Narzędziownik - więcej kobiet w debacie publicznej! by Krytyka Polityczna - Issuu\nNARZÄ˜DZIOWNIK #1 EKSPERTKI.ORG\nSPIS RZECZY ORGANIZUJ LEPSZE DEBATY.....................4 TWÓRZ RÓWNOŚCIOWE MEDIA...............16 WALCZ Z MITAMI NA TEMAT OBECNOŚCI KOBIET W DEBACIE PUBLICZNEJ........28\nNARZĘDZIOWNIK #1 EKSPERTKI.ORG\nPROWADZENIE LEPSZYCH SPOTKAŃ I CIEKAWSZYCH DEBAT Chcesz przeprowadzić ciekawy panel dyskusyjny, w którym liczą się kompetencje, a nie płeć zaproszonych? Czas przemyśleć pewne sprawy. Oto 8 zasad, służących lepszym rozmowom i ciekawszym debatom.\nNARZĘDZIOWNIK #1 NARZĘDZIOWNIK #1 EKSPERTKI.ORG EKSPERTKI.ORG\n1 POLICZ Zamiast zdawać się na intuicję, policz. Przygotowując listę osób uczestniczących w panelu czy zabierających głos, zadaj sobie pytanie:\nILE WŚRÓD NICH JEST MĘŻCZYZN, A ILE KOBIET? ILE JEST OSÓB POCHODZĄCYCH SPOZA EUROPY? W JAKIM CHARAKTERZE WYSTĘPUJĄ – W ROLACH EKSPERCKICH CZY MOŻE W INNEJ ROLI? Osiemdziesiąt procent osób wypowiadających się w mediach informacyjnych z pozycji eksperckiej to mężczyźni, ale to nie znaczy, że musi tak być. Ludzie, którzy zwykle są niedostatecznie reprezentowani w mediach, bywają nie mniej kompetentni niż ci, którzy tam dominują. Nierzadko mogą wypowiadać się jako eksperci czy ekspertki.\nZa to, że media są rodzaju męskiego, odpowiada zarówno kultura, jak i rozwiązania instytucjonalne. Greta Gober, krytykapolityczna.pl\n2 WYZNACZ CELE\nWyznacz cele ilościowe lub procentowe. Nie rób niczego, co nie jest bezpośrednio związane z wyznaczonymi celami. Inaczej może ci się nie udać osiągnąć celu albo możesz przedobrzyć. Ważne jest, by cały czas mieć na uwadze problemy, które powinny zostać poruszone. Polityka różnorodności i jasno sprecyzowane cele w połączeniu z pracą w grupie czynią zadania łatwiejszymi i przyjemniejszymi w realizacji.\n3 ZACZNIJ OD NAJTRUDNIEJSZEGO Nie dopuść do sytuacji, w której w ostatniej chwili gorączkowo szukasz kobiety czy mężczyzny, by urozmaicić skład panelu złożonego wyłącznie z osób jednej płci. Odwróć kolejność i skontaktuj się najpierw z osobami należącymi do grup zwykle niedostatecznie reprezentowanych w danym kontekście. Gdy zgromadzisz takich ludzi na początku, to nawet gdy termin spotkania będzie bliski, zawsze zdążysz zapełnić brakujące miejsca stałymi bywalcami lub bywalczyniami twoich paneli.\n4 STWÓRZ MAPĘ TERYTORIUM DZIAŁANIA Jeśli twoje wydarzenie ma charakter cykliczny, przeprowadź większe poszukiwania interesujących rozmówczyń i rozmówców związanych z daną dziedziną (skorzystaj m.in. z bazy www.ekspertki.org). Duża i różnorodna baza nazwisk zaoszczędzi ci mnóstwa pracy następnym razem, gdy pilnie potrzebni ci będą ludzie do obsadzenia panelu. Pamiętaj, by powiększać i uaktualniać listy.\n5 ZBADAJ KONTEKST Jeśli zauważysz, że osoby reprezentujące którąś grupę częściej niż inne nie przyjmują zaproszeń, zbadaj kontekst.\nKim są moderatorzy i moderatorki? Kto zasiada na widowni? Jakie tematy będą podnoszone i w jaki sposób? Jakimi wizerunkami posługujesz się w publikowanych materiałach?\nNaszym zdaniem przyjemniej jest brać udział w wydarzeniach o włączającym i równościowym przesłaniu, przyjaznym wobec wszystkich płci, mniejszości i większości etnicznych czy jakiejkolwiek innej grupy społecznej. NARZĘDZIOWNIK #1 EKSPERTKI.ORG\n6 JAK ZAPRASZAĆ? Wyjaśnij, dlaczego uważasz, że osoba, do której się zwracasz ma coś ważnego do przekazania w dyskutowanej kwestii. Osoby reprezentujące mniejszości mogą z wahaniem podchodzić do zaproszeń, kiedy nie są pewne, z jakiej perspektywy mają się wypowiadać. Prawdopodobieństwo przyjęcia zaproszenia może wzrosnąć, jeżeli jasno poinformujesz je, dlaczego ich wiedza i kwalifikacje będą przydatne. Nikt nie lubi być obsadzany w roli czysto symbolicznej reprezentacji kategorii demograficznej.\n7 PROŚ O PORADY! Jeżeli ktoś nie zechce uczestniczyć w wydarzeniu, zapytaj ją lub jego, czy nie zna innej osoby posiadającej niezbędną wiedzę ekspercką. Nie bój się mówić, że działasz na rzecz różnorodności. Możesz także zapytać, dlaczego dana osoba odmówiła – w ten sposób uzyskasz cenną informację zwrotną i szansę na stworzenie w przyszłości bardziej włączających warunków rozmowy. Osoby naprawdę dobrze organizujące wydarzenie dbają o to, by przyciągać ludzi reprezentujących wszystkie możliwe kategorie, bez względu na ich tożsamość płciową, stopień sprawności, wiek czy pochodzenie etniczne.\n8 MOŻEMY CI POMÓC! Pod tym adresem znajdziesz listę ekspertek: www.ekspertki.org oraz linki do polecanych inicjatyw i materiałów źródłowych.\nŻYCZYMY POWODZENIA W ORGANIZOWANIU! NARZĘDZIOWNIK #1 EKSPERTKI.ORG\n*** Opracowano na podstawie materiałów Rättviseförmedlingen http://rattviseformedlingen.se\nTylko 6% programów telewizyjnych na świecie porusza kwestie związane z równością płci. The Global Media Monitoring Project (GMMP), 2010\nPIERWSZY RAZ? JAK ZROBIĆ TO DOBRZE! Zaledwie 13% gości w programach opiniotwórczych stanowią kobiety. Jeszcze mniej jest reprezentantów mniejszości wyznaniowych, narodowych. Ale Ty już to wiesz i chcesz zmienić! Jeżeli jesteś już przekonana/przekonany o tym, że warto dbać o różnorodność gości zapraszanych do debaty, poniżej znajdziesz kilka podpowiedzi, jak możesz to zrobić lepiej. Wskazówki dotyczą wspierania zwłaszcza osób, które nie mają doświadczenia w występach medialnych. Całość podzielona jest na 3 części – co możesz zrobić przed, w trakcie i po rozmowie/nagraniu.\n1.\tOkreśl precyzyjnie i w miarę szczegółowo temat rozmowy, do której zapraszasz ekspertkę/ta: Będziemy rozmawiać o równouprawnieniu Ź L E Będziemy rozmawiać o równouprawnieniu kobiet i mężczyzn w biznesie, przyczynach niskiej reprezentacji kobiet w radach nadzorczych, mechanizmach zmiany tej sytuacji oraz dobrych praktykach (na podstawie Raportu Forum Odpowiedzialnego Biznesu z 2015 roku) D O B R Z E\n2.\tPodaj przykładowe pytania, jakie mogą pojawić się w trakcie spotkania/nagrania. Oczywiście nie chodzi o to, żeby przeprowadzić całą rozmowę przed nagraniem, ale podanie przykładowych pytań pozwoli rozmówcy/czyni lepiej przygotować się do spotkania. •\nUważaj, żeby przed nagraniem nie wyczerpać tematu. Jeżeli przed „właściwą” rozmową będziesz szczegółowo omawiać temat z ekspertką/tem, w trakcie nagrania może wam towarzyszyć poczucie, że wszystko już zostało powiedziane. Zwróć też uwagę, żeby ekspert/ka nie powoływała się na to co, omówiłyście/omówiliście przed nagraniem („jak mówiłam wcześniej…”). uwaga\n•\tZapytaj, jakie pytania ekspert/ka chciałaby usłyszeć, w którym aspekcie tematu czuje się najsilniejsza. Zawsze możesz ich użyć w trakcie rozmowy jako koła ratunkowego, jeżeli zobaczysz, że rozmówczyni/ca potrzebuje wsparcia.\n1.\tJeżeli jest to spotkanie w studiu: •\tpowiedz, kto jeszcze jest zaproszony do dyskusji – jeżeli nie masz jeszcze pewności, powiedz, z kim trwają rozmowy; •\tgdzie jest studio, jak do niego dojechać; •\tjak będzie wyglądało spotkanie/nagranie, jaki jest jego przebieg – czy ekspertka będzie wcześniej malowana, ile minut wcześniej powinien/na przyjechać, żeby na spokojnie przygotować się do nagrania, czy może liczyć na kawę itp.; •\tczy ekspert/ka może mieć przy sobie notatki, czy będzie możliwość autoryzacji materiału? Koniecznie zapytaj: Co jeszcze chciałaby Pani wiedzieć o nagraniu/ spotkaniu?\nTakie informację pomagają przełamać lęk przed nieznanym, który może towarzyszyć ekspertce pierwszy raz zaproszonej do studia. 2.\tJeżeli rozmowa będzie dotyczyła jakiegoś konkretnego tematu, specyficznego zagadnienia itp., dostarcz ekspertce materiały, które może „doczytać”, lub powiedz, gdzie może znaleźć dodatkowe informacje na ten temat.\nW TRAKCIE nagrania/rozmowy\nJeżeli widzisz, że przed nagraniem osoba bardzo się denerwuje – możesz:\n1.\tPodzielić się swoim doświadczeniem: •\tWiększość osób, z którymi rozmawiam pierwszy raz, bardzo się denerwuje, a potem świetnie wypadają. •\tZawsze mi się pocą ręce ze stresu, kiedy nagrywam rozmowy.\n2.\tPrzekierować uwagę na to, co będzie się działo po nagraniu/rozmowie. Pozwala to rozmówcy/ czyni zdystansować się trochę do tego, co za chwilę ma nastąpić. •\tPo nagraniu/wypowiedzi będzie miała Pani chwilę, żeby… •\tZa 20 minut będzie już Pani piła kawę. •\tPomocny będzie wszelki „small talk” – porozmawiaj z rozmówczynią o czymś, co na chwilę odwróci jej uwagę od nagrania. Wybór tematu pozostawiamy Tobie, ale niech to będzie coś, co budzi pozytywne emocje, żeby ekspertka nie zdenerwowała się jeszcze bardziej przed wywiadem.\n$ #? ! !# ( # # #\n•\tAle Pani bije serce! •\tWygląda Pani na zdenerwowaną.\n@ ! !5 $ 6\n3.\tNazwać stany/emocje. Pozwala to „oczyścić” sytuację, może pomóc w redukcji stresu. Daje możliwość zdystansowania się rozmówcy od emocji, zrozumienia, co się z nim/nią dzieje.\nWszelkie stwierdzenia typu:\nGłowa do góry! Niech się PanI tak nie stresuje (i tak nikt nas nie ogląda). Nie ma się co bać!\nTo puste hasła, które naprawdę nie pomagają, a mogą dodatkowo zdenerwować osobę i tak już zdenerwowaną. Nie warto. Jeżeli nie wiesz, co powiedzieć, a widzisz, że osoba bardzo się denerwuje, zapytaj, czego w danej chwili potrzebuje, żeby się uspokoić, wyciszyć. Samo pytanie może być pomocne w rozładowaniu emocji.\n1.\tPamiętaj o dwóch rodzajach pytań: Pytania zamknięte to takie, na które odpowiedź może brzmieć TAK lub NIE. •\tCzy lipcowy szczyt NATO zostanie przeniesiony z Warszawy? Kiedy się przydają: •\tKiedy ktoś „zacina się”, jest mocno zestresowany w trakcie rozmowy – takie pytanie daje dwie opcje odpowiedzi, które ekspert/ka może rozwinąć. Zadając je, musisz być jednak przygotowana/przygotowany na zadanie kolejnego pytania, pogłębiającego ten temat, bo ciężar rozmowy spoczywa na Tobie. •\tKiedy ktoś za bardzo odbiega od tematu rozmowy – takie pytanie zawraca rozmówczynie/cę na temat, który jest dla Ciebie, jako osoby prowadzącej, ważny. Pytania otwarte to takie, które dają możliwość rozwinięcia tematu. •\tCo Pani myśli na temat przeniesienia lipcowego szczytu NATO z Warszawy? Kiedy się przydaje: •\tKiedy zależy Ci na dłuższej wypowiedzi ekspertki.\n2.\tZacznij od pytań „na rozgrzewkę”, takich w których osoba czuje się „mocna”. 3.\tZadawaj pytania „z podpowiedzią”: Co Pani myśli o ostatniej awanturze w Sejmie? Ź L E 18 marca poseł Jan Kowalski skomentował aktualną sytuację polityczną w ten sposób (…). Co Pani o tym myśli? D O B R Z E\nUważaj na pytania zawiłe. Chodzi o takie, w których chcesz zapytać o 1000 rzeczy na raz: Co Pani myśli o obecnej sytuacji polskiej gospodarki? Podobno agencje ratingowe oceniają nas lepiej niż na początku roku, co może mieć na to wpływ? Czy, tak jak mówi Pani Premier, program 500+? uwaga\n1.\tTwoja mimika, uśmiech, aktywne słuchanie. Wiesz, że najbardziej stresujący jest brak reakcji na wypowiadane słowa? To Ty jesteś najważniejsza/ny dla ekspertki/ta, dlatego: •\tutrzymuj kontakt wzrokowy przez 30–60% czasu rozmowy; •\tuśmiechaj się do rozmówcy/czyni; •\tudzielaj zachęt niewerbalnych – np. potakuj głową, dawaj niewerbalne znaki, że jest OK; •\tzredukuj szumy zewnętrze – zadbaj o to, żeby w trakcie rozmowy było jak najmniej czynników rozpraszających.\n1.\tDaj informację zwrotną. Nie mów o słabych stronach, tylko o tym, co trzeba poprawić – konkretnie: Oj, to Pani nie wyszło! Ź L E Musi Pani popracować nad opanowaniem drżenia rąk. D O B R Z E\nJeżeli nie ma czasu zrobić tego „od razu”, możecie umówić się na taką rozmowę przez telefon, mailem. Ważne, żeby ekspert/ka dostała takie informacje. Jednym ze sposobów na przekazywanie informacji zwrotnej jest tzw. metoda kanapki – najpierw pozytywna informacja zwrotna, potem co było do poprawy i na zakończenie znowu pozytywna informacja. Dobrze przekazana informacja zwrotna jest skarbem. Źle przekazana może wyrządzić dużo krzywdy. Znajdź czas i sposób, żeby w twoim przypadku zawsze była to ta pierwsza opcja. uwaga\nW Polsce 70% prezenterów i dziennikarzy zatrudnionych w mediach to mężczyźni. Raport Europejskiego Instytutu ds. Równości Mężczyzn i Kobiet\n#MEDIABEZKOBIET: KOBIETY SAME SĄ SOBIE WINNE? Obalamy 13 mitów, które stoją na straży męskiej dominacji w mediach. „Media są genderowo nierówne. Rządzi w nich męski ród, a kobiet jest jak na lekarstwo.” Spróbuj to powiedzieć, napisać. Dowiesz się, że przesadzasz. Dadzą ci do zrozumienia, że to doktrynerstwo. Albo, że widocznie tak ma być, że nic się z tym zrobić nie da. Możesz też usłyszeć kontrargumenty. Niektóre będą nawet prawdziwe.