Dodatki - Kucharka Zen\nBądź suczą. I zielony sok imbirowo-cukiniowy.\nAch, jak to fajnie kiedy ktoś wpadnie na mojego bloga i napisze w komentarzach coś zupełnie niespodziewanego. A jak fanatastycznie kiedy podrzuci jakieś nazwisko, jakiś link, jakiś pomysł i nowy sposób patrzenia na ten cały uroczy bajzel zwany rzeczywistością. Bardzo dziękuję gościowi (gościni) o pseudonimie Lekkie Obyczaje za namiar na stronę, na której znalazłam idealny poprawiacz humoru na niedzielne popołudnie, a mianowicie apel żebyśmy wszystkie jak stoimy porzuciły fantazję o tym, że ktokolwiek nas postrzega i kiedykolwiek będzie postrzegać jako chodzące ideały (prawda jest taka, że najprawdopodobniej strasznie irytujemy większość swojego otoczenia, wprost proporcjonalnie do własnego stopnia irytacji kontaktami ze światem). Więc, kochana czytelniczko (jeśli jesteś czytelnikiem, zastąp w tytule apelu słowo na "s" dowolnym dobitnym męskim odpowiednikiem): Bądź suczą. Ja się tego uczę. Jeśli czytujecie tego bloga, pewnie zauważyliście, że dopiero ostatnio odkryłam, że mój rozwój osobisty prowadzi w stronę wprost przeciwną do oczekiwanej - zamiast prostej ścieżki ku karierze godnej Gandhiego, moja droga jest kręta i wiedzie ku coraz to mroczniejszym, coraz mniej atrakcyjnym zakamarkom mojej duszy. Patrzę na nie. Bronię się przed nimi. Nie chcę w nie uwierzyć. Jako rasowy narcyz, nie dopuszczam na codzień do świadomości ewidentnego dla wszystkich oprócz mnie faktu, że nie jestem uosobieniem ludzkiej perfekcji. Na przykład: ciągle strasznie się mądrzę oraz nieustannie wszystkim przerywam w pół słowa, bo głęboko wierzę, że mam coś ciekawszego do powiedzenia. Mam nieznośne wprost poczucie moralnej wyższości nad całym światem (sorry, pracuję nad tym), w związku z czym uważam, że kiedyś na pewno będę bardzo sławna i wszystkim, którzy we mnie nie wierzyli, którzy mnie krytykowali, ignorowali, wyśmiewali albo po prostu nie traktowali mnie poważnie pokażę jacy byli głupi i beznadziejni. Ignoruję ludzi, z którymi nie wiem jak rozmawiać i nie wiem jak postępować. Tak jest po prostu łatwiej (to taka dorosła odmiana chowania głowy pod poduszkę i wyobrażania sobie, że nikt mnie nie widzi). Śmiertelnie obrażam się na ludzi, którzy mnie kiedykolwiek rozczarowali, zresztą rozczarowuję się łatwo i nagminnie. Często łapię się na tym, że nie znoszę ludzkości jako gatunku ponieważ nie pała do mnie miłością i nie okazuje mi nieustannego podziwu. Piję wodę mineralną prosto z butelki i nigdy z nikim nie dzielę się moją butelką wody mineralnej (naprawdę, jest tylko moja!). Nie lubię sprzątać, prasować, wypełniać tabelek, chodzić do urzędów i do dentystów, odwiedzać placówek NFZ, jeździć metrem, latać samolotami, ani pracować dla ludzi, którzy nie wytłumaczyli mi po co coś robię. W ogóle dużo rzeczy nie lubię. Lubię za to krytykować, generalizować i na chybcika formować opinie na każdy możliwy temat. Lubię produkować złośliwe amatorskie analizy psychologiczne, zwłaszcza w stosunku do ludzi, którzy zaleźli mi za skórę. Wydaje mi się, że w ten sposób poczuję się lepiej. Denerwują mnie osoby otwarcie szczęśliwe. Nie znoszę obściskujących się par, roześmianych młodych ludzi, pogodnych staruszek. Kiedy zrobię komuś przysługę, robię to głównie w celu uzyskania dozgonnej wdzięczności i potwierdzenia swojego wysokiego o sobie mniemania (patrzcie jakim jestem dobrym człowiekiem). A dobrym człowiekiem tylko bywam.\nNa razie chyba wystarczy. Posamobiczowałam się, a teraz czas na obiecany cytat z apelu "Bądź suczą", który znalazłam na stronie http://www.owningpink.com/blogs/owning-pink/be-bitch. W wolnym tłumaczeniu.\nNawet jeśli bycie sobą czasem oznacza bycie naprawdę przemądrzałym skurczybykiem. Pozwól sobie nim być. Pokochaj tego skurczybyka z całego serca. Po Ziemi chodzą całe stada skurczybyków, którym ulży kiedy usłyszą, że nie są na świecie sami. Może się nawet okazać, że twoja popularność niespodziewanie wzrośnie.\nA całkiem poważnie, jedyny sposób żeby dostać to, czego ci najbardziej brakuje w życiu to w pełni zaakceptować całego siebie i całym sobą dzielić się ze światem.\nW moim przypadku oznacza to, że czasem bywam kretynką. Nie macie pojęcia jaka to ulga wypuścić na wolność moją wewnętrzną sucz. Od razu robi mi się jakoś tak łzawo i wdzięcznie w środku. To oczywiście nie oznacza, że specjalnie zachowuję się złośliwie albo okrutnie. To znaczy tylko tyle, że czasem bywam bałwanem albo bęcwałem, baranem albo błaznem, i pomyślałam sobie, że się z wami podzielę tą częścią mnie."\nP.S. Zupełnie nie a propos, ale czemu nie? Wyciągnęłam dziś z czeluści mojego mieszkania sokowirówkę, z którą nie widziałam się od wielu miesięcy. Na czyimś fejsbukowym profilu, niestety nie potrafię odtworzyć ścieżki, która mnie tam doprowadziła, znalazłam przepis na odżywczy zielony soczek warzywno-owocowy. Przedziwny smak. Z każdym kolejnym łykiem przekonywał mnie do siebie coraz bardziej, do tego stopnia, że skończywszy konsumpcję uznałam iż, gdyby ktoś mi go robił co rano, mogłabym tak zaczynać każdy dzień.\nZielony sok z cukinii\n1 cukinia (eko-cukinia ze skórką, zwykła cukinia bez skórki), 1/2 główki rzymskiej sałaty, 1 jabłko (eko - ze skórką, zwykłe bez skórki) i mniej więcej centymetrowy kawałek imbiru.\n(7) Pokaż komentarze do wpisu „Bądź suczą. I zielony sok imbirowo-cukiniowy.”\nniedziela, 06 stycznia 2013 18:07\nPrzejdź do wpisu „Bądź suczą. I zielony sok imbirowo-cukiniowy.”\nDodaj komentarz do wpisu „Bądź suczą. I zielony sok imbirowo-cukiniowy.” i/lub któregoś z (7) komentarzy\nCzemu nie awanturka? Jeśli chodzi o maseczki, paznokcie, kąpiele i wybór kreacji, jestem jeszcze w lesie. Natomiast pod kątem kulinarnym na pożegnanie starego roku przygotowałam się jak prymus. Zanim pobiegnę spotkać się z koleżanką w ścisłym centrum miasta (jak dojadę?) i zanim polansuję się okołopółnocnie wśród modnej, artystycznie usposobionej Warszawy (w co, ach w co się ubiorę? Koleżanka już drugi raz zapytuje mnie o to na fejsbuku, a ja nadal nie wiem), wpadnę na trochę do siostry, która poprosiła mnie o zrobienie jakiejś pasty czy może dipu, w którym jej sylwestrowi goście będą mogli pozanurzać surowe marchewki. Awanturka. Klasyka gatunku. Może niekoniecznie najdietetyczniejsza z możliwych past do chleba, ale parę zdrowych składników zawiera. A jeśli zaserwujecie ją z pełnoziarnistym chlebem i jakimś świeżym warzywem, na pewno wam nie zaszkodzi. A że nazwa tej pasty idealnie podsumowuje mój mijający rok, ze szczególnym uwzględnieniem ostatnich tygodni, to już pełnia szczęścia. Bardzo mi się to podoba.\nPrzepis na tę konkretną awanturkę znalazłam w małej książeczce pod tytułem "Coś do chleba" Hanny Szymanderskiej. Oto on, z małą modyfikacją:\n50g sera Lazur, 50 półtłustego twarogu, 125g bryndzy, puszka sardynek w oleju, łyżeczka masła, kiszony ogórek, posiekany szczypiorek, mielona papryka, pieprz.\nSardynki (razem z olejem z puszki), ser pleśniowy i twaróg rozetrzeć na względnie jednolitą masę. Niektórzy lubią pasty, które wyglądają bardziej domowo, rustykalnie - w takim wypadku nie przykładajcie się specjalnie do tego rozcierania. Dorzucić masło i bryndzę, paprykę i pieprz, i dalej rozcierać, do uzyskania pożądanej konsystencji. Awanturkę podawać z ogórkiem kiszonym (można go pokroić w drobną kosteczkę i wymieszać z pastą albo po prostu przyozdobić kanapkę plasterkami), posypaną odrobiną szczypiorku.\nNo i na koniec, zanim polecę dobierać buty do sylwestrowej sukienki (tylko której? której?) wszystkim regularnym, nieregularnym, przypadkowym i nieprzypadkowym czytelnikom "Kucharki Zen" życzę w 2013 roku prawdziwej radości, inspirujących spotkań, nowych pomysłów, dobrych ludzi po drodze i dużo zdrowia. Bo to ważne. No i jak najmniej awantur. Chyba że takich otwierających oczy i oczyszczających atmosferę. Bądźcie szczęśliwi :)\n(2) Pokaż komentarze do wpisu „Awanturka”\nPrzejdź do wpisu „Awanturka”\nDodaj komentarz do wpisu „Awanturka” i/lub któregoś z (2) komentarzy\nKoc, skarpety, litewska marchewka po koreańsku\nW sobotę rano obudziłam się z intensywną potrzebą spędzenia czasu z jakimiś ludźmi. Co oczywiście nie objawiło się od razu, tylko parę godzin później, w trakcie telefonu do matki, podczas którego złapałam się na uskutecznianiu jękliwej pretensji, że w tej rodzinie Zoś-Samoś nikt mi nie pozwala sobie pomóc, a ja akurat nie mam roboty i siedzę sama-samiusieńka w domu, jak (za przeproszeniem) niewykorzystany zasób, a siostra chora, dzieci siostry chore, matka chora i na rehabilitacje musi chodzić i jakimś cudem budują wspólnie piętrowe systemy minimalizacji strat, które z niewiadomego powodu wcale, ale to wcale, nie uwzględniają mnie. Chętnej, wolnej, elastycznej, mieszkającej w odległości kilku przystanków autobusowych. Matka aż zamilkła z wrażenia. Pochlebiałam sobie, że zwaliła ją z nóg moja elokwencja. Ewentualnie misterna, bezbłędna argumentacja tak ją przekonała, że jej zabrakło słów po prostu. Ale chyba nie. Chyba ją najzwyczajniej w świecie zaskoczył fakt, że tak z samego rana funduję jej focha do telefonu. W ramach "dzień dobry".\nSkończyło się tak, jak chciałam, czyli kilkoma dodatkowymi dyżurami opieki nad siostrzeńcami. W sobotę tego zdrowszego odebrałam z zajęć dodatkowych i przechowałam przez jakiś czas u siebie w domu. Siedział jak mały królewicz na mojej sześcioosobowej kanapie, pojadał drobiowe kabanosiki, które spakowała mu mama i ukradkiem dokarmiał mojego psa kiełbasą czosnkową, zakupioną dla mojego szwagra na kiermaszu wyrobów regionalnych. No nie wiem. Nikt mi tego nie mówił, nikt mnie nie uprzedzał, byłam na tę sytuację całkowicie nieprzygotowana. Towarzystwo takiego opakowanego w kocyk czteroletniego kurczaczka, który czuje się w mojej obecności na tyle bezpiecznie, że się śmieje, błaznuje, gada głupoty, a potem idzie smacznie spać, wywołuje we mnie uczucie, którego nazwa nie figuruje w moim prywatnym emocjonalnym słowniku. Patrzę na jego bladą główkę i cienkie blond włoski wystające z kokonu koca, słucham jak pochrapuje miarowo przez zatkany nos i coś przeze mnie przemyka. Chyłkiem i nienazwanie. Nie potrafię tego zdefiniować, bo jeszcze parę dni temu nie znałam takiego stanu wewnętrznego. Ale dowiem się, o co chodzi. Jak detektyw, wychodzę sobie rozwiązanie tej zagadki. Czułość? Duma? Ciężar odpowiedzialności? Pewnie tak. Pewnie po trochu tego wszystkiego, ale przyprawionego jeszcze jakimś takim doniosłym-podniosłym składnikiem, jakbym właśnie poznała wielką, ważną tajemnicę. Tajemnicę, której może nawet mi dotąd brakowało, ale przecież nie byłam nawet świadoma jej istnienia. A z drugiej strony, to nic wielkiego, żadne fanfary czy fajerwerki, ułamek sekundy, jakbym po prostu odkryła, że bije mi serce albo że oddycham - to było coś aż tak codziennego, naturalnego, zwyczajnego i oczywistego. Opiekuję się stworzeniem, które beze mnie nie ma jak przetrwać. I żadnych więcej pytań. Żadnej filozofii. Proste.\nA w przerwach między mistycznymi olśnieniami spędzałam czas z R. i L., bo lubię. W sobotę oglądaliśmy na moim małym starym telewizorku komedie romantyczne i jedliśmy sobie tostowane chlebki pita z humusem, szpinakowym pesto, grilowanymi warzywami i oliwkami, które dostałam na Mikołajki od mamy. Niestety. Czasem człowiek dozna czegoś, co sprawia, że rosną jego standardy. Dożywotnio. Nieodwracalnie. Po tych oliwkach - czarnych, jędrnych, rozkosznie słonych, przechowywanych w wodzie źródlanej, przywiezionych prosto z Krety - już żadne oliwki ze słoiczka nie zasługują nawet na przelotne spojrzenie. Zostałam oliwkowym snobem. Rozumiem, że to przedziwne porównanie, ale kiedyś padłam ofiarą podobnego snobizmu, tyle że w sensie romantycznym, damsko-męskim, bo mój były mąż był wrażliwym, empatycznym, akceptującym bardzo wiele, dającym niesamowicie dużo człowiekiem. Pobywszy z takim egzemplarzem już się nie akceptuje byle kogo.\nA L. i R. tak było miło gościć, tak jakoś bez pretensji, bez wysiłku i bez spinki sobie razem siedzieliśmy, że się umówiliśmy nazajutrz - na niedzielny spacer po rozświetlonym Trakcie Królewskim i zakupy na jarmarku bożonarodzeniowym. Lekki mrozik. Światowej klasy oświetlenie uliczne. Co zabrzmiało technicznie, a nie miało tak zabrzmieć, ponieważ rozbłyśnięte świątecznie Nowy Świat i Krakowskie Przedmieście wyglądają magicznie. Trochę uroczej kiczowatości nigdy nikomu nie zaszkodziło. Zwłaszcza jeśli się ją zobaczy w kontraście ze zorganizowaną tuż przy ulicy Karowej wystawą zdjęć zrujnowanej po wojnie Warszawy z 1947 roku. Gruz i chwasty. Zrównane z ziemią życie. Jak słusznie zauważyła L., poprawiło nam się. Odbudowaliśmy się mozolnie, wydźwignęliśmy z tragedii, z totalitaryzmu, z zapóźnienia, biedy i smutku. I zaczynamy coś wspólnego, ładnego tworzyć. Plac Zamkowy mienił się radośnie. Może niekoniecznie w moim osobistym stylu, ale zrobiłam wspaniałomyślnie jednorazowy estetyczny wyjątek i się zachwyciłam. Rynek Starego Miasta mógłby być rynkiem jakiegokolwiek europejskiego starego miasta. Grzane wino, litewskie sery, chleby i kiełbasy. Węgierskie placuszki. Bigosy. Pyszne chrupiące, wypiekane w specjalnie sprowadzonym piecu podpłomyki, dla których na chwilę zrezygnowałam z diety bez pszenicy. Torby, szale, swetry, ale przede wszystkim, uwaga, wełniane koce i skarpety. Pisałam już, że w tym roku wymarzyłam sobie na święta prawdziwy, ciepły wełniany koc? To już go mam. Jest szary w białe renifery. I grzeje jak się patrzy. A do kompletu nabyłam parę ultra-grubych skarpet z filcowanej wełny, w soczystym stylowym fiolecie. I od wczoraj, wstyd się przyznać, nie zdejmuję ich z nóg. Koleżanka L. z kolegą R. również zakupili po parze skarpet, bo trudno się było im oprzeć. Koleżanka L. właściwie od razu wymieniła skarpety, w których przyjechała na te nowiutkie wełniane. Co skończyło się zgodnie z przewidywaniami jej narzeczonego. Nieznośnym wprost swędzeniem. Takie uroki czystej, żywej wełny.\nA pozostałe trofea z jarmarku? Trafiliśmy na litewskie stoisko z rozmaitymi marynowanymi warzywami i jako jarzynowcy-pasjonaci, wykupiliśmy po trochu wszystkiego. Kiszony czosnek niedźwiedzi (mmmm... od razu robi się ciepło od środka, tylko trzeba uważać w bliskich kontaktach międzyludzkich). Buraczki na ostro. Niesamowity sos pomidorowy. I popularną w całej Rosji marchewkę po koreańsku. Zjadłam już prawie całe jej opakowanie (takie na czteroosobową rodzinę) i postanowiłam, że rozszyfruję jej skład, żeby kiedyś ją sama przyrządzić, bo jest świetna. Świetna. Poniżej przepis, znaleziony o tutaj, który zgadza się z moimi kubkami smakowymi, które to kubki rozpoznały czosnek, ocet, pieprz cayenne i kolendrę. W ten sam sposób można przyrządzać inne warzywa. Buraki albo kapustę na przykład (wychodzi coś na kształt kim-czi). Pyszności.\n7 średniej wielkości marchewek, startych w długie cieniutkie paski (a la julienne)\n4 duże ząbki czosnku, obrane i dobrze rozgniecione na pastę\n1 drobno posiekana biała lub żółta cebula\n2 łyżki mielonych (albo - jeszcze lepiej - niedbale rozgniecionych w moździerzu) nasion kolendry\n4 łyżki oleju roślinnego o neutralnym smaku (słonecznikowego, kukurydzianego, na pewno nie oliwy z oliwek)\nPodsmażyć cebulę na oleju, w niewielkiej patelni, na średnim ogniu. Odstawić.\nWymieszać wszystkie składniki w dużej misce. Najlepiej użyć do tego własnych, osobistych rąk. Spróbować jak smakuje całość, w razie czego dodać jeszcze trochę przypraw.\nZakleić miskę przezroczystą folią spożywczą i odstawić do lodówki na jakieś 4-5 godzin.\nZjeść w ramach surówki ze wszystkim, co wam tylko przyjdzie do głowy. Ja nie wytrzymałam i zaczęłam tą marchewką dzień - zjadłam chrupkie pieczywko z pasztetem z soczewicy i marchewkową surówką. Na obiad były pulpety w sosie pomidorowym, cykoria i znowu marchewka. Na kolację z kolei marchewka z samym chlebem, bo i tak smakuje doskonale. Polecam serdecznie!\n(11) Pokaż komentarze do wpisu „Koc, skarpety, litewska marchewka po koreańsku”\nponiedziałek, 10 grudnia 2012 19:20\nPrzejdź do wpisu „Koc, skarpety, litewska marchewka po koreańsku”\nDodaj komentarz do wpisu „Koc, skarpety, litewska marchewka po koreańsku” i/lub któregoś z (11) komentarzy\nCo z czym gotować? Ściągawka.\nZnalazłam śliczną ściągawkę dla wszystkich gotujących, którzy potrzebują dodatkowej inspiracji. Macie w lodówce dwa smutne buraki, które czekają na lepsze czasy? Ten efektowny wykresik powie wam, jakie dodatki najlepiej pasują do buraka (niektóre na pewno znacie, ale inne was zaskoczą i natchną do eksperymentów, na przykład anchois, seler, bekon, kurczak, kaczka, cebula, pietruszka, szynka parmeńska, biały ser i wiele innych buraczanych przyjaciół). Dla mnie bomba:\n(15) Pokaż komentarze do wpisu „Co z czym gotować? Ściągawka.”\npiątek, 07 grudnia 2012 13:04\nPrzejdź do wpisu „Co z czym gotować? Ściągawka.”\nDodaj komentarz do wpisu „Co z czym gotować? Ściągawka.” i/lub któregoś z (15) komentarzy\nOstrzeżenie: wpis zawiera trochę lipcowego biadolenia. Osoby zainteresowane wyłącznie kwestiami kulinarnymi uprasza się o zignorowanie pierwszych czterech akapitów i przeskoczenie od razu do piątego, bardziej optymistycznego, ewentualnie o udanie się na sam koniec wpisu, po przepis.\nObawiam się, że cierpię na syndrom pracownika sezonowego. W lecie, kiedy mam mniej roboty, a co za tym idzie i mniej pieniędzy, wpadam w panikę i egzystencjalny kryzys. Co roku zdarza mi się dokładnie to samo. To już tak przewidywalne, że aż zabawne, bo za każdym razem zaskakuje mnie to zjawisko od nowa. Ulegam dorocznej amnezji i ze śmiertelną powagą oddaję się - jak w "Dniu Świstaka" - tym samym rozterkom, co dwanaście miesięcy wcześniej. Załamuję ręce. Lamentuję. Tak globalnie - nie tylko, że nuda i bieda i nie wiem, co ze sobą zrobić (i co ja robię nie tak, przecież ja się tak staram), ale dokładam sobie na wszelki wypadek jeszcze całą górę innych zmartwień, małego, dużego, a czasem zupełnie nieuzasadnionego kalibru (wystarczyłby jeden telefon do takiego lub innego fachowca i problem byłby z głowy). Że nie ogarniam i nie panuję. Że wszystko mi się sypie w mieszkaniu - szafka odkleiła się od zlewu, karnisz odpada od ściany, wyłącznik światła nie styka i trzeba go wymienić.\nŻe mam za dużo ubrań, góry szmat kupowanych w sieciowych-śmieciowych sklepach, lumpeksach i India Shopach, które po jednym praniu stanowią smętne wspomnienie swojej dawnej świetności, więc ciągle nie mam w co się ubrać. Że w tym mieście wszyscy są jacyś tacy modniejsi, ładniejsi i bardziej pewni siebie niż ja. Że po Warszawie płyną lekkim krokiem tabuny wiotkich, smukłych młodych gazel o opalonych twarzach i wydatnych ustach, które na pewno pracują w mediach i rozrywce, spełniając MOJE dziecięce marzenia, a ja, nawet gdybym wygrała na loterii, zatrudniła tabun stylistów i wykupiła całe Złote Tarasy, nigdy taką hipsterską gazelą nie zostanę. A w mediach i rozrywce nikt mi nie da roboty, bo niby z jakiej okazji? I chociaż powinnam w swoim wieku być mądrzejsza i zaakceptować, że natura tak, a nie inaczej rozdała karty przy urodzeniu, jak również zadać sobie trzeźwe i dojrzałe pytanie - No i po co ci kobieto bycie hipsterską gazelą? Po co ci praca w telewizji? Naprawdę byś tak chciała żyć? Naprawdę cię to uszczęśliwi? - raz do roku, regularnie jak w szwajcarskim zegarku, odzywa się we mnie taka tęsknota.\nA to dopiero początek mojej dorocznej boleściwej litanii nieszczęść wielorakich. Kiedy już zacznę panikować i biadolić, rozkręcam się po mistrzowsku, z lubością dodając do listy kolejne i kolejne pozycje. Są przecież i inne zmartwienia, nad którymi należy się pochylić, które trzeba rozdmuchać do niebagatelnych proporcji, poświęcając im swój cenny czas, wkładając w nie całą swoją energię. Całe mnóstwo zmartwień. O pracę. O stan zdrowia, stan uzębienia, stan konta, stan cywilny, stan mojego życia towarzyskiego, mój stan emocjonalny, stan psychofizyczny mojego psa. Duże i małe i zupełnie nieuzasadnione. Poważne i niepoważne.\nKiedy zalewa mnie taka irracjonalna fala nieszczęśliwości, przypomina mi się scena z jakiegoś amerykańskiego filmu, w której ktoś wyjękuje swoje żale i lamenty, mniej więcej tak jak ja przed chwilą biadoląc o wszystkim i niczym, o szczegółach i ogóle, o żmudnej codzienności i ciężkim ludzkim losie. A ktoś odrobinę mądrzejszy i spokojniejszy mówi mu wtedy: baby steps. Baby steps. Niemowlęce kroczki. Nie myśl o przyszłości, nie wyobrażaj sobie wielkiej przerażającej ściany groźnych potencjalnych wydarzeń. Nie bombarduj sam siebie każdym małym i dużym nieszczęściem, frustracją i brakiem, które ci tylko przyjdą do głowy (a przyjdą). Nie kolekcjonuj powodów do jęczenia. Skoncentruj się tylko na postawieniu następnego kroku. Na kolejnej czynności, jakakolwiek by ona nie miała być. Umyj jeszcze jeden talerz. Wyjdź na spacer z psem. Nabierz powietrza. Wypuść powietrze. Podlej kwiatki. Rozwieś pranie. Zrób sobie kanapkę.