Co składa się na Twoją pensję? Wszystko, co musisz wiedzieć, aby obliczyć swoje wynagrodzenie! | Echo Dnia\nCo składa się na…\nMateriał informacyjny GoWork 23 listopada 2020, 12:53\nWynagrodzenie zasadnicze i dodatki\nPensja pracownika dzieli się na trzy najważniejsze składowe: wynagrodzenie zasadnicze, dodatki stałe i dodatki zmienne. Przyjrzyjmy się każdemu z nich.\nWynagrodzenie zasadnicze to podstawowa płaca za wykonaną pracę, która nie może być niższa od płacy minimalnej. Od stycznia 2020 roku najniższa krajowa wynosi 2 600 złotych brutto, a więc 1 920 złotych na rękę. W przypadku umowy o dzieło lub zlecenia, minimalna stawka, jaką powinien zapłacić pracodawca wynosi 17 złotych brutto, czyli około 13 złotych netto, jak wynika z kalkulatora wynagrodzeń. W zależności od systemu wynagradzania w pracy, może ona przybierać różne formy, np. czasową, prowizyjną czy premiową. Najczęściej jednak płaca zasadnicza jest ustalana w stałej stawce miesięcznej, a zatem jest wypłacana w tej samej wysokości co miesiąc pod warunkiem, że został on przepracowany w pełnym zakresie. Kiedy wynagrodzenie zasadnicze ulega obniżeniu? W sytuacji, gdy pracownik był nieobecny w pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia. W takim wypadku jego wysokość może być mniejsza niż obowiązująca najniższa krajowa. Stawki zgodne z regulaminem wynagradzania są ustalone i przedstawione w umowie kwocie brutto. Od niej zaś są potrącane składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz zaliczka na podatek dochodowy.\nDodatki stałe związane są ze specyfiką danej branży. Przysługują one nie za wyniki, lecz określone czynności, funkcje i ciężkie warunki pracy. Dodatki otrzymują osoby pracujące w godzinach nadliczbowych, systemie zmianowym (również w nocy), w weekendy lub święta. W ich skład wchodzą również dodatek stażowy (za przepracowanie określonej liczby lat, tzw. pensja jubileuszowa), funkcyjny (dla osób zarządzających zespołem za wyniki pracy podwładnych czy dużą odpowiedzialność wynikającą z pełnionej funkcji), branżowy (np. dla hutników i górników), trzynasta pensja, dodatek za pracę w ciężkich lub niebezpiecznych warunkach, dodatek za znajomość języków obcych oraz szczególne umiejętności.\nDodatki zmienne związane są z wynikami pracy oraz efektywnością pracowników. Pełnią one przede wszystkim funkcję motywacyjną. Ich wysokość zależy od różnych czynników, na przykład realizacji konkretnego zadania (pozyskanie klienta, udana transakcja). Dodatek prowizyjny otrzymują często przedstawiciele branży handlowej.\nPensja a różne systemy wynagradzania\nSystem wynagradzania, który obowiązuje o danej firmie będzie decydował o kwocie wynagrodzenia brutto. Wyróżnia się jego sześć form:\nczasowy - wyróżnia się stawki godzinowe, tygodniowe i miesięczne. Skupia się on na realizacji poszczególnych zadań i nie bierze pod uwagę zaangażowania pracownika, dlatego motywacja osób pracujących w tym systemie jest raczej niska;\nakordowy - wynagrodzenie zależy od wyników pracownika, dlatego jest silnie motywujący. Niestety, praca w systemie akordowym nie gwarantuje stałego wynagrodzenia, więc może po pewnym czasie stać się przyczyną stresu.\nprowizyjny - oprócz stałej pensji, pracownik otrzymuje procent od obrotu, zysku lub sprzedaży. Stawka może być ustalana indywidualnie lub dla całego zespołu. System ten występuje najczęściej w firmach handlowych i usługowych;\npremiowy - wynagrodzenie składa się z podstawy i dodatkowej premii, która przysługuje po spełnieniu kryteriów określonych w systemie zbiorowym, regulaminie wynagrodzeń czy umowie o pracę;\nzadaniowy - wysokość wynagrodzenia zależy od skuteczności realizowanych celów;\nkafeteryjny - na wynagrodzenie składa się nie tylko podstawowa pensja, ale również świadczenia pozapłacowe, na przykład prywatna opieka medyczna, pracownicze programy emerytalne, ubezpieczenie na życie, samochód przeznaczony do użytku prywatnego, dopłata do posiłków, wakacji, płatne dni urlopowe i inne.\nWynagrodzenie pracownika - jakie koszty ponosi pracodawca?\nWynagrodzenie netto, które otrzymuje pracownik to zaledwie 60% kosztów, jakie ponosi pracodawca. Ich wysokość zależy przede wszystkim od rodzaju umowy. Spójrzmy na przykład: pracownik X szukający pracy w Kielcach, chce zarabiać 2 500 złotych na rękę. Koszt, jaki ponosi pracodawca, który zdecyduje się go zatrudnić to ponad 4 122 zł. Dlaczego tak dużo? Wszystko za sprawą podatków, ubezpieczeń i składek. Na całkowity koszt zatrudnienia pracownika składa się:\nkwota netto - wynagrodzenie, które pracownik dostaje na rękę. Do obliczenia kwoty netto w przypadku umowy o pracę lub zlecenia można użyć kalkulatora wynagrodzeń;\npodatek dochodowy - obowiązkowe świadczenie osoby fizycznej lub prawnej na rzecz państwa;\nskładka emerytalna - składka przeznaczona na zabezpieczenie emerytalne pracownika;\nubezpieczenie rentowe - kwota przeznaczona na wypłaty rent przez ZUS;\nubezpieczenie chorobowe - składka, z której ZUS wypłaca pensję chorym przebywającym na zwolnieniach lekarskich powyżej tygodnia;\nskładka zdrowotna - opłata za publiczną służbę zdrowia.


Mieszkanie 315 m² z kuchnią z oknem na sprzedaż Gniezno\nMieszkanie 315 m² - sprzedaż\n378 000 zł 315 m² 1 200 zł/m²\nCena: 378 000 zł (1 200 zł/m²)\nCharakterystyka mieszkania: 315 m², 2 pokoje; stan: bardzo dobry\nPrezentujemy Państwu bardzo atrakcyjną nieruchomość, jaką jest mieszkanie w nowoczesnej aranżacji, położone przy jednej z głównych ulic w samym Centrum Gniezna.\nLokal położony jest na 3 piętrze remontowanej kamienicy.\nNa mieszkanie o łącznej powierzchni użytkowej 59,90 m2 składają się dwa przestronne pokoje; duża w pełni umeblowana i wyposażona kuchnia z jadalnią; łazienka z kabiną prysznicową i toaletą, wyłożona gustowną i estetyczną ceramiką podłogową i ścienną oraz przedpokój. (...)\nNa mieszkanie o łącznej powierzchni użytkowej 59,90 m2 składają się dwa przestronne pokoje; duża w pełni umeblowana i wyposażona kuchnia z jadalnią; łazienka z kabiną prysznicową i toaletą, wyłożona gustowną i estetyczną ceramiką podłogową i ścienną oraz przedpokój.\nOkna plastikowe, wychodzące na wschód i zachód. Podłogi wyłożone deską barlinecką. Drzwi zabytkowe, poddane renowacji.\nZaletą oferowanej nieruchomości jest możliwość powiększenia powierzchni lokalu o dalsze 100 m2, adaptując strych (wliczony w cenę), znajdujący się bezpośrednio nad mieszkaniem (doprowadzone są już instalacje wodna i kanalizacyjna, zamontowane okna dachowe, a dach budynku jest po kapitalnym remoncie); do pomieszczeń strychowych prowadzą z mieszkania odrestaurowane schody.\nW cenę sprzedaży wliczony został również lokal użytkowy, o powierzchni ok.80 m2, znajdujący się w przyziemiu budynku lecz z bezpośrednim wejściem od strony ulicy. Składa się on z dwóch przestronnych pomieszczeń (w jednym z nich kominek), dwóch łazienek oraz zaplecza kuchennego.\nLokal użytkowy może być wykorzystany na prowadzenie różnego typu działalności gospodarczej.\nNajwiększą zaletą naszej oferty jest doskonała lokalizacja: ścisłe centrum Gniezna, z bezpośrednim dostępem do przedszkoli, szkół (podstawowych, gimnazjów, średnich, wyższych uczelni), teatru, sklepów, restauracji i kawiarni, szpitali, przychodni lekarskich i aptek, przystanków komunikacji miejskiej, basenu a także terenów spacerowych (park, deptak).\nCena całej nieruchomości, to kwota zaledwie 378.000,00zł do negocjacji.


INDYK INDYKI METRONIDAZOL: KIEDY I JAK STOSOWAĆ - ODPOWIEDZI NA PYTANIA - 2020\nIle razy daje indyki Metronidazol?\nWitaj, Ljubow Wiktorowicz! Mam dla ciebie pytanie. Ile razy podajesz metronidazol indykom przez cały okres ich życia? (Rose)\nWitaj Rose. Wiadomo, że metronidazol stosuje się w zapobieganiu histomonadozie (zapaleniu jelit i wątroby lub durowi brzusznemu) u indyków. Lek przyjmuje się doustnie w postaci roztworów wodnych. Teoretycznie, jeśli kupiłeś lek w aptece i nie zostałeś zapytany przez przyjaciela lub sąsiada, to powinny być instrukcje użycia. Pamiętamy jednak, że istnieją dwa rodzaje wykorzystania.\nBazując na pierwszym, warto podawać lek 3 razy dziennie po 0,10 mg na kilogram żywej wagi indyka. Druga opcja mówi, że możesz dawać jedzenie raz dziennie. Dozowanie 1,5 g na 1 kg paszy. Takie zapobieganie w obu przypadkach trwa 10 dni. Następnie pamiętaj, że lek obliczany jest nie z masy tabletki, ale z ilości substancji czynnej w niej zawartej. Dla większej wygody poniżej przedstawiono tabele z obliczaniem dawki.\nIle razy produkujesz leczenie?\nRozpoczęcie takiego leczenia profilaktycznego jest już dwudziestym dniem indyka. Dla większej niezawodności możliwe jest powtórzenie schematu dawkowania 10 dni od końca ostatniej dawki. Ale jeśli nie chcesz tak często karmić ptaka różnymi substancjami, wykonaj pierwszy schemat w ciągu 20 dni, a następnie powtórz go, jeśli to konieczne, ale nie wcześniej niż 10 po poprzednim przyjęciu.\nObejrzyj film: MST3K - 0521 - Santa Claus captions pl napisy pl (Czerwiec 2020).


