć jak się mówi, realizuje się to\nw sposób mało, według mnie, przypominający naiwne postulaty „Pomarańczowej Rewolucji”, bo bynajmniej nie jest zgodne z demokratyzacją\nUkrainy, ani z jej przywiązaniem do tzw. europejskich standardów.\nOd kilku lat obserwujemy utratę kolejnych stanowisk przez Grzegorza Schetynę - najpierw statusu ministra spraw wewnętrznych\ni administracji, w 2011 - marszałka Sejmu, a kilka tygodni temu\nprzegranej w wyborach partyjnych na Dolnym Śląsku. Czy świadczy to o upadku Schetyny?\n- Moim zdaniem świadczy to przede wszystkim o upadku PO i szczerze\nmówiąc jest potwierdzeniem takiego starego powiedzenia, że kto czym\nwojuje, od tego ginie. To właśnie Grzegorz Schetyna był egzekutorem\nDonalda Tuska i to jego rękami usunięto z Platformy wszystkich konkurentów, więc istnieje jakaś złośliwość losu w jego przypadku. To rękami Schetyny zbudowano w PO taką strukturę maﬁjną, jaką ta partia jest\nw tej chwili. Partię, która przestała mieć charakter obywatelski. Grzegorz\nSchetyna w pierwszym, jawnym głosowaniu na lidera partii na Dolnym\nŚląsku znacząco wygrał. Dolnośląskiej opozycji udało się unieważnić\nto głosowanie i przeprowadzić głosowanie tajne i w tym głosowaniu tajnym równie znacząco… przegrał. To moim zdaniem mówi wiele o tym,\nczym jest dzisiaj PO, jacy ludzie tam są, po co tam są, jakimi zasadami\nMyślę, że Schetyna zostanie w szybkim czasie przez Tuska politycznie dobity, podobnie jak jego zwolennicy, ponieważ Tusk nigdy, w przeciwieństwie do Jarosława Kaczyńskiego, nie zapomina o tej mądrości\n- że nie wolno sobie zostawiać kogoś, kto ma powody nie lubić i mścić się\nna nas. Platforma zostanie jeszcze bardziej ujednolicona, zamieniona w\nściśle podległą monarszą strukturę absolutystyczną, co sprawi, że będzie\njeszcze mniej zdolna do jakiegokolwiek nowego otwarcia, odzyskania zaufania społecznego. Myślę, że jej koniec zbliża się coraz bardziej, znaczy\nnie jest jeszcze bliski, ale coraz bardziej przesądzony.\nrozmawiała: Emilia PiątekOPINIE, FELIETONY, POGLĄDY... / 3Wbrew woli obywateli\nW Sejmie został odrzucony wniosek poparty przez milion obywateli o przeprowadzenie referendum\nws. reformy edukacji.Jan Maria JackowskiWnioskodawcy chcieli, aby\nobywatele mogli się wypowiedzieć w sprawie przymusu szkolnego dla sześciolatków, a także\nw kwestii przywrócenia pełnego\nkursu historii w liceach, stopniowego powrotu do ośmioklasowej\nszkoły podstawowej oraz czteroletniej szkoły średniej, a także\nustawowego powstrzymania likwidacji szkół i przedszkoli.\nPomimo niechęci rządu do przeprowadzenia referendum, większość Polaków jest za (63%), a\nbadania przeprowadzone przezHomo Homini mówią o 66 proc.\nobywateli nie akceptujących ani\nwprowadzenia obowiązku szkolnego dla sześciolatków, ani nowego sposobu nauczania w liceach,\nzgodnie z którym dzieci w liceum\npo pierwszym roku wybierają\nproﬁl nauczania: ścisły lub humanistyczny. Znamienne jest też badanie pt. „Eksperyment - sześciolatki w szkole w ocenie rodziców\ni nauczycieli” przeprowadzone\nprzez Pedagogium Wyższą Szkołę Nauk Społecznych. Wyniki są\nporażające: co drugi rodzic (58\nproc.), który posłał już 6 latka do\nszkoły, dziś by tego nie zrobił. 30\nproc. rodziców sześciolatków w\nszkole zauważyło, u swoich dzieci\nproblemy z adaptacją w szkole, a\npołowa uważa, ze infrastrukturaszkolna jest nieprzygotowana dla\nTe opinie pokrywają się z wynikami kontroli NIK, z których wynika, że jedynie co piąta placówka\nszkolna jest gotowa na przyjęcie\nmałych dzieci. „Rzeczpospolita”\nujawniła, że sześcioletnie dzieci\nznacznie częściej tracą entuzjazm\ndo nauki niż te, które rozpoczynają szkołę rok później. Takie są\nwyniki badań, które na początku\nroku traﬁły do Ministerstwa Edukacji, ale jako całkowicie sprzeczne z propagandą rządową zostały\nW całej tej tzw. reformie wcale nie chodzi o dobro dzieci, ale\no to, że ekipa Donalda Tuska nie\npotraﬁ zapewnić większej liczby\nmiejsc w przedszkolach i w tensposób rządzący chcą oszczędzać na dzieciach. Poza tym chcą\nzmusić Polaków do dłuższej pracy, bo wcześniejszy obowiązek\nszkolny spowoduje, że przeciętny Polak będzie musiał pracować\nprzynajmniej 45 lat, by dożyć\nemerytury. Rodzice są pierwszymi wychowawcami i oni, a nie\npaństwo, powinni mieć prawo do\ndecydowania, czy ich pociechy są\ngotowe do rozpoczęcia wcześniej\nedukacji. Karolina Elbanowska ze\nRodziców, które jest inicjatorem\nakcji referendalnej, jasno przedstawiała istotę sprawy: „Jako obywatele, jako rodzice nie zgadzamy\nsię na reformę robioną bez pieniędzy, bez przygotowania, bez planu\ni bez szacunku do dzieci oraz bez\nrozmowy z rodzicami. Nie było\nwoli dialogu ani ze strony pani\nminister, ani premiera”.\nDlatego referendum było najlepszym rozwiązaniem i posłowie\npowinni uszanować wolę obywateli. Niestety, w większości tego\nnie zrobili.11 listopada 1918 roku Rada Regencyjna przekazała Józefowi Piłsudskiemu władzę nad podległym jej wojskiem. Dzień ten został później\nuznany jako dzień odzyskania przez Polskę niepodległości. W tym\nroku Święto Niepodległości uczczone zostało licznymi uroczystościami w mniejszych i większych miejscowościach, w tym wieloma marszami, największym w Warszawie.\nAmbicje zorganizowania największego marszu miała kancelaria Prezydenta Komorowskiego,\nktóra w szranki rywalizacji stanęła\njuż rok wcześniej z mizernym skutkiem. W tym roku wysłano tysiące\nzaproszeń do samorządów, organów\nadministracji państwowej, szkół\nitp., itd. Jednak marsz prezydenta\npod hasłem „Razem ku Niepodległej” mimo iż zgromadził oﬁcjeli,\nsłużby mundurowe, reprezentacji\nróżnych instytucji i działaczy PO,\nto nie nawiązał równorzędnej rywalizacji z organizowanym przez\nśrodowiska narodowe i prawicowe\nKilkadziesiąt tysięcy osób, w\ntym działaczy narodowych ale także mnóstwo zwykłych ludzi, całychPolacy maszerują\nrodzin przeszło jak co roku aby\npoczuć się wolnymi, aby wspólnie śpiewać pieśni patriotyczne\ndzierżąc w dłoni polską ﬂagę.\nUczestnicy marszu byli naprawdę\nzadowoleni z jego przebiegu, nie\nmogli jednak zrozumieć przekazu\nmedialnego jaki usłyszeli z TVN i\ninnych mediów wieczorem.\nOtóż media głównego nurtu pokazały Marsz Niepodległości jako\nzadymę i wielką bijatykę. Jeszcze\nw czasie marszu można było usłyszeć o tych strasznych incydentach.\nSam słyszałem w serwisie informacyjnym (chyba największego radiaw Polsce) te relacje. W serwisie\ntym oprócz negatywnych komentarzy dotyczących marszu pojawił\nsię bardzo wnikliwy komentarz do\ninformacji jakie o marszu przekazuje TV Trwam. W głosie reportera radiowego słyszałem niebywałe\nzatroskanie o to, że Toruńska telewizja przedstawia Marsz inaczej\nniż pozostali nadawcy.\nFaktycznie na Marsze Niepodległości przychodzi kilkadziesiąt tysięcy osób, a wśród nich pojawiają\nsię osoby szukające zadymy, jest\nto jednak ułamek procenta uczestników marszu. Zresztą naprawdęPiotr Uścińskidzielnie powstrzymywanych przez\nspecjalną straż marszu. Ci chuligani nie są członkami organizacji\nnarodowych, nie są organizatorami\nmarszów, właściwie nie wiadomo\nnawet, jakie mają poglądy - pewnie\nróżne albo wcale. Organizatorzy\ntwierdzą, że często są to po prostu\nlewicowi prowokatorzy i zapewne\nmają w tym dużo racji. Mój siostrzeniec, jeden z chłopaków zabezpieczających marsz komentuje:\n„Nie można ich wrzucać do jednego worka z resztą normalnych kibiców, ani tym bardziej zwykłych\nuczestników marszu. Tam idzie\nmasa poczciwych ludzi, rodzin,\nstarsi, młodzież. To jest piękne\nzgromadzenie upamiętniające odzyskanie niepodległości”.\nwww.uscinski.pl4 / OPINIE, FELIETONY, POGLĄDY...P. Krystyna Milewska-Stasinowska, była radna PO z Mińska Mazowieckiego, napisała\nlist do JE Donalda Tuska, co podchwyciły rozmaite media. Czy ma pretensje\ndo Prezesa PO o to, że zdradził ideologię liberalną i działa\njak typowy socjalista? Ależ skąd!Janusz Korwin - MikkeCzytamy: Rządy ludzi Platformy\nw Mińsku Mazowieckim okazały się\nzaprzeczeniem wyborczych haseł.\nPo kilku miesiącach rozpoczęły się,\npod płaszczykiem nikłych oszczędności, próby majsterkowania przy\nmiejskich instytucjach oświatowych. Po tym, jak próbowałam wesprzeć burmistrza i innych radnych\nnaszego klubu PO swoją wiedzą\ni doświadczeniem, gdy ośmieliłam\nsię stanąć po stronie mieszkańców,\nrodziców i przestrzegania prawa\noświatowego, zostałam przez szefaBez politykimińskiej Platformy wyrzucona - czy\nbyłam Wam potrzebna tylko do wygrania wyborów? Czy chcieliście\nbudować samorząd „bez polityki”\noparty na ślepej partyjnej dyscyplinie? Czy chcecie życie publiczne\npozbawić merytorycznej debaty?\nCzy nasze społeczeństwo stać na\nlikwidację blisko połowy przedszkoli samorządowych, zamieniając je w ﬁlie? Takie pomysły miał\nmiasta. Swoimi decyzjami utrudnia też działalność przedszkoli\nniepublicznych, bez których miasto\nnie poradziłoby sobie z realizacjąpodstawowych zadań. Czy tak ma\nwyglądać polityka prorodzinna?\nTworzenie miejsc przedszkolnych\njest przecież jednym z oświatowych\npriorytetów Pańskiego rząduOtóż, jak łatwo zauważyć,\np. Milewska-Stasinowska ma pretensje do działaczy PO w Mińsku\n(Mazowieckim) właśnie o to, że ci\nusiłowali pierwotny program PO\nzrealizować!!! Ale przecież np. zamiana przedszkola w ﬁlię innego\nnie oznacza zmniejszenia miejsc\ndla dzieci, lecz tylko zmniejszenie\nliczby stołków dyrektorskich. Byćmoże dzięki przeznaczeniu gabinetu dyrektorskiego na pomieszczenie\nużyteczne, w takiej ﬁlii mogłoby\nbyć więcej dzieci niż w samodzielnym przedszkolu! Ale przecież\np. Milewska-Stasinowska nie mówi\nw imieniu dzieci, tylko w imieniu\n„klasy urzędniczej”, pozbawianej\netatów... Właśnie w wyniku takich\nnacisków PO porzuciła program\nliberalny i pełną parą buduje socjalizm w oparciu o cudowną, liczną,\nzdyscyplinowaną klasę urzędniczą. Najwyższa pora, by tych ludzi wystawić na śmietnik historii.\nZ zachowaniem wszelkich rygorów\nustawy śmieciowej oczywiście. Po\nposegregowaniu: ci na zwolnienie,\nci do prokuratora, a ci od razu pod\nsąd. Porządek musi być!\nhttp://korwin-mikke.plPolskie gabinety kuchenne\nA kiedy okazuje się, że posada\njest nagrodą za coś, np. za właściwe głosowanie czy ﬁnansowe\nwsparcie kampanii partii, która\nwłaśnie dorwała się do władzy,\ngłosy potępienia grzmią niczym\nsiedem trąb archanielskich. Tak,\njakby każda kolejna ekipa nie\nstosowała w praktyce zasady podziału łupów, nawet jeśli w kampanii wyborczej obiecywała stworzenie korpusu służby cywilnej\ni zagranicznej, odpolitycznienie\nzarządów i rad nadzorczych spółek skarbu państwa i kierownictw\nwielu innych instytucji oraz wprowadzenia powszechnie konkursów\nna większość stanowisk, rzecz\njasna wyłaniających najbardziej\nkompetentnych kandydatów, a nie\ntych, pod których owe konkursy\nUSA, dla wielu Polaków wzorzec\ni wolności mediów, które władzy\nniczego nie przepuszczą, sprawęZa każdym razem, kiedy media wygrzebują jakiś przypadek\nobsadzania stanowiska zależnego od władzy, jaka by ona\nnie była - państwowa czy samorządowa - tzw. „swoim”\nzaufanym człowiekiem, rozlega się obłudny chór oburzenia,\npodlany gęstym sosem hipokryzji.\n„podziału łupów” załatwiają z jankeską otwartością już od czasów\nAndrew Jacksona, który w 1829\nroku został siódmym prezydentem\nStanów Zjednoczonych. Jackson\nwpuszczał kuchennymi drzwiami do swojego domu przyjaciół\ni sponsorów swojej kampanii\ni na tych spotkaniach decydowano\no obsadzie czołowych stanowisk\nw państwie i najważniejszych pociągnięciach politycznych. Tzw.