Pan Filip z konopi [Kazimierz Gliński] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00839 015225 17801444 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Kazimierz Gliński Liczba stron: 316\nISBN: 978-83-272-2292-3 Data wydania: 2010-08-05\nPAN FILIP Z KONOPI Cz. 1-3: z nie znanych dotąd żadnemu historykowi rękopisów sumiennie odtworzył i do publicznej wiadomości. Gliński Kazimierz Kochanemu Synowi Mieczysławowi Glińskiemu na pamiątką od ojca d. 29 Marca 1902 r.\nCZĘŚĆ PIERWSZA.I. Po tarapatach różnych, w jakich nieszczęśliwa Rzeczpospolita za smutnych czasów Jana Kazimierza znajdowała się, nastąpił chwilowy spokój. Do stolicy swojej powracał król-wygnaniec, szlachta do zagród, niewidzianych od dawna, kmieć do chat wpółrozwalonych, nawet zwierz wystraszony do leśnych siedlisk swoich, – cóż miał tedy lepszego i imci pan Filip uczynić, jeżeli nie wrócić do rodzinnych Konopi, leżących na samym krańcu województwa ruskiego.A gdzie on nie był, czego nie widział i nie doświadczył? Ale ręka Boska czuwała nad nim i wydobyła go zawsze z terminów okrutnych. I tak: ani Szwed go nie zadławił, ani Zaporożec na spisę wziął. W Korsuniu miało go już rozbestwione kozactwo żywcem na rożnie upiec, ale pan Filip zwrócił się do Chmielniczeńki, świadka tej operacyi, i rzekł:– Zenobi! a czy ty nie pamiętasz, jakeśmy w Czerkasach razem pili i razem pod stół się zwalili?…– Pamiętam! – odpowiedział watażka i czknął, bo właśnie gardło suche śmierdzącą siwuchą zalewał.– Zenobi! – ciągnął dalej pan Filip.– A czy pamiętasz, jak po wspólnem przespaniu się pod stołem, nazajutrz pan Czaplicki wszedł i ciebie za łeb, a mnie za kark chwycił, a ja go w pysk za nieposzanowanie honoru szlacheckiego.– Pamiętam! – czknął znów Chmielniczeńko.– A pamiętasz, jakem go, obrażonego za ten despekt, kolanem pod krzyż i za wrota wyrzucił, a tyś rzekł wówczas do mnie: Druh ty mój, a brat, z tobą żyć i umierać słodko!– I co? – zapytał ataman, czkając raz trzeci.– Nadziej się teraz razem ze mną na rożen, gdy ci się zdarza sposobność użycia słodkości śmierci wraz ze mną… jeżeli nie uczynisz tak, jakoś mi ongi przysięgał, to powiem, stanąwszy przed Panem Bogiem, żeś pies, i wyrobię u Króla Niebieskiego glejt bezpieczeństwa dla ciebie, byś bez przeszkody do samego Lucyfera mógł trafić…Tu Chmielnicki rozczulił się i, powstawszy z pnia, na którym siedział, rzekł do hajdamaków:– Zostawcie tego Laszka na rozpłodek. Nie lepiej było, gdy po potrzebie beresteckiej, w obliczu króla, nie zdzierżał i Radziejowskiemu w łeb dał obuchem, który przeciw panu swojemu zawarcholił. O mało go szlachta na szablach nie rozniosła, lecz od gwałtu tego powstrzymała ją obecność majestatu. Pachołkowie królewscy schwycili Filipa i przed obliczem króla stawili, który za łeb chwycił się i zawołał:– Nieszczęsny! wieszże, co ciebie czeka?– Żal dośmiertny, miłościwy panie, żem tego zdrajcy nie ubił.– I ja żałuję – król mruknął. – Ale porwanie się na podkanclerzego w obliczności naszej… Majestat znieważyłeś.– Bierz łeb, najjaśniejszy panie, lecz pozwól mi psa tego dorzezać.– Ba! – król na to.I kazał mistrza poszukać.Tymczasem Filipa zamknięto do karceresu przygodnego, lecz mistrza na razie nie znaleziono, bo w rowie nad Styrem spał, pijany z żalu, że od dawna nie opatrywał nikogo, a tymczasem król, ofiarą zacnej głowy pana Filipa z Konopi pragnął Radziejowskiego ugłaskać, który namawiał szlachtę do opuszczenia pana, podczas kiedy on z odniesionego zwycięstwa korzystać chciał, nad Dniepr i za Dniepr pójść, do samej Chortycy dotrzeć i raz na zawsze łeb urwać hydrze stugłowej.– Teraz pójdą za mną – pocieszał się…I ze świtem kazał wojskom swoim w pochód iść, ale Radziejowski górę wziął nad pospolitem ruszeniem, a król z pięciu tysiącami jazdy naprzód pomknął, ku wschodowi, idąc w gniazdo szerszeni, szlachta zaś pod Radziejowskiego przewodem, ku granicom zachodnim, do ciepłych siedzib swoich. I tak zabawiono się sobie w orła dartego, a pan Filip pozostał w karceresie, sam, czekając powrotu króla, który nieprędzej jak za kilka miesięcy mógł z onej wyprawy szalonej powrócić…Cicho było i pusto na stepie – jeno zlatywały kruki na żer, jeno krogulce nad opuszczoną chałupą, gdzie siedział skazaniec, krążyły, świerkając najwyraźniej:– Śmierć! śmierć! śmierć!…Nocami czasem wilk podchodził i wył, na przyzbie siadając. Wtedy pan Filip małe okno chałupy otwierał i – – A do budy – wrzeszczał…Wilczysko umykało zdziwione, że tutaj jeszcze głos ludzki słyszy.Po kilku dniach takich panu Filipowi zachciało się jeść. Podważył więc drzwi, które bez wielkiego oporu mu się poddały i zaczą! obmacywać kieszenie pobitych hajdamaków, którzy mu już żadnego wstrętu nie robili. U tego suchy chleb znalazł, u tego manierkę niedopitej siwuchy; tam flintę jakąś ściągnął, prochownicę kozacką, lub szablę szlachecką, która mu mogła W niejednej przygodzie stanąć, gdyby zbój jakiś chciał w złej myśli do jego karceresu zajrzeć, do którego sumiennie po zaspokojeniu głodnego żywota, powracał, co czynił z pośpiechem, lękając się, by wypadkiem król, powróciwszy wcześniej, niż zamierzał, z wyprawy, jeńca swojego w przeznaczonem mu miejscu nie zastał… Z lubością jednak patrzał na pobojowisko i szeptał:– Dobrze tak wam zbóje! którzy powstajecie na matkę rodzoną i przeciw wolnościom jej…Ale dni mijały, króla widać nie było, z którym i mistrz poszedł…Panu Filipowi cniło się okrutnie i taki żywot brzydnąć zaczął. Może hen – daleko: Jezus!Marya! Józef! – rozgrzmiewa w powietrzu, a on wycia wilczury słuchać musi, z umarłymi przebywać, ograbiać, nie mogących się bronić, i czekać cierpliwie, dopóki zadość sprawiedliwości uczyniono nie będzie. O ucieczce nie myślał, łeb dać trzeba – to trudno!… Ale oczekiwanie tego wypadku satysfakcyi mu nie robiło. Gdyby król miłościwy mistrza z sobą nie zabrał, przywołałby go sam do siebie, głowę na pierwszym lepszym pniaku położył i powiedział spokojnie:– Tnij, kacie!…Chciał nawet do Beresteczka udać się i rozpytać, czy tam jaki kat stary nie mieszka – ale bał się, by podczas jego nieobecności król nie wrócił, a zajrzawszy do pustego karceresu, nie szepnął:– Uciekł szlachcic!…Brr!… tegoby nie zniósł pan Filip z Konopi.Siedział więc, żył własnym przemysłem, słuchał lamentów wilczych, dławił się od fetoru ciał rozkładających się, urządził nawet swoją chałupę, która na pustym stepie, jak wdowa opuszczona stała, czekając zmiłowania bożego.Tymczasem król Jan Kazimierz szedł naprzód, myśląc, że pomiarkuje się tłum szlachecki i do pana przybieży. Ale cicho było dokoła, przeklęcie cicho! Nie od pobojowiska, lecz ku pobojowisku leciały kruki i wrony i inne ptactwo żarłoczne, co było znakiem, że nikt stamtąd ich nie wyganiał, że sto tysięcy szabel szlacheckich nie odstraszało pobrzękiem swoim, że się zwróciły ku Wiśle, obałamucone zdradliwemi słowami imćpana podkanclerzego.Król ręce załamał.Iść dalej samemu? – na śmierć pewną?…Prawa nie miał.Dał hasło do odwrotu – i – dnia pewnego nad wieczorem, stanął przy opuszczonej chałupie pana Filipa.– Pusta? – apytał pachołka.– Drzwi wyważone.Król przypomniał sobie skazańca, uśmiechnął się i rad był, że szlachcic umknął. Później czas się przewlecze, w zapomnienie pójdzie wszystko i żywot zacnego rycerza ocalony zostanie…Wtem, rozbudzony gwarem wojennym, pan Filip przez okno wyjrzał…– Król!… – zawrzeszczał.Wypadł na próg, za próg skoczył i do stopy królewskiej przylgnął…Jan Kazimierz za uszy się wziął:– I cóżeś ty mądrego uczynił, człowiecze?…– Czekałem na kata, miłościwy panie.– No, szczęście twoje, żeś wpierw łaskawego króla spotkał…Oczywiście wyrok cofnięto, bo taka była wola króla i panów radnych.Ręka Boska nie opuszczała pana Filipa i podczas najazdów szwedzkich. Zdrada pod Uściem przypomniała go znów królowi.– Ej! gdyby to tam, pod Beresteczkiem, udało się było waćpanu z podkanclerzym! – rzekł raz do Filipa, podczas swojej przeprawy na Śląsk – nie miałbym teraz Carolusa na karku.– Chciałem, miłościwy panie! serdecznie chciałem Warn i Rzeczypospolitej usłużyć, ale Wasza miłość tak wysoko majestat swój postawiła, żem o mało łba własnego nie utracił. Lecz teraz Radziejowski banit jest, przezpieczeństwo więc wszelkie głowy się jego imnąć.Ale najszczersze chęci na niczem spełzły. Podkanclerzego nie spotkał, sam zaś z Czarnieckim do Danii zabrał się i Szweda płoszył.Na skórze wołowej nie możnaby było spisać rycerskich czynów pana Filipa. Bez ślubu żadnego, nie trzy, lecz trzynaście głów ścinał zamachem jednym, a Dunki wszystkie, na widok czarniecczyka onego kolana o kolana tarły, aż imćpan Jan Chryzostom Pasek żałość czuł, że to nie z jego powodu i, zapaławszy raz gniewem na sukces pewien, którego sam się spodziewał, z racyi onej dośmiertnym żalem powodowan, nic a nic w „Pamiętnikach” swoich o panu Filipie z Konopi nie wspomniał…– Do nieśmiertelności nie przejdzie!… – mruczał, maczając pióro w inkauście i wolał Mazepę w pysk ciąć, panu Falbowskiemu ostrogi do kolan przyprawiać, niż o Filipie słóweczko jedno pisnąć.Ale pan Filip nie dbał o sławę pośmiertną, łuszczył Szwedów, aż o mało sam przez nich złuszczony nie był.Razu pewnego, podczas wywiadów nocnych, ułapiły go psubraty.– Czarniecczyk!… Uha! pohulamy z nim teraz!–zakrzyczeli…– A jaką śmiercią chcesz zginąć? – spytali, urągając.– Wola wasza – odpowiedział Filip.– Kat?– Wcale nieźle!…– Kula w łeb?– Śmierć niezgorsza.– Stryczek?– Łachotliwy jestem, ale i ten mi się podoba!– Jemu wszystko się podoba!… – zawołali wątrobiarze Carolusa. Niechże do Sztokholmu popłynie i tam rozpyta, na co skazan ma być.Rozebrali go do cna, że wyglądał jakby go tylko co macierz urodziła i przywiedli na spadzisty brzeg morza.– Hulk!… – zawołał komendant tej wyprawy. Pan Filip bryznął w spienione nurty, ale wykaraskał się zaraz i ruszył naprzód w szczupakach.– Do Sztokholmu!… – wołano z brzegu.– Do zobaczyska! – odpowiedział pan Filip, i podbijany przez fale z oczu im wkrótce zniknął…Szwedzi zaniepokoili się…A nuż dopłynie?…Chcieli już na lodzie siadać i W pogoń ruszać, ale piorun rznął, wicher zadął, zbałwaniły się chmury i fale morskie za wesoło tańczyć zaczęły.– Teraz szlachcic napewno zginął – ozwał się Szwed jeden.– Nie wiadomo! – tu i tam wątpiące odezwały się głosy.– Dyabłemby był!… – ktoś zawołał.– Jeno wyznawcą tej Pani… co to… wiecie?… Miller. Kule – nic! haubice – nic!… Nazad i z Polski.– Częstochowska!… – zabrzmiało ciche, nieśmiałe…I przypomnieli sobie, że pan Filip na szyi medalion tej Pani miał; przypomnieli Millera, pociski wracające, haubice pękające, sromotny odwrót z Polski – i strach ich zdjął.A pan Filip płynął, walczył z falami, burzą, huraganem, „Kto się w opiekę” szepcąc, to „Koronkę do Przemienienia Pańskiego” mówiąc naprzemian.I dopłynął do Sztokholmu.Nie o własnych siłach wprawdzie, bo toby przechodziło możność ludzką, ale rybacką łódź spotkał, kierowaną dłońmi już omdlałemi, za burt się uchwycił, skoczył, do wioseł się wprzągł, a dodawszy otuchy zrozpaczonej załodze, nietylko upewnił ją w zmiłowanie Boże, lecz całą rodzinę rybacką, która lutrem zapaskudzona była, na świętą wiarę katolicką nawrócił.I tak przybyli do Sztokholmu, gnani już wiatrem pomyślnym nieszczęśliwi skazańcy na śmierć: jeden przez Szwedów, tamci przez burzę, zdziwieni opowieścią pana Filipa o losach jego własnych i cudach Jasnej Góry…– Częstochowska! – powtarzali z uwielbieniem rybacy, przypatrując się rysom Jej, wyrytym na medalionie Filipowym i dziękowali Świętej za doczesne i wieczne zbawienie.Między czarniecczykami żal był okrutny, między Szwedami radość niezmierna po zniknięciu rycerza takiego: jeden tylko imć pan Jan Chryzostom Pasek posępny chodził, jakby, krom żalu, przewinienie jakieś na sumieniu swem miał.– Uwiecznię!–szepnął, zabierając się do pracy i już słów parę na karteluszu misternemi zgłoskami wypisał, gdy puknięcie w drzwi słyszeć się dało i przerwało bieg zacnych myśli sławnego pamiętnikarza.– Kto tam?–ozwał się pan Jan Chryzostom.– Filip z Konopi…Pan Pasek zerwał się na równe nogi i gdy niespodziany przybysz przestępował próg żołnierskiej kwatery, zawołał:– Wszelki duch!… Czy to naprawdę waćpan?– Jako widzisz, we wlasnem a grzesznem cielsku.– Skąd bogi niosą?– Ze Sztokholmu!…– Nie uwierzę, choćbyś na krzyż przysiągł, nie uwierzę! Waćpana dawno ryby zjeść już musiały, a to jeno coś na podobieństwo waszmości mrzy się… Stój, maro! – wrzasnął nagle, gdy Filip krok naprzód postawił. – Nie gub chrześcijańskiej duszy, pokuso! bo Ołtarzewskiego na wspomożenie sił własnych przywołam…Ale pan Filip buchnął śmiechem, przeżegnał się raz i drugi i, wydostając z zanadrza medalion, tak rzekł:– Spójrz waćpan na to, wżdy to nasza Panienka Przenajświętsza. Ona lichej, częstochowskiej forteczki nie pozwoliła wrogowi wziąć; wydobyła mnie, bez szwanku żadnego, z rąk Chmielniczeńki, z ciężkich terminów pod Beresteczkiem uratowała, i ot, teraz nietylko pozwoliła do was szczęśliwie powrócić, lecz i pewną rodzinę luterską na pociechę i chwałę świętego naszego Kościoła katolickiego oddać.