jak to wygląda w domu - DOKTORANCI - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nalba.alba 05.12.07, 00:32\nMam pytanie, ile pracownik naukowy przeciętnie potrzebuje w domu czasu na ogólnie mówiąc rozwój naukowy, czyli czytanie literatury, pisanie artykułów itd. Bo mam rozumieć, że na uczelni przebywa się jedynie wtedy, gdy ma się jakieś zajęcia, zebrania, konferencje, a czyta i pisze się w domu. Pomijam nauki empiryczne, bo tam rozwój odbywa się również w laboratorium, którego jak wiadomo w domu nie ma. Ile średnio zajmuje rozwój naukowy związany z pracą na uczelni, nie licząc sprawdzania kolokwiów? Pracownik naukowy wraca do domu ....i właśnie: ile czasu "siedzi nad książkami"?\nMoże powiem, dlaczego pytam. Tak z ciekawości, czy można funkcjonować z taką pracą w miarę normalnie, czy też trzeba się zaharowywać na śmierć.\naga9001 Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 05:58\nKwestia gustu, czasu i chęci. W moim przypadku większość czytania,\npisania itp. robię w domu. Na uczelni zbyt dużo zachęt do nic nie\nrobienia. A to kawka z jednym , drugim znajomym itp. :)\nA praca.... chyba cały czas. Myśli sie o nowym artykule, o książce\ndo przeczytania, o kolokwium. Moja działka to ekonomia, marketing -\nto dochodzi jeszcze uważne śledzenie tego co w karju i na świecie :)\nFunkcjonować, żyć normlanie.. A co to znaczy normalnie? Jeżeli\nchodzi Ci o to czy wychodząc z uczleni zatrzaskujesz drzwi i nie\nmyślisz do kolejngo dnia rano - to moim skromnym zdaniem tak sie nie\nAle mogę się myslić :)\ncarnivore69 Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 11:07\n> Bo mam rozumieć, że na uczelni przebywa się jedynie wtedy, gdy ma się\n> jakieś zajęcia, zebrania, konferencje, a czyta i pisze się w domu.\nNie, nie masz ;)\nelwinga Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 11:59\nPraca naukowa jest pracą twórczą. Nie można jej wymierzyć od-do. Oczywiście,\nmożna sobie zaplanować, że w poniedziałek od 9.00 do 16.00 siedzę i piszę\nzaległy artykuł. Ale często jest tak, że pozornie nie robię nic "naukowego" - a\nto właśnie wtedy dojrzewa we mnie pomysł na to, co napisać, jak napisać,\npojawiają się pytania badawcze itd. Bez tego okresu pozornego "nicnierobienia"\npraca byłaby niemożliwa - przynajmniej w moim przypadku.\nNo i jak ktoś to powiedział, zależy, co rozumiesz pod pojęciem "w miarę\nnormalnego funkcjonowania". Praca w domu oznacza, że będąc w domu - obojętnie,\nczy w poniedziałek rano, czy w niedzielę wieczorem, czy w Wigilię rano - jesteś\nzarazem w pracy. Domyślam się, że nie każdy chce i umie funkcjonować w ten\nsposób. Ja chcę i umiem.\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 14:03\nRozumiem to wszystko co piszecie i się z tym zgadzam. Ale może zadam pytanie od innej strony. Czy jest jakąś dużą trudnością pogodzenie takiej pracy naukowej z prozaicznymi obowiązkami domowymi? Szkoda, że nie padła tutaj jakaś orientacyjna chociaż liczba godzin na pracę naukową w domu.\nMoże też wyjaśnię, co mnie skłoniło do tego postu. Otóż oglądam sobie program "Superniania", w którym Dorota Zawadzka robi rodzicom wychowującym dzieci plan dnia. I zgodznie z tym planem rodzice mają czas dla siebie jedynie między 21 a 23. Więc zapewne po całym dniu bieganiny: najpierw praca zawodowa 8h, potem przygotowywanie posiłków i zabawa edukacyjna z dziećmi, kapiel, czytanie bajki, usypianie - i rodzic już zmęczony ma dla siebie jedynie 2 godziny wieczorem!\nDwie godziny to wg. mnie stanowczo za mało. Więc nasuwa mi się refleksja, że albo ktoś zajmuje się obowiązkami domowymi albo ktoś się rozwija naukowo. Jedno wyklucza drugie. Zagadką jest dla mnie, jak ta superniania-Dorota Zawadzka funkcjonowała, gdyż ona także jest/była pracownikiem naukowym.\ncarnivore69 Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 14:41\n- naukowo 9am-9pm,\n- nienaukowo 9pm-9am.\nmefs Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 14:41\ngeez, czlowieku, TV oglupia, co wiadomo od dawna, ale zaden w miare inteligentny\nczlowiek nie bedzie powolywal sie na super-nianie. To jest program dla ludzi,\nktorzy maja za duzo czasu i musza martwic sie problemami innych.\nJak sie konczy projekt, albo jak masz dead-line na wyslanie artykulu, to\nsiedzisz murem albo na uczelni albo w domu. Siedzisz i robisz. Wowczas odwoluje\nsie wszystko, lacznie ze spotkaniami ze znajomymi, dziewczyna, nawet pies idzie\nz kims innym na spacer. I zadna super-niania tu nie pomoze. Ty masz cos, co\nA jesli sie to komus nie podoba, to niech dzwoni po super-nianie, ktorej ty nie\nwpuscisz do domu, a nastepnie obciazysz kosztami sadowymi procesu, ktory jej\nwytoczysz, jesli nie dotrzymasz terminow. ;)\nniewyspana123 Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 14:49\nnie do końca jest tak, jak pisze mefs, zwłaszcza jak się ma dziecko, a nie psa i\nrodziny i obowiązków domowych nie da się odwiesić na kołku i poświęcić cały czas\nnauce tylko dlatego, że się ma artykuł do skończenia. Trzeba umieć planować,\norganizować i myśleć z wyprzedzeniem.\nA rzeczywiście jest tak, że aktywności naukowej i nienaukowej nie da się sztywno\nrozdzielić, bo np. można czytać książki pchając wózek z niemowlakiem albo\ngotować zupę i coś obmyślać.\nJak się naukę traktuje poważnie, to trzeba opanować multitasking :)\nmefs Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 15:06\nthx, faktycznie pisze z pozycji kogos, kto nie ma rodziny... Moze nie do konca,\nbo w weekend musialem zawiezc rodzine (mame, babcie, psa) na dzialke; pies\nbiegal, mama z babcia cos-tam-robily-w-ogrodku-z-kwiatkami-czy-innymi-roslinami,\na ja siedzialem nad laptopem czy ksiazkami.\nA nie zdarzylo sie wam, ze promotor wpada do pokoju i mowi "jest fajna\nkonferencja, za 3 dni deadline, piszemy artykul"? Ladnych kilka takich artykulow\nKoledze wyladowala kiedys pielucha (mozna sie domyslac jaka pielucha) na\nklawiaturze, ale byla koncowka projektu i musial napisac raport. A poza tym jest\nnormalnym ojcem, moze nie do konca normalnym, jesli chodzi o swoje dziecko, bo\ncorka jest brane wszedzie, zona niekoniecznie (czyli to sie chyba nazywa\ndyskryminacja zony). ;)\nMultitasking jest czasami niemozliwy, ale... ale sa rowniez i spokojniejsze dni,\nwowczas ma sie wiecej czasu, zatem mozna zrobic (ulubione przez wszystkich\nfacetow) tygodniowe czy miesieczne zakupy rzeczy roznych (od chemii poczawszy na\nmrozonkach konczac) w markecie. Na dzialce przycinac drzewka owocowe,\nprzekopywac ziemie, czy pojawiac sie na wszystkich urodzinach cioc i babc.\nW kazdym razie ta super-nianie poslalbym na ksiezyc z takimi radami.\nniewyspany77 Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 15:50\nJa tak ni przypial, ni przylatal, ale z jednym. Skoro etat na uczelni to 210h\ndydaktycznych rocznie, czyli ok 5 zegarowych tygodniowo, doliczajac foo-shmoo\ntypu nasiadowki, konsultacje, dyzury - hm no ja nie kumam ale jak mozna nie miec\nczasu i na jedno i na drugie?\nA moze o czyms nie wiem i teraz wszyscy na uczelniach po 8h dziennie siedza?\nmefs Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 16:55\nA zwrociles uwage na to, ze etat jest naukowo-dydaktyczny? Czyli procz samej\ndydaktyki masz jeszcze nauke, czyli research.\nTeraz sobie dolicz jeszcze udzial w projektach badawczych, ktore sa wlasciwie\nniezalezne od etatu - potrafi byc tego calkiem sporo.\nniewyspany77 Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 18:43\nNo oki. Tyle ze to jest dzialanie w stylu "biore na siebie ile sie da i pozniej\njejcze ze nie mam na nic czasu". Projekty badawcze owszem, sa wazne, tylko czy\nnaprawde wymagaja siedzenia w robocie od 8 do 15? Stary, zyjemy w epoce maili,\nskajpa, gg i komorek, przegladarkowych baz danych i latwego dostepu do netu.\nDzis siedzenie w robocie np dla humanisty to czesto strata czasu. Moze innym nie\npasi ale ja robie lepszy research siedzac w gaciach do 3 rano nad papierami niz\nmeczac sie w bibliotece.\nmefs Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 19:44\nlol, ale nie pomyslales, ze ktos moze miec niehumanistyczna dzialke? Jak mam\nsoft, ktory dziala tylko w jednej pracowni, bo pracownia odcieta jest od swiata\nze wzgledu na umowy licencyjne, to nie moge pracowac z domu przez zdalny ekran,\nbo sie nie da. Zatem - trzeba siedziec na tylku na uczelni.\nJesli chodzi o przekopywanie sie przez tony artykulow, to od tego jest zdalny\ndostep do biblioteki. Po prostu nie wszystko mozna zrobic z domu i juz.\nniewyspany77 Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 19:59\nPomyslalem, dlatego przemycilem disklamer, ze dla humanisty. Fakt, inni moga\nmiec gorzej, ale za to WY macie wielkie IF, gros LF i relatywnie lepiej\nmierzalny dorobek ;)\nmefs Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 20:41\nno tak... Ale za to MY musimy wiecej siedziec na uczelni, uczestniczac w\nkrajowych i miedzynarodowych projektach badawczych, co dosc czesto odbija sie\nnegatywnie na zyciu prywatnym (o ile sobie przypomne, co to zycie prywatne ;) ...).\nA WY macie zycie prywatne i pare innych fajnych rzeczy. ;)\nA swoja droga, to jak ostatnio popatrzylem na kumpla (rowniez juz jest\ndoktorem), to wygladal koszmarnie, konczy roczny projekt i przez ostatnie dwa\nmiesiace siedzial dzien w dzien, bo mniej wiecej w polowie projektu zmienila sie\nkoncepcja ukladu scalonego i trzeba bylo wszystko przeprojektowac. To nie jest\ncarnivore69 Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 15:51\n> A nie zdarzylo sie wam, ze promotor wpada do pokoju i mowi "jest\n> fajna konferencja, za 3 dni deadline, piszemy artykul"? Ladnych kilka > takich\nO fajnych konferencjach wie sie co najmniej rok do przodu. A i artykuly na\ntakowe pisze sie dluzej niz kilka dni.\nPoza tym - ow multitasking nie powinien wykluczac umiejetnosci wygospodarowania\nsobie "quality time" do spedzenia z rodzina, przyjaciolmi itp. O ile w kuchni\nzastanawianie sie nad modelem moze miec jakis sens, to obecnosc laptopa gdzies w\npoblizu podczas teoretycznie wolnego (wspolnego) wieczoru to nieporozumienie.\ndusia_dusia Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 21:55\n"Superniani" nie oglądałam, ale myślę, że te 8 h dziennie uwzględnione przez p.\nZawadzką jako "praca zawodowa" to całkiem sporo także dla pracy naukowej. A\njeśli jeszcze dodać to, co zostaje po 21 (niekoniecznie 2 godziny, bo można\nsiedzieć i do 1, 2, 3, 4...), to wydaje mi się, że jakoś to wszystko można\nposkładac. W każdym razie ja się staram:)\nAle faktem jest, że u mnie wieczorem zmywa mąż :) Bo ja staram się coś zrobić\nprzy komputerze (nie zawsze naukowo, jak widać z mojej obecności w tej chwili na\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 23:07\n> jeśli jeszcze dodać to, co zostaje po 21 (niekoniecznie 2 godziny, bo można\n> siedzieć i do 1, 2, 3, 4...), to wydaje mi się, że jakoś to wszystko można\n> poskładac. W każdym razie ja się staram:)\nMoim zdaniem trzeba to i tak kiedyś odespać. Człowiek niedospany funkcjonuje mniej wydajnie.\ndusia_dusia Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 12:02\nNo jasne, nie codziennie! Ja i tak około 1 wysiadam. Ale na przykład Jurij\nŁotman podobno regularnie pracował nocą do 3-4, a wstawał o 7 rano. Od 8 do\n15-16 na uniwersytecie, potem w domu (miał 3 dzieci żonę-też filologa), potem\nspotkania ze studentami itp. i dopiero w nocy spokój. Zmarł niestety w wieku\nniecałych 70 lat, przypuszczalnie jego zdrowiu zaszkodził brak snu i tytaniczna\nmimimimimis Re: jak to wygląda w domu 05.12.07, 15:48\nja też piszę z punktu widzenia osoby, która nie ma jeszcze rodziny, więc może\ndlatego mam zupełnie inaczej..otóż ja nie potrafię pracować w domu. Za dużo\nrzeczy mnie rozprasza (choć z drugiej strony dwie magisterki napisałam:) Jestem\nciągle na wydziale: średnio 8-9 godzin dziennie (choć zdarza mi się być zarówno\n5 godzin, jak i 12). Czasem w weekend też zdarza mi się wyskoczyć na wydział\n(np. przed konferencją, gdy na ostatnią chwilę robię prezentację:) A gdy już\nwracam do domu to tylko robię sobie obiadek (kolację), szybka kąpiel i spaaaććć.\nmatmis Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 09:41\nIle pracownik naukowy pracuje? Ile chce. Czy trzeba się zaharowywać na śmierć?\nNie trzeba, ale jeśli ktoś lubi - droga wolna. Jak głosi stare przysłowie - "nie\nwiesz, póki nie spróbujesz".