Księga Wilkołaków. Przewodnik po Zmiennokształtnych, Likantropach i Zwierzołakach - Bob Curran (85131) - Lubimyczytać.pl\nbestia wampir przemiana\nKsięga Wilkoła... Bob Curran\nZabrakło logicznego wywodu- zapewne jest to wynik braku myśli przewodniej, która zechciałaby towarzyszyć tej książeczce. Dużo tu wszystkiego w niewielkiej objętości. Momentami brak składu i ładu przeszkadzał mi bardzo i nie wpływał pozytywnie na pracę mojego jednozwojowego mózgu. Jeżeli jednak założymy, że to opracowanie na temat figury wilkołaka w kulturze traktujemy jak bardzo „gorący kubek” do przeczytania w jeden dzień, to rzeczywiście jest to bardzo pop wprowadzenie z rodzaju „ Wilkołaki dla żółtodziobów” albo „Wilkołactwo dla wyjątkowo opornych” mogące skłonić do dalszych poszukiwań (ciut bardziej składnych, osadzonych, wymagających i wyczerpujących). Zainteresowanych odesłałbym chociażby do prac Ernesto Petoii. Dodatkowy minus za ilustracje przywodzące na myśl te z tanich pornograficznych komiksów z dreszczykiem. Kto w czasach obecnych tak ilustruje książki!? Tak, to może być tylko Ian Daniels. Ja w to nie wchodzę, sorry.\nZabrakło logicznego wywodu- zapewne jest to wynik braku myśli przewodniej, która zechciałaby towarzyszyć tej książeczce. Dużo tu wszystkiego w niewielkiej objętości. Momentami brak składu i ładu przeszkadzał mi bardzo i nie wpływał pozytywnie na pracę mojego jednozwojowego mózgu. Jeżeli jednak założymy, że to opracowanie na temat figury wilkołaka w kulturze traktujemy jak...\nNa polskim rynku nie sposób opędzić się od kompendiów wiedzy o wampirach. Można przebierać między różnymi kolorami okładek, miedzy formatami, czy zawartą w nich treścią. Ale co wtedy, gdy ktoś szuka informacji o wilkołakach? Tu robi się już gorzej, ponieważ te stworzenia w modowym rankingu na dziwne stwory figurują o wiele, wiele niżej. Dr Bob Curran spieszy nam więc z pomocą!\nCo od razu rzuca się w oczy, gdy sięgamy po tę pozycję? Szata graficzna okładki. Jest niemal identyczna z "Księgą wampirów". Jedyną różnicą są porażające, miodowe oczy. Grafika jest tak minimalistyczna i tajemnicza, że człowiek po prostu chce zajrzeć do środka, by dowiedzieć się czegoś więcej.\nKsiążka nie jest klarownie podzielona na rozdziały pod względem krajów, w których występują wilkołaki, ale tworzy ścieżkę, przekrój przez ludzki umysł. Co nie znaczy oczywiście, że nie dowiemy się z tej pozycji niczego o dawnych wierzeniach! Jest ona nasycona historią i mitami - przeczytamy w niej o Romulusie i Remusie, Gilgameszu, Fenrirze, Berserkerach, o ludziach którzy czcili lamparty oraz przejawach okrutnego kanibalizmu. Dowiemy się, czemu wielu świętych i innych bóstw było przedstawiane z głowami zwierząt (szczególnie psów, wilków, zwierząt kotopodobnych) oraz dlaczego niektóre historyczne postaci przybierały po nich swoje przydomki. Bob Curran nie zapomniał także w swojej pracy o roli księżyca w wilkołaczym micie oraz sposobach, w jakie można się było w ową kreaturę przemienić lub też powrócić do dawnej postaci (uwierzylibyście, że czasem wystarczy zwykłe ludzkie ubranie?). Dużą rolę, ku mojemu zdziwieniu, odgrywa w tym kompendium kwestia niepoczytalności, chorób psychicznych i dewiacji.\nTą książką byłam oczarowana. Przyznaję, że głównie dlatego, że nigdy wcześniej nie dowiedziałam się o wilkołakach aż tyle! Nie znałam 3/4 historii, które były tam zamieszczone. Poznałam alternatywne wersje "Czerwonego Kapturka", poczytałam trochę o dewiacjach seksualnych ludzi i co z tego wynikało (od tej pory każda kobieta, która rodziła człowieka, który różnił się w jakichś sposób inny od reszty, była osądzana o spółkowanie ze zwierzęciem!). Mogłam poszerzyć horyzonty swojej wiedzy o dzieciach wychowywanych przez zwierzęta o coś więcej, niż tylko film o "Tarzanie". Znalazło się nawet miejsce dla wilkołaków na srebrnym ekranie (czego trochę brakowało mi w "Księdze wampirów"). I - na co jeszcze zwróciłam uwagę - w wielu historiach o wilkołakach to właśnie NIEWIERNA KOBIETA jest przyczyną "zezwierzęcenia" mężczyzny. Intrygujące!\nJak zwykle, do książki Boba Currana zostały dołączone szkice Iana Danielsa. Ten człowiek ma niebywały talent i oko do szczegółów. Obrazki jeszcze bardziej zachęcają do dalszego czytania, pomagają wyobraźni i koją zmysły (szczególnie po przeczytaniu o kanibalizmie!).\nDo jakiego wniosku doszłam po lekturze dwóch książek Boba Currana? Wampiryzm był postrzegany bardziej jako choroba ciała, likantropia zaś jako choroba duszy. Polecam obie książki tego doktora. Są napisane na poziomie, przystępnym, intrygującym językiem. Kipią informacjami i ciekawostkami. Nie sposób się od nich oderwać. Gwarantują dobrze spędzony czas, a może nawet nieprzespaną noc?\nNa polskim rynku nie sposób opędzić się od kompendiów wiedzy o wampirach. Można przebierać między różnymi kolorami okładek, miedzy formatami, czy zawartą w nich treścią. Ale co wtedy, gdy ktoś szuka informacji o wilkołakach? Tu robi się już gorzej, ponieważ te stworzenia w modowym rankingu na dziwne stwory figurują o wiele, wiele niżej. Dr Bob Curran spieszy nam więc z...\nDuet, który tworzą dr Bob Curran oraz ilustrator Ian Daniels miałam okazję już poznać. Sięgając po „Księgę wilkołaków” wiedziałam, że spodziewać się mogę dzieła na najwyższym poziomie zarówno literackim, jak i merytorycznym.\nWydanie „Księgi wilkołaków” jest niemal identyczne do tego, które znam z „Księgi wampirów”. Czarna okładka, gotycka czcionka, oczy jakiegoś nie do końca zidentyfikowanego stworzenia. Mogłoby się wydawać, że treść również będzie podobna. Otóż nie, „Księga wilkołaków” zaskakuje nas zupełnie nowymi faktami.\nAutor w swej monografii opisuje wierzenia dotyczące wilkołaków w sposób chronologiczny. Skupia się na europejskim kręgu kulturowym, wzmiankując jedynie legendy z odleglejszych zakątków świata. I właśnie tego mi brakowało. W „Księdze wampirów” w każdym rozdziale spotykałam się z egzotycznymi miejscami, ich mieszkańcami i światopoglądem. Tutaj uwaga autora skupiła się raczej na historii naszego kontynentu. Wierzenia na temat wilkołactwa i likantropii wywodzi on już z czasów starożytnych, w umiejętny i ciekawy sposób tłumacząc nam ich rozwój i kulturowe kontynuacje, także te z najnowszej kultury popularnej.\nBob Curran do problemu wilkołactwa podchodzi od strony psychologicznej, tłumacząc istnienie tego zjawiska jako wynik zaburzeń psychicznych u niektórych ludzi. Opisane zostają także przypadki tzw. „dzikich dzieci”, czyli dzieci niewiadomego pochodzenia, najprawdopodobniej wychowanych przez zwierzęta, które potem próbowano przystosować do życia w społeczeństwie. Jak widać, Curran traktuje temat wilkołactwa niezwykle szeroko, zaliczając do niego nie tylko wierzenia tradycyjne, ale także rozważając klasyki naszej kultury takie jak bajka o Czerwonym Kapturku oraz współczesne przypadki „zezwierzęcenia”.\nMnie szczególnie zainteresowały opisane przez autora sprawy sądowe, które miały miejsce w XVI i XVII wieku we Francji. Dzięki szczegółowym raportom, które wówczas spisano możemy zajrzeć w psychikę ludzi żyjących w tamtym okresie. To naprawdę niezwykłe doświadczenie móc poznać zapiski wykształconych ludzi ze świata nauki (lekarzy, prawników), którzy dowodzą teorii tak sprzecznych z naszym współczesnym stanem wiedzy.\n„Księgę wilkołaków”, tak jak i poprzednie dzieło autora – „Księgę wampirów”, polecam wszystkim, którzy w łatwy i przyjemny sposób pragną pogłębić swoją wiedzę nie tylko na temat wilkołaków, ale także na temat historii i ludowej wierzeniowości. To kolejna niezwykła podróż w głąb naszych dziejów i spojrzenie z bliska na fakty, które ukształtowały naszą współczesną kulturę.\nWydanie „Księgi wilkołaków” jest niemal identyczne do tego, które znam z „Księgi wampirów”. Czarna okładka, gotycka czcionka, oczy jakiegoś nie do...\nCiekawie napisana i dobrze przetłumaczona (a to rzadkość niestety) pozycja - prezentuje przekrój przez szereg kultur i regionów geograficznych pod kątem występowania wilkołaków. Interesuję się fantastyką i RPG i muszę powiedzieć, że warto było - na pewno mi się przyda :) - ale książkę dobrze się czyta także bez wiedzy wyjściowej.\nDodaj cytat z książki Księga Wilkołaków. Przewodnik po Zmiennokształtnych, Likantropach i Zwierzołakach