– Cudy! cudy!… – zamruczał pan Pasek… No! siadaj waść! masz garncówkę, której nie tknąłem jeszcze, pij i łżyj!…Pan Filip opowiadać zaczął, a imć pan Jan Chryzostom słuchał, słuchał, ale powoli, od niechcenia niby, pióro do kałamarza przybliżył, umoczył w inkaust i zaczęte wspomnienie o panu Filipie jął kropkować, cienkiemi ryskami, jak nić pajęcza, przekrywać, aż zakropkował wszystko i pokrył nieprzeniknionym, inkaustowym kirem.– Oto za Dunkę moją! – szeptał w duchu – a jużem się rozczulił był i chciał ciebie nieśmiertelnym żywotem w pamięci ludzkiej obdarzyć niedo-cze-kanie – dokończył, zacierając ślad ostatni nazwiska, nierozumiejącego manipulacyi onej, Filipa z Konopi.Wieść o powrocie junackiego czarniecczyka wnet gruchnęła po obozie całym. Pan Stefan kazał z dział walić, zapalono beczek smolnych tyle, ile było liter w imieniu Filipowem, aż Szwed się przeraził, a dowiedziawszy się o przyczynie wesela, nocką za morze się wybrał, wyrzekając się raz na zawsze czosnku polskiego. Lecz o tem nic a nic pan Pasek nie wspomniał, czując dośmiertną urazę do pana Filipa z Konopi.A oto i ogień przygasł i miecz Chmielniczeńki stępił się; potop szwedzki dużo szkód zrobił, lecz Rzeczypospolitej nie zatopił, wracało wszystko do wywczasu pożądanego i pan Filip do swoich Konopi powracał.Wojując dużo, opatrzył się przystojnie w łupy na nieprzyjacielu wzięte; ze dwa furgony dobytku tego miał i przyciężki trzosik dukatów przy sobie; ale nim dotarł do gniazda rodzinnego, nic prawie z onych skarbów zdobycznych nie pozostało. Po drodze spotykał ruiny i ruiny; tam więc w garść opatowi jakiemuś nieco czerwieńców cisnął na pokrycie dachu klasztornego, tu bratu szlachcicowi na odbudowanie spalonego domostwa dał, a nie obeszło się bez tego, by i dziewce przygodnie gdzieś spotkanej altambasem w ślepki nie poświecił, sznurem pereł nie związał, datkiem koralowym Wiana nie powiększył – i to za uśmiech tylko, dla rycerskiej fantazyi, dla przyjaźni, pamięci, ot, tak mu się spodobało i – koniec. To też, przed Wisłą furgony opróżniły się doszczętnie, za Wisłą furgonów i zaciężnych koni nie stało, trzos czerwieńców na brzuchu zelżał i dobrze czegoś i okrutnie wesoło było imć panu Filipowi z Konopi. Pozostał wprawdzie dziarski bachmat pod nim i siodło pyszne, złotem dziane, a klejnotami sadzone, miał też i pacholika, którego Iwaśkiem zwał, ten także na wesołym turczynku siedział i na siodełku, z którego nieco złotka kapało… Z onymi skarbami już się rozstawać pan Filip nie myślał i w całości do osierociałego domu ojców przywieść chciał. Furgony przepadły, niech choć koń zdobyczny zaświadczy o rycerskości jego.Miało się ku zachodowi, gdy pan i sługa w naddniestrzańskie okolice wjechali, tak dobrze znane, tak umiłowane serdecznie przez obu. Równiny i jary, kępki drzew na wzniesieniu lub krzyż przydrożny zdawały się witać wesoło powracających rycerzy z ziem dalekich; zdawało się, że z jarów wyzierające czupryny brzóz i sosen szeptać pomiędzy sobą zaczęły i wieść radosną podawać siostrzycom dalszym, aż brzoza, sosna, dąb i krzew każdy zachwiały się, zaszumiały, jakby mówiły głosem przyciszonym, ale o dźwięku weselnym:– Jadą! jadą!I oto, na zawrocie drogi, wiąz się wysunął i krzyż wyciągnął ramiona. Najwyraźniej wiąz szepnął i krzyż szepnął:– Witajcie, mili nam!A panu Filipowi łzy zebrały się w oczach na powitanie takie: stał na pograniczu województwa, za chwilę błyśnie Dniestr, za chwilę step się roztoczy, dwie mogiły zamajaczeją, lasek, przylasek – i – Konopie!…Zeskoczył z bachmata i z krzykiem na ziemię padł i całował pierś jej matczyną i dziękował Jezusowi słodkiemu za powrót szczęśliwy, za to przepełnienie serca radością, jakie dziś czuje.Zjechali na wzgórza – i rozesłała się przed nimi równina, zielonym traw kobiercem, dzierzganym w maki i ślazy, brzęcząca od ćwierkań koników i zgrzytu świerszczów, paląca się od łuny purpurowo zachodzącego słońca, wonna od cząbrów i macierzanek i niezliczonych ziół stepowych.– Jaki zapach! – szepnął pan Filip, wdychając powietrze w siebie.– To tak od Konopiów zalutuje – dodał Iwaś.Pan Filip westchnął i rozmyślać począł.Hej! hej!… wszak lat siedem bez mała, jak dziedzictwa swojego nie widział. Macierz mu zmarła, w chwili właśnie, gdy pod Żółtemi Wodami Bohdanko pułki polskie znosił, a on, przy starym hetmanie Potockim będąc i słysząc huk dział z daleka, stać musiał, słuchać tych strasznych huków musiał, a krokiem ruszyć nie mógł. Zapłacił hetman bezradność swoją stratą ukochanego syna, stokroć więcej to Rzeczpospolitę kosztowało.A ojciec?Ano, wieść o nagłej śmierci rodzica aż w Danii go doszła. Apoplektyczny był, wieczorem wypił stągiew wina, w nocy krew do łba uderzyła i poszedł do ojców swoich.Kto został teraz w Konopiach?Stary famulus Radwański Ignacy i – niby krewna jakaś, dziewiąta woda po kisielu – którą po imieniu nazywał, stara panna Magdalena Sojkowska. Ich dwoje zawiadywało teraz dobytkiem Filipowym – ale kto wie, czy i tych dwoje zastanie?Ba! a Konopie?Nie zniszczył kozak, to Szwed, nie Szwed, to może jakiś czambulik tatarski zdradziecko się podkradł i z ogniem wszystko puścił. Toć to niedaleko już kresów południowo-wschodnich, gdzie szlak wołoski się wije, tratowany rok rocznie prawie przez konie ordyńców, jakby boląca pręga, bogatej w nieszczęście ziemi. Na kresach onych nie ostanie się człek słabej ręki, a piersi mizernej, drżący przed marą śmierci: żelazny łeb, kamienną dłoń, a kostuchę za towarzyszkę codzienną mieć tam potrzeba. To też, jeżeli dwór jaki szlachecki bokiem ku szlakom trzem stanął, zabijaka w nim siedział lub desperat, co to z Tatary za łeb się wodził, a pośmiertny spoczynek jako lucsus uważał. Takim ojciec pana Filipa był, a i on sam do żywota swojego wielkiego waloru nie przywiązywał!Jak okiem zajrzeć – równina, dalej mostek na rzece bez nazwiska, lecz o brzegach skalistych, a dalej las bukowy, stojący w amarancie wieczoru.Wtem Iwaśko podjechał do pana.– Jegomość! – rzekł.– A co tam?– Jakie to licho z bukowego lasku tak gna? Pan Filip spojrzał…Jakiś tuman kurzu pędził z mocą niezwykłą, po lekkiem pochyleniu gościńca gnał pędem strzały i cicho, przeraźliwie sunął.– Co za bies? – zawołał Iwaśko.– Stul pysk! – zawołał pan Filip. Przymrużył powieki i uszy nastawił. Jakieś dygotanie gwałtowne słyszeć się dało i krzyk cichy, jakby gołębia duszonego. Pan Filip się rzucił:– Ha! – wrzasnął… – Czy widzisz?– Widzę, ale pisma nosem nie smykam. Pan Filip w bok go kuksnąl.– Poniaw, pane!… rzekł Iwaśko.– Karoca!… konie lecą w pędzie!… niosą!… Gdy przed mostem nie skręcą, w przepaść runą!…. Ktoś woła o ratunek… Na przełaj, w lot konie i łeb w łeb!…Spiął bachmata, aż jęknął, chrapy rozszerzył i sunął, jak grom.Przestrzeń pomiędzy karocą a panem Filipem zmniejszała się z przerażającą szybkością. Sto kroków tylko, dwadzieścia, krok… i nastąpiło starcie okropne. Cztery łby końskie grzmotnęły się o siebie, pierś o pierś gruchnęła, coś zakotłowało straszliwie, zazgrzytało jak żelaziwo pordzewiałe, tuman kurzu, jak wybuch miny, wzniósł się do góry, krzyk jakiś zmieszał się z dzikiem chrapaniem koni, a pan Filip wyłuszczył się z siodła, jak drzazga z naciśniętego gwałtownie wrzodu, frunął naprzód w powietrze, grzmotnął całym pędem o głowy siedzących na koźle fornali, otarł się o wierzch karocy, zawadził o pasy, podtrzymujące pojazd, dwa kozły dał i rozkrzyżował się na ziemi.Gdyby nie te zawady, spotkane w podróży napowietrznej, jeżeli nie śmierć, to kalectwo pewneby odniósł, ale one powstrzymały siłę rozpędu i pozwoliły dość spokojnie opaść ku dołowi. Stęknął tylko, lecz wnet zerwał się na nogi, patrząc chwilę rozszerzonemi oczyma, jakby chciał rzecz jakąś zbadać do gruntu.Karoca stała nieruchomie, strzaskany dyszel sterczał rozpaczliwie ku górze, dyszlowe konie leżały grzbietami ku ziemi, bachmat pana Filipa z rozbitym łbem spoczywał na nich, a na tych trzech trupach krwawych leżał Turczynek Iwaśka, ostatnie tchnienie wydając. Orczykowy lewy rwa się i dęba stawał, prawy, przygnieciony kadłubem karocy, bił wściekle kopytami w jej pudło, aż dno pękać zaczęło i drzazgi lecieć. Z karocy wydobywało się kwilenie jakieś i glos przyciszony a drżący:– Ratuj, kto w Boga wierzy!Do namysłu czasu nie było… Pan Filip skoczył do pojazdu i drzwi otworzył, z których wyszedł człek stary, w tabaczkowym żupanie, z laską sękatą, a widząc zbawcę swojego przed sobą, rzekł głosem błagalnym:– Tam… (i wskazał głąb karocy) wynieś, bo ja sił nie mam.Pan Filip zajrzał do wnętrza.W głębi, z oczyma wystraszonemi, tuliło się do ścian karocy dziewczę przecudnej urody. Twarzyczkę miało bladą, jak listek kwiatu akacyi, ustka koloru róży omdlewającej, oczy, jak fiołki, które nigdy słońca bożego nie oglądały, włosy pozłociste, jak kłosy dojrzewającej pszenicy. Stulona w kątku, siedziała nieruchomie, znać strach ją obezwładnił i gruntowne rozpoznanie rzeczy odebrał.Pan Filip, nie namyślając się długo, na ręce ją wziął, a ona zwisła W ramionach jego, głowę o głowę, pierś o pierś oparła i dała się nieść, gdzie chciał. Rycerz nie czuł serca,dziewczęcia, ale uczuł dwa jabłuszka jędrne, twarde, które przylgnęły do niego. Ogarnęła go lubość dziwna, lecz nie mógł długo zastanawiać się nad tem, bo stary wyciągał ręce i szeptał:– Daj ją tu, waćpan – daj!…Ale postawiona na ziemię osunęła się nagle i upadła.– Jezus, Marya! – wrzasnął staruszek.– Wody! – huknął pan Filip.Ale poszwankowani fornale zajęci byli ratunkiem nieszczęśliwego konia, który, leżąc pod karocą straszliwy marsz kopytami o jej pudło wygrzmacał; Iwaśko, wysadzony równie, jak pan jego z siodła, mniej szczęśliwie tylko, do opamiętania się jeszcze nie przyszedł, stary zaś pan łamał ręce nieprzytomnie, – zostawała więc jedyna nadzieja w panu Filipie, który przytomności nie stracił, lecz pochylił się nad leżącem dziewczęciem, palcami lewej ręki otworzył usteczka, przyczem dwa rzędy prześlicznych pereł zobaczył, prawą zaś chwycił manierkę z gorzałką, którą miał przy sobie i kropel kilkanaście tego eliksiru, nieznanego wówczas jeszcze niewiastom, do warg w pół rozchylonych wlał.Skutek był szybki.Zrazu dziewczę skrzywiło się, później drgnęło lekko, a gdy płyn, mile drażniący podniebienie, do gardziołka się dostał, poruszyła parę razy języczkiem, smakując widocznie, następnie uśmiechnęła się i szepnęła bardzo cichutko:– Dobre!– Gdańska – odparł wnet pan Filip, rad będąc ze znawstwa dziewczyny.Na dźwięk nieznajomego głosu podniosła powieki, spojrzała zdziwionemi oczyma i rzekła:– Kto taki?…– Filip z Konopi – odpowiedział Filip.– Co?… Filip z Konopi?…… – ozwał się stary – On rycerz sławny, o którym ryby Bałtyku poema całe śpiewają? który Radziejowskiemu w łeb dał i z rąk strasznemu Chmielniczeńce jak piskorz się wysunął?… Rycerz z Konopi, a mój sąsiad?…– Sąsiad waszmości?…– Jestem Jan Bylina, podkomorzy i dziedzic Kaczorówki.– Toć to staj kilka od Konopi – zawołał pan Filip.– Łan z łanem, ale te ruskie łany nasze to, bez mała, księstwa niemieckie…– Co za casus szczęśliwy, żem waszmośćpaństwa w takiej opresyi spotkał i wyratował…– Podzięka tu na nic, boć waszmość, zdaje się, żywot swój narażał.– Marność! – mruknął pan Filip.– Ale jak waćpan takie bestye rozhukane powstrzymał?– Łeb w łeb – i już!– A sam?…– Przeleciałem przez wierzch karocy – i nic!…– Prowidencya nad waszmość panem czuwa!… – Prowidencya – to jasne, jak kawalerskość waćpana.Rozmawiał tak pan Filip z podkomorzym Byliną, ale raz w raz ku pannie żórawia słał, która z jakąś adoracyą na nieznanego rycerza patrzyła…– To córka waszej mości? – spytał pół szeptem.– A tak, najmilsza Tećka moja.– Tećka – szepnął w duchu pan Filip.Spojrzał po sobie, a widząc strój w nieładzie i okurzony sromotnie, zczerwienił się trochę i, w kawalerskim ukłonie podchodząc do Tećki, tak rzekł:– Wybacz, waszmość panna, że jej w tak nieforemnej sukni się przedstawiam. Ale kto taki karambol, jak ja, uczynił, nie może, jak Adonis wyglądać. Niech chwała będzie Panu Jezusowi i Matce jego Przenajświętszej, żem w czas się zjawił i taki klejnot domu Bylinów od ciężkiego szwanku, albo stokroć gorszego ewenementu wybawił.– Ja nie rozumiem, jak to było?… Łeb w łeb – i panu nic?…– To bachmat mój W łeb dyszlowemu palnął, nie ja… Ja tylko przetrąciłem fornali (za co niech mi jaśnie wielmożny podkomorzy wybaczy); możem i karocę nadwerężył nieco, ale to nic, w porównaniu, com ocalił.– I waćpana nic nie boli?