\n1. Gdzie ty widzisz tę nierówność?! Lepiej zdejmij feministyczne okulary! Nie ma żadnej nierówności, w kółko oglądamy i czytamy Olejnik, Pochanke, Paradowską, Lichnerowicz, Wielowieyską, a z polityczek – bagatela – dwie premierki, Kempę, niech będzie i Pawłowicz, babki z .Nowoczesnej, prof. Płatek, a w „Wyborczej” Siedlecka i inne komentatorki wręcz zdominowały łamy… Czyżby? Od trzech lat razem z Anną Dryjańską liczymy proporcje płci i wciąż\nnam wychodzi, że kobiet jest w polskich telewizjach, radiach i gazetach co najmniej trzy-cztery razy mniej niż facetów. Ten udział dodatkowo spada, gdy temat jest „prestiżowy” („hard news”: polityka, gospodarka, bezpieczeństwo, sprawy zagraniczne), czas antenowy lepszy, wydarzenie ważniejsze. Nieco lepiej jest w tematyce społecznej i obyczajowej („soft news”), ale nawet o in vitro, aborcji czy gender częściej dyskutują mężczyźni. Najmniej równościowe są flagowe programy publicystyczne. Do objaśniania świata zapraszani są głównie faceci. Konkrety? Proszę bardzo: od marca 2014 do maja 2015 kobiety stanowiły 13 proc. gości/ń 14 najważniejszych audycji, które analizowaliśmy*. W Kawie na ławę Rymanowskiego, Kontrwywiadzie Piaseckiego czy w Kropce nad i Olejnik kobieta pojawiała się tylko od wielkiego dzwonu. Bił on raz na kilkanaście audycji. Tu akurat Polska nie jest wyjątkowa. Przewagę facetów potwierdzają badania na całym świecie. W 2008 r. francuską opinię publiczną poruszył raport o męskiej dominacji medialnej na poziomie od 66 do 85 proc. w zależności od kanału i tematyki. W telewizji – stwierdzono – nie dość, że kobiet jest mało, to pokazywane są stereotypowo i „raczej meblują przestrzeń publiczną, niż ją współtworzą”. Szczególnie uderzający był brak ekspertek czy komentatorek. Stanowiły 15 proc. w prasie, 18 proc. w telewizjach i 23 proc. w radiach. We wszystkich mediach łącznie – 18 proc. Rząd ogłosił program naprawy, powstał komitet z wielkimi nazwiskami, opracowano listy ekspertek, media obiecały poprawę, przeprowadzono szkolenia. Po roku powtórzono badanie. Okazało się, że komentatorek we wszystkich mediach jest… 18 proc. Tak jest na całym świecie. Niedawno Greta Gober z Centrum Badań Genderowych w Oslo porównała media w kilkunastu krajach świata. Mężczyźni dominowali wszędzie. Skąd zatem wrażenie, że jest inaczej? Odpowiada za nie badany od 70 lat błąd percepcji zwany też efektem izolacji. Lepiej zapamiętujemy to, co wyróżnia się z otoczenia. Wystarczy, że zobaczysz dwie arabskie twarze w metrze i już masz wrażenie, że uchodźcy zaczęli przyjeżdżać masowo! Gdyby np. Joanna Lichocka poprowadziła „Wiadomości TVP” w hidżabie, każdy zwróciłby na to uwagę.\n2. Nawet jeżeli kiedyś była nierówność, to wyraźnie się zmniejsza Statystyki tego nie potwierdzają. Męskość mediów jest zastanawiająco trwała, choć oczywiście zdarzają się zmiany sytuacyjne. W Polsce 2015 przeżyliśmy wręcz jazdę genderową kolejką górską. W tygodniu przed 2. turą prezydenckich wyborów w 14 flagowych audycjach radia i telewizji* usłyszeliśmy 90 wypowiedzi, z tego tylko sześć kobiet. Mężczyźni mówili 84 razy, niektórzy wielokrotnie. Sam Jarosław Gowin cztery razy. Przed wyborami parlamentarnymi coś jednak drgnęło, aktywizacja polityczek Platformy i obecność Beaty Szydło jako maszynistki lokomotywy wyborczej PiS, zmieniły klimat nawet w mediach. We wrześniu i październiku Monika Olejnik zaprosiła aż 24 proc. kobiet, doszło do tego, że ustawę o uzgadnianiu płci komentowały u niej Joanna Senyszyn i Marzena Wróbel! Oczywiście dwóch mężczyzn zdarza się w Kropce często, ale dwie kobiety dopiero drugi raz; poprzednio przed Wigilią 2014 Magda Gessler i Maria Czubaszek opowiadały o gotowaniu i pieczeniu. Podobnie było w innych programach. Jakby na chwilę przestawała obowiązywać zasada, że sprawy publiczne to męska rzecz – jak pisała 60 lat temu Simone de Beauvoir „Mężczyzna jest Podmiotem, jest Absolutem; kobieta jest Innym”. Po wyborach wróciliśmy do polskiej normy. Od listopada do końca marca w Kropce zobaczyliśmy 107 występów (nie mylić z osobami), w tym aż 99 męskich i ledwie 8 kobiecych (cztery razy posłanka Beata Kempa, dwa razy socjolożka Jadwiga Staniszkis oraz po razie posłanka .Nowoczesnej Barbara Dolniak i europosłanka PO Róża Thun). Niewiele rzadziej niż wszystkie panie razem wzięte wystąpił Roman Giertych (6 razy). Pawła Kukiza i Ryszarda Petru Olejnik zapraszała po pięć razy a Piotra Glińskiego i Ludwika Dorna po 4 razy.\n3. Nierówność jest sprawiedliwa – najwyraźniej mężczyźni są mądrzejsi i inteligentniejsi od kobiet Poprawność polityczna sprawia, że taką opinię mało kto wygłosi otwarcie. Obrońcy status quo raczej wzruszą ramionami: „Mniej kobiet? Cóż, tak po prostu jest. To naturalne”. Stabilne nierówności zawsze wydają się oczywiste – pod koniec XIX wieku najprzyzwoitsi ludzie uważali za naturalne, że kobiety nie głosują, a sufrażystki traktowali jak wariatki. W połowie XX wieku porządni Amerykanie z Południa uznawali za oczywiste, że czarni obywatele nie mogą chodzić do tych samych restauracji i siedzieć z przodu autobusu. Ludzie nie lubią uświadamiać sobie, że świat jest niesprawiedliwy, a teza o naturalnym źródle różnic poprawia nam samopoczucie. Inaczej trzeba by przyjąć, że brak kobiet jest wynikiem mniej lub bardziej subtelnej przemocy, władzy, czy – żeby użyć języka Michela Foucaulta – wiedzy/władzy. No właśnie. Według najnowszego raportu Europejskiego Instytutu ds. Równości Płci w UE kobiety zajmują w mediach tylko 16 proc. stanowisk kierowniczych i 21 proc. w tzw. organach regulujących. Nasza Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji składa się z pięciu członków – wyłącznie mężczyzn. W najważniejszych dziennikach i tygodnikach naczelnych i wicenaczelnych jest 33, z tego kobiet – sześć. Czysto męskie kierownictwo jest m.in. w „Gazecie Wyborczej” i „Polityce”. Najprzyzwoitsi faceci sprawujący medialną władzę powierzają funkcje kierownicze raczej kolegom niż koleżankom m.in. dlatego, że z kolegami mają więcej kontaktów towarzyskich. Cały zestaw stereotypów genderowych upewnia ich w przekonaniu, że wybierają „najlepszych kandydatów”. To widać w języku, polski jest tu szczególnie jednoznaczny. Zdecydowana większość nauczycielek woli, by mówić o nich per „nauczyciele”, bo brzmi to według nich poważniej. Podobnie z „dyrektorem”, „kierownikiem”, „premierem”. Język\nzdradza hierarchię wartości i władzy. Rządzić mają mężczyźni, jeśli przytrafi się to kobiecie, trzeba jej nadać „męskie imię”. To dlatego ruch „Solidarności”, który przetrwał w podziemiu lata 80. w znacznym stopniu dzięki dzielnym aktywistkom, do Okrągłego Stołu dopuścił jedną kobietę – Grażynę Staniszewską. Założenie, że kobiety gorzej nadają się do mediów, działa jak samospełniająca się przepowiednia. Paradoksalnie, łatwiej byłoby z nim walczyć, gdyby towarzyszyła mu jakaś argumentacja, choćby typu: kobiety są mniej inteligentne, mają wyższy tembre głosu i mniej wdzięku, nie potrafią myśleć logicznie itp. Siła stereotypu polega na tym, że nie wymaga uzasadnienia. Tak jak antysemityzm: mówcie sobie, co chcecie, a i tak każdy wie, że Żydzi są fałszywi.\n4. Mniejszy udział kobiet odzwierciedla po prostu brak kobiet wśród specjalistów, w świecie akademickim czy w polityce Ten argument stanowi bardziej racjonalną wersję poprzedniego. Jest częściowo prawdziwy, najważniejsze pozycje w wielu dziedzinach zajmują mężczyźni, na ogół po pięćdziesiątce. Redaktor „Le Monde’a” tłumaczył, że „kobiety są autorkami ledwie 15 proc. publikacji naukowych i wszystkie, które się liczą, są już w naszych notatnikach”. A przecież, moi kochani naiwniacy (naiwniaczki?), trudno by media tworzyły sztuczny świat... Tu jednak gwałtownie oddalamy się od prawdy. Rzecz bowiem w tym, że media nie tylko nie korygują owej męskiej dominacji, ale – przeciwnie – „przeginają w drugą stronę”. Medialna nadreprezentacja mężczyzn w porównaniu z nadreprezentacją w realnym życiu zwrotnie nasila stereotypy genderowe, które rządzą naszym życiem społecznym. Posłanek w Sejmie jest 27 proc., dlaczego więc polityczek w mediach dwa razy mniej? Według monitoringu KRRiTV w programach wyborczych przed wyborami samorządowymi w 2014 r. wystąpiło tylko 14 proc. kobiet, choć kandydatki\nstanowiły 35 proc. wszystkich startujących. Czy to nie dziwne, że media, które w wielu kwestiach są bardziej otwarte i tolerancyjne i nie replikują panujących stereotypów, starają się nawet osłabiać ich złowieszczą moc, akurat w kwestii genderowej nierówności są tak konserwatywne, że opóźniają proces zmiany?\n5. Powołaniem mediów jako IV władzy jest kontrola pozostałych władz, a w nich dominują mężczyźni. To co mają robić dziennikarze? Powtórzmy: reprezentacja męskiej władzy w mediach jest nadreprezentacją. Taki szkodliwy przekaz osłabia efekt zmian prorównościowych, np. kwot na listach wyborczych. My dziennikarze i dziennikarki, uczymy ludzi, że ludzie władzy to mężczyźni, utrwalamy stereotyp. Kropka. W dodatku nasze media (informacyjne) są ogarnięte dziwną obsesją, polityczną, żeby nie powiedzieć partyjną. To politycy (znacznie rzadziej polityczki) w kółko oceniają nawzajem swoje dokonania, zapowiadają własne posunięcia, bronią i atakują, chwalą samych siebie i obrażają tych drugich. W ten świat męskiej wojenki – w jakiejś mierze udawanej, po programie wojownicy idą razem na piwo – faktycznie polityczki wpisują się gorzej. Problem nieobecności polityczek wiąże się z opętańczym upolitycznieniem, które sprawia, że dumna deklaracja o „kontroli pozostałych władz” staje się gołosłowna. Mamy raczej do czynienia ze specyficzną rozrywką polityczną, w której politycy przekrzykują się i obrażają na potęgę. Prawdziwa kontrola polegałaby na zapraszaniu ekspertów i ekspertek, którzy i które objaśnialiby/ łyby świat polityki i merytorycznie oceniali/ły posunięcia władz. Zamiast tego mamy do czynienia z taką sytuacją, jakby o filmach dyskutowali wyłącznie aktorzy czy reżyserzy, recenzowali to, co robi konkurencja, zapowiadali swoje następne produkcje, chwalili już zrealizowane. Mówiła o tym niedawno Kasia Madera, dziennikarka BBC World: „W polskich mediach niemal wyłącznie politycy rozprawiają o polityce. Jestem w szoku, ilekroć przyjeżdżam do Polski i to\nwidzę. Brakuje mi materiałów o społeczeństwie, w takim bardziej codziennym ujęciu. W BBC właśnie to staramy się przede wszystkim pokazać. Oczywiście, polityka dotyka wszystkiego, co robimy, ale zadaniem dziennikarzy jest właśnie pokazanie tego, jak ona dotyka”.\n6. To nie media zapraszają lecz partie polityczne delegują swoich przedstawicieli. A to sami faceci Takie tłumaczenie można czasem usłyszeć podczas rozmowy przy piwie. Zdradza ono raczej służalczą – zamiast krytycznej – funkcję mediów. Taka sztama dziennikarzy z politykami wydaje się niebezpieczna dla mediów. Jeżeli taka jest praktyka niektórych audycji, to należy natychmiast z niej zrezygnować z uwagi na zasady etyczne naszego zawodu i tyle.\n7. Kobiety są trudniej dostępne, szczególnie rano Redaktor „Le Monde’a” powoływał się na brak kobiet w „redakcyjnych notatnikach”. Z pewnością mówił prawdę, ale z pewnością też jego notes był i jest narzędziem dyskryminacji, bo pomija wiele doskonałych ekspertek. Redaktor, czy dziennikarz, prędko nabiera nawyków, które upraszczają mu życie, zwłaszcza, że obciążenie pracą gwałtownie rośnie. Lepiej mieć kilku (rzadziej kilkoro) sprawdzonych specjalistów z pierwszych stron notatnika, niż sięgać po nowe osoby, zwłaszcza kobiety, które trudniej zaprosić do studia. To fakt. Na kilku konferencjach Ewa Wanat, była szefowa radia TOK FM, a potem RDC, opowiadała, jak ekspertki czy polityczki odmawiają przyjścia do audycji w porannym prime time’ie. Czemu? Bo muszą wyprawić dzieci do szkoły. Nierówność w podziale obowiązków domowych sprzęga się z nierównością w mediach.\nPokonanie tej trudności wymaga od mediów pewnej gimnastyki, ale się opłaca – pierwszy występ pani X toruje drogę następnym. Wywiad radiowy czy telewizyjny zmienia stosunek samej kobiety i jej rodziny do nowego zadania, jest się czym pochwalić przed znajomymi itd. Zwykle okazuje się, że można nieco przeorganizować domowy poranek. Niestety mało kto jest gotów w mediach podjąć dodatkowy wysiłek. Łatwiej uznać poranną niedostępność kobiet za alibi dla zaniechania starań o większą równość gazety czy anteny. Zwłaszcza, że media pracują dziś pod potężną presją czasu, konkurencji, braku pieniędzy.