Historia PSD w Drzewicy - Polskie Stowarzyszenie Diabetyków Koło w Drzewicy\nHistoria PSD w Drzewicy\nStowarzyszenie Chorych na Cukrzycę Koło w Drzewicy zostało założone w dniu 26. czerwca 1990 roku, na zebraniu organizacyjno – założycielskim przy udziale 20 osób. Przewodniczącym zebrania był Prezes Zarządu Wojewódzkiego Stowarzyszenia w Radomiu Pan Włodzimierz Glimasiński.\nZostał wybrany Zarząd Koła w składzie:\n1. Włodzimierz Pomykała – Prezes\n2. Stanisław Dębowski – Wiceprezes\n3. Felicja Zajączkowska – Skarbnik\n4. Maria Pomykała – Sekretarz\n1. Józef Kwiecień – Przewodniczący\n2. Maria Grochowska – Sekretarz\n3. Danuta Iwanicka – Członek\nOpiekunem Koła została Pani doktor Teresa Nowakowska.\nLekarzem zajmującym się leczeniem cukrzycy i przyjacielem Koła została Pani doktor Henryka Jeżak z Radomia.\nKapelanem Koła został Ksiądz Proboszcz Bogumił Polinceusz\nZostał powołany do działania Całodobowy Dom Samopomocowy dla chorych na cukrzycę i ich rodzin, gdzie w razie potrzeby można się zgłosić osobiście lub przedzwonić. Osoba prowadząca Pani Maria Pomykała.\nZarząd Koła rozpoczął pracę społeczną na rzecz ludzi chorych na cukrzycę. Założył konto w Banku Spółdzielczym w Drzewicy, zaczął szukać sponsorów. Stopniowo wpływały środki. Pierwszymi sponsorami naszego Koła byli: Burmistrz Kazimierz Dworak, Rada Gminy i Miasta Drzewica, Zakład Nakryć Stołowych Gerlach w Drzewicy, Pani Ewa Pluta właścicielka Apteki w Drzewicy, Bracia Bożewscy z Krakowa, Bank Spółdzielczy w Drzewicy. Należy wspomnieć że diabetycy w roku 1990 nie mieli łatwego życia. Insulina niskiej jakości, brak sprzętu do jej podawania, badania poziomu cukru we krwi, brak lekarzy diabetologów (w województwie radomskim dwóch lekarzy opiekowało się chorymi na cukrzycę – jeden dorosłymi i jeden lekarz zajmujący się dziećmi), do tego u schyłku lat 80-tych kartki na żywność. Wszystko to musieli znieść chorzy, również dzieci – których wiele nie doczekało lepszych czasów. Otrzymane fundusze posłużyły na zakup pierwszych glukometrów, igieł, strzykawek, organizacje spotkań okolicznościowych i edukacyjnych. Przez wiele lat Koło PSD w Drzewicy podlegało Zarządowi Wojewódzkiemu PSD w Radomiu, a po reformie administracyjnej kraju 1 stycznia 1999 r, kiedy powstały powiaty i nowe województwa Koło PSD w Drzewicy podlega Zarządowi Wojewódzkiemu w Łodzi. Co najważniejsze po przejściu pod nowe województwo nie straciliśmy kontaktów z dobrymi przyjaciółmi – kołami z którymi zaczynaliśmy współpracę w 1990 roku, w byłym województwie radomskim. Do dzisiaj odwiedzamy się na organizowanych przez siebie spotkaniach okolicznościowych. Zawsze chętnie diabetycy z kół ziemi radomskiej i łódzkiej przyjeżdżają do Drzewicy na spotkania rocznicowe, okolicznościowe i świąteczne. Bo w Drzewicy zawsze przez 25 lat działalności panuje atmosfera rodzinna. Co najważniejsze, że co roku w pierwszą sobotę grudnia diabetycy z zaprzyjaźnionych kół zjeżdżają się do Drzewicy. W 2015 roku 5 grudnia w Drzewicy Odbędą się Wojewódzkie Obchody Światowego Dnia Walki z Cukrzycą, połączone z XXV rocznicą Koła PSD w Drzewicy. Historię Koła pisali i tworzyli pojedynczy członkowie, chwała żyjącym osobą którzy wkładają czas i serce w pracę na rzecz bliźnich. Chwała przede wszystkim tym osobą, które odeszły. Tych osób już nie ma wśród nas, o każdej tej osobie można napisać odrębną historię – tak dużo zrobili dla Stowarzyszenia. Do nich należą Św. Pamięci: Ksiądz Kapelan Bogumił Polinceusz, Wiceprezes Koła Pan Stanisław Dębowski, Skarbnicy Koła Pani Felicja Zajączkowska, Teresa Dębowska, Elżbieta Kowalska, Członkowie Zarządu Koła Pan Władysław Szymański, Anna Sankowska, Artur Grochowski, Mirosław Kwiecień, Józef Kwiecień oraz wiele koleżanek i kolegów, którzy pomagali przy organizacji spotkań szkoleniowych, edukacyjnych, okolicznościowych, świątecznych i wyjazdach z chorymi na pielgrzymki, wycieczki i wczasy rehabilitacyjne.\nĆwierć wieku minęło, chorych na cukrzycę przybywa. W roku 1990 w Polsce chorowało około 1 miliona ludzi, a w roku 2015 ponad 3 miliony – około 1 milina nie wie, że ma cukrzycę lub jest nią zagrożona. Kiedy wyjeżdżamy wraz z paniami laborantkami w teren z okazji różnych akcji profilaktycznych, w czasie badań poziomu cukru wykrywamy tę chorobę u kilkunastu osób. Często cukrzyca rozpoznana jest bardzo późno: przy zawale serca, u okulisty przy wykrytej zaćmie i zmianach już nieodwracalnych w obrębie gałki ocznej i dna oka, przy chorobie nerek, czy przy wykrytej stopie cukrzycowej. Jesteśmy zmartwieni, że osoby trafiające do naszego koła posiadają często zaawansowane stadium choroby. Do wyżej wymienionych powikłań doprowadza szczególnie brak wiedzy na temat cukrzycy i niska świadomość na temat skutków jakie wywołuje, jednak niedbanie o swoje zdrowie i nierobienie podstawowych badań jest często niezrozumiałe.\nMusimy zaznaczyć, że osoby chore na cukrzyce w naszym mieście jak i powiecie mają dobre warunki do leczenia. Dzięki staraniom Zarządu Koła w Przychodni Rejonowej w Drzewicy przyjmuje lekarz Diabetolog. Od kilku lat w Opocznie działa Poradnia Diabetologiczna, co najważniejsze na terenie Gminy Drzewica mamy trzy przychodnie: w Drzewicy, Jelni i Radzicach – dzięki czemu nasi diabetycy mają ułatwiony dostęp do lekarzy pierwszego kontaktu, jak również lekarzy specjalistów. Zarząd Koła współpracuje z Kliniką Okulistyczną Lumed w Opocznie, gdzie nasi chorzy poddawani są specjalistycznym zabiegom operacyjnym. Od kilku lat włączamy się w akcję profilaktyczną “Polsko nie Ślepnij” pod patronatem Profesora Zbigniewa Zagórskiego, Kliniki Okulistycznej Lumed oraz Firmy Medycznej MDK Kraków. Współpracujemy, także z lekarzami specjalistami w dziedzinie: neurologii, kardiologii, a także w dziedzinie leczenia stopy cukrzycowej. Od wielu lat współpracujemy z firmami farmaceutycznymi i firmami produkującymi sprzęt medyczny dla chorych na cukrzycę, Od początku działalności Koła w naszych poczynaniach wspiera nas władza samorządowa i administracyjna Gminy i Miasta Drzewica, Powiatu Opoczyńskiego; Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Opocznie. Cenimy współpracę z Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Drzewicy, ze szkołami, harcerzami, dziećmi, młodzieżą, bratnimi Stowarzyszeniami i Kołami z naszej Gminy i Powiatu, księżmi z Parafii pod wezwaniem Świętego Łukasza w Drzewicy.


Poprzedni artykuł Komentarz surowcowy DM BOŚ - ropa naftowa, kakao Następny artykuł Cena złota nadal powyżej 1300 USD za uncję\n10.04.2019 10:55 Surowce\nPodwyższone prognozy wzrostu produkcji ropy naftowej w USA.\nOdbicie cen kukurydzy w USA od tegorocznych minimów.\nPo gwałtownej zniżce z końcówki marca, notowania kukurydzy w Stanach Zjednoczonych nadal się nie otrząsnęły. Wczoraj cena tego zboża w USA sięgnęła w trakcie sesji tegorocznego minimum, schodząc na chwilę do okolic 3,55 USD za buszel. Niemniej, w późniejszych godzinach oraz dzisiaj rano notowania kukurydzy odrobiły straty.\nPresję na spadek cen wczoraj wywołał raport amerykańskiego Departamentu Rolnictwa, w którym instytucja ta podniosła prognozy zapasów kukurydzy w USA późnym latem br. Według departamentu, zapasy te w dniu 1 września br. mają znaleźć się na poziomie 2,035 mld buszli, podczas gdy jeszcze w marcu prognozował on poziom 1,835 mld buszli.\nPodniesienie prognoz negatywnie wpływało na ceny kukurydzy, ale – co ciekawe – głównie przed publikacją raportu. Inwestorzy spodziewali się bowiem takiej rewizji danych. W rezultacie, wczorajsza sesja zakończyła się na plusie, a negatywny wydźwięk raportu został już uwzględniony w cenach kukurydzy.


