Regulamin plebiscytu pod nazwą „Nauczyciel na medal 2018” - Expressilustrowany.pl\nZnika znane biuro podróży! Strona już nie działa!\nSukces. Hokeistki na trawie KS Hokej Start Brzeziny mistrzyniami Polski!\nRegulamin plebiscytu pod nazwą „Nauczyciel na medal 2018”\n15 września 2018 15.09.2018 Aktualizacja: 26 września 2018 10:23 26.09.2018 10:23\nRegulamin plebiscytu pod nazwą „Nauczyciel na medal 2018” zwanego dalej „Plebiscytem”\nArt. 1 Informacje ogólne\n1. Organizatorem Plebiscytu jest Polska Press sp. z o.o. z siedzibą przy ul. Domaniewskiej 45, 02-672 Warszawa, wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Przedsiębiorców przez Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000002408, o kapitale zakładowym 42 000 000,00 złotych oraz numerze identyfikacji podatkowej NIP 522-01-03-609.\n2. Plebiscyt organizowany jest lokalnie przez Oddział Łódź pod egidą wydawnictwa „Dziennik Łódzki” i „Express Ilustrowany” .\n3. Niniejszy regulamin (zwany dalej: Regulaminem) określa zasady i warunki przeprowadzenia plebiscytu pod nazwą „Nauczyciel na medal 2018”.\n4. Plebiscyt polega na wyłonieniu laureatów w drodze głosowania Czytelników w kategoriach: Nauczyciel klas I-III szkoły podstawowej, Nauczyciel klas IV-VIII szkoły podstawowej i ostatniej klasy gimnazjum, Nauczyciel szkoły ponadpodstawowej, Nauczyciel akademicki, Szkoła Roku.\n5. W przypadku kategorii: Nauczyciel klas I-III szkoły podstawowej, Nauczyciel klas IV-VIII szkoły podstawowej i ostatniej klasy gimnazjum, Nauczyciel szkoły ponadpodstawowej, Szkoła Roku. Plebiscyt będzie prowadzony w dwóch etapach.\na) pierwszy, powiatowy etap Plebiscytu będzie trwać od dnia 12.10.18 r. do dnia 9.11.18 r., do godz. 20:59:59.\nb) drugi etap – wojewódzki finał Plebiscytu będzie trwać od dnia 13.11.18 r. do dnia 21.11.18 r., do godz. 20:59:59.\n6. W przypadku pozostałych kategorii Plebiscyt będzie prowadzony w jednym, wojewódzkim etapie i trwać będzie od dnia 12.10.18 r. do dnia 21.11.18 r., do godz. 20:59:59.\n7. Organizator powołuje trzyosobową komisję plebiscytową, w skład której wchodzą przedstawiciele Organizatora.\n8. Regulamin niniejszy jest jedynym dokumentem określającym zasady Plebiscytu.\n9. Organizator zastrzega, iż Plebiscyt nie jest badaniem opinii publicznej, a podane wyniki odzwierciedlają wyłącznie ilość i treść wysłanych przez Głosujących odpowiedzi poprzez KLIK i w formacie SMS. Z uwagi na fakt, iż jeden Głosujący może wysłać więcej niż jedną odpowiedź, wyniki głosowania nie muszą odzwierciedlać obiektywnego zapatrywania społecznego na kwestie, których dotyczy Plebiscyt.\n10. Głosowanie w Plebiscycie za pomocą SMS Premium zdefiniowane jest w art. 4 pkt 2 poniżej, zaś za pomocą tzw. KLIK-a oddanego na stronie wybranego serwisu zdefiniowane jest w art. 4 pkt 3-5 poniżej.\n11. Plebiscyt będzie prowadzony na łamach „Dziennika Łódzkiego”, „Expressu Ilustrowanego” nazwanego dalej „Gazetą” oraz na łamach ITS, Co Nowego, Nad Wartą, Nasz Tygodnik, 7Dni, Bliżej Ciebie nazywanych dalej „Tygodnikiem” dołączanych do „Dziennika Łódzkiego” lub „Expressu Ilustrowanego”. Plebiscyt prowadzony będzie również na stronie serwisu www.dzienniklodzki.pl, www.expressilustrowany.pl, www.naszemiasto.pl (nazywanego dalej „Serwisem”).\n12. Plebiscyt prowadzony będzie w poszczególnych miastach i powiatach: Łódź, Piotrków Trybunalski i piotrkowskim, Skierniewice i skierniewickim, bełchatowskim, brzezińskim, kutnowskim, łaskim, łęczyckim, łowickim, łódzkim wschodnim, opoczyńskim, pabianickim, pajęczańskim, poddębickim, radomszczańskim, rawskim, sieradzkim, tomaszowskim, wieluńskim, wieruszowskim, zduńskowolskim i zgierskim oraz w kategoriach: Nauczyciel klas I-III szkoły podstawowej, Nauczyciel klas IV-VIII szkoły podstawowej i ostatniej klasy gimnazjum, Nauczyciel szkoły ponadpodstawowej, Nauczyciel akademicki, Szkoła Roku.\n13. Warunkiem przeprowadzenia Plebiscytu w danej kategorii, w danym mieście lub powiecie, jest zgłoszenie co najmniej trzech zweryfikowanych pozytywnie kandydatów. W przypadku mniejszej liczby kandydatów Organizator może podjąć decyzję o nieuruchomieniu lub połączeniu głosowania w poszczególnych miastach i powiatach.\n14. Do materiałów plebiscytowych, przekazywanych na potrzeby Plebiscytu przez Kandydatów lub osoby zgłaszające Kandydatów, zastosowanie mają postanowienia regulaminu Serwisu, dostępnego na www.dzienniklodzki.pl i www.expressilustrowany.pl w szczególności w zakresie udzielanej do tych materiałów licencji na rzecz Organizatora.\n15. Zgłoszenie kandydata oraz odpowiednio zgoda na kandydowanie i akcept niniejszego regulaminu, są jednoznaczne z wyrażeniem zgody Organizatorowi nieodwołalnego i nieodpłatnego prawa do wielokrotnego wykorzystywania przesłanych materiałów plebiscytowych bez konieczności każdorazowego ich zatwierdzania, przy czym zgoda dotyczy możliwości wykorzystania materiałów na potrzeby Plebiscytu w Gazecie, Tygodniku i w Serwisie przez ich publikację i powielanie. Zgoda obejmuje znane pola eksploatacji, a w szczególności wykorzystanie, utrwalanie dowolną techniką, obróbkę i powielanie wykonanych zdjęć na łamach Gazety, Tygodnika i Serwisu.\nArt. 2 Warunki udziału w Plebiscycie. Kandydaci i Głosujący\n1. Plebiscyt ma charakter otwarty.\n2. W Plebiscycie mogą brać udział wyłącznie osoby pełnoletnie, posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, spełniające wymagania określone niniejszym Regulaminem.\n3. Kandydatem w Plebiscycie może być zgłoszony do udziału w Plebiscycie nauczyciel, pracujący w placówce edukacyjnej, zlokalizowanej w województwie łódzkim lub szkoła z tego województwa, w wymienionych w art. 1 ust. 4 kategoriach plebiscytowych.\n4. Kandydat może brać udział tylko w jednej kategorii Plebiscytu. Jeśli kandydat zostanie zgłoszony w kilku kategoriach, musi dokonać wyboru jednej kategorii, w której będzie prezentowany w Plebiscycie.\n5. Kandydatami w Plebiscycie mogą być wyłącznie osoby pełnoletnie, mieszkające na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Kandydatami nie mogą być osoby, wobec których toczy się postępowanie dyscyplinarne lub karne.\n6. W przypadku gdy zgłoszenie pochodzi od innej osoby aniżeli Kandydat, Kandydatowi przysługuje w każdym czasie, mimo wyrażonej zgody, prawo żądania wycofania jego kandydatury z Plebiscytu, które należy przesłać na adres e-mail: weronika.ignaczak@polskapress.pl. W takim przypadku Organizator usunie kandydaturę najpóźniej w ciągu 2 dni roboczych od zgłoszenia. Głosy oddane na tę kandydaturę zostaną anulowane, jednak Organizator nie zwróci kosztów za SMS-y wysłane na wycofaną kandydaturę.\n7. W Plebiscycie nie mogą być kandydatami pracownicy oraz współpracownicy Organizatora ani członkowie ich rodzin. Przez członków rodziny rozumie się: wstępnych, zstępnych, rodzeństwo, małżonków, osoby pozostające w stosunku przysposobienia.\n8. Głosować za pomocą SMS Premium można tylko z terenu Rzeczpospolitej Polskiej, korzystając z sieci operatorów telefonii komórkowych mających siedzibę na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.\n9. W Plebiscycie głos za pomocą KLIK-a oddanego za pośrednictwem Serwisu może oddać każda osoba będąca zarejestrowanym użytkownikiem jednego z Serwisów będących własnością Organizatora i posiadająca ważne konto w tym Serwisie.\n10. Do dnia zakończenia głosownia w Plebiscycie na numer telefonu, z którego został oddany głos, mogą być wysyłane przez Organizatora informacje o przebiegu Plebiscytu i statusie kandydata na którego został oddany głos, niezawierające informacji handlowych.\n11. Organizator zastrzega sobie prawo do wykluczenia Kandydata z udziału w Plebiscycie zarówno w trakcie, jak i po jego zakończeniu z ważnych przyczyn społecznych.\n12. Organizator zastrzega sobie prawo do wykluczenia z udziału w Plebiscycie osoby głosujące, które naruszają postanowienia niniejszego Regulaminu i do unieważnienia oddanych przez nie głosów.\nArt. 3 Zasady przeprowadzania Plebiscytu. Zgłoszenia\n1. Zgłoszenia kandydatur do udziału w Plebiscycie można dokonać na stronie internetowej w Serwisie.\n2. Zgłoszenia kandydatur do udziału w Plebiscycie można dokonać do dnia 23.10.18r.\na) imię i nazwisko kandydata, nazwę i adres placówki edukacyjnej\nb) miejscowość, w której mieści się placówka edukacyjna\nc) wskazanie kategorii Plebiscytu\nd) wskazanie powiatu, którego dotyczy zgłoszenie\ne) kontaktowy numer telefonu zgłaszanego Kandydata (nieobowiązkowe)\nf) imię, nazwisko i numer telefonu osoby zgłaszającej kandydata (obowiązkowe)\ng) adres e-mail placówki edukacyjnej (nieobowiązkowe).\n4. Organizator zastrzega sobie prawo do weryfikacji zgłoszeń pod kątem ich zgodności z Regulaminem, w szczególności weryfikacji zgłoszeń w zakresie ich zgodności z treścią powyższego ust. 3 oraz prawem.\n5. Zgłoszenia zweryfikowane negatywnie oznaczać będą, że kandydatura nie została dołączona do listy kandydatów.\n6. W przypadku zgłoszenia zweryfikowanego negatywnie, zgłaszający może uzyskać informację o przyczynach negatywnej weryfikacji. Zgłaszający może dokonać ponownego zgłoszenia zawierającego pełne i prawidłowe dane zgodne z wymogami lub zgłosić do Organizatora reklamację na zasadach określonych w art. 8 poniżej.\n7. W przypadku prawidłowo dokonanego zgłoszenia i po pozytywnej weryfikacji kandydatura zostanie w terminie 72 godzin dołączona do listy kandydatów.\n8. W dniu 12.10.18r. na stronie internetowej w Serwisie zostanie opublikowana lista zweryfikowanych kandydatur do udziału w Plebiscycie.\n9. Dla zweryfikowanych pozytywnie Kandydatów zostaną przygotowane spersonalizowane materiały promocyjne. Materiały te przeznaczone są wyłącznie dla Kandydatów biorących udział w Plebiscycie. Korzystanie z nich przez osoby trzecie wymaga wyraźnej zgody osoby, której materiał dotyczy.\nArt. 4 Zasady przeprowadzania Plebiscytu. Głosowanie\na) głosowania SMS dokonuje się poprzez przesłanie SMS na numer 72355 w treści wpisując prefiks.numer kandydata, np. ABC.1\nb) lista wszystkich prefiksów wraz z numerami Kandydatów przypisanymi do odpowiednich kategorii będzie dostępna w Serwisie Gazety (art. 1 ust. 11) od dnia 12.10.18r.\nc) w odpowiedzi na SMS, poza zaliczeniem głosu, Głosujący otrzymuje również kod dostępu do e-wydania Gazety lub Tygodnika, w którego Plebiscycie zagłosował (dalej jako „e-wydanie”); nabycie e-wydania następuje zgodnie z treścią Regulaminu dostępnego pod adresem Prasa24.pl; Głosujący za pomocą SMS Premium oświadcza jednocześnie, że zapoznał się z tym Regulaminem i akceptuje jego treść.\nd) koszt wysłania jednego SMS-a do 160 znaków wynosi 2,46 zł z VAT (2 zł + VAT)\ne) jeden wysłany SMS to 1 głos w Plebiscycie na jednego Kandydata\nf) Głosujący w Plebiscycie za pomocą SMS Premium może oddać dowolną liczbę głosów i tym samym uzyskać dostęp do dowolnej liczby e-wydań, przy czym każdorazowe kolejne wysłanie SMS pod numer 72355 powoduje ponowne pobranie opłaty w wysokości 2,46 zł brutto\ng) w obliczeniu wyników Plebiscytu biorą udział te ważne głosy, które wpłyną do systemu Organizatora, do godziny zakończenia Plebiscytu; głosy, które wpłyną do sytemu Organizatora po zakończeniu głosowania nie zostaną uwzględnione w wynikach Plebiscytu, mimo że systemowo może zostać pobrana należna opłata, która w takim wypadku nie podlega zwrotowi\nh) w przypadku wysłania SMS o treści, która nie spełnia wymogów niniejszego Regulaminu na numer, z którego przesłano taki SMS zostanie odesłany SMS z informacją, że wiadomość nie została poprawnie rozpoznana; SMS niespełniający wymogów Regulaminu nie będzie wliczony do sumy oddanych głosów, mimo że systemowo może zostać pobrana należna opłata, która w takim wypadku nie podlega zwrotowi\ni) obsługę techniczną systemu liczenia głosów oddanych za pośrednictwem wiadomości SMS zapewnia Organizator, właściciel systemu Hermes; dostawcą ww. usługi SMS Premium o podwyższonej opłacie jest Digital Virgo S.A. z siedzibą w Warszawie przy ul. Inflanckiej 4, a świadczenie dodatkowe realizowane jest przez Organizatora.\na) kredyty, upoważniające do głosowania KLIK-iem, otrzymuje Głosujący gratisowo jako dodatek do zakupionego w danym Serwisie dostępu do płatnych treści w tym Serwisie, inaczej do tzw. prenumeraty cyfrowej oraz dostęp do e-wydań gazety w formie plików PDF\nb) nabycie pakietów prenumeraty cyfrowej następuje zgodnie z treścią Regulaminu dostępnego pod adresem https://plus.polskatimes.pl/regulamin/\nc) każdy jeden kredyt, upoważniający do głosowania (dalej jako Kredyt), umożliwia oddanie jednego głosu na dowolnie wybranego Kandydata, w dowolnie wybranym Plebiscycie i kategorii Plebiscytu\nd) Głosujący w Plebiscycie za pomocą przycisku „GŁOSUJ KLIKIEM” może oddać dowolną liczbę głosów\ne) w obliczeniu wyników Plebiscytu biorą udział te ważne głosy, które wpłyną do systemu Organizatora do godziny zakończenia Plebiscytu; głosy, które wpłyną do sytemu Organizatora po zakończeniu głosowania nie zostaną uwzględnione w wynikach Plebiscytu.\n1. Etap I Plebiscytu – etap powiatowy odbywa się w kategoriach: Nauczyciel klas I-III szkoły podstawowej, Nauczyciel klas IV-VIII szkoły podstawowej i ostatniej klasy gimnazjum, Nauczyciel szkoły ponadpodstawowej, Szkoła Roku\na) głosowanie w etapie powiatowym będzie trwało od 12.10.18 roku od godziny 00:00:00 do dnia 9.11.18 roku do godziny 20:59:59.\nb) o awansie do II etapu Plebiscytu - finału wojewódzkiego - decyduje największa liczba głosów w poszczególnych powiatach i kategoriach, zliczona na podstawie głosów oddanych za pośrednictwem strony internetowej w Serwisie i za pomocą SMS Premium\nc) awans uzyskuje jeden Kandydat w każdym z miast i powiatów, w każdej kategorii i przechodząc do finału, zachowuje zdobyte w głosowaniu w etapie powiatowym głosy\nd) w przypadku gdy dwóch lub więcej Kandydatów będzie miało łącznie taką samą liczbę głosów do finału wojewódzkiego awansują wszyscy ci Kandydaci.