Ogólne warunki dostawy zbrojeń budowlanych - Drozapol-Profil S.A.\nOgólne warunki dostawy zbrojeń budowlanych\nobowiązujące w Drozapol-Profil S.A. z dnia 17.04.2012r. (z późn. zm.)\n1. Niniejsze ogólne warunki dostawy zbrojeń prefabrykowanych stanowią ogólne warunki umów w rozumieniu art. 384 kodeksu cywilnego i mają zastosowanie do wszystkich umów na dostawę stali zbrojeniowej zawieranych przez Drozapol-Profil S.A. jako Dostawcę.\n2. Postanowień niniejszych nie stosuje się, gdy Zamawiającym jest osoba fizyczna, która nabywa rzeczy w celu niezwiązanym z jej działalnością gospodarczą ani zawodową.\n3. Użyte w dalszej części niniejszych ogólnych warunków dostawy zbrojeń określenia oznaczają:\n- Ogólne Warunki - niniejsze „Ogólne warunki dostawy zbrojeń budowlanych (OWDZB) obowiązujące w Drozapol-Profil S.A. z siedzibą w Bydgoszczy”;\n- Dostawca - Drozapol-Profil S.A. z siedzibą w Bydgoszczy;\n- Zamawiający - podmiot będący drugą stroną umowy dostawy (kontrahent Drozapol-Profil S. A.);\n- Strony - Dostawca i Zamawiający;\n- Zbrojenia – elementy wykonane ze stali zbrojeniowej, gatunek BST500S/B500SP lub inny odpowiednik, pociętej i pogiętej w figury przez Dostawcę lub o długościach handlowych w ramach Umowy z Zamawiającym;\n- Dostawa – dostarczenie zbrojeń zgodnie z Ogólnymi Warunkami oraz Umową przez Dostawcę na rzecz Zamawiającego;\n- Umowa – umowa na dostawę zbrojeń zawarta między Dostawcą i Zamawiającym;\n- Potwierdzone Zamówienie – dokument sporządzony na kwestionariuszu Dostawcy, podpisany przez upoważnionego przedstawiciela Zamawiającego i potwierdzony przez upoważnionego przedstawiciela Dostawcy;\n- Zlecenie – podpisane przez upoważnionego przedstawiciela Zamawiającego zamówienie na dostawę konkretnej ilości zbrojeń, według dokumentacji technicznej znajdującej się u Dostawcy, w ramach Potwierdzonego Zamówienia lub Umowy.\n4. Niniejsze Ogólne Warunki, Potwierdzone Zamówienie lub Umowa z Zamawiającym, jeżeli zostanie taka zawarta, są jedynym uregulowaniem umownym wiążącym strony w zakresie Dostawy.\n5. Potwierdzone Zamówienie lub Zawarcie Umowy wyłącza stosowanie niniejszych Ogólnych Warunków tylko w zakresie uregulowanym w nich w sposób odmienny.\n1. Umowa musi zostać zawarta na piśmie, pod rygorem nieważności, przez osoby uprawnione do reprezentowania stron.\n2. Wyłącza się wszelkie prawem przewidziane możliwości milczącego (dorozumianego) zawarcia umowy.\n1. Zamawiający, uwzględniając harmonogram wynikający z załącznika do Potwierdzonego Zamówienia lub Umowy, zobowiązuje się składać każdorazowo Zlecenia na dostawy poszczególnych części przedmiotu Umowy.\n2. Zlecenia muszą być składane:\n1) z wyprzedzeniem co najmniej 3 dni roboczych dla ilości do 5 ton (pisemnie faksem lub drogą mailową);\n2) z wyprzedzeniem co najmniej 5 dni roboczych dla ilości do 10 ton (pisemnie faksem lub drogą mailową);\n3) z wyprzedzeniem co najmniej 7 dni roboczych dla ilości od 10 do 15 ton (pisemnie faksem lub drogą mailową).\n3. Powyższe terminy są dla Dostawcy orientacyjne, a ostateczny termin dostawy potwierdza każdorazowo Dyrektor Oddziału Produkcji Zbrojeń Budowlanych.\n4. Zlecenie, złożone przez upoważnionego pracownika Zamawiającego, musi być dokonane faksem lub mailem na adres osoby upoważnionej i określać powinno, co najmniej, następujące elementy: rodzaj, ilość i jakość wyrobów wg dokumentacji technicznej dla danego zakresu, budowę, na którą ma być zrealizowana dostawa oraz dokładny termin dostawy.\n5. Dostawca nie ponosi odpowiedzialności wobec Zamawiającego ani osób trzecich za nieterminową realizację Zlecenia w wykonaniu ust. 2 niniejszego paragrafu, jeżeli termin danej dostawy wykracza poza terminy dostaw wynikające z harmonogramu.\n6. Dostawca nie ponosi odpowiedzialności wobec Zamawiającego ani osób trzecich za nieterminową realizację zobowiązań wynikających z harmonogramu w przypadku braku Zleceń wskazanych w niniejszym paragrafie, albo też złożenia ich w terminach uniemożliwiających wykonanie zobowiązań wynikających z harmonogramu, np. z uwagi na konieczność zakupu niezbędnej stali do produkcji.\n7. Dostawca nie ponosi odpowiedzialności wobec Zamawiającego ani osób trzecich za nieterminową realizację Zlecenia w wykonaniu ust. 2 niniejszego paragrafu, jeżeli Zlecenie Zamawiającego nie posiada elementów wskazanych w ust. 4.\n8. Zmiana kolejności dostaw przewidzianych harmonogramem, stanowiącym załącznik do Umowy wymaga pisemnej zmiany tegoż załącznika.\n9. Z uwagi na fakt, iż produkcja zbrojeń budowlanych realizowana jest za pomocą produkcyjnego programu komputerowego, którego obliczenia dokonywane są według wymiarów teoretycznych, wykonanie umowy, w tym realizacja dostawy i jej rozliczenie nastąpi według wagi teoretycznej podanej na dokumencie WZ, która wyliczona została przez produkcyjny program komputerowy.\n1. Z tytułu wykonywania Umowy lub realizacji Potwierdzonego Zamówienia, Dostawcy przysługuje wynagrodzenie stanowiące iloczyn ilości stali zbrojeniowej wskazanej na dokumencie WZ, zgodnie z § 3 ust. 9 Ogólnych Warunków oraz cen jednostkowych określonych w Umowie/Potwierdzonym Zamówieniu, z zastrzeżeniem § 8 ust. 6 Ogólnych Warunków.\n2. Wynagrodzenie, wyliczone stosownie do postanowień ust. 1, powiększone jest o koszty transportu, o ile Umowa lub Potwierdzone Zamówienie nie stanowi inaczej.\n3. Do kwoty, ustalonej stosownie do postanowień ust. 1 i 2 niniejszego paragrafu, doliczany jest VAT.\n4. Przy ustalaniu wynagrodzenia oraz kosztów transportu mają zastosowanie ceny jednostkowe obowiązujące w dniu Dostawy. Zamawiający ma również możliwość samodzielnego odbioru przedmiotu Umowy czy Potwierdzonego Zamówienia z zakładu Dostawcy.\n5. Każdorazowo, na żądanie Zamawiającego, Dostawca udostępni Zamawiającemu niezbędne atesty na pręty zbrojeniowe użyte do produkcji. Za usługę wystawienia każdego atestu przez Dostawcę, Zamawiający zapłaci Dostawcy 8 zł netto + VAT. Dostawca dołoży wszelkich starań, aby atesty były dostarczane razem z Dostawą, nie później jednak niż z wystawionymi fakturami chyba, że do czasu wystawienia faktury Dostawca nie otrzyma atestu/atestów od producenta. W takim przypadku przesłanie/dostarczenie atestu nastąpi niezwłocznie, po otrzymaniu ich od producenta. Opisana zwłoka nie powoduje odpowiedzialności Dostawcy i nie może być powodem jakichkolwiek działań, roszczeń czy żądań ze strony Zamawiającego wobec Dostawcy.\n6. Strony określą łączne wynagrodzenie Dostawcy z tytułu wykonania Umowy.\n1. Za każdą Dostawę Dostawca będzie wystawiał faktury, najpóźniej w ciągu 7 dni od dnia Dostawy.\n2. Zapłata należności Dostawcy wynikającej z faktur nastąpi w terminie wskazanym w Umowie, w formie przelewu z rachunku bankowego Zamawiającego na rachunek bankowy Dostawcy, wskazany na fakturze.\n3. Termin płatności liczy się od dnia wydania towaru.\n4. Datą zapłaty jest dzień uznania konta Dostawcy.\n5. Celem realizacji Potwierdzonego Zamówienia lub Umowy oraz zabezpieczenia zapłaty zobowiązań wobec Dostawcy Zamawiający ustanowi na żądanie Dostawcy zabezpieczenia. Brak zabezpieczenia może skutkować nie przyjęciem do realizacji złożonego Potwierdzonego Zamówienia czy podpisanej Umowy.\n6. Ustanowienie zabezpieczeń nie ogranicza Dostawcy w możliwości dochodzenia swoich należności z całego majątku Zamawiającego.\n7. Dostawca może udzielić Zamawiającemu limit kredytowy.\n8. W wypadku złożenia przez Zamawiającego Zlecenia, którego realizacja powodowałaby zwiększenie zobowiązań ponad kwotę limitu kredytowego, Zamawiający zobowiązany jest do dokonania płatności za Dostawy do takiej kwoty, by łączna kwota zadłużenia, wraz z wynikającym z nowego Zlecenia, nie przekraczała limitu kredytowego, choćby terminy płatności nie były jeszcze wymagalne.\n9. Limit, o którym mowa w ust. 7 może być w każdym momencie zmniejszony lub cofnięty przez Dostawcę, bez podania przyczyny. Zmiana limitu lub jego cofnięcie przez Dostawcę nie wymaga aneksu do Umowy, a jedynie pisemnej informacji skierowanej do Zamawiającego.\n§ 6. Zasady odbioru stali zbrojeniowej\n1. Ustala się następujące zasady odbioru dostarczanej stali zbrojeniowej w ramach realizacji postanowień Umowy lub Potwierdzonego Zamówienia:\n1) Zamawiający zobowiązany jest do odbioru Dostawy w dniu jej dostarczenia przez Dostawcę lub w dniu wskazanym do odbioru z zakładu produkcyjnego Dostawcy.\n2) Upoważniony pracownik Zamawiającego potwierdza przyjęcie Dostawy zgodnej ze Zleceniem i dokumentem WZ, albo ją odrzuca, jeżeli jest niezgodna, dokonując przy tym stosownych adnotacji na dokumencie WZ.\n3) Za zbrojenie zgodne ze Zleceniem Dostawca uznaje zbrojenie dostarczone i odebrane w ramach danego Zlecenia. Podpis złożony przez przedstawiciela Zamawiającego na odpowiednim dokumencie jest tego potwierdzeniem. Zgłaszane później reklamacje, uwagi czy niezgodności nie będą brane pod uwagę i nie mogą być podstawą jakichkolwiek roszczeń wobec Dostawcy.\n4) Zamawiający zobowiązany jest do zapewnienia dojazdu utwardzoną i odśnieżoną drogą na wyznaczone miejsce rozładunku zbrojeń, a w przypadku ugrzęźnięcia samochodu Dostawcy, do udzielenia kierowcy koniecznej pomocy technicznej.\n5) W przypadku konieczności mycia kół po wyjeździe z budowy, Zamawiający zapewni warunki do wykonania tej czynności.\n6) Za terminowy i nie powodujący zniekształceń, poplątania i pomieszania dostarczonych zbrojeń rozładunek odpowiada Zamawiający.\n2. W przypadku nie dokonania odbioru, o którym mowa w niniejszym paragrafie, Dostawca uprawniony jest do sporządzenia protokołu jednostronnego z mocą dokumentu, o którym mowa w ust.1.\n3. Odmowa podpisania protokołu, o którym mowa w ust. 2, przez przedstawiciela Zamawiającego, nie stanowi podstaw do jego nieważności.\n4. W przypadku braku odbioru wyprodukowanego towaru w terminie 7 dni od ustalonego terminu odbioru lub / i w terminie 7 dni od daty podanej w uzgodnionym obustronnie harmonogramie dostaw, Dostawca ma prawo wystawić fakturę za zamówione a nie odebrane wyroby, przewieźć towar do magazynu depozytowego na wolnym powietrzu i obciążyć Zamawiającego kosztami magazynowania i obsługi, w wysokości 10 zł netto/t za każdy rozpoczęty tydzień magazynowania.\n§ 7. Zasady rozpatrywania reklamacji\nDo rozpatrywania reklamacji z tytułu realizacji Umowy stosuje się odpowiednio OGÓLNE WARUNKI ROZPATRYWANIA REKLAMACJI dla wyrobów hutniczych w Drozapol-Profil S.A.\n§ 8. Wstrzymanie dostaw, zmiana i rozwiązanie Umowy\n1. Dostawca ma prawo wstrzymania dostaw, a także odstąpienia od realizacji Potwierdzonego Zamówienia lub Umowy, bądź też rozwiązania Umowy ze skutkiem natychmiastowym, w przypadku zwłoki Zamawiającego w płatności zobowiązań wobec Dostawcy lub w przypadku ograniczenia lub cofnięcia przyznanego mu limitu kredytowego.\n2. Dostawca ma prawo wstrzymania Dostaw a także odstąpienia od realizacji Potwierdzonego Zamówienia lub Umowy, bądź też rozwiązania Umowy ze skutkiem natychmiastowym także w przypadku:\n1) nie ustanowienia zabezpieczeń, o których mowa w § 5,\n2) w przypadku złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości Zamawiającego, wszczęcia postępowania naprawczego bądź likwidacji,\n3) nie przedstawienia przez Zamawiającego harmonogramu lub specyfikacji stali w terminie 7 dni roboczych od dnia podpisania Umowy lub Potwierdzenia Zamówienia, jednak nie później niż na 5 dni przed realizacją pierwszej Dostawy. Dostawca ma prawo do odmowy realizacji Dostaw wyprzedzających lub przekraczających terminy Dostaw wynikające z harmonogramu określonego w załączniku do Umowy.\n3. Zamawiający może rozwiązać Umowę lub odstąpić od realizacji Potwierdzonego Zamówienia z zachowaniem 1 tygodniowego okresu wypowiedzenia, jeżeli nastąpiło rozwiązanie umowy między inwestorem a Zamawiającym.