Korpo-joga - Joga | Zdrowie | Uważność | Styl Życia - Bosonamacie.pl\nPodobno kiedyś, dawno temu, żył niezbyt rozgarnięty król Midas, który miał jedno wielkie marzenie. Chciał posiąść wszelkie bogactwa tego świata. Dionizos wysłuchał prośby Midasa i sprawił, że wszystko, co dotknął przemieniało się w złoto. Do Midasa podobne bywają współczesne korporacje. Rządzi nimi jedno marzenie – wzrostu, kumulowania bogactwa, pomnażania zysków. Nie jest to wcale zarzut. Nie jest to także pochwała. Choć jednym może się to akurat podobać, a inni będą to zażarcie krytykować. Po prostu taka już jest natura tego zwierzęcia.\nKorporacje posiadają niezwykłą łatwość przemieniania w zysk wszystkiego, z czym mają kontakt. Mniej lub bardziej subtelnie wykorzystują naszą ambicję, energię i naturalną potrzebę współpracy w grupie do tego, żeby osiągać założone cele biznesowe, a właściwie aby je przekraczać, bo każdy kto pracował w korpo-świecie wie, że plan jest po to, aby go… przekraczać. Nasze marzenia o lepszym życiu dla nas i naszych dzieci, naszą chciwość oraz nasze prawdziwe lub urojone potrzeby świat korpo stara się zawłaszczyć do motywowania nas do jeszcze bardziej wydajnej pracy. Nasze obawy przed przyszłością, strach przed chorobą i śmiercią, realne lub tylko wyimaginowane poczucie braku bezpieczeństwa korporacyjny Midas próbuje przekuć w lojalność, nadgodziny, zarwane weekendy i regularne sprawdzanie maila podczas wyproszonych w poczuciu winy wakacji.\nOczywiście, nie zawsze to tak działa, nie każdy się temu poddaje i (szczęśliwie) nie każda korporacja jest stuprocentowym wcieleniem nierozgarniętego Midasa. Czasy się również zmieniają. Dzisiaj o wiele częściej niż 20 lat temu brutalny kapitalizm musi zakładać satynowe rękawiczki. Coraz więcej jest także chyba świadomych menadżerów i kapitalistów, którzy rozumieją, że konsumenci ich produktów oczekują nie tylko dobrej jakości i ceny, ale także odpowiedzialności za środowisko, warunki pracy i lokalną społeczność. Stąd wiele korporacji (szczególnie w świecie zachodnim) angażuje się w rozmaite przedsięwzięcia charytatywne, inwestuje w programy ochrony środowiska i stara się zapewniać coraz lepsze warunki pracy. Niektóre organizują nawet zajęcia jogi lub kursy mindfulness.\nNa pierwszy rzut oka to, że jakaś firma funduje pracownikom jogę lub mindfulness powinno napawać nadzieją. Wygląda to trochę tak, jakby ktoś zrozumiał, że pracownicy są żywymi, myślącymi i czującymi organizmami i potrzebują czasem wstać od komputera, trochę się poruszać, uspokoić rozbiegane myśli i oderwać się od bieżących wydarzeń, aby skupić się na czymś innym, niezwiązanym z pracą, bardziej trwałym i ważniejszym. Organizowanie zajęć jogi w korporacjach ma także inne, niewątpliwe zalety. Pomaga w popularyzacji jogi pośród osób, które (być może) na co dzień niespecjalnie mają potrzebę fizycznej aktywności oraz nawyki medytacyjnych praktyk. Dzięki zajęciom w korporacjach mogą dorobić sobie również nauczyciele jogi i mindfulness, którzy w końcu z reguły zarabiają nieco gorzej niż menadżerowie.\nOczywiście kluczowe zawsze pozostaje pytanie o intencje przyświecające wprowadzaniu jogi do korpo-świata. Niektórzy mogą twierdzić, że w sposobie funkcjonowania – czy, jak kto woli, w genotypie – każdej korporacji jest coś, co powoduje, że niezwykle łatwo zmienia w brzęczącą monetę najszczytniejsze nawet inicjatywy. Jeśli tak jest, korpo-joga byłaby jedynie próbą instrumentalizacji jogi – czyli wykorzystania jej do wzrostu wydajności pracy, zwiększenia lojalności pracowników do firmy, pobudzenia kreatywność zatrudnionych osób czy choćby wygenerowania lepszego PR. Na początku naszego wieku Jeremy Carrette and Richard King opublikowali książkę „Selling Spirituality”, w której twierdzą, że z punktu widzenia współczesnej firmy joga i zajęcia z mindfulness są w istocie narzędziem, które w połączeniu z komercjalizacją i neoliberalnym stylem myślenia mają nas po prostu nakłonić do jeszcze lepszej pracy. Zgodnie z takim rozumowaniem, rozciągamy się na jodze w przerwie na lunch, medytujemy podczas przerwy na kawę, ale robimy to w ramach korporacji tylko dlatego, że zdrowy, silny, wypoczęty i psychicznie odprężony pracownik jest bardziej wydajny. Niezbyt to optymistyczna wizja świata, w którym praktyki pomyślane jako narzędzie bezinteresownego samodoskonalenia oraz poszukiwania lepszego kontaktu z samym sobą zmieniają się w element systemu motywacyjnego, który potem w rocznym raporcie HR prezentuje obok takich inicjatyw, jak team-buildingowy wyjazd do SPA, impreza świąteczno-noworoczna i wstawienie stołu do ping-ponga na korytarzu biura.\nCzy powinniśmy się zatem niepokoić, kiedy słyszymy o zajęciach jogi w korporacjach? Król Midas na spełnieniu swoje prośby dobrze nie wyszedł. Nie dość, że chodził ciągle głodny (złotego kotleta zjeść się jednak nie da), to jeszcze nieopatrznie dotknął swojej córki, która natychmiast zmieniła się w złoty posąg. W rezultacie Midas musiał prosić Dionizosa, aby dar (a może przekleństwo) przemieniania otaczającego go świata w złoto cofnął. Wydaje się, że także biznes jogi w instrument wzrostu wydajności raczej nie przemieni. Tym bardziej, że joga nigdy mainstreamowa nie była. W końcu nawet w czasach Patañjālego praktyka jogi była propozycją skierowaną do bramińskiej elity. Kiedy zaś zaczęto ją praktykować nieco szerzej, nie była ofertą dla każdego i wiązała się ze stosowaniem dosyć rygorystycznego praktyk. Również i dzisiaj prawdziwa praktyka jogi zawiera w sobie nie tylko element fizycznego wysiłku, ale także wiąże się np. z wcale nie najpopularniejszymi wyborami dotyczącymi sposobu życia, myślenia, odżywiania i spędzania wolnego czasu. Pewnie więc trudno będzie korporacjom wtłoczyć jogę w system motywacyjny pracowników.\nJoga bywa także niepokorna. Niesie w sobie ogromny potencjał zmiany. Nie daje się więc tak łatwo zinstrumentalizować. Pracownik, który poszedł na jogę w ramach korpo-bonusu czy został wysłany na kurs mindfulness może nagle dojść do wniosku, że przekraczanie planu za wszelką cenę wcale nie przysparza mu szczęścia, nie zwiększa poczucia samospełnienia i nie nadaje sensu jego życiu. Ktoś, kto poczuł radosną stabilność, lekkość i spokój asany, może nie chcieć dać się ponownie zamknąć w korporacyjnym boksie, żeby godzinami robić wykresy w Excelu czy prezentacje w PowerPoint. Praktyka jogi lub medytacji może również zmienić spojrzenie na sam biznes i relacje z ludźmi w nim pracującymi. Może np. poddać pod wątpliwość przekonanie, że biznes to gra sumie zerowej, w której, aby ktoś wygrał, ktoś musi przegrać. Także rozbudzona, niepokorna kreatywność, umiejętność kwestionowania zastanej rzeczywistości i zadawania pytań nie koniecznie musi przełożyć się na wzrost wydajności pracy i większą konkurencyjność firmy. Zwłaszcza, jeśli sama korporacja nie jest gotowa takiej przemiany swoich pracowników zaakceptować i dostosować do niej swój model funkcjonowania.\nJoga jest z natury swojej niszowa. Często przyciąga, a czasem nawet kreuje buntowników, odmieńców, ludzi poszukujących. Jeśli korpo-świat to wytrzyma, to dobrze dla niego i jego otoczenia. Współczesny kapitalizm pewnie skorzystałby na tym, gdyby budowało go trochę więcej buntowników, freaków i ludzi obdarzonych odrobinę większą empatią. Jeśli natomiast nie … joga sobie poradzi, a korporacje wrócą do sprawdzonych metod – wstawią stół do ping-ponga na korytarzu i będą organizować wyjazdy integracyjno-motywacyjne do SPA.


Forum Blondynek - włosy, makijaż, uroda - BlondForum.pl - Jak unieść włosy u nasady?\nForum Blondynek - włosy, makijaż, uroda - BlondForum.pl > WŁOSY BLOND > Fryzury > Jak unieść włosy u nasady?\nPełna wersja: Jak unieść włosy u nasady?\nKochane znacie jakiś dobry sposób na to żeby włosy w ciągu dnia nie oklapywały? Nosz mnie coś strzeli. Rano jak wymodeluje sobie włosy szczotką i suszarką to mam super puszyste i takie pełne życia włosy. Jest godzina 14, a o 9 sie czesałam, i już moje włosy są oklapniete. Użyłam nawet tego pudru Got2Be, ale chyba za mało dałam, bo nic nie działa teraz jak czochram włosy\nA dobrze je wymodelowałaś/wyciągnęłaś lusia? Jeśli nie ma wilgoci itp włosy nie powinny oklapnąć po upływie 5 godzin...\nNie polecam do częstego stosowania, ale dobrym pomysłem np na specjalne okazje jest użycie lakieru dodającego objętości. Nakładam go wtedy w ten sposób:\n-wpierw chwilkę podsuszam włosy z głową spuszczoną w dół\n-następnie robię poziome przedziałki z tyłu, a pionowe po bokach i w każdy z nich spryskuję skórę i tylną (odzieloną) warstwę włosa przy skórze lakierem\n-teraz czas na modelowanie\nPomysł skradłam od fryzjera i naprawdę działa Jednak nie należy przesadzać... Tylko na szczególne okazje, by nie przesuszyć skalpu.\nAch i osobiście nie polecałabym pudru Got2Be... Pamiętaj, że im więcej produktu tego typu na włosach, tym stają się cięższe, przez co szybko uzyskuje się efekt przylizania...\nNo, ale ty tylko moja uwaga. Każdemu według potrzeb\nno ja tego pudru nie uzywam czesto i dużo. Tak samo zresztą z lakierem... hmmm moze pianke spróbuje jutro jak bede sie szykować na spektakl\nPianki kochana nie daje się przed modelowaniem włosów...\nJa nie mam tego problemu, ale zauważyłam, że jak nakładałam odżywkę dove volume, to moje włosy były bardziej uniesione niż zazwyczaj\nPianki nie daje się przed modelowaniem włosów? Jestem głupia i niedoinformowana, ale zawsze tak robiłam :/\nNie chcę dostać od Was po głowie, ale przyznam się, że ja zawsze muszę lekko podtapirować włoski i skatować je lakierem. Co prawda wynagradzam im to na sto różnych sposobów, ale bez tego są one tak ohydne, że nie wyjdę z domu :<\nIlekroć byłam u fryzjera, ten nigdy przed modelowaniem, jak i termolokami nie nakładał mi pianki. Czemu? Przyznam nie wiem. Jednak sama stosuje się do jego instrukcji.\nZ drugiej strony jest to zrozumiałe, po co tak włoski przeciążać? Po myciu nakłada się odżywkę b/s, serum, jedwab ( nie, nie, nie dla Biosilka) oraz ew spryskuje lakierem. I jeszcze pianka? Byłoby za dużo.\nA przyznam szczerze nie jestem zwolenniczką pianek...\nPoza tym, wszystko co pisałam w poprzednich, wyżej postach. Jeśli dobrze, naprawdę dobrze wyciągniemy i uniesiemy włoski, nie będzie problemu.\nmndol jako człowiek o wysokim stopniu cierpliwości, nie zbesztam Cię Tylko mam nadzieję, że mocno ich nie tapirujesz Słońce?\nMasz rację Piankę w sumie można nałożyć na wilgotne włoski przed modelowaniem, ale wtedy lakier i inne specyfiki obciążające SIO.\nMocno tapiruję tylko na specjalne okazje lub jak idę do pracy na bardzo długo, bo tam nie mam możliwości poprawić fryzurki :< Wiem, że to strasznie niszczy, ale obiecuję poprawę!\nteż zawsze dawalam pianke na wilgotne włosy. Szczegolnie tą zieloną z tafta ktora ma juz na celu powiekszenie objetości włosów ale nie bede jej kupoiwać specjalnie. Na występ po porstu lekko podtapirowałam wloski i psiknełam lakierem góre żeby sie trzymało i cały spektakl jak i jeszcze dłuuugo po miałam swiętną fryzure\nlusia czyli jak rozumiem, znalazłaś już złoty środek?\nmndol Trzymam za słowo! Bynajmniej myślę, że lekki tapir nie jest zły O ile jest ostrożnie i delikatuśnie zrobiony...\nDziewczyny, dziś mam tzw specjalną okazję i zaszaleję! Wpierw modelowanie, później termoloki. Włoski, wybaczcie mi