\nGeneralnie sztywnych godzin pracy nie ma, więc z początku warto zainwestować\nswój czas w krótki kurs asertywności, negocjacji i zarządzania czasem.\nOraz pamiętać o zasadzie Westheimera, która brzmi "aby oszacowac czas potrzebny\nna wykonanie jakiegos zadania nalezy przewidywany czas pomnozyc przez dwa i\nprzyjac jednostke o rzad wyzsza".\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 12:48\n> Ile pracownik naukowy pracuje? Ile chce.\nZ tego co mi wiadomo, to sporo doktorów/profesorów łączy pracę na uczelni z jeszcze jakimś innym zajęciem, m.in. z powodu chęci łączenia "teorii z praktyką" czy niskich zarobków na uczelni.\nSporo też dorabia na uczelniach prywatnych. A jak już ktoś nie pracuje nigdzie poza macierzystą uczelnią to stara się brać więcej zajęć ze studentami ponad wymagane minimum, bo wtedy też ma parę groszy więcej.\nWięc w takich wypadkach na "rozwój naukowy" zostaje mało czasu.\nCzy trzeba się zaharowywać na śmierć?\n> Nie trzeba, ale jeśli ktoś lubi - droga wolna.\nZ tego co tutaj na tym forum czytałam, to żeby zrobić habilitację to trzeba mieć wymaganą ilość publikacji. I właśnie to pisanie publikacji zajmuje dużo czasu i spędza sen z powiek wielu osobom. A jest to warunek sine qua non dalszej pracy na uczelni.\nWięc tak sobie pomyślałam, że pracownicy naukowi nie mają łatwego życia, jak do tego doliczyć jeszcze obowiązki domowo-rodzinne.\nmefs Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 14:36\nMoj prof (czyli byly promotor), rzucil kiedys dwa zdania:\n1. Panowie nie przyszli tu, by zarabiac.\n2. Od tego jest zona by sie opiekowac dziecmi.\nPozwole sie z nim nie zgodzic.\nNiemniej jednak pogodzenie pracy naukowej, projektow, zycia prywatnego nie jest\nlatwe. Jak pisalem, sa dni, kiedy czasu ma sie wiecej, sa takie, kiedy go wogole\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 15:21\n> Moj prof (czyli byly promotor), rzucil kiedys dwa zdania:\n> 1. Panowie nie przyszli tu, by zarabiac.\n> 2. Od tego jest zona by sie opiekowac dziecmi.\nPonoć kobiety pracujące na uczelni mają statystycznie mniej publikacji niż mężczyźni tam pracujący. Dotyczy to w szczególności obecnych naukowców powyżej 40 roku życia. Bo wtedy za czasów ich młodości panowała stara zasada, że to na kobietę spada główny ciężar zajmowania się dziećmi i domem. Dlatego piastując dzieci nie miały zbyt dużo czasu na pisanie.\nA pokolenie dzisiejszych 30-latków funkcjonuje już na nowszych zasadach obyczajowo-rodzinnych. Po pierwsze, zwiększa się liczba kobiet bezdzietnych, które mają tyle samo czasu na rozwój naukowy co mężczyźni. Po drugie, jeżeli już dziecko, to najczęściej tylko jedno i po "wychowaniu" faceta do tego, by też się zajmował obowiązkami domowo-rodzinnymi.\nMefs, a odnosząc się do tego, co powiedział twój profesor, to nie wiem, czy znajdzie się dzisiaj kobieta, która zgodziłaby się na małżeństwo z takim facetem, który:\n1. ani nie zarabia\n2. ani nie zajmuje się dziećmi (domem)\nMoże jakaś wyjątkowo zdesperowana? Ze świeczką takiej szukać.\nniewyspana123 Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 16:50\nobawiam się, że, pomimo zmieniających się obyczajów, dzieci nadal są głównie\nzajęciem kobiety, tak było i jest, nawet z dziadkami, opiekunką czy przedszkolem\ni tak jest sporo roboty, toteż trudno poświęcić dużo entuzjazmu nauce.\nZ własnego doświadczenia też wiem, że jak mnie spacerek, zupka czy co tam\noderwie od pisania dr (choć to w sumie taka sobie praca naukowa) czy uczenia\nsię, to niezwykle trudno mi się z powrotem skoncentrować.\nDobrze, że nie muszę jeszcze na dokładkę zarabiać na przeżycie!\nNo i czy nie myślicie, że praca naukowa odbywa się raczej skokami: cisza cisza\nbach artykuł, a nie tak rzemieślniczo ćwiartka dobrego pomysłu dziennie?\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 17:24\nTo, jak sobie człowiek życie ułoży, zależy w dużej mierze od niego samego. Jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz - jak głosi stare porzekadło. Jednak w tym wszystkim najważniejsze jest, żeby "nie porywać się z motyką na słońce" i przyjąć do wiadomości, że w życiu zawsze coś odbywa się kosztem czegoś. Jak ktoś stara się wywiązywać ze wszystkich obowiązków domowo-rodzinnych, to automatycznie siłą rzeczy ma mniej czasu na pracę naukową. A u nas w społeczeństwie, no cóż, uprawia się irracjonalną reklamę społeczną "mama jest najlepsza w pracy"... Ciekawe w jakiej pracy? Może w sklepie spożywczym to tak...\ndusia_dusia Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 19:49\nWiesz, jednak w tym haśle o mamie jest trochę prawdy - a mianowicie dzieci\nniesłychanie mobilizują do efektywnego wykorzystywania czasu, nie mówiąc o tym,\nże czas z nimi spędzony można traktować jako odpoczynek od pracy naukowej,\ndzięki któremu można do niej potem wrócić ze świeżą głową.\nOczywiście mówimy tu o sytuacji, kiedy dzieckiem ktoś się zajmuje, kiedy mama\npracuje naukowo, chociażby w domu\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 20:38\n> Wiesz, jednak w tym haśle o mamie jest trochę prawdy - a mianowicie dzieci\n> niesłychanie mobilizują do efektywnego wykorzystywania czasu,\nTo hasło "mama najlepsza w pracy" jest równie piękne co nieprawdziwe. Ma ono jedynie - chociaż szczytny, to jednak propagandowy - cel, jakim jest zachęcenie pracodawców to szerszego zatrudniania matek. Rozumiem, że matka też ma prawo do pracy, ale nie dam sobie wmówić, że jest ona dobra w pracy jedynie z tego względu, że wychowuje dziecko. Kiedy jest zupełnie odwrotnie i właśnie z uwagi na dziecko i towarzyszące temu przemęczenie, brak dyspozycyjności, chodzenie na zwolnienia - jest pracownikiem wymagającym specjalnego traktowania, niezależnie od posiadanych kwalifikacji.\nWątpliwe jest także, by tylko kobieta posiadająca dziecko potrafiła efektywnie wykorzystywać czas. To jest wielka bzdura lansowana przez tę reklamę. Każdy inteligentny człowiek potrafi odpowiednio zarządzać swoim czasem. Dlatego bardzo spodobało mi się to, co napisała powyżej Elwinga, cytuję: "ale często jest tak, że pozornie nie robię nic "naukowego" - a\npraca byłaby niemożliwa - przynajmniej w moim przypadku".\nTak więc moim zdaniem ten okres "nicnierobienia" jest w istocie chwilą refleksji nad pracą czy nad swoim życiem, a człowiek zagoniony obowiązkami domowo-rodzinnymi właśnie takiej chwili odpoczynku czy refleksji nie mają z powodu braku czasu.\ndusia_dusia Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 21:26\nJasne, że efektywne wykorzystywanie czasu nie jest przywilejem matek :)\nJasne, że nie da się myslec o pracy naukowej bawiąc się z dzieckiem. Ale\nobierając kartofle, spacerując - jak najbardziej. To chyba o takie\n"nicnierobienie" (naukowe) chodzi, bo przecież nie o leżenie do góry brzuchem.\nŻeby nie być zagonionym/ą obowiązkami domowymi, trzeba mieć w domu sprawiedliwy,\npartnerski układ, na pewno. Ale i tak, niezależnie czy sie jest matka, ojcem,\nsinglem itp. - nie da rady bez przerwy mysleć o pracy naukowej, trzeba czasem\nprzestawić się na inny tok myslenia. jedni idą do kina, inni bawią sie z\nelwinga Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 22:23\n> Jasne, że nie da się myslec o pracy naukowej bawiąc się z dzieckiem. Ale\n> obierając kartofle, spacerując - jak najbardziej. To chyba o takie\n> "nicnierobienie" (naukowe) chodzi, bo przecież nie o leżenie do góry brzuchem.\nPotwierdzam, to właśnie miałam na myśli :)\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 22:33\nPrzecież ja też nie mówiłam o przysłowiowym "leżeniu do góry brzuchem". Jednak spacer z małym dziecku wygląda zupełnie inaczej niż spokojny spacer z refleksją życiowo-naukową.\ndusia_dusia Re: jak to wygląda w domu 07.12.07, 18:25\nNo, chyba że to jeszcze niemowlak spiący w wózku. Ale te czasy juz sie dla mnie\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 12:20\nA jak biegający i piszczący parolatek?\ndusia_dusia Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 17:05\nParolatek to już nie piszczy, najwyżej kwęka albo bez końca zadaje pytania,\nopowiada niesamowite historie itp. To czasem też niezła gimnastyka dla\nintelektu, na niektóre z tych pytań odpowiedzieć :)\nAle nie będę udawała, że pozwala mysleć o nauce :)\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 17:16\nNie będę się na siłę spierała, ale w superniani widziałam coś zupełnie innego. Gdzieś ok. 4 roku życia dziecko przechodzi "okres buntu", kiedy nic mu nie pasuje. Nie daje się ubrać na spacer, na ulicy kładzie się na ziemię, bo rodzic nie chce czegoś tam dla niego zrobić, nie chce jeść, więc trzeba mu gotować kilka posiłków "do wyboru" itd.\ndusia_dusia Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 19:35\nTakie zachowanie dotyczy raczej dzieci w wieku około 2 lat - tzw. "bunt\ndwulatka". Na szczęście moja córka przechodziła bardzo łagodnie, nigdy mi się na\nziemi nie kładła, ubierała z chęcią, a apetyt zawsze miała i ma doskonały.\nMłodsza owszem, pokazuje charakterek i potrafi się na podłodze w ramach buntu\npołożyć, ale wystarczy przez chwilę przestać zwracać uwagę i przechodzi.\nA bunt czterolatka też istnieje, ale przybiera bardziej wyrafinowane formy :)\nmatmis Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 13:36\n> No i czy nie myślicie, że praca naukowa odbywa się raczej skokami: cisza cisza\nTo raczej jest tak, że rzemieślniczo regularnie myślisz, czytasz, projektujesz,\neksperymentujesz, itp., a fajne wyniki pojawiają się dość losowo (artykuly zaś\npiszesz jak zbliża się deadline...)\nmefs Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 18:28\nAlba, przeciez napisalem "pozwole [sobie] sie z nim nie zgodzic".\nmatmis Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 13:26\n> Z tego co mi wiadomo, to sporo doktorów/profesorów łączy pracę\n> na uczelni z jeszcze jakimś innym zajęciem, m.in. z powodu chęci\n> łączenia "teorii z praktyką" czy niskich zarobków na uczelni.\n> Sporo też dorabia na uczelniach prywatnych. A jak już ktoś nie pracuje nigdzie\n> poza macierzystą uczelnią to stara się brać więcej zajęć ze studentami ponad\nwymagane minimum, bo wtedy też ma parę groszy więcej.\nZgadza się. Można to nazwać utrzymywaniem równowagi pomiędzy poziomem życia i\npoziomem badań. Jest to również jeden z powodów dla których ma zastosowanie w/w\n> Z tego co tutaj na tym forum czytałam, to żeby zrobić\n> habilitację to trzeba mieć wymaganą ilość publikacji.\n> I właśnie to pisanie publikacji zajmuje dużo czasu\n> i spędza sen z powiek wielu osobom.\nZ drugiej strony na zrobienie habilitacji jest dużo czasu (8 lat?) więc można\nsobie na podstawie własnych (i cudzych) dokonań w tej dziedzinie oszacować swoją\nśrednią "publikacyjną" produktywność, i stosownie do tego "utrzymywać równowagę\npomiędzy poziomem życia i poziomem badań". A jeśli okazuje się, że idzie nam\ngorzej niż zakładaliśmy, uzasadnione jest zapełnić lukę jakąś chałą publikacyjną.\n> A jest to warunek sine qua non dalszej pracy na uczelni.\nCzasami tych co nie zrobili habilitacji w terminie zatrudniali dalej jako\n> Więc tak sobie pomyślałam, że pracownicy naukowi nie mają łatwego życia, jak\ndo tego doliczyć jeszcze obowiązki domowo-rodzinne.\nTak, trzeba być niezłym twardzielem albo łykać codziennie prozac ;-)\nflamengista Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 15:21\nZacznę od może mało oryginalnego stwierdzenia, że wolę pracować w domu niż w\npracy. I to mimo tego, że mam własny pokój, biurko, komputer i ogólnie dobre\nIle pracuję w domu? Jak nie mam zajęć, to ok 3 godziny na pracę naukową (pisanie\ndoktoratu bądź artykułu, jeśli to badania empiryczne to znacznie dłużej) + ok 2\ngodziny na dodatkowe organizacyjno-dydaktyczne obowiązki. Mało, ale tu chodzi\nnie o ilość, ale o jakość.\nW pracy teoretycznie może być tego więcej, ale jestem mniej efektywny. Co jakiś\nczas zaglądnie student, wpadnie kolega/koleżanka i gadu-gadu a tu nagle godzina\nminęła. Albo i dwie.\nNatomiast najwięcej czasu na pracę związanej z uczelnią spędzam rzecz jasna w\nsesję. Wtedy jest to po kilkanaście godzin dziennie - sprawdzanie prac i\nkolokwiów, które zabieram do domu (mimo że ciągle się boję, że je zgubię).\ncarnivore69 Re: jak to wygląda w domu 06.12.07, 23:12\n> godziny na dodatkowe organizacyjno-dydaktyczne obowiązki. Mało, ale\n> tu chodzi nie o ilość, ale o jakość.