\n4. W razie odstąpienia od realizacji Umowy lub Potwierdzonego Zamówienia, bądź też rozwiązania Umowy, na żądanie Dostawcy zostanie sporządzony przez Strony protokół inwentaryzacji dostaw na dzień odstąpienia/rozwiązania, a Zamawiający zapłaci Dostawcy za wszystkie wyprodukowane dla niego, zarówno odebrane jak i nieodebrane zbrojenia. Zamawiający zapłaci także Dostawcy koszty, jakie ten poniósł w związku z realizacją Umowy lub Potwierdzonego Zamówienia, w szczególności nabędzie od Dostawcy na jego żądanie materiał nabyty celem wykonania Umowy lub Potwierdzonego Zamówienia.\n5. W dniu odstąpienia od realizacji Umowy lub Potwierdzonego Zamówienia/rozwiązania Umowy, Zamawiający zobowiązany jest także do zapłaty wszystkich zobowiązań wobec Dostawcy, które stają się wymagalne.\n6. W przypadku wzrostu cen stali na rynkach światowych lub rynku krajowym w stosunku do cen obowiązujących w dniu zawarcia Umowy lub Potwierdzenia Zamówienia, Dostawca ma prawo do zmiany cen wskazanych w Umowie, Potwierdzonym Zamówieniu. O zmianie ceny Dostawca zawiadomi pisemnie Zamawiającego na 7 dni roboczych przed datą jej wprowadzenia. Zmiana ceny nie wymaga aneksu do Umowy czy Potwierdzonego Zamówienia. W powyższym wypadku Zamawiający może w terminie 7 dni od powiadomienia go o zmianie cen odstąpić od Umowy. Postanowienia ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.\n1. W przypadku nieterminowych płatności wynikających z faktur, jak i w przypadkach opisanych w § 8 ust. 4 i 5, Zamawiający zapłaci Dostawcy odsetki ustawowe od kwoty podanej na fakturze za każdy dzień opóźnienia.\n2. W przypadku postoju samochodów Dostawcy na budowie powyżej dwóch godzin Zamawiający zapłaci karę umowną za postój w wysokości 200 zł za każdą rozpoczętą godzinę.\n3. W przypadku odmowy przyjęcia dostawy, Zamawiający zobowiązany jest do zapłacenia kary umownej w wysokości 10% wartości nieprzyjętej Dostawy oraz do zapłacenia poniesionych kosztów transportu.\n4. Zamawiającemu przysługuje kara umowna za zawinioną przez Dostawcę zwłokę w dostawach w wysokości 0,1% wartości Dostawy, której dotyczy zwłoka, za każdą dobę w przekroczeniu ustalonych terminów Dostaw.\n5. Dostawcy przysługuje kara umowna za opóźnienie w dostawach stali zbrojeniowej względem harmonogramu, wynikająca z przyczyn leżących po stronie Zamawiającego, w wysokości 0,1% wartości Dostawy, której dotyczy opóźnienie, za każdą dobę w przekroczeniu ustalonych terminów Dostaw.\n6. Dostawcy przysługuje kara umowna za zwłokę w odbiorze Dostaw w wysokości 0,1% wartości Dostawy, której zwłoka dotyczy, za każdą rozpoczętą dobę w przekroczeniu ustalonych terminów Dostaw.\n7. W przypadku, gdy ilość dostarczonej stali zbrojeniowej będzie niższa od określonej w Potwierdzonym Zamówieniu lub Umowie, Dostawca ma prawo domagania się kary umownej w wysokości 20% wartości netto niedostarczonej stali zbrojeniowej, przy zastosowaniu cen z Potwierdzonego Zamówienia lub Umowy. W przypadku przekroczenia ilości określonej w Potwierdzonym Zamówieniu lub Umowie, jak również dodatkowego zlecenia prac czy dostaw uzupełniających, Dostawca może uzależnić ich wykonanie od odrębnego ustalenia nowych warunków cenowych.\n8. W przypadku rozwiązania Umowy z przyczyn leżących po stronie Dostawcy, Zamawiający ma prawo domagania się kary umownej w wysokości 10% wartości netto niedostarczonej stali zbrojeniowej, przy zastosowaniu cen określonych w Potwierdzonym Zamówieniu lub Umowie.\n9. W przypadku rozwiązania Umowy z przyczyn leżących po stronie Zamawiającego, Dostawca ma prawo domagania się kary umownej w wysokości 10% wartości netto Umowy lub Potwierdzonego Zamówienia.\n10. Kary umowne mogą się kumulować.\n1. Dostawca może być zwolniony z odpowiedzialności z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania Umowy lub Potwierdzonego Zamówienia w razie, gdy to niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem wystąpienia siły wyższej.\n2. Przez pojęcie siły wyższej należy rozumieć zdarzenie, którego nie można było przewidzieć przy zachowaniu staranności wymaganej w stosunkach kupieckich lub któremu nie można było się przeciwstawić, działając z należytą starannością.\n3. Zdarzeniami siły wyższej są w szczególności: strajk generalny, walki wewnętrzne w kraju lub za granicą, blokada przejść granicznych, portów lub innych powszechnie używanych miejsc wjazdowych lub wyjazdowych, zakazy eksportu lub importu, trzęsienia ziemi, powodzie, epidemie i inne zdarzenia elementarnych sił przyrody (w tym: zakazy poruszania się samochodów ciężarowych z powodu upałów, duże opady śniegu lub uciążliwe mrozy), których Dostawca nie mógł przezwyciężyć, a których ponadto nie przewidział i nie mógł przewidzieć.\n4. Dostawca może być zwolniony z odpowiedzialności z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania Umowy lub Potwierdzonego Zamówienia w razie, gdy to niewykonanie lub nienależyte wykonanie nastąpiło z powodu ograniczeń w produkcji producenta dostarczającego stal do Dostawcy, anulacji zamówienia np. z powodu awarii u producenta, kradzieży w czasie transportu, których Dostawca nie mógł przezwyciężyć, a których ponadto nie przewidział i nie mógł przewidzieć.\n5. Postanowienia niniejszego paragrafu w żaden sposób nie umniejszają ani nie ograniczają wyłączeń odpowiedzialności Dostawcy przewidzianych innymi postanowieniami Ogólnych Warunków Dostaw Zbrojeń.\n1. Strony obowiązane są zawiadamiać się wzajemnie o każdorazowej zmianie adresu miejsca siedziby oraz numerów telefonów, adresów e-mail, telefaksów.\n2. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo przesłane pod ostatnio wskazany przez Stronę adres i zwrócone z adnotacją o niemożności doręczenia pozostawia się w dokumentach ze skutkiem doręczenia.\n3. Wierzytelności Zamawiającego wobec Dostawcy nie mogą być przedmiotem jakichkolwiek czynności prawnych bez pisemnej zgody Dostawcy.\n4. Tytuły poszczególnych punktów niniejszych Ogólnych Warunków wprowadzone zostały jedynie dla ułatwienia posługiwania się tekstem i nie mają znaczenia prawnego, a co za tym idzie tekst Ogólnych Warunków nie może być interpretowany na ich podstawie.\n5. Jeżeli poszczególne postanowienia niniejszych Ogólnych Warunków okazałyby się nieważne lub nieskuteczne, nie będzie to miało wpływu na ważność i skuteczność pozostałych postanowień. W takim przypadku strony zobowiązują się przyjąć takie postanowienia, które odzwierciedlać będą uprzednie postanowienia w sposób skuteczny.\n6. Niniejsze Ogólne Warunki, Umowa, Potwierdzone Zamówienie wraz ze wszystkimi załącznikami stanowią całość porozumienia pomiędzy Stronami i skutecznie zastępują wszelkie ustalenia, zarówno w formie pisemnej jak i ustnej, które Strony zawarły lub wymieniły w trakcie negocjacji.\n7. Wszelkie zmiany do powyższych postanowień mogą być wprowadzane jedynie w formie pisemnej pod rygorem nieważności.\n8. W sprawach nieuregulowanych, zgodnie z zapisem w ust. 6 i 7, będą miały zastosowanie właściwe przepisy Kodeksu Cywilnego.\n9. Sprawy sporne, które nie zostaną rozstrzygnięte w drodze negocjacji, rozpatrywane będą przez właściwy sąd w Bydgoszczy. Dostawca i Zamawiający dołożą wszelkich starań, by ewentualne spory, jakie mogą powstać przy realizacji Potwierdzonych Zamówień lub Umów, były rozwiązywane polubownie.\nZarząd Drozapol-Profil S.A. z siedzibą w Bydgoszczy


Strona główna›Kraftwerk - ogniwo paliwowe zastąpi powerbanki?\nKażdy powerbank trzeba najpierw naładować. A później pogodzić się z tym, że dość obciąża nasz plecak czy torbę. Inaczej będzie w przypadku Kraftwerka. Ten najnowszy hit prosto z Kickstartera jest ogniwem paliwowym wykorzystującym do zasilania urządzeń przez USB najzwyklejszy w świecie gaz - ten sam, którym uzupełniamy zapalniczki czy przenośne kuchenki gazowe. Pojemniczki z gazem są lekkie, tanie, powszechnie dostępne i doładują opisywany gadżet w zaledwie 3 sekundy - jak na razie same zalety, prawda?\nNiestety to ogniwo paliwowe nie jest do końca idealne. Choć producent chwali się, że przy jednym naładowaniu gazu Kraftwerk zasili do 11 iPhone'ów to musimy pamiętać, że proces ładowania smartfona potrwa znacznie dłużej niż w przypadku standardowego powerbanku czy ładowarki - mówimy tu bowiem o mocy wyjściowej wynoszącej zaledwie 2 W. Jeśli jednak nie zależy nam na czasie, a na uniezależnieniu się o sieci energetycznej warto rozważyć opcję kupna gadżetu - w przedsprzedaży otrzymamy go za 99 dolarów.\nPolecamy w wydaniu internetowym chip.pl: Kraftwerk - ogniwo paliwowe zastąpi powerbanki?


Czy Netflix może stać się wkrótce realną konkurencją dla kin? Sądząc po liczbie produkowanych przez platformę filmów, ale także ich rosnącej jakości – taka możliwość istnieje. Szerzej przyglądałem się tej perspektywie w niedawnym felietonie, gdzie punktem wyjścia było ruszenie produkcji Irlandczyka – długo wyczekiwanego filmu Martina Scorsesego. Teraz jednak pojawiły się nowe fakty, wpływające na obraz Netflixa jako rewolucyjnego źródła filmowej rozrywki.\nTed Sarandos, jeden z szefów Netflixa, niedawno ujawnił, że platforma ma w planach na 2018 aż osiemdziesiąt premier swoich oryginalnych filmów. To nawet o trzydzieści tytułów więcej, niż planowano i realizowano w roku obecnym (dla porównania – w całym Hollywood w skali roku zwykle powstaje ok. pięciuset filmów). Liczba ta uwzględnia zarówno obrazy skromniejsze, zakupione na festiwale w typie Sundance, jak i wysokobudżetowe produkcje, pokroju wspomnianego już Irlandczyka (który jednak pojawić się ma w roku 2019).\nBudżet na realizację tych planów obejmuje, bagatela, osiem miliardów dolarów, czyli o około miliard więcej, niż wydano w tym roku. Bright, nowy film Davida Ayera planowany na koniec grudnia, którego budżet wynosi dziewięćdziesiąt milionów dolarów, ma być dla Netflixa momentem przełomowym. Za jego sprawą wysłany zostanie bowiem sygnał informujący, że platforma radzi sobie z widowiskami tworzonymi z rozmachem.\nMyślę, że ludzie zaczną dostrzegać potencjał tej filmowej inicjatywy, zakładającej, że na potrzeby telewizji również da się tworzyć na ogromną skalę.\nMam jednak wrażenie, że filmowa ofensywa Netflixa została wywołana nie tylko ambicją do stworzenia alternatywy do kin, ale także chęcią… łatania dziur. Sarandos odniósł się bowiem do problemu zakończenia współpracy z Disneyem, uwzględniającego zarówno odłączenie się konkretnych produkcji z zawartości platformy, jak i tworzenie przez wytwórnię konkurencyjnego medium strumieniowego.\nMusimy po prostu skoncentrować na tworzeniu treści, bez których nasz użytkownik nie będzie w stanie się obejść. Niezależnie od tego, czy jeden z naszych partnerów zdecyduje się produkować dla nas lub rywalizować z nami, to jednak podejmując ten wybór, musimy przede wszystkim brać pod uwagę własny biznes.\nCzy można już mówić o zbliżającej się rewolucji? Myślę, że przesłanki są dość mocne. Netflix coraz częściej daje do zrozumienia, że ich głównym celem jest pozyskanie klienta kinowego. Muszą jednak liczyć się z tym, że nigdy nie będą zarabiać na swoich filmach, tak jak mogą zarabiać wytwórnie, dystrybuujące swoje filmy w kinach – gdzie sprzedaje się nie tylko drogi bilet, ale także równie drogie przekąski. Zasady rywalizacji w największych nagrodach (np. Oscarach) także szybko nie zostaną przemianowane tak, by uwzględniać film mający premierę w telewizji. Nie mówiąc już o tym, że pewnych doznań, dostarczanych przez największe widowiska, domowy telewizor nigdy nie będzie w stanie zastąpić.\nDuch zmian jest jednak bardzo mocno odczuwalny. A wspiera go zwykła ekonomia. Mówię to bowiem z pozycji osoby, która coraz częściej łapie się na tym, że woli wydać swój pieniądz na miesięczny abonament medium strumieniowego, dostarczającego coraz lepsze produkcje (w tym przede wszystkim te serialowe), niż wydawać połowę tej kwoty (!) na jednorazowy seans w kinie, w przypadku którego nie ma się pewności, w jak komfortowych warunkach się odbędzie. Przelicznik jest w tym wypadku nieubłagany.