\nNie wiem, jak to się dzieje, ale tym razem to właśnie kanapka okazała się skutecznym kopem w cztery litery. Postanowiłam poszukać patentu na coś kanapkowego, a kiedy skoncentrowałam się na tych poszukiwaniach, panika jakby ustąpiła, robiąc miejsce na bieżące sprawy. Na małe, dziecinne kroczki. Stopa za stopą. Po kolei i bez pośpiechu. Zaczęłam szukać przepisów na pasty kanapkowe i dobrze mi zrobiło pooglądanie sobie cudzych blogów. To odświeżające. Ładujące baterie. Byłam w różnych miejscach, na nowo odkrywając fascynujące światy innych blogerek, oglądając piękne zdjęcia, dziwiąc się niespodziewanym pomysłom kulinarnym, ciesząc się pięknym językiem niektórych wpisów, no i wreszcie trafiłam tutaj, do Kuchni Sowy, gdzie zawsze znajdzie się coś ciekawego i zdrowego, a tym razem znalazła się pasta kanapkowa z dodatkiem masła z orzeszków ziemnych. Tyle że oczywiście nie miałam w lodówce prawie żadnego z warzyw, które widniały w oryginalnym przepisie, więc zrobiłam pastę z tego, co znalazłam. Wegańską. Delikatną. Wyszedł raczej mus niż smarowidło, leciutki i kremowy, odrobinę orzechowy. Smakował mi na bułce grahamce. Myślę, że byłby też dobry z jakimś naleśnikiem. Gryczanym na przykład (przepis na naleśniki gryczane możecie znaleźć tutaj). Albo pełnoziarnistym orkiszowym. Koniecznie trzeba by do niego dodać czegoś ostrzejszego. Kiełków, jak Sowa w swojej recepturze. Natki, jak sugerował oryginalny przepis z książki "Jedz i żyj zgodnie z porami roku". Ja go zjadłam z korniszonami.\nKanapkowy mus z kabaczka i pieczarek\nSkładniki: spora biała cebula, ząbek czosnku, jeden mały kabaczek albo pół dużego, cztery-pięć dużych pieczarek, łyżeczka sosu sojowego, dwie łyżeczki suszonego tymianku, czubata łyżeczka musztardy, szklanka ugotowanej i pokrojonej drobno żółtej fasolki szparagowej, dwie łyżki masła orzechowego, pieprz.\nMetoda: cebulę i czosnek drobno posiekać. Zeszklić na łyżce oliwy z oliwek. Dodać pokrojone na plasterki (bez przesadnej precyzji) pieczarki i sos sojowy. Podsmażyć. Dorzucić umyty i pokrojony w kostkę kabaczek, tymianek i musztardę. Smażyć dopóki kabaczek nie zmięknie, a grzybowo-warzywne soki nie odparują. Odrobinę ostudzić. Wrzucić do blendera razem z fasolką szparagową, masłem orzechowym i szczyptą pieprzu. Można doprawić dodatkową łyżeczką sosu sojowego. Zmiksować. Podawać z natką pietruszki, kiełkami albo korniszonami na pełnoziarnistym pieczywie jako pastę kanapkową albo wykorzystać jako farsz do naleśników.\nP.S. Ale jaja! Jakby na zamówienie, jakby ktoś dokładnie wyczuł mój nastrój i podrzucił mi na ścianę Facebooka odpowiedź, znalazłam cytat dnia:\n"Optymista: ktoś, kto zrozumiał, że zrobić krok w tył po tym, jak się zrobiło krok naprzód to nie tragedia. To cza-cza." Robert Brault.\n(8) Pokaż komentarze do wpisu „Kabaczkowo-kanapkowy mus”\nśroda, 18 lipca 2012 13:13\nPrzejdź do wpisu „Kabaczkowo-kanapkowy mus”\nDodaj komentarz do wpisu „Kabaczkowo-kanapkowy mus” i/lub któregoś z (8) komentarzy\nNa dodatek: chrupiąca sałata i słodko-słony winegret\nMoja mama twierdzi, że kiedy kogoś w życiu spotykamy, istnieją dwie możliwości: to będzie nasz przyjaciel albo nasz nauczyciel. I ma rację, chociaż to przecież nigdy nie jest takie proste. Bywa, że od razu wiadomo, że się nie polubimy. Albo że się pokochamy do końca życia. Bywa, że lekcje, jakie odbieramy od drugiego człowieka nie są ani przyjemne ani bezbolesne. Bywa, że długo, długo nie wiemy, że jakaś znajomość stanowiła życiową naukę. Bywa że z pozornych wrogów stajemy się najlepszymi kumplami. Bywa też, że coś, co na początku wydawało się przyjaźnią, z czasem okaże się czymś bardziej edukacyjnym.\nMiałam kiedyś, lata temu, taką właśnie przyjaciółkę-nauczycielkę. Artystkę - charyzmatyczną, spontaniczną, towarzyską, wielkoduszną, inspirującą. Dobrze było ją znać i chociaż bliska relacja nie przetrwała różnych prób i trudności (każda z nas jest z pewnością święcie przekonana, że to z winy tej drugiej osoby ;), dzięki mojej londyńskiej przyjaciółce mam na koncie kilka przepięknych, magicznych wręcz wspomnień. Bez niej nic takiego nigdy by się nie wydarzyło.\nJedno z nich wygląda mniej więcej tak:\nHampstead, zamożna londyńska dzielnica pełna majestatycznych kamiennych domiszczy z ukrytymi przed wzrokiem przechodnia wąskimi ogródkami na tyłach. W Londynie nigdy nie wiadomo, co kryje podniszczona, wielowiekowa fasada szeregowej kamienicy. Czy pchnąwszy pomalowane olejną farbą ciężkie drzwi zobaczymy neutralne, beżowo-kremowe rodzinne mieszkanko, jakby wycięte z wnętrzarskiego magazynu, czy hinduski dom przesiąknięty zapachem kadzidełek i aromatami przypraw, czy może spowite cygarowym dymem, zakurzone, zaniedbane domostwo jakiegoś lewicującego intelektualisty, posiadacza wielotysięcznego księgozbioru. Szłam cichymi ulicami, ściskając w ręku karteczkę z adresem, podekscytowana, bo miałam po raz pierwszy odwiedzić swoją przyjaciółkę w domu. A wszystko, co się z nią wiązało było z definicji ekscytujące. Ta dziewczyna stanowiła chodzącą przygodę. Była łamaczką konwencji. Miała to we krwi i być może nawet nie do końca zdawała sobie sprawę, jak bardzo różni się od przeciętnego obywatela. Ja, bardziej ostrożna (moja babcia twierdzi, że wręcz strachliwa), dużo bardziej konwencjonalna, wolałam pozbawione ryzyka, przewidywalne sposoby na życie. I pewnie dlatego się zaprzyjaźniłyśmy. Ja dla niej stanowiłam stały, bezpieczny i nieskomplikowany element rzeczywistości. Ona dawała mi możliwość przeżycia kontrolowanego szaleństwa. Urządzenia fotograficznej wystawy w opuszczonym sklepie. Spontanicznych nocnych tańców na środku ulicy, w samym sercu miasta. Niespodziewanych wycieczek w miejsca, do których nigdy bym nie pojechała. Spotkań z niecodziennymi, inspirującymi postaciami z całego świata. Zawsze otaczali ją piękni ludzie, piękne przedmioty, piękna muzyka. A ja przez nią miałam do nich dostęp. I do dziś jestem jej za to wdzięczna.\nStanęłam wreszcie przed jednym z szeregowych domów i zadzwoniłam do drzwi. Wnętrza były bezpretensjonalne, na ścianach wisiało trochę czarno-białych zdjęć, trochę dziecięcych rysunków, parę żartobliwych plakatów. W kuchni stał wielki, stary, drewniany stół. Bo to kuchnia stanowiła centrum tego domu, tu zawsze ktoś był, chociaż skład osobowy zmieniał się nieustannie - gospodarze, goście, dzieci, wnuki, znajomi dzieci i wnuków, znajomi znajomych. Bywał tam cały świat. Barwny, rozgadany, interesujący. I ciągle coś się na tym stole jadło. Coś prostego, szybkiego w wykonaniu (bo kucharz też chciał sobie pogadać, zamiast sterczeć nad stolnicą i pracowicie lepić pierogi) ale zawsze efektownego. Zawsze zaskakującego. W tamtej kuchni działa się magia. I ja, przyzwyczajona do życia pod linijkę - zawsze według jakichś zasad, jakichś procedur, jakby w życiu istniała książka kucharska z jednoznacznymi przepisami na każdą sytuację - w tamtej kuchni czułam się wyzwolona, jak gdyby pozwolono mi dotknąć czegoś lepszego, piękniejszego i prawdziwszego, czego istnienie zawsze przeczuwałam, ale czego nigdy nie potrafiłam zdobyć. I za to dziękuję mojej przyjaciółce-nauczycielce.\nTego konkretnego dnia w kuchni byłyśmy my dwie i gospodarz, już dzisiaj nieżyjący, fotograf z RPA, radosny i młodzieńczy sześćdziesięciolatek. Moja przyjaciółka zaczęła przygotowywać sałatę, nic specjalnego, trochę warzyw, jakieś pestki i już. Mnie przypadł do zrobienia winegret. I tego dressingu do dziś nie zapomniałam. Bo ja, wyuczona gotować według świętych i niełamalnych zasad, dressing robiłam zawsze tak samo, tak jak mi kiedyś poradziła mama. Oliwa. Cytryna. Musztarda. Miód. Zawsze i bez wyjątku. Tym razem było inaczej. Być może ten dressing, zrobiony w domu, w którym łamało się zasady i żyło tak, jak dyktuje dusza, coś we mnie naruszył. Jeszcze daleko było mi do rewolucji, ale ja, patologiczna prymuska, grzeczna posłuszna katolicka dziewczynka z Polski, zaczęłam chyba rozumieć, że procedury niczego nie załatwiają i jeśli żyje się tylko po to, żeby było bezpiecznie i nieskomplikowanie (oliwa, cytryna, musztarda, miód w tych samych, świętych proporcjach), to będzie nudno i jałowo i nieprawdziwie. Olej. Sos sojowy. Miód. Musztarda. Czosnek. Pieprz. Ocet balsamiczny. A proporcji wam nie podam, bo by było za łatwo :)\nniedziela, 15 lipca 2012 15:31\nPrzejdź do wpisu „Na dodatek: chrupiąca sałata i słodko-słony winegret”\nDodaj komentarz do wpisu „Na dodatek: chrupiąca sałata i słodko-słony winegret”\nBędzie krótko, bo w ramach eksperymentu sprawdzam, czy potrafię coś napisać zwięźle i bez dygresji. Dzisiaj mój ulubiony drink dla ochłody. Przypomina mi się w upalne dni. Gazowana woda mineralna i niesłodzony sok grejpfrutowy. Pół na pół. Albo 60%-40%. Kwestia gustu. Można do niego dodać kostki lodu. Bo stanęłam dziś w sklepie przed lodówką z Fantami, Sprajtami, Kokakolami oraz tonikami i strasznie mi się zachciało czegoś zimnego z bąbelkami. I jeszcze sekunda, i bym po coś sięgnęła. Ale przecież nie będę w siebie wlewać płynnego cukru (według świeżo wydanego magazynu "Dieta Faceta", który musiałam zakupić, żeby zobaczyć, czy dieta faceta jest inna od diety kobiety, Coca-cola zawiera 35g, czyli równowartość 7 kostek cukru). Więc wymyśliłam alternatywę. Poczęstowałam tym drinkiem ojca (faceta), żeby upewnić się, że smakuje jeszcze komuś oprócz mnie. Wychylił jednym haustem.\n(2) Pokaż komentarze do wpisu „Drink dla ochłody”\nwtorek, 19 czerwca 2012 19:21\nPrzejdź do wpisu „Drink dla ochłody”\nDodaj komentarz do wpisu „Drink dla ochłody” i/lub któregoś z (2) komentarzy\nTaki musik to coś pięknego. Prostego jak drut a zarazem wykwintnego, że hej. Idealnie nadaje się do zagospodarowania tych trochę mniej ładnych, trochę mniej jędrnych i trochę bardziej zmęczonych owoców, które zostały na dnie łubianki po jakimś cieście albo pierogach z truskawkami. Słodko-kwaśny i wcale nie taki znowu deserowy sos będzie pasował do śniadań, obiadów, podwieczorków i kolacji:\nPlacków śniadaniowych, racuchów, naleśników, a nawet pierogów z serem lub innymi owocami;\nDeserów wszelkiej maści - sorbetów, lodów waniliowych albo czekoladowych, galaretek i kisieli;\nKanapek na słodko, jako dżem (ja go sobie zjadłam na swoich sobotnich orkiszowych bułeczkach, ale niestety z dość obfitym dodatkiem nutelli (obłęd czysty po prostu!), więc teraz mam poczucie winy. Dobę już to trwa :) Dla wegan proponuję interesującą wersję amerykańskiego peanut butter and jelly sandwich, czyli grzankę albo tost z masłem orzechowym i takim truskawkowym musem zamiast dżemu. W wersji wypasionej trzeba dodać jeszcze banany, ale możecie się po takiej kanapce nie pozbierać;\nNiespodzianka: spróbujcie go zamiast dressingu do sałatek z kozim serem, wątróbką albo białą rybą (ale eksperymentujcie na własne ryzyko).\nSkładniki: kilkanaście truskawek (mogą być trochę zmarnowane), łyżka octu balsamicznego, łyżka syropu buraczano-jabłkowego (syropu z agawy lub z daktyli, cukru trzcinowego albo miodu, jeśli używacie). Zależnie od tego, czym posłodzicie mus, odrobinę zmieni się też jego smak. Co samo w sobie może być fajną przygodą kulinarną.\nInstrukcje: umyć truskawki, pozbawić je szypułek i przekroić na połowę. Wrzucić do rondelka i poczekać aż puszczą soki. Dodać ocet balsamiczny i słodzidło. Gotować do momentu kiedy płyn zredukuje się mniej więcej o połowę. Ostudzić. Zmiksować.\nP.S. Jest wtorek. Tuż przed południem. Mus truskawkowy jeszcze sobie smacznie pochrapuje w lodówce, oczekując na kolejne kulinarne spotkania z niespodziewanymi zupełnie, improwizowanymi daniami (zaliczył już upojną randkę z bułką orkiszową i nutellą oraz bardzo udane rendez-vous z galaretką imbirowo-cytrynową) i, dwa dni po swoich narodzinach, ma się całkiem dobrze. Może jest nawet lepszy niż taki od razu z rondelka? Na dzisiejsze śniadanie skonsumowałam jego porcyjkę w towarzystwie orkiszowych, pełnoziarnistych, kakaowo-gruszkowych placuszków przyrządzonych według zasad Kuchni Pięciu Przemian (jeszcze za mało na ten temat wiem, żeby się tutaj jakoś konstruktywnie mądrzyć, więc odeślę was, szanowni moi czytelnicy, do kobiety, która zna się na tym o niebo lepiej niż ja, autorki przepisu na te bardzo, bardzo smaczne placuszki, Sowy-nie-Sowy). Sowa, jak sama pisze, gotuje "bez białej mąki, białego cukru i mocno przetworzonych produktów, ale i bez fanatyzmu. Metodą Montignac i według Kuchni Pięciu Przemian. Na luzie." Czyli w sam raz dla mnie :)\n(8) Pokaż komentarze do wpisu „Owocny weekend: mus truskawkowy i balsamico”\nponiedziałek, 11 czerwca 2012 20:01\nPrzejdź do wpisu „Owocny weekend: mus truskawkowy i balsamico”\nDodaj komentarz do wpisu „Owocny weekend: mus truskawkowy i balsamico” i/lub któregoś z (8) komentarzy\nAmarantowa pasta z buraczków, fasoli i fety\nNiech żiije wuol-ność! Wuolność i swoooboda!\nW mojej kuchni totalne pobojowisko. Jeśli chociaż części blatu kuchennego nie umączyłam, to na pewno pełno tam ziarenek sezamu, odrobinek natki, fragmentów buraczanych obierek i kawałków tartej marchewki. Zza okna przygrywa mi już od kilku godzin klasyka polskiej muzyki rozrywkowej. Ta sama. Raz po raz. Zaczynam się zastanawiać, czy alkohol nie upośledza przypadkiem części mózgu odpowiedzialnej za rozpoznawanie melodii. Bo za trzydziestym razem...\nNiech żiiije zabaaawa! I dziwczina mułooooooda!\n...wypadałoby się połapać, że to już chyba było grane. Najpierw się śmiałam. Wstawiałam do piekarnika przekrojone na pół młode buraczki i podśmiewałam się pod nosem. Ba, dałam się ponieść sąsiedzkim wzruszeniom. Ucieszyłam się, że mieszkam w takiej radosnej, zabawowej okolicy. Że nawet wiem dokładnie który Pan Menel śpiewa refren, bo sobie co rano mówimy szarmanckie "dzień dobry", więc rozpoznaję jego głos. Potem, w okolicach siódmego albo ósmego...\nNiech żiiiije wuoool-ność!!!\n...moje refleksje przybrały bardziej melancholijny odcień, ponieważ zamyśliłam się nad losem pijaka, przypominając sobie mozolne, szarpane (krok w przód, krok w bok, dwa kroki w tył, ściana) próby przejścia przez ulicę, które uskuteczniał kiedyś mój najulubieńszy, szarmancki Pan Menel. I jak mnie wtedy coś w okolicy serca współczująco szarpnęło. I przypomniałam też sobie podsłuchaną rozmowę innych Panów Meneli, tych, którzy stanowią stały punkt krajobrazu przed jednym lokalnym monopolowym. "Bo ona nie rozumie" - mówił jeden do drugiego zbolałym głosem - "jaki to dramat być alkoholikiem." Jego towarzysz energicznie kiwał głową. "Bo ona nigdy nie miała takiego kaca, jakiego codziennie ma pijak. Koszmarnego po prostu. Nie do wytrzymania. I nie wie jak to jest, musieć natychmiast wypić klina."\nWoooolność i swuuuboooda!\nPo dwudziestej powtórce tego klasyka, zaczęłam się zastanawiać, czy przypadkiem nie mam do czynienia z kontynuacją rozpoczętej wczoraj, tuż przed meczem Polska-Grecja, imprezy. To by tłumaczyło powolne zamieranie jeszcze przed chwilą entuzjastycznych śpiewów. I niemożność nastawienia jakiejkolwiek innej piosenki. Wyjęłam buraki z piekarnika. Odstawiłam żeby ostygły. A potem zabrakło mi już energii na refleksję i pogrążyłam się w czymś w rodzaju zrezygnowanego stuporu. Bezmyślnie, mechanicznie, w przyjemnym transie, którego zawartość miałam za chwilę zapomnieć, obierałam i kroiłam warzywa, otwierałam puszkę z białą fasolą, odsączałam bułgarski ser z zalewy i kruszyłam go w dłoniach. A potem nagle muzyka ucichła.\nPasta kanapkowa z młodych buraków, białej fasoli i sera feta\nPonieważ piekę dzisiaj drożdżowe bułeczki (za chwileczkę przepis), to i do bułeczek coś zrobiłam, przysłuchując się biesiadnym brzmieniom. Ta mocno różowa wegetariańska pasta nie tylko dobrze robi na wzburzony żołądek (buraczki odkwaszają, a fasolka wspiera błony śluzowe), ale jest też po prostu smaczna i sycąca. Można ją podać z kontrastującym zielonym awokado, a potem przyozdobić pietruszką. Widok będzie niecodzienny. Amarant i zieleń.\nNa początek rozgrzałam piekarnik do 180 stopni. Potem umyłam dwa spore młode buraczki, przekroiłam na pół (nie obierając ze skórki) i razem z dużym, pulchnym ząbkiem czosnku (również w skórce) wstawiłam na pół godziny do piekarnika. Ząbek czosnku musi być duży, bo z dwóch ząbków które eksperymentalnie upiekłam, ten pulchny był miękki w środku, a ten mniejszy niestety spalił się na twardy wiór. Kiedy buraczki zmiękły, wystawiłam je na zewnątrz do ostygnięcia. Ostudzone obrałam ze skórki i pokroiłam dość drobno. Wrzuciłam do blendera razem z obranym pieczonym ząbkiem czosnku, łyżką oliwy, puszką białej fasoli i 100g bułgarskiego sera (dobra feta też się nada, a jeśli jesteście w odważnym nastroju, spróbujcie niebieskiego pleśniowego serka, tyle że wtedy chyba trochę mniej niż sto gram). Doprawiłam pieprzem. I dodałam pół pęczka natki - drobno posiekanej. Miałam na obiad zjeść coś zupełnie innego, ale kiedy zaczęłam próbować czy pasta jest dobrze doprawiona, jakoś nie mogłam przestać :)\n(8) Pokaż komentarze do wpisu „Amarantowa pasta z buraczków, fasoli i fety”\npasta z buraków i fety\nsobota, 09 czerwca 2012 16:37\nPrzejdź do wpisu „Amarantowa pasta z buraczków, fasoli i fety”\nDodaj komentarz do wpisu „Amarantowa pasta z buraczków, fasoli i fety” i/lub któregoś z (8) komentarzy\nPieczone rzodkiewki, kartofelki i masło ziołowe\nNo dobrze. Atmosfera się zagęszcza. Parę dni temu przechodziłam przez centrum miasta i w ogóle nie odczułam zbliżającej się piłkarskiej fiesty. Spodziewałam się karnawału, confetti, serpentyn, girland, baloników, wuwuzeli. A tu jakiś jeden smętny balon w kształcie piłki, parę billboardów i oklejony powitalnymi hasłami w różnych językach Novotel. A poza tym nic. Smętnie jak zwykle. Korki, objazdy, remonty, tłum zmarnowanych, wymiętych współpasażerów w dusznym tramwaju. Ale od wczoraj coś zaczyna się dziać. Na mojej ulicy od tygodnia z balkonów zwieszają się polskie flagi, a w kilku samochodach zaparkowanych zderzak w zderzak powiewają fajne małe chorągiewki. A zeszłej nocy sąsiedzi z dołu zrobili imprezę z gitarą, do rana wyfałszowując rozmaite piosenki, mniej lub bardziej piłkarskie, ale za to z samego dna duszy (bo wkładali w to wycie naprawdę dużo energii, a że było analogowo, w wersji unplugged, to nawet mi się podobało). Miło jakoś. Chociaż moja obojętność wobec piłki nożnej nie ma sobie równych, łatwo mnie poruszyć takim prostym patriotyzmem. Niby nic, parę syntetycznych chorągiewek, pijackie zawodzenie przy otwartym oknie i trochę telewizyjnych reklam, gdzie wzruszony naród staje na baczność i z ręką na piersi odśpiewuje chóralnie hymn. A ja już ledwo się trzymam na nogach. Od razu coś mi staje w gardle, a oczy jakieś takie wilgotne się robią.\nNo więc dla wszystkich wielbicieli piłki nożnej, a także dla tych, którzy na parę najbliższych tygodni planują zabarykadować się w domu w towarzystwie kaset z nie-sportowymi filmami, byle tylko uniknąć bliższych kontaktów z kibicami - moja dzisiejsza propozycja świetnie się sprawdzi przed telewizorem. Pokazującym futbol albo i nie. Z piwem albo bez. A że ta przekąseczka jest mocno sezonowa i jarzynowa, więc nie umywają się do niej precle, czipsy, solone fistaszki i inne frytki. Za pomysł na pieczone rzodkiewki muszę koniecznie podziękować autorce "Filozofii Smaku", bo gdybym nie weszła na jej bloga, w życiu nie przyszłoby mi do głowy, że to warzywo nadające się do piekarnika. A rzodkiewki więcej niż się nadają. Są świetne. Szczególnie z maleńkimi młodymi kartofelkami, bo ponieważ są zbliżone wielkością, można je razem wstawić do pieca i będą gotowe w tym samym czasie. Dodatek masła ziołowego - z czosnkiem, świeżą, nowalijkową natką pietruszki i młodym szczypiorkiem to już po prostu niebo w gębie. Więc wyobraźcie sobie taki obrazek: wieczór, wnętrze. Kanapa. Wy na kanapie, w ulubionej, wygodnej pozie. Telewizor, a w nim coś ciekawego. Zimny browar w chłodnej szklance. A pod ręką miska z ciepłymi małymi warzywkami, na których właśnie się roztapia solone, aromatyczne masełko. Widelec w waszej dłoni. I nabijanie na widelec, na chybił trafił, okrągłych pieczonych, pachnących odrobinę kminem, chrupiących z wierzchu, miękkich w środku warzyw. No po prostu koko koko, Euro spoko!\nKilkanaście małych młodych ziemniaczków, duży pęczek albo dwa rzodkiewek, pół łyżeczki mielonego kminu, oliwa z oliwek, sól pieprz.\nĆwierć kostki dobrego śmietankowego masła w temperaturze pokojowej (naturalnego, czosnkowego albo lekko solonego) - oczywiście może też być tego masła więcej - wszystko zależy od waszej tolerancji na tłuszczyk, ząbek lub dwa czosnku, garść posiekanej młodej natki, garść posiekanej dymki, sól.\nRozgrzać piekarnik do 180 stopni. Umyć ziemniaczki i rzodkiewki. Kartofelki zostawić ze skórką, natomiast rzodkiewkom poucinać wąsy i ogonki (jakoś to okrutnie zabrzmiało ;). Włożyć warzywa do żaroodpornego naczynia - razem albo oddzielnie, jak wam wygodniej. Skropić odrobiną oliwy z oliwek i posypać kminem, solą i pieprzem. Wstawić do piekarnika na mniej więcej 15-20 minut, piekąc do miękkości. W międzyczasie zrobić masełko. Jeśli używacie zwykłego masła, trzeba do niego dodać jeden duży albo dwa małe ząbki czosnku, przeciśnięte przez praskę. I szczyptę soli. Natomiast użycie masła, do którego producent dodał soli lub czosnku, oczywiście ułatwi wam zadanie. Na koniec mieszamy masełko z ziołami, wyjmujemy gorące warzywka z piekarnika, przesypujemy na talerz albo do miseczki, po czym widelcem kładziemy po trochu masła - to tu, to tam, żeby się równomiernie porozpływało po warzywkach. Coś pięknego :)\nNo i jeszcze mam do was serdeczną prośbę. Dorzucam ten przepis do konkursu na Kulinarny Blog Roku. Z boku mojego bloga (na tak zwanej "bocznej szpalcie") jest banerek konkursowy, który stanowi równocześnie link do mojego konta na stronie konkursu, gdzie chętni mają możliwość zagłosować, skomentować albo (tak! tak!) jedno i drugie. Wiem od znajomych, którzy już głosowali, że to dość skomplikowana procedura, ale za to udzielając się i wspierając swojego ulubionego blogera można wygrać coś fajnego. Więc jeśli akurat będziecie mieć chwilę wolnego, będę naprawdę wdzięczna za wasze głosy :)\n(13) Pokaż komentarze do wpisu „Pieczone rzodkiewki, kartofelki i masło ziołowe”\nmasło ziołowe czosnkowe\nczwartek, 07 czerwca 2012 15:08\nPrzejdź do wpisu „Pieczone rzodkiewki, kartofelki i masło ziołowe”\nDodaj komentarz do wpisu „Pieczone rzodkiewki, kartofelki i masło ziołowe” i/lub któregoś z (13) komentarzy


