Wrocławskie Targi Dobrych Książek – Nagroda Angelus\nDwudziesta szósta edycja Wrocławskich Targów Dobrych Książek rozpoczęła się wczoraj (i potrwa do 3 grudnia). Impreza zgromadziła ponad stu pięćdziesięciu wystawców i około stu gości (autorów, ilustratorów i prelegentów), którzy spotkają się z czytelnikami. Wśród targowych atrakcji znajdą się nie tylko rozmowy z pisarzami, ale również liczne warsztaty, wykłady i wystawy. Po raz pierwszy WTDK towarzyszyć będą też Targi Wszystkiego Dobrego.\nJak co roku podczas WTDK czytelnicy będą mogli porozmawiać z ulubionymi pisarzami i posłuchać ich opowieści o książkach. Niezwykle ciekawie zapowiada się, na przykład, spotkanie z Mariuszem Szczygłem, Olgą Gitkiewicz i Kamilem Bałukiem, którzy będą dyskutować o prawdzie w reportażu. Miłośnicy tego gatunku powinni koniecznie wybrać się również na spotkanie z Anną Wiatr – socjolożką, autorką książki „Betrojerinki. Reportaże o pracy opiekuńczej i (bez)nadziei”.\nNa spotkania z Adamem Wajrakiem tradycyjnie już ściągają podczas Targów tłumy. Tego roku powinno być podobnie, tym bardziej, że autor przyjeżdża, by zaprezentować swoją najnowszą książkę „Nieumarły las”. Inną autorką obecną na Targach, której nie są obce tematy przyrodnicze, jest Anna Kamińska. Do Wrocławia przyjedzie ona opowiadać o książce „Białowieża szeptem. Historie z Puszczy Białowieskiej,” będącej, co może zaskakiwać, pierwszą biografią Puszczy Białowieskiej. Z czytelnikami spotka się również Olga Tokarczuk. Jej najnowsza książka, „Zgubiona dusza”, z ilustracjami Joanny Concejo, to kolejna wyjątkowa propozycja przemawiająca do czytelników zarówno za sprawą tekstu, jak i obrazu.\nJakie są realia życia w USA, dowiemy się na spotkaniu z Jakubem Ćwiekiem. Znany przede wszystkim jako autor fantastyki, tym razem opisuje swoją sentymentalną podróż po Stanach Zjednoczonych śladem ikon popkultury. Fanów fantastyki ucieszą też na pewno specjalne panele poświęcone temu gatunkowi literackiemu. Z kolei o pisarskiej drodze od fantastyki do powieści obyczajowych opowie Jakub Małecki, autor m.in. głośnego „Dygotu” i niedawno wydanej „Rdzy”. O polityce, władzy i nadziei będzie okazja podyskutować z prof. Janem Hartmanem, a o polskich słowach i niuansach językowych z prof. Jerzym Bralczykiem. Na swoich czytelników będzie czekał także mistrz retro-kryminału, Marek Krajewski.\nJak przystało na Targi odbywające się w stolicy regionu, podczas WTDK nie mogłoby zabraknąć książek i spotkań traktujących o Dolnym Śląsku. O twórczości architekta Karla Grossera i wrocławskim środowisku architektonicznym przełomu XIX i XX wieku opowie Marta Ostrowska-Bies, autorka książki „Karl Grosser (1850–1918) – śląski architekt epoki późnego historyzmu”. Innym spotkaniem mogącym zainteresować miłośników architektury będzie to organizowane przez Wydawnictwo Kartograficzne Eko-Graf, prezentujące historię szlacheckich i arystokratycznych rezydencji w Sudetach.\nNie zabraknie też książek historycznych. Powojenną historię Wrocławia odwiedzającym Targi przybliżyRyszard Filipowicz, autor „Z rozstrzelanego miasta,” z kolei w historyczną podróż do Legnicy zabiorą nas Roger Piaskowski i Wojciech Morawiec, autorzy „Drugiej twarzy Liegnitz”. O dawnych fortyfikacjach wokół Wrocławia posłuchać będzie można podczas prezentacji Łukasza Pardela i Stanisława Kolouszka („Twierdza Wrocław 1890–1918. Monografia”). Ponadto przewidziane są spotkania dotyczące osoby wielkiego wrocławskiego poety, Tadeusza Różewicza, czy przybliżające lokalną scenę artystyczną („Klimsy Estrada, kabarety i klezmerzy we Wrocławiu 1945-2000”). Nie zabraknie też dolnośląskich reprezentantów bodajże najpopularniejszego gatunku literackiego w Polsce – kryminału. Zagadkowe śledztwa toczące się na Dolnym Śląsku rozwiązywać będziemy m.in. w towarzystwie bohaterów z kart powieści Jolanty Marii Kalety czy Macieja Zarańskiego.\nPonadto z czytelnikami spotkają się: Chris Niedenthal, Beata Kost, Anna Brzezińska, Antek Wajda, Mariusz Urbanek, Beata Maciejewska, Marta Abramowicz, Piotr Załuski, Bronisław Wildstein, Krzysztof Piskorski, Maciej Zarański, Marta Fox, Joanną Zagner-Kołat, Marcin Pałasz, Ryszard Filipowicz, Roger Piaskowski, Wojciech Morawiec, Jolanta Maria Kaleta, Marta Miniewicz, Tomasz Duszyński, Wojciech Majczyk, Maciej Łagiewski, Jarosław Rybski, Piotr Cholewa, Michał Cetnarowski, Marta Matyszczak, Katarzyna Wężyk, Krzysztof Głuch, Justyna Rapacz, Ewelina Rubinstein, Katarzyna Kołodziej, Agnieszka Urbańska, Anna Wawrykowicz, Wojciech Szlęzak, Eliza Piotrowska, Andrzej Konarski, Marcin Pałasz, Izabela Przepiórkiewicz, Beata Ostrowicka, Magdalena Bieniek, Agnieszka Suchowierska, Monika Bień-Königsman, Sylwia Krzemińska-Szołtysek i wielu innych.\nwięcej szczegółów na stronie: domliteratury.wroc.pl\nŚwiat według Witkowskiego


Bartłomiej Baranowski 27.03.2018 16:34\nBezsprzecznie najtrudniej jest sprzedać mieszkanie w inwestycji, której jeszcze nie ma. Klientom ciężko jest sobie wyobrazić mieszkanie w budynku, który nie istnieje. Z pomocą przychodzą nowoczesne technologie.\nNajnowszą bronią w arsenale pośredników i deweloperów jest wirtualna rzeczywistość. Za pomocą specjalnych gogli zakładanych na głowę, klient może obejrzeć dane mieszkanie bez ruszania się z punktu sprzedaży.\nWizualizacja 3D może przedstawiać układ pomieszczenia oraz najważniejsze informacje. Dzięki temu narzędziu klient może się zapoznać z przestrzenią jakiej może oczekiwać w budynku, zanim ten zostanie zbudowany.\nWirtualny model, który później będzie można zwiedzić, można przygotować na różne sposoby. Nic nie stoi na przeszkodzie by wnętrze było już wyposażone, a nawet posiadało wiele rodzaju wyposażenia wnętrz.\nW przeciwieństwie do budowanych pokazowych mieszkań - pokaz, dzięki zastosowaniu Virtual Reality ma dużo większe możliwości. Przede wszystkim jest w stanie pokazać całą nieruchomość wraz z małą architekturą osiedla, zielenią oraz kontekstem okolicznych budynków. Wirtualny model wraz z wizualizacją można wykonać jeszcze na etapie projektowania.\nPolnord inwestuje w VR\nJednym z pierwszych deweloperów w kraju, który inwestuje w VR jest Polnord S.A.. Za pomocą specjalnych gogli w biurach sprzedaży można obejrzeć i przejść się po najnowszych inwestycjach: Studio Morena, Fotoplastykon oraz Neptun.


ralph 11.05.2012 16:48\nCelebryci lansują się jak tylko mogą!\nNa imprezie Radosława Majdana pojawiło się wiele znanych pań...\nCzwartkowy wieczór obfitował w różnorodne imprezy. Jednym z takich eventów, na którym pojawiły się tłumy celebrytów, były urodziny Radosława Majdana. I to nie byle jakie! Celebryta skończył właśnie 40 lat! Świętowanie swojego jubileuszu połączył z promocją autobiograficznej książki "Pierwsza połowa". Z kim sportowiec spędził swoje urodziny?\nMajdan niedawno pojawił się na widowni "Bitwy na głosy" w towarzystwie serialowej aktorki, Anny Prus. Pojawiły się pogłoski, że para jest razem. Urodzinowa impreza utwierdziła tylko wszystkich w przekonaniu, że łączy ich coś więcej. Nowa para show-biznesu nie unikała fotoreporterów i z chęcią pozowała do zdjęć! Wygląda na to, że czterdziestolatek w końcu się ustatkował!\nNa urodzinach Majdana nie zabrakło również Anny Ibisz, byłej żony Krzysztofa Ibisza. Wyglądała świetnie!\nW warszawskim klubie pojawiła się również Zofia Czernicka, polska dziennikarka. Była partnerką znanego dziennikarza sportowego, Andrzeja Żmudy.\nNa imprezie nie zabrakło również byłej żony Cezarego Pazury, Weroniki Marczuk.\nPrzyszła także Monika Jarosińska z partnerem. Wyglądali na zachwyconych obecnością na imprezie!\n...i równie sporo znanych panów!\nNa imprezę przyszło również kilku panów. W "Banku" pojawił się Jarek Jakimowicz. Zaskoczył wszystkich swoją bluzą z wizerunkiem Jezusa. Panowie wielokrotnie ze sobą imprezowali, więc obecność aktora nie była zaskoczeniem.\nObecny był także Agustin Egurorrola. Czułe objęcia świadczą o tym, że panowie bardzo się lubią. Czyżby połączyła ich miłość do tańca?\nSportowcy trzymają się razem. Na urodzinach nie zabrakło znanego hokeisty, Mariusza Czerkawskiego.\nWbrew pozorom, osoba stojąca obok Radosława Majdana, to mężczyzna. Szymon Majewski znowu się przebrał i zaprezentował kobiece alter ego, pozując w stylu Anji Rubik. Wszyscy byli zachwyceni jego świetnym żartem!\nOkazuje się, że Radosław Majdan przyjaźni się z byłym współpracownikiem Dody. Tomasz Lubert na imprezę znajomego wybrał się ze swoją partnerką, Ewą Wojtasik.\nGwiazdy przybyły tłumnie na imprezę Mikołaja Komara...\nMikołaj Komar był gospodarzem wczorajszej imprezy "Okiem oKmara", na której zaprezentował swoje autorskie zdjęcia. Pojawił się, jak zawsze, tłum najpopularniejszych celebrytów, z którymi fotograf ma świetne relacje.\nTakiej imprezy nie mogła opuścić znana wokalistka Natalia Lesz.\nNie zabrakło również Edyty Herbuś, która wielokrotnie była widywana na wspólnych imprezach z Komarem. Znajomi bardzo dobrze czują się w swoim towarzystwie.\nIlona Felicjańska także bawiła się u Komara..\nNa imprezę przyszła także Katarzyna Figura ze swoim mężem. Aktorka nieczęsto pojawia się na oficjalnych eventach, ale dla Mikołaja Komara zrobiła wyjątek.\nU Komara pojawili się także inni celebryci!\nBawiła się tu tancerka i aktorka Anna Bosak.\nNa imprezie nie zabrakło również projektanta i jurora "Top Model", Dawida Wolińskiego. Mężczyzna jak zwykle promiennie się uśmiechał. Aż dziw, że tym razem na imprezę wybrał się bez Marcina Tyszki.\nU Komara, pojawiła się jego dobra znajoma. Ada Fijał wraz z Joanną Horodyńską jest wyrocznią modową i zapewne bardzo uważnie przyglądała się przybyłym na imprezę gwiazdom. Strach się bać.\nNa wernisażu pojawiła się także aktorka znana z serialu "Na Wspólnej". Anna Kerth coraz częściej jest widywana na oficjalnych imprezach.\nKaja Śródka za wszelką cenę stara się zwrócić na siebie uwagę. Na imprezie zaprezentowała się z odsłoniętymi plecami i w krótkiej spódniczce.\nByła także konfliktowa trójca!\nNa salonach nie zabrakło również Mai Sablewskiej w towarzystwie chłopaka, Wojciecha Mazolewskiego. Z chęcią pozowali fotoreporterom, nie szczędząc sobie przy tym zalotnych uśmiechów. Mamy pewne podejrzenia, dlaczego była menadżerka gwiazd pojawia się z "obstawą". Sablewska doskonale zdaje sobie sprawę, że na eventach pojawiają się jej byłe podopieczne.\nI faktycznie, na imprezie nie zabrakło młodej wokalistki Mariny Łuczenko. Artystka podobno nadal nie odzywa się do byłej opiekunki.\nRedaktor naczelny magazynu K MAG zaprosił na swoją imprezę również Dodę, która po dłuższej przerwie pojawiła się na salonach. Dawno niewidziana, postanowiła powrócić do gry. Bardzo się cieszymy!\nWiele gwiazd pojawiło się na premierze filmu "Nad życie"\nWczoraj odbyła się również premiera filmu "Nad Życie", inspirowanego historią polskiej siatkarki Agaty Mróz. Na premierze nie zabrakło oczywiście odtwórców głównych ról. Na seansie pojawił się Michał Żebrowski w towarzystwie swojej żony, Aleksandry Adamczyk.\nNie mogło również zabraknąć odtwórczyni roli Agaty, Olgi Bołądź. Zdolna aktorka tego wieczoru wyglądała wspaniale.\nNa projekcji filmu pojawił się także Jacek Rozenek z żoną Małgorzatą, czyli perfekcyjną panią domu.\nFilm obejrzała także Andżelika Piechowiak.\n"Nad życie" przyciągnęło wiele znanych twarzy\nNie zabrakło również młodego pokolenia. Marta Wierzbicka z chęcią pozowała fotoreporterom, pięknie się uśmiechając.\nInna aktorka serialu "Na Wspólnej" nie była aż tak zadowolona z konieczności pozowania fotografom. Anna Guzik na ściance prasowej stanęła z założonymi rękami.\nOkazuje się, że na imprezie pokazała się duża część obsady TVN-owskiego serialu. Anna Kerth miała wyjątkowo aktywny wieczóra. Nie dość, że pojawiła się na premierze, to później zaszczyciła swoją obecnością imprezę Komara.\nNa imprezie pojawiła się również gwiazda serialu "Julia", Julia Rosnowska. Młoda aktorka nieczęsto pojawia się na oficjalnych imprezach. Jeśli już się gdzieś wybierze, zawsze tryska świetnym humorem.


