Teacher's notes - Jak zrobić lekcję z niczego?\nW życiu każdego nauczyciela przychodzi taki dzień, kiedy podręcznik zastępuje naszą kreatywną stronę. Zgoda, każdy może mieć słabszy okres, kiedy nic mu się nie chce, a jedyne o czym myśli to relaks na kanapie z dobrym serialem przed nosem, albo słońce namawia do grzechu. Jednak, czy to wystarczająca wymówka do tego, by pójść na łatwiznę? W końcu mamy podręcznik i podstawę programową. Nic więcej nie musimy robić, co nie?\nI tu niestety leży pies pogrzebany. Jeśli taką lekcję przeprowadzimy raz lub dwa to korona nam z głowy nie spadnie. Gorzej, jeśli ta lekcja będzie się powtarzać coraz częściej, aż w końcu zrezygnujemy z własnej kreatywności, bo po co to wszystko? Podręcznik rzecz święta i cudowny wybawca nauczyciela. A uczniowie? Który będzie chciał i tak się nauczy.\nSzkoda. Szkoda, że wielu nauczycieli rezygnuje z ciekawych lekcji na rzecz nieco więcej wolnego czasu. Tu pewnie padną słowa o cięciach kosztów czy innych ograniczeniach narzucanych na nas przez pracodawcę - zgadzam się. Pieniądze to duża przeszkoda, a jednak jest do przejścia!\nPoniżej przedstawię kilka (sprawdzonych przeze mnie) pomysłów na to jak można urozmaicić lekcję bez wkładania w nią zbyt wiele wysiłku i (a może przede wszystkim) pieniędzy.\nJak zrobić lekcję z niczego?\nRolka papieru toaletowego.\nKażdy z nas posiada taką w domu. Nie musi być cała. Wystarczy jej część. Najważniejsze jednak by miała możliwość rwania na kawałki. Papier toaletowy może zmienić się w znakomite narzędzie pracy. Powtórka materiału czy szalona rozgrzewka może być z nim świetną zabawą. Wystarczy poprosić uczniów o wyrwanie tylu kawałków papieru ile tylko chcą, a potem zapytać każdego ile ich mają. Następnie uświadamiamy delikwentów, że np. Jola z 4 kawałkami papieru ma wymienić 4 zagadnienia związane z danym tematem, a Jaś z 3 powinien opowiedzieć historię przez 3 minuty używając odpowiednich słówek. Prosto, łatwo i przyjemnie, a przy tym dużo śmiechu i ten widok zdezorientowania na twarzach uczniów - bezcenne!\nPrezentacje multimedialne to nieodłączna część naszego życia. Stają się coraz bardziej popularne, a i uczniowie cieszą się, gdy tylko taką zobaczą. Co prawda tutaj już musimy się trochę wysilić, ale wystarczy otworzyć podręcznik i zmodyfikować zadanie w nim zamieszczone. Efekty są lepsze niż możecie to sobie wyobrazić. Uczniowie zamiast utknąć z nosem w podręczniku i nudzić się podczas rozwiązywania "kolejnego i beznadziejnego" ćwiczenia, teraz z pełną uwagą śledzą prezentację i wykonują te same zadania, w których nagle odnajdują więcej sensu. Zmiana diametralna, a wysiłek nauczyciela? Znikomy!\nTo u mnie temat rzeka. Przyznam szczerze, że w pracy jeśli chodzi o ich wykorzystanie jestem numerem jeden i wcale się tu nie chwale. Rzucam pomysłami jak z rękawa. Nie przychodzi Ci pomysł na rozgrzewkę? Rozejrzyj się dookoła siebie. Na pewno masz coś przydatnego w torebce. Nożyczki, długopis, książka, klucze, portfel, gumka do mazania i wiele innych - pozwól uczniom wylosować i potem daj swej wyobraźni zaszaleć:\nJesteś matematykiem? Pozwól uczniom wymyślić zadanie związane z odpowiednim gadżetem. Może to być geometria czy algebra. Wszystko zależy od ich kreatywności i omawianego przez Ciebie działu. Z realiami na lekcji zawsze jest fajniej.\nA może uczysz języków? Ten to ma całe morze do popisu. Układanie historii, wymyślanie do czego przedmiot może się przydać, ćwiczenia na czasy, utknąłeś na bezludnej wyspie i masz tylko to co wylosowałeś, co robisz oraz wiele innych. Na pewno pojawi się tu spis tego wszystkiego co ja wymyśliłam z gadżetami w najbliższej przyszłości.\nHistoryk? No problem. Pozwól swym uczniom zagłębić się w historię danego przedmiotu. Daj im chwilę odetchnąć od żmudnej pracy i popuścić wodze fantazji. Może zainteresują się tym, jak do tego doszło, że ludzkość wynalazła portfel? Kto wie, może masz w swojej klasie przyszłego wynalazcę?\nPolonista? Gadżety mogą być świetne podczas omawiania lektur. Przynieś ze sobą coś związanego z daną lekturą i rozdaj je uczniom. Niech sami odnajdą związek z daną pozycją. Możesz też pozwolić im na ułożenie opowiadania z obowiązkowym użyciem danego przedmiotu w nim.\nO gadżetach jeszcze sobie porozmawiamy, tym razem z zawężeniem ich użycia do lekcji angielskiego, bo pomysłów w głowie mam co nie miara!\nWystarczy Ci alarm w twoim smartphonie i odrobina wyobraźni. Możesz do tego dołożyć piłeczkę. Ustaw stoper na np. dwie minuty i zrób na koniec zajęć powtórkę z tego co przed chwilą mówiliście. Niech każdy uczeń napomknie to czego się nauczył, zaraz przekazując piłeczkę kolejnemu. Kiedy zadzwoni alarm, bomba wybucha. Nieszczęśnik trzymający piłeczkę będzie musiał wymienić nie jedną, a na przykład 3 rzeczy.\nYoutube & TED\nSpróbuj urozmaicić swe zajęcia odpowiednim filmem z internetu. Pokaż swym podopiecznym, że to czego nauczasz ma znaczenie. Tutaj znów pomysłów może być wiele. Piosenka, tekst, wyjaśnienie gramatyki, inspirująca mowa. To wszystko znajdziecie w internecie. Wystarczy trochę poszperać. Nie bójcie się rzutników oraz tablic multimedialnych! To wspaniałe narzędzia, które pomagają w nauce, a uczniowie mają frajdę.\nI co? Przekonani? Nie potrzeba kserówek do tego, by urozmaicić zajęcia. Pozwólcie sobie na odrobinę szaleństwa i choćby i jednym akcentem przełamcie nudę zajęć. Naprawdę warto! Twoi uczniowie chętniej będą Cię odwiedzać, a może i oceny skoczą do góry (choć z tym byłabym ostrożniejsza... wiadomo, nie każdy jest orłem).\nTrzymajcie się cieplutko, dziubaki moje!\nNiech Wiosna będzie z Wami!\ninspiracje , jak , jak zrobić lekcję z niczego , kreatywność , nauczanie , nauczyciel , nawyki , pasja , Teacher's notes\nJestem zwykłą dziewczyną z wieloma kompleksami i lękami dotyczącymi mej własnej przyszłości. Jednocześnie mnóstwo we mnie pasji i nadziei, a także pomysłów na samą siebie. Walczę sama z sobą szukając inspiracji i motywacji, staram się realizować swe marzenia. To miejsce, to miejsce dla mnie. Tu mogę wyrazić siebie. Pokazać mą prawdziwą twarz. Nie będę udawać, bo już nie muszę.\nKażde kliknięcie robi różnicę.\n6 filmów na leniwe popołudnie\n8 powodów, dla których warto być leworęcznym\nStudia - jak poradzić sobie ze zmianą promotora?\nPrzestań mi tu pyskować!\nSkromność, a pewność siebie - rozmyta granica\nRanny ptaszek czy nocny marek\nByć dorosłym to mieć w sobie dziecko\nZimny prysznic - strach się bać\nZakupowy szał - Anglia!\nW tym roku postawiłam jedynie na dwa wyzwania czytelnicze:\n- Z półki - wybieramy swój próg i próbujemy przeczytać tyle zalegających nam pozycji książkowych ile damy radę.\nWedrują ze mną\nCzytam - Lucia Taboada "Ogarnij się i zacznij żyć"...\nTeacher's notes - Gadżety na lekcjach!\nGritty - siła pasji i wytrzymałości\nDopadł mnie pech\nA może na rower?\nZamknięty w metalowej klatce\nPraca dla anglisty?\nCopyright © Z uśmiechem przez życie


Oprogramowanie - Biznes Forum - forum biznesowe pomysł na biznes\n28 maja 2015, 00:51\ncoś słyszałem, ale to raczej nowa firma, więc cięzko ocenić.\n01 cze 2015, 15:19\nChyba faktycznie musi być nowa bo pierwszy raz o niej słyszę. Co dziwne bo dość dużo się tym ostatnio interesowałam, ponieważ szukałam oprogramowania do zarządzania dokumentami dla swojej firmy. Ciężko było się zdecydować bo wybór jest spory. Na forach internetowych jest pełno ofert takich firm, ale koniec końców zdecydowałam się na produkt firmy LOGITO z http://www.logito.pl i póki co nie żałuję. Współpracuje nam się dobrze. Za nami miesiąc zobaczymy jak będzie dalej )\n23 cze 2015, 12:53\nSama myślę nad czyms podobnym.\n26 cze 2015, 12:21\n14 gru 2016, 22:04\nMy bardzo długo szukaliśmy profesjonalnego oprogramowania do pracy przychodni. Polecono nam te: http://www.mediporta.pl/ . Trzeba przyznać, że znacząco poprawiło działanie naszej placówki.\nRejestracja: 16 gru 2016, 15:38\n16 gru 2016, 15:42\nOprogramowanie to może być przeróżne - tutaj jest chociażby dobre jeśli chodzi o księgowość - http://www.yuma.pl/produkty/system-finansowo-ksiegowy. Odpowiedni system finansowo-księgowy to podstawa by mieć pewność, że wszystko będzie działać jak należy\nRejestracja: 19 gru 2016, 16:16\n19 gru 2016, 16:18\nCo myślicie o tym, co oferuje Sente? http://www.sente.pl/system-sente/sente- ... nia-firma/ - byłaby to wtedy jedna platforma do zarządzania firmą. Bardzo by nam to usprawniło wszystko ponieważ póki co korzystamy z kilku programów i nie ma tak idealnej komunikacji pomiędzy działami\nRejestracja: 13 gru 2016, 12:57\n20 gru 2016, 13:06\nJest jeszcze artykuł http://www.connecto.pl/oprogramowanie-d ... -wiedziec/ on opisuje co warto wiedzieć przed wyborem oprogramowania i do kogo się zwrócić u prawidłowe wdrożenie. Niezależnie od tego jaki moduł i system chcesz wdrażać.\nRejestracja: 13 kwie 2016, 11:07\n27 gru 2016, 12:45\nWedług mnie każda firma powinna najpierw wykonać audyt w przedsiębiorstwie. Następnie po diagnozie błędów i nieprawidłowości, będzie można podjąć odpowiednie kroki zmierzające ku poprawie obecnej sytuacji. Najczęściej będzie to usprawnienie procesów, przekształcenie stanowisk lub inwestycja w oprogramowanie. Jeśli kierujemy dużym przedsiębiorstwem, to warto zajrzeć na stronę http://www.unit4.com/pl, gdzie dostępne są programy do zarządzania firmą. Najpopularniejszymi rozwiązaniami są modele HR oraz ERP, które w znaczący sposób usprawniają działanie firmy.\n20 kwie 2017, 14:37\nNapisz na czym dokładnie Ci zależy i czego oczekujesz od systemu, bo najlepiej zrobić to pod daną firmę. Żeby nie brać oprogramowania pudełkowego, tylko typowo dla Ciebie. Tu http://www.oprogramowaniedlafirmy.pl/el ... okumentow/ masz opis systemów, jakie dostępne są rynku. Jest to o tyle fajne, że jak Ci się spodoba coś, to umawiasz się na spotkanie i pokazują Ci jak to działa.


Dom Koszalin, ul. Szczecińska - 134 m2 - 569 000\nSegmentowiec o powierzchni 134,17 m², 5 pokoi, wybudowany w 2013 roku\nNa sprzedaż dom (skrajny szereg) w Koszalinie na Osiedlu Morska, o powierzchni 130m2 na działce 570m2, wybudowany w 2009 roku. Na parterze wiatrołap, hol, kuchnia, salon, sypialnia z garderobą, pokój gabinet, łazienka, pomieszczenie gospodarcze, garaż. Na piętrze hol, dwa pokoje, stryszek. Ogrzewanie gazowe, piec dwufunkcyjny oraz kominek z rozprowadzeniem ciepła, dom dobrze ocieplony, niskie rach...\nNa sprzedaż dom wolnostojący w Koszalinie na Osiedlu Morskim. Dom w stanie surowym otwartym z wykończonym dachem. Powierzchnia mieszkalna to 123,37 m2. Parter składa się z salonu z aneksem kuchennym, łazienki, pomieszczenia gospodarczego i sypialni. Na piętrze 3 sypialnie (dwie posiadają wyście na balkon) oraz duża łazienka z możliwością aranżacji na garderobę. Brak stolarki okiennej daje duże m...\nDom jednorodzinny w doskonałej lokalizacji / IV Marca/ Zwycięstwa/ początek Rokosowo 3 kondygnacje 698 000 zł, sprzedaż bez pośredników Powierzchnia 138 m² z zagospodarowaną wysoką piwnicą użykową z dodakowych osobnych wejściem , razem 210 m² Powierzchnia działki 0,039 ha własność + działaka dzierżawna od miasta 0,03 ha Liczba kondygnacji 3 Opis: Dom w doskonałej lokalizacji, ...\nDo negocjacji!!! Dom na sprzedaż na osiedlu Unii Europejskiej w Koszalinie. Zainteresowanych zapraszam na priv lub pod numer telefonu 695552595 Dom wolnostojący z poddaszem użytkowym, niepodpiwniczony, z garażem jednostanowiskowym w bryle budynku. Rok budowy: 2010 Forma własności: własność Powierzchnia całkowita 219,5 m2 ( powierzchnia użytkowa bez tarasów i strychu 149,15 m2 ) P...\nDom jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej, dwukondygnacyjny, podpiwniczony z możliwością adaptacji poddasza. Dach dwuspadowy, kryty blachą trapezową. Doprowadzone przyłącza do budynku (gazu, prądu na cele budowlane, wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej). W środku rozprowadzona jest instalacja elektryczna, wodna, kanalizacyjna. Stolarka okienna do wymiany. Tynki tradycyjne. Podana powi...\nWitam. Do sprzedania domek jednorodzinny z użytkowym poddaszem o powierzchni 120m2 usytuowany na działce o powierzchni 15 arów. Domek jest na bardzo dobrym osiedlu ROKOSOWO. Poza domem na terenie działki jest również garaż o powierchni 80m2. ROZMIESZCZENIE DOMU: PIWNICA, PARTER: salon, sypialnia, 2 kuchnie, łazienka, garderoba, długi hol. PODDASZE: 2 pokoje oraz 2 spiżarnie. Dom jest naprawdę w ...


