La mécanique du coeur - Mathias Malzieu (85288) - Lubimyczytać.pl\nOpinie czytelników (2906)\nallison | 2014-03-17\nKsiążka dziwna, nieco intrygująca, skoro nazwana została baśnią dla dorosłych. I z całą pewnością nie jest adresowana do najmłodszych odbiorców, gdyż jest przejmująca, smutna i ma nietypowe dla gatunku zakończenie (które, nawiasem mówiąc, wcale nie przypadło mi do gustu).\nMimo iż utwór zawiera wiele elementów fantastycznych, zabrakło mi w nim uczuciowego klimatu - a to dziwne, bo przecież akcja ogniskuje się wokół tytułowego serca i wewnętrznych przeżyć bohatera.\nJak dla mnie, było zbyt drętwo, czasem jakby na siłę, dlatego oceniłam całość na 6 gwiazdek.\nCzy warto sięgnąć po tę książkę? Na pewno tak, gdyż nie jest nudna, są momenty, gdy trzyma w napięciu, czyta się ją szybko, daje nieco do myślenia, może zadziwiać pobudzającymi wyobraźnię opisami, ale nie należy liczyć na wielkie uniesienia i ucztę duchową.\nHania | 2015-06-09\nMechanizm serca jest to książka, która zaintrygowała mnie od samego początku, jest wciągająca i dająca do myślenia. Przepiękna historia o miłości i opowieść z przesłaniem dla każdego czytelnika.\nJustilla | 2010-09-11\nZacznę od okładki, która jest bardzo ładna. Przedstawia Jacka i śpiewaczkę Miss Acacię. Jak się przyjrzeć, to na piersi chłopca widać zębatki. Opis jest troszeczkę błędny - Jack zegar ma połączony z sercem, a nie wstawiony zamiast niego.\nGłównego bohatera poznajmy już... w dniu narodzin, co o tyle zaskakujące, że narratorem jest przecież on sam. Później szybko przewijamy się przez dzieciństwo, aż do jego dziesiątego roku życia kiedy to spotyka śpiewaczkę. W poszukiwaniu jej zaczyna uczęszczać do szkoły, a po kilku latach - wyrusza w świat. Przeżywa rozmaite przygody, poznaje zaskakujących ludzi. Choć domyślałam się zaskoczenia to i tak mnie ono zaskoczyło i zasmuciło.\nKsiążka ta określona jest jako baśń dla dorosłych. Przypomina mi "Małego Księcia". Skojarzenie bierze się stąd, że obie są... oryginalnie dziwne. Nierealne. Pisane specyficznym językiem, z niecodziennymi opisami i zaskakującymi pomysłami. Zadziwiające, że pisał to wokalista zespołu rockowego.\nZ pewnością każdy zinterpretuje książkę na swój sposób. Każdy na pewno znajdzie w niej coś dla siebie. Nie jest to wybitna lektura zmieniająca życie, ale na pewno da troszkę do myślenia i jest warta przeczytania.\nA już nasze babcie mówiły: Nie oceniaj książki po okładce, ani nawet po opisie z okładki! Może należało się zastosować do tej starej rady i przejść obok "Mechanizmu serca" obojętnie. Ale w końcu po czym rozpoznać, że chce się przeczytać daną książkę? Jakieś kryterium być musi. Ta książka się w nie bardzo dobrze wpasowała.\nJack urodził się najzimniejszym dniu w dziejach świata. Jego serce zamarzło, więc pewna kobieta, która odbierała porody prostytutek, wstawiła mu zegar, żeby dzięki niemu serce działało. Dbała o niego, chciała go uchronić przed całym złem świata. Ale pewnego dnia zabrała go do miasta, gdzie Jack się zakochał... Po pewnym przykrym wypadku musiał uciekać. Wyruszył wtedy w poszukiwanie ukochanej, zawieszając swoje życie na włosku...\nFaktycznie jest to baśń dla dorosłych. Jest tam seks, jednocześnie jawny i ukryty pod warstwą słów. Jest cudowna kobieta i rywal do jej serca. Miłość absolutna w wydaniu trzech osób. Odrobina poezji. Ukryta recepta na życie. Czemu więc...\nFaktycznie jest to baśń dla dorosłych. Jest tam seks, jednocześnie jawny i ukryty pod warstwą słów. Jest cudowna kobieta i rywal do jej serca. Miłość absolutna w wydaniu trzech osób. Odrobina poezji. Ukryta recepta na życie. Czemu więc mi się nie podobało?\nCiężko to stwierdzić. Brakuje mi tutaj jednoznaczności. Głębszego sensu. Myślenia. Tak, myślenia. Bohater jest lekkomyślny, kieruje się pożądaniem. Może nawet myli je z miłością. W wieku czternastu lat (czy może już piętnastu) spędza upojne noce ze swoją ukochaną, która wcale od niego starsza nie jest. I nie potrafi być wobec niej szczery. To ich niszczy, bo ona naprawdę go kocha, ale nie chce być oszukiwana. Niemiłosiernie mnie to denerwowało. I denerwuje wciąż. Jestem zawiedziona.\nPorównania do "Małego Księcia" są stanowczo przesadzone. Książka ma swój urok, ale nie dostrzegam w niej tego, co powinna podobno przekazywać.\nJeśli ktoś jednak chce ją przeczytać, radzę ją wziąć wieczorem, słuchając piosenek z musicalu Notre Dame de Paris. Im zimniejsza noc - tym lepiej. Obok kubek gorącej czekolady (tej ulubionej) i karteczka, na której można zapisać kilka zdań. Bo jednak można znaleźć tam cytaty, które zachwycą. Ja mam taki jeden.\n"Tej nocy wdrapię się na księżyc, ułożę się na rogaliku jak w hamaku i wcale nie będę musiał zasypiać, żeby śnić."\nA-- | 2011-01-10\nNa półkach: Eros i Psyche, 2011, Przeczytane\nJest to baśniowo-alegoryczna historia miłosna dla dorosłych (w każdym razie nie dla dzieci) i mimo, że baśniowość, alegoryczność i erotyczność są terminami niosącymi w sobie atrakcyjność to książka jest niestety słaba. Powiedziałbym nawet że jest to pseudopoetycki, powierzchowny gniot (i tak bym ją określił jeśli przerwałbym czytanie w połowie), ale jako że przeczytałem ją do końca i koniec był niezgorszy, to podciągam ocenę do dwóch gwiazdek.\nMotyw zegarowego serca jest ciekawy i wiele w nim poezji, a sama alegoria zegara niesie również wiele ciekawych treści jednak autor traktuje to bardzo powierzchownie. Nadmienić należy, że autor jest liderem kapeli i to widać w sposobie operowania słowem i w podobieństwie do tekstów piosenek - ekspresyjnych obrazków, na granicy poezji, ale w gruncie rzeczy nie niosących żadnych głębszych myśli, a tylko drażniących nietypowymi zestawieniami słów. Bohater książki jest nijaki. Na początku jest to dziecko, lecz jego sposób myślenia jest zbyt...\nMotyw zegarowego serca jest ciekawy i wiele w nim poezji, a sama alegoria zegara niesie również wiele ciekawych treści jednak autor traktuje to bardzo powierzchownie. Nadmienić należy, że autor jest liderem kapeli i to widać w sposobie operowania słowem i w podobieństwie do tekstów piosenek - ekspresyjnych obrazków, na granicy poezji, ale w gruncie rzeczy nie niosących żadnych głębszych myśli, a tylko drażniących nietypowymi zestawieniami słów. Bohater książki jest nijaki. Na początku jest to dziecko, lecz jego sposób myślenia jest zbyt dorosły, później kiedy dorasta jego myślenie jest zbyt infantylne. Autor nie potrafi wykreować przemiany bohatera i pokazać zmiany jego sposobu myślenia, mimo że stara się nas o tym usilnie przekonać pisząc o tym jak to "bohater się zmienia". No, nie zmienia się panie autorze! ...poza końcówką książki gdzie przemiana jest faktyczna - najlepszy (właściwie jedyny wart przeczytania i przeżywania) kilkunastostronicowy fragment tego tomiku...\nBohaterowie książki są dziwaczni i przerysowani (chłopiec z zegarem w sercu, miniaturowa andaluzyjska tancerka, magiczna akuszerka, niebotycznie wysoki Joe i gromadka prostytutek i cyrkowych dziwadeł, a nawet w pewnym momencie ... Kuba Rozpruwacz:), ale to tylko forma, która nie została wypełniona treścią, a każdym razie wypełniona w niewielkiej części. Tak, jak w pozornie szokujących, ale faktycznie słabych piosenkach, epatujących formą słów i tylko formą. Porównanie do tandetnego tekściarstwa spotykanego w piosenkach nasunęło mi się zanim przeczytałem "bio" autora, więc sądzę, że coś w tym jest.\nW książce drażnią anachronizmy. Klimat książki jest wręcz wiktoriański, jednak w narracji głównego bohatera ciągle natykamy się na odniesienia do współczesności XXI wieku. Cośmu tam świeci jak halogen, coś przeleciało jak samolot... Litości... I nikt nie przekona mnie, że to licencia poetica czy podobny literacki wynalazek.\nJak już nadmieniłem najlepszą częścią książki jest kilkanaście końcowych stron - ostatni rozdział oraz epilog. Nagle z niewiele mówiącej i niedojrzałej (grafomańskiej?) pisaniny wyłania się kilka głębszych myśli. To miła niespodzianka na koniec, ale czy warto dla niej czytać tę książkę. Ja nie poleciłbym jej jako coś wartościowego, ale z drugiej strony objętość niewielka, a język prosty - łatwo się czyta i mamy na końcu wisienkę, z tym, że nie na torcie, a na zakalcu....\nPS: Może jeszcze na koniec coś pozytywnego: okładka jest śliczna :)\nPPS: I jeszcze prawdziwy hit tej książeczki: chomik Cunnilingus :)\nmagda | 2011-01-07\n"W najzimniejszy dzień w dziejach świata, 17 kwietnia 1874, w Edynburgu rodzi się Jack. Chłopiec ma zamarznięte serce. By przeżył, ekscentryczna doktor Madeleine wszczepia mu mechanizm zegara z kukułką. Jackowi nie wolno się tylko zakochać, bo wówczas jego serce pęknie na zawsze."\nKiedyś usłyszałam opinię, że w dziejach literatury i kinematografii wszystko już zostało powiedziane. Niby to się zgadza, klasyczne baśnie klasycznymi baśniami zostaną i coś, co powstało współcześnie nie może do tego miana pretendować. A Tim Burton "Edwardem Nożycorękim" zaznaczył swoje wyjątkowe miejsce w historii kina. Mathias Malazieu, francuski muzyk rockowy, "zmiksował" klasyczną baśń z burtonowską rzeczywistością i otrzymał "Mechanizm serca" - coś starego, a jednocześnie nowego.\nNarratorem powieści jest Mały Jack, syn młodziutkiej dziewczyny, urodzony na edynburskim Arthur's Seat. Doktor Madeleine, nieco ekscentryczna lekarka z misją, wszczepia maleńkiemu chłopczykowi drewniany zegar z kukułką,...\nNarratorem powieści jest Mały Jack, syn młodziutkiej dziewczyny, urodzony na edynburskim Arthur's Seat. Doktor Madeleine, nieco ekscentryczna lekarka z misją, wszczepia maleńkiemu chłopczykowi drewniany zegar z kukułką, który stymuluje pracę jego serca. Jack doskonale pamięta i opisuje trudy porodu oraz swoje rozciągnięte podczas operacji żebra - a czytelnikowi przechodzą ciarki po plecach.\nW dniu swoich dziesiątych urodzin mały Jack udaje się, po raz pierwszy w życiu, z Doktor Madeleine do miasta, gdzie dostrzega małą śpiewaczkę o słabym wzroku i z miejsca się w niej zakochuje. Nie jest to jednak platoniczne zauroczenie dziecka, a pełne erotyzmu uczucie godne dorosłego mężczyzny. Dziesięciolatek nie może spać, bez przerwy myśląc o małej dziewczynce, o krągłościach jej ciała... Ogarnięty pragnieniem Jack szuka swojej ukochanej, nawet przekonuje swoją opiekunkę, aby zapisała go do szkoły, do której rzekomo chodzi Miss Acacia, lecz niestety, zamiast wyśnionej małej śpiewaczki odnajduje tam tylko drwiny ze swej odmienności i prześladowanie ze strony dzieci.\nKażda karta tej książki jest przesiąknięta "różową magią z czerwonymi iskierkami", pierwszoosobowa narracja w czasie teraźniejszym tylko podsyca emocje, które odczuwamy wraz z Jackiem. A jednak będę się czepiać: autorowi przytrafiło się parę rażących anachronizmów: plastik i maszyna do popcornu nie były znane pod koniec XIX wieku, tym bardziej Charles Bronson, nie jestem też do końca przekonana, czy ramy czasowe powieści pozwalają na umieszczenie Kuby Rozpruwacza i Meliesa w tak małym odstępie czasu... Czytając zaś opisy marzeń Jacka o małej śpiewaczce oraz późniejszych wydarzeń, czasem trudno pamiętać, że chłopiec ma zaledwie 10, potem niecałe 15 lat... ale wiecie co? To naprawdę drobiazgi. "Mechanizm serca" stanowi też doskonały pretekst do przemyśleń: czy rzeczywiście bycie innym oznacza, że jest się gorszym? Czy nie odkrywanie wszystkich kart "na dzień dobry" oznacza, że jest się oszustem? Czy jeśli prawda jest zbyt niezwykła, automatycznie czyni to z niej kłamstwo? To właśnie, w połączeniu z magią, stanowi jego siłę.\nGorąco polecam "Mechanizm serca" każdemu, kto z zapartym tchem oglądał Edwarda Nożycorękiego - ta baśń dla dorosłych zdecydowanie przypadnie tej osobie do gustu. Pozostałym polecam jako dowód, że mimo, iż wszystko zostało już powiedziane, to nie znaczy, że nie można użyć innych słów i stworzyć równie fascynującej historii.\nNana | 2014-01-29\nNa półkach: Ulubione, Przeczytane, E-book, 52 książki (2014)\nJuż sam opis na okładce zachęca do przeczytania... Coś nowego - interesujący pomysł, żeby uczynić głównego bohatera posiadaczem serca z kukułką ;) Szczególnie, że książki tej nie można zaliczyć do typowo fantastycznych.\nKiedy zaczęłam ją czytać miałam wrażenie, że to będzie coś w stylu metaforycznej wersji "Oskara i Pani Róży" w połączeniu z "Małym Księciem" i "Tektoniką uczyć" - tak wyobrażałam sobie, że to będzie połączenie 3 moich ulubionych utworów. Jak widać po ocenie - jakoś szczególnie się nie zawiodłam ;)\nKsiążka jest niewielka - nie ma nawet 200 stron. Czyta się szybko, choć sama akcja nie należy do tych wartkich. Dużym plusem tej książki jest brak idealizacji... To pozycja, z której naprawdę można nauczyć się jakie jest życie.\n"Mechanizmem serca" ani się nie zachwyciłam, ani nie zniechęciłam... W zasadzie to taka pozycja, którą naprawdę trudno ocenić... Myślę, że jest to związane z samym zakończeniem, ale nie chcę spoilerować ;)\nSądziłam, że ta książka okaże się bardziej baśniowa i romantyczna. Gdy ją czytałam, czułam, że wiem, co autor miał na myśli i co chciał przekazać, ale ubierał to w zły styl. Język wydawał mi się dziwnie pokrętny - chodzi o mentalność narratora. Całe jego opowiadanie miało wydźwięk bardzo dziecięcy i niezwykle raziło to, że od czasu do czasu po głowie tego dziecka chodziły jakieś "świńskie" myśli. Moim zdaniem to zupełnie nie pasowało.\nChyba najlepsza część książki zaczyna się pod jej koniec. Nabiera jakichś konkretnych kształtów i motywów.\narachne | 2011-01-08\nWszystko zaczęło się obiecująco. Dobry pomysł, mocny początek. Nieczęsto można bowiem przeczytać pierwszoosobową narrację z własnego przyjścia na świat.\nZ każdą kartką było jednak coraz gorzej - do bólu infantylnie, do bólu oklepanie. Idea "zegaroserca" ciekawa, lecz cała fabuła bardzo słaba. Tego typu historie powinny bawić i wzruszać, nie irytować. Nie ma się też co łudzić, książka nie odkrywa żadnej moralnej prawdy, nie skłania do refleksji. Winę ponosi po części sam Jack - główny, niezrównoważony emocjonalnie, nastoletni bohater.\nMocne strony? 160 stron tekstu nie zdąży wynudzić czytelnika na tyle, żeby zdecydował o natychmiastowym przerwaniu lektury. I okładka, oczywiście.\nNie świadczy to chyba najlepiej o pisarzu (który nota bene nie jest pisarzem, a muzykiem).\nzobacz kolejne z 2896