Powerbank Platinet 20 000 - Frago.pl\n> Powerbanki>Powerbank Platinet 20 000\nPowerbank Platinet 20 000\nPowerbank marki Platinet o ogromnej pojemności 20 000 mAh, która pozwala na sześciokrotne naładowanie baterii przeciętnego smartfona! Bank energii posiada wbudowaną latarkę oraz dwa wyjścia USB: 1A oraz 2A, a w zestawie znajdziesz dodatkowo kabel USB -> micro USB.\nOkoło 600% dodatkowej baterii dla przeciętnego smartfona.\nMożliwość ładowania dwóch urządzeń jednocześnie, w tym także m.in. tabletów\nLatarka wbudowana w urządzenie\nPolecamy dla osób, które potrzebują bardzo dużego zapasu energii, pozwalającego na obycie się bez gniazdka elektrycznego nawet przez tydzień.\nWymiary 160 x 81 x 22 mm\nWaga 432 gramy\nWyjścia USB 5V – 1A oraz 5V – 2A\nCzas ładowania około 18 godzin


Nowy ISOTWIN Kocioł dwufunkcyjny z opatentowanym systemem ISODYN 2 - ppt pobierz\nNowy ISOTWIN Kocioł dwufunkcyjny z opatentowanym systemem ISODYN 2\nOpublikowałRościsław Szlendak Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "Nowy ISOTWIN Kocioł dwufunkcyjny z opatentowanym systemem ISODYN 2"— Zapis prezentacji:\n1 Nowy ISOTWIN Kocioł dwufunkcyjny z opatentowanym systemem ISODYN 2\n2 ISOTWIN - charakterystyka ogólna\nKocioł wiszący, wyposażony we wbudowany system zasobników o pojemności 2 x 21 l, oparty na opatentowanej technologii dynamicznego ładowania ISODYN 2 Urządzenia o mocach nominalnych 25 kW i 30 kW, Wersje: otwarta komora spalania, zamknięta komora spalania z funkcją szerokiej modulacji H-MOD Kompletna i kompaktowa kotłownia, zawierającą w swojej konstrukcji wszystkie elementy niezbędne do pracy kotła Instalacja z wykorzystaniem konsoli (dostępna oddzielnie) Wbudowana automatyka pogodowa (sensor dostępny oddzielnie) Zasilanie: GZ 50 (ustawienie fabryczne), GZ 41,5, propan\n3 ISOTWIN - elegancki i kompaktowy\n4 ISOTWIN - główne dane techniczne\nWymiary (wys.x szer.x głęb.) 890 x 600 x 499 mm Moc maksymalna 24,6 kW 29,6 kW Moc minimalna 4,1* kW ( wersja F) 8,4 kW ( wersja C) 5,0 kW ( wersja F) 10,4 kW ( wersja C) Wydatek ciepłej wody (dla ∆t = 30°C) 18,5 l/min 20,7 l/min * 4,1 kW dla GZ 50. Dla propanu: 4,9 kW.\n5 ISOTWIN - optymalne gabaryty\n890 mm 499 mm 600 mm\n6 ISOTWIN - panel sterowania kotła\nŻółty = praca palnika Wyświetlacz LCD Przycisk do restartu urządzenia w przypadku usterki Czerwony = usterka Zielony = kocioł włączony Przycisk Włącz/Wyłącz Regulacja c.w.u. Regulacja c.o. 1-Krótkie naciśnięcie: aktywacja lub dezaktywacja funkcji c.o. lub c.w.u. Jeśli podświetlony = aktywny ;jeśli obie funkcje dezaktywowane, kocioł znajduje się w funkcji z zabezpieczeniem przeciw zamarznięciu 2- Długie naciśnięcie 10 sekund otwiera kodowany dostęp do funkcji instalatora i serwisu +\n7 ISOTWIN - obsługa panelu sterowania\nISOTWIN jest prosty w użyciu. Każdy przycisk pełni tylko jedną funkcję. Wyświetlacz pokazuje istotne informacje (temperatura, ciśnienie, kody usterek). 3 diody informują na bieżąco o stanie pracy kotła. Wraz z kotłem dostarczona jest naklejka magnetyczna z opisem ważnych dla użytkownika informacji, (np. o sprawdzeniu ciśnienia w instalacji i ewentualnym dopełnieniu zładu). +\n8 ISOTWIN - kontrola systemu grzewczego\nExacontrol E Regulacja temperatury wewnętrznej i temperatury c.w.u. Regulacja modulacyjna Exacontrol E 7/E 7 RADIO Regulacja temperatury wewnętrznej i temperatury c.w.u. Regulacja modulacyjna Programator tygodniowy Wersja RADIO - bezprzewodowa +\n9 ISOTWIN - schemat hydrauliczny\nModele F - z zamkniętą komorą spalania, w wersji H-MOD Modele C - z otwartą komorą spalania\n10 ISOTWIN - widok wnętrza modelu F\n2 zbiorniki po 21 l każdy, stal nierdzewna, bez anody Moduł komory spalania Wentylator Wymiennik 5-rurowy Palnik H-MOD system 2 NTC do kontroli przegrzewu Naczynie przeponowe c.o. 12l, z łatwym dostępem do zaworu Moduł hydrauliczny: Pompa obiegowa Blok hydrauliczny SD Nowa pompa modulująca DC dla c.w.u. Naczynie przeponowe c.w.u. 2l Nowy mechanizm gazowy\n11 ISOTWIN - widok wnętrza modelu C\n2 zbiorniki po 21l każdy, stal nierdzewna,bez anody Moduł komory spalania: Wymiennik 5-rurowy Palnik Standardowa ścieżka gazowa Zabezpieczenie ciągu komin. 2 NTC do kontroli przegrzewu Naczynie przeponowe c.o. 12l, z łatwym dostępem do zaworu Moduł hydrauliczny: Pompa obiegowa Blok hydrauliczny SD Nowa pompa modulująca DC dla c.w.u. Naczynie przeponowe c.w.u. 2l Nowy mechanizm gazowy\n12 ISOTWIN - łatwo dostępna skrzynka elektryczna\nWygodny system obrotowy, ułatwiający dostęp do skrzynki elektrycznej Dwie uchylne klapki zapewniają łatwy dostęp do podłączeń\n13 ISOTWIN - blok hydrauliczny\nOdpowietrznik automatyczny By-pass Pompa Wilo biegowa Wymiennik płytowy Zawór 3-drogowy Pompa c.w.u. Filtr c.o. Uzupełnianie wody w obiegu c.o. Zawór bezpieczeństwa c.o. Zawór bezpieczeństwa c.w.u.\n14 ISOTWIN - nowy system zasobników SD 2 x 21 l\n15 ISOTWIN - nowy zasobnik SD 21 l\nPokrywa górna 2 o-ringi PP separator Zbiornik cylindryczny ze stali nierdzewnej Pokrywa dolna Wyjmowany deflektor PP Dwie wyjmowane rury z PP 2 o-ringi\n16 ISOTWIN - zbiornik łatwy do wyjęcia\nminimum 300 mm Serwisant może samodzielnie zdemontować zbiornik, bez konieczności demontażu kotła ze ściany.\n17 ISOTWIN - system opróżniania instalacji wewnętrznej kotła\nCentralne ogrzewanie Ciepła woda użytkowa\n18 ISOTWIN - nowy zespół gazowy SD Gastep\nNowy mechanizm gazowy wyposażony w dodatkowy zawór zabezpieczający (EVS2), zintegrowany z silnikiem krokowym\n19 Silne strony technologii ISODYN 2\nISOTWIN jest kotłem wykorzystującym nową technologię Saunier Duval System ISODYN 2 - który zapewnia: Wysokiej jakości c.w.u. natychmiast gotową do użycia; Wysoką stabilność temperaturową c.w.u. niezależnie od sposobu jej czerpania; Ponowne przygotowanie zakumulowanego zapasu wody w czasie około 5 min.; Zabezpieczenie przeciw bakteriom Legionelli; Niskie zużycie energii przez pompę wody sanitarnej o zmiennej prędkości obrotów; Ograniczenie odkładania kamienia kotłowego w zbiornikach.\n20 Zalety systemu ISODYN 2 ISODYN 2 jest to system 2 zbiorników o pojemności 21 l każdy, z wydzieloną strefą mikroakumulacji, z której w pierwszej kolejności czerpana jest ciepła woda. Woda tej strefy nie miesza się z wodą zimną - takie rozwiązanie jest gwarantem ciepłej wody o wysokiej stabilności temperatury i wymaganych przez użytkownika parametrach. Zakumulowany zapas wody gwarantuje, że pobór wody o wymaganej przez użytkownika temperaturze jest możliwy natychmiast - bez chwili oczekiwania.\n21 Zalety systemu ISODYN 2 Rezultatem zastosowania systemu ISODYN 2 jest możliwość natychmiastowego poboru jednorazowo nawet 210 litrów c.w.u. o temperaturze 40°C. Dzieje się tak dzięki natychmiastowemu uruchomieniu systemu dynamicznego ładowania zasobnika oraz wykorzystaniu zakumulowanych 42 litrów wody (dane dotyczą modelu ISOTWIN 30 kW) ISODYN 2 gwarantuje kolejną porcję 210 litrów wody o temperaturze 40°C po ok. 5 minutach – tyle trwa cykl powtórnego podgrzewu zasobników. ISOTWIN 25 ISOTWIN 30 Przepływ charakterystyczny EN13203 18,5 l/min 20,7 l/min\n22 ISOTWIN - przygotowanie ciepłej wody\n23 ISOTWIN - przygotowanie ciepłej wody\n24 ISOTWIN - przygotowanie ciepłej wody\n25 ISOTWIN - korzyści technologiczne\nBogaty typoszereg kotłów: 30 kW (wersje C i F) oraz 25 kW (wersje C i F), precyzyjny dobór urządzenia do potrzeb użytkownika. Opatentowana technologia wysokiej modulacji H-MOD: Moc minimalna 4 lub 5 kW - idealne dostosowanie do zmniejszonego zapotrzebowania na c.o. przy pełnym komforcie c.w.u.; Idealna współpraca z systemami solarnymi; Cicha praca; Dłuższa żywotność urządzenia dzięki mniejszej liczbie załączeń.\n26 ISOTWIN - mniejsze zużycie gazu\nWszystkie modele: są NISKOTEMPERATUROWE zaprojektowane zgodnie z Europejską Normą EN 42/92, dzięki czemu mają niższe straty ciepła ewakuowanego wraz ze spalinami; współpracują z regulatorami modulacyjnymi (Exacontrol E, E 7 oraz E 7 RADIO). Modele z zamkniętą komorą spalania: zabudowany wentylator pracujący ze zmienną prędkością obrotową, zapewnia optymalną sprawność i niskie natężenie hałasu; dzięki technologii wysokiej modulacji H-MOD, ISOTWIN może adaptować swoją moc do zredukowanego zapotrzebowania na ciepło: ogrzewanie domów nowych lub po termorenowacji, podgrzewanie wody ze zbiorników solarnych.\n27 ISOTWIN - oszczędność wody, gazu i energii elektrycznej\nTylko 42 l ! W porównaniu do standardowego zbiornika o pojemności 200 l, straty ciepła są niższe o 10 %. W skali roku jest to oszczędność porównywalna z ilością ciepła, jaką należy użyć do podgrzania litrów wody do temperatury 50 °C! Pompy z regulacją prędkości: Obydwie zabudowane pompy (obiegowa i ciepłej wody użytkowej) są regulowane: obiegowa - przez instalatora przy uruchomieniu; pompa c.w.u. – automatycznie; Efektem jest perfekcyjna adaptacja do wymaganych parametrów pracy i gwarantuje oszczędność energii elektrycznej.\n28 ISOTWIN - łatwe dostosowanie do wszystkich instalacji\nISOTWIN posiada wiele udogodnień, umożliwiających pracę kotła w każdej instalacji : Dostosowanie do właściwych parametrów pracy instalacji za pomocą by pass-u i regulacji prędkości obrotowej pompy; automatyczny odpowietrznik znajduje się w korpusie pompy. Specjalny, scentralizowany system odwodnienia zaworów bezpieczeństwa. Wbudowane naczynie przeponowe c.o. 12 l, pozwalające na współpracę z instalacją o pojemności do 270 l. Wbudowane naczynie przeponowe c.w.u. o pojemności 2 l, zabezpieczające przed wypływem wody w przypadku przekroczenia ciśnienia otwarcia zaworu bezpieczeństwa. Króciec do podłączenia obiegu cyrkulacji c.w.u. umieszczony na konsoli.\n29 ISOTWIN - nowe opakowanie\nOchrona środowiska (opakowanie bez polistyrenu), Łatwy demontaż elementów opakowania, Silna i wytrzymała konstrukcja opakowania, zapewniająca lepszą ochronę.\n30 ISOTWIN - nowe opakowanie\nUrządzenie łatwe do odpakowania, gotowe do instalacji!!\n31 ISOTWIN - konsola Zawór wody zimnej + Zawór spustowy + Króciec do cyrkulacji c.w.u. Wieszak Szablon montażowy Rury łączące konsolę z kotłem oraz przedłużka zaworu do napełniania rury odwadniającej z kotła, dostarczane są wraz z kotłem – umieszczone w opakowaniu, w pudełku z akcesoriami\n32 ISOTWIN - szablon montażowy\n33 Akcesoria dostarczane z kotłem\nWyposażenie wersji F H-MOD Pudełko na akcesoria Rurki łączące kocioł z konsolą Wyposażenie wersji C KS\n34 Asortyment dodatkowy Dodatkowe akcesoria do kotła ISOTWIN:\nkonsola podłączeniowa; zestawy przezbrojeniowe na GZ 41,5 i propan; sensor zewnętrzny automatyki pogodowej; dodatkowy filtr instalacji c.o. z dwoma zaworami, obudowa dolna kotła (od III.2008), pokojowe, modulacyjne regulatory pokojowe: Exacontrol E, E 7 i E 7 RADIO, przewody powietrzno – spalinowe.\n35 Dziękuję za uwagę.\nPobierz ppt "Nowy ISOTWIN Kocioł dwufunkcyjny z opatentowanym systemem ISODYN 2"\nENERGOTHERM C o n s u l t i n g Sp. z o.o.\nsterownik pracy kotła na paliwo stałe