Cenny podarunek Polskiego Związku Piłki Nożnej\nW pierwszych dniach grudnia do naszej szkoły przyszła niespodziewana ale bardzo miła i cenna przesyłka. Paczka bowiem zawierała koszulkę z logo PZPN oraz autografy piłkarzy naszej narodowej reprezentacji w piłkę nożną. Przesyłka zawierała również list, w którym przedstawiciele PZPN dziękują uczniom naszej szkoły, za zaangażowanie w akcje związane z reprezentacją Polski. W akcję pod nazwą „Łączy nas piłka” włączyli się uczniowie całej naszej szkoły – podstawówki i gimnazjum.\n„Akademia Pływacka 2012”\n30 listopada 2012r. na hali basenu Rawszczyzna odbyło się podsumowanie akcji „Akademia pływacka 2012”, którą objęto wszystkich uczniów klas pierwszych i drugich naszego miasta. Celem zajęć była nauka oraz doskonalenie umiejętności pływania, organizatorem ich był Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Ostrowcu Świętokrzyskim.\nPrzedsmak Euro na Pepsi Arenie\nPolski Związek Piłki Nożnej z okazji Dnia Dziecka zaprosił ponad 1000 dzieci z całej Polski na mecz Polska – Andora. Wśród tej ogromnej rzeszy młodych kibiców znaleźli się uczniowie pani Anny Siporskiej i pani Beaty Darnowskiej z integracyjnej klasy II „a”. Punktem kulminacyjnym wizyty w Warszawie miało być spotkanie na płycie stadionu uczniów z naszym bramkarzem Wojtkiem Szczęsnym, z którym wcześniej odbyli videoczat poprzez kanał Gogle+.\nSpotkanie z Wojtkiem Szczęsnym\nEdukacja interaktywna od dwóch lat jest obecna na zajęciach w integracyjnej klasie II a. Nowoczesne technologie informacyjne nie tylko uatrakcyjniają zajęcia szkolne lecz również pomagają osiągnąć sukces dzieciom o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Przy sprzyjających okolicznościach mogą sprawić że rzeczy niemożliwe staną się realne. To właśnie innowacyjny sposób nauczania oparty na nowoczesnych metodach komunikowania się sprawił, że klasa pani Anny Siporskiej i pani Beaty Darnowskiej została zaproszona na spotkanie z Wojtkiem Szczęsnym- reprezentacyjnym bramkarzem naszych piłkarzy.\nW ubiegłym roku do społeczności uczniowskiej naszej szkoły dołączyła żywiołowa i pełna energii klasa pływacka – obecna 5d. Uczniowie z tej klasy trenują na „Rawszczyźnie” dwa razy dziennie pod kierunkiem pana Zbigniewa Styczyńskiego. Ich wytrwała, systematyczna praca przynosi efekty – młodzi pływacy osiągają w barwach KSZO znaczące sukcesy.


Nauka języka francuskiego - menmania.pl - męskie forum\nPost autor: Sazed » 23 sty 2020, 9:47\nCzy ktos moze uczyl się języka francuskiego?\nCzy francuski jest językiem trudnym ?\nPost autor: Myszowór » 23 sty 2020, 12:05\nOsobiście więcej problemów sprawia mi język angielski niż język francuski. Często słyszę, że gramatyka języka francuskiego jest "zakręcona" oraz wymowa i dlatego też większość osób sobie odpuszcza z czasem naukę. Ja uważam inaczej. Dla mnie język angielski jest trudniejszy. Szczególnie jeśli chcesz się go nauczyć naprawdę dobrze.\nCzasami jest tak, że należy przełamać w sobie pierwszą niechęć do języka, kiedy ta pojawia się z powodu problemów w zrozumieniu np. gramatyki czy wymowy.\nNa pewno warto poznać zwroty grzecznościowe po francusku zanim wybierzesz się na wycieczkę do Francji. Dużo Ci da.\nPost autor: Robaczek » 03 maja 2020, 9:38\nA gdzie uczycie się takiego języka? Ja widziałam na stronie internetowej https://www.profi-lingua.pl/, że takie profesjonalne kursy angielskiego na różnym stopniu zaawansowania oferuje p. Szkoła Językowa ProfiLingua. Czy ktoś z Was miał z nią może wcześniej do czynienia?


17 Styczeń 2021, 20:25:47\nAutor Wątek: książka... (Przeczytany 65712 razy)\n« Odpowiedź #30 dnia: 01 Marzec 2009, 14:06:20 »\nSkoro mowa o książkach...\nGdyby ktoś z Państwa natknął się kiedyś, jakoś, przypadkiem w antykwariacie na książkę Arkadego Fiedlera "Przez wiry i porohy Dniestru" to byłbym bardzo wdzięczny, gdyby mnie o znalezisku poinformował. Od dawna poluję na tę pierwszą pozycję, jaką autor napisał i sam sobie zresztą wydał, a właściwie wydrukował (pod tym względem zainteresowanie wydawnictw nieznanym pisarzem do dzisiaj się nie zmieniło ). Raz książka była na allegro, ale przegapiłem\n« Odpowiedź #31 dnia: 01 Marzec 2009, 14:35:50 »\nArkady Fiedler, widziałem paczkę pdf ale tam tej publikacji niestety w tym nie było...\nwewnątrz ponoć są:\nFiedler Arkady - Wyspa Robinsona\nFiedler Arkady - Orinoko\nFiedler Arkady - Bialy Jaguar\nFiedler Arkady - Dziekuje Ci Kapitanie\nFiedler Arkady - i Znowu Kuszaca Kanada\nFiedler Arkady - Madagaskar Okrutny Czarodziej\nFiedler Arkady - Maly Bizon\nFiedler Arkady - Nowa Przygoda Gwinea\nFiedler Arkady - Piekna Straszna Amazonia\nRozumiem że szukasz oryginalnego pierwszego wydania. znalazłem link do sklepu:\nhttp://www.spekulant.gda.pl/sklep/catalog/shopping_cart.php?manufacturers_id=34&sort=2a&page=2&osCsid=b428e608dd990510a945a23598874ecf ciekawe czy dostępna jest\n« Odpowiedź #32 dnia: 01 Marzec 2009, 14:50:20 »\nWszystkie rapidshar'owe pozycje już mam i to na półce (nie lubię książek w postaci eboków)\nWygląda na to, że niestety już jej nie ma "nie znaleziono produktu".\n« Ostatnia zmiana: 01 Marzec 2009, 14:52:59 wysłana przez Gajusz »\n« Odpowiedź #33 dnia: 01 Marzec 2009, 21:09:12 »\ni to na półce (nie lubię książek w postaci eboków)\nJa również wolę książki na półce, są i wciąż ich przybywa. Jeśli chodzi o ebooks to trochę też nazbierałem, głównie takich których nie ma na rynku. Gdy jakieś są w antykwariatach to niestety nie stać mnie na nie. Książki na półce są jakby lustrem człowieka, ludzi mieszkających wśród nich. Wchodząc do czyjejś biblioteki, widać od razu co dany człowiek lubi/prezentuje. Gdyby mój poziom finansowy był na wyższym szczebelku, na pewno został bym bibliofilem, gromadził bym książki numizmatyczne, alchemiczne XVII-XVIIIw i encyklopedie od XVII do XIXw, oraz dotyczące historii masonerii od XVIIIw, głównie pierwsze i drugie wydania, swego czasu interesowałem się ile dane księgi kosztują, tak więc wydatek na książeczkę alchemiczną z XVIII wieku 450€ to minimum... być może to marzenie kiedyś się ziści. Teraz jednak moja pasja jest nakierowana na monety, i myślę że zostanie ze mną do samego końca\n« Odpowiedź #34 dnia: 02 Marzec 2009, 10:45:24 »\nCytat: nabializm w 01 Marzec 2009, 21:09:12\nKsiążki na półce są jakby lustrem człowieka, ludzi mieszkających wśród nich. Wchodząc do czyjejś biblioteki, widać od razu co dany człowiek lubi/prezentuje.\nTrafnie powiedziane. Ciekawe, co moja biblioteka powiedziałaby o mnie? Dwie i pół półki pozycji przyrodniczych, półka podróżniczych - wśród nich kilka prawdziwych perełek i niemal wszystkie Fiedlery, przygodowe: Cooper, Curwood, kompletna seria Wiesława Wernica (najlepszy sposób na odstresowanie - na nich się wychowałem ), po półce dla fantastyki i szerzej rozumianej sensacji (K.Follet, H.Coben, J.Clavell), trochę klasyków i literatury cięższej ( Umberto Eco, J.Jojce, J.W. Goethe, Boccaccio, też Shakespeare, chociaż zdecydowanie mi "nie leży"), półka antyku, rozrastająca się o tematykę monet (Ursula Kampmann ), wśród polskiej literatury brylują Sienkiewicz i Lem, jest też półka "różnistych" słowników... Do jednych książek wracam stale, inne są nieco zapomniane, a inne kupione na przyszłość (lubię mieć coś, czego jeszcze nie czytałem, wszak ja nie mogę sobie po pracy podejść do biblioteki).\nMyślę, że niebawem domowa biblioteczka poszerzy się znacznie o nabytki z allegro, gdzie właśnie się wczoraj zarejestrowałem, gdy urzekła mnie ta nieznana mi dotąd kopalnia literatury na czele z dwoma brakującymi mi Fiedlerami\nwydatek na książeczkę alchemiczną z XVIII wieku 450€ to minimum...\nWow! To faktycznie ładnie\n« Odpowiedź #35 dnia: 02 Marzec 2009, 13:31:44 »\nWłaśnie odwiedziłem jeden z antykwariatów ABAA Antiqiarian, są ciekawe pozycje, jak choćby to:\nAgrippa von Nettesheim, Henry Cornelius (1486-1535) Vanity of Arts and Sciences London wydanie trzecie 1694, cena 585$\nCiekawsza książka Ruland, Martin, The Elder: LEXICON ALCHEMIAE, SIVE DICTIONARIUM ALCHEMISTICUM, CUM OBSCURIORUMVERBORUM, & RERUM HERMATICARUM, TUM THEOPHRAST - PARACELSICARUM PHRASIUM,PLANAM EXPLICATIONEM CONTINENS.... tylko 2000$ W sieci jest dostępne tłumaczenie Arthur E. Waite na stronie: http://www.rexresearch.com/rulandus/rulxa.htm\nJednak co innego mieć dostęp do oryginału z epoki przyjemność dotykania kartek papieru, to bardzo podobne uczucie prawie takie same jak trzymanie historycznej monety w ręku. Taka stara książka, emituje jakąś nieopisaną "wibracją", emanacja spokoju, ciszy, jakby się jej nic wcześniej nie działo, lecz patrząc na dziury po kornikach, zadrapania i plamy, odczytujemy nachylając się nad jej kartami zapisanymi drukiem historię jej podróży z miejsc nam nieznanych, od myśli autora do wgniecionych słów na papier przez drukarskie czcionki. Przez właściciela drukarni, który przekazuje tą książkę dalej w obieg, do zapomnianych bibliotek, tajemniczych ludzi. Uratowane z płonących domów, przed grabieżą, zniszczeniem... rozmarzyłem się prawie czując zapach cielęcej skóry, żółtego papieru.\nJestem po umeblowaniu pokoju, jak tylko poukładam książki i skataloguję braki to zainteresowanym mogę udostępnić spis do wglądu. Mogę zaoferować ostatecznie jakiś skan, o ile nie wpłynie na rozklejenie książki, jak komuś będzie naprawdę bardzo na danej sprawie zależało, to parę kartek w pliku mogę podesłać.\n« Odpowiedź #36 dnia: 02 Marzec 2009, 22:17:56 »\nLubiącym tematykę II wojny podaną w sposób "luźny" i z humorem polecam cykl "Korpus" W.E.B.Griffina, a także inne książki tego autora traktujące o udziale wojsk amerykańskich w wojnie na Pacyfiku (głównie Korpusu Piechoty Morskiej).Sporo informacji historycznych "owiniętych" w przygody wymyślonych bohaterów. Wracam do tych książek często i zawsze z przyjemnością. Inne pozycje tego autora to "Więzy honoru" i "Krew i honor" (jako całość), cykl "Ostatni bohaterowie" i cykl "Wojownicy".\nPoza tym klasyka: Karol May, Wiesław Wernic, Janusz Meissner (mam chyba całość), Kazimierz Korkozowicz, Henryk Sienkiewicz,Andrzej Sapkowski (cykl o Wiedźminie) i wielu innych autorów. Oczywiście trochę literatury i czasopism numizmatycznych, słowniki i encyklopedie. W sumie zebrałoby się ponad tysiąc tomów. Więcej trudno zmieścić w mojej kawalerce, chociaż ostatnio dokupiłem regał,żeby poukładać to, co leżało w stosach na podłodze i w piwnicy. Ponad 300 książek "różnej maści" (głównie popularnych "czytadeł" sensacyjnych) oddałem do bibliotek publicznych. Nawiasem mówiąc, gdy tam przyszedłem z torbą książek i powiedziałem,że chciałbym je oddać nieodpłatnie, to popatrzyli na mnie jak na kosmitę...\n« Odpowiedź #37 dnia: 07 Marzec 2009, 00:53:04 »\nJa również dałem książeczkę do biblioteki, Pani się ucieszyła i odłożyła. Dawno nie odwiedzałem osiedlowej biblioteczki, chyba kiedyś się wybiorę, ale wątpię bym znalazł to czego szukam.\nOstatnio czytając Georga Steinera - Nauki Mistrzów, trafiłem na poetę twórcę niemieckiej poetyckiej formacji, która się nazywała tajneniemcy. Chodzi oczywiście o Stefana Georga, w Polsce z tego co wiem ukazał się w 79 roku tom poezji, moje pytanie brzmi czy warto się zainteresować ta postacią?\n« Odpowiedź #38 dnia: 07 Marzec 2009, 14:20:20 »\nBardzo dziękuję za te zdjęcia, Interesujące towarzystwo. Witać chłopaki wesołe i pewnie z poczuciem humoru. Wyczytałem że w ich grupie nie było kobiet, trochę to przypomina Londyńskie grupy masońskie do których kobiety nie miały wstępu. Interesuje mnie jego Algabal (1892) mam wrażenie, że inspirację z tego dzieła mógł czerpać Antonin Artaud [1896 - 1948], który jak wiadomo napisał Heliogabal. By się o tym przekonać muszę dotrzeć do prac Stefana Georga.\n« Odpowiedź #39 dnia: 07 Marzec 2009, 20:55:18 »\nAle Irydiona już Pan oczywiście przeczytał...\npierwsze wydanie Jełowieckiego i spółki z 1836 roku, w 2004 było do kupienia na aukcji za 600zł, nie sprzedano.\nIrydiona czytałem w wydaniu Zygmunta Krasińskiego (1812-1859), szczerze to muszę sobie odświeżyć, zrobię to z wielką przyjemnością Innego Irydiona nie znam.\n« Ostatnia zmiana: 07 Marzec 2009, 21:08:24 wysłana przez nabializm »\n« Odpowiedź #40 dnia: 22 Maj 2009, 08:32:08 »\nOdświeżenie starych dyskusji, dziś 124 rocznica śmierci Victora Marie Hugo, kto nie zna tej Osobistości powinien nadrobić tę stratę i oddać się lekturze, choćby na początek posługując się stroną http://pl.wikipedia.org/wiki/Victor_Hugo\nDla mnie jest to ważna postać, żyjąca w epoce Charlesa Baudelaira, Émila Zola, Honoréa de Balzaca, Gérarda de Nervala. Przyjaźnił się z Aleksandrem Dumasem. Hugo najbardziej jest chyba znany z powieści Katedra Najświętszej Marii Panny w Paryżu (Dzwonnik z Notre-Dame) zapraszam do streszczenia: ttp://pl.wikipedia.org/wiki/Katedra_Marii_Panny_w_Pary%C5%BCu\n« Odpowiedź #41 dnia: 23 Maj 2009, 21:10:04 »\nMartwa nie martwa, ale swoje w epoce zrobiła... mówi się o nim jak o teoretyku i przywódcy romantyzmu, czytany przez młodego Juliusza Słowackiego\nutwory będące pesymistycznymi prognozami na przyszłość: stylizowany na biblijną przypowieść Anhelli (1838) o sybirskim losie Polaków, porównywana ze sztukami Victora Hugo Lilla Weneda (1840), dramat o inspiracjach antyczno-szekspirowskich, z tragiczną wizją narodu w centrum (wraz z Lillą Wenedą wydany został Grób Agamemnona zapowiadający konieczność przeobrażenia narodu, aby mógł on odzyskać wolność). W utworach tych pojawiają się już sygnały nowej postawy wobec życia i historii, postawy, która stanie się wyłączną w latach czterdziestych.\nNie jest V. Hugo, stawiany na równi z Sheakspearem, czy Goethem... ale we Francji, na tą chwilę dość wpływowa jednak to postać.\n« Odpowiedź #42 dnia: 24 Maj 2009, 11:17:45 »\nNo i chodzi mi teraz o te powody...\nLubię jak ciągnie mnie Pan za język\nTen powód dla którego dla mnie ważny jest Hugo, może wydać się dość dziwaczny, dziecinny, jak już pisałem lubię się bawić.\nBawić się książkami, rapsodomancja (Wróżenie z wierszy) odpowiedzi jakie otrzymywałem z książki "Katedra Najświętszej Marii Panny w Paryżu" najbardziej mi odpowiadały, zresztą nie chcę zdradzać osobistych szczegółów dotyczących rozmów z książką Zdradzę, jedynie że był to okres mojego pesymistycznego podejścia do życia. Tak więc dość irracjonalna to odpowiedź.\n« Odpowiedź #43 dnia: 25 Maj 2009, 11:28:16 »\nMnie Victor Hugo kojarzy się mi przede wszystkim z Nędznikami, ale niestety jest to skojarzenie jedynie z tytułem a nie wnętrzem książki . Znacznie bliższy z francuskich pisarzy jest mi Aleksander Dumas Ojciec czy nawet Marcel Proust, którym się trochę pomęczyłem. Przymierzałem się do Nędzników, ale, o ile pamiętam, to jest ich pięć tomów, zaś miejsce w mojej bibliotece jest ograniczone... Nota bene w czerwcu zabieram się za wybudowanie nowego regału, takiego do samego sufitu, dzięki czemu zyskam dwu metrową półkę, a i poniższe nie będą tak ścieśnione, żeby trzeba było co wyższe pozycje układać wzdłużnie .\n« Odpowiedź #44 dnia: 25 Maj 2009, 11:48:34 »\nDziś mamy kolejną rocznicę, tym razem urodzin Szwedzkiego noblisty Pär Lagerkvist (1891). Czy znacie jego twórczość, może czytał ktoś Kat, Barabasz? Nie dotarłem jeszcze do tego noblisty, nie miałem możliwości przeczytać tych wymienionych pozycji - polecano mi, szczególnie Barabasza.


