Firmy Józefów - katalog firm Józefów – Bizeo.pl\nBizeo.pl mazowieckie Józefów\nJózefów – przeglądaj firmy (27 firm)\nTelefon: (22) 789 20 58\nP.P.H.U. Rawski\tJózefów\nNasza firma zaistniała w 1989 roku w Józefowie. Od początku istnienia specjalizujemy się w specjalności paliw płynnych. Mamy sieć 4 stacji paliw, gdzie proponujemy wysokiej klasy produkty oraz usługi. Zakupią u nas Państwo: benzynę bezołowiową 95, olej napędowy Ekodiesel Plus, Olej Napędowy...\nul. Graniczna 21 b\nTelefon: (22) 780 10 07\nWyższa Szkoła Gospodarki Euroregionalnej im. Alcide De Gasperi w Józefowie, prowadzącą działalność edukacyjną od 2002 roku, zachęca do zapoznania się z przygotowaną ofertą. Nasza niepubliczna uczelnia posiada uprawnienia do prowadzenia studiów o profilu ogólnoakademickim, a programy kształcenia...\nTelefon: 723 630 853\nTofi-Vet Sebastian Huk\tJózefów\nStrona tofivet.pl to możliwość kupienia produktów weterynaryjnych dla zwierząt w jednym miejscu. Karmy w dobrej cenie – od wiodących firm z rynku. Mamy towary dla koni, kotów, psów i gryzoni. Jest to szeroka specjalizacja, więc łatwo jest zaopatrzyć się w niezbędne rzeczy: leki, karmy, pasze,...\nul. Nadwiślańska 123\nnarzędzia weterynaryjne -\nTelefon: 48 602 213 812\nPro-Orto to hurtownia najlepszych dywanów jedwabnych, wełnianych oraz mieszanych. Posiadamy dywany perskie robione ręcznie, które pochodzą z Afganistanu, Pakistanu a także Indii. Nasz asortyment doskonale sprawdzi się w każdym wnętrzu. Oferowane przez nas dywany zadowolą każdego. Posiadamy...\nFirma ASP-System specjalizuje się w sprzedaży, serwisowaniu kas fiskalnych, systemów komputerowych, a także urządzeń służących do identyfikacji towarów. W ofercie firmy ASP-System znajdziemy m.in. Program Small Business. Program ten przeznaczony jest do kompleksowej obsługi małych i średnich...\nFirma Gruzojad powstała w Józefowie koło warszawy w 2009 roku. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu możemy zagwarantować kontenery na gruz Warszawa w świetnym stanie i jakości. Nasz wywóz gruzu Warszawa ma zapewnić szybką utylizacje gruzu który powstał w czasie remontu. Zapraszamy do kontaktu:...\nTelefon: (22) 789 37 86\nAS School of English\tJózefów\nAgencja turystyki edukacyjnej AS School of English (nazwa skrócona: asenglish) organizuje wyjazdy na kursy języka angielskiego do krajów anglojęzycznych na całym świecie: USA, Kanada, Australia, Nowa Zelandia, RPA oraz bliżej, w Europie: w Anglii, Irlandii i na Malcie. Kurs taki można zacząć w...\nARPAC Arkadiusz Pac\tJózefów\nW ofercie firmy znajdą Państwo systemowe rozwiązania w zakresie ścian przesuwnych i mobilnych. Powierzone firmie działania prowadzone są przez ludzi z ogromnym doświadczeniem, którzy swoją pracę wykonują w sposób nowatorski i dynamiczny. Ściany mobilne i przesuwne to najbardziej funkcjonalny...\nTelefon: (22) 872 21 15\nW naszej ofercie posiadamy bardzo duży wybór artykułów biurowych, szkolnych i dekoracyjnych. Oferujemy również tusze, tonery, pieczątki, folie stretch i taśmy pakowe. Prowadzimy sprzedaż hurtową oraz detaliczną. Zapraszamy do naszego sklepu internetowego www.globexbiuro.pl. Działamy od 1990 roku...\nul. Marszałka Piłsudskiego 128\nTelefon: (22) 719 55 50\nBillboard - Firma posiada wieloletnie doświadczenie w realizacji kampanii outdoorowych, identyfikacji wizualnej oraz tworzeniu sieci nośników billboardowych. Realizujemy zamówienia instytucji publicznych, ogólnopolskich sieci oraz galerii handlowych. Szeroka oferta obejmuje kompleksową...\nTelefon: 607 996 747\nCharm & Beauty\tJózefów\nJeśli zbyt wiele razy zawiedli się Państwo na asortymencie sklepów oferujących akcesoria kosmetyczne, zapraszamy do nas – do Charm & Beauty Eleganckie Akcesoria Kosmetyczne. Powstaliśmy z myślą o wymagających Klientach, którzy oczekują wysokiej jakości w rozsądnych cenach. Produkty, które...\nul. Reja Mikołaja 2\nTelefon: 509 585 858\nMIGAN Kursy Komputerowe\tJózefów\nOrganizujemy kursy w Józefowie koło Otwocka z Microsoft Office (Word, Excel, PowerPoint), Adobe Photoshop, Corel Draw, Podstawy Komputera, Tworzenie stron WWW, Linux, Auto Cad, Joomla, Wf-Mag, Pozycjonowanie stron, Systemy CMS, Flash i inne. Prowadzimy szkolenia na wszystkich poziomach w trybie...\nAlkor Trade Sp. z o.o.\tJózefów\nNaszą misją jest promocja rynku kapitałowego i giełdowego. U Klientów chcemy kształtować cechy i umiejętności pozwalające na właściwą ocenę rynku i jego mechanizmów. Mamy nadzieję, że wiedza zdobyta dzięki firmie Alkor Trade Sp. z o.o. przyczyni się do osobistych i zawodowych sukcesów jej...\nSylwester Sobota\tJózefów\nUsługi asenizacyjne, wywóz nieczystości płynnych do 10 m3.\nwywóz nieczystości płynnych -\nSTUDIO 360\tJózefów\nSTUDIO 360 oferuje swoje usługi w całej Polsce. Tworzymy Wirtualne Spacery i Zdjęcia 360 Produktów. Są to nasze kluczowe usługi. Ponadto zajmujemy się również sesjami zdjęciowymi mody dla firm odzieżowych i innych pragnących stworzyć profesjonalny wizerunek w sieci. Tworzymy wysokiej jakości...\nul. Wronia 13/28\nzdjęcia sferyczne -\nDobra Drogeria\tJózefów\nPerfumeria internetowa DobraDrogeria.pl oferuje perfumy renomowanych firm, markowe kosmetyki do makijażu oraz pielęgnacji ciała w bardzo atrakcyjnych cenach. U nas znajdziesz m.in. takie marki jak: L’Oreal, Astor, Rimmel, Max Factor, Bourjois, Maybelline, Make up factory, Gosh, oraz Dermika,...\nTelefon: (22) 789 46 95\nAgencja "Oskar" funkcjonuje od grudnia 1991 r. Podstawowym rodzajem działalności, realizowanym od samego początku, jest import z Tajwanu i Chin sprzętu do ćwiczeń rehabilitacyjnych i sprawnościowych. W swojej ofercie posiadamy wyłącznie taki sprzęt przeznaczony do indywidualnego wykorzystania....\nTelefon: 663 491 973\nVERTICEO Jakub Dobrzyńśki\tJózefów\nZapraszamy wszystkich do zakupów w naszym sklepie internetowym www.artykuly-biurowe.net. W stałej ofercie posiadamy ponad 6000 produktów takich marek jak ActiveJet, Vanon, HP, Fellowes itp. Zapraszamy również firmy do stałej współpracy.\nul. Lipowa 30 lok.13\nJózefów – mapa firm\nJózefów – popularne produkty


Kasacja aut, dobry pomysł na biznes | Uczmy się\nHomekat+webDziałania w InternecieKasacja aut, dobry pomysł na biznes\nBy admin 28 kwietnia 2021 Działania w Internecie, Katalog dla firm, Katalog usług 0 Comments\nLiczba samochodów wzrasta z każdym rokiem. Wciąż wymieniamy je na nowo, a według przepisów prawa, uszkodzone modele powinny być utylizowane w należyty sposób. Skup samochodów nienadających się do jazdy połączony ze stacją demontażu to idealny pomysł na dobry biznes. Dodatkowo, Unia Europejska zmienia przepisy i upraszcza biurokrację, aby umożliwić rządom pomoc dla przedsiębiorstw.\nFundusze unijne na rozwój firm to szansa dla osób, które uważają, że są gotowe by założyć własną firmę lub zadbać o rozwój już istniejącego biznesu, lecz nie mają na ten cel wystarczająco dużo własnych funduszy. Dzięki wsparciu ze źródeł zewnętrznych o wiele sprawniej jest zrealizować przedsiębiorcom pomysł na własny interes, jakim jest kasacja pojazdów Wrocław. Tutaj pełna oferta: (Wejdź)\nZanim więc zaczniemy liczyć zyski ze złomowanie aut, należy sporo środków przeznaczyć. Priorytetem będzie zakupienie odpowiedniego sprzętu, niezbędnego do demontażu samochodów, ich transportowania oraz odzyskiwania części, które będziemy sprzedawać. Oprócz tego zainwestować będziemy musieli również w teren poza granicami miasta, gdzie będziemy prowadzić skup samochodów oraz przygotowywać części do dalszego transportu.\nProfesjonalny skup aut musi być prowadzony w pełni legalnie, skutkiem tego wymagane będą inwestycje w pozwolenia. Gdy dopełnimy wymaganych formalności, czeka nas jedynie rekrutacja kadry. Wspaniałym wyborem będą osoby, które zatrudnione były wcześniej w warsztacie samochodowym\ndlatego wiedzą, jak zdemontować części samochodowe w krótkim czasie.\nJak widać, założenie auto złomu nie jest łatwe.\nPrzeczytaj również szczegóły na witrynie (http://www.skupwozkow.com.pl/), z pewnością uznasz, że faktycznie dobrze było się z nimi zapoznać. Nie czekaj więc i wejdź tutaj!\nMusimy sobie zdawać sprawę z tego, że pomyślna decyzja odnośnie dotacji nie zwalnia nas od wypełniania obowiązków nałożonych przez instytucję dofinansowującą. Główny, to obowiązek utrzymania firmy przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia działalności gospodarczej, pod rygorem obowiązku dokonania zwrotu otrzymanych pieniędzy razem z odsetkami. Mimo wielu obaw i odpowiedzialności z jaką wiąże się prowadzenie skupu aut spora liczba osób podejmuje to wyzwanie z przekonaniem o jego powodzeniu.\nBez zwłoki zerknij tutaj (https://magazynauto.pl/uzywane/katalog) – to naprawdę okazja dla każdego zwolennika tematu, który tutaj przestawiamy. Ta informacja niewątpliwie przypadnie Ci do gustu.\nTags:samochód, transport, warsztat


Świąteczna tradycja – jajka - trener.pl\nJajka to produkty spożywcze, które towarzyszą ludziom od czasów prehistorycznych. Już wtedy były one podbierane ptakom by stać się wartościowym pożywieniem. Obecnie jest to jeden z podstawowych składników naszej diety, który znajdziemy w prawie każdej lodówce.\nW Polsce najczęściej spożywane są jaka kurze, ale można kupić także inne jaja, np. kacze, gęsie, przepiórcze czy nawet strusie.\nW jajku znajdziemy wiele korzystnych substancji odżywczych. Jest ono przede wszystkim źródłem pełnowartościowego białka, które jest łatwo przyswajalne przez organizm. Białko jaja zostało uznane przez Światową Organizacje Zdrowia (WHO) za białko wzorcowe, zawierające wszystkie aminokwasy w odpowiednich ilościach, również te, których organizm nie potrafi sam wyprodukować.\nJajka to także bogate źródło witamin A, E, D, K, B2 i B12 oraz kwasu pantotenowego. Ponadto znajdziemy w nim również składniki mineralne takie jak fosfor, potas, wapń, żelazo i magnez. W żółtku jaja znajdziemy luteinę, która chroni oczy przed szkodliwym działaniem promieniowania UVA i UVB. Żółtko jaja zawiera także cholesterol (w 1 jajku ok. 180 mg), nie oznacza to jednak, że powinniśmy zrezygnować z jajek. Jeżeli nie mamy problemu z chorobami układu krążenia to zjedzenie nawet 1-2 jajek dziennie nam nie zaszkodzi, ponieważ w jajku zawarta jest również lecytyna, która zapobiega odkładaniu się cholesterolu w ścianach naczyń krwionośnych. Ograniczyć spożycie jajek do 2-3 tygodniowo powinny osoby z podwyższonym poziomem cholesterolu (dotyczy to właściwie tylko żółtka, ponieważ samo białko można jeść bez ograniczeń).\nWłaściwości organoleptyczne i wartość odżywcza jaj\nSmak i wygląd jaj oraz ich właściwości odżywcze zależą od sposobu odżywiania się kur, które je znoszą. Najbardziej wartościowe są jaja kur z tzw. wolnego wybiegu, które żyją w warunkach naturalnych i są karmione naturalną karmą i świeżą trawą. To co spożywa kura ma wpływ na kolor żółtka. Żółtka jaj kur karmionych kukurydzą mają barwę intensywną aż do pomarańczowej, natomiast żółtka jaj kur karmionych pszenicą są jasnożółte.\nNa rynku dostępne są również jajka o zmniejszonej ilości tłuszczu lub wzbogacone w kwasy omega-3 i witaminy. Otrzymuje się je karmiąc kury odpowiednio wzbogaconą lub zmodyfikowaną paszą.\nKaloryczność jaj jest stosunkowo niska – 1 jajko (60 g) ma ok. 90 kcal. Jeżeli chcemy jeszcze bardziej odchudzić nasz posiłek to możemy zjeść samo białko, które ma ok. 50 kcal w 100 g.\nZastosowanie jaj w kuchni\nZ jajek można przygotować bardzo wiele potraw. Mogą być one samodzielnym produktem, spożywane po ugotowaniu czy usmażeniu. Stanowią również dodatek do innych potraw jako składnik zup, farszów, sałatek. Żółtka jaj używa się do przygotowania sosów czy zasmażek. Jajka wykorzystuje się również do przygotowywania deserów, ciast i kremów.\nZ okazji nadchodzących Świąt życzymy wszystkim smacznego jajka!