\n2. Etap II Plebiscytu – finał wojewódzki odbywa się w kategoriach: Nauczyciel klas I-III szkoły podstawowej, Nauczyciel klas IV-VIII szkoły podstawowej i ostatniej klasy gimnazjum, Nauczyciel szkoły ponadpodstawowej, Szkoła Roku\na) głosowanie w finale wojewódzkim będzie trwało od 13.11.18 roku od godziny 00:00:00 do dnia 21.11.18 roku do godziny 20:59:59.\nb) o zwycięstwie w każdej kategorii Plebiscytu w finale wojewódzkim decyduje największa liczba głosów, zliczona na podstawie głosów oddanych za pośrednictwem strony internetowej w Serwisie i za pomocą SMS Premium\nc) w przypadku, gdy dwóch lub więcej Kandydatów będzie miało taką samą liczbę głosów zajmą oni ex aequo wynikające z liczby głosów miejsce w Plebiscycie.\n3. Głosowanie w kategoriach wojewódzkich odbywa się w następujących kategoriach: Nauczyciel akademicki\na) głosowanie w kategoriach wojewódzkich będzie trwało od 12.10.18 roku od godziny 00:00:00 do dnia 21.11.18 roku do godziny 20:59:59.\nb) o zwycięstwie w każdej kategorii Plebiscytu w głosowaniu w kategoriach wojewódzkich decyduje największa liczba głosów, zliczona na podstawie głosów oddanych za pośrednictwem strony internetowej w Serwisie i za pomocą SMS Premium\nArt. 6 Ogłoszenie wyników Plebiscytu\nKomisja Plebiscytowa po zweryfikowaniu nadesłanych głosów, ogłosi wyniki Plebiscytu do dnia 21.11.18r. na stronie internetowej w Serwisie.\nArt.7 Nagrody w Plebiscycie\n1. Za wydanie nagród w Plebiscycie odpowiada Organizator. O wygranej oraz / albo miejscu w klasyfikacji decyduje ilość uzyskanych ważnie głosów.\n2. Kandydaci, którzy w pierwszym, powiatowym etapie Plebiscytu, w każdym powiecie, w kategoriach Nauczyciel klas I-III szkoły podstawowej, Nauczyciel klas IV-VIII szkoły podstawowej i ostatniej klasy gimnazjum, Nauczyciel szkoły ponadpodstawowej uzyskają najwięcej głosów zdobędą:\n- prezentację w specjalnym dodatku\nKandydaci, którzy zajmą II i III miejsce otrzymają dyplom.\n3. Kandydaci, którzy w pierwszym, powiatowym etapie Plebiscytu, w każdym powiecie, w kategoriach Szkoła uzyskają najwięcej głosów zdobędą:\n- voucher na reklamę w Dzienniku Łódzkim, Expressie Ilustrowanym, Naszym Mieście, tygodnikach i serwisach internetowych gazet o wartości 3000zł brutto\n4. Kandydaci, którzy w drugim etapie – wojewódzkim finale Plebiscytu, w kategoriach Nauczyciel klas I-III szkoły podstawowej, Nauczyciel klas IV-VIII szkoły podstawowej i ostatniej klasy gimnazjum, Nauczyciel szkoły ponadpodstawowej zajmą miejsca od pierwszego do piątego, otrzymają:\nI miejsce - dyplom i statuetkę\n- 2 dniowy pobyt wypoczynkowy dla 2 osób\n- kilkugodzinny pobyt na basenach dla wybranej przez kandydata klasy (max. 30 uczniów + 2 opiekunów)\n- voucher do salonu urody\n- zestaw 2 książek\nIV i V miejsce\nKandydaci, którzy w drugim etapie – wojewódzkim finale Plebiscytu, w kategorii Szkoła zajmą miejsca od pierwszego do trzeciego, otrzymają:\n- dyplom i statuetkę\n- voucher na sprzęt RTV o wartości 4000 zł\n- voucher na reklamę w Dzienniku Łódzkim, Expressie Ilustrowanym, Naszym Mieście, tygodnikach i serwisach internetowych gazet o wartości 5000 zł brutto\n- patronat medialny nad wydarzeniem organizowanym przez szkołę wraz z nakręceniem filmu video\n- voucher na sprzęt RTV o wartości 2500 zł\n- voucher na reklamę w Dzienniku Łódzkim, Expressie Ilustrowanym, Naszym Mieście, tygodnikach i serwisach internetowych gazet o wartości 4000zł brutto\n- voucher na sprzęt RTV o wartości 1500 zł\n5. Kandydaci, którzy w wojewódzkiej kategorii Plebiscytu Nauczyciel akademicki zajmą miejsca od pierwszego do trzeciego, otrzymają:\n6. Nie ma możliwości zamiany nagrody na inną ani wypłatę ekwiwalentu w formie pieniężnej.\n7. Nagrody rzeczowe zostaną wręczone podczas gali lub mogą zostać odebrane osobiście w siedzibie „Dziennika Łódzkiego” i „Expressu Ilustrowanego” mieszczącej się pod adresem 90-523 Łódź, ul. ks. I. Skorupki 17/19 lub mogą zostać dostarczone paczką pocztową lub kurierską na wskazany przez Zwycięzcę adres pocztowy. W przypadku wysyłki nagród zostaną one wysłane na koszt Organizatora.\n8. Nagrody zostaną wydane zgodnie z przepisami Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli w związku z wartością nagrody powstanie obowiązek podatkowy, do każdej z nagród zostanie przyznana dodatkowa nagroda pieniężna, która zostanie przeznaczona przez Organizatora na pokrycie zobowiązania podatkowego nagrodzonego uczestnika z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, powstałego w związku z przyznaniem nagrody w Plebiscycie. Podatek dochodowy zostanie przekazany przez Organizatora bezpośrednio na rachunek właściwego urzędu skarbowego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.\n9. Organizator może przyznać dodatkowe nagrody bez zmiany, zamiany czy anulowania dotychczasowych nagród oraz bez obowiązku uiszczania z tego tytułu jakichkolwiek opłat, w tym podatków, kosztów odbioru przez Kandydata.\nArt. 8 Reklamacje\n1. Reklamacje związane z Plebiscytem mogą być kierowane do Organizatora na adres e-mail malgorzata.mrozowska@polskapress.pl lub pocztą tradycyjną na adres Organizatora lokalnego: 90-532 Łódź, ul. ks. I. Skorupki 17/19 z dopiskiem „Plebiscyt – reklamacja”.\nArt. 9 Ochrona danych osobowych\nZałącznik do Regulaminu Plebiscytu pod nazwą „Nauczyciel na medal 2018” NOTA INFORMACYJNA ws. DANYCH OSOBOWYCH\nPodstawowym celem, dla którego przetwarzamy Twoje dane osobowe jest organizacja i przeprowadzenie Plebiscytu pod nazwą „Nauczyciel na medal 2018” (dalej jako Plebiscyt), włącznie z obsługą skarg i reklamacji.\nPodstawą przetwarzania Twoich danych, w tym wizerunku, jest umowa (o treści Regulaminu Plebiscytu), zawierana przez zgłoszenie udziału w plebiscycie (o ile zgłaszasz własną osobę do Plebiscytu lub jeśli zgłaszasz osobę trzecią albo gdy osoba trzecia zgłosiła ciebie) albo przez głosowanie gdy głosujesz. Jeśli wyrazisz na to odrębną zgodę wówczas będziemy przetwarzali Twoje dane osobowe dla celów marketingowych z wykorzystaniem komunikacji telefonicznej lub elektronicznej. Twoje dane będziemy także przetwarzać w celach rozliczeniowo-podatkowych oraz archiwizacyjnych. W takim przypadku podstawą przetwarzania przez nas Twoich danych osobowych będą przepisy prawa, które nakazują nam przetwarzanie danych w celach rozliczeniowo-podatkowych. Zbierane przez nas dane będziemy także przetwarzać w celu dochodzenia naszych praw i obrony przed roszczeniami, przy czym w tym wypadku dane te będziemy przetwarzać na podstawie prawnie uzasadnionego interesu administratora danych osobowych. Możemy także przetwarzać Twoje dane dla celów naszego własnego marketingu bezpośredniego, co będzie wówczas działaniem w oparciu o prawnie uzasadniony interes administratora danych osobowych. Jeżeli pojawią się nowe cele przetwarzania, poinformujemy Cię o tym.\n3. CZY MUSISZ NAM PODAWAĆ SWOJE DANE OSOBOWE?\nW przypadku zawarcia i wykonywania umowy (o treści Regulaminu Plebiscytu) pobieramy tylko te dane, bez których dana umowa nie może zostać wykonana. Niepodanie danych niezbędnych do zawarcia i wykonania umowy spowoduje, że nie będziemy mogli jej z Tobą zawrzeć lub jej wykonać. Dotyczy to także danych, które musimy zebrać z uwagi na ciążący na nas obowiązek prawny (np. dane do faktur). Jeżeli pozyskujemy Twoje dane w oparciu o Twoją zgodę, wówczas zgoda ta jest całkowicie dobrowolna. Jej brak spowoduje niepodjęcie działań, które wskazaliśmy w naszej prośbie o wyrażenie zgody.\nOdbiorcami Twoich danych będą: a) nasi upoważnieni pracownicy i współpracownicy, którym Twoje dane osobowe będą ujawniane po to, by mogli wykonać swoje obowiązki b) podmioty, którym powierzamy przetwarzanie Twoich danych osobowych w związku z wykonywaniem na naszą rzecz usług (przetwarzający), np. doradcy podatkowi, kancelarie prawne, agencje reklamowe, dostawca usługi SMS Premium Digital Virgo S.A., podmiot obsługujący ankiety tj. Get Feedback Racino, Sadowski, Skowronek spółka jawna c) inni odbiorcy danych – np. nasi partnerzy, fundatorzy nagród, sponsorzy, banki, firmy kurierskie, firmy telekomunikacyjne, spółki z naszej grupy kapitałowej d) organy publiczne, w tym urzędy skarbowe, Policja, organy ścigania, w związku z prowadzonymi przez nie postępowaniami.\nTwoje dane osobowe, wynikające z zawarcia umowy, wykonania usługi lub rękojmi/gwarancji przetwarzać będziemy przez okres, w którym mogą ujawnić się roszczenia związane z tą umową, czyli przez 6 lat + 12 miesięcy od końca roku, w którym umowa została wykonana. Wyjaśniamy, że wskazany powyżej okres 6 lat, to możliwy okres przedawnienia Twoich roszczeń. Okres ten wydłużyliśmy dodatkowo o 12 miesięcy na wypadek roszczeń zgłoszonych w ostatniej chwili, problemów z doręczeniem, a liczenie od końca roku służy określeniu jednej daty usunięcia danych dla umów kończących się w danym roku. Dane przetwarzane dla potrzeb marketingu, w tym marketingu bezpośredniego naszych produktów i usług, będziemy przetwarzali do czasu złożenia przez Ciebie sprzeciwu lub do czasu cofnięcia zgody, nie dłużej niż 3 lata od Twojego ostatniego kontaktu z nami. Dane przetwarzane w celach rozliczeniowo-podatkowych oraz archiwizacyjnych przechowujemy przez 6 lat od końca roku, w którym zakończył się Plebiscyt. Jeżeli nabywamy od Ciebie prawo (np. prawo autorskie lub licencję), wówczas przetwarzamy Twoje dane przez cały okres, w którym przysługuje nam to prawo lub z niego korzystamy. Po upływie wskazanych okresów czasu Twoje dane osobowe zostaną usunięte lub zanonimizowane.\nW związku z przetwarzaniem przez nas Twoich danych przysługuje Ci szereg uprawnień. Twoje prawa to: a) prawo żądania od nas dostępu do swoich danych osobowych oraz prawo do ich sprostowania, usunięcia („prawo do bycia zapomnianym”) lub ograniczenia przetwarzania b) prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych na potrzeby marketingu bezpośredniego, które powoduje zaprzestanie przetwarzania przez nas Twoich danych w celach marketingu bezpośredniego c) prawo do wniesienia sprzeciwu z przyczyn związanych z Twoją szczególną sytuacją, jeśli dane osobowe są przetwarzane na podstawie prawnie uzasadnionego interesu; jednakże będziemy dalej przetwarzać dane osobowe w niezbędnym zakresie, jeżeli po naszej stronie będzie istniał uzasadniony powód d) prawo do przenoszenia danych przetwarzanych w związku z wykonaniem umowy lub na podstawie Twojej zgody e) jeżeli podstawą przetwarzania jest Twoja zgoda, posiadasz prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie; cofnięcie zgody nie wpływa jednak na zgodność z prawem przetwarzania przez nas Twoich danych osobowych, którego dokonaliśmy na podstawie zgody przed jej cofnięciem. Powyżej wskazane uprawnienia możesz wykonać: a) drogą mailową, wysyłając maila na adres: iod@polskapress.pl b) zwracając się do nas pisemnie na adres: Polska Press Sp. z o.o., ul. Domaniewska 45, 02-672 Warszawa. Zwracając się do nas, pamiętaj o podaniu nam Twoich danych kontaktowych oraz preferowanej formy i czasu kontaktu. Dzięki temu sprawniej odpowiemy na Twoje pytania i żądania.\nDodatkowe informacje dla osób zgłaszanych do Plebiscytu przez innych Uczestników >>\nPrzetwarzamy następujące kategorie Twoich danych osobowych: a) imię i nazwisko b) powiat c) kategoria Plebiscytu, w której bierzesz udział d) kontaktowy numer telefonu e) miejsce zatrudnienia f) numer telefonu, jeśli głosujesz z użyciem telefonu.\nŹródło: Dziennik Łódzki - Regulamin plebiscytu pod nazwą „Nauczyciel na medal 2018”\nnauczyciel na medal regulamin\nRewitalizacja przy skrzyżowaniu ul. Kilińskiego z Jaracza\nSeks na lotnisku Chopina. Film ma już milion wyświetleń!\nZobaczcie, jak dzieci budują Polskę z klocków lego [zdjęcia]\nNowa trybuna na stadionie ŁKS jest już gotowa! [zdjęcia]\nZabrudzili basen - muszą zapłacić


klasa 4 dział 7 - nalekcji.pl\nWyniki wyszukiwania dla: klasa 4 dział 7\nOstatnio dodaliśmy także najnowsze Chemia nowej ery Klasa 8 sprawdziany.Tutaj przedstawię z jakimi sprawdziany przyjdzie nam się mierzyć z tą serią. Na samym początku napiszemy Substancje i ich przemiany sprawdzian.Następnie będzie to sprawdzian składnik i powietrza i rodzaje przemian jakim ulegają nie będzie on łatwy.Sprawdziany, testy, kartkówki, odpowiedzi, prace domowe, wypracowania, lektury,Klasa 7 sprawdzian z chemii Nowa Era. Miał ktoś sprawdzian 7 klasa chemia Nowa Era rozdział 2? Proszę bo mam jutro sprawdzian>> Pobierz wszystkie dostępne sprawdziany z chemii dla 7 klasy! << Klasa7_Chemia_Sprawdziany_ZdajTo.zip. odpowiedzi do sprawdzianów lub książki nauczyciela do książki "Chemia Nowej Ery 7. Chciałbym się spytać co jest na sprawdzianie z chemii klasa 7 dział 2 sk ...\nZobacz 5 odpowiedzi na pytanie: Sprawdzian z historii klasa 7 dział 4. lektura w pustyni i puszczy Stasia Tarkowskiego 1-przedstawienie postaci 2-wygląda 3-ubiur 4- zdolności i umiejętności 5- cechy charakteru 6-moja ocena Stasia 2019-11-18 20:40:06; Sprawdzian z biologii nowa era klasa 7 2019-11-18 19:49:36Sprawdzian z historii klasa 7 dział 4. Miał ktoś test z historii klasa 7 dział IV 0 ocen | na tak 0%. 0 0 Odpowiedz. Odpowiedzi. slewcodi odpowiedział(a) 09.04.2018 o 21:35 Gr a 1.p/f bazar był ważnym ośrodkiem gospodarczego życia w .Historia Wszystkie testy, sprawdziany do pobrania to paczka, która zawiera testy ze wszystkich działów.Zobacz u nas Wczoraj i dziś klasa 4 sprawdziany PDF. Istnieje stare łacińskie powiedzenie iż historia jest nauczycielką życia. Jest w nim sporo prawdy ...


