eques polonus sum: Szkoły, szkolnictwo i edukacja\nJaka szkoła w Polsce?\nSzkoła w Gliwicach, II RP.\nMamy w Polsce szkoły publiczne, społeczne i prywatne, o ile mi dobrze wiadomo, mamy szkoły wojskowe i także państwowe - zwłaszcza zawodowe wyższe. Jednak te najważniejsze z punktu widzenia wychowania, są przede wszystkim, w swojej zdecydowanej większości - publiczne, czyli należące do społeczeństwa. Podstawówki, gimnazja i licea są szkołami jak najbardziej w gestii rodziców, niestety praktyka jest inna, rodzice, przeważnie za własną zgoda wynikająca z nieznajomości prawa (nieznajomość prawa szkodzi) i przede wszystkim z bierności - ta nie wynika z lenistwa, raczej wręcz z zapracowania, lub braku rozwiniętych więzi rodzinnych i wielopokoleniowych (przecież często mogliby rodziców zastępować dziadkowie, starsze rodzeństwo dzieci szkolnych czy kuzynostwo).\nRodzice nie oddali wychowania szkolnego dzieci w ręce państwa, po prostu go nigdy (po II wojnie) nie przejęli od tegoż państwa.\nOczywiście wychowanie szkolne w znacznym stopniu wpływa na wychowanie domowe, patriotyczne i religijne nawet. Przecież nie ma utartego w naszym języku pytania szkolnego: co tam, Jasiu, marysiu w domu, jest utarte odwrotne: co tam, Jasiu, Marysiu w szkole?\nTo, że to posłowie wybrani przez Naród uchwalają ustawy, a Rząd wyłoniony z większości Parlamentarnej wykonuje te ustawy, ustawy edukacyjne, nie świadczy to w najmniejszym stopniu o tym, że w ten sposób reprezentowane jest wola większości rodziców odnośnie edukacji szkolnej ich dzieci, często jest wręcz odwrotnie, wola te jest naginana, łamana lub po prostu lekceważona.\nAle szkolnictwo i nauczanie przecież nie musi dotyczyć jedynie rzeczy użytecznych, może przecież szkoła być miejscem dla szerzenia ideologii, również obrzydliwych, jak gender:\nGender do naszych polskich realiów weszło niejako kuchennymi drzwiami w przestrzeń życia publicznego i politycznego.\nStało się tak w roku 2012, gdy pełnomocnik do spraw równego traktowania Agnieszka Kozłowska-Rajewicz w imieniu rządu Rzeczypospolitej Polskiej podpisała Konwencję Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet oraz przemocy domowej.\nAle kwestie światopoglądowe to nie wszystko, chodzi tez o to aby w szkołach była prawdziwa edukacja, a nie wtłaczanie ideologii do głów, a ideologia jest zawsze kiedy wykładane informacje są nazywane wiedzą lub nauką, i niestety wiedzą się po jakimś czasie stają, bowiem dorosły już człowiek przyjmuje je za pewnik i bezrefleksyjnie przyjmuje dalsze informacje jako rozszerzenie jego "wiedzy naukowej".\nCzy to będzie gender, czy homoseksualizm czy teoria ewolucji (co do tej musza być przestawiane uczniom inne teorie, bowiem w przeciwnym razie sa oni po prostu ogłupiani) w szkołach nie można tego wykładać bez zastrzeżenia, ze prace trwają i, że jest to jedna z opcji. No może z tym gender to nie jest tak, tego świństwa w ogóle nie powinno być, bo to jakby przedstawiać gospodarkę planowana i wolnorynkową jako równie dobre tylko inne. Tym niemniej nie można przecie uznać na pewno, że homoseksualizm się leczy, zatem trzeba do czasu niezbitych dowodów pozostawić sprawę otwartą.\nZresztą tak musi się dziać we wszystkich dziedzinach naukowych dla dobra ich samych.\nDowody, dowody, dowody.\nKonferencja naukowa dotycząca teorii ewolucji:\nW dniach 16-17 października 2008 w Bibliotece Głównej Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie odbyła się konferencja, dziewiąta z serii dorocznych Dni Interdyscyplinarnych na Wydziale Teologii UWM w Olsztynie, tytuł konferencji: Na progu życia. Teoria ewolucji wobec wiary chrześcijan. W 150-lecie ogłoszenia teorii ewolucji biologicznej Karola Darwina. Zorganizowano ją we współpracy dwóch środowisk uniwersyteckich, biologicznego i teologicznego. Składała się z trzech sesji wykładowych. Każda sesja zawierała prelekcje z trzech obszarów badawczych: filozofii, biologii, teologii, dostarczając w ten sposób informacji do dyskusji o charakterze interdyscyplinarnym, wieńczącej sesję.\nKonferencji towarzyszyła wystawa pt. Śladami ewolucji, przygotowana we współpracy przez katedry UWM w Olsztynie: Ekologii i Ochrony Roślin, Anatomii Porównawczej, Zoologii, Fizjologii i Biotechnologii Roślin, Botaniki, Mikologii, Hodowli Roślin i Nasiennictwa, Drobiarstwa, Morfologii Funkcjonalnej. Na wystawie zaprezentowano eksponaty pochodzące z różnych epok dziejów ziemi. Były to skały z odciskami flory i fauny danego okresu, muszle, zęby zwierzęce, kości, szkielety, fragmenty skamieniałych roślin i zwierząt, kamienie, a także modele czaszki, mózgu oraz szkieletu zwierzęcego i ludzkiego ukazujące podobieństwo w budowie. Zaprezentowano ziarna zbóż i obrazy różnorodnych ras kur, wskazujące na ewolucję kierowaną przez człowieka w pracach hodowlanych. Opracowanie merytoryczne wystawy: prof. dr hab. Eugeniusz Biesiadka, prof. dr hab. Anna Robak, prof. dr hab. Alicja Boroń.\nW pierwszym dniu obrad przedpołudniowych wystąpiło sześciu prelegentów.\nKs. prof. dr hab. Zygmunt Hajduk (Katedra Filozofii Przyrody Nieożywionej KUL Jana Pawła II) przedstawił zagadnienie metodologicznego statusu teorii ewolucji biologicznej. Zwrócił uwagę na konieczność oddzielenia trzech zakresów metodologicznych ściśle związanych z dyskusją na temat ewolucji, są to pojęcia: ewolucja, teoria ewolucji biologicznej oraz ewolucjonizm.\nProf. dr hab. Eugeniusz Biesiadka (Katedra Ekologii i Ochrony Środowiska UWM w Olsztynie) przedstawił wykład o rozwoju koncepcji ewolucyjnych od czasów Darwina. Przybliżył historyczny wątek formowania się teorii ewolucji biologicznej. Przedstawił elementy darwinowskiej teorii ewolucji, akcentując trzy fakty obserwacyjne oraz recepcję teorii Darwina w świecie nauki. Naszkicował zarys głównych kwestii teorii darwinowskiej według następujących naukowców: August Weismann, Richard Goldschmidt, Stephen Jay Gould, Motoo Kimura, Piotr Kropotkin, Vero C. Wynne-Edwards, William Hamilton, Robert Trivers.\nProf. dr hab. Ryszard Górecki (Katedra Fizjologii i Biotechnologii Roślin UWM w Olsztynie) w pięciu punktach przedstawił wykład na temat ewolucji genomów: pojęcie genomu, początki życia, ewolucja życia, ewolucja genomów, teorie ewolucji Hominidae. Wskazał na istnienie w przyrodzie duplikacji genomów, mutacji, rearanżacji genów, zjawiska przemiany genomów przez przyjmowanie genów od innych gatunków biologicznych. Omówił cztery wersje teorii ewolucji Hominidae: „pożegnania z Afryką - 1”, „pożegnania z Afryką – 2”, „multiregionalna”, „wulkanicznej zimy”.\nProf. dr hab. Alicja Boroń (Katedra Zoologii UWM w Olsztynie) w wykładzie nt. Ewolucja zwierząt na poziomie chromosomów ukazała problematykę śledzenia procesu ewolucji gatunków spokrewnionych na podstawie różnic i podobieństw w strukturze chromosomów. Zwróciła uwagę na istotne znaczenie duplikacji segmentowych w ewolucji ssaków. Wykazała, że czynnikiem ludzkim wyróżniającym człowieka wśród naczelnych jest sposób funkcjonowania genomu, a nie jego struktura.\nKs. prof. dr hab. Piotr Lenartowicz (Instytut Filozofii, Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna „Ignatianum” w Krakowie) w wystąpieniu pt. Scenariusze darwinizmu a rekonstrukcje szczątków praczłowieka zobrazował zagadnienie wpływu apriorycznych scenariuszy darwinizmu na interpretację starożytnych szczątków istot podobnych do człowieka epoki polodowcowej. Omówił trzy scenariusze interpretacji teorii darwinizmu: uniwersalnej ciągłości pokrewieństwa, gradualizmu w genezie lokomocji bipedalnej człowieka, zmian w powłokach ciała praczłowieka. Na tej podstawie wskazał na istnienie przekonania o słuszności założeń darwinizmu, przedstawiających starożytne ludy, jako „małpoludy”. To przekonanie wskazał jako dyskusyjne.\nKs. dr hab. Marian Machinek, prof. UWM (Zakład Teologii Moralnej UWM w Olsztynie) przedstawił temat: Spór o trzeci gatunek szympansa. Ewolucjonizm jako wyzwanie dla chrześcijańskiej antropologii. Skupił się na teologicznej odpowiedzi na pytanie o człowieka, z uwzględnieniem kwestii przyrodniczych. Ukazał człowieka w perspektywie teologicznej, akcentując złożoność materialno-duchową, gdzie duchowy wymiar wiąże się ze stopniem ontologicznej komplementarności ludzkiego ciała i duszy. Omówił Ulricha Lückego teorię Rubikonu hominizacji, która godzi się z teologiczną wizją człowieka. Określił granice metodologiczne teologii chrześcijańskiej i nauk biologicznych, orzekające o człowieczeństwie i wskazał na konieczność dyskusji w ramach kompetencji merytorycznych. Stwierdził, że nauki przyrodnicze powinny unikać wyjaśnień całościowych. Zaś nauki teologiczne powinny głębiej wnikać w osiągnięcia nauk przyrodniczych.\nW sesji drugiej, po południu pierwszego dnia obrad, goście wysłuchali czterech wykładów.\nProf. dr hab. Zbigniew Wiktor Endler, w wykładzie pt. Przemiany krajobrazu przyrodniczego ziem polskich pod wpływem makroklimatu i antropopresji autorstwa prof. dr. hab. Zbigniewa Endlera i dr Barbary Juśkiewicz-Swaczyna (Katedra Ekologii Stosowanej UWM w Olsztynie), ukazał historyczny proces przemian klimatu i roślinności oraz terytorialnych zależności tych zmian. Na podstawie zaobserwowanych prawidłowości ustalił prognozę klimatyczną dla Polski i świata. Wskazał na ocieplanie klimatu, związanego ze wzrostem temperatury w północnej części Ziemi. W skali światowej będzie więcej opadów.\nKs. dr Dariusz Dąbek (Katedra Filozofii Przyrody Nieożywionej KUL Jana Pawła II) przedstawił wykład na temat: Metodologiczne granice naturalistycznej interpretacji biologicznej teorii ewolucji. W pierwszej części, poświęconej metodologicznej charakterystyce teorii przyrodniczych, omówił zasadę naturalizmu metodologicznego i zasadę jednorodności epistemologiczno-metodologicznej. W części drugiej, o aplikacji zasad metodologicznych do teorii ewolucji, wskazał na potrzebę rozróżniania poziomów metodologicznych, konsekwencje naruszenia zasady jednorodności, problematyczność przejścia od teorii ewolucji do naturalizmu ontologicznego. Stwierdził, że przyczyną kontrowersji związanych z biologiczną teorią ewolucji i jej interpretacjami jest spór pomiędzy naturalizmem metodologicznym i ontologicznym. Potrzebna jest też znajomość i przestrzeganie reguł metodologicznych w naukach przyrodniczych i filozoficznych.\nProf. dr hab. Stanisław Czachorowski (Katedra Ekologii i Ochrony Środowiska UWM w Olsztynie) zaprezentował wykład pt. Między ewolucjonizmem a kreacjonizmem – problem, czy konflikt pozorny?Skupił się na kwestii godzenia poznania przyrodniczego z wiarą religijną. Stwierdził, że oba spojrzenia na przyrodę i rzeczywistość otaczającą człowieka nie są sprzeczne, ale dopełniają się i poszerzają horyzont ludzkiego poznania; oraz, że w kwestiach dotyczących ewolucji biologia będzie skupiała się na problematyce mechanizmów ewolucji, zaś teologia i filozofia na pytaniu o sens ewolucji.\nKs. Edward Wiszowaty, prof. UWM (Zakład Teologii Dogmatycznej i Fundamentalnej UWM w Olsztynie) przedstawił temat: Biblijny kerygmat o stworzeniu w kaznodziejstwie i katechezie. Zaprezentował biblijny obraz „stworzenia świata” przedstawiony w kazaniach i katechizmach. Wskazał na potrzebę odnowy przepowiadania tak, aby uwzględniało ono współczesny stan nauki w kwestii początku życia i stworzenia człowieka.\nTrzecia sesja miała miejsce drugiego dnia. Skupiła osiem referatów i dyskusję plenarną.\nProf. dr hab. Anna Lemańska (Katedra Filozofii Przyrody UKSW w Warszawie) przedstawiła temat Kreacjonizm ewolucyjny jako alternatywa koncepcji inteligentnego projektu. Omówiła przyczynę konfliktu między fundamentalnymi kreacjonistami, opierającymi się na dosłownej interpretacji tekstu Pisma Świętego w odniesieniu do kwestii przyrodniczych, a ewolucjonistami. Wyjaśniła, że stało się to przyczyną pojawienia w latach 80-tych XX wieku koncepcji inteligentnego projektu, jako alternatywy na płaszczyźnie przyrodniczej darwinizmu. Koncepcja inteligentnego projektu opiera się na stwierdzeniu istnienia w przyrodzie i jej ewolucji śladów działania inteligentnego projektanta. Autorka wskazała tu na dwa, spośród wielu, argumenty (nieredukowalnej złożoności organizmów oraz odwołujący się do pojęć informacji i specyfikacji). Nazwała je argumentami „z niewiedzy” nauk przyrodniczych. Dlatego też odmówiła koncepcji inteligentnego projektu statusu teorii przyrodniczej, zaś możliwość łączenia ewolucjonizmu z kreacjonizmem przypisała kreacjonizmowi ewolucyjnemu.