Wyniki egzaminu maturalnego będą wydawane w dniu 4 lipca od godziny 12:00 w sekretariacie uczniowskim. Należy zgłosić się osobiście z dokumentem tożsamości.\n4 lipca od godz. 08:00 udostępnione zostaną wyniki egzaminów w Serwisie dla zdających (Serwis dla maturzystów) - www.oke.jaworzno.pl.\n• Absolwent, o którym mowa, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników egzaminu maturalnego (nie później niż do 11 lipca 2019r.) składa wicedyrektorowi szkoły (gabinet 155) pisemne oświadczenie o zamiarze przystąpienia do egzaminu maturalnego z danego przedmiotu w terminie poprawkowym (załącznik 7a), zgodnie z deklaracją ostateczną.\n• Część ustna egzaminu maturalnego w terminie poprawkowym z języka polskiego oraz z języków obcych nowożytnych odbędzie się w dniach 20 –21sierpnia 2019r.\nDo pobrania załącznik 7a


KBC Securities wycenia akcję TP SA na 28 zł, rekomenduje kupuj - Puls Biznesu - pb.pl\nKBC Securities wycenia akcję TP SA na 28 zł, rekomenduje 'kupuj'\nopublikowano: 15-09-2005, 19:19\nAnalitycy KBC Securities wydali rekomendację ‘kupuj’ dla akcji TP SA i jednocześnie określili cenę docelową walorów na 28 zł za sztukę, wynika z raportu datowanego na 6 września, opublikowanego w czwartek.\nAkcje TP SA na koniec sesji w czwartek wyceniane były na 24,60 zł po wzroście o 3,25%.\nAnalitycy z KBC Securities prognozują, że przychody TP SA na koniec 2005 roku wyniosą 18,16 mld zł, a w roku następnym 17,93 mld zł. Nakłady inwestycyjne telekomu szacowane są odpowiednio na 3,239 mld zł i 3,126 mld zł.\nW 2004 roku przychody grupy TP SA wyniosły 18.564 mln zł wobec 18.287 mln zł rok wcześniej.\nURE: w piątek informacja o nowych cenach gazu\nKandydaci PO o sposobach walki z korupcją\nKBC Securities podnosi wycenę akcji PKN Orlen do 72 zł, rekomenduje 'kupuj'\nKomisja Europejska chce ułatwić system wizowy\nWaluty / KBC Securities wycenia akcję TP SA na 28 zł, rekomenduje 'kupuj'


Kup i pobierz za 16,90 zł ($ 4,26)\nTagi: apokalipsa, walka o przetrwanie, zagadki, ekscytujące przygodyEdytuj\nCopyright © by Marek Zatwarnicki, 2020\nKorekta: Bogusław Jusiak,Joanna Barbara Gębicka\nProjekt okładki: Marek Zatwarnicki\n– On albo ja – szepnął ze łzami w oczach, po czym wziął głęboki wdech, uniósł broń i oddał strzał.\nLasem przetoczył się huk, na ziemię upadło bezwładne ciało. Śnieg spłynął krwią.\nMaszerował niezbyt szeroką leśną ścieżką, pokrytą grubą warstwą błota oraz igliwia zrzuconego kilka lat wcześniej przez chore sosny. Była wczesna jesień, ale na ziemię docierało niewiele promieni słońca, przysłoniętego szarym niebem. Drzewa, trawy i zarośla wydawały się wyblakłe, a ich kolory odpowiadały raczej początkowi zimy. Wdychane powietrze było chłodne, wilgotne i przesiąknięte siarką, towarzyszącą temu miejscu już od kilku lat. Cały krajobraz przybrał bure barwy.\n– Ile tego jest? – zapytał z niepokojem starym, chrapliwym głosem należącym do kulejącego towarzysza.\n– Będzie z piętnaście, może siedemnaście kilo.\n– Doprawdy zadziwiasz mnie, Łowco. Nikt nie jest w stanie wypatrzeć nawet królika, a tobie udaje się złapać coś takiego. Jakie to zwierzę, dzika koza? Na łowienie saren wydajesz się za wolny.\n– Odyniec – odparł po chwili namysłu. – Stary, słaby i lekko schorowany dzik. Mięso ma dziwny smak. Kiedyś zostawiłbym je padlinożercom, ale teraz potrzebujemy wszystkiego, co jadalne. Ktoś musi to dobrze przyrządzić. – Odwrócił głowę. Nie lubił opowiadać o polowaniu nikomu, a szczególnie temu staremu człowiekowi.\nTowarzysz marszu, mający około sto siedemdziesiąt centymetrów wzrostu, dochodził do sześćdziesiątki. Wskazywały na to wszystkie cechy jego wyglądu, nie licząc młodzieńczego zacięcia wciąż tlącego się w oczach. To dzięki temu udało mu się dożyć tak poważnego wieku. Reszta jego ciała starzała się w normalnym tempie. Stawał się coraz słabszy. Jego kamiennej twarzy nigdy nie wykrzywił nawet cień uśmiechu, a spojrzenie nigdy nie skupiało się na rozmówcy, ale na jakimś odległym punkcie znanym tylko jemu. Krótka siwa broda łączyła się z szarymi włosami, obsesyjnie zaczesywanymi na prawą stronę. Kulał od czasów złamania piszczeli kilka lat wcześniej.\nStary miał na sobie dwudziestoletnią, wypłowiałą kurtkę podporucznika z czasów służby w wojsku i kilka skór narzuconych na wierzch. Jego tors przecinał dobrze zachowany skórzany pas ozdobiony pozłacaną sprzączką. Przypinał do niego swój najważniejszy atrybut – dziewięciomilimetrowy samopowtarzalny pistolet P-64. Wojskowemu wydawało się, że jako jedyny ma dostęp do takiego narzędzia śmierci.\nKiedyś, zanim to wszystko się zaczęło, pełnił służbę jako jakiś oficer, ale wszyscy określali go mianem Generała. Intuicja podpowiadała Łowcy, że ten człowiek z całą pewnością miał skłonności do picia, ale obecne warunki nie pozwalały mu oddać się tej pasji.\n– Wziąłeś ze sobą skórę? – zapytał Generał, przeczuwając, że odpowiedź go nie zadowoli. – Drwal potrzebuje nowej czapki.\n– Dlaczego? – naciskał wojskowy.\n– Nie nadawała się do użytku. Zniszczyła ją jakaś choroba skóry. Zwierzęta chorują, nic na to nie poradzę.\nŁowca puścił mimo uszu kilka obelg i przekleństw. Rozumiał starego, ale nie chciał brać odpowiedzialności za rzeczy, na które nie miał wpływu. Poza tym wiedział, że Generał mu nie ufa.\n– Zrobiliście jakieś postępy w sprawie mojego domu? – zapytał, zakłócając ciszę, przerywaną jedynie ciężkimi krokami towarzysza.\n– Oczywiście, że nie. Wiesz, jak jest, to sprawa drugorzędna. Sam musisz to nadzorować. Drwal i Stolarz zajmowali się przygotowaniem drewna na opał. Czeka nas długa zima. Rok temu jakoś udało się przetrwać, ale nigdy nie ma pewności.\n– Tak też sądziłem. – Pochylił głowę. Tak było zawsze. Podczas gdy on zdobywał mięso niezbędne im do przeżycia, oni nie potrafili ściąć kilku potrzebnych mu drzew. Nikogo nie obchodziło nic oprócz dziczyzny.\nW oddali zamajaczyły kontury kilku niewysokich chatek, schowanych za dwiema podłużnymi skałami, szerokimi na pięćdziesiąt, a długimi na pięć metrów. Byli już niemalże w domu, o ile mogli tak nazywać to miejsce. Wiedział, że każdy z dwunastu pozostałych mieszkańców wioski wyczekuje jego powrotu, ale zdawał sobie sprawę, że nie chodziło im o niego, tylko o mięso leżące w jego skórzanych torbach.\nKilka wychudzonych postaci odzianych w skóry wyszło im naprzeciw.\nJedzenia brakowało już wszystkim, dlatego dokładnie cztery i pół doby wcześniej wyruszył z ich osady na polowanie, które zakończyło się sukcesem i z którego właśnie wracał.\nIch wioska leżała wśród skał porozrzucanych w połowie góry, której wysokość nie przekraczała tysiąca dwustu metrów. Stamtąd kilka dni wcześniej, jeszcze przed świtem, ruszył w dół zachodniego stoku, porośniętego schorowanymi iglakami, posadzonymi kiedyś w idealnie równych rzędach. Później skręcił na południe, omijając teren nieporośnięty lasem, a następnie schronił się w niewielkim zagłębieniu pod rozłożystą skałą, decydując, że właśnie tam spędzi noc.\nPo kilku minutach prób rozpalił niewielkie ognisko, które zgasił od razu po podgrzaniu posiłku. Robił tak zawsze z obawy przed wygłodzonymi drapieżnikami i o wiele gorszymi od nich ludźmi. Pokrzepiony ciepłym kawałkiem wędzonego mięsa ściął kilka gałązek młodych iglaków, ułożył z nich posłanie, a następnie pogrążył się we śnie.\nW nocy budził się co kilkadziesiąt minut, obracał w posłaniu, a po upewnieniu się, że wszystko jest w porządku, zasypiał ponownie. Ten zwyczaj, zapożyczony od wilków i zdziczałych psów, już nieraz uratował mu życie.\nNa trzy godziny przed świtem ukrył wszystkie ślady swojej obecności w tamtym miejscu i stanął gotowy do dalszego marszu. Liczył, że o tak wczesnej porze uda mu się wypatrzeć zwierzynę, ale nie słyszał nawet głosu ptaków. Wyglądało na to, że był jedyną żywą istotą w okolicy.\nPogoda nie dopisywała. Nałożył na ciało wiele skór, ale zimno i tak przenikało go do szpiku kości. O świcie mżawka zmieniła się w deszcz o kwaśnym zapachu, deszcz – w deszcz zmieszany ze śniegiem, a deszcz ze śniegiem zmienił się w śnieg. Kiedyś o tej porze roku mógł chodzić w letnim ubraniu, ale te czasy już dawno minęły.\nPo przejściu niecałych ośmiu kilometrów w południowowschodnim kierunku zatrzymał się przy brzegu strumienia. Woda niemalże stała tu w miejscu. Na jej powierzchni pływały fragmenty cieniutkiej lodowej pokrywy, roztopionej przez promienie słońca chwilę przed jego przybyciem.\nTam uzupełnił manierkę, poprawił kamuflaż na twarzy i przyjrzał się swojemu odbiciu, odwracając twarz z typowym dla siebie niezadowoleniem. „Kiedyś wyglądałem o wiele lepiej, wtedy, kiedy szanowało i słuchało mnie wielu ludzi” – pomyślał, a po chwili dodał na głos z tęsknotą:\n– Wtedy, kiedy po jedzenie szło się do sklepu przecznicę dalej, nie do lasu.\nPrzypomniał sobie wszystkie koszule, codzienne prysznice i wizyty u fryzjera i westchnął, bo wszystko minęło bezpowrotnie dawno temu.\nTeraz liczył sobie około czterdziestu trzech, może czterdziestu pięciu lat, a trudy życia dawały mu się coraz wyraźniej we znaki. Przy wzroście stu siedemdziesięciu dwóch centymetrów ważył niecałe sześćdziesiąt kilogramów.\nJego spojrzenie straciło dawny błysk ambicji. Od kilku lat nie patrzył, tylko analizował otoczenie w poszukiwaniu ewentualnego zagrożenia lub ofiary. Pod smutnymi, ale przede wszystkim zrezygnowanymi piwnymi oczyma człowieka walczącego o przetrwanie znajdował się smukły, dwukrotnie złamany nos. Jego twarz pokrywał kamuflaż z węgla i gliny, niestrzyżona od kilku miesięcy broda i kosmyki tłustych, spoconych włosów spływających na czoło. Spod zarostu prześwitywał ślad starej, szpecącej rany, odniesionej w czasach, kiedy to wszystko się zaczęło.\nPrzed wyruszeniem na polowanie na pokrytych skórami plecach zawieszał łuk w pokrowcu oraz kołczan z kilkoma strzałami, którymi zadawał zwierzynie śmiertelne rany. Do pasa przywiązywał nóż myśliwski i torbę na mięso. Miał przy sobie jeszcze jeden przedmiot, o którego istnieniu nie miał pojęcia Generał. Był to powtarzalny pistolet Glock 19 czwartej generacji. Wielokrotnie marzył o użyciu go w czasie łowów, ale nie robił tego z dwóch powodów. Strzał z broni palnej słychać było z kilku kilometrów, a on wolał nie narażać się na spotkanie z drapieżnikiem lub – co gorsza – innym człowiekiem, poinformowanym w ten sposób o jego położeniu. Ale nie to było główną przeszkodą. W magazynku o pojemności sześciu naboi znajdował się mianowicie tylko jeden pocisk. Zamierzał wystrzelić go w swoim kierunku, gdyby w trakcie polowania odniósł rany niepozwalające na powrót do domu.\nBał się, że taki koniec jest bardzo prawdopodobny, ale jednocześnie wiedział, że gdy nadejdzie czas, postąpi jak należy.\nPo kilku kolejnych godzinach marszu spostrzegł, że słońce powoli zaczyna chylić się ku zachodowi. Miał do przebycia jeszcze dwa kilometry w stronę południa. Dalej kończył się jego teren łowiecki. Zawsze kierował się na południe, nigdy na północ. Obszar, który zamieszkiwał, tworzył kotlinę z trzech stron otoczoną górami. Na południu stoki gór zbiegały się w niezbyt szeroki wąwóz o kilkumetrowych ścianach. Przejście nim było nie tyle najprostszym, co jedynym sposobem wydostania się na niziny. Tam zwykł czekać na swoje ofiary.\nWypił ostatni łyk wody nabranej gołą dłonią i ruszył w dalszą drogę, z twarzą wykrzywioną grymasem. Nic nie smakowało jak dawniej. Woda, mięso i resztki leśnych owoców – wszędzie wyczuwał gryzący posmak siarki, nawet powietrze było przesycone jej związkami, a niebo przestało być błękitne od chwili, gdy wszystko pokryła cieniutka warstwa popiołu.\nW końcu stanął na granicy znanego sobie terenu i z rezygnacją stwierdził, że od czasu opuszczenia wioski nie widział nawet najmniejszego zwierzęcia, a jedyną nadzieją na wyżywienie rodziny było złapanie czegoś na przełęczy. Od wąwozu dzieliło go zaledwie kilka minut. Wiedział, że tam musi coś upolować, zawsze mu się udawało. Początkowo zamierzał pobiec na miejsce od razu, ale pośpiech nie był wskazany, nawet gdyby miało to oznaczać kolejny dzień, który współplemieńcy spędzą, jedząc tylko tyle, ile niezbędne do przeżycia. Postanowił przespać się w pobliskich ruinach bunkra i poszukać szczęścia o świcie, kiedy najłatwiej było o zdobycz.\nMasywna, betonowa budowla pozwalała mu na obserwowanie okolicy jedynie przez metalową płytę z niewielkim otworem strzelniczym pośrodku. Ponad sto lat wcześniej na drewnianym stoliku ułożonym kilkanaście centymetrów poniżej miał stanąć karabin maszynowy, ale kraj, który wybudował tę konstrukcję, został sprzedany agresorowi przez sojuszników i nigdy nie wystrzelił stamtąd żadnego pocisku. Teraz historie tego rodzaju popadły w niepamięć, bo wszystko oprócz przetrwania straciło znaczenie już dawno temu.\nTamtej nocy nie rozpalił ogniska, bo ryzyko, że ktoś spostrzeże dym, było zbyt wysokie. Rozłożył tylko kilka skór, które pokryły doskonale zakonserwowaną ławę, i zaczął żuć kawałek wędzonego mięsa. Następnego dnia chciał coś upolować, coś na tyle dużego, żeby nie wracać do tego cholernego lasu przez następne dwa tygodnie albo miesiąc. Zmęczony całodniowym marszem opadł na posłanie.\nNie spał dobrze, wydawało mu się, że jest obserwowany. Kiedyś nie bał się obcych, ale od wielu lat wszystko, co nieznane, stanowiło zagrożenie i ryzyko, na które nie mógł sobie pozwolić.\nPobliskie liście zaskrzypiały rozpaczliwie, sprawiając, że wybudził się momentalnie. Na niebie nie pojawił się jeszcze żaden znak zwiastujący nadejście świtu, a ciemności mieszające się ze słabym światłem księżyca oraz burym odcieniem drzew i trawy sprawiały, że otoczenie wyglądało na martwe.\nZaniepokojony wyszedł na zewnątrz, a po stwierdzeniu, że nie ma wiatru, wrócił do środka i w pośpiechu spakował wszystkie swoje rzeczy. Wiedział, że jeśli dźwięk nie powstał od podmuchu wiatru, to musiało tam być żywe stworzenie, które on, Łowca, musiał odszukać i zabić.\nZatrzymał się po zaledwie kilku krokach, zwróciwszy uwagę na zarys świeżej sosnowej gałązki o nienaturalnym kształcie leżącej samotnie wśród igliwia. Bez chwili zwłoki wziął ją do rąk. Patyk miał pośrodku pęknięcie nietypowe nawet dla uszkodzeń powstałych w czasie gradobicia. Wiedział, że takie złamania powstają tylko w wyniku silnego nacisku kończyn.\n– Zwierzyna – szepnął, czując nagły przypływ adrenaliny. Był jak dziecko mające otrzymać długo oczekiwany podarunek.\nMetr dalej dostrzegł odcisk kończyny przyszłej ofiary doskonale zachowany w miękkim podłożu. Zagłębienie nie było jeszcze wypełnione wodą, musiało więc powstać zaledwie chwilę wcześniej. Wagę ofiary oceniał na jakieś pięćdziesiąt kilogramów.\nW tym czasie zza najbliższego wzniesienia wychynął pierwszy zwiastun nadchodzącego świtu – zimny promień słońca odbijający się od chmur. W oddali zaśpiewał samotny ptak, ale nie otrzymawszy odpowiedzi, zamilkł. Tamtego dnia natura, tak samo jak przez siedem poprzednich lat, próbowała się przebudzić i podobnie jak przez siedem poprzednich lat poniosła klęskę.