Jak się sprzedać i za ile oraz ranking projektów głowie - Aula Polska\nStrona główna»Spotkania»Jak się sprzedać i za ile oraz ranking projektów głowie\nCzwartek 24.05, godz.19.00 - Leniwe i rozgrzane jeszcze popołudniowym słońcem miasto tym razem nie zakorkowało się więc wszyscy uczestnicy Auli numero trzy dojechali na czas. Nie pojawiła się zapowiadana wcześniej Karolina Kraus ani panowie z MniamMniam.pl. Zapraszamy może następnym razem!\nCzwartek 24.05, godz.19.00 – Leniwe i rozgrzane jeszcze popołudniowym słońcem miasto tym razem nie zakorkowało się więc wszyscy uczestnicy Auli numero trzy dojechali na czas. Nie pojawiła się zapowiadana wcześniej Karolina Kraus ani panowie z MniamMniam.pl. Zapraszamy może następnym razem!…\nSpotkanie zaczęło się planowo, pizza dojechała i wszystko zaczyna wyglądać, że Aula wpadła w równy rytm i zaczyna żyć swoim życiem, a nie świecić światłem odbitym innych konferencji. Piotr Szewczuk z Novella opowiedział o SLERT, ja polansowałem swoje kolejne dziecko prawie gotowe do porodu (metamobi), Krzysiek Mikulski z Seedfund.pl przekonywał nas do wyciągania ręki po kasę, Tomek Kolinko (fajna nazwa firmy – Soylent 😉 Tym, którzy nie zmarnowali dzieciństwa na czytaniu literatury SF powiem tyle, że książka i film warto zobaczyć – w oryginale “make room! make room!”) mówił o botach informacyjnych i sposobie ich wykorzystania w biznesie.\nMaciek Budzich (www.blog.mediafun.pl polecam wszystkim miłośnikom reklamy i marketingu – jeden z najlepszych blogów na ten temat w polskojęzycznej blogosferze. Szkoda, że przegrał z Chomiks.com bój o Webstar w kategorii najlepszy serwis prywatny 🙂 “o spostrzeżeniach dot. promocji nowych projektów, w szczególności informacji prasowych i kontaktów z prasą branżową, nawet zebrałem kilka porad z branży…”.\nNa końcu Szymon Błaszczyk i Krzysiek Urbański opowiedzieli o usability, user experience w teorii i praktyce. Jak zwykle najlepszym elementem było spotkanie przy pizzy i pogawędki na luźne tematy. Odkryliśmy, że vis a vis pewna młoda kobieta paraduje bez niczego po kąpieli (ja nie widziałem osobiście, ale znam kogoś kto widział!).\nRozmowy zeszły na kilka nieśmiertelnych tematów: Grono, Play, jak się sprzedać i za ile – no i mój ulubiony – kto ile ma projektów, które “już, zaraz, za chwilę” ma zamiar odpalić. Ze smutkiem stwierdzam, że nadal dzierżę palmę pierwszeństwa.\nCiekawym pomysłem wygenerowanym wspólnie była idea na start-up mający na celu tworzenie…społeczności. Sztucznej oczywiście. Taka firma generowałaby “członków”, ich zachowania i profile oraz dla podniesienia wiarygodności sama by kupowała reklamowane towary klientów (w końcu społeczność potrzebna jest po to żeby coś kupować, nie?) a same towary byłyby sprzedawane potem na Allegro czy innym Ebay’u. Wyobraźcie sobie promocję “tylko dziś za 1 mln murzynek z wyższym wykształceniem i dwójką dzieci zapłacisz jedyny 9.99$!”.\nAle kto da głowę, że takich projektów jeszcze nie ma?\nPS. Marcin Jagodziński robił zdjęcia – poproście go żeby je gdzieś wystawił!\nStart-up – Metamobi.pl – archiwum kontaktów komórkowych online\nJak ubiegać się o środki z funduszy venture capitals?\nO spostrzeżeniach dot. promocji nowych projektów, w szczególności informacji prasowych i kontaktów z prasą branżową\nTermin:Czwartek, 2007.05.24 o 17:00


Spotkanie dotyczące projektów wdrażanych przez PFRON | Niepełnosprawni.lublin.pl\n19 kwietnia 2017 roku w Sali Kolumnowej Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie odbyło się spotkanie z przedstawicielami PFRON na temat wdrażanych programów „Absolwent” oraz „Stabilne zatrudnienie”.\nW spotkaniu uczestniczyli między innymi przedstawiciele wyższych uczelni z terenu województwa lubelskiego, organizacji pozarządowych, urzędów pracy. Program przedstawił Krzysztof Kaca – Naczelnik Wydziału ds. Projektów w Departamencie ds. Programów PFRON.\nPilotażowy program „Absolwent” ma na celu zwiększenie zatrudnienia wśród osób niepełnosprawnych z wyższym wykształceniem, skierowany jest do uczelni wyższych, organizacji pozarządowych i partnerstw uczelni z organizacjami. Beneficjentami programu mają być osoby, które ukończyły studia nie wcześniej niż 24 miesiące przed przystąpieniem do projektu lub są na ostatnim roku studiów. Ogłoszenie o konkursie ma być opublikowane przez PFRON jeszcze w kwietniu tego roku. Beneficjenci mają być objęci wsparciem w zakresie zaplanowania ścieżki zawodowej i jej wdrożenia, podwyższania kwalifikacji zawodowych i wsparcia zatrudnienia. Koszty realizacji programu w latach 2017-2020 szacowane są na 80 000 000 złotych. Więcej informacji na temat programu zawartych jest na stronie www.pfron.org.pl\nProgram „Stabilne zatrudnienie” ma na celu zwiększenie liczby osób niepełnosprawnych pracujących w administracji publicznej. Skierowany jest do instytucji publicznych, samorządów gminnych, powiatowych, wojewódzkich oraz do państwowych oraz samorządowych instytucji kultury. Beneficjentami są osoby niepełnosprawne w stopniu umiarkowanym lub znacznym. Instytucje mogą starać się m.in. o dofinansowanie wyposażenia i szkoleń dla osób niepełnosprawnych. Wnioski przyjmowane są w trybie ciągłym. Więcej informacji pod adresem: www.pfron.org.pl


...obrzydliwość. pokaż jeszcze jedna z drugą rozpulchnione,przebarwione sutki i i ogromny srom\nChcą pokazywać to niech pokazują, pytanie kto to będzie oglądał? Z pewnością nie ich mężowie, którzy z całą pewnością wolą oglądać zupełnie inne zdjęcia:)\nTe młode mamy mają kompleksy i dlatego postanowiły udowodnić, że one są piękne bo sa brzydkimi mamami, a kobiety piękne, za którymi oglądają się mężczyźni są brzydkie i niedojrzałe bo nie wiedzą co to macierzyństwo.\nJak zwykle chora promocja obleśnego paskudztwa u was i wmawianie, że coś co może wywoływać odruch wymiotny jest piękne.\nOceniono 79 razy -9\nZakompleksiale krowy i ich fochy. Im brzydsze tym wiecej halsu robia wokol siebie.\nA nie można, kurna, tak pośrodku? Ani wyfotoszopowane supermodelki ani zapuszczone i brzuchate kobiety?\nNo, nie przy śniadaniu!!!\nA może p Joanna i Agata pokażą swoje nieidealne ciała będzie z tego ciekawy temat


Ubezpieczenia samochodu - E-Info24 - najlepsze strony firmowe wg branż\nSprawy, które może za Ciebie załatwić MW Assistance:\n* Umawianie i organizowanie wizyt serwisowych ? to będzie szczególnie przydatne w takich przypadkach jak np.: stukanie w zawieszeniu, zapalenie się kontrolki silnika, hamulców, oleju, zbliżający się przegląd okresowy itp. Wszystko, co dzieje się złego z samochodem, zgłaszasz telefonicznie Twojemu doradcy. Po tym ustalany jest termin naprawy w serwisie oraz miejsce odbioru auta przez pracownika.\n* Ustalanie zakresu wykonywanych napraw. Przy przekazywaniu auta do serwisu dokładnie ustalana jest lista czynności do wykonania. Może się np. zdarzyć, że zgłosisz zużycie klocków hamulcowych i zasugerujesz wymianę klocków z przodu, w serwisie jednak okaże się, że do wymiany są klocki z tyłu, a tarcze mają minimalną grubość. Co wtedy? Doradca MW Assistance poinformuje Cię o proponowanych naprawach i przedstawi ich koszty.\n* Monitorowanie ważności dat badań technicznych i polis ? nie myśl już o tym, szkoda Twojego czasu. Na miesiąc przed końcem ważności badania technicznego Twojego auta doradca zadzwoni do Ciebie i zaproponuje dogodny termin ponownego badania.\n* Sezonowa wymiana dostarczonego ogumienia z możliwością magazynowania drugiego kompletu opon. Gdy zacznie się zbliżać zima lub wiosna, Twój doradca skontaktuje się z Tobą, by w dogodnym dla Ciebie czasie zabrać samochód na wymianę opon.\n* Likwidacja szkód komunikacyjnych. Stłuczka na drodze, porysowany samochód, bliskie spotkanie z rowem? Jeśli masz AC, w ramach tej polisy likwidacja szkody przebiegnie bezgotówkowo. MW Assistance zgłosi ją, zorganizuje naprawę, skontroluje termin wypłaty odszkodowania oraz zakres uznanych napraw, załatwi auto zastępcze na czas naprawy i pomoże w odsprzedaży pozostałości (to dotyczy szkód całkowitych).\nW ofercie MW Assistance znajdują się również kredyty samochodowe oraz leasing konsumencki.\nNie trać swojego czasu. Skorzystaj z naszych usług.\nSłowa kluczowe: samochody, kredyt, odszkodowania, kredyty, ubezpieczenia, leasing, auta, Warszawa\nNazwa firmy: MW Assistance\nUlica i nr budynku: Dembego 9/12\nChcesz zawrzeć umowę ubezpieczeni swojego przedsiębiorstwa (firmy, działalności jednoosobowej, spółki) i przy okazji nie chcesz dać się nabrać i źle zabezpieczyć własnej przyszłości? Nie martw się z pomocą przychodzi ubezpieczenia dla firm, który zapewni nam odpowiednie ubezpieczenie. Portal zawiera co niemiara potrzebnych informacji o ubezpiecz niech, niemniej jednak też zakres usług broker. Sprawdź w czym ma możliwość Ludzie pomóc i jakie usługi świadczy firma Tur. Informacje o przedsiębiorstwie do przeglądu na kartach portalu. Zapraszamy do odwiedzin, a ponadto dostosowania usług do indywidualnej korporacji.\nNajwyższe odszkodowania z oc sprawcy Wrocław »\nMiałeś kolizję? Szukasz najlepszej firmy, która odzyska od firmy ubezpieczeniowej najwyższe odszkodowania z OC sprawcy karambolu? Z pomocą przyjdą Ci odszkodowania wrocław. Skontaktuj się z nami i bez opłat sprawdź czy należy się Ci odszkodowanie? Podejmiemy się każdej sprawy jeśli chodzi o wypadek komunikacyjny, uszkodzenia ciała, śmierć poszkodowanego, wypadek w rolnictwie, błędy medyczne, zaniżone odszkodowanie lub niewypłacone odszkodowanie. Pomożemy Ci uzyskać wszystkie należne rekompensaty. Nie ponosisz żadnych opłat wstępnych!. Zaufało nam już kilkanaście tysięcy osób. Działamy głównie na terenie Wrocławia i Dolnego Śląska, dzięki czemu możemy być w stałym kontakcie z naszymi klientami.\nIRONCARS wypożyczy Tobie samochód w Warszawie. »\nFirma IRONCARS to wypożyczalnia samochodów w Warszawie specjalizująca się w udostępnianiu samochodów zastępczych. Umożliwiamy kierowcom kolizji drogowych bezgotówkowe wypożyczenie samochodu na koszt OC sprawcy.\nSzukasz bezpiecznego doradcy ubezpieczeniowego? U nas znajdziesz wszytko, czego Ci potrzeba: rzetelność, dobra cena oraz przyjazna atmosfera. Klient jest u nas zawsze na pierwszym miejscu. Dobierzemy indywidualną ofertę dla Ciebie.


Gastronomia\tDrób ma szczególne znaczenie w żywieniu dietetycznym, ze względu na delikatną strukturę tkanek, małą ilość tłuszczu śródtkankowego i bardzo dobry smak.\nDrób podaje się: gotowany, smażony, pieczony i duszony.\nDrób gotowany podaje się w rosole wraz z jarzynami i makaronem oraz w sosach potrawkowych. Sposób podawania drobiu w rosole został omówiony przy podawaniu zup, a drób w sosie potrawkowym podaje się tak samo, jak pozostałe potrawy w potrawce. Potrawkę z drobiu gotowanego podaje się z ziemniakami purée, z wody, z ryżem, kaszą perłową gotowaną na sypko, warzywami gotowanymi z wody, surówkami. Należy pamiętać o posypywaniu gotowych porcji zieleniną.\nDrób smażony przyrządza się jako:\n- drób smażony sauté – filety z kury, bryzole z kury i z indyka oraz medalion,\n- drób smażony panierowany – filet z kury panierowany, kotlet de volaille z kury i antrykot z kury lub indyka, drób po wiedeńsku.\nMięso z kury lub kurczęcia po ugotowaniu panieruje się, a następnie smaży.\nSposób podawania drobiu:\n♦ na półmiskach porcelanowych lub platerowanych;\n♦ filety i antrykot układa się na postumentach z grzanek okrojonych zgodnie z kształtem wyrobu;\n♦ mięsa sauté mogą być podawane wprost z patelni;\n♦ kotlet de volaille – z półmiska platerowanego natychmiast po usmażeniu.\nZasadniczymi dodatkami do drobiu smażonego są frytki oraz warzywa z wody z masłem, np. groszek zielony, fasola szparagowa, kalafiory, marchewka glazurowana, jak również pieczarki duszone, sałata zielona, mizeria, pomidory, borówki i marynaty owocowe. Do drobiu podaje się kompoty i żurawiny. Przed wydaniem drobiu smażonego mięso polewa się stopionym masłem lub kosteczkę masła podaje się na plasterku cytryny.\nSerwując drób należy szczególną uwagę zwrócić na właściwy dobór i dekoracyjne ułożenie. Potraw tych nie należy długo przechowywać, gdyż stają się twarde, tracą swój specyficzny smak i aromat powstały przy smażeniu. Potrawy smażone powinny być podawane bardzo gorące, dlatego należy podać mocno podgrzany talerz i jak najszybciej serwować danie. Wcześniej trzeba przygotować nakrycie, tj. nóż i widelec oraz talerzyk na odpadki. Serwując de volaille należy ułożyć go tak, aby kostka była skierowana w stronę emblematu talerza.\nDrób pieczony przygotowuje się w całych tuszkach, następnie dzieli się je na części, tworząc z nich porcje. Umiejętny podział mięsa decyduje o estetycznym wyglądzie całej potrawy. Po wyporcjowaniu mięso układa się na półmisku w taki sposób, aby porcje wyraźnie się zaznaczały. Ważnym elementem jest dekoracja półmiska. Do tego celu stosuje się pomarańcze, winogrona, owoce z kompotów, takie jak: jabłka, gruszki, śliwki, czereśnie, wiśnie oraz marynowane śliwki, gruszki itp.\nDrób duszony ma mniejsze zastosowanie, podaje się go zawsze w sosie. Jako dodatki stosuje się ryż, kluski francuskie kładzione, knedle ziemniaczane, warzywa z wody i kapustę czerwoną, w sezonie – surówki. Drób duszony serwuje się z półmisków wraz z dodatkami, a mięso polewa się niewielką ilością sosu; pozostały sos można przynieść w sosjerce. Podobnie jak inne gorące potrawy z drobiu, mięsa duszone muszą być serwowane bardzo gorące, dlatego należy zwracać uwagę na podgrzanie talerzy i półmisków.


