Podstawy zabezpieczeń i obsługa ASP.NET (VB) | Microsoft Docs\nPodstawy zabezpieczeń i obsługa platformy ASP.NET (VB)\nJest to pierwszy samouczek w szeregu samouczków, który będzie eksplorować techniki uwierzytelniania odwiedzających za pomocą formularza sieci Web, autoryzowania dostępu do określonych stron i funkcji oraz zarządzania kontami użytkowników w aplikacji ASP.NET.\nCo to jest jedna z forów, handlu elektronicznego witryn, witryny internetowej poczty e-mail, witryny sieci Web portalu i witryny sieci społecznościowej? Wszystkie konta użytkowników oferują. Lokacje, które oferują konta użytkowników, muszą mieć pewną liczbę usług. Co najmniej nowi odwiedzający muszą mieć możliwość utworzenia konta, a odwiedzający musi być w stanie zalogować się. Takie aplikacje sieci Web mogą podejmować decyzje na podstawie zalogowanego użytkownika: Niektóre strony i akcje mogą być ograniczone do zalogowanych użytkowników lub do określonego podzbioru użytkowników. Inne strony mogą zawierać informacje specyficzne dla zalogowanego użytkownika lub mogą pokazać więcej lub mniej informacji w zależności od tego, co użytkownik przegląda stronę.\nJest to pierwszy samouczek w szeregu samouczków, który będzie eksplorować techniki uwierzytelniania odwiedzających za pomocą formularza sieci Web, autoryzowania dostępu do określonych stron i funkcji oraz zarządzania kontami użytkowników w aplikacji ASP.NET. W ramach tych samouczków sprawdzimy, jak:\nIdentyfikowanie i Logowanie użytkowników w witrynie sieci Web\nUżyj ASP. Struktura przynależności do sieci w celu zarządzania kontami użytkowników\nTworzenie, aktualizowanie i usuwanie kont użytkowników\nOgraniczanie dostępu do strony sieci Web, katalogu lub określonych funkcji na podstawie zalogowanego użytkownika\nUżyj ASP. Struktura ról w sieci do kojarzenia kont użytkowników z rolami\nOgraniczanie dostępu do strony sieci Web, katalogu lub określonych funkcji na podstawie roli zalogowanego użytkownika\nDostosowuj i zwiększaj ASP. Kontrolki sieci Web zabezpieczeń sieciowych\nTe samouczki są zwięzłe i zawierają instrukcje krok po kroku dotyczące dużej ilości zrzutów ekranu, aby przeprowadzić Cię przez proces wizualnie. Każdy samouczek jest dostępny w wersjach językowych C# i Visual Basic i zawiera pobieranie pełnego użytego kodu. (Ten pierwszy samouczek koncentruje się na pojęciach związanych z bezpieczeństwem w punkcie widzenia wysokiego poziomu i w związku z tym nie zawiera żadnego skojarzonego kodu).\nW tym samouczku omówiono ważne koncepcje dotyczące zabezpieczeń oraz funkcje, które są dostępne w programie ASP.NET, aby pomóc w zaimplementowaniu uwierzytelniania formularzy, autoryzacji, kont użytkowników i ról. Zaczynamy!\nZabezpieczenia to istotny aspekt każdej aplikacji, która obejmuje decyzje dotyczące fizycznych, technologicznych i zasad oraz wymaga wysokiego stopnia planowania i wiedzy o domenie. Ta seria samouczków nie jest przeznaczona do tworzenia bezpiecznych aplikacji sieci Web. Jest to raczej ukierunkowane na uwierzytelnianie formularzy, autoryzację, konta użytkowników i role. Niektóre koncepcje dotyczące zabezpieczeń, które koncentrują się na tym zagadnieniu, zostały omówione w tej serii, a inne pozostaną niezbadane.\nUwierzytelnianie, autoryzacja, konta użytkowników i role\nUwierzytelnianie, autoryzacja, konta użytkowników i role to cztery terminy, które będą często używane w tej serii samouczków, dzięki czemu chcę szybko określić te warunki w kontekście zabezpieczeń sieci Web. W modelu klient-serwer, takim jak Internet, istnieje wiele scenariuszy, w których serwer musi identyfikować klienta wysyłającego żądanie. Uwierzytelnianie to proces ustalania tożsamości klienta. Klient, który został pomyślnie zidentyfikowany, jest uznawany za uwierzytelniony. Niezidentyfikowany klient jest uznawany za nieuwierzytelniony lub anonimowy.\nBezpieczne systemy uwierzytelniania obejmują co najmniej jeden z następujących trzech aspektów: coś, co wiesz, lub coś,co ty masz. Większość aplikacji sieci Web polega na tym, co zna klient, na przykład hasła lub numeru PIN. Informacje używane do identyfikowania użytkownika i hasła, na przykład, są określane jako poświadczenia. Ta seria samouczków koncentruje się na uwierzytelnianiu formularzy, który jest modelem uwierzytelniania, w którym użytkownicy logują się do witryny, podając swoje poświadczenia w formularzu strony sieci Web. Mamy już ten typ uwierzytelniania. Przejdź do dowolnej witryny handlu elektronicznego. Gdy wszystko będzie gotowe do wyewidencjonowania, pojawi się prośba o zalogowanie się, wprowadzając nazwę użytkownika i hasło do pól tekstowych na stronie sieci Web.\nOprócz identyfikowania klientów serwer może wymagać ograniczenia zasobów lub funkcji dostępnych w zależności od klienta wysyłającego żądanie. Autoryzacja to proces ustalania, czy określony użytkownik ma uprawnienia dostępu do określonego zasobu lub funkcji.\nKonto użytkownika to magazyn służący do utrwalania informacji o konkretnym użytkowniku. Konta użytkowników muszą zawierać minimalne informacje, które jednoznacznie identyfikują użytkownika, takie jak nazwa logowania użytkownika i hasło. Wraz z tymi ważnymi informacjami konta użytkowników mogą zawierać takie elementy, jak: adres e-mail użytkownika; Data i godzina utworzenia konta; Data i godzina ostatniego logowania; Imię i nazwisko; numer telefonu; i adres wysyłkowy. W przypadku korzystania z uwierzytelniania formularzy informacje o koncie użytkownika są zwykle przechowywane w relacyjnej bazie danych, takiej jak Microsoft SQL Server.\nAplikacje sieci Web, które obsługują konta użytkowników, mogą opcjonalnie grupować użytkowników w rolach. Rola jest po prostu etykietą zastosowana do użytkownika i zawiera streszczenie do definiowania reguł autoryzacji i funkcji na poziomie strony. Na przykład witryna sieci Web może zawierać rolę administratora z regułami autoryzacji, które uniemożliwiają osobom, ale administratorom dostęp do określonego zestawu stron sieci Web. Ponadto różne strony, które są dostępne dla wszystkich użytkowników (w tym inne niż administratorzy), mogą wyświetlać dodatkowe dane lub oferować dodatkowe funkcje, które są odwiedzane przez użytkowników w roli Administratorzy. Przy użyciu ról można zdefiniować te reguły autoryzacji na podstawie ról, a nie użytkownika.\nUwierzytelnianie użytkowników w aplikacji ASP.NET\nDomyślnie przeglądarki wysyłają żądania HTTP, które nie zawierają żadnych informacji identyfikacyjnych. Jeśli jednak przeglądarka zawiera informacje o uwierzytelnianiu, serwer sieci Web uruchamia przepływ pracy uwierzytelniania, który próbuje zidentyfikować klienta wysyłającego żądanie. Kroki przepływu pracy uwierzytelniania zależą od typu uwierzytelniania używanego przez aplikację sieci Web. ASP.NET obsługuje trzy typy uwierzytelniania: Windows, Passport i Forms. Ta seria samouczków koncentruje się na uwierzytelnianiu formularzy, ale Poświęć kilka minut, aby porównać i kontrastować magazyny i przepływy użytkowników uwierzytelniania systemu Windows.\nUwierzytelnianie za pośrednictwem uwierzytelniania systemu Windows\nPrzepływ pracy uwierzytelniania systemu Windows używa jednej z następujących technik uwierzytelniania:\nWszystkie trzy techniki działają w sposób niedrogi: po nadejściu nieautoryzowanego żądania anonimowego serwer sieci Web wysyła odpowiedź HTTP, która wskazuje, że autoryzacja jest wymagana do kontynuowania. Następnie w przeglądarce zostanie wyświetlone modalne okno dialogowe, które wyświetla komunikat o nazwie użytkownika i hasła (patrz rysunek 1). Te informacje są następnie wysyłane z powrotem do serwera sieci Web za pośrednictwem nagłówka HTTP.\nRysunek 1. modalne okno dialogowe z prośbą o poświadczenia użytkownika\nPodane poświadczenia są weryfikowane względem magazynu użytkowników systemu Windows na serwerze sieci Web. Oznacza to, że każdy uwierzytelniony użytkownik w aplikacji sieci Web musi mieć konto systemu Windows w organizacji. Jest to commonplace w scenariuszach z intranetem. W przypadku korzystania z uwierzytelniania zintegrowanego systemu Windows w ustawieniach sieci intranet przeglądarka automatycznie udostępnia serwerowi sieci Web poświadczenia używane do logowania się do sieci, przez co pomija okno dialogowe pokazane na rysunku 1. Chociaż uwierzytelnianie systemu Windows jest doskonałe dla aplikacji intranetowych, zazwyczaj nie jest możliwe w przypadku aplikacji internetowych, ponieważ nie ma potrzeby tworzenia kont systemu Windows dla każdego użytkownika, który zarejestruje się w lokacji.\nUwierzytelnianie za pomocą uwierzytelniania formularzy\nZ drugiej strony uwierzytelnianie formularzy jest idealnym rozwiązaniem w przypadku aplikacji internetowych sieci Web. Odwołaj to uwierzytelnianie formularzy identyfikuje użytkownika, monitując o wprowadzenie ich poświadczeń za pomocą formularza sieci Web. W związku z tym, gdy użytkownik próbuje uzyskać dostęp do nieautoryzowanego zasobu, zostaną automatycznie przekierowani do strony logowania, na której można wprowadzić swoje poświadczenia. Przesłane poświadczenia są następnie sprawdzane pod kątem niestandardowego magazynu użytkowników — zazwyczaj jest to baza danych.