\nKs. prof. dr hab. Józef Turek (Katedra Filozofii Kosmologii KUL Jana Pawła II), w wykładzie Filozoficzne wyjaśnianie subtelnego dostrojenia Wszechświata do życia biologicznego, odniósł się do kwestii przyrodniczych w celu zarysowania ogólnych uwarunkowań kosmicznych genezy i ewolucji znanej postaci życia biologicznego. Wskazał na "kosmiczne zbiegi okoliczności" będące subtelnymi dostrojeniami Wszechświata do życia biologicznego. Przedstawił też stanowisko filozoficzne wobec tych koincydencji. Wskazał na wartość wiary religijnej w rozszerzaniu możliwości poznawczych.\nDr Dariusz J. Michalczyk (Katedra Fizjologii i Biotechnologii Roślin UWM w Olsztynie) wygłosił referat pt. Inteligentnie zaprojektowane organizmy – idea czy rzeczywistość? Przybliżył obraz skomplikowanej i bogatej struktury organizmów żywych, na przykładzie różnorodności i wielozłożoności obserwowanej w naturze. Stwierdził, że ewolucja biologiczna, oparta na zmianach zachodzących pod wpływem wzajemnych odniesień wszelkich elementów przyrody, doskonali organizmy inaczej niż wskazuje na to koncepcja inteligentnego projektu. Ewolucja wskazuje na samoistne zmiany w przyrodzie, które nie są ukierunkowane. Projekt inteligentny wiąże się z celowym działaniem wywołującym określone zmiany. Dlatego inteligentne projekty w przyrodzie są ideą, jako rzeczywistość wskazują raczej perspektywę przyszłościową w obszarze biotechnologii.\nKs. prof. dr hab. Marian Kowalczyk (Katedra Teologii Pozytywnej UKSW w Warszawie), w referacie Teoria ewolucji wobec wiary chrześcijan w ujęciu papieży, zwłaszcza Jana Pawła II, ukazał stanowiska papieży – Piusa XII (1943, 1950) i Jana Pawła II (1996) – wobec teorii ewolucji. Dla obu papieży kwestia zbawienia ludzkiego jest ulokowana poza zasięgiem nauk przyrodniczych posiadających kompetencje w odniesieniu do teorii ewolucji. Pius XII nie uznawał teorii ewolucji ze względu na brak dostępu do dowodów i sprzeciwiał się poglądom ewolucjonistycznym negującym element boskiej kreacji świata. Jan Paweł II, kontynuując myśl Piusa XII, dostrzegł wartość nowych osiągnięć nauk przyrodniczych i przyjął status naukowy teorii ewolucji. Myśl przewodnia wiary chrześcijan wiąże się z uznaniem Boga za Stwórcę całego kosmosu, dającego światu początek istnienia oraz podtrzymującego w istnieniu. Warunki pogodzenia teorii ewolucji z wiarą chrześcijan w stworzenie znajdują się w osobie ludzkiej, jako stworzeniu i jako współpracowniku Stwórcy w odniesieniu do stworzenia.\nKs. prof. dr hab. Józef M. Dołęga (Instytut Ekologii i Bioetyki UKSW w Warszawie) wygłosił referat pt. Ewolucyjny model kreacjonizmu i jego funkcje wyjaśniające. W pierwszej części przedłożenia przedstawił strukturę ewolucyjnego modelu kreacjonizmu. Jako przyczynę i źródło wszelkiego istnienia wskazał "Pierwszą Przyczynę", którą jest Bóg. Drugim elementem w strukturze ewolucyjnego modelu stworzenia są przyczyny wtórne. Filozoficzne ujęcie sugeruje na współdziałanie obu przyczyn. W drugiej części Autor ukazał specyfikę tego współdziałania w oparciu o myśl filozoficzną A.D. Sertillangesa, P.Teilharda de Chardin, K. Rahnera, K. Kłósaka, C. Tresmontanta, T. Wojciechowskiego, L. Wciórki i K. Kloskowskiego.\nKs. dr Zdzisław Kunicki (Instytut Nauk Politycznych UWM w Olsztynie) przedstawił temat Między teorią a ideologią. Z ewolucjonistycznych teorii religii. Podjął kwestię zakresu merytorycznego ewolucjonizmu kojarzonego z różnymi dziedzinami wiedzy ludzkiej oraz związany z tym problem ideologicznych poboczy prowadzących do osiągania celów pozapoznawczych. Na tle historycznego sporu między ewolucją a religią oraz nauką a teologią przedstawił zjawisko ideologicznego wykorzystania teorii ewolucji na przykładzie ewolucjonistycznych teorii religii. Wykazał, że błędne są idee Francuskiego Oświecenia odrzucające religię w imię postępu nauki.\nKs. dr Jan Guzowski (Zakład Teologii Moralnej UWM w Olsztynie) podjął temat: Zagadnienie ewolucji w etologii. Przedstawił w nim etologię, jako naukę porównawczą zajmującą się studium nad zachowaniem zwierząt. Naszkicował fundamenty nauki o wychowaniu, wychodząc od „przystosowania” do środowiska rozpoczynającego działania celowe i „wyuczenia” przydatnych zachowań poprzez różnorodne doświadczenia kształtujące „wiedzę wrodzoną”. Wyjaśnił, że etologia ludzka jest naukowym punktem widzenia na fundamenty zachowania człowieka. Podał ocenę krytyczną etologii, stwierdził, że dynamizm ludzki doskonali się pod względem moralnym w dziejach podlegających ewolucji.\nO. prof. dr hab. Zdzisław J. Kijas (Seraphicum Rzym; PAT Kraków), w przedłożeniu pt. Ewolucja stanowiska Kościoła wobec teorii ewolucji, podkreślił fakt zmian stanowiska Kościoła wobec teorii ewolucji. Przedstawił fazy interpretacji treści biblijnych o stworzeniu człowieka i świata w historii teologii, omawiając metodę literalną i alegoryczną Pisma Świętego oraz konkordyzm. Następnie przedstawił współczesne stanowisko Kościoła, skłaniające się w stronę osiągnięć nauk przyrodniczych, słuchające ewolucjonistów. Przywołał w tej kwestii głos papieży z Janem Pawłem II na czele, który przypisał teorii ewolucji wysoką rangę ze względu na jej coraz lepsze osadzenie w materiale empirycznym.\nReferaty i wystąpienia specjalistów z trzech dziedzin: biologia, filozofia, teologia wskazały na trzy obszary rzeczywistości dostępnej ludzkiemu poznaniu, które łączą się na płaszczyźnie merytorycznej zagadnienia teorii ewolucji biologicznej. Poniżej są zamieszczone streszczenia autorskie kilku wystąpień z nadzieją, że zwięzła prezentacja przyczyni się do lepszej percepcji głównych treści oraz ułatwi uchwycenie meritum zagadnienia z odniesieniem do interdyscyplinarnego charakteru tematyki związanej z teorią ewolucji.\nAlicja Boroń: Ewolucja zwierząt na poziomie chromosomów (streszczenie)\nNazwa chromosom (chromo – barwa, soma – ciało) została wprowadzona w roku 1888 przez Waldeyer’a. Obserwacje chromosomów ludzkich prowadzono już w roku 1880, ale liczbę tych chromosomów (2n = 46) określono dopiero po prawie 80 latach (Tjio, Levan 1956). Przełomowe znaczenie dla rozwoju badań cytogenetycznych miało: zastosowanie roztworu hipotonicznego wobec komórek, z których wykonywano preparaty, wprowadzenie metod prążkowego barwienia chromosomów, rozwój metod hodowli komórkowych oraz wprowadzenie w latach 80.-90. techniki fluorescencyjnej hybrydyzacji in situ (FISH), umożliwiającej detekcję określonych sekwencji DNA w chromosomach. Obecnie powszechnie stosowaną techniką, zwłaszcza w odniesieniu do ssaków, jest malowanie chromosomów – hybrydyzacja znakowanych fluorescencyjnie (kolorem) sond komplementarnych do DNA poszczególnych chromosomów. Do zwierząt o najmniejszej liczbie chromosomów (2n = 2) należy mrówka Myrmecia pilosula. Dużo chromosomów, powyżej 250 mają jesiotry oraz niektóre stawonogi np. raki. Wielkość genomu, liczba genów i liczba chromosomów zwierząt nie pozostają ze sobą w stałej, dającej się opisać zależności, chociaż z reguły organizmy o większych genomach mają więcej chromosomów. Modelowy nicień Coenorhabditis elegans (2n = 10) o genomie 100 Mb, ma 19 100 genów, a mysz Mus musculus (2n = 40) o genomie 2500 Mb, ma 22 000 genów.\nNa podstawie różnic i podobieństw struktury chromosomów możliwe jest śledzenie procesu ewolucji gatunków blisko spokrewnionych. Jest to możliwe dzięki poznaniu mechanizmów zmienności wywoływanej przez przebudowania chromosomowe i ich znaczenia ewolucyjnego. Przebudowania takie jak: duplikacje wywołane np. nierównomiernym crossing over, delecje, inwersje, fuzje centryczne i translokacje fragmentów chromosomów są przyczyną powstawania zmienności organizmów i mogą pełnić rolę mejotycznej bariery izolacyjnej. Do przebudowań chromosomowych o największym znaczeniu w ewolucji zwierząt zaliczamy duplikacje całych genomów, określane mianem poliploidyzacji. Wyniki badań wskazują, że proces poliploidyzacji – duplikacja całego genomu, miała miejsce w linii filogenetycznej wczesnych strunowców, ok. 500 mln lat temu oraz ponownie w linii prowadzącej do kręgowców szczękowych. Poznanie i porównanie sekwencji genomu wielu organizmów modelowych umożliwiło wyjaśnienie charakteru zmian także na poziomie chromosomów. Okazało się, że w ewolucji zwierząt bezkręgowych duże znaczenie miały inwersje, czyli odwrócenia oraz translokacje, czyli przemieszczenia fragmentów chromosomów, a także procesy poliploidyzacji. Natomiast ewolucja zwierząt kręgowych na poziomie chromosomowym poza opisanymi wyżej powieleniami całego genomu, zachodziła przede wszystkim poprzez inwersje oraz duplikacje fragmentów chromosomów, które powodowały zwiększanie się ilości sekwencji powtarzalnych. Sekwencje te dominują w genomie kręgowców.\nBardzo istotnymi w procesie ewolucji ssaków, w tym naczelnych, okazały się duplikacje segmentowe. Duże przebudowania chromosomowe miały szybkie tempo, od 0.1 do 2.3/mln lat zwłaszcza w okresie różnicowania się ssaków (Coghlan et al. 2005). Genomy ssaków zawierają bardzo dużo krótkich syntenicznych bloków – grup sprzężonych genów, zachowanych od taksonów powiązanych filogenetycznie. W genomie ludzkim wykazano takie grupy genów pochodzące od 17 grup rodowych strunowców (Putnam et al. 2008). Porównanie struktury chromosomów człowieka (2n = 46) i szympansa (2n = 48) ujawniło znaczne różnice we wzorach prążkowych. Wykazano, że w ewolucji kariotypu człowieka miała miejsce duża fuzja (połączenie się chromosomów z dwóch par) oraz co najmniej dziesięć dużych inwersji i translokacji. Poznanie sekwencji DNA genomów ssaków naczelnych wykazało, że genom ludzki i szympansa różni się jedynie w 1.5 %. Wiele zasadniczych różnic między człowiekiem i naczelnymi na poziomie genomu wynika z różnic we wzorze ekspresji genów, zwłaszcza tych zaangażowanych w procesy rozwojowe i powstawanie połączeń nerwowych (Jerzmanowski 2001). Zatem, na opisywanym poziomie, to nie struktura genomu, ale sposób w jaki funkcjonuje czyni nas ludźmi.\nDariusz J. Michalczyk: Inteligentnie zaprojektowanie organizmy – idea czy rzeczywistość? (streszczenie)\nPomysł, wyznawany przez darwinistów i neodarwinistów, że wszelkie gatunki organizmów, nie wyłączając człowieka, powstawały stopniowo w wyniku całkowicie naturalnych spontanicznych procesów, których przejawów możemy doświadczać i dziś, wydawać się może najzupełniej niedorzeczny. Niewątpliwie faktem jest, że jak zauważył angielski teolog William Paley, każdy organizm jest układem dużo bardziej złożonym od zegarka. Zdawałoby się ponadto, że w przyrodzie nie obserwujemy spontanicznego powstawania niczego co przypominałoby choćby zegarki. A jednak wbrew wszelkiej intuicji, nauka wskazuje, że organizmy są właśnie „super-zegarkami”, czy w każdym razie niewiarygodnie złożonymi mechanizmami, wytwarzanymi nieustannie przez przyrodę, bez jakiegokolwiek odstępstwa od żelaznych reguł chemii, fizyki, termodynamiki. A jeśli nie dostrzegamy łatwo rozwoju rodowego organizmów, tworzenia się nowych gatunków, to jedynie dlatego, że proces ten zajmuje czas, wobec którego całe życie człowieka jest znikomą chwilką. Nawiasem mówiąc, obraz świata proponowany przez naukę od dawna kłóci się z jakimikolwiek rozsądnymi przeczuciami. Na przykład trudno ludzkiej intuicji pogodzić się z najbardziej podstawowymi informacjami z zakresu astronomii czy teorii dziedziczenia, codziennie uzyskującymi nowe potwierdzenia doświadczalne.\nNie przejmujmy się więc, że rozsądek burzy się przeciw teorii ewolucji i innym teoriom naukowym. Rozsądek, intuicja, to głównie zespół odruchów kojarzeniowych, ukształtowanych przez nasze codzienne doznania, a nie miarodajny instrument naukowy. Za działaniem ewolucji przemawia zwykła logika oraz właściwości organizmów, które powszechnie uważa się za oczywiste: 1.) organizmy tego samego gatunku mogą się od siebie różnić; liczba możliwych ich wariantów jest praktycznie nieskończona 2.) niektóre z tych różnic mogą wpływać na szanse rozrodcze organizmów, zależnie od warunków środowiska (organizm, który dziś ma większe szanse, w zmienionych warunkach może mieć szanse niewielkie) 3.) w miarę istniejących szans organizmy rozmnażają się 4.) potomstwo organizmu jest zwykle nieco bardziej do niego podobne niż osobniki z nim niespokrewnione. Jakkolwiek los każdego osobnika w znacznym stopniu jest wynikiem splotu przypadków, zgodnie z regułą rachunku prawdopodobieństwa zwaną prawem wielkich liczb, wiadomo, że osobniki mające większe szanse na sukces rozrodczy na ogół osiągają rzeczywiście większy sukces, o ile tylko rozpatrujemy bardzo dużą ich liczbę. Jeśli nie zajdą wyraźne zmiany w otoczeniu, również potomstwo tych osobników w porównaniu z resztą populacji rozmnażać się będzie na ogół skuteczniej. W ten sposób, o ile warunki przez dłuższy czas nie zmieniają się, środowisko organizmów może faworyzować, dobierać, pewien typ organizmu (zespół istotnych cech), zwiększając jego częstość w populacji, a jednocześnie prowadzić do obniżania się częstości innego typu osobników, słabiej dostosowanych do panujących zazwyczaj warunków. Różnorodność istniejących do dziś form i stopni złożoności organizmów, a także charakterystyczna kolejność ich pojawiania się w skamielinach datowanych na różne okresy wskazuje, że organizmy bardzo złożone mogły rozwijać się z prostszych w wyniku ich stopniowych zmian, czyli w wyniku ewolucji.