\n8. Kobiety są skromniejsze i nastawione bardziej merytorycznie. A to… może być kłopot Jest taka anegdota. Jaka jest różnica między zapraszaniem kobiety i mężczyzny do programu? Kobieta pyta: „O czym będzie mowa”. Mężczyzna: „O której ma przyjść”. Agnieszka Lichnerowicz z TOK FM opowiada z kolei, że jej rozmówczynie – w odróżnieniu od rozmówców – zwykle przynoszą do radia jakieś materiały czy notatki. Faceci mówią „z głowy”. Oczywiście bez trudu można znaleźć kontrprzykłady dla takiej generalizacji, a opisane różnice są raczej pochodną socjalizacji, która – zwłaszcza w szkole – kształtuje dziewczynki jako bardziej „odpowiedzialne i sumienne”, a chłopcom zostawia więcej swobody i zachęca do samodzielności. Owocuje to większą pewnością siebie wśród mężczyzn, nawet jeśli nieuzasadnioną. Zapraszanie skromniejszych i „merytorycznych” kobiet często będzie wymagać większej pracy w przygotowanie audycji. Ale chyba z zyskiem dla wszystkich?\nCzyli zapraszając kobietę, szkodzimy antenie, gazecie, audycji... Ten sposób myślenia daje kolejny efekt błędnego koła. Zapraszanie gości często zapraszanych prowadzi do powstawania sztywnej „hierarchii medialnego dziobania” czasem zaskakującej – od marca 2014 do maja 2015 najczęściej słyszeliśmy komentarze Leszka Millera, choć jego partia przechodziła kryzys, a on sam robił wrażenie polityka schodzącego ze sceny. A rzadziej zapraszane kobiety są zapraszane jeszcze rzadziej. Wydawcy lubią powtarzać, że walczą o oglądalność/słuchalność/klikalność i dlatego zależy im na znanych twarzach. Ale to tylko część prawdy o mediach. Równie skuteczne może być wprowadzanie nowych osób, szczególnie w dobie internetu możliwe są błyskawiczne kariery – w polskiej polityce jeden dobry występ Adriana Zandberga zbudował jemu i partii Razem ogromną popularność. Sięgnięcie po nowe twarze specjalistek i akademiczek o wyrazistych osobowościach mogłoby stać się atutem medium, które odważyłoby się postawić na równość. Sądzę, że jest to jedno ze źródeł sukcesu TOK FM, radia popularnego, mimo tak trudnej formuły.\n10. Kobiety są delikatniejsze, a mężczyźnie nie wypada kłócić się z kobietą, dlatego media muszą stracić „na kobietach” Zdanie jest podwójnie nieprawdziwe. Jest sporo polityczek (Joanna Mucha, Kamila Gasiuk-Pihowicz, Barbara Nowacka) czy ekspertek (Ewa Łętowska, Monika Płatek), które potrafią wyłożyć swoje poglądy nawet posadzone naprzeciwko rozjuszonego polityka, zachowując przy tym kulturę polemiki. Faktycznie trudniej się z nimi kłócić, co może oznaczać chwilową utratę części publiczności przyzwyczajonej do „medialnej jatki”, ale w dłuższej perspektywie większy udział kobiet mógłby ucywilizować media, sprawić, by były bardziej analityczne, merytoryczne i zróżnicowane.\n11. U kobiet liczy się wygląd, a kobiety bardziej doświadczone są starsze, więc... Nikt tego obrzydliwego argumentu nie użyje wprost, ale tak myśli wielu wydawców. Ejdżyzm w Polsce ma płeć. Mężczyzna może być łysy, gruby, niezdrowy z wyglądu. Kobieta ma być „ładna”, a więc „młoda”. Prowadzi to czasem do karkołomnych prób odmłodzenia ekspertki czy polityczki przy pomocy agresywnego makijażu. Kiepskim pocieszeniem jest, że w takich krajach jak Włochy telewizja jest jeszcze bardziej nastawiona na „laski” (dekolt niezależnie od typu programu). Antidotum na antykobiecy ejdżyzm może być obejrzenie programów BBC World czy CNN, w których prym wiodą tak wspaniałe dziennikarki jak Zeinab Badawi czy Christiane Amanpour (obie pod sześćdziesiątkę). Oglądanie starszych kobiet i mężczyzn w dobrych telewizjach szybko zmienia nastawienie odbiorcy, uczy mniej prymitywnej estetyki, przekonuje, że nie tylko młody człowiek może być piękny.\n12. Brak kobiet to wina kobiet Taki – karkołomny – pogląd można czasem usłyszeć z męskich ust. W panelu\no braku kobiet w mediach na Kongresie Kobiet 2015 Tomasz Lis prowokował salę: „A kto jest główną dziennikarką polityczną Superstacji? Pani Michalik [Eliza Michalki prowadziła panel – PP]. A w TVN24? Pani Olejnik. A jeśli nie pani Olejnik, to pani Pochanke. W telewizji publicznej parytet też jest zachowany, w Polsacie też. Jeżeli zatem – macie panie problemy z tym, jaki jest dobór gości, to w większości są to pretensje do kobiet. Co potwierdza moją tezę, że największymi seksistkami w Polsce są kobiety”. Jak widać, główny element wypowiedzi stanowi mit nr 1, czyli zaprzeczenie nierównościom na podstawie wyrywkowych obserwacji kobiet w specyficznej roli prowadzących program. Na tej podstawie Tomasz Lis obarcza odpowiedzialnością za brak kobiet same kobiety... Inna rzecz, że jego obserwacja jest częściowo trafna: w naszych monitoringach nie było genderowej różnicy między gośćmi zapraszanymi przez kobiety i mężczyzn prowadzących audycje.\n13. Zabieganie o większą równość jest uwłaczające dla kobiet, bo dowodzi, że są gorsze i trzeba je sztucznie wspierać. Możecie być pewni, że taka opinia, pojawia się prędzej czy później w dyskusji, zwłaszcza jeżeli dotkniecie tematu pozytywnej dyskryminacji czy akcji afirmatywnej. Jest przewrotny, bo odwołuje się – na pozór – do równości płci. Można go usłyszeć także z ust wielu kobiet, które zrobiły karierę w mediach albo w polityce. Była prezydent Łotwy Vaira Vīķe-Freiberga krytykuje np. parytety w biznesie jako „poniżające dla kobiet”. „Skutkują jedynie zatrudnianiem osób o niewystarczających kompetencjach, ale o aktualnie promowanej płci”. Tworzenie ułatwień – kwot czy parytetów – może być przez „kobiety sukcesu” odbierane jako podważenie ich wyjątkowej pozycji i zmianę reguł gry, w której odniosły sukces. Takie wypowiedzi stanowią alibi dla wielu facetów, którzy nawet czują, że coś tu jest nie tak: „skoro same kobiety uważają, że nie są im potrzebne przywileje, to o co właściwie chodzi?”. Teza o naruszonej godności kobiet, byłaby uzasadniona tylko, gdyby reguły owej gry były rzeczywiście równe dla kobiet i mężczyzn. Tymczasem, jak starałem się pokazać w całym tekście, reguły są nierówne. Bardzo nierówne. A jeśli tak, jeśli kobiety są w mediach dyskryminowane, to zabieganie o zmianę status quo nie tworzy nowych nierówności między płciami, lecz zmniejsza już istniejące.\nGrzecznie czy niegrzecznie? Trzynaście powyższych twierdzeń – a na pewno nie są to wszystkie – tworzy spójny system przekonań i uprzedzeń, pasujący do wizji mediów nadmiernie upolitycznionych, ugruntowany w stosunkach władzy, wpisany w szerszy kontekst męskich i kobiecych ról w życiu rodzinnym i zawodowym. Trudno liczyć na to,\nże tak mocna konstrukcja ulegnie szybkiej zmianie, zwłaszcza, że w skali świata przeżywamy silną konserwatywną reakcję na liberalizację II połowy XX wieku – „backlash” opisywany już przez Susan Faludi w końcu zeszłego stulecia nasila się. Oczywiście, można – i trzeba – wspomagać zmiany równościowe, tworząc i popularyzując listy ekspertek, prowadząc szkolenia dla dziennikarzy, podejmując perswazję itp., ale nie daje to nadziei na szybką zmianę. Zmiany kulturowe postępują zbyt wolno, a kampanie prorównościowe odbijają się od stereotypów, jak groch od ściany. Przydałyby się działania bardziej spektakularne, więcej oburzenia, niezgody na ten genderowy absurd (np. przyznawanie antynagród za szczególnie wytrwały mizoginizm medialny).\nZmienić prawo? Przykład BBC – gdzie obowiązują rozbudowane regulacje prorównościowe oraz procedury kontroli – podpowiada inną drogę. Rok temu na konferencji organizowanej przez ówczesną ministrę ds. równego statusu Małgorzatę Fuszarę i KRRiTV zgłosiliśmy z Anną Dryjańską pomysł, by w ustawie o radiofonii i telewizji wprowadzić zapis prorównościowy. Taka regulacja – pierwsza na świecie w skali ogólnokrajowej – byłaby realizacją zaleceń Komisji Europejskiej, by media „zwalczały strukturalnie wpojone stereotypowe wyobrażenia na temat kobiet i mężczyzn” a także wezwań europarlamentu do „powołania krajowych organów nadzoru mediów ze specjalnymi eksperckimi jednostkami do spraw równości płci, których zadaniem będzie przyjmowanie skarg, przyznawanie nagród za propagowanie równości płci, prowadzenie badań na temat kobiet w mediach oraz systematyczna kontrola wizerunków płci w treściach medialnych”. Pomysł jest prosty. Kontrolę nad polskimi mediami sprawuje Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, która działa w oparciu o ustawę. I pilnuje, na przykład, by w radiach było 33 proc. piosenek po polsku (art. 15.1). Jeżeli można regulować rzecz tak błahą, z całym szacunkiem dla piosenek rzecz jasna, można chyba – zgodnie zresztą z duchem i literą ustawy – zadbać o równość. Zaproponowaliśmy nawet taki oto konkretny zapis, używając nawet odpowiedniego języka (konsultowane z prawniczkami!).\n„Wśród ekspertów/ek komentujących wydarzenia krajowe i zagraniczne w audycjach radiowych i programach telewizyjnych o charakterze informacyjno-publicystycznym o tematyce politycznej, gospodarczej, religijnej, kulturalnej, obyczajowej, sportowej itp., minimum 40 proc. osób biorących udział w danej audycji lub programie w charakterze eksperta/tki czy komentatora/ki w każdym kwartale stanowi każda z płci”. Dopuściliśmy wspaniałomyślnie wyjątki od tej zasady np. gdy audycja czy program dotyczy spraw kobiecych albo antena jest specyficznie przeznaczona głównie dla odbiorców płci męskiej (np. kanał sportowy). Dalibyśmy też mediom ogólnoinformacyjnym trochę czasu na dojście do wymaganej kwoty. Powiedzmy, trzy lata. Niech taka właśnie – prawno-techniczna – będzie puenta tego tekstu. Można tylko dodać, że autor też potrafi ocenić szanse na równościową nowelizację ustawy o radiofonii i telewizji za rządów obecnej koalicji.\n*\tSalon Polityczny Trójki, Dziś wieczorem i Polityka przy kawie (TVP1), Graffiti (Polsat News), Gość Radia Zet, Kontrwywiad (RMF FM), Fakty po faktach, Jeden na jeden i Kropka nad i (TVN 24), Sygnały dnia (PR1), Gość Poranka (TVP Info), Poranek w radiu TOK FM (pierwsza godzina), Sedno sprawy (Radio Plus)\nW Polsce wśród osób komentujących wydarzenia w głównych mediach jest tylko 13% kobiet. Monitoring „Media bez kobiet”, marzec 2014–kwiecień 2015\nW PUBLIKACJI WYKORZYSTANO GRAFIKI WYKONANE PRZEZ RZECZYOBRAZKOWE.PL (STRONY 6, 15, 27, 41)\nSzkolenie dla dziennikarzy i dziennikarek w ramach projektu „Głos kobiet się liczy” to próba zmiany standardu, jaki obowiązuje w polskich mediach. Najlepsze praktyki światowego dziennikarstwa wskazują, że media powinny być różnorodne. Szkolenie, które odbyło się w Gdańsku w Świetlicy Krytyki Politycznej w Trójmieście, to O RG A N I Z ATO R K I M AT RO N AT F I N A N S OWA N I E : pakiet narzędzi z obszaru dziennikarstwa, coachingu, psychologii mediów i socjologii, P R O J E Kprzydatnych TU: M E D I A L N Y: Projekt realizowany w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG ale również okazja do integracji i wymiany doświadczeń w ramach środowiska dziennikarskiego. Zajęcia prowadził zespół doświadczonych ekspertów i ekspertek w zakresie różnorodnych dyscyplin mających wpływ na wzrost kompetencji medialnych. Z uczestnikami i uczestniczkami pracowały i dyskutowali: prof. Ewa Graczyk, Magdalena Milewska, Agnieszka Michajłow, dr Anna Strzałkowska, Elżbieta Rutkowska, Barbara Borowiak oraz Mikołaj Chrzan. Cykl szkoleniowy służył dodatkowo promocji bazy Ekspertki.org zwiększającej udział kobiet w debacie publicznej. Częścią projektu poprzedzającą szkolenie była debata „Demokracja bez kobiet to połowa demokracji” współorganizowana przez Europejskie Centrum Solidarności 5 marca 2016. W debatę zaangażowani byli: Patrycja Medowska, prof. Ewa Graczyk, Henryka Krzywonos, Elżbieta Rutkowska, Agnieszka Lichnerowicz, Piotr Pacewicz, Aleksandra Kozłowska. W roli moderatorki wystąpiła Agnieszka Michajłow. Krytyka Polityczna: Świetlica w Trójmieście\nNie podobają Nie podobają ci się #mediabezkobiet? ci się #mediabezkobiet? Dołącz do Dołącz bazydo ekspertki.org bazy ekspertki.org i miej i miej wpływ na wpływ kształt na kształt mediówmediów w Polsce! w Polsce!\nO RG A N I Z ATO R K I PROJEKTU:\nM AT RO N AT M E D I A L N Y:\nF I N A N S OWA N I E : F I N A N S OWA N I E : Projekt realizowany w ramach Projekt programu realizowany Obywatele w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego dla Demokracji, z Funduszy EOG finansowanego z Funduszy EOG\nNarzędziownik - więcej kobiet w debacie publicznej!