Katowice: tymczasowe utrudnienia w ruchu przy ul. Boya-Żeleńskiego – Gazeta.pl • Przewodnik po Katowicach\nPowtarzając za tym co przekazuje redakcja Gazeta.pl na stronie „Katowice: tymczasowe utrudnienia w ruchu przy ul. Boya-Żeleńskiego”:\nPracownicy Biura Prasowego Katowic zapowiadają utrudnienia w ruchu przy ul. Boya-Żeleńskiego, które potrwają od 29 lutego do 30 czerwca. Z powodu prac związanych z budową sieci kanalizacji sanitarnej, deszczowej i ogólnopławnej w zlewni oczyszczalni […] odwiedź pełny nius ».\n« Katowice: płonął oddział hemodynamiki w szpitalu w Ochojcu – Rynek Zrdowia\nDROBNOSTKI – cykl wystaw w Małej Przestrzeni – NaszeMiasto.pl »


opublikowano: 2009-07-16 12:56:12\nPosterunkową Magdę Łubisz z Pabianic możemy dopingować w niedzielę na święcie policji w Łodzi\nFestyn "Stuknęła nam 90-tka, czyli policja na wesoło" będzie w Komendzie Miejskiej Policji w Łodzi przy ul. Sienkiewicza 26/28 w niedzielę.Publiczność będzie miała możliwość wybierania Miss bądź Mistera Publiczności, wśród osób, które oddadzą swój głos do przygotowanych koszyków rozlosują cenną nagrodę. Młodzież powyżej 16 roku życia, dorośli (kat. kobiet i mężczyzn) będą mieli okazję spróbować swych sił w konkursie strzeleckim. Będą żarty o policjantach - stare i nowe, w finale odczytanie nagrodzonych dowcipów. Zaplanowano rzut policyjną pałką do celu - konkurs dla dzieci. Będzie policyjna moda - jak wyglądają policjanci różnych służb, i spróbuj swoich sił w uczciwej rywalizacji - ławeczka i sztanga. Z policyjnego notatnika - czyli będzie przywołanie autentycznych wpisów z notatników i notatek sporządzanych przez policjantów. Pozna najwyższy i najniższy policjant kraju. Posiedź w celi - zwiedzenie miejsca do którego nikt nie trafia dobrowolnie, zrobienia zdjęcia przez wizjer, specjalne zdjęcia sygnalityczne w stroju „aresztanta”. Pokazy sztuki samoobrony i walk rycerskich - przygotowywanych przez byłego Mistrza Świata i Europy w karate, funkcjonariusza Komendy Miejskiej Policji w Łodzi. Policyjne pasje - policjant fotografik, będzie wykonywał przez cały festyn zdjęcia uczestników, które zamieścimy na stronie internetowej www.lodzka.policja.gov.pl - wszyscy będą mogli się na nich odszukać i ściągnąć fotografie do rodzinnych albumów. Konkursy i quizy z nagrodami - dla dzieci i dorosłych, miasteczko ruchu drogowego. Sprzęt policyjny, funkcjonariusze SPAP - sprzęt i wyposażenie, wykonywanie okolicznościowych kart daktyloskopijnych - wszystko będzie można obejrzeć, dotknąć, wejść do środka, wykonać pamiątkowe zdjęcia z policjantami i policjantkami.\nStare radiowozy, nowoczesne ścigacze, zwiedzanie Miejskiego Stanowiska Kierowania. Policja konna, psy służbowe.\nGodz. 14.45 - Muzyczne rozpoczęcie festynu\nGodz. 15.05 - Mocne wejście - „Słaba płeć w akcji”\nGodz. 15.20 - Policjant z pasją - Karate Tsunami\nGodz. 15.40 - Policjant z pasją - fotografika\nGodz.. 15.50 - Policjant z pasją - Henryk Sienkiewicz … wierszem\nGodz. 15.55 - Wybór MISS i MISTER POLICJI 2009 cz. 1\nGodz. 16.15 - International Police Association - Międzynarodowe Stowarzyszenie Policji\nGodz. 16.20 - Policjant z pasją - wokalistyka\nGodz. 16.30 - pokaz mody policyjnej\nGodz. 16.40 - Wybór MISS i MISTER POLICJI 2009 cz. 2\nGodz. 16.45 - Najsłynniejsi bliźniacy w Policji, najwyższa policjantka i najwyższy policjant oraz najniższy policjant\nGodz. 16.50 - Dynamiczny pokaz wyszkolenia psów służbowych\nGodz. 17.00 - Policjant z pasją - rzeźba i malarstwo\nGodz. 17.10 - Rozstrzygniecie konkursu „Expressu Ilustrowanego” na dowcip o policjantach\nGodz. 17.20 - Wybór MISS i MISTER POLICJI 2009 cz. 3\nGodz. 17.40 - Wręczenie nagrody w konkursie strzeleckim „Traf 90-tkę”\nGodz. 18.00 - Ogłoszenie wyników konkursu MISS I MISTER POLICJI 2009\nKomentarze do artykułu: Magdalena górą!


Raport Szybko.pl, Metrohouse i Expandera - Luty 2015 - NewsrmTV\nNewsrmTV » Komuniktaty PR » Raport Szybko.pl, Metrohouse i Expandera – Luty 2015\nRaport Szybko.pl, Metrohouse i Expandera – Luty 2015\nW ostatnim czasie najwięcej emocji budzi natomiast sprawa kredytów hipotecznych we frankach szwajcarskich. –Dzięki temu, że stawka LIBOR istotnie spadła, wzrost raty nie jest aż tak duży, jak wynika to bezpośrednio ze zmiany kursu franka. Dla przykładu, przy styczniowym kursie franka wynoszącym 4,30 zł rata kredytu na kwotę 300 000 zł mogła wzrosnąć z 1 655 zł do 2 025 zł. Obecnie natomiast dzięki niższemu oprocentowaniu i kursowi wyniesie ok. 1 718 zł – oblicza Sadowski. Nie oznacza to jednak, że problem zniknął. Nadal istnieje obawa, że kurs może wzrosnąć. Poza tym kredytobiorcy wciąż są przywiązani do swoich mieszkań.


rajmund_pollak.blog.bielsko.pl | Wspomnienia krytykujące Dyrekcję Fiata i Zarząd Miasta nie miały żadnych szans u jurorów!\nWspomnienia krytykujące Dyrekcję Fiata i Zarząd Miasta nie miały żadnych szans u jurorów!\nNa czołówce naszego portalu ukazał się tendencyjny artykuł na temat "Konkursu na wspomnienia o Bielsku-Białej."\nNie jest prawdą bowiem, że "Konkurs został zdominowany przez opisy czasów szkolnych i zawodowych, w oderwaniu od życia miasta i jego problemów"... jak to napisano w artykule.\nWarto aby Jury ujawniła tytuły wszystkich nadesłanych prac!\nJakimś dziwnym zbiegiem okoliczności wszystkie wspomnienia krytykujące działania Zarządu Miasta, a także te, które opisywały to wszystko co działo się w FSM po prywatyzacji i wewnątrz Fiat Auto Poland\nSkoro naczelnym Jurorem był wiceprezydent Zbigniew Michniowski, to można się domyśleć, dlaczego wspomnienia o niewłaściwych działaniach obecnego Zarządu Miasta nie były mile widziane!\nPan historyk Piotr Kenig z kolei nie dostrzegł żadnych walorów w opisach tego co działo się po drugiej strony barykady we Fiat Auto Poland, natomiast wyróżnił wraz z kolegami z Jury byłego działacza PZPR w FSMie.\nWarto dodać, że "Dobrodziejem Kultury w roku 2013" ogłoszono firmę Fiat Auto Poland i odznaczono dyplomem dyrektora, który zwolnił na bruk w 2013roku 1450 pracowników FAP.\nWarto zapytać bezrobotnych, zwolnionych z Fiat Auto Poland SA jakim dla nich "dobrodziejem roku " jest dyrektor Andrzej Piętka?\n2014-01-29 | Dodaj komentarz\nWspomnienia krytykujące Dyrekcję Fiata i Zarząd Miasta nie miały żadnych szans u jurorów!, blog Bielsko, blogi Bielsko-Biała


ul. Legionów 107 b, Gdynia\n+48 58 662 36 90\nPIĘKNO RELAKS ODNOWA\nOd wielu lat dbamy o wygląd i urodę Pań, które z naszego gabinetu wychodzą piękne, zadbane i zrelaksowane.\nDużo rozmawiamy z naszymi Klientkami i wiemy jakie są ich potrzeby, dlatego oferujemy zarówno podstawowe zabiegi pielęgnacyjne, jak i sprofilowane odmładzające oraz upiększające. Doradzamy jak dbać o skórę oraz jakie zabiegi wykonywać w domu, by efekt naszych działań utrzymywał się jak najdłużej.\nMożesz na nas liczyć wiemy, że Twój czas jest bezcenny!\nSzybko przygotujemy Cię na różne okazje: nieoczekiwany wyjazd, rozmowę o pracę, niespodziewaną randkę, wesele lub urodziny.\nW krótkim czasie zrobimy Ci piękny manicure, dokładny pedicure, hennę lub makijaż. Po prostu jesteś piękna.\nJeśli masz więcej czasu, potrzebę odnowy lub zwyczajnie ochotę na relaks!\nPrzygotujemy dedykowany program naprawczy tylko dla Ciebie, ocenimy potrzeby Twojej skóry i zaproponujemy sprofilowany pakiet zabiegów normalizujących, regenerujących lub odmładzających na twarz i ciało.\nRozmowy, dyskusje, porady też nas wyróżniają!\nSpotkanie z nami to relaks. Pomimo niewielkiej powierzchni, a może właśnie dlatego, możesz u nas uzyskać sprawdzone informacje na temat dobrych lekarzy, restauracji czy domów weselnych. Od 15-tu lat odwiedzają nas klientki mieszkające za granicą np. w Niemczech, Szwecji, Dani, Norwegii, Belgii. Dzięki nim sprawy europejskie nie są nam obce.\nDoświadczenie! W tym roku obchodzimy 15-lecie istnienia Gabinetu!\nDołącz do grona naszych zaprzyjaźnionych klientek.\nAnna – właścicielka oraz dobry duch gabinetu..\nAgnieszka – perfekcyjna w pracy oraz wtedy gdy tańczy… w chwili obecnej realizuje się jako MA-MA.\n© 2016 . Wszelkie prawa zastrzeżone