\ngabinet kuchenny został nieco\nograniczony pół wieku później\nustawą Pendletona, która wprowadziła rozgraniczenie stanowisk\npolitycznych i administracyjnych,\na także system konkursów oraz\nkorpus stałych urzędników. Ale itak współcześnie kolejni szefowie\nrządów w Stanach dysponują możliwością obsadzenia ponad 1600\nstanowisk, w tym także korpusu\nambasadorskiego. I nikt się nie\noburza, jeśli nominację na szefa\nzagranicznej placówki dostaje kolega prezydenta z akademika, który z dyplomacją nie miał nigdy nic\nwspólnego. Dla Amerykanów jest\nrzeczą normalną, iż wyprowadzka\nrepublikanów/demokratów z Białego Domu jest równoznaczna ze\nzmianami na wielu stanowiskach,\nale jest jasno określone, jakie to\nstanowiska i nie dezorganizuje to\npaństwa. No poza jednym przypadkiem, kiedy dość niejednoznaczne\nzwycięstwo George’a W. BushaAleksandra Jakubowskanad Alem Gorem, w poprzedniej\ntak sfrustrowało urzędników w\nBiałym Domu, że podobno usunęli z klawiatur wszystkich komputerów literkę „w”.\nUdajemy, że w Polsce że nie ma\n„podziału łupów”. Bo gdyby stworzyć oﬁcjalną listę stanowisk, które bierze zwycięzca, mogłoby się\nokazać, że dla kuzyna lokalnego\npartyjnego przywódcy z Pińczowa\nmoże zabraknąć posady.OPINIE, FELIETONY, POGLĄDY... / 5Odrzucenie w Sejmie kolejnego obywatelskiego wniosku o referendum,\ntym razem w sprawie sześciolatków w szkołach, pokazuje, że elity polityczne w Polsce są pewne swego, a gorset zapięty na narodzie jeszcze się nie\npruje. Jak jednak słuchać po takim głosowaniu posła jednego z drugim,\nkiedy chcą nas uczyć aktywności obywatelskiej?\nPolitycy z dominujących partii są\npewni swego. System, który stworzyli, m.in. system ﬁnansowania\npartii politycznych z budżetu państwa powoduje, że dystans między\nnarodem a klasą polityczną wydaje\nsię jeszcze bezpieczny, a łańcuch\nnałożony Polakom odpowiednio\nkrótki. Jednak pewne zmiany następują. Należy sobie zadać pytanie, skąd u elit taka pewność siebie. Rafał Ziemkiewicz zauważył,\nże funkcjonujemy w tzw. rzeczywistości postkolonialnej. Elity PRL-u\nsłużyły obcemu żywiołowi. Bez\nceregieli pchano w Polaków jad\nkomunizmu. Dziś nawet spadkobiercy tamtych elit już się tak nie\nobnoszą. Sączą truciznę powoli.\nJestem przekonany, że na referendum edukacyjnym nie zależałoNaród jak lawa?\nani obecnej koalicji, ani opozycji.\nDlaczego? Opozycja szykuje się do\nrządzenia. Gdyby inicjatorzy referendum wygrali w Sejmie, naród\nmógłby dojść do wniosku, że może\nkażdą ustawę zmienić za pomocą\nplebiscytu. A wtedy pozycja klasy\npolitycznej znacząco się zmniejszy.\nDlatego opozycja parlamentarna\nz umiarem walczyła o rozgłos dla\nsprawy i spokojnie przyglądała się,\njak „psy gończe” koalicji rozszarpują referendalną inicjatywę. Politycy wiedzą, że rozszarpywanie\nprzynosi straty po dwóch stronach,\nale na tym etapie ponieśli ryzyko,aby zachować dominację, przewagę i dostęp do mocy, jaką daje sprawowanie władzy nad Narodem.\nW „Dziadach” cz. III Adama\nMickiewicza jest scena „Salon\nwarszawski”. Lata 20 wiek XIX.\nPrzedstawiciele elit stolicy spotykają się na pogaduchy. Między\ninnymi rozmawiają o tym, jak załatwić sobie i bliskim dobrą „robotę” u Nowosilcowa, reprezentanta\nokupacyjnej władzy rosyjskiej na\nterenie Polski. Młodzi stojący przy\ndrzwiach oburzeni krzyczą, że chcą\nwieszać zdrajców. Wtedy padają\nsłowa Wysockiego:Rafał Pazio\nPlwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębiZstępowanie do głębi wtedy miało uzasadnienie. Naród w niewoli,\nnikt nie przypuszczał, że szybko\ncoś się zmieni. Trzeba było prawie\nstu lat, aby w roku 1918 ogłosić\nniepodległość. Dziś nie trzeba aż\ntak długo czekać. Nie wolno dać\nsię wepchnąć pod podłogę. Milion\npodpisów pod wnioskiem o referendum w sprawie sześciolatków\npokazuje, że naród nie ma zamiaru\nsiedzieć tam, gdzie każą przedstawiciele rządzących elit.Hip-hopowi wojownicy\nChyba nie sposób dalej ignorować muzykę hip-hopową. Bez względu, czy ten typ ekspresji się podoba,\nMarian PiłkaTo dziś już nie jest muzyka tylko\nblokowisk i środowisk marginesu\nspołecznego, choć nadal zachowuje cechy z pogranicza świata\nkryminalnego, gangów młodzieżowych, młodzieży pozbawionej\nperspektyw życiowych i szukającej\nw zwłaszcza w handlu narkotykami szans życiowych, ale dotyczy\ntakże młodzieży w żaden sposób\nnie związanej ze środowiskami postwięzięnnymi, czy kryminalnymi,\nnie tylko środowisk kibicowskich,\nale także coraz szerzej młodzieży\nakademickiej. Dziś jest to już bowiem zjawisko o szerokim zakresie\noddziaływania społecznego, swoją\nszczerością i autentycznością zdobywającą nowych zwolenników i\nentuzjastów.Hip-hop jest dziś bowiem szerokim zjawiskiem społecznym, które\nnadal szuka swego nie tylko muzycznego, ale i społecznego wyrazu. Powoli ten typ muzyki przestaje\nbyć tylko subkulturą młodzieżową,\na staje się głosem obecnego pokolenia młodzieży, pozbawionej perspektyw życiowych i zepchniętej\nna margines, już nie kryminalny, ale\nspołeczny i ekonomiczny. Jest bowiem wyrazem ekspresji doświadczenia życiowego opisywanego\nw licznych utworach, doświadczenia życia na społecznym marginesie, biedy, patologii, walki o ekonomiczne przetrwanie. Jej wspólnym\nmianownikiem jest sprzeciw wobec istniejącej rzeczywistości, już\nnie tylko wobec policji, charakterystyczny dla środowisk znajdujących się w konﬂikcie z obowiązu-jącym prawem, ale coraz bardziej\nTen bunt przeciwko rzeczywistości wyraża w różnorakiej formie. Już sam charakter tej muzyki: ograniczenie linii melodycznej\ni dominacja rytmu czy deklamacyjny charakter czyni ją już w warstwie\nmuzycznej wyrazem protestu. Także w warstwie językowej: używanie wulgaryzmów jest semantycznym przejawem protestu wobec,\nnie tylko wobec języka używanego\nw warstwach dominujących, ale\nwobec dominującej dekadenckiej\nkultury. Nie ogranicza się dziś bowiem tylko do opisu doświadczenia środowisk z blokowisk. Ale\nprzede wszystkim ten bunt wyraża\nsię od walki z policją i solidarności ze środowiskami więzienno-dilerskimi, poprzez sprzeciwwobec systemu ekonomicznego\ni społecznego spychającego młode\npokolenie na margines, popieranie\nlegalizacji narkotyków, sprzeciw\nwobec państwa spychającego wartości narodowe na margines, aż po\ntworzenie alternatywnej kultury\nmuzycznej będącej także protestem przeciwko zdegenerowanemu\nJest bowiem często muzyką\npełna gniewu i agresji, w swym\ncharakterze nawiązującą, raczej\nnieświadomie do hymnów i marszów bojowych. Właśnie ten gniew\ni agresja ukształtowały w znacznej\nmierze emocje i charakter młodego pokolenia. Nie docenia się\ndziś bowiem znaczenia muzyki,\no czym już szeroko pisał Platon,\nw kształtowaniu nie tylko emocji\nale i postaw społecznych. To zjawisko narastającego buntu w młodym\npokoleniu, mające źródło w kryzysie ekonomicznym i alienacji państwa, nakłada się bowiem na postępujący kryzys naszej cywilizacji.6 / HISTORIA\n(Cyprian Kamil Norwid)Pawiak, ul. Dzielna w Warszawie, fotografia Witta Wilczyńskiego wyróżniona w konkursie „Dobrego Znaku”Listopad jest miesiącem, w którym czcimy Wszystkich Świętych i obchodzimy Dzień\nZaduszny, wspominając naszych zmarłych. Odchodzą oni z tego świata w różny sposób.\nZwykle godzimy się na śmierć, która przychodzi po długim życiu lub po ciężkiej chorobie. Porusza nas, gdy ktoś traci życie przedwcześnie, nagle. Zwłaszcza, gdy odejdzie\ntragicznie. Szczególnym rodzajem tragicznie zmarłych są ci, którzy ponieśli śmierć\nw obronie wartości ważnych dla istnienia wspólnoty narodowej. Dlatego Polacy\nodwiedzający cmentarze kładą kwiaty i zapalają znicze także na grobach i pod\npomnikami upamiętniającymi zmarłych, którzy tracili życie służąc Ojczyźnie.Oszlifowane diamenty\nRomuald SzeremietiewFilozof, ojciec Józef M. Bocheński, w opracowaniu na temat\netyki wojskowej (De Virtuti Militarii) pisze: Należy także zwrócić\nuwagę na jeden aspekt chrześcijańskiego ideału żołnierskiego,\nmianowicie na jego ścisły związek\nz ideałem religii w ścisłym słowaznaczeniu. Wielkość żołnierza nie\npolega na tym, że idzie zabijać, ale\nna jego gotowości do oﬁary z życia dla wielkich celów duchowych\ni nadprzyrodzonych. Otóż oﬁara\njest najważniejszym i centralnym\naktem każdej religii. Charakter\nżołnierski pojęty w świetle nauki\nwiary ma więc coś z charakteru\nreligijnego: żołnierz idący w bój\nz gotowością oddania najwyższego dobra doczesnego - własnego\nżycia - dla spełnienia obowiązku wobec Boga i społeczeństwa,jest duchowo pod pewnym względem ściślej niż inni zjednoczony\nz Chrystusem i wykonuje czyn o\nwysokiej wartości nadprzyrodzonej. Przyznając rację ojcu Bocheńskiemu, tym bardziej możemy docenić, czym była śmierć polskich\nżołnierzy walczących o wolność i\nDruga wojna światowa i lata po\njej zakończeniu to okres, gdy wierni Polsce musieli zdawać najtrudniejszy egzamin z patriotyzmu,składając w oﬁerze swoje życie.\nW tym czasie możemy odnaleźć\nrzeszę polskich patriotów zgładzonych zarówno przez Niemców,\ndziś nazywanych nazistami, jak\ni przez Rosjan (Sowietów). Przy\ntym obaj najeźdźcy ze szczególną\nzajadłością starali się zniszczyć\npolskie elity, warstwy przywódcze polskiego narodu. Polacy dla\nNiemców mieli być tylko prymitywną masą niewolniczą, dla\nRosjan - posłusznymi poddanymi\nmoskiewskiego komunizmu.HISTORIA / 7\nW obliczu losu, jaki Polakom\nzgotowali ich sąsiedzi trzeba było\nbronić się i na plan pierwszy wysunęła się walka zbrojna, a wraz z\ntym powinności żołnierskie. Stąd\nteż rolę najważniejszą w tym czasie odgrywali dowódcy wojskowi.\nWe wrześniu 1939 roku broniło\npolskich granic 39 dywizji piechoty, 12 brygad kawalerii, 2 brygady\npancerno-motorowe, 3 brygady\ngórskie, 3 bataliony czołgów i 14\nbrygad Obrony Narodowej. Jednostkami tymi dowodzili pułkownicy i generałowie. Spośród nich\nw czasie wojny życie straciło 15\ndowódców dywizji, 6 dowódców\nbrygad kawalerii, jeden dowódca brygady pancerno-motorowej,\n1 - brygady górskiej i 1 - batalionu\nczołgów oraz 8 dowódców brygad\nON. Spośród 73 „wrześniowych”\ndowódców życie straciło 32 (44\nproc.)! Przy czym tylko 8 spośród\nnich zginęło na polu bitwy lub\nzmarło w wyniku odniesionych\nran. Pozostali zostali zgładzeni\nw niewoli, w łagrach i obozach\nkoncentracyjnych. Niemcy np.\nzamordowali w Auschwitz płk.\nJana Karcza - dowódcę Mazowieckiej Brygady Kawalerii i płk.\nAleksandra Stawarza - dowódcę\n2. Brygady Strzelców Górskich,\nnatomiast dowódcę 55. Dywizji\nPiechoty płk. Stanisława Kalabińskiego osadzili w Buchenwaldzie\ni następnie rozstrzelali. Ponurymi\nrekordzistami w mordowaniu polskich wojskowych okazali się Rosjanie. W sowieckich katowniach\nwśród dziesiątków tysięcy zgładzonych polskich oﬁcerów zamordowano także czterech dowódców\ndywizji piechoty, trzech - brygad\nkawalerii i sześciu - brygad Obrony Narodowej.\nW hierarchii woskowej najwyższym stopniem jest generał.\nWiadomo też, że generałowie są\nw armii najmniejszą liczebnie\ngrupą i z racji zajmowania najwyższych stanowisk rzadko są\nnarażeni na bezpośrednie starcie z\nwrogiem. Generałowie giną w wyjątkowych sytuacjach. Ta reguła\nokazała się zawodna w przypadku\nWe wrześniu 1939 roku w Wojsku Polskim pełniło służbę czynną 97 generałów różnych stopniWiem, że nie ucisk i chciwe podboje,\nJan Lechońw tym 3 kontradmirałów. W ramach mobilizacji na wojnę powołano do czynnej służby kilkudziesięciu generałów, będących w\nrezerwie lub w stanie spoczynku.