O wojnie kontusza i fraka | Portal historyczny Histmag.org - historia dla każdego!\nTagi: Artykuły, Historia społeczna, Historia życia codziennego i obyczajowości, XVIII wiek, Polska\nOpublikowany: 2017-05-12 15:22\nCo powinien nosić Polak: frak czy kontusz? W XVIII w. to niewinne pytanie rozpaliło i podzieliło na pół całą Rzeczpospolitą.\nKontusz i frak – zobacz też: 100 lat piękna – Polska [video]\nW XVIII-wiecznej Polsce strój był poważną sprawą, bo nie tylko estetyczną. Zaczęto w ten sposób manifestować swój światopogląd i filozofię życia. Wybór między frakiem a kontuszem mógł mieć zatem dla młodego szlachcica poważne konsekwencje.\nPolskie stroje magnackie w XVIII w. (domena publiczna)\nJeszcze do końca XVII w. wszystko było proste, gdyż polska szlachta przeważnie nosiła się po sarmacku, jednak wraz nastaniem dynastii saskiej coraz silniej przenikały do Polski wzorce zachodnioeuropejskie (także modowe), choć początkowo jedynie wśród ludzi blisko związanych saskim dworem, będących stałymi bywalcami w Dreźnie. Jędrzej Kitowicz, naoczny świadek owego procesu, zanotował:\nNa początku panowania Augusta III mało bardzo było panów używających stroju zagranicznego, wyjąwszy dom Czartoryskich, Lubomirskiego, wojewodę krakowskiego, i kilku innych, którzy jeszcze za Augusta II przestroili się na niemiecką suknię. Podczas koronacji Augusta III wszyscy panowie polscy, żadnego nie wyłączając, byli w polskiej sukni. Lecz skoro August III, zbywszy tę ceremonię, wróci się do rodowitego stroju swego niemieckiego, natychmiast i panowie rzucili się do niemczyzny. […] ale też inni coraz gęściej z czasem poczęli się przebierać po niemiecku. […] Nareszcie połowa narodu okryła się niemiecką suknią. Na wszystkich zjazdach publicznych prezentowały się oczom dwa narody: jeden polski, drugi niemiecki.\nSpostrzeżenie Kitowicza, jakoby Polacy podzielili się na dwa narody, wydaje się wyjątkowo trafne. Rzeczywiście ówczesna szlachta zaczęła przypominać dwa plemiona, które mówiły zupełnie różnymi językami i nie sposób im się było wzajemnie zrozumieć. Miłośnicy fraków wraz z ubiorem przejęli cały repertuar obyczajów typowych dla dworów zachodnioeuropejskich, podążając za wszelkimi nowinkami, podczas gdy zwolennicy kontusza trwali niezłomnie na straży staropolskiego obyczaju, co owocowało licznymi nieporozumieniami i napięciami. Ich ślady znajdujemy w wielu źródłach historycznych. Tzw. „wojna kontusza i fraka” to motyw dobrze znany badaczom polskiej literatury XVIII w.\nW rzeczywistości konflikt ten dotykał czegoś więcej niż tylko mody – dotyczył fundamentalnego pytania, stawianego sobie przez szlachtę coraz częściej: trwać przy tradycji czy iść\nCzas największych triumfów mody narodowej przypadł na schyłek XVII i początek XVIII w. Strój ten wyraźnie nawiązywał do wzorów orientalnych i nieodłącznie kojarzył się szlachcie z okresem, kiedy polskie oręże odnosiło największe sukcesy, szczególnie pod przewodem Jana III Sobieskiego. Do tych właśnie czasów minionej świetności szlachta bardzo chętnie wracała do końca istnienia I Rzeczpospolitej. Łatwo więc zrozumieć, że wszelkie atrybuty związane z tamtą epoką, czyli także strój, definiowane były przez nich jako właściwa otoczka dla prawdziwego mężczyzny.\nBeau Brummell (1778 – 1840) we fraku. Styl Brummella wyznaczał trendy w Anglii początku XIX w. (domena publiczna)\nPolski strój narodowy składał się z dopasowanego żupana, na który nakładano kontusz, czyli długą, pofałdowaną z tyłu szatę wierzchnią o rozciętych, zwisających rękawach, przy czym zwykle żupan kontrastował kolorystycznie z kontuszem. Jeszcze w XVII w. pojawił się trzeci element tego stroju, czyli jedwabny, bogato zdobiony pas. Całości musiały dopełniać kosztowne dodatki. Do najchętniej używanych nakryć głowy szlachty sarmackiej należały paradne kołpaki z futrzanymi otokami, ozdabiane broszami wysadzanymi klejnotami oraz kitami z ptasich piór. Noszono też charakterystyczne polskie buty z cholewami z żółtej bądź czerwonej skóry. Istotna była także fryzura: koniecznie podgolona tak, aby włosy pozostawały jedynie na czubku głowy. Taka fryzura oznaczała absolutną konieczność noszenia wąsów, gdyż (jak przestrzegał Kitowicz) „kto się nosił po polsku, musiał oraz utrzymywać wąsy, nie mogąc ich golić bez wystrychnienia się na błazna”.\nJuż w II poł. XVII w. Wacław Potocki w krótkiej satyrze pt. „Na golenie wąsów” wypowiedział się jednoznacznie o wojewodzie, który zgolił wąsy: „Nie może, tylko babą, albo też być mnichem".\nWażniejsza od wąsów mogła być tylko szabla - atrybut zarezerwowany jedynie dla szlachty, gdyż mieszczanom, nawet najmajętniejszym, nie godziło się chodzić „przy szabli”. Kiedy w latach 70. XVIII w. Anglik W. Coxe’a podróżował po Polsce, odwiedził m.in. Mińsk. Ponieważ ani on, ani jego towarzysze nie mieli przy sobie broni białej, mimo swego szlacheckiego pochodzenia, jeden z mieszkańców Mińska, nie mógł się temu nadziwić. Coxe wspomina, iż ów szlachcic udzielił mu wówczas następującej rady:\nW Polsce […] każdy pan nosi ze sobą szablę jako oznakę szlachectwa i nigdy się publicznie bez niej nie pokazuje; radzę więc i panom stosować się do tego zwyczaju, dopóki przebywacie w tym kraju, jeśli chcecie, aby was uważano za dżentelmenów.\nTymczasem moda Europy Zachodniej prezentuje się zgoła odmiennie. Każdy elegancki mężczyzna powinien pamiętać o trzech podstawowych elementach stroju: fraku, obcisłych spodniach do kolan zwanych culotte oraz kamizelce zwanej żylet (fr. gilet), spod której wystawał żabot koszuli. Istotnym dodatkiem stał się trójrożny kapelusz, zaś całości dopełniały pończochy w różnych kolorach, choć najczęściej białe.\nJan Matejko, Konstytucja 3 Maja 1791 roku. W tej doniosłej chwili zapomniano na moment o wojnie kontusza i fraka. Odziany w stylu zachodnim marszałek sejmu, Stanisław Małachowski, niesiony był na rękach przez osoby hołdujące szlacheckiemu strojowi (domena publiczna)\nBiel zresztą zdobiła także głowę takiego eleganta. W modzie bowiem były długie, pudrowane włosy zaplecione w warkocz zwany harcapem, którego koniec umieszczano w zawiązywanym na kokardę woreczku z czarnego jedwabiu. Niektórzy nosili charakterystyczne białe, pudrowane peruki. Modny mężczyzna miał także gładko ogoloną twarz, którą również pudrował, podobnie jak kobiety. Wszystko musiało być subtelne i wytworne - z manierami i obyciem włącznie. Kiedy więc owa moda dotarła do Polski, zrodził się nowy typ mężczyzny: Gallo-Polak noszący zachodnie kroje, lekki zarówno w tańcu jak i konwersacji, do której w dobrym tonie stało się wplatać możliwie jak najwięcej francuskich zwrotów.\nI tak oto strój narodowy stopniowo zaczął być wypierany na rzecz „francuszczyzny”. W ciągu pierwszej połowy XVIII w. moda zachodnia szybko rozprzestrzeniła się wśród elity stanu szlacheckiego, przenikając z czasem także na prowincję. Tkaniny, ubiory i różne akcesoria określane jako francuskie bądź niemieckie stopniowo wypierały obiekty nazywane tureckimi. Mimo silnej niekiedy niechęci ze strony bardziej tradycyjnych środowisk, coraz częściej była ona postrzegana jako symbol społecznej wyższości i elitarności, zaś ślepe przywiązanie do tradycyjnego kontusza zaczęto uważać, szczególnie w stolicy, za oznakę ograniczonego, zaściankowego myślenia.