Szklarska Poręba to turystyczna miejscowość tętniąca życiem przez cały rok. Malownicze, górzyste tereny, świeże powietrze, niepowtarzalny klimat, obfitość roślinności, masa atrakcji i rozbudowana infrastruktura sportowo-rekreacyjna stwarzają idealne warunki do aktywnego wypoczynku.Będąc na urlopi...\nWalończycy, inaczej zwani Walonami to starożytny lud romański, który w czasach podbojów rzymskich zasiedlił tereny Belgii i Północnej Francji. Ludzie ci zajmowali się poszukiwaniami kamieni szlachetnych i tajemniczymi badaniami, które umożliwiały przetwarzanie drogich kruszców. Dzięki szczególnym...\nCo roku, Szklarska Poręba gości turystów z całej Polski, a nawet Europy, którzy przyjeżdżają, aby skorzystać z różnych form wypoczynku: od górskich wędrówek, spacerów ścieżkami edukacyjnymi, przez aktywność rowerową, aż po sporty zimowe. Wszystkich jednak łączy jedno: chęć przebywania blisko natu...\nTa, 57-kilometrowa trasa, prowadzi po polskich i czeskich Górach Izerskich i czeskich Karkonoszach. Trasa piękna, długa i w dodatku łatwa technicznie, a także bardzo ciekawa, łączy się z czeską trasą rowerową. Po czeskiej stronie zwiedzamy okolice Harrachova – centrum miasta i Wodospad Mumlavy. W...\nIzerska Pętla, zwana także Trasą Interferii, to średnio trudna, długa na 48 kilometrów trasa, łącząca Szklarską Porębę ze Świeradowem-Zdrój. Dobra na całodniową wycieczkę rowerową.Jej początek i koniec ma miejsce przy DW. Górnicza Strzecha (ul. Wysoka). Przez ulice Odrodzenia, Mickiewicza, Szosę...\nTo 25-kilometrowa trasa, zwana także Dużą Szklarską Pętlą, dość trudna technicznie, raczej dla ambitnych. Prowadzi wokół Szklarskiej Poręby, wzdłuż czarnego szlaku turystycznego i leśnych ścieżek, umożliwiając zwiedzenie wielu ciekawych miejsc i zobaczenie wielu zachwycających widoków. Wymaga dob...\n12-kilometrowa trasa, oprowadzająca po muzeach, galeriach i innych miejscach związanych z życiem kulturalnym i artystycznym Szklarskiej Poręby. Początek i koniec trasy przy Informacji Turystycznej w centrum Szklarskiej Poręby. Należy kierować się do Esplanady, przy której znajduje się pracownika...\nPrawie 8-kilometrowa trasa poprowadzona w okolicach Michałowic, dosyć łatwa. Swój początek i koniec ma na krzyżówce przy Łagodnej w pobliżu Michałowic. Stamtąd, zjeżdża się stromą drogą szutrową w dół, by na krzyżówce skręcić w prawo i przeciąć znaki zielone. Po drodze, po prawej stronie mijamy k...


Wcześniej spekulowano o walce w Niemczech, Wielkiej Brytanii, a nawet Emiratach Arabskich. Najnowsze informacje wykluczają jednak wszystkie te państwa i na chwilę obecną wydaje się, że do starcia tych dwóch olbrzymów dojdzie 4 czerwca w Austrii. Notabene Kliczko od lat organizuje swoje obozy w piękniej austriackiej miejscowości Going. Stoczył w tym kraju również drugi zawodowy pojedynek, stopując w drugiej rundzie Exuma Speighta.\nPod koniec listopada Fury zwyciężył jednogłośnie na punkty, odbierając Władimirowi po latach hegemonii pasy WBO/WBA/IBF wagi ciężkiej. Szybko jednak tytuł federacji IBF został mu odebrany i w rewanżu w stawce będą leżały tylko pasy WBA i WBO.


Esej historyczny dotyczący życia Bolesława Wieniawy Długoszewskiego. Jest to przó ba zderznia dwu spojrzeń na Warszawę – obiektywnego i z subiektywnego punktu widzenia Wieniawy. Warszawę rozumianą tu jako centrum wydarzeń politycznych i kulturalnych, nie jako historyczną jednostkę administracyjną. Warszawę jako miejsce spotkań konkretnych ludzi, miejsce, gdzie ważyły się losy Polski. Jest to także próba podejrzenia Wieniawy okiem współczesnych mu Warszawiaków, którzy widząc go na Nowym Mieście czy na Krakowskim, wiecznie oglądali się za tym przystojnym kawalerzystą w niemal teatralnym mundurze.\nEnregistrerEnregistrer Warszawa okiem Wieniawy - Wieniawa okiem Warszawy pour plus tard\nPomerania Wrzesien 2014\nWARSZAWA OKIEM WIENIAWY WIENIAWA OKIEM WARSZAWY\nIII ROK FP\nNr albumu: 41186\nBolesaw Wieniawa Dugoszowski y 61 lat. Prba spisania jego biografii musi dotkn\nwielu wydarze politycznych i kulturalnych. By kawalerzyst, poet, doktorem nauk\nmedycznych, tumaczem, wsptwrc paryskiego koa Artystycznego, potem pomysodawc\nSzopki Warszawskiej. Piastowa urzd adiutanta u boku ma opatrznociowego Jzefa\nPisudskiego, ktry nigdy nie ukrywa swej wielkiej przyjani dla oddanego pomocnika.\nMwi, e w wojsku mona robi czasem gupstwa, ale nigdy wistw, natomiast w polityce\nodwrotnie wistwa czasem mona, ale gupstw - nie. Mimo, i unika funkcji\npolitycznych,zosta mianowany ambasadorem RP w Rzymie, jednodniowym prezydentem\npo wybuchu wojny, ambasadorem RP na Kubie. Ostatniego urzdu ju nie obj.\nW obliczu tak bogatego yciorysu trudno kusi si o napisanie dobrej biografii w ramach 20\nstron maszynopisu. Nawet Kawalerii Polskiej, przy zachowaniu zwizego, wojskowego\nstylu, zajo to stron 12. Przy czym proste kalendarium absolutnie nie oddaje prawdy o tym\nnadzwyczaj inteligentnym, penym ycia, obdarzonym wyjtkowym poczuciem humoru\nczowieku. Wiele prac zostao powiconych sylwetce Wieniawy na koniu i z szabl w doni.\nJego tragiczna mier odbia si gonym echem wrd historykw. Dla mnie najwaniejszy\nokres jego ycia to okres warszawski. Umieszczam go w centrum ycia Wieniawy nie tylko\nze wzgldu na chronologi. Wydaje mi si, e zacigna dug u tego bojownika o wolno.\nZarazem staa si smutnym wstpem do jego zmierzchu.\nW ten sposb de facto praca moja bdzie miaa dwch bohaterw, ktrzy przygldali si sobie\nnawzajem z rwnym zainteresowaniem. Sprbuj zderzy ze sob dwa spojrzenia na\nWarszaw obiektywne i z subiektywnego punktu widzenia Wieniawy. Warszaw rozumian\ntu jako centrum wydarze politycznych i kulturalnych, nie jako historyczn jednostk\nadministracyjn. Warszaw jako miejsce spotka konkretnych ludzi, miejsce, gdzie wayy\nsi losy Polski. Sprbuj take podejrze Wieniaw okiem wspczesnych mu Warszawiakw,\nktrzy widzc go na Nowym Miecie czy na Krakowskim, wiecznie ogldali si za tym\nprzystojnym kawalerzyst w niemal teatralnym mundurze. Ujcie to poprzedz zarysem\nbiografii, ktry pozwoli lepiej zorientowa si w charakterze opisywanej postaci.\nKorzenie Bolesawa Wieniawy Dugoszewskiego zapuszczone s nie tylko w pikn ziemi\nsdeck u stp gr beskidzkich, ale tkwi przede wszystkim w tradycji narodowo\nwyzwoleczej. Zaangaowanie pradziada w walki u boku Napoleona, dziadka w powstaniu\nlistopadowym oraz ojca w styczniowym niejako wyznaczyy kierunek rozwoju modego\nGalicjanina - Polaka. Przyszed on na wiat 21 lipca 1881 roku w Maksymwce\n(Majchrowski podaje wprawdzie dat 22 lipca, z zastrzeeniem, e jest ona zrnicowana w\nzalenoci od dokumentu. Za Tadeuszem Wittlinem podaj dzie 21 VII, ufajc, i przez kilka\nlat dzielcych napisanie obu prac, zdoa on dotrze do jednoznacznego i w peni\nwiarygodnego przekazu). Ojciec Bolesawa pracowa wwczas nad budow kolei w tych\nwanie okolicach, marzc o zakupie majtku w Bobowej. Osiedli si tam z on (Jzef, z\ndomu Struszkiewicz) i czwrk dzieci (Teofilem, Kazimierzem, Bolesawem i Zofi;\nnajstarszy syn, Adam, zmar w dziecistwie), gdy Bolek mia 6 lat. Przemony wpyw na\nprzyszego uana wywar byy powstaniec i uczestnik kampanii wgierskiej Pan\nDaszkiewicz. To on zaszczepi w malcu mio do koni (cho jak wynika z relacji Ireny\nBokiewucz przytoczonej przez Majchrowskiego, nawet eska linia rodu Dugoszowskich\nprzejawiaa kawaleryjsk fantazj).\nCzas nauki spdzi Bolesaw midzy Bobow, gdzie wraca na wakacje, a Lwowem, w\nktrym przez pewien czas pobiera nauki gimnazjalne. Po licznych perypetiach zoy w\nkocu egzamin maturalny w CK Gimnazjum Wyszym w Nowym Sczu (im. Jana Dugosza,\nktrego legenda rodzinna zwyka wiza z Dugoszowskimi), jako jedyny w danym roku\n(1900) eksternista. Sytuacja naukowa zmienia si podczas studiw medycznych we Lwowie\nmody Wieniawa osiga znakomite wyniki na Uniwersytecie Jana Kazimierza (a ilo godzin\nzaj tygodniowo wynosia okoo 35!). Czas wolny spdza student w wybitnym gronie\nnajwikszych literatw Modej Polski (Jan Kasprowicz, Leopold Staff, Tadeusz Miciski,\nStanisaw Przybyszewski, Stanisaw Wyspiaski, Kornel Makuszyski, Karol Irzykowski,\nJerzy uawski). Spotyka si z nimi w sawnym lokalu Schneidera, gdzie, jak podkrelaj\nbadacze, stroni od alkoholu, zatracajc si w dyskusjach na temat wspczesnej literatury i\nsztuki (malarstwo, teatr to ulubione dziedziny). Na akademickiej zabawie Dugoszowski\npozna Mari Balastis crk profesora prawa cywilnego i rektora Uniwersytetu\nLwowskiego. Wkrtce zapada decyzja o lubie. Szybko jednak zostaa ona odwoana za\nspraw znajomoci przystojnego, jeszcze kawalera ze Stefani Calvas. W 1906\nDugoszowski zmieni stan cywilny i rozpocz u boku maonki spokojne (jake sprzeczne z\njego natur) ycie midzy prac (jako specjalista okulista, chirurg asystowa dwm\nprofesorom) a domem.\nWkrtce ten dom zosta przeniesiony do Parya mekki artystycznego ycia, gdzie Stefania\nnadal uczya si piewu pod kierunkiem Jana Reszke, za Bolesaw powici si studiom\nmalarskim i literackim. Midzy innymi przekada na jzyk polski literatur francusk\n(Spleen Baudelairea w tumaczeniu Wieniawy jest dzi znany chyba caej polskiej\nmodziey) i angielsk. Nalea do grona zaoycieli Towarzystwa Artystw Polskich w\nParyu (1911) stanowicego wany orodek kulturalny emigracji, instytucji samopomocy oraz\nszerzcej kultur i sztuk. Na onie tego towarzystwa narodzia si idea bodaj pierwszego\npolskiego kabaretu emigracyjnego: stworzonej na wzr krakowskiego Zielonego balonika,\nSzopki paryskiej. W tym samym czasie Jzef Pisudski znany ju dziaacz socjalistyczny,\nzaczyna organizacj legalnych struktur wojskowych. Angaowa do Zwizku Strzeleckiego\nstudentw, modzie szkoln i robotnicz, seminaria nauczycielskie. Wielu modych\nwyemigrowao z dawnych terenw polskich, gdzie nie mogli swobodnie studiowa. Dlatego\nsowa polskiej komendy docieray take za granic. W styczniu 1914 roku Pisudski przyby\ndo Parya i zelektryzowa grup Polakw, przygotowujcych si od pewnego czasu do\npodjcia dziaa zbrojnych. Przemowa wygoszona w mieszkaniu malarza Stanisawa\nSmoguleckiego o koniecznoci przygotowania polskich kadr wojskowych w obliczu\nzbliajcego si konfliktu oraz odczyt wygoszony w Salle de la Societe de Geographie\nwywary ogromny wpyw na Wieniaw. Odtd w paryski lekkoduch przemieni si we\nwzorcowego patriot wspzaoyciela Koa nauki Wojskowej (przyczonego do\nStrzelca), amatora musztry i wicze prowadzonych przy pomocy kijw na sznurku, ktre\nwkrtce zastpia prawdziwa bro.\nTrwajcy latem 1914 r. wzrost napicia midzynarodowego spowodowa, e polskie\norganizacje militarne podjy wzmoone wysiki celem wystawienia w razie wojny moliwie\nlicznych oddziaw. Wielu czonkw Strzelca opucio Francj i udao si do Galicji. Wrd\nnich znalaz si take Dugoszowski, ktry w lipcu powrci do rodzinnego domu w Bobowej.\nZabjstwo arcyksicia Ferdynanda (austro - wgierskiego nastpcy tronu) i zwizane z tym\nwypowiedzenie przez Austro - Wgry wojny Serbii, wywoao lawin wypadkw, ktre w\nkrtkim czasie doprowadziy do wybuchu wojny wiatowej (28 VII 1914 r.). Jeszcze w lipcu\nPisudski wyda pierwsze rozkazy mobilizacyjne. Czonkowie Zwizku Strzeleckiego mieli\nsi stawi w krakowskich Oleandrach celem formowania oddziaw. Dugoszowski po\ndotarciu do Oleandrw obra sobie pseudonim Wieniawa, ktry potem, tak jak u wielu\nlegionistw, sta si czonem jego nazwiska. Nawiza w ten sposb do tradycji\nheraldycznych swego rodu. Skierowany zosta do 2. plutonu 2. kompanii szkoy Zwizku\nStrzeleckiego, gdzie przebywa tylko przez pierwsze trzy dni sierpnia.\nWkrtce do Oleandrw przybya pkompania Polskich Druyn Strzeleckich. Z tak\npowstaego zgrupowania utworzona zostaa 1. Kompania Kadrowa w sile 160 ludzi.Trzy dni\npo sformowaniu, tj. 6 sierpnia, o godz. 3.30 wyruszya do Krlestwa Kongresowego z\nzadaniem wywoania tam powstania. Mimo niepowodzenia tego przedsiwzicia,\nspowodowanego nieufnym przyjciem kadrowiakw przez ludno kongreswki, nie\nzaprzestano rozwijania oddziaw strzeleckich (nastpnie Legionw). Do koca sierpnia w\nich szeregach znalazo si 3000 ludzi.\nW pocztkowym okresie walk organizowana bya midzy innymi polska kawaleria, na ktrej\nczele sta Wadysaw Pramowski "Belina". 