negatyw z naświetlarni ctf - Forum Fotograficzne - Korex\nForum Fotografii Czarno-Białej Główna kategoria forum Fotografia alternatywna\nnegatyw z naświetlarni ctf\nRejestracja: 20 kwie 2017, 10:22\nPostautor: dobrygutek » 20 kwie 2017, 10:33\nWitam. Jak w temacie, czy ktoś już kiedyś korzystał z takiej opcji stworzenia negatywu np. do cyjanotypii lub gumy? Pytam, ponieważ kontaktowałem się z jedną firma, która świadczy takie usługi i dostałem taką odpowiedź:\nZ klisz które robimy są naświetlane stykowo różne materiały (płyty offsetowe, sito do sitodruku, płytki PCB),\nzatem odbitki pewnie też się da naświetlić z tej kliszy.\nPrzy czy tu występuje tylko 1 kolor czarny 100% nie ma odcieni szarości jak to jest na negatywie fotograficznym.\nSzarość symulowana jest poprzez kropki i ich zagęszczenie (maszyna zamienia szarość na raster).\nZatem następne moje pytanie to: czy te kropki (raster) będą widoczne na odbitce?\nPostautor: zladygin » 20 kwie 2017, 12:37\nTo zależy od tzw liniatury rastra. W druku offsetowym stosuje się - nie wdając się w szczegóły - liniaturę 150-175 lpi. Czy z normalnej odległości, bez lupki jesteś w stanie dostrzec te punkty? Nie. I to, wiedząc, że odbicie rastra na papierze jest w druku baaardzo precyzyjne. Przy technikach typy guma, cyjanotypia czy podobne, zdecydowanie większe "zakłócenia postrzegania" wprowadzi np faktura papieru. Podsumowując - spokojnie. Taka klisza to powinny być grosze, więc niewiele tracisz, a zyskujesz doświadczenie.\nOstatnio zmieniony 20 kwie 2017, 17:59 przez zladygin, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: technik219 » 20 kwie 2017, 13:05\nNiedawno usiłowałem wrócić do strony, którą dałem do zakładek, traktującej o przygotowaniu pliku do naświetlania CtF. Niestety, strona wygasła. A było tam krok po kroku jak przygotować plik, jakie ustawienia dać przy zapisie itd. Z grubsza pamiętam, że naświetlarnie preferują format pdf. W PS-e jest możliwość wyeksportowania pdf-a i należy z tego korzystać. Jeśli chodzi o liniaturę rastra, to musisz przeszukać zasoby internetowe i zobaczyć jakie są w tym względzie możliwości - zależy to przede wszystkim od naświetlarki jaką dysponują i zestawu rastrów do niej przypisanego. Potem z kompetentnym pracownikiem ustalić co oni mają i co mogą zdobić (jaki raster zastosować). Należy wybrać najmniejszy możliwy, wtedy będziesz miał pewność, że nie będzie tego widać na kliszy i potem na odbitce. Rastrów jest "od metra" i najlepiej by było na własne oczy zobaczyć jaki który daje efekt. Jeśli się odpowiednio wybierze liniaturę to można nawet robić odbitki stykowe na papierze fotograficznym, np. barycie. To piękna sprawa.\nRadzę ci się szybko zdecydować na zamówienie, bo coraz bardziej powszechne staje się naświetlanie CtP (Computer to Plate) - nie stosują klisz tylko naświetlają bezpośrednio na płyty drukujące. To dla drukarni o wiele wygodniejsze bo wysyłają pliki a kurier na drugi dzień przywozi gotowe do drukowania płyty.\nNajlepiej szczegóły techniczne omówić z pracownikiem zajmującym się bezpośrednio obsługą maszyny naświetlającej bo "pani Basia" z B.O. Klienta wie tylko co jej napiszą na ofercie.\nEd. - są rastry do złudzenia przypominające ziarnistość błony fotograficznej. One mają takie "naukowe" nazwy, ale na pewno gdzieś w Internecie są również ilustracje jak to rastrowanie wygląda. Gdzieś to widziałem.\nPostautor: J.A. » 20 kwie 2017, 13:41\nNegatyw czy pozytyw fotograficzny to też raster i też szarość emulowane jest jego gęstością.\nWięc nie ma powodu by klisza z drukarni nie nadawała się na styki. Nawet na powiększenia.\nRejestracja: 08 kwie 2011, 20:45\nPostautor: sweetek » 20 kwie 2017, 20:51\nnegatyw fotograficzny ma szarości a negatyw ofsetowy to klisza graficzna, brak w niej szarości. Jeśli naświetli się go z dużą rozdzielczością czy np. 3000 - 3600 dpi i da liniaturę rzędu 200-250 lpi to na odbitce nie będzie tego widać a uzyska się ok. 200 odcieni szarości. Najlepiej naswietlić z rastrem stochastycznym.\nPostautor: J.A. » 20 kwie 2017, 21:57\nsweetek pisze: Źródło postu negatyw fotograficzny ma szarości a negatyw ofsetowy to klisza graficzna, brak w niej szarości.\nWidziałeś szare ziarno? Ja widziałem tylko większe i mniejsze drobiny, w większej lub mniejszej odległości od siebie. Dokładnie tak jak w przypadku rastra. Są większe i mniejsze kropki, między którymi są większe lub mniejsze puste przestrzenie.\nPostautor: sweetek » 21 kwie 2017, 21:05\nWiesz.... poligrafią zajmuję się od 25 lat, od 20 lat mam do czynienia z naświetlarkami, od 15 lat robię sobie duże negatywy, i uwierz mi, raster na filmie graficznym to jest zupełnie co innego niż halogenki srebra na błonie fotograficznej. Od 2 lat robię duże negatywy do gum 50x70 cm i 70 x 100 cm własnie na naświetlarkach i nie widać tego na odbitce, ale na odbitce na papierze fotograficznym już na 100% byłoby widać.\nPostautor: J.A. » 21 kwie 2017, 21:55\nJeżelibyś raster był w stanie zrobić taki, by naświetlał pojedyncze halogenki efekt byłby identyczny. Negatyw cz-b nie ma szarości. Jest jedno bitowy.\nDruga różnica jest taka, że raster jaki by nie był będzie w jakimś sensie regularny, halogenki to emulsja, czyli dość przypadkowa zawiesina nierozpuszczalnego związku chemicznego w żelatynie.\nPiszesz, że widać różnicę, oczywiście i nigdzie nie napisałem że nie widać, ale szarości na negatywie nie ma.\nTo nie piksel RGB o wartościach 120, 120 i 120. Pojedyncze ziarno ma 1, 1 i 1, przestrzeń między nimi ma 255, 255 i 255.\nsweetek pisze: Źródło postu ale na odbitce na papierze fotograficznym już na 100% byłoby widać.\nciekawe, bo ja robiłem niewielkie powiększenia, a nie odbitki i nikt nie był się w stanie połapać. Tak jak kiedyś Marek Wyszomirski dał Jewule do naświetlenia pliki z cyfrówki na Velvię i też w projekcji nikt się nie połapał.\nPostautor: technik219 » 22 kwie 2017, 12:25\nsweetek pisze: Źródło postu poligrafią zajmuję się od 25 lat, od 20 lat mam do czynienia z naświetlarkami, od 15 lat robię sobie duże negatywy,\nKolego! bardzo Cię proszę załóż nowy wątek i objaśnij co i jak z rastrami i przygotowaniem plików do naświetlania. Nie kiś tej wiedzy dla siebie. Chyba każdy ma jakieś ciekawe zdjęcia na "syfrze", które chciałby odbić na prawdziwym papierze, jak św. Weronika przykazała, samemu się z tym pobawić i mieć cholerną satysfakcję z okiełznania cyfrowego Molocha.\nWiem, że w Internecie można znaleźć wszystko, ale tam piszą poligrafowie dla poligrafów. A my jesteśmy fotografami i potrzeba nam tłumacza. Najgorsze jest to, że wszystko wskazuje na to, że niedługo można będzie ze świecą szukać naświetlarni CtF, bo masowo przechodzą na CtP. A wtedy doopa blada, nic nam to nie da.\nNo to jak? Pomożesz?\nPostautor: sweetek » 23 kwie 2017, 11:07\nOk, zrobię taki poradnik w paru słowach, ale po majowym weekendzie, bo teraz z czasem kiepsko.\nPostautor: technik219 » 23 kwie 2017, 13:19\nZrób, zrób. Może coś w rodzaju tutorialu Alkosa o skanowaniu negatywów na Petaksie\nPostautor: sweetek » 10 maja 2017, 21:11\nOK, czyli krótki poradnik jak zrobic negatyw w naświetlarni....\ntrochę teorii: naświetlarki zazwyczaj używaja światła lasera 760 lub 670 nm, zazwyczaj jest to laser Helowo-Neonowy. Jest to o tyle istotne, że własnie na takie światło sa uczulone filmy używane w naświetlarkach. Są to filmy graficzne, tzn że przy gęstości ok. 3,0 mają jedynie punkt 100% czarny i tło transparentne. W praktyce gęstość naświetlonego filmu czerń apla to ok. 3,2 do 4,0 a tło to 0,15 do 0,45. Jeżeli jest powyżej 0,45 to jest już widoczne zadymienie na filmie. W związku z powyższym z naświetlarki otrzymujemy jedynie obraz czarne i transparentne, nie mamy szarości. Aby otrzymać szarość potrzebne jest użycie odpowiedniego rastra. Raster są to punkty o odpowiednich kształtach regularnie ułożone na odpowiedniej powierzchni. Stosunek ilości tych punktów do ilości wolnej przestrzeni między nimi określa nam stopień szarości. Ale nie jest to szarość półtonalna tylko stosunek czarnych punktów do transparentnego tła.\nPunkty te rozłożone są wzdłuż linii, którą tworzy algorytm przeliczający na RIPie obraz do naświetlenia. Z ilości tych linii wynika też wielkość tego punktu. Standardowo do druku offsetowego używa się liniatur 150 lub 175 LPI (czyli linii per inch). oznacza to, że na cal przypada 150 lub 175 linii punktów rastrowych. A więc im większa liniatura tym rozmiar punktu mniejszy. Ludzkie oko nie zauważa juz punktu, ale widzi je jako szarość przy liniaturze 160 lpi. Popatrzcie na druk gazet lub opakowań przez lupkę o powiększeniu x 30, dokładnie to widać. Więc jeśli naświetlimy kliszę z liniaturą 400 Lpi to otrzymamy praktycznie obraz z odcieniami szarości a nie z rastrem. Ale nie jest to takie proste.\nCzłowiek odbiera 256 odcieni szarości. Kiedy jest ich mniej to obraz zaczyna nam się wydawać nienaturalny. Jak jest ich 220 to nie problem. Gorzej jak jest ich 100. Naświetlarki posiadają ograniczona rozdzielczość z jaka są w stanie naświetlić film. Wynika to z ograniczeń optyki urządzenia. Przeważnie można używać rozdzielczości 2400 dpi, 3000 dpi, 3600 dpi. Aby uzyskać 256 odcieni szarości musimy użyć takiej liniatury aby była ona 16-krotnie mniejsza od rozdzielczości naświetlarki. Czyli przy rozdzielczości 3600 dpi powinniśmy użyć maksymalnie 225 Lpi. Możemy używać jeszcze jednego parametru: kształtu punktu. Standardowo uzywa się eliptycznego, gdyż on daje najlepsze efekty przy przejściu między 50%. Można używać tez rastra o kształcie koła.\nTyle teorii. Praktyka jest troszkę inna.\nW praktyce najlepiej jest naświetlić testy (pola testowe i przejścia rastrowe od 0% do 100%) z liniaturą 250 - 300 - 350 Lpi naświetlając je na maksymalnej rozdzielczości i prosząc aby krycie było w granicach 3,2 - to jest odpowiednie do odbitek w technikach używających zwykłych emulsji srebrowych. Przy technikach szlachetnych testy lepiej jest robić tak aby gęstość optyczna negatywu była w granicach 3,6-4,0. Następnie sprawdzamy czy na negatywie nie ma smużeń ani zacieków. Jeśli jest OK to robimy próbną odbitke na naszej kopioramie lub czym innym i sprawdzamy czy efekt jest zadowalający.\nWażną rzeczą jest jeszcze położenie emulsji. Naświetlenie musi być wykonane tak aby emulsja było po tej stronie filmu, który będzie dotykał do papieru, nie można świecić przez grubość filmu. Mimo tego, że jest to tylko 0,1 mm to daje już efekt podświetlenia i obraz wyjdzie nie ostry.\nPamiętajcie, że trzeba szukać naświetlarnii, które robią filmy CTF nie najtaniej ale najlepiej i dbają o stałość parametrów, bo może się okazać, że film tani jest nierówno naświetlony i np. na początku ma gęstość 3,6 a na końcu już tylko 3,0.\nPostautor: J.A. » 10 maja 2017, 21:48\nsweetek pisze: Źródło postu Punkty te rozłożone są wzdłuż linii\nSzkoda, że zapomniałeś o rastrze stochastycznym, który z założenia 100x lepiej nadaje się do naświetlania, celem uzyskania negatywu.\nNaświetlone w ten sposób negatyw z rozdzielczością powyżej 3000 dpi, daje możliwość normalnego powiększania.\nPostautor: sweetek » 11 maja 2017, 18:10\nraster stochastyczny, w róznych systemach nazywany różnie, jest skonstruowany w ten sposób, że dla niskich wartości (0-10%) i wysokich (90 do 99%) punkty układane są w sposób "przypadkowy" i odzwierciedlają różne wartości tonalne. Teoretycznie jest to zbliżony efekt do halogenków srebra na błonie, ale punkty są wielokrotnie większe niż na kliszy. Problem z rastrem stochastycznym polega na tym, że w naświetlarniach RIPowanie pracy tym rastrem trwa dłużej dla wysokich rozdzielczości i aby ułatwić sobie życie firmy puszczają prace na niższych rozdzielczościach, a klient przy tej konstrukcji punktu i tak tego nie rozpozna. Po za tym, aby ten raster był dobrze naswietlony sprzęt musi być w dobrym stanie technicznym i dobrze utrzymany (myty). Przeważnie maświetlarki CTF sa dość wiekowe, więc radziłbym używać tej opcji tylko w zaufanych firmach. Gwarantuje, że liniatury rzędu 300 LPI nie widać na odbitkach.\nPostautor: J.A. » 12 maja 2017, 06:51\nCo nie zmienia faktu, że jest to jedyny sensowny sposób naświetlania negatywu z pliku cyfrowego, a zupełnie pominąłeś jego istnienie.\nA od niego wg. mnie należało zacząć.\nZewszystkimi wyżej wymienionymi zastrzeżeniami.


