Moje podróże literackie: Koronawirus a moje plany\nZostałam uziemiona, jak wszyscy. Tyle że w moim "nomadycznym" życiu jest to dość bolesne. Nie mogłam pojechać na spotkanie do Iławy, mam odwołane trzy inne wykłady, nie mogę lecieć do Neapolu... Mam nadzieję, że się to tylko przesunie w czasie, nie za długo... Nie mogę też dokończyć książki o Żeromskim, bo brakuje mi materiału. Zatem na razie skupiam się na pracy z uczniami.\nOdważne dziewczyny z kl. 2A, które pozwoliły mi zamieścić zdjęcie\nI tu dobra wiadomość. Lekcje przez Internet idą nam bardzo dobrze! Śmiem twierdzić, że nawet lepiej niż w szkole. Wiadomo, że co zakazane, lepiej smakuje, dlatego uczniowie, po chwilowej radości z wolnego, zaczynają się mobilizować, by jednak nie zmarnować tego czasu. Mamy za sobą spotkania na platformie Moodle i na Messengerze (którego używamy od lat). Jedyne ograniczenie, nad pokonaniem którego pracujemy, to wideokonferencje. Możemy na raz widzieć się tylko z ośmioma osobami. Klasy są 30-36 osobowe, więc muszę mówić to samo 4-5 razy. Może ktoś z Was zna lepsze narzędzie? Na Skype jest podobnie.\nRównie odważne maturzystki z klasy 3A\nTakże moje podróże literackie służą tymczasem do powtórek przed maturą. Mam tu przecież tyle materiału! Wystarczy wybrać ze spisu po prawej stronie nazwisko pisarza i poczytać o nim. Wiele się można nauczyć:) Zatem, Kochani, nie zmarnujmy tego czasu, bo po coś on jest nam dany.\nAutor: Agnieszka Zielińska o poniedziałek, marca 16, 2020\nAla 16 marca 2020 15:32\nDobrze ze młodzież jest odpowiedzialna, siedzi w domu i sie uczy. Pewnie nie wszyscy, ale tych tutaj trzeba pochwalić . Jak i panią nauczycielke też. Pozdrawia Alicja\nAgnieszka Zielińska 16 marca 2020 16:18\nDziękuję. A młodzież mamy cudowną:) Pozdrawiam również:)\nDorota Kujawa-Weinke 16 marca 2020 18:49\nPolecam Zoom. Dziś miałam pierwszą lekcję.\nAgnieszka Zielińska 16 marca 2020 19:18\ngordyjka 16 marca 2020 20:51\nJeśli wszystkie Maturzystki są takie śliczne jak Twoje, to nie wiem jak Chłopaki dadzą radę się przygotować do Matury !! ;o)\nAgnieszka Zielińska 16 marca 2020 21:05\nSą:) A chłopaki nie chcieli włączyć kamerek, choć też są niczego sobie;)\ngordyjka 16 marca 2020 21:37\nTo pewnie przez skromność !! ;o)\nAgnieszka Zielińska 16 marca 2020 21:42\nwkraj 16 marca 2020 21:44\nW obecnej sytuacji bardzo dobrze ma się powiedzenie Woodego Allena "Jeśli chcesz rozśmieszyć Boga opowiedz mu o swoich planach". Mimo wszystko mam nadzieję, że wkrótce wrócimy do swoich planów. Pozdrawiam serdecznie :)\nAgnieszka Zielińska 16 marca 2020 21:49\nNo tak... Pozostaje nadzieja, niby matka głupich, ale podobno umiera ostatnia. Zdrówka życzę.\nStokrotka 17 marca 2020 05:24\nTo prawda, że młodzież mamy cudowną.\nMój starszy wnuk licealista też jest tego dowodem.\nAgnieszka Zielińska 17 marca 2020 08:41\nDziękuję, Stokrotko. Trzymaj się zdrowo!\nAnonimowy 18 marca 2020 17:37\nKorzystam z Pani bloga przygotowując się do lekcji. Fajny blog. Uczennica kl.2\nAgnieszka Zielińska 18 marca 2020 18:15\nDorota Maria Kubiak 20 marca 2020 12:40\nNo tak, zamieszanie powstałe z ekspansji koronawirusa wymusza zmianę planów zawodowych, podróżniczych i zarobkowych. Może to zamieszanie odkryje w nas nowe pomysły, możliwości i doświadczenia.\nAgnieszka Zielińska 20 marca 2020 14:36\nFakt, nowych doświadczeń codziennie nam przybywa. Oby było wiecej pozytywnych...\nBeskidnick 20 marca 2020 19:49\nAno - wszyscy z czegoś musimy rezygnować.\nAgnieszka Zielińska 20 marca 2020 21:14\nAno... Oby tylko nie za długo...\nAnonimowy 20 marca 2020 23:05\nYes, try with zoom:\nI hope with this yoy can gather all your studentes together.\nAgnieszka Zielińska 20 marca 2020 23:17\nHola, Ferni. Today I was with my students on zoom. It's very comfortable tool. Thanks for you concern. Take care of yourself.\nAnonimowy 20 marca 2020 23:55\nWish the best to polish people.\nAgnieszka Zielińska 21 marca 2020 07:42\nAvelina 22 marca 2020 15:59\nTe wszystkie odwołane wyjazdy są wkurzające, ale cóż zdrowie ważniejsze. Wróciłam do laptopa, który ostatnich miesiącach poszedł w odstawkę i zaczęłam wirtualne podróże po blogach. Pozdrawiam :)\nAgnieszka Zielińska 22 marca 2020 19:01\nDobry pomysł:) A ja mam jeszcze kilka wyjazdów do opisania tu, na razie mam więc o czym pisać. Nie wiem tylko, czy starczy mi materiału do końca epidemii...\n♥ Łucja-Maria ♥ 5 kwietnia 2020 18:06\nW komentarzu pytasz: Kiedy będzie można gdzieś pojechać...\nZałamałam się gdy dzisiaj przeczytałam, że wg szefa zespołu ekspertów ds. Covid-19 w Szanghaju Zhang Wenhong, szanse na powstrzymanie pandemii do lata są „bardzo niskie”.\nZ tego wniosek, że ten rok spędzimy w domu. Może odważni gdzieś wyruszą?\nAgnieszka Zielińska 5 maja 2020 14:13\nNiestety, nie wiadomo jak długo to wszystko potrwa...


4589 Do wymiany dochodzi w rejonie przejścia granicznego na linii frontu. Według wcześniejszych informacji Ukraina przekaże 87 jeńców z separatystycznych: Donieckiej Republiki Ludowej (DRL) i Ługańskiej Republiki Ludowej, natomiast w przeciwną stronę przekazanych zostanie 55 osób.\n4590 Tożsamości objętych wymianą jeńców nie ujawniono.\n4591 Wymianę uzgodniono podczas szczytu czwórki normandzkiej w Paryżu 9 grudnia na temat uregulowania konfliktu w Donbasie.\n4592 Warunki operacji uzgodniła w poniedziałek podczas wideokonferencji grupa kontaktowa ds. uregulowania sytuacji w Donbasie. Morozowa poinformowała w niedzielę, że po zakończeniu procedury wymiany jeńców DRL poszukiwać będzie na Ukrainie jeszcze 160 osób


Che�mek Stoka�owy, Che�mek oferty pracy, Stoka�owy w Che�mku\nStoka�owy w Che�mku\nOferty pracy z Che�mka praca w pobli�u miasta Che�mek i okolic. og�oszenia pracy z Che�mka wszystkie te informacje mo�esz znalezienia na tym portalu\nPraca w Che�mku zapraszamy do dodawania swoich og�osze� przez mieszka�c�w z Che�mka i okolic.\nstoka�owy\t- Szczucin praca - �wiebodzin praca - Zawadzkie praca - Maszewo praca - Monki praca\nceny, praca, anonse, darmowe, cv, ile kosztuj�, kursy, wynagrodzenia, szko�a, wynagrodzenie, w Polsce\nJe�li poszukujesz cz�owieka o zawodzie stoka�owy, lub poszukujesz pracy jako stoka�owy zamie�� darmowe og�oszenie w komentarzu znajduj�cym si� w dolnej cz�ci strony, macie mo�liwo�� te� wykupi� miejsce reklamowe na ca�ej stronie danego miasta w tym celu kliknij zak�adk� o nazwie reklama\nStoka�owy Che�mek � Na poni�szym portalu mo�esz znalezienia wszystkie og�oszenia pracy w mie�cie Che�mek. Je�li interesuj� ci� og�oszenia Che�mek przejd� do adekwatnego dzia�u i wybierz interesuj�cy ci� temat np. (oferty pracy Che�mek) , (Che�mek zarobki), (anonse Che�mek) ponadto na stronie mo�esz znalezienia wzory cv i materia�y u�atwiaj�ce uzyskanie pracy\nChe�mek oferty pracy. je�li nie znalaz�e� og�oszenia w miejscowo�ci Che�mek wy�lij SMS a osi�gniesz dost�p do r�nych og�osze� na temat pracy z miasta Che�mek.


Zakrętki.info | Niepełnosprawni.lublin.pl\nProgram charytatywno – ekologiczny „Zakrętki.info” to największa, ogólnopolska akcja prowadzona pod patronatem Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, która ma na celu pomoc niepełnosprawnym dzieciakom.\nTo zobowiązuje nas do ciągłego rozwoju, podejmowania nowych wyzwań oraz pozyskiwania partnerów, bez których akcja nie mogłaby istnieć. A wszystko po to, aby uśmiech mógł gościć na buziach naszych podopiecznych.\nW ostatnim czasie dzięki naszym działaniom oraz zaangażowaniu wszystkich osób, które uczestniczą w programie charytatywno – ekologicznym „Zakrętki.info – pomagamy nie tylko przyrodzie…”, mogliśmy przekazać pieniądze w kwocie 3000 złotych na rehabilitację Rafała Owczarka, który uległ bardzo poważnemu wypadkowi. Udało się również zgromadzić fundusze (6700 złotych) na zakup specjalistycznego wózka inwalidzkiego, dla 11-letniej Pauliny Wójcik, która cierpi na schorzenie związane z uszkodzeniem układu nerwowego i móżdżku – Zespół Móżdżkowy.\nProgram „Zakrętki.info” to ludzie, którzy bezinteresownie chcą pomagać innym. Dlatego cieszy nas niezmiernie, że sieć koordynatorów oraz osób, które wspierają akcję z każdą chwilą powiększa się. Na dzień dzisiejszy opanowaliśmy już niemal całą Polskę. Jednak nie poprzestajemy na tym, wciąż szukamy ludzi pozytywnie zakręconych.\nDzięki uprzejmości MPK Kraków o akcji będzie można dowiedzieć się, nawet podczas podróży autobusami. Natomiast dzięki wsparciu Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, usłyszeć o nas można w spocie radiowym w www.radiofonia.pl.\nNie zaszlibyśmy tak daleko bez wsparcia naszych partnerów oraz firm współpracujących z nami. Współpraca z Familijny Poznań zaowocowała punktami zbiórek zakrętek w województwie wielkopolskim. Dzięki JANOWI NIEZBĘDNEMU (z grupy SARANTIS POLSKA) możemy liczyć na worki, w które pakujemy zakrętki. Łączność ze światem zapewnia nam firma Tartel Sp. z o.o., operator telefonii internetowej HaloNet. Nawiązaliśmy współpracę z SiePomaga.pl, dzięki czemu dzieci, którym nie możemy pomóc kierujemy do SiePomaga.pl. Jest to społeczność internetowych pomagaczy, która łącząc siły wspiera potrzebujących.\nWzięliśmy udział w imprezie propagującej proekologiczne zachowania. Od 12-18 września 2011 r.w Centrum Artystycznym Sztukarnia miała miejsce I edycja „Art’cyklingu” – festiwalu ze świetną sztuką. Była to impreza mająca na celu rozpowszechnianie wiedzy na temat artystycznych technik przywracania życia tworzywom pochodzącym z recyclingu. Można było zaznajomić się z m.in. tajnikami wyplatania biżuterii, toreb oraz koszy z makulatury, ponadto jak tworzyć abażury i oryginalne damskie torebki z banerów reklamowych. I wiele innych nietuzinkowych atrakcji. Podczas imprezy trwała charytatywna zbiórka zakrętek, która wsparła działania akcji „Zakrętki.info”, na rzecz osób niepełnosprawnych.\nDoskonale zdajemy sobie sprawę, jak istotną rolę w naszej działalności odgrywają eventy. Dlatego właśnie z inicjatywy Miechowskiego Domu Kultury, restauracji Kojot oraz akcji „Zakrętki.info – pomagamy nie tylko przyrodzie…”, zorganizowany został koncert. Podczas imprezy można było wrzucać zakrętki, do specjalnie na ten dzień przygotowanego pojemnika który, zapełnił się w zawrotnym tempie. Satysfakcja z wyniku zbiórki jest tym większa, gdyż jest to jedna z pierwszych tego typu inicjatyw, podczas trwania akcji charytatywno-ekologicznej „Zakrętki.info – pomagamy nie tylko przyrodzie…”. „Zakręcony koncert na koniec wakacji” jest doskonałym przykładem, że pomagając innym można się również świetnie bawić.\nChcemy się rozwijać dzięki czemu skuteczniej i sprawniej będziemy mogli pomagać niepełnosprawnym dzieciom. Dlatego tak ważne jest dla nas wsparcie, bez którego nie moglibyśmy działać.\nWięcej na stronie www.zakretki.info.\ntel.: 505 638 476\n„Materiał Autoryzowany – Może zostać wykorzystywany i publikowany bez uzyskiwania zgody.”