Grenadyjskie zespoły electronic\nGrenadyjskie zespoły - Zespoły electronic - Zespoły muzyczne\nGrenadyjskie zespoły electronic. Zespoły muzyczne.\nZnaleziono zespołów muzycznych: 0. Zespoły spełniają kryteria: zespoły grenadyjskie, z gatunku electronic.\nTagi wyszukiwania zespołów: kraj Grenada, muzyka grenadyjska, zespoły grenadyjskie, gatunek Electronic.\nSpis zespołów - grenadyjskie zespoły electronic - zespoły muzyczne


Serce ze zniczy. W Czerwionce pożegnano prezydenta Gdańska • www.rybnik.com.pl\n2019-01-20, Autor: bf, źródło: UGiM Czerwionka-Leszczyny\nPrzypomnijmy, wczoraj o 12.00 rozpoczęła się w Gdańsku msza święta pogrzebowa za zmarłego prezydenta Pawła Adamowicza. W tym czasie na rybnickim rynku rybniczanie mogli oglądać ceremonię na duży telebimie >>Rybniczanie pożegnali Pawła Adamowicza<<\nDo podobnego wydarzenia doszło też w Czerwionce-Leszczynach. W godzinę pogrzebu prezydenta Gdańska na terenie Familoków spotkali się mieszkańcy, by wyrazić swój symboliczny gest solidarności ze społecznością Gdańska, dać także wyraz niezgody na akty przemocy i nienawiści oraz wsparcie dla idei WOŚP.\nWśród mieszkańców były też obecne władze gminy. - Dzielmy się dobrem, bądźmy solidarni, bądźmy otwarci na drugiego człowieka. Paweł Adamowicz pozostawił nam testament, który powinniśmy wypełnić - powiedział burmistrz Wiesław Janiszewski, podczas spotkania.\nZobaczcie zdjęcia z symbolicznego pożegnania Pawła Adamowicza w Czerwionce-Leszcznynach.\nOceń publikację: + 1 + 18 - 1 - 58\nTagi: Paweł Adamowicz, Paweł Adamowicz nie żyje, pogrzeb Pawła Adamowicz, Czerwionka-Leszczyny, familoki Czerwionka\n~Piotr Czaja 2019-01-20 22:01:59\nczy w Rybniku tez byly takie tlumy ludzi jak w Czerwionce?\n~Marek Gawliczek 2019-01-22 20:17:53\nRybnik to piekne miasto i bez takich inicjatyw sie obejdzie ...\nŁapki w górę czekam...


PAINKILLER / G R Y / ARENA HORROR\nPolska nie jest krajem przodującym w dziedzinie gier komputerowych. Jedynie futurystyczny FPS CHROME został dostrzeżony za oceanem. By zmienić ten stan rzeczy nie musieliśmy długo czekać. A to za sprawą PAINKILLERa produkcji rodzimego PEOPLE CAN FLY. Menu gry i ekran loadingu są utrzymane w ładnej mrocznej konwencji, także i intro jest bardzo klimatyczne, widzimy głównego bohatera –Daniela który wraz z żoną ginie w wypadku samochodowym. Następnie znajdujemy się w tajemniczej jakby gotyckiej katedrze gdzie nie mniej tajemnicza osoba wyjaśnia nam co musimy zrobić. Piekło szykuje się do ataku na niebiosa, te zaś nie mogą walczyć otwarcie, naszym zadaniem będzie zgładzenie czterech generałów armii Lucyfera a w zamian będziemy mogli znów być z żoną. Tyle teorii. Zaraz po filmiku znajdujemy się na jakimś mrocznym cmentarzu z dziwnym przedmiotem przed nosem (widok z perspektywy pierwsze osoby), przedmiot owy to broń biała zastępująca noże znane z innych gier, to cacko zwie się PAINKILLER, gdy tylko wciśniemy LPM rozkładają się wirujące ostrza wyglądające jak metalowe śmigła helikoptera perfekcyjnie szatkujące wrogów, w alternatywnym trybie strzału broń wydziela pomarańczowy strumień światłą raniącego wrogów. Broń to bardzo ważny element wszystkich strzelanin, w PAINKILLERZE mamy tylko 5 rodzajów broni ale każda ma dodatkowy tryb ognia, co zasadzie podwaja ilość broni. Potem do naszych rąk trafia strzelba, wygląda nieco fantazyjnie ale swoją role spełnia-sianie ołowiem. Ciekawym patentem jest to że w alternatywnym trybie strzelamy lodowymi pociskami zamrażającymi wrogów, pięknie się rozsypują. Mamy też dostęp do kołkownicy, czegoś co wygląda jak kusza strzelająca drewnianymi belkami przebijającymi wrogów na wylot i przybijającymi ich do ściany, innym trybem ognia tej broni jest wystrzeliwanie granatów. Wyrzutnia rakiet to potężna broń dodatkowo że jej alternatywą jest minigun ale ja największą sympatią obdarzyłem ostatnie narzędzie zniszczenia, w podstawowym trybie szybko wystrzeliwuje małe metalowe gwiazdki (shuirkeny) wbijające się w wrogów, a w alternatywnym trybie emituje wiązkę elektryczną. Kwestie giwer mamy za sobą.\nPrzeciwnicy. Ci są bardzo odmienni. Od tępych zombiaków, zakapturzonych mnichów z toporami, szaleńcami bez dłoni i stóp, przez martwych Ninja na toksycznie bekających pijakach (!!!) kończąc. Wrogów jest zawsze naprawdę sporo, atakują chmarami i dbają o to by lufa naszej broni nie ostygła. Pod tym względem PK przypomina Serious Sama, tyle że w mroczniejszych klimatach. Co kilka etapów mamy do pokonania GIGANTYCZNEGO Bossa, pisząc gigantycznego odbierzcie to dosłownie, nie zawsze wystarcza celnie strzelać by pokonać takiego kolosa, niekiedy trzeba trochę pogłówkować nad sposobem powalenia giganta. Dodam ze pojedynki z Bossami są naprawdę emocjonujące dobrze zrealizowane, a pamięta się o nich długo.\nPlansze na jakich uczynimy rzeźnię są niezwykle zróżnicowane, najpierw gra utrzymuje nieco gotycki ponury klimat, cmentarze, podziemia, katedry z witrażami. Potem klimat plansz zmienia się jak w kalejdoskopie, odwiedzamy fenomenalnie wykonany dom wariatów, ciekawą wizualnie operę, stare fabryki, średniowieczny zamek, stare miasteczko opanowane przez zombie czy zrujnowany klasztor. Monotonii nie będzie, ale fakt że klimat nie zawsze trzyma poziom i niekiedy odnoszę wrażenie że dany level ma tylko sztucznie wydłużyć czas gry.\nRozgrywka jest raczej schematyczna, trafiamy dodanej części poziomu, kosimy potwory i zbieramy ich dusze, po uzbieraniu 66 zmieniamy się w demona (genialny filter wizualny, czarnobiałe środowisko i wrogowie w czerwonej poświecie), jesteśmy wtedy nieśmiertelni. Z porozbijanych beczek i skrzyń zbieramy złoto którym płacimy za użycie specjalnych umiejętności- kart czarnego tarota. Karty zaś zdobywamy spełniając określone warunki misji, musimy np. przejść poziom używając TYLKO jednej broni, albo zabić określoną ilość przeciwników tip.\nGrafika jest bardzo dobra. Ale by w pełni się nią cieszyć potrzebujemy mocny komputer. Dźwięk też trzyma poziom i nawet teraz kojarzę określone motywy muzyczne i odgłosy walki.\nPainkillera powinien kupić każdy zwłaszcza że w Polsce gra zaraz po premierze kosztowała 19 złotych… Ale gra mogła by być i za darmo a nie uratowało by ją to gdyby była słaba. PK dostarcza wiele kilka godzin rozwałki bez głębszego myślenia. Dobry relaksator na dwugodzinną sesję, w większych dawkach może męczyć. Nie polecam osobą które po prostu nie lubią strzelanek.


O filozofowaniu, autentyczności, projekcie PSALM i szkole | Nessy K\nO filozofowaniu, autentyczności, projekcie PSALM i szkole\nFilozofuj filozofie póki ktoś Ci dupę skopie\nmawiali makabimsko-hasmoneuscy Machabeusze pod koniec każdej z rytualnych kłótni o zapis historii Chanuki.\nZasady mieć to bardzo ważna sprawa. Można powiedzieć, że bez zasad ani rusz!\nProblem pojawia się, gdy zasad ma się więcej niż minut w godzinie i tych godzin w dobie (60×24). Rozmowy o życiu z ludźmi są fajne, ale nie dlatego, bo znają wiele teorii czy słyszeli o ludziach, którzy mieli różne zasady. One są ciekawe wtedy, kiedy ktoś żyje jakąś zasadą i może się do niej odnieść. Serio, lepiej mieć zasad w życiu 5 i nimi się kierować niż 100 i o nich tylko mówić. Z rozmyślań nad życiem życie nie wypływa, a filozofia nie ma sensu bez życia jej mądrością. Nie ma sensu istnienia :) Tak więc życie się kończy tam, gdzie filozofia zaczyna, filozofia zaczyna tam, gdzie życie kończy, ale dla płynności musi się coś zaczynać i kończyć po to, żeby nowa filozofia mogła wejść w życie i znowu się… skończyć. W mojej głowie brzmi to bardzo logicznie. Tu o filozofowaniu i życia kończeniu przez przefilozofowanie (można traktować jak wykład, robić notatki, odtwarzać po 5 razy):\nAUTENTYCZNOŚĆ I AUTENTYZM\nAutentyczność to zgodność z rzeczywistością, szczerość i prawdziwość.\nAutentyzm to też zgodność z rzeczywistością, ale i przedstawienie sztuki w sposób prawdziwy i wierny rzeczywistości oraz określenie na kierunek „w polskiej literaturze międzywojennej, uznający za przedmiot twórczości jedynie osobiste przeżycia autora” (SJP, PWN).\nWięc autentyczność albo autentyzm w pierwszym znaczeniu to jest to na czym się skupiam teraz. Chcę się kłócić tak jakby Jezus (3D, widoczny i ciężki) stał obok i mógł się wtrącić, chcę się modlić [publicznie] tak jak moje serce faktycznie się modli, a nie żeby było to ładne dla innych. Chcę, żeby moje „Niech Cię Bóg błogosławi” było tak samo autentyczne jak moje „pocałuj mnie w dupę” – oto moja jużnietaknowa dewiza życiowa.\nWymyśliłam projekt „psalm” i nazwałam go projektem zamiast postanowieniem, bo brzmi praktyczniej – i śpiewam psalmy na mszach w kościołach – tam gdzie jestem – albo wtedy jak bardzo, ale to bardzo mi się nie chce albo wtedy jak bardzo mi się chce – bez filozofii w tym, tak po prostu mam, że jak bardzo mi się nie chce to się zmuszam, bo stwierdzam że coś jest nie tak. I śpiewam te psalmy na melodię wypływającą z słów (refren dla ludzi jest stały, ale melodia jest tzw. improwizacją) i serio się wtedy moje serce modli. Jestem wtedy taka jaka jestem, nie występuję, nie patrzę na to czy myślą o mnie teraz dobrze, po prostu modlę się psalmem. I to co robię nie jest niczym gorszącym, nie śpiewam na melodię Britney Spears, więc jeśli nie podoba się komuś to trudno, ja wierzę, że prędzej psalm trafi do innych jak „prowadzący go” będzie się modlił słowami psalmu niż jak go wyduka na tradycyjną nutę bez przekazania go ludowi i po mszy zarówno on jak i ludzie nawet nie będą pamiętali, że był psalm a co dopiero o czym on był… Jak się nie przyłożysz to szybko zapomnisz, brzmi jemeńskie powiedzenie. Więc będę kontynuować mój „projekt” i w Anglii i w Polszy i tam gdzie mnie poniesie. Uważam, że jest Boży i nie dam się zniechęcić.\nOstatnio miałam dużo nieoddanych prac na jeden przedmiot i nie zrobiłam ich, utknęłam na jednej i nie mogłam ruszyć i normalnie bym napisała, że już prawie kończę (tak, skłamałabym :P) i wyślę niedługo. Ale tym razem stwierdziłam, że przeca ziemia jest tyci tycia, ja tej sytuacji za miesiąc i tak nie będę pamiętać i jeśli chcę sobie wytatuować autentyczność na czole, to muszę autentycznie napisać jak sprawa wygląda i będzie co będzie… I poleciał mejl „Drogi (nauczycielu), przykro mi, ale praktycznie nic nie zrobiłam na nasze zajęcia, męczę się z (zadaniem X), ale próbuję cały czas i do północy postaram się coś wysłać, ale do wszystkiego mi daleko”. No i nic się strasznego nie wydarzyło, napisałam prawdę, zrobiłam jak napisałam i mogę żyć nie plując sobie w brodę, że kłamałam bez sensu.\nI mimo, że uznaję Biblię od A do Z (nie wywalam też ksiąg jak mi się nie podobają :P) i Ewangelia Marka 9,42 mówi, że „kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu byłoby lepiej uwiązać kamień młyński u szyi i wrzucić go w morze” to nie jestem święta i świętej nie zamierzam udawać. Żeby szanować ten werset mogę jedynie trzymać się autentyczności i faktycznie mówić te rzeczy, w które wierzę i przyznawać się do tego, co uznaję za prawe i dobre.\nCzłowiekiem nikczemnym jest i nicponiem:\nkto chodzi z kłamstwem na ustach,\noczyma strzela, szurga nogami,\npalcami swymi wskazuje;\na w sercu podstęp ukrywa,\nstale przemyśliwa zło,\njest podnietą do kłótni.\nDlatego nagle zagłada nań przyjdzie:\nw mgnieniu oka zniszczony – i nieodwracalnie.\nKsięga Przysłów 6,12-15 o przewrotności. Autentyczność jest dużo prostsza od przewrotności. Wystarczy być sobą.\nTagi: Anglia, autentyczność, autentyzm, Biblia, błogosławieństwo, chrześcijaństwo, człowiek, dewiza, dupa, ewangelia Marka, ewangelizacja, filozofia, filozofować, filozuj, grzech, kabaret, katolicyzm, kościół, kościół katolicki, księga przysłów, kłamstwo, melodia, morze, motto, podstęp, Polska, prostota, przewrotność, psalm, psalm responsoryjny, rhul, royal holloway, studia, wiara, zadanie, zło, święta


Jesienne strzelanie w LOK - Kolski Portal Internetowy e-kolo.pl\n09-10-2018 12:22 | Źródło: kolo.pl | Wyświetleń artykułu: 1,773 | Komentarzy: 0\nPowiatowy Klub Młodzieżowy LOK „Kolska Starówka”, wspólnie z Muzeum Technik Ceramicznych w Kole, zapraszają w dniu 13 października 2018 r. (sobota) dzieci i młodzież na konkurs strzelecki z pneumatyka kal. kpn 4,5 mm do tarczy oraz konkurs rzutu granatem typu F-1 do celu.\nZawody odbędą się na strzelnicy w Ośrodku Ligi Obrony Kraju przy ul. Pułaskiego 8 w Kole od godz. 10.00, bez względu na pogodę. Warto w tym dniu wstać wcześniej i uczestniczyć w konkursie. Jednak, aby zostać jego uczestnikiem, należy do dnia 12 października br. (piątek) do godz. 18.00 zgłosić się do organizatorów - w Klubie LOK lub pod nr tel. 691 358 576. Liczba uczestników ograniczona – do 20 osób. Dla uczestników konkursu strzeleckiego organizatorzy planują kulinarną niespodziankę – poczęstunek, a w nagrodę słodycze. Będzie to tegoroczna jesienna inauguracja konkursów strzeleckich z pneumatyka w LOK.