Polityka prywatności | Szkoła Podstawowa nr 3 im. Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej w Pruszkowie\nSzkoła Podstawowa nr 3 im. Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej w Pruszkowie zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z Ustawą z dnia 4 kwietnia 2019 roku o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do strony internetowej: www.spmzs.pl; www.sp3pruszkow.edupage.org/\nData publikacji strony internetowej: 2019.09.01\nData ostatniej dużej aktualizacji: 2021.09.01\nSposób dokonania oceny dostępności cyfrowej: Oświadczenie sporządzono dnia: 2020-09-22. Deklarację sporządzono na podstawie samooceny przeprowadzonej przez podmiot publiczny.\nMożliwość zmiany kontrastu tekstu do tła. Dzięki temu materiały osadzone na stronie są czytelne także dla osób słabiej widzących. Możliwość włączenia wersji dla słabowidzących.\nW przypadku problemów z dostępnością strony internetowej prosimy o kontakt. Osobą kontaktową jest p. Waldemar Szczygielski, email: w.szczygielski@spmzs.pl. Kontaktować można się także, dzwoniąc na numer telefonu 22 728 08 83. Tą samą drogą można składać wnioski o udostępnienie informacji niedostępnej oraz składać żądania zapewnienia dostępności.\nKażdy ma prawo do wystąpienia z żądaniem zapewnienia dostępności cyfrowej strony internetowej, aplikacji mobilnej lub jakiegoś ich elementu. Można także zażądać udostępnienia informacji za pomocą alternatywnego sposobu dostępu, na przykład przez odczytanie niedostępnego cyfrowo dokumentu, opisanie zawartości filmu bez audiodeskrypcji itp. Żądanie powinno zawierać dane osoby zgłaszającej żądanie, wskazanie, o którą stronę internetową lub aplikację mobilną chodzi oraz sposób kontaktu. Jeżeli osoba żądająca zgłasza potrzebę otrzymania informacji za pomocą alternatywnego sposobu dostępu, powinna także określić dogodny dla niej sposób przedstawienia tej informacji. Podmiot publiczny powinien zrealizować żądanie niezwłocznie, nie później niż w ciągu 7 dni od dnia wystąpienia z żądaniem. Jeżeli dotrzymanie tego terminu nie jest możliwe, podmiot publiczny niezwłocznie informuje o tym wnoszącego żądanie, kiedy realizacja żądania będzie możliwa, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż 2 miesiące od dnia wystąpienia z żądaniem. Jeżeli zapewnienie dostępności cyfrowej nie jest możliwe, podmiot publiczny może zaproponować alternatywny sposób dostępu do informacji. W przypadku, gdy podmiot publiczny odmówi realizacji żądania zapewnienia dostępności lub alternatywnego sposobu dostępu do informacji, wnoszący żądanie możne złożyć skargę w sprawie zapewniana dostępności cyfrowej strony internetowej, aplikacji mobilnej lub elementu strony internetowej czy aplikacji mobilnej. Po wyczerpaniu wskazanej wyżej procedury można także złożyć wniosek do Rzecznika Praw Obywatelskich.\nWejście do budynku Szkoły Podstawowej nr 3 im. Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej jest usytuowane od ul. Kubusia Puchatka, gdzie znajduje się podjazd (pochylnia) dla osób niepełnosprawnych.\nW budynku szkoły korytarze, schody i balustrady schodów są zgodne z prawem budowlanym. Nie ma wind, które umożliwiają osobom niepełnosprawnym przedostanie się na piętro. W tym celu służą odpowiednie platformy przyschodowe. Na parterze w holu B znajduje się toaleta dla osób niepełnosprawnych.\nW budynku szkoły, w części A i B są zamontowane platformy dla osób z niepełnosprawnością ruchową, nie ma informacji głosowych oraz pętli indukcyjnych.\nNa terenie placówki nie ma parkingu z wyznaczonym miejscem postojowym dla pojazdów przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych. Przy ul. Kubusia Puchatka są dwa miejsca parkingowe dla osób niepełnosprawnych.\nNa terenie Szkoły Podstawowej nr 3 nie ma możliwości skorzystania z tłumacza języka migowego. W przypadku zebrań z Rodzicami jest możliwość zatrudnienia tłumacza z zewnątrz, potrzebę tę należy zgłosić z wyprzedzeniem czasowym.


Polskie sądownictwo, czyli krok od chaosu | WEI\nArtur Kiełbasiński 09.12.2019\nWyrok Sądu Najwyższego kwestionujący apolityczność KRS i izby dyscyplinarnej może być wygodnym narzędziem politycznym. Opozycja „ma dowody” (kolejne) na nielegalność działań PiS. Rządzący – po raz kolejny mogą pokazywać, jak bardzo „kasta” oderwana jest od życia i kwestionuje Konstytucję w imię swoich interesów. Tyle o polityce. Tymczasem praktyczne skutki ostatnich wydarzeń mogą być naprawdę poważne.\nPo pierwsze, orzeczenie SN sprawia, że w każdej sprawie można zacząć weryfikować „legalność wyborów” sędziów. Przesłanka „nieprawidłowo obsadzonego sądu” może w każdej sytuacji być wykorzystana w trybie odwoławczym, to wynika wprost z przepisów proceduralnych.\nW tej sytuacji stoimy o krok od sytuacji, w której sędziowie podzieleni zostaną na „legalnych” i „nielegalnych”, w zależności od tego, kiedy zostali powołani na stanowiska. Można oczywiście szydzić, że spór nie dotyczy powołań sędziów mianowanych w PRL. Ale to szyderstwo trzeba odłożyć na bok. Nie posuwa nas do przodu w rozwiązywaniu problemu.\nZ punktu widzenia gospodarki, bezpieczeństwa obrotu – kwestionowanie legalności wyboru sędziów to sytuacja skrajnie groźna. W praktyce może bowiem dochodzić do sytuacji, gdy sędzia wydający postanowienie np. dotyczące wpisu do ksiąg wieczystych, będzie traktowany jako osoba nieuprawniona do dokonania tego wpisu. Taka sytuacja zniszczy bezpieczeństwo obrotu, naruszy podstawy zaufania do państwa. Dalej jest już tylko chaos – nie płacenie alimentów, bo np. sędzia był opiniowany przez nową KRS. Nie respektowanie nakazów zapłaty, bo „polityczne korzenie sędziego budzą wątpliwości”. Przesadna obawa? Być może, ale takie sytuacje w praktyce mogą mieć miejsce już wkrótce.\nPo drugie, sędziowie SN w praktyce uczynią całą swoją grupę zawodową… bezkarną. Nie zakładam, że to motyw działania sędziów. Nie chcę, nie mogę zakładać, że tak jest. Ale piszę o realnych konsekwencjach ich orzeczenia. Kwestionowanie legalności funkcjonowania izby dyscyplinarnej w praktyce oznacza, że delikty sędziów, prokuratorów i członków innych korporacji prawnych staną się trudne do osądzenia. Prawie niemożliwe do osądzenia. Do tego można wygodnie „grać” tą kwestią. Jeden z prawników wezwanych do stawienia się przed izba dyscyplinarną już zapowiedział, że się przed nią nie stawi. Z punktu widzenia funkcjonowania państwa – to sytuacja nie do utrzymania.\nOczywiście jest inne rozwiązanie. Szybka zmiana procedury karnej, zmiana zakresu immunitetu i… sprawy sędziów i innych prawników będą osądzane w jeszcze innym trybie. Jednak takie regulacje zostaną natychmiast zaskarżone, co tylko pogłębi chaos. Sytuacja niemal bez wyjścia.\nOczywiście, jest druga strona problemu. Przeciwnicy obecnego rządu natychmiast wytoczą argumenty wskazując na nielegalność zmian w sądownictwie wprowadzanych przez ostatnie lata. Reforma SN, spór o Trybunał Konstytucyjny, kwestie powoływania i odwoływania sędziów, zakres uprawnień ministra sprawiedliwości. To wszystko budzi wątpliwości zarówno opozycji, ale też środowisk prawniczych. Spór o reformę wymiaru sprawiedliwości wyszedł już poza rama zwykłej „przepychanki politycznej”. Staje się kwestią ustrojową.\nI nie ma tu znaczenia czy zarzuty nielegalności zmian są prawdziwe czy chybione. Nie ma tu znaczenia ile racji mają rządzący, a ile racji ma opozycja. Sam ciągnący się spór jest destrukcyjny dla państwa.\nAle powiedzmy wprost. Spór o kompetencje, uprawnienia, kształt ustrojowy przenika się i tworzy jeden gigantyczny węzeł problemów. Punktowe rozwiązywanie poszczególnych elementów problemu wydaje się bez sensu. Co zatem zrobić? Jak się wydaje metoda jest jedna – ponadpartyjne porozumienie dla wymiaru sprawiedliwości.\nDziś wydaje się prawie niemożliwe. Emocje polityczne raczej napędzają spór i dążenie do konfrontacji. Jednak jest to sytuacja na dłuższą metę nie do zaakceptowania. Groźna dla rozwoju gospodarczego, niszcząca szacunek dla wymiaru sprawiedliwości, bez względu na to kto akurat rządzi.\nDebata nad reformą wymiaru sprawiedliwości wymaga zachowań odpowiedzialnych od wszystkich. Przedstawiciele sędziów muszą zrozumieć, że bez realnej odpowiedzialności za wykroczenia i przestępstwa nie zbuduje się szacunku dla sędziów. Muszą przyjąć do wiadomości, że krytyka orzeczeń sądowych jest uprawnioną reakcją społeczeństwa i mediów, a nie zamachem na niezawisłość sędziowską. Z drugie strony – rządzący muszą rozumieć i respektować fakt, że kwestie realnej niezawisłości sędziowskiej są krytycznie ważne dla jakości demokracji. Rządzący muszą pamiętać, że reforma wymiaru sprawiedliwości, absolutnie niezbędna, musi się opierać na wprowadzaniu czytelnych procedur, a polityka kadrowa powinna być wtórna wobec tych procedur.\nCzy obie strony potrafią wyjść z dotychczasowych kolein własnej argumentacji? Chciałbym wierzyć, że tak.\nPisanie o „okrągłym stole” nie dla wszystkich może być dzisiaj atrakcyjnym porównaniem. Jednak właśnie dyskusja i kompromis, które symbolizuje „okrągły stół” dla wymiaru sprawiedliwości wydają się dzisiaj konieczne. Inaczej pogrążymy się w prawnym chaosie. Na horyzoncie już widać jego początek.