\nNiektorzy zaryzykowaliby stwierdzenie, ze chodzi o iloczyn ;)\njoannah31 Re: jak to wygląda w domu 07.12.07, 13:35\nZ góry przepraszam wszystkie dziewczyny piszące na forum, ale\nuważam, że babka robiąca karierę naukową zawsze ma trudniej niż\nmężczyzna.Oczekuje się od niej więcej, a szczególnie wygórowane\noczekiwania ma rodzina.Ma być nie tylko docenianym naukowcem ale i\nświetną panią domu, której nie upadają suflety a dziecko (w końcu od\ntakich rodziców!) już w wieku 4 lat czyta Webera.\nMój chłop jak pisał doktorat to wszycy mówili, że trzymają kciuki, a\nmnie się pytają nie o przyrost stron, tylko kiedy się statystycznie\nJednym słowem Alba, możesz być świetnie zorganizowana i tak coś na\ntym ucierpi a jak znam okoloczności to raczej Twoja kariera.\nniewyspana123 Re: jak to wygląda w domu 07.12.07, 14:27\npopieram joannah31, też myślę, że z czysto biologicznych no i społecznych\nwzględów kobiety miały i mają gorzej w pracy, także naukowej. I nie ma co mówić\no partnerstwie i podziale obowiązków, bo ktoś rodzinę w końcu musi utrzymać, a\njeśli praca męża jest odpowiedzialna i wielogodzinna trudno oczekiwać by jeszcze\nrobił 50% prac domowych. I jeszcze ciągle: kiedy w końcu skończysz ten dr, kiedy\nw końcu kolejne dziecko bla bla.\nTeraz, kończąc dr, nie wiem, jak będzie moja przyszłość zawodowa, ale szczerze\nmówiąc nie stawiam na szybką, błyskotliwą, międzynarodowa karierę, naukową czy nie.\nrytr Re: jak to wygląda w domu 07.12.07, 16:04\n>I nie ma co mówić\n> o partnerstwie i podziale obowiązków, bo ktoś rodzinę w końcu musi >utrzymać, a\n> jeśli praca męża jest odpowiedzialna i wielogodzinna trudno oczekiwać >by\njeszcze robił 50% prac domowych.\nOboje z mężem mamy pracę odpowiedzialną i dość absorbującą czasowo, zwłaszcza,\nże to nasza własna działalność. Oboje studiujemy, ja na dziennych doktoranckich,\nmąż na podyplomowych. Mamy 2 dzieci.\nGdyby nie podział obowiązków domowych, pewnie nie dałabym rady podjąć studiów. U\nnas jest nawet 60% mąż, 40% ja, głównie dlatego, że mój mąż jest znacznie\nbardziej zorganizowany jeżeli chodzi o dom niż ja.\nAle zgadzam się, że łączenie różnych działalności z doktoratem to ciężka sprawa.\nWidzę po kolegach i koleżankach z roku, którzy nie mają rodziny, pracy. Albo\nrodzinę mają bezdzietną. Jest im o niebo łatwiej.\nJa, oprócz poradni, którą z mężem prowadzimy pracuję jeszcze w szkole. I to jest\nta rzecz, która w najbliższym czasie "idzie pod topór", bo mi pochłania za dużo\nczasu, a zyski żadne. Dostałam stypendium naukowe (niskie - 350 zł, ale zawsze\ncoś). W znacznej części wyrównuje mi to, co stracę po rezygnacji z pracy w\nszkole (na czysto, po odliczeniu dojazdów do domu ucznia zostaje mi 450 zł -\ntrochę wstrząsające, zważywszy, że jestem nauczycielem kontraktowym, nie stażystą).\nPo rezygnacji z pracy, mam nadzieję, że będę mogła poświęcić znacznie więcej\nczasu pracy naukowej, bo na razie, to kuleje bardzo bardzo mocno.\nChociaż właśnie dziś dostałam egzemplarz czasopisma z moim artykułem, co mnie\nzaskoczyło, bo brak było jakiejkolwiek informacji z wydawnictwa i myślałam, że\nnic z tego nie będzie;)\ndusia_dusia Re: jak to wygląda w domu 07.12.07, 18:24\nTo ja mam podobnie jak rytr, mój mąż też chyba robi więcej w domu - sprzątanie,\nwieczorne zmywanie, czasem nawet ugotowanie obiadu na następny dzień. I z\ndziećmi spędza czas po powrocie z pracy i w weekendy. Do mnie należy pranie,\nprasowanie (niezbyt częste), no i dzieci - odprowadzenie do przedszkola, jeśli\nakurat pracuję w domu - to nakarmienie młodszej obiadem (do obiadu zajmuje się\nnią opiekunka lub dziadkowie) i położenie spać. Odebranie z przedszkola i\nwspólnie spędzony czas do przyjścia męża. Więc chyba wychodzi po równo, przy\nczym na męża spadają te "cięższe" prace.\nNa szczęście nikt żadnych sufletów ode mnie nie oczekuje, zreszta nigdy jeszcze\nnie robiłam :)\nniewyspana123 Re: jak to wygląda w domu 07.12.07, 21:52\nrzeczywiście to dobre przykłady podziału, u mnie kompletnie nierealne, bo gdy\nmówię o czasochłonnej pracy męża mam na myśli nierzadko 8-21 lub i okrągłą dobę\njak się coś dzieje, mam za to wielką pomoc teściów - dzięki nim mogłam napisać\npracę, a wspominam o tym wszystkim, bo kiedyś mi się wydawało, że sama sobie\nporadzę, a dr będę pisać wieczorami i w czasie drzemki dziecka - co za bzdura!!!\nangelik1 Re: jak to wygląda w domu 07.12.07, 23:19\njest pracuję głównie w domu. Nigdy nie pisałam artykułu w swoim pokoju na\nuczelni.Podobnie jak u innych, z tym pogadam, pójdę do bufetu, itd. Z biblioteki\nkorzystam jak potrzebuję ale cenię sobie domowe pielesze-to dla mnie optymalne\nśrodowisko do pracy naukowej.A co do czasu-to właściwie cały wolny czas\npoświęcam na pracę naukową. Mam małe dziecko, więc wykorzystuję każdą wolną\nchwilę no i oczywiście wieczory.Łatwo nie jest ale jakoś daje radę.\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 12:26\n> Jednym słowem Alba, możesz być świetnie zorganizowana i tak coś na\n> tym ucierpi a jak znam okoloczności to raczej Twoja kariera.\nJoannnah, dzięki za troskę,ale mnie to nie grozi. Ja nie zamierzam się bawić w rodzinę, pytam więc tylko abstrakcyjnie. A i doktorantką póki co nie jestem. A mnie nawet w życiu doskwierają takie obowiązki jak sprzątanie, prasowanie, robienie zakupów dla samej siebie. Dla mnie to w pewnym sensie strata czasu, bo można by zamiast tego zrobić coś ambitniejszego. I dlatego pytam tak abstrakcyjnie, bo kobiety z dziećmi na karku mają tych obowiązków x10. Poza tym zauważyłam w otoczeniu to, o czym piszesz - że to na kobietę spada główny ciężar obowiązków, a tak być nie powinno.\ngagolek Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 17:45\nJesli chodzi o kobiety zajmujace sie praca naukowa i dzieci, to\nodziwa twoje poglady sa stereotypowe.\nPo pierwsze wlasnie teraz przybywa mam wsrod takowych pan. Wyobraz\nsobie, ze jesze nie tak dawno zajscie w ciaze w trakcie robienia\ndoktoratu rownalo sie rezygnacji z pracy naukowej. Znam sporo takich\ninstytucji naujowych w Polsce. Jest to regula dopiero co przelamywna\nw Niemczech. Idzie jednak ku normalnosci.\nDruga bardzo istotona sprawa, kiedys przegladalam jakies dane, ktore\nwskazywaly, ze macierzynstwo na dluzsza mete raczej wplywa\npozytywnie na prace naukowa (chodzi o ilosc i jakosc publikacji jak\nrowniez szybkosc awansu)! W pelni pokrywa sie to z moimi obserwacjam\nz instytutu, gdzie robilam doktorat jak rowniez miejsca gdzie\nrobilam prace magisterska. Najlepsze szefowe z reguly mialy dzieci,\na kilka takich sobie osob, ktore lepiej, aby z nauki odeszly to\nwlasnie panie, ktore wszyswtko poswiecaly dla kariery.\nCo ciekawe w USA nikogo nie dziwi, ze kobieta nie tylko pracuje\nnaukowo, ale ma rodzine i dzieci! Spotkalam kilka takich pan,\nwybitnych naukowcow w swojej dziedzinie. Spotkalam tez kobiety\nsamotne (co ciekawe najczescie z Europy), ktore pomimo tak duzej\nilosci wolnego czasu na samorozwoj sa dosc przecietne.\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 23:16\nGogolek, to są twoje obserwacje, nie wiem, na ile prawdziwe, na ile propogandowe. Wątpliwe, czy można je rozszerzyć na całą populację. Obiektywne dane pokazują, że coraz częściej kobiety wykształcone decydują się na bezdzietność, a najwięcej dzieci rodzą te stojące niżej w pozycji społecznej. Drugim niezaprzeczalnym faktem (o którym już pisałam) jest to, że mężczyźni mają statystycznie więcej publikacji na swoim koncie niż kobiety. Jak to wytłumaczyć? Chyba nie chcesz tego wyjaśniać tym, że kobiety są od mężczyzn głupsze. Najprostsze z wytłumaczeń - zajęte obowiązkami domowo-rodzinnymi nie mogły tyle czasu poświęcić na rozwój naukowy co mężczyźni. I Wytłumaczenie to wydaje się logiczne, bo wiadomo ile jest obowiązków przy dzieciach. O formalnych przerwach w pracy naukowej w postaci urlopów macierzyńskich czy wychowawczych nie wspominając, bo one już na pewno są dowodem na tą tezę. A jeden wyjątek, z jakim być może miałaś do czynienia, nie zaprzecza ogólnej "regule" wykształconej w społeczeństwie.\nMnie jako kobietę solidaryzującą się z innymi - przepraszam za wyrażenie - "jajnikami" ta kwestia troszeczkę boli. Bo dlaczego kobiety mają mieć gorzej niż mężczyźni?\nniewyspany77 Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 23:30\nNa jakich statystykach opierasz dane ze faceci publikuja wiecej *STATYSTYCZNIE*\nod kobiet? Bo jesli dane bierzesz z ogolnie dostepnych baz cytowan to zauwaz, ze\none suma summarum sa per nauki scisle, a te jak wiadomo nie sa domena kobiet.\nIlosc statystyczna publikacji to jeden wielki szwindel bo mozna miec tysiac\ncytowan z jednej publikacji jak i tysiac publikacji z zerem cytowan.\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 23:18\nJeszcze coś dodam - zobacz ilu mężczyzn chodzi na urlop macierzyński czy wychowawczy, a ile kobiet.\nniewyspany77 Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 23:37\n> Jeszcze coś dodam - zobacz ilu mężczyzn chodzi na urlop macierzyński czy wychow\n> awczy, a ile kobiet.\nCiekawe ile kobiet pozwoliloby ojcu zajac sie malym dzieckiem. Smiem twierdzic,\nze nikly odsetek. To jest tez uwarunkowane kulturowo a nie jakimis szzegolnym\n"zwalaniem obowiazkow na matke". Chcialabys etykietki "karierowizki co woli\nkarirer niz opieke nad wlasnym dzieckiem"? Poza tym ktos te rodzine musi\nutrzymac, a ze polscy pracodawcy placa wiecej facetom to raczej normalne ze on\npracuje a ona z dzieckiem.\nalba.alba Re: jak to wygląda w domu 09.12.07, 00:25\nPoza tym ktos te rodzine musi\n> utrzymac, a ze polscy pracodawcy placa wiecej facetom to raczej normalne ze on\n> pracuje a ona z dzieckiem.\nPo pierwsze - w budżetówce, a szkoła wyższa nią jest, płace są takie same dla kobiet jak i dla mężczyzn. A i tak rzadko który mężczyzna-naukowiec się decyduje na urlop.\nPo drugie - rzeczywiście w sferze prywatnej mężczyźni mają wyższe pensje, ale nie myl przyczyny ze skutkiem. Mężczyźni mogą mieć wyższe pensje, dlatego, że:\n- mieli więcej czasu na rozwój zawodowy, a więc szybciej dostali awans\n- pracodawca woli inwestować swoje zasoby w mężczyzn, dlatego, że przewiduje ewentualność, iż w każdej chwili pracujące kobiety mogą odejść z pracy z przyczyn macierzyńskich, a później regularnie "nawalać" w pracy niespodziewanymi zwolnieniami, bo dziecko chore. Nie opłaca im się inwestować w tak ryzykownego pracownika, jakim jest kobieta w okresie rozrodczym i nic tego nie zmieni.\ngagolek Re: jak to wygląda w domu 09.12.07, 03:00\nAby zobaczyc jak wplywaja dzieci na kariere mamy-naukowaca,\nprzaeprowadzona dosyc przyzwoite badania (musialabym spedzic sporo\nczasu aby odnalezc zrodlo). W dluzszej perspektywie to wlasnie\nposiadanie dzeci wplywalo korzystnie na kariere. To sie tylko zgadza\nw moimi obserwacjami.\nMozliwe, ze wsrod kobiet wykszatlconych roadzi sie coraz mniej\ndzieci. Ale to nie znaczy, ze kobiety-badaczki nie moga byc\nwyjatkami. Tutaj opieram sie na wlasnych obserwacjach, ale\ndotyczacych sporej grupy kobiet. Pod koniec studiow przy\nposzukiwaniu swojego miejsca dla mnie i dla moich kolezanek bylo\nbardzo wazne (nawet jesli nie wszystkie planowalaysmy w nablizszej\nprzyszlosci zalozenie rodziny) jaka panuje w danym miejscu atmosfera\ni jakie jest zapatrywanie szefostwa na posiadanie dzieci. Niestety\nznam kobiety zdegradowane zawodowo badz zmuszone do poszukania\nnowego zajecia, dlatego, ze zdecydowaly sie na dziecko. Sila rzeczy\nwplynelo to negatywnie na ich kariere zawodowa. Tam gdzie atmosera\njest przychylna, panie radza sobie swietnie.\nTren sie jednak odwraca i tak jak w latach 60 czy 70 kobiety musialy\nwybierac albo nauka albo dziecko, tak teraz jest dobrze widziane aby\nnie rezygnowac z macierzynstwa. Problemem bywaja jednak wlasnie\nszefowe, ktore kiedys posiwiecily swoje zycie prywatne dla kariery\nzawodowej i teraz nie moga zaakceptowac, ze mlodsze koleznaki nie\nchca rezygnowac z jednego na rzecz drugiego.\njoannah31 Re: jak to wygląda w domu 08.12.07, 19:42\nJoannnah, dzięki za troskę,ale mnie to nie grozi. Ja nie zamierzam\nsię bawić w rodzinę, pytam więc tylko abstrakcyjnie.\nAlba! tak czy inaczej powodzenia! (Bo wiesz, niektóre rzeczy w życiu\nprywatnym poprostu się dzieją)\nZa pierwszej kadencji Kwaśniewskiego..\nOsiedle Truskawkowe Pole\nNowa gra internetowa!