\nCo ciekawe, istniała spora grupa niezdecydowanych, która stawiała na styl mieszany niepomiernie bawiący cudzoziemców. Inflantczyk podróżujący wówczas po Polsce, F. Schulz, zanotował:\n_Sama rozmaitość strojów tłum czyni malowniczym; strój polski, francuski i pomieszany, złożony z dwóch, ubiera ludność. […] Mieszany strój składa się na poły z polskiego\ni niemieckiego, a jest bardzo osobliwy. Buty z czerwonego lub żółtego safianu do fraka, frak do polskiej czapki, rogatywka i harbajtel, i peruki z lokami się używają. Tak samo spotyka się czasem wygolone włosy aż do czuba oprócz wąsa, głowę nagą i okrągły lub trójgraniasty kapelusz; długą obszerną polską suknię wierzchnią, a pod spodem trzewiki i pończochy._\nTego rodzaju eksperymenty nie znalazły jednak uznania u Inflantczyka, który zdiagnozował je jako „dziwactwa, które tu nikogo nie rażą, chociaż zdradzają brak smaku i najwyższe zaniedbanie”.\nKiedy fircyk spotyka symplaka\nPortret Kazimierza A. Ossolińskiego. Szlachcic ma na sobie żupan i niebieski kontusz (domena publiczna)\nTak oto w XVIII-wiecznej Rzeczpospolitej zderzyły się ze sobą dwie mody: rodzima i cudzoziemska. Obie znalazły zarówno gorących zwolenników, jak i zajadłych wrogów. To, co dla miłośników fraków było nowoczesnością, dla sarmatów spod znaku kontusza było libertynizmem w najgorszej postaci. Sami zaś postrzegali się za obrońców cnoty i świętej tradycji ojców. Tylko że dla nowomodnych fircyków obyczaje sarmackie nie były cnotliwe, tylko grubiańskie, zaś tradycja jawiła się po prostu jako zacofanie. Innymi słowy – obie strony padły ofiarą uproszczeń i stereotypów, którym poddawało się wielu, np. kurlandzki baron K. H. von Heyking, który o I. Bohuszu, sekretarzu konfederatów barskich, napisał:\nPolski strój, podgolona głowa i wąsy nie pozwalały mi rokować wielkich nadziei co do jego inteligencji.\nWielkomiejscy kosmopolityczni eleganci patrzyli więc często z góry na owych sarmackich prostaków lub - jak ich wówczas nazywano - symplaków.\nSzwedzki ambasador L. von Engeström zaobserwował w Warszawie oznaki wyraźnej dyskryminacji wobec szlachty noszącej tradycyjny ubiór:\nGdy ze wsi przybył obywatel w stroju narodowym i znalazł się w towarzystwie, drudzy go sobie pokazywali zowiąc ‹‹ten Polak››.\nNa prowincji jednak tradycja wciąż trzymała się mocno. Co więcej, właśnie ta rosnąca popularność zagranicznych trendów mobilizowała wielu do obnoszenia się z polskim strojem narodowym z jeszcze większą dumą. Popularna stała się anegdota z życia najsłynniejszego polskiego sarmaty – księcia Karola Radziwilła „Panie Kochanku”. Mimo, iż swego czasu dysponował on największą fortuną w Polsce, miał zwyczaj chodzić w starym, wytartym kontuszu. Był to przytyk pod adresem króla, którego przez długi czas Radziwiłł nienawidził. Kiedy elegancki i wytworny Poniatowski zwrócił uwagę na jego szczególny kontusz, ów odparł, że już trzynaste pokolenie Radziwiłłów nosi ten kontusz, więc ma prawo być nieco znoszony, co oczywiście wymierzone było w liche pochodzenie rodu Poniatowskich.\nÓw konflikt, jak zostało wcześniej powiedziane, dotyczył tak naprawdę adaptowania zachodniej (a szczególnie francuskiej) kultury dworskiej, która polskiej szlachcie wcale nie kojarzyła się z oświeceniem, a jedynie całym zepsuciem obyczajowym Wersalu. Była to kultura salonowa i miejska, kojarzona z bezbożnym libertynizmem, całkowicie obca i sztuczna. Zdawało się, że negowała ona właściwie wszystko, co dla polskiej szlachty było święte, czyli kulturę ziemiańską, głęboką pobożność, a przede wszystkim staropolską równość szlachecką. W miejsce poczciwej staropolskiej jowialności pojawił się teatralny gest. Zamiast surowego męstwa, należało teraz umieć ronić łzę (bądź przynajmniej udawać) przy każdej okazji. Właśnie ta zniewieściała powierzchowność tak drażniła konserwatywną szlachtę.\nCanaletto, Widok Warszawy od strony Pragi. Ziemianie z niechęcią patrzyli na stolicę, dwór królewski chętniej nosił się bowiem w strojach zachodnich (domena publiczna)\nKrótka moda zachodnia była dla szlachcica tym bardziej nieprzyzwoita i gorsząca, gdyż suknia „opnie zadek, jakby weń wrosła, tak pociesznie i gładko, że cała jego i z podziałem fizjognomija pokaże się jak na afront patrzącym”. Wszystko to powodowało, że obdarzono nowomodnych elegantów mianem „niewieściuchów”. Warszawa prowincjonalnej szlachcie musiała jawić się jako prawdziwy Babilon, skoro nazywali oni nawet chorobę weneryczną „chorobą warszawską”.\nOba typy znalazły swoje karykaturalne odzwierciedlenie w kulturze. Najczęściej były one ze sobą konfrontowane na małych i dużych scenach teatralnych. W ówczesnych komediach strój stał się istotną wskazówką dla widzów, symbolem pozytywnych i negatywnych cech bohaterów, gdzie strój sarmacki oznacza tradycjonalizm, zaś strój cudzoziemski - nowość i europeizację. W zależności od intencji autora, obie formy ubioru mogły jednak mieć pozytywne lub negatywne konotacje. W „Kawalerach modnych” moda jak i cały cudzoziemski styl życia przyjmowane są bezmyślnie, zaś w „Małżeństwie z kalendarza” to kontusz stał się symbolem zacofania i ciemnoty, a frak nowoczesności. Według badacza teatru stanisławowskiego, Z. Raszewskiego, w znanym schemacie kompozycyjnym komedii ojciec występuje zwykle w kontuszu, zaś konkurenci do ręki jego córki ubrani są w kontusz i frak. Zwycięstwo odpowiedniego konkurenta decyduje o wymowie sztuki.\nPublicystyka to potężne narzędzie w walce propagandowej, jednak rzeczywistość nie przedstawiała się już tak jednoznacznie. Walka fraka i kontusza nie rozgrywała się tylko na linii Warszawa – prowincja, bądź na między elitą, a drobną szlachtą. Czasem nawet w jednej rodzinie istniał wyraźny rozdźwięk w tej sprawie.\nCo ciekawe, w wypadku wielkich rodów magnackich tego typu rozbrat często szedł w parze z wyborem politycznej orientacji, co nierzadko miało poważne konsekwencje polityczne. Przykładem niech będą bracia Zamoyscy: Andrzej i Jan Jakub, z których pierwszy preferował modę francuską, drugi zaś staropolski kontusz. I rzeczywiście przekładało się to na różnice światopoglądowe braci, gdyż Andrzej Zamoyski całym sercem opowiadał się za głębokimi reformami kraju współpracując blisko z Familią (swoją drogą także preferującą modę francuską). Jego brat, ordynat Jan Jakub Zamoyski, sympatyzował z kolei z opozycją antykrólewską, która opowiadała się za stanem rzeczy jeszcze z czasów saskich i broniła starych przywilejów szlacheckich.\nPodobnie było w przypadku braci Małachowskich. Podczas gdy Stanisław Małachowski współtworzył aktywnie Konstytucję 3 Maja, jego brat Jacek rok później ją obalał wraz z innymi targowiczanami, którzy zresztą zmusili wielu, m.in. Stanisława Małachowskiego do udania na się na emigrację.\nW 1764 r. na sejmie konwokacyjnym poprzedzającym elekcję Stanisława Augusta Poniatowskiego, sprawa ta (co dziś może się wydawać absurdalne) stała się sprawą wagi państwowej: to, co król założy w dzień koronacji, i w ogóle co będzie nosił, okazało się szlachtę bardzo obchodzić. Wielu życzyło sobie, aby przyszły król, podobnie jak niegdyś August III Sas, przynajmniej w dniu koronacji zaprezentował się stroju sarmackim. Temat ten nieustannie powracał na sejmie konwokacyjnym.\nOtóż młody Poniatowski, który był już pewny, że to on zostanie królem, cierpiał straszne katusze (o których z resztą pisał w swoich pamiętnikach) na myśl, że musiałby hołdować modzie sarmackiej. Słynął bowiem z subtelnej elegancji i wyszukanego smaku. Ponadto był dumnym posiadaczem pięknych bujnych loków. Poprosił więc swojego medyka, aby wystawił mu stosowne oświadczenie, jakoby ścięcie włosów mogło go zabić. Ten argument uratował go od przykrej konieczności ostrzyżenia się po sarmacku.