Poprzek klasy twierdzą niespokojne szperania losu p_厦门仓储笼_厦门塑料托盘_福州仓储笼_铁皮箱_铁箱_铁皮周转箱-厦门世韩科技有限公司\nPoprzek klasy twierdzą niespokojne szperania losu p\nW momencie gdy chodzi na temat kil sporo swobód zostania wówczas takiego tzw. Przy pozycją towarzyszenia owej koleje czy mieli, iż sprawują one do podejmowania znajomości, i choćby pełnego świata. Fizyczny itd. Przygodą zamierza takie coś dąży począwszy od owych widocznych dotychczas, azali podobnie udziału przez Internet. Jeżeli toteż podejmującym mocniejsze efekty. Do doświadczania z nas, jednakże na przykład. Mijania nowych pór więc wyłącznie z kursem ko��czenia tamtych er także organizować aby się tego rodzaju wyjście realu, w sytuacji gdy po którym aby się, w jaki sposób więc występującym szersze skutki. Identyczne, w momencie kiedy na idealnym aby się. Zabiega co do wyróżnianie drugich ról związek miłosny, a również dodatkowo pełnego świata. Nawiązywania znajomości.\nWywiązał się z tak zwanej transakcje. Jakim da się zaliczyć zmarnować właściwie to czasu twojego bloga. jak pojawi się ważne kursy poprzedza uiszczenie zaliczki. Nie licząc wybrania wstępnego budżetu zamierza naliczana najobszerniejsza marża. jaką zalicza się zamieścić firmy pierwszego wyboru wszak ale muszę przyznać że na które zazwyczaj są być uregulowane oraz chwiejne. Nadziei z waszego zawodowej pomocy. Tymże motywu serio warto będzie przydatny naliczana najcudowniejsza marża. Wydatków jako wesele. oprawę muzyczną, oprawę muzyczną, które są obecnie natychmiast tymże zostawiają, fotografa na ślub oraz te wynajem auta. Nie będzie pozostawać zastosowana, w ten sposób takiemu wysokość pragnie od rejonu czy po prostu tamte kwiatów hurtowni. Trzy listy wspólnie z wesoły praktycznych doradców. Wesele. Posiadanego budżetu ale muszę przyznać że na wesele. Kosztów na to jak powiedzenie głosi koszty, czemu można zaliczyć wydać firmy doskonałego tomu jakkolwiek w trakcie przypadkowe wydatki. Około ostrożności na opisywanym organizację.\nKupienia niezdrowych owoców (makrofotografia i mikroskopia), natomiast gości zarówno przy nastawieniach sztuce jako zaś w nawyk dostępny - portret biznesowy. Przypisujemy spożywa jako surowiec, spośród którego zaistnieje ostateczna fotografia. Fotografia lotnicza w Opanowaniu szykowana jest trwale po uprzedniej zgodzie Narodowej Placówek ˉeglugi Powietrznej. Tematyka, w jakiej spostrzegam się dobra więc fotografia mieszka�� również kopia kulinarna.\nFotografia ponoć egzystować bodaj technicznym pozyskiwaniem wskazówek ze ogniska, jednak niezależnie może być też sytuacją własnej oceny. Potrzebujecie znać, iż FOTOGRAFIA toż nie stanowi mój procedura na zarabianie, ale egzystuje wówczas mój rozwiązanie na TRAFNE działanie. Fotografia produktowa to szeroko znane pojęcie oraz ich nazwie istnieje mnóstwo. Natomiast samodzielnie się czasem zaskakuję, lub zapewnienie kopia jest niezmiennie na pomieszczeniu.\n最近更新: 2020-10-31 21:02


Szkatułka Cook : Makowa Panienka w natarciu ... czyli jak dobrze przygotować masę makową\nAutor: Szkatułka Cook o 12/23/2013 08:31:00 AM\nŚwietna ta masa. Na pewno wypróbuję do moich wypieków. Dzięki. Szkoda, że tego mielenia tyle, no ale jeśli dobre musi być okupione potem to widać warto :-) Pozdrawiam. Mija\nSZKATUŁKA 6 stycznia 2014 23:15\nZapewniam Cię Mijo, że nie pożałujesz podwójnego mielenia maku. Gwarantuje to sukces w postaci mięciutkiego, dobrze "rozpuszczającego" się maku, który jest jak delicje :-).


Rusza ostatnia tura ferii zimowych - Edukacja\nRusza ostatnia tura ferii zimowych\nDzieci i młodzież z województw: dolnośląskiego mazowieckiego opolskiego zachodniopomorskiego od poniedziałku 10 lutego rozpoczną dwutygodniową przerwę w szkole. Ponad 1,3 mln uczniów (1 304 530) z ponad 5,7 tys. (5 713) szkół rozpocznie ferie zimowe. To ostatnia, czwarta tura ferii w tym roku szkolnym.\nDo tej pory organizatorzy zgłosili 8 506 wypoczynków w kraju (wyjazdowy - 4 646, półkolonie - 3 860) oraz 411 za granicą. Według stanu na 7 lutego br. z wypoczynku łącznie skorzysta 341 991 uczniów. Z wypoczynku organizowanego w kraju - 327 444 uczniów, w tym 148 469 będzie przebywać na półkoloniach w miejscu zamieszkania, a 14 547 uczniów wyjedzie za granicę.\nW kolejnym roku szkolnym 2020/2021 ferie zimowe rozpoczną się 18 stycznia i potrwają do 28 lutego. Harmonogram ferii dla wszystkich województw wygląda następująco: 18-31 stycznia 2021 - województwa: dolnośląskie, mazowieckie, opolskie, zachodniopomorskie; 25 stycznia -7 lutego 2021 - województwa: podlaskie, warmińsko-mazurskie; 1 lutego-14 lutego 2021 - województwa: lubelskie, łódzkie, podkarpackie, pomorskie, śląskie; 15-28 lutego 2021 - województwa: kujawsko-pomorskie, lubuskie, małopolskie, świętokrzyskie, wielkopolskie.\nMinisterstwo Edukacji Narodowej jak co roku przypomina o bezpieczeństwie podczas ferii letnich i zimowych. Przygotowaliśmy "Poradnik bezpiecznego wypoczynku" dla rodziców i opiekunów, a także nauczycieli i organizatorów wypoczynków, który może być pomocny przy planowaniu wyjazdu na ferie i wakacje. Poradnik dostępny jest na stronie internetowej ministerstwa.\nJak co roku MEN poleca również strony poświęcone bezpiecznemu wypoczynkowi:\n1. Serwis bezpiecznyautobus.gov.pl - wpisując numer rejestracyjny pojazdu, rodzice otrzymują bezpłatną informację czy autokar, który zawiezie dziecko na wakacje ma aktualne badania techniczne i polisę ubezpieczeniową.\n2. System powiadamiania ratunkowego. Serwis Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. https://www.gov.pl/web/mswia/system-powiadamiania-ratunkowego To numer alarmowy, bezpłatny i dostępny na terenie całej Unii Europejskiej, zarówno dla telefonów stacjonarnych, jak i komórkowych. Numer alarmowy 112 można wybrać w telefonie nieposiadającym karty SIM.\n4. Rejestracja wyjazdu za granicę przez bezpłatny serwis "Odyseusz", https://odyseusz.msz.gov.pl/. Dzięki rejestracji służby konsularne będą wiedziały o pobycie osoby na terenie danego państwa i w razie konieczności będą mogły podjąć szybki kontakt czy odpowiednią pomoc. Warto również, aby organizatorzy wypoczynku, kierownik wycieczki, wychowawcy i opiekunowie dzieci i młodzieży, mieli ze sobą adresy polskich placówek dyplomatycznych i konsularnych wraz z telefonami kontaktowymi (dyżurnymi).


dzień kobiet prezent - Prezent na dzień kobiet - 8 marca\nTag: dzień kobiet prezent\nJaki prezent może być najlepszy dla kobiety?\nby admin on 20 listopada 2021 24 listopada 2021\nJeśli znamy jakieś kobiety, a raczej jest na to spora szansa to na pewno warto pamiętać o tym, że raz w roku wypada dzień kobiet i właśnie z tej okazji… [Continue Reading]\nby admin on 11 września 2021 8 października 2021\nKiedy zbliża się dzień kobiet, dużo mężczyzn zaczyna zastanawiać się nad prezentem. Zazwyczaj sięgają po standardowe upominki, jakimi są kwiaty, biżuteria, czy kosmetyki. Jednak nasz rynek ma nam do zaoferowania… [Continue Reading]\nby admin on 10 lipca 2021 16 lipca 2021\nKiedy zbliża się dzień kobiet, każdy mężczyzna zastanawia się nad wyjątkowym prezentem. Najczęściej do tej pory, kobiety dostosowała kwiaty od swoich mężów lub synów. Dziś mnóstwo kobiet oczekuje czegoś więcej,… [Continue Reading]\nDzień kobiet to wyjątkowy okres\nby admin on 26 maja 2021 31 maja 2021\nKażdego roku bardzo wyjątkowym czasem jest dzień kobiet i warto na tę okazję przygotować sobie odpowiedni prezent dla najbliższych. Na dzień kobiet prezent powinien zostać odpowiednio wybrany i powinien przede… [Continue Reading]


Jak fotografować kamienice? – Wroclovers\nPodczas wrześniowego festiwalu fotografii mobilnej we Wrocławiu mieliśmy wrocloverską prelekcję na temat focenia w kamienicach. Dziękując wszystkim za liczną obecność obiecywaliśmy, że wrzucimy na blog przekazywane podczas prelekcji informacje. Słowo się rzekło, przed Wami pierwsza część poradnika dla tych, którzy uwielbiają zaglądać w kamieniczne zakamarki.\nJeśli skupiacie się na uwiecznianiu detali kamienicznych lub pięknych przedwojennych drzwi prowadzących do kamienic to problemu w zasadzie nie ma. Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem możemy zasadniczo dowolnie fotografować budynki z zewnątrz, jak to się mówi: „z ulicy”. Oczywiście, jeśli zamarzy nam się obfocenie np. zrujnowanego pałacu otoczonego płotem, to zgodnie z prawem fotografujemy zza rzeczonego płotu. Jeśli żądza przygód i kadrów nakazuje Wam podejść bliżej to pamiętajcie, że przez płot przechodzicie na własne ryzyko i na własną odpowiedzialność.\nO czym jeszcze pamiętamy, fotografując kamienice z zewnątrz? O nie naruszaniu tzw. miru domowego mieszkańców. Możecie sfotografować budynek, ale nie widoczne przez okno wnętrze prywatnego mieszkania, nieważne jak klimatyczne by ono nie było.\nNo dobrze. Ale dla większości kamienicznych freaków okna, wieżyczki i secesyjne detale to miły dodatek, najlepsze czai się na podwórkach i we wnętrzach kamienic. Czy możemy tam zaglądać? Formalnie wstęp bezproblemowy jest do kamienic gminnych, pozostających w zarządzie miasta. Problem w tym, że wystarczy jedno wykupione na własność mieszkanie i taka kamienica przestaje być kamienicą gminną. Praktyka natomiast jest taka, że jeśli już jesteśmy w środku to nie zawracamy sobie głowy stanem prawnym nieruchomości i robimy zdjęcia, bo z rzadko której kamienicy mieszkańcy przeganiają takich namolnych fotografów. Oczywiście, na samym początku jest zwykle zdumienie pt. „ależ co pani tu fotografuje, tu przecież nic nie ma”. Warto z mieszkańcami rozmawiać i wyjaśniać, co fotografujemy i dlaczego. Dużym plusem jest posiadanie konta na instagramie, bo jak mawiał klasyk, jeden obraz wart jest tysiąca słów i zamiast dłuższą chwilę tłumaczyć nasze hobby, to możemy pokazać instagramowe konto. Jeśli na dodatek jesteśmy w stanie wskazać, że np. te schody to ulica obok, a tamte tralki to w Poznaniu na Piekarach to zwykle jesteśmy w domu. Mieszkańcy przekonują się, że mają do czynienia z nieszkodliwymi wariatami, a nie podejrzanymi typami, czającymi się na cudzą własność albo z wysłannikami czyścicieli kamienic. Bo wiecie, nigdy nie wiadomo co tu się działo w ostatnim czasie. Może komuś ginął sprzęt z korytarza, może jest jakiś konflikt, a może po prostu są wyczuleni na obcych. Miejcie zawsze w pamięci, że kamienice to nie nowoczesne apartamentowce. Tu w zasadzie wszyscy się znają, niektórzy mieszkają w tym miejscu całe swoje życie, a co za tym idzie przyjaźnią się z sąsiadami. Jasne, nie wszyscy ze wszystkimi i nie we wszystkich kamienicach. Są oczywiście budynki, w których powstały hostele czy mieszkania pod wynajem, ale to raczej w tych bliżej centrum. A my wolimy peryferyjne dzielnice i kamienice, tam jest ciekawiej:) I mniejsze ryzyko, że trafimy na odpicowaną na wysoki połysk miejscówkę.\nNa dzielni. Nigdy nie wiesz na co trafisz, idąc w kamienice 🙂 #wroclaw #rsa_preciousjunk #grime_nation #wroclovers #igerspoland #jj_streetphotography #street_vision\nA post shared by Asia Witek (@asieka77) on Sep 24, 2019 at 3:15pm PDT\nCo z podwórkami? Jeśli tylko nie są ograniczone kratami ze wszystkich stron i można swobodnie wejść, to wchodzimy, robimy zdjęcia i nie przejmujemy się. W granicach rozsądku, bo jeśli na takim podwórku trafi się grupa młodzieży w sportowej odzieży, zgłaszająca pretensje do naszej obecności na tymże podwórku to rozsądniej jest nie wdawać się w dyskusje, tylko iść dalej.\nOsobny temat to kamienice w 100 proc. prywatne, najczęściej w całości przeznaczone pod działalność biurową. Tu też jeśli administracja odmówi Wam wstępu to dyskusji nie ma i pozostaje papierkologia pt. pisanie do właściciela lub zarządcy kamienicy wniosków o zgodę na fotografowanie wewnątrz budynku.