Polska ma jedne z najniższych realnych stóp na świecie [Wykres tygodnia] - Bankier.pl\n- W naszych wykresach tygodnia jak bumerang wraca kwestia represji monetarnej, czyli utrzymywania stóp procentowych wyraźnie poniżej inflacji cenowej. Zawdzięczamy to naszej Radzie Polityki Pieniężnej - tak wykres tygodnia zaczyna Krzysztof Kolany, główny analityk Bankier.pl.\nTematy: stopy procentowe\nPrzeczytaj więcej na temat: Wykresy tygodnia\nzobacz więcej wiadomości na temat Wykresy tygodnia\n0 0 eryk282 2020-02-03 08:43\nkontroler biletów do pasażera:\n-jaki bilecik? :)\n60 4 2kbb 2020-01-26 20:23\nCzego ten smród postkomunistyczy nie rozumie? Przecie zaraz obok Polsku z ujemnymi stopami są Francja i Niemcy. Wypierd lewacki stał sie analitykiem ? Woń !!!\n5 73 dziobap 2020-01-26 09:09\nMorawiecki wie co robi, nie chodzi o to by ludzie oszczędzali tylko aby długi żarła inflacja.\n32 8 silvio_gesell 2020-01-26 00:40\nWszyscy tracą na ujemnych realnych stopach, więc nikt nie zyskuje. Taka demografia.\n7 34 szeregowy_forumowicz 2020-01-26 14:16\nJedzie facet na rowerze, drugi też lubi ciastka. Taka twoja logika typowego pisowca, jeśli nie wiadomo co powiedzieć to należy powiedzieć coś bez sensu aby odwrócić kota ogonem (dość nieudolnie zresztą).\n3 25 szeregowy_forumowicz 2020-01-26 14:19\nA jak tak kochasz demografię wyprowadź się do jakiegoś afrykańskiego kraju,, demografia będzie tam znakomita i w ogóle będzie to kraina mlekiem i miodem płynąca.\n0 0 silvio_gesell odpowiada szeregowy_forumowicz 2020-01-30 23:07\nJeśli przeżyjesz powyżej 40 lat, to Afryka jest krainą mlekiem i miodem płynącą. Nie ma zysku bez ryzyka.\n1 43 piotr76 2020-01-25 08:48\nW tym momencie już bardziej opłaca się lokata nawet w tak egzotyczne waluty jak hrywna..\n5 21 ryszard_ochodzki 2020-01-24 23:08\nDlatego Au idzie na północ, $ i CHF też\n5 85 greatmongo 2020-01-24 20:00\nMoim zdaniem do nastepnych wyborow nie bedzie podwyzek stop. Czyli 4 lata jeszcze. To sie po prostu nikomu nie oplaca. Dla rzadzacych inflacja jest lepsza, dla kredytobiorcow rowniez. To sie oczywiscie zemsci, ale za pare lat


Czym zająć Malucha? : Oj, nie lubimy się bardzo!\nProducent przewiduje tę zabawkę dla dzieci od 6 miesiąca życia. Moim zdaniem bardziej sprawdziłaby się przy trochę starszych dzieciach (przy założeniu, że działa). Nie wiem, czy to tylko nam się trafił taki felerny egzemplarz, czy inne też tak się psują. Jeśli ktoś z Was ma takiego wieloryba, to proszę napiszcie, jak się u Was sprawdził.\nZabawkę Maluch dostał w prezencie prawie rok temu. Aż sama się sobie dziwię, że nadal u nas jest. Można ją kupić za około 60 zł m.in. tu KLIK.\nAutor: Mamiczka o 21:46\nEtykiety: Fisher Price, kąpiel, szajs


Dziewiczy zakątek Mazur - Bartoszyce\nDziewiczy zakątek Mazur\nPotrzebujesz chwili wytchnienia, którą spędzisz wśród soczystej zieleni przy akompaniamencie szumu lokalnej rzeki? Zapraszamy do Bartoszyc.\nNiewielkie miasto w północnej Polsce, położone na Nizinie Sępopolskiej w dorzeczu rzeki Łyny z pewnością nie należy do czołowych, komercyjnych miast kojarzonych z regionem warmińsko-mazurskim. Brak rozgłosu w tym wypadku należy traktować jako zaletę.\nTo tutaj turyści znajdą spokój – którego tak brak w sezonie – by zwiedzić piękne kościoły, pozostałości murów obronnych czy stanąć przez chwilę pod zabytkową Bramą Lidzbarską. To tutaj po licznych wędrówkach goście posilą się pysznym regionalnym jedzeniem w restauracjach i odpoczną w klimatycznych hotelach znajdujących się w zabytkowych spichlerzach.\nPark Elizabeth w zakolu Łyny\nNa tym jednak nie koniec atrakcji, na poranny spacer można udać się do Parku Elizabeth leżącego u podnóża Góry Zamkowej, gdzie znajdują się liczne trakty spacerowo-rowerowe, nadrzeczne alejki czy piękny staw w kształcie serca, w zakolu Łyny. Wracając można udać się na skwer przy ul. Marii Curie-Skłodowskiej, gdzie stoją dwa kamienne posągi – Baby pruskie, w Bartoszycach zwane „Bartkami”.\nCiekawy rys historyczny, ukryty w licznych zabytkach, oddaje ducha dawnej epoki pruskiej, pozwalając zapoznać się wszystkim zainteresowanym z korzeniami miasta. Z kolei piękno przyrody, którą można podziwiać spacerując czy biorąc udział w spływach kajakowych, pozwala w pełni się zrelaksować. Różnorodność miasteczka sprawia, że każdy znajdzie tutaj swoją niszę, swoje miejsce do odpoczynku i relaksu.\nKulturalny marzec w Bartoszycach\nAgrotutyrystka w Bartoszycach\nKino objazdowe w Bartoszycach


Pierwsze tygodnie po porodzie - Rodzina - Niemowlę - Polki.pl\nCudownie jest wrócić z maluszkiem do domu. Ale co z zarwanymi nocami, płaczem i stosami pieluch? Pomogą ci w tym nasze rady.\nZamieszkała z wami maleńka istotka, która sporo płacze i nie mówi dlaczego. Musisz ją nakarmić, wykąpać, przebrać, uśpić. Czujesz się niepewnie w nowej roli, do tego dochodzi zmęczenie, wahania nastrojów związane ze zmianami hormonalnymi po porodzie... Ale spokojnie. Oto rady, które pomogą ci bez zdenerwowania zająć się maluszkiem.\n* Zaufaj swojej intuicji\nNawet jeśli nie robisz wszystkiego doskonale, na pewno sobie poradzisz. Nie wpadaj w panikę, jeśli czasem czujesz w głowie pustkę i nie wiesz, co robić. Usiądź wtedy z maleństwem, pooddychaj spokojnie, a wtedy na pewno sobie przypomnisz.\n* Ułatw to, co się da\nZanim zabierzesz się za kąpanie czy przewijanie maluszka, zgromadź wszystko, co ci będzie potrzebne. Dzięki temu unikniesz rozpaczliwego poszukiwania pieluszek, mydełka, czy kremu do pupy. Nim podasz pierś dzidziusiowi, przygotuj sobie coś do picia, np. niegazowaną wodę. Jeśli bobas często budzi się w nocy, rozważ spanie razem z nim – podając mu pierś, nie będziesz rozbudzać jego i siebie.\n* Daj sobie trochę czasu\nJuż niedługo przestaną cię boleć piersi i ręce nie będą się trzęsły podczas przewijania (nabierzesz takiej wprawy, że będziesz mogła zmieniać pieluchy nawet w półśnie). Już wkrótce poznasz swoje maleństwo tak dobrze, że będziesz potrafiła po płaczu zorientować się, czy jest głodne, czy tylko chce się przytulić.\n* Ćwicz cierpliwość\nBardzo się przydaje przy niemowlęciu. Jeśli cierpliwie poczekasz, aż się dziecku odbije, maluszek nie będzie ulewał, a ty unikniesz nerwów i dodatkowego prania. Jeśli codziennie wieczorem będziesz wykonywała te same czynności w podobnej kolejności (kąpiel, karmienie, utulenie do snu), bobas łatwiej zaśnie i będzie spał spokojniej.\n* Pytaj fachowców\nŻadna książka nie zawiera odpowiedzi na wszystkie pytania rodziców, a dzieci różnią się między sobą. Dlatego jeśli masz kłopoty z karmieniem, nie czekaj aż miną, tylko zgłoś się do poradni laktacyjnej. Gdy w środku nocy dzieje się coś niepokojącego z maleństwem, zawsze możesz zadzwonić na oddział patologii noworodka w szpitalu, w którym rodziłaś, do izby przyjęć szpitala pediatrycznego lub na pogotowie. Taka świadomość, że nie jesteś sama, że możesz znaleźć fachową radę, pozwala na zachowanie większego spokoju.\n* Proś o pomoc\nByłoby oczywiście cudownie, gdyby tata twojego dziecka wziął urlop i przez cały czas był przy was. Niestety nie zawsze jest to możliwe. Wtedy jednak poproś o pomoc swoją mamę, teściową czy siostrę. Młode mamusie często chcą wszystkim pokazać, jakie są dzielne i wszystkiemu podołają same. A to duży błąd! Jeśli ktoś pomoże ci z gotowaniem i sprzątaniem, będziesz mogła skupić się wyłącznie na swoim maluszku. I choć troszeczkę odpocząć – bo masz prawo być zmęczona!\n* Myśl o sobie\nPrzynajmniej spróbuj. Zacznij od drobiazgów: umyj głowę, przebierz się w coś, co lubisz, przejrzyj gazetę. Nie żałuj na to czasu. Bo bez zapewnienia sobie choć minimum komfortu, trudno zająć się czymś innym poza własną frustracją.\n* Poznaj swoje maleństwo\n>> Je 7–10 razy na dobę. Niektóre dzieci najadają się w kwadrans, inne potrzebują nawet... godziny.\n>> Śpi 16–20 godzin na dobę. Co to oznacza w praktyce? Niektóre noworodki budzą się tylko wtedy, gdy są głodne, inne chcą noszenia na rękach i zabawiania.\n>> Potrzebuje przede wszystkim ciebie – twojego głosu, ciepła i zapachu twego ciała. Maleństwo jest głęboko przekonane, że ty i ono to jedna istota.\nTagi: Powrót do domu, po porodzie\nPoród - najczęstsze pytania\n6 tygodni po porodzie


