Tag: Hip-hop i Rap | meakultura.pl\nRefleksja po IX Fląder Festiwal\nFląder Festiwal miał miejsce w Gdańsku 29 i 30 czerwca. To już IX edycja ciekawego projektu polskich i zagranicznych zespołów alternatywnych, grających dobrą muzykę. Przedstawiamy kilka refleksji na jego temat.\nMuzycznie na T-Mobile Nowe Horyzonty\nTegoroczna edycja Międzynarodowego Festiwalu Filmowego T-Mobile Nowe Horyzonty we Wrocławiu to najważniejsze wydarzenie filmowe w kraju. Ideą organizowanego od roku cyklu jest prezentacja obrazów wykraczających poza granice konwencjonalnego kina - sztuki intelektualnej, niszowej i często pomijanej. Na co ciekawego w trakcie trwania festiwalu (19 do 29 lipca 2012 roku) liczyć mogą melomani?\nJarocin Not Dead. Synteza\nZakończona w niedzielę najnowsza edycja jarocińskiego festiwalu okazała się nie lada sukcesem komercyjnym jak i artystycznym. Odbywające się w tym roku koncerty przełamały fatalną passę festiwalu, dając jednocześnie wyraźny sygnał, że impreza ta kryje w sobie olbrzymi potencjał i w niedalekiej przyszłości ma szansę by na powrót stać się jednym z najważniejszych wydarzeń muzycznych w Polsce.\nIza Lach – 23-letnia Łodzianka, drobna dziewczyna studiująca filologię rosyjską, której kariera muzyczna w ostatnich miesiącach nabrała zawrotnej szybkości. „Piosenkarka, kompozytorka, meteopatka”, jak pisze o sobie na swoim koncie na Myspace.\nUliczny rap nie gryzie\nHip-hop to kultura, która wywodzi się z ulicy. Stworzona w latach 70. w Bronksie przez Afroamerykanów opowiadała o otaczającej ich rzeczywistości gett: biedzie, gangach, narkotykach. Hip-hop podzielony na takie filary, jak DJ, breakdance, rap i grafitti, nie potrzebuje w praktyce wielkich nakładów pieniędzy. Dzięki temu każdy może tę kulturę współtworzyć. Dlatego tak łatwo rozprzestrzeniła się z amerykańskich przedmieści na cały świat.\nPolski rap - międzynarodowe projekty\nAgata Pasek pisze o polskim rapie w kontekście projektów międzynarodowych.\nWspólna historia jazzu i hip-hopu\nJazz i hip–hop to gatunki, które czerpią z siebie wzajemnie. Oczywiście kiedy hip–hop raczkował jazz już miał około 60 lat, dlatego to jazz był i jest wciąż dla rapu ogromną inspiracją, jednak warto zaznaczyć, że nie tylko raperzy i beatmakerzy (producenci muzyczni) lubią jazz, ale i jazzmani lubią hip – hop. Dla całego hip – hopu to dumna więź. Warto o niej trochę opowiedzieć.\nGorące szasnastki zamiast wiadra zimnej wody\nCzy boicie się już otworzyć lodówkę ze strachu, że możecie znaleźć tam kolejny łańcuszek z serii „podaj 10 swoich ulubionych produktów żywnościowych”? Czy boicie się już odpalić fejsa ze strachu, że zaleje Was (dosłownie!) masa rozprzestrzeniających się viralowo filmików, na których ludzie oblewają się zimną wodą? Ja się bałem, ale już mi przeszło. Ciekawość wygrała ze strachem. Ruszyło Hot 16 Challenge.\n"Ten rap zapędzi Cię do filharmonii"\nGdy zapowiadano koncert Miuosha z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, informacja ta wzbudziła wiele emocji zarówno wśród melomanów, jak i słuchaczy śląskiego rapu. Ci pierwsi podchodzili do tego muzycznego eksperymentu z nieufnością, drugimi kierowała ogromna ciekawość, co pozwoliło zapełnić katowicką salę koncertową NOSPR dwa dni pod rząd (6 i 7 marca).\nArtysta nie dla mas?\n„Muzyczne produkty”, które w niekorzystny sposób sytuują twórczość Jacka Kaczmarskiego, mają docierać do masowego odbiorcy. Krytykowane, oceniane jako „podróbka” jego utworów często są z góry przekreślane. Ale to dzięki nim niesamowity dorobek polskiego barda dociera do najmłodszych pokoleń, które nie zetknęłyby się zapewne z jego wielkimi dziełami. Czy reinterpretacje jego dzieł są warte uwagi – tę opinię zostawiam czytelnikowi, prezentując nowe realizacje poszczególnych piosenek Kaczmarskiego.\nGłos ulic, głos pokoleń… Recenzja „Antologii polskiego rapu”\nHip-hop zajmuje obecnie poczesne miejsce w polskiej kulturze. Jedni słuchają rapu, drudzy – kierują w tę stronę swe modowe upodobania, inni jeszcze poświęcają się break dance’owi czy graffiti. W tych okolicznościach opublikowanie z inicjatywy Narodowego Centrum Kultury Antologii polskiego rapu wydaje się przedsięwzięciem nie tylko wskazanym, lecz również potrzebnym.\n40 płyt 2015 roku - cz.1\nRok 2015 okazał się kolejnym doskonałym muzycznie okresem zarówno za granicą, jak i na polskim podwórku. Polecamy czterdzieści płyt, z którymi koniecznie powinniście się zapoznać. Na początek – miejsca 40-21.\n40 płyt 2015 roku - cz. 2\nRok 2015 okazał się kolejnym doskonałym muzycznie okresem zarówno za granicą, jak i na polskim podwórku. Polecamy czterdzieści płyt, z którymi koniecznie powinniście się zapoznać. Czas na czołową dwudziestkę.\nWizerunek kobiet w polskim rapie\nKobieta od zawsze stanowiła inspirację dla wielu twórców muzycznych. Wydaje się, że szczególnie ciekawy wizerunek kobiet funkcjonuje w obszarze kultury hip-hop, czyli środowisku zdecydowanie zdominowanym przez mężczyzn. Już od samego początku gatunek ten tworzyli i następnie rozwijali mężczyźni, kobiety zaś pojawiły się w nim znacznie później. Muzyka rap, albo szerzej kultura hip-hopu, jest na tyle obszernym polem badań, że można wyszczególnić tutaj nie jeden, a znacznie więcej wzorów kobiety.\nMiejsce kobiet w historii hip-hopu\nKultura hip-hop narodziła się na początku lat siedemdziesiątych XX wieku w Nowym Jorku na Bronksie – w dzielnicy nazywanej gettem, w której mieszkali prawie wyłącznie Afroamerykanie oraz Latynosi. Początkowo, powstający tam hip-hop nie przystawał do rzeczywistości Nowego Jorku i funkcjonującej tam kultury popularnej. Czynnikiem oddzielającym ludność Bronksu od reszty miasta, oprócz panującej biedy, był wysoki poziom przestępczości.\nWięź rodzinna – o relacjach soulu i hip-hopu\nPrzy pierwszym kontakcie muzyka hip-hopowa i soul są jakby… z zupełnie innych bajek. Gdy zestawimy jakiś sztandarowy kawałek hip-hopowy z pierwszą lepszą piosenką soulową, odkryjemy przepaść. Po jej jednej stronie jest hip-hop – surowy wokal, z akompaniamentem prostych, energicznych podkładów. Po drugiej jest soul, zdefiniowany przez wyśmienitych wokalistów, którym towarzyszy często bogata instrumentacja. Pomimo tego kontrastu istnieje między nimi związek, znacznie silniejszy, niż wynikałoby to z chronologii.\nWewnątrz Twojego Instagrama\nSą takie noce, kiedy po ciężkim dniu kładziemy się do łóżka, ale nie jesteśmy w stanie zasnąć. W takie bezsenne noce najbardziej podatni jesteśmy na przerabianie wszystkich faktów, myśli, zdarzeń z naszego życia, które chcielibyśmy zmienić. Ale czy mamy własciwie możliwość, aby je zmienić? Czy mamy jakąkolwiek moc, aby zmienić cokolwiek, co się stało? Albo czy mamy siłę, aby zatrzymać nasz wieczorny potok myśli? Zwłaszcza jako ludzie wrażliwi, zastanawiający się ciągle nad sensem naszej każdej pojedynczej czynności. Kwon Woo Hyuk (znany również pod pseudonimem scenicznym jako Dean) podczas jednej z takich nocy stworzył utwór "instagram", który z pewnością podsumowuje jego ówczesne uczucia.\nNowy patriotyzm – rock, reggae, hip-hop i historia\nCzy można przedstawiać historię naszego narodu w sposób weselszy, łatwiejszy i bardziej atrakcyjny dla młodych Polaków? Czy odchodząc od martyrologii można pozostawić właściwą wymowę trudnych faktów z naszej przeszłości? Nowoczesna muzyka, technologie, aktualne koncepcje artystyczne jako nośnik świadomości i pamięci historycznej Polski.\nWalk This Way. Jak Run DMC i Aerosmith zrewolucjonizowali muzykę popularną\nBez tego utworu być może hip hop nie wyszedłby z podziemia, nie powstałyby takie zespoły jak Limp Bizkit czy Linkin Park a MTV nie przeżyłaby prawdziwej rewolucji. O tym, jak jeden cover nagrany wspólnie przez Run DMC i Aerosmith wywołał lawinę kolejnych wydarzeń, które na zawsze zmieniły oblicze muzyki popularnej.\nAustralia. Przez morze ognia\nAustralijskie pożary zostały opanowane, jednak problem nie przestał istnieć. W marcu miały premierę dwa wydawnictwa, z których dochód ma zwiększyć środki na naprawę szkód wywołanych przez żywioł.\nGdyby Bóg słuchał rapu. Modlitwy z polskiego podwórka\nPostać Boga, jeśli pojawia się w tekstach utworów hip-hopowych, bywa traktowana jako odnośnik, konstrukt kulturowy, hasło rzucone zaczepnie, mimochodem, żartem, często półsłowem. Bywa wplatane, przeplatane i doplatane do wcześniej skrojonych na miarę hitu wersów. Czasami dlatego, że się rymuje, czasami do końca nie wiadomo dlaczego – temat zdaje się pojawiać i podświadomie wypływać w tekstach z pozoru tematycznie odległych. Polskie rap-podwórko do Boga się porównuje, od Boga się odżegnuje, czasem krytykuje lub się przedrzeźnia – najczęściej po prostu szuka swojej prawdy. A gdyby Bóg naprawdę słuchał rapu? Przyjrzyjmy się najciekawszym modlitwom z polskiego podwórka.\nHot16Challenge2 - od raperskiej zabawy na bicie, po powszechną akcję charytatywną: subiektywny przegląd hip-hopowych ,,szesnastek”\nAkcja ta w całej pełni zdominowała kartę „Na czasie” w serwisie YouTube, pozwoliła uwierzyć, że możemy choć w niewielkim stopniu wspomóc zwalczenie pandemii, a przede wszystkim pokazała, że Polacy naprawdę potrzebują zjednoczenia w chwilach kryzysu i co więcej – potrafią to zrobić. Hot16Challenge2 – wyzwanie twórcze, ruch charytatywny, cyrk na kółkach, czy znaczący element oswojenia pandemii? Przyjrzyjmy się fenomenowi akcji i subiektywnemu zestawieniu hip-hopowych hot16.\nDusze niepokorne. Wywiad z 1988\nO płycie W/88, współpracy z Włodim, Robertem Piernikowskim, solowych projektach, inspiracjach i poszukiwaniu brzmienia opowiada jeden z najbardziej oryginalnych producentów muzycznych na polskim rynku hip-hopowym - Przemysław Jankowiak, znany pod pseudonimem 1988.\n"Weź głęboki oddech i wróć do tamtych dni". Wywiad z Vieniem i Bartoszem Paduchem - reżyserem filmu "Skandal. Ewenement Molesty"\nJak przebiegał proces powstawania filmu Skandal. Ewenement Molesty? Dlaczego w Polsce produkuje się tak niewiele dokumentów muzycznych? Czemu kultura hip-hopowa nie jest wpuszczana "na salony"? I wreszcie, co wyniknęło z ponownego przecięcia dróg dawnych członków legendarnej warszawskiej formacji? Odpowiedzi na te i inne pytania udzielają Piotr "Vienio" Więcławski i Bartosz Paduch.\nW poszukiwaniu wolności. "Quebonafide. Romantic Psycho Film"\nCi, którzy spodziewali się, że będzie to dokument o życiu i karierze rapera lub choćby o samym procesie powstawania jego ostatniego albumu, mogą poczuć się zawiedzeni. Produkcja z taką formą nie ma bowiem nic wspólnego. Quebonafide: Romantic Psycho Film to bardziej dziennik z podróży rozumianej zarówno dosłownie, jak i metaforycznie.\nRap byłby ciekawszy, gdyby był mniej dochodowy. Wywiad z Marcinem Flintem\nO dwóch skrajnościach postrzegania rapu w mainstreamie, motywacjach do bycia jego częścią oraz o podejściu dziennikarzy do artystów z szerokiego obiegu. Te tematy, w rozmowie z Marcinem Flintem – dziennikarzem muzycznym, redaktorem współpracującym m.in. z portalami CGM.pl, Interia.pl, Red Bull Music czy pismem Ultramaryna, podjęła Anna Grabowska.\nOj-czysty w rapowych wersach – subiektywny przegląd linijek\n„Ja i litery mamy deal, ja i słowa mamy układ / Mówię im prawdę, bo im ufam". Język oj-czysty w rapie.\n#meaciekawostki: Babatunde Akinboboye i jego hip-hopera - historia Montekich i Kapuletich świata muzyki?\nOpera i hip-hop – różni je prawie wszystko, a łączy najważniejsze: muzyka. Babatunde Akinboboye stworzył hip-hoperę: gatunek, o który nikt nie prosił, lecz którego wielu potrzebowało.\nRap patriotów i inne pieśni ojczyźniane\nW jaki sposób w utworach opisują nas artyści innych krajów? A jaką autorefleksję o nas i o naszej ojczyźnie możemy spotkać w polskich pieśniach? Zagadnienia te w swoim felietonie porusza Waldemar Kuligowski - profesor w Instytucie Antropologii i Etnologii UAM w Poznaniu.\nMusic From Poland\nISSN: 2299-1255 Wydanie 309\nCzasopismo internetowe MEAKULTURA © 2012-2020