\nŁowca bez chwili zwłoki nałożył cięciwę na łuk w taki sposób, żeby drewno nie wydało z siebie najmniejszego nawet dźwięku, a następnie ruszył w stronę, którą wskazywały tropy. Wiedział, że jest blisko, bo ślady były bardzo świeże. Wiedział również, że musi uważać na każdy, nawet najdelikatniejszy podmuch wiatru, bo ten, przenosząc jego zapach, mógłby spłoszyć zwierzynę.\nWstrzymał oddech, wierząc, że jego wysiłek może zostać wynagrodzony już za chwilę. Pomimo niskiej temperatury zdjął rękawicę, a następnie wyjął strzałę z kołczanu, przyjrzał się jej dokładnie, po czym nałożył na cięciwę.\nPo około dwóch minutach marszu przekroczył granicę swojego terenu łowieckiego i stanął w wąwozie wyciętym w górze przez niewielki strumień i będącym zarazem jedyną drogą na południe. Potem wszedł na jeden z głazów, schował się za usychającym karłowatym iglakiem i przyjrzał się okolicy. Jego przyszła ofiara musiała być w zasięgu wzroku. Dostrzegł ruch znacznie szybciej, niż przepuszczał, bo zwierzyna była bardzo nieostrożna. Po chwili ukazała mu się cała, krocząca po drugiej stronie strumienia, bura jak otoczenie. Widział nawet obłoki pary opuszczającej jej nozdrza. Nie była niczego świadoma.\nPobliskie drzewo skrzypnęło zmęczone porannym przymrozkiem. Zaniepokojona ofiara zrobiła kilka kroków w stronę strumienia. Wiedział, że to odpowiedni moment, więc napiął cięciwę i czekał. Nie czuł wtedy niczego, liczył się tylko on, jego strzała i cel. Wziął pod uwagę odległość, wycelował i mimo że drżały mu ręce, a palce zaczynały drętwieć, beznamiętnie wpatrywał się w przyszłą zdobycz.\nW końcu puścił cięciwę, jednocześnie wydychając powietrze z głośnym świstem. Pocisk przeleciał około trzydziestu metrów, a następnie wbił się głęboko w prawą pierś zwierzyny, zagłębiając się po same lotki. Przez parów przetoczył się głuchy ryk umierającego stworzenia, które jednak zamiast poddać się oprawcy, ruszyło do rozpaczliwej ucieczki. Przeklął. Miał nadzieję, że strzał okaże się śmiertelny i nie będzie musiał dobijać.\nTeraz niezbędne było szybkie działanie, w przeciwnym wypadku mógłby nigdy nie znaleźć ciała. Założył łuk na plecy, zsunął się z niewielkiego zbocza i rzucił się w pogoń, jednocześnie rozglądając się w poszukiwaniu śladów. Był pewien, że przebił jej płuco, a może nawet uszkodził jedną z tętnic. Okoliczna ściółka spłynęła jasną wydzieliną i krwią, której widział więcej z każdym krokiem.\nW końcu znalazł się na niewielkiej błotnistej polance o powierzchni kilkunastu metrów kwadratowych. Po przeciwległej stronie jagodzisk leżała ona – zwierzyna niezdolna do dalszej ucieczki. Z jej boku sterczała złamana strzała, a szkarłatna krew mieszała się z błotem. Widok był makabryczny, ale nie miał żadnych wątpliwości – zdobycz wciąż była żywa.\n„Kiedyś polowało się dla zabawy, a teraz muszę to robić, żeby żyć” – pomyślał, a następnie naciągnął łuk i strzelił po raz drugi. Adrenalina opadła i przestał czuć podniecenie. Nie zawsze lubił polować, a to był ten moment, kiedy mu się to nie podobało. Czasem nawet brzydziła go konieczność patroszenia jeszcze ciepłego ciała, ale musiał wyżywić rodzinę i wioskę, więc bez zastanowienia zrobił to, co do niego należało.\nOdczekał, aż zwierzyna przestanie się trząść, wyciągnął z niej strzały. Potem usunął trzewia i zaczął wycinać mięso. Po około dwóch godzinach było już po wszystkim.\n„Gdyby nie przypadkowy ślad w igliwiu, ona wciąż by żyła”. Otarł czerwone od krwi ręce, spojrzał na kręgosłup, kości, trzewia, skórę niewartą wzięcia ze sobą i skrzywił się, a potem beznamiętnie ruszył w drogę powrotną, w której miał spotkać Generała i razem z nim wejść do wioski.\nSpełnił swoją powinność.\nŁowca zatrzymał się kilka kroków przed miejscem, w którym zielono-bure jagodziska ustępowały miejsca rozmokłej ziemi, deptanej każdego dnia przez mieszkańców wioski.\n– Idziesz? – Postój rozzłościł Generała.\nRuszyli ponownie, wspólnie przekroczyli granicę osady, a nieco dalej przeszli przez kilkumetrową wyrwę w skałach biegnących z północy na południe. Każdemu z ich kroków bacznie przyglądały się dwa tuziny oczu.\n– Zrobiłeś swoje. Daj mi torbę z mięsem, a ja przekażę je do przyrządzenia. – Wojskowy rzucił towarzyszowi wymowne spojrzenie.\nŁowca zdjął torbę z pleców i oddał ją w ręce kulejącego towarzysza. Uważał go za próżnego. Innym razem oburzyłby się na jego żądanie, ale był bardzo zmęczony i marzył tylko o odpoczynku. Generał przyjął skórzany worek z zadowoleniem, którego nie potrafił jednak okazać za pomocą uśmiechu. Jego twarz pozostała obojętna jak zawsze, ale stare ręce drżały, bo chęć przypisania sobie części zasług była okupiona wielkim trudem utrzymywania ciężaru mięsa.\n– Jesteś pewien, że sobie poradzisz? – spytał Łowca z zażenowaniem, ale nie otrzymał odpowiedzi.\nWolnym krokiem, dostosowanym do możliwości kulejącej nogi Generała, doszli do niewielkiego, pokrytego błotem placyku w centrum osady. Stało tam dwunastu ludzi. Wszyscy ich oczekiwali.\n– Upolowaliśmy starego, wychudzonego odyńca – oznajmił Generał. Jego słowa wywołały uśmiech na wygłodzonych twarzach. – Hodowco, ty i Kucharka przyrządzicie mięso. Zgodnie z tradycją jutro zbierzemy się przy ognisku. To wszystko, możecie odejść do swoich zajęć.\nCzłowiek nazwany przez starego Hodowcą wystąpił z szeregu i wziął od niego mięso. Generał odetchnął z ulgą, bo nie potrafiłby go dłużej utrzymać. Pozostali nie ruszyli się z miejsca jeszcze przez kilkanaście sekund.\nPotem cztery kobiety, trzej mężczyźni i czwórka dzieci rozeszli się do swoich chat. Na dworze pozostał jedynie Generał, który usiadł na niezbyt szerokim pniu obok swojego domu, i ciężarna kobieta, która przytulała wyglądającego na nieszczęśliwego piętnastoletniego chłopca. Oboje mieli podobne rysy i twarze bure jak otoczenie.\nŁowca podszedł do nich i bez słowa objął. Nie był tak szczęśliwy nawet wtedy, gdy udawało mu się upolować w pełni zdrowe zwierzę. To dla nich, nie dla innych czy Generała, opuszczał to miejsce co dwa tygodnie i zdobywał pożywienie.\n– Jestem, Żono – odpowiedział, a po chwili pocałował ją w usta. Miała niecałe sto sześćdziesiąt pięć centymetrów wzrostu, przy wadze około pięćdziesięciu kilogramów. Kiedyś jej ciało uznawano za atrakcyjne, ale zniszczyły je lata zmartwień, głód oraz siedem miesięcy ciąży. Strach o nienarodzone dziecko przecinał jej twarz kilkoma podłużnymi zmarszczkami.\nByła przeciętnej urody, miała owalną twarz, włosy koloru ciemnego brązu i średni nos, zadarty w kierunku zielonych, pozbawionych blasku oczu. Potrafiła pięknie się uśmiechać, ale teraz jej usta niemal zawsze wyrażały smutek.\nCiało i głowę zakrywała skórzanym płaszczem z kapturem, który uszyła ze skór zwierząt upolowanych przez męża. Pod nim nosiła koszulki z nadrukami modnymi kilka lat wcześniej.\nNie licząc stojącego obok piętnastolatka, była jedyną osobą, którą kochał.\n– Wszystko w porządku, Adamie? – zapytał, a następnie puścił rodzinę z uścisku.\nSyn nie odezwał się do ojca. Miał twarz wykrzywioną grymasem jak dziecko, które długo czekało na prezent, ale go nie otrzymało. Łowca zgadywał, że chodziło mu o córkę Hodowcy, bo zawsze, kiedy był zły, chodziło o nią.\nMłodzieniec miał piętnaście lat, kilka włosów tworzących cień zarostu i dwa centymetry wzrostu więcej niż ojciec. Jako jedyny z mieszkańców wioski uśmiechał się często, czasem nawet bez przyczyny, czym wywoływał zdziwienie i zazdrość innych. Tego dnia był jednak przygaszony i jak gdyby bez chęci życia.\n– Poradzę sobie – odparł w końcu Adam, cofnął się o kilka kroków, a potem odszedł w stronę pobliskiej skały, na której siadał zawsze, kiedy coś go dręczyło lub kiedy chciał w spokoju pomyśleć.\n– Znowu chodzi mu o nią?\n– Tak, ale nie przejmuj się – odpowiedziała Żona. – Jeszcze mu przejdzie albo to ona zmieni zdanie. Będzie musiała. Jest przecież jedynym chłopakiem w jej wieku, który mieszka w tej dolinie, jeśli nie w promieniu kilkudziesięciu kilometrów.\n– Ma łatwo – odpowiedział Łowca, a potem dodał szeptem: – Kiedyś trudniej było wybrać odpowiednią kobietę. On będzie się cieszył z jakiejkolwiek.\n„Ja walczę o ich przeżycie, ale najwidoczniej takie drobnostki są dla nich ważniejsze od jedzenia”. Potem przypomniał sobie, że robi to tylko dlatego, żeby ich życie przypominało to sprzed kilku lat. Tak było zawsze, kiedy wracał z łowów. W lesie był bezlitosnym drapieżnikiem i trudno mu było tak od razu ponownie stać się kochającym mężem i rodzicem. Zwykle potrzebował na to kilku godzin.\n– Aż tak trudno było mnie znaleźć? – Jego Żona się uśmiechnęła, ale on nie odpowiedział jej ani uśmiechem, ani miłym słowem. – Poradzi sobie, jest już prawie dorosły. Powinienem jeszcze o czymś wiedzieć? – zapytał. Zachowywał się bardziej jak dowódca proszący o raport niż jak mąż rozmawiający z żoną.\n– Powinieneś porozmawiać z Drwalem i Stolarzem – odparła, a potem dodała z irytacją: – Kolejny raz, gdy ty jesteś na polowaniu, oni nie zajmują się tym, do czego się zobowiązali. Całe drewno, które przygotowali przez ostatnie dni, ułożyli pod dachem obok paleniska. Mówili, że potrzebują go na zimę.\n– Generał już mi to powiedział. Zaraz się tym zajmę. Chcę mieć ten dom jeszcze przed zimą.\nŁowca spojrzał na parę bali leżących kilkanaście metrów dalej. Położone jeden na drugim tworzyły cztery ściany o wysokości jednego metra. Obok powinny znajdować się materiały do dalszej budowy, ale wiedział, że ich tam nie ma. Westchnął, pocałował Żonę i ruszył w stronę niewielkiej chatki, w której mieszkał Drwal wraz ze swoją kobietą.\nRozejrzawszy się dookoła, Łowca doszedł do wniosku, że ich wioska była bardzo mała. Przez kilka lat wybudowali tylko pięć chat i parę spiżarni, które ukryli wśród skał położonych u podnóża góry, na której szczycie już dawno nie stanęła ludzka stopa.\nIch osada nie nosiła nawet nazwy, ponieważ nikt nie czuł potrzeby jej nazywania. Określali ją po prostu mianem Wioski. Co kilka dni spotykali się na placu w jej centrum, palili ognisko i wspominali czasy, które już minęły i do których mieli już nie wrócić. Drewno składowali pod dachem ze świerkowej kory, nad którym górował samotny ostaniec i rosnące w tej samej linii drzewo.\nŁowca ruszył na drugą stronę placu. Minął ciasną i pełną wilgoci lepiankę, którą zamieszkiwała Kucharka i jej kilkuletnia córka, obszedł domek należący do Hodowcy, jego żony i córki, minął pole, na którym sadzili ziemniaki, oraz słomiany dach, pod którym chroniły się oswojone kozy, i stanął u celu – przed drzwiami lepianki należącej do Drwala i jego kobiety. Widział stamtąd dwa domy z drewna, w których mieszkał Generał oraz Stolarz z rodziną.\nZazdrościł im. On nie miał domu. Razem z Żoną i Adamem żył w ocieplonej jaskini przy jednym z dwóch wejść do Wioski. Stary upierał się, żeby tam zostali i strzegli innych przed drapieżnikami, ale on chciał mieszkać we własnej chacie z bali i dlatego kilka tygodni wcześniej rozpoczął jej budowę. Pozostali mieszkańcy byli niechętni temu pomysłowi, dlatego musiał upominać się o drewno.\nUderzył w drzwi, które Drwal wykonał z kawałka blachy falistej, i odsunął się na kilka kroków. Po paru sekundach ze środka chatki wysunęła się głowa młodego, dwudziestokilkuletniego mężczyzny. Na widok Łowcy młody skrzywił się, jak gdyby wiedział, że musi dojść do tej rozmowy.\nBył wysoki, najwyższy ze wszystkich mieszkańców. Mierzył ponad sto osiemdziesiąt pięć centymetrów i był potężnej budowy. Potrzebował dużych ilości jedzenia, ale dostarczali mu ich, bo wykonywał najcięższe prace fizyczne. Ścinał sosny i modrzewie za pomocą piły lub siekiery, ciął je, a potem przynosił do Wioski i rozłupywał na opał bądź przekazywał Stolarzowi.\nJego twarz pokrywała broda, popularna pośród prawdziwych drwali i miejskiej bohemy w czasie, kiedy to się zaczęło. Miał smutne niebieskie oczy, przycięte włosy i jedynie osiem palców u rąk. Dwa pozostałe stracił, wykonując swoje obowiązki dwa lata wcześniej. Mimo to wciąż był lekkomyślny. Zawsze wiedział wszystko lepiej. Kochał swoją kobietę i często jej to okazywał, wywołując zgorszenie u pozostałych mieszkańców Wioski, którzy wielokrotnie przyłapywali ich w intymnych sytuacjach.\nŁowca zawsze uważał, że w tym przypadku wysoki wzrost nie był atutem, tylko przeszkodą, bo wiązał się ze stratą cennej energii, ale lubił tego człowieka, bo przypominał mu jego samego z czasów młodości i był bardzo bezpośredni. Kiedyś pewnie zaprosiłby go na piwo.\n– A, to ty… Witaj – westchnął Drwal, wiedząc, że czeka go trudna rozmowa.\n– Tak, to ja. Wymienili uścisk dłoni.\n– Dzięki za tego dzika, bez ciebie byłoby naprawdę ciężko.\n– To nic, robię tylko to, co do mnie należy. Zawsze robię to, co do mnie należy. Nie narzekam, bo wiem, że jest ciężko, ale… – popatrzył z ukosa – ale dlaczego ze Stolarzem nie zaczniecie mi w końcu dostarczać materiałów? Nie proszę o wiele, sam wybuduję sobie dom, ale potrzebuję bali.\n– Potrzebowaliśmy drewna na opał. Wiesz, że zimy są coraz cięższe. Poza tym – Drwal zniżył głos – nie mów nikomu, że wiesz, ale Generał kazał nam się nie śpieszyć. Uważa, że mieszkając tam, gdzie teraz, strzeżesz nas przed zagrożeniem.\n– Domyśliłem się. On traci zmysły. Ma pistolet, ale nie chce nas chronić. Nieważne. Posłuchaj mnie. Zależy mi na tej chacie. Chcę, żeby przypominała prawdziwy dom, żeby życie było trochę jak kiedyś. Wiesz, o co mi chodzi.\n– Wiem, ale boję się Generała. Poza tym ma trochę racji. Jesteś nam tam potrzebny, sam boję się tego, co może przyjść z lasu. – A gdyby tak przez trzy następne polowania jeden kilogram mięsa, który ukryję w swojej kurtce, trafiał bezpośrednio w twoje ręce? Zależy mi na tym domu, jak tobie na niej, i mogę dużo poświęcić – powiedział Łowca, zauważywszy kobietę Drwala stojącą dwa metry za swoim mężczyzną.\nDrwal odwrócił się mimowolnie. Na jego obliczu pojawił się grymas. Toczył wewnętrzną walkę, w której strach miał przegrać z głodem. W końcu przytaknął.\n– Przyjmuję ofertę. Mój króliczek jest ostatnio bardzo słaby. Przydadzą jej się dodatkowe kalorie.\nŁowca osiągnął swój cel i marzył już tylko o powrocie do Żony i syna, o kolacji, a potem ciepłym posłaniu.\n– Przekaż tę propozycję Stolarzowi. Wiesz, że nie najlepiej się z nim dogaduję. Zaproponuj mu to samo i daj znać, czy się zgodził.\n– Tak zrobię. Zastanawiasz mnie, Łowco. Nigdy nie dajesz się wyprowadzić z równowagi i zawsze wychodzisz na swoje.\nWiedział, że młody ma rację, ale nie widział sensu, żeby o tym mówić.\n– Daj znać, kiedy dostanę drewno.\n– Dostaniesz je, kiedy tylko uda mi się je ściąć.\n– Dzięki. Bywaj.\nUścisnęli sobie dłonie. Potem Drwal zamknął drzwi, a on został sam. W czasie ich rozmowy zachodzące słońce zdążyło całkowicie zniknąć za górami, a pozostali mieszkańcy w swoich chatach.