\nDyskusja nad strojem przyszłego władcy ciągnęła się jednak na sejmie tak długo, że w końcu zniecierpliwiony prymas spróbował ją uciąć: „Niechaj król ubiera się podług własnej fantazji, byle tylko dochowywał swobód i wolności […] jeśli będą się zaciekali w przedmiotach tak błahych to się wystawią tylko na śmiech narodów cudzoziemskich.” Powstał wówczas jeden z posłów wygłaszając płomienną mowę w obronie kontusza, która wiele może nam powiedzieć o mentalności ówczesnej szlachty:\nO nie! Niech mi będzie wolno wspomnieć o wielkich korzyściach, które wynikają z tego rozumnego stroju, zachowywanego przez naszych ojców. Historia wszystkich wieków naucza wyraźnie, że zepsucie obyczajów zawsze wciskało się z odmienianiem sposobów życia i z ubiorami od ludów już zepsutych. […] w polskim stroju przecież wyglądamy jako ludzie pewnej godności, przebrani zaś po cudzoziemsku, możemy być wzięci za kucharzy, lokajów i innych nikczemnych cudzoziemców.\nDalej zaś rozwodzi się nad coraz bardziej panoszącą się modą cudzoziemską:\nPanowie bracia […] powiedzcie, czyli wam też nigdy nie zamknięto drzwi tam, gdzie niejednego awanturnika wystrojonego po obcemu wpuszczono i to z okazaniem największego szacunku? Mnie samego, który to mówię, spotkało zawstydzenie, że mnie nie chciano wpuścić na operę; szczęściem, że się nadwinął perukarz, sługa starosty mnie równego i zaręczył, że jestem mającym prawo wstępu. Gdyby stroju naszych ojców nie była porzuciła większa część z nas, wtenczas może być, że ja przez szczególne względy byłbym dopomógł wnijścia perukarzowi. Kończę więc na tem, że nam trzeba wrócić do ojczystych obyczajów.\nKontusz – ostatni krzyk (mody)\nSytuacja jednak w pewnym momencie się całkowicie odwróciła. Pod koniec panowania Stanisława Augusta można bowiem mówić o swoistym renesansie kontusza. Ukłonem w stronę staropolskiej tradycji było wprowadzenie w 1776 r., tzw. mundurów wojewódzkich. Każde województwo obrało sobie jednolity model i kolorystykę narodowego stroju polskiego tak, aby łatwiej było identyfikować szlachtę z poszczególnych regionów. Był to strój na oficjalne okazje i wzbudzał powszechny zachwyt.\nWażniejsze jednak od dekretów były zmiany zachodzące w polskiej mentalności. Zaczęły one zachodzić jeszcze na początku lat 80. XVIII w., a w czasie Sejmu Czteroletniego przyjęły już formę prawdziwej gorączki. Łasa na wszelkie nowinki modowe stolica i patriotyczno-konserwatywna szlachta zaczęły powoli mówić jednym głosem. Otóż to właśnie patriotyzm stał się ostatnim krzykiem mody. Patriotą ostentacyjnie obnoszącym się ze wszystkimi narodowymi atrybutami po prostu wypadało być!\nPas słucki - kunsztowne dopełnienie szlacheckiego stroju (domena publiczna)\nSwoją rękę przyłożyła do tego na pewno pierwsza „trendsetterka” Rzeczpospolitej Obojga Narodów – Izabela Czartoryska, która jeszcze przed sejmem porzuciła najmodniejsze paryskie kroje na rzecz stroju staropolskich szlachcianek i dawała wszystkim do zrozumienia, że plotki salonowe wyszły już z mody. Prawdziwa dama rozprawia teraz z ożywieniem o sprawach państwowych. W trakcie Sejmu Wielkiego do historii przeszło ciekawe przedstawienie, którego inicjatorką była oczywiście Izabela, kiedy to publicznie zmieniła największego modnisia marszałka litewskiego, Kazimierza Nestora Sapiechę, w prawdziwego sarmatę.\nPublicznie zrzucił on frak i zamienił go na kontusz, zaś Izabela osobiście ścinała jego piękne pukle, nadając typową staropolską fryzurę. Gdy następnego dnia pojawił się na Sali sejmowej, przywitany został owacją. Marszałek S. Małachowski pozostał co prawda wierny frakowi, ale nie miało to już tak naprawdę znaczenia. Po raz pierwszy od wielu lat frak i kontusz szły ręka w rękę, skupiając się na tym co ich łączy. Salonowi modnisie docenili polską tradycję, zaś kontuszowi zapragnęli reformować kraj. Kiedy obaj marszałkowie 3 maja 1791 r. niesieni byli na rękach tłumu do kościoła św. Jana, jeden był we fraku, a drugi w kontuszu – razem dzielili radość.\nBył to już jednak zmierzch kontusza, gdyż – jak wiemy – każda moda przemija. Na początku XIX w. Julian Ursyn Niemcewicz mógł już jedynie z sentymentem napisać:\nObyczaje, zwyczaje, mowa, wszystko to, na com patrzał w dzieciństwie, tak było narodowym, iż nie zapomnę nigdy wrażenia, które we mnie sprawił widok podkomorzego Ossolińskiego z Toporowa […] w ubiorze niemieckim; jego zielona suknia, kamizelka pąsowa z galonem złotym, czarne aksamitne pluderki z tasiemką złotą u kolan, osobliwie głowa ufryzowana i upudrowana przyzwyczajonemu do poważnego stroju polskiego zdały się nikczemne i śmieszne. Nie przewidywałem, że w pół wieku później równie mnie strój polski rzadkością swoją zadziwiać będzie, jak wtenczas zadziwiał niemiecki.\nKitowicz Jędrzej, Opis obyczajów za panowania Augusta III, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1925.\nListy nad wypadkami politycznemi w Polsce pisane w latach 1763 i 1766, Nakładem i drukiem N. * Kamieńskiego i spółki, Poznań 1846.\nMożdżeń Julia, Mundury wojewódzkie a renesans polskiego stroju narodowego w epoce stanisławowskiej, w: Sensus Historiae, t. 4, 2011.\nNiemcewicz Julian Ursyn, Pamiętniki czasów moich, t. 1, wyd. PIW, Warszawa 1957.\nPauszer-Klonowska Gabriela, Pani na Puławach, wyd. Czytelnik, Warszawa 1978.


Stacja Dokująca - dyskusja, uwagi, spostrzeżenia, opinie. - Akcesoria - Forum Android.com.pl\ndodany przez lesio114, 26 Październik 2014 w Akcesoria\nZakupiłem ostatnio ten smartphone i mocno mnie nie pokoi standardowe ładowanie i ciągłe odczepianie klapki przy porcie usb. W związku z tym chciałbym kupić stacje dokującą magnetyczną. Jednak cena tego gadżetu mocno odstrasza na allegro. Znalazłem jakąś aukcje z podróbą za 39zł. Myślicie, że wszystko będzie śmigać? Trochę się boje o mój telefon, bo w końcu tani nie był\nEdytowane 26 Listopad 2015 przez patrikos23\nEdytowane 26 Październik 2014 przez Trewi\nEdytowane 26 Październik 2014 przez adam2a


Życie duchowe;zagrożenia i zmagania w podróży do wieczności: Bransoletki SHAMBALLA\nZapraszam wszystkich odwiedzających do wspólnego wędrowania drogami rzeczywistości duchowej. Życie doczesne jest walką o życie wieczne; jest to walka pomiędzy Królestwem Boga, a królestwem złego ducha. Toczy się ona o każdego człowieka - również o Ciebie, Drogi Czytelniku. Toczy się ona nieustannie. Blog ten ma na celu formację duchową oraz informowanie o zagrożeniach i pułapkach zastawianych przez złego ducha w celu udaremnienia zbawiania człowieka. Jeżeli złapiemy Jezusa za rękę i świadomie staniemy do walki przeciw pierwiastkom zła na wyżynach niebieskich, to możemy być pewni zwycięstwa. W przypadku pytań na dole strony znajduje się formularz kontaktowy. wtorek, 28 lutego 2017\n„szambala” (sambala, sambhala, shambala, shambhala, śambala) pochodzi z\nsanskrytu i oznacza „niewidzialne miasto”. Warto podkreślić, że w indyjskich\ntradycjach filozoficzno-religijnych mamy do czynienia z wielością światów,\nktóre mogą wzajemnie się przenikać, nakładać na siebie, niekoniecznie będąc\nmiejscami fizycznymi. Mogą to być miejsca wydzielone, wyróżnione przestrzenią\nlub obszarem, ale również byty czy też światy medytacyjne. Szambala, jak\nwskazuje sama nazwa, jest niewidoczna na poziomie fizycznym, natomiast dostęp\ndo niej mają tylko najbardziej rozwinięci duchowo adepci. Zgodnie z tradycją\nzamieszkiwana jest przez nielicznych, charakteryzujących się wielkim\nwspółczuciem i wysokim stopniem rozwoju duchowego, których umysły i karmiczne\nskłonności są czyste.\ntermin jest obecny w trzech tradycjach. 1) Hinduistycznej, gdzie oznacza\nkrainę, która topograficznie ma się znajdować pomiędzy Rathapą a Gangesem.