Dom612 - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nDom612 skomentował Dom612 obrazek galerii w Ursus C-4011 - C-362\nWitam Po nieudanych próbach reklamacji pompa została naprawiona we własnym zakresie, metodą z dwóch zepsutych zbudować jedna względnie dobra. Na podmiankę w razie awarii wystarczy. Dziękuje za liczne komentarze 😁 I dowiedziałem się niestety po fakcie ze za jakaś opłata można naprawić w firmie każda pompę niestety już po fakcie A pan J.M ma racje z wymiana innych czesci nie milem problemów , łącznik centralny, ramie z korba od TUZ , ząb od krokodyla czy cewka elektrozaworu. Wiec nie neguje tej firmy w żaden sposób nie miałem problemu z marka Waryński do czasu tej felerne pompy, ale i tak dalej w ciągniku mam taka sama zamontowana .\nA i oddałem inna pompę również warynski o tej wydajności wywaliło uszczelniacze po tym jak oderwało mi się przednie koło😔. Miałem o dziwo w pudełku gwarancje ale co ? Kupiłem ją rok temu a ona na półce w sklepie czekała ponad rok bo widziałem na tabliczce znamionowej na kogoś. Oczywiście miałem paragon na nią z data rok temu kupna i nie uznali po pompa ma ponad 2 lata . Dokładnie trzeba szukać czegoś innego bo oni drodzy a jakości żadnej. Nawet towaru po nieuznane gwarancji nie zwracają. I gubią do tego ( bo oddałem cewkę elektrozaworu po miesiącu padła ) i zginęła w firmie 😱\nWitam dopiero dziś Waryński podał mi do informacji na kartce papieru, że nie uzna gwarancji na pęknięta pompę. Po pierwsze brak karty gwarancyjnej ( kiedy kupowałem pompę sprawdzał sprzedawca w pudełku i nie było ), po drugie za duże ciśnienie oleju. Podali mi, że ciśnienie ma być ustawione na zaworze 120 bar a było wyższe i pękła obudowa. Ciekawostką jest, że nie oddali mi pompy ! , a kolejna, że chyba seryjnie w ursusie c-360 zawór jest ustawiony na 165 bar ( u mnie tak było ) . A kiedy podłączyłem manometr i podnosilem Belkę z kiszonką to manometr mi pokazał przy max podniesieniu 170 bar wiec jak ma podnieść cokolwiek przy ciśnieniu mniejszym niż 120 bar ? ( mogę się mylić oczywiście)...\nJa z przodu od koła pasowego na kardanie mam napęd pompy wspomagania i raczej nie założę tam nic więcej, bo w zimie ciągnik stoi na dworze i ma ciężki rozruch. Chyba ze z jakimś sprzęgłem żeby załączyć kiedy silnik już pracuje. Skłaniam się ku rozwiązaniu z z podłączeniem do pokrywy pompy i jeszcze jeden rozdzielacz szeregowo wpiąć oprócz tego od tura\nNo dobra zasilanie i powrót tu w pokrywę ale oryginalny kanał trzeba zaślepić żeby olej trafiał gdzie chcemy w takim razie\nI dlatego chce bezpośrednio się podłączyć do pompy rozdzielacz od tura. Tak jedne pokrywy maja otwór zaślepiony na stałe nitem czy czymś podobnym, a chyba nowy typ ma już na klucz imbus korek wkręcony w to wybrzuszenie podłużne którym olej idzie do tulejki a potem na rozdzielacz\nNa dzień dzisiejszy dostałem taka sama w zamian za ta pęknięta, założona i działa jak długo nie wiem, ale skłaniam się ku zakupieniu hylmetu tej złotej każdy chwali( waryński nie robi na łożyskach pomp tylko na tulejkach ) wiem bo rozbierałem już 2 takie Ja mam stara pokrywę pompy i muszę do tokarza jechać żeby mi tam zrobił gniazdo na nypel\nRok temu wymieniłem na pompę wzmacniana waryńskiego i padła ki w żniwa, wywaliło uszczelnienia tymi otworami ( nawet te miedziane podkładki) poszła na gwarancje, a w zamian znowu wziąłem taka sama jakoś w sierpniu i pękła mi w sobotę Może tak być ale ja nie będę na zwykłej pompie gaz trzymał na 2 tys żeby w miarę obornik ładować czy cokolwiek ( a tak było na tych słabszych ) a na tych pompach na 800 obrotów działa jak należy tylko padają. Muszę pomyśleć nad przerobieniem zasilania do tura.\nDom612 zaczął obserwować Podniesione ścinacze skib, Pompa hydrauliczna c-360, Widły do bel ☺ i i 1 inny Listopad 16, 2020\nDom612 dodał zdjęcie do galerii w Ursus C-4011 - C-362\nKolejna pompa padła, tym razem pękła obudowa po 3 miesiącach pracy ...\nPoprawiony joystick po urwaniu orginalnego\nDom612 skomentował Dom612 obrazek galerii w Wynalazki i udoskonalenia\nJa nie zablokuje, bo mam tylko jeden ciągnik i potrzebny mi do kierowania przyczep czy do owijarki, wiec musi być odłączane. Przerobię hydraulikę żeby stałe zasilanie na tura szło a osobne na wyjścia hydrauliczne\nTak dokładnie sprężyna dlatego, żeby łatwiej było zdejmować\nWidły do bel ☺\nZęby się przekręciły od przewożenia palet z nawozem dlatego tak to teraz wyglada\nPodniesione ścinacze skib\nNie do końca bo już 2 sezony i jest świetnie w porównaniu do tego co wcześniej wszystko zakrywa, fakt ze 2 bieg i 1700-1800 obrotów wiec nie kruszy jak należy bo prędkości nie ma\nDom612 dodał zdjęcie do galerii w Wynalazki i udoskonalenia\nWypłycenie chwytaka do bel


Dr inż. Adam Deptuła Część 1 - PDF Free Download\nDownload "Dr inż. Adam Deptuła Część 1"\n1 Grafika Inżynierska C1 Dr inż. Adam Deptuła Część 1\n2 Zanim wykonasz jakikolwiek przedmiot, musisz go najpierw narysować. Sam rysunek nie wystarczy do wykonania tego przedmiotu. Musisz podać na rysunku jego wymiary (długość, szerokość, grubość). Wymiary te muszą być podane w sposób czytelny, aby osoba wykonująca przedmiot na podstawie rysunku i wymiarów nie miała problemów z ich odczytaniem. Opracowano wspólne zasady wymiarowania rysunku.\n3 RYSUNEK TECHNICZNY\n4 1. Podstawowe pojęcia i definicje. 2. Pismo techniczne. 3. Rodzaje rysunków technicznych. 4. Formaty arkuszy rysunkowych. 5. Rodzaje linii rysunkowych. 6. Metody i zasady wymiarowania przedmiotów płaskich. 7. Symbole i oznaczenia stosowane podczas wymiarowania przedmiotów płaskich. 8. Wymiarowanie przedmiotów płaskich. 9. Przekroje w rysunku technicznym 10.Podstawy rzutowania prostokątnego. 11.Podstawy rzutowania aksonometrycznego. 12.Wymiarowanie przedmiotów wykreślonych w rzutach. 13.Rysunek techniczny - ćwiczenia. 14.Zadania na ocenę celującą.\n5 1. Podstawowe pojęcia i definicje. Polskie Normy (PN) -podstawowy dokument stanowiący zbiór wymagań technicznych, klasyfikacji i pojęć. PN są wydawane przez Polski Komitet Normalizacji Miar i Jakości. Oprócz Polskich Norm (PN) stosuje się jeszcze Normy Branżowe (BN) oraz Normy Zakładowe (ZN). Muszą one być zgodne z PN lecz mogą precyzować szereg szczegółów istotnych w danej branży lub w danym zakładzie pracy. Każda norma ma swój symbol literowo-cyfrowy, np w normie PN- 99/E-02001, cyfrze 99 odpowiada rok wydania, symbolowi E dział urządzenia energetyczne i elektrotechniczne, cyfrze numer normy.\n6 Rysunek techniczny - jest to informacja techniczna podana na nośniku informacji, przedstawiona graficznie zgodnie z przyjętymi zasadami i zwykle w podziałce (na podstawie normy PN-ISO :1994) Format arkusza rysunkowego - to znormalizowana wielkośc arkusza na jakim wykonany jest lub drukowany rysunek techniczny. Dla rysunku technicznego formatem zasadniczym arkusza jest format A4. Podziałka (skala odwzorowania) - to iloraz wielkości zmierzonej na rysunku i wielkości rzeczywistej. Podziałka rzeczywista 1:1 Podziałki zwiększające 2:1, 5:1, 10:1 Podziałki zmniejszające 1:2, 1:5, 1:200\n7 Normalizacją międzynarodową zajmuje ISO/TC10 się Komitet Normalizacja daje olbrzymie korzyści gospodarcze: możliwość wielkoseryjnej produkcji, kooperację, import eksport ułatwia zwykłe codzienne życie ścisłe nazewnictwo i symbolika umożliwia precyzyjne porozumienie się.\n8 2. Pismo techniczne Do opisywania rysunków technicznych stosuje się pismo rodzaju A lub rodzaju B (norma PN-80N-01606). Zalecana wysokość pisma dla arkusza A4: napisy główne 5 mm pomocnicze 3,5 mm.\n9 Wielkości charakterystyczne dla pisma technicznego rodzaju B. Oznaczenie Wymiary w [mm] h - wysokość wielkiej litery 1,8 2,5 3, c - wysokość małej litery 1,3 1,8 2,5 3, a - odstęp pomiędzy literami 0,35 0,5 0,7 1 1,4 2 2,8 4 b - odstęp pomiędzy wierszami 3,1 4,3 6 8, e - odstęp pomiędzy wyrazami 1,1 1,5 2,1 3 4,2 6 8,4 12 d - grubość linii pisma 0,18 0,25 0,35 0,5 0,7 1 1,4 2,0\n11 Kształty liter -pismo techniczne proste rodzaju B\n12 Szerokości "g" liter i cyfr można wyrazić w postaci zależności od grubości linii pisma okreslonej jako wartość "d". Ma to swoje uzasadnienie. Trudno byłoby na rysunku pisać pismem o wysokości 5 mm linią o grubości 2 [mm]. Szerokości liter i cyfr wyrażone w postaci krotności wielkości "d" 1d 2d I, i l 3d j, ł, 1 4d 5d J, c, ć, f, r, t C, Ć, E, F, L, b, d, e, g, h, k, n, o, p, q, s, u, v, x, y, z, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 0 6d a, ę, Ę, B, D, G, Ł, H, K, N, O, P, R, S, T, U, Z, 4 7d 8d 9d ą, A, M, Q, V, X, Y, m, w Ą W\n13 3. Rodzaje rysunków technicznych. Odręczny szkic techniczny Jest to rysunek odręczny, wykonany najczęściej na białym papierze. Szkic techniczny słuzy do wstępnego zapisu informacji technicznej. Nie musi spełniać wszystkich kryteriów rysunku technicznego. Najczęściej jest to rysunek nieskalowany.\n14 Rysunek techniczny wykonawczy Rysunek wykonawczy jest jednym z najważniejszych rysunków. Pozwala odtworzyć kształt przedmiotu z wymiarami. Zawiera informacje na temat dokładności wykonania wytworu, rodzaju materiału. Na rysunku wykonawczym znajdują się konieczne rzuty przedmiotu oraz wymagane przekroje. Rysunek wykonawczy musi być wyposażony w tabelkę rysunkową. Musi ona oprócz wielu koniecznych danych zawierać numer rysunku oraz wielkość podziałki. Numer rysunku powinien być zgodny z numerem części na rysunku zestawieniowym.\n15 Rysunek techniczny wykonawczy\n16 Rysunek techniczny złożeniowy Rysunek złożeniowy jest przedstawieniem wytworu w całości. Na rysunku muszą być uwidocznione wszystkie części wytworu. W związku z tym w rysunkach złożeniowych stosuje się rzutowanie aksonometryczne i przekroje. Wszystkie części wytworu muszą być ponumerowane i opisane w tabelce rysunkowej. Na rysunku przedstawiono przekróje tylnej piasty koła rowerowego. Zwróć uwagę na to, że widoczne są wszystkie części piasty.\n17 Rysunek techniczny złożeniowy Na rysunku przedstawiono przekroje tylnej piasty koła rowerowego. Widoczne są wszystkie części piasty.\n18 Rysunek techniczny montażowy Rysunek montażowy jak sama nazwa mówi pokazuje nam sposób montażu wytworu techniki. Nie zawiera wymiarów wytworu (czasem zdarza się, że podane są wymiary gabarytowe).\n19 Rysunek techniczny schematyczny Rysunek schematyczny przedstawia zasadę działania urządzenia. W rysunkach schematycznych stosuje się daleko idące uproszczenia, a więc zawiera on symbolicznie przedstawione elementy układu, które wchodzą w skład określonego systemu funkcjonalnego. W elektronice stosuje się rysunki schematyczne elektroniczne. Rysunkami schematycznymi są też schematy blokowe.\n20 4. Formaty arkuszy rysunkowych. Arkusze podstawowe powstają przez zwielokrotnienie arkusza A4\n21 Tabliczka rysunkowa: tabliczka podstawowa - zawiera najwięcej informacji i przeznaczona jest do rys. wykonawczych części, rys. złożeniowych, montażowych i ogólnowymiarowych Długość wszystkich tabliczek powinna wynosić co najmniej 185 mm, a wysokość najmniej 55 mm\n22 5. Rodzaje linii rysunkowych. a)linia ciągła b)linia kreskowa c)linia punktowa d)linia dwupunktowa e)linia falista f)linia zygzakowa\n23 Grubości linii: a)bardzo grube (2a) b)grube (a) c)cienkie (a/3) Grubość linii dobiera się w zależności od wielkości rysowanego przedmiotu, stopnia złożoności i przeznaczenia rysunku.\n24 Rodzaj linii Linia ciągła bardzo gruba Linia ciągła gruba Linia ciągła cienka Linia kreskowa cienka Linia punktowa cienka Linia dwupunktowa cienka Linia dwupunktowa gruba Linia cienka falista lub zygzakowata Podstawowe zastosowanie Podstawowe zastosowanie: tabelka numeru rysunku, połączenia klejone, lutowane. Podstawowe zastosowanie: zarysy przedmiotów, kształty przekrojów, (wyjątkiem jest kład miejscowy, który kreślimy linią cienką), obramowanie arkusza rysunkowego, oznaczenie początku i konca załamania płaszczyzny przekroju, półka do numeru części w rysunku złożeniowym. Podstawowe zastosowanie: linia wymiarowa, linie pomocnicze odnoszące, znaki chropowatości powierzchni, tabelka tolerancji, kreskowanie przekrojów, osie otworów o średnicy mniejszej lub równej 12 [mm], linie odnoszace wrysunku złozeniowym. Podstawowe zastosowanie: linie niewidoczne przedmiotu. Podstawowe zastosowanie: osie symetrii otworów o średnicy większej niż 12 [mm], linia podziałowa. Podstawowe zastosowanie: rysowanie krańcowego połozenia elementu, środek cięzkości przedmiotu. Podstawowe zastosowanie: oznaczenie rodzaju, sposobu obróbki cieplnej. Podstawowe zastosowanie: urwanie przedmiotu, przekrój czastkowy.\n25 Zastosowanie linii a)linia ciągła gruba- zarysy i krawędzie widoczne przedmiotów\n26 b) linia ciągła cienka- linie wymiarowe i pomocnicze, kreskowanie przekrojów\n27 c) linia kreskowa cienka- niewidoczne zarysy i krawędzie\n28 d) linia punktowa cienka- osie symetrii, ślady płaszczyzn symetrii\n29 e) linia falista- linie urwania i przerwania przedmiotów rysowane odręcznie f) linia zygzakowa- linie urwania i przerwania przedmiotów rysowane linijką e f\nPosługiwanie się dokumentacją techniczną 724.O1.02\nMINISTERSTWO EDUKACJI NARODOWEJ Dariusz Duralski Posługiwanie się dokumentacją techniczną 724.O1.02 Poradnik dla ucznia Wydawca Instytut Technologii Eksploatacji Państwowy Instytut Badawczy Radom 2007