W czwartek szef rządu zaprezentował tzw. tarczę antyinflacyjną. — Chcieliśmy obniżyć VAT na żywność do zera, ale nie zgodziła się na to Komisja Europejska — stwierdził w czwartek premier. Tymczasem urzędnicy Komisji Europejskiej w rozmowie z portalem 300gospodarka.pl zdementowali słowa szefa rządu. — Nie otrzymaliśmy żadnego wniosku o zerową stawkę na żywność z Polski.\n— Nie otrzymaliśmy żadnego wniosku o zerową stawkę na żywność z Polski. Komisja nie miałaby zresztą uprawnień, by taki wniosek uwzględnić — powiedział portalowi urzędnik Komisji Europejskiej.\nDziennikarze portalu 300gospodarka.pl zapytali Kancelarię Premiera o okoliczności złożenia w Brukseli wniosku o zerową stawkę VAT na żywność, jednak do czasu publikacji artykułu portal nie uzyskał odpowiedzi.\nmorawiecki, morawiecki oszukał, pis, stawka vat na żywność, tarcza inflacyjna, Unia europejska


Tablica magnetyczna szklana jest ciekawą alternatywą wobec zwykłych tablic naściennych, magnetycznych, korkowych lub kredowych. Jest to produkt stworzony w oparciu o szczególne potrzeby i z myślą o takich wydarzeniach jak: szkolenie, event, konferencja, spotkanie biznesowe.\nTablica szklana coraz częściej pojawia się też jako standardowe wyposażenie nowoczesnych biur. Można na niej zapisywać ważne telefony, plany, zadania lub wnioski, a jednocześnie w prosty sposób umieszczać zdjęcia, raporty lub inne dane, potrzebne w codziennej pracy. Szklana tablica do pisania bywa stosowana w centralnym miejscu jako podręczne źródło informacji dla całego zespołu.\nTablice szklane do szkoły i biura\nSzklana tablica magnetyczna wykracza poza znane dotąd schematy, stając się niebanalnym połączeniem funkcjonalności oraz wyjątkowego designu. Dzięki swojej prostej konstrukcji i kolorystyce, produkty te podbijają branżę fit-out, wzbogacając tym samym przestrzeń biurowców. Atutem tych tablic jest też trwała konstrukcja z hartowanego szkła, o wiele bardziej wytrzymałego na uderzenia i nacisk niż zwykłe szkło.\nW warunkach szkolnych tablica szklana magnetyczna jest konkurencyjna wobec zwykłych tablic kredowych, które pylą oraz brudzą dłonie, odzież i podłogę sal szkoleniowych. Tablice tego typu są też prostsze w montażu i mają wbudowane specjalne zawieszki, dzięki którym nie widać śrub montażowych od frontu.\nZnajdź tablice szklane na E-tablica.pl\nNa E-tablica.pl możesz wybrać tablice magnetyczne szklane w dobrej cenie, w rozmiarze 120x90 cm. Są to wysokiej klasy produkty, wykonane z tafli szkła hartowanego, w pełni bezpiecznego szkła ESG. W zestawie są tu dołączone wszystkie niezbędne akcesoria, takie jak: elementy do montażu, 6 magnesów neodymowych oraz gąbka magnetyczna z markerem.\nDla osób poszukujących nietuzinkowych rozwiązań do swojego biura na stronie sklepu internetowego E-tablica.pl przygotowaliśmy wiele propozycji, jak tablica szklana do pisania oraz inne modele, dopasowane specjalnie do twojej aranżacji.\nTablica wykonana jest z tafli szkła hartowanego (bezpiecz...\nCena netto: 222.41 zł 463.41 zł\nTSZ129 W Tablica SZKLANA magnetyczna 120x90 cm biała + Zestaw


Samobój Kucharczyka, Midtjylland lepsze od Legii\n« Szczęsny zszedł z kontuzją, remis w Rzymie\nLech stracił punkty w Belenenses »\n17 września 2015 | Autor: Jakub Witek\nLegia Warszawa rozpoczyna rywalizację w fazie grupowej Europa League od porażki. Wicemistrzowie Polski przegrali na wyjeździe z duńskim Midtjylland 0:1, po samobójczym trafieniu Michała Kucharczyka.\nTrener Henning Berg foto:PAP/Bartłomiej Zborowski\nRywalizacja na MCH Arena rozpoczęła się od ataków wicemistrzów Polski, którzy długo utrzymywali się przy piłce i starali się budować akcję pod bramkowe. Swoje okazję mieli Nemanja Nikolić i Łukasz Brzyski. Piłkarze Midtjylland ograniczali się do przeszkadzania i do zagrażania Legii po stałych fragmentach gry, po których z opresji dość szczęśliwie wychodził Dusan Kuciak.\nW kolejnych minutach cały czas optycznie lepiej prezentowała się Legia, a kolejne okazję mieli Nikolić i Aleksandar Prijović, jednak do przerwy w Herning mieliśmy bezbramkowy remis.\nPo zmianie stron do zdecydowanie odważniejszych ataków ruszyli gospodarze, a popłoch w linii defensywnej Legii siali Morten Rasmussen i Pione Sisto. Po godzinie gry z rzutu wolnego futbolówkę dośrodkował Jakob Poulsen, a niefortunnie interweniujący Michał Kucharczyk skierował piłkę do własnej bramki.\nW kolejnych minutach cały czas zdecydowanie lepiej prezentowali się Duńczycy, a swoje okazję mieli Sisto i Rasmussen. Legia odpowiedziała dopiero w 78. minucie, a sygnał do ataku dał wprowadzony kilka minut wcześniej Ivan Trickovski, z futbolówką zabrał się Guilherme, jednak z jego próbą poradził sobie dobrze ustawiony Mikkel Andersen. Chwilę później po raz kolejny zza pola karnego uderzył Nikolić, jednak i tym razem były napastnik Videotonu nie trafił w bramkę.\nW końcówce spotkania znów przycisnęli gospodarze, a z dobrej strony kilkakrotnie pokazał się wprowadzony w 82. minucie Paul Onuachu. W między czasie drugą żółtą, a w konsekwencji czerwoną kartką został ukarany Dominik Furman, a dobre okazję pod bramką Legii mieli jeszcze Poulsen, który trafił w słupek i Daniel Royer, z którego próbą poradził sobie Kuciak.\nOstatecznie Legia przegrała w pierwszym meczu fazy grupowej Ligi Europejskiej z teoretycznie najsłabszym rywalem, a w 2. kolejce czeka ją pojedynek na Łazienkowskiej z SSC Napoli.\nFC Midtjylland – Legia Warszawa 1:0 (0:0)\nMichał Kucharczyk 60(s)


Chiny Drewniana rama Wełniana tkanina Atwood Sofa Producenci\nOpis:Drewniana sofa w ramie,Sofa z tkaniny wełnianej,Tkanina Atwood Sofa\nStart > Products > Sofa > Sofa z tkaniny > Drewniana rama Wełniana tkanina Atwood Sofa\nModel No: KS004-3\nSize: 208(W)*86(D)*69(H) Cm\nProduc Name: Wooden Frame Woolen Fabric Atwood Sofa\nSofa Model: KS004-3\nUpholstery: Woolen Fabric\nColor Available: black, white, red, light brown and dark brown\nO firmie Atwood Sofa\n1. Nowa kanapa, sofa Atwood, to sofa w stylu amerykańskim wykonana z litego drewna z obiciem z tkaniny wełnianej.\n2. Poduszki są wykonane z wysokiej elastycznej pianki ze sprężynami w środku.\n3. Sześcienny kształt sprawia, że sofa wygląda schludnie i czysto. Jest dobre dla salonów i hoteli.\n4. Tkanina jest dostępna w standardowych kolorach, takich jak czerwony, zielony, żółty, biały, zielony i brązowy.\nWood Sofa Photos\nSofa Nova Winter Grey Fabric Skontaktuj się Now\nSofa Oneira Tidal Blue Fabric Skontaktuj się Now\nSofa segmentowa w kolorze szarym z szarego włókna węglowego Skontaktuj się Now\nSofa Anton Twilight Blue Fabric Skontaktuj się Now\nDrewniana sofa w ramie Sofa z tkaniny wełnianej Tkanina Atwood Sofa Drewniany stojak TV Drewniana długa ławka Czerwona skórzana sofa w salonie Wygodna drewniana sofa dla domu Drewniana podstawowa sofa


Najstarsze miasto świata - Polskatimes.pl\n10 lipca 2008 10.07.2008 Aktualizacja: 29 sierpnia 2008 13:34 29.08.2008 13:34\nPalestyńskie Jerycho i tureckie Çatal Höyük to najstarsze grody świata. Konkurencję wygrywa biblijne Jerycho, które nie dość, że liczy o tysiąc lat więcej, to w dodatku jest nadal zamieszkane - pisze Adam Synowiec\nWspółczesne Jerycho położone jest w Autonomii Palestyńskiej, na terytorium Izraela. Mieszka w nim dwadzieścia tysięcy osób, a burmistrzem stolicy biblijnej Ziemi Obiecanej jest Hassan Saleh. Arabski samorządowiec mógłby czuć ogromne brzemię tysięcy lat historii, gdyby nie fakt, że dzisiejsze miasto jest dość prowincjonalne, nawet jak na Autonomię Palestyńską. Poza tym nie jest tym samym, co Jerycho biblijne. Ruiny miasta obleganego przez Izraelitów w Księdze Jozuego leżą bowiem gdzieś w pobliżu.\nPrecyzyjne ustalenie lokalizacji oryginalnego miasta z epoki neolitu sprawia dziś spore problemy. Wokół oazy, nad którą leży Jerycho, założono około dziesięciu tysięcy lat temu aż trzy osady. W pobliżu płynęła rzeka Jordan, a obok prowadził szlak handlowy ze wschodu na zachód.\nNajstarszą częścią biblijnego miasta wydają się ruiny Tell Sultan odległe o kilka kilometrów od dzisiejszego Jerycha. Naukowcy uważają, że już około 10350 lat temu miasto zajmowało około cztery hektary terenu i otoczone było kamiennym murem o wysokości 3,5 metra.\nW czasach biblijnych mur był wzmocniony warstwą cegieł, wzniesiono również dziesięciometrowej wysokości wieżę obronną. Blanki chroniły położone wewnątrz okrągłe domy z cegieł z suszonego błota i trzciny. Mieszkańcy Jerycha uprawiali zboże, potem udomowili owce i zaczęli je hodować.\nMałe domki zastąpiły większe, budowane na planie prostokąta i mające po kilka dużych pomieszczeń z wapiennymi podłogami. Stawiano je także z cegieł z mułu, ale na kamiennych fundamentach. W Jerychu wybudowano także świątynię, a przed murami obronnymi wykuto w skale fosę. Według badaczki miasta, Kathleen Kenyon, zmarłych grzebano pod podłogami domostw.\nJerycho liczyło od 400 do 2000 mieszkańców, którym musiało się świetnie powodzić, skoro uznali, że swe skarby i bogactwo należy chronić obronnym murem. Prawdopodobnie zboże oraz mięso i skóry zwierząt wymieniali na cenniejsze towary, sprowadzane z daleka, takie jak choćby obsydian i narzędzia z niego wykonane.\nJak na czasy neolitu Jerycho było metropolią taką jak dzisiaj Nowy Jork czy Londyn.\nOficjalnym rywalem Jerycha do miana najstarszego miasta świata (a raczej mieściny otoczonej wałem) jest Çatal Höyük, co po turecku oznacza "rozdwojone wzgórze".\nDzisiaj tak nazywa się jedynie stanowisko wykopaliskowe położone niedaleko miasta Konya w centralnej Turcji. Bo sama osada została opuszczona około sześciu tysięcy lat przed naszą erą.\nÇatal Höyük zostało założone około 9,4 tys. lat temu, a więc jest jednak młodsze od Jerycha. Budową przypominało "miejskie" osiedla amerykańskich Indian Pueblo. Dwupiętrowe budynki z kamienia i cegieł wypalanych na słońcu przylegały ścianami do siebie jak komórki w plastrze miodu (nie były jednak sześciokątne).\nDrzwi główne do domów znajdowały się na dachach, na które wdrapywano się po drabinach (nie było schodów ani ulic, komunikacja przebiegała po dachach).\nPowierzchnia przeciętnego domu liczyła około 25 metrów kwadratowych. Miasto nie rozrastało się na boki, a w górę. Nowe domy budowano na pozostałościach starych. Stąd ostatnia warstwa ruin wznosi się na wzgórzu ze szczątków o 21-metrowej wysokości.\nArcheolodzy przypuszczają, że w Çatal Höyük mogło mieszkać nawet do 10 tys. osób. Tak jak w Jerycho zajmowały się one hodowlą zwierząt i rolnictwem. I dożywały przeciętnie zaledwie 21 lat, przy czym mężczyźni żyli około 15 lat dłużej niż kobiety.\nI tu zmarłych chowano pod podłogami domów. Nie natrafiono na ślady studni miejskiej ani kanalizacji. Mimo to mieszkańcy Çatal Höyük nie byli nękani przez katastrofy sanitarne. Çatal Höyük nie miało jednak murów obronnych, a więc była to raczej osada, a nie typowe miasto.\nZwolenników Jerycha i Çatal Höyük może pogodzić Tell Quaramel, miasto w północno-zachodniej Syrii, odkryte niedawno przez naszego rodaka, prof. Ryszarda F. Mazurowskiego z Uniwersytetu Warszawskiego.\nTell Quaramel powstało prawdopodobnie w tym samym okresie co Jerycho. Także było otoczone murem obronnym o szerokości dwóch metrów (kamienne ściany, pomiędzy które wsypano ziemię).\nWraz z murem wzniesiono wieżę, która zdaniem Mazurowskiego była jeszcze starsza od tej z Jerycha. Miała w każdym razie podobną wysokość, czyli prawie dziesięć metrów.\nJeśli Tell Quaramel nie można byłoby zwać miastem, to trzeba byłoby używać nietypowego określenia - osada obronna. Pierwsza taka w historii cywilizacji.\nEkipa prof. Mazurowskiego odkryła dziewięć kolistych domostw z najstarszego okresu istnienia Tell Quaramel. Wszystkie nosiły ślady pożaru i zniszczenia, a potem ponownej odbudowy. Mieszkańcy osady-miasta byli raczej zamożni, choć różnili się bogactwem między sobą.\nByć może cywilizacja miejska rodziła się nie w izraelskim Jerychu, tureckim Çatal Höyük czy w późniejszych wielkich miastach Mezopotamii, ale gdzieś w dzisiejszej Syrii.\nPoza Tell Quaramel badania archeologiczne prowadzą w podobnych ruinach starożytnych miast Tell Hamoukar i Tell Barak uczeni brytyjscy i amerykańscy.\nWszystkie te osiedla leżały na szlaku handlowym wiodącym z dzisiejszej Turcji nad Zatokę Perską. Miały wręcz współczesny układ ulic, olbrzymie budynki o nawet półtorametrowych ścianach, a także potężne mury obronne. Znajdowały się w nich także miejsca kultu, wymiany towarowej, warsztaty rzemieślnicze oraz sklepy.\nTakie Tell Barak jest o co najmniej pięćset lat starsze od sumeryjskiego Uruk.Pamiętny jest opis miasta w Księdze Jozuego, kiedy Izraelici starali się objąć we władanie daną im przez Boga Ziemię Obiecaną. W tym celu ich wojska musiały zdobyć Jerycho. Wojska Jozuego przez siedem dni maszerowały wokół murów, niosąc Arkę Przymierza i dmąc w trąby. Bóg sprawił, że mury runęły i atakujący wkroczyli do grodu.\nDo niedawna archeolodzy uważali, że ta opowieść to tylko biblijny mit, ale niedawne wykopaliska kanadyjskiego archeologa dr. Brynta G. Wooda dowodzą, że bitwa o Jerycho rozegrała się w\nroku 1407 p.n.e. W pobliżu dzisiejszego miasta, Wood odkrył grubą na metr warstwę popiołu ze szczątkami ceramiki, cegieł oraz drewna.\nnajstarsze miasta swiata\nhistoria najstarsze miasto świata\njakie jest najstarsze miasto na świecie