\nPo sprawdzeniu przesłanych poświadczeń zostanie utworzony bilet uwierzytelniania formularzy dla użytkownika. Ten bilet wskazuje, że użytkownik został uwierzytelniony i zawiera informacje o tożsamości, takie jak nazwa użytkownika. Bilet uwierzytelniania formularzy jest (zazwyczaj) przechowywany jako plik cookie na komputerze klienckim. W związku z tym, kolejne wizyty w witrynie sieci Web zawierają bilet uwierzytelniania formularzy w żądaniu HTTP, dzięki czemu aplikacja internetowa może identyfikować użytkownika po zalogowaniu się.\nRysunek 2 ilustruje przepływ pracy uwierzytelniania formularzy z punktu Vantage wysokiego poziomu. Zwróć uwagę, jak elementy uwierzytelniania i autoryzacji w ASP.NET działają jako dwie osobne jednostki. System uwierzytelniania formularzy identyfikuje użytkownika (lub raporty, które są anonimowe). System autoryzacji decyduje o tym, czy użytkownik ma dostęp do żądanego zasobu. Jeśli użytkownik nie ma autoryzacji (jak przedstawiono na rysunku 2 podczas próby anonimowego odwiedzenia ProtectedPage. aspx), system autoryzacji zgłasza odmowę dostępu użytkownika, powodując automatyczne przekierowanie użytkownika do strony logowania przez system uwierzytelniania formularzy.\nPo pomyślnym zalogowaniu się użytkownika kolejne żądania HTTP obejmują bilet uwierzytelniania formularzy. System uwierzytelniania formularzy jedynie identyfikuje użytkownika — jest to system autoryzacji, który określa, czy użytkownik może uzyskać dostęp do żądanego zasobu.\nRysunek 2. przepływ pracy uwierzytelniania formularzy\nW następnym samouczku zostanie DIG do uwierzytelniania formularzy w bardziej szczegółowy sposób —Omówienie uwierzytelniania formularzy. Aby uzyskać więcej informacji na temat środowiska ASP. Opcje uwierzytelniania w sieci, zobacz ASP.NET Authentication.\nOgraniczanie dostępu do stron sieci Web, katalogów i funkcji strony\nASP.NET zawiera dwa sposoby określenia, czy określony użytkownik ma uprawnienia dostępu do określonego pliku lub katalogu:\nAutoryzacja plików — ponieważ strony ASP.NET i usługi sieci Web są zaimplementowane jako pliki, które znajdują się w systemie plików serwera sieci Web, dostęp do tych plików można określić za pomocą list Access Control (ACL). Autoryzacja plików jest najczęściej używana z uwierzytelnianiem systemu Windows, ponieważ listy ACL są uprawnieniami, które dotyczą kont systemu Windows. W przypadku korzystania z uwierzytelniania formularzy wszystkie żądania na poziomie systemu operacyjnego i systemu plików są wykonywane przez to samo konto systemu Windows, niezależnie od tego, czy użytkownik odwiedzający witrynę.\nAutoryzacja adresu URL— z AUTORYZACJĄ adresu URL, programista strony określa reguły autoryzacji w Web.config. Te reguły autoryzacji określają, którzy użytkownicy lub które role mogą uzyskać dostęp, lub nie mogą uzyskać dostępu do określonych stron lub katalogów w aplikacji.\nAutoryzacja plików i autoryzacja adresów URL definiują reguły autoryzacji umożliwiające dostęp do określonej strony ASP.NET lub wszystkich stron ASP.NET w określonym katalogu. Korzystając z tych technik, możemy wydać ASP.NET, aby odmówić żądań do określonej strony dla określonego użytkownika lub zezwolić na dostęp do zestawu użytkowników i uniemożliwić dostęp innym osobom. Jakie są scenariusze, w których wszyscy użytkownicy mogą uzyskać dostęp do strony, ale funkcjonalność strony zależy od użytkownika? Na przykład wiele witryn, które obsługują konta użytkowników, zawiera strony, które wyświetlają różne zawartość lub dane dla użytkowników uwierzytelnionych i użytkowników anonimowych. Użytkownik anonimowy może zobaczyć link do logowania się do witryny, podczas gdy uwierzytelniony użytkownik zobaczy komunikat, na przykład, Witamy w powrocie, username oraz link do wylogowania. Inny przykład: podczas wyświetlania elementu w witrynie aukcyjnej zobaczysz różne informacje w zależności od tego, czy jesteś licytantem, czy z licytacją tego elementu.\nTakie dostosowania na poziomie strony można wykonać deklaratywnie lub programowo. Aby wyświetlić inną zawartość anonimową niż użytkownicy uwierzytelnieni, wystarczy przeciągnąć kontrolkę widoku logowania na stronę i wprowadzić odpowiednią zawartość do swoich szablonów AnonymousTemplate i LoggedInTemplate. Alternatywnie można programowo określić, czy bieżące żądanie jest uwierzytelniane, kto jest użytkownikiem i jakie role należą do (jeśli istnieją). Te informacje służą do wyświetlania lub ukrywania kolumn w siatce lub panelach na stronie.\nTa seria zawiera trzy samouczki, które koncentrują się na autoryzacji. Autoryzacja oparta na użytkownikach _examines jak ograniczyć dostęp do strony lub stron w katalogu dla określonych kont użytkowników; _Autoryzacja oparta na rolach_ sprawdza podawanie reguł autoryzacji na poziomie roli; na koniec, a wyświetlana zawartość oparta na aktualnie zalogowanym użytkowniku samouczek eksploruje modyfikowanie zawartości i funkcjonalności określonej strony na podstawie użytkownika odwiedzającego stronę. Aby uzyskać więcej informacji na temat środowiska ASP. Opcje autoryzacji sieci, zobacz ASP.NET Authorization.\nASP.NET. Uwierzytelnianie formularzy w sieci to infrastruktura umożliwiająca użytkownikom zalogowanie się w lokacji i zapamiętanie ich stanu uwierzytelnionego między wizytami stron. I autoryzacja adresów URL oferuje strukturę do ograniczania dostępu do określonych plików lub folderów w aplikacji ASP.NET. Żadna funkcja nie oferuje jednak metody przechowywania informacji o kontach użytkowników ani zarządzania rolami.\nPrzed ASP.NET 2,0 deweloperzy byli zobowiązani do tworzenia własnych magazynów użytkowników i ról. Znajdowały się one również w punkcie zaczepienia projektowania interfejsów użytkownika i pisania kodu dla najważniejszych stron związanych z kontem użytkownika, takich jak strona logowania i strona, aby utworzyć nowe konto, między innymi. Bez wbudowanej struktury konta użytkownika w programie ASP.NET każdy deweloper implementujący konta użytkowników musiał dotrzeć do swoich własnych decyzji projektowych na pytaniach, takich jak, Jak mogę przechowywać hasła lub inne poufne informacje? Jakie wytyczne należy nakładać na długość i siłę hasła?\nObecnie implementowanie kont użytkowników w aplikacji ASP.NET jest znacznie prostsze dzięki platformie członkostwa i wbudowanym kontrolkom sieci Web logowania. Platforma członkostwa jest kilku klas w przestrzeni nazw System. Web. Security , która zapewnia funkcje do wykonywania podstawowych zadań związanych z kontem użytkownika. Klasa klucza w środowisku członkostwa jest klasą członkostwa, która ma metody takie jak:\nPlatforma członkowska korzysta z modelu dostawcy, który czyści interfejs API struktury członkostwa od jego implementacji. Dzięki temu deweloperzy mogą używać wspólnego interfejsu API, ale mogą korzystać z implementacji, która spełnia niestandardowe potrzeby aplikacji. W skrócie Klasa Membership definiuje podstawowe funkcje platformy (metody, właściwości i zdarzenia), ale w rzeczywistości nie dostarcza żadnych szczegółów implementacji. Zamiast tego metody klasy członkostwa wywołują skonfigurowanego dostawcę, który wykonuje rzeczywistą prace. Na przykład, gdy wywoływana jest metoda klasy członkostwa, klasa członkowska nie zna szczegółów magazynu użytkownika. Nie wiadomo, czy użytkownicy są obsługiwani w bazie danych, czy w pliku XML, czy też w innym magazynie. Klasa Membership sprawdza konfigurację aplikacji sieci Web w celu określenia dostawcy, do którego ma zostać delegowane wywołanie, oraz że Klasa dostawcy jest odpowiedzialna za rzeczywiste utworzenie nowego konta użytkownika w odpowiednim magazynie użytkownika. Ta interakcja jest pokazany na rysunku 3.\nFirma Microsoft dostarcza dwie klasy dostawcy członkostwa w .NET Framework:\nActiveDirectoryMembershipProvider — implementuje interfejs API członkostwa w serwerach Active Directory i Active Directory Application Mode (ADAM).\nSqlMembershipProvider — implementuje interfejs API członkostwa w bazie danych SQL Server.\nTa seria samouczków koncentruje się wyłącznie na SqlMembershipProvider.\nRysunek 03: model dostawcy umożliwia bezproblemowe podłączanie różnych implementacji do struktury (kliknij, aby wyświetlić obraz w pełnym rozmiarze)\nKorzystanie z modelu dostawcy polega na tym, że alternatywne implementacje mogą być opracowane przez firmę Microsoft, innych producentów lub indywidualnych deweloperów i bezproblemowo podłączone do struktury członkostwa. Na przykład firma Microsoft wyłączyła dostawcę członkostwa baz danych programu Microsoft Access. Aby uzyskać więcej informacji o dostawcach członkostwa, zapoznaj się z zestawem narzędzi dostawcy, zawierającym wskazówki dotyczące dostawców członkostwa, przykładowe Dostawcy niestandardowi, ponad 100 stron dokumentacji dotyczącej modelu dostawcy oraz kompletny kod źródłowy dla wbudowanych dostawców członkostwa (tj. ActiveDirectoryMembershipProvider i SqlMembershipProvider).