\nWedług niepełnych ciągle danych\nz rąk niemieckich zginęło 27 polskich generałów - wśród nich\nawansowani w czasie wojny na\ngenerałów pułkownicy AK (m.in.\nStanisław Rostworowski „Odra”,\nStefan Rowecki „Grot”); Rosjanie\npo 17 września 1939 roku zamordowali co najmniej 45 polskich\ngenerałów, a w końcowym okresie\nwojny jeszcze 3. Ponadto 3 generałów WP uśmierciły władze „Polski Ludowej”.\nSowieci postępowali ze szczególnym okrucieństwem, nagminnie stosując tortury, wyniszczającą\npracę w kopalniach i przy wyrębie lasów, mordując także ciężko\nchorych i starców. Gen. Leopold\nSzyjkowski, lekarz wojskowy\nbył poza wojskiem od 1922 roku.\nMiał 81 lat, gdy NKWD przyszło\ngo aresztować. Był ciężko chory\ni będąc w stanie agonalnym zmarł.\nDeportowano jego żonę, także\nw podeszłym wieku, która zmarła\nw czasie transportu w głąb Rosji.\nGenerał Mariusz Zaruski miał 74\nlata, gdy został aresztowany we\nLwowie przez NKWD. Był zesłańcem syberyjskim z czasów\ncarskich. Po powrocie z zesłania\nstworzył w Zakopanem GOPR.\nWalczył w Legionach Polskich\ni zapisał się czynami bohaterskim\njako dowódca pułku w wojnie\nz bolszewikami w 1920 roku. Odznaczony orderem Virtuti Militari\ni pięciokrotnie Krzyżem Walecznych. W stan spoczynku przeszedł\nw 1926 roku. Propagował sportżeglarski. Zorganizował Yacht\nKlub Polski, był jego pierwszym\nkomandorem. Z jego inicjatywy\npowstała Liga Morska i Rzeczna.\nBył projektodawcą Inspektoratu\nWychowania Morskiego Młodzieży. Silnie związany z harcerstwem.\nJako kapitan szkunera „Zawisza\nCzarny” nie wypłynął w sierpniu\n1939 roku w planowany rejs, nie\nchcąc opuszczać Polski w zagrożeniu. Osadzony w więzieniu sowieckim, wycieńczony zapadł na\ncholerę i pozbawiony opieki lekarskiej zmarł w Chersoniu w 1941\nroku. W celi z Zaruskim Sowieci\nzamknęli też dziekana generalnego Wojska Polskiego biskupa generała Karola Boguckiego, który\nzmarł kilka dni po Zaruskim.\nZapoznając się z losami polskich generałów znajdujących się\nw sowieckich więzieniach napotykamy niewyobrażalne dowody\nokrucieństwa i zbrodni popełnianych na masową skalę. W świadomości Polaków ukształtował\nsię pogląd, że sprawcami tych\nmordów byli zbrodniarze w mundurach NKWD. Nie zawsze tak\nbyło. Generał Józef Olszyna-Wilczyński, dowódca Grupy Operacyjnej „Grodno” zatrzymany\nw czasie ewakuacji na Litwę przez\nsowieckie czołgi został wraz z adiutantem zastrzelony przez oﬁcera sowieckiej brygady. Ciała obu\nmężczyzn zostały zmasakrowane.\nRosjanie zakrwawioną czapkę\ngenerała pokazywali jako swoje\ntrofeum. Generał Stanisław Dowoyno-Sołłohub, były dowódca\n12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu,\nprzeniesiony do rezerwy w 1936\nroku, został zastrzelony przezW Dzień Zaduszny wspominając polskich generałów powinniśmy ich dostrzec jako świecące\nw mrokach norwidowskie diamenty oszlifowane\npolskim patriotyzmem na brylanty zdobiące dzieje\nPolski.dowódcę sowieckiego oddziału\nw majątku pod Kobryniem przed\nwłasnym domem na oczach żony.\nMożna przeczytać takie wspomnienie: Gdzieś na Wołyniu bolszewicy wzięli do niewoli polskiego pułkownika, lekarza. ... rozpruli\nmu brzuch, okręcili wnętrzności\nna kołowrocie studni i puszczając\nw ruch korbę zmuszali go do biegania wokół, kłując go bagnetami\nZabici i zamordowani generałowie mieli różne życiorysy. Wywodzili się z armii zaborczych, głównie rosyjskiej i austriackiej oraz\nz Legionów Polskich. Byli wśród\nnich zwolennicy i przeciwnicy\nmarszałka Piłsudskiego i rządzącej Polską sanacji. Byli wśród nich\nzresztą nie tylko Polacy, bowiem\nbył też Białorusin, Czech, był Gruzin i Żyd. Pierwszego (gen. Stanisław Bułak Bałachowicz) zabili\nNiemcy, pozostałych (gen. Pranciszka Paulika, gen. Aleksandra\nCzecheidze, gen. Szymona Kurza)\nzamordowali Rosjanie. Wszyscy\nci generałowie przybyli z różnych\nstron do Wojska Polskiego i wszyscy bronili Polski. Zapłacili za to\nstraszliwą cenę wystawioną im\nprzez Niemców i Rosjan.\nProf. Stanisław Pigoń, rektor\nUniwersytetu Wileńskiego, ale\ntakże dowódca pociągu pancernego w wojnie z bolszewikami 1920\nroku zauważył, że: „należymy do\nnarodu, którego losem jest strzelać\ndo wroga z brylantów”. To spostrzeżenie odnosiło się do Krzysztofa Kamila Baczyńskiego poety\nnazywanego „drugim Słowackim”,\nktóry zginął w powstaniu warszawskim 1944, mając zaledwie\n23 lata. Jeżeli jednak skojarzymy\nmyśl Pigonia z przypomnianym\nwyżej wierszem Norwida o diamencie gwiaździstym świecącym\nwśród popiołów uświadomimy\nsobie, że brylanty to są po prostu\noszlifowane diamenty.8 / HISTORIAW okresie międzywojennym z wyjątkowym dostojeństwem przeprowadzono ekshumację, a następnie przewiezienie do Warszawy prochów nieznanego żołnierza. Wydarzenie\nto komentowane było przez niemal wszystkie polskie czasopisma. Najciekawszy opis\ntego wydarzenia zarejestrowany został w reportażu Wandy Mazanowskiej, sekretarza Towarzystwa Straży Mogił Poległych Bohaterów, opublikowanym w 1926 r.\nOto odpowiedni fragment tego\ntekstu wznowionego w 1983 r.\nprzez Ewę Sabelankę i Kazimierza Koźniewskiego w wydanej\nprzez „Iskry” antologii reportażu\n„Lwów, Łyczaków, kwatery\nOrląt, 29 października 1925 roku.\nO godzinie wpół do trzeciej na\nrozkaz generała Malczewskiego\ngrabarze przystąpili do rozkopywania jednocześnie trzech mogił\nrozrzuconych w różnych punktach\ncmentarza, orientując się według\nplanu Towarzystwa Straży Mogił\nPB. Nad rozkopanymi mogiłami\nrozpościerają swe ramiona dębowe krzyże z napisami Nieznany\nObrońca Lwowa. Głucho uderzają\nłopaty w ugniecioną ziemię i mimo\nwoli cofamy się myślą wstecz lat\nprawie siedem, gdy Lwów spowity w mgle listopadowej, wśród\nszarugi i zamieci śnieżnej, rozbrzmiewał trzaskami karabinów\nmaszynowych, wyciem granatów,\nhukiem pękających szrapneli niosących śmierć i zniszczenie. Młodzież, dzieci nieletnie, kobiety\ni starcy łączą się, zdobywają broń,\nopanowują krok za krokiem ulice\nOto rydel grabarza uderzył\nw wieko trumny, które głuchym,\npodziemnym odezwało się echem.\nNa sznurach podnoszą je w górę.\nSzczątki człowieka patrzą pustymi\noczodołami. Garść prochu, trochę\nszmat ubogich, kości, piszczele\ni nic więcej. To samo druga i trzecia\ntrumna. A komisja żąda dowodu,\nże to był żołnierz. Za to trzy dalsze\ntrumny nieznanych były wszystkie\nze zwłokami żołnierzy: liniowego,\nsierżanta i kaprala. Przepisowy\nmundur, metalowe guziki z orłami\npolskimi, czapki maciejówki pod\npachą lub na kolanach, u dwóch\nepolety sierżanta i kaprala - sta-Płyta na miejscu, skąd ekshumowano Niezmanego Żołnierza i przewieziono do\nWarszawy, 1930 r.Grób ze Lwowanowczo stwierdzały, że owe trzy\ntrumny zawierają szczątki żołnierzy liniowych. Po stwierdzeniu\ntego przez komisję i sfotografowaniu zwłok, wszystkie trzy trumny\nustawiono przed starą, drewnianą\nkaplicą. Wtedy z głębi cmentarza\nspod nowej kaplicy Obrońców\nLwowa, nadeszła pani Jadwiga\nZarugiewiczowa, jedna z tych,\nktóre na polach Zadwórza straciły syna i jego mogiły nie znalazły,\ni ta, kładąc na jednej trumnie drżącą ze wzruszenia dłoń - wybrała\nzwłoki, które mają być symbolem\noﬁarnego poświęcenia za Ojczyznę.\nLos padł na tego, który żadnej szarży nie miał, a tulił u boku\nswego starą maciejówkę z białym\norłem ściemniałym od wilgoci.Zginął on na polu walki, o czym\nświadczyła czaszka podziurawiona przez kulę i noga od strzału\nzłamana. Maciejówka wskazywała na to, że był to ochotnik,\nktórego serce powołało na pole\nwalki, by spełnić swój obowiązek\nwzględem Ojczyzny. Wybrane\nzwłoki złożono wraz ze spróchniałą trumną i resztkami munduru\nw trzech nowych trumnach przygotowanych\nprzez zakład pogrzebowy Łopackiego z Warszawy: w zwykłej sosnowej trumnie żołnierskiej, nieco\nwiększej cynkowej, którą Łopacki\nosobiście zalutował, i największej\ndębowej z czterema orłami polskimi na rogach, zaprojektowanej\nprzez rzeźbiarza Stanisława Kazimiera Ostrowskiego.W asyście rodziny\nNastępnie w asyście licznej\ngeneralicji, duchowieństwa i nieprzebranych tłumów publiczności zwłoki Nieznanego Żołnierza,\nza którymi w pierwszym rzędzie\npodążała symboliczna rodzina poległego: dwie matki, dwie siostry\ni dwie sieroty, przewiezione ulicami Lwowa na lawecie ciężkiego\ndziała do bazyliki archikatedralnej, gdzie okryte ﬂagą narodową\numieszczono na wspaniałym, tonącym w kwiatach i świetle płonących świec katafalku, ozdobionym\npo rogach zbrojami husarskimi ze\nskrzydłamii ustawionymi po bokach rzędami szabel i karabinów.\n31 października 1925 r. odbyły\nsię w bazylice lwowskiej nabożeństwa żałobne, a dzień później\nprzewieziono trumnę na Dworzec\nGłówny, gdzie umieszczono ją na\nlawecie armatniej stojącej na wagonie specjalnie do przewiezienia\nzwłok przygotowanym.HISTORIA / 9\nPrzy dębowej trumnie ustawiono wartę honorową. O godzinie\n8:30 specjalny pociąg, składający\nsię z kilku wagonów, w których\njechała eskorta i 54-osobowa delegacja, kierowany przez generała\nWalerego Mariańskiego, rozpoczął\nswą podróż do Warszawy. Pociąg\njechał wolno, po drodze zatrzymując się na stacjach w Żółkwi, Rawie\nRuskiej, Bełżcu, Zawadzie, Krasnymstawie, Rejowcu, Lublinie,\nPuławach, Dęblinie, Garwolinie\ni Pilawie. Na całej trasie przejazdu i w miejscach postoju prochom\nNieznanego Żołnierza oddawały\ncześć miejscowe garnizony wojskowe, ludność, duchowieństwo,\ni religijne. Lora wagonowa tonęła\nw wieńcach i kwiatach.Listopad tego roku\nbył ciepły i słoneczny\n2 listopada 1925 r. o godzinie\n5 rano pociąg dotarł do Dworca\nWschodniego w Warszawie. Stam-dokończenie ze str.1Polegli w trakcie listopadowej\nnocy oﬁcerowie w opinii publicznej nie odzyskali dobrego imienia,\nchoć ich niechęć do walki była\nspowodowana zdrowym rozsądkiem. Pamiętajmy, że sam generał\nChłopicki - dyktator Powstania\n- w pierwszym odruchu, wyciągany z przedstawienia teatralnego\nnawoływaniem do boju, machnął\nna - jak ich określił - durniów ręką\ni poszedł wypalić fajkę.\nPo wydarzeniach 29 listopada nie było już jednak odwrotu.\nChichot historii sprawił, że wywodzący się z tego samego pnia\ni podobnie myślący generałowie\nw jednej swej części przeszli do\nhistorii jako zdrajcy, a pozostali\nNiespójność ówczesnej generalicji walnie przyczyniła się do klęski powstania. Gdy jedni chcieli\nwalczyć, inni woleli pertraktować.\nJaskrawym przykładem dualizmu\npostaw była, zaliczana zresztą\ndo zwycięskich, bitwa pod Olszyn-Przy Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie płonie wieczny znicz i służbę pełni\nwarta honorowa z Batalionu Reprezentacyjnego Wojska Polskiego, a w święta\npaństwowe odbywa się jej uroczysta zmiana z udziałem najwyższych władz państwa.tąd trumnę ze zwłokami Nieznanego Żołnierza przewieziono do Katedry Św. Jana, gdzie w godzinach\nnabożeństwo żałobne. Następnie\ntrumnę umieszczono ponowniena lawecie armatniej i sformowano wielki kondukt zmierzający na\nplac Saski. Szły w nim oddziały\nwojska, poczty sztandarowe, duchowieństwo, zakony, młodzież\ngimnazjalna i akademicka. Bez-pośrednio za trumną, podobnie jak\nwe Lwowie, w żałobnych strojach\nkroczyły dwie matki, dwie wdowy\ni dwie sieroty, a dopiero za nimi\nminister spraw wojskowych Władysław Sikorski, marszałek Józef\nPiłsudski, posłowie, członkowie\nrządu, przedstawiciele korpusu\ni niezliczone rzesze mieszkańców\nCała trasa konduktu, plac Zamkowy, Krakowskie Przedmieście\ndo Placu Saskiego, udekorowana\nbyła ﬂagami narodowymi i emblematami wojskowymi. Biły dzwony wszystkich kościołów stolicy.