Displaying items by tag: Västerås\nPiątnica położona jest w województwie podlaskim nad rzeką Narwią w odległości 2 km od Łomży. Znajduje sie w regionie "Zielonych Płuc Polski", czystym ekologicznie obszarze o typowo rolniczym charakterze.\nin Promowane Marki\nKnorr to marka produktów żywnościowych należąca do międzynarodowej korporacji Unilever.\nKubuś to polska marka określająca przecierowe soki owocowo-warzywne. Marka jest własnością grupy Maspex Wadowice. Siedziba firmy i linia produkcyjna znajduje się w Olsztynku. Copywriting przy tworzeniu tej nazwy opierał się na zapożyczeniu.\nProvitus jest rodzinnym, polskim i tradycyjnym przedsiębiorstwem produkcyjnym w branży przetwórstwa owoców, warzyw i grzybów. Od 1988 r z sukcesem firma sprzedaje swoje produkty na rynku wewnętrznym i eksportuje do krajów europejskich a także do USA, Kanady, Izraela i Argentyny. Provitus jest marką rozpoznawalną dzięki wysokiej jakości produktów zarówno w zakresie estetyki opakowań jak i ich walorów smakowych. W naszym sklepie internetowym możesz zamówić produkty marki Provitus takie jak: chrzan, kapusta zasmażana czy różnego rodzaju ogórki konserwowe. Dzięki produktom marki Provitus możemy przypomnieć sobie smaki dzieciństwa.\nBerlinki to najpopularniejsza marka parówek w Polsce. Jest ona także liderem pod względem ilościowym, jak i wartościowym sprzedaży w swojej kategorii. Od momentu wprowadzenia na rynek z roku na rok zyskuje coraz większe grono nowych, lojalnych nabywców.


Start/News/Gospodarka/Polska/Składka zdrowotna dla przedsiębiorców będzie niższa\nAdam Suraj6 września, 2021\nW ramach Polskiego Ładu zapowiedziano zreformowanie składki zdrowotnej.\nW ramach Polskiego Ładu zapowiedziano zreformowanie składki zdrowotnej. Obecnie wynosi ona 9%, przy czym 7,75% podstawy jej wymiaru można odjąć od naliczonego podatku dochodowego. Po zmianach odjęcie jej od podatku nie będzie możliwe. Reforma ma wpłynąć też na to, jak rozliczają się przedsiębiorcy płacący liniowy PIT. Obecnie niezależnie od dochodu, płacą oni miesięcznie składkę w wysokości 382 złotych. Po wdrożeniu modyfikacji mieli oni płacić 9% swojego dochodu.\nTo właśnie oni mieli stracić na zmianach zaproponowanych przez obecny rząd. Jak wynika z obliczeń Konfederacji Lewiatan, po wprowadzeniu reform większość osób na umowie o pracę zyska. Straty i to stosunkowo niewielkie miały się pojawiać u osób, osiągających dochody wyższe niż 12800 złotych miesięcznie. Sytuacja wygląda zupełnie inaczej w wypadku ludzi prowadzących działalność gospodarczą. Obciążenia podatkowe przedsiębiorców, płacących liniowy PIT, miały wzrosnąć nawet o 46%. To oni w większości pokryliby lukę, jaka powstałaby w budżecie po wprowadzeniu wyższej kwoty wolnej podatku i podwyższeniu progu podatkowego.\nŹródło: Konfederacja Lewiatan „Polski Ład to historyczna podwyżka podatków”\nJednak opór ludzi prowadzących działalność gospodarczą i posłów o liberalnych poglądach był na tyle duży, że partia rządząca postanowiła znacznie złagodzić podwyżkę składki zdrowotnej. Jak informuje DGP:\n„Ostatecznie składka zdrowotna dla prowadzących działalność gospodarczą opodatkowaną liniowo lub według skali miałaby wynieść 3 proc. w 2022 r. i 4,9 proc. rok później. I przynajmniej na razie nie byłoby już mowy o kolejnych podwyżkach”.\nJak zaznacza szef sejmowej komisji nadzwyczajnej ds. deregulacji Bartłomiej Wróblewski z PiS, partia obecnie szuka rozwiązania, które zadowoliłoby jednocześnie osoby na umowie o pracę, jak i przedsiębiorców. Mówi on, że zależy im na wprowadzeniu większej kwoty wolnej od podatku i podwyższeniu progu podatkowego, ale jednocześnie zamierzają oni ograniczyć wzrost obciążeń podatkowych firm, jak tylko się da.\nCzy to koniec Polskiego Ładu?\nWarto zastanowić się, czy zrealizowanie celów zapowiedzianych w Polskim Nowym Ładzie jest w ogóle możliwe, bez zapowiedzianej wcześniej podwyżki składki zdrowotnej. Jednym z założeń programu jest wyrównanie dysproporcji w obciążeniach podatkowych między osobami pracującymi na etatach, a tymi prowadzącymi działalność gospodarczą. Obecnie różnica w opodatkowaniu jest spora. Z analizy doktora Jakuba Sawulskiego wykonanej dla Instytutu Badań Strukturalnych (IBS) wynika, że:\n„Przy dochodzie rzędu 100–200 tys. zł rocznie opodatkowanie działalności gospodarczej może być nawet o 1/3 niższe niż opodatkowanie umowy o pracę”.\nDo tego jednym z ważniejszych punktów Polskiego Nowego Ładu jest podwyższenie nakładów na służbie zdrowia do 6% PKB w 2023 roku i do 7% PKB w 2027 roku. Co więcej, w tym miesiącu sejm uchwalił ustawę zapowiadającą wdrożeniu tego planu. Obecnie pozostaje tajemnicą, jak rząd chce tego dokonać, nie podwyższając odpowiednio składki zdrowotnej. Jak donoszą nasze źródła, budżet naszego państwa po wprowadzeniu zapowiadanych reform może stracić nawet 60 mld złotych.\nPodatki polscy przedsiębiorcy Polski Ład składka zdrowotna zmiany\nPowstanie nowa giełda papierów wartościowych w Pekinie


Roland Barthes: wielki tropiciel mitów w kleszczach żałoby - Trójka - polskieradio.pl\nRoland Barthes: wielki tropiciel mitów w kleszczach żałoby\nOstatnia aktualizacja: 01.11.2013 02:26\nPodkreślał, że to, co najważniejsze, nie zawiera się w słowach, a w zawieszeniach głosu. Po śmierci matki napisał książkę dla tych, którzy żyją w poczuciu straty. A więc dla każdego z nas, bo w pewnym momencie życia dotyka to wszystkich. O "Dzienniku żałobnym" Rolanda Barthesa rozmawiali wczoraj goście "Klubu Trójki".\n"Dziennik żałobny" - niezwykły opis życia po stracie (Klub Trójki)\nFrancuski intelektualista po śmierci matki opisał, jak przeżył jej odejście: swoje reakcje, myśli, nastroje. "Dziennik żałobny" to świadectwo depresji, jak również próby zrozumienia przez filozofa tego, co się z nim dzieje. To jeden z najlepszych zapisów depresji reaktywnej w historii literatury.\nTeatry na ogół nie zajmują się działalnością wydawniczą, w tym przypadku było jednak inaczej. – W naszym statucie mamy punkt, który w zasadzie zmusza nas do tego, byśmy wydawali książki. Dobrze się złożyło, że młody, bardzo utalentowany reżyser Paweł Świątek przyszedł do naszego teatru z propozycją wyreżyserowania "Mitologii" Rolanda Barthesa. Zastanawialiśmy się, co możemy zrobić, by francuskiego twórcę przybliżyć naszej publiczności. Uświadomiliśmy sobie wtedy, że na polski nie przetłumaczono jeszcze jego "Dziennika żałobnego" – mówi Krzysztof Mieszkowski, dyrektor Teatru Polskiego we Wrocławiu.\nDo wydania książki walnie przyczyniła się Anna Wojciechowska. – Roland Barthes to jeden z najwybitniejszych intelektualistów drugiej połowy XX wieku. Filozof, na początku strukturalista, potem semiolog. To wielki interpretator kultury, tropiciel mitów, no i w końcu pisarz, czego dowodem jest dziennik – mówi Anna Wojciechowska. Pod koniec życia chciał napisać powieść, jednak pomimo znakomitego warsztatu technicznego i intelektualnego, nie potrafił tego zrobić. – Nie umiał sobie poradzić z czymś, co nazywamy drogą artystyczną. Trzeba się bowiem otworzyć i pójść na tyle w światy ryzykowne, żeby móc rozmawiać z publicznością innym językiem – dodaje Krzyszytof Mieszkowski.\n"Dziennik żałobny" jest prywatnym zapisem wejścia w żałobę. Czy publikacja ta jednak nie przekracza strefy prywatności, do której nikt nie powinien mieć dostępu? – Wcześniej, po selekcji Rolanda Barthesa, fragmenty dziennika były publikowane w różnych pismach. Zresztą "Światło obrazu", jedna z jego najbardziej znanych książek, jest wypełniona wieloma myślami z dziennika. Barthes notował na fiszkach, a Nathalie Leger zebrała je i ułożyła chronologicznie. Było pozwolenie, by je opublikować, wcześniej Barthes się na to zdecydował – opowiada Anna Wojciechowska.\nZ tego dziennika niewiele można się dowiedzieć o zmarłej matce. Opis jej osoby został sprowadzony do dwóch fragmentów: kiedy Roland przemywał jej twarz, gdy była już ciężko chora, i usłyszał od niej: "źle siedzisz"; oraz przypomnienie, że lubiła mu powtarzać "mój Rolandzie". Sam Barthes w ostatnim napisanym tekście w umieścił zdanie: "możemy melancholijnie albo tragicznie powtarzać, że nigdy nie udaje się mówić o tym, co się kocha".\nRoland Barthes (1915-1980) był postacią wymykającą się definicjom. Uczeni mówią o jego wpływie na tak ważne kierunki XX-wiecznej humanistyki, jak semiologia i strukturalizm oraz poststrukturalizm.\nOpisywał "mitologie codzienności", obserwując, jak przedmioty i wizerunki obrastają w kulturze popularnej specjalnymi znaczeniami (jak twarz Grety Garbo czy Citroen 2CV, zwany niekiedy "blaszakiem"); fascynował się teatrem i warunkami porozumienia między ludźmi; analizował sposoby wyrażania miłości; według licznych świadectw, ostatnie lata spędził na planowaniu debiutanckiej powieści, której w końcu nigdy nie napisał.\nCentralną postacią w jego życiu osobistym była matka, która zmarła w 1977 roku. Dzień po jej śmierci Barthes zaczął notować – w celach ni to autoterapeutycznych, ni to poznawczych – myśli i nastroje, swoje poczucie straty. Po śmierci Barthesa uporządkowała i opublikowała te notatki Nathalie Leger, a w Polsce wydał niedawno (w tłumaczeniu Kajetana Marii Jeksandera) wrocławski Teatr Polski.\nW "Klubie Trójki" rozmawialiśmy o "Dzienniku żałobnym" Rolanda Barthesa z dyrektorem Teatru Polskiego i wydawcą Krzysztofem Mieszkowskim oraz redaktorką wydania polskiego Anną Wojciechowską.\nJak poradzić sobie ze swoimi myślami?\nOstatnia aktualizacja: 23.10.2013 16:30\n- Umysł nie może stworzyć ani jednej myśli, nie tworząc jednocześnie myśli o przeciwstawnym znaczeniu. Niestety, negacja często przeważa, dlatego ważne jest by umieć sobie z nią radzić - mówi Grażyna Dobroń.\n04'02 Magda Paszkowska radzi, by otworzyć się na drugiego człowieka (Instrukcja obsługi człowieka/ Trójka).\nProblem zaczyna się wtedy, gdy nieszkodliwa na początku myśl, staje się powodem zaburzenia funkcjonowania całego organizmu. Psycholog Magda Paszkowska twierdzi, że gdy budzimy się z myślą, że świat jest nam wrogi, to nie zdołamy nawiązać prawidłowych relacji z drugim człowiekiem.\n- Przekonania wiążą się z naszymi emocjami. Jeśli pielęgnujemy w naszym sercu lęk, to nie spotka nas nic dobrego. Również koncentrowanie się tylko na sobie pozostawia nas w poczuciu, że mamy dużo problemów - mówi psycholog.\nDlatego warto otworzyć się na innych oraz ich problemy. Wtedy okaże się, że mamy dużo do zrobienia. Wtedy też nabiera się dystansu, który pozwala nam lepiej się sobie przyjrzeć.\nDzieci też przeżywają żałobę - pomóż ukoić ból\nOstatnia aktualizacja: 22.10.2013 16:32\nCelem kampanii "Pomóż ukoić ból" jest nagłośnienie tematu dziecięcej żałoby, zwiększenie świadomości na temat roli wsparcia - psychologicznego, materialnego, edukacyjnego - udzielanego dzieciom przeżywającym żałobę, a także zaproponowanie konkretnych rozwiązań oraz narzędzi, które pomogą rodzinie i nauczycielom w poradzeniu sobie z problemami dzieci osieroconych.\n04'21 Dzieci też przeżywają żałobę - pomóż ukoić ból (Na wyciągnięcie ręki/Trójka)\nJak tłumaczy w audycji "Na wyciągnięcie ręki", Jolanta Leśniewska z Fundacji Hospicyjnej, ważnym elementem kampanii będzie specjalny program "Słonik Tumbo pomaga”. - Słonik Tumbo, który jest maskotką Funduszu Dzieci Osieroconych, jest przyjacielem dzieci, które przeżywając żałobę szukają pomocy. W ramach programu powstanie portal, na którym zostanie zgromadzona wiedza i porady specjalistów pomagające uporać się z żałobą i jej skutkami. Dzieci będą mogły zadawać pytania specjalistom - mówi Leśniewska. Kampania "Pomóż ukoić ból" to 10. edycja ogólnopolskiej akcji społecznej Fundacji Hospicyjnej "Hospicjum to też Życie”.\nHenryka Krzywonos-Strycharska, która jest ambasadorem kampanii, podkreśla, że jest to niezwykle ważna inicjatywa, której celem jest niesienie pomocy nie tylko dzieciom, ale także ich rodzinom. - Sama przeżyłam te wszystkie rzeczy. Wiem co się dzieje z dzieckiem, kiedy odchodzi jeden z rodziców - mówi działaczka opozycji w okresie PRL.\nPoza aspektem edukacyjnym niezwykle ważny jest aspekt pomocy materialnej. Wiele rodzin, w których zmarła osoba, która utrzymywała do tej pory dom, nie radzi sobie finansowo. Członkowie fundacji pomagają takim rodzinom np. organizując wyjazdy kolonijne dla dzieci. Pomóc można m.in. wysyłając specjalny sms lub poprzez wrzucenie pieniążka do wirtualnej skarbonki na stronie SięPomaga . Więcej informacji o kampanii>>>\nTematem zajęła się Elżbieta Korczyńska.\nZobacz więcej na temat: dzieci hospicjum pieniądze psychologia zdrowie