10 sierpnia Wieniawa porzuci sub w\npiechocie i zosta kawalerzyst, tego te dnia mianowany zosta kapralem i na\nzarekwirowanym we Wodzisawiu kasztanie wyruszy do Chcin na swj pierwszy patrol. Po\ndotarciu do celu uani rozbili rosyjskie wizienie i uwolnili dwch winiw politycznych. 12\nsierpnia Dugoszowski przeszed chrzest ognia. Miao to miejsce, gdy patrol, w ktrym\nuczestniczy, zaj Kielce, by po zluzowaniu przez piechot podj dziaania majce na celu\nrozpoznanie obszarw na pnoc i wschd od miasta. W ich trakcie polscy kawalerzyci\nzostali ostrzelani przez nieprzyjaciela z miejscowoci Szydwek, na co odpowiedzieli\nogniem i natarli w spieszeniu na wie, zmuszajc nieprzyjaciela do jej opuszczenia. Nastpnie\nw Domaszewiczach zaatakowali w szyku konnym rosyjski pluton kawalerii, ktry wycofa si\nbez walki pod oson silniejszego oddziau. Po tym wydarzeniu kawalerzyci powrcili do\nKielc, gdzie okoo godz. 14.00 przyby Pisudski wraz z baonem piechoty, ktry rozlokowa\nsi w pobliu dworca, majcego stanowi punkt oporu przeciw spodziewanemu atakowi.\nUani nie zatrzymali si tam jednak. Strudzeni postanowili zje obiad w kieleckim Bristolu.\nPodczas posiku rozpoczo si rosyjskie natarcie na dworzec kolejowy. Do miasta wkroczyy\ndwa rosyjskie szwadrony wzmocnione samochodem z karabinem maszynowym. Prba\nzaskoczenia nie powioda si jednak, a to gwnie w wyniku nieudolnoci obsugi rosyjskiego\nkarabinu maszynowego i zdyscyplinowaniu jakim wykazali si niedowiadczeni jeszcze\nprzecie polscy onierze. Nieprzyjaciel zosta odparty, a oddzia kawalerii wzi udzia w\nwalce, pocigu do granic miasta i ubezpieczeniu wylotw z Kielc. Udaremnienie prby\nopanowania Kielc przez zaskoczenie nie zadecydowao jednak o utrzymaniu pozycji.\nInformacje pozyskane dziki dziaaniom rozpoznawczym i od oddziaw austriackich\nwymusiy opuszczenie ich jeszcze tego samego dnia wieczorem.\nW toku trwania tzw. kampanii kieleckiej patrol Beliny prowadzi dziaania rozpoznawcze i\nosonowe biorc udzia w walkach o Chciny i Jdrzejw. Podczas jednego z wielu patroli, w\ndniu 18 sierpnia, Wieniawa znalaz si w Olborku, miejscu zamieszkania Henryka\nSienkiewicza. Przebieg spotkania z noblist oraz fakt kto waciwie rozmawia z\nSienkiewiczem, Wieniawa czy Belina, wobec sprzecznych informacji trudne s dzi do\nustalenia. Dnia nastpnego kawalerzyci skierowani zostali do Kielc, gdzie nie stwierdzili\nobecnoci nieprzyjaciela. 22 sierpnia wraz z pozostaymi oddziaami grupy Pisudskiego\nponownie wkroczyli do tego miasta. Tymczasem, dnia 20 sierpnia, Wieniawa awansowany\nzosta do stopnia wachmistrza. Po osigniciu wystarczajcego ku temu stanu liczbowego\nsformowano 1. Szwadron Uanw Legionw Polskich .\nW dniach 29 sierpnia - 1 wrzenia pluton w ktrym suy Wieniawa wykona rozpoznanie\nktrego trasa biega przez Mniw - Smykw - arw - Parady. Uani pokonali tras dugoci\n140 km. W dniu 5 wrzenia oddziay legionowe skaday przysig, rota mwia midzy\ninnymi o wiernej subie u boku pastw centralnych. By unikn takiej jej formy Belina\npodzieli swj oddzia na patrole, ktre rozesa w teren. Dnia 10 wrzenia legionici pod\nnaporem nieprzyjaciela musieli ponownie opuci Kielce i wycofa si w kierunku Wisy.\nKawaleria prowadzia dziaania osonowe i rozpoznawcze. Po dotarciu na prawy brzeg Wisy\noddzia kawalerii zosta oddany do dyspozycji austro - wgierskiego 1. Korpusu, a nastpnie\nwyczony z Legionw. Kawalerzyci powrcili pod rozkazy Pisudskiego dopiero 30\npadziernika w reniawie, po tym jak Belina zama rozkaz austriacki i samowolnie opuci\nKolejne walki kawalerzyci podjli 9 listopada, w walkach o Ulin. Tam Wieniawa stan na\nczele 10 - cio osobowego patrolu z rozkazem zbadania przebiegu frontu austiackiego. Uani\nnatknli si na przewazajce siy kawalerii sowieckiej, pod ktrej naporem wycofywali si,\ntak jednak, by da pozostaym oddziaom czas na przygotowanie obrony. W walkach o Ulin\nRosjanie zostali odparci.\n6 grudnia 1914 r. miao miejsce starcie kawalerii legionowej z Rosjanami pod\nMarcinkowicami. Doszo do niego po tym, jak cztery plutony kawalerii przekroczyy most na\nDunajcu. Spieszony pluton Wieniawy zaj pozycje do natarcia na prawo od mostu, ze\nwzgldu jednak na przewag nieprzyjaciela wspartego przez artyleri, nie by w stanie\nprzeama nieprzyjacielskiej obrony. Belina, widzc e wkrtce moe zosta odcity,\nzarzdzi odwrt za rzek. Kawalerzyci zostali zmuszeni do odwrotu wpaw pod ogniem.\nDugoszowski zachowujc zimn krew nie dopuci do rozproszenie oddziau. Najpierw\nzebra swj plutonu i skierowa go w bezpieczne miejsce, sam za pozosta na brzegu rzeki\nzbierajc pozostae pododdziay i organizujc ich uporzdkowany odwrt. Z ostrzeliwanej\npozycji wycofa si jako ostatni. Czyn ten sta si jedn z podstaw do nadania mu w 1921 r.\nKrzya Orderu Virtuti Militari.\nW kwietniu Wieniawa zosta oddelegowany do Radomska w celu udzielenia pomocy w\norganizowaniu 4. pp. i szwadronu uanw. Szwadron ten zosta wkrtce powierzony jego\ndowdztwu. Prowadzi take wykady na kursie ideowo - politycznym dla ochotnikw do 1.\nBrygady. W maju na wezwanie Pisudskiego powrci do macierzystego oddziau na dawne\nstanowisko dowdcy plutonu. Miao to zwizek z przerwaniem frontu pod Gorlicami i\nofensyw pastw centralnych. Rosjanie wycofali si znad Nidy. W konsekwencji 11 maja\nLegiony rozpoczy dziaania majce na celu opanowanie opuszczonego terenu. Kawaleria\nrozpocza patrolowanie przeciwlegego brzegu rzeki. Nastpi okres walk, podczas ktrych\nteren przechodzi z rk do rk, jazda odgrywaa wic w nich istotn rol. 26 maja linia frontu\nponownie si ustabilizowaa i uani na prawie miesic powrcili do suby cznikowej\nwykorzystujc wolny czas na szkolenie. W okresie tym stacjonowali w Domaradzicach. Walki\npozycyjne trway do 22 czerwca, w dniu tym kawaleria znowu zostaa skierowana do dziaa\nrozpoznawczych, w ktrych uczestniczya do 30 czerwca. W midzyczasie, pod koniec maja,\nDugoszowski wezwany zosta do sztabu 1. Brygady, gdzie podczas zebrania oficerw zabra\ngos w sprawie stosunku 1. Brygady do Naczelnego Dowdztwa austriackiego\n(Armeeoberkommando - AOK). Rwnie wwczas otrzyma zadanie obserwacji ssiadujcej\nbrygady austriackiej, Pisudski nie ufa bowiem Austriakom. 6 czerwca Wieniawa powrci do\nDomaradzic, gdzie z rozkazu Beliny wszed w skad komisji przygotowujcej regulamin\nkawalerii, na jej czele sta Stanisaw Skotnicki "Grzmot".\nPo opuszczeniu 22 czerwca Domaradzic, szw. w ktrym znajdowa si pluton Wieniawy\npodzielono na trzy podjazdy. Skierowane one zostay przez Lisw na miejscowoci Kunice i\nBidziny celem ich rozpoznania. W dniach 23 - 24 czerwca o te ostatnie miejscowoci\nkawaleria stoczya cikie walki. Pluton Wieniawy odznaczy si podczas ich trwania\npieszym natarciem uwieczonym wziciem 60 jecw, do ktrego rozkaz zosta wydany\nsamorzutnie przez Dugoszowskiego.\nDnia 13 sierpnia na rozkaz Pisudskiego mia tymczasowo porzuci sub w kawalerii i\ntowarzyszy mu w oficjalnie zdrowotnej, a nieoficjalnie w politycznej, miesicznej wizycie w\nWarszawie. Dugoszowski pojecha tam w charakterze oficera ordynansowego Komendanta,\nco mona przyj za dat rozpoczcia funkcji adiutanta (dokadna data objcia adiutantury\njest trudna do ustalenia). W Warszawie odbyo si spotkanie przedstawicieli obozu\nniepodlegociowego, zapada na nim decyzja, e wobec de Austriakw do cisego\npodporzdkowania Legionw lub zredukowania ich liczebnoci, zostanie wstrzymany do nich\nwerbunek przy rwnoczesnej rozbudowie tajnej Polskiej Organizacji Wojskowej.\nPo powrocie wbrew wczeniejszym planom Wieniawa nie wrci ju do macierzystego\noddziau. Odtd rozpocz u boku Pisudskiego prac w sztabie 1. Brygady, miaa ona nie\ntylko charakter wojskowy, ale i polityczny oraz konspiracyjny, angaowa si bowiem\nznacznie w dziaalno POW. Dugoszowski uczestniczy czsto w podrach Komendanta\noraz w wielu misjach kurierskich, w ktre by wysyany jako czonek najbardziej zaufanego\ngrona oficerw. Midzy Pisudskim i Wieniaw mimo rnicy wieku zrodzi si z czasem\nrodzaj przyjani. Wyrazem tego byo wsplne spdzenie wit Boego Narodzenia 1915 r.\noraz to, e gdy po przebyciu cikiej choroby Pisudski (dotychczas protestant) postanowi\npowrci na ono kocioa katolickiego, jednym ze wiadkw (obok Kazimierza\nSosnkowskiego) by wanie Dugoszowski. Wielkanoc 1916 r. Wieniawa spdzi z przyszym\nMarszakiem w Bobowej.\nDnia 4 lipca 1916 r. rozpocza si rosyjska ofensywa. Trzydniowy bj pod Kostiuchnwk\nby kolejnym w ktrym Wieniawa odznaczy si na polu walki. Wskutek ognia artyleryjskiego\nna pozycjach Legionw cakowicie zostaa zniszczona czno telefoniczna, ktrej brak\nwymusza komunikowanie si z pierwszoliniowymi oddziaami za pomoc gocw.\nSzczeglnie trudne okazao si dotarcie do 5. pp., czego nie dokona aden z wysyanych\nprzez Pisudskiego cznikw. W takiej sytuacji zdecydowa on o skierowaniu tam swojego\nadiutanta. Wieniawa nie tylko zdoa dostarczy rozkazy na pierwsz lini i przynie\nmeldunek sytuacyjny, ale take wkrtce potem dokona tego ponownie dostarczajc, w\nmomencie, gdy Rosjanie ju niemal otoczyli bronicy si na tzw. Polskiej Grze 5. pp.,\nrozkaz opuszczenia pozycji. Czyn ten sta si kolejn podstaw do nadania mu Virtuti\nTymczasem zaostrza si konflikt Pisudskiego z Austriakami, ktrzy zwlekali z powoaniem\npolskich wadz. W skutek tego pod koniec lipca 1916 r. Pisudski poda si do dymisji. Jej\nudzielenie i utworzenie z Legionw Polskiego Korpusu Posikowego, pocigno za sob\npodania o dymisje wikszoci onierzy 1. i 3. Brygady oraz 1. Dywizjonu Artylerii.\nDokument o przemianowaniu Legionw na PKP nie wszed jednak w ycie, a akt 5 listopada\numierzy na jaki czas konflikt. Pisudski wyda rozkaz wycofania zoonych dymisji.\nLegiony przeszy do dyspozycji Niemcw, ktrzy, chcc dysponowa polsk armi, musieli\nwyda zgod na dziaalno polityczn. Wkrtce jednak doszo i do konfliktu z Niemcami,\nprbujcymi w oparciu o powoan Tymczasow Rad Stanu zorganizowa Polnische\nWehrmacht. W zaistniaej sytuacji Pisudski zakaza POW udziau w tym przedsiwziciu i\nprzeszed do opozycji wobec Niemcw.\nW midzyczasie, dnia 22 I 1917 r., Wieniawa jako jedyny oficer 1. pu. Leg. zosta powoany\nna prowadzony przez Niemcw kurs sztabu generalnego i adiutantury, ukoczy go, jednak\nnie wzi udziau w jego planowanej czci praktycznej, poniewa Niemcy zrezygnowali ze\nszkolenia polskich oficerw. 1 kwietnia zosta skierowany do Ostroki, gdzie zasta go\nkryzys przysigowy, zwizane z nim wystpienie Pisudskiego z Tymczasowej Rady Stanu (2\nVII 1917 r.) i rozam w Legionach (1. i 3. Brygada odmwia zoenia przysigi, uczynia to\nnatomiast 2. Brygada). Zgodnie z instrukcj, jak otrzymali polscy onierze, zadali oni\ndymisji lub przeniesienia do wojska austriackiego. Niemcy odpowiedzieli na to\ninternowaniem onierzy i oficerw. Wieniawa, ktry take odmwi zoenia przysigi\npozosta na razie przy puku jako dowdca 2. dyonu, a potem zastpca dowdcy puku. 18\nsierpnia samowolnie obj dowdztwo puku, ktry przyj nazw 1. Puku Uanw Wojsk\nPolskich im. Jzefa Pisudskiego. Ju jednak 19 sierpnia na skutek dziaa wrogiej\nPisudskiemu Komendy Legionw, Dugoszowski zosta zwolniony z Legionw, wcielony do\narmii austriackiej, zdegradowany do stopnia szeregowego i osadzony na dwa tygodnie w\nwizieniu. Opuci je 2 IX 1917 r. i t dat podawa potem jako dzie wystpienia z\nPo wcieleniu do wojska austriackiego Wieniawa zosta wysany do Nowego Scza gdzie\nprzez pewien czas, by unikn suby, symulowa chorob. Pozwolio mu to pozosta w\nKrakowie i pracowa przez jaki czas w POW. Dopiero jesieni zosta skierowany do suby\nwojskowej uywajc jednak znajomoci zdoa unikn wysania na front i dosta si do pracy\nw szpitalu w Nowym Sczu. Sam wspomina, i nie majc dostatecznych umiejtnoci\nkierowa si zasad "przede wszystkim nie szkodzi", a praktyk stara si ograniczy do\npomocy polskim onierzom w przeduaniu kuracji. Wkrtce przeniesiono go do Cieszyna na\nstanowisko ordynatora oddziau chorb wewntrznych w tamtejszym szpitalu Wojskowym.\nPraca ta umoliwia mu dziaanie w POW, w ktrej prawdopodobnie na pocztku grudnia\n1917 r. zosta czonkiem Komendy Gwnej.\nWczesn wiosn 1918 r. Dugoszowski na rozkaz kierujcego POW Rydza - migego\nzdezerterowa z wojska austro - wgierskiego. W tym okresie znacznie wzmoga si\naktywno pisudczykw w rewolucyjnej Rosji, co zwizane byo z moliwoci utworzenia\ntam oddziaw polskich. Wobec sporw z Austriakami i Niemcami pojawia si te\nkonieczno kontaktu z Jzefem Hallerem - dowdc 2. Brygady Legionw Polskich oraz z\nprzedstawicielami pastw Ententy znajdujcymi si terenie Rosji. 