\nW chwili złożenia trumny w grobie pod kolumnadą pałacu Saskiego na sygnał wystrzału armatniego\nw całej Polsce nastąpiła jednominutowa cisza. Był to pogrzeb iście\n(Cmentarz Łyczakowski we Lwowie)\nW: „Lwowskie Spotkania”.Wojna polsko-rosyjska\nAgnieszka Skórska-Jarmusz, Paweł Ludwickiką Grochowską, gdzie na dobrą\nsprawę nie wiadomo było, kto dowodził, kim dowodził i właściwie,\npo co. Nie zawiódł na szczęście\nbitny żołnierz polski i tak Powstanie Listopadowe przeszło do historii jako lista bohaterskich czynów oręża polskiego. Zwycięskiebitwy pod Stoczkiem, Olszynką\nGrochowską, Ostrołęką, Iganiami\nutrwaliły legendę bohaterów.\nCo ciekawe, mało kto w Polsce wie, że gdy my mówimy o\nlistopadowym powstaniu, Rosjanie w przypadku tego zrywu nie\noperują terminologią buntu. Pisząo… wojnie rosyjsko - polskiej.\nWojnie między dwoma narodami,\nktóre po Kongresie Wiedeńskim\nw 1815 r. zostały połączone unią\npersonalną. Na cmentarzu chwały\noręża rosyjskiego w samozwańczej Republice Naddniestrzańskiej\nMołdawii (dawniej Besarabii)\nznaleźć można mnóstwo płyt nagrobnych z określeniem „russko-polskaja wojna 1831 goda”.10 / REPORTAŻNajstarsze radio z kolekcji pana Michała Piętki pochodzi z 1934 r. Co takiego kolekcjoner\nz Ostrówka widzi w radioodbiornikach, że zajmuje się nimi już od 40 lat? - Co widzę?\nPiękno! W takim odbiorniku każdy element to dzieło sztuki, każdy detal został wykonany\nz największą precyzją. I jeszcze widzę technikę minionych lat na naprawdę wysokim\npoziomie. Odbiorniki są solidnie zbudowane, a o jakości najlepiej świadczy fakt,\nże te radia grają od 70, od 75 lat.Co ja w nich widzę?Piękno!Agata BochenekNad stylowym, prawie stuletnim\ndomem góruje lipa. Wokół są też\nsosny i inny starodrzew, ale właśnie lipa przypomina tę słynną z\nCzarnolasu, pod którą gości zapraszał Jan Kochanowski. Gospodarze\ndomu w Ostrówku, państwo Regina i Michał Piętka też są gościnni,\ndla ludzi, dla ptaków i dla zwierząt.\nBudki, karmniki, miski i miseczki\n- stąd nikt nie odchodzi głodny.\nDochodzi godzina piętnasta, o tej\nporze sikorki i pozostałe skrzydlate\nbractwo dostaje obiad. Na dźwięk\ngłosu pana Michała natychmiast\nprzylatują, blisko, na wyciągnięcie\nręki.Stuletni dom, okna z okiennicami, pokoje w amﬁladzie. Na oknie,\nna podłogach, komodach i stolikach - stoją radia. Piękne, duże,\nniektóre wręcz przypominają meble. Te radia to wielka pasja pana\nMichała, której poświęcił się 40\nlat temu. Od tylu lat zbiera unikatowe radioodbiorniki, naprawia je,\ndoprowadza do dawnej świetności.\nNajstarsze z nich mają 70 lat i nadal\nsą sprawne. Wszystkie grają, tak\njakby czas zatrzymał się w latach,\ngdy w domach królowały Radiole,\nElektrity czy Blaupunkty.Najtrudniej dobrać gałki\nPasja pana Michała zaczęła\nsię, gdy zaczął pracować jako radiomechanik. Zaczął od jednegoradia, potem pojawiło się drugie\ni kolejne… W tej chwili kolekcja\nliczy ponad 30 odbiorników. - Najwięcej odbiorników zdobyłem w\nlatach 70. i 80. ubiegłego wieku.\nProwadziłem wtedy zakład naprawy, dzięki temu miałem stały\nkontakt z klientami. Naprawiałem\nradia w domach, czasami coś mi\nwpadło w oko. Właściciele albo\nsprzedawali, albo oddawali, wręcz\nzadowoleni, że mogą się pozbyć\nKupione czy pozyskane odbiorniki, wszystkie były w beznadziejnym stanie. - Skrzynki miały\nzniszczone, w środku też były w\nopłakanym stanie - opowiada pan\nMichał. - Z zewnątrz łatwiej naprawić, bo skrzynkę można odświeżyć, ale dobrze skompletowaćpodzespoły, to dopiero sztuka. Najtrudniej dobrać oryginalne gałki.\nA odbiornik nawet wtyczki powinien mieć oryginalne, w moimREPORTAŻ / 11\n(bardzo rzadko spotykany\nodbiornik) w bakelitowej\nobudowie, czy prawdziwy rarytas - odbiornik na słuchawki. Radio mało wymagające,\ndziała bez prądu, podobno\nkilkadziesiąt lat temu na wsi\nbył to najpopularniejszy typ\nodbiornika. Wyposażone w\ndwie pary słuchawek, dzięki czemu\nradiaPolska przedwojenna technika była doskonała,\ngdyby przetrwała do dzisiejszych dni, to Polska\nbyłaby teraz potentatem.\n„Elektricie” wszystko wygląda tak,\njakby radio przed chwilą przyjechało od producenta.\nI rzeczywiście, stojący w pokoju „Elektrit” wygląda jak nowy.\nPo przekręceniu gałki rozlega się\nmelodia „Każda miłość jest pierwsza…” „Elektrit” to polskie radio\nz Wilna z lat 30. XX wieku. Towarzystwo Radiotechniczne „Elektrit” produkowało radioodbiorniki\nod 1927 r. i było w okresie międzywojennym największym przedsiębiorstwem na całej Wileńszczyźnie, które zatrudniało 1100 osób.\nZ czasem produkcja wynosiła 54\ntysiące sztuk rocznie, a odbiorniki były prawie w całości montowane w polskich podzespołów.\nOd 1937 r. Elektrit zaczął, jako\njedyny polski producent, eksportować odbiorniki radiowe m.in. do Indii, Afryki Pd. i na Bliski Wschód.\nJak łatwo się domyślić, działalność\nfabryki zakończyła się z wybuchem\nII wojny światowej.Grają od 70 lat\nNajstarsze radio z kolekcji pana\nMichała Piętki pochodzi z 1934 r.\n- Większość odbiorników jest produkcji polskiej, albo na licencji\nniemieckiej. Odkąd pamiętam bardzo chętnie słuchałem radia, kiedyś\nRadia Luxemburg, które nadawałonajnowszą muzykę, jaka była na\nrynku. Przeboje z całego świata,\nale trzeba było mieć naprawdę dobry odbiornik. A później słuchałem\n„trójki”. Na oknie w kuchni stoi\n„Kacprzak” o nazwie Rozyna, dość\nmłody, bo zaledwie czterdziestokilkuletni. Przy ścianie na stoliku ma\nswoje miejsce okazały niemiecki\n„Blaupunkt” z 1936 r., pod nim\nstoi drugi „Blaupunkt”, o którym\npan Michał mówi: - To tańsza wersja odbiorników tej marki, w bakelicie. Mało się takich odbiorników\nzachowało, bo skrzynki zostały\nwykonane z delikatnego, tłukącego\nsię materiału. Spadały na podłogę,\nrozpadały się i traﬁały na śmietnik.\nA szkoda, bo to też dobre radia.\nPrzepiękna, masywna szwajcarska\n„Radiola” wygląda jak stylowy\nmebel. Pochodzi z lat 30. można\nna niej odtwarzać płyty. W kolekcji\npana Michała są też inne odbiorniki, łącznie ponad 30. Wszystkie\nodrestaurowane i sprawne. A jeden\nz nich „Telefunken” ma nawet gwarancję. - Bardzo dobry odbiornik\nz sierpnia 1939 roku. Jeszcze karta\ngwarancyjna do niego jest. Ciocia\nprzez całą wojnę przechowywała\nto radio na strychu - opowiada historię odbiornika pan Michał.\nWarto jeszcze zwrócić uwagę\nna rosyjski przenośny „Dorożnyj”\nz 1956 r., niemieckiego „Rolanda”mogą słuchać dwie osoby jednocześnie. Radio wisi na ścianie\nwerandy, obok podziękowania dla\npana Michała za realizację repliki\nradiostacji powstańczej akcji „Burza” złożonego przez Muzeum Powstania Warszawskiego.Nie ma lepszych\nCo takiego Michał Piętka z\nOstrówka widzi w radioodbiornikach, że zajmuje się nimi już od\nczterdziestu lat? - Co widzę? Piękno! W takim odbiorniku każdy element to dzieło sztuki, każdy detal\nzostał wykonany z największą precyzją. I jeszcze widzę technikę minionych lat na naprawdę wysokim\npoziomie. Odbiorniki są solidnie\nzbudowane, a o jakości najlepiej\nświadczy fakt, że te radia grają od\n70, od 75 lat.\nNiewielu jest w\nPolsce kolekcjonerów starych radioodbiorników. Zaledwie\npod Warszawą, jeden na Dolnym Śląsku, pod Gdańskiem.\nW województwie mazowieckim dwóch,\nmoże trzech, na czelez Henrykiem Berezowskim, współautorem historii odbiorników radiowych. A w powiecie wołomińskim\njest tylko jeden - Michał Piętka.\nRodzina podziela pasję pana Michała. Pani Regina wspiera męża,\npoza tym z całą życzliwością rozumie, że do naprawy odbiorników potrzebny jest spokój i cisza.\n- Trzeba mieć cały czas nadstawione ucho, dlatego cisza jest niezbędna. Najlepiej, jak nikogo nie ma w\ndomu - mówi. A wnuczek ma dopiero trzy lata, ale już z pasją kręci\nZapytany o ulubiony odbiornik,\nkolekcjoner nie zastanawia się\nnawet przez chwilę. - Najbardziej\nlubię, a jednocześnie najwyżej cenię polskie odbiorniki wyprodukowane w okresie międzywojennym.\nMoim zdaniem nie ma lepszych.\nPhilips został okrzyczany, że to\ntaka dobra marka, a ja uważam, że\njest zupełnie inaczej. Polska przedwojenna technika była doskonała,\ngdyby przetrwała do dzisiejszych\ndni, to Polska byłaby teraz potentatem.\nOprócz zabytkowych radioodbiorników, Michał Piętka kolekcjonuje stare przyrządy pomiarowe\ndo mierzenia lamp, poza tym konstruuje i wyrabia lampy. - Wszystko mogę robić, byleby nie siedzieć bezczynnie - mówi pasjonat\nz Ostrówka. Dotychczas pan Michał miał dwie wystawy w wołomińskiej galerii, na których prezentował swoje radia. Na rynku\njest coraz mniej odbiorników z lat\nmiędzywojennych - to, co przetrwało wojnę, już dawno traﬁło do\nznawców i kolekcjonerów. Tym\nbardziej cieszy, że są takie miejsca\njak dom pana Michała, które przenoszą nas- za sprawą tak radioodbiorników, jak i otoczenia - w lata\n20., lata 30….12 / WYWIADO współpracy z ﬁrmami prowadzącymi CSR, sile prawdziwej miłości i duchowym\nodrodzeniu rozmawiamy z Radosławem Pazurą, aktorem i fundatorem\nFundacji Kapucyńskiej im. bł. Aniceta Koplińskiego.Najlepiej pomagać z potrzeby serca\nJakie cele stawia sobie Fundacja Kapucyńska?\n- Głównym celem jest zorganizowanie wsparcia budowy Kapucyńskiego Ośrodka Pomocy przy\nklasztorze Braci Mniejszych Kapucynów w Warszawie. W ośrodku powstanie nowa jadłodajnia\ndla ubogich i bezdomnych. Nowa\njadłodajnia jest bardzo potrzebna,\ngdyż obecne warunki wydawania\nposiłków - a wydaje się ich 200\ndziennie - nie spełniają współczesnych standardów. Od ponad\n20 lat jadłodajnia funkcjonuje w\nXVII-wiecznych podziemiach kościoła braci kapucynów. Ale poza\nwydawaniem posiłków, ośrodek\noferować będzie pomoc doraźną,\nprowadzenie punktu medycznego i wydawania odzieży, pomoc\nsocjalną, pomoc indywidualną\npoprzez asystowanie osobom\nbezdomnym w procesie wychodzenia z bezdomności, wreszcie\npomoc psychoterapeutyczną, w\ntym warsztaty dla bezdomnych\ni grupową terapię małżeństw.- Tak, Ania Niepiekło, która\nkoordynuje działania fundacji.\nTo jest niesamowita dziewczyna,\nprzykład człowieka, który cały się\noddał dla innych. Ania nieustannie angażuje się w wymyślanie\ninicjatyw i natychmiast je wdraża\nw życie. Akcje charytatywne są\nnajczęściej kierowane do gorzej\nsytuowanych rodzin, do dzieci czy\nchorych.Jakie doświadczenia ma fundacja, jeżeli chodzi o uzyskiwanie wsparcia ze strony ﬁrm?\nsami zgłaszamy się do ﬁrm z\nprośbą o wsparcie, chociaż bywa,\nże ﬁrmy zgłaszają się do nas. Jesteśmy odbiorcami działań CSR\nkilku mniejszych ﬁrm, takich jak\nPiekarnia AK Otrębusy, jak też\ndużych korporacji. Mniejsze zapewniają wsparcie materialne i\nﬁnansowe, w przypadku korporacji program współpracy opiera się\nna wolontariacie. Ich pracownicy\nwspierają nas jako wolontariusze.\nNasze zaangażowanie polega na\ntym, aby razem realizować projekty wolontariatu, uwrażliwiając\npracowników na problemy bezdomności i nakłaniając do porzucenia stereotypowego myślenia.\nOsoby bezdomne mają dość\njednoznaczną konotację w społeczeństwie i chyba trudniej o\nuzyskanie pomocy ze strony ﬁrm\n- Taki stereotypowy obraz osoby bezdomnej jest faktem. Dlatego\nchcemy przybliżać społeczeństwu\nbezdomnego nie jako jednego z\nwielu, ale konkretną osobę z historią jej życia. Jeżeli mamy poczucie\nwłasnej godności, to musimy dojść\ndo wniosku, że trzeba pochylić się\nnie tylko nad tym człowiekiem,\nktóry wzbudza litość, ale również\nnad człowiekiem społecznie wykluczonym. Uwzględniając jednak\npowszechność tego stereotypu,\nbudowa ośrodka jest bardzo trudnym zadaniem. Ale dla Pana Boga\nnie ma nic niemożliwego. Inicjatywa założenia fundacji wyszła od\nojców kapucynów, a ja przyjąłem\nto wyzwanie, wierząc, że uda nam\nsię ośrodek wybudować.