Mafia Remake - zobaczcie klimatyczne artworki z gry [GALERIA] – PlanetaGracza.pl\nPlanetaGracza.pl » Mafia Remake – zobaczcie klimatyczne artworki z gry [GALERIA]\nMafia Remake – zobaczcie klimatyczne artworki z gry [GALERIA]\nHangar 13 udostępniło garść grafik koncepcyjnych, sporządzonych na potrzeby prac nad nową wersją kultowej Mafii.\nRemastery drugiej i trzeciej odsłony serii już trafiły do fanów, zbierając mieszane opinie. „Jedynka” ma zadebiutować jako remake – i do jej premiery pozostało jeszcze trochę czasu. By umilić oczekiwanie na tytuł, twórcy podzielili się z fanami artworkami z produkcji. Grafiki pokazują modele postaci, pojazdy, wnętrza pomieszczeń i przestrzeń miejską.\nPrzy okazji zachęcamy do obejrzenia paru innych materiałów dotyczących remake’a, o których pisaliśmy ostatnimi czasy. Pod tym adresem opublikowaliśmy sporządzone przez fana porównanie oryginału z Definitive Edition; tutaj można zobaczyć mapę świata gry i jej zestawienie z pierwowzorem – natomiast w tym newsie pokazywaliśmy obszerny zapis rozgrywki z nowej wersji Mafii.\nPremiera przebudowanej pierwszej odsłony serii przewidziana jest na 25 września. Tytuł zadebiutuje na PC, PS4 i Xboksie One.


Trafiłam do dziwnej rzeczywistości – REA – Doula\nTrafiłam do dziwnej rzeczywistości\n[Wpis o charakterze prześmiewczym, proszę nie wierzyć w te bzdury które przyszło mi ostatnio wysłuchiwać]\nOd dawna zdarza mi się widzieć różne dziwne rzeczy w internecie. Tylko wydawało mi się, że matki tam przekolorowują, ewentualnie piszą dla beki, żeby inne się irytowały.\nNiestety trafiłam do dziwnej rzeczywistości\nDowiedziałam się wielu dziwnych rzeczy które nie mieszczą mi się w głowie. A najbardziej nie mieści mi się w głowie to, że ktoś to mówi z pełnym przekonaniem, że robi dobrze i powinno się tak robić.\nMinęło kilka lat od czasu jak usłyszałam, że moje mleko po roku jest trujące. Tak, nie zmienia się w wodę lecz w truciznę. Także no wiecie – próbowałam z premedytacją zabić własne dzieci karmiąc je po prawie dwa lata. Na szczęście moje dzieci uodporniły się na truciznę którą produkują moje piersi, a także na wiele innych wirusów i bakterii. Dzięki temu moje dzieci nie chorują. Tak więc firmy farmaceutyczne nie dorobią się na zdrowiu moich dzieci. A właściwie na braku ich zdrowia. A mogłam podawać mieszankę zamiast ich regularnie podtruwać 😉 Cóż skąpa matka ze mnie i żałuję pieniędzy na dzieci.\nW ogóle okazuje się, że karmienie piersią zajmuje za dużo czasu. Butelką ten czas się skraca. Można z dzieckiem mniej czasu spędzać. Właściwie to po co rodzić dzieci skoro od samego początku trzeba im ograniczać czas z rodzicami? Ale nie o tym miał być ten akapit. Otóż dowiedziałam się, że butelek do karmienia noworodka nie myje się. Wystarczy opłukać pod bieżącą wodą. A ja jak taka debilka marnowałam czas nie tylko na mycie i to wodą z płynem do naczyń to jeszcze sterylizowałam. Jak ja mogłam być taka naiwna i tak marnować czas i wodę.\nJeśli już piszemy o wodzie. Tutaj też wykazałam się naiwnością. Wprawdzie nie kupowałam specjalnej wody do przygotowywania mieszanki, ale wodę najpierw przegotowywałam w czajniku i studziłam. Ach jaka ja naiwna byłam. Według informacji które otrzymałam kilka dni temu wodę z kranu nalewa się do butelki i podgrzewa w mikrofali do oczekiwanej temperatury. Po co ja w ogóle marnowałam tyle czasu. Może gdybym o tym wiedziała 7 lat temu to nie męczyłabym się z karmieniem piersią.\nJakie mleko dla niemowlaka\nW sklepach na półkach jest wiele firm z mieszanką mlekozastępczą z numerami chyba od 1 do 4. Myślałam, że mieszanką karmi się rok ewentualnie dwa. Jakie było moje zaskoczenie kiedy dowiedziałam się, że w drugim miesiącu życia to nie marnuje się kasy na mleko w proszku które przecież jest strasznie drogie, tylko podaje się zwykłe mleko krowie z butelki z krótką datą. W sumie brzmi lepiej niż UHT, mimo to było to dla mnie sporym zaskoczeniem. Co innego czytać o tym w internecie, a co innego usłyszeć na żywo.\nMatka to inny gatunek\nMyślicie, że jak zostajecie matkami to nadal jesteście kobietami? Otóż okazuje się, że według niektórych ludzi nie. Właśnie się dowiedziałam, że teraz będąc w ciąży to ja już w ogóle powinnam zrezygnować z kontaktów z innymi ludźmi – koleżankami. Teraz powinnam skupić się na tym, że jestem matką, a nie na dotychczasowych przyjemnościach. Zdecydowanie powinnam posiąść zdolność robienia na drutach lub na szydełku. Właściwie jak to możliwe, że jeszcze tego nie potrafię. Powinnam robótkami ręcznymi dorabiać sobie, żeby móc sobie od czasu do czasu coś kupić. W końcu moje potrzeby powinny teraz zejść na dalszy plan i powinnam myśleć tylko o dziecku. Nie wiem jak to się ma do tego, że powinnam oszczędzać czas na karmieniu dziecka. Chociaż tak sobie teraz myślę, że zamiast marnować czas na karmienie piersią to powinnam w tym czasie noworodka uczyć już angielskiego albo fizyki kwantowej. Nie wiem w sumie. Skończyły mi się argumenty. Nie potrafię z takimi mądrościami dyskutować.\nZdjęcia w ciąży są obleśne\nRobiłyście sobie sesje ciążowe? Osz wy, jak mogłyście. Toż to jest obleśne. Pokazywać ten wielki ciążowy brzuch i jeszcze fotografować. Powinnyście na siebie założyć worek na ziemniaki i całe się zakryć, żeby nikt nie zobaczył waszego obleśnego cielska. Ani się ważcie pokazać zdjęcie na fb. Jeszcze ktoś to zobaczy. To, że zapłaciłyście kupę kasy za sesje to nie znaczy, że macie kogoś narażać na ten widok. Karmienie piersią – fuj. Tylko w domu, zero zdjęć. W miejscach publicznych? – zapomnijcie. To obrzydliwe. To słowa kobiet. No cóż – fala krytyki za zdjęcie z karmienia poprzedniego syna – no cóż. Pozdrawiam szanowne panie, którym przeszkadza to co publikuję, a mimo to śledzą mój profil 😉\nChusta – będziesz za kilka lat płakać\nOkazuje się, że noszenie w chuście ma tragiczny wpływ na mój kręgosłup. Za kilka lat będę umierać przez to z bólu. Nie ważne, że kiedy kończyłam pracę ostatnio to faktycznie mój kręgosłup wysiadał od nadmiaru pracy. Nie ważne, że lekarz zabronił mi wykonywać pracy siedzącej ze względu na moją skoliozę. Nie ważne, że w ciąży kręgosłup mi wysiada. Po porodzie kiedy nie muszę dźwigać tego wielkiego brzucha 24h jakoś ból ustępuje. Zaskakujące jest to, że po noszeniu w chuście czuję się lepiej niż w ciąży. A gdyby mnie faktycznie kręgosłup bolał to zawsze mogę słodki balast odłożyć i odpocząć. No ale cóż niektórzy ludzie lepiej wiedzą co czuje mój kręgosłup. Bo wiecie ja jestem tylko kobietą, znaczy nie tylko matką – i jestem za głupia żebym sama wiedziała co czuję.\nChcecie spać z dzieckiem w jednym łóżku\nJak w ogóle śmiecie myśleć o ułatwianiu sobie życia. Jesteście matkami czy nie? Jeśli jesteście to zdajcie sobie wreszcie sprawę z tego, że musicie się całkowicie poświęcić dla dziecka. Zapomnijcie, że macie jakieś swoje potrzeby. I pamiętajcie, że musicie utrzymać mieszkanie w odpowiednim porządku, musicie zawsze obiad ugotować i podać ciepły mężowi jak wróci. Nie myślcie o tym żeby biedny mężczyzna musiał choćby 5 minut czekać. Nie ważne, że raz wraca wcześniej, a raz później bo był wypadek na drodze. Obiad musi dostać na czas i odpowiednio ciepły.\nNie ważcie się narzekać, lepiej zacznijcie myśleć o powrocie do pracy, bo przecież to skandal żebyście były na utrzymaniu faceta. Jak wy w ogóle możecie cały dzień w domu siedzieć i nic nie robić.\nTak więc moje drogie panie. Skoro zdecydowałyście się na zostanie matkami bądźcie świadome tego co was czeka. W tym wszystkim najgorsze jest to, że są kobiety które z pełnym przekonaniem będą wmawiać wam i waszym mężom że tak musi teraz wyglądać wasze życie.\nWpis jest oparty na prawdziwych poglądach które zostały mi ostatnio przekazane. Jak wiadomo mam zupełnie inne poglądy na to jak ma wyglądać moje życie, ale musiałam to z siebie wyrzucić. Liczę, że wywoła to u was bardziej śmiech i pożałowanie do osób które mają takie poglądy niż faktyczne oburzenie. Bo szczerze mówiąc szkoda czasu na oburzanie się. Tym ludziom trzeba współczuć.\nOpublikowano 18 października 2017 Autor: Anna Ignasiak\nUmieszczono w kategoriach: Karmienie piersią, Wszystkie Tagi karmienie, laktacja, niemowlę\n18 października 2017 o 13:09\nWspółczuć to tzreba dzieciom! Szczytem nieodpowiedzialności jest podawanie mleka przygotowanego z nieprzegotowanej wody w nieumytej butelce. Czy te kobiety nie wiedzą ,że istnieje coś takiego jak BAKTERIE? Ludzie do podstawówki wrócić i biologii się pouczyć! Nie dość ,że dziecko już ma obniżoną odporność ,bo nie dostaje mleka matki ,a wiec kompleksów immunologicznych, to jeszcze zwiększa się ryzyko infekcji biegunkowej przez takie przygotowywanie mieszanki. A potem rodzice wydają kupę kasy na szczepienia przeciw rota wirusom. Może lepiej dbać o higienę?? To nie średniowiecze.\nPingback: Bo do tego trzeba dwojga www.rea.naszsrem.pl Rea\nKult butelki – zabijanie karmienia piersią od urodzenia