Rodzina Gundamów powiększa się. Trochę przegiąłem... - Sentox - Wykop.pl\n@ParsecV @KapitanKopytko @Fizz @HalEmmerich @klik34\nklik34 10 mies. temu via iOS\n@Sentox: Jeżu dawno nie składałem. Muszę w 2018 zamówić kilka.\n@Sentox: zacnie, trzeba sobie też poszaleć\n@Sentox: takiego dostane od żony na gwiazdke ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nKapitanPoFakcie 10 mies. temu\n@Sentox: Fajne ;-) nie chce wyjsc na ignoranta, ale co to takiego? Wyglada interesujaco\n@KapitanPoFakcie: gunpla czyli plastikowe modele z serii anime Gundam do składania i ewentualnego malowania farbami, markerami, naklejania kalkomanii itd. Są różne typy modeli: SD, HG, RG, MG, PG różniące się rozmiarami i szczegółowością. Pod linkiem masz przykładową zawartość RG.\n@KapitanPoFakcie: filmik prezentujący PG czyli najbardziej szczegółowy typ modelu. Cena samego produktu to ok. 600 zł. Inne złożone modele możesz sobie pooglądać pod tagiem #gunpla\nZaczarowanyCzarodziej 10 godz. temu\nAtak na Michalkiewicza w Poznaniu 322\nCzyżby to boxdel był odpowiedzialny za zamknięcie naszego mirkochatu?! 34\nPrymat Cebulka smażona 126\n"Urodził się kobietą, zmienił płeć, został mężem geja, a teraz jest psem" 22


Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport, Leduc, Alberta, KanadaKierunek podróży\nHotel (3 gwiazdki) — pobyt uprzyjemni basen kryty, a w pobliżu znajduje się Centrum handlowe Premium Outlet Collection: Międzynarodowy Port Lotniczy w Edmonton\n9,0.Znakomity.346 zweryfikowanych opinii gości Hotels.comWszystkie opinie zostały napisane przez gości którzy rzeczywiście mieszkali w tym obiekcie.\nCentrum handlowe Premium Outlet Collection: Międzynarodowy Port Lotniczy w Edmonton (31 minut spaceru)\nLeduc Recreation Centre (6,2 km)\nTor wyścigowy Castrol Raceway (7,6 km)\nSouth Edmonton Common (centrum handlowe) (17,8 km)\nCentrum handlowe West Edmonton Mall (36,8 km)\nRestauracja Rickys All Day Grill: specjalnością lokalu jest kuchnia międzynarodowa, a podawane posiłki to śniadanie, obiad oraz kolacja. Goście mogą zamówić napoje w barze.\nCzy obiekt Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport umożliwia bezpłatne anulowanie rezerwacji i pełny zwrot kosztów?\nTak, w obiekcie Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport można za pośrednictwem naszych stron zarezerwować pokój i bezpłatnie anulować tę rezerwację z pełnym zwrotem kosztów, o ile prośba o anulowanie zostanie przesłana na kilka dni przed datą zameldowania. Należy zapoznać się z zasadami i warunkami anulowania podanymi w regulaminie obiektu.\nJakie procedury utrzymania czystości i zachowania higieny stosuje się obecnie w obiekcie Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport?\nCzy Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport zapewnia miejsce parkingowe?\nCzy Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport to obiekt z basenem?\nCzy Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport akceptuje zwierzęta?\nJakie godziny zameldowania i wymeldowania ma Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport?\nCzy Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport ma restaurację lub czy są jakieś restauracje w pobliżu?\nTak, zaletą restauracji Rickys All Day Grill jest kuchnia międzynarodowa. W pobliżu znajdują się takie restauracje jak Royal Pizza (8 min pieszo), Joey's (3,6 km) i Pizza Hut (3,7 km).\nCzy Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport oferuje transport z lotniska i na lotnisko?\nCzy Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport ma w ofercie kasyno?\nJak można spędzić czas w obiekcie Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport i w jego pobliżu?\nW obiekcie Days Inn & Suites by Wyndham Edmonton Airport są basen kryty oraz wanna spa, a także centrum fitness.\nmaeli, Podróż: 1 nocleg,, 12 gru, 2020\nTricia, Wycieczka rodzinna: 2 noclegi,, 13 mar, 2020\nPhil, romantyczny wypad: 2 noclegi,, 6 mar, 2020


Montaz CB - Forum Mercedes 201-124 Lepsze niż klub!!!\nRozpoczęty przez Gość_syndrom_, mar 10 2008 21:42\nNapisano 10 marca 2008 - 21:42\nKupilem Cb i nosze sie z zamiarem montazu, czy mozecie mi powiedziec gdzie Wy zamontowaliscie radyjko ? Szukam odpowiedniego miejsca i nie jestem pewien... Nie interesuje mnie wkladanie go miedzy siedzenia czy trzymanie w schowku..\nPostów: 3 694\nNapisano 10 marca 2008 - 21:49\nsyndrom, mozesz zamontować w zapalniczce. W tym celu należy wyciąć w niej tył tak aby radio się zmieściło.\nNapisano 10 marca 2008 - 22:05\nNie chce tez uprawiac rzezby.\nNapisano 10 marca 2008 - 22:30\nsyndrom, no wiec gdzie chcesz zamontowac skoro nie miedzy siedzeniami i nie w zapalniczce :-P Wiele opcji chyba nie ma w osobowce. Mozesz jeszcze pod kierownica.\nNapisano 11 marca 2008 - 09:10\ngdybym wiedzial gdzie chce to bym nie pytal.\nWlasnie mysle o tym zeby pod kierownica z lewej strony ale zastanawiam sie czy to nie bedzie mi przeszkadazalo ;/ bo jeszcze widzialem patent zeby mocowac u pasazera na boczku kolo nog\nNa forum od: 11 wrz 2007\nNapisano 12 marca 2008 - 08:15\nWitam, gratuluje nabytku. Sam jeste na etapie zakupu ;-) Też się zastanawiam, z tym, że ja nie bardzo mogę na stałe, bo będzie latało w E320 i w sec'u. W związku z tym, że anteny CB nie grzeszą dobry wyglądem na aucie w rachubę wchodzi magnetyczna, ale też się zastanawiam, którędy puszczać kabel? Nie chcę sobie rozwalić uszczelek, bo mam szyby bez ramek i w razie czego będzie potem pięknie ciekło. Też myślę, żeby radyjko gdzieś po lewej stronie zamontować, pod kierownicą i puścić kabel od anteny koło fotela kierowcy i na dach, a jak kończę trasę wywalić antenę do bagażnika. W sumie po mieście nie będę tego używał, tylko na trasie, więc kłopoto z kablem nie ma. Przez to rzeźbienie właśnie wstrzymuję się z zakupem, bo myślę nad tym, co i jak. No i radio chcę nieduże, więc nad President Harry II ASC się zastanawiałem. Nieźle chodzi, a roziary ma rozsądne. Widziałem w akcji też Walkera, ale to już większe radio.\nNapewno nie zamontuję na boczku, koło nóg pasażera. Strasznie irytują nie różne badziewia w tym miejscu i dziury po nich...\nPostów: 2 907\nNapisano 12 marca 2008 - 09:07\nNie chcę sobie rozwalić uszczelek, bo mam szyby bez ramek i w razie czego będzie potem pięknie ciekło.\nNo to jest niezly problem... do tego taka uszczeleczka troche kosztuje. Ja bym na Twoim miejscu puscil kabel do bagaznika i tam wystawil na zewnątrz. Zawsze latwiej i taniej dostac uszczelke do bagaznika..\nNa forum od: 24 paź 2007\nInne auto:2006 Corolla HB5 1.6Sol\nNapisano 12 marca 2008 - 17:49\nKabel od anteny na pewno uszczelki bagażnika nie uszkodzi, w przeciwieństwie do tej w okolicach drzwi/szyb bocznych. Puszczaj kabel po lewej stronie tylnego oparcia i siedziska, magnes na bagażnik i bangla\nNa forum od: 02 lis 2007\nNapisano 12 marca 2008 - 18:04\nJak ktoś ma MB bez szybra to najlepsze miejsce jest nad lusterkiem, miedzy plastikiem od słoneczników a podsufitką. President hary, Jony się tam mieści, nie widać go i zajefajny w obsłudze. Ja mam szyber więc ta opcja odpada. Na razie wala mi się między fotelem pasażera.Myśle intensywnie. Jak coś mi sie więcej urodzi to dam znać.\nNapisano 12 marca 2008 - 18:11\nCo do samego miejsca zamontowania radia to ja wykrecilem popielniczke i tam wcisnalem. Uniden 520 cakliem niezle tam pasuje i wyglada. A antene mam na stale jako ze radia nie slucham tylko plyt zrezygnowalem z fabrycznej anteny i przykrecilem tam od CB bo magnesowke mialem wczesniej ale to polsrodek\nNapisano 12 marca 2008 - 20:14\nmagnes na bagażnik\nW sec'u nie wchodzi to w rachubę, bo klapa jest z alu :cry: Na błotnik znów nie bardzo, trochę kicha. Na stałe anteny znów nie chcę, bo nie specjalnie widzi mi się taka stacja radiolokacji na aucie... I tu mam problem, przez który mandat zapłaciłem, bo na montaż CB'ka nie mam koncepcji.\nNapisano 13 marca 2008 - 10:43\nnie wchodzi to w rachubę, bo klapa jest z alu\nups... myślałem że o coupejkę chodzi :oops:\nnie specjalnie widzi mi się taka stacja radiolokacji na aucie\nHmm, i tu jest duży problem, są na przykład uchwyty do mocowania np. na bagażnik albo rant klapy do kombi, ale znów zostaje kwestia estetyki. Jeszcze możesz obadać temat anten 2w1. Słyszałem, że istnieje coś takiego, ale nic bliżej nie wiem...\nNapisano 13 marca 2008 - 12:03\nTak sa takie 2 w 1 ale wiesz jak cos jest do wszystkiego to jest do niczego ;-) Jak chcesz wiedziec co na drodze sie dzieje wiecej niż kilometr do przodu to odradzam\nPostów: 1 297\nNapisano 13 marca 2008 - 13:09\nSaharek, kiedys na alledrogo widzialem antene do CB i FM, był to chyba BOSCH i kosztowała coś koło 300 pln i co najważniejsze była elektryczna i przewidziana do naszych MB. Nie wiem jak sprawdza się takie coś w prakryce.\nNiestety każda dodatkowa antena zakłoci linie auta, ale coś za coś.\nNapisano 13 marca 2008 - 15:19\nOkej dzisiaj przytwierdzilem antene oto ona :\nNapisano 13 marca 2008 - 18:07\nMor , właśnie taki uchwyt z postu syndroma miałem na myśli Ja osobiście zaciskam zęby na wygląd i hołduję dobrej magnesówce na bagażniku. Ciągle myślę nad zamocowaniem symetrycznie na prawym błotniku czegoś na stałe przy użyciu takiej samego łącznika gumowego jak z lewej strony.\nJa też słyszałem, że 2w1 za dobrze się nie sprawdza, hmm to może antenka od CB w miejsce fabryczne i w wyglądzie bliskim oryginałowi a do radia np. wewnętrzna podklejana do szyby??\nsyndrom klapa chodzi normalnie rozumiem, powiedz jeszcze jak ciężko jest ściągnąć sam bacik i cały uchwyt?? No i co zrobiłeś z radyjkiem\nNapisano 13 marca 2008 - 18:56\nBagaznik chodzi jak powinien, nic nie przeszkadza. Antene pochylilem tak, ze po otwarciu nie dotyka do karoserii, ani szyby. Zamocowanie jest banalne, sam bacik byl przykrecany na motylka, ktorego zastapilem nakretka tak zeby zlodziej nie odkrecil :mad: Co do uchwytu jest na 2 srubkach dociskujacych od srodka bagaznika.\nRadyjka jeszcze nie zamocowalem nie mam na miejscu wiertary, zeby zrobic to jak nalezy\nCo do montazu w lewym blotniku, bardzo mnie korci ten pomysl... Bede musial siasc i pomyslec.\nNapisano 13 marca 2008 - 20:05\nNo ja mam wlasnie tak zamontowana ale nie kierowalem sie zbytnio wygladem dosc topornie to wyglada bo antena z poczatku lat 90 dlugosc 1,75m. ale nie do zdarcia\nKolega ma zamontowana TAKˇ w W201 na miejscu fabrycznej i jesli zalezy Ci na wygladzie to polecam calkiem fajnie to wyglada i antena tez nie najgorsza.\nNapisano 14 marca 2008 - 09:52\nWłaśnie nad czymś takim (ew. Texas) się zastanawiam... Muszę zainwestować w 2 szt. do sec'a i E320, pociągnę kable i tylko radio będę przekładał. Uchwyt na bagażnik i tak nie nadaje się do ściągania notorycznego, więc już chyba jednak pójdę w kierunku dziurawienia błotnika.\nNapisano 14 marca 2008 - 17:04\nA tam przejmujecie sie wygladem dzisiaj idac przez jakis parking ujrzalem MB 190 z najlepsza antena jaka w zyciu widzialem... Od dzisiaj moje zycie sie zmienilo Z pewnoscia odbiera stacje radiowe z sasiedniego ukladu slonecnego i kosztowala nieziemskie pieniadze oto ona :\npresidenty czy alany moga sie schowac...


GRY EDUKACYJNE - Sklep z zabawkami oraz akcesoriami dla dzieci PIERWSZY KROCZEK Szczecin\nGry edukacyjne są doskonałym sposobem, by w trakcie wyśmienitej zabawy “przemycić” trochę wartościowej treści. Dzieci uczą się przez zabawę i ochoczo podejmują wyzwania na miarę swoich umiejętności. Najlepsze gry edukacyjne zwierają wyraźne wskazówki dla rodziców co do proponowanych zabaw, dzięki czemu dają możliwość dostosowania zabawy do poziomu dziecka. Są nieocenioną pomocą w nauce czytania i liczenia oraz poznawania podstaw języków obcych. Zabawki edukacyjne dla starszych dzieci, zwłaszcza dla przedszkolaków, rozwijają myślenie logiczne, przestrzenne i abstrakcyjne, przynoszą wiedzę o otaczającym nas świecie, wzbogacają słownictwo. Nauka w postaci rozwiązywania quizów, układania samokorygujących puzzli, budowania według instrukcji, eksperymentowania sprawia dzieciom prawdziwą frajdę i potrafi zająć na długie godziny.