\nW ASP.NET 2,0 wprowadzono również strukturę role. Podobnie jak w przypadku struktury członkostwa, struktura ról jest skompilowana korzystającego modelem dostawcy. Jego interfejs API jest udostępniany za pośrednictwem klasy role , a .NET Framework są dostarczane przez trzy klasy dostawców:\nAuthorizationStoreRoleProvider — zarządza informacjami o rolach w magazynie zasad autoryzacji, takich jak Active Directory lub Adam.\nSqlRoleProvider — implementuje role w bazie danych SQL Server.\nWindowsTokenRoleProvider — kojarzy informacje o rolach na podstawie grupy systemu Windows gościa. Ta metoda jest zwykle używana z uwierzytelnianiem systemu Windows.\nTa seria samouczków koncentruje się wyłącznie na SqlRoleProvider.\nPonieważ model dostawcy zawiera pojedynczy interfejs API do przesyłania dalej (klasy członkostwa i ról), możliwe jest tworzenie funkcji wokół tego interfejsu API bez konieczności zajmowania się szczegółami implementacji — są one obsługiwane przez dostawców wybranych przez twórcę strony. Ten ujednolicony interfejs API umożliwia dostawcom firmy Microsoft i innych firm Tworzenie formantów sieci Web, które są interfejsami z platformami członkostwa i ról. ASP.NET dostarcza wiele kontrolek sieci Web logowania do implementacji wspólnych interfejsów użytkownika kont użytkowników. Na przykład kontrolka logowania monituje użytkownika o poświadczenia, zweryfikuje je, a następnie rejestruje je za pomocą uwierzytelniania formularzy. Formant widoku logowania oferuje szablony do wyświetlania różnych znaczników dla użytkowników anonimowych i użytkowników uwierzytelnionych, a także inne znaczniki w zależności od roli użytkownika. I formant formancie CreateUserWizard udostępnia interfejs użytkownika krok po kroku do tworzenia nowego konta użytkownika.\nPoniżej omówiono różne kontrolki logowania, które współpracują z platformami członkostwa i ról. Większość kontrolek logowania można zaimplementować bez konieczności pisania jednego wiersza kodu. Sprawdzimy te kontrolki bardziej szczegółowo w przyszłych samouczkach, w tym technik rozszerzania i dostosowywania ich funkcjonalności.\nWszystkie aplikacje sieci Web, które obsługują konta użytkowników, wymagają podobnych funkcji, takich jak: możliwość zalogowania się użytkowników i zapamiętania ich stanu logowania między wizytami stron; Strona sieci Web dla nowych odwiedzających do utworzenia konta; i możliwość dewelopera strony, aby określić, jakie zasoby, dane i funkcje są dostępne dla użytkowników lub ról. Zadania uwierzytelniania i autoryzowania użytkowników oraz zarządzania kontami użytkowników i rolami są niezwykle łatwe w użyciu w aplikacjach ASP.NET, dzięki czemu uwierzytelnianie formularzy, Autoryzacja adresów URL oraz struktury członkostwa i ról.\nW ciągu kilku następnych samouczków sprawdzimy te aspekty, tworząc działającą aplikację sieci Web od podstaw w sposób krok po kroku. W następnym dwa samouczku szczegółowo omówiono uwierzytelnianie formularzy. Zobaczysz przepływ pracy uwierzytelniania formularzy w akcji, DISSECT bilet uwierzytelniania formularzy, zapoznaj się z zagadnieniami dotyczącymi zabezpieczeń i zobacz, jak skonfigurować system uwierzytelniania formularzy — wszystkie podczas kompilowania aplikacji sieci Web, która umożliwia odwiedzającym logowanie się i wylogowywanie.\nCzłonkostwo w ASP.NET 2,0, role, uwierzytelnianie formularzy i zasoby zabezpieczeń\nWytyczne dotyczące zabezpieczeń ASP.NET 2,0\nASP.NET — informacje o kontrolkach\nBadanie członkostwa, ról i profilu w programie ASP.NET 2.0\nJak: Zabezpieczanie mojej witryny przy użyciu członkostwa i ról? Plików\nWprowadzenie do członkostwa\nWitryna MSDN Security Developer Center\nProfessional ASP.NET 2,0 — zabezpieczenia, członkostwo i zarządzanie rolami (ISBN: 978-0-7645-9698-8)\nZestaw narzędzi dostawcy\nScott Mitchell, autor siedmiu grup ASP/ASP. NET Books i założyciel of 4GuysFromRolla.com, pracował z technologiami sieci Web firmy Microsoft od czasu 1998. Scott działa jako niezależny konsultant, trainer i składnik zapisywania. Jego Najnowsza książka to Sams ASP.NET 2,0 w ciągu 24 godzin. Można się z nią skontaktować mitchell@4GuysFromRolla.com . lub za pośrednictwem swojego blogu, który można znaleźć pod adresem http://ScottOnWriting.NET .\nTa seria samouczków została sprawdzona przez wielu przydatnych recenzentów. Osoba dokonująca przeglądu potencjalnych klientów dla tego samouczka została sprawdzona przez wielu przydatnych recenzentów. Recenzenci liderzy dla tego samouczka obejmują Alicja Maziarz, Jan suru i Teresa Murphy. Chcesz przeglądać moje nadchodzące artykuły MSDN? Jeśli tak, upuść mi linię na mitchell@4GuysFromRolla.com .


Porady prawne przy prowadzeniu firmy - CzasOscrapowany.pl\nPorady prawne przy prowadzeniu firmy\nPost autor: Axel44 » pt maja 08, 2020 8:18 pm\nJeżeli prowadzisz firmę i potrzebujesz wsparcia prawnego w danej branży to zdecydowanie polecam skorzystać z usług tej kancelarii https://adwokat-kaliszewski.pl/obsluga-przedsiebiorcow/ . Są to profesjonaliści, którzy znają się na rzeczy. Starannie podchodzą do każdego tematu i pomogą Ci z każdym problemem. Sam korzystam z ich usług od jakiegoś czasu i muszę powiedzieć, że naprawdę jestem zadowolony!\nPost autor: Darka » śr sie 26, 2020 11:25 am\nMoim zdaniem prowadząc firmę warto również skorzystać z doradztwa podatkowego. Na stronie internetowej exbiznes/pl/na-czym-polega-doradztwo-podatkowe-dla-przedsiebiorstw/ możecie sobie poczytać, na czym takie doradztwo dokładniej polega. Polecam\nPost autor: gwiazdeczka » śr sie 26, 2020 9:20 pm\nPomoc prawna w różnych sytuacjach się przydaje. Dlatego warto z całą pewnością wiedzieć do,których drzwi zapukać w razie problemu. Jeżeli chodzi o sprawy medyczne, to warto udać się do Kancelarii Adwokackiej Wegner Kostka kancelaria-wk/pl/prawo-medyczne . Niezależnie od tego czy problem dotyka pacjenta, czy lekarza.\nPost autor: oczka » śr gru 30, 2020 11:14 pm\nTutaj pracabezszefa/pl/biala-lista-podatnikow-vat sobie zerknijcie i poczytajcie o białej liście podatników VAT. Warto korzystać z takiego narzędzia, bo dzięki temu będziemy mieli pewność, że działamy zgodnie z prawem. Poza tym ważne jest również to, że będziemy mogli sobie taką należność wpisać w koszty i w razie problemów nie będziemy odpowiadać za niezapłacenie przez kontrahenta podatku VAT. Korzyści jest naprawdę wiele.\nPost autor: czaszka » pn sty 04, 2021 8:47 am\nTak to już jest, że mając własny biznes warto także mieć dobrego adwokata. Bo wiecie, że to różnie bywa w życiu dlatego też porady prawne z pewnością nam się przydadzą. Tak samo jak bardzo dobra księgowa i oczywiście programy do prowadzenia i wystawiania faktur. I tak ciekawa jestem czy jpk vat do kiedy się składa a kiedy nie? Czy wiecie gdzie w ogóle go się powinno składać? Bo ja myślałam, że to wszystko wiem lecz jest zupełnie na odwrót.\nPost autor: magiczna » sob sty 23, 2021 2:47 pm\nObsługę prawną firm i instytucji prowadzi na pewno Kancelaria Kopko kancelaria-kopko/pl/pisma-procesowe-warszawa/ . Znajdziecie tutaj wsparcie nie tylko z pismami procesowymi. Dokładniejsze dane znajdziecie na ich stronie internetowej. Wierzę, że takie rozwiązania, jakie oferują, wam pomogą w wielu problemach. Kancelaria prowadzi kompleksową opiekę.\nRejestracja: pt sty 22, 2021 6:03 pm\nPost autor: kizio9 » sob sty 23, 2021 11:17 pm\nWarto zdecydować się na specjalistę. On będzie wiedział co robić.\nPost autor: daga » pt lut 19, 2021 11:53 pm\nNie znam się na tym, ale wiem, że Kancelaria Gawor, oprócz tego, że obsługuje rozwód, separację, unieważnienie małżeństwa , to także zajmuje się przede wszystkim restrukturyzacjami firm i spółek, a dodatkowo zna się na pismach o roboty budowlane. Jeśli potrzebujesz którejś z tych porad, na pewno możesz się do nich zgłosić.\nPost autor: oczka » pn lut 22, 2021 10:41 pm\nWarto na pewno być na bieżąco z różnymi zmianami w prawie. Tutaj portfelpolaka/pl/biala-lista-podatnikow-vat-krotki-praktyczny-poradnik/ sobie zerknijcie. Macie tam ciekawy artykuł na temat białej listy podatników. Myślę, że warto się tam na spokojnie rozejrzeć i dowiedzieć się więcej na ten temat. Znajdziecie tam praktyczny poradnik, który naprawdę wiele wyjaśnia.\nPost autor: lusiek » śr mar 24, 2021 1:55 pm\nNo to ja wam ten abc-zakupy/pl/3-najczestsze-nieprawidlowosci-w-obszarze-kadr-i-plac-w-firmach/ artykuł polecam przeczytać, piszą w nim jakie są najczęstsze błędy popełniane w obszarze kadr i płac w waszych firmach. Jednym z rozwiązań jest zatrudnienie do tego firmy zewnętrznej, tak zwany outsourcing, wypróbujcie to.