Myśliwski wizyjny | Miesięcznik Znak\nWiesław Myśliwski, 1993 r. fot. Wojciech Plewiński/Forum\nTomasz Bocheński październik 2020\nPiszę o książce Wiesława Myśliwskiego, żeby się z niej wydostać, a właściwie nie tyle z książki, ile z życia bohatera. Życie książkowe czyhało na mnie, żeby mnie wciągnąć i nie puścić, dopóki się nie wypowie. Pożyć czyimś życiem jak swoim, przecież zdarzało mi się to czasem, kiedy jakaś historia mnie wciągała, mnie – historyka od metodycznych analiz. Z łatwością wydobyłbym się z Ucha Igielnego, gdyby nie nitki sieci, którą stworzył autor. Książka, co prawda, przestrzega przed zaplątaniem się w czyjąś opowieść: „Kiedy człowiek wysłucha czyjegoś życia, nie może się już z niego potem wydobyć”. Nie pomoże jednak taka przestroga, ponieważ skrywa też pokusę, by jednak spróbować. W dodatku książka mówi również coś przeciwnego, że dobrze jest się wciągnąć, wplątać, wżyć w inne życie. Bez ukrytego powodu autor nie żyłby jakąś fikcją, tylko…\nAle nie mogę dopowiedzieć tego zdania, nie mogę dopisać antytezy, bo zabrzmi fałszywie, choćby pasowała do retorycznego porządku. Jak mógłbym fikcji przeciwstawić „realność” albo „własne życie”, skoro w Uchu Igielnym te pewniki, te oczywistości podważa sama narracja? Żyjemy realnością? Posiadamy własną biografię? A może jedynie pragniemy realności i biografii? Wiemy, kto mnoży wątpliwości – sam bohater, który przez lata szukał siebie, by siebie nie odnaleźć. Domyślamy się też, że również sam autor wciąga nas w biografię bohatera, byśmy zajęli się zapisaną historią, zamiast „własną”. Posłuchajmy, jak nas kuszą, już na wstępie książki, inaczej niż inni współcześni bohaterowie i autorzy. Nie mówią: zajmij się nami, bo żyliśmy ciekawiej niż ty, ani: pociesz się naszą biografią, nie do uwierzenia, jak ciekawą. Kuszą odmiennie: wplącz się w historię typową, podobną do twojej. Bohater i autor z głębi swego doświadczenia zwracają się do nas, jeszcze niedoświadczonych, tak jak mówiło się dawno temu, kiedy wierzono jeszcze w mądrość starości: „W zamian oddaję panu moje życie. Przyda się panu, gdy ogarnie pana pustka. Pustka to coś najgorszego, co nas może spotkać. A zaradzić jej można tylko, żyjąc w czyimś życiu. Nikt zresztą nie zaczyna swojego życia od siebie. Teraz pan tego jeszcze nie rozumie”.\nDojrzałość prosi o wysłuchanie\nŁatwo tę przemowę zbyć i łatwo pogardzić ofiarowanym, opowiedzianym życiem, szczególnie współcześnie, gdy sensu szuka się u profesjonalistów od mądrości. W dodatku wysłuchać trzeba irytującego pouczania – „pan tego jeszcze nie rozumie”. Nawet strach przed pustką, oczywisty w każdym wieku, nie zmusza, by przyjąć czyjąś opowieść, bo co to za lekarstwo, które choremu nie pomogło? Wydaje się, że w epoce kultu młodości, gdy istnieje tyle możliwości realizacji pragnień, nie grozi istnieniu pustka. Musi jednak grozić, skoro ma współcześnie tak wiele synonimów: wypalenie, depresja, dół, nuda, rozczarowanie. Zapewne autor i bohater książki dobrze wiedzą, co oznacza pustka, skoro umieszczają ją na samym dnie egzystencji, poniżej innych braków, więc może warto im zaufać? Dojrzałość, autora i bohatera, zwraca się do nas – wielbicieli wiecznej młodości, ich doświadczenie i biografia proszą o wysłuchanie. Nie chodzi im o zrozumienie życiowych mądrości, o przejęcie się sentencjami, które młodych odrzucają raczej, niż pociągają, zresztą i tak się je rozumie zbyt późno, ale o wysłuchanie opowiedzianej historii. Wsłuchaj się, a opowiedziane pocieszy cię, gdyż na każdego czyha pustka – tak przekonują.\nAle i obietnica pocieszenia nie skłoniłaby mnie jeszcze do przeczytania historii, gdyż nawet w Uchu Igielnym można wyminąć rozmówcę i zająć się własnymi sprawami, dopóki się nie wypalą. Mógłbym uciec przed tą opowieścią, gdyby nie brała pod uwagę również mojego, bardzo współczesnego, zniecierpliwienia. Książka pozwala przecież mówić również głosowi zniecierpliwionej młodości. I jeszcze na coś więcej pozwala sobie autor tej książki – intrygę oparł na spotkaniu tej samej osoby, w dwóch wcieleniach. W tej książce dzisiejsze stare „ja” spotyka nasze dawne młodzieńcze „ja” – i nie mogą się rozpoznać. Taką Czystą Formę, jak z dramatu Witkacego, wymyślił Myśliwski, żeby wciągnąć nas w swoją opowieść.\nWplątany w tę metafizyczną zagadkę czytelnik się zastanawia: gdybym ja na stromych, długich schodach spotkał starca godnego współczucia, może przyszłoby mi również do głowy, żeby go zrzucić, bo rozpoznałbym w nim siebie? Dlaczego zrzucić? To oczywiste, żeby nie poznawać samego siebie.\nTak, dałem się podstępnie, przez Czystą Formę sobowtórowego spotkania, wciągnąć w opowieść Ucha Igielnego. Inny wymiar tej historii, w którym też mogę się odnaleźć, raczej odrzuciłby mnie, niż przyciągnął. Czytam bowiem opowieść kogoś, kto stał się z czasem historykiem średniowiecza, naukowcem, profesorem, autorytetem, czyli osobą ubraną w społeczne formy. I ten znawca czyichś dawnych historii nie może pojąć własnej ani historii jego współczesnych, gdyż nie ma daru rozumienia „zwykłego życia”. Nie o to mi chodzi, że ta paradoksalna opowieść jest nieprawdopodobna, przeciwnie – jest zbyt prawdopodobna, by się jej oddać. Tylu zna się historyków literatury, którzy nie pojmują historii mówionych, i tylu znawców dawności niewiele rozumiejących z dzisiejszości. Na szczęście w Uchu Igielnym znajdujemy prawdziwą pociechę – uda się może opowiedzieć siebie później, po śmierci. Każdy, kto słyszał rozmowy zmarłych, wie, co to znaczy nienasycenie formą, i treścią też. Tam też odczuwać nienasycenie, tam w zaświatach jeszcze dopowiadać za życia nieopowiedziane – to czarny humor czy leśmianowskie pocieszenie? Jeśli potrafimy współczuć historykowi, którego dotknęła historia, widział przecież likwidację getta, wtedy życzyć mu będziemy pocieszenia, choćby i w zaświatach.\nCo zdarzyło się w Uchu Igielnym, znajdującym się w połowie długich schodów, co wydarzyło się w wąskim przesmyku, przez który trzeba się przeciskać? Tam zbliżało się do innych i czasem przystawało, by opowiedzieć historię albo posłuchać innych. Stamtąd można było kiedyś patrzeć na „dziką zieloną dolinę”, można się było umówić z dziewczyną. Po schodach wbiegał kiedyś bohater, przeskakując po dwa, trzy stopnie, po schodach dziś bohater powoli schodzi, podpierając się laską. I pisarz przybliża nam te schody tak, że możemy się na nich znaleźć, właściwie możemy odnaleźć nasze ślady, może nawet wielokrotnie po nich chodziliśmy.\nZmysłowe, subtelne medytacje nad przedmiotem, które podziwialiśmy w wielu powieściach Myśliwskiego, w Uchu Igielnym niezauważenie prowadzą do świata przenośni. Schody, wyślizgane przez miliony stóp, wyjawiają metaforę śladów zostawianych w życiu i stają się wyrazem drogi istnienia.\nUcho Igielne podpowiada przenośnię opowiedzianego, czyli upewniania się w realności przy pomocy opowiadania. Dawna dzika dolina zawiera wizję straszną i piękną jednocześnie, gdyż w niej kryje się obietnica miłości i przerażające zdarzenie, które miłość udaremnia. A dziewczyna, na którą się czeka w przesmyku, zamienia się w poetycki obraz pocieszenia. Myśliwski medytuje długo nad realnym, aby ujawniło poetyckie, zagadkowe znaczenie. Powieść ma podnieść rzeczy na poziom wzniosły, gdyż wiadomo, że łatwo spadają w trywialność. Trywialne podlega władzy czasu, właściwie władzy czasu historycznego, który rzeczom nadaje przewidywalne, obowiązujące, „modne” znaczenia. Trzeba długo wchodzić po schodach i opowiadać schody, by usłyszeć, jak przemieniają się w drogę istnienia – w opowieściach innych i w naszej.\nMożna trywialnie odpowiedzieć na pytanie: co zdarzyło się w Uchu Igielnym?, kiedy bierze się pod uwagę materialny wymiar historii. Zmęczony życiem historyk spotkał młodzieńca. Ruszył potem w dół, potknął się, spadł ze schodów i się zabił. Laska ze złotym napisem, dedykacją od uczniów, wyleciała mu z ręki. W kieszeni portfela miał zdjęcie młodej dziewczyny. Dokumentów nie znaleziono. Nieszczęśliwy wypadek – taki sens dopowiedzą policja, media czy gapie. Informacja podobna do innych, przebiega się ją wzrokiem, by zająć się innym wypadkiem. Nie można jednak wyjątkowego istnienia, choćby było typowe, sprowadzić do narracyjnego schematu, gdyż trywialna opowieść odsyła istnienie w niepamięć. Pisarz, który mierzy się z realnością, musi opowieść podnieść z ziemi banału na poziom metafory. Z policyjnego, biurokratycznego śledztwa, które z łatwością znajdzie „sprawcę” (starość, strome schody, nieuwaga), odtworzy biografię ofiary, napisze protokół wypadku, pisarz musi przejść do dochodzenia, które bierze pod uwagę całe życie poprzedzające upadek. I my także bierzemy udział w tym dochodzeniu – to właściwa forma Ucha Igielnego – by wspólnie z bohaterem wyśledzić w jego życiu zdarzenia, które zapowiadały koniec.\nRzadko kto czeka na śledztwo, ale bohater powieści czeka właściwie całe życie, żeby zaczęło się dochodzenie, gdyż dochodzenie może wydobyć z jego biografii przeoczone zdarzenia o wielkiej wadze. On czeka na opowiadającego, by uwierzyć we własną biografię. Jaka to była biografia? Z perspektywy współczesnego CV to typowa historia chłopaka, który przeżył biedną młodość w powojennej Polsce, skończył studia, zrobił doktorat, profesurę, zdobył uznanie. Z perspektywy tragicznego końca na schodach to zupełnie inny los. Bohater najpierw stracił nadzieję, a dopiero potem życie. Śmierć niewiele zmieniła, bo umarł za życia?\nMyśliwski rozpoczyna śledztwo od paradoksu, który najpierw brzmi jak oczywistość: młody przyczynił się do śmierci starego, ale zaraz traci oczywiste znaczenie, ponieważ spostrzegamy, że młodzieniec i starzec są jedną osobą. Oto młody człowiek, który nienawidził starości tak, że chciał ją zabić, sam stał się nieznośnie stary, przede wszystkim w duchowym znaczeniu tego słowa. Jego życie opróżnił brak nadziei, ten wewnętrzny znak umierania. Pustka daje mu egzystować, ale żyć nie daje. Idzie na schody, żeby powtórzyć drogę, którą tyle razy przeszedł, choć już nie ma nadziei. Jeszcze raz patrzy na miejsce, gdzie była „dzika zielona dolina”, ale już nie potrafi ożywić wspomnienia, a właściwie wspomnienie już nie potrafi go ożywić. Nie chodzi tylko o wspomnienie dziewczyny, którą kochał, ale w ogóle o ożywienie pamięci. Z trudem przypomina sobie młodzieńca, którym był. Tyle głosów innych ludzi wysłuchał, w tylu historiach był, tyle mu się przyśniło, więc nie jest pewny, czy cokolwiek go łączy z młodzieńczym alter ego. Niepewna siebie starcza pustka powinna przestrzec młodzieńca przed utratą nadziei. Ale ta przestroga, te słowa dojrzałe, łatwe do zrozumienia, brzmią młodemu jak wróżebne, niezrozumiałe formuły. Pojmujemy, że także my mogliśmy słyszeć kiedyś przepowiednie o wymiarze mitu, także my mogliśmy dostrzec w czyichś słowach naszą przyszłość, ale nie dostrzegliśmy, podobnie jak młodzieniec na schodach. Taka metafizyczna przestroga nie zmienia zapewne biegu życia, ale może nadaje mu głęboki, tragiczny wymiar. Trzeba jak Myśliwski mieć słuch do losu, żeby z typowej biografii wyczytać tragedię, tak typową, że nikt prawie nie dostrzega w niej fatalności.\nMit orficki, mit igielny\nWzniosły los i trywialna biografia – tak można określić topos, który mocno wybrzmiewa w późnych powieściach Myśliwskiego; pojawia się w Kamieniu na kamieniu, by odzywać się w każdym następnym utworze, a Ostatnie rozdanie właściwie zdominować. W Uchu Igielnym ten topos, losu utraconego i odzyskanego, przybiera formę mitu. Z mitu bierze sfinksową zagadkę – co to znaczy za młodu własną śmierć zobaczyć, ale na tej zagadce nie poprzestaje, dodaje drugą: co znaczy siebie samego zabić, potem następne: co oznacza siebie zapomnieć. Z tymi formułami mierzy się bohater, rozważa, interpretuje, medytuje nad rozwiązaniami, ale samym zagadkom nie może się wymknąć. Zresztą te rozwiązania przychodzą po czasie, zawsze za późno, kiedy wszystko w jego biografii się dokonało. Na starość przychodzi bohaterowi szukać kardynalnego zdarzenia we własnej przeszłości, doświadczenia, dla którego warto było żyć. Inni bohaterowie pomagają mu swoimi opowieściami, gdyż ich historie wypowiedziane w Uchu Igielnym zawierają podobne poczucie straty. W przeżyciu intensywnym wydarzenia najważniejszego w egzystencji zawsze coś bohaterom przeszkadza: okrucieństwo historii, brak mądrości, nieumiejętność odróżnienia ważnego od błahego, upływ czasu… Doznanie staje się intensywne dopiero w pamięci, a właściwie dopiero w opowieści, po czasie, kiedy poprzez opowiadanie dowiadujemy się, co przeżyliśmy. To paradoks Myśliwskiego – istnienie czeka na narratora, by stało się realne. Podobnie z miłością. Ten paradoks skrywa piękne, choć gorzkie pocieszenie – że miłość możliwa jest jako sen, jako wyobrażenie czy jako poetycka opowieść. W dwóch niezwykłych, subtelnych, poetyckich scenach Ucha Igielnego spotykają się dwie dusze, które jedynie mogą wspominać uczucia. Najpierw młody bohater wysłuchuje zwierzenia starej kobiety, nazwanej przez niego babcią, która mieszka w tym samym domu. Babcia opowiada mu o dawnej miłości, a w tej opowieści podsuwa myśl, że może kochała i jego. Jego? Przecież nie było go na świecie, kiedy babcia kochała. W drugiej scenie bohater śni spotkanie z babcią na schodach, która jest sobą, starą kobietą i jednocześnie dziewczyną, z którą się spotykał. We śnie starej kobiety się znalazł, we wspomnieniu nie mógł. Tę zadziwiającą, szaloną koincydencję zapisuje Myśliwski z właściwą sobie rzeczowością: „Żałowałem potem, że się nie zgodziłem, aby to mnie kiedyś kochała”. Chciałoby się to zdanie opatrzyć komentarzem – „nie do wiary”, „jak można tak lekceważyć bieg czasu” i „to nieprawdopodobne”. W Uchu Igielnym łatwiej bowiem uwierzyć w sen, niż uwierzyć w życie.\nSchodzenie po schodach, czas zabierający ukochaną, pamięć przeszłości, czyli oglądanie się za siebie, wreszcie egzystencja po stracie – proszę z tych fragmentów złożyć opowieść mityczną. Ja układam mit orficki. W tym micie igielnym schodzi Orfeusz przez lata po wspomnienie miłości, a w końcu tylko po pamięć straty, po pustkę po miłości. I ten Orfeo Myśliwskiego doświadcza też okrucieństwa czasu, bo pojmuje, że oglądanie się za siebie, spoglądanie w przeszłość odziera zmysłowe zdarzenia z realności. Ale sama pamięć nie zamieni przecież wspomnień w Tartar. W powieści piekielne czeluście to kraina bez uczuć, to ziemia jałowa sentymentu, to również kraina pamiętanych jałowych chwil. Orfeo Myśliwskiego ciągle ponawia swe katabazy, swe wędrówki po schodach, ale Eurydykę widzi jedynie we wspomnieniach albo w pragnieniach.\nTe wspomnienia zawierają zresztą gorączkę młodzieńczego zakochania: spotkania, czekania, rozmijania, rozstania. We wspomnieniach wydaje się, jakby uczucie miało tylko bukoliczną, czystą formę. Na schodach można też wspominać sielankową scenerię. Kilka razy w powieści wraca motyw „dawnej dzikiej zielonej doliny”, miejsca chyba idealnego dla miłości. Nie trzeba dodawać, że z czasem niewiele z doliny zostało. A co stało się z Eurydyką? Zabrało ją ukąszenie historii. Widziała likwidację getta, zobaczyła, co robią z jej koleżanką Sarą, widziała kolumnę prowadzoną na śmierć – przecież to trudno przeżyć. Dziewczyna, która widziała, wyjeżdża do sanatorium i nigdy już nie przychodzi na spotkanie w Uchu Igielnym. A ten współczesny Orfeo Myśliwskiego chyba nie dość ją wtedy kochał, nie dość o niej „śpiewał”, by pozwolono mu po nią zejść aż do samego piekła.\nTragedia – wielkie, dawne słowo, dziś o krok od komedii. Wzniosłe, przejmujące zakończenie książki poprzedza autor dwoma rozdziałami komicznymi, groteskami na temat starości. W pierwszej profesor historii ucieka z własnego jubileuszu, zorganizowanego w rodzinnym mieście. Rzadko się widuje ucieczki przed uroczyście spreparowaną przeszłością. Widziałem chyba tylko jedną taką ucieczkę, zresztą nieudaną, gdy profesora zwiewającego przed honoris causa na schodach złapano w togę, biret i laudację. Druga groteska opowiada o balu absolwentów, o starcach przybyłych ze szkolnej młodości, toczących pojedynki na wspomnienia i udane biografie. Wydaje się, że powieść musi się skończyć tragikomicznie, ale kończy się wzniośle. Harmonijnie przechodzi Myśliwski między dwoma tonacjami kłócącymi się ze sobą, pięknie przechodzi od groteski do orfickiej poezji. Wystarcza mu jedna tranzycja wyrażająca kpinę losu. Na zabawie profesor historii wyciąga wygrywający los, zapewniający taniec z królową balu. Och, lepiej dla niego byłoby, gdyby fortuna, która tak go wcześniej lekceważyła, na starość się do niego nie uśmiechała. Na szczęście udaje się mu niezauważenie połknąć koralik oznaczający nagrodę.\nCzytelnika powieści, któremu nigdy nie zdarzyło się być królem życia, do którego fortuna się nie uśmiechała, który przeoczył uśmiech losu, na pewno przejmie koszmar wymuszonej zabawy. Zresztą groza niesłychanie nudnego, choć pełnego atrakcji balu absolwentów dotyka każdego, kto musiał uśmiechać się w podobnych okolicznościach. Bohater ucieka przed tym groźnym, mdlącym kiczem, przed przemówieniami, laudacjami, honorami, przed teatralną serdecznością, przed odgrywaną zabawą – i wychodzi w noc. Na drodze między salą balową a hotelem, w ulicznym półmroku dostrzega kolumnę poganianą pejczami: „Na jej końcu, w odległości kilkunastu kroków, biegła ona, daremnie próbując dogonić kolumnę. Chwiała się na kostropatym bruku, ciągnąc za rękę dużo młodszą od niej dziewczynkę. Na ile mogłem, przyspieszyłem kroku, lecz nim doszedłem do hotelu, zniknęły mi w ciemnościach”. Sądzę, że tej wizji łączącej nierozerwalnie uczucie i stratę nie rozplącze żadna opowieść, choćby miała być przepowiadana jeszcze w zaświatach.\nGdybyż to była jedna wizja w Uchu Igielnym, ale jest tych wizji o wiele więcej. Zjawiają się na jawie, w półśnie, w marzeniu sennym i jawnym, wizje własne wchodzą do śnienia innych i nie wie się, czy się śni, czy jest się śnionym. Zestawienia oddalonych wątków i obrazów zupełnie jak w poezji nowoczesnej ujawniają nieoczekiwane znaczenia, ważniejsze czasem niż sensy utrwalone przez pamięć. W jukstapozycjach spotykają się dwie realności, by podawać siebie w wątpliwość. Poetyckie, wizyjne fragmenty wychodzą z rzeczowego, czasem drobiazgowego opowiadania o konkretach – tak charakterystycznego dla pisarstwa Myśliwskiego. Jednak to nie rzeczowe odtworzenie biografii mówi więcej o bohaterze, ale przepowiadane obrazy. Łatwiej bowiem w wizyjnym obrazie przechować młodzieńcze pragnienia niż w rutynowym porządku egzystencji. Zachowanie pragnień to oczywiście nie tak wiele, jednak bardzo dużo na starość, gdy pragnienia mogą ożywić przeszłe zdarzenia. W wizjach zjawiają się zatem bohaterowi najintensywniej przeżyte chwile, chociaż należałoby raczej powiedzieć – chwile, które powinien intensywnie przeżyć.\nKoniec czyni początek\nWizyjny, poetycki Myśliwski, nawiązujący do klasycznych toposów, łączący realne z nadrealnym, wybrzmiewa w Uchu Igielnym! Sądzę, że sam siebie, młodego pisarza, również zinterpretował poprzez ostatnią powieść.\nMoże nawet chciałby odsłonić warstwy wcześniejszych utworów, przez innych analizowane ze względu na początek twórczości, a nie ze względu na koniec. „Cóż, człowiek chciałby odkryć początek swojego losu nawet w niekiełkującym jeszcze ziarenku. Niestety, początek jest z natury swojej nie do uchwycenia, można rzec, niezauważalny, więc kto wie, czy to nie koniec ustanawia początek”.\nMyśliwski słowami bohatera naszkicował metodę badawczą wartą stosowania, szkoda, że prawie nikt jej nie stosuje wobec literatury. Wiadomo, że na późne dzieła pisarzy patrzy się zwykle jako dopełnienie wątków wcześniejszych, czyli widzi się najpierw „ziarno”, potem koniec. Myśliwskiego z autorem Nagiego sadu czy Pałacu łączy tylko to, co odnowił w ostatniej powieści. Ucho Igielne, ostatnia, napisana późno młodzieńcza powieść o starości, ma więcej energii, humoru i inwencji niż debiutanckie utwory.\nWedług metody „koniec czyni początek” poprzez Ucho Igielne (2018) dobrze jest spojrzeć na poprzednie książki Myśliwskiego. Można się wsłuchać w dialog, który wcześniejsze powieści Myśliwskiego prowadzą z powieścią ostatnią.\nW Nagim sadzie (1967) musi bohater wsłuchać się w swoje mówienie, musi poddać się rytmowi swej mowy. Musi upewniać się w swym istnieniu, tzn. sobie je opowiedzieć, gdyż najpierw idzie po słowach innych, przez innych upewniany, że istnieje. Ojciec go opowiedział, więc istnieje najpierw poprzez ojcowskie słowa, zanim sam dorośnie do mówienia o sobie. Czy dorośnie do tego mówienia, czy – mówiąc słowami ostatniej powieści – uwierzy w życie, nie wiadomo. W metaforze nagiego jesiennego sadu, w którym próżno szukać wytchnienia, skrywa się wizja utraconej arkadii, także wizja zagubionego arkadyjskiego języka. W pierwszej i ostatniej powieści znajdujemy paradoks Myśliwskiego: we własnym mówieniu zbliżamy się do dramatu losu, więc może lepiej znaleźć siebie w opowieści innego? Najlepiej byłoby odnaleźć się w ojcowskiej opowieści, w opowieści starca, który zdobył mądrość. W Nagim sadzie ojciec umiera i skazuje syna na niechcianą wolność, w Uchu Igielnym przestrzega starzec młodego przed egzystencjalną pustką. Słyszymy, że dwie powieści, pierwsza i ostatnia, rozmawiają ze sobą, i rozmawiają dwa mity, arkadyjski i orficki, w ciemnych autorskich interpretacjach. Zaczął pisarz od utraty arkadii, kończy utratą miłości. Nie wspiął się ani odrobinę wyżej na stopniach nadziei? Nadmiernie obciążeni rozważaniami o zagadce istnienia, zapomnielibyśmy o pocieszeniu, które daje literatura. Pisarz, który jak Myśliwski w każdej powieści przeżywa przygodę formy, podpowiada; zaplącz się w moich historiach, a znajdziesz wytchnienie od własnego losu.\nChciałoby się, żeby Pałac (1970) – druga książka Myśliwskiego – wreszcie się zestarzał, żeby wreszcie udawana pańskość stała się w Polsce anachroniczna. Wizja senna pałacu, w której można zapomnieć o własnym dziedzictwie, nie chce się jednak prześnić. W pałacu czekają wszystkie historie, tylko nie nasza własna. Pisarz wkłada jedną historię w drugą, sen w inny sen, monolog w obcy monolog, jakby sprawdzał, ile głosów może pomieścić jeden człowiek, który pierwszy raz wszedł do opuszczonego pałacu. Musi wypełnić się głosami po brzegi, bo państwo opuścili dwór i zostawili go samego z jego historią, czyli bez historii. Jaka to współczesna metafora! I bohater opowiada wyśnione przez siebie pańskie dzieje, jakby odtwarzał gawędę szlachecką. W Uchu Igielnym na ten wszechobecny pański głos, który przybiera formy współczesnej celebry, bohater nie może się zgodzić, bo nie chce, by jego pamięć o biedzie ubrano w piękne formułki. Prawdziwa bieda w Polsce z tą wmówioną pańskością!\nPiękną przypowieść, na miarę mitu, zapisał Myśliwski w Kamieniu na kamieniu (1984). Dwaj partyzanci, którzy skryli się przed Niemcami w cmentarnym grobowcu, nie mogą znieść gryzących wszy. Przeklinają swój los, ale przekleństwo to antidotum mało skuteczne, dopiero opowieść może przynieść ulgę. Jaka to niezwykła, przewrotna historia! Szymek, wiejski chłopak swemu przyjacielowi niedoli opowiada o dziewczynie, która pomaga ściąć słonecznik do łuskania. Trzy dni w tym grobie uwięzieni, spleceni ciałami, tylko opowieść mają na pocieszenie. Opowieść o dziewczynie zrywającej najdorodniejszy słonecznik i o łuskaniu ziaren wyraża dwie strony sztuki Myśliwskiego – uwodzącą wizję i cierpliwą rzeczowość. Przyjaciel Szymka uwierzył w realność opowieści, tak że z grobu wybiegł do dziewczyny, ogródka, słonecznika i zginął od kul. Pamiętamy anegdotę o greckim malarzu – Zeuksisie? Namalował chłopca z winogronami tak wiarygodnie, że ptaki zlatywały się do owoców. Wiemy, że Platon krytykował iluzjonistyczne malarstwo Zeuksisa. Kto wierzy, że znajdzie powieściowe Ucho Igielne w Sandomierzu, niech pamięta o ptakach zwabionych malowanymi winogronami i o partyzancie z grobowca wybiegającym w grób.\nCzego brakuje słowom, by nie tylko łudziły, ale i wyrażały istnienie? Słowa – jak pisze Myśliwski w Widnokręgu (1996) – potrzebują wiele czasu, by urosnąć. Kilka słów własnych sadzi się w młodości, a potem cierpliwie je kultywuje w ogrodzie codziennych udręczeń, by wreszcie wyrazić istnienie. W ziarnku kryje się zapewne nasz przyszły los, który łatwiej dostrzec w wizji niż w rzeczowym przepatrywaniu zdarzeń, szczególnie gdy jest się młodym. W Ostatnim rozdaniu (2013) czytamy, że młodość to czas złudzeń, to okres drwiny losu. Te dwa wymiary istnienia spotykają się na schodach w Uchu Igielnym, wizyjny i stąpający po ziemi, młodzieńczy i starczy, poetycki i rzeczowy, chciałoby się nawet powiedzieć, że spotykają się mit i świat odczarowany. Człowiekowi doświadczonemu bardzo potrzeba młodzieńca wierzącego w złudzenia, gdyż rzeczowy obraz losu nikogo nie uwiedzie i nie przyniesie egzystencjalnego wytchnienia, ale i młodemu potrzeba słów doświadczonych, by siebie mógł pojąć. Tak chodzą po tych schodach wizjoner i realista rozdzieleni przez czas i nie mogą się spotkać, chyba że w powieści. Kiedy znamy powieści od Nagiego sadu do Ucha Igielnego, możemy opowiedzieć inną historię: Dwaj pisarze, młody Myśliwski i stary Myśliwski, spotykają się w Uchu Igielnym, ale nie mogą się rozpoznać, choć wzajemnie się sobie śnili. Proszę dopowiedzieć: kto kogo strąca w dół?\nDr hab., prof. Uniwersytetu Łódzkiego, kierownik Zakładu Literatury Polskiej XIX i XX w. Literaturoznawca i eseista. Za książkę Tango bez Edka otrzymał nominację do Nagrody Literackiej Gdynia (2019).