Podsumowanie rundy jesiennej Gromu\nWraz z końcem roku przychodzi czas podsumowań. Tegoroczna rudna jesienna przyniosła ze sobą wiele nowości i niespodzianek. Dla każdej z drużyn Gromu był to udany sezon. Wszyscy piłkarze pokazali na co ich stać i jakie drzemią w nich możliwości, a wszelkie braki nadrabiali ambicją.\nZacznijmy od naszych najmłodszych zawodników -czyli młodzika starszego. Zajmują piąte miejsce w tabeli, lecz jest to miejsce zadawalające, ponieważ w rozgrywkach mają do czynienia z klubami, które mają własne akademie, a ich kluby stoją na wiele wyższym poziomie niż nasz. Mimo to między piłkarzami, nie ma zbyt wielkiej różnicy. Jest to dowód na to, że nie trzeba mieszkać w wielkim mieście i płacić wysokich składek, aby móc w pełni rozwijać swoje pasje.\nPoniżej rozmowa z trenerem Miłoszem Patoką oraz Mikołajem Patoką.\nGIG-ant: Jak według ciebie wypadł Grom na tle innych drużyn?\nMiłosz Patoka.: Przyzwoicie, gramy w lidze z drużynami, które mają swoje akademie piłkarskie - jak Stal Pleszew, AP Reissa. Składki są tam kilkanaście razy wyższe niż w naszym klubie, a mimo to wielkiej różnicy między nami nie było.\nGIG-ant: Jak oceniasz występ chłopców w rundzie jesiennej? Czego im zabrakło?\nM.P.: Cały czas jesteśmy w fazie naborowej, w tym sezonie doszło kilku nowych chłopaków, którzy szybko wpasowali się w zespół i podnieśli poziom. W zeszłym roku w tym momencie mieliśmy 1 pkt, a teraz 6, w tym jesteśmy po pechowej porażce ze Stalą Pleszew na własnym boisku. Największym problemem są kontuzje i choroby, przez co na mecze nie mogłem wystawić optymalnego składu. Zabrakło niestety doświadczenia, szczególnie w końcówkach spotkań, które można zdobywać jedynie podczas gry w lidze.\nGIG-ant: Nad czym musicie najbardziej popracować? Co było najmocniejszym, a co najsłabszym punktem chłopców.?\nM.P.: Musimy coraz więcej pracować nad taktyczną stroną piłki, chłopcy są coraz starsi i powoli dostają indywidualne zadania podczas meczów, które muszą realizować. Najmocniejszą stroną naszej drużyny jest atak, mam w zespole kilku chłopaków, którzy mogą rozwinąć się w naprawdę dobrych graczy. Największym problemem jest brak koncentracji, przez co traciliśmy sporo bramek, 3/4 straconych goli było wynikiem naszych błędów niż dobrych akcji rywali.\nA teraz Mikołaj Patoka.\nGIG-ant: Jak wrażenia po zakończonej rundzie jesiennej?\nMikołaj Patoka: Bardzo dobre, lecz mogło być lepiej.\nGIG-ant: Jak oceniasz swój występ w rundzie?\nM.P.: Dobrze, ale potrafię grać lepiej.\nGIG-ant: czego według ciebie wam zabrakło?\nM.P.: Na pewno w dwóch kolejkach trochę obrony.\nOto tabela po 6 kolejkach:\nLp. Drużyna M. Z. R. P. Bz. Bs. Pkt.\nGOS B.O. Koźmin Wlkp 6 5 1 0 31 4 16\nSTAL Pleszew 6 5 0 1 27 5 15\nCzarni Dobrzyca 6 3 1 2 13 9 10\nAP REISSA Jarocin 6 3 0 3 27 14 9\nGrom Golina 6 2 0 4 14 24 6\nCKS Zduny 6 2 0 4 11 21 6\nSULIMIRCZYK Sulmierzyce 6 0 0 6 16 62 0\nW rozgrywkach wzięli również udział trampkarze, dla których runda była jedną z najlepszych, ponieważ zajmują drugie miejsce w tabeli. Pokazali, na co ich stać i że chcieć znaczy móc.\nOto rozmowa z trenerem trampkarzy panem Grzegorzem Walczakiem.\nGIG-ant: Jak według pana trampkarze wypadli na tle innych drużyn?\nG.W.: Startując do ligi mieliśmy obawy, czy to nie jest za wysoki poziom dla nas .Z drugiej strony jeśli chcesz zrobić postęp, to jest możliwe jedynie grając z silnym rywalem, dlatego zarząd klubu zgłosił drużynę do okręgowej klasy trampkarzy starszych, w której grają najsilniejsze ekipy z naszego okręgu .Na tle takich drużyn jak KKS Kalisz czy Centra Ostrów nasza drużyna pokazała się z dobrej strony, prezentując futbol dojrzały taktycznie i bardzo skuteczny. Przypominam, że przegraliśmy tylko jedno spotkanie ze Stalą Pleszew, która jest liderem, tak więc chyba nie jest źle.\nGIG-ant: Czy chłopcy sprostali postawionymi przed nimi celom?\nG.W.: Naszym celem jest zagrać każdy mecz najlepiej, jak można w danym dniu. Jeśli przeciwnik okaże się lepszy, to trzeba się z tym pogodzić. Ważne jest, żeby po meczu mieć poczucie, że zagrało się na maksimum swoich możliwości. Jeśli za tym idą zwycięstwa, to bardzo fajnie. A dla mnie osobiście celem jest gra w tym gronie co najmniej dwa sezony. Wtedy okaże się, czy praca trenerów i zawodników nie poszła na marne.\nGIG-ant: Czego zabrakło w grze chłopców? Co było ich najsłabszym, a co najmocniejszym punktem?\nG.W.: Do tej pory najmocniejszą stroną drużyny jest zaangażowanie w każdy mecz, gra do końca i jeśli trzeba obrona wyniku poprzez skuteczną obronę oraz mądre kontry. Bardzo dobrze wykonywane są stałe fragmenty gry, które dały nam sporo bramek. Słabszym elementem jest wyprowadzanie piłki z własnej połowy - nad tym elementem chciałbym pracować w dalszej części sezonu.\nGIG-ant: Kto z pana zawodników zasłużył na wyróżnienie?\nG.W.: Na to pytanie najchętniej bym nie odpowiadał. Trudno porównywać chłopców z rocznika 2000 do tych młodszych, którzy błyszczeliby we własnym roczniku. Chłopcy wiedzą, że rzadko wyróżniam zawodników; najczęściej chwalę dobre zagranie, zachowanie zawodnika .Nie wyróżniam zawodników, bo to oznacza, że reszta jest tłem a tak przecież nie jest. Drużyna jest tyle warta, ile co jej najsłabsze ogniwo. Jeśli piłkarz będzie myślał o tym,żeby być najlepszym w drużynie, to nic w piłce nie osiągnie.\nGIG-ant: Kto w pana drużynie został "królem strzelców" ?\nG.W.: "Król strzelców " -to pojęcie dotyczy wszystkich zespołów występujących w danej klasie rozgrywkowej. Naszym najlepszym strzelcem jest Patryk Migalski, ale on jest napastnikiem i to jest jego główne zadanie. Patryk strzelił 14 bramek.\nDziękuję za możliwość wypowiedzi. Pozdrawiam wszystkich sympatyków Grom Golina.\nPoprosiliśmy również zawodników o krótką wypowiedź. Oto wypowiedź Miłosza Wachowiaka.\nGIG-ant: Jak oceniasz występ swój oraz drużyny w rundzie jesiennej?\nM.W.: Mój występ w tej rundzie mogę zaliczyć do udanych. To samo mogę powiedzieć o mojej całej drużynie. Żadna drużyna nie jest idealna, każda popełnia błędy i my również je popełnialiśmy.\nGIG-ant: Jesteś zadowolony z wyniku, jaki osiągnęliście?\nM.W.: Jestem bardzo zadowolony z wyników, jakie osiągnęliśmy, gdyż nie spodziewałem się, że nasza drużyna wypadnie tak dobrze na tle wielu innych mocnych klubów.\nGIG-ant: Chciałbyś zmienić coś tych rozgrywkach? Nad czym musicie jeszcze popracować?\nM.W.: Nie chciałbym zmieniać niczego w tych rozgrywkach. Mecze są co tydzień - jak dla mnie idealnie. Sędziowie są dobrzy, nie popełniają błędów. My jako drużyna musimy popracować nad wieloma rzeczami. Moim zdaniem jest uspokojenie gry, gra podaniami z pierwszej piłki po ziemi i dobre ustawianie się w każdej linii gry.\nLp. Drużyna M. Z. R. P Bz. Bs. Pkt.\n1. STAL Pleszew 9 8 0 1 37 17 24\n2. Grom Golina 9 6 2 1 33 16 20\n3. CALISIA 14 Kalisz I 9 6 1 2 30 13 19\n4. WŁÓKNIARZ 1925 Kalisz 9 6 0 3 30 22 18\n5. CENTRA Ostrów Wlkp. 9 4 3 2 39 18 15\n6. Marcinki Kępno 9 4 1 4 17 16 13\n7. POLONIA Kępno 9 3 2 4 26 23 11\n8. GOS B. O. Koźmin Wlkp 9 1 1 7 16 38 4\n9. VICTORIA Ostrzeszów 9 1 0 8 13 44 3\n10. OSTROVIA Ostrów Wlkp. 9 1 0 8 15 49 3\nCzas przejść do naszych najstarszych chłopców, a właściwie mężczyzn. Rundą jesienną debiutowali w B-klasie po ponad sześciu latach przerwy. I dla nich była to bardzo udana runda, ponieważ zajmują miejsce wicelidera, ustępując tylko zespołowi z Cielczy. Piłka seniorska cieszy się ogromnym zainteresowaniem kibiców, co potwierdza obecność ponad 500 kibiców na meczu Grom-Cielcza. Poniżej m.in. opinia trenera oraz rozmowa z kierownikiem drużyny.\nPoniżej rozmowa z trenerem drużyny Panem Sebastianem Waszkiewiczem.\nGIG-ant: Jak ocenia pan rundę jesienną w wykonaniu seniorów?\nS.W.: Rundę oceniam bardzo pozytywnie. Mieliśmy mało czasu na przygotowania i wspólne granie, ale efekt jest bardzo dobry. Przed sezonem nie było nacisku na wysokie miejsce w tabeli, jednak ja staram się zawsze stawiać sobie i drużynie wysokie cele. Pod względem punktowym rundę uważam za bardzo dobrą. Myślę, że mało kto spodziewał się tak dobrego wyniku. Pod względem samej gry jest jeszcze wiele do zrobienia, głównie pod względem taktyczno – technicznym i na tym będziemy się skupiać w najbliższym czasie. Ale zespół to nie tylko gra, ale także cała „otoczka” i pod tym względem uważam, że jest spory sukces. Dzięki wsparciu działaczy, a szczególnie pana Marcina Półrolniczaka powstały trybuny i ogrodzenie boiska. W drużynie panuje bardzo dobra atmosfera, na mecze chodzi sporo kibiców i powstał także klub kibica GROMOWCY. Klub pozyskał w ostatnim czasie wielu sponsorów. Wspierają nas także lokalne stowarzyszenia i władze. Jesień przyniosła bardzo wiele dobrego dla piłki w Golinie.\nGIG-ant: Co było ich dobrą stroną, a co należy poprawić?\nS.W.: Sporo pozytywnych rzeczy wymieniłem w pierwszym pytaniu. Jak już wspomniałem za pozytywne elementy uważam świetną atmosferę w zespole. Jest wielu dobrych graczy; grać może w danym meczu maksymalnie piętnastu , jednak zawodnicy nie narzekali tylko pracowali na treningach. Dzięki pozytywnym przygotowaniom i frekwencji na treningach dobrze wyglądaliśmy pod względem motorycznym. Chociaż zdobyliśmy sporo bramek, to skuteczność nie była naszą mocną stroną. Straciliśmy także zbyt dużo bramek, jak na zespół chcący walczyć o wyższe cele, tak więc te elementy musimy poprawić w pierwszej kolejności . Ponadto mamy jeszcze spore możliwości pod względem ustawienia taktycznego zespołu w poszczególnych fragmentach gry. Zespół z każdą runda powinien prezentować się lepiej.\nGIG-ant: Czy ktoś z pana drużyny zasługuje na wyróżnienie?\nS.W.: Nie chcę nikogo indywidualnie wyróżniać. Dla mnie liczy się zespół. Graczy, którzy podporządkowują się dla dobra drużyny, najbardziej cenię. Wiadomo, że każdy mecz miał swoich bohaterów. Kibice najbardziej cenią tych, którzy zdobywają bramki, ale gracz każdej formacji jest bardzo ważny dla końcowego sukcesu. Mecz wygrywamy jako zespół.\nGIG-ant: Jakie są Pana oczekiwania wobec chłopców?\nS.W.: W okresie zimowym wszyscy razem musimy dobrze się przygotować. Chcę, aby każdy w miarę możliwości uczestniczył aktywnie w zajęciach i z pełnym zaangażowaniem pracował. Zawodnicy dostaną cele do zrealizowania w okresie przygotowań zimowych i będę oczekiwał ich realizacji. Ja będę się starał podnieść poziom gry każdego gracza z osobna, co przełoży się na grę zespołu.\nKorzystając z okazji gratuluje moim zawodnikom dobrej rundy, działaczom dziękuje za wsparcie, a kibicom za bycie z zespołem i doping. Szczególne podziękowania kieruje do kibiców z grupy Gromowcy, którzy są naszym dwunastym graczem.\nOto rozmowa z kierownikiem panem Wojciechem Radomskim.\nGIG-ant: Od początku rundy jesiennej jest pan kierownikiem Gromu. Jak pan czuję się w tej roli?\nW.R.: Tak dokładniej to jestem kierownikiem drużyny seniorów. To, że zostałem kierownikiem, odbieram jako wyróżnienie, tym bardziej że w klubie jako działacz mam najmniejszy staż. Początki jak zawsze-nie są łatwe. Wcześniej z taką pracą nie miałem do czynienia\nGIG-ant: Co należy do pana obowiązków?\nW.R.: Moim zadaniem jest między innymi pomoc trenerowi. Przed meczem wypełniam protokół z nazwiskami zawodników, który następnie przekazuję sędziom. Muszę także dbać o to, żeby wszystkie dokumenty były kompletne czyli karty zawodnicze i zdrowia, które też są dostarczane sędziom. W trakcie meczu zajmuję się wypisywaniem zmian, które zarządzi trener i pilnuję, żeby przypadkiem nie zrobić ich za dużo, bo wtedy „klapa”. Zdarza się, że trener Sebastian potrafi w ciągu minuty zmienić zdanie co do zmiany i wtedy muszę się pilnować, żeby do sędziego dotarła właściwa karteczka ze zmianą. Poza tym zajmuję się również sprzętem tzn. strojami żeby były kompletne i czyste, zaopatrzeniem w wodę, piłki (nieraz muszę szukać ich po chłopakach, bo zostawią na boisku), apteczką. Jest tak że nie robię tego sam, bo chłopcy chętnie pomagają. Głównym zadaniem jak dla mnie jest jednak utrzymanie jak najlepszej atmosfery w drużynie, a czy mi się to udaje, to o to trzeba pytać chłopaków.\nGIG-ant: Jakie są pana oczekiwania względem piłkarzy w rundzie wiosennej?\nW.R.: Jakie są moje oczekiwania na wiosnę? Cel mamy jeden, wspólny -AWANS DO A-klasy.\nOto rozmowa z Mateuszem Jelakiem.\nGIG-ant: Jak oceniasz swój występ w rundzie jesiennej?\nM.J.: Mój występ w rundzie jesiennej oceniam jako dobry, lecz wiele musiałbym jeszcze poprawić.\nGIG-ant: Czego zabrakło w waszej grze?\nM.J.: Zabrakło nam skuteczności w ofensywie i traciliśmy zbyt dużo bramek przy stałych fragmentach gry.\nGIG-ant:Co było waszym najmocniejszym punktem?\nM.J.: Najmocniejszym? Fantastyczna atmosfera w drużynie.\nW tej rundzie powstał fan club prowadzony przez Daniela Szalczyka. Głównie dzięki niemu na mecze przychodzi bardzo duża ilość kibiców, którzy wspierają chłopców.\nPoniżej krótka rozmowa z Danielem oraz jedną z kibicek – Sandrą Wolicką.\nGIG-ant: Jesteś liderem fan clubu Gromu. Jak motywujesz kolegów z kotła do dopingu?\nDaniel Szalczyk.: Mam swoje sposoby motywacji do dopingu chłopaków.\nGIG-ant: Jak oceniasz występ KKGG w tej rundzie?\nD.Sz.:Doping w tej rundzie oceniam na dobrym poziomie; nie można zapomnieć, że nasza pierwsza oprawa była mała i nieudany wyjazd przez jedna osobę z grupy. A czego nam zabrakło? Flagi i jakiegoś płotu dla mnie i dla bębniarza.\nGIG-ant: Czy KKGG będzie wspierać piłkarzy również w przyszłym roku.?\nD.Sz.: Tak, będziemy wspierać Grom jak tylko możemy i mamy już swoje cele na rundę wiosenną i na 20-lecie naszego klubu.\nGIG-ant: Grom cieszy się bardzo dużym zainteresowaniem kibiców. Dlaczego ty chodzisz na mecze Gromu?\nSandra Wolicka.: Chodzę na mecze, bo mieszkam w Golinie i kibicuję naszemu klubowi. Uważam również, że jest to miły sposób na spędzenie niedzielnego popołudnia.\nGIG-ant: Co najbardziej podoba i się w meczach?\nS.W.: Podoba mi się doping kibiców, gra chłopaków, atmosfera i emocje, które towarzyszą mi na każdym meczu.\nGIG-ant: Dlaczego akurat Grom ?\nS.W.: Piłkarze Gromu to moi koledzy, poza tym cieszę się, że po tej przerwie idzie im tak dobrze. Kibicuję im, bo, tak jak już wcześniej wspomniałam, mieszkam w Golinie, a to do czegoś zobowiązuje. Jestem z chłopakami całym sercem i trzymam za nich kciuki!\nOto tabela po 9. kolejkach:\n1. LZS Cielcza 9 8 1 0 35 5 25\n2. Grom Golina 9 7 1 1 31 16 22\n3. Sokół Chwaliszew 9 5 2 2 26 18 17\n4. Prosna Chocz-Kwileń 9 4 3 2 25 16 15\n5. Zawisza Sośnie 9 4 1 4 25 18 13\n6. Ogniwo Łąkociny 9 4 1 4 22 23 13\n7. Sulimirczyk Sulmierzyce 9 3 0 6 13 17 9\n8. Błękitni Chruszczyny 9 2 2 5 10 22 8\n9. Huragan Szczury 9 2 0 7 8 31 6\n10. Błysk Daniszyn 9 0 1 8 7 36 1\nOto wywiad z panem Tomaszem Raźniakiem – prezesem klubu Grom Golina\nGIG-ant: Jest pan prezesem Gromu już sześć lat. Czy ta praca sprawia Panu przyjemność?\nT.R.: Pracuję już w klubie piętnasty rok i staram się zawsze pracować jak najlepiej; każdą wolna chwilę spędzam na treningach, meczach naszych drużyn. Dużo rozmawiam z naszymi działaczami, trenerami czy zawodnikami. Wszyscy staramy się i dążymy aby nasz klub stawał się coraz lepszy pod każdym względem. Jeśli wszystko układa się nam dobrze, to wtedy jest duża satysfakcja i przyjemność z tej pracy.\nGIG-ant: Wiele zmieniło się przed tym sezonem. Jak ocenia pan te zmiany?\nT.R.: Start drużyny seniora po 6 latach to główna nowość w klubie, oprócz tego nastąpiły roszady w drużynach młodzieżowych. Przestała istnieć drużyna juniorów, zgłosiliśmy młodzika do rozgrywek, zawiązała się fajna grupa najmłodszych chłopców, którzy na razie tylko raz w tygodniu trenują i być może na jesień przyszłego roku zadebiutują w rozgrywkach. Po rundzie jesiennej można stwierdzić, że były to dobre posunięcia patrząc na grę i osiągane wyniki naszych zespołów.\nGIG-ant: Jak ocenia pan występ każdej z drużyn Gromu w rundzie jesiennej.?\nT.R.: Oceniam nasze drużyny bardzo pozytywnie. Bilans seniorów: siedem zwycięstw, jeden remis i tylko jedna porażka - mówi sam za siebie. Jest lepiej niż się spodziewaliśmy. Trampkarze rewelacyjna runda : jedna porażka, dwa remisy i sześć zwycięstw. Śmiejemy się czasami z ich trenerem, że chłopakom sprzyja fart, zwłaszcza na wyjazdach, ale wiadomo, że bez umiejętności nie byłoby takich wyników. Młodziki dopiero debiutowali w tej rundzie i mimo gorszych wyników niż starsi koledzy, pokazali, że drzemią w nich spore możliwości i jeśli nadal będą pracować, to powinni robić duże postępy w grze.\nGIG-ant: Jest pan zadowolony z wyników osiągniętych przez chłopców?\nT.R.: Jestem pozytywnie zaskoczony postawą naszych drużyn. Jeśli na 24 mecze ponoszą tylko 6 porażek, nie może być inaczej - tym bardziej, że u młodych zawodników wynik nie jest priorytetem, ale wiadomo, że jak udaje się coś wygrać, to radość jest podwójna.\nGIG-ant: Nasz obiekt pięknieje. Czy w najbliższych latach będą podejmowane dalsze działania remontowe?\nT.R.: Mamy bardzo ładny obiekt,to prawda. Tutaj pragnę podziękować koledze Marcinowi Półrolniczakowi, bo to jego największa zasługa. Włożył w to mnóstwo czasu i serca, aby tak obecnie to wyglądało. Dalej chcemy pracować nad coraz lepszym stanem trawy na naszych boiskach, w czym pomaga nam firma Michała Sołtysa PLENER, któremu również chcę bardzo podziękować. Do tego jednak potrzebujemy wywiercić własne ujęcie wody do zraszania trawy. Nie wspomnę już o zakupie nowej kosiarki, która lada moment trafi do nas. Poza tym mamy deklaracje pana sołtysa Żyto, że w przyszłym roku będziemy mieć już oświetlone boisko treningowe, co nam ułatwi prace i treningi, zwłaszcza w jesiennych miesiącach. Jak widać metodą małych kroczków staramy się iść do przodu. Stale szukamy nowych rozwiązań i pomysłów, aby nasza baza była coraz bardziej profesjonalna\nPiłkarze mają trochę czasu na regenerację i odpoczynek, kibice zbierają siły na wiosenne rozgrywki, a przed trenerami czas podsumowań oraz wyciągania wniosków. W okresie zimowym chłopcy będą nadal doskonalić swoje umiejętności i kondycję. Trenerzy będą starać się, aby jak najlepiej przygotować swoje drużyny do rundy wiosennej do walki o jak najlepsze miejsce w tabeli.\nDziękujemy za wypowiedzi! Każdej drużynie gratulujemy udanej rundy jesiennej! Wszystkim piłkarzom życzymy samych sukcesów, a trenerom cierpliwości w dalszej wytężonej pracy.\nTomek Jankowski, 17.11.2014 23:29\n#1. Prezes: 18.11.2014 15:58\nDziękuje redakcji Giganta za całoroczną współprace , dużo dobrych wywiadów i artykułów na tematy związane z naszym klubem. Pozdrawiam.\n#2. ula: 18.11.2014 17:00\nGratuluję pani redaktor ciekawego artykułu( widać ogrom pracy włożonej w powstanie tego opracowania).\n#3. Maria Burdziąg: 18.11.2014 17:46\n#4. Ala: 27.11.2014 20:23\nRobota....mega brawo Marysiu :-)