Na tapecie: bojówki męskie. Co warto wiedzieć o tym rodzaju spodni?\nDodano czwartek, 5.03.2020 r., godz. 13.00\nSpodnie zwane bojówkami przewijały się w modzie męskiej już niejednokrotnie. Najpierw zadebiutowały w latach 90, potem zniknęły na jakiś czas i ostatnio znowu wróciły do szaf mężczyzn na całym świecie. W jaki sposób nosić bojówki męskie i z czym je zestawiać? Jakie bojówki można najczęściej spotkać w sklepach? Te i inne przydatne informacje na ten temat znajdziesz poniżej. Miłego czytania!\nSpodnie bojówki - męskie "cargo"\nTak właśnie brzmi zastępcza nazwa dla tego rodzaju spodni. Bojówki charakteryzują się najczęściej luźnym fasonem (ale zwężanymi lub prostymi nogawkami) oraz dwoma dużymi kieszeniami zapinanymi na klapy, które znajdują się po bokach nogawek. Niegdyś stanowiły obowiązkowy element ubioru rybaka, grzybiarza lub trekkingowca. Dziś z powodzeniem radzą sobie w modzie codziennej.\nJakie bojówki najczęściej występują w sklepach?\nOto najczęstsze rodzaje bojówek męskich, które znajdziesz m.in. w sklepie Denley:\n• Bojówki czarne - najpopularniejszy kolor pasujący zwłaszcza do stylizacji w stylu streetwear.\n• Spodnie bojówki moro. Męskie modele w tym wzorze cieszą się dużym uznaniem nie tylko wśród wojskowych.\n• Spodnie bojówki camelowe - klasyka gatunku. Spodnie w kolorze jasnego brązu to świetna alternatywa dla zielonych lub czarnych bojówek.\n• Bojówki jeansowe - to doskonały wybór zarówno na co dzień, jak i na imprezę.\n• Bojówki męskie slim - czyli fason ze zwężanymi nogawkami.\n• Bojówki w stylu baggy, a więc całkowicie luźne i zapewniające maksimum swobody.\nZ czym zestawiać spodnie bojówki?\nBojówki mają charakter niezobowiązujący, dlatego najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest dobór reszty ubrań i dodatków w podobnym stylu. Co powiesz na stylizację: bojówki, wkładana bluza z kapturem, kurtka jeansowa i czapka z daszkiem? Całość zwieńcz sportowymi butami z podwyższoną cholewką.\nJeśli jednak chcesz założyć bojówki męskie na półformalną okazję, postaw na model bez kieszeni. W tym wypadku najlepiej sprawdzą się bojówki czarne lub bojówki jeansowe. Jeśli planujesz dobrać do nich jasną koszulę, postaw też na jasny odcień jeansu i na odwrót.\nGdy temperatura na zewnątrz wyniesie ponad 25 stopni, dobrym rozwiązaniem okażą się tzw. szorty bojówki. Dostaniesz je w praktycznie każdym kolorze, najczęściej oczywiście w czarnym, camelowym oraz moro. Szorty bojówki zestawiaj z T-shirtami oversize - gładkimi bądź z nadrukiem.\nDo jakiego typu figury pasują najbardziej bojówki męskie?\nJeśli mowa o regularnych, czyli rozszerzanych bojówkach, to w tym przypadku najlepiej sprawdzą się u mężczyzn o szerokich ramionach i wąskich biodrach. Jest to wówczas sylwetka na kształt litery V. Luźne bojówki maskują wąski dół ciała i są proporcjonalne do szerokiej góry.\nZ kolei bojówki męskie slim, czyli bardziej przylegające do ciała, będą pasować panom o szczupłych nogach i ogólnej budowie ciała. Duże kieszenie odwracają dodatkowo uwagę od chudej sylwetki.\nSpodnie cargo w jasnym odcieniu optycznie pogrubiają, natomiast ciemne lub czarne - zakrywają dodatkowe kilogramy. Odradza się zakładanie bojówek niskim lub bardzo niskim mężczyznom, ponieważ mogą optycznie odjąć kilka centymetrów i jeszcze przytłoczyć całą sylwetkę.\nJakie buty do bojówek?\nDo luźnych, zwężanych jedynie przy kostce bojówek polecamy zakładać buty z podwyższoną cholewką, np. adidasy albo trapery. Wówczas włóż nogawkę do środka i odsłoń cholewkę. To pozwoli na wysmuklenie całej sylwetki nawet przy takim fasonie.\nBojówki męskie w typie slim najlepiej prezentują się w zestawieniu z butami o niskiej cholewce. Dobierz do nich klasyczne sneakersy albo tenisówki w białym lub czarnym kolorze.


Trening klatki – wyciskanie sztangieleg na ławce płaskiej | Kulturystyka Kulturysta\n← Odzywianie i odżywki\nZawodowcy a sterydy →\n– wziąć wdech i wyprostować kończyny górne w pionie, obracając jednocześnie przedramiona tak, aby dłonie znalazły się naprzeciwko siebie;\n– gdy dłonie znajdą się naprzeciwko siebie, wykonać skurcz izome-tryczny w celu skoncentrowania wysiłku w części most-kowo-żebrowej mięśni piersiowych większych;\nĆwiczenie to przypomina wyciskanie sztangi, ale ze względu na większą amplitudę ruchu sprzyja ono rozciąganiu mięśni piersiowych większych.\nPodczas wykonywania tego ćwiczenia pracuje również mięsień trójgłowy i przednie części mięśnia naramiennego.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Siłownia, Trening i oznaczony tagami hantle, klatka piersiowa, mięśnie, triceps. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Dankiewicz, Katarzyna - Uniwersytet SWPS\nProjektantka architektury krajobrazu, jej doświadczenie zawodowe podparte jest udziałem w wielu projektach koncepcyjnych, budowlanych i wykonawczych przestrzeni publicznych tj. parków, skwerów, wielofunkcyjnych terenów rekreacyjnych, placów, zieleni przyulicznej, jak również opracowaniach krajobrazowych i przyrodniczych w skali ogólnomiejskiej i regionalnej. Autorka i współautorka opracowań dendrologicznych inwentaryzacji, ocen wizualnych stanu zdrowotnego drzew, programów pielęgnacji drzew na obszarach objętych ochroną konserwatorską, ocen wpływu inwestycji na stan zdrowotny drzew. Doświadczenie projektowe zdobywała w pracowni architektonicznej Czuba Latoszek Sp. z o.o. oraz pracowni architektury krajobrazu Urbiosis. Od 2016 na stałe współpracuje z pracownią MAU Mycielski Architecture & Urbanism.\nAutorka i współautorka m.in.: studium krajobrazowego miasta Łodzi (Miejska Pracownia Urbanistyczna w Łodzi); audytu krajobrazowego woj. łódzkiego (Biuro Planowania Przestrzennego Województwa Łódzkiego); inwentaryzacji i oceny stanu fitosanitarnego drzewostanu Parku Pole Mokotowskie wraz z przeglądem pod kątem występowania saprotroficznych gatunków grzybów (ZZW); inwentaryzacji i oceny stanu fitosanitarnego drzew wraz z gospodarką zielenią polany rekreacyjnej w Truskawiu na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego (Kampinoski Park Narodowy).


Fundusz strukturalne: trudna łatwa kasa\nDodano: 15-11-2005 00:00\nPo półtora roku od uruchomienia programów wsparcia z funduszy strukturalnych nadszedł czas na pierwszy bilans. Pomimo zawiłych przepisów i trudności z przygotowaniem wniosków, przedsiębiorcy chcą korzystać z unijnych dotacji na rozwój. Szybko okazało się, że zapotrzebowanie beneficjentów na środki UE przekroczy wartość oferowanej pomocy.\nNiebawem minie 1,5 roku od rozpoczęcia przyjmowania wniosków przez instytucje zarządzające funduszami strukturalnymi o dotacje z unijnej kasy. Ministerstwo Gospodarki wydało niedawno raport podsumowujący pierwszy okres wykorzystania funduszy UE – od pierwszych miesięcy 2004 roku do końca lipca 2005 r.\nPodstawą raportu były dane na temat projektów uwzględnionych w zestawieniach instytucji zarządzających w ramach programów operacyjnych: Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego (ZPORR), SPO Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw (SPO WKP), SPO Rozwój zasobów ludzkich, SPO Transport, SPO Rybołówstwo i przetwórstwo ryb, SPO Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich, a także inicjatywy wspólnotowej Equal.\nSPO WKP ALERT | RSS\nDo artykułu: Fundusz strukturalne: trudna łatwa kasa


Jasne zdalne lekcje...jedna lekcja informatyki w jednej klasie reszta "zdalnych" lekcji wygląda tak: proszę rozwiązać ćwiczenia ze stron albo przygotować lapbooka.\nNauczyciele powariowali. .. Tyle materiału przesyłają dla dzieci ze szok!!! Rodzic zamiast pracować zdalnie musi odrabiać pańszczyznę za nauczycieli. .. Ciekawe czy tyle materiału przerabiają z dziećmi podczas normalnych lekcji (nie sądzę). Nawet pliki video z zadaniami z wf. .. Kumacie???\nniestety elbląska oświata tkwi mentalnie w zacofaniu XX wieku, zdalne uczenie to jak sie okazuje coś nie do przeskoczenia dla zdecydowanej większości,\nTo nie ty masz lekcje odrabiać, tylko twoje dziecko. Trzeba było lamusie uczyć się gdy był mi temu czas, a nie w szkole kamieniami rzucales\nDlatego ta forma pracy jest bardzo ok. Uczniowie rozmawiają ze swoim nauczycielem, czyli lekcja tylko każdy siedzi w domu. Mają ze sobą kontakt, widza się, mogą pogadać. Naprawdę warto naśladować.\nTo świetne rozwiązanie, by uczniowie robili coś pożytecznego.\nile ludzie na dojazdach zaoszczedza i czasu,\nlamus to spłodził takiego chwasta jak ty i zapomniał go przypieprzyć w skrzynkę łbem\nElblazanie jak zwykle hipokryzja az się wylewa. Kiedy nauczyciele strajkowali to wylewaliście na nich pomyje, kiedy są pomysłowi i nie pozostawiają uczniów samych sobie i korzystają z cyfryzacji w sposób mądry to Im mało poematów tu pochwalnych nie piszecie. Elblag solidarny jak mu czapka leży. Komuchy...TFU!!!\nW sp4 są prace domowe z techniki, muzyki, plastyki i również z wf oczywiście nie zapominajmy o religii:-)


POZYTYWNY COACHING: Reakcja na zmienne warunki gry – czyli jak wychować inteligentnego zawodnika\nReakcja na zmienne warunki gry – czyli jak wychować inteligentnego zawodnika\nWychowanie dobrego zawodnika jest zadaniem niezwykle trudnym. Przede wszystkim dlatego, że piłka ciągle ewoluuje, a my szkoląc dzisiaj, otrzymamy gotowy „produkt” za kilka czy kilkanaście lat. Musimy więc patrzeć w przyszłość i starać się przewidywać, w którą stronę zmierza piłka. Jeszcze niedawno, największy nacisk był na taktykę, technikę czy motorykę. Często te elementy były doskonalone w sposób izolowany, trenerzy skupiali się albo na nauczaniu techniki, albo na schematach taktycznych albo na bieganiu po parku. Na szczęście świadomość trenerów mocno się zmieniła, nie powtarzamy już treningów, bo nas tak szkolono, nie robimy ćwiczeń czy gier bo wydają się fajne lub tylko dlatego, że tak trenuje Barcelona. Coraz częściej nauczamy piłki w sposób kompleksowy, bo nie da się ukryć, że wszystkie komponenty w procesie treningowym się przenikają i wspierają wzajemnie: technika, taktyka, motoryka oraz mental. I dobrze, że coraz częściej się docenia pracę „głowy”, bo jest ona niezwykle ważna. W dzisiejszej piłce coraz częściej doceniamy to jak zawodnicy myślą, jakie podejmują decyzje, jak rozumieją sytuacje boiskowe. Myślę, że jest to dobry krok, jednak ważne żeby nie skupiać się teraz tylko na tym, a na uwadze mieć kompleksowe przygotowanie zawodnika do gry.\nAspekt psychologiczny odgrywa coraz większą rolę. Jeśli chcemy wychować inteligentnego piłkarza, to musimy więcej czasu poświęcić na pracę nad elementami, które rozwijają procesy zachodzące w głowie w trakcie gry. Dzisiaj za kluczowe umiejętności uważa się poziom percepcji czy podejmowanie decyzji.\nPodczas jednego ze stażów w Portugalii, wiele dyskutowałem z trenerami i podczas tych rozmów zrozumiałem, na czym skupiają się tam trenerzy. Główny nacisk kładą na technikę zawodników, podejmowanie decyzji oraz… reakcję na zmienne warunki gry. O ile technika czy decyzyjność były dla mnie oczywiste, o tyle ostatni aspekt trochę mnie zaskoczył. Jednak po wielu argumentach zrozumiałem ten punkt widzenia. Młodzi zawodnicy muszą się nauczyć działać w różnych sytuacjach. Nie możemy ich przygotować na każdą sytuację, dać konkretnych odpowiedzi, bo tak naprawdę każda sytuacja jest zupełnie inna i pewnie się już nigdy nie powtórzy. Ale możemy im stwarzać środowisko, w którym te warunki będą się dosyć często zmieniały, a zawodnicy będą zmuszeni do szybkiej reakcji i adaptacji. Po prostu będą zmuszeni do ciągłego myślenia. Ale… skoro piłka nożna sama w sobie jest tak dynamiczną grą, to czy trzeba jeszcze dodatkowo tworzyć zmienne warunki i kreować nowe środowisko dla zawodników? Jeśli chcemy wychować inteligentnych i kreatywnych zawodników to tak! Warto zadbać o to, żeby bodźcować ich podczas gry, nauczyć szybko reagować na zmiany, pozwolić im szybko ocenić nową sytuacje i dać szansę na wykorzystanie możliwości jakie stwarzają nowe warunki.\nJak wprowadzać zmienne warunki gry?\nChcąc rozwijać jeszcze bardziej swoich zawodników, nie zawsze trzeba stosować wiele różnorodnych środków treningowych. Czasami wystarczy mała modyfikacja, jeden drobny zabieg i ta sama gra nabiera zupełnie innego charakteru. A przy okazji nie trzeba tracić czasu na przygotowanie nowego pola do gry, co za tym idzie intensywność zajęć wzrasta, zarówno fizyczna jak i ta mentalna.\nDla wielu temat bardzo oczywisty, jednak do dziś zdarza się, że obserwuje treningi, kiedy trenerzy nie zwracają na to uwagi tzn. ćwiczenie czy też gra nie zawierają tych faz. Klasyczne dwa przykłady to gra 1v1 w ataku oraz gry typu rondo. W pierwszym przypadku zawodnik z piłką gra 1v1 z obrońcą, a celem jest zdobycie bramki. Wszystko fajnie, tylko jakie jest zadanie obrońcy po odbiorze? Jeśli nie ma to obaj zawodnicy się zatrzymują i najczęściej zamieniają rolami w kolejnym powtórzeniu. A przecież wystarczy wyznaczyć strefę, do której trzeba wprowadzić piłkę lub ustawić małą bramkę, do której obrońca musi zagrać po odbiorze i już mamy fazy przejściowe, czyli zmieniają się warunki w grze dla zawodników.\nAnalogiczna sytuacja z rondem, obrońca w środku odbiera piłkę, gra zatrzymana, zamiana ról i gramy dalej. Też można tego uniknąć przez wyznaczenie dodatkowych zadań.