Komentarz do Ośmiu wersów treningu umysłu – Dalajlama — Study Buddhism\nKomentarz do Ośmiu wersów treningu umysłu – Dalajlama\nCzasem napotykamy bardzo negatywne osoby; ludzie krzyczą na nas, albo ci, którym pomogliśmy, są niewdzięczni. Jeśli wpadamy w gniew i denerwujemy się na nich, tracimy zdolność niesienia jakiejkolwiek pomocy. Stosując metody treningu umysłu możemy zmienić nasze nastawienie do nich, w taki sposób, że nie tylko będziemy zachowywać spokój, ale również będziemy potrafili lepiej pomagać innym. „Osiem wersów treningu umysłu” – treningu postawy czy też nastawienia – to tekst napisany przez Gesze Langri-tangpę z tradycji kadampa. Objaśnia on, jak stosując metody i mądrość wyćwiczyć nasze umysły tak, byśmy potrafili zmienić nasze podejście, gdy znajdziemy się w niebezpieczeństwie wpadnięcia w zdenerwowanie. Pierwszych siedem wersów dotyczy metody, a mianowicie miłującej dobroci i bodhicitty, zaś ósmy dotyczy mądrości czy też rozróżniającej świadomości.\nWers 1: Wszystkie istoty przewyższają klejnoty spełniające życzenia\nWers 2: Widzenie siebie jako mniej ważnego od innych i cenienie innych znacznie wyżej niż siebie samego\nWers 3: Stawianie czoła i zapobieganie przeszkadzającym emocjom, za pomocą potężnych środków\nWers 4: Troszcz się o okrutne osoby jak o klejnotowy skarb\nWers 5: Przyjmij swą porażkę i obdaruj zwycięstwem innych\nWers 6: Uważanie niewdzięczników za świętych nauczycieli\nWers 7: Branie na siebie cierpień innych i obdarowywanie ich szczęściem\nWers 8: Przezwyciężanie niepokoi powodowanych ośmioma światowymi dharmami poprzez zrozumienie, że zjawiska podobne są złudzeniu\nObym zawsze otaczał opieką ograniczone istoty pamiętając, jak dalece przewyższają one, w urzeczywistnianiu najwyższego celu, wspaniałe, spełniające życzenia klejnoty.\nZarówno my sami, jak i wszystkie inne istoty, chcemy być całkowicie wolni od cierpienia. Wszyscy jesteśmy w tym równi. Jednakże każdy z nas jest jedynie pojedynczą osobą, zaś pozostałych istot jest nieskończenie wiele.\nTrzeba więc rozważyć dwie postawy: samolubne hołubienie wyłącznie siebie oraz troszczenie się o innych. Postawa hołubienia siebie samego bardzo nas zamyka. Myślimy, że jesteśmy niezmiernie ważni, a naszym podstawowym pragnieniem jest to, byśmy byli szczęśliwi i by sprawy szły po naszej myśli. Nie wiemy jednak, jak sprawić, by tak się działo. W istocie, działanie wypływające z hołubienia siebie nigdy nie przynosi szczęścia. Natomiast ci, którzy troszczą się o innych i uważają wszystkie pozostałe istoty za o wiele ważniejsze od siebie, nade wszystko ceniąc sobie pomaganie innym, przy okazji sami stają się w ten sposób szczęśliwi.\nNa przykład, politycy, których szczerą troską jest pomaganie innym i służba ludziom, przechodzą do historii otoczeni szacunkiem, natomiast osoby nieustannie wykorzystujące innych i wyrządzające im zło zapamiętuje się jedynie jako przykłady okropnych ludzi. Na chwilę odkładając na bok religię, przyszłe żywoty oraz nirwanę, możemy zobaczyć, że osoby samolubne już w tym życiu sprowadzają na siebie negatywne następstwa działań skupionych wyłącznie na sobie. Z drugiej strony, ludzi takich jak Matka Teresa, którzy szczerze poświęcają całe swoje życie bezinteresownej służbie biednym, potrzebującym i bezradnym, zapamiętuje się zawsze z szacunkiem dla ich szlachetnej pracy. Inni nie mogą powiedzieć o nich nic negatywnego.\nTaki więc, czy tego chcemy czy też nie, taki właśnie jest skutek troszczenia się o innych. Wówczas nawet osoby nie będące naszymi krewnymi zawsze nas lubią, czują się szczęśliwe w naszym towarzystwie i żywią do nas ciepłe uczucia. Jeśli natomiast w obecności jakiejś osoby zawsze odzywamy się ciepło, ale za jej plecami rozpowiadamy o niej paskudne rzeczy, to oczywiście, nikt nie będzie nas lubił. Zatem, jeśli na tyle, na ile możemy będziemy starać się pomagać innym i na tyle, na ile to możliwe będziemy starać się mieć mało samolubnych myśli, to już nawet w obecnym życiu będziemy doświadczać wiele szczęśliwości.\nŻycie ludzkie nie jest zbyt długie – trwa co najwyżej sto lat. Jeśli w trakcie tego czasu będziemy starać się być dobrzy, mieć ciepłe serce, troszczyć się o dobro innych, być mniej samolubni i nie wpadać w złość, będzie to coś wspaniałego, coś znakomitego. Taka właśnie jest prawdziwa przyczyna szczęśliwości. Jeśli zaś jesteśmy samolubni, jeśli zawsze na pierwszym miejscu stawiamy siebie a innych na drugim, to w rzeczywistości skończy się to tak, że sami będziemy na szarym końcu. Stawianie w myślach siebie na końcu, a innych na czele to sposób na odnoszenie korzyści. Zatem nie martwmy się o następne żywoty czy nirwanę – te rzeczy przyjdą stopniowo. Jeśli w tym życiu będziemy dobrą, mającą ciepłe serce, niesamolubną osobą, to będziemy dobrym obywatelem świata.\nNie ma znaczenia, czy jesteśmy buddystami, chrześcijanami czy komunistami, dopóki jesteśmy ludźmi, powinniśmy być dobrymi ludźmi. Tego naucza buddyzm i taki jest również przekaz wszystkich innych religii. Jednakże, to nauki buddyjskie zawierają w sobie wszystkie metody potrzebne, by wyzbyć się samolubstwa i urzeczywistnić postawę troski o innych. Na przykład, bardzo pomocny w tym może być wspaniały tekst Śantidewy Angażowanie się w działania bodhisattwy, (sasnkr. Bodhiciarjawatara). Sam praktykuję zgodnie z tą książką – jest ona niezwykle przydatna.\nNasz umysł jest bardzo przebiegły i trudny do opanowania. Jeśli jednak podejmujemy nieustanne wysiłki i pracujemy niestrudzenie stosując logiczne rozumowanie i staranną analizę, to zdołamy zapanować nad własnym umysłem i zmienić go na lepsze.\nNiektórzy zachodni psychologowie twierdzą, że nie powinniśmy tłumić swego gniewu, lecz go wyrażać. W istocie, twierdzą oni, że powinniśmy praktykować gniew! Trzeba jednak dokonać tu ważnego rozróżnienia pomiędzy problemami umysłowymi, które należy wyrażać, a tymi, których lepiej nie wyrażać. Czasem ktoś rzeczywiście wyrządza nam krzywdę, a wówczas właściwe jest wyrazić nasze żale, zamiast pozwalać im zżerać nas od środka. Nigdy jednak nie pomaga wyrażanie tego rodzaju rzeczy w gniewie. Jeśli pielęgnujemy przeszkadzające, negatywne emocje, takie jak gniew, to stają się one częścią naszej osobowości. Za każdym razem, kiedy dajemy upust gniewowi, w przyszłości będzie nam łatwiej przychodzić ponowne dawanie mu ujścia. Będziemy robić to coraz częściej, aż w końcu staniemy się niepanującym nad sobą furiatem. Jeśli więc chodzi o problemy umysłowe, to z pewnością są takie, które właściwie jest wyrażać, lecz są również takie, których lepiej nie wyrażać.\nKiedy próbujemy zapanować nad przeszkadzającymi, niepokojącymi emocjami, to z początku jest to trudne. Pierwszego dnia, w pierwszym tygodniu, w pierwszym miesiącu, nie potrafimy nad nimi panować. Jednak przy stałym wysiłku, nasze negatywności będą się stopniowo zmniejszać. Postęp w rozwijaniu dobrych właściwości naszego umysłu nie powstaje w wyniku zażywania lekarstw czy innych substancji chemicznych, lecz jest rezultatem poskramiania umysłu. Powinniśmy więc zrozumieć, że pragnąc spełnienia naszych życzeń i pragnień – czy to doczesnych, czy ostatecznych – musimy zapanować nad umysłem tak, by nie hołubić siebie. W tym celu znacznie bardziej powinniśmy polegać na innych istotach, aniżeli na klejnotach spełniających życzenia. Innymi słowy, musimy zawsze nade wszystko troszczyć się o inne istoty, ponieważ to właśnie owa postawa troski o innych jest czymś, co przynosi spełnienie wszystkich naszych życzeń.\nPraca nad rozwijaniem swego umysłu i niesieniem rzeczywistej pomocy innym są równie ważne. Przede wszystkim, jeśli nie mamy czystej motywacji, to cokolwiek byśmy nie zrobili, będzie niezadowalające. Dlatego też najważniejszą rzeczą, jaką powinniśmy robić jest kultywowanie czystej motywacji. Nie musimy jednakże czekać aż w pełni rozwiniemy naszą motywacje, by robić coś, co faktycznie będzie pomocne innym. Aby w najskuteczniejszy możliwy sposób pomagać innym, musielibyśmy, oczywiście, być w pełni oświeconym buddą. Zaś aby móc w znaczący i rozległy sposób pomagać innym, trzeba osiągnąć jeden z bhumi – poziomów umysłu arji bodhisattwy, czyli posiąść niepojęciowe poznanie pustki i osiągnąć moc postrzegania ponadzmysłowego. Tym niemniej, są liczne inne poziomy, na jakie możemy nieść innym pomoc. Zanim nawet osiągniemy owe zdolności, możemy starać się postępować jak bodhisattwa, choć oczywiście nasze działania będą mniej skuteczne niż działania bodhisattwy.\nZatem nie czekając aż staniemy się w pełni do tego zdolni, możemy wzbudzać w sobie dobrą motywację a mając ją, starać się pomagać innym na tyle, na ile potrafimy. Takie podejście jest bardziej zrównoważone i lepsze, niźli siedzenie sobie gdzieś w samotności wykonując rozmaite medytacje i recytacje. Oczywiście, zależy to bardzo od danej osoby. Jeśli jesteśmy przekonani, że pozostając przez określony okres w jakimś odległym miejscu zdołamy osiągnąć definitywne urzeczywistnienie, to co innego. Być może najlepiej jest spędzać połowę czasu na aktywnej pracy, zaś drugą połowę na praktykowaniu medytacji.\nObym zawsze przebywając pośród innych, cenił siebie mniej niż kogokolwiek innego i z głębi serca cenił innych o wiele bardziej niż samego siebie.\nBez względu na to w czyim jesteśmy towarzystwie, często mamy myśli w rodzaju: „Jestem od niego silniejszy”, „Jestem od niej ładniejsza”, „Jestem inteligentniejszy”, „Jestem bogatsza”, „Mam lepsze kwalifikacje” itd. Wzbudzamy wtedy w sobie wiele poczucia dumy. To nie jest dobre. Zamiast tego powinniśmy zawsze zachowywać pokorę i skromność. Nawet pomagając innym i angażując się w pracę charytatywną, nie powinniśmy postrzegać siebie w sposób wyniosły, jako wspaniałych obrońców słabszych. To również jest duma. Zamiast tego powinniśmy podejmować tego rodzaju działania z wielką pokorą i uważać, że ofiarowujemy ludziom naszą pomoc.\nKiedy, na przykład, porównujemy się ze zwierzętami, zdarza nam się myśleć: „Mam ludzkie ciało”, „Jestem mnichem” lub „Jestem mniszką”, żywiąc wobec zwierząt poczucie wyższości. Z jednej strony można powiedzieć, że ponieważ mamy ludzkie ciało i praktykujemy nauki Buddy, to jesteśmy w tym sensie lepsi od owadów. Jednak z drugiej strony możemy także powiedzieć, że owady są bardzo niewinne i wolne od podstępności, natomiast my ludzie często kłamiemy i przedstawiamy siebie w nieprawdziwym świetle i w pokrętny sposób, żeby dopiąć swego, albo zyskać coś dla siebie. Z tego punktu widzenia musimy przyznać, że jesteśmy o wiele gorsi od owadów, które po prostu zajmują się swoimi sprawami niczego nie udając. Jest to jedna z metod ćwiczenia pokory.\nCokolwiek robię, obym zawsze zważał na strumień swego umysłu, a gdy tylko powstaną koncepcje czy przeszkadzające emocje, to skoro szkodzą one, zarówno mnie, jak innym, obym, stosując potężne środki, stawiał im czoła i zapobiegał im.\nJeśli zbadamy swój umysł, gdy zachowujemy się wielce samolubnie i gdy jesteśmy zaabsorbowani sami sobą, nie zwracając uwagi na innych, to stwierdzamy, że korzeniem takiego zachowania są przeszkadzające emocje i negatywne postawy czy też nastawienia. Ponieważ ogromnie wzburzają one nasz umysł, gdy tylko spostrzeżemy, że dostaliśmy się pod ich wpływ, powinniśmy zastosować wobec nich jakiś środek zapobiegawczy.\nOgólnym sposobem przeciwdziałania wszelkim przeszkadzającym emocjom i postawom jest medytacja pustki, lecz są także rozmaite szczególne środki zapobiegawcze dla poszczególnych emocji i postaw, które możemy stosować jako początkujący. Zatem w przypadku przywiązania, medytujemy nad brzydotą, w przypadku gniewu nad miłością, w przypadku naiwności nad współzależnym powstawaniem, a gdy powstaje w nas wiele przeszkadzających myśli nad oddechem i wiatrami energii.\nPrzywiązujemy się do różnych rzeczy, ponieważ postrzegamy je jako bardzo pociągające. Próbując widzieć je jako niepociągające czy też brzydkie, przeciwdziałamy temu. Na przykład, może rozwinąć się w nas przywiązanie do ciała innej osoby i będziemy postrzegać jej kształty jako coś bardzo pociągającego. Kiedy jednak zaczynamy owe przywiązanie analizować, odkrywamy, że opiera się ono na postrzeganiu zaledwie skóry. Zaś natura ciała jawiącego się nam jako piękne, jest taka, że składa się ono z tworzących je mięśni, krwi, kości, skóry itd.\nPrzeanalizujmy teraz ludzką skórę, na przykład, swoją własną. Jeśli odpadnie jej kawałek i położymy go na kilka dni na półce, to stanie się naprawdę odrażająca. Taka jest natura skóry. Wszystkie części ciała są takie same. W kawałku ludzkiego mięsa nie ma żadnego piękna. Kiedy zobaczymy nieco krwi, to możemy poczuć wręcz niepokój, nie zaś przywiązanie. Nawet piękna twarz, jeśli ją podrapać, nie będzie mieć w sobie niczego przyjemnego. Dlatego naturą ciała fizycznego jest w istocie brzydota. Ludzkie kości, szkielet są równie odrażające. Wszakże symbol czaszki i skrzyżowanych piszczeli umieszczony na czymś ma przecież bardzo negatywne znaczenie, nieprawdaż?\nW taki właśnie sposób powinniśmy analizować to, do czego odczuwamy przywiązanie albo miłość – używając tu słowa „miłość” w negatywnym znaczeniu tęsknego pożądania i przywiązania. Myślmy więc bardziej o brzydkiej stronie danego przedmiotu i analizujmy naturę danej osoby czy rzeczy z takiego właśnie punktu widzenia. Nawet jeśli nie poskromi to całkowicie naszego przywiązania, to przynajmniej pomoże je nieco złagodzić. Taki jest właśnie cel medytowania nad brzydotą czy też rozwijania w sobie nawyku patrzenia na brzydkie aspekty różnych rzeczy.\nInny rodzaj miłości czy też dobroci nie wynika z myślenia, że „taka to a taka osoba jest piękna i z tego powodu zachwycam się nią, więc okażę jej dobroć”. Podstawą czystej miłości jest to, że „Jest to żywa istota pragnąca szczęśliwości, nie chcąca cierpieć i mająca prawo do bycia szczęśliwą. Z tego powodu odczuwam do niej miłość i współczucie”. Taki rodzaj miłości jest całkowicie różny od pierwszego, który za podstawę ma naiwność i niewiedzę, a więc jest całkowicie błędny.\nPowody, by kultywować miłującą dobroć są bardzo dobre. W przypadku miłości będącej jedynie przywiązaniem do kogoś, najdrobniejsza zmiana w jej przedmiocie – taka jak niewielka zmiany postawy drugiej osoby – natychmiast wywołuje zmianę u nas. Dzieje się tak dlatego, że emocja ta opiera się na czymś bardzo powierzchownym. Weźmy, na przykład, młode małżeństwo. Często po kilku tygodniach, miesiącach czy latach, małżonkowie stają się wrogami i kończy się to rozwodem. Pobrali się z wielkiej miłości, bo przecież nikt nie decyduje się na małżeństwo z nienawiści, lecz już po krótkim czasie wszystko ulega zmianie. Dlaczego? Z powodu bardzo powierzchownej podstawy takiego związku, w którym niewielka zmiana u jednej osoby powoduje całkowitą zmianę nastawienia u drugiej.\nPowinniśmy więc myśleć następująco: „Ta druga osoba jest człowiekiem takim jak ja. Ja z pewnością chcę być szczęśliwy, a zatem i ona również musi pragnąć szczęścia. Jako żywa istota mam prawo do szczęścia i z tego samego powodu również tamta osoba ma prawo do szczęścia”. Taki rodzaj zdrowego rozumowania sprawia, że powstaje w nas czysta miłość i współczucie. Wówczas, bez względu na to, jak bardzo zmienia się nasze postrzeganie danej osoby – z dobrej na złą i brzydką – pozostaje ona zasadniczo tą samą żywą istotą. Skoro więc nie zmienia się podstawowy powód okazywania miłującej dobroci, to nasze uczucia wobec innych stają się niezwykle stabilne.\nOczywiście jest tak, że kiedy cieszy nas przebywanie w towarzystwie osoby, do której jesteśmy przywiązani lub kiedy cieszymy się przedmiotami, do których jesteśmy przywiązani, to rzeczywiście doznajemy pewnej przyjemności. Ale, jak powiedział Nagardżuna w Drogocennej girlandzie (sankr. Ratnawali) (169):\nPodrapanie swędzącego miejsca sprawia przyjemność, lecz przyjemniejszy jest brak swędzenia. Podobnie, zaspakajanie samsarycznych pragnień jest przyjemne, lecz jeszcze przyjemniejszy jest brak takich pragnień.\nŚrodkiem zaradczym na gniew jest zaś medytacja nad miłością. Jest tak dlatego, że gniew jest bardzo szorstkim i niesubtelnym stanem umysłu, który trzeba zmiękczać miłością.\nJeśli chodzi o naiwność, to medytujemy nad dwunastoma ogniwami współzależnego powstawania, począwszy od nieświadomości czy też niewiedzy, przechodząc przez nie po kolei aż do starzenia się i umierania. Na subtelniejszym poziomie, możemy używać nauki o współzależnym powstawaniu jako powodu, by wykazać, że wszystkie zjawiska są pozbawione prawdziwego istnienia.\nKiedy tylko ujrzę istoty instynktownie okrutne, owładnięte negatywnością i poważnymi problemami, obym troszczył się o nie jak o trudny do znalezienia, niespotykany klejnotowy skarb.\nJeśli natykamy się na kogoś z natury bardzo okrutnego, grubiańskiego, paskudnego i nieprzyjemnego, to zwykłą reakcją jest unikanie takiej osoby. W takich sytuacjach naszej miłującej trosce o innych grozi osłabnięcie. Zamiast więc pozwalać, by nasza miłość do innych słabła z powodu myślenia, że ktoś taki jest okropną osobą, powinniśmy widzieć w niej szczególny przedmiot miłości i współczucia oraz troszczyć się o nią jak o trudny do znalezienia, drogocenny skarb.\nKiedy inni z zazdrości źle mnie traktują, besztają mnie, obrażają i robią jeszcze gorsze rzeczy, obym porażkę przyjmował na siebie, zwycięstwo zaś ofiarowywał innym.\nJeśli ktoś nas obraża, znieważa czy krytykuje – mówiąc, na przykład, że jesteśmy niekompetentni i niczego nie potrafimy zrobić – to zazwyczaj wpadamy w wielki gniew i podważamy to, co ta druga osoba powiedziała. Powinniśmy starać się nie reagować w taki sposób. Zamiast tego powinniśmy przyjmować szorstkie i nieprzyjemne słowa z pokorą i cierpliwością.\nChociaż powinniśmy być skromni i przyjmować szorstkie słowa, jednak równocześnie powinniśmy mieć także realistyczne wyobrażenie na temat dobrych cech, jakie posiadamy. Trzeba jednak odróżniać pewność siebie i przeświadczenie o własnych zdolnościach od dumy. Powinniśmy mieć wiarę w wszystkie swoje dobre właściwości i umiejętności, i odważnie je wykorzystywać, lecz bez aroganckiego poczucia dumy z ich powodu. Bycie skromnym nie oznacza wcale czucia się zupełnie niekompetentnym i bezradnym. Pokorę kultywuje się jako przeciwieństwo pychy, ale powinniśmy w pełni i do końca wykorzystywać wszystkie dobre właściwości, jakie posiadamy.\nIdealnie, powinniśmy mieć wiele odwagi i siły, ale nie przechwalać się nimi, ani nie robić z nich przedstawienia. Kiedy zaś zajdzie taka potrzeba, powinniśmy odważnie walczyć o to, co słuszne. To byłoby doskonałe. Z drugiej strony, jeśli nie mamy żadnej z tych dobrych cech, choć przechwalamy się nimi wszem i wobec, a gdy zajdzie potrzeba, kulimy się w kącie, to jesteśmy tego odwrotnością. Pierwsza osoba jest bardzo odważna, ale nie ma w sobie dumy; druga jest pełna pychy, lecz nie ma w sobie odwagi.\nJeśli chodzi o radę dotyczącą brania na siebie straty i ofiarowywania zwycięstwa innym, musimy rozróżniać dwa rodzaje sytuacji. Z jednej strony, jeśli mamy obsesję na punkcie własnego dobrobytu i bardzo samolubną motywację, to powinniśmy przyjmować porażkę, zaś zwycięstwo ofiarowywać innym, nawet jeśli chodzi o własne życie. Z drugiej strony, jeśli stawką jest dobro innych, to powinniśmy bardzo ciężko pracować i walczyć o ich prawa, zupełnie nie przyjmując porażki. W końcu jeden z czterdziestu sześciu dodatkowych ślubów bodhisattwy dotyczy tego, by w sytuacjach, w których ktoś inny dopuszcza się czegoś bardzo szkodliwego nie powstrzymywać się od użycia metod siłowych czy czegokolwiek niezbędnego do natychmiastowego powstrzymania działania takiej osoby, jeżeli zawiodły już wszystkie pokojowe metody. Innymi słowy, jeśli mając taką możliwość nie podejmiemy jakiegoś zdecydowanego działania, naruszamy owe zobowiązanie.\nMogłoby się wydawać, iż ów ślub bodhisattwy i powyższy piąty wers – mówiący o konieczności uznawania porażki i oddawania zwycięstwa innym – przeczą sobie, ale tak nie jest. To wskazanie bodhisattwy dotyczy sytuacji, w której naszą podstawową troską jest dobro innych. Tak więc kiedy ktoś czyni coś niezwykle szkodliwego czy niebezpiecznego, to zaniechanie użycia zdecydowanych, mocnych środków niezbędnych, by go powstrzymać, jeśli to konieczne, nie jest właściwe.\nW dzisiejszych bardzo konkurencyjnych społeczeństwach często potrzebujemy energicznych działań obronnych, czy czegoś o podobnym charakterze. Jednakże motywacją dla nich nie mogą być pobudki egoistyczne, ale rozległe uczucia dobroci i współczucia dla innych. Jeśli powodowani takimi właśnie uczuciami działamy w celu uchronienia innych przed stworzeniem negatywnej karmy, jest to całkowicie właściwe.\nZaś co do tego, jak ocenić kiedy podjęcie mocnego działania jest niezbędne, to jest to złożona kwestia. Kiedy rozważamy przyjęcie na siebie porażki, to musimy zobaczyć, czy oddanie zwycięstwa innym przyniesie im korzyść ostateczną czy tylko doraźną. Musimy również rozważyć wpływ, jaki wzięcie porażki na siebie będzie miało na naszą własną moc czy zdolność pomagania innym w przyszłości. Jest również możliwe, że czyniąc teraz coś szkodliwego dla innych, stworzymy wiele pozytywnej siły czy zasługi, co w dłuższej perspektywie pozwoli nam na robienie rzeczy niezmiernie korzystnych dla innych. To jest kolejny czynnik, jaki musimy wziąć pod uwagę.\nJak mówi Śantidewa w Angażowaniu się w działania bodhisattwy (w 83-84):\nBędę praktykować dalekosiężne postawy: dawania itd. Jako coraz bardziej doskonałe, jedna po drugiej. Mając na względzie to co najważniejsze: pożytek innych, nigdy nie porzucę czegoś większego, na rzecz czegoś mniejszego.\nRozumiejąc, że tak właśnie jest, będę zawsze podejmować wysiłki dla dobra innych. Dalekowidzący Bodhisattwa Współczucia, zezwolił takiemu (bodhisattwie) na to, co zabronione (dla innych).