Projekt domu A-33 199,66 m² - koszt budowy - EXTRADOM\nProjekt domu A-33 PZB1014\n27,44 x 18,30 m\nRzut parteru - 126,98 m²\n1. Wiatrołap 21,77 m²\n2. Pokój dzienny + kuchnia 43,72 m²\n5. Pom. gospodarcze 9,55 m²\n7. Garaż dwustanowiskowy 40,44 m²\nRazem rzut parteru 126,98 m²\nRzut 1 piętra - 117,51 m²\n1. Korytarz 13,41 m²\nRazem rzut 1 piętra 117,51 m²\nProjekt domu A-33 jest doskonałym rozwiązaniem dla osób posiadających średniej szerokości działkę. Bryła budynku posiada formę typową, więc jego realizacja jest łatwa. W tym projekcie kalenica skierowana jest równolegle do drogi, co jest bardzo istotnie, gdy wymaga tego plan zagospodarowania przestrzennego. Dom został zaprojektowany z myślą o zabudowie wolnostojącej. W projekcie zaproponowano garaż dwustanowiskowy w bryle budynku. Konstrukcja budynku przykryta jest dachem dwuspadowym, i wykonanie więźby oraz jej pokrycie jest ekonomiczne i nie zajmuje wiele czasu. Projekt A-33 to dom piętrowy, dzięki czemu możemy pozwolić sobie na dom o większym metrażu na stosunkowo niedużej działce. Zwolenników przestronnych przestrzeni z pewnością ucieszy przewidziana w projekcie część dzienna. Tworzy ją między innymi kuchnia, która dzięki swoim wymiarom jest w pełni ustawna i funkcjonalna. Uwzględniona w projekcie spiżarka znacznie ułatwi zachowanie porządku. W projekcie nie uwzględniono łazienki na parterze, na piętrze natomiast są przewidziane aż dwie. W domu znajdują się trzy wygodne sypialnie, co sprawia iż jest on doskonałym wyborem dla 4-6 osobowej rodziny. Przestrzeń można wykorzystać także jako pokój dla gości lub gabinet. Wewnętrzny układ przewiduje miejsce na garderobę, dzięki której utrzymanie porządku w pokojach stanie się o wiele łatwiejsze. Na komfortowe użytkowanie domu ma również wpływ uwzględnione w nim pomieszczenie gospodarcze. Efektowny taras pozwala na kontakt z naturą bez zbytniego oddalania się od domowego zacisza. Projekt powstał z myślą o Inwestorach, którzy planują zbudować dom w technologii murowanej. A-33 jest doskonałą propozycją dla Inwestorów szukających domu nowoczesnego i pod względem wizualnym spełni nawet wysoko postawione oczekiwania.\nSpołeczność projektu domu A-33 w budowie\nOpinie o projekcie domu A-33


Nowoczesne rozwiązania - Świdnik - wysokich lotów\npiątek, 31 sierpień 2012 10:17\nPZL-Świdnik S.A., spółka z grupy AgustaWestland, weźmie udział w tegorocznej edycji Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego, MSPO (Kielce, 3/6 września), w trakcie którego przedstawi najnowsze rozwiązania technologiczne w dziedzinie wiropłatów, potwierdzając tym samym swoją wiodącą pozycję w sektorze śmigłowcowym.\nFirma zaprezentuje AW149, dwusilnikowy wielozadaniowy śmigłowiec wojskowy, oraz prototyp jednosilnikowego bezzałogowego systemu powietrznego,\nSW-4 RUAS/OPH (“Solo”). Wystawiony będzie również śmigłowiec AW139 w wersji poszukiwawczo-ratowniczej, służący we włoskiej straży przybrzeżnej, którego strukturę kadłuba wyprodukowano w PZL-Świdnik. Ekspozycję uzupełni świeżo wytworzona w świdnickim zakładzie kabina AW139, której produkcja jest potwierdzeniem długiej i owocnej współpracy z AgustaWestland.\nNicola Bianco, Dyrektor Zarządzający PZL-Świdnik S.A., powiedział: “Nasza obecność na tegorocznym MSPO potwierdzi bezkonkurencyjne możliwości\nPZL-Świdnik jako jedynego polskiego producenta dysponującego pełną zdolnością projektowania, rozwoju i produkcji najnowocześniejszych wiropłatów.\nZaprezentowane śmigłowce będą przykładem wybitnych możliwości, jakimi dysponuje Polska, w tym jakże konkurencyjnym sektorze. Mowa tu o osiągającym światowy sukces AW139 oraz AW149 i bezzałogowym SW-4 „Solo”, które wyznaczają kierunek dalszego rozwoju branży śmigłowcowej.”\nPZL-Świdnik S.A. jest istotnie zaangażowany w proces projektowania nowych produktów AgustaWestland i ma swój znaczący wkład w rozwoju wojskowego śmigłowca AW149. AW149 to jedyny w swojej kategorii, najnowszej generacji śmigłowiec wojskowy, który umożliwia spełnienie wymagań modernizacyjnych oraz operacyjnych Polskich Sił Zbrojnych, tak aby mogły sprostać wyzwaniom jakie niosą za sobą działania kontyngentów wojskowych, misje związane z ochroną bezpieczeństwa narodowego i ludności w XXI wieku. AW149 zagwarantuje także niezrównane możliwości przemysłowe, a w przypadku wygrania przetargu zmaksymalizuje krajowy zwrot z inwestycji.\nDzięki rozwijanej we współpracy z AgustaWestland wersji RUAS/ OPH (Śmigłowcowy Bezzałogowy System Powietrzny/ Opcyjnie Pilotowany Śmigłowiec) lekkiego jednosilnikowego SW-4 “Solo”, PZL-Świdnik stanie się pionierem w europejskim przemyśle śmigłowcowym w dziedzinie wykorzystywania możliwości oferowanych przez nowoczesne platformy wiropłatowe, które zapewniają wyjątkową elastyczność w ramach operacji realizowanych bez udziału pilota. Rozwiązanie to umożliwi firmie odegranie pierwszoplanowej roli w sektorze bezzałogowych statków powietrznych, który ma wielki potencjał rozwojowy i tworzy nowe szanse na rynku. PZL-Świdnik S.A. to strategiczny dostawca AgustaWestland, który od 1996 r. dostarcza struktury do kilku z najlepiej sprzedających się produktów koncernu. Jako partner współodpowiedzialny za rozwój śmigłowca AW139, PZL-Świdnik jest istotnie zaangażowany w produkcję i dostawy kluczowych elementów płatowca. Priorytetem PZL-Świdnik jest wysoka jakość i wydajność, które pozwalają wspierać AgustaWestland w sprostaniu gwałtownie rosnącemu globalnemu zapotrzebowaniu na AW139. Zamówienia na około 650 śmigłowców zdolnych do realizacji misji komercyjnych i rządowych, złożone do tej pory przez ponad 170 klientów z więcej niż 50 krajów, z tego ponad 500 maszyn będących w służbie, potwierdzają, że AW139 wyznacza nowy standard w swojej klasie.\nWięcej w tej kategorii: « Młode talenty z PZL-ŚWIDNIK z wizytą we Włoszech i Wielkiej Brytanii\tAW149 w Kielcach »


Regulamin Hotelu Manor\nRegulamin Hotelu Manor\nDoradcą i informatorem naszych Gości jest recepcja hotelowa.\nDoba hotelowa trwa od godz.16:00 do godz.12:00 dnia następnego.\nHotel, ma obowiązek meldunkowy każdego gościa. Prosimy gości o okazywanie dokumentu stwierdzającego tożsamość.\nGwarancją rezerwacji jest wpłata zadatku w wysokości 50% wartości pobytu. Na potwierdzenie wpłaty czekamy maksymalnie 3 dni od dnia dokonania rezerwacji. Zadatek jest bezzwrotny – w przypadku anulacji rezerwacji hotel nie zwraca zadatku. Pozostała opłata za pobyt w hotelu pobierana jest w recepcji, najpóźniej w dniu przyjazdu do hotelu.\nW przypadku rezygnacji z pobytu w trakcie jego trwania, hotel nie zwraca dokonanej opłaty.\nW cenie pobytu zawarte są wyłącznie elementy wymienione w treści oferty. Atrakcje oznaczone nagłówkiem „opcjonalnie” lub „fakultatywnie” są dodatkowo płatne i, zależnie od aktualnych możliwości, hotel ma prawo odmówienia ich realizacji.\nZe względu na to, że doba hotelowa kończy się o godz.12:00, życzenie przedłużenia pobytu prosimy zgłaszać do godz. 9:00. Pobyt może zostać przedłużony w miarę istniejących możliwości.\nW przypadku pobytu dużej ilości Gości, hotel może normować dostęp do wybranych „atrakcji” stosownymi sesjami czasowymi.\nObowiązuje zakaz wnoszenia własnego alkoholu na teren hotelu.\nSprzątanie pokoi odbywa się w godzinach: 12:00 – 20:00\nRęczniki są wymieniane co trzeci dzień pobytu w tym celu należy pozostawić brudny ręcznik na podłodze w łazience.\nOsoby odwiedzające naszych Gości powinny to zgłosić w recepcji hotelu, tym samym proszone są o opuszczenie pokoi hotelowych przed godz. 22:00, nie mogą zostawać na noc.\nGość hotelowy ponosi odpowiedzialność materialną za spowodowane uszkodzenia lub zniszczenia majątku hotelowego. W przypadku pobytu grup zorganizowanych za zniszczenia mienia hotelu odpowiada opiekun grupy lub osoba/firma wyznaczona w umowie zawieranej z wykonawcą usługi.\nHotel nie ponosi odpowiedzialności za uszkodzenia lub utratę samochodu lub innego pojazdu należącego do Gościa, parking hotelowy jest niestrzeżony. Hotel nie ponosi odpowiedzialności za pozostawione rzeczy na terenie obiektu.\nZa wypożyczenie sprzętu sportowego jest naliczana kaucja min 20 zł.\nNie można przenosić wyposażenia pokoi (np. lodówki, telefony, etc…).\nKręgielnia jest czynna do godz. 23:00 ze względu na głośną pracę.\nW obiekcie obowiązuje całkowity zakaz palenia tytoniu. W wejściu głównym do obiektu są ustawione śmietniczki z popielnicami. Uczulamy przed rzucaniem niedopałków z balkonów hotelowych.\nRecepcja wydaje tylko jeden klucz/kartę od pokoju. Należy go, zatem zawsze zostawiać w recepcji przy opuszczaniu hotelu. Za zgubienie lub uszkodzenie klucza/karty opłata wynosi 20 zł.\nWszelkie reklamacje należy składać pisemnie najpóźniej w dniu wyjazdu. Skargi składane po terminie nie będą rozpatrywane.\nDane osobowe podane podczas rezerwacji w tym imię, nazwisko, adres zamieszkania i adres email mogą być wykorzystywane przez Manor Hotel do okresowej wysyłki newslettera z aktualną ofertą hotelu.\nDane podmiotowe: P.U.H. Dawid Pokrzywnicki, ul. Kanarkowa 47, 11-041 Olsztyn, NIP 7393900097, REGON 367556760.


Organizacja wspierająca migrantów na Wyspach chce reformy systemu rejestracji obywateli UE - Bankier.pl\nWspierająca polską społeczność w Wielkiej Brytanii organizacja East European Resource Centre (EERC) wezwała w środę do reformy systemu rejestracji obywateli UE chcących zabezpieczyć swoje prawa po wyjściu kraju ze Wspólnoty i większego wsparcia dla aplikujących.\nWedług oficjalnych danych brytyjskiego MSW na koniec maja wnioski w systemie złożyło 750 tys. z szacowanych 3,6 miliona obywateli UE, w tym 132,4 tys. Polaków. Polacy stanowią największą grupę wśród obcokrajowców w Wielkiej Brytanii (ok. 900 tys. osób).\nW środę EERC uruchomiło także drugie centrum wsparcia Polaków i innych obywateli tzw. nowych państw członkowskich, które rozpoczęło funkcjonowanie w Birmingham i jest prowadzone we współpracy z organizacją Polish Expats Association (PEA).\nOsoby liczące na wsparcie w procesie aplikacji mogą pojawić się na dyżurach we wtorki od 10.00 do 18.00 lub skontaktować się z PEA w celu uzyskania terminu wizyty w inne dni robocze pod adresem mailowym cee@polishexpats.org.uk lub numerem telefonu 0121 4393050.\nPierwsze centrum tego typu zostało otwarte w maju br. w budynku Polskiego Ośrodka Społeczno-Kulturalnego w zachodnim Londynie; jest otwarte od wtorku do soboty w godzinach 11.30-18.30.