\nJestem wielkim optymistą, wierzę w pomoc świętych, przede\nwszystkim patrona naszej fundacji, bł. Aniceta Koplińskiego,\nwszystkich mocy Bożych, że\npoprowadzą to dzieło na jeszcze\nszerszą skalę. Że uda nam się\nwybudować podobne ośrodki w\ninnych miastach Polski, a później\nKadr z filmu „Popiełuszko - Wolność jest w nas”Z Fundacją CEMEX „Budujemy\nprzyszłość” w październiku prowadziliśmy akcję „Bezdomni dla\nbezimiennych”. W ramach wolontariatu, pracownicy CEMEX wraz\nz bezdomnymi porządkowali groby N.N. Bardzo nam też zależy,\naby wyjść z programem składki\npracowniczej, czyli Payroll. Jest\nto jeszcze mało znana u nas idea,\npolegająca na dobrowolnym odprowadzaniu przez pracowników\nﬁrmy drobnej, nawet symbolicznej części wynagrodzenia na dobroczynny cel. Payroll to niezwykle efektywna metoda pomagania,\nbardzo popularna w Stanach Zjednoczonych. Myślę, że Payroll niedługo stanie się powszechny także\nwśród polskich ﬁrm stosujących\nCo, Pana zdaniem, daje wolontariuszom z ﬁrm działalność\nna rzecz bezdomnych?\n- Myślę, że odnalezienie się na\nnowo, porzucenie stereotypowego\nmyślenia, wzrost empatii, poczucie szczęścia. Realizujemy projekt\n„Anioł w Warszawie”, polegający\nna tym, że wolontariusz opiekuje\nsię jednym, konkretnym bezdomnym. Nawet pan sobie nie zdaje\nsprawy, ile w życiu bezdomnej\nosoby może zmienić jedna rozmowa, bliskość, troskliwość. To daje\nnieprawdopodobne rezultaty. I to\njest niebywałe, że tacy wolontariusze się pojawiają. Czyli widocznie\njest w nas potrzeba otwierania się\nna innych, obdarowywania sobą.\nPan zachęca do kupowania\nmydełka „Nadzieja”, przy czym\ndochód ze sprzedaży jest w całości przekazywany na budowę\nKapucyńskiego Ośrodka Pomocy. Ale czy próbowaliście Państwo zainteresować tym produktem ﬁrmy?\n- Dotychczas skupialiśmy się\ngłównie na dystrybucji mydełka\n„Nadzieja” poprzez sieć wolontariuszy i przyjaciół fundacji. Można było je nabyć również poprzez\nnasz sklep internetowy. Chcieliśmy mieć czas na rozeznanie rynku, jak i zebranie opinii na temat\nproduktu. Teraz jesteśmy gotowi,\naby zrobić kolejny krok i zachęcić\nﬁrmy do współpracy przy dystrybucji naszej cegiełki\nCzy w Fundacji jest ktoś, kto\nspecjalnie zajmuje się współpracą z ﬁrmami realizującymi\nJakimi argumentami chciałby Pan przekonać inne, znane\nw życiu publicznym osoby, doWYWIAD / 13\ninicjowania i wspierania akcji\n- Jedynym argumentem jest ta\nwielka wartość, jaką jest miłość.\nMy wszyscy, którzy jesteśmy napełnieni miłością, zgłębiamy jej\ntajemnicę, wcześniej czy później\nżyjemy tylko dla siebie, ale też\ndla drugiego człowieka. Prawdziwa miłość ma odniesienie miłości pełnej, która pochodzi od\nPana Boga i wymaga autentycznego otwarcia się na drugiego\nczłowieka. W węższym wymiarze prawdziwa miłość spełnia się\nw rodzinie, czyli w związku mężczyzny z kobietą i w ich potomstwie.\nW wymiarze szerszym prawdziwa\nmiłość oznacza otwarcie się na\nwszystkich ludzi, a więc też tworzenie takich społeczności, które\npotraﬁą się organizować w niesieniu pomocy potrzebującym. Mówiąc krótko - napełnieni miłością,\nbędziemy otwierać się na drugiego człowieka, będziemy go przyjmować takim, jakim jest i dawać\nmu z siebie jak najwięcej, abyśmy\nsię mogli nawzajem wypełniać,\ndopełniać i uzupełniać. Wydaje mi\nsię, że taka jest konstrukcja świata\nwedług zamysłu Bożego.\nKtoś mógłby jednak Pana zapytać: „Panie Radosławie, po co\nto Panu to wszystko”?\n- Widzi pan, poprzez zaangażowanie się w to dzieło poznaję siebie. Bo okazuje się, że prawdziwy\nRadek jest inny niż ten przed moim\nnawróceniem, które nastąpiło 10\nlat temu, po wypadku. Poznawanie siebie na nowo pozwoliło mi\nzrozumieć, że bez autentycznego\notwarcia na drugiego człowieka\nnie będę sobą.\nGdyby nie wypadek i nawrócenie, to podjąłby Pan działalność\ncharytatywną? Czy „dawny”\nRadosław Pazura wykazałby\n- Myślę, że nie. Otrzymałem\nwielką pomoc i błogosławieństwo od Pana Boga. Mówię o\nmoim wypadku, bardzo ciężkim,\nnapiętnowanym cierpieniem. Ale\nz perspektywy czasu wiem, że to\nbyło dla mnie błogosławieństwo.\nNarodziłem się na nowo, świat\npostrzegam o 180 stopni inaczej.\nOtwarcie na drugiego człowieka\nprzejawiło się też w moich rodzinnych relacjach, w relacjach z\nDorotą. Zmieniliśmy kompletnie\nnasze życie, pobraliśmy się, jesteśmy związani sakramentem małżeństwa, konsekwencją jest potomstwo. Słowem - kluczem jest\nwłaśnie „relacja”. Niby byliśmy\nze sobą, ale tak naprawdę byliśmy\nosobno, kochaliśmy się, ale nie\nmożna było tego nazwać miłością.\nOkazuje się, że bez odniesienia\nrelacji między dwojgiem ludzi do\nmiłości, która pochodzi z „góry”,\nte relacje nie są właściwe. Teraz\nrelacja jest pełna, bo osadzona na\nmiłości Bożej, gwarantowanej sakramentem małżeństwa. A jednym\nz aspektów zgłębiania miłości, poznawania siebie, jest właśnie pomoc bezdomnym.\nA co Pan w ogóle sądzi o CSR?\nFirmy prowadzą działania CSR\nkierując się również własnym,\ndobrze pojętym interesem. Czy\numniejsza to jednak pozytywnemu znaczeniu tych działań?\n- To bardzo delikatna sprawa.\nMoże ten Radek sprzed wypadku\npowiedziałby, że nieważne, z jakiego powodu się pomaga, ważne, że się pomaga. Teraz sądzę,\nże pomoc niesiona jedynie w celu\nuzupełnienia czy poprawy wizerunku instytucji może być pułapką. Bez autentycznego otwarcia\nsię na chęć niesienia pomocy,\ntaka pomoc wcześniej czy później\nupadnie i obróci się przeciwko instytucji.\nWażna jest prawdziwa chęć niesienia pomocy, a co za tym idzie,\nznalezienia różnych sposobów\njej udzielania. Głębsze, trwalsze\ni efektywniejsze rezultaty przyniesie połączenie pracy nad poprawą\nwizerunku z pracą nad sobą, z autentyczną chęcią niesienia pomocy.\n Wielu menedżerów wykonuje\npowierzone im zadania, jednak\nwidząc efekty swojej pracy, na\nprzykład rozradowane dzieci,\nczuje autentyczną satysfakcję.\nMoże nie jest tak, że najpierw\ntrzeba poczuć chęć pomocy?\n- Jeżeli w głowie rodzi się chęć\npoprawienia wizerunku, a potem\nnastępuje osobiste otwarcie na\nniesienie pomocy, to OK, możemy\nmówić, że każda droga jest dobra,\naby prawdziwie pomagać. Przypuszczam jednak, że jeżeli zacznie\nsię od chęci poprawiania wizerunku, to jeden otworzy się na niesienie pomocy szerzej, ale dziewięciu\nna dziesięciu spocznie na laurach i\npowie: „Ja zrobiłem swoje i zapominam o sprawie, moje sumienie\nJanina Ochojska powiedziała\nkiedyś, że często pomagamy powodowani wyrzutami sumienia,\nktóre się w nas rodzą z powodu\nniewłaściwie prowadzonego życia. Czyli pomogę i… ulga, jednak\njestem dobrym człowiekiem. Bez\ngłębszej reﬂeksji wpadamy w pułapkę powierzchowności i samooszukiwania się.To, co Pan powiedział, przypomina ewangeliczną przypowieść o dziesięciu uzdrowionych\nz trądu, z których tylko jeden\npodziękował za cud…\n- Podał pan bardzo dobry przykład. Po to jest Ewangelia, abyśmy z niej wyciągali wnioski. Mobilizujmy się, abyśmy będąc tymi\nuzdrowionymi, widzieli cuda w\nszerszym kontekście, bo nie chodzi tylko o ﬁzyczne uzdrowienie,\nale przede wszystkim o uzdrowienie naszych dusz, pozbywanie się\nwad, grzeszności. Wdzięczność\npowoduje, że człowiek się w pełni\notwiera na miłość, a tym samym\nOdnoszę wrażenie, że znaczna\nczęść fundamentalnych zasad\nCSR została już zawarta w Piśmie Świętym, które nakazuje\nwspieranie potrzebujących, dbałość o pracowników, działanie\nna rzecz dobra wspólnego. Czy\nto nie paradoks, że świat współczesnego biznesu pod wpływem\nzasad wolnego rynku odkrywa\nto, co już dawno zostało zapisane?\n- Racja. Wymyśliliśmy zasady\nwolnego rynku, po czym dochodzimy do wniosku, że dzielenie\nsię z innymi jest pożyteczne, bo\npoprawia wizerunek. Wielkie korporacje podejmują więc działania,\nktórych fundamenty zostały zawarte już przed wiekami w Biblii\ni które prowadzą do porządku Bożego, znanego od zarania dziejów.\nMy najczęściej odkładamy Biblię\ngdzieś na półkę, tymczasem powinniśmy ją studiować. Choćby\nnawet po to, aby zaoszczędzić sobie czas na wymyślanie tego, co\njuż zostało zapisane.\nDziękuję za rozmowę.\nŹródło: raportcsr.pl14 / KULTURAMarek Kondrat to niewątpliwa gwiazda polskiego kina. Popularność pozwoliła mu\nskupić się na wielkiej pasji, jakże innej od zawodu. Od lat prowadzi sklep z winami,\nrozwinął też klub win dla potrzeb polskiego klienta, zajmuje się również\nedukują Polaków w tej kwestii. Z aktorem rozmawia Monika Bodera\nz portalu polarityinternational.com.Wino nie skłania do łez i bijatyki\nMa Pan za sobą w dorobku 62\nﬁlmy, kreacje teatralne, radio,\ndubbing, a mija juz 6 lat, odkąd\nogłosił Pan zakończenie kariery\naktorskiej. Z perspektywy czasu\njak Pan ocenia tę decyzję - czy\nnie szkoda było zamienić życie\naktora na dość ryzykowny rozwój własnego przedsięwzięcia\nna polskim rynku wina?\n- Ta decyzja nie dotyczyła tylko\nzmiany profesji, ale też - a może\nprzede wszystkim - zmiany stylu\ni jakości życia. Nie żałuję jej absolutnie.promotorem kultury wina w\nPolsce - zamierzonym czy raczej\n- Absolutnie zamierzonym.\nChciałbym przekonać naszych\nrodaków, że wino to element\ncodzienności, nieagresywny towarzysz biesiady, który w przeciwieństwie do naszej mateczki siwuchy skłania raczej do rozmowy\ni uśmiechu niż łez i bijatyki.Jak zaczęła się ta miłość do\n- Winem opijałem swoją maturę, było mało skomplikowane, ale\njego smak pamiętam do dziś. 15\nlat temu odbyłem pierwszy kurs\nwiniarski w Bordeaux. Zobaczyłem winnice, usłyszałem słowa\nokreślające wino i poznałem ludzi,\nktórzy je tworzą. To był pierwszy\nmoment, w którym poczułem, że\nchcę należeć do tego świata.\nPolska nie była i wciąż nie jest\nrozwiniętym rynkiem wina. Czy\nto Pana nie zraziło?\n- Wręcz przeciwnie, najciekawsze są rynki, które dopiero się\ntworzą - to daje szanse zdziałania\nczegoś naprawdę. W sensie mniej\nbiznesowym, a bardziej ideologicznym jest to także ogromne\nWino to element kultury zachodnioeuropejskiej.\ngłęboko przekonany, że wraz ze\nwzrostem statystyk spożycia wina\nw Polsce (które wciąż są zastraszająco niskie), zbliżamy się do\ntej kultury, awansujemy w sensie\n„Kondrat Wina Wybrane” to\nPana najnowsze i samodzielne\nprzedsięwzięcie, które cieszy się\nbardzo silną pozycją na rynku. Rozwinął Pan ﬁrmę, „która\nsama będąc wynikiem świadomego wyboru, ma na celu pomagać innym w ich własnych wyborach winiarskich” - jak określa\nPan swój model biznesowy.\nCzy to jest nowy trend na wina\n- Nie wiem, nie zastanawiam\nsię nad trendami. Mam ogromne\nszczęście, że mogę robić to, co\nmnie pasjonuje i staram się robić\nto najlepiej jak umiem.\nWino to element kultury zachodnioeuropejskiej.\nJestem głęboko przekonany, że wraz ze wzrostem\nstatystyk spożycia wina w Polsce, zbliżamy się do\ntej kultury, awansujemy w sensie cywilizacyjnym.\n Będąc zarówno znawcą wina,\njak i osobą zaangażowaną w\nprzemysł winny od środka, jak\noceniłby Pan zmiany, jakie zaszły na polskim rynku?\n- Zajmuję się handlem winem,\nnie tworzeniem go. Coraz częściej\nsłyszy się o nowych winnicach zakładanych w Polsce. Mam do tego\nstosunek życzliwy, ale ostrożny.\nZ winnicą jest trochę jak z angielskim trawnikiem - najgorsze jest\npierwsze 150 lat, a potem to już\njakoś idzie.Czy mamy szansę wykształcić kulturę wina zbliżoną swym\nrozmiarem do np. Wielkiej Bry-tanii, która podobnie jak Polska\npolega na imporcie wina?\n- Mamy, z oczywistych względów, ogromne zaległości, ale\ndobrym i dającym nadzieję\nprzykładem jest Skandynawia.