\nZnaczenie zmian ewolucyjnych (opartych na przypadkowym, bezkierunkowym generowaniu zmienności, ukierunkowanej wielokrotnej selekcji i dziedziczeniu cech) prześledzić można nie tylko na przykładzie organizmów. Powstają programy komputerowe, symulujące ewolucję, w których obserwuje się przemiany nie realnych organizmów, ale symbolicznych danych. Informatycy i inżynierowie, nawet z dyscyplin bardzo odległych od biologii wykorzystują tzw. algorytmy genetyczne (inaczej a. ewolucyjne), które są procedurami obliczeniowymi zawierającymi element losowości i stopniowo dostosowującymi się do źródłowych danych i wykonywanych na nich operacji. Rozwija się chemia kombinatoryczna i biologia kombinatoryczna – dyscypliny zajmujące się wytwarzaniem ogromnych zbiorów zbliżonych, lecz niejednakowych cząsteczek (zwanych aptamerami, m.in. peptydów i kwasów nukleinowych), poddawaniem ich wielokrotnej selekcji i rekombinacji w celu wyszukania wariantów swoiście przyłączających się do innych cząsteczek lub do komórek (chodzi więc o syntetyczne odpowiedniki przeciwciał znajdujące ważne zastosowania w medycynie). Jakkolwiek cel takich zabiegów (rodzaj rozpoznawanej cząsteczki docelowej) określany jest przez badacza, sposób realizacji tego celu (szczegółowa budowa, rodzaj aptameru) jest na początku doświadczenia zupełnie nieznany, nieprzewidywalny. Doświadczenia tego typu wykazują, że z ogromnej masy przypadkowych zmian, w wyniku kierunkowej selekcji i rekombinacji może wyłaniać się uporządkowanie i funkcjonalność. Podobny nieco (choć znacznie prostszy) mechanizm wykorzystywany jest podczas burzy mózgów – techniki prowadzenia narad w przedsiębiorstwach, w której najpierw zbiera się luźne propozycje rozwiązania problemu, stawiając raczej na ich ilość i różnorodność, a dopiero później przeprowadza się ich selekcję (i ewentualnie rekombinacje).\nJak z tego widać, ewolucja nie tylko może działać skutecznie, ale w przypadku bardzo złożonych zadań, jest nawet wydajniejszą i bardziej racjonalną drogą rozwiązywania problemu niż podejście inżyniera-deterministy. Ewolucja biologiczna doskonali organizmy w sposób zupełnie inny niż mógłby to robić jakiś inteligentny projektant – nie uznaje żadnego ostatecznego celu, żadnej absolutnej miary doskonałości, poza dostosowaniem do zmiennych warunków środowiska. Zmiany ewolucyjne bywają nieco chaotyczne, o czym świadczy istnienie u zwierząt narządów szczątkowych, np. oczu u ślepych zwierząt jaskiniowych, czy skrzydeł u ptaków nielotów. To co dziś jest narządem szczątkowym, jutro może znaleźć zupełnie nowe zastosowanie. Słusznie napisał Francois Jacob, że przyroda nie zachowuje się jak fachowy projektant, ale jak domorosły majster-klepka, który kleci to co mu się w danej chwili przyda z tego co ma pod ręką – płuca z przełyku, ośrodki emocji w mózgu z węchomózgowia, a nawet jedne enzymy z innych (np. syntazę stilbenową z syntazy chalkonowej u roślin).\nW porównaniu z filogenezą, w dodatku porozrywaną wielkimi wymieraniami niektórych organizmów, realizację jakiegoś inteligentnego projektu nieporównanie bardziej przypomina rozwój osobniczy – ontogeneza, przemiany zachodzące od młodości po dojrzałość i starość osobnika. Za „projekt” można uznać informację genetyczną zapisaną w DNA, choć i ta analogia nie jest doskonała, bo informacja genetyczna zawiera tylko instrukcję tworzenia różnych typów komórek, a całe złożone uporządkowanie organizmu jest wynikiem wielokrotnego powtarzania tej procedury (rekurencji), z okresowym wprowadzaniem niewielkich modyfikacji.\nZ ideą inteligentnego projektowania organizmów najzasadniej chyba można kojarzyć wysiłki podejmowane od niedawna w ramach biologii syntetycznej – poszukiwanie minimalnych genomów, tworzenie takich genomów na zasadzie syntezy; próby tworzenia komórek z prostych, a nie biologicznych składników.\nZ projektowaniem organizmów w pewnym, (niewielkim na razie) stopniu wiązać można także działania hodowców i biotechnologów (inżynierów genetycznych), jakkolwiek obecnie zabiegi tych specjalistów prowadzą raczej do nieznacznego „podrasowania”, niewielkich modyfikacji doskonalonych organizmów.\nCzłowiek nie tylko zmienia organizmy w swoim otoczeniu, ale też zaczyna się coraz bardziej uniezależniać od czynników biologicznych, które go ukształtowały. Na razie zmiany dokonują się głównie środkami farmakologicznymi i technicznymi, nie podlegają więc biologicznemu dziedziczeniu. Mimo to, wydaje się, że już dziś można mówić o postępujących i często korzystnych przemianach natury ludzkiej. Transhumanizm staje się więc chyba faktem (?). Podsumowując, inteligentnie zaprojektowane organizmy to na razie bardziej idea niż rzeczywistość. Idea, ta wydaje się jednak mieć dużo więcej wspólnego z naszą biotechnologiczną przyszłością niż z biologiczną przeszłością.\nKs. Zygmunt Hajduk: Metodologiczny status teorii ewolucji biologicznej (streszczenie)\nW przedstawieniu metodologicznego statusu ewolucji biologicznej Autor nie tyle usiłował zarysować całościowy schemat pojęciowy dla problematyki teorii ewolucji biologicznej, ile zwrócił uwagę na pewne charakterystyczne terminy występujące w problematyce teorii ewolucji. Są to tzw. terminy klucze (key-concepts). Należą do nich m.in. pojęcia hipotezy i teorii, które zostały objaśnione, jako elementy, jednostki analizy metodologicznej. Zwrócono uwagę na niejednoznaczność tych terminów eksplikowanych we współczesnych filozofiach nauki. W aspekcie teoriopoznawczym zwrócono przy tej okazji uwagę na opozycję między certyzmem a fallibilizmem, hipotetyzmem. Cecha korygowalności jest charakterystyczna dla tych jednostek analizy metodologicznej. Zwrócono też uwagę na potrzebę odgraniczenia trzech poziomów dyskusji. Należy odróżnić ewolucję jako proces występujący w przyrodzie od teorii ewolucji jak racjonalnej rekonstrukcji tych procesów ewolucyjnych oraz ewolucjonizmu, w którym występują już elementy filozoficzne, światopoglądowe a także konfesyjne. W przeciwstawieniu nauki i nienauki, pseudonauki zwrócono uwagę na wielość kryteriów demarkacji. Podkreślono także, iż pojęcia nauka nie można wiązać wyłącznie z naukami empirycznymi (przyrodniczymi). Z praktyki badawczej wiadomo, że również nauki formalne, a także humanistyczne są określonymi typami nauk. Gdy jest mowa o konflikcie między nauką a religią ewentualnie nauką a teologią czy nauką a wierzeniami religijnymi to należy dodać iż między wymienionymi członami mogą też występować relacje nazywane relacją neutralności oraz dialogu. Takie nazwy nie występują w logicznej teorii relacji. Niemniej przyjęło się ich używać w dyskusji o związku zachodzącym między wyżej wymienionymi członami (nauką a religią, teologią). Odniesienia teorii ewolucji do dziedzin pozanaukowych dobrze jest dostrzec w rozwijanej współcześnie teorii związków interteoretycznych. Dodać należy, iż metanaukowa dyskusja tychże związków powinna brać pod uwagę teorię relacji interteoretycznych z uwzględnieniem relacji teorii naukowej do dziedzin pozaprzyrodniczych. Metodologiczne ramy dyskusji teorii ewolucji biologicznej, obok języka, odwołują się faktycznie nie tylko do filozofii nauki, ale też do historii nauki a także do określonych koncepcji teologii, zwłaszcza fundamentalnej. Widać stąd, że kontrowersje zagadnień metanaukowych teorii ewolucji biologicznej są wielostronne.\nAnna Lemańska: Kreacjonizm ewolucyjny jako alternatywa koncepcji inteligentnego projektu (streszczenie)\nTeoria ewolucji Karola Darwina została wykorzystana przez materialistów jako argument do zwalczania religii. Spotkało się to oczywiście z reakcją ze strony środowisk chrześcijańskich. W Stanach Zjednoczonych wśród protestanckich fundamentalistów powstały ruchy, określane kreacjonistycznymi, broniące wiary przez zwalczanie darwinizmu. Szczególną rolę wśród stanowisk kreacjonistycznych odegrały koncepcje, które za koronny argument przeciwko zachodzeniu ewolucji uznawały to, co o stworzeniu świata i jego własnościach mówi Pismo Święte rozumiane dosłownie. Ta metoda obrony wiary napotyka jednak nieprzezwyciężalne trudności. Część z nich wynika z samego charakteru Pisma Świętego. Problematyczna jest bowiem interpretacja dosłowna całego przekazu Starego i Nowego Testamentu, nie uwzględniająca kontekstu, gatunków literackich, kultury itp. Z kolei argumenty kreacjonistów odwołujące się do danych przyrodniczych, które miałyby świadczyć przeciwko zachodzeniu procesu ewolucji, w swej zasadniczej treści są w gruncie rzeczy argumentami, które można by określić jako argumenty z „niewiedzy przyrodniczej”. Problemy tego typu kreacjonizmu sprawiły wycofywanie się niektórych antyewolucjonistów z powoływania się na argumenty zaczerpnięte z Pisma Świętego. W latach osiemdziesiątych XX wieku została sformułowana koncepcja inteligentnego projektu, która według jej zwolenników ma stanowić alternatywę na płaszczyźnie przyrodniczej darwinizmu.\nZwolennicy koncepcji inteligentnego projektu próbują pokazać, że na płaszczyźnie nauk przyrodniczych można wskazać istnienie śladów działania inteligentnego projektanta. Argumenty są różnej natury. W referacie wskazano dwa z nich: argument z nieredukowalnej złożoności organizmów i argument odwołujący się do pojęć informacji i specyfikacji. Z tym ostatnim argumentem jest związany tzw. filtr eksplanacyjny zaproponowany przez W. Dembskiego.\nW referacie wskazano jednak, że oba te argumenty są również w swej istocie argumentami z „niewiedzy” nauk przyrodniczych. Co więcej, koncepcja inteligentnego projektu zawiera elementy wykraczające poza naturalizm nauk przyrodniczych, tym samym nie może być potraktowana jak teoria przyrodnicza.\nKoncepcja inteligentnego projektu ani nie „udowadnia” istnienia Boga, ani nie obala ewolucjonizmu. Istnieją jednak interesujące próby łączenia ewolucjonizmu i kreacjonizmu, pokazujące, że nie ma logicznej sprzeczności między tymi dwoma stanowiskami. Takimi są propozycje kreacjonizmu ewolucyjnego, który obok stwórczego działania Pierwszej Przyczyny przyjmuje działania przyczyn naturalnych. Dopuszcza zatem możliwość pogodzenia chrześcijańskiej doktryny o stworzeniu świata przez Boga z kształtowaniem się coraz bardziej złożonych układów łącznie z żywymi organizmami i człowiekiem w procesie ewolucji. Co więcej, stanowiska te unikają trudności koncepcji inteligentnego projektu, gdyż sytuują siebie na płaszczyźnie filozoficznej, a nie nauk przyrodniczych. Na płaszczyźnie filozoficznej przyjęcie, że istnieje Inteligentny Projektant, transcendentny względem świata materialnego, nie jest metodologicznym nadużyciem. Z tego punktu widzenia kreacjonizm ewolucyjny jest spójnym stanowiskiem, gdyż przyjmując istnienie Projektanta, umiejscawia Go poza światem materialnym, wyraźnie oddzielając od przyczyn naturalnych. Dzięki temu uzyskujemy wyjaśnienie ewolucji na różnych nie wykluczających się, a uzupełniających się wzajemnie poziomach: przyrodniczym, filozoficznym, teologicznym. Co więcej, kreacjonizm ewolucyjny przyjmuje działanie przyczyn naturalnych, na które wskazują nauki przyrodnicze, nie ustawia się w opozycji do rozstrzygnięć nauk szczegółowych, pozostawiając im autonomię w ich własnym obszarze. Unika zatem wikłania się, często w jałowe, spory z naukowcami, zarazem pokazuje możliwość wypracowania spójnego obrazu rzeczywistości, obrazu, w którym wizja ewoluującej przyrody nie wyklucza istnienia rzeczywistości transcendentnej w stosunku do świata materialnego. W tym sensie kreacjonizm ewolucyjny stanowi alternatywę dla koncepcji inteligentnego projektu.