Sos seczuański, czyli o tym jak nie dany mi był wolontariat w Chinach - Liberté!\nSos seczuański, czyli o tym jak nie dany mi był wolontariat w Chinach\n10 sierpnia 2018 Liberté! chińskie dzieci, podróżowanie na wolontariacie, pogranicze tybetańskie, rasizm w Chinach, w Chengdu nie mówi się po angielsku\nPraca wolontariusza to nie bułka z masłem. Tak, oczywiście, daje ona wiele satysfakcji, jednak nie bez powodu używam określenia praca. Mimo wszystko, świadomość pożyteczności podejmowanych wysiłków bez dwóch zdań równoważy, albo wręcz i przewyższa poniesiony trud. Tym bardziej smuci fakt, że niekiedy wykonywanie powierzonych zadań okazuje się zupełnie niemożliwe z przyczyn od nas (i organizatorów) niezależnych.\nTak też się stało w przypadku mojego niedawnego wyjazdu do prefektury tybetańskiej w Syczuanie, gdy już po moim przybyciu na miejsce pobytu lokalne władze postanowiły unieważnić początkowo udzieloną zgodę na uczenie lokalnych dzieciaków angielskiego i uznały mnie za „zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego”. A było to tak.\nProlog, czyli o tym, jak to się wszystko zaczęło\nA zaczęło się obiecująco. Już w zeszłym roku po raz pierwszy uczestniczyłam w programie wolontariackim na Islandii, w ramach którego pomagałam naprawiać i tworzyć szlaki wędrowne na wschodzie wyspy. Unikalna szansa na poznanie lokalnego kolorytu nie jako turystka, a jako część niewielkiej społeczności od razu przypadła mi do gustu i na długo zapadła w pamięć.\nPraca była ciężka, w niemalże każdych warunkach pogodowych, na fiordzie, który był z każdej strony otoczony wodą – a co za tym idzie, sprawiał, że byliśmy narażeni na dość silne wiatry. Jednak piękno i odludzie, morskie ptactwo i praktyczny brak turystów urzekał. Satysfakcja z faktu, że „gdzieś na wschodzie Islandii wciąż są mostki i ścieżki, w których budowie pomagałam” jest nie do opisania.\nW tym roku miało być inaczej. Też wybrałam miejsce nietypowe, które nie jest jeszcze tak silnie wpisane w turystyczną mapę przeciętnego Europejczyka. A mianowicie Syczuan – kraina tuż na pograniczu Chin i Tybetu, którą do tej pory znałam jedynie (za pośrednictwem luźnej konotacji) z kultowego serialu „Rick i Morty”, w kontekście sosu seczuańskiego, w pogoni za którym tytułowy Rick był gotów odbyć nostalgiczną podróż w czasie (historia bardziej skomplikowana, ale to ani nie czas, ani nie miejsce na jej zgłębienie).\nOkolice Mt Siguniang\n(Swoją drogą zawsze zastanawiało mnie dlaczego seczuański a nie syczuański, co wydawałoby się bardziej poprawną formą – jakieś pomysły?)\n„Na tematy polityczne rozmawiać nie będziemy”\nOkolice pasma górskiego Mount Siguniang (tzw. Czterech Sióstr) to obszar wrażliwy. Już przed przyjazdem byłam na to przygotowana. Miasteczko Rilong, wraz z pobliskimi wioskami, znajduje się w prefekturze Liangshan – autonomicznej prefekturze mniejszości etnicznej Yi, którą zamieszkuje także mniejszość tybetańska, a także wiele innych. Musimy mieć bowiem świadomość, że w Chinach występuje oficjalnie 55 mniejszości etnicznych, stanowiąc tym samym barwną mieszankę kultur i tradycji, która niekiedy może przybierać charakter wybuchowy.\nOd razu zapowiedziano nam, że na tematy polityczne rozmawiać nie będziemy. Zbyt skomplikowana sprawa. No, w porządku, tylko jak tu dokładnie zrozumieć specyfikę regionu bez uwzględniania polityki? Dla turysty to nic trudnego, ale ja turystką być przecież nie zamierzałam.\nJuż w procesie aplikowania o chińską wizę dostałam jasne wytyczne od koordynatorów programu wolontariackiego: nigdzie nie zgłaszaj, że jesteś dziennikarką, ani wolontariuszką. Jedziesz do nas jako studentka (miałam ten komfort, że jeszcze formalnie jestem doktorantką) i jako turystka. Dało mi to do myślenia, ale chcąc jak najsprawniej załatwić wszystkie formalności, do instrukcji się zastosowałam. Wizę na jeden wjazd i pobyt do 30 dni – co w zupełności mnie satysfakcjonowało – przyznano mi bez najmniejszych problemów, w ekspresowym tempie 3 dni roboczych. Mogłam zacząć planować wyjazd.\nZawiązanie akcji, czyli o tym, że nie łatwo być „człowiekiem z Zachodu”\nW Syczuanie nie mówi się po angielsku. To ciekawostka, o której niestety nikt mnie nie uprzedził. Oczywiście liczyłam się z tym, że w przeciwieństwie do Pekinu czy Szanghaju, gdzie – choćby według relacji koordynatorów programu wolontariackiego – poziom angielskiego jest dobry, a i samych zagranicznych turystów na pęczki, w Chengdu (i dalej na północny-zachód, w oddalonych od tego miasta górach) niekoniecznie musi to być język cieszący się dużą popularnością. Jednak spodziewanie się, że „niewiele osób mówi po angielsku”, a rzeczywistość pt. „nikt nie mówi po angielsku” to nie do końca to samo. Było to zatem nie lada zaskoczeniem.\nChengdu – stolica prowincji Syczuan\nGdy zatem pierwszego dnia po przylocie z Warszawy do Chengdu – drugiego miasta w Chinach pod względem liczby samochodów na drogach (!) – uroczy pan taksówkarz, nieznający języka angielskiego, wysadził mnie w miejscu, które kompletnie nie było tym, gdzie miałam dojechać do hostelu, pojawił się problem.\nW roli kulturowej ciekawostki\nPo zapytaniu czterdziestu dwóch (serio, nie przesadzam, liczyłam) osób na ulicy – w tym dwóch policjantów, dwóch funkcjonariuszy innych służb, właścicieli sklepów, nastolatków ze smartfonami i elegancko ubranych pań w średnim wieku, nie udało mi się porozumieć z nikim. W akcie desperacji weszłam do bardzo luksusowego hotelu, w którym – rosząc potem marmurową posadzkę – zrezygnowana wykrzyknęłam „czy ktokolwiek mówi tu po angielsku?!” – i poszczęściło mi się: jedna jedyna młodziutka dziewczyna na recepcji „troszkę rozumiała”.\nI uratowała mi skórę, wyszukując potrzebną mi lokalizację, zamawiając taksówkę, uprzedzając kierowcę, że ja „ani me, ani be” po chińsku (wstyd, swoją drogą), więc niech mnie gdzieś nie wywiezie nie wiadomo gdzie oraz ustalając stawkę, i wreszcie towarzysząc mi aż do przyjazdu pojazdu, co nastąpiło ponad pół godziny później. I fakt, na pewno stanowiłam dla niej kulturową ciekawostkę, ale było mi w tamtym momencie wszystko jedno.\nNaturalnie dodatkowym utrudnieniem w całej tej sytuacji był brak dostępu do platform Google i Facebooka, a i internet na roamingu działał słabiutko. Dopiero po kilku dniach nauczyłam się, że wszystko trzeba robić na VPN-ie (po przetestowaniu kilku, zbawieniem okazał się Melon), a łapać należy darmowe i wszechobecne (dosłownie) wi-fi. Jednak początki były bez wątpienia wyzwaniem.\nPo dotarciu do hostelu i złapaniu oddechu trzeba było sprostać kolejnemu wyzwaniu: klimatowi w mieście. W górach pogoda była zbawienna – pomimo pory deszczowej właściwie nie padało, rano i wieczorami temperatura spadała do około 15-17 stopni, a za dnia sięgała między 20 a 25 stopniami, co przy lekkiej górskiej bryzie jest pogodą idealną na drugą połowę lipca. Jednak w mieście tak przeludnionym i głośnym, w którym każdy się przekrzykuje (a przy okazji pokrzykuje także i na ciebie, bo tak się tu po prostu mówi) wilgotność i nieznośny upał sprawiły, że nigdzie nie ruszałam się bez zakupionego za 5 PLN wachlarzyka – co de facto upodabniało mnie do lokalnych mieszkańców.\nNa szczęście klimatyzacja lub sufitowe wiatraki są powszechne, więc wystarczy co jakieś 10 minut wchodzić do sklepu lub restauracji i jakoś da się żyć.\nPrzemęczywszy się dwa dni w stolicy prowincji, wreszcie nadszedł upragniony moment wyjazdu w góry wraz z kilkoma innymi wolontariuszami. Spotykamy się zatem na dworcu, gdzie po raz kolejny prześwietlany jest nasz bagaż (co jest normą; nawet schodząc do metra trzeba każdorazowo prześwietlać wszystko), sprawdzane paszporty i wizy, i dopiero wówczas dostajemy zgodę na wejście na pokład autobusu. Podróżowanie w tym regionie do najbardziej pro-podróżniczych nie należy, bez dwóch zdań.\nRozwinięcie, czyli o tym, że stanowię zagrożenie dla „bezpieczeństwa narodowego”\nDojechawszy do naszej wioski położonej na wysokości 3200 m n.p.m. okazało się, że warunki mamy cudowne. Przywitał nas nowo otwarty mały hotelik o czarującej nazwie Tea&Panda udostępniony przez mieszczucha, który przeniósł się właśnie tutaj, bo fascynuje go historia i kultura tego obszaru.\nTea&Panda Hotel w Rilong\nPo krótkiej aklimatyzacji na tak dużej wysokości i podróży trwającej blisko 4 godziny, serpentynowymi drogami i tunelami w wysokich górach, postanawiamy przejść się do pobliskiej „szkoły” (a właściwie pustego budynku, który niegdyś miał – a może dopiero ma mieć – oferować sale konferencyjne, gdyż szkoła nie została nam udostępniona przez lokalne władze) przywitać się z resztą wolontariuszy i dzieciakami, które już następnego dnia mają zostać naszymi uczniami.\nAtmosfera iście świąteczna – sześciolatki z zainteresowaniem przyglądają się moim niebieskim oczom i czarnej skórze dziewczyny z Ghany, zaś piętnastolatkowie z entuzjazmem i odrobiną rezerwy lustrują nas wszystkich. Po krótkim zapoznaniu zajęcia trwają nadal, a my wracamy do hotelu.\nZ lokalnymi dzieciakami w tradycyjnych strojach tuż po przyjeździe w góry\n„Kwestia bezpieczeństwa narodowego”\nWieczorem pod wejście zajeżdża radiowóz. Następnego dnia rano ja i dziewczyna z Ghany zostajemy wzięte przez koordynatora wolontariatu na stronę i poinformowane, że niestety przez najbliższe 2-3 dni mamy zakaz zbliżania się do klas, pomimo pierwotnie udzielonego nam pozwolenia, gdyż „sprawę trzeba skonsultować na wyższym szczeblu”. Miny nam rzedną, a tymczasem zostajemy poinstruowane, że „trzeba przeczekać”. Niestety po dwóch dniach staje się jasne, że pozwolenia nie dostaniemy.\nPewnego wieczora do hotelu przybywa jeden z lokalnych urzędników, a jednocześnie właściciel innego dużego hotelu i firmy wspinaczkowej, informując nas „nieoficjalnie”, że na zgodę szans nie mamy, gdyż stwierdzono, że to „kwestia bezpieczeństwa narodowego”, dla którego ja (Europejka) i druga wolontariuszka (Afrykanka) stanowimy potencjalne zagrożenie. Choć nie zostało to powiedziane wprost, stało się jasne, że w komunizmie jakiekolwiek potencjalne interakcje z ludźmi „z zewnątrz” są niemile widziane przez władze.\nRilong – konglomerat wiosek w pobliżu pasma górskiego Mt Siguniang\nReszta wolontariuszy, sami Azjaci, mogli kontynuować pracę – mimo że niektórzy pochodzili z nieco bardziej liberalnych krajów. My mogłyśmy być „jedynie” turystkami (określenie, przez które zawsze cierpnie mi skóra).\nOko w oko z rasizmem\nRozczarowanie ogromne – jak to, przyjeżdżam pomóc, pokonując pół świata, a tu się okazuje, że pomoc jest niemile widziana? Choć rodzice i dzieciaki zdają sobie sprawę z niezwykłej wartości jaką oferuje im pierwszy program wolontariacki w tym regionie w historii (!), lokalne władze nie przejawiają podobnego entuzjazmu. Bo przecież możemy się okazać wywrotowcami, którzy będą podjudzać dzieciaki od najmłodszych lat do buntu w myśl liberalnych wartości europejskich (nie wiem na ile liberalna jest Ghana…).\nNikt nam tego nie powie, ale to właśnie da się wyczytać z oczu owych urzędników.\nI wychodzi na to, że po raz pierwszy w moim życiu ja, Europejka, człowiek z Zachodu, stanęłam oko w oko nie tylko z przypadkiem rasizmu (bo jak inaczej nazwać wizytę policji po tym, jak nas „zobaczono”?), ale w minimalnym stopniu miałam okazję przekonać się również jak stłamszone bywają obszary wiejskie przez komunistyczne władze – czego jako osoba urodzona w pierwszym roku wolnej Polski nigdy nie doświadczyłam na własnej skórze.\nNajsmutniejszą historią był fakt, że – jak się okazało – w szkole rok wcześniej zatrudniono oficjalnie nauczyciela języka angielskiego, w odpowiedzi na zapotrzebowanie lokalnej społeczności, która bardzo liczy na rozwój turystyki (w chwili mojego pobytu powstawały w naszej i sąsiednich wioskach tuziny nowych, fantastycznych hoteli) i zdaje sobie sprawę, że bez angielskiego ani rusz.\nNiestety nauczyciel popracował „w zawodzie” zaledwie kilka dni, po czym przeniesiono go na stanowisko nauczyciela wf-u. Tymczasem, dzieci w szkołach z większych ośrodków, tych z dostępem do języka angielskiego, problemu z zajęciami tego typu raczej nie mają. Nierówności społeczne jakie powstają w efekcie tego zjawiska da się zauważyć gołym okiem. A serce się kraje.\nZakończenie, czyli o tym, że wrócę na pewno, jeśli będzie się dało\nNie zrozumcie mnie źle, Syczuan to miejsce niezwykłe. Wciąż jeszcze niezbyt oblegane przez turystów, ale żyjące nadzieją, że zaczną oni tłumnie w ten region napływać. Widoki są nieziemskie, kuchnia fenomenalna (nawet – a może tym bardziej – w wersji wegetariańskiej, co nie jest trudne, gdyż już choćby mniejszość tybetańska stawia raczej na dietę roślinną, a wegetacja jest taka, że tylko pozazdrościć), a ludzie otwarci, ciekawi świata i przyjaźnie nastawieni do przyjezdnych.\nProblemem jest państwo. I choć łatwo o tym zapomnieć będąc w podróży, gdy przechadzając się barwnymi uliczkami Chengdu widzisz wysypującą się ze sklepików mnogość i różnorodność produktów (jaki komunizm, toż to kapitalizm!), to jednak na prowincji dużo bardziej rzuca się to w oczy.\nNa pewno nie żałuję, że wyprawiłam się do tej magicznej krainy, gdyż dzięki temu miałam okazję poznać fenomenalnych ludzi i fragment świata, który nie należy do najbardziej dostępnych. Jest mi jedynie przykro, że moja pomoc nie została przyjęta, a lokalne władze potraktowały nas jak natrętów, którzy nie wiadomo czego od nich chcą.\nGdyby nie to, że już samo zorganizowanie programu wymagało od kilku lokalnych osób ogromnego zaangażowania i wytrwałości – a jak możecie sobie wyobrazić, zdobycie poparcia choćby jednego urzędnika graniczyło z cudem – pewnie bym się zbuntowała. No bo jakim prawem ogranicza mi się możliwość dzielenia posiadaną przeze mnie wiedzą – i to którą, w dodatku, oferuję za darmo? Jednak trzeba myśleć bardziej długofalowo: może za jakiś czas, gdy już kilka edycji programu się odbędzie, także lokalne władze zdadzą sobie sprawę, że z wymiany międzykulturowej płyną tylko same korzyści. I nikt z nas nie jedzie tam żeby dzieciaki indoktrynować i mącić im w głowach.\nW to jednak, niestety, szczerze wątpię. Przynajmniej w najbliższej przyszłości nie zanosi się na to, żeby tak miało się stać. A szkoda.