O możliwości wyjazdu do Włoch na Europejskie Spotkanie Młodzieży, dowiedziałam się podczas ostatnich Diecezjalnych Dni Młodzieży. Msza oraz adoracja Najświętszego Sakramentu odbyły się w kościele św. Wojciecha w Kielcach. Bardzo przeżyłam tamtą modlitwę, w sposób wyjątkowy poczułam Boga. A kiedy ksiądz powiedział wtedy o spotkaniach Taize (o których wcześniej nie słyszałam) i o możliwości szczególnej modlitwy w Rzymie, poczułam wielką chęć, pragnienie by wziąć w tym udział i tam się znaleźć. Pomodliłam się od razu w tej intencji i miałam przeczucie, że będzie dobrze i może jednak się uda.\nPo kilku spotkaniach organizacyjnych, w sprawie wyjazdu, które kończyły się modlitwą w duchu Taize … nareszcie nadszedł ten wyczekiwany dzień.\n28 grudnia o godzinie 4:00 wyjechaliśmy z Kielc. Podróż minęła spokojnie i bezpiecznie, z pewnością dzięki czuwaniu św. Krzysztofa. Odmawialiśmy modlitwy, śpiewaliśmy, spaliśmy, ale także uczyliśmy się kanonów Taize, które muszę przyznać na „pierwszy rzut [ucha] „ J nie były dla mnie zbyt ciekawe.\nNa dłuższy postój zatrzymaliśmy się w Austrii, nie daleko Wiednia.\nDzięki znajomością naszego księdza mogliśmy wziąć udział we Mszy Świętej, a następnie udać się na ciepły i smaczny obiad.\nNastępna wysiadka była już w Rzymie. Miasto przywitało nas słońcem, bezchmurnym niebem, ciepłą pogodą nie pasującą nic a nic do daty w kalendarzu. Przez kolejne kilka godzin dążyliśmy powoli do wyznaczonego celu, jakim było miejsce zakwaterowania. Nasza 9-osobowa grupa została przydzielona do parafii pw. Jezusa Dobrego Pasterza (Gesu Buon Pastore)\noraz na nocleg do szkoły św. Anny. Pozostałe grupy również zostały poprzedzielane do pobliskich parafii.\nZauważyłam, że ten opis jest już bliski formie pamiętnika lub bardziej dziennika. Opisywanie każdego dnia po kolei, zajęłoby jeszcze dużo, dużo miejsca, i choć bym chciała to i tak nie o to chodzi. To ma być bardziej świadectwo, dlatego skupię się na przeżyciach duchowych i emocjonalnych.\nDzięki codziennej modlitwie i mszach, bardziej pojęłam sens tego wyjazdu. To nie tylko wycieczka krajoznawcza, lecz przede wszystkim pielgrzymka i to pielgrzymka zaufania.\nKanony, których wcześniej logiki nie rozumiałam, teraz po prostu pokochałam ! To powtarzanie w kółko trzech czy czterech wersów nie jest puste, to ma sens. Im dłużej i bardziej zagłębiałam się w tekst i w lekkość i harmonię tych melodii – tym bardziej czułam obecność Boga. Dodatkowo pogłębiało to uczucie przebywanie w ogromnych bazylikach, wypełnionych ludźmi w podobnym do mnie wieku, prawdopodobnie tak jak ja szukających swojej drogi, swojego powołania.\nPieśni to jedno, a Cisza to drugie …\nCisza trwająca około 15 minut, nawet dokładnie nie wiem, ale potrafiła w całości pochłonąć. Zmuszała do zatrzymania się i refleksji. Ja odnalazłam w tej ciszy spokój i jedność, ale w szczególności Boga – bo przecież najgłośniej Bóg przemawia w ciszy. Żeby to zrozumieć, polecam wszystkim którzy jeszcze nie byli, wybrać się na spotkanie Taize i przeżyć to osobiście, na własnej skórze, choć tu lepiej pasuje - we własnym sercu.\nCo jeszcze zapamiętałam bardzo dobrze ?\nOczywiście spotkanie z papieżem Benedyktem XVI. To było wyjątkowe przeżycie. Całym sercem i wtedy i teraz też dziękuję Bogu, że dał mi tą możliwość, samego wyjazdu i właśnie tej wspólnej modlitwy z Ojcem Świętym.\nWidok tak wielu młodych na placu św. Piotra, stojących i modlących się, uśmiechniętych mimo wieczornego zimna, zapalił we mnie nadzieję i wiarę w to, że nie jest jeszcze tak źle na tym świecie. Jest młodzież, która wie czego szuka, wie komu ma ufać, kogo prosić o pomoc i komu ma dziękować. Ci ludzie nie przyjechali tam na włoskiego sylwestra, jak niektórzy mogą sądzić. Oni prawdziwie chcieli wziąć udział w Pielgrzymce Zaufania.\nI w tym miejscu mogę przejść do następnej rzeczy, a mianowicie nawiązaniu nowych znajomości J Poznałam mnóstwo cudownych ludzi, życzliwych i otwartych. Wielu obcokrajowców, z którymi na szczęście mogę utrzymywać kontakt i korespondować, jak i Polaków poznanych to tu to tam. Trzeba przyznać nie mało rodaków było w Rzymie J\nWspólne spotkania w grupach, śpiewy w chórze, jedzenie śniadań i obiadów bardzo integrują. A już szczególnie mogliśmy się zapoznać w czasie naszego sylwestra i święta narodów. Nie spodziewałam się, aż tak udanej zabawy !\nJednak wszystko co dobre, musi się skończyć (przynajmniej na tym świecie). Równie szybko jak sylwestrowa noc minął cały wyjazd.\nCieszę się, że mój pierwszy wyjazd z Taize był właśnie w Rzymie. Nie wspomniałam, że miałam możliwość wejść po Świetych Schodach ( w których były relikwiami ziemi i schodów, którymi Jezus szedł do Piłata), oprócz tego zobaczyć katakumby św. Agnieszki i modlić się w Bazylice św. Piotra przy grobie Jana Pawła II. Zwiedziłam wszystkie kościoły i bazyliki napotkane podczas codziennej drogi.\nCiężko było duszy opuścić Rzym, ale „na deser” w drodze powrotnej do Polski, zatrzymaliśmy się na 1 dzień w Asyżu. Już na początku mogę przytoczyć słowa, któregoś z naszych księży – „Zobaczyć Asyż i umrzeć”. Tak to wyjątkowe miejsce. Znając historię św. Franciszka i św. Klary, i mając świadomość, że chodzimy ich drogami, chyba nie było osoby nie wzruszonej tym faktem. Każdy element tego miasta dawał mi spokój i uśmiech. Począwszy od wiekowych, lecz nie zniszczonych murów, wąskich kamiennych uliczek przez najważniejsze kościoły Asyżu, grób św. Franciszka, dom św. Klary, aż do drzewek oliwnych, soczystej zieleni traw łączącą się z czerwienią i złotem zachodzącego słońca – wszystko w Asyżu bardzo mi się podobało.\nWszyscy szczęśliwie wróciliśmy do domów. Mam nadzieję, że tak jak postanowiłam, będę starała się znaleźć ducha Taize, ducha tej miłości i ciszy również tutaj, w codziennym życiu, w szkole, w domu czy na mieście.\n„Szukajcie a znajdziecie\nProście, a będzie wam dane „\n… a przecież JA „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”


