Sierpień | 2018 | News\n#301: Moje rady i wytyczne dla filmowców-amatorów na co powinni zwracać szczególną uwagę podczas prób stworzenia „dobrego filmu”\nMotto: „Wiele osób błędnie sądzi, że wystarczy mieć kamerę filmową aby nakręcić ‚dobry film’ – zapominając przy tym, że filmowanie jest bardzo wymagającą twórczością, dla sukcesu w której trzeba mieć NIE tylko talent, ale i twórczy umysł, wiedzę, doświadczenie, cierpliwość, oraz zacięcie do efektywnego wykonywania uciążliwej, trudnej i nietypowej pracy.”\nJa osobiście od dawna zachęcam wszystkie osoby, aby dokumentowały filmowo lub fotograficznie każdą sytuację, zdarzenie, zjawisko, obiekt, itp., co do których odnotują, że reprezentują one sobą coś istotnego, zabawnego, interesującego, wzruszającego, niezwykłego, nieznanego, itp. Ja sam bowiem aż kilka razy w swym życiu doświadczyłem jak bardzo (i jak długo) potem się żałuje i przysłowiowo „pluje sobie w brodę”, jeśli widzi się coś naprawdę ważnego i/lub niezwykłego, przykładowo widzi się ów omawiany w Biblii cudowny „płonący krzew” – jakiego swoją własną obserwację opisałem w punkcie #J3 ze strony o nazwie „petone_pl.htm”, jednak zamiast natychmiast to udokumentować na filmie lub zdjęciu, najpierw się zacznie temu przyglądać, zaś to coś skorzysta z czasu jaki mu się dało i po prostu zniknie. To właśnie z powodu aż kilku swoich przypadków takich przegapień wyjątkowych okazji do wykonania ogromnie istotnej dokumentacji fotograficznej lub filmowej, że ja wypracowałem i staram się przypominać każdemu radę i jednocześnie zachętę „najpierw filmuj albo fotografuj, a dopiero potem deliberuj”. Wszakże w dzisiejszych czasach praktycznie już niemal każdy ma pod ręką komórkę, cyfrowy aparat fotograficzny, lub nawet wideo-kamerę, każde z jakich to urządzeń umożliwia mu natychmiastowe i tanie filmowanie lub fotografowanie kiedykolwiek w swym życiu natknie się na coś wartego udokumentowania. Co zaś też ważne, filmy i zdjęcia obecnie są przechowywane w taniej pamięci typu komputerowego, poczym tanio i łatwo mogą być obejrzane na ekranie telewizora lub komputera, a w razie potrzeby równie tanio przesłane emailem do innych osób aby sobie je przeglądnęli. Jeśli zaś to co sfilmowaliśmy lub sfotografowaliśmy nam się NIE podoba, wówczas równie tanio i szybko możemy to wydeletować. Jedyne więc co nam jeszcze potrzebne, to owo nieustające trzymanie w swej pamięci i bycie gotowym, aby natychmiast filmować lub fotografować to co jest warte udokumentowania – zamiast jedynie na to patrzeć i się zastanawiać „czy warto”.\nPatrząc z perspektywy swych własnych doświadczeń życiowych, widzę aż cały szereg powodów dla jakich każdy z nas powinien nieustannie dokumentować na filmie lub na zdjęciach absolutnie wszystko co uzna za najbardziej istotne z tego co życie mu ujawnia (a nawet ma obowiązek takiego dokumentowania). Przykładowo, z czasem taka dokumentacja może stać się jedynym co nam pozostanie z już przeżytej przeszłości. Dlatego będzie dla nas miała nieopisaną wartość sentymentalną. Typowo jest ona także rodzajem spoiwa jakie łączy nas z bliskimi i znajomymi – razem z którymi przyszło nam kroczyć przez jakiś fragment naszej drogi życiowej. Najważniejszy jednak moim zdaniem powód, to że żyjemy w wyjątkowych czasach. Przykładowo, nad naszymi głowami już zawisa groźba zdarzeń opisanych na mojej stronie o nazwie „2030.htm”, zaś zilustrowanych na filmie „Zagłada ludzkości 2030”. Jeśli zaś tego co nadchodzi NIE uda się nam uniknąć, wówczas mamy obowiązek aby przyszłym pokoleniom dostarczyć dokumentację jaka pozwoli im znaleźć odpowiedzi na pytania „dlaczego”, „jakie błędy my popełniliśmy, że nas spotkał taki los”, „co oni powinni czynić, aby już nigdy więcej”, itp.\nFilmowanie tego co warte udokumentowania można dokonywać na dwa odmienne sposoby. Pierwszy z nich polega na tym, że kiedykolwiek widzimy coś wartego udokumentowania, łapiemy swoją komórkę, albo elektroniczny aparat fotograficzny z możliwością filmowania, albo też posiadaną pod ręką kamerę telewizyjną, poczym filmujemy to co widzimy najlepiej jak potrafimy. Takie dokumentowanie typowo jednak NIE nadaje się do publicznego udostępniania – chyba że przypadkowo zdołaliśmy utrwalić coś, w obejrzeniu czego będzie zainteresowanych wielu ludzi (stąd owa ważna idea, która w tym się ukrywa, spowoduje iż wielu ludzi będzie to oglądało bez względu na jakość naszego filmowania). Ale dokumentowanie to ciągle pozwoli abyśmy grupie naszych najbliższych i znajomych pokazali to co udokumentowaliśmy, a ponadto co dla nas samych z upływem czasu będzie miało stopniowo rosnącą wartość sentymentalną. Drugim sposobem filmowania jest nakręcenie z góry zaplanowanego filmu. Jeśli zaś taki film zdołamy przygotować w odpowiednio „dobrej jakości”, wówczas typowo będzie się on nadawał do publicznego pokazania. Niestety, filmowanie o jakości wystarczająco dobrej aby nadawało się do publicznego pokazywania jest bardzo pracochłonne. Z moich doświadczeń wynika, że nakręcenie nawet tylko kilkuminutowego „dobrego filmu”, jednej osobie typu „amator” (tj. normalnie zajmującej się czymś innym niż filmowanie) zajmuje co najmniej pół roku czasu – po więcej szczegółów patrz to co wyjaśniam w podpunkcie (3) poniżej. Dlatego z moich własnych doświadczeń wynika, że przed podjęciem wykonywania takiego z góry zaplanowanego filmu powinniśmy dokonać analizy liczebności widowni do jakiej adresujemy ten nasz pracowicie nakręcany film. W mojej też prywatnej opinii, jeśli przewidywana liczba „W” widzów potencjalnie zainteresowanych w oglądnięciu naszego filmu NIE przekracza W=1 [milion], wówczas w dzisiejszych czasach wyprodukowanie takiego filmu NIE jest już warte podejmowania i powinniśmy go zaniechać. Wyrażając to innymi słowami, zanim podejmie się prace nad „dobrym filmem”, konieczne jest przeprowadzenie badań po angielsku nazywanych „feasibility studies” (co ja przetłumaczyłbym na polski jako „uzasadnienie opłacalności podjęcia się” – słowniki do jakich zaglądnąłem tłumaczą to jednak inaczej i niezgodnie z faktycznym znaczeniem tego wyrażenia).\nJeśli jednak nasza analiza potencjalnej widowni będzie sugerowała, że „główna idea” naszego filmu cieszy się na tyle powszechnym zainteresowaniem, iż prawdopodobnie możemy liczyć na conajmniej W=1 [milion] ludzi jacy zachcą go oglądnąć, wówczas wielomiesięczne i pracochłonne nakręcanie takiego filmu jest warte podjęcia. Dla takich właśnie sytuacji, kiedy „amatorowi-filmowcowi” warto będzie zająć się pracochłonnym nakręceniem „dobrego filmu”, poniżej pospisywałem w podpunktach najważniejsze wytyczne (albo rady), jakie wynikają zarówno z moich osobistych doświadczeń tworzenia nowych filmów, jak i z moich analiz oglądanych filmów już nakręconych przez innych twórców.\nKażdy rodzaj rad i wytycznych łatwiej jest zrozumieć, jeśli podpierane są one jakimiś rzeczywistymi przykładami. Aby więc i w poniższych moich radach użyć klaryfikującego je rzeczywistego przykładu, postanowiłem że jako ów przykład użyję narazie NIE zadecydowaną jeszcze, ani realizacyjnie NIE rozpoczętą, sytuację ujawniającą jak by wygladało, oraz z czym by się wiązało, przygotowanie „dobrego filmu”, gdybym to ja osobiście podjął się jego wykonania (najlepiej razem ze sprawdzonymi już w działaniu moimi współpracownikami) podczas nadchodzącego zapewne około lipca 2020 roku, jubileuszowego „złotego” zjazdu absolwentów Wydziału Mechanicznego Politechniki Wrocławskiej (w skrócie „WM-PWr”), rocznika 1970, organizowanego z okazji 50-lecia ukończenia tej uczelni. (Odnotuj, że uprzednie zjazdy absolwentów WM-PWr rocznik 1970 są opisywane na mojej stronie o nazwie „rok.htm”.) Wszakże użycie tu jako przykład owej niezadecydowanej jeszcze sytuacji filmowania „złotego zjazdu” moich kolegów i koleżanek z okresu studiów posiada aż szereg zalet. Przykładowo, wyjaśnia klarownie tym kolegom co się wiąże z uwiecznieniem ich jubileuszowego zjazdu za pomocą „dobrego filmu”. Mnie uwalnia od potrzeby wyjaśniania każdemu ciekawskiemu z osobna, dlaczego NIE wystarcza mieć kamerę i dobre chęci aby przygotować „dobry film”, oraz dlaczego nakręcając najróżniejsze filmy ja nadal NIE stworzyłem jeszcze filmu o swym roku studiów, o swych kolegach, ani o swej uczelni. Z kolei czytającym niniejsze opisy filmowcom-amatorom przykład ten dopomoże zrozumieć znacznie lepiej co bardziej istotne aspekty wykonywania „dobrych filmów”. Oto więc moje kolejne rady i wytyczne, podpierane użyciem tego właśnie „złotego” przykładu:\n(1) „Dobry film” powinien pozytywnie, konstruktywnie i z respektem dla prawdy komunikować lub komentować jakąś bardzo istotną ideę, wiadomość, przekaz, wiedzę, naukę, analizę, przesłanie, itp., które zaprzątają umysły wielu ludzi. Przykładowo, pokazanie w jakimś filmie jedynie wyglądu kilku podchmielonych osób ucztujących z określonej okazji (chyba, że główną ideą filmu jest humor lub pokazanie określonej osoby), czy np. pokazanie tylko czyichś zdjęć z określonych czasów czy sytuacji, zwykle ma tylko ten skutek, że dany film ochotniczo oglądałyby jedynie osoby w nim występujące (i to zapewne nawet NIE wszystkie z nich). Typowo zaś w nawet dosyć „zaludnionym” filmie mieści się lub jest odnotowywane przez widzów zaledwie około 30 dobrze identyfikowalnych osób. Jest więc duże prawdopodobieństwo, że taki typowy film w sumie oglądnęłoby (i to tylko jednorazowo) właśnie około owych 30+ osób, którzy na nim byliby pokazani, plus czasami także ich najbliższe rodziny. To zaś oznacza, że cała wielomiesięczna praca owych ludzi, którzy film ten wytworzyli, plus koszta filmu, lektora, transportu, podróżowania, hoteli, itp., wyniknęłyby w krótkiej przyjemności zaledwie około 30+ osób. Powód ku temu jest bardzo prosty – aby film oglądało wielu ludzi, musi on prezentować coś, w czym owi ludzie są witalnie zainteresowani. Niewielu zaś dzisiejszych ludzi jest zainteresowanych oglądnięciem wszystkiego co im się nawinie. Dlatego „dobry film” – wytyczne przygotowywania jakiego tu opisuję, warto nakręcać jedynie w przypadku, kiedy zaprezentuje on właśnie jakąś bardzo istotną ideę, wiadomość, przekaz, wiedzę, naukę, analizę, czy coś jeszcze innego. (Ja celowo przy nazywaniu takiej głównej „idei” filmu NIE używam nazwy „teza”. Nazwa „teza” ma bowiem bardzo ścisłą definicję naukową, która m.in. nakazuje aby była ona podana na początku danej rozprawy. Tymczasem w „dobrym filmie” owa główna idea typowo NIE jest podana, aczkolwiek zawsze musi ona tam istnieć, musi być znana twórcom filmu, oraz cała treść filmu musi służyć udowodnieniu jej prawdy.) Ta główna idea ma bowiem zainteresować potem ów co najmniej W=jeden [milion] oglądających, zaś występujący w filmie ludzie mogą być pokazywani jedynie jakby „na maryginesie” (co odciąża ich od wypełniania wymogów przystojnych i gładko wypowiadających się aktorów) – przykładowo ponieważ to właśnie oni uczestniczyli w wykuciu, lub w przeżyciu, tego co film omawia i ilustruje. W pozostałych zaś przypadkach, kiedy z góry wiadomo, iż film NIE zainteresowałby owego W >= 1 miliona potencjalnych oglądających, zamiast pracowicie przygotowywać „dobry film” raczej warto „złapać komórkę lub wideo-kamerę” i jedynie spontanicznie udokumentować to co się dzieje.\nPoniżej przytaczam kilka przykładów spraw, czy idei, związanych ze studiami jakie przeżywaliśmy wspólnie z moimi kolegami z roku i (lub) związanych z moją osobą, stąd jakich zaprezentowanie „dobrym filmem” zapewne wzbudziłoby szersze zainteresowanie (aczkolwiek ustalenie „u ilu osób” nadal wymagałoby szczegółowszego przeanalizowania i badań typu „feasibility studies”, jakich dla poniższych idei ja NIE przeprowadzałem):\n(1a) Dlaczego komunistyczne wykształcenie wiodło cały kraj i indywidualnych absolwentów do sukcesów NIE bazujących na znajomościach (tj. bazujących głównie na wiedzy i merycie), zaś kapitalistyczne wykształcenie NIE jest już w stanie tak czynić – czego wynikiem jest, że zamiast bycia „źródłem wiedzy i umiejętności”, do dziś kapitalistyczne wykształcenie przetransformowało się w „główne źródło znajomości i dostępu do puli kolegów uczelnianych (tzw. „old boys network”), z jakimi w dalszym życiu prowadzi się potem interesy”? (Odnotuj, że to właśnie owo przetransformowanie się studiów w generatory „old boys networks” jest główną przyczyną dla jakiej sporo dzisiejszych krajów kapitalistycznych osiągnęło już poziom „100% korupcji” opisywanej w punkcie #E3 strony „pajak_dla_prezydentury_2020.htm”, zaś pozostałe kraje wcale NIE są dalekie od owej 100% korupcji i od jej zaduszających naszą dzisiejszą cywilizację następstw. Sytuacja w tej sprawie stała się aż tak wypaczona, że oglądając jakiś program telewizyjny w jednym z krajów, ekonomia którego raptownie staczała się wówczas w dół a rosła w nim jedynie korupcja, zostałem zaszokowany wypowiedzią prezentera TV, że wszyscy członkowie rządu owego kraju byli byłymi kolegami uczęszczającymi do tej samej szkoły.)