Dobrze, że jesteś 2021 wydanie 1 - Książki • Naukowa.pl\nW mroźny, grudniowy wieczór ulice Warszawy wypełnia gwar świątecznych przygotowań, a gwiazdkowy nastrój rozgrzewa wszystkie serca. Wśród zabieganych mieszkańców stolicy jest też ona dziewczyna, która tęskni.\nBorys nie wierzy w magię świąt i zdecydowanie odrzuca wszystko, co związane z Bożym Narodzeniem. Praca jest dla niego najważniejsza nawet wtedy, gdy inni zajmują się przystrajaniem choinki i pakowaniem prezentów dla najbliższych. Wszystko zmienia się, kiedy los stawia na jego drodze Zoję. Rudowłosa, spontaniczna, roześmiana jest jego ciepłym promieniem słońca w mroźny dzień. Zakochani szybko orientują się jednak, że spotkali się nie w tym miejscu i nie w tym czasie, a miłość nie jest w stanie przyćmić wszystkiego, co ich dzieli. W chwili rozstania obiecują sobie jedno jeśli za dwa lata o tej porze wciąż będą za sobą tęsknić, dadzą sobie jeszcze jedną szansę.\nGdy Zoja z drżącym sercem i nadzieją w oczach dociera na miejsce spotkania, odkrywa, że Borysa tam nie ma. Może zapomniał o ich umowie? A może ułożył sobie życie bez niej? Czy to możliwe, że po prostu przestał ją kochać? Przecież ona tęskniła za nim każdego dnia\nKlienci, którzy kupili Dobrze, że jesteś wybrali również:\nAktualnie oglądasz produkt Dobrze, że jesteś - Gabriela Gargaś