przez Miwako » 3 lis 2018, o 18:08\nSpory i zadbany dom, skryty częściowo pośród drzew. Nie leży w centrum osady lecz dalej, nieco poza terenem dzielnicy tutejszej "arystokracji". W przeciwieństwie do tamtejszych rezydencji tutaj znajduje się tylko jeden budynek, niski i bez specjalnych ozdób, z małym ogrodem i bez oczka wodnego. Zamiast kwiatów uprawia się tutaj zioła i kapustę, ale oddalenie od uliczek osady sprawia, że i tak miejsce jest całkiem urokliwe.\nWewnątrz pachnie herbatą i ziołami. Pomieszczeń jest sporo, dom wyraźnie został przygotowany dla większej niż obecna liczby mieszkańców. Same pomieszczenia urządzone są skromnie, ale nie biednie. Poza wielką kuchnią połączoną z jadalnią i czterema sypialniami w budynku znajduje się także niewielki pokoik z ołtarzykiem, przed którym zazwyczaj dymiły kadzidła i ofiarowywane były dary dla bóstw, a także spory pokój, który z braku lepszego zastosowania robił po prostu za składzik na rzeczy.\nNijima Saki - staruszka o włosach białych jak śnieg, wydała na świat dwójkę dzieci, później zajęła się wychowywaniem cudzych. Po tragedii w jednym z okolicznych dworów porzuciła pracę służącej i skupiła na własnym domu.\nNijima Shuichi - syn Saki, shinobi o randze akolity. Bardzo słabo panuje nad sobą, więc mimo dobrego wyszkolenia nie powierza mu się ważnych misji. Stracił ukochaną kobietę w Bitwie pod Kodokunayamą, o co nigdy nie przestał obwiniać Uchiha. Nie ma dzieci.\nHasegawa Miwako - wnuczka Saki i siostrzenica Shuichiego. W Nawabari mieszka od jedenastego roku życia.\nprzez Yamanaka Inoshi » 3 lis 2018, o 21:29\n" Wszędzie dobrze ale w domu najlepiej. "\nDaishi nie było najbardziej urodzajną ziemią, wszyscy o tym wiedzieli od dawna, stąd też zazdrość o bardziej urodzajne tereny Kyozo oraz Soso. Waszych południowych sąsiadów. To miejsce miało swój urok, kącik na krańcu świata, tereny o których nie każdy pamiętał i nie każdy chciał zwracać na nie uwagę bowiem po co komu interesować się miejscem takim jak to? Oddalonym od prawdziwego świata o lata świetlne. Spokojne góry, te które przerwane zostały odgłosami wojny dochodzącymi z południa, jednak… Nie dla was, to nie wasza wojna, to tylko wasi sąsiedzi, mimo to. Jesteście odcięci, przekroczenie granicy jednego z tych krajów to niemal wymóg dla handlarzy którzy chcą dotrzeć na tereny zarówno wasze jak i Rodu Kosekich, oni, mistrzowie kryształu. Rządzili tymi terenami a wy? Zgraja która jest bardziej samotna niż razem… Zwykła osada Nagawari, to tutaj zdarzyło się mieszkać takim jak ty, mimo, że większość opuścila te tereny, była samotnymi podróżnikami to wciąż garstka się trzymałą i strzegła domu, bastionu dla każdego z was. Przecież każdy ma takie miejsce które może nazwać domem i to właśnie na was spadło strzeżenie tego miejsca.\nPoranek wydawał się chłodny, w końcu była jesień... Nie, pojawiały się pierwsze dni zimy. Ty, jako mała shinobi mająca się ku nauce, tak, musiałaś chłonąć tę wiedzę, miałaś swój cel, podróż, pełną wyzwań i niebezpieczeństw którą chciałabyś odbyć, to jednak jeszcze nie ten czas, wciąż jest zbyt wcześnie by tak ryzykować. Wuja nie było w domu już wcześnie rano. Czy było to coś dziwnego? Aktywny shinobi miał swoje obowiązki które musiał wypełniać. Najpierw wioska, potem dom. Taka była kolejność bowiem czy można byłoby im zaufać gdyby dobro ogółu nie było ważniejsze od jednostek? Babcia natomiast już od samego rana była na nogach, wlokła się spokojnie z pokoju do kuchni szykując śniadanie, poranek i dobry posiłek to coś co nadaje nam dobry humor na pozostałą część dnia. Jak tylko zeszłaś na dół mogłaś dostrzec przygotowaną herbatę, niemal czekającą na ciebie w kubku. Nie wstawałaś wcale wcześnie, nie lubiłąś tego bo kto lubił budzić się przed czasem, niektórzy wstawali nim pierwsze koguty zapiały a inni, tacy jak ty wstawali dużo później. Stąd też jakbyś się przyjrzała to dostrzegłabyś czystą podłogę oraz czyste blaty w kuchni, nie można również pominąć nowego obrusu przy stole.\n- Miwako... - Zaczęła staruszka gdy tylko cię dostrzegła.\n- Dobrze, że już wstałaś. Mamy kilka rzeczy do zrobienia. Wuj wróci wieczorem, dlatego chciałabym przygotować mu coś specjalnego. Będę chciała byś pomogła mi z kilkoma rzeczami - Mówiła starsza kobieta dokańczając przygotowywanie dwóch porcji sfermentowanej soji. Jak były gotowe to doniosła je do stolika, do herbat które również stały na stoliku, przez chwilę całkiem samotne.\n- Za miastem mieszkają państwo Watari, umówiłam się z nimi, że co jakiś czas odkładają dla mnie pakunek produktów. Dzisiaj powinnam go odebrać lecz potrzebuję zrobić inne zakupy. Potrzebowałabym wszystkiego do godziny drugiej by jeszcze przygotować danie dla wuja. - Powiedziała zasiadając zarazem przy stole do gotowego już śniadania. Wzięła pałeczki w dłonie spoglądając ukradkiem w stronę młodej Jugo.\n- Samej nie wystarczy mi czasu. - Babcia wydawała się tak jak zwykle, ot zajęta swoimi sprawami lecz nie zapominająca o tym co najważniejsze, każdy miał pewne obowiązki którymi musiał się zajmować.\nprzez Miwako » 3 lis 2018, o 22:13\nKuchnia wabiła zapachem świeżo zaparzonej herbaty, której różne rodzaje były sprowadzane specjalnie dla najmłodszej mieszkanki domu. Młoda Jugo nie wstała wraz z kurami, jej odpowiedzią na "kto rano wstaje..." byłoby "ten jest niewyspany". Nawet teraz, gdy słońce wspięło się już całkiem wysoko jak na zimowe warunki, wcale nie była bardzo przytomna - "poranna" toaleta z ostygłą wodą w roli głównej w tym przypadku nie czyniła cudów. Mimo wszystko dziewczynka zeszła ubrana z dbałością o każdy szczegół i wyczesanymi na gładko włosami, bo nawet w domu lubiła wyglądać porządnie. Noś się tak, by nic nigdy nie mogło cię zaskoczyć - radziła jej zawsze matka, wiążąc obi w pasie.\nKunoichi zbliżyła się do stołu, usiadła na swoim miejscu i przygarnęła jedną z herbat, której aromat tak bardzo ją przyzywał. Nieco cierpka na początku, ale szybko przechodzi w goryczkę, przy tym świeża i orzeźwiająca.\n- Pigwa - stwierdziła cicho i dopiero po zidentyfikowaniu napoju skupiła się na tym, co mówiła do niej babcia.\nOczywiście słuchała jej przez cały czas, nie umknęły jej więc słowa o powrocie wuja i przygotowaniach czegoś specjalnego. Dziewczynka zastanowiła się nawet, czy przypadkiem nie wynika to z jakiejś większej okazji, nic jednak nie przychodziło jej do głowy. Może po prostu wysłano go na trudną misję i wieczorem przyjdzie im świętować jego bezpieczny powrót? Miwako spojrzała na stary zegar w kącie by ocenić, jak dużo ma jeszcze czasu. Kolejną noc zarwała, ślęcząc nad przepisywaniem książki od Hotaru, kompletnie więc nie potrafiła się nawet odnaleźć w obecnej porze dnia. Prawdę mówiąc, najchętniej znowu udałaby się do łózka.\n- W takim razie wyruszę natychmiast, śniadanie byłoby nierozsądną zwłoką - postanowiła szybko, pośpiech jednak wynikał głównie z niechęci do niezbyt apetycznego jej zdaniem nattō.\nWypiła natomiast herbatę, bo ta nie mogła się zmarnować. Wręcz wyzerowała, elegancko jednak podpierając czarkę od spodu dłonią. W głowie układała sobie plan, poczynając od ciepłego płaszcza na drogę, aż po zapakowanie dużej chusty, w którą mogłaby owe produkty zapakować. Przeniosła spojrzenie na swoje białe skarpetki, które wypadało zamienić na coś bardziej odpornego na wilgoć. Zima w górach to nieciekawa sprawa.\n- Gdzie dokładnie mam szukać państwa Watari? Wyruszę natychmiast by uniknąć niespodzianek. Zabrać jakieś pieniądze? - zapytała, odstawiając naczynie po wypitej herbacie.\nprzez Yamanaka Inoshi » 4 lis 2018, o 10:53\nLubiłaś zapach świeżo parzonej herbaty, prawda? Był miły, docierał do nozdrzy i rozbudzał… Ochotę na wszystko, na cały dzisiejszy dzień i to co on za sobą ciągnie. Nie było w tym nic dziwnego, pozwalała się rozbudzić. Tak, to była pigwa, pierwszy łyk herbaty to ten najważniejszy łyk który pozwala wyczuć jej smak i aromat. Babcia wydawała się troszkę przejęta dzisiejszym dniem. Nie było to jakoś strasznie widoczne, można było to jednak wyczuć w jej głosie. Staruszka siedziała przy stole i zabierała się za jedzenie gdy zasłyszała twoją wypowiedź, tą jedną która miała cię zostawić bez śniadania, najważniejszego posiłku dnia, jak tak można?\n- Miwako… Jest już gotowe, usiądź i zjedz. Szkoda by tak dobre Natto się zmarnowało. I tak się za to nie zabiorę dopóki nie wrócę z osady - Odezwała się po złożeniu dłoni przed posiłkiem i wypowiedzeniu typowej formułki.\n- Itadakimasu - Nie brzmiało to zbyt entuzjastycznie, mimo to pamiętała o niej, tak wypadało, przypatrywała się tobie i twojej reakcji na jej prośbę która wcale nie wydawała się skomplikowana. Była prosta, nie mogła kryć za sobą niczego więcej. Babcia lubiła dokarmiać w końcu kto nie lubi Natto? To musi być jakieś zwyczajne wybrzydzanie, czyż nie?\n- Farma państwa Watari znajduje się kawałek za osadą, nie jest to daleko, mogą jednak mieć kolejkę po swoje produkty a nie mogę stać tam do wieczora - Stwierdziła babcia zajadając się powoli przygotowanym przez siebie posiłkiem, nie jadła jakoś szczególnie szybko, robiła to powoli jedząc co i rusz mniejsze lub większe kawałki kleistej soi z ryżem, czego tutaj nie lubić, w końcu to tylko lekko gorzkawy posmak. Nie wspominając o wyglądzię…\n- Kochanie, jak wyjdziesz z wioski to powinnaś zobaczyć drogowskaz, myślę, że sobie poradzisz i znajdziesz ich bez problemu - Odpowiedziała na właściwe pytanie zadane przez młodą Jugo, nie było to jednak wszystko o co młoda zapytała, dalej okazywało się, że miała coś jeszcze do dodania, chciała być obowiązkowa i zrobić wszystko jak należy.\n- Nie trzeba, weź jednak trochę na później by coś kupić, nie wiadomo o której wrócisz a nie chcę byś chodziłą głodna skoro aż tak bardzo nie chcesz jeść śniadania. Co by wujek powiedział - No właśnie, co by powiedział wujo jakby się dowiedział, że Miwako nie jada śniadań i całe dnie chodzi głodna stojąc w jakiś kolejkach za osadą? Wiadomo, że trening shinobi czasem wymaga i takich poświęceń jednak po co się poświęcać jeśli nie trzeba?\nprzez Miwako » 4 lis 2018, o 12:16\n- Itadakimasu - wymamrotała Miwako bez entuzjazmu, siadając z powrotem na swoim krześle, z ponurym wzrokiem wgapionym wprost w kleistą potrawę.\nMoże by zadziałało, gdyby uciekła od razu? Herbata okazała się pułapką, potrzaskiem, w który Miwako wpadła z przyjemnością, bo aromatyczny napar był jedynym, co potrafiła ją rano wywabić z łóżka. No, może nie całkiem rano, ale jeszcze w miarę wcześnie. Nie żałowała, bo dla tego napoju potrafiła znieść wiele. Lecz czy naprawdę było warto...?\nUjęła w dłonie pałeczki i ujęła ich końcami jedno ziarenko soi. Uniesione w górę, pociągnęło za sobą kilka niteczek śluzowatego sosu, na którego sam widok dziewczynka dostawała dreszczy. Nie chciała sprawiać przykrości babci, tego rodzaju posiłki naprawdę jednak testowały jej silną wolę. Wiedziała niby, że to takie pożywne, takie zdrowe. Tylko czemu przy okazji tak obrzydliwie wyglądało? Jakoś wsunęła do ust pierwsze ziarenko, starając się skoncentrować całą uwagę na tym, co mówi babcia. W smaku nie było złe, tylko ta obleśna maź... Kunoichi poszła po rozum do głowy i sięgnęła pałeczkami tak, by zgarnąć głównie ryż z brzegu miseczki. Możliwie nietknięty przez sojowe monstrum, które dostała tego poranka na śniadanie.\n- Kolejka? Babciu, to tym bardziej muszę wyruszyć natychmiast - zawołała, biorąc jeszcze jedną porcję ryżu i odkładając pałeczki na krawędź miski, która wyglądała na częściowo przynajmniej pojedzoną - Dziękuję za posiłek! Postaram się wszystko zorganizować jak najszybciej - obiecała i pomknęła do swojego pokoju, by przebrać się w kimono o większej ilości ciepłych podszewek pod spodem.\nWsunęła też grube jika-tabi, kompromis pomiędzy skarpetą i butem. No i oczywiście geta dodające kilka centymetrów, dzięki czemu dół jej szaty nie powinien być specjalnie unurany w śniegu. To jednak nie koniec, zima w górach bywała nieprzewidywalna. Na kimono dodatkowo włożyła białe michiyuki, a szyję i głowę otuliła ciepłym szalikiem tej samej barwy. W głowie miała słowa babci o kolejce, w której być może przyjdzie jej stać, a ona nie chciała tam sterczeć, kuląc się i drżąc jak biedak. Mamusia uczyła, że zawsze z wyprzedzeniem trzeba myśleć o takich rzeczach, i choć przyjdzie taki moment, gdy kunoichi będzie pewnie w stanie upchnąć w zwoju całą swoją garderobę, na razie stosowała się do nauk wyniesionych z rodzinnego domu.