Możliwości cięcia laserowego w kontekście uzyskiwanych detali\nStrona głównaStrona główna>Blog>Jakie detale można uzyskać w procesie cięcia laserowego?\nJakie detale można uzyskać w procesie cięcia laserowego?\nObecnie raczej trudno jest wyobrazić sobie realizowanie procesów wytwórczych jedynie z zastosowaniem urządzeń mechanicznych. Z tego też powodu coraz więcej firm ściśle związanych z przetwórstwem metalu wychodzi naprzeciw rosnącym oczekiwaniom klientów i podnosi jakość oferowanych usług, wprowadzając do swoich zakładów nowe metody produkcyjne. Do najbardziej innowacyjnych rozwiązań możemy zaliczyć technologie laserowe, które gwarantują nie tylko wysoką jakość wytwarzanych elementów pod względem precyzji ich wykonania, ale zapewniają również wygodę i szybkość użytkowania w przypadku procesów wycinania, spawania czy obróbki metalu. Technologia laserowa umożliwia urzeczywistnianie projektów, które jeszcze w niedalekiej przeszłości uważano za niewykonalne. Firmy oferujące usługi związane z wycinaniem laserowym wykorzystują sprzęt do cięcia blach i płyt stalowych, choć bywają również wykorzystywane do obróbki innych materiałów niemetalowych. Urządzenia te cechują się wysokim poziomem zaawansowania, a dzięki funkcjonalności mogą bez trudu nadążyć za nieustannie rozwijającymi się potrzebami współczesnego przemysłu.\nCięcie laserowe zalicza się do metod rozdzielania termicznego, a podstawę całej mechaniki stanowi promień lasera, który jest prowadzony, formowany i łączony. Proces cięcia można podzielić na dwa kluczowe etapy. Pierwszym jest zderzenie wytworzonej wiązki lasera z ciętym materiałem, co sprawia, że powierzchnia blachy mocno się nagrzewa i w efekcie ulega stopieniu lub odparowaniu. Moc lasera zostaje wówczas skupiona w jednym punkcie, a średnica wiązki wynosi zwykle nie więcej niż pół milimetra. Jeśli do danego miejsca dotrze większa dawka ciepła, niż może zostać odprowadzona (determinuje ją przewodność cieplna materiału), promień lasera całkowicie przenika blachę — wówczas rozpoczyna się etap drugi, czyli właściwy proces cięcia. Cięcie laserowe z wykorzystaniem technologii CNC przebiega zgodnie z wcześniej zaprogramowanym schematem, według którego materiał zostaje rozdzielony aż do momentu powstania pożądanego produktu. W przypadku zastosowania tradycyjnych metod masywne narzędzia oddziałują na blachę ogromnymi siłami, jednak użycie lasera sprawia, że wiązka wykonuje pracę całkowicie bezdotykowo. Z tego też powodu narzędzie laserowe nie ulega szybkiemu zużyciu, a na obrabianym elemencie nie powstają żadne zniekształcenia ani uszkodzenia. Warunkiem uzyskania dobrej jakości cięcia jest jednak dopasowanie parametrów cięcia (moc lasera, prędkość przesuwania wiązki) do obrabianego materiału.\nJakie są możliwości cięcia laserowego?\nLaser nadaje się do cięcia wielu różnych materiałów powszechnie wykorzystywanych w obróbce przemysłowej – od stali nierdzewnej, kwasoodpornej i aluminium, aż po tworzywa niemetalowe takie jak szkło czy drewno. Profesjonalne urządzenia laserowe pozwalają na wszechstronne i niezwykle precyzyjne wycinanie detali, dla których granice błędu mieszczą się w zakresie +/- 0,1 mm. Możliwe jest również cięcie blach o nawet znaczących grubościach. W przypadku aluminium laser jest w stanie przeciąć arkusz o grubości do 12 mm, przy stali nierdzewnej do 20 mm, a cięcie stali konstrukcyjnej sięga aż do 25 mm. Dodatkowo warto zwrócić uwagę, że powstająca w tym procesie szczelina jest tylko nieznacznie szersza niż średnica wiązki lasera. Pozwala to na uzyskanie cięć bez żadnych zadziorów nawet w sytuacjach, gdy konieczne jest wykonanie bardzo złożonych, drobnych konturów. Lasery o krótkim czasie impulsu odparowują materiał tak szybko, że wpływ ciepła pozostaje niedostrzegalny, a powstające w ten sposób krawędzie charakteryzują się niezwykłą gładkością, z jednoczesnym wyeliminowaniem efektu nadtapiania. W większości przypadków elementy uzyskane na drodze cięcia laserowego od razu zyskują zamierzony kształt i bardzo wysoką jakość, dlatego czasochłonna obróbka wykańczająca z wykorzystaniem mechanicznego uszczelniania czy piaskowania staje się całkowicie zbędna.