Policja i Sanepid kontrolują sklepy i centra handlowe. Za brak maseczki nawet... - Turek.net.pl\nPolicja i Sanepid kontrolują sklepy i centra handlowe. Za brak maseczki nawet 500 złotych mandatu\npiątek 14 sierpnia 2020 9:30\nOd ubiegłej środy (5 sierpnia), podobnie jak w całej Polsce, także w powiecie turkowskim, policjanci wraz z pracownikami Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, ponownie sprawdzają, czy mieszkańcy respektują obowiązek noszenia maseczek w sklepach oraz komunikacji publicznej. Kontrole są następstwem wzrostu liczby zarażeń koronawirusem. Przedstawiciele obu służb przypominają również o konieczności zachowania dystansu społecznego oraz innych zasad bezpieczeństwa.\nOd kilku tygodni służby sanitarne przekazują informacje o rosnącej liczbie zachorowań na COVID-19. Są sygnały, że korzystający z niektórych placówkach handlowych oraz środków komunikacji publicznej nie stosują się do zasad bezpieczeństwa. –Jest wielu mieszkańców powiatu, którzy nie stosują się do obowiązku zasłaniania ust i nosa oraz nie zachowują minimalnego dystansu społecznego - wyjaśnia Dorota Grzelka, pełniąc obowiązki rzecznika prasowego komendanta policji. W związku z tym, od ubiegłej środy, policjanci przeprowadzają doraźne kontrole. Podczas nich funkcjonariusze sprawdzają sklepy oraz galerie handlowe. Kontaktują się również z administratorami tych obiektów, oraz przedstawicieli firm transportowych. Jak wyjaśnia Dorot Grzelka, za brak maseczki policjanci mogą wypisać nawet 500 złotych mandatu. Jednak zdarza się to sporadycznie. Kontrole mają charakter prewencyjny.\nCzęsto policjantom towarzyszą pracownicy Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej. Od środy 5 sierpnia obie służby przeprowadziły kilkadziesiąt kontroli. - My jako Sanepid nie mamy takiej mocy sprawczej, by karać mandatami klientów sklepów. Możemy jednak wypisać karę finansową sprzedawcom oraz właścicielom sklepów - wyjaśnia Katarzyna Wysocka, dyrektor Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemilogicznej w Turku\nTagi: maseczka (1) Sanepid (13) mandat (97) koronawirus (270) Policja (290)


Odchudzanie na chacie, czyli Twój plan idealny oczami Twojego mężczyzny - Pepsi Eliot\n22 kwietnia 2020 8\nW poprzednich latach o tej porze świat ogarniała paniczna mania odchudzania. Odchudzania na lato, odchudzania z gatunku „jak schudnąć 300 kilo w miesiąc”, odchudzania po zimie, czy odchudzania w ogóle jakkolowiek. Teraz, wiadomo, są większe zmartwienia na głowie, niż to jak ciała będą wyglądały w te wakacje na plaży, jak pozwolą.\nŚwiat jest odwołany, a lato nie mieni się perspektywą dalekich wojaży, dzikich plaż, sukienek z odkrytymi plecami i spodenek typu bermudy. Ubolewam. Chociaż kto wie, może niebawem będę pozytywnie zaskoczony?\nOdchudzanie, którego chce Twoje ciało\nW kontekście festiwalu corocznego wymuszonego odchudzania i to może być zwrot w dobrą stronę. O ile jest lżej, kiedy nic nie trzeba i wszystko można, a przy okazji jest czas, żeby przemyśleć czego się chce?\nZdrowie to luksus, a większość prowadzących do niego środków masz w sobie! Tak samo odchudzanie na chacie może być luksusem. Co prawda lodówa jest na wyciągnięcie grabi częściej niż kiedykolwiek, a dodatkowy wolny czas skłania do eksperymentów z ziemniakiem albo znudzonego buszowania w szafkach z przekąskami, ale to wszystko da się pogodzić. Można jeść i chudnąć, jak w programie! Byłem gruby, tak, tak, Twój Horry był na dużej masie (tłuszczowej:), jadłem, jadłem i jestem chudy.\nTwoje odchudzanie na chacie\nMycie kłów po prostu jest, odbywa się codziennie mimochodem, pomiędzy myciem twarzy a nitkowaniem i nie ma w tym żadnej filozofii. Tak samo podejdź do 4 szklanek, i spadania z wagi, aby ciało samo osiągnęło równowagę.\nNiech dieta nie będzie katorgą, wyrzeczeniami i restrykcjami, z którymi się kojarzy, tylko zwykłą higieną osobistą, troską, którą pakujesz w swoje ciało, jak to co robisz, by uniknąć próchnicy.\nNa regulację rytmu składa się\nsposób jedzenia posiłków, czyli genialny program jem i… chudnę z postem przerywanym\nwstawanie z brzaskiem, co też przekłada się podobno na sukcesy finansowe, jak twierdzą miliarderzy, dobry sen, to wstawanie z brzaskiem słońca, a w porach dżystych i śnieżnych znacznie przed\ncodzienne nawodnienie i oczyszczanie\nWiele diet odchudzających opiera się o restrykcje kaloryczne. Jest mit, że każde obcięte 3500 kalorii to 0,5 kilograma masy ciała. Te założenie jest wynikiem prostej kalkulacji: 3500 kalorii to deficyt 500 kalorii dziennie przez 7 dni. Nakłada się to na optymalny zalecany spadek wagi, czyli 0,5 kilograma tygodniowo.\nTo jednak jest słabe uogólnienie. Zasada deficytu 3500 kalorii nie sprawdza się z powodu wielu różnych czynników, jak zachwiania równowagi hormonalnej, nadmiaru stresu, niewyspania, odwodnienia, chorób i innych. Sposób tymczasem jest zupełnie inny!1\nNie musisz obniżać poziomu kalorii, żadnej drastycznej presji na psychice, ale trzeba zastanowić się, co faktycznie możesz nazwać dietą, a co jedzeniem złomu. A więc złomu nie! Za to możesz wskoczyć na post przerywany, genialny kiedy chodzi o efekt odchudzająco-regenerujący, a przy tym niewymagający cięcia kalorii i innych nonsensów.\nNajlepiej jak połączysz go przynajmniej na początku z ustawiającym wszystko na włąściwych torach programem Jem i… chudnę., który to program ściśle obejmuje też post przerywany.\nPost przerywany w 2019 roku, według raportu najpopularniejszych wyników wyszukiwania w Google, gdzie IF (Intermittent fasting) okazał się być numerem 1. w kategorii diet! Nic dziwnego. To ulubiona dieta celebrytek pokroju Halle Berry i Jennifer Aniston, wielu sportowców, redakcji Pepsi Eliot, zwykłych ludzi i… jaskiniowców. Nie dość, że jest modna, to jeszcze ma udowodnione i nauką i doświadczeniem właściwości zdrowotne.\nTo sposób odżywiania, w którym dzielisz dzień na dwa okna. Jedno z nich, maksymalnie 8-godzinne, to okno kiedy jesz. W drugim, minimum 16-godzinnym oknie pościsz: możesz pić tylko wodę i napoje pozbawione kalorii (poza sztucznymi napojami typu zero). Odpowiednio krótkie okno kiedy jesz (nie więcej niż 8 godzin) i odpowiednio długa przerwa pomiędzy kolejnymi oknami (co najmniej 16 godzin) pozwalają organizmowi na regenerację, regulację zachodzących w nim mechanizmów i samoleczenie. Więcej o korzyściach z takiego sposobu odżywiania znajdziesz w tekście Post przerywany: znacznie lepszy niż dieta.\nJem i… chudnę!\nJem i… chudnę z postem przerywanym to gotowy program odchudzania połączonego z całościowym odżywieniem ciała, dostosowanym do Twojego trybu trenowania (bądź jego braku) i nastawiony na intuicyjne jedzenie, bez żadnych szalonych restrykcji i ograniczeń. No jesz i chudniesz i jeszcze czujesz się spoko, a o to chyba chodzi. To nie ściema! Ten program autorstwa Pepsi Eliot w zeszłym roku skończył 10 lat i odchudził już całą masę zadowolonych osób!\nŚpij tyle ile potrzebujesz, aby się dobrze regenerować, ale o której byś nie poszła spać, wstań o brzasku, zawsze, a w miesiącach, gdy dzień jest krótki, codziennie witaj słońce będąc przebudzoną i aktywną wcześniej. Wybitnie zwiększ ilość oglądanych wschodów słońca, a nie tylko te zachody i zachody. Gdy zaczniesz rozumieć po co to robisz, będziesz też wkrótce wolna finansowo.\nŚpij po prostu dobrze. W badaniu akademickiego centrum medycznego uniwersytetu Columbia (Columbia University Irving Medical Center) przeprowadzonym na kobietach pomiędzy 20 a 75 rokiem życia wykazano, że niska jakość snu jest powiązana z obniżeniem jakości diety.2\nW prawdzie w tym badaniu rzecz dotyczyła ilości kalorii i niemożności snu, co i bez badania powiem z głowy, że jak się nafutruję żarciem przed snem, to nie mogę spać. Jednak każdy, kto wszedł na dietę z ostrym cięciem kalorii, też nie może usnąć, tym razem z głodu.\nDlatego przerywany post jest idealnym remedium, w oknie najadasz się, ale do snu udajesz się wkrótce gotowy do rozpoczęcia genialnego procesu autofagii, czyli samozjadania, samooczyszczania się ciała. Coś co włącza się automatycznie po kilku godzinach niejedzenia, a za czego odkrycie, kilka lat temu, koleś dostał Nobla.\nCodziennie nawadniaj się i oczyszczaj\nZadbaj od samego rana, żeby codziennie odpowiednio się nawadniać i wspomóc cały Twój wewnętrzny system oczyszczania i regulacji.\nCo poprawi Ci humor po przebudzeniu lepiej niż zrobienie czegoś „wow” dla swojego zdrowia bez tracenia długich godzin i wykonywania skomplikowanych czynności? Znajdź swój rytuał, który robi dobrze Twojemu ciału. Taki co to i będzie skuteczny i korzystny i do tego zdrowy.\nSą 4 szklanki™, czyli rytuał nad rytuały właściwie!\n4 szklanki pijesz każdego dnia, zaraz po przebudzeniu, z jeszcze trochę zaklejonym oczkiem i niemal mimochodem. W zamian, obok oczyszczania ciała, jednocześnie dostajesz codzienne nawodnienie, odżywianie i moc silnych właściwości przeciwzapalnych. Takie 4 szklanki oczyszczają wątrobę, odtruwają inne organy jak nerki, przy okazji dotleniając ciało. W porównaniu do tygodniowych detoksów, które są niedoborowe i mają krótkotrwałe działanie, tu z efektów możesz cieszyć się codziennie.\nZaczynaj dzień na zielono\nDla Ciebie dzień nie zaczyna się zanim nie napijesz się czegoś ciepłego? Postaw na genialny zielony napój, który wesprze Twój metabolizm.\nKwas chlorogenowy zawarty w zielonej kawie jest znany jako aktywator metalbolizmu. Podnosi on podstawowy wskaźnik metabolizmu co minimalizuje nadmierne uwalnianie glukozy z wątroby do krwi. Z powodu niewielkiej ilości glukozy ciało aby pozyskać energię spala zmagazynowane komórki tłuszczowe aby zapewnić sobie odpowiednią ilość glukozy. Dodatkowo zielona kawa tłumi apetyt przez co łatwiej jest kontrolować organizm i przestać podjadać. Przy okazji pobudza, podnosi odporność i doskonale wpływa na fizis.3\nSpójrz tylko na preparaty wspomagające odchudzanie. W większości z nich znajdziesz ekstrakt z zielonej herbaty wymieniony pośród składników. Nie dzieje się tak bez powodu! Według naukowców przyjęcie ekstraktu z zielonej herbaty przed średnio intensywnym treningiem intensyfikuje spalanie tłuszczu o 17%!4\nKończę z propagandą sukcesu:) I jak? Gotowa na odchudzanie na chacie?\nNo dobra, żartowałem, teraz powaga\naisak\t22 kwietnia 2020 o 16:20\nPepsi, czy sa sposoby na przywolanie deszczu? tance szamanskie, medytacje..? chcialabym dac miłośc tym drzewom, trawom 🙁\nJarmush\t23 kwietnia 2020 o 07:25\nPodlej Kochanie, no dobra żartuję. W pojedynkę trudno. Żeby chociaż jakiś szaman Tobą pokierował 🙂\nFida Rosa\t23 kwietnia 2020 o 11:09\nPepsi, a co myslisz o poscie przerywanym w kontekscie dry fasting’u. Wiele osob popiera rowniez pice w ograniczonych oknach czasowych, zalozmy 8h (10-18) lub mniej. I zaleca sie aby nie pic wody (ktora jesli nie jest strukturalna to i tak sie (podobno?) nie wchlania), a wiec tylko soki, ziola…\nP.S. 1. przepraszam za brak polskich znakow 2. nie moglam sie zalogowac, bo zapomnialam hasla – probowalam 2 razy z prosba o przypomnienie, ale nic nie dociera na mojego maila..\nJarmush\t23 kwietnia 2020 o 19:23\nNa blogu masz wiele artykułów na temat pp i mój program działa skutecznie od 10 lat, i uważam że jest świetny i działa. 4 szklanki mają być. To wszystko co mam do powiedzenia w temacie.\nDoda Rosa\t24 kwietnia 2020 o 05:22\nWszystkie (chyba;))Twoje artykuły znam o pp, ale zawsze są napisane tylko w odniesieniu do jedzenia. A poza oknem jedzeniowym zalecasz pić. Cenie sobie Twoje zdanie, dlatego pytam. 4 szklanki oczywiście codziennie są, tylko że w oknie (tym jedzeniowo-piciowym)…ale nie wiem czy to dobre dla ciała, dla mózgu\nJarmush\t24 kwietnia 2020 o 06:32\n4 szklanki możemy uznać, że nie przerywają postu, bowiem praktycznie nie dostarczają kalorii, minimalne ilości, a jak już to z błonnika. Ale, gdy 4 szklanka jest rozbudowana, dodajesz różne acai berry, różę, brokuły, szpinaki etc, to wówczas ta szklanka już otwiera okno z jedzeniem. Teraz już jaśniej to wytłumaczyłam ?\nFida Rosa\t26 kwietnia 2020 o 13:17\nNie Kochana, ja pytam o intermittent DRY fasting. Czyli o okno bez żadnych płynów (bo pp z zasadami okna żywieniowego dotyczącego jedzenia i picia napoi zawierających kalorie (soki, 4 szklanka, smoothie itd) znam, Ty dużo o tym piszesz).\nCzy takie ograniczanie płynów (nie zawierających kalorii typu woda, herbaty, zioła) jest zasadne, czy ma pozytywny wpływ na organizm? Jak wiele osób sugeruje…\nCzyli np. wstaje o 6, trenuję lub idę do pracy na sucho i zaczynam pić dopiero o 11 (4 szklanki) następnie i jem i piję, ale tylko do godziny 17.\nTak więc suche okno – bez picia (oczywiście też bez jedzenia) jest wtedy przez 18h (lub minimum 16h). I pytanie czy Twoim zdaniem pomaga takie SUCHE okno naszemu ciału?\nI już Cię nie męczę, przepraszam za zamieszanie w pytaniu 🙂\nJarmush\t26 kwietnia 2020 o 17:20\nNie siedzę w tym temacie, odwodnienie jest obce 😀


XXXIII Niedziela zwykła - dnia 17 listopada 2013 r.\nDziś, po mszy świętej która jest o godzinie 17.00 spotkanie dla młodzieży klas III gimnazjum, przygotowującej się do sakramentu bierzmowania.\nNasze pełne uczestnictwo w mszach świętych w miesiącu listopadzie – miesiącu zmarłych w dalszym ciągu ofiarujmy za naszych bliskich zmarłych.\nZa tydzień Uroczystość Chrystusa Króla, która jest zakończeniem kolejnego roku kościelnego. Będzie to również zakończenie w Kościele Roku Wiary.\nXXXII Niedziela zwykła - dnia 10 listopada 2013 r.\nDziś, po mszy świętej dziecięcej, która jest o godzinie 10.30, spotkanie dla uczniów klas IV i ich rodziców przed Uroczystym Odnowieniem Przyrzeczeń Chrztu Świętego. Za tydzień natomiast po mszy świętej o godzinie 17.00 spotkanie dla młodzieży III klas gimnazjum przed bierzmowaniem.\nJutro 11 listopada Święto Niepodległości. Msze święte godzina 7.00, 9.00 i 18.00. Msza święta o godzinie 9.00 w intencji Ojczyzny z programem słowno – muzycznym przygotowanym przez Szkołę Podstawową w Płocku – Borowiczkach.\nRównież jutro o godzinie 18.00 Ognisko Patriotyczne organizowane przez Parafię i Radę Osiedla Płock Imielnica. Serdecznie zapraszamy.