Komplet walizek z poliwęglanu Titan Xenon Plus - niebieski lux4u-pl do domu w Domodi\nKomplet walizek z poliwęglanu Titan Xenon Plus - niebieski lux4u-pl do domu\nKomplet walizek Titan Xenon Wyposażenie:komora główna z elastycznymi pasami zamykana na suwakprzegroda komory głównej zamykana na suwakkieszeń z materiału zamykana na suwakwysuwana rączka z blokadąuchwyty boczne ułatwiające podnoszenie bagażuzamek szyfrowy z systemem TSA O kolekcji Titan XenonWalizki Titan Xenon to bardzo udana seria walizek wykonanych z poliwęglanu. Dostępne w czterech rozmiarach, oprócz klasycznej dużej, średniej i małej dostępna jest średnia powiększona. Walizki czterokółkowe, koła obrotowe o 360 stopni, mała walizka na dwóch powiększonych kołach. Kolekcja Titan Xenon występuje w trzech stonowanych kolorach. Opis producenta: Firma Titan istnieje od roku 1983 i jest jednym z wiodących producentów wysokiej jakości bagażu na świecie. Jest to marka należąca do TITAN Hamburg GmbH, z siedzibą w Hamburgu. Dzięki innowacyjnym, a zarazem stylowym i funkcjonalnym produktom Titan stał się laureatem wielu prestizowych nagród na arenie międzynarodowej. Dla przykładu w roku 2004 walizka/wózek Titan Xenon Plus zwyciężyła w testach niemieckiej fundacji Stiftung Warentest.(Stiftung Warentest (pol. Fundacja Warentest) – fundacja założona w 1964 przez rząd niemiecki jako instytut, którego zadaniem jest przeprowadzanie porównawczych testów produktów i usług. Jest całkowicie niezależnym organem, a zatem nikt nie może wpływać na to, co i w jaki sposób będzie testowane.) Bagaż marki Titan jest zgodny z wymogami IATA (suma długości, szerokości i wysokości bagażu nie może przekraczać 115cm), Międzynarodowego Zrzeszenia Przewoźników Powietrznych w zakresie wymiarów jakie powinien mieć bagaż zabierany na pokład samolotu. W 2010 roku Titan przeniósł produkcję bagażu z poliwęglanu do Niemiec. Kolekcje produkowane w Bawarii to: 5th Element, Xenon Plus, X2 Flash, Backstage. Produkty Titan zawsze budziły zaufanie wśród klientów na rodzimym, aczkolwiek niezmiernie wymagającym rynku niemieckim. Jest jeszcze coś...Pierwsza na świecie walizka z poliwęglanu wyprodukowana została właśnie przez firme Titan. Była to linia walizek z kolekcji Titan 5th Element. Z kolei klasyczny model Titan X2 wystawiany jest na sprzedaż w legendarnych domach towarowych Bloomingdales Department Store na 5th Avenue w Nowym Jorku. Produkty Titan promowane są również w światowej sławy produkcjach telewizyjnych takich jak: "Top Model" w Niemczech czy "Gotowe na wszystko" i "The Big Bang Theory" w USA. To wszystko wpłynęło na to że marka Titan znana jest nie tylko w Niemczech, ale również na arenie światowej poczynając od Europy, poprzez Azje i Australię, a kończac a Stanach Zjednoczonych. Wybierając produkty Titan zapewniasz sobie komfort i spokój w każdej podróży.


Łóżeczko Dostawne Side by Side miętowe - LozeczkaDzieciece.com.pl\nStrona główna / łóżeczka dziecięce / Łóżeczko Dostawne Side by Side miętowe\nŁóżeczko Dostawne Side by Side miętowe\nSide by Side – Zawsze blisko Ciebie Mamo…Nowoczesne łóżeczko dostawne Side by side 3in1 od Milly Mally zostało stworzone po to, aby zapewnić niemowlakowi bliskość z rodzicami i poczucie bezpieczeństwa, które są tak bardzo ważne w pierwszych miesiącach życia. Jest to również idealne rozwiązanie dla rodziców ceniących sobie nie tylko bliskość dziecka ale i własną wygodę.Side by side może pełnić funkcję dostawki do łóżka, samodzielnego łóżeczka turystycznego, jak i kołyski. Trzystopniowa regulacja umożliwia dopasowanie wysokość dostawki do każdego łóżka, co jest bardzo praktyczne i wygodne. Specjalne pasy do mocowania zapewniają bezpieczeństwo, a regulowana szerokość podnóżków gwarantuje stabilność jako dostawki, oraz jako łóżeczka turystycznego. Side by side wyposażone jest w dodatkowe płozy, dzięki którym może także pełnić funkcję tradycyjnej kołyski.Opuszczana ścianka z siatką zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza, umożliwia łatwiejsze pielęgnowanie niemowlaka, pozwala na bliskość rodziców w momencie, gdy dziecko się przebudzi, co sprawia, że maleństwo szybciej się uspokaja i lepiej śpi. To lekkie i stabilne łóżeczko wykonane z aluminium nie tylko gwarantuje wygodę użytkowania, ale i łatwość w transporcie, także dzięki wbudowanym kółkom. Intuicyjna obsługa pozwala szybko przechodzić pomiędzy funkcjami Side by side. Wykonany z najwyższej jakości materiałów pokrowiec można zdejmować i prać w pralce. Miękki materac zapewni komfort snu maluszka.Charakterystyka: trzystopniowa regulacja wysokości możliwość połączenia łóżeczka z łóżkiem rodziców funkcja samodzielnego łóżeczka – zastępuje łóżeczko turystyczne funkcja tradycyjnej kołyski siatka w bocznej ściance ułatwiająca cyrkulację powietrza nowoczesny design, prosty i bezpieczny system mocowania nieskomplikowany mechanizm rozkładania nóżka z podkładkami antypoślizgowymi miękki materac zapewniający wygodę oraz komfort w czasie snu moskitiera w zestawie łatwy w utrzymaniu czystości materiał lekkie i łatwe w transportowaniu kółka i torba ułatwiające transport instrukcja w języku polskim wiek dziecka: 0-6 miesięcy kolory: coffe i ocean zgodne z normą EN 1130 DANE TECHNICZNE: wymiary opakowania: 90 cm x 20 cm x 53 cm maksymalne obciążenie: 9 kg waga z opakowaniem: 9,9 kg Wymiary gondoli: długość wewnętrzna: 86 cm wysokość wewnętrzną: 36 cm długość zewnętrzna: 96 cm szerokość zewnętrzna: 57 Wymiary materaca: długość: 85 cm szerokość: 50 cm grubość: 6 cm Regulacja poziomów: poziom 1 (najniższy): 31 cm poziom 2: 38 cm poziom 3: 44 cm poziom 4 (najwyzszy): 49 cm *wysokość podana od podłogi do dna łóżeczka\nCENA: 457.74 PLN


Juki DNU 1541 - Maszyny do szycia, overlocki, stębnówki - Sintec\nParametry techniczne maszyny do szycia ciężkiego : DNU 1541\nStębnówka 1-igłowa, z transportem potrójnym, chwytacz z osią poziomą o powiększonej pojemności, max. prędkość szycia 2500 ściegów/min., max. długość ściegu 9mm, max. wysokość podnoszenia stopki 16mm, przestrzeń robocza między igielnicą a korpusem maszyny 264 mm. Smarowanie punktowe, knotowe.\nNapisz swoją opinię “Juki DNU 1541” Anuluj pisanie odpowiedzi


