przez Antalia » 10 lis 2007, o 09:16\nByłam na koncercie MCR w Dusseldorfie i zareklamowałam Polskę oczywiście ;D Niedługo zamieszczę recenzję ;) Był ktoś jeszcze z Polski?\nprzez BadChemicalGirl » 10 lis 2007, o 09:19\nnataliamcfr, oh ale miałas suuuper <33 nie moge sie doczekac az nam opowiesz! ^^ *sidzi z micha popcornu przed kompem i czeka*(\nprzez Natalia » 10 lis 2007, o 10:09\no proszę, ja widze ze sporo osób ostatnio na koncerty jeździ xD No czekamy na wyczerpującą recenzje i az nam opowiesz jak to ta Polske zareklamowałaś:P\nprzez Antalia » 10 lis 2007, o 10:25\nTo to tak w skrócie. Hala była dość mała. Było chyba ok 4000 osób w tym (co jest dośc dziwne) bardzo duzo chłopaków.Koncert zaczęli MSI. Fajnie wariowali na scenie. Lynz dawała czadu ;D Świetnie się ruszała na scenie. Ogólne wrażenie jest ok ale było dużo muzyki ponakładanej. Grali dość krótko. Potem było ok 30 min przerwy, zgasło światło i na scene wbiegli Frank, Mike, Ray i na końcu Gerard (Boba nie było). Koncert zaczęli od nowej piosenki. Nie pamiętam kolejności ale grali jeszcze: " This is how I disappear", "Famous last words", "Teenagers", "I don't love you", "Mama", "Dead", "House of wolves", "Cemetery drive", "I'm not ok","Give Em Hell Kid","You know what they do to guys like us in prison" i co mnie zdziwiło dwie piosenki z pierwszej płyty: "Headfirst For Halos", "Honey, This Mirror Isnt Big Enough For The Two of Us", na bisy zagrali "Cancer", potem chyba jakiś cover i na koniec "Helene".Było wspaniale. Ludzie się świetnie bawili chociaż w Polsce na pewno byłoby większe szaleństwo;D Udało mi się przemycić aparat. Nakręciłam troche filmików. Niestety jak kręciłam Famous to ochroniarz sie na mnie rzucił, zabrał mi aparat, wyjął baterie i oddał aparat tyle że pusty;P Ale miałam jeszcze kom ;D Stałam 2m od sceny na przeciwko Gerarda ;D Był straszny ścisk. Ciągle kogoś wynosili ale ja się trzymałam;D I wkońcu najważniejszy moment: Kiedy skończyli grac "I don't love you" rzuciłam na scene maskotkę Gerarda którą sama uszyłam i napisałam mu na twarzy "Come to Poland". Gerard ją złapał..Pokazał Frankowi i zaczęli ją oglądać. Powiedzieli coś w stylu że to od polskiej dziewczyny.. mówili coś o twarzy tej maskotki itd aż wkońcu Gerard przeczytał do mikrofonu "Come to Poland..oh thank you". Wtedy ja zaczęłam wariować i piszczeć, a że było akurat cicho Gerard odwrócił się do mnie i spytał czy to ode mnie ;D Ja powiedziałam że tak a on jeszcze raz "Oh thank you" ;D I w tym momencie się całkiem rozryczałam( bo na I don't love you tez troche płakałam;P) Potem odłożył ją koło perkusji ;P Niestety jak koncert się skończył ochrona odrazu nas wywalała a ci od składania sprzętu rzucili ta maskotkę i złapała ją jakaś niemka ;| Ale ważne, że przeczytał. Może przypomną sobie o biednych Polakach i do nas przyjadą. Ogólnie koncert był wspaniały i był to najwspanialszy moment w moim życiu ;D no to tyle.. tak w skrócie ;D\nprzez Natalia » 10 lis 2007, o 10:28\nooo świetnie, coś niesamowitego z tą maskotkąxD skoro ciągle polacy ich nagabują o ten koncert (a to flaga, a to maskotka) to w koncu sie wkurzą i moze dla świetego spokoju do na sprzyjadąxD\nNo, a z tym aparatem to lipa, ale dobrze ze w ogóle oddał;)\nprzez BadChemicalGirl » 10 lis 2007, o 10:33\no jejuu!!! ^___^ on do Ciebie przemówił!!! O_O łaaał!!!! ;ooo czekam na zdjecia i filimik!!!\nprzez Sharp » 10 lis 2007, o 10:33\nEj, jak się nie skapnął, że Polacy ich chcą, to chyba im będzie trzeba rzucić jakiś list, ja nie wiem A tak btw, co do koncertu w Polsce, to Odysey powiedział, że nie ma zamiaru zapraszać MCR ;/ Tak słyszałam =='\nŁaaaaaaaa, ale wypas z tą maskotką! cudownie! :D\nprzez Rebel_Kid » 10 lis 2007, o 10:34\nnataliamcfr, jestem pod wrażenie! hej ludzie jak przyjadą zrobimy wszystko by nie zapomnieli tego koncertu u nas!\nprzez ankers » 10 lis 2007, o 10:35\njak czytałam Twoją ym...recenzję, to mi serducho wyskakiwało\nja bym padła chyba na miejscu Twym, serio\nprzez Sharp » 10 lis 2007, o 10:35\nObrzucamy ich zabawkami/flagami/listami/rzucimy Gerardowi w krok książkę z napisami "Come to Poland second time, you faggots"? XD <Wie, że robi offtop>\nprzez BadChemicalGirl » 10 lis 2007, o 10:37\nSharp, no zua kobieto XD *ja bym upiła koszyk zabawek w ksztalcie gee i in rzuciła na scene XD*\nno dobra juz koncze XD\nprzez Rebel_Kid » 10 lis 2007, o 10:37\nSharp, trudno XD trzeba na nich nasłać stręczycieli "Come to Poland motherfuckers cause if you not... I'll kill you!"\nprzez Antalia » 10 lis 2007, o 10:42\nKtoś dał im jeszcze różę to Gerard ją eee rozwalił ;P Chwilkę przede mną ktoś też coś rzucił ale nie wiem co, bo Gerard zainteresował się tylko maskotką z Polski ;P Narazie nie mam baterii w aparacie ale niedługo kupię i zrzuce filmiki na kompa ;D\nprzez Klaudia » 10 lis 2007, o 11:05\nJaaa.....nie moge....<zdycha z zazdrości>....i jeszcze ta maskotka...ale kurde po co oni dziekują...mają przyjeżdzać a nie dziekowac, jak przyjada do Polski to my im będziemy dziekować...kurde...jeszcze przemówił do ciebie <Ómiera z zazdrości>...\nCzuję, że nie długo przyjada do nas, bo w Wiedniu flaga, w Dusseldorfie maskotka no no...jeszcze neich ktos jedzie na następny koncert i rzucic coś z napisem COME TO POLAND i wiecie...przyjadą, ja wam mówię.\nP.S Czekamy z niecierpliwością na filmiki <jest napalona>\nprzez NAtikA » 10 lis 2007, o 11:09\nHehe no nie mogę poprostu xD Jak czytam te wasze recenzje z koncertów ostatnio to stwierdzam, że na tym forum same farciary xD Ja jestem przygotowana, że never ever na koncercie nie będę Ale co tam, narazie wystarczają mi wasze recenzje xD\nprzez NAL » 10 lis 2007, o 11:56\nPo prostu w stu procentach zgadzam się z tym, co powiedziała Natalia:\nNatalia napisał(a): ooo świetnie, coś niesamowitego z tą maskotkąxD skoro ciągle polacy ich nagabują o ten koncert (a to flaga, a to maskotka) to w koncu sie wkurzą i moze dla świetego spokoju do na sprzyjadąxD\nprzez NAtikA » 10 lis 2007, o 12:02\nHeh, jak do nas przyjadą to dopiero wtedy zostaną obrzuceni wszystkim xD A tak w ogóle to masakra że zapytał się ciebie o maskrotke, jaaa wymianiłaś z nim zdanie! I to wcale nie jest ironia heh xD\nprzez Nataljja » 10 lis 2007, o 12:26\nSharp napisał(a): Obrzucamy ich zabawkami/flagami/listami/rzucimy Gerardowi w krok książkę z napisami "Come to Poland second time, you faggots"? XD <Wie, że robi offtop>\ngdyby ktoś chciał mi pomóc, to taka ksiązka byłaby już gotowa, a tak samej idzie mi opornie\nŚwietna akcja z maskotką, gratulacje! Mam nadzieje, ze to kiedyś poskutkuje :D\nprzez Klaudik_15 » 10 lis 2007, o 12:46\nŁaaa, ale fajnie xdd Jak tak będziecie dawać im znaki to może w końcu do nas przyjadą <błaga na kolanach> . Jejciu chciałabym być na ich koncercie xD.\nnataliamcfr jesteś niesamowita\nprzez Janiszka » 10 lis 2007, o 13:35\nheeej dobre pomysły ostanio sie trzymaja ludzi :) najpierw ta flaga teraz maskotka :) chłopaki sobie przypomną o nas i przyjadą wkońcu może ;) nataliamcfr\nprzez bebok » 10 lis 2007, o 13:44\nja pikolę aż sie wzruszyłam... jakby on cokolwiek do mnie powiedzial too... chyba bym zemdlala... xD Ale kótwa powinni przyjechać! :[ <jest zua> booo my sie domagamy! ii kropa ! Jak ktoś pojedzie na nastepny koncert to kutwa niech kupi flage na pol sali i ją tam rzuci! xD albo rzucimy im 5 kondomow polskiej firmy w kolorach Polski ahha xD to napewno wpadnąxD\nprzez Janiszka » 10 lis 2007, o 13:49\nhaha taak bebok pomysł świetny xD a to by sie chłopaki zdziwili :D\nOstatnio edytowano 10 lis 2007, o 13:52 przez Janiszka, łącznie edytowano 1 raz\nprzez ankers » 10 lis 2007, o 13:52\nFrank na pewno chętnie by pożuł.\nprzez Sharp » 10 lis 2007, o 13:54\nprzez bebok » 10 lis 2007, o 13:54\nhaha to special dla niego bedą smakowe Ale kórdę dalej nie potrafie tego scierpiec... xD tez chce se z nim pogadac! :[ xD\nprzez Sorrow » 10 lis 2007, o 14:25\nJa bym się chyba zsikałą jakby do mnie zagadał. Wyobrażam to sobie. xD\nSorrow: eee..aaa... <sika z radości>\nGerard: What's wrong with your pents?\nCzy to był offtop? xD\nW ogóle... marzenia. Taki koncert. Achh xD\nprzez Nata_Lenka » 10 lis 2007, o 14:44\nGdyby Gerard do mnie coś powiedział to albo bym zemdlała albo się poryczała!!! nataliamcfr super akcja, teraz to muszą do nas przyjechać!!!\nprzez ola_94 » 10 lis 2007, o 14:55\nnataliamcfr, ty to masz szczęście.\n1. Gadałaś z Gerardem Way'em!!!!!!! Gdybym ja z nim gadała to bym się zapytała jak takie dziecko św. Mikołaja "Czy ty jesteś tym prawdziwym Gerardem Arthurem Wayem, wokalistą najwspanialszego zespołu jakim jest My Chemical Romance?"\n2. Byłaś na koncercie, na którym zagrali "Headfirst for Halos"\n3. Wogule byłaś na koncercie My Chemical Romance i widziałaś ich NA ŻYWO\nNo i jeszcze dziękuję Ci bardzo, bardzo, bardzo <przytula bardzo, bardzo, bardzo mocno nataliemcfr> za zareklamowanie Polski! Jesteś bardzo dzielna! Mogli Cię z koncert wyrzucić, ale zarobiłaś to dla nas. Biednych Polaków bez paszportów. DZIĘKUJĘ CI!!! [głupi żart]Mam ochotę Cię za to wyruchać ze szczęścia![/głupi żart]\nprzez Vicky139 » 10 lis 2007, o 14:58\nOla_94... nie tylko Ty masz ochotę ją wyruchać :D bo ja też i myślę że całe forum też :D:D:D to już była 2 reklama Polski :D no po prostu soł fakin zajebiście :D\nprzez Sorrow » 10 lis 2007, o 15:02\nPolskaaa biało czerwoni!!! <śpiewa w czerwono-białym szaliku>\nSzkoda tylko, że aparaty konfiskują. Ale z drugiej strony wkurzające by były takie flesze non stop po oczach. Nataliamcfr normalnie ci zazdroszcze xD


Przelicz Statute mile na m (Statute mile na Metr)\nStatute mile ile to m\nStatute mile ile to Metr\nPrzelicz Statute mile na Metr (Statute mile na m):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '427 Statute mile'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrót. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Długości'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '12 Statute mile na m' lub '21 Statute mile ile to m' lub '44 Statute mile -> Metr' lub '7 Statute mile = m' lub '53 Statute mile na Metr' lub '47 Statute mile ile to Metr'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(61 * 83) Statute mile', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '427 Statute mile + 1281 Metr' lub '81mm x 57cm x 58dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.\nPrzelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np Statute mile na Metr: 1 Statute mile = 1 609,344 Metr [m]