\nW 1952 roku statystyczny Szwed\nczy Duńczyk wypijał 2,5 litra na\ngłowę rocznie (czyli tyle, ile Polak w 2012 roku), teraz ta wartość\nwynosi około 30 litrów, więc jest\nZnana postać rynku win\nw Polsce, Wojtek Bońkowski,\nbardzo mocno zaakcentował potrzebę edukacji Polaków w kwestii wina. Jest Pan niewątpliwie Proszę podzielić się z naszymi\nczytelnikami swoimi ulubionymi\n- Nie mam ulubionych win. Te\npreferencje zmieniają się z czasem,\nz porą roku, z okolicznościami. Pijam zdecydowanie więcej win białych, także musujących: hiszpańską cavę albo włoską franciacortę.\nKażde wino, które stoi na naszych\nsklepowych półkach jest moim\nulubionym w swojej kategorii.Dziękuję za rozmowę\nwww.marekkondrat.plFINANSE / 15Obserwując saldo wpłat i umorzeń w funduszach inwestycyjnych w ostatnich miesiącach,\nwidać wyraźnie, że klienci TFI odwracają się od obligacji skarbowych.\nBartłomiej GrochulskiZ szacunków\nwynika, że w tym\nroku z funduszy\ndłużnych uniwersalnych i dłużnych polskich papierów skarbowych wycofali już\nłącznie 3,6 mld zł, które mogły\ntraﬁć do innych segmentów rynku. Klienci TFI najchętniej wybierali rozwiązania gotówkowe\ni pieniężne (+6,0 mld zł). Duży\nnapływ środków odnotowały także fundusze o wyższym ryzyku,\nczyli akcyjne (+2,8 mld zł) i absolutnej stopy zwrotu (+2,0 mld zł).\nZ punktu widzenia miejsca\nw cyklu koniunkturalnym, w jakim obecnie znajduje się polska\ngospodarka, przechodzenie częścią swoich środków (dywersyﬁkacja) do bardziej ryzykownych\nproduktów wydaje się wciąż uzasadnione. Koniunkturze na giełdzie sprzyja niska inﬂacja oraz\nfaktycznie poprawiająca się sytuacja w polskiej gospodarce. Na\nrosnących cenach akcji korzystają\nm.in. fundusze akcji i fundusze\nabsolutnej stopy zwrotu. W praktyce jednak oba typy produktów\nsą od siebie bardzo różne, a na\nrynku tylko kilka instytucji może\npochwalić się dobrymi wynikami zarówno w pierwszym, jak\nCelem strategii absolutnej stopy zwrotu jest osiąganie zysku w\nkażdych warunkach, bez względu na koniunkturę panującą na\nrynkach ﬁnansowych. Fundusze\nabsolute return powstały jako\nsposób na przetrwanie bessy na\nświatowych giełdach. Od produk-Fundacja na rzecz\nWarszawa, tel.: 22 596 53 12Szkoła Inwestowania nr 121Dodatek do portfela- fundusze absolutnej stopy zwrotu\ntów akcyjnych odróżnia je przede\nwszystkim udział akcji, który\nmoże wynosić nawet od -100% do\n200% aktywów. Z kolei fundusze\nakcyjne, powinny lokować w nich\nprzynajmniej 60% środków.\nzwrotu mogą również wykorzystywać grę na spadek cen akcji.\nNp. dzięki krótkim pozycjom na\nkontraktach terminowych mogą\none osiągać zyski nawet w czasie\nbessy. Ten cel był mocno eksponowany przez TFI po 2008 r., kiedy to powstała większość działających obecnie funduszy tego typu.\nDodatkowo nie mają one ograniczenia w postaci benchmarku,\nmogą więc inwestować w różne\nklasy aktywów np. akcje, obligacje surowce czy waluty.Choć na rynku działa kilkadziesiąt detalicznych funduszy akcji\npolskich uniwersalnych i absolute\nreturn, to tylko 10 instytucji posiada w ofercie zarówno jedne, jak\ni drugie. Jeszcze mniejsze grono\nz nich może pochwalić się sukcesami na obydwu polach. W ciągu\nminionego roku jedynie Atlus TFI,\nIpopema TFI oraz Quercus TFI\noferowały rozwiązania akcji uniwersalnych, które posiadały dobrą\nocenę w rankingu Analiz Online\n(4a lub 5a) oraz fundusze absolutnej stopy zwrotu w postaci funduszy otwartych, które mogły pochwalić się dodatnim wynikiem.\nZ wymienionej trójki najdłuższą wspólną historię w zarządzaniu obydwoma rodzajami fundu-szy ma Quercus TFI. Dobrymi\nwynikami wyróżnia się przede\nwszystkim Quercus Agresywny,\nktóry jako jedyny w grupie, rok\npo roku zdołał pobić indeks WIG.\nZ kolei Quercus Selektywny\nw przypadku dwóch z ostatnich\ntrzech lat zdołał wypracować dodanie stopy zwrotu. Regularnym\nzyskiem od 2010 do 2012 r. może\nnatomiast pochwalić się zarządzający funduszem Altus ASZ Rynku Polskiego. W tym samym TFI\nznajdziemy także fundusz Altus\nAkcji, który ma wysoką relacją\nzysku do ryzyka za okres ostatnich\n12-miesięcy. W przypadku Ipopema TFI pod względem wyników\ni efektywności wyróżniają się Ipopema Agresywny oraz Ipopema\nMakro Alokacji.Wykresy wspomnianych funduszy absolutnej stopy zwrotu\nw porównaniu do indeksu szerokiego rynku WIG w skali 12 minionych miesięcy:16 / REKLAMAAll pages:123456789101112131415InfoSaveLikeShareDownloadMoreDobry Znak Published on Jun 3, 2014 nr 21 (126)/ 2013r. cz1dobryznakFollowRead moreRead moreSimilar toPopular nowJust for youGo explore


tobiasty - wpisy użytkownika na Wykop.pl\n18 826 akcji\nwpisy 1 373\nkomentarze 3 937\nplusowane wpisy 9 827\ntobiasty 10 mies. temu via iOS\nMirki czy to jest następca #blahaj #ikea #kiciochpyta ?\n+: AnonimowyWykopowicz, StaraSzopa +1 inny\n@Emil1803: dzięki cumplu za potwierdzenie ( ͡° ͜ʖ ͡°)\ntobiasty 1 rok temu via iOS\nJutro na 7.00 do pracy, żona śpi słodko obok, a mózg nakurwia makarenę i już jestem wyspany... jest dopiero 3.11 ( ͡° ʖ̯ ͡°)\n@tomosano: jak kto woli. Osobiście wolę wcześniej wstać i mieć resztę dnia na ogarnięcie prywatnych rzeczy.\n@Wina_Segmentacji: nie wiem, aktualnie nie mam pomysłu (╯︵╰,)\nWina_Segmentacji 1 rok temu via Android\n@tobiasty Ciekawe na ile rozsądne byłoby zjedzenie czegoś lub ugotowanie\ntobiasty 1 rok 1 mies. temu via iOS\nPozdrawiam mirki z #a4 w kierunku Wrocław z Katowice ( ͡° ʖ̯ ͡°) #polskiedrogi\n+: lubie-sernik, Fukurokumaru +3 innych\n@Sierran: wypadek, w zasadzie w obu kierunkach i a4 zablokowana. Ja stoję przy zjeździe na Sosnice.\n@Charczoncy_wuj: rozdupcone wszystko, trochę popadało i wypadki...\ntobiasty 1 rok 2 mies. temu\nPozdro dla mireczka spotkanego dzisiaj w #pracbaza i łap ode mnie #usunkonto ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: Hekken, AnonimoweLwiatko +1 inny\nMurki z #wroclaw gdzie można zjeść jakiś fajny obiad? Oczywiście w miarę rozsądnej cenie w okolicy #lotniskowroclaw #lotnisko ?\n@shinX: @Wychwalany: dzięki, sprawdzę :)\n@tobiasty: Zloty Smok. Nie pozalujesz ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n#muzykanadzis #muzykatobi #nutanaponiedzialek #muzyka\nMirki jak wyłączyć powiadomienia z messangera na #ios\nWchodzę w ustawienia -> powiadomienia -> Powiadomienia aplikacji -> wyłączam dźwięk a on dalej jest... (╯°□°）╯︵ ┻━┻\ntobiasty 1 rok 3 mies. temu via iOS\nOd 10 min korzystam z #apple a już mnie Ci z #android wkurzają...\n+: trapist_e, djos +47 innych\n@BorowikSzlachetny: grama nazi zawsze w formie ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@tobiasty nie no tak serio to sobie żartuję, cumplu, ale nie razi cię to, jak tak piszesz?\ntobiasty 1 rok 4 mies. temu\n#kiciochpyta #gopro #gopro6\nMirki jakie polecacie baterie + ładowarkę do gopro 6 black? Warto iść w oryginał? Czy lepiej zamiennik?\n@tobiasty: baterie polecam oryginał, ładowarka może być zamiennik np. Newell ale nigdy nie doładuje do 100% jak oryginał tylko jakieś 90-95%\nMirki z #motoryzacja,\nUdało mi się znaleźć okazyjnie #mercedes #maybach, więc postanowiłem w niego zainwestować żeby sobie dorobić w weekendy na #wesele #komunia czy inne imprezy... Tylko nie mam pojęcia ile mogę wołać za godzinę wypożyczenia? Pomóżcie! W komentarzach zdjęcia dla ułatwienia, aby ocenić jego wartość.\n@Abuyin: zdjęcie dodane ( ͡° ʖ̯ ͡°)\nL...........e 1 rok 5 mies. temu via Android\nCzłowiekowi nigdy nie dogodzisz. Najpierw chce być mądrzejszy od innych – a potem narzeka, że wkoło sami debile.\n+: urbscapta, L.....e +1 inny\nNie ma pracy, mieszka u teściów, trzecie dziecko urodziła... Czekam aż Kate Middleton wyląduje w "Trudnych sprawach". ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n#pdk #uk #katemiddleton #przemysleniazdupy\n+: R................u, Proobs +25 innych\nJa-qb 1 rok 5 mies. temu via Android\n@tobiasty ona jest zniewolona przez satanistyczna, reptilianska sekte! Widziales w jakiej sukience pokazala najnowsze dziecko? Ona daje nam, wolnym ludziom, sygnaly!\nWłaśnie zapłaciłem 50 zł za zgubiony bilet parkingowy ( ͡° ʖ̯ ͡°)\nMurki czy ktoś z was miał do czynienia z Wellness Lifestyle? Co to w ogóle jest? Wiem, że to jest MLM ( ͡° ͜ʖ ͡°), ale od dłuższego czasu bliska mi osoba spamuje postami typu:\nPromocja dotyczące promocyjnej opłaty członkowskiej w kwocie 4 zł (normalnie 100 zł) 3 dni >do końca - kto jeszcze zdąży skorzystać z promocji na biznes ❔Zapraszam\nDzięki tej decyzji, Wellness Lifestyle działa obecnie w 19 krajach na całym świecie.\nO Wellness Lifestyle: Wellness Spółka której misją jest poprawa życia, rozwój, produkcja i >wprowadzanie do obrotu ponad dostępnych jest 220 produktów, które są wykorzystywane >każdego dnia - naturalnych produktów wellness. Te produkty do sprzątania domu, suplementy i >produkty do higieny osobistej są bezpieczniejsze i bardziej opłacalne niż w sklepów znanych >na rynku marek...\nI zastanawiam się o co w tym chodzi, bo widzę że niby srogie hajsy do zarobienia ale nie mogę nic znaleźć na ten temat ¯\__(ツ)_/¯\npokaż spoiler Nie żebym był zainteresowany dołączeniem, #programista15k w zupełności wystarcza (✌ ﾟ ∀ ﾟ)☞\n@adekad: tak, domyślam się :D tylko staram się ogarnąć na jakiej zasadzie to funkcjonuje. Czy oni muszą sprzedawać jakieś produkty? Jeśli tak, to nie widzę żadnego sklepu z tymi produktami, więc chyba handlują między sobą (－‸ლ)\n@renalum: dzięki wielkie za odpowiedź!!!\ntobiasty 1 rok 10 mies. temu\nMirki nie mogę dojść do porozumienia ze swoim #rozowypasek rozstrzygnijmy to raz na zawsze ( ͡° ͜ʖ ͡°)\ntobiasty 1 rok 10 mies. temu via Android\n@ketczupasek @Slamowir coś czym się straszy dzieci\ncoś czym się straszy dzieci\n@tobiasty: No, to u mnie mówiło się cygan.\ntobiasty 1 rok 11 mies. temu\nMirki jakbyście chcieli odwiedzić Mikiego i nauczyć się postępowania z #rozowepaski\nhttp://korolowka.pl ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: P...u, wincm +1 inny\nCo ten Krzysztof ( ͡° ͜ʖ ͡°)\na przy okazji Marcin\n+: lubie-sernik, av18 +2 innych\n@parowkigotowane: wychodzi na to, że chyba nie pykło tylko Ani i Grześkowi\n@parowkigotowane: chyba tak ( ͡° ͜ʖ ͡°)\ntobiasty 2 lata 1 mies. temu via Android\nCzy w selgros mogę kupować na paragon jak nie mam działalności gospodarczej? Kartę już założyłem bez podawania danych firmy ( ͡° ͜ʖ ͡°)#kiciochpyta\n@zb0oj czyli żadna pani nie zapyta o nip przy kasie?\n@zb0oj dzięki kumplu\ntobiasty 2 lata 4 mies. temu\nStare chińskie przysłowie mówi: Dopiero kiedy komar usiądzie Ci na jajkach zdasz sobie sprawę, ze nie wszystko da się rozwiązać przemocą ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n#takaprawda #truestory #mowiejakjest #chinskieprzyslowia\n+: emerjot, zajelimilogin +4 innych\n#muzyka #sia #muzykanawieczor\n+: Rachel_, Cronox\ntobiasty 2 lata 5 mies. temu via Android\nWygląda jakby ktoś tutaj uwięził pieseła\n+: Atk_to_na_tyle, Ragnarokk +7 innych\nLeviathan 2 lata 5 mies. temu via Android\n@tobiasty pieseł wyklęty w mydło zaklęty\n+: tobiasty, bez_plomienia\nMcLukas 2 lata 5 mies. temu via Android\n@tobiasty Za każdą kąpielą razem ( ͡° ͜ʖ ͡°)\ntobiasty 2 lata 6 mies. temu via Android\nMother of all bombs = MOAB.\n2. Moab biblia ( ͡° ͜ʖ ͡°)