\nInnymi słowy, musimy zbadać, zarówno pobieżnie jak dogłębnie, czy korzyści z podjęcia jakiegoś normalnie zabronionego działanie przeważą nad jego wadami. W przypadku kiedy trudno to orzec, musimy sprawdzić własną motywację.\nPodobnie, w Kompendium treningów (Siksasamuczczaja) Śantidewa powiada, że korzyści z normalnie zabronionego czynu podjętego z bodhicittą przeważają nad wadami płynącymi z dokonania go bez takiej motywacji.\nChoć jest to niezwykle ważne, to czasem bardzo trudno jest dostrzec linię oddzielającą to, co trzeba zrobić, od tego, czego robić nie należy. Musimy zatem studiować teksty objaśniające takie rzeczy. W tekstach niższej rangi mówi się, że określone działania są zabronione, natomiast teksty wyższej rangi mówią, że te same działania są dozwolone. Im więcej będziemy wiedzieć na temat tego wszystkiego, tym łatwiej przyjdzie nam zdecydować, co w danej sytuacji zrobić.\nNawet gdyby ktoś, komu bardzo pomogłem i z kim wiązałem ogromne nadzieje, miał niegodziwie i niesprawiedliwie mnie skrzywdzić, obym widział tę osobę jako nauczyciela godnego czci.\nOd ludzi, którym bardzo pomogliśmy, oczekujemy zazwyczaj, że będą bardzo wdzięczni, więc kiedy odpłacają nam niewdzięcznością, często gniewamy się na nich. W takich sytuacjach nie wolno nam się złościć, lecz musimy zamiast tego praktykować cierpliwość. Co więcej, powinniśmy postrzegać takich ludzi jako nauczycieli sprawdzających naszą cierpliwość, a zatem traktować ich z szacunkiem. Ów wers streszcza wszystkie nauki o cierpliwości zawarte w Angażowaniu się w działania bodhisattwy autorstwa Śantidewy.\nJest wiele metod kultywowania cierpliwości. Znajomość i wiara w prawo karmy same w sobie są źródłem cierpliwości. Zdajemy sobie bowiem sprawę, że „cierpienie, jakiego doświadczam jest wyłącznie skutkiem moich własnych działań, złych czynów, które sam w przeszłości popełniłem. Ponieważ nie mogę uciec od tego, co już dojrzewa, muszę to znosić. Jeśli jednak chcę uniknąć cierpienia w przyszłości, mogę tego dokonać poprzez konstruktywne postawy, takie jak cierpliwość. Irytowanie się i złoszczenie na moje cierpienie wytworzy jedynie negatywną karmę, przyczynę przyszłych nieszczęść” Jest to jeden ze sposobów praktykowania cierpliwości.\nInną rzeczą jaką możemy zrobić to medytacja nad związaną z cierpieniem naturą ciała: „To ciało i umysł są podstawą wszelkiego rodzaju cierpienia. Jest to naturalne, więc fakt, że powstaje z nich cierpienie nie jest żadnym razie czymś nieoczekiwanym,”. Tego rodzaju zrozumienie jest bardzo pomocne w rozwijaniu cierpliwości.\nMożemy również przywoływać w pamięci, to co mówi Śantidewa w Podejmowaniu działań bodhisattwy:\n(VI 10) Kiedy można czemuś zaradzić, po cóż wpadać z tego powodu w paskudny nastrój? Jeśli zaś nie można czemuś zaradzić, cóż pomoże nam wpadanie z tego powodu w paskudny nastrój?\nJeśli więc jest jakaś metoda pokonania naszego cierpienia albo mamy możliwość, by to zrobić, nie musimy się martwić, ani wpadać w fatalny nastrój. Jeśli jednak zupełnie nic nie możemy z tym zrobić, martwienie się i denerwowanie w ogóle nam nie pomoże. Jest to jednocześnie bardzo proste i bardzo jasne.\nMożemy jednak zrobić coś innego: rozmyślać nad wadami folgowania złości i zaletami praktykowania cierpliwości. Jesteśmy ludźmi i jako tacy jedną z naszych lepszych właściwości jest umiejętność myślenia i oceniania. Jeśli tracimy cierpliwość i wpadamy w gniew, to tracimy naszą zdolność do prawidłowego osądu, tracąc w ten sposób również jeden z najpotężniejszych instrumentów, jakie mamy do rozwiązywania problemów: naszą ludzką mądrość. Jest to coś, czego zwierzęta nie mają. Kiedy tracimy cierpliwość i irytujemy się, uszkadzamy ten cenny instrument. Musimy zatem pamiętać, że znacznie lepiej jest mieć odwagę i determinację, i z cierpliwością znosić cierpienie.\nPokrótce, obym mógł ofiarować wszystkim moim matkom, zarówno rzeczywiście jak i pośrednio, cokolwiek, co przyniesie im pożytek i radość i obym skrycie przyjmował na siebie wszystkie zmartwienia i troski mych matek.\nOdnosi się do motywowanej silnym współczuciem i miłością praktyki zwanej tonglen polegającej na przyjmowaniu na siebie cierpienia innych i oddawania im całej swojej szczęśliwości.\nSami pragniemy szczęśliwości i nie chcemy cierpienia, i widzimy, że wszystkie pozostałe istoty czują to samo. Widzimy również, że inne istoty są przygniecione cierpieniem i nie wiedzą jak mają się go pozbyć. W oparciu o, to wzbudzamy w sobie intencję wzięcia na siebie całego ich cierpienia i negatywnej karmy i modlimy się, by te negatywności natychmiast dojrzały w nas. Podobnie, inne istoty są również pozbawione szczęścia, którego poszukują i nie wiedzą, jak ją znaleźć. Zatem bez śladu skąpstwa ofiarowujemy im całe nasze szczęście – nasze własne ciało, bogactwo i pozytywną siłę karmiczną – i modlimy się, żeby natychmiast dojrzały w nich.\nOczywiście jest to w najwyższym stopniu mało prawdopodobne, abyśmy mogli rzeczywiście wziąć na siebie czyjeś cierpienie, oddając mu własne szczęście. Jeśli takie przeniesienie rzeczywiście wydarza się między istotami, jest ono skutkiem jakiegoś niezwykle silnego i nieprzerwanego związku karmicznego z przeszłości. Pomimo tego, owa medytacja jest niezwykle potężnym środkiem rozwijania odwagi w swoim umyśle, a zatem jest wysoce pożyteczną praktyką.\nW Siedmiopunktowym treningu postawy Gesze Czekała mówi: „Ćwicz się na zmianę w dawaniu i braniu, osadzając je oba w oddechu”. Zaś tutaj Langri-tangpa mówi, że powinno się to robić skrycie, potajemnie. Śantidewa mówi to samo w Podejmowaniu działań bodhisattwy (VIII 120):\nZatem każdy, kto pragnie bezpieczny kierunek dać szybko sobie i innym powinien praktykować ów sekret najświętszy: wymianę siebie z innymi.\nPraktykę tę nazywa się „sekretną” albo „ukrytą”, ponieważ nie odpowiada ona umysłowi początkującego bodhisattwy i jest czymś przeznaczonym jedynie dla nielicznych wybranych praktykujących.\nW innym miejscu w Podejmowaniu działań bodhisattwy (VIII 126cd) Śantidewa mówi: „Wyrządzając sobie krzywdę dla dobra innych, zyskam wszystkie wspaniałości”. Jednak w Drogocennej girlandzie (11), Nagardżuna powiada: „Praktyka Dharmy nie polega na samym tylko dręczeniu ciała”. Te dwa stwierdzenia nie stoją ze sobą w sprzeczności. Gdy Śantidewa, mówi, że należy krzywdzić siebie czy też zadawać sobie ból nie oznacza to bynajmniej, że mamy bić się po głowie czy coś w tym rodzaju. Śantidewa mówi, że w chwilach gdy pojawiają się silne myśli hołubienia siebie, powinniśmy z mocą zetrzeć się z samym sobą, używając silnych i zdecydowanych środków, by je poskromić. Innymi słowy, musimy zniszczyć i „skrzywdzić” nasz umysł hołubienia siebie.\nTrzeba bardzo wyraźnie odróżniać „ja” całkowicie owładnięte obsesją na punkcie własnego dobra od tego „ja”, które zmierza ku oświeceniu. Jest pomiędzy nimi ogromna różnica. Ponadto, powinniśmy rozumieć to zdanie Śantidewy w kontekście poprzedzających je i następujących po nim wersów.\nJest wiele rozmaitych sposobów omawiania „ja”: jest chwytanie i lgnięcie do prawdziwie istniejącego „ja”, jest hołubienie siebie w odniesieniu do „ja”, jest także „ja”, którym posługujemy się patrząc na rzeczy z punktu widzenia innych itd. Tak więc, te różne opisy jaźni, „ja” należy rozpatrywać w tych różnorakich kontekstach.\nJeśli rzeczywiście przyniesie to korzyść innym, jeśli będzie to pożyteczne choćby dla jednej ograniczonej istoty, to właściwe jest, abyśmy wzięli na siebie cierpienie trzech obszarów istnienia samsary, lub byśmy udali się do jednego z piekieł, zaś żeby móc tego dokonać musimy rozwinąć w sobie odwagę. Aby osiągnąć oświecenie dla dobra wszystkich ograniczonych istot, musimy chcieć z radością spędzić niezliczone eony w najniższej krainie piekieł, Awići. To właśnie oznacza branie na siebie krzywd spotykających innych.\nChodzi tu o to, by rozwinąć w sobie odwagę, by chcieć pójść do którejś z krain piekieł, co nie oznacza koniecznie, że musimy naprawdę tam się udać. Kiedy umierał Gesze Czekała z tradycji kadampa zwołał nagle swoich uczniów i poprosił ich o złożenie szczególnej ofiary oraz o odprawienie ceremonii i modłów w jego intencji, ponieważ jego praktyka okazała się nieskuteczna. Uczniów bardzo to zmartwiło, ponieważ pomyśleli, że musiało wydarzyć się coś strasznego. Gesze wyjaśnił jednak, że mimo iż przez całe życie modlił się o to, by odrodzić się w piekłach dla dobra innych, to teraz otrzymywał czystą wizję tego, co miało nadejść. Zamiast w piekłach, miał się odrodzić w czystej krainie i to dlatego właśnie był tak bardzo zasmucony.\nW taki sam sposób – rozwijając w sobie silne i szczere pragnienie odrodzenia się w gorszych krainach dla dobra innych – rozwijamy w sobie ogromne ilości pozytywnej siły przynoszącej wręcz przeciwny skutek. Zawężone egoistyczne samolubstwo powoduje upadek, podczas gdy mądre samolubstwo prowadzi do stanu Buddy. Jest to prawdziwie mądre!\nNiestety, zazwyczaj najpierw przywiązujemy się do stanu Buddy. Z pism dowiadujemy się, że by móc osiągnąć stan Buddy, potrzebujemy bodhicitty i że bez niej nie możemy stać się oświeceni. Myślimy więc z niechęcią: „Pragnę stanu buddy, muszę więc praktykować bodhicittę”. W istocie nie tyle obchodzi nas sama bodhicitta, co stan Buddy. Coś takiego jest absolutnie niewłaściwe. Powinniśmy robić na odwrót: porzucać samolubną motywację i myśleć o tym, w jaki sposób naprawdę pomagać innym.\nJeśli rzeczywiście trafiamy do jakiejś krainy piekieł, to nie będziemy w stanie pomagać ani sobie, ani innym. W jaki sposób możemy komukolwiek pomóc? Nie przez dawanie czegokolwiek materialnego albo dokonywanie jakichś cudów, lecz przez nauczanie Dharmy. Najpierw jednak musimy stać się zdolni do nauczania innych. Obecnie nie moglibyśmy wyjaśnić całej ścieżki – wszystkich praktyk i doświadczeń, przez jakie musi przejść pojedyncza osoba – od pierwszego etapu, aż po ostatni, oświecenie. Być może potrafilibyśmy wyjaśnić niektóre z początkowych etapów na podstawie własnego doświadczenia, ale niewiele ponadto. Aby móc pomagać innym w najrozleglejszy sposób – prowadząc ich przez całą ścieżkę, aż do oświecenia – musimy wpierw sami je osiągnąć. To jest właściwy powód do odczuwania potrzeby praktykowania bodhicitty. Różni się on całkowicie od częściej spotykanego, skupionego na sobie podejścia, przy którym myślimy o innych jedynie z powodu samolubnej troski o własne oświecenie i z bodhicittą poświęcamy im nasze serca, bo po prostu czujemy się do tego zobowiązani. Takie podejście jest całkowicie niewłaściwe i jest rodzajem kłamstwa.\nCzyniąc to wszystko, obym umysłem niezszarganym splamieniami pojęć dotyczących ośmiu przemijających rzeczy, rozpoznał, iż wszystkie zjawiska są jak złudzenie i bez żadnego lgnięcia, wyzwolił się z więzów.\nTen wers dotyczy rozróżniającej świadomości czy też mądrości. Wszystkich poprzednich praktyk nie powinniśmy szargać splamieniami pojęć odnoszących się do ośmiu przemijających rzeczy w życiu, tzw. „ośmiu ziemskich czy też światowych dharm”, którymi są: pochwała i krytyka, dobre i złe wieści, zysk i strata oraz dobrze i źle idące sprawy.\nOwych osiem można określić jako białe, czarne lub mieszane. Odczuwanie nadmiernego podniecenia, gdy doświadcza się pierwszej rzeczy z każdej pary lub nadmiernego przygnębienia, gdy doświadcza się drugiej rzeczy z danej pary jest czarne, gdy powstaje z powodu przywiązania do szczęśliwości tego życia wraz z postawą hołubienia siebie oraz chwytaniem się i lgnięciem do prawdziwie istniejącego „ja”. Bywa mieszane, kiedy powstaje bez takiego przywiązania, lecz przy obecności pozostałych dwóch motywacji. Bywa białe, kiedy powstaje i bez przywiązania do szczęśliwości tego życia i bez postawy hołubienia siebie, lecz wyłącznie z powodu chwytania prawdziwie istniejącego „ja”. Myślę jednak, że dobrze będzie objaśnić ten wers po prostu z punktu widzenia praktyk opisanych w pierwszych siedmiu wersach, gdy wykonuje się je nie szargając ich pojęciami, z powodu których, w obliczu owych ośmiu przemijających rzeczy w życiu, czyli pochwały i krytyki itd., chwytamy prawdziwie istniejące „ja”.\nJak unikać szargania w ten sposób naszej praktyki? Poprzez rozpoznanie, że wszystkie istniejące zjawiska są złudne, co sprawi, iż nie będziemy chwytać się ich prawdziwego ustanowionego istnienia. W ten sposób, uwalniamy się z więzów tego rodzaju chwytania i lgnięcia.\nMusimy mieć jednak jasność, co do tego, co rozumie się tutaj poprzez słowo „złudne”. Prawdziwie ustanowione istnienie jawi się naszym umysłom poprzez rozmaite przedmioty, gdziekolwiek się one przejawiają, choć w rzeczywistości nie ma w nich żadnego prawdziwie ustanowionego istnienia. Innymi słowy, prawdziwie ustanowione istnienie jawi się nam pomimo nieobecności czegoś takiego jak prawdziwie istniejące istnienie, dlatego więc takie istnienie jest złudzeniem. Oznacza to, że choć wszystko co istnieje, wydaje się istnieć w prawdziwie ustanowiony sposób, to żadne ze zjawisk nie istnieje w taki niemożliwy sposób.\nZrozumienie tego wymaga niezachwianego i wolnego od wątpliwości, poprawnego zrozumienia pustki – pustki manifestujących się przejawień. Po pierwsze, musimy uzyskać pewność, że wszystkie zjawiska są pozbawione prawdziwie ustanowionego, dającego się odnaleźć istnienia. Następnie, kiedy coś mającego ową pustą naturę wydaje się mieć prawdziwie ustanowione istnienie, wykazujemy mylność owego niemożliwego sposobu istnienia, przywołując wcześniej nabytą pewność co do całkowitego braku prawdziwie ustanowionego istnienia. Kiedy zestawiamy ze sobą te dwie rzeczy – przejawianie się prawdziwie ustanowionego oraz dającego się odnaleźć istnienia i jego pustkę, której doświadczyliśmy wcześniej, odkrywamy złudną naturę wszystkich zjawisk. Tak więc przejawianie się prawdziwie ustanowionego i dającego się odnaleźć istnienia jest złudzeniem, zaś zjawiska jawiące się jako prawdziwie istniejące są jedynie podobne do złudzenia w tym znaczeniu, że wydają się istnieć w sposób, w jaki naprawdę nie istnieją. Ustanawia się je poprzez samo tylko współzależne powstawianie.\nBardzo trudno jest zrozumieć jak funkcjonuje coś, co czego nie udaje się odnaleźć i czego istnienie ustanawia się poprzez samo tylko współzależne powstawanie. Jeśli zdołamy zdać sobie sprawę z tego, że istnienie zarówno sprawcy, jak i działania, ustanawia się z samego tylko tego powodu, że są one zjawiskami powstającymi współzależnie od siebie i nie mogłyby istnieć i funkcjonować w żaden możliwy sposób, gdyby były ustanowione przez siebie same, swą własną mocą, to wówczas pustka będzie jawić się w kategoriach współzależnego powstawania. Tę rzecz najtrudniej zrozumieć. Jeśli poprawnie zdaliśmy sobie sprawę z istnienia nieustanawianego czy też niedającego się wyjaśnić poprzez jakąś możliwą do odnalezienia własną naturę, innymi słowy, przez z natury nie dające się odnaleźć istnienie, to wówczas doświadczanie istniejących przedmiotów mówi samo za siebie. Logika obala ich istnienie ustanawiane poprzez możliwą do odnalezienia ich własną naturę. Logika przekonuje nas więc, że nie ma żadnej możliwości, by zjawiska miały jakąś dającą się odnaleźć własną naturę, która ustanawiałaby czy też wyjaśniała ich istnienie. A jednak zjawiska bezsprzecznie istnieją, bowiem prawomocnie ich doświadczamy.\nJak zatem one istnieją? Innymi słowy, co ustanawia czy też wyjaśnia ich istnienie? Ich istnienie ustanawia się czy też wyjaśnia jako powstające zależnie od samej tylko mocy nazw. Nie oznacza to, że zjawiska w ogóle nie istnieją – nigdy nie twierdzi się, że rzeczy w ogóle nie istnieją. Mówi się natomiast, że istnienie rzeczy można ustanowić czy też wyjaśnić w zależności od nazw. To trudna kwestia. Jest to coś, co możemy zrozumieć jedynie stopniowo i bardzo powoli, poprzez doświadczenie.\nNajpierw musimy przeanalizować to, czy rzeczy mają prawdziwie ustanowione istnienie. Oznacza to przeanalizowanie tego, czy ich istnienie jest prawdziwie ustanowione poprzez coś, co da się odnaleźć w nich samych, albo – mówiąc prościej– czy rzeczy udaje się prawdziwie odnajdować, czy też nie. W rzeczywistości, nie możemy znaleźć niczego, co ustanawiałoby istnienie rzeczy z ich własnej strony. W rzeczy samej, nie możemy odnaleźć niczego: niczego nie udaje się odnaleźć. Jeśli jednak powiedzielibyśmy, że zjawiska w ogóle nie istnieją, byłby to błąd, ponieważ doświadczamy przecież różnych rzeczy. Innymi słowy, chociaż nie możemy logicznie dowieść tego, że rzeczy istnieją w sposób prawdziwy i dający się odnaleźć, to z własnego doświadczenia wiemy, że istnieją. Możemy zatem niewątpliwie dojść do wniosku, że rzeczy istnieją.\nOtóż, jeśli rzeczy istnieją, to są tylko dwa sposoby, na jakie można ustanowić ich istnienie: albo z ich własnej strony, poprzez ich własną moc, albo poprzez moc innych czynników. Innymi słowy, albo istnieją one całkowicie niezależnie, albo powstając współzależnie. Ponieważ logika dowodzi niemożliwości ustanowienia istnienia rzeczy niezależnie, ich własną mocą, zatem jedynym sposobem, by ustanowić czy też dowieść ich istnienia jest zależność od innych czynników.\nOd czegóż zależą więc rzeczy, by można było ustanowić, wyjaśnić bądź dowieść ich istnienia? Zależą one od podstawy do określania czy też nadawania oznaczeń oraz od koncepcji czy też określania jej i nadawania jej oznaczeń czy też nazw. Gdyby zjawiska dawały się odnaleźć, kiedy się ich poszukuje, musiałoby by to oznaczać, że ich istnienie jest ustanawiane przez ich własną naturę. W takim przypadku, twierdzenia pisma madhjamaki – postulujące, że istnienia rzeczy nie ustanawia ich własna natura – byłyby błędne. Jednakże, nie możemy odnaleźć rzeczy, poszukując ich: nie możemy odnaleźć niczego po ich stronie, co ustanawiałoby ich istnienie. Odkrywamy więc, że istnienie zjawisk ustanawia się samą tylko mocą innych czynników, a mianowicie samą tylko mocą nazw.\nSłowa „samo tylko” wskazują, że coś się tutaj odcina. Jednak nie odcina się samej nazwy, ani tego, co owa nazwa sobą oznacza, tego na co wskazuje, czy też do czego się odnosi, a co jest przedmiotem prawomocnego poznania. Nie mówimy, że nazwy niczego nie oznaczają, że nie odnoszą się do niczego, ani że rzeczy odnoszące się do tych nazw nie są przedmiotem prawomocnego poznania. To, co słowa „samo tylko” odcinają, to istnienie zjawisk ustanawiane przez coś innego, aniżeli moc nazw. Istnienie zjawisk ustanawia się samą tylko mocą nazw, lecz nazwy odnoszą się do czegoś i właśnie to, do czego się odnoszą to przedmioty prawomocnego poznania.\nTak więc rzeczywista natura rzeczy jest taka, że ich istnienie ustanawia czy też wyjaśnia sama tylko moc nazw. Nie ma innej możliwości poza samą tylko mocą nazw. Nie oznacza to jednakże, że poza nazwą nie ma niczego. Są zjawiska, są przedmioty będące desygnatami nazw i są nazwy. Cóż więc ustanawia istnienie przedmiotów będących desygnatami nazw? Ich istnienie ustanawia również sama tylko moc nazw.\nWedług madhjamaki prasangiki – najwyższego i najbardziej dokładnego poglądu – ta sama sytuacja ma miejsce, czy coś jest zewnętrznym przedmiotem, czy też wewnętrzną świadomością doświadczające poznawanie owego przedmiotu. Istnienie obu ustanawia sama tylko moc nazw – żadne z nich nie posiada prawdziwie dającego się odnaleźć istnienia. Istnienie myśli i pojęć również ustanawia zaledwie moc nazw, tak samo jak w przypadku: pustki, Buddy, dobrego, złego czy obojętnego. Istnienie wszystkich zjawisk, wszystkiego, ustanawia sama tylko moc nazw.\nKiedy mówimy „tylko umysł”, odcina to wszystkie przedmioty będącymi desygnatami nazw, których istnienie ustanawia sama tylko moc ich nazw do nich stosowanych. Nie da się inaczej zrozumieć znaczenia określenia „tylko umysł”. Rozważmy jednak jakąś prawdziwą osobę i osobę urojoną. Obie są takie same w tym względzie, że ich istnienie da się ustanowić tylko samą mocą nazw do nich stosowanych. Aczkolwiek jest między nimi różnica. Cokolwiek istnieje lub nie istnieje można w umyśle oznaczyć, zaszufladkować i to wszystko. Możemy w umyśle oznaczyć, zaszufladkować „rzeczywistą osobę” i „osobę urojoną”. Jednak jeśli chodzi o nazwy, to niektóre z nich odnoszą się do rzeczy istniejących, zaś niektóre do nieistniejących. Nazwa „prawdziwa osoba” odnosi się do czegoś, co faktycznie istnieje, natomiast „osoba urojona” nie odnosi się do niczego istniejącego – odnosi się do czegoś, co nie istnieje.\nKiedy zdamy sobie sprawę, że trudne osoby oraz szorstkie słowa i paskudne zachowania, które one kierują w naszą stronę są wszystkie jak złudzenie, to nie będziemy projektować na nie, tego że istnieją prawdziwie i w dający się odnaleźć sposób, jako okropni ze swej natury ludzie i okropne ze swej natury słowa i zachowania. Ludzie ci, ich zachowania i słowa pozbawione są istnienia w tak niemożliwy sposób. Poprzez zrozumienie, w jaki sposób pojęcia i słowa czy też nazwy, którymi oznaczamy czy też szufladkujemy owych ludzi, wpływają na sposób, w jaki ich widzimy, możemy przekształcić nasze postawy wobec nich, oznaczając czy też szufladkując ich jako klejnoty spełniające życzenia. Postrzegając ich w ten sposób, będziemy traktować nasz kontakt z nimi jako cenną okazję do rozwijania dobrych cech, takich jak cierpliwość i pokora.\nPrzeczytaj i posłuchaj oryginalnego tekstu „Ośmiu wersów treningu umysłu” Gesze Langri Tangpy.\nWspółzależne powstawanie Zakłócające emocje Trening umysłu Hołubienie samego siebie\nDharamsala, Indie, październik 1981 r., przetłumaczone przez Aleksandra Berzina. Zredagowane fragmenty „Nauki z Tybetu: wskazówki od Wielkich Lamów” (Nicholas Ribush, ed.). Boston: Lama Yeshe Wisdom Archive, 2005.\nOsiem zwrotek o ćwiczeniu umysłu\nKomentarz do “Ośmiu zwrotek o ćwiczeniu umysłu” – Jongdzin Tridżang Rinpocze\nJongdzin Tridżang Rinpocze\nWyłącznie poprzez obchodzenie się z trudnymi ludźmi cierpliwie i ze współczuciem możemy ćwiczyć własny umysł.