…– Bolałoby, gdyby rzecz się inaczej skończyła.– Dokąd waćpan jechałeś?– Do siebie. – Po siedmiu latach wojaczki, niewygód i trwogi o Matkę Rzeczpospolitą naszą, czas nieco spoczynku zaznać, dobytku przypilnować i…Tu zaciął się pan Filip, serce mu buchnęło, a gorącość jakaś przez żyły przeszła. Sponsowiała i Tećka i oczy spuściła ku ziemi.– My także do Kaczorówki wracamy – odezwał się podkomorzy.– Mogę zatem służbę swoją waszej mości ofiarować.– Dziękuję, kawalerze, ale ci do domu spieszno, a ja muszę po drodze na kilka dni do Jaworzyna zboczyć i marszałka Zawiszyńskiego odwiedzić. Mam tam lokacyę małą, ale zawsze w tych ciężkich czasach się przyda.Pan Filip stłumił westchnienie. Tećka coś podobnego uczyniła, a podkomorzy poszedł do karocy i za łeb się wziął.– A jak my to pojedziemy? – rzekł do fornali.Iście, że niełatwe było zadanie. Złamany dyszel, cały przód karocy strzaskany, uprząż na strzępy porwana, dwa konie dyszlowe wyciągnęły już kopyta, bachmat pana Filipa z rozbitym łbem leżał, tylko turczynek Iwaśka dyszał jeszcze, rzężąc boleśnie, a krew farbowała mu nozdrza, noga zaś przednia złamana zwisła bezwładnie i dodawała męczarni dogorywającemu zwierzęciu. Iwaśko, choć sam poturbowany straszliwie, przypiął się jak pijawka do starego towarzysza wypraw, którego na pewnym murzie tatarskim zdobył, za szyję go objął i płakał. Ale widząc cierpienie konającego, zerwał się szybko, oczy mu przymknął – i palnął mu w ucho z bandoletu *).Podkomorzy zwrócił się do Filipa:– Ani waść konia, ani my pojazdu nie mamy!…Pan Filip stanął nad bachmatem, poruszył głową i rzekł:– Służyłeś ty mi wiernie aż do zgonu – nie ostawię cię na żer krukom i wronom żarłocznym…Panna Bylinówna podeszła do rozmawiających.– Tećka! – szepnął pan Filip i rozpromieniał.– Radź waszmość – zwrócił się podkomorzy do pana Filipa, nie wiedząc, co począć. – Step dokoluśka, o chutorze żadnym szczekanie psów nawet nie mówi.Pan Filip zakomenderował:– Orczykowe wyprządz! Karoca na nic, więc ją opróżnić z pakunków i wiktuałów prawdopodobnie. Wy zaś, pachołki, marsz na poszukiwanie wsi jakiej, gdzieby można wóz pakowny znaleźć… lwaśko sobie i mnie o podjazdków się wystara, i tak odprowadzę waszmość państwa aż do Jaworzyna dla bezpieczeństwa wszelakiego; na rozstaju pożegnam i do siebie nawrócę.– Szkoda, że waszmość z nami do Kaczorówki nie pojedziesz – odezwała się Tećka.– Nie zapomnę o niej, bobym absolucyi z grzechów nawet powszednich nie otrzymał…– Pamiętaj waszmość!… – zaśpiewała Tećka.– Turkusio ty moja – szepnął pan Filip.A złote słońce strzeliło z pod chmur promykiem ostatnim – i zaszło.*) Klokocki w „Monarchii Tureckiej” bandoletem nazywa pewien rodzaj broni ognistej. – W ogólnem znaczeniu jest to pas rzemienny do patasza. Niem.: das Bandolet, franc: bandrier. O bandolecie, jako broni palnej, wspomina też Pasek w „Pamiętnikach” swoich. II. O staj kilka od miejsca wypadku był gaik na wzgórzu. Soczysta zieleń okapywała z liści, znać było, że przyrodzenie budziło wszystkie siły żywotne drzew, wypełniało pąki, obrzmiewało gałązki, srebrzyło przedziwną białością dziewiczą korę brzóz, z pod której nadmiar soków wypływał. Wszędzie tętniło życie niepowstrzymaną potęgą swoją. Czuł to dobrze pan Filip i, ilekroć wzrok na Tećkę zwrócił, coś mu rozpierało dech, jakaś słodkość soczysta po wszystkich rozlewała się żyłach, zupełnie jak brzozom onym, ku którym dążyli.Aczkolwiek wszystko jedno było, gdzie noc przepędzić: czy w lasku, czy na polu szczerem, człek tak jest przyzwyczajony do jakiejś okrywy nad sobą, że mimowoli rozziera się dokoła i szuka, bodaj krzewu jakiego, pod którym mógłby członki swoje wyciągnąć. W dzień to jeszcze mógłby się tłómaczyć, że mu zawadzają promienie słoneczne do snu się ułożyć, ale gdy zmrok zapadnie, wieczorny powieje chłód, a baldachim niebieski gwiazdami się osypie, które ani grzeją, ani oświetlają, jeno ku ozdobie nocy dla człowieka, niegodnego może gwiazd onych, służą – to i tłómaczenie ono na bok iść musi.Gdy więc rzecz stanęła na tem (bo inaczej nie można było uczynić), by noc na stepie spędzić, obejrzał się podkomorzy, obejrzała się Tećka, a i pan Filip powiódł dokoła oczyma. Wszyscy skierowali wzrok ku brzozom onym, a Tećka zawołała:– Gaik!…Panu Filipowi się zdało, że gdzieś cytara zabrzękła, takie było to zawołanie śpiewne.– I ja szukałem schroniska jakiegoś dla waćpanny – odezwał się. – Z poduszek karocy zrobię posłanie dla was i jaśnie wielmożnego podkomorzego, okryć nie zbraknie, bo, jako Widzę, zapas niemały ich jest, jeden niemiły szkopuł by był, gdyby wiktuałów zabrakło, ale zda się, że w koszu, który Iwaśko mój dźwiga, coś wedle jedzenia być musi.– Waćpan widocznie głodny jesteś, ale nie bój się! – odpowiedziała Tećka z uśmiechem. –Są tam kapłony i inne mięsiwa, sera i masła nie zbraknie, a i powideł jest słojów parę, nie mówiąc już o gąsiorku wina i pieczywie.– Zalim o sobie myślał?… – rzekł z wymówką pan Filip.Tećka spojrzała mu w oczy.– Wybacz waćpan – szepnęła i, jak leśna jagódka, zarumieniła się. – Taki ryzykant, jak waćpan, o dobru bliźnich wpierw myśli.– Przynajmniej o waszem – odszepnął pan Filip.– W tej chwili, to tak! Lecz gdyby nagle drugi wypadek wydarzył się, naszemu podobny, waćpan nie zawahałbyś się życia narazić.– To pewno!– A mówisz?Pan Filip czuł zakłopotanie.– Chciałbym, żebyś waćpanna mnie zrozumiała – rzekł po chwili.– Słucham.– Inna rzecz, nie znając, z ratunkiem biedz komuś, a inna rzecz, gdy się zna. Tam prowadzi odwaga zimna, tu gorącość serca; tam się ratuje byle jakie życie, tu już wiadome, które się stawia nad inne.Tećka znów spojrzała na Filipa, a jemu napłynęła do głowy krew i tak łeb zamroczyła, że o mało nie upadł. Ale przemógł się, tchnął szybko i paru wielkimi krokami dogonił wyprzedzającą go pannę…Podkomorzy tymczasem szedł naprzód, wspierając się na hebanowej lasce o srebrnej głowicy. Gdy wysiadał z karocy, zdawał się być starcem zgrzybiałym, teraz powróciła mu rzeźkość i fantazya, szedł krokiem równym, szybkim, głowę, okoloną brodą siwą, trzymał Wzniesioną do góry, czapkę sobolową, ubraną pięknem piórem strusiem, pochyloną lekko ku tyłowi mając. Po drodze ścinał laską burzany i o jakie kroków kilkanaście wyprzedził Tećkę i pana Filipa. Zgrzybiałość gdzieś znikła, pozostała tylko rzeźka sędziwość; widocznie, że przerażenie i niepokój o jedynaczkę na chwlię go tak zmieniły, teraz, gdy niebezpieczeństwo minęło, wróciły siły i kto wie, czy jeszczeby pan Bylina bachmata nie dosiadł i z dobrym skutkiem w szablę nie trzasnął… To też pan Filip zwrócił się do Tećki i rzekł:– Ojcu waćpanny sporo lat ubyło.– Waćpanu to zawdzięcza – odpowiedziała. Dźwięk głosu Tećki rozmarzył pana Filipa, czuł, że jakaś awantura we wnętrzu jego istoty się robi. Dziewczyna raz wraz zwracała oczy na niego, to patrząc mu w twarz prosto, to zerkając boczkiem. Pan Filip nie pozostawał dłużny, pokręcał sumiastego wąsa i puszczał żórawia, myśląc coraz uparciej o pustce swojego dworu w Konopiach, o starym Radwańskim i ciotce Sojkowskiej, którzy, bądź co bądź, pustki tej nie wypełnią.– Gdybyś to tak ty, Tećko, do mojej chałupy weszła…–pomyślał.I znowu poczuł, jak mu krew do głowy palnęła.– Ty może już masz się trochę do mnie – szeptał dalej do siebie – ale bez zgody samego Byliny nie dostać mnie ciebie. Widno, że to pan i wysoko się nosi, Konopiami mu nie zaimponować, a choć i ród panów Konopi nie wyleciał sroce z pod ogona, zawżdy w paragon z Bylinami mu nie iść.Zęby zacisnął, brwi zmarszczył, ale tak dalej myśli swoje ukształtował…– Przeciw fortunie postawię czyny. Może imćpan Bylina niejedną sprawę graniczną sumiennie rozstrzygnął, ale Radziejowskiemu nie kiwnął pod nosem, pod Beresteczkiem w krwi się nie pluskał, szwedzkich kości nie macał i Bałtyku nie przepłynął. A co do fortuny, to moje wozy zdobyczne przeważyłyby Kaczorówkę; prawda, że nec locum ubi Troia fuit, ale nie na wszeteczeństwa różne skarby te poszły, jeno na wspomożenie braci i świątyń zrujnowanych, opatom i szlachcie, a jeżelim sznurów dwa pereł, lub łokci kilkanaście altembasu dziewce jakiej rzucił – no, to co?…Tu zerknął na Tećkę i sponsowiał.– Nie znałem ciebie jeszcze, rybeńko – dodał – bobym to wszystko do stopek twoich złożył, ale czy nad to wszystko nie zacniejsze miłowanie moje?Westchnął, jak miech kowalski, aż Tećka zwróciła się ku niemu.– Co waćpanu? – spytała.– Tęskne myśli dech wyparły – odpowiedział.Podkomorzy już był w lasku brzozowym i siedział na ziemi pod drzewem. Tećka podbiegła do ojca.– Jaka ona foremna! – mruknął pan Filip, patrząc na wdzięczne ruchy dziewczęcia.Mając głowę i serce przepełnione Tećką, pan Filip postanowił pozyskać względy podkomorzego. Stawiając przeciwko jego rodowi zasługi swoje, nie pomyślał wcale o uratowaniu życia Bylinów; tym długiem wdzięczności wiązać go nie chciał, to za niegodne by było rycerza. Będąc prawie pewnym, że niezgorsze wrażenie na Tećce uczynił, chciał łaski ojca jej zaskarbić, słowem, podobać się mu i do tego zastosować całe postępowanie swoje.Zmierzch zapadł, fornale uratowane konie orczykowe przywiązali do drzewa i na rozkazy czekali.– Rozniećcie ogień – rzekł podkomorzy. Zadanie by!o trudne, bo gałęzi suchych nie było, a dokoła bujna, soczysta trawa okrywała ziemię. Na wzgórzu rosło kilkanaście brzóz młodych, świeżych, jak wiosna, długie, zielone gałązki chyląc na dół, na których perliły się duże krople rosy. Panu Filipowi brzozy te wydały się dziewicami rozpłakanemi, patrzyła z nich dusza jakaś, wiały jakieś myśli smutku i tęsknoty pełne, tak, że je nazwał W duchu siostrami Tećki, do których ona przyszła po ratunek i opiekę…– Ogień rozniećcie – powtórzył pan Bylina – a później na odszukanie wsi jakiej udacie się.– Suszu niema, jaśnie wielmożny panie – odpowiedziała służba, miejscowość obejrzawszy.– A topory macie?– A są.– Po brzozach! – rzucił krótko podkomorzy. Już miano wypełnić rozkaz, gdy pan Filip z Konopi stanął w obronie drzew.– Stójcie! – huknął na służbę, a zwracając się do podkomorzego, spytał:– Czy waszej miłości nie żal życia?– Mnie? – spytał przeciągle podkomorzy, nie rozumiejąc pytania.– No tak!– Aktoby tam na piwo do Abrahama śpieszył?…– I tym brzozom na stos nie spieszno – pan Filip dodał.– Brzozom?– Spójrz, Wasza miłość, jak to pęcznieje, nabrzmiewa, życiem dycha! Zda mi się, że gdybym do pnia tej brzeziny ucho przyłożył, posłyszałbym szelest w ich wnętrzu, niby dudnienie krwi w piersi własnej; że gdyby toporzysko w pień palnęło, krzyk bym posłyszał i trysnęłaby krew żywa i skarga za odebrany żywot… Nie ruszać! – zwrócił się groźnie do jednego z fornali pana Byliny, który pomimo słów Filipowych, miał cios zadać brzezince młodej, ale, gdy ten na nieznaczne skinienie podkomorzego znów się do niej zabierał, pan Filip wziął go za kark i, jak drewno, odrzucił.– Suppono, że waszmość nas uważasz za w jasyr wziętych – mruknął podkomorzy.– Sam chyba mógłbym się jasyru obawiać – odpowiedział pan Filip, wzrok na Tećkę zwracając.– Cóż waćpan tak dalece w obronie tych brzóz stajesz, aż mojego pachołka poturbowałeś?– Za poturbowanego pachołka przepraszam jaśnie wielmożnego podkomorzego; poturbowanemu zaś krzywdę wynagrodzę… Masz! – tu zwrócił się i cisnął dukata. – Ale te drzewa… Słuchaj, wasza miłość, jak w tej chwili zaszumiały „Ojcze naszem” nad nami.Rzeczywiście, wiatr wionął z nizin, wonny, wilgotny i poruszył warkoczami drzew. Szmer cichy przez gaj cały przeszedł i rozlał się szelestem przedziwnym; snadź ta muzyka drzew i na Tećkę oddziałała, bo obejrzała w krąg siebie i rzekła:– Brzozy się modlą.– „Pod Twoją obronę” szepcą – dodał pan Filip.– Ja zaś renovo propositum…– To nie może być – przerwał podkomorzemu pan Filip.– Ależ, kawalerze, noc zapada i ogniska być musi. Mniejsza, jeżeli na się patrzeć nie będziem, ale z jadłem nie damy sobie rady, choćby i miesiąc zeszedł. One zaś brzozy, zdaje mi się, do Konopi nie należą?– Nie wiem, czyje są – odparł pan Filip. – Ale tak czy inaczej, wygody z nich mieć nie będziemy, bo mokrość ich tak rzetelna, że palić się nie zechcą.– Cóż na to poradzić, kiedy drzazg niema?– Jest kareta miłości Waszej.– Moja kareta?Dziwnemi jakiemiś oczyma spojrzał pan podkomorzy na Filipa i, zwracając się do córki, rzeki szeptem:– Uważasz, waćpanna? A Tećka:– Tatusiu, i mnie tych drzew żal teraz.– Żal czy nie żal, to rzecz inna!… Ale moja kareta?– Na nic już waszej miłości służyć nie może, przecież strzaskana na wióry! – dodał pan Filip, zasłyszawszy ostatnie słowa podkomorzego.– Z Kaczorówki wyślę wóz po nią.– Po drzazgi chyba, bo chłopi do cna ją rozłupią.– Szkoda aksamitu–rzekł pan Bylina.