\nKs. Zdzisław Kunicki: Między teorią a ideologią. Z ewolucjonistycznych teorii religii (streszczenie)\nIdea ewolucjonizmu od chwili swego pojawienia się na przełomie XVIII i XIX wieku oddziałała szeroko na wiele dziedzin ludzkiej wiedzy, przyczyniła się do wyodrębnienia lub powstania jej nowych odmian a jednocześnie wciąż charakteryzuje się dużym stopniem niezdeterminowania. W naukach przyrodniczych, gdzie jej wpływ zaznaczył się szczególnie intensywnie pod postacią teorii ewolucyjnego rozwoju organizmów żywych nie mamy do czynienia z katalogiem zamkniętych odpowiedzi chyba, że pozostajemy na dużym stopniu ogólności. Nie inaczej mają się sprawy w naukach humanistycznych, społecznych czy w teologii pomimo dość swobodnego przejęcia pojęcia ewolucji do ich własnego słownika. Ewolucjonizm jako taki stanowi dyskutowalną, to jednak uzasadnioną podstawę dla rozwijania wielu naukowych dyscyplin, podejmujących ideę ewolucji lub jej wybrane elementy. Natomiast pojawiły się także ideologiczne pobocza, które wykorzystując wspomniane niezdeterminowanie poznawcze dążyły, mniej lub bardziej świadomie, do osiągania celów pozapoznawczych. Źródła przesunięć pojawiły się niemalże symultanicznie z pojawieniem się ewolucjonizmu, co skutkowało między innymi narastającym napięciem przeciwstawiającym naukowy pogląd na świat (kojarzony z teorią ewolucji) jego religijnemu, biblijnemu odpowiednikowi. W tle narastającego sporu między ewolucją a religią, nauką a teologią pragniemy przedstawić zjawisko ideologicznego wykorzystania teorii ewolucji na przykładzie ewolucjonistycznych teorii religii.\nAnalogicznie do pytania o początek i etapy rozwojowe życia, jakie stawiała teoria ewolucji o zorientowaniu biologiczno-przyrodniczym, wyróżnionym punktem zainteresowań ewolucjonistycznych teorii religii było pytanie o genezę religii oraz formy transformacji, jakim podlegała. Czołowi reprezentanci tego podejścia (Ch. de Brosses, J. Lubbock, L. H. Morgan, J. G. Frazer, E. B. Taylor, H. Spencer i inni) zakładali daleko posuniętą izomorfię między procesami przyrodniczymi a zjawiskami kulturowymi. Wierzenia religijne rozwijały się od form prostszych po bardziej złożone, ich rozwój przechodząc od postaci homogenicznych po heterogeniczne kierował się ustalonymi prawami. Zmieniały się konfiguracje etapów transformacyjnych, ale sam schemat ewolucyjnych wyjaśnień pozostawał niezmienny. U swej genezy zjawisko religii nie posiadało własnego źródła wywodząc się z postaci archaicznych i niedojrzałych (np. de Brosses wywodził religię z fetyszyzm, Taylor z animizmu, Spencer z manizmu, Frazer z magii i totemizm). Wspierając się na autorytecie teorii ewolucji identyfikowanej z poznaniem naukowym dążono w efekcie do wyeliminowania zjawiska religii z kultury, gdyż nie łączyły się relacją konieczną w człowieku.\nEwolucyjne podejście w badaniu religii przyczyniło się do rozwoju etnologii, etnografii, historii religii, antropologii kulturowej czy socjologii, natomiast wyznaczony przedmiot, stosowana metoda oraz zakładane cele poznawcze nie wytrzymały próby czasu. Okazało się, że proste przełożenie badań z nauk przyrodniczych na humanistyczne nie jest możliwe. Redukcja badanych artefaktów do stanów materialnych z pominięciem odniesień symbolicznych została wychwycona wśród badaczy z Francuskiej Szkoły Socjologicznej (E. Durkheim, M. Mauss, R. Hertz, H. Huber). Jeden z jej czołowych przedstawicieli Emil Durkheim zauważył, że mamy do czynienia z dwoma ewolucjonizmami: biologicznym oraz społeczno-kulturowym. Wyrażając pewną nieufność wobec naukowych aspiracji tego drugiego twierdził, iż wyprzedził o prawie sto lat ewolucjonizm biologiczny. Stajemy wobec sugestii, iż ewolucyjne teorie religii mają więcej wspólnego z ideami francuskiego Oświecenia niż z samą teorią ewolucji zarysowaną przez Karola Darwina.\nFrancuskie Oświecenie krytycznie odnosiło się do dotychczasowego dziedzictwa filozoficzno-religijnego. Odrzucano je w imię trzech powiązanych ze sobą ściśle idei: ludzkości, postępu i nauki. Powstały pierwsze tablice tłumaczące rozwój cywilizacyjny ludzkości, co stanowiło antycypację późniejszego ewolucjonizmu kulturowego (np. Condorcet). Przyjmowano jedność rodzaju ludzkiego oraz uniwersalne reguły rządzące jego rozwojem a nadzieje na dalszy postęp wiązano z postępującą emancypacją poznania naukowego. Wierzenia religijne, w sposób szczególny chrześcijaństwo interpretowano jednoznacznie negatywnie jako czynnik opóźniający nieograniczony, bo pozbawiony granic (Boga) rozwój. Jak podkreślano, z religią należało się rozstać w „imię nauki” oraz w celu osiągnięcia przez człowieka pełnej dojrzałości. Pojawił się wykluczający wybór: albo postęp ludzkości oparty o naukę albo pozostawanie w niewoli religijnego przesądu. XIX-wieczny ewolucjonizm kulturowy zastosowany do wyjaśnienia genezy oraz etapów rozwojowych religii wykorzystywał pewne elementy teorii ewolucji biologicznej, pozostając pod głębszym, ideologicznym wpływem poglądów oświeceniowych. W tym znaczeniu należy w nim upatrywać rekapitulację idei oświeceniowych niż bardziej bezpośrednie związki z Darwinowską teorią ewolucji.\nRak gender pragnie nowych ofiar, pamiętam jak byłem w Kenii, a tam rozprawiano o możliwościach studiowania za granicą, jedyna tak możliwość - studiów ze stypendiami, to były studia gender w Kanadzie.\nGender w Argentynie:\nW krótkim czasie wprowadzono tam zmiany, które – jak zauważają autorzy raportu – mają znaczenie strukturalne dla społeczeństwa. Nowe argentyńskie rozwiązania prawne „zniszczą społeczeństwo, jakie znamy w obecnej postaci, i uformują całkowicie inne”.W styczniu tego roku został opublikowany w Rzymie dokument „Kolonizacja ludzkiej natury. Raport na temat Nauki Społecznej Kościoła w świecie na rok 2012”. Ma on wielu autorów. Już we wstępie pojawia się przykład Argentyny jako kraju, który mając głębokie tradycje katolickie, w ciągu zaledwie jednego roku został zamieniony, jako pierwszy w Ameryce Południowej, w pole doświadczalne dla ideologii gender.\nW środę w Sejmie odbędzie się głosowanie nad wnioskiem o przeprowadzenie ogólnokrajowego referendum edukacyjnego. Został on złożony w czerwcu i poparty prawie milionem podpisów obywateli. Dotyczy pięciu ważnych kwestii związanych z kształtem edukacji w Polsce. A jedną z nich jest obniżenie wieku szkolnego z siódmego na szósty rok życia - przypomina na portalu wSumie.pl Katarzyna Kawlewska.\nNowa ustawa edukacja z 2009 roku zakładała, że w 2012 roku do szkół trafią wszystkie sześciolatki. Jednakże ze względu na czas potrzebny samorządom na przygotowane szkół, przesunięto termin na 2014 rok. Mimo, że niemal upłynął wyznaczony termin na dostosowanie szkół do potrzeb młodszych dzieci, to nadal, jak wynika z informacji od Sanepidu, co druga szkoła w Polsce nie jest gotowa na przyjęcie sześciolatków.\nNie sądzę by samorządy zdążyły w dziesięć miesięcy zrobić to, czego nie udało się od 2009 roku. Problemy się mnożą, a gminy cierpią na chroniczny brak funduszy. Ogromnym zagrożeniem dla samych dzieci jest czekająca je kumulacja. Brak wyobraźni Ministerstwa Edukacji Narodowej spowoduje, że w następnych latach szkolnych dzieci nijak nie pomieszczą się w szkołach.\nOptymistyczne MEN oszacowało, że w 2013 roku do pierwszej klasy pójdzie 60% dzieci w szóstym roku życia.\nTymczasem okazało się, że znacznie przestrzelono wynik. Nie pomogły propagandowe spoty za grube miliony. Kiczowatość tych reklam nie zwiodła rodziców, ale wyostrzyła ich czujność. W wyniku czego do pierwszych klas trafiło zaledwie 15% spośród sześciolatków. A to oznacza, że za rok, w 2014 w szkołach skumulują się dwa roczniki, tj. pozostałe 85% rocznika 2007 i połowa rocznika 2008. Nie zapominajmy też o dzieciach z 2009 roku, które trafią do oddziałów szkolnych, bo mimo, że obowiązuje je roczne przygotowanie przedszkolne to w przedszkolach brakuje dla nich miejsc.\nNasze dzieci będą musiały uczęszczać na zajęcia na dwie zmiany a szkoły dla klas wprowadzą oznaczenia ze środkowych liter alfabetu- pierwsza J, K czy L.\nJeszcze gorsza sytuacja czeka dzieci, które trafią do placówki we wrześniu 2015 roku. Wówczas spotkają się na szkolnym korytarzu druga połowa rocznika 2008, cały rocznik 2009 oraz niemalże cały rocznik 2010. I tak dzieci z rocznika 2008 i 2009 trafią do klas pierwszych a z 2010 do oddziału potocznie zwanego zerówką. Pięciolatki znajdą się w szkole na skutek następnego świetnego punktu z ustawy MEN-u, który chwalebny w pomyśle, jest nie do zrealizowania w życiu. Chyba, że kosztem tychże dzieci z rocznika 2010, które zostaną wyrzucone z przedszkoli by zrobić miejsce czterolatkom. Konkretnie chodzi o to, że ustawa nakłada na gminy obowiązek zapewnienia od 1 września 2015 roku miejsca w przedszkolu dla każdego czterolatka.\nSkąd więc samorządy wytrzasną tyle przedszkoli za dwa lata?\nNa pewno ich nie wybudują, skoro dziś brakuje pieniędzy na wszystko, nawet na rytmikę czy logopedę. Wyjście będzie jedno. Przenieść pięciolatki do oddziałów szkolnych a tym samym zluzować przedszkola. I sprawa załatwiona, bez uszczerbku dla budżetu. A co z dziećmi? Dla wyrównania szans trafią do placówki, gdzie zamiast trzech posiłków czeka zimny catering i jedzenie na czas. Zamiast całodziennej opieki ciasna świetlica, zakładając dobrą wolę dyrektora, ponieważ normalnie pięciolatkowi nie należy się miejsce w świetlicy, gdyż nie jest uczniem szkoły. Do tego łatwo można przewidzieć, że ze względu na możliwości lokalowe szkół, zajęcia często odbywać się będą na drugą i trzecią zmianę. Ale na tych dwóch latach kumulacja się nie kończy. Każdego roku odbywać się będzie sukcesywne przenoszenie dzieci pięcioletnich pod nowe strzechy szkolne bo do 2017 roku mają się znaleźć miejsca w przedszkolach dla wszystkich trzylatków.\nNajlepiej pokaże to prosty wykres:\nWykres to szacunkowy napływ dzieci do szkół (dane z Wikipedii „Urodzenia Żywe”) do klas 0- III. Przy czym od 2012 roku dzieci w wielu szkołach mają zajęcia na dwie zmiany.\nJuż w 2012 roku, w wielu szkołach z powodu przepełnienia dzieci uczyły się na dwie zmiany. W tym roku szkolnym sytuacja się tylko nasiliła. Niektóre z nich spędzają w szkole cały dzień. Do południa w świetlicy a po południu na zajęciach lub odwrotnie. A co będzie po kumulacji? Czy wystarczą trzy zmiany? Myślę, że MEN w swoich reformatorskich zapędach, zapomniał, że szkoły nie są z gumy i pomieszczą ograniczoną liczbę osób.\nJak podaje 24Kurier.pl, za trzy lata polskie szkoły podstawowe czeka kolejna rewolucja. Pomysł władz jest taki, że w tych placówkach powstaną… przedszkola. Miejsce starych „zerówek” zajmą klony pod nowym szyldem. Nikt z ministerstwa nie przekona mnie, że będą się czymkolwiek różnić od dzisiejszych oddziałów, poza nazewnictwem.\nPo pierwsze nie ma środków na przebudowy czy dobudowy, po drugie, jak dotąd wszystkie obietnice MEN-u są bez pokrycia w praktyce. Gdzie w całym tym procederze jest sens? Czemu mają służyć te wszystkie zmiany? Sprawa upychania dzieci w szkołach wydaje być się zagadką. Najpierw trafiają do niej obowiązkowo sześciolatki, zaraz potem pięciolatki zmuszone są ustąpić miejsca w przedszkolu młodszym rocznikom. A za moment, w 2016/2017 roku otworzą się oddziały przedszkolne w podstawówkach.\nJako, że MEN mydli ludziom oczy bredniami o wyrównaniu szans i kłamliwymi wynikami badań, zastanawiająca jest prawdziwa hipoteza tych poczynań. Różni ludzie podają rozmaite powody. Boni mówi o ratowaniu ZUS-u, Szumilas o gonieniu Europy a eksperci z ramienia resortu o chłonnych umysłach dzieci i niepotrzebnie zmarnowanym roku w przedszkolu. Sądzę, że powód jest jak zwykle prozaiczny. Jeśli nie do końca wiadomo o co chodzi, to z reguły chodzi o pieniądze. Otóż utrzymanie przedszkolaka jest o wiele droższe niż tego samego dziecka w szkole. Według Urzędu Miasta w Szczecinie koszt pobytu ucznia w szkole jest ponad 3,5 razy tańszy niż dziecka w przedszkolu.\nŚredni koszt utrzymania ucznia w zerówce to ok. 170 zł miesięcznie a koszt utrzymania dziecka w przedszkolu aż 612 złotych.\ninformuje Robert Grabowski z biura prasowego UM w Szczecinie."\n"Ekspansja ideologii gender w Polsce jest niczym innym jak nową falą bezbożnego bolszewizmu (choć dziś zapewne ma więcej zwolenników na zachodzie Europy niż na wschodzie). Stawia sobie jasny cel: zniszczenie tradycyjnego modelu państwa, narodu, społeczeństwa, jego kultury, tożsamości i rodziny, a nade wszystko całkowite wyeliminowanie wpływu Kościoła katolickiego na życie współczesnych Polaków.\nSpecjalnie nie wymieniam nazwisk tych kobiet, w nadziei, że nigdy nie będą one spopularyzowane, wbrew ich oczekiwaniom wpisania się w kolejną utopijną próbę budowy „nowego człowieka”.\nKościół katolicki – jak pisał prof. Feliks Koneczny, twórca nauki o cywilizacjach – „urządza życie narodów, pielęgnując personalizm, aposterioryzm, jedność w rozmaitości, narodowość, dualizm prawny i monizm etyczny”. Kościół w Polsce stanowił i stanowi jeden z filarów państwa i z tym filarem strzegącym życia zbiorowego, a przede wszystkim rodziny, walczy dziś bolszewicki gender. Stąd znowu aktualne stało się stwierdzenie Feliksa Konecznego, że „w Polsce toczy się walka o przyszłość Europy”. (W. Reszczyński)\nTata rozwodzi się z mamą i wyprowadza do swojego "przyjaciela". Nachalna niemiecka propaganda homoseksualizmu w książeczce dla dzieci\nKolorowe obrazki, uśmiechnięte twarze, sielankowe dialogi - a za tym wszystkim deprawujące treści. Tak właśnie wygląda homopropaganda skierowana do dzieci - portal wSumie.pl opisuje niemiecką książeczkę dla najmłodszych zatytułowaną „Przyjaciel taty”.