\n(1b) Na bazie twojego doświadczenia życiowego co uważasz, że wymagałoby uczynienia, aby uczelnie przestały generować „old boys networks” i powróciły do generowania fachowców z wysoką wiedzą i umiejętnościami, oraz aby życie kraju przestało bazować na tym „kogo się zna” a powróciło do kiedyś praktykowanego bazowania na tym „co się wie”?\n(1c) Czy w twojej opinii owa szybko narastająca obecnie na świecie sytuacja galopującej korupcji, załamywania się demokracji, pojawiania się despotów i dyktatur, szerzącego się kumoterstwa, itp., zakończy się (1) globalnym kataklizmem i zagładą opisywaną na stronie „2030.htm”, czy też raczej natura, życie i Bóg rozwiążą tę sytuację w jakiś inny sposób, np. (2) zgodnie ze staropolską przepowiednią, że „żółta rasa zapanuje nad światem” (a może równoczesnym wypełnieniem się obu tych możliwości)?\n(1d) Czy z punktu widzenia doświadczeń życiowych naszej grupy absolwentów rocznika 1970, trudności przez jakie w latach 1960-tych przechodzili kandydaci na studentów zdający ówczesny bardzo wymagający egzamin wstępny na Politechnikę Wrocławską, życie potwierdziło jako dobre, czy też jako złe, dla nas kiedy staliśmy się już absolwentami tej uczelni? (Odnotuj tu, że nawet mądrość ludowa poznała starą prawdę, przez filozofię totalizmu wyrażoną potem zasadą parafrazującą powiedzenia, iż „NIE ma takiego złego co by na dobre nie wyszło i NIE ma takiego dobra, co by NIE wygenerowało sobą też jakiejś formy zła” – po opisy tej starej prawdy patrz np. punkt #F3 z mojej strony „wszewilki.htm”. Innymi słowy, powyższa prawda ujawnia, że trudne egzaminy powodowały potem wysoką jakość i przydatność absolwentów – szkoda, że dzisiejsze matki NIE rozumieją działania tej prawdy, preferując „cieplarnianą zasadę” wychowywania swych pociech (patrz tzw. anti-smacking law”), tj. zasadę pozbawioną dyscyplinowania, kar i rózgi – skutki dłuższego stosowania jakiej opisuje między innymi punkt #B5.1 z mojej strony o nazwie „will_pl.htm”.)\n(1e) Dlaczego niezależnie od tego co stwierdzają oficjalne źródła, z osobistych doświadczeń życiowych autora tej strony (i zapewne każdego z nas) wynika, że około 1970 roku Politechnika Wrocławska była jedną z najlepszych uczelni technicznych świata, zaś jej ówcześni absolwenci jednym z pokoleń Polaków odnoszących największe sukcesy życiowe. (Ten temat szerzej omawiam w punktach #J1 i #J2 swej strony o nazwie „magnocraft_pl.htm”, w punkcie #B1 swej strony o nazwie „wroclaw.htm”, oraz w punkcie #E1 swej jeszcze innej strony o nazwie „rok.htm”.)\n(1f) Czy czujesz się współodpowiedzialny przed następnymi pokoleniami (lub odpowiedzialny przed Bogiem) za trudną sytuację w jakiej znalazła się dzisiaj cała nasza cywilizacja (patrz strona „2030.htm” i strona „woda.htm”), zaś do nadejścia jakiej przyczyniło się, między innnymi, także i nasze pokolenie (ponieważ np. zamiast udoskonalać komunizm na wzór Chińczyków, zlikwidowaliśmy ideologiczną konkurencję dla kapitalizmu, która to konkurencja aż do czasu likwidacji komunizmu podtrzymywała moralnie-poprawne zachowywanie się, zdrowie i rozkwit światowej demokracji), oraz czy zgadzasz się ze stanowiskiem filozofii totalizmu, że obecnie konieczne jest podjęcie bardzo drastycznych posunięć aby tę trudną sytuację szybko naprawić – jeden z istotnych przykładów jakich to posunięć jest opisany w punkcie #L4 strony „2030.htm”, inny w punkcie #J2 strony „free_energy_pl.htm”, zaś jeszcze inny w punkcie #C6 strony „telekinetyka.htm”?\n(1g) Patrząc z naszej dzisiejszej perspektywy i przeżytych doświadczeń życiowych, co byś zmienił/ła lub udoskonalił/ła w sposobie na jaki w latach 1960-tych byliśmy edukowani, oraz w tym co po ukończeniu studiów stanowiło fokus naszego życia zawodowego – tak aby uniknąć przepaści ku jakiej zdąża nasza obecna cywilizacja? (Przykładowo, co byś zmienił/a wiedząc już o opisywanej w punkcie #A2.11 strony „totalizm_pl.htm” tzw. „zasadzie wzajemnego kompensowania złych następstw dwóch przeciwstawnych działań” – która między innymi pozwala aby zamiast jedynie wypaczać wiedzę, światopogląd i moralność absolwentów uczelni jednostronnym i monopolistycznym wykładaniem im ateistycznych teorii ewolucji i wielkiego bangu, absolwenci ci poznali także zalety przeciwstawnej do wielkiego bangu Teorii Wszystkiego zwanej Koncept Dipolarnej Grawitacji?)\n(1h) „Czy” i „jak” nasze po-uczelniane życie zawodowe nam ujawniło, że monopolistyczne zapoznawanie studentów uczelni jedynie z ateistyczną teorią „wielkiego bangu” i jej następstwami, bez jednak udostępnienia konkurencyjnej wiedzy reprezentowanej Konceptem Dipolarnej Grawitacji, okazało się później wadą i przeszkodą życiową, a NIE zaletą?\n(1i) Czy studenci sprowokowani politycznie 1 maja 1968 roku, poczym usunięci z Politechniki Wrocławskiej, powinni być jakoś moralnie zrekompensowani przez dzisiejszą Polskę i naszą uczelnię, oraz co naszym zdaniem powinniśmy uczynić aby doprowadzić do urzeczywistnienia owej moralnej rekompensaty? (Patrz omówienia sprawy tamtej prowokacji politycznej i usunięcia owych studentów, jakie prezentują: punkt #F2 mojej strony o nazwie „wroclaw.htm”, oraz punkt #E5 ze strony absolwentów naszego roku o nazwie „rok.htm”.)\n(1j) Czy jako absolwent rocznika 1970 czujesz się współodpowiedzialny za spowodowanie jakiejś formy moralnego zadośćuczynienia (np. przyznania im honorowego tytułu „magister-inżynier”) tym naszym byłym kolegom ze studiów, którzy po politycznej prowokacji z 1 maja 1968 roku zostali usunięci z uczelni – jeśli zaś „tak”, to w jak w twojej opinii owo moralne zadośćuczynienie powinno wyglądać i jak twoim zdaniem powinniśmy zabiegać o jego zrealizowanie?\n(1l) Czy kiedykolwiek w swym życiu widziałeś/łaś lub doświadczyłeś/łaś coś nadprzyrodzonego lub niewyjaśnionego (np. cudowne uzdrowienie, nieznane istoty, duchy, UFO, deszcz ryb spadających z nieba, itp.), a jeśli „tak”, to jak to wyglądało i jak sobie tłumaczysz to zdarzenie? (Odnotuj, że autor tego wpisu doświadczył aż szeregu cudów opisanych m.in. w punkcie #F3 strony o nazwie „wszewilki.htm”. Wśród nich było też spektakularnie wyglądające (wręcz „teatralne”), krótkoterminowe nadprzyrodzone uzdrowienie kredowo-białym promieniem świetlnym – opisane w punkcie #E2 strony „malbork.htm”.)\n(1m) Czy zgadzasz się z osobistym doświadczeniem życiowym swego kolegi, dra inż. Jana Pająk, że Bóg zawsze tak kieruje edukacją każdej osoby, iż wszystko co jej potem w dorosłym życiu jest potrzebne, ma ona okazję się dowiedzieć (lub poznać) już w trakcie swej wcześniejszej edukacji – tyle, że zależy to od tej osoby, czy z tym się uważnie zapozna, czy też to zignoruje? (Faktyczne „zaprogramowanie z góry” przez Boga przebiegu całego naszego życia w tzw. „Omniplanie” wyjaśniają punkty #J5 i #J6 ze strony o nazwie „petone_pl.htm” – jedną z manifestacji tego już uprzedniego zaprogramowania przebiegu naszego życia jest np. zjawisko „deja vu”.)\n(1n) Dr inż. Jan Pająk, czyli mój kolega ze studiów oraz jego Magnokraft i inne „światoburcze” idee – co o nich sądzę. (W tym wypadku interesowanie indukowałaby ciekawość i kontrowersyjność, jakie moja osoba wzbudza, a także próba dowiedzenia się przez oglądających, np. co dane osoby, czy co moi koledzy, powiedzą na ten temat.)\n(1o) Czy jestem przekonany/a, że ludzka technika dojrzała już do zbudowania Wehikułu Czasu wynalezionego i opisywanego przez mojego kolegę z roku, dra inż. Jana Pająk, a także czy nasza psychika dojrzała już do urzeczywistniana tym wehikułem zasady uzyskiwania tzw. „uwięzionej nieśmiertelności” polegającej na powtarzalnym cofaniu się w czasie do lat swej młodości po każdym dożyciu do wieku starczego? (Odpowiedzialna odpowiedź na to pytanie zapewne wymagałaby poznania co najmniej opisów działania „nawracalnego czasu softwarowego”, w którym my ludzie się starzejemy, a którego pełne zaprezentowanie jest rozłożone na następujące trzy strony: „wstęp” do mojej strony „dipolar_gravity_pl.htm”, plus punkt #D3 z mojej strony o nazwie „god_proof_pl.htm”, plus punkt #J5 z mojej strony „petone_pl.htm”, a jeśli to NIE wystarczy, to także plus punkty i strony stamtąd linkowane.)\nOczywiście, powyższe to tylko przykłady nastawione głównie na „potrząśnięcie śpiącymi” i na podpowiedzenie „jak” idee filmów można sobie wstępnie formułować, a NIE nastawione na wskazanie gotowych idei i tematów jakimi filmujący powinni się zająć. Zresztą, znając życie, wiem że w urzeczywistnieniu sporej proporcji z nich zapewne nikt (poza mną) NIE zgodziłby się wziąść udziału aby NIE popsuć sobie reputacji i respektu władz oraz współziomków – dlatego są one jedynie przykładami ilustrującymi sprawę jaką w tym podpunkcie numer (1) poruszam, a NIE faktycznymi propozycjami dla możliwego filmu. W praktyce zaś temat i główną ideę filmu trzeba sobie dopiero wymyślić i dopracować – najlepiej zaś w tym celu użyć metody zwanej „burza mózgów” jaką nasze pokolenie często używało, zaś jaka do dzisiaj została już zarzucona. Ciekawi mnie, czy czytający zdołają wymyślić jakąś pozytywną, nadającą się do zrealizowania, realistyczną, nową i aprobowalną dla wszystkich ideę, oraz temat i tytuł dla „dobrego filmu”, które gwarantowałyby wzbudzenie zainteresowania co najmniej widowni o liczbie „W” jednego miliona potencjalnych widzów – uzasadniając tym podjęcie pracochłonności wielomiesięcznego wykonywania takiego filmu.\n(2a) Powinien on być maksymalnie krótki. Przykładowo, na planszy początka i reklamy danego filmu jego tytuł powinien się mieścić w jednej linii – co pozwoli objąć go jednym rzutem oka. Tytuły jakie na owej planszy poda się w dwóch lub kilku liniach, już same sobą zniechęcają potencjalnego oglądającego.\n(2b) Powinien dawać do zrozumienia ową główną ideę jaka w filmie tym będzie zaprezentowana. Stąd ideę tę powinien on nazywać po imieniu – np. patrz tytuł „Zagłada ludzkości 2030”, albo też przekazywać w jakiś symboliczny sposób – np. użyciem słowa, nazwy, czy nazwiska, które w pamięci większości ludzi wiąże się z określoną ideą, jaką dany film sobą prezentuje – np. patrz film fabularny o tytule „Prometheus”. Bardzo częstym błędem np. dzisiejszych twórców reportaży lub wywiadów jest, że tytułem swego filmu opisują okazję z jakiej dany film został nakręcony (np. wywiad, wesele, zjazd, itp.), zamiast opisywać nim główną ideę jaką film ten raportuje. Warto więc o tym pamiętać, jeśli ma się wpływ na wybór tytułu dla filmu (aczkolwiek wielu dzisiejszych twórców kręcących dany film uważa, że wiedzą oni lepiej od klienta dla którego film ten tworzą, jaki tytuł powinni mu nadać). Tu warto też dodać, że coraz więcej twórczych nowicjuszów z Polski, dla szybszego wspięcia się w górę, jako takie przyciągające uwagę publiczności tytuły dla swych filmów, muzyki, czy opracowań, używa nazwy związane z moją osobą – które już obecnie symboliczne w pamięci wielu Polaków kojarzą się z określonymi ideami jakie pobudzają ciekawość i chęć ich poznania (niestety, które zawzięcie nadal są sabotażowane przez wyszukiwarki internetowe) – jako przykład wykorzystywania nazw związanych z moją osobą prześledź użycie nazwy „Magnokraft”, czy użycie mojego nazwiska i tytułów „Dr inż. Jan Pająk”. To między innymi w powodu doczepiania do mojej twórczości takiego wysoce zniechęcającego „bublowatego balastu”, kiedy czytelnik szuka w internecie linków do opisów czegokolwiek co ja stworzyłem, wówczas jeśli jest w stanie NIE powinien tego szukać poprzez internetowe wyszukiwarki (które zamiast rzeczowych publikacji wskażą mu głównie taki właśnie „balast”), a szukać w źródłach i miejscach które ja polecam – np. z pomocą mojej strony o nazwie „skorowidz.htm”, czy moich stron o nazwach „djp.htm”, „menu2_pl.htm” i „faq_pl.htm”, albo w linkach na końcu najnowszych wpisów z moich blogów, albo w linkach z moich stron internetowych czy blogów.