Ogłoszenia – Strona 46 – Strona internetowa parafii św. Rafała Kalinowskiego w Białymstoku\n* W tym tygodniu: 9 listopada – Święto Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej 10 listopada – Wspomnienie św. Leona Wielkiego, Papieża i Doktora Kościoła 11 listopada – Wspomnienie św. Marcina z Tours… Read more »\nOgłoszenia 31 Niedziela zwykła – 2016-10-30\n* Przyjmujemy jeszcze Wypominki za zmarłych. * We wtorek – 1 listopada, Uroczystość Wszystkich Świętych. Msze Święte o godz. 7:00, 9:00, 11:00, 18:00. O godz. 12:00 procesja na cmentarzu. Podczas… Read more »\nOgłoszenia – 2016-10-23 – 30 Niedziela zwykła\n* W tym tygodniu: 28 października – Święto św. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza * Przyjmujemy na wypominki – modlitwy za naszych zmarłych. Będą one czytane 1 listopada w czasie… Read more »\nniedziela – 23 października godz. 18:00\nOgłoszenia – 2016-10-16 – 29 Niedziela zwykła\n* W tym tygodniu: 17 października – Wspomnienie św. Ignacego Antiocheńskiego, Biskupa i Męczennika 18 października – Święto św. Łukasza, Ewangelisty 20 października – Wspomnienie św. Jana Kantego, Kapłana 21 października… Read more »


Komentarz Tygodnia Witolda Gadowskiego – 13.08.2019 Marsz w Auschwitz – polskim tekstem\nprzez E.B · 14 sierpnia 2019\nRzadko spotykane w mediach info o tym wydarzeniu.\nAle trafił się rodzynek:\nWitold Gadowski. Jednego dnia występuje jako autorytet w niektórych mediach, żeby następnego dnia zorganizować szopkę i ściągać największych prowokatorów do Auschwitz. Takie przedwyborcze wygibasy, żeby na świecie mieli kontent do tekstów atakujących Polskę\n— napisał na Twitterze Samuel Pereira\nO czym ten Pereira gaworzy?\nWitaj , gaworzy o jabłoini , a raczej jak daleko od niej ma prawo spadać jabłko aby jeszcze była jabłonią .\nTaki ma fach . Stać na straży .\nA jakie postępy z nową platformą dyskusyjną WG?\nNa razie nic nie wiem. Był gorący temat tego Marszu, który zapewne zabrał czas i siły. Ale pewnie „Polski Dom” też ruszy niedługo. Nie wiem, czy to będzie portal dyskusyjny, czy coś w rodzaju YT. Myślę, że raczej to drugie. Przydałoby się, bo cenzura działa.\nA tu jeszcze utwór z 15 sierpnia z Oświęcimia:\n„Ale pewnie „Polski Dom” też ruszy niedługo. ”\nJak lokomytywa Tuwima?-ociężale?\nA tymczasem soros wszelakimi sposobami stara sie mrówki polskie odwieźć od zadawania pytań agentom o ich programie na Polskę.\nTu na PT także cisza przepastna i głęboka. w tymże temacie..\nWszyscy na wszystkich obrażeni- ot takie kuriozum!\nOstatnio zahaczyłem @nohooda- bez reakcji (co prawda pod innym nickiem, ale myślałem, że domyśli się kto ja zacz)..\nA tymczasem, polem lasem:\nVivat obrażanie się, na pohybel Polsce- czy tak????\n-śmieszne, płytkie, bez sensu……???


Drawieński Park Narodowy informuje o rozpoczęciu programu monitoringu wilka w Parku. Monitoring ten jest częścią programu monitoringu wilka w województwie zachodniopomorskim, koordynowanego przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska w Szczecinie od początków 2012 roku. więcej\nWykoszono i odkrzaczono powierzchnię 54 ha. Działanie to umożliwi ochronę naturalnych siedlisk, gdzie ptaki odpoczywają w czasie przelotów, zakładają gniazda, pierzą się, zdobywają pokarm. Pielęgnacja ekosystemów nieleśnych poprzez wykaszanie i odkrzaczanie umożliwia zachowanie ich...\nRelacja ze szkolenia dotyczącego Bobra europejskiego\nDrawieński Park Narodowy informuje, że w dniu 15 grudnia 2011 roku Pracownicy Parku uczestniczyli w szkoleniu dotyczącym biologii, ekologii i metod inwentaryzacji bobra europejskiego (Castor fiber). Szkolenie składające się z części teoretycznej i terenowej poprowadziła pani... więcej\nDrawieński Park Narodowy informuje, że w związku z zaistniałą sytuacją dotyczącą zastrzelenia w trakcie polowania zbiorowego w otulinie Parku oraz na obszarze Natura 2000 PLH320046 Uroczyska Puszczy Drawskiej dwóch dorosłych wilków, Służby Parku podjęły wzmożone monitorowanie watahy wilków zamieszkującej obszar Parku. więcej\nDoszły do nas miłe wieści z parku przyrody Orford Ness w Suffolk w Wielkiej Brytanii o stwierdzeniu w trakcie badań samicy zimorodka (Alcedo atthis). Samiczka została zaobrączkowana jako pisklę na terenie Drawieńskiego Parku Narodowego. Nasz zimorodek pokonał odległość... więcej\nRelacja z zarybień wód Drawieńskiego Parku Narodowego w 2011r.\nWe wrześniu został zakończony cykl zaplanowanych na rok 2011 zarybień rzek i jezior Drawieńskiego Parku Narodowego. Do czterech jezior Parku ( Ostrowite, Sitno Jamno i Płociczno) wpuszczono łącznie 350 tys. szt. narybku letniego szczupaka o wadze średniej 1 szt. ponad 0, 6g. Ryby pochodziły od tarlaków z jezior DPN. Drawa została zasilona następującym materiałem zarybieniowym: więcej\nKomuniakat dla osób uprawiające turystykę kajakową\nDnia 28 czerwca 2011r. została przeprowadzona inwentaryzacja przeszkód na rzece Drawie w postaci martwych powalonych drzew w korycie rzeki. więcej\nJedynym dokumentem uprawniającym do wpłynięcia na teren DPN oraz korzystania z miejsc biwakowania jest karta wstępu oraz w przypadku osób objętych ulgą dodatkowo dokument potwierdzający możliwość jej zastosowania. więcej\nStronę wyświetlono: 1546850 Projekt i realizacja: PADO


Tytuł projektu: Rejs do kariery - ppt pobierz\nOpublikowałDominik Jurczyk Został zmieniony 5 lat temu\nPrezentacja na temat: "Tytuł projektu: Rejs do kariery"— Zapis prezentacji:\n1 Tytuł projektu: Rejs do kariery\nWyższa Szkoła Finansów i Administracji Tytuł projektu: Rejs do kariery projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego Michał Igielski\n2 Podstawy formalne Nazwa programu Program Operacyjny Kapitał Ludzki\nPriorytet VI Rynek pracy otwarty dla wszystkich Działanie 6.4 Projekty innowacyjne Michał Igielski\n3 Wyższa Szkoła Finansów i Administracji\nCzas trwania 26 miesiący Budżet projektu prawie , zero wkładu własnego Odbiorcy Absolwenci szkół wyższych (docelowo z całego kraju) Akademickie Biura Karier (docelowo z całego kraju) Michał Igielski Michał Igielski\n4 Istota problemu Jednym z ważniejszych problemów dotyczących uczelni wyższych jest brak przygotowania absolwentów do wyjścia na rynek pracy. Objawia się to stosunkowo wysoką liczbą bezrobotnych absolwentów szkół wyższych w statystykach urzędów pracy. Według danych GUS na koniec czerwca 2011 r. zarejestrowanych w Powiatowych Urzędach Pracy było 20,7 tys. absolwentów szkół wyższych co stanowi około 12% bezrobotnych osób z wykształceniem wyższym w całym kraju. Michał Igielski\n5 ogólnoświatowy kryzys gospodarczo – ekonomiczny\nGłównymi przyczynami stosunkowo wysokiego udziału absolwentów szkół wyższych wśród osób bezrobotnych są: ogólnoświatowy kryzys gospodarczo – ekonomiczny relatywne zmniejszenie się liczby miejsc pracy specyficzne problemy dotyczące absolwentów. Bardzo często zdobywana przez uczących się wiedza ma charakter czysto teoretyczny. Wszyscy studenci bez względu na tok studiów uczęszczają przede wszystkim na wykłady, mają mało ćwiczeń praktycznych i seminariów. Skutkuje to tym, iż w późniejszej w pracy nie potrafią wykorzystać przyswojonych informacji, działają schematycznie, czekają na pomoc i wskazanie sposobu rozwiązania problemu. Tymczasem pracodawcy oczekują od nich kreatywności, przedsiębiorczości i dużej samodzielności w działaniu. Michał Igielski\n6 dokładniej ocenić zainteresowania i predyspozycje zawodowe;\nW rozwiązaniu tego problemu starają się pomagać akademickie biura karier działające przy uczelniach wyższych. Ich pracownicy podejmują indywidualne i grupowe poradnictwo zawodowe dla studentów i absolwentów, prowadzą rozmowy doradcze, w trakcie których pomagają: określić i skonfrontować swoje możliwości, umiejętności, kwalifikacje oraz oczekiwania z szansami na rynku pracy; dokładniej ocenić zainteresowania i predyspozycje zawodowe; opracować indywidualny plan poszukiwania pracy i ewentualnego dokształcania się lub przekwalifikowania się. Problemem jest jednak brak odpowiednich narzędzi, ustandaryzowanej metody, schematu pracy ze studentami ostatniego roku nauki na uczelniach wyższych. W związku z tym, w ramach opisywanego projektu ma powstać właśnie efektywne narzędzie wsparcia przyszłych absolwentów uczelni wyższych na terenie całego kraju. Michał Igielski\n7 Cele projektu Celem ogólnym projektu jest wprowadzenie efektywnej metody (modelu) przygotowania studentów ostatniego roku nauki na uczelniach wyższych do wyjścia na rynek pracy oraz poprawy ich elastyczności. Wymiarem docelowym ma być zwiększenie wśród absolwentów uczelni wyższych umiejętności poruszania się po rynku pracy, zwiększenie efektywności poszukiwań pierwszego zatrudnienia, a co za tym idzie zmniejszenie poziomu bezrobocia wśród tej grupy. Efekt ten będzie można zmierzyć analizując dane Głównego Urzędu Statystycznego dotyczące bezrobocia wśród absolwentów szkół wyższych. Michał Igielski\n8 Cele szczegółowe to: opracowanie testu diagnozującego poziom przygotowania studentów do wejścia na rynek pracy, zdiagnozowanie aktualnej sytuacji absolwentów na rynku pracy województwa pomorskiego, przygotowanie narzędzi umożliwiających efektywne wprowadzanie absolwentów na rynek pracy. Michał Igielski\n9 Główne działania podejmowane w projekcie\nDiagnoza i pogłębiona analiza problemu W ramach tego zadania zespół badawczy przygotuje narzędzie (kwestionariusz ankiety), za pomocą którego przebadani zostaną absolwenci Akademii Morskiej, którzy ukończyli naukę w 2009 oraz w 2010 roku. Celem będzie zbadanie losów absolwentów z tych roczników, określenie na jakie trafiali trudności po ukończeniu nauki, na jakie trafiali bariery w poszukiwaniu pierwszego zatrudnienia, w jakich aspektach swoich umiejętności i wiedzy o rynku pracy posiadali deficyty, które uniemożliwiały im efektywne poszukiwanie zatrudnienia. Michał Igielski\n10 Opracowanie wstępnego narzędzia/metody wsparcia\nPierwszym etapem realizacji tego zadania będzie realizacji trzech seminariów z przedstawicielami europejskich uczelni, pracownikami akademickich biur karier oraz studentami. Kolejnym etapem będzie wyjazd zespołu badawczego z do jednej z uczelni zagranicznych aby w praktyce przyjrzeć się tamtejszym metodom wsparcia studentów. Następnie opracowany zostanie całościowo wstępny model wsparcia absolwentów ze wszystkim narzędziami niezbędnymi do jego realizacji (testy, ścieżki wsparcia absolwentów). W kolejnym etapie odbędą się spotkania z przyszłymi użytkownikami modelu wsparcia absolwentów (przedstawiciele akademickich biur karier) celem konsultacji i przekazania uwag dotyczących proponowanego modelu w formie warsztatów. Michał Igielski\n11 Testowanie wypracowanego produktu\nW testowanie zaangażowane zostaną cztery uczelnie wyższe z województwa pomorskiego . Testami objętych zostanie po 10 studentów z każdej z nich Testowanie polegać będzie na pełnym sprawdzeniu całego modelu w praktyce i przebadaniu wszystkich jego narzędzi (m.in. test diagnozujący oraz różne formy wsparcia proponowane w zależności od wyników testu Po zakończeniu fazy testowania przeprowadzone będzie seminarium z użytkownikami, na którym przedstawione zostaną podstawowe wnioski z etapu testowania metody. Michał Igielski\n12 Produkt finalny – model wsparcia\nBędzie to model wsparcia studentów ostatniego roku uczelni wyższych, który ma przygotować ich do wyjścia na rynek pracy. Studenci ostatniego roku będą diagnozowani ze względu na cechy osobowe, następnie na podstawie tej diagnozy zostanie ustalone jakiego rodzaju wsparcia potrzebują. Zostanie określone czy potrzebują wsparcia w zakresie przełamywania pewnych barier osobowościowych uniemożliwiających efektywne wyjście na rynek pracy, czy też wystarczy wsparcie w tworzeniu dokumentów aplikacyjnych, czy też w zakresie przygotowania do rozpoczęcia działalności gospodarczej. Michał Igielski\n13 Będziemy dążyć by powstałe narzędzie było wykorzystywane przez akademickie biura karier z całego kraju – planujemy rozpowszechniać stworzone narzędzie w formie elektronicznej (płyty CD) oraz publikacji (podręczniki, schematy działań). Możliwe będzie otrzymanie zestawów materiałów pocztą tradycyjną. Dodatkowo mamy zamiar organizować konferencje i seminaria poświęcone charakterystyce powstałego modelu. Pracownicy Akademii Morskiej w Gdyni służyć będzie również stałą pomocą przy wdrażaniu tej metody. Liczymy, że produkt finalny uda się wdrożyć do powszechnej praktyki wszelkiego rodzaju uczelni wyższych, ponieważ nie będzie się on odnosił do specyfiki konkretnego kształcenia i studenci ostatnich lat wszystkich rodzajów uczelni będą mogą z niego korzystać bez żadnych ograniczeń. Michał Igielski\n14 Dziękuje bardzo Państwu za uwagę\nPobierz ppt "Tytuł projektu: Rejs do kariery"


Jasna 24 biura do wynajęcia | Vertigo\nVertigo Property Group>Biura do wynajęcia – Warszawa Śródmieście>Jasna 24\nJasna 24 - Biura do wynajęcia\n244 - 379 m2\nBiura na wynajem w Jasna 24\n5-kondygnacyjna kamienica biurowa położona w ścisłym centrum miasta w kwadracie ulic Marszałkowska, Świętokrzyska, Królewska i Mazowiecka. Od stacji linii metra Świętokrzyska dzieli budynek jedynie 250m, podobnie w przypadku przystanków tramwajowych i autobusowych. W najbliższej okolicy budynku znajdują się hotele oraz wiele punktów usługowo-handlowych oraz gastronomicznych.\nBudynek jest położony w ścisłym centrum miasta w kwadracie ulic Marszałkowska, Świętokrzyska, Królewska, Mazowiecka. Od stacji obu linii metra – Świętokrzyska dzieli budynek 250 m, podobnie w przypadku przystanków tramwajowych i autobusowych. W najbliższej okolicy budynku znajdują się hotele oraz wiele punktów usługowo-handlowych oraz gastronomicznych.\n96 - 222 m2\nReprezentacyjna kamienica zmodernizowana i przekształcona w nowoczesny biurowiec klasy A. Do dyspozycji Najemców jest ponad 5 tys. m2 atrakcyjnej powierzchni biurowej rozmieszczonej na 6 kondygnacjach oraz 50 miejsc postojowych na parkingu podziemnym. Wnętrza cechuje wysoki standard wykończenia…\nKamienica oferuje ok. 700 m2 powierzchni biurowej na dwóch piętrach. Na parterze lokale gastronomiczne.\nKamienica zlokalizowana jest w Śródmieściu, przy Trakcie Królewskim, w pobliżu ciągów komunikacyjnych ulic Marszałkowskiej, Świętokrzyskiej i al. Jerozolimskich zapewniających sprawny dojazd do…\nHotel Europejski-Instant Office\nZabytkowy budynek oferuje prestiżowe biura tymczasowe na wynajem na dwóch ostatnich piętrach inwestycji, co zapewnia najemcom wspaniały widok na okolicę m.in. ulicę Krakowskie Przedmieście oraz Plac Piłsudskiego. Powierzchnie biurowe są wyposażone według najwyższych standardów technicznych oraz…