\n- Ittekimasu - skłoniła się przed babcią, zabrała białą chustę do zapakowania produktów i otworzyła drzwi na pokryte śniegiem Nawabari.\nZahaczając tylko o stragan by kupić kilka manju Miwako ruszyła ku wyjściu z wioski. Zgodnie z instrukcjami spodziewała się tam drogowskazu, który skieruje jej kroki dalej, ku farmie państwa Watari. Nie biegła, ale zrezygnowała ze swojego zwyczajowego, dość powolnego chodu. Wybierając najbardziej odśnieżone ścieżki, kroczek za kroczkiem, pospiesznie kierowała się ku swemu celowi. Nie chciała przecież zawieść babci, nawet jeśli ta karmiła ją wstrętnym nattō.\nOstatnio edytowano 4 lis 2018, o 13:26 przez Miwako, łącznie edytowano 1 raz\nprzez Yamanaka Inoshi » 4 lis 2018, o 13:23\nMiałaś maniery które były tak ważne w twoich rodzinnych stronach, całe karmazynowe szczyty zwracały na to bardzo dużą uwagę, część osób mieszkająca w niższych prowincjach mogłaby stwierdzić, że tutaj traktuje się rodzinę, znajomych lub też nie jak jakiś partnerów biznesowych lub osoby wyższego stanu jednak czy właśnie tak nie było? Czy właśnie szacunek nie był tym co oddzielało nas od prostych zachowań? Wyszłaś z domu pożegnawszy się z babcią, wzięłaś ze sobą białą chustę o kolorze śniegu, jak łatwo byłoby ją zgubić podczas tego pięknego ale i chłodnego puchu. Tereny twojego miasta wyglądały całkiem inaczej niż w lecie. Pełne białego puchu który znajdował miejsce dla siebie wszędzie, zarówno na drogach, dachach oraz nawet i przejeżdżających wozach.\nWiększość ludzi wolała spędzać ten czas w cieple, ty jednak ciepło ubrana musiałaś stawić czoła żywiołowi śnieżnego puchu oraz lodu który pojawił się na drogach. Bardzo dobrze, że nie biegłaś. Wpierw udałaś się w kierunku straganów rozstawionych po drodze w wiosce. Drobne słodkie zakupy, ciastko pewnie byłoby dosyć przyjemne jednak pierwsze co mogło cię zaskoczyć były zatrważające kolejki do małego kramiku jaki wybrałaś. Nie widziałaś w okolicy żadnego innego. Część osób która stała w kolejce wydawała się odrobinkę poirytowana. To było dobre dziesięć osób czekające na swoje drobne zamówienia i zakupy od mężczyzny który zajmował się kramikiem Wyglądało na to, że ubił żyłę złota rozstawiając się w tych warunkach w których marzły mu nogi. Inni dzisiaj zrezygnowali. W oddali widziałaś już jednak ten drogowskaz który wedle informacji od babci miał wskazać ci drogę do farmy Watari. Wciąż jednak musiałaś przebyć ten drobny dystans po zlodowaciałej ziemi od razu albo przeczekać w kolejce i kupić co sobie zamierzyłaś. Mężczyzna sprawujący pieczę nad kramikiem uwijał się jak pszczółka, starał się jak mógł, nie był jednak w stanie obsłużyć więcej niż jednego klienta na raz dlatego wszystko to chwilę trwało. W końcu jednak przyszła kolej na małą Miwako która mogła cieszyć się odebraną przekąską. Było całkiem chłodno więc stanie w kolejce na mrozie było tylko względnie przyjemną czynnością.\nRuszyłaś więc powoli w kierunku farmy rodziny Watari, najpierw do bramy która pozwalała ci opuścić tereny swojej osady, kilka dłuższych minut i udało ci się wyjść, w tej chwili mało kto ją opuszczał, ludzie raczej wchodzili do środka jednak też nie było ich dużo, ledwie kilka osób które miały swoje własne zajęcia. Ostatecznie spoglądając na drogowskaz który wskazał ci drogę mogłaś ruszyć w kierunku swojego celu, farmy Watari o której mówiła babcia.\nprzez Miwako » 6 lis 2018, o 19:19\nWyrobiła się. Nim jeszcze babcia wróciła ze swoimi zakupami, Miwako była już z powrotem, dostarczając tę niesamowicie ważną paczkę odebraną od pana Watari. Cokolwiek było w środku, dziewczynka postanowiła nie dociekać, choć nie rozumiała dlaczego wszyscy robili wokół tego taką wielką tajemnicę. Zostawiła pakunek w kuchni i poszła do swojego pokoju, by się przebrać i trochę posiedzieć nad kartami w oczekiwaniu na herbatę. Trudno powiedzieć, czy cokolwiek jej wychodziło, wróżbitka Hotaru robiła wszystko tak bezwysiłkowo, jakby spoglądała na\nobrazek i w jej głowie od razu powstawała wizja prezentowanej przyszłości. A Miwako? No właśnie, nie widziała nic. Oglądała karty, które na jesieni sprowadziła aż z Seiyamy, uruchamiając zawarte dzięki ojcu znajomości, ale nie widziała niczego poza małym dziełem sztuki użytkowej. Teraz na przykład, przepowiadając sobie przyszłość na następny dzień, wypadł jej Pustelnik z trzygłowym pieskiem przy nodze, Cesarzowa, choć na obrazku wyglądała bardziej jak potwór morski, no i As Kielichów, tryskający wielkim światłem. Sięgnęła do książki pożyczonej od Hotaru i pobieżnie przejrzała opisy każdej z kart, po czym pozostało jej tylko załamać ręce. Za dużo o miłości i pozytywnych emocjach, jeżeli rzeczywiście tak miał wyglądać jej kolejny dzień to chyba lepiej byłoby nie wstawać z łóżka.\nNajprawdopodobniej jednak po prostu coś poknociła i zwyczajnie przepowiednia jej nie wyszła. Zamiast radzić się kart, na których nie mogła polegać, z pewnością lepiej przygotowałaby się, wykonując jakiś trening. Od kiedy spadł śnieg nie robiła nic, wychodząc tylko by spotkać tajemniczą znajomą albo po zakupy dla domowników. Tymczasem najlepiej miała świadomość swoich mizernych umiejętności, to właśnie ona powinna być codziennym gościem na treningowym placu. Z wyjątkową dbałością zapakowała swe karty w czerwony, płócienny woreczek, po czym zamknęła go w niewielkiej szkatułce z białego drewna, którą trzymała na niskim stoliku do herbaty. Nie mniej ostrożnie schowała książkę Hotaru - karty zawsze można było zamówić od nowa, może nie tak fajne, ale jakieś by były. Ten rękopis prezentował sobą nieporównywalnie wyższą wartość i unikalność. Trudno zresztą powiedzieć, czy Miwako w ogóle ma szansę nauczyć się tego całego przepowiadania przyszłości, dlatego tak ustalone priorytety wydawały jej się najlepszymi.\nSama, popijając herbatę, zabrała się za przygotowywanie stroju do ćwiczeń. Jak zwykle nie spieszyła się, dając sobie czas by dokładnie przemyśleć każdy element ubioru, każdy szczegół i dodatek. I tak zdecydowała się na sięgającą kolan yukatę, której braki na długości nadrobiła wysokimi, ciepłymi skarpetkami. Planowała się dużo ruszać, niestety kimono nie było odpowiednią szatą do tego rodzaju aktywności. Przebrała się wreszcie, dopiła herbatę i opuściła dom, zostawiając domownikom karteczkę z informacją, że wybrała się na trening.\nMieli to nieszczęście, że drobniutkie płatki śniegu akurat zacinały pod kątem i nieustannie muskały ich twarze, by zaraz po tym się roztopić. Niby nic istotnego, ale na dłuższą metę mogło irytować. Shuichiego irytowało bardzo, co było łatwe do wywnioskowania z powodu mruknięc niezadowolenia co jakiś czas i często naciągania kaptura na głowę, który i tak nie był w stanie w całości ochronić przed złośliwościami pogody.\nMężczyzna nie miał problemu z udzieleniem odpowiedzi na pytania. Oznajmił, że Saki na stare lata wróciła do rodzinnego domu, w którym mieszka również on sam oraz córka jego siostry, a więc wnuczka byłej opiekunki Shikaruia. Powiedział też, że Saki wiodła raczej spokojne życie, a na zdrowiu podupadła kilka miesięcy temu. Początkowo nie podejrzewał niczego poważnego, jednak w ostatnich tygodniach stan jego matki się mocno pogorszył. Ogółem, wszystko u niej było całkiem w porządku i zupełnie normalnie, jeżeli nie liczyć tajemniczej choroby.\nNie mieli wiele drogi do pokonania, bo Dom rodziny Nijima znajdował się przecież w wiosce i wystarczyło przejść się mniej więcej na jej drugą stronę, no ale i tak mniej zahartowana w zimnie lub chudo ubrana osoba mogła nieco zmarznąć.\n- Miwako nie ma obecnie w domu, ale może i to dobrze. Matka nie chce mówić jej prawdy i zbywa ją, że to tylko przeziębienie. W sumie to jestem w stanie to zrozumieć. Dziewucha jest jeszcze mała… Nie ma sensu, żeby martwiła się na zapas - stwierdził ponuro, skręcając w jedną uliczkę prowadzącą w stronę dzielnicy mieszkalnej.\nPo jakimś czasie dotarli na miejsce. Dom znajdował się na uboczu, daleko od zgiełku i gęstej zabudowy terenu. Część przestrzeni wokół niego była zagospodarowana na ogród, a może i nawet ogródek warzywny - ciężko było orzec, ponieważ obecnie wszystko było przykryte cienką warstwą puchu.\nShuichi wprowadził Sanadę do środka. Wnętrze było urządzone bez przepychu, skromnie i schludnie. Brązowowłosy przeszedł kilka kroków wzdłuż korytarza, a potem wskazał na niedomknięte drzwi.\n- To jest jej pokój. Ja pójdę zapalić w kominku, więc dam wam chwilę - oznajmił krótko, a potem zostawił Shikaruia samego w korytarzu.\nJeżeli osobnik o lawendowych ślepiach odważył się popchnąć i odchylić bardziej drewniane, skrzypiące drzwi, to jego oczom ukazała się leżąca w łóżku postać. Tak, to była ona. Te same siwe włosy spięte w kok, ta sama twarz, choć chudsza, znacznie bledsza i pewnie z większą ilością zmarszczek niż kiedyś. Saki.\nLeżała w bezruchu z zamkniętymi oczyma, a ewentualne skrzypnięcie drzwi nie wywołało u niej żadnej reakcji.\nprzez Shikarui » 7 gru 2018, o 19:46\nOsłaniał się ręką, co jakiś czas unosząc ją, żeby płatki śniegu nie dostały się do jego oczu, nieprzyjemnie parząc skórę na twarzy, na której i tak pojawiły mu się już zdrowe wypieki. Takie całkowicie ludzkie, by udowodnić, że nie był synem Zimy. Jego serce nie było kawałkiem lodu, z którego odpadały diamentowe drobiny, jak w tej bajce o Królowej Śniegu. Kryształowy odłamek dostaje się do twojego oka i zmienia cię na zawsze. Spróbuj zapłakać - może wtedy się oczyścisz.\nPogoda nie sprzyjała wędrówce, chociaż jeszcze przed dwoma godzinami było całkiem znośnie. Wiatr lubił pląsać, kiedy zsuwał się z gór prosto w doliny, trafiał w ludzkie osady i bawił się ich włosami, targał szaty na ciele. Powinien zabierać choroby, a wyglądało na to, że tylko przynosił kolejne. Ból gardła, palący ból zatok, osłabienie, ból mięśni - wrażenie, że raz ci jest za gorący, ale za chwilę już jest zbyt zimno. Shikarui zaczynał być chyba chory na to wszystko. Nie czuł spokoju w związku z tym, że szedł razem z Shuichim. Ta pogoda może była znakiem, może należało obrócić się do tego złowrogiego wiatru, co na swoich skrzydłach nosił omeny, plecami, żeby przestał wpychać kolejne złe odłamki do oczu? Zawrócić, bo los tak chciał. Z przeznaczeniem przecież nie wolno było igrać. Tylko czy byłby rzeczywiście sobą, gdyby teraz zawrócił? Tak, to byłoby aż za bardzo w jego stylu. Odwrócić się od tego, co było problematyczne i instynkt zaczynał to coraz intensywniej identyfikować jako “niebezpieczne”. Sęk w tym, że to niebezpieczeństwo nie miało dotyczyć bestii czających się w krzewach, to nie miała być opowiastka o Czarnym Kapturku i Złym Wilku. To niebezpieczeństwo drzemało w tym, że tacy jak on nie powinni mieć serca. Te tak zwane “serce” zostało porzucone naprawdę bardzo dawno temu. Odzyskanie go nie wróżyło niczego dobrego.\nDomek nie wyróżniał się niczym specjalnym. Nie był chatką na kurzej nóżce, nie został zbudowany z piernika. Posiadłość mieściła się w normach tutejszej architektury, nie odbiegając w jakąkolwiek skrajność. I co, to już? To tutaj? To ten dom, do którego miał wejść? Mógł zobaczyć więcej, przeniknąć przez ściany, ale tego nie zrobił. Zimne mury, od wewnątrz zapewne ogrzewane ciepłem ognia buzującego w kominku, zatrzymywał go na zewnątrz i nie pozwalał złamać tabu tajemnic tego miejsca. Jego własna Odyseja, która płynęła po morzach niepokojów. Lodowe góry wyrastały tu jedna obok drugiej, a syreny miały swój udział w pieśni Zefiru, świszcząc do uszu, tych co wydawały się odmarzać mimo tego, że właściciel skrył je za czarnym materiałem kaptura. Ogródek, rośliny, które teraz podwiędły, pojedyncze drzewa - może niektóre z nich nawet były tymi owocowymi? Gdyby tak się zastanowić, to ile wiedział o tej kobiecie? Opowiadała mu tyle historii - wystarczająco, żeby pragnął zobaczyć świat, poznać wielkie wody, by namówił ją, by chociaż raz go wypuściła i pozwoliła zobaczyć kwitnący, wypełniony barwami świat, tak różny od ogarniętego cieniami pokoju, w którym ślepe oczy matki nie miały w sobie dla niego miejsca. Nigdy nie miało być, bo nie była ślepa dlatego, że nie potrafiła dojrzeć przedmiotów a dlatego, że zaślepiała ją nienawiść tląca się w głębi jej serca, narastająca coraz bardziej i bardziej… Nie mógł sobie przypomnieć, kiedy to wszystko się zaczęło i dlaczego właściwie zepsuło. To chyba nawet nie powinno być istotne, a jednak człowiek zawsze chciał wiedzieć. Znać odpowiedź na pytanie: “dlaczego”. Dlaczego akurat moje życie musiało być spierdolone?