Blog - Hussaria Group Ltd\nUbezpieczenie na życie LifeInsurance. Na co trzeba zwrócić szczególną uwagę?\nUbezpieczenie na życie #LifeInsurance. Na co trzeba zwrócić szczególną uwagę? Istnieje wiele ważnych cech i szczegółów ważnych z punktu widzenia Klienta przy zakupie własnego ubezpieczenia na życie, o których musisz wiedzieć. Jeśli zapoznasz się z [...]\nFirst Time Buyers – kupno domu na wyciągnięcie ręki bez wyrzutów sumienia.\n🕵#FirstTimeBuyers – kupno domu na wyciągnięcie ręki bez wyrzutów sumienia. Posiadanie własnego domu to jeden z ważniejszych celów każdego człowieka w życiu. Zdecydowanie się na zakup jest istotną decyzją, ale nie musi to oznaczać, że [...]\nA czy Twoją firmę stać na stratę „najlepszego”?\nA czy Twoją firmę stać na stratę „najlepszego”? Najważniejsi w firmie są ludzie – być może brzmi to jak banał, ale taka jest prawda. Warto w szczególności zabiegać o kluczowych pracowników, którzy wnoszą do Twojego [...]\nMortgage na wyciągnięcie ręki – o zakupie mieszkania czy domu po raz pierwszy…\nMortgage na wyciągnięcie ręki – o zakupie mieszkania czy domu po raz pierwszy... Zakup nowego domu to wspaniały do osiągnięcia cel w życiu prawie każdego człowieka. Wiele osób marzy o posiadaniu własnej nieruchomości, ale wybór [...]\nKrótki słownik pojęć związanych z kredytami mieszkaniowymi w UK\nPrzedstawiamy krótki słownik pojęć związanych z kredytami mieszkaniowymi w Wielkiej Brytanii. Być może są pojęcia, o których jeszcze nie słyszałeś. Warto się z nimi zapoznać zanim zdecydujemy się na kupno domu. #BuyToLet #mortgage - to [...]\nIle czasu potrzeba, żeby suma ubezpieczenia została wypłacona?\nIle czasu potrzeba, żeby suma ubezpieczenia została wypłacona? #UbezpieczenieNaŻycie - większość ludzi unika tego tematu, jeśli tylko może, a zwłaszcza po śmierci bliskiej osoby, kiedy nie chcemy dopuścić do siebie tego, co się stało. Jednak [...]


GONTI - Dziś pragnij tylko mnie | Disco-Polo.info\nhttps://disco-polo.info/Upload/videoclips/2017/05/gonti-dzis-pragnij-tylko-mnie-1494103819.jpg Zapraszamy do oglądania teledysku: GONTI - Dziś pragnij tylko mnie - Tekst piosenki. Największa baza materiałów video związanych z disco polo (teledyski, klipy weselne, szlagiery śląskie) 2017-05-06T22:50:19+02:00 355,830 https://www.youtube.com/embed/JW4XHYEpo2I https://www.youtube.com/embed/JW4XHYEpo2I\nTekst piosenki "gonti - dziś pragnij tylko mnie"\nRef: Dziś pragnij tylko mnie, na na na\nChcę z Tobą budzić się każdego dnia.\nNiech ogień płonie w Nas, na na na\nPragnij mnie mocno tak, jak pragnę Ciebie ja.\n1. Tak bardzo chcę każdego dnia\nPrzy Tobie skarbie budzić się.\nNiech miłość ta rozkwita w Nas\nWiesz, jak dziś bardzo pragnę Cię.\nRozpalaj mnie, ze zmysły tak,\nNiech ta iskra nie zgaśnie w Nas.\nPrzeglądaj się, bo w oczach mych\nDziś Ty to cały mój świat.\nPragnij mnie mocno tak, jak pragnę Ciebie ja. x2\n2. Tak bardzo chcę każdego dnia\n3. Miłością i powietrzem mym\nJesteś dziś dla mnie tylko Ty.\nBądź przy mnie, bo tak kocham Cię\nZ Tobą chcę spędzić resztę moich dni.\nDziś pragnij tylko mnie\nIlość wyswietleń na YT: 355,830\nData dodania na YT: 20.12.2014 11:41\nTagi: dziś pragnij tylko mnie, gonti


Instrukcja Bezpieczeństwa Pożarowego i plany ewakuacji\nPrzegląd gaśnic i hydrantów\nEkspertyzy rzeczoznawstwo opinie\nKompleksowa obsługa ppoż.\nPrzeglądy budynków w zakresie bezpieczeństwa pożarowego\nPróby ciśnieniowe węży hydrantowych\nStały nadzór ppoż w obiekcie\nSprzedaż sprzętu ppoż\nPlany ewakuacji budynków\nBieżąca ochrona ppoż. budynku\nO instrukcji bezpieczeństwa pożarowego\nO przeglądach sprzętu gaśniczego\nCiekawostki z placu budowy\nPróbna ewakuacja z budynku\nTemat wykonywania próbnej ewakuacji ludzi z budynków jest dość obszerny i dokładnie powinien być opisany w Instrukcji bezpieczeństwa pożarowego indywidualnie opracowanej dla danego obiektu (oprócz budynków mieszkalnych oczywiście).\nNie mniej jednak trzeba uściślić kilka faktów. Nie dla każdego budynku dla którego jest wymagana Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego wymagane jest przeprowadzanie tzw. „praktycznego sprawdzania organizacji i warunków ewakuacji ludzi” czyli w skrócie próbnej ewakuacji.\nTu sprawa jest dość oczywista i określa to jednoznacznie § 17 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów ( Dz. U. Nr 109 poz.719), który mówi, w uproszczeniu, że wykonywanie próbnych ewakuacji wymagane jest dla budynków, w których przewiduje się jednoczesne przebywanie ponad 50 osób będących stałymi jego użytkownikami (sprawa oczywiście nie dotyczy budynków mieszkalnych).\nStali użytkownicy to osoby, które przebywają w budynku na stałe czyli chodzi głównie o pracowników. Czyli jeżeli na przykład w budynku pracuje 30 osób to pomimo iż taki obiekt może odwiedzić i 100 klientów dziennie to wykonywanie próbnych ewakuacji nie będzie wymagane.\nOczywiście nie zmienia to faktu, że procedury ewakuacyjne muszą być opracowane w instrukcji bezpieczeństwa pożarowego, a pracownicy przeszkoleni z nich teoretycznie (szkolenia ppoż.).\nCzęstotliwość wykonywania próbnej ewakuacji w budynku gdzie jest ona wymagana wynosi raz na dwa lata. Natomiast w przypadku obiektów, w których cyklicznie zmienia się jednocześnie grupa powyżej 50 użytkowników (szkoły, przedszkola, internaty, domy studenckie itp.) częstotliwość wynosi raz do roku w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia rozpoczęcia korzystania z obiektu przez nowych użytkowników.\nmgr inż. Jeremi Modrzewski\nCategories: Bieżąca ochrona ppoż. budynku, Blog\n← Kiedy robi się przegląd gaśnic i urządzeń przeciwpożarowych?\nUwaga na oszustów od Instrukcji ppoż. →


Kolumbijscy architekci Paisajes Emergentes otrzymali drugą nagrodę za swoją propozycję Międzynarodowego Konkursu Townshift w Kanadzie. Więcej zdjęć i opis architekta po przerwie. Struktura. Z pewnością najmniej ciekawą rzeczą, jaką może zrobić pionowa wieża, jest wyświetlenie znaku powitalnego. Struktury pionowe mogą wspierać różnorodne i wyspecjalizowane funkc...\nHugon Kowalski, pochodzący z Polski H3AR, podzielił się z nami swoim wieżowcem na wodę w Sudanie. Więcej zdjęć i opis architekta po przerwie. Minęło 50 lat od Deklaracji ONZ w sprawie niepodległości narodów afrykańskich, która była końcem kolonizacji i eksploatacji krajów trzeciego świata. Rok 1960 został nazwany Rokiem Afryki. Konflikt o wodę i ziemię w Sudani...\nGodna podkreślenia figura francuskiej architektury Dominique Perrault zyskała międzynarodowe uznanie po wygraniu konkursu na bibliotekę francuską w 1989 roku w wieku 36 lat. Projekt ten stał się punktem wyjścia dla wielu innych publicznych i prywatnych komisji za granicą, takich jak Velodrome i Olympic. Basen w Berlinie w 1992 r., Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejski...\nNajnowsze zdjęcia w galerii castorama zasłona prysznicowa :\nhttp://www.citroen-wdroge.net.pl 751#kratki drewniane na balkon , #farba do drewna czarna , #bramy wjazdowe na pilota cena , #okleina meblowa wenge , #drzwi wewnątrzklatkowe castorama , #kuchnia tradycyjna , #dachówka ceramiczna ceny za m2 , #grub rescue unknown filesystem , #olx sukienka lou , #jak zrobic polskie znaki na klawiaturze ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - castorama zasłona prysznicowa


Eurobank - opinie o kredytach - eurobank - Ukredytowani.pl - forum kredytowe i bankowe - opinie klientów.\nEurobank - opinie o kredytach\nBy ponury, September 12, 2012 in eurobank\nopinie Euro Bank\nEuro Bank opinie\nKolejni geszefciarze, ostatnio nie zabłysnęli swym "produktem kredytowym", jak to przeczytałem, zraziłem się do nich na max. Ciekawe, czy teraz zmienili swoją politykę, czy dalej kuszą klientów nierealnym opropcentowaniem i dowalają jakąś polise ubezpieczeniową na wiele tysięcy, czy się chce czy nie? Zmądrzeli czy nie? Poniżej link do sprawy, Napiszcie, czy coś się zmieniło.\nNie wiem, może to kwestia wizerunku, ale mnie jakoś Eurobank z tymi czerwieniami odrzuca. Nie czuję się tam jak w banku, tylko jak w jakimś kredytowym fastfoodowym barze. Te czerwone krzesełka, na których siedzą jakieś panny w żakietach, plastikowe banery, atmosfera. Widać, że idą na masówkę i przeciętnego klienta (nie, że ja jestem jakiś klient od private banking), ale lubię, kiedy za bankiem ciągnie się wizerunek pieniądza, tu czegoś takiego nie ma.\nBrał ktoś z Was w Eurobanku kredyt cash back? Jak dokładnie jest w praktyce z tym, że 5%raty wraca do nas?\nMoże kredyt w tym banku nie jest jakiś fatalny, ale też nie jest to na pewno najlepszy produkt na rynku.\nTo prawda, że kredyt hipoteczny eurobanku najczęściej mieści się w środku stawki najtańszych kredytów. Jednak z drugiej strony, ostatnio było trochę taniej za sprawą tzw. letniej Promocji Hipoteki. Marże kredytowe zaczynały się wtedy od 1,3%.\nGo To Topic Listing eurobank


Ministerstwo Finansów w specjalnym komunikacie radzi kelnerom, jak powinni ewidencjonować świadczenie usług gastronomicznych na kasie fiskalnej, by nie narazić się na kary. Resort przestrzega, że za nieuczciwość grozi odpowiedzialność karno-skarbowa.\n- Kelner obsługujący klienta, dla którego świadczona jest taka usługa, powinien zarejestrować na kasie fiskalnej dokonaną sprzedaż, wydrukować paragon fiskalny oraz wydać go klientowi. Ministerstwo Finansów przypomina, że wydanie paragonu jest obowiązkiem kelnera i nie jest uzależnione od prośby klienta, ani od tego, czy klient podejdzie odebrać paragon; paragon ma być klientowi wręczony, a więc w szczególności przyniesiony do stolika przy którym klient siedzi - tłumaczy resort.\nMinisterstwo Finansów podkreśla, że z obserwacji rynku wynika, iż niektórzy podatnicy nie stosują się do tych obowiązków. Zdaniem resortu, zauważalna jest praktyka wydawania klientom tzw. rachunku lub paragonu kelnerskiego, w miejsce paragonu fiskalnego.\n- Rachunek kelnerski może mieć postać dokumentu wypisanego odręcznie, na bloczku oznaczonym np. jako „pokwitowanie wpłaty". Może to być również dokument, który jest zbliżony z wyglądu do paragonu fiskalnego. Nie jest to jednak paragon fiskalny, jeżeli nie pochodzi z wydruku z kasy fiskalnej - przypomina MF.\nMinisterstwo ostrzega, że taka praktyka jest niezgodna z przepisami i może rodzić negatywne konsekwencje zarówno dla przedsiębiorcy – właściciela restauracji, jak i dla kierownika zmiany i kelnera, który nie rejestruje transakcji za pomocą kasy fiskalnej.\n- Rachunek lub paragon kelnerski może służyć wyłącznie do rozliczeń pracodawcy z pracownikami, w żaden sposób nie może zastępować paragonu fiskalnego. Jeśli w ślad za paragonem kelnerskim nie zostanie wydany klientowi paragon fiskalny, to znaczy, że transakcja prawdopodobnie nie została zarejestrowana na kasie fiskalnej - zauważa MF.\nResort tłumaczy, że brak rejestracji transakcji za pomocą kasy fiskalnej oznacza zazwyczaj, że usługa została wykonana w tzw. szarej strefie, a więc podatki nie trafiły do budżetu; a wydanie rachunku lub paragonu kelnerskiego zamiast paragonu fiskalnego świadczyć może o ukrywaniu prawdziwych obrotów przedsiębiorcy.\n- Ministerstwo Finansów jest przy tym świadome faktu, że nierzadko kelnerzy są zmuszani przez swoich pracodawców do zaniechania ewidencjonowania transakcji na kasach fiskalnych. Taka praktyka jest szczególnie bulwersująca, ponieważ jej negatywne skutki uderzają najbardziej właśnie w samych kelnerów. Po pierwsze, mandatem karnym będzie ukarany zazwyczaj właśnie kelner, który nie spełni obowiązku zaewidencjonowania transakcji na kasie fiskalnej i który zostanie przyłapany na tym procederze przez kontrolującego. Po drugie, ukrywanie przychodów poprzez omijanie ewidencjonowania na kasach fiskalnych, wypycha pracowników restauracji z legalnego rynku pracy - czytamy w komunikacie MF.