Targi Edukacyjne Eko Forum 2018 - ZPKWW\nStrona główna » Targi Edukacyjne Eko Forum 2018\nCelem grupy tworzącej Eko Forum jest realizacja zadań z dziedziny edukacji ekologicznej jak najlepszymi metodami poprzez przekazywanie wiedzy w atrakcyjny sposób, uwzględniając bliski kontakt z naturą, która oddziałuje na wszystkie zmysły człowieka. W tegorocznej edycji Eko Forum udział wzięło 18 podmiotów. Koordynatorem organizacji przedsięwzięcia był Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Wielkopolskiego – samorządowa jednostka budżetowa Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego. Podczas minionej edycji Targi Edukacyjne i Targów Książki odwiedziło ponad 37 200 zwiedzających.\nW trakcie Eko Forum poszczególni wystawcy przedstawili przykłady swojej działalności, w tym własną ofertę edukacyjną. Można było otrzymać informację w postaci konsultacji, publikacji popularnonaukowych oraz innych materiałów informacyjnych i promocyjnych.\nWśród szerokiej tematyki każdy odwiedzający znalazł coś dla siebie. W trakcie przyrodniczych gier i zabaw można było zdobyć wiedzę na temat prawidłowej segregacji śmieci, poznać zwierzęta mieszkające w lesie, zapoznać się z zawartością gablot entomologicznych czy też obserwować owady pod mikroskopem. Ponadto odwiedzający stoisko Eko Forum mieli szansę zapoznać się z rodzimymi roślinami z których przygotowuje się napary i dania dzikiej kuchni, a także egzotyczne zwierzęta i rośliny z najdalszych zakątków świata.\nDzieci i młodzież przez cały czas trwania targów chętnie brali udział w konkursie pt. „Zielone pieczątki” organizowanym wspólnie przez wszystkie podmioty skupione wokół Eko Forum. Konkurs wymagał od uczestników dużej wytrwałości związanej z wizytą na wszystkich stoiskach Eko Forum i pozbieraniem tam pieczątek, które były nagrodą za poprawne odpowiedzi na pytania, rozwiązanie przyrodniczych zagadek itp.\nNie zabrakło również tematyki astronomicznej. Na stoisku Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Wielkopolskiego można było obejrzeć filmy astronomiczne i zobaczyć, jakie gwiazdozbiory można obserwować na wielkopolskim niebie, w tym w granicach niedawno powołanej Ostoi Ciemnego Nieba Izdebno-Chalin. Zaprezentowana została oferta zajęć\nz podstaw astronomii oferowanych przez Ośrodek Edukacji Przyrodniczej w Chalinie na terenie którego znajduje się niedawno otwarte obserwatorium.\nLiczne grono odwiedzających tegoroczne Eko Forum wzięło udział w warsztatach w trakcie których odbyły się zajęcia: zrób to sam – portmonetka z kartonu po mleku oraz drugie życie drewnianej klamerki, „Witrażowe motyle” czy „Filcowe zwierzęta”. Nie zabrakło również już tradycyjnie pojawiających warsztatów z wikliniarstwa czy wyrobu świec z wosku pszczelego.\nWystawcy Eko Forum w trakcie targów zachęcali, aby zdobytą wiedzę wykorzystać w terenie, na przykład na trasach ścieżek dydaktycznych na terenach leśnych, w parkach krajobrazowych czy w rejonie piastowskich grodów na Ostrowie Lednickim, w Gieczu i w Grzybowie. Dogodnym celem wiosennych wędrówek są też z pewnością Ośrodki Edukacji Przyrodniczej w Chalinie i w Lądzie.\nPrzez trzy dni goście Targów Edukacyjnych mieli okazję, aby odwiedzić stoisko Eko Forum. Program przedstawiony przez poszczególnych współwystawców był bardzo urozmaicony\ni pozwolił każdemu znaleźć coś dla siebie. Z pewnością wizyta na stoisku dostarczyła wszystkim wielu pozytywnych wrażeń, pozwalając jednocześnie na wzbogacenie wiedzy przyrodniczej.\n← Noc Sów w Łagiewnikach Kościelnych i Żerkowie Poprzednia\nWiosenne Biegi Przełajowe Racot 2018 Następna →


Defenders of San Antonio de Béxar [raport gościnny] | Lisia nora\nDefenders of San Antonio de Béxar [raport gościnny]\nPosted on 11 Lipiec, 2012 by smartfox\nAni nie prowadziłem poniższej sesji, ani w nią nie grałem. Szczególnie nad tym drugim ubolewam.\nMG był Grzegorz, z którym od dłuższego czasu mailowo dyskutuję o RPG i nie tylko. O ile tylko jest czas :). Zapraszam do przeczytania, jak potoczyły się losy San Antonio de Bexar, które pewnie większość zna pod zupełnie inną nazwą.\nOddaję mikrofon, pióro, głos przestrzeń blogową Grzegorzowi. Sesja na mechanice BRP.\n„Niech każdy, kto umie strzelać, przybędzie do Teksasu\nz jak najlepszą strzelbą i setką sztuk amunicji”\nSamuel Houston, Prezydent Republiki Teksas\nMarquis Jean Sebastian de Fointainblauch (Karol) – dowódca grupy, bardzo pewny siebie. Dobry jeździec, dobry strzelec, dobry szermierz. Wspaniałe te umiejętności nikną w porównaniu z wysokością jego ego. Miał wredny zwyczaj przekształcania imion członków grupy na francuską modłę.\nRącza Łapa (Kuba) – dzielny tropiciel, Indianin, oczy i uszy oddziału. Kuba tłumaczył, że imię bohatera ma związek z jego niesamowitą zwinnością i szybkością uderzenia pięścią, ale my i tak wiedzieliśmy, że to regularnie uprawiany samogwałt spowodował, że plemię nadało mu właśnie takie imię…\nRhod Ragnar (Romek) potomek Skandynawów, prawdziwy Wiking na dzikim Zachodzie; dość słaby fizycznie, ale zwinny i wytrzymały, kilkukrotnie nawiązywał w swoich tekstach do Rangerów z Teksasu i jakiegoś Chucka Norrisa.\nJohn Goodman (Piotrek) nieśmiały chłopak z bogatego domu z południa Stanów; ojciec zmusił go do wstąpienia do armii, bo wiadomo nie od dzisiaj, że wojsko kształtuje charaktery a wojna jest jedyną prawdziwie męską przygodą; zwinny i sprytny.\nMapa teatru działa bohaterów\nPrzygoda rozpoczęła się od odprawy wojskowej z generałem Duncanem Lamontem Clinchem, który przedstawił drużynie zarys obecnej sytuacji politycznej Teksasu w szerszym kontekście trudności USA i Meksyku oraz wyznaczył zadania do realizacji.\nGenerał opowiedział, że Coalucila y Tejas – kraina nazywana przez Amerykanów Teksasem – to ziemie należące do Meksyku, który raptem kilkanaście lat wcześniej uzyskał niepodległość od Hiszpanii. Ziemie żyzne i prawie niezamieszkane. Rdzenni Teksańczycy, nazywani z hiszpańska Tejanos, to zaledwie około 4000 ludzi. Natomiast w ostatnich latach miał miejsce wielki napływ ludności amerykańskiej. W roku 1834 Teksas liczył sobie już 20000 mieszkańców, a w roku 1936 (obecnie) 35000, mimo zakazu kolonizacji wydanego przez meksykańskiego prezydenta-generała Santa Anę.\nZakaz ciągle łamano i do Teksasu przybywali kolejni osadnicy. Dodatkowo amerykańskim kolonistom przestała wystarczać duża autonomia, którą się cieszyli. Sytuacja zrobiła się nerwowa, padły głosy o oderwaniu Teksasu od Meksyku. W tych warunkach w roku 1835 do Teksasu wkroczył meksykański dowódca, Martin Perfecto de Cos, zięć prezydenta Meksyku, prowadząc z sobą 800 żołnierzy, w tym kawalerię. Po początkowych sukcesach jego wojska zostały przez wojowniczych osadników pokonane i wyparte.\nGubernator Teksasu, Samuel Houston wydał orędzie o utworzeniu oddzielnego bytu państwowego i został wybrany pierwszym prezydentem, miały miejsce słynne mityngi teksańskie, sytuacja z Meksykiem wciąż jest trudna. Niektórzy przewidują kolejny konflikt zbrojny. Większość nie sądzi, żeby miało do tego dojść.\nWidok na klasztor w San Antonio.\nZadanie, które otrzymała drużyna, było natury ściśle politycznej. Teksas, zbyt mały, by mógł istnieć jako samodzielne państwo, powinien zostać dołączony do USA, jako kolejny stan. Aby zdobyć (czy raczej powiększyć) sympatię Teksańczyków, drużyna miała się udać na teren zbuntowanej meksykańskiej prowincji i zrobić, co będzie w jej mocy, aby swoimi działaniami chronić Teksas przed wpływami meksykańskimi i zachęcić do przyłączenia do USA. W tym celu, oprócz swojego wyposażenia i koni, dostali zaprzężony w szóstkę koni dyliżans, na którym było 50 nowiutkich karabinów z fabryki w Springfield z nowoczesnymi zamkami kapiszonowymi i 300 dolarów w złocie. Najważniejszym jednak atutem bohaterów była ich wiedza wojskowa i patriotyczne nastawienie. Dzięki nim byli w stanie przygotować zbuntowanych Teksańczyków do obrony przed ewentualnym atakiem i podtrzymać ich morale w narastającym konflikcie. Mieli dostarczyć broń i złoto Samuelowi Houstonowi lub któremuś z jego dowódców oraz służyć wszelką pomocą, poradami, szkoleniem.\nŻeby dodać jeszcze trochę problemów do i tak trudnego zadania, wszystko należało wykonać dyskretnie. Oczywiście, czterech jeźdźców zaangażowanych politycznie z transportem nowiutkich amerykańskich karabinów jasno wskazuje na to, dla kogo pracują, jednak w miarę możliwości mieli działać dyskretnie, incognito (bez mundurów) i z wyczuciem sytuacji, tak aby nie skompromitować USA.\nPlan misji katolickiej w San Antonio.\nDodatkowo generał, mający pełne zaufanie do wypróbowanych, używanych obecnie ładowanych przez lufę jednostrzałowych pistoletów, pełen dystansu do nowoczesnych wynalazków, przekazał im egzemplarz pięciostrzałowego rewolweru (Colt Paterson) do wypróbowania w warunkach bojowych, z prośbą o opinię na temat walorów takiej broni i ewentualnego zastosowania przez armię Stanów Zjednoczonych. Pudełkiem z bronią i akcesoriami do niej z uśmiechem zaopiekował się John Goodman…\nTekas. Dzika, żyzna i piękna kraina. Bohaterowie podróżowali konno, każdy z nich miał wierzchowca a jeden zawsze powoził dyliżansem. Roślinność okazała się bujniejsza, niż sobie wyobrażali. Spotkali małe stado dzikich koni – wymizerowanych, ale wolnych. Ze wzgórza ujrzeli rzekę. Zgodnie z mapą był to rzeka San Antonio, czyli byli niedaleko miasta San Antonio de Bexar, o którym wiedzieli, że gromadzą się tam siły rebeliantów. Ale był już wieczór, postanowili się przygotować do nocy.