Czynnikiem odpowiedzialnym za pojawienie się choroby o nazwie kłykciny kończyste jest wirus brodawczaka ludzkiego, a w szczególności dwie jego odmiany HPV 6 i HPV 11. Inne odmiany tego wirusa mogą powodować pojawienie się brodawek (kurzajek) na rękach i stopach, czy też doprowadzić do wystąpienia objawów nowotworowych w obrębie narządów płciowych i odbytu, ale także np. śluzówek jamy ustnej.\nSzczególnie niebezpieczny jest rak szyjki macicy, który obecnie jest jedną z najbardziej groźnych chorób nowotworowych u kobiet. Dlatego też powinny one regularnie odwiedzać lekarza ginekologa i przynajmniej raz w roku wykonywać badania cytologiczne, dzięki którym można wykryć w preparacie mikroskopowym zmienione chorobowo komórki. Istnienie takich komórek jest przesłanką do wykonania bardziej szczegółowego badania, jakim jest test na obecność wirusa HPV przy zastosowaniu techniki PCR. Pozwala on określić typ wirusa oraz ustalić jakie zagrożenie onkologiczne może powodować.\nObecnie nie istnieje żaden lek, dzięki któremu możemy wyleczyć samego wirusa. Współczesna medycyna pozwala jedynie na leczenie zmian, które powstały w wyniku jego ingerencji w ciele człowieka. Oczywiście leczenie choroby jest uzależnione od stopnia nasilenia objawów i rodzaju zmian skórnych, które zostały przez niego wywołane.\nMimo tego osoba, która przebyła zakażenie tym wirusem może być jego nosicielem do końca życia. Dlatego też warto jest skorzystać z możliwości szczepienia przeciwko wirusowi HPV. W Polsce taka szczepionka jest dostępna od listopada 2006. Daje ono wysokie, lecze nie pełne, zabezpieczenie przed infekcją tym wirusem. Jej skuteczność jest najwyższa w momencie, kiedy zostanie zastosowana u młodych dziewczyn, przed rozpoczęciem kontaktów seksualnych.


Mały szybki elektryczny jeep - elektroda.pl\nmi_ma 04 Jun 2014 20:56 9951 6\n#1 04 Jun 2014 20:56\nW poniższym poście zaprezentowano jak można przekształcić dziecięcego jeepa w mały szybki elektryczny mini samochód. Zaprezentowany jeep zasilany jest 24 woltami z akumulatorów, hamulce tarczowe, cyfrową deskę rozdzielczą z wskaźnikami napięcia i temperatury silnika, funkcjonalnymi światłami przednimi i tylnymi oraz oponami oraz skrzynią biegów. Prędkość maksymalna wynosi około 25-30 mil na godzinę z osobą dorosłą na pokładzie. Ze względu na prędkość projekt jest przeznaczony tylko dla dorosłych... w rękach dziecka może się to skończyć tylko katastrofą.\nPojazd, jak wcześniej wspomniałem został zbudowany z użyciem auta zasilanego elektrycznie dla dzieci. Jednak jego użycie ograniczyło się tylko do karoserii, która przemalowana z kolorystyki dziecięcej na typową dla jeepa wygląda o wiele ciekawiej. Na potrzeby pojazdu autor opracował solidną stalową ramę, która ma udźwignąć kierowcę, silnik, baterię itp. Do budowy układu napędowego autor użył zdemontowanego układu z elektrycznego wózka inwalidzkiego. Napęd zasilany jest przemysłowym silnikiem elektrycznym DC zasilanym 24 Woltami (dając w sumie około 4 KM). O ile motor jest dosyć mocny, to jednak jego sprawność jest dosyć niska, a przy maksymalnym obciążeniu dosyć szybko się grzeje (stąd konieczność obserwowania temperatury na desce rozdzielczej).\nDobudowy układu kierowniczego i hamulcowego autor wykorzystał elementy kupione w sklepie z częściami do skuterów, w tym hamulcami tarczowymi.\nPojazd wygląda dosyć efektownie dzięki dbałości o szczegóły ze strony autora. Metalowa rama został pomalowana proszkowo na kolor czarny, a karoseria oprócz typowej zieleni została wzbogacona o charakterystyczne dla jeepa oznaczenia. Siedzenie wykonano z pianki oraz winylu, które po podniesieniu daje dostęp do akumulatorów i silnika.\nCałość wykańczają szczegóły takie jak zapasowe koło zamontowane z tyłu, 12 woltowe przednie światła oraz LEDowe żółte kierunkowskazy i światłą tylne oraz wskaźniki na desce rozdzielczej. Dodatkowe elektroniczne elementy zasilane są z niewielkiego akumulatora 12 woltowego.\nPoniżej zamieszczam film, a na stronie źródłowej znajdziecie opis projektu.\n#2 04 Jun 2014 22:03\nLepiej by było chyba wsadzić silnik z motorka jakiegoś\nna nasze realia np. z motorynki\n#3 05 Jun 2014 10:49\nna nasze realia\nNa nasze realia to nie masz prawa tym jeździć po drogach publicznych, w stanach chyba też.\n#4 05 Jun 2014 17:21\nA kto mówi o jeździe po drodze ?\n#5 06 Jun 2014 09:40\nNa filmie wyraźnie widać że porusza się po drodze.\n#6 06 Jun 2014 09:42\nJa nie miałem na myśli filmu i po czym jeździ tylko jaki napęd dać..\n#7 06 Jun 2014 11:23\nNo na pewno wyjdzie taniej dać spalinowy niż elektryczny.


McGregor może pojawić się na UFC w Gdańsku! - Polsat Sport\nMcGregor może pojawić się na UFC w Gdańsku!\n17.10.2017, 16:28 Sporty walki\nDo gali UFC Fight Night 118, która odbędzie się w sobotę w Gdańsku, pozostało coraz mniej czasu. Choć rozpiska jest już raczej zamknięta, to istnieje szansa, że w Polsce pojawi się największa obecnie gwiazda MMA Conor McGregor (21-3, 18 KO, 1 SUB).\nAktualnie w karcie walk znajduje się dwanaście pojedynków, a jednym z zawodników, który wystąpi w Gdańsku, jest Artem Lobov (13-13-1-1NC, 4 KO, 2 SUB). W przeszłości bił się chociażby z Pawłem Kiełkiem i choć jego rekord wrażenia większego nie robi, to ma po stronie coś - a właściwie kogoś - znacznie cenniejszego. Mowa bowiem o Conorze McGregorze: Lobov jest jego dobrym kolegą oraz sparingpartnerem.\nW Gdańsku "Rosyjski Młot" zmierzy się z Andre Filim (16-5, 8 KO, 3 SUB) - członkiem słynnego teamu Alpha Male, którego głównym trenerem jest członek Galerii Sław UFC Urijah Faber. Od momentu, kiedy amerykańska organizacja potwierdziła występ Lobova, polscy fani zaczęli zastanawiać się, czy istnieje szansa, że McGregor pojawi się na gali, by wspierać kolegę. Było tak choćby w listopadzie 2016 roku, kiedy to Irlandczyk z trybun obejrzał zwycięstwo kolegi z Teruto Ishiharą (10-4-2, 8 KO) w Belfaście.\nLobov postanowił uchylić rąbka tajemnicy.\n- Wierzę, że jeśli nie będzie miał nic ważnego do zrobienia, to będzie tutaj. Będzie wspierał mnie jak zawsze - powiedział.\nARTEM LOBOVCONOR MCGREGORMMASPORTY WALKIUFC W GDAŃSKU


edupolis | Sukces uczennic z Radziejowa!\nSukces uczennic z Radziejowa!\nMaria Dzierżawska, Hanna Jasińska i Wiktoria Złotnicka – uczennice klasy VII Publicznej Szkoły Podstawowej nr 1 w Radziejowie zdobyły I miejsce w finale Ogólnopolskiego Konkursu Historycznego “Bądźcie nadal apostołami Narodu! Ziemianie jako sąsiedzi – kulturotwórcza rola dworów polskich w latach 1918-1945″.\nFinał Konkursu odbył się 3 czerwca w Nowym Dworze w Goszycach u Państwa Marty i Michała Smoczyńskich. Zgromadził ponad 70 uczniów ze szkół podstawowych i średnich z całej Polski. Konkurs był trójstopniowy (etap szkolny, wojewódzki, ogólnopolski). Dziewczyny z radziejowskiej podstawówki okazały się najlepsze w kategorii: praca multimedialna – szkoły podstawowe. Nic by się nie udało bez zaangażowania opiekunki, nauczyciela historii – Marii Eznarskiej.\nSzczegóły – oficjalne wyniki oraz relację zdjęciową z finału można zobaczyć na stronie IPN w Krakowie.\nTo nie pierwszy występ reprezentantów szkoły w tym konkursie. O sukcesach w minionych latach przeczytamy na stronie szkoły (TUTAJ, TUTAJ, TUTAJ).\nedukacja historyczna, konkurs "Bądźcie nadal apostołami Narodu! Ziemianie jako sąsiedzi - kulturotwórcza rola dworów polskich w latach 1918-1945", konkurs ogólnopolski, ogólnopolski projekt edukacyjny, sukces edukacyjny, Szkoła Podstawowa nr 1 w Radziejowie, technologie informacyjno-komunikacyjne