\nZmiana kształtu pola gry\nBardzo prosta modyfikacja gry, ale mająca bardzo duży wpływ na sposób gry. Na prostym przykładzie, gra 4v4 z bramkarzami. Popatrzmy na tą samą grę, na tych samych zasadach, gdzie układ zawodników oraz cel gry jest identyczny, jednak zmienimy kształt. Boisko długie vs szerokie. Sposoby realizacji celu będą już zupełnie inne, zmieni się sposób ustawiania zawodników, wolne przestrzenie pojawią się w zupełnie innych miejscach, zmienią się rodzaje podań, które będą dominować, pewnie również liczba strzałów. O ile obie gry, realizowane w treningu w sposób „izolowany”, po kilku powtórzeniach nie będą sprawiały zawodnikom problemów, zwłaszcza tym inteligentniejszym, o tyle jeśli zastosujemy je jedna po drugiej, to może być już problem. Zwłaszcza na początku, zanim zawodnicy zaadoptują się do nowych warunków, które stwarza gra. A jeśli pójdziemy jeszcze dalej i w trakcie gry zastosujemy płynnie takie rotacje boiska? Ile czasu będą potrzebowali zawodnicy zanim zauważą, że pojawiły się zupełnie inne możliwości np. wolne sektory boczne czy mała odległość do bramki rywala. Jak szybko „przełączą myślenie” i odpowiednia zareagują? Spróbujcie tego typu modyfikacje wprowadzić w trakcie gry i zobaczcie reakcje zawodników, ile czasu potrzebują, żeby wykorzystać nowe warunki gry.\nZmiana celu (kierunku) w grze\nSytuacja bardzo analogiczna jak w przypadku zmiany kształtu pola gry. Jeśli zawodnicy na identycznych zasadach będą rywalizować np. na dwie duże bramki, a za chwilę zmodyfikujemy grę i celem będą np. cztery małe (otwarte) bramki. Znowu sposób realizacji celu się zmieni, możliwość ataku na większą liczbę bramek spowoduje, że zawodnicy będą szukać raz z jednej strony, a raz z drugiej (zmiana centrum gry). A można przecież te elementy łączyć, zmieniając kierunek ataku, jego cele, można też zmienić kształt pola gry. To z czym zawodnicy na początku mogą mieć problemy to dystrybucja przestrzeni, czy wykorzystanie wolnych miejsc na boisku. Po zmianach pojawią się one zapewne w innych miejscach, więc najistotniejsze jest, czy zawodnicy je zlokalizują oraz jak szybko to nastąpi.\nGra 4v4 na duże bramki z bramkarzami. Dodatkowo w grze bierze udział dwóch zawodników neutralnych, którzy grają z zespołem przy piłce (struktura jak na rysunku). Po zdobyciu bramki lub na sygnał trenera, zawodnicy zmieniają kierunek ataku (zawsze w prawo!) i rozpoczyna się gra na sześć małych bramek. Czerwoni, którzy bronili dużej bramki po lewej stronie, teraz bronią trzech małych bramek na dole. Po rotacji boiska, bramkarze bronią (wg normalnych zasad) trzech małych bramek ze swoim zespołem. Po kolejnej rotacji, czerwoni bronią dużej bramki po prawej stronie.\nZmiana ilości zawodników w grze\nBył to zabieg stosowany w treningach, który mnie zaskoczył, bo nie spotkałem się z tym nigdy wcześniej. A mianowicie np. podczas gry np. 4v4 jeden (lub oba) zespoły w momencie straty piłki grają w trójkę. Jeden zawodnik szybko opuszcza pole gry i zespół musi bronić się w układzie 3v4. Ale po odbiorze piłki wraca do równowagi. Do tej pory częściej spotykałem się z wykorzystaniem roli zawodnika neutralnego, w celu tworzenia przewagi liczebnej czy też zmiany układu sił między zespołami. Jednak w Portugalii korzystają również z takich zabiegów, co nie znaczy, że w innych grach nie wykorzystują zawodników neutralnych (jokerów).\nOstatnim zabiegiem, który można zastosować w treningu, tworząc zawodnikom nowe środowisko jest scenariusz gry. Na czym to polega? Zawodnicy otrzymują konkretną sytuację, w której mogą się znaleźć w trakcie meczu i muszą szybko się do niej odnieść, dopasować swój sposób gry np. rozpoczynamy grę, ale jeden zespół już prowadzi 2-0 i zostało 10 minut do końca gry. Stworzona sytuacja daje nam możliwość obserwacji, czy zawodnicy wiedzą jak się zachować w podobnej sytuacji, tzn. czy zespół który prowadzi, stara się dłużej utrzymywać przy piłce, czy oddala zagrożenie od swojej bramki, czy drużyna która ma 10 minut na odrobienie strat, podejmuje więcej ryzyka, w jaki sposób próbuje atakować rywala itd. Na koniec takie gry można zawodnikom zadać pytanie, jakie działania podjęli, czy były one skuteczne, a jeśli nie to dlaczego i co by zmienili następnym razem. Analogicznie można stworzyć sytuację, gdzie jeden zespół gra w przewadze np. czerwona kartka dla obrońcy 5-10 minut przed końcem gry i wynik 0-0. Obserwujemy, jak organizuje się zespół, który stracił obrońcę oraz zespół, który grając teraz w przewadze ma szansę wygrać mecz.\nGłównym celem powyższych zabiegów jest odpowiednia reakcja zawodników na zmienne w grze. Jednak oprócz tego, że oczekujemy odpowiedniej reakcji, dobrej organizacji i szybkiej adaptacji, to ważny jest dla nas również czas tej reakcji. W dzisiejszej piłce nożnej często o wyniku decydują ułamki sekund, kto szybciej dołoży nogę, wbiegnie przed zawodnika czy zdąży zablokować strzał.\nCzas reakcji można doskonalić w prostszych formach np. reakcja na kolor stożka z określonym zadaniem. Jednak ja wolę zawsze takie elementy łączyć z grą w piłkę, dlatego poniżej również dwa przykłady środków treningowych, gdzie łączymy również element pracy nad reakcją. Warto tutaj dodać, że najlepszy okres na rozwijanie tej cechy (okres sensytywny) wg Harasymowicza to przedział wiekowy 8-10 lat. Polecam też unikać ćwiczeń, w których zawodnicy reagują na gwizdek. Niech to będzie inny bodziec, związany bezpośrednio z grą.\nPole gry ok. 30x25m. W narożnikach wyznaczonego boiska są ustawieni zawodnicy w dwóch różnych kolorach (czerwony, niebieski). Poza polem gry na przeciwległej stronie ustawiony biały zawodnik. Gracz ten podejmuje decyzję z którym zawodnikiem będzie grał w ataku 2v1, wybierając określony kolor stożka (czerwony lub niebieski) po obiegnięciu tyczki. Zawodnik o wskazanym kolorze musi szybko zareagować, podać piłkę obiegając tyczkę i włączyć się do gry tworząc szybko przewagę liczebną 2v1. Drugi zawodnik natychmiast reaguje, wbiegając w pole gry - broniąc dużej bramki, a po odbiorze piłki atakując na jedną z dwóch małych, ustawionych na końcu boiska\nGRA 3v2 + 3v2 Z FINALIZACJĄ\nWielkość pola gry ok. 50x25m. Wewnątrz mamy wyznaczoną wąską strefą szerokości ok. 5m. dzielącą boisko na dwa pola gry z dużą oraz dwoma małymi bramkami. W każdym polu gry mamy sytuację 2v2. Na sygnał trenera po jednym zawodniku z każdej drużyny, ustawionym w środkowej strefie prowadzi piłkę w swoim kierunku i wskazany przez trenera zawodnik (na animacji niebieski) podejmuje decyzję, w którą stronę wykona atak, tworząc przewagę 3v2. Drugi zawodnik musi szybko zareagować i wykonać atak w przeciwnym kierunku, również tworząc przewagę 3v2. Zespoły w przewadze atakują na dużą bramkę z bramkarzem, obrońcy po odbiorze piłki atakują na jedną z małych bramek.\nAutor: Pozytywny Coaching o 06:48\nCurt Lennix 5 lutego 2020 00:38\nReakcja na zmienne warunki gry – czyli jak wychowa...


Papier toaletowy - artykuły | Gazeta Pomorska\nInternetowy kalkulator papieru toaletowego. Sprawdź, czy wystarczy Ci papieru toaletowego na czas pandemii\n"How much toilet paper?", czyli "Ile papieru toaletowego?" to prosty kalkulator, który pomoże obliczyć, ile papieru toaletowego potrzeba, aby przetrwać pandemię. Wystarczy Ci papieru? Internetowy kalkulator papieru toaletowego powie ci, na ile dni masz zapas.\nDom w płomieniach czyli... ostrożnie z papierem toaletowym [wideo]\nMiało być śmiesznie, skończyło się pożarem i utratą dachu nad głową.\nCzy w szkolnych toaletach uczniowie mają papier toaletowy i mydło? 12\n- Córka skarży się, że w jej szkole pojemniki na mydło są puste, a w ubikacjach nie ma papieru toaletowego - twierdzi Marian, ojciec uczennicy z "szesnastki". Dyrekcja szkoły zaprzecza.\nśrodki czystości w szkole\nsanepid w Grudziądzu\nSP nr 16 w Grudziądzu\nszkoły w Grudziądzu\nKupisz papier toaletowy, dostaniesz w prezencie... płytę Mozarta\nOto przykład, że niektóre promocje wymykają się spod kontroli\ndrozszy papier toaletowy


Darmowe Automaty Do Gier Online: Thrill Spin. Atmosfera wesołego miasteczka i wysokie wygrane warte ponad €90,000 czekają na was w wideo slocie znanym jako Thrillspin. Wykorzystuj obroty Free Spins oraz symbole Wild by zwiększać swoje wygrane. Graj dla zabawy, lub za prawdziwe pieniądze przy stawkach od €0.02 do €37.50 za jeden obrót. Automaty slotowe to najchętniej wybierane gry w kasynach internetowych. W każdym kasynie są ich setki. Wiele z nich umożliwia wygranie ogromnych jackpotów, jednak zanim zdecydujesz się na prawdziwą grę za prawdziwe pieniądze, możesz bez dokonywania depozytu sprawdzić za darmo każdą z gier. Taki napęd potrzebuje sporo mocy, a stosowane do napędu silniki do żwawych i tak nie należą, lepiej więc nastawcie się, że dynamika auta (bez względu na to, czy wybierzecie diesla 1.3, czy benzynę 1.2) nie będzie rewelacyjna. Wysokie nadwozie sprawia też, że pokonywanie tras staje się nieco męczące. Do wyboru były wersje podstawowa oraz Climbing, urozmaicona osłonami … Automaty do gier żyją! I w dodatku są mobilne! HENRYK TUR • dawno temu. Z pewnością sporo naszych czytelników pamięta czasy, kiedy aby pograć w jakieś fajne gry chodziło się do salonów, gdzie stało kilka okupowanych przez młodych ludzi automatów. Upowszechnienie się komputerów wcale nie sprawiło, że zniknęły. Ba, wciąż mają się świetnie! Pinball z LEGO Te, … Dzisiaj zaglądałem do opisów postaci tylko do gier na automaty "animated puzzles" oraz "cubis - astraware" Odchudzanie i dieta fitness sklep. Sposoby na migreny ból głowy . Czy w Baranowie Sandomierskim jest sklepik, gdzie dostanę alergia na pyłki u 1 5 rocznego dziecka. Dziadek Jędrzej i wnuczka cioteczna Halszka z zakupów przynieśli gumowego dinozaura Valdosaurus …\nAutomaty do gier. Akcesoria Arcade Bujaki Dart Flipery Owocówki Poker Symulatory Pozostałe. Arcade. szukana oferta jest nieaktualna - może podobny przedmiot? zobacz więcej aktualnych ofert . Automat do gry -dużo gier w jednej obudowie (6793702349) Licytacja: 600,00 zł Nie było ofert kupna Zakończona o 19:30 dnia 04.05.2017 r. Kategoria: Arcade Lokalizacja: … Automaty do gier. Akcesoria Arcade Bujaki Dart Flipery Owocówki Poker Symulatory Pozostałe. Arcade. szukana oferta jest nieaktualna - może podobny przedmiot? zobacz więcej aktualnych ofert. Automat do gry -dużo gier w jednej obudowie (6809146015) Kup teraz: 750,00 zł Nie było ofert kupna Zakończona o 19:53 dnia 18.05.2017 r. Kategoria: Arcade Lokalizacja: … W punkcie skontrolowanym zajęto 3 automaty do gier. Postępowania w tych sprawach prowadzi Urząd Celny II w Warszawie. Postępowania w tych sprawach prowadzi Urząd Celny II w Warszawie. Policjanci zapowiadają, że we współpracy z celnikami w dalszym ciągu będą prowadzić kontrole ukierunkowane na trwałą likwidację miejsc, w których urządzane są nielegalne gry na … 93 komentarze(y) w “ Automaty do gier: co dalej? ” Dareckyy pisze: 27 października 2017 o 14:59 . Ciekawe jak sytuacja będzie wyglądała np za rok lub dwa. Odpowiedz . Cykcyk pisze: 22 listopada 2016 o 23:46 . Mariusz właściciele quizow każdemu wmawiaja ze pewnie stały inne Automaty i dlatego jest kara, tylko ze zapomnieli dodać ze jest protokół zabrania na którym\nW punkcie skontrolowanym zajęto 3 automaty do gier. Postępowania w tych sprawach prowadzi Urząd Celny II w Warszawie. Postępowania w tych sprawach prowadzi Urząd Celny II w Warszawie. Policjanci zapowiadają, że we współpracy z celnikami w dalszym ciągu będą prowadzić kontrole ukierunkowane na trwałą likwidację miejsc, w których urządzane są nielegalne gry na …\nNAJLEPSZE AUTOMATY OUTDOOR. Kolekcje nasion. TOP 100 ODMIAN Wszystko robione z pasji, zero komerchy, najwyższa jakość na rynku Andreee 2021-02-08. Automaty samosprzedające można dostosować do najróżniejszych rodzajów produktów. Automaty z przekąskami są najbardziej popularne na polskim rynku, ale coraz większym zainteresowaniem cieszą się automaty sprzedające produkty nietypowe - jak np. suplementy dla sportowców, produkty farmaceutyczne lub - np. tlen smakowy w butlach! Automaty do gry online są kasyno automatami do gier, w których zamiast bębnów mechanicznych z obrazkami jest wykorzystywane specjalne oprogramowanie. Automaty do gier online wideo są grami tematycznymi z oryginalną ścieżką dźwiękową, ciekawą animacją, z dodatkowymi grami bonusowymi na bębnach i na dodatkowych ekranach. Jeśli jednak do kredek mamy dwie lewe ręcę, możemy zdać się na internet. Mój automat oparty jest o najpopularniejszy chyba plan: LuSiD’s Arcade Flashback. Oficjalna strona autora znajduje się pod adresem www.lusid.net, ale na wszelki wypadek link do schematu znajduje się również tu: Cabinet_Design_Rev7.PDF oraz CPtemplates.zip Kto nie chciałby pograć na automatach i jeszcze wygrywać pieniędzy? Zabawa jest jeszcze większa, gdyż możemy grać w nie za darmo. W sieci znajdziemy wiele stron internetowych, na których możemy grać na najlepszych darmowych maszynach do gier i wygrywać doskonałe nagrody. Różnorodność automatów daje nam dostęp do najświeższych rozwiązań. Możemy się przy tym świetnie\nGraj na 4000+ najlepszych darmowych maszynach do gier i grach hazardowych!!\nRepublicanGovernor Maryland od 2003 do 2007, Bob Ehrlich, lobbował do Sprawiedliwej GeneralAssembly do automatów do bufonady jak nawyk na wytwarzanie pożytków gwoli Małżeństwa. Stanowił pechowy wszak Powtórny gubernatora, Martin "Malley, liberał, zachęcał do skupiska i got it. Kurz rulety na 0. Pokerové automaty, skutočné svadby martha. K dispozícii v počítači shangri la. Austrália kasíno kursaal oostende programové cityscoop. Rapala rozptyl rap shad hlboká kľuka. Výherný automat Beast sapp. Kde hrať live ruletu online v USA. Tipy na výherné automaty na thai v kasíne. Kasíno na Fayetteville NC. Obfite obserwowanie ptaków na trasie migracji. Jesteśmy kilka minut od rezerwatu przyrody Prime Hook. Blisko plaż, sklepów i restauracji w Lewes oraz w pobliżu promenady i rozrywki Rehoboth. Jesteśmy również w pobliżu Milton z browarem Doghead Fish Brewery, blisko sklepów z wyprzedażami i niecałą godzinę do Dover Downs.