Ozdoby, tło, podłoże do akwarium morskiego Pruszków i okolice - oferty na Morusek.pl\nLista ogłoszeń w kategorii "Ozdoby, tło, podłoże do akwarium morskiego Pruszków i okolice" Przeglądaj ogłoszenia, zawęź wyszukiwanie do kategorii, województwa lub miasta i znajdź interesujące Cię ogłoszenia. Wybrane pozycje "ozdoby, tło, podłoże" możesz też dodać do Twojego schowka by później móc do nich wrócić. Możesz dodać też swoje darmowe ogłoszenia w kategorii"ozdoby, tło, podłoże" za darmo. Zapraszamy. Możesz też rozszerzyć wyniki wyszukiwania i zobaczyć wszystkie ogłoszenia typu "Wyposażenie akwarium w Polsce"\nOzdoby, tło, podłoże do akwarium morskiego Pruszków i okolice - oferty na Morusek.pl - hodowle, szczeniaki, psy, koty oraz inne zwierzęta i akcesoria dla nich - darmowe ogłoszenia i oferty dla zwierząt.\nTu jesteś: Strona główna » Ogłoszenia » Akwarystyka » Akwarystyka morska » Wyposażenie akwarium » Ozdoby, tło, podłoże » mazowieckie » Pruszków\nOzdoby, tło, podłoże do akwarium morskiego Pruszków i okolice


Jestem podróżnikiem i szykuje wyjazd na weekend. Szukam towarzystwa na tą podróż. Mozesz brać udział w scenariuszu i ...\nMarian, 44 lata, Poznań\nJestem osobą poważnie traktującą życie realista z poczuciem humoru bez nałogów.\nDariusz, 47 lat, Poznań\nPrzyjaciel dla dojrzałej Pani\nPoszukuję kobiety nowoczesnej i konkretnej, Pani w odpowiednim wieku, tj. 30-65 lat, która nie widzi nic złego w zadawaniu ...\nInkub, 28 lat, Poznań\nZapraszam Cię na miłe spotkanie pełne czułości i autentycznej namiętności. W trakcie spotkania poczujesz się jak ze ...\nToyBoy4U, 25 lat, Poznań\n14 paź 15:20\nCiekawy brunet lat 45\ncześć jestem konkretnym i uważam że ciekawym facetem. lat 45 z własnym lokum mieszkam w Poznaniu Pracuję Pasje ...\nJanek, 47 lat, Poznań (Nowe Miasto)\nPoznam bratnią duszę.\nSerwus, jestem 28 letnim, szczupłym facetem z okolic Poznania. Trochę zrezygnowanym i zmęczonym szarością dnia ...\nDZIEWCZYNA LUB KOBIETA\nPOZNAM DZIEWCZYNE LUB KOBIETE NA REALNĄ ZNAJOMOŚĆ. TYLKO POZNAŃ.\nPRZYJACIEL, 29 lat, Poznań (Stare Miasto)\n30 latek szuka\nWolny , niezależny pan w wieku 51 lat, wykształcony i kulturalny pozna inteligentną ( co oznacza dla mnie również to że ...\nbrunett, 52 lata, Poznań\nPoznam Kobietę na wspólne wyjścia\nHej dziewczyno jeżeli już czytasz początek to serdecznie zachęcam do wspólnej konwersacji... O sobie coś... Zawsze ...\nPiotr, 22 lata, Poznań\nJa szczuply 30 latek Napisz\noskar00, 30 lat, Poznań\nIgoro, 54 lata, Poznań (Grunwald)\nTak po krotce. Kawaler, pracuje zarabiam 3000 , chodzę do kina, mam pieska, żyje sam. Mieszkam sam. Uczciwy jestem,\n13 paź 23:30\nJa atrakcyjny, męski, normalny. Mam swoją firmę, mam trzy domy i sześć mieszkan w Poznaniu. Jesteś niezależna ...\nAndrzej, 47 lat, Poznań\nCześć mam 32 lata, może jesteś samotna i nie masz z kim wyjść do pubu lub kina albo na spacer to dobrze trafiłaś bo ...\nZapytaj, 32 lata, Poznań\nJeśli się nie obawiasz..\n..młodszych mężczyzn to koniecznie się odezwij. Od dłuższego czuję pewien niedosyt w relacjach z rówieśniczkami, ...\nZapach, 26 lat, Poznań\n12 paź 22:54\n24 latek chętny do flirtu z dojrzałą, starszą Panią.\nWitaj, jestem 24 letnim studentem z Poznania, na co dzień również tu pracuję. Jestem wysokim, szczupłym niebiesookim ...\nSzymon, 24 lata, Poznań\nSzansa lepszego jutra\nSzukam milej poukladanej pani charakter ma znaczenie fajnie byloby miec hobby i brak dlugiego jezyka miec pozytywne ...\n33Matii, 34 lata, Poznań\nSzukam nietuzinkowej przyjaciółki.\nSzukam kobiety o pięknym umyśle i ciele Kobiety rozkosznej i uroczej Kobiety po przejściach lub nie Kobiety bez ...\nPS., 47 lat, Poznań\nWitam. Sympatyczny mężczyzna 37 lat pozna kobietę do stałego związku może być z dzieckiem, po rozwodzie lub wdową, ...\nAndrzej, 37 lat, Poznań\nOn normalny wartościowy z zasadami\nMoże już straciłas wiarę w poznanie kogoś wartościowego na tym portalu. Nie martw się na też powoli tracę wiarę ...\nMarek, 35 lat, Poznań\nZnowu ruszam do pracy, czas dłuży mi się, zrozumiałem, że zostałem sam w deszczu idę Krople deszczu są nastrojem ...\nSlawek, 31 lat, Poznań\n‹‹ ‹ poprzednia 1 2 3 4 z 205 6 7 8 9 ...20następna ›