Wojna o dobre imię zbrodniarzy - Do Rzeczy\nKrajWojna o dobre imię zbrodniarzy\nKraj: Wojna o dobre imię zbrodniarzy\nWojna o dobre imię zbrodniarzy\nProtest ukraińskich nacjonalistów / Źródło: NurPhoto / Getty Images\nDodano 27 lutego 2018, 06:10 15\nPenalizacja banderyzmu to negowanie ukraińskiego ruchu niepodległościowego – takie głosy słychać znad Dniepru. Nowelizacja ustawy o IPN jest nieprecyzyjna i może być nieskuteczna. Warto jednak pamiętać, że w polsko-ukraińskim sporze o historię to Kijów pierwszy rzucił kamieniem.\nNie akceptujemy kolejnej próby narzucenia jednostronnej interpretacji wydarzeń historycznych” – tak na zmiany w ustawie o IPN zareagowało MSZ Ukrainy. W specjalnym oświadczeniu resortu czytamy również: „Ukraińska tematyka po raz kolejny jest wykorzystywana w wewnętrznej polskiej polityce, a tragiczne strony wspólnej przeszłości wciąż są upolitycznianie”. Nowelizację potępiła też Rada Najwyższa. Wołodymyr Wjatrowycz, szef ukraińskiego IPN, stwierdził, że nowe zapisy to krok w kierunku wprowadzenia cenzury. Penalizacja może jego zdaniem uderzyć również w polskich autorów, którzy piszą o UPA, nie uważając jej działalności za zbrodniczą. „Bez wolności słowa niemożliwa jest demokracja. Dowiodły tego doświadczenia naszego wschodniego sąsiada” – skomentował na Facebooku. Porównanie Polski do Rosji i pouczanie na temat demokracji w ustach manipulującego historią zwolennika kultu OUN/ UPA brzmi groteskowo.\ntygodnik kraj ukraina banderyzm upa ustawa o ipn\nUBekistan IP 3 marca 2018, 09:09\nCzytam fora ukraińskie i białoruskie.Ale otworzył. że takiej nienawiści do polaka jak u białorusinów -ukrainсu daleko.To poczytaj np. świeże forum z białorusi .Co myślą sąsiedzi na temat odszkodowań wojennych dla Polski od Niemców. .http://talks.by/showthread.php?t=14360415\nzwłaszcza na Północy i Zachodzie PL IP 1 marca 2018, 22:48\nWołodymyr Wjatrowycz, szef ukraińskiego IPN, stwierdził, że "Penalizacja może jego zdaniem uderzyć również w polskich autorów, którzy piszą o UPA, nie uważając jej działalności za zbrodniczą".\nTo wytłumaczę kogo miał na myśli:\nna terenie RP działa zakonspirowana komórka OUN-B pod jawnym kryptonimem legalnego ZUwP,\nmają doświadczone kadry od czasów: Slużba Bezpeky UPA, potem UB, potem SB, i w III RP też...\nSzacki IP 27 lutego 2018, 13:33\nSformować i wysłać tam jednostkę na kształt dawnego 202. Batalionu. Ukraińcy przysiedliby na tyłkach, gdyby porządne manto wyłapali. Właśnie dlatego Rosji się boją, a nas nie. Z Polską, mimo że to ta jest silniejsza, mogą robić co chcą, bo my i tak nie reagujemy należycie. Rosjanie za byle słowo pod swoim adresem dają im po pyskach, i parę kopów w cztery litery. Może czas zastosować tę taktykę???\ngringo IP 27 lutego 2018, 11:20\nTo jest państewko kilkukrotnie słabsze od Polski nie ma się czym przejmować.\n[email protected] IP 27 lutego 2018, 10:14\nI znowu ta licytacja - kto pierwszy, kto mocniej, kto bardziej brutalnie itd....\nJak to mawiał mój dziadek - i temu racja, i temu racja. Czy tak trudno to pojąć?\nMarri IP 27 lutego 2018, 08:52\nPomnik nie jest skandaliczny.Mowi wprost o tym co przez Ponad 70 lat bylo BE.Lepiej o tym nie wspominac to sa realia zdrajcow Polski.To co sie stalo na Wolyniu I na innych terenach Ukrainy to ludobojstwo.Moja rodzina wycierpiala.....Sasiad ,dzisiaj juz przed osiemdziesiatka, a wtedy byl malym dzieckiem z calej rodziny zostala mu tylko matka.To ona przekazala mu wszystko.Trzymajac go na rekach uciekala przed banderowcem,potknela sie o kamien I upadli w krzaki.Maly uderzyl glowka w kamien,do tej pory jest przygluchy.Banderowiec nie mogl ich znalezs I odpuscil.Matka mowila Banderowiec a nie inaczej.Wiec jak sie ma do obroncow wojny polsko-ukranskiej I tym ktorym ten pomnik sie nie podoba.Bo jest za realny.Takia byc.Prawdziwy.Na pomniku sa miejscowosci ,bo do tej pory nie ma ekshumacji ofiar?\nsifaka IP 27 lutego 2018, 08:47\nNajważniejsze, że ukraińcy nie mogą mieć wątpliwości co do polskiego stosunku do ich ludobójczych tradycji. Ponadto penalizacja zbrodniczego ukraińskiego banderyzmu jest potrzebna w celu ukrócenia antypolskiej działalności tzw. związku ukraińców w Polsce oraz w kontekście napływu ukaińskich robotników tymczasowych. Ogólnie rzecz biorąc, ukraińcy muszą mieć świadomość, że dopóki będą oddawać hołdy ludobójcom, nazistom i bandytom będą dla Polaków tylko godną pogardy postsowiecką swołoczą.\nccccc IP 27 lutego 2018, 08:39\nNa 'bogatej, potężnej ' uhrainu niech robią co chcą, niech się tarzaja w tym kale.\nW Polsce za jakikolwiek przejaw banderyzmu bat i deport - krótko !!!\nmieszko IP 27 lutego 2018, 07:59\nZbyt wiele czasu poświęcamy ukrom IP 27 lutego 2018, 07:45\nRóbmy swoje i nie oglądajmy się na żydów czy ukrów.\nTracimy czas i energię. Ukry to całkowicie zdemoralizowane i rozpite społeczeństwo, zarządzane od pokoleń przez ruskich albo żydów. Tacy współcześni niewolnicy bez własnej historii, kultury czy tradycji. Oni też chcieliby mieć coś swojego.\nPewnych procesów nie da się przyspieszyć, bo one są w głowach POJEDYNCZYCH osób. Musimy czekać i uważnie obserwować.\nMyślę, że tym razem też się nie udało ukrom zrobić państwa. Wszystkie swoje rewolucje i ziemie przepili. Ruscy zrobili sobie z żydami strefy wpływów. Putler chce to zmienić ale na razie czeka na rozwój wypadków. Nowa ofensywa będzie zaraz po mistrzostwach w piłce nożnej\nzwiązek kłamstwa i zbrodni IP 27 lutego 2018, 07:31\n"Prawo"do kłamstwa i oszczerstwa te bandziory nazywają wolnością.\nNo skoro kłamstwo jest ich fundamentem i budulcem,to chyba muszą tak...\nkrulgur IP 27 lutego 2018, 06:57\nUrukhaina ma te symbole narodowe takie jakieś zupełnie wyprane z tradycji (w sensie historycznego procesu kształtowania), wg mnie wyglądają jak symbole gwiezdnej floty stworzone na potrzeby gry komputerowej. Nie mogę się powstrzymać od zacytowania znanego mema: "Tato, tato, pod moim łóżkiem jest historia Ukrainy!! - Ale córciu pod łóżkiem nic nie ma."\nKrystyna IP 27 lutego 2018, 06:26\nPanie Pieczyński nie podszyje się pan pod Hajzera!


Kocham ten styl... - kasiaola.pinger.pl\nLicznik odwiedzin:7 156 / 2250 dni\nKonkurs u oxyd-fashion.pinger.pl !!!\nDziewczyny w konkursie ogłoszonym przez oxyd-fashion.pinger.pl mozna wygrać bluzeczkę z ze zdjęcia poniżej!\nWystarczy wejść na http://oxyd-fashion.pinger.pl/m/15133589/nie-przegap-konkurs , zgłośći się pod ich konkursową notką i udostepnić informacje o konkursie z ze zdjęciem na swoim pingerze, tak jak ja to zrobiłam!\nHeartbreak.: bluzeczka ładna;D\n#rekawiczki #pierwszy śnieg\nulica-krawiecka: te 4 są świetne\nRZUĆ rαπδκι, WEŹ τrαπρκι! ☺: świetne rękawiczki ♥ Mam nadzieję, że skomentujesz mój najnowszy wpis i weźmiesz udział :). Pozdrowienia dla ciebie!\nKimB: Wygladaja fajnie ,ale nie lubie takowych ciasteczek ;)\nHeartbreak.: ale świetne;D!\nto rodzaj koloryzacji, który polega na rozjaśnieniu dolnej części włosów tworząc efekt wypłowiałych końcówek lub gigantycznych odrostów Najważniejsze jest zachowanie efektu stopniowego rozjaśnienia włosa, co raczej jest trudne do zrobienia w warunkach domowych. Jaśniejsze końcówki, nie powinny zbyt mocno kontrastować z reszta włosów, inaczej efekt jest sztuczny. Dobrze wykonane Ombre Hair zdecydowanie odmładza kobietę, rozjaśnia i łagodzi rysy twarzy.\nForever you: ładneee\njustyś88: kilka mi się bardzo podoba\nPaznokcie A&B: Lubie to :)\n#włosy #rozjąsnianie końcówek #ombre hair\nEssa .!: Ciekawy efekt uzyskujemy dzięki tej technice koloryzacji :) a ty jesteś fryzjerką? ;)\nKrótkie sukienki wyjściowe!\nDrogie Panie a może wolicie odsłonić swoje zgrabne, długie, kobiece nogi?!\njustyś88: ojj kilka jest świetnych\nHeartbreak.: oj jest kilka cudnych ;)\nSuknie wieczorowe długie!\nKochane, to która wybieracie?\nHeartbreak.: też sądzę że 7 ;D\nAśś...;): 7 <3\n#suknie #wieczorowe #sylwester #studniówka #długie #2013 #2012\nAśś...;): Ostatnia i ta różowa..śliczne są :D\nGość: no, jest pare takich , że och ach : D\nHeartbreak.: kilka sukni tutaj strasznie mi się podoba;D\n#skóra #skórzane trendy #czerń #jesień\nSkórzane trendy jesieni 2012!\nnieobliczalne: uwielbiam te klimaty <3\nGość: jestem jak najbardziej na tak :D\nHeartbreak.: kurteczka na samej górze świetna ; )\n#czapki #trendy jesienne #moda #kolory jaskrawe #gotycka czerń #jesień #czapeczki #2012\nCzapki na jesień 2012 muszą być nie tylko praktyczne i pomocne w ochronie przed dokuczliwym zimnem, lecz także pozostawać w zgodzie z panującymi trendami. Dlatego zebrałyśmy listę różnych rodzajów nakryć na głowę do jesiennych stylizacji, które nie odbiegają od kanonów obowiązujących w modzie:\n1) Skąpane z kolorach lasu.\n2) Epatujące gotycką czernią.\n3) Epatujące zywym kolorem.\n4) Zaczerpniete niczym z angielskiej wsi.\nKochane ulice tej jesieni zapowiadają się pełne kontrastów! Ale to wspaniale, gdyż Drogie Panie taka różnorodność zawsze się cieszy i daje możliwość na znalezienie swojego stylu.\nGość: niektóre baaaardzo fajne :)\nogarnij ziomek xd: odblaskowa <333\nGość: ja zawsze kupuje czarne czapki,ale jak tak patrze na zdj. to może czas to zmienić :D\nAśś...;): Meeeega <3\nKozaki modne jesienią!\nZa nami jedne z najcieplejszych miesięcy w roku, a przed nami... jesienna słota i zimowe przymrozki. Na pocieszenie dodam, że o tej porze roku dużo dzieje się w świecie mody. Możemy przebierać w modelach płaszczy, kolorach swetrów i rodzajach butów. A skoro mowa obuwiu, to warto zastanowić się jakie kozaki w sezonie jesień-zima 2012- 2013 będziemy nosić najchętniej.\nTrendy w makijażu jesień 2012 !\nOto kilka rad dla Was Kochane, by podkreslić swoje piękno tej jesieni makijażem:\n1) Usta w kolorze owoców leśnych (wyraziste, czerwone, jagodowe, fioletowe, bordowe, w odcieniach brązu).\n2) Grube brwi, starannie wyczesane o zdecydowanym kształcie.\n3) Color block na powiekach - bloki pojedynczej barwy (pomarańcz!), niekiedy, kilka kolorów przechodzi tonowo jeden w drugi (turkusy, szmaragdy, granatym brązy).\nPierwsze rady są przeznaczone dla odważnych kobiet. Dobrze zrobiony makijaż wg tych zasad będzie idealnie komponował się z trendami tej jesieni. Jednakże makijaż typu Fresh&Natural z akcentem eyelinera sprawdzi się do każdego typu urody, do każdego stroju i możemy byc pewne, że zawsze w nim bedziemy wyglądać młodo, świeżo i naturalnie. My na taki make-up stawiamy. A co Wy sądzicie o trendach w makijażu tej jesieni?\nMiłego wieczoru Panie!\nKlasyczne i duże – torby i torebki na jesień 2012\nButy - to co kochamy najbardziej!\nGość: piekne < 3\nJesienny powiew w modzie!\nKochane jesień już za oknem, a my (Ola i Kasia) nadal mamy puste miejsca w szafie na jesienne dni. W tym sezonie stawiamy na prostotę, klasykę, a zarazem elegancje. Pomarańcz, brąz, beż, czerń, grafit, granat, czerwień to kolory tej jesieni. Skórzane kurtki, ramoneski oraz kożuszki i peleryny to fasony tego sezonu. Do tego buty na platformie, drewnianym obcasie, koturnie, zamszowe, skórzane, z futerkiem to najlepszy wybór. Oto kilka naszych propozycji na które my postawiłyśmy tej jesieni. A nam teraz pozostaje się wybrać na zakupy.\nWitajcie dziewczyny! Oto nasz pierwszy blog o modzie i nie tylko... Hmm dlaczego moda? To proste - moda to nasze życie, życie każdej kobiety. Na pewno każda z Was miała nie jeden raz problem w co się dziś ubrać, jak uczesać, pomolować, jakie dodatki i tak dalej... My dokładnie to rozumiemy i doświadczamy nieustannie, bo Kochane żyjemy w tym samym świecie. Dlatego postanowiłyśmy wspólnie utworzyć tego bloga, by pomóc Wam jak i sobie w tych nie raz trudnych, a zarazem ważnych dylematach kobiet.\nSTYLIZACJA RZĘS I PAZNOKCI Agata Romejko: Witaj i powodzenia w prowadzeniu bloga :)\nNajlepsze Filmy!♥: witaj i powodzenia na blogu na pewno będę tu zaglądać;D zapraszam też do mnie:P\nFashion, Love.. My life.: cudowny płaszczyk >:o\nKocham ten styl..., Stalowa Wola, Polska\nMotto: " Moda przemija, styl pozostaje'' - Coco Chanel\nKomentarz od RZUĆ rαπδκι, WEŹ τrαπρκι! ☺, 6 lata temu »\nKomentarz od nieobliczalne, 6 lata temu »\nTagi Kocham ten styl... (29)\n2012 jesień pierwszy śnieg rekawiczki pomysł prosty muffinki czekoladowe słodkości tani\nZnajomi Kocham ten styl... (34)