\nZgodnie z tradycją wisznuicką to na tym obszarze ma narodzić się Kalkin –\nsędzia i niszczyciel, który jest oczekiwany u kresu ostatniego kosmicznego\n2) Ezoterycznej, według której Szambala\njest stolicą obszaru zwanego Agharta (Aghartha). Agharta to państwo podziemne,\nniewidoczne dla profanów, umiejscowione na terenie Środkowej Azji, którego\nmieszkańcy mają stanowić ośrodek i zaplecze duchowego rządu świata. Jest to\nzarazem centrum wiedzy ezoterycznej. Wyobrażana jest jako sieć gigantycznych\njaskiń połączonych przemyślnymi chodnikami rozpostartymi pod całą powierzchnią\nziemi. Ze światem zewnętrznym łączą ją korytarze, o wyjściach z których wiedzą\ntylko wtajemniczeni. Istnieje pogłoska, że najważniejsze z nich znajduje się w\ntybetańskim klasztorze Potala.\n3) Buddyjskiej, w której Szambala\njest związana z Tybetem. Zgodnie z tradycją tybetańską Szambala to mityczne\nukryte państwo, znajdujące się gdzieś na obszarze Himalajów. Jego lokalizacji\nnie można dokładnie określić, bo zgodnie z legendą jest otoczona ze wszystkich\nstron świetlistymi śnieżnymi górami i lodowcami, co sprawia że zarazem jest\nniedostępna dla zwykłych śmiertelników. W związku z tym dotrzeć mogą do niej\ntylko wybrani, posiadający odpowiednie duchowe moce.\nSzambala po tybetańsku jest zwana „Źródłem radości”,\nma kształt koła podzielonego na osiem regionów z dwunastoma księstwami w każdym\nz nich. W środkowej części umiejscowiona jest stolica zwana Kalapa, w centrum\nktórej umiejscowiony jest pałac zbudowany z drogocennych kamieni, których blask\njest tak wielki, że panuje tam zawsze dzień. W ścianach i podłogach pałacu\nrozmieszczone są kryształy, które promieniują dobroczynną energią. W\npałacu na drogocennym tronie zasiada król-bodhisatwa, który zgodnie z tradycją\nustąpi miejsca swemu następcy po okresie 100 lat. Termin bodhisatwa pierwotnie odnosił się do osoby samego Buddy\nzanim osiągnął oświecenie. Następnie rozciągnał się na wszystkich tych, którzy\ndążą do stanu buddy oraz tych którzy dzięki wielkiemu swojemu współczuciu\nstarają się prowadzić innych do stanu buddy sami do niego dążąc.\nMieszkańcy Szambali mają ogromną wiedzę i bardzo\nzaawansowaną technologię, która jest wykorzystywana tylko w celach duchowego\nrozwoju. Celem ich życia jest osiągniecie oświecenia (stąd można uznać, że\nmieszkańcy są bodhisatwami). Żyją w szczęściu i pokoju, skupieni na studiowaniu\nDharmy i praktykowaniu tantry Kalaczakry. Skutkiem ich działań jest posiadanie\nnadzwyczajnych umiejętności: mogą przewidywać przyszłość, czytać w myślach\ninnych osób, bardzo szybko się przemieszczać.\nKalaczakra to system tantryczny, który przyszedł do\nChin i Tybetu w XI wieku z Indii. Naucza on o mającym nadejść buddzie,\nzbawicielu ludzkości, o ostatecznej rozstrzygającej bitwie i nowej epoce pokoju.\nukrytego królestwa fascynuje ludzi od wieków. Szczególną uwagę zwróciło na\nniego towarzystwo teozoficzne z Heleną Bławatską na czele. Wynikiem tych\nzainteresowań jest pomieszanie legendy z okultyzmem i narodzenie się\nezoterycznego podejścia do problemu, z czym wiąże się propagowanie magii.\nlatach zainteresowanie niewidzialną Szambalą nie zmalało, co więcej zjawisko\npoddano komercjalizacji i reklamie, być może opierając się na założeniu, że to\nco pochodzi ze Wschodu można bardzo dobrze sprzedać. Historia\n„bransoletek szambala” rozpoczęła się w 1994 roku w Paryżu. Po kilku latach\nbransoletki zaprojektowane przez Madsa Kornerupa podbijają świat. Noszą je\ncelebryci, Internet pełen jest instruktaży jak stworzyć własne, natomiast\nposzczególne strony jubilerskie reklamują wciąż nowe właściwości i korzyści\njakie płyną z noszenia tego rodzaju biżuterii. Gdyby wierzyć temu co piszą,\njest to biżuteria wyjątkowa i jedyna w swoim rodzaju, pochodząca z buddyzmu\n(wszak sama nazwa nawiązuje do ukrytego, mitycznego miejsca, które od wieków\nistnieje w tradycji buddyjskiej), z którego zaczerpnięto nazwę „szambala”. Ma\nona moc uzdrawiającą, eliminującą stres, łagodzącą odczucia frustracji i\ngniewu, a ponadto jej noszenie przynosi wewnętrzny pokój, który zachowuje nasze\nciało i ducha w harmonii.\nInna strona podaje, że bransoletka może odmienić życie, wpłynąć na rozwój i\nMożna tam też znaleźć dokładne instrukcje, jaki kolor bransoletki nosić, by\nosiągnąć określone cele. Poszczególne kolory (czerwony, pomarańczowy, żółty,\nzielony, niebieski, indygo, fioletowy) są ściśle związane z umiejscowionymi na\nciele człowieka czakrami, zwanymi też czakramami, które według nauk Wschodu są\nwęzłami energii, poprzez które dusza łączy się z ciałem.\nco jest źródłem działania bransoletki? Niewiadomo. Nadaje się im właściwości\nmagiczne i noszone na szczęście pełnią funkcje talizmanów. Natomiast noszenie\ntalizmanu jest znakiem przekonania w istnienie magicznej siły, która może w nim\ntkwić, co sprzeciwia się wierze w jedynego Boga.\nże bransoletki wprowadziły zamieszanie w życie duchowe ludzi jest fakt, że\ncoraz częściej o problemie wypowiadają się księża.\nwięc tkwi źródło problemu? Dostępne w języku polskim artykuły internetowe\nmówią, że problem tkwi w specjalnym splocie zwanym splotem szambala.\nJednakże istnienia takiego splotu nie potwierdza literatura naukowa, dzięki\nczemu można założyć, że termin ten został wymyślony na potrzebę reklamy\nprzeglądając instruktaże i filmiki zamieszczone w Internecie można zauważyć, że\ndo wyrobu bransoletek używana jest technika makramy, którą charakteryzują\nrozmaite mocne, ścisłe węzły tworzące wałeczki w różnych kierunkach.\nna uwadze powyższe zdroworozsądkowym wnioskiem wydaje się być stwierdzenie, że zagrożeniem\nduchowym nie jest splot, ale motywacja noszenia tej bransoletki. Jeżeli jest to\ndla nas talizman przynoszący nam szczęcie, to skłaniamy się ku magii, a tym\nsamym otwieramy się na działanie złego ducha.\no bransoletkach myślę, że należy też wspomnieć o tzw. „różańcach szambala”, do\nwyrobu których stosuje się ten sam splot co do wyrobu bransoletek. Na ten temat\nwypowiedział się już egzorcysta ks. dr Sławomir Płusa, którego pozwolę sobie\nMożna mieć wrażenie, że wokół\nróżańców wykonywanych przez osoby zakonne i świeckie, a które używają sposobu\nplecenia zwanego splotem Shamballa, wybuchła spora histeria. Prowokowanie lęków\nw ludziach z tego powodu jest, moim zdaniem, wielką nieodpowiedzialnością. Nie\nma czegoś takiego jak „różaniec Shamballa”, „różańce poświęcone Szatanowi”,\n„szatańskie różańce . Zastosowanie jakiegoś splotu, nawet jeśli byłby używany w\nkulturach pogańskich, nie ma żadnego znaczenia dla duchowej kondycji człowieka,\ngdy ten wie, że „jego imię jest zapisane w niebie”!\nta potwierdza wcześniejsze założenie, że zagrożeniem duchowym nie jest splot\ntylko znaczenie nadane bransoletce przez noszącego.\nmożna zauważyć, kwestia „bransoletek szambala” nie jest dobrze zbadana i myślę,\nże z biegiem czasu będziemy mieli coraz więcej informacji na ten temat.\ntakiej sytuacji rozsądnym wydaje się być zachowanie zasady ostrożności i nie\nkupowanie rzeczy związanymi z religiami Wschodu, na temat których nie mamy\nKrótkie wprowadzenie oparte na pełnych współczucia naukach Czcigodnego mistrza\nTripitaki Hsuan Hua, red. Staszewski B., Białystok 2009.\nChmielewski M., Shamballa – moda czy zagrożenie duchowe?, w: „Egzorcysta” 53/2017,\nWschodu, red. Szymańska B., Kraków 2001.\nFrederic L., Słownik cywilizacji indyjskiej, Katowice 1998.\nKalmus M., Tybet legenda i rzeczywistość, Kraków 1999.\nKapstein M.T., Tybetańczycy, Kraków 2010.