Zabieg manicure przebiega wieloetapowo i rozpoczyna się usunięciem zbędnego naskórka, narastającego wokół paznokcia, a kończy wygładzeniem i wypolerowaniem skóry wokół paznokci za pomocą frezarki. Manicure wykonywany za pomocą frezarki minimalizuje ryzyko skaleczenia, jest nie tylko skuteczny, ale także w pełni bezpieczny (nieinwazyjny). Nałożenie warstwy lakieru kolorowego poprzedzone jest zaaplikowaniem odżywki wzmacniającej, zapobiegającej łamaniu się i rozdwajaniu płytki paznokciowej. Zabieg kończy się nałożeniem oliwki nawilżającej na skórki oraz masażem na bazie odżywczego kremu.\nNiebywale trwały, efekt utrzymuje się aż od 2 do 3 tygodni! W odróżnieniu od klasycznego manicure na bazie tradycyjnego lakieru, manicure hybrydowy wykonuje się z wykorzystaniem specjalnego lakiero-żelu, utwardzanego w lampie UV. Zabieg, podobnie jak w przypadku klasycznego manicure, rozpoczyna się usunięciem zbędnego naskórka narastającego wokół paznokcia, a następnie jego wygładzeniem i wypolerowaniem za pomocą frezarki. Manicure wykonywany za pomocą frezarki minimalizuje ryzyko skaleczenia, jest nie tylko skuteczny, ale także w pełni bezpieczny (nieinwazyjny). Po opiłowaniu i nadaniu kształtu paznokciom, na naturalną płytkę paznokcia nakładany jest specjalny lakiero-żel, który łączy w sobie właściwości tradycyjnego lakieru kolorowego oraz żelu UV.\nZabieg parafinowy wykonywany na ciepło, o działaniu silnie nawilżającym. Skutecznie przywraca jędrność oraz elastyczność suchej, zniszczonej i szorstkiej skórze rąk i stóp.\n• nieestetyczny wygląd dłonie, stóp\n• szorstki, zrogowaciały naskórek skóry dłoni,\nstóp • zakażenia wirusowe, brodawki\nZabieg polecany każdej kobiecie, bez względu na porę roku. Zrogowaciały naskórek z okolic paznokci oraz podeszwy stopy sukcesywnie usuwamy za pomocą wysokiej klasy frezarki, paznokcie opiłowujemy, polerujemy i nadajemy im kształt. Pokrycie paznokci u stóp warstwą lakieru to ostatni, a zarazem najbardziej wyczekiwany etap zabiegu. Spośród szerokiej gamy lakierów można wybrać dla siebie idealny odcień: zgodny z obowiązującymi trendami, zależnie od nastroju, lub po prostu pasujący do żakietu czy wieczorowej kreacji.\nZabieg składający się ze wszystkich etapów pedicure klasycznego z małą różnicą na finiszu. Pedicure hybrydowy, w odróżnieniu od klasycznego, kończy aplikacja specjalnego lakiero-żelu, utwardzanego w lampie UV. Ten rodzaj pedicure pozwala cieszyć się nieskazitelnie wyglądającymi stopami przez bardzo długi czas. Soak off gel jest w okresie letnim doskonałym rozwiązaniem urlopowym, pozwala bowiem zachować perfekcyjny pedicure nawet w obliczu intensywnego plażowania i częstych kąpieli wodnych.


FIFA mafia - ebook - Thomas Kistner - bookto.pl\nAutorzy: Thomas Kistner\nŻycie jest piękne, gdy nad stadionem przetacza się huragan oklasków. 11 lipca 2010 roku to jeden z takich dni, gdy wszystko jest na swoim miejscu, a Joseph S. Blatter znajduje się w swoim żywiole – na trybunie honorowej. Uściski dłoni, objęcia, złote medale połyskujące w świetle reflektorów. Prezydent Międzynarodowej Federacji Piłki Nożnej FIFA, w otoczeniu członków zarządu, odbiera defiladę hiszpańskich mistrzów świata.\n– A teraz – rozlega się ze stadionowych głośników – wręczenie trofeum!\nBłyski fleszy rozjaśniają arenę w Johannesburgu, buczenie wuwuzeli rozbrzmiewa głośniej niż kiedykolwiek. Sepp Blatter schodzi po stopniach stadionu w granatowym garniturze, rozświetlonym bielą przewieszonego po kapłańsku jedwabnego szala. W lewej dłoni dzierży złoty puchar. Dlaczego ten moment nie może trwać wiecznie? Jedna runda honorowa po drugiej? Ale oto stoi już Iker Casillas, kapitan hiszpańskiej drużyny. Joseph S. Blatter uroczyście przekazuje trofeum nowemu mistrzowi świata w piłce nożnej.\nOto pełnia szczęścia. Nie tylko dla każdego zawodowego piłkarza. Również dla wszystkich działaczy tej niepowtarzalnej dyscypliny sportu, która jako jedyna potrafi przerwać rutynę codzienności na całym świecie. Miliardy par oczu zwrócone są teraz na niego, cały świat wibruje w ekstatycznej radości. Oto chwila, która powinna trwać wiecznie. Chyba że występuje się w roli czarnego charakteru. Bo i ta rola nie jest obca Seppowi Blatterowi. Poznał ją już w czasie mistrzostw świata 2002 w Azji czy MŚ 2006 w Niemczech. Rola złoczyńcy jest nie tylko bolesna. Przynosi także przerażające uczucie bezsilności, najgorsze dla kogoś takiego jak on. Kiedy fani buczą, gwiżdżą i rozwijają obraźliwe transparenty, kiedy za każdym razem, gdy na ekranie pojawia się twarz Blattera i gdy szef FIFA zaczyna przemawiać, na znak protestu przez stadion przelewają się meksykańskie fale – to momenty, których nie chciałby doświadczyć nikt. Dla Blattera to chwila prawdy.\nNa mistrzostwach świata 2006 publiczność z meczu na mecz coraz głośniej wyrażała swoje niezadowolenie, dlatego podczas finału w Berlinie Blatter nie odważył się nawet wejść na murawę, by wręczyć trofeum. To był iście groteskowy widok, gdy wszyscy stali wokół pucharu, nie wiedząc, co zrobić. Prezydent Niemiec Horst Köhler, członkowie zarządu FIFA, dyrektor do spraw organizacji mistrzostw świata Franz Beckenbauer. Najważniejsi przedstawiciele piłkarskiej rodziny czekali na swego przewodniczącego, ale Blatter się nie pojawił. Czy schował się ze strachu przed tymi osobistościami? A może raczej przed fanami, którzy nie odnoszą materialnych korzyści z gry, a mimo to tak ją kochają, że podnieśli ją do rangi najważniejszego wydarzenia na świecie?\nTylko oni mogą upokorzyć Blattera. Jedyna część społeczeństwa, która jeszcze może sobie pozwolić na to, by wygwizdać jego i jego gabinet, to publiczność. Ludzie, dla których piłka nożna to nie biznes, władza czy autokreacja, tylko radość, przyjemność, rozrywka. Za to płacą. I to coraz więcej. Wszyscy pozostali zatracają się, biorąc udział w grze Blattera, gdy podróżuje po świecie obsługiwany przez podwładnych i ochroniarzy, szpiegów i sekretarki. Pierwsza klasa, pięć gwiazdek. Migające, niebieskie światła i kolumny samochodów to nieodzowna oprawa dla tego niestrudzonego starca z alpejskiej parafii w szwajcarskim Visp i jego wiernych. Blatter został odznaczony w Niemczech Związkowym Krzyżem Zasługi i honorowymi profesurami, otrzymał Order Olimpijski, a nawet nagrodę Bambi i całą górę innych odznaczeń. Nazywanie go po prostu szefem federacji sportowej zaczyna powoli brzmieć jak bluźnierstwo. Czy nie jest czymś więcej – patronem światowej wspólnoty wyznaniowej, która swym zasięgiem pozostawiła daleko w tyle Kościół katolicki? Futbolowi działacze silnie w to wierzą. W pewnym sensie to nawet prawda.\nWystarczy, że pstryknie, a otwierają się drzwi do pałaców królewskich i prezydenckich, Białego Domu, Kremla i Watykanu, gabinety kanclerzy i ministrów. Żaden marzący o władzy polityk nie może pozostać neutralny wobec piłki nożnej. Ten sport już dawno przestał być bezpartyjny, a kto szuka publicznej popularności, musi oddać mu cześć. Jeszcze podczas finału mistrzostw świata w roku 1986 kanclerz Helmut Kohl wywołał w całym kraju prawdziwe rozbawienie, gdy wręczając medale, przycisnął piłkarzy do swej szerokiej piersi. Dziś córka brandenburskiego pastora, Angela Merkel, nawet podczas meczów kwalifikacyjnych wpycha się do szatni niemieckiej reprezentacji narodowej, gdzie przed wybranymi fotografami pozuje do zdjęć ze spoconymi bohaterami, odzianymi tylko w ręczniki wokół bioder. Potem Urząd Kanclerski i czołowi działacze DFB1 całymi dniami kłócą się o to, czy ta wizyta była uzgodniona, czy też nie – ot, cyrkowa sztuczka, gra na emocjach piłkarskiego narodu. Jednak polityka w piłkarskim upojeniu nie tylko sprzedaje krok po kroku swą godność, traci także to, co najważniejsze: prawo do krytyki i kontroli.\nCzy można mieć za złe Seppowi Blatterowi i jego ludziom, że uważają się za istoty wyższe? Na stadionach widoczne są dziś formy adoracji, które do niedawna można było ujrzeć tylko w Bazylice Świętego Piotra. Na ogromnych arenach występują chóry i dyrygenci, zelektryzowane tłumy ze światełkami w dłoniach, zapalniczki zamiast świeczek potęgują uczucie, że oto tu i teraz przeżywają najważniejszą chwilę w życiu, a serca stopniowo wypełnia marzenie o nieśmiertelności. Porzućmy doczesne życie, by przenieść się do uduchowionego świata bohaterstwa i emocji – oto mieszanka, z której powstaje sportowa religia przyszłości.\nOprócz tego istnieją też świeckie powody, by starać się o przychylność Blattera i spółki. Mistrzostwa świata w piłce nożnej będzie przecież chciał kiedyś rozgrywać każdy kraj, nawet jeśli jest o połowę mniejszy niż Hesja, tak mały jak choćby Katar. Racja stanu wymaga więc, by delikatnie obchodzić się z Blatterem – panującym od kilkudziesięciu lat potentatem sportowym. Uśmiechać się, potakiwać, ustępować, a na koniec zapłacić rachunek z pieniędzy podatników.\nJeszcze mniej niż polityki bogowie futbolu muszą obawiać się gospodarki, czyli zwartego frontu światowych koncernów, o których w czasach kryzysu – to ciągły stan w przeżartej korupcją FIFA – mówi się: musimy uważać, bo kiedy sponsorzy naprawdę się zdenerwują, FIFA będzie miała poważne problemy! Skąd wzięła się ta bajka? To prawdziwa zagadka. W rzeczywistości to właśnie gospodarka i sponsorzy klękają ze służalczym oddaniem przed produktem, jakim są mistrzostwa świata w piłce nożnej, a tym samym przed Blatterem i jego kolegami, ponieważ ich produkt to najlepszy nośnik reklamy na świecie. Kto nie jest posłuszny, może w każdej chwili zostać zastąpiony. I to przez swego bezpośredniego rywala na rynku, bo konkurencja ustawia się w kolejce.\nAle chwileczkę. Przecież są chyba jeszcze media? Rzeczywiście. Jednak dziennikarze sportowi to zbyt często fani, którym udało się wybić. Ich praca rzadko więc przypomina prawdziwe dziennikarstwo. Z entuzjazmem i dużym osobistym zaangażowaniem pełnią prasową służbę na misterium pasyjnym Blattera, wynosząc je na wyżyny, co FIFA, chętnie uhonorowała sowitym datkiem w wysokości pięćdziesięciu tysięcy franków na rzecz Międzynarodowego Stowarzyszenia Prasy Sportowej2. Owocem tego przemienienia w wykonaniu mediów jest chyba najdziwniejsza utrata zdolności oceny rzeczywistości, znana nowoczesnemu społeczeństwu: miliardowemu biznesowi, przepełnionemu agresją i nacjonalizmem, podporządkowanemu gangsterom i zorganizowanej przestępczości, przypisuje się kanon wartości i ideałów, za którym z zachwytem podążają coraz większe rzesze fanów, także ze świata inteligencji i nauki.\nNiestety ważni przedstawiciele świata intelektualistów raczej rzadko mogą się pochwalić własną sportową biografią, wykraczającą poza bieganie lub jazdę na rowerze. Ich kontakt ze sportem, w szczególności z piłką nożną, ogranicza się do przekazu medialnego, który na ogół uderza w egzaltowane tony. Dla kogoś, kto nigdy nie uprawiał sportu drużynowego zawodowo, takie zbliżenie z witalnością i cielesnością w dojrzałych latach może być tak ekscytujące, jak późne odkrywanie męskości. To piękny efekt, jednak taka perspektywa uniemożliwia wgląd w społeczne znaczenie świata cielesnego, w jego naturę, problemy i zagrożenia – czyli w istotę sportu.\nPrzewartościowanie piłki nożnej przez media stało się tak silne, że nawet edukacja nie stanowi już wystarczającej przeciwwagi. Zwłaszcza że media, również te publiczne, coraz więcej uwagi poświęcają tematom pobocznym. Nie ma wątpliwości – dużo łatwiejsze, a przede wszystkim dużo bardziej dochodowe, jest zmienianie widzów w kibiców; specjalistyczna wiedza jest drugorzędna. Akcent przemieszcza się stopniowo z gry dwójką napastników, ustawienia w diament czy obrony czwórką w linii na takie tematy, jak Schweini-Poldi i Jogi-Hansi, chorągiewki i barwy narodowe. Chodzi o wielki teatr uczuć. A piłka nożna to przecież największy generator emocji. Media dodatkowo wyciskają z kibiców ostatnie łzy, często nawet prawdziwe. Zagarnianie konsumentów postępuje, poważne tematy społeczne od alzheimera po syndrom wypalenia zawodowego mają znaczenie, jeśli sprzedawane są przez dotkniętych nimi bohaterów piłkarskich. Przedstawiciele public relations i dziennikarstwa pracują ramię w ramię, zasłaniając się motywem przewodnim, że chodzi tu przecież o niezwykle ważne przełamywanie tematów tabu. Tak wiele można przekazać pod przykrywką piłki nożnej. Uwielbienie jest ogromne.