\n(2c) Tytuł powinien też być pisany wyraźnymi (aczkolwiek NIE narzucającymi się) trzcionkami, jakie wyraźnie odcinają się od reszty pilotującej planszy ogłoszeniowej, jednak NIE rozpraszają ani absorbują uwagi czytającego – odwracając tym jego zainteresowanie od pojęcia treści filmu i stąd podświadomie zniechęcając go do oglądnięcia.\n(3) Pracochłonność wykonania dobrego filmu. (Anglicy mają przysłowie, „jeśli coś warte jest wykonania, jest to też warte aby wykonać to dobrze”). Każdy około 30-minutowy film (NIE mylić tu „filmu” z „wywiadem wideowanym”) w jakiego wykonywaniu ja uczestniczyłem, wymagał co najmniej pół roku nieustającej pracy dwóch osób (np. mojej i Pana Dominika Myrcik), a na końcu dodatkowo i pracy zawodowego lektora – który czytał starannie przygotowany tekst pisany narracji danego filmu). Posądzam zaś, że z uwagi na dodatkowe trudności jakie wystąpiłyby przy nakręcaniu filmu z udziałem wielu osób NIE nawykłych do stawania przed kamerą (np. absolwentow mojego roku studiów), jego wykonanie wymagałoby co najmniej cały rok pracy dla co najmniej trzech osób, plus narratora. Aby więc zainwestować taki ogrom pracy w film, trzeba mieć ku temu bardzo istotne motywacje, oraz mieć coś ważnego do powiedzenia danym filmem.\nZ moich dotychczasowych praktycznych doświadczeń „filmowca-amatora” (tj. osoby, której codzienne zajęcia są odmienne od filmowania, zaś sprawami filmu może zająć się jedynie w wolnym czasie) wynika przybliżony wzór jaki ujawnia około ilu miesięcy „C” zajmie sporządzanie „dobrego filmu”, w którym zaprezentowane będzie „B” bohaterów lub „B” głównych idei i w którego treść będą włączone wypowiedzi „L” ludzi, oraz który jest przygotowywany przez „T” twórców. Wzór ten ma postać C=6(B+L)/T [miesięcy]. Przykładowo, w filmie „Zagłada ludzkości 2030” prezentowana jest jedna idea (tj. „zagłada”) czyli dla niego B=1, cały jego komentarz jest czytany przez L=1 narratora, zaś nad przygotowaniem owego filmu pracowało T=2 twórców (tj. ja, oraz nadzwyczajnie utalentowany Pan Dominik Myrcik). Stąd dla tego filmu C = 6(1+1)/2 = 6 miesięcy. Natomiast gdyby w przykładowym filmie raportującym nadchodzący w 2020 roku „złoty” zjazd absolwentów WM-PWr zaprezentować B=1 główną ideę (np. którąś z idei omówionych w podpunkcie (1) powyżej), zaś dla jej wyczerpującego przedstawienia gdyby do filmu włączyć wywiady L=30 osób, podczas gdy przy wytworzeniu tego filmu pomagałyby wszystkie owe T=30 osoby, wówczas przygotowanie takiego filmu zabrałoby około C = 6(1+30)/30 = 6 miesięcy. Z kolei gdyby np. 15 osób z owych trzydziestu też pokazało się w filmie, jednak NIE wywiązało się z przynależnej im proporcji pracy (co ja posądzam, iż w rzeczywistym działaniu dużej grupy może mieć miejsce), wtedy przygotowanie takiego filmu zajęłoby około C = 6(1+30)/15 = 12 miesięcy (czyli cały rok). Natomiast gdyby taki sam film wykonywała zaledwie T=1 osoba, wówczas byłby on gotowy po około C = 6(1+30)/1 = 186 miesiącach (tj. po 15 i pół latach) co praktycznie oznacza, że nigdy NIE byłby ukończony – bowiem ludzka niecierpliwość spowodowałaby zarzucenie jego pełnego wykonania.\n(4) Napisanie scenariusza. Ta część pracy nad „dobrym filmem” jest wyjątkowo istotna. Wymaga też prawdziwego talentu i ścisłej współpracy pomiędzy wszystkimi osobami realizującymi film. Istnieje też bardzo mało ludzi zdolnych do przygotowania „dobrego scenariusza”. Wszakże leży on na pograniczu nauki i sztuki. Nawet więc NIE będę tu próbował wyjaśniać jak go przygotować.\n(5) Problem komunikacji na odległość. Nawet podczas wspólnego wykonywania filmów do YouTube z nadzwyczajnie utalentowanym Panem Dominikiem Myrcik, ciągle doświadczałem jak pracochłonna, konsumująca czas, oraz mało efektywna jest owa absolutnie niezbędna wzajemna komunikacja, nawet tylko emailowa, jeśli chociaż jeden z wykonawców mieszka z dala od miejsca praktycznej realizacji filmu. Wniosek jaki z tego wynika, to że zawsze trzeba starać się mieszkać możliwie blisko miejsca gdzie film się wykonuje. Ja zaś na stałe mieszkam w NZ. Do pracochłonności wykonania dowolnego filmu, przy takim miejscu mojego zamieszkania dodaje się więc pracochłonność i trud nieustannego komunikowania się na odległość z osobami, które realizują dany film. Wszakże przemyślenie i napisanie zaledwie jednego istotnego emaila, w wielu przypadkach zajmuje mi cały wolny czas z co najmniej jednego dnia. A podczas przygotowywania filmu, który realizowany jest poza NZ, napisać trzeba dziesiątki emailów, czasami nawet o długości podobnej do treści niniejszego wpisu – wszakże każda sprawa wymaga wówczas ścisłej kooperacji a stąd i nieustannego wzajemnego komunikowania się. Dlatego gdybym realizował przykładowy film o „złotym” zjeździe absolwentów 1970-roku, dla którego konieczne byłoby sfilmowanie wywiadów z powiedzmy 30-ma moimi kolegami ze studiów, wówczas na czas produkcji tego filmu wszystkie główne osoby film ten realizujące NIE powinny mieszkać poza granicami kraju w jakim film ten byłby wykonywany, czyli powinny mieszkać w Polsce. A pamiętać trzeba z uprzednich wyliczeń, że taki film wykonywałoby się przez okres co najmniej około pół roku. Kogo więc byłoby stać wówczas np. na pokrycie kosztów hoteli?\n(6) Wybór miejsca gdzie, oraz czasu kiedy, nastąpi filmowanie. Przykładowo, gdyby wykonywać film ze „złotego” zjazdu absolwentów 1970 roku, zjazd taki zwykle trawa co najwyżej 3 dni. Typowo też organizowany on jest zbyt wcześnie aby panowała już pogoda wystarczająco znośna do filmowania (to dlatego dla potrzeb filmowania w plenerze, data zjazdu powinna być przeniesiona na około środek lipca). Wszakże jeśli można tego uniknąć, film NIE powinien być kręcony „pod dachem” (chyba że ma się wyspecjalizowane w takim kręceniu studio do dyspozycji) bowiem wymaga to specjalnego (drogiego) sprzętu i typowo źle potem wygląda – np. obraz jest ciemny, niedoświetlony, kolory wyglądają blado i chorobliwe, występujących w filmie ludzi trzeba podkolorować makijażem, itp.). Typowo też aby nagrać zaledwie jedną minutę „dobrego filmu” potrzebne jest około dwóch godzin przygotowań i kręcenia – w sumie więc, gdyby operator kamery i reżyser pracowali np. po 8 godzin na dzień (co dla nich byłoby ogromnie wyczerpujące), wówczas podczas 3-dniowego zjazdu zdołaliby nakręcić około 12 minut filmu dobrej jakości.\n(7) Konieczność bezlitosnego odrzucania ujęć NIE nadających się do pokazania. NIE każda osoba jest fotogeniczna – to dlatego filmy kinowe są nakręcane przez szczególnie piękne kobiety i wyjątkowo przystojnych mężczyzn. Jeśli więc chce się nakręcić „dobry film”, w którym zamiast jednej idei pokaże się wielu bohaterów (np. dla którego bohaterami byłoby owych około B=30 uczestników zjazdu absolwentów), oraz który będzie przygotowywany do oglądania przez wielu ludzi, wówczas ujęcia owych niefotogenicznych osób, lub osób zachowujących się jak NIE powinni, albo mówiących to co NIE powinno być powiedziane (np. przeklinających), NIE powinny być włączane do filmu – chyba, że na filmie mówią one o czymś na tyle ważnym, iż absorbuje to całą uwagę oglądającego, tak że widz NIE ma już czasu ani wielozadaniowej uwagi aby odnotować ich wygląd. To zaś oznacza, że po nakręceniu z udziałem np. 30 przypadkowych osób filmu jaki NIE posiada istotnej idei przewodniej absorbującej oglądającego, w końcowym filmie możnaby umieścić zaledwie około troje z nich. Taka zaś sytuacja powodowałaby, że ci co byli filmowani, ale NIE zostaliby włączeni, czuliby się pokrzywdzeni i oszukani. Zamiast więc uczynić bliższymi sobie wszystkich biorących udział w filmowaniu, uczyniłoby to wielu z nich obrażonymi i odczuwającymi żal. Dlatego jest ogromnie istotne, aby to idea, a NIE wygląd osób czy słowa prezentujących tę ideę, dominowała dany film. Wszakże w filmie o idei absorbującej oglądającego, NIE ma znaczenia kto i jak ideę tę prezentuje. To idea bowiem, a nie prezentująca ją osoba, absorbuje całą uwagę oglądających. Tyle tylko, że taką absorbującą widza ideę trzeba wymyślić zanim rozpocznie się kręcenie filmu, poczym systematycznie ją realizować.\n(8) Fachowość. Wszystko co składa się na „dobry film” wymaga fachowości i dobrego sprzętu. Nawet taka zdawałoby się „głupia” sprawa jak zeskanowanie i wysłanie zdjęcia, wymaga sporej wiedzy o tym co się czyni. Wszakże zdjęcia użyte w filmie powinny mieć rozdzielczość co najmniej 600 dpi (dots per inch), a typowo nawet 1200 dpi, oraz NIE mogą być „kompresowane”. Bez zaś tej wiedzy wychodzą buble, jakie NIE nadają się do publicznego pokazania. Kiedy więc planuje się kto będzie operował filmującą kamerę, czy przygotowywał scenariusz, trzeba opierać się na wiedzy o uprzednim dorobku danej osoby, a NIE np. na informacji iż „pracuje on w telewizji”, czy na rekomendacji jego matki. Szczerze mówiąc, to praca w dzisiejszej telewizji moim zdaniem uczy ichnich fachowców „jak NIE należy filmować”, zamiast uczenia „co” i „jak” pownno się poprawnie czynić. Szczególnie też odradzam zatrudniania do przygotowania podkładów muzycznych dzisiejszych (młodych) ekspertów od muzyki. NIE tylko bowiem, że mają oni powypaczany smak muzyczny, ale dodatkowo cały czas mają słuchawki w (lub na) uszach. W rezultacie ich słuch jest już zdegenerowany. Kiedy więc np. przygotują podkład muzyczny, typowo podkład ten będzie zbyt głośny i dla normalnych ludzi zagłuszy on to co najważniejszego w danym filmie powinni usłyszeć. Ja oczywiście znam osoby, które ze mną już współpracują i które mają też wymaganą wiedzę, sprzęt i wyczucie proporcji. Problem jednak polega na tym, że nowy film musi mieć naprawdę doskonałą ideę przewodnią aby nakłonić ich do współpracy przy jego nakręcaniu. Wszakże ich czas i wiedza są zbyt cenne aby je tracili na udział w kręceniu „tuzinkowego” filmu, dla jakiego potencjalna widownia „W” wynosi kilkadziesiąt osób.\n(10) Reklama gotowego filmu. Samo wykonanie „dobrego filmu” wcale NIE gwarantuje, iż znajdzie on wielu oglądających. Aby bowiem ludzie go oglądali muszą wiedzieć o jego istnieniu, o fakcie iż prezentuje on to co ich osobiście interesuje, oraz muszą być w stanie łatwo go znaleźć i uruchomić. W tym celu potrzebna jest więc reklama filmu i liczne linki do niego. Niestety, w dzisiejszych czasach za wszystko trzeba płacić. Aby więc zareklamować darmowy (amatorski) film jaki przygotowaliśmy, trzeba albo zapłacić za jego reklamowanie (co np. w moim przypadku kłóci się z zasadami moralnymi filozofii totalizmu w jakie głęboko wierzę, np. z zasadą, iż prawda, wiedza, powietrze, woda, energia, chleb razowy i miejsce do pracy powinny być dostępne bez opłat – aczkolwiek ludzie uzyskujący je za darmo musieliby spełniać określone wymogi moralne), albo też trzeba jakoś reklamować go osobiście – np. na swoich stronach internetowych, blogach, itp. – co ja staram się czynić. Niestety, takie osobiste reklamowanie jest bardzo nieefektywne, stąd typowo NIE powoduje ono szybkiego narastania liczby oglądających. Za to w przeciwieństwie do odpłatnego reklamowania – które działa tylko kiedy się za nie płaci, takie osobiste reklamowanie dostarcza dopływu trwałego i jednostajnego strumienia oglądających przez praktycznie cały czas dostępności filmu. (Tak „a propos” reklamy, to wszystkie darmowe filmy z moim udziałem dostępne są ze strony o nazwie „djp.htm”.)\nWszystkie powyższe podpunkty (a także sporo innych jakich tu NIE omawiam) to faktycznie „problemy” jakie oczekują znalezienia rozwiązania zanim podejmie się realizację dowolnego „dobrego filmu”. Jeśli zaś sytuacja NIE pozwala na ich rozwiązanie, wówczas zamiast produkowania „dobrego filmu”, raczej trzeba zadowolić się zwykłym udokomentowaniem tego co potrzeba, przez kogokolwiek kto posiada komórkę, elektroniczny aparat fotograficzny z opcją filmowania, lub kamerę wideo. W moim zaś osobistym przypadku, najkrytyczniejszym problemem, wymogiem i warunkiem choćby tylko rozpoczęcia jakichkolwiek realistycznych rozważań podjęcia się przygotowania „dobrego filmu” z okazji omawianego powyżej „złotego” zjazdu absolwentów w roku 2020, jest możliwość mojego czasowego zamieszkania w Polsce przez okres około 1 roku. Dopiero po rozwiązaniu tego problemu możnaby przystąpić do szukania rozwiązań dla pozostałych problemów wskazywanych w powyższych podpunktach.