Sprawdź Powieść graficzna. Studium gatunku w perspektywie kognitywistycznej ebook pdf, chomikuj, epub, mobi. Legalna kultura\nPowieść graficzna. Studium gatunku w perspektywie kognitywistycznej - to ebook opublikowany przez Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.\nNumer ISBN tej publikacji to 9788380885332.\nPremiera "Powieść graficzna. Studium gatunku w perspektywie kognitywistycznej" miała miejsce dnia 2017-04-28.\nAutorem jest Michał Wróblewski. Oryginalnym językiem tej publikacji jest język polski.\nZostał on zakwalifikowany w kategorii: . Napopularniejsze rozszerzenia plików dla Powieść graficzna. Studium gatunku w perspektywie kognitywistycznej to MOBI, EPUB oraz PDF.\nAby przeczytać cały ebook Powieść graficzna. Studium gatunku w perspektywie kognitywistycznej musisz poświęcić ~8 -10 godzin. Na ebook składa się około 338 stron co w uśrednionym przeliczeniu daje około 84000 słów.\nPowieść graficzna. Studium gatunku w perspektywie kognitywistycznej - powiązane ebooki do pobrania:\nPrezentowana publikacja to kompleksowe opracowanie dotyczące pozwolenia wodnoprawnego jako instrumentu zarządzania zasobami wodnymi - porusza zatem kwestie, które dotychczas nie doczekały się opracowania w piśmiennictwie albo były przedstawiane w sposób wycinkowy. Omówiono w niej m.in. zagadnienia: zarządzania zasobami wodnymi, roli...


25-lecie w Biurze Literackim w 2020 roku - Portal Księgarski\nPo wyprowadzce z Wrocławia (i to w roku, gdy miasto zostało Europejską Stolicą Kultury) oficyna kierowana od samego początku przez Artura Bursztę nie przestaje zaskakiwać. Na miejsce realizacji najstarszego festiwalu literackiego w Polsce wydawnictwo wybrało małą miejscowość, zakończyło stałą współpracę z wieloma autorami i skupiło się na wsłuchiwaniu w nowe głosy z Polski oraz Europy.\nBiuro Literackie postawiło na budowę wspólnoty integrującej twórców i czytelników, proponując im niespotykaną do tej pory formę wsparcia, jaką jest bliska współpraca z mentorami. Pole działań to już nie tylko poezja, lecz także proza, krytyka, przekład literacki, ilustracja, film oraz muzyka. Na wsparcie oficyny mogą liczyć bibliotekarze, księgarze oraz menadżerowie literaccy. A wszystko to w czasach, gdy najbardziej liczą się zysk, spektakularne działania i efekt medialny.\nW 2020 roku Biuro Literackie zorganizuje po raz dwudziesty piąty festiwal, który zmieniał nazwy, miejsca, ale także polską literaturę. W Legnicy występowali zarówno ówcześni debiutanci: Darek Foks, Marta Podgórnik, Jacek Podsiadło, Roman Honet, Marcin Sendecki, Krzysztof Siwczyk, Andrzej Sosnowski, Marcin Świetlicki, Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki, jak i wpływający na ich twórczość mistrzowie: Ryszard Krynicki, Krystyna Miłobędzka, Piotr Sommer, Bohdan Zadura. Po przeprowadzce do Wrocławia Fort zamienił się w Port i otworzył na kolejnych debiutantów (takich jak Sławomir Elsner, Łukasz Jarosz, Szymon Słomczyński, Julia Szychowiak) oraz nowych autorów (wśród których byli m.in. Justyna Bargielska, Jacek Dehnel, Joanna Mueller, Filip Zawada). Swoją przystań w Biurze Literackim znalazł Tadeusz Różewicz. Tutaj też wydawano dzieła literackie Tymoteusza Karpowicza i Rafała Wojaczka.\nPowrót do Stronia Śląskiego w 2016 roku (gdzie impreza miała swój początek w latach 90.) to jeszcze bardziej otwarta formuła stawiająca na nowe głosy z Polski i Europy. To tutaj została doceniona twórczość Kacpra Bartczaka, Konrada Góry, Roberta Rybickiego, ale także Tomasza Pułki oraz debiutantów – Dawida Mateusza, Agaty Jabłońskiej i Bronki Nowickiej. Swój ostatni w życiu występ miała w Stroniu Kora, z którą spotkanie poprowadziła Olga Tokarczuk. Festiwal poszerzył się o Europejskie Forum Literackie. W krótkim czasie liczącą niespełna sześć tysięcy osób miejscowość odwiedziło ponad trzydziestu literackich agentów, dyrektorów najważniejszych europejskich instytucji i festiwali. Przede wszystkim jednak w tym miejscu zawiązała się literacka wspólnota jako znak nowych czasów, w jakie wkroczyły festiwal oraz towarzysząca mu od ćwierćwiecza publiczność.\nMiędzy 10 a 13 września 2020 roku w Stroniu Śląskim i Siennej odbędzie się jubileuszowa, dwudziesta piąta edycja festiwalu. To będzie inne świętowanie niż obchody dwudziestki, która w 2015 roku była nie tylko sumą dwóch dekad imprezy, ale także podsumowaniem współpracy z Wrocławiem oraz z wieloma stałymi autorami Biura. Zamiast podsumowań, typowych dla tego typu wydarzeń, więcej będzie nowych inicjatyw i spoglądania w przyszłość. Uruchomiony zostanie cykl prezentujący Klasyków europejskiej poezji. Poznamy prozaiczki wyróżnione Europejską Nagrodą Literacką. Wśród ośmiu zagranicznych głosów najważniejszym będzie zapewne Charles Bernstein, który w 2019 roku został laureatem Nagrody Bollingena (to prestiżowe wyróżnienie wręczane w Stanach Zjednoczonych co dwa lata za całokształt twórczości; wcześniej otrzymali je m.in.: John Ashbery, E.E. Cummings, Ezra Pound, Wallace Stevens).\nW Stacji Literatura nie zabraknie oczywiście pracowni literackich, do których zgłoszenia przyjmowane będą do końca lutego. Rozstrzygniętych zostanie pięć projektów wydawniczych. Swój finał będzie mieć 15. edycja Połowu kierowanego przez Dawida Mateusza. O wydanie pierwszych książek zadba Joanna Mueller, drugich i kolejnych – Kacper Bartczak. Pracownię opowieści dla prozatorskich debiutantów poprowadzi Beata Stasińska, zaś Pracownię badań literackich – Marta Podgórnik. Nie zabraknie także pracowni: krytycznej, przekładowej, otwartej wierszem i prozą. Tym razem jednak – wzorem pracy z tłumaczami podczas poprzedniej Stacji – grup będzie więcej, a jeden prowadzący zaopiekuje się tylko kilkoma osobami. Nowością będą projekty szkoleniowe. Zaplanowane zostały zajęcia: „Menadżer z biblioteki”, „Sprzedawca poezji”, „Książka w sieci”, „Nowe terytoria literatury”. Nie zabraknie oczywiście finału całorocznego pisania „Wierszy i opowiadań doraźnych”.\nWspomniane nowe inicjatywy wydawnicze będą wyznaczać dwunastomiesięczny rytm działań Biura Literackiego. W serii Klasycy europejskiej poezji wydane zostaną m.in. książki Williama Blake’a (przekład: Tadeusz Sławek), Salvadora Espriu (Filip Łobodziński), Miroljuba Todorovicia (Jakub Kornhauser i Kinga Siewior), Otona Župančiča (Katarina Šalamun-Biedrzycka). Nowe prozatorskie głosy z Europy to Nataša Kramberger (jej książkę przełoży Agnieszka Będkowska-Kopczyk) i Réka Mán-Várhegyi (Elżbieta Sobolewska). Ważnymi wydarzeniami będą zapewne: publikacja tekstów Charlesa Bernsteina (tłumaczenie: Kacper Barczak), wydanie opowiadań i esejów Elizabeth Bishop (Andrzej Sosnowski, Marcin Szuster, Juliusz Pielichowski), a także ukazanie się w osiemdziesiątą rocznicę urodzin oraz czterdziestą śmierci książki Johna Lennona (Filip Łobodziński).\nPrzeszłość będzie mieszać się z przyszłością. Obok premier książek poetyckich (m.in. Adama Kaczanowskiego, Aleksandra Trojanowskiego, Joanny Roszak, Katarzyny Szaulińskiej) i prozatorskich (Bronka Nowicka) w specjalnej serii ukażą się tomy najważniejszych dla festiwalu i Biura Literackiego autorów (Tymoteusza Karpowicza, Krystyny Miłobędzkiej, Marty Podgórnik, Tadeusza Różewicza, Andrzeja Sosnowskiego, Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego, Rafała Wojaczka, Bohdana Zadury). Nie zabraknie oczywiście kolejnych almanachów z serii „Połów. Poetyckie debiuty 2019” oraz „Wiersze i opowiadania doraźne”. Jubileusz podkreślony zostanie publikacją „Ludzie ze Stacji”, gdzie obok portretów uczestników festiwalu przygotowanych przez Maksymiliana Rigamontiego pojawią się teksty biorących udział w wydarzeniu autorów, krytyków, dziennikarzy oraz czytelników.\nCo trzy tygodnie będzie ukazywać się Magazyn Literacki biBLioteka, w którym zostaną przybliżone wspomniane premiery, zaprezentowani laureaci Połowu oraz przedstawione pozostałe projekty wydawnicze realizowane w ramach pracowni Stacji Literatura. Swoją premierę będą mieć filmy z wydarzeń Stacji Literatura 24 oraz pełne zapisy festiwalowych spotkań z lat 2003–2004. Zaprezentowane zostaną także zdjęcia z kolejnych edycji imprezy. Nie zabraknie oczywiście cykli (w tym niedawno uruchomionych, autorstwa Anny Adamowicz, Artura Burszty i Tadeusza Dąbrowskiego, oraz nowych, m.in. Adama Kacznowskiego), jak również towarzyszących Stacji Literatura debat, w tym realizowanej wspólnie z redakcją „Polityki” dyskusji „Co dalej z poezją”, która będzie miała na celu próbę odpowiedzi na pytanie, w jakim kierunku rozwinie się w kolejnych latach polska liryka i jakie działania rynkowe będą jej towarzyszyć.\nBiuro Literackie będzie nadal aktywnie uczestniczyć w międzynarodowych instytucjach literackich – zaangażuje się w rozmaite projekty i weźmie udział w festiwalach czy najważniejszych wydarzeniach. Zadba o przekładowe książki swoich autorów (m.in. o kolejne wydania „Nakarmić kamień” Bronki Nowickiej, tym razem w Belgii, Słowenii i Stanach Zjednoczonych, gdzie ukaże się także tom Roberta Rybickiego). Latem odbędą się tradycyjne już Wakacje z kulturą, które rozszerzają pole działań instytucji na inne gatunki sztuki. Planowane są nowe projekty edukacyjne, w tym: Kurs na sztukę, Szkoła życia oraz realizowany w ramach sieci Bibliotek z poezją cykl całorocznych spotkań i wydarzeń. Te inicjatywy uzależnione są jednak od zdobycia niezbędnych dotacji. Podobnie jak kolejne międzynarodowe imprezy z udziałem autorów wydawnictwa.\nOd czasu wyprowadzki wydawnictwa z Wrocławia do Stronia Śląskiego i Kołobrzegu zmienił się sposób zarządzania Biurem Literackim. Dzisiaj wydawnictwo jest tworzone przez zaledwie kilka osób i grupę współpracowników. Podstawą finansowania są skromne zyski ze sprzedaży książek oraz pozyskiwane dotacje. O ile w Legnicy i Wrocławiu fundamentem finansowym były środki z budżetów wspomnianych miast, o tyle teraz organizacja festiwalu, realizowanie planu wydawniczego i publikowanie książek uzależnione są od wielu podmiotów. Tym bardziej cieszy, że po raz kolejny działalność oficyny doceniła Unia Europejska, która przyznała grant na wydanie kilku książek. Wniosek Biura Literackiego był jednym z najlepszych spośród stu pięćdziesięciu (zdobył 91 punktów na 100). Uznanie zyskał nie tyle sam wniosek, ile dorobek wydawnictwa, które od ćwierć wieku współtworzy obieg literacki w Polsce.