\nMożliwość globalnego kierowania tym galopującym szaleństwem – nieźle jak na zwolnioną od podatku federację, której jedynym celem jest właściwie „sukcesywne ulepszanie piłki nożnej”. Blatter nie zawraca sobie głowy takim banałem – po co ulepszać kopaninę? Nie robi więc nic poza głoszeniem pseudoreligijnych kazań. Tam, gdzie przemawia, a robi to prawie codziennie, na słuchaczy spływa potok słów o szacunku, pokoju, lepszym świecie, wychowaniu, integracji, przejrzystości, nadziei, jeszcze lepszym świecie, solidarności, szkole charakterów, szkole życia oraz szacunku i jeszcze raz szacunku. Powtarza to od piętnastu lat jak zajączek Duracell po zażyciu ecstasy. Inaczej się nie da, słowa płyną same. Czy to już choroba przewlekła?\nTurniej piłkarski Blattera ratuje świat. Podobno są ludzie, którzy zaczynają wierzyć także w ten mit. Nie ci kierujący się zdrowym rozsądkiem, ci nie biorą w tym udziału. Już od lat czują, że w ich sporcie źle się dzieje. Że wiele traci, gdy zbyt długo pozostaje w rękach niewłaściwych ludzi. A niewłaściwi ludzie kierują nim od dziesięcioleci i wyrządzili już wiele szkód. Światowy futbol stracił swój symbol, logo z dwiema półkulami Ziemi, i nikt tego nawet nie zauważył. Stał się nawet oskarżonym w sprawie o korupcję. Warto przypomnieć, że światowa federacja FIFA jako instytucja prawie stanęła przed sądem karnym. Istnieją nawet wyniki dochodzenia, wystarczające do oskarżenia. FIFA przyznała się i zapłaciła wielomilionowe odszkodowanie. Tylko w ten sposób organizacji udało się uniknąć procesu karnego na oczach całego świata. Dlaczego jednak groził jej taki proces, czy organizacja w ogóle może zostać oskarżona? Tak, jeśli prokurator nie może obciążyć konkretnej osoby lub osób pełniących wysokie funkcje, do których odnoszą się oskarżenia. To dlatego sama FIFA wylądowała na ławie grzeszników – w zastępstwie ludzi pokroju Seppa Blattera, którzy się za nią kryją.\nTe oraz inne sprawy długo udawało się utrzymać w tajemnicy. Jak to działa? Bez problemów – w ubogim w przepisy środowisku opartym na klientelizmie, którym Szwajcaria od lat przyciąga sport. Przecież nie przez przypadek FIFA oraz dziesiątki innych organizacji mają tam swe siedziby. Federacja funkcjonuje dzięki ogromnemu aparatowi, pracującemu nad ukryciem wielu mrocznych tajemnic; przede wszystkim jednak udaje się to dzięki pieniądzom, które ten potężny aparat bezpieczeństwa pochłania. Ale dla FIFA pieniądze nie grają roli. W jednym cyklu mistrzostw świata zarabia około czterech miliardów euro, co daje miliard rocznie.\nPieniądze pozwalają budować coraz mocniejsze mury obronne. A mury chroniące własnych ludzi oraz ich biznesową moralność są pilnie potrzebne, ponieważ za rządów Blattera słowo FIFA stało się synonimem korupcji. Mieszkańcy Szwajcarii wybrali „Komisję Etyki FIFA” Antysłowem Roku 2010. Nawet oni mieli już dość bzdur o cudownym samonawróceniu. Określenie „Rodzina FIFA” już od dawna oznacza sycylijską wersję rodziny, mafię: mafia śmieciowa, mafia budowlana, mafia FIFA. Fakt, że światowa federacja pod rządami Seppa Blattera stała się mafijnym tworem, siatką wzajemnych zależności, w której światem piłkarskim rządzi mieszanka lojalności, korupcji i zasada omerty, stał się elementem wiedzy ogólnej. Nad głębszym, prawnym potwierdzeniem tego stanu rzeczy pracują obecnie instytucje śledcze na całym świecie, z FBI na czele.\nKilkoma przypadkami FIFA musiała nawet zająć się sama. Ośmiu spośród dwudziestu czterech przedstawicieli zarządu, wchodzących wraz z prezydentem w skład komitetu wykonawczego, wydalono bądź dyskretnie usunięto w roku 2010 z powodu korupcji. Przeciwko kolejnym w momencie powstawania tej publikacji toczyły się postępowania prokuratorskie. Jednak śledztwa prowadzone przez FBI oraz urzędy policji w krajach europejskich rodzą podejrzenia, że to tylko wierzchołek góry lodowej. Czynności amerykańskiej policji federalnej prowadzone są przez wydział „Przestępczości Zorganizowanej w Eurazji”. To godne uwagi, ponieważ to przecież wschodnioeuropejscy działacze stają się nową siłą w międzynarodowym biznesie piłkarskim, mimo że właśnie tam piłka nożna ma ogromne problemy z korupcją, finansami, a nawet przestrzeganiem praw człowieka. Jednocześnie działacze na tej półkuli postawili na czele Unii Europejskich Związków Piłkarskich UEFA Michela Platiniego – człowieka, który ucieleśnia nadzieję na przyszłość, jaka przyświeca nie tylko im, lecz także wielu związkom piłkarskim z całego świata. Ironia polega jednak na tym, że Platini miał być w rzeczywistości ostatnim wielkim osiągnięciem Seppa Blattera: jego następcą. Francuz od samego początku pracował dla Blattera, jako pomocnik przy wyborach, asystent i polityczno-sportowy wychowanek. Dziś jest on jego największym przeciwnikiem.\nKilka słabych punktów FIFA: w jaki sposób mistrzostwa świata w piłce nożnej 2022 trafiły do pieca pustynnego Kataru? Jak Rosjanie Władimira Putina przekonali zarząd FIFA, by MŚ 2018 odbyły się u nich? To jedne z najpopularniejszych zagadnień z katalogu pytań. Głosowanie na gospodarzy mistrzostw świata 2018 i 2022, które odbyło się 2 grudnia 2010 roku w Zurychu, zostało przeprowadzone przez zainteresowane strony za kulisami. FBI pracuje także nad tym, a śledztwo prowadzone jest równolegle na dwóch kontynentach. Na nogi postawiono całą armię detektywów i prywatnych firm. Jedni działają z polecenia oszukanych kandydatów do organizacji MŚ, liczących na ponowne przyznanie mistrzostw, gdyby udało się udowodnić przekupstwo podczas poprzedniego wyboru. Inni pracują dla klientów, których ślady należy zatrzeć. Także sama FIFA utrzymuje swoje oddziały w stałej gotowości.\nTu pojawia się nowe źródło niebezpieczeństwa. Sport, który porusza się zwykle tylko po zastrzeżonych, wolnych od prawa państwowego obszarach, tworzy własne służby wywiadowcze oraz służby bezpieczeństwa, powiązane ze śledczymi i tajnymi służbami z zewnętrznego świata. Tym samym zacierają się granice pomiędzy aparatem federacji, z podejrzanym personelem kierowniczym na czele, a organami, które po części depczą temu personelowi po piętach. Przez dwa lata szefem bezpieczeństwa FIFA był Chris Eaton, dawny dyrektor Interpolu, mający niemal nieograniczony dostęp do zastrzeżonych informacji, które były z pewnością po koleżeńsku przekazywane dawnemu superglinie także po jego przejściu na drugą stronę. To złe, a nawet niebezpieczne – czy siłą rzeczy nie tworzą się tam nieformalne punkty styczne?\nEaton już w marcu 2010 roku porzucił służbę w państwowych organach zwalczania przestępczości na rzecz pracy dla trawionego chroniczną korupcją związku piłkarskiego. Jego zadanie polegało na zabezpieczaniu ludzi na szczeblach kierowniczych, którzy często sami znajdowali się na celowniku państwowych organizacji zwalczania przestępczości. Już samo to było dziwne, a po pewnym czasie zaczęły się nawet pojawiać pierwsze oznaki symbiozy. Przerodziła się ona w zawartą po burzliwych negocjacjach dziesięcioletnią współpracę FIFA z Interpolem, w ramach której urząd policji skasował od federacji piłkarskiej najwyższy datek w historii: dwadzieścia milionów euro. Spotkało się to – i wciąż się spotyka – z krytyką ze strony branży policyjnej. Za to powiązania personalne zostały rozbudowane. Wiosną 2012 roku Eaton został zastąpiony na stanowisku szefa bezpieczeństwa FIFA przez Niemca, Ralfa Mutschkego. On również jest byłym dyrektorem Interpolu, a przeszedł do FIFA bezpośrednio z Federalnego Urzędu Kryminalnego. Następnie Interpol włączył się intensywnie w reformę FIFA, która tak naprawdę była jedynie farsą.\nCzy z punktu widzenia państw i społeczeństw demokratycznych nie należałoby postawić pytania, czy tego rodzaju związki nie zagrażają bezpieczeństwu publicznemu – szczególnie gdy opierają się na sieci osobistych zależności? Debaty na ten temat do dziś toczą się w europejskich kręgach ekspertów z zakresu prawa i bezpieczeństwa. Mimo że Eaton, dawny człowiek Interpolu, został przeniesiony z FIFA, nie oznacza to, że opuścił ten dyskretny obieg sportowego bezpieczeństwa. Wręcz przeciwnie – przeszedł do International Centre for Sport Security (ICSS). Jest to podobno prywatna organizacja z siedzibą w Katarze, która ostatnio troskliwie zajmuje się zagadnieniami ochrony i bezpieczeństwa w sporcie, a kierują nią ludzie, działający w katarskich służbach wywiadowczych, wojskowych oraz w ministerstwie spraw wewnętrznych.\nTakie powiązania z najlepiej opłacanymi ekspertami policyjnymi, mającymi doskonałe koneksje, są niepokojące, nawet absurdalne, patrząc na dramatyczne problemy z uczciwością, powszechne wśród wielu czołowych przedstawicieli tego związku.\nPytanie: w jaki sposób honorowy działacz piłkarski zdobył majątek o wartości setek milionów? Czy FIFA, tak jak filmowy ojciec chrzestny Don Corleone, podzieliła strefy wpływów pomiędzy członków rodziny, zamiast pozwolić działać wolnemu rynkowi, by uzyskać optymalne zyski dla piłki nożnej? Odpowiedź: tak, FIFA działa jak tego rodzaju rodzina, na przykład od kilkudziesięciu lat załatwiając swojemu własnemu zarządowi prawa do transmisji telewizyjnej po preferencyjnych cenach.\nJak skorumpowana jest federacja, którą przez dwadzieścia cztery lata prowadził dziś jej honorowy prezydent João Havelange, który jednak zrezygnował z tej posady, aby uniknąć zniesławienia? Co wiedział i robił jego wychowanek i następca, Sepp Blatter, który stosując liczne triki, dbał o to, by FIFA korzystała z usług jednej i tej samej agencji marketingowej? Ta agencja, ISL, zaliczyła w roku 2001 jeden z najbardziej spektakularnych upadków w historii szwajcarskiej gospodarki. W toku postępowania upadłościowego wyszło na jaw, że wysoko postawieni działacze piłki nożnej oraz innych sportów wydali na łapówki niewyobrażalną kwotę stu czterdziestu dwóch milionów franków szwajcarskich.\nAkta sądowe, opisujące ten system korupcyjny z punktu widzenia agencji, ważą kilka kilogramów. Istnieje także dokument końcowy z postępowania karnego, ujawniający zarys systemu korupcyjnego z punktu widzenia odbiorcy – i wyjaśniający, w jaki sposób czołowi działacze FIFA robili interesy z ISL. Ten dokument, postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie FIFA/ISL, to dla światowej federacji oraz jej kierownictwa ogłoszenie moralnego bankructwa. Został on sporządzony wiosną roku 2010, jednak z jego publikacją FIFA oraz działacze zwlekali przez blisko dwa lata dzięki pomocy drogich adwokatów. Ich honoraria opłacano z pieniędzy federacji piłkarskiej, którą działacze zarządzali w taki sposób, że sama organizacja stała się stroną oskarżoną w sprawie o korupcję.\nA odpowiedź na najbardziej drażliwe pytanie? Również ona krąży wokół patrona tej rodziny. Co ciekawe, izoluje on swoje biuro oraz przechodzące przez nie wydatki nawet od swojego komitetu wykonawczego. Nie może to oznaczać niczego dobrego, ponieważ Sepp Blatter posiadał do połowy 2013 roku jednocześnie prawo do złożenia samodzielnego podpisu w imieniu FIFA. Ten człowiek mógł samodzielnie dokonywać transakcji finansowych w imieniu całego miliardowego przedsiębiorstwa, i to już od roku 1998. To wtedy wywalczył sobie tron w bitwie wyborczej, która dziś nawet przez jego dawnych pomocników określana jest jako nieczysta.