Old Whiskey - Święci z Arizony » RPG » Okolice » Północna » Więzienie Stanowe » Bloki A-C » Czytelnia\n2 Re: Czytelnia on Wto 28 Lip 2015, 11:59\nDo czytelni zawitał Tyrsen, który bywał tu zazwyczaj kiedy znudził mu się spacerniak, o co nie było trudno. Na początku próbował znaleźć dla siebie książkę, co jednak średnio mu wychodziło. Większość tutaj to był shit jakich mało. Nawet dorwał parę komiksów Varmela, które z sympatią chłonął niczym gąbka. Niestety, i to się skończyło i to dość szybko. W końcu w ręce wpadły mu trzy tomy książki "Psychologia - podstawowe zagadnienia" autora, którego naziwsko trudno było wymówić, która to księga wciągnęła Patricka swoją niesamowitą fabułą, nieprzewidywalnymi zwrotami akcji i genialnym stylem pisarskim. Wychodził z założenia, że lepsze uszczknąć coś z tego, niż siedzieć na tyłku i nic nie robić. Poza tym... telewizor w świetlicy odbierał cholernie mało kanałów.\nTakże i dzisiaj Tyrsen, nasz światły intelektualista, odwiedził czytelnię i z zadowoleniem stwierdził, że nikt nie przywłaszczył sobie książki i ta leżała na swoim miejscu, gdzie mężczyzna zawsze ją odkładał. Widocznie nie cieszyła się wielką popularnością. Wyjął ją z regału, poszedł do stolika i kontynuował czytanie od zagiętej strony.\nTrwało to tak do wieczora, aż w końcu strażnicy zarządzili spanie. Wtedy toteż Patrick odłożył swoją lekturę i wolnym krokiem ruszył do celi.\nPośpieszany przez psiska, odrzekł tylko.\n- No idę przecież, nie?\n3 Re: Czytelnia on Wto 28 Lip 2015, 23:42\n21.01.14, południe --->\nPo śniadaniu i siłowni, Tyrsen nawiedził smutne pomieszczenie jakim była czytelnia. Przy regale podrapał się po jajkach i wziął "swoją" książkę, z którą przeszedł się do stolika przy którym miał zwyczaj przesiadywać. Przekartkował strony, zastanawiając się gdzie do cholery jasnej ostatnio skończył. Chyba zapomniał zaznaczyć strony.\n- Kurwa. - mruknął pod nosem i począł przeszukiwać lekturę w poszukiwaniu ostatnich czytanych fragmentów.\n4 Re: Czytelnia on Wto 28 Lip 2015, 23:51\nZaraz za Tyrsenem wyrosła niska, przykurczona postać. Poczuł na lewym ramieniu jak ktoś go w nie puka, a zaraz potem chichocze i czmycha między półki!\nJeżeli chcesz złapać delikwenta, kostki na refleks + k*5 > 40, jeśli nie przekroczysz, akcja się powtarza, tylko tym razem koleś uderza ciężką okładką jakiejś książki w czubek twojej głowy, po czym ponownie ucieka!\n5 Re: Czytelnia on Wto 28 Lip 2015, 23:59\n- Co jest? - spytał, nie odwracając głowy. Po sekundzie bez odpowiedzi, popatrzył w tył i zobaczył że ktoś sobie z niego żarty stroił. Położył ciężko książkę na stoliczku i poderwał się z krzesła, żeby dorwać chłystka.\n- Taki z ciebie kurwa żartowniś? Zaraz ci wybiję żarty z tego pustego łba. - mruknął i rzucił się w pościg za delikwentem.\nPukać to Tyrsen, a nie Tyrsena.\n6 Re: Czytelnia on Sro 29 Lip 2015, 00:06\nZłapałeś za gumkę od majtek staruszka, azjatę, z łysą glancą, pomarszczonym ciałem i... brakiem więziennego mundurka.\n-Uuuu...-zawył, odwracając się, rozbawiony swoim uczynkiem. Zaraz jednak podniósł obronnie ręce ku górze.-Luuuzik, bracie...-podszedł do niego, ruchami przypominając węża, bo wił się na boki jak szalony.-Coś ty taki wyrywny?-zapytał, prostując się tuż przy nim.\nNie sięgał mu dalej jak do ramienia.\nI tu nagle jak ci nie sięgnął po półkę z książki, by przywalić z niej w czoło Tyrsenowi! Mnożnik na refleks, próg 45, jeśli przekroczysz, zatrzymujesz dowcipnisia.\n7 Re: Czytelnia on Sro 29 Lip 2015, 00:14\n- Coś ty za jeden, he? - spytał elokwentnie, nie rozpoznając w ogóle gościa.\nAż tu nagle, ni stąd ni zowąd. JEB!\n- Ała, kurwa, no pojebało cię? - złapał się za miejsce w które przywalił mu książką azjata. Co to, zabawa w "piehdolnij w łeb książką gościa w pomarańczowym mundurku"? No jakaś taka mało zabawna. Była do wytrzymania, póki w ruch nie poszła wyżej wspomniana książka.\n- Chodź tutaj. - warknął i rzucił się na niego z łapskami, próbując go przytrzymać. Nikt nie będzie sobie w kulki analne z Trybsonem leciał!\n8 Re: Czytelnia on Sro 29 Lip 2015, 00:18\nNa jego pytanie, aż wypiął się dumnie jak struna.\n-Tai Ni Kok.-odpowiedział mu z gracją, nawet obracając lekko głowę na bok, by napiąć szyję jak jakiś łabędź czy coś.\nAż podskoczył, stykając pięty razem i uciekł między półki, gdy udało mu się trafił brodacza.\n-Pojebało cię?!-zapapugował po nim ze śmiechem.\nBy złapać dowcipnisia, kostki na refleks, próg 40. Jeśli ci się nie uda, czujesz jak o twoje plecy odbija się jedna z książek.\n9 Re: Czytelnia on Sro 29 Lip 2015, 00:25\nTyrsen rozejrzał się. Nikt nie interesował się całą sytuacją. Przez chwilę przemknęła mu przez głowę myśl, że może to wszystko jest tylko przywidzeniem wynikłym z rutyny w więzieniu?\nNie, przywidzenia nie bolą tak, jak miejsce na głowie po solidnym spotkaniu z książką.\nPatrick podjął się próby dogonienia chinola, a gdy już tego dokonał, złapał go za fraki.\n- Wytłumacz mi co tak w ogóle odwalasz, he? Taikoku. - spojrzał na niego groźnie.\n- I dlaczego nie masz pomarańczowego wdzianka?\n10 Re: Czytelnia on Sro 29 Lip 2015, 00:45\nKogucik znowu, gdy został złapany, skulił się, wyciągnął ręce ku górze w obronnym geście i powtórzył frazę: "po co te nerwy, kolego...".\n-Tai Ni Kok.-poprawił go, mrużąc oczy.-Jak to co? Trenuję cię!-pacnął go znowu w czoło, tym samym otwartą ręką. I jednym ruchem się wyszarpnął z uścisku.\n-Ubrania krępują moje chi.-zrelacjonował.-...i jak...-pokazał w dół, w swoje krocze, ściszając głos.-...jak mam za ciasne spodnie, to mi potem nie staje.-dodał.-Dbaj o swojego ptaszka.-poradził mu, klepiąc go po ramieniu.\n11 Re: Czytelnia on Sro 29 Lip 2015, 00:52\n- Trenujesz? Że co kurwa? - puścił dziwaka, postanawiając nie okaleczać go ponownie i podrapał się po głowie. Co tu się do jasnej cholery odpieprzało? Czy to Patrick oszalał, czy wszyscy wokół?\n- Tainikok, obojętnie. - mruknął i machnął ręką. - O co ci chodzi? - zainteresował się. Jeśli naparzaniem książkami w łeb nazywał treningiem, to Patrick już zupełnie nic z tego wszystkiego nie rozumiał.\n12 Re: Czytelnia on Sro 29 Lip 2015, 00:55\nChińczyk cmoknął z niezadowoleniem i pokręcił głową, przymykając oczy.\n-Biały znowu głupi. Znowu głupi biały!-powiedział, łapiąc się za nasadę nosa.\nZ uniesieniem powiek, znowu pacnął go w tą jego pustą glancę.\n-Wszystko siedzi tutaj! W głowie!-popukał się we własną głowę.-Wbić tam trzeba pewne rzeczy! A jak zmądrzejesz, to przestanę wbijać! Rozumiesz?!-zapytał, mając zamiar ponownie go pacnąć.\nKostki na refleks: 45.\n13 Re: Czytelnia on Sro 29 Lip 2015, 01:06\nTyrsen jednak zdążył przechwycić rękę staruszka w locie, popatrzył na nią i puścił. Kuźwa, czy on na prawdę musiał latać prawie nagi? To jest ohydne!\n- Dobra, rozumiem. - pokiwał głową. - Tylko przestań mnie pacać po łbie. - mruknął zirytowany. Miał płynącą z głębi serca nadzieję, że nie trafi już więcej na dziwolągi rodem z taniej komedii. Ale skoro żółtek chciał go trenować... czemu nie. Ostatnio Patrick rzadko miał werbalny kontakt z ludźmi. Potrafiło zmęczyć. Ciekawe, jak szybko zmęczy go nowy znajomy.\n14 Re: Czytelnia on Sro 29 Lip 2015, 11:42\nChinol zmrużył oczy i zamachał rękoma przed oczami (klatką?) Tyrsena jak w kung fu, kuląc się i podnosząc jedną nogę.\n-Przeszedłeś pierwszy etap, Tai Ni Hed.-powiedział z powagą, stając prosto i składając dłonie razem.-Czekaj na następne.-oświadczył, unosząc brodę do góry.\nI w tym momencie wystosował cios w grdykę, po którym Tyrsenowi na chwilę rozpłynął się obraz, a on sam się rozpłynął, śmiejąc przy tym jak szaleniec.\n15 Re: Czytelnia on Sro 29 Lip 2015, 11:52\n- Do jasnej cholery, przecież mówiłem żebyś mnie nie... - zatrzymał się w pół słowa, kontynuując masowanie się po szyi. Gdzie on zniknął? Patrick zaintrygował się. Co to wszystko w ogóle miało znaczyć?\nPo chwili stania tak jak przygłup między półkami, machnął rękę i wrócił do stolika przy którym zostawił książkę i zagłębił się ponownie w lekturze, jednak cały czas jego myśli spadały na tajemniczego żółtka. Po paru godzinach, z obrzydzeniem, przypominając sobie ciało chińczyka o fakturze starej pomarańczy, opuścił czytelnię.\nCo znaczyło w ogóle to Tai Ni Hed? Przeszedł jakiś etap?\n16 Re: Czytelnia on Czw 30 Lip 2015, 01:27\n22.01.14, przed południem --->\nPatrick po rzutach na spacerniaku postanowił odwiedzić czytelnię. Po drodze uważnie rozglądał się w poszukiwaniu chińczyka, jednak ani razu nawet nie mignął mu w kącie oka. Pieprzony, mógł go obserwować w taki sposób, że Tyrsen nawet o tym nie wiedział - cholera wie.\nMimo wszystko, mężczyzna ściągnął z półki swoją ulubioną pozycję i usiadł przy stoliku, praktycznie od razu zagłębiając się w lekturze. Ciekawym było, że człowieka prawie o mentalności jaskiniowca wciągała teoria psychologii. Wszystko przez to więzienie. Ono naprawdę zmienia ludzi!\nPatrick zastanawiał się, jakie tricki psychologiczne można na co dzień wykorzystać na niczego nieświadomych ludziach? Na to było jednak stanowczo za wcześnie.\nNie można jednak wiecznie czytać. W końcu Patrick zakończył tą jakże wspaniałą czynność, na rzecz obiadu. Jeść trzeba!\n17 Re: Czytelnia on Sob 01 Sie 2015, 00:24\n23.01.14, popołudniu --->\nPo skończonym obiedzie, Patrick odwiedził czytelnię i z książką i pełnym żołądkiem, pomrukując sobie piosenkę z Kubusia Ruchatka "w brzuszku burczy, boś się nażarł jak świnia", usiadł przy jednym ze stolików i zagłębił się w lekturze. Aż dziw bierze, że zainteresowała go psychologia. Zresztą, oprócz wartości intelektualnych czerpał z tego profity w kwestii szybszego powrotu do cywilizacji. No bo w końcu czyta, edukuje się, a przez to... resocjalizuje! Tak, resocjalizacja definitywnie była słowem-kluczem tego sezonu. Zupełnie jak kolor pomarańczowy!\nCzytelnia była swoistym sitkiem. Nie przychodzili tu zazwyczaj ludzie którzy nie mieli zamiaru czytać. Ma to sens! Przez to była tu cisza, spokój... i tylko czasami zdarzyło się komuś odbęknąć, albo puścić toksycznego bąka i zaśmiać się głośno przy tym. Taaa...\nTyrsen więc przerzucał kartki, jedna po drugiej, chłonąc litery, wyrazy i całe zdania z kolejnych stronic lektury. A do końca było coraz bliżej! Szczęśliwie obok leżały dwa kolejne tomy. Wciągnęło go jak nic!\nGdy w końcu zmęczył się czytaniem, Patrick odłożył książkę i ruszył w sobie jedynie znanym kierunku.\n18 Re: Czytelnia on Sob 01 Sie 2015, 15:23\nJeszcze nie minął tydzień od przyjazdu, a już dali Markowi robotę i to nie byle jaką - był teraz pracownikiem biblioteki. Większość cieszy się z takiej roboty -cicho, spokojnie, łatwe zajęcie. W sumie skazaniec też nie mógł narzekać, ale zawsze jakoś wolał posiedzieć w warsztacie i już powoli ogarniać co mają, a czego zaraz mogą nie mieć. Jednak Irlandczyk musiał zaakceptować swój los.\nZostał poinstruowany przez odpowiednie persony co do katalogowania książek, archiwizacji czy też w kwestii co robić gdy wybuchną zamieszki. Na dobry początek miał poukładać oddane książki, więc poszedł do wózka pełnego kolorowych okładek harlekinów oraz tutejszego bestselleru "Mam wolną rękę, czyli 1000 technik samogwałtu" (strach otworzyć), po czym zaczął jeździć między regałami by je poodkładać.\nPrzy okazji starał się wyczuć dziwnie lekkie lub ciężkie egzemplarze - możliwe, że w Arizonie stosują stare dobre skrytki w książkach do przekazywania fantów.\n19 Re: Czytelnia on Sob 01 Sie 2015, 15:36\nDziś w bibliotece dosyć spokojnie. W sumie, jak zawsze, mało kto tu coś czytał. Jeśli już to miesięcznik sportowy czy świerszczyki. Ale zdarzali się starsi więźniowie, którzy przesiadywali tu swój cały boży dzień i czytali poradniki Marthy steward. Wbrew pozorom, była to dosyć poczytna lektura... dziwne...\nStrażnik patrzył Markowi na ręce cały czas. W końcu jednak sam Neil musiał oderwać sie od półek, bo właśnie jeden z więźniów podszedł i zapytał:\n- Gdzie do cholery przełożyliście Marthę Steward?!\n20 Re: Czytelnia on Sob 01 Sie 2015, 15:59\nNa razie nic Mark nie znalazł - widocznie więźniowie z pustyni, nie są tak cwani lub są mistrzami kryjówek, który wiedzą jak zrobić dobrą skrytkę. Liczył na to drugie, bo jak to mawiają - "Podróże kształcą".\nGdy Irlandczyk miał postawić kolejny tomik "Finezyjnych figli panny Ewy" (wersja w pełni ilustrowana !), to podszedł do niego jakiś więzień i zapytał się o książki tej babki z TV.\n-Teraz powinna stać pod S lub w dziale biznesowym, ale poczekaj chyba mam z 3 tomy tutaj.- powiedział spokojnie, po czym zaczął grzebać w koszyku.\nNie rozumiał tej fascynacji książkami bizneswomen, skazańcy nie wyglądali na jakiś obrotnych przedsiębiorców, co najwyżej jacyś na Januszów biznesu. Jednak nie omieszka zajrzeć do nich, w końcu coś musi być w nich takiego, że przykuwa taką uwagę, więc zostawi sobie jeden egzemplarz z wózka.\n21 Re: Czytelnia on Sob 01 Sie 2015, 16:02\nMężczyzna chwycił książkę i ją przejrzał.\n- Nie, to nie ta. To nowe wydanie. Mi chodzi o te stare! Nie ma jej na swoim miejscu!\nCisnął książką w wózek i spojrzał na Marka.\n- Lepiej znajdź mi pierwsze wydanie.\n22 Re: Czytelnia on Sob 01 Sie 2015, 16:20\nMark patrzył jak książka spadała do wózka, po czym obdarzył skazańca zirytowanym wyrazem twarzy. Wkurwiali go niemiłosiernie takie typy, ale musiał znaleźć ten tom. W końcu jest dziś pracownikiem biblioteki.\n23 Re: Czytelnia on Sob 01 Sie 2015, 16:22\nŻeby znaleźć tę konkretną książkę Marth Steward na półkach - mnożnik na spostrzegawczość, próg 40.\n24 Re: Czytelnia on Sob 01 Sie 2015, 16:33\n25+16 > 40\nNie udało mu się odnaleźć książki w wózku, ale gdy zajechał na dział z literą "S", była tam.\n-Jebany analfabeta.-pomyślał Mark, dostrzegając prostotę tutejszego systemu klasyfikacji książek, który chyba był za trudny dla skazańca. Teraz musiał poszukać swojej Marthy Steward, by odkryć wspaniały świat showbiznesu, pieniędzy i gotowania puddingów świątecznych.\n25 Re: Czytelnia on Sob 01 Sie 2015, 16:38\nKsiążka, którą znalazłeś była dosyć... zużyta. Widać, ze wiele osób ją czytało. Co dziwne, inne Marthy Steward były niemal nietknięte.\n26 Re: Czytelnia


Niebieski Man Tabs na erekcję, oryginalny Man Tabs - SexActive\n» Oryginalny Man Tabs na erekcję Niebieski kartonik\nOryginalny Man Tabs Niebieski kartonik\nPłacisz tylko za produkt.\nKażdy dostępny rodzaj wysyłki GRATIS.\nIgnoruj informacje systemu doliczającego transport.\nMan Tabs to suplement diety dla aktywnych seksualnie mężczyzn. Zawiera zbilansowaną kombinacje składników pomagających poprawić jakość życia seksualnego. Stosowanie tego preparaty przyniesie efekt pod warunkiem działania bodźców stymulujących popęd seksualny.\nCo zawiera jedna drażetka Man Tabs\nJedno opakowanie zawiera 10 szt.


Zoxin-med 20 mg/ml szampon leczniczy przeciwłupieżowy 60 ml | Bez recepty \_ Problemy skórne \_ Łupież, łojotok Dermokosmetyki \_ Pielęgnacja włosów \_ Przeciwłupieżowe | w Apteka Internetowa ABCapteka.pl\nZoxin-med 20 mg/ml szampon leczniczy przeciwłupieżowy 60 ml\nKod produktu: 5909991058418\nZoxin-med jest wskazany w profilaktyce i leczeniu miejscowym zakażeń grzybiczych skóry wywołanych przez drożdżaki z rodzaju Malassezia.\nLek jest przeznaczony do stosowania miejscowego. Na zwilżone wodą włosy i skórę nanieść odpowiednią ilość szamponu leczniczego, rozsmarować do utworzenia się piany. Spłukać po 5 minutach. W łupieżu skóry głowy i łojotokowym zapaleniu skóry: leczniczo: 2 razy w tygodniu przez 2-4 tygodnie; profilaktycznie: raz na 2 tygodnie. W łupieżu pstrym: leczniczo: raz na dobę przez 5 dni; profilaktycznie: przed okresem letnim raz na dobę przez kolejne 3 dni.\nRzadko występujące działania niepożądane (u 1 do 10 osób na 10000):


Dozownik celkowy jest urządzenie przeznaczone przede każdym do działania zarówno pyłów kiedy i produktów sypkich z filtrów, odpylaczy a jeszcze silosów. Omawiane urządzenia są zastosowanie przede ludziom jak szczelne zamknięcie zbiorników pracujących przy ciśnieniu innym z atmosferycznego. Ponadto wynoszenie ich rozgrywa się bez dodatkowej dekompresji. Dozowniki celkowe są wszechstronne użycie w przemyśle drzewnym – przy odbiorze pyłów, trocin, zrębek.\nWażna je przyjść oraz w przemyśle spożywczym – przy dozowaniu objętościowym produktów pylistych, ziarnistych i rozdrobnionych. Ponadto również w przemyśle chemicznym- substancje pyliste i proszkowe.\nDozowniki celkowe mają znaczące cechy. Wśród nich wymienić można między innymi prostą budowę, minimalne prace konserwacyjne, bezawaryjne użytkowanie, szczelne zamknięcie zbiornika pyłu, odseparowanie ciśnieniowe instalacji oraz dozowanie materiału.\nDozowniki celkowe w decydującej mierze wytwarzane są ze zwykli nierdzewnej. Robią się między innymi z korpusu, wirnika oraz napędu. Korpus posiada cylindryczną konstrukcję z góry. A z dołu wyposażony jest w króćce o wymiarach 160/160 mm zakończone kołnierzem. Boki zaślepione są kołnierzami. Też do krajów położone są napęd oraz obudowa łożyska. Rozmawiając o wirniku należy wspomnieć, że istnieje wówczas aspekt roboczy dozownika celkowego. Urządzony istnieje w osiem przegród. Dzięki temu sprawia na nic lepsze rozwiązanie także bardziej równomierne dawkowanie. Napęd dozownika celkowego to motoreduktor, który zajmuje zmienną prędkość obrotową.\nDziałanie dozownika polega na dodatkowym schemacie: materiał sypki wypada ze zbiornika przez otwór wylotowy. Następnie przenosi się w celkach pomiędzy łopatkami wirnika. Przemieszczenie odbywa się w obrotu otworu wylotowego.\nMyśląc o wykorzystaniu dozowników celkowych należy zwrócić uwagę, że wolno je użyć między innymi jako filtrów workowych, silosów i cyklonów.\nNa rynku występuje wiele rodzajów oraz modelów dozowników celkowych, dlatego i poświęcone są do produkcji bardzo bogatych zadań. Dzięki nim ważna opróżniać zbiorniki bez potrzeb dekompensacji. Należy mieć, iż temperatura miałów nie ważna być idealniejsza niż 200 stopni Celsjusza. Dozowniki celkowe powinny w możliwość ciągły dozować materiały sypkie oraz drobnoziarniste.\n« Leczenie depresji sosnowiec\nElektroniczny tlumacz symultaniczny»