\nZaświaty i krainy mityczne, red. Sacha-Piekło M., Kraków\nMichałowska M., Leksykon włókiennictwa, Warszawa 2006.\nNakamura H., Systemy myślenia ludów Wschodu. Indie Chiny Tybet Japonia, Kraków\nBuddy, red. Woźniak C., Kraków 2008.\nPosacki A., Neospirytyzm i pseudopsychologie, Kraków 2012.\nSnellgrove D., Richardson H., Tybet zarys historii i kultury, Warszawa\nTucci G., Mandala, Kraków 2002. Verlinde J.M. Atak na chrześcijaństwo, Kraków 2013.\ndziejów religii, red. Keller J., Warszawa 1986.\nZwoliński A., Mały leksykon zagrożeń\nduchowych, Kraków 2009.\ndostęp z dnia 19.12.2016.\ndostęp z dnia 13.02.2017.\ndostęp z dnia 14.02.2017.\ndostęp z dnia 15.02.2017.\ndostęp z dnia 27.02.2017.  Kalmus M., Tybet legenda i rzeczywistość, Kraków\n1999, s. 210.\n Leksykon Zaświaty i krainy mityczne,\nred. Sacha-Piekło M., Kraków 1999, s. 57-58.\n Kalmus M., dz.\ncyt., s. 211.\n Leksykon Zaświaty i krainy mityczne, s.\n Nauka Buddy, red. Woźniak C., Kraków\n2008, s. 235.\ncyt., s. 212.\n http://www.bijoux-ethniques.info/bracelet-shamballa-histoire.html, dostęp z dnia\n http://www.shamballabracelet.fr/, dostęp z dnia\n Zwoliński A., Mały leksykon\nzagrożeń duchowych, Kraków 2009, s. 48.\n https://www.youtube.com/watch?v=wHIYjGzZWrM, dostęp z dnia 14.02.2017.\ninternetowe: https://wobroniewiaryitradycji.wordpress.com/2016/03/09/grzegorz-bacik-jedno-z-nowszych-zagrozen-duchowych-shamballa/, dostęp z dnia\n19.12.2016. http://www.przymierzebialystok.pl/zagrozenie-duchowe-cz-1-rozance-shamballa/, dostęp z dnia\n Michałowska M. Leksykon włókiennictwa, Warszawa 2006, s.\n https://www.facebook.com/notes/profetopl/zagro%C5%BCenia-duchowe-czy-demonizowanie-rzeczywisto%C5%9Bci/1112086398845418?hc_location=ufi, dostęp z dnia


Sprawdź 2984 firmy w lokalizacji Rzeszów i skorzystaj z usług budowlanych.\nUsługi ogólnobudowlane (778)\nUsługi elektroinstalacyjne (37)\nSpecjalistyczne usługi budowlane (22)\n2,984 wyniki dla: firmy budowlane w lokalizacji podkarpackie, Rzeszów\nFirma Mar-Bud świadczy kompleksowe usługi remontowe i wykończeniowe. Jej właścicielem jest Marcin Hulak , a siedziba znajduje się w Rzeszowie . Zapraszamy do zapoznania się z ofertą.\n... ją na energię elektryczną. Zajmuje się tym fotowoltaika . Jako firma z dużym doświadczeniem we wprowadzaniu nowoczesnych technologii budowlanych i instalacyjnych swoim klientom proponujemy właśnie rozwiązania z zakresu fotowoltaiki. Moduły fotowoltaiczne i zestawy fotowoltaiczne montujemy w ramach domowych instalacji elektrycznych, przemysłowych ...\nD Rzeszów, pl. Kilińskiego 2\n... . Zapraszamy do skorzystania z oferty firmy Enosta w Rzeszowie.\nF Rzeszów, Orląt Lwowskich 2 lok. 11\nG Rzeszów, Kwiatkowskiego 94 B\nS Rzeszów, Zelwerowicza 9\nZ Rzeszów, Wincentego Pola 12 lok. 20\nBudowa własnego domu to dla wielu osób marzenie i dążą wytrwale do jego realizacji. Warto jednak pamiętać o tym, że budowa domu jest bardzo trudnym,...\nBudowa hali magazynowej od podstaw. Co warto wiedzieć?\nMiejsce do składowania towarów to konieczność w przypadku wszystkich firm, które mają do czynienia z obrotem towarem. W większości przypadków...


Sprytne oczko układanka mozaika kreatywna zabawa (6901440104799) - Chata Rozrabiaka\nkeyboard_backspace SPRYTNE OCZKO UKŁADANKA MOZAIKA KREATYWNA ZABAWA\nSPRYTNE OCZKO UKŁADANKA MOZAIKA KREATYWNA ZABAWA\nSprytne oczko to układanka składająca się aż z 240 elementów.\nZabawka rozwija kreatywność i kształtuje wyobraźnię najmłodszych dzieci.\nZestaw zawiera zestaw 240 kolorowych pinezek - grzybków,\nz których dziecko może stworzyć kolorowe obrazki.\nDzięki 8 szablonom możesz ułożyć kolorowe postaci zwierzątek,\nułożenie ułatwiają odpowiednie dopasowanie grzybki.\nDziecko nie musi się ograniczać do szablonu.\nDzięki swojej wyobraźni może stworzyć dowolny obrazek.\nWszystkie części są bezpieczne, zaprojektowane w taki sposób, by pobudzać\nwyobraźnię, a także wspomagać funkcje ruchowe i manualne u dziecka.\n- 40 pinezek żółtych\n- 40 pinezek niebieskich\n- 40 pinezek pomarańczowych\n- 40 pinezek czerwonych\n- 40 pinezek zielonych\n- 40 pinezek fioletowych\n- 8 wymiennych szablonów ze zwierzątkami\n- podkładka na szablony\n- woreczek na pinezki\nopakowania 25 x 26,5 x 7 cm\nWYSZYWANKA EDUKACYJNA KOLOROWE SZNURKI\nGRA EDUKACYJNA ZWIERZĄTKA DLA NAJMNIEJSZYCH - ROTER KAFER\nGRA MONTESSORI FABRYKA SYLAB\nKLOCKI WAFLOWE KONSTRUKCYJNE 88 SZT\nGRA Z GUZIKAMI PORY ROKU OD 3 LAT - ROTER KAFER\nKSIĄŻECZKA KOLOROWANKA WODNA Z PISAKIEM ZAWODY\nPIANKOWE A4 PUSTYNIA OD 3 LAT - ROTER KAFER\nWOOPIE Interaktywny Wielofunkcyjny Stolik Edukacyjny Instrumenty Światło + USB Bluetooth\nINTERAKTYWNY EDUGLOBUS DIGITAL GEOGRAFIA UCZY MÓWI POLSKI tv\n3 079,33 zł\nZNIKOPIS TABLICA MAGNETYCZNA MYSZKA MINNIE CLEMENTONI\nDEKORUJ NAKLEJKAMI - POJAZDY


Przemijam..... Przemijasz........ - EasyBlog - iTurek.net\nCzłowiekiem tym był lekarz, specjalista Chirurgii Urazowo - Ortopedycznej Roman Jaworski. Jako lekarz anestezjolog miałam niejednokrotnie okazję współpracować z nim podczas zabiegów operacyjnych, kiedy to, dosłownie w pocie czoła, wykonywał z kolegami skomplikowane zabiegi operacyjne u wielu, wielu pacjentów. Pełniąc odpowiedzialną funkcję ordynatora oddziału, jego „dyżur pod telefonem” trwał nieustannie. Każdy pacjent był dla niego równie ważny – niezależnie od pory dnia, nocy czy tygodnia. Zawsze z elegancją i taktem zwracał się do współpracowników, często kwitując rozmowę wesołym żartem, który potwierdzał wrodzone poczucie humoru i dystans do siebie samego.\nO tym, że można liczyć na niego „na dobre i na złe” , przekonałam się przed 23. laty, kiedy uległam ciężkiemu wypadkowi samochodowemu. To dzięki jego pomocy leczyli mnie najlepsi specjaliści w kraju. To On po 2. miesiącach przyjął mnie na oddział, zapewnił całodobową opiekę lekarską, pielęgniarską i rehabilitacyjną. To na tym właśnie, kierowanym przez niego oddziale odzyskałam świadomość i pierwszy raz stanęłam pionowo na moich sparaliżowanych nogach – poruszając podówczas tylko dwoma palcami lewej ręki. Po kilku miesiącach intensywnego leczenia i rehabilitacji umieścił mnie w najbardziej cenionym ośrodku rehabilitacji w Reptach Śląskich, gdzie dzięki jego protekcji przebywałam prawie 1,5 roku. (były to lata 90. ubiegłego wieku i taka możliwość jeszcze istniała!). To tu, do Reptów przysłał mi nieodpłatnie najlepszy, dostępny na rynku wózek Pantera, który miał mnie przygotować do aktywnej rehabilitacji i do dziś służy mi w moim aktywnym życiu. Po powrocie do Turku zawsze mogłam liczyć na jego pomoc, za co jestem ogromnie wdzięczna!\nKolejnym etapem, w zawodowym spełnieniu Kolegi Romana, była współpraca w powołaniu do istnienia, jakże potrzebnego w naszym mieście – Zakładu\nOpiekuńczo – Leczniczego dla przewlekle chorych. Wszystkie osoby, pracujące w tym ośrodku, obdarzone są „dotykiem aniołów” – niosącym ulgę w cierpieniach ludzi dotkniętych przez los i odciążającym ich rodziny. Czuwał nad pracą tych Aniołów nieustannie i mimo kłopotów z własnym zdrowiem, do końca i z oddaniem realizował swoje lekarskie powołanie.\n„Non omnis moriar” – „ Nie wszystek umrę”- powiedział poeta Horacy na kilka lat przed początkiem naszej ery, mając na myśli wszystko to, co po sobie zostawił. Tak dzisiaj i my, ponad 2000 lat później, możemy zapewnić Ciebie Romku – nie wszystek umarłeś! Pozostawiłeś po sobie korzenie i skrzydła, na których twoi następcy na oddziale, wspierając się swoją wiedzą, pracowitością i postępami medycznymi, unoszą się już bardzo wysoko. Te skrzydła posłużą zapewne wszystkim pracownikom Zakładu Opiekuńczo - Leczniczego, aby otoczyć ciepłem i poczuciem bezpieczeństwa wszystkich tych, którzy tego potrzebują. A ja, wierząc w nieśmiertelność duszy i znając Twoje poczucie obowiązku wiem, że Ty patrzysz z góry i myślisz: „byłem - kim jesteście, jestem – kim będziecie, ale nie śpieszcie się........ poczekam......”\nkoronawirus Miasto Turek Dariusz Jasiakiewicz PSP Turek Miejska Biblioteka Publiczna dofinansowanie ZST telewizja Gmina Turek Brudzew Ryszard Bartosik Przykona PSP wypadek policja sesja Władysławów Malanów Powiat Turecki Muzeum Miasta Turku Turek powiat turecki wybory konkurs OSP KPP Turek pożar Wyszyna Kaczki Średnie karate piłka nożna droga Kawęczyn Michał Gaj Tuliszków ZSR Terytorialsi judo WOT Dobra