Sposoby żywienia kotów – najważniejsze kwestie | primastudio\n23 lipca 2017 28 sierpnia 2017 Marcel Zwierzęta domowe\nOdpowiednio zbilansowana dieta i właściwie dobrane składniki spożywcze to podstawowe czynniki, które wpływają na zdrowie czworonogów. Właśnie dlatego tak ważne jest, żeby każdy właściciel kota wiedział, jak odpowiednio dbać o własnego pupila i przede wszystkim, czym należy go karmić, żeby dostarczać mu wszystkich niezbędnych wartości odżywczych. Co jest najlepsze dla kota? Dzikie koty, żyjące na wolności, to drapieżniki, które mają ogromne zapotrzebowanie na białko pochodzenia zwierzęcego.\nRównież Twój, nieco mniejszych rozmiarów, koci domownik, potrzebuje do prawidłowego funkcjonowania dużych ilości mięsa. To ono dostarcza mu energii i wszelkich niezbędnych składników odżywczych. Chociaż koty z natury nie piją dużo, to jednak nie zapominaj, że w jego misce zawsze powinna być świeża woda.\nJej brak może doprowadzić bowiem do problemów z nerkami Twojego pupila. Czego unikać w kociej diecie? Organizm tych czworonogów nie potrafi trawić roślin, więc jest to składnik, który absolutnie musisz wyeliminować z ich diety. Unikaj także podawania kotom karmy, w której dominują właśnie zboża czy inne rośliny, ponieważ tylko zaszkodzą Twojemu pupilowi.\nTe czworonogi, podobnie zresztą do innych zwierząt domowych, nie powinny jadać resztek z Twojego stołu. Pomimo że traktujesz swojego mruczka jak członka rodziny, to jego dieta powinna różnić się od Twojej. Nie zapominaj o tym, jeśli nie chcesz zaszkodzić zwierzakowi.\nNiewłaściwie jest także przekarmiane kotów – posiłki powinny być dostosowane do jego trybu życia, wieku i wagi.


CZAS NA CZAS Klucz do teorii Einsteina - David N. Mermin - Książka | Gandalf.com.pl\nW roku 2005 minęło sto lat od opublikowania przez Einsteina szczególnej teorii względności. Czterdzieści lat wcześniej, w 60. rocznicę tego wydarzenia, jako początkujący profesor fizyki na Uniwersytecie Cornella doszedłem do wniosku, że najwyższa pora, aby teoria względności znalazła się w standardowym programie nauczania w liceach. Z pewnym zaskoczeniem zdałem sobie sprawę, iż można tego dokonać przez włączenie jej do szkolnego kursu elementarnej algebry lub geometrii na płaszczyźnie, albowiem są to jedyne narzędzia matematyczne konieczne do pełnego jej zrozumienia. Wygłosiłem więc cykl wykładów o szczególnej teorii względności dla grupy nauczycieli szkół średnich i miałem wrażenie, że im się nawet spodobały.\nSzczególna teoria względności nadaje się doskonale do programu liceum nie tylko dlatego, iż oferuje zdumiewający przykład zastosowania elementarnej matematyki, ale także dlatego, że każdy z nas jest dokładnie zaznajomiony z przedmiotem, którego ona dotyczy. Szczególna teoria względności traktuje o czasie, a z czym jesteśmy w bliższym kontakcie niż z czasem? Tym, co czyni szczególną teorię względności tak fascynującą, jest fakt, że odsłania nam ona właściwości czasu szokująco odmienne od tych, które uważano, przed rokiem 1905, za najzupełniej oczywiste. Na przykład dzisiaj wiemy, że dwie pierwsze wypowiedzi, przytoczone na początku niniejszego wstępu, są fałszywe. Myślę, że każdy, kto uważa się za człowieka ogólnie wykształconego, powinien rozumieć, dlaczego zarówno Newton, jak i Vallee mieli błędne wyobrażenie o naturze czasu. Trzecia wypowiedź pochodzi z relacji z prywatnej rozmowy z Albertem Einsteinem, przeprowadzonej pod koniec jego życia. Stanowi ona niezwykle zwięzłą charakterystykę klucza do tajemnicy, z jaką zetknęli się fizycy na początku XX wieku.\nPomimo tych ważnych powodów, w ciągu ostatnich czterdziestu lat szczególna teoria względności nie weszła do standardowego programu szkoły średniej.\nJedynym efektem mojej donkiszoterii było opublikowanie w 1968 roku książki Space and Time in Special Relativity (Przestrzeń i czas w szczególnej teorii względności), która do dzisiaj znajduje wydawców. Chociaż pisząc ją, myślałem o uczniach szkoły średniej, to w ciągu tych czterech dziesięcioleci rzadko trafiała ona do szkół. Zamiast tego wykorzystywałem ją w wykładach, jakie od czasu do czasu wygłaszałem dla humanistów na Uniwersytecie Cornella.\nNauczając fizyki przez wiele lat, byłem coraz mniej zadowolony z mojej książki. Sięgałem po nią częściej, niż po jakikolwiek inny podręcznik na podobnie elementarnym poziomie, jednak utwierdzałem się w przekonaniu, że jest to jedynie najlepsza pozycja spośród wielu niezadowalających. Od roku 1990 już przestałem ją polecać jako pożyteczną lekturę, sam natomiast opierałem się głównie na notatkach, jakie sporządzałem, przygotowując wykłady dla moich „humanistycznych” studentów z Uniwersytetu Cornella. W ciągu kolejnego dziesięciolecia te notatki były wciąż poprawiane i uzupełniane w odpowiedzi na trudności i nieporozumienia, które ujawniały się w trakcie niezliczonych dyskusji z inteligentnymi i dociekliwymi słuchaczami.\nMłody profesor wizjoner sprzed 40 lat przechodzi już na emeryturę i nowa książka na temat szczególnej teorii względności jest efektem wieloletnich notatek. Nie ulega wątpliwości, że byłyby one jeszcze lepsze, gdybym nadal mógł korzystać z pomocy błyskotliwych i sceptycznych studentów Uniwersytetu Cornella, którzy tak poważnie przyczynili się do ich obecnego kształtu. Jednakże bez tego źródła inspiracji i intelektualnych niespodzianek moje dalsze wysiłki mogłyby, z równym prawdopodobieństwem, dać wynik zarówno lepszy, jak i gorszy. Nadszedł więc czas, aby przekształcić notatki w książkę.\nPomiędzy rokiem 1968 a 2005 dowiedziałem się wiele o tym, jak tłumaczyć szczególną teorię względności. Z tych doświadczeń jedno dydaktyczne odkrycie okazało się bardzo użyteczne. Każdy, kto chce zrozumieć ten przedmiot, powinien umieć wyobrazić sobie, jak pewne zjawiska zachodzące, dajmy na to, na stacji kolejowej, można opisać z punktu widzenia pasażera pociągu, który z jednostajną prędkością przejeżdża przez tę stację, a jak to, co się dzieje w pociągu, wygląda w oczach osoby stojącej na peronie. Bez umiejętności przełożenia jednego opisu na drugi nie potrafimy zrozumieć szczególnej teorii względności. Jednakże wszystkie znane mi wprowadzenia w tę teorię, łącznie z moją książką z 1968 roku, przyjmują tę zdolność za coś oczywistego i dostępną każdemu. Wszyscy wymagają od czytelnika, żeby zastosował nigdy nieużywaną, nierozwiniętą, często w ogóle nieistniejącą umiejętność zrozumienia zjawisk całkowicie sprzecznych z naszą codzienną intuicją.\nKiedy próbujemy objaśniać szczególną teorię względności, to takie tłumaczenie prowadzi do opisu zjawisk z dwóch różnych perspektyw, co na pierwszy rzut oka wydaje się być wewnętrznie sprzeczne. Stając wobec jawnego paradoksu, ludzie, którzy nigdy przedtem nie zastanawiali się nad przełożeniem „opisu z okna pociągu” na „opis z peronu dworcowego” i na odwrót, całkiem rozsądnie dochodzą do wniosku, że ich rozumowanie musiało być, w jakimś punkcie, błędne. Zamiast próbować zrozumieć, dlaczego ta sprzeczność jest tylko pozorna, tracą zaufanie do swoich analitycznych możliwości i rezygnują.\nPod tym względem typowe podejście dydaktyczne do szczególnej teorii względności jest po prostu nieskuteczne. Wprowadza się podstawową i całkowicie obcą technikę pojęciową – przejście od opisu z jednego układu odniesienia do innego – i od razu stosuje ją do przypadków zupełnie niezwykłych i w dużym stopniu niezgodnych z intuicją. Najważniejszą rzeczą, jaką zrozumiałem, wykładając szczególną teorię względności kilku pokoleniom studentów Uniwersytetu Cornella (przy czym nie byli to nigdy studenci nauk ścisłych), jest fakt, że najpierw trzeba koniecznie nauczyć ich procedury przejścia od jednego układu odniesienia do innego, poprzez przedstawienie jej na przykładach intuicyjnie zrozumiałych i wziętych z życia codziennego. Istnieje wiele sposobów na rozwinięcie tej umiejętności, które pomogą zrozumieć sprawy nieoczywiste, chociaż wcale nie paradoksalne. Tym zajmuję się w rozdziale 1., gdzie rozważam kilka prostych zagadnień związanych ze zderzaniem się różnych przedmiotów. Aczkolwiek rzadko się zdarza, że ktoś przedstawia takie „nierelatywistyczne” zjawiska jako wstęp do konwencjonalnego wprowadzenia szczególnej teorii względności, to dzisiaj jestem przekonany, że takie podejście jest niezbędne, jeśli chce się, aby osoby bez formalnego przygotowania w zakresie nauk ścisłych mogły zrozumieć o co chodzi. Jeśli rozpoczynamy wstęp do szczególnej teorii względności od analizy prostych zderzeń, to będziemy mogli z tego łatwo skorzystać, gdy przejdziemy do omawiania słynnej relacji E = mc2.\nPo roku 1968 zrozumiałem także, iż od początku należy podkreślać, że nie tylko obiekty poruszające się z prędkością światła zachowują się w bardzo dziwny sposób, ale że ciała poruszające się z prędkościami porównywalnymi z prędkością światła zachowują się równie osobliwie. Osobliwość ruchu z prędkością światła jest jedynie szczególnym przypadkiem bardziej ogólnej osobliwości wszystkich ruchów, która ujawnia się jedynie przy bardzo dużych prędkościach. Ta bardziej ogólna osobliwość daje się wyrazić za pomocą elementarnej, lecz ścisłej reguły, którą warto sformułować na bardzo wczesnym stadium poznawania przedmiotu. Pokazuję to w rozdziale 4., posługując się zdumiewająco prostym eksperymentem myślowym, który po raz pierwszy pojawił się w mojej książce z 1968 roku jako zadanie domowe. Kiedy zdałem sobie sprawę, że chyba nikt nie zauważył tego argumentu, zdecydowałem się opublikować moje zadanie domowe (i jego rozwiązanie) w „American Journal of Physics” (1983). Zrozumiałem wtedy, że problem tam przedstawiony ma do odegrania ważną rolę dydaktyczną przy poznawaniu teorii względności. Pozwala on zauważyć, iż wiele z tych trików z wykorzystaniem światła, które ukazują jego fundamentalną rolę w zrozumieniu natury czasu, można równie dobrze przeprowadzić, używając do przesyłania sygnałów innych obiektów poruszających się ruchem jednostajnym.\nW obecnej wersji wprowadzenia do szczególnej teorii względności nieco mniej nieortodoksyjny charakter ma kwestia, której znaczenie Einstein doskonale rozumiał od samego początku, ale w późniejszych publikacjach na ten temat, łącznie z moją książką z roku 1968, nie była ona należycie doceniona. Chodzi mianowicie o całkowicie umowne znaczenie stwierdzenia, że jakieś dwa zdarzenia, zachodzące w odległych miejscach, są jednoczesne. Fakt, że kwestia jednoczesności odległych przestrzennie zdarzeń nie ma głębszego sensu, jest być może najważniejszą nauką, jaka płynie ze szczególnej teorii względności i jest to konkluzja, jakiej niepodobna uniknąć przy jakimkolwiek podejściu do tego przedmiotu. Jednakże w podręczniku z roku 1968 potraktowałem to jako drugorzędną konsekwencję pewnych osobliwości, zamiast nalegać, żeby traktować ją jako klucz do zrozumienia innych kwestii. W niniejszym tomie konwencjonalny charakter jednoczesności zostaje przedstawiony na bardzo wczesnym etapie, a jego ilościowy sens uzyskuje prostą, spójną i łatwą do zapamiętania postać, co będzie odgrywać centralną rolę w wyjaśnianiu wszystkich aspektów teorii.\nKolejną innowacją jest nowe użycie diagramów czasoprzestrzennych, wynalezionych przez Minkowskiego u zarania teorii względności. Diagramy te odgrywają ważną rolę w zwięzłym ukazaniu przedmiotu za pomocą intuicyjnego zbioru rysunków bez niepotrzebnej komplikacji równaniami. W książce z roku 1968 diagramy te zostały zaprezentowane w konwencjonalnym ujęciu, w którym osie czasoprzestrzennego układu współrzędnych odgrywają fundamentalną rolę w opisie zdarzeń, a także (nieco mniej konwencjonalnie) z wykorzystaniem tożsamości trygonometrycznych w celu uzyskania ważnych informacji. Po 25 latach zdałem sobie sprawę, że osie układu są nie tylko zbędne, ale także stają się źródłem problemów, a cała, czasami żmudna, trygonometria wykładu może być zastąpiona bardzo prostą geometrią na płaszczyźnie, która nie wymaga w zasadzie niczego więcej poza umiejętnością identyfikacji różnych zbiorów trójkątów podobnych. O ile wiem, takie podejście do diagramów czasoprzestrzennych, wynikających bezpośrednio z analizy dwóch zasad Einsteina, nie zostało zaprezentowane w żadnym podręczniku, a nawet w oryginalnej literaturze przedmiotu. Dopiero ja opublikowałem je kilka lat temu w „American Journal of Physics” (1997 i 1998). Diagramy czasoprzestrzenne, tak jak je przedstawiam w tej książce, mają się do konwencjonalnego ujęcia tych diagramów tak, jak ma się geometria Euklidesa do geometrii analitycznej Kartezjusza. Geometria analityczna jest lepszym narzędziem, kiedy potrzebne są profesjonalne obliczenia, natomiast podejście Euklidesa jest efektywniejsze, gdy zależy nam na głębszym zrozumieniu.\nCZAS NA CZAS Klucz do teorii Einsteina (miękka)\nCZAS NA CZAS Klucz do teorii Einsteina - opis produktu:\nTeoria względności wreszcie jest prosta! Przystępna i dowcipna książka wybitnego fizyka i popularyzatora. Najwyższy czas zrozumieć teorię, która zmieniła nowoczesną naukę! Każdy słyszał o wzorze E=mc2, paradoksie bliźniąt, zakrzywieniu światła. David Mermin, wybitny naukowiec i znakomity pedagog, dowodzi, że między znać ze słyszenia a rozumieć jest wielka różnica, i że wielką fizykę jest w stanie pojąć nawet zatwardziały humanista.\nAutor doskonale wyczuwa trudności, jakie mogą mieć jego czytelnicy, pisze lekko i z wielkim poczuciem humoru. Czas na czas to propozycja dla każdego, kto chce lepiej rozumieć otaczający go świat i nowoczesną naukę.\nN. David Mermin - wybitny fizyk amerykański, emerytowany profesor Laboratorium Fizyki Atomowej i Ciała Stałego na Cornell University, członek National Academy of Sciences. Współautor jednego z najlepszych - jeśli nie najlepszego - podręcznika fizyki ciała stałego, który jest w powszechnym użytku na polskich uniwersytetach. Przez 35 lat wykładał fizykę dla studentów kierunków humanistycznych, dla których napisał książkę Space and Time in Special Relativity (Przestrzeń i czas w szczególnej teorii względności).\nKsiążka CZAS NA CZAS Klucz do teorii Einsteina pochodzi z wydawnictwa Prószyński i S-ka. Autorem książki jest David N. Mermin. Książka CZAS NA CZAS Klucz do teorii Einsteina liczy 208 stron. Jej wymiary to 165x235. Oprawa jest miękka.\nCZAS NA CZAS Klucz do teorii Einsteina książka