23 kwietnia Wieniawa\ndysponujc faszywymi dokumentami podry uda si na Ukrain, gdzie przybra faszyw\ntosamo ukraiskiego chopa, Edwarda Mianowskiego. Po dotarciu do Kijowa spotka si z\nBogusawem Miedziskim, komendantem tamtejszej Komendy Naczelnej III, dla ktrego\ndostarczy rozkazy. Nastpnie obj funkcj szefa oddziau politycznego KN III i jako taki\notrzyma zadanie nawizania kontaktw z miejscowymi antyaustriackimi i antyniemieckimi\nugrupowaniami. Zdoa te nawiza kontakt z misj francusk, a za jej porednictwem z\nszefem sztabu Hallera pk. Bobickim i w kocu bezporednio z Hallerem. Wieniawa spotka\nsi z nim w Masowie, gdzie przekaza list od kierownictwa swojej frakcji politycznej oraz\nzreferowa sytuacj polityczn w kraju. Jzef Haller podczas rozmowy przedstawi swoje\nplany militarne. Po powrocie do Kijowa Wieniawa zasta trudn sytuacj wywoan porak\nw bitwie pod Kaniowem (11 maja), w wyniku ktrej pojawi si problem uatwienia ucieczki\njecom polskim, w ktrym wzi czynny udzia. Kolejne spotkanie z Hallerem nastpio 12\nczerwca. Zmiana sytuacji militarnej spowodowaa, i uzna on wtedy koncepcj tworzenia\nPOW. Podczas rozmw uzgodniono take, e Haller postara si przedosta do Francji.\nNastpna rozmowa miaa odby si w Moskwie, gdzie Dugoszowski midzy innymi mia\nprzekaza dane odnonie ofensywy przygotowywanej na froncie woskim oraz ponownie\nprzecign na stron POW Hallera, ktry jako dowdca wszystkich polskich si zbrojnych\npoza terenami opanowanymi przez Austri i Niemcy, skania si ku Narodowej Demokracji.\nW Moskwie Dugoszowski nie zasta ju jednak Hallera. Spotyka si natomiast ze\nStanisawem Grabskim oraz z przedstawicielem Francuzw gen. Lavergene'm, od ktrego\nuzyska obietnic pomocy materialnej dla POW w postaci dostaw broni i poyczki od pastw\nEntenty. Nastpnie, korzystajc z francuskiego pocigu, uda si w lad za Hallerem do\nMurmaska. Niefortunnie pocig zatrzymano, a jego pasaerw aresztowano. Dziki\nwstawiennictwu Bronisawy Berensonowej, dawnej znajomej z Parya i przyszej pani\nDugoszowskiej, sprawa Wieniawy zostaa przekazana Komisariatowi do Spraw Polskich.\nPomidzy 20 a 25 wrzenia Dugoszowski wyszed z wizienia, z zastrzeeniem jednak, e\nnie wolno mu opuszcza Moskwy. Wielokrotnie uczestniczy wwczas w rozmowach,\npodczas ktrych by pytany przez przedstawicieli wadz bolszewickich o stosunek POW do\nMoskwy. Zasaniajc si brakiem penomocnictw do prowadzenia rozmw uzyska\nzezwolenie na powrt do Polski, gdzie mia porozumie si z dowdztwem POW i zaj si\nnawizaniem kontaktw z bolszewikami.\nNie bez dalszych komplikacji Bolesaw Dugoszowski powrci do niepodlegej ju Polski,\ngdzie 17 listopada 1918 r. w randze rotmistrza zosta mianowany adiutantem osobistym\nJzefa Pisudskiego. Kilka tygodni potem, 23 grudnia wyjecha w skadzie delegacji\nNaczelnika pastwa do Francji z zadaniem przekazania korespondencji marsz. F. Foch'owi i\nprzeprowadzenia rozmowy z gen. Hallerem celem jak najszybszego sprowadzenia Bkitnej\nArmii do kraju. Nawiza te kontakty z attachatami wojskowymi aliantw zachodnich, by\nuzyska rozeznanie w sprawie ich ewentualnej pomocy materialnej dla armii polskiej. Pobyt\nwe Francji zakoczy 30 III 1919 r. W okresie wojny polsko sowieckiej Wieniawa przez\nwikszo czasu peni sub u boku Pisudskiego. Wiosn 1920 uczestniczy w\nprzygotowaniu ofensywy kijowskiej. 30 IX 1920 r. zosta mianowany adiutantem generalnym.\n1 I 1920 r. otrzyma awans na majora, a 30 wrzenia tego roku na podpukownika. W\npoowie stycznia 1921 r. pojecha ponownie do Parya, by przygotowa tam wizyt\nPisudskiego, podczas ktrej podpisano ukad polityczny, ekonomiczny i wojskowy. 1 X 1921\nr. Wieniawa po raz pierwszy odznaczony zosta Krzyem Walecznych, a 4 X 1921 r. Krzyem\nOrderu Virtuti Militari V klasy. Z dotychczasowym stanowiskiem adiutanta rozsta si 26 XI\n1921 r., kiedy to przeniesiono go do Sztabu Generalnego, z ktrego ramienia wyjecha do\nRumunii jako attache wojskowy (14 I 1922 r.). Z adiutantur Pisudskiego nadal jednak\nwizay go silne wizy. A do mierci Marszaka w 1935 r. to wanie Wieniawa przewanie\ntypowa kandydatw na jego adiutantw. Nadal te pozosta osob blisk Pisudskiemu, czego\nwyrazem jest to, i ten ostatni zosta ojcem chrzestnym narodzonej w sierpniu 1920 r. crki\nRUMUNIA I WARSZAWA\nNa palcwce dyplomatycznej Dugoszowski zajmowa si nie tylko sprawami okrelonymi\nprzez kompetencje attachatu, bowiem bra aktywny udzia w przygotowywaniu polsko rumuskiej konwencji wojskowej. Stanowisko to jednak mu nie odpowiadao. Po powrocie\ndo kraju, ktry nastpi w listopadzie 1923 r., Wieniawa kolejno obj mia dwa stanowiska w\nSztabie Generalnym, co nie doszo do skutku. Po wycofaniu si Pisudskiego z ycia\npolitycznego i spowodowan tym izolacj jego zwolennikw, przeszed na wasn prob w\nstan nieczynny (1 VIII 1923).\nDo suby powrci dokadnie po roku. Skierowany 12 sierpnia na roczny kurs oficerw\nsztabowych w Wyszej Szkole Wojennej otrzyma kolejno przydziay do 19. pu. i 1. pszwol\n(5 wrzenia). 15 sierpnia otrzyma awans do stopnia pukownika. Kurs rozpocz si 15 X\n1924 r. Dugoszowski ukoczy go z wysok 7 lokat. Wystawiona mu opinia nie moga wic\nby i nie bya negatywna ani nawet, mimo podkrelanej ju izolacji pisudczykw, neutralna.\nPo kursie na kawaleryjskich manewrach na Woyniu peni funkcj rozjemcy przy 19. pu. Po\nzakoczeniu wicze do naczelnych wadz wojskowych przesa raport ozdobiony licznymi\nfraszkami i rysunkami, ktry cho w swej oficjalnej czci by poprawny, z pewnoci nie\nzosta przygotowany zgodnie z przepisami.\nNastpnie przydzielony zosta do Inspektoratu Armii II (zajmowa si sprawami organizacji\njednostek oraz ich dyslokacji) na stanowisko pierwszego referenta. Od swojego przeoonego,\ngen. T. Rozwadowskiego otrzyma surow ocen i cho uznano go za bardzo inteligentnego,\nto jednoczenie zarzucono faktyczny brak dowiadczenia liniowego. Na stanowisku tym\ndoczeka zamachu majowego (12 V 1926 r.). Wieniawa bdc osob blisk Pisudskiemu\nnalea do grona oficerw, ktrzy uczestniczyli w przygotowaniach do zamachu.\nDugoszowski zajmowa si rozeznaniem, ktrzy dowdcy popr Pisudskiego, dziki czemu\nmoliwe byo takie zgrupowanie w rejonie Warszawy oddziaw przeciwnych prezydentowi i\nrzdowi. By te cznikiem pomidzy Pisudskim, ministrem spraw wojskowych gen.\neligowskim oraz prezydentem Wojciechowskim. W dniach bezporednio poprzedzajcych\nwystpienie wraz z Miedziskim by odpowiedzialny za dostarczenie rozkazw Pisudskiego\ndo dowdcw zaangaowanych oddziaw. Zajmowa si take sondowaniem opinii\npublicznej jak i reakcji rzdu na coraz bardziej napita sytuacj w stolicy. Organizowa\nmanifestacj oficersk w Sulejwku oraz manifestacje w przeddzie zamachu. W dniu\nzamachu rano zosta aresztowany, jednak na interwencj Jzefa Becka w MSWojsk. szybko\ngo zwolniono. W trakcie zamachu Dugoszowski by jedn z osb towarzyszcych\nPisudskiemu w synnym spotkaniu na mocie Poniatowskiego. Po rozmowie Wieniawa na\npolecenie Pisudskiego pozosta na miejscu, co wobec nieokrelenia roli, jak mia\nsprawowa, doprowadzio do jego ponownego aresztowania. Nie na dugo jednak. Jeszcze\ntego samego dnia 21. Puk Piechoty opanowa centrum miasta i uwolni aresztowanych\npisudczykw. W cigu nastpnych dni Dugoszowski nieustannie towarzyszy Pisudskiemu.\nPo powoaniu rzdu Bartla wzi udzia w konferencji prasowej dla zagranicznych\nDojcie pisudczykw do wadzy pocigno za sob awanse wielu z nich i obsadzenie\nkluczowych stanowisk. Mimo nalega Wieniawa, nie akceptujc zasad moralnych polityki,\nnie wczy si do tworzenia nowych wadz. Pisudski ponawia wysiki. Wedug wspomnie\nJzefa Becka odmowy Dugoszowskiego doprowadzay do wybuchw u Marszaka: "ciskajc\nczapk krzycza: Nieszczcie z tym Wieniaw, mgby by ambasadorem, mem stanu, a\non nic tylko mnie nudzi, e chce szwoleerami dowodzi". Rwnie na paszczynie\nwojskowej Pisudski nie skierowa Wieniawy tam, gdzie sobie pocztkowo tego yczy.\nProponowa mu bowiem objcie dowdztwa brygady kawalerii, lecz Dugoszowski\nkonsekwentnie dopomina si 1. Puku Szwoleerw, ktrego dowdztwo powierzono mu 29\nIX 1926 r. Wtedy dopiero poczu, e yje. Dowdc by dobrym i aktywnym. Dba, by puk\nuczestniczy w yciu miasta. Wprowadzi zwyczaj comiesicznych wsplnych kolacji\noficerw puku wraz z onami. Sab stron jego dowodzenia byo natomiast np. wydanie\nznacznych sum na pomienie do trbek przy innych zasadniczych brakach oraz zy stan\nutrzymania stajni. Gen. Juliusz Rmmel, inspekcjonujc puk, bardzo negatywnie oceni\nrwnie prac wyszkoleniow, co w pewnym stopniu usprawiedliwia jednak czste\nuczestnictwo oddziau w rnego rodzaju uroczystociach zwizane z tym, i stacjonowa w\nstolicy. Inspekcja przeprowadzona take przez gen. J. Rmmla w roku 1928 daa o wiele\nbardziej pozytywne wyniki. Wieniawa od swych przeoonych otrzyma bardzo dobre oceny,\ncho nie mona wykluczy, e obawiali si oni skrytykowa bliskiego wsppracownika\nPisudskiego. Dnia 31 X 1927 r. Dugoszowski zosta mianowany I oficerem sztabu w\nGwnym Inspektoracie Si Zbrojnych (GISZ), przy czym zachowa stanowisko dowdcy 1.\npszwol. Powrci tym samym do bliskiego otoczenia Marszaka, znowu wypenia poufne\nmisje, jak na przykad wizyta w Watykanie w lutym 1927 r., organizacja wejcia do Sejmu\noficerw w roku 1929, czste wizyty we Francji. Od czasu objcia stanowiska w GISZ coraz\nmniej czasu mg powici dowodzeniu pukiem. Jednoczenie suc w wojsku Wieniawa\nnie zrezygnowa ze sztuki, cho ze wzgldu na inne wane zajcia, spycha j zdecydowanie\nna tor boczny. Uczestniczy aktywnie w yciu kulturalnym Warszawy stanowic\nnieformalnego cznika pisudczykw ze rodowiskiem artystycznym. Nie stroni w yciu\ntowarzyskim od alkoholu, co byo powodem czstej krytyki przede wszystkim ze strony\nopozycji. Do legendy przechodziy jego wybryki podczas przyj i jak to zwykle legendy\nmiay w sobie czsto jedynie ziarno prawdy. Nie mniej trzeba uzna, i przejazd przez\ncentrum Warszawy dorok w czapce wonicy, z wonic siedzcym z tyu w czapce\ngeneralskiej, by przejawem icie uaskiej, a raczej szwoleerskiej fantazji.\nPod koniec lutego 1929 r. na rozkaz Pisudskiego Wieniawa zosta komendantem Garnizonu i\nPlacu Miasta Stoecznego Warszawy, co miao niewtpliwie wymiar polityczny. Wwczas,\njako odpowiedzialny za utrzymanie porzdku w miecie ograniczy hulaszczy tryb ycia.\nNastpnie, po ptora roku, obj dowdztwo 1. Brygady Kawalerii (5 XI 1930 r.) i\njednoczenie sta si zastpc dowdcy 2. Dywizji Kawalerii (5 XI 1930 r.), ktr to de facto\ndowodzi, a formalne jej dowdztwo przej w roku 1932, co wizao si z awansem do\nstopnia gen. bryg (1 I 1932 r.).\nWtedy te rozsta si z 1. pszwol. Plotka gosia, i wwczas Wieniawa zamwi bilety\nwizytowe o treci: "Genera Wieniawa - Dugoszowski, byy pukownik". W dowodzeniu\nwielkimi jednostkami ponownie dawa si Dugoszowskiemu we znaki brak dowiadczenia w\nsubie liniowej, opinie ktre wystawiali mu zwierzchnicy na manewrach w wikszoci nie\nnaleay do pochlebnych. Jako dowdca 2. DK organizowa coroczne letnie koncentracje jej\noddziaw, w ostatnich latach suby wielokrotnie organizowa wiczenia midzy brygadowe czy midzy - dywizyjne. Podobnie jak inni dowdcy wysokiego szczebla bra\nudzia w kursach Wyszej Szkoy Wojennej. W roku 1937 otrzyma now funkcj - generaa\ninspekcjonujcego, jednoczenie pozosta dowdc dywizji. Przydzielono mu do nadzoru\nCentrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudzidzu, a potem jeszcze Podlask BK. Prcz tego,\npodobnie jak dawniej, nadal peni poufne misje na zlecenie Pisudskiego. Jedna z nich, na\ntemat ktrej do tej pory nie odnaleziono precyzyjniejszych danych, prawdopodobnie\ndotyczya sonday odnocie udziau Francji w ewentualnej wojnie prewencyjnej przeciw\nNiemcom (1933 r.).\nmier Marszaka (maj 1935 r.) bya dla Wieniawy niewtpliwie ciosem. Czuwa przy ou\nmierci i towarzyszy dawnemu Komendantowi w chwili zgonu. Z ramienia prezydenta\nMocickiego to wanie on zosta osob odpowiedzialn za przygotowanie pochwku\nPisudskiego na Wawelu. Nie bya to jednak jedyna mier, ktra wstrzsna Wieniaw.\nWkrtce zgin w wypadku lotniczym gen. Konstanty Orlicz - Dreszer i niespodziewanie\nzmara siostra Wieniawy. Wszystko to spowodowao ponowne naduywanie alkoholu przez\nDugoszowskiego. Po mierci Pisudskiego Wieniawa stopniowo odsuwany by na dalszy\nplan. 