NIE ŻYJE ks. prałat Adam Nowak. Zmarł wieloletni duszpasterz osób głuchoniemych - Tarnów, Super Express\n2020-10-08 10:27 Adrian Teliszewski\nW wieku 93 lat zmarł ks. prałat Adam Nowak, wieloletni duszpasterz osób głuchoniemych w diecezji tarnowskiej. Ponadto kapłan był wykładowcą Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie, dyrektorem Archiwum Diecezjalnego i kanonikiem kapituły katedralnej. Pogrzeb ks. Adama Nowaka zaplanowano w sobotę, 10 października na Starym Cmentarzu.\nNie żyje ksiądz Adam Nowak\nKs. prałat Adam Nowak zmarł w środę, 7 października mając 93 lata, o czym poinformowała diecezja tarnowska. Kapłan urodził się w Rzędzianowicach (pow. mielecki) w 1927 roku. Po ukończeniu szkoły średniej wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa tarnowskiego Jana Stepy w dniu 29 kwietnia 1951 roku, w Tarnowie. Jako wikariusz pracował w następujących parafiach: Łęki Górne (od 12 lipca 1951 roku), Brzesko (od 26 sierpnia 1955 roku) i Tarnów – parafia katedralna (od 23 września 1956 roku do 25 lutego 1960 roku). W latach 1954–98 sprawował obowiązki diecezjalnego duszpasterza głuchoniemych, a w latach 1960–65 pełnił obowiązki prefekta w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie. Z tą uczelnią był związany do 2000 roku. Prowadził wykłady z duszpasterstwa głuchoniemych, języka łacińskiego oraz historii Kościoła. Od 1963 roku do 1991 roku był dyrektorem Biblioteki Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie, a od 1970 roku do 1988 roku dyrektorem Archiwum Diecezjalnego w Tarnowie. W 1972 roku został kanonikiem gremialnym tarnowskiej kapituły katedralnej.\nNowy Sącz. Proboszcz z parafii św. Rocha zakażony koronawirusem! Myślał, że m...\nPogrzeb ks. Adama Nowaka\nUroczystości pogrzebowe ks. Adama Nowaka zaplanowano w sobotę, 10 października na Starym Cmentarzu w Tarnowie. Wcześniej, bo o godz. 11.30 w tarnowskiej katedrze rozpocznie się różaniec w intencji zmarłego kapłana, bezpośrednio po nim odprawiona zostanie Msza św. pogrzebowa. O godz. 13.30 zaplanowano "stację przy grobie" na Starym Cmentarzu.\nTarnów. Z maczetą i gazem na mecz piłkarski. Chuligani zatrzymani przed derba...


Anna Azari -...\nPrezydent Duda podpisał ustawę o IPN\n– Trzeba chronić dobre imię Polski i Polaków – powiedział prezydent Andrzej Duda, ogłaszając podpisanie znowelizowanej ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej, która przewiduje kary za używanie kłamliwych określeń, takie jak „polskie obozy koncentracyjne”. Jednocześnie skierował ustawę do Trybunału Konstytucyjnego, który ma ocenić, czy jej zapisy nie ograniczają dyskusji o Holocauście. Swoje zaniepokojenie nowymi regulacjami wyrazili politycy izraelscy, amerykańscy, a także francuscy i ukraińscy.\nJak tłumaczy polskie Ministerstwo Sprawiedliwości, walka z terminem „polskie obozy śmierci” była dotychczas prowadzona na płaszczyźnie dyplomatycznej, ale te działania były niewystarczające. Od 2008 roku do chwili obecnej polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych interweniowało przeciwko kłamliwym określeniom aż 1,259 razy! Dlatego właśnie potrzebne są nowe przepisy, które mają przeciwdziałać nieuzasadnionemu i błędnemu obarczaniu Polski i Polaków odpowiedzialnością za zbrodnie dokonane w trakcie II wojny światowej przez III Rzeszę Niemiecką.\nPrzygotowana przez MS i przyjęta przez parlament i prezydenta RP nowelizacja przewiduje, że używanie kłamliwych określeń takich jak „polskie obozy zagłady” będzie przestępstwem, zagrożonym karą do trzech lat pozbawienia wolności.\nJako pierwsza, po przegłosowaniu nowelizacji przez Sejm, zaprotestowała 27 stycznia br. ambasador Izraela w Polsce Anna Azari. W jej kraju została ona odebrana jako możliwość kary dla świadectw ocalałych z Holocaustu. – Izrael też rozumie, kto budował KL Auschwitz i inne obozy. Wszyscy wiedzą, że to nie byli Polacy. Ale u nas traktuje się to jako niemożliwość powiedzenia prawdy o zagładzie i wszyscy są oburzeni tym, co się zdarzyło – powiedziała Azari podczas uroczystości z okazji 73. rocznicy wyzwolenia niemieckiego obozu w Auschwitz.\nZ tego samego powodu swoje zaniepokojenie wyraził 31 stycznia br. Departament Stanu USA. „Jesteśmy zaniepokojeni reperkusjami, jakie ten projekt legislacyjny, gdyby został uchwalony, mógłby mieć, jeśli chodzi o strategiczne interesy i relacje Polski – w tym ze Stanami Zjednoczonymi i Izraelem. Powstałe podziały, które mogą powstać między naszymi sojusznikami, przynoszą korzyści tylko naszym rywalom” – czytamy w oświadczeniu.\nTwórcy przepisów zapewniają jednak, że ustawa wprost gwarantuje swobodę wypowiedzi, a także prowadzenia badań naukowych oraz działalności artystycznej. „Celem ustawy nie jest wstrzymanie prac historyków, a jedynie przeciwdziałanie fałszywym oskarżeniom. (...) Nie będzie również karane wskazywanie na haniebne przypadki zbrodni popełnianych przez konkretne osoby, bez względu na ich narodowość. Ustawa chroni prawdę historyczną i dobre imię państwa oraz Narodu Polskiego. Ustawa zdecydowanie nie chroni zbrodniarzy, bez względu na to, jakiej byli oni narodowości” – czytamy na stronie internetowej www.germandeathcampsnotpolish.pl, przygotowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości.\nPo oświadczeniu Departamentu Stanu USA Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP szybko wystosowało oświadczenie, w którym podkreśliło, że „głównym celem nowelizacji ustawy o IPN jest walka ze wszystkimi formami negowania oraz fałszowania prawdy o Holokauście”. – W tym kontekście stoimy na stanowisku, że oskarżanie Narodu Polskiego i Państwa Polskiego o współudział razem z III Rzeszą Niemiecką – publicznie i wbrew faktom – w zbrodniach nazistowskich jest niewłaściwe, wprowadzające w błąd i krzywdzące dla ofiar będących obywatelami Polski, zarówno pochodzenia żydowskiego jak i polskiego – dodano.\nKilka dni później – 3 lutego br. – dość niespodziewanie, głos w sprawie karania za kłamliwe określenia historyczne zabrał szef niemieckiego MSZ Sigmar Gabriel. – Zorganizowane masowe morderstwo zostało popełnione przez nasz naród i nikogo innego. Pojedynczy kolaboranci nic tu nie zmieniają – powiedział Gabriel, dodając, że naród niemiecki bierze na siebie odpowiedzialność za zagładę Żydów. – Niemcy będą potępiać fałszowanie historii i takie określenia jak „polskie obozy śmierci”. (…) Nigdy nie miałem wątpliwości, iż niemieckie obozy koncentracyjne nie znalazły się w Polsce przypadkiem, ponieważ Niemcy chcieli zniszczyć zarówno kulturę Polski, jak i doprowadzić do zagłady Żydów – powiedział dyplomata.\nMimo głosów zaniepokojenia ze strony Izraela i Stanów Zjednoczonych, prezydent Andrzej Duda zdecydował się na podpisanie ustawy o IPN. Zrobił to we wtorek 6 lutego br.\n– Przepisy art. 55a tej ustawy wejdą w życie. Jednocześnie zdecydowałem, że skieruję tę ustawę w trybie następczym do Trybunału Konstytucyjnego – mówił prezydent. – My też mamy prawo do swojej wrażliwości, mamy też prawo do prawdy historycznej i mamy też prawo do tego, abyśmy byli w prawdziwy sposób, zgodnie z faktami, oceniani – dodał.\nJak tłumaczył prezydent, do Trybunału Konstytucyjnego skierował ustawę ze względu na „wrażliwość, która powoduje głosy sprzeciwu, która wywołuje obawy o to, że nie będzie można głosić prawdy, że będzie zamykanie ust tym, którzy ocaleli”.\nAndrzej Duda przypomniał też, że strona izraelska nie może być zaskoczona nowelizacją, a on sam był o nią pytany w Tel-Avivie już rok temu. Dodał, że państwo polskie nigdy nie uczestniczyło w przemyśle zagłady, a wielu Polaków z narażeniem życia ratowało Żydów podczas II wojny światowej, o czym najlepiej świadczy fakt, iż właśnie Polaków jest najwięcej w gronie Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.\nTego samego dnia pojawiło się oświadczenie Departamentu Stanu USA, w którym Rex Tillerson napisał, iż „Stany Zjednoczone są rozczarowane tym, że polski prezydent podpisał ustawę, która nakładałaby kary za przypisywanie zbrodni nazistowskich państwu polskiemu”.\n„Rozumiemy, że ustawa ta będzie skierowana do polskiego Trybunału Konstytucyjnego. Wprowadzenie w życie tego prawa szkodliwie wpływa na wolność słowa i badania naukowe. Stany Zjednoczone potwierdzają, że określenia takie jak „polskie obozy śmierci” są bolesne i wprowadzające w błąd. Takie historyczne niepoprawności dotykają Polskę, naszego mocnego sojusznika, i muszą być zwalczane w sposób, który chroni podstawowe wolności. Uważamy, że otwarta dyskusja, nauka i edukacja to najlepszy sposób przeciwstawiania się wprowadzającemu w błąd językowi” – czytamy w oświadczeniu.\nZ kolei rzeczniczka Departamentu Stanu Heather Nauert powiedziała, że w sprawie ustawy o IPN prowadzone są „prywatne rozmowy dyplomatyczne”.\nAmbasador Izraela w Polsce Anna Azari skomentowała skierowanie ustawy o IPN do Trybunału Konstytucyjnego jako „drzwi, z których można zacząć jakiś dialog”. – Chcemy, żeby wszystko było otwarte – dodała.\nSprzeciw Francji i Ukrainy\nPolską ustawę, nakładającą sankcje karne za kłamstwa historyczne na temat II wojny światowej, skrytykowali politycy na Ukrainie. Tamtejsza Rada Najwyższa wydała oświadczenie potępiające nowe przepisy, które jej zdaniem „otwierają drogę do manipulacji i wzmocnienia antyukraińskich tendencji w polskim społeczeństwie”.\nJeszcze ostrzej wypowiadają się o niej radykalni politycy z Ukrainy. – W tej chwili Polska z naszego adwokata i naszego potężnego sojusznika przekształca się w słabe państwo, gdzie górę biorą siły i idee osłabiające samą Polskę. Być może teraz brzmi to jak fantastyka, lecz biorąc pod uwagę politykę realizowaną obecnie przez kręgi szowinistyczne w Polsce, nie wykluczam roszczeń terytorialnych Polski względem Ukrainy – stwierdził w wywiadzie dla telewizji 112 Ukraina Ołeh Laszko, lider Partii Radykalnej, syn komendanta głównego UPA i jednego z architektów rzezi wołyńskiej Romana Szuchewycza.\nZ kolei minister spraw zagranicznych Francji Jean-Yves Le Drian powiedział, że nowelizacja ustawy o IPN jest „niewłaściwa” i „godna potępienia”. Dodał, że liczy na wycofanie się polskich władz z nowych przepisów, w czym powinna pomóc „presja moralna” ze strony Unii Europejskiej.\nFragment ustawy z 26 stycznia 2018 r. o Instytucie Pamięci Narodowej\nNiezależnie od przepisów obowiązujących w miejscu popełnienia czynu zabronionego niniejszą ustawę stosuje się do obywatela polskiego oraz cudzoziemca w razie popełnienia przestępstw, o których mowa w art. 55 i art. 55a.”.