karpik - Dogomania\nkarpik replied to karpik's topic in Wychowanie\nCzy się udało to chyba za wcześnie żebym mogła powiedzieć, ale czasem wydaje mi się, że jest lepiej, np bernusia pozwoliła mu wchodzić na kanapę i leżeć obok niego, jedzą razem, obok siebie i też jest ok. Na podwórku sobie biegają i już nie warczy na niego. A jak skacze za bardzo i go męczy to on po prostu odchodzi i też juz nie warczy. Na spacerach to różnie, ale też lepiej. Tylko że są momenty, w któych nagle sunia zaczyna obszczekiwiać chłopaka, drzeć mu legowisko itd :shake: Planuję sie z nią wybrać na szkolenie, gdyż nie potrafi skupić się na wykonywaniu moich komend w rozproszeniu, między innymi jak mały biega koło niej.. Narazie pracujemy dalej i zobaczymy.. No i nie pozwalam jej warczeć na niego, od razu wkraczamy do akcji i ona od razu przestaje więc nie jest źle :lol:\nSzkolenie PTP w Wesołej Łapce Rzeszów opinie\nkarpik posted a topic in PT, PTT, MPPT\nZamierzam wybrać się z suczką na szkolenie do Wesołej Łapki w Rzeszowie. Głównie chodzi mi o to żeby nauczyła się skupiać na mnie nie tylko jak jesteśmy w domu albo sami, ale też w miejscach pełnych ludzi i hałasu oraz gdy przychodzą goście. Nie będę brać z nią udziału w żadnych konkursach, po prostu chcę aby łatwiej nam się żyło razem:lol: Czy ktoś, kto chodził na szkolenie do WŁ, może mi powiedzieć czy warto?\nkarpik replied to Undine's topic in Nauka czystosci\nMój pierwszy piesek był z nami 17 lat (czyli całe moje życie, jak się urodziłam on już był). Niestety całe życie tak nam obiskiwał w domu.. Nie dało się nijak go oduczyć.. Dopiero po jego śmierci, jak adoptowaliśmy pieska ze schroniska i pojawił się ten sam problem, weterynarz poradził nam kastracje. I pomogło. Może spróbuj? Kastracja ma też inne plusy - zapobiega kolejnym niechcianym psom, którymi przepełnione są schroniska.\nDzięki za odpowiedź, będziemy ćwiczyć, bierzemy się do roboty jak tylko wstaną bo po spacerze popadały jak muchy:lol:\nkarpik posted a topic in Podróże\nMam pytanie, czy ktoś ma sprawdzony, lub wie o pensjonacie, agroturystyce itp, gdzie przyjęli by nas z dwoma psami? (Jeden mały, drugi duży). Mam na myśli Beskidy, Bieszczady, czyli góry niewysokie, gdyż kundelek może nie podołać;)\nDziś wymyśliłam że na spacer wezmę smaczki. Jak suka zaczynała te swoje dzikie tańce do pieska to jej kazałam się uspokoić i usiąść i wtedy dostawała przysmak(ona, jak to berneńczyk, jest strasznie przekupna). Tylko po powrcoie zaczęłam zastanawiać się czy ona nie skojarzy sobie tego źle, czyli że jak wariuje i wyżywa się na małym to dostaje przysmak :roll: tak strasznie kochamy te nasze psiaki:loveu:, chciałabym zeby nie tylko się akceptowały ale też lubiły i żeby wiedziały że wszyscy jesteśmy jedną wielką rodziną :)\nStaram się, ale ona nie bardzo słucha.. Po prostu dostaje szajby na śniegu i chce się bawić, ale chłopak się boi i nie ma na to ochoty. Przed chwilą miala miejsce taka własnie sytuacja, więc odwróciłam się i zamknęłam suczke w domu a z nim poszłam na spacer. Jak wróciliśmy to patrzyła zawiedziona, nie wiem czy skumała o co chodziło. No i wszędzie jak czytam, piszą żeby nie ingerować jak 2 psy ustalają hierarchię miedzy sobą. To już nie wiem jak to zrobić..\nkarpik posted a topic in Wychowanie\nWitam, adoptowaliśmy niedawno kundelka ze schroniska. Ma on ok 5 lat. Od małego mamy sunie berneńskiego psa pasterskiego, ma ona 2 lata. Generalnie dogadują się, tzn nie gryza się, potrafią leżeć koło siebie. Ostatnio zauwazylam ze sunia zaczyna ustawiać chłopaka, pcha się przed dniego wszedzie, w drzwiach, do głaskania, do jedzenia. Ale najgorsze jest jak idziemy na spacer. Ona skacze po nim i strasznie szczeka, on się boi bo jest od niej mniejszy o połowę, czasem wyszczerzy na nią zęby. Ale nie chce się z nią bawić.. Jak jest sam na spacerku to jest bardzo żywiołowy, skacze, biega, cieszy się. A jak idziemy razem to on idzie krok w krok za mną, ze strachu. Co mam robić w takich sytuacjach? Chciałabym żeby bawili się ze sobą, a wieczorami odpoczywali przytuleni do siebie:loveu: Ale to pewnie nierealne przez tą naszą dablicę:evil_lol:


Forum dyskusyjne dla rodziców, porady ekspertów - Forum Mamotoja.pl Większe przyrodzenie? - Forum Babyonline.pl\nMam taki problem. Poznałam jakiś czas temu fajnego chłopaka (tzn już pół roku temu). No i jest nam ze sobą super! Doskonale się rozumiemy itp. On nie jest moim pierwszym, ani ja jego. Dlatego podjęliśmy decyzje, że poczekamy trochę z seksem. Dopiero wczoraj kochaliśmy się pierwszy raz. I byłoby super, ale okazało się, że ma... mały członek. Może trochę przesadzam, ale to jest jakieś 10 cm i trochę się z tym gramolił... Myślałam, że może brak doświadczenia, ale on nie chce się do niczego przyznać. Gadaliśmy trochę i zwierzył się, że myślał o powiększeniu sobie.Nie ukrywam, zdziwiłam się, ale no co zrobić. Głupio rzucać faceta z takiego powodu, że ma małego penisa. Jednak nasze życie erotyczne będzie leżeć... Pogadam z nim jeszcze, spróbujemy jeszcze kilka dni się pokochać. A co do powiększania, to patrzyłam też trochę w internecie. Są ciekawe artykuły na ten temat na stronie producenta tego typu "zabawek". Może faktycznie mu to zaproponować :/ ?\nOdp: Większe przyrodzenie?\nNo 10 cm to trochę mało ;-)\nnie wiem jak to jest przy 10 cm, ale uważam, że zawsze możecie znaleźć jakies pozycje gdzie będziecie obydwoje zadowoleni...\nno 10 cm to nie jest za dużo, ale jeśli facet jest fajny, to na pewno warto z nim zostać bo rozmiar nie jest najważniejszy tylko miłość i chemia\nJa mam podobny problem z moim partnerem. Kocham go , wszystko jest ok ale mnie nie zaspokaja. Wprawdzie są inne metody zaspokojenia kobiety niż penetracją ale jego penis jest naprawdę niewielki i zaczynam już myśleć o moim poprzednim partnerze, który był tam o wiele bardziej obdarzony....Powiedzcie mi czy jest jakiś sposób na powiekszenie penisa? Czy są jakieś sprawdzone metody?\nCzytałam o tabletkach ale widzę,ze jest ich sporo. Jak rozpoznać ,że dane tabletki działają a dane nie?\nTo zależy jakie tabletki. niektore działają a niektóre nie. Nie licz na to ,ze zadziałają jakieś tanie tabletki z allegro bo jest to jedynie placebo. Obecnie jedyne tabletki, które działają i które są dopuszczone przez krajowy rejestr farmaceutyczny to Penilarge. Tabletki nie są tanie ale mają działanie powiększające tak wieć przynajmniej wiesz za co placisz.\nCzy Twój facet bral te tabletki? I możesz mi napisać jakie mniej wiecej było powiększenie? O ile cm?\nJakby nie brał to bym tutaj o tym nie pisała. Normalnie w życiu bym sie nie przyznała,że bral takie tabletki ( on chyba jescze bardziej). Tutaj jest jednak anonimowo tak wiec mogę napisac. Powięszył sobie penisa o 2-3 cm. Niby nie jest to dużo ale widać to gołym okiem no i sama mam o wiele większ odczucia. Na początku na niego krzyczałam,żeby nie brał ale potem dokopałam sie do składu i jest ziołowy tak wiec pomyslałam sobie,ze jak chce brać to niech bierze. Ogółem fajna spraw, w sieci są strony, na ktorych poczytasz sobie o tym więcej:\n10 cm? To chyba azjata\nOdwiedź stronę domową monks\nZnajdź wszystkie posty, których autorem jest monks\nTabletki nie pomagają na wydłużenie tylko na erekcję ( czyli twardszy i czasowo dłużej zdolny do pracy ) powiększenie to tylko operacyjnie w chirurgi estetycznej\nZnajdź wszystkie posty, których autorem jest ona2555


Portal Ratownik-med.pl - Ratownicy medyczni testują nowy sprzęt\nRatownicy medyczni z Radomskiej Stacji Pogotowia Ratunkowego dostali 33 tablety. W sprzęt z nawigacją GPS i drukarką wyposażone zostały wszystkie karetki z radomskiej stacji. System wspomagania dowodzenia, jak mówi ratownik medyczny Mariusz Wielocha, to duże usprawnienie.\nZałożeniem wprowadzania systemu jest optymalizacja i skrócenie czasu dojazdu do pacjenta - mówi rzecznik stacji pogotowia ratunkowego Elżbieta Cieślak.\nZdaniem wicewojewody mazowieckiego Artura Standowicza, nowoczesne urządzenia i technologie mają ułatwić oraz skoordynować pracę wszystkich służb: policji, straży pożarnej i pogotowia ratunkowego, a to z kolei przełoży się na skuteczność prowadzonych przez nie działań\n0 #1 Prm 2017-06-06 07:59\nCo kilka lat nowy i coraz droższy system. Czy jest gdzieś na świecie podobne rozwiązanie w ratownictwie medycznym. W tym systemie działa pełna inwigilacja czasu pracy ratownika medycznego. Czy inne służby takie jak Straż Pożarna, Policja, Więziennictwo, Wojsko też ma takie rozwiązania ?.