W czasach obecnych ludzie nabywają szlafroki kierując się niemal głównie tymi przedstawieniami z katalogów. Mowa tu konkretnie o tym, że widzą ładną modelkę w takowym lub modela i chcą taki posiadać. Jednym słowem taki popularny dzięki katalogom szlafrok z mikrofibry może być nawet i tym mniej ciekawym, jeśli chodzi o dawanie wzorowej ciepłoty, ale brak ten rzecz jasna nadrabia atrakcyjnością wizualną. Wiele znaczy też i to, że dziś katalogi z tego typu przydatnymi rzeczami istnieją także w internecie, a to wiele dający plus, bo nie musimy włączać laptopa lub tableta, po to by zerknąć sobie na nowości jeśli chodzi o szlafroki posiadające kaptury. Dziś da się te szlafroki oglądać za pomocą telefonu ze sporym wyświetlaczem, a nawet za jego pomocą nabyć model, który jest dla nas najatrakcyjniejszym. Często też bywa tak, że szlafrok zamówiony w poniedziałek rano dostajemy nawet we wtorek w okolicy godziny piętnastej i w tym rzecz jasna tkwi ta olbrzymia zaleta obecnego świata.\nNasze podejście do szlafroków\nLudzie zdecydowanie wyżej cenią modne ubranie, a jeśli chodzi o opcje takie jak modne szlafroki, to zazwyczaj stawiamy na coś popularnego, choć nie jest to nowość zaliczana do drogich. W droższe szlafroki z mikrofibry inwestują niemal wyłącznie ludzie, którzy to chcą czuć się dobrze także po tym wyjściu z kąpieli. Oni, czy też one muszą mieć coś bardzo ładnego i pociągającego, bo w szlafroku widzi ją partner życiowy i właśnie dlatego taki szlafrok musi być w sensie stylistycznym opcją bardzo pociągającą.\nObecnie wielu z nas zamawia szlafroki w sieci, czyli nie tylko w wyspecjalizowanych serwisach, ale też i w sklepach firmowych, które mają zdecydowanie najciekawszą ofertę. Dla pewnej części z nas najważniejszym z detali jest marka, ale dla innych wygląd ma to kluczowe znaczenie, bo we własnym domu chcemy wyglądać ciekawie i to także po tym wyjściu z kąpieli. Czasami nawet ludzie samotni przywiązuję wagę do tego typu rzeczy, ale najwięcej myślą o tego typu sprawach osoby na które często zerkają domownicy i to nawet wtedy gdy noszą szlafrok.


▷ Wesołych Świąt - Tapety na komputer / 2766\nWesołych Świąt - Tapety na komputer / 2766. Tapety na pulpit komputera\nWesołych Świąt - Tapety na komputer / 2766\nWesołych Świąt - Darmowe tapety na pulpit i telefon / 2768 15 Wesołych Świąt - Darmowe tapety na telefon / 2774 16 Wesołych Świąt - Darmowe obrazki na pulpit / 2778 17\nWszystkie tapety są do ściągnięcia za darmo. Jednak, aby korzystać tapety pulpitu 'Wesołych Świąt - Tapety na komputer / 2766' w celach komercyjnych jest zabronione. Wszelkie prawa do zdjęć należą do ich właścicieli.\nPC Aby ustawić "Wesołych Świąt - Tapety na komputer / 2766" jako tapetę na pulpicie, wybierz rozmiar obrazu powyżej, a następnie kliknij na przycisk "Pobierz", aby zapisać obraz na komputerze stacjonarnym. Kliknij prawym przyciskiem myszy na obrazek zapisany i wybierz opcję "Zapisz obraz jako" lub "Ustaw jako tło".\nMac Aby ustawić "Wesołych Świąt - Tapety na komputer / 2766" jako tapetę na pulpicie, wybierz rozmiar obrazu powyżej, a następnie kliknij na przycisk "Pobierz", aby zapisać obraz na komputerze stacjonarnym. Kliknij prawym przyciskiem myszy na pulpicie i wybierz opcję "Zmień tło pulpitu". Przejdź do zdjęcia, które pobrałeś i kliknij na nią.


Produkty MADE IN KARPATY podczas międzynarodowych targów AGROTRAVEL 2015 / Z PODKARPACIA / Podkarpackie informacje biznesowe, gospodarcze, serwis dla przedsiębiorców PPG24\nProdukty MADE IN KARPATY podczas międzynarodowych targów AGROTRAVEL 2015\nW dniach 10-12 kwietnia 2015 r. podczas VII Międzynarodowych Targów Turystyki Wiejskiej i Agroturystyki AGROTRAVEL w Kielcach, zaprezentowano stoisko produktów regionalnych i usług turystycznych certyfikowanych w ramach sieci MADE IN KARPATY. Stoisko zostało zorganizowane dzięki zaangażowaniu Fundacji Karpackiej oraz Regionalnej Izby Gospodarczej w Sanoku i cieszyło się dużym zainteresowaniem ze strony odwiedzających.\nTargi AGROTRAVEL to najważniejsza impreza w Polsce poświęcona tematyce turystyki wiejskiej, agroturystyki i produktów regionalnych, która jest doskonałą okazją do nawiązania współpracy w zakresie rozwoju markowych i sieciowych produktów turystyki wiejskiej z Polski i całej Europy. Jak podkreślają organizatorzy, jest to festiwal dziedzictwa kulturowo-krajobrazowego europejskich wsi, który odwiedza ponad 20 tys. osób zainteresowanych wyjątkowymi walorami regionów, ciekawymi produktami lokalnymi oraz atrakcyjną ofertą spędzenia czasu na wsi, prezentowaną przez ponad 150 wystawców z kraju i zagranicy.\nDzięki temu AGROTRAVEL to doskonała okazja do prezentacji i promocji oferty wypoczynkowej na wsi oraz wymiany doświadczeń pomiędzy licznymi podmiotami działającymi w sektorze turystyki. Służy temu zarówno prezentacja wystawców, wizyty studyjne dziennikarzy i przedstawicieli placówek zagranicznych, jak również organizacja licznych wydarzeń towarzyszących, w tym m.in.: konferencje, Forum Turystyki Wiejskiej i Agroturystyki, jarmark rękodzielnictwa i wyrobów artystycznych, karczmy z regionalnymi i tradycyjnymi produktami kulinarnymi, a także konkursy dla wystawców i zwiedzających.\nOrganizatorami targów są: Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministerstwo Sportu i Turystyki, Urząd Marszałkowski Województwa Świętokrzyskiego, Polska Organizacja Turystyczna, Targi Kielce S.A., Regionalna Organizacja Turystyczna Województwa Świętokrzyskiego, a współorganizatorami: Polska Federacja Turystyki Wiejskiej „Gospodarstwa Gościnne”, Wyższa Szkoła Ekonomii, Prawa i Nauk Medycznych w Kielcach, Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach – Instytut Geografii oraz Komitet Przestrzennego Zagospodarowania PAN.\nA teraz kilka słów na temat MADE IN KARPATY. Sieć sprzedaży i marketingu pod marką MADE IN KARPATY, jak sama nazwa wskazuje, obejmuje certyfikowane produkty i usługi turystyczne z obszaru Karpat (dotychczas były to wyłącznie polskie produkty pochodzące z Podkarpacia) i powstała w ramach projektu, który otrzymał dofinansowanie ze Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy (projekt „Alpy Karpatom - program na rzecz uwolnienia potencjału ekonomicznego górskich obszarów Podkarpacia poprzez transfer praktyk szwajcarskich). Partnerstwo zostało utworzone przez pięć podmiotów, współpracujących ze sobą na rzecz rozwoju regionu, w tym: Fundacja Karpacka (lider), Regionalna Izba Gospodarcza w Sanoku, Bieszczadzka Agencja Rozwoju Regionalnego, Bieszczadzkie Forum Europejskie oraz Podkarpacka Izba Gospodarcza.\nMADE IN KARPATY obejmuje trzy rodzaje produktów: produkty spożywcze, usługi i produkty turystyki oraz produkty rękodzielnictwa/rzemiosła.\nDziałania Sieci skupiają się na wspieraniu twórców, producentów, przedsiębiorców w zakresie inicjowania i rozwoju produktów regionalnych, a także ich komercjalizacji, służącej rozwojowi turystyki na obszarze Karpat.\nPrzystąpienie do sieci sprzedaży MADE IN KARPATY wiąże się z procesem certyfikacji produktów i usług, podpisaniem umowy oraz nawiązaniem współpracy w zakresie promocji, dystrybucji i sprzedaży oferowanych produktów. Świadectwem posiadania prawa do używania marki MADE IN KARPATY są pieczęcie lakowe.\nRynkiem docelowym dla oferty Sieci będą nie tylko mieszkańcy Podkarpacia, ale także turyści z kraju i zagranicy odwiedzający nasze strony. Zaplanowana promocja i rozwój Sieci MADE IN KARPATY umożliwią dystrybucję produktów na terenie całego kraju, a co się z tym wiąże - wzrost zainteresowania turystyką pobytową na terenie wyjątkowego Podkarpacia. Zaplanowano również podpisanie umów z firmami handlowymi, zlokalizowanymi między innymi na lotnisku w Jasionce - Rzeszów, w Solinie, a także w sanockim Skansenie.\nSzczegółowe informacje o Sieci MADE IN KARPATY znajdziecie Państwo tutaj.


Rekonstrukcja wyglądu Peruwianki sprzed 1 700 lat » Historykon.pl\nNaukowcom z Peru udało się zrekonstruować twarz potężnej, starożytnej kobiecej liderki, używając drukarki 3D.\nKobieta, znana jako „Lady of Cao”, należała do kultury Moche w północnym Peru i zmarła 1700 lat temu. Jej zachowane szczątki zostały znalezione w 2006 r. na zniszczonej ceglanej piramidzie znanej jako Huaca Cao Viejo, niedaleko Trujillo. Dokładne badania szkieletu pozwoliły na stwierdzenie przyczyny zgonu oraz wykonanie analiz niezbędnych do wykonania modelu kobiety. Pani Cao zmarła w wieku 20 lat, prawdopodobnie z powodu narodzin dziecka lub powikłań po ciąży. Jej nogi i twarz były wytatuowane magicznymi symbolami wężów i pająków. Bogactwo jej miejsca pochówku sugeruje, że była kapłanką, a nawet władcą politycznym. Odkrycie zakwestionowało przekonanie o tym, że tylko mężczyźni zajmują wysokie stanowiska w starożytnym społeczeństwie Moche.\nMinister kultury Peru, Salvador del Solar, powiedział, że odbudowa wykazała owalną twarz z wysokimi policzkami. Minister powiedział : Wagi tego dokonania nie da się opisać. Dzięki niemu możemy pokazać światu twarz, w której każdy Peruwiańczyk dostrzega część siebie. Naukowcy przez dziesięć miesięcy pracowali nad replikacją kobiecej twarzy, analizując strukturę czaszki i porównywali ją do zdjęć kobiet zamieszkujących „Magdalena de Cao” (miasto położone najbliżej piramidy.) Technologia pozwala nam widzieć twarz przywódcy politycznego, religijnego i kulturalnego z przeszłości – dodaje minister Salvador del Solar. Pani Cao pozostanie na wystawie przez dwa tygodnie w Muzeum Narodowym w Limie, a później zostanie przeniesiona do muzeum El Brujo, około 570 km na północ od stolicy Peruwy.