2004-06-30 19:12:00 Strangler\n4 miesiące temu AtomFilms i LucasFilm, jak co roku ogłosili konkurs na najlepszą produkcję fanowską związaną z Gwiezdnymi Wojnami. Teraz zostało wybranych 20 najlepszych fanfilmów - można je obejrzeć na stronie starwars.atomfilms.com i zarazem oddać głos (trzeba się zarejestrować) - tym sposobem zostanie wyłoniony zwycięzca w kategorii Audience Choice Award, który dostanie specjalną statuetkę.\nInne nagrody zostaną przyznane w kategoriach: Spirit of Fandom Award (nagroda to 1000 dolarów i statuetka Fan Film`s Awards), Animation Award (zwycięzca otrzyma 500 dolarów, drugie tyle do wydania w sklepie StarWarsShop.com i statuetkę).\nKolejna i zarazem najciekawsza nagroda to George Lucas Selects Award, którą przyzna sam Lucas (2000 dolarów i tradycyjnie statuetka). Więcej kategorii zostanie ujawnionych w lipcu tego roku podczas Comic-Conu w San Diego, gdzie zostaną wyświetlone najlepsze produkcje.\nLista 20 finalistów:\nReżyseria: Wendy Woody\nCzas trwania 8:35 Barn Wars\nReżyseria: Adam Hastings\nCzas trwania 4:25\nReżyseria: Ryan Simmons\nCzas trwania 1:10 Dude!!! Where's My Lightsaber?\nReżyseria: Trevor Lamb\nCzas trwania 3:21\nReżyseria: David Tomaszewski\nCzas trwania 5:00 Ewok in an Elevator\nReżyseria: John Redpath\nCzas trwania 3:30\nReżyseria: Mike Kane\nCzas trwania 0:53 Funk'd\nCzas trwania 3:58\nReżyseria: Nickolas Leonhardt\nCzas trwania 1:40 Look Sir, Droids\nCzas trwania 1:31\nReżyseria: Chris Mich\nCzas trwania 1:00 Pink Five Strikes Back\nReżyseria: Trey Stokes\nCzas trwania 9:00\nCzas trwania 2:27 Recruitment\nReżyseria: Scott Zier\nCzas trwania 6:26\nReżyseria: Kyle Goodman\nCzas trwania 4:33 Star Wars: Brilliant!\nReżyseria: Alabama Rob\nCzas trwania 1:00\nCzas trwania 4:10 Wampa\nReżyseria: Andreas Peterson\nCzas trwania 3:32\nReżyseria: Ken Lawton\nCzas trwania 3:40 The Wizard, Oz\nReżyseria: Lee Vehe\nCzas trwania 3:00\n2004-06-25 19:14:00 Strangler Shedao Shai\nOd pewnego czasu na Bastionie publikujemy w odcinkach opowiadanie pt. "Piekielne Przymierze", którego autorem jest Shedao Shai. Dziś pojawił się 5 rozdział tego fanfika. Zapraszamy do lektury!\n(Natomiast tutaj znajduje się spis wszystkich opowiadań, które dotychczas zostały zamieszczone na Bastionie).\n2004-06-25 10:07:00 DARTH VADER Frost z Nowej Gildii\nNa Nowej Gildii Star Wars znalazł się wywiad z twórcą niezapomnianego fanfilmu Stars in Black (strona oficjalna filmu). Wywiad znajduje się tutaj i mocno zachęcamy do jego przeczytania.\n2004-06-23 21:31:00 Fett Verdan\nMam niewątpliwą przyjemność przedstawić Wam kolejny wiersz autorstwa jednego z fanów Gwiezdnych Wojen, Verdana. Nosi on tytuł "Chwała Rebelii". Oto on:\nNastał grozy czas,\nMiejsce raju zagarnęło piekło,\nEksterminacja, kłamstwa i szykanowanie,\nTo ich metody teraz !\nUsunął was z domów,\nZamienił wasze życie w niespokojne istnienie,\nW szare dni na wygnaniu.\nNarodziło się wspólne marzenie,\nBy zasypiać we własnych domach,\nBy przywrócić normalność,\nBy z martwych zawrócić „rzecz wspólną” !\nKtóra pozwalała zdziałać cuda,\nPrzetrwać każdy ból,\nUtrzymać cenne życie.\nOna żyła w Was,\nDlatego nie została unicestwiona,\nI tak było do końca,\nDo ostatniego buntownika.\nI ruszyliście z impetem,\nNikt nie był w stanie powstrzymać Waszej woli,\nNawet legiony „białych” sługusów diabła.\nSzatan został otoczony,\nJego czarna gwiazda pękła jak bańka,\nA wraz z nią rozpadło się piekło,\nBy oddać to co Wasze.\nNie poddaliście się,\nByliście jej podporą,\nA dzięki Wam powróciła,\nPokazaliście, że miłość dużo może,\nJasna strona pokonała ciemną,\nChwała Wam dziedzice nieba,\nOpinie na temat tego wiersza można wygłaszać w tym miejscu.


Dzieła sztuki z Elektrowni na wystawach w Polsce\nDodał: MW, 18-08-2010 14:01, odsłon: 2927\nPrace z „Elektrowni” na wystawach w Polsce. Obrazy zmarłego w ubiegłym roku Jerzego Czuraja będzie można oglądać od 1 września w galerii Staromiejskiego Domu Kultury w Warszawie.\n- Kolekcja Mazowieckiego Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu zaczęła powstawać zaledwie trzy lata temu i liczy obecnie blisko 300 prac, autorstwa polskich i zagranicznych twórców. W kolekcji reprezentowane są dzieła z następujących dyscyplin: malarstwo, grafika warsztatowa i komputerowa, rysunek, rzeźba i instalacja, fotografia i multimedia. Zbiór tworzony jest dzięki zakupom i darowiznom. W tym roku prace z „Elektrowni” zostały wypożyczone na kilka wystaw – informuje Zbigniew Belowski, zastępca dyrektora ds. artystycznych Mazowieckiego Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia”.\nPłaskorzeźba Wojciecha Zasadniego „Precz z alfonsami sztuki” z 2007 roku jest eksponowana w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku na wystawie „Drewno jako materia rzeźby„ (od 10 lipca do końca sierpnia).\nOsiem wielkoformatowych fotografii Katarzyny Majak pokazano na wystawie indywidualnej artystki w warszawskiej Starej Galerii ZPAF (od 19 lipca do 13 sierpnia).\nDuży cykl ”Środki wyrazu”, składający się z 14 rysunków i fotografii, autorstwa Jana Stanisława Wojciechowskiego, jedną z ciekawszych prac w zbiorach „Elektrowni”, będzie można oglądać na wystawie „Konceptualizm. Medium fotograficzne” w Muzeum Historii Miasta Łodzi (od 7 do 30 września) w ramach festiwalu Fokus Łódź Biennale.\nKilka obrazów zmarłego w ubiegłym roku Jerzego Czuraja wypożyczono na jego pośmiertną retrospektywę w galerii Staromiejskiego Domu Kultury w Warszawie (otwarcie 1 września).\nW ubiegłym roku natomiast dwa obrazy Aldony Mickiewicz były wypożyczone na indywidualną wystawę artystki w Pałacu Opatów w Gdańsku-Oliwie, a instalacja Ryszarda Ługowskiego na wielką wystawę współczesnej sztuki polskiej „Sieges Ikonen” (Ikony zwycięstwa) w Berlinie.


Opracowanie dokumentu pt.: "Studium Rozwoju Sieci Szerokopasmowych w województwie śląskim oraz działania doradcze i konsultacyjne. - PDF\nDownload "Opracowanie dokumentu pt.: "Studium Rozwoju Sieci Szerokopasmowych w województwie śląskim oraz działania doradcze i konsultacyjne."\n1 Załącznik nr 1 do SIWZ Opis przedmiotu zamówienia I. Przedmiot zamówienia: Opracowanie dokumentu pt.: "Studium Rozwoju Sieci Szerokopasmowych w województwie śląskim oraz działania doradcze i konsultacyjne. Wstęp Opis uwarunkowań projektu Śląskie Centrum Społeczeństwa Informacyjnego (ŚCSI) działające na rzecz Województwa Śląskiego prowadzi prace w celu przygotowania Strategii Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego dla Województwa Śląskiego. Jednym z zadań wynikających z zapisów strategii i wskazanych w zaproponowanym projekcie Regionalnej sieci szerokopasmowej jest opracowanie dokumentu Studium Rozwoju Sieci Szerokopasmowych w Województwie Śląskim (SRSS). SRSS powstanie w oparciu o: wyniki i wnioski zawarte w opracowywanej inwentaryzacji oraz analizę stanu infrastruktury szerokopasmowej w województwie śląskim 1, inne działania konieczne do przygotowania ww. dokumentu (jak np. konsultacje z operatorami czy jednostkami samorządu terytorialnego). Zakres prac związanych z inwentaryzacją oraz analizą infrastruktury szerokopasmowej w województwie obejmuje: 1) stworzenie ewidencji infrastruktury szerokopasmowej; 2) wykonanie analizy zebranych informacji ze szczególnym uwzględnieniem: a. dostępności infrastruktury szerokopasmowej ze względu na przepływności (1,4,10,100, Mbps), b. wykorzystywanych technologii, 1. 1 Wyniki i wnioski z inwentaryzacji będą dostępne w postaci opisowej (format WORD, dbf/excel) oraz mapy z naniesioną infrastrukturą szerokopasmową w otwartym formacie plików shp.. 1\n2 c. identyfikacji terenów zagrożonych wykluczeniem cyfrowym z pogłębioną analizą podaży i popytu na usługi szerokopasmowe na tych terenach, d. barier w rozwoju usług szerokopasmowych, e. planów i zamierzeń rozbudowy infrastruktury przez operatorów, przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz jednostki samorządu terytorialnego, f. wskazania obszarów wymagających interwencji (na podstawie danych z inwentaryzacji i danych demograficznych), g. sugerowanych wariantowych działań wspierających rozwój sieci szerokopasmowych do podjęcia przez Województwo Śląskie. Zakończenie prac związanych z inwentaryzacją i analizą danych przewidziane jest w lutym 2009r. Finansowanie projektów związanych z budową infrastruktury szerokopasmowej w województwie śląskim opierać się będzie głównie na budżetach własnych wszystkich zainteresowanych podmiotów oraz na funduszach strukturalnych Unii Europejskiej i zasadach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego (RPO WSL) oraz Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (PO IG). W ramach RPO WSL Zarząd Województwa Śląskiego Uchwałą nr 1708/91/III/2007 z dnia r. w sprawie przyjęcia Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata ustalił wysokość alokacji dla Priorytetu II Społeczeństwo Informacyjne na poziomie 100 mln, z czego 50 mln zostało przeznaczonych na projekty wybierane w trybie pozakonkursowym, tj. w ramach Programu Rozwoju Subregionów (w tym 35 mln na budowę infrastruktury szerokopasmowej), oraz 50 mln wybieranych w trybie konkursowym na działanie 2.1 Infrastruktura Społeczeństwa Informacyjnego. II. SZCZEGÓŁOWY OPIS PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA 1. Cele zamówienia: Głównym celem niniejszego zamówienia publicznego jest Opracowanie przez Wykonawcę dokumentu: Studium Rozwoju Sieci Szerokopasmowych dla województwa śląskiego (SRSS), który określi priorytety, kierunki interwencji w zakresie terytorialnym, w tym w ujęciu wojewódzkim. Będzie on również podstawą wyznaczenia standardów oraz skoordynowania rozwoju sieci szerokopasmowych w województwie. 2\n3 Ponadto Wykonawca, w ramach prac nad Studium Rozwoju Sieci Szerokopasmowych dla województwa śląskiego, przeprowadzi konsultacje oraz będzie doradzał Śląskiemu Centrum Społeczeństwa Informacyjnego. Szczegółowymi celami niniejszego zamówienia publicznego są: 1. Opracowanie dokumentu pt.: "Studium Rozwoju Sieci Szerokopasmowych w województwie śląskim, który zawierać będzie: a. standardy rozwoju sieci szerokopasmowych, b. priorytety oraz kierunki interwencji w zakresie terytorialnym w tym w ujęciu wojewódzkim dla rozwoju sieci, c. koncepcję rozwoju sieci szerokopasmowych w ramach działań Województwa. 2. Przeprowadzenie konsultacji dotyczących Studium Rozwoju Sieci Szerokopasmowych w województwie śląskim. 3. Bieżące doradztwo Zamawiającemu w obszarze rozwoju sieci szerokopasmowych. Wykonawca jest obowiązany do wykonywania swoich obowiązków zgodnie z prawem obowiązującym w Polsce oraz dokumentami mającymi najistotniejsze znaczenie w odniesieniu do sieci szerokopasmowych, określające strategie i wyznaczające cele realizowane zarówno w skali kraju jak i regionu. Należą do nich w szczególności: i2010 Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia (Komunikat Komisji Europejskiej z dnia 1 czerwca 2005r.) 2 ; Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie Planu Informatyzacji Państwa na lata z dnia 28 marca 2007r. (Dz. U. nr 61, poz. 415); Strategia kierunkowa rozwoju informatyzacji Polski do roku 2013 oraz perspektywiczna prognoza transformacji społeczeństwa informacyjnego do roku 2020 (24 czerwca 2005) 3 ; Strategia rozwoju społeczeństwa informacyjnego 2 Communication from the Commission to the Council, the European Parliament, the European Economic and Social Committee and the Committee of the Regions i2010 A European Information Society for growth and employment COM(2005)\n4 w Polsce na lata ; Ustawa o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne z 17 lutego 2005 roku (Dz. U. Nr 64, poz. 565, z późn. zm.); Ustawa o samorządzie województwa z dnia 5 czerwca 1998 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590, z późn. zm.); Ustawa o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990r. (tekst jednolity: Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz z późn. zm.); Ustawa o samorządzie powiatowym z dnia 5 czerwca 1998r. (tekst jednolity: Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz z późn. zm.); Ustawa z dnia 16 lipca 2004r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz z późn. zm.); Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno prywatnym (Dz. U. z 2005 r. Nr 169, poz z późn. zm.); Strategia Rozwoju Województwa Śląskiego (uchwała Sejmiku Województwa Śląskiego nr II/37/6/2005 z dnia 4 lipca 2005r. stanowiąca aktualizację Strategii Rozwoju Województwa Śląskiego na lata ) ; Regionalny Program Operacyjny Województwa Śląskiego na lata ; Projekt Strategii Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego województwa śląskiego do roku\n5 2. Zakres Zadań Wykonawcy 2.1 Opracowanie dokumentu: Studium Rozwoju Sieci Szerokopasmowych w województwie śląskim, które obejmuje w szczególności: W zakresie opracowania standardów rozwoju sieci szerokopasmowych: 1. Przygotowanie Słownika pojęć w którym zostaną zdefiniowane istotne terminy dla Studium Rozwoju Sieci szerokopasmowych a w szczególności: a. obszar wykluczenia cyfrowego, b. skalowalność, c. neutralność technologiczną, d. otwartość, e. sieć klasy operatorskiej, f. sieć wojewódzka, g. sieć powiatowa, h. sieć gminna, i. pasmo, j. topologia, k. sieć hierarchiczna, l. punkt styku z sieciami operatorskimi, m. punkt dostępowy, n. urządzenia dostępowe, o. PIAP, p. hot-spot, q. sieć regionalna, r. sieć szkieletowa sieć dostępowa, s. sieć abonencka; 2. Analizę zapotrzebowania na pasmo usług teleinformatycznych w zakresie potrzeb województwa z perspektywy dnia dzisiejszego i jutra. W punkcie tym, należy uwzględnić kierunki działań w ramach Strategii Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego Województwa Śląskiego do roku 2015 oraz przykładowe usługi dostępne w ramach sieci szerokopasmowej: 5\n6 a. transmisję wideo wysokiej rozdzielczości, b. usługi telefonii IP, c. monitoring, d. komunikację z urzędami, e. usługi zarządzania kryzysowego, f. systemy zarządzania i sterowania, g. transmisję danych pomiędzy jednostkami medycznymi; 3. Określenie minimalnych wymagań dla szkieletu sieci wojewódzkiej, sieci regionalnych i gminnych oraz ostatniej mili ze względu na zapotrzebowanie na pasmo, przewidziane usługi oraz zastosowaną technologię jak również uwarunkowania demograficzne i terenowe. 4. Wymagania oraz propozycje praktycznych rozwiązań dla postulatu otwartości i neutralności technologicznej sieci szerokopasmowej w skali województwa z uwzględnieniem następujących czynników: a. sieci operatorskich na danym terenie, b. w obszarach wykluczenia cyfrowego propozycję technologii, która umożliwi integrację z najbliższymi operatorami na danym obszarze jak również zapewni swobodną integrację dla nowych podmiotów świadczących usługi szerokopasmowego Internetu, c. ukształtowania terenu, d. możliwości rozwoju (skalowalności) w przyszłości zaproponowanej technologii w celu świadczenia nowych usług W zakresie określenia priorytetów oraz kierunków interwencji w zakresie terytorialnym w tym w ujęciu wojewódzkim dla rozwoju sieci: 1. Opracowanie metodyki i zasad, na podstawie których Wykonawca określi priorytety oraz kierunki interwencji; 2. Na podstawie analizy obszarów wymagających interwencji, danych demograficznych oraz sugerowanych działań wspierających rozwój sieci szerokopasmowych, określenie priorytetów oraz kierunków interwencji na poziomie gminy, powiatu oraz województwa. 6\n7 W zakresie opracowania koncepcji rozwoju sieci szerokopasmowej w ramach działań województwa: 1. Analizę instytucjonalno- prawną Beneficjenta przyszłego projektu w ramach realizacji koncepcji uwzględniającą: a. możliwe formy organizacyjne Beneficjenta, b. analizę możliwości finansowania Projektu, c. analizę możliwości zaistnienia pomocy publicznej. 2. Koncepcję budowy sieci wojewódzkiej a w szczególności: a. opis prawnych aspektów budowy i eksploatacji sieci, b. opis architektury wielopoziomowej, c. lokalizację węzłów sieci szkieletowej, d. punkty styku z operatorami, e. świadczone usługi, f. topologię, g. sposób realizacji połączeń pomiędzy węzłami sieci (fizyczna realizacja), h. oszacowanie górnej granicy wysokości nakładów inwestycyjnych. 3. Możliwe formy funkcjonowania operatora infrastruktury: a. możliwe formy organizacyjne, b. zasady współpracy z beneficjentem, c. tryb wyboru operatora infrastruktury. 4. Model wykorzystania infrastruktury powstałej w ramach projektu: a. zasady korzystania z infrastruktury, b. możliwości wykorzystania infrastruktury (Kto będzie mógł korzystać operatorzy, JST,..), c. metodykę wyznaczania taryf. 5. Model zarządzania powstałą infrastrukturą: a. możliwe formy organizacyjne, b. tryb wyboru zarządcy Wykonawca przy tworzeniu koncepcji sieci przyjmie następujące założenia: 1. W zakresie bezpieczeństwa, niezawodności i jakości działania sieci: a. sieć szerokopasmowa powinna mieć trójpoziomową strukturę hierarchiczną, 7\n8 i. poziom pierwszy to światłowodowy rdzeń sieci realizowany w skali województwa, ii. poziom drugi - światłowodowe sieci powiatowe wiążące pomiędzy sobą gminy, iii. poziom trzeci to sieci gminne; b. budowana infrastruktura komunikacyjna powinna być przystosowana do realizacji zaawansowanych usług teleinformatycznych, takich jak: i. telefonia IP, ii. cyfrowa telewizja, iii. usługi zarządzania kryzysowego, iv. systemy zarządzania i sterowania, 2. Przy tworzeniu rdzenia można wykorzystywać, na zasadach dzierżawy na 20 lat, okablowanie będące własnością operatorów telekomunikacyjnych, jednostek samorządu terytorialnego, wyższych uczelni, wszędzie tam, gdzie będzie to technicznie i ekonomicznie uzasadnione. 3. Sposób podłączenia użytkowników końcowych będzie leżał w gestii zainteresowanych podmiotów Wymagania dotyczące przygotowania dokumentu SRSS, danych geograficznych 1. Opracowany dokument zostanie przekazany Zamawiającemu w języku polskim w formacie A4, papier 80g, okładka kreda 250g, w 10 egzemplarzach oraz w wersji elektronicznej: 10 szt. - CD-ROM (oddzielnie pakowane i opisane) z plikami w formacie MS Office, OpenOffice, PDF wraz z danymi źródłowymi pozyskanymi w trakcie wykonywania zamówienia, 100 szt. - CD-ROM (oddzielnie pakowane i opisane) z plikami w formacie PDF 2. Dane geograficzne związane z koncepcją budowy sieci wojewódzkiej Wykonawca przekaże Zamawiającemu w otwartym formacie plików shp zgodnych z aplikacją 8\n9 ArcGis (w ramach 10 szt. CD-ROM z punktu pierwszego). 3. Opracowany dokument SRSS powinien zawierać co najmniej następujące rozdziały oraz być zgodnym z ww. zakresem: Wstęp - określający, podstawy prawne i merytoryczne oraz cel i zakres prowadzonych prac. Opis standardów rozwoju sieci szerokopasmowych Priorytety oraz kierunki interwencji w zakresie terytorialnym w tym w ujęciu wojewódzkim dla rozwoju sieci, Koncepcję rozwoju sieci szerokopasmowej w ramach działań Województwa. Podsumowanie. Literaturę Spis załączników zamieszczonych na płycie CD 2.2 Przeprowadzenie konsultacji dotyczących "Studium Rozwoju Sieci Szerokopasmowych w województwie śląskim z operatorami, beneficjentami Programu Rozwoju Subregionów, oraz jednostkami samorządu terytorialnego obejmuje w szczególności: 1. Konsultacje z jednostkami samorządu terytorialnego w celu uwzględnienia w Studium Rozwoju Sieci Szerokopasmowych projektów dotyczących sieci szerokopasmowych, prowadzonych w ramach Programu Rozwoju Subregionów. 2. Konsultacje z właścicielami infrastruktury (np.: kanalizacja teletechniczna, ciągi ciepłownicze, linie tramwajowe, sieci energetyczne itp.) co do możliwości jej wykorzystania do budowy sieci szerokopasmowej. 3. Konsultacje z operatorami telekomunikacyjnymi w celu koherencji koncepcji z sieciami operatorów. 4. Spotkania w celu skoordynowania działań w województwie oraz przedstawienia wyników prac nad Studium Rozwoju Sieci Szerokopasmowej ze szczególnym 9\n10 uwzględnieniem przygotowywanych standardów oraz potrzeb województwa (tj. wskazania obszarów do interwencji oraz priorytetów). 5. Przedstawienie propozycji działań dla Województwa Śląskiego oraz jednostek samorządu terytorialnego w celu likwidacji obszarów zagrożonych wykluczeniem cyfrowym oraz barier w rozwoju usług szerokopasmowych. Przedstawione konsultacje będą odbywały się w formie spotkań indywidualnych oraz grupowych z przedstawicielami: Województwa Śląskiego, jednostek samorządu terytorialnego, operatorów oraz subregionów. 2.3 Bieżące doradztwo Zamawiającemu w zakresie sieci szerokopasmowych dotyczące: 1. współpracy Województwa z beneficjentami Programu Rozwoju Subregionów, operatorami telekomunikacyjnymi oraz Innymi podmiotami mającymi wpływ na budowę infrastruktury telekomunikacyjnej, 2. rozwiązywania kwestii spornych natury technicznej i organizacyjnej związanych z uzgodnieniami Województwa z przedstawicielami: jednostek samorządu terytorialnego, operatorów i beneficjentów Programu Rozwoju Subregionów w Województwie Śląskim, 3. identyfikacji obszarów problemowych związanych z planowanymi działaniami Województwa oraz przedstawianie propozycji środków zaradczych, 4. planowanych działań Województwa związanych z budową sieci, szerokopasmowej w tym przygotowania kolejnych dokumentów i oszacowania kosztów tych działań, 5. dokumentów (opiniowanie, pomoc w przygotowaniu) związanych z działaniami w zakresie sieci szerokopasmowych w województwie. Podczas szacowania czasu pracy potrzebnego na doradztwo Wykonawca przyjmie średnio około 8 (osobo/dni) konsultacji na miesiąc w okresie wykonania zamówienia. 10\nZałącznik nr 6 Opis przedmiotu zamówienia I. Przedmiot zamówienia: Analiza zasadności realizacji Regionalnego Centrum Przetwarzania Danych (Regional Data Center) dla województwa śląskiego wraz z przygotowaniem


Pontevedra - Deportivo La Corunya na żywo i online w internecie, mecz i meczyki za darmo\nPontevedra – Deportivo La Corunya\nMecze towarzyskie U-20 / 07 Październik 2020, g. 11:00\nPontevedra – Deportivo La Corunya meczyki za darmo i mecz na żywo w Internecie. Transmisja live online i darmowy stream.\nSprawdź gdzie oglądać meczyki za darmo i mecz Pontevedra – Deportivo La Corunya na żywo online w Internecie. Dostępna jest transmisja live i darmowy stream z wydarzenia w ramach rozgrywek Mecze towarzyskie U-20. Początek meczu o godzinie 11:00 w dniu 07 Października 2020.\nPoprzedniBelarus U18 – HK Brest transmisja na żywo i mecz online w internecie – live stream i meczyki za darmo\nNastępnyCD Coria – Merida UD transmisja na żywo i mecz online w internecie – live stream i meczyki za darmo\nTorpedo N. Nowogród – Amur Khabarovsk transmisja na żywo i mecz online w internecie – live stream i meczyki za darmo


Biozen Napój Sojowy Naturalny Bezglutenowy Zestaw 12 X 1000 Ml Bio - Cena | Polecam Produkt\nbiozen napój sojowy naturalny bezglutenowy zestaw 12 x 1000 ml bio\nCena regularna: 77.88 PLN\nSprawdź aktualną cenę produktu: biozen napój sojowy naturalny bezglutenowy zestaw 12 x 1000 ml bio. Dotknij lub kliknij: Sprawdź cenę.\nDowiedz się więcej – przeczytaj informacje na temat produktu: biozen napój sojowy naturalny bezglutenowy zestaw 12 x 1000 ml bio\nZestaw 12 x Napój sojowy naturalny bezglutenowy 1000 ml Napój roślinny na bazie soi. Napój sojowy stanowi doskonałą alternatywę dla mleka krowiego. Można go używać jako dodatek do śniadań, ciast, deserów.\nInformacje o biozen napój sojowy naturalny bezglutenowy zestaw 12 x 1000 ml bio\nKup teraz produkt: biozen napój sojowy naturalny bezglutenowy zestaw 12 x 1000 ml bio. Dotknij lub kliknij: sprawdź cenę – przejdziesz do sklepu online.