Hotel Hotel Sercotel Togumar - Turez Hotele\nDzielnica miasta: W Mieście Madryt (chamartín)\nAdres: Calle de Canillas, 59, Madryt, 28002, Hiszpania\nHotel Sercotel Togumar (Madryt) umieszczono w centrum miasta w pobliżu takich atrakcji, jak Parque de Berlín i Muzeum Prado. Ten hotel umieszczono w pobliżu takich atrakcji, jak Ambasada Stanów Zjednoczonych i Museo Nacional de Ciencias Naturales.\nPoczuj się jak w domu w 75 klimatyzowanych pokojach, których wyposażenie to kuchnie. Bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu zapewni łączność ze światem. Udogodnienia obejmują sejf i biurko oraz sprzątanie codziennie.\nCasa Arabe - 2.8 km / 1.7 mi\nAnden 0 - 2.8 km / 1.8 mi\nPlaza de Colon - 3 km / 1.8 mi\nMadrid Wax Museum - 3 km / 1.9 mi\nPlaza de Cibeles - 3.7 km / 2.3 mi\nPlaza del Dos de Mayo - 3.7 km / 2.3 mi\nTermin: wrzesień, 2011 Optymalny hotel na krótki pobyt\nMa wszystko czego potrzeba, przestronne pokoje, klimatyzacja, tv, aneks kuchenny (brakowało czajnika), śniadanie podstawowe ale zupełnie wystarczające do dobrego rozpoczęcia dnia i bardzo ważne - do metra w trzy minuty, super wygodnie.\nTermin: lipiec, 2011 Za niewielkie pieniądze, całkiem przyzwoite warunki na kilkudniowy pobyt. Polecam!\nZa niewielkie pieniądze, całkiem przyzwoite warunki na kilkudniowy pobyt. Polecam!\nTermin: listopad, 2010 Hotel w dobrej lokalizacji.\nHotel znajduje się w bardzo dobrej lokalizacji, 2 minuty od stacji metra Prosperidad. Podróż do centrum zajmuje dosłownie chwile. Dzielnica pozwala na obserwacje Madrytu nie tylko od strony centrum, w dzielnicy typowy hiszpański klimat z typowymi madryckimi mieszkańcami. 2 minuty od hotelu bardzo fajna knajpka La Badilla gdzie można skosztować hiszpańskich specjałów tapas, tortilla espaniola, kalmary i oczywiście napić się San Miguela. W pobliżu również supermarket Condis, bardzo dobrze zaopatrzony +OpenCor czynny do godzin nocnych+ hala targowa gdzie można kupić Jamon i świeże owoce morza.\nApartamenty przestronne i czyste, na wyposażeniu aneks kuchenny, tv, suszarka, przybory toaletowe, klimatyzacja, bardzo ciepło-sprzątane codziennie.Obsługa anglojęzyczna-bardzo miła i pomocna.\nTermin: lipiec, 2010 Tani hotel bardzo blisko metra w ciekawej typowo hiszpańskiej dzielnicy.\nBlisko, bezpiecznie, trochę może nie do końca czysto, ale pozory zachowane. Internet w pokoju, angielsko-języczna obsługa.\nTermin: maj, 2010 Dobre połączenia komunikacyjne, kumata obsługa.\nPokoje przestronne, czyste - polecam.\nTermin: październik, 2009 Okolica nie rzuca na kolana, ale hotel za takie pieniądze jest ok\nHotel znajduje się blisko centrum, w dzielnicy (na osiedlu) Prosperidad (tak nazywa się najbliższa stacja metra - 200 metrów). Wąskie urokliwe uliczki, trochę dużo warsztatów samochodowych. Jak ktoś chce zobaczyć prawdziwe życie w Madrycie, a nie takie z obrazków - bardzo dobry adres (bez obaw, spokojna okolica) Sam hotel zadbany, czysty, miła obsługa, internet śmigał.


Nowoczesność i tradycja - blogorozrywce.pl\nObserwując to wszystko, co nazywa się rzeczywistością, przychodzimy do przekonania, że być może to, co zwykło się nazywać tradycją, jest obecnie w bardzo dalekim odwrocie, i że być może wszystko, co aktualnie mogą osiągnąć tak zwani tradycjonaliści, czyli obrońcy szeroko rozumianej tradycji, to ocalenie jakiegoś szacunku dla pewnych elementów tradycyjnych. Wszystkie te spięcia oraz napięcia, tak charakterystyczne dla dzisiejszego świata, możemy bardzo dobrze obserwować także w dziedzinie rzeczy takich, jak wesele. W przypadku rzeczy takich, jak wesele, również ścierają się dwie różne wizje, dwa różne stanowiska. Nie chcę tutaj objaśniać tych stanowisk, pozostanę jedynie przy stwierdzeniu, że to, co dzieje się w dziedzinie spraw takich jak wesele, jest tylko jednym z elementów ogólnie światowego i ogólnie ludzkiego procesu, z którym, prędzej lub później, wszyscy będziemy musieli się skonfrontować. Ten proces to stopniowo zanikanie więzi łączących to, co obecne, z tym, co dawne i w takim czy innym sensie tradycyjne.\nTradycja prezentu weselnego\nTradycja prezentu na wesele w Polsce zmieniła się w przeciągu kilkudziesięciu lat, ma to związek przede wszystkim ze zmianą stylu życia, z podwyższeniem standardów życia, większą dostępnością produktów w sklepach.…\nIstnieje pewna prawidłowość czy też raczej zasada, obowiązująca chyba we wszystkich możliwych dziedzinach, która powiada, że tam, gdzie tradycja nazbyt silnie i nieustannie opiera się wpływom szeroko rozumianej nowoczesności, tam…


Wymiana rozrządu - Audi • Cennik i opinie | Motointegrator.com\nWymiana rozrządu - Audi\nLiczba warsztatów samochodowych i mechaników, którzy obsługują auta marki Audi wynosi 4225\nJaki jest średni koszt usługi Wymiana rozrządu dla samochodu marki Audi?\nKoszt usługi Wymiana rozrządu dla samochodów marki Audi to pomiędzy 100.00 PLN a 350.00 PLN. Średni koszt tej usługi dla Audi to 209.34 PLN. Należy pamiętać, że ostateczna cena uzależniona jest od kilku czynników takich jak: trudność dostępu do podzespołów, poziom trudności naprawy, marki i modelu pojazdu. Do ceny usługi Wymiana rozrządu należy dodać też cenę części zamiennych.\nCzy są warsztaty do których można umówić się przez internet na usługę Wymiana rozrządu dla pojazdu marki Audi ?\nDla Audi możesz wybrać jeden z 4225 wyspecjalizowanych w tej marce warsztatów wykonujących usługę Wymiana rozrządu i umówić się do nich online. Po wypełnieniu i wysłaniu formularza warsztat potwierdzi wizytę lub skontaktuje się w celu ustalenia dnia i godziny naprawy.\nKtóre sieci serwisowe oferują usługę Wymiana rozrządu dla samochodów marki Audi?\nSieci serwisowe w których dostępna jest usługa Wymiana rozrządu dla aut marki Audi to Bosch Service, Q Service Castrol, Premio, BatteryPoint, BestDrive\nKtóre z warsztatów specjalizujących się w naprawach marki Audi oferują usługę Wymiana rozrządu?\nMożesz wybrać jeden z 4225 warsztatów samochodowych specjalizujących się w marce Audi , które wykonują usł Wymiana rozrządu. Na wykonanie tej usługi polecamy szczególnie warsztaty: AUTO SERWIS SZLENDAK 604 330 289, EURO-MOTO, SERWIS SAMOCHODOWY KOWALCZYK, AUTO-KOT S.C. KOT ANDRZEJ, KOT ADAM, Inter Car Zgorzelec Bosch Car Service


Typ na pojedynek Fury vs. Paul oraz mój kupon - Znokautuj bukmachera - typy i analizy sportowe\nTyp na pojedynek Fury vs. Paul oraz mój kupon\nTypy / 17.11.2021 18:25; admin\nGdybym nie znał ani Tommy’ego Fury’ego, ani Jake’a Paula to po obejrzeniu ich walk kurs na wygraną tego pierwszego ustanowiłbym pewnie na poziomie 1.10. Ale to freak fight, trzeba zachować lekki dystans. Widzę jednak kilka możliwych scenariuszy i w żadnym z nich Paul nie tylko nie wygrywa, ale nawet nie jest blisko.\nGłówna różnica między Furym a Paulem polega na tym, że jeden mierzył się z około 20 bokserami (walki amatorskie + zawodowe), a drugi – z ani jednym. Jeden jest zawodowym bokserem – średnim, bo średnim, ale jest – a drugi się w boks bawi, tak jak kiedyś robił to choćby aktor Rourke. Po jednym widać, że jest pięściarzem, po drugim – że trenuje.\nO Paulu pisałem przed walką z Woodleyem tak: „To zawodnik (zawodnik?) na podobnym poziomie co brat czy KSI, potrafiący zrealizować tylko proste akcje, chaotyczny, z różnymi niedociągnięciami technicznymi, choć pewnie z jakąś tam smykałką do boksu. Widać u niego charakterystyczne dla nowicjuszy nawyki: jest niecierpliwy, nerwowy, problem sprawa mu płynne przejście z ataku do obrony. A i tak na razie widzieliśmy tylko jego najlepszą wersję”.\nCzy zmieniłem zdanie po walce z Tyronem? Nie. Paul wykazał się sprytem, wybierając jak najmniej kontaktową walkę, jak najniższe tempo, aby 2-3 zrywy w rundzie przesądzały o jej zwycięzcy (a i tak był zamroczony oraz miał kłopoty kondycyjne). Wykorzystał swoje warunki fizyczne, kompletny brak lewego prostego u rywala (tylko w 5. rundzie Woodley zadał więcej niż jeden celny jab), jego kiepskie wyczucie dystansu, dziwaczne zrywanie dystansu nieprzygotowanym prawym prostym, polowanie na jeden cios. Z Fury’m to nie przejdzie. Z kilku powodów.\nPo pierwsze, Fury nie jest wypalonym zawodnikiem MMA, tylko bokserem – młodym, głodnym, niepokonanym, solidnym. Nie jest i nigdy nie będzie wielkim zawodnikiem, ale z kimś takim jak Paul powinien wyglądać w ringu wybornie. Generalnie jest szybki, ma dobry lewy prosty, bije z luzu, niebezpiecznie kontruje z prawej ręki, szuka ciosów na dół. Ma też świetny zasięg ramion, ponad 2 metry. W obronie się gubi, ale youtuber tego nawet nie zauważy. Będzie zbyt zajęty swoją defensywą.\nFury nie tylko powinien to wygrać, ale zrobić to w pewnym, imponującym stylu. Absolutnie każdy argument bokserski jest po jego stronie.\nPS. Osobiście pograłem to w dublu z wygraną Salahdine’a Parnasse’a z Danielem Torresem, ponieważ przed pierwszą ich walką kurs oscylował w granicy 1.10 i nie widzę powodu, by teraz miał się wyraźnie różnić (lucky punch nie powiedział nam nic nowego o Torresie – to średniak w KSW – ani nic nowego o Francuzie – to jednej z najlepszych zawodników w federacji).\nJ. PAUL – T. FURY\n(boks zawodowy, 19.12.2021)\ntyp: Fury wygra walkę\nkurs Fortuny: 1.75