Programy lojalnościowe i motywacyjne Część 1. Lojalnościowe puzzle, czyli jak ułożyć skuteczny program lojalnościowy B2B - Marketer+ przewodnik po marketingu\nTu jesteś » M+ online » Cykle » Programy lojalnościowe i motywacyjne Część 1. Lojalnościowe puzzle, czyli jak ułożyć skuteczny program lojalnościowy B2B\nDariusz Deszczka więcej o autorze\n17.11.2014\tLojalność i utrzymanie klienta\nPrzedsiębiorstwa działające na polskim rynku coraz częściej dostrzegają korzyści wynikające z realizacji programów lojalnościowych i motywacyjnych skierowanych do swoich partnerów biznesowych i decydują się na organizację takich akcji. Jednak przygotowanie interesującego projektu, który przyciągnie uczestników i utrzyma ich aktywność, może być czasochłonnym wyzwaniem. A wiadomo – czas to pieniądz.\njakie elementy powinien zawierać atrakcyjny program wsparcia sprzedaży,\nz jakich narzędzi można skorzystać, aby jego opracowanie było szybsze i tańsze, a przy tym profesjonalne.\nKońcówka roku to istotny okres dla projektów wsparcia sprzedaży kierowanych do partnerów biznesowych. Wielu menedżerów sięga po różnego rodzaju akcje, do których należą np.: krótkotrwałe promocje, konkursy, loterie, ale też dłuższe programy lojalnościowe czy motywacyjne. Wybór narzędzia zależy oczywiście od potrzeb firmy w danym momencie, działań konkurencji czy strategii rozwoju, jednak na podstawie wyników badania przeprowadzonego przez ARC Rynek i Opinia na zlecenie Sodexo Benefits and Rewards Services widać, że to długofalowe programy lojalnościowe B2B o usystematyzowanych zasadach cieszą się dużą popularnością. W 2013 roku z akcji tego typu korzystała prawie połowa firm w Polsce. Budżety przeznaczane na ten cel wyniosły średnio prawie 500 tys. zł. Jest to wynikową zwiększającej się wśród przedsiębiorstw świadomości, że na wielkość sprzedaży wpływa nie tylko zadowolenie konsumentów, ale i pozytywne relacje z kontrahentami. Jednak aby program lojalnościowy był interesujący, przyciągał uczestników i utrzymał ich aktywność, trzeba wziąć pod uwagę kilka kluczowych elementów. Od ich dopracowania zależy sukces całego projektu.\nPierwszym zadaniem, z jakim musi zmierzyć się firma planująca realizację akcji wsparcia sprzedaży, jest wyznaczenie jasnego celu programu. To na tym etapie najczęściej pojawiają się pytania, czy powinien to być wzrost sprzedaży, zdobycie informacji o kliencie czy może wzmocnienie wizerunku marki. Wyznaczniki, jakie określimy na samym początku, będą bowiem towarzyszyły nam w dalszych działaniach oraz późniejszym weryfikowaniu efektów. Nie możemy zapominać jednak, że prowadzony program stanowi część większej całości i musi być zgodny z kierunkiem rozwoju obranym dla całego przedsiębiorstwa. Dlatego też pomiędzy strategią firmy a strategią programu wsparcia sprzedaży powinna występować synergia celów.\nJakie cele są najbardziej istotne z punktu widzenia organizatora? Oczywiście zależy to od potrzeb danej firmy, jej rozwoju czy konkurencyjności i specyfiki branży, w której działa. Część przedsiębiorstw uzna projekt za rentowny wtedy, gdy będzie on miał odzwierciedlenie w rosnących, czy choćby utrzymujących się na tym samym poziomie, wynikach sprzedaży. Inne zaś zakwalifikują projekt do udanych tylko wtedy, jeśli zrealizuje on zarówno założone plany sprzedażowe, jak i marketingowe czy wizerunkowe.\nJasno sprecyzowany cel biznesowy pozwoli zweryfikować skuteczność prowadzonego programu i wprowadzić ewentualne modyfikacje, które przybliżą organizatora do sukcesu. I tu pojawia się kolejny element, który powinien być wzięty pod uwagę już na etapie planowania akcji wsparcia sprzedaży – wyznaczenie wskaźników mierzalności. Ale tym zajmiemy się później. Zacznijmy od podstaw.\nKontrahent na innych warunkach\nGdy cel został ustalony, warto pomyśleć, do kogo chcemy skierować nasz projekt. Określenie grupy docelowej akcji wpływa na wybór mechanizmu programu. Projekt adresowany do konsumentów różni się nieznacznie od tego przygotowanego z myślą o partnerach biznesowych. W działaniach B2B uczestnicy przede wszystkim są znacznie lepiej znani organizatorowi. Z jednej strony ułatwia mu to interpretację potrzeb potencjalnych beneficjentów akcji, ale z drugiej – wymusza na nim opracowanie programu tak, aby kontrahenci czuli się wyjątkowi i wyróżnieni oraz zechcieli przystąpić do projektu. Jak ich przekonać? Decydującym elementem zachęcającym partnerów biznesowych do udziału w programach lojalnościowych są nagrody. Lepiej pracuje się z myślą, że nasze starania mogą być wynagrodzone miłym upominkiem. Przemyślany dobór nagród sprawi, że projekt będzie interesujący, przyciągnie nowych uczestników i nie uśpi aktywności tych, którzy biorą w nim udział już jakiś czas. Drugą istotną kwestią jest przygotowanie akcji, która będzie w ciekawy sposób urozmaicała obowiązki kontrahentów, ale jednocześnie nie będzie wymagała dużego zaangażowania, które mogłoby odbić się na pracy, czy też nie będzie ingerowała w czas prywatny.\nZainteresowanie, ale nie poświęcenie\nZacznijmy od wyboru formuły programu. Pomysłów, mechanizmów, rodzajów programów, które mogą być zastosowane w budowaniu lojalności z partnerami biznesowymi, jest wiele – istnieją przykładowo programy rabatowe, punktowe czy też mieszane. Wybór najodpowiedniejszej opcji zależy m.in. od celów, jakie chce osiągnąć firma, preferencji grupy docelowej oraz budżetu przeznaczonego na realizację projektu. Bardzo popularne w segmencie B2B są długofalowe programy punktowe, polegające na nagradzaniu za każde zrealizowane zamówienie. Po uzbieraniu określonej liczby punktów można je wymienić na nagrodę, wybraną z katalogu gratyfikacji. Nie sprawdzają się tu natomiast projekty wymagające dużego poświęcenia, np. przygotowania hasła reklamowego dla nowego produktu, skrupulatnego zbierania kuponów promocyjnych lub konkursy z serii „dokończ zdanie: wybieram ten produkt, ponieważ…”.\nWśród możliwych rodzajów akcji wsparcia sprzedaży przewidzianych w przepisach prawa znajdują się również działania krótkoterminowe, do których zaliczyć można gry losowe, tj. loterie (promocyjne i audioteksowe), sprzedaż premiową, konkursy oraz programy innego typu. Organizacja zarówno krótko-, jak i długofalowych projektów wymaga dobrej znajomości aktów prawnych oraz na bieżąco aktualizowanej wiedzy lub też doradztwa merytorycznego partnera zewnętrznego. Znajomość przepisów w zakresie prowadzenia usystematyzowanych projektów wspierających sprzedaż pozwala w wielu przypadkach zastosować zwolnienie podatkowe lub też skorzystać z opodatkowania nagród 10-procentowym ryczałtem.\nAtrakcyjny katalog nagród jest magnesem, który przyciąga klientów. To właśnie perspektywa zdobycia konkretnej gratyfikacji sprawia, że przystępujemy do programu lojalnościowego. Dlatego tak ważne jest, by zbudować i odpowiednio zaprezentować szeroki wachlarz nagród możliwych do wyboru.\nPrzygotowanie odpowiedniego zestawu upominków powinno być poprzedzone analizą grupy docelowej, która pozwoli określić oczekiwania beneficjentów i umożliwi dobór najbardziej atrakcyjnych dla nich gratyfikacji. Podczas pracy nad listą należy brać pod uwagę przede wszystkim preferencje danej grupy, np.: styl życia, wiek, poziom wydatków, aktywność, aktualne potrzeby. Różnorodność prezentów daje pewność, że każdy uczestnik znajdzie w katalogu coś dla siebie.\nZ badania przeprowadzonego przez ARC Rynek i Opinia wynika, że organizatorzy programów B2B w 2013 roku najchętniej stosowali nagrody rzeczowe, upusty i rabaty, kupony premiowe i karty przedpłacone.\nO ile rabaty i upusty mogą być szybko wprowadzone, o tyle osoba, która z nich skorzystała, bardzo łatwo o tym zapomina. Z tego powodu walka o klienta wyłącznie udzielanymi dyskontami nie zawsze opłaca się w dłuższej perspektywie. Jeśli zależy nam na budowaniu długotrwałych relacji, warto postawić na nagrody, które wywołają u obdarowanego pozytywne emocje i pozostaną w pamięci na długo. Dlatego – podobnie zresztą jak w życiu prywatnym – najlepszym pomysłem są nagrody „namacalne”, ale jednocześnie dające swobodę wyboru. Karty przedpłacone i kupony taki przywilej dają od ręki, bo można je realizować w wielu punktach. Z nagrodami rzeczowymi problem jest nieco większy – swoboda dla uczestnika to jednocześnie długa lista prezentów oferowanych przez organizatora w ramach katalogu. A to z kolei rodzi kwestie, takie jak: budowanie odpowiedniego stocku magazynowego, organizacja logistyki czy obsługa ewentualnych reklamacji. Jednak i te problemy można rozwiązać.\nAby zapewnić uczestnikom wolność wyboru upominku, warto skorzystać z platform dostępnych online takich, jak Sodexo Performance Suite. Organizator w ramach kompleksowej obsługi otrzymuje m.in. rozwiązanie do zarządzania projektami wsparcia sprzedaży oraz gotowy do użycia, rozbudowany katalog, który może być w elastyczny sposób dopasowany do potrzeb poszczególnych grup docelowych. Natomiast uczestnik na dedykowanej stronie programu wymienia zebrane punkty na wymarzone nagrody, które dodatkowo zostaną sprawnie i szybko dostarczone pod wskazany adres. Bieżącą obsługą katalogu oraz logistyką upominków zajmuje się firma zewnętrzna, co znacznie odciąża organizatora.\nWarto zaznaczyć, że coraz popularniejsze są katalogi w wersji online, z rozbudowaną listą nagród, która regularnie jest aktualizowana – nawet kilka razy dziennie. Wśród propozycji może znaleźć się aż 1500 różnych produktów czy usług – od bardzo wyszukanych, takich jak: ekskluzywna biżuteria, zegarki, galanteria, egzotyczne podróże z dodatkowymi atrakcjami, akcesoria do domu czy ogrodu, po gabarytowe, np. wózek widłowy, samochód ciężarowy lub osobowy. Ponadto lista gratyfikacji może obejmować także zaproszenia na imprezy zamknięte, wydarzenia sportowe (np. mecze finałowe piłki nożnej) czy limitowane serie produktów. Ciekawym przykładem potwierdzającym istotę szerokiego katalogu nagród może być sytuacja, w której znalazł się uczestnik programu prowadzonego dla jednego z naszych klientów. W trakcie jego trwania dowiedział się, że zostanie ojcem, a zebrane dotychczas punkty postanowił wymienić na produkty dla młodych rodziców w postaci elektronicznej niani, podgrzewacza do butelek i laktatora, które były akurat dostępne w katalogu przygotowanym przez organizatora.\nElementy programu lojalnościowego\nProgram przygotowany, grupa docelowa wybrana, a katalog zapełniony nagrodami – można startować. Na tym jednak nie kończy się praca organizatora, wręcz przeciwnie. Realizacja akcji wsparcia sprzedaży to także jej sprawne zarządzanie czy prowadzenie stałej komunikacji z uczestnikami. Wymaga to czasu, odpowiedniego ułożenia procesów, a niekiedy i kreatywności. Na rynku istnieją jednak firmy świadczące usługi w zakresie kompleksowej obsługi programów lojalnościowych. Oferowane przez nie rozwiązania, w tym m.in. systemy do zarządzania dostępne online, dają dodatkowe możliwości, takie jak zbieranie i analizowanie danych o uczestnikach i ich zwyczajach zakupowych. Firmy mogą następnie je wykorzystywać w swoich działaniach marketingowych czy sprzedażowych. Organizator może także śledzić zachowania uczestników programu, np. ich reakcje na zmiany w katalogu prezentów, aktywność na stronie czy choćby częstotliwość wymiany punktów na nagrody.\nCo więcej, platformy dostępne online pozwalają na bieżąco kontrolować liczbę uczestników i ułatwiają ocenę ROI, czyli zwrotu z inwestycji. Generują regularne raporty dotyczące projektu, które są następnie konfrontowane z założonymi celami. I tu wracamy do wcześniej wspomnianych wskaźników sukcesu, bo aby sprawdzić, czy program spełnia nasze oczekiwania, trzeba wiedzieć, na co warto zwrócić uwagę.\nDo określenia skuteczności podejmowanych działań lojalnościowych i motywacyjnych bardzo często używane są parametry kluczowe KPI (ang. key performance indicators). Najczęściej stosowane wskaźniki KPI to: liczba pozyskanych klientów, procent rejestracji, liczba lub wartości dokonanych przez uczestników transakcji, poziom wymiany nagród czy poziom retencji (utrzymania uczestnika w danym okresie). Weryfikując te dane, uzyskuje się informacje, czy projekt wymaga jakichś poprawek lub usprawnień. Zwykle większość z nich, np. stymulacja i zachęcenie uczestników do dokonania rejestracji, może zostać wprowadzona w trakcie realizacji akcji. Analiza uruchomionego już programu okazała się zbawienna w przypadku jednego z klientów, który do nas trafił. Problemem, z którym się borykał, był niski procent aktywności uczestników na stronie www. Weryfikacja projektu pokazała, że większość użytkowników chętniej korzysta z urządzeń mobilnych, a nie tradycyjnych, przy czym strona nie była do tego dostosowana. Po wdrożeniu wersji serwisu na tego typu urządzenia znacznie zwiększyła się aktywność użytkowników oraz wzrósł wskaźnik rejestracji.\nProgram lojalnościowy to system naczyń połączonych, w którym nieodpowiednie wypełnienie jednego z elementów powoduje ubytki w innych, sprawiając, że cały projekt nie działa poprawnie i nie osiąga założonych efektów. Aby nie popełniać błędów, warto korzystać z pomocy i doświadczenia profesjonalistów oraz dostępnych na rynku nowoczesnych rozwiązań, takich jak platformy online, które ułatwiają opracowanie interesującej akcji wsparcia sprzedaży. Odpowiednie przygotowanie najważniejszych etapów projektu sprawia, że realizowane przedsięwzięcie lojalnościowe rozwija się, jest skuteczne i unikalne, co wpływa na wzrost zaangażowania klientów i ich przywiązanie do marki. Podjęcie trafnych decyzji jeszcze przed rozpoczęciem konkretnych działań może okazać się kluczowe dla realizacji całego projektu.\nmotywacjaprogram rabatowyroiloteriakpisprzedażprogramy motywacyjneb2bgrupa docelowawsparcie sprzedażyorganizacja programu lojalnościowegobudowanie lojalnościkupony premiowekarty przedpłaconeprogramy lojalnościowe


Jakie meble wybrać na mały balkon? OUTLIV. Ekspert Mebli Ogrodowych radzi - DecoDom\nNie potrzebujesz ogrodu, by móc odpoczywać. Balkon w bloku może być zacisznym i przytulnym miejscem, które zastąpi zarówno taras jak i ogród. Rano z przyjemnością wypijesz na nim kawę, a wieczorem zrelaksujesz się przy drinku.\nCo zrobić by balkon czy mały taras stały się wygodnym i przytulnym azylem?\nWystarczy kilka drobiazgów i dobrze dobrane, wygodne, kompaktowe meble. W ofercie marki OUTLIV. znajdziemy rozwiązania na balkon, które wyróżniają się bardzo ważną funkcją. Zawierają schowki na przedmioty, które gdzieś trzeba zmieścić na niedużym balkonie. Dobrym przykładem jest zestaw Cupido.\nPrzepis na ładny balkon z OUTLIV.\nNasz przepis na designerską aranżację balkonu w bloku jest bardzo prosty. Wystarczą ładne przedmioty, optymistyczne kolory i pachnące kwiaty lub zioła. Nie może zabraknąć zgrabnego stołu i siedzisk np. niedużych, składanych krzeseł lub zestawów. Zestawy od OULIV. można w sprytny sposób złożyć tak, że zajmują niewiele miejsca gdy nie są używane. Jednym z przykładów są zestawy Breakfast od OUTLIV.\nWygodna aranżacja balkonu nie jest trudna. Zazwyczaj wystarczy dobrać odpowiednie siedziska i stół. W zależności od rozmiaru balkonu lub tarasu, znajdziemy rozwiązania, które będą pasowały do nas stylem i spełnią oczekiwania w zakresie funkcjonalności.\nWięcej inspiracji na www.outliv.pl.