Dagat ECO to stabilna firma z dużym potencjałem wzrostu i unikatowym know-how. Dzięki swoim zasobom może z powodzeniem rywalizować i zdobywać nowe rynki zbytu i dalej się rozwijać. Ostatni rok spółka zakończyła z dobrym wynikiem, a w latach 2016-2019 zwiększyła sprzedaż o ponad 60 proc.\nmówi Tomasz Firczyk, Założyciel i Partner Zarządzający Omikron Capital.\nLiczymy na dalsze wzrosty i większą ekspansję na rynki zagraniczne, między innymi w Niemczech, Francji i krajach Beneluksu. Wierzymy, że nam się to uda, ponieważ już teraz produkty firmy trafiają m.in. do USA, Brazylii czy Turcji\ndodaje Tomasz Firczyk.\nCieszę się, że pomimo trudności wywołanych pandemią Covid-19 udało się sprawnie przeprowadzić całą transakcję. Bardzo optymistycznie patrzę na przyszłość firmy, która przy wsparciu i doświadczeniu zespołu Omikron Capital może dalej rozwijać skrzydła\nmówi Piotr Gulczewski, dotychczasowy właściciel i prezes zarządu Dagat ECO.\nNa początku wzmocnimy firmę w obszarze zarządczym oraz dziale sprzedaży. Chcemy w sposób ciągły profesjonalizować organizację, aby budować jej potencjał. Planujemy również inwestycje w większą automatyzację i robotyzację zakładu produkcyjnego, które pomogą spółce zwiększyć skalę działania. Zależy nam na dalszej ekspansji na rynki zagraniczne oraz w branżach o wysokiej perspektywie wzrostu, między innymi kolejowej, medycznej i chemicznej\nmówi Jakub Mazurek, Dyrektor Inwestycyjny w Omikron Capital.\nFirma obecnie posiada już długotrwałe relacje z klientami typu blue chip, a jakość jej usług potwierdzają liczne międzynarodowe certyfikaty\ndodaje Jakub Mazurek.\nOmikron Capital logo.jpg\nOmikron Capital_Informacja prasowa_DagatECO.docx\nZAP-Mechanika to kolejna firma, w którą zainwestował Omikron Capital. Przedsiębiorstwo zajmujące się obróbką metali nabyte zostało z rąk prywatnych właścicieli. Inwestor chce dynamicznie rozwijać firmę poprzez rozwój sprzedaży, rozbudowę mocy przerobowych w oparciu o aut...


Relacja z IV Edycji Konferencji Wellness. - Polska Izba Technologii i Wyrobów Naturalnych - PITiWN\nJesteś tutaj: Aktualności » Relacja z IV Edycji Konferencji Wellness.\nRelacja z IV Edycji Konferencji Wellness.\n23 listopada odbyła się 4 już edycja Konferencji Wellness organizowanej przez Platformę Produktów i Usług (www.ppiu.pl). Polska Izba Technologii i Wyrobów Naturalnych, objęła patronatem to wydarzenie.\nPrelegentów i uczestników tym razem gościła Centralna Biblioteka Rolnicza przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Uczestnicy mieli okazję wysłuchać interesujących wystąpień: czym jest Wellness – dr Ewy Białek, o równoważeniu organizmu – Zbigniewa Dąbczyńskiego, o niesamowitych mikroorganizmach (ProBioEmach) Prezesa Zarządu Stowarzyszenia EkosystEM- DZIEDZICTWO NATURY – Stanisława Kolbusza, Marii Sałygi o krzemie, Patrycji Stępień o psychologii i astrologii oraz Sylwestra Lipskiego – Prezesa Polskiej Izby Technologii i Wyrobów Naturalnych na temat nowej organizacji samorządów gospodarczych. Tradycyjnie Gości powitali Robert Sienczewski i Jarosław Szymanek, Dyrektorzy Platformy Produktów i Usług. Organizatorzy zadbali także o zorganizowanie czasu w przerwach między wykładami – była to okazja, by obejrzeć wyśmienity występ dziecięcego zespołu KENSEI, prezentującego taniec i akrobatykę sportową i wywołującego okrzyki zachwytu widzów. Goście mogli także poznać ofertę firmy LIMBA - kosmetyki krzemowe, ProBiotics - produkty z mikroorganizmami, CELLFOOD - kosmetyki z tlenem oraz bakteriami, które w domu z mleka robią pyszny jogurt lub kefir. Można było też skorzystać z masażu biurowego, wykonywanego przez pracowników firmy For Good Health oraz porozmawiać z Patrycją Stępień - psychologiem i astrologiem.\nPatronami medialnymi konferencji byli: Magazyn VIP, Fakty Gospodarcze, Świat Elit, portal Biznes z klasą. Patronami merytorycznymi była Polska Izba Technologii i Wyrobów Naturalnych oraz stowarzyszenie Dziedzictwo Natury, a sponsorem IBI.PL reklama i poligrafia.\nW czasie konferencji trwał konkurs, którego laureaci - oprócz nagród w postaci kosmetyków - otrzymali także interesujące nagrody.\nJak zawsze konferencja była bardzo interesująca. Na podkreślenie zasługuje fakt, że z każdą kolejną edycją organizatorzy mają więcej ciekawych pomysłów i zapewniają coraz więcej atrakcji dla Gości. Mamy nadzieję, że 5-ta jubileuszowa edycja będzie na jeszcze wyższym poziomie.\nInformacji o kolejnych konferencjach szukaj na stronie www.konferencje.ppiu.pl\nCzytany 2436 razy\tOstatnio aktualizowany: czwartek, 18 grudzień 2014 13:13\nWięcej w tej kategorii: « Informacja o Nadzwyczajnym Walnym Zgromadzeniu z 25.11.2014 r.\tNagroda za Innowacyjność „Firma odpowiedzialna w biznesie 2015" »


Pisany inaczej: "Zatrute pióra. Antologia kryminału" - praca zbiorcza\nMiłośniczka Książek 14 lipca 2012 01:51\nnie przepadam za antologiami\nmiałam możliwość zrecenzowania tej książki dla webooka, ale odmówiłam\ni teraz widzę, że nie mam czego żałować\nsabinka.t1 14 lipca 2012 01:58\nUważam, że opowiadania są na wysokim poziomie. To jednak opowiadania, a nie powieść, która trzyma w napięciu cały czas...\nPan Pilis - świetna robota!\npisanyinaczej.blogspot.com 14 lipca 2012 04:20\nZnam wcześniejsze książki Marcina Pilisa i wiem o czym piszę. Zresztą opowiadanie Marcina jest według mnie jednym z lepszych opowiadań w tej antologii, ale nie chcę tutaj nikogo faworyzować.\nMatt 14 lipca 2012 04:25\ncyrysia 14 lipca 2012 10:19\nKończę czytać ową antologię i ja po części się zgadzam z twoją opinią. Piszę po części, ponieważ niektóre opowiadania zaskoczyły mnie bardzo pozytywnie, ale zdarzyły się tez takie historie przy których odczuwałam znużenie.\nLarysa 15 lipca 2012 03:17\nSoulmate 15 lipca 2012 14:53\nNie miałam w planach więc i Twoja recenzja w moim odczuciu niewiele zmieni. Jakoś nie mam sentymentu do polskich pisarzy (nie wszystkich oczywiście) przez ostatnie kąciki wzajemnej adoracji na które ciągle wpadam w internecie. Ale może za pare lat mi się odmieni...\nQuarraena 16 lipca 2012 06:15\nJULIA ORZECH 17 lipca 2012 14:44\nStrasznie mnie ciekawi ta antologia. Też brałam udział w kilku konkursach, w których można było ją wygrać, niestety nie udało się. Mam jednak te książkę w bliskich planach. Ciekawe jakie będzie moje zdania:) Pozdrawiam