Rajasthan Travels (Nowe Delhi, Indie) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Rajasthan Travels\nAtrakcje w pobliżu obiektu Rajasthan Travels\nRajasthan Travels opinie, Nowe Delhi\nNr 46 wśród 216 Transport w lokalizacji Nowe Delhi\nTransport, Wycieczki, Wycieczki historyczne, Jednodniowe wycieczki, Wycieczki prywatne, Taksówki i przewoźnicy, Wycieczki wielodniowe Więcej\nTeraz otwarte: 03:00 - 23:00\nOtwarte dzisiaj: 03:00 - 23:00\nGodziny otwarcia w dniu dzisiejszym: 03:00 - 23:00\nNasza trasa zmieniła się, więc nie byliśmy w stanie wybrać się na wycieczkę samochodem z Gurvinderem, ale pomógł nam zarezerwować bilety na pociąg i był godny zaufania i świetnym zasobem, ponieważ planowaliśmy naszą podróż. Znowu zrobię z nim interes.\nSpecjalne sterowniki w pięknym kraju\nJa i mój chłopak pojechaliśmy do Indii na dwa tygodnie w listopadzie, a przed wyjazdem wyznaczyliśmy różne agencje, aby znaleźć kierowcę i znaleźliśmy Gurvindera. Lubiłem go szczególnie, ponieważ był zawsze bardzo miły i dostępny. Czułem, że mogę mu zaufać od pierwszej wiadomości, którą do mnie...wysłał, sprawił, że poczułem się jak osoba, nie tylko jak zwykły klient. Powiedziałem mu, które miasta chcemy zobaczyć i pomógł mi zorganizować wycieczkę, starając się zaspokoić każdą prośbę, jaką mieliśmy. Nigdy nie spotkaliśmy Gurvindera, ponieważ był zajęty kolejną podróżą, ale pisał do mnie codziennie, aby wiedzieć, jak jesteśmy i czy wszystko jest dobre, zawsze był piękny. Naszym kierowcą był Sonu, bardzo dobry chłopak, bardzo dostępny i zawsze pomagał nam, gdy potrzebowaliśmy pomocy w trudnych sytuacjach. Zawsze sugerował nam, co warto odwiedzić, i zabrał nas w miejsca, których nie moglibyśmy odwiedzić bez niego. W drodze do Agry zatrzymaliśmy się w domu mamy Gurvindera i ugotowała dla nas bardzo dobry domowy posiłek. . . była taką cudowną kobietą, a brat Gurvindera też był taki słodki. Więc absolutnie pochwalam Gurvindera i Sonu, jeśli potrzebujesz kierowcy w Indiach!Więcej\nWiele rzeczy w krótkim czasie\nJechałem z Sonu, a później z Gurvinderem. Obaj wykonali świetną robotę w prowadzeniu i pokazywaniu mnie naokoło. Widziałem, że rzuciłem wiele rzeczy w krótkim czasie. Gurvinder może dać głębszy wgląd w sikhizm. Nie próbują cię oszukać ani wprowadzić do sklepów itp., Aby otrzymać prowizję. Bądźcie...jednak przygotowani, że jak się wydaje, wszyscy hindusi jeżdżą jak diabli z wielkim gwarem.Więcej\nSłowa nie są wystarczające, aby opisać naszą niesamowitą podróż z Gurvinder w marcu 2018 roku - Przeczytaj nasze FAQ\nSpędziliśmy z Gurvinderem dwa niezapomniane tygodnie w marcu 2018 roku, w których pokazał nam w Delhi, Agrze i Radżastanie (Jaipur, Puszkar, Jodhpur, Jaisalmer, Bikaner i Mandawa). Gurvinder jest nie tylko bardzo bezpiecznym i odpowiedzialnym kierowcą, ale tak dobrze sobie radziliśmy, że podróżowanie z nim było...jak podróż na drogach z dobrym przyjacielem. W końcu podobał nam się nasz czas w samochodzie tak samo, jak oglądanie pięknych miejsc, które nam pokazał. Wiem, że czytasz moją recenzję, ponieważ chcesz się dowiedzieć, czy będzie odpowiedni dla twojej podróży do Indii. Będziesz mieć wiele pytań, na które masz nadzieję, znajdziesz odpowiedzi po przeczytaniu tej recenzji. Dlatego zdecydowałem się stworzyć listę FAQ i mam nadzieję, że udzielę ci odpowiedzi, które możesz mieć lub innymi słowami, które mieliśmy, zanim zdecydowaliśmy się na podróż z nim. 1. Jak dokładne powinny być nasze plany, gdy się z nim skontaktujemy? W rzeczywistości możesz nawet skontaktować się z nim, jeśli nie masz jeszcze swoich dat lotu. Ale jeśli to zrobisz, możesz powiedzieć mu, kiedy chcesz przyjść, a jeśli już wiesz, jakie miejsca chcesz zobaczyć, możesz po prostu dodać dodatkowe informacje. Gurvinder pomoże Ci stworzyć przyjemny plan podróży, który jest zarówno sensowny pod względem czasu jazdy, jak i odpowiedni zgodnie z Twoimi życzeniami. Nie wahaj się powiedzieć mu dokładnie swoich oczekiwań. Nawet jeśli nie masz pojęcia, co warto zobaczyć, możesz powiedzieć mu, ile dni chcesz zostać, a on przygotuje dla ciebie niezłą trasę. 2. Czy muszę dobrze mówić po angielsku? W rzeczywistości sprawia to mniej skomplikowane, jeśli przynajmniej mówisz i rozumiesz trochę po angielsku. Angielskie umiejętności Gurvindera są naprawdę dobre i wykraczają poza "normalną codzienną komunikację". Jest w stanie z łatwością przekazać informacje o życiu, kulturze i religii Indii. Miło jest także dyskutować o polityce, filozofii i różnicach w naszej kulturze. Ponieważ Gurvinder studiował filozofię, religię i geografię na uniwersytecie, zawsze znajdzie się coś, o czym mógłby być interesujący. Dodatkowo, Gurvinder chętnie uczy się niemieckiego w tym momencie, a jeśli jesteś z Niemiec, z przyjemnością zaimponuje ci tym, co już może powiedzieć po niemiecku. 3. Czy możemy być pewni, że naprawdę nas zabierze? Muszę przyznać, że to było niezwykłe uczucie, że po raz pierwszy przyleciał do Delhi, nie wiedząc, czy osoba, z którą kontaktowaliśmy się wyłącznie za pośrednictwem poczty elektronicznej, naprawdę nas odbierze. Ale mogę was zapewnić, że można na nim polegać w 200%. Nie tylko odbierze cię na lotnisku, będzie absolutnie punktualny, gdy tylko zechcesz go spotkać na trasie. A ja jestem Niemcem, wiem, co to znaczy być na czas; -) 4. Czy po prostu podrzuci nas na celownik, czy też pokaże nam? Zasadniczo chciałbym powiedzieć, że decyzja będzie zależeć od ciebie. Są widoki lub miejsca, w których może iść z tobą i wytłumaczyć kilka rzeczy (tylko jeśli chcesz) i są inne, w których nie może, ponieważ są przewodnicy, którzy również oferują swoje usługi i nie lubią kierowców, aby konkurować z nimi . Zawsze da ci znać, czy może ci towarzyszyć, czy nie. I na wypadek, gdybyś zawsze chodził samotnie, on cierpliwie czeka w samochodzie, aż wrócisz. 5. Czy możemy chodzić na własną rękę, jeśli chcemy? Tak, możesz po prostu powiedzieć mu, że chcesz spędzić trochę czasu sam. W każdym razie postara się przekazać przydatne wskazówki, jeśli zdecydujesz się iść bez niego. Powie ci, jak się zachować, aby nie zostać oszukanym przez ludzi, którzy chcą jakoś zdobyć pieniądze, ale co możesz zrobić, aby z szacunkiem się ich pozbyć. Podróżowanie z Gurvinder jest bezproblemowe i zawsze oszczędzaj w jakikolwiek sposób. 6. Czy oferuje tylko stałe trasy lub czy możemy wynegocjować naszą trasę? Jeśli masz już ustalone wyobrażenie o tym, co chcesz zobaczyć, przygotuje plan podróży, który będzie odpowiadał Twoim potrzebom i życzeniom. Nie wahaj się poprosić go o zalecenia lub pozwól mu również zaproponować kilka przystanków. Był na tych trasach tyle razy, że pewnie będzie wiedział lepiej niż ty, co warto zobaczyć. Pokaże ci tylko to, co naprawdę chcesz zobaczyć i nigdy nie zabierze Cię w miejsca, które Cię nie interesują. Masz całkowitą swobodę w decydowaniu, jak długo chcesz pozostać w różnych miejscach i jak długo potrwa Twoja wola. Gurvinder oferuje wszystko, od wycieczek jednodniowych po wycieczki trwające ponad trzy tygodnie. 7. Czy będziemy z nim bezpieczni? Tak, tak i tak. Jest on nie tylko bardzo bezpiecznym kierowcą, którego samochód jest bardzo dobrym stanem, ale także zawsze zapewnia bezpieczny przejazd przez ruchliwe drogi lub spacerując z nim w zatłoczonych miejscach, zawsze jest blisko ciebie i bardzo uważny. Nawet jeśli może rzucić cię tylko w miejscu, dostarcza dobrych wskazówek, jak radzić sobie z nagonkami lub Indianami, którzy chcą robić ci zdjęcia. 8. Czy zarezerwuje nasze hotele, czy może / musi to zrobić? Znowu dostosuje się do twoich potrzeb i życzeń. Jeśli chcesz samodzielnie wybierać i rezerwować hotele, możesz to zrobić. Ale Gurvinder zna również dobre hotele we wszystkich miejscach, do których cię zaprowadzi, że może polecić. Upewnia się, że hotele są czyste, a goście są zadowoleni z jego wyboru. Nie bój się, że będziesz musiał zapłacić więcej, jeśli zarezerwujesz hotele razem z nim - wręcz przeciwnie, jest wiele hoteli, w których można uzyskać specjalne stawki, których nigdy nie znajdziesz w Internecie. W efekcie możesz nawet zaoszczędzić trochę pieniędzy, jeśli zarezerwujesz hotele razem z nim. Przed podjęciem decyzji możesz poprosić go o stawki. Powie ci, jakie ceny może dostać i możesz porównać siebie. 9. Jakie restauracje poleci? Podstawowym priorytetem Gurvindera podczas całej podróży będzie to, że będziesz szczęśliwy i pozostaniesz zdrowy przez cały czas. Więc kiedy zabiera cię do restauracji, upewnia się, że wybiera restauracje, w których czystość jest powyżej średniej. Zawsze możesz mu powiedzieć, czego chcesz: indyjskiego, włoskiego, wegetariańskiego, bez veg, fantazyjnego, autentycznego, lub jeśli chcesz spróbować czegoś nowego. Zaufaj swojemu doświadczeniu, on wie, że Europejczycy / kultury zachodnie mogą czasem mieć trudności z indyjskim jedzeniem. Ale nigdy świadomie nie narazi cię na ryzyko. Zawsze zapewnia ci również czystą butelkę (lodowatą) wodę podczas podróży. Podczas naszej wyprawy spróbowaliśmy nawet jedzenia z straganów na ulicy, które wybrał dla nas Gurvinder. Jedliśmy w miejscach, których nigdy nie wybralibyśmy sami i byli tak zadowoleni, że mogliśmy zrobić te niesamowite kulinarne przeżycia. Bardzo wzbogaciło to nasze ogólne doświadczenie w Indiach. 10. Co jeśli nadal zachorujemy? Szczerze mówiąc, byłoby zbyt wiele, by obiecać, że z Gurvinder nigdy nie zdarza się, aby niektórzy goście nadal chorowali. Ale w tym przypadku możesz się tylko cieszyć, że jesteś z nim. Jest bardzo wyrozumiały i zawsze martwi się o twoje dobre samopoczucie. Może Ci towarzyszyć w aptece, u lekarza, w szpitalu, a także może dostarczyć ci bardzo przydatnych wskazówek, co robić i co jeść. 11. Jakiego rodzaju osobą jest on? Mówiąc najprościej, Gurvinder jest jedną z najmilszych, najbardziej uczciwych i odpowiedzialnych osób, jakie kiedykolwiek spotkałem w swoim życiu. Jest nie tylko bardzo profesjonalny, jeśli chodzi o prowadzenie samochodu, dbanie o swoich gości i dbanie o ich życzenia, ma również świetne poczucie humoru i wkrótce stanie się dobrym przyjacielem bez większego wysiłku. Współpraca z nim jest bardzo łatwa i wydaje się bardzo naturalna, nigdy nie jest odległa. Nasz czas spędzony z nim w samochodzie był zawsze przyjemny i relaksujący. Ma wielkie serce i życzliwą duszę i jest szybki - jeśli chodzi o robienie żartów lub rozumienie sarkazmu. 12. Jak i kiedy mu zapłacimy? Zapłacisz mu gotówką podczas pobytu. Może to być na końcu Twojej wycieczki lub pomiędzy. Ponieważ indyjskie bankomaty często nie są bardzo wiarygodne pod względem dostępności pieniędzy, warto zatrzymać się w bankomacie co jakiś czas i uzyskać trochę pieniędzy. 13. Dlaczego mielibyśmy go wybrać? Jeśli nie jesteś jeszcze przekonany, że Gurvinder będzie odpowiedni do Twojej podróży, oto kilka korzyści, które mogą mu przynieść wybór kierowcy: - hojnie zapewnia hotspot ze swojego telefonu komórkowego, jeśli potrzebujesz internetu - może również podać kartę SIM Indian, aby móc do niej zadzwonić w dowolnym momencie lub skorzystać z Internetu - jeśli wycieczka na to pozwoli, zorganizuje przystanek w swoim domu w małej wiosce w Radżastanie, gdzie jego mama przygotowuje dla ciebie autentyczną indyjską potrawę - dla nas była to jedna z najważniejszych atrakcji wycieczki - może również zorganizować i zarezerwować dla ciebie różne zajęcia (obserwowanie zwierząt, safari na wielbłądach i noc (y) na pustyni Thar, ...). Nie mogę sobie przypomnieć ani jednej sytuacji, w której nie byłby gotów poświęcić nam więcej czasu i upewnić się, że zawsze jesteśmy zadowoleni i szczęśliwi. Robi to z taką łatwością, że nigdy nie będziesz miał wrażenia, że wszystko, o co go poprosisz, jest za dużo. Mam nadzieję, że pomogę ci wybrać Gurvindera jako kierowcę w Indiach i odpowiesz na niektóre pytania lub rozwiążesz wątpliwości, które mógłbyś mieć. Ilekroć wrócę do Indii, nigdy nie będę myślał o wyborze kogoś innego i wiem też, że Gurvinder ma wielu gości, którzy wracają i widzą go prawie co roku.Więcej\nJak przyjaciel, który pokazał nam swój niesamowity kraj\nChcieliśmy zrobić pierwsze wrażenie o Indiach, więc spędziliśmy tydzień w lutym, aby odwiedzić Delhi, Agrę, Jaipur i Pushkar. Czytaliśmy o Gurvinderze na tripadvisor i samotnej planecie, więc skontaktowaliśmy się z nim i postanowiliśmy spróbować go jako naszego przewodnika i kierowcy. A to, co nam dał,...było czymś więcej niż pierwszym wrażeniem. Po przyjaznym przyjęciu w środku nocy mamy niezapomnianą podróż. Gurvinder jest bardzo przyjazny i uważny i bardzo chce, abyś poczuł kulturę indyjską, mentalność, politykę itp. Dlatego polecił nam jedzenie, które zawsze było bardzo smaczne i którego nigdy byśmy nie skosztowaliby bez niego, zabrał nas ze sobą do posiłek w sikhijskiej świątyni - a nawet jego rodzinie - matka gotuje dla nas. A dzięki swojej wiedzy na temat indyjskiej historii i polityki oraz dzięki swojemu wielkiemu humorowi sprawił, że nawet długie podróże stały się interesujące i interesujące. Czuliśmy się też zawsze bezpieczni z nim. Poza tym Gurvinder był bardzo wrażliwy i zawsze zauważany, gdy chcieliśmy samodzielnie odkrywać niektóre części naszych destynacji i tworzyć własne doświadczenia. Więc nawet w ciągu jednego tygodnia nauczyliśmy się tak wiele i zobaczyliśmy tak wiele rzeczy, że zaczęliśmy kochać Indie. I czułem się, jakbyśmy mieli teraz nowego przyjaciela, którego odwiedzimy wkrótce i poproszę, by pokazał nam więcej ze swojego pięknego, niesamowitego kraju. Polecamy Gurvinder każdemu, kto jest ciekawy i otwarty, chce więcej z wakacji niż pobieżne zwiedzanie.Więcej\nŚwietni agenci podróży ...\nTo bardzo dobre biura podróży, jeśli szukasz samochodów, pakietów turystycznych i innych usług turystycznych. Samochody były w dobrym stanie.\nwsiąść do autobusu do Jaipur stąd\nPojechałem autobusem do Dżipur, a następnie Tonk z domu Bikaner Radżastan podróżuje. to było dobre i wygodne. osiągnięty na czas.\nDobry agent podróży ..\nJest to dobry dostawca usług biura podróży. Samochody były w dobrym stanie, a kierowcy też byli dobrzy. . .\nGolf Wycieczki/Taj Mahal\nGuervinder był fantastyczny przewodnik i kierowca. Opiekowali się nami na bardzo wysokim poziomie i z pewnością polecam jego usługi. Guervinder jest niezawodny i nie będzie Cię nie zawiedzie. Tak trzymać.\nSzczęśliwy samotnie 😄\nPodróżowaliśmy na własną rękę tego roku, po wizycie w zeszłym roku. Dostaliśmy kierowca i przewodnik o imieniu Gurvinder, jego zabawne, pacjenta, uprzejmy, i mówi po angielsku, co było wspaniałą pomoc dla mnie. Odwiedziliśmy świątynię Sikhów.bramy Indii i wiele więcej, historia jest wspaniały. Jego wycieczek są...zalecane w każdym wieku, lub jeśli jesteś sam lub dla pary.Więcej\nPobliskie restauracjeZobacz 13 405 restauracji w pobliżu.\nZobacz 900 hoteli w pobliżu.Zobacz 13 405 restauracji w pobliżu.Zobacz 1 822 atrakcje w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Rajasthan Travels.