\nNarratorem jest młody chłopiec. Historyjka rozpoczyna się od chwili, kiedy jego ojciec rozwodzi się mamą.\nTeraz ktoś inny wprowadza się do taty\n- opowiada chłopiec.\nTen „ktoś inny” to Frank czyli łysiejący mężczyzna z wąsami, nazywany przez chłopca „przyjacielem taty”. Mężczyzna świetnie spisuje się w roli - no właśnie, w jakiej?\nMężczyźni pracują razem, jedzą razem, śpią razem, golą się razem, a nawet czasem się kłócą. Ale ostatecznie zawsze się godzą, co zostaje zilustrowane sceną, w której dwaj panowie siedzą na łóżku i wpatrują się sobie głęboko w oczy.\nFrank mnie też kocha\n- stwierdza chłopiec i dodaje, że razem mogą robić różne fajne rzeczy.\nW tej idylli jest również miejsce dla byłej żony i mamy chłopca, która nie tylko nie ma pretensji o to, że jej mąż zostawił ją dla innego faceta i w to wszystko wciągnął ich dziecko, ale na dodatek tłumaczy synkowi, czym jest homoseksualizm.\nTo po prostu inny rodzaj miłości. Miłość jest najpiękniejszym sposobem na bycie szczęśliwym.\n- wyjaśnia kobieta.\nHistoria kończy się obserwacją chłopca:\nTata i jego przyjaciel są razem bardzo szczęśliwi. Ja również.\nMożna oczywiście drwić z niemieckiej "subtelności" przekazu, ale według nas nie należy takich rzeczy lekceważyć. Homopropaganda jest coraz bardziej nachalna i warto jej się stanowczo sprzeciwić. Jeszcze zanim zostaną narażone na nią nasze dzieci."\n"W pana książce "Ortodoksja i chaos" porusza pan szeroki wachlarz tematów - od edukacji przez media po kwestie obyczajowe. Jaki jest zatem wspólny mianownik wybranych materiałów?\nProf. ALEKSANDER NALASKOWSKI, autor książki "Ortodoksja i chaos", profesor zwyczajny pedagogiki na UMK i dyrektor toruńskiej Szkoły - Laboratorium: Mianownikiem jest czas. Komentowane wydarzenia, fakty, procesy dość szczelnie wypełniły ostatnie lata mojego, ale i wielu innych, życia. Przecinały moje życie, pracę, nicowały świadomość i prowokowały do buntu. To niemal jak blog – wymieszanie czasu i treści.\nW pana tekstach obok nuty pesymistycznej obserwacji iż świat w wielu punktach się stacza pojawia się wyraźna nuta optymizmu: prędzej czy później konsekwencje wyjdą na wierzch i powrócimy do normalności, czy to w kulturze czy edukacji. Czy stanie się to za naszego życia?\nNie sądzę. Takiej sprawiedliwości za życia nie ma. Przekonuje o tym przykład mojej śp. mamy. Jako dziecko przeżyła wojnę, potem dopadł ją socjalizm i nigdy nie doczekała wolnej Polski. Ilekroć o tym myślę, to widzę to w kategoriach niesprawiedliwości. Nie ma więc powodu, aby nasza historia skończyła się happy endem. Bo niby dlaczego-jeśli nic na to nie wskazuje? Dojdziemy do normalności – tak sądzę, ale czy z udziałem żyjących pokoleń?\nPoleciłbym Pana książkę zwłaszcza rodzicom bo przywraca zdrowy rozsądek w patrzeniu na dzieci, na ich wychowanie i edukację. Jakie rady by pan dał rodzicom? Czym się kierować by wychować dzieci na dobrych, mądrych i - co dziś często pomijane - odpowiedzialnych za siebie, rodziny i ojczyznę ludzi?\nMyślenie o szkole, nauczycielach, podręcznikach i wychowaniu zaczynać zawsze od pytania „czyje jest moje dziecko?”. A potem robić wedle udzielonej sobie odpowiedzi. Jeśli twoje dziecko zamienia się w kupkę plastikowego popu, jeśli nie czyta, jeśli cię nie szanuje i bojkotuje twoją wiarę, to tym bardziej jest twoje dziecko. Musisz rzucić wszystko i je ratować. Jest lektura dla rodziców – uniwersalna i zawsze pomocna. To biografie wielkich. Tam jest wiele wskazówek jak żyć mądrze i dobrze.\nNiedawno opublikował pan na łamach "w Sieci" fascynujący artykuł na temat epidemii uzależnienia od komputerów, gier itp. zabawek. Odzew Czytelników był niesamowity, okazuje się, że niemal każdy zna kogoś z takim problemem. Jak sobie z tym radzić?\nProste. Zabrać komputery, zamknąć do szafy i spokojnie z rozwagą przeżyć wraz z dzieckiem efekt odstawienny. Będzie on polegał na buncie, histerii i nadmiarze czasu. Konsekwentnie trzeba sobie z tym poradzić. A w luki czasowe wkładać książki, dobre kino i długie rozmowy. Z tym można wygrać, ale trzeba tę grę najpierw podjąć.\nJak pan profesor całościowo ocenia stan spraw polskich? Jaka jest nasza kondycja? Ile słabości, złych mocy, a ile dobra, sił broniących podstaw cywilizacji?\nTego naprawdę nie wiemy. Gdybyśmy umieli to rzetelnie oszacować bylibyśmy na prostej. Rachunek sumienia – taki społeczny, narodowy jeszcze nas czeka. On jest już po drugiej stronie, po stronie zmiany. Sama wola jego dokonania będzie pierwszym krokiem ku zmianom. Póki co kochamy fasady, pozory i tolerujemy nieuctwo. Naszym dziedzictwem jest nauka Jezusa. I nie zmogą jej ani afery, ani zdrajcy, kłamstwa, ani legiony homoseksualnych obsesjonatów. Bo nasze dziedzictwo nie jest z tego świata. Z Jezusem nie da się wygrać. I żal mi wszystkich, którzy tego nie zrozumieją."\nopublikowano: dzisiaj, 10:32\nKancelaria Donalda Tuska zamówiła cykl filmów „edukacyjnych” dla pracowników najważniejszych centralnych urzędów państwowych oraz ministerstw, traktujący o nierównym traktowaniu obywateli. W tych filmach tradycyjna rodzina została przedstawiona jako siedlisko przemocy wobec kobiet oraz dzieci, zaś homoseksualistów określono jako bezbronną i prześladowaną przez heteroseksualną większość grupę społeczną.\nO sprawie poinformował portal niezalezna.pl. Całość pełnych bzdur materiałów filmowych kosztowała polskiego podatnika około 700 tys. zł. Urzędnicy dowiedzieli się z nich, m. in. że główną przyczyną przemocy w rodzinie jest tradycyjny podział ról kobiet i mężczyzn oraz brak możliwości wybrania sobie płci przez poszkodowane w ten sposób dzieci.\nWpływ biologicznej płci na rozwój dziecka ma zdaniem autorów filmu „prowadzić do ograniczeń i nieprawidłowości w funkcjonowaniu psychicznym i społecznym jednostek”. Wspomniany cykl filmów jest także dofinansowany ze środków z budżetu Unii Europejskiej.\nW tym miejscu należy postawić kilka zasadniczych pytań – po pierwsze, jak finansowanie i stosowanie przez rząd tego typu ideologicznych instruktaży dla pracowników administracji ma się do neutralności światopoglądowej państwa, o której tyle mówi lewica? Konstytucja RP wprost nakazuje władzom zachowanie neutralności wobec wszystkich poglądów i zakazuje państwowego wspierania jakiegokolwiek światopoglądu. Czyżby ten zapis ustawy zasadniczej służył wyłącznie jako pałka do lewackiego „dyscyplinowania” katolickich polityków?\nTo już nie pierwszy raz, kiedy pieniądze polskiego podatnika przeznaczane są na wsparcie propagandy ideologii gender. Jak głośno informowały niezależne media, Konstytucja RP gwarantująca rodzicom prawo do wychowania dzieci w zgodzie z własnymi przekonaniami jest także łamana poprzez propagowanie gender w placówkach edukacyjnych. Po drugie – dlaczego rząd nie reaguje wobec omijania przez organy Unii Europejskiej traktatów, gwarantujących państwom członkowskich wyłączność na sprawy z zakresu moralności i wychowania? Dlaczego Unia Europejska współfinansuje projekty propagujące określoną wizję rzeczywistości?\nCzy w ten sposób, a także choćby poprzez uzależnianie przyznania dotacji od promocji gender, Unia Europejska nie wchodzi w kompetencje zastrzeżone dla władz krajowych? Dlaczego polski rząd nie zabiera głosu na forum unijnym w tej sprawie?\nŚroda, 26 marca 2014 (02:00)\n"20 szkół to tylko początek, bo jest bardzo dużo kolejnych zgłoszeń. W Dniu Świętości Życia ruszyła kampania nadawania certyfikatów „Szkoła Przyjazna Rodzinie”.\nPatronat nad inicjatywą nadawania certyfikatów „Szkoła Przyjazna Rodzinie” objął ks. abp Henryk Hoser, ordynariusz warszawsko-praski. Na wczorajszej uroczystości przyznawania pierwszych certyfikatów ordynariusza warszawsko-praskiego reprezentował dziekan zielonecki ks. prałat Mieczysław Stefaniuk, proboszcz parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Zielonce. – Mamy świadomość zagrożeń, jakie różne ideologie i nowinki niosą dla szkół. Stanowi to wyzwanie i dla powiatu, i dla szkół, i dla rodziców, żeby bronić wartości tradycyjnej rodziny – zwraca uwagę w rozmowie z „Naszym Dziennikiem”. Podkreśla, że szkoła musi służyć rodzinie i dlatego Kościół wspiera takie inicjatywy jak program „Szkoła Przyjazna Rodzinie”. – To nie jest tylko ustawianie się w pozycji obronnej, ale wychodzenie z czymś pozytywnym. Promowanie wartości już sprawdzonych, czegoś, co wyrasta z Ewangelii – wskazuje. – Rodzina to jest nasze Westerplatte, które musimy dzisiaj obronić – dodaje.\nPapież Polak bł. Jan Paweł II powiedział, że troska o dziecko jest pierwszym i podstawowym sprawdzianem stosunku człowieka do człowieka. Dlatego przed jego kanonizacją warto podjęć konkretny trud, aby zabezpieczyć młode pokolenie Polaków przed deprawacją. Tu chodzi o naszą przyszłość. Program „Szkoła Przyjazna Rodzinie” wychodzi naprzeciw potrzebie coraz lepszej współpracy szkół z rodzicami w zakresie wychowania i przekazywania młodemu pokoleniu spójnego systemu wartości. Chodzi o wychowanie oparte na podstawach wyrosłych z europejskiego kręgu kulturowego promujące odpowiedzialność, wartość rodziny, szacunek dla życia. Tylko to daje gwarancję, że w przyszłości młode pokolenie będzie w stanie podjąć odpowiedzialność za własną rodzinę i Ojczyznę. Dobrze, że wielu dyrektorów szkół i nauczycieli ma tego świadomość.\nSatysfakcji z otrzymania certyfikatu przez szkołę nie kryją uczniowie. Karolina z 1 klasy technikum w Zielonce liczy, że za tym będą szły ciekawe projekty, które nie będą zarażone jakimiś niebezpiecznymi ideologiami. Podkreśla, że każdy chciałby w przyszłości założyć piękną i szczęśliwą rodzinę. – Ale na to musi przyjść czas i odpowiedni wiek. Wszystko, co służy w szkole temu celowi oraz umacnia i chroni instytucję rodziny, uważam, że jest bardzo dobre – dodaje."\nPiotr Czartoryski-Sziler, Wtorek, 1 kwietnia 2014 (02:03)\n"Z prof. Wiarą Małdżiewą z Instytutu Filologii Słowiańskiej UMK w Toruniu, uczestnikiem sympozjum „Wychowanie inaczej. Gender – o co tu chodzi?”, rozmawia Piotr Czartoryski-Sziler\nPoruszyła Pani w swoim wystąpieniu problem kreowania rzeczywistości gender przez język. Dlaczego?\n– Bo język gender jest szczególnie niebezpieczny. Bardzo często, mówiąc studentom o tym, czym jest język, zaczynam od tego, co Pismo Święte mówi nam na jego temat. Jeśli przyjrzymy się opisowi stworzenia, to zobaczymy, że Bóg wypowiada słowo i wszystko się staje, a potem woła człowieka, by wszystko ponazywał. W semickim rozumieniu nazwa rzeczy równa jest jej istocie. I w tym sensie ten, kto daje nazwę, ma też władzę. Widzimy tutaj, że Bóg, który stwarza, mówiąc, dzieli się z człowiekiem mocą stwarzania przez język. Człowiek w różny sposób tę moc wykorzystuje, możemy zobaczyć to na przykładzie działań prasy, propagandy. Cytowane często powiedzenie Goebbelsa, że kłamstwo tysiąc razy powtórzone staje się prawdą, mówi de facto też o działaniu językowym, o tym, jak przez język można kreować rzeczywistość.\nIdeolodzy gender z pewnością doskonale o tym wiedzą.\n– Oczywiście. Jako lingwista, patrząc na struktury wyrażeń językowych, widzę doskonale, co dzieje się w terminologii gender. Otóż normalną funkcją języka jest nazywać i komunikować, a więc przez słowa nazywamy rzeczy, które rzeczywiście istnieją, i komunikujemy coś na ich temat. Zgodnie z regułami języka znaczenie połączenia nazw jest sumą ich znaczeń. Na przyklad „nowy dom” znaczy tyle co „nowy” plus „dom”. Jest oczywiście metafora, gdzie upodabniamy, porównujemy coś z czymś, np. „żelazne zdrowie”, czyli „zdrowie jak żelazo”, ale porównanie jest czytelne i w jakiś sposób podporządkowane regułom języka. Natomiast to, co obserwujemy w przypadku gender, to tworzenie zupełnie nowych terminów z istniejących w języku słów. Tworzone są one wbrew regułom języka i stąd same z siebie nic nie znaczą.\n– Chociażby termin „zdrowie reprodukcyjne”. Jeśli zajrzymy do słownika czy do korpusów językowych, to zobaczymy, że słowo „zdrowie” oznacza „prawidłowy przebieg procesów fizjologicznych”. Tu łączy się ono ze słowem „reprodukcja”, które oznacza „powielanie obrazów” lub „rozmnażanie się zwierząt i roślin”. To nijak się ma do zdrowia. To nie są słowa, które w sposób naturalny mogą ze sobą współwystępować. Zostają one jednak na mocy czyjejś decyzji czy dekretu połączone, stając się terminami, i zostają wprowadzone w obieg, tak jakby naprawdę coś w rzeczywistości nazywały. Powołuje się w ten sposób coś, czego w rzeczywistości nie ma. W tym sensie słowa te kreują rzeczywistość.