\nWszedł za gospodarzem do środka i zdjął buty. W środku było rzeczywiście ciepło, dreszcze od razu zaatakowały jego ciało od różnicy temperatur. Przymrużył oczy od panującego tu półmroku, by wyłapać wszystkie elementy otoczenia - od tych najmniejszych po najbardziej istotne. Tak, tego się spodziewał. Skromności. Saki nie mogła żyć w przepychu, w końcu, z punktu widzenia kast społecznych, była jedynie służką, której przypadł udział służenia bardzo niewdzięcznej rodzinie. Zsunął kaptur z głowy i zsunął z ramion płaszcz. Nie było tu całkowicie ciepło, wszystko jasne, dlaczego - bo nikt nie rozpalił jeszcze w kominku. Albo było rozpalone - tylko zgasło. Zawiesił materiał na wieszaku i skinął głową, uznając to za wystarczającą odpowiedź. Jego głos nie powinien przecinać ciszy tego miejsca. Jego spokoju, idylli budującej swoje królestwo na mitach i wyobrażeniach.\nWolnym krokiem, jakby się skradał, dobierając ostrożnie każdą deskę, na którą nadepnął, zbliżył się do uchylonych drzwi - i uchylił je powoli jeszcze bardziej, opierając nań dłoń.\nSpała. Blada, chuda, wykończona życiem. Nie, nie życiem. Chorobą. Wsunął się do środka z myślą, że przecież nie taką ją zapamiętał. Ona pewnie też nie takim go zapamiętała. Ile to już lat? Cztery, pięć? Od ich ostatniego spotkania, a przecież wtedy był jeszcze niemal chłopcem - w rozumieniu wielu już dorosłym, z perspektywy czasu jednak nadal dzieciakiem, który… robił naprawdę bardzo mało dziecięce rzeczy.\nZatrzymał się nad jej łóżkiem, zaklęty w czasie i odseparowany od przestrzeni. Spała. Skoro śniła, nie powinien był przerywać jej snu. Jeśli się obudzi - co powie, jak zareaguje? Co będzie widoczne w jej jasnych oczach? Przyklęknął przy jej łóżku i oparł podbródek na jego krańcu - jak pies, który z niepokojem wyczekuje przebudzenia się swojego pana, bo jak każdy pies wyczuwał - nie było z nią wcale dobrze.\nprzez Ichirou » 8 gru 2018, o 11:15\nNawet jeśli spuszczony z łańcucha, pies i tak posiadał swoje przyzwyczajenia. Decydując się na odczekanie, aż kobieta sama z siebie się obudzi, Shikarui mógł zająć miejsce na jakimś krześle nieopodal lub chociażby usiąść na krawędzi łóżka. On jednak wolał być na klęczkach i w dość dziwnej, mało cywilizowanej pozie wyczekiwać jakiegokolwiek sygnału ze strony jego opiekunki. Zastygł więc w bezruchu tak samo jak i ona.\nShuichi nie zamierzał zakłócać ich spokoju i dał im tyle czasu, ile potrzebują. Do uszy Sanady mogło dotrzeć, jak raz czy drugi przechodzi przez korytarz, krząta się po budynku, dokłada drewna do kominka. Mężczyzna w pewnym momencie nawet zatrzymał się w progach drzwi do pokoju swej matki, by zerknąć, co tam się tak właściwie działo. Nie działo się jednak nic.\nPanującą wokół stagnację przełamał męczący kaszel staruszki, który wyrwał ją ze snu. Jej źrenice rozszerzyły się w niemałym zaskoczeniu, kiedy dostrzegła klęczącego obok czarnowłosego. Kaszlnęła jeszcze kilka razy i dopiero kiedy jej już przeszło, zabrała jakikolwiek głos, choć i tak zrobiła to po króciutkiej chwili zmęczenia.\n- Shikarui…. To naprawdę ty? - wydusiła z siebie, powolutku, trochę niezgrabnie podnosząc się do bardziej siedzącej pozycji.\nWyglądała na nieco roztrzęsioną. Nie to, żeby się bała i czuła zagrożenie ze strony młodzieńca o lawendowych oczach, tylko po prostu to niespodziewane spotkanie bardzo ją zaskoczyło i poruszyło. Biorąc pod uwagę ich wspólną historię, nie mogła przejść wobec aktualnej sytuacji zupełnie obojętnie.\n- Gdzie… gdzie się podziewałeś przez ten czas, chłopcze? - zapytała z lekkim przejęciem w głosie. Może i lata minęły, może czasy się zmieniły i pewne epizody w ich życiorysach zostały zakończone w mniej lub bardziej brutalny sposób, ale kobieta najwyraźniej wciąż poczuwała się do roli opiekunki czarnowłosego.\nprzez Shikarui » 8 gru 2018, o 13:01\nCzuwał. Stróżował, chociaż nie potrzebowała stróża. Miała tutaj swój bezpieczny dom, swoją rodzinę. Miejsce, w którym zawsze była mile widziana i w którym chętnie ją goszczono. W którym ona mogła gościć innych, a pewnie robiła to często i chętnie. Robiła? Czy może zamknęła się w swoim własnym świecie, nie mogąc spoglądać na ludzi z wioski, którzy… nie byli już tacy sami. Nigdy nie będą. Pewnie przez te wszystkie lata była ostatnią z ocalałych. Nikt o niej w zasadzie nie pamiętał, była tylko służką, czy przeżyła pogrom, czy nie przeżyła, równie dobrze mogło jej wtedy nie być z rodziną uciekinierów. Świat o niej zapomniał, ale nie zapomniał o tym chłopcu o lawendowych oczach, który zdążył wyrosnąć na kawałek mężczyzny. Przecież miał już dwadzieścia lat i w jego urodzie nie było już niczego chłopięcego. Bo w spojrzeniu nie było chyba nigdy. Gdzieś na początkach, o których pamiętać mogła tylko ta spokojnie śpiąca kobieta. Cicho kołysana, z boku na bok, w kołysce pierwotnej czerni, gdzie nie mogły ją dopaść koszmary codzienności. Co tam widziała? Były chociaż barwne plamki, obrysowania tęczówki, które widzi się pod powiekami, kiedy tylko zaciśnie się oczy po odpowiedniej dawce światła? Był śliczny domek z zielonym ogródkiem, z dziećmi biegającymi wokół, bez kurzu dawnych lat i smaku popiołu w ustach? Oby śniła o rzeczach dobrych, pięknych i kojących - życzył jej tego z całego serca. Z tej zimnej bryły, która wcale nie była tak chłodna, jeśli tylko dać jej szansę, tak jak szansy potrzebował młody kwiat, który dopiero powoli wysuwał swoje pierwsze listy ze spalonej ziemi. Zasłużyła na tak wiele… na wszystko, czego nie mógł jej dać. Skoro więc nie mógł - pozostawało mu czuwać.\nPółleżał. Oddając swój ciężar ciała łóżku, poddając się grawitacji, która osiadła na nim całym. Pociągnęła w dół tylko odrobinę mniej skutecznie od tego, jak zesłała ku otchłani jego własna rodzina. Ta sama, z której noszenia nazwiska był tak dumny i której tak mocno chciał zaimponować. Nie zasypiał. Nie miał takiego prawa, nie mógł zmrużyć oka. Nasłuchiwał uważnie wszystkich odgłosów tego domu, kręcenia się gospodarza, który przesuwał się to w jedną, to drugą, coś przesuwał, coś przestawiał, może właśnie robił sobie herbatę, a może w końcu poszedł napalić w piecu? Ciągle było tak samo zimno. Od mroźnej podłogi ciągnęło po nogach, a zimny blask dnia wpadający przez okno, z malowanymi gałęziami przez Panią Mróz, wtłaczał swoją blękitno-białą wolę, nie pozwalając odczuć ciepła faktu, że przebywało się w tej ciszy z kimś bardzo blisko. Niemal ciało przy ciele, tylko żadne z nich nie dotykało tego drugiego. Musiał też pilnować jej oddechu, ruchu jej gałek ocznych, jej unoszącej się klatki piersiowej, która unosiła się z trudem. I chociaż we śnie człowiek jest najspokojniejszy - o niej nie mógł powiedzieć, że spokojna była.\nOstry kaszel sprawił, że uniósł się na baczność, zaciskając lekko palce na pościeli, mnąc miękki materiał. Wyprostował się, ale nie wstał, kiedy ona się podniosła. Pewnie żeby ułatwić sobie odkaszlnięcie. Albo po to, żeby go bardzo dobrze widzieć. Jak w tej bajce o Kapturku. Z tym, że to nie on był tutaj jednak tym Kapturkiem. Pomyliło się autorowi, wcisnął w złe kąty obsadzone już role. Nie szkodzi. Dialog pozostał ten sam. Nie będzie tylko pożerania.\nSkinął głową, wpatrując się w nią jak w obrazek. Bardzo smutny i bardzo samotny obrazek. Opuszczony. Czuła się opuszczona, zdradzona? Ludzkie emocje były fascynujące i Shikarui nie potrafił sobie darować w próbach nazwania ich. Nie przy tych, na których mu rzeczywiście zależało. Nie teraz, kiedy spoglądając w jej oczy miał wrażenie, że łączy ich nadal zdecydowanie… dużo.\n- W końcu mi się udało. Zostałem Jugo. Kansho-in i Masayuki mogą być ze mnie dumni. - Chciał sięgnąć po jej dłoń, ale nie mógł się przemóc. Bał się. Klęcząc przez jej łóżkiem, z ramionami opartymi o materac, bał się, że ona ucieknie przed jego dotykiem, a jej reakcja przerodzi się w prawdziwy strach. Mówił to jednak ze spokojem, bo ten strach nie był wszechogarniający. Trafniej byłoby to nazwać: obawą.- Dotarłem na sam kraniec znanego nam kontynentu. Zobaczyłem świat, spotkałem ludzi, którzy byli dla mnie mili i dobrzy, nawet dostałem swój własny dom. - Mówił to tak, jakby to nic nie znaczyło. Swoim spokojnym, normalnym tonem - a przynajmniej dla tych, którzy go nie znali. Ale ta kobieta znała go na tyle, żeby zobaczyć, że mówił o tym ze szczerym entuzjazmem. Spłyconym jak niemal wszystkie emocje okazane w jego wydaniu. - Mam wiele opowieści. I mogę ci opowiedzieć je wszystkie, jak równy z równym. Stałem się człowiekiem.\nprzez Ichirou » 8 gru 2018, o 16:48\nCzy spodziewał się, że jeszcze będzie miał okazję się z nią spotkać? Spojrzeć jej w oczy, w których już nie było tak wiele wigoru? Porozmawiać tak, jakby wcześniej nie byli uczestnikami brutalnej tragedii? Normalnie, jak bliscy sobie ludzie, a nie jak nauczycielka z psem trzymanym na smyczy lub co gorsza w klatce.\nSaki zdążyła już stracić nadzieję. W końcu już kilka tygodni, jeśli nie miesięcy temu skierowała do swego syna dość specyficzną, trudną do zrealizowania prośbę. O czarnowłosym chłopaku przecież słuch zaginął. Ostatni raz widzieli się tej feralnej nocy i zważając na okoliczności tamtych wydarzeń, nie mieli tak naprawdę porozmawiać i wyjaśnić tego, co tak naprawdę się wydarzyło. Reakcja kobiety mogła być przecież różna - uwalniając Shikaruia wcale nie spodziewała się, że ten dokona odwetu na swojej rodzinie. Miała silne podstawy do tego, by odciąć się od swego wychowanka, a mimo to pragnęła ponownego spotkania z nim, co rzecz jasna nie znaczyło, że pochwalała jego zbrodnię. Może to chęć dokończenia niedokończonych spraw u schyłku życia i nadzieja na naprawienie tego, w czym być może leżało też trochę jej winy. Zanim jednak mogła podjąć próbę naprowadzenia podopiecznego na właściwą ścieżkę, ten musiał odnaleźć ścieżkę do niej. Na szczęście to mieli już za sobą.\nKobieta nie odrywała od niego spojrzenia i z uwaga wsłuchiwała się w jego słowa, jakby dokonując oceny, jakim człowiekiem młody Sanada się tak naprawdę stał. Na ozdobionej mnogością zmarszczek twarzy na krótki moment pojawił się nieco niemrawy, ale szczery uśmiech. Skinęła głową.\n- To dobrze. Zasługujesz na to, by spotykać dobrych ludzi. To właśnie takimi powinieneś się otaczać i umieć odróżniać ich od tych, których nie warto się trzymać. Zawsze wierzyłam, że i dla ciebie jest gdzieś miejsce na tym świecie… - odpowiedziała ze spokojem. Tak, spokojem, ponieważ początkowa słowa Shikaruia uspokoiły jej ducha niepewnego o to, czy jej wychowanek nie podążył złą ścieżką. Ścieżką, która swego czasu znalazła się tuż pod jego nosem i która wyłożona była czerwonym dywanem skrzepniętej krwi.\n- Opowiedz mi więc o wszystkim - odparła życzliwie. - Ale najpierw usiądź normalnie, kolana cię zaraz rozbolą - dodała moment później, nie potrafiąc się pozbyć matycznego tonu, który czarnowłosemu bohaterowi był jak najbardziej znajomy.\nSaki miała czas, cierpliwość i przede wszystkim chęć poznania losów, jakie napotkały młodzieńca. Jeżeli chłopak na którymkolwiek etapie swojego życia zwątpił w to, czy ktokolwiek na świecie przejmuje się jego nędznym losem, to teraz mógł zrewidować swoje poglądy. Kobieta, choć trochę schorowana, nabierała odrobiny wigoru słuchając opowieści Shikaruia. Widać było, że przez cały ten miała go w pamięci.\nRównież była skłonna opowiedzieć o tym, jak minęły jej ostatnie lata. Były jednak one całkiem spokojne, więc sama relacja, choć niekrótka, dotyczyła raczej ogólnego przebiegu czasu. Nie oznajmiła tego bezpośrednio, jeśli nie padło konkretne pytanie, ale z jej wyjaśnień dało się zrozumieć, że wydarzenia z tamtej paskudnej nocy zachowała wyłącznie dla siebie. Później wróciła do rodzinnego domu, by znaleźć w nim spokój i odpocząć na stare lata. Opowiedziała o swojej rodzinie, przy czym najwięcej uwagi poświęciła Miwako - wnuczce, którą obecnie się opiekowała.\nTo było naprawdę dziwne doświadczenie i na podstawie przebiegu rozmowy momentami można było odnieść wrażenie, że przykra przeszłość była jedynie złym snem i nigdy się nie wydarzyła.