Tv lcd 32/37 | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nTv lcd 32/37\nTemat na forum 'Dla świeżaków' rozpoczęty przez Szczymryj, Grudzień 23, 2010.\nWitam, czy możecie polecic mi jakiś TV 32' bądź maks 37'? Najlepiej w dobrej cenie, może byc używka. Super, jakbyście podali linki jakieś do allegro lub coś. Nie pogardzę wejściem HDMI. Dam pomógł za każdą propozycję\nSzczymryj, Grudzień 23, 2010\nLuknij na moją sygnaturkę tam jest model TV i zobacz co potrafi\nDJDIDO88, Grudzień 23, 2010\nDziękuję ale niestety ten jest troszku za drogi\nDodam jeszcze że TV będzie przeznaczony praktycznie tylko do grania na x'e\n32 calowego samsunga lub lg kupisz już za ok 1300 zł. Wejścia HDMI są, HD ready nic więcęj ci chyba nie potrzeba. Najlepiej kup w MM lub Saturnie jak będzie promocja bez VATU to kupisz w sklepie po cenie jak z internetu.\naxe95, Grudzień 23, 2010\nLG 37LD450 - u mnie w MM jest teraz za 1349zl.\n-=DEXTER=-, Grudzień 23, 2010


Legionistą jest się na całe życie | Special-Ops.pl - Portal Ludzi Akcji\narchiwum Sebastiana Cybulskiego\nSebastian Cybulski. Jego nazwisko jest dobrze znane Czytelnikom magazynu i portalu SPECIAL OPS. Autor książki „Spowiedź Legionisty” oraz poczytnego bloga o tym samym tytule w ostatnim okresie odsłaniał kolejne kulisy służby w elitarnej formacji w kilku wywiadach. Można jednak odnieść wrażenie, iż kolejne rozmowy w ogólnopolskich mediach wcale nie wyczerpują zasobów informacji o Légion étrangère, którymi postanowił się podzielić były legionista o filmowym nazwisku. „Pitbull”, jak wielu o nim mówi, „chłopak z Grochowa”, człowiek o licznych talentach, także i naszej redakcji udzielił wywiadu, ukazując kolejne aspekty służby i szkolenia w Legii, o których niekoniecznie możecie przeczytać czy usłyszeć we wspomnianych źródłach.\nW szeregach Legii spotyka się pełen przekrój narodowości, grup etnicznych, kultur, religii, nie wspominając o przeszłości, którą zwykle kandydat chce zostawić za bramą jednostki (czyli na zawsze za sobą) - w jaki sposób Legia dba o dyscyplinę, a jednocześnie stara się zespolić taką nierzadko wybuchową mieszankę w jedną całość - w sprawnie funkcjonujący mechanizm wojenny? Co stanowi tu największy problem?\nWszystko obraca się wokół dyscypliny i „wyzerowania" (fr. regime egalitare), przy czym nie mam tu na myśli upadlania ludzi, ale o sprowadzenie do jednego wspólnego poziomu. Jeśli spojrzymy na przekrój kandydatów, otrzymujemy mieszankę bandytów, byłych żołnierzy, ludzi prostych, jak i tych o szlacheckich korzeniach czy inteligentów. To wszystko w momencie zgłoszenia przestaje mieć znaczenie. To, co było kiedyś, nie ma prawa się liczyć. Jakiegokolwiek człowiek by nie miał stopnia wojskowego w poprzedniej formacji, jakich by nie miał przyzwyczajeń, o tym trzeba zapomnieć. Tu warto wspomnieć również o tym, że w Legii dezercja jest bardzo surowo karana, co stanowi dodatkowy element motywacyjny i dyscyplinarny.\nNatomiast bez wspomnianej dyscypliny nie byłoby porządku, a co za tym idzie - nie byłoby Legii. Niestety, o ile się orientuję, brak dyscypliny to obecnie poważny problem w wojsku francuskim, gdzie wiele przepisów zostało zniesionych, a system uległ rozluźnieniu. Na to zaś prawdziwe wojsko nie może sobie pozwolić, bo ustępstwa prowadzą do braku posłuszeństwa w wykonywaniu rozkazów. Dla mnie, wojsko jest najprostszą praca, jaką można wykonywać – każdy ma jasno powiedziane, co i jak ma robić.\nZamów książkę "Spowiedź Leginisty" w Księgarni Militarnej >>\nObawiam się jednak, że kiedyś i Legię spotka takie rozluźnienie. Dlaczego? Zmienił się profil Legionisty. Kiedyś to byli głównie przestępcy, wyrzutki społeczne, ludzie ścigani przez przeszłość, którzy nie mieli innego wyjścia, jak wejść w szeregi Legii i wykonywać zadania jak najlepiej, by z niej nie wylecieć. Nie mieli dokąd pójść. Teraz do Legii trafiają mężczyźni, którzy chcą traktować ją jak zwykłą pracę i karierę - faceci, który w każdej chwili mogą odejść, gdy coś im się nie spodoba, bo będą mieli do czego wrócić.\nJa mogę z dumą powiedzieć, że należałem do tej kończącej się epoki, gdzie ludzie się hartowali, stawali się honorowi, przez to co robili, bo nie mieli wyjścia. Warunki ich kształtowały, czyniły lepszymi, bo oni czuli, że nie ma innej drogi, nie ma powrotu.\nW Legii Cudzoziemskiej służy stosunkowo wielu Polaków, przynajmniej takie wrażenie odnieść można czytając książkę, gdyż regularnie wspomina Pan o spotkanych rodakach. Czy było/jest coś, co wyróżnia lub wyróżniało nas spośród innych narodowości?\nW kontekście etnicznym, ochotnicy przychodzą falami. Raz byli to Ukraińcy, innym razem Azjaci, co, oczywiście, zależy od sytuacji w kraju, na świecie, otwarcia granic. Polacy byli w Legii od zawsze i niestety, mam wrażenie, że to, co nas od pewnego momentu zaczęło negatywnie wyróżniać, to fakt, że nie potrafiliśmy się ze sobą dogadać. Patrząc z perspektywy moich doświadczeń, z czasów Legii i obecnych, widzę, że nie jesteśmy w stanie się razem normalnie bawić, nie potrafimy sprzedać się dobrze jako nacja, wstydzimy się języka i pochodzenia, gdy robimy karierę.\nZ przykrością mógłbym tu wymienić bardzo dużo przykładów zachowań kolegów znad Wisły, ale jednym z nich jest sytuacja, kiedy spotkaliśmy rodaka – wówczas już sierżanta, z którym znaliśmy się z pułku, gdzie razem służyliśmy. Przywitaliśmy się z nim w ojczystym języku, a on – ku naszemu zaskoczeniu - odpowiedział nam po francusku, wyraźnie patrząc na nas z góry, że nie mamy tych samych „valeurs", czyli ogólnie rzecz biorąc jesteśmy niżej choćby przez nasze stopnie, więc nie będzie z nami rozmawiał.\nWidziałem, jak legioniści innych narodowości potrafią się zgrywać, my nie. To bardzo przykre, zwłaszcza w sytuacji, kiedy mamy surową dyscyplinę, trudne warunki, w których – wydawałoby się, krajanie powinni trzymać się razem, wspierać nawzajem.\nPosłuchaj wywiadu Daniela Kondraciuka z Sebastianem Cybulskim >>\nSkoro o warunkach mowa, jaki jest idealny kandydat do Legii? Wspominał Pan kilka razy o „zbyt sztywnym" czy też „zbyt twardym karku", który był przeszkodą w karierze - także dla Pana.\nTrudno mówić o idealnym kandydacie, wszystko zależy od potrzeby ludzi, potrzeby pułku. Są pewne kryteria, rzecz jasna, które trzeba spełnić, wymogi psychofizyczne, natomiast nie trzeba być świetnie i wszechstronnie wysportowanym, by się dostać. Czasami po prostu trzeba mieć to coś, wyróżnić się czymś szczególnym, by człowieka i jego potencjał dostrzeżono. Albo trzeba mieć szczęście. Ja sam nigdy dobrze ani nie biegałem, ani nie pływałem, ale miałem inne umiejętności, które były dla Legii ważne.\nA co jest tym najtrudniejszym, najcięższym elementem w procesie selekcji? Kiedy można uznać, że dobiegła ona ostatecznie końca?\nSelekcja trwa cztery miesiące, wiadomo: człowiek jest testowany fizycznie i psychicznie, podlega różnym karom, nieraz sadystycznym. Dla mnie osobiście najgorsze jednak było czekanie, czy mnie przyjmą czy nie. To była ta granica. Wiedziałem, że jeśli zostanę przyjęty, to szansa na odpadnięcie będzie niewielka. Trzeba się naprawdę postarać, zrobić coś naumyślnie albo wyjątkowo podpaść komuś „u góry", by wylecieć. Ale nim oficjalnie potwierdzono, że jestem legionistą, wymiotowałem z nerwów, o czym zresztą bez ogródek piszę w książce. Gdy już byłem po drugiej stronie, odetchnąłem z ulgą. Nadal jechałem do „niepewnego", bo, oczywiście, nasłuchałem się różnych rzeczy, które powinny człowieka zniechęcić lub mocno zastanowić, czy Legia Cudzoziemska to właściwe miejsce dla niego, ale ja byłem pewny swojego wyboru.\nW książce wspominał Pan kilkukrotnie także o tym, że jednym z problemów Legii Cudzoziemskiej był alkoholizm - czy ten problem nadal istnieje? Z czego, Pana zdaniem, on wynikał?\nProblem z alkoholem istnieje w każdym wojsku. W przypadku Legii miało to swój pozytywny element – w pewien sposób wiązało mocniej żołnierzy. Im więcej się piło, tym szybciej wydawało się żołd. A im szybciej pieniądze się kończyły, tym prędzej Legionista wracał do koszar. I tam było właśnie i czekało na niego jego prawdziwe życie. Muszę jednocześnie zaznaczyć, że imprezy z alkoholem jednoczyły bardzo żołnierzy i stanowiły istotny element integracji tak odmiennych kulturowo ludzi. Co więcej, nawet będąc pod wpływem alkoholu, Legioniści potrafili utrzymać dyscyplinę, co jest ewenementem w porównaniu z innymi wojskami.\nZgodnie z tym, co Pan napisał w książce, w Legii Cudzoziemskiej istnieje bardzo silny podział pod względem hierarchii, ale jednocześnie dochodziło do sytuacji, kiedy legionista rzucał się np. z pięściami na podoficera (sam był Pan kilka razy uczestnikiem takich sytuacji). Czy równie podzielone względem hierarchii jest braterstwo broni?\nW Kosowie miała miejsce sytuacja, kiedy jeden z sierżantów skopał polskiego kaprala. Pozostali kaprale zbuntowali się przeciwko temu. Ostatecznie „góra" wykorzystała ten incydent do przeniesienia innego kaprala – Rosjanina, który wcześniej był w Specnazie, aczkolwiek nasza postawa była ewenementem i w późniejszym okresie sierżanci – widząc, jak potrafimy się postawić - starali się unikać podobnych sytuacji z nadmierną przemocą wobec podwładnych. Nie wiem, czy taka solidarność byłaby możliwa teraz, bo – wracając do tego, co mówiłem, teraz przychodzą tam ludzie, którzy mają do czego wracać, więc nie muszą się jednoczyć.\nKoszule taktyczne i inne nowości >>\nZobacz nowe wersje sprawdzonych wzorów odzieży. Odświeżenie podejścia do popularnych i lubianych przez wielu, sztandarowych wręcz produktów marki Helikon-Tex, czyli koszul Defender oraz spodni UTP (będących w pewnym momencie wręcz synonimem tej firmy) wydawało się czymś naturalnym i potrzebnym. Sprawdźmy zatem, jakich zmian doczekaliśmy się w nowej odsłonie tych ciuchów.\nZapoznaj się z serią nowych koszul taktycznych >>\nPrzykładem braterstwa i poczucia wspólnoty była także sytuacja, kiedy podczas kursu na kaprala, jeden z nas dostał rozkaz pisania raportów na 50 stron A4. Po całodniowych działaniach, kiedy padaliśmy ze zmęczenia, takie właśnie otrzymał zadanie. I napisał, bo wszyscy do tego przysiedliśmy w nocy, ku zaskoczeniu przełożonych, którzy byli pewni, że facet nie podoła. Niekoniecznie jednak taka chęć współdziałania była regułą. Sąsiedni pluton, na przykład, miał wówczas spory problem ze zgraniem żołnierzy i podstawową solidarnością.\nPrzy okazji, muszę tu zaznaczyć pewien paradoks, do którego dochodziło w Legii. Ludzie z różnych środowisk, niejednokrotnie skłóconych etnicznie i religijnie, kulturowo czy społecznie, i nienawidzący siebie nawzajem, potrafili się zjednoczyć dla wspólnego celu i działać razem. Być ponad podziałami, jak to się mówi – tak, jak w przypadku konfliktu ze wspomnianym sierżantem. Prywatne niesnaski zeszły na bok, bo byliśmy jednym zespołem. Bywało nawet tak, że zacięci wrogowie, patrzący na siebie spode łba w koszarach, otwarcie po urlopie mówili, że im siebie brakowało. To jest to braterstwo!\nA jakie są największe mity związane z Legią? - powielane przez media, filmy i literaturę, cywili, samych Legionistów? Gdzie kończy się legenda a zaczyna rzeczywistość? Które Pana wyobrażenia o Legii zostały rozwiane, a które się potwierdziły?\nUjmę to tak: do Legii chciałem wstąpić od bardzo dawna, nie udało mi się to w 1989 roku. Przez różne wydarzenia w życiu powiodło mi się dopiero siedem lat później. Pchała mnie tam chęć rywalizacji, spełnienia i sprawdzenie siebie w warunkach, których inni unikali. Ja zawsze lubiłem być tym innym, być w mniejszości, wyróżniać się czymś, czego nie ma lub nie potrafi większość, iść pod prąd, nie na łatwiznę, nie być w masie, ale przede wszystkim rywalizować.\nGdy dotarłem do Legii, nie wiedziałem np. ile zarabia legionista. Myślałem, że przez pierwsze parę lat nie dostanę pieniędzy, że nie będzie mowy o jakichkolwiek urlopach. Byłem więc mile zaskoczony. Za to nie zaskoczyła mnie dyscyplina przybierająca też niekiedy formę przemocy fizycznej. Na to byłem przygotowany, a wymagania – zamiast zniechęcać, hartowały mnie i umacniały w przekonaniu, że jestem we właściwym miejscu.\nLegia Cudzoziemska jest owiana legendami, także wizerunkowymi. Jeden z tych wizerunków przedstawia Legię jako armię przegranych wojen, bo Legioniści honorowo i do końca bronią przegranych spraw, zadając często ogromne straty przeważającemu liczebnie wrogowi. Przez głowę nie przechodziła im myśl o poddaniu się. Taki przykładem jest tu Dien Bien Phu.