newonce | Pięć lat bez Phife Dawga, 30 lat z „The Low End Theory”. Jak A Tribe Called Quest zmienili hip-hop\nPięć lat bez Phife Dawga, 30 lat z „The Low End Theory”. Jak A Tribe Called Quest zmienili hip-hop\nzagraniczny rapA Tribe Called Quest\nNowojorska grupa wstrzyknęła do rapu potężną dawkę jazzu i mądrości, która działa do dzisiaj.\nPięć lat temu, 22 marca, zmarł Phife Dawg z A Tribe Called Quest. W tym roku obchodzimy również trzydzieści lat od wydania The Low End Theory, przełomowego krążka grupy. Trzy dekady to w hip-hopie bardzo długi czas, ale nawet mimo drastycznych zmian w muzycznym krajobrazie, buntownicze idee wyrażane przez A Tribe Called Quest są wciąż aktualne. Ich słuszny sprzeciw wobec pewnych aspektów hip-hopu i samej rzeczywistości rezonuje do dzisiaj, bo o ile pewne rzeczy się zmieniły, inne wciąż stoją w miejscu. Jazzujące, ciepłe brzmienie dopracowane przez Q-Tipa, Ali Shaheed Muhammeda i Phife Dawga zasila różne zakątki rapowego undergroundu do dzisiaj.\nThe Low End Theory to pod wieloma względami przełomowe wydawnictwo. Pierwsze, na którym Phife Dawg został pełnoprawnym członkiem Quest. Formacyjne jeśli chodzi o jazz-rap. Unikalne, lecz popularne, co dało tchnienie w cały ruch undergroundowego hip-hopu, skupionego na krzewieniu wartości (również artystycznych), które są mniej atrakcyjne dla głównego nurtu. To również rzucenie światła na Busta Rhymesa, wtedy członka grupy Leaders of the New School - w późniejszych latach podobne przedstawienie publiczności ATCQ zgotują legendarnemu J Dilli.\nThe Low End Theory pokazuje hip-hop zatroskany losami czarnej społeczności, ale opakowany w przystępną czy nawet przyjemną formę. To również najważniejszy dokument epoki Native Tongues - luźnego kolektywu różnych afrocentrycznych grup, artystów i artystek wykonujących bardziej świadomy i jazzujący hip-hop (oprócz ATCQ to m.in. De La Soul, Queen Latifah i Jungle Brothers). Tytuł albumu zdradzał nie tylko intencje produkcji, skupionej na oszczędnym basie i perkusji, ale był także metaforą czarnej społeczności, która w Stanach Zjednoczonych zawsze znajdowała się po gorszej stronie.\nBeaty na The Low End Theory to fascynujące studium produkcyjnego sprytu. Bob Rock, który zajął się miksem, kompletnie wyczyścił winylowe sample ze wszelakich naleciałości i brudów, właściwych dla dźwiękowych próbek z wosku. Efekt jest onieśmielająco przejrzysty, a do tego nie odbierający raperom uwagi: bity są klarowne (ale nie sterylne), ale odpowiednio tłuste. Jazz kojarzy się z ekscesem, muzyczną obfitością, ale Q-Tip podszedł do niego radykalnie. Z nosem w skrzynkach z płytami szukał breaków i tytułowego low end: trudno o inną hip-hopową płytę, na której kontrabas brzmi lepiej. W końcu, jak nawija Tip w otwierającym album Excursions, hip-hop i bebop brzmią podobnie!\nWłaśnie, nawijki. Ze świecą szukać drugiego tak wyluzowanego MC, jak Q-Tip. Są raperzy, którzy bitami dowodzą, Tip po prostu w nich mieszka. Phife Dawg, który na The Low End Theory wreszcie dorobił się statusu właściwego członka grupy, świetnie go dopełnia, a interakcje między dwoma artystami bardziej przypominają naturalną rozmowę, niż lekko sztuczną, zapośredniczoną sytuację piosenki. Umiejętności za majkiem to jedno, treści to drugie i pod tym względem The Low End Theory jest wciąż aktualne. Weźmy Show Business: If you take a shit they want to know/and if you're gonna fall, they won't be around, y'all. Trudno o lepsze podsumowanie błyskawicznych karier memicznych soundcloudowców!\nThe Infamous Date Rape podnosi kwestię przemocy seksualnej z wyczuciem niespodziewanym w tamtej erze. Przez The Low End Theory przewija się dyskusja z hip-hopowym maczyzmem i stroszeniem piórek, które tak lubią raperzy. Nie były to czcze zaczepki, ale trzeźwa refleksja, że konfrontacyjna i egocentryczna postawa nie służą społeczności. Takich lirycznych diamentów jest na albumie pełno, a co najważniejsze - nie są to moralistyczne wykłady. Ziomki z A Tribe Called Quest chcą z nami pogadać, spokojnie i luźno wyłożyć, że tu jest przypał, a tam można naprawdę inaczej, z korzyścią dla wszystkich. Chuck D mówił, że rap to czarne CNN, Q-Tip i ferajna to z kolei świetnie zrobiony, mądry serial z pozytywnym przesłaniem.\nKiedy na początku lat 90. wydawało się, że soulfulowy, jazzujący hip-hop spod znaku Native Tongues będzie dyktował ton dekadzie, uderzenie przyszło zarówno z nowojorskiego matecznika, jak i drugiej strony Stanów Zjednoczonych. G-funk i boom bap opanowały zbiorową wyobraźnię w zasadzie niedługo po The Low End Theory. Ale dziedzictwo tego przełomowego albumu trwa do dzisiaj. Jedne z lepszych wydawnictw hip-hopowych ostatnich lat, czyli płyty Quelle Chrisa i Jean Grae, R.A.P. Ferreiry czy Open Mike Eagle’a nie byłyby możliwe, gdyby nie wysiłek Q-Tipa, Phife Dawga i Ali Shaheed Muhammeda. Sięgając dalej w przeszłość mamy choćby Commona i wczesnego Kanyego Westa, mocno zainspirowanych grupą. Kolektyw Soulquarians to przecież wskrzeszenie czy kontynuacja idei Native Tongues. Krajobraz hip-hopu - szczególnie tego, który stoi na uboczu modnych brzmień - nie byłby taki sam, gdyby nie The Low End Theory. Po trzydziestu latach ten album brzmi równie świeżo, mądrze i przyjemnie, co w 1991. RIP Phife Dawg, Thank You 4 Your Service!


Laserowe usuwanie blizn – wszystko, co chcesz wiedzieć – 3-14\n28 maja 2019 28 kwietnia 2020 admin\nJeśli posiadamy blizny, które są dla nas codzienną zmorą, nie możemy na nie patrzeć, a także chcemy je najzwyczajniej w świecie usunąć to możemy zainwestować w laserowe usuwanie blizn. Jest ono bezpieczne dla zdrowia, a co najważniejsze: w szybki sposób zobaczymy jego efekty, które nas zaskoczą. Najnowsze innowacyjne dokonania techniki sprawiają, że laser frakcyjny Mosaic może tutaj zdziałać cuda, o jakich nam się nie śniło.\nJak działa laser Mosaic?\nWszystko rozgrywa się tutaj o bardzo mikroskopijne uszkodzenie skóry właściwej. Dzięki temu zostaje pobudzona jej pełna regeneracja, co wpływa pozytywnie na odmłodzenie i zagojenie się. Całe leczenie jest ekspresowe i nie pozostawia żadnych ran czy też nie ogranicza dotychczasowych aktywności. Precyzyjne naświetlenie następuje na powierzchnię skóry w 20 procentach, toteż cały wytworzenie się impulsów na skórze jest wybiórcze i wnika wgłąb skóry. Można to swoiście porównać to metod bardzo inwazyjnych, lecz w tym wypadku nie widać efektów ubocznych.\nLaserowe usuwanie blizn należy skonsultować w gabinecie lekarskim i tam też trzeba je wykonać. Prze zabiegiem skóra zostaje oczyszczona, zostaje na nią nałożony krem znieczulający, który usuwa się po godzinie. Zimne powietrze chłodzi skórę w czasie trwania zabiegu, przez co zostają złagodzone jakiekolwiek odczucie dyskomfortu. Po zabiegu odczuwa się coś podobnego do mocnego opalania. Do 3 dni może wystąpić delikatny rumień oraz obrzęk, które po prostu ustępują.\nW odstępie od 1 do 6 tygodni przeprowadza się najczęściej od 3 do 5 zabiegów w zależności od tego jak duże są blizny oraz gdzie są one umiejscowione. Efekty są bardzo długotrwałe więc możemy odnowić skórę i usunąć blizny w pewny sposób.\nSą przypadki, kiedy nie można wykonać usuwania blizn. Należą do nich:\nprzyjmowanie leków uwrażliwiających na światło oraz leków immunosupresyjnych,\nizotretrinoina doustna co najmniej 6 miesięcy od zakończenia kuracji oraz izotretrinoina miejscowa 1 miesiąc od zakończenia terapii,


Formuła 1: z Mercedesa do Alfy Romeo. Valtteri Bottas zmienia barwy - Wiadomości - polskieradio24.pl\nOstatnia aktualizacja: 06.09.2021 14:26\nZespół Alfa Romeo Racing Orlen poinformował, że jego kierowcą w sezonie 2022 Formuły 1 będzie Fin Valtteri Bottas, który obecnie reprezentuje barwy Mercedesa. W zespole z Hinwill zastąpi swojego rodaka Kimiego Raikkonena, który niedawno ogłosił sportową emeryturę.\nValtteri Bottas Foto: Forum/PA Images/David Davies\nBottas był kierowcą Mercedesa od 2017 roku. Dwukrotnie zostawał wicemistrzem świata\nPóki co, nie wiadomo kto będzie zespołowym partnerem Fina w 2022 roku\nJak poinformowała Alfa Romeo, Bottas związał się z zespołem wieloletnim kontraktem. Umowa wejdzie w życie od nowego sezonu. Nowy nabytek zastąpi w stajni z Hinwill Kimiego Raikkonena. Mistrz świata z 2007 roku w ubiegłą środę ogłosił zakończenie kariery wraz z końcem obecnego sezonu.\nCiekawostka: Valtteri Bottas będzie pierwszym fińskim kierowcą Alfa Romeo Racing Orlen od czasu Kimiego Raikkonena w sezonie 2021🙃 #F1 #ItalianGP\n— Mateusz Brożyna (@M_Brozyna) September 6, 2021\nRaikkonen z powodu zakażenia koronawirusem nie wystąpił zresztą w niedzielnym Grand Prix Holandii. Na torze w Zandvoort 41-letniego Fina zastąpił Robert Kubica, na co dzień kierowca rezerwowy i testowy Alfy Romeo Racing Orlen. W niedzielnym wyścigu Polak finiszował na 15. pozycji.\nFin zastąpi Fina\nNa dłuższą metę, Raikkonena zastąpi jednak inny Fin. Tym samym Bottas, który w przeszłości startował w barwach Williamsa, rozstanie się z Mercedesem. Kierowcą najsilniejszego zespołu ostatnich lat w F1 został w 2017 roku. Przez lata był solidnym partnerem zespołowym Brytyjczyka Lewisa Hamiltona, jednak nie potrafił włączyć się do walki o mistrzostwo świata.\n- Potencjał zespołu z Hinwil jest jasny i cieszę się, że będę mógł go poprowadzić naprzód w roku 2022 wraz z nowymi przepisami, które dają Alfie Romeo szansę na znaczący skok wydajności - powiedział Bottas cytowany w oficjalnym komunikacie zespołu.\nRadości nie ukrywał też szef zespołu. - Valtteri jest w tej chwili częścią zespołu, którzy tworzy historię F1 i ma na swoim koncie cztery tytuły mistrzowskie wśród konstruktorów. To właściwa osoba, która pomoże Alfie Romeo zrobić krok naprzód - mówił Frederic Vasseur.\nBottas wygrał do tej pory dziewięć wyścigów F1. W 2019 i 2020 roku zostawał wicemistrzem świata, ustępując tylko Hamiltona. W klasyfikacji obecnego sezonu zajmuje trzecie miejsce. Fin w 13 wyścigach uzbierał 123 punkty - o 101,5 mniej od Holendra Maksa Verstappena z Red Bulla i o 98,5 mniej od Hamiltona.\nPóki co, nie wiadomo kto zostanie drugim kierowcą Alfy Romeo na kolejny sezon. Według medialnych doniesień, z zespołem ma pożegnać się bowiem Włoch Antonio Giovinazzi.\nNastępcą Bottasa w Mercedesie prawdopodobnie będzie natomiast Brytyjczyk George Russell, który ostatnie trzy sezony jeździł w barwach Williamsa.