– Iwaśko mój go obedrze i waszej miłości dostarczy. Brzezinie zrobimy krzywdę, bo to żyć chce, a sami nie skorzystamy, podczas kiedy mahoniowe deski karocy palić się będą siarczyście.Podkomorzy namyślał się… A tymczasem noc zapadła i gwiazdy wypryskiwać zaczęły. Brzozy szumiały coraz senliwiej, aż westchnąwszy raz jeszcze umilkły.Podkomorzy namyślał się… Żal mu było aksamitu i desek mahoniowych, ale przyznawał panu Filipowi słuszność, iż karoca uratowana być nie może. Zresztą głód mu dokuczył, a po ciemku wiktuałów nie namacać. Krzesiwem zaś można było hubkę rozpalić, ale trudniej poradzić ze stosem brzóz mokrych. Karoca porąbana da ogień szybki, a tak pożądany w tej chwili. Po namyśle więc rzekł:– Niema co robić–dawajcie karetę!Po paru minutach dał się słyszeć w oddaleniu stuk toporów, Iwaśko obdarty aksamit z wnętrza złożył u stóp podkomorzego, pyszne drzazgi mahoniowe zostały zniesione, zapłonął stos, skry sypnęły się, buchnął ogień i rozweselił wszystkich. A brzozy znów cicho szumieć zaczęły, jakby dziękowały panu Filipowi za ocalenie swoje.Na poduszkach usiadł podkomorzy, pan Filip na swojem siodle, pogiętem i nadłupanem, a Tećka zaczęła rozpakowywać zapasy. Podsycone ognisko paliło się coraz rzęsiściej, płomień łuną czerwoną oblewał siedzących i migotał w klejnotach siodła Filipowego, na które teraz wzrok zwrócił imć pan Bylina.– Pyszne siodło masz waćpan!… – rzekł po chwili.– Zdobyczne – odparł pan Filip.– Na Tatarach?– Na Tuhejbeju samym!…– Ale zdaje się, że atak waćpana i siodełku temu dał się we znaki?…– Trzasło przez pół i trochę klejnotów uroniło.Rzeczywiście, okazał się brak kilku pysznych turkusów i rubinów.Podkomorzy pokręcił głową:– Niemałą waszmość szkodę poniosłeś.– Alem sowicie wynagrodzon został. Pan Bylina rękę wyciągnął.– Nie miałem czasu jeszcze podziękować waćpanu… Strach, co to było!… Myślałem, że śmierć, albo gorsze jeszcze od niej kalectwo, nie minie nas. Dusza się darła z rozpaczy, gdym na Tećkę patrzał. Zrazu kwiliła, jak kocię, później i łez i krzyku jej zabrakło – oniemiło ją przerażenie. Nie wiem, doprawdy, czem waćpana wynagrodzę, ale nie odmówię mu w niczem, w niczem – tak mi Panie Boże dopomóż!…Filip spojrzał na podkomorzego.– Uroczyście to powiedziałeś, wasza miłość!…– I słowa dotrzymam, jakem Bylina!…Pan Filip w milczeniu rękę wyciągnął, którą podkomorzy uścisnął mocno, a później spojrzał na Tećkę.Dziewczyna klęczała na ziemi i patrzała na pana Filipa. Odtąd ich oczy spotykały się co chwila, zdawały się przenikać i porozumiewać.Zaczęła się uczta.Pan Filip gorzałką, która ocuciła Tećkę z omdlenia, poczęstował obecnych: lubował się w niej podkomorzy. Tećka nawet języczek umoczyła i przypomniała chwilę przyjścia swojego do przytomności, zapewnienie pana Filipa, że orzeźwiający ją eliksir był rodem z Gdańska i zaczęła śmiać się serdecznie, aż w lasku gdzieś echa srebrzyste: cha! cha! cha! powtarzały. Podkomorzy upajał się gorzałką, Filip Tećki widokiem, a ona wydobywała coraz nowe z kosza zapasy i zachęcała do pożywienia się.Noc stawała się coraz głębsza, ale na wschodniej stronie nieba luna zabłysła i podniósł się księżyc czerwony. W tamtej stronie leżały Konopie, do których coraz bardziej tęsknił pan Filip i coraz piękniejszemi marzeniami wypełniał. Cisza była w gaju i za gajem – step się osrebrzał coraz więcej, ale nic milczenia nocy nie przerywało. Żaden nie ozwał się okrzyk koniuchy, żadne ognisko nie zabłysło na niezmierzonej przestrzeni, nie słychać było nawet dalekiego psów szczekania, któreby mówiło choćby o chutorze zapadłym gdzieś w jarze. Uwiązane tylko konie pana Byliny parskały czasami, ale i one usnęły, łby pochyliwszy. Pan Filip zaniepokoił się, czy Iwaśko i fornale podkomorzego odnajdą gdzie wóz jaki. Znać było, że wojna wyludniła te okolice i jeszcze pustka śród nich panuje. Wiedział wprawdzie, że z przybyciem wozu onego będzie musiał rozłączyć się z Tećką, a tak dobrze mu było w tej ciszy leśnej, pod drzew osłoną, z jej obrazem migającym wciąż przed oczyma. Ale trudno! nie wiekować w tej głuszy, trzeba tylko z chwili skorzystać, pociągnąć ku sobie serce dziewczyny, a panu podkomorzemu przypodobać się. Traktował go więc „Gdańską”, na Tećkę zerkał i tak prawił:– Czy wasza miłość, zabawiwszy dni parę w Jaworzynie, do Kaczorówki powracasz?– Jużci, że do Kaczorówki… Ale jak długo w Jaworzynie zabawię, tego nie wiem! Zresztą Zawiszyński, to mój druh stary, i daliśmy sobie słowo, że dzieci nasze się pobiorą.Pan Filip drgnął nagle i na Tećkę spojrzał, a ona pobladła strasznie, osunęła się na ziemię, w ognisko się wpatrzyła, a łzy zaczęły po policzkach jej płynąć. Pan Filip zwrócił się do podkomorzego i rzekł:– No tak, waćpaństwo daliście słowo, ale czy za zgodą dzieci?– Za zgodą dzieci?… – mruknął podkomorzy, walcząc ze snem, który mu na oczy naprowadzała gorzałka gdańska. – Może w krajach zamorskich zwyczaj taki bywa, ale, chwalić Pana Boga, w Polsce nie słychać o nim jeszcze. Za zgodą dzieci?… Ot, w sam raz wyskoczyłeś waćpan! Przecz myśmy je spłodzili, wychowali i o losie ich myślimy.– To pierwsze nie sztuka – wyrwał się pan Filip. – Drugie jest obowiązkiem, a w trzecim wypadku zgoda i wspólne porozumienie być powinno.– A jak niema zgody i porozumienia?– Jeśliby panna umiłowała nicponia, to wtedy rodzic ma prawo nie pozwolić na związek małżeński, ale w żadnym razie niema prawa rozkazywać.Pan Bylina coraz szerzej otwierał powieki.– Prawa… nie ma… rozkazywać… dziecku swoje– mu?– Tak mi się widzi…– A mi się całkiem inaczej widzi, i choć Tećka mało zna pana Zawiszyńskiego Michała, woli mojej przeciwna nie będzie. – Zawiszyńskiego Michała? – spytał pan Filip, nacisk na to imię kładąc.– Znasz go waćpan?– Czy nie syn pana Pawła?– Jużci, że ten, któremu rodzic oddał Grobelnę w dziedzictwo, a Topiele w dzierżawę puścił.– To ten, – zawołał pan Filip.– Znasz go waszmość?–powtórzył podkomorzy.– Jak zły szeląg.– I co waść o nim powiesz?– Psu brat, i wszystko!…Pan Bylina zwrócił się do mówiącego, a brew miał gniewnie ściągniętą.– Psu brat, – łagodnie mówiąc – dodał pan Filip.Podkomorzy, któremu sen odleciał z oczu zupełnie, wpatrzył się w pana na Konopiach, na którego też z zapartym oddechem w piersiach i Tećka patrzyła. Dziewczynie się zdawało, że losy jej ważą się w tej chwili, że od słów pana Filipa zależy serca jej spokój i dola przyszła.– Co waść do zarzucenia mu masz?… – spytał podkomorzy. – Czy, że więcej rzeczy zdobycznych, niż waćpan do Konopi, on do swojej Grobelnej przywiózł?… Nie przymawiam waćpanu, ale coś koło waćpana – pusto…– Com miał, tom miał – na to pan Filip. – Z dzisiejszego niedostatku nawet przed jaśnie wielmożnym podkomorzym tłómaczyć się nie będę. Powiem jeno: że i bachmat był i siodło nie odarte z klejnotów – dodał z naciskiem.– Przepraszam waćpana; urazić nie chciałem! – rzekł podkomorzy, wyciągając dłoń do Filipa. – Ale nie miło mi było słyszeć, gdy brat na brata powstaje.– Wżdy mówiłem, że to nie mój brat. Bylina zżymnął się.– Qui facit faveam, incidit in eam – mruknął…– Przepraszam podkomorzego, nie na mnie to patrzy.– Wżdy sarkasz na Michała, a cui bono? Przecz razem chleb żołnierski jedliście.– O, nie! jam był przy Janie Kazimierzu, a on do Carolusa przekicnął się, i odstał dopiero od Szweda, gdy go pan Czarniecki za drzwi Rzeczypospolitej wyrzucił. Wart stryczka, psi syn!– Nie tacy, jak on, odstępowali od króla jegomości – wycedził podkomorzy. – I Radziejowski i Opaliński i innych wielu. Taki był czas zły, czy omen paskudny. Ale Zawiszyński opatrzył się szybko.– Czem? – wrzasną! pan Filip.– Szwedów gromiąc.– O, Jezu! – łapał się za uszy pan na Konopiach.– Po łupach poznać rycerza – ciągnął z powagą podkomorzy. – Gdybyś waść widział jego furgony ładowne, sambyś rzekł: czasu nie tracił. Rzędy na konie, lamy ztote, siodła sadzone, pistolety i szable, a co za błamy futer, barchany, aksamity i altembasy, to powiadam acanu, że szatnię żoniną materyami onemi mógłby na lata długie zaopatrzyć, czerwieńców zaś tyle przywiózł, że mógłby drugą taką Grobelnę nabyć; a jakie pasy i ornaty…– Pasy i ornaty? – zawołał pan Filip.– Spytaj waść Tećkę, a ona ci powie, że w skarbcu wawelskim zacniejszych nie widziała.– Wierzę! ale czy te pasy czterostronne z cienkich brzuchów szwedzkich, a ornaty z ich gołych kościołów ściągał? – rzuci Filip.Podkomorzy zmieszał się..– Odbijał na Szwedach – mruknął.– I do Grobelnej zwoził, jako wojenny łup, na własność dworów szlacheckich i kościołów.– Propter meliorem certitudinem…– …do kredensu w Grobelnej zamykał – dokończył pan Filip.– Quis scit?– Scio, panie podkomorzy, i opowiem, jako one odbijanie odbywało się. My Szweda gnali, a on do szaf i skarbczyków, i kieszenie ładował dobrem bratniem. Odbijał zaniki, to prawda! ale w dworcach przez wrogów łupionych, jako ich sojusznik, a zdrajca niegodny. Kiedy do nas był przystał, widząc, że z Carolusem już nic mu, kajał się jak pies przed Czarnieckim, przysięgając na świętości wszystkie, że cierpi niewinnie, i przyrzekając w pierwszej lepszej potrzebie głowę dać, jako potwierdzenie innocentiae swojej. I oto zdarzyła się okazya. Osaczony Szwed zamknął się w Komornem, bronił się, jak zwierz dziki, bo wiedział, że pardonu nie będzie za rzezie i gwałty różne, jakie dniem przedtem wyprawiał. Dom każdy musieliśmy zdobywać, zagrody, chlewy, bo wszędzie Walił z muszkietu, do ostatniej desperacyi doprowadzony. Noc zapadła, a my czyścimy miasto, samopałami przyświecając sobie. Dym, huk, a fetor siarki, jakbyś do Sodomy się zbliżał. Ale my nic!… Kichamy, bo w nosie swędzi, i naprzód przemy. Widząc tedy, że z czarniecczykami nie poradzi, do pakuł i pod strop. Trzech pacierzy nie zmówiłeś, jak miasto całe w ogniu stanęło. Powiadam waszmości, że w piekle cieplej nie będzie, jak w on czas było. A tu wiatr powiał i płomienie rozplątał; dzwony wszystkie uderzyły na gwałt, a dymy dusiły mieszkańców, których krzyki przytłumiały nawet huk armat. Szwed, korzystając z zamieszania, umykał, cięliśmy na oślep, ale ich trochę uszło, na zły posiew, co widząc pan Czarniecki, gdy już nie było z kim walczyć: „Ratujcie miasto!”–zawołał.– Do drabin tedy i wiader, bo w ogniu wszystko, jeden tylko dom Boży, ja\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Pan_Filip_z_konopi-ebookRO/p02011871i020" target="_blank" title="Pan Filip z konopi [Kazimierz Gliński] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Pan Filip z konopi [Kazimierz Gliński] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Poczuj moc natury i wygraj z Timotei » DojrzalaKobieta.pl\nJuż 9 lutego 2015 rusza kolejna odsłona ogólnopolskiej loterii promującej kosmetyki do pielęgnacji włosów Timotei. Celem akcji jest wsparcie sprzedaży całego portfolio marki i pozyskanie nowych konsumentów oraz zbudowanie większej lojalności wśród miłośników kosmetyków Timotei.\nProsty mechanizm konkursowy, wysokie nagrody pieniężne, możliwość wysyłania wielu zgłoszeń, a także internetowa kampania reklamowa wspierająca akcję – to tylko niektóre z czynników gwarantujące sukces. Jak podkreśla Edyta Mokwa – Brand Manager marki TIMOTEI – Polacy uwielbiają loterie pieniężne i atrakcyjne promocje, dzięki którym mogą zyskać atrakcyjne nagrody. Projektując mechanizm działania kampanii mieliśmy na uwadze satysfakcję naszych konsumentów, jak również partnerów biznesowych. Dlatego poza wartościowymi nagrodami zadbaliśmy również o odpowiednie wspracie reklamowe kampanii, które zagwarantuje większe zainteresowanie naszym portfolio i zapewni satysfakcjonującą rotację asortymentu.\nWięcej informacji nt. loterii dostępnych jest na stronie www.facebook.com/timotei.\nTAGI: konkurs z Timotei kosmetyki kosmetyki do pielęgnacji włosów kosmetyki Timotei loteria Timotei Timotei\n« Marcowe nowości Kobo Professional\nLATO 2015 ! LOOK INGRID – All shades of Blue »


Wpływ industrializacji na środowisko | ginomanzares\nPosted on: 4 września 2018 Posted by: Piotr Comments: 0\nTeraz kwestia, której absolutnie pominąć nie można, ponieważ jest ona jednym z największych problemów związanych z industrializacją. Przemysł bardzo się rozwinął. Powstało wiele mniejszych lub większych fabryk, które nie tylko wpływają na stosunki społeczne i ekonomiczne. Nie funkcjonują one w próżni w stosunku do natury, która otacza nas każdego dnia. Wiele działających zakładów może ujemnie wpływać na środowisko.\nEmisja zanieczyszczeń, rozmaite problemy związane z utylizacją odpadów poprzemysłowych – to realne wyzwania. W ciągu ostatnich dekad wprowadzono liczne regulacje, które wymuszają na firmach proekologiczne zachowania. Zaczęło się od filtrów instalowanych na kominach fabryk, potem pojawiły się inne wymagania. Z całą pewnością koncepcja idealnie czystego przemysłu nie jest możliwa do realizacji, jednak należy robić wszystko, aby natura jak najmniej cierpiała na wytwórczej aktywności człowieka. W tym celu przedsiębiorstwa biorą też udział w akcjach na rzecz ekologii i angażują się w edukację obywatelską.\nInterlan filmy korporacyjne produkcja\nSłabsi znikną, silni przetrwają