ŁUKÓW - Kultura - ŁOK: Nuty góralskie Świętego Jana Pawła II\n2019-10-12 09:46:56 Artykuł czytany 228 razy\nW Łukowskim Ośrodku Kultury wystąpi zespół „Góralska Hora”. Muzyków z Zakopanego będzie można posłuchać w piątek 18 października. Wystąpią z koncertem „Nuty góralskie Świętego Jana Pawła II”.\nZespół „Góralska Hora” to jedna z bardziej cenionych grup muzycznych z polskich gór, która jest częstym gościem na różnego rodzaju festiwalach i koncertach w całym kraju, a także poza jego granicami. Zespół znany jest też z nagrań muzycznych do serialu TV Polsat „Szpilki na Giewoncie”. Nazwa góralskiej folkowej kapeli „Góralska Hora” pochodzi od nazw szczytów górskich, określanych tak w Tatrach i Beskidach, jak również w całych Karpatach. Kapelę tworzą muzycy pochodzący z Polskich Gór oraz ze Słowacji. Instrumentarium zespołu stanowią: skrzypce I, skrzypce II, cymbały węgierskie, altówka oraz kontrabas. Zespół „Góralska Hora” sięga także po oryginalne i unikatowe instrumenty góralskie takie jak: trombita, róg pasterski, dudy, okaryna oraz różnego rodzaju piszczałki.\nKoncert w Łukowie będzie wydarzeniem nawiązującym do przypadającej na 16 października 41. rocznicy wyboru Świętego Jana Pawła II na papieża oraz inauguracją obchodów 100. rocznicy urodzin Karola Wojtyły. Odbędzie się Koncert odbędzie się w piątek 18 października o godzinie 19:00 w sali widowiskowej Łukowskiego Ośrodka Kultury. Bilety w promocyjnej cenie 20 zł w przedsprzedaży i 25 zł w dniu koncertu.