Microsoft Office także dla Metro - Technologie\nAdrian Nowak 17-09-2011, 15:22\nPopularny pakiet biurowy ma być dostępny również w wersji dla nowego interfejsu, by użytkownicy mogli pracować z wykorzystaniem tabletów.\nW rozmowie z analitykiem giełdowym Steve Ballmer przyznał, że Microsoft przygotowuje wydanie swojego popularnego pakietu również dla interfejsu Metro. Możesz się spodziewać, że pracujemy ciężko nad tym, co można by określić jako Office w stylu Metro - powiedział dyrektor generalny Microsoftu.\nTablet to odpowiednie narzędzie do pracy?\n- Myślę, że Metro potrzebuje narzędzi, które pozwoliłyby pracować ludziom z dokumentami na tabletach - powiedział wcześniej analityk Rob Helm. Jego zdaniem firma musi się skupić również na platformie ARM, która jest podstawą coraz większej liczby stosunkowo tanich urządzeń przenośnych. W przypadku ARM nie ma jednak mowy o uruchamianiu narzędzi znanych z wcześniejszych wersji Windowsa zaprojektowanych dla architektury Intel x86.\nJak dodatkowo zauważył Helm: Po tym jak x86 zostanie zastąpione przez ARM, Microsoft potrzebuje aplikacji biurowych, które pozwolą na pracę z wykorzystaniem nowej architektury. Office Web Apps są do tego świetnie dostosowane, jednak nie wspierają trybu offline.\nAnalitycy są zgodni w kwestii tego, że Office przeznaczone dla ARM nie zagrozi rozwojowi linii dla standardowych pecetów. Przypomnijmy, że Metro jest interfejsem skierowanym wyłącznie do urządzeń dotykowych i ma być ładowany w systemie niezależnie od środowiska znanego z wcześniejszych wersji Windowsa. Jak informowaliśmy niedawno, Microsoft chce pobierać 30% prowizji od sprzedaży tego typu programów, promowanych w jego sklepie z aplikacjami.\nWindows 8 Windows Steve Ballmer Office Microsoft Office Microsoft Metro aplikacje biurowe apliakcje