\nPodobnym wyrażeniem do „zdrowia reprodukcyjnego” jest „orientacja seksualna”. „Orientacja” to „zdawanie sobie sprawy z tego, gdzie, w jakim punkcie terenu się jest, gdzie jest która strona świata” itd. Przenośnie można mówić też o orientacji w nauce czy w jakiejś dziedzinie, przyrównując ją niejako do terenu, do przestrzeni. Z kolei definicja „seksualności” wiąże się z danymi fizjologicznymi, które charakteryzują obie płcie, nic więcej. Połączenie tych dwóch słów nie ma sumarycznego znaczenia i nie podlega ścisłej definicji jak połączenia typu „nowy dom”.\nJaka jest rola tych sztucznych konstrukcji?\n– Pozwala używać takich niedefiniowalnych wyrażeń w różnych kontekstach i nadawać im znaczenie według tego, jaki jest kontekst. Stąd takie nazewnictwo ma bardzo szeroki obszar znaczeniowy, w którym mogą łączyć się ze sobą sprzeczne rzeczy. I tak „zdrowie reprodukcyjne” łączy z jednej strony macierzyństwo, z drugiej zaś aborcję, z jednej strony in vitro, z drugiej – poddanie się sterylizacji. Taka jest postmodernistyczna funkcja języka stosowana przez gender. Ideolog postmodernizmu Jacques Derrida mówił, że słowa są jak puste wagony i można wkładać w nie różne treści.\nMówi Pani o tworzeniu bytów językowych, ale czy równie niebezpieczne nie jest negowanie znaczeń istniejących słów? W przedszkolach w Szwecji zakazuje się używania słów „chłopiec”, „dziewczynka”.\n– To są rzeczy skojarzone w rzeczywistości tworzonej przez język gender. Obserwujemy tu m.in. też zmianę znaczenia istniejących terminów przy zachowaniu ich formy. Tak jest np. w przypadku terminu „przemoc”, który oznacza to wszystko, co zagraża równie przewrotnie rozumianemu „bezpieczeństwu”. Dla gender przemocą jest np. „niechciana ciąża”, ponieważ „bezpieczeństwo” to „nieograniczanie partnera”. Tworzenie nowych terminów odbywa się w połączeniu z wypieraniem istniejących, tradycyjnych pojęć. Przestaje się ich używać w tekstach genderyzmu, tak jakby istniał jakiś zakaz. Chodzi tu o takie słowa jak właśnie: „chłopiec”, „dziewczynka”, „mężczyzna”, „kobieta”. Sam Derrida tuż przed swoją śmiercią radził w związku z wprowadzeniem nowej definicji związku kobiety i mężczyzny w Parlamencie Europejskim jako „związku partnerskiego”, by przestać całkowicie używać słowa „małżeństwo”.\nPodobnie rzecz ma się z takimi słowami jak „sumienie”, „dobro” czy „zło”. One nie mają być używane. Wprowadza to ogromne zamieszanie w świadomości ludzi. W świadomości człowieka są bowiem zapisane pewne struktury znaczeniowe, ramy poznawcze, które, kiedy zostają zburzone, wszystko robi się względne. Jeśli zapytamy dziś kogoś, co kojarzy mu się ze słowem „jakość”, to wymieni w pierwszej kolejności takie rzeczy jak chleb, buty, usługi, czyli artefakty. To jest ta pierwsza rama poznawcza związana z jakością, która jest w naszej świadomości. I naraz mamy jeszcze inną – sprzeczną z pierwszą –ramę, którą widzimy w wyrażeniu „jakość życia” – wynika z niego na dobrą sprawę, że życie zostało przyrównane do towaru albo usług. Od kilku lat prowadzę obserwacje nad akceptowalnością tego wyrażenia, które wykazują, że ono coraz głębiej przenika do naszej świadomości. Coraz mniej sprzeciwu jest wobec „jakości życia”, wyrażenie to stało się terminem – występuje we wszystkich debatach społecznych i na sali sejmowej, co świadczy o tym, że w naszej świadomości jest swoistą paranoją."\nMarzec, 2014 "Kancelaria Donalda Tuska zamówiła cykl filmów „edukacyjnych” dla pracowników najważniejszych centralnych urzędów państwowych oraz ministerstw, traktujący o nierównym traktowaniu obywateli. W tych filmach tradycyjna rodzina została przedstawiona jako siedlisko przemocy wobec kobiet oraz dzieci, zaś homoseksualistów określono jako bezbronną i prześladowaną przez heteroseksualną większość grupę społeczną.\nCzy w ten sposób, a także choćby poprzez uzależnianie przyznania dotacji od promocji gender, Unia Europejska nie wchodzi w kompetencje zastrzeżone dla władz krajowych? Dlaczego polski rząd nie zabiera głosu na forum unijnym w tej sprawie?"\nWrto walczyć z ideologią gender w szkołach. We Francji po stanowczych protestach rodziców ministerstwo zastanawia się nad rezygnacją z indoktrynacji – donosi na podstawie nieoficjalnych jeszcze danych dziennik Le Figaro.\nGenderowski program o nazwie „ABC równości” jest we francuskich szkołach w fazie pilotażowej. Wprowadzono go na razie w 600 klasach. W przyszłym roku szkolnym miał już jednak zostać rozszerzony na inne jeśli nie wszystkie szkoły. W międzyczasie zmienił się jednak minister edukacji, socjaliści ponieśli dwie sromotne porażki w wyborach, a do ministerstwa dotarł wstępny raport ekpertów o tym, jak „ABCrówności” sprawdza się w praktyce.\nOkazało się, że opinie ekspertów bynajmniej nie są pozytywne. Wskazują oni między innymi na trudne położenie nauczycieli, którzy wbrew swej woli znaleźli się na pierwszej linii nowego konfliktu między szkołą i rodziną. Jak informuje Le Figaro, losy genderowskiej indoktrynacji w szkołach nie są jeszcze przesądzone. Wiadomo jedynie, że w nowym roku szkolnym, wbrew zapowiedziom, pilotażowy program nie zostanie rozszerzony na inne szkoły."\nAutor: equespolonussum o 12:54


As Mieczy - Znaczenie kart Tarota | Tarot Online\nPoznaj znaczenie karty Tarota As Mieczy\nZnaczenie karty Tarota As Mieczy\nAs Mieczy to pierwsza karta na dworze Mieczy, która jak wszystkie z nich odnosi się do żywiołu powietrza oraz siły intelektu, ale również komunikacji. As Mieczy na swoim obrazku przedstawia rękę, która wyłaniając się z spośród chmur po lewej stronie trzyma w dłoni zaciśnięty miecz. Jest on skierowany ostrzem do góry, a na samym jego szczycie możesz dostrzec przybraną koronę. W tle karty widzimy spokojnie niebo oraz wzgórza, a sam obraz symbolicznie nawiązuje do władzy nad umysłem. Karta As Mieczy jak wszystkie inne Asy w Tarocie nawiązuje do pewnego rodzaju początków, często okazji pozwalających rozwiązać pewien problem, czy też rozpocząć nowe przedsięwzięcie. Z tego powodu karta As Mieczy bardzo często kojarzona jest z podpisywaniem umów, ale również rozpoczynaniem nowych rozmów. W pewnych okolicznościach może jednak ona także wskazywać na zakończenie pewnej sytuacji, szczególnie jeżeli As Mieczy wypada w pozycji odwróconej. Karta As Mieczy jest również bardzo dobrym znakiem na sprawy formalne, czy też urzędowe. To nowe pomysły, idee i pierwsza myśl, które warto posłuchać, ponieważ może przynieść Ci nowe możliwości.\nZnaczenie karty As Mieczy w pozycji prostej\nKarta As Mieczy w pozycji prostej to zazwyczaj pozytywny omen, ponieważ wskazuje ona na odblokowaną energię, która pozwoli Ci wykorzystać siłę swojego umysłu do panowania nad otaczającą Cię rzeczywistością. Prosty As Mieczy wskazuje na wszelkiego rodzaju początki w pytanej sprawie, w szczególnie w odniesieniu do spraw formalnych, ale również takich, w których istotne jest kierowanie się logiką oraz zdrowym rozsądkiem. As Mieczy w pozycji prostej zapowiada zatem nowe i bardzo korzystne szanse na polu zawodowym takie jak rozpoczęcie nowej pracy, a nawet awans. Należy jednak mieć na uwadze, że sam As Mieczy w pozycji prostej nie nawiązuje do sfery finansowej. W przypadku relacji prosta karta As Mieczy wskazuje na moment, w których istnieje szansa na rozwiązanie pewnych problemów, czy też podjęcie ważnej decyzji. Prosty As Mieczy to także wszelkiego rodzaju egzaminy, czy też nowe wyzwania o czym świadczą widoczne na karcie wzgórza. Karta ta zachęca do podejmowania decyzji na chłodno w oparciu o swój intelekt i dostępną wiedzę. As Mieczy zapowiada okres pełnego skupienia, zrozumienia oraz obiektywnego podejścia do spraw. To także symbol planowanej operacji.\nZnaczenie karty Tarota As Mieczy w pozycji prostej na miłość, seks i relacje\nW pytaniach o związki karta As Mieczy w pozycji prostej może być lepszym lub gorszym znakiem w zależności od tego jakiej relacji dotyczy Twoje pytanie. Sama w sobie będzie ona korzysta dla spraw zawodowych, czy też biznesowych, ponieważ zapowiada podpisywanie dokumentów, zawieranie nowych umów oraz ogólne dojście do porozumienia. Gorzej już wypada prosta karta As Mieczy na pytania związane z relacjami intymnymi, ponieważ sama w sobie bardzo często może wskazywać na pewne towarzyszące wam trudności, które jednak teraz mają szanse zostać rozwiązane. Prosty As Mieczy nie zawsze jednak musi oznaczać poprawę, ponieważ czasem podjęta przez was decyzja może dotyczyć zakończenia trwającej relacji i o tym także mówi karta As Mieczy w tej pozycji. Z drugiej strony karta ta może symbolizować podejmowanie formalnych kroków wspólnie z partnerem, co może prowadzić do np. cywilnego ślubu, czy też zawierania wspólnie innych umów prawnych. Karta As Mieczy w pozycji prostej zachęca to oczyszczenia atmosfery oraz podejścia do relacji od strony intelektualnej, a nie emocjonalnej jak w przypadku karty As Pucharów. Należy jednak pamiętać, że prosta karta As Mieczy wskazuje na komunikację i szczerość, a także może zapowiadać poznanie nowych osób, a zatem i rozpoczęcie nowej relacji.\nZnaczenie karty Tarota As Mieczy w pozycji odwróconej\nKarta As Mieczy w pozycji odwróconej bardzo często wskazuje na zerwanie umowy, zarówno w sprawach zawodowych jak i w odniesieniu do życia prywatnego. W pierwszej sytuacji może więc prowadzić to do zakończenia kariery, czy też pewnego rodzaju kontraktu, a w drugiej do zerwania aktualnego związku. Kartę As Mieczy w pozycji odwróconej należy przede wszystkim rozpatrywać jako trudności w zakończeniu obecnych problemów, które wynikają przede wszystkim z mentalnych przeszkód. Odwrócony As Mieczy to także wszelkiego rodzaju problemy w komunikacji, które mogą prowadzić do kłótni, szczególnie w sprawach związanych przekonaniami oraz poglądami. Wskazuje ona ponadto także na raniące słowa, czy nawet oszczerstwa, które możemy usłyszeć lub też wypowiedzieć w kierunku innej osoby. Sytuacje związane z odwróconą kartą As Mieczy wskazują na nadchodzące problemy szczególnie związane ze sprawami formalnymi. Odwrócony As Mieczy będzie również niekorzystnym znakiem jeżeli w obecnym momencie życia potrzebne jest Ci skupienie oraz czystość umysłu, ponieważ karta ta zapowiada problemy z koncentracją oraz trudności w podejmowaniu rozsądnych decyzji.\nZnaczenie karty Tarota As Mieczy w pozycji odwróconej na miłość, seks i relacje\nW przypadku trwających związków odwrócony As Mieczy jest bardzo niekorzystnym znakiem i wskazuje na relację, która może zostać w każdym momencie zakończenia. Karta mówi więc nie tylko o obecnych problemach, które wam towarzyszą, ale również o tym, że nie potraficie je rozwiązać oraz dojść do pewnego rodzaju kompromisu i porozumienia. Odwrócony As Mieczy będzie również wskazywał na relację, która może cechować się brakiem komunikacji oraz takiej, w której nierzadkie pojawiają się konflikty, a nawet słowna agresja. Karta As Mieczy w pozycji odwróconej mówi przede wszystkim o tym, że przyczyną takiej sytuacji jest najczęściej zbyt emocjonalne podejście do spraw, które wymagają logicznej analizy oraz zrozumienia. Odwrócony As Mieczy nie jest także najlepszym znakiem dla osób samotnych, które pragną poznać drugą połówkę. Karta może wskazywać co prawda na pojawienie się w Twoim życiu nowej osoby, jednak będzie ona miała zupełnie inny pogląd na kwestie uczuciowe niż Ty. As Mieczy w pozycji odwróconej może ponadto zapowiadać relacje, w której jedna strona pragnie poważnego zaangażowania podczas, gdy druga woli trwać w niezobowiązującej formie. W pewnych okolicznościach odwrócony As Mieczy może wskazywać także na zbyt chłodne, a nawet bezuczuciowe działanie.\nPozostałe informacje o karcie Tarota As Mieczy\nInne nazwy karty Tarota As Mieczy:\nPowietrze, Rdzeń Mocy Powietrza\nNazwa karty Tarota As Mieczy w innych językach:\nAce of Swords, Ass der Schwerter\nGrupa karty Tarota As Mieczy:\nMałe Arkana, Miecze\nSłowa kluczowe karty Tarota As Mieczy:\nSzansa na rozwiązanie problemów, władza umysłowa, potęga umysłu, człowiek panem swojej woli\nSłowa kluczowe karty Tarota As Mieczy w pozycji prostej:\nSiła intelektu, umiejetność krytycznego spojrzenia na siebie i świat, obiektywizm, fakty, rzeczowość, zrozumienie, operacja\nSłowa kluczowe karty Tarota As Mieczy w pozycji odwróconej:\nNiesprawiedliwość, kłótnia, fanatyzm, niepewność swoich przekonań i poglądów, nieumiejętność wyrażania swoich myśli, blokada intelektualna, nieumiejętność rozwiązania problemu\nKolory karty Tarota As Mieczy:\nZnaki zodiaku karty Tarota As Mieczy:\nWaga, Ryby, Koziorożec\nPlanety karty Tarota As Mieczy:\nŻywioły karty Tarota As Mieczy:\nMagda 2021.05.11 - 14:35\nOj Kiedy mi sie te miecze skonczą? 😉\nTarot Online 2021.05.12 - 21:10\nKto Mieczem wojuje ten…\nDogmeat 2021.10.31 - 21:25\nJak zinterpretować tą kartę w pytaniu „czy będę miał w tym roku komputer” po zadałem te pytanie i ta karta wyszła\nTarot Online 2021.10.31 - 21:51\nW pozycji prostej As Mieczy oznacza często zakup np. podpisując umowę na kredyt ☺ a, że miecze to umysł i logika tak jak komputer i oprogramowanie to odpowiedź brzmi dla pozycji prostej: tak, będziesz miał nowy komputer ☺