\nPo wyprzęgnięciu i rozkulbaczeniu oraz nakarmieniu koni, przygotowaniu małego ogniska, kolacji i chwili odpoczynku bohaterowie zaczęli się rozglądać po okolicy. Zwiad poprowadził Rącza Łapa. W odległości kilkuset metrów odnaleźli dziwną jaskinię, z wejściem obramowanym kamieniami z dziwnymi inskrypcjami. Zawrócili jednak do obozowiska, by przygotować się do noclegu. Dopiero wtedy Ragnar i Goodamn wrócili obejrzeć jaskinię. W środku, zaraz po wejściu w korytarz, odnaleźli rozkładające się zwłoki meksykańskiego chłopa. Nie od razu weszli głębiej w korytarz, dopiero po konsultacji z resztą grupy. Ale w środku niczego specjalnego (czyli wartościowego, co da się dobrze sprzedać) nie znaleźli. Ot – prosty, dość krótki korytarz prowadzący do kamiennej salki, a wewnątrz coś jakby ołtarz i kolejne inskrypcje. I kilka, ale niewiele, napisów na ścianach. Wychodząc przystanęli jeszcze nad trupem, podumali a potem pod wpływem sugestii Ragnara szybko zabezpieczyli nieboszczyka przed powstaniem z martwych jako żywy trup, dekapitując rozkładającego się biedaka.\nPoranna warta okazała się natomiast hmmm… interesująca. W okolice groty podjechał duży oddział około 50 meksykańskich kawalerzystów! Było z nimi dodatkowo trzech Indian, ale nie wyglądali jak miejscowi Czirokezi – raczej jak azteccy kapłani! Przyprowadzili ze sobą szamocącą się dziewczynę, która wyglądała jak młoda meksykańska wieśniaczka, Indianka.\nBohaterowie nie kusili losu: Fointainblauch i Ragnar przyszykowali konie i powóz do drogi, przegryzając w pośpiechu śniadanie a Rącza Łapa i Goodman podglądali Meksykanów przy jaskini. Niestety, zostali zauważeni. Kawalerzyści oddali kilka strzałów w ich stronę i zaczęli wskakiwać na konie, by ich złapać. Dzielni bohaterowie wpadli do obozu, wskoczyli na własne konie i zaczęli uciekać. Ragnar nie porzucił wozu, mimo że nie za dobrze potrafił nim powozić, tylko usadowił się na koźle i szarpnął lejcami. Ale już pierwsi kawalerzyści już zaczęli się pokazywać wśród drzew i krzewów.\nPościg był dziki, pełen niebezpieczeństw (zaskakująco dobre rzuty Romka na prowadzenie powozu) i pojedynków. Najpierw dwóch przeciwników dopadło Goodmana. John wypróbował wtedy powierzony mu rewolwer. Trudno jest strzelać w galopie, ale możliwość oddania pięciu strzałów pod rząd jest cenna. Paterson spisał się lepiej niż szabla jednego i jednostrzałowy pistolet drugiego z Meksykanów. Jeden przeciwnik spadł z konia ciężko ranny lub martwy a drugi, ranny, widząc co się dzieje, stracił zapał do walki i dał Goodmanowi uciec.\nCrockett, Travis, Bowie i nóż Bowiego.\nRącza Łapa dzielnie sobie poczynał. Zjechał na bok, przyczaił się z koniem za krzakami, by ściągać z łuku kolejnych przejeżdżających Meksów i dać tym samym swoim czas na ucieczkę. Pierwszego wręcz zestrzelił z siodła. Wtedy następni ruszyli na niego. Łapa nie miał pięciostrzałowca… W bohaterskiej walce został ciężko ranny w nogę i przewalił się z koniem na glebę. Udało mu się jednak z poświęceniem ciężko zranić natarczywego Meksa, dzięki czemu mógł się wdrapać z powrotem na siodło, odskoczyć od pościgu i próbować dołączyć do reszty drużyny.\nNa nic jednak by się zdała ta odwaga, poświęceni i dobre rzuty, gdyby nie udało się dotrzeć do San Antonio. Tymczasem przed bohaterami ukazała się mała wioska z klasztorem. Nie było w czym wybrzydzać, lepiej się było ukryć w niej niż walczyć na otwartej przestrzeni. Powóz jak huragan przemknął między malutkimi, pobielonym – dziwnie pustymi – chatami i dotarł do klasztoru. Meksykańska kawaleria zawróciła.\nNa miejscu okazało się, że ta wiocha to jednak jest San Antonio. Istna dziura, z wyludnioną częścią mieszkalną i zamieszkaną byłą misją katolicką. Kogo tam w klasztorze nie było! Kobiety, dzieci, niewolnicy… Jedna armatka, przygotowana na usypanym i wzmocnionym stanowisku.\nKlasztor był stary, rozsypujący się i odrapany, ale za to wzmocniony workami z piaskiem i ubraną pstrokato, ale dzielną załogą. Nad nimi dumnie powiewała flaga Teksasu. Bohaterowie zostali zaprowadzeni przed dowódców: Młodszy z nich, na oko przed trzydziestką, w wojskowym mundurze przedstawiony został jako pułkownik William Barret Travis. Był tam też naprawdę wielki facet ubrany w strój trapera z przypasanym ogromnym nożem traperskim. To był drugi dowódca, Jim Bowie. Miał na wyposażeniu długaśny karabin.\nBitwa, w której zabrakło BG.\nBył też jeszcze jeden człowiek w stroju trapera. Mniejszy od Bowiego, z długim nosem, wielka gaduła. Spotkanie zaczął od głupiego żartu, że niby psy odgryzły mu palec. Żart słaby, ale atmosfera rozluźnienia pełnej napięcia sytuacji bezcenna. To był Davy Crockett, ze swoją nieodłączną bronią – Pensylvania rifle.\nTravis, trzymając dwulufowego shotguna wytłumaczył bohaterom, że bardzo się cieszy z ich przybycia, gdyż wedle jego informacji armia meksykańska pod wodzą samego prezydenta generała Antonio Lopeza de Santa Any weszła na teren Teksasu. W tej sytuacji spodziewa się, że przyjdą tutaj. Dlatego kilkadziesiąt dodatkowych karabinów a zwłaszcza kilku prawdziwych żołnierzy to jak dar z nieba, to coś co potrafi przeważyć i pozwolić utrzymać tą starą misję katolicką, nazywaną San Antonio de Valero a przez Tejanos po prostu „Alamo”.\nNa dźwięk tego słowa Marquis Jean Sebastian de Fointainblauch wyprostował się jak struna, po czym stwierdził, że na nich już czas, że karabiny przywieźli, swoje zrobili, co złego to nie oni i że czas wracać do USA. Konie nawet nie były w pełni rozsiodłane i napojone, kiedy kazał je ponownie osiodłać i szykować się do ucieczki.\nA sytuacja była coraz trudniejsza. Pod misję, oprócz kawalerzystów, którzy pokazali się pierwsi, zaczęli nadciągać także meksykańscy piechociarze. Nie byle kto, słynna lekka piechota, tak zwani Cazadores. Trzeba było poprowadzić wycieczkę, żeby spalić chaty – aby armia meksykańska nie mogła ich wykorzystać dla swoich potrzeb logistycznych i jako kryjówki dla strzelców ostrzeliwujących klasztor.\nOdważna wycieczka dla odważnych ludzi. Dla naszych bohaterów? Nie. De Fointainblauch już postanowił, że uciekają. Bohaterowie nie dali się przekonać ani prośbie Bowiego, ani żartom Crocketta, który chciał ich najpierw podpuścić, a potem wziąć na rzewną (choć prawdziwą) historię o prezydencie Samie Houstonie, sierocie wychowanym przez Czirokezów, który kiedyś w bitwie odniósł trzy rany ale pokonał wojowników ze szczepu Cree i zdobył poważanie. A teraz jest prezydentem!\nOstatecznie bohaterowie (???) wsiedli na konie, zostawili rodaków w potrzebie i uciekli z Alamo.\nMeksykanie widząc uciekających z miasta czterech jeźdźców oddali w ich kierunku kilka niecelnych strzałów, ale nie podjęli pościgu. Dobrze wiedzieli, że czeka ich tutaj ciężka przeprawa z obrońcami i woleli nie tracić żołnierzy na pościgi i zbędne strzelaniny. Zwłaszcza, że czterej obrońców mniej to było coś, co było im na rękę.\nStopniowo, w ciągu kilku dni dotarła reszta wojska a wśród nich także trzech indiańskich kapłanów…\nSmaczny tekst na sesji, podczas pościgu za dyliżansem:\n– Rącza Łapo, bij konia ile wlezie!\nJeszcze jedna, bardziej Cthulhowa wizja bitwy.\nPrzygoda miała być jednostrzałówką, mającą pozwolić graczom uczestniczyć w chyba najsłynniejszej amerykańskiej bitwie. Bitwie trudnej, która historycznie miała smutne zakończenie, ale w końcu to jednostrzałówka, rozgrywana postaciami, do których gracze nie są przywiązani.\nBohaterowie mieli faktycznie być bohaterami, dlatego od razu powiedziałem graczom, żeby robili postacie z doświadczeniem militarnym, a w dodatku wprowadziłem zasadę opcjonalną, że Wytrzymałość bohaterów to nie średnia arytmetyczna z Budowy Ciała i Kondycji, tylko ich suma (a więc epicka Wytrzymałość bliska 30 punktom, pozwalająca przyjąć na klatę postrzał z karabinu i jeszcze kopać Meksom tyłki).\nJak widać z opisu przygody, nie poszło tak, jak miało pójść. Gracze wycofali się z przygody zanim się na dobre zaczęła, mijając 2/3 przygotowanego scenariusza. Uciekli z Alamo, łamiąc wydane im rozkazy, ale takie jest już prawo graczy, że mogą grać jak lubią.\nOczywiście, że mogłem ich na silę zatrzymać. Wystarczy, że ustrzelono by konie pod dwoma z nich w czasie ucieczki z fortu – musieliby wracać, żeby nie dać się podejść nadciągającym Cazadores. Ale po pierwsze jako MG bardzo sobie cenię wolne wybory graczy i ich prawo do kształtowania przygody (takie sandboksowe skrzywienie) i lubię też być przez nich zaskakiwany, a po drugie byłem zarażony przez Karola (teoria Stasia, bardzo prawdopodobna) jakimś bólem brzucha, który powodował że ledwo się na nogach trzymałem mimo prowadzenia wewnętrznej wysokoprocentowej dezynfekcji i przedwczesne zakończenie grania przyjąłem jak dar niebios, bo nie wiem, czy dałbym radę poprowadzić do końca.\nTak czy owak, drużynę minęły takie wydarzenia, jak odpieranie kolejnych fal atakujących Meksykanów, dywersyjne wycieczki, przetrzymanie intensywnego ostrzału artyleryjskiego, tropienie działającego dla Meksów dywersanta, odparcie czarnej azteckiej magii i sprzymierzonych (w pewnym sensie) z czarownikami grzybów Mi Go, czy obrona klasztoru ramię w ramię z legendami Ameryki: Travisem, Bowiem (tak, tym od noża Bowie) i Crockettem. I oczywiście, skoro to gra, Alamo było do obronienia.\nMiejsce akcji – Teksas Anno Domini 1836\nFiled under: Basic Role Playing, RPG | Tagged: Alamo, BRP, Meksyk, RPG, San Antonio de Béxar, Teksas, western, ZC |\n« Wolsung odc. 17 – ponury los Grubaska Lyonesse Crystalograph – 19 sierpnia 1884 »\nMagda, on 11 Lipiec, 2012 at 13:05 said:\nNo to chłopaki stracili swoje pięć minut… i to w tak legendarnej bitwie.\nTrochę mnie to zdziwiło, bo to przecież i tak jednostrzałówka była, a nie ma nic piękniejszego od bohaterskiej śmierci na koniec. 🙂\nAle może chłopaki nie lubią przegrywać 😀\npalo, on 11 Lipiec, 2012 at 13:09 said:\nno tak to tylko jedna przygada i to zc to trzeba było iśc w paszcze szaleństwa\nMash, on 11 Lipiec, 2012 at 16:26 said:\nTym bardziej, że to RPG. Przygotowując przygodę wcale nie zakładałem, że Alamo padnie… Na sesji wszystko się może przecież zdarzyć, prawda? A mieć świadomość, że uratowało się Alamo od zagłady… No chyba fajne… Zresztą, inaczej się patrzy na sprawę w trakcie grania a inaczej z dystansu. Trzech z czterech graczy powiedziało mi po przeczytaniu raportu, że żałują, że nie podjęli wyzwania. Czwarty zaś twardo obstaje przy opinii, że najważniejsze, że przeżyli. He, he. Dzięki Tomku za udzielenie miejsca na swoim blogu, który bardzo lubię odwiedzać.