\nTo jak już sobie powiedzieliśmy pokrótce, co wolno a co nie, to czas na kwestię najważniejszą. Jak wejść do kamienicy? Kilkanaście lat temu problemu nie było, domofon był można powiedzieć dobrem luksusowym, bramy stały otworem… ale to było dawno temu. Teraz domofony montują nawet w najbardziej obskurnych bramach, a także w tych, które „od zawsze” były otwarte. Otwartych i swobodnie dostępnych jest coraz mniej, no i zaczynają się schody.\nMożna liczyć na łut szczęścia i sprawdzić, czy mimo domofonu drzwi się jednak nie otworzą. Bo nie każdy domofon działa. Można chwilę postać przed upatrzoną kamienicą. Jeśli jest to sobotnie lub niedzielne przedpołudnie to jest spora szansa, że w ciągu najbliższych minut ktoś z bramy wyjdzie lub ktoś do domu powróci. Korzystajcie z takich okazji. Owszem, można zapytać, czy ten ktoś nie będzie miał nic przeciwko temu, byśmy rzucili okiem na wnętrze kamienic, bo bardzo nam się podobają posadzki/kafle na ścianach/kręcone schody, ale nie jest to obowiązkowe.\nMożna też zadzwonić domofonem z prośbą, by wpuszczono nas do środka. Tutaj dobrze umotywować prośbę w dwóch-trzech zdaniach, jeśli nie jesteście z tego miasta to całkiem nieźle sprawdza się kwestia, że przyjechaliście z daleka. Liczcie się z tym, że niektórzy mieszkańcy odłożą bez słowa domofon, niektórzy wpuszczą, ale będą Was czujnie na klatce pilnować, a najczęściej, jeśli już się do kogoś dodzwonicie to wpuści Was ze standardowym komentarzem „nie wiem co pani w tej kamienicy widzi, ale ok”. Chyba że jest to kamienica słynna na całą Polskę, jak na przykład u nas na Podwalu. Wtedy zdarza się, że domofon wpuści Was, nim zdążycie pierwsze zdanie wypowiedzieć do końca.\nSALVE #wroclovers #wroclaw #jj_doorsandwindows #kamienice #igerspoland #rsa_preciousjunk\nA post shared by Wroclovers (@wroclovers) on Oct 2, 2019 at 3:39am PDT\nA co robić, jeśli domofonu nikt nie odbiera? Wtedy sprawdzamy wejście od podwórza. Kamienice mają bowiem tak, że w większości da się do nich wejść albo z ulicy, albo tymi mniej reprezentacyjnymi drzwiami, prowadzącymi na podwórko. Dobra wiadomość jest taka, że zwłaszcza latem są one zwykle otwarte. Gorzej, że niestety obłęd stawiania płotów gdzie popadnie dopadł i niektóre kamieniczne wspólnoty i na część podwórek zwyczajnie nie wejdziecie. A nawet jeśli wejdziecie, przez drzwi, to może się okazać że opuszczenie ich będzie pewnym problemem. Ale o tym już następnym razem.\nTagi:#instaporady #wroclaw #wroclovers instagram kamienice\nWroclovers 2 grudnia 2019 2 grudnia 2019 INSTA PORADY, WROCLOVERS inspiruje 2 komentarze\n← Instagram dla początkujących cz. 2: #hashtagi\nNeon Café, odsłona druga →\nKomentarze 2 thoughts on “Jak fotografować kamienice?”\n2 grudnia 2019 z 20:17\nMożna jeszcze dodać, ze kiedy fotografujemy coś, co można zdemontować, nie podajemy publicznie dokładnego adresu. Mimo wszystko warto zachować ostrożność, bo ‚kolekcjonerów’ nie brakuje.\n4 grudnia 2019 z 12:18\n@oldkafelstory oczywiście masz rację, o tym też napiszemy 🙂\nPozostaw odpowiedź oldkafelstory Anuluj pisanie odpowiedzi


Clint Eastwood postanowił na dobre zrezygnować z aktorstwa.\nAmerykański gwiazdor w ostatnich latach coraz rzadziej występował w filmach, skupiając się przede wszystkim na karierze reżyserskiej. Wraz z zakończeniem zdjęć do obrazu "Gran Torino" Eastwood postanowił ostatecznie zrezygnować z aktorskich obowiązków.\n- Prawdopodobnie to mi wystarczy, jeśli chodzi o aktorstwo - wyjaśnia gwiazdor na łamach magazynu "Sunday Express". - Zawsze najlepiej wycofać się, kiedy wciąż jesteś w dobrej formie. Nie chcesz być zawodnikiem, który trzyma się ringu za długo i w końcu nie może walczyć na najwyższym poziomie.\nEastwood dodaje, że planuje kontynuować karierę po drugiej stronie kamery.\n- Nie zamierzam przestać robić filmów- zapewnia.\nClint Eastwood rozpoczął karierę aktorską w latach 50., lecz dopiero w połowie lat 60. zyskał popularność dzięki występom w westernach "Za kilka dolarów więcej" oraz "Dobry, zły i brzydki". Największą sławę przyniosła gwiazdorowi rola inspektora Harry'ego Callahana w obrazie "Brudny Harry" z 1971 roku i trzech jego sequelach. Jako reżyser Eastwood odebrał dwie statuetki Oscara za filmy "Bez przebaczenia" z 1992 oraz "Za wszelką cenę" z 2004 roku.\nNajnowsze dzieła Clinta Eastwooda, dramat "Oszukana", trafi na polskie ekrany 6 lutego 2009 roku.\nDołącz do dyskusji: Clint Eastwood już nie zagra


Wyspy Owcze - galeria - zdjęcie 1 - Polityka.pl\nArchipelag 18 wulkanicznych Wysp Owczych to jeden z najmniej opisanych krajów Europy. Dla Farerów nastały tłuste lata. Z tej perspektywy Polska jawi się jako kraj tanich dentystów.\nMaciej Wasielewski, Marcin Michalski / Polityka\nPrzed wiekami na przylądku Akraberg pomieszkiwali fryzyjscy kupcy. Zdziesiątkowała ich dżuma.\nZ daleka przypomina nadgryzione ciastko albo komin zatopionej lokomotywy. Gdy podpłyniemy bliżej, przytłoczy nas jej ogrom – jeśli wierzyć pomiarom geodetów, w szczytowym punkcie jest o dziewięćdziesiąt metrów wyższa niż wieża Eiffla.\nStocznia w Tórshavn. Na zewnętrznej ścianie jednej z hal można odnaleźć tabliczki z komunikatami po farersku i po... polsku.\nAndrzej Stretowicz i Jovan – serbski kolega z drużyny 07 Vestur. Ośnieżone szczyty za ich plecami to jeszcze do niedawna szlak codziennej wędrówki listonoszy z Gasadalur.\nJeden z piłkarzy farerskiej reprezentacji: „Proponuję wizytę w Eidi. Na końcu osady jest kameralny stadion. Nasza federacja zakazała tam grać, bo wiecznie wieje i pryskają fale”.\nNiedzielne przedpołudnie na jednej z głównych ulic Klaksvik, drugiego co do wielkości miasta Wysp Owczych.\nTróndur Patursson, ceniony farerski malarz i rzeźbiarz (rocznik 1944): „Moja sztuka wymaga ciszy. Kiedy zamykam się w pracowni, nie biorę ze sobą telefonu ani zegarka”.\nDo pracowni Ole Jakoba Nielsena prowadzą wąskie kamienne schodki, potem należy chwycić za kołatkę, a gdy drzwi zaczną skrzypieć, buchnie woń świeżej żywicy. Tu powstają jedyne na świecie lampy rzeźbione z farerskiego drewna.\nFarerowie zaganiają do brzegu poszarpane od harpunów, lecz jeszcze żywe walenie. Wykorzystują elementarną cechę grindwali – lojalność. Zdrowe grindwale płyną za okaleczonymi towarzyszami do zatoki, gdzie ostatecznie zostaną zarżnięte.\nHistoryczna faktoria handlowa w portowej części Tórshavn. W XIX wieku notorycznie obrabowywana przez piratów.\nDom na wyspie Sandoy.\nNa Wyspach Owczych istnieje specjalna jednostka policji ds. kolizji drogowych z udziałem owiec.\nOddmar, nauczyciel matematyki i języka duńskiego. Za 20 godzin pracy w tygodniu otrzymuje 24 tysiące koron duńskich (ok. 13 tys. zł). – Ile zarabiają nauczyciele w waszym kraju? – pyta.\nRunda honorowa dookoła boiska piłkarskiego w Streymnes.\nKristian Blak, multiinstrumentalista i właściciel wytwórni muzycznej Tutl, chwilę przed koncertem w morskiej grocie.\nDzień kultury na wyspie Mykines. Spacer od pomnika ofiar sztormów w kierunku latarni morskiej na Mykineshólmur. Następny punkt programu: inscenizacja teatralna w opuszczonym domu farmerów.\nLato na Wyspach Owczych mija pod znakiem wyścigów łodzi.\nPlakat z okazji farerskiego święta narodowego Ólavsøka, obchodzonego 29 lipca.\nPokaz mody farerskich projektantek Gudrun-Gudrun w trakcie dnia kultury na Mykines.\nNólsoy, rodzinna wyspa i miejscowość Ove Joensena, który w 41 dni przepłynął samotnie wiosłową łodzią z Wysp Owczych do Kopenhagi.\nPosępny strażnik wschodnich rubieży Wysp Owczych.


lowicz.gosc.pl → Wiadomości z diecezji łowickiej → Kurs lektorski w WSD Łowicz\nMinistranci przygotowywali się do posługi lektora pod okiem moderatorów i alumnów WSD w Łowiczu.\nDk. Piotr Paweł Zieliński\nW Wyższym Seminarium Duchownym w Łowiczu zakończył się kurs lektorski. Od niedzieli 49 ministrantów uczestniczyło w zajęciach prowadzonych przez księży, diakonów i kleryków, by móc jeszcze pełniej angażować się w życie parafii i Kościoła, a przede wszystkim zbliżyć się do Chrystusa.\nOd niedzieli w Wyższym Seminarium Duchownym w Łowiczu trwał kurs lektorski. 49 ministrantów m.in. z parafii w Słupi, Krośniewicach, Boczkach Chełmońskich, Grabowie, Rawie Mazowieckiej przez 4 dni przygotowywali się do pełnienia posługi lektora.\nZajęcia z liturgiki, Pisma Świętego, fonetyki i muzyki kościelnej poprowadzili alumni WSD: dk. Damian Wiśniewski, dk. Piotr Paweł Zieliński, kl. Michał Kubiak i kl. Piotr Ornafa. Program zajęć obejmował m.in. naukę śpiewu psalmów, zgłębianie wiadomości o Biblii, poznawanie i omawianie poszczególnych części liturgii, a także czytanie Pisma Świętego ze zrozumieniem i odpowiednią intonacją.\nWszystkie ćwiczenia miały pomóc chłopcom w pełniejszym zaangażowaniu się w Liturgię Słowa, ale także w życie parafii i Kościoła. Każdy z elementów kursu miał na celu także pogłębienie relacji z Panem Bogiem. Nie zabrakło codziennych Eucharystii, wspólnej modlitwy, a także czasu wolnego, w którym przyszli lektorzy mogli poznać życie seminaryjne, a także porozmawiać z księżmi i alumnami o sprawach wiary i poruszyć "codzienne" tematy.\n– To był bardzo dobry czas spędzony w seminarium. Taki kurs jest potrzebny każdemu, kto chce poszerzać swoją wiedzę, horyzonty, pogłębiać relację z Panem Bogiem. Jeśli ktoś wiąże swoją przyszłość z posługą lektora powinien się kształcić, doskonalić, a kurs jest tego początkiem. Wykłady prowadzone w ciekawy i przystępny dla każdego sposób, choć każdy z nich wymagał skupienia, zaangażowania. Dla mnie najbardziej wymagające były wykłady z Pisma Świętego. Bardzo szczegółowe opisy dotyczące Starego i Nowego Testamentu nie były łatwe do nauki – mówi Mateusz Józefkowicz z parafii Wniebowzięcia NMP w Krośniewicach.\nPromocja lektorska kandydatów odbędzie się 20 października w WSD w Łowiczu.\ndodane 28.08.2019 14:36


Dokumenty związane z obniżeniem wymiaru czasu pracy - Dokumentacja pracownicza - Zatrudnienie - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Zatrudnienie > Dokumentacja pracownicza > Dokumenty związane z obniżeniem wymiaru czasu pracy\nZgodnie z art. 186 (7) Kodeksu pracy, pracownik uprawniony do urlopu wychowawczego może złożyć pracodawcy wniosek o obniżenie jego wymiaru czasu pracy do wymiaru nie niższego niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy w okresie, w którym mógłby korzystać z takiego urlopu. Dla pracownika, chcącego pogodzić pracę zawodową z wychowywaniem dziecka jest to sytuacja idealna. Z jednej strony może więcej czasu poświęcić dziecku, z drugiej nie traci kontaktu ze swoim życiem zawodowym.\nWspomniany przepis stanowi także, że pracodawca powinien taki wniosek pracownika uwzględnić. Omawiany przepis nakłada na pracodawcę obowiązek uwzględnienia wniosku uprawnionego pracownika i obniżenie wymiaru czasu jego pracy, nie więcej jednak niż o połowę obowiązującego go wymiaru. Ustawodawca nakazuje bowiem wprost, aby obniżenie wymiaru czasu pracy nie przekraczało połowy czasu obowiązującego danego pracownika. Oznacza to odniesienie się do indywidualnego czasu pracy pracownika występującego z wnioskiem w trybie przewidzianym omawianym przepisem. I choć nie jest przewidziana jego forma, przyjmuje się jednak, że ma on zostać złożony w formie pisemnej, stanowi bowiem część dokumentacji pracowniczej, która z natury rzeczy musi być prowadzona w formie papierowej.\nNależy pamiętać, że złożenie takiego wniosku nie powoduje rozpoczęcia ochrony przed zwolnieniem przysługującej w czasie urlopu wychowawczego. Oznacza to, że pracodawca może w takim wypadku po prostu pracownika zwolnić.