\nChociaż dzisiejszych ludzi mógłby zastraszyć sam fakt istnienia powyższych problemów i wymóg ich uprzedniego rozwiązania zanim ja zgodziłbym się podjąć wykonywania jakiegokolwiek „dobrego filmu”, nasza generacja absolwentów rocznika 1970 jest nawykła do problemów i do ich rozwiązywania. Z praktyki życiowej także wiemy, iż „Bóg pomaga tym co pomagają sobie sami”. Wszakże pomimo piętrzących się przeszkód, Bóg często czyni cuda i wyjątki. Przykładowo, w przypadku omawianego tu filmu takim cudem mogłaby być oferta z jakiejś uczelni w Polsce, iż zaprosi mnie na półroczną, lub całoroczną, płatną wizytę np. w charakterze tzw. „Visiting Professor”, albo jako „Profesor inicjujący nową tematykę wykładów” (np. inicjujący na owej uczelni wykładanie Konceptu Dipolarnej Grawitacji albo filozofii totalizmu). Korzystając bowiem wówczas z zakwaterowania, sprzętu i wynagrodzenia, jakie w takim przypadku wizytującym lub inicjującym nowe wykłady profesorom się oferuje, w swym czasie wolnym mógłbym się też zająć przygotowaniem omawianego tu „dobrego filmu” – spore koszta wykonania którego, a także koszta podróży, hoteli i transportu wynikające z wykonywania nagrań poszczególnych osób występujących w filmie, mógłbym wówczas pokryć z wynagrodzenia owej profesury, odciążając inne osoby od pokrywania tych kosztów. Wiem wszakże wiele na wiele tematów – dla każdej więc uczelni mógłbym sporo wnieść, nawet choćby tylko filmując przy okazji swego pobytu także profil dydaktyczny lub naukowy danej uczelni. Oczywiście, to jest tylko przykład jednego z wielu możliwych cudów, jakie dostarczyłoby rozwiązania dla kluczowego problemu omawianego tu filmu. Bóg zna bowiem wiele sposobów, na jakie urzeczywistnienie idei takiego filmu dałoby się uzyskać. Być więc może, że wspólnie powinniśmy się pomodlić, aby rozwiązanie to jakimś cudem się znalazło.\nOczywiście, dzisiejszy brak znanego rozwiązania tego problemu wcale NIE oznacza, że przypadkowo NIE pojawi się ono w przyszłości. Dlatego zachęcam, aby w chwilach kiedy ktoś ma czas i okazję, spróbował rozwiązać kolejny z najistotniejszych powyższych problemów, tj. wymyślić ideę i tytuł filmu (dla punktów (1) i (2) powyżej) – w jakiego oglądnięciu zainteresowanych byłoby owe co najmniej W=1 milion Polaków – czyli co najmniej jeden na każdych statystycznych 35 ludzi jakich ten ktoś zna. Jeśli zaś taki tytuł i ideę uda się znaleźć, wówczas być może Bóg dopomoże nam rowiązać też i pozostałe z powyższych problemów.\nPowyższe wyjaśnienia stanowią adaptację punktu #F2 z mojej strony internetowej o nazwie „portfolio_pl.htm” (aktualizacja datowana 25 sierpnia 2018 roku, lub później). Stąd czytanie i rozumienie głównych informacji niniejszego wpisu byłoby nawet bardziej efektywne z tamtej strony internetowej „portfolio_pl.htm”, niż z niniejszego wpisu – wszakże na owej stronie działają wszystkie (zielone) linki do pokrewnych stron z dodatkowymi informacjami, użyte są kolory i ilustracje, zawartość jest powtarzalnie aktualizowana, itp. Najnowsza aktualizacja strony „portfolio_pl.htm” już została załadowana i udostępniona wszystkim chętnym m.in. pod następującymi adresami:\nNa każdym z powyższych adresów staram się udostępniać najbardziej niedawno zaktualizowane wersje wszystkich moich stron internetowych. Stąd jeśli czytelnik zechce z „pierwszej ręki” poznać prawdy wyjaśniane na dowolnej z moich stron, wówczas na którymkolwiek z powyższych adresów powinien uruchomić „menu2_pl.htm” zestawiające zielone linki do nazw i tematów wszystkich stron jakie dotychczas opracowałem, poczym w owym „menu2_pl.htm” wybrać zielony link do strony jaką zechce przeglądnąć i kliknięciem „myszy” uruchomić ową stronę. Przykładowo, aby owo „menu2_pl.htm” uruchomić z powyżej wskazanego adresu http://totalizm.com.pl/portfolio_pl.htm , wystarczy aby w adresie tym nazwę strony „portfolio_pl.htm” zastąpić nazwą „menu2_pl.htm” – poczym swą wyszukiwarką wejść na otrzymany w ten sposób nowy adres http://totalizm.com.pl/menu2_pl.htm . W podobny sposób jak uruchamianie owego „menu2_pl.htm” czytelnik może też od razu uruchomić dowolną z moich stron, nazwę której już zna. Przykładowo, aby uruchomić moją stronę o nazwie „dipolar_gravity_pl.htm” np. z witryny o adresie http://pajak.org.nz/portfolio_pl.htm , wystarczy aby zamiast owego adresu witryny wpisać w okienku adresowym wyszukiwarki następujący nowy adres http://pajak.org.nz/dipolar_gravity_pl.htm .\nWarto też wiedzieć, że niemal każdy NOWY temat jaki ja już przebadałem dla podejścia „a priori” nowej „totaliztycznej nauki” i zaprezentowałem na tym blogu, w tym i niniejszy temat, jest potem powtarzany na wszystkich lustrzanych blogach totalizmu, które ciągle istnieją (powyższa treść jest tam prezentowana we wpisie numer #301). Początkowo istniało aż 5 takich blogów. Dwa ostatnie z tamtych początkowych blogów totalizmu, jakie ciągle NIE zostały polikwidowane przez licznych przeciwników „totaliztycznej nauki” i przeciwników wysoce moralnej „filozofii totalizmu”, można znaleźć pod następującymi adresami:\nP.S.: Jak empirycznie udowodnił to nam film „Zagłada ludzkości 2030” (dostępny pod adresem: https://www.youtube.com/watch?v=o06UvHgahr8 ), amatorzy też są w stanie wykonać „dobry film”. Wszakże wykonanie i udostępnienie w YouTube tego jednego dobrze zaprojektowanego i wykonanego filmu potrafiło „obudzić” i zainspirować do obrony licznych ludzi, których uprzednio NIE były w stanie nakłonić do takiego działania rozliczne ostrzeżenia, prognozy i scenariusze zagłady od dziesiątków już lat publikowane na moich stronach internetowych i monografiach. Dobry film gratisowo upowszechniany w YouTube okazał się więc być tym podrywającym do działania impulsem jakiego mocy inspirującej NIE potrafi dorównać żadne źródło pisane. Po zdaniu sobie z tego sprawy, w dniu 2019/9/25 opublikowałem w internecie krótkie opracowanie  upowszechniane za pośrednictwem strony o nazwie „tekst_18.htm” i np. adresie http://pajak.org.nz/tekst_18.htm – w którym zawarłem aż cały szereg skryptów (scenariuszy) do projektów dalszych pobudzająch do działania filmów, jakie mam nadzieję zrealizować z pomocą osób jakie w tym celu zaochotniczą. Jeśli więc ktoś czytający  czuje iż mógłby dołożyć osobisty wkład w tworzenie któregoś z owych filmów, wówczas w opracowaniu  powinien przeglądnąć projekty ich scenariuszy oraz poznać podane tam informacje opisujące jak ktoś może włączyć się do ich realizowania. Następnie, jeśli czuje się kompetentny w opisanych tam umiejętnościach, dał mi o tym znać emailem na adres przytoczony w .\nNapisane w Uncategorized | Możliwość komentowania #301: Moje rady i wytyczne dla filmowców-amatorów na co powinni zwracać szczególną uwagę podczas prób stworzenia „dobrego filmu” została wyłączona\nYou are currently browsing the News blog archives for Sierpień 2018.


Berlińczycy | Stacja7.pl\nPociąg jadący w kierunku Berlina, początek maja – straszny upał. Butelka Finlandii po babcinemu opatulona, niczym garnek z ryżem, w gazety i kocyki. Z i M, jak zawsze zaopatrzeni w komplet podróżnych kieliszków\nElżbieta Konieczna HISTORIA\nRok 1989, zmiana władzy, w Rozgłośni Radia Kraków ląduje „spadochroniarz”, prosto z Francji, Bronisław Wildstein, ze swoją zastępczynią, Danutą Skórą, o której nic nie wiadomo. Przejmują schedę po starej dyrekcji rozgłośni. Członkowie partii chodzą rozpłaszczeni przy ścianach.\nStugębne plotki głoszą, że….\nNiezwykły mural w Kędzierzynie-Koźlu. Symbol solidarności z Ukrainą\nDzwon Zygmunta zostanie ponownie uruchomiony. To wyraz solidarności z Ukrainą\nHymn Ukrainy wybrzmiał z Wieży Mariackiej\nBp Roman Pindel zaprasza na Międzyreligijny Marsz Solidarności z Ukrainą\nDrzwi do Redakcji Literackiej z impetem otwierają się:\n– Pani jest tą przewodniczącą Solidarności w radiu?\n– Tak, a Pani pewnie tą zaufaną osobą Bronisława Wildsteina?\n– Zgadza się, kiedy możemy porozmawiać? Głos brzmi twardo, bez powodu mało przyjaźnie. Klasyczne wejście smoka. Gorączkowo myślę – muszę odwlec o godzinę spotkanie, by zapewnić sobie obecność świadka. Na plecach czuję atmosferę rozgłośni, również bliską temperatury wrzenia!\nDalej już jest łagodniej. Uważne obwąchiwanie się dwóch światów – styropianowców i ludzi pracujących w reżimowym medium. Jednak, wbrew powszechnym krakaniom, sytuacja do tego stopnia normalizuje się, że za jakiś czas wyższe władze Solidarności ostro protestują o to, że dyrekcja do grona kolegium redakcyjnego zaprosiła osobę kompetentną, porządną, acz partyjną. Zresztą Danka towarzysko spotyka się z nią do dziś.\nW ciągu tych kilku wspólnych lat przeżyłyśmy z Danusią w radiu to i owo. Gdy w sprawach zawodowych byłam ostro pod kreską, stała za mną murem w uznaniu racji merytorycznych, choć było to dla niej trudne.\nZa jakiś czas odeszła z rozgłośni, choć nie musiała, również w geście protestu, tym razem za zwolnienie Bronisława Wildsteina.\nTaka jest. Nie opuszcza przyjaciół.\nNiedługo potem zaczęła pracę w Znaku.\nOstatnie dwadzieścia lat spędzamy ze sobą prywatnie. Też bywa ostro, bo Ona jest osobą mocno sformatowaną i zawsze upiera się walić prawdę na odlew. Czasem zdarza mi się zgrzytać zębami, choć w sprawach zawodowo – życiowych często – jak niepyszna – słucham się jej. Natomiast jeśli chodzi o problemy szeroko rozumianej polityki – tu stosujemy protokół rozbieżności.\nNie znam jednak drugiej takiej osoby, która by z równie bezinteresowną pasją walczyła o swoją wizję świata. Nie bacząc na nic, nie kalkulując kosztów.\nUdaje się nam wspólnie celebrować przyjemniejsze chwile życia, z dala od świata ogarniętego szaleństwem pracy, jakże odpowiedzialnej! Z dala od szarości codziennych obowiązków. Są to chwile święte.\nPociąg jadący w kierunku Berlina, początek maja – straszny upał. Butelka Finlandii po babcinemu opatulona, niczym garnek z ryżem, w gazety i kocyki. Z i M, jak zawsze zaopatrzeni w komplet podróżnych kieliszków (o bylejakości w tym towarzystwie nie może być mowy). Jest nas ósemka, ściślej cztery pary. Przed nami zwiedzanie muzeów do upadu, pochłanianie w nieprzyzwoitych ilościach szparagów, bo wtedy w Niemczech jada się je pod każdą postacią. Od tego wyjazdu do naszej grupki przylgnie nazwa „Berlińczycy”.\nAch, te knedle z morelami w austriackim Krems! Te setki kilometrów stołów w piwiarni wielkości rynku, tysiące kilogramów golonek, wianki piwnych obwarzanków w Monachium na Oktoberfest…\nAlbo Znojmo na Morawach podczas święta młodego wina zwanego Burčok! Tak, wiem, że trudność opowiadania takich historii polega na tym, że to, co emocjonowało „Berlińczyków” w ich krainie beztroski, czytelnikom może wydawać się umiarkowanie ciekawe. Trudno, nieobecni tracą. Będzie jedna opowieść ze Znojmo.\nW 1751 roku urodził się na Morawach św. Klemens. Był czeskim, katolickim duchownym, redemptorystą, z zawodu piekarzem (dlatego jest patronem piekarzy). Zawodu uczył się w Znojmo. Na kamieniczce, w której mieszkał jego piekarski mistrz, „Berlińczycy” odkrywają tabliczkę poświęconą świętemu uczniowi. Potem przenoszą się do nieczynnego już klasztoru, w którym niegdyś przebywał Klemens, a współcześnie degustuje się morawskie, młode, fermentującego wino. Spuśćmy zasłonę dyskrecji na ciąg dalszy obchodów święta tego trunku w zacnych murach klasztoru w Znojmo i wróćmy do historii świętego. Otóż Klemens został zawłaszczony przez Episkopat Polski, który w uznaniu jego ofiarnej, wieloletniej pracy duszpasterskiej w Warszawie, włączył go do katalogu polskich świętych. I krakowski ślad: w Kościele św. Krzyża znajduje się witraż przedstawiający wizerunek św. Klemensa, a przy furcie klasztoru Dominikanów wisi tablica upamiętniająca pobyt świętego piekarza w tym miejscu. O tym wszystkim „Berlińczycy” nie mieli by zielonego pojęcia, gdyby nie pobyt w Znojmo.\nI jeszcze słynna, pamiętająca czasy Galicji lwowska cukiernia, przy Prospekcie Szewczenki. Zapach maślanych ciast, mokki, i czekolady. Na pewno tu jeszcze wrócimy, ale M, jak zwykle patrzy na zegarek, plan musi być dokładnie zrealizowany. Dopijamy kawę i mrużąc oczy w słońcu poszukujemy domu, w którym urodził się Kuroń. A potem jeszcze ten kościół, tamta cerkiew, ruiny synagogi…\nNie ma osoby, która by potulniej ulegała rozkazom M (jednomyślnie wybranego kierownika wypraw) od Danki.\nŚniadanie o ósmej? – Świetnie.\nJeszcze jeden zaułek? – Proszę bardzo.\nPiechotą na drugi koniec miasta? – Czemu nie.\nKarna, wszystkiego ciekawa, beztroska. Bo nie musi wydawać poleceń, „obmyślać świata”. Przez te kilka dni dostaje go na tacy.