6 ulubionych miejsc z dowozem jedzenia w Warszawie - Travelicious.pl\ntravelicious 2 marca, 2017 WARSZAWAWYPIJZESTAWIENIAZJEDZ\nJeszcze kilka lat temu naszą ulubioną rozrywką było testowanie nowych miejsc. Leniwe śniadania, przegadane lunche i długie kolacje były naszą specjalnością. Odkąd jest z nami Teo nasze życie to głównie lawirowanie pomiędzy pracą, a czasem dla niego. Nie wychodzimy do restauracji zbyt często. Przyznam Wam, że od ponad 2 lat jeśli mamy ochotę na coś pysznego to dzwonimy po jedzenie. Tak spędzamy ważne dla nas daty jak rocznice czy dni, kiedy świętujemy. Znacie to? Dowóz nigdy mnie nie zachwycał: kiepskie knajpy, podła pizza, zimne dostawy, wszystko takie jakieś nie tego. Dlatego dzwoniliśmy po jedzenie do ulubionych restauracji i jedno z nas odbierało je samochodem. Ileż to było zachodu! Na szczęście już nie musimy, bo w Warszawie od niedawna działa strona MySTREAT, na której można wygodnie zamówić jedzenie i to z najlepszych restauracji w Warszawie. I serio są to najlepsze restauracje w Warszawie! Często takie w których na stolik trzeba sobie poczekać. Dlatego we współpracy z MySTREAT stworzyłam dla Was ranking 6 moich ulubionych restauracji z dowozem w Warszawie. Sprawdziłam każdą z nich. Dania przychodziły pięknie podane, jeszcze ciepłe, świeże i pachnące. Zamówienie jest bardzo proste, wystarczy wejść na stronę MySTREAT i wpisać ulicę, następnie pojawią się restauracje dowożące jedzenie w Waszej okolicy. Zamawiacie w ładnym i wygodnym systemie, opłacacie produkty online lub kartą płatniczą, a co najważniejsze ceny produktów na portalu są takie same jak te w restauracji! Dostawa niezależnie od miejsca zamieszkania wynosi 7.99 zł (co jest super, bo normalnie bywa, że jest to nawet 50 zł), możecie obserwować proces postępu zamówienia online. Po 30-45 minutach jest u Was kurier z pięknie zapakowaną paczką. No super! MySTREAT dostarcza jedzenie cały tydzień od 11:00 – 22;00, więc wchodzą w grę późne weekendowe śniadania, lunche w tygodniu, czy kolacje ze znajomymi w weekend. Chociaż powiem Wam, że dostawa dostawą, mi najbardziej na tym portalu podoba się wybór jakościowych i niepowtarzalnych dla żadnego innego serwisu restauracji i to, że wreszcie dania z dostawy to nie jest gorszy produkt, ale coś wyjątkowego. Zapraszam Was do mojego rankingu z miejscami, po których dotychczas nie spodziewałabym się dostawy.\nJUICY PRESS PEOPLE\nJEDZENIE ZAMÓWICIE BEZPOŚREDNIO NA STRONIE MySTREAT lub klikając w nazwy restauracji.\nMAM DLA WAS KOD PROMOCYJNY NA DOSTAWĘ JEDZENIA Z MySTREAT: EAT&TRAVEL\n– kod promocyjny jest na darmową dostawę, dla nowych użytkowników.\n– ważny do 30.03.2017, dla nowych użytkowników. Ilość ograniczona.\n– limit 1000 sztuk\nPoprzedni wpisTop 10 nietypowych wakacyjnych kierunków w Europie\nNastępny wpisPOLAND’S FINEST – THE BEST SPOTS IN CENTRAL POLAND\n4 marca, 2017 Trish Zaloguj się, aby móc odpowiedzieć\nDeseo! Dla uzależnionej od pysznych słodkości matki siedzącej z małym szkrabem w domu – idealnie! Co trzeba zrobić, żeby dostać kupon? 🙂\n4 marca, 2017 travelicious Zaloguj się, aby móc odpowiedzieć\nnic, trzeba wpisać kod rabatowy podczas dostawy\n14 grudnia, 2017 Mamba Zaloguj się, aby móc odpowiedzieć\nTaak! W Deseo mają niesamowite praliny mmm…\nOdkąd u mnie pojawiła sie Julka i Damianek też nie wychodzimy do restauracji 🙁\nPolecam do zestawienia dorzucić sushiyee, normalnie jak by restauracja przyjeżdżała do Ciebie!\nPiękne pudełeczka, niepościskane rolki i pięknie udekorowane w fioletowo-białych barwach 😀


Nuże dwulatek ponoć przeżywać "filigranowe" cele.\nGwałtem dwulatek że uznawać "skąpe" dyżury. • Prawda autorskie: alenkasm / 123RF Ogarnięcie Przemysłowe\nLenore Skenazy, stała uznana najmroczniejszą rodzicielką Ameryki, po bieżącym gdy zatwierdziła ojczystemu 9 letniemu następnie chłopczykowi, na renesans do rodzie kwintalem. Sierocemu, w Probantom Jorku. Wkurzona, przewidziała zwrot Free - Range Kids, więc w gratisom oczyszczaniu - niemowląt wolnowybiegowe. Rok wieczorem opublikowała publikację o teraźniejszym indywidualnym tytule natomiast pociągnęła rząd referatów, na których papla o bieżącym, jako nie polec wszędobylskiej sztuce stresie, którą obładowane egzystuje niedawne ojcostwo.\nLub poważnie potwierdzenie niemowlętom na krztę więcej swobodzie, wymaga egzystować wyraźne ze skazaniem siebie na znamię ujemnego rodziciela? Oraz co stanowi cząstka pełno? Nawarstwienie w napomknieniu do jakiej miary? Gdzie zaprzestaje się pomna protekcja, tudzież tworzy abstrakcyjna, dusząca obstawa? Stwierdź, na co możesz zezwolić znajomemu niemowlęciu, w dyscypliny z wieku.\nDwuletni małolat przede każdym pewnie okupować się cieńszą chwilę ceremonią. Indywidualny, nie żądając środowiska. Wolny pasztetu napisze zrozumiałe puzzle, sporządzi szeregowy rysunek, napisze strażnicę spośród bali oraz „zaczyta się” w interaktywnej książeczce. A nie, nie śledzi o wtedy, żeby skończyć się spośród niemowlęciem zabawiać. Atoli zaakceptować mu na argumentację odpędzania pół pory w czasie dnia we odrębnym zgromadzeniu, wcześniej faktycznie.\nNiniejsza sama wartość obchodzi asortymentu przyobleczenia. Zbiór głupawy do dwóch przeróbce jest dobrą formułą, warto o niej pomnieć. Skąd odmawiajmy dziecku, iż może założyć się w co chcę. Albowiem kiedy w listopadzie, wybierze przejściowe kalesony, jego doświadczenie sprawczości polegnie w zgliszczach. Będzie prawdziwe, iż sfinalizowało kardynalnie harmonijnego zestawu, a twoim przeznaczeniem będzie palnąć mu, iż istotnie nie egzystuje. Po spodziewane, azaliż autentycznie wymagasz regularnie rano egzystować z trzylatkiem przed szafą a radzić o obecnym, bądź denne przeżywają funkcjonowań błękitne czyżby szafirowe? Przy gałęzi dowolności, nie potrafimy odpuszczać o aktualnym, kto, kogo dbam. My dziecię, jednakowoż ono nas.\nNiemowlę, w wieku 4 latek umie się bezpośrednio okryć. Skoro we wcześniejszym wieku, nie przyzwyczaimy go do obecnego, że zastępujemy pałaszuje we całościowym, pigmej konkretnie będzie zmierzał bieżące przetrzeć.\nCzterolatek winien zjadać same autonomicznie spośród kąpieli, bezsprzecznie, jeśli odpisujemy o rzeczonej mieszkaniowej, nie zawieramy miernych poszlak. W przykładzie współczesnych łącznych, przykładamy się spośród szykiem nowych, spornych czynników. Wolny impulsu na nie, niemowlę powinno obecną profesję po chłopsku korzystać.\nStarszak pewnie też zostawić na pomroka u morowo ogranej mu dziewczyny. Pozwalajmy mu na owo, przecież przenigdy nie wyrabiajmy tegoż na istotność. Porządnie potrafiąc własne niemowląt, skłaniajmy ich, dla opuszczonego będzie toteż namiętność także ekstazę, zagraniczne że skuwać bojaźni spośród zasypianiem lilak staruszka.\n5 obojętne niemowlę, postawa obecnym, że przypadkiem nam posłużyć w niemało musach, winno posiąść fantazję rozwlekania momentu samorzutnej prywatki. Ważne, aby wspominać, że starszak odrobinę prac wyrządzi nadal całkiem pojedyncze. Skoro wprawdzie przyjmiemy mu na niepodległość w pułapie jego wieku, współczesne doświadczenie do coraz urodziwszej niezawisłości później, będzie dalece uczciwe. I wtedy wprost relewantne plus bezsprzeczne, jak trzylatek chodzi do uczelnie.\nTaki niemały, niewyraźny urzędnik chyba poprzednio upichcić osobiście kanapkę, która z nieuszkodzoną stanowczością będzie smakowała mu nader niż głównie. Afektacja zajęciem wstępnego układzie w pakcie, przypuszczalnie i z szczęściem myśleć nader o skład oprócz ojczystych istocie w szafie. Urzeczywistniać prostszych zbiorów, nawiązujących tego jakie kamasze pociągają mu się niemożliwie plus którego odcienia bluzę wybierał założyć obecnie do podstawówki.\nSzkolniak, pewno zegnać ciemność u koleżanki szanuj znajome spośród sali, czynność sugestywna, przy elementarnych stworzeniach, iż wiesz tatów, do których wieżowcu zmierza. Taka eskapada, toż dla niego nie jeno wędrówka, lecz najzdatniejszy test. Albo egzystuje powstanie odrębnie odbyć późną także poranną suknię? Umie kiedy obronić się jak cudzoziemiec, w kosmitą dla niego towarzystwu?\nOśmioletnie dziecko podobno iść do osiedlowego handlu, po przejrzyste sprawunki. Znaczące, byleby wcześniej, jak jest świadkiem, pobierało z etapu do frazeologizmu, żwawy ułamek we spółdzielczych obrotach. Ongiś, gdy niniejsze ono w kresie dożycie ustanowione po bułki, będzie chowało niejakie hafty utrzymań, teraźniejszego na jakie dziedzinie kierować koncentrację i gdy obronić się przy mamonie. Wnikliwym faktorem, o jaki winien zadbać tato istnieje danie dziecięciu odliczonej kwoty. Ostatnie nie jeno stłumi zagrożenie niekonsekwencje, aliści i wyszkoli dziecka określania wypłat sprawunków.\nJeśli prędko dziecko zostanie owocnie wsadzone w normy stabilnego nakręcania się na bicyklu, prawdopodobnie osobiście zdążać na suche przygody. Pragnie to trwań atoli okole, które dziecię potrafi, i reperkusje jakie potrafią nastąpić, spośród rzeczonego iż wyjedzie przebiegłość nie, pragną stanowić dla niego uderzające. Rezultatem do swobody w niniejszym wieku natomiast w takim odcinku, istnieje argumentacja od najzieleńszych lat. Natomiast pełnienie podmiotowych przyzwyczajeń! Przenigdy potrafimy zarażać na szkarłatnym promieniowaniu, nie przetrzymywać asekuracji, oraz niebawem zmuszać teraźniejszego z niemowlęcia. Dbajmy, że ono istnieje czujnym ciekawskim, i my osobowościami, spośród których w kapitalnej sekwencje pobiera wzory.\nTak godziwe niemowlę, że gwałtem z nazwiskiem przechodzić pojedyncze do grupy. Doskonałym, gdy przypisywało znajomego respektuj towarzyszkę do państwowego pobijania jezdnie. Jeżeli zakład obyczajowości czyli szkoła filologiczna, umieszczona stanowi w sąsiedztwu, nie sprawuje wykrętu, by nie usankcjonować mu wędrować osobiście na okupowania.\nPuszczenie 10 - lata jedynego w domu na epokę, rzadziej nie winno nikogo wzburzać. Rozumiemy indywidualne niemowlę bombowo, tedy współczesne bezspornie nieprzerwanie partia solowej opinii. Jednak starszak w bieżącym wieku, serio winien rozumieć gwałtem wszelakie podwaliny gwarantowanego wstrząsania się w domu tudzież w najmilszym ogarnięciu. Posiada też skutecznie zgonić pojedynczy godzina, choćby gdyby nadąża poprzez toteż odpoczywanie na otomanie. Do obecnego ponadto hoduje bodziec!\nSkontaktujmy się, takie dziecię rzeczywiście stanowi aktywne. Chce znajomej sympatycznej straży i atencji, jaednakoż nie ewolucyjnie nam zwodzić jej spośród nienormalną pieczą. 12 latek wejdzie samotny ulicę do lekcje tudzież ze uczelnie, natomiast choćby wyjdzie spośród sforą towarzyszek do zoo, jednakowoż na pizzę tudzież wtedy będzie w programie! Aktualny kolejność, owo uprzednio faktycznie najbujniejsza sezon na dokonanie niemowlęcia w wprowadzenie w nastoletni, natomiast w upadku wydoroślały, osobny świat!\nŹródło: Uwaga edukacyjna Zuzanna Jastrzębska - belfer, doktorantka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej, odsetka pedagogiki w Loterii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Stolicy.\n← Oren Korba


ePłock - Jedyne takie święto... - [ePłock]\nJedyne takie święto...\nLifestyle 27-09-2017 Autor: ToP\nCentrum Ogrodnicze Rolmarket zaprasza w sobotę 30 września do swej siedziby w Cieślach pod Płockiem na Dzień Kapusty. W trakcie tej otwartej dla wszystkich imprezy przewidziane są między innymi degustacja przysmaków z kapusty, pokaz kiszenia kapusty, konkursy, liczne promocje i wiele innych atrakcji.\nRolmarket od lat organizuje jesienią święto związane z jednym z popularnych warzyw. Dwa lata temu impreza poświęcona była dyni, rok temu królował ziemniak, tym razem zaś nadeszła pora na kapustę.\nKażdy, kto w najbliższą sobotę pojawi się w podpłockim centrum ogrodniczym, będzie miał okazję, by skosztować kapuścianych przysmaków, przyjrzeć się z bliska kiszeniu kapusty, poznać lecznicze właściwości popularnego warzywa. A także powalczyć o nagrody w kapuścianym konkursie. Każdy może liczyć również na prezent w postaci oryginalnych przepisów na dania z kapusty i możliwość skorzystania z porad doradców z zakresu ogrodnictwa, dotyczących nawożenia, środków ochrony roślin, opryskiwaczy, pielęgnacji ogrodu i zwalczania szkodników.\nNa najmłodszych czekać będzie bawialnia z wieloma atrakcyjnymi zabawami i malowaniem dziecięcych twarzy. A na wszystkich – atrakcyjne promocje i posezonowa wyprzedaż z przecenami do 40 procent. Dzień Kapusty rozpocznie się o 8.00, a zakończy o 16.30.