Sierpień 2016 – Asia prosto\nPublished on 27 sierpnia 2016 5 listopada 2017 przez JoannaDodaj komentarz\nNie biegałam dwa tygodnie. Miałam przerwę. Jedną z niewielu w ciągu 5 biegowych lat.\nWłaśnie wróciłam z 50-minutowego truchtania.\nNiech mi się tak cudownie, lekko i coraz szybciej biega już zawsze. Dawno nie było tak dobrze. A moim dwóm przypadkowym kibicom bardzo dziękuję. Na oko 6-letniej dziewczynce, która na mój widok krzyknęła: Łoł, ale pani biegnie! I starszemu mężczyźnie, czekającemu na autobus, który zaczął mi bić brawo. Miód na moje serce biegaczki wracającej po dwutygodniowej przerwie.\nNie biegałam od 13 sierpnia, bo z jednej strony odpoczywałam po 43-kilometrowym marszobiegu w Gorcach, czyli Gorce Ultra Trail (RELACJA TUTAJ) , a z drugiej odpoczywałam… bo odpoczywałam.\nOstatnie dwa tygodnie przed wyjazdem w Gorce były trudne. Chyba tylko ja wiem, jak bardzo nie chciało mi się biegać. Fizycznie. Biegałam z trudem, bez lekkości i przyjemności. Każdy kilometr to była walka z sobą, choć zwykle w drugiej części treningu bywało lepiej. Ale najlepiej było jak już kończyłam. Trudno było o radość z biegania, jeszcze trudniej o zadowolenie z pokonanych kilometrów. Biegało mi się ciężko, a sama czułam się ociężała. Jakbym przytyła 10 kg w jedną noc. Na dwa tygodnie przed biegiem w Gorcach, nawet jeśli na żaden wyczyn się nie napinałam, nie wróżył dobrze. Do połowy z tego nawet się nie przyznawałam głośno. Ale i połowa wystarczyła, by Piotr wymógł na mnie, że po Gorcach odpoczywam. Odpoczywam jak nie ja. Dwa tygodnie bez biegania. Nawet po ostatnim maratonie w Łodzi moja przerwa była o połowę krótsza. Do kolejnego maratonu zostało jednak 3,5 miesiąca. Jak nie teraz to nigdy, więc niech mu będzie. Zobaczymy czy ze mną wytrzyma i czy ja ze sobą wytrzymam. Jak doczytacie do końca to będziecie wiedzieć.\nNajłatwiejsze. Po sobotnim marszobiegu już łatwiej zejść mi po schodach, ale na bieganie nie mam ochoty. Zresztą aktywności mi nie brakuje. Najpierw zaliczamy trasę z Tylmanowej do Szczawnicy, a kolejnego dnia wchodzimy na Turbacz z Nowego Targu. Ponad 20 km każdego dnia mi wystarczą. Syndromów dnia bez biegania – brak.\nWracam do rzeczywistości. Czyli codzienność dom-praca. Po pracy moje tzw. nic-nie-robienie, a później spacer. Jak mówię, że nic nie robię to znaczy, że ogarniam zakupy, odkurzam, robię sałatkę, myję balkon… Takie domowe drobiazgi. Później wyrywam się na spacer. Kilka rzeczy do załatwienia, auto zostaje na parkingu, ja wracam przed godz. 20, żeby dokończyć pranie.\nJuż od południa przebąkuję o górskim spacerze. W naszym wypadku to łatwe, trzeba tylko podjąć decyzję, na którą pobliską górkę. Miała być Stefanka, padło na Magurkę. Piotr ma już za sobą jeden taki spacer, teraz postanowił pobić kolejny rekord prędkości w wejściu na Magurkę (909 m npm). Podejście żółtym szlakiem z Przełęczy pod Łysą Górą na szczyt zajęło mi 40 minut, jemu ½ godziny. Szlakowskaz pokazywał 1 h i 15 minut. Do auta zaparkowanego w Straconce też schodzimy w godzinę. Schodzimy, a nie biegniemy. Choć Piotr swoim tempem pewnie wyprzedziłby nie jednego biegacza. Ja mam swoją porcję aktywności. Choć w domu, przy kolacji przebąkuję, że jeszcze tylko tydzień. Piotr na razie przekonać się nie dał. Przyszła sobota i 45 minut i szczegółowa relacja z biegu. I jeszcze zapowiada ciężkie treningi do maratonu. Ostatniego mojego maratonu. Aha, nie powiedziałam Wam, że we Florencji po raz ostatni mierzę się z 42 kilometrami. Więcej nie chcę. Z ostatnich dwóch startów nie jestem zadowolona, a mój wysiłek jest niewspółmierny do efektów. Połówka – proszę bardzo. Pełen maraton – tylko jako kibic!\nDoceniam na nowo otaczające Bielsko-Białą górki. Była Magurka a dziś niższa Kozia Górka. Szczęściara ze mnie – wystarczy kilka minut jazdy samochodem, by znaleźć się na górskim szlaku. Po godz. 18 właściwie nie ma tu ludzi. Za to zwierząt nie brakuje – wczoraj cztery sarny, a dziś młody koziołek. Nawet nie bardzo zwrócił na mnie uwagę.\nSzaleję w kuchni. Piotr poszalał wczoraj na ryneczku. Dziś pieczony kalafior (koniecznie spróbujcie!) wg Niebo na talerzu KLIK, mój ulubiony, a na deser smaki z dzieciństwa – czyli gofry – też pieczone.\nDynia, 2 kg śliwek, ziemniaki… czyli sobotni wypad na rynek. Będzie leczo, ciasto ze śliwkami i pieczone ziemniaki i zupa dyniowa. A na niedziele śniadanie płatki owsiane, jogurt naturalny i krem czekoladowy z mango, kakao i miodu 🙂 Ten ostatni wynalazek zdecydowanie muszę powtórzyć – był tak dobry, że nie zdążyłam zrobić zdjęcia! Mam czas na swojego bloga – powstaje tekst o bieganiu w Gorcach i o Gorcach. Później długi spacer. W niedzielę leje – bez wyrzutów sumienia przeszukuję więc oferty noclegów w Karkonoszach, by znaleźć cudowne miejsce – o czym wkrótce. Mam co chciałam – dom z polami, łąkami, sadem, stawem i ulami. Mieszkanko wolne w wybranym terminie, cena atrakcyjna i zapowiada się miły, górski odpoczynek.\nDodatkową aktywnością staje się półtoragodzinne prasowanie – endomondo nie ma jednak takiej opcji 😉 I tak niepostrzeżenie mija pierwszy tydzień bez biegania.\nZaczyna się targowanie! – Jutro idę później do pracy więc może pobiegam rano, tradycyjnie – zagajam mimochodem. Wzrok Bazyliszka czuję na sobie! I zaraz później pada tekst: najlepiej dopiero w poniedziałek. – O nie – protestuję – umawialiśmy się, że w sobotę biegam. Dostaję „zgodę” na 45 minut. Że ja się teraz muszę targować o bieganie! Ale już zaplanowane – w sobotę popołudniową porą będę truchtać. O dziwo, jak dotąd nie było tak źle. Nie biegam i tyle. Znajduję czas na nadrobienie zaległości. Zresztą – jeszcze tylko 3 dni bez biegania. A potem będą 3 miesiące przygotowań do ostatniego maratonu.\nIdę biegać! Już wieczorem – rano wybrałam spanie, a w ciągu dnia słońce grzało za mocno. 45 minut, żadnych podbiegów i wolno. No, ciekawa jestem jak będzie.\nA jakie były te dwa tygodnie. Łatwiejsze niż myślała. Dało się ze mną wytrzymać, bo bałam się, że będę warczeć. Do jednej porażki muszę się jednak przyznać . Ani raz nie poszłam na basen, choć przed planowaną przerwą kupiłam strój kąpielowy. Nie zmobilizowałam się, choć basen mam kilkaset metrów od domu. Ciężko mi się zmusić do pływania od ściany do ściany – tak jak do biegania w kółko na bieżni.\nJak mi się biegało – już wiecie. Jakby tej przerwy nie było. Albo inaczej – jakby była, a nie było tych dwóch tygodni niesatysfakcjonującego biegania przed GUT.\nCategories szybciej wolniej•Tags basen, góry, nie biegam, wycieczki piesze\nPublished on 20 sierpnia 2016 5 listopada 2017 przez Joanna7 Komentarzy\nCategories góry, podróże małe i duże, szybciej wolniej•Tags bieganie, Gorc Kamieniecki, Gorce, Gorce Ultra Trail, Kiczora, Lubań, Magurki, Tylmanowa


Kredką, pisakiem czy pomadą - czym najlepiej malować brwi? - 7 wspaniałych odżywek do brwi\nUznałaś, że Twoje brwi lepiej wyglądają, jeśli je delikatnie podkreślisz? To prawda, że pomalowana brew zyskuje na wyrazie i staje się piękniejsza. Czym i jak ją malować, aby uzyskać jak najlepszy efekt i nie wyrządzić sobie szkody? Okazuje się że makijaż brwi to sztuka – wykonany nieumiejętnie może nadać nam groteskowego wyglądu. Nie martw się, że sobie nie poradzisz, ponieważ z dobrze dobranym kosmetykiem do makijażu na pewno się uda! Poznaj najpopularniejsze produkty do malowania brwi, dowiedz się jak je dopasować do stanu, kondycji i potrzeb brwi oraz jakie efekty dzięki nim uzyskasz.\nDlaczego warto malować brwi?\nTrendy w makijażu brwi – tak było kiedyś\nJeszcze kilka lat temu brwi nie stanowiły ważnego elementu make-upu. Owszem, istniały trendy na podkreślanie włosków bezbarwnymi żelami czy wyznaczanie ich kształtu za pomocą pęsety, lecz to wszystko. Cienkie linie podkreślone kredką lub pozostawienie naturalnego wyglądu brwi to do niedawna normalność. Trudno powiedzieć, kiedy dokładnie przyszedł czas, w którym kształt brwi zaczął być jednym z głównych elementów makijażu.\nTrendy w makijażu brwi – tak jest dziś\nDziś już na szczęście odeszliśmy od cienkich jak niteczki brwi, które nadają dość nietypowy wygląd całej twarzy. Obecnie – już od wielu sezonów – są modne grube pięknie podkreślone, wyraziste brwi, o naturalnym kształcie, które są doskonałą oprawą dla oczu. Takie brwi sprawiają, że buzia wygląda młodzieńczo i świeżo, bardziej naturalnie. Jak osiągnąć takie brwi? Czym je podkreślić, aby zachwycały pięknem?\nCzym malować brwi – przegląd kosmetyków do makijażu\nKredka do brwi i ołówek do brwi – wszystkim znane, popularne narzędzie, które może kosztować bardzo mało, albo w zależności od marki – osiągać bajońską sumę. Nie kieruj się jednak ceną, a własnymi upodobaniami i gamą kolorystyczną kosmetyków; kredka do brwi nie powinna być twarda – średniej miękkości grafit dużo lepiej wypełnia łuk brwiowy. Kredka jest idealna zarówno dla osób które mają już wprawę w malowaniu brwi jak dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z makijażem.\nDzięki kredce będziesz w stanie narysować krawędź brwi, a także wypełnić ubytki czy braki. Przy malowaniu włosków kredką niezbędny może być specjalny grzebyczek do układania (dyscyplinowania) brwi i wyczesywania nadmiaru kosmetyku.\nOczywiście malowanie brwi kredką polega na tym, że należy zrobić to subtelnie – zatem powstrzymaj się od mocnych i wyraźnych kresek i maluj brwi delikatnie. Pomoże Ci w tym kredka, która nie jest ani miękka ani zbyt twarda: ta ostatnia nie nada brwiom odpowiedniego koloru, a miękkie kredki się kruszą i pokrywają brwi nierównomiernym kolorem. Pamiętaj też, że kredka powinna być precyzyjnie zatemperowana, jeśli zależy Ci, by domalować na łuku pojedyncze włoski lub podkreślić dolną granicę.\nDlatego – jeśli masz wybór – sięgnij po kredkę do brwi w ołówku, czyli w plastikowej obudowie i wysuwanym grafitem. Taka kredka zazwyczaj ma dość cienki i precyzyjny grafit, który bardzo ułatwia makijaż Dużym plusem kredek do brwi jest też ogromna kolorystyka – to właśnie one mają największą gamę kolorów od chłodnych, przez neutralne, aż po ciepłe odcienie brązu. Pamiętaj, że ołówek do brwi, czyli automatyczna kredka do brwi jest też bardziej precyzyjny a zatem wymaga nieco więcej wprawy w makijażu. Na szczęście szybko udaje się opanować cienki grafit.\nPisak do brwi/flamaster do brwi. Jest jeszcze bardziej precyzyjny niż ołówek, wszystko dzięki dość spiczastej, mocnej końcówce. Flamaster do brwi przypomina do złudzenia zwykły flamaster, z tą różnicą, że zawiera zmywalny tusz do makijażu. Jego płynna formuła (tusz zamknięty w pisaku) pozwala stworzyć bardzo precyzyjną, intensywną, niezwykle długotrwałą kreskę. Pisak do brwi to również idealne narzędzie do domalowania pojedynczych włosków – jest ultra cienki i precyzyjny.\nJeśli chcesz wypróbować flamaster do brwi, musisz przygotować się na się na kilka podejść i dużo ćwiczeń. Jednak warto wykorzystać go w makijażu, ponieważ jest bardzo trwały i daje ładny efekt. Tego typu kosmetyki się nie rozmazują ani nie rozmywają. Pisak to idealny kosmetyk dla fanek wyrazistych, mocno podkreślonych brwi.\nPomada do brwi – to kosmetyczny hit wszystkich fanek mocnych, wyrazistych brwi. Pomada jest uniwersalna: dzięki niej możesz malować każdy rodzaj kreski – od bardzo cienkiej i precyzyjnej, aż po ekstremalnie grubą, którą wypełnisz całą brew. Pomada jest też bardzo plastyczna – daje się rozetrzeć, wyczesać, delikatnie rozmyć kontur, aby brew wyglądała naturalnie. Oczywiście do czasu – później pomada zasycha na łuku brwiowym i możesz ją zetrzeć już tylko płynem do demakijażu, dlatego jeśli zdecydujesz się na pomadę – maluj się śmiało i nie marnuj czasu – grunt to wprawa i pewne, zdecydowane ruchy.\nTagi: brwi jak malować, co do makijażu brwi, czym malować brwi, idealny kształt brwi, jak wyznaczyć kształt brwi, kredka do brwi, ołówek do brwi, pomada do brwi.