Vitamin Enriched Toner Tonik z witaminami do twarzy 250ml Bourjois - Drogeria internetowa LIMONO\nStay Matte Vitamin Enriched Toner Tonik z witaminami do twarzy 250ml\nopis produktu (8289)\nTonik usuwa pozostałości mleczka oraz tonizuje skórę twarzy. Dodatkowo delikatnie stymulacje cerę, która odzyskuje blask. Zawiera pochodne witaminy C, które przywracają blask cerze. Testowany dermatologicznie. Delikatna formuła nie zawiera alkoholu. Przeznaczony dla każdego rodzaju cery. Orzeźwiający, cytrusowy zapach dostarcza przyjemnych doznań.\nPozostawia cerę nawilżoną i pełną wigoru.


Liga Mistrzów. Koronawirus w Paris Saint-Germain. Co z meczem z Atalantą Bergamo? - Sport WP SportoweFakty\nTym razem w PSG pojawił się zakażony piłkarz. Nie wiadomo, kto to jest. Francuski klub jedynie zdradził, że chodzi o osobę, która została w Paryżu.\nRobert Czykiel 12 Sierpnia 2020, 16:06\nW środę rusza turniej Ligi Mistrzów w Lizbonie. W ten sposób rozgrywki zostaną dokończone od ćwierćfinałów. Na początek zobaczymy starcie Paris Saint-Germain z Atalantą Bergamo. W pewnym momencie jednak pojawiło się ryzyko, że spotkanie nie dojdzie do skutku.\nFrancuski klub niecałą dobę przed meczem poinformował, że w jego szeregach pojawił się zakażony piłkarz. Anonimowy zawodnik otrzymał pozytywny wynik testu. To jednak nie doprowadzi do odwołania meczu z Atalantą.\n"Pozytywny wynik testu otrzymał zawodnik, który trenuje w paryskim centrum treningowym. Zgodnie z protokołem został on odizolowany od wszystkich i wkrótce zostaną przeprowadzone dalsze badania" - informuje PSG.\nWcześniej pozostali zawodnicy paryskiego giganta wylecieli do Lizbony. Wygląda więc na to, że nie mieli oni kontaktu z zakażonym piłkarzem. Zresztą w trakcie turnieju w stolicy Portugalii będą oni regularnie testowani na obecność koronawirusa.\nMecz Atalanta Bergamo - Paris Saint-Germain rozpocznie się w środę o godzinie 21. Transmisja na żywo na kanale Polsat Sport Premium 1.\nLiga Mistrzów. Atalanta - PSG. Marcin Bułka. Kolega gwiazd >>\nLiga Mistrzów. Atalanta - PSG. Bogaczom z Kataru ciągle mało. Mogą rozbić bank dla Cristiano Ronaldo >>\nCzy PSG wyeliminuje Atalantę?\nS-E-B-A 12-08 17:42 Zgłoś komentarz\nPoroniony pomysł dokańczać tą LM w chorych warunkach tj. bez meczów rewanżowych bez publiki i jakby było mało właśnie takie klocki wyskakują nagle .\nrossoverdebianco 12-08 17:07 Zgłoś komentarz\nKoronawirus w waszych głowach\nKoronawirus Europejskie Puchary Piłka nożna Liga Mistrzów Paris Saint-Germain Atalanta Bergamo


Telewizor.pl - Policja dla zwierząt w Phoenix - Poród w alejce (Animal Planet - poniedziałek: poniedziałek, 5 Sierpnia 2013 roku)\nPolicja dla zwierząt w Phoenix - Poród w alejce\nSpecjaliści ratownictwa weterynaryjnego razem z personelem arizońskiego towarzystwa humanitarnego przez całą dobę są wzywani do przypadków znęcania się nad zwierzętami. Będziemy towarzyszyć funkcjonariuszom podczas wielu dramatycznych akcji oraz poznamy kulisy śledztw dotyczących okrucieństwa wobec zwierząt. Przyjrzymy się bliskiej współpracy inspektorów z zespołem ds. adopcji. Spotkamy również niezwykle różnorodną grupę ludzi, którą na co dzień integruje wspólna walka o dobro zwierząt.\nPoprzedni i następny program na kanale Animal Planet.\n<< 22:00 - Policja dla zwierząt w Houston - Matka\n2013-08-05 (poniedziałek) 22:00\nPolicja dla zwierząt w Houston - Matka\nKamera śledzi codzienną pracę policjantów z Houston. Ośmioosobowy zespół oficerów z jednostki ds. ochrony zwierząt SPCA, walczący z okrucieństwem wobec zwierząt, wzywany jest każdego roku do 8 tysięcy przypadków i udziela pomocy 40 tysiącom zwierząt, począwszy od psów czy kotów, poprzez bydło, konie, aż po lwy i tygrysy. ...\n00:00 - Weterynarze w Afryce >>\n2013-08-05 (poniedziałek) 00:00\nWeterynarze w Afryce - odcinek 1\nZmagania grupy studentów weterynarii odbywających praktyki w rezerwacie dzikich zwierząt Amakhala w Republice Południowej Afryki. Ich przewodnikiem i mentorem jest dr Will Fowlds, którego rodzina mieszka i pracuje w Amakhala od pięciu pokoleń. Studenci pomagając zwierzętom, muszą zmagać się z ekstremalnymi warunkami. Oprócz Fowldsa ...