AfD ma być inwigilowana przez służby! « Wolne Media\nDr Sławomir Ozdyk opowiada o lockdownie w Niemczech. Nasi sąsiedzi mają już dość zamkniętej gospodarki. Pewne poluzowania obostrzeń są zapowiedziane przez kanclerz Aneglę Merkel na 28 marca. Ponadto dr Ozdyk mówi o sprawie śledztwa niemieckich służb specjalnych wobec partii AfD. Urząd ochrony konstytucji zarzuca formacji budowanie skrzydła skrajnie prawicowego, głoszenie haseł niezgodnych z niemiecką konstytucją, a także kontakt AfD z ugrupowaniami skrajnymi. Sankcje są bardzo surowe. Niemieccy komentatorzy sądzą, że jest to działanie zlecone przez władzę ze względu na nadchodzące wybory w kilku landach.


neveragain - profil w qichouchou.com\nneveragain od 1 roku 1 mies. na Wykopie\nneveragain 1 dzień temu via Android\nCzy to znacza za żydzi mordowali polaków\n78 komentarzy opublikowany 1 dzień 10 godz. temu\nneveragain 1 dzień 6 godz. temu via Android\nBrawo Piss i reszta świń z wiejskiej\nneveragain 1 dzień 11 godz. temu via Android\n@oiio mafia węglowo\nneveragain 1 dzień 12 godz. temu via Android\n.......dziwki, auta #rikitiki\n@Ponczkowski nie mierz wszystkich swoją miarą wykopowy teoretyku\n@Ponczkowski spadaj dziecko\nneveragain 3 dni temu via Android\n"Walczyli" ( ͡º ͜ʖ͡º) chyba kurła pejsami\nPrzez te k#%@y z wiejskiej obu formacji , jesteśmy na kolanach przed byle szwabem i żabojadem, ktorzy sk#%@ili własne kraje. Wstyd żeby ulegać takim "autorytetom" z brudnego zachodu\nTo niech nie pracują...nexxxxxttt\nneveragain 5 dni temu via Android\n@Hasha witam kolejne wykopowe dziecko z mozgiem wielkosci papieskiej spinki\n@PoszukiwaczEmocjixd jest to wykroczenie\n@Bonanzaa Twierdzisz że Ostrowska w klanie grała......ta piosenkarka ........ A nie ta ze zdjęcia.....cóż\n@Bonanzaa "dopuki" #takbylo\n@Forgotten_God obsrane swieżo wyprane\n@PiankaDoWalenia "te" tak, serio??\nMyślicie, że janusz_pol podkradł kiedyś matce majtki i powąchał, aby choć raz w życiu zobaczyć jak pachnie kobieta?\n+: seduc3me, leToukan +278 innych\n@vrsf i raczej się nie dowiedział\nKtoś podpowie i pomoże? Jak do #kodi18 zaistalowac wtyczkę #darmowatv ?? #pytanie\n@janusz_pol wez mi tu podrzuc swoją interpretację "stalkingu" bo ciekwy jestem skąd czerpałeś wiedzę prawniku ( ͡º ͜ʖ͡º)\n+: XkemotX, przekojot +3 innych\n3) Wpierdalanie ostatnio do każdego filmiku (czy to jeśli chodzi o kulinarne "Na granicy katastrofy" czy kanał Sohayo) uniwersum Szkolnej 17. No to już przelało czarę goryczy i musiałam aż poruszyć temat tych Sohayo-awiecowych gniotów, bo aż mną trzęsie. [Przykłady na szybko: http://youtu.be/ioBATFBfSaI?t=230 ; http://youtu.be/quKlhT1oW_g?t=39 . ] Takie właśnie gnioty burzą cały klimat uniwersum ściągając gimbusów którzy proszą później j00ra o serduszka w komentarzach.\nPomijam już w ogóle tę Sohayo, która płacze do kamery, bo ludzie ośmielili się wytknąć błędy w tym jej bieda eksperymencie, czy jej hipokryzji i żebrania o pieniadze na terapię na lajwach kiedy wypierdala pieniądze zarobione na YT na kawę ze starbunia i paznokcie xD No ale gimby i edgy laski ok. 20 roku życia utożsamiające się z nią płaco i słodzo w komentarzach. Dobry film traktujący o jej przypadku: http://youtu.be/5RaVFYvSsZM\n@bloodykisses bo to banda przegrywow youtubowych\n+: AirbusA320vsA321, rsvk\n...to tylko najnowsze aktywności użytkownika neveragain