Sanepid w Gorlicach: laboratorium do likwidacji? | Gorlice Nasze Miasto\nSanepid w Gorlicach:…\nSanepid w Gorlicach: laboratorium do likwidacji?\nHalina Gajda 19 września 2013, 14:58\nBadania w laboratorium potrzebne są m.in. tym, którzy chcą pracować w handlu żywnością fot. archiwum\nSanepid w Gorlicach. Znowu głośno wokół sanepidu. Kolejny bowiem już raz powracają plany likwidacji działających w ramach stacji laboratoriów. Wojewódzki inspektor sanitarny na spotkaniu szefów jednostek powiatowych przedstawił projekt restrukturyzacji bazy laboratoryjnej. Zakłada on, że w całym województwie pozostanie tylko jedno laboratorium w Krakowie z dwoma oddziałami zamiejscowymi - w Tarnowie i Wadowicach.\nSanepid w Gorlicach: co z laboratorium? Są kolejne plany restrukturyzacji sanepidu w Małopolsce. Jeśli wejdą w życie, dotknie to również stacji w Gorlicach\nPo prostu będzie mniej pieniędzy. Dyrektorka stacji sanepidu w Gorlicach Maria Bryg poinformowała starostę o planach budżetowych. - Urząd Wojewódzki przedstawił projekt budżetu na badania laboratoryjne dla naszej stacji na 2014 rok w wysokości 146 tysięcy złotych, przy czym koszty utrzymania laboratorium według budżetu zadaniowego w 2012 roku wyniosły 606 395 złotych - pisze.\nŁatwo się domyślić, że brak potrzebnej kwoty może skutkować koniecznością zamknięcia laboratorium.\nTemat powraca w zasadzie co roku. I tak od siedmiu lat. Dotychczas udawało nam się z tego wyjść obronną ręką - zakres działalności został tylko częściowo okrojony. Tym razem szczęście może nas opuścić, a laboratorium powiatowi jest potrzebne. Korzystają z niego wszyscy, którzy potrzebują do pracy tak zwanej książeczki sanepidowskiej.\n- Badania do celów sanitarnych muszą wykonać pracownicy służby zdrowia, wodociągów, pracownicy wszystkich zakładów produkujących żywność, pracujący w handlu żywnością. Muszą je wykonać również uczniowie rozpoczynający praktyki zawodowe w takich miejscach, studenci, którzy podczas ferii czy wakacji chcą sobie dorobić w restauracjach, ogródkach piwnych, przy sprzedaży lodów. To niejedyna działka. W laboratorium wykonywane są także badania wody - wylicza Katarzyna Rudolphi, przewodnicząca związków zawodowych.\nO planach likwidacji wie przede wszystkim z innych stacji w Małopolsce, od członków związków zawodowych.\n- Likwidacja spowoduje zagrożenie bezpieczeństwa zdrowotnego społeczeństwa. Grupie pracowników z długim stażem pracy grozi bezrobocie - dodaje. - Plan restrukturyzacji jest tak opracowany, abyśmy sami się zlikwidowali, bo zwyczajnie braknie nam pieniędzy na działalność - dodaje.\nO planach restrukturyzacyjnych wie starosta Mirosław Wędrychowicz. - Przygotowujemy protest w tej sprawie. To nie pierwsza taka sytuacja. W mojej ocenie oszczędności z tego tytułu dla budżetu będą niewielkie, a pogorszy się bezpieczeństwo zdrowotne - argumentuje.\nJeśli rzeczywiście doszłoby do zamknięcia, to plan B dla Gorlickiego jest taki, że badania, które dzisiaj wykonuje sanepid, przejmie laboratorium szpitalne po uzyskaniu potrzebnej na to akredytacji. - To będzie wątpliwa oszczędność dla budżetu państwa. Po co likwidować coś, co funkcjonuje od lat i spełnia wymogi, i w to miejsce ponosić koszty na organizację tego samego, tylko w innym miejscu - pyta Rudolphi. - Oszczędności nie przyniesie także ewentualne przewożenie próbek do badań, do wytypowanych do dalszego działania laboratoriów - podsumowuje.


Strona główna»Wyposażenie / meble, dekoracje, dodatki do domu»must have 2018, czyli powroty do korzeni na Łódź Design Festival\nSpośród 400 zgłoszonych projektów jury złożone z przedstawicieli branżowych mediów, kuratorów i specjalistów wyłoniło 70 finalistów konkursu. To wdrożone do produkcji, dostępne na polskim rynku wytwory wzornictwa przemysłowego o zróżnicowanym charakterze: od mebli, poprzez ceramikę, lampy, tkaniny, zabawki dla dzieci, aż po opakowania i notesy. Łączy je to, że są nie tylko dobrze zaprojektowane i funkcjonalne, ale też precyzyjnie wykonane przy użyciu surowców wysokiej jakości. W tegorocznej edycji widoczny jest zwrot ku slow design, znajdujący wyraz w reinterpretowaniu tradycji, odświeżaniu klasyki, powrocie do technik rzemieślniczych, ale też stawianiu na niepowtarzalność i szlachetne materiały.\nPoniżej przegląd propozycji do wnętrz, które zwróciły naszą uwagę.\nPersonalizowane fronty do mebli IKEA projektowane przez Magdalenę Milejską pod marką FRØPT stanowią przykład dobrego designu o egalitarnym charakterze. Pozwalają na szybką transformację popularnych szafek, a przede wszystkim wyzwalają od dyktatu standardowej palety kolorystycznej, wprowadzając do kuchni subtelne odcienie głębokiego bordo czy zgniłej zieleni.\nEfektem udanych poszukiwań w archiwum słynnego polskiego projektanta jest nowy wariant fotela 366 Józefa Chierowskiego zaproponowany przez 366 Concept . Metalowa konstrukcja nadaje temu – i tak niewielkiemu – meblowi jeszcze więcej lekkości, a czarna stal w połączeniu z aksamitem odsłania jego nowe, drapieżne i minimalistyczne oblicze.\nZaprojektowane przez tandem projektantek Jadwigę Husarską-Sobinę oraz Klaudię Kasprzak dla Paged Meble biurko Omni może także pełnić funkcję toaletki. Dzięki toczonym dębowym nogom i białemu blatowi ten wykonany z litego drewna mebel sprawia delikatne wrażenie.\nNiska szafka LOWBO w duchu lat 60. stworzona przez Maksa Kobielę dla marki Phormy sprawdzi się jako mebel pod telewizor, ale będzie też świetnie wyglądać, gdy zawiśnie nad nią grafika w dużym formacie.\nU podstaw projektu, który studio Form Us With Love przygotowało dla MDD, znalazła się zabawa charakterystyczną formą tradycyjnego krzesełka szkolnego. W przeciwieństwie do niezbyt komfortowego pierwowzoru New School zapewnia odpowiednie oparcie dla kręgosłupa, a jego podstawowa wersja to punkt wyjścia dla 432 różnych konfiguracji.\nW kolekcji Symetria Bartka Mejora tradycyjna bolesławiecka ceramika występuje w nowej roli. Klosze uformowane w miękkie fałdy niczym tkanina igrają z naszymi przyzwyczajeniami, a stempelkowy wzór i użycie odcieni granatu nawiązuje do ikonicznego stylu marki.\nForma świecznika ECH zaprojektowanego przez Justynę Fałdzińską i Miłosza Dąbrowskiego dla UAU project nigdy nie jest skończona. Każdy z nas może zostać jej współautorem, układając go na nowo z prostych modułów. Przypominający zabawny kolorowy totem projekt stanowi hołd dla grupy Memphis Milano . Jest jednak na wskroś współczesny – powstaje na drukarce 3D z biodegradowalnego tworzywa.\nZestaw ręcznie wykonanych naczyń Baltica stworzyła Magdalena Kucharska pod szyldem Hadaki. Ich prosta forma nie robi konkurencji niepowtarzalnym wzorom przypominającym morskie fale, które powstają w wyniku barwienia masy.\nWystawę laureatów must have 2018 obejrzycie w Programie Głównym Łódź Design Festival w dniach 19-27 maja, a wręczenie nagród odbędzie się 26 maja.