\nTo wszystko sprowadziło na FIFA tak duże kłopoty, że latem 2011 roku po raz kolejny musiała obiecać poprawę. Początkowo Blatter naprawdę sądził, że uda się załagodzić sprawy przy pomocy cieszących się sympatią celebrytów. Chciał więc wykorzystać takich ludzi jak śpiewak operowy Placido Domingo do wyjścia z własnego, korupcyjnego bagna. Kiedy to nie poskutkowało, wmawiał ludziom, że zamierza zainstalować system prawidłowego zarządzania, good governance. FIFA zainwestowała od razu ogromne sumy – pieniądze nie grają przecież roli – i szybko znalazła odpowiedni personel. Byle nie nazbyt krytyczny, jak ten z Transparency International. Specjaliści do spraw przeciwdziałania korupcji na początku byli wprawdzie obecni, ale chcieli nie tylko opracowania zasad compliance, domagali się przede wszystkim wyjaśnienia przeszłości federacji pod rządami Blattera. Koniecznie. Bez możliwości negocjacji. Zawsze podkreślali oficjalnie, że nie ma prawdziwego życia w fałszywym i że good governance nie jest możliwe pod rządami ludzi, którzy przez kilkadziesiąt lat napełniali własne kieszenie. Ale odkrywanie przeszłości i śladów przekupstwa aż do teraźniejszości? Na Boga! Nie, dla Blattera i jego przyjaciół lepiej, by przeszłość została tam, gdzie jest – w mroku.\nZwerbowali więc rzemieślników do spraw compliance, instalatorów spokojnego sumienia biznesowego. Pragmatyków, którym jest zupełnie obojętne, na czyje ręce złożą efekty swej pracy. Na stanowisko głównego reformatora Blatter powołał Marka Pietha, szwajcarskiego kryminologa cieszącego się w branży opinią profesjonalisty. Zespół Pietha mierzył się z kwadraturą koła: etyczna odnowa w FIFA pod kierownictwem ludzi, którym często prokuratura depcze po piętach. I tak człowiek, który kiedyś położył znaczne zasługi przy ujawnianiu korupcji w sprawie Oil for Food, sam stał się obiektem ostrej krytyki. Gdy przyjrzeć się jeszcze trochę dokładniej, można dostrzec, że compliance i good governance to także dobrze prosperująca gałąź biznesu. Co więcej, tutaj również pewne kręgi pokrywają się z kręgami osobowymi nowego systemu bezpieczeństwa w świecie piłkarskim.\nSytuacja jest kuriozalna. Główny reformator Blattera – Pieth – próbował chociaż słowami przeciwdziałać wyrażeniu zbytniej naiwności. Dlatego istnieje wiele prezentacji naświetlających działania mafijnej maszyny wokół szefa FIFA z fachowego punktu widzenia. Jak twierdził Pieth, specjalista do spraw przeciwdziałania korupcji, gniew publiczności jest słuszny. „Jako karnista dobrze to rozumiem. Istnieją poważne zarzuty, które nigdy nie zostały wyjaśnione. To frustrujące, wręcz nie do zniesienia”. Twierdzi, że słyszał, „iż działacze byli przekupni, a wybory organizatorów mistrzostw świata oraz decyzje marketingowe – sprzedawane, oraz że znikały pieniądze przeznaczone na rozwój. Sporządziliśmy listę grzechów, która na pewno będzie znacznie dłuższa. Nie zawahamy się poinformować prokuratury, jeśli wyjdą na jaw sprawy podlegające sankcjom karnym i pojawi się potrzeba ich wyjaśnienia”. On także wychodził bowiem z założenia, że: „FIFA działa na granicy prawa – jeśli w ogóle. Ponad nią jest już tylko niebo”3.\nProfesor kryminalistyki z Bazylei mówił także o prawdziwych przestępcach po stronie FIFA, kiedy gorąco zalecał pośpiech przy realizacji swojego projektu reform: „Tu i ówdzie odczuwalny jest już opór ze strony aparatu władzy. Musimy uważać, by gangsterzy nie wymknęli się pod osłoną krytyków reform”. W jaki jednak sposób skierowana w przyszłość reforma mogłaby zapobiec wymknięciu się wczorajszych gangsterów? Nieważne. Jednak zleceniobiorca FIFA, Pieth, widział oszustów na każdym kroku: „Spoglądam w przeszłość, chcę wiedzieć, jakie są zagrożenia. W tym celu nie muszę demaskować gangsterów, nie muszę udowadniać panu Havelange, że wziął tyle a tyle milionów”4.\nDwa lata później prawie nic nie uległo zmianie. Pieth od początku podejrzewał, że w FIFA nic się nie zmieni. Widział, że w osobie Michela Platiniego, wychowanka Blattera, w kolejce czeka kolejny przedstawiciel ancien régime. Bo chyba o Platiniego chodzi Piethowi, kiedy piętnuje osoby krytyczne wobec reform: „Chodzi być może o ludzi, którzy obiecują sobie coś po przyszłości w FIFA, ale nie chcą, by podstawy uległy zmianie”5.\nPlatini oraz francuskie kontakty stojące za Blatterem, na czele z sekretarzem generalnym Jérômem Valckem, już przygotowują FIFA na erę po małym dyktatorze – oczywiście z jego pomocą. Jednak zanim to nastąpi, Blatter zamierza ponownie kandydować w 2015 roku. Nigdy nie jest dość, a farsa reformacyjna Pietha, zakończona fiaskiem, dała mu możliwość sprawiania wrażenia, jak gdyby był zbawcą właśnie tej FIFA, którą sprowadził nad przepaść. W ten sposób stary system toruje sobie drogę w przyszłość, podczas gdy eksperci do spraw compliance łagodzą surowe zasady. Blatter chce wciąż kierować bądź wprowadzić na tron podejrzanego Valckego – osobę z groteskową ścieżką kariery, bez faktycznych powiązań piłkarskich. Jednak również jego przeciwnik Platini jest człowiekiem z przeszłości. Sam kiedyś pomógł Blatterowi w objęciu tronu. Oni wiedzą o sobie wzajemnie bardzo dużo, możliwe, że nawet za dużo. Nie gwarantuje to już więc Blatterowi, że także po jego odejściu pancerne drzwi gabinetu prezydenta federacji pozostaną zamknięte. Tak samo jak od roku 1998 Blatter jest gwarantem tego, że zamknięte pozostaną akta Havelange’a.\nBrutalna walka za kulisami istnieje i będzie istnieć. Nawet ten, kto odejdzie, jeszcze długo nie zdoła się od niej uwolnić. Chodzi przecież o miliardy oraz o kariery. O turnieje mistrzostw świata oraz spekulacje. O finansową i obywatelską egzystencję.\nWtedy, w roku 2010 w RPA, w świecie Blattera po raz ostatni panował porządek. Ludzie na przylądku nie wiedzieli zbyt wiele o jego FIFA. Kogo interesowałyby wyroki sądowe i akta piętnujące ją jako skorumpowaną organizację? Nie, wujek Sepp i jego sędziwi futbolowi grandowie to po prostu sponsorzy, szastający bezpłatnymi biletami dla uczniów i pracowników stadionu, zachowujący się w taki sposób, jakby ich obecność była niezbędna do tego, by gdziekolwiek na świecie mogły odbyć się mistrzostwa.\n„Nic już nie pozostało z piękna futbolu, odkąd boisko stało się polem bitwy”, napisał Tyrone August, redaktor naczelny „Cape Timesa”, po tym jak eliminacje do mistrzostw świata prowokowały jedną aferę po drugiej. I to nie tylko w takich krajach jak Nigeria, gdzie szef państwa Goodluck Jonathan z wściekłości po nieudanych występach Super Orłów rozwiązał zespół i wycofał go ze wszystkich międzynarodowych zawodów. Czy też w Korei Północnej, gdzie niektórzy gracze i delegaci po zbyt szybkim powrocie do domu zniknęli w obozach pracy, a niektórzy – zgodnie z doniesieniami – usunęli się zupełnie z pola widzenia. Także we Francji, Włoszech i Anglii wyzwolone zostały ogromne pokłady patriotycznej energii. Kiedy piłkarscy bohaterowie nie spełnili oczekiwań ojczyzny, politycy zachowywali się jak szkolni chuligani. Skruszeni piłkarze i kipiący złością ministrowie na wiele dni opanowali programy informacyjne zachodniego świata.\nNacjonalizmy ukształtowały te mistrzostwa jak nigdy wcześniej. Prezesi rady ministrów oraz kanclerze jako pierwsi kibice na trybunach, oto współczesna forma zjednywania sobie wyborców. Mistrzostwa świata w wakacyjnej krainie marzeń były właśnie tego przykładem, gdy przy trwającej wiele tygodni słonecznej pogodzie we własnym sosie rozrywki powstał zupełnie nowy naród. To jeden z wielu mitów. Mistrzostwa świata 2002 w Japonii i Korei Południowej zostały na poważnie z każdej strony prześwietlone przez politologów pod aspektem przyjaźni i połączenia narodów. Mimo że oba kraje brutalnie się zwalczały podczas niebywale skorumpowanej kampanii wyborczej, zostały zmuszone do współpracy przez samą FIFA, kierującą się polityczną kalkulacją. Nie zmienia to faktu, że po turnieju wszystkie podziały pozostały bez zmian.\nAlbo w 1998 roku we Francji, kiedy piłkarze wygrali mistrzostwa dzięki grze Zidane’a, Henry’ego i Trezegueta, wywodzących się z Afryki Północnej, sprzedano to jako triumf integracji. Na uniwersytetach opracowano polityczne badania, mające na celu określenie wpływu sukcesu mistrzostw świata 1998 na politykę integracyjną. Prawdziwy test mądrych teorii rozegrał się raptem trzy lata później na ulicach, gdy płonęły paryskie przedmieścia.\nCzy taki wynik może dziwić, kiedy polityka zastępowana jest politycznym karnawałem? Tak samo jak w roku 2004, gdy Grecy świętowali swój tytuł mistrzów Europy jako triumf nowoczesnego hellenizmu, jako zwycięstwo zaprezentowanego na murawie braku mobilności – czegoż to wówczas nie wypisywano. Atmosferę samozadowolenia udało się utrzymać tylko przez kilka tygodni, po czym niezłomni Grecy po serii pożarów pustoszących lasy musieli stwierdzić, że nie mają nawet urzędów z księgami wieczystymi. Późniejsze następstwa są wszystkim znane.\nWtedy, 11 lipca 2010 roku w Johannesburgu, w upojną noc Blattera, na stadion wprowadzono mężczyznę na wózku inwalidzkim – Nelsona Mandelę. Wielki człowiek Afryki ostatni raz nagiął się do żądań piłkarskich bossów. Cóż za zaszczyt, cóż za wyróżnienie. Cóż za przyjemność dla dworu sportowego świata, dla sponsorów, działaczy oraz przedstawicieli mikrorepublik, gdy choć na chwilę można się ogrzać w słabych promieniach sławy wybitnych postaci polityki XX wieku.\n„Przyszliśmy tylko ze względu na ekstremalny nacisk FIFA. Nalegali, by mój dziadek był obecny podczas meczu finałowego”, ubolewa wnuk Mandeli6. Rodzina bowiem opłakiwała właśnie prawnuczkę Mandeli, Zenani. Trzynastoletnia dziewczynka zginęła w wypadku samochodowym w drodze do domu po koncercie poprzedzającym uroczyste otwarcie mistrzostw świata. Mandela miał złamane serce, odmówił więc uczestnictwa w uroczystościach otwarcia. Wnuk skarżył się, że podczas finału FIFA była jednak bezlitosna. „Nie uszanowali naszych zwyczajów i tradycji jako ludzi ani jako rodziny. Koniecznie musieli mieć na stadionie tę światową ikonę”.\nGdyby tylko ludzie o tym wiedzieli, najpewniej także w Republice Południowej Afryki można byłoby usłyszeć okrzyki „Blatter do domu”. Jedno jest pewne, w FIFA takie okrzyki nigdy nie zabrzmią. W ciągu trzydziestu dziewięciu lat rządów Szwajcara na stanowisku dyrektora, sekretarza generalnego oraz prezydenta, stał się on czymś w rodzaju prywatnego instrumentu. To Blatter wyznacza zasady. To on jest tu prawem. Dlatego piłka nożna musi liczyć na FBI oraz inne organy śledcze. Musi polegać na niezależności prokuratorów, prowadzących dochodzenia w różnych częściach świata. Musi mieć nadzieję na to, że poirytowani towarzysze Blattera wreszcie zrobią to, co publicznie zapowiedzieli – wydadzą patrona tej futbolowej rodziny.\n„Czy jestem złym człowiekiem?”, woła Sepp Blatter w hali kongresowej, tym razem w stolicy Korei Południowej, Seulu. Jest 29 maja 2002 roku, Blatter obronił właśnie swój tron w FIFA po wyjątkowo nieczystej kampanii wyborczej. Teraz delegaci stoją przed nim i klaszczą, aż im ręce puchną. Działacze, którzy co roku kasują setki tysięcy lub miliony dolarów dla swoich związków. Wielu z nich jest tam w towarzystwie żon albo partnerek. Większość z nich reprezentuje palmowe lub pustynne prowincje, księstwa lub państewka, niektóre nie większe niż kilkaset piłkarskich boisk. W wielu z nich nie ma nawet godnych uwagi rozgrywek. Ale pieniądze płyną do nich regularnie. Oto futbolowa rodzina. W dniu wyborów zgromadziła się w komplecie i szaleje z zachwytu.\n„Czy jestem złym człowiekiem? – woła Blatter. – Nie możecie przecież być aż tak źli, by wybrać złego prezydenta! Znaczy, że wszyscy jesteśmy dobrzy. Chwyćmy się za ręce. Wszyscy jesteśmy dobrzy! Chwyćmy się za ręce. Za jedność piłki nożnej. Za piłkę nożną!” Oto obowiązująca logika. Aż do ostatniego gwizdka.\nMonachium, październik 2013\n21 maja 1904 roku. Paryż, Rue de St. Honoré. Oficyna. W tym miejscu zostaje powołana do życia FIFA, czyli Fédération Internationale de Football Association. Ojcami założycielami są Francuz Robert Guérin i Holender Carl Anton Wilhelm Hirschmann. W roli ojców chrzestnych występują przedstawiciele i związki z siedmiu europejskich krajów: Francji, Hiszpanii, Szwecji, Danii, Belgii, Holandii oraz Szwajcarii. Francja i Szwecja nie posiadają jeszcze uznanego krajowego związku piłki nożnej, a Hiszpanię reprezentuje klub Madrid FC, przekształcony w roku 1920 w Real Madryt.