Zobacz wątek - Kolejność. - Forum Bestiariusz.pl - Potwornie Fantastyczny\nprzez BajMic » 3 lut 2008, 22:06\nW jakiej kolejności zalecacie czytać utwory Lovecrafta tak, aby najpierw były te:\n-słabiej odsłaniające poszczególne Mity?\nDla przykładu o co chodzi powiem, że jestem bardzo zadowolony, że najpierw wybrałem ,,Koszmar w Innsmouth", gdzie jest tajemnicza wzmianka o Shoggothu, a dopiero potem ,,W górach szaleństwa", gdzie jest on całkowicie wyeksponowany.\nprzez Jok » 3 lut 2008, 23:16\nwiesz szczerze? to nie ma znaczeni. HPL nigdy nie uwazal sam aby opowiadania mialy ze soba wiecej spojnosci niz pojedyncze wzmianki o bogach i kultach. Jedynym wyjatkiem moze byc: "Poprzez barme Srebnego Klucza" "Srebny Klucz" i w "Poszukiwaniu nieznanego KAdath" te opowiadania bowiem traktują o Randolfie Carterze. Ale sa one pukladane w kolejnosci w polskim przekladzie. Postac ta tez pojawia sie w "zeznaniach Randolfa Cartera" i "Nienazwane" i warto sie z nimi zapoznac wczesniej.\nprzez BajMic » 4 lut 2008, 12:14\nDla mnie to ma znaczenie. Może dla kogoś jeszcze. Miło byłoby poznawać Mity stopniowo.\nprzez Bąku » 6 lut 2008, 17:27\nSzczerze powiedziawszy to ja najpierw Zew'a tego starego z Iskier , a potem wsyzstko naraz\nWięc dołączam do Joka z hasłem - obojętnie:D


Silikon szklarski WINDOW 310ml brązowy - SI-DB-053 - Cena 15,03 zł netto - Montaż okien i drzwi - Sparta\nSilikon szklarski WINDOW 310ml brązowy\nSilikon szklarski WINDOW 310ml brązowy. Neutralny chemicznie, prawie bezwonny, do podłoży gładkich i porowatych zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz budynku. Bardzo dobra przyczepność.Odporny n ... Więcej\nOpis - Silikon szklarski WINDOW 310ml brązowy\nSilikon szklarski WINDOW 310ml brązowy. Neutralny chemicznie, prawie bezwonny, do podłoży gładkich i porowatych zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz budynku. Bardzo dobra przyczepność.Odporny na wodę, odpornośc w temp. -50°C do +120°C.\nWkładka bębenkowa B-Harko H6 40/50 mm mosiądz 6-zastawkowa kl.6.0\nWkładka bębenkowa B-Harko H6 45/50 mm mosiądz 6-zastawkowa kl.6.0\nSkrzydełko górne łożyskowe fi 15 (8050) nikiel(ZA-RZ-191\nSkrzydełko dolne fi 15 z tulejką plastikową(8050)nikiel ZA-RZ-192


Samoloty powrócą na lotnisko w Radomiu. Bilety nawet za 99 zł - Finanse - WP.PL\nKredytyLokatyGotówkaUbezpieczeniaKredyty hipoteczneKonta bankowe\tJesteś tutaj: Start » News » Kraj Samoloty powrócą na lotnisko w Radomiu. Bilety nawet za 99 zł\tPAP\t|\n1 rok 1 miesiąc 28 dni 17 godzin i 18 minut temu\n/ Port Lotniczy Radom\tPasażerowie nie mogą korzystać z radomskiego lotniska od początku tego tygodnia. Wtedy to właśnie wycofał się z lotów jedyny przewoźnik - Czech Airlines, który oferował loty do Pragi. Przerwa w lotach potrwa do 18 kwietnia, wtedy z lotniska wystartuje w pierwszy lot maszyna należąca do linii SprintAir - wynika z informacji zamieszczonych na stronie radomskiego portu.\tSama linia informuje, że uruchamia rozkładowe operacje lotnicze z Portu Lotniczego Radom Sadków, nie podaje jednak daty rozpoczęcia lotów. Informuje jedynie, że bilety będzie można kupować od pierwszego marca.- W naszej ofercie znajdą się cztery trasy, dwie krajowe - do Wrocławia i do Gdańska oraz dwie zagraniczne - do Berlina i Pragi. Najtańsze bilety na trasach krajowych kosztować będą 99 złotych, a na lotach zagranicznych - 149 zł - napisano w komunikacie SprintAir.\nlotnisko, radom, port lotniczy radom\tOceń\nOstatni lot z Radomia do Pragi, ale wiosną będą nowe połączenia\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 16 godzin i 40 minut temu\nRodzinne tereny kopaczki i przykład jej głupoty. Inny przykład : Wyzyna Lotnicza na tym samym terenie. Mam pytanie : kiedy za to odpowie ????? ;\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 13 godzin i 40 minut temu\nDla twojej informacji,to za PiSu powstało lotnisko,a teraz PO kontynuuje to przedsiewzięcie.W dalszym ciągu patrzę na to sceptycznie,ale jako Radomianin mam nadzieję,że skoro wydano tyle pieniędzy,to może coś z tego będzie.odpowiedz\t5\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 11 godzin i 26 minut temu\nTo nie rząd buduje lotniska a samorządy i to by było na tyleodpowiedz\t0\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 4 godziny i 21 minut temu\nKopacz przeszla,do Pisu?odpowiedz\t6\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 4 godziny i 47 minut temu\nAby wzrosła popularność lotniska wystarczy zmienić jego nazwę na Warszawa-Radom ...\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 5 godzin i 36 minut temu\njest lotnisko to wykorzystać dac loty do londynu i bedzie sie wszystkim opłacić\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 5 godzin i 37 minut temu\ndajcie samoloty do anglii i irlandi a bedzie wam sie opłacać\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 5 godzin i 39 minut temu\nczy to tak trudno pojąć że do pragi lata mało ludzi a do anglii i irlandii mnóstwo radom, kielce i pobliskie miejscowości miałyby łatwiej podróżować\n1 rok 1 miesiąc 28 dni 4 godziny i 45 minut temu\nSamoloty powrócą tylko nie będzie chętnych by nimi latać.\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 5 godzin i 49 minut temu\nromkas, ty gołodupcu wszędzie na rowerze?odpowiedz\t15\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 10 godzin i 52 minuty temu\nmazzyg, poczytaj więcej kto jest autorem projektu lotnisku w Radomiu, organy samorządowe pis pis pis, a nie Kopacz,\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 6 godzin i 32 minuty temu\nNie ważne kto był autorem tylko kto był wykonawcą.odpowiedz\t6\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 7 godzin i 20 minut temu\nTo przecie gwiazda Pisu nieżyjący Gosiewski był ojcem projektu lotniska w Radomiu.\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 8 godzin i 19 minut temu\neksperci od wszystkiego - poczytajcie opinie prawdziwych ekspertów np. z Politechniki Warszawskiej a nie przedstawiajcie swoich wizji wyglądając z za stodoły Polska pod względem obszaru i ludności docelowo powinna mieć około 40 lotnisk , wiec jak umiecie liczyć to policzcie ile na jeszcze brakuje - zobaczcie jak lawinowo wzrosła liczba samochodów , tak prawdopodobnie będzie z podróżami lotniczymi i co mamy czekać aż tak będzie i wtedy w jednym czasie wybudować 25 lotnisk ? budujmy spokojnie po 1 lotnisku co 2 - 3 lata tym bardziej jak mamy dofinansowanie\n1 rok 1 miesiąc 27 dni 11 godzin i 59 minut temu\nSamoloty może i wrócą, ale co z pasażerami? A ponadto, tanie bilety nie sa takie tanie. Dochodzi opłata manipulacyjna (90 zł) i dopłata za bagaż (300 zł)


Zadania pielęgniarki i położnej w terapii cukrzycy 2017 | Instytut PWN\nV Jubileuszowa edycja konferencji\nNAJNOWSZE DONIESIENIA I WARSZTATY!\nserdecznie zapraszam do udziału w V Jubileuszowej Konferencji „Zadania pielęgniarki i położnej w terapii cukrzycy”, która odbędzie się 29 września br. w Warszawie.\nPodczas spotkania poruszymy różne zagadnienia z dziedziny diabetologii, m.in.: Kobieta ciężarna z cukrzycą – wyzwanie dla pielęgniarki czy położnej?, Jak przekazać młodego pacjenta do opieki nad dorosłymi? Model dla zespołu terapeutycznego, Nowe technologie informatyczne do samokontroli i samoopieki, Prawne aspekty w zakresie wypisywania recept dla pielęgniarki/położnej w diabetologii.\nNaszym celem jest zwrócenie uwagi na problematykę dotyczącą pacjenta z zespołem stopy cukrzycowej, pracy z seniorem oraz komunikacji interpersonalnej z trudnym pacjentem, którą w formie warsztatów poprowadzą najwybitniejsi specjaliści w tych dziedzinach.\nW programie nie zabraknie najświeższych informacji z konferencji Fundacji Europejskich Pielęgniarek Diabetologicznych (FEND) oraz Europejskiego Towarzystwa Badań nad Cukrzycą (EASD), która odbędzie się we wrześniu w Lizbonie.\nDo udziału w tym naukowym wydarzeniu serdecznie zapraszam wszystkie zespoły terapeutyczne. Jestem przekonana, że proponowana tematyka konferencji pozwoli na doskonalenie swojego warsztatu pracy z korzyścią dla jakości życia naszych podopiecznych – osób z cukrzycą.\nDo zobaczenia w największym zespole interdyscyplinarnym, który utworzymy podczas V Jubileuszowej Konferencji „Zadania pielęgniarki i położnej w terapii cukrzycy”.\n1. Praca z pacjentem ze stopą cukrzycową\n2. Komunikacja z trudnym pacjentem\n3. Praca z osobą w wieku podeszłym\nTechnologia w codziennym życiu chorego na cukrzycę\nSesja firmy Ascensia Diabetes Care\ndr Monika Żurawska-Kliś, Leokadia Jędrzejewska\nmgr Alicja Szewczyk, mgr Joanna Pietrusińska-Nunziati, dr n. med. Marta Wysocka-Mincewicz\ndr Anna Stefanowicz, dr Natasza Tobiasz-Kałkun\nmgr Marian Witkowski\nPraca z pacjentem z zespołem stopy cukrzycowej\nWarsztaty dla osób pracujących albo planujących rozpoczęcie opieki nad pacjentami ze stopą cukrzycową.