Twarde stanowisko urzędników wobec dzieci niepełnosprawnych – niepokojące milczenie prezydenta Wrocławia [VIDEO] - Wrocławskie Fakty\nW połowie czerwca br. informowaliśmy o apelach, jakie do prezydenta Jacka Sutryka kierowali rodzice i nauczyciele z likwidowanej szkoły przy ul. Lutra. Od 16 lat ma tam siedzibę Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 1. W zasadzie można powiedzieć, że miał, bo mimo próśb i argumentów strony społecznej, podlegli prezydentowi miasta urzędnicy podtrzymują wyrok na siedzibę środowiska, jakie tworzyli podopieczni, rodzice i nauczyciele.\nTaką decyzję podjęto, chociaż nikt nie zaprzecza, iż w żadnej z obu proponowanych lokalizacji nie ma warunków na to, aby dzieci niepełnosprawne mogły się uczyć w bezpiecznych i godnych warunkach. Brakuje w nich odpowiedniej liczby pomieszczeń, budynki nie są przystosowane dla osób na wózkach inwalidzkich i trzeba je będzie wnosić na rękach. Drzwi do pomieszczeń przy ul. Parkowej są zbyt wąskie i wózek inwalidzki się nie zmieści.\nW sprawie, tego co dzieje się wokół Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 1 przy ul. Lutra 6 prezydent Jacek Sutryk milczy. Podczas czerwcowej sesji rady miasta przedstawiciel strony społecznej – jeden z rodziców powiedział m.in.: jako rodzice dzieci niesprawnych intelektualnie maja żal do prezydenta i jego urzędników za sytuację, w jakiej postawili ich dzieci i rodziny. Mamy też aktualne wypowiedzi nauczycieli i rodziców w naszym video.\nRatusz także naszej redakcji nie chciał do wczoraj udzielić odpowiedzi na pytania w sprawie SOSW1. Redakcja Wrocławskich Faktów nie zostawi tego tematu i będzie, nadal relacjonować jej przebieg dla Państwa. Oczekujemy także wypowiedzi prezydenta Jacka Sutryka, który jako włodarz Wrocławia powinien zabrać głos w tej sprawie i wyjaśnić zainteresowanym motywy twardego stanowiska wobec losu dzieci ze szkoły przy ul. Lutra 6.\nPingback: „Prezydencie – nie likwiduj!” – rodzice dzieci niepełnosprawnych proszą o godne warunki dla swoich niepełnosprawnych dzieci [VIDEO] - Wrocławskie Fakty


Porozumienie UE odnośnie prac nad AI aby konkurować z USA i Chinami – %%sitename%%\nJeśli chcemy jako Europa w pełni korzystać w przyszłości z benefitów postępu technologicznego w dziedzinie sztucznej inteligencji potrzebujemy wspólnej polityki inwestycyjnej w tym zakresie, o skali wydatków porównywalnej z tymi w Stanach Zjednoczonych czy Chinach.\nDwadzieścia cztery kraje UE zobowiązały się do wspólnego działania w celu stworzenia “europejskiego podejścia” do sztucznej inteligencji (AI – Artificial Intelligence) tak aby móc konkurować z amerykańskimi i azjatyckimi gigantami technologicznymi. W wtorek 10 kwietnia podczas Digital Day ministrowie podpisali deklarację dotyczącą publicznego finansowania badań w dziedzinie sztucznej inteligencji, jednak bez szczegółów odnośnie ewentualnych nowych inwestycji. Oprócz uwzględnienia zmian w przepisach krajowych i uruchomienia nowych funduszy na programy w dziedzinie sztucznej inteligencji ministrowie zobowiązali się do uruchomienia paneuropejskich centrów badawczych.\nPolitycy starają się zintensyfikować prace nad mechanizmami wspierającymi R&D w dziedzinie sztucznej inteligencji. Inwestycje UE w AI pozostają w tyle za Stanami Zjednoczonymi i Chinami, inicjatywa ma m.in. przeciwdziałać utrudnieniom wynikającym z konkurencji między państwami członkowskimi lub z odmiennych stanowisk w sprawie regulacji.\nUnijna komisarz ds. mediów cyfrowych Mariya Gabriel opublikuje 25 kwietnia dokument strategiczny w sprawie regulacji prawnych w dziedzinie sztucznej inteligencji, oraz odnoszący się też do obaw związanych z robotyzacją i utratą miejsc pracy. Nie należy oczekiwać wiążących propozycji przepisów odnoszących się do sztucznej inteligencji, ale nie należy też wykluczyć szczegółowych regulacji technologii w przyszłości.\nKomisarz Gabriel wezwała kraje UE do większej współpracy w celu wzmocnienia konkurencji z rosnącymi w siłę i często wspieranymi przez państwo firmami ze Stanów Zjednoczonych i Azji. Inwestycje w firmy z sektora AI zostały zdominowane przez te dwa regiony o czym w szczegółach pisaliśmy tutaj.\nRządy niektórych państw nagłaśniały w ostatnich miesiącach swoje wewnętrzne inicjatywy dotyczące sztucznej inteligencji. Prezydent Francji, Emmanuel Macron, w zeszłym miesiącu przedstawił inicjatywę, w ramach której przez następne cztery lata przeznaczy 1,5 mld EUR publicznych funduszy na badania nad sztuczną inteligencją. Więcej o francuskim przedsięwzięciu można przeczytać tutaj. Z kolei w umowie koalicyjnej z lutego nowy rząd Niemiec zobowiązał się do utworzenia własnej jednostki badawczej i wspólnego centrum AI z Francją.\nEtyka i standardy w centrum uwagi\nKilku ministrów podkreśliło, że na poziomie UE powinny zostać uzgodnione normy etyczne w odniesieniu do sztucznej inteligencji, które mogłyby zapewnić przedsiębiorstwom europejskim przewagę konkurencyjną w skali globalnej.\n“Choć nie możemy oczekiwać, że Chiny podejmą podobne kroki – my musimy to zrobić. Z demokracją i systemem prawnym, który jest podstawą naszych działań, Europa musi uznać to za najważniejszą rzecz. Konkurencja z Chinami i z USA jest oczywiście ważna, ale jeśli nie stworzymy ram prawnych i etycznych, to tak czy inaczej przegramy“- powiedział Peter Eriksson, minister ds. rozwoju cyfrowego w rządzie Szwecji.\nPaństwa Grupy Wyszehradzkiej (V4) na czele z Polską, poza podpisaniem wspomnianej deklaracji wystąpiły z otwartym dokumentem, w którym przedstawiają propozycje rozwiązań w zakresie regulacji, dostępu do danych czy polityki badawczej. Szczegółowe omówienie stanowiska V4 zamieścił portal Forsal.


Po informację do urzędnika można zwrócić się również mailowo - Samorząd - Gazeta Prawna - wiadomości, podatki, prawo, biznes i finanse\ngazetaprawna.plPrawoSamorządPo informację do urzędnika można zwrócić się również mailowo\nZa wniosek pisemny o dostęp do informacji publicznej należy również uznawać przesłanie zapytania e-mailem - i to nawet wtedy, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny – stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.\nMężczyzna zażądał od burmistrza udzielenia informacji publicznej o zarobkach uzyskanych w 2017 r. przez jego sekretarza, z wyszczególnieniem wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatków: specjalnego, funkcyjnego i za wieloletnią pracę.\nBurmistrz nie udzielił jednak informacji w terminie 14 dni jak to wynika z przepisów, nie wydał decyzji, jak również nie wezwał do usunięcia braków wniosku. Odpowiedział jednak po dłuższym czasie, że petent nie złożył skutecznie podania, gdyż wysyłał żądanie zwykłą pocztą mailową, zamiast za pośrednictwem platformy ePUAP.\nTo spotkało się ze skargą mężczyzny na bezczynność dotyczącą udostępnienia informacji publicznej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarżący zażądał ukarania urzędnika.\nPolska Fundacja Narodowa: Zachowujemy prawo do poszanowania tajemnicy przedsiębiorstwa »\nOrgan broniąc się przed sądem wyjaśnił, że żądanie mężczyzny nie rodziło skutków prawnych, bowiem nie zawierało podpisu. Tak sformułowane podanie należało według niego potraktować jako anonimowe. Burmistrz podkreślił też, że uwzględnienie wniosku stało się możliwe dopiero po wpływie prawidłowo podpisanej skargi na bezczynność złożonej do WSA. Organ oświadczył również, że żądana informacja dostępna jest na stronach Biuletynu Informacji Publicznej w zakładce oświadczenia majątkowe. Ponadto na chwilę złożenia wniosku nie znane było jeszcze wynagrodzenie sekretarza za rok 2017 r.\nWSA 17 kwietnia 2018 r. stwierdził bezczynność burmistrza, ale jego zdaniem nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Według sądu z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Tak też się stało w tej sprawie.\nSąd nie podzielił wniosków burmistrza, że podanie o udostępnienie informacji publicznej wymaga dla swej skuteczności złożenia go w formie właściwej dla podania w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym. Postępowanie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej jest postępowaniem odformalizowanym. Przepisy o dostępie do informacji publicznej nie wskazują jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku - poza utrwaleniem go w formie pisemnej. Za wniosek pisemny uznawać należy również przesłanie zapytania pocztą elektroniczną (e-mail) - i to nawet wtedy, gdy do jego autoryzacji nie zostanie użyty podpis elektroniczny. Nie ma też podstaw do stwierdzenia, że wniosek był anonimowy, skoro wskazano w nim imię i nazwisko wnioskodawcy oraz adres poczty elektronicznej, pod który wysłana ma być żądana informacja.\nWyrok WSA we Wrocławiu IV SAB/Wr 46/18\nTagi:podpis cyfrowy, dostęp, wniosek, e-maile, podpis elektroniczny, informacja publiczna, samorząd\nSzef PKW: Mogą wystąpić trudności przy łączeniu wyborów samorządowych z referendum\nNiestety(2018-05-06 21:36) Zgłoś naruszenie 22\nPrzesada... Moim zdaniem powinno być pismo, jego skan z podpisem. Niestety ustawa jest napisana na kolanie. Szczególnie mając na uwadze, że w postępowaniu karnym osoba nie będąca stroną ma de facto wgląd w akta postępowania. Dodatkowo nikt nie będzie się pytał stron, czy wyrazaja zgodę na udostępnienie. Nie myśleli jak pisali.\nT1000(2018-05-07 05:56) Zgłoś naruszenie 10\nPodać im mnożniki, niech sobie te sensacyjne zarobki sami obliczą.\nLiczyrzepa(2018-05-07 14:17) Zgłoś naruszenie 00\nJeszcze pozostaje NSA, a ten raczej za zwykłym obywatelem nie będzie...\nJoanna(2018-05-06 20:36) Zgłoś naruszenie 03\nNiesamowite ! Super ! Sąd po stronie zwykłego obywatela !?


2021 Październik | cyniczny tematyczny informator\nEvent można zorganizować z powodzeniem w wynajętej powierzchni. Decydując się na takie rozwiązanie, wypada niemniej jednak pamiętać, że wymagane będzie też dobre wyposażenie. Na szczęście dzisiaj najem oprzyrządowania eventowego nie stanowi najmniejszego kłopotu.\nDecydując się na najem wyposażenia eventowego, wolno de facto sporo zaoszczędzić. Wynajmujemy tylko to, co faktycznie jest nam niezbędne. Nie inwestujemy w zakup sprzętu, z jakiego być może nie skorzystamy przenigdy. To właściciel oprzyrządowania odpowiada za jego stan techniczny oraz dba o to, aby do kontrahenta trafiał on w godziwym stanie.\nDecydując się na wynajem sprzętu eventowego od kompetentnej firmy, wolno być pewnym, że jakość usług będzie stała na właściwie wysokim poziomie. Klienci mogą liczyć nie tylko na sam wynajem oprzyrządowania, niemniej jednak także pomoc w wyborze tego, co w danej sytuacji sprawdzi się w największym stopniu. Wystarczy skontaktować się z firmą, by uzyskać wsparcie na najwyższym poziomie.\nJak już wzmiankowaliśmy, decydując się na wynajem oprzyrządowania eventowego można w rzeczy samej sporo zaoszczędzić. Co istotne, za wynajem wyposażenia eventowego nie należy niemało płacić. Firmy proponujące usługi z tego obrębu nie windują cen, proponując konsumentom faktycznie atrakcyjne warunki najmu.\nWynajem sprzętu eventowego to doskonała alternatywa dla zakupu sprzętu na własność. Jest to rozwiązanie de facto doskonałe, które sprawdza się w przypadku wielu korporacji organizujących eventy.