W Kazimierzu Dolnym.pl - A.Miller Piotr Potworowski w Kazimierzu nad Wisłą\nPiotr Potworowski w Kazimierzu nad Wisłą.\nSpojrzenie z perspektywy marginesu\nJest rok 1958.\n24 września Władysław Gomółka po raz pierwszy rzuca hasło: „Tysiąc szkół na tysiąclecie",18 września w Warszawie rozpoczyna się I Festiwal Jazz Jamboree, 26 października umiera architekt Jan Koszczyc - Witkiewicz.\nW tym samym roku Piotr Tadeusz Potworowski, malarz wyrosły ze środowiska kapistowskiego, uczeń Pankiewicza i Légera wraca do Polski. Witają go tłumy entuzjastów ciekawe oceny jego sytuacji artystycznej w Polsce. Do kolegów kapistów wypowiada słynne zdanie: U nich nawet drzewo nie drgnęło nad wodą - malują ten sam staw, te same daszki czerwone pomiędzy drzewami. Nawet dachówka nie spadła1. I wyrusza na plener do Kazimierza Dolnego.\nZazwyczaj, opisując powrót Potworowskiego do Polski, mówi się o wystawie w Muzeum Narodowym w Poznaniu oraz jego działalności dydaktycznej. Ja natomiast chciałabym zwrócić uwagę na mniej znany epizod - pobyty malarza w Kazimierzu nad Wisłą.\nIdąc jeszcze dalej, należałoby zapytać, jaki obraz centrum możemy zobaczyć nie z samego centrum, a więc miejsca zwyczajowo zajmowanego przez historyka sztuki nowoczesnej, lecz z pozycji marginalnej, w myśl zasady, że z marginesów więcej widać (przyp.2), pisał Piotr Piotrowski.\nUmieszczając bohatera z dala od centrów artystycznych chcę dowiedzieć się co, jak i dlaczego Potworowski zobaczył z marginesu jakim był w tamtym czasie Kazimierz i jak to spotkanie wpłynęło na miejsce, które wybrał na swój punkt obserwacyjny.\nW jakim miejscu jest w 1958 roku Piotr Potworowski? Od 1949 roku pełni funkcję profesora Bath Academy of Art w Corsham. Zyskał sobie uznanie w tamtejszym środowisku, jest członkiem stowarzyszeń malarzy, ma pracownię w St. Ives w Kornwalii. Jego drugą żoną została jego uczennica Doreen Heaton. Jednak, podobnie jak duża część powojennej polonii angielskiej, czuje się wyalienowany. Jako imigrant nadal jest traktowany jak przybysz, osobliwość, zawsze w kontekście odmiennej narodowości3. Na miejscu kontaktuje się z artystami polskimi m.in. Jankielem Adlerem czy Feliksem Topolskim. Planuje przyjazd do Polski korespondując ze Zdzisławem Kępińskim, ówczesnym dyrektorem poznańskiego Muzeum. Ciekawe, że w tym samym roku odwiedza kraj Maria Kuncewiczowa, zaproszona na Kongres Tłumaczy oraz promocję swojej książki „Odkrycie Patusanu" przywołującej międzywojenny Kazimierz... Ciekawy jest, że ich losy potoczyły się w podobny sposób. Oboje znali Kazimierz z lat przedwojennych. Potworowski spędzał lato w willi ojca Gustawa zaprojektowanej przez wspomnianego Koszczyc-Witkiewicza. Kuncewiczowa, za radą przyjaciółki, kupiła ziemię w wąwozie Małachowskiego, gdzie powstał dom projektu Karola Sicińskiego, miejsce pracy nad „Dwoma księżycami". Podobieństwo tutaj się nie kończy. Wojenne losy obu postaci zakończyły się w Wielkiej Brytanii. Malarz, jak wspomniałam, miał pracownię w St. Ives, pisarka miejscem akcji „Tristana 1946" uczyniła oddalone o dwadzieścia pięć mil Truro. Oboje w tym samym roku postanowili po raz pierwszy po wojnie wrócić do kraju i odwiedzić Kazimierz, miasteczko swojej młodości.\nA jaki jest Kazimierz nad Wisłą w 1958 roku?\nObrany kierunek rozwoju bliższy jest hasłu „Tysiąc szkół na tysiąclecie" niż intensywnemu życiu międzywojennej kolonii artystycznej. Odtąd to Paryż decydował, tam wydawano wyroki, tam formowało się polskie malarstwo. To nowe spojrzenie oznaczało, że Kazimierz i wszystko, co się z nim wiązało, zepchnięte zostało na margines(4), pisze Waldemar Odorowski.\nPo wojnie miasteczko koronowano na „perłę polskiego renesansu", której odbudową zajęła się Jednoosobowa Państwowa Pracownia Konserwatorska w postaci architekta Karola Sicińskiego.\nW 1950 r. odbył się ostatni plener Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych kontynuujący przedwojenną tradycję uczniów Tadeusza Pruszkowskiego. Bywali tu „arsenałowcy"(5), ale zwarte środowisko artystyczne przeniosło się gdzie indziej. Nadal jednak twórcy niezależni, czujący sentyment do nadwiślańskiego miasteczka, przyjeżdżali tu w poszukiwaniu inspiracji.\nW czasach dogasającego socrealizmu Kazimierz był charakterystyczną dla plenerów okresu PRL-u oazą wolności twórczej i kopalnią tematów.\nTakim właśnie zobaczył go Piotr Potworowski. Był tu kilkakrotnie. I tu zbliżamy się do meritum: co, jak i dlaczego malarz, obywatel świata, zobaczył z marginesu artystycznego jakim był w owym czasie Kazimierz Dolny? Materiałów, jakie pozostały po plenerach malarskich Potworowskiego, zachowało się niewiele: kilka obrazów, model łodzi, szkicownik, list, fotografie. To rzeczywiście niewiele, ale jak wiele można z nich wyczytać.\nZacznijmy od płócien.\nZdzisław Kępiński w albumie podsumowującym życie i twórczość Potworowskiego6 stwierdza, że obrazy powstałe na plenerach w Kazimierzu były częścią cyklu dotyczącego Wisły. Cykl ten miał dotykać istoty rzeki jako pierwiastka spajającego naród. Już tutaj widać zderzenie centrum i marginesu, zarówno na płaszczyźnie ideowej, tematycznej jak i warsztatowej. Malarz - emigrant wracający do kraju, nie zachwyca się urokiem malowniczego miasteczka. Nie uwiecznia malowanego po tysiąckroć kameralnego rynku czy fary. Poszukuje motywów narodowych, tak istotnych dla artystów przebywających za granicą, a tak niepopularnych w PRL-u. Odorowski widzi w nim ostatniego być może artystę, który postawił sobie za cel wyrazić poprzez sztukę istotę polskości(7). Obrazy te przedstawiają nie tylko Wisłę (Wisła w Kazimierzu) ale również zjawiska (Zachód słońca w Kazimierzu) czy przedmioty (Statek) z nią związane. Wydaje mi się, że na dobór tematyki prac malarza mógł wpłynąć również punkt obserwacji, z którego wyruszał w plener. Willa ojca, mieszcząca się przy ul. Krakowskiej 51, wychodziła wprost na Wisłę. Były to czasy kiedy miasteczko nie było jeszcze tak gęsto zabudowane, dzięki czemu artysta mógł obserwować rzekę o każdej porze dnia i nocy, we mgle czy skąpaną w lipcowym słońcu. Potworowskiego nie interesuje jednak impresjonistyczna gra światła i mgły. Fascynuje go swoisty „pejzaż marynistyczny". Tematem prac czyni nie tylko wodę, ale też jej otoczenie. Czasem wnikając w istotę Wisły unosi się nad wodami niczym Mickiewicz opisujący nadejście wojsk napoleońskich w „Panu Tadeuszu". Taki dystans pozwala mu zobaczyć więcej, głębiej, z kilku perspektyw. Czasami wnika w rzeczne odmęty i maluje jakby ze środka nurtu, a nawet niczym wahadłowiec przyglądając się mętnej toni z kosmosu.\nMyślę, że i na ten specyficzny sposób kadrowania przestrzeni obrazu miała wpływ jego pozycja Innego. Nie zdążył przyzwyczaić się codzienności widoku rzeki, nie spacerował nią często do pobliskiego Męćmierza, nie oglądał codziennie od wielu lat jej zachodów. Nie uległ stępieniu wrażliwości jakie powoduje rutyna. Jego Zachód słońca w Kazimierzu nie boi się swojej kolorystycznej kiczowatości. Potworowski chce uchwycić istotę fenomenu, który bada. Robi to zachowując się jak dziecko, które po raz pierwszy styka się z jakimś zjawiskiem nieskażone uprzedzeniami i schematami. Jego dziecięcy zachwyt i naturalność stały się źródłem wizji niezwykłych w kazimierskiej ikonosferze takich jak Statek, czyli drewniany model łodzi udekorowany farbą. To już nie tyle dziecięca zabawka, co właściwie powrót do swojego „artystycznego dzieciństwa".\nWe wczesnej twórczości artysty często pojawia się motyw statku. W 1925 r. wyrusza żaglowcem przez Morze Śródziemne z Marsylii do Afryki To poczucie trzech tysięcy metrów pod sobą i ten horyzont - było to dla mnie niezapomniane przeżycie8, wspominał. Tak wciągnęła go ta przygoda, że został na pokładzie przez pół roku. Po powrocie wystawia na Salonie Niezależnych w 1927 roku obraz Bitwa pod Oliwą, o której pisze: Były to cienie okrętów na przezroczystej wodzie. Niemal abstrakcyjny obraz - zupełnie nie impresjonistyczny9. A przecież był wtedy jeszcze pod ogromnym wpływem Bonnarda, kapistów czy Legéra, tak mocno trzymających się tradycji przedstawiającej. Kępiński odnotowuje, że pierwsze silne wrażenie zrobił na nim m.in. Picasso, z którym zetknął się w Paryżu. Może właśnie pod wpływem teorii kubizmu, w której przedmiot oznaczany jest jedynie przez jego najistotniejszy element (np. twarz poprzez zarys nosa czy skrzypce poprzez struny i gryf) Potworowski dążył do redukcji niepotrzebnych elementów? Co warte odnotowania, zainteresowanie tematami marynistycznymi było dla niego nie tylko egzotyczną przygodą i malarskim eksperymentem. Przymuszony trudnymi warunkami materialnymi malarz zaczyna konstruować z drewna modele żaglowców i statków parowych. Na podstawie wnikliwych studiów w Museé Marine wykonuje miniatury konkretnych wzorów i typów. Jeśli przyjrzymy się Statkowi kazimierskiemu jest czytelne, że nie jest to jakiś statek, ale parowiec określany przez czarny komin i półokrągłą obudowę turbiny. W drugiej połowie XX wieku parowce były sukcesywnie zastępowane przez statki o napędzie spalinowym. Patrząc z tej perspektywy można stwierdzić, że Potworowski budując go podczas jednego z pobytów w Kazimierzu odwoływał się raczej do swoich młodzieńczych wspomnień niż próbował uchwycić rzeczywistość. Ten model jest więc raczej metaforą przygody, wolności. Statek to płynący fragment przestrzeni, miejsce bez miejsca, największa rezerwa wyobraźni, stwierdza Foucault10. Dlaczego Potworowski wrócił do swojej młodzieńczej fascynacji pod koniec życia? Może chciał uciec, poczuć znów pod sobą morską otchłań, a przed sobą bezkresny horyzont? To pytanie pozostawiam otwarte.\nPowiedziałam już o płótnach i modelu statku.\nA co z świadectwem metody twórczej - bibułkowym szkicownikiem artysty? Wiem, że istnieje, ale niestety nie udało mi się do niego dotrzeć. "Za każdym razem, kiedy zaczynam obraz (...) staram się zużyć moje szkice z natury, szkice przedmiotowe, które są rezultatem szybkich obserwacji. Te szkice są pretekstem do czegoś, co nazywam skokiem w nieznane(...). Obraz nie jest dla mnie ulepszeniem szkicu, ale wysiłkiem nowym na podstawie sugestii szkicu, idącym właściwie od początku do bardziej odległego i nieznanego celu, który musi być odkryty podczas pracy nad obrazem"(11), mówił o swojej metodzie Potworowski. Malarz, jako obieżyświat, miał okazję odmalowywać widoki Toskanii, Ostii, Tarragony czy wreszcie Kornwalii. Nie są to jednak pocztówkowe pagórki skąpane słońcem. Artysta w zderzeniu z egzotyką nie ulegał jej zewnętrzności. Szukał elementów składowych, pierwiastków, żywiołów decydujących o specyfice konkretnego krajobrazu. Często miasto czy region charakteryzuje konkretną barwą czy kształtem. Tarragona to geometryczne bielone domy, Siena staje się barwą o tej nazwie, a Toskania układem trójkątnych pagórków z zabłąkanymi w krajobrazie postaciami.\nW Kazimierzu było trochę inaczej. "Dlatego muszę chodzić po kilkanaście kilometrów, żeby choć kawałek tego kraju zobaczyć jako jakąś całość, z głową i ogonem", pisał 15 sierpnia 1961 roku w liście z Kazimierza Dolnego do Zdzisława Kępińskiego(12).\nTa odmienność pracy polegała na dążeniu do syntezy krajobrazu, nie lokalnego, lecz polskiego. Sam malarz przyznaje się, że jest to zadanie niezwykle wymagające i żmudne. Pejzaż środka, leniwy i monotonny jak rozlewisko błotnistej szerokiej rzeki. Jest on w pewnym sensie charakterystyczny, ale trzeba diabelskiego wysiłku, żeby tego chcieć 13 - kontynuuje. Dojrzał w Kazimierzu serce narodu i stąd chciał badać jego puls. W tym prowincjonalnym miasteczku obranym za punkt obserwacyjny polskości, bardziej niż zazwyczaj, korzysta z wskazówek emigracyjnego mistrza Petera Lanyona. Filozoficzna koncepcja pejzażu jako dzieła sztuki uwolniła Potworowskiego od romantycznych konotacji tego gatunku malarskiego. Zgodnie z tą metodą artysta wyrusza w długie przechadzki nie, po to by odmalowywać fragment przestrzeni, ale oddać jej pełny ogląd. Doświadczając różnych emocji, od uspokojenia po lęk, oddaje je w szkicu wykonanym podczas takiej przechadzki. Po powrocie przystępuje do ujęcia swoich emocji i wrażeń optycznych w spójne dzieło, na pozór abstrakcyjne. Jednak nie jest to abstrakcja, a jedynie suma wrażeń, która przefiltrowana przez indywidualność twórcy tworzy nowy zespół znaczeń. Wychodząc od takiego właśnie pojmowania pejzaży Potworowski ruszał w swoje wielogodzinne, męczące przechadzki, których owocem, równocześnie oderwanym i wynikającym z pobieżnego szkicu, miały być wizerunki Wisły i kazimierskiego krajobrazu. Z nacisku na wnikliwe studia pejzażu wynika też inna przemiana. Od chwili spojrzenia na kraj, zmienia się światło. Powiedzieć wprost można, że weszło słońce w jego płótna, pisze Kępiński(14). Świadectwem tej przemiany może być choćby obraz Wóz w Kazimierzu namalowany przez Potworowskiego podczas pierwszego przyjazdu do Kazimierza w 1958 roku. Prawie monochromatyczne płótno skąpane jest w świetlistej poświacie. Bije z niego optymizm i energia, która udziela się odbiorcy.\nTakie spojrzenie na sztukę dalekie było od oficjalnej doktryny, dlatego też Potworowskiego nie witano z otwartymi rękami ani na Akademii Warszawskiej, ani na Krakowskiej. Szanowano go, ale także tutaj był Obcym. Nie wpisywał się w akceptowany przez władzę nurt kolorystyczny, bo parafrazując jego opinię o kapistach, „jego drzewo drgnęło", wykonał dużą pracę nad sobą. Nie odpowiadał również awangardzie odchodzącej od tradycji obrazu. Najprzychylniej chyba potraktowało go środowisko lubelskie. Miał wystawę w klubie „Zamek", a jego silna osobowość dała nadzieję na odrodzenie kolonii artystycznej w Kazimierzu, która potrzebowała przywódcy. Niestety nagła śmierć Potworowskiego pokrzyżowała te plany.\nMoże jednak nie do końca... Niespodziewany ciąg dalszy tej historii rozegrał się w 2008 roku. Wtedy to obyły się dwa, a nawet trzy wydarzenia związane z malarzem. W 110-lecie urodzin i 50-lecie pierwszego przyjazdu malarza do Kazimierza Muzeum Nadwiślańskie zorganizowało w Kamienicy Celejowskiej wystawę „Piotr Potworowski. Wisła". Na jej otwarcie przyjechała żona malarza Doreen Heaton-Potworowska. Była to pierwsza ekspozycja twórczości artysty w Kazimierzu, co pokazuje jak jego postać jest mało znana nawet tam. Można było na niej zobaczyć obrazy z wiślanego cyklu powstałe nie tylko w miasteczku, sprowadzone głównie z Muzeum Narodowego w Warszawie. Równocześnie odbył się V Międzynarodowy Plener Malarski poświęcony malarzowi, którego tematem była „Przestrzeń w obrazie". Zaproszono wykładowców i studentów z sześciu europejskich uczelni artystycznych m.in. Bath School of Art and Design, gdzie malarz wykładał po wojnie. Plener uświetnił wykład dr Katarzyny Kulpińskiej „O roli przestrzeni w pejzażach Piotra Potworowskiego". W „roku Potworowskiego" odbyła się również wystawa „1 architekt 1 fotograf. Twórczość Jana Koszczyc-Witkiewicza w fotografii Jerzego Szandomirskiego", zorganizowana z okazji 50 rocznicy śmierci architekta. Wśród plansz ze zdjęciami realizacji projektów Koszczyc-Witkiewicza można było znaleźć willę Potworowskich, pod którą umieszczono podpis W latach pięćdziesiątych XX w. miał tam pracownię znany malarz Piotr Potworowski15 . Znanym stał się w Kazimierzu być może dopiero w 2008 roku, pięćdziesiąt lat po swojej pierwszej wizycie w miasteczku.\nCo zatem wyniknęło ze spotkania Potworowskiego-światowca z prowincjonalnym Kazimierzem Dolnym?\nDla artysty był to niezwykle twórczy czas. Pobudzony tamtejszym krajobrazem stworzył unikalne wizerunki okolicy. Utrwalił kliszę Kazimierza jako „polskiego miasteczka", ale nie z powodu elementów architektonicznych odczytywanych jako narodowe. Tym razem zróżnicowany krajobraz stał się wizytówką Polski. Sięgnął do wspomnień, odświeżył paletę, formy, tematy i za pośrednictwem swoich doświadczeń wydobył zupełnie nowy obraz Kazimierza Dolnego.\nA właściwie Kazimierza nad Wisłą, jak wolał nazywać go Karol Siciński.\nDla malarza na pierwszym planie była rzeka, a dopiero potem przycupnięte nad nią polskie miasteczko. Miasteczko magiczne, bo każdy, kto w nim trochę pomieszka, zaczyna czuć w sobie królewską żądzę tworzenia, pisała w 1956 roku Maria Kuncewiczowa(16). Taką żądzę poczuł również Potworowski - kilkakrotny emigrant. Musiał zawędrować przez Paryż, stolicę ówczesnej sztuki, przepłynąć morza żaglowcem, a później dotrzeć wojennym szlakiem do Kornwalii, by pod koniec życia powrócić do miejsca swoich wakacyjnych zabaw. Jest jednym twórcą, który głównym tematem swoich prac uczynił rzekę i tym samym wizualnie zbliżył miasteczko do Wisły. W kazimierskiej ikonosferze jest absolutnym wyjątkiem. Żeby to sobie uzmysłowić wystarczy zerknąć na malowany równolegle z Potworowskim Kazimierz Dolny zimą Eugeniusza Arcta. Obraz tradycyjnie przedstawia uliczki, koryto Grodarza (rzeki przepływającej przez miejscowość) i przemykające ulicami postacie. Nakładająca się na siebie „ruchoma" tożsamość Potworowskiego pozwoliła mu ostrzej patrzeć. Korzystając z dystansu na jaki pozwala pozycja Innego, z boku zostawił dyskusje na temat stylów czy zaangażowania społeczno-politycznego sztuki rozgrywające się w centrach artystycznych. Nie bał się nieobecności w oficjalnej narracji o historii sztuki na jaką skazuje twórcę wybór prowincji. Woda, ziemia, drewno - materiały z jakich konstruował swoje głęboko przemyślane wizje odwołują nas do sztuki prehistorycznej, kiedy to człowiek nie musiał zastanawiać się nad finezją wykonania czy przekazem ideologicznym. Wolność wyboru, jaką dają marginesy, pozwoliła mu odrzucić powierzchowne zagadnienia. Nie musiał nic nikomu udowadniać, bo nie dano mu szansy zostania Znanym Malarzem, Wielkim Mistrzem czy Prekursorem.\nTutaj mógł działać instynktownie, z dala od schematów i konwencji.\nMógł być po prostu czy aż artystą, który poprzez swoją profesję wyrażał głęboko ludzką potrzebę jedności ze światem natury.\nFoucault Michel, Inne przestrzenie, "Teksty drugie" 6  2005\nKamiński Ireneusz J., Kazimierz nad Wisłą, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1983\nKępiński Zdzisław, Piotr Potworowski, Arkady, Warszawa 1978\nKuncewiczowa Maria, Kazimierzu w Nowym Jorku przemówienie, w: tejże, Dwa księżyce, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1989\nOdorowski Waldemar, Malarze Kazimierza nad Wisłą, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1991\nPiotrowski Piotr, 1989:zwrot przestrzenny, w: tegoż, Sztuka i demokracja w postkomunistycznej Europie, Poznań 2010\nPolish artist In Great Britain with an essay on Polish Art, by C.Poznański, edited by T.Potworowski, M.Żulawski, The Polish Literary Monthly "Nowa Polska", London 1944\nWłodarczyk Wojciech, Inny Kazimierz: kolorystów, awangardy, arsenałowców, „Brulion Kazimierski", nr 4 (wiosna-lato 2003)\nPiotr Potworowski, katalog wystawy, wstęp Juliusz Starzyński, Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne RSW „PRASA", Warszawa 1959\nPiotr Potworowski. Wisła, katalog wystawy w Muzeum Nadwiślańskim, Kazimierz Dolny 1.05-5.06 2008, oprac. Waldemar Odorowski\nPiotr Potworowski 1898-1962, katalog wystawy w Galerii Sztuki Współczesnej Zachęta, październik-grudzień 1996\nhttp://www.wkazimierzudolnym.pl/piotr-potworowski.html data odwiedzin: 12.01.2011