\nmgr Joanna Pietrusińska-Nunziati, dr Anna Jakubowska\nPraca z seniorem, jakość opieki\npod patronatem firmy STADA\n1. Dr Andrzej Gawrecki\n2. Dr Anna Jakubowska-Winecka\n3. Leokadia Jędrzejewska\n4. Dr Janina Kokoszka-Paszkot\n5. mgr Waldemar Monczakowski\n7. Joanna Pietrusińska-Nunziati\n8. Dr Anna Stefanowicz\n9. Dr Marta Wysocka-Mincewicz\n10. Dr Natasza Tobiasz-Kałkun\n11. mgr Marian Witkowski\n12. Dr Monika Żurawska-Kliś\nPsycholog kliniczny. Jej zawodowe kompetencje, koncentrują się w obszarze psychologii zdrowia. Interesuje się zagadnieniami relacji i kom... więcej\nPsycholog kliniczny. Jej zawodowe kompetencje, koncentrują się w obszarze psychologii zdrowia. Interesuje się zagadnieniami relacji i komunikacji interpersonalnej pomiędzy pacjentem i zespołem terapeutycznym oraz zastosowaniem psychologii w praktyce medycznej Współtworzyła model i standardy opieki psychologicznej nad dziećmi przewlekle chorymi w Polsce, który nie tylko zyskał uznanie lekarzy i psychologów pracujących w ochronie zdrowia ale także towarzystwa naukowego, w postaci nadania honorowego tytułu Konsultanta Polskiego Towarzystwa Psychologicznego w zakresie psychologii klinicznej dziecka chorego somatycznie. Prowadzi zajęcia dla studentów psychologii, medycyny i pielęgniarstwa oraz aktywnie uczestniczy w kształceniu podyplomowym psychologów, jako wykładowca, kierownik staży i kierownik specjalizacji. Bierze udział w opracowaniu programu podyplomowego kształcenia specjalizacyjnego w zakresie psychologii klinicznej. Była członkiem Komisji Egzaminacyjnej CEM. Dwukrotnie odebrała dyplom i podziękowanie od Ministra Zdrowia jako kierownik specjalizacji za przygotowanie i prowadzenie najlepszych specjalizujących się. Jest także laureatką nagrody Ministra Zdrowia za redakcję podręcznika dla studentów medycyny „Psychologia w praktyce medycznej” oraz autorką ponad 100 innych publikacji.\nInternista, diabetolog, starszy asystent w Katedrze i Klinice Chorób Wewnętrznych i Diabetologii Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcin... więcej\nInternista, diabetolog, starszy asystent w Katedrze i Klinice Chorób Wewnętrznych i Diabetologii Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.Jego pasją są nowoczesne technologie w leczeniu cukrzycy, w szczególności osobiste pompy insulinowe, systemy ciągłego monitorowania glikemii oraz aktywność fizyczna w cukrzycy. Obronił z wyróżnieniem pracę doktorską "Ocena wpływu maksymalnego wysiłku fizycznego na stan metaboliczny u mężczyzn z cukrzycą typu 1". Pomysłodawca „Tygodni osobistych pomp insulinowych” - oryginalnego programu edukacyjnego dla hospitalizowanych pacjentów. Sprawował opiekę nad drużyną reprezentującą Polskę na międzynarodowych turniejach piłki nożnej dla dzieci z cukrzycą Junior Cup Diabetes, organizator I Mistrzostw Polski Dzieci i Młodzieży z Cukrzycą w Piłce Nożnej. Będąc uczestnikiem projektu „5000 metrów nad poziomem cukru” zdobył szczyt Damavand (5610 m.n.p.m.) w Iranie. Czynnie uprawia sport.\nMgr Joanna Pietrusińska-Nunziati\nPsycholog kliniczny. Jej zainteresowania i działania zawodowe łączą zagadnienia psychologii zdrowia i psychologii pediatrycznej w obszar... więcej\nPsycholog kliniczny. Jej zainteresowania i działania zawodowe łączą zagadnienia psychologii zdrowia i psychologii pediatrycznej w obszarze diabetologii i endokrynologii. Od wielu lat zajmuje się terapią psychologiczną i psychoedukacją dzieci z cukrzycą oraz ich rodzin. Zajmuje się zagadnieniami relacji i komunikacji pomiędzy pacjentem i zespołem terapeutycznym Prowadzi szkolenia dla edukatorów i pielęgniarek diabetologicznych. Jest współautorem programu edukacyjnego w leczeniu cukrzycy u dzieci i młodzieży, nagrodzonego przez Polskie Towarzystwo Diabetologiczne. Bierze udział w kształceniu podyplomowym psychologów, jako wykładowca, kierownik staży i kierownik specjalizacji.. Prowadzi seminaria, ćwiczenia i praktyki zawodowe dla studentów wydziałów psychologii uczelni warszawskich. Jest autorem publikacji dotyczących zagadnień psychologicznych w przebiegu i leczeniu cukrzycy oraz współpracy zespołu medycznego z pacjentem. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Polskiej Federacji Edukacji w Diabetologii jako przewodnicząca Sekcji Psychologii Zdrowia.\nKonsultant Krajowy w dziedzinie pielęgniarstwa ginekologicznego i położniczego od 2002r. Położna z 40 letnim stażem pracy. Wielolet... więcej\nKonsultant Krajowy w dziedzinie pielęgniarstwa ginekologicznego i położniczego od 2002r. Położna z 40 letnim stażem pracy. Wieloletni dyrektor Medycznego Studium Zawodowego wydział Położnych we Wrocławiu, Krajowy doradca metodyczny w Centrum Edukacji Zdrowotnej w Warszawie , Koordynator programu Poprawa jakości opieki nad matką i dzieckiem realizowanego we Wrocławiu od 2008 r. Autorka standardów edukacji przedporodowej szkoła rodzenia wdrożonych do realizacji we wrocławskich szpitalach i w województwie dolnośląskim. Autorka licznych artykułów dotyczących opieki nad kobietą, matką i dzieckiem, zawodu położnej. Matka dwóch wspaniałych córek, radosna teściowa. Szczęśliwa babcia uroczych wnucząt Laury i Franco ze Szwecji , Julka i Hani z Wrocławia. Optymistka życiowa.\nKierownik do spraw Komunikacji Naukowej Ascensia Diabetes Care Poland, Diabetyk\nTrener w zakresie prawa farmaceutycznego oraz zarządzania apteką. Wieloletni kierownik apteki wykonujący zawód aptekarza od 19 lat. Abso... więcej\nTrener w zakresie prawa farmaceutycznego oraz zarządzania apteką. Wieloletni kierownik apteki wykonujący zawód aptekarza od 19 lat. Absolwent Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi rocznik 1995. Posiada 10-letnie doświadczenie w pracy trenera w zakresie zarządzania apteką, pracy z marżą, zarządzania magazynem aptecznym. Od wielu lat również zajmuje się w wdrażaniem zagadnień Prawa farmaceutycznego w praktyce aptecznej. Wieloletni działacz samorządu aptekarskiego na jego wszystkich szczeblach. Obecnie Skarbnik Naczelnej Izby Aptekarskiej oraz Okręgowej Izby Aptekarskiej w Warszawie. Posiada duże doświadczenie szkoleniowe - współpracował m.in. z: Polpharma S.A w zakresie szkoleń w ramach Europejskiego Programu Edukacyjnego – Akademia farmacji Praktycznej latach 2012-2017; Mediq Polska – szkolenia z zakresu prawa farmaceutycznego i zarządzania apteką oraz e-learning; Hurtap – cykl szkoleń z zrządzania apteką dla kierowników oraz szkolenia z zakresu zasad realizacji recept; C&P – cykl szkoleń dla pracowników i kierowników aptek 2014-2017; Szkolenia z zakresy prawa farmaceutycznego dla portalu Farmacja.net; Prestor - Agencja badań marketingowych i szkoleń – szkolenia dla pracowników aptek; Neuca – cykl szkoleń dla pracowników i kierowników aptek i punktów aptecznych z zakresy zarządzania apteką w obszarze poprawy marżą i rotacji magazynu oraz prawnych aspektów obrotu produktem leczniczym. Prywatnie pasjonat nowych technologii oraz muzyki filmowej. Zagorzały obieżyświat i podróżnik\nUkończyła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (1995-2001). Realizowała Indywidualny Tok Studiów w Klinice Pedi... więcej\nUkończyła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (1995-2001). Realizowała Indywidualny Tok Studiów w Klinice Pediatrii, Diabetologii, Onkologii i Hematologii Szpitala im. M. Konopnickiej. Po ukończeniu studiów kontynuowała działalność naukowo-dydaktyczną i kliniczną w ramach Stacjonarnego Studium Doktoranckiego, a następnie od 2004 roku w ramach zatrudnienia w Klinice Chorób Wewnętrznych, Diabetologii i Farmakologii Klinicznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Od 2012 roku pracuje na stanowisku adiunkta w Klinice Chorób Wewnętrznych i Diabetologii. W 2007 roku uzyskała tytuł doktora nauk medycznych, w 2009 roku uzyskała tytuł specjalisty chorób wewnętrznych, a w 2011 roku tytuł specjalisty diabetologa. Członek Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, Polskiego Towarzystwa Chorób Metabolicznych oraz Europejskiego Towarzystwa ds. Badań nad Cukrzycą. Autorka publikacji oryginalnych i poglądowych, rozdziałów w książkach oraz doniesień zjazdowych w dziedzinie diabetologii. Obszar zainteresowań Pani Doktor dotyczy głównie problematyki ciąży i opieki przedciążowej u kobiet z cukrzycą.