14 maja roku 1938 r. nadesza pora rozstania z wojskiem.\nNastpny okres w jego yciu to powrt do dyplomacji. Po zakoczeniu kariery wojskowej\nzosta ambasadorem we Woszech. Powierzonego zadania nie traktowa z entuzjazmem, co\nnie znaczy, e lekceway nowe obowizki. Na kilka dni przed objciem urzdu otrzyma\njeszcze awans na stopie generaa dywizji, po czym wyjecha z Polski ,do ktrej ju mia nie\npowrci. We Woszech da si pozna jako dowiadczony dyplomata. Prcz szerokich\nstosunkw na paszczynie oficjalnej nawiza tam take trwa przyja z hrabi Ciano woskim ministrem spraw zagranicznych i ziciem Mussoliniego. Po rozpoczciu agresji\nhitlerowskiej na Polsk, poniewa Wochy nie przystpiy jeszcze do wojny, Wieniawa\npozosta na placwce dyplomatycznej przesyajc raporty o sytuacji w Rzymie. W\npocztkowym okresie wojny mia jeszcze nadziej na wystpienie okolicznoci, ktre\nodwrc niepomylny bieg zdarze. Do zaamania psychicznego doprowadza go dopiero\npotwierdzenie wiadomoci o wkroczeniu na ziemie wschodnie Rzeczypospolitej wojsk\nsowieckich oraz o opuszczeniu kraju przez Wodza Naczelnego marsz. Rydza - migego.\nWobec internowania wadz polskich w Rumunii i zaistnienia ryzyka powoania\nmarionetkowego rzdu polskiego przez III Rzesz lub Zwizek Radziecki, Wieniawa wraz z\nKazimierzem Papee wystpili z inicjatyw stworzenia rezydujcego w Paryu tymczasowego\nrzdu polskiego, zoonego z piciu ambasadorw. Projekt ten nie zosta jednak\nzaakceptowany. Wobec tego, e konstytucja II RP przewidywaa obowizek wyznaczenia\nprzez aktualnego prezydenta swojego nastpcy, a by nim internowany Rydz - migy.\nPrezydent Mocicki uzna wwczas, e jedynie ktry z ambasadorw moe peni t funkcj,\nz tym e ci akredytowani przy Anglii i Francji musz , ze wzgldu na wag swoich stanowisk,\npozosta na placwkach. Wyznaczy wic Wieniaw, ktry wkrtce mia obj urzd\nprezydenta. Na taki stan rzeczy nie przystali jednak, posiadajc znaczne wpywy w Paryu,\nprzedstawiciele antysanacyjnego frontu Morges z Sikorskim na czele. Pod wpywem ich\ninterwencji i oczerniajcych Dugoszowskiego pomwie wadze francuskie nie uznay go\njako prezydenta RP. Zosta nim prezes Zwizku Polakw za Granic Wadysaw Raczkiewicz.\nWieniawa nadal piastowa stanowisko ambasadora i pomimo zmiany rzdu, ktry skada si\nz jego dotychczasowych przeciwnikw politycznych, pozosta lojalny nowym wadzom. Jako\nambasador roztoczy opiek nad uchodcami, podj te, cho bez powodzenia, interwencj u\nCiano w sprawie uwizionych profesorw Uniwersytetu Jagielloskiego. Tego ostatniego\nzdoa pozyska, a przez niego przekona woski Sztab Generalny, do zgody na tranzyt\ninternowanych polskich onierzy przez Wochy do tworzonej we Francji armii polskiej.\nWobec tego, i Wochy byy najbliszym sojusznikiem Niemiec w Europie, naley to\nosignicie uzna za wybitny sukces. Tranzyt udao si utrzyma a przez p roku, a ponadto\nonierze polscy byli przewoeni na koszt rzdu woskiego. Przez ambasad polsk we\nWoszech organizowano take pomoc materialn dla przebywajcych w obozach jecw.\nDnia 10 VI 1940 r. Wochy wypowiedziay wojn Francji i Anglii. W zwizku z tym faktem\n13 czerwca polski personel dyplomatyczny opuci Wochy, co byo rwnoznaczne z\nzakoczeniem piastowania przez Wieniaw funkcji ambasadora, co potwierdzi Sikorski w\nnadanej do niego depeszy. We Francji zasta Wieniawa upadek tego kraju, co zadecydowao o\njego kolejnym wyjedzie - do Portugalii a stamtd do USA.\nW Stanach Zjednoczonych nie posiadajc ju pensji rzdowej Dugoszowski musia podj\nprac zarobkow. Pocztkowo para si korekt i redaksj w "Dzienniku Polskim", a po\nrozstaniu si z tym periodykiem, ktrego redaktor naczelny niechtnie traktowa\npisudczykw, zajmowa si introligatorstwem artystycznym oraz prowadzeniem odczytw w\nkoach polonijnych. Nie mogc si pogodzi z bezczynnoci na jak zosta skazany w tak\ntrudnych dla Ojczyzny chwilach, prbowa wstpi do tworzonego na obczynie Wojska\nPolskiego, lecz wielokrotne listy w tej sprawie do Sikorskiego nie przyniosy wymiernych\nrezultatw. W kocu zosta skierowany na stanowisko ambasadora na Kubie, ktr to funkcj,\nmimo wiadomoci jej bahej roli, przyj. To i pniejszy zawarty przez Sikorskiego ukad\npolsko radziecki doprowadzio do potpienia Wieniawy przez wikszo pisudczykw.\nWyjazd na Kub mimo podjtych przygotowa nigdy nie nastpi. W dniu 1 lipca 1942 r. o\ngodzinie 9 rano Bolesaw Wieniawa - Dugoszowski skaczy z grnego tarasu domu, w\nktrym mieszka. Zmar w drodze do szpitala.\nWIENIAWA ULUBIENIEC WARSZAWY?\n1. ZA MUNDUREM...\nWittlin wspomina swj spacer z dziadkiem (Janem Krajewskim, weteranem Powstania\nStyczniowego) alejami parku azienkowskiego, gdy po raz pierwszy ujrza Wieniaw: Na\ndrce min nas idcy sprystym krokiem pewien oficer, ktry na widok granatowego\nmunduru z amarantowymi wyogami weterana zasalutowa subicie. Mj dziadek unis\ndrc rk i przykadajc da palce do daszka rogatywki ze srebrnymi cyframi 1863\nodpowiedzia na ukon.\nWieniawa prawie nie rozstawa si ze swoim mundurem. Szanowa go do tego stopnia, e,\ngdy kiedy wielce narozrabia, za co musia si zameldowa u przeoonego, do raportu\nprzyby po cywilnemu. Zdenerwowanemu Pisudskiemu wyjani: Melduj posusznie,\npanie marszaku, e polski genera w mundurze nie moe dosta po pysku. Rozbawiony\nzwierzchnik machn rk i zrezygnowa z ukarania niesfornego bon vivanta. Ten niesforny\nczonek armii by urodzonym szwoleerem i tak naprawd najlepiej czu si w czasie wojny.\nNie znaczy to, e nie radzi sobie z zadaniami podczas pokoju. Na og otrzymywa\npozytywn opini zdolnego, odpowiedzialnego i z inicjatyw. Te sowa paday nawet z ust\nwrogw. Szkopu w tym, e czas wojny to czas wojaczki czas pokoju to czas, ktry trzeba\nzapeni. Mundur i generalska postawa wyrniay go, gdziekolwiek si pojawi. Kryy\nlegendy, jak mode matki ustawiay si w kolejce do niego. Kryy legendy, jak on sam w\nwolny czas zapenia romansami z modymi matkami. Jaka jest prawda? Nie dowiemy si.\nWnikliwi badacze twierdz zgodnym chrem, e ten inteligent wola raczej towarzystwo\nmczyzn, z ktrymi mg rozmawia o literaturze i sztuce. Inni okrzykuj go: wczesnym\nplayboyem (Stpie). Lecho w swym Dzienniku (tom III) notuje: Sonimski o pewnym\nbiednym rogaczu, ktremu Wieniawa sprztn sprzed nosa kochank powiedzia: "O co mu\nchodzi? Przecie Wieniawa to jest sia wysza! Sam Sonimski jednak komentuje to\nzdarzenie: Istotnie. Znany by z wielu przygd romansowych, ale byy to zawsze, jak mwi,\nau fond afery powane. Pewne jest, e dwie kobiety darzyy go niezwyk mioci\nsynna aktorka Helena Sulima, z ktr spdza prawie wszystkie wieczory w czasie\npierwszego pobytu w Warszawie. Miaa ona nadziej zosta pani Dugoszowsk. Stao si\ninaczej. Szwoleerskie serce zdobya Bronisawa Berenson, ktra dla wydobycia Wieniawy z\nsowieckiego wizienia ryzykowaa yciem.\nJak traktowa mio? Trudno powiedzie. W przyjani by wierny do koca przy boku\nKomendanta do ostatnich jego chwil; z Makuszyskim i Broniewskim mimo odmiennych\npogldw. Jak byo z kobietami? Chyba nie mamy prawa zaglda w tak intymn sfer.\nWarszawa miaa swoj opini na ten temat, przytoczon przez Stpnia. Sam genera skory\ndo artw podtrzymywa ten swj mski wizerunek, jednak, jako gentleman z krwi i\nkoci, nie zdradza tajemnic alkowy. A szkoda parafrazujc Majchrowskiego bo gdyby by\nmniej dyskretny, bardzo moliwe, e mielibymy dokument na to, i swawola w piosenkach i\nartach nie przekadaa si w prosty sposb na ycie.\n2. LEKARSTWO NA ZY HUMOR LITERAT, INICJATOR KABARETU.\nJeli wierzy wiadkom Wieniaw trudno byo przyapa na ziewaniu. Kipica w nim\nenergia nie pozwalaa na nud nawet w sprzyjajcych po temu warunkach. Zapewne dlatego\njego wojskowe raporty zasyny z kwiecistego stylu i anegdotycznej zawartoci. Ten\nniezwykle ywy umys pracowa bez przerwy, co sprawiao, e wok niego rodziy si nowe\ninicjatywy. Wasn twrczo z lat modzieczych, pisan na potrzeby serca, zniszczy lub\nzaniedba. Piosenki legionowe, ze wzgldu na pikantn zawarto, byy pomijane w\nantologiach i zachowao si ich niewiele. W okresie warszawskim Wieniawa zacz drukowa\npoezje w satyrycznym tygodniku Cyrulik Warszawski, gdzie zazwyczaj podpisywa si\npseudonimem A.B.C. Byy to utwory pene humoru, czasem absurdalnego. Jak przedmowy\npisa Wieniawa w stylu modopolskim, tak wiersze trudno wtoczy w ramy konkretnej epoki.\nW Cyruliku ukazay si: Polska sportowa, Dziwna przygoda, Moja fajka oraz\nWiersze bez jednej klepki zbir fraszek podpisany literami B.W.D, rozwiewajcymi\nwtpliwoci co do autorstwa. Fraszki te znalazy si potem w antologii sporzdzonej przez\nTuwima. W yciu Wieniawy mia miejsce rwnie epizod filmowy: wraz z Ferdynardem\nGoetlem napisa scenariusz do filmu Uani, uani a przy produkcji lubw uaskich z\n1934 r. suy znajomoci tematu jako ekspert kierujcy m.in. scenami batalistycznymi.\nKiedy po powrocie z Bukaresztu Wieniawa spdza dugie godziny w Ziemiaskiej,\nwitujcemu swj prawdziwy rozkwit towarzystwu opowiada wspomnienia z Parya.\nNajwikszym powodzeniem cieszy si motyw Paryskiej Szopki satyrycznej Towarzystwa\nArtystw Polskich. Zainspirowa on Lechonia do myli o wsplnym napisaniu podobnej\nSzopki warszawskiej i tak narodzia si jedna z najpopularniejszych imprez kulturalnych.\nPrzedstawienia odbyway si na Kredytowej 9, w lokalu nazwanym Du Ziemiask. Tak\nsamo jak w Paryu postaci byy prezentowane przy pomocy kukieek, noszcych zabawne acz\natwe do odszyfrowania przezwiska. I tak Makuszyki zosta Marnelem Kakuszykim,\nWacaw Grubiski Waciem Grubiaskim. Jednym z czstych bohaterw kabaretu by\nPukownik Vient En- Avant, ktry , w pierwszym przedstawieniu, poda Krok w krok za\nGwar i szum,\nTum si pcha,\nZa nim ja.\nWszyscy na sali spodziewali si, e Wieniawa uzna t satyr za obelg, ale on ju wczeniej\nuprzedzi swych kolegw, e nie zamierza bawi si w cenzora i mog pisa na jego temat to,\nco uwaaj za stosowne. Gdy Pukownik Vien En Avant znik za kulisami, Dugoszowski\nbi brawo i mia si do rozpuku. Da tu wiadectwo swego ogromnego poczucia humoru,\ngdy umiejtno miania si z samego siebie naley do rzadkiej i nie posiedli jej ani Tuwim,\nani Sonimski, ani Hemar. Gdy wierny adiutant opowiedzia o szopce Komendantowi, ten\nzaprosi artystw, by dali przedstawienie w Belwederze. Okazao si, e na ten sam dzie\nwyznaczy posiedzenie Rady Ministrw i ku wielkiemu zaskoczeniu obu stron zarzdzi\nwsplne ogldanie Szopki Warszawskiej.\nDla samego Wieniawy twrczo penia chyba funkcj jakiego bufora. Trzeba przyzna, e\ny mu wypado w wyjtkowo trudnych czasach. Gdy euforia spowodowana wyzwoleniem\ntroch przygasa, rzd stan przed koniecznoci odbudowania struktur modego pastwa.\nWtedy kabaret, Ziemiaska, Cyrulik stanowiy alternatyw, w ktrej ten szwoleer\nnajlepiej wypoczywa. Jednak najwiksze znaczenie miay piosenki z okresu legionw. Za\nprzykad niech wystarczy Taka bya ich rozmowa. Wieniawa napisa j, gdy legionici byli\nbardzo przygnbieni po przejciu prawa decyzji w sprawie polskiej przez brutalnych\nNiemcw. W tych okolicznociach nasuwaa si wtpliwo co do sensu istnienia legion\nzalenych od Austrii. Piosenka, o ktrej wspomniaam, wedug sw autora monotonna, ale\nmoe do istotnie malujca wzajemny stosunek legionistw do naszych wadz macoszych i\nAustriakw do nas wywoaa ten skutek, e, jak pisze Sawoj Skadkowski: przez sw\nprostot i trawestacj piosenki ludowej spoia nas (legionistw) wszystkich, inteligentw i\nprostaczkw, jednym wzem wesoej kpiny z poczyna naszych opiekunw. (...) Naprawd\nhumory si poprawiy i gowy podniosy od chwili jej piewania. I dodaje: Co znaczy\numiejtna satyra! Wszyscy stronnicy komendy legionw zamilkli wobec druzgoczcych\nargumentw omieszajcych ich ideay, zawartych w smutnej piosence. Gdyby piosenka ta\nzjawia si z takim jak u nas powodzeniem w stolicy, Wieniawa staby si sawny, a moe\nnawet i bogaty.\nW stolicy Wieniawa jednak by znany z innych talentw, przerysowywanych przez\n3. W OCZACH MU WSPCZESNYCH.\nWielokrotnie ju przytaczaam (i jeszcze przytocz) wypowiedzi bliskich Wieniawie wsp\nWarszawiakw. Pisali o nim w swych pamitnikach Antoni Sonimski, Stanisaw Lam, Jan\nLecho, Romeyko, Beck. Aby jednak dokona prby rekonstrukcji jego obrazu w oczach\nwczesnego, przecitnego mieszkaca stolicy, naleaoby spojrze do tekstw, ktre\nukazyway si w latach 1918 1938 (dwudziestolecie midzywojenne!).