Marcin Z. Broda – Dumni z ubezpieczeń\n#dumnizubezpieczeń na Facebooku\nDumni z ubezpieczeń\nAutor: Marcin Z. Broda\nSzeroka ochrona, SU bez zaniżania, dobra cena\n#dla agenta, #dumnizubezpieczeń, #produkty, #promocja\nJeśli komuś wydawało się kiedyś, że w produktach mieszkaniowych powiedziano już wszystko, musi sprawdzić nasz nowy Pakiet 4 KĄTY. Szeroka ochrona mienia, OC w życiu prywatnym, rower i UTO, assistance, ubezpieczenia osobowe z NNW, kleszczem i specjalistyczną opinią medyczną. Adekwatne, podpowiadane przez nas, sumy ubezpieczenia. Nowoczesna taryfikacja składek. Z bardzo dobrymi stawkami dla znakomitej większości […]\nCzego Ty się boisz?\nOd lat słyszymy, że biznes ubezpieczeniowy do najłatwiejszych nie należy. Nie jest łatwo rozmawiać z klientami o trudnych kwestiach życia, śmierci czy nawet po prostu o potencjalnych szkodach w mieniu, które mogą się przytrafić. A na wypadek których ubezpieczenie chroni. Szczęśliwie chyba możemy jednak uznać, że świadomość klientów rośnie. I może nie przekłada się jeszcze […]\nNajwiększa wypłata w historii ubezpieczeń\nAzbest znany był ludzkości od bardzo dawna. Już przynajmniej 4,5 tys. lat temu używano go na terenie dzisiejszej Finlandii do wzmacniania naczyń kuchennych. O azbeście piszą Pliniusz Starszy i Młodszy. Używali go Persowie. Marco Polo widział strój z azbestu w czasie swojej podróży. W carskiej Rosji, jeszcze w XIX wieku, robiono z niego i stroje, […]\nPlan awaryjny jest często w głowie (dobrego) właściciela, dyrektora, inżyniera. Wiedzą lub wiedzieliby co zrobić, gdyby zdarzyło się coś złego. Problem w tym, że czasem ich nie ma. Albo nie ma czasu, by wszystko i w szczegółach tłumaczyć innym. Stąd tak ważne jest bardzo, by plan awaryjny był nie tylko w głowie, ale i w […]\nKiedy zdarzy się szkoda\nPlan awaryjny ma pozwolić na możliwie najlepsze przejście i samego zdarzenia losowego, i na możliwie szybki powrót do operacyjnej działalności, i również na zneutralizowanie wszystkich negatywnych skutków zdarzenia. Przygotowanie planu nie jest proste. Choćby dlatego, że trudno przewidzieć nieprzewidziane… Bezpośrednie procedury działania w chwili wystąpienia zdarzenia losowego mają przede wszystkim za zadanie zmniejszenie bezpośredniej wielkości […]\nZarządzanie ryzykiem czasem kojarzy się z bezpośrednią walką ze szkodami lub zabezpieczeniem przed szkodami takimi jak zamki, systemy przeciwpożarowe lub nawet ubezpieczenie. A jednym z najważniejszych elementów zarządzania ryzykiem jest w istocie plan, co będziemy robić, kiedy coś złego się stanie…\n#RozwińSkrzydła na rynku zdrowia\n#dla agenta, #dumnizubezpieczeń, #komentarz, #ubezpieczenia\nAgenci ubezpieczeniowi mają niepowtarzalną okazję wyjść do klientów z propozycją, której ci klienci oczekują. Dziś ten kierunek to ubezpieczenia zdrowotne.\nPotrzeba tylko dobrego pomysłu, odwagi i odpowiedniego podejścia…\n– podpowiada #dumnyzubezpieczeń Marcin Z. Broda\n#dla agenta, #dumnizubezpieczeń, #komentarz, #ubezpieczenia, #wiedza\nTrochę ponad rok temu przeprowadziliśmy szerokie badanie młodych klientów ubezpieczeń. Podstawowe pytanie, które nas napędzało, brzmiało mniej więcej tak: Młodzi są internetowi, komórkowi, usieciowieni i w ogóle nowotechnologiczni. Ale ubezpieczeń w internecie nie kupują. Dlaczego? Czy to directy i porównywarki robią coś źle? Czy tak po prostu musi być?\n– #dumnyzubezpieczeń Marcin Z. Broda\nUbezpieczenia w tarczy „antykryzysowej”\nJest nadzieja, że tarcza „antykryzysowa” jednak nie zabije ubezpieczeń. Póki co proponowane rozwiązania dają Komisji Nadzoru Finansowego możliwość ulżenia ubezpieczycielom w najbardziej nieprzyjemnych, administracyjnych obciążeniach…\nRynek ubezpieczeń ma prawidłowo funkcjonować. Pytanie tylko, kto będzie to oceniał…\n– o tarczy antykryzysowej Marcin Z. Broda\nTrzy grupy agentów\nŚrodowisko agentów ubezpieczeniowych można podzielić na przynajmniej 3 grupy:\ntych, którym się chce; tych, którym się już nie chce; i tych, którzy przeszli na emeryturę. Grupy są przy tym mniej więcej równoliczne.\nAle już niekoniecznie równe jest ich traktowanie przez ubezpieczycieli…\n– uważa #dumnyzubezpieczeń Marcin Z. Broda\n#dumnizubezpieczeń powstali po to, by wzmacniać przekonanie, że UBEZPIECZENIA to wyjątkowa branża. Potrzebna, odpowiedzialna, profesjonalna i pełna ciekawych ludzi z pasją.\nJesteśmy dla ubezpieczeniowców – przede wszystkim dla tych, którzy są tuż obok klienta: dla dobrych agentów ubezpieczeniowych, multiagentów, brokerów.\n#dumizubezpieczeń na Facebooku\nWłaśnie z Facebooka wywodzi się nasza akcja #dumnizubezpieczeń. Zachęcamy do wspólnego tworzenia naszej akcji.\nRazem z nami obudźcie dumę ubezpieczeń!\nCzym jest nowoczesna likwidacja\nDzień dobry, tu Wefox!\nKalejdoskop multiagentów. Prawdziwy\nUbezpieczeniowcy wciąż dla Ukrainy\nBranża ubezpieczeniowa dla Ukrainy


Nokia C5 i obniżka ceny SE Satio | Blog PLAY\nNokia C5 i obniżka ceny SE Satio\n06.30.2010 12:19:19 · Opublikowano w cenniki, ciekawostki, inne, Nowe telefony, obniżka, PLAY news\nZ dniem 1 lipca do oferty zostaje wprowadzona Nokia C5: Dodatkowo tego samego dnia obniżce ulega cena Sony Ericssona Satio:\nTaryfa Premium 200 - nowa cena 349 zł\nCenniki: Źródło: Blogplay.pl\nTagi: c5, cennik, ericsson, Nokia, Play, satio, Sony\n3 komentarze dla wpisu “Nokia C5 i obniżka ceny SE Satio”\n30 czerwiec 2010 o godz. 18:13:45\nSory że nie na temat, ale co się z replay bez telefonu na 12 i 18 miesięcy, czy play wycofał cichaczem te oferty i zmusza do zakupu ofert z telefonami? DDluku czy możesz to sprawdzić?\n30 czerwiec 2010 o godz. 20:54:03\nTo i ja nie na temat. Opowiem wam przedziwną troszkę zabawną historię która mi się dzisiaj przydarzyła, a mianowicie. Dostaję w dniu dzisiejszym smsa z sieci play (mam fresha) o następującej treści “Przygotowaliśmy dla Ciebie ofertę specjalną! Odbierz telefon za 1 zł zachowując swój numer. Szczegóły Twojej oferty poznasz w salonie Play oraz pod *503” No to postanowiłem że zadzwonię i sprawdzę co to za oferta zwłaszcza że ostatnimi czasy zastanawiam się nad long play + swobodny internet. Dzwonię więc i pytam bardzo miłą Panią o ofertę specjalną. Oczywiście zaznaczając że chodzi mi o swobodny internet z long play. I tu niespodzianka Pani mówi mi po chwili zastanowienia że nie mogę przejść z karty na taki abonament. Zdziwiony pytam dlaczego i słyszę odpowiedz bo oferta dotyczy tylko abonamentu na rozmowy. Zanim poprowadziłem temat dalej przerwało mi połączenie. Dzwonie więc po raz kolejny. Odzywa się inna miła Pani, a ja zmieniając troszkę taktykę informuje o otrzymanym smsie i proszę o przedstawienie mi oferty na abonament + internet w telefonie. Pani milczy chwilkę i miłym głosem prosi mnie, abym momencik poczekł. Rozlega się muzyczka i tak przez parę minut po czym słyszę ją ponownie. Dziękuje mi za cierpliwość i mówi “proponuje abonament telefoniczny + pakiet 500 Mb za 35zł w przypadku korzystania z wszystkich nadajników i 15 zł z nadajników play”. Na to ja pytam “a co z abonamentem long play 69 + 30 zł 2GB”. I tu słyszę że czegoś takiego nie ma w ofercie play jest tylko przy abonamencie 99zł. Zdziwiony pytam jak to nie ma skoro wczoraj jeszcze było. Pani pyta gdzie to widziałem. Odpowiadam jest na stronie p4. No i oczywiście ponownie proszę czekać i muzyczka. Mija jakieś 10 minut odzywa się ta sama Pani informując mnie że ta oferta będzie ale od sierpnia. Otrzymując tą informację zdębiałem i pytam jak to możliwe że od sierpnia jak już od dłuższego czasu jest to na stronie z możliwością zakupu. Na to Pani nadal upiera się że od sierpnia. Mówię no dobrze niech już będzie i pytam co mi więc Pani zaproponuje. Ona na to longplay 69 zł + swobodny internet 2Gb za 30 zł. Mówię ok, ale jaki mam na to rabat co to za specjalna oferta (dostałem przecież smsa!) I tu słyszę że specjalną ofertą jest to że mogę przejść z karty na abonament i o to właśnie w tym chodzi. Na to nie wytrzymałem i strasznie się roześmiałem. Po chwili pytam. Niech mi Pani powie jak to jest macie dla mnie specjalną ofertę, a teraz doszło do tego że jest ona droższa niż przez stronę play (aktualnie long play 69 w cenie 59 + internet 30zł)? Przecież to żadna oferta. I tu miła Pani po raz kolejny informuje mnie że ta specjalna oferta to możliwość migracji z karty na abonament. Na koniec powiedziałem jej tylko że migrować na abonament mogłem i bez ich smsa, a ich specjalne oferty są nie specjalne zwłaszcza że jestem bardziej doinformowany niż on co do ich usług. Powiem wam, że ręce mi normalnie opadły. Mam specjalną ofertę bez specjalnej oferty. Macie może podobne doświadczenia?? A może jednak jest dla mnie jakaś super oferta?? 🙂\n01 lipiec 2010 o godz. 7:01:28\nGregor, oferty replay sa tylko na 18mcy w tej chwili dla klientow indywidualnych, dla biznesu wycofanu najnizsza, firmowa 25.\nłukasz, idz do salonu i tam pogadaj. nigdy nic nie zalatwiaj przez telefon!