Zaproszenie do ściślejszego zjednoczenia z Bogiem - Stowarzyszenie KONSOLATAStowarzyszenie KONSOLATA\nZaproszenie do ściślejszego zjednoczenia z Bogiem\nOpublikowany 26 lutego 2016 przez Jagoda\nŻycie Maryi złączone było od samego początku z Jezusem. Od chwili Zwiastowania Jej dusza została złączona z Jego duszą. Ale przecież z Bogiem Maryja żyła jeszcze wcześniej – należała do Niego, swoją duszę Mu oddała, swoje życie poświęciła Bogu. Życie duszy, która staje się oblubienicą Boga ma być właśnie życiem w całkowitym zjednoczeniu z Jezusem, w całkowitym oddaniu. Kiedy spojrzymy na życie Maryi, zobaczymy, że cały sens Jej istnienia to Jezus. Wszystkie czynności, wszystkie myśli, wszystko było skierowane ku Niemu i ze względu na Niego było wykonywane. Ktoś może powiedzieć, że Bóg obdarzył Ją szczególną łaską i dlatego było to możliwe. Owszem, to prawda. Jednak Bóg zaprasza do życia w zjednoczeniu z Nim wiele dusz, a życie Maryi ma być dowodem na to, że jest to możliwe. Z Jej życia dusze mogą czerpać wzór, ale też mogą czerpać siłę. Zjednoczenie z Jezusem może mieć miejsce poprzez Jej Matczyne Serce. Wtedy jest to bardzo ścisłe zjednoczenie, życie w niezwykłej bliskości Jezusa, właściwie życie życiem Jezusa, bo takie było Jej życie. Maryja oddając się Bogu, nie należała już do siebie, nie kierowała sobą, nie traktowała życia jako swojej własności. Od momentu pojawienia się Jezusa w Jej Sercu, całkowicie już poszła drogą życia Jezusa. I każdą duszę, która pragnie życia w zjednoczeniu z Jezusem prowadzi do takiej bliskości, do takiego zjednoczenia. Włącza ją w nurt swego zjednoczenia z Jezusem. Maryja żyje w sercu takiej duszy, a ona żyje w Sercu Matki Bożej i powoli wchodzi w życie Boga, uczestnicząc we wszystkim, co należy do Niego.\nTeraz, w Wielkim Poście, w tym przepięknym czasie w Kościele, zjednoczenie duszy z Jezusem może być szczególnie ścisłe. Dusza może uczestniczyć we wszystkim, co jest życiem Jezusa. Zapragnijmy razem z Maryją nieustannie przeżywać Mękę Jezusa. Dla duszy nie jest to łatwe, posiada ona swoje słabości, dlatego pomoc Matki Boga jest tutaj bardzo potrzebna. Maryja pragnie wziąć nas do swojego Serca i poprowadzić w każdym momencie dnia i nocy przez Mękę Jezusa. W pewnym stopniu jakiś czas temu już o tym mówiliśmy. Chodzi tutaj o to, abyśmy:\nKażdy wieczór w swoim sercu spędzali z Jezusem w Wieczerniku na Ostatniej Wieczerzy, abyśmy łączyli się z Nim w Jego modlitwie, w tym wszystkim czego już doświadcza Jego Serce. W ten sposób będziemy lepiej rozumieli co się wydarza, co działo się właśnie podczas Ostatniej Wieczerzy, jak ważną jest.\nI potem razem z Nim i z Apostołami pójdźmy do Ogrodu Oliwnego. Pozostawiając ośmiu pójdźmy z trzema uczniami dalej. Razem z Jezusem módlmy się w Ogrodzie Getsemani. Towarzyszmy Mu w Jego modlitwie, w której przyjmuje na Siebie cały ciężar męki. Ogród Getsemani jest ważnym miejscem, często przez dusze traktowanym nieco po macoszemu, jakby nie wydarzało się tutaj nic nadzwyczajnego, nic ważnego. Przecież od podjętej tu decyzji zależy wszystko. To tutaj Jezus przyjmuje do końca wolę swego Ojca. Tutaj uświadamiany ma ogrom wszystkich grzechów, jaki weźmie na Siebie. Tutaj widzi przerażającą wielkość i obrzydliwość grzechów. Tutaj zobaczy całą Mękę, jaką będzie musiał przejść. Zobaczy przyszłość Kościoła – zarówno tych, którzy będą Mu wierni, posłuszni i święci, ale zobaczy też tych, którzy będą niweczyć Jego Mękę, będą rozrywać Kościół, atakować, bezcześcić. Kilka razy Jezus powtarzał, aby Ojciec odsunął od Niego kielich tej Męki, a jednocześnie za każdym razem mówił o woli Ojca, na którą zgadza się, którą przyjmuje. Podtrzymujmy Jezusa, kiedy osłabiony tym, co zazna Jego Serce będzie się słaniał na nogach. Razem z Nim idźmy do śpiących uczniów a doświadczać będziemy w swoim sercu tego, czego doświadczał Jezus – ogromnego smutku, iż oto ci, przez Niego wybrani nie potrafili wytrwać na modlitwie, nie wspierają Go. Są jak dzieci, które potrzebują pomocy.\nStarajmy się towarzyszyć Jezusowi, gdy przyjdzie zgraja po Niego, przyjdzie Judasz, żołnierze, wysłannicy faryzeuszów.\nBądźmy razem z Nim, gdy będzie szedł związany, gdy będzie przesłuchiwany, gdy będzie w nocy w więzieniu. Możemy prosić Anioła Stróża, aby on w naszym imieniu cały czas był z Jezusem. Tak będzie.\nOd rana, gdy się przebudzimy od razu całą swoją duszą i sercem bądźmy z Jezusem. Znowu tortury, jakieś przesłuchanie, potem biczowanie, okrutne traktowanie przez żołnierzy, nałożenie korony cierniowej… Straszny czas – czas już męki, a jednocześnie oczekiwania na jeszcze gorszą. We wszystkim tym możemy być obecni. Gdy otworzymy swoje serca, Bóg udzieli im łaski, aby trwały razem z Jezusem.\nA gdy nadejdzie już pora, razem z Nim podejmijmy Krzyż i idźmy z Nim na sam szczyt.\nKiedy będzie godz. 12.00 w południe, pamiętajmy, że to czas przybicia do Krzyża; czas, kiedy Krzyż zostaje wyniesiony. Rozpoczyna się długa męka konania, a jednocześnie Krzyż zajaśniał nad światem. Bądźmy z Jezusem! W swoim sercu tulmy się do Krzyża, wpatrujmy się w twarz Jezusa. Przyjmujmy Krew, która spływa z Krzyża, niech spływa prosto na nas. W swoich sercach adorujmy Jezusa. Nie opuszczajmy Go ani na chwilę, aby nie czuł się samotny.\nSpotykając się o godzinie 15.00 na modlitwie, miejmy świadomość, że to ostatnie chwile, najstraszniejsze, najtrudniejsze, poczucie całkowitego opuszczenia od Boga i ludzi, męka nie do wytrzymania i nieustanne, nieustanne komentarze, krzyki nienawiści. Łączmy się wtedy z Jezusem. Miejmy świadomość, że to jest ten SZCZEGÓLNY CZAS WYLEWU BOŻEGO MIŁOSIERDZIA NA WSZYSTKIE DUSZE. A im ściślejsze będzie nasze zjednoczenie, tym większy nasz udział w ratowaniu dusz. Niech Godzina Miłosierdzia będzie szczególnie umiłowaną przez nas. Adorujmy Jezusa na Krzyżu, adorujmy Go, kiedy już skona.\nA potem uczestniczmy w zdejmowaniu Jego Ciała z Krzyża. Zajmijmy się Jego Ciałem. Razem złożymy je do Grobu. I tak adorujmy w swoim sercu Jezusa złożonego w Grobie, by znowu ok. godz. 18.00 być razem z Nim w Wieczerniku podczas Ostatniej Wieczerzy, by dzielić Jego smutek, ból i cierpienie, ale i radość z nadchodzącego Zbawienia.\nTeraz nasze życie ma być złączone z Jezusem. Ze wszystkich sił powinniśmy starać się towarzyszyć Mu. Każdą czynność ofiarujmy Mu. Wiele czynności wymaga zaangażowania również umysłu, więc nie martwmy się tym, że nie jesteśmy w stanie ciągle myśleć o Jezusie. Wtedy ofiarujmy Mu tę czynność, to, co będziemy wykonywać i powiedzmy, że poprzez tę pracę jesteśmy razem z Nim. A pragnienie, by w tym czasie klęczeć u Jego stóp, które być może w nas będzie, a co uniemożliwia nam praca, ofiarujmy Jezusowi. Każdą rzecz, czynność, którą wykonujemy niechętnie, może to być naprawdę drobiazg, możemy ofiarować Mu jako swój udział w Jego Męce, jako towarzyszenie Mu w Jego cierpieniu z miłości do Niego. Jezus dopuszcza nas do swojej Męki, do swojej bliskości. Dopuszcza nas, dusze wybrane, byśmy byli szczególnie blisko Niego. Nie każda dusza ma taką możliwość, nie każda ma taką łaskę. To jest łaska. Z bardzo wielu łask dusze nie zdają sobie sprawy, nie wiedzą, że w ich życiu cały czas jest łaska. Bez niej ich życie wyglądałoby inaczej.\nJednoczmy się w swoim sercu z Jezusem nieustannie! Jednoczmy się z miłości! Po prostu Go kochajmy. I wiedzmy, że nie potrzeba słów. Nastawienie serca, miłość – to jest ważne! Gdyby potrzeba było słów, gdyby do świętości potrzebne było piękne wysławianie się, każdy z nas byłby krasomówcą. A do życia z Bogiem potrzebne jest tylko serce. Niczego innego nie potrzebujemy, tylko serca. Spójrzmy na Świętych. Niektórzy obłożnie chorzy, część swego życia spędzili w łóżku, nie mogąc się ruszyć, niektórzy nie widząc, niektórzy przeżywając ogromne cierpienia, na ludzki sposób wydawało się, że pozbawieni są wszystkiego. Oni natomiast byli szczególnie obdarowani – otwartym sercem. Dzięki życiu w zjednoczeniu z Jezusem dostąpili chwały Nieba. Mieli wszystko, co im potrzeba – mieli serce. Nam też nie potrzeba niczego, bo mamy serce, więc sercem trwajmy przy Jezusie. Niech poprowadzi nas miłość.