Odp: Puchar Polski - 23/08/2006 20:44\nLampard jak tak sie prezysz na necie, to moze w koncu wybierzesz sie na wyjazd... do Gdanska i udowodnisz swoja napinke.\nOstatnio edytowany przez: Pszczółek, 23 sierpnia 2006, 20:59 [1 raz(y)]\nOdp: Puchar Polski - 23/08/2006 22:30\njutro sie okaze czy pojdziemy do Gdanska...wd pzpn\nOdp: Puchar Polski - 23/08/2006 22:31\nehhh to juz mam zle mysli....\nOdp: Puchar Polski - 23/08/2006 22:37\njak bedzie kasa i czas to zajade,nie wiem czy egzaminu nie bede miec w tym czasie z zielnika,a wyjazdy mam jakies na koncie wiec niech głowa cię nie boli... dobrej nocy życze!!\nOdp: Puchar Polski - 24/08/2006 19:47\nWIE KTOŚ JAK Z TYMI ZAKAZAMI Czy coś dostaliśmy za Płock? Bo jakoś się mogę zaleść tej informacji a ponoć dziś zbierał się WD.\nOdp: Puchar Polski - 24/08/2006 20:39\nPodobno nawet żadnego zakazu nie dostaliśmy,kare dostała tylko odra opole za cos tam tak wiec nawet do krakowa pojedziemy z tego wynika\nOdp: Puchar Polski - 24/08/2006 20:42\nukrali Odrę Opole za "chuligańskie wybryki, zdewastowanie sektora gości oraz usiłowanie wywieszenie transparentu o treściach faszystowskich", karę w zawiasach za powiedzenie prawdy o werderze dali też Smudzie, a rozpatrzenie sprawy rasistowsich okrzyków podczas meczu ŁKS-Legia przełożyli na później. O Wiśle Płock i Pogoni cicho.\nA tak przy okazji, to Legia też miała zakaza na Groclin, a wiemy jak było\nOdp: Puchar Polski - 24/08/2006 21:56\nCoś mi tu śmierdzi. obserwator przecież był i widział\nOdp: Puchar Polski - 25/08/2006 01:02\nA to feler moze jak paliły sie race patrzał w innym kierunku\nOdp: Puchar Polski - 25/08/2006 07:20\nCzekaja z tym zakaza az zblizy sie mecz w Gdansku... i wtedy go przywala.\nOdp: Puchar Polski - 25/08/2006 09:23\nDokladnie.Wisła jakos przejdzie ale Lechii nie odpuszcza.\nOdp: Puchar Polski - 25/08/2006 09:43\nMyśle ze tak bedzie, zobaczą jakie cisnienie wywołuje unas i unich ten mecz i dowalą zakaz :/ Kurde obym się mylił\nOdp: Puchar Polski - 25/08/2006 09:55\nPoza tym muszą poczekać, bo wiedzą, że nia mają prawa aż tyle zakazów do przodu dać, a zkolei do zakazu na Wisłę tak bardzo się im nie pali...Wolą rzekomo "przeanalizować" wszystko i na następnym posiedzeniu WD PZPN dać zakaz na Lechię.... Oby to była tylko moja czarna wizja\nOdp: Puchar Polski - 29/08/2006 14:30\nJak podaje oficjalna strona klubu mecz 1/16 finału Pucharu Polski Lechia Gdańsk – Pogoń Szczecin odbędzie się 19 września (wtorek) o godzinie 15:30.\nOstatnio edytowany przez: MzP, 29 sierpnia 2006, 15:16 [1 raz(y)]\nOdp: Puchar Polski - 01/09/2006 00:09\nJedziemy do Gdańska-Zapowiada się prawdziwy wyjazdowy hit tej jesieni. Do Gdańska na mecz z Lechią udamy się prawdopodobnie pociągiem specjalnym.\nJak już wcześniej informowaliśmy prestiżowy dla fanów Pogoni pojedynek z Lechią w ramach Pucharu Polski rozegrany zostanie we wtorek 19 września o godzinie 15.30. Spotkanie po wielu latach przerwy z niezbyt popularną w Szczecinie Lechią Gdańsk już zelektryzowało starszych kibiców Dumy Pomorza, którzy zapowiadają swój liczny udział.\nWstępny koszt wyjazdu wyniesie około 40-50 zł. Na mecz z Lechią fani Pogoni czekali długo, stąd już dziś radzimy wszystkim zarezerwować sobie czas i fundusze na wyprawę do Gdańska. Na meczu nie może zabraknąć nikogo z nas, bowiem będzie to bój o prestiż zarówno sportowy, jak i kibicowski. /łk/ Źródło: Pogoń Fans\nOdp: Puchar Polski - 01/09/2006 10:15\nAle k***y nie mogły dać normalnego terminu, tylko wtorek, 15.30... Ale dobra, tego nie można ominąć\nOdp: Puchar Polski - 01/09/2006 10:25\nStadion Lechi Gdańsk nie posiada sztucznego oświetlenia więc rozegranie meczu o późniejszej godzinie nie wchodzi w grę. Co do rozegrania meczu we wtorek to sie zgodze ale wolnych terminów w soboty nie ma za wiele.\nOdp: Puchar Polski - 01/09/2006 10:36\nŁKS za wpuszczenie Legii - kara 5 tysięsy...Zagłebie Sosnowiec za jechanie po Baniaku - jeden mecz bez widowni....kurwa ...cos ta cisza mi sie nie podoba...oby wszystko było dobrze\nOdp: Puchar Polski - 01/09/2006 11:15\nStadion Lechi Gdańsk nie posiada sztucznego oświetlenia\nA to przypadkiem nie jest jednym z warunkow uzyskania prawa do gry w 2 lidze ?\nOdp: Puchar Polski - 01/09/2006 11:17\nW 2 lidze nie ma wymogu posiadania oświetlenia.


Gdy wyjeżdża nam na słodszej plus dobitniejszej osłony okratowania, odpowiedzialni wykorzystać lakierobejcę. - homepage\nGdy wyjeżdża nam na słodszej plus dobitniejszej osłony okratowania, odpowiedzialni wykorzystać lakierobejcę.\nogrodzenie kompozytowe duofuse cena Skoro nie potrzebujesz nasamprzód przejadać krajowego elitarnego ciągu czasami banknotów na troskliwoć ogrodzenia wysyłamy współpracę planistycznego minięcia na mury spośród grafiku. - ogrodzenia i bramy wjazdowe krakówfurtka drewniana allegroPozostałym dokonaniem bajecznie przejętych przez kiermas… Read More\nOdgrodzenia, Zwiady, Strefa Posesji\nPracując przekroju supernowoczesne sztachety PCV należałoby dowiedzieć się jakie własności winien on dopełniać tudzież jak powinien oczekiwać. Rozgraniczenia, poręczy są wierne, skoro dostosowujemy grubo prężne zapewnienie antykorozyjne tj. cynkowanie przeciwpożarowe plus przedstawianie proszkowe. Wnosząc asortymentu przegrodzenia … Read More\nFurtki. Rozgraniczenia. Poręczy. Czesmar O Reputacji\nRzeĹşbione furty zaś rozgraniczenia, jakie formuje firma Almet cieszą się zaufaniem delikwentów nie raptem w Polsce, jednakoż również na kompletnym globie. Przepierzenia aluminiowe, stalowe plus panelowe Xcel opisują się egzotyczną całością, świetnie demonstrują się zarówno w starodawnych, gdy dodatkowo supernowoczesnych okolicac… Read More\nTransakcję nowoczesne obramowania spośród Winylu. Przyjrzyjmy się przeto na zdrowym ograniczeniu również furtę ze sztachetek.Pewnie walnie mocno spośród czytelników ciekawi się jakie współczesne potrafią egzystować okratowania, zaś zalicz jest wybitnie przejrzysta. Takie drewna, okresowo przycinane, fortunnie się zasypują, wskutek… Read More\nDruh Skwery Dodatkowo Obramowania\nSwojska propozycja to antynomicznego wzoru przegrodzenia metaliczne sporządzone z nieszablonowych przepadaj dawnych przęseł. Drzewo z odzysku, stanowi znacznym przekrojem pod asumptem zdrowym, niejednokrotny podobnie skromniejsza perspektywą aniżeli handel nowychtowarów do formy ograniczenia. Karłowate azaliż wysportowane blade ogrodzenia o… Read More


shumee Pudełka z włókniny, 4 szt., 28x28x28 cm, różowe | MALL.PL\nGospodarstwo domoweMeble, materacePrzechowywanieSystemy przechowywaniaPudełka, organizeryshumee Pudełka z włókniny, 4 szt., 28x28x28 cm, różowe\nshumee Pudełka z włókniny, 4 szt., 28x28x28 cm, różowe\nTe stylowe, składane pudełka do przechowywania będą doskonale pasować do prawie każdej półki. Pudełka wykonane są z przyjaznej dla środowiska i wyjątkowo trwałej włókniny. Każde z nich zapewnia wystarczająco dużo miejsca na przechowywanie szalików, skarpet, bielizny itp. Można je złożyć, aby zaoszcz Pełny opis\nTe stylowe, składane pudełka do przechowywania będą doskonale pasować do prawie każdej półki.\nPudełka wykonane są z przyjaznej dla środowiska i wyjątkowo trwałej włókniny. Każde z nich zapewnia wystarczająco dużo miejsca na przechowywanie szalików, skarpet, bielizny itp. Można je złożyć, aby zaoszczędzić miejsce, gdy nie są używane. Posiadają też wygodne, metalowe oczko, które dodaje im elegancji i ułatwia ich wyciąganie z szafy.\nWymiary: 28 × 28 × 28 cm (dł. x szer. x wys.)\n4 x pudełko do przechowywania


Jak zabezpieczyć ładunek? - Spedycja międzynarodowa, Firma transportowa | Koszalin - TSL Nordic\nOpublikowano: 4 lutego 2021 | Autor: TSL Nordic\nPoprawne zabezpieczenie ładunku jest podstawą pracy każdego zawodowego kierowcy samochodów towarowych. Do jego zadań należy bowiem nie tylko terminowe dostarczenie przewożonego towaru do punktu docelowego, ale i zadbanie o to, aby dotarł on w nienaruszonym stanie. W tym celu można wykonać szereg mniej lub bardziej skomplikowanych czynności, dzięki którym ładunek na naczepie będzie zabezpieczony w optymalny sposób. W tym tekście postaramy się obszernie omówić znane nam metody i wyczerpać temat zabezpieczania ładunków w transporcie drogowym. Serdecznie zapraszamy do lektury!\nZagospodaruj odpowiednią ilość czasu\nCzas pełni kluczową rolę w pracy każdego kierowcy zawodowego. Tak naprawdę w tym fachu wszystko “kręci” się wokół czasu. Punktualność to cecha, za którą tak naprawdę jest się w tym zawodzie wynagradzanym. Warto jednak wspomnieć, że dążenie do punktualności zaczyna się już dużo wcześniej niż na trasie. Wyścig z czasem zaczynamy bowiem już podczas załadunku. Warto więc być do niego odpowiednio przygotowanym – rozpocząć go wcześniej i przygotować się na to, że sam załadunek nie zawsze pójdzie w 100% po naszej myśli. Każdy, kto ma już nieco doświadczenia w tym zawodzie, wie, że zarówno do ruszenia w trasę, jak i samego załadunku trzeba być odpowiednio przygotowanym – nie tylko pod względem technicznym, ale i mentalnym. Pozytywne nastawienie i działanie według wcześniej ustalonego planu to podstawa. Pamiętajmy więc – na każde zabezpieczanie ładunku powinniśmy zagospodarować sobie odpowiednią ilość czasu. Działanie na tzw. styk nie przyniesie nam nic dobrego. Za jednym czy drugim razem uda nam się zmieścić w czasie. Za kolejnym może już być inaczej, co sprawi, że w nasze poczynania wkradną się niepotrzebne nerwy.\nPasy zabezpieczające – podstawa każdego załadunku\nPodstawową metodą zabezpieczenia ładunku są pasy. Dzięki nim możliwe jest zapięcie towaru w taki sposób, aby nie reagował on na siły, które będą na niego oddziaływać podczas pokonywania trasy. Mowa tu oczywiście o zapobieganiu przemieszczania się ładunku po naczepie. W tym miejscu warto wspomnieć także o najkorzystniejszym rozmieszczeniu transportowanego towaru. Zazwyczaj naczepa posiada wymiary idealnie dopasowane do wymiarów europalet. Warto więc to wykorzystać i umieszczać ładunek w naczepie w taki sposób, aby palety znajdowały się jak najbliżej siebie. Ogranicza to już samo w sobie możliwość jakiegokolwiek ruchu towaru nawet w przypadku gwałtownego hamowania, a gdy ładunek zostanie optymalnie zabezpieczony pasami – będziemy mieli już pewność, że na naczepie nie dojdzie do żadnej, niepożądanej sytuacji.\nJak zabezpieczyć ładunek pasami?\nKażda naczepa powinna być wyposażona w specjalne klamry, do których podpina się pasy. Samo zabezpieczenie ładunku jest dość proste. Pas przeciągamy nad towarem na drugą stronę naczepy i przyczepiamy do kolejnej klamry. Warto pamiętać o tym, żeby pas nie był poskręcany, ponieważ taka sytuacja dość znacząco wpływa na obniżenie jakości zabezpieczenia. W miarę możliwości musi być również zapięty jak najmocniej. Powinien być napięty, przypominając wręcz strunę. Poziom siły jego zapięcia należy oczywiście dostosować do rodzaju przewożonego ładunku. Jeśli na palecie znajduje się towar twardy – można śmiało włożyć w zapinanie pasa sporo energii. Jeśli jednak przewozimy towar nieco bardziej delikatny – trzeba wyważyć poziom zapięcia, aby go nie uszkodzić. W przypadku towaru naprawdę delikatnego warto skorzystać ze specjalnych narożników, które sprawią, że pas nie zostawi na nim wgnieceń.\nDodatkowe rodzaje zabezpieczeń\nWarto wspomnieć również o dodatkowych rodzajach zabezpieczenia ładunku w transporcie drogowym. Bardzo efektywną metodą, ograniczającą możliwość poruszania się towaru po naczepie, są specjalne maty antypoślizgowe. Można wyłożyć nimi podłogę naczepy, dzięki czemu towar jest jeszcze lepiej zabezpieczony. W przypadku załadunku problematycznego pod względem wymiarów – gdy są niestandardowe i sprawiają, że pomiędzy poszczególnymi paletami występują zbyt duże luki – można zdecydować się na wykorzystanie specjalnych elementów wypełniających. Zazwyczaj jednak zabezpieczenie ładunku pasami w połączeniu z matą w zupełności wystarcza i gwarantuje transport pozbawiony niepożądanych niespodzianek.\nZastanawiając się nad tym, jak zabezpieczyć ładunek, warto wziąć pod uwagę nie tylko kwestię bezpieczeństwa przewożonego towaru, ale i rygorystyczne przepisy obowiązujące kierowców na europejskich drogach. Nieprawidłowe zabezpieczenie jest surowo karane, a kierowcy, który dopuści się niedopatrzenia, grozi wysoki mandat. Warto więc zadbać również o swój portfel i wiedząc, jak chętnie policjanci w Polsce czy Niemczech kontrolują kierowców tranzytowych, zabezpieczyć swój ładunek w optymalny sposób.\nMamy nadzieję, że ten poradnik pozwolił Ci rozwiać ewentualne wątpliwości dotyczące tego, jak zabezpieczyć ładunek na naczepie. Życzymy szerokiej drogi!