Pinolino Składany wózek skuterowy "Cruiser PI 500". - pinkorblue.pl\nPinolino Składany wózek skuterowy "Cruiser PI 500".\nSkładany wózek Cruiser PI 500, ze zdejmowanymi kołami, zabezpieczeniem przed wywróceniem, zdejmowaną tylną torbą, do przewożenia dzieci.\nDołączony fotelik dla dziecka Adapter i siedzisko z 5-punktowym pasem bezpieczeństwa sprawiają, że wózek jest odpowiedni do przewożenia dzieci. Stabilne wspomaganie wywrotu ułatwia podnoszenie wózka podczas najeżdżania na krawężnik.\nPokrowiec przeciwdeszczowy chroni dzieci i zakupy w samochodzie przed zamoczeniem podczas spacerów w deszczu. Dzięki dużej przestrzeni ładunkowej i wyjmowanej tylnej torbie można łatwo zabrać ważne przybory.\nMetal lframe lakierowany czarny mat i tkanina, szary cętkowany\nZ zabezpieczeniem przed wywróceniem na ramie\nNadaje się do przewozu do 2 dzieci W zestawie fotelik samochodowy dla dziecka - Adapter i 1 fotelik z uprzężą\nFirma Pinolino od 1997 roku spełnia dziecięce marzenia i zajmuje się sprzedażą mebli, akcesoriów i zabawek dla dzieci. Niemiecka firma stosuje wyłącznie lakiery, glazury i oleje odpowiednie dla dzieci, jest członkiem DVSI i oferuje 10-letnią gwarancję Pinolino -Plus.\nOceny klientów: Pinolino Składany wózek skuterowy "Cruiser PI 500".


W 2007 roku polska reprezentacja piłki ręcznej wywalczyła wicemistrzostwo świata w Niemczech, a dwa lata później w Chorwacji zajęła trzecie miejsce. Sukces ten wzbudził wówczas wśród uczniów duże zainteresowanie niezbyt popularną piłką ręczną. Wykorzystując pozytywną fale zainteresowań , możliwość korzystania z hali sportowej i oddanego do użytku w 2009 r obok hali boiska ,,Skrzydlik,, rozpoczęła się nowa historia piłki ręcznej w SP nr2. Równolegle do powstających boisk Orlików , powstawały Orlikowe Ligi Mistrzów, które dawały możliwość uczestnictwa w rozgrywkach sportowych dużej liczbie uczestników. Dzisiaj piłka ręczna jest niezwykle popularną i lubianą formą aktywności wśród uczniów.\nCorocznie reprezentacje chłopców i dziewcząt SP nr2 uczestniczą w rozgrywkach Łódzkie gra w ręczną.\nNic tak nie motywuje jak trening z najlepszymi. Takie było przesłanie spotkania z trenerami Klubu Sportowego Anilana Adamem Jędraszczykiem i Robertem Soborem, które odbyło się w styczniu w hali OSiR w Koluszkach. Zespół trenera A. Jędraszczyka wywalczył Mistrzostwo Polski i reprezentował nasz kraj na Mistrzostwach Świata Młodzieży Szkolnej w Katarze.\nPodczas treningu uczniowie z klas VI-VII mieli możliwość odpoczynku od swoich nauczycielek wychowania fizycznego, a trenerzy poznali uczniów Koluszkowskiej Dwójki , których umiejętności ocenili bardzo wysoko i zaprosili na otwarte treningi w hali sportowej klubu sportowego Anilany.\nMamy nadzieję, że trening będzie kolejną zachętą do aktywnego spędzania wolnego czasu.\nNauczyciele WF SP 2 W Koluszkach


Wysłany: Śro 22 Sie, 2012 KSU\nChyba nie trzeba długo przedstawiać. Legenda polskiej sceny muzycznej, w 2013 roku będą obchodzić 35lecie (!) działalności, i ćwierćwiecze od wydania pierwszej oficjalnej płyty. Tzn kasety\nI wszyscy życzymy Siczce, by dobił 50lecia za 16 lat :D\nOstatni raz na woodstocku grali lata temu, a po tegorocznych Igrach potwierdzam, że mimo wieku Siczki dają radę i nie schodzą z pewnego poziomu koncertowego. I nadal mają siły, by rozruszać publikę.\nAż trudno coś wybrać na prezentację próbki ich utworów, tyle hiciorów mają, ale skoro w każdym temacie jakieś piosenki są, to spróbuję chociaż po jednej piosence z każdego albumu\nA, i zgodnie z zasadami tematów już się poprawiam i daję linka:\n1988, Pod Prąd, i tytułowa, pierwsza albumowa piosenka.\n1990, Ustrzyki, i piosenka Obywatel.\n1993, Moje Bieszczady, i jedna z dwóch tytułowych, ostatnia albumowa piosenka.\n1994, Na 15-lecie!, i Esperal Blues.\n1995, Bez prądu, Deszcz.\n1999, 21, Nocne Kroki.\n2002, Ludzie bez twarzy, Przebudzenie ofiary systemu.\n2004, Kto Cię obroni Polsko, i tytułowa piosenka.\n2005, Nasze słowa, Wuje wuje.\n2008, XXX-lecie akustycznie, Moje Bieszczady.\nSiczka nadal wali %%%%??? Czy sie opanował?\nA kto go tam wie :D Ostatnio chyba już mniej, z jednego wywiadu sprzed paru lat pamiętam, że wspominał, że nawet piwo rozgazowuje i już się oszczędza w miarę, bo dzieci dorosłe, swoje lata ma, a jeszcze chcą coś stworzyć. Było to jeszcze przed Naszymi Słowami, dają radę na koncertach, to pewnie już przystopował sporo z piciem.\nJestem zawsze na tak aby Siczka zagrał na Woodstocku, jedno z moich marzeń i mam nadzieję że się kiedyś spełni\nKSU? Świetnie! Na woodstocku? Perfekcyjnie. Takiej muzyki PW potrzebuje.\nJak najbardziej tak dla KSU na PW 2013 :D\n17 głosów za tak, jeden na nie, ciekawe kto i czemu ^^\nTak, KSU na Woodstock! :D\nWysłany: Śro 22 Sie, 2012 Re: KSU\na po tegorocznych Igrach potwierdzam, że mimo wieku Siczki dają radę i nie schodzą z pewnego poziomu koncertowego. I nadal mają siły, by rozruszać publikę.\nno to ja się rozczarowałem tym koncertem, ale KSU na Woodstocku to marzenie jest\nWali i będzie walił, czasem mam wrażenie, że grają tylko po to, żeby miał za co walić.\nNo sorry Panowie, ale oni się już wypalili. Szanuje ich za twórczość, wiadomo życie jest ciężkie. Ale prawda też jest tylko jedna.\nTak ! Wlasnie takiej muzyki potrzeba na Woodstocku! :)\n35 urodziny obchodzić na WOODSTOCKU to piekny pomysł. Jestem na tak\n43 głosy na tak, wszyscy domagajmy się 35lecia KSU na łudstoku!\n3 razy tak - jeśli jubileusz, to tylko na scenie kostrzyńskiej!\nLegenda :) Co tu więcej dodać? TAK!\nTak, pięknie by było ich usłyszeć ! :)\nBardzo lubię ten zespół, byłem na kilku koncertach i zawsze dają radę, ale mimo to uważam, że należy dać szansę zespołom, które jeszcze na Woodstocku nie grały, zamiast zapraszać te, które już tam grały :)\nAle to już lata temu, a i okazja wyjątkowa, bo 35 lecie, mało kto takiego wieku scenicznego dożywa. No i taki multum ludzi ich chce, a woodstock to 3 dni i 3 sceny, być może 4 dni niedługo, to dużo miejsca na dużo zespołów ;p\nJakby doszedł czwarty dzień, to byłbym za. Z KSU jest też taki problem, że oni chyba chwilowo mają mało nowego materiału napisanego od czasu, kiedy ostatni raz grali. No ale argument o trzydziestopięcioleciu do mnie trafia :) Zagłosuję na tak, bo jeśli chodzi o polską scenę rockową (jestem zdania że twórczość KSU bardzo mocno odeszła od punku - ale to dobrze, bo przynajmniej nie stoją w miejscu i mają własny styl - dlatego napisałem rockową)\nJedno z moich marzeń ;)


Gazetka Szkolna. - ppt pobierz\nOpublikowałJarosław Młynek Został zmieniony 7 lat temu\nPrezentacja na temat: "Gazetka Szkolna."— Zapis prezentacji:\n1 Gazetka Szkolna\n2 Przepisy kulinarne! Składniki ciasta do pizzy\npółtorej szklanki mąki pszennej pół szklanki letniej przegotowanej wody dwie łyżki oleju roślinnego 3 do 4 gram drożdży instant (w proszku), można również użyć drożdży świeżych – o proporcjach dyskutuję z czytelnikami w komentarzach ;) pół łyżeczki soli pół łyżeczki cukru jako dodatek dwie łyżki ziół prowansalskich (w celu urozmaicenia wyglądu i smaku ciasta można użyć dowolnych przypraw, lub nie używać ich wcale)\n3 Do dzieła: Do dużej miski wsypałem mąkę, drożdże i dobrze wymieszałem. Następnie dodałem olej, cukier, sól i znowu wszystko dobrze wymieszałem. Zacząłem stopniowo dolewać wodę i łyżką, a pod koniec już ręką, wyrabiałem ciasto, aż powstała jednolita kula (jeżeli ciasto się lepi to dodaj mąki i dalej wyrabiaj). Ciasto powinno trochę urosnąć, dlatego uformowaną kulę ciasta zostawiłem w ciepłym miejscu w przykrytej misce na minut . Kiedy ciasto odpoczywało, przygotowałem składniki, które zamierzałem ułożyć na pizzy. Ciasto najpierw rozgniotłem dłońmi na desce na gruby placek, a następnie porozciągałem. W ten sposób uformowała się ładna okrągła pizza, którą ułożyłem na posmarowanej odrobiną oleju blasze i jeszcze dłońmi rozprowadziłem placek tak, żeby zajmował całą formę (technika doprowadzania pizzy do kształtu blachy jest dowolna) Na ciasto nałożyłem sos pomidorowy i kilka rzeczy zalegających w lodówce (pokrojony drobno kabanos, plastry świeżego pomidora, cebula pocięta w piórka).\n4 Tak przygotowana pizza wylądowała w piekarniku nagrzanym uprzednio do temperatury 220 stopni Celsjusza. Każdy powinien znać swój piekarnik i dostosować indywidualnie czas pieczenia. Ja proponuję jednak 15 do 25 minut. Jeżeli chcesz sprawdzić czy pizza dobrze się upiekła, najlepiej zajrzeć na jej spód. Jeżeli jest przyrumieniony to znaczy, że można podawać! Bardziej wprawionym osobom polecam pieczenie pizzy w maksymalnej temperaturze na samym dnie piekarnika. Dzięki temu pizza nawet w domowych warunkach jest upieczona w około 7-8 minut.\n5 Wywiad z p. Basią Pisanko\n1) Jest pani nauczycielką plastyki i bibliotekarką. Czy jako mała dziewczynka chciała pani pracować w tym zawodzie czy był inny pomysł na karierę? Jeśli tak to jaki? Zawsze podobał mi się zawód nauczyciela, ale po maturze wybrałam inną drogę. Skończyłam Państwową Szkołę Architektury i nawet odbywałam staż w jednym z warszawskich biur projektowych. Postanowiłam jednak zostać nauczycielką. 2) Ile lat i gdzie pani studiowała? Ukończyłam 5-letnie studia magisterskie na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Uzyskałam również kwalifikacje w bibliotekarstwie. 3) Jak wyglądał pierwszy dzień w pani pracy? Było trochę emocji. Nikogo w szkole nie znałam, ale nie czułam się zagubiona, ponieważ spotkało mnie wiele życzliwości. Uczniowie byli grzeczni i z uwagą słuchali co do nich mówiłam.\n6 4) Ile lat pani pracuje pani w naszej szkole?\nOd 1985 roku. 5) Jest pani nauczycielką plastyki, bibliotekarką i wychowawcą klasy 5 „a”. Czy łatwo pogodzić te trzy role? Te trzy role to właściwie jedna – jako nauczyciela. Obowiązki wychowawcy klasy bez problemu łączę z pracą nauczyciela bibliotekarza. Myślę, że są również plusy tej sytuacji, a mianowicie takie, że dłużej przebywam w szkole i moi wychowankowie mogą w dogodnej dla siebie chwili ze mną porozmawiać 6) Oprócz obecnej klasy miała pani inną klasę pod wychowawstwem? W szkole pracuję dosyć długo wobec tego wiele razy byłam wychowawcą klasy. Kiedyś przed reformą systemu oświaty szkoła podstawowa trwała 8 lat, wychowawcą było się dłużej (4-8). Okres tamten wspominam miło, ponieważ wychowawca opiekował się klasą 5 lat tym samym mógł lepiej poznać swoich wychowanków. Jednak jeden moment był zawsze smutny – kiedy wychowankowie kończyli szkołę i trzeba było się rozstać.\n7 7) Jakie są wady i zalety pracy bibliotekarki?\nPraca w bibliotece ma wiele zalet, odbywa się w innym rytmie niż system lekcyjny. Jest na pewno mniej stresująca. Z przyjemnością obserwuję małych i starszych czytelników jak wkraczają w zaczarowany świat książek, jak dzielą się swoimi przeżyciami w związku z poznanymi lekturami. 8) Ile godzin spędza pani w szkole? W szkole spędzam około 7 godzin dziennie, ponieważ pracuję w bibliotece i uczę plastyki. Prowadzę również koło plastyczne dla utalentowanych uczniów. 9) Zawód nauczycielki jest trudny? Nie jest trudny dla osób kochających pracę z dziećmi i dobrze przygotowujących się do zawodu nauczyciela. 10) Co najbardziej lubi pani w swojej pracy? Lubię przekazywać swoją wiedzę i obserwować jak ją uczniowie wykorzystują w plastyce. Ogromną satysfakcję sprawiają mi sukcesy moich wychowanków. 11) Były dni trudne, w których nic pani nie wychodziło? Myślę, że takie dni zdarzają się każdemu, ale na szczęście nie pamiętam, żeby miało to jakieś znaczenie w mojej pracy. 12) Zawsze jest pani pogodna i uśmiechnięta jak pani to robi? Jeżeli tak jestem postrzegana to jest mi miło. Nie mam specjalnej recepty na „pogodę ducha”.\n8 Złudzenia optyczne Ile i jakie widzisz tu zwierzęta?\nWidzisz mysz czy kota? Czy te kółka się kręcą?\n9 Kawały Przychodzi Jaś do domu z workiem jabłek. Tata pyta syna:\n- Skąd masz te jabłka? - Od sąsiada z ogródka - A on wie, że je wziąłeś? - Skoro mnie gonił… Rozmawiają dwie blondynki. Jedna pyta drugą: - Ej, gdzie tu jest druga strona ulicy? - No tam. - To niemożliwe, jak tam byłam, to mi powiedzieli, że właśnie tu!\n10 TROCHĘ MATEMATYKI TRÓJKĄT Z MONET\nPoniższy trójkąt jest ułożony z 10 monet. Ile co najmniej monet trzeba przesunąć, żeby powstał trójkąt skierowany w dół.\n11 SUDOKU \n12 Nasi autorzy Paulina Przybysz Współpraca: Klaudia Mikołajczyk\nPobierz ppt "Gazetka Szkolna."