\nElementem mitologii, który mnie osobiście dziwi i irytuje jest gloryfikowanie oficerów, którzy do danych jednostek byli przydzielani na okres dwóch lat. I niestety, o ile przez pierwszy rok taki oficer starał się być dobrym dowódcą, tak przez kolejny traktował podwładnych jako narzędzie czy szczebel w karierze, w której legioniści są „szkółką doświadczalną".\nI faktycznie wyróżnił się Pan, bo doceniono Pana umiejętności z obsłudze broni i zakwalifikowano jako strzelca wyborowego. Jak wyglądało Pana szkolenie pod kątem doskonalenia w tej specjalizacji?\nZ tym „awansem" na strzelca wyborowego to akurat zabawna historia i przyznam szczerze, że po prostu miałem szczęście. Po długim marszu wypiłem w ramach odpoczynku trochę wina, co bardzo mnie rozluźniło, że zupełnie „zrelaksowany”, podszedłem do strzelenia długodystansowego. W praktyce dodatkowo okazało się, że nawet będąc leworęcznym, co większości mogłoby utrudniać przeładowanie karabinu wyborowego z dźwignią po prawej stronie, sprawnie radzę sobie z bronią.\nDowiedz się więcej z wywiadu WP.PL z Sebastianem Cybulskim >>\nJeśli chodzi o szkolenie, strzelaliśmy z broni kalibru 7.62 mm, skutecznej na odległościach do 800 metrów, przy czym jako strzelcy wyborowi trenowaliśmy głównie na dystansach 300-400 metrów, czyli najczęściej spotykanych. Zajęcia dla strzelców wyborowych obejmowały część teoretyczną, ćwiczenia dotyczące wykorzystania wiatru, korekt wobec wysokości. Z zasłoniętymi oczami musieliśmy również rozłożyć i złożyć broń, przy czym odbywało się to w ramach tzw. sałatki, czyli najpierw musieliśmy wybrać odpowiednie elementy ze stosu części od różnych karabinów.\nPamiętam też sytuację, kiedy w Czadzie odbywaliśmy trening strzelecki. Każdorazowo przez oddaniem serii strzałów zdejmowałem okulary przeciwsłoneczne. I za żadne skarby nie mogłem uzyskać odpowiedniego skupienia strzałów. Pewien kapral, który podczas swojej kariery był juz nawet starszym chorążym zwrócił mi uwagę, bym następnym razem przez dłuższy czas w ogóle nie zakładał okularów albo strzelał w nich. Okazało się, że ludzkie oko potrzebuje około 10 minut na przyzwyczajenie się do nowego poziomu oświetlenia. Posłuchałem rady i podchodząc do strzelania ponownie, uzyskałem skupienie strzałów, jakie chciałem.\nW czasie służby miał Pan kontakt z różnymi rodzajami uzbrojenia i wyposażenia? Co wspomina Pan najlepiej? Czy obecność jakiegoś wyposażenia/uzbrojenia dziwiła Pana? Którą z broni wspomina pan najlepiej?\nStrzelaliśmy z Famasów, broni przeciwpancernej APILAS 112 mm jednorazowego użytku, karabinów Browning 12,7 mm. Był też bardzo dobry FN Minimi, którego my, jako pluton posiadający na wyposażeniu rakiety przeciwpancerne Milan, akurat nie używaliśmy. Jeśli miałbym zaś wskazać jedną broń, z którą najlepiej się „czułem", to byłby to właśnie Famas, choćby dlatego, że z oczywistych względów kojarzy on mi się z Legią. Ponadto, jest to broń bardzo wygodna, nie za długa dzięki układowi bull-pup (co miało znaczenie przy moim wzroście) i efektywna na krótkim dystansie, tzn. przeznaczonym dla tego typu karabinków.\nW kwestii tego, co mnie zaskoczyło, to fakt, że sierżanci nie przykładali specjalnej uwagi, by modernizować czy wymieniać nasze wyposażenie na nowsze. Musieliśmy pracować z tym, co było dostępne: w przestarzałych mundurach, z ciężkim i niewygodnym oporządzeniem. Kiedy wszyscy zaczynali stawiać na Goretex, my ciągle chodziliśmy w starych rzeczach, które były na wyposażeniu 20 lat wcześniej. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta: by nauczyć nas działania w najtrudniejszych warunkach, a nie tylko wtedy, gdy będziemy mieli sucho, ciepło i wygodnie, komfortowo. Dzięki temu udało się stworzyć naprawdę wytrzymałych żołnierzy, radzących sobie z tym, co mają.\nUzupełnij wiedzę - przeczytaj wpisy na blogu "Spowiedź Leginisty" >>\nA nie wszyscy byli do tego przygotowani. Podczas jednego kursu w Gujanie, Amerykanie zaczęli zrzucać z siebie rzeczy i oporządzenie, które im ciążyło. Nie potrafili ukończyć indywidualnego toru przeszkód, twierdząc, że to jest dla jakiś nadludzi. Kapral zawołał najdrobniejszego żołnierza z sekcji, który na oczach Marines ten tor przeszkód ukończył. Podobnie było w Ekwadorze, gdy po trzech nocach byliśmy wykończeni, ale zamiast narzekać, zaczęliśmy śpiewać pieśni legionowe – instruktorzy przyszli do nas, mile zaskoczeni, twierdząc, że pierwszy raz widzą coś takiego i że byli przed nami potężniejsi żołnierze, który się łamali. Czyli nie wyposażenie, a charakter człowieka, plus warunki, w jakich ten charakter się wykształciło, są ważne!\nKilkukrotnie wspomina Pan szkolenie – które jego elementy uważał Pan za najbardziej wartościowe pod kątem współczesnych (czy ówczesnych - kiedy Pan służył) konfliktów zbrojnych? Czy Legia dostosowywała lub dostosowuje obecnie program do charakteru toczonych obecnie wojen i zagrożeń?\nCykl szkoleń realizowanych w Gujanie praktycznie przygotowywał nas do wszystkich trudów, z jakimi moglibyśmy się zetknąć podczas działań, utwardzał ciało i psychikę. Kto przetrwał Gujanę, ten był w stanie walczyć w każdych warunkach. Jeżeli chodzi o dostosowanie się do warunków, to przykładem zasady „improvise – adapt – overcome" było działanie w Kosowie. Przejęliśmy tam lekkie wozy rozpoznania, choć bardziej niż lekkie były one ciasne. We wnętrzu znajdowały się trzy siedzenia – kierowcy, dowódcy i obserwatora lub strzelca. Wszystkie zwrócone w stronę przedniej szyby, co utrudniało szybkie wyjście z wozu przez tylny właz w razie konieczności, a tu muszę dodać, że nasze ciężkie i obszerne gabarytowo kamizelki nam tego nie ułatwiały. To, co zrobiliśmy od razu, to dostosowanie do naszych potrzeb – odwróciliśmy fotel strzelca tyłem do kierowcy, a przodem do włazu, by można go było otworzyć jednym, mocnym kopniakiem i szybko go opuścić. Kamizelki zawisły na włazie, a wszystkie niepotrzebne w środku rzeczy znalazły się w workach i skrzynkach na zewnątrz wozu.\nKluczem okazała się więc improwizacja, która była, jest i będzie podstawą dostosowania się do warunków prowadzenia działań – terenowych, atmosferycznych, sprzętowych czy wreszcie przeciwnika, jeśli góra wojska za tym nie nadąża.\nObecnie Legia, oczywiście, modernizuje się, widać postęp technologiczny w wyposażeniu. Dba się też nadal o specjalizacje kompanii, np. walki w mieście, górskich, płetwonurków, snajperów, co jest przeciwieństwem tego, co dzieje się w armii francuskiej.\nW którym momencie służby realizował się Pan w największym stopniu? Kiedy miał Pan największe wątpliwości? Która z realizowanych misji bojowych/szkoleniowych była dla Pana najtrudniejsza?\nWątpliwości co do Legii Cudzoziemskiej jako systemu nigdy nie miałem. Miałem je jedynie wobec ludzi przez to, jak mnie i wielu podobnych do mnie legionistów potraktowano. Legia była i jest moją miłością. Po tym, czego doświadczyłem w Polsce, w Legii odżyłem. Były, oczywiście, też trudne momenty, jak w Kosowie, gdy musieliśmy patrzeć jak ludziom zabiera się domy, gdy czuliśmy, że bierzemy udział w wojnie po niewłaściwej stronie. Gdy szliśmy ludziom na pomoc, witano nas kwiatami, ale potem okazywało się, że jednak jest na odwrót i zamiast kwiatów pojawiły się kamienie.\nLegia Cudzoziemska uważana jest za jednostkę elitarną, ale czy w ramach jej struktur możemy mówić o najlepszych z najlepszych – takim oddziale, gdzie każdy legionista chciałby służyć, ale i przed którym jednocześnie czuje największy respekt? Z jakimi jednostkami specjalnymi miał Pan okazję współpracować podczas swojej służby?\nZdecydowanie spadochroniarze. Z drugiej strony jednak, w 4. Eskadronie też byli twardziele, bo ta funkcjonująca w szeregach 1-go pułku kawalerii formacja była uważana za typowo karną, gdzie naprawdę trzeba było mieć wytrzymałość ze stali i nieziemską odporność psychofizyczną. To, co oni musieli znosić, przechodziło ludzkiej pojęcie.\nJeżeli chodzi o współpracę, to np. mieliśmy kontakt z brazylijskimi siłami specjalnymi, których terenem działań była Amazonia . W Ekwadorze szkolili nas instruktorzy, którzy mieli za sobą doświadczenia w konflikcie peruwiańsko-ekwadorskim z 1995 r. Działaliśmy też z naszymi francuskimi jednostkami takimi, jak spadochroniarze z 1er Régiment de Parachutistes d'Infanterie de Marine czy z komandosami z Commandos Marine, na których zielonych beretach znajdziemy charakterystyczną odznakę z żaglowcem.\nZ którego okresu swojego działania, Pana zdaniem, Legia wyniosła najwięcej wartościowych lekcji?\nBitwa pod Dien Bien Phu, generalnie całe Indochiny – to był okres, kiedy Legia Cudzoziemska zdobyła największe doświadczenie – na gorąco, w boju. Z drugiej strony, za tamtych czasów Legia była straszna – rygorystyczna i brutalna, ale jednocześnie – jej żołnierze byli nie do zdarcia. To właśnie byli ci, którzy nie mieli już nic do stracenia. Polacy, którzy uciekli przed reżimem komunistycznym i nie potrafili odnaleźć się w świecie bez walki. Niemcy z Waffen-SS, których nie chciano w ojczyźnie lub których ścigano za popełnione zbrodnie. Bili się ramię w ramię. Ich doświadczenie wyniesione z pól bitew II wojny światowej, z partyzantki, z potyczek w miastach czy na otwartym ternie było bezcenne, bardzo przydatne w szeregach Legii, ale nadal mogli się oni wiele nauczyć.\nLegioniści, jak wszyscy inni żołnierze, zmagają się z PTSD - jak Legia radzi sobie z tym problemem lub jak radziła sobie, gdy Pan w niej służył?\nOsobiście, nie uważam, bym na coś takiego cierpiał i nie sądzę również, by chłopcy, z którymi służyłem, tego doświadczyli. Być może moja opinie wzbudzi kontrowersje, ale momentami mam wrażenie, że PTSD zostało wynaturzone, a problem wyolbrzymiony. Weźmy na przykład II wojnę światową, podczas której ludzie przez lata doznali niewyobrażanych cierpień. Ale po tym wszystkim, wróciwszy do ojczyzny, do domów, musieli się wziąć za ich odbudowanie, za wychowanie dzieci, naukę, pracę, codzienność. Nie było czasu na terapie. Jedynym PTSD po Legii jest, według mnie, to, że jesteśmy bezpośredni, szczerzy, do bólu i bardzo wymagający, tak wobec siebie, jak i innych wokół, co niekoniecznie jest mile widziane w dzisiejszym społeczeństwie i przez co wielu Legionistów ma problem z adaptacją po wyjściu do cywila.\nJak wygląda życie po Legii? Czy zna Pan losy swoich kolegów? Co oferuje Legia, co może się przydać w życiu poza jednostką? Czy jest możliwy powrót do normalnego życia? Panu się to udało...\nJest ciężko, bo brakuje tego, co Legia nam dawała: adrenaliny i jednocześnie porządku codziennego dnia. Dlatego wielu legionistów popada w konflikty z prawem. Pragną szacunku za to kim są, gdzie byli, co robili i co osiągnęli, ale współczesnych ludzi to nie obchodzi. Tu znów wracamy do tematu różnic pokoleniowych w Legii. Starsze pokolenia lepiej traktowały Legionistów, z wyraźnym szacunkiem, któremu towarzyszyła świadomość, czym jest Legia Cudzoziemska. Teraz to się zmieniło.\nChciałem wrócić do Legii – nie przez to, że brakowało mi pieniędzy, ale dlatego, że tęskniłem za atmosferą. Niestety podpisałem papier przekreślający powrót, czego geneza jest wyjaśniona w książce. Przez chwilę pojawiła się szansa powrotu, ale znów – zawiódł człowiek, nie system.\nLegia jest częścią mojego życia, do dziś w moim mieszkaniu znajdują się pamiątki, które przypominają mi o tych pięknych latach. Jest białe kepi i nie raz wnętrze domu wypełniają pieśni legionowe, często oglądam też filmy poświęcone historii jednostki, jej żołnierzom. Nawet po wyjściu, Legionistą jest się na całe życie.\nWyświetleń: 20676|Ocena: 5.6


Forum Mleczarskie: Chiny: Biostime przejmie producenta żywności dla niemowląt\nChiny: Biostime przejmie producenta żywności dla niemowląt\nŹródło: Biostime Dodano: 2014-01-07 13:01:32\nKwota transakcji wynosi w przeliczeniu 42,5 mln €. Biostime to producent żywności i wyrobów dla dzieci i niemowląt. Podmiotem przejmowanym jest Changsha Yingke Nutrition Products. Podmiotami sprzedającymi są: Hunan AVA Dairy i Hunan Changsha AVA Dairy.\nTransakcja zwiększy możliwości produkcyjne Biostime i możliwości zaspokojenia popytu w najszybciej rozwijających się miastach Chin.\nBiostime wprowadził we wrześniu z sukcesem na chiński rynek francuskie mleko w proszku dla niemowląt Adimil. Przejęcie Changsha umożliwi zwiększenie produkcji o 30-50 tys. ton mleka w proszku.