Zamieszczone w LAJFOWO\tchłopakfilmkinoksiążkamalowanienowościpomidory\n< Masz babo plac\nW domu bez klamek >\n50 uwag do wpisu “Selera nać, ku*wa mać, a pomidory mam do tej pory”\n14 sierpnia 2018 o 08:45\nW sumie czego masz mieć lepiej – w tym roku pomidory wybitnie obrodziły 🙂 więc z własnego udoju mam sporo a i tatuś podrzuca ze swojego chowu więc na bieżąco dwa wiadra stoją czekając na swoją kolejkę a to sąsiadki narzeczony wlepił mi ponad 30 kg malin mówiąc że cena ze skupu i za dwie dyszki stałam się właścicielką dwóch potężnych skrzyń które trzeba było obrobić na już bo się „gnietą” w czasie kiedy to uporałam się z toną czarnych porzeczek to sąsiadce tatusia pod ciężarem własnym połamały się dwa drzewa z brzoskwiniami no i pół ciężarówki\npachnących owoców podjechało pod moje domostwo a najweselsze w tym jest to, że moi faceci nie jadają dżemów owocowych (jedyny dżem jaki im przechodzi przez gardła to dżem ze świni) więc wysilam inwencję twórczą robiąc … wina i nalewki. W zimie alkoholizm mi grozi bo ktoś to będzie musiał wypić – dom z gumy nie jest i nie mieści się to wszystko….piwnicy brak!!\nO winach i nalewkach nie pomyślałam… Kurcze niby dary z dobrego serca, ale przy okazji ful roboty, co by się nam czasami nie nudziło. 🙂\nNie narzekać, przetwarzać… jak nie nalewki, to co? Ja robię słoiki dla Żaby, znaczy mąż robi, bo ja w upały niekoniecznie… Uważam, że narzekanie usprawiedliwione przy połowie świniaka, ze wszystkim innym damy radę…\nMąż robi słoiki dla Żaby? Ooooo 🙂\n15 sierpnia 2018 o 10:39\nyyy, a kto? Ja mam 2 lewe ręce, jeśli chodzi o technikę, a tu trzeba coś zagotować, coś schłodzić, znów gotować… On umie, ja nie ogarniam… ale sprzątam po nim, no. Też się czasem przydaję 😉\n15 sierpnia 2018 o 10:48\njestem istotą niepracującą zawodowo (z wyboru) ale szału dostaję słysząc komentarz NO TOBIE TO DOBRZE NIC NIE ROBISZ PEWNIE SIĘ NUDZISZ tak qrwa z nudów dłubię w nosie, toczę kulki i zastanawiam się gdzie je wystrzelić …. a te tony przetworów to mi Marysia robi, a chleb piecze wróżka, wędliny robi krasnal itp itd – nie narzekam – uwielbiam swój dom i swoje życie ale do cholery poza kieratem DOM-PRACA-DOM-PRACA też jest życie i to całkiem fajne, z pasjami i czasem na normalne funkcjonowanie\nMamy bardzo podobne podejście do tematu. 🙂\nSzkoda, ze nie masz bloga.\n14 sierpnia 2018 o 09:39\nWczoraj tez zostałam obdarowana, ciepłam do lodówki, dziś schodzę, a ta krwawi. Zanim się zorientowałam, myślałam, że to OM miał jakiś wypadek.. 😂\nNo proszę jaka z Tamalugi kulturalna osóbka😀\nLodówka też człowiek 😀 krwawi, wzdycha, jęczy. Ogólnie narzeka na zawartość 😀\ndo jęczenia i wzdychania się przyzwyczaiłam, ale żeby tak od razu upust krwi na kafelki, kiedy ja mam niedokrwistość? Toż to marnowanie krwinek! ;p Foch! na lodówkę, rzecz jasna.\n14 sierpnia 2018 o 13:47\nTak. Złośliwe też bywają. Pogłaszcz ją od czasu, do czasu, kup nowe magnesy, przyczep rysunek Pancia… 😀\n…plosie! Jak to zrobiłaś, że robi, o co prosisz? Plosie, zdradź sekret! Bo mam odwrotnie- Żaba patrzy mi w oczy, mówi ‚taa’ i robi odwrotnie.\n…na owocówki najlepszy płomień. Znaczy- nie jak dziecina pod nogami, tylko, jak już śpi. I Tomek będzie miał zajęcie, bo to zwykle panowie się tak zabawiają.\nTo chyba cecha wspólna wszystkich mężczyzn świata – wchodzą, gdy myjesz ostatni talerz [tak miał mój ojciec, wreszcie moja mamuśka wysyczała ‚Przynajmniej byś mnie nie denerwował’ i się skończyło], ostatnią mleko-butlę, ostatnią szafkę w kuchni… jak nic genetyczne przystosowanie!\nJak miło, że nie tylko z moim facetem tak się dzieje… Szczerze mówiąc, nie mam pojęcia dlaczego Tamaluga nas słucha. Pozytywne rzeczy przyjmuje się bez zadawania pytań 😀 Ma, oczywiście też swoje humorki, ale ostatecznie wykonuje polecenia.\nTaaaak… muszki pojawiają się znikąd i potem jest batalia. A wszystkiego przecież w lodówce nie schowasz! W tym roku u mnie jakoś spokojnie i w kwestii przetworów i w kwestii darów ziemi. Może to i lepiej…\nCo do buntu dwulatka… Mała przerabia go dokładnie. Od samego rana aż do zaśnięcia. Zaprzeczając wciąż, jakby dla zasady….to kiedyś przejdzie…mam taką nadzieję;)\nMoże po prostu zaprzeczała, że przechodzi bunt, a ty jej wmawiałaś 😛 😀\nBuhahaha… Wiesz, na to nie wpadłam😂😂😂\n🙂 🙂 No, to teraz na brak pomidorów nie możecie narzekać 🙂 🙂 Ciekawe co przyniesie następny? 🙂 Macie szczęście do warzywnych kawalerów 🙂 🙂 Nie wiem czemu, ale Gwiezdne wojny nigdy mnie nie kręciły… Może dziwak ze mnie…\nSzczerze mówiąc, chciałabym żeby któryś przyniósł miód.\nPostaram się jakoś ci to wybaczyć. Ale będzie trudno. 😀\n15 sierpnia 2018 o 17:21\nMoże jeszcze trafi na pszczelarza, cierpliwości 🙂 A puki co zajadaj pomidorki 🙂\n16 sierpnia 2018 o 04:30\nMój bardzo często mi pomaga, w szczególności teraz kiedy jestem nieco unieruchomiona, wcześniej zresztą też była współpraca, ale jak mu się nie chciało to czasem bywało tak:\nOn: Wiesz, chyba przydałoby się dzisiaj odkurzyć…\nJa: Faktycznie, jak coś to odkurzacz jest pod schodami 🙂\nOn bierze i odkurza 😀\nNie ma co, ale musimy sobie pomagać skoro oboje pracujemy po tyle samo czasu, dlatego wymieniamy się często, z odkurzaniem, zmywaniem, gotowaniem, wycieraniem kurzy, i muszę powiedzieć, że działa to całkiem sprawnie 🙂\nTa Wasza Tamaluga to musi być niezły słodziak 😍😍😍\nBo mężczyzna bywa bardzo przydatnym urządzeniem 😀\nOj tak, Tamaluga jest słodziak straszny. 🙂 Dziękuję 🙂\nJa tam takich hojnych prezentów bym nie chciała, bo u mnie by się pomarnowało – ja się od miesiąca zebrać nie mogę by zrobić pierogi, a mięsko już namrożone, czeka i czeka… Także stanie w kuchni tydzień, żeby to wszystko po przetwarzać, to raczej nie dla mnie takie rzeczy… Tak a muszki owocówki faktycznie pojawiają się znikąd.. hmmm…\n15 sierpnia 2018 o 20:46\nOj, do pierogów to ja też bym się przymierzała z miesiąc…\nHahahahhaha, duszę się czytając Twój wpis bo jeszcze został mi kaszel po przeziębieniu a śmiechu nie mogę powstrzymać choćbym chciała 😂😂\nU nas to nie P. obsypuje moja Mamę owocami i warzywami z ogródka tylko jego rodzice. Kiedy zerwie im się za dużo na działce to ten nadmiar ląduje w mojej kuchni, a Mama potem całymi dniami się nad tym modli, żeby chyba to zniknęło zanim postanowi coś z tym zrobić 😂\n😀 hahaha, żeby potem nie było na mnie, jak ci się pogorszy (tfu tfu) 🙂\nHahaha, niech da z powrotem P, mówiąc, ze to prezent na powitanie w rodzinie 😀\n🙂 🙂 a właśnie że mam bloga 🙂 Jednego prowadziłam prawie 4 lata ale po życiowych zawirowaniach postanowiłam go usunąć, ale żal mi się zrobiło i przenoszę go do „nowego domu” 🙂 http://jagatoja.pl/\n15 sierpnia 2018 o 20:49\n15 sierpnia 2018 o 17:15\nTeż mnie żona ciśnie, że pomidory na działce pewnie przejrzały, ale na szczęście na nadmiar nie narzekam, więc może w piątek po południu. Ważne, że trochę padało…\nU ciebie padało? Fajnie… u nas nic.\nO jaaa! Myślę, że jak nic spotkałyśmy się kiedyś w kinie w Międzyzdrojach! Ja też byłam zboczona na tyle, że zamiast siedzieć na molo to do kina się chodziło 😀 No i popatrz, gdyby wtedy istniał FB, to mogłybyśmy porównać, czy ty i ja zameldowałyśmy się w tym samym czasie w kinie Słowianin 😀 Wiesz, coś w stylu – Izzy czuje się podekscytowana komedią sprzed 10 lat w mieście Międzyzdroje w kinie Słowianin. 😀\nPamiętam jak rodzice mnie zostawili samą, nie byłam już taka mała w sumie, bo poszli na „Działa Navarony” Wow.\nJa bunty przechodzę od 3 lat, od dwóch w podwójnej dawce, jeszcze chcesz się licytować? 😛\n„Uwielbiam” dostawiać w prezencie warzywa czy owoce, tzn ogólnie fajnie, tylko musisz coś z tym zrobić. Ja dostałam czereśnie i jabłka. Dobrze, że rodzice przyjechali to zrobili mus do słoików 😀\nP.S. Też sie wkręciliśmy w Powrót Jedi jak leciał ostatnio 😀 Nie to, że widzieliśmy tysiące razy i mamy nagrane, więc można w każdej chwili włączyć 😛\n16 sierpnia 2018 o 01:10\nFajnie, że podobne wspomnienia mamy. Ja tam z innymi dzieciakami szalałam do woli, ale pamiętam, że raz wieczorem moja mama wyszła z koleżanką i zostawiła mnie w domu wczasowym. Miałam z jakieś 7 -8 lat, a „opiekować” mną miał się syn tej koleżanki, 12 latek. Powiedział mi, że po korytarzu chodzi duch człowieka bez głowy i ja bałam się wyjść do toalety i kilka godzin czekałam do powrotu mamy 😀\nJa też lubię owoce i warzywa, ale jakoś twoja mama nie chce do mnie przyjechać 😛\n18 sierpnia 2018 o 22:21\nHaha, jestem pewna, że jak ją zabierzesz do Międzyzdrojów na jeden dzień to w zamian zrobi ci przetworów na całą\nJeju ja też ma podobne wspomnienia hahaha jak ktoś coś powiedział strasznego, a potem się siedziało z pełnym pęcherzem, bo bałaś się iść do wc :D:D\n19 sierpnia 2018 o 01:01\nO, a jeszcze gdyby mogła się spotkać z moją… 🙂\n16 sierpnia 2018 o 07:41\nA co do książek i filmów to może zamiast postów (które zawsze będą się wyświetlały jako nowe na stronie głównej) pokombinuj ze stronami witryny? Tam zazwyczaj ludzie mają stworzone strony tzw. „O mnie” i inne, jak stworzysz nową stronkę to wyświetli Ci się ona w menu u góry na blogu. Nie wiem czy o to by Ci chodziło 😉\nTak, tak, też właśnie o tym pomyślałam. 🙂\nTamaluga tylko nie dopatruj się erotycznych podtekstów w tych darach, bo jak mawiają starzy górale:\nWszystko psu na budę , a kolejny facet przyjdzie z dynią\n17 sierpnia 2018 o 17:58\nOj tam, oj tam. Jaki erotyczny podtekst może mieć ogórek? 😛 😀\n19 sierpnia 2018 o 06:11\nZwłaszcza pokrojony! 😉\nWesoło masz. W sumie to nawet dobrze, że obrotnych facetów znajduje. Jak nie ogórki to ;pomidory, dba o spiżarnie…Także ten, chyba dobrze rokuje związek, przynajmniej na jakiś czas 🙂 I inna sprawa, jak się zasypuje pomidorami to jest co robić, na pilnowanie nie ma tyle czasu. No ja wiem, wiem, pilnować już nie ma jak i po co 😉\nCholera, no! O tym nie pomyślałam!\nHahaha, u nas było podobnie! Kilogramy naci przeróżnej proweniencji i ŚLIWKI! Śliwki everywhere!\nKompotów było co niemiara! A muszki owocówki chyba przejmują nasz dom, bo latały nam ostatnio nad kiełbasą!\nI skąd one tak nagle się biorą?! Nie ma, nie ma i nagle PUFFFF – pojawiają się magicznie w powietrzu od razu w stadzie!\nPrawda? Mają zwiadowców porozstawianych po szafkach. U nas też już lecą do wszystkiego.\n27 sierpnia 2018 o 23:59\nFajna ta Twoja Tamaluga…ja mam diabła;-) pozdrawiam serdecznie i zapraszam też do siebie Paulina


Hotel w Suwałkach zdewastowany przez pijanego klienta | Kurier Poranny\nHotel w Suwałkach…\nHotel w Suwałkach zdewastowany przez pijanego klienta Adrian Kuźmiuk / Archiwum\nW nocy z czwartku na piątek suwalscy policjanci zostali wezwani na interwencję do jednego z miejscowych hoteli.\n- Z zawiadomienia wynikało, że klient zniszczył drzwi wejściowe do budynku - mówi oficer prasowy KMP w Suwałkach. - Kiedy mundurowi podjeżdżali pod wskazany adres, mężczyzna, rysopisem odpowiadającym podanemu przez zawiadamiającego, zaczął uciekać na widok radiowozu.\nPo krótkotrwałym pościgu został zatrzymany. 38-letni mieszkaniec gminy Bakałarzewo był silnie pobudzony i agresywny. Wyraźnie wyczuwalna była od niego woń alkoholu, ale odmówił poddania się badaniu alkomatem.\n- Zatrzymany wszczął w hotelu awanturę, a kiedy opuszczał lokal kopnął w drzwi uszkadzając je - dodaje oficer prasowy. - W trakcie przeszukania 38-latka policjanci znaleźli przy nim i zabezpieczyli torebkę z zawartością suszu roślinnego. Wstępne badania wykazały, że to ponad 20 gramów marihuany. 38-latek usłyszał już zarzuty uszkodzenia mienia i posiadania znacznej ilości narkotyków. Teraz jego dalszym losem zajmie się sąd.\nZobacz też: Pijany kierowca tira jechał wężykiem po dk 19


Putin Archives - The Warsaw Institute Review\nBrutalna pacyfikacja protestów w obronie Aleksieja Nawalnego i wcześniejsze jego aresztowanie symbolicznie otworzyły nowy etap w historii putinowskiej Rosji. Reżim może dalej funkcjonować tylko dzięki sile i represjom. Miniony r. 2020 uświadomił Władimirowi Putinowi,…\nAutor: Jakub Wiech Los projektu Nord Stream 2 wciąż stoi pod znakiem zapytania, a połączenie to staje się powoli papierkiem lakmusowym do oceny relacji amerykańsko-niemieckich. Jak w kalejdoskopie Jeszcze nie tak dawno,…\n#008 Strategiczny sojusz Chin i Rosji\nZapraszamy do rozmowy z analitykiem Warsaw Institute Pawłem Paszakiem, w której zaproszony gość opowiada o zacieśniającej się współpracy Chińskiej Republiki Ludowej i Federacji Rosyjskiej. Ze względu na swój niesformalizowany charakter…\nBiałoruś. Między Moskwą a wschodnią flanką NATO\n13 maja 2020 roku The Warsaw Institute Review zorganizowało anglojęzyczną debatę ekspercką „Białoruś – między Moskwą a wschodnią flanką NATO”. Wydarzenie odbyło się w formie transmisji na żywo, aby umożliwić widzom…


Rybnik: Wypadek w zakładzie szklarskim. Jedna osoba nie żyje, dwie są ranne | Dziennik Zachodni\nRybnik: Wypadek w…\nRybnik: Wypadek w zakładzie szklarskim. Jedna osoba nie żyje, dwie są ranne\nRedakcja 15 września 2011, 10:17\nPolicjanci z Rybnika wyjaśniają okoliczności wypadku, do którego doszło w zakładzie szklarskim. W wyniku zdarzenia zginęła jedna osoba, natomiast dwie z obrażeniami ciała zostały przewiezione do szpitala.\nWczoraj około 13.45 w zakładzie szklarskim w Rybniku śmierć poniósł mężczyzna. Jak ustalili funkcjonariusze do zdarzenia doszło podczas przenoszenia szyb o dużych rozmiarach. Jedna z nich z nieznanych przyczyn rozbiła się, przygniatając trzech pracowników. Podczas akcji ratunkowej prowadzonej przez strażaków spod szkła udało się wydobyć dwóch mężczyzn zakładu . Trzeci, 47-latek, zmarł w wyniku odniesionych obrażeń. Obecny na miejscu prokurator zarządził sekcję zwłok.