\nprzez Shikarui » 8 gru 2018, o 19:38\nJego serce biło na dwa takty. Jeden nadawał ten tercet, w którym spoglądał w oczy kobiety, którą spodziewał się spotkać jako wroga. Więc trup, skazanie już rozpisane w gwiazdach, bo tylko w nich zapisane były wszystkie nasze winy, imionami przodków, co ponoć po śmierci nie mieli już wpływu na nasze obecne życie. Tak ci wmawiali, że nie podadzą ci dłoni, że nie wesprą, że nie pogłaskają po główce. Mieli rację. Nikt cię przecież nie głaskał. Były tylko nakazy przeszłości i mtne wrażenie, co robisz dobrze, a co właśnie sprawiło, że zasłużyłeś na srogie baty. Drugie uderzenie było trelem. Ten dźwięk cieszył się spełnioną nadzieją, że zdarzyło się coś lepszego. Nie, nie, nie zrozum mnie źle, słowo rozpoczęte na “n”, a zakończone na “a”, jakiś wyrywek środka alfabetu połączony z jego początkiem, takie mutanty nie wylęgały się w jego umyśle. Były za to obecne w jego podświadomości i tam zajęły sobie całkiem spory kąt, pośród wszystkich rzeczy zamiecionych pod dywan. Byłby w stanie ją zabić? W mieszance dwóch rytmów, w dwóch przeciwstawnych dźwiękach - unieść łuk, wypuścić strzałę. Jej krew nie wydawała się tak samo czerwona, jak krew wszystkich ludzi wokół. Nie była tej samej barwy i nie miała tego samego smaku, który czuł na swoich ustach już wiele razy. Nie potrafił jej zabić wtedy, chociaż wiedział, na co się naraża, ale jak sam jej zdążył powiedzieć - od tamtego momentu wiele się zmieniło. W jej oczach, tych zmęczonych i postarzałych, na lepsze, kiedy tak ślicznie do niej mówił, ale mówił to, co chciała usłyszeć. Zakrywał brzydką prawdę w ładnym pudełku. Przecież to samo robił z Asaką. Dawkował informacje, cedził swoje własne myśli. Grał bardziej ludzkiego, niż był w rzeczywistości, ale to nie dlatego, że chciał cokolwiek udawać na siłę, że chciał kogoś naprawdę oszukać, a potem wykorzystać. Nie. Chciał nauczyć się człowieczeństwa, czucia, zasmakować życia, które nie byłoby jedynie objęte chłodem logiki i płomieniem nienawiści - jedynej znanej mu dobrze emocji. Więc - czy aby na pewno na to zasługiwał? Nie wydawało mu się. Widząc samego siebie w odbiciu jej oczu, widział, że ona widzi go jaśniejszym. Chyba był gorszy niż wtedy, kiedy jeszcze mieszkali razem. Bo zmieniło się też na gorsze.\nUniósł się i usiadł obok niej, lekko, jakby nic nie ważył, a jednak materac ugiął się pod ciężarem jego ciała. Właśnie - ciała. Nie był już skórą naciągniętą na kości i zbitkiem kilku mięśni do tego. Przysunął się. Pochylił się ku niej, żeby przylgnąć uchem do jej serca i objąć ją lekko ramionami, jakby zaraz miała się skruszyć, jeśli tylko zaciśnie te ręce mocniej. Jak dziecko. Ja za dawnych czasów. Ponoć mężczyźni pozostawali wiecznymi dziećmi.\nSkinął głową, wsłuchując w bicie jej serca. Jej biło mocno, zupełnie inaczej niż jego, tworzyło podstawy dla opowieści, które snuła, a których słuchał i opowiadał swoje, przeplatając wyrywki swojego życia z jej. O tym, jak uciekł i błąkał się po świecie, jak walczył o każdy grosz i przeganiali go psami, jak w końcu Kaito kupił mu dango w Cesarstwie i o koronacji Cesarza oraz o Chise, niewidomej dziewczynie, której duma była naprawdę silna. Potem o podróży do Kami no Hikage, zalążku wojny z Cesarstwem i ucieczce. Nie wspomniał o Hanie. Nie wspominał o wszystkich mordach, o trupach, które znaczyły jego drogę. Nie musiał. Potem opowiedział, jak z Akim przybyli do Sogen i jak tam przyjęła go liderka Uchiha, więc został tam, zamieszkał, ale w końcu chciał wrócić tu. Tak poznał Asakę. Kobietę, którą chciał mieć przy sobie. Przeszli przez pół świata, przedarli się przez wojenne tereny, aż w końcu dotarł tutaj. Szukając właśnie jej. Tak się splotły te opowieści. Ta jego z tą jej, którą ona zaczęła później. To nic. To naprawdę nic…\nTo rzeczywiście było dziwne spotkanie, ale on nie odczuwał jego dziwności, a już na pewno nie dostrzegał nieprawidłowości. Wszystko było tak, jak należy. Wszystko było dobrze. W międzyczasie zdążył usiąść normalnie, przecież te opowieści nie trwały chwili ani dwóch chwil.\n- Saki… napiszesz dla mnie list? Proszę. Tylko ciebie mogę o to poprosić. - NIkogo innego by się nie odważył, ale to właśnie Saki znała go najlepiej. - Muszę napisać list do Asaki, że mogę się spóźnić o tydzień. - Gotów był podać kobiecie papier, przyrządy do kaligrafii, jeśli powiedziała mu, gdzie są i podyktować ten list.\nprzez Ichirou » 8 gru 2018, o 21:36\nSaki dopytywała się różnych rzeczy, ale nie dociekała. Czarnowłosy mógł więc skutecznie ukryć wszelkie historie i fakty, które chciał pozostawić wyłącznie dla siebie. Odpowiednio wyselekcjonowane lub przeredagowane opowieści z życia młodzieńca pokrzepiły więc na duchu jego dawną opiekunkę. Być może to było właśnie to, czego potrzebowała. Shikarui trochę nieświadomie dokonał dosyć ludzkiego czynu, bo wiele osób osób na jego miejscu postąpiłoby podobnie, mając na uwadzę kiepski stan babuni. Nie było wiadome, ile dni jej tak naprawdę zostało, bo nawet jeśli nie choroba, to i tak mogła dopaść ją starość, która prędzej lub później zabierała każdego, bez wyjątku. Dokładanie jej strapień nie było zatem najrozsądniejszym wyborem.\n- Oczywiście, że napiszę. Tylko wiesz, ręce już nie te i bazgrzę jak kura pazurem. No ale dobrze, podaj mi tylko skrawek papieru i coś do pisania - odpowiedziała, wskazując dłonią na jedną z półek w pokoju, na której powinny znajdować się potrzebne przedmioty. Saki rzecz jasna zamierzała spełnić prośbę podopiecznego i spisać to, co tylko ten podyktuje.\n- Ach, że też nie miałam sposobności ani czasu, żeby nauczyć cię pisania…\n***Stracili rachubę czasu, a żadne z nich prawdopodobnie nie odczuło choćby na moment znużenia. Byli zbyt pochłonięci rozmową, by skupiać się na zewnętrznym świecie. Świat jednak nie stanął w miejscu i wciąż żył zgodnie ze swoim rytmem. Z wczesnego popołudnia zrobił się już wieczór i o nieubłaganym upływie czasu przypomniała chyba dopiero konieczność sprawienia sobie źródła światła z powodu na zapadający za oknem zmrok.\nW pewnym momencie do pokoju wszedł Shuichi, który przez te kilka ostatnich godzin był w pobliżu, ale nie zakłócał spokoju dwójce, która miała wiele do nadrobienia. Teraz jednak uznał to za stosowne, zważając na porę dnia. Do pokoju Saki wniósł tacę z przygotowaną kolacją. Ot, ziołowa herbatka i jakiś nieduży posiłek.\n- Wystarczy na ten moment. Powinnaś odpocząć, mamo. Ale najpierw zjedz - odparł, stawiając kolację obok łóżka. Miał nadzieję, że jego słowa będą wystarczająco sugestią do Shikaruia i zachęcą go do zrobienia dłuższej przerwy. Jeżeli nie, to po prostu spróbuje wpłynąć na niego bardziej bezpośrednio i poprosi o odłożenie rozmowy na później.\nChwilę później mężczyzna opuścił pokój matki i jak miał nadzieję, nie zrobił tego sam. Przymknął. za sobą drewniane drzwi pokoiku i przemieścił się do innego pomieszczenia, najprawdopodobniej kuchni albo salonu.\n- Nie chcę wyjść na podsłuchiwacza, ale drzwi do jej sypialni były uchylone i chcąc nie chcąc, parę słów usłyszałem. Mam więc jedno pytanie.\nZrobił sobie tutaj krótką przerwę i wzięcie małego oddechu. Chyba sama myśl o tym fakcie go nieco zbulwersowała.\n- Czy ty naprawdę dołączyłeś do tych pieprzonych Uchihów? - zapytał z wyczuwalnym zarzutem w głosie. Do tej pory jego słowa względem Shikaruia były wypowiedziane raczej w sposób spokojny, sympatyczny, ewentualnie neutralny. Teraz jednak było zupełnie inaczej i bez wątpienia niemiło.\nprzez Shikarui » 8 gru 2018, o 22:52\nNie przeszkadzało mu to, że, jak uważała - bazgrała. Ucałował knykcie jednej z jej dłoni, które chociaż były stare, to przyniosły mu bardzo wiele ukojenia. Ciągle były tymi samymi dłońmi, bo należały do tej samej osoby - tylko bardziej pomarszczone, nieco bardziej postarzałe. Wszystko było “nieco bardziej”, kiedy przestawało się kontrolować czas.\n- Będziemy mieli wiele czasu na naukę. - Należał do ludzi, którzy nie tolerowali rzucania słów na wiatr, bo słowa były zbyt cenne, żeby nimi szastać. Potrafiły budować nadzieję i ją rujnować. Nie do końca wiedział, co się zmieniło w jego opiekunce, kiedy się pokazał i opowiedział jej o swoich przygodach, ale wyczuwał, że nieco polepszyło się jej samopoczucie. Ewentualnie wszystko zaczęło mu się mieszać, skoro te jego podskoczyło w górę. Ukoiło go to spotkanie, tylko jedna rzecz się nie zgadzała - to, że jego droga Matka, najdroższa z przyjaciółek, jakie posiadał, ta o zielonych oczach, która go poskramiała, zamierzała znów się wtrącić. Teraz to on zamierzał poskromić ją. Przeznaczenia nie da się zmienić, tak powiadają, ale to chyba nie była rzecz do zmiany. Nie bez powodu los pchnął go do tej wioski w takim czasie, nie bez powodu ona nadal żyła, a jej syn szukał rozwiązania na chorobę. Przypadki nie istnieją - istnieli tylko mężczyźni, którzy okazje wykorzystywali i ci, którzy okazję potrafili stworzyć. On zdecydowanie zaliczył się do tych drugich - nie ważne, w jakim aspekcie życia.\n- ”Asako… pisane znakami niedźwiedź, następny świat i piękny. - Doprezycował. Z tymi imionami zawsze były problemy. - Moja wizyta w Nawabari się przedłuży. Nie jestem pewien, o ile. Opowiem ci o wszystkim, kiedy się spotkamy. Shikarui. Post scriptum: list pomogła mi napisać przyjaciółka rodziny. Nie martw się o mnie, wrócę w następnym tygodniu”. - Lubił być oszczędny w słowach, więc i w słowie pisanym. Zresztą o czym tu pisać? O całej historii życia, wyjaśniać powody? Chciał jej wyjaśnić, ale nie na kawałku papieru. Jedna odpowiedź rodziłaby tylko więcej pytań. Zresztą był przewrażliwiony na temat papierków. Zbyt łatwo porywał je wiatr i wpadały w niepowołane ręce.\nNie protestował, kiedy w końcu do środka wszedł Shuichi z tacą. Wstał. Kobieta była chora, a i tak zabrał lwią część jej atencji, podczas gdy powinna była odpoczywać. Wycofał się o dwa kroki, robiąc miejsce osobie, która dbała o nią przez tyle czasu. Bez której zresztą nigdy by Saki nie znalazł. Szukał jej w przeciągu tych paru dni, ale ta jakby zapadła się pod ziemię. Teraz już wiedział, dlaczego - szukał w złym miejscu.\n- Do zobaczenia, Saki. - Pożegnał się, nie zbliżając sie już do jej łóżka. Jeszcze przez moment nie mógł oderwać wzroku od jej lichej sylwetki. Przecież była taka zadbana, taka dumna, taka… ach, jak to było? Że nic się nie zmieniły jej ręce, bo należały do tej samej osoby? Kłamstwo. Zmieniło się jej ciało i zmieniło się jej wnętrze. Wyczuwał Śmierć, która siedziała na parapecie jej okna i podziwiała malunki na szybie i widział, że Saki zaakceptowała jej obecność. Powitała ją, zamiast przepędzić. Może to właśnie się zmieniło. To, że teraz już czuła, że może odejść, nie walcząc dłużej.\nWyszedł pierwszy na korytarz, zatrzymując się, żeby zaczekać na Shuichiego, by dopiero za nim wejść do salonu, nie spodziewając się tego, co miał usłyszeć. Zamierzał z nim porozmawiać na temat tego znachora i znalezienia leku. Wtedy nie był do końca pewien, teraz nie miał już żadnych wątpliwości, że zamierzał odnaleźć winnego i skrócić jego umowę na życie. Przedrzeć kartki na pół, unieważnić podpisy - jeden od Boga i jeden od niego samego. Zatrzymał się w salonie i tak się stało, że to Shuichi zaczął. Tylko nie ten temat, który powinien. temat, który sprawił, że na ustach Shikaruiego, na jego obojętnej twarzy stanowiącej zimną maskę, pojawił się uśmiech - niedobry i paskudny. Uśmiech zdjęty z twarzy Królowej Lodu.\n- Możesz zapytać kiedyś Saki. Opowie ci historię dlaczego. - Ludzi tak zawsze nurtowały te pytania. Czemu, czemu, czemu. Często jeszcze “jak”. Tylko że on nie był skory do zwierzeń. Nie dziś, nie teraz. Mógłby mu powiedzieć, jak śmieszny jest ten gniew w jego oczach, albo dać mu w pysk za obrażanie Uchihów, mógł też powiedzieć, że “dobrze znać swojego wroga”. I chciał odpowiedzieć w ten ostatni sposób, ale nie wiedział, ile mężczyzna usłyszał. Dlatego darował sobie kłamstwo, które mogłoby mu zjednać tego człowieka. Były dni, w których modlił się, by Uchiha wyrżnęło wszystkich Jugo. - Czego nie dosłyszałeś to być może tego, że jeden z Uchiha uratował mi życie i obiecała odkupić winy klanu za to, co zrobili Jugo. Gdybym miał rozliczać dawne winy, przyszedłbym tutaj mordować Jugo. Nie spotkać się z Saki. - Przesuwał się po salonie i dopiero przy ostatnim zdaniu zatrzymał się, by spojrzeć na rozmówcę. - Opowiedz o tym znachorze. Poszukam go.