#wSkrócie: nowy operator Folx, zapowiedź ZenFone'ów 5 oraz OnePlus 5T w "teście psa" | Komórkomania.pl\nOnePlus przygotował "test psa" (youtube)\n1. Nowy operator Folx oficjalnie wystartował\nFolx to wirtualny operator wykorzystujący infrastrukturę Playa, który działalność rozpoczął pod koniec ubiegłego roku. Teraz firma chwali się oficjalnym debiutem na rynku.\nWyróżnikiem nowej sieci jest aplikacja, z poziomu której zarządza się swoim kontem — od wyboru numeru telefonu podczas aktywacji, aż po płacenie rachunków i obsługę klienta.\nKarta SIM dostarczana jest do użytkowników przez wynajętych kierowców, co ma trwać nawet 15 minut. Niestety póki co karty mogą zamówić wyłącznie mieszkańcy Krakowa, Łodzi, Poznania, Trójmiasta, Warszawy, Wrocławia oraz konurbacji śląskiej.\nMiesięczny abonament wynosi 29,99 zł i obejmuje nielimitowane rozmowy, SMS-y i MMS-y oraz 20 GB internetu. Więcej szczegółów znajdziecie tutaj.\n2. Alcatel 5 wycieka\nNiemiecki WinFuture zamieścił sporo informacji na temat Alcatela 5, który ma być nowością ze średniej półki marki należącej do TCL. Sprzęt ten ma wyróżniać się ekranem o formacie 18:9 oraz dość nietypowym, oryginalnym wyglądem.\nInnym plusy urządzenia to podwójny aparat przedni, który ma dodatkowy moduł z szerokokątnym obiektywem, oraz Android 8.0 Oreo. Kluczowe elementy specyfikacji mają prezentować się następująco:\nAlcatel 5 ma zostać zaprezentowany na MWC 2018, a niedługo później trafi do sprzedaży. Europejska cena urządzenia ma wynieść 230 euro (ok,. 950 zł). Model będzie dostępny w kolorze czarnym lub złotym.\n3. Samsung ujawnia wyniki finansowe za czwarty kwartał 2017 roku i potwierdza prezentację Galaxy S9\nSamsung wydał oświadczenie, w którym poinformował, że w ostatnim kwartale 2017 roku zarobił 65,98 bilionów wonów (ok. 207 mld zł), przy zysku sięgającym 15,15 bilionów wonów (ok. 47 mld zł). Przez cały 2017 rok na konto firmy wpłynęło 239,58 bilionów wonów (ok. 752 mld zł), a na koniec roku zarobiła ona na czysto 53,65 bilionów wonów (ok. 165,5 mld zł).\nNajwiększy udział w zyskach miał dział zajmujący się produkcją pamięci DRAM i NAND, ale bardzo dobre wyniki osiągnął dział produkujący ekrany LCD i OLED. Firma zaznaczyła przy tym, że ilościowa sprzedaż tańszych telefonów Galaxy spadała, ale większa liczba klientów kupowała urządzenia topowe, w czym zasługa Galaxy Note'a 8.\nKoreańczycy jasno wskazali przy tym, że spore nadzieje wiążą z Galaxy S9, dzięki któremu wyniki działu mobilnego mają ulec poprawie. Samsung ujawnił przy tym, że kluczowymi dodatkami w nowym flagowcu mają być aparat oraz asystent Bixby.\n4. Smartfony Asusa z linii ZenFone 5 na MWC\nAsus ujawnił na Twitterze, że na Mobile World Congress 2018 w Barcelonie ma zaprezentować nowe smartfony z linii ZenFone 5. Modele zostaną oficjalnie zapowiedziane 27 lutego na konferencji, którą można będzie obejrzeć na stronie tajwańskiej firmy.\n5. HMD ożywi Nokia Xpress-on?\nNokiaPowerUser wskazuje, że w ręce firmy HMD Global wpadł znak handlowy "Nokia Xpress-on", pod którym przed laty sprzedawane były wymienne obudowy dla wybranych featurephone'ów fińskiej firmy. Nie oznacza to jednak, że wkrótce na rynek trafią niedrogie modele z logotypem Nokii i wymiennymi obudowami.\nMoże oczywiście tak się stać. HMD Global w opisie wniosku wskazało jednak, że pod marką "Nokia Xpress-on" na rynek mogą być wprowadzane również inne akcesoria jak pokrowce, etui czy zewnętrzne głośniki.\n6. Kompaktowa Xperia w bazie FCC\nSerwis XperiaBlog poinformował, że w bazie Federalnej Komisji Łączności pojawił się nowy model Sony. Sprzęt, którego identyfikator to PY7–24118Q, ma mieć 5-calowy ekran i obudowę o wymiarach 135 x 65 mm. Można więc spodziewać się, że Sony już na MWC 2019 zaprezentuje nowe kompaktowe urządzenie. Kto wie, może będzie nim Xperia XZ2 Compact z ekranem o formacie 18:9.\nNowy, kompaktowy smartfony Sony Xperia w bazie Federalnej Komisji Łączności\n7. MIUI 9 także dla Redmi Note'a\nBędąc już przy Xiaomi dodam, że Redmi 1S nie jest jedynym starszym urządzeniem, które otrzymało MIUI 9. Pierwsi użytkownicy Xiaomi Redmi Note'a, a więc innego urządzenia z 2014 roku, pochwalili się otrzymaniem nowej wersji nakładki. Soft — ze względu na ograniczenia sprzętowe — bazuje jednak starszym Androidzie 4.4.4 KitKat i ma łatki bezpieczeństwa z 2016 roku.\n8. Developer Preview Androida P już wkrótce?\nMishaal Rahman z XDA-Developers wskazał na Twitterze, że pierwsza wersja Androida P dla deweloperów jest już prawie skończona i może zostać wkrótce wydana. Wskazał przy tym, że idealną datą jej pojawiania się byłby 14 marca 2018 roku (nawiązanie do lubianej przez Google'a liczby Pi).\n9. Google Assistant w wersji Go\nSerwis PhoneArena zauważył, że w Google Play pojawił się program Google Assistant Go. Uproszczona wersja asystenta nie umożliwia obsługi podłączonych urządzeń i nie obsługuje bardziej złożonych komend, ale ma dobrze radzić sobie z podstawowymi zastosowaniami. Należą do nich: głosowe wybieranie połączeń, dyktowanie SMS-ów czy sterowanie odtwarzaczem. Program będzie odpowiadał też na proste pytania (np. o pogodę).\n10. OnePlus 5T i Samsung Galaxy Note 8 w "teście psa"\nOnePlus przygotował kolejną absurdalną reklamę modelu 5T. Po "teście kaktusa" przyszła pora na "test psa", w którym flagowiec chińskiej firmy pokonuje Galaxy Note'a 8.\nŹródło: 1. Folx, 2.WinFuture, 3. Samsung, 4. NokiaPowerUser, 5. FCC, 5. XperiaBlog, 6. Mi.com, 7. Mishaal Rahman (Twitter), 7. Android, 8. Google Play, 8. PhoneArena\nAktualnie czytasz: #wSkrócie: nowy operator Folx, zapowiedź ZenFone'ów 5 oraz OnePlus 5T w "teście psa"\n516. #wSkrócie: Zmiany w roamingu UE sieci Play oraz nietypowe porównanie OnePlusa 5T i Galaxy Note'a 8\nSamsung Galaxy S9+AlcatelSamsung Galaxy S9Asus ZenFone 5 (2014)SamsungAsusAlcatel 5Xiaomi Redmi NoteSony Xperia XZ2 CompactOnePlus 5TSonyAndroid PMIUI 9HMD GlobalGoogle AssistantSamsung Galaxy Note 8Xiaomi\nOnePlus 5 to dobry wybór nie tylko dzięki atrakcyjnej cenie [TEST]\nTydzień w krzywym zwierciadle: orzechowy iPad i tańsza alternatywa dla LG G Flexa [18+] Dziewczyny i chłopaki z iPhone'm - śmieszne czy żałosne? W skrócie: HTC One (M9) Plus, Xperia Z3 Purple Diamond Edition i Oppo Find 9 #wSkrócie: ASUS ZenFone 5 wreszcie w Polsce, gratis do Galaxy A6 oraz zwrot pieniędzy dla użytkowników iPhone'ów Nokia 7100s Supernova Komórki stają się projektorami Android 2.2 dla Samsunga Galaxy S już bardzo blisko! [wideo] Twórca Cydii pozywa Apple'a. Powód? Monopol na dystrybucję aplikacji HTC Desire S w rękach pierwszych recenzentów Zeemote JS1 jako gratis do Sony Ericssona W760i Historia lubi się powtarzać. OnePlus 7 Pro jednak nie ma 3-krotnego przybliżenia optycznego W skrócie: Świetna sprzedaż BlackBerry Z10, wycieka nazwa flagowej Lumii i bezdotykowe gesty w Galaxy S IV


Przemoc symboliczna w sztuce partycypacyjnej | obieg.pl\nArtyści jak szwajcarskie scyzoryki. Rozmowa z Jakubem Świrczem Dyskusja o wystawie "Czysta formalność"\nPrzemoc symboliczna w sztuce partycypacyjnej Paweł Możdżyński 17.06.2015. aktualizacja 06.07.2015 22:03\nZamiast wstępu Od dawna myślałem o napisaniu tekstu poświęconego zagadnieniu przemocy symbolicznej w "zaangażowanych" projektach artystycznych. Dodatkowy bodziec (i materiał) do takiej skrótowej analizy dała mi bardzo interesująca antologia tekstów i wywiadów zatytułowana "Skuteczność sztuki", a zredagowana przez Tomasza Załuskiego1. W tym artykule nie odniosę się oczywiście do całej problematyki poruszonej w tejże książce i do wszystkich zaprezentowanych w niej postaw artystycznych, wypływających czasem z odmiennych wizji społeczeństwa, artysty i sztuki. Skoncentruję uwagę na artystycznych przedsięwzięciach, w których moim zdaniem zjawisko przemocy symbolicznej jest najbardziej widoczne. W skrótowej z konieczności analizie skorzystam z ustaleń socjologów, m.in. Pierre'a Bourdieu i Ervinga Goffmana. Pod koniec tekstu krytycznie przyjrzę się niektórym wątkom niezwykle wpływowej w Polsce koncepcji sztuki relacyjnej Nicolasa Bourriauda. Sztuka partycypacyjna, demokratyczna, relacyjna Dziś w polu sztuki dużo się mówi o sztuce partycypacyjnej, która jest jedną z kategorii sztuki społecznie zaangażowanej. Wielu artystów marzy o łączeniu sztuki z różnie pojmowanym życiem, rezygnacji z dzieła i autonomii sztuki oraz z pozycji artysty. Te pragnienia odczuwali przedstawiciele ruchów awangardowych, którzy chcieli przewodzić w (post)oświeceniowym pochodzie społeczeństwa nowoczesnego. Po stworzeniu względnie autonomicznego pola kulturowego sztuki, którego maksymą stała się reguła "sztuka dla sztuki"; ograniczając dyktat konwenansów społecznych, moralnych, reguł ekonomii i polityki w sztuce, artyści stali się nie tylko romantycznymi kreatorami, ale też modernistycznymi konstruktorami nowej rzeczywistości, a całkiem niedawno liderami wprowadzającymi postmodernistyczny dyskurs oparty na "różnicy" i "inności". Zaangażowanie społeczne artysty i marzenia o partycypacji w sztuce są zakorzenione w samych fundamentach dyskursu artystycznego, jak też procesów kształtujących autonomiczno-kulturowe uniwersum sztuki. Specjalizacja dyskursu artystycznego, zamknięcie w autonomicznym polu sztuki i "wykorzenienie"2 (będące centralnym problemem nowoczesności) wywołały w artystach stany "separacji doświadczenia" i "izolacji egzystencjalnej"3. Artyści stali się więc akuszerami "nowej wrażliwości",4 opartej na pogoni za przeżyciami. Jedną z wersji rozumienia tego procesu/dyskursu zaproponował Hal Foster w sławnej książce "Powrót realnego"5. Sztukę partycypacyjną, jak sądzę, należy widzieć właśnie jako wyraz powrotu do życia - zarówno pojmowanego jako indywidualny świat codziennych, potocznych przeżyć,6 jak też rozumianego jako sfera procesów politycznych i społecznych7. Artystom inicjującym akcje z komponentem partycypacji społecznej często zdarza się popadać w sprzeczność. Twórcy zapewniają, że ich projekty są zorientowane na