Painkiller • Wyświetl temat - Sword Of The Wither\nDzisiaj jest 20 cze 2018, 8:58\nSword Of The Wither\nTytuł: Sword Of The Wither\n: 29 paź 2007, 8:52\nNiesamowite podobieństwo jak przy premierze Painkillera. Kiedy Painkiller wyszedł na rynek, utwór Mecha dość nieźle sie ukazywał i przedstawiał naprawdę świetnie zalety gry tak samo widzimy to przy teledysku Vadera utworu stworzonego do kolejnego polskiego hitu czyli WITHER.\nA tu możecie pobrać Mp3. Jak dla mnie utworek jest naprawdę extra.\nhttp://www.mp3p.pl/main/more/Vader_/_Sw ... r/id/71856\nCiekawostka... do stworzona utworu do PK wynajęto Mecha czyli polski zespół tak samo mamy tutaj.\nChyba teraz w Polsce wyszedł taki nawyk że kiedy wychodzi jakiś wybitny polski tytuł to trzeba do niego zrobić jakiś utwór.\nTytuł: Odp: Sword Of The Wither\n: 29 paź 2007, 18:03\nNie wiem czy nawyk, bo od czasów Painkillera minęło już sporo czasu\nWydaje mi się, że ta gra jest skazana na sukces dzięki marketingowi - oczywiście wierzę, że marketing nie kłamał\nCo do ciekawostek to muzykę skomponował Adam Skorupa - oczywiście nie ma w tym nic dziwnego; a oto podobno fragment changeloga patcha, który ukazał się w dniu premiery: "Poprawki sceny seksu z pielęgniarkami w Rozdziale 5." lol.\n: 30 kwie 2010, 12:23\nWolę MECHa, jakoś tak bardziej wpada w ucho, a tak w ogóle to jaki tytuł ma ten utwór w Painkillerze, bo mam go zapisanego jako Credits, ale wiem że to na pewno nie tytuł. (Wieeeesz? A skąąąąd? )


Profesjonalne kosmetyki dla fryzjerów i salonów beauty - Salon Professional - Serum Scalp Renew Dermabrazja, 75 ml\nSerum Scalp Renew Dermabrazja, 75 ml\nSerum do zabiegu dermabrazji rewitalizujące skórę głowy\nZabieg dermabrazji Scalp Renew to zabieg oczyszczający skórę głowy, wykonywany wyłącznie jako profesjonalna usługa w salonie. Przyspiesza usuwanie uporczywych zanieczyszczeń skóry głowy i nagromadzonych wokół mieszków włosowych substancji, takich jak martwe komórki i nadmiar sebum. Przyspiesza złuszczanie skóry głowy nawet do 34% w porównaniu do skóry głowy niepoddanej zabiegowi i tym samym przyspiesza jej regenerację. Usługa przeznaczona jest zarówno dla kobiet jak i mężczyzn. Zabieg dermabrazji Scalp Renew zaleca się stosować co 30-45 dni i jest odpowiedni również do włosów farbowanych. W celu uzyskania dalszych instrukcji zapoznaj się z ulotką informacyjną.\nZłuszcza i odświeża skórę głowy\nUsuwa nadmiar sebum i martwe komórki skóry głowy\nNałożyć serum do dermabrazji na suche włosy, tworząc siatkę. Wmasowywać przez 1 minutę, a następnie zostawić na 10 minut. Dokładnie spłukać.


Karnawał w Barranquilli, cz. II – Iberoameryka\nNa tydzień przed karnawałem w weekend organizowana jest pierwsza defilada – La Guacherna. Co ważne, odbywa się ona wieczorem, a nie rano jak pozostałe. Zamykana jest wtedy jedna z głównych ulic, stawia się płotki odgradzające widzów od uczestników parady, a każdy z mieszkańców ma wtedy niebywałą okazję do wykazania się przedsiębiorczością: wystarczy postawić na podwórku trochę plastikowych krzeseł (tyle, ile tylko da się tam upchać), postawić improwizowanego grilla, a potem tylko czekać na miliony monet wpływające do kasy. Krzesło 25 złotych, szaszłyk cztery, piwo trzy, łazienka złotówkę. Mimo wszystko, każdy chętnie zaklepie sobie miejsce siedzące, bo stanie w dzikim tłumie i usilne próby znalezienia pozycji pozwalającej na choć jako takie obserwowanie defilady przez cztery godziny nie należy do szczególnych przyjemności.\nPiosenka La Guacherna http://www.youtube.com/watch?v=3uJG1F-NseA\nJuż po południu rozpoczynają się przygotowania i imprezy. Na mieście widać mnóstwo poprzebieranych ludzi. Sama Guacherna rozpoczyna się z lekkim opóźnieniem. Nie dziwi to nikogo, kto spędził w Ameryce Łacińskiej więcej niż dwa dni. Szybko jednak cierpliwość zostaje wynagrodzona i zaczynają się pojawiać niesamowite comparsas – zespoły, grupy ludzi przebranych w ten sam sposób i wykonujących tę samą choreografię. Dominują: jaskrawa zieleń, czerwień, żółć i błękit. Jedna z pierwszych comparsas jest konna, a zaraz po niej defilują dwie taczki na wypadek, gdyby konie zostawiły po sobie na ulicy pamiątkę.\nOpisując comparsas warto przybliżyć sylwetki najpopularniejszych karnawałowych postaci folklorystycznych. Marimonda to żartowniś, gość wyluzowany i sympatyczny. Przebranie zostało wymyślone przez mieszkańca z niższych warstw społecznych, który chciał wykpić bogaczy1. Nosi kamizelkę na lewą stronę, a maska charakteryzuje się wielkimi oczami i uszami, a co najważniejsze – ogromną trąbą (która według niektórych teorii niekoniecznie jest właśnie trąbą). Tańczy w nieco przerysowany sposób. Charakterystyczne dla choreografii jest także upadanie na ziemię i podskakiwanie na zadkach. Najliczniejsza comparsa to zawsze Marimondy z dzielnicy Barrio Abajo – są ich setki, a ich przejście trwa dobre kilkanaście minut.\nJak wspomniałem w pierwszej części artykułu, najważniejszą postacią kobiecą jest Negrita Puloy2. Ta Afrokolumbijka nosi czerwoną, krótką sukienkę w białe grochy, taką samą kokardę, a nawet szpilki. Jest zalotna i seksowna, a muzykę i taniec ma we krwi. W rytmie porro i fandango rusza biodrami, ramionami i nogami. Symbolizuje także walkę o zniesienie niewolnictwa.\nW karnawale piękne jest to, że nie jest on organizowany z myślą o turystach, ale o mieszkańcach. Starych i młodych.\nMonocuco to z kolei przebranie osoby, która chciała ukryć swoją tożsamość. Według lokalnych podań stosowali je bogaci mężczyźni chcący zbliżyć się do pięknych kobiet z nizin społecznych. Postać ta uzbrojona jest w rózgę, na wypadek gdyby ktoś próbował się do niej zbliżyć.\nPostaci te symbolizują mieszkańców Barranquilli – wesołych i dumnych ze swojego pochodzenia, potrafiących cieszyć się życiem. Ogromną popularnością cieszą się także comparsy tańczące cumbię, tradycyjny taniec. Mężczyzna ubrany jest wtedy w białe, lniane spodnie i koszulę, na plecach zawiązuje sobie czerwoną chustę, a na głowie kolumbijskie sombrero z wybrzeża (tzw. sombrero vueltiao). Kobieta ma długą suknię z falbanami, które podnosi, tworząc z sukni swoisty wachlarz. Tancerki utrzymują perfekcyjną ramę i równowagę, co udowadniają czasami nosząc na głowach szklane butelki z whisky lub trzcinowym bimbrem aguardiente.\nCumbia: La Pollera Colora – tradycyjna kolumbijska melodia ludowa znalazła zastosowanie w reklamie piwa Águila http://www.youtube.com/watch?v=GdktZJ-Qijk\nKażda comparsa powinna mieć swoją choreografię. Guacherna nie jest oficjalnym wydarzeniem karnawałowym, dlatego zdarzają się też takie grupy, które nie tańczą, tylko w przebraniu idą po ulicy i raczą się alkoholem. Wtedy tłum często zaczyna skandować: „¡son cachacos!” – oni są z Bogoty! Wynika to z wzajemnej niechęci mieszkańców wybrzeża i kolumbijskiej stolicy oraz przekonania tych pierwszych, że ludzie w Bogocie (nazywani potocznie na wybrzeżu cachacos) są sztywni i tańczyć nie umieją.\nDość osobliwym zwyczajem podczas karnawału jest obrzucanie się mąką lub pryskanie pianą ze spreju sprzedawaną w tym okresie na potęgę. Po przeżyciu, jakim jest defilada, człowiek wychodzi więc brudny, ale na pewno szczęśliwy, gdyż parady porażają różnorodnością, bogactwem strojów, choreografii, a przede wszystkim kolumbijskiej kultury. A najlepsze jest to, że wszyscy świetnie się bawią – nie jest to szopka dla turystów, ale prawdziwe święto miasta. Po defiladzie młodzi i starzy przenoszą imprezę w inne miejsca i korzystają z życia, bowiem Kolumbijczyków wychowuje się w duchu cieszenia się chwilą, nawet jeśli sytuacja materialna jest trudna. Tam nikt się nie zamartwia.\n2 Z hiszp. negra – czarna, sufiks – ita tworzy zdrobnienie.


WIELOWIEŚ ( I OKOLICA) DLA WOŚP – I FINAŁ – Gmina Sieroszewice\nW tym roku po raz pierwszy w Wielowsi z dużym rozmachem zagraliśmy dla WOŚP.\nCieszy nie tylko wynik finansowy (na rzecz WOŚP uzbieraliśmy 12 255,34 zł), jednak najbardziej zadowala zaangażowanie i obecność zainteresowanych dorosłych i niedorosłych.\nW czasie finału wiele się działo. Najmłodsi pokazali się w pięknych kolorowych strojach, chętnie pozowali do zdjęć na ściance foto oraz bawili się w rytm muzyki, kręcili „bączki” i hula-hop.\nTrochę starsza młodzież chętnie też włączyła się do zabawy, mogła spróbować swoich sił i umiejętności na ściance wspinaczkowej, przy stole tenisowym oraz grając w piłkarzyki.\nDorośli mieli okazję usiąść, porozmawiać oraz skosztować kawy i pysznego tortu ufundowanego na tę okoliczność przez Cukiernię „Carmen”. Niektórzy z nostalgią wybrali się w podróż czerwonym „maluszkiem” kierowanym przez właściciela, Karola Koziołka.\nNa scenie i wokół niej też było gwarno. Występowali uczniowie naszej szkoły, którzy mieli okazję zaprezentować się przed tak wspaniałą publicznością. Z inicjatywy rodziców działały stoiska gastronomiczne. Panie konsultantki prezentowały kosmetyki Mary Kay. Absolwentki malowały buzie dzieciom. Można było też posłuchać muzyki na żywo, gości w tamburynem i akordeonem witały śpiewające nauczycielki.\nNad całością przedsięwzięcia czuwała Marzena Przybyłek, przewodnicząca Rady Rodziców w SP w Wielowsi; Piotr Glapiak i Patryk Radkowski, absolwenci naszej szkoły, obecnie wolontariusze WOŚP oraz Mirosława Kmiecik, dyrektor SP w Wielowsi.\nRealizacja akcji nie byłaby możliwa bez finansowego i rzeczowego wsparcia członków społeczności lokalnej. Do współpracy włączyli się wójt Gminy Sieroszewice, Anatol Piaskowski; Zastępca Wójta, Bartosz Kubica; Renata Koziołek i Paweł Mrugalski, radni Gminy Sieroszewice; Stowarzyszenie Seniorów z prezes Anną Ławrynowicz i Marią Garcarek; Stowarzyszenie Aktywności Lokalnej, prowadzone przez prezesa, Sławomira Drykę; strażacy, harcerze, Rodzice i Uczniowie. Wszystkich ze sceny zabawiał, DJ Artur Śniegocki.\nZnalazło się też bardzo wielu darczyńców, którzy chętnie pracowali na rzecz WOŚP i uzupełniali kolorowe puszki.\n← NABOŻEŃSTWO EKUMENICZNE W PARAFII POLSKOKATOLICKIEJ W KOTŁOWIEZAPROSZENIE NA SEMINARIUM „OSOBY Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ NA RYNKU PRACY – CO PRACODAWCA WIEDZIEĆ POWINIEN” →


> Fit deser\nData wpisu: 01.02.2021\nPrzepis na dietetyczny deser waniliowy z truskawkami. Jedna porcja to około 180 kcal.\n1 opakowanie waniliowego jogurtu Skyr (Piątnica),\nerytrytol lub inny słodzik (opcjonalnie).\nŻelatynę rozpuścić w niewielkiej ilości gorącej wody. Jogurt wymieszać dokładnie ze słodzikiem oraz przestudzoną żelatyną. Miskę wyłożyć folią lub papierem do pieczenia (będzie się łatwiej wyciągać). Na dno wyłożyć truskawki (świeże lub rozmrożone), a na nie masę jogurtową. Wstawić do lodówki do całkowitego stężenia.\ndeser fitdeser deserbiałkowy\n‹ Kotlety ziemniaczane z tuńczykiem\nJogurtowe placki z truskawkami ›


Pogoda Meżyhory na 14 dni ⇒ Prognoza pogody w Meżyhory na dwa tygodnie (14-16 dni) <Ukraina> ⇒ METEOPROG.PL\nPrzegląd pogody na 16 dni w Meżyhory\nPogoda w Meżyhory\nPogoda Meżyhory – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Meżyhory dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Meżyhory na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Meżyhory - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Meżyhory pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Meżyhory – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Meżyhory tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nPogoda w Meżyhory na 14 dni\n49° 50′ 31″ N 25° 17′ 13″ E


Jak seks wpływa na organizm człowieka? | Porno Facebook\nNie da się ukryć – od tego momentu w którym komórka jajowa w organizmie matki została zapłodniona, zostaliśmy stworzeni do seksu. Może i wydaje się to dziwne, ale wystarczy pomyśleć, przecież teraz to my, od kiedy oczywiście będziemy do tego zdolni, będziemy się starać znaleźć partnera, oraz zapłodnić jego, aby powtórzyć ten cykl od nowa. No dobrze, ale to jak w końcu seks wpływa na organizm człowieka?\nZnaczenie seksu w psychologii\nSeks zmienia biochemię mózgu, sprawia że wydzielają się hormony wprowadzające nas w dobry nastrój. Seks jest więc naturalnym antydepresantem. Do tego zwiększa pewność siebie. Wielu osobom seks przynosi też pewnego rodzaju poczucie władzy czy kontroli. W krajach i w środowiskach, w których nie jest on tabu, regularne uprawianie seksu i satysfakcja naszych partnerów może nam przynieść dobrą reputację. Kiedy uprawiamy seks, kochając naszego partnera seksualnego, pojawiają się odczucia kategoryzowane jako głęboko duchowe. Mamy wtedy poczucie wykraczania poza rzeczywistość, roztapiania się w partnerze i osiągnięcia wyższego poziomu. Doświadczamy pewnego rodzaju transcendencji, co też związane jest z naszą biochemią.\nSeks to podstawowa potrzeba człowieka\nNaukowcy wyróżniają dwa rodzaje uprawianego seksu ze względu na podejście do tego procesu. Seks uprawiać możemy dla przyjemności czysto fizycznej, bo go lubimy i nie jest tu ważna osoba, z którą to robimy — możemy do niej zupełnie nic nie czuć. Druga motywacja do jego uprawiania wiąże się z osobą naszego partnera seksualnego, a przyjemność mamy przede wszystkim z tego, że uprawiamy go z osobą, względem której żywimy głębsze uczucia.\nOglądanie seksu również wpływa na organizm człowieka\nPodczas oglądania filmów porno nasza chemia w organizmie również ulega zmianie, ponieważ mózg widząc akt seksualny stara się doprowadzić nas do tego samego stanu, przez co czujemy pobudzenie erotyczne. Naturalnie oglądanie porno w dużych ,,dawkach” może sprawić, iż się od tego uzależnimy, dlatego też zalecamy ostrożność.\nczy kobiety mają orgazm\nPoprzedni artykułJak urozmaicić swoje życie seksualne – poradnik dla par\nNastępny artykułGadżety erotyczne – czy to dobry sposób na zastąpienie drugiego człowieka?