\nsmartfox, on 11 Lipiec, 2012 at 21:16 said:\nNie ma sprawy, Grzegorzu.Słuchaj, niech zgadnę, obstaje ten, który dowodził ekipą (grał Francuzem)? To normalne, zdaje się, że dość mocno zdominował pod koniec sesję, wszak był dowódcą. Pozostali przyjęli to jako rozkaz. Dlatego ta trójka może jasno powiedzieć, że żałuje. Czwarty musiałby uznać swój błąd :).\nMash, on 11 Lipiec, 2012 at 22:52 said:\nKrótko mówiąc: właśnie tak. Zgadłeś. 😛\ngervaz, on 12 Lipiec, 2012 at 7:01 said:\nTu Francuz… Ten czwarty gracz. W I wojnie francuscy dowódcy nie szanowali życia swoich żołnierzy… Tutaj chciałem zagrac inaczej – wykonać powierzony rozkaz przy jak najmniejszych stratach własnych. Udało się. A pola bitew są pełne martwych bohaterów.\nMaro, on 12 Lipiec, 2012 at 7:41 said:\nNo cóż… „ciuś ciuś ciuś” 🙂 A mogło być bohatersko… Ze swojego doświadczenia powiem, że w naszych jednostrzałach chyba żadna z moich postaci nie przeżyła. Ale takie są prawa jednosesjówek. Wykorzystujesz postać na maxa albo jeszcze bardziej… a potem np. wysadzasz się na kadłubie startującej rakiety 😉\nsmartfox, on 12 Lipiec, 2012 at 8:40 said:\nHeh, rozumiem, choć tam coś o ego Twojej postaci było sporo (no offence). A nie było tak, że zadziałała magia słowa „Alamo” i wspomnienia z świetnego filmu z Wayne’em?\nMaro, my, grający z Tobą, wiemy, że masz sklonności autodestrukcyjne i wciągasz w to innych. To na rakiecie, to cyberpunk? Operator elitarnych Leopardów Petrochemu? 🙂\nA tak w ogóle to aż tak często nie ginąłeś chyba. „Wasiawiak” z „Hollow Earth Expedition” przeżył. Komandos krasnoludzki z Warhammer 1960 przeżył.\nMaro, on 12 Lipiec, 2012 at 8:50 said:\nKomandos krasnoludzki z Warhammer 1960 przeżył… może i tak bo ja nim nie grałem 🙂\nsmartfox, on 12 Lipiec, 2012 at 9:25 said:\nA w ryja chcesz? Kto tworzył team z halflińską operatorką AT (Beatą) He? https://smartfox.wordpress.com/2010/07/19/pozytywka-z-norski-preludium-2/ Thorgrim Thorgrimsson X\nAaaa, i jeszcze przeżył „Granit” (https://smartfox.wordpress.com/2010/01/04/nalibocki-batalion-smierci-postacie/), fakt, że końcową sceną przygody było, jak się broni z peemu przed podchodzącymi z każdej strony żołnierzami KBW, ale wciąż żył 🙂\nA nie. Pardon. Sprawdziłem w raporcie. Poderżnąłeś bratu gardło jego bagnetem i władowali w Twoją postać kilkadziesiąt kul :).\nMagda, on 12 Lipiec, 2012 at 9:47 said:\nNo raczej jednosesjówki po to są, przynajmniej nas tak nasz niezastąpiony MG nauczył (bezczelny podliz 😀 ), że raczej przypadkową śmiercią się nie ginie, tylko bohaterską… albo inną równie efektowną. O ile się w ogóle ginie.\nWięc warto porywać się na z pozoru przegrane sprawy.\nDlatego to są jednosesjówki, żeby nie było żal poświęcać postaci.\nsmartfox, on 12 Lipiec, 2012 at 9:50 said:\nPodliz mile przyjęty.\nA co do reszty, to to mi tylko zaostrza apetyt na coś jednosesjowego.\nMagda, on 12 Lipiec, 2012 at 13:44 said:\nNo to na co czekasz? 😀 Zarzuć nam jakieś bohaterskie ratowanie świata albo co 😀 😀\npalo, on 12 Lipiec, 2012 at 14:21 said:\nraczek bohaterskie rotowanie kota 😛\nwiec ruszaj do przodu wodzu\nDamian, on 12 Lipiec, 2012 at 16:41 said:\nMoim zdaniem chłopaki trochę dali ciała. Najlepsza zabawa jest wtedy gdy ktoś kogoś strzeli przez przypadek nie w czas, albo gdzieś się zapodzieje, lub coś przyniesie do obozowiska.\ntak dziś sobie pomyślałem, że u nas już dawno nie gra się tak zachowawczo. zawsze ktoś coś wykręci, że zaczyna się dziać nieprzewidziane i to lawinowo. nie ukrywam, że często gęsto jam to jest, ale i innym się zdarza.\njeśli zaś chodzi o jednosesjówkę to może coś z sf-a, albo może „sensacja i przygoda”?\npalo, on 12 Lipiec, 2012 at 17:35 said:\nJak juz padła co być grami i jakie klimaty to ja rzucą swoje trzy grosze. wiec moje propozycje to cyberpunk (wilka ciągnie do las) , historii alternatywnej i może cos o samurajach\nZabójcy Króli [Kryształy Czasu] « Lisia nora, on 19 Sierpień, 2012 at 10:29 said:\n[…] Po raz kolejny goszczę u siebie wpis Masha (Grzegorza), który kilka tygodni temu opublikował na Lisiej Norze raport o tym, jak gracze spierdolili bronili Alamo. […]\natomicturist, on 20 Sierpień, 2012 at 23:08 said:\nPrzygoda super. Jak to u Grzeska. Ale szkoda że bg wzieli nogi za pas. Nawet w regularnych sesjach, jak ma się do wyboru ucieczkę lub epickość to nalezy wybrac epickośc:-) Epickie były sesje Grześka w Gurps WW2 które poprowadzał nam w Warszawie i epicka była bitwa o przełęcz Undagara (czy jak jej tam, kiedy to trójka cybernajemników i sidekick zatrzymali batalion złych rebeliantów:-)\nMash, on 21 Sierpień, 2012 at 10:06 said:\nGutek, ja nie robię epickich przygód. Wręcz się ich wystrzegam! Mój ideał to w Warhammerze „po kolana w błocie za dwie korony” a w cyberze to będzie pewnie „zadrzeć z Arasaką za 100 baksów i skrzynkę syntbrowca”.\nTo Wy epicko gracie. Przecież do głowy by mi nie przyszło, że będziecie chcieli w trójkę zatrzymać na przełęczy cały konwój rebeliantów! No i że Wam się uda! Ale skoro kości mieliście po swojej stronie… To tak wyszło.\nMoże by tak wrzucić na bloga Twój raport (pamiętnik) z tamtego grania sprzed lat? Mam go na dysku, jakby coś.\natomicturist, on 23 Sierpień, 2012 at 9:10 said:\nPoziom epickości w kampanii WW2 i w DDkach też był raczej wysoki jak na ciebie:-) W WW2 też miało nie byc epicko ale zachciało nam sie skakac na tych spadochronach?:-) Epicka też była postapokalipsa z hibernatorami (KOKO!) 🙂 Ale dla postaci z 50 punktów nawet sznurowanie butów może być epickim wyzwaniem:-)\nsmartfox, on 21 Sierpień, 2012 at 10:16 said:\nJa tam jestem za. Rebelianci, cyborgi? Star Wars?\nPŚŻnMT 02 Hej, ha, kolejkę nalej… | Lisia nora, on 30 Lipiec, 2013 at 17:44 said:\n[…] I chciałem też zauważyć, że Gerwazy, Senek i Hum mają po kilkanaście lat doświadczenia w fabkach, ale autor tekstu, Romek, swoją pierwsza przygodę rpg rozegrał raptem rok temu. Raporcik z niej jest tutaj. […]


T-shirt AERONAUTICA MILITARE - Białe t-shirty męskie Aeronautica Militare, bez wzorów, z bawełny, bez kołnierzyka, bez ramiączek. W wyprzedaży za 176.00 zł. - T-shirty męskie - Odzież męska - Odzież - Sklep Radio ZET\nBawełniany t-shirt Aeronautica Militare. Dekolt okrągły, wykończony wąskim ściągaczem w kontrastowym kolorze. Z przodu nadruk nawiązujący do Frecce Tricolori – 313 grupy akrobacyjno-szkoleniowa Włoskich Sił Powietrznych. Każdy wykorzystany emblemat jest autentyczny i odnosi się bezpośrednio do historii Włoskich Sił Powietrznych.\nodzież sportofino t-shirty męskie z włoskim kołnierzykiem t-shirty męskie z kontrastowym kołnierzykiem t-shirty męskie ze sklepu sportofino t-shirty męskie aeronautica militare t-shirty męskie bez kołnierzyka t-shirty męskie bez ramiączek odzież aeronautica militare białe t-shirty męskie t-shirty męskie z okrągłym kołnierzem


Lokata z Panoramą Funduszy PLUS w BNP Paribas Banku\nStrona główna Wiadomości Lokata z Panoramą Funduszy PLUS w BNP Paribas Banku\nOd 9 września br. klienci BNP Paribas Banku Polska mogą korzystać z nowego produktu oszczędnościowo-inwestycyjnego o nazwie Lokata z Panoramą Funduszy PLUS. Wysoko oprocentowana lokata daje równocześnie możliwość inwestycji w 40 funduszy o szerokim spektrum strategii inwestycyjnych oraz umożliwia skorzystanie z 4 planów modelowych.\nProdukt wyróżnia atrakcyjne oprocentowanie lokaty na poziomie 6 proc. w skali roku oraz szansa na zwiększenie zysku poprzez inwestycje w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe. Dodatkowo klient nie ponosi żadnych opłat za nabycie, jak również za uruchomienie produktu. Transfer środków pomiędzy funduszami także realizowany jest bez opłat i bez podatku od zysków kapitałowych.\n– Produkty oszczędnościowo-inwestycyjne cieszą się dużym zainteresowaniem klientów. Dokładamy wszelkich starań, aby wybór konkretnego produktu odbywał się jak najbardziej świadomie, bazując na jak najlepszym zrozumieniu produktu przez klienta – mówi Piotr Dąbrowski, dyrektor Departamentu Rozwoju Oferty dla Klienta Indywidualnego w BNP Paribas Banku Polska.\nLokata z Panoramą Funduszy zapewnia szerokie spektrum strategii inwestycyjnych. Nowy produkt pozwala na tworzenie portfela składającego się z dowolnej liczby funduszy. Klienci mogą także skorzystać z gotowych planów modelowych, dopasowując je do akceptowanego przez siebie ryzyka i rekomendowanego horyzontu czasowego inwestycji. Minimalny okres trwania lokaty to okres 6 miesięcy, a minimalna kwota inwestycji to 10.000 PLN, z czego połowa inwestowana jest w lokatę, a pozostałe środki w wybrane fundusze.\nLokatę można założyć we wszystkich 223 oddziałach BNP Paribas Banku w Polsce.\nPoprzedni artykułSzybkie płatności internetowe w Deutsche Bank PBC\nNastępny artykułPKO Bank Polski partnerem strategicznym XXV Biegu Niepodległości


Gromada Łącznik – Wikipedja, wolna encyklopedia\nGromada Łącznik – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latah 1954–1972.\nGromadę Łącznik z siedzibą GRN w Łączniku utwożono – jako jedną z 8759 gromad na obszaże Polski – w powiecie prudnickim w woj. opolskim, na mocy uhwały nr VII/28/54 WRN w Opolu z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotyhczasowyh gromad Chżelice, Łącznik, Mokra i Ogiernicze ze zniesionej gminy Łącznik w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 27 członkuw gromadzkiej rady narodowej.\n31 grudnia 1959 do gromady Łącznik włączono obszar zniesionej gromady Poguże w tymże powiecie.\nGromada pżetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej. 1 stycznia 1973 w powiecie prudnickim reaktywowano gminę Łącznik, zniesioną ponownie 30 października 1975.\nTę stronę ostatnio edytowano 5 wż 2020, 18:51.