Królowa i Faworytka - Kiera Cass - ebook + książka - Legimi online\nbez abonamentu 29,00 zł\nKrólowa i Faworytka ebook\n4,3 (209 ocen)\nNigdy jakoś nie byłam fanką królowej Amberly wydawała mi się jakoś nie ludzko słaba prawie nigdy nie miała swojego zdania i słuchała się zasad a przecież zasady są po to by je łamać. Tak czy innaczej nawet ją polubiłam (ale swojego zdania o Clarksonie nawet nie wypowiem). Marlee kochana przyjaciółka oraz cudowna kobieta która potrafi poświęcić wiele dla miłości. W tej odsłonie Marlee mam wrażenie że jednak to nie granice wyznaczają nas to my je wyznaczamy, możemy zrobić co pragniemy lub to co chcą inni zawsze mamy wybór. AbbyDog 💖.\nKróciutka nowelka opowiadająca losy różnych pobocznych bohaterów, takich jak królowej Amberly, Kriss, Elise, Natalie, Marlee, Lucy... Dobrze się bawiłam, czytając te historyjki! :)\nSpoko, na pewno bardziej bym ją doceniła, czytając zaraz po oryginalnej trylogii ;))\nRywalki 5. Korona\nKsiążę i Gwardzista\nNevermoor. Nevermoor. Przypadki Morrigan Crow\nNevermoor. Pustka wietrzna. Polowanie na Morrigan Crow\nTytuł oryginału: The Selection Stories: The Queen and The Favorite\nPierwsze wydanie w języku polskim © 2016 by Wydawnictwo Jaguar Sp. Jawna\nRedakcja: Anna Pawłowicz, Ewa Holewińska\nCopyright © 2015 by Kiera Cass. By arrangement with the author. All rights reserved.\nJacket art © 2015 by Gustavo Marx/Merge Left Reps, Inc.\nJacket design by Erin Fitzsimmons\nPolish language translation copyright © 2016 by Wydawnictwo Jaguar Sp. Jawna\nWydanie pierwsze, Wydawnictwo Jaguar, Warszawa 2016\nWydawnictwo Jaguar Sp. Jawna\nul. Kazimierzowska 52 lok. 104\nWydawnictwo Jaguar, Warszawa 2016\nTej historii sama byłam niezwykle ciekawa. Uwielbiałam Amberly i jako matka patrzyłam na nią z podziwem. Była czarująca, inteligentna, pełna wdzięku i urody, a chociaż w życiu spotkało ją wiele smutku, starała się zachować pogodę ducha. Jak więc ta niezwykła kobieta zakochała się w kimś takim jak Clarkson Schreave?\nPowiem tylko, że było niezwykle interesujące zobaczyć nie tylko Amberly, ale i Clarksona w wieku nastoletnim. Przemoc, jakiej był świadkiem, i troski, jakie go trapiły, pokazały mi, jak czas i wewnętrzne lęki mogły ukształtować człowieka, którego pod wieloma względami należy nazwać złym. Niesamowite było także obserwowanie, jak Amberly z całych sił stara się znaleźć jaśniejsze strony zarówno w nim, jak i w jego matce, z którą miała jak najgorsze doświadczenia. Myślę, że Amberly szczerze uważała, iż nikt nie jest celowo zły, że w każdej duszy kryje się dobro – i stale go poszukiwała. To wyjaśniało wiele chwil z czasów jej własnych Eliminacji, a także pozwalało lepiej zrozumieć, dlaczego była gotowa bezwarunkowo zaakceptować żonę, którą wybierze jej syn, nawet jeśli jej mąż (podobnie jak większość społeczeństwa) skreślił tę dziewczynę.\nJedną z moich obaw podczas pisania tego opowiadania było to, że w jakiś sposób umniejszy ono postać Amberly. Martwiłam się, że wyda się niemądra, ponieważ ignoruje słowa i czyny Clarksona i mimo wszystko chce z nim być. Myślę, że to dobra okazja, by powiedzieć to wprost: celem tego opowiadania nie było usprawiedliwianie przemocy w związku. Mam nadzieję, że podobnie jak wszystkie moje utwory, ten także będzie po prostu uczciwy. Wiemy, że Clarkson miał swoje wady. Amberly miała je także. Teraz mamy okazję zajrzeć za kulisy związku dwojga niedoskonałych ludzi.\nWciągu ostatnich dwóch tygodni po raz czwarty bolała mnie głowa. Jak mogłam przyznać się do tego przed księciem? Wystarczająco okropnie czułam się z tym, że prawie wszystkie pozostałe w pałacu dziewczyny były Dwójkami. Pokojówki wręcz zamęczały się, żeby doprowadzić do porządku moje spracowane dłonie. W jakimś momencie będę musiała mu powiedzieć o tych falach znużenia, które ogarniały mnie bez żadnego powodu. To znaczy, o ile kiedykolwiek mnie zauważy.\nKrólowa Abby siedziała na drugim końcu Komnaty Dam, zupełnie jakby celowo trzymała się na dystans od dziewcząt. Lekkie wzdrygnięcie jej ramion podpowiedziało mi, że jeśli o nią chodzi, nie jesteśmy mile widzianymi gośćmi.\nWyciągnęła dłoń do pokojówki, która polerowała jej paznokcie, ale nawet w trakcie tego zabiegu królowa wydawała się poirytowana. Nie rozumiałam jej, ale daleka byłam od jakichkolwiek ocen. Może jakaś część mojego serca także by stwardniała, gdybym tak młodo straciła męża. Miała szczęście, że Porter Schreave, kuzyn jej zmarłego męża, ożenił się z nią i dzięki temu mogła zatrzymać koronę.\nRozejrzałam się po pokoju, obserwując pozostałe dziewczęta. Gillian była Czwórką, tak jak ja, ale z o wiele lepszej rodziny. Jej rodzice byli kucharzami, a jej komentarze do naszych posiłków wskazywały, że sama planuje podobną karierę. Leigh i Madison studiowały weterynarię i odwiedzały stajnie tak często, jak tylko im pozwalano.\nWiedziałam, że Nova jest aktorką i ma tłum uwielbiających ją fanów, którzy pragną, by zasiadła na tronie. Drobniutka sylwetka Umy, gimnastyczki, była pełna gracji nawet wtedy, gdy siedziała nieruchomo. Część obecnych tu Dwójek nie wybrała jeszcze zawodu. Myślę, że gdyby ktoś płacił moje rachunki i zapewniał mi dach nad głową, także nie martwiłabym się przyszłością.\nPotarłam bolące skronie i poczułam, że spękana skóra i zgrubienia na zniszczonych pracą palcach drapią mnie w czoło. Cofnęłam ręce, żeby się im przyjrzeć.\nNawet na mnie nie spojrzy.\nZamknęłam oczy i przypomniałam sobie pierwsze spotkanie z księciem Clarksonem. Wciąż pamiętałam silny uścisk jego dłoni, gdy się ze mną witał. Na szczęście pokojówki znalazły dla mnie koronkowe rękawiczki, bo inaczej zostałabym pewnie natychmiast odesłana do domu. Był opanowany, uprzejmy i inteligentny, dokładnie taki, jaki powinien być książę.\nUświadomiłam sobie, że przez te dwa tygodnie bardzo rzadko się uśmiechał, zupełnie jakby obawiał się, że zostanie to źle odebrane. Ale, mój Boże, jak ślicznie rozjaśniały się wtedy jego oczy! Ciemnoblond włosy, jasnobłękitne oczy, postawa pełna niezwykłej godności… był chodzącym ideałem.\nNiestety, mnie do ideału było bardzo daleko, ale musiał istnieć jakiś sposób, by książę Clarkson mnie zauważył.\nPrzez chwilę trzymałam długopis nieruchomo, ze świadomością, że to bez sensu. Mimo to zaczęłam pisać dalej.\nCoraz lepiej czuję się w pałacu. Jest prześliczny. Jest nawet więcej niż prześliczny, ale nie wiem, czy potrafię znaleźć właściwe słowa, by go opisać. W Angeles jest ciepło, ale inaczej niż w domu, i też nie wiem, jak mam to opisać. Czy nie byłoby cudownie, gdybyś mogła przyjechać i sama poczuć to ciepło i zapach? Tak, tutaj prześlicznie pachnie.\nJeśli chodzi o same Eliminacje, nie spędziłam jeszcze ani sekundy sam na sam z księciem.\nPoczułam bolesne ukłucie w sercu i zamknęłam oczy, oddychając powoli. Zmusiłam się do koncentracji.\nJestem pewna, że widziałaś już w telewizji, jak książę Clarkson odesłał do domu osiem dziewcząt, wszystkie Czwórki i Piątki, i tę jedną Szóstkę. Zostały jeszcze dwie Czwórki poza mną i kilka Trójek. Zastanawiam się, czy oczekuje się od niego, że wybierze Dwójkę. Przypuszczam, że to miałoby sens, ale serce mi się kraje na myśl o tym.\nCzy mogłabyś coś dla mnie zrobić? Możesz zapytać mamę i tatę, czy nie mamy jakichś kuzynów lub kogoś innego z rodziny pochodzącego z wyższej klasy? Powinnam była zapytać o to przed wyjazdem. Myślę, że ta wiadomość bardzo by mi się przydała.\nZaczęłam czuć mdłości, które czasem towarzyszyły moim bólom głowy.\nMuszę już kończyć, jestem tu bardzo zajęta. Postaram się niedługo znowu napisać.\nCałuję cię bardzo, bardzo mocno,\nByło mi słabo. Złożyłam list i zamknęłam go we wcześniej zaadresowanej kopercie. Znowu potarłam skronie z nadzieją, że lekki nacisk palców przyniesie mi ulgę, chociaż to nigdy nie działało.\n– Wszystko w porządku, Amberly? – zapytała Danica.\n– Ależ tak – skłamałam. – Chyba jestem trochę zmęczona. Może się odrobinę przejdę, to dobrze robi na krążenie.\nUśmiechnęłam się do Daniki i Madeline, a potem wyszłam z Komnaty Dam i skierowałam się do łazienki. Wiedziałam, że ochlapanie twarzy zimną wodą zniszczy mi makijaż, ale poczuję się trochę lepiej. Zanim zdążyłam tam dojść, znowu zakręciło mi się w głowie. Przysiadłam na jednej z małych kanap, ustawionych w korytarzu, oparłam głowę o ścianę i czekałam, aż mi przejdzie.\nTo nie miało sensu. Wszyscy wiedzieli, że na południu Illéi powietrze i woda są brudne. Nawet mieszkające tam Dwójki miewały problemy ze zdrowiem. Ale czy ten wyjazd, zmiana powietrza na czystsze, dobre jedzenie i troskliwa opieka w pałacu, nie powinny mi dobrze zrobić?\nJeśli tak będzie dalej, nie znajdę żadnej okazji, by zrobić dobre wrażenie na księciu Clarksonie. A jeżeli dzisiaj po południu nie zdołam przyjść na mecz krokieta? Czułam, że moje marzenia prześlizgują mi się pomiędzy palcami. Równie dobrze mogłam już teraz przygotować się na porażkę. Dzięki temu potem będę mniej cierpieć.\nOderwałam się natychmiast od ściany i zobaczyłam, że książę Clarkson patrzy na mnie z góry.\n– Nic takiego, wasza wysokość.\n– Źle się czujesz?\n– Ależ skąd! – zapewniłam go i wstałam, co okazało się błędem. Nogi ugięły się pode mną i upadłam na podłogę.\n– Przepraszam – szepnęłam. – To upokarzające.\nWziął mnie na ręce.\n– Zamknij oczy, jeśli kręci ci się w głowie. Idziemy do skrzydła szpitalnego.\nCóż za piękną historię będę miała do opowiadania moim dzieciom: pewnego razu król niósł mnie przez cały pałac, jakbym nic nie ważyła. Było mi dobrze w jego ramionach, zawsze zastanawiałam się, jakie to uczucie.\n– O mój Boże! – zawołał ktoś. Otworzyłam oczy i zobaczyłam pielęgniarkę.\n– Wydaje mi się, że chyba zemdlała – wyjaśnił Clarkson. – Chyba nic sobie nie zrobiła przy upadku.\n– Proszę ją tutaj położyć, wasza wysokość.\nKsiążę Clarkson położył mnie na jednym z licznych łóżek w sali szpitalnej i ostrożnie cofnął ręce. Miałam nadzieję, że widzi wdzięczność w moich oczach.\nSpodziewałam się, że natychmiast wyjdzie, ale stał obok, gdy pielęgniarka mierzyła mi puls.\n– Jadłaś coś dzisiaj, skarbie? Piłaś dużo?\n– Właśnie skończyliśmy śniadanie – odparł za mnie.\n– Czujesz się chora?\n– Nie. To znaczy, tak. Chcę powiedzieć, że to naprawdę nic takiego. – Miałam nadzieję, że jeśli ich przekonam, że to głupstwo, będę mogła pójść na mecz krokieta.\nPopatrzyła na mnie surowo, ale życzliwie.\n– Chyba trudno mi się z tym zgodzić, skoro musiałaś tu zostać przyniesiona.\n– To się często zdarza! – wypaliłam, sfrustrowana.\n– Jak to? – naciskała pielęgniarka.\nNie chciałam się do tego przyznawać. Westchnęłam, zastanawiając się, jak mam to wyjaśnić. Teraz książę dowie się, jak bardzo zniszczyło mnie życie w Honduragui.\n– Często mam migreny, a czasem miewam też zawroty głowy. – Przełknęłam ślinę, obawiając się tego, co pomyśli książę. – W domu kładłam się spać na długo przed moim rodzeństwem i to mi pomagało wytrzymać w pracy. Tutaj trudniej mi znaleźć czas na odpoczynek.\n– Mmmhm. Czy dolega ci coś poza bólami głowy i znużeniem?\nClarkson przestąpił z nogi na nogę. Miałam nadzieję, że nie słyszy, jak mocno bije moje serce.\n– Od jak dawna miewasz takie dolegliwości?\n– Od kilku lat, może trochę dłużej. Teraz już do tego przywykłam.\nPielęgniarka sprawiała wrażenie zatroskanej.\n– Czy podobne przypadki zdarzały się w twojej rodzinie?\nZastanowiłam się przed odpowiedzią.\n– Nie do końca. Mojej siostrze czasem leci krew z nosa.\n– Czy twoja rodzina jest chorowita? – zapytał Clarkson z cieniem niesmaku w głosie.\n– Nie – odparłam. Jednocześnie chciałam się usprawiedliwić i czułam się zawstydzona tym wyjaśnieniem. – Mieszkam w Honduragui.\nUniósł brwi, rozumiejąc wszystko.\nWszyscy wiedzieli, do jakiego stopnia skażenie ogarnęło południe kraju. Powietrze było zanieczyszczone. Woda była zanieczyszczona. Rodziło się wiele kalekich dzieci, wiele kobiet było bezpłodnych, wiele osób umierało młodo. Gdy pojawiali się rebelianci, zostawiali na murach napisy z pytaniami żądającymi odpowiedzi, czemu pałac nic z tym nie zrobił. To cud, że cała moja rodzina nie była tak chora, jak ja. Albo że mój stan nie był jeszcze gorszy.\nOdetchnęłam głęboko. Co, na litość boską, tutaj robiłam? Spędziłam tygodnie poprzedzające Eliminacje, wymyślając w głowie własną baśń, ale żadne marzenia ani sny nie miały mnie uczynić godną mężczyzny takiego jak Clarkson.\nOdwróciłam głowę, żeby nie widział moich łez.\n– Czy wasza wysokość mógłby już iść?\nPo kilku sekundach ciszy usłyszałam jego oddalające się kroki, gdy wychodził z sali. Gdy tylko ucichły, rozpłakałam się na dobre.\n– No już, już, skarbie, wszystko będzie dobrze – starała się mnie pocieszyć pielęgniarka. Miałam złamane serce, więc przytuliłam się do niej tak mocno, jak do mojej matki lub sióstr. – Taka rywalizacja to ogromny stres, a książę Clarkson wie o tym. Poproszę doktora, żeby zapisał ci coś od bólu głowy, to powinno pomóc.\n– Jestem w nim zakochana, odkąd miałam siedem lat. Co roku na jego urodziny śpiewałam mu Sto lat szeptem w poduszkę, żeby siostra nie śmiała się ze mnie, że o tym pamiętam. Kiedy zaczęłam się uczyć kaligrafii, ćwiczyłam ją, zapisując nasze imiona razem… a teraz, gdy pierwszy raz się do mnie odezwał, zapytał tylko, czy jestem chorowita. – Umilkłam na chwilę i zaszlochałam znowu. – Nie jestem dość dobra.\nPielęgniarka nie próbowała zaprzeczać. Pozwoliła mi się wypłakać, chociaż pobrudziłam jej fartuch makijażem.\nCzułam się okropnie zawstydzona. Clarkson zapamięta mnie tylko jako dziewczynę słabego zdrowia, która kazała mu wyjść. Byłam pewna, że straciłam szansę na zdobycie jego serca. Do czego jeszcze mogłabym mu się przydać?\nOkazało się, że w krokieta jednocześnie może grać tylko sześć osób, co bardzo mi odpowiadało. Siedziałam, obserwowałam innych i próbowałam zrozumieć zasady na wypadek, gdybym doczekała się swojej kolejki. Miałam przeczucie, że znudzimy się i zakończymy grę znacznie wcześniej, zanim wszyscy będą mieli okazję spróbować.\n– Boże, spójrzcie na jego ramiona – westchnęła Maureen. Nie mówiła do mnie, ale mimo wszystko popatrzyłam na Clarksona, który zdjął marynarkę i podwinął rękawy. Wyglądał bardzo, bardzo atrakcyjnie.\n– Jak mam sprawić, żeby mnie nimi objął? – zażartowała Keller. – W przypadku krokieta trudno symulować kontuzję.\nDziewczęta wokół niej roześmiały się, a Clarkson spojrzał w ich stronę z cieniem uśmiechu na ustach. Zawsze tak to wyglądało: tylko cień. Jak się nad tym zastanowić, nigdy nie słyszałam, jak się śmieje. Zdarzało mu się krótkie parsknięcie z rozbawienia, ale nigdy nie był tak szczęśliwy, by po prostu wybuchnąć śmiechem.\nMimo to ten ślad uśmiechu na jego twarzy sprawił, że siedziałam jak sparaliżowana. To mi w zupełności wystarczało.\nDrużyny przeszły dalej po boisku, a ja byłam boleśnie świadoma, że książę stoi blisko mnie. Gdy jedna z dziewczyn oddała całkiem zgrabny strzał, rzucił mi szybkie spojrzenie bez poruszenia głową. Popatrzyłam na niego, a on z powrotem zajął się grą. Część dziewcząt zaczęła bić brawo, gdy podszedł bliżej.\n– Tam stoi stół z przekąskami – powiedział cicho, nie patrząc na mnie. – Może powinnaś napić się wody.\n– Czuję się doskonale.\n– Brawo, Clementine! – zawołał do dziewczyny, która z powodzeniem zmarnowała kolejny strzał. – Mimo wszystko. Odwodnienie pogarsza ból głowy. Może ci dobrze zrobić.\nTym razem spojrzał na mnie, a w jego oczach coś było. Nie miłość, może nawet nie życzliwość, ale coś o stopień czy dwa cieplejszego od obojętnego zainteresowania.\nWiedziałam, że kompletnie nie potrafię mu odmówić, więc wstałam i podeszłam do stołu. Zaczęłam sama nalewać sobie wody, ale pokojówka wyjęła mi z ręki karafkę.\n– Przepraszam – mruknęłam. – Ciągle nie mogę do tego przywyknąć.\nUśmiechnęła się do mnie.\n– Nie ma za co. Proszę się poczęstować owocami, w taki dzień są bardzo odświeżające.\nStałam przy stole i jadłam winogrona malutkim widelczykiem. Muszę napisać o tym Adeli: że mamy sztućce do owoców.\nClarkson kilka razy spojrzał w moją stronę, wyraźnie upewniając się, czy postąpiłam zgodnie z jego zaleceniami. Nie potrafiłam powiedzieć, czy to jedzenie, czy też poświęcana mi uwaga sprawiły, że humor mi się poprawił.\nNie miałam okazji wziąć udziału w grze.\nMinęły trzy dni, zanim Clarkson znowu się do mnie odezwał.\nObiad dobiegał końca. Król bezceremonialnie opuścił salę, a królowa w pojedynkę wypiła niemal całą butelkę wina. Część dziewcząt zaczęła dygać i wychodzić, ponieważ nie chciały patrzeć, jak królowa ciężko opiera się na łokciach. Zostałam sama przy stole, bo strasznie zależało mi na zjedzeniu do końca czekoladowego ciasta.\n– Jak się dzisiaj miewasz, Amberly?\nWyprostowałam się błyskawicznie – Clarkson niepostrzeżenie podszedł do mnie. Podziękowałam Bogu, że zagadnął mnie między kęsami.\n– Doskonale. A wasza wysokość?\n– Świetnie, dziękuję.\nZapadła krótka cisza, podczas której oczekiwałam, aż powie coś jeszcze. A może to ja powinnam się odezwać? Czy były jakieś zasady określające, kto ma mówić?\n– Zauważyłem właśnie, jak długie masz włosy – stwierdził.\n– Och! – roześmiałam się lekko i spojrzałam w dół. Miałam włosy sięgające niemal do pasa. Chociaż ich czesanie było kłopotliwe, dzięki temu mogłam je związywać w najróżniejszy sposób, a to się bardzo przydawało podczas pracy w polu lub w fabryce. – Tak, dzięki temu łatwo je zapleść w warkocz, co było wygodne w domu.\n– Nie wydaje ci się, że są za długie?\n– Hmm, nie wiem. – Przeczesałam je palcami. Moje włosy były czyste i zadbane. Czy wyglądałam nieporządnie i nawet nie byłam tego świadoma? – Jak wasza wysokość uważa?\n– Mają wyjątkowo piękny kolor. Wydaje mi się, że wyglądałyby ładniej, gdyby były krótsze. – Wzruszył ramionami i zaczął się oddalać. – Tak się tylko zastanawiałem – rzucił przez ramię.\nSiedziałam przez chwilę i namyślałam się, a potem zostawiłam ciastko i wróciłam do pokoju. Jak zawsze, czekały tam na mnie pokojówki.\n– Martho, czy umiałabyś mi skrócić włosy?\n– Oczywiście, panienko. Centymetr czy dwa u dołu, żeby wyrównać końcówki – powiedziała i skierowała się do łazienki.\n– Nie – odparłam. – Chciałabym, żeby były krótsze.\n– O ile?\n– Cóż… Chyba za ramiona, tak gdzieś do połowy łopatki?\n– To ponad trzydzieści centymetrów, panienko!\n– Wiem, ale czy umiałabyś to zrobić tak, żebym dalej wyglądała ładnie? – podciągnęłam grube pukle na ramionach i wyobraziłam sobie, jak będą wyglądać po obcięciu.\n– Oczywiście, panienko. Ale dlaczego panienka to robi?\nWyminęłam ją i poszłam do łazienki.\n– Uznałam, że pora coś zmienić.\nPokojówki pomogły mi zdjąć suknię, a potem zarzuciły mi ręcznik na ramiona. Zamknęłam oczy, gdy Martha zaczęła pracę – nie byłam do końca pewna, co robię. Clarkson uważał, że będzie mi ładniej w krótszych włosach, a Martha dopilnuje, by pozostały na tyle długie, żeby w razie potrzeby można je było upinać. Niczego nie ryzykowałam.\nNie odważyłam się spojrzeć, dopóki nie skończyła. Słuchałam metalicznego szczęku nożyczek, powtarzającego się raz za razem. Czułam, kiedy jej ruchy stały się bardziej precyzyjne, gdy wyrównywała fryzurę. Niedługo potem przerwała.\n– Co panienka o tym myśli? – zapytała z niepokojem.\nOtworzyłam oczy. W pierwszej chwili nie widziałam różnicy, ale gdy odrobinę obróciłam głowę, pasmo włosów przesunęło mi się po ramieniu do przodu. Przełożyłam także pasmo po drugiej stronie – wyglądałam, jakby twarz okalała mi mahoniowa rama.\n– Prześlicznie! – westchnęłam, raz za razem poprawiając włosy.\n– Wygląda panienka bardziej dojrzale – dodała Cindly.\n– Chwila, chwila! – zawołała Emon i podbiegła do szkatułki z biżuterią. Odłożyła na bok kilka ozdób, szukając czegoś konkretnego. W końcu wyjęła naszyjnik z dużymi, lśniącymi, czerwonymi kamieniami. Nie miałam do tej pory odwagi go założyć.\nUniosłam włosy, ponieważ myślałam, że chce mi go zapiąć na szyi, ale ona miała inny pomysł. Ostrożnie położyła mi naszyjnik na głowie – był tak bogato zdobiony, że przypominał koronę.\nWszystkie moje pokojówki westchnęły, a ja wstrzymałam oddech.\nOd wielu lat marzyłam o tym, że książę Clarkson zostanie moim mężem, ale ani razu nie widziałam w nim chłopca, który uczyni ze mnie księżniczkę. Po raz pierwszy uświadomiłam sobie, że tego także pragnę. Nie miałam licznych znajomości, układów ani bogactwa, ale wyczuwałam, że w tej roli nie tylko mogłabym występować, ale sprawdziłabym się idealnie. Zawsze wyobrażałam sobie, że pasowałabym do Clarksona, ale może mogłabym pasować także do monarchii.\nPopatrzyłam na siebie w lustrze i wyobraziłam sobie siebie, noszącą nazwisko Schreave z poprzedzającym je słowem „księżniczka”. W tym momencie zapragnęłam jego i korony – wszystkiego – jak nigdy wcześniej.\nPoprosiłam Marthę z samego rana, żeby znalazła mi ozdobioną klejnotami opaskę i rozpuściłam włosy. Nigdy jeszcze nie byłam tak podekscytowana, idąc na śniadanie. Uważałam, że wyglądam naprawdę pięknie i nie mogłam się doczekać, czy Clarkson też tak uzna.\nGdybym się zastanowiła, przyszłabym trochę wcześniej, ale weszłam wraz z kilkoma innymi kandydatkami, całkowicie tracąc szansę, by zwrócić uwagę księcia. Co kilka sekund rzucałam spojrzenie w stronę głównego stołu, ale Clarkson koncentrował się na posiłku, starannie krajał gofry i szynkę, a od czasu do czasu spoglądał na rozłożone obok niego papiery. Jego ojciec pił głównie kawę, zjadając od czasu do czasu jakiś kęs, gdy odrywał się od czytanego dokumentu. Domyślałam się, że on i Clarkson zajmują się tym samym, a skoro tak wcześnie zaczęli pracę, prawdopodobnie czekał ich ciężki dzień. Królowa nie pojawiła się w ogóle, a chociaż nikt nie ośmielał się głośno wspomnieć o kacu, mogłam niemal usłyszeć, że wszyscy o tym myślą.\nPo śniadaniu Clarkson wyszedł wraz z królem, żebym zająć się tym, co robili, żeby w kraju wszystko działało prawidłowo.\nWestchnęłam. Może wieczorem?\nW Komnacie Dam było tego dnia cicho. Skończyły się nam tematy rozmów o tym, kim jesteśmy i skąd pochodzimy, za to przyzwyczaiłyśmy się do wspólnego spędzania czasu. Siedziałam z Madeline i Biancą, tak jak niemal zawsze. Bianca pochodziła z jednej z prowincji sąsiadujących z Honduraguą i poznałyśmy się w samolocie. Madeline miała pokój koło mnie, a jej pokojówka już pierwszego dnia zapukała do mnie, żeby zapytać moje pokojówki, czy mogą jej pożyczyć nici. Jakieś pół godziny później Madeline zajrzała, żeby nam podziękować, i od tamtej pory się przyjaźniłyśmy.\nOd samego początku w Komnacie Dam panował ścisły podział. Byłyśmy tak przyzwyczajone do dzielenia na grupy w życiu codziennym – Trójki tutaj, Piątki tam – że wydawało nam się naturalne, gdy tak samo działo się w pałacu. Chociaż tutaj linie podziału nie przebiegały zawsze według klas, cały czas żałowałam, że w ogóle muszą istnieć. Czy nie miałyśmy być tutaj równe, przynajmniej do czasu zakończenia rywalizacji? Czy nie przeżywałyśmy tego samego?\nW tym momencie nie przeżywałyśmy absolutnie niczego. Pragnęłam, by coś się wydarzyło, choćby po to, żeby mieć o czym rozmawiać.\n– Masz jakieś wieści z domu? – zapytałam, żeby zacząć rozmowę.\nBianca podniosła głowę.\n– Mama wczoraj napisała, że Hendly się zaręczyła. Możesz w to uwierzyć? Wyjechała stąd chyba tydzień temu.\nMadeline się ożywiła.\n– Z jakiej on jest klasy? Udało jej się awansować?\n– O tak! – Bianca rozpromieniła się entuzjastycznie. – To Dwójka! Wiesz, to pozwala nam mieć nadzieję. Przed wyjazdem byłam Trójką, ale podoba mi się, że mam szansę wyjść za jakiegoś aktora, a nie za nudnego starego lekarza.\nMadeline zachichotała i pokiwała głową.\nJa nie byłam tego taka pewna.\n– Czy ona go znała? To znaczy, przez wyjazdem na Eliminacje?\nBianca przechyliła głowę na bok, jakbym zadała absurdalne pytanie.\n– To mało prawdopodobne. Ona była Piątką, on jest Dwójką.\n– Wydaje mi się, że jej rodzina specjalizuje się w muzyce, więc może występowała przed nim kiedyś – podsunęła Madeline.\n– Słuszna uwaga – zgodziła się Bianca. – Może nie byli sobie całkiem obcy.\n– Aha – mruknęłam.\n– Kwaśne winogrona? – zapytała Bianca.\n– Nie, jeśli Hendly jest szczęśliwa, to bardzo się z tego cieszę. Ale to trochę dziwne, wyjść za kogoś, kogo się nawet nie zna.\nMadeline odezwała się dopiero po chwili.\n– Czy my właściwie nie robimy tego samego?\n– Nie! – wykrzyknęłam. – Książę nie jest kimś obcym.\n– Naprawdę? – zapytała Madeline. – W takim razie proszę, powiedz mi wszystko, co o nim wiesz, ponieważ ja mam wrażenie, że nie wiem niczego.\n– Właściwie… ja też – przyznała Bianca.\nZaczerpnęłam oddech, by wygłosić długą listę rzeczy, jakie wiedziałam o Clarksonie… Okazało się, że jest tego niewiele.\n– Nie mówię, że znam wszystkie jego sekrety, ale to nie jakiś przypadkowy chłopak spotkany na ulicy. Od małego patrzyłyśmy na niego, słuchałyśmy jego przemówień w Biuletynie, widziałyśmy jego twarz setki razy. Może nie znamy wszystkich szczegółów, ale ja mam bardzo jasny obraz tego, jaki on jest. A wy nie?\nMadeline uśmiechnęła się.\n– Myślę, że masz rację. To przecież nie tak, że przyszłyśmy tutaj, nie wiedząc, jak on się nazywa.\nPokojówka poruszała się tak cicho, że nie zauważyłam, jak podeszła, dopóki nie nachyliła mi się do ucha, by wyszeptać:\n– Jest panienka na chwilę proszona.\nPopatrzyłam na nią zaskoczona. Nie zrobiłam nic złego. Odwróciłam się do dziewcząt i wzruszyłam ramionami, a potem wstałam i w ślad za nią wyszłam z sali.\nW korytarzu lekkim gestem wskazała za mnie, a gdy się odwróciłam, zobaczyłam księcia Clarksona. Stał tam, z tym swoim prawie-uśmiechem na ustach, i trzymał coś w ręku.\n– Właśnie poszedłem do biura pocztowego, żeby zostawić listy, a poczmistrz przekazał mi to dla ciebie – powiedział i podał mi trzymaną w dwóch palcach kopertę. – Pomyślałem, że zależałoby ci, żeby ją od razu dostać.\nPodeszłam do niego tak szybko, jak tylko mogłam, żeby nie przestać zachowywać się jak dama, i sięgnęłam po list. Uśmiechnął się diabolicznie i szybko wyciągnął rękę do góry.\nZachichotałam i zaczęłam podskakiwać, próbując złapać list.\n– To nieuczciwe.\n– No, spróbuj.