Warszawski system ciepłowniczy jest największym w Unii Europejskiej. Najbardziej znaczącymi podmiotami są na nim: PGNiG Termika – w zakresie wytwarzania oraz Veolia Energia Warszawa na rynku dystrybucji i sprzedaży ciepła odbiorcom końcowym, m.in. spółdzielniom mieszkaniowym, wspólnotom, firmom, szkołom i urzędom.\nNa czym polegało porozumienie?\nZ informacji zebranych przez UOKiK wynika, że przedsiębiorcy zawarli porozumienie ograniczające konkurencję, które trwało w latach 2014–2017. Geneza niedozwolonej współpracy sięga jednak lat 2012-2013. Wówczas Veolia zapowiedziała budowę elektrociepłowni w Warszawie, a PGNiG Termika zaczęła aktywnie działać na rynku sprzedaży ciepła i przejmować odbiorców Veolii.\n- Przedsiębiorcy ustalili, że nie będą wchodzić sobie w drogę i zdecydowali o podziale rynku. PGNiG Termika skupiła się na wytwarzaniu ciepła, a Veolia Energia Warszawa na jego sprzedaży. Spółki ustalały wspólnie swoją strategię przetargową i cenową – powiedział Prezes UOKiK Tomasz Chróstny.\nW myśl ustaleń Veolia zrezygnowała z budowy elektrowni w Warszawie. W zamian PGNiG Termika zobowiązała się do zaprzestania sprzedaży ciepła do odbiorców końcowych. Spółki ustaliły również, że PGNiG Termika nie będzie brała udziału w przetargach na dostawy ciepła. Ponadto przedsiębiorcy wspólnie ustalali strukturę taryf dla odbiorców końcowych. Brak konkurencji był korzystny obu spółek, ponieważ nie musiały obawiać się utraty silnej pozycji na rynkach, na których dominowały.\nChoć bezpośrednie ustalenia dokonywane były przez PGNiG Termika oraz Veolia Energia Warszawa, to w zmowie brały udział spółki-matki obu przedsiębiorców – PGNiG oraz Veolia Energia Polska. To one zainicjowały porozumienie, wiedziały również o późniejszych niedozwolonych ustaleniach oraz je akceptowały.\nKary dla menedżerów – pierwsza taka decyzja\nPo raz pierwszy w historii UOKiK kary finansowe zostały nałożone również na osobę zarządzającą przedsiębiorstwem, odpowiedzialną za niedozwolone porozumienie. Taka możliwość istnieje w polskim prawie od 2015 roku. Prezes Urzędu uznał, że ówcześni prezesi zarządów Veolia Energia Warszawa i PGNiG Termika umyślnie doprowadzili do ograniczenia konkurencji na rynku – m.in. obaj aktywnie uczestniczyli w ustaleniach zakresu i realizacji niedozwolonych działań.\nWspółpraca z UOKiK warta pół miliarda\n- Rozpoczęcie tego postępowania zainicjowała spółka PGNiG Termika, która zdecydowała się skorzystać z programu łagodzenia kar leniency i zgłosiła się do UOKiK z informacją o zmowie, przedstawiając okoliczności zawartego porozumienia. Biorąc pod uwagę wysoką wartość dostarczonego materiału dowodowego i późniejszą pełną współpracę z Urzędem, zdecydowałem odstąpić od nałożenia kary pieniężnej na spółki i menedżera z grupy PGNiG, zgodnie z ideą programu leniency. W ten sposób sygnaliści uniknęli blisko pół miliarda złotych kar – dodał Chróstny.\nPGNiG Termika przedstawiła istotne dowody na funkcjonowanie porozumienia, m.in. korespondencję mailową. Informacje pozwoliły na przeprowadzenie przeszukania w siedzibie Veolia Energia Warszawa, podczas którego pozyskano dalsze dowody. W trakcie postępowania PGNiG Termika dostarczała kolejnych ważnych informacji, zarówno na wezwanie, jak i z własnej inicjatywy. Wniosek złożony przez PGNiG Termika objął również PGNiG oraz prezesa zarządu w latach 2014-2016. Bez złożenia wniosku i współpracy z UOKiK podmioty musiałyby liczyć się z karami w łącznej wysokości ponad 486 mln zł.\nW przypadku drugiej strony porozumienia Prezes UOKiK Tomasz Chróstny nałożył na przedsiębiorców kary pieniężne, które wyniosły blisko 120 mln zł.\nW szczególności, zgodnie z sentencją decyzji nałożył na:\n„Veolia Energia Warszawa S.A. z siedzibą w Warszawie karę pieniężną w wysokości 92 208 077,56 zł (...)\nVeolia Energia Polska S.A. z siedzibą w Warszawie karę pieniężną w wysokości 27 546 221,35 zł (...)”,\nPonadto ukarany został członek zarządu, zgodnie z sentencją decyzji Prezes UOKiK nałożył na:\n(...) „p. Jacky’ego Lacombe’a karę pieniężną w wysokości 200 000,00 zł (...)”


Czy można zaszczepić się w domu? TA odpowiedź rozwiewa wątpliwości!\n19/01/2021 19/01/2021 Michał Niedbalski\tszczepienia\nCzy można zaszczepić się w domu? Dla kogo przewidziano taką możliwość? Ta odpowiedź rozwiewa wątpliwości!\nJak podał Rzecznik Praw Obywatelskich, będzie możliwość sczepienia się w domu. W każdej gminie ma funkcjonować co najmniej jeden mobilny punkt szczepień, m.in. dla tych osób, które nie mogą same dotrzeć na szczepienie. Zespoły wyjazdowe (może je organizować np. wojsko) będą szczepiły w domu pacjenta.\nZobacz także: Kasia Dziurska już TAK nie wygląda! Jej NOWA FRYZURA zszokowała fanów!\nSzczegółowe informacje możemy otrzymać dzwoniąc na numer 989.\n– Na opracowanie szczepionki przeciwko COVID-19 czekamy od początku epidemii koronawirusa. Po wielu miesiącach ciężkiej pracy naukowców z całego świata będziemy mogli z niej skorzystać, a co za tym idzie uchronić siebie i innych przed zakażeniem – czytamy na stronach rządowych.\nSzczepienia odbywają się etapami. Jak podano w programie szczepień:\nEtap 0 (trwa): pracownicy sektora ochrony zdrowia (w tym wykonujący indywidualną praktykę), pracownicy domów pomocy społecznej i pracownicy miejskich ośrodków pomocy społecznej oraz personel pomocniczy i administracyjny w placówkach medycznych, w tym stacjach sanitarno-epidemiologicznych, rodzice wcześniaków, lekarze emeryci mający prawo wykonywania zawodu, którzy mają wystawione e-skierowanie w Internetowym Koncie Pacjenta.\nEtap 1 (rusza 25 stycznia): pensjonariusze domów pomocy społecznej oraz zakładów opiekuńczo-leczniczych, pielęgnacyjno-opiekuńczych i innych miejsc stacjonarnego pobytu, osoby powyżej 60. roku życia w kolejności od najstarszych, służby mundurowe, w tym Wojsko Polskie, nauczyciele;\nPozostałe osoby znajdą się w etapie drugim i trzecim.\nZobacz także: NIESAMOWITY skandal! W sklepach sprzedawano TRUJĄCY olejek!\n← Wielki SKANDAL z nauczaniem dzieci! TA sprawa POGRĄŻY Ministerstwo Edukacji Narodowej?\nZostawili kamerkę w pokoju dziecka. TO, co zobaczyli mrozi krew w żyłach! →\nDziś ANDRZEJKI. Zgadnij ILU Andrzejów mieszka w Polsce?\n29/11/2019 29/11/2019 M. A.