płonniki, Encyklopedia PWN: źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy\nklasa z gromady mchów,\nok. 400 gat.; wykształcają trwały u wielu przedstawicieli splątek — w postaci rozgałęzionego systemu nici pełzających po podłożu; łodyżka o skomplikowanej budowie anatomicznej; obszary międzyzwrotnikowe i półkula południowa; do płonników należą najokazalsze mchy świata (dousonia, Dawsonia superba z Australii — wys. ponad 60 cm); w Polsce kilkanaście gat. z rodzajów Atrichum (żurawiec), Polytrichum (płonnik), Pogonatum (płonniczek), Oligotrichum (skąpowłosek) oraz Polytrichastrum; w wilgotnych lasach i na podmokłych miejscach rosną płonnik strojny, Polytrichum formosum, i płonnik pospolity, P. commune (do 30–40 cm wys.).


Strona główna » Ubranka niemowlęce\nW kategorii Ubranka, oferujemy najwyższej jakości ubranka niemowlęce, w kompletach i do indywidualnego skompletowania. Dbamy, aby wybrane przez nas ubranka były gustowne i eleganckie, a przede wszystkim aby były wygodne i bezpieczne dla dziecka.\nSofija: Rampers na ramiączkach\nBiały rampers-body firmy Sofija bez rękawa. Wykonany z miękkiej i przyjemnej dla ciała bawełny wysokiej jakości. Gładki bez żadnych zdobień. Zapinany na napy w kroku. Doskonałe uzupełnienie stroju na Chrzest. Skład: 100% Bawełna ..\nNetto (bez VAT):17.89zł\nStylowe tenisówki w kolorze oliwkowym. Zostały wykonane z jensu w kolorze oliwkowym. Noski oraz zapietki w kolorze białym. Wiązane. POLSKIE BUCIKI w doskonałej cenie i jakości, wyprodukowane z dzianin i tkanin renomowanych polskich producentów posiadających certyfikaty "Bezpieczny dla niemowląt", "Bezpieczny dla dziecka". Rozmiar bucika to długość wkładki wewnętrznej. ..\nNetto (bez VAT):23.58zł\nEleganckie beżowe trampki. Wykonane z jeansu. Wiązane. POLSKIE BUCIKI w doskonałej cenie i jakości, wyprodukowane z dzianin i tkanin renomowanych polskich producentów posiadających certyfikaty "Bezpieczny dla niemowląt", "Bezpieczny dla dziecka". Rozmiar bucika to długość wkładki wewnętrznej. ..\nOryginalne trampki w kolorze białym. Wykonane z tkaniny o grubym splocie. Wiązane. POLSKIE BUCIKI w doskonałej cenie i jakości, wyprodukowane z dzianin i tkanin renomowanych polskich producentów posiadających certyfikaty "Bezpieczny dla niemowląt", "Bezpieczny dla dziecka". Rozmiar bucika to długość wkładki wewnętrznej. ..\nTrampki różowe w groszki\nWyjątkowo śliczne trampki Cotton. Uszyte miłej w dotyku bawełny w kolorze rózowym w białe groszki. Ładnie będa się komponować z eleganckim jak i codziennym strojem. Wykonane z dzianin i tkanin renomowanych polskich producentów posiadających certyfikaty "Bezpieczny dla niemowląt" oraz "Bezpieczny dla dziecka". Każda para bucików zapakowana jest w estetyczne pudełko. Rozmiar bucika to długość wkładki wewnętrznej. ..\nTrampki w błękitne gwiazdki\nNietuzinkowe trampki Cotton. Uszyte z wyjątkowo miłej w dotyku bawełny w kolorze jasnoniebieskim z małymi błękitnymi gwiazdkami. Ładnie będa się komponować z eleganckim jak i codziennym strojem. Wykonane z dzianin i tkanin renomowanych polskich producentów posiadających certyfikaty "Bezpieczny dla niemowląt" oraz "Bezpieczny dla dziecka". Każda para bucików zapakowana jest w estetyczne pudełko. Rozmiar bucika to długość wkładki wewnętrznej. ..\nBody z Metryczką - długi rękaw\nTwoja rodzina się powiększyła i chcesz oryginalnie upamiętnić ten dzień? Twoim krewnym urodziło się dziecko i idziesz w odwiedziny? Na obie okazje mamy dla Ciebie propozycję: Bawełniane body z długim rękawem renomowanej polskiej firmy Sofija z wyhaftowaną metryczką dziecka. Zapinany na ramieniu i w kroku bodziak w 100% wykonany jest z miękkiej i przyjemnej dla ciała bawełny wysokiej jakości i wykończony zgodnie ze standardami firmy Sofija. Haft wykonywany jest na zamówienie w naszej pracowni, z największą starannością o jakość wykończenia oraz wygodę i bezpieczeństwo dziecka. Dlatego na wewnętrznej stronie haft zabezpieczony jest flizeliną do wyrobów dziecięcych. Dzięki temy haft nie bedzie drażnił brzuszka najmłodszego członka Twojej rodziny Zmówienie realizowane jest w 5 dni roboczych, od zaksięgowania wpłaty na koncie. Do terminu realizacji należy doliczyć czas wysyłki. ..\nNetto (bez VAT):39.84zł\nBody z Metryczką-krótki rękaw\nTwoja rodzina się powiększyła i chcesz oryginalnie upamiętnić ten dzień? Twoim krewnym urodziło się dziecko i idziesz w odwiedziny? Na obie okazje mamy dla Ciebie propozycję: Bawełniane body z krótkim rękawem renomowanej polskiej firmy Sofija z wyhaftowaną metryczką dziecka. Zapinany na ramieniu i w kroku bodziak w 100% wykonany jest z miękkiej i przyjemnej dla ciała bawełny wysokiej jakości i wykończony zgodnie ze standardami firmy Sofija. Haft wykonywany jest na zamówienie w naszej pracowni, z największą starannością o jakość wykończenia oraz wygodę i bezpieczeństwo dziecka. Dlatego na wewnętrznej stronie haft zabezpieczony jest flizeliną do wyrobów dziecięcych. Dzięki temy haft nie bedzie drażnił brzuszka najmłodszego członka Twojej rodziny. Zmówienie realizowane jest w 5 dni roboczych, od zaksięgowania wpłaty na koncie. Do terminu realizacji należy doliczyć czas wysyłki. ..\nDziewczęce skarpetki MILUSIE ozdobine koronką i rózyczką. Wykonane z mięciutkiej i bardzo przyjemnej w dotyku przędzy, Idealnie nadją się do sukienki na Chrzest Święty. Dostępne w rozmiarach: - długość stopy 7-8 cm - długość stopy 9-10 cm -długość stopy 11-12 cm Skład: bawełna 76%, poliamid 21,5%, elastan 2,5% POLSKI PRODUCENT !!! ..\nNetto (bez VAT):6.99zł\nPokazuje 49 do 57 z 57 (3 stron)\nanioł opaska do chrztu pudełeczko na ząbek opaska dla dziewczynki bawełniana szatka do chrztu risocks bawełniana szatka pamiątka chrztu święta rodzina\nUNGHA - Szatki do chrztu © 2020


przetwarzanie – autyzmschemat.life\nHiperleksja jest to zaburzenie pojawiające się prawie wyłącznie u chłopców, w ramach którego objawom zaburzeń ze spektrum autystycznego towarzyszy niezwykła zdolność do czytania z pamięci. W wieku 18-24 miesięcy dziecko potrafi nazywać litery i cyfry. W wieku trzech lat czyta zapisane słowa, nawet zanim zacznie mówić. W wieku pięciu lat jest zafascynowane tekstami. Niektórzy malcy... Czytaj dalej →\n17 października 2019\t 0\nWPŁYW ZABURZEŃ ANALIZATORA SŁUCHOWEGO NA SPECYFICZNE TRUDNOŚCIW CZYTANIU I PISANIU WSTĘP „Mówienie, słuchanie tego, co mówią inni, czytanie i pisanie – stanowią codzienne i powszechne formy aktywności każdego normalnego osobnika ludzkiego, od wczesnych okresów jego życia aż do momentu śmierci”Wydaje się oczywiste, że każde dziecko z taką samą łatwością przyswaja sobie najpierw dźwięki mowy, a... Czytaj dalej →\nTemat często podejmowany był w podręczniku napisanym przez Hansa Aspergera pochodzącym z 1953 roku, który nigdy nie został przetłumaczony na język angielski: "W skrócie - nauczyciel musi w jakiś sposób sam stać się autykiem". Asperger zauważył, że w takim przypadku najlepsi nauczyciele to osoby, które godzą się iść na kompromis, zamiast wymagać od dzieci, by... Czytaj dalej →\n5 października 2019\t 1\nFunkcjonowanieemocjonalno - społecznedzieckaz Zespołem Aspergera (ZA)w młodszym wieku szkolnymw zespole klasowym - Studium przypadku Karolina Sobota Kielce 2016 r. Spis treści Wstęp1. Identyfikacja problemu2. Geneza i dynamika zjawiska3. Znaczenie problemu4. Prognoza5. Propozycje rozwiązań - oddziaływań dydaktyczno – wychowawczych6. Wdrażanie oddziaływań PodsumowanieBibliografia Wstęp Praca nauczyciela jest nie lada wyzwaniem. Patrząc z perspektywy ponad 10 lat pracy... Czytaj dalej →\n23 września 2019\t 0\nZaburzenia integracji sensorycznej mają szeroki zasięg, dotykają wielu osób z różnymi diagnozami – a także ludzi niespełniających żadnych innych kryteriów diagnostycznych ~ Lindsey Biel Gdy u dziecka współwystępuje np. diagnoza autyzmu, ADHD lub zaburzeń lękowych, zajęcie się problemami przetwarzania sensorycznego może radykalnie zmniejszyć niektóre z najwydatniejszych znamion diagnozy. Spektrum zaburzeń autystycznych Zaburzenia autystyczne są definiowane klinicznie... Czytaj dalej →\nProblemy z przetwarzaniem bodźców smakowych Wiele dzieci wybrzydza podczas posiłków, co ogranicza ilość i rodzaj pokarmu przez nie spożywanego w miarę dojrzewania ich kubków smakowych. Dziecko z wrażliwym zmysłem smaku i przejawiające inne typy wrażliwości ma jednak tendencję do szczególnego grymaszenia oraz spożywa bardzo ograniczoną liczbę pokarmów ze względu na trudności ze zmysłem smaku, konsystencją,... Czytaj dalej →