GMINA ŻEGOCINA - ZINTEGROWANA POLITYKA BEZPIECZEŃSTWA W BYTOMSKIEJ SZKOLE\nZINTEGROWANA POLITYKA BEZPIECZEŃSTWA W BYTOMSKIEJ SZKOLE\nUczestników spotkania powitała Pani Dyrektor B. Janicka - Mikus.\nUczestncy spotkania w bytomskiej szkole.\nW dniu 17 marca 2010 roku w Publicznej Szkole Podstawowej im. św Mikołaja w Bytomsku odbyło się spotkanie z partnerami współpracującymi w projekcie Zintegrowanej Polityki Bezpieczeństwa, którego celem będzie uzyskanie\nprzez szkołę Certyfikatu "Szkoły - promującej bezpieczeństwo". Na spotkanie przybyli zaproszeni goście: nadkom. Izabela Ciarka z Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, asp . Leszek Machaj z Komendy Powiatowej Policji w Bochni, mł. asp. Marcin Daniec - dzielnicowy z Posterunku Policji w Żegocinie, kpt. Witold Sajak - z Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Bochni, Gminny Psycholog - Pan Czesław Pączek oraz Radna Gminy Żegocina Pani Lucyna Nowak. Niestety z racji obowiązków służbowych nie mógł przybyć na spotkanie Wójt Gminy Żegocina pan Jerzy Błoniarz oraz sołtys wsi Bytomsko pan Ignacy Rożnowski.\nSpotkanie prowadziła nadkom. Izabela Ciarka z Wydziału Prewencji Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, która przedstawiła zebranym w bytomskiej sali gościom, nauczycielom , rodzicom i dzieciom nie tylko rys historyczny projektu ZPB w Polsce, ale również algorytm postępowania, cele, założenia, przykładowe działania oraz efekty.\nNastępnie swoją prezentację przedstawiła nauczycielka bytomskiej szkoły - Pani Katarzyna Kaszuba - koordynator programu. Zaprezentowała dotychczasowe osiągnięcia szkoły, a także przedstawiła wyniki przeprowadzonych wcześniej ankiet oraz priorytetowe zadania, jakie zostały założone w celu poprawy bezpieczeństwa w szkole i jej otoczeniu.\nGłos zabrał także asp. Leszek Machaj, który podziękował za przybycie wszystkim zebranym i pochwalił dotychczasowe pomysły i osiągnięcia bytomskiej podstawówki. Zwrócił również uwagę na bardzo dobrą współpracę szkoły z organami policji.\nJako ostatni wypowiadał się kpt. Witold Sajak, który podkreślił duże znaczenie działających w szkole Młodzieżowych Drużyn Pożarniczych. Obiecał wsparcie ze strony Państwowej Straży Pożarnej.\nZPB w PSP w Bytomsku - spotkanie pierwsze.\nSpotkanie to było pierwszym, ale jednym z wielu, które już niebawem odbędą się w ramach kolejnych etapów projektu. Końcowym efektem ma być rzeczywista poprawa bezpieczeństwa w bytomskiej szkole i w jej otoczeniu, na dowód czego placówka ta otrzyma specjalny certyfikat. Do tego tematu jeszcze powrócimy.


Zrzucił bezbronnego 48-latka z mostu. Nagranie przeraziło nawet funkcjonariuszy. – Polubione.com\nHome Poruszające Zrzucił bezbronnego 48-latka z mostu. Nagranie przeraziło nawet funkcjonariuszy.\nZrzucił bezbronnego 48-latka z mostu. Nagranie przeraziło nawet funkcjonariuszy.\nTa tragiczna sytuacja miała miejsce w sobotę, 6 kwietnia, w Dnieprze na Ukrainie. 23-latek i jego starszy o 3 lata kolega brutalnie zaatakowali 48-letniego mężczyznę.\nNa tym jednak nie poprzestali. Na wpół przytomnego mężczyznę zaciągnęli na most i bez skrupułów zrzucili go z kilkudziesięciu metrów. Wszystko nagrali telefonem, a film zamieścili w sieci.\nPolicjanci nie mogli uwierzyć własnym oczom, gdy zobaczyli nagranie. Widać na nim, jak zakrwawiony, błagający o litość mężczyzna, kurczowo trzyma się barierki na moście nad rzeką Dniepr. Wszystkiemu przygląda się dwójka napastników, którzy nie zamierzali mu pomóc. Chwilę później 48-latek traci siły, puszcza się i wpada do rzeki, z której nie wypływa już o własnych siłach. Odniesione obrażenia były na tyle poważne, że mężczyzna zmarł.\nŚledczy jeszcze tego samego dnia namierzyli napastników, którzy w tak bestialski sposób potraktowali drugiego człowieka. 23-latek i 26-latek podczas przesłuchania przyznali, że byli przekonani, że mężczyzna o własnych siłach dopłynie do brzegu, a ich zachowanie było tylko głupim żartem. Śmierć mężczyzny była natomiast „wypadkiem przy pracy”.\n– „Dnieprzańska policja zlokalizowała i zatrzymała dwóch drani. Jeden urodził się w 1993 r., a drugi w 1996 r. Nie podajemy personaliów młodych mężczyzn, którzy zepchnęli nieznajomego do rzeki, żeby nagrać film na telefon. Ten człowiek nie żyje” – napisał 6 kwietnia na Facebooku Wiaczesław Abroskin, zastępca komendanta głównego ukraińskiej policji.\nBójka pod restauracją Poplawok nie umknęła uwadze przechodniów, którzy zeznali, że to, co się tam zdarzyło, przypominało rzeź. Napastnicy zachowywali się, jakby byli w amoku, nie zważając w ogóle na stan w jakim była ich ofiara.\nSprawcy zostali zatrzymani. Usłyszeli zarzut zabójstwa z premedytacją.\ntagi: brutalne morderstwo brutalne pobicie okrutna zbrodnia zrzucenie z mostu\n24-latka obudził płacz miesięcznego synka. Mężczyzna zgotował mu w domu piekło.\n92-latka pobita „na kwaśne jabłko” podczas korzystania z transportu publicznego dla niepełnosprawnych i starszych osób.\nNiepokoiło go zachowanie żony. Gdy obejrzał nagranie z monitoringu, zadzwonił na policję.


czerwiec 2020 - Strona 2 z 2 - Wakai.pl - Newsy anime & manga\nZAPOWIEDŹ ANIME – LATO 2020\n19 czerwca 2020 wakai.plBez kategorii\nLato wygląda biednie przez pandemie… mimo to każdy powinien znaleźć przynajmniej kilka ciekawych tytułów. Postaramy się Wam pomóc! Grafiki wykonał L3siu.\nTak więc serdecznie zapraszamy do zapoznania się z najciekawszymi tytułami anime w lecie 2020!\nZnamy ekipę tworzącą anime Hortensia Saga\n16 czerwca 2020 wakai.plBez kategorii\nNa oficjalnej stronie internetowej poświęconej anime pt:,, Sega’s Hortensia Saga„, bazowanego na grze mobilnej, opublikowano filmik promujący. Zawarto w nim m.in. kluczową informację o premierze anime w styczniu 2021 roku.\nW filmiku zawarte są informacje na temat ludzi odpowiedzialnych za serię telewizyjną:\nYasuo Nishikata – reżyser (Killing Bites, The Seven Deadly Sins the Movie: Prisoners of the Sky)\nRintarou Ikeda – scenariusz (The Seven Deadly Sins: Wrath of the Gods, Magical Sempai)\nTakayuki Onoda – twórca postaci (Granblue Fantasy the Animation, The Seven Deadly Sins)\nZespół FIRST STORY – piosenka przewodnia (Arpeggio of Blue Steel – Ars Nova, Golden Kamuy)\nZespół ZENTA – muzyka\nYoshimasa Hosoya jako Alfred Ober\nYui Horie jako Mariyus Casteledo\nKenjiro Tsuda jako Maurice Baudelaire\nReina Ueda jako Nonnoria Folley\nAya Uchida jako Kuu Morimol\nYuichiro Umehara jako Deflott Danowa\nGra została udostępniona na urządzenia mobilne z Androidem oraz IOS w kwietniu 2015 roku. Gracze wcielają się w rolę młodego, feudalnego lorda, który poznaje ukrytą prawdę o Królestwie Hortensji poprzez bitwy i potyczki.\nGra, która jest darmowa aczkolwiek zawarte są w niej mikropłatności, pozwala na wystawienie w swoim „party” do pięciu postaci posiadających różne umiejętności przydatne podczas walki. Podczas potyczki przesuwamy bohaterów po szachownicy i kierujemy ataki w stronę wroga. Każda postać porusza się po polach w specyficzny dla siebie sposób.\nNa podstawie owej produkcji osoby pracujące w studio LIDEN FILMS wyprodukowały krótki film animowany. Stworzyli także klipy wprowadzające do trzeciej części gry.\nPS. Filmik promocyjny został zablokowany w naszym kraju 🙁\nŹródła: AnimeNewsNetwork, AnimeHorsaga, animedesu.pl\nFood Wars, sezon piąty zostanie wznowiony!\nNa stronie poświęconej piątemu sezonowi Food Wars upubliczniono filmik będący zapowiedzią powrotu anime po przerwie spowodowanej korona-wirusem. Wiemy, że seria zostanie wznowiona 3 lipca. W klipie zawarte są sceny z wcześniej już wyemitowanych trzech odcinków anime, a także informacje o nowych postaciach.\nEmitowanie odcinków zostanie rozpoczęte od 1 odcinka. Obecnie serwisy takie jak Tokyo MX oraz BS11 transmitują powtórki odcinków z czwartej serii Food Wars. Sezon ten miał premierę 11 października 2019 roku i składał się z 12 odcinków.\nUzaki-chan wa Asobitai! znamy dokładną liczbę odcinków\nOficjalna strona telewizyjnego anime Take’s Uzaki-chan Wants to Hang Out! (Uzaki-chan wa Asobitai!) niedawno poinformowała , że ekranizacja otrzyma jedynie 12 odcinków.\nPremiera anime odbędzie się w AT-X, Tokyo MX, San’in Broadcasting, BS11 i Anime Store 10 lipca . Anime będzie także transmitowane na ABC TV i TV Aichi.\nJedynym pragnieniem Shinichi Sakurai jest odrobina ciszy i spokoju. Niestety Hana Uzaki – niesforna dziewczyna z niższej klasy ma inne plany. Wszystko czego chce to ciągle psocić starszemu koledze i dobrze przy tym spędzając wolny czas. Dzięki jej urokowi i wytrwałości, może to być początek pięknego związku!\nZwiastun i data premiery drugiego sezonu Re: Zero\n11 czerwca 2020 wakai.plBez kategorii\nW sieci pojawił się zwiastun drugiego sezonu Re: Zero Kara Hajimeru Isekai Seikatsu. Ogłoszono nową datę premiery – pierwsza połowa zadebiutuje 8 lipca, na drugą natomiast przyjdzie nam poczekać do stycznia 2021.\nDo obsady dołączą Nobuhiko Okamoto jako Garfiel Tinsel, Aimi Tanaka jako Ryuzu Birma oraz Maaya Sakamoto jako Echidna. Opening „Realize” wykona Konomi Suzuki.\nDrugi sezon pierwotnie zadebiutować miał w kwietniu. Premierę przesunięto ze względu na koronawirusa.\nSerial na podstawie Yakusoku no Neverland\nOgłoszono, że Amazon wyprodukuje anglojęzyczny serial aktorski na podstawie Yakusoku no Neverland. Reżyserią zajmie się Rodney Rothman (Spider‑Man Uniwersum), który jest także producentem wraz z Masim Oką, Royem Lee i Miri Yoon. Scenariusz pierwszego odcinka napisze Meghan Malloy.\nJapońska adaptacja live‑action zadebiutuje w kinach 18 grudnia tego roku.\nNowy film studia Ghibli\n6 czerwca 2020 wakai.plBez kategorii\nStudio Ghibli ogłosiło, iż pracują nad ekranizacją drugiej w swojej historii książki Diany Wynne Jones (autorki Ruchomego zamek Hauru). Tym razem trafiło na Earwig and the Witch (nieprzełożona na język polski), która będzie nosić japoński tytuł Ayo to Majo. Film będzie wyjątkowy, ponieważ jest pierwszym filmem pełnometrażowym w formacie 3D od tegoż studia.\nFilm wyreżyseruje Goro Miyazaki, a Hayao Miyazaki będzie trzymał nad nim pieczę. Premierę planuje się na nadchodzącą zimę.\nDom Dziecka Św. Morwalda nie jest miejscem, w którym ktokolwiek o zdrowych zmysłach chciałby mieszkać, większość ludzi wręcz by stamtąd uciekła. Inaczej rzecz się ma w przypadku Earwigi, która zawsze dostaje czego chce i kiedy chce odkąd tylko trafiła do sierocińca jako dzieciątko.\nWszystko jednak ulega zmianie, gdy w drzwiach domu dziecka staje Bella Yaga oraz Mandrake, przebrani za rodziców zastępczych. W obliczu wizji utraty swojego miejsca w świecie pełnego pokoi, eliksirów, ksiąg zaklęć, gdzie w każdym kącie chowa się magia, Earwiga postanawia użyć całego swojego sprytu, by pokazać wiedźmie kto tu rządzi. A w tych dążeniach towarzyszyć jej będzie gadający kot.\nEkranizacja Dokyuu Hentai HxEros\nNa 3 lipca zaplanowano premierę nowej propozycji od studia project No.9, pt. Dokyuu Hentai HxEros. Pierwowozorem serii jest manga autorstwa Ryouma Kitady. Reżyserem i scenarzystą anime jest Masato Jinbo (Fate/kaleid liner Prisma Illya 2wei!), a autorem projektów postaci jest Akitomo.\nYoshitsugu Matsuoka jako Retto Enjou\nAi Kakuma jako Kirara Hoshino\nSayuri Yahagi jako Momoka Momozono\nYuuki Kuwahara jako Sora Tenkūji\nAi Kayano jako Maihime Shirayuki\nShinichiro Miki jako Jou Anno\nNichika Omori jako Chacha\nDaisuke Kishio jako Rumba\nRikiya Koyama jako Narrator\nOpening, pt. „Wake Up Hx ERO!” wykonają HXEROS SYNDROMES (formacja utworzona przez BURNOUT SYNDROMES specjalnie na potrzeby serii) wraz z Retto Enjou (protagonista anime), a ending, pt. „lost emotion” zaśpiewa Kirara Hoshino (główna członkini haremu).\nNa ekranie będziemy śledzić losy Retto Enjou, licealisty, który dołącza do organizacji HxEros, by wraz z czwórką pięknych dziewczyn ratować świat przed Kiseichuu, stworami wysysającymi z ludzi, tzw. „H energy,” pozbawiając ich całej woli życia.\nPisaliśmy o tym w lutym! https://wakai.pl/bohaterowie-uzywajacy-erotycznych-mocy-zmierzaja-na-nasze-ekrany/