Mój Świat - Deccoria.pl\nAutor: madziash7 Kategoria: Salon Dodano: 2009-06-10, 20:59\nUwielbiam wszelakie kwiatuszki a jeszcze bardziej lubię , wsadzac je do fikuśnych doniczek :)\nOstatnio gosciłam tu rok temu , teraz pokaże zmiany jakich dokonałam w moim mieszkanku :)\nTagi:ozdoby, kwiaty, świeczniki\n7 zdjęć w aranżacji "Mój Świat"\ntessa163 2009-06-13, 15:20\nPodobają mi się Twoje dekoracje ! Max ! Pozdrawiam\nHallajna 2009-06-11, 10:52\n40 125 11\nCzy na pewno chcesz usunąć komentarz do aranżacji "Mój Świat"? Tej operacji nie można cofnąć.\nCzy na pewno chcesz usunąć aranżację "Mój Świat"? Tej operacji nie można cofnąć.


Bagażnik rowerowy"OCYNK" - Sprzedajemy.pl\n05 Lip 10:52\nWitam! Oferuje solidny dwustanowiskowy bagażnik rowerowy mocowany na hak pojazdu. Bagażnik jest ocynkowany ze standardową wtyczką. Oświetlenie w pełni sprawne.Możliwość regulacji uchwytów na koła rowerów a także paski do ich mocowania. Posiada stabilizator. Do zamontowania i używania od zaraz!!Odbiór osobisty lub wysyłka pocztą po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym. Cena nie podlega negocjacji. Zapraszam do kupna!\n513 507 XXX « Pokaż numer\nNumer ogłoszenia: 9502502 | Dodano: 05 Lip 10:52 | Liczba odsłon: 2614\n22 Kwi 10:38\nArezzo 3 - bagażnik rowerowy na hak na 3 rowery\nUchwyt Arezzo to proste rozwiązanie przeznaczone do przewozu 3 » rowerów. Uniwersalny uchwyt rowerowy pasuje do większości haków holowniczych. Łatwy i szybki w montażu na kuli haka. Funkcja odchylania bez zdejmowania rowe…\n10 Lip 19:36\n11 Lip 13:04\nBagażnik rowerowy Thule na hak uchylny Platforma na rowery\nSprzedam bagażnik na dwa rowery zawieszany na hak marki Thule. » Uchylny zapewnia dostęp do bagażnika z zamontowanymi rowerami. Pozwala przypiąć bagażnik rowerowy na haku (zamek w komplecie) oraz rowery do bagażnika za po…\n13 Lip 06:44\nbagażnik rowerowy dachowy VOLVO XC90\nWitam Sprzedam bagażnik dachowy na dwa rowery do VOLVO XC 90. » Oryginalny produkt VOLVO. Zdjęty z mojego auta, nie wiem być może pasuje też do innych modeli Volvo lub innych marek? Stan bardzo dobry. Kupiłem auto z …\nBagażnik rowerowy Viking spełnia normę XP, uchwyt przeszedł » pozytywnie testy dynamiczne i statyczne. Zarówno sama platforma jak również przewożone rowery zabezpieczone są zamkami zamykanymi na kluczyk. Koła roweró…\n17 Lip 01:08\nUchwyt Bagażnik rowerowy THULE EuroClassic Pro902\nSprzedam uchwyt rowerowy na hak holowniczy THULE EuroClassic » Pro902. Zamykany na haku i na rowerze. Uchwyt w bardzo dobrym stanie jak widać na zdjęciach. W komplecie 2 klucze .\nPrzy dalszych odległościach organizujemy transporty łączone celem » zmniejszenia kosztów. Zadzwoń, 0 505 681 505 sprawdź nasze ceny transportu. Jesteśmy jedną z większych firm produkującą betonowe zbiorniki na ścieki! …\npokrowiec na okulary - posiadam 5 roznych cena za sztuke NICK » ALLEGRO mario6s - jesli masz obawy co do tranzakcji istnieje mozliwosc sprzedania przez system PAYU przez Allegro\nŻAROWKI 64150 OSRAM NIGHT BREAKER UNLIMITED H1 DUO Katowice\nINFORMACJE TECHNICZNE Moc znamionowa: 55 W Napięcie znamionowe: » 12V Kod produktu: 64150NBU Trzonek (standardowe rozwiązanie): P14.5s Kategoria ECE: H1 LucArt Katowice, ul.Graniczna 61 os. Paderewskiego www.lucar…\n23 Mar 09:40\nŻarówki diodowe standardowe oraz z systemem canbus w5w, rurkowe,do zegarów\nWitam W ofercie posiadamy żarówki diodowe do starszych auto oraz » nowszych z wbudowanym modułem oszukującym magistralę CAN Diody z systemem CANBUS przeznaczone są do nowych samochodów. Zastosowanie znajdują w popular…\n05 Lip 21:05\nREFLEKTOR Fiat MIRAFIORI ORYGINAŁ\nWitam, Przedmiotem sprzedaży są lampy przód 2szt. do Fiata » Mirafiori firmy DDR-RUHLA. ORYGINAŁ 100% Nowe NIEUŻYWANE W jednej lampie jest żarówka oryginał, w drugiej jest jeszcze zaślepka. Stan IDEALNY …\n07 Lip 20:45\nAstra II G 2 Bertone Silniczek regulacji lamp\nSilniczki sa orginalne Hella i 100% sprawne. Posiadam dwie sztuki. » Cena: 25zl /szt\n01 Sie 00:10\nAstra 2 G II Bertone Wklad lampy tylnej tyl, mocowanie zarowek\nWklad lampy tylnej z uszczelkami do astry 2 G II. Stan bdb. Mozliwa » wysylka.\nAstra II G 2 Oprawka kierunkowskazu\nOprawka orginalna firmy Hella. Posiadam dwie sztuki. Cena: 8zl/szt\n10 Cze 22:26\nNowy korpus stelaż wkład odbłyśnik kierunkowskaz -u FSO Warszawa PRL\nJak w tytule, nowy oryginalny fabryczny nigdy nie przykręcany do » auta, pochodzący z PRL-u element metalowy (stelaż, odbłyśnik) kierunkowskazu przedniego do FSO Warszawa. (być może to ten sam co w FSM Syrena, ale nie jes…\nPostojówki Żarówka Led W5W T10 Canbus 2 Led Cree XPE Biała\nMamy Państwu do zaoferowania żarówkę Led W5W T10 » Canbus posiadającą 2 diody Cree XPE. Żarówka taka ma zastosowanie w Światłach Pozycyjnych, Oświetleniu Tablicy Rejestracyjnej, Kierunkowskazach, Oświetleniu Wnętrza Poja…\nŻarówka Rurkowa Canbus C5W 2 Led Cree Biała do Rejestracji\nMamy Państwu do zaoferowania żarówkę Led Rurkową C5W C10W » Canbus posiadającą 2 diody Cree XBD. Żarówka taka ma zastosowanie w Oświetleniu Tablicy Rejestracyjnej, Oświetleniu Wnętrza Pojazdu, Schowkach, Podsufitówce w m…\n15 Lip 19:39\nŻarówka P21W BA15S 4 Led Cree XBD 20W Biała Światła Dzienne\nMamy Państwu do zaoferowania żarówkę Led P21W BA15S » JEDNOWŁÓKNOWĄ Bolce Symetryczne posiadającą aż 4 diody Cree XBD. Żarówka taka ma zastosowanie w Światłach Dziennych,Cofania,Pozycyjnych,Stopu,Przeciwmgielnych, Oświe…\nPostojówki Led Ba9s T4W 5 Smd 5050 Białe Światła Postojowe\nMamy Państwu do zaoferowania żarówkę Led Ba9s T4W posiadającą » aż 5 diod Smd 5050. Żarówka taka ma zastosowanie w Światłach Pozycyjnych, Oświetleniu Tablicy Rejestracyjnej, Kierunkowskazach, Oświetleniu Wnętrza Pojazdu w…\nPostojówki Żarówka Led W5W T10 Canbus 5 Smd 5050 Białe\nMamy Państwu do zaoferowania żarówkę Led W5W T10 » Canbus posiadającą 5 diod Smd 5050. Żarówka taka ma zastosowanie w Światłach Pozycyjnych, Oświetleniu Tablicy Rejestracyjnej, Kierunkowskazach, Oświetleniu Wnętrza Pojaz…\nŻarówka Led PY21W Bau15s 6 Cree XBD 30W Pomarańczowa\nMamy Państwu do zaoferowania żarówkę Led PY21W BAU15S » JEDNOWŁÓKNOWĄ Bolce Asymetryczne posiadającą 6 Diod Cree XBD. Żarówka taka ma zastosowanie w Światłach Kierunkowskazów, w miejsce standardowych żarówek PY21W. Dzię…\nbagażnik rowerowy 520 zł\nBagażnik rowerowy Citroen C4 250 zł