Sofa SMILE 3-osobowa, rozkładana | Salony Agata\nSMILE SOFA 3 DL Z FUNKCJĄ TKANINA RINO73/RINO79\nSofa SMILE 3-osobowa, rozkładana\nTrzyosobowa sofa SMILE idealnie łączy prostotę formy z eleganckim efektem połączenia kolorystycznego. To idealne rozwiązanie do pokoju młodzieżowego lub nowoczesnego salonu, którego aranżacja stawia na oryginalność i niebanalność.\nSwobodny wygląd sofy osiągnięto dzięki luźnym poduszkom oparciowym i podłokietnikom.\nSofę wyposażono w niezwykle prosty w obsłudze mechanizm rozkładania automat DL – wystarczy lekko unieść siedzisko, a następnie je wysunąć, by uzyskać komfortową powierzchnię spania o wymiarach 142x194 cm.\nMebel pokryty jest przyjemną w dotyku tkaniną RINO, która charakteryzuje się trwałością i łatwością w utrzymaniu czystości. Jej hydrofobowa powłoka zapobiega natychmiastowemu wchłanianiu płynów zatrzymując je na powierzchni, dzięki czemu bez problemu rozlany płyn można zetrzeć wilgotną ściereczką.\nDuże, komfortowe poduchy oparciowe zapewnią solidne podparcie podczas wypoczynku, a luźne podłokietniki można wykorzystać także jako podparcie pod głowę podczas przyjemnego wieczorku filmowego.\nrama drewniana, płyta wiórowa


Tragiczna śmierć członków nieśmiertelnej sławy Chóru im. Aleksandrowa | Trybuna.eu\t⌂\nTragiczna śmierć członków nieśmiertelnej sławy Chóru im. Aleksandrowa\n25 grudnia świat obiegła informacja o tragicznej śmierci członków rosyjskiego Chóru im. Aleksandrowa. O sięgającej 1928 roku historii zespołu pisze Krzysztof Podgórski. 25 grudnia nad ranem świat obiegła tragiczna informacja. Tuż po starcie, w okolicach Soczi, do Morza Śródziemnego spadł samolot pasażerski TU-154 należący do rosyjskich sił zbrojnych. Na pokładzie samolotu znajdowały się 92 osoby. Zginęło 8 członków załogi dowodzonych przez majora pil. R.Wołkowa, 9 dziennikarzy, w tym z 1-go programu rosyjskiej TV i TV „Zviezda”. Pośród 11 cywili na pokładzie była E.P. Glinka „dr Liza” – lekarz pediatra, niekwestionowany autorytet współczesnej Rosji, wsławiła się m.in. wielką akcją ratowania dzieci objętego wojną domową Donbasu. Teraz leciała w sprawie rannych i chorych dzieci leżących w szpitalach Aleppo.\nJednak najbardziej szokującą informacją dla melomanów i nie tylko był fakt, że na pokładzie samolotu zginął prawie cały legendarny Chór Aleksandrowa. 65 artystów i artystek światowej sławy chóru, obchodzącego niedawno 80- lecie, spoczęło wraz z TU-154 na dnie Morza Czarnego.\nChór leciał do Syrii, aby – tak jak w latach II wojny światowej, gdy podtrzymywał na duchu pieśnią i muzyką walczących z faszyzmem żołnierzy radzieckiej – dać koncert noworoczny w bazie Chmejmim dla walczących w Syrii z islamskimi terrorystami żołnierzom armii rosyjskiej.\nWarto przypomnieć historię tego niezwykłego zespołu, który koncertując przeszło 80 lat owiany był wręcz legendą. Chór armii rosyjskiej im. Aleksandrowa miał za sobą ponad 2100 koncertów wykonanych w przeszło 80 krajach. Wojskowi muzycy rosyjscy grali na każdym kontynencie. Liczebność zespołu na przestrzeni lat wahała się, w 2016 roku było to 60 tancerzy, 40 osobowa orkiestra i 100 – osobowy chór.\nPełna nazwa tego jednego z najsłynniejszych na świecie chórów, będącego od 80 lat symbolem rosyjskiej kultury, to „Akademicki Zespół Pieśni i Tańca Armii Rosyjskiej im. A. W. Aleksandrowa”. Historia chóru zaczęła się 12 października 1928 roku nader skromnie, bo w składzie ośmiu wokalistów, dwóch tancerzy, bajanisty i deklamatora. Jednak już wówczas fundament sukcesu budowali mistrzowie estrady – chórmistrz i kompozytor profesor Konserwatorium Moskiewskiego A. W .Aleksandrow, reżyser teatralny P. I. Iljin i działacz, organizator oświatowo – kulturalny F.N. Daniłowicz.\nOczywiście, kluczową postacią był szef zespołu generał major Aleksandr Wasilijewicz Aleksandrow. Zespół został organiczną częścią armii radzieckiej w swych utworach ukazując chwalebną przeszłość i współczesność armii rosyjskiej i radzieckiej. W okresie przedwojennym – łącząc muzykę ludową z radziecką pieśnią masową i wojskową oraz marynarską – chór zdobywał sławę występując na obszarze całego ZSRR. W 1929 r. chór wyjechał na Daleki Wschód, aby koncertować wśród budowniczych Bajkalsko-Amurskiej Magistrali Kolejowej. Dojeżdżali tam ciężarówkami, a niekiedy maszerowali po kilkadziesiąt kilometrów pieszo, aby dać po kilka koncertów dziennie. W drugiej połowie lat 30- tych XX w. koncertując wśród żołnierzy Armii Czerwonej, marynarzy i na wielkich budowach Związku Radzieckiego zespół liczył już ok. 90 członków, a od 1935 r. dołączyła do niego pełnowartościowa orkiestra, w tym z tradycyjnymi instrumentami ludowymi, jak bajany, bałałajki i domary. Utworzono też zespół tańca specjalizującego się w tańcach ludowych, krasnoarmiejskich i marynarskich. Repertuar zespołu wzbogaciły też chóralne i solowe arcydzieła światowej sztuki operowej.\nW 1937 r. Chór Aleksandrowa wyjechał do Francji na Wystawę Światową, gdzie odniósł ogromny sukces zdobywając Grand Prix wystawy. Jednak szczególną i niezwykle ważną rolę odegrał chór w okresie II wojny światowej towarzysząc żołnierzom radzieckim na wszystkich frontach, dając przeszło 1500 koncertów. Wędrowali w ciężkich warunkach wojennych, aby na tyłach frontu podnieść na duchu walczących z hitlerowskim najeźdźcą żołnierzy. Symbolem Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, wręcz elementem jej legendy, jest słynny utwór „Swiaszczennaja Wajna” – „Świeta wojna”. Utwór skomponował Aleksander Aleksandrow do słów Wasilija Lebiediew-Kumacza. Po raz pierwszy odegrano w grudniu 1941 r. na dworcu w Moskwie, gdzie z peronów odjeżdżały eszelony pełne wojska jadącego wprost na front, niosąc ze sobą zasłyszaną pieśń. We wspomnieniach Aleksnadra Aleksandrowa pozostał obraz zaciskających się na karabinach dłoni żołnierzy, „nie byłem wojskowym zawodowym, ale zrozumiałem, że mam w rękach ogromną moc broń – pieśń”.\n„Wstawaj, kraju ogromny,\nW roku 1946 umiera kierownik i twórca zespołu, ale przejmuje go jego syn Borys Aleksandrowicz Aleksandrow. Pod jego kierunkiem chór pozostawał aż przez 40 lat. Generał major Borys Aleksandrow podniósł Chór im Aleksandorwa na niedościgłe szczyty kunsztu pieśni i tańca. Pomimo „żelaznej kurtyny” zespół podróżował odwiedzając w latach 50., 60. i 70. przeszło 40 krajów koncertując w 46 miastach – zdobywając wielką sławę i uznanie publiczności oraz znawców muzyki.\nChór Aleksandrowa wielokrotnie nagradzano tak w ZSRR, jak i za granicą, m.in. w 1964 r. „Złotą płytą” francuskiej firmy Shan Du Mond czy „Złotym Dyskobolem” przyznawanym przez Francuską Akademię Nagrań za najlepsza płytę roku. Chór nagradzano profesjonalnymi nagrodami muzycznymi w Czechosłowacji, Mongolii, Francji czy we Włoszech.\nWystępom zawsze towarzyszyło entuzjastyczne przyjęcie ze strony publiczności i prasy.\n„Evening News” z Wielkiej Brytanii pisał: „W Londynie jeszcze nigdy nie było takiego widowiska i większego uznania w oczach publiczności trudno sobie wyobrazić”.\n„Paris Press” donosił zaś „O ile te pieśni i tańce, jak mamy nadzieję, mają znaczenie dyplomatyczne, to posłannictwo takich śpiewaków, tancerzy i muzyków z ich doskonałością nie może, nie pochodzić z serca i nie dążyć bezpośrednio do serca”.\nW ocenie specjalistów trudny i różnorodny repertuar chóru wskazuje na zespół najwyższej klasy. Chór tego prześwietnego zespołu nieraz porównywano do muzycznego instrumentu, któremu są dostępne absolutnie wszystkie środki wyrazu. „Jak nie zachwycać się giętkością i subtelnością niuansów, czystością dźwięku i jednocześnie harmonijnością!” – z zachwytem pisał o nim francuski kompozytor Georges Orik jeszcze w czasie pierwszych zagranicznych występów zespołu we Francji w 1937 roku.\nPo trzydziestu latach, kiedy zespół występował w Kanadzie, montrealska gazeta „La press” zanotowała: „Chór pod dyrekcją A. Aleksandrowa bezspornie jest jednym z najlepszych chórów tego rodzaju na świecie. Ich koncert – to fajerwerk wykonawczego mistrzostwa.”\nW ostatnich latach repertuar Aleksandrowców stanowiło przeszło 2000 utworów rosyjskiej muzyki ludowej, pieśni żołnierskiej, masowej i operowej. W latach 90 – tych XX w. chór również śpiewał szlagiery muzyki popularnej. Aleksandrowcy występowali we wszystkich krajach Europy, w Mongolii, Wietnamie, Japonii i Chinach. 15 października 2004 roku, na prywatnej audiencji śpiewali w Watykanie Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II. Specjalnie na ten występ przygotowali niesamowite wykonanie polskiej pieśni wojskowej „Czerwone Maki na Monte Cassino”.\nWielokrotnie bywali też w Polsce, dokąd lubili wracać. Dla polskiej publiczności śpiewali „Okę” czy szlagier z komedii „Jak rozpętałem II wojnę światową”.\nIch koncerty odbywające się w największych obiektach estradowych i halach sportowych polskich miast zawsze gromadziły komplet publiczności, a występ kończyły wielokrotne bisy i owacje na stojąco.\nTradycyjnie koncert kończyło wspólne śpiewanie z polską publicznością „Katiuszy”, odśpiewanie „Pożegnania Słowianki” i „Podmoskiewskich wieczorów” . Podczas występów publiczność spontanicznie śpiewała czy tańczyła. Barwne widowiska, z brawurowym występem baletu gromadziły tak dojrzałych melomanów jak i zachwycały dzieci.\nNiestety, te niepowtarzalne dźwięki, wzruszający i poruszający śpiew oraz brawurowe występy baletu zostaną tylko w naszych wspomnieniach i na nośnikach elektronicznych.\nLos jednak ocalił 3 solistów, w tym Wadima Ananjewa, którego wykonanie „Kalinki” jest jedyne w swoim rodzaju. Prawdopodobnie tak jak Polacy odbudowali Warszawę, Rosjanie Stalingrad, Chór im. Aleksandrowa zostanie w przyszłości odtworzony.\nPóki co, kultura rosyjska i światowa poniosły niepowetowaną stratę i muzyczny świat łączy się bólu i cierpieniu śląc kondolencje. Dołączył do nich nasz Prezydent Andrzej Duda pisząc do Prezydenta Rosji Władymira Putina:\n„Szanowny Panie Prezydencie, proszę przyjąć moje kondolencje z powodu dzisiejszej katastrofy samolotu Tu-154. Na pokładzie, poza załogą, znajdowali się niemal wszyscy artyści Chóru Aleksandrowa. Ich tragiczna śmierć to niepowetowana strata dla kultury rosyjskiej”.\nPrzed placówkami dyplomatycznymi Federacji Rosyjskiej płoną znicze i ludzie spontanicznie składają kwiaty. Ludzie odeszli, ale pieśni „Aleksandrowców” pozostaną nieśmiertelne.\n07:03, Gru 29, 2016\nPozostaną również w polskiej pamięci. I za cudowne występy i za Monte Cassino. A niedoukom przypomnieć, że koncertu słuchał w Watykanie sam JP II. Też z tej ziemi.\nOdpowiedz do tego komentarza\talis711\n21:41, Gru 27, 2016\nOGROMNA STRATA DLA ŚWIATA,I SZCZEGÓLNIE DLA POLSKI, A CZERWONE MAKI I NIE TYLKO , TO ŁZY W MOICH OCZACH. BYLIŚCIE RADOŚCIĄ ŚWIATA. ODPOCZYWAJCIE W POKOJU. ŁZY, ŁZY I TYLKO ŁZY POZOSTAŁY PO ARTYSTACH TAKIEJ KLASY…\nOdpowiedz do tego komentarza\tABC\n12:09, Gru 27, 2016\nOdpowiedz do tego komentarza\tWojciech\n10:11, Gru 27, 2016\nZ Polski hołota Solidarnościowa ten sławny chór przepędziła.\nArmia amerykańska i Kurdowie u wrót „stolicy” Państwa Islamskiego\nMiller: Obecność w strefie euro wzmocniłoby Polskę politycznie i gospodarczo