\nJeszcze tego samego dnia za pośrednictwem telegramu do międzynarodowej federacji przystępuje Niemiecki Związek Piłki Nożnej. Później dołączają kolejne. Pierwszym prezydentem FIFA zostaje Guérin, dziennikarz gazety „Le Matin”. Pierwsze międzynarodowe zawody w piłce nożnej odbywają się podczas igrzysk w Londynie w 1908 roku. Wtedy rządy w federacji przejmuje Anglik, Daniel Burley Woolfall. Za jego kadencji, trwającej do roku 1918, do FIFA przystępują pierwsze państwa spoza Europy – Afryka Południowa, Argentyna, Chile i USA.\nZałożyciele FIFA uważali się za kosmopolitów, co było typowe dla tego pionierskiego dla sportu okresu. „Jedenasty Kongres deklaruje gotowość do wspierania każdej inicjatywy, która zbliża narody, a przemoc zastępuje sądem polubownym, który łagodzi wszelkie spory, jakie pomiędzy nimi zaistnieją” – głosi Deklaracja Kongresu FIFA z czerwca 1914 roku, stworzona na krótko przed wybuchem I wojny światowej. W czasie wojny działalność organizacji zostaje wstrzymana. Nie odbywają się mecze, a niektóre związki, między innymi angielski, występują z federacji.\nBezpośrednio po wojnie oraz po śmierci Woolfalla Hirschmann ponownie stawia FIFA na nogi. W roku 1921 prezydentem zostaje Francuz Jules Rimet, a wraz z nim nadchodzi ożywienie sportowe na całym świecie. Rimet pozostaje na stanowisku do 1954 roku. Tak samo jak jego rodak, Pierre de Coubertin, ojciec nowożytnego ruchu olimpijskiego, Rimet widzi w sporcie moc czynienia dobra (w młodzieńczych latach angażował się w ruch społeczno-katolicki). Chrześcijańskie poglądy Rimeta od samego początku wywarły wpływ na światowy futbol. Pragnął on powstania wielkiej, światowej, piłkarskiej rodziny, kierującej się chrześcijańskimi zasadami: piłka nożna powinna łączyć ludzi i kraje, wspierać porozumienie pomiędzy narodami, przyczyniać się do fizycznego i moralnego postępu oraz dawać okazję do zdrowej zabawy pełnej radości życia. Od roku 1924 Rimet wraz z Enrique Buero, południowoamerykańskim mecena-sem sportu, pracują nad zorganizowaniem światowego turnieju piłki nożnej. Udaje im się osiągnąć ten cel w 1930 roku, gdy w ojczyźnie Buero – Urugwaju – odbywają się pierwsze mistrzostwa świata. Ustępując z urzędu w roku 1954, Rimet ma za sobą pięć ceremonii wręczenia Pucharu Mistrzostw Świata. FIFA liczy osiemdziesięciu pięciu członków.\nNastępca Rimeta, Belg Rodolphe William Seeldrayers, zmarł po zaledwie roku urzędowania. Po nim, w roku 1955, urząd objął Anglik, Arthur Drewry, który wraz ze Stanleyem Rousem kontynuował pracę Rimeta, by po II wojnie światowej ponownie sprowadzić do FIFA brytyjskie związki piłkarskie. W roku 1961 urząd objął już trzeci angielski prezydent – Stanley Rous. Rous był prezesem angielskiego związku piłkarskiego i emerytowanym sędzią. Koniec urzędowania Rousa w roku 1974 wyznacza też koniec ery dżentelmenów i ludzi o nienagannych manierach. Jego następcą był João Havelange, rządzący w FIFA żelazną ręką do roku 1998. Po nim na tronie zasiadł jego protegowany – Sepp Blatter. Ten zaprawiony w aferach duet, rządzący FIFA we wkraczającej epoce komercji, zmienił ją w koncern obracający miliardami dolarów. Jednak wraz z pieniędzmi pojawiły się skandale.\nZgodnie z wpisem do rejestru FIFA to stowarzyszenie w rozumieniu szwajcarskiego kodeksu cywilnego, dziś jednak postrzegana jest jako męska organizacja, w której ukute przez Rimeta pojęcie piłkarskiej rodziny zyskało nowe, przerażające znaczenie: sycylijskiego modelu rodziny, z jedną głową, która wszystkim rządzi, ale za nic nie odpowiada. Wraz z lojalnymi członkami rodziny, przestrzegającymi zasady omerta – zmowy milczenia – przekształcono federację w sklep samoobsługowy.\nW rejestrze handlowym w Zurychu widnieje następujący opis federacji piłkarskiej: „Cele FIFA obejmują: działanie na rzecz piłki nożnej i jej promocji na całym świecie, w duchu pojednania, kształcenia, wartości kulturalnych i humanitarnych, przede wszystkim przez programy młodzieżowe i rozwojowe; organizację własnych zawodów międzynarodowych; ustalanie zasad i przepisów oraz zapewnienie ich realizacji; kontrolę futbolu związkowego w każdej postaci, za pomocą wszelkich niezbędnych środków, mających na celu zapobieganie naruszaniu statutów, regulaminów i decyzji FIFA oraz zasad gry; zapobieganie metodom lub praktykom zagrażającym integralności gry lub zawodów lub mogącym prowadzić do nadużyć w piłce nożnej”. Nie ma tu nic o przekazaniu kontroli w ręce jednego człowieka. A jednak jest pojedynczy człowiek, który przez wypełniony aferami korupcyjnymi okres półtora roku posiada uprawnienia do złożenia podpisu w imieniu tego miliardowego przedsiębiorstwa: jego prezydent Joseph Blatter. W połowie 2013 roku FIFA dokonała zmiany tej archaicznej struktury kierowniczej. Według wypisu z rejestru działalności gospodarczej podpis musi zostać złożony przez dwie osoby. Jest to sposób zgodny z nowoczesnymi zasadami prowadzenia biznesu, a menedżerowie najwyższej rangi stosują go od dawna.\nTym samym Blatter stoi samotnie i wysoko ponad zarządem federacji piłkarskiej, czyli tak zwanym komitetem wykonawczym. Zaraz po obradującym co dwa lata kongresie to gremium jest najwyższym organem FIFA. Zajmuje się między innymi przyznawaniem organizacji mistrzostw świata oraz wyznaczaniem przewodniczących i członków stałych komisji i organów sądowniczych. Należy do niego dwadzieścia pięć osób. Jest jeszcze sekretarz generalny, nieposiadający prawa głosu, kiedy gremium decyduje na przykład o przyznaniu organizacji mistrzostw. Pozostali to urzędujący prezydent, ośmiu honorowych zastępców prezydenta oraz szesnastu pozostałych honorowych członków. Są oni wyznaczani przez federacje regionalne według określonego klucza. Europejski związek piłkarski UEFA może oddelegować do zarządu FIFA ośmiu członków, Azja (AFC) i Afryka (Caf) po czterech, Ameryka Południowa (Conmebol) oraz Ameryka Północna i Środkowa (Concacaf) po trzech. Jednego członka wykonawczego wyznacza Konfederacja Piłkarska Oceanii (OFC).\nKażdy członek komitetu wykonawczego zasiada także w innych komisjach, zwykle przewodnicząc jednej z nich. FIFA wypłaca tym działaczom sto tysięcy dolarów rocznie jako tak zwany zwrot wydatków reprezentacyjnych, a stawka podatkowa w Zurychu wynosi dla nich dziesięć procent zamiast zwykłych dwudziestu pięciu. Wszystkie ponoszone przez nich koszty pokrywa FIFA: hotele, przeloty oraz inne środki transportu pierwszej klasy, restauracje i tak dalej. Poza tym przysługuje im dieta dzienna w wysokości pięciuset dolarów, a w przypadku wielu imprez dodatkowo dwieście pięćdziesiąt dolarów dla osób towarzyszących. Do tego dochodzą noclegi i wyżywienie, bilety na mistrzostwa, a przede wszystkim bezcenne kontakty w pałacach prezydenckich i parlamentach, w świecie wielkich finansów oraz przemysłu reklamowego.\nKażdy członek komitetu wykonawczego dysponuje – tak jak prezydent – własnym budżetem, według którego dokonywane są wydatki. Zarząd zatwierdza także wydatki prawie trzydziestu stałych komisji FIFA, zapewniając tym samym sowite wynagrodzenie kilku setkom dalszych działaczy, pełniących urzędy honorowe. W grudniu 2013 roku Theo Zwanziger, niemiecki członek komitetu wykonawczego, ogłosił koniec wypłat dodatków w kręgu zarządu – z czego wyłączony został Blatter. Również przy tej finansowej roszadzie zabrakło jakiejkolwiek przejrzystości. Zamiast tego ma istnieć „jasna struktura zwrotów”. Jak to wygląda? Jak wyglądały dotychczasowe zwroty kosztów? Zwanziger ujawnia równie mało jak sama FIFA. Pewne wydaje się w każdym razie, że hobby-funkcjonariusze w szwajcarskim prywatnym klubie FIFA rok w rok otrzymują sześciocyfrowe apanaże7.\nBrytyjski specjalista do spraw FIFA, Andrew Jennings, opublikował wiele przykładów na to, jak członkowie komitetu wykonawczego otrzymywali za swe zaangażowanie w przeciętne turnieje FIFA imponujące, pięciocyfrowe sumy – oczywiście nieprzedstawiając żadnego rozliczenia kosztów. Bardzo szybko FIFA nasłała na niego zastępy prawników, naturalnie opłacanych z pieniędzy światowej piłki nożnej. Jednak jak mówi sam krytyk, naprawdę dobrali mu się do skóry dopiero wtedy, gdy zaczął dłubać w polityce wydatków budżetowych Blattera. Już wcześniej próbowali tego niektórzy przeciwnicy Blattera w komitecie wykonawczym. Raz chcieli nawet dowiedzieć się, jaka kwota trafia do kieszeni Blattera, składając doniesienie o przestępstwie. Jednak oni również nigdy nie uzyskali wyjaśnień, a Jenningsa FIFA potraktowała jeszcze inaczej: zabroniono mu udziału w posiedzeniach i konferencjach prasowych. Miało to miejsce wiosną 2003 roku, dwa lata po upadku łapówkarskiej agencji ISL, wieloletniego partnera FIFA. Od tamtej pory interesami federacji zajmuje się nowo utworzona spółka Fifa Marketing AG, w której Blatter – tak jak w samej FIFA oraz w agencji turystycznej Fifa Travel AG – ma prawo do samodzielnego podejmowania decyzji.\nOprócz administracji honorowej istnieje także etatowa. Ta również podlega prezydentowi oraz sekretarzowi generalnemu, którym jest Jérôme Valcke. Obok Blattera na oficjalnej stronie internetowej FIFA figuruje pani dyrektor oddziału prezydialnego: Christine Botta, dawniej Salzmann. Blatter oraz córka jego przyjaciela z czasów młodości w Visp, którą zna od dziecka – cóż za harmonijny obrazek: dwójka sąsiadów z alpejskiej wioski Visp w szwajcarskim kantonie Wallis na szczycie organizacyjnej struktury światowej piłki nożnej. Mąż szefowej biura Blattera, architekt Charles Botta, również wymieniony jest na stronie internetowej FIFA. Regularnie buduje stadiony na mistrzostwa, czy to w RPA, czy w Brazylii. Tam, gdzie za sprawą miliardowych wydatków na stadiony MŚ ludzie wychodzą na ulice. Poza tym jego grupa budowlana zrealizowała budowę przeraźliwie drogiego pałacu FIFA położonego wysoko na górze Zürichberg8.\nObok urzędującego od kilkudziesięciu lat Blattera działa jeszcze ośmiu dalszych dyrektorów: do spraw prawa, komunikacji, finansów, marketingu, telewizji, zawodów, personelu i rozwoju. Łącznie jest więc dziewięciu dyrektorów, jeden sekretarz generalny oraz dwudziestu pięciu członków zarządu wraz z prezydentem. FIFA jest skonstruowana jako organizacja użyteczności publicznej, jednak bonusy są tu wypłacane jak w branży finansowej. Zgodnie z raportem finansowym „organy kierownicze” FIFA w roku 2010 otrzymały trzydzieści dwa miliony sześćset tysięcy dolarów w postaci „świadczeń krótkoterminowych”. Organy kierownicze to członkowie komitetu wykonawczego oraz dyrektorzy. Wprawdzie do tej grupy zalicza się także sześciu członków komisji finansowej, jednak zasiadają oni jednocześ-nie w komitecie wykonawczym. Trzydzieści dwa miliony sześćset tysięcy dolarów to pensje, zwroty wydatków reprezentacyjnych i tak zwane bonusy. Według sprawozdania w 2012 roku wypłacono nawet trzydzieści trzy i pół miliona dolarów. Pieniądze te trafiają najwyżej do trzydziestu pięciu osób.\nNawet jeśli przyznamy dyrektorom hojną kwotę około pięciuset tysięcy dolarów oraz uwierzymy w słowa byłego członka komitetu wykonawczego – Mohameda Bin Hammama – że nigdy nie otrzymał więcej niż dwieście do trzystu tysięcy dolarów rocznie, nasuwa się pytanie: w jaki sposób rozdzielana jest pozostała część tej góry pieniędzy? Kto ile dostaje?\nTo tylko jedna z wielu ciekawych kwestii, którymi chcemy się tu zająć.\nTego dnia byli przy nim tylko najbliżsi. W kwietniu 1987 roku ostatnią posługę Horstowi Dasslerowi oddało bardzo kameralne grono. „Monika Dassler szła na czele niewielkiego konduktu żałobnego, odprowadzającego trumnę jej męża. Za wdową i jej dziećmi podążali João Havelange, Juan Antonio Samaranch i Sepp Blatter”9.\nHorst Dassler skończył zaledwie pięćdziesiąt jeden lat, gdy rak zabrał go z tego świata. Za życia zainicjował jednak w światowym sporcie długofalowe zmiany, których nie udało się wprowadzić żadnemu innemu przedsiębiorcy, działaczowi czy zawodnikowi przed nim ani po nim. Był wizjonerem i zaklinaczem ludzi, kowalem sojuszy oraz szpiegiem we włas-nej sprawie. Był twórcą nowoczesnego marketingu sportowego. Był jednak także decydentem, który zniósł wszelkie mechanizmy kontroli tego biznesu – skorzystał na tym, że sport jako pewien obszar działalności społecznej zawsze cieszył się autonomią pod względem prawnym. Dassler sprowadził sport na niziny biznesu i jednocześnie pożyczył jego wartości i ideały do celów marketingowych.