Fossil Q - tych smartwatchów nie pomylisz z zabawką\nFossil pokazał klasę. Zadebiutowały piękne Fossile Q\nCzy ty też uważasz, że smartwatche są zbyt geekowskie nawet dla geeków? Na szczęście są producenci, którzy wiedzą, że inteligentny zegarek nie musi przypominać terminala do łączności z Zordonem.\nCo jest nie tak ze smartwatchami?\nPrzede wszystkim, dla mnie (ale mam wrażenie, że również dla większości osób) zegarek jest czymś więcej niż tylko urządzeniem pokazującym godzinę. To element ubioru. Dodatek, który może dużo powiedzieć o właścicielu.\nSam bardzo lubię zegarki i mam ich kilka. Pierwszy kupiłem sobie w liceum i był to kwarcowy Fossil, który bardzo mi się podobał. Nosiłem go przez kilka lat, ale od tego czasu moja kolekcja zegarków znacznie się powiększyła. Jakiś czas temu zakochałem się w modelach mechanicznych, a zwłaszcza takich z przeźroczystym dekielkiem, przez który widać ciągły ruch mechanizmu.\nA jak przy klasycznym zegarku wygląda smartwatch? Jak zabawka. Na szczęście to się zmienia.\nPowoli powstają całkiem ładne konstrukcje, ale nadal pozostaje kwestia ich wyglądu. Osobiście mam opory przed noszeniem zegarka firmy typowo technologicznej. Czułbym się z tym jak skrajny geek, do tego w tym złym znaczeniu tego słowa.\nDo gry włączają się producenci tradycyjnych zegarków, którzy są na tym rynku od lat.\nW sektorze smartwatchów zadebiutowały już piękne Fossile Q, a także piekielnie drogi Tag Heuer Connected. O ile 6000 zł za Tag Heuera dla większości klientów będzie zaporową kwotą, tak nowym Fossilom warto się przyjrzeć.\nSam mam duży sentyment do tej marki, która na rynku zegarków jest od ponad 30 lat. Przez ten czas Fossil wypracował swój styl i charakter zyskując oddane grono odbiorców. Producent bardzo umiejętnie balansuje między świetną jakością wykonania, dobrymi materiałami wykończeniowymi, ładnym wzornictwem a rozsądną ceną.\nWszystkie doświadczenia związane z tradycyjnymi zegarkami przełożyły się na smartwatche Fossil Q. Zarówno damska wersja Q Wander, jak i męska Q Marshal nie udają żadnych elektronicznych gadżetów. Pod względem wyglądu można je pomylić ze stylowymi zegarkami. Znajdziemy tu klasyczne, okrągłe koperty i ładne mocowania do standardowych pasków. Bardzo podoba mi się takie podejście do tematu.\nJakość materiałów wykorzystanych przy produkcji zegarków jest na wysokim poziomie. Ze stali szlachetnej, w czterech różnych wersjach kolorystycznych, wykonano koperty. W bogatej ofercie znajdziemy zegarki zarówno ze stalową bransoletą, jak i na skórzanym pasku. Możliwości konfiguracji jest naprawdę sporo, ale co najważniejsze - wszystkie są estetyczne. Nie ma mowy o jakiejkolwiek tandecie.\nA co potrafią zegarki Fossil Q?\nSą wyposażone w system Android Wear, co sprawia, że lista możliwości jest całkiem pokaźna. Do najważniejszych funkcji można zaliczyć wyświetlanie powiadomień ze smartfona, śledzenie aktywności fizycznej użytkownika, budzik, kontrolowanie muzyki z nadgarstka, automatyczne aktualizacje czy bezprzewodową synchronizację.\nOczywiście nie brakuje opcji personalizacji tarczy zegara. Modele z serii Fossil Q są wodoodporne. Wszystkie wyposażone są w łączność Bluetooth i Wi-Fi, każdy ma 4 GB pamięci. Wbudowane czujniki to żyroskop, akcelerometr i kompas. Co bardziej nietypowe - zegarki mają latarkę LED.\nBateria powinna wystarczyć na 24–48 godzin używania, a naładujemy ją bezprzewodową, indukcyjną ładowarką.\nFossil nie udaje, że zrobił zegarek do wszystkiego.\nJuż kilkukrotnie pisałem o tym, że nie rozumiem podejścia producentów, którzy chcą zrobić jeden smartwatch na wszystkie okazje: na co dzień, do stroju sportowego, do marynarki i… do biegania. Nie oszukujmy się. To po prostu niemożliwe.\nSam mam prosty, typowo sportowy zegarek, który tak naprawdę rejestruje przebytą trasę i mierzy tętno. To wszystko, ale czego chcieć więcej? Podczas biegu nie potrzebuję przecież żadnych powiadomień z Facebooka.\nA na co dzień? Tutaj z kolei potrzebuję powiadomień, ale nie są mi potrzebne funkcje sportowe. Fossil to rozumie i stworzył inteligentne zegarki, które nie udają jednocześnie zegarka sportowego. Fossile serii Q nie mają ani GPS-a, ani czujnika pulsu.\nManiacy tabelek i wykresów przekonują, że warto śledzić każdy możliwy parametr i w ten sposób monitorować swój stan zdrowia. Tylko, czy ktokolwiek z nas ma w tej materii jakiekolwiek kompetencje? Aplikacja w zegarku i rady od „specjalistów” z różnych forów nigdy nie zastąpią prawdziwego lekarza.\nW kwestiach okołosportowych Fossile Q oferują tylko najpotrzebniejsze funkcje: pomiar kroków, pokonanego dystansu i spalonych kalorii. Na taki kompromis jestem w stanie się zgodzić.\nZegarki Fossil można w Polsce bez problemu kupić przez internet. Przebierać możemy w ofertach kilkunastu dystrybutorów, w tym zegarownia.pl, otozegarki.pl, zegarek.net, zegarkicentrum.pl, zegarmistrz.com, zegarki-edwa.pl, jubimax.pl, luxtime.pl, minuta.pl, e-zegarek.pl, onezero.pl , dolinski.pl oraz zegarkizgora.pl.\nTagi: Android Wearelegencki smartwatchFossilfossil qfossil q marshalfossil q wanderinteligentny zegareksmartwatchładny smartwatch


Styczeń 2016 – Infrastrukturalni.pl\nDoradzamy w projektach infrastrukturalnych\nWniosek o ZRID a wniosek o zamienny ZRID – rozważania w zakresie stosowania rozporządzeń określających warunki techniczne.\nAgnieszka Ziaja-Pisula 11 stycznia 2016 0\nW dniu 25 marca 2015 r. weszły w życie dwie nowelizacje rozporządzeń dotyczących warunków technicznych w zakresie realizacji inwestycji – budowy dróg, a w szczególności określające warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie oraz warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie.\nSą to kolejno:\nRozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430, z późn. zm.), zostało znowelizowane przez Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie z dnia 17 lutego 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 329) – opublikowane w Dzienniku Ustaw w dniu 10 marca 2015 roku. Powyższe weszło w życie w dniu 25 marca 2015 roku.\nRozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 30 maja 2000 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 63, poz. 735, z późn. zm.) zostało znowelizowane przez Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie z dnia 17 lutego 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 331)– opublikowane w Dzienniku Ustaw w dniu 10 marca 2015 roku. Powyższe weszło w życie w dniu 25 marca 2015 roku.\nW obydwu Rozporządzeniach w przepisach intertemporalnych wskazano (§ 2 każdego z Rozporządzeń):\n„Jeżeli, przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, dla inwestycji drogowej:\n1) został złożony wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę lub decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, a także odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego,\n2) zostało dokonane zgłoszenie budowy lub wykonywania robót budowlanych, w przypadku gdy nie jest wymagana decyzja o pozwoleniu na budowę lub decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej\n– stosuje się przepisy dotychczasowe.”\nObydwa Rozporządzenia weszły w życie z dniem 25 marca 2015 r.\nNie budzi żadnych wątpliwości, że dla inwestycji, w których wniosek o ZRID został złożony przed datą 25 marca 2015 r. (tj. datą wejścia w życie Rozporządzeń), zastosowanie mają dotychczasowe przepisy.\nWątpliwości budzi natomiast sytuacja, w której inwestor poza wnioskiem o ZRID składał również wniosek lub wnioski o zamienny ZRID, a daty złożenia tych wniosków wypadają już po dacie 25 marca 2015 r.\nW celu wyjaśnienia powstałych wątpliwości konieczne jest sięgnięcie do regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego.\nDecyzje ZRID są decyzjami administracyjnymi szczególnego rodzaju, wydawanymi w oparciu o ustawę z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 2031), niemniej sama procedura oparta jest na regulacji Kodeksu postepowania administracyjnego.\nZgodnie z art. 104 k.p.a.:\n„§ 1. Organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej.\n2. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji.”\nOdrębna procedura przewidziana jest dla sytuacji wymagających zmiany, poprawny lub uchylenia już wydanych decyzji administracyjnych.\nZgodnie z art. 154 k.p.a.\n„§ 1. Decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.\n2. W przypadkach określonych w § 1 właściwy organ wydaje decyzję w sprawie uchylenia lub zmiany dotychczasowej decyzji.”\nPostępowanie prowadzone na podstawie art. 154 k.p.a. stanowi jeden z elementów systemu kilku nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego obejmujących przypadki weryfikacji decyzji dotkniętych wadliwościami kwalifikowanymi lub niekwalifikowanymi oraz decyzji prawidłowych pod względem prawnym. Zaznaczyć trzeba, że system ten jest oparty na zasadzie niekonkurencyjności, tzn. że poszczególne tryby nadzwyczajne mają na celu usunięcie tylko określonego rodzaju wadliwości i nie mogą być stosowane zamiennie. Naruszenie wyłączności stosowania określonego trybu nadzwyczajnego weryfikacji decyzji stanowi rażące naruszenie prawa, będące podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji (zob. Adamiak, Postępowanie administracyjne, s. 297). To ogólne założenie stosowania trybów nadzwyczajnych ma pełne zastosowanie, również do weryfikacji decyzji prawidłowych, których wzruszenie może nastąpić na podstawie art. 154 stosownie do cech samej decyzji (zob. J. Borkowski, Komentarz do art. 154 k.p.a. [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, CH Beck, Warszawa 2016).\nW oparciu o powyższe należy wskazać, że zmiana decyzji skutkuje zmianą dotychczasowej decyzji, a nie wydaniem zupełnie nowej, niezwiązanej z poprzednią decyzji.\nOdnosząc powyższe do regulacji § 2 Rozporządzeń wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej należy w analizowanym przypadku rozumieć literalnie jako wniosek o wydanie decyzji ZRID, a nie wniosek o wydanie zamiennego ZRID.\nDatami, które należy zatem brać pod uwagę przy analizie konkretnych spraw będą każdorazowo daty złożenia wniosku o decyzję ZRID.\nOkreślenie przedmiotu zamówienia a roszczenia Wykonawców w kontraktach typu projektu i buduj\nCharakter trwałego zarządu sprawowanego przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad nad nieruchomościami SP lub JSM\nMożliwość wykorzystania kwoty warunkowej w umowach zawieranych w wyniku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego\n© Infrastrukturalni.pl 2018


Wstrzymaj członkowstwo! Koronawirus a składki w klubach rekreacyjnych | Sokolski Madany Rechtsanwälte\nKoronawirus zmienił nasz styl życia. Zamknięte sale gimnastyczne, siłownie, kluby fitness i przepisy ograniczające swobodę poruszania się wpływają na formę spędzania wolnego czasu i naszą aktywność sportową.\nEntuzjaści sportu muszą trenować w domu lub – jeśli jest to dozwolone – na zewnątrz. Niektóre firmy świadczące usługi rekreacyjno-sportowe mimo zawieszenia działności nadal pobierają składki członkowskie. Czy jest to dozwolone w świetle prawa?\nZa kluby fintess, siłownie, kursy jogi, zajęcia sportowe itd. płacimy z reguły składki członkowskie uiszczane – zgodnie z wybranym wariantem – miesięcznie, kwartalnie lub rocznie. Takie umowy to zobowiązania długoterminowe. Na czas trwania umowy firma lub klub zobowiązują się udostępniać swoje pomieszczenia i urządzenia do treningu, oferują różnego rodzaju zajęcia ruchowe, ćwiczenia z trenerem etc. W zamian klient zobowiązuje sie do opłacania składki.\nO ile świadczeniodawca nie jest w stanie oferować swojej usługi w takim zakresie jak przewiduje to umowa, wówczas rownież opłatę członkowską na czas trwania ograniczeń należy uznać za nienależną. Taką opinię podziela rownież Izba Pracownicza (Arbeiterkammer) oraz Rzecznik Konsumentów.\nW przypadku stałego członkostwa opłata powinna zostać zniesiona na okres nieużywalności, a płatności dokonane ,,z góry” za ten okres (częściowo) zwrócone.\nKlientom zaleca się poinformowanie usługodawcy na piśmie o wstrzymaniu płatności i członkowstwa na czas trwania ograniczeń, a jeśli wiąże się to ze zleceniem stałym – to również wstrzymanie procedury polecenia zapłaty w banku.\nZ prawnego punktu widzenia konsumenci mają możliwość zażądania odzyskania około połowy kwoty za marzec i – jeśli ograniczenia będą dalej obowiązywać – wstrzymania płatności od kwietnia do odwołania.