\nO popularnoci szwoleera dobitnie mwi wiersz Tuwima Wieniawa:\nCo kilka dni si do mnie\nKto nowy z prob zgasza,\nPan mnie wysucha raczy,\nO drobn chodzi spraw,\nPan przecie zna Wieniaw!\nI tak przez 7 zwrotek Tuwim daje dowody, e Wieniawa by najlepszym porednikiem i\nordownikiem. W powanej prasie stoecznej ukazyway si notki, dotyczce rnych,\ndelikatnych misji politycznych, powierzanych Dugoszewskiemu przez Marszaka. O jego\nskutecznoci dyplomatycznej Warszawiacy dowiadywali si m.in. ze Wspomnie z Parya.\nOd 4 I do 10 VII 1919 r. opublikowanych przez K. Duskiego w 1920 roku. Opisuje on np.\nwyjazd do Parya w celu uregulowanie stosunkw z kierowanym przez Romana Dmowskiego\nKomitetem Narodowym Polskim, uwaajcym si za namiastk rzdu, przez mocarstwa\nKoalicji uznanym za oficjaln organizacj polsk za przez Francuzw za sui generis rzd\nemigracyjny. Mimo e nie mona mwi o cakowitym zaegnaniu problemu, jednak stosunki\nte ulegy pewnej poprawie, choby przez sam fakt uwiadomienia Dmowskiemu, e, aby nie\nznale si poza nawiasem wadzy w Polsce, musi zacz liczy si z Pisudskim. W 1920\nroku Wieniawa pojecha ponownie do Parya, aby przygotowa wizyt Marszaka. Byo to\nbardzo odpowiedzialne zadanie. Gdy w 1938 ukazuje si ksika Baranowskiego: Rozmowy\nz Pisudskim 1916 1931 Warszawiacy poznaj proste uzasadnienie Pisudskiego dla jego\nogromnego zaufania wobec Wieniawy w sprawach dyplomatycznych: ma on dobry wch i\nobraca si zgrabnie, gdy tego potrzeba.\nSta si Wieniawa bohaterem licznych utworw autorstwa swych przyjaci z Ziemiaskiej.\nW wiadomoci odradzajcej si Polski figurowa jako: Ulubieniec Cezara i boyszcze\nPolek za spraw wiersza Sonimskiego: Popi i wiatr. Cyrulik rozsawi go jako\nApollo armii z Pomaraczarni. Wspaniay wiersz Wierzyskiego: Jedziec nocny\nzadedykowany Bolesawowi Wieniawie Dugoszowskiemu na stae utosami go z postaci\nksicia Jzefa Poniatowskiego (Wieniawa sam czu, e ma z nim wiele wsplnego i czsto\nstawia go za wzr uana).\nZnany by Wieniawa take z wasnych opisw zdarze politycznych w wiecie, czy\nwspomnie z okresu wojny w Gosie prawdy.\nPonadto niemal w kadym numerze Cyrulika Warszawskiego mona byo znale po kilka\nkarykatur tego dowcipnego, uroczego i skorego do zabawy obywatela. Beck w swych\nwspomnieniach subtelnie zarzuca twrcom tego pisma, e wykreowali posta Wieniawy na\nbirmanta i lekkoducha. Prawd jest, e zwaszcza w drugim dziesicioleciu tego czasu satyry\nstaway si coraz zoliwsze. Pojawiay si rysunki nawizujce do saboci do alkoholu. W\njednej z szopek (autorstwa gwnych pisarzy publikujcych w Cyruliku) wystpowa jako\npukownik Wlejniawa. Z drugiej jednak strony zdarzao si, e ich arty byy\nwykorzystywane przez przeciwnikw. I tak, gdy Zdzisaw Czermaski narysowa karykatur\nKomendanta czytajcego gazet, a obok siedzcego przy nim Wieniaw, popijajcego piwo z\nkajzerem Wilhelmem i podpisa go: Jak sobie endecja wyobraa obz Pisudskiego oraz\nzamieci w tygodniku Wiadomoci Literackie, wydawnictwa opozycyjne reprodukoway\nw satyryczny rysunek , zmieniwszy podpis. Jak powiedzia jednemu z dziennikarzy\nPisudski podczas wywiadu: W europejskich warunkach wszyscy chc wiedzie prawd. U\nnas odwrotnie: szuka si przede wszystkim kamstwa i na tym stawia swoj budow\npolityczn. Pisudski od samego pocztku mia zagorzaych przeciwnikw. Stawali si oni\ncoraz aktywniejsi. Po powrocie z Bukaresztu w 1922 roku, Wieniawa spotka si z eskalacj\nnienawici, ktra uderzya take w niego, jako najbliszego pracownika Marszaka. Endecka\nprasa szkalowaa przeciwnikw, nie wzdragajc si przed wierutnymi kamstwami. Woaa:\nPrecz z Belwederem!, Precz ze sprzedawczykami! Posowie w Sejmie obrzucali\nPisudskiego inwektywami: Sprzedawczyk! Targowiczanin! Rozpuszczano plotki, e\nPisudski zdefraudowa miliardy, ktre dosta od bolszewikw, e ojcem jednej z jego crek\nby Feliks Perl, wic dziecko jest ydowskie, e by zdrajc i w czasie wojny zmawia si z\nnieprzyjacielem, posugujc si telefonem zainstalowanym w cerkwi na placu Saskim, skd\ndzwoni do Trockiego w Moskwie. W jednym z podrzdnych warszawskich kabaretw\npiewano o nim:\nWzrok ma grony i dziki,\nPolsk sprzeda za srebrniki,\nA Pisuder nazwisko\nMa to ydzisko.\nMa on swoj ydwk\nRazem z ni sprzedawali\nTe wszystkie rewelacje inteligencja warszawska przyjmowaa z przymrueniem oka. Zamiast\nwalki z tym zjawiskiem, kpiono z niego. Wydawao si zbyt niedorzeczne. Jednak\nniewybredny warszawski lud przyjmowa plotki powanie, wierzc w wito sowa\ndrukowanego i wygaszanego z desek teatru.\nPo przewrocie majowym wiadectwo wci negatywnego zainteresowania pukownikiem\nznajdziemy w Gazecie Warszawskiej Porannej, ktra przypisywaa mu uczestnictwo w\nskandalu w teatrzyku Perskie oko, od ktrego musia si odegnywa na amach tego\nW roku 1935 Marszaek umiera. Jest to zdarzenie, ktre odbija si w prasie gonym echem.\nLud Warszawy oglda zdjcia Wieniawy pogronego w bezbrzenym smutku po stracie\njedynego autorytetu, Wodza i przyjaciela. Od tego momentu incydenty alkoholowe tego\nwraliwego gentlemana bd coraz wyraniejsze i komentowane z coraz wikszym\nokruciestwem. Niestety sam fakt stanu, w jakim si znalaz, nie jest wyssany z palca.\nCzermaski z perspektywy czasu (Kolorowi Ludzie 1966) napisze: smutne te widowisko\ndawa nam w Warszawie na kilka lat przed wojn Wieniawa. Skoczya si ju wtedy jego\nwesoo. Wypiwszy gniewa si ju tylko i miota. Z czasem sta si postrachem nocnych\nlokali. Dodaje pniej gbokim zrozumieniem: Ale byli i tacy, ktrzy w wybrykach\ngeneraa cigle chcieli widzie uask fantazj. Bo nikt nie by skonny uwierzy, e te burdy\nto nie chwilowe ekscesy, ale oznaki choroby. Warszawa jednak nie zastanawiaa si, co\ndrczy autora Szwoleerskiego spleenu.\nWARSZAWA DOM CZY WIZIENIE?\n1. WARSZAWA MIDZYWOJENNA.\nBy mwi o historii Warszawy midzywojennej, trzeba cofn si do roku 1905. Krwawa\nniedziela w Petersburgu miaa kluczowe znaczenia dla ycia politycznego polskiej stolicy,\ngdy stosunek do niej (a przede wszystkim do wynikej w konsekwencji rewolucji 19051907) podzieli Warszaw. Z jednej strony czonkowie KPP, lewicy PPS i lewicy Bundu\npopierali ruch rewolucyjny, z drugiej pisudczycy (BBWR, OZN) oraz Zwizek Ludowo\nNarodowy, Stronnictwo Narodowe i ONR wystpowali z programem zdecydowanie\nantykomunistycznym. Pomidzy tymi ugrupowaniami znajdowali si czonkowie PPS,\nBundu, Poalej Syjonu i ruchu ludowego, tworzcy nurt demokratyczno reformistyczny,\npropagujcy republikanizm i obron swobd demokratycznych, zwalczajcy jednake sam\nide dyktatury proletariatu. Pisudczycy, w rku ktrych pozostaway wszystkie podstawowe\norodki dyspozycyjne w Warszawie, podkrelali gwnie jej funkcje jako metropolii i stolicy\npastwa. Rzeczywisto pierwszych lat niepodlegoci nie bya jednak na miar oczekiwa.\nZniszczenia wojenne, hiperinflacja, zuboenie szerokich warstw ludnoci oto obraz\nWarszawy, jak zasta Naczelnik. Wrd nadziei, rozczarowa, walk politycznych i protestw\nspoecznych na ulicach miasta rozgryway si wydarzenia o znaczeniu oglnokrajowym, a\nnawet europejskim. W sierpniu 1920 r. miasto przeyo groz zmaga z najazdem sowieckim.\nPunktem zwrotnym w wojnie bya bitwa o Radzymin, w ktrej kontrofensywa Pisudskiego\nzadecydowaa o zwycistwie. Jednak ferment spowodowany ostrym zwalczaniem si\nprzeciwnych obozw wci trwa. Jednym z dramatyczniejszych wydarze, byo zabjstwo\nGabriela Narutowicza w kilka dni po objciu przez niego urzdu prezydenta. Po jego wyborze\nprawica rozptaa przeciwko niemu wielk kampani. Tumy Warszawiakw obrzucao go\nwyzwiskami i przeklestwami. W takiej atmosferze Eligiusz Niewiadomski 16 grudnia 1922\nr. zastrzeli prezydenta, po czym, w trakcie procesu, zoy demonstracyjn prob o kar\nmierci, by moe w nadziei, e nowy prezydent Wojciechowski skorzysta z prawa aski.\nStao si inaczej - Niewiadomskiego rozstrzelano a jego mier staa si swego rodzaju\nsymbolem wiernoci ideaom. Wittlin twierdzi, e zabjcza kula bya przeznaczona dla\nPisudskiego, ktry, wstrznity tym wydarzeniem, wycofa si do swojej wilii w Sulejwku\ni tam czeka na odpowiedni moment.\nW maju 1926 r. stolica spyna krwi ofiar bratobjczych walk midzy oddziaami lojalnymi\nwobec wczesnego prezydenta Stanisawa Wojciechowskiego a zwolennikami przejmujcego\nwadz marszaka Jzefa Pisudskiego. Bilans dwudniowych walk to 379 zabitych i 920\nrannych. W 1934 r. obz rzdowy zawiesi dziaalno samorzdu miejskiego i powoa na\nstanowisko prezydenta komisarycznego Stefana Starzyskiego, ktry peni t funkcj do 27\npadziernika 1939 r., to jest do momentu aresztowania go przez gestapo.Udao mu si\nopanowa chaos w finansach miejskich, a zaoszczdzone rodki przeznaczy na inwestycje\nW tej atmosferze politycznego zamtu cakiem odmiennymi drogami biego ycie kulturalne\nstolicy. Twrcy tego okresu czsto wiadomie odcinali si od jakichkolwiek ugrupowa.\nTuwim, Wierzyski, Sonimski czy Lecho to znani pacyfici, ktrzy zachystywali si\nodzyskan wolnoci i kreowali drugi wizerunek Warszawy obok napicia politycznego\ntoczyo si beztroskie, radosne obcowanie ze sztuk. Jednak z perspektywy czasu wiemy, e\nto nie w yciu politycznym, penym gbokich konfliktw klasowych, narodowociowych i\ngrupowych, ani nie w gospodarce narodowej a wanie w kulturze rola Warszawy\nuzewntrzniaa si szczeglnie wyranie. Ku Warszawie spogldaa caa prowincja,\nposzukujca zarwno powaniejszej strawy intelektualnej, jak i rozrywki, pisze w 1936 roku\nRychliski. Zadanie nie byo atwe po latach carskiej polityki owiatowej Warszawa nie\nposiadaa wasnych tradycji kulturowych, ktre mogyby by powielane przez rozwijajce si\nrodki masowego przekazu. Koncentracja dyspozycji politycznych i ekonomicznych oraz\nszybkie tempo odbudowy ycia gospodarczego zapewniy jednak Warszawie rychy sukces w\nrywalizacji z Krakowem, Lwowem i Poznaniem orodkami kulturowymi okresu Modej\nPolski. To std wyszy futurystyczne manifesty , pisane przez literatw skupionych wok\nPikadora a potem Skamandra.\nWarszawa midzywojenna bya najwikszym centrum prasowym II Rzeczypospolitej,\nprezentujcej niemal wszystkie panujce wwczas tendencje ideowo polityczne. Czoowym\norganem socjalistw by dziennik Robotnik redagowany przez Feliksa Perla i Mieczysawa\nNiedziakowskiego. Do najpopularniejszych dziennikw Warszawy midzywojennej zaliczy\nnaley Kurier Warszawski prowadzony przez Konrada Olchowicza, gdzie publikowali\nmidzy innymi B. Koskowski i W. Rabski. Dynamicznie rozwijaa si prasa wydawana przez\npisudczykw: Gazeta Polska, Polska Zbrojna, Kurier Poranny, Kurier Codzienny.\nW tych latach ogromnym powodzeniem cieszyy si kawiarnie literackie. Do\nnajpopularniejszych w Warszawie naleay Maa Ziemiaska, Udziaowa oraz Zota\nTeatry stoeczne mimo wielkich trudnoci finansowych przeywanych w latach inflacji i\nkryzysu, stay si wanym centrum ycia artystycznego. Jest to czas dziaalnoci wybitnych\norganizatorw i reyserw scen warszawskich: Arnolda Szyfmana, Juliusza Osterwy, Jana\nLorentowicza, Leona Schillera, Aleksandra Zelwerowicza i Stefana Jaracza. Obok Teatru\nNarodowego (otwartego 3 padziernika 1924 roku), Teatru Polskiego, Ateneum\nfunkcjonoway drobne teatrzyki rewiowe, m. in. :Sfinks, Czarny Kot oraz zaoony w\n1919 roku Qui Pro Quo, skupiajcy gwiazdy tego formatu co: Zula Pogorzelska, Hanna\nOrdonwna, Mira Zimiska, Fryderyk Jarossy, Adolf Dymsza. Sukces Qui Pro Quo\nzachci do otwarcia nowych teatrzykw : Perskiego Oka, Morskiego Oka, Bandy,\nRozwijay si w tym czasie take sztuki filmowe, radiowe, plastyczne a take opera.\nZe wzgldu na temat mej pracy nie mog powici charakterystyce pierwszych lat wolnoci,\nprzeywanych w Warszawie tyle miejsca, ile wymagaaby rzetelno historyczna. Zaleao mi\nszczeglnie na zasygnalizowaniu niezwykej dynamiki zarwno w yciu kulturalnym jak i\npolitycznym. Nie ukrywam, e z tak wielkim bogactwem wiza si pewien chaos, ktry na\nonie polityki by bardzo niebezpieczny dla sabego jeszcze, modego pastwa, za w\nprzypadku kultury owocowa niekamanym rozwojem. Kontrast ten jest istotny dla\nzrozumienia generaa Wieniawy. Wane te, by uwiadomi sobie, e wrd tych wszystkich\nnowoci, znamion postpu i dynamiki, zarwno polityka jak i kultura nie byy wolne od\n2. ULUBIONE MIEJSCA WIENIAWY.