Archiwum Historii Mówionej - Danuta Wesołowska\nDanuta Wesołowska „Danka”, „Mina”\nDanuta Wesołowska de domo Kaczyńska. Urodziłam się w 1923 roku w Łomży.\nW Powstaniu z kim pani walczyła?\nMieszkałam w Warszawie już później, urodziłam się tylko w Łomży. Mój tata był oficerem. W koszarach się urodziłam, w Łomży. Co jeszcze?\nW jakim zgrupowaniu pani brała udział w Powstaniu?\nNajpierw była konspiracja, cała młodzież w konspiracji. Powstanie zastało mnie na ulicy Mazowieckiej, bo tam było zgrupowanie mojego oddziału. Czekaliśmy na Powstanie. Młodzież czekała z utęsknieniem na Powstanie. Nareszcie! Nareszcie! Tak było, taki był nastrój wśród młodzieży.\nDobrze. Proszę powiedzieć nam, w jakim zgrupowaniu i jaką pani miała funkcję w Powstaniu, tak krótko to przedstawić.\nJako łączniczka najpierw porucznika „Strzelca”, na końcu kapitana „Żmudzina”.\nDobrze. To rozpoczniemy od początku. Proszę pani, pani należy do „pokolenia Kolumbów”, pokolenia, które nie wahało się oddać życie dla Polski. Proszę powiedzieć, co wpłynęło na taką postawę młodzieży? Czy było to wychowanie w domu, czy wychowanie w szkole?\nWszystko razem, wszystko. Dom był patriotyczny.\nTo znaczy tata był oficerem, potem już był na emeryturze.\nMówiło się dużo o Polsce?\nTak, oczywiście. Jak tu powiedzieć, to było normalne życie, więc trudno mi w tej chwili powiedzieć.\nCzy pani ze szkoły pamięta jakieś momenty, które pani utkwiły bardzo w pamięci, a wpłynęły właśnie na patriotyczne wychowanie?\nW ogóle przed wojną zaczęłam szkołę. Maturę robiłam w czasie okupacji. To był stale patriotyzm, ale w tych kręgach się obracałam, to trudno mi powiedzieć.\nJak pani zapamiętała 1 września 1939 roku? Gdzie pani wtedy była?\nByłam w Zalesiu Górnym i jak wybuchła wojna, to z siostrą skakałyśmy z radości do góry, bo był taki nastrój, mówi się, patriotyczny. Taki nastrój patriotyczny był, u mnie w domu absolutnie tak. To wiem, że skakałyśmy do góry, a mamusia mówi: „Dziewczynki, co wy robicie, co wy… To jest nieszczęście, wojna wybuchła”. – „A, mamusiu, mówiłaś, że nic nie dostaniemy, a myśmy w tej chwili w sklepie kupiły sobie wafelki”. I tak, tak to się zaczęło. A potem na kompletach się uczyłam i już byłam wciągnięta do konspiracji.\nKtóry to był rok? Ojej, tak nie mogę myśli zebrać. Może rok czy dwa lata po wybuchu wojny.\nJak to się stało? Kto pani powiedział o tym, że się coś dzieje, że jest konspiracja?\nMieszkałam w domu w alejach Niepodległości 245, to był dom wojskowy. Sami wojskowi tam mieszkali z rodzinami. Tam wyczuwało się, że to nastąpi, a poza tym, tak jak mówię, byłam w konspiracji, bo cała młodzież była w konspiracji.\nSkąd się pani dowiedziała o konspiracji?\nZastanawiam się, czy nauczyciele, czy koledzy [mnie wciągnęli]. Koleżanka chyba mnie wciągnęła do organizacji.\nCzy pani wiedziała wtedy, jaka to jest organizacja?\nOczywiście. Oczywiście, były zebrania, były wykłady, obchodzenie się z bronią. Pamiętam, że tak umiałam rozkładać i składać karabin i pistolet, i w ogóle.\nAle do jakiej organizacji pani wstąpiła? Czy pani wtedy wiedziała, jaka to była organizacja, jaka nazwa?\nTaka najbardziej znana i patriotyczna. Jak ona się nazywała? Związek Walki Zbrojnej? […]\nIle osób pani znała ze swojej grupy konspiracyjnej? Czy to były same kobiety?\nTo były [same kobiety], tak. Byłam w plutonie kobiecym. Zebrania drużyny były, bo to mniejsza ilość, w domach prywatnych.\nA czy pani należała do harcerstwa?\nPrzed wojną tak, oczywiście, ale to nie było związane z harcerstwem. A może i było?\nCzyli znała pani tę swoją małą grupę, drużynę. Z nimi razem odbywały się szkolenia?\nCo jeszcze należało do pani zadań podczas konspiracji przed Powstaniem?\nTaki był okres na przykład, że dostawałyśmy ulotki destrukcyjne dla Niemców i miałyśmy za zadanie wpychać te ulotki żołnierzom niemieckim jadącym na front. To się chodziło na dworzec i do plecaków, gdzie się dało, wrzucało się te ulotki. Na przykład pamiętam, że tutaj, pokazywałam… Co to za budynek na końcu… Tu, gdzie wrzucałam ulotki… Ojej, w tej chwili [nie pamiętam]. Tu blisko, tam były koszary niemieckie. Pamiętam, w piwnicach były uchylone [okna] i tam pracowali też Niemcy, jakieś biura były czy coś, i tam wsuwało się ulotki. Mieszkałam w domu oficerskim, to tam w mieszkaniach Niemcy nie wyrzucili żon oficerów, którzy byli w oflagu, honorowali to jakoś, o dziwo. Tam zarekwirowali jeden pokój i tam mieszkał Niemiec. To temu Niemcowi co mogłam, to wtykałam, ale był jakiś przyzwoity, że mnie nie oskarżył…\nCzy pani miała poczucie, że wkładanie ulotek grozi czymś poważnym? Czy pani czuła grozę tego?\nKoleżanka zginęła w ten sposób, tak.\nZginęła. Została przyłapana na wtykaniu ulotek i zginęła. Bardzo szybko ją na Pawiaku załatwili. Znaczy z mojej grupy koleżanka. Bo to było niebezpieczne. Na przykład pamiętam, jak na ulicy… ŚSŻAK jest na jakiej ulicy?\nNa Koszykowej, ale dalej, bliżej „Filtrów”. I tam to jest tak, jak się kończy dom oficerski właśnie na Koszykowej, bo on jest od alei Niepodległości, potem się ciągnie, to bardzo duży blok, to tam była budka i tam był żandarm niemiecki, pilnował tego domu. To jak w tamtą stronę szedł, to [ulotki] do budki się wrzucało. Tak, tak jak mówię, na dworcu do plecaków się szkopom [wrzucało]. Przecież jakby przyłapali… Koleżanka zginęła w ten sposób.\nJakie jeszcze zadania pani miała podczas okupacji?\nCzy gazety też pani roznosiła?\nCzy szkolenia odbywały się tylko w mieście?\nW prywatnych mieszkaniach, ale na przykład musztra, bo też [była], myśmy program jak wojsko przechodziły, jak żołnierze. Musztra się odbywała na ulicy Mazowieckiej, to chyba 3, to była szkoła. Tam jakieś powiązania były z konspiracją i tam dosłownie nas tak jak żołnierzy szkolili. Pamiętam „padnij, powstań” – ten, który nas szkolił, to mnie nogą przycisnął. A ja już po wojnie potem rozmawiałam, już jak do ŚSŻAK-u należałam, przyszła jedna, jego żona, mówię, że: „Właśnie pani mąż mnie szkolił i byłam zachwycona, jak tak traktował [nas] jak żołnierzy”. Tak nogą [mnie przycisnął]. „Co? A Jureczek taki delikatny”. Mówię: „Byłam zachwycona”.\nCzy pani sobie zadawała wtedy pytanie, w jakim celu was szkolą, w jakim celu dziewczyny są szkolone?\nŻe będziemy walczyć! Oczywiście! Przecież umiałam rozkładać i karabin duży, i pistolet.\nCo pani robiła oprócz konspiracyjnej rzeczywistości podczas okupacji?\nNa kompletach się uczyłam.\nCałą okupację, tak. Maturę w czasie okupacji zrobiłam na kompletach.\nRodzice wiedzieli o tym, że pani jest w konspiracji? Nie mieli nic przeciwko temu?\nPod koniec chyba wiedzieli, bo rodzice wtedy byli w Zalesiu Górnym pod Warszawą. Tam cały dół naszego domu zajęli Niemcy, ale już chyba takie pospolite ruszenie. Prycze były. Mieli jakieś ćwiczenia, to tam do tego pokoju wchodziłam i kradłam im granaty, byłam pod wpływem jeszcze tego uczucia po Powstaniu, wróciłam. To uważałam, że to się [przyda] – cały worek granatów ręcznych.\nPani była odważną kobietą.\nPotem przyznałam się tacie i pokazałam te granaty. Miał kłopot, co z tym zrobić, więc z przyjacielem, z panem Waleckim, gdzieś tam na działce zakopali to.\nCzyli przez cały okres okupacji pani chodziła do szkoły i w międzyczasie…\nJaka była atmosfera w pani drużynie?\nWierzyłyście, że przyjdzie wyzwolenie?\nAleż oczywiście. Absolutnie patriotyczna, tak.\nJak zmieniło się pani życie materialne w czasie okupacji? Czy były duże różnice poziomu życia?\nW czasie okupacji było ciężko. Wiem, że tata to tam gdzieś po wsiach jeździł, zdobywał jedzenie, coś takiego. Ciężko było.\nCzy pani wiedziała latem, w połowie roku w 1944, że Powstanie już się zbliża?\nOczywiście i nie chciałam siedzieć w Zalesiu. Uciekłam do Warszawy. Tata po mnie przyjechał, bo orientował się, co będzie, i chciał mnie zabrać z [Warszawy]. Przekomarzaliśmy się, ja tam tłumaczyłam – i nie, i nie. W końcu wyszliśmy na ulicę i w dalszym ciągu tata, że pojadę do Zalesia, a ja tacie uciekłam. Byłam taka młoda, bojowa, patriotyczna.\nCzy pani pamięta, kiedy to było? W lipcu? Pod koniec, na początku?\nTo, co mówię?\nTo było przed Powstaniem. To musiało być gdzieś przy końcu lipca, myślę, bo już, już się czuło to Powstanie.\nKiedy pani dostała przydział do oddziału? Czy w ogóle pani dostała?\nOd razu miałam przydział.\nGdzie się pani miała zgłosić w razie wybuchu Powstania?\nNa Mazowieckiej… Zaraz, Mazowiecka… […] Mazowiecka ta ulica, tak. Mazowiecka chyba 3, to była jakaś szkoła tam. I tam miałyśmy zbiórkę, mój oddział.\nNa kiedy ta zbiórka była wyznaczona?\nChyba na dzień albo na dwa przed Powstaniem. W każdym razie tam spało się pokotem.\nJak pani była przygotowana, jak pani szła do Powstania? Co pani ze sobą wzięła? Jak się pani ubrała?\nUbrałam się w narciarską kurtkę granatową na suwak, spodnie.\nSportowo, bardzo sportowo. Narciarskie buty, tak się ubrałam.\nA jakieś pamiątki pani brała? Pieniądze, zdjęcia?\nNie, absolutnie nic. Nie.\nI tam na Mazowieckiej przebywała pani do momentu Powstania?\nTam, to było jakieś dwa, chyba trzy dni, coś w tym rodzaju. Potem początek to był na Mazowieckiej, przy placu Napoleona. Tam [byłyśmy] ze dwa czy trzy dni. Już tego dokładnie nie pamiętam, ile tam się koczowało. W każdym razie po paru dniach właśnie tam był popłoch, że Niemcy [są] na klatce schodowej, a my [mieliśmy] berety, już takie ubranie [specjalne] – wyglądało na to, że coś tutaj się knuje, więc popłoch. Wiem, że nauczycielka mówi: „Schowajcie berety”. Ale potem po pewnym czasie to ucichło i słyszymy strzały i: „Andrzej, ognia! Andrzej! Przysuń amunicję”. Tam coś w tym [stylu]. No, nareszcie.\nTo był właśnie 1 sierpnia, tak?\nTo był 1 sierpnia. Pamiętam to uczucie – nareszcie. Radość nieprawdopodobna. Potem rano, jak się wychodziło tam, to panie: „Dziewczynki kochane”. Nas ściskały, bo już z opaskami [byłyśmy], w beretach. A potem przy końcu Powstania: „Zachciało im się! Zachciało im się!”. Tak, w piwnicach ludzie siedzieli w okropnych warunkach. Jak się przechodziło piwnicami, bo nie było przejść górą, bo był obstrzał wszędzie, to tak: „Zachciało się! Zachciało się im!”. A przedtem: „Dziewczynki kochane! Kochane!”. Ściskały nas.\nCzy ktoś pani powiedział, czy pani wiedziała sama, ile Powstanie ma trwać?\nNie, nikt nie przypuszczał.\nCzyli 1 sierpnia byłyście tam zgrupowane, same dziewczyny?\nSame dziewczyny. Tak, to była drużyna cała.\nKiedy pani pamięta swoje pierwsze indywidualne zadanie do wykonania, które pani miała?\nZostałam przydzielona do zgrupowania majora „Bartkiewicza”.\nAle to zgrupowanie powstało dopiero 5 sierpnia. Co pani robiła do 5 sierpnia?\nJuż zostałam chyba oddelegowana na ulicę… Jak ta ulica się nazywa? […] Kredytowa. Nie, najpierw byłam tam na Mazowieckiej. Znalazłam się na Koszykowej.\nNa Koszykowej. Ale nie, na… […]\nCzy pani pamięta, ile dni pani była na Mazowieckiej z tymi wszystkimi koleżankami?\nBardzo krótko. Potem na Jasną, gdzieś tam była kwatera na Jasnej, a potem na Kredytowej.\nI powiedziano pani, jakie jest pani zadanie, jaka funkcja?\nZ początku byłam łączniczką porucznika „Strzelca”, a potem łączniczką kapitana „Żmudzina”, a potem byłam ranna.\nA właśnie ta historia, że pani słyszała strzały i chciała ruszyć do walki? Proszę nam o tym opowiedzieć.\nMiałam zadania jakieś. Do walki z bronią w ręku specjalnie [nie szłam]. Ale pistolet dostawałam od czasu do czasu, za pasem, tutaj tego… Jak rodzinę odwiedzałam, to szczególnie wtedy mi zależało, bo nie strzeliłam, ale w bunkrze z karabinem na ulicy Kredytowej… Nie w bunkrze… Bo to były bunkry, Niemcy budowali bunkry, to tam w czasie Powstania myśmy taki bunkier zajęli i miałam pistolet, ale nie wystrzeliłam ani razu.\nJeszcze raz wrócę do tego. Czy pani pamięta swoje pierwsze zadanie?\nByłam łączniczką, to nosiłam meldunki do PKO na Świętokrzyskiej, tam był sztab, na Mazowieckiej, też tam było jakieś coś tam, tam też chodziłam z meldunkami. Chodziło się tak częściowo kanałami, częściowo wykopami.\nCzy to było niebezpieczne? Czy pani miała poczucie zagrożenia?\nNie, no, trzeba było bardzo uważać, był obstrzał.\nCzy pani może określić ten teren, na jakim pani działała? Już wiemy, że PKO.\nMazowiecka, Świętokrzyska, Jasna. Na Jasnej byłam ranna. Na Jasnej chyba. Miałam postrzał w nogę, to wtedy mnie odtransportowali do szpitala na Mokotowską.\nAle czy do Królewskiej pani też dochodziła?