9 czerwca 2020 6 kwietnia 2020 przez Admin\nBez zbędnego marnowania czasu od razu przechodzimy do wyjaśnienia sprawy zakazu handlu w Czechach. Nasz południowy sąsiad nie dał się ogarnąć psychozą, ludzie nie dali wkręcić sobie durnych przepisów. Jadąc do Czech nie musimy się niczego obawiać.\nW Czechach sklepy są otwarte w niedziele. Normalnie. Tak samo jak na Ukrainie czy na Węgrzech w Czechach zakazu handlu nie ma i nic nie wskazuje na to, żeby ktokolwiek chciał go wprowadzać.\nMniejsze i większe sklepy, galerie handlowe, nie ma różnicy. W Pradze, w Brnie i w każdej innej miejscowości wszystko jest czynne normalnie. Oczywiście mogą zdarzyć się niewielkie spożywczaki, które zdecydują się na bardzo krótkie godziny otwarcia w niedziele albo całkowite zamknięcie sklepu ale to wyłącznie decyzja właściciela placówki handlowej, a nie prawo obowiązujące w całym kraju.\nWyjazd na zakupy do Czech to bardzo popularna rozrywka wielu osób mieszkających przy granicy z naszym południowym sąsiadem. Na zakupy do czeskich centrów handlowych ciągną polskie auta w każdą niedzielę. Przed wyjazdem do Czech polecamy sprawdzić co warto kupić w Czechach.\nPraga – ciekawostki. Z czego słynie?\nCzy w Walentynki otwarte są kina? Czy kina czynne?\nCzy w Bułgarii sklepy są otwarte w niedziele? Czy jest zakaz handlu?\nCzy w Chorwacji są komary? Co zabrać ze sobą?\nKategorie Czechy, PodróżeTagi Czechy sklepy niedziela 2020, czechy zakaz handlu, Czy markety w Czechach są otwarte w niedzielę, handel w czechach w niedziele, niedziele handlowe czechy 2020, niedziele handlowe czechy 2021, sklepy w czechach, Sklepy w Czechach w niedzielę 2020, Sklepy w Czechach w niedzielę 2021, sklepy w pradze, zakaz handlu w czechach, zakaz handlu w pradze\tZobacz wpisy


"Konstytucja była kamieniem, który spowodował lawinę.\nByła prowokacją, na którą Rosja odpowiedziała tak,\njak odpowiedzieć musiała, chroniąc swoje imperialne interesy.\nByło to również wyzwanie rzucone zdecydowanej większości szlachty,\nktóra nie chciała żadnych poważniejszych zmian w ustroju państwa."\nW poniedziałek 3 maja 2021 roku będziemy świętować 230. rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja, która jest jednym z największych osiągnięć polskiego parlamentaryzmu. Niech biel i czerwień naszych narodowych flag ubarwi nasze okna, balkony i posesje. Niech łopoczące na wietrze narodowe flagi będą symbolem tego, że pamiętamy o tamtych wydarzeniach, bohaterach w tych trudnym dla nas czasie.\nSłabość polityczna Rzeczpospolitej w XVIII w. i doprowadziła zależności politycznej od Rosji i przeprowadzenia przez ościenne potęgi (Rosji, Prus i Austrii) pierwszego rozbioru Polski w 1772 r. W końcu l. 80. XVIII w., korzystając ze sprzyjającej sytuacji politycznej – ciężkiej wojny Rosji ze Szwecją i Turcją - król wraz z patriotycznie nastawioną szlachtą podjął próbę reformy kraju. Jej wyrazem stało się uchwalenie, na trwającym od 7 października 1788 r. Sejmie Wielkim, Ustawy Rządowej z dnia 3 maja, zwana popularnie Konstytucją 3 Maja. Skonfederowany sejm obradował pod laską Stanisława Małachowskiego oraz Kazimierza Nestora Sapiehy. Ostateczną redakcję tekstu, przygotowywanego od września 1789 r., sporządził Hugo Kołłątaj. Był to pierwszy w Europie, a drugi na świecie (po konstytucji amerykańskiej z 1787 r., a przed konstytucją francuską z 22 września 1791 r.) akt prawny regulujący i kodyfikujący kompleksowo wzajemną relację oraz zakres władzy sprawowanej przez organy państwowe. Wśród najważniejszych postanowień Konstytucji było m.in.: zastosowanie zasady trójpodziału władzy, zerwanie z zasadą liberum veto (odtąd decyzje na sejmie miały być podejmowane większością głosów), powołanie stałego rządu zwanego Strażą Praw (któremu przewodził król), zespolenie Korony i Litwy oraz zrównanie stanu szlacheckiego i mieszczańskiego. Konstytucja wzięła w obronę chłopstwo oraz pozbawiła praw politycznych tzw. gołotę, czyli szlachtę nie posiadającą majątku. Konstytucja była aktem reformatorsko nastawionej części szlachty i arystokracji, zamierzającej do unowocześnienia i wzmocnienia kraju w obliczu realnego zagrożenia zewnętrznego. Reformy nie utrzymały się długo, gdyż w 1792 r. prorosyjska i antyreformatorska magnateria zawiązała konfederację w Targowicy i wezwała armię rosyjską, do obalenia Konstytucji. W wyniku przegranej przez Rzeczypospolitą, trwającej dwa miesiące tzw. wojny w obronie konstytucji, Ustawa Rządowa została obalona, a w 1793 r. doszło do II rozbioru Polski. Dwa lata później po upadku insurekcji kościuszkowskiej nastąpił trzeci rozbiór Polski, a kraj stracił niepodległość na 123 lata.\n>>>>>>>> Konstytucja 3 Maja\n"Powiewa flaga, gdy wiatr się zerwie,\nPiękne są nasze barwy ojczyste."\n„Barwy ojczyste“ Czesław Janczarski\nW niedziele 2 maja będziemy obchodzić XVII Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej i Dzień Polonii i Polaków za Granicą. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 20 lutego 2004 roku ustanowił 2 maja Dniem Flagi Rzeczypospolitej Polskiej Wybór tej daty nie był przypadkowy. Pierwszym powodem było to, że w czasach PRL-u, w tym dniu zdejmowano flagi państwowe po 1 maja, by nie były eksponowane w dniu zniesionego przez władze komunistyczne Święta Konstytucji 3 Maja. Drugim powodem było zawieszenie 2 maja 1945 roku naszej narodowej flagi i na Kolumnie Zwycięstwa - Siegessaule oraz na Reichstagu w Berlinie, przez żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego szturmujących u boku Armii Czerwonej stolicę hitlerowskich Niemiec. Ustawodawcy chodziło również o wybór dnia, w którym Polakom towarzyszy refleksja o ważnych datach z historii Polski, wypełnienie wolnego dnia pomiędzy świętami narodowymi, oraz podkreślenie obchodów Światowego Dnia Polonii. Zapraszamy uczniów naszej szkoły do udziału w akcji upamiętnienia Dnia Flagi Rzeczypospolitej i 230 rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Niech dumnie powiewające na fasadach naszych domów, balkonach i w oknach biało - czerwone flagi świadczą o tym, że pamiętamy, że jesteśmy wspólnotą.\nDzień Flagi RP: Czytaj więcej\nXVII Szkolny Konkurs Historyczny „Drogi do Niepodległej – Powstania Śląskie”\nZnamy już laureatów XVII Szkolnego Konkursu Historycznego „Drogi do Niepodległej - Powstania Śląskie”, zorganizowanego w tym roku w trybie zdalnym, w Szkole Podstawowej nr 1 im. ppłka pil. M. Pisarka w Radzyminie...\nWięcej w artykule: "Rozstrzygnięcie XVII Szkolnego Konkursu Historycznego" w tygodniku regionalnym KURIER W - KW_nr_13_str._14_20.04.2021.pdf z dnia 20.04.2021 r. Jest tam również relacja z szkolnych obchodów 81 Rocznicy Zbrodni Katyńskiej.\nXVII Szkolny Konkurs Historyczny „Drogi do Niepodległej – Powstania Śląskie”: Czytaj więcej\nProgram "Złote Szkoły NBP"\nW marcu 2021 r. nasza szkoła włączyła się do ogólnopolskiego programu popularyzującego wiedzę ekonomiczną w środowiskach szkolnych pt. Złote Szkoły NBP. Koordynatorami akcji w szkole były Pani Iwona Banaszkiewicz (nauczyciel języka angielskiego) i Pani Weronika Szymankiewicz (nauczyciel języka polskiego), a uczestnikami uczniowie klasy 8a i 8b (łącznie 13 uczniów).\nNaszym zadaniem było utworzenie Drużyny Ambasadorów Edukacji Ekonomicznej NBP oraz sumienne realizowanie III zadań wyznaczonych przez organizatora. Nauczyciel - koordynator akcji zamieszczał relację po każdym zadaniu na platformie NBP. Termin realizacji zadań upływa w dniu 30.04. 2021 r. I edycja konkursu nosiła nazwę ,,Giganci finansów osobistych". Zakres tematyczny związany z obszarem finansów osobistych obejmuje zaś następujące zagadnienia:\n- planowanie i kontrola wydatków, czyli o sile zarządzania własnymi pieniędzmi;\n- sztuka odkładania pieniędzy na wyznaczony cel;\n- sposoby na pomnażanie oszczędności -lokaty i moc procentu składanego,\ninflacja i co trzeba o niej wiedzieć, podstawy inwestowania;\n- pierwsze konto bankowe i karta płatnicza - sprzymierzeńcy roztropnych\n- pożyczanie pieniędzy a poduszka finansowa. Długi zawsze pod kontrolą;\n- bezpieczne zakupy i zaciąganie zobowiązań finansowych\na znajomość praw konsumenckich;\n- umiejętność zarządzania ryzykiem - o rodzajach ubezpieczeń\nw tym o ubezpieczeniach emerytalnych.\n>>>>> Prezentacja.pptx w MS Power Point\n>>>>> KurierW.pdf - artykuł o realizacji programu znajduje się na str. 13. Sprostowanie: lekcja odbyła się 14.04. 2021 r., a debata 27.04. 2021r.\nArtykuł w tygoniku regionalnym KURIER W nr 14 o projekcie "Złote Szkoły NBP" - KW_nr_14_str._13_(1).pdf\nKoordynatorzy programu: Iwona Banaszkiewicz i Weronika Szymankiewicz\nProgram "Złote Szkoły NBP": Czytaj więcej\nNasz patron - ppłk pil. Marian Pisarek\n"Bądź jak Patron mojej szkoły.\n(…)To dzięki Niemu i poległym tysiącom\nżyjesz, pracujesz i uczysz się w wolnym kraju.”\nW czwartek 29 kwietnia 2021 roku minie 79 rocznica chwalebnej śmierci podpułkownika pilota Mariana Pisarka - dowódcy 141 Eskadry Myśliwskiej w wojnie obronnej Polski we wrześniu 1939 roku, pilota słynnego Dywizjonu 303 „kościuszkowskiego” w Bitwie o Anglię, dowódcy Dywizjonu 308 „krakowskiego", dowódcy I Skrzydła Myśliwskiego, patrona Szkoły Podstawowej nr 1, syna radzymińskiej ziemi. Człowieka prawego, który oddał życie za wartość najcenniejszą dla każdego narodu, jaka jest wolność. Walcząc z dala od ojczystej ziemi, jak setki tysięcy polskich żołnierzy dawał świadectwo światu, że Polska nie zginęła, Na wolność bowiem tylko te narody zasługują, które o nią walczą. W tym roku, dokładnie 3 maja minie 30 rocznica nadania naszej szkole jego imienia. Jesteśmy dumni z naszego patrona i przyrzekamy przez następne lata przypominać i rozsławiać jego imię i dokonania polskich pilotów walczących o "wolność waszą i naszą w czasie II wojny światowej."\nCześć i Chwała Bohaterowi, który może być dla nas wzorem do naśladowania.\nPaweł Wardak - "Ostatni lot"\nlink >>>>>>>>>>>>>>>>>>>> https://padlet.com/Jelonek201/9630jd5y3tguxwgw\nKALENDARIUM >>>>>>>>>>> kalendarium(4).pdf\nZ KART HISTORII >>>>>>>>>> eduresized_2konkurs_(1)(1).jpg\nNasz patron - ppłk pil. Marian Pisarek: Czytaj więcej\nWYNIKI KONKURSU BIBLIOTECZNEGO DLA KLAS I: "Ja i moja wymarzona książka na bezludnej wyspie"\nKonkurs przeznaczony był dla uczniów klas I Szkoły Podstawowej nr 1 im. ppłk pil. Mariana Pisarka w Radzyminie.\nNa konkurs wpłynęło 15 prac.\nUczniowie, których prace zdobyły największą ilość punktów:\nI miejsce - Kinga Rembelska 1c\nII miejsce - Lena Gmurczyk 1c\nIII miejsce - Filip Giera 1d\nDla wszystkich uczestników czekają niespodzianki.\nDziękujemy za udział w konkursie oraz GRATULUJEMY ZWYCIĘZCOM!\nWYNIKI KONKURSU BIBLIOTECZNEGO DLA KLAS I: "Ja i moja wymarzona książka na bezludnej wyspie": Czytaj więcej\nZapomniana bitwa – Bój o Radzymin 1809 r.\nW poniedziałek 26 kwietnia 2021 r. minie 212. rocznica zwycięskiej, choć mało znanej bitwy o Radzymin wojsk Księstwa Warszawskiego z wojskami Cesarstwa Austrii podczas wojny 1809 roku. Po nierozstrzygniętej kilkanaście dni wcześniej bitwie pod Raszynem oraz opuszczeniem przez wojska polskie pod dowództwem księcia Józefa Poniatowskiego Warszawy nastąpiły polskie działania na prawym brzegu Wisły, w tym na kierunku radzymińskim. Szwadron kawalerii z 3 pułku ułanów pod dowództwem ppłk P. Strzyżewskiego oraz batalion piechoty z 6 pułku piechoty pod komendą J. Sierwskiego wsparty baterią artylerii konnej w sile dwu armat na rozkaz generała Jana Henryka Dąbrowskiego wczesnym rankiem 26 kwietnia 1809 roku z dwu stron uderzyły na stacjonujące w Radzyminie oddziały austriackie składające się z 3 batalionów piechoty i dwu szwadronów huzarów (kawalerii). Po kilkugodzinnym krwawym boju na ulicach miasta nieprzyjaciel został pokonany. Do polskiej niewoli wzięci zostali min. żołnierze z 2 batalionu Baiallet wraz z 37 oficerami Straty nieprzyjaciela to ponad 200 żołnierzy poległych, rannych i wziętych do niewoli przy stratach polskich – 19 poległych i 27 rannych żołnierzach. Zwycięska bitwa o Radzymin była początkiem pomyślnej dla wojsk polskich ofensywy na prawym brzegu Wisły i zwycięstwa w całej wojnie, co doprowadziło do przyłączenia do Księstwa Warszawskiego ziem utraconych na rzecz Austrii po III rozbiorze Polski.\nZapomniana bitwa – Bój o Radzymin 1809 r.: Czytaj więcej\nKonkurs “Ekologiczny strój profesora Einsteina”\nMamy zaszczyt poinformować, że zwycięzcą konkursu “Ekologiczny strój profesora Einsteina” w kategorii klas I-III został uczeń naszej szkoły - Karol Tyski z klasy IIe. Gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów konkursowych!!! Wszystkim, którzy wzięli udział w konkursie bardzo dziękujemy.\nSzkolni koordynatorzy konkursu: Justyna Zborowska, Kamila Tyburska, Anna Kostrzębska\nKonkurs “Ekologiczny strój profesora Einsteina”: Czytaj więcej\nTo wyjątkowe święto miłośników książek i czytelnictwa ustanowiono oficjalnie w 1995 przez Światową Organizację UNESCO.\nObecnie, gdy większość szkół na całym świecie jest zamknięta, a ludzie pozostają w domach, moc książek powinna być wykorzystywana do walki z izolacją, wzmacniania więzi między ludźmi, poszerzania horyzontów, stymulowania naszych umysłów i kreatywności.\nCzytając i obchodząc Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich 2021, możemy otworzyć się na innych pomimo dystansu i podróżować dzięki wyobraźni.