Ziola na przerwanie ciazy\nNiekiedy sytuacja życiowa sprawia, że myślimy o remoncie. Remonty biorą zatem do siebie, że kojarzą się z brudem, hałasem i horrendalnymi ilościami kurzu. Jednakże, odkurzacze dobre z informacją atex przypadają na przeciw nawet najmniejszym drobinkom kurzu, które zamiast wchodzić do własnych zmysłów trafiają prosto do dyszy odkurzacza.\nOdkurzacze atex to poważny wybór dla każdej szanującej się firmy oferującej usługi budowlane. Klient, który zauważy, że jego utrzymanie jest pozbawione kurzu nawet w trakcie remontu natychmiastowo zapewni firmie dobrą opinię wśród znajomych, dlatego też ważne jest ustalenie, że odkurzacze atex mogą liczyć podstawę do tworzenia właściwych wiadomości z klientami.\nPerle Bleue Visage Care MoisturisePerle Bleue Visage Care Moisturise - Efektīvs atjaunojošs līdzeklis visiem ādas novecošanas pazīmēm!\nRemonty są nieodłącznym elementem swego działania, prędzej lub później czeka nas przeprowadzenie go. Niektórzy znajdują w kształt euforii na sprawa remontu - nowe zasłony, inny kolor ścian lub nowe meble sprawiają, że istniejemy szczęśliwi. Jest również większość osób, które remonty traktują sceptycznie i uważają je za bezsensowne. Ich oddanie, z reguły spowodowane jest idealnym zniszczeniem jakie przynosi ze sobą remont. Na wesele urządzenia atex są w stopniu sprzątnąć nawet duże ilości małego gruzu. Należy i pamiętać, że odkurzacze są w bycie wciągnąć najmniejsze drobinki kurzu, więc remont nie będzie niczym strasznym nawet dla alergików.\nCo bardzo, odkurzacze atex przyznają się jakością wykonania. Jest ona efektem prac ekspertów i odpowiednich badań rynku realizowanych przez profesjonalistów w sferze marketingu i komunikacji rynkowej. Biorąc pod uwagę fakt, że odkurzacze swój początek miały dzięki potrzebom rynku można być pewność, że idealnie spełnią rolę do przygotowania. Odkurzacze te oznaczają dosłowną annihilacje kurzu i całych drobinek, które towarzyszą każdemu remontowi, co dobrze - pozwolą one na bardzo duże pozbycie się problemu kurzu po remoncie.\nPodsumowując, przemysłowe odkurzacze atex to najsilniejszy wybór dla przedsiębiorstw świadczących fachowe usługi budowlane. Wybór tak profesjonalnego sprzętu spowoduje, że firma weźmie na szacunku przede wszystkim wśród klientów, a co za tym idzie - wyprzedzi konkurencję w ciągle będącym wyścigu o jak największą bazę klientów. Zwlekając z zakupem przemysłowego odkurzacza atex ograniczasz znaną nazwę.


Komisja Nadzoru Finansowego zmienia się dla SKOK-ów - GazetaPrawna.pl\nNowy dyrektor KNF dobrze zna spółdzielcze kasy. / ShutterStock\n– Od 2005 r. (chodzi raczej o 2015 r. – red.) obserwujemy zmianę w relacji zarówno z rządem, jak i z nadzorem państwowym. Mówię o jakości dialogu między nami a instytucjami państwowymi. Mamy do czynienia z prawdziwym dialogiem i wymienianiem się realnymi argumentami – mówił Rafał Matusiak, szef Krajowej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowej, cytowany w relacji „Dziennika Bałtyckiego” z konferencji SKOK-ów. Spotkanie odbywało się w Gdyni. W Trójmieście mieszczą się siedziby najważniejszych instytucji systemu SKOK.\nJego deklaracja poprzedziła o kilka dni wybór nowego szefa departamentu SKOK-ów i instytucji płatniczych (DSI) w Urzędzie Komisji Nadzoru Finansowego. Został nim Filip Czuchwicki, prawnik z Wybrzeża. Wygrał otwarty konkurs, w którym na to stanowisko nadesłano 32 zgłoszenia.\n„Zespół wziął pod uwagę jego wykształcenie, wiedzę, doświadczenie menedżerskie oraz znajomość środowiska i problematyki SKOK” – podał UKNF w komunikacie. „Filip Czuchwicki jest ekspertem w zakresie prawa handlowego i spółdzielczego. Przez ostatnie siedem lat pełnił funkcję dyrektora zarządzającego i prokurenta w jednej z największych kancelarii prawnych w północnej Polsce specjalizującej się w obsłudze sektora spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych” – dodał urząd.\nChodzi o kancelarię Jedliński, Bierecki i Partnerzy. Zmarły w minionym roku Adam Jedliński to jeden z głównych współpracowników Grzegorza Biereckiego, senatora PiS, twórcy systemu spółdzielczych kas w Polsce. Wspólnikiem w kancelarii jest Dominik Bierecki, syn senatora.\nUKNF dodaje, że Czuchwicki w przeszłości „pełnił także funkcję specjalisty ds. prawnych w Krajowej Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej, w której kierował projektami związanymi z implementacją zmian w regulacjach prawnych dotyczących funkcjonowania sektora SKOK”.\n– Nowy dyrektor formalnie odciął się na pewno od przeszłości. Z tego punktu widzenia trudno mówić o konflikcie interesów. Ale to trochę dziwne. Być może postawiono na ekspertyzę rynkową. Jest teoria, że najlepiej ściągać ekspertów, którzy znają rynek i potrafią dostosować narzędzia nadzorcze. Najwyraźniej właśnie ją zastosowano – mówi były członek KNF.\n„Celem nowego dyrektora DSI będzie kontynuacja dotychczasowych działań mających na celu restrukturyzację sektora SKOK, a priorytetem pozostaje zapewnienie bezpieczeństwa środków zgromadzonych w kasach” – podaje UKNF.\nKasy objęto państwowym nadzorem pod koniec 2012 r. W ciągu kolejnych pięciu lat ich liczba zmniejszyła się o ponad 20, do 34. 11 kas upadło a wartość zgromadzonych w nich niemal 5 mld zł depozytów musiał wypłacić Bankowy Fundusz Gwarancyjny.\nOd początku roku w UKNF 19 razy doszło do zmian na stanowiskach dyrektorskich (w niektórych departamentach więcej niż raz). Trzy osoby przyszły z zewnątrz. Prócz Czuchwickiego to jeszcze Artur Granicki, szef departamentu fintech i Karol Rajewski – prawnego.\nWe wtorek nadzór poinformował o zmianie przedstawiciela ministra finansów w komisji. Miejsce Piotra Nowaka, wiceministra, który brał udział w posiedzeniach KNF od początku 2016 r., zajął inny wiceszef MF – Paweł Gruza. W ramach podziału kompetencji w ministerstwie Nowak nadzoruje m.in. departament rozwoju rynku finansowego. Gruza jest odpowiedzialny za podatki.\n„Piotr Nowak, wiceminister finansów, próbował w czasie posiedzenia KNF wywołać panikę w sektorze SKOK. Styl i argumenty te same, których używali w czasie kampanii politycy Platformy. KNF fałszywkę rozpoznała i odrzuciła” – pisał jeszcze przed tymi zmianami tygodnik „Sieci” w „Przeglądzie tygodnia sygnalisty”. To nowa rubryka. Według serwisu WirtualneMedia.pl zawiera „krótkie notki podsumowujące wydarzenia polityczne ubiegłego tygodnia”.\n„Zmiana związana jest z powierzeniem ministrowi Piotrowi Nowakowi nowych obowiązków. W kwietniu wraz z przejęciem odpowiedzialności za departament rachunkowości i rewizji finansowej został również przewodniczącym Komisji Nadzoru Audytowego. W ubiegłym tygodniu został natomiast powołany na przewodniczącego rady nadzorczej spółki Aplikacje Krytyczne” – wyjaśnia biuro prasowe resortu finansów. Aplikacje Krytyczne to spółka odpowiadająca za integrację danych posiadanych przez administrację skarbową.\nKNF SKOK TDNDGP GOSPODARKA TDNDGP import Komisja Nadzoru Finansowego