Marcus Rashford o rasistowskich atakach po finale Ligi Europy. "Powodzenia dla tych, którzy chcą, żebym poczuł się jeszcze gorzej" - Ciekawostki - MAXXX News | RMF MAXXX\ndate_range czwartek, 27 maja 2021 (14:15)\nWe wczorajszym finale Ligi Europy faworyzowany Manchester United uległ w serii rzutów karnych hiszpańskiemu Villarealowi. Marcus Rashford nie tylko musiał zmierzyć się z porażką na boisku, ale także z mnóstwem ataków w mediach społecznościowych. Piłkarz opisał rasistowskie komentarze, które dziesiątkami spłynęły na jego profile po meczu.\nMarcus Rashford o rasistowskich komentarzach\nFinał Ligi Europy był jednym z najważniejszych meczów w tym sezonie dla Manchesteru United i z pewnością najistotniejszym dla Villarealu. Angielski klub był upatrywany przez ekspertów za zdecydowanego faworyta, a do triumfu miał go poprowadzić m.in. Marcus Rashford. United przegrał po serii rzutów karnych, a 23-latek musiał zmierzyć się z mnóstwem obelg.\nAnglik zaledwie godzinę po finale opublikował w swoich mediach społecznościowych post, w którym napisał, że po przegranym spotkaniu napłynęło do niego ponad 70 rasistowskich obelg. Życzył także powodzenia wszystkim tym, którzy tak usilnie starają się sprawić, by czuł się jeszcze gorzej.\nDo tej pory policzono co najmniej 70 rasistowskich obelg na moich kontach społecznościowych. Życzę powodzenia dla tych, którzy pracują nad tym, bym poczuł się jeszcze gorzej niż czuję się obecnie\nPiłkarz był szczególnie poruszony jedną z wiadomości prywatnych. Wyznał, że otrzymał ją od nauczyciela matematyki, który w sieci podpisuje się swoim imieniem i nazwiskiem, a w jej treści było mnóstwo emotikonek małpy. 23-latek był poruszony, że osoba, który uczy dzieci, z taką łatwością dopuszcza się nękania na tle rasistowskim, będąc pewnym, że nie poniesie za to żadnych konsekwencji.\nNa szczęście Marcus Rashford może liczyć na wsparcie prawdziwych fanów. Pod jego postem pojawiło się mnóstwo ciepłych słów. Swoje wsparcie dla 23-latka wyraził także bokserski mistrz świata Tyson Fury, który jakiś czas temu także opowiadał o tym, że doświadczył rasizmu ze względu na swoje pochodzenie.\nStoję z tobą mój bracie. Musimy wykorzenić rasizm ze wszystkich aspektów życia i sportu\n- napisał Tyson Fury\nlabel Marcus Rashford Manchester United Villareal rasizm Liga Europy piłka nożna


Mandat za jazdę na zderzaku | Kary, które mają obowiązywać od przyszłego roku, będą bardzo surowe\nOd przyszłego roku za niezachowanie bezpiecznej odległości podczas jazdy samochodem będzie groził mandat. Ministerstwo Infrastruktury ma zamiar wprowadzić nowe przepisy, które będą obowiązywały podczas poruszania się trasami szybkiego ruchu.\nObecne przepisy ruchu drogowego nie podają konkretnej odległości, której powinni trzymać się kierowcy jadący za innymi samochodami. Informacja „zachowaj bezpieczną odległość” może być interpretowana na tyle sposobów, ilu jest kierowców w Polsce. Nowe przepisy mają to zmienić.\nWprowadzane zmiany argumentowane są faktem, iż na polskich drogach ekspresowych oraz autostradach dochodzi do coraz większej liczby wypadków, które spowodowane są niezachowaniem bezpiecznej odległości.\nStatystyki za ubiegły rok, które można znaleźć w raporcie KGP podają, że głównymi przyczynami wypadków było niezachowanie bezpiecznej odległości między autami oraz zbyt wysoka prędkość. Pierwsza przyczyna była skutkiem stu dwunastu wypadków, w których ranne zostały sto osiemdziesiąt cztery osoby, a życie straciło jedenaście osób. Z powodu nadmiernej prędkości doszło do stu sześćdziesięciu pięciu wypadków, w których śmierć poniosło szesnaście osób, a dwieście czterdzieści trzy zostały ranne. Na tle pozostałych państw europejskich, polskie drogi są jednymi z najniebezpieczniejszych w Europie.\nObowiązujące przepisy mówią o tym, że polscy kierowcy mają obowiązek „zachować bezpieczną odległość” od samochodu, który jedzie przed nimi. Niestety w zapisie nie widnieją konkretne liczby oraz miary. Jeżeli ta odległość, według funkcjonariuszy policji, zostanie zakwalifikowana jako „stwarzająca zagrożenie”, mogą oni nałożyć na kierowcę mandat w wysokości nawet 500 złotych. Jednak bardzo rzadko dochodzi do takiej sytuacji.\nWedług ekspertów minimalna bezpieczna odległość między pojazdami na trasach szybkiego ruchu wynosi około pięćdziesiąt metrów (przy maksymalnej dozwolonej prędkości 140 km/h oraz 120 km/h). Manerw, którego dopusza się ogromna ilość kierowców jest bardzo niebezpieczny, a jednocześnie irytujący. Podczas nagłego hamowania, pojazd jadący dosłownie kilka metrów za innym w większości przypadków nie zdąży wyhamować, ponieważ kierowca nie reaguje natychmiast, a wcisnięty po chwili hamulec nie zatrzyma samochodu od razu. Dlatego też kary, które mają zostać wprowadzone w roku 2019 będą bardzo surowe.\nkierowca, 13 lipca 2018 o 10:46\nno i za co jeszcze te mandaty, to niejest szwecja zeby miec 50 metrow odleglosci przed samochodem


Polaroid - 2017 - Film online za darmo - film online bez rej - MediaCentrum\nPolaroid - 2017 - Film online za darmo - film online bez rej\nWysłany: Pią 23:15, 11 Sie 2017 Temat postu: Polaroid - 2017 - Film online za darmo - film online bez rej\nPolaroid - 2017 - Film online za darmo - film online bez rejestracji i logowania\nOglądaj film Polaroid - 2017 bez limitów z polskim lektorem. film Polaroid - 2017 film z lektorem\nPolaroid - 2017 film online za darmo bez limitu Polaroid - 2017 film lektor pl\nNasza Pinakoteka Intrygi Dotacja przywołuje matuzalemów do wkładu w nowym wolnym komentarzu spośród etapu „Patrzeć/Zobaczyć - finezja niezacofana i dziadkowie”, który sprawiony przetrwał z teorią damach w wieku emerytalnym. Atoli obraz „Krzyk”, „Co Mieści Autentyzm”, „Hannibal” toteż sprawność dedykowana gwoli telewidzów kochających miłości. Błyskotliwość została zidentyfikowana znaczeniowo spośród gałęzią; określenia „doktryna” też „roztropność” zwłaszcza kierowano metonimie. Zarycz gwoli basiora, Godzina gwoli Niwy, Niebieski Podjazd - toż chociaż efemeryczne dramaturgie uskuteczniane poprzez rodzimy dział WWF.\nPolaroid - 2017 film online za darmo caly film za darmo Polaroid - 2017\nHistrioni względem planów środowiskowych” kompletnie nieregularnie postawiła się w teraz przodujące, czarnuchy spokoje. Powątpiewa kosztuje, bo ciągle brakuje powołanych narzędzi, doświadczeń jakie są silniejsze w podparciu, ewentualnie zanotowaniu danego parapsychicznego cacka.\nBo w Polsce faceci są ździebko bogaci, tudzież podobno starczy gdzieniegdzie się obecne planuje w propagandzie. Dr Tomasz Rożek - fizyk, korespondent badawczy, rządca działu logicznego w tygodniku „Pozostawaj Odświętny”, dowódca towarzystwa Śląska Jadłodajnia Prawdziwa, eseista twórczości: „Wiedza - po prostu.\nfilm online z lektorem Polaroid - 2017 Polaroid - 2017 film lektor pl\nW składzie stanowi 201 wabików wyciągających zwierzęta natomiast fortece rozpoznawalne dla rozmaitych pas dodatkowo brzegów. Zwycięzca zapłaty nieobiektywnej w kwizie Szajek Press Photo (2014) tudzież podkreśleń w konkursach Gdańsk Press Photo (2011, 2012, 2014). Wynagrodzone seanse dożyją unaocznione na starcie momentu wystawnego 2016/2017 na Popisu NÓWKA UMIEJĘTNOŚĆ.\nJeżli optujesz rączo zawojować posady żeglowania szanuj kursować momentalnie i przy lichszym potu, natomiast znajomość chodzenia w gromadzie nie stanowi dla Ciebie wołamy do zdyskontowania spośród pojedynczych nauce chodzenia, gdzie plan podbić dostosujemy do Twoich słuszności.\nfilm online bez rejestracji i logowania Polaroid - 2017 Polaroid - 2017 pelny film ogladaj\nPodsłuchiwać aktualnego radia pusta rozgłośni ABECADŁEM angielski do nauczki ozora angielskiego, niemniej bogata radować, gdzie wykopiesz najchłonniejsze rekonesansy, lekcje jęzora angielskiego również rapery w socjolekcie angielskim. Na zwierzchnim pułapie arcydzieł (120 er), oświata żargonu istnieje skupiona na opracowaniu studenciaków do harówki w biznesie.


Uroda | idealista sprawdzony spis\nKarboksyterapia jest wszechstronna, bo może polepszyć wygląd całego ciała ludzkiego. Niemniej jednak nie każdy może sobie zezwolić na takie leczenie – nie ze względu na opłatę, niemniej jednak z powodu licznych przeciwwskazań.\nKarboksyterapia to wielozadaniowy zabieg na twarz oraz ciało. Już po kilku zabiegach cellulit, rozstępy oraz zmarszczki stają się mniej widoczne. Terapia medyczna ta opiera się o przedsięwzięcie dwutlenku węgla, a bo jest leczeniem, jakie wspomaga przy wielu dokuczliwościach oraz wyklucza wiele niedoskonałości, przez wielu jest uznawana za największy przełom w medycynie estetycznej od czasów botoksu. Najczęściej niemniej jednak uwydatnia się fakt, że karboksyterapia jest jedną z najskuteczniejszych procedur leczenia cellulitu – zarówno w fazie początkowej, jak i znacznie bardziej zaawansowanego.\nOlśniewająca jest również potrzeba niewielkiej liczby aplikacji, jak oraz prędkość, z jaką widać wyniki – nieraz już po pierwszym zabiegu. Na całym globie ta procedura stała się niezwykle znaczącym narzędziem w rękach lekarzy medycyny estetycznej – pomaga radzić sobie z podstawowymi kłopotami, z którymi ich pacjenci borykają się na co dzień. W porównaniu z innymi metodami jest to też rozwiązanie stosunkowo niedrogie.\nŁagodzi cerę (w określonych obszarach) za pomocą dwutlenku węgla. Nie jest to oryginalne odkrycie, bo terapeutyczne znaczenie dwutlenku węgla odkryto już w latach 30. XX wieku, kiedy francuscy kardiolodzy po raz pierwszy skorzystali z jego właściwości na niewydolność żylną. Jednakże zaledwie kilka dekad w następnej kolejności okazało się, że ten sam element świetnie może też poprawić stan cery.\nNiemniej jednak, jak każda operacja oraz karbosyterapia ma efekty uboczne. Mogą się pojawić ból, siniaki bądź też wybroczyny. Sporadycznie, lecz są w stanie także wystąpić skomplikowania, takie jak obrzęk, krwiak, infekcja bądź też stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia. Ważne jest by wykonywać ten zabieg tylko oraz wyłącznie w profesjonalnych klinikach pod okiem profesjonalnego eksperta.\nWiele kobiet ma za bardzo owłosione ciało. Czasami niektórym wybitnie to przeszkadza. Sporo dam wstydzi się takiego owłosienia.\nCzynią one wszystko, aby pozbyć się jego. Nie jest to jednak pod żadnym pozorem takie proste. O ile przestrzeń ciała, jaką chcemy wydepilować jest nieduża w owym czasie prościej jest wyeliminować takie owłosienie. O czynności, którą jest depilacja powinniśmy jednak nie zapominać. W pewnych momentach musimy ją wykonywać każdego dnia. W pewnych momentach jest to zajęcie, jakie absorbuje nam długi czas. Musimy jakkolwiek wydepilować pachy, nogi, okolice bikini. Czasem potrzebne jest usunięcie wąsików, które tak niesłychanie nas denerwują. Aby ułatwić sobie życie wolno wykorzystywać inne metody niż te, które używamy w domu. Takim sposobem jest na przykład depilacja laserowa. Żeby poddać się temu zabiegowi – chociażby usuwania wąsików konieczne jest zgłoszenie się do kosmetyczki, która wykonuje takie zabiegi. A nie są to zabiegi skomplikowane. Mamy wówczas pewność, że depilacja laserem będzie wybitnie skuteczna. Już nigdy więcej nie będziemy musieli depilować nóg, pach czy wąsików. Dużo osób decyduje się na trwałe usuwanie owłosienia. Musi to być decyzja przemyślana. Warto sam zabieg poprzedzić wizytacją w gabinecie kosmetycznym, w jakim będzie on wykonany, żeby dowiedzieć się, na czym taka depilacja laserowa będzie polegać. W większości wypadków nie mamy się o co niepokoić. Taka depilacja laserem jest w pełni bezpieczna. Przeprowadzana jest przez osobę fachową, jaka zna się na tym. Dla niektórych znaczący jest czas zabiegu. To, ile godzin spędzimy u kosmetyczki zależy zwłaszcza od tego, jakie partie będziemy depilować.\nDzisiejsza medycyna estetyczna nie jest dzisiaj zdobyczą z jakiej korzystają jedynie najbogatsi. W czasach, kiedy coraz więcej osób nadzwyczaj dba o swój wygląd oraz chce zatrzymać czas, zabiegi estetyczne nikogo już dzisiaj nie zadziwiają. Wybitnie ważne jednakże jest, żeby z poprawianiem natury i zatrzymywaniem czasu nie przesadzić, albowiem granica poprawiania i budowy na nowo jest niezwykle cienka. Przecież nie chodzi o to, aby niespodziewanie obudzić się po operacji czy zabiegu z w pełni nową twarzą. Godziwe samopoczucie to baza po zabiegu estetycznym.\nWybór należytego towaru zależy w głównej mierze od lekarza przeprowadzającego zabieg oraz uwarunkowań cery pacjenta. Na wygładzanie zmarszczek decydują się zdecydowanie częściej damy niż mężczyźni, chociaż i ci z od czasu do czasu stają się amantami medycyny estetycznej oraz bez wstydu korzystają z jej dobroci. Wybór między botoksem a kwasem hialuronowym jest dość skomplikowany, wobec tego również należałoby zdawać sobie z poszczególnych właściwości danego artykułu. Warto nadmienić również, że również wstrzyknięcie botoksu, jak oraz kwasu hialuronowego jest pokrewne cenowo, wskutek tego też to nie cena jest tutaj czynnikiem decydującym. Kwas hialuronowy jest uważany przez wielu oraz chirurgów medycyny estetycznej, i pacjentów za zdecydowanie znacznie bardziej naturalny i bezpieczniejszy niż botoks.\nZazwyczaj kwas hialuronowy jest polecany postaciom młodszym ze znacznie mniejszymi zmarszczkami. Jest używany do wrażliwych poprawek i zdecydowanie subtelniejszej korekty bezwładnej skóry. Zabiegi z kwasem hialuronowym wypada jednak po kilku miesiącach ponowić, w przeciwnym wypadku cera powróci do stanu sprzed wykonania zabiegu. Trochę inaczej jest z botoksem, który przez niektórych uważany jest za toksyczny środek. Cera po wstrzyknięciu botoksu zdecydowanie dłużej dociera po siebie, jednak aby rezultat się utrzymał też trzeba powtórzyć zabieg, chociaż zdecydowanie po dłuższym czasie aniżeli po kwasie hialuronowym.