Artykuł > Zarządzanie zespołem - część trzecia >> Business Studio\nZarządzanie zespołem - cz. III\nSzef musi być ewidentnym prekursorem idei. Moment zjednoczenia zespołu nie kończy się na jej znalezieniu i zgrupowaniu. Nie jest także formalnym przekazaniem fantastycznych rozwiązań. To dopiero początek. Etap pracy, rozwiązywalność sporów, konfliktów – które są wpisane w proces delegowania zadań – to właśnie stanowi siłę i uwydatnia profesjonalizm zarządzającego lidera. Zrozumienie, identyfikacja i sposób oraz forma załatwienia, zażegnania problemu wiele mówi o dojrzałości osoby zarządzającej. Znalezienie sytuacji problematycznej nie jest jedynym wyznacznikiem dobrego kierowania zespołem – jego rozwiązanie jest dowodem siły i kompetencji przywódcy, czyli właściwego „lidera”. Istota i cały sens związany z jego postępowaniem jest i tkwi w nim samym. Ten, kto chce zarządzać innymi, najpierw musi idealnie zarządzać sobą. Co to znaczy? Musi przede wszystkim wiedzieć: kim jest, gdzie jest i dokąd zmierza. Ktoś powie – jakie to banalne, jakże proste i oczywiste – przecież znam odpowiedzi. Zatem, nic bardziej prostszego: po prostu – odpowiedzmy sobie na te podstawowe pytania. Sens w tym, byśmy zatrzymali się na tych odpowiedziach naprawdę. Dokładnie na tych, a nie innych pytajnikach. I prawdziwie odpowiedzieli sobie na te (niby tak proste, łatwe i mało problematyczne) pytania. Bądźmy szczerzy – odpowiedzmy je tylko sobie – nie innym. Poszukajmy w sobie prawdy. Dotrzyjmy do znalezienia rzeczywistych i niczym nie zmanipulowanych przez nas samych odpowiedzi. Jak znam życie, tutaj zaczynają się prawdziwe i złożone dylematy dla osoby, która nie chce kłamać. Dla każdego, kto nie chce się spotkać z własnym obrazem nawiązującym do portretu „Doriana Grey’a”. Czy projekcja naszego „ego” musi być zawsze prześmiewcza i dramatyczna, jak u Wild’a? Nie musi i nie powinna. Nasze lustro także nie musi nam odpowiadać jak w baśni braci Grimm. Nie zawsze jesteśmy „najpiękniejsi”. Pamiętajmy, możemy oszukiwać innych – siebie nie oszukamy, nigdy! Brak konsekwencji naszego przyznania się do prawdy może być przecież krzywdą innych. Czy warto mieć kogoś na sumieniu, tylko dlatego, że żądzą nami egoistyczne, manieryzowane pobudki? W moim przekonaniu – nie. Decyzja jest oczywiście tylko i wyłącznie po naszej stronie.\nSam byłem świadkiem nieudolnych rządów i tym samym rozpadających się zespołów. Istny, dosłowny dramat w rozgrywającym się dramacie. Zalążek owego problemu i wynikającego z niego dramatu tkwił w swojej podstawowej fazie rozwoju, w początkowym cyklu jego powstawania. Wszystko, od samej (wyjątkowo ciężkiej) inauguracji, po kres jej „świetności”, wskazywało drogę torując ją ku porażce. Uwięziony zespół przez „chorego przywódcę” i zniewolony jego władczością, nie mógł w dłuższej konsekwencji liczyć na sukces. Ale brakło w nim odwagi, kreatywności i samowyzwolenia. Okazało się, że twórcza mgła okryła „domy i ulice, weszła nawet w szpary między okiennice”. Siedzieliśmy w mieszkaniach, a za oknem „działy rzeczy się okropne”. To, co miało być piękne - nie było nim wcale. A to co brudne i zakurzone, obrastało w kolejne fazy katastrofalnych, następujących po sobie stert nieuporządkowanych i śmierdzących śmieci. Jak dziś świat to nam wspaniałomyślnie udowadnia, warto także zająć się selekcją i segregacją na to, co płynne, stałe, czy warte przeróbki itd.,. Ten dość czytelny i przytoczony przeze mnie w sposób świadomy rodzaj alegorii, subtelnej przenośni, nie jest zapodany z mojej strony bez powodu. Byłem po prostu autentycznym świadkiem złego zarządzania, które skończyły się katastrofalnie. Obserwowałem to (i co więcej), byłem żywym świadkiem w sercu rozgrywającego się dramatu zdarzeń. Byłem wtedy młodym człowiekiem po studiach, który patrzył na fantastycznych, prawdziwie kreatywnych, wrażliwych, inteligentnych, pełnych zapału ludzi, którzy „krzyczeli” – jesteśmy! Ale ten głos okazał się „niesłyszalny”. Wszyscy, albo znaczna jego część krzyczała do beztalencia. Bo lider musi mieć talent. Jeśli go nie ma (i co gorsza), chce rządzić tymi, co mają jego pokłady – tylko ze swoich egoistycznych pobudek – niszczy i doprowadza do umniejszenia talentu innym. Ale talent to nie nauka jazdy na rowerze. To coś więcej, on nie znika nigdy. Jeśli jest w nas, to drzemie w uśpieniu i czeka. Warto go obudzić.\nWiem, ktoś powie za chwilę: „…no, tak – ale mam przynajmniej talent do niszczenia”. Wychodząc naprzeciw temu słowu, powiem wprost: to naprawdę nic wielkiego. Coś takiego ma każdy dureń. Wystarczy nie robić - nic.\nPowodem rozpadu wielu wspaniałych zespołów, a także permanentny związek pomiędzy tymi, którzy nimi zarządzają są braki wynikające ze zrozumienia podstawowych potrzeb grupy. Te ściśle związane i analogicznie skorelowane ze sobą działania wciąż niestety pozostają podstawowym budulcem w anachronizmie myślenia, a także postępowaniu wielu jednostek. Fundamentem pozostają tutaj ograniczenia wynikające z braku szerszego myślenia ukierunkowanego na kreację. Codziennie, w całym gąszczu niepotrzebnych zdarzeń zanika i ginie wielu cudownych ludzi. Zostają rzeźby i zdeformowane obrazy. Wolimy stawiać nieestetyczne pomniki „dwulicowym ideałom”, które w moim pojęciu są i zawsze pozostaną skandalem. To oczywiście kwestia gustu i smaku – każdy wybiera to, co jemu najbliższe. Spora grupa liderów nie umie, lub nie potrafi odnaleźć wartościowych proporcji pomiędzy tym, co jest sensem i jego brakiem – i mówiąc wprost: panicznie boi się lepszych od siebie. Pogwałcenie praw drugiego człowieka staje się w wielu przypadkach normą. Niestety, kolejny raz dramaturgią zdarzeń pozostają ludzkie, podstawowe błędy. To wypadkowa i wynik dostępnych na rynku „lornetek i szkieł kontaktowych”. Szybkość współczesnego życia, jego tempo destabilizuje niedostrzegalną asymetrię wielu zdarzeń. To normalne. Każdy z nas ma prawo do ich popełniania. Nie możemy wstydzić się naszych ułomności, bo przecież z nich się składamy. Jednak, nasze „ego” nie może w karkołomnym systemie zdarzeń pozostawać w stanie impulsu doprowadzającego nas do stanu pierwotnego. Rozwój do czegoś przecież zobowiązuje. Paradoks powstającej histerii nie może polegać na doprowadzeniu naszej świadomości do patologicznych wspomnień i ograniczenia naszego „ja”. Ale musi być to mądre i dobre. Ludzkie niedociągnięcia są przecież jedną z naszych cech, które towarzyszą nam od pokoleń. Rozwijamy się, a wraz z naszą świadomością docieramy do kolejnych obszarów codziennego jestestwa. To nasz świat, jego dobro i błogosławieństwo.