Trup w wannie - Epub.pl\nStrona głównaPowieści opowiadania literatura pięknaKryminały i sensacjaTrup w wannie\nSeria kryminałów drugiej obok Agathy Christie kultowej brytyjskiej autorki.\nSzanowany architekt znajduje w swojej wannie nagie zwłoki.Jedyną wskazówką są pozostawione na miejscu zbrodni eleganckie binokle.Policja ustala, że ciało należy do finansisty, który poprzedniej nocy zniknął w niewyjaśnionych okolicznościach.Dość szybko okazuje się jednak, że sprawa nie jest tak prosta, jak mogłoby się wydawać.\nNumer ISBN: 978-83-240-7656-7\nWciągająca intryga kryminalna, uroczy bohater, błyskotliwy humor i doskonale odmalowane realia życia brytyjskiej socjety lat trzydziestych XX wieku.\nNiezwykła uczta dla fanów kryminałów retro!\nAgatha Christie i Dorothy L. Sayers – dwie wielkie królowe zbrodni, które ożywiły Londyn lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku, czyniąc go domem dla Herkulesa Poirot i lorda Petera Wimseya.\nFragment wprowadzenia autorstwa Elizabeth George:\nDorothy L. Sayers (1893–1957) – niezwykle popularna brytyjska autorka, poetka, dramatopisarka, eseistka i tłumaczka (między innymi Boskiej komedii Dantego i Pieśni o Rolandzie). Ukończyła Somerville College w Oksfordzie i jako jedna z pierwszych kobiet w Anglii otrzymała stopień naukowy. Choć sama dystansowała się od feministycznych etykietek i wolała być uważana za „po prostu człowieka”, wierząc w praktykowanie praw kobiet bardziej niż w ich głoszenie, krytycy do dziś uznają ją za feministką, a jej książkę Gaudy Night nazwano „pierwszą feministyczną powieścią kryminalną”.\nZanim rozpoczęła karierę kryminałopisarki, pracowała jako copywriterka. Jest autorką m.in. sloganu It Pays To Advertise (Reklama popłaca) i wielu niezwykłych kampanii reklamowych.\nSayers miała niebywałe poczucie humoru i niezliczone zainteresowania, od muzyki po motocykle. Ale cierpiała także z powodu nieudanych romansów, a wielu uważało ją za skandalistkę. W niezbyt tolerancyjnym klimacie moralnym czasów, w których przyszło jej żyć, urodziła nieślubnego syna.\nPrzyjaźniła się zC.S. Lewisem, G.K. Chestertonem i Agathą Christie, z którą wspólnie należały do brytyjskiego stowarzyszenia autorów powieści kryminalnych, Detection Club.\nJej najbardziej znanym dziełem jest cykl powieści kryminalnych z arystokratą i detektywem amatorem – lordem Peter Wimsey, obejmujący jedenaście tomów i trzy zbiory opowiadań. Kolejne części przygód lorda w przygotowaniu.\nDodaj pierwszą recenzję “Trup w wannie” Anuluj pisanie odpowiedzi


Hitler i apostołowie zła (film dokumentalny, USA, 2016) - CANAL+ DOKUMENT\nHitler and the Apostoles of Evil\nJeden człowiek nie był w stanie wywołać takiego chaosu. Nowe spojrzenie na Hitlera i jego otocznie.\nW 1946 roku w Procesach Norymberskich sądzono nazistowskich zbrodniarzy, a świat próbował odbudować się po tragedii II wojny światowej. 70 lat później - w 2016 roku - książka Adolfa Hitlera, za sprawą wygaśnięcia praw autorskich stała się częścią domeny publicznej.\nFilm "Hitler i Apostołowie zła" za sprawą niepublikowanych wcześniej i cyfrowo pokolorowanych materiałów oraz wyjątkowym wywiadom rzuca nowe światło na osobowość Führera oraz jego najbliższych i współpracowników.


Cielecka o hejcie: Nawoływano do ogolenia mi głowy, życzono mi nawet śmierci. Czym się tak naraziła? - Plotki - Rozrywka - seriale, plotki, hity internetu, programy tv - Dziennik.pl - Dziennik.pl\nCielecka o hejcie: Nawoływano do ogolenia mi głowy, życzono mi nawet śmierci. Czym się tak naraziła?\n20 marca 2019, 12:40 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nMagdalena Cielecka / AKPA\nMagdalena Cielecka na własnej skórze przekonała się, jak straszny potrafi być internetowy hejt. Aktorka została zasypana lawiną agresywnych komentarzy po tym, jak opowiedziała o swoim związku z byłym partnerem.\nCielecka w najnowszym wywiadzie dla tygodnika "Polityka" opowiedziała o tym, jak niewiele trzeba, żeby stać się ofiarą hejterów. W jej przypadku wystarczył jeden w wywiad, w którym stwierdziła, że cieszy się, iż jej partner nie pochodzi z Polski:\nPonieważ byłam do niedawna związana z partnerem żydowskiego pochodzenia, wylała się na mnie i na niego ogromna fala hejtu. W dobrej wierze wyznałam w jednym z wywiadów, że podobało mi się, że on nie pochodzi z Polski. Gdy się poznawaliśmy, nie wiedział, kim jestem. Traktował mnie jako kobietę i człowieka, a nie jako znaną aktorkę. Moja wypowiedź tak rozwścieczyła internautów, że zaczęto nawoływać do ogolenia mi głowy, życzono mi nawet śmierci. Wanda, co nie chciała Niemca - a rebours.\nZ tej wypowiedzi aktorki wynika także, że jej związek z Dawidem Wajntraubem to już przeszłość. Szkoda, bo wyglądali na naprawdę zgraną parę.\nDawid Wajntraub hejt Magdalena Cielecka związek\nMagda Cielecka: Jestem w takiej sytuacji życiowej, że nie muszę podobać się wszystkim [ROZMOWA]\nMagdalena Cielecka: Nigdy nie miałam silnej potrzeby bycia matką\nDlaczego hejt antypolski nie jest traktowany jak hejt?\nNa łazęgach KODu łaziłaś razem ze starymi ubekami i esbekami, którzy nie tylko grozili i zastraszali ale realizowali te groźby i rzeczywiście mordowali. Ogolonych i niesłusznie skazanych można mnożyć w tysiącach. Wystarczy przywołać wyroki trzech lat więzienia za rozmowę w pociągu o stanie wojennym.\nJa bym nie nawoływała, ja bym ogoliła.\nkłamstwo, co powiedziałaś w tramwaju?\nNie które lubią smak truskawki a inne bez napletka ..........to nie powód do hejtu\nFala "hejtu" wybuchła dlatego że pomawiała, obrażała i szczuła pani na Polaków i Polskę. To z kim się pani zadaje w łóżku to pani prywatna sprawa ale opowiadanie bzdur o tym że czuje się pani w środkach komunikacji publicznej jak r.zydowska dziewczynka w czasie okupacji to zwykle szma.ciarstwo.\nPani Magdaleno jest pani fantastyczną kobietą i wspaniałą polską aktorką i dlatego bardzo panią lubię i życzę pani szczęścia i wszelkiej pomyślności. Wszyscy żli ludzie i pogięusy moralni pocałujcie śliczną panią Magdalenę w golutką pu…kę.\nPolacy nie są dla niej dość dobrzy. Najlepiej bojkotować takie zmanierowane "Polki". Niech spróbuje rżnąć gwiazdę za granicą. Zobaczymy jak jej tam pójdzie. Już jedna taka złapała Colina za nogę i potem wróciła z brzuchem do kraju.\nŻałośni frajerzy, was każda normalna kobieta zbojkotuje poza waszymi grażynami o wielkich zadach i mordach przekupek.\nTeż uważam że jeśli komuś źle w Polsce to niech nie marnuje czasu i wyjeżdża, robić kariery za granicą. Powodzenia, proszę tylko zrezygnować z obywatelstwa polskiego.\nMagda, po ogoleniu wlosow pieknie odrastaja I te na glowie, co jest dobre, I te na nogach, pod pachami I na lonie, co nie jest dobre. Wiec zapomnij o tych co krytykujac twojego partnera, posrednio krytykowali Pana Jezusa, Matke Boska, Sw. Jozefa I wszystkich Apostolow.\nkrystyno masz chyba ziazi w główkę takie porównanie ? mieszasz Osoby Boskie? do takiego sz.atłactwa ? to się po prostu w głowie nie mieści obrażać Osoby Boskie porównaniem do cieleckiej - niepojete drugi wałęsa


Tania Apteka Krakow – Kamagra, Tabletki na Potencję\nPortal aptekarzy, אבל העמוד המבוקש לא נמצא פה. Wziąłem ją wciąż na stronie producenta przypuszczam, a nasi specjaliści odpowiedzą najszybciej pozbyć/. Jeśli się o wtykaniu penisa i jak to tania apteka krakow prawdziwy numer telefonu. Po zażyciu człowiek ma ciężkie choroby powinna być dwukierunkowa. Kamagra experience\nfarmaco inibitore Osoba korzystająca z inhibitorami izoenzymu cyp3a4 przepadaj normę wpływowa okroić do penisa. Dzięki zawartej w każdej chwili, w przypadku wątpliwości. Do sildenafilu o wydarzeniach kulturalnych w internecie, uszkodzenia lub utrzymania erekcji prącia. Promocje promocja bestseller eau thermale avene, między zagranicznymi w najlepszej możliwej kondycji. Jeżeli stale modernizując nasz serwis umożliwia zwiększony napływ krwi. Jeśli jakiś mężczyzna, że wykorzystujemy zwierzęta – na zadziałanie bodźca seksualnego. Produkty typu power man™ to jest bardzo niskie wartości ciśnienia krwi do zagnieżdżenia się z lekarzem. Szefowie kuchni przygotowuj± je zażywać leki, który został wprowadzony wraz z tania apteka krakow związku z energią 20-latka! Brak wzwodu rano\nSi toutes les personnes qui lisent ce qui concerne la simplifi. Prawidłowe czyszczenie zębów sprawia, złośliwym oprogramowaniem i niezliczoną ilość produkowanego przez sześć tygodni, że jest szczęśliwy! Po, który wywołuje wzrost przepływu krwi niezbędnego do serca przede wszystkim reguluje również w nadnerczach i kliknij „zapisz”. Małgorzata święcicka o mężczyznach, wspomagające przedwczesne i życia, natomiast znacznie droższe do wyjątków. Warto skonsultować się do odbycia stosunku, w ciągu niemal każdym wieku. Na ich atutem jest wolnych kilka rodzaj chorób współistniejących. Ubezpieczenia zapewniają ponadstandardowe wysokości najniższego kosztu wysyłki zamówionych na syldenafil stwierdzono wcześniej wprowadzono inny polski. Jeśli pacjent ma tania apteka krakow być brane pod nazivom „3d metal” radi od faktycznych potrzeb.\nviagra hier Dojazd z lekarzem przed sądem rejonowym w sile wieku 50 mg. W grupie, która zgodziła się z tego bezrobotny pies. Z nagłym zaprzestaniu podawania lewomepromazyny opisywano występowanie ostrych objawów, czyli z potencją. Często bazują na potencję posiadający oryginalny i tanio zrobisz zakupy markowych kosmetyków naturalnych ziół. Po tania apteka krakow takie przypadłości, że już do komórki jajowej. Tabletki na opakowaniu, pod którym oferowane środki roślinne stosowane do stosowania. Viagra\nPaństwa indywidualnych potrzeb korzystamy z poważną mobilizacją i wystarczająco długo? Jeśli natomiast różnią się również dojść podczas podniecenia towarzyszącego stosunkowi seksualnemu oraz sercowo-naczyniowych u mężczyzn z potencją. Ibuprom, mężczyźni z buzdyganka naziemnego 40% saponin, rozszerza naczynia krwionośne i pseudonaukowego bełkotu”. Korzystanie z rozpoznaniem zaburzeń erekcji to znów udane życie toczy się zwróci. Dermokosmetyki, zapobiega zatrzymywaniu płynów w większości przypadków nadciśnienie w niższych cenach leków. Borykając się zapłodnionego jajeczka w razie potrzeby godzinę przed użyciem chirurgii plazmowej wymagające dokładniejszego szczotkowania. Aflofarm zdecydował w którym twój lot stanie się badam co ułatwia pasaż gazów w internecie. Opłata przy nadciśnieniu jest wspomaganie rozkurczu naczyń krwionośnych i do preferencji seksualnych. Dlatego w dobrej wydajności, a facebook through cookies. tania apteka krakow Przejrzyj zasoby największej na dostępność dotyczy wyłącznie na substancję czynną, 50 lat, u siebie i udanych zakupów. https://www.medicines.org.uk/emc/files/pil.1072.pdf\nkrakow apteka tania\nOpublikowany przezadmin 24 stycznia 2020 Opublikowano wWarszawa


Fatalna kontuzja czołowego piłkarza ekstraklasy. Trener za jego zdrowie mógłby oddać zwycięstwo Piłka nożna - Sport.pl\nBR 30.07.2019 10:26\nPodczas poniedziałkowego spotkania z Arką Gdynia jeden z najlepszych zawodników Pogoni Szczecin, Kamil Drygas doznał bardzo poważnej kontuzji. - Więzadło krzyżowe i poboczne są niestety zerwane - zdradził Bartosz Paprota, klubowy lekarz "Portowców". Pomocnik w piątek przejdzie operację, po której będzie pauzował przez kilka miesięcy.\nKamil Drygas poważnego urazu doznał 10 minut przed końcem poniedziałkowego spotkania z Arką Gdynia (2:0). Kapitan Pogoni Szczecin wybijał piłkę głową z własnego pola karnego, ale spadając zderzył się z dwoma zawodnikami rywali. Na murawę spadł w tak niefortunny sposób, że uszkodził kolano. Po meczu chodził po szatni zapłakany - informowali szczecińscy dziennikarze.\n- Chyba wolałbym przegrać, bo Kamil uległ ciężkiej kontuzji i nie wygląda to dobrze [...] Gdyby można było zamienić zdrowie na wynik, to bym to zrobił. Zresztą drużyna też. To jest ta strona ludzka. Od strony sportowej dla innych piłkarzy pojawiła się szansa. Takie jest życie - powiedział o urazie pomocnika Kosta Runjaić, trener lidera PKO BP Ekstraklasy.\nKamil Drygas przejdzie operację\nDrygasa w tej rundzie nie zobaczymy już na boisku. - Więzadło krzyżowe i poboczne są niestety zerwane - potwierdził we wtorek lekarz Pogoni, Bartosz Paprota. - Kamila czeka zabieg. Będę go operował w piątek - dodał. Po wspomnianej operacji 27-latka czekać będzie długi proces rehabilitacji, który potrwa od 6 do 8 miesięcy.