Plemniki wymierają! Czy mężczyźni przestają być męscy? - PoTreningu.pl\nPlemniki wymierają! Przerażające statystyki!\nCo można zrobić? Drobne podpowiedzi\nMężczyzn nie było, nie ma i nie potrzeba…? Może mi to pani jeszcze raz przeczytać…? Zacząłem może nieco przewrotnie i na wyrost, ale wszyscy miłośnicy „Seksmisji” Juliusza Machulskiego doskonale pamiętają ten cytat.\nObecnie nie jesteśmy jeszcze na etapie naszych bohaterów, nie obudziliśmy się bowiem w zupełnie innym świecie. Jeśli jednak sprawy dalej będą podążały w tym samym kierunku, kto wie, czy całkiem niedługo ten scenariusz nie przerodzi się w smutną rzeczywistość. Mimo tego, że medycyna stoi na coraz wyższym poziomie, dotyczy to również dziedziny zajmującej się płodnością ludzi, to jednak na całym świecie obserwuje się niepokojący trend, który dotyka coraz większą liczbę osób.\nBazując na doniesieniach Światowej Organizacji Zdrowia, dowiadujemy się, że blisko 50 mln par rocznie nie może doczekać się potomka. Szacuje się, że (w przekroju globu) na niepłodność cierpi między 8 a 12% osób. Przyjmuje się, że za między 40 a 50% wszystkich przypadków niepłodności odpowiadają (oczywiście nieświadomie) panowie. Problem jest tym poważniejszy, że u około co czwartej pary lekarze mają problem ze zdiagnozowaniem przyczyny niepłodności… Jako przyczyny najczęściej wymienia się starzenie się społeczeństwa, wpływ zanieczyszczeń na środowisko, a co za tym idzie również i naszą dietę oraz nadmierny stres zawodowy. Z pewnością jednak nie są to wszystkie przyczyny — wrócimy do tego niżej.\nNaukowcy zajmujący się tym problemem od wielu już lat biją w dzwony. Jednak obserwując świadomość społeczeństwa, wnioskuję, że albo ich wysiłki są niewystarczające, albo dzwony, których używają, są zbyt małe. Mało kto bowiem zdaje sobie sprawę z następujących faktów. Już w roku 1992. Carlsen wraz ze współpracownikami (Dania) podkreślali, że w ciągu ostatnich 50. lat (czyli sięgając do okresu 2. wojny światowej…) nastąpił znaczący spadek jakości nasienia.\nJeśli w spermie mężczyzny znajduje się mniej niż 40 mln/ml plemników, oznacza to, że znacząco spada szansa na poczęcie dziecka. O ciekawą analizę pokusił się w roku 2017. (publikacja) wielonarodowy zespół naukowców z Izraela, Stanów Zjednoczonych, Danii, Brazylii oraz Hiszpanii. Celem sprawdzenia, czy faktycznie całkowita liczba plemników i ich stężenie spada na przestrzeni lat, przeanalizowali doniesienia naukowe z lat 1981-2013. To, co czytamy we wnioskach z tego badania, faktycznie jest przerażające!\nOkazuje się bowiem, że zarówno stężenie plemników, jak i całkowita ich liczba, co roku, regularnie spada. Tempo wynosi nieco mniej niż 1% każdego roku! Co gorsze, na horyzoncie nie widać żadnej możliwości wypłaszczenia tego spadku. Jest to zatem postęp zbliżony do liniowego, co może prowadzić nas do konsekwencji, o których wspominałem humorystycznie (jeszcze) na początku artykułu.\nNiezwykle ciekawa jest dodatkowo analiza tempa spadku w zależności od tego, gdzie mieszkają mężczyźni. Okazuje się bowiem, że największy spadek zarówno samego stężenia plemników, jak i całkowitej ich liczby, obserwowano w krajach o wysokim stopniu rozwoju/uprzemysłowienia. Sądzę, że możemy Polskę do tych krajów zaliczyć. W tym przypadku, niestety… Wymieniając krainy geograficzne, naukowcy wspomnieli o Ameryce Północnej, Europie, Australii i Nowej Zelandii. Dla kontrastu, mężczyźni mieszkający w Ameryce Południowej, Azji i Afryce, jeśli w ogóle doświadczają spadku omawianych tutaj parametrów, to jest on niewielki.\nJest zatem (niewielka?) szansa dla naszego gatunku. Choć naukowcy są tutaj nieco sceptyczni, gdyż nie dysponowali wystarczającą ilością badań (z tamtych rejonów) z końca ubiegłego wieku. Mężczyźni z rejonów, do których również my się zaliczamy, doświadczyli większego spadku liczby plemników (rocznie około 1,6%), a także ich stężenia (rocznie nieco poniżej 1,5%).\nTe małe procenty być może nie rozpalają zbytnio wyobraźni. Posłużę się zatem danymi całościowymi dla mężczyzn z rejonów uprzemysłowionych:\nŁączny spadek stężenia plemników wynosił 52,4%!\nŁączny spadek ilości plemników wynosił 59,3%!\nWarto podkreślić dodatkowo, że sama objętość nasienia nie uległa zmianie. Metoda „na oko” nie będzie zatem, w tym przypadku, miarodajna. Musimy pamiętać, że spadek liczby plemników nie oznacza jedynie problemów z płodnością i zdolnością do posiadania potomka… Obserwowany na przestrzeni lat trend spadku stężenia plemników oraz ich ilości, jest zbieżny z równie często postulowanym spadkiem poziomu testosteronu u mężczyzn. Co gorsze, spadek liczby plemników i ich koncentracji, oznacza nie tylko problemy związane z płodnością, ale również przez wielu badaczy łączony jest z ogólnym pogorszeniem stanu zdrowia mężczyzny, a w konsekwencji zwiększoną śmiertelnością.\nWyżej wspomniałem już o tym, że przyczyn takiego stanu rzeczy naukowcy upatrują m.in. w zanieczyszczeniu środowiska, które nas otacza. Co za tym idzie, pogorszeniu sposobu odżywiania się i nadmiarowi stresów. Przyglądając się bliżej temu zagadnieniu, musimy dodać do nich również np. palenie papierosów przez matkę w okresie ciąży czy ekspozycję na środki ochrony roślin, w dorosłym życiu mężczyzny. Niektórzy naukowcy dopisują do tej listy także otyłość, zwiększoną ekspozycję na promieniowanie elektromagnetyczne, nadmierną konsumpcję alkoholu, niekorzystny wpływ wolnych rodników oraz braki dietetyczne w mikroelementach.\nZe względu na to, że plemniki są bardzo wrażliwe na nadmierną ilość wolnych rodników, dieta powinna zawierać dużą ilość owoców i warzyw, a jeśli jest z tym pewien problem, celowa suplementacja antyoksydantami może również być w tym przypadku pomocna. Z drugiej strony mężczyźni muszą zadbać w swojej diecie o odpowiednio duże spożycie pierwiastków śladowych takich jak miedź, selen, cynk, czy magnez, gdyż odgrywają one niezwykle ważną rolę w zdolności mężczyzny do poczęcia potomka. Również w tym przypadku na pierwszym miejscu powinna być postawiona właściwie skonstruowana i realizowana dieta, a w przypadku, gdy jest problem z dostarczeniem odpowiedniej ilości pierwiastków śladowych celowa suplementacja, może stanowić jej uzupełnienie.\nDruga młodość na siłowni. Zioła i ekstrakty roślinne wspomagające psychofizyczną formę mężczyzny\nTrening drogą do lepszego seksu\nTypowe męskie błędy żywieniowe