"Lasy to nasze wspólne dobro". Rozmowa z Grzegorzem Pietruńko | Kłodzko Nasze Miasto\n- Czy zapoznał się już Pan z lądeckimi lasami?\nMyślę, że tak. Co prawda trzy miesiące to nie jest zbyt dużo, by zapoznać się z tak dużym nadleśnictwem, jakim jest Lądek-Zdrój (16 tys. ha powierzchni leśnej), ale akurat w moim przypadku było nieco łatwiej. Jeszcze jako pracownik Biura Urządzania Lasu 15 lat temu urządzałem właśnie Nadleśnictwa Lądek-Zdrój. Wykonywałem także mapy leśne, tak więc jeszcze z tamtych czasów pamiętam te tereny. Teraz jest to swoiste odświeżanie pamięci.\n- Dużo się zmieniło?\nZmieniło się wiele. Drzewostany oraz kadry są starsze o kilkanaście lat. A na poważnie to przede wszystkim w czasach obecnych o wiele wyższe są zadania gospodarcze oraz zmieniły się pewne aspekty gospodarki leśnej. Część produkcyjna jest nadal bardzo ważna, lecz w wielu przypadkach ustępuje miejsca funkcjom lasu tzw. pozaprodukcyjnym, czyli funkcjom społecznym, turystycznym, ochrony przyrody. W międzyczasie powstały tu tereny Natura 2000, które mocno zaważyły na prowadzonej tutaj gospodarce leśnej.\n- Jak wyglądał Pański powrót do Lądka-Zdroju?\nPowołany na stanowisko Nadleśniczego zostałem z dniem 1 lutego tego roku. Wcześniej przez 3 lata i 9 miesięcy byłem Dyrektorem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych we Wrocławiu. Jeszcze wcześniej byłem pracownikiem dyrekcji, zastępcą dyrektora od spraw gospodarki leśnej, naczelnikiem i tak jak już wspominałem – przez 10 lat byłem pracownikiem Biura Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej.\n- W jakim stanie zastał Pan tutejsze lasy?\nNadleśnictwo Lądek-Zdrój posiada piękne lasy. To jest nadleśnictwo dobrze zarządzane, dobrze urządzone, prężne i o wysokich wskaźnikach i zadaniach gospodarczych. Wiele różnych funkcji lasu się tu przeplata, ale wszystkie one bardzo pozytywnie ze sobą koegzystują. Pod tym względem Lądek wyróżnia się na tle wielu nadleśnictw, szczególnie tych górskich. Jest to duża jednostka o dużych zadaniach, ale jednocześnie wypełniająca wiele różnych funkcji, które bardzo kompleksowo służą społeczeństwu.\n- Czym się różni ta praca od poprzedniej?\nRóżni się diametralnie. Bycie Dyrektorem Regionalnej Dyrekcji to jest przede wszystkim pewna koordynacja tego, co dzieje się w regionie. Wrocławska jednostka liczy 33 nadleśnictwa. Natomiast moja obecna praca, a więc bycie Nadleśniczym, to przede wszystkim prowadzenie gospodarki leśnej w konkretnym środowisku na konkretnym terenie. Jest to wypełnianie zadań, które wynikają z przepisów ustawy o lasach oraz zarządzanie kadrą ludzi, którzy tutaj pracują.\n- Zeszły rok był bardzo suchy. Czy z naszymi lasami jest aż tak źle?\nEfekt suszy tak naprawdę jest odczuwalny dopiero w następnych latach. Susza rzeczywiście mocno daje nam się we znaki, przede wszystkim waży na stanie sanitarnym lasu, tzn. osłabione drzewostany stają się polem działania wielu różnych czynników destrukcyjnych. W tej chwili mamy ogromny problem z nadmierną aktywnością szkodników owadzich, głównie korników. Jesteśmy teraz na przednówku tego roku jeśli chodzi o jego aktywność. Spodziewamy się, że gdy skończy się ta chimeryczna wiosna (choć dobra, bo jest mokra i zimna, a dla gospodarki leśnej jest to dobrym aspektem), kornik na pewno da nam trochę „popalić”. Jesteśmy na to przygotowani, zarówno technicznie, jak i psychicznie. Rozwinęły się także grzyby, które zaczynają niszczyć. Wszystko jest jednak normalną gospodarką leśną, gdyż występowanie tego typu zjawisk, ochrona lasu, jest wpisane w działania leśników.\n- Co musiałoby się stać, by stan lasów uległ poprawie?\nTo co obserwujemy teraz jest to zjawisko powszechne w całym świecie, a mówimy tu o tzw. ociepleniu klimatu. Klimat zmienia się na naszych oczach, a w lesie i glebie jest duży deficyt wody. By został on uzupełniony, potrzebne są okresy z większymi opadami, choć nie chodzi tu o ulewne deszcze, które spływają z naszych lasów bardzo szybko. Tutaj bardziej chodzi o zatrzymanie wody w lesie. My staramy się ten proces wspomóc, np. budując zbiorniki małej retencji wodnej, czy progi zwalniające. Robimy to po to, by woda jak najwolniej z naszych lasów wypływała, a jak najwięcej jej wsiąkało w glebę.\n- Czy są plany, by osłabione drzewa zastąpić nowymi? Jakieś dodatkowe zalesienia?\nJeśli chodzi o kwestie zalesień, to jest to bardzo trudne, dlatego że jest coraz mniej gruntów, na których moglibyśmy posadzić nowe drzewka. Grunty Lasów Państwowych powoli się kończą, inne grunty, np. Agencji Nieruchomości Rolnej rzadko odstępują nam swoje ziemie. Jeśli okazja się nadarza, to oczywiście zalesiamy, choć przyznać trzeba, że nie są to wielkie powierzchnie. Z dniem 1 maja wprowadzono nowy przepis ustawy i na jego podstawie Lasy Państwowe będą upoważnione do wykupu gruntów oferowanych na rynku, m.in. przez prywatnych właścicieli, Jest to kolejny kierunek, który otwiera się na powiększanie powierzchni leśnej.\n- Idą wakacje. Czy są sposoby na uświadomienie ludzi, by dbali o nasze lasy?\nNa bieżąco prowadzimy kampanię, którą nazywamy edukacją leśną. Przy Nadleśnictwie Lądek-Zdrój mamy Izbę Edukacji Leśnej, z której bardzo chętnie korzystają miejscowe szkoły. Przyjeżdżają do nas grupy na zajęcia edukacyjne, mamy wyszkolonych pracowników do prowadzenia takich zajęć. Uświadamiamy młodych ludzi, gdyż to oni dorastają ze świadomością, że las należy chronić. Edukację leśną rozszerzamy również na środowiska ludzi starszych, emerytów. Wychodzimy z założenia, że las jest wartością, którą trzeba chronić, jest ekosystemem wrażliwym, który łatwo można zniszczyć (np. przez wywołanie pożaru). Zwracamy uwagę na zaśmiecanie, czy zadeptywanie lasów. Kampanię prowadzimy także w internecie na naszej stronie internetowej.\n- Czy z każdym rokiem świadomość ludzi jest większa?\nEdukacja leśna prowadzona jest już kilkanaście lat i są tego efekty. Młodzi ludzie, którzy wyrastają w świadomości konieczności ochrony i opieki nad lasem, w swoim dorosłym i zawodowym życiu starają się elementy takiego planu realizować.\n- Czy w lądeckich lasach istnieje problem tzw. quadowców i crossowców?\nNa pewno takie pojazdy bardzo niszczą lasy. Jest to hałas, który powoduje przepłoszenie zwierzyny leśnej. Jest to sport niebezpieczny, gdyż po naszych lasach bardzo często spacerują turyści i spotkanie z takim quadem jest mało przyjemne. Na szczęście na terenie naszego nadleśnictwa, być może dlatego, że jest to teren o bardzo rozległej granicy z Republiką Czeską, ten problem nie występuje aż tak drastycznie, jak w innych nadleśnictwach, m.in. w Karkonoszach. U nas są to przypadki sporadyczne, staramy się łapać, tłumaczyć, a jak trzeba, to czasem wypiszemy też mandat.\n- Są dobre wieści dla grzybiarzy?\nWszystko zależy tak naprawdę od pogody. Jak będzie trochę wilgoci na końcu lata, to będziemy mogli zaprosić ludzi na grzybobranie.\n- Ostatnio zajmowałem się problemem rosnącej liczby dzików, które niszczę uprawy rolnikom. Czy rzeczywiście jest ich aż tak dużo?\nProblem na pewno istnieje w skali ogólnopolskiej. Populacja dzika rośnie w ostatnich latach bardzo szybko. Spowodowane jest to wieloma różnymi czynnikami, głównie strukturą naszego rolnictwa, czyli wielkopowierzchniowymi uprawami kukurydzy, które świetnie nadają się do tego, by dzik się tam rozmnażał, karmił i w spokoju się tam rozwijał. Dodatkowo pojawił się także problem afrykańskiego pomoru świń, czyli tzw. ASF, który od kilku lat zaprząta głowy weterynarzom i po części także leśnikom. U nas również podejmowaliśmy działania zapobiegawcze, m.in. polegające na redukcji populacji dzika. Największym problemem dzik jest jednak dla rolników. Jedynym sposobem jest tutaj racjonalnie prowadzona gospodarka łowiecka. Populację tych zwierząt trzeba odpowiednio redukować i nie ma innej ścieżki. Jeśli chodzi o sam Lądek, to dzików jest tu niewiele. To teren górski, a więc przede wszystkim to teren występowania jelenia, który również potrafi wyrządzić szkody, w mniejszym stopniu jednak na polach, a w większym w samym lesie. Staramy się więc populację jelenia prowadzić mądrze, by jego obecność nie przeszkadzała w osiąganiu określonych celów hodowli lasu. Dla nas jest to priorytet. Temu służą odpowiednio konstruowane plany łowieckie, prowadzimy inwentaryzację zwierzyny, obserwujemy. Chronimy nowo sadzone drzewka ogrodzeniami, jednak z optymizmem optymistycznie patrzymy w wyniki prowadzonej przez nas hodowli lasu. Nie chodzi bowiem o to, by wytępić zwierzynę, bo to naturalny składnik ekosystemu i ona musi być. Musi być dzik, jeleń, tylko w odpowiedniej ilości.\n- Jaka jest przyszłość lądeckich lasów?\nCzeka nas bardzo dobra przyszłość. Nie widzę większych zagrożeń, abstrahując od obecnych problemów, związanych z gradacją kornika, czy suszą. Generalnie lasy Kłodzczyzny są bardzo dobrze zagospodarowane, prowadzone i zdrowe biorąc pod uwagę całość. Są to lasy, które bardzo mocno wzbogacają atrakcyjność turystyczną i przyrodniczą. I takie na pewno pozostaną. Jestem tego pewny, znając koleżanki i kolegów leśników, ich ogromną wiedzę i determinację w tym, co robią.\n- Czego zatem życzyć naszym lasom?\nLeśnicy mają takie powiedzenie „darz bór”. Życzymy sobie, by się leśnikom darzyło, bo gdy im się darzy, to darzy się całemu społeczeństwu. Bo las służy wszystkim. Jest dobrem wspólnym, a dobrze zagospodarowane i zdrowe lasy to wartość tego regionu, która będzie sprawiała, iż nasza ziemia będzie piękna, chętnie uczęszczana przez turystów. I tego właśnie trzeba sobie życzyć.\nCała rozmowa również w Panoramie Kłodzkiej z 4 maja 2016.