\nDo Królewskiej? Tak. Znaczy do Królewskiej, ale po tej stronie, bo po tamtej stronie już Niemcy siedzieli w Ogrodzie Saskim. Wiem, że jeden z oddziału, przedwojenny podoficer… Jak on się nazywał? […] „Supełek” miał pseudonim, w nocy podpił sobie i poszedł do niemieckich tych, do Ogrodu Saskiego, ale nic mu się nie stało, wrócił. Mąż: Tam byli „ukraińcy”, powiedz o „ukraińcach” przecież, jak żeście się porozumiewali. Tam sąsiadowali. Na Kredytowej jeden dom zajmowali „ukraińcy”. Tam śpiewali wieczorem swoje piosenki, a w dzień to była strzelanina. Mąż: I odgrażali się wam, a wy im. Tak, była strzelanina.\nCzy pani wtedy wiedziała coś więcej o majorze Kontrymie? O „Żmudzinie”?\nPrzez pewien okres to w ogóle byłam dosłownie przy nim w piwnicy na Kredytowej. Był ranny kilkakrotnie w czasie Powstania. A w ogóle to był szalenie zasłużony człowiek, bo…\nA czy pani wtedy podczas Powstania wiedziała, jakim człowiekiem jest „Żmudzin”, jaki życiorys miał „Żmudzin”? Czy pani wiedziała, z kim pani pracuje?\nChyba wiedziałam. Chyba wiedziałam. Był kilkakrotnie ranny, ale jak była jakaś akcja, to on jednak wstawał zbolały. Pamiętam, była jakaś akcja w zborze ewangelickim, bo był zbór ewangelicki tam. I tam… Mi się to wszystko już pozacierało, tyle lat minęło. W każdym razie wiem, że „Żmudzin” tam na czele nas prowadził, ja tam [byłam] na tyłach jako łączniczka w razie czego.\nJakim był człowiekiem, czy pani coś może o nim powiedzieć? Jakim był dowódcą?\nNadzwyczajnym. Zbolały, ranny, każdą chwilę wolną leżał, ale wydawał rozkazy. Pamiętam nawet, jak była akcja na zdobycie, nie PKO, tylko na Zielnej...\nPAST, tak. To on się zwlókł wtedy też. Wiem, że ulica koło PAST-y, jak ona się nazywa?\nZielna, prawda? To mnie tam kazali, jako łączniczce, siedzieć w oknie na Zielnej w razie potrzeby. A „Żmudzin” wszedł z paroma osobami do samej PAST-y i tam przekurzyli Niemców.\nAle to był ten atak 20 sierpnia, czy to było na początku sierpnia jeszcze?\nNie, to było później. To chyba było gdzieś w połowie sierpnia. Już w tej chwili zapomniałam dokładnie, że…\nMąż: Przed atakiem Kilińskiego to było, bo było kilka wypadów na PAST-ę, ale dopiero oddział „Kilińskiego” przekurzył Niemców.\nCzy pani pamięta, jak wyglądało życie codzienne poza chodzeniem z rozkazami? Gdzie pani spała, co pani jadła?\nW ruchu cały czas człowiek był, cały czas na chodzie.\nAle gdzieś jakaś kwatera dla łączniczek chyba była.\nW nocy, tak. Ale w nocy nieraz miało się też służbę wyznaczoną, bo nie każdy mógł co noc nie spać, to chodziło się z dowódcą jako łączniczka.\nAle czy pani pamięta tę swoją kwaterę, gdzie ona była?\nPamiętam. Na Kredytowej 3 chyba, w piwnicy. Tam nieraz zaglądam, bo akurat w domu na Kredytowej naprzeciwko mieszka moja siostra od lat. Jak jestem tam, to nieraz zaglądam, ale drzwi do piwnicy są zabezpieczone, zamurowane, tam w ogóle nie ma wejścia do tej piwnicy.\nCzy pani pamięta, co pani jadła?\nByle co. Głównie żyłam cukrem, a chłopcy psy łapali i jedli psy. Tak.\nByła pani świadkiem tego?\nByłam, oczywiście. Zajadali, próbowali mnie częstować. Tak było. A ja żyłam cukrem. Był nadmiar cukru w kostkach, to miałam zawsze …\nCzy pani wie, skąd ten cukier był?\nGdzieś była rozbita przez nas... Przynosili ten cukier gdzieś od strony chyba… Nie od strony miasta, tylko za Ogrodem Saskim gdzieś.\nGdzieś ten cukier był zawsze łatwo dostępny, tak?\nTak, przez jakiś czas tak. To wiem, że całe kieszenie zawsze miałam wyładowane cukrem i to jadłam, bo inaczej to piło się jakąś lurę. Panie gotowały na podwórku w kotłach. Nie wiem, czy to kawa, czy herbata, takie tam coś paskudne.\nA jakieś inne odżywcze składniki? Coś pani jeszcze zapamiętała?\nNa przykład eskortowałam jeńców niemieckich i byłam taka litościwa dla nich, że dawałam im ten cukier. Miałam tak… Przecież myśmy nienawidzili Niemców, ale było to uczucie, że mogę coś, mogę ich zlikwidować, bo nawet miałam pistolet przy sobie, że starsi nawet oficerowie czy coś, że mnie podlegają, to takie uczucie przykre i, mówię, dawałam im cukier.\nSkąd dokąd ich pani eskortowała?\nMąż: Oni budowali barykadę. Aha, tak, widzisz. Mąż pewne rzeczy wie, pamięta lepiej ode mnie. Tak, barykady. Używani byli do takich robót właśnie.\nJak oni się zachowywali, czy pani pamięta ich zachowanie?\nOjej, jacy grzeczni – bitte, bitte, ojej, ojej. Strasznie byli usłużni i grzeczni, te szkopy, które tak się dawały nam we znaki. Byli okrutni w czasie okupacji.\nCzy pani była świadkiem okrutnych scen?\nW czasie okupacji i potem w czasie Powstania.\nMąż: Opowiedz, jak rozstrzeliwali Polaków.\nA, w czasie okupacji? Tak. Niewinnych Polaków.\nAle pani widziała to?\nSzłam do szkoły na… Zaraz, szłam wtedy ze Starego Miasta, z ulicy Długiej. Był zamknięty Nowy Świat, zagrodzony, nie wolno było dalej iść i tam…\n[Mówiliśmy] o tym rozstrzeliwaniu [Polaków] na Nowym Świecie. Pani wracała ze szkoły z Długiej…\nTak wtedy szłam z Długiej, bo mieszkałam w alei Niepodległości, ale akurat szłam. Nowy Świat był zamknięty mniej więcej w okolicy Świętokrzyskiej, nie wpuszczali ludzi. Chodziłam do szkoły na Mazowiecką, potem tutaj na… Szkoła, to komplety były, na… W tym domu, gdzie Makowska mieszka. Koło Kopernika, tak. Ale zaraz, przepraszam, jakie było pytanie?\nCzy pani widziała to rozstrzeliwanie? Ulica była zamknięta.\nNie, nie widziałam. Nie, nie puszczali. Nowy Świat był zamknięty i tu, gdzie teraz palą się znicze i jest tablica, to tego nie widziałam, bo w ogóle nie wpuszczali. Było ogrodzone i wyrzucali ludzi.\nMąż: Zaraz po egzekucji widziałaś krew i kwiaty.\nA, krew, tak. I ludzie momentalnie, nie wiadomo skąd, przynosili kwiaty i tam właśnie [kładli], a krew jeszcze była po tych rozstrzeliwaniach.\nCzyli mimo niechęci do Niemców jednak ludzkie uczucia ciągle jeszcze [były], mimo nienawiści nawet, bym powiedziała.\nNienawiści, oczywiście! Ale jeśli chodzi o tych niewolników, dorosłe chłopy, starsze mnie podlegają. Mam pistolet, nie wystrzeliłam z tego pistoletu nigdy, ale miałam przy sobie, mogłam. Takie uczucie przykre, nieprzyjemne.\nCzy pani jadała tę słynną zupę „pluj”?\nOczywiście. Ja głównie… Ale nieraz w tej zupce „pluj” to były pieski. To już ja oczywiście tego [nie jadłam], chłopcy jedli jak nie wiem co te psie mięso. Głodni byli.\nMąż: Powiedz, jak ci gołąbka zastrzelili.\nA, tak. Nasza kucharka, koleżanka, ponieważ byłam niejadek, to poprosiła chłopaka, żeby gołąbka zastrzelił, i ugotowała rosołek. „Danusia, ugotowałam ci rosołek, taki pyszny na gołąbku”. Skąd?!\nMąż: Ale powiedz, że ty w ogóle nie jadasz drobiu. I nie tknęłaś nawet tego.\nNawet głód powstańczy pani nie skłonił do tego?\nNie, nie. Żyłam cukrem, dosłownie cukrem. Tam od czasu do czasu coś tam wykombinowali, ale kiepsko było z jedzeniem. A chłopcy mordowali psy i jedli. Piekli to i jedli.\nMąż: Może opowiedz jeszcze o konfiturach.\nAha, ponieważ właśnie ja tak nic nie jadłam, to jeden z kolegów gdzieś wyszabrował (bo tak się mówiło, po piwnicach to szaber był) słoik konfitur i mówi: „Danusia, to dla ciebie. Ty nic nie jesz, [jedz] te konfitury”. I na Kredytowej, właśnie nie wiem, cegły tam były, coś, mówi: „Słuchaj, tu schowamy te konfitury i jak będziesz miała ochotę, to przyjdziesz sobie zjeść tych [konfitur]”. Po paru dniach – ja korzystałam tam z tych konfitur – mówi: „Słuchaj, temu i temu dałem w gębę – czy w mordę – bo całą gębę miał usmarowaną. Mówię: »Zżarłeś Dance konfitury!«, a on mówi: »Ranny jestem!«”.\nMąż: To krew jedynie, nie konfitury.\nTak było. Pamiętam to: „Zżarł ci te konfitury”. A on był ranny.\nA chleb pani miała do konfitur? Czy same konfitury?\nJak chłopcy się odnosili do dziewcząt, które walczyły w Powstaniu? Czy traktowali was…\nBardzo koleżeńsko, sympatycznie w ogóle, bardzo. Tam były wypadki zalotów jakichś czy coś, ale to się tak raczej nie liczyło. Traktowali nas na ogół (nie wszyscy, bo były jakieś tam romansiki) jako towarzyszy broni.\nCzy pani brała udział w religijnych czy kulturalnych uroczystościach?\nW religijnych. 15 sierpnia była olbrzymia, znaczy duże było audytorium, msza polowa. 15 sierpnia.\nOna się odbywała… Teraz tam się zmieniło wszystko. Taki był wolny plac od ulicy… […] Na Kredytowej. Wolny plac był, od PKO się ciągnął… Aha, tam PKO teraz nie ma.\nMąż: Plac Małachowskiego.\nChyba Małachowskiego… Nie Małachowskiego, nie. Mówię o takim wolnym placu…\nMąż: Koło Kredytowej?\nOd Kredytowej, ale od Jagody po prawej stronie. Tam był plac taki wolny, jakieś boisko szkolne czy coś i tam był nasz cmentarzyk. Tam chowaliśmy naszych zmarłych, to był duży plac. Kiedyś szłam z meldunkiem w nocy tutaj z kwatery kapitana „Żmudzina” i o trupa się potknęłam, bo nie zdążył być pochowany, bo to było takie chowanie, ludzie ginęli. Często nie zdążyli jeszcze go zakopać. Wieczorem widocznie umarł czy coś. Jeszcze pamiętam, jak chodziłam tam z meldunkiem w stronę Mazowieckiej, to też zobaczyłam taki obrazek: w fotelu koszykowym siedział Powstaniec i miał częściowo zabandażowaną głowę i tu się zwieszał. Widocznie umarł w trakcie tego i tak już zostawiła go sanitariuszka.\nMąż: A powiedz, jak Kontrym ogłosił redutą wasz oddział.\nAha, no tak. Nasz wspaniały dowódca Bolesław Kontrym, „Żmudzin”. To było… Kiedy to było? Już pod koniec Powstania. W połowie chyba września to musiało być, zebrał nas wszystkich, cały oddział i mówi: „Ogłaszam…”. Aha, bo była taka decyzja, że oddziały mają przejść za Aleje Jerozolimskie, tam gdzie Hoża i tak dalej. I „Żmudzin” właśnie ogłosił to, że tego.\nŻe zostajecie, tak?\n„Żmudzin” powiedział: „Na ochotnika. Kto chce zostać, proszę bardzo. Ja zostaję”. Część osób wyszła za Aleje, ja wtedy zostałam.\nMąż: To było w takiej scenerii – Warszawa się cała paliła, wieczór był, tak?\nMąż: Zebrał was wszystkich i mówi: „Kto się nie czuje na siłach, może odejść”.\n„Może odejść, dam zaświadczenie, że nie dezercja” –i tak dalej.\nMąż: Dwie żeście tylko zostały chyba.\nZ dziewczyn dwie, ja i „Gizela”.\nPani mówiła, że pani była ranna. Kiedy pani była ranna?\nByłam ranna pod koniec Powstania, postrzał nogi miałam.\nMąż: Na wylot.\nTutaj, tak że ścięgno Achillesa było nieruszone. Wszyscy lekarze mówili: „Co za szczęście”.\nW którym miejscu pani była?\nTam w szpitalu?\nTak, taki był polowy szpital.\nCzy pani pamięta, jak się pani tam dostała? Bo to przecież…\nNa noszach mnie przenosili przez barykadę, przesuwali na… W Alejach Jerozolimskich była taka barykada, wykop był i mnie przesuwali, nie mogli się zmieścić.\nTak. Na kolanach musieli iść i przesuwać [nosze] – na Mokotowską do szpitala polowego. Tam był na Mokotowskiej tuż przy… Jak ten placyk taki się nazywa? Mokotowska idzie od Marszałkowskiej…\nMąż: Do placu Trzech Krzyży idzie Mokotowska.\nAle czekaj, czekaj, w którym miejscu? Bo ja tam przechodzę, to wiem dokładnie, w której bramie.\nMąż: Blisko placu Trzech Krzyży.\nTen szpital był w piwnicy czy na piętrze?\nTo był duży szpital? Jak pani zapamiętała ten szpital?\nNie, mały szpitalik, zrobiony naprędce. W tym pomieszczeniu stróżówka większa była czy coś takiego. Leżał tam szkop, ale traktowali go wszyscy normalnie. Dostawał tę nędzną porcję jedzenia, wszystko tak jak trzeba.\nA jakie pani było zdanie? Czy tak trzeba było go rzeczywiście traktować jednakowo czy może inaczej.\nTak. Polacy są przyzwoici.\nCzy pani zetknęła się z żołnierzami czy z ludźmi z innej jeszcze narodowości? „Ukraińców” mieliście za ścianą, tak? Jak pani tych „ukraińców” wspomina?\nSłyszeliśmy ich śpiewy, ale nie miałam z nimi do czynienia, nie widziałam ich na oczy.\nTo tylko ci jeńcy niemieccy?\nTak, bardzo grzeczni, w ukłonach.\nA żołnierze innej narodowości czy ludność innej narodowości?\nNie zetknęła się pani.\nMąż: Ten szpital został zbombardowany jeszcze i tam zginęli chłopcy, którzy w tym szpitalu byli.\nTak, ten szpital właśnie, gdzie byłam i zostałam przeniesiona, czy wtedy już jakoś mogłam iść, już nie pamiętam, do wujostwa, którzy na Wspólnej mieszkali, obydwoje lekarze. I oni już się tam mną opiekowali, tą nogą, już noga trochę lepiej [wyglądała], już nie ropiała tak bardzo.\nPani mówiła o zmianie nastawienia ludności cywilnej.\nCzy pani miała jeszcze jakiś większy kontakt z ludnością cywilną? Czy wokół waszej kwatery coś się…\nNie, tam nie było już ludności cywilnej. Nie było.\nGdzie pani się stykała z cywilami?\nW ogóle podczas Powstania.\nTrudno mi sobie tak przypomnieć, żebym miała kontakty z cywilami.\nA czy podczas mszy15 sierpnia byli też cywile czy sami żołnierze?\nA jak pani przechodziła z meldunkami, to czy przechodziła przez piwnice?\nCzęsto przez piwnice, a jak się dało, to górą. Gdzie był obstrzał, ale głównie się… Były poprzebijane wszystkie piwnice.\nAle stamtąd właśnie pamięta pani czy to były piwnice z ludnością cywilną?