O pożytkach wcielenia Syna Bożego i o naszem z Boga rodzeniu - Bibula - pismo niezalezne\nAktualizacja: 2017-12-24 11:06 am\nDodano: 2012-12-25 8:06 pm\nŹałował się człowiek i frasował, iż nigdy tego Boga, co go stworzył i który mu dobrze czyni, widzieć nie mógł. I przeto z tej tęskności i grubości sobie wedle cielesnej natury swojej bogi widome czynił: chcąc ucieszyć pragnienie swoje. Kłaniał się jako Bogu słupom, obrazom, i słońcu, i gwiazdom, i ludziom, i bestyom, które widzieć, i na które patrzyć mógł. Chcąc Pan Bóg i w tem ludziom i cielesnej myśli ich dogodzić: Słowo stało się ciałem; dał Syna swego w ciele widomego, i ludziom podobnego: aby nań patrzyli, a fałszywe wszystkie czynione bogi opuścili. I tak się stało, iż po ukazaniu się Boga w ciele, świat wszystek do prawdziwego się Boga obrócił, i wszystkie czynione i fałszywe bogi i wszystko bałwochwalstwo potępił. Tak się znajomość Boga prawego po wszystkim świecie rozszerzyła: a ludzie za przyjściem w ciało Syna Bożego, głupstwo ono i ślepotę bałwochwalską, w której tak długo trwali, porzucili. Jako póki poddani króla, swego przyrodzonego pana, nie widzieli a nie poznali: lada kto królem się czynił, i one zdradzał. Lecz gdy własnego pana swego raz ujrzeli i poznali: zdrajce oni czynić się dalej królmi nie śmieli.\nŹałował się zaś człowiek w starym zakonie, iż mu Pan Bóg tak się srogo na górze Synai, w ogniu i z gromami straszliwemi ukazał; i patrzyć nań i gadać z nim nie mógł, mówiąc do Mojżesza: niech ten Pan Bóg do nas nie mówi, abyśmy nie pomarli; mów ty sam z nim, a nam wolą jego powiadaj, którą my czynić będziem. Co gdy nie było miło Mojżeszowi, rzekł mu Pan Bóg: dobrzeć wszystko mówią; wzbudzę im proroka z pośrzodka braciej ich, tobie podobnego. Otóż Słowo stało się ciałem, Bóg stał się człowiekiem, jako jeden brat ludzki, zataiwszy wielkości swojej Boskiej, i nieprzystępnej światłości, i straszliwych gromów i ogniów majestatu swego zaniechawszy: cicho i ubogo i łaskawo przyszedł, nikogoż od siebie nie odrażając, ale wszystkich pociągając, wszystkim dobrze czyniąc. Nikogoż nie sądząc ani karząc, żadnego nie zasmucił: z ubogiemi i grzesznemi towarzyszył, i dziś jako najwdzięczniejsze dzieciąteczko każdemu się piastować i całować podaje.\nŹałował się człowiek, iż do poznania prawdy, i nauki, i drogi, która do najwyższego szczęścia wiedzie, trafić nie mógł: i człowiekowi błędnemu, jako i sam, doskonale wierzyć nie śmiał. Po słał Pan Bóg Słowo i Mądrość swoje, widomego doktora z nieba, jako obiecował Izajasz, na którym prawie bezpiecznie polegać, i w nauce jego nieomylnej do zbawienia i końca szczęścia najwyższego przychodzić może. Bo on jest drogą, żywotem i prawdą. Bo żaden, ani Mojżesz ani prorok Boga nie widział, mówi Jan Chrzciciel, jedno ten Syn, który jest na łonie u Ojca.\nŹałował się też człowiek, iż niewolą cierpiał szatańską i duchów złych, którzy go trapili, i w ciele jego mieszkali, i niepokoje wielkie czynili, i zabijali, i zdradzali. Słowo stało się ciałem. Przyszedł wielki w ciele ludzkiem na nie wojownik, który je mocą swoją płoszał, i od ludzi odganiał, tak iż wołali: przyszedłeś gubić nas. I ludzie się dziwując mówili: patrz, jaka to moc; rozkazuje czartom, a uciekać i bać się go muszą. Który i uczniom swoim moc na nie dał, iż się i chustek ich bali, i z ciał ludzkich uciekać musieli.\nŹałował się człowiek, iż ma skażoną naturę, w której dusza Bogu się i prawu jego sprzeciwia, i ciało z cielesnością rozumu i dusze nie słucha: i w której tak wiele niemocy, i nędze i śmierć samę cierpim. Słowo stało się ciałem, Syn Boży stał się człowiekiem: aby tę skażoną naturę naszę w sobie i w złączeniu jej z bóstwem swojem naprawił: i na sobie wzór ukazał, na swem zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu: jako też nasza naprawiona być ma, jako się od niego, jako od głowy, członki w nim wszczepione zakwitną Teraz dał nam w Duchu niewidome przez chrzest swój odrodzenie, w którem się wszystka natura nasza odnawia, i moc i łaskę z męki i wysługi jego bierze: aby od grzechów wolna zakon Boży pełniła, i przeszkód od ciała i cielesności jego szkodliwych nie miała, a na pokusach wygrawała aż, da-li Bóg, do swej doskonałości, takiej jaka jest w człowieczeństwie Chrystusowem, przyjdzie na dzień on ostatni.\nŹałował się człowiek, iż nie miał nic tak Bogu miłego i wdzięcznego, czemby go przepraszać za grzechy i ubłagać mógł: żeby mu się, ujrzawszy dar on, nie wymówił. Co, prawi, dostojnego ofiaruję Bogu? izali się krwią baranów tysiącem ubłaga? izali mu syna mego pierworodnego za grzech mój oddam, owoc żywota mego za grzech dusze mojej? Jakoby rzekł: i krwią syna mego własnego nie ubłagam go. Bo i ta krew jemu sama z siebie miła nie jest. Słowo stało się ciałem, abyśmy ciało i krew Syna Bożego ofiarować, i niem gniew Boży ubłagać mogli. Bo taką ofiarą Syna swego najmilszego gardzić nigdy Bóg nie może, i łaskę nam dla niego pokaże.\nŹałował się człowiek, iż nędze na tym świecie cierpiąc, pociechy nie miał, i w ustawicznem płakaniu i wygnaniu zostawał. Słowo stało się ciałem. Syn Boży stał się człowiekiem, i cierpiał z nami wszystkie nasze nędze, i w sobie je nam osłodził: iż teraz, kto go miłuje, z wielką chęcią nie tylo je znosi, ale bez nich teskni, i ochotnie je na się bierze: patrząc, iż Pan i mistrz i Bóg nasz, w ciele naszem będąc, te mizerye cierpiał, a tu na świecie pociechy żadnej mieć nie chciał.\nŹałował się człowiek, iż się pokarmem skaził, i w jedzeniu naturę swoje zepsował. Słowo stało się ciałem, aby się człowiek pokarmem naprawił: a ciała Boga swego pożywając, w Boską się naturę odmieniał i synem Bożym zostawał. Jako sam rzekł: kto pożywa ciała mego, we mnie mieszka, a ja w nim.\nOhio: Matka 13-letniego chłopca “walczy o prawo dla syna” do używania makijażu, szminki\nZa: Polonia Christiana - pch24.pl (2012-12-21)\nPrzedruki dozwolone, pod warunkiem podania źródła (np. "bibula.com" lub "Serwis Informacyjny BIBUŁA"), i/lub pełnego adresu internetowego: http://www.bibula.com/?p=65615 oraz niedokonywania jakichkolwiek skrótów lub zmian w tekstach i obrazach.\n(36 | 0.495 | 29858)


Dywan z wkładką [Marta Kisiel] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00288 006750 20284566 na godz. na dobę w sumie\nDywan z wkładką - ebook/epub\nAutor: Marta Kisiel Liczba stron: 220\nISBN: 978-83-280-8844-3 Data wydania: 2021-01-26\nCopyright © by Marta Kisiel, MMXXI Wydanie I Warszawa MMXXI Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.\nSpis treści Dedykacja * 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 Podziękowania * Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.\nMojej teściowej, która o poranku pija kawę i nigdy nie kazała mi biegać\n*Tylny zderzak grafitowego passata zdawał się sunąć tuż-tuż nad mokrym asfaltem, czym wprawiał jadącą za nim Tereskę Trawną w lekką nerwowość. Znaczy, lekką jak na Tereskę. W przypadku tak zwanego przeciętnego człowieka byłaby to nerwowość całkowicie poza jakąkolwiek skalą. Ale jak tu się nie denerwować, tłumaczyła sobie Tereska bardzo rozsądnie, uczepiona własnej kierownicy, no jak się nie denerwować w obecnych okolicznościach przyrody? Kiedy wszystko się sprzysięgło przeciwko niej? Najpierw obudziła się przed budzikiem. I to nie pięć minut czy kwadrans przed, tylko godzinę. Godzinę! A przecież była na nogach do pierwszej z hakiem i stanowczo potrzebowała więcej snu. Przede wszystkim dla ogólnej przytomności umysłu, bardzo dzisiaj wskazanej, choć jej twarzy też by nie zaszkodziło, gdyby się dla odmiany wyspała. Może wtedy nie czułaby się jak lekko przechodzone zwłoki. Niestety, nie tym razem. Zrezygnowana Tereska przez kilka minut gapiła się w sufit i słuchając odgłosów bloku o poranku, myślała o czekającej ją kołomyi. Wreszcie skapitulowała, wskoczyła w dres i szare czeszki, cmoknęła na psa i poszła na spacer wzdłuż pobliskich wałów, odetchnąć świeżym powietrzem. Na spacerze złapała ją ulewa. Ulewa sama w sobie problemu nie stanowiła. W listopadzie to może i owszem, wolałaby nie przemoknąć na wylot, ale był wszak koniec czerwca. Pogoda dopisywała i mimo wczesnej pory termometry wskazywały prawie dwadzieścia stopni. Ponadto Tereska była kobietą zbudowaną bynajmniej nie z cukru i w deszczu się nie rozpuszczała, chociaż efekt mokrej Włoszki nie dodawał jej urody chyba nawet bardziej niż podkrążone i opuchnięte z niewyspania oczy. Dresowi i czeszkom, od dawna skazanym na śmierć przez donoszenie, też już niewiele mogło zaszkodzić. Gorzej z psem, który właśnie buszował w chaszczach między wałami a rzeką. Dla obcych dostojna Piña Colada, dla domowników po prostu Pindzia, była polskim owczarkiem nizinnym – biało-czarnym bydlątkiem zbudowanym z silnego instynktu pasterskiego i wielkiej miłości do stada Trawnych, przede wszystkim zaś z oszałamiającej kupy futra, przez które z trudem dawało się rozpoznać, gdzie Pindzia się zaczyna, gdzie zaś kończy. Okiełznanie jej długiej gęstej sierści wymagało wysiłku nawet na sucho. A co dopiero, uświadomiła sobie Tereska ze zgrozą w drodze powrotnej do domu, a co dopiero mokrej, ubłoconej, bladym świtem w dniu wielkiej przeprowadzki, kiedy wszystkie psie ręczniki leżały już spakowane w bliżej nieokreślonym kartonie. Na samiuśkim dnie tego kartonu, rzecz jasna. Zanim umówiona na ósmą ekipa przeprowadzkowa dotarła na miejsce – spóźniona, a jakże, prawie czterdzieści minut – i z umiarkowanym zapałem wzięła się do roboty, ulewa rozkręciła się na dobre. A Tereska, z obłędem w oczach, wciąż próbowała wysuszyć Pindzię za pomocą kuchennej ścierki z ludowym wzorem. A teraz siedziała za kierownicą wiernej yariski i starała się nie zgubić ani passata z jaśnie małżonkiem i tobołami, który jechał przodem, ani ciężarówki z meblami i resztą rodzinnego dobytku, która siedziała jej na tyłku. We włosach miała strzępy taśmy pakowej, w czeszkach wodę, w głowie zaś pomieszanie z poplątaniem, z którego na pierwszy plan wybijała się seria pytań bez odpowiedzi. Jak to tak, skąd to tak, jak to się w ogóle stało? Jak to możliwe, że z nieźle skomunikowanej dzielnicy miasta wojewódzkiego przenosiła się na wieś, której nazwa wciąż wylatywała jej z głowy? Jak to się, na litość boską, stało, przecież ona chciała tylko wyremontować kuchnię!!! Zahamowała na światłach i wtedy spłynęło na nią nagłe olśnienie. No tak. Wszystko przez ten cholerny seks. A ściślej mówiąc, przez seks i serdelki.\n1Była pierwsza połowa kwietnia, ten paskudny okres, kiedy wszyscy marzną, bo nic nie grzeje, ani już wyłączone kaloryfery, ani wciąż zbyt nieśmiałe słońce. Tamtego wieczoru Andrzej Trawny stanął w progu salonojadalniosypialni i oznajmił: – Głodny jestem. Tereska, która właśnie zażywała relaksu pod kocem na kanapie, podniosła głowę znad książki i zmarszczyła brwi. Z tego, co kojarzyła, jej mąż był osobnikiem dość rozgarniętym życiowo. Owszem, łatwo się dekoncentrował, jak labrador na widok piłeczki, ogółem jednak ogarniał rzeczywistość, acz niespiesznie i po kawałku. Ukończył wyższe studia, władał dwoma językami obcymi i żelazkiem, wiedział, że czyste gacie nie spadają z nieba, a brudne nie wpełzają same do pralki. Drogę do lodówki też znał. Co więcej, w prawej ręce trzymał teraz rondelek, zatem wszelkie znaki na niebie i ziemi wskazywały, że jego deklaracja nie była aluzyjną grą wstępną do małżeńskich igraszek, do zaspokojenia głodu miłości, ciał i czego tam jeszcze. No, przynajmniej nie tym razem, stwierdziła nie bez ukłucia żalu. Andrzej zwyczajnie chciał jeść i był nawet na dobrym tropie, dlaczego więc przyszedł z tym do niej? – No dobrze. I co w związku z tym? – zapytała. Spodziewała się, że jej coś zaproponuje, jeśli niewyuzdany seks z rondelkiem w roli intrygującego gadżetu, to może chociaż ciepłą przekąskę. Co prawda zdecydowanie nie powinna już jeść o tej porze, ale… Ku jej rozczarowaniu na te słowa Andrzej nieoczekiwanie się stropił. Zerkał raz po raz to na żonę spowitą kocem, to na rondelek w garści, aż Tereska westchnęła w duchu i zaczęła pomalutku liczyć do dziesięciu i z powrotem. Tereska miała bowiem feler. Choć w pracy potrafiła, niczym Tommy Lee Jones małej księgowości, przez pół dnia tropić brakujące pięć złotych pięćdziesiąt groszy, to w życiu codziennym była w gorącej wodzie kąpana i nerwy traciła ze szwungiem. Starała się, naprawdę bardzo się starała panować nad odruchami i z byle powodu nie buchać płomieniami z nozdrzy. Na przykład teraz, kiedy stropiony Andrzej wespół z rondelkiem wciąż się zastanawiał, jak uzewnętrznić słowami to, co go gryzło. Dwadzieścia lat razem, powtarzała sobie, dwadzieścia lat, z czego siedemnaście w małżeństwie, na stanie dwoje dzieci i pies, za to ofiar – okrągłe zero. Ładny bilans. A Tereska lubiła ładne bilanse, hołubiła, do piersi tuliła, pieściła czułym szeptem każdą komórkę arkusza kalkulacyjnego, dlatego raz po raz tylko wzdychała w duchu i liczyła, tam i z powrotem, liczyła aż do skutku. Wreszcie Andrzej, rozważywszy opcje, zdecydował się na maksymalną prostotę przekazu. – Chodź. Niechętnie odłożyła książkę, wygrzebała się spod koca i udała w ślad za mężem do kuchni, wciąż nic a nic z tego nie rozumiejąc. Andrzej zatrzymał się pośrodku ciasnawego pomieszczenia i spojrzał wyczekująco na żonę. Był mężczyzną bardzo wysokim, acz szczupłym, z czupryną ciemną i gęstą à la późny Adaś Niezgódka z nieśmiertelnych ilustracji Szancera. Okulary miał jak Harry Potter, a z charakteru przypominał Marcelego Szpaka, też stale dziwił się światu. Obecnie nawet bardziej niż zwykle. Tereska chłodno odwzajemniła spojrzenie. – No? O co chodzi? – Otwórz. – Skinął głową w stronę lodówki. – To jakiś dowcip? – Naraz coś ją tknęło. Ściągnęła brwi i wzięła się pod boki. – Przyznaj się, znowu kupiłeś ten cuchnący ser i zapomniałeś go zamknąć w szczelnym pudełku? – Nie! Znaczy, kupiłem – uściślił naprędce – ale nie zapomniałem. No, otwórz. Zniecierpliwiona Tereska złapała za uchwyt na drzwiczkach i pociągnęła. – No i co? – Odruchowo omiotła wzrokiem zawartość półek. No dobrze, brakowało tego i owego, rzeczywiście wypadałoby zrobić jakieś większe zakupy, ale serdelków akurat mieli dwie paczki, więc o co, do cholery, chodziło Andrzejowi? Już miała wrócić do odliczania, żeby nie zatłuc męża rondelkiem, kiedy do niej dotarło, że chyba coś słyszy. Nachyliła się i zajrzała głębiej, nadstawiając ucha. Z wnętrza urządzenia dobiegał głos – zaskakująco wyraźny i donośny, kiedy się wsadziło głowę do lodówki. Głos był bezsprzecznie damski, uniesiony i zaaferowany w sposób, który nie pozostawiał absolutnie żadnych wątpliwości. Któraś z sąsiadek miała gościa, a sądząc po okrzykach, jękach i imiennych wezwaniach, które wznosiła, cokolwiek ów gość robił u niej o tej porze, robił to dobrze, z zapałem oraz ku chwale co najmniej jednej osoby boskiej. Teresce odjęło mowę. Przez dobrą minutę chłonęła te hymny z wybałuszonymi oczami, dopóki Andrzej nie nachylił się w jej stronę i nie zapytał konspiracyjnym szeptem: – Co? Ty też to słyszysz?