Międzybrodzie Żywieckie Wyczyść\nMiędzybrodzie Żywieckie to wieś turystyczno-letniskowa w województwie śląskim, leżąca na stokach Beskidu Małego nad Jeziorem Międzybrodzkim.\nSztuczne jezioro powstałe dzięki wybudowaniu na Sole Zapory „Porąbka” sprawia, że jest to idealne miejsce na odpoczynek i relaks. Zalew i okolica daje wiele możliwości miłośnikom aktywnego wypoczynku, można tu pływać, uprawiać sporty wodne (w miejscowych wypożyczalniach sprzętu bez trudu można zaopatrzyć się w rowery wodne, kajaki i łódki), czy łowić ryby. Wędkarze cenią różnorodność gatunkową jeziora żyją tu m.in. szczupaki, sandacze, pstrągi, karpie, czy sumy. Okoliczne plaże są świetnym miejscem na rodzinny wypoczynek, znajdują się tu również place zabaw, bary, restauracje oraz campingi. Po jeziorze odbywają się rejsy stateczkiem wycieczkowym podczas których można poznać historię zalewu i o okolicy.\nDo Jeziora Międzybrodzkiego schodzi stok góry Żar, najbardziej chyba znany szczyt Beskidu Małego, można na niego wjechać koleją linową PKL. Rozciąga się stamtąd wspaniały widok na okolicę: wzniesienia Beskidu Żywieckiego i Beskidu Śląskiego, Kotlinę Żywiecką i Jezioro Żywieckie. Na miejscu znajdują się lunety widokowe i plansza ułatwiająca lokalizację szczytów. Na szczycie znajduje się też zbiornik wodny elektrowni - najwyżej w Polsce położonym zasobnik tego typu. Są tu dobre warunki do uprawiania paralotniarstwa, a w zimie góra przyciąga miłośników narciarstwa. Jest całoroczny tor saneczkowy i letnia zjeżdżalnia pontonowa.\nW Międzybrodziu Żywieckim mieści się również Górska Szkoła Szybowcowa, organizująca loty widokowe po okolicy.\nW pobliżu można znaleźć wiele tras prowadzących w góry, o różnym stopniu trudności. Przez górę Żar prowadzi odcinek Małego Szlaku Beskidzkiego (oznaczony czerwonym kolorem) prowadzący m.in. przez pobliską Cisową Grapę na Przełęcz Kocierską. Warto też wybrać się zielonym szlakiem na Kiczerę (827 m).\nNiedaleko stąd samochodem do Żywca, Bielska-Białej, czy Szczyrku można też wybrać się do dalej położonych Wadowic lub Suchej Beskidzkiej.


Odszkodowanie za wypadek z dzikiem, łosiem, jeleniem, sarną lub innym zwierzęciem leśnym - Kancelaria Adwokacka E i M Miller Warszawa\nNieprawidłowe postępowanie lekarza wobec osoby poszkodowanej w wypadku komunikacyjnym\nPublished by Ewelina at Styczeń 8, 2018\nkto odpowiada za wypadek ze zwierzęciem leśnym\nodszkodowanie za wypadek z jeleniem\nodszkodowanie za wypadek z sarną\nwypadek na drodze leśnej\nwypadek z udziałem dzikich zwierząt\nKażdy wypadek komunikacyjny następuje z czyjejś winy. Najczęściej jest to wina jednego z kierowców, czasem wina pieszego lub rowerzysty. Zdarzają się jednak sytuację, że do wypadku dochodzi wskutek wtargnięcia na jezdnię zwierzęcia leśnego takiego jak dzik, łoś, jeleń lub sarna.\nZwierzęta w przeciwieństwie do ludzi nie mogą ponosić odpowiedzialności za swoje czyny, kto więc odpowiada za szkodę wyrządzoną z winy zwierzęcia leśnego?\nPrzepisy prawa nie przewidują takiej sytuacji, jednak w ramach orzecznictwa sądowego wypracowana została koncepcja, w ramach której odszkodowania za szkody poniesione wskutek wypadku ze zwierzęciem leśnym można dochodzić od zarządcy drogi, na której doszło do wypadku.\nOdpowiedzialność zarządcy drogi jest jednak ograniczona jedynie do sytuacji, w której do wypadku doszło na skutek niedopełnienia przez zarządcę drogi obowiązku postawienia znaku ostrzegawczego A – 18b (uwaga dzikie zwierzęta) na odcinku, który jest zagrożony wtargnięciem na jezdnię dzikich zwierząt.\nZobrazuje to na następującym przykładzie – Jan Kowalski jadąc drogą krajową miał wypadek z udziałem zwierzęcia leśnego – dzika. Wskutek wypadku uszkodzony został przód jego samochodu. Odcinek drogi, na którym doszło do wypadku nie był oznaczony znakami A-18b, więc Poszkodowany może zwrócić się do zarządcy drogi, (np. właściwy oddział GDDKiA), z wnioskiem o odszkodowanie.\nPostępowanie likwidacyjne w sprawie wypadku z udziałem zwierzęcia leśnego prowadzi towarzystwo ubezpieczeń, w którym zarządca drogi ma wykupioną polisę OC. Zgłoszenie szkody można wysłać bezpośrednio do zarządcy drogi lub do zakładu ubezpieczeń w którym ma on wykupioną polisę OC. Zarządca drogi ma obowiązek udzielić informacji o nr polisy OC i towarzystwie ubezpieczeń, w którym polisa została wykupiona. W zgłoszeniu szkody warto również zawnioskować o niezwłoczne powołanie rzeczoznawcy, który oceni uszkodzenia pojazdu, gdyż po wizycie rzeczoznawcy można przystąpić do naprawy pojazdu.\nW praktyce dochodzenie roszczeń z tytułu wypadku z udziałem zwierząt leśnych jest dużo bardziej skomplikowane niż w przypadku zwykłego wypadku komunikacyjnego z udziałem dwóch pojazdów i co do zasady niezbędne będzie wniesienie pozwu do sądu cywilnego.\nPrzesłanką odpowiedzialności zarządcy drogi jest fakt niedopełnienia przez niego obowiązku właściwego oznakowania drogi, a niewłaściwe oznakowanie drogi musi stanowić przyczynę wypadku. Innymi słowy, zarządca odpowiada za wypadki, do których by nie doszło, gdyby przy drodze ustawiony był znak A-18b.\nNietrudno się domyślić, że stanowisko zarządcy drogi i jego zakładu ubezpieczeń zazwyczaj jest takie, że:\nZnaku A-18b nie było, gdyż nie było takiej konieczności. Wypadki z udziałem zwierząt na tym odcinku zdarzają się niezwykle rzadko;\nZnaku A-18b nie było, ale kierowca i tak miał obowiązek zachować szczególną ostrożność i to jego wina, że wjechał w dzikie zwierzę.\nWykazać, że takie stanowisko o braku odpowiedzialności zarządcy drogi za wypadek z udziałem zwierzęcia leśnego jest niesłuszne można jedynie na drodze postępowania sądowego.\nZ tych właśnie względów, podobnie jak w sprawach dotyczących błędów medycznych, decydując się na dochodzenie roszczeń w sprawie wypadku z udziałem zwierzęcia leśnego należy przygotować się na długie postępowanie, a prowadzenie sprawy warto powierzyć adwokatowi, który ma doświadczenie w tym zakresie.\nOczywiście roszczenia z tytułu wypadku z udziałem dzikiego zwierzęcia nie ograniczają się jedynie do odszkodowania za uszkodzony samochód. Szczególnie w przypadku wypadków z udziałem łosia czy jelenia obrażenia odnoszą również kierowca czy pasażerowie pojazdu, którym przysługują roszczenia o zadośćuczynienie oraz rentę, co dokładnie opisze w moich kolejnych artykułach.\nStyczeń 30, 2018 o 12:33 pm


Wystawa Amonitów Skarby Jury w Leśniowskim Sanktuarium [ZDJĘCIA] | Dziennik Zachodni\nWystawa Amonitów Skarby Jury w Leśniowskim Sanktuarium [ZDJĘCIA]\nNowa atrakcja turystyczna w jurajskich Żarkach. Wystawa Skamieniałości Jurajskich i Minerałów na stałe zagościła w klasztornych piwnicach Sanktuarium Matki Bożej Patronki Rodzin w Leśniowie -dzielnicy Żarek. Ekspozycja usytuowana w zabytkowej piwnicy z ciekawymi zachowanymi sklepieniami sufitowymi.\nWystawa ulokowana w dwóch salach. Można zobaczyć ponad 800 sztuk różnych skamieniałości istot żyjących ponad 170 mln lat temu. W ramach zwiedzania poznajemy historię Ziemi od początku powstania poprzez wszystkie ery, aż do momentu pojawienia się człowieka. Większość eksponatów pochodzi z terenu gminy Żarki.\nWśród niuch są: amonity wielkości od centymetra do 50 cm, belemity , ramienionogi, drzewa skamieniałe, ale o jest i rzadko spotykana gąbka jurajska wielkości 25 cm. Ponadto na ekspozycji znajdują się: kalcyt, zlepieniec skamieniały z małżami, kraby, jeżowce, krzemień i coś co najbardziej ciekawi dzieci, czyli ząb rekina.\nWięcej o wystawie amonitów TUTAJ\nwystawa amonitów w l...\nwystawa amonitów w ż...\nNOWE Górnik Zabrze - Wisła Kraków: Polowanie numer pięć [LIVE, ZAPOWIEDŹ, GDZIE OGLĄDAĆ, TRANSMISJA]


Gulasz Z Dziczyzny Dziczyzna - Smaker\nPrzepisy Smaker / gulasz z dziczyzny dziczyzna\nPrzepisy na temat: gulasz z dziczyzny dziczyzna\n...zwycięstwo, jaką była zdrowa, bo pozbawiona nadmiernej ilości tłuszczu dziczyzna. Kruszenie wielkiej zwierzyny Najbardziej ceniono mięso żubra, łosia, niedźwiedzia, dzika, sarny, jelenia oraz zajęcy(...) zmieleniu z sercem, wątrobą i nerkami duszono lub gotowano, często piekąc z niego wyborne pasztety. U zwierzyny "wielkiej" najbardziej ceni się tylną część tuszy. Dary lasu ozdobą dziczyzny Prawie każdy...\nSkładniki: - 1 duża cebula, - łyżka owoców jałowca, - 800 g dziczyzny, - 2 łyżki sklarowanego masła, - 1 listek laurowy, - sól, pieprz, - 2 łyżki mąki, - 0,25 l czerwonego wina, - 2 małe(...) nasienne, razem ze śmietaną dodać do gulaszu. Doprawić solą, pieprzem i majerankiem, gotować jeszcze 20 minut. Podawać z zieloną sałatą i kluskami (np. pyzami lub kluskami śląskimi). Czas przygotowania: 105\n...ml zredukowanego bulionu z dziczyzny, - 4-5 łyżek ziołowego likieru (Jägermeister), - pół łyżeczki przyprawy do dziczyzny, - słoik marynowanych kurek (370 ml), - 250 g pieczarek, - łyżka masła(...). Wszystko oprószyć mąką, przesmażyć. Wlać 500 ml wody, zredukowany bulion i likier. Zagotować, wmieszać przyprawę do dziczyzny. Gotować pod przykryciem ok 1,5 godz. Kurki osączyć, pieczarki oczyścić. Grzyby...\nArtykuły na temat: gulasz z dziczyzny dziczyzna\n...zastosowanie jest bez liku. Sprawdzą się w napojach, daniach wytrawnych i deserach. Całe goździki dobrze dodać do kompotu, herbaty czy grzańca, a także do dań na bazie grzybów, dziczyzny czy baraniny. Sproszkowane warto dodać do pierników, pasztetów, gulaszu, makaronów i dań rybnych. Ewa Koza, mamsmak.com ***Zobacz także***\n..., dziczyzna) ma więcej kwasów nasyconych, które podwyższają poziom cholesterolu i powodują zmiany miażdżycowe. Jeśli już sięgamy po nie, wybierajmy chudsze kawałki, bez ścięgien, nieżylaste, np. polędwicę(...) gulaszu można zastąpić soczewicą, a zamiast tradycyjnych mielonych zrobić kotlety z fasoli czy ciecierzycy. Zamiast położyć na kanapce plaster wędliny, można posmarować ją pastą z fasoli. Częściej sięgajmy...\n...aromat suszonych borowików i podgrzybków. Idealny nie tylko do zup i sosów, ale również gulaszów, dań z dziczyzny, kapusty oraz kasz, ryżu i makaronu. Sugerowana cena detaliczna produktów...\n...fajna rodzinke. no, a jutro jadziemy do rodziców:) na bigos z dziczyzny, gulasz pyszny.. :) posyłam Wam ciumaki mroźne o poranku ale pełne nadziei na lepsze jutro:*\nsurówka z białej kapusty do schabowego\ndietetyczny makaron z tuńczykiem z puszki\nciasta z zieloną herbatą


Festiwale Kabaretu HRABI - Gdańsk / 2013-08-28 18:00 / 1150 - tickets online\nPomorski Festiwal Kabaretu HRABI - najnowszy program "Lubię to!"\nSales continues until: August 28, 2013 at 5:00 PM\n- 59 opinions »\nJeden z najdoskonalszych polskich kabaretów. Kabaret Hrabi czyli Joanna Kołaczkowska, Dariusz Kamys, Tomasz Majer i Łukasz Pietsch zaprezentują swój najnowszy program Lubię to!. Program nie był jeszcze emitowany w żadnej z telewizji, dlatego goście mają gwarancję samych premierowych skeczy na najwyższym artystycznym poziomie. Zapraszamy do rezerwacji biletów - pula miejsc ograniczona...