Wypoczynek w lesie | LUBIĘ BIESZCZADY, A TY?\nArchiwa kategorii: Wypoczynek w lesie\njak najlepiej wypocząć korzystając z lasu\nMarzec 9, 2014 admin\nBieszczady, najbardziej południowo-wschodnia część Polski wciśnięta pomiędzy Słowację a Ukrainę, to miejsce które chcesz odwiedzić.\nBieszczady to część Beskidów Wschodnich, które są cześcią Karpat Wschodnich etc. Najwyższym szczytem Bieszczadów jest Tarnica (1346 m).\nW 1991 r. UNESCO wsparła utworzenie Rezerwatu Biosfery Karpaty Wschodnie, obejmującego Bieszczadzki Park Narodowy oraz obszary na Ukrainie (Uzhansky Natura Park) i Słowacji (Park Połoniny) – razem 823,21 kilometrów kwadratowych.\nObjęte tu ochroną zwierzęta to między innymi: czarne bociany, niedźwiedzie brunatne, wilki, bobry i żubry. Ale to nie tylko dla nich warto odwiedzić Bieszczady.\nBieszczady to ocalony przed pułapkami masowej turystyki region. Tu naprawdę odkrywa się ” Dziki Wschód”.\nRegion ten jest dziki i trochę chropowaty, z ogromną ilością flory, której nie można już zaobserwować na zachód stąd.\nOkolica ta jest też rajem dla obserwatorów ptaków: tutaj znajdziesz 9 gatunków dzięcioła, bociana czarnego, sowy, orliki itd.\nBieszczady są otoczone dwoma systemami drogowymi, znanymi jako Mała i Duża Pętla Bieszczadzka. Swój samochód jest wygodnym rozwiązaniem, ale też przy użyciu środków transportu publicznego, Bieszczady odwiedza się łątwo i przyjemnie.\nWycieczka klasowa – opiekuni w Bieszczadach\nJeden z najlepszych skeczów Kabaretu Nowaki . Grupa uczniów wraz z opiekunami pojechała na odpoczynek w Bieszczady …. uwaga! jest trochę pikantnie pikantnie\nTo co zabrała ze sobą młodzież zarekwirowali nauczyciele i nie omieszkali wypróbować …\nWschodnia część Bieszczad jest obecnie najczęściej odwiedzana. Dlaczego?\nMarzec 4, 2014 admin\nTo proste! bo jest atrakcyjna turystycznie i kulutowo.\nUwaga: silny wiatr , mróz , deszcz , burze mogą zaskoczyć nawet w niezbyt wysokich górach, więc warto być ostrożnym\nLuty 26, 2014 admin\nCzy nie macie czasami ochoty uciec od zgiełku miasta i pędzącego życia i zaszyć się w spokojnej, cichej chacie pośród drzew, łąk i szemrzących strumyków? W miejscu, które będąc idealnym miejscem na odprężające wędrówki w zaciszu bieszczadzkich szlaków, zimą przeistacza się w raj dla pasjonatów sportów zimowych? Takim miejscem jest właśnie (['_trackEvent','outbound-article','http://weremien.pl']);">Komlowe Sioło na Weremieniu. Ten urokliwy ośrodek zaprasza każdego, kto pragnie zasmakować bieszczadzkiego klimatu Komlowe Sioło położone jest u stóp zbocza, które przez cały rok jest idealnym miejscem na aktywne i ciekawe spędzanie czasu – zimą wyciągiem narciarskim, przez resztę sezonu zaś przestrzenią dla podniebnych podróżników. Bieszczady, do których ciągnie każdego, kto kocha góry, otaczają Weremień z każdej strony. Dla tego też Komlowe Sioło jest wymarzonym miejszem na górskie i leśne wypady. Jeśli zaś macie w sobie żeglarskiego ducha i chcielibyście doświadczyć nadwodnych atrakcji tuż tuż niedaleko naszego Sioła znajduje się tętniące życiem „Bieszczadzkie Morze” czyli Zalew Soliński -jeden z największych w Polsce Sztucznych zbiorników wodnych. Zapraszamy więc do wypoczynku w sercu przyrody, ciszy, spokoju, a zarazem narciarskiego i powietrznego szaleństwa. Zapraszamy do Komlowego Sioła -krainy, gdzie żyto rośnie w butelkach a dojrzewa w piwnicy…\nPonad 4 tysiące miejsc czeka na turystów w leśniczówkach, domkach myśliwskich i ośrodkach wypoczynkowych. Podczas letniego wypoczynku można też skorzystać z blisko pół tysiąca pól biwakowych usytuowanych w kompleksach leśnych.\nLeśnicy zachęcają do spędzania w lasach dłuższych wakacyjnych urlopów, weekendowych wyjazdów za miasto, czy chociażby kilkugodzinnych pikników. Według nich już sam spacer wśród drzew bardzo korzystnie wpływa na organizm i psychikę człowieka.\nLasy to najpowszechniej dostępne i całkowicie darmowe spa. W leśnym powietrzu jest 50-70 razy mniej chorobotwórczych zarazków niż w miejskim, co zawdzięczamy m.in. olejkom eterycznym wydzielanym przez drzewa. Ich składniki działają bakteriobójczo, uspokajająco, przeciwzapalnie ….\nSpróbuj takiego wypoczynku i Ty!\nRekreacja z nami\nLuty 18, 2014 admin\tDodaj komentarz\nRekreacja to aktywny wypoczynek! – forma aktywności fizycznej podejmowana poza normalnymi obowiązkami zawodowymi, domowymi i prywatnymi. Stosowana w celu odpoczynku i rozrywki. Wypróbuj jej mocy!\nPrzyczynia się ona do rozwoju osobowości, podwyższenia kreatywności i aktywności fizycznej. Dzieki rozładowaniu napięcia nerwowego zapobiega chorobom nerwicowym. Rekreacja z założenia jest aktywnością dobrowolną.\nSpecyficzną formą jest rekreacja ruchowa. Jest ona formą czynnego odpoczynku i rozrywką. Cechy rekreacji można także zauważyć w niektórych formach aktywności turystycznej. Rola rekreacji we współczesnym świecie jest związana z koniecznością zapobiegania sytuacjom stresowym.


„Science Fiction, Wehikuł Czasu”10\n„Science Fiction”, cykl „Wspomnienie o Przeszłości Ziemi”2\nEbookGdzie dawniej śpiewał ptakKate Wilhelm\nWielki bestseller literatury SF. Laureatka nagród HUGO, JUPITER I LOCUS. Powieść pełna napięcia i emocji. Przepięknie i wciągająco opowiada o losie rodziny, jednostki i społeczeństwa w ekoapokaliptycz...\nPierwsza część cyklu „Kroniki Diuny” uznawanego przez wielu fanów SF za najwybitniejsze osiągnięcie tego gatunku literatury. Oszałamiające połączenie przygody oraz mistycyzmu, ekologii i polityki, uho...\nHipnotyzująca wizja przyszłości naszej planety – jedna z najlepszych w całej fantastyce! Powieść wyróżniona nagrodą Hugo. „Magiczna, niepokojąca – z misternym obrazem piekielnego, pogrążonego w oparac...\nAudiobookWieczna wojnaJoe Haldeman\nPowieść należąca do ścisłej czołówki literatury SF. Łączy pełen rozmachu obraz przyszłego konfliktu z wizjonerskim i ponadczasowym spojrzeniem na człowieka i zmiany wywołane przez wojnę. Została wyróż...\nEbookWieczna wojnaJoe Haldeman\nAudiobookKwiaty dla AlgernonaDaniel Keyes\nWielki światowy bestseller. Książka sprzedana w ponad 5 milionach egzemplarzy, przetłumaczona na 27 języków, wydana w ponad 30 krajach. Obsypana najważniejszymi nagrodami w świecie SF: Hugo (opowiadan...\nEbookHiobRobert A. Heinlein\nZnakomicie napisana historia współczesnego Hioba, w której błyskotliwa satyra przeplata się z obrazoburczym spojrzeniem na religię, a wartka opowieść z odwiecznym pytaniem – dlaczego złe rzeczy spotyk...\nEbookAleja PotępieniaRoger Zelazny\nKlasyka literatury postapokaliptycznej. Kultowa powieść wielokrotnego zdobywcy nagród Hugo i Nebula. Na jej podstawie powstał w 1977 roku film. Stała się też inspiracją dla utworu legendarnej grupy Ha...\nEbookKwiaty dla AlgernonaDaniel Keyes\nAudiobookAgent FundacjiIsaac Asimov\nAudiobookProblem trzech ciałCixin Liu\nSeria:„Science Fiction”, cykl „Wspomnienie o Przeszłości Ziemi”\nPierwszy tom trylogii „Wspomnienie o przeszłości Ziemi”. Oszałamiający rozmachem chiński bestseller, porównywany do „Fundacji” i „Diuny”. Wydawniczy fenomen w Stanach Zjednoczonych. Zdobywca Nagrody H...\nEbookProblem trzech ciałCixin Liu\nEbookAgent FundacjiIsaac Asimov


Hotel ratuje życie – czyli o ratownictwie medycznym w obiektach hotelarskich – Hotelarz\nHotelarze robią wszystko, aby każdy gość czuł się w ich obiektach jak najlepiej i jak najbardziej komfortowo, ale muszą także zadbać o to, aby czuł się jak najbezpieczniej. Systemy pożarowe dbają o bezpieczeństwo, gdy wybuchnie ogień, jednak w przypadku zdarzeń związanych z ratownictwem medycznym (zasłabnięcie, zawał, złamanie itp.) żadnych systemów nie ma. W takim wypadku, który może zdarzyć się w każdej chwili, system nie powiadomi automatycznie odpowiednich służb, tu musi zadziałać czynnik ludzki w postaci dobrze wyszkolonego pracownika.\nPrawo nakazuje, aby w każdym obiekcie znajdowali się pracownicy przeszkoleni z zasad udzielania pierwszej pomocy, ale nie określa ich liczby. Biorąc pod uwagę zmianową specyfikę czasu pracy w hotelarstwie, powinno być ich jak najwięcej, a przede wszystkim tę wiedzę i umiejętności powinny posiadać osoby pełniące dyżur manager on duty, ponieważ to one reprezentują wszystkie wartości hotelu.\nW obiekcie zawsze powinna być chociaż jedna osoba, która jest w stanie udzielić pomocy w sposób profesjonalny, posiadająca wszechstronną wiedzę i umiejętności w tym zakresie. Nie da się ich zdobyć w ramach krótkiego i szybkiego szkolenia, którego jedynym celem jest zdobycie certyfikatu. Celem jest zdobycie umiejętności, które pomogą w ratowaniu zdrowia i życia ludzkiego! Takie szkolenie, prowadzone przez zweryfikowanego fachowca, musi być [...]