Chorzów: Chorzowskie schronisko zaprasza na Wiosenne Spacerki\nChorzowskie schronisko zaprasza na Wiosenne Spacerki\nDodano: 2022-03-18 07:00, aktualizacja: 2022-03-17 13:12\nChorzowskie schronisko zaprasza na Wiosenne Spacerki/fot. Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt w Chorzowie\nZa oknem robi się coraz cieplej – spacerowicze coraz częściej opuszczają swoje domy, aby korzystać z pięknej, słonecznej pogody. Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt pragnie, aby jego podopieczni także mogli cieszyć się piękną pogodą, dlatego już w najbliższy weekend będzie okazja zabrać pieski ze schroniska na wiosenny spacer.\nSpacerek z kundelkiem\nNadejście wiosny oznacza jedno – miłośnicy spacerów w końcu wyjdą do parków, lasów i na deptaki, aby cieszyć się słońcem i piękną pogodą. Z okazji rozpoczęcia tej pięknej pory roku, Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt organizuje Wiosenne Spacerki. Już w najbliższy weekend (19-20 marca), w godzinach od 10:00 do 14:00, miłośnicy zwierząt będą mieli okazję zabrać na spacer podopiecznych schroniska. Pracownicy schroniska od razu podkreślają, że psy będą wydawane osobom dorosłym oraz rodzinom z dziećmi powyżej 10. roku życia.\nTradycyjnie, w trakcie wydarzenia odbędzie się zbiórka darów dla podopiecznych schroniska. Placówka stworzyła listę preferowanych karm i akcesoriów dla swoich psiaków i kociaków.\nKarma Feringa dla kociaków\nKuwety i transportery, drapaki i zabawki.\nWesprzyj chorzowskie schronisko\nW Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt przebywa obecnie wiele psiaków i kociaków, które wymagają opieki. Aby wesprzeć działania schroniska, można podarować mu 1% podatku, przekazać darowiznę o dowolnej wysokości lub przynieść do placówki dary w postaci dobrej jakościowo karmy, zabawek dla psów i kotów, legowisk czy obroży. Schronisko uruchomiło także zbiórkę internetową, z której cały dochód zostanie przekazany na jego działalność.\nzbiórka darów chorzów\nSchronisko poszukuje nowego pracownika!\nZwierzaki potrzebują kolejnego opiekuna! Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt ogłosiło, że poszukuje pracownika na weekendy oraz święta. Jakim wymaganiom trzeba sprostać, aby dostać pracę?


ITMEK – systemy informatyczne, sprawdzony producent oprogramowania\nOPOWIEDZ NAM O SWOIM POMYŚLE,\nMY GO DLA CIEBIE ZREALIZUJEMY.\nWeb development•Web design•Analiza Biznesowa / Systemowa•Zarządzanie projektami•Doradztwo biznesowe\nITMEK to firma z ogromnymi aspiracjami i wyobraźnią.\nTworzymy zespół kreatywnych designerów i uzdolnionych developerów, którzy współpracują razem by dostarczać zdumiewające, nowoczesne projekty.\nJesteśmy dumni z tego, że to co robimy, robimy najlepiej. Jeśli szukasz kogoś, kto będzie mógł pomóc Ci w realizacji Twoich pomysłów to znajdujesz się we właściwym miejscu.\nGrupa ekspertów w ITMEK dołoży wszelkich starań, aby Państwa pomysł, który kreuje się w umyśle nabrał realnego kształtu.\nWierzymy, że współpraca jest kluczem do sukcesu.\nDostarcz pomysł a my go technologicznie zrealizujemy.\nITMEK to firma, która sprawia, że marzenia się spełniają dzięki wykorzystaniu najnowszych osiągnięć w dziedzinie technologii.\nProjektując strony używamy różnych narzędzi i technologii. Każdy ma inne potrzeby i może oczekiwać czegoś innego od oprogramowania, które jest tworzone dla specjalnie Niego. Nasze doświadczenie pozwala nam tworzyć strony internetowe różnych typów, które mogą służyć do wyszukiwania i zbierania informacji lub, na przykład, przekazania myśli w atrakcyjny wizualny sposób.\nProjektujemy strony internetowe tak aby mogły dostosować się do Twojego mobilnego urządzenia. Urządzenia mobilne są nieodłącznym elementem Naszego życia więc musimy dbać o to aby i Twoja strona była atrakcyjna dla tej grupy docelowej.\nNasi managerowie projektów pomogą zdefiniować cele i zagwarantują, że projekt zakończy się sukcesem.\nInspirujemy naszych Klientów do zmian, które prowadzą do osiągania najlepszych wyników i rezultatów.\nDoradzamy klientom w zakresie technologii i projektujemy rozwiązania, które w pełni ich zadowolą.\n4 Ilość pracowników\n46 Ilość zrealizowanych\n1344 Ilość wysłanych wiadomości\n191 Spotkań z klientem\nEstetique – Klinika Medycyny Estetycznej\nAnaliza / Dewelopment / Grafika\nMyNanny – niania, opiekunka do dziecka\nRomax – systemy sygnalizacji pożaru\nJNParts – sklep\nParkiet – dziennik\nAnaliza / Dewelopment\nRiders – usługi kurierskie\nStacja z Paczką – usługi kurierskie\nHBClinic – klinika\nBloomberg Business Week – dziennik\n+48 600 733 284\nNasz adres biura\nul. Ponarska 11/6, 03-890 Warszawa, Polska\n2013 © ITMEK. All rights reserved.


Biała koszulka do sublimacji "Maia". Romiar: Junior M - Grawerton - Lider polskiego rynku sublimacji\nHome Biała koszulka do sublimacji "Maia". Romiar: Junior M\nBiała koszulka do sublimacji "Maia". Romiar: Junior M\nKoszulka biała z krótkim rękawem,...\nKometyczka z zamkiem LINEN\nKoszulka biała z krótkim rękawem, gramatura 160g/m2. Idealna do nadruku metodą sublimacji. Rozmiar Junior M\nKoszulka biała z krótkim rękawem. Podstawowy model w naszej ofercie. Posiada uniwersalny krój dzięki czemu dobrze leży zarówno na kobietach jak i mężczyznach. Posiada wszystkie zalety materiału TEXGRAW.\nMarka "TEXGRAW" jest marką stworzoną dla połączenia dwóch elementów. Pierwszym jest doskonały materiał - miły w dotyku, przyjemny w użytkowaniu, doskonale układający się na ciele. Koszulki z niego wykonane można prać w temperaturze do 90°C bez obaw o utratę koloru i fasonu. Drugim jest możliwość nadrukowania dowolnego projektu graficznego (grafiki i zdjęć) metodą sublimacji. Wielkość zadruku jest nieograniczona, pozwalając tworzyć oryginalne ubrania. Nadruk jest niewyczuwalny w dotyku i trwały (zachowując swój wygląd przez cały okres życia produktu). Niezmiennie od wielu lat znajduje uznanie zarówno wśród klientów detalicznych, jak również biznesowych, tworzących na bazie naszych koszulek wysokiej jakości odzież reklamową. Koszulki zapakowane są w opakowania foliowe z zamknięciem wielorazowego użytku. Umożliwia to zapakowanie koszulki po transferze. Wszystkie koszulki mają metki świadczące o użyciu do ich produkcji materiałów najwyższej jakości.\n1 sztuka Opakowanie zbiorcze:\nKażda koszulka sprzedawana jest w oddzielnym, zamykanym foliowym opakowaniu gwarantującym zachowanie braku zabrudzeń w czasie transportu.\nKoszulka może być prana w temperaturze 90°C jak również czyszczona chemicznie bez obawy o utratę fasonu i koloru nadruku.\nKoszulkę można zadrukować metodą sublimacji za pomocą dowolnej płaskiej prasy transferowej. Przed właściwym transferem koszulkę należy zamknąć w prasie na około 3 sekundy w celu pozbycia się wilgoci. Aby zapobiec przeniknięciu transferu na drugą stronę materiału, zaleca się włożenie kartki ksero do środka koszulki. W celu uniknięcia ewentualnych zabrudzeń koszulkę wraz z wydrukiem można przykryć arkuszem zwykłego papieru. Pole zadruku jest ograniczone jedynie wielkością wydruku/prasy transferowej.\n195°C CZAS TRANSFERU\n*Zalecane wartości wyjściowe. Optymalne parametry zależą od używanego modelu prasy transferowej, użytych mediów oraz innych czynników.\nImporter/Dystrybutor: Argo S.A.


340LC- Koparki gąsiennicowe, koparki do prac drogowych , ziemnych, budownictwa i wykopów\n260 LC poprzedni\nMaszyny w niewątpliwy sposób ułatwiają nasze życia, w zasadzie wszędzie można dostrzec ich obecność. Aby móc cieszyć się funkcjonalności, komfortem i bezpieczeństwem powinno się skorzystać ze sprawdzonego rozwiązania jakim jest koparka gąsienicowa Atlas 340 LC.\nMaszyna dysponuje 6 cylindrowym silnikiem diesla Deutz TCD 6.1 L6, o mocy wynoszącej, aż 180 kW (245 KM) i pojemności skokowej 7 100 cm3. Waga całkowita koparki wynosi 35,5 tony, zaś siłą rwania oscyluje w granicach 134 kN. W tym modelu koparek Atlas najbardziej zachwycają jej parametry użytkowe: głębokość kopania to 7,77 metra, zaś maksymalny zasięg ramienia wynosi 11,20 metra, pojemność łyżki to niebagatelna wartość 2,0 m3.\nWykorzystany w tym modelu silnik diesla nadal zachwyca oszczędnością i niezawodnością. Cechy te gwarantuje zamontowany komputer pokładowy stale monitorujący wszelkie procesy eksploatacyjne i wykrywający ewentualne błędy zachodzące w silniku. Ponadto maszyna posiada 3 zaprogramowane tryby pracy, które bardzo wydatnie wpływają na proces spalania.\nKoparki kołowe Atlas 340 LC są wykorzystywane w wielu pracach. Zarówno w wersji podstawowej, jak i płatnych modyfikacjach znakomicie sprawdzają się w branżach związanych z:\nbudownictwem - wybijanie fundamentów pod budowę,\ndrogownictwem - podsypywanie gruntu pod nową nawierzchnię,\nmelioracją - wykopywanie i oczyszczanie kanałów melioracyjnych,\nwykopami - kopanie stawów, rowów, oczek wodnych,\npracami ziemnymi - niwelacja terenu, kopanie studni,\nprace kopalniane - przewożenie kruszywa, pozyskiwanie żwirów.\nWśród wielu zalet na szczególne podkreślenie zasługuje przestronne i bardzo nowoczesne wnętrze koparki. Mamy tam wiele miejsca zarówno na drobne przedmioty i bibeloty, oraz przestrzeń dla użytkownika na nogi i swobodne poruszanie. Centralnym punktem kabiny jest osadzone wysoko siedzenie operatora, które daje możliwość spoglądania w każdym kierunku. Fotel jest pneumatycznie amortyzowany, dzięki czemu praca staje się wygodna i znacznie łatwiejsza. Fotel posiada odpowiednio wyprofilowane oparcie oraz podłokietniki, które dodają całości zarówno stylowy wygląd, a także pozytywnie wpływają na zdrowie kierowcy.\nPanel sterowania jest bardzo intuicyjny i ergonomiczny. Ze względu na rozmieszczenie przycisków, dźwigni, oraz możliwość regulacji konsoli proces sterowania można opanować z iście dziecinną łatwością.\nMożliwość pracy bez względu na warunki pogodowe zapewnia zamontowana wewnątrz klimatyzacja. Niskie temperatury nie stanowią już problemu i nie są przeszkodą. Dodatkowo kabina dysponuje przyciemnianymi szybami i wykazuje pełną termoszczelność. Umieszczone wewnątrz dysze zapewniają stałe napowietrzenie wnętrza maszyny.\nUkład hydrauliczny w koparce również zasługuje na szczególną uwagę. Z uwagi na maksymalny udźwig ważne stały się systemy związane z zachowaniem bezpieczeństwa m.in.: dwie wysokowydajne pompy tłokowe z regulacją obciążenia granicznego, zabezpieczenie pierwotne i wtórne przed przeciążeniem całego układu.


Renault Clio II Lift 1.4 MT (98 KM) Hatchback 5-drzwi : dane techniczne\nRenault Clio w wersji II Lift 1.4 MT (98 KM) to samochód osobowy z nadwoziem typu hatchback produkowany w latach od 2001 do 2005 roku. Model ten otrzymał czterocylindrowy silnik benzynowy o pojemności skokowej 1390 cm³ (1.4L) osiągający maksymalną moc 98 KM i maksymalny moment obrotowy na poziomie 127 Nm. Współpracuje on z manualną skrzynią biegów o pięciu przełożeniach która przenosi napęd na przednie koła. Taka konfiguracja zapewnia przyspieszenie od 0 do 100 km/h w czasie 10.7 sekundy oraz pozwala osiągnąć maksymalną prędkość wynoszącą 185 km/h. Średnie spalanie przy normalnej jeździe miasto/trasa w proporcjach 50/50 nie powinno przekroczyć 6.2 l/100km, a zbiornik paliwa o pojemności 50 litrów powinien wystarczyć na przejechanie w takich warunkach około 806 km.\nJeżeli znalazłeś nie aktualne informacje lub masz więcej danych na temat oglądanego modelu podeślij je do użytkownika ArteK wraz z numerem zgłoszenia umieszczonym w temacie [DT38321] korzystająć z tej wiadomości na PW.\nRenault Clio II 1.4 MT (98 KM) Hatchback 3-drzwi\nRenault Twingo II 1.2 T MT (100 KM) GT hatchback 3-drzwi\nRenault Megane II 1.6 AT (113 KM) kombi\nRenault Megane II 1.5 dCi MT (101 KM) kombi\nMasz problem z kodem do radia to piszRadio Symphony Model No. 8D0 035 195 HC400 NP2 10/00 AUZ5Z4Y0108790 Ref. No: CQ-LA 1820L Serial No: 034197 Elektronik lub ASOCo po audi s3 8l?Dzięki za propozycje, ale będziemy raczej szukać czegoś starszego w mniejszym budzecie :p Jak coś to renia może być tanio Zobacz więcej nowych dyskusji\nToyota broni tytułu w rekordowym Le Mans 24h24-godzinny wyścig w Le Mans kończy Supersezon w mistrzostwach świata w wyścigach długodystansowych. Zespół Toyota Gazoo Racing walczy o drugi tytuł z rzędu i godne pożegnanie z Fernando Alonso. W 2018 roku Toyota sięgnęła ...1.0 SIDI Turbo nowy trzycylindrowy ...Ekologiczna i cicha nowa jednostka napędowa Opla 1.0 SIDI Turbo o wysokiej kulturze pracy wyznaczy nowy standard dla silników trzycylindrowych, kiedy zadebiutuje w przyszłym roku w modelu ADAM. Jest nie tylko oszczędna i ...Kompleksowa modernizacja jednostek ...W latach 2012–2016 Opel wprowadzi trzy nowe rodziny silników i trzynaście nowych jednostek, co jest związane z odnowieniem oferty w tej dziedzinie w 80%. W tym samym okresie firma zaprezentuje również nowe skrzynie biegów. ...