Dwa obrazy Kościoła\n"To jest wielki, stary statek, który tak skrzypi, trzeszczy i buja, że aż czasami robi ci się niedobrze. Ale on ciągle zmierza do swego celu, jak w przeszłości, tak aż po kres dni. Z tobą albo bez ciebie". W taki oto obrazowy sposób J. E. Powers przedstawia naturę Kościoła. Choc takie stwierdzenie może szokować, to niewątpliwie jest w nim wiele prawdy. By się o tym przekonać, wystarczy porozmawiać z osobami, które dopiero niedawno dołączyły do społeczności, a okaże się, że większośćz nich jest po prostu zachwycona Kościołem. Cieszą się z każdego nabożeństwa, przeżywają wszystkie kazania, z entuzjazmem śpiewają stare hymny. Z podziwem też przyglądają się swoim starszym stażem wiary braciom i siostrom, którzy zdają się być niedoścignionym przykładem życia chrześcijańskiego. Jednak gdyby po kilku latach powrócić do takiej rozmowy, mogłoby się okazać, że ich wcześniejszy zachwyt Kościołem ustąpił miejsca czemuś, co można by nazwać rozczarowaniem. Przez ten czas zdążyliby się zapewne przekonać, że w zborze też czasem "skrzypi, trzeszczy i buja", a ludzie nie zawsze są tak wspaniali, jakimi wydawali się być na początku, i zdarza się, że swoim postępowaniem zamiast podziwu wzbudzają raczej niechęć.\nNiceańsko-Konstantynopolitańskie Wyznanie Wiary, napisane przez chrześcijan w IV w., głosi: "Wierzymy (...) w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół". Jednak kiedy patrzymy na szarą kocielną rzeczywistość, możemy zadawać sobie pytanie, czy te określenia Kościoła faktycznie są odbiciem naszych przekonań czy może raczej skłonni jesteśmy postrzegać go jako czasem obłudny, zwaśniony i brudny.\nJaki jednak naprawdę jest Kościół? Na czym polega jego fenomen? Apostoł Paweł w Liście do Efezjan przedstawia dwa zdumiewające obrazy Kościoła. Choć niewątpliwie bardzo się one między sobą różnią, każdy z nich jest prawdziwy. Jeśli więc chcemy lepiej zrozumieć naturę Kościoła i nauczyć się doceniać fakt, że jesteśmy jego częścią,nie możemy zapominać o żadnym z nich. W tym rozważaniu odpowiemy sobie na dwa pytania: Jakie są dwa obrazy Kościoła, przedstawione przez Pawła? Co możemy zrobić, by odnaleźć w nim swoje miejsce?\nPierwszy obraz to Kościół, widziany z perspektywy nieba (Ef. 1,1-13). I kiedy czytamy ten tekst, musimy przyznać, że Kościół jest niezwykły. Apostoł kieruje swoje słowa do zboru w Efezie - zwyczajnych chrześcijan, ale określenia, jakich wobec nich używa, wcale nie są zwyczajne. Pisze bowiem do świętych (w. 1), ubłogosławionych w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem niebios (w. 3), wybranych przed założeniem świata (w. 4), przeznaczonych do synostwa (w. 5), odkupionych przez krew Jego i oczyszczonych z grzechów (w.7), zapieczętowanych obiecanym Duchem Świętym (w. 13), będących częścią Kościoła, którego Głową jest Jezus Chrystus (w. 22). Tak właśnie wygląda Kościół widziany z Bożej perspektywy: czysty, święty, niewinny, przynoszący chwałę swemu Stwórcy, a przynależność do niego to niewątpliwie wielki przywilej i wyróżnienie.\nPaweł przypomina nam też, że Bóg przeznaczył nas, wierzących: "abyśmy się przyczyniali do uwielbienia chwały Jego" (w. 12). Niegdyś Boża chwała objawiała się na Górze Synaj, tak że góra ta płonęła i była przykryta obłokiem, a lud nie śmiał się do niej zbliżyć. W czasach Salomona, chwała wypełniła nowo wybudowaną świątynię, tak że nawet kapłani nie mogli wejść do środka, by pełnić swoją służbę. A w dniu Pięćdziesiątnicy Boży Duch, w postaci języków ognia, zstąpił na zwykłych ludzi i wypełnił ich swoją obecnością. Dziś Boża chwała nie manifestuje się już na Górze Synaj ani w świątyni jerozolimskiej, ale w Kościele i poprzez Kościół, a my mamy przywilej być jego częścią. Dlatego też, zawsze kiedy czuję się zniechęcony tym, co wcześniej nazwałem szarą kościelną rzeczywistością, przypominam sobie ten właśnie fragment. Czytając go mogę bowiem zobaczyć Kościół tak, jak Bóg go widzi, a jako człowiek zajęty ziemskimi sprawami i zmartwieniami, muszę przyznać, że nie często patrzę na świat z tego punktu widzenia.\nZ perspektywy ziemi\nW Liście do Efezjan znajdujemy również drugi obraz Kościoła. Jest on równie prawdziwy co poprzedni, ale z pewnością nam bliższy, bo widziany z naszej, ziemskiej perspektywy. Paweł, nawiązując do problemów, z jakimi zmagali się wierzący w Efezie, pisze, jak należy postępować: "odrzuciwszy kłamstwo, mówcie prawdę"; "kto kradnie, niech kraść przestanie"; "niech żadne nieprzyzwoite słowo nie wychodzi z ust waszych"; "wszelka gorycz i zapalczywość, i gniew, i krzyk, i złorzeczenie niech będą usunięte spośród was"; "a rozpusta i wszelka nieczystość lub chciwość niech nawet nie będą wymieniane pośród was"; "nie upijajcie się winem" (Ef. 4,24-5,21). Listy apostolskie były zazwyczaj pisane jako odpowiedź na konkretne problemy występujące w zborach. Trzeba zatem przyznać, że "ciekawy" tryb życia prowadzili ci święci z Efezu: kłamali, kradli, przeklinali, kłócili się i na domiar złego nadużywali wina. A wcześniej czytaliśmy o nich, że przecież zostali wybrani, przeznaczeni do synostwa, odkupieni, oczyszczeni. Stali się obywatelami nieba, a mimo to tak bardzo uwikłali się w ziemskie sprawy, że patrząc na nich zapewne czasem trudno było w nich dostrzec Kościół pełen Bożej chwały.\nPodobnie zdarza się i dziś. Znany pisarz chrześcijański Eugene Peterson zauważa, że Kościół składa się w równych częściach z tajemnicy i bałaganu. W zborach pojawiają się problemy, które są złym świadectwem dla niewierzących i przyczyną zniechęcenia dla samych chrześcijan. Kiedy jednak zastanawiam się nad obecną sytuacją Kościoła, przypomina mi się wzruszająca historia Carolyn Martin, opisana przez Philipa Yancey'a w książce pt. "Rozczarowany Bogiem". Carolyn cierpiała na bardzo poważne porażenie mózgowe. "Rzeczą szczególnie tragiczną związaną z jej stanem jest to, że zewnętrzne objawy - ślinienie się, niezgrabne ruchy rąk, nieartykułowana mowa, trzęsąca się głowa - powodują, iż ludzie sądzą, że jest opóźniona w rozwoju umysłowym. W rzeczywistości natomiast jej umysł jest tym jedynym narzędziem jej ciała, które działa doskonale; brakuje jej jedynie władzy nad mięśniami". Z tego też powodu Carolyn piętnaście lat spędziła w zakładzie dla osób upośledzonych umysłowo. W końcu jednak postanowiła go opuścić i samodzielnie ułożyć sobie życie. Musiała nauczyć się sama wykonywać najprostsze czynności, potem skończyła szkołę średnią i rozpoczęła studia biblijne. Podczas studiów poproszono ją, by wygłosiła w kaplicy przemówienie do studentów. Gdy po wielu godzinach pracy maszynopis był gotowy, Carolyn poprosiła swoją przyjaciółkę Josee, aby odczytała tekst w jej imieniu. Yancey opisuje to tak: "W dniu nabożeństwa Carolyn siedziała ciężko w swoim wózku inwalidzkim po lewej stronie podwyższenia. Czasami jej ręce wykonywały jakiś niekontrolowany ruch, głowa opadała na jedną stronę tak, że prawie dotykała ramienia, strużka śliny czasami ściekała na jej bluzkę. Obok niej stała Josee, czytając dojrzałą i piękną prozę, ułożoną przez Carolyn, skoncentrowaną wokół tekstu biblijnego: "Mamy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby się okazało, że moc, która wszystko przewyższa, jest z Boga, a nie z nas" (II Kor. 4,7). Wówczas studenci, być może po raz pierwszy, mogli zobaczyć Carolyn: "jako kompletną ludzką istotę, taką jak oni sami". Dotychczas dostrzegali tylko jej niepełnosprawne, powykręcane skurczami ciało, teraz jednak mieli okazję przekonać się, iż w tym ciele funkcjonuje błyskotliwy i sprawny umysł.\nCzytając tę historię nie sposób nie zauważyć podobieństw do Kościoła, którego Głową jest sam Jezus Chrystus (Ef. 1,22). Szczerze mówiąc nie bardzo rozumiem, dlaczego postanowił On zostać Głową Ciała, które tak często nie realizuje Jego woli. Jest to niewątpliwie wyraz Jego uniżenia, ale to także wielkie wyróżnienie dla nas. Dlatego też, będąc tego świadomi, nie powinniśmy popełniać tego samego błędu, jakiego dopuścili się znajomi Carolyn, którzy - widząc jej niepełnosprawne ciało - nie zauważyli jej inteligencji. Przyglądając się ułomnościom Kościoła, nie możemy przeoczyć faktu, iż ciągle jest on najbardziej niezwykłym organizmem, jaki istnieje, gdyż Chrystus zechciał wypełnić go swoją obecnością i być jego Głową. W Liście do Efezjan czytamy także, iż Jego wolą jest, aby Kościół funkcjonował jak ciało, które "spojone i związane przez wzajemnie się zasilające stawy, według zgodnego z przeznaczeniem działania każdego poszczególnego członka, rośnie i buduje samo siebie w miłości" (Ef. 4,16).\nJak odnaleźć swoje miejsce w Kościele?\nPo pierwsze, nie powinniśmy opuszczać Kościoła. Niektórzy chrześcijanie, widząc w nim tak wiele problemów i niedoskonałości, postanawiają odejść, aby móc lepiej samemu rozwijać swoją więź z Bogiem. Kiedy jednak myślimy o Kościele jako o Ciele, uświadamiamy sobie, że taka decyzja nie tylko wcale nie rozwiązuje problemu, a jeszcze go komplikuje, burząc jedność Kościoła. Utrata jakiejś części ciała nie spowoduje, że stanie się ono sprawniejsze. Dzieje się wręcz przeciwnie. Taki krok ma też negatywne konsekwencje dla tych, którzy odchodzą. Odcięty palec nigdy nie będzie lepiej funkcjonował samodzielnie, niż wówczas, gdy był częścią całego organizmu. Eugene Peterson, pisząc o ważności wspólnoty w starożytnym Izraelu, zauważył: "Zgromadzenie (qahal) było podstawowym elementem w relacji pomiędzy Bogiem a ludem Izraela, a odłączenie od wspólnoty było najgorszą karą w tamtym systemie prawnym".\nC. S. Lewis pisząc o tym, jakie znaczenie ma Kościół dla człowieka wierzącego, stwierdza: "...jedynym odpowiednim instrumentem, służącym do zdobywania wiedzy o Bogu, jest cała społeczność chrześcijan, którzy wspólnie na Niego oczekują. Mówiąc obrazowo, chrześcijańskie braterstwo stanowi techniczne narzędzie, wyposażenie laboratoryjne, do prowadzenia tego rodzaju badań". Dalej Lewis pisze o tych, którzy odwracają się od Kościoła, by budować swoją własną więź z Bogiem, porównując ich do człowieka, "który nie posiada żadnych instrumentów oprócz zwykłych okularów i przy ich pomocy chce podważać racje prawdziwych astronomów". W końcu autor dochodzi do wniosku, że ów człowiek "może być bardzo inteligentną osobą - może nawet inteligentniejszą, niż niektórzy z tych prawdziwych astronomów, ale on po prostu nie daje sobie szansy". Bóg sam stworzył Kościół - społeczność ludzi wierzących - po to, byśmy mieli właściwe "narzędzie", dzięki któremu będziemy mogli Go poznawać. Choć może się nam wydawać, że każdy może wzrastać indywidualnie, w oddzieleniu od innych, to Bożą wolą jest, byśmy czynili to wspólnie. Dlatego, jeśli chcemy odnaleźć swoje miejsce w Kościele, musimy dać sobie szansę i nie odchodzić od społeczności.\nPo drugie, powinniśmy uświadomić sobie, że dopóki nie wkroczymy w wieczność, nie znajdziemy doskonałej społeczności. Wielu chrześcijan, rozczarowawszy się jakąś lokalną społecznością, wyrusza w długą i męczącą wędrówkę w poszukiwaniu "idealnego" zboru, albo przynajmniej bliskiego ideałowi. Niestety, takie poszukiwania są z góry skazane na niepowodzenie, gdyż taki zbór nie istnieje. Doskonałość - w odniesieniu zarówno do Kościoła, jak i do każdego z nas indywidualnie - nastanie dopiero wówczas, gdy wkroczymy w wieczność.\nJeśli jesteśmy w Chrystusie, czyli gdy przyjęliśmy Go jako naszego osobistego Pana i Zbawiciela, zostaliśmy zbawieni, jesteśmy wybrani, przeznaczeni do synostwa, odkupieni, oczyszczeni oraz zapieczętowani Duchem Świętym (Ef. 1,1-23). Z drugiej jednak strony czytamy(Ef. 1,14), że Duch Święty: "jest rękojmią dziedzictwa naszego, aż nastąpi odkupienie własności Bożej". W tym miejscu pojawia się więc pytanie, czy już jesteśmy odkupieni, czy dopiero na to oczekujemy? Odpowiedź brzmi: i jedno, i drugie. W teologii naszą obecną sytuację określa się jako "już, ale jeszcze nie". Oznacza to, że już jesteśmy Bożą własnością i zostaliśmy odkupieni, czyli krótko mówiąc, już jesteśmy zbawieni, ale jeszcze nie doświadczamy pełni zbawienia. A więc, zostaliśmy usynowieni, ale jeszcze nie cieszymy się wszystkimi przywilejami wynikającymi z pełnoletności, jesteśmy obywatelami Bożego Królestwa, ale jeszcze nie oglądamy naszej nowej ojczyzny. Ciągle zdarza się nam zgrzeszyć, doświadczamy pokus, upadamy na duchu, a nasze ciała podatne są na cierpienie, choroby i są śmiertelne. A ponieważ my jesteśmy niedoskonali, również w Kościele, którego jesteśmy częścią, znajdujemy tak wiele braków i problemów.\nNasz obecny stan "już, ale jeszcze nie", a także stan całego Kościoła, można porównać do rozwoju dziecka w okresie ciąży. W ostatnich tygodniach przed porodem, kiedy dziecko jest już w pełni ukształtowane i niemal gotowe do przyjścia na świat, nikomu nie przyjdzie do głowy kwestionować, że ono naprawdę istnieje. Faktem jest, że jeszcze nie można go zobaczyć, jego stęskniony tatuś nie może jeszcze wziąć go na ręce a znajomi nie mogą jeszcze zacząć się spierać, do kogo dziecko jest bardziej podobne, ale ono już jest i lada dzień się urodzi. Podobnie jest z nami. Już zostaliśmy zbawieni i wszelkie znaki na to wskazują, ale jeszcze nie wkroczyliśmy w wieczność i nie doświadczamy pełni zbawienia. Kiedy jednak to się stanie, wówczas otrzymamy nowe, zmartwychwstałe ciała i wtedy dopiero zobaczymy Kościół takim, jakim widzi go Bóg.\nZanim jednak to nastąpi musimy być realistami i zrozumieć, że skoro my sami jesteśmy niedoskonali, to poszukiwanie idealnego Kościoła jest stratą czasu. Co więcej, jeśli każdy z nas oczekuje od innych cierpliwości i zrozumienia dla własnych słabości, to również powinien sam mieć takie podejście do sióstr i braci w Kościele.\nPo trzecie, mimo własnych braków, mamy dążyć do tego, by być takim Kościołem, jaki Bóg chce widzieć.Znany kompozytor Igor Strawiński skomponował bardzo trudny utwór smyczkowy. Po dwóch tygodniach prób jeden z solowych wykonawców obwieścił mu, że jest on zbyt skomplikowany, by ktokolwiek mógł go poprawnie wykonać. Na to kompozytor odpowiedział: "Cieszę się, że ktoś przynajmniej próbuje zagrać to, co miałem na myśli".\nTrochę podobna historia miała miejsce w małej szkole, która mieściła się w bardzo ubogiej dzielnicy, zamieszkanej głównie przez robotników. Był tam nauczyciel, który każdego roku organizował szkolną orkiestrę, by na uroczystości rozdania świadectw wykonać fragment IX Symfonii Beethovena. Każdego roku uczniowie ćwiczyli, dając z siebie wszystko, ale i tak za każdym razem efekt końcowy daleki był od doskonałości. Ktoś w końcu zapytał, po co to robić, skoro i tak nie można tego dobrze zagrać? Na to nauczyciel odpowiedział: "Dla większości z tych, którzy przyjdą, będzie to być może jedyna okazja, by zetknąć się ze wspaniałą symfonią Beethovena". Podobnie jest z nami. Choć modlimy się słowami: "Bądź wola twoja, tak w niebie jak i na ziemi" i pragniemy, by Boża wola wypełniała się w życiu naszych społeczności, to ciągle mamy problemy, by właściwie "zagrać" to, co Bóg miał na myśli. Póki nie wkroczymy w wieczność, Jego standardy są dla nas nieosiągalne. Z drugiej jednak strony, warto próbować, bo nasze nieudolne starania mogą być dla wielu ludzi jedyną szansą poznania Bożych zamiarów. A pewnego dnia, kiedy nastanie nowe niebo i nowa ziemia, zobaczymy Boże dzieło w pełnym wymiarze: "Kościół pełen chwały, bez zmazy lub skazy lub czegoś w tym rodzaju (...) święty i niepokalany" (Ef. 5,27).