■■ Sławomir Cenckiewicz: jest związek między wyjazdem Wałęsy do Moskwy, a odwołaniem rządu Olszewskiego ■■ |\n■■ Sławomir Cenckiewicz: jest związek między wyjazdem Wałęsy do Moskwy, a odwołaniem rządu Olszewskiego ■■\nPosted in ■ aktualności, ■ historia, ■ odkłamujemy HISTORIĘ by Maciejewski Kazimierz on 8 czerwca 2017\nW nocy z 4 na 5 czerwca 1992 roku odwołano rząd premiera Jana Olszewskiego. Wcześniej Sejm przegłosował uchwałę, zobowiązującą ówczesnego ministra spraw wewnętrznych Antoniego Macierewicza do upublicznienia nazwisk urzędników państwowych, w tym posłów, którzy współpracowali ze służbami PRL. Wśród nich był ówczesny prezydent Lech Wałęsa. O kulisach „nocnej zmiany” mówił w audycji Kulisy Spraw prof. Sławomir Cenckiewicz z Instytutu Pamięci Narodowej.\nUjawnienie listy tajnych współpracowników Służby Bezpieczeństwa PRL Odwołanie rządu Jana Olszewskiego n/z L/P Romuald Szeremietiew , Antoni Macierewicz , premier Jan Olszewski , Andrzej Olechowski , Jerzy Eysymont , Jerzy Kropiwnicki. 04.06.1992. Warszawa Sejm\nZdaniem gościa Polskiego Radia 24, trzy powody zdecydowały o odwołaniu rządu Jana Olszewskiego. Pierwszym była kwestia pronatowskiego kierunku geostrategicznego. Drugim – ułożenie podmiotowych relacji z Federacją Rosyjską, a trzecim kwestia lustracji. Jak podkreślił prof. Cenckiewicz, wszystkie były ze sobą ściśle powiązane. – W przypadku pierwszego powodu, można wspomnieć o tym, że rząd Olszewskiego, który sformułował już na samym początku koncepcję drogi wstąpienia do NATO, natrafił na kontrkoncepcję, sformułowaną przez Jerzego Milewskiego, czyli NATO-bis – wyjaśniał.\nPrzypomniał także wyjazd Lecha Wałęsy do Moskwy 21 maja 1992 roku, w sprawie traktatu polsko-rosyjskiego. – 22 maja chciał podpisać traktat z załącznikiem szkodliwym dla Polski, formującym rosyjskie zapotrzebowanie na zainstalowanie na terenie byłych baz sowieckich w Polsce spółek rosyjskich, agend rosyjskiego wywiadu – mówił.\nProf. Cenckiewicz podkreślił, że jeszcze w marcu szef kontrwywiadu UOP przekazał na ręce ministrów Naimskiego i Macierewicza notatkę o tym, że Rosjanie dysponują materiałami agenturalnymi, kompromitującymi Wałęsę i mogą użyć ich w trakcie negocjacji traktatowych. – Jest ścisły związek miedzy wyjazdem Wałęsy do Moskwy, a ideą odwołania rządu. Po powrocie, 23 maja prezydent wysłał list do marszałka Sejmu, w którym napisał, że wycofuje swoje poparcie dla rządu Olszewskiego – wyjaśnił.\nGość dodał, że Lech Wałęsa jest „pewnym parawanem, za którym kryły się różne osoby”. – Jako pewien szyld, ale też człowiek uwikłany w swoją agenturalność, której się strasznie bał i z którą sobie nie radził – ocenił. Jak zaznaczył Sławomir Cenckiewicz, tuż po obaleniu rządu, 6 lub 7 czerwca 1992 roku Lech Wałęsa po raz pierwszy zażądał wglądu do materiałów na temat swojej agenturalnej przeszłości.\nW rozmowie także o tzw. komisji Michnika i wolnomularstwie.\nWięcej w nagraniu\nGospodarzem programu był Rafał Dudkiewicz.\nPolskie Radio 24 • polskieradio.pl\nfot. Tomasz Wierzejski / FOTONOVA\nForum dyskusyjne: facebook.com/kazimierz.maciejewski\nUdostępnij na blogger(Otwiera się w nowym oknie)\nMożliwość komentowania ■■ Sławomir Cenckiewicz: jest związek między wyjazdem Wałęsy do Moskwy, a odwołaniem rządu Olszewskiego ■■ została wyłączona\n« ■■ Krzysztof Wyszkowski: „Ludzie, którzy obalali rząd Jana Olszewskiego, działali bezpośrednio na rzecz Rosji” ■■\n■■ Instytut Lecha Wałęsy przegrał proces na 760 tys. zł. ■ »\n10 519 303 odwiedzin\nponad 17.200 publikacji\n■■ Jan Karandziej: KOLEJNE REFLEKSJE NAD „SIERPNIEM 80′ ” ■■\n■■ JAK DOSZŁO DO SIERPNIOWEGO STRAJKU CZYLI ODDZIELMY PRAWDĘ OD KŁAMSTWA  ■■\n■■ Operacja „Macierewicz” ■■\n■■ Do trzech razy sztuka, czwartej szansy może już nie być ■■\n■■ Krzysztof Wyszkowski: Początki tworzenia Wolnych Związków Zawodowych ■■\n■■ GRZEGORZ BRAUN: PATRIOCI, PATRIOTY i PROCA DAWIDA ■■\n■■ Niemcy drżą. Te media dotknie repolonizacja ■■\n■■ Jacek K. Matysiak: Budujmy Polskę Wolną i Suwerenną… ■■\n■■ Andrzej Kołodziej obala wszystkie mity Wałęsy ■■\n■■ Dziady i barany na straży III RP! ■■\n■■ Jeszcze niedawno to oni orzekali w Sądzie Najwyższym! ■■\n■■ Berlin w euforii po wecie Andrzeja Dudy! ■■\n■■ Berliński senator CDU: „Ściągnęliśmy sobie do kraju całkowicie zdziczałych ludzi, zdolnych do popełnienia barbarzyńskich zbrodni!” ■■\n■■ Krzysztof Wyszkowski: Prezydent pcha się „między ostrza potężnych szermierzy” ■■\n■■ Andrzej Gwiazda: Posprzątać po prezydencie ■■\n■■ List otwarty do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie reformy wymiaru sprawiedliwości ■■\n★☭ „Pucz” i pralnie pieniędzy ■\n■■ Przemówienie prezydenta Donalda Trumpa w Warszawie ■■\n■■ Lech Wałęsa nie takiego przywitania się spodziewał ■■\n■■ Czas na Ciebie ‚Bolek’, szykuj szczoteczkę ■■\n■■ Karol Guzikiewicz apeluje o przyjazd do Warszawy 10 lipca 2017 roku ■■\n■■ Wałęsa i Frasyniuk chcą rozlewu krwi na ulicach? ■■\n✈■ Wysoki oficer CIA o Smoleńsku: Rosjanie działali jak mordercy. Tam nie doszło do wypadku ■■\n■■ Jarosław Kaczyński przypomina o odszkodowaniach wojennych ■■\n■■ Krzysztof Wyszkowski do Wałęsy: apeluję do ciebie byś zamilkł i nie szkodził Polsce ■■\n■■ Osobista ocena kongresów PiS i PO ■\n■■ Donald Trump będzie namawiał świat do brania przykładu z Polski! ■■\n■■ Tego TW „Bolek” nie mógł przewidzieć. To oni wyniosą go z Krakowskiego Przedmieścia ■■\n■■ Krzysztof Wyszkowski: „Lech Wałęsa składał wielokrotnie fałszywe zeznania. Tak to się musiało skończyć” ■■\n■■ Wałęsa blokujący miesięcznicę? ■\n■■ Jacek K. Matysiak: Trump, lewica i bumerang nienawiści… ■■\n■■ Buntownik z przypadku, Polak z własnego wyboru ■■\n■■ Puste slogany purpuratów: miłosierdzie i ubóstwo ■■\n■■ MOCNY list osób represjonowanych w stanie wojennym do Frasyniuka ■■\n■■ Więźniowie modlili się, aby nie trafić w ich ręce, tylko w łapy UB ■■\n■■ Beata Słomka: Mój mąż jest szykanowany całe życie ■■\n■■ Antoni Macierewicz: Wizyta Trumpa otworzy nowy etap w historii ■\n■■ Paweł Miter: Michał Tusk, jak kiedyś sam powiedział „był debilem” że zaczął pracę dla Amber Gold ■■\n■■ Azylanci z Syrii – przestępcy wojenni ■■\n■■ Andrzej Gwiazda: Do tej pory znaliśmy tylko legendę, dziś się ujawnił. „To, że Milczanowski był kiedyś prokuratorem dawało do myślenia” ■■\n■■ Niemcy są PRZERAŻONE! Dziennikarz ujawnia: to przez Polskę i USA ■■\n■■ Sławomir Cenckiewicz: w Polsce antykomunizm jest sierotą ■■\n■■ To o dlatego Tusk musi być posłuszny Merkel ! ■■\n■■ „Szmata” i „popychło” o Tusku, to zarzuty prawdziwe, w obronie społecznie uzasadnionego interesu ■■\n■■ Adam Słomka: Historia zatoczyła koło ■■\n■■ Prof. Sławomir Cenckiewicz: „Zetki” po 16 czerwca już nie ma, a IPN sam po tej dacie rozstrzygnie, co zostanie ujawnione” ■■\n■■ Zdrada episkopatu! Caritas będzie sprowadzał islamistów do Polski! ■■\n■■ Trump – to chyba najbardziej propolski prezydent USA! ■■\n■■ Jacek K. Matysiak: Trump, kontrrewolucja i globaliści… ■■\n■■ Hans-Olaf Henkel: To Niemcy skłoniły KE do wszczęcia procedury przeciwko Polsce, Czechom i Węgrom ■■\n■■ Zdrajcom ku pamięci ■■\n■■ Aleksander Ścios: AFERA MARSZAŁKOWA, ANEKS – NIERÓWNA GRA ■■\n:::: ostatnio czytane ::::\n★☭ Szokujące informacje o gen. Jaruzelskim\n■ Bulc Andrzej ■ Gwiazda Andrzej ■ Gwiazda Joanna…\n☞ Władysław Bartoszewski (Bartman) – żyd, kolaborant, zdrajca ☚◙◙◙◙\nKim był ojciec prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego - Zdzisław Kwaśniewski? ☚◙◙◙\n■■ Szef NIK ginie w tajemniczym wypadku. Następnie umiera jego kierowca i 2 policjantów ■\n■■ HIERARCHOWIE SZATANA czyli lista „UBeków” w Kościele katolickim ■■\nŁukasz Ciepliński do Żony i Syna zza krat. Słowa, które kruszą mury. „W tych dniach mam być zamordowany przez komunistów” ☚◙◙◙◙ polecam\n■■ Grzegorz Braun: w sprawie Wałęsy trwa festiwal hipokryzji ■\nProkurator - mecenas Jerzy Jamka ma się dobrze\n■■ „Andrzej Gwiazda jest jak Żołnierze Niezłomni” ■■\n· odwiedź nasz dział z wpisami\nOświadczenia działaczy WZZW\n■ List otwarty do Prezesa IPN\n■ OŚWIADCZENIE DZIAŁACZY WOLNYCH ZZ WYBRZEŻA\n■ LIST OTWARTY DO PREZESA PiS PANA J. KACZYŃSKIEGO\n■ OŚWIADCZENIE KRZYSZTOFA WYSZKOWSKIEGO\n■ LIST OTWARTY DO BOGDANA BORUSEWICZA\n■ W OBRONIE NAUCZANIA HISTORII POLSKI\n■ O WOLNOŚĆ SŁOWA\n■ PYTAMY I PRZYPOMINAMY\n■ W OBRONIE\nI HISTORYCZNEJ PRAWDY\nprzeczytaj, rozpowszechnij !\n■ odkłamujemy HISTORIĘ\nGwiazda Joanna Duda\n#1044 (brak tytułu)\n· odeszli od nas †\n■ Robotnik Wybrzeża\no WZZ i Wałęsie\nODDZIELMY PRAWDĘ OD KŁAMSTWA\nstrajk 1980 © FOTOREPORTAŻ\n• Andrzej Bulc\n• Kazimierz Maciejewski\n• Andrzej Runowski\n• Krzysztof Wyszkowski\n• Lech Zborowski\n® kazimierz maciejewski 2009\nDołącz do 1 356 obserwujących.


Druga sznasa - Katarzyna Berenika Miszczuk | Ogrody Wyobraźni\nW trakcie pobytu w szpitalu, dziewczyna poznaje intrygującego, a zarazem irytującego Adama, którego teorie spiskowe zaczynają do niej trafiać. Zresztą nie ma się co dziwić, jeżeli połączy się je z niezwykłymi historiami o pacjentach z przeszłości, tajemniczych zjawach i szeptach, nie pasujących elementach „układanki” z przeszłości Julii lub Adama. Co to wszystko znaczy?\nMam mieszane uczucia wobec tej powieści. Mroczny klimat, co prawda nie przeraża, ale wywołuje dreszcze oraz ciarki, i napięcie jakie udało się autorce stworzyć, naprawdę mnie zachwyciły. Już dawno nie wczułam się tak bardzo w żadną książkę. Jednak to wrażenie psuła zbyt „otwarta” fabuła, w której większość wątków pozostała „rozgrzebana” i zapomniana. Świadczy o tym, chociażby samo zakończenie, które nie wyjaśnia niczego, można więc odnieść wrażenie, iż autorka zostawiła sobie furtkę do tego, aby w przyszłości napisać kontynuację (chociaż na tą chwilę, kategorycznie twierdzi, że nie ma takiego zamiaru). Chociaż nie mogę powiedzieć, abym w pewnym momencie nie została zaskoczona. Po prostu nie spodziewałam się tego jak Katarzyna Berenika Miszczuk rozwiążę sprawę dziwnego i nietypowego szpitala, ale o tym przekonacie się już sami…\nMuszę jeszcze dodać, iż wydawnictwo Uroboros spisało się na medal, dając swoim czytelnikom, nie tylko cudo pod postacią okładki, ale także rzadko spotykany (a szkoda!) niezwykły środek. Znajdziemy w nim bowiem nie tylko wciągającą fabułę, ale także fantastyczne, niesamowite i nad wyraz klimatyczne ilustracje stworzone przez Dominika Brońka. Naprawdę doskonale pasują do całej fabuły, a poza tym pomagają w jeszcze lepszej wizualizacji co poniektórych scen.\nJeżeli chodzi o bohaterów, to trzeba przyznać, iż autorka świetnie się spisała. Każda z nich jest istną indywidualnością o tak skrajnie różnych charakterach, że w sumie nie powinny się ze sobą dogadywać, ani koegzystować wspólnie w jednym świecie, a jednak doskonale się uzupełniają. Do Julki i Adama nie sposób się nie przywiązać choć, jeżeli mam być szczerza, dziewczyna z początku strasznie mnie irytowała swoim niezdecydowaniem.\nDruga szansa to naprawdę świetna książka, chociaż nie pozbawiona wad. Mimo to, trzeba autorce oddać, że doskonale potrafiła wprowadzić mroczny klimat wywołujący ciarki na plecach. Powieść polecam nie tylko fanom autorki, ale wszystkim, którzy chcą przeczytać coś lekkiego ze sporą dozą dreszczyku.\nDominika S. 15.02.2014, 07:08\nKsiążki tej pisarki dotąd mnie raczej nie interesowały, ale akurat ta powieść mnie ciekawi. Jak nadarzy się okazja to chętnie przeczytam. Co prawda napisałaś, że przerażenia ta historia nie wzbudza, ale skoro jest mroczna atmosfera to już dobrze :)\nalinka malinka 15.02.2014, 08:57\nMam ochotę na tę książkę. Chyba muszę się za nią rozejrzeć.\nNiko N. 15.02.2014, 09:51\nMam w planach tę książkę. Lubię autorkę więc mam nadzieję, że również mi się spodoba :)\nNatalia Z 15.02.2014, 12:12\nMam chęć na nią! :) Mmm...<3\nAgnieszka D. 15.02.2014, 12:33\nBardzo ciekawa i czasami mrożąca krew w żyłach pozycja. Widzę, że masz podobne zdanie do mojego ;D\nJulia K. 15.02.2014, 12:38\nZaciekawiłaś mnie tą pozycją, mam nadzieję, że się na nią natknę, bo chciałabym przeczytać.\nmonweg 15.02.2014, 12:41\nFantastyka mówisz - jestem za :)\nAdrianna Olczak 15.02.2014, 13:25\nChętnie po nią sięgnę. Strasznie ciekawi mnie ten tytuł, a większość recenzji go chwali :)\nAgnieszka dzieckowojny 15.02.2014, 22:13\nJestem na tak! Nie wiem kiedy i gdzie, ale przeczytam ;)\nMaruda007 16.02.2014, 11:12\nZ całą pewnością przeczytam :) Do autorki już dawno temu się przekonałam, tak więc sięgnięcie po tę książkę to tylko kwestia czasu :)\nMagda Borkowska 16.02.2014, 14:06\nCieszę się, że tak wysoko oceniasz książkę, bo kupiłam ją w promocji za mniej niż 10zł, była w piątkowym stosiku, a nie wiedziałam zbytnio czego się spodziewać.\nognista strzała 16.02.2014, 15:58\nKsiążka osobiście mi się bardzo podobała :D Mroczne klimaty, kruki, tajemnice... To wszystko pozytywnie odebrałam. Tak samo jak bohaterów, a w szczególności Adama ^^ Kocham styl pisania pani Katarzyny, bo zawiera w sobie wiele sarkazmu i ironii do której lgnę jak ćma do światła :)\nAleksnadra 16.02.2014, 17:47\nMam książkę więc cieszę się, że tak dobrze ją oceniasz :)\nPaula 16.02.2014, 20:20\nBardzo doceniam dobre książki polskich autorek, dlatego czytając dużo pozytywnych opinii an temat "Drugiej szansy" i napotykając się na tę książkę w wyśmienitej cenie - 9 zł bodajże, bezzwłocznie ja kupiłam i mam nadzieję, że będzie mi się podobać co najmniej tak jak inna książka tej autorki, którą uwielbiam - Ja, diablica ;)\nAgnes Recenzentka 16.02.2014, 21:47\nJeśli chodzi o polskich autorów, nigdy nie trafiłam na dobrą ich książkę. A jednak ta jedna mnie bardzo interesuje i mam nadzieję, że niedługo będę mogła ją przeczytać. Motyw kruków to coś, co lubię w literaturze :)\nAnnieK 16.02.2014, 23:01\nCzytałam dwie książki tej autorki, spodobały mi się one i jestem ciekawa tej pozycji, będę musiała ją przeczytać.\nWeronika Z. 17.02.2014, 10:43\nNatalia_Lena 17.02.2014, 13:01\nJa autorce nie wybaczę zakończenia - przerwać w takim momencie!\nami. 19.02.2014, 12:52\nO rany! Jaka okładka.. Samą okładką mnie ciągnie do siebie.... Urobros zachyca!\nCo do książki to bardzo chętnie poznam bliżej :)\nPatrycja Waniek 19.02.2014, 13:30\nOd przeczytania trylogii o diablicy, cenię pisarkę za lekkość i pomysły, jestem ciekawa tego tytułu.\nClary 19.02.2014, 15:08\nRysunki w środku ? Coś dla mnie :D\nMarek 20.02.2014, 09:35\nNo sprawdzimy, ale może być ciekawie\nRoberta Raj 22.02.2014, 15:27\nBardzo podobała mi się ta książka. Jedna z moich ulubionych jakie w ostatnim czasie czytałam\nSonia Cohrri 22.02.2014, 16:44\nMarek Szwajnoch 17.03.2014, 13:42\nZgadzam się z opinią ;) Zdecydowanie kawał dobrej fantastyki