Final Fantasy XII: The Zodiac Age rozeszło się w ponad milionie egzemplarzy | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 26 października 2017, 10:30\nRemaster cieszy się wielkim wzięciem.\nFINAL FANTASY XII: THE ZODIAC AGE W SKRÓCIE:\nData premiery: 11 lipca 2017 r.\nRemastery zrobiły się w ostatnich latach bardzo popularne i patrząc po opublikowanych właśnie wynikach Final Fantasy XII: The Zodiac Age nietrudno zrozumieć dlaczego tak wielu wydawców wypuszcza tego typu produkuje. Firma Square Enix właśnie pochwaliła się, że produkcja ta rozeszła się w ponad milionie egzemplarzy.\nNa tę liczbę składają się egzemplarze wysłane do sklepów oraz sprzedaż w dystrybucji cyfrowej. Wynik ten jest tym bardziej imponujący, że od premiery Final Fantasy XII: The Zodiac Age minęły dopiero trzy miesiące, a gra dostępna jest wyłącznie na konsolę PlayStation 4.\nPrzypomnijmy, że oryginalna wersja Final Fantasy XII ukazała się w 2006 roku, wyłącznie na PlayStation 2. Gra okazała się sporym sukcesem i w ciągu pierwszych trzech lat od premiery sprzedano ponad sześć milionów egzemplarzy. Produkcja zgromadziła także bardzo dobre recenzje i posiada średnią ocen na poziomie 92% według serwisu Metacritic. Projekt przypadł do gustu również naszemu redaktorowi, który wystawił mu notę 9.0/10.\nObecnie Final Fantasy XII: The Zodiac Age dostępne jest wyłącznie na PlayStation 4 i firma Square Enix nie ma oficjalnie planów opracowania wersji na inne platformy. Warto jednak pamiętać, że ostatnie lata wydawca spędził przenosząc na pecety większość głównych odsłon tej serii, więc nie zdziwilibyśmy się, gdyby w przyszłości dołączyła do nich także „dwunastka”\ngryjRPG Square Enix sprzedaż gier PS4


Taaaka ryba | Warka24.pl\nRedakcja Instytucje, Koło Wędkarskie, Organizacje, Sport, Urząd Miejski w Warce, Wiadomości\t29 października 2016\n2 października na Jeziorze Wodanowskim w Mniszewie odbyły się Spławikowe Zawody Wędkarskie o Puchar Burmistrza Warki, dla wędkarzy dwóch Kół: PZW nr 38 Warka – Miasto oraz nr 39 Warka – MZPOW. Organizatorem zawodów był Zarząd Koła Warka – Miasto.\nZawody Wędkarskie odbyły się w miłej i koleżeńskiej atmosferze, przy sprzyjających warunkach atmosferycznych. Uczestniczyło w nich 22 wędkarzy, którzy razem złowili 36 kilogramów ryb.\nPo zważeniu i odnotowaniu wyników wszystkie ryby oczywiście wróciły do Jeziora Wodanowskiego, a wśród rywalizujących wyłoniono najlepszych wędkarzy.\nUroczyste zakończenie Zawodów Wędkarskich odbyło się w Gościńcu „Melrose” w Mniszewie. Na miejsce przybył Dyrektor Centrum Sportu i Rekreacji w Warce Marian Górski, który w imieniu Burmistrza Warki dokonał dekoracji zwycięzców. Mistrz zawodów Adrian Puk został nagrodzony pamiątkowym pucharem i nagrodą rzeczową. Do rąk wędkarzy z miejsc 2-10 również powędrowały ciekawe nagrody, a dla pozostałych przygotowano drobne upominki.\nNa uroczyste wręczenie nagród przybył także Maciej Dobrzyński Radny Powiatu Grójeckiego, który ufundował Puchar i nagrodę rzeczową dla wędkarza za złowienie najdłuższej ryby. Zwycięzcą tej klasyfikacji był Łukasz Ucinek, który złowił sumika karłowatego mierzącego\n1 msc. – Adrian Puk (3700 pkt.),\nŁukasz Ucinek (3210),\nMieczysław Werner (2670),\nWiesław Konopka (2510),\nZbigniew Kalinowski (2480),\nRafał Świerczyński (2240),\nJarosław Ostrowski (2170),\nKrzysztof Prokopczyk (2010),\nSławomir Jaworski (1850),\nKrzysztof Cybulski ex aequo Henryk Górzyński (1330).\n← Dziś nie czas na ciepłe placki! Włącz się w Jabłkową Warkę! – przyjdź na spotkanie →\nW dzień gorącego lata... Festyn w Bończy


Rozszerzenie pliku .BZ - Jak otworzyć plik BZ? File Extension BZ - FileTypes\nJeżeli trafiłeś w to miejsce, to wysoce prawdopodobne jest, że masz problem z plikiem BZ. Jeżeli chcesz otworzyć plik BZ, bądź rozwiązać inny problem dotyczący tego typu pliku, zapoznaj się szczegółowo z informacjami na tej stronie.\nInformacje o pliku BZ\nCo to jest plik BZ?\nArchiwum plików skompresowane kompresją Bzip. Często tworzone w systemach Unix za pomocą standardowego narzędzia bzip. Zawiera algorytm Burrows-Wheeler oraz koder RLE (Run-Length Encoding), który kompresuje się lepiej niż Gzip (pliki .GZIP), choć nie szybko kompresuje.\nArchiwa Bzip mogą być wyodrębniane przy użyciu różnych narzędzi dekompresyjnych, w tym Bunzip i bzip2, które są dołączone do większości instalacji systemu Linux.\nJak otworzyć plik BZ?\nNajczęstszy problem, który występuje w momencie gdy nie możesz otworzyć pliku BZ jest kuriozalny - brak zainstalowanej opdpowiedniej aplikacji na Twoim urządzeniu. Rozwiązanie jest badzo proste, wystarczy wybrać i zainstalować jednen (bądź kilka) program do obsługi BZ z listy którą znajdziesz na tej stornie. Po poprawnej instalacji koputer powinien sam powiązać zainstalowane przed chwilą oprogramowanie z plikiem BZ którego nie możesz otworzyć.\nProgramy, które otworzą plik BZ\nInne problemy z plikiem BZ\nPobrałeś i poprawnie zainstalowałeś jeden z programów a problem z plikiem BZ nadal występuje? Może być kilka przyczyn takiej sytuacji - przedstawiamy kilka powodów, które tworzą najwięcej problemy z plikami BZ:\nplik BZ którego dotyczy problem jest uszkodzony\nw "Rejestrrze Windows" nie istnieje odpowiednie powiązanie pliku BZ z zainstalowanym programem do jego obsługi\naplikacja, która obsługuje plik BZ nie posiada odpowiednich zasobów komputera, albo nie zostały zainstalowane odpowiednie sterowniki które pozwolą programowi się uruchomić


Witaminy w domowej pielęgnacji – co warto wiedzieć o witaminie E? - JestemKobieta.com\nHome / Nowości, Uroda, twarz, Uroda / Witaminy w domowej pielęgnacji – co warto wiedzieć o witaminie E?\nJako silny antyoksydant skutecznie zwalcza wolne rodniki, przeciwdziałając stresowi oksydacyjnemu i uszkodzeniom komórek skóry.\nHamuje proces starzenia się skóry, zmniejsza zmarszczki.\nWspomaga gojenie się skaleczeń, poparzeń posłonecznych i leczenie blizn.\nMa działanie kojące, hamuje powstawanie stanów zapalnych (docenią to w szczególności osoby borykające się z atopowym zapaleniem skóry czy egzemą)\nZapobiega utlenianiu związków tłuszczowych, które stanowią podstawowy budulec błon komórkowych, tym samym uczestniczy w procesie utrzymywania odpowiedniej przepuszczalności błon komórkowych.\nWspomaga leczenie przebarwień i zapobiega hiperpigmentacji (do której dochodzi pod wpływem promieniowania UV).\nWpływa na zwiększenie zdolności do wiązania wody w skórze, przyczyniając się do poprawy jej nawilżenia i zwiększenia elastyczności.\nJej zdolność do wbudowywania się w lipidowe struktury skóry, wpływa na wzmocnienie płaszcza lipidowego, ochraniającego skórę przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi.\nWspiera ochronę przed promieniowaniem UVB (w szczególności stosowana w połączeniu z witaminą C).\ndla skóry skłonnej do podrażnień,\ndla osób z objawiamy atopowego zapalenia skóry,\nzalecana także przy leczeniu łuszczycy, egzem, a także trądziku.\nFot: Synchrovit Contour Eyes & Lips, cena: ok. 59,99 zł, www.dermakrem.pl\nBELL BIG BANG CONTOUR STICK Sztyft do konturowania\nTagged with: kosmetyki, nowości, witamina E\nPrevious article Nie masz pomysłu na upominek walentynkowy dla ukochanej? Podpowiadamy, co kupić\nNext article Walentynkowe inspiracje od marek FaceBoom i BodyBoom


[Komentarze] - Z deszczu pod rynnę. - Strona 2 - lastinn\n15-01-2018, 19:40 #11\nAaaaa... no tak, tak też można\n23-01-2018, 18:28 #12\nSorki za brak odpisu. Miałem to zrobić wczoraj, ale tyrania Tyranny nie daje mi spokoju. Męczcie mnie jak milcze.\nTo gdzie w końcu jest Otwin? Z opisów wynika że obozuje gdzieś w krzaczorach, a tu Randulf zwraca się do nas obu. Chciałem w poście iść poinformować Otwina co i gdzie, ale teraz nie wiem jak to rozegrać i które opisy zignorować.\n23-01-2018, 19:17 #13\nTak Otwin jest po za wsią Jako, że jest to część jego zachowania to Oswald może się dowiedzieć od niego bezpośrednio. Twój bohater bez problemu znajdzie Otwina, bo ten upatrzył sobie jedno miejsce gdzie koczuje od samego końca ostatniej przygody.\n23-01-2018, 19:49 #14\nPoprawiłem - już się ostał jedynie Oswald\n23-01-2018, 20:26 #15\nUznajmy że Otwin wszystkiego dowie się od kompanów, więc w swoim poście, Dekline, nie musisz się już martwić przepływem informacji.\n25-01-2018, 18:41 #16\nChcę pisać posta, ale póki co zastanawiam się jak z Luisem i jego koniem? W sensie że ten koń dalej jest dostępny? Bo z tego co kojarzę to go nic nie dorwało tak jak koze i psa, a koń by mi się przydał. Mam dziurę w pamieci jeśli chodzi o Luisa, co się z nim stało\nPrzypomnijcie mi proszę czy on jest/żyje/wiem gdzie jest ( Luis i jego koń), jeśli tak to po prostu go sobie wezmę (konia) jak swojego. Słabo człapać w płycie, gdy reszta jedzie konno\n25-01-2018, 18:44 #17\nZałóżmy, że koń jest.\nW końcu co to za problem?\n25-01-2018, 18:47 #18\nProblem taki że wole nie naginać światotworzenia. Poza tym to nie chodzi o jakiegoś konia, tylko o TEGO konia\n25-01-2018, 18:52 #19\nWeź też sobie Luisa jak swojego. Będziesz miał niewol... giermka.\n25-01-2018, 19:22 #20\nKonik jest i możesz go mieć.\nJeśli zaś chodzi Lusia to zniknął, niektórzy ludzie we wsi mogą powiedzieć ze widzieli, jak wchodził do piwnicy tam ze skarbami, a wy wiecie, ze tam były drzwi prowadzące do podziemi. Jednak nikt nie widział, aby rycerz wyszedł stamtąd. Nikt nie wie co się z nim stało.