partycypację, demokratyzację, są "totalnie inkluzywne" i ukierunkowane na podważenie hegemonicznej postawy artysty i instytucji muzeum, nieraz też twierdzą, że rezygnują właśnie ze swojej pozycji i stają się zwykłymi uczestnikami zdarzeń. Artystyczne projekty partycypacyjne polegają na tym, że włącza się różne kategorie osób, pasujące do narracji artystycznej, szczególnie często dobiera się osoby wykluczone lub upośledzone społecznie (niepełnosprawni, bezdomni, chorzy itp.).8 Nieraz zaprasza się - jak to zrobił Artur Żmijewski w Berlin Biennale - przedstawicieli ruchów społecznych, aktywistów politycznych, przedstawicieli ruchów miejskich. Bywają też skromniejsze projekty ukierunkowane na "demokratyzację": artyści i artystki na przykład próbują umówić się na piwo z pracownikami muzeum (Joanna Rajkowska9), co później przedstawiane jest jako destrukcja lub walka z instytucją muzeum, lub po prostu imprezują, co też w narracjach ukazane jest jako działanie "wywrotowe" (Roman Dziadkiewicz). Jednak mimo deklaracji - co postaram się tu pokazać - artyści i artystki nie rezygnują ze swoich pozycji i wynikającej z nich władzy, nadal są autorami, kreatorami, "szefami projektów". Biorą udział w ten sposób - mówiąc językiem Pierre'a Bourdieu - w przemocy symbolicznej. Przemoc symboliczna - podstawowe zasady Przemoc symboliczna10 według Bourdieu ma charakter realny, choć dokonuje się w sferze symboli kulturowych (język, kody wizualne, gesty, wyobrażenia kulturowe, kanony piękna itp.); wywołuje też realne społeczne i fizyczne (nawet cielesne) skutki. Co ważne, ten typ przemocy jest najczęściej nieuświadamiany przez osoby zarówno dominujące, jak i zdominowane, bowiem przemoc owa jest pojmowana jako część rzeczywistości i kwitowana stwierdzeniami: "tak po prostu jest", "to jest normalne", "to jest naturalne". Skrytość przemocy symbolicznej i jej normalizacja (np. przekonanie, że mężczyzna powinien być wyższy od kobiety, epatować siłą fizyczną) powodują, że destruktywne skutki tej przemocy też są uznawane za normalne (np. przemoc domowa). Klasyczne relacje, zbudowane na autorytecie i podziale ról (np. w których jedni przekazują wiedzę, określają reguły postępowania w danej sytuacji) oparte są właśnie na przemocy symbolicznej. Co więcej, w fatalistycznej - trzeba przyznać - wizji Bourdieu, społeczeństwo nie może istnieć bez form przemocy symbolicznej, gdyż one zapewniają socjalizację. Przemoc ta jest oparta na koniecznych elementach funkcjonowania społeczeństwa: transmisji i uwewnętrznieniu przez aktorów społecznych wartości, reguł i umiejętności życia w społeczeństwie. Ugruntowane na przemocy symbolicznej są wychowanie domowe, nauka w szkole podstawowej, na uniwersytecie i w akademii, kurs zawodowy, psychoterapia. Od tego rodzaju przemocy nie jest w stanie uciec wykładowca akademicki - może oczywiście w różny sposób odegrać swoją rolę: wykładowca konserwatywny będzie zachowywał duży dystans wobec studentów, będzie stosował klasyczne formy wykładu, zaznaczając swoją dominującą pozycję. Spektakl,11 jakim są zajęcia uniwersyteckie, można oczywiście odegrać inaczej - wykładowca może stać się bezpośredni i "wyluzowany", może ze studentami przejść na ty, oddać im pole lub przyjąć rolę moderatora dyskusji, w sali wykładowej zejść z podwyższenia i usiąść wśród nich, a po zajęciach pójść z nimi na piwo. Wybór strategii edukacyjnej i formy nauczania nie wpłynie jednak na zmianę pozycji społecznych i podział ról: nauczyciel pozostanie nauczycielem, a studenci - studentami. Mimo że obaj profesorowie odgrywają swoje role społeczne inaczej, a spektakl, jakim są zajęcia uniwersyteckie, w obu wypadkach przebiega różnie i jest przez wykładowców i studentów odczuwany inaczej , to pozycje społeczne aktorów nie ulegają zmianie. Bez względu na interpretację scenariusza przypisanego do roli wykładowca będzie określał reguły panujące w trakcie zajęć (lub za jego przyzwoleniem określą je studenci w wyznaczonych przez niego granicach), nauczyciel będzie oceniał studentów. Wykładowca zachowa swoją uprzywilejowaną rolę wraz z przysługującą mu władzą, a studenci w obu wypadkach zajmą pozycję zdominowaną, choć może im być przyjemniej w sytuacji kontaktu z "wyluzowanym wykładowcą" (nie zawsze tak bywa). Przemoc symboliczna jest wbudowana w relację wykładu i instytucję szkoły, choć może przybierać różne formy i być bardziej lub mniej ukryta i akceptowana. Przemoc symboliczna w artystycznych akcjach partycypacyjnych Kontakt artysta - odbiorca jest nacechowany przemocą symboliczną, mimo że projekt artystyczny jako spektakl społeczny może być w różny sposób zagrany. Artysta, o ile nie rezygnuje w sposób konsekwentny ze swojej roli, w sytuacji kontaktu z uczestnikiem akcji jest zwykle w sytuacji uprzywilejowanej. To artysta jest wyposażony w kapitał szkolny (rodzaj kapitału kulturowego) poświadczony dyplomem lub - jeśli nie posiada wykształcenia artystycznego - jego pozycję poświadcza uznanie wśród przedstawicieli świata sztuki.12 Artysta zgodnie z wciąż istniejącym mitem romantycznym pozostaje kreatorem, posiada specyficzny rodzaj kapitału kulturowego, jakim jest właśnie kreatywność, niezwykle ceniona w późnym kapitalizmie (nazywanym kreatywnym lub kognitywnym). Malarz, rzeźbiarz, performer ma kapitał symboliczny i społeczny przedstawiony w portfolio i wyznaczony przez uznanie w środowisku. Najczęściej - jeśli nie jest to wydarzenie zupełnie "alternatywne" - za twórcą stoi władza instytucji artystycznej, w której ramach organizuje swój projekt, i/lub stoi za nim autorytet organizacji formalnej finansującej grant. Artysta jest autorem projektu, a więc decyduje kto, kiedy i co może robić. W ramach sztuki społecznie zaangażowanej oczywiście następują - czasem szczere, jak sądzę - próby wyjścia poza tak określoną relację społeczną, są one jednak skazane na niepowodzenie, bowiem konstytutywna nierówność w relacji artysta - odbiorca (uczestnik, współuczestnik) jest zachowana bez względu na deklaracje. Mimo ogłaszanej rezygnacji z hegemonicznej roli artysty i zajęcia pozycji "zwykłego uczestnika" artyści jednak w rzeczywistości nie rezygnują ze swojego statusu, traktując przeprowadzane działania jako swoje, czego ostatecznym wyrazem jest podpis pod dziełem/akcją/projektem: podpisuje się artysta, współuczestnicy są zazwyczaj pomijani - w bardzo niewielu przypadkach pojawia się podpis "praca zbiorowa" lub wyszczególnienie wszystkich uczestników akcji. Akcja partycypacyjna buduje kapitał symboliczny artysty, a nie "naiwnego" uczestnika. Dokumentację z takich działań partycypacyjnych twórcy wprowadzają do swoich portfolio - współuczestnicy już tego nie czynią, zaangażowanie w akcję dla "zwykłych uczestników" może być w najlepszym razie miłym, fascynującym, dziwnym przeżyciem. Artyści, mimo składanych deklaracji o rzekomym wyzbyciu się kontroli nad przebiegiem procesów partycypacyjnych, cały czas regulują zachowania uczestników w ramach swoich akcji. Bardzo dobrze widać ten mechanizm w opisie autorskim akcji "Orgie", "72H!" Romana Dziadkiewicza, które sam autor nazywa "otwartymi, całonocnymi lub trwającymi kilka dni nonstop, multisensualnymi, audiowizualno-performatywnymi sesjami uczestniczącymi"13. Autor zapewnia czytelnika: "Każde z tych działań było skonstruowane na zasadzie otwartej struktury, środowiska - czyli właśnie Ensemble". Dziadkiewicz pisze też o pełnej wolności i równości uczestników: "Środowiska były konstruowane (nie tylko deklaratywnie, ale też faktycznie, co pokazują świadectwa wielu bezpośrednich odbiorców) jako czasoprzestrzenne pola pełnej inkluzywności, akceptujące każdą formę działania, niedziałania i obecności". Mimo tej deklaracji widać, że pewne zachowania były bardziej cenione niż inne, artysta miał swoją wizję właściwego postępowania uczestników w swojej akcji: "Kanon Praw był podstawowy i afirmatywny: czuj się swobodnie, wyluzuj [...], nie oceniaj innych, ale jednocześnie nie bój się" (tu Dziadkiewicz nawiązuje do kategorii "luzu" G. Agambena14). Za szczególnie pożądane Dziadkiewicz uznał erotyzm, rozluźnienie, improwizację: "Poszczególne sytuacje generowały jednostkowe, zazwyczaj otwarte, ekscesywne i nieprzewidywalne >>wydarzenia<< - przemieniające percepcję, generujące nowe stany samowiedzy i samoświadomości, nowe relacje z innymi uczestnikami i uczestniczkami. Otwarty erotyzm, wzajemna akceptacja, przyjaźnie, rozkwitające pąki miłości, językowa, obrazowa i cielesna ekwilibrystyka, ogólne rozluźnienie (ciał, obyczajów, napięć, mięśni, norm), otwartość na improwizację i dialogowanie na różnych instrumentach, poziomach, na różnych obszarach komunikacji oraz wymiany bodźców, stawały się przestrzeniami spełnienia postulatów nowej, lepszej rzeczywistości społeczno-politycznej".15 Artysta nie tylko uprzywilejowywał pewne typy zachowań, ale też w jego przedsięwzięciach - mimo wcześniejszych deklaracji o "pełnej inkluzywności" - znalazła się kategoria zachowań, których nie akceptował i aranżował ich eliminację. Pozbycie się niepożądanych zachowań zostało przez Dziadkiewicza symptomatycznie "przykryte" w opisie akcji dzięki zastosowaniu odpowiednich środków językowych: formy bezosobowej oraz specyficznej metafory. "Próby sabotażu czy wandalizmu - pisał - były neutralizowane przez spontanicznie wytwarzające się w środowisku >>przeciwciała<<". W cytowanym zdaniu artysta dał, zapewne mimo woli, wręcz podręcznikowy opis działania kontroli społecznej w dobrze funkcjonującej grupie (zbiorowości); kontrola taka jest przedsiębrana przez aktorów broniących ładu społecznego w sposób spontaniczny i często jest przez nich nieuświadamiana. Oczywiście, w wypadku akcji Dziadkiewicza ład społeczny ma pozory chaosu, "wywrotowości", "spontaniczności" i "absolutnej wolności", ład konstytuowany w tych akcjach nie jest statyczny, ale podatny na proces zmian. Lecz - jak się okazuje - u podstaw tego ładu leży ustanowiony kanon wartości i reguł. Transgresyjność omawianych "Ensemble" jest ukierunkowana i ograniczona: tak, jak w każdym ładzie społecznym, tak i tu wyznaczone są przez autora granice, "których przekroczyć nie wolno" ("sabotaż", "wandalizm"). Gdy granice są jednak przekraczane, aktorzy społeczni biorący udział w spektaklu społecznym kryjącym się pod nazwą akcji artystycznej eliminują to, co zagraża przebiegowi wydarzenia. Dziadkiewicz - mimo deklarowanej partycypacyjności - nie rezygnuje z pozycji autora, całą akcję uznaje za swoje dzieło, o czym świadczy jego podpis pod opisem i dokumentacją. Widzę to zatem zupełnie inaczej niż Ewa Majewska, która twierdzi, że "w działaniach Dziadkiewicza z ostatnich lat mamy do czynienia z wielopoziomowym przekształceniem dotychczasowych hierarchii"16. Artyści w swoich przedsięwzięciach partycypacyjnych nie pozbywają się władzy, co moim zdaniem dobrze widać na przykładzie akcji Dziadkiewicza, lecz ją niejawnie utrzymują, odgrywają swoją rolę w taki sposób, by ich władza nad przebiegiem akcji pozostawała niewidoczna, a same performanse miały pozory spontaniczności i jako spontaniczne i wywrotowe były odbierane przez aktorów biorących w nich udział.