Pojemnik na art.sypkie ceramiczny biały z bambusową pokrywką 1,1l mozaika Tuvo, Pojemniki na żywność / Przechowywanie żywności / Kuchnia – Rzeszów | Domowy Kącik\n» Pojemnik na art.sypkie ceramiczny biały z bambusową pokrywką 1,1l mozaika Tuvo\nPojemnik ceramiczny Tuvo 670 ml to doskonały sposób na wygodne i estetyczne przechowywanie sypkich produktów. Posiada bambusową pokrywkę, która zapewnia szczelność oraz bezpieczne przechowywanie produktów, np. makaronu, ryżu lub mąki. Bardzo ładnie prezentuje się również na blatach nowoczesnych kuchni. Spełnia także funkcję dekoracyjną. Nowoczesne, okrągłe pojemniki Tuvo występują w trzech wzorach. Wszystkie utrzymane w stonowanych barwach bieli i czerni, które będą wspaniale komponować się zarówno we wnętrzach minimalistycznych jak i nowocześnie zdobionych.\nMiseczki do dipów Adria zapewniają doskonałą prezencję przekąsek na stole. Oryginalny, a zarazem prosty wzór. Wykonane z wytrzymałej porcelany New Bon China. Uniwersalność zastosowania. Przekonaj się do EKO! Podstawka wykonana z drewna bambusowego.\nChlebak metalowy z pokrywą bambusową 32,5cm Retro II\nChlebak biały z napisem BREAD, to retro w Naszej kuchni.\nNiezwykle funkcjonalna, ale też estetycznie wykonana puszka do przechowywania kawy, herbaty oraz cukru. Pojemnik zdobi subtelna grafiką przedstawiającą kokardę, a drewniana pokrywka skutecznie chroni zamkniętą żywność przed wilgocią.\nChlebak z włókna bambusowego BAMBOO GREY 34,5cm szary\nBAMBOO Grey chlebak marki Affek Design by Mondex. Chlebak w kolorze szarym, wykonany z włókna bambusowego. W komplecie wieczko z drewna bambusowego, bardzo dobrze sprawdzające się jako deska do krojenia. Bambus jest biodegradowalny i ekologiczny. Myć ręcznie.\nNaczynie ceramiczne na podst. bambusowej Modeno 33,5cm\nNaczynie ceramiczne Modeno będzie idealne do zapiekania i serwowania zapiekanek, makaronów, warzyw, ryb i innych przekąsek. . Elegancki, nowoczesny wygląd sprawi, że każde danie będzie wyglądało wyjątkowo apetycznie.\nCałość uzupełniono o tacę, którą wykonano z włókna bambusowego odpornego na działanie wilgoci i wyjątkowo trwałego. Taca ułatwi przenoszenie gorącego naczynia wprost na stół.\nNaczynie ceramiczne na podst. bambusowej Modeno 26cm\nNaczynie ceramiczne na podst. bambusowej Modeno 31cm\nCukiernica porcelanowa w prostym nowoczesnym kształcie z połączeniu z bambusową pokrywką w której umieszczona jest łyżeczka do cukru prezentuje się wyjątkowo i pasuje do każdej aranżacji. Została wykonana z wysokiej jakości porcelany, która pięknie prezentuje się na blacie kuchennym czy stole.\nPojemnik ceramiczny Tuvo 1100 ml to doskonały sposób na wygodne i estetyczne przechowywanie sypkich produktów. Posiada bambusową pokrywkę, która zapewnia szczelność oraz bezpieczne przechowywanie produktów, np. makaronu, ryżu lub mąki. Bardzo ładnie prezentuje się również na blatach nowoczesnych kuchni. Spełnia także funkcję dekoracyjną. Nowoczesne, okrągłe pojemniki Tuvo występują w trzech wzorach. Wszystkie utrzymane w stonowanych barwach bieli i czerni, które będą wspaniale komponować się zarówno we wnętrzach minimalistycznych jak i nowocześnie zdobionych.


[ROM] Note3 Ported by Gacama [NOWY] - strona 9 - ROM-y & Modyfikacje - Forum Android.com.pl\nW jaki sposób uaktywnić to multiwindow ? Czytam na necie, ale poradniki dla samsungów nie działają.\nMnie np NFS MW chodzi bez ścinek żadnych, ale nie mam porównania z poprzednim romem, zainstalowałem go ze względu na opinie z tego wątku o jego wydajności w grach, jakie są wasze odczucia w tym temacie ?\nAle to też chyba zależy czy przed uruchomieniem gry zoptymalizujemy sobie w jakiś sposób pamięć ram nie, albo zahibernujemy działające w tle apki inne ? Uwzględniacie to ?\nGłównie chodziło o to, że gry chodzą tak jak chodziły przed restartem telefonu, czyli nie ma tak jak na starych max flavour, że telefon im dłużej chodził tym bardziej aplikacje dostawały slowa. ;p\nPanowie ViperFX mi na nim nie działa, da się to poprawić?\nEdytowane 26 Marca 2014 przez Rambdal\nJak zmienić język z polskiego na niemiecki już po instalacji i po skonfigurowaniu wszystkiego? Wchodzę w ustawienia Język klawiatura i klikam Język z napisem Polski, ale nic się nie dzieje, a powinno wyświetlić się menu z językami\n@up & Rambbdal\nGdy wejde na język, klawiatura, głos, dam język to normalnie wyświetla mi się menu z językami, polecam zrobić Full wipe..\newentualnie jak Wam coś nie działa moge Wam wrzucić backup mojego romu, tylko musiałbym go z syfu oczyścić, bo mi ViperFX jak i języki wszystko działa, zróbcie full wipe i spróbujcie jeszcze raz.\nJa mam mały problem, co parę razy po odblokowaniu przeskakuje mi pulpit i zawsze na prawy pulpit nie mam pojęcia dlaczego.\nZiomeczku AirGesture sobie wyłącz !\nW ustawieniach tam gdzie wifirifi\nPS: skąd masz takie fajne widgety?\nPrzelamalem sie i wgralem ten rom. Zmienilen czcionke na arial i rom prezentuje sie nienajgorzej. Jest kilka bugow wzgledem aosp ktorego uzywalem do tej pory ale da sie z tym zyc. Mam natomiast problem ze zmiana klawaitury na swiftkey. Nie moge tego zrobic za nic. To pierwszy rom z takim problemem.ma ktos jakis pomysl?\nJa zmieniłem podczas procesu instalacji w SwiftKey i działa bez problemu.\nKorzystając z okazji, jak zmienić kolejność przycisków po rozwinięciu paska i naciśnięciu tego przycisku zaznaczonego?\nPs GravityBox nie zrobi tego.


Jest grupą otwartą, zrzeszającą parafian i osoby zainteresowane, które pragną pogłębić swoją wiedzę biblijną i religijną. Swoją działalność krąg rozpoczął w 2014 roku.\nCelem kręgu jest rozwijanie wiedzy biblijnej, pogłębianie relacji z Bogiem poprzez lekturę Pisma Świętego, kształtowanie postaw ewangelizacyjnych i nauka medytacji chrześcijańskiej (lectio divina). W czasie spotkań uczestnicy mogą zadawać pytania odnośnie poruszanych kwestii biblijnych, brać udział w dyskusji, dzielić się swoim doświadczeniem lektury Słowa Bożego i przede wszystkim modlić się słowami tekstów biblijnych.\nOd września 2020 opiekę nad grupą prowadzi ks. Krystian Rosada CSMA.


Wysłuchaj audycji nadawanych w Radiu Opole 2 w 2018 roku - Młodzież z Praszki słuchała i mówiła o ryzyku związanym z uzal ... - Radio Opole\n2018-12-15, godz. 09:16, Audycje z powiatów Czy kultura może zatrzymać młodych ludzi w Kędzierzynie-Koźlu? Ireneusz Wiśniewski - nowy przewodniczący rady miasta, dyrektor Centrum Kształcenia Praktycznego i Ustawicznego w Kędzierzynie-Koźlu, wraz ze Stanisławem Mrozem, przewodniczącym rady osiedla Koźle Zachód, poruszają tematy miasta i jego pl ... » więcej 2018-12-15, godz. 09:10, Audycje z powiatów Teatr nie musi być profesjonalny, żeby był pasją Aleksandra Pasoń i Kinga Dębska koordynujące Teatr Ludzi Pracujących w Kędzierzynie-Koźlu, opowiedzą o swojej działalności i o tym, jak działa teatr amatorski. Odpowiadają również na pytanie, jak pogodzić tak czasochłonną pasję z regularn ... » więcej 2018-12-15, godz. 09:06, Audycje z powiatów Nieprawidłowe działanie wentylacji grawitacyjnej główną przyczyną zatruć czadem w mieszkaniach Spadek temperatury na zewnątrz powoduje, że intensywniej ogrzewamy mieszkania. Aktualny staje się problem podtrucia tlenkiem węgla, popularnym czadem. W ostatnich latach nie było roku, aby w Prudniku nie doszło do związanych z tym zdarzeń ... » więcej 2018-12-13, godz. 16:42, Audycje z powiatów Remont głównego budynku był wydarzeniem roku dla Oleskiej Biblioteki Publicznej Halina Szklanny, dyrektor Oleskiej Biblioteki Publicznej, podsumowuje najważniejsze wydarzenia 2018 roku, mówi o stanie czytelnictwa w gminie Olesno i zapowiada następne 12 miesięcy. » więcej 2018-12-11, godz. 20:57, Audycje z powiatów Muzyczne i teatralne plany SOK-u na przyszły rok Violeta Zalejska i Izabela Spałek opowiadają o koncertach zaplanowanych na grudzień i atrakcjach, które Strzelecki Ośrodek Kultury szykuje na styczeń. A będzie się działo... » więcej 2018-12-11, godz. 15:41, Audycje z powiatów Rada Rozwoju Gminy Gogolin ma trzy lata. Co udało się zrobić w tym czasie? Andrzej Balcerek, przewodniczący Rady Rozwoju Gminy Gogolin, mówi o trzyletnim funkcjonowaniu tego ciała doradczego dla burmistrza. Rozmowa dotyczy również Strategii Rozwoju Gminy Gogolin oraz planów rewitalizacji centrum miasta. » więcej 2018-12-11, godz. 15:32, Audycje z powiatów 250 mieszkańców gminy Gogolin korzysta z pomocy żywnościowej. Sytuacja poprawia się dzięki 500+ Izabela Olczyk, kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Gogolinie mówi o formach zimowej pomocy, realizacji rządowych świadczeń socjalnych i problemach stałej grupy podopiecznych OPS-u. » więcej 2018-12-10, godz. 15:20, Audycje z powiatów Nowy proboszcz i były wikary parafii na Pogorzelcu Ksiądz Krzysztof Jurewicz, to nowy proboszcz parafii św. Eugeniusza de Mazenod. Ojciec Krzysztof kilkanaście lat temu był wikariuszem w tej parafii, potem wyjechał z Kędzierzyna-Koźla i wrócił po 12 latach, by zostać proboszczem. Rozmawia ... » więcej 2018-12-10, godz. 15:17, Audycje z powiatów Elżbieta Jaskólska: "Kto jak nie my" Działająca w Nysie grupa wsparcia dla rodzin osób niepełnosprawnych zrzesza kilkadziesiąt osób. » więcej 2018-12-10, godz. 15:04, Audycje z powiatów Problemy i radości dnia codziennego osób niewidomych Łucja Iłowska i Jerzy Słowik - prezes i wiceprezes koła Kędzierzyn-Koźle Polskiego Związku Niewidomych, odpowiadają na pytanie, czy Kędzierzyn-Koźle jest miastem przyjaznym dla osób niewidomych i niedowidzących. Mówią też, jakie są najwię ... » więcej 2018-12-10, godz. 15:02, Audycje z powiatów W Głogówku mają ciekawą ofertę imprez i zajęć kulturalnych Mimo peryferyjnego położenia miasta dużym zainteresowaniem cieszą się imprezy kulturalne organizowane w Głogówku. Magnesem jest bogata oferta adresowana do odbiorców w różnym wieku. Koncerty, wystawy, projekcje filmów przyciągają liczną p ... » więcej


Dlaczego warto pić herbatę – Szybka wysyłka herbata sklep internetowy\nHerbata towarzyszy nam już od wielu lat. Jest pyszna w smaku, ma przyjemny aromat, a jej rozgrzewające działanie nie ma sobie równych w chłodne wieczory. Wielu osobom picie tego napoju kojarzy się jedynie z przeziębieniem lub zimą. Warto jednak pić herbatę znacznie częściej, gdyż odznacza się ona prozdrowotnymi właściwościami. Czym dokładnie jest herbata? Dlaczego warto ją pić? Jakimi zaletami się charakteryzuje?\nCzym dokładnie jest herbata?\nHerbata (szybka wysyłka Twoich zakupów tylko na bee.pl) jest wszystkim dobrze znanym napojem, który chętnie pije mnóstwo osób na całym świecie. Jest to napar, który przyrządza się z różnych części roślin należących do rodzaju kamelia. Najczęściej wykorzystuje się liście i pąki, a czasami również łodyżki. Trudno jest powiedzieć, kiedy zaczęto pić herbatę. Według jednej z legend została ona przypadkowo zaparzona przez mitycznego cesarza Shennonga. Pierwsze zapiski na temat tego napoju pochodzą z X wieku p.n.e.\nW sklepach można znaleźć wiele rodzajów herbat. Czarna, zielona, biała – każdy znajdzie coś dla siebie, niezależnie od preferencji. Istnieją różne klasyfikacje herbat, dlatego trudno jest powiedzieć, ile rodzajów tego napoju istnieje. Oprócz podstawowych typów herbat można także zdecydować się na różnego rodzaju mieszanki, które zachwycają swoim bogatym smakiem i niezwykłym aromatem.\nIstnieje mnóstwo powodów, dla których warto jak najczęściej pić herbatę. Jednym z nich jest oczywiście rozgrzewające działanie, które docenia każda osoba w zimowe dni. Jednak to nie wszystko. Regularne picie herbaty pomaga oczyścić organizm i wspomaga trawienie, dlatego świetnie sprawdzi się przy diecie redukcyjnej. Napar ten wzmacnia również odporność. Może być także źródłem wielu składników mineralnych, np. potasu, fosforu, sodu, a także witaminy K, C i z grupy B. Herbata, podobnie jak kawa zawiera kofeinę, jednak działa nieco inaczej. Po wypiciu kawy szybko czujemy przypływ energii. W przypadku herbaty kofeina działa nieco wolniej, ale przez dłuższy czas.\nCzarna czy zielona herbata – którą wybrać