Pierwsze kroki dziecka w świecie sportu. – Mamy ruszamy\nOstatnio miałem przyjemność wystąpić w Bą Żur w radiowej Czwórce. Dostałem tam bardzo ciekawe pytanie – w jaki sposób zachęcić małe dziecko do uprawiania sportu?\nSposób 0 (zero)\nZaprowadź dziecko na zajęcia. Kiedy nasze dzieci kończą kilka latek zaczynamy mocniej myśleć o ich przyszłości. Najczęściej sprowadza się to do tego, że pakujemy dziecko do fotelika i jedziemy z nim na basen, karate, taniec czy inne dżudżitsu. Sposób niby niezły. Dziecko od razu trafia pod opiekę trenera, zaczyna uczyć sie regularności i podejścia do treningu. Ale… to zawsze jest jakiś przymus, coś co dziecko nie wybiera samo, ale do czego jest nakłaniane i można by wręcz powiedzieć, zmuszane. Szansa, że to w nim zostanie jest niewielka. Nie wierzycie? Zróbcie małą sondę wśród znajomych. Zapytajcie ich ilu z nich chodziło na jakieś zajęcia sportowe, a ilu z nich uprawia tą dyscyplinę do dziś. Spytajcie się też znajomych, którzy uprawiają jakiś sport po 30-stce kiedy zaczęli go uprawiać. Może za wyjątkiem piłki nożnej okaże się raczej, że w większości było to właśnie po 30-stce. Nie przypadkowo nazywam ten sposób sposobem 0, bo mniej więcej tyle jest moim zdaniem wart.\nDaj przykład. Maleńkie dziecko nic nie wie o świecie, wszystkiego musi się nauczyć. A zaczyna to robić obserwując otoczenie, a przede wszystkim swoich rodziców. I zaczyna powtarzać po nich – ich zachowania, nawyki czy słownictwo. To Ty jesteś kluczem do sukcesu swojego dziecka. Zaprowadzanie go na treningi nic nie da jeżeli w domu ogląda rodziców siedzących na kanapie. Jak to zrobić. Trenuj z nim. Kto powiedział, że w wielku 20-30 lat nie można się zapisać na karate albo zacząć grać tenisa. Znam osobiście przypadki – ojciec prowadził syna na lekcje tenisa, po czym sam się wciągał, a po wielu latach wygrywał wiele turniejów w kategorii masters.\nZ kolei na ostatnich wakacjach miałem widok na szkółkę tenisową – rodzice przywieźli dzieci na zajęcia, a sami stali za siatką. Trenerzy mieli wszystko gdzieś, bo kasa i tak wpadnie. Dzieciaki miały to gdzieś, bo to nie ich pomysł i pasja. Rodzicie też w zasadzie mieli to gdzieś. Nikt z nich nawet nie odezwał się do dziecka, nie pochwalił, nie zmotywował. Wyglądało jakby wozili te dzieciaki na lekcje tenisa aby pochwalić się tym znajomym.\nInnym banalnym sposobem jest udział w biegu – przy okazji wielu biegów są organizowane biegi dla maluchów. Wielu rodziców bierze na nie dzieciaczki ledwo chodzące, a potem sami startują w biegu dla dorosłych. Tu nie liczy się rywalizacja, miejsce czy czas. Chodzi o to by robić to wspólnie. Dziecko nie jest tylko biernym kibicem, ale bierze aktywny udział w świecie, który go otacza.\nStwórz świat. Ważne jest to, aby sport nie ograniczał się tylko do treningów, ale był pewną formą wspólnego spędzania czasu, najlepiej całą rodziną. Ważne jest to, aby wszyscy dookoła podzielali tą pasję i nią żyli, aby naturalnie wrosła w życie dziecka. Jeżeli jedno z rodziców wychodzi na zajęcia indywidualne i zostawia dziecko na głowie drugiego traktując je jako przeszkodę to robi w ten sposób więcej krzywdy niż pożytku. Częste jest to na przykład kiedy ojcowie wychodzą na piłkę zostawiając matkę z dzieckiem w domu. Pokazaują dziecku, że sport jest czymś złym bo zabiera tatę na te kilka chwil. Dlatego najważniejsze jest robienie rzeczy razem.\nDla nas bieganie to sposó na życie. Często wychozimy na wspólne treningi. Kiedy ja robię swoje odcinki, Ilona bawi się z B., po czym się wymieniamy. Zabawa też nie jest bezsensowna. Najczęściej to jakieś krótkie biegi, czy zabawa w berka, skoki, przeskoki, rzuty. Przez to pokazujemy, że trening jest fajny, można się na nim bawić, a do tego można robić to całą rodziną, razem z osobami, które się kocha. Do tego razem spędzamy czas na zawodach biegowych. Każdy ma swoją kategorię i swój bieg. CZasem nawet zdarzają się nam biegi rodzinne, gdzie razem wbiegamy na metę, cała naszą trójką. Jedziemy tam razem i razem się bawimy.\nNie musi to być bieganie. Znam kilka innych przykładów – żeglarstwo (dzieci łatwo wsadzić na łódkę), rowery górskie czy nawet wspinaczka (już przecież kilkuletniego kajtka można wsadzić na ściankę).\nRozwiń świat. Nadejdzie taki moment, kiedy dziecko przestanie słuchać się rodziców i najważniejsi staną się dla nich rówieśnicy. Właściwie to dzieje się to już u 3- latków. Niestety rodzice mają mniejszy wpływ na rozwój dziecka niż rówieśnicy. To do nich dzieci próbują równać i się dostosować, dlatego, że to oni ich oceniają i potrafią wykluczyć. Idealnym przykładem jest tutaj język dzieci imigrantów. Niezależnie z jakiego kraju pochodzą ich rodzice, dzieci mówią i myślą w jezyku kraju w którym się wychowali, którym mówią ich rówieśnicy. Sposobem na sportowy rozwój jest zatem od początku wprowadzenie dziecka w grupę rówieśników, którzy od najmłodszych lat zarażeni są sportowym bakcylem.\nWłaśnie takie są Mamy Ruszamy – to nie tylko grupa mam, ale też sporo wspierających ich ojców, także biegających i ćwiczących, no i przede wszystkim duża grupa maluchów, którzy razem się bawią i dzielą pasję z ich rodzicami a także pomiędzy sobą.\nI pamiętaj, zanim zaczniesz zastawiać się co zrobić z usportowieniem swojego dziecka, zastanów się co zrobić z sobą, bo to Ty jesteś kluczem do sukcesu.\nbiegi dzeicijak usportowić dzeickojak zacząć trenować dzieckokiedy dzeicko możę zacząć biegaćkiedy trenować dzieckopierwsze kroki w sporciew jakim wieku wysłać dzeicko na zawody\nRunmageddon Kids – jak przygotować malucha do startu. – Mamy ruszamy


Węgrzy o konferencji bliskowschodniej: "Wreszcie narodził się proces warszawski" - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\n15 lutego 2019, 13:36 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\n"Wreszcie narodził się 'proces warszawski'" – pisze prorządowy dziennik "Magyar Hirlap", podkreślając, że na koniec konferencji uczestnicy uzgodnili, iż powstanie siedem międzynarodowych grup roboczych w celu posunięcia do przodu bliskowschodnich procesów pokojowych.\nLewicowa gazeta "Nepszava" ocenia zaś, że "nawet jeśli Stanom Zjednoczonym nie udało się wykuć antyirańskiego sojuszu, to forum to nie było zupełnie bezużyteczne" i "i tak osiągnięto cel". "Na powierzchni (forum) utrzymywało retorykę, zgodnie z którą pokojowi regionu najbardziej zagraża państwo perskie, ale stworzyło rzadką okazję, kiedy przedstawiciele Izraela i państw arabskich mogli swobodnie i otwarcie usiąść przy jednym stole" – czytamy.\nWęgierska prasa prorządowa akcentuje, że Pence wezwał europejskich sojuszników USA do wypowiedzenia porozumienia atomowego z Iranem i poparcia amerykańskich sankcji przeciwko Islamskiej Republice Iranu.\n"Pence zarzucił krajom europejskim, że próbują obejść posunięcia karne" USA wobec Iranu – pisze prorządowa gazeta "Magyar Nemzet", dodając, że po wprowadzeniu sankcji Wielka Brytania, Niemcy i Francja stworzyły "nieoparty o dolara kanał handlowy, który umożliwia im kontynuowanie handlu z Iranem".\nDziennik odnotowuje, że Iranu nie zaproszono, Teheran w ostatnich dniach "kilkakrotnie potępił i nazwał cyrkiem konferencję", Rosja zaś ją zbojkotowała, a wiele państw zachodnioeuropejskich przysłało do Warszawy przedstawicieli niższych rangą.\nZarówno "Magyar Nemzet", jak i "Magyar Hirlap" przywołują opinię szefa polskiej dyplomacji Jacka Czaputowicza, że irański program atomowy budzi niepokój.\n"Magyar Hirlap" wskazuje, że zdaniem Czaputowicza Polska i USA jednakowo widzą negatywną rolę Iranu. "Są różnice, jeśli chodzi o możliwe rozwiązania: według Warszawy i UE konieczne jest dotrzymanie porozumienia atomowego z 2015 r., bo tylko w ramach społeczności międzynarodowej można utrzymać w ryzach negatywne zjawiska na Bliskim Wschodzie" – czytamy.\n"Nepszava zauważa, że wybór miejsca i terminu na konferencję był "nieco zaskakujący", bo "Polska raczej nie słynie z tego, że jest nadaktywna na Bliskim Wschodzie", a w tym samym czasie rozpoczęło się forum w Monachium.\n"Zdaniem złych języków wybór padł na polską stolicę, bo inni nie bardzo chcieli udzielić gościny temu wydarzeniu, a lobbującej na rzecz stałej amerykańskiej bazy Warszawie opłacało się być gospodarzem w zamian za punkty u Waszyngtonu" – pisze gazeta.\nZwraca jednak uwagę, że premier Izraela Benjamin Netanjahu nazwał punktem zwrotnym środową uroczystą kolację, bo on i szefowie dyplomacji państw arabskich zgodzili się, że pokojowi na Bliskim Wschodzie najbardziej zagraża Iran. Gazeta cytuje jego słowa, że Izrael "doświadczył takiej solidarności i jedności" ze strony partnerów, jak "jeszcze nigdy dotąd".\n>>> Czytaj też: "Sueddeutsche Zeitung": Polska odstawiła cyrk ze szczytem. Europa musi przygotować się na turbulencje\nkonferencja bliskowschodnia Niemcy polityka świat


Kamienica - Apartament Modrić, Sućuraj, wyspa Hvar, Chorwacja\nSućuraj, wyspa Hvar, Chorwacja\nW centrum Donjej Bandy, (poludniowej czesci miasta Sućurja, wyspa Hvar), znajduje się stara kamienica rodziny Modrić. W domu tym mieszkały liczne pokolenia rybaków, natomiast obecnie jest całkowicie odnowiony i dostosowany do Państwa potrzeb. Centrum miasta i główna plaża Česminica są oddalone zaledwie o 200 m, a morze o 30 m. Okolica jest cicha, bez samochodów,co czyni ją idealną do odpoczynku. Lokalizację apartamentu możecie Państwo obejrzeć na zdjęciach Sućurja na dole strony.\nApartament, który Państwu oferujemy, zajmuje pierwsze piętro oraz poddasze, a jego całkowita powierzchnia wynosi 70 m2 (57 m2+13 m tarasu). Apartament ma osobne wejście i jest luksusowo umeblowany.\nApartament (4+1) składa się z:\npokój z dwoma jednoosobowymi łóżkami\ntaras ze stołem oraz miejscem do grillowania\nkino domowe (telewizor LCD z nadajnikiem satelitarnym, DVD, radio)\nkomputer z szybkim internetem Wi-Fi\nApartament jest klimatyzowany. Miejsce parkingowe jest zapewnione na prywatnej działce 30 m od apartamentu. Z poddasza rozciąga się piękny widok: z południowej strony na dachy, morze i półwysep Pelješac, z północnej zaś na część Sućurja, miejskie pole, wzgórze Brdo i górę Biokovo. Z tarasu widać starą wąską uliczkę, zwaną ‘kala’, po której nie jeżdżą samochody, dlatego jest idealnym miejscem do zabawy dla dzieci.\nW razie gdyby potrzebowali Państwo jakiejkolwiek pomocy, rodzina Modrić mieszka po drugiej stronie ulicy. Możecie Państwo korzystać z pralki znajdującej się w naszym domu. Jeśli nie jesteście Państwo miłośnikami pieczenia na grillu, chętnie zajmiemy się przygotowaniem dla Was grillowanych przysmaków na naszym rożnie pod tarasem apartamentu.\nWIĘCEJ ZDJĘĆ APARTAMENTU\nProszę kliknąć na zdjęcie, aby je powiększyć.\nSućuraj to małe malownicze rybackie i turystyczne miasteczko, położone we wschodniej części wyspy Hvar. Znajduje się tu poczta, przychodnia lekarska, kilka sklepów, restauracje, bary… W pobliżu jest wiele pięknych plaż. Tutaj możecie Państwo cieszyć się niezwykłym klimatem, nieskalaną przyrodą i typową dalmatyńską architekturą z wąskimi uliczkami.\nSUĆURAJ - ZDJĘCIA\nKamienica, Apartament Modric - Sucuraj, wyspa Hvar, Chorwacja\nJęzyki: chorwacki, angielski, niemiecki, francuski, włoski, hiszpański, holenderski, szwedzki,\nrosyjski, polski, czeski, słowacki, słoweński i węgierski