Polityka prywatności - KGHM ZANAM\nPOLITYKA PRYWATNOŚCI W KGHM ZANAM S.A.\nW dniu 25 maja 2018 r. weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych – dalej: RODO). Rozporządzenie nakłada szereg nowych obowiązków na wszystkie podmioty, które gromadzą, przetwarzają i wykorzystują dane osobowe.\nW KGHM ZANAM S.A. dbałość o dane osobowe traktujemy jako najwyższy priorytet. Poniżej zamieszczamy Politykę przetwarzania danych osobowych, w której podajemy Państwu informacje w jakim celu zbierane są̨ dane osobowe, jakie obowiązki spoczywają na Administratorze danych i jakie są Państwa uprawnienia w związku z przetwarzaniem danych osobowych.\nAdministrator: KGHM ZANAM S.A. (Spółka)\nAdministrator zbiera i przetwarza dane osobowe zgodnie z właściwymi przepisami prawa, w tym w szczególności z wymaganiami RODO i przewidzianymi w nich zasadami przetwarzania danych.\nAdministrator zapewnia przejrzystość przetwarzania danych osobowych, w szczególności zawsze informuje o przetwarzaniu danych w momencie ich zbierania, w tym o celu i podstawie prawnej przetwarzania. Administrator dba o to, aby dane były zbierane tylko w zakresie niezbędnym do realizacji wskazanego celu i przetwarzane tylko przez okres, w jakim jest to niezbędne.\nPrzetwarzając dane osobowe, Administrator zapewnia ich bezpieczeństwo i poufność oraz dostęp do informacji o przetwarzaniu osobom, których dane dotyczą. Gdyby, pomimo stosowanych środków bezpieczeństwa, doszło do naruszenia ochrony danych osobowych (np. „wycieku” danych lub ich utraty), Administrator poinformuje o takim zdarzeniu podmioty danych, w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami.\nCELE, PODSTAWY ORAZ ZASADY PRZETWARZANIA DANYCH OSOBOWYCH\nDANE OSOBOWE POZYSKANE Z MONITORINGU WIZYJNEGO\nPoniżej przedstawiamy informacje dotyczące zasad funkcjonowania systemu monitoringu, który prowadzony jest w KGHM ZANAM S.A.\nW związku z funkcjonowaniem monitoringu na terenie KGHM ZANAM S.A. informujemy, że:\nAdministratorem danych osobowych – wizerunku jest KGHM ZANAM S.A. z siedzibą w Polkowicach przy ulicy Kopalnianej 7.\nAdministrator danych wyznaczył Inspektora Ochrony Danych, z którym mogą się Państwo skontaktować drogą elektroniczną: iod@kghmzanam.com lub listownie z dopiskiem: „do inspektora ochrony danych”.\nMonitoring stosowany jest w celu ochrony mienia, zapewnienia bezpieczeństwa na terenie monitorowanym Spółki, kontroli produkcji oraz zapewnienia zachowania w tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić Spółkę na szkodę, co stanowi podstawę przetwarzania danych, jaką jest prawnie uzasadniony interes Administratora – art. 6 ust. 1 lit. f) RODO.\nMonitoringiem objęte są osoby przebywające na terenie Spółki lub w jej bezpośrednim sąsiedztwie. Kamery monitoringu w sposób automatyczny rejestrują obraz bez głosu ze wskazaniem czasu i miejsca tego zapisu.\nMonitoring nie obejmuje pomieszczeń sanitarnych, szatni, stołówek, palarni oraz pomieszczeń́ udostępnianych zakładowym organizacjom związkowym.\nNa budynkach objętych monitoringiem, przy wejściu do budynku lub w pobliżu terenu objętego systemem umieszczono tablice z piktogramem kamery.\nZapisy z monitoringu przechowywane będą, aż do nadpisania, maksymalnie do 30 dni lub do czasu prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego na mocy prawa – dotyczy to przypadków, w których nagrania obrazu stanowią̨ dowód w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów prawa lub Administrator powziął informację, że zapisy z monitoringu mogą̨ stanowić dowód w postępowaniu.\nOdbiorcą danych osobowych będą firmy świadczące usługę ochrony mienia i serwisowania urządzeń monitoringu oraz w uzasadnionych przypadkach organy porządkowe i administracyjne zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.\nDostęp do obrazu i zapisu monitoringu mają: Administrator systemów, uprawnieni pracownicy Administratora oraz osoby świadczące usługi ochrony mienia i serwisowania urządzeń monitoringu. Osoby te zobowiązane są̨ do zachowania poufności i przestrzegania przepisów prawa dotyczących ochrony danych osobowych i tajemnicy informacji.\nDane pochodzące z zapisu monitoringu mogą zostać udostępnione wyłącznie w uzasadnionym przypadku, uprawnionym organom w zakresie prowadzonych postepowań, po przedłożeniu pisemnego wniosku do Administratora danych. W takim przypadku dane zostają̨ zapisane na nośniku wymiennym (pamięć USB, Płyta DVD) i przekazane uprawnionym organom wyłącznie za pokwitowaniem odbioru danych.\nDla zapisów i danych przetwarzanych w systemie monitoringu stosuje się odpowiednie środki zabezpieczające przetwarzanie tych danych, w szczególności uniemożliwiające ich utratę lub bezprawne rozpowszechnienie, a także uniemożliwiające dostęp do danych osobom nieuprawnionym.\nOsoba zarejestrowana przez system monitoringu ma prawo:\n– prawo do zgłoszenia sprzeciwu wobec przetwarzania danych.\nW sprawie realizacji praw można kontaktować się z inspektorem ochrony danych w KGHM ZANAM S.A.\nOsobie zarejestrowanej przez system monitoringu przysługuje prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego – Prezesa Urzędu Ochrony Danych w przypadku stwierdzenia naruszenia ochrony danych.\nPRZETWARZANIE DANYCH OSÓB PRZEBYWAJĄCYCH NA TERENIE SPÓŁKI/WCHODZĄCYCH NA TEREN SPÓŁKI W POLKOWICACH I W LEGNICY\nW związku z wejściem na teren KGHM ZANAM S.A. informujemy Państwa, że:\nAdministratorem danych osobowych jest KGHM ZANAM S.A. z siedzibą w Polkowicach przy ulicy Kopalnianej 7.\nDane osobowe (imię i nazwisko, nr dokumentu tożsamości i organ wydający dokument) są przetwarzane w celu ochrony mienia oraz zapewnienia bezpieczeństwa na terenie Spółki; co stanowi podstawę̨ przetwarzania danych, jaką jest prawnie uzasadniony interes Administratora – art. 6 ust. 1 lit. f) RODO.\nPodanie danych osobowych stanowi warunek umożliwiający wejście na teren KGHM ZANAM S.A. w Polkowicach i w Legnicy.\nDane osobowe będą przetwarzane przez okres 1 roku od momentu ich pozyskania.\nOdbiorcą danych osobowych będą firmy świadczące usługę ochrony mienia oraz w uzasadnionych przypadkach organy porządkowe i administracyjne zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.\nPosiada Pani/Pan prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w wypadku uznania, że Administrator naruszył przepisy o ochronie danych osobowych.\nPRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH, OSÓB KONTAKTUJĄCYCH SIĘ̨ Z PRACOWNIKAMI SPÓŁKI TELEFONICZNIE, KIERUJĄCYMI ZAPYTANIE DO SPÓŁKI LISTOWNIE LUB KORESPONDENCJĄ E-MAILOWĄ\nW przypadku kierowania do Administratora za pośrednictwem poczty e-mail lub tradycyjnej korespondencji niezwiązanej z usługami świadczonymi na rzecz nadawcy, inną zawartą z nim umową lub w inny sposób niepowiązanej z jakąkolwiek relacją z Administratorem, dane osobowe zawarte w tej korespondencji są przetwarzane wyłącznie w celu komunikacji i rozpatrzenia sprawy, której dotyczy korespondencja. Administrator przetwarza jedynie dane osobowe istotne dla sprawy, której dotyczy korespondencja. Całość korespondencji jest przechowywana w sposób zapewniający bezpieczeństwo zawartych w niej danych osobowych (oraz innych informacji) i ujawniana jedynie osobom upoważnionym.\nDane osobowe są przetwarzane w celu prowadzenia korespondencji kierowanej do Administratora w związku z jego działalnością gospodarczą; co stanowi podstawę̨ przetwarzania danych, jaką jest prawnie uzasadniony interes Administratora – art. 6 ust. 1 lit. f) RODO.\nPodanie danych osobowych stanowi warunek umożliwiający podjęcie kontaktu z nadawcą, w celu rozpatrzenia sprawy i udzielenia odpowiedzi na zapytanie.\nZastrzeżenie w przypadku niezamówionej korespondencji: Informujemy, że nie będziemy odpowiadać na każdą korespondencję (zarówno w postaci papierowej, jak i mailowej), która będzie kierowana do Administratora.\nDane osobowe będą przetwarzane przez czas niezbędny do zrealizowania celu przetwarzania, który został wskazany powyżej, a następnie przechowywane dla celów archiwalnych przez okres 1 roku.\nOdbiorcą danych osobowych będą firmy świadczące usługi informatyczne, pocztowe/kurierskie.\n– prawo do zgłoszenia sprzeciwu wobec przetwarzania danych; w takim przypadku przestaniemy przetwarzać Państwa dane w powyżej opisanym celu chyba, że będziemy w stanie wykazać, że w stosunku do tych danych istnieją dla nas prawnie uzasadnione podstawy, które są nadrzędne wobec Pani/Pana interesów, praw i wolności lub dane będą nam niezbędne do ewentualnego ustalenia dochodzenia lub obrony roszczeń.\nW przypadku kontaktowania się z Administratorem drogą telefoniczną, w sprawach niezwiązanych z zawartą umową lub realizacją zamówień, Administrator może żądać podania danych osobowych tylko wówczas, gdy będzie to niezbędne do obsługi sprawy, której dotyczy kontakt. Podstawą prawną jest w takim wypadku prawnie uzasadniony interes Administratora (art. 6 ust. 1 lit. f RODO) polegający na konieczności rozpatrzenia zgłoszonej sprawy związanej z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.\nW ramach procesów rekrutacyjnych Administrator oczekuje przekazywania danych osobowych wyłącznie w zakresie określonym w przepisach prawa pracy (art. 6 ust. 1 lit. c RODO w związku z art. 221 § 1 kodeksu pracy tj.: imię (imiona) i nazwisko, data urodzenia, dane kontaktowe, wykształcenie, kwalifikacje zawodowe, przebieg dotychczasowego zatrudnienia), w związku z tym, nie należy przekazywać informacji w szerszym zakresie. Podstawą przetwarzania danych jest w tym zakresie również prawnie uzasadniony interes Administratora, którym jest weryfikacja kwalifikacji i umiejętności kandydatów do pracy (art. 6 ust. 1 lit. f RODO) oraz określenie warunków ewentualnej współpracy – przetwarzanie danych jest niezbędne do zawarcia umowy o pracę (art. 6 ust. 1 lit. b RODO). W razie, gdy przesłane aplikacje będą zawierać dodatkowe dane, wykraczające poza zakres wskazany przepisami prawa pracy, ich przetwarzanie będzie oparte na zgodzie kandydata (art. 6 ust. 1 lit. a RODO), wyrażonej poprzez jednoznaczną czynność potwierdzającą, jaką jest przesłanie przez kandydata dokumentów aplikacyjnych. W razie, gdy przesłane aplikacje będą zawierać informacje nieadekwatne do celu, jakim jest rekrutacja, nie będą one wykorzystywane ani uwzględniane w procesie rekrutacyjnym.\n– oceny kwalifikacji kandydata do pracy na określonym stanowisku,\n– oceny zdolności i umiejętności kandydata potrzebnych do pracy na określonym stanowisku,\n– wyboru odpowiedniej osoby do zatrudnienia.\nPodanie danych osobowych wynika z art. 221 Kodeksu pracy. Konsekwencją niepodania tych danych jest brak możliwości rozpatrzenia Pani/Pana kandydatury w realizowanym przez Administratora procesie rekrutacyjnym. Podanie danych osobowych w szerszym zakresie niż wskazany przepisami prawa pracy jest dobrowolne.\nDane osobowe przetwarzane przez czas niezbędny do zakończenia procesu rekrutacji, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie Pani/Pana danych osobowych do realizacji przyszłych rekrutacji przez okres 1 roku wyznaczony przez Administratora.\nOdbiorcą danych osobowych będą firmy świadczące usługi informatyczne.\n– zgłoszenia sprzeciwu wobec przetwarzania danych ze względu na Pani/Pana szczególną sytuację – w przypadkach w jakich dane są przetwarzane na podstawie prawnie uzasadnionego interesu Administratora,\n– prawo do przenoszenia danych, tj. prawo otrzymania danych osobowych, w ustrukturyzowanym, powszechnie używanym formacie informatycznym nadającym się do odczytu maszynowego. Może Pani/Pan przesłać te dane innemu administratorowi danych lub zażądać, aby Administrator przesłał te dane do innego administratora; jednakże Administrator wykona to tylko wtedy, jeśli takie przesłanie będzie technicznie możliwe – prawo do przenoszenia danych przysługuje tylko co do tych danych, które przetwarzane są na podstawie zgody,\n– prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie, co pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem.\nPRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH PEŁNOMOCNIKÓW LUB REPREZENTANTÓW\nW związku z występowaniem w charakterze pełnomocnika lub reprezentanta pozyskiwane są Pani/Pana dane osobowe. Zakres danych osobowych jest w każdym wypadku ograniczony do stopnia niezbędnego do realizacji czynności określonych pełnomocnictwem, są to zazwyczaj następujące dane osobowe: imię i nazwisko, stanowisko służbowe, dane kontaktowe: e-mail, nr telefonu stacjonarnego i komórkowego, nazwa podmiotu i komórki organizacyjnej, nr dokumentu tożsamości.\n– przeprowadzenia postępowania przetargowego z Pani/Pana udziałem zmierzającego do wyboru najkorzystniejszej oferty handlowej,\n– podjęcia działań zmierzających do zawarcia i wykonania umowy z podmiotem w imieniu którego Pani/Pan występuję,\n– zapewnienia prawidłowej i efektywnej realizacji Umowy,\n– na potrzeby ewentualnego dochodzenia roszczeń,\nco stanowi podstawę̨ przetwarzania danych, jaką jest prawnie uzasadniony interes Administratora (art. 6 ust. 1 lit. f RODO).\nUjawnienie danych osobowych jest dobrowolne, z tym że podanie danych osobowych stanowi warunek umożliwiający dopuszczenie do realizacji czynności objętych pełnomocnictwem np. : negocjacje handlowe, zawarcie Umowy, realizację zadań określonych Umową.\nDane osobowe będą przetwarzane do zakończenia realizacji czynności objętych pełnomocnictwem, a następnie przechowywane będą w celach archiwalnych przez okres 5 lat , zaś w przypadku jeśli w wyniku tych działań zostanie zawarta umowa – przez okres 5 lat od końca roku podatkowego w którym nastąpi zakończenie realizacji umowy, nie wcześniej niż upłynie okres przedawnienia roszczeń z niej wynikających.\nOdbiorcą danych osobowych będą firmy świadczące na naszą rzecz usługi wymagające dostępu do Pani/Pana danych – w tym: prawne, finansowe, księgowe i informatyczne, pocztowe/kurierskie. Dane powyższe mogą być ujawniane osobom zaangażowanym w realizację umowy oraz Inwestorowi, na rzecz którego realizujemy nasze usługi, a także uprawnionym podmiotom uzyskującym dostęp do danych w oparciu o obowiązujące przepisy, w zakresie przewidzianym przez te przepisy.\n– prawo do zgłoszenia sprzeciwu wobec przetwarzania danych;\nPRZETWARZANIE DANYCH NA POTRZEBY ZAWARCIA I REALIZACJI UMOWY Z OSOBĄ FIZYCZNĄ LUB OSOBĄ FIZYCZNĄ PROWADZĄCĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ\nAdministrator w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawiera umowy z osobami fizycznymi, w związku z tym pozyskiwane są ich dane osobowe. Zakres danych osobowych jest w każdym wypadku ograniczony do stopnia niezbędnego do zawarcia i wykonania umowy, są to zazwyczaj następujące dane osobowe: imię i nazwisko, dane kontaktowe np.: adres, nr telefonu, konto e-mail oraz NIP, REGON, nr rachunku bankowego. Dane mogą być ujawniane osobom trzecim zaangażowanym w realizację umowy, a także podmiotom uzyskującym dostęp do danych w oparciu o przepisy z zakresu jawności informacji publicznej oraz postępowań prowadzonych w oparciu o prawo zamówień publicznych, w zakresie przewidzianym przez te przepisy. Dane przetwarzane są przez okres niezbędny do realizacji powyższych interesów oraz wykonania obowiązków wynikających z obowiązujących przepisów.\n– podjęcia działań zmierzających do zawarcia i wykonania umowy, której Pani/Pan jest stroną na podstawie art. 6 ust. 1 lit. b RODO,\n– zapewnienia prawidłowej i efektywnej realizacji oraz rozliczenia Umowy, na potrzeby ewentualnego dochodzenia roszczeń, co stanowi podstawę̨ przetwarzania danych, jaką jest prawnie uzasadniony interes Administratora (art. 6 ust. 1 lit. f RODO).\nUjawnienie danych osobowych jest dobrowolne, z tym że podanie danych osobowych stanowi warunek umożliwiający zawarcie i realizację zadań określonych Umową.\nDane osobowe przetwarzane będą przez okres konieczny do realizacji i rozliczenia Umowy, a następnie przechowywane w celach archiwalnych przez okres 5 lat od końca roku podatkowego w którym nastąpi zakończenie realizacji umowy, nie wcześniej niż upłynie okres przedawnienia roszczeń z niej wynikających.\nPRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH PERSONELU KLIENTÓW LUB KONTRAHENTÓW WSPÓŁPRACUJĄCYCH Z ADMINISTRATOREM\nW związku z zawieraniem umów handlowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Administrator pozyskuje od kontrahentów/klientów dane osób, zaangażowanych w realizację takich umów (np. osób uprawnionych do kontaktu, składających zamówienia, wykonujących zlecenia itp.). Zakres przekazywanych danych jest w każdym wypadku ograniczony do stopnia niezbędnego dla wykonania umowy i zazwyczaj nie obejmuje innych informacji niż imię i nazwisko oraz służbowe dane kontaktowe. W tych przypadkach dane osobowe są przetwarzane w celu realizacji prawnie uzasadnionego interesu Administratora oraz jego kontrahenta (art. 6 ust. 1 lit. f RODO), polegającego na umożliwieniu prawidłowego i efektywnego wykonywania umowy. Takie dane mogą być ujawniane osobom trzecim zaangażowanym w realizację umowy, a także podmiotom uzyskującym dostęp do danych w oparciu o przepisy z zakresu jawności informacji publicznej oraz postępowań prowadzonych w oparciu o prawo zamówień publicznych, w zakresie przewidzianym przez te przepisy. Dane przetwarzane są przez okres niezbędny do realizacji powyższych interesów oraz wykonania obowiązków wynikających z obowiązujących przepisów.\nDane osobowe są przetwarzane w celu identyfikacji osób uprawnionych do realizacji zadań określonych Umową, w tym mających dostęp do Informacji Poufnych KGHM ZANAM S.A.\nTym samym dane osobowe są przetwarzane na podstawie prawnie uzasadnionych interesów Administratora, związanych z podanym powyżej celem, czyli zapewnieniem prawidłowej realizacji Umowy oraz zapewnieniem bezpieczeństwa informacji poufnych (tajemnicy przedsiębiorstwa). – art. 6 ust. 1 lit. f) RODO.\nUjawnienie danych osobowych w wyżej opisanym celu jest dobrowolne, z tym że podanie danych osobowych stanowi warunek umożliwiający dopuszczenie osoby do realizacji zadań określonych Umową.\nDane osobowe przetwarzane będą przez okres konieczny do realizacji i rozliczenia Umowy, a następnie przechowywane przez czas wynikający z okresu przedawnienia oraz zobowiązania do zachowania poufności (jeśli podpisano osobne oświadczenie), a także z przepisów podatkowych.\nDane osobowe mogą być ujawniane podmiotom uprawnionym z mocy przepisów prawa oraz podmiotom i ich pracownikom świadczącym na naszą rzecz usługi wymagające dostępu do Pani/Pana danych – w tym: prawne, finansowe, księgowe i informatyczne.\n– prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych ze względu na szczególną sytuację – gdyż przetwarzamy dane na podstawie naszego prawnie uzasadnionego interesu opisanego wyżej.\nPRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH TWÓRCÓW\nInformacja o przetwarzaniu danych osobowych Twórcy, któremu przysługują prawa osobiste do utworu (dokumentacji). Zakres przetwarzanych danych przez Administratora jest w każdym wypadku ograniczony do stopnia niezbędnego dla nabycia praw i korzystania z utworu i zazwyczaj nie obejmuje innych informacji niż imię i nazwisko, uprawnienia lub kwalifikacje zawodowe, tytuł/stopień naukowy, prowadzoną działalność/miejsce zatrudnienia.\nDane osobowe są przetwarzane w celu identyfikacji osób (twórców), którym przysługują prawa osobiste do utworu.\nTym samym dane osobowe są przetwarzane na podstawie prawnie uzasadnionych interesów Administratora, związanych z podanym powyżej celem, czyli nabyciem praw i korzystaniem z utworu – art. 6 ust. 1 lit. f) RODO.\nUjawnienie danych osobowych w wyżej opisanym celu jest dobrowolne, z tym że podanie danych osobowych stanowi warunek konieczny do określenia twórcy utworu.\nDane osobowe przetwarzane będą przez okres korzystania z utworu.\nW związku z prowadzoną działalnością Administrator zbiera Dane osobowe także w innych przypadkach – np. poprzez budowanie i wykorzystywanie trwałych wzajemnych kontaktów biznesowych podczas spotkań biznesowych, na wydarzeniach branżowych czy też poprzez wymianę wizytówek – w celach związanych z inicjowaniem i utrzymywaniem kontaktów biznesowych. Podstawą prawną przetwarzania jest w tym wypadku prawnie uzasadniony interes Administratora (art. 6 ust. 1 lit. f RODO) polegający na tworzeniu sieci kontaktów w związku z prowadzoną działalnością. Dane osobowe zebrane w takich przypadkach przetwarzane są wyłącznie w celu, dla jakiego zostały zebrane, a Administrator zapewnia ich odpowiednią ochronę.\nSerwis może zbierać w sposób automatyczny tylko informacje zawarte w plikach cookies.\nPliki (cookies) są plikami tekstowymi, które przechowywane są w urządzeniu końcowym użytkownika serwisu. Przeznaczone są do korzystania ze stron serwisu. Przede wszystkim zawierają nazwę strony internetowej swojego pochodzenia, swój unikalny numer oraz czas przechowywania na urządzeniu końcowym. Cookies mogą uczynić korzystanie z serwisu łatwiejszym, na przykład poprzez zapamiętanie preferencji użytkownika, gdy powraca on do strony. Serwis nie korzysta z plików cookies w celu uzyskania osobistych informacji z komputera użytkownika, które nie zostały wysłane w pliku cookie.