\nKategorie: Rozważania, Wielki Post. Tagi: dni skupienia. Autor: Jagoda. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Pałac w Małej Wsi – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 51°49′34,13″N 20°46′19,23″E/51,826147 20,772008\nnr rej. 325/A/62 z 7.01.1962 oraz 229/A z 6.09.1983\nMiejscowość Mała Wieś\nAdres Mała Wieś\nRozpoczęcie budowy 1783\nWażniejsze przebudowy 2013-2016\nPierwszy właściciel Bazyli Walicki\nPołożenie na mapie gminy Belsk Duży\n51°49′34,13″N 20°46′19,23″E/51,826147 20,772008\nPałac w Małej Wsi – klasycystyczny pałac zaprojektowany przez Hilarego Szpilowskiego na zlecenie Bazylego Walickiego, znajdujący się w Małej Wsi. Pałac od 1786 do 1945 należał do rodzin Walickich, Zamoyskich, Lubomirskich oraz Morawskich. Po drugiej wojnie światowej został znacjonalizowany w ramach reformy rolnej, a następnie został letnią rezydencją Urzędu Rady Ministrów. Lechosław Herz, historyk Mazowsza, określił Małą Wieś jednym z najpiękniejszych zabytków klasycyzmu w Polsce.\nMała Wieś nie była zwykłym dworem, ale okazałą siedzibą, domem wielu zasłużonych dla Polski osób.\n1.1 Przed budową Pałacu\n1.2 Fundacja Pałacu\n1.4 Do 1945\n4 Pałac w kulturze\nPrzed budową Pałacu[edytuj | edytuj kod]\nDobra te od XVI wieku stanowiły własność szlacheckiej rodziny Zbierzchowskich herbu Grzymała. Zbierzchowscy byli właścicielami części Belska Dużego i okolicznych wsi. Dobra te nabył w połowie wieku XVIII stronnik króla Stanisława Augusta Poniatowskiego i jego ekonomiczny doradca – Bazyli Walicki, syn Aleksandra i Pudencjanny z domu Czosnowskiej. Nowy dziedzic Małej Wsi ożenił się z Różą z Nieborskich. Wykorzystując jej dobra posagowe, ulokował je na dobrach Mała Wieś i kilku przyległych folwarkach. Po zakupieniu Małej Wsi, tu właśnie – przed rokiem 1775 – Walicki zlokalizował centrum swojego majątku, zamieszkując w dość obszernym, drewnianym dworze alkierzowym Zbierzchowskich, istniejącym w tym miejscu od XVI wieku.\nFundacja Pałacu[edytuj | edytuj kod]\nSiedzibę rodzinną przeniósł niebawem do wybudowanego w latach 1783–1786 pięknego, klasycystycznego pałacu – zaprojektowanego przez znanego ówczesnego architekta Hilarego Szpilowskiego do którego wprowadzono się w dniu 3 czerwca 1786 roku, o czym świadczy do dziś zachowana drewniana tabliczka z wyrytym tam napisem: „Anno Dni 1786. D. 3 Junij. Wprowadzenie do pałacu”, zakotwiczoną w przydrzwiowej wnęce za szkłem. Początkowo budowla ta połączona była galeriami z czterema okazałymi pawilonami bocznymi. W początkach wieku XIX kolejny znany architekt Fryderyk Lessel dokonał przebudowy, oddzielając pawilony od trzonu głównego, czyniąc tym samym o wiele bardziej delikatny układ przestrzenny.\nPałac odwiedził w dniach 20–22 lipca 1787 roku król Stanisław August Poniatowski, który wracał ze spotkania z Katarzyną Wielką. Serdecznie chwalił i podziwiał dwór postawiony przez jego przyjaciela. Sto lat później w małowiejskim parku został postawiony kamień upamiętniający tę wizytę.\nPo śmierci Bazylego majątek w Małej Wsi przejął jego syn, Józef. Ożenił się on z Klementyną z Kozietulskich, siostrą słynnego szwoleżera. Sam pułkownik zmarł w Małej Wsi w 1821 roku. Józef Walicki nie był osobą formatu Bazylego Walickiego jeśli chodzi o rolę państwową, natomiast sprawnie zarządzał swoim majątkiem w Małej Wsi. Mieli z Klementyną dzieci: Aleksandra, który zmarł w 1831 roku oraz Józefę, która odziedziczyła majątek po ojcu. Wyszła ona za mąż najpierw za syna emira Rzewuskiego, Stanisława, który krótko po ślubie zmarł w trakcie epidemii cholery w Krakowie w 1831 przyniesionej przez żołnierzy rosyjskich tłumiących powstanie listopadowe. Samo wydarzenie jakim był ślub tej pary było niezwykłe – kościół w Belsku nigdy potem nie widział tylu muzułmańskich turbanów, kozackich czap i szerokich szarawarów, tylu krzywych tureckich szabel i buńczuków niesionych przed emirem na modłę osmańską.\nOwdowiała Józefa wyszła ponownie za mąż za Zdzisława Zamoyskiego, przedstawiciela jednej z najbogatszych familii arystokratycznych. Mieli same córki i jedna z nich – Maria, odziedziczyła majątek w Małej Wsi. Wyszła ona za mąż za Jana Tadeusza Lubomirskiego. Tak jak ślub matki Marii miał miejsce tuż przed zawieruchą powstania listopadowego, tak ślub jej córki zbiegł się z powstaniem styczniowym. Zarówno jej rodzice, jak i jej mąż byli zaangażowano w ruch konspiracyjny – to z warszawskiej siedziby rodziny Zamoyskich dokonano nieudanego zamachu na życie Fiodora Berga i z niej wyrzucono przez okno fortepian Fryderyka Chopina. Jan Tadeusz Lubomirski był członkiem Rządu Narodowego Cywilnego i za zaangażowanie w ruch niepodległościowy został skazany na zesłanie na Syberię. Spędził tam dwa lata i udało mu się wrócić do Małej Wsi dzięki wpływom rodziny Zamoyskich i staraniom jego żony, która wybłagała u cara Aleksandra II zwolnienie Lubomirskiego z zesłania. W Rosji urodził się ich pierwszy syn, Zdzisław. Powrócili oni razem do Małej Wsi w 1866 roku.\nJan Tadeusz Lubomirski skupił się na zarządzaniu majątkiem i opracowywaniem książek historycznych. W samej Małej Wsi zgromadził on wiele cennych tomów będących największym księgozbiorem w okolicy. Zdzisław Lubomirski był równie zaangażowany w działalność na rzecz Polski co jego rodzice. Po okresie edukacji pobieranej za granicą, wrócił do kraju i ożenił się z Marią z Branickich. Była ona przedstawicielką jednego z najpotężniejszych rodów ówczesnej Europy z wielkimi posiadłościami na Ukrainie. Sama Maria była osobą obytą na świecie, utrzymywała wiele ciekawych znajomości, między innymi z marszałkiem Finlandii, Gustafem Mannerheimem. Maria pisała pamiętniki, a te opisujące życie w Małej Wsi w trakcie I wojny światowej zostały opublikowane.\nKlementyna z Kozietulskich\nMajątkiem zarządzali Zdzisław Lubomirski wraz ze swoją żoną, Marią z Branickich. Pałac był centrum życia lokalnego, a przez osobistą, wysoką pozycję Zdzisława funkcjonował również jako jedno z centrów odradzającego się państwa. Po wybuchu I wojny światowej i wkroczeniu Niemców do Warszawy, Zdzisław został członkiem Rady Regencyjnej, która była organem władzy zwierzchniej Królestwa Polskiego. 7 października 1918 roku Rada ogłosiła deklarację niepodległości, a następnie 11 listopada 1918 przekazała pełnię władzy Józefowi Piłsudskiemu. Zaangażowanie Zdzisława w politykę państwa i Warszawy, której był prezydentem odbiło się na stanie majątku w Małej Wsi. Słaby zarząd i hulaszczy tryb życia jej gospodarza doprowadził do znaczącego zadłużenia dworu. Szczęśliwie dla Zdzisława, jego córka Julia wyszła za mąż za arystokratę z Wielkopolski, Tadeusza Morawskiego, który objął zarząd nad zadłużonym majątkiem. Dzięki jego zaradności, zwłaszcza przez rozpoczęcie nowoczesnej uprawy jabłoni, udało się pospłacać długi i odbudować świetność majątku.\nRozwój został zahamowany przez wybuch II wojny światowej. W Pałacu w Małej Wsi stacjonowali Niemcy, którzy zarządzali stąd okręgiem obejmującym ziemię grójecką. 10 listopada 1942 roku Zdzisław Lubomirski został aresztowany przez gestapo za działalność niepodległościową. Przez dwa miesiące był przetrzymywany w więzieniu bez postawienia zarzutów. Wreszcie został zwolniony, ale odniósł ciężkie i poważne rany przez które nie zdołał już wyzdrowieć. W wyniku obrażeń zmarł 31 lipca 1943 roku w swoim domu w Małej Wsi. Pałac w Małej Wsi był w czasie II wojny światowej schronieniem dla wielu osób pozbawionych domostw lub prześladowanych przez hitlerowców. Zwłaszcza po wybuchu Powstania Warszawskiego i exodusie ludności Warszawy, rodzina Morawskich przyjmowała w Pałacu wiele osób. Ponadto dawano schronienie w Pałacu Żydom przez cały okres II wojny światowej.\nWesele Tadeusza Morawskiego i Julii Lubomirskiej\nPo przekroczeniu przez Armię Czerwoną Wisły front idący na Berlin prowadził przez Małą Wieś. Rodzina Morawskich zdołała ocalić Pałac przed splądrowaniem, nie udało się natomiast ocalić największego zabytku pobliskiego rezerwatu Modrzewina – słynnego modrzewia Wojewody, posadzonego jeszcze przez Bazylego Walickiego, który został przypadkowo spalony przez żołnierzy radzieckich polujących na zające. Wkrótce po tym rodzina Morawskich podzieliła los wielu innych arystokratycznych rodzin, których majątek znacjonalizowano.