Opole: o maseczkach można zapomnieć, o profilaktyce - nie - Usługi medyczne\nAutor: Nowa Trybuna Opolska, RZ/Rynek Zdrowia 05 listopada 2009 09:31\nW opolskich aptekach ze świecą szukać masek higienicznych. Nie ma także leku tamiflu, o który dopytują się pacjenci. Tymczasem liczba zachorowań na grypę jest tu znacznie wyższa, niż w ub. r. o tej porze.\nW Polsce, w tym na Opolszczyźnie, rośnie liczba zachorowań na grypę sezonową. W ubiegłym tygodniu w kraju wykryto ją u 11 tysięcy osób (tydzień wcześniej u około 8 tysięcy).\n– Już w październiku zachorowań na grypę w Opolskiem było 2115, podczas gdy w analogicznym okresie ub.r. 654 – mówi Nowej Trybunie Opolskiej Anna Matejuk z Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej. – Podobny szczyt zachorowań na grypę, jak obecnie, osiągnęliśmy ostatnio dopiero na przełomie stycznia i lutego.\nDo tego dochodzi obawa przed nową grypą, która szaleje na Ukrainie. Anna Matejuk podkreśla jednak, że sanepid monitoruje sytuację i to zagrożenie na razie nie występuje.\nZainteresowanie mieszkańców Opolszczyny zakupem maseczek higienicznych bardzo wzrosło. A w aptekach ich, niestety, nie ma. I wszystko wskazuje na to, że w najbliższym czasie nie będzie. Elżbieta Habecka z działu sprzedaży we wrocławskiej hurtowni leków, należącej do Polskiej Grupy Farmaceutycznej, poinformowała Nową Trybunę Opolską, że z jej nieoficjalnej wiedzy wynika, iż rząd przejmuje maseczki prosto od producentów. Dopóki zagrożenie epidemią grypy A/H1N1 nie minie, zapewne niewiele się w tym zakresie zmieni.\nZ tych samych powodów w aptekach i hurtowniach niedostępny jest preparat tamiflu.\nPrzypomnijmy: z dostępnością maseczek higienicznych sytuacja jest taka sama w całym kraju. Specjaliści uważają jednak, że nie należy przeceniać ich znaczenia.\n– Maseczka jest tylko półśrodkiem, w żadnym razie nie panaceum. Po prostu trzeba się zaszczepić – podkreśliła na poniedziałkowej konferencji prasowej w Warszawie szefowa Krajowego Ośrodka ds. Grypy, prof. Lidia Brydak mając na myśli głównie grypę sezonową.\nEksperci zwracają też uwagę, że bardziej skuteczna będzie systematycznie stosowana profilaktyka grypy, w tym jak najczęstsze mycie rąk, zasłanianie ust przy kaszlu, higiena czyszczenia nosa i samoizolacja w przypadku infekcji.\nKRAJOWY OŚRODEK DS. GRYPYRSS\nWOJEWÓDZKA STACJA SANITARNO-EPIDEMIOLOGICZNA W OPOLURSS