Lwowska 5 – Anna: pustoszejące gniazdo\nZmarszczki da się wypełnić, pustki – nie.\nCzy są zabiegi na duszę? Czy można ją obłożyć leczniczym błotem, wetrzeć glinkę, algi, zrobić masaż gorącymi kamieniami? Byle przestała boleć i wróciła do równowagi?\nMoże wtedy usłyszy wreszcie od Marka i chłopców „Dobrego dnia, Anno!” „Na razie, mamo!” na pożegnanie zamiast trzaśnięcia drzwiami.\nLudzie szczęśliwi i pozytywnie nastawieni do życia automatycznie przyciągają dobre emocje. Tak czytała w poradnikach psychologicznych. Ona zaś była wiecznie niezadowolona, powtarzał kiedyś Marek. Ostatnio przestał w ogóle się odzywać. Uciekał do firmy, gdzie aż roiło się od zadowolonych, spełnionych zawodowo kobiet o długich nogach i smukłych taliach.\nPodobno biofeedbackiem da się wytrenować poczucie szczęścia jak muskuł. Sprawdziła to znajoma pisarka, gdy zbierała dokumentację do książki. Wystarczy myśleć o przyjemnych rzeczach, by mózg wysyłał odpowiednie fale.\nAnna, jedziesz? Przyjaciółka pociągnęła jej ramię.\nDokąd? Ocknęła się z zamyślenia.\nJak to – dokąd? Przecież od godziny o tym rozmawiamy. Do nowego SPA w pałacu nad morzem.\nJasne, że… jadę, zająknęła się.\nTak bardzo pragnęła powiedzieć: nie mogę jechać, od dawna mamy zaplanowany wyjazd z mężem. Już miała to na końcu języka. Jednak pojedzie, rzecz jasna. Po co ma udawać, że po przeszło 20 latach mąż nadal interesuje się nią a nie firmą?\nObsesja zawodowa Marka zaczęła być coraz dziwniejsza. Zauważyła, że myje zęby pod prysznicem, bo wydaje mu się, że w ten sposób oszczędza czas. Będzie mógł szybciej zabrać się za pracę. Albo za kochankę.\nDo niej się nie spieszył. Zwykle prześlizgiwał się po niej wzrokiem, jakby wliczała się do kompletu mebli w ich domu.\nSynowie nie byli lepsi. Traktowali ją również jak mebel, co najwyżej z funkcją przygotowywania posiłków, donoszenia zakupów, podwożenia. Młodszego syna nie było praktycznie w domu – ze szkoły biegał na treningi. Gdy niedawno przyszła pocałować go na dobranoc, naciągnął kołdrę do na głowę i odwrócił się plecami. Starszego od lat nie próbuje utulać do snu. Zaczął studia, grał w zespole metalowym. Spędzał dużo czasu z dziewczyną.\nKiedy dom rano pustoszał, Anna czuła, w środku zaczyna drżeć. Jakby ktoś wprawiał w wibracje kamerton ulokowany w splocie słonecznym. Próbowała je stłumić, krążyła po piętrach, krzątała się, planowała zadania do wykonania na dziś.\nZnajdź sobie pasję, radziły jej przyjaciółki i coachowie z kolorowych czasopism.\nCzy każdy musi mieć pasję? Nie może mieć po prostu ciepłego domu? Rodziny?\nAnna, dolać Ci wina?\nTak. Kieliszek wypełnił się ciemnoczerwonym płynem. Można powiedzieć, że ostatnio jej pasją stało się wino. Lubiła, gdy rozgrzewało ją od środka. Dzięki niemu nabierała dystansu do tego, co ją bolało.\nMarek nauczył ją rozróżniać dobre wina od złych na wycieczce w Hiszpanii. To było wtedy, gdy młodszy syn skończył 10 lat. Jedźcie, musicie pobyć razem, powiedziała teściowa i zajęła się chłopcami. Na tamtych wakacjach Anna nosiła kolorowe sukienki i kapelusz. Chodziła w butach na obcasach, o ile tylko nie szli na plażę. Czuła się piękna i kochana.\nDobre wspomnienia zatarły się, jak wzór na zniszczonej tapecie. Na zawsze została jej umiejętność wybierania dobrych win. Przydaje się na zakupach w Makro, gdzie czasami jeździ, by uzupełnić zapasy.\nMa taką wolność. Nie musi uzgadniać z mężem, jakie wina kupić.\nW innych kwestiach Marek jednak był zasadniczy.\n– Pamiętasz, że niedługo trzeba wybrać liceum dla młodszego syna?\n– Pamiętam. Guzik, teraz mu przypomniała. Wyjątkowo spotkali się w jadalni na śniadaniu. Zwykle mijali się, Marek wychodził, zanim ona zeszła na dół po kawę.\n– Poza tym już wybraliśmy. To prywatne w Wilanowie.\n– Ale przecież on nie chce tam iść. Nie znosi matematyki i fizyki.\n– Co znaczy „nie chce”? Nie ma takiej możliwości. Marek nawet na nią nie patrzył. Może to i lepiej. Ostatnio jego wzrok był taki zimny.\n– Prosiłam Cię, żebyś to przemyślał.\nMarek zacisnął szczęki i poszarzał na twarzy jeszcze bardziej. Ostatnio prawie nie sypiał.\n– Nie mam zamiaru o tym dyskutować. Pójdzie do tego liceum. Nie po to haruję, żeby on teraz miał fanaberie.\nWiedziała, że nie ma sensu się odzywać. Marek ciężko wstał od stołu i wyszedł z jadalni. Po chwili usłyszała, jak drzwi wejściowe się zamykają. Znów nie usłyszała „Dobrego dnia, Anno!”.\nPotem drzwi znowu się zamknęły. Tym razem z impetem, aż zadrżała futryna. To wyszli chłopcy, również bez pożegnania.\nEkspres zacharczał, wypluwając do dzbanka ostatnie krople świeżo zaparzonej kawy.\nAnna została w domu sama. Nie chciało jej się ruszyć z krzesła.\nPo co w ogóle coś robić? Lepiej zniknąć. Popołudniu nikt nie zauważy jej nieobecności.\nTego dnia u kosmetyczki wzięła odruchowo ze stolika w poczekalni niebiesko-żółtą ulotkę. Myślała, że to reklama mezoterapii. Jednak nie. Z ulotki spoglądała na nią ciepło kobieta z jasnymi włosami. Coach. Każdą podróż trzeba zacząć od pierwszego kroku, przeczytała.\nCo się dzieje z Anną i co powinna zrobić?\nWiele kobiet, które mają odchowane dzieci, a ich mężowie uciekają w pracę, tracą sens życia. Na czym polega ten problem?\nProblem takiej kobiety leży w jej samotności, czuje się opuszczona, niepotrzebna. Ma dorastające dzieci, które wkrótce wyjdą w świat i nie będą potrzebowały jej pomocy. Jej niska samoocena jest przyczyną złego samopoczucia. Wykonała swoje zadania, najlepiej jak potrafiła. Teraz stoi przed problemem, co dalej? Pierwsza część jej życia już minęła, teraz wchodzi w drugi okres. Jeżeli do tej pory nie zbudowała zaplecza takiego, że ma przyjaciółki, zajęcie poza domem, to sytuacja jest trudna. Wymaga pomocy specjalisty. Zresztą trudno oprzeć się na radach przyjaciółek, o ile się je ma, czy na radach obcych osób, bo wszyscy widzą tylko wycinek problemu. Trzeba zobaczyć problem w całości. To potrafią specjaliści, którzy mogą pomóc takiej osobie. Iść razem z nią, by odkrywać obszary życia, w których może się spełnić.\nDo kogo powinna zwrócić się taka osoba?\nNajlepszy byłby psychoterapeuta, to nie jest tylko coachingowa sprawa. Istnieje tu kilka kwestii. Trzeba zająć się przyczynami, tym, to co leży u podstaw złego samopoczucia. Trzeba znaleźć obszary, w których taka osoba zacznie się dobrze czuć. Proponowałabym więc psychoterapię.\nCzy da się coś zrobić, by od razu poprawić samopoczucie takiej osoby?\nNie ma tu szybkich rozwiązać, bo na obecny stan pracowała ona całe życie. Żeby natomiast poczuć się choć odrobinę lepiej warto sięgnąć po remedium, którym jest ruch: pływanie, bieganie, siłownia. Dzięki temu można głębiej oddychać, poruszy się całe ciało, a w konsekwencji również mózg. Teraz zamknięty jest w cierpieniu.\nCo będzie, jeśli nie zrobi się nic, by poprawić swój stan?\nJeśli taka osoba nie podejmie żadnych kroków, by zaradzić swoim problemom, to grozi jej coraz głębsze wpadanie w stan niemożności, coraz większa izolacja, coraz niższe poczucie własnej wartości. Przestanie widzieć w życiu jasne strony, będzie widzieć tylko te ciemne. To jest bardzo ważne, żeby przerwać ten stan, żeby taka osoba zajęła się sobą i odkryła całe pokłady zasobów wewnątrz, które pozwolą jej komfortowo i luksusowo żyć. O ile będzie nad tym pracowała. Ten stan sam się nie poprawi.\nJak często kobiety w opisanej sytuacji czują się osamotnione?\nTaki problem zdarza się, w pewnych środowiskach częściej. Dotyczy to szczególnie kobiet, które z założenia chciały być w domu. Podjęły decyzję, że zostają dla dobra dzieci. A dzieci teraz już w 14-ym roku życia niewiele mają wspólnego z rodzicami, oprócz niedzielnych wyjazdów. Zwłaszcza z rodzicami, którzy są zajęci lub zamknięci w swoim cierpieniu. Z naszego obrazka wynika, że i mama i tata są niedostępni dla dzieci. Nie ma tu przekazu miłości, zainteresowania. Możliwe, że każdy w takiej rodzinie zapytany odpowiedziałby, że czuje się samotny.\nWarto powtórzyć, że należy podjąć pracę nad sobą w ramach psychoterapii. Jej wyniki zależą od tego, jak dana osoba będzie pracowała. Być może wyłonią się kolejne kwestie, którymi trzeba będzie się zająć. Natomiast psychoterapia na pewno pomoże. Pomoże zobaczyć inne możliwości. Pomoże zobaczyć własną osobę w innym świetle. Pomoże zobaczyć rodzinę w innym świetle. Pomoże zastanowić się, co ja mogę zrobić i co rodzina może zrobić. To jest niezbędne, by fachowiec pomógł tej osobie, może całej rodzinie.\nCzy kiedyś kobiety w mniejszym stopniu doświadczały frustracji w związku z dorastaniem dzieci?\nSyndrom opuszczonego gniazda jest znany od bardzo dawna. Kiedyś kobiety też odczuwały pustkę, ale jednak nie do końca. Po prostu zajmowały się dalej domem, tyle tylko, że nie było w nim dzieci. To po prostu było wpisane w ich życie. Miały rozdarte serce, ale każda kochająca matka cieszyła się, że dzieci idą w świat. Potem przychodziły wnuki. Kobieta się nimi zajmowała. To była inna sytuacja. Dzisiaj kobiety wykształcone, które porzuciły pracę, miały wcześniej inną ścieżkę życiową w głowie. Potem zderzyły się z tym, że na przykład nie wróciły do pracy. Mija jeden urlop macierzyński, kolejny. Po czasie okazuje się, że już niewiele potrafią. Są takie kobiety, które utrzymują kontakty z pracą, nawet po 2-3 godziny w tygodniu. Tylko po to, by nie wypaść z obiegu i orientować się, w jakim kierunku to wszystko biegnie, jeśli chodzi o sprawy zawodowe.