\nPomysł Dasslera był uderzająco prosty. Chciał on mianowicie widzieć piłkarzy w butach marki Adidas, aby za ich przykładem poszli inni sportowcy, a później – w erze telewizji i rekreacyjnej odzieży sportowej – cały świat. To właśnie dlatego w początkowym okresie próbował nawiązać kontakty z zawodnikami, jednak wkrótce okazało się, że wystarczą osobiste stosunki z działaczami związkowymi, którzy sami chcieli zarobić na zatwierdzaniu umów ze sponsorami. W końcu Dassler zaczął dążyć do przejęcia kontroli nad całymi związkami. Udało mu się to osiągnąć przez usuwanie ze stanowisk starych przywódców i obsadzanie ich nowymi bossami. W ciągu dekady usunął z urzędów drużynę starych, anglofońskich przywódców sportowych, dostojników i działaczy dżentelmenów i zastąpił ich żądną zysków kliką, dzięki której mógł przekształcić sport w bezlitosny, miliardowy biznes.\nOd śmierci Dasslera, głównego mózgu operacji, minęło już wprawdzie ćwierć wieku, jednak jego dawni stronnicy podzielili świat sportu pomiędzy siebie i panują nad nim do dziś – w taki sam sposób jak ich patron, od którego wszystkiego się nauczyli.\nNiewtajemniczonym świat sportu wydaje się dziś gigantycznym i tajemniczym labiryntem, ale pozory mylą. W rzeczywistości rządzi nim nadal garstka osób, które Dassler wspierał i szkolił od lat siedemdziesiątych, i bardzo możliwe, że jeszcze długo przyjdzie nam poczekać na zmianę tego status quo.\nKadrowa spuścizna Dasslera wygląda następująco: światowym futbolem rządzi prezydent Sepp Blatter, który w roku 2011 został wybrany na czwartą czteroletnią kadencję. „Pomiędzy Horstem Dasslerem a mną od początku istniało pewnego rodzaju pokrewieństwo dusz – tak Blatter określa swój stosunek do mistrza. – To on zapoznał mnie z niuansami polityki sportowej. Była to dla mnie doskonała nauka zawodu”10.\nRównież w Międzynarodowym Komitecie Olimpijskim – z którego zatrudniony przez Dasslera w roku 1980 Samaranch odszedł dopiero dwadzieścia jeden lat później, gdy doprowadził komitet do zagrażającego dalszemu istnieniu kryzysu korupcyjnego – od jesieni 2013 roku ster trzyma jeden z ostatnich zaufanych Dasslera: Niemiec Thomas Bach. W roku 1985 Bach został dyrektorem firmy Adidas do spraw promocji międzynarodowej oraz kierownikiem sztabu do spraw kontaktów międzynarodowych11. To, że właściwie był bardziej pracownikiem Dasslera niż firmy Adidas, wynika nie tylko z akt Stasi. Bach wówczas sam myślał o sobie w ten sposób.\nFaktycznie Bach zaliczał się do najbliższego kręgu Samarancha. Opinia publiczna do dziś wie bardzo niewiele o człowieku, który wkrótce po śmierci swego patrona opuścił firmę produkującą artykuły sportowe, jednak w sportowej polityce wspiął się na sam szczyt. Sam Bach zaprzeczał, jakoby wiedział o brudnych interesach Dasslera, a co dopiero brał w nich udział. Chodzi między innymi o tajne spotkania dasslerowskiej grupy lobbystów, w których według akt Stasi uczestniczył Bach (to jedyne oskarżenie odwołane później przez informatora Stasi – mimo że spowodowało to logiczne braki w prezentowanych przez niego wersjach zdarzeń).\n10 sierpnia 2013 roku Bach został wybrany na prezydenta MKOl-u. Szejk Ahmed al-Sabah z Kuwejtu zapewnił temu niemieckiemu działaczowi, który posiada bliskie kontakty z Kuwejtem i krajami z obszaru Zatoki Perskiej, ważne głosy. Szejk sam mówił o tym otwarcie. Przed kamerą wspominał, że od dwunastu lat istnieje porozumienie z Bachem, mające początki po odejściu Samarancha w 2001 roku. Stwarza to wrażenie, że intermezzo belgijskiego dżentelmena Jacques’a Rogge’a na szczycie MKOl-u było spowodowane tym, że wówczas komitet był nad przepaścią za sprawą afer korupcyjnych i dopingowych i niezbędne było obsadzenie posady wiarygodnym kandydatem. Nadszedł czas Bacha, z którym Blattera łączą o wiele luźniejsze stosunki. Zakładając, że Blatter wbrew zapewnieniom będzie chciał ponownie objąć stanowisko w 2015 roku, świat sportu może wkrótce spoglądać na pół wieku dassleryzmu – ponieważ ten człowiek z miejscowości Herzogenaurach po raz pierwszy wkroczył do akcji już w roku 1974, podczas wyborów w FIFA, które wyniosły na tron João Havelange’a.\nCiągłość, jaką zwykle udaje się zachować tylko w przypadku gałęzi gospodarki o strukturze rodzinnej, jest szczególna także dlatego, że osoba i dzieło Dasslera reprezentują wszystko to, co sprawia, że unowocześnione przez niego światowe organizacje sportowe znajdują się dziś pod ostrzałem światowej krytyki – FIFA bardziej, MKOl pod rządami reformatora i następcy Samarancha, Jacques’a Rogge’a, mniej – czyli korupcję, inwigilację, nepotyzm i klientelizm. A to wszystko w cieniu wciąż rosnącej i z radością przyjmowanej przez bezkrytyczne media sportowe rentowności – przy równie szybko malejącej wiarygodności.\nFakt, że ten sport do dziś znajduje się pod rządami zaściankowego reżimu grup kierujących się własnymi interesami, wynika z braku przejrzystości oraz niezależnej kontroli zewnętrznej. Sport kontroluje się sam – to autonomia, którą w czasach Rimeta i Coubertina wprowadzono z uzasadnionych przyczyn. Dziś ta autonomia to jedyna pozostałość, którą działacze i marketingowcy zachowali w epoce nowoczesnych profesjonalistów, i chcą ją utrzymać za wszelką cenę. Dlaczego? Dzięki niej nie mają do nich dostępu państwowe organy wymiaru sprawiedliwości. Szybko rosnąca armia międzynarodowych prawników sportowych już sonduje nowe, bardzo zyskowne pole działania i próbuje umocnić ten status sportu poza orzecznictwem cywilnym. Najpiękniejsze w tym wszystkim jest to, że w ramach sportowej rodziny każdy działacz na stanowisku kierowniczym może sam dla siebie określać reguły działania. Takie niedemokratyczne warunki stanowią najlepszy grunt dla międzynarodowych powiązań mafijnych.\nProwadzi to do tak dziwnych sytuacji jak ta, która miała miejsce podczas wyborów w FIFA w roku 2011. Tuż przed wyborami pewien człowiek pełniący urząd ofiarowuje kontynentalnemu związkowi milion dolarów – a kiedy o całym zdarzeniu robi się głośno, deklaruje publicznie, że jest to pomoc rozwojowa z okazji jubileuszu związku. Powołuje się przy tym na zasady zezwalające na tego rodzaju milionowe darowizny przyznawane przez działaczy z własnej inicjatywy. Jego przeciwnik również dyskretnie ofiaruje taką samą kwotę temu samemu kręgowi wyborców, ale zostaje dożywotnio zawieszony. Jaka jest różnica? Zasadniczo nie ma żadnej: obaj chcą zapewnić sobie przychylność wyborców. Istnieją jednak także przywileje prezydenta. To on sprawuje faktyczną władzę nad zasadami. Dysponując prawem do samodzielnego podpisu, może zinterpretować każdą sytuację w FIFA na swoją korzyść. Może także wymierzać kary wedle własnego uznania. Każdą próbę zrozumienia tej małej rodziny przywódców sportowych należy zacząć od jej twórcy. Od Horsta Dasslera, który dzięki stylowi pracy oraz elitarnemu personelowi do dziś kształtuje światowy sport.\n Niemiecki Związek Piłki Nożnej (z niemieckiego: Deutscher Fußball-Bund) – przyp. tłum.\n Źródło: KPMG, list do Zarządu po rewizji śródokresowej w 2000 roku.\n Źródło: „Frankfurter Allgemeine Zeitung”, 25.01.2012.\n Źródło: „Zürcher Tages-Anzeiger”, 10.12.2011.\n BBC Radio 5 Live, 11.07.2010.\n Źródło: KPMG, List managementu do rewizji przejściowej, 2000.\n Źródło: www.fifa.com, 2.11.2009.\n Źródło: Smit, Drei Streifen gegen Puma [Trzy paski kontra Puma], Frankfurt 2005.\n Źródło: Grupe, Horst Dassler, Revolution im Weltsport, Biographie [Horst Dassler, rewolucja w światowym sporcie. Biografia], Monachium 1992.\nCopyright © by Thomas Kistner\n© 2012 Droemersche Verlagsanstalt Th. Knaur Nachf. GmbH & Co. KG, München, Germany\nCopyright © for the translation by Katarzyna Tomaszewska / Biuro Tłumaczeń i-translations 2014\nCopyright © for the translation (Reforma metodą chałupniczą & Powstanie w Brazylii – puchar narodu) by Michał Jeziorny 2014\nRedakcja i korekta – Sonia Miniewicz, Michał Jeziorny, Joanna Mika-Orządała, Kamil Misiek / Editor.net.pl, Aneta Wieczorek / Editor.net.pl\nFront cover photograph: © James Lauritz/Getty Images\nISBN EPUB: 978-83-7924-187-3\nISBN MOBI: 978-83-7924-188-0\nWstęp Czy jestem złym człowiekiem?\n1. Mężczyzna pnie się na szczyt Ojciec chrzestny\n2. Pierwszy pośród równych Zaginione akta i gabinet cieni\n3. Druga połowa meczu blattera Mistrzostwa świata dla rosji i kataru\n4. Dogrywka Niewygodna ustawa o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy\n„Rodzaj tajnej służby FIFA”


Test dopasowania osobowości partnerów dla par online | Planeta SERC\nStrona główna » Test dopasowania\nRozwiąż nasz test dopasowania\nJak znaleźć swoje dopasowanie. Wielu z nas zastanawia się czy istnieje test partnerski, czyli metoda, która pomoże nam znaleźć partnera dopasowanego do naszych preferencji. O ile nie ma idealnego przepisu na miłość, to w jej poszukiwaniach może pomóc nam internetowy test dopasowania partnerskiego. Takie możliwości daje test dopasowania, który pozwala określić podobne wartości życiowe potencjalnych partnerów. Test dopasowania w związku opracowany przez specjalistów pozwala na weryfikacje preferencji partnerów, dając możliwość idealnego dopasowania. Charaktery partnerów dokładnie bada test osobowości, inaczej zwany jako test dopasowania osobowości lub test dopasowania partnerów. Poszukując miłości drugiej osoby, nie zapomnijmy o kochaniu także siebie, ponieważ aby obdarzyć kogoś szczerym uczuciem, musimy być szczerzy także wobec siebie. Test charakteru pozwala nam odkryć siebie na nowo, często zrozumieć i docenić siebie a być może także skłonić do zmian. Test psychologiczny to nowoczesne rozwiązanie i natychmiastowy wynik, który stanowić może drogowskaz na drodze do miłości i tworzenia udanej relacji.\nNowy trend w poszukiwaniu miłości.Test dopasowania dla par jest popularnym i sprawdzającym się w naszej kulturze narzędziem. Dostęp do takiej możliwości sprawdza się zwłaszcza jako test miłosny online, ponieważ możliwość weryfikacji cech osoby którą poznajemy w sieci bywa trudna. Test zgodności online stanowi dobry fundament dla nowo zawieranych znajomości, mogąc powiedzieć nam więcej o osobach, które poznajemy a w zasadzie pomóc nam zdecydować z kim będzie łatwiej nawiązać kontakt a nawet, która z nich jest odpowiednia jako partner dla nas. Tak działa test dopasowania partnerów, który bazując na najnowszej wiedzy z dziedziny psychologii i odpowiednim algorytmie jest w stanie bezbłędnie określić idealne dopasowanie w relacjach. Test psychologiczny to świetna okazja na poznanie preferencji innych osób a także na lepsze poznanie samego siebie. Test na dopasowanie par proponowany przez nasz portal randkowy to nie tylko źródło wiedzy na dziś, jego wynik może pomóc określić cele i kierunek właściwy na przyszłość. Profesjonalny test psychologiczny związek to bezcenna wiedza i dobra zabawa. Nasz test partnerski pomaga w obustronnym zrozumieniu partnera.\nIdealne dopasowanie poprzez test związku partnerskiego? Sposób na trwały i szczęśliwy związek to szczere intencje i rodzące się między dwojgiem ludzi uczucie, które z czasem może przerodzić się w miłość. Test dla dwojga może pomóc uniknąć przyszłych rozczarowań. Czas jest czymś najcenniejszym, nie chcemy przecież zmarnować go na znajomości bez przyszłości ani źle ulokować naszych uczuć. Właśnie dlatego test dopasowania dla par jest tak pomocny dla Użytkowników internetu i potrzebny na naszym portalu Planeta Serc. Dzięki poznaniu swojej osobowości z łatwością rozpoznasz osobę o podobnych wartościach życiowych. Rozpoznanie swojego typu osobowości pozwala na poznanie swoich plusów i minusów, których często nie jesteśmy świadomi oraz pomaga w podjęciu życiowych decyzji. Test miłosny online opracowany na potrzeby naszego portalu randkowego specjalnie dla naszych Użytkowników spełnia nie tylko funkcję dopasowania partnerów wskazując odpowiednie dopasowanie charakteru, służyć może także jako test małżeński czy test dopasowania seksualnego.\nquiz o związku, quiz dla par pytania