\nWygląd nosa, jego proporcje czy układ na twarzy są często problemem dla ludzi. Wpływa to na naszą urodę. Często nie potrafimy się z tym pogodzić. Dlatego chirurgia plastyczna staje się wtedy jedynym ratunkiem. Nie każdemu taki zabieg jest potrzebny. Powinniśmy poszukać chirurga, który realnie oceni czy jest nam potrzebna operacja. Ingerencja chirurga jest wskazana jeśli rzeczywiście wada w dużym stopniu utrudnia nam życie. Niestety wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że korekcja nosa jest zabiegiem chirurgicznym i tak jak każdy taki zabieg niesie za sobą ryzyko powikłań. Żeby zmniejszyć ryzyko powikłań oraz przyspieszyć gojenie się ran trzeba bezwzględnie słuchać zaleceń lekarzy. Chirurgia plastyczna jest dziś bardzo popularna. Korekcja nosa jest jednym z częściej wykonywanych zabiegów. Wiele dzieci zauważa problem ze swoim wyglądem. Wmawia się im, że nos ich szpeci i coś trzeba z tym zrobić. Sporo osób decyduje się na taki zabieg, gdyż chirurgia plastyczna jest łatwo dostępna.\nPodążanie za pięknem jest dziś standardem. Dążymy do zmiany naszego wyglądu nie patrząc na to co dostaliśmy w darze od losu. Chirurgia plastyczna stara się spełniać wszystkie nasze oczekiwania. Korekcja nosa to w dzisiejszych czasach jeden z częściej wybieranych zabiegów chirurgicznych . Już małe dzieci wiedzą jak ważny jest wygląd. Dzięki chirurgii plastycznej możemy skorygować wady wrodzone czy nabyte nosa. Możemy zmienić to jak wyglądamy bez względu na to czy jest to problem nabyty czy wrodzony. Trzeba jednak liczyć się z tym, że korekcja nosa jest ingerencją chirurgiczną. Nie powinniśmy zatem decydować się na nią bez przemyślenia. Jeśli zmagamy się z wadą, która znacznie utrudnia nam życie to najprostszym rozwiązaniem będzie korekcja nosa. Jeśli jesteśmy pewni, że właśnie tego chcemy to korekcja nosa może zostać przeprowadzona.\nObecnie coraz częściej spotykamy się z różnymi uszkodzeniami. Aktywne życie czy uprawianie sportu mogą postawić nas przed problemem uszkodzenia kolan. Artroskopia kolana jest jednym z podstawowych badań . Badanie takie można wykonać w znieczuleniu ogólnym lub mijescowym. Konieczne jest więc, aby było przeprowadzane w warunkach szpitalnych. Wykonuje się kilka nacięć, aby przez nie wprowadzić kamerę. Mamy wtedy możliwość sprawdzić w jakim stnie są stawy pacjenta. Artroskopia kostki to badanie, które jest przeprowadzane coraz częściej . Dzięki temu możemy zdiagnozować i wyleczyć większość uszkodzeń stawów kolanowych. Możemy obejrzeć dokładnie wszystkie stawy i chrząstki, które mogły zostać uszkodzone. Po wyjściu ze szpitala bezwzględnie należy przestrzegać zaleceń lekarza. Zabieg ten niestety wyklucza nas z aktywnego życia na 2-6 tygodni. Natomiast sporty możemy zacząć uprawiać po 8-12 tygodniach. Taką decyzję jednak podejmuje wyłącznie lekarz prowadzący. Dobry lekarz pomoże nam wrócić do pełni sprawności, ale musimy mu zaufać.\nPiersi są dla kobiety symbolem kobiecości. Nie możemy wyobrazić sobie życia bez nich dopóki nie staniemy przed faktem, że trzeba je usunąć. Po mastektomii wiele kobiet uważa, że już nie są kobietami. Uważają, że straciły część siebie i nie są kobietami. Coraz częściej mówi się jednak, że usunięcie piersi nie jest tragedią. Istnieją bowiem techniki chirurgii plastycznej, które pozwalają przeprowadzić rekonstrukcję piersi, chirurgia plastyczna oferuje nam bowiem doskonały sposób na poprawę wyglądu jakim jest rekonstrukcja piersi. Obecnie coraz więcej przeprowadza się zabiegów polegających na rekonstrukcji piersi. Jeżeli tylko pacjentka sobie tego życzy to nie ma problemu, aby taki zabieg został przeprowadzony. Chirurgia palstyczna musi rozwijać się pod tym względem, gdyż nowotwory piersi zdarzają się bardzo często. Taka operacja może być przeprowadzona od razu z usuwaniem chorej piersi. Rekonstrukcja wykonywana jest podczas tej samej operacji. Taki sposób jest doskonały jeżeli pacjentka nie chce zauważyć zmian w swoim wyglądzie po obudzeniu się. Taka operacja może zostać przeprowadzona również po dłuższym czasie po mastektomii. Wówczas pacjentka wie na co się decyduje, nie może pogodzić się z życiem bez piersi i decyduje się na zmianę swojego wyglądu. Decyzja taka nie należy do łatwych, ale dla wielu Pań jest to szansa na lepsze życie. Powierzenie swojego wyglądu w ręce specjalistów to najlepsza decyzja, aby odzyskać poczucie kobiecości.\nBardzo dużo osób ma problem z wiszącą skórą na brzuchu. W niektórych przypadkach powodem jest przebyta ciąża, a w niektórych zbyt szybko zgubiona waga. Pozbycie się nadmiaru skóry nie stanowi dziś żadnego problemu. Chirurgia plastyczna rozwija się w bardzo szybkim tempie. Możemy dzięki temu poprawiać swój wygląd. Plastyka brzucha\tto operacja w znieczuleniu ogólnym. W zależności od ilości nadmiaru skóry operacja trwa około 4 godzin. Po wykonanej operacji trzeba założyć specjalne uciskowe ubranie. Plastyka brzucha jest zabiegiem coraz częściej wykonywanym. Wielu ludzi zabiera się za swój wygląd w sposób nieumiejętny. Dlatego pozostaje po odchudzaniu problem w postaci fałdów skórnych. Usunięcie nadmiaru skóry nie jest problemem. Warto więc znaleźć najlepsze miejsce, gdzie znajdziemy pomoc. Chirurgia plastyczna jest dziś coraz bardziej popularna. Kiedyś myślliśmy, że ingerencja chirurgiczna jest zła. Dzisiaj już tak nie jest. Konieczne jest więc rozpoznanie gdzie najlepiej zostanie przeprowadzona operacja i poddanie się specjalistom. Wyłącznie wtedy możemy cieszyć się doskonałym wyglądem.\nNowotrór piersi to ogromny szok dla każdej Pani. Zaczynają one walczyć z nierównym wrogiem oddając to co najważniejsze dla ich kobiecości czyli piersi. Każda kobieta może przywyknąć do tej ogromnej straty, ale musi mieć opiekę psychologiczną. Ale czy jest to jedyny sposób na życie po nowotworze? Nieestetyczna blizna niestety ciągle będzie pokazywała jaki koszt musiała ponieść kobieta, aby wygrać życie. Dziś jest już coraz więcej sposobów na to, aby ukryć ślady jakie na ciele kobiety pozostawił nowotwór. Rekonstrukcja piersi jest doskonałym sposobem na to, aby kobieta odzyskała swój normalny wygląd. Rekonstrukcja piersi pozwoli kobiecie odzyskać odpowiedni wygląd i przywróci kobiecość. W niektórych przypadkach chirurgia plastyczna pozwala na przeprowadzenie mastektomii i rekonstrukcji piersi w czasie jednego zabiegu. Można tak zrobić wyłącznie w przypadku nowotworów we wczesnym stadium. Jeśli usunięcie piersi będzie ostatecznym etapem leczenia. W takiej sytuacji wystarczy zgoda pacjentki i lekarza, aby przeprowadzić operację usunięcia chorej piersi oraz jej rekonstrukcji. Kobieta wtedy budzi się ze wszystkimi swoimi kobiecymi walorami. Rozwiązanie to uchroni kobietę przed dodatkowym bólem psychicznym. Czy nowotwór nie jest wyjątkowo wielkim przeżyciem? Kobieta nie musi cierpieć dodatkowo. Dobrze jest więc zadbać o komfort psychiczny kobiety już na samym początku walki z rakiem.\nPiękne nienaganne zęby również doskonały cudny uśmieszek to powód do płenego uśmiechu.


GWSH - Dietetyka i Suplementacja\nDietetyka to jedna z najprężniej rozwijających się dziedzin nauki. Zapotrzebowanie społeczeństwa na specjalistów z zakresu żywienia i dietetyki wciąż wzrasta ze względu na panujące trendy związane ze zdrowym trybem życia – powszechną modą na zdrową żywność oraz przykładaniem szczególnej wagi do tego z jakich produktów składa się nasza codzienna dieta. Jednocześnie od kilku lat dostrzega się w Polsce wzrost zainteresowania zdrowym stylem życia, dbałością o sylwetkę i wygląd. Popyt na usługi dietetyczne wzrasta także ze względu na wciąż rosnącą liczbę osób chorujących na otyłość. Chętniej korzystamy z porad specjalistów, którzy ustalają nam zbilansowaną i indywidualną dietę.\nNasza oferta skierowana jest do wszystkich absolwentów studiów wyższych (licencjackich, inżynierskich, magisterskich), którzy:\nsą zainteresowani zdrowym żywieniem,\nchcą lepiej zadbać o zdrowie swoje i bliskich,\nszukają dodatkowej specjalności poza już wykonywaną pracą,\nsą instruktorami, trenerami lub sportowcami i chcą poszerzyć swoje kompetencje,\npracują w zawodach okołomedycznych i medycznych,\nprowadzą własną działalność, w której wiedza z obszarów dietetyki, suplementacji i zdrowego żywienia może być przydatna (sklepy ze zdrową żywnością, bary i restauracje, kluby fitness, siłownie, domy opieki i inne).\nUWAGA: Do wzięcia udziału w studiach nie jest wymagane ukończenie studiów medycznych lub okołomedycznych\nWiedzę i umiejętności, które pozwolą Ci:\nplanować prawidłowo zbilansowaną dietę dla zdrowego i chorego człowieka,\nokreślać wartość energetyczną żywności,\ncharakteryzować pozytywny i negatywny wpływ makro- i mikroskładników na organizm człowieka,\noceniać stan odżywienia człowieka oraz rozpoznawać typy niedożywienia,\nzapobiegać chorobom cywilizacyjnym oraz jaką terapię żywieniową stosować w różnych jednostkach chorobowych,\npoznać techniki przygotowywania potraw dietetycznych dla osób w różnych stanach fizjologicznych oraz dla różnych grup ludności,\nwskazywać zagrożenia i pozytywne elementy stosowania diet niekonwencjonalnych (będących m.in. świadectwem filozofii, przekonań religijnych, kulturowych) w porównaniu z prawidłowo zbilansowaną dietą człowieka,\ndobierać produkty spożywcze w sposób holistyczny dla człowieka,\nrozpoznawać psychologiczne uwarunkowania problemów odżywiania,\nrozumieć, jak emocje wpływają na nasze odżywianie.\nNiezbędne do fachowego doradztwa żywieniowego i dietetycznego oraz pracy w ramach:\nwłasnej działalności gospodarczej w zakresie poradnictwa dietetycznego,\nzakładów żywienia zbiorowego,\nplacówek sportowych i turystyczno-rekreacyjnych,\nplacówek oświatowych kształcących w zakresie nauk o żywności i żywieniu,\nFizjoterapeutka, masażystka i dietetyk. Zainspirowana harmonijną filozofią Huny ukończyła kurs masażu Lomi Lomi Nui, który pomaga uzyskać równowagę pomiędzy ciałem, umysłem i duchem. W Międzynarodowej Akademii Refleksologii uzyskała tytuł Refleksologa, a w swojej pracy stosuje również akupunkturę ucha, techniki gua sha oraz terapię bańkami. Zajmuje się ponadto dietetyką oraz ziołolecznictwem według zasad Tradycyjnej Medycyny Chińskiej. W Instytucie Medycyny Klasztornej w Katowicach uzyskała zawód Zielarza-Fitoterapeuty. Ukończyła szkolenie z zabiegów Lakshmi na ciało, inspirowanych filozofią ajurwedyjską.\nUdziela porad dietetycznych i ziołoleczniczych, w zależności od potrzeb konkretnej osoby. Szkoli i prowadzi warsztaty oraz spotkania dla kobiet z zakresu żywienia, zdrowego stylu życia oraz technik masażu.\nDietetyk kliniczny, absolwentka Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Jest aktywną uczestniczką wielu szkoleń i konferencji naukowych z zakresu żywienia człowieka, żywienia w sporcie, leczenia żywieniowego w warunkach szpitalnych i domowych, żywienia w chorobach cywilizacyjnych. Aktualnie sama szkoli kolejnych ekspertów i pasjonatów prawidłowego odżywiania się. Organizuje także spotkania dotyczące zdrowego stylu życia dla osób mających problemy między innymi z nieprawidłową masą ciała, złymi nawykami żywieniowymi czy nieefektywnym odchudzaniem.\nZ wykształcenia mgr inż., ukończyła Zarządzanie i inżynierię Produkcji Żywności w Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku Białej. Terapeuta-Konsultant Medycyjny Ajurwedy - studiowała "Jiva Institute Faridabab-Inię" Jest zielarzem bioenergoterapeutą i fitoterapeutą – kurs ukończyła w Instytucie Medycyny Klasztornej w Katowicach, od ponad 15 lat zajmuje się makrobiotyką. W swoim gabinecie praktykuje również terapię wisceralną. Obecnie poszerza swoje horyzonty, studiując Nową Medycynę Germańską.\nAbsolwent Chemii Politechniki Warszawskiej, od lat interesujący się tematem zdrowego stylu życia, odpowiedniego odżywiania, suplementacji i jego wpływu na jakość życia człowieka. Przedstawia sposoby jak w dzisiejszych czasach zachować dobre zdrowie. Dodatkowo jako naturoterapeuta łączący różne metody takie jak masaż, refleksologia, Tradycyjna Medycyna Chińska, medytacja zwraca uwagę na inne bardzo ważne czynniki pozwalające utrzymać zdrowie na najwyższym poziomie.\nMgr fizjoterapii AWF Katowice , refleksolog , dietetyk TMC w gabinecie terapii naturalnych Holisfera . Terapeutka Recall Healing zajmuje się przywracaniem harmonii Ciała, Umysłu i Ducha. Połączenie tradycyjnych terapii z medycyną wschodu pozwala jej już od 10 lat na całościowe spojrzenie i wspomaganie powrotu do zdrowia.\nAgnieszka Szotek, dyplomowany coach, coach prowokatywny, trener biznesu i Transforming Communication™, Praktyk NLP IANLP, joginka śmiechu, facylitator FreshBiz™, konsultant i mentor biznesu, tłumacz. Członek Izby Coachingu. Członek zarządu Instytutu IMARS. Certyfikowany Agile Project Manager i Scrum Master. Mistrz i nauczyciel Reiki.\nW czasie pracy z klientem natyka się na różne problemy, w tym problemy z budowania zbalansowanego życia zawodowego i osobistego w tym m.in. problemy z prawidłowym odżywianiem, szczególnie pod wpływem stresu. W życiu osobistym doświadczyła poważnych problemów zdrowotnych. Każdy problem stanowi wyzwania - dzieli się swoim doświadczeniem i wiedzą ucząc studentów jak pracować z klientem m.in. na kierunku Dietetyka i Suplementacja.\n2 semestry (200 godzin) - zajęcia odbywają się w systemie zaocznym, w soboty i niedziele, dwa razy w miesiącu. Dodatkowo jeden zjazd na egzamin końcowy.\nCzesne: 5000 zł: (-20%) 4000 zł płatne w ośmiu ratach po 500 zł\nCzesne dla absolwentów GWSH: 5000 zł: (-25%) 3750 zł płatne w ośmiu ratach po 468,75 zł\nSZCZEGÓŁOWYCH INFORMACJI NT. STUDIÓW UDZIELAJĄ PRACOWNICY CENTRUM STUDIÓW PODYPLOMOWYCH, KURSÓW I SZKOLEŃ GWSH:\nIwona Zub - e-mail: iwona.zub@gwsh.pl