10 sposobów na pokonanie oporu « Sposoby na stres – Jak radzić sobie ze stresem?\nSposobnastres.plArtykuły10 sposobów na pokonanie oporu\n10 sposobów na pokonanie oporu\nKażdy oczywiście chciałby mieć w życiu lepiej, być bardziej szczęśliwy, bogaty itp. ale czy podejmuje jakiekolwiek działania to już inna sprawa.\nMasz siły na zmianę? Na ile wystarcza Ci motywacji?\nZnam wiele takich osób, ty pewnie również. Sama taką byłam, i czasami również bywam. Pewnie i ty także. U mnie było tak z nauką hiszpańskiego. Z wielkim entuzjazmem zaczynasz coś robić, bo po chwili/krótszym/dłuższym czasie to porzucić, zniechęcić się i tak dalej. Jak to się stało, że jeszcze wczoraj miałeś pewność, że to co postanowiłeś chcesz zacząć robić a teraz już nie masz siły, czasu, motywacji itd.?\nNie wiem czy wiesz, ale właśnie podejmując nowe zobowiązanie spaliłeś mnóstwo energii na samokontrolę, czyli próbę zmiany nawyków, które są zautomatyzowane. Im większa zmiana tym więcej energii potrzebuje. A i tak na co dzień zużywasz zasoby samokontroli w przeróżnych sytuacjach na przykład starając się zachowywać inaczej niż wewnętrznie czując, walcząc z poczuciem niskiej wartości, zmagając się z przeróżnymi lękami, wyzwaniami, stresem. Dlatego poważne zmiany są tak bardzo wyczerpujące.\nAby chciało Ci się chcieć potrzebujesz albo pobudzenia motywacji emocjami, albo upartego dążenia do celu z silnym samozaparciem i wizją końcową celu i działania mimo wszystko. Sukces może wymagać wtedy więcej energii i wysiłku, pojawi się czasami więcej stresu. Mogłabym nadal uczyć się hiszpańskiego z Pawlikowską (jej system nauki mi bardzo odpowiada), ale nie widziałam tak silnego celu, który nadal by mnie motywował. Ani nie potrzebuje go do pracy, ani nie jest tak czysta przyjemność aby samo uczenie sprawiało mi radość. Inaczej z angielskim, tu motywacji mam znacznie więcej ale i też jest już inny poziom, inne potrzeby, inne emocje.\nTyle się naokoło mówi o celach. Praktycznie każdy poradnik z dziedziny rozwoju osobistego czy coachingu potwierdza, że cele są ważne. Ale jakże często spotykam osoby, które mówią w pierwszym odruchu, że oczywiście mają cele. Ale jak się dopytać kiedy je napisali lub jak często do nich zaglądają to już nie wygląda zbyt optymistycznie, mało kto ma je w ogóle spisane.\nCo Cię trzyma w miejscu?\nKażdy oczywiście chciałby mieć w życiu lepiej, być bardziej szczęśliwy, bogaty itp. ale czy podejmuje jakiekolwiek działania to już inna sprawa. Często kiedy tylko już za chwilę, już za moment, masz się zabrać do działania pojawiają się p-o-w-o-d-y. Standardem jest „nie mam na to czasu” „jestem zbyt zmęczony(a)” lub „nie mam wystarczających umiejętności, wiedzy”, „jest za zimno/ za gorąco” „muszę posprzątać, zrobić obiad” itd. Znasz to?\nGdyby chciało Ci się tak jak Ci się nie chce … Gdybyś tylko miał czas, gdybyś tylko miał pieniądze, gdyby on/ona był/a inna … Gdyby tylko_____ to wtedy osiągnął bym sukces! Taak…. No cóż. Być może Cię rozczaruję, ale zdecydowanie często są to wymówki. Oh, jak czasami łatwo oszukać samego siebie 🙂\nZapewne niektórzy mają złote rady na zabranie się do działania. Ale czy są one skuteczne? Część tak, tylko problem jest często z tym … jak zrobić ten pierwszy krok. Tu jest mega-opór, jakże często zadaje się, nie do pokonania. Bo przecież NAPRAWDĘ bardzo chcesz się za to zabrać, bardzo chcesz coś zmienić, ale z jakichś powodów nie możesz zrobić nawet tego jednego kroku. To bardzo frustrujące. Chcesz, ale … nie możesz.\nNa początek zadaj sobie pytanie – jak bardzo ważny jest dla mnie mój cel?\nByć może okaże się, że nie jest tak ważny i dlatego unikasz działań.\nIstotną kwestią tego, że nie podejmując działań oraz nie robiąc tego to chcesz koniec końców sam sabotujesz swój cel i swoje działania! Zwykle dzieje się to podświadomie, ale możesz namierzyć takie wirusy u siebie. Przykładem autosabotażowych zachowań jest konflikt interesów, kiedy nie potrafisz wybrać co jest lepsze czy ważniejsze i w rezultacie jesteś w stanie jakby zamrożenia decyzyjnego. Chcesz otworzyć własną firmę ale też jednocześnie chcesz pozostać na etacie. Każde rozwiązanie ma swoje plusy i minusy. Pod spodem takiego wewnętrznego konfliktu są różnorodne emocje, często lęk przed zmianą, ale i również blokujące przekonania, jak „nigdy mi się nie uda” „jestem nieudacznikiem” „nie mam szczęścia w życiu” „aby coś osiągnąć potrzebne są pieniądze” i tak dalej.\nĆwiczenia EFT świetnie wyciągają na światło dzienne prawdziwe przyczyny takich zachowań i unikania podejmowania działań. To co było podświadome przechodzi do świadomości. Dzięki eft możesz nie tylko je odkryć ale i zniwelować.\nTeraz zadaj sobie kolejne pytanie – co wewnętrzne powstrzymuje mnie przed osiągnięciem tego, co chcę? Zapisz wszystko co przychodzi Ci do głowy, bez osądzania czy odpowiedzi są mądre czy nie. Później ułóż do nich rundki według schematu EFT w połączeniu z emocjami jakie są z nimi związane. Opukaj do momentu, aż przestaną być aktualne i sprawdź, co zmieniło się w Twoim życiu. Być może rezultaty zauważysz bardzo szybko, EFT zmienia sposób widzenia i poprawia zdolność podejmowania dobrych dla Ciebie decyzji.\nW procesie zmian można pomóc sobie na różne sposoby. Mam 10 takich metod, które mi się sprawdzają :\n10 sposobów na odstresowanie zmiany i pokonanie oporu:\nDla mnie najistotniejszy i najbardziej efektywny ze wszystkich – to efekt jaki dają ćwiczenia EFT. W tym przypadku zmniejszają zapotrzebowanie energii na samokontrolę, uwalniając ją ze stresu, lęków i emocji. Im większy wewnętrzny spokój i oparcie w sobie tym zdecydowanie łatwiejszy start a później utrzymanie motywacji. To wzrost wewnętrznej siły, której nie sposób przecenić na każdym z etapów zmiany.\nDając sobie jasne wskazówki jakie zachowania i działania mają być zrobione (podzielenie celu końcowego na mniejsze, ale konkretne działania), angażując się emocjonalnie, zmieniając warunki, sytuację lub otoczenie np. ułatwiając sobie działanie różnymi motywatorami jak przygotowanie ubrań do biegania przy łóżku (więcej piszą o tym bracia Heat w książce „Pstryk. Jak zmieniać, żeby zmienić”)\nDzieląc duży cel na mniejsze kawałeczki zgodnie z zasadą KAIZEN. To świetny sposób na „oszukanie” mózgu i lęków, które stoją za oporem. Mniejsze zadania, cele tak małe, że aż śmieszne po prostu nie zwracają na siebie uwagi naszego wewnętrznego systemu ostrzegania. Zostają uznane przez mózg za coś, co jest bezpieczne i nie ma potrzeby wszczynania alarmu w postaci stresu i oporu. Czy jesteś w stanie uczyć się jednego słówka na tydzień? Taki cel to pryszcz, więc zaczynając od małych przyzwyczajasz się do nich i stopniowo zwiększasz. O kaizen piszę także w swojej książce „Sukces z EFT”.\nWzmocnienie zasobów energii potrzebnej do samokontroli – można to osiągnąć poprzez ćwiczenia fizyczne oraz zdrowe jedzenie, ale to traktowałabym jako dodatek, często niewystarczający do poważnej zmiany. Jednakże czasami taka drobna (?) zmiana może naprawdę dać dużo pozytywnej energii a co za tym idzie siły do działania.\nZmiana nastawienia – czy myślisz o sobie jako o kimś, kto może się rozwijać czy też jesteś osobą już o takich ugruntowanych cechach, że masz przekonanie, że tak już zostanie? Osoby, które są wszechstronne i otwarte rozwijają się, dostrzegają możliwości wpływania na swoje życie. Taka postawa proaktywna przydaje się szczególnie w trudniejszych chwilach, czy w zwątpieniu. Dany sposób myślenia i nastawienia może pomóc przewidzieć w jaki sposób poradzisz sobie ze zmianą. Jak potraktujesz porażki? Człowiek o ugruntowanym sposobie myślenia boi się wyzwań, ponieważ boi się porażki, boi się krytyki.\nJest jeszcze jedna ważna kwestia – czy akceptujesz to, że czasem się nie udaje, czasem nie wychodzi, albo że zmiana jest trudna? Czasem tak bywa, warto to zaakceptować aby jeszcze dodatkowo niepotrzebnie nie tracić siły na walkę ze zmianą. Akceptacja nie jest automatyczną zgodą. To, że akceptujesz rzeczywistość taką jaka jest wcale nie musi oznaczać, że ona Ci się podoba. Ale akceptacja pozwoli trochę zebrać tego emocjonalnego szumu wokół niej. Widzisz wtedy wyraźniej, widzisz też więcej możliwości do działania i zmiany.\nSystematyczne i zaplanowane codzienne praktyki (małe działania) w kierunku zmiany. Jest tak – zaczynasz i jeszcze masz motywację. Co jednak kiedy tej motywacji będzie Ci ubywać w miarę upływu czasu (czasami już następnego dnia) ? Drobna rzecz, jak np. 5 minut tappingu na dobry nastrój, 1 minutowa medytacja, nauka jednego słówka dziennie, ale codziennie, nawet jak się nie chce. Można wyrobić sobie pewien nawyk, który przybliży do osiągnięcia upragnionej zmiany.\nPrzejmij odpowiedzialność za siebie. Na poziomie świadomym przede wszystkim trzeba zacząć być odpowiedzialnym z własne życie i przejąć postawę pro-aktywną. Nie czekać na to, że inni się zmienią, tylko zacząć od zmiany siebie. Każdy człowiek sam stwarza swój świat i swoje życie. Możesz wybrać postawę ofiary lub kreatora życia. Jak wygląda Twoja samoświadomość – czy wiesz, że ostatecznie to Ty wybierasz jakimi myślami, uczuciami oraz emocjami wypełniasz swoje życie?\nMotywacja do przodu – zapisz się na wydarzenie, które cię zmotywuje, np. jeśli Twoim celem jest codzienne bieganie a masz przed tym duży opór zapisz się na zawody, które będą za kilka miesięcy, będziesz „musiał” czasami zmuszać się do treningów aby dać radę na zawodach. Jeśli chcesz zacząć nawiązywać łatwe bezpośrednie kontakty z potencjalnymi klientami zapisz się na spotkanie networkingowe, do tego czasu warto choć trochę się przygotować. Zapewne wiesz (ale tego nie robisz!) że aby dobrze wypaść ważne jest umiejętność przedstawiania się tzw. elevator pitch, czyli z jak najkorzystniejszej strony wykorzystując maksymalnie krótki czas na rozmowę.\nNie porównuj się do innych – jednym z największych źródeł niezadowolenia ale i dużego oporu przed działaniem jest porównywanie się do innych ludzi, albo swojego życia do tego, jakie mają inni. Albo tego, co osiągnąłeś, do tego, co osiągnęli inni. Wolisz nic nie robić bo przecież „nie jesteś tak dobry” jak inni, prawda?\npunkt 11 – trenuj swoje szczęście\n„Szczęście to wybór. Jeśli szukasz powodów, aby być nieszczęśliwym – znajdziesz je. Jeśli szukasz powodów, aby być szczęśliwym też je znajdziesz.”.\nCzłowiek w pełni szczęśliwy wie czego chce a czego nie chce. Łatwiej mu też odpowiedzieć na pytanie jak bardzo ważny jest dla mnie mój cel i co za tym idzie ma naturalnie większą motywację do jego osiągnięcia. Tutaj doskonałym ćwiczeniem jest trenowanie wdzięczności. Może dla nie których na początku wydawać się to trochę na siłę i sztuczne, ale po pewnym czasie sam/a stwierdzisz, że zaczynasz odczuwać prawdziwą wdzięczność.\nAby coś zmienić musisz robić coś innego niż do tej pory\nJak będziesz dalej to samo robił to otrzymasz te same rezultaty. Jeżeli jesteś otwarty/a na coś innego możesz spróbować zatem czegoś innego. Ja proponuję eft. Być może dla Ciebie jeszcze nieznane, może „alternatywne” albo śmieszne (tak, doskonale wiem jak to na początku wygląda ;)). I cóż z tego, skoro się sprawdza w ponad 90% przypadkach. Wiedział o tym także zmarły niedawno dr Wayne Dyer, który powiedział o EFT: „Odłóż sceptycyzm na bok, to na prawdę działa. Mam wspaniałe rezultaty stosując tapping (czyli inaczej EFT)”\nNie znasz jeszcze EFT?\nZacznij od tej strony „Jak szybko zacząć z EFT” i przećwicz na swoim prostym przykładzie. Zrób kilka ćwiczeń, odkryj siłę metody dla siebie i odblokuj swój cel. Powodzenia!\nZapraszam do dzielenia się swoimi doświadczeniami. Które ze sposobów się Tobie sprawdzają? A może masz własny?\nTagi: opór przed zmianą, sukces


2 – pokojowe w pięknej kamienicy w okolicy Parkowej i Hali Stulecia – ampal.pl nieruchomości Wrocław\nParkowa, Szczytniki, Osiedle Zacisze-Zalesie-Szczytniki, Wrocław, województwo dolnośląskie, 51-608, Polska\nSprzedaż\t339.000 PLN - Mieszkanie\n6061 35 m2 1920 rok budowy\nDo sprzedaży dwupokojowe mieszkanie w okolicach ul. Parkowej i Hali Stulecia.\nMieszkanie znajduje się w pięknej zabytkowej kamienicy.\nMieszkanie o powierzchni około 35 m2, które jest w pełni wyposażone.\nNieruchomość gotowa do zamieszkania. Idealna pod inwestycje! Obecnie wynajmowana.\nDo sprzedaży 2-pokojowe mieszkanie, po remoncie, okolice Sky Tower…\tWięcej Szczegółów\n2-pokojowe mieszkanie w okolicy Matejki i Sienkiewicza Kawalerka po generalnym remoncie w dobrej lokalizacji Wrocławia.


Wnętrza - Blog Mirjan24 | O meblach i wnętrzach | Inspiracje, aranżacje i recenzje!\n25 Sie, 2017 w Ciekawostki / Inspiracje przez Klaudia M\n18 Lip, 2017 w Ciekawostki przez Renata\n5 Lip, 2017 w Inspiracje przez Klaudia M\nJak jedno odkrycie przecietne krzesło zmieniło w ikonę stylu?\n22 Cze, 2017 w Ciekawostki przez Renata\n6 Cze, 2017 w Ciekawostki przez Renata\n5 Cze, 2017 w Recenzje przez Renata\n1 Cze, 2017 w Recenzje przez Klaudia M\n24 Maj, 2017 w Inspiracje przez Klaudia M\n23 Maj, 2017 w Inspiracje przez Renata\nObecnie w aranżacjach panuje moda na minimalizm. Upodobanie do surowych wnętrz nie oznacza, że nasze pomieszczenia nie mogą mieć iście domowego charakteru. Jak zatem za pomocą kilku prostych trików sprawić, by otaczająca nas przestrzeń stała się bardziej domowa i przytulna? Oświetlenie Warto postawić na klimatyczne dodatki. Ważnym elementem w budowaniu nastroju jest światło. Poprzez umiejętny dobór światła oraz lamp, możemy […]\n22 Maj, 2017 w Inspiracje przez Klaudia M\n19 Maj, 2017 w Inspiracje / Twoja Sypialnia przez Renata\n17 Maj, 2017 w Porady przez Renata\nNiegdyś uważamy za smutny i bez wyrazu, teraz bardzo pożądany. Znajdziesz go na ubraniach, samochodach, a przede wszystkim we wnętrzach. Kolor szary jest jednym z najchętniej wybieranych barw 2017 roku. Jeden z naszych wpisów poświęciliśmy barwie Szary Denim, o czym koniecznie musisz przeczytać . Jak wnieść aktualne trendy do własnego domu? Czy każdy kolor dobrze wygląda z szarym? Jakich błędów […]\n14 Maj, 2017 w Ciekawostki / Inspiracje / Porady przez Renata\n10 Maj, 2017 w Porady przez Renata\nZanim rozpoczniesz swój projekt wystroju wnętrz, zastanów się, w jakim stylu powinien być utrzymany, aby czuć się w nim komfortowo. Każdy z nich charakteryzuje się odmienną formą, kolorystyką i charakterem. Nie wiesz jaki styl pasuje do Ciebie? Zajrzyj do naszego przewodnika. Styl skandynawski Styl skandynawski zainspirowany jest śniegiem, górami, fiordami. Nadszedł czas, aby wprowadzić do wnętrza powiew duńskiej […]\n8 Maj, 2017 w Inspiracje przez Renata\nKiedy nie masz zbyt wiele miejsca w mieszkaniu, ale marzy Ci się niebanalna aranżacja pokoju, zaczynasz wertować strony gazet o wnętrzach i szukać inspiracji. Wielokrotnie byłam świadkiem tego, że nawet mały pokój wielkości około 15 m2 można zagospodarować ciekawie i jednocześnie wygodnie. Często jeden pokój pełni rolę dwóch pomieszczeń, gdzie za dnia przyjmujesz gości, a wieczorem kładziesz się do snu. […]\n6 Maj, 2017 w Recenzje przez Renata\nMeble młodzieżowe do pokoju chłopca – jakie wybrać?