Miażdżyca u dziecka - Marskość\nMiażdżyca u dziecka, czyli łagodny guz gruczołu łojowego, występuje w większości przypadków w okresie dojrzewania z początkiem dojrzewania. Jednak podobne formacje występują u dzieci poniżej pierwszego roku życia, w tym u noworodków. Nie ma farmakoterapii na miażdżycę, więc nie należy eksperymentować z różnymi lekami z arsenału tradycyjnej medycyny. Jeśli zauważysz pieczęć i obrzęk na skórze, skonsultuj się z lekarzem, który po badaniu i diagnozie wyjaśni, jak postępować..\nPrzyczyna takiej anomalii nie została jeszcze w pełni ustalona. Lekarze uważają, że na rozwój skóry płodu wpływa sposób odżywiania i styl życia przyszłej matki. U niemowlęcia miażdżyca może wystąpić w wyniku zwiększonego pocenia się podczas przegrzania z powodu zbyt ciepłej odzieży, temperatura w pokoju dziecinnym przekracza 21-22 °. Ryzyko powstania torbieli wzrasta, gdy na dziecko zakłada się ciasną syntetyczną bieliznę.\nGruczoły łojowe znajdują się na powierzchni całego ciała z wyjątkiem stóp i dłoni, nie występują również na błonie śluzowej (np. Jamy ustnej i gardła). Dlatego miażdżyca u dzieci może wystąpić wszędzie. Jednak w większości przypadków tworzą się na skórze głowy, szyi, za uszami, na plecach lub pod pachą. Rzadziej torbiel rozwija się w pobliżu pępka, ramienia, sutka lub gruczołu mlekowego. W przypadku miażdżycy u dziecka charakterystyczne są następujące objawy:\nskóra nad torbielą nie różni się odcieniem od otaczających tkanek;\npo naciśnięciu nie pojawia się ból ani swędzenie;\nJednak obraz kliniczny zmienia się wraz z ropieniem miażdżycy z powodu wniknięcia infekcji bakteryjnej. Pęcznieje, powiększa się, po naciśnięciu dziecko zaczyna płakać lub (jeśli pozwala na to wiek) skarży się na silny ból. Wraz z gromadzeniem się ropy cysta nabiera czerwono-niebieskiego odcienia. Również dzieci mają gorączkę, rozwijają się objawy ogólnego zatrucia: osłabienie, senność, brak apetytu, nastrój i drażliwość..\nJedynym sposobem leczenia miażdżycy u dziecka jest chirurgiczne usunięcie go wraz z torebką otaczającą guz. U dorosłych podobny zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, ale dla dzieci do określonego wieku (do około 7-8 lat) konieczne jest znieczulenie ogólne. Dzieciak nie będzie mógł leżeć bez ruchu przez 20 - 25 minut, podczas gdy manipulacja będzie trwała, i będzie musiał być trzymany siłą. Dlatego, aby uniknąć urazów psychicznych, dziecko usypia się za pomocą znieczulenia wziewnego. Jednak ten lek jest dość toksyczny, dlatego usuwanie miażdżycy przeprowadza się zgodnie ze ścisłymi wskazaniami medycznymi:\nAby usunąć miażdżycę u dzieci, chirurdzy zalecają stosowanie metody laserowej lub fal radiowych. Zabiegi takie nie pozostawiają widocznych śladów na skórze, wykonywane są praktycznie bez krwawienia i nie wymagają specjalnej pielęgnacji pooperacyjnej. Ponadto sama technika usuwania miażdżycy eliminuje ryzyko przedostania się infekcji bakteryjnej do rany. Lekarze podkreślają również, że operacja przeprowadzana jest szybko, ambulatoryjnie, a po kilku godzinach (i po konsultacji z anestezjologiem przy zastosowaniu znieczulenia ogólnego) rodzice i dziecko mogą wrócić do domu. Schematyczne zdjęcia zabiegu można znaleźć w Internecie..\nW przypadku ropienia konieczne jest chirurgiczne rozcięcie tkanek, usunięcie ropy i odkażanie jamy miażdżycowej. Aby wyeliminować proces zapalny, przepisywany jest kurs antybiotyków. Takie wydarzenia odbywają się tylko w szpitalu. Dlatego konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem we wczesnych stadiach powstawania torbieli, dokładne monitorowanie jej stanu.\nZapalenie węzłów chłonnych (zapalenie węzłów chłonnych) u psów\nPolipowatość jest częstą patologią macicy. Po postawieniu tej diagnozy kobiety mają pytania o to, co stanowi polip endometrium, jeśli nie zostanie usunięty, co będzie dalej i czy leczenie jest możliwe bez operacji.\nRokowanie w życiu z chłoniakiem nieziarniczym


Zwiększyć skuteczność oprysku - Wiadomości Rolnicze Polska\nStrona główna #Polecamy Zwiększyć skuteczność oprysku\nprecyzyjne nanoszenie środków ochrony roślin\nPrecyzyjne nanoszenie środków ochrony roślin jest niezwykle istotne co najmniej z kilku względów. Przede wszystkim pozwala na ich efektywne wykorzystanie a tym samym ograniczenie kosztów. Jest ważne także ze względu na sąsiednie uprawy i z powodów środowiskowych.\nOpryskiwacz to maszyna przez którą – jak mawiają rolnicy – przelewa się najwięcej pieniędzy w gospodarstwie. Dlatego aby skutecznie wykonać oprysk, tak aby nie wyrzucać pieniędzy w błoto, należy przestrzegać kilku podstawowych zasad. Dotyczą one nie tylko ustawień maszyny; ciśnienia roboczego, dawki cieczy, rodzaju rozpylacza czy wysokości od opryskiwanej powierzchni, ale także warunków w jakich oprysk jest wykonywany, czyli temperatury i wilgotności powietrza, nasłonecznienia, czy (często przede wszystkim) prędkości wiatru.\nAby uniknąć strat związanych ze znoszeniem czy parowaniem cieczy warto wykonywać opryski w zalecanych do tego warunkach. Tutaj specjaliści są zgodni; im niższa prędkość wiatru i niższy poziom nasłonecznienia, tym lepiej. Istotna jest też temperatura, która nie powinna przekraczać 25°C. Co do prędkości wiatru, do 2 m/s zalecane jest stosowanie zabiegu drobnokroplistego, natomiast w przypadku prędkości od 2 do 4 m/s stosuje się zwykle zabieg rozpylaczami grubokroplistymi. W przypadku wiatru o wyższej prędkości zabieg nie powinien być wykonywany. Kolejny aspekt to temperatura i nasłonecznienie. Jeśli chodzi o zakres temperatury, tutaj powinniśmy się kierować zaleceniami producenta środka ochrony roślin; większość preparatów w określonych zakresach będzie po prostu mniej skuteczna lub w ogóle nieskuteczna.\nZ kolei w bardzo ciepłe, słoneczne dni istnieje ryzyko, szczególnie w przypadku zastosowania dysz drobnokroplistych, że preparat wraz z wodą ulegnie intensywnej ewaporacji, co w praktyce oznacza, że odparuje zanim dotrze do rośliny zaś krople, które do niej dotrą bardzo szybko odparują z jej powierzchni, zmniejszając skuteczność oprysku. Podsumowując, opryski najlepiej wykonywać rano lub wieczorem, kiedy wiatr i nasłonecznienie zazwyczaj są najmniejsze, uwzględniając przy tym zalecenia, które producent umieścił na etykiecie środka ochrony roślin. Specjaliści podają tutaj zresztą uśrednione wartości: prędkość wiatru poniżej 2 m/s, umiarkowana temperatura w zakresie od 10 do 20°C i wysoka wilgotność – powyżej 50%.\nKiedy warunki optymalne nie są…\nNiestety, opryski nie zawsze mogą być prowadzone w optymalnych warunkach; kluczowy jest tutaj czas i faza rozwojowa agrofagów. Niekiedy zbyt późno wykonany oprysk prowadzi do obniżki plonu nawet o kilkadziesiąt procent, dlatego niekiedy jesteśmy zmuszeni do przeprowadzenia zabiegu przy niekoniecznie idealnym klimacie. Trudno co prawda wpłynąć na temperaturę powietrza, jej wilgotność czy prędkość wiatru, jednak możemy w pewnym stopniu zapobiegać skutkom niekorzystnych warunków, przede wszystkim manipulując trzema parametrami: wielkością kropli, prędkością roboczą i wysokością belki polowej.\nOpryski wykonywane są najczęściej w zakresie prędkości roboczych od 5 do 10 km/h. Wysoka prędkość robocza skutkuje lepszą wydajnością pracy, jednak w przypadku oprysków chodzi przede wszystkim o precyzję, a jak się okazuje, czynnik ten w tym kontekście ma niebagatelny wpływ. Jak dowodzą badania, zwiększenie prędkości roboczej z 4 do 8 km/h przy wietrze wiejącym z prędkością 3 m/s zwiększa znoszenie cieczy roboczej aż o 51%. Ponadto mniej skuteczna jest wtedy penetracja łanu, co wynika z zawirowań powietrza i kierowania cieczy ku tyłowi. Warto więc zadbać o niższą prędkość roboczą, szczególnie kiedy mamy do czynienia z gęstym łanem i opryskujemy go z użyciem rozpylaczy drobnokroplistych.\nOdległość belki od łanu\nRównież ten czynnik ma niebagatelne znaczenie w kontekście znoszenia cieczy. Jak wykazują badania, im większa odległość belki od opryskiwanej powierzchni, tym bardziej intensywne znoszenie cieczy. Oczywiście podczas regulacji wysokości belki warto pamiętać, żeby nie znajdowała się ona zbyt blisko łanu czy gruntu, ponieważ w takim przypadku istnieje ryzyko, że nie opryskamy całej powierzchni. W przypadku niekorzystnych warunków wietrznych warto wykorzystać rozpylacze o dużym kącie oprysku, pozwalają one na pracę z nisko położoną belką polową, co pozwala na zniwelowanie wpływu niekorzystnych warunków atmosferycznych na skuteczność zabiegu.\nTo bodaj najważniejszy czynnik, którym można korygować stopień znoszenia oprysku. Doskonale obrazują to wyniki badań: w warunkach wiatru wiejącego z prędkością 0,5 m/s krople o średnicy 100, 200 i 500 μm przenoszone są na odległość odpowiednio 6,55, 0,36 i 0,04 m (przy belce zawieszonej na wysokości 0,5 m). Im zatem większe krople, tym mniejsza ich podatność na znoszenie, ale też, o czym należy pamiętać, mniej regularne pokrycie łanu.\nWpływ na wielkość kropli ma przede wszystkim rodzaj zastosowanych rozpylaczy; właściwie odpowiednio dobrane ciśnienie robocze i rozpylacze to jeden z kluczy do skutecznego oprysku. Rozpylacze niskoznoszeniowe, inżektorowe/eżektorowe tworząc średnie lub grube krople znacznie lepiej sprawdzą się podczas oprysku w warunkach silnego wiatru od rozpylaczy tradycyjnych, drobnokroplistych. W dużym skrócie, w przypadku rozpylaczy niskoznoszeniowych mamy do czynienia ze zmniejszaniem ciśnienia cieczy dochodzącej do dyszy szczelinowej, dzięki czemu zmniejszony zostaje udział małych kropel. Rozpylacze inżektorowe z kolei tworzą grube krople napełnione pęcherzykami powietrza, które trafiając na roślinę rozbijają się i rozpryskują, co pozytywnie wpływa na pokrycie powierzchni.\nNowe technologie to jednak nie tylko ciekawe konstrukcje rozpylaczy; warto wspomnieć w tym miejscu o przeznaczonych dla urządzeń mobilnych aplikacjach proponowanych przez ich producentów, a takie mają właściwie wszyscy główni gracze na rynku tego typu produktów, m.in. MMAT, Lechler, TeeJet czy Agroplast. Zasada działania owych aplikacji jest podobna; ustawiamy parametry robocze, a więc wydatek cieczy na ha i prędkość roboczą oraz prędkość wiatru (ta niekiedy wraz z temperaturą pobierana jest automatycznie na podstawie lokalizacji i aktualnych prognoz), a aplikacja sama zaproponuje nam zalecane rozpylacze i wartości ciśnienia roboczego dla uzyskania poszczególnych wielkości kropli.\nWarto w tym miejscu wspomnieć również o belkach z pomocniczym strumieniem powietrza, wyposażone w rękawy powietrzne, zwiększające znacznie odporność kropel na znoszenie poprzez zwiększenie ich energii; tego typu rozwiązanie pozwala na nawet trzykrotne ograniczenie znoszenia w porównaniu do belek tradycyjnych.\nStan techniczny opryskiwacza\nNa jakość oprysku w ogromnym stopniu będzie wpływał stan techniczny opryskiwacza. Zadbajmy więc przede wszystkim o układ cieczowy: pompę, zawory i przewody; te w dobrym stanie pozwolą na osiągnięcie i utrzymanie zadanego ciśnienia. Ważna jest również belka, jej stan zawieszenia i przeguby, których luzy będą powodowały nierównomierne odległości rozpylaczy od łanu. Warto sprawdzić też stan tych ostatnich; jeżeli są zapchane lub uszkodzone, nie będą dobrze spełniały swojej funkcji. Równie ważne jest wyczyszczenie lub wymiana filtrów, jeżeli ich stan tego wymaga.


Pogoda Łazy. Prognoza pogody w Łazach | METEOPROG.PL | METEOPROG.PL\nPogoda w Łazach. Ścisła pogoda na dziś w Łazach.\nPogoda w Łazach.\n/ Pogoda w Łazach\nPogoda Łazy – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Łazach dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Łazach na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Łazach - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Łazach pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Łazy – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Łazy tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nUdostępnij pogodę w Łazach:\nPrognoza pogody w Łazach na 15 12 - 19 12\nPogoda w Łazach: Deszcz - 4-14 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Łazach: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Łazach: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.\nPogoda w Łazach: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Zachmurzenie zmienne - od 1-3 do 6-9 stopni\nGenerated 15.12.2019 15:02:49