\nZłudzenie "szczeliny" Przemoc symboliczna jest wpisana w pole sztuki (jak w każdy inny świat społeczny), w każde dzieło i relację artysta - odbiorca (współuczestnik wydarzenia), które mają miejsce w polu sztuki. Powtórzmy: artysta może malować obrazy, rzeźbić lub też tworzyć akcje partycypacyjne, zawsze jednak pozostaje artystą, posiada określone kapitały, jest uprzywilejowany wobec widza (uczestnika), posiada władzę nad uczestnikami akcji opartej na partycypacji. Kiedy zaś utrzymuje swój status autora, artysty, kreatora, bez względu na to, czy go ukrywa, czy nie, dokonuje przemocy symbolicznej. Nie zmienią tego deklaracje , manifesty i zaklęcia magiczne odwołujące się do "Estetyki relacyjnej" Nicolasa Bourriauda.17 Relacyjność dzieła, procesu tworzenia czy sztuki jako takiej - wbrew nadziejom Bourriauda - nie likwiduje instytucjonalnego wymiaru sztuki, relacyjność jest jedynie (aż) intersubiektywnym sposobem odczytywania sztuki, odczuwania spektaklu społecznego, jakim jest akcja artystyczna, także ta, która posiada "potencjał partycypacyjny". Za "bezpośrednią relacją", która się dzieje w "szczelinie" sztuki, odczuwanej jako wyłom w systemie, funkcjonują procesy pola sztuki wraz z obiektywnymi relacjami pomiędzy pozycjami społecznymi. "Relacyjność" czy "szczelinowość" w rozumieniu Bourriauda jest w istocie elementem dyskursu artystycznego, mającym swoje zakorzenienie w postromantycznym micie artysty jako jednostki zbuntowanej wobec kapitalistycznego społeczeństwa mieszczańskiego. Oczywiście - wrażenie stanowienia wyłomu jest podtrzymywane przez "artystyczny styl życia", wynaleziony przez bohemy, który w końcu - np. w akcjach Dziadkiewicza - staje się "centrum przedsięwzięcia", jakim jest sztuka18. Dyskurs relacyjności zainicjowany przez Bourriauda ukrywa właśnie przemoc symboliczną, nierówności i walki w polu sztuki, gdyż daje poczucie wyzwolenia od społecznej grawitacji. Pozwala zapomnieć o procesach ekonomicznych, utowarowieniu, prekaryzacji, od których artysta, sztuka czy dzieło nie są wolne, staje się zasłoną dymną ukrywającą zależność dzieła (wydarzenia) od projektowej organizacji produkcji artystycznej. Nie pozwala też dojrzeć, że sztuka - także ta operująca kategorią partycypacji - stała się "produktem lajfstajlowym" na późnokapitalistycznym rynku zarządzającym pogonią za doznaniami i ich konsumpcją.19 Świadome i jawne korzystanie z władzy Wierzę, że artyści mają swoją rolę do spełnienia; uważam, że sztuka jest potrzebna nie tylko systemowi społecznemu jako całości, że przede wszystkim potrzebna jest ludziom. Artyści i inni aktorzy społeczni pola sztuki mogą odnaleźć swoją rolę w działaniach korygujących system społeczno-kulturowy czy w tworzeniu różnego rodzaju nisz kulturowo-społecznych, które można nazwać choćby i "szczelinami". Sztuka zaangażowana społecznie, partycypacyjna ma sens. "Szczelina sztuki" jako intersubiektywny stan świadomości i zarazem obszar działań antystrukturalnych20 istnieje i - jak sądzę - jest potrzebna, lecz antystrukturalności towarzyszy sfera strukturalna. "Szczelina" jako zespół wyobrażeń i praktyk jest uwarunkowana społecznie, ekonomicznie, politycznie. Podstawą właściwego, uczciwego i skutecznego funkcjonowania artysty w przestrzeni społecznej powinna być - jak sądzę - minimalizacja kosztów społecznych działań artystycznych. Uważam, że artysta uznający siebie za zaangażowanego społecznie powinien wyznawać zasadę "po pierwsze: nie szkodzić". Ta zasada powinna brać swój początek od uświadomienia sobie faktu przemocy symbolicznej dokonującej się w przestrzeni akcji artystycznej czy ekspozycji. Chodzi o to, by konsekwentnie i jawnie korzystać z posiadanej władzy, wykorzystywać ją w ramach pola sztuki lub nawet poza nim (np. w przestrzeni działań animacyjnych czy pomocowych). Artysta (jak i naukowiec) nie musi mieć wyrzutów sumienia z powodu zajmowanej pozycji, nie musi ukrywać swojej władzy: raczej oczekiwałbym świadomego określenia swojej roli i reguł rządzących akcją, jawnego określenia ograniczeń przedsięwzięć artystycznych i oczekiwań dotyczących "właściwych zachowań" i odrzucenie fałszywych deklaracji: "wszystko wolno". Idzie o to, by nie łudzić siebie i innych. Zobacz także:\nIzabela Kowalczyk, "Wierząc w skuteczność sztuki..." Józef Robakowski, "Humanitaryzm pozorowany' Piotr Parda, „Na co mam się dzisiaj rozzłościć, żeby to jakoś wyglądało?"\n1. Tomasz Załuski (red.), "Skuteczność sztuki", Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2014.\n2. Zob. Anthony Giddens, "Nowoczesność i tożsamość. "Ja" i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności", tłum. Alina Szulżycka, PWN, Warszawa 2002, s. 25 - 30.\n3. Tamże, s. 198 - 247.\n4. O wprowadzaniu "nowej wrażliwości" przez sztukę zob. Daniel Bell, "Kulturowe sprzeczności kapitalizmu", tłum. Stefan Amsterdamski, Aletheia, Warszawa 2014.\n5. Hal Foster, "Powrót realnego. Awangarda u schyłku XX wieku", tłum. Mateusz Borowski, Małgorzata Sugiera, Kraków 2010.\n6. O powrocie artystów do życia codziennego pisałem w: Paweł Możdżyński, "Inicjacje i transgresje, Antystrukturalność sztuki XX i XXI wieku w oczach socjologa", Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2011, s. 198 - 210.\n7. Tamże, s. 218 - 237.\n8. Paweł Możdżyński, "Wykluczeni w polskiej sztuce współczesnej (1980 - 2011)", w: Anna M. Kłonkowska, Marcin Szulc (red.), "Niewygodni, nienormatywni, nieprzystosowani, nieadekwatni", Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2013\n9. Dokumentacja projektu: http://www.rajkowska.com/pl/projektyp/60, zob. Łukasz Białkowski, "Stłuc niewidzialną szybę", w: Tomasz Załuski (red.), "Skuteczność sztuki...", dz.cyt.., s. 83 - 90, 10. O przemocy symbolicznej zob.: Pierre Bourdieu, Loïc Wacquant J.D., "Zaproszenie do socjologii refleksyjnej", tłum. Anna Sawisz, Oficyna Naukowa, Warszawa 2001, s. 131 - 170.\n11. Pojęcia spektaklu społecznego, aktora, scenariusza, roli zapożyczyłem z teorii Ervinga Goffmana, zob. Erving Goffman, "Człowiek w teatrze życia codziennego", tłum. Helena Datner - Śpiewak i Paweł Śpiewak, Aletheia, Warszawa 2008.\n12. O kapitałach (kulturowym, społecznym, ekonomicznym, symbolicznym, szkolnym) zob.: Pierre Bourdieu, Loïc Wacquant J.D., "Zaproszenie ...", dz.cyt., s. 104 - 105; Pierre Bourdieu, "Zmysł praktyczny", tłum. Maciej Falski, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2008, s. 154 - 166.\n13. Roman Dziadkiewicz, "Miłość - Wolność - Równość", [w:] Tomasz Załuski (red.), "Skuteczność sztuki", Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2014, s. 257 - 258 [przypis 14].\n14. Giorgio Agamben, "Wspólnota, która nadchodzi", przeł. S Królak, Sic!, warszawa 2008, s. 29-32.\n15. Roman Dziadkiewicz, "Miłość...", dz.cyt 16. Ewa Majewska, Czy istnieje sztuka apolityczna? Uwagi o politycznym skutku sztuki, kolektywności i partycypacji, [w:] Tomasz Załuski (red.), Skuteczność sztuki..., op. cit., s. 231 i nast.\n17. Nicolas Bourriaud, "Estetyka relacyjna", tłum. Łukasz Białkowski, Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, Kraków 2012.\n18. Wg Bourdieu artystyczny styl życia jest podstawowym wymiarem twórczości artystycznej. Zob. Pierre Bourdieu, "Reguły sztuki. Geneza i struktura pola literackiego", tłum. Andrzej Zawadzki, Wydawnictwo Universitas, Kraków 2001, s. 91, 93\n19. George Ritzer, "Magiczny świat konsumpcji", tłum. Ludwik Stawowy, Muza SA., Warszawa 2001.\n20. Kwestią antystrukturalności sztuki współczesnej zająłem się w sposób całościowy w: Paweł Możdżyński, "Inicjacje i transgresje", dz.cyt .\nSzybkie wyszukiwanieMuzeum Sztuki w Łodzi,


Taniec – Miniakro-akrobatyka dla dzieci, obsługa zajęć dodatkowych\nZamów darmową lekcję !\nDziecko wkraczając w magiczny świat tańca, dowie się, na czym polega rytm i jak można wyrażać muzykę poprzez ruch własnego ciała. Zabawy z tańcem i muzyką na zajęciach MiniAkro są przystosowane do rozwoju psychomotorycznego dzieci i pozwalają na rozwijanie ich umiejętności ruchowych, sprawności fizycznej, koordynacji i muzykalności.\nZajęcia z tańca korzystnie wpływają na rozwój ruchowy, intelektualny, emocjonalny dziecka, dodają pewności siebie, stopniowo przełamując barierę wstydu i nieśmiałości. Rozwijamy tu również pamięć ruchową młodych tancerzy nauczając choreografii i krótkich układów tanecznych.\nNa zajęciach tańca łączymy style i formy takie jak taniec nowoczesny, disco, jazz, hip hop, break dance, latino, cheelrleaders (pompony), tańca towarzyskiego: walc, cha-cha, twist oraz tańca ludowego: polka, krakowiak, polonez 😊\nDzięki wszechstronnym umiejętnościom zespołu trenerów MiniAkro możemy zaproponować zajęcia łączące w sobie różne style tańca, jak również sprecyzować naukę do tańca towarzyskiego, breakdance, brodway dance, czy cheerleadres. Wedle Państwa sugestii.\nZ przyjemnością przygotujemy dzieci do występów.