Warto Zwariować. Różowy bukiet to idealne kwiaty na rocznicę. Sprawdź\nNiech dzień stanie się piękniejszy dzięki Tobie! Zamów kwiaty z dostawą dla bliskiej osoby! Ta niezwykła wiązanka wykonana jest z róż, margerytek i goździków, wykończona gipsówką oraz liśćmi filodendrona.\nPorządna kwiaciarnia, realizacja na wysokim poziomie\nSuper obsługa, kwiaty przepiekne i dostawa zgodnie z planem.\nnajlepsza kwiaciarnia z jakiej kiedykolwiek korzystalem (a miałem okazje sprawdzic ich wiele). Najmocniej polecam wszystkim którzy jeszcze się wahają.\nbez zarzutow, wszystko przebiegło pomyślnie\nTrochę drogo, ale kwiaty ładne\nNajmocniej dziękuję za realizację mojego zamówienia. Pomimo dużej odległości udało mi się sprawić fantastyczną niespodziankę bliskiej osobie. Kwiaty piękne i doręczone terminowo.\nDziękuje za sprawną realizację mojego zamówienia\nszczerze polecam tę kwiaciarnię i jej bukiety!\nDostawa na czas, dobry kontakt z kwiaciarnią, kwiaty w porządku.\nMega obsługa i piękne kwiaty


Jak właściwa terapia łuszczycy może uzdrowić fizycznie i psychicznie - Puls Medycyny - pulsmedycyny.pl\nopublikowano: 20-12-2021, 14:41\nZgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, pacjent z łuszczycą powinien być raz w roku konsultowany przez reumatologa i kardiologa.\nObecność zmian łuszczycowych, zlokalizowanych nierzadko na odsłoniętych częściach ciała, jest źródłem stygmatyzacji, odrzucenia społecznego i ogromnego stresu, co może prowadzić do rozwoju zaburzeń lękowych i depresyjnych u pacjentów. Nieprawidłowo leczona łuszczyca lub brak wdrożonej terapii mają niszczący wpływ na zdrowie psychiczne i fizyczne, życie prywatne chorych i przebieg ich kariery zawodowej.\nPacjent z łuszczycą: przypadek kliniczny\n31-letni pacjent, otyły (BMI 31) zgłosił się z powodu łuszczycy plackowatej, obejmującej ok. 30 proc. powierzchni ciała. W przeszłości był leczony miejscowo bez poprawy, co spowodowało brak wiary w powodzenie kolejnej terapii oraz nasilenie zmian lękowych i depresyjnych. Pacjent chciał tylko uzyskać opinię na temat skuteczności kąpieli w Morzu Martwym, które, jak sądził, były jego ostatnią nadzieją.\nWytłumaczyłam pacjentowi, że kąpiel w Morzu Martwym, czyli hipertonicznym roztworze soli, może być uzupełnieniem terapii i działać wspomagająco, ale przy tak dużym nasileniu zmian bezwzględnie należy wykonać badania i zastosować leczenie ogólne. Przedstawiłam wszelkie możliwości terapii łuszczycy, wskazania i przeciwwskazania do niej, jednak pacjent nie wyraził na nią zgody. Po dwóch tygodniach pobytu nad Morzem Martwym pojawił się ponownie, zgłaszając nie tylko brak poprawy, ale wręcz nasilenie zmian. Tym razem zgodził się na rozpoczęcie standardowego leczenia.\nMężczyzna w taki sposób opisuje początek i rozwój swojej choroby.\n– Byłem zdrowym, ruchliwym dzieckiem, a później zdrowym i towarzyskim młodzieńcem. Trenowałem piłkę nożną, marzyłem o karierze sportowca, o studiach na AWF. Miałem mnóstwo znajomych, fajną dziewczynę, w ogóle żyło mi się super. Zachorowałem w wieku 16 lat. Na mojej skórze zaczęły stopniowo pojawiać się złuszczające wykwity, początkowo w okolicy łokci i kolan, z czasem zaczęły pokrywać owłosioną skórę głowy. Potem zajęły cały tułów, nogi, ręce i dłonie. W III klasie liceum doszło do znacznego zaostrzenia choroby spowodowanego stresem przed maturą, przebytą operacją usunięcia wyrostka robaczkowego, chorobą mojego ojca i rozstaniem z dziewczyną. Byłem bezsilny i zrozpaczony. Na każdym kroku czułem się stygmatyzowany. Fryzjer odmówi mi strzyżenia, twierdząc, że mam grzybicę. Koledzy stopniowo odsunęli się ode mnie, uważając, że się nie myję. Trener zaproponował, żebym nie przychodził na treningi, dopóki nie zrobię czegoś ze swoją skórą. Komisja lekarska wydała zaświadczenie, że nie mogę zdawać na AWF.\nNieudane terapie, depresja, nałogi\nPacjent zgłosił się do lekarza rodzinnego, który rozpoznał grzybicę i zalecił terapię przeciwgrzybiczą. Nie przyniosła ona rezultatu, a zmiany zaczęły obejmować coraz większą powierzchnię ciała.\nKolejny lekarz rozpoznał osutkę polekową, tym bardziej że zmiany pojawiły się po stosowaniu antybiotyków z powodu infekcji górnych dróg oddechowych. Wprowadził leki antyhistaminowe. Zmiany skórne jednak coraz bardziej się nasilały.\nMężczyzna zgłosił się do innego lekarza POZ, który rozpoznał łuszczycę plackowatą. Poinformował pacjenta, że bardzo często pierwszy rzut tej choroby pojawia się właśnie po infekcjach górnych dróg oddechowych. Lekarz włączył leczenie miejscowe, ale pacjent szybko je odstawił z powodu uciążliwości stosowania.\nZe względu na coraz większy obszar skóry, który był zajęty przez zmiany łuszczycowe, mężczyzna zgłosił się do dermatologa, który zalecił terapię PUVA, co przyniosło krótkotrwałą poprawę. Po trzech tygodniach od ukończenia terapii zmiany nawróciły.\n– Pomyślałem, że ten koszmar nigdy się nie skończy i zamiast się dalej leczyć, sięgnąłem po alkohol. Piłem codziennie. Do tego doszły papierosy, marihuana i inne prochy. Miałem depresję, nie mogłem spać, nie mogłem jeść, miałem myśli samobójcze. Przestałem chodzić do szkoły, nie podchodziłem do matury — opowiedział swoją historię pacjent. Przez 10 lat mężczyzna odmawiał leczenia i kontaktów z lekarzem. Tkwił w nałogu.\n– Wszystko się zmieniło, gdy ogłoszono kanonizację Jana Pawła II. Papież był dla mnie ważną osobą. Pojechałem do Watykanu. Te kilka dni całkowicie mnie zmieniło. Wróciłem pełen sił do działania. To zapoczątkowało mój proces wychodzenia z nałogu i walki z łuszczycą — wyznał pacjent.\nEfekty leczenia biologicznego łuszczycy\nZdecydowałam o konieczności hospitalizacji pacjenta. W momencie przyjęcia indeks PASI (ang. Psoriasis Area and Severity Index) wynosił 25, BSA (ang. Body Surface Area) 28, DLQI (ang. Dermatology Life Quality Index) >10. Przy tak dużym nasileniu zmian skórnych i w świetle prawidłowych badań laboratoryjnych oraz obrazowych chory został zakwalifikowany do terapii ogólnej. W tym czasie w klinice rozpoczynaliśmy badanie kliniczne z nowym lekiem biologicznym i pacjent spełniał kryteria włączenia. Uznałam, że lek zadziała szybciej i skuteczniej niż terapie klasyczne, co pozytywnie oddziała na samopoczucie chorego.\nLeki biologiczne, poprzez celowany wpływ na wybrany etap reakcji immunologicznej, mają bardziej selektywne działanie terapeutyczne niż klasyczne leki przeciwłuszczycowe. Umożliwia to uzyskanie wysokiej skuteczności przy stosunkowo niewielkim ryzyku wystąpienia działań niepożądanych. Do leczenia biologicznego kwalifikują się pacjenci, u których rozpoznano łuszczycę plackowatą o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, łuszczycę stawową lub inną postać łuszczycy, która nie reaguje na dotychczas stosowane leczenie.\nUmówiliśmy się, że jeśli leczenie okaże się skuteczne, to pacjent zda maturę i pójdzie na studia. Mężczyzna zgodził się na te warunki, choć był przekonany, że terapia, tak jak poprzednie, będzie nieskuteczna.\nW ciągu 9 tygodni nastąpiła ogromna poprawa. Większość zmian ustąpiła prawie całkowicie, pozostały tylko przebarwienia. Po zakończeniu jednego badania pacjent był włączany do kolejnych.\nMężczyzna zdał maturę, dostał się na dziennikarstwo. Obecnie zajmuje się dziennikarstwem medycznym. Zaczął intensywnie trenować, biega z dużym powodzeniem w maratonach. Prowadzi normalne życie, a łuszczyca jest cały czas pod kontrolą. To wymagało dużo czasu i cierpliwości, ale też zrozumienia człowieka, któremu choroba pokrzyżowała wszystkie plany życiowe.\nŁuszczyca to przewlekła choroba zapalna, na którą w Polsce choruje ok. 1,2 mln osób, z czego 20 proc. ma ciężkie zmiany skórne. Choć zmiany skórne stanowią podstawową manifestację kliniczną, obecnie łuszczyca jest traktowana jako schorzenie ogólnoustrojowe. Wiąże się ono nie tylko z rozwojem łuszczycowego zapalenia stawów, lecz także wielu innych chorób współistniejących, w tym powikłań sercowo-naczyniowych, zaburzeń gospodarki lipidowej, cukrzycy, otyłości.\nŁuszczyca w sposób istotny wpływa na pogorszenie jakości życia, powoduje poczucie stygmatyzacji oraz często prowadzi do zaburzeń lękowych, depresji i nałogów. Podjęcie skutecznego i szybkiego leczenia pozwala na ograniczenie ryzyka wystąpienia chorób współistniejących w przyszłości. Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, pacjent z łuszczycą powinien być raz w roku konsultowany przez reumatologa i kardiologa.\nWcześniej popełnione błędy w terapii pacjenta z łuszczycą\nZbyt późna diagnoza.\nPacjent był leczony tylko miejscowo, czyli nieadekwatnie do nasilenia zmian skórnych. Powinien mieć wprowadzone leczenie ogólne, a przy braku jego skuteczności należało rozważyć leczenie biologiczne.\nMężczyzna powinien być pod opieką psychiatry, ponieważ stres, podobnie jak stosowanie używek, nasila zmiany łuszczycowe.\nZrozumieć motywacje pacjenta\nNajważniejsze, by słuchać pacjenta i starać się zrozumieć, jak odbiera on swoją chorobę, jaki ma ona wpływ na jego życie prywatne i zawodowe. My, lekarze, którzy widzimy wielu pacjentów z łuszczycą, czasami mamy subiektywny odbiór nasilenia procesu chorobowego. A każdy człowiek jest inny. Dla niektórych zajęcie pięciu paznokci jest tragedią, a dla innych zajęcie rozległej powierzchni ciała przeszkadza w mniejszym stopniu niż moglibyśmy sądzić.\nDlatego do pacjenta trzeba podejść indywidualnie i starać się dobrać jak najskuteczniejszą terapię. Pacjent powinien mieć pełną wiedzę na temat swojej choroby i dostępnych terapii, co przekłada się na lepsze compliance i adherence.\nPRZECZYTAJ TAKŻE: Czy to łuszczyca, czy grzybica skóry: diagnostyka różnicowa\nDermatologia / Jak właściwa terapia łuszczycy może uzdrowić fizycznie i psychicznie


Wonderlie make up: Klasycznie i kolorowo - moje propozycje na makijaż\nKlasycznie i kolorowo - moje propozycje na makijaż\nPrzygotowałam dla Was dwa makijaże więc każdy znajdzie coś dla siebie. Jeden z nich to klasyczna propozycja z czerwonymi ustami i okiem w neutralnych barwach, którą już pokazywałam Wam na Facebooku. Natomiast drugi makijaż to kolorowe połączenie złotego różu z niebieskością. Zapraszam do oglądania zdjęć!\nPiszcie swoje opinie!\nAutor: yymwonderland o 16:36\nyourpleasure 5 sierpnia 2014 20:47\nChociaż uwielbiam kolorowe makijaże (raczej oglądać :D) to wybrałabym kreseczkę i delikatnie przydymione oko, bo to szybsza wersja, a poza tym wyglądasz seksiarsko w czerwieni na ustach ! :D :*\nyymwonderland 7 sierpnia 2014 22:13\nJezu wgle jaka piękna mi kreska wyszła w tym pierwszym, nie?? Szok milion, już więcej mi taka nie wyjdzie, a czas ten swoje zrobił hahaha. :D\nDorotka G 8 sierpnia 2014 18:02\nKlasyczny bardzo w moim stylu :)\nCo do kolorowego ładne połączenie - brak przesytu tylko subtelność :)\nyymwonderland 23 sierpnia 2014 19:27\nAnonimowy 8 sierpnia 2014 21:49\nJak patrze na zblizenie kolorowego oczka, mowie wow, super kolory i dobrze wykonany makijaz. Jak patrze na twarz to czegos mi brakuje, moze sztucznych rzes albo mocniejszego podkreslenia, albo po prostu to kwestia zdjecia.\nW pierwszym makijazu jest ci cudownie i bardzo sexy ;P\nyymwonderland 23 sierpnia 2014 19:26\nTak masz rację, sztuczne rzęsy dużo więcej by dały, lecz jakoś nie mogę się przekonać do ich przyklejania. ;( Może mocniejsze konturowanie załatwiłoby sprawę lub ciutkę większy kontrast z ustami, ale tak czy owak bardzo dziękuję za opinię i komplement ad. pierwszego makijażu, bardzo mi miło. ;)\nMagdalena Zawadzka 30 sierpnia 2014 16:07\nŁadne makijaże ;)\nKlasycznie i kolorowo - moje propozycje na makijaż...