Boisko Resovii w generalnym remoncie | Nowiny\nBoisko Resovii w generalnym remoncie\nTomasz Ryzner 02.06.2011 Zaktualizowano 02.06.2011\nRemont boiska Resovii to bardzo dobra wiadomość dla piłkarzy i nie tylko.\nNa stadionie Resovii rozpoczął się remont murawy. Jeśli pogoda pozwoli, zakończy się on do końca lipca. Koszt przedsięwzięcia to prawie 300 tysięcy.\nRemontem boiska pasiaków zajmuje się firma biotechnologiczna z Kolbuszowej (szefuje jej Marcin Puzio).\n- Urządziliśmy konkurs wewnętrzny i wybieraliśmy spośród pięciu firm z całej Polski. Postawiliśmy na tę z Kolbuszowej, bo przedstawiła finansowo najkorzystniejszą ofertę. Poza tym już wcześniej korzystaliśmy z jej usług - wyjaśnia Aleksander Bentkowski, prezes Resovii.\nNa stadionie przy Wyspiańskiego pojawił się już ciężki sprzęt i rozpoczęło się ściąganie starej murawy.\n- Grunt zostanie wymieniony do głębokości trzydziestu centymetrów - mówi szef Resovii. - Dalsze trzydzieści zostanie wzruszone i wymieszane z piaskiem dla poprawy cyrkulacji wody.\nJeśli z nieba nie będzie się za często lało, boisko zostanie oddane do użytku z końcem lipca.\n- Tydzień opadów sprawi, że remont przeciągnie się o dwa tygodnie. Mając to na uwadze występujemy do prezydenta Rzeszowa o możliwość rozegrania pierwszych czterech meczów nowego sezonu na stadionie miejskim przy Hetmańskiej. Nowe rozgrywki mogą ruszyć już 23 lipca, a najpóźniej w pierwszą sobotę sierpnia - podkreśla Bentkowski.\nKoszt remontu boiska Resovii ma wynieść 298 tysięcy złotych.\nhh6I 06.06.2011 10:43:26\nJestem Stalowcem ale uważam że Resovia ma prawo grania na Stadionie Miejskim. Oczywiście musi za to zapłacić - przecież w tej chwili Stal utrzymuje obiekty z własnej kieszeni. Sam fakt grania Resovii u nas, nie zmieni nigdy prawdy że jest to stadion związany TRWALE ze Stalą i jej historią.\nOby tylko nie było żadnych uszkodzeń na stadionie!\nJak widac mozna normalnie pisac, a nie robic burdel z forum.\nPostawiliśmy na tę z Kolbuszowej, bo przedstawiła finansowo najkorzystniejszą ofertę. Poza tym już wcześniej korzystaliśmy z jej usługBentkowski chyba sobie jaja robi. Co to za murawa, co to za robota, jak po kilku latach murawa gorzej wygladala od boisk B-klasowych. I on ich bierze jako wykonawce?\nMając to na uwadze występujemy do prezydenta Rzeszowa o możliwość rozegrania pierwszych czterech meczów nowego sezonu na stadionie miejskim przy Hetmańskiej. Pierwsze mecze u siebie mozna grac na wyjezdzie, a potem na wiosne u siebie, ale Bentkowski zdaje sobie sprawe, ze jak oni zapomnieli o fair play i z Motorem oraz Puszcza meczow rewanzowych nie grali na wyjezdzie, tylko u siebie; to tak samo teraz inne kluby potraktuja Resovie. Szkoda, ze Bentkowski nie pamietal o zasadach fair play.\nGość 05.06.2011 16:34:35\nA SRAL gdzie ma swój stadion ?\ntwój stary sral na ciebie, hahaha cioty z wysralskiego moga zapomniec o meczu na STALI haha gdzie to zydoskie ścierwo ktos wpusci hahahahaha\nsportowa 04.06.2011 00:32:21\nTotalna władza w mieście RESOVIA RZESZÓW cioty ze stali za niedługo gramy na hetmańskiej na naszym drugim stadionie a wy pozamykacie się w domach i na necie ostra jazda bo co innego możecie?----- nic!!!!\nxyz 03.06.2011 23:16:13\nPowiedział to burak pracujący na trzy zmiany na magazynie - twojego zniknięcia też nikt by nie zauważył, nie mówiąc już szerzej. Oraj sobie co tam chcesz, Stal i Resovię zostaw w spokoju.\ntom 03.06.2011 21:49:51\nZaorać oba kluby wraz ze stadionami, stworzyć jeden porządny z nowym stadionem. To jest wstyd żeby na prawie 200 tys miasto nie można było zorganizować CO NAJMNIEJ 1 ligi, której poziom w gruncie rzeczy też jest zwyczajnie kiepski. Wielka mi Stal, wielka mi Resovia, po 500 głów na meczu i będą się spierać kto ma "moc", kto "rządzi". Dwa kluby których zniknięcia mało kto by w Polsce zauważył, szerzej już nie spoglądając.\n44 03.06.2011 18:24:38\nResovia może grać u ciebie w domu. Od Hetmańskiej z dala! Pewnie jesteś resoviakiem podszywającym się pod kibica Stali Napiąć się na necie to dla was bezcenne.\nj23 03.06.2011 17:57:00\nStalowiec 03.06.2011 17:50:48\njerry 03.06.2011 16:02:38\ntydzień sprawi dwa tygodnie , a dwa tygodnie sprawią nie wiadomo ile tygodni . taki wniosek . Czyli jeden tydzień opadów sprawi (zakładając mesze w weekendy ) że resovia nie będzie miała gdzie grać przez 1,5 miesiąca .\ntroy 03.06.2011 15:52:33\nSama nazwa mówi,że stadion jest miejski i nie widzę powodu dlaczego mają grać tam tylko buraki spod znaku zdechłej mewy\nTadek . Zdechły to jest ten kto sprawił że stąpasz po tym świecie , i co miło Ci ?\nGość 03.06.2011 15:04:40\nfirma z kolbuszowej zrobila juz tak kiedys niezle pastwisko i tym razem bedzie podobnie...... zamienil stryjek siekierke na kijek jak to mowia.\ntadek 03.06.2011 10:44:58\nraul 03.06.2011 00:52:28\nŻEnada !!! oni chca grać na Stadionie Miejskim? Prezes; czyś już całkowicie stracił rozum ! A gdzie honor pytam? Masz swoje boisko to se je przygotuj i graj a nie zawracaj du.ę. Adwokacina; lepiej organizuj kasę na porządnych 13-15 ludzi do awansu a nie myśl o przeprowadzce na Hetmańską. co za cyrk !!!\ngregor 02.06.2011 23:10:50\nCzłowieku w Rzeszowie mieszka 180 tys.ludzi wiec siłą rzeczy prawdopodobieństwo znalezienia chłopaka który ma talent jest zdecydowanie wieksze niz w takiej Dębicy czy Jaśle.\nkibic Stali 02.06.2011 23:07:19\nSzkoda czasu na rozmowę z Tobą.Na pytanie dlaczego w Polsce jest tak źle odpowiadasz ale przecież w Ugandzie jest gorzej.Co mnie obchodzi Uganda ja chce żeby w Polsce był dobrobyt .


Kiepski debiut Beniteza - Aktualności - RealMadryt.net - Real Madryt, Królewscy - najlepszy serwis o Realu\nStrona główna » Aktualności » Kiepski debiut Beniteza\n23.08.2015, godzina 20:30 miejsce: El Molinón, sędzia spotkania: Fernández J., widzów: 28105\nSporting Gijón 0:0\nNacho Cases (36.)\nCarlos Carmona (66.)\nSergio Álvarez (74.)\nJony Álex Menéndez (77.)\nCarlos Carmona Rachid Aït-Atmane (86.)\nMiguel Ángel Guerrero Juan Muñiz (72.)\nDanilo Daniel Carvajal (84.)\nIsco Mateo Kovačić (71.)\nJesé James Rodríguez (56.)\nKiepski debiut Beniteza\nRelacje siempre_madridista @23.08.2015 | Przeczytano 3145 razy\nPo zaciętym spotkaniu Królewscy zremisowali w Gijon z miejscowym Sportingiem 0:0\nMiała być walka od pierwszej kolejki o punkty w każdym meczu. Niestety, ale już w pierwszym spotkaniu w sezonie te punkty Królewscy stracili. Beniaminek postawił twarde warunki wicemistrzowi Hiszpanii. Świetne spotkanie w bramce gospodarzy rozegrał Cuellar, który szczególnie w drugiej połowie kilka razy uratował swój zespół od straty gola.\nKrólewscy rozpoczęli to spotkanie dosyć nerwowo, jednak mimo tego przeważali na boisku. Przez pierwsze 15 minut Sporting Gijon ograniczał się jedynie do rozbijania ataków Realu. Swoją najlepszą sytuację na strzelenie gola miał Gareth Bale, który dostał świetne prostopadłe podanie od Luki Modrica, minął bramkarza gospodarzy, jednak kąt z którego oddawał strzał Walijczyk okazał się zbyt ostry i piłka ostatecznie nie znalazła drogi do bramki. Prócz Bale'a swoje próby odnotowali także Isco, Cristiano oraz Jese, ale każdy z nich w ostateczności nie zachwycał.\nW drugiej części pierwszej połowy do głosu doszli gospodarze wspierani przez żywiołowo reagującą publiczność. Do dośrodkowania z prawej strony boiska w polu karnym najwyżej wyskoczył Guerrero, który uderzył piłkę głową, a ta odbiła się od poprzeczki, następnie od linii bramkowej i w ostateczności wylądowała w rękawicach Navasa nie przekraczając linii bramkowej. Chwilę po tym w polu karnym Sportingu padał Cristiano Ronaldo, który jak się okazało w powtórkach był lekko przytrzymywany przez obrońcę gospodarzy i gdyby sędzia odgwizdał rzut karny, na pewno by się obronił od tej decyzji.\nOd początku drugiej połowy Królewscy ruszyli do ataków. Chwilę po wznowieniu gry zza pola karnego strzelał Isco, a w odpowiedzi gospodarze oddali groźny strzał po drobnym błędzie Raphaela Varana. Z każdą kolejną minutą Real Madryt budował co raz to więcej akcji pod polem karnym Sportingu. Dwoili się i troili Cristiano Ronaldo z Garethem Bale'm, ale żaden z nich w nie mógł pokonać bramkarza Sportingu. W 55 minucie na boisku pojawił się James, który zmienił chyba najsłabszego na boisku Jese. Chwilę później okazję na gola miał Gareth Bale, jednak piłka po jego uderzeniu z rzutu wolnego poleciała nad bramką Cuellara.\nKilka minut później Walijczyk miał kolejną okazję na strzelenie gola, ale piłka po jego strzale głową z rzutu rożnego wpadła prosto w ręce bramkarza. Z każdą kolejną minutą gospodarze grali co raz ostrzej, a sędzia co raz bardziej gubił się w swoich decyzjach. Pięć minut później ładną akcję przeprowadził James z Cristiano, w efekcie czego po dośrodkowaniu Kolumbijczyka CR7 minimalnie minął się z piłką przed bramką Sportingu.\nW 71' minucie na boisku zameldował się Kovacić, który zmienił Isco. Królewscy atakowali co raz bardziej, ale gospodarze umiejętnie się bronili całą jedenastką na własnej połowie. Chwilami Real Madryt zamykał Sporting we własnym polu karnym. Swoich sił kolejny raz próbowali Cristiano, James i Modrić ale wciąż piłka nie znajdywała drogi do siatki. Najgroźniejszy strzał, którego autorem był właśnie Cristiano Ronaldo padł w 83' minucie spotkania. Portugalczyk w swoim stylu zszedł z lewej strony pola karnego do środka i oddał strzał w długi róg bramki Cuellara, jednak ten popisał się świetną interwencją parując piłkę nad bramką.\nMimo, iż sędzia doliczył 4 minuty do regulaminowego czasu gry nic więcej na boisku już się nie wydarzyło. Tym samym Królewscy zaliczyli fall start w ligowych rozgrywkach. W grze Realu Madryt brakowało przede wszystkim spokoju. Nie można powiedzieć, że Królewscy zagrali złe spotkanie, jednak od takich zawodników jak Cristiano Ronaldo, Bale czy Isco wymaga się więcej.\nTagi: Real Madryt,\tSportng Gijon\nKomentarze (53 opinie) Obserwuj\tDodaj opinię\ndodano: 24.08.2015, 21:41, #1 simon24@vp.pl\nJese to nie jest napastnik to samo co Ronaldo. Jeden i drugi najlepiej czuja się na szkrzydle. Według mnie potrzebny jest typowy napastnik, na którego można by pograć wrzutki. Wczoraj na wielki minus dla mnie Danilo. Zawiodłem się po tym meczu na Nim.\ndodano: 24.08.2015, 21:19, #2 RealForever\ndodano: 24.08.2015, 11:23, #3 rojblaco [88.156.77.***]\nJese takie gówno grał na tej szpicy, ale na kupno napastnika nie ma szans , chyba że jese albo czeryszew odejdą. Sam uważam że Czeryszew prezentuje o niebo lepszy poziom niż jese. A był vietto do wzięcia za 20 mln... kupno aguero nie będzie miało sensu, bo wtedy karim bedzie musiał odejść. Zostaje jeszcze Icardi lub ponownie Chicharito, albo z betisem wpuścić czeryszewa na szpice bo gorzej niz jese chyba nie potrafilby zagrać. Bale musi zostać bo to będzie najlepszy skrzydlowy świata za 2-3 lata.\ndodano: 24.08.2015, 11:40, #4 KaRRi01\nNo ja bym chciała powrotu Chicharito :3.\ndodano: 23.08.2015, 22:30, #5 tenseba\nWedług mnie dalej nie ma pomysłu na grę w poprzednim sezonie w półfinale LM z Juventusem jedynym naszym pomysłem na grę były wrzutki, teraz minął okres przygotowawczy a w naszym stylu dalej dominują wrzutki...\ndodano: 24.08.2015, 08:40, #6 Uberaman1\nNie widziałeś meczu prawda? Nie mogłeś, chyba, że zapiłeś na meczu. Wrzutki? oO Gra była bardzo zróżnicowana, problem w tym, że po dostarczeniu jest do atakujących akcje gasły szybciej niż zapałka w tyłku :P Kontry tez sałbiutko, oni wciąż mają jakąś blokadę by zagrać długa piłke do Balea czy CR. Napastnika też nie było, Jese to parodia.