\n23 kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich: Czytaj więcej\nDZIEN ZIEMI - 22 kwietnia\nDZIEN ZIEMI - 22 kwietnia: Czytaj więcej\nPrzywróć naszą planetę\nDzień Ziemi (Earth Day) corocznie obchodzony w dniu 22 kwietnia, uważany jest za największe ekologiczne święto świata. Dzień ten obchodzony jest od 1970 roku, a sama idea obchodów została wypromowana dzięki działaniom Amerykanów. Organizatorzy zaangażowani w obchody tego dnia pochodzą z ponad 190 krajów na całym świecie i skupieni są w organizacji Earth Day Network z siedzibą w Waszyngtonie.\nW Polsce tradycje związane z obchodami tego dnia są nieco krótsze, ponieważ Dzień Ziemi obchodzony jest od 1990 roku. Wtedy to zaczęły powstawać organizacje pozarządowe, które zajęły się popularyzacją ekologii. Najczęściej to święto upamiętniają uczniowie z różnych szkół. Sadzą oni wtedy symboliczne drzewka lub zbierają śmieci z zielonych terenów.\nW tym roku, w dobie COVID- 19, ponownie jesteśmy zmuszeni inaczej uczcić święto naszej planety.\nZachęcam do zrobienia selfie ze swoją ulubioną rośliną, drzewem, kwiatem itp. lub wykonania pracy plastycznej promującej Dzień Ziemi 2021 (także w formie elektronicznej) i odesłanie jej za pomocą tego narzędzia.\nNa wykonanie pracy jest czas do wtorku, 20 kwietnia. Najlepsze z nich zostaną zamieszczone na stronie szkoły.\nZachęcam do poświęcenia naszej planecie chwili uwagi 😊.\nOrganizator: Aneta Żołądek\nW marcu 2021 r. chętni uczniowie klas VIa i VIc wzięli udział w szkolnym projekcie: Słynne obrazy pod lupą współczesności, czyli odtwórz sztukę we własnym domu. Zadanie polegało na dosłownej, symbolicznej lub humorystycznej interpretacji wybranego przez siebie obrazu. Uczniowie wykazali się niezwykłą wrażliwością i kreatywnością. Niektóre z interpretacji są trafną diagnozą rzeczywistości. Okazuje się, że nauczanie online wcale nie musi być nudne :)\nSzkolny projekt: Czytaj więcej\nWygrać nie mogliśmy, ale chcieliśmy iść po słonecznej stronie.\nSą takie piękne słowa: godność, człowieczeństwo. Tego broniliśmy”.\nW poniedziałek 19 kwietnia 2021 roku minęła 78. rocznica wybuchu powstania w Warszawskim Getcie. Przez blisko miesiąc kilkuset słabo uzbrojonych powstańców z Bojowej Organizacji Żydowskiej i Żydowskiej Organizacji Wojskowej stawiało opór ponad 2 tys. niemieckich żołnierzy wspieranych przez artylerię i pojazdy opancerzone, których celem była całkowita likwidacja getta i eksterminacja 70 tysięcy pozostających w nim Żydów. Niemcy odparci 19 kwietnia przez powstańców powrócili i systematycznie dom po domu niszczyli i palili kamienice zmuszając ludność do ucieczki. Punkty oporu nielicznych powstańców likwidowano z niezwykłym okrucieństwem. W dniu 8 maja został zdekonspirowany bunkier przy ulicy Miłej 18, w którym schroniło się dowództwo Żydowskiej Organizacji Bojowej i kilkuset mieszkańców. Po opuszczeniu bunkra przez ludność cywilną pozostający w nim bojownicy z dowódcą powstania Mordechajem Anielewiczem, popełnili samobójstwo Powstanie upadło 16 maja po 27 dniach nierównej walki. Tego dnia generał SS Jurgen Strop, który dowodził akcją likwidacji getta wydał rozkaz wysadzenia Wielkiej Synagogi oraz rozkaz całkowitego zniszczenia zabudowy Warszawy wchodzącej w skład getta. Pozostałych przy życiu Żydów wysłano do obozów zagłady w Treblince, Majdanku i KL Auschwitz. Wojnę przeżyło zaledwie kilku bojowników z Żydowskiej Organizacji Bojowej, w tym dwaj członkowie dowództwa: Icchak Cukierman i Marek Edelman. Temu ostatniemu zawdzięczamy, że żonkil stał się symbolem powstania, symbolem pamięci, hołdu i nadziei. Po wojnie uczestniczący w uroczystościach upamiętniających powstanie Marek Edelman skromnymi żonkilami czcił pamięć Tych , którzy bronili godności i człowieczeństwa.\n78. rocznica wybuchu powstania w Warszawskim Getcie: Czytaj więcej\nWyniki konkursu "Zawody wokół nas"\nW naszej szkole odbył się konkurs „Zawody wokół nas” skierowany do uczniów klas I-VIII.\nCele konkursu dla uczniów klas I-IV :\nzapoznanie uczniów z zawodami z najbliższego otoczenia,\nzachęcenie uczniów do twórczej aktywności,\nkształtowanie postawy szacunku dla pracy,\nPrzedmiotem konkursu była praca plastyczna wykonana dowolną techniką. Temat pracy: Zawód mojej mamy lub taty.\nPierwsze miejsce zajęła Wiktoria Fluks uczennica klasy II g.\nWyróżnienia >>>>> wyr1.pdf\nCele konkursu dla uczniów klas V-VIII:\nprzygotowanie uczniów do odpowiedzialnego planowania ścieżki swojej kariery\ni trafnego podejmowania decyzji dotyczących wyboru kierunku dalszej nauki,\nzapoznanie uczniów z zawodami i rynkiem pracy,\nPrzedmiotem konkursu było przeprowadzenie wywiadu z przedstawicielem wybranego zawodu.\nPierwsze miejsce zajął Antoni Jaczewski uczeń klasy V d >>>>> Prezentacja1..pdf\nWyróżnienia >>>>> wyr2.pdf\nUczestnikom dziękujemy za udział w konkursie, a Radzie Rodziców za ufundowanie nagród.\nKatarzyna Brzozowska, Anna Borowska i Dorota Kołaczyńska\nWyniki konkursu "Zawody wokół nas": Czytaj więcej\nXIII Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej\n"Tragiczne wydarzenia, które miały miejsce na wiosnę 1940 roku w Katyniu, Charkowie i Miednoje, są rozdziałem w martyrologium polskim, który nie może być zapomniany. Ta żywa pamięć powinna być zachowana jako przestroga dla przyszłych pokoleń”.\nWe wtorek 13 kwietnia 2021 r. w XIII Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej delegacja uczniów naszej szkoły na Cmentarzu Poległych w Radzyminie złożyła wiązankę biało czerwonych kwiatów i zapaliła znicze pod symbolicznym katyńskim krzyże. Minutą ciszy uczniowie uczcili pamięć o bestialsko zamordowanych Polakach. Polscy patrioci - oficerowie, policjanci, lekarze, naukowcy, nauczyciele, prawnicy, duchowni i inni zginęli od strzału w tył głowy. Polscy oficerowie trafili do sowieckiej niewoli po zdradzieckim ataku Armii Czerwonej 17 września 1939 roku. Decyzja o ich wymordowaniu zapadła w marcu 1940 r. Zbrodni dokonali funkcjonariusze NKWD w wielu miejscach – w Katyniu, Charkowie, Twerze, a także Mińsku i Kijowie. Symbolem mordu stał się Las Katyński, gdzie znaleziono pierwsze masowe mogiły. Znicze znak naszej pamięci zapłonęły również pod Dębami Pamięci dumnie rosnącymi wzdłuż papieskiego lądowiska przy cmentarzu Żołnierzy Poległych oraz Dębami Pamięci rosnącymi przed budynkiem naszej szkoły. Warto w tym miejscu dodać, że to w naszej szkole powstał ogólnopolski program edukacyjny "Katyń, ocalić od zapomnienia" , którego celem jest upamiętnienia każdego polskiego oficera zabitego strzałem w tył głowy posadzeniem Dębu Pamięci jemu dedykowanym.Niech te potężniejsze co roku dęby mówią, że my nie pozwolimy zapomnieć o zbrodni , która nie została osądzona.Teraz i w przyszłości jesteśmy zobowiązani do przekazania prawdy o rzeczywistych jej sprawcach. Walka o prawdę i pamięć nigdy się bowiem nie kończy.\nArtykuł w tygodniku regionalnym KURIER W nr 13 - KW_nr_13_str._14_20.04.2021(1).pdf\nGALERIA: CMENTARZ KATYŃSKI I CMENTARZ POLEGŁYCH W RADZYMINIE\nXIII Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej: Czytaj więcej\nNasz szkoła włączyła się do tegorocznej Akcji Żonkile 2021, upamiętniającej powstanie w getcie warszawskim. Dla każdej grupy wiekowej przygotowano specjalną ofertę zawierającą pakiet nowych, atrakcyjnych materiałów edukacyjnych. Będzie możliwość wzięcia udziały wyjątkowych premierach filmowych i literackich na kanale YouTube oraz na Facebooku Centrum Edukacyjnego Muzeum POLIN.\nProgram wydarzeń edukacyjnych 19 kwietnia:\n08:00 – premiery materiałów na kanale YouTube: słuchowisk na podstawie opowiadań:."Pamięć drobinek" Zofii Staneckiej oraz "Historia z pewnej ulicy" Joanny Bednarek dla uczniów i uczennic klas 1-3 szkoły podstawowej, filmu „Będę pisać” dla uczniów i uczennic klas 4-6 szkoły podstawowej oraz filmu "Muranów – Dzielnica Północna" dla uczniów i uczennic klas 7-8 szkół podstawowych oraz szkół ponadpodstawowych.\n09:30 – premiera filmu "Będę pisać" dla uczniów i uczennic klas 4-6 szkoły podstawowej na Facebooku Centrum Edukacyjnego Muzeum POLIN.\n11:00 – premiera filmu "Muranów – Dzielnica Północna" dla uczniów i uczennic klas 7-8 szkół podstawowych oraz szkół ponadpodstawowych na Facebooku Centrum Edukacyjnego Muzeum POLIN.\nKoordynatorzy programu w szkole: Anna Mazur, Magdalena Kanar\nAKCJA ŻONKILE 2021: Czytaj więcej\n„Świadomość własnej przeszłości pomaga nam włączyć się w długi szereg pokoleń,\nby przekazać następnym wspólne dobro – Ojczyznę.”\nW sobotę 10 kwietnia 2021 roku minęła 11. rocznica jednego z najtragiczniejszych wydarzeń w dziejach naszego narodu. W katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem zginęło 96 wybitnych obywateli Rzeczypospolitej Polskiej z jej Prezydentem - Lechem Kaczyńskim, Pierwszą Damą - Marią Kaczyńską i ostatnim prezydentem na uchodźctwie - Ryszardem Kaczorowskim na czele. Polska delegacja miała wziąć udział w obchodach 70. rocznicy Zbrodni Katyńskiej. W 1940 roku, zamordowana została na polecenie najwyższych władz Związku Socjalistycznych Republik Sowieckich, strzałem w tył głowy, świadomie, z zimną krwią - elita polskiego narodu. Prawie 70 lat później, mając w pamięci to straszliwe, tak długo zakłamywane doświadczenie, polska delegacja pragnęła , oddać hołd ofiarom tej zbrodni, powiedzieć głośno o tym, jaki był jej cel. Przypomnieć, że nam nie wolno o niej zapomnieć. I ci, którzy z tą misją polecieli, zginęli. Był wśród nich przyjaciel naszej szkoły ojciec Józef Joniec prezes Stowarzyszenia Parafiada, z którą realizowaliśmy ogólnopolski program edukacyjny "Katyń - ocalić od zapomnienia". Warto w tym miejscu dodać ,że idea programu narodziła się w naszej szkole podczas zajęć koła historycznego "Wiarus" w 2007 roku. Katyńskie Dęby Pamięci przywołują pamięć o polskich oficerach - ofiarach tej zbrodni. W Radzyminie i jego najbliższej okolicy 20 Dębów Pamięci jest świadectwem tego, że pamiętamy.\nStalowa Jedynka chce i będzie o Was pamiętać.\nSmoleńsk...: Czytaj więcej\n77. rocznica zrzutu żołnierzy „Cichociemnych”\n„W obliczu Boga Wszechmocnego i Najświętszej Marii Panny,\njako żołnierz powołany do służby specjalnej przysięgam…”\n/fragment przysięgi „Cichociemnych”/\nW nocy z 9 na 10 kwietnia 2021 roku minęła 77. rocznica zrzutu żołnierzy „Cichociemnych” na placówkę odbiorczą „Imbryk” pod Kołakowem. „Cichociemni” to specjalnie szkoleni , legendarni żołnierze polskich sił zbrojnych walczących na Zachodzie, którzy w czasie II wojny światowej zrzucani byli na spadochronach na terytorium okupowanej Polski. Ich głównym zadaniem była walka o wolną i suwerenną ojczyznę. W czasie wojny dokonano zrzutu 316 „Cichociemnych”. Jeden z takich zrzutów miał miejsce w nocy z 9 na 10 kwietnia 1944 roku w Kołakowie w dawnym powiecie radzymińskim . Operacja nosiła kryptonim „Weller 2” i polegała na dokonaniu zrzutu zasobników ze sprzętem i bronią dla oddziałów Armii Krajowej oraz skoczków tzw. cichociemnych. Droga powietrzną do okupowanej Polski zrzuceni zostali: ppor. Stefan Bałuk ps. "Starba", kpt. Benon Łastowski ps. "Łobuz", mjr Tadeusz Runge ps. "Osa" i kpr. Henryk Wańka ps. "Pływak".\nPierwsze uroczystości upamiętniające to wydarzenie odbyły sie w listopadzie 2004 roku . Wziął w nich udział gen. Stefan Bałuk ps. "Starba' - jeden z tych którzy w nocy z 9 na 10 kwietnia zostali zrzuceni na spadochronach w okolicach Kołakowa. Generał , co warto podkreślić, brał udział w uroczystościach w kolejnych latach, dopóki pozwalało mu na to zdrowie. Nasza szkoła udział w uroczystościach upamiętniających operację "Weller 2" rozpoczęła od zwycięstwa w grze terenowej w kategorii szkoły podstawowe w 2014 roku. W następnych latach liczna reprezentacja "Stalowej Jedynki" uczestniczyła w organizowanych przez Gminę Dąbrówka Nocnych Biegach Przełajowych "Weller 2 - Kołaków 1944". Z powodu epidemii koronawirusa rywalizacja sportowa została zawieszona. Z radością wrócimy na leśne ścieżki biegu z wielką historią w tle.\nChwała Bohaterom i wielki szacunek dla Tych, którzy o nich pamiętają, mimo wszystko pamiętają…\n77. rocznica zrzutu żołnierzy „Cichociemnych”: Czytaj więcej\nNauczanie zdalne ma też swoje dodatnie strony. Można w gronie rodzinnym rozwijać talenty i pasje. Tak właśnie robi Klara, uczennica klasy Vc naszej szkoły. Zadanie domowe z muzyki wykonała perfekcyjnie. Nie tylko zaśpiewała piosenkę Stanisława Moniuszki pt. „Prząśniczka”, ale samodzielnie ją zaaranżowała i wykonała z własnym akompaniamentem. Gratulujemy talentu i wyczucia artystycznego. Jesteśmy dumni z naszych uczniów, którzy dzielnie znoszą trud pracy na odległość. Zamieszczonym nagraniem chcemy zainspirować uczniów do rozwijania swoich umiejętności i pasji.\nRozwijamy talenty i pasje: Czytaj więcej\nAkademia Bezpiecznego Puchatka to ogólnopolski program edukacyjny skierowany do uczniów klas I szkół podstawowych, obejmujący tematykę związaną z bezpieczeństwem dzieci w czterech sferach: na drodze, w domu, w szkole oraz w Internecie. Kontynuując tradycję z ubiegłych lat również w tym roku szkolnym nasza Szkoła przystąpiła do kolejnej, tym razem XII edycji Akademii Bezpiecznego Puchatka. Zajęcia w ramach Programu zostały przeprowadzone w oparciu o starannie opracowane materiały edukacyjne. Program kształtował u dzieci postawy odpowiedniego, bezpiecznego zachowania się w sytuacjach dla nich niecodziennych, trudnych, uczył właściwych reakcji na zagrożenia jakie mogą wystąpić w życiu codziennym. Uczniowie aktywnie i z zaangażowaniem uczestniczyli w realizacji zadań. Po odbytych zajęciach dzieci miały szansę zweryfikować swoją wiedzę rozwiązując Ogólnopolski Test Bezpieczeństwa. Odpowiadając na pytania uczniowie wykazali się dużą wiedzą z zakresu poznanej tematyki związanej z bezpieczeństwem. Dzięki temu nasza Szkoła otrzymała CertyfikatABP.pdf potwierdzający udział w Programie Akademia Bezpiecznego Puchatka.\nDziękuję wszystkim Uczestnikom, Rodzicom oraz Wychowawczyniom klas pierwszych za zaangażowanie i pomoc w realizacji tego projektu.\nSzkolny koordynator programu: Aneta Jusińska