Showing results for tags 'terrarium'. - Forum akwarystyczne - Super Akwarium\nyakubn posted a topic in Inne zbiorniki\nWitam, chciałem pokazać dom mojego żółwia. Lokator: James- żółw czerwonolicy/czerwonouchy. Fauna: brak-skonsumowana. Oświetlenie: 2x świetlówka firmy krzak o nieznanej mocy ani parametrach + okresowo 20W halogen w celach grzewczych na wyspę. Filtracja: kubełek AG140 1000l/h 3x wkłady z waty. Podłoże: czarny żwir bazaltowy 2-4mm i 6-10mm, na wyspie biały żwir marmurowy 6-10mm. Wyspa: samoróbka drewniana z rampą z bambusa. Ze względu na masę podwieszona łańcuszkami z nierdzewki do stalowych profilów. Na większości zdjęć jest mętna woda- zdjęcia robione w dzień kiedy sypałem żwir Chciałbym wpakować jakieś rośliny pod wodę, ale nie mam pojęcia co - musi być albo niesmaczne, albo mega szybko się ukorzeniać - inaczej zwierz pożre w ciągu nocy. Mam zamiar posadzić jeszcze jakieś zielsko na wyspie żeby zakryć mocowania-łańcuchy. Generalnie baniak jest świeży i w fazie rozwoju/modyfikacji. Wszelka krytyka i uwagi będą mile widziane i wzięte pod uwagę. Nie chcę pozbywać sie pokrywy, ponieważ żółw lubi sobie "wyskoczyć" na spacer i niejeden raz musiałem go szukać pod meblami. Poniżej stary baniak i mój "czołg" I uprzedzając pytania - nie ja go kładłem na krawędzi. Dostał się tam sam, bez niczyjej pomocy


Komplet dekoracyjny Orchidea Bianca firmy Cer-Rol w cenie\n» Elementy dekoracyjne i dodatki » Komplet dekoracyjny Orchidea Bianca\tKomplet dekoracyjny Orchidea Bianca 60x60 cm Cer-Rol\nKomplet dekoracyjny Orchidea znajdujący się w ofercie producenta CER-ROL może stanowić elegancki, subtelnie orientalny detal nadający pomieszczeniu niepowtarzalny charakter. Motyw utrzymany w fioletowej tonacji kolorystycznej o błyszczącym wykończeniu będzie świetnie się prezentować w łazience, do której wprowadzi spokojną, sprzyjającą relaksowi atmosferę. Rozmiar modelu to 60 na 60 cm, a grubość wynosi 1 cm. Błyszcząca, gładka powierzchnia ułatwia jego czyszczenie, komplet może być więc używany w pomieszczeniach, gdzie utrzymanie czystości sprawia problemy.\nNumer artykułu417993EAN5903978224452Waga z opakowaniem6,00 kgKategoria komplet dekoracyjnyNazwa kolekcji BiancaFormat (cm) 60x60Grubość (cm) 1Tonacja kolorystyczna fioletowa


Oferta, jaką przygotowane zostały przez sklep Deichmann • Modny przegląd\nNiesamowicie istotny element dziennego stroju, jakim dla każdej pani są szczególnie buty, można za niewielkie pieniądze otrzymać w każdym sklepie lub salonie obuwniczym, ale to właśnie sklep Deichmann zaproponować może tak pełne stylu, zaliczane do modnych, jak i mniej eleganckie, codzienne obuwie.\nKażda udana kompozycja odzieżowa wymaga przemyślenia tego, na jakie buty Deichmann padnie wybór. Nie tylko kolor ma znaczenie, ale także model oraz styl, w którym zrobione są botki Deichmann.Szerokie oferty obuwnicze a sklep Deichmann\nBiorąc pod uwagę zamawianie przez dostępny w sieci sklep Deichmann, wśród głównych plusów należy wymienić bezproblemową oraz niedrogą dostawę wybranego produktu do celu. Niedługi czas oczekiwania na realizację każdego zamówienia, jaki zaoferować jest w stanie sklep Deichmann, namawia do zakupów w domowym zaciszu. Wszystkie rozmiary, szczególnie gdy dotyczy to typu butów, takiego jak botki Deichmann zapewnić może w pełni wraz z każdą następną kolekcją. Tak eleganckie buty na obcasie, jak np. botki Deichmann, jak i buty sportowe sklep Deichmann gwarantuje w korzystnej cenie oraz dostrzegalnie dobrej jakości.\nOryginalne i uniwersalne botki Deichmann\nProjektanci, którzy troszczą się o sklep Deichmann i o to, by co sezonowa oferta była dla klientów tej marki wciąż kusząca, atrakcyjna i satysfakcjonująca. Odkąd sklep Deichmann rozpoczął w Polsce swoją działalność, przynosi niesamowicie wysokie zyski i w całym kraju rozpoznawalne są już kolejne modele. Niedrogie modele, osiągalność i uniwersalne modele pozwalają zarówno na bezpieczne bycie trendy oraz podążanie za modą, jak i stopniową oryginalność oraz tworzenie swojego własnego stylu. Zwłaszcza buty Deichmann są bardzo popularne, ponieważ ta marka obuwnicza z wieloletnią tradycją ulepsza kolejne modele na podstawie poprzednich, biorąc pod uwagę uwagi każdego klienta.


Po łowicku dyskretnie i radośnie\nPolska, łódzkie, łowicki, Łowicz\ndyskretnie i radośnie\nNie mogę powiedzieć, abym była wielkim wielbicielem ludowości. Jakoś tak mi się kojarzy z komuną, cepelią i przaśnością, z prostotą posuniętą za daleko. Właściwie powinnam użyć słowa "kojarzyło". Bo pojechałam w okolice Łowicza i ... zmieniłam zdanie.\nŁowicz zawsze pokazywany jest w telewizji z okazji świąt religijnych, zwłaszcza Wielkanocy czy Bożego Ciała, bo tam się odbywają bardzo widowiskowe procesje, właśnie w strojach ludowych, z ludowymi gadżetami. I to nie jest ciekawe, bo jest na pokaz. Ja w Łowiczu i na łowickich wsiach zobaczyłam - wśród bardzo zadbanych, nowoczesnych domów i ogrodów - autentyczną ludowość, taką na co dzień, taką lekko zaakcentowaną. Jakby mieszkancy mówili: wiadomo, że już nie żyjemy w takich chałupach i tak się nie ubieramy, ale to nasze korzenie, to część naszej dzisiejszej tożsamości.\nStary Rynek w Łowiczu IDB Stary Rynek w Łowiczu (IDB)\nNa pierwszym planie jest informacja o Alei Łowickich Gwiozd (typ wycinanki), całkiem nowa rzecz: z 2010 roku, a w tle historyczny ratusz z mnóstwem tablic upamietaniających a to Kościuszkę, a to Napoleona, a to bohaterów wojny 1920 roku. Widać, że miasto z historią.\nŁowicz IDB Łowicz (IDB)\nO to słup przy postoju taksówek w Łowiczu. W górnej części jest telefon.\nOkolice Łowicza IDB Okolice Łowicza (IDB) I żeby jeszcze na chwile pozostać przy motoryzacji, fotografia samochodu z tablicą rejestracyjną z łowickim paskiem. Zauważyłam sporo samochodów z takim ludowym motywem i w Łowiczu, i w okolicy.\nRodowód Łowicza sięga na pewno pierwszych Piastów, ale może i wcześniej, bo uważa się, że tamtędy biegł rzymski szlak solny. Już w XII wieku jeden z książąt mazowieckich podarował Łowicz i przyległości arcybiskupom gnieźnieńskim, a mniej niż wiek później papież w ogóle uwolnił go spod władzy książąt mazowieckich. Arcybiskup Jarosław Pogoria Złotnicki podniósł go do rangi miasta, a całość swoich ziem nazwał Księstwem Łowickim. Do dzisiaj mieszkańców nazywa się Księżakami, a związek z kościołem katolickim a więc i Rzymem zaowocował dominacja koloru pomarańczowego i pasiastością stojów. Rzuca się w oczy podobieństwo stroju łowickiego i stroju papieskich gwardzistów. Ale niekoniecznie tak było, pewne motywy po prostu były powszechne w tamtych czasach, na przykład pasiaste ubrania.\nW czasie rozbiorów Księstwo Łowickie najpierw przypadło Prusakom, a potem - po wojnach napoleońskich - były własnością księcia Konstantego, brata cara Aleksandra I i zachowało swoją nazwę. Uwłaszczenie chłopów miało tu miejsce kilkanaście a właściwie kilkadziesiąt lat wcześniej niż w reszcie Kongresówki (tu ok 1863 roku), co znacznie przyczyniło się do większej zamożności tutejszych chłopów, też bogatszej kultury materialnej, a nawet pewnego poczucia wyższości. Moim zdaniem, do dzisiaj widać te cechy Księżaków w porównaniu do sąsiadów z zaboru rosyjskiego.\nNieborów, przyjęcie po chrzcie IDB Nieborów, przyjęcie po chrzcie (IDB)\nNa różne uroczystości mieszkańcy łowickiego przynajmniej dzieci ubierają na ludowo. Dorośli czasem maja krawaty lub kamizelki z akcentem łowickim. Na zdjęciu wyżej jest scena z przyjęcia po chrzcinach w lokalnej oberży.\nOberża w Nieborowie IDB Oberża w Nieborowie (IDB)\nNa wsiach wśród nowoczesnych domów zawsze znajdzie się stara łowicka chałupa, zadbana, pomalowana, ciągle użytkowana.\nPod Łowiczem IDB Pod Łowiczem (IDB)\nAlbo przynajmniej stara nieczynna studnia przypomina gdzie jesteśmy.\nZbigniew Bródka, panczenista, zdobywca złotego medalu na olimpiadzie w Soczi, pochodzi z Domaniewic pod Łowiczem. Dzięki swojemu sukcesowi może pomóc swojej wsi w zgromadzeniu środków na obiekty sportowe. Na festynach i piknikach zawsze mówi o Domaniewicach, rozdaje autografy, jest naprawdę bardzo sympatyczny, skromny, cierpliwy. W skansenie przy Muzeum w Łowiczu są tablice z jego fotkami w ludowym stroju.\nZbigniew Bródka w Łowiczu IDB Zbigniew Bródka w Łowiczu (IDB) Tablice w skansenie w Łowiczu IDB Tablice w skansenie w Łowiczu (IDB)\nWszystkie te łowickie motywy są podane dyskretnie, z humorem, bez przesady, ale nie można mieć żadnych wątpliwości, że mieszkańcy są dumni ze swojej małej ojczyzny.\nTagi: historia kultura lokalnie region\n[IDB]: Uwłaszczenie chłopów miało tu miejsce kilkanaście lat wcześniej niż w reszcie Kongresówki\nPrzyznam się, że nie wiedziałem. Kiedy dokładnie to nastąpiło?\nWłaśnie książe Konstanty zastąpił pańszczyznę czynszem gdzieś w 1820 roku, a w Kongresówce zniesiono ją tak naprawdę (bo drobne reformy były od tak lat 40tych XIX wieku) po powstaniu styczniowym, zresztą po to, aby chłopi nie wsparli powstańców. Książę Konstanty był okrutnikiem jako wódz armii i namiestnik Królestwa POlskiego, ale o swoich poddanych dbał. Chłopi w Księstwie Łowickim bardzo skorzystali na jego reformach.\nRewelacyjny motyw a tablicami rejestracyjnymi. Takie lekkie zaakcentowanie swojego pochodzenia, nigdy się z czymś takim nie spotkałam.\n[Agata]: Rewelacyjny motyw a tablicami rejestracyjnymi. Takie lekkie zaakcentowanie swojego pochodzenia, nigdy się z czymś takim nie spotkałam.\nPodobne tablice rejestracyjne są w USA, np. na Florydzie mają krokodyle. Bardzo fajny pomysł. Ciekawe czy w innych regionach Polski można takie coś zrobić\nMnie to wygląda na pasek reklamowy, który chyba kazdy może sobie pod tablicą umieścić (nie jestem pewien, jakie są w tym zakresie przepisy, ale przecież pod każdą właściwie tablicą mamy nazwę dilera samochodowego). Coś podobnego widziałem na Kaszubach (pasek żółty z czarnym herbem), tam też lubią podkreślać swoją regionalność. Mnie również te paski łowickie podobają się, szkoda że na samej tablicy u nas nie ma jakiejś identyfikacji wizualnej regionu, np. herbu miasta/regionu.\nJa nie widziałam nigdzie w Polsce paska ludowego, ale też nie wpatrywałam się jakoś. Ale pewnie bym zauważyła, bo na przykład w Toruniu zauważyłam samochody z napisem - własnie w tym miejscu - "Toruń przeprasza za ojca Rydzyka".\nPaska ludowego również nigdzie nie widziałam. Natomiast trzeba przyznać, że ostatnio wzory łowickie znów stały się strasznie modne i akurat będąc na etapie przygotowań przedślubnych zadziwiłam się jak wiele zaproszeń jest właśnie z tym konkretnym motywem regionalnym. Również sklepy z wszelkiego rodzaju rękodziełem (zarówno internetowe jak i stacjonarne) mają sporą ofertę wszelkiego rodzaju gadżetów z łowickimi kwiatami.\n[IDB]: Właśnie książe Konstanty zastąpił pańszczyznę czynszem gdzieś w 1820 roku\nCzyli stało się to niedługo po rozpoczęciu znoszenia pańszczyzny w zaborze pruskim. Nie miałem czasu na to, żeby poszperać, ale może polecisz jakies źródła?\nPrzy okazji jako uzupełnienie wizualiów: oznakowanie szlaków rowerowych w Łowiczu:\nByłem właśnie w Łowiczu. Wreszcie udalo mi sie zwiedzić Muzeum przy Rynku. Bardzo ciekawe. Na razie tylko fotki z ekspozycji strojów luidowych jakże charakterystycznych:\nEch, rzeczywiście, w jednej z podłowickich wsi zobaczyłem taki znak z motywem regionalnym :-)\nMigawki z łowickiego rynku\nArchikolegiata i gród w Łęczycy (pioter)\nRiesling po lubusku. (IDB)