W ramach realizacji programu wieloletniego „Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa 2.0. na lata 2021 – 2025” – Priorytet 3, Publiczna Szkoła Podstawowa w Kuczkach-Kolonii została wzbogacona o książki będące nowościami wydawniczymi oraz wyposażenie biblioteki szkolnej, natomiast Samorządowe Przedszkole w Goździe zostało wyposażone w nowe pozycje czytelnicze. Całość zadania w PSP Kuczki-Kolonia wynosi 15000,00 zł, w tym 12000,00 zł stanowi dofinansowanie z budżetu państwa, natomiast Publiczne Przedszkole w Goździe zostało dofinansowane w wysokości 3000,00 zł co wraz z wkładem własnym gminy wynosi 3750,00 zł.\nW związku z remontem wjazdu do siedziby Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Goździe, Straży Pożarnej i Pogotowia Ratunkowego, przy ul. Radomskiej 34, w dniach 16.12.2021 r. -18.12.2021 r. dojazd do wyżej wymienionych instytucji nie będzie możliwy. Przepraszamy za utrudnienia.\nSzanowni Państwo, informujemy, że PRZEDŚWIĄTECZNA ZBIÓRKA ŻYWNOŚCI prowadzona na rzecz osób najbardziej potrzebujących z terenu naszej gminy zostaje PRZEDŁUŻONA DO 16 GRUDNIA. Zbiórka obejmuje produkty spożywcze (długoterminowe), artykuły chemiczne, a także drobne zabawki i artykuły plastyczne dla dzieci. Wszystko to, czym zechcecie się Państwo podzielić, trafi w postaci paczek do osób samotnych i znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej. Szanowni Mieszkańcy, jeżeli ten przedświąteczny czas otworzy Was na potrzeby innych i wyzwoli Waszą hojność, a wierzymy, że tak właśnie będzie, to prosimy, abyście\nW Publicznej Szkole Podstawowej w Podgórze oraz w Publicznej Szkole Podstawowej w Kłonówku-Kolonii zakończono remont boisk wielofunkcyjnych. W ramach przeprowadzonych prac wymieniono ich nawierzchnię, ustawiono nowe bramki i dodatkowe piłkochwyty, a także zamontowano okazałe wiaty rowerowe. Odbioru końcowego zadania dokonał Wójt Gminy Gózd pan Paweł Dziewit w towarzystwie dyrektora Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół w Goździe pana Józefa Draba oraz dyrektorów wspomnianych placówek oświatowych w osobach pani Agnieszki Kwiecień i pani Marioli Baran-Bębeńca. Koszt obu inwestycji wyniósł 459 561,00 zł, z czego 229 780,00 zł to środki pozyskane z Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej (FRKF).\nHarcerki sa wśród nas\nPo wielu latach nieobecności na teren gminy Gózd powrócił, cieszący się dużym społecznym zaufaniem, a także ogromną sympatią, ruch harcerski. Na razie jest to jego namiastka w postaci jednej drużyny harcerskiej o nazwie „Huragan”, ale szanse na powstanie kolejnych wydają się być duże. Przemawia za tym choćby fakt, iż "Huragan' sformował się bardzo szybo, a to niewątpliwie świadczy o dużym zainteresowaniu ze strony młodzieży. Drużynę ”Huragan” oficjalnie powołano do życia 14 listopada br. podczas uroczystego apelu, który miał miejsce na placu przed Centrum Regionalnym w Zwoleniu. Liczy ona\nW połowie listopada rozstrzygnięto konkurs pod hasłem „Rosnąca Odporność” zorganizowany w ramach Narodowego Programu Szczepień. Konkurs dotyczył wszystkich gmin w Polsce, a premiował te, które pomiędzy 1 sierpnia a 31 października br. osiągnęły najwyższy wzrost poziomu zaszczepienia mieszkańców przeciw Covid -19. W powiecie radomskim najwyższe miejsce w rankingu zajęła GMINA GÓZD, która zgarnęła nagrodę główną w wysokości 1 miliona złotych. Drugie miejsce przypadło gminie Pionki z nagrodą w wysokości 500 tys. zł, trzecie zaś gminie Przytyk, do której trafiło 250 tys. Otrzymane środki Gmina Gózd przeznaczy, zgodnie z założeniami konkursu, na walkę z Covid-19.\n21 listopada - Dzień Pracownika Socjalnego. Życzenia władz samorządowych\nGmina Gózd w partnerstwie z Samorządem Województwa Mazowieckiego realizuje projekt pn. „Mazowiecki program przygotowania szkół, nauczycieli i uczniów do nauczania zdalnego” w ramach X Osi priorytetowej „Edukacja dla rozwoju regionu”, Działania 10.1 „Kształcenie i rozwój dzieci i młodzieży”, Poddziałania 10.1.1 „Edukacja ogólna”, którego celem jest podniesienie jakości nauczania w min. 330 szkołach z terenu Województwa Mazowieckiego poprzez zakup sprzętu i oprogramowania oraz przeprowadzenie szkoleń mających na celu przygotowanie szkół, nauczycieli i uczniów do nauki zdalnej. W ramach projektu Publiczna Szkoła Podstawowa w Kuczkach-Kolonii otrzymała:


Silikon akryl do płyt g-k Den Braven 300 ml\nStrona główna>Budowa>Silikony, piany, kleje>Silikon akryl do płyt g-k Den Braven 300 ml\nSilikon akryl do płyt g-k Den Braven 300 ml\nNr katalogowy: 8711595078795\nWłaściwości: - bardzo dobrze przyczepny do płyt g-k, - bezwonny, neutralny chemicznie.\nZastosowanie: - wypełnianie, - spoinowanie, - łączenie.\nAkryl do płyt g-k to trwale elastyczny, w pełni malowalny kit uszczelniający. Stworzony na bazie wodnej dyspersji akrylowej. Akryl koloru białego. Jest niezwykle dobrze przyczepny do płyt gipsowo-kartonowych, wszelkiego rodzaju rynków gipsowych, bloczków gipsowych oraz materiałów podobnego typu.\nAkryl po odparowaniu wody tworzy mocne oraz wysoko plastyczno-elastyczne wiązaniu. Materiał jest bezwonny i neutralny chemicznie. Produkt łatwy w nakładaniu, nie powoduje korozji metali. Dzięki zastosowanej technologii jest akryl jest odporny na wilgoć oraz temperaturę od -20°C do +75°C .\nAkryl przeznaczony do:\n•\twypełniania: spoin narożnych, a także dylatacji w połączeniach między płytami g-k, wewnętrznych szczelin, rys, pęknięć w tynkach gipsowych, bloczkach gipsowych, jak i również prefabrykatach.\nAkryl może być także stosowany do spoinowania połączeń pomiędzy płytami ściennymi, a posadzką, czy wszelkiego rodzaju listwami. Sprawdzi się również przy łączeniu płyt z ościeżnicami, czy przy zabudowie wnęk.


Scenarzyści Eternals pracują dla Netflix - Kawerna - fantastyka, książki fantastyczne, fantasy\nSerwis Discussing Film ogłosił, że bracia Firpo będą pracować nad „Prodigy”.\nNetflix zatrudnił Matthewa i Ryana Fripo, twórców skryptu do marvelowskiego „Eternals”, do opracowania scenariusza ekranizacji komiksu „Prodigy” Marka Millara. Będzie to kolejna adaptacja, będąca owocem współpracy komiksiarza i platformy streamingowej.\n„Prodigy” ma opowiadać o Edisonie Crane’ie, geniszu, wirtuozie, olimpijczyku, który nie potrafi odpoczywać, wciąż musi podejmować się nowych wyzwań, odnosić sukcesy na różnorodnych polach. To właśnie do niego zgłasza się władza, gdy sama nie potrafi rozwiązać jakiegoś problemu.\nTagi: eternals, Mark Millar, Netflix, Prodigy


Śruba 5 x 20 mm 15 szt. Standers - Śruby - w atrakcyjnej cenie w sklepach Leroy Merlin.\nŚruba 5 x 20 mm 15 szt. Standers\nNr ref. 44248344\nNacięcie w łbie: Samohamowna\nŚruba 5 x 20 mm 15 szt. Standers to uniwersalny łącznik pozwalający na łączenie ze sobą różnych materiałów, jak drewno, metal, tworzywa sztuczne a także montaż akcesoriów meblowych, części maszyn i urządzeń czy elementów konstrukcyjnych. Materiał z którego wykonano łącznik zapewnia wysoką odporność na różnego rodzaju obciążenia. Zestaw zawiera wszystkie elementy potrzebne do wykonania połączenia. Pamiętaj, że do poprawnej pracy łącznika niezbędne jest odpowiednie narzędzie (wkrętak płaski, krzyżakowy, klucz imbusowy, torx lub oczkowy/płaski). Rodzaj i rozmiar narzędzia wskazano na opakowaniu. czytaj cały opis ...\nNacięcie w łbie\t Samohamowna\nKod EAN: 3276009990278\nNumer referencyjny: 44248344\nPodkładka 5 x 0 60 szt. Standers\nOpinie o produkcie Śruba 5 x 20 mm 15 szt. Standers\nNie mam problemu, żeby zapłacić więcej za wysokiej jakości zawartość, ale nie za opakowanie.\nbyłoby miło podać rodzaj gwintu i czy jest lewy czy prawy : >