\nSpoeczno midzywojennej Warszawy bya bardzo zrnicowana- warstwa ziemiasko\nburuazyjna, inteligencka, robotnicy i drobnomieszczastwo prowadziy odmienne style\nycia. Robotnicy ponad poowa ludnoci nie miaa ani czasu, ani pienidzy na zabawy, za\ndla elity stanowiy one sui generis sposb identyfikacji. Panujca wwczas moda na\ncoctaile zbieraa buruazj i inteligentw przy kawiarnianych stolikach na tzw.\npopoudniowe popijawy. rodki masowego przekazu promoway wwczas osobowo\ngentlemana, ktry wedug charakterystyki Boziewicza: nie skamie, aby przez kamstwo\nosign jak korzy materialn. Jest dyskretny, lojalny, dotrzymuje swoich przyrzecze,\nnie korzysta ze swojej przewagi umysowej czy materialnej. Z drugiej jednak strony realnie\nfunkcjonujc w yciu spoecznym Warszawy by typ osobowoci czowieka zabawy,\ndalekiego od perfekcjonizmu czy powanego podejcia do zada merytorycznych. W kadej\nfunkcji wykonywanej w spoeczestwie dopatrywali si oni aspektw zabawy. Wedug\nDrozdowskiego Dominacja wpyww osobowoci czowieka zabawy i czowieka dobrze\nwychowanego na postawy spoeczne warszawiakw w latach 1918 1939 rodzia typowo\nwarszawsk skonno do ryzyka i romantycznych uniesie, wbrew trzewej analizie\nrzeczywistoci. Przytaczam ten opis, poniewa sylwetka Wieniawy bardzo dobrze do niego\npasuje. Mona pomyle, e adiutant Pilsudskiego, deklarujcy brak sympatii dla stolicy, sta\nsi doskonaym przykadem Warszawiak, cho jego przyjaciel Sonimski sprzeciwia si\ntej opinii: Archetyp Wieniawy sta si po wojnie jego karykatur, utrwalony jako wzr dla\nczasw przedwojennych typowy. Sta si jednym z rekwizytw nieznonej Warszawki, jak\nAdria, Ordonka, dwukonka na gumach czy gobie na Mariensztacie. Mwic o Wieniawie\nwarto przypomnie pen specyficznego wdziku polsk inteligencj przedwojenn,\nuformowan na wielu pokoleniach zwizanych z kultur europejsk i narodow. A jednak\nWieniawa czynnie wsptworzy klimat Warszawki. Bywa wic we wszystkich\npopularnych miejscach tego ttnicego yciem miasta. Jego ulubion kawiarni bya\nniewtpliwie Maa Ziemiaska, mieszczca si przy ulicy Mazowieckiej. Gromadzia ona\nwybitnych pisarzy, artystw, ludzi wolnych zawodw i studentw polonistyki. Jak pisa Jotes:\nCentrum uwagi w Maej Ziemiaskiej skupiao si na tak zwanej grce, tak nazywano\njedyny stolik na ppitrze, ktry by wasnoci Towarzystwa stanowicego sztab\nwczesnego ycia literacko artystycznego. Tam wanie przesiadywa Boy eleski, tam\nzawsze widywao si Tuwima, Lechonia, Sonimskiego i innych, tam tworzya si czsto\nna wesoo niepisana historia kulturalnego dwudziestolecia. Na w Parnas nieatwo byo si\ndosta. Mody Gombrowicz wspomina: A na samym szczycie, nawet w fizycznym\nznaczeniu, bo na ppitrze, wyniesiony ponad tum, wietnia stolik skamandrytw\nSonimski, Tuwim, Iwaszkiewicz, Wieniawa Dugoszowski i inne wielkoci, przerzucajce\nsi dowcipami. [...] Do skamandrytw prawie nigdy nie zagldaem, gdy jeszcze nei byem z\nnimi na rwnej stopie i nie mogem sobie z nimi pozwoli na to, czego bym pragn. Tu\nprzede wszystkim Dugoszowski spotyka si ze swoimi przyjacimi: Wierzyskim i\nDrugim miejscem, goszczcym nieustannie Wieniaw bya restauracja Astoria. Tutaj nasz\nbohater lubi spoywa posiek wieczorny, po ktrym udawa si do jednego z teatrw lub na\ndancing do Oazy. Astoria znajdowaa si na Nowym wiecie. W jedenj z sal gromadzili\nsi intelektualici z dwu przeciwnych obozw. I tak po prawej stronie, pod oknem zasiadali\npisarze zachowawczej partii Narodowej Demokracji oraz inni przeciwnicy Pisudskiego:\nWodzimierz Perzyski, Stanisaw Wasylewski, Kornel Makuszyski. Czsto towarzyszyli im\nnienawidzcy Naczelnika Adolf Neuwert (Nowaczyski) i dziennikarz Stanisaw Stroski. Po\nprzeciwnej stronie mona byo spotka pisarzy postpowych i pisudczykw: eromskiego,\nEdwarda Soskiego. W ich towarzystwie Wieniawa rozpoczyna wieczr.\nW czasie swej pierwszej wizyty w Warszawie Wieniawa upodoba sobie Udziaow,\ncukierni na rogu Alej Jerozolimskich i Nowego wiatu, gdzie brylowa w towarzystwie\nmistrz dowcipu stoecznego Franc Fiszer. Tam zreszt zbiera si parnas przedwojennej\n3. WARSZAWSCY PRZYJACIELE.\nDo Warszawy Wieniawa przyby zawstydzony troch, zdziwieniem jego przyjaciki z\nParya, Zosi Katarzyskiej, zwanej przez niego Paniteczkiem, e Berlin zwiedzi, Pary a\nPolskiej stolicy nie. Los chcia, e ta liczna, filigranowa dziewczyna o duych, czarnych\noczach bya jedn z pierwszych osb, ktre odnalaz przypadkiem w stolicy. Wysza ona za\nm za Tadeusza Pruszkowskiego rwnie dobrego znajomego z Montparnasseu,\nwywiezionego stamtd z diagnoz grulicy, chudego jak szczapa, ktry w Polsce spotka\nZuzi, ozdrowia, przyty i wysforowa si na jednego z czoowych malarzy w Polsce. Z\nnimi Wieniawa spdza wikszo przedwojennego, wolnego czasu, najczciej w\nPo wojnie zwiza si cile z towarzystwem z Ziemiaskiej, o ktrym pisaam ju bardzo\nwiele. Najblisze relacje mia z Wierzyskim i Sonimskim. Jednak w teczce z zapiskami\ngeneraa Wieniawy znajdzie si informacja: Po maju 1926 r. rozstalimy si powoli z\nmodymi poetami, gdy ich bawio motylkowate bujanie w sferach niedostpnych, a czsto\nfikcyjnych ideaw, ja za wolaem rozumnie organizowan polsk rzeczywisto. Nastpio\npknicie, spajane jeszcze strof z wiersza Do moich przyjaci : Wy z wasz pieni, ja z\nlanc polec. I razem zdobdziemy Polsk jak fortec,(...) Kierunek ten sam, ale drogi inne.\nRozeszy si ostatecznie chyba 1931 roku, kiedy po sprawie brzeskiej poparcie skamandrytw\ndla pisudczykw przestao by aktualne.\n4. WARSZAWA W OCZACH WIENIAWY.\nDo stolicy przyby Wieniawa u boku Pisudskiego. Przyby tu, by wyzwoli Polsk. Przyby,\nbo tak brzmiaa komenda. Poza tym zaoy si z Zuzi, e przybdzie. Przyby i zwyciy.\nOsign cel. Lecz nie wyjecha. Pozosta, bo tu pozosta jego Wdz. Wiernie u jego boku.\nPocztkowo Warszawa to byo miasto spenionych marze, miasto, w ktrym wybucha\neuforia wolnoci, miasto, ktre dynamicznie zdobywao pozycj pioniera kulturowego. W\nutworach legionowych czytamy: Chocia do Warszawy mamy dug drog, dojdziemy tam\nprdko, maszerujc w nog.... Wieniawa pisze: poznaem okolice Piotrkowa i d zasnut\ndymami kominw fabrycznych i wreszcie zamilknij serce Warszaw. Warszawa\nstanowia dla niego jakby ziemi obiecan, na ktrej troch si zawid z powodu jej\nspecyficznego zimna emocjonalnego i braku spontanicznego wdziku. Po powrocie do koszar\nwyzna: Otoczyli mnie tam koledzy koem natarczywym, haaliwym, niesforn, rozbrykan,\nserdeczn i dokuczliw, a najblisz sercu i najmilsz bratersk cib.\nSwj stosunek do gwnego miasta Polski Dugoszowski najdobitniej wyrazi we\nWzruszeniach krakowskich: (...)Warszawy nie lubi (...) dlatego, bo cigle jeszcze nie\nprzywyka do swej roli w rzdzie stolic, przy wszystkich swoich zaletach stoi tak, jak w\nsalonie porusza si czek niedostatecznie obyty, ktremu rwnie niebezpiecznie lisk jest i\nposadzka, i rozmowa z towarzystwem, tak samo prawie dostojnym jak stojce po ktach\nmeble, ktry zatem niepewny jest kadego swego sowa, kadego ruchu. Zachowanie si jego\njest zatem pozbawione wdziku. O! To silny zarzut z ust tego, ktry wanie osobistym\nurokiem i taktown bezporednioci oczarowa to kalekie w jego oczach miasto. Kalekie\nlub moe raczej niedojrzae. Ju Prus, ktry by za granic jeden, jedyny raz dostrzega to\nzacofanie Warszawy. Mona by pomyle, e po czasie wielkich wynalazkw zmieni ona\nswoje oblicze, dogoni Pary. Drozdowski w ksice Warszawiacy i ich miasto... kadzie\nnacisk na rozwj klasy robotniczej, na dysproporcje midzy ich szar codziennoci, a\nszumnym trybem ycia inteligencji. Stanowili oni zdecydowanie przewaajc warstw, a\nwrd obowizkw nie znajdowali czasu i siy na entuzjazm dla spraw politycznych czy\nkulturalnych. To rwnie zarzuca Wieniawa Warszawiakom: Wtpiem zawsze i teraz\npowtpiewam, czy sala koncertowa, czy zebrana w niej publiczno moe by tym medium,\nza pomoc ktrego mona serce Warszawy wprowadzi w dreszcz. Jak pisze dalej\nmarzeniem onierzy jest, by te gorce uczucia, jakie oni ywi dla Ojczyzny, gdy naraaj\ndla niej ycie, cho raz rozpaliy serca spoeczestwa. Z tak ciepym przyjciem\nszwoleerowie spotkali si w Krakowie, ale gdy oddziay legionowe wkraczay w 1916 r. do\nWarszawy z jak tsknot, z jak radoci, bo przecie do stolicy (..) I c?...\nNa ulice miasta wyszed tum ciekawy\nI podepta serca rzucone na bruk. (parafraza zakoczenia wiersza E. Soskiego A gdy na\nwojenk szli Ojczynie suy...)\nOdnielimy w 1920 r., po tragicznych zmaganiach si z przewag wroga, zwycistwo pod\nwodz Jzefa Pisudskiego, jedno z najwikszych i najbrzemienniejszych w skutkach w caej\nnaszej historii. Rozwydrzya si fala kamstw, intryg, oszczerstw, zalewajca botem wszystko\ni uton entuzjazm, zaduszon zostaa rado, potrzebna do ycia jak swobodny oddech.\nZe zwyciskiej wojny wracay puki, zdziesitkowane, ze sztandarami uwieczonymi\nsaw, ozdobionymi krzyami Virtuti Militari. Sztywn uroczystoci przyja je Warszawa.\nZacytowaam tu tak obszerny fragment, by odda gorycz, ktra zalaa tego czowieka, o\nktrym mwi si, e Warszawa go kochaa. On sam po przyjedzie do Rzymu, by obj\nstanowisko ambasadora, zaartowa: Moi pastwo, ludzie szanowani s dla swoich zalet i\ncnt, a lubiani tylko dziki wadom. Ja podobno w Warszawie byem bardzo lubiany.\nObawiam si jednak, e wy bdziecie mnie tutaj szanowali. Warszawa kochaa Wieniaw?\nMoe w sowach, deklaracjach, obiegowej opinii, jak wida jednak z wyej przytoczonego\ncytatu, mio ta bya pusta i egoistyczna, ktra bardziej zniewalaa ni dawaa poczucie\nPo latach Sonimski napisze: Warto by odega legend o Wieniawie bawidamku i\nfanfaronie w stylu gaskoskim, legend, ktra utrwalia si, faszywie przekazujc nam t\nmalownicz i tragiczn posta dwudziestolecia midzywojennego. Nie by legend jego\ndowcip, wdzik i uroda.(...) Znany by z wielu przygd romansowych, ale byy to zawsze, jak\nmwi, au fond afery powane. To, e wypi lubi, nie czynio go pijakiem. I wrd\nrnych prawd goszonych o Wieniawie Sonimski podkrela: Prawd jest, e by tumaczem\nBaudelairea, lekarzem z wyksztacenia, dzielnym onierzem i szlachetnym czowiekiem.\nWarszawa go nie docenia poznaa i podsycaa tylko jeden aspekt jego osoby. Z czasem\nzacza go krytykowa, nie zastanawiajc si nad przyczynami zdiagnozowanego stanu.\nOn nie doceni Warszawy jego wizja miasta jest bardzo subiektywna i brak w niej prby\nzrozumienia przyczyn zdiagnozowanego stanu. Kto mia racj? Zapewne oboje. Dwoje\nkochankw, ktrzy znaj si na przestrza i miast zachwyci si sob, dochodz do\nprzekonania, e nie speniaj swoich oczekiwa. Jednak pami miasta rni si od pamici\njednostki. Przemija, jak przemijaj ludzie i kto pamita? Tylko ksiki. A czowiek\nOsamotniony i peen goryczy popeni samobjstwo. jak pisze Sonimski. Wiemy, e w\nNowym Jorku; wiemy, e odizolowany od ukochanej armii; wiemy, e upokorzony przez\nnowy polski rzd. Wiemy. Ale gdzie i kiedy zostao zasiane ziarno owej goryczy? Czy\nprzypadkiem nie w tej nieczuej, guchej na woanie ludzkiej rozpaczy Warszawie? Nie\n4. Adiutant Pisudskiego\n5. Rumunia i Warszawa\n3. WIENIAWA ULUBIENIEC WARSZAWY?\n2. Lekarstwo na zy humor literat, inicjator kabaretu\n3. W oczach wczesnych\n4. WARSZAWA DOM CZY WIZIENIE?\n1. Warszawa midzywojenne\n2. Ulubione miejsca Wieniawy\n3. Warszawscy przyjaciele\n4. Warszawa w oczach Wieniawy\n1. Dugoszowski Wieniawa Bolesaw, Wymarsz i inne wspomnienia, Warszawa 1992.\n2. Szuflada generaa Wieniawy: wiersze i dokumenty; materiay do twrczoci o biografii\nBoleswa Wieniawy Dugoszowskiego, wyb. E. Grabska i M. Pytasz, komentarz i oprac.\nTekstw M. Pytasz, Warszawa 1998.\n3. Drozdowski Marek M., Warszawiacy i ich miasto w latach drugiej Rzeczypospolitej,\n4. Hemar Marian, Awantury w rodzinie, Londyn 1987.\n5. Kazimierz Krukowski, Maa antologia kabaretu, Warszawa 1982.\n6. Lecho Jan, Dziennik, Londyn 1967.\n7. Lecho Jan, Portrety ludzi i zdarze, Warszawa 1997.\n8. Majchrowski Jacek M., Ulubiebiec Cezara. Bolesaw Wieniawa Dugoszowski, Wrocaw\n9. Rawicz Jerzy, Doktor okietek i Tata Tasiemka, Warszaw 1968.\n10. Rusinek Micha, Opowieci niezmylone. Wspomnienia literackie, Krakw 1960.\n11. Wittlin Tadeusz, Szabla i ko, Warszawa 2003.\nGazeta Warszawska 1926.\nGazeta Polska 1930, 1935, 1938.\nKurier Polski 1918.\nKurier Poranny 1930.\nWiadomoci Literackie 1924, 1925, 1930.\nDocuments similaires à Warszawa okiem Wieniawy - Wieniawa okiem Warszawy\nCzasopismo Naukowe Instytutu Studiów Kobiecych 1(6)2019\nGazeta Informator Racibórz 273\nTest b - Tak Jak Grecy i Rzymianie