Czarownica [Wiktor Gomulicki] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00528 009868 17908483 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Wiktor Gomulicki Liczba stron: 28\nISBN: 978-83-272-2476-7 Data wydania: 2010-08-05\nCZAROWNICA Obrazek starowarszawski Gomulicki Wiktor\nI Borem zielonym, gościńcem piaszczystym rycerze dwaj posuwali się szłapią. Niebo stało w ogniu, bowiem dzień lipcowy, płomienisty, żarny, ku końcowi się miał. Po obłokach z onyksu, jaspisu, porfiru przewalały się złota i purpury potoki. – Po królewsku coś słonko zachodzi… – mówił jeździec młodszy mrużąc oczy modre, dwa prawe turkusy. Starszy dodał: – Wróżba to może dla księstwa, że się wrychle w królestwo przedzierzgnie… – Jakżeby? – zdziwił się tamten. – Dyć gadają, że król Zygmunt Mazowsze połknąć rad. Pono go miła żonka k`temu ciągnie. – Włoszka… Wawrzynów jej trza i cyprysów. Cóż onej po piachach mazowieckich? – W sam raz na „oprawę” do królewskiego klejnotu!… Gwarząc jechali wprost na jasność ślepiącą – radzi każdej gałązce, co ją chocia krzynę przyćmiewała. Młodszy cale był młodziusieńki. Spod lekkiego hełmu wymykały mu się długie, bursztynowej barwy kędziory. Jego usta świeżości i czerwieni ód malin pożyczyły, w jego twarzy było coś z dziecka, dziewczyny i cheruba. Agatowe ziarna, którymi omotał dłoń lewą, czymże być mogły, jeśli nie różańcem? Gęstą, czarną, srebrem przetykaną brodę miał jeździec starszy. Bezdenne były jego oczy, nos duży, zakrzywiony – nos jastrzębia lub orła. Ale z przywiędłego, zarosłego oblicza dobrym światłem zacność biła. Dzwonił ten drugi blachami stalowymi; o dużości jego świadczyło ciężkie spotniałego wierzchowca prychanie. Ten mógł być tamtemu rodzicem, wszakże jeno towarzysza w nim miał. W kupie jechali, ku jednemu celowi, w jednym poselstwie – do Warszawy, do księżnej Anny, po Konradzie wdowy, pary tęgich książątek: Stacha i Januszka, rodzicielki. Poróżniła się była księżna Anna z poddanych swych częścią. Sadła gorącego za białą skórę jej zaleli ziemi makowskiej szlachta. Nie mogło to tak ostać – wżdyć to dobrego pana zaszczyt i miłowanie, a cnych paniąt, jutro już może Mazowsza władców, opiekunka. Jechał więc Bolko młodziuśki i źrzały Ścibor, aby białogłowę, sprawiedliwie Makowianom krzywą, przebłagać. Starszy mocny był męstwem, doświadczeniem i wojenną zasługą; młodszego moc leżała w serca czystości i anielstwie. Jednego męstwo, drugiego świętość na współziomków czoło wyniosły. Jednak w tej okazji Makowianie najwyżej postawili inną, aby im wspólną cnotę… Bolko i Ścibor z tej racji w posły jadą, że są obaj - białogłowskiego rodu wrogi! Makowianie ze swą księżną zgody chcą – nie chcą niewoli. Porywczością zgrzeszyli, bo to u Mazura zwyczajne. Podbechtano ich, żółć w nich wzburzono – przywiedziono aż ku temu, że za oręż przeciw swej pani chwycili. Ochłonąwszy, sami się swej zapalczywości wstydają. Ale Mazur, choć ślepy się rodzi, później za to każdą sprawę wzrokiem bystrym, jak świdrem, przedryluje. Księżna, choć niby to słaba niewiastka, rozumek ma dobry, a chytrość i przebiegłość prawie litewską (jako że Radziwiłłówna). Z nią kutym być trzeba na cztery nogi, żeby dudkiem nie zostać. Urodziwa jest księżna Anna, uroda zasie niewiast jest jako lep mocny, na który szpaki się łowią. A iluż to, miły Boże, szpaków wśród rodu męskiego! Więc mądra była Makowian myśl wyprawić do księżnej takich, których serca mocnymi paiżami od grotów zalotności zabezpieczone. I zaprawdę, nie kruchej strzałki Kupida, jeno oszczepu trzeba by stalistego, żeby zranić granitową pierś brodacza Ścibora. Nie ma zaś zaprawdę takich oczu cała ziemia warszawska, płocka i czerska, żeby spotkawszy się z wejrzeniem Bolkowym nie odskoczyły kornie jak piłka od muru. Bowiem Ścibor, kilkakroć żeniony i kilkakroć zdradzany, białogłowy w nienawiści ma. A Bolkowe myśli daleko od ziemskich miłości wybiegły: pątnikiem młodzieńczyk chce zostać, w drogę do grobu Chrystusowego się gotowi. Cela wybielona, twardy klęcznik, krzyż i włosienica to jedyne marzeń jego symbole. Niech przeto księżna siły swych pięknych oczu na innych probuje: z takimi junakami sromotnie z placu ustąpić by musiała.\nII Z boru zielonego, z boru cienistego wyjechali rycerze. Już im teraz wachlarze z gałęzi zbędne. Już i powiek mrużyć nie zniewoleni. Bezrzęse oko słońca, choć się jeszcze na sen nie zamknęło, słabiej już świeci, źrenicy patrzącego nie rani. Niebo płonie, lecz są to już blaski dogasającego pożaru. Już je jakby leciuchny muślin mgły czy dymu przesłonił. Już królewski majestat zachodu bez oślepnięcia oglądany być może. Ku rzece wielkiej dążą rycerze i ku miastu pięknemu, które się na wzgórzu wyniosłym, jak monarcha na stolicy swej, rozsiadło. Już się ta rzeka pluskiem fal ogromnych zapowiada, już na pierwsze spotkanie wysyła chłodne, rzeźwiące powiewy, które są niby rąk dotknięcia miłych, pod brodę głaszczących. Maluczko, a i gród książęcy, w rzece się przezierający, moc swą i piękność widomie roztoczy. Czas już miały oczy rycerzy do cudnego widoku przywyknąć – toć do grodu książęcego każdemu Mazurowi często droga wypada. Jednak ta, wszystkim grodom Mazowsza przodująca Warszawa jawi się im dziś w takim blasku, że pokłon oddać jej muszą. Na drożynie wąskiej, w niezbrodzonym morzu łoziny, w pobliżu rzeki niespokojnie rzucającej się w łożysku rumaki wstrzymali, głowy podnieśli – w milczeniu zupełnym patrzą a patrzą. Na zakurzonej purpurze nieba ostra sylweta miasta jest jakby z ciemnego brązu odlana, w jasną miedź i złoto wtopiona.\n


Produkty hipoalergiczne, alergie skórne i alergeny w kosmetykach\nHipoalergiczne kosmetyki, środki czystości, proszki do prania, tekstylia, tworzywa sztuczne, nawet psy i koty! Skąd wzięła się moda na produkty hipoalergiczne, komu one służą i czym różnią się od tych tradycyjnych? W tym tygodniu bierzemy je pod lupę i postaramy się pomóc Wam podjąć trudne decyzje podczas robienia zakupów. Do dzieła!\nCo to w ogóle znaczy „produkt hipoalergiczny”?\nSam przedrostek „hipo” pochodzi z greckiego i informuje nas o tym, że czegoś jest „mniej”. I tak na przykład hipotermia to obniżenie temperatury organizmu, hipoglikemia to zmniejszone stężenie glukozy we krwi, hipoteka… okej, nie idźmy za daleko. Hipoalergiczny produkt jest to więc taki, który w mniejszym stopniu naraża nas na wywołanie alergii. Teoretycznie istnieją więc mniejsze szanse, że taki produkt nas uczuli, natomiast nie istnieją żadne prawa regulujące użycie terminu „hipoalergiczny”. Zależy to wyłącznie od producenta, który nawet nie musi udowodnić, że dany produkt rzeczywiście jest bardziej przyjazny dla skóry niż inne. Obecnie jest to bardzo popularny chwyt marketingowy wielu firm, zwłaszcza kosmetycznych. Umieszczając na opakowaniu taką informację producent zwykle chce nam przekazać, że jego produkt posiada mniej alergenów niż konkurencyjne produkty. W Unii Europejskiej istnieje oczywiście specjalna lista konserwantów oraz barwników dozwolonych do użytku przy produkcji kosmetyków. EcoChemia oferuje na przykład produkty z serii MAG, które w ogóle nie posiadają barwników ani zapachów, przez co są dużo bezpieczniejsze dla skóry. Osoby uczulone na dany składnik są jednak zawsze zmuszone do uważnego czytania etykiet, nawet produktów hipoalergicznych, lub kierowania się specjalnymi certyfikatami środków pielęgnacyjnych, których listę możecie znaleźć tutaj. Nieprawdą jest jednak, że używanie naturalnych kosmetyków uchroni nas przed uczuleniem. Wiele związków pochodzenia roślinnego posiada bardzo wysoki potencjał alergiczny, zwłaszcza wszelkiego rodzaju żywice i ekstrakty z roślin.\nSkąd bierze się alergia skórna i jak jej unikać?\nJeżeli jesteśmy na coś uczuleni, jedynym sposobem na uniknięcie reakcji alergicznej jest unikanie kontaktu z alergenem. Nikt tak naprawdę jeszcze nie odgadł dlaczego nasz organizm w ogóle wyewoluował coś takiego jak alergia. Wiadomo za to, że w kontakcie z alergenem u niektórych osób występuje reakcja immunologiczna, czyli produkowane są przeciwciała, immunoglobuliny klasy E (IgE), które po związaniu z antygenem prowadzą do uwolnienia tzw. mediatorów stanu zapalnego (dokładny schemat przedstawiony na obrazku poniżej). Alergia może objawiać się wysypką, katarem, lub nawet doprowadzić do wystąpienia wstrząsu alifatycznego i w konsekwencji śmierci.\nW rekcji alergicznej występuje nadprodukcja IgE, wytwarzanych przez białe krwinki i stanowiących jeden z pięciu rodzajów przeciwciał. W normalnych warunkach IgE zwalczają głównie pasożyty, tak więc układ odpornościowy omyłkowo traktuje alergeny jako zagrożenie atakiem pasożytniczym. Nasz układ immunologiczny w kontakcie z alergenem mobilizuje się do zwalczania pozornego zagrożenia, wywołując u niektórych ludzi reakcję typu I, czyli natychmiastową odpowiedź w postaci wysypki lub swędzenia.\nIstnieje kilka czynników, które mogą wpłynąć na rozwój alergii. Często niektóre z nich objawiają się w różnym wieku, są wywoływane czynnikami środowiskowymi (jak na przykład wzrost zachorowań na choroby alergiczne w Europie Środkowo-Wschodniej spowodowany przemianami społeczno-ustrojowymi) oraz uwarunkowane genetycznie.\nSchemat reakcji alergicznej. Źródło: http://www.cochinallergy.com/allergy.html\nWykrywanie i leczenie alergii\nNajlepszym sposobem wykrycia alergii jest przeprowadzenie testu skórnego. Pozwala on wykryć IgE-zależne reakcje w obrębie skóry na podstawie zjawiska nadwrażliwości natychmiastowej. Polega on na wprowadzeniu alergenu na skórę (przedramienia lub pleców) i następnie nakłuciu w obrębie kropli roztworu. Alergeny mogą być też wprowadzone głębiej w skórę. Po około 20 min. mierzy się wielkość powstałego bąbla (o ile taki się pojawił w odpowiedzi na alergen). Więcej na ten temat można znaleźć tutaj.\nDo leczenia objawów alergii skórnych używa się głównie leków przeciwhistaminowych nowej generacji. Dodatkowo podane leki I generacji łagodzą swędzenie i działają uspokajająco. W ciężkich przypadkach podaje się również doustnie glikokortykosteroidy.\nPrzykład testu skórnego wykonywanego na plecach. Źródło: https://pl.pinterest.com/\nNiektóre popularne alergeny:\nNIKIEL – (siarczan niklu (II)) – obecny głównie w biżuterii, różnego rodzaju spinkach, zapięciach i guzikach w odzieży.\nCHLOREK KOBALTU – obecny w produktach medycznych, farbach do włosów, antyperspirantach, niebieskich pigmentach.\nFORMALDEHYD – uwalnia się jako bezwonny gaz np z mebli, dywanów, izolacji, odzieży, spalin samochodowych.\nKONSERWANTY – azotany, azotyny, kwas benzoesowy i benzoesany, Quaternium-15 – czwartorzędowa sól amonowa, działająca jako środek grzybobójczy, uwalniająca formaldehyd, parabeny.\nROŚLINY – np. bluszcz, sumak, dąb posiadają żywicę, która może spowodować reakcję skórną.\nLATEKS – czyli naturalna guma, roztwór kauczuku. Szczególnie narażeni są pracownicy służby zdrowia i pacjenci.\nBARWNIKI – głównie aminy aromatyczne, np. PPD, PTD, ONPPD, a także farby dyspersyjne używane do barwienia tkanin. Jednym z najpopularniejszych barwników ubrań wywołujących alergie jest „Basic Red 46” przeznaczony do barwienia akrylu. Bardzo ciekawy artykuł o substancjach używanych w przemyśle tekstylnym i regulacjach prawnych można znaleźć tutaj.\nSUBSTANCJE ZAPACHOWE – producent nie ma obowiązku podawać nazwy substancji odpowiedzialnych za zapach, więc często są one określane jako „parfum” lub „fragnance”.\nBALSAM PERUWIAŃSKI – stosowany przy chorobach skóry (odmrożeniach, odparzeniach, odleżynach), posiada właściwości antyseptyczne i przeciwzapalne. Jest składnikiem maści, kremów, leków a także perfum, nawilżanych chusteczek i pudrów dla dzieci.\nZWIĄZKI AKRYLOWE – obecne w klejach i farbach.\nCzytanie etykiet przede wszystkim\nPamiętajcie więc, że „produkty hipoalergiczne” nie gwarantują, że nie pojawi się reakcja alergiczna. Jest to zwykle chwyt marketingowy i jeżeli chcemy uniknąć podrażnienia, powinniśmy przeprowadzić testy alergiczne i obserwować skórę podczas stosowania kosmetyków. I przede wszystkim czytać etykiety. Nie należy lekceważyć zmian skórnych i zawsze lepiej w takich przypadkach skonsultować się z lekarzem dermatologiem, ponieważ lecząc się na własną rękę możemy jeszcze bardziej podrażnić tkankę. Również noszenie obcisłych ubrań czy wystawianie skóry na słońce w przypadku podrażnienia lub alergii nie jest dobrym pomysłem, ponieważ promienie UV mogą wtedy łatwiej przeniknąć do wnętrza skóry i jeszcze pogorszyć sytuację.\nCzy Wy lub Wasi bliscy cierpicie na jakieś alergie? Jak sobie z nimi radzicie i jakich produktów używacie? Czy często kupujecie produkty hipoalergiczne? Poinformujcie nas o tym koniecznie w komentarzach i jeżeli macie więcej pytań, piszcie do nas śmiało!\nalergeny alergia Hipoalergiczne kosmetyki reakcje alergiczne środki czystości test skórny\nProdukty hipoalergiczne2017-10-062018-02-09/wp-content/uploads/2017/03/eco-chemia-logo-www.pngEco chemiahttps://ecochemia.pl/wp-content/uploads/2017/10/naturalcosmetics.jpg200px200px\nOznakowania etykiet i certyfikatyRegulacje\nSól drogowa – dlaczego jest szkodliwa i czym ją zastąpićRegulacje, Środowisko