Problem wyprysków na twarzy może mieć bardzo zróżnicowane podłoże. Czasem jest to spowodowane tym, że gruczoły łojowe wydzielają zbyt wiele sebum, które przetłuszcza skórę i zatyka pory, czasem problemem może być skłonność skóry do zmian czy też nieprawidłowa jej pielęgnacja. Co by tym powodem nie było wypryski to mało estetyczna część twarzy i ich pojawienie się może poskutkować bardzo nieprzyjemnymi doświadczeniami i doznaniami. Twarzy jednak nie da się ukryć. Tak jak różne zmiany w obrębie rąk, nóg czy torsu można zamaskować pod ubraniem, tak twarz pozostaje na widoku. To może powodować uczucie skrępowania, onieśmielenia, zawstydzenia. Osoba, która cierpi na tego rodzaju problemy z cerą może mieć niższą samoocenę oraz obniżone poczucie własnej wartości. Nie warto skazywać się na takie doznania. Odpowiednio dobrane kosmetyki oraz terapia dermatologiczna pomogą w uporaniu się z problemem i pozwolą na odzyskanie pewności siebie.\nWypryski na twarzy – możliwe przyczyny\nJak zaznaczono we wstępie, wypryski na twarzy mogą mieć bardzo różnorodne przyczyny. Najczęściej do ich powstania dochodzi z powodu nadmiaru sebum, które gromadzi się na skórze twarzy.\nSebum jest to tłusta wydzielina, która gromadzi się na powierzchni skóry. Produkowane jest przez gruczoły łojowej. Ich praca jest bardzo ważna. Dzięki nim skóra jest natłuszczona i zabezpieczona przed ingerencją bodźców z zewnątrz. Niestety, czasem gruczoły łojowe działają nieprawidłowo i produkują zbyt wiele sebum, które nie tyle zabezpiecza naszą skórę przed działaniem czynników zewnętrznych, co tworzy na jej powierzchni specyficzną warstwę. Ta warstwa powoduje, że wszelkie zanieczyszczenia znacznie łatwiej się przyczepiają i zostają już cerze. Zarówno kurz, brud, jak i drobnoustroje chorobotwórcze mogą z łatwością utrzymać się na skórze twarzy i przeniknąć do znajdujących się na niej porów i gruczołów. Gdy już się tam znajdą, wówczas powodują powstanie różnorodnych stanów zapalnych, infekcji, a to prowadzi do powstania wyprysków.\nPrzyczyną pojawienia się niepożądanych wykwitów może być też reakcja alergiczna na produkty spożywcze, perfumy lub kremy. Właśnie dlatego warto zawsze weryfikować stosowane przez siebie kosmetyki. O ile w przypadku produktów spożywczych trudno przewidzieć, co może uczulić, tym samym trudno się przed tym uchronić, o tyle w przypadku kosmetyków sprawa jest znacznie prostsza. Otóż, najczęściej uczulenie wywołują wszelkie substancje sztuczne, syntetyczne, te, które całkowicie powstały w laboratorium. Kosmetyki oparte na produktach naturalnych, na bazie wody i olejków pozyskiwanych z roślin, są mniej uczulające, więc mniejsza jest szansa na wystąpienie reakcji alergicznej. Co więcej, nie są one również tak drażniące, jak kosmetyki sztuczne. Są łagodniejsze, a to powoduje, że nie tylko można je bezpiecznie stosować, ale również można za ich pomocą przywrócić dobre zdrowie cerze zniszczonej przez inne, mniej bezpieczne specyfiki.\nWypryski na twarzy mogą się pojawić również z powodu niewłaściwej higieny, zbyt intensywnego makijażu czy też z powodu działania słońca lub smogu.\nZbyt rzadkie zmywanie makijażu, nieodpowiednio dobrane kosmetyki upiększające i pielęgnujące, stosowanie niewłaściwych sposobów dbania o cerę może spowodować, że pojawiają się na niej wypryski, które są naturalną reakcją i formą obrony przed swego rodzaju inwazją. Jeżeli kobieta przez cały dzień chodzi z makijażem na twarzy, może się okazać, że za chwilę ten makijaż będzie jej faktycznie potrzebny. Skóra pod podkładem i pudrem nie oddycha, zatykają się pory i nie dochodzi do naturalnego oczyszczania. W efekcie w porach gromadzą się zanieczyszczenia, a te prowadzą do powstania stanów zapalnych. Skóra, która nie oddycha nie ma szans na autoregenerację. Podlega wyłącznie dewastacji, a to bardzo szkodliwe działanie.\nŹle dobrane kosmetyki to takie, które nie są dopasowane z uwagi na charakter cery (przesuszona, wrażliwa, tłusta, mieszana). Przez to mogą się przyczyniać do pogłębiania jej problemu, zamiast pomagać w jego zwalczaniu. Skóra staje się coraz bardziej zniszczona, ma coraz gorszą kondycję, a jej stan jest coraz trudniejszy do wyprostowania.\nCera wymaga odpowiedniej choć różnorodnej troski rano i wieczorem. Rano jest to jej odpowiednie zabezpieczenie i przygotowanie pod makijaż, natomiast wieczorem konieczne jest jej oczyszczenie, odżywienie i wzmocnienie, by zregenerować ją po całym dniu. Noc jest momentem, w którym skóra się wzmacnia. Dlatego też na noc powinny być stosowane kosmetyki regenerujące, odżywcze, wzmacniające. W ten sposób rano jest przygotowana na kolejne zmagania. Jednocześnie na noc nie trzeba zabezpieczać ani przygotowywać skóry na działanie makijażu. Nie potrzebuje więc ona specjalnych warstw ochronnych. Zaniedbanie tego rozróżnienia powoduje, że cera nie ma kiedy się regenerować i jest nieustannie narażona na kolejne wyzwania.\nJak dbać o skórę z wypryskami\nMając na uwadze powyższe, możliwe przyczyny występowania wyprysków na twarzy można samodzielnie rozpocząć działania, których celem jest nie tylko ich zredukowanie, ale również profilaktyka, niedopuszczenie, by pojawiły się również w przyszłości. Służą temu odpowiednie kosmetyki. Trzeba jednak pamiętać, że same kosmetyki mogą nie uporać się z poważnymi stanami chorobowymi. Mogą tu być potrzebne specjalistyczne maści do cery, kremy o działaniu leczniczym, a niekiedy również farmakoterapia, która wspiera leczenie od wewnątrz. Kosmetyki odgrywają w tym przypadku rolę uzupełniającą. Pomagają w uzyskaniu pożądanych efektów, a po ich uzyskaniu, pomagają w ich utrzymaniu na dłużej i zapobiegają pojawieniu się dalszych wyprysków.\nBezcenne są tutaj kremy i żele do pielęgnacji twarzy. Najlepsze są te, których skład to głównie produkty naturalne. Mogą to być kosmetyki skomponowane na bazie wody, w których składzie znajdą się olejki roślinne, witaminy i inne substancje pozyskane z przetworzenia roślin.\nTaki skład jest bezpieczny dla podrażnionej skóry. Nie pogłębia podrażnienia, nie intensyfikuje go. Wręcz przeciwnie, naturalne kosmetyki z witaminami działają zwykle kojąco, łagodząco i gojąco.\nZacząć by należało od starannego dobrania żelu do mycia twarzy. To pierwszy krok w przypadku pielęgnacji cery. Żel powinien dokładnie oczyszczać nie tylko wierzchnią warstwę skóry, ale również wnikać głęboko, by oczyścić także pory. Powinien działać w taki sposób, by jego składniki usuwały wszelkie zanieczyszczenia, a ewentualnie powstałe stany zapalne regenerowały i neutralizowały.\nTaki żel można znaleźć u Doktora Dudy. Jest to żel Acne – Mineral, który doskonale regeneruje, odżywia i oczyszcza. Jest to żel beztłuszczowy, co ma szczególne znaczenie w przypadku cery trądzikowej. Tam nadmiar sebum, czyli tłuszczu, sprawia nie tylko to, że skóra się świeci, ale również powoduje, że pojawiają się kolejne wykwity, a te istniejące nie znikają. Beztłuszczowy żel dokładnie oczyszcza skórę twarzy i eliminuje z niej zanieczyszczenia.\nTo świetne przygotowanie pod zastosowanie odpowiedniego kremu na wypryski na twarzy. Tu również z pomocą przychodzą naturalne kosmetyki Doktora Dudy.\nSą to trzy kremy, ale do stałego stosowania można wybrać tylko jeden z nich. Oto one:\nbuski krem siarczkowy;\nkrem Acne – Mineral.\nBuski krem siarczkowy na wypryski\nKrem siarczkowy to doskonała propozycja dla wszystkich, którzy chcą wesprzeć leczenie skóry z wykwitami, a dodatkowo chcą zadbać o jej zabezpieczenie na przyszłość. Krem ma działanie nawilżające, wzmacniające i odżywiające. Kompleks witamin A i E sprawia, że skóra otrzymuje zastrzyk zdrowej energii. Może się dzięki temu regenerować. Właściwości nawilżające chronią przed nadmiernym przesuszaniem skóry, które powoduje podrażnienia. Jednocześnie wstrzymuje się przez to nadprodukcję sebum, które nie jest już wtedy tak bardzo potrzebne.\nKrem siarczkowy powstał na bazie naturalnej wody siarczkowej ze źródła Zuzanna Las Winiarski, które znajduje się koło Buska. Ta naturalna baza sprawia, że krem nie powoduje dalszych podrażnień, a jedynie wspiera w procesach powracania skóry do zdrowia.\nDruga propozycja kremu, który doskonale się sprawdzi jako wsparcie w trosce o przywrócenie zdrowia ładnego wyglądu skóry twarzy, to krem rokitnikowy od Doktora Dudy.\nKrem jest przeznaczony przede wszystkim do skóry wrażliwej, suchej i podrażnionej. Można go stosować przy skórze, która wykazuje nadmierne złuszczanie, jest skłonna do przebarwień lub pojawił się na niej trądzik różowaty.\nKrem rokitnikowy również powstał na bazie wyłącznie naturalnych składników. Jego główny element stanowi wyciąg z rokitnika, który ma działanie gojące, kojące i łagodzące. Dzięki temu krem może być stosowany również przez to osoby, które mają bardzo wymagającą skórę twarzy.\nDelikatność, ale połączona z dużą skutecznością działania powoduje, że krem jest bardzo doceniany przez osoby, które go stosują. Wspomaga leczenie wyprysków i zapobiega ich nawracaniu. Właściwości nawilżające i odżywiające dodatkowo wspomagają skórę w jej codziennych zmaganiach z działaniem promieni słonecznych i zanieczyszczeń atmosfery.\nKrem Acne – Mineral – specjalistyczna linia do pielęgnacji skóry trądzikowej\nKrem Acne – Mineral to trzecia propozycja kremu do skóry z wypryskami. Jego szczególne właściwości w połączeniu z działaniem żelu myjącego powodują, że efekty można dostrzec już po dwóch, trzech tygodniach stosowania. Są one trwałe, a nowe wypryski się nie pojawiają pod warunkiem zastosowania się nie tylko do sposobu stosowania kosmetyków, ale również do zaleceń lekarza.\nKrem odblokowuje pory i dzięki temu dokładnie je oczyszcza. To otwiera drogę do działania gojącego i łagodzącego kremu. Jednocześnie jego regularne stosowanie powoduje, że znacznie zmniejsza się intensywność wydzielania sebum. Dzięki temu drobnoustroje i zanieczyszczenia nie mają już tak dobrych warunków do osadzania się na skórze i nie mogą na nią tak destrukcyjnie działać.\nKrem łagodzi również podrażnienia i zaczerwienienia. Dzięki temu skóra odzyskuje równomierny koloryt, jest zdrowa, odzyskuje swoją kondycję i wygląda świeżo.\nStosowanie kosmetyków dopasowanych nie tylko do rodzaju cery, ale również do jej potrzeb to istotne wsparcie w leczeniu różnorodnych dolegliwości. Dzięki temu kuracja czy terapia farmaceutyczna przebiega sprawniej, szybciej i krócej. Efekty są łatwo zauważalne i znacznie dłużej się utrzymują. Jeżeli zaś chodzi o nawracanie dolegliwości, to obserwuje się to w znacznie mniejszym stopniu. Kosmetyki, dobrze dobrane kosmetyki, działają bowiem profilaktycznie i chronią skórę twarzy przed kolejnymi zagrożeniami.


Kampanie społeczne » 1,2,3,4 – muzyka w odpadach\n1,2,3,4 – muzyka w odpadach\nMłody artysta (ur. 1986r.) i muzyk, Wojciech Morawski (pseudonim artystyczny wo), zaprezentował nietypowe podejście do swojej twórczości, wykazując się nie tylko świadomością ekologiczną, ale i kreatywnością. Postanowił pakować płyty ze swoimi nagraniami w pudełka ze śmieci.\n– Szybko zdałem sobie sprawę, że nie chcę wysyłać mojego materiału do żadnej wytwórni, która zapakuje mój kompakt w świeży plastik, a następnie napcha do środka kolorowego papieru – mówi. – Lubię swoją muzykę i wiem, że można czerpać przyjemność ze słuchania jej, lecz wiem także, że każdy lubi co innego. Innymi słowy nie ma możliwości by zadowolić wszystkich nabywców. W wyobraźni prześledziłem cykl, dotyczący części nakładu moich płyt: z odtwarzacza zostaną przemieszczone na szafę albo prosto do kosza na śmieci. Nie chcę by działania, jakie podejmuję na polu mojej życiowej pasji, przyczyniały się do zaśmiecania świata. Z drugiej strony nie chciałem wydać mojego materiału w postaci plików mp3. Każdy kto pracuje z dźwiękiem wie, że „wave gra inaczej”.\nW efekcie powstała „śmieciowa” płyta opakowana w materiały z recyklingu: stare bilety, opakowania po słodyczach, ulotki – wszystko co artysta miał w domu. Z czasem jednak, z powodu braku materiałów, zaczął prosić znajomych o przynoszenie ich własnych odpadków.\n– Zorientowałem się, że nie ma dwóch osób, których śmieci są identyczne. Każdy żyje trochę inaczej, więc także trochę inaczej śmieci. Widziałem, że konstruowane przeze mnie pudełka będą wyjątkowe, jednak nie myślałem, że staną się tak ciekawymi reprezentacjami osób, dzięki którym powstają. – opowiada Morawski. Zainspirowany swoim odkryciem złożył bloga , w którym opisuje historię każdego „opakowania” oraz osoby, która dostarczyła mu materiały.\nDziałalność Wojciecha Morawskiego to dowód na to, że nawet w śmieciach można odnaleźć inspiracje, a recykling może być użyteczny.\nZa najnowszą płytę muzyka zatytułowaną „1,2,3,4” artysta został nagrodzony w konkursie „Wykluczone!?” organizowanym przez Stowarzyszenie Edukacji i Postępu STEP za „nawiązujące do awangardowej tradycji i zgodne z trendem hand-made oraz ekologiczne opakowania płyt do komponowanej przez siebie muzyki, efektownie zaprezentowane na blogu i stronach społecznościowych”.\nKoszt ręcznie zapakowanej płyty to 7 euro. Dostępna jest ona na zamówienie na stronie artysty.\n[cytaty za: Purpose.com]