\nReforma rolna zakończyła się nacjonalizacją majątku rodziny Morawskich, których eksmitowano z Pałacu i zakazano przebywania w pobliżu 30 kilometrów od obiektu. W ramach nacjonalizacji, oprócz nieruchomości, zostały przejęte składniki ruchome majątku, takie jak wyposażenie wnętrz, obrazy czy cenny księgozbiór Biblioteki Małowiejskiej, który uległ całkowitej dewastacji. Ponadto zbiór dokumentów rodzinnych został przekazany do Archiwum Głównego Akt Dawnych i stanowił podstawę odtwarzanego zasobu. Początkowo w Pałacu mieściła się szkoła podstawowa, co mogło doprowadzić do dewastacji zabytkowych wnętrz Pałacu. Jednakże w 1947 został przejęty przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, a następnie został przekazany Urzędowi Rady Ministrów. Był letnią rezydencja premierów PRL i III Rzeczypospolitej do momentu zwrotu rodzinie Morawskich w 2008 roku. Wolny czas spędzali tu m.in. Władysław Gomułka, marszałek Rokossowski, Jerzy Urban czy Jerzy Buzek. Szczególnie upodobała sobie to miejsce żona premiera Józefa Cyrankiewicza, Nina Andrycz, która kazała wybudować specjalnie dla siebie łazienkę w Pałacu. W okresie od października 1996 do końca kwietnia 1998 roku w murach Pałacu, na zaproszenie prezydenta Rzeczypospolitej Aleksandra Kwaśniewskiego, zlokalizowano Akademię Mozartowską.\nArchitektem Pałacu był Hilary Szpilowski, który był bardzo popularnym i cenionym architektem na południowym Mazowszu pod koniec XVIII wieku. Zaprojektował bardzo podobne do Pałacu w Małej Wsi budynki pałaców w Słubicach oraz Walewicach. W piwnicy pałacu znajduje się kamień węgielny wmurowany przez Bazylego Walickiego i jego żonę, Różę z Nieborskich z oznaczeniem 1783 roku jako początku budowy. Pałac w Małej Wsi został wybudowany w stylu klasycystycznym na planie prostokąta. Jest dwupiętrowy, podpiwniczony, ozdobiony od przodu portykiem podpartym na ośmiu kolumnach z podjazdem. W tympanonie umieszczony jest herb Walickich – Łada. Elewacja od strony ogrodu jest ozdobiona ryzalitem, również z tympanonem z herbem fundatora.\nPierwsze piętro Pałacu obejmowało pomieszczenia dzienne, gabinety oraz bibliotekę. Z tego powodu zdobienia ścian obecne są wyłącznie w trzech pomieszczeniach – Hallu Wejściowym, gdzie między wspierającymi konstrukcję budynku kolumnami znajduje się posąg greckiego filozofa Diogenesa, Kaplicy oraz w Sali Wedutowej i Pokoju Karcianym, gdzie przedstawione są romantyczne pejzaże nawiązujące do starożytności. Wielką fascynację fundatora czasami antycznymi podkreślają medale z popiersiami Tytusa oraz Juliusza Cezara.\nKlatkę schodową Pałacu ozdabiają Panoplie – motywy militarne składające się z rzymskich zbroi, mieczy, toporów i rózeg liktorskich. Centralnym punktem jest natomiast łacińskie wezwanie dla potomnych o treści: „DISCITE VICTURI PATRUM POST FATA NEPOTES VELLE DEO PATRIAE VIVERE VELLE MORI”, promujące oddanie i patriotyzm. Samo wezwanie ozdobione jest herbem Walickich oraz Orderem Orła Białego, którego kawalerem był pierwszy gospodarz małowiejskiego dworu. Zdobienia klatki schodowej wieńczy modernistyczny żyrandol wykonany z kryształów.\nGórne piętro Pałacu składa się z ośmiu pomieszczeń, z których każde wyróżnia się oryginalnymi freskami. Pierwszym pomieszczeniem jest Sala Mędrców – dawne pomieszczenie biblioteczne, gdzie na przebywających spoglądaja ze ścian starożytni filozofowie: Homer, Sokrates, Platon, Arystoteles, Hipokrates i Cyceron.\nSala Mędrców sąsiaduje z Salą Pompejańską, która została udekorowana groteskowymi freskami. Jest jednym z czterech pomieszczeń na Mazowszu z tego rodzaju malowidłami. Kompozycje składają się z hybryd kwiatowych oraz ludzkich, a także motywów z mitologii greckiej. Pierwsi właściciele Pałacu w Małej Wsi, Bazyli Walicki oraz jego syn, Józef, odbyli podróże po Włoszech i zetknęli się z tego rodzaju malowidłami, przez co zapragnęli mieć tego rodzaju pomieszczenie w swoim domu. Widoczne również są motywy wolnomularskie w postaci hieroglifów. Początkowo pomieszczenie wykorzystywane było jako gabinet, a następnie było pokojem dziecięcym.\nZ Salą Pompejańską przez ścianę sąsiaduje sala jadalna – Warszawska. Duże pomieszczenie, które niegdyś służyło jako miejsce największych uroczystości, m.in. wizyty króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Bazyli Walicki zasłużył się dla miasta Warszawy, był członkiem Komisji Dobrego Porządku, stąd też zażyczył sobie, aby na ścianie głównej sali recepcyjnej Pałacu znajdowała się panorama Warszawy widzianej z praskiego brzegu. Malarz panoramy inspirował się malowidłami Canaletto. Dodatkowo w Sali Warszawskiej znajduje się panorama Neapolu z dymiącym Wezuwiuszem.\nPozostałe pomieszczenia to Salon Złoty, Salon Szary, Apartament Książęcy oraz Łazienka Pałacowa, które również wyróżniają się wieloma elementami wizualnymi.\nOgród przy Pałacu w Małej Wsi składał się z trzech części: ogrodu francuskiego położonego na osi Pałacu, ogrodu angielskiego oraz ogrodu owocowego, w którym zostały posadzone pierwsze jabłonki na ziemi grójeckiej, dziś stanowiący główny element krajobrazu okolicy. Ogród francuski składał się z klombu przed Pałacem oraz szpalerów, gabinetów, boskietów i alejek za Pałacem. Część angielska składa się z wielkiego stawu, na którym znajdują się dwie wysepki oraz elementów budowlanych jak wjazdowa Biała Brama prowadząca do Belska czy rodzinne Mauzoleum, zbudowane przez Józefę Walicką, córkę Józefa Walickiego i Klementyny z Kozietulskich, która chciała stworzyć miejsce wspomnienia dla zmarłych w czasie epidemii cholery w Krakowie w 1831 swojego brata, Aleksandra i męża, Stanisława Rzewuskiego.\nPlan ogrodu w Małej Wsi z 1829 roku\nPlan majątku w Małej Wsi z XIX wieku\nPałac w kulturze[edytuj | edytuj kod]\nPałac w Małej Wsi był plenerem wielu filmów. Już przed wojną kręcono tu początkowe sceny słynnej komedii Ada! To nie wypada!, natomiast po wojnie sceny z Pałacem w tle można było obejrzeć w filmach Widziadło, Pułkownik Kwiatkowski, Trędowata oraz Nad Niemnem.\nPo gruntownej renowacji przeprowadzonej w latach 2013–2016 Pałac został zaadaptowany do celów usługowych. W miejscu starego pawilonu recepcyjnego, postawionego w latach 60. XX wieku przez Urząd Rady Ministrów, powstał wielofunkcyjny obiekt – Nowa Oranżeria, nawiązujący architektonicznie do pomarańczarni stawianych przez polską arystokrację w XVIII i XIX wieku oraz do Starej Pomarańczarni z Łazienek Królewskich. Wnętrza budynku nawiązują do groteskowej Sali Pompejańskiej z Pałacu. Cztery przypałacowe Oficyny, które niegdyś służyły jako zaplecze dla służby dworu (mieściły się w nich m.in. pralnia, kuchnia czy spiżarnia), zostały zaadaptowane na pokoje hotelowe, natomiast Wozownia została przemieniona na restaurację. Przywrócony został układ ogrodu francuskiego na wzór założonego przez Klementynę Walicką z Kozietulskich ogrodu, który uchodził za jeden z najpiękniejszych w środkowej Europie. Jego największą ozdobę stanowi ogród różany z parterami z 3000 krzewów róż.\nOgród różany w Małej Wsi\nTadeusz Leon Morawski\n↑ Mała Wieś – prace renowacyjne.\n↑ Zwrot Pałacu rodzinie Morawskich.\n↑ Pałac w Małej Wsi oddany.\nZdzisław Morawski, Gdzie ten dom, gdzie ten świat, Warszawa 1997, 8371630484, ISBN 9788371630484\nMaria Lubomirska, Pamiętnik księżnej Marii Zdzisławowej Lubomirskiej 1914–1918, Poznań 2002, ISBN 8386138920\nAndrzej Zygmunt Rola-Stężycki, Waliccy z Walisk herbu Łada z linii małowiejskiej (i nie tylko), na tle rodzin skoligaconych i ich związki z grójecczyzną., Instytut Genealogii\nAndrzej Zygmunt Rola-Stężycki, Duch wojewody, Instytut Genealogii\nAndrzej Zygmunt Rola-Stężycki, Zaradny wojewoda, Instytut Genealogii\nMikołaj Getka-Kenig, Trzy pałace Hilarego Szpilowskiego: klasycyzm, a problem elitarności wśród szlachty na Mazowszu końca XIll wieku, Biuletyn Historii