\nTo co mówiłam: „Zachciało im się!” – takie były głosy. Nie wszyscy tak. „Zachciało im się! Zachciało im się!”.\nCzy pani wiedziała podczas Powstania, co się dzieje w innych dzielnicach, co Niemcy robią z ludnością cywilną? Czy pani widziała uchodźców z innych dzielnic, którzy się przemieszczali?\nMąż: Widziałaś, jak przed czołgiem gnali Polaków.\nTo jak miałam służbę w Arbeitsamcie, to jest ten budynek. Wie pani, Arbeitsamt, który to budynek? Na samej górze, na strychu, były okienka i myśmy mieli tam punkty obserwacyjne i stamtąd było widać, jak przez plac Piłsudskiego (bo to wysoki dom) Niemcy ludność cywilną gonili przed czołgami. Znaczy czołgi jechały za ludnością cywilną. Ta ludność cywilna biegła. To widziałam na własne oczy. Oni rozstrzeliwali przeważnie potem.\nA czy pani wiedziała, co się dzieje w innych dzielnicach? Co się dzieje na Starówce?\nJakieś głosy dochodziły: „Powiśle się trzyma, Powiśle się trzyma”. Potem: „Powiśle upadło”.\nMąż: Powiedz, jak ze Starówki przechodzili przez Ogród Saski, wtedy ten ogień zaporowy miałaś, strzelałaś wtedy.\nTak. Wstrzymane były, znaczy nie wolno było strzelać wtedy.\nMąż: Niemcy, znaczy powstańcy…\nByła strzelanina u nas. Tak. Na wiwat się strzelało. To w nocy było.\nMąż: Nie na wiwat, tylko zaporowy ogień.\nTak. Przez Ogród Saski przechodził nasz oddział.\nA skąd wiedzieliście, że oni tam idą?\nTrudno mi powiedzieć, to dowództwo dowiedziało się o tym. Nie wiem w jaki sposób. W jakiś sposób się [musiało dowiedzieć]. Telefon pewno jakiś czy coś. Nie wiem, nie mam pojęcia. W każdym razie myśmy byli uprzedzeni, że będą przechodzić właśnie oddziały stamtąd i tutaj nie było żadnego strzelania. To tyle lat temu, to już się bardzo dużo rzeczy pozacierało.\nCzy pani miała kontakt z rodziną podczas Powstania?\nMiałam z początku. Na ulicy Pańskiej moja ciocia mieszkała i tam, jak byłam w tak zwanym odwodzie, miałam wolne, to nieraz wpadałam do cioci. Wiem, że ciocia łeb mi umyła, który był sztywny zupełnie. Dosłownie, włosy były pozlepiane, bo myśmy się myli w sadzawce na placu Dąbrowskiego. […] Robili sadzawki przeciw…\nTak. Zielona woda, ohydna, bo przecież to stało wszystko. To myśmy się w tym myli przecież, bo trzeba się było jakoś umyć. To się brało tam w menażki czy coś i się w tym człowiek mył. A moja ciocia mieszkała na Pańskiej, tuż, niedaleko Marszałkowskiej. To tam nieraz jak mogłam, to wpadłam, to ciocia mi głowę wyszorowała, ciocia mnie nakarmiła, czym mogła. Cioci syn, mój cioteczny brat, ile on miał, Andrzej… Sześć czy siedem lat, mówi: „Danusia, ja cię pamiętam, jak ty się tylko w lustrze przeglądałaś, pas poprawiałaś, berecik”. On mi to ciągle przypomina. Miał wtedy sześć czy siedem lat.\nDziewczyny zawsze dziewczynami zostają.\nCzy pamięta pani jakieś wydarzenia kulturalne? Czy pani w jakimś koncercie brała udział? Czy była pani może w kinie na Złotej?\nW kinie nie byłam. Wiem, że były tam filmy, a na koncercie byłam, ale czyj to był [koncert]? Kto to był?\nMąż: Może Fogg? Śpiewał piosenki powstańcze.\nFogg? Czekaj, jeszcze ktoś… Czy Werbińska? Jakaś śpiewaczka. To tyle lat [minęło]. O tym się w ogóle nie myśli. Tam jakieś notatki po Powstaniu sobie robiłam, ale to wszystko to…\nCzy pani pamięta, kiedy pani była ranna? Kiedy pani opuściła swój oddział?\nPod koniec Powstania.\nI co się z panią dalej działo?\nPotem, tak jak mówiłam, z tego szpitala mnie przenieśli na Piękną, na Mokotowską, a potem do moich wujostwa na Wspólną. Wuj, jako lekarz, i ciotka była lekarką, jakoś przez Czerwony Krzyż wyjechaliśmy z Warszawy. Chyba furą czy coś takiego.\nPani była ranna i dokąd dojechaliście?\nJa sobie tego nie mogę [przypomnieć].\nMąż: Do Zalesia cię zawieźli chyba, nie?\nKtoś mnie zawiózł do Zalesia, ale to po drodze ktoś inny zupełnie. [Do] Zalesia Górnego, bo tam latem byli moi rodzice.\nNie przechodziła pani przez obóz w Pruszkowie?\nNie. Wiem, że mamusia nie mogła mnie domyć po przyjeździe.\nA jak pani w ogóle przyjęła decyzję o kapitulacji Powstania? Czy pani pamięta ten dzień, kiedy ogłoszono koniec Powstania?\nOkropnie. Z żalem.\nMąż: Opowiedz o swojej rozpaczy, że nie poszłaś z chłopcami do niewoli.\nA potem już, w domu jak byłam. Byłam zrozpaczona, że, Boże, tutaj leżę, bo tam mama mnie pielęgnowała, ta noga trochę, że do niewoli nie poszłam. Nie mogłam tego przeżyć! Ale stało się. Nie wyszło.\nA kiedy pani się znalazła w domu już w Zalesiu z rodzicami? Czy pani pamięta to, kiedy pani wyjechała z Warszawy, czy wyszła z Warszawy?\nMnie furą znajomy wywiózł. Jak to było? Ty może pamiętasz?\nMąż: Nie wiem, nie znałem gościa wtedy, ale z opowiadania tak. I to tam okradałaś wtedy Niemców z granatów.\nNie, to za Niemców jeszcze było, można było do Warszawy wejść, do tej zburzonej Warszawy. To myśmy, ja z moim tatą przyjechali na rowerach do Warszawy.\nTo jeszcze było przed 17 stycznia 1945 roku?\nMąż: To było chyba już po, zaraz jak weszli Rosjanie.\nTak. Przyjechaliśmy na rowerach do Warszawy i nie obchodziło nas ani mieszkanie, ani coś, tylko ja na swoje kwatery [chciałam iść]. I stamtąd wzięłam hełm, z mojej kwatery.\nPani ma zdjęcie, jak pani niesie rannego.\nTo proszę opowiedzieć o tym. Czy pani pamięta, kto to był, gdzie był ranny?\nPamiętam. W tej chwili [nie pamiętam]. Jak on się nazywał?\nMąż: Zaraz ci powiem, kto to był.\n„Chodźcie tu, bierzcie rannego”. I dlatego tam się znalazłam, przypadkowo zupełnie. Zanieśliśmy tego rannego do PKO, bo w PKO był szpital powstańczy.\nA jeszcze do granatów, które pani kradła, wrócę. Po co pani je kradła?\nBo liczyłam, że jeszcze będziemy walczyć z Niemcami. Tak. Tata miał kłopot potem z tymi granatami, zakopane zostały gdzieś. Tak, człowiek był taki. W Zalesiu zarekwirowali przecież cały dół i tam koszary i tam… Ale to było takie pospolite ruszenie. Już jeździli do Warki, te szkopy, budować umocnienia.\nMąż: Ale ciekawe było, jak jeden poszedł po drób czy coś i mu pistolet zabrali.\nTak, żeby coś tam sobie upolować, coś kupić czy coś – i wrócił bez karabinu. Tam go rozbroili. Zabrali mu tą gęś, którą kupił.\nMąż: Gdyby to było wcześniej, to gestapo by tam całe Zalesie wytłukło.\nMąż: Ale już nie miał go kto wesprzeć, to przychodził i płakał, że mu zabrali szmajsera.\nCo się z panią działo po 17 stycznia 1945 roku? Kiedy pani wróciła do Warszawy, by mieszkać w Warszawie?\nMąż: Na bursę. Jak otworzyli SGH. To kiedy to było? To było zaraz… Ojej, to było bardzo szybko.\nMąż: Chyba to był kwiecień, maj może.\nAlbo kwiecień albo maj. I ty też przecież.\nMąż: Tak, otwierali bursę przy uczelniach.\nBursę na SGH.\nMąż: I każdy kto tam studiował czy chciał studiować i wracał do Warszawy, a ich dom zburzony, to na bursę do studenckiego domu szedł.\nA pani dom był zburzony? Pani mieszkanie istniało po wojnie, po Powstaniu?\nW Warszawie? Tak. Rodzice nie mieszkali w Warszawie stale.\nCzyli pani trafiła do tej bursy.\nCzy jakieś szykany panią spotkały z powodu tego, że brała pani udział w Powstaniu?\nWszyscy koledzy i koleżanki, prawie wszyscy, brali udział, więc był taki bojowy [nastrój].\nMąż: Spotykali się. W tym pokoju, gdzie pani siedzi, to myśmy mieli spotkania ze zgrupowania żony. Oczywiście, to było potajemne, bo gdyby się dowiedzieli ruscy, że tu mamy spotkanie, to by wszystkich wygarnęli przecież.\nKtóry to był rok, że trzeba było jeszcze tajemne spotkania robić?\nMąż: To były te pierwsze lata po Powstaniu.\nTak, po Powstaniu. Ale zaraz, jeszcze chciałam coś powiedzieć…\nMąż: Władze komunistyczne robiły takie „kotły”.\nJak byłam na bursie na SGH, to było zaraz po Powstaniu, aresztowali od razu bolszewicy, bo już byli bolszewicy, przewodniczącego…\nBratniaka, tak, Przeworskiego i kogo? Zdzisia Sadowskiego, tak. Aresztowali i wsadzili do więzienia mokotowskiego. I myśmy z koleżanką, która też brała udział w Powstaniu, byłyśmy takie bojowe, poszłyśmy tam pod to więzienie w nocy i waliłyśmy w żelazną bramę: „Wypuśćcie naszych kolegów! Wypuśćcie naszych kolegów”.\nMąż: Na Rakowieckiej.\nZaczęłyśmy wrzeszczeć, „Żaba” swoim tym głosikiem. Przecież nas mogli zgarnąć tam, ale człowiek był młody i głupi, a jeszcze taki po Powstaniu, jak to powiedzieć, nabuzowany. Tak.\nProszę powiedzieć, jak pani witała premiera Mikołajczyka.\nByłam ze swoimi koleżankami i kolegami na lotnisku oczywiście, nawet dostaliśmy sztandar uczelni. Jak wylądował samolot, to my ze sztandarem do samolotu w te pędy na lotnisku.\nZobaczyła pani Mikołajczyka?\nMąż: Potem było przywitanie na placu Teatralnym, takie oficjalne spotkania. Mikołajczyk występował na gruzach opery, na froncie, gdzie jest taras.\nBył szalony entuzjazm, że to ktoś z Zachodu.\nMąż: Bardzo ciekawe było wydarzenie, bo to były i orkiestry, i tak dalej, wszystko przygotowane i te orkiestry, jak ktoś wołał: „Niech żyje Mikołajczyk”, to zagłuszały. Jak poustawiali różne postacie przy mikrofonach: „Niech żyje Polska Partia Robotnicza!”, to wtedy wszyscy słyszeli głośno, ale tamto, te inne okrzyki były wytłumione. Ale najciekawsze to było to, że jakoś myśmy w tym brali udział, ja w pewnym momencie patrzę, że kolegów nie ma. Gdzie są koledzy? Nikt się nie żegnał ani tego – kolegów nie ma. W końcu do mnie podchodzi facet, wojskowy, i troszkę po polsku, troszkę po rusku i tak tego: „Możemy was odwieźć gdzie chcecie czy coś”. Mówię: „Nie, dziękuję, pójdę piechotą”. Podjeżdża samochód i ciach mnie do tego samochodu i wywieźli na Pragę. Jak to się nazywa? Tam gdzie Niemcy przetrzymywali. Tam się otwierają drzwi, patrzę – wszyscy koledzy są już w oknach. Pojedynczo zabierali z tego poszczególnych studentów w taki sposób, że nikt się nie zorientował, że są aresztowani.\nCiągle trzeba było pisać życiorysy w latach pięćdziesiątych. Czy pani pisała w tych życiorysach, że pani brała udział w Powstaniu?\nZaczęłam pracę w Banku Gospodarstwa Krajowego i przyszłam do personalnego i wypełniam [formularz]. Tam są rubryki „Czy brała udział w Powstaniu?”, to ja wszystko tak jak było. On to wziął, podarł, „Niech pani tego nie pisze! Proszę tego nie pisać” – taka była sytuacja.\nMąż: Powiedz drugi przypadek, jak poszłaś się ujawniać.\nAha, potem taka była akcja – ujawnianie się akowców.\nI my z koleżanką, to też w banku chyba było, idziemy się ujawniać, dlaczego nie. A spotyka nas jej kolega z oddziału powstańczego i mówi: „Zjeżdżajcie mi stąd w tej chwili!”. I nie poszłyśmy, nie ujawniłyśmy się. A potem to już było inaczej.\nMąż: Uniknęłyście aresztowania.\nA czy pani słyszała o aresztowaniach właśnie z tego środowiska akowskiego?\nCzy pani później po wojnie zetknęła się jeszcze z majorem Kontrymem?\nZ jego synem.\nKiedy się pani z nim spotkała?\nWładek Kontrym mieszkał gdzieś… Ale zaraz, bo Kontrym… […]\nMąż: Z samym Kontrymem nie, bo Kontrym był aresztowany.\nAle wrócił do Polski w 1947 roku i przez czas jakiś nie był.\nZostał przecież zamordowany w więzieniu mokotowskim. Ale jego syn tutaj u nas bywał, Władek Kontrym.\nAle już po śmierci „Żmudzina”.\nCzy pani wiedziała wtedy, pod koniec lat czterdziestych, że Kontrym jest w więzieniu, że jest proces, że umarł?\nO, Jezus. Chyba wiedziałam, mnie się zdaje. Trudno, to takie dawne czasy, naprawdę…\nCzyli panią osobiście raczej żadne represje z tego powodu, że pani brała udział w Powstaniu, nie spotykały?\nMąż: Uratował ją syn. Powiedz, jak to było, jak przyszli po ciebie do banku.\nAha, tak. To już byłam mężatką i już spodziewałam się synka i przyszli do banku właśnie z bezpieki po mnie. Koleżanki powiedziały, że jest w tej chwili czy w szpitalu, czy… Bo to były… Albo już był urodzony synek mały. Nie, chyba nie. Ale dosłownie tak się mówiło, że Andrzej mnie uratował, mój synek. Już dali mi spokój absolutny.\nWarszawa, 13 kwietnia 2010 roku\nDanuta Wesołowska Pseudonim: „Danka”, „Mina” Stopień: łączniczka, strzelec Formacja: Zgrupowanie „Bartkiewicz”, 4. kompania kapitana „Żmudzina” Dzielnica: Śródmieście Północne Zobacz biogram\nstrzelec Tadeusz Dryll „Dąbrowski” Data wywiadu: 2010-01-13 Formacja: Batalion „Zaremba-Piorun”, Batalion „Golski” Dzielnica: Śródmieście Południowe Było nas tam dziesięciu. To może od początku, dobrze? Po tym, jak gestapo usiłowało mnie aresztować, musiałem się ukrywać. Ukrywałem się na Kole. Sam mieszkałem normalnie na ...\npielęgniarka, podporucznik Hanna Ławrynowicz „Ewa Czerska” Data wywiadu: 2010-01-15 Formacja: Obwód I Śródmieście Dzielnica: Śródmieście Północne Bardzo proszę na początku przedstawić się i opowiedzieć o pani dzieciństwie, rodzinie, życiu przed wojną. Nazywam się Hanna Ławrynowicz, z domu Lubecka. Miałam szczęśliwe życie. Ojciec ...