… – Oszalałeś? Musiałabym być głucha jak pień, żeby… – zaczęła Tereska normalnym głosem, zaraz jednak urwała, bo mąż zaczął jak szalony wymachiwać jej rondelkiem przed twarzą na znak, że cicho, cicho, jeszcze ich usłyszą!!! W sumie racja. Skąd mieli wiedzieć, czy dźwięk rozchodził się tylko w jedną stronę, czy może też w obie? Przez chwilę stali naprzeciwko siebie w stosownie nabożnym milczeniu, raz po raz to otwierając lodówkę i uwalniając litanię pod wezwaniem miłego młodego człowieka z Nazaretu, to znów odcinając nieoczekiwane źródło dźwięków, dopóki z głębi mieszkania nie dobiegł ich inny głos, zdecydowanie poirytowany: – MOŻECIE JUŻ ZOSTAWIĆ W SPOKOJU TĘ PRZEKLĘTĄ LODÓWKĘ?! Czerwona niczym piwonia Tereska trzepnęła drzwiczkami z impetem i odwróciła się do męża. – No cóż. Czyli dzieci już wiedzą o… o tej nowej funkcji głosowej. No to jeden problem mamy z głowy. Ale tylko jeden. Andrzej odchrząknął. – Wiesz, trochę… trochę to krępujące – powiedział ściszonym głosem. – Głodny jestem, miałem ochotę na serdelka, nawet już sobie wody do garnuszka chciałem nalewać, a teraz zamiast serdelka mam dylemat. – Jaki znowu dylemat? – zapytała Tereska, nie do końca trzeźwo, bo w głowie miała kłębowisko. Choć mieszkali tu od ponad dwunastu lat, dotychczas ich jedynym problemem natury akustycznej było dziecko sąsiadów z parteru. Zeszłego roku mniej więcej od początku listopada do drugiej połowy grudnia wygrywało na flecie Lulajże Jezuniu – czy może nie tyle wygrywało, ile wydobywało przemocą z instrumentu dźwięki, od których dwie kondygnacje wyżej nawet półgłuchej ze starości Pindzi sierść stawała dęba. Pomijając jednakże wspólny pierwiastek boski, w przypadku dziecka mogli przynajmniej liczyć, że w tym roku przesiądzie się z fletu na cymbałki albo całkiem oleje edukację muzyczną. Natomiast w przypadku uduchowionej sąsiadki wątpili, by zechciała zmienić aktualnego cymbalistę na mniej akustyczny model. W końcu ten się sprawdzał, i to na imponujących dystansach. – No bo wiesz – ciągnął Andrzej z troską – czy to nie będzie aby obraza uczuć religijnych? Ta pani tam „Jezu! Jezu! Jezu!”, tak z uczuciem, a ja tu serdelki gołą ręką macam, jak jakieś zwierzę… – Andrzej, na litość boską… – jęknęła Tereska, kończąc tę absurdalną rozmowę, i wróciła pod koc, by pomyśleć, co począć z tym fantem. Od tamtej pory boski seks w lodówce rozbrzmiewał z zaskoczenia o różnych porach dnia i nocy, psując Trawnym radość z planowanych posiłków oraz – o zgrozo – swobodę ukradkowego podjadania. Miało to swoje dobre strony, mianowicie Teresce nieoczekiwanie ubył centymetr w talii. Miało również i złe. Chociażby dzieci – szesnastoletnia Zoja, starsza i bardziej zorientowana, poprzestawała na wymownych uniesieniach brwi, ewentualnie przewracała oczami, za to jej młodszy brat za każdym razem drążył, czy aby nie powinni kogoś wezwać do tej pani, policji, pogotowia, egzorcysty może?… Najbardziej jednak, bardziej niż zatroskany Maciejka ze swoimi dociekaniami, gnębiło ich pytanie, czy to tylko ich lodówka tak doskonale przewodzi dźwięk, czy też może inni sąsiedzi przysłuchują im się za pośrednictwem zmywarki lub pralki? Pytanie to na dodatek pozostawało bez odpowiedzi, czym skutecznie odbierało małżonkom wszelką ochotę na amory. W rezultacie pożycie małżeńskie Trawnych wzięło i zdechło na dobry miesiąc. W końcu, drogą dedukcji, udało im się ustalić, że hymny ku czci wznosiła prawdopodobnie nowa sąsiadka z klatki obok, z którą to sąsiadką od pewnego czasu mijali się na wałach, gdzie wyprowadzała statecznego kundelka o siwym pysku. Teoretycznie obopólne spsienie dawało świetny pretekst do nawiązania znajomości. W praktyce Andrzej kategorycznie odmówił rozmówienia się z obcą kobietą na temat jej życia intymno-publicznego. – Jak ty to sobie wyobrażasz? – oburzał się. – Mam do niej podejść i zapytać: „Przepraszam, czy ma pani chwilę, żeby porozmawiać o Jezusie?”. A potem co, gładko przejść do przeliczenia wezwań świętych na długość orgazmu?! Sam sobie dałbym w pysk za coś takiego, mowy nie ma! Cóż, Tereska musiała mu przyznać rację, jej też byłoby głupio tak twarzą w twarz. Nie mówiąc już o wykorzystywaniu w tym celu Bogu ducha winnej Pindzi. Plan wsunięcia dyskretnie karteczki pod drzwi sąsiadki również spalił na panewce. Owszem, ustalili, że „CISZEJ, KOBIETO” będzie komunikatem stosownie zwięzłym oraz sugestywnym, a przy tym pozbawionym zbędnego elementu osądu. Sęk w tym, że nie mieli pojęcia, które drzwi były tymi właściwymi. Ostatecznie postanowili, że zamiast rozrzucać komunikat po całej klatce z nadzieją, że sąsiadka się domyśli i nieco przystopuje z decybelami, po prostu przestawią lodówkę w jakieś mniej akustyczne miejsce. Niestety, najprostsze rozwiązanie okazało się niewykonalne. Nie pozwalały na to ani instalacje, ani kuchenne szafki, zrobione dwanaście lat temu na wymiar i zamocowane na amen. Przestawienie czegokolwiek większego niż toster wymagało zmian o charakterze fundamentalnym, włącznie z kuciem ścian i podłogi. I tym oto sposobem, przez wzgląd na dobrostan małoletnich dzieci oraz własnego pożycia, Trawni dojrzeli w końcu do generalnego remontu kuchni. Tereska nie wzięła jednak pod uwagę, że z Andrzejem się tak nie dało. Nie, i już. Nie dało się z nim tak po prostu, zwyczajnie, jak człowiek, pojechać do budowlanego, ewentualnie trzech, wybrać farby, posprzeczać się najpierw o kafelki, potem zaś o fugi, których Tereska nie cierpiała, Andrzej zaś uwielbiał, na koniec zaś wywrócić całą koncepcję do góry nogami, bo przez przypadek, już w drodze do kas, rzuciłoby im się w oczy coś ładniejszego, więc może jednak drobna pstrokata mozaika zamiast gresowych połaci?… Nie. Andrzej niczego nie robił tak po prostu, zwyczajnie i tak dalej. W przeciwnym razie raczej nie wybrałby generalnego remontu zamiast krótkiej i konkretnej rozmowy z sąsiadką. I zapewne również dlatego Tereska nie była szczególnie zaskoczona, kiedy dwa dni po tym, jak pierwszy raz przebąknęła o remoncie, zamiast z naręczem katalogów wnętrzarskich jej mąż wrócił do domu z informacją, że chyba kupił dom. – Jak… jak to dom? – zapytała, wgapiając się w małżonka, w te dwa metry szczęścia promienistego. – Jaki dom, co za dom, czyś ty do reszty zdurniał?! – Przy ostatnim słowie pociemniało jej przed oczami, a przez głowę niczym błyskawice zaczęły przemykać pytania, czy doskoczyłaby mu do gardła, żeby małżonka zadusić tu i teraz, w afekcie, czy może jednak najpierw musiałaby iść po stołeczek, co trąciło już nieco premedytacją, ale może dałoby się jakoś zatuszować? Trudno, zostanie młodą wdową, hej, w końcu okolice czterdziestki to piękny wiek na wdowieństwo, dzieci już względnie odchowane, całe życie przed nią, nawet z uwzględnieniem odsiadki, a kto wie, może schudnie na więziennym wikcie, podszlifuje angielski, nawiąże ciekawe kontakty… – No dom. Prawie dom – uściślił Andrzej, by czym prędzej przystąpić do dalszych wyjaśnień, że nie, prawie dom to nie dom bez dachu czy ścian. Miał i dach, i ściany, bez obaw, i okna, i drzwi w komplecie, wszystko miał, nawet instalacje, brakowało jedynie armatury. No i mieszkańców. Jak się okazało, zbudował go kumpel kuzyna jego kumpla z pracy. Dom stał na wsi, pod miastem, w bardzo przyjemnym miejscu, las, ptaszki, pszczółki, raj, raj na ziemi, no żyć nie umierać! Tyle że ów kumpel kuzyna kumpla, ciągnął Andrzej, tak jakoś ten dom budował i budował, że teraz się rozwodzi i już w zasadzie domu nie potrzebuje, a nawet wprost przeciwnie, bardzo by go chciał sprzedać, w miarę szybko, spłacić prawie już byłą żonę. Ale bez obaw, Teresko, oni od razu będą mieli dom, za to bez rozwodu i innych przykrości! *** Tak, uświadomiła sobie Tereska dwa miesiące później, zapatrzona w tylny zderzak passata. Właśnie tak to się stało. Andrzej mówił i mówił o metrażu, wykończeniu, dojazdach i innych pierdołach, nieprzerwanie promieniując przy tym szczęściem i dobrocią, a że gabarytów był słusznych, to promieniował intensywnie, przytłaczająco wręcz, co zazwyczaj ją trochę wkur… no, irytowało bardzo, a trochę nie. Tak, to musiało się stać właśnie wtedy. W pewnym momencie przestała słuchać, oczyma duszy ujrzawszy siebie na tarasie z widokiem na… na… no, na widok, nieokreślony jeszcze, lecz obowiązkowo piękny, z tych bardziej sielskich. I pośród tej sielskości ona, Tereska, z filiżanką, nie – z kubkiem! – kubkiem aromatycznej kawy w dłoni, w szlafroczku rozchełstanym, pośród ciszy i trzmieli, kwiecia, i łabądków. Żadnych korków, żadnych fletów prostych, rany boskie, żadnych więcej seksów w sprzęcie AGD!!! I teraz z tych nerwów, z tego niewyspania i nagłego olśnienia jak nie wezbrała w Teresce pieśń, jak nie wyrwała się z jej gardła – pieśń o kobiecie u progu realizacji marzeń, pieśń o tym, że „wszystko się może zdarzyć”, ze szczególnym naciskiem na przeciągłe, jakże bliskie psiemu sercu YYY. Zoja, która siedziała na miejscu pasażera, obejrzała się i wymieniła z bratem przerażone spojrzenia. Nic jednak nie powiedzieli, nauczeni doświadczeniem, że kiedy matka zaczyna śpiewać, lepiej się po prostu odsunąć i zaczekać, aż jej przejdzie. Światła zmieniły się na zielone i grafitowy passat ruszył, a za nim yariska z dwójką zdumiewająco cichych dzieci, zawodzącym do wtóru polskim owczarkiem nizinnym ubłoconym oraz Tereską, która z nową energią przypuszczała właśnie szturm na trzecią zwrotkę i odkrywała przy tym rejestry, które nie śniły się kompozytorom nawet największych broadwayowskich hitów.\nRedaktor inicjujący: Agnieszka Trzeszkowska Redakcja: Piotr Chojnacki Korekta: Marta Stochmiałek, Agnieszka Trzeszkowska Projekt okładki: Joanna Strękowska Skład i łamanie: Dariusz Ziach Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o. 02-672 Warszawa, ul. Domaniewska 48 tel. (22) 828 98 08 faks (22) 395 75 78 biuro@gwfoksal.pl www.gwfoksal.pl ISBN 978-83-280-8844-3Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.i Michał Latusek / Virtualo Sp. z o.o.\n


Uwaga, zmiany w bydgoskich skarbówkach - Prawo i finanse\nUwaga, zmiany w bydgoskich skarbówkach\nAW • 3 stycznia 2011 - 11:55\nMieszkańcy Bielawy, Osiedle Leśngo i wschodniej części Śródmieścia roczne rozliczenia podatkowe i wszelkie inne sprawy podatkowe załatwiają już nie w Pierwszym a Trzecim Urządzie Skarbowym na ul. Rejtana 5.\nZmiana właściwości miejscowej urzędów skarbowych w Bydgoszczy obejmuje teren pomiędzy ulicami Gdańską, Wyszyńskiego, Armii Krajowej oraz rzeką Brdą. Granica między Pierwszym i Trzecim Urzędem Skarbowym w Bydgoszczy zostaje przesunięta z ulicy Gdańskiej i od 1 stycznia 2011 roku jej przebieg wyznaczają ulice Wyszyńskiego i Armii Krajowej.\nZmiana ta ma istotne znaczenie dla spraw podatkowych mieszkańców miasta i regionu. Dotyczyć przede wszystkim podatników, których miejsce zamieszkania lub siedziba działalności znajdują się na terenie objętym migracją, ale także inne podmioty np. pracodawców i kontrahentów tych podatników.\nPrzesunięcie granicy zasięgu terytorialnego dwóch bydgoskich urzędów skarbowych ma poprawić obsługę podatników. Pytania i wątpliwości związane ze zmianą właściwości urzędów skarbowych można zgłaszać pisząc na adres e-mail: graniceUS@kp.mofnet.gov.pl oraz dzwoniąc na numery telefonów: (52) 339-76-17 (Trzeci Urząd Skarbowy w Bydgoszczy), lub (52) 584-84-09(Pierwszy Urząd Skarbowy w Bydgoszczy).


Dlaczego warto wybierać narzędzia wielofunkcyjne fein? - Gostynin Team\nHome » Webstore » Inne Sklepy » Dlaczego warto wybierać narzędzia wielofunkcyjne fein?\nNarzędzia wielofunkcyjne fein to bardzo interesujące artykuły, które posiadają tak naprawdę wieloletnią tradycję, a to za sprawą tego, że po raz pierwszy firma je produkująca, czyli Fein, wprowadziła je na rynek ponad dwadzieścia osiem lat temu. Obecnie narzędzia wielofunkcyjne fein wykorzystują najnowszą technologię oscylacji osiowej, pozwalającej na tzw. grawerowanie ruchu obrotowego, który odbywa się w obie strony, dzięki czemu charakteryzują się one nie tylko innowacyjnością, ale również praktycznością oraz funkcjonalnością, co jak wiadomo, w przypadku tego typu narzędzi ma ogromne znaczenie. Opisywany sprzęt wyprodukowany przez markę Fein, dzięki zastosowanym w nim rozwiązaniom technologicznym pozwala swoim użytkownikom zarówno na szlifowanie, jak i cięcie. Warto również w tym momencie dodać, że opisywane narzędzia wyprodukowane przez firmę Fein odznaczają się także wysoką trwałością, a co za tym idzie wytrzymałością oraz wydajnością.\n3kiwi.pl to sklep internetowy, który posiada szeroki asortyment akcesoriów dla niemowląt i dzieci. Oferujemy produkty, które są wykonane z najlepszych materiałów. Pozwala to na komfort i radość z użytkowania. Stawiamy przede wszystkim na precyzyjne wykonanie, które pozwala na długoletnie użytkowanie. Stal...