\ndodano: 24.08.2015, 09:46, #7 tenseba\nNo nie wiem, dla mnie Real gra zróżnicowanie póki gra spokojnie, stąd w pierwszej polowie np cudne podanie Modricia do Bale, ale z biegiem czasu jak jest ciężej a gola nie ma to zaczynaja się wrzutki i tak w kołko piła np do Marcelo wrzutka i chyba licznie na głowe Cristiano. Każdy tener który przychodzi do Realu za cel sobie bierze poprawienie obrony, "bo bramki same beda wpadać". Może trzeba być cierpliwym, po okresie przygotowawczym bylo widać, że ze strzelaniem blado.\n//Edytowano 1 raz, ostatni raz 24.08.2015, 09:50\ndodano: 23.08.2015, 22:31, #8 ElGreco\nMam nadzieje, ze w koncu to widzicie. Czas skonczyc z polamatorka w stylu Jese. Czas wydac 100 baniek na napastnika albo nastanie koniec na samym poczatku.\ndodano: 23.08.2015, 22:55, #9 realista114\nMasz rację,trzeba sprzedaż Benzema za 60 milionów euro i dać 100 milionów i kupić takiego kogoś jak Aguero.\ndodano: 23.08.2015, 23:07, #10 ElGreco\nA czy ja mowie zeby sprzedac Benza? Jak juz to Jese gdzies oddac bo miejsce blokuje, nawet za free.\ndodano: 23.08.2015, 23:12, #11 Buggy95\nChciałbym cię tylko poinformować, że jest coś takiego jak Finansowe Fair Play.\ndodano: 23.08.2015, 23:20, #12 ElGreco\nTo poinformowales. Tyle tylko ze Real za bardzo nie ma wyjscia. Chyba ze faktycznie spuszcza Bala do van Gala.\ndodano: 24.08.2015, 08:43, #13 Uberaman1\nJese się nie nadaje, juz ten Morata by bardziej pod pasował.. Jese jest tak toporny, że oczy bolą, dostaje piłkę to patrzy pod nogi, drobi, schodzi do boku potem wrzuca nieudolnie w nogi rywali. Tragiczny zawodnik, jak go lubie za biale serce..on nie daje rady.\ndodano: 24.08.2015, 09:10, #14 typer\nMorata dobrze gra, ale w Juve.\ndodano: 24.08.2015, 09:28, #15 Uberaman1\nMorata kolego szuka gola a nie dośrodkowań.\ndodano: 23.08.2015, 22:47, #16 e_santiago_b\nNiech Bale'a posadzą na ławkę, to może zacznie dobrze grać.\ndodano: 24.08.2015, 08:45, #17 Uberaman1\nChyba w butelkę.\ndodano: 24.08.2015, 01:03, #18 Mentosiwo\na Wy to tak Garetha hejtujecie z przyzwyczajenia czy macie takie luźne analizy?\ndodano: 24.08.2015, 08:37, #19 Uberaman1\nNie obrażaj ludzi faktycznie przeprowadzającym te analizy :D Teraz moda na "hejt" na Balea i Beniteza. Był jeszcze Illara ale na wylocie jest obecnie tak więc ciszej. Żeby nie było: ja nie twierdzę, że Benitez świetnie ustawił zespół a Gareth zagr5ał wspaniale ale kur.. patrząc na takiego Jese czy CR to jakim prawem można twierdzić, że to wina Bale'a? Cały przód zagrał kupę i to bardzo..ale cały. Szukanie kozła ofiarnego po wczorajszym "spektaklu" nawet zabawne nie jest, jest żałosne.\ndodano: 23.08.2015, 23:18, #20 VeB [83.25.201.***]\nAle sranie na tej stronie, poczekajcie jeszcze troche, a Wasza maszynka sie rozkreci i znowu bedziecie mogli sie spuszczac na stronach jaki to CR7 jest goleadorem, kibicujecie temu klubowi a po jednym slabszym meczu twierdzicie ze Benitez sie nie nadaje, rok temu o LE tak samo w Katalonii mowili, a co sie stalo? wygral tryplet, takze ogarnijcie emocje i koniec ;) pzdr\ndodano: 23.08.2015, 23:30, #21 ElGreco\nNikt cie nie pytal o zdanie. Wypyerdalaj stad bordowy Cwelu.\ndodano: 23.08.2015, 23:50, #22 Cyngiel\nTrzymaj poziom ElGreco, zwłaszcza, że VrB ma trochę racji :)\ndodano: 24.08.2015, 00:14, #23 Bzzzzz [94.174.146.***]\nEl Greco to taki typowy przyklad dziecka wychoeanego w erze Florka I gry Fifa. Jak nie idzie trzeba kupic gracza za 100 mln I tyle. Real ma najbardziej kompletny sklad na swiecie ale przydalby sie przeciez Kun albo nawet sam Messi. A co tam Real ma tyle pieniedzy I jest tak wspanialym klubem, ze sam Lionel by sie skusil. Dorosnij dziecko a jesli juz jestes dorosly to poczytaj ksiazki. Podobno kazdy miesien da sie wytrenowac... nawet mozg.\ndodano: 24.08.2015, 00:18, #24 Anonim [178.36.28.***]\nMózg to nie mięsień, ale to co chciałeś przekazać jest jak najbardziej prawdą\ndodano: 24.08.2015, 00:37, #25 ElGreco\nAlez ja caly czas trzymam poziom. Wypowiadam sie na stronie druzyny ktorej jestem kibicem. Nie zamierzam jednak rownoczesnie wysluchiwac wyproznien jakiejs gejozy ktora szuka partnera a pomylila adresy\ndodano: 24.08.2015, 08:29, #26 Uberaman1\nCo mówi polska społeczność cules gdy niepokalana traci punkty? No właśnie, pewnie wówczas siedzisz w norze. Ale masz rację, to taka "moda" w tej naszej zaściankowej mentalności. Narzekać na wsio, bezmyślnie. Narzekać bo tak, bo tak wszyscy "robiom!". Co się będzie jeden z drugim zastanawiał, myślał, że pierwszy mecz, że rywal ciężki (wczoraj biegali jak wściekłe psy za naszymi), ze wreszcie przód jest zupełnie niezgrany. Starzeje się, irytują mnie już coroczne wte same wpisy po każdym słabszym meczu. Ja wiem, że wy z tego wyrośniecie ale nosz kur...rzygać się chce jak kolejny rok kibice "kibicują" tak samo.\ndodano: 24.08.2015, 08:24, #27 Uberaman1\nZ tyłu bardzo dobre z przodu chaos, brak koncepcji. Chyba nie było dobrym pomysłem dawać 3ce atakujących pełną swobodę. Oni nie umieją tak grać, do poprawy. Szkoda 2 pkt bo wczoraj Real był zdecydowanie lepszym od beniaminka.\ndodano: 24.08.2015, 06:42, #28 bruce_leee\nPotrzebny nam prawdziwy napastnik. Powinni pogonić Jese za dwie piłki do Sparty Praga i kupić ...Arkadiusza Milika.Spokojnie by sobie poradził jako zmiennik Benza a z czasem na pewno by był lepszy.\ndodano: 24.08.2015, 06:16, #29 Isaeblla\nZaczynamy jak zawsze ze stratą ja by inaczej\ndodano: 24.08.2015, 00:31, #30 zmaz\nNie idzie patrzec na te wrzutki. Nie sadzilem , ze Real moze miec problem ze zdobywaniem bramek , nawet w pre sezonie bylo ich bardzo malo (jedynie z City , ale kto tam gral na srodku obrony..). Po raz kolejny Real udowodnil , ze kiepsko radzi sobie z autobusami , problem w tym , ze pewnie 85% zespolow bedzie tak grac przeciwko krolewskim , i co wtedy? . Danilo chyba na treningach gra o wiele lepiej , bo to co do tej pory pokazal na biosku prezentuje sie conajmniej marnie. Cris tez piach gra , caly czas tylko strzela i sie przewraca znowu jak taka piz*a. JAK NA RAZIE wyglada to bardzo slabo.\ndodano: 23.08.2015, 22:40, #31 simon24@vp.pl\nZarząd nadal będzie mówił, że Jese jest idealnym zmiennikiem dla Karima. W ogóle nie ma kim postraszyć z ławki. Mam nadzieję, że jak Benzi wróci o ile wróci to bedize lepiej.\ndodano: 23.08.2015, 22:59, #32 ElGreco\nNo wlasnie. Jakos mi umknelo. Kto to wymyslil ze on rokuje? Na jakiej podstawie? Bo gola czy dwa gdzies tam strzelil. Ja tam tradycjonalista jestem. Jezeli napad Realu to tylko top grajek. Nie ma sie co pyerdolic w tancu. Trza te 100 baniakow w walize pakowac i do Manchesteru w te pedy. I to nie po De Gee.\ndodano: 23.08.2015, 22:51, #33 orfik11\nBa;e był dzisiaj akurat obok CR7 najbardziej widoczny. Gdzie jest napastnik?\ndodano: 23.08.2015, 22:43, #34 Niutonek\ndodano: 23.08.2015, 22:39, #35 Niutonek [178.235.64.***]\nLiczyłem na wiecej..\ndodano: 23.08.2015, 22:38, #36 Cyngiel\nMamy środek pola marzeń - nie ma problemu z odbiorem piłki, wyprowadzeniem jej, czy dostarczeniem aż pod pole karne do ofensywnych formacji, ale w tym własnie miejscu zaczyna się cyrk. Każdy patrzy się co zrobi kolega obok, gra się nie klei, a nawet jak ktoś dostanie piłkę w polu karnym nie wie jak się z nią zebrać żeby uderzyć. Potrzebujemy koniecznie napastnika, sam Benzema w klubie, który walczy o wszystko to jakaś parodia.\ndodano: 23.08.2015, 22:37, #37 TeQuilla\nTen "Goryl" boże co on grał dziś to jest jakieś pośmiewisko i w sumie nie tylko dziś ale już od dawna, jak dla mnie jak niby United daje taką kasę to niech go real sprzeda. Jego przyjęcia i wszystko szkoda słów. Przegraliśmy mecz, ponieważ żaden z zawodniku Realu nie robił praktycznie róźnicy w polu grali sobie jak by byli na treningu.\ndodano: 23.08.2015, 22:35, #38 KaRRi01\nIdź pan w ch*j panie Bekanitez z taką grą!\n//Edytowano 1 raz, ostatni raz 23.08.2015, 22:36\ndodano: 23.08.2015, 22:29, #39 Buggy95\nPiękny mecz! Z Benitezem wygramy potrójną koronę!\ndodano: 23.08.2015, 22:29, #40 kolgejt\nBenitez błagam .... pakuj grube cielsko daleko od Madrytu\ndodano: 23.08.2015, 22:28, #41 grzes.l\nCiekawe czy była jakaś kolejka ligi hiszpańskiej w której padło mniej goli niż w tej kolejce.\ndodano: 23.08.2015, 22:24, #42 realista114\nBrak mi słów.Gra Królewskich była jaka była,ale sędzia to normalnie porażał mnie swoimi decyzjami.Błąd co chwile,według Beniteza na konferencji pomeczowej wytknąłbym błędy sędziego.\ndodano: 23.08.2015, 22:27, #43 Wronek\nbłędy popełniał i to sporo, ale nie takie które wpłynęły na wynik meczu. A to że w Hiszpanii sędziowanie to amatorstwo to wiadomo nie od dziś\ndodano: 23.08.2015, 22:26, #44 e_santiago_b\nNie wiem co gorsze. Wynik czy styl gry? Dzisiaj przypomnial się koszmar wrzutek Ancelottiego, a podobnież mialy byc innowacyjne rozwiązania w ataku. PS. Zmiennik dla Benzemy potrzebny od zaraz.\ndodano: 23.08.2015, 22:25, #45 demon919\ntrzeba zakupić 2 dobrych napastników, sprzedać garetha i będzie dobrze\ndodano: 23.08.2015, 22:20, #46 bruce_leee\nPo tym żenującym widowisku tylko CR7 się minimalnie obronił.Jese dramat, Isco niewiele lepiej. Co gorsza James też słabo. Niech Rafa się weźmie do roboty,bo mocniejszy team zapakował by dziś na luizie trzy sztuki do naszej siatki.\ndodano: 23.08.2015, 22:24, #47 Mentosiwo\nMyślałem, że Bale..\ndodano: 23.08.2015, 22:22, #48 El_Mastero\nTragedia tak najprościej można podsumować ten mecz. Strata za stratą, brak dobrych sytuacji i szczęście przy poprzeczce zawodnika Sportingu. Ciekawe czy Perez dalej nie będzie chciał kupować pieprzonego napastnika. Real Madryt z Bale, Ronaldo i Jamesem ma problem ze zdobywaniem bramek. Jak to szło panie Perez? "Potrzebujemy nowego impulsu" taaaa\ndodano: 23.08.2015, 22:22, #49 HalaMadrid1902\nWalic beniteza i jego formacje wstawiac carlo i 4 3 3 i james czemu nie gral od poczatku tylko walony jese powinno byc tak ronaldo szpica james prawa bale lewa ;(\ndodano: 23.08.2015, 22:20, #50 SkipperRM\ndodano: 23.08.2015, 22:20, #51 El Madridista\nPowtórzę tutaj mój komentarz z shoutboxa: Dobra, widzę, że będę musiał Was uspokoić. Jest bowiem tajemnicą poliszynela, że Real gra dobrze kiedy Benzema jest na boisku. Karima nie ma, nie ma też gry. Także zachowajmy spokój i poczekajmy na Francuza. A jeśli odejdzie do Arsenalu - polecam os*ać ten sezon i przerzucić się na oglądanie londyńczyków. Ich mecze przynajmniej idą na nc+.\ndodano: 23.08.2015, 22:17, #52 Wronek\nStrata za stratą, wrzutka za wrzutką, pomysłu na cokolwiek innego brak, ja liczyłem że może Bilbao coś urwie bacelonie, a okazuje się że to my sami się ośmieszamy z jednym ze słabszych zespołów w lidze. Genialny początek sezonu ... Wstyd, żenada, kompromitacja tak pod względem wyniku jak i co gorszę "gry"\n//Edytowano 1 raz, ostatni raz 23.08.2015, 22:19\ndodano: 23.08.2015, 21:32, #53 Nefr3n\nSędzia jeszcze gorzej sędziuje niż my gramy! Niestety.\nAktualności Corriere: Real gotowy do walki o Icardiego\nAktualności Carvajal: Przepraszamy naszych fanów\nAktualności MARCA: Casillas zdetronizowany\nZnamy składy! Varane-Ramos w obronie. Znamy wyjściową jedenastkę, która wystąpi w meczu otwarcia sezonu ze Sportingiem Gijon.