Zmysłowo… - DoradcaSmaku.pl\n…czyli co w kuchni pachnie\nPisałam już o dźwiekach w kuchni. Ktoś inny napisał o kolorach. Przyszedł więc czas na kolejne zmysły. Dzisiaj węch.\nKuchnia najbardziej kojarzy mi się z cudownym zapachem domowych ciasteczek i przyprawy do piernika.\nTo przepis na świetne kruche ciasteczka, które można zrobić w każdym niemal smaku dodając kokos, orzechy, przyprawę do piernika, cynamon, kakao i co nam przyjdzie do głowy.\nInny zapach tym razem związany z obiadem to pieczony kurczak w panierce z tureckiej przyprawy (nie znam nazwy, ale tą mieszanke przywiozłam z wakacji i jest świetna, taka turecka garam masala;)), nie zbyt ostra, ale nadajaca taki charakterystyczny orientalny smak.\nI jeszcze ciasto drożdżowe. Czy to placek, drożdżówki czy pizza. Ciasto drożdżowe zawsze kojarzy mi się z ciepłem i miłością domu. Tak jak i ciasteczka, które piecze się cała rodziną w miłej atmosferze, każdy ma coś do roboty i świetnie się bawi.\nI kolejny kuchenny zapach czyli wspaniała woń świezych przypraw i ziół. Nie wyobrażam sobie kuchennego parapetu bez bazylii, majeranku, szczypiorku i pietruszki, które przydają się na każdym kroku.


Stowarzyszenie Akademia Łucznica wydało płytę Marii Siwiec, śpiewaczki z Gałek Rusinowskich koło Przysuchy, prezentującej tradycyjny śpiew i muzykę instrumentalną z pogranicza radomsko-opoczyńskiego. Jest to pierwszy z planowanej serii albumów Krainy Muzyczne, która poświęcona będzie mistrzom muzyki tradycyjnej z terenu województwa mazowieckiego. Podczas nagrywania płyty Marii Siwiec towarzyszyli: Piotr Gaca z Rdzuchowa, Agnieszka Niwińska, Mateusz Niwiński, Mariza Nawrocka, Zuzanna Zimończyk oraz Jakub Zimończyk. Wykonawczyni należy do najwybitniejszych współczesnych śpiewaczek ludowych. Zdobyła uznanie jako solistka, członkini i kierowniczka zespołu Gołcunecki, doskonała tancerka ludowa oraz mistrzyni i popularyzatorka tradycji muzycznych południowego Mazowsza (obszaru przenikania się wpływów z regionu opoczyńskiego i radomskiego). Urodziła się we wsi Gałki Rusinowskie w 1959 r. Marię Siwiec cechuje prostolinijność, ujmująca życzliwość i szczególna umiejętność tradycyjnego przekazu pieśni, melodii, tańców. Od wielu lat wraz z członkiniami zespołu Gołcunecki, z muzykantami i kapelami z okolic Przysuchy prowadzi warsztaty śpiewu i tańca tradycyjnego. Jest laureatką wielu festiwali i nagród, m.in. Nagrody im. Oskara Kolberga (2015).\nPrzędzenie lnu, tkanie – to były główne zajęcia kobiece na polskich wsiach w okresie jesienno-zimowym. Nieodłącznym elementem prządkowych spotkań był śpiew. Wraz z rozwojem technologii i produkcji przemysłowej zwyczaj prządek zaczął zanikać, a razem z nim międzypokoleniowy przekaz kultury tradycyjnej w jej aspekcie rękodzielnictwa i obyczajowości. Obecnie pieśni prządkowe – niegdyś stanowiące ważny element kanonu tradycyjnej kultury śpiewaczej – praktycznie nie są już wykonywane. Rzadko można je znaleźć w repertuarze regionalnych zespołów folklorystycznych. Na płycie „Pieśni prządkowe”, która została wydana w drugiej połowie listopada 2016 r., znalazły się utwory zebrane podczas badań terenowych prowadzonych w powiecie kieleckim przez krakowską Fundację Korzenie. Do ich wykonania (a capella) i nagrania Fundacja zaprosiła śpiewaczki z trzech podkieleckich gmin: Zagnańska, Masłowa i Daleszyc.\nFifidroki wydali pierwszą płytę. Niech słuchacza nie zwiedzie ta wegetariańska nuta (blomkul to po śląsku „kalafior”), gdyż w utworach zdecydowanie nie brakuje mięsa, krwi, a także magii i lirycznej tajemnicy. „Blomkul” to nie zawsze lekkostrawny i przyjemny folkowy gulasz, czasem wręcz bulgocze i kipi agresywnie, innym razem lekko pyrka na gazie, ale od pierwszego do ostatniego dźwięku jest smakowicie. Muzyka tej formacji ma swoje źródła w śląskich kominach, beskidzkich polach, ukraińskich wsiach, żydowskich kibucach i zakazanych dzielnicach miast Śląska. Jest równie agresywna i brudna, co balladowa i baśniowa.


Karta podatkowa, a mały ZUS - Trinet - Marketing w Twojej firmie\nKarta podatkowa, a mały ZUS\nPosted on 24 czerwca 2021 by trinet Finanse 1\nKarta podatkowa to najprostszy sposób rozliczania się z Urzędem Skarbowym. Taką formę opodatkowania mogą wybrać wymienieni w przepisach przedsiębiorcy. Karta ta zwalnia z konieczności prowadzenia tradycyjnej księgowości oraz minimalizuje formalności. Obecnie osoby, które zdecydują się na kartę podatkową mogą płacić także mały ZUS. Jednak nie dotyczy to wszystkich podmiotów, trzeba spełniać odpowiednie warunki.\nWszyscy prowadzący działalność gospodarczą zmuszeni są do odprowadzania podatków. Jest kilka sposobów rozliczania się ze skarbówką. Można:\npłacić podatek liniowy,\nkorzystać z karty podatkowej.\nWybór konkretnego sposobu opodatkowania determinuje m.in. formę naliczania oraz możliwość skorzystania z ulg. Najprostszą formą rozliczania podatku jest karta podatkowa (Dz.U.2020.0.1905 tj. – Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, art. 23 i nast.). Podatnik zobowiązany jest do uiszczania comiesięcznej, stałej kwoty, niezależnie od uzyskania dochodu. Przepisy wyliczają kto może skorzystać z takiej formy opodatkowania, czyli osoby świadczące określone usługi, m.in.:\npolegające na sprzedaży detalicznej.\nDodatkowo trzeba wykonywać usługi w Polsce, a w niektórych przypadkach nie można przekroczyć limitów zatrudnienia. Należny podatek podaje minister właściwy do spraw finansów. Kwota uzależniona jest od rodzaju wykonywanej działalności, liczby pracowników oraz liczby mieszkańców miejscowości, w której wykonywane są usługi. Chęć skorzystania z takiej formy opodatkowania należy zgłosić we właściwym Urzędzie Skarbowym. Wysokość należnego podatku przedsiębiorca uzyskuje w formie decyzji naczelnika (podstawą decyzji jest obwieszczenie ministra do spraw finansów). Głównymi zaletami karty jest stała stawka, brak konieczności prowadzenia księgowości, płacenia zaliczek na podatek oraz składania zeznania. Główną wadą jest stała opłata, która w tzw. „gorszych miesiącach” nie ulega zmianie.\nW Polsce istnieje możliwość płacenia niższych składek na ubezpieczenie społeczne, trzeba jednak spełniać określone warunki. Osiągnięty przychód w poprzednim roku kalendarzowym nie może przekroczyć 120 000 zł. Jeżeli działalność była prowadzona krócej, limit przychodu jest wyliczany proporcjonalnie do ilości przepracowanych dni. Działalność musi być prowadzona przez minimum 60 dni. Wysokość małych składek ZUS plus uzależniona jest od dochodu. Podstawą wymiaru składek jest połowa przeciętnego miesięcznego dochodu osiągniętego z działalności w minionym roku. Podstawa wymiaru składek może wynieść od 30% minimalnego wynagrodzenia do 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia. Na małym ZUS-ie plus można być maksymalnie przez 36 miesięcy w ciągu 60 miesięcy ciągłego prowadzenia działalności gospodarczej.\nMały ZUS, a karta podatkowa – teraz to możliwe\n„Kartowicze” mogą płacić mały ZUS plus, ale wówczas nie mogą korzystać ze zwolnienia z VAT. Wynika to z faktu, że nie uiszczając tego podatku, nie ma konieczności przesyłania informacji o ewidencji JPK (Jednolitego Pliku Kontrolnego). Wówczas ZUS nie jest w stanie kontrolować przychodu przedsiębiorcy. Wybór formy opodatkowania to ważna decyzja, która pociąga za sobą konkretne skutki finansowe. Samodzielnie trudno wybrać optymalny sposób rozliczania się z Urzędem Skarbowym, ponieważ wymaga to znajomości obowiązujących regulacji prawnych. Gliwicki doradca podatkowy potrafi liczyć, zna się na przepisach i pomoże wybrać najlepsze rozwiązanie.\nNext Odpowiednie środowisko dla pracy serwerów\nPrevious Usługi doradcze – czy warto z nich korzystać?\nNigdy nie słyszałem o karcie podatkowej, fajnie że znalazłem wasz artykuł 🙂


sam piec od CO do ogrzewania warsztatu - elektroda.pl\nkichawa7 30 Maj 2010 22:54 6165 14\n#1 30 Maj 2010 22:54\nMam stary piec, który miałem w domu przy CO. Najprawdopodobniej jest dziura gdzieś w dopływie/odpływie wody. Ale to nie ważne. Chciałbym go wykorzystać do ogrzewania małej stolarni. Czy tego typu piec oddaje na zewnątrz wystarczająco dużo ciepła, żeby ogrzać ok 30m2? Wiem, że szału on nie będzie robił ale żeby przynajmniej te +/- 15 stopni w zimie było.\n#2 30 Maj 2010 22:59\nNo, niestety. Nie zadziała - rozpłynie się bez wody do końca, w bardzo krótkim czasie.\n#3 30 Maj 2010 23:19\nto zależy od tego jaki to piec gazowy, węglowy? podaj jakieś szczegóły bo bez tego to trudno odpowiedzieć na twoje pytanie\n#4 31 Maj 2010 00:24\npiec do CO, taki do wszystkiego\ngłównie paliliśmy w nim drewnem i węglem...czyli chyba węglowy\n#5 31 Maj 2010 07:45\n#6 31 Maj 2010 10:40\nSprawa jest bardzo prosta, mam taki "demobilowy" piec w warsztacie już od kilku lat i świetnie sobie radzi. Oczywiste jest, że trzeba go trochę przerobić, grzanie samego pieca pozbawione byłoby sensu. Ja wyciąłem w górnej części zewnętrznego płaszcza otwór, coś w rodzaju klapy, a w dolnej części płaszcza zamontowałem dmuchawę. Grzeję poprostu powietrze zamiast wody, w pomieszczeniu 30 m kw. przy mrozie rzędu -10 st.C bezproblemowo +18st.C\n#7 31 Maj 2010 20:46\nMożesz coś więcej napisać o Twoim pomyśle?\n#8 31 Maj 2010 22:11\nKocioł zaadoptowałem do ogrzewania powietrza w warsztacie w naprawdę bardzo prosty sposób. Wyciąłem szlifierką kątową na górze kotła w płaszczu zewnętrznym prostokątny otwór, a właściwie trzy boki prostokąta i odgiąłem blachę, wspawałem dwa trójkąty z blachy aby powstało coś na kształt leja wylotowego kierującego gorące powietrze w bok, a nie na twarz przy ładowaniu węgla. Na spodzie kotła, przy króćcu dolotowym wody wyciąłem w płaszczu otwór na wylot dmuchawy, w moim przypadku jest to dość wydajna dmuchawa 24V prądu stałego z jakiegoś autobusu, zasilam ją poprzez regulowany prostownik (mogę dowolnie zmieniać moc nadmuchu). Myślę jednak, że z powodzeniem można zastosować typową dmuchawę z jakiegoś kotła CO. No i cała filozofia, palę węglem i drewnem, kocioł to 17 kW Żywiec, pomieszczenie nagrzewa się naprawdę szybko i nie zauważyłem przez te lata aby coś się w kotle „rozpływało”. Mój pomysł nie jest taki oryginalny, podpatrzyłem to u znajomego. Powodzenia, pozdrawiam.\n#9 31 Maj 2010 22:16\n... nie zauważyłem przez te lata aby coś się w kotle „rozpływało"\nWszystko zależy od temperatury, czasu i intensywności palenia.\n#10 31 Maj 2010 22:54\nNie jestem teoretykiem i nigdy nie zawracałem sobie głowy tym czy mój stary, złomowy kocioł „rozpłynie się”. Palę jak potrafię, mam ciepło i od kilku lat nic się nie stało, to bezsprzeczny fakt. Jak się przepali, to po prostu wyrzucę go i wstawię inny.\nJak się przepali, to po prostu wyrzucę go i wstawię inny.\nDość zdrowe podejście. Ja jednak myślałem o długim użytkowaniu pieca. Dłuższym niż kilka lat.\n#12 31 Maj 2010 23:28\nI znowu pytanie laika\nCzy to nie jest niebezpieczne (przegrzanie kotła, rozszczelnienie członów)?\nCzy nie prościej było rozebrać płaszcz z izolacją (funkcja "kozy") ?\nCzy nie można było wykorzystać we/wy wody do cyrkulacji powietrza wewnątrz członów ?\nCzy to w ogóle możliwe aby pracował bezpiecznie bez wody ?\n#13 01 Cze 2010 21:14\nJak będę miał trochę wolnego czasu( czyli nie szybko), to wyciągnę go z piwnicy i zobaczę co z niego da. Jak będzie w miarę dobry to podłączę do niego rury/grzejniki, albo zrobię wg pomysłu kol. Drag. A jak będzie strzału warty to sprzedam go na złom, a za kasę kupię nówkę, nieśmiganego.\nOczywiście do podłączenia wezwę fachowca. Sam nie mam zamiaru kombinować.\n#14 06 Lis 2010 18:57\nZima idzie, więc zmobilizowałem się i jakiś czas temu zabrałem się za w/w piec i w ten sposób mam ogrzewanie nadmuchowe. Z dołu pieca podłączyłem wentylator, a u góry wylot ciepłego powietrza. Dodatkowo z boku pieca, tam gdzie płaszcz, nawierciłem otwory fi 10. Piec ogrzewa rewelacyjnie, szybko robi się w warsztacie ciepło. W końcu idzie normalnie funkcjonować i pracować. Ba można pracować w krótkim rękawku.\n#15 07 Lis 2010 10:17\nI o to właśnie chodzi, będziesz długo cieszył się ciepełkiem. Jak poruszono wątek o „rozpływaniu się” kotła zapytałem z ciekawości znajomego, u którego podpatrzyłem konstrukcję nadmuchu, jak on już długo użytkuje ten patent, okazało się, że około 10 lat. Więc spokojnie, jak tylko będzie co wrzucać do kotła możemy się nie martwić, szybciej sami rozpłyniemy się od ciepła niż ten kocioł.\nPodobne tematy sam piec od CO do ogrzewania warsztatu\nJaki piec do ogrzewania elektrycznego? Mam nową instalację CO (miedź) dom około 100m2. Piec musiałby być 2 systemowy CO oraz ciepła woda. Planuję p... (4)


Pasy Transportowe Kamieniec Mocowanie Transport wielkopolskie [WP] PrzyczepyMarter.pl\nPasy Transportowe Kamieniec: Mocowanie i Transport wielkopolskie [WP] do Kupienia Online w Sklepie PrzyczepyMarter\nPełna oferta pasów transportowych przygotowana dla mieszkańców miejscowości Kamieniec w województwie wielkopolskie [WP]. Poznaj zasady mocowania ładunków towarowych w transporcie drogowym na przyczepach oraz naczepach Kamieniec. Zabezpiecz ładunek zgodnie z obowiązującymi przepisami w Polsce oraz Unii Europejskiej. Na stronie znajdziesz wszystkie niezbędne wiadomości dla Kamieniec związane z użytkowaniem pasów transportowych z napinaczem. Poznasz metody mocowania ładunku i pełną ofertę produktów dla wielkopolskie [WP] ze sklepu online PrzyczepyMarter. W ofercie sklepu znajdują się także pasy transportowe trzypunktowe do lawet do przewożenia samochodów w Kamieniec\nPrzyczepy KamieniecZloty motocyklowe Kamieniec Pasy Kamieniec\nWszystkie pasy transportowe z Kamieniec możesz wykorzystać do mocowania towarów na wybranych modelach przyczep samochodowych. Przeglądaj poszczególne modele pojazdów do transportu rzeczy, których nie przewieziesz samochodem dostawczym. W ofercie sklepu motoryzacyjnego PrzyczepyMarter znajdziesz do kupienia nowe przyczepy samochodowe oraz wybrane akcesoria do przyczepek. W ostatnim czasie nasze oferta została poszeżona o kolejne produkty wykorzystywane w transporcie drogowym - różnego rodzaju pasy transportowe. Jeśli jesteś zainteresowany zakupem pasów i innych systemów mocowania ładunków, możesz odwiedzić sklep stacjonarny zlokalizowany w miejscowości Przygoń przy ulicy Łąkowej 3 (gmina Dobroń, łódzki) - dokładny adres w zakładce kontakt wraz z lokalizacją na mapie. Dla osób poszukujących szybkich rozwiązań oferujemy także sprzedaż internetową pasów transportowych. Kontakt w sprawie oferty +48 696 426 746 lub email: blog@przyczepymarter.pl.\nPasy transportowe Kamieniec do mocowania ładunków na przyczepach i naczepach sklep PrzyczepyMarter\nNa tej stronie znajdziesz pełną ofertę pasów transportowych Kamieniec przeznaczonych do mocowania ładunków na przyczepach samochodowych towarowych oraz dużych naczepach ciężarowych, przeznaczonych do transportu krajowego oraz międzynarodowego. Pasy transportowe są podstawowym produktem wykorzystywanym do mocowania towarów na platformach do przewozu towarów w Kamieniec. Na blogu ponadto opublikowanych zostało kilka artykułów, które ogólnie opisują rodzaje pasów transportowych z napinaczem oraz do lawet i auto lawet. Znajdziesz tam wskazówki jak mocować różne rodzaje towarów, tak aby zapewnić bezpieczeństwo podczas transportu drogowego w Kamieniec (wielkopolskie [WP]).\nCeny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun City N5-145 city do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun City N5-146 city do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N5-155 ptw do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-202 ptw do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-202 ptr resor do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-202 svw do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-202 ptd do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-202 pts do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-236 ptw do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-236 ptr resor do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-253 ptw do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pratik N7-263 ptw do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pratik PR160 do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-210 pro do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-210 pro resor do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-236 pro do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-236 prr resor do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-263 pro do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-263 prr resor do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-236 2 pro do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-263 2 pro do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N7-350 CT resor do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N07-236 pro do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N13-236 pro do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N16-236 pro do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N10-253 pro do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N13-253 pro do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro N16-253 pro do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Pro+ N7-263 2 pro+ do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-210 rt do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-210 rt resor do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-236 rt do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-236 rtr resor do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-263 rt do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-263 rtr resor do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-236 2 rt do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N7-263 2 rt do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N07-236 rt do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N13-236 rt do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N07-253 rt do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Rustik N13-253 rt do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood N7-202 tw** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood N7-236 tw** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood N7-253 tw** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood N7-253 2 tw** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N7-195 bois** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N07-236 bois** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N13-236 bois** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N16-236 bois** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N07-253 bois** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N10-253 bois** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Trailwood LUX N13-253 bois** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Nordica N7-194 kpsw do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Nordica N7-194 kpsb do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Nordica N7-263 kps* do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Nordica N7-263 2 kps* do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Nordica N13-263 kps* do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Nordica N13-263 2 kps do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Multi N7-240 multi do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Multi N7-255 multi do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Multi N7-305 multi do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Multi N10-305 multi do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Multi N13-305 multi do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Moto N6-220 pm2*** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Moto N7-221 pm3*** do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun NAVY N7-12 navy do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun NAVY N7-17 navy do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP]. Ceny pasy transportowe z napinaczem Kamieniec do przyczepy samochodowej Neptun Navy N13-20 navy do mocowania ładunków w transporcie wielkopolskie [WP].\nSolidne pasy transportowe Kamieniec (wielkopolskie [WP]) stanowią podstawę bezpiecznego i szybkiego transportu towarów na przyczepach samochodowych i naczepach. Do tego celu można użyć różnych rodzajów pasów transportowych z napinaczem lub ściągających pasów Kamieniec (wielkopolskie [WP]) do opasania ładuku. Ważnym elementem składowym każdego pasa jest jego sposób mocowania do punktów na pojazdach, wytrzymałość pasów transportowych czy długość poszczególnych jednostek. W ofercie sklepu PrzyczepyMarter dla mieszkańców miejscowości Kamieniec (wielkopolskie [WP]) znajdują się tylko produkty spełniające wszystkie normy bezpiecznego transportu, o czym świadczy jakość wykonania i certyfikaty producentów produktów zaoferowanych w sprzedaży. W szczególności chodzi o wszelkie normy EN 12195-2 dla pasów transportowych, których musi przestrzegać każdy kto przewozi ładunki na przyczepach samochodowych czy naczepach ciężarowych.\nPasy transportowe trzypunktowe Kamieniec do przewożenia samochodów na Neptun Laweta N13-380 alb w wielkopolskie [WP]. Pasy transportowe trzypunktowe Kamieniec do przewożenia samochodów na Neptun Laweta N15-380 alb w wielkopolskie [WP]. Pasy transportowe trzypunktowe Kamieniec do przewożenia samochodów na Neptun Laweta N16-380 alb w wielkopolskie [WP]. Pasy transportowe trzypunktowe Kamieniec do przewożenia samochodów na Neptun Laweta N18-380 alb w wielkopolskie [WP]. Pasy transportowe trzypunktowe Kamieniec do przewożenia samochodów na Neptun Laweta N20-400 2 ahb w wielkopolskie [WP]. Pasy transportowe trzypunktowe Kamieniec do przewożenia samochodów na Neptun Laweta N25-400 2 ahb w wielkopolskie [WP].


Nie dla programu PIS "trociny+"\nKiedy minister Szyszko zezwala na wycinanie kolejnych drzew, Forum Młodych Ludowców zachęca do ich sadzenia.\n– Jan Szyszko zastał Polskę drewnianą, a zostawi wykarczowaną. My do tego nie dopuścimy. Zapraszamy ministra do sadzenia drzew razem z nami – mówił Miłosz Motyka prezes FML.\nMłodzi ludowcy z przytupem kontynuują akcję #DrzewoDlaPolski. Jak mówi Miłosz Motyka jest to pozytywna odpowiedź na program „Trociny+”, który zafundował Polakom minister Szyszko. Dzisiaj zjawili się z sadzonkami pod gmachem Ministerstwa Środowiska przy ulicy Wawelskiej w Warszawie, gdzie przekazali drzewko do posadzenia dla Jana Szyszki.\n– Mamy nadzieję, że minister pójdzie po rozum do głowy, otrzymując ten wyjątkowy prezent i zasadzi drzewo. Minister środowiska powinien dbać o środowisko, a nie karczować lasy. Szczególnie, gdy mamy takie problemy z zanieczyszczeniem powietrza – mówił Miłosz Motyka. – Oczekujemy od ministra, że naprawi swoje błędy. Chcemy odpowiedzi, komu właściwie ustawa o wycince drzew służy – dodał lider FML.\nOprócz świerku dla ministra Szyszki młodzi ludowcy przynieśli ze sobą sadzonki, które są dzisiaj rozdawane Warszawiakom. – Mamy świadomość, że trudno będzie naprawić to co zostało wykarczowane. Jednak my, jako Forum Młodych Ludowców chcemy brać odpowiedzialność za Polskę i jej przyszłość. Częścią tego zobowiązania jest dbałość o ochronę środowiska – mówił Emil Sawicki, członek FML. – Zapraszamy wszystkich do przyłączenia się do tej akcji – dodawał.\n#DrzewoDlaPolski to akcja ludowców, która jest odpowiedzią na ostatnią masową wycinkę drzew. Jest ona wynikiem nowych przepisów forsowanych przez Ministerstwo Środowiska. Pomysłodawcami inicjatywy są Andrzej Grzyb, europoseł PSL, PSL w Kaliszu oraz Ochotnicza Straż Pożarna w Dobrzecu.\nSadzonki w ramach akcji #DrzewoDlaPolski będą dziś rozdawane od godziny 16:00 przy stacji PKP Warszawa Śródmieście.


Z jakiego powodu warto zakupić i jeździc klasycznym samochodem? - Turystyka oraz różne środki transportu\nMotoryzacja – https://sklep.techkar.pl/produkty-techkar/czesci-akcesoria-szorowarek-techkar/czesci-szorowarek-techkar/weze-spustowe-brudna-czysta-woda,2,6034 – wciąż się rozwija ale nie każdy chce za nią nadążać. Pracujący silnik klasycznych samochodów może wnieść dużo przygód i zysków finansowych do naszego żywota w konfrontacji z nowoczesnym autem. Stare auto wymaga dużo więcej ingerencji niż każde nowe auto, i nie każdy naprawiający rozumie starą technologię. Wielu mechaników było wychowany na komputerze, zamiast na gaźnikach, silnikach i hamulcach kablowych. Dzięki internetowi, wyszukanie części do własnego starego auta nawet tego, który jest dość nietypowy, jest prostszy aniżeli 10-15 lat wcześniej.\nDawniej właściciel samochodu potrafił wymontować uszkodzone części. Było to tak proste jak w rowerze i ponowna konserwacja wadliwych elementów była popularną praktyką w garażach i warsztatach przez dziesiątki lat, ale rozwijająca się motoryzacja w ostatnich latach zlikwidowała te możliwości. Kiedyś elementy takie jak np. alternatory, akumulatory były dobre. Mogły wytrzymać dziesiątki lat bez wymiany to w nowoczesnym samochodzie, po 2-3latach nadają się do kosza, aby wymienić go na dobry zamiennik i wręczają właścicielowi auta rachunek na kilkaset złotych. Amortyzacja jest kolejnym kluczowym minusem nowoczesnej motoryzacji (polecam: więcej tutaj). Nawet dosyć znane samochody mogące kosztować 100tys-150tys PLN, gubią tysiące złotych w ciągu pierwszych 12 miesięcy eksploatacji w amortyzacji auta. Doliczmy do wydatków obsługę dealerów, serwis w ASO, a rachunki niebawem będą piętrzyć się, całość dla pojazdu, który traci na wartości każdego dnia roku. Też na temat: halogeny samochodowe.\nMożna przejść po postoju taksi (taxi Wrocław tanio) i skierować pytanie do przebywających tam kierowców jakim autem najchętniej oni sami by przemieszczali się. Na pewno kilku rzeknie, że Mercedesem W124 „Baleronem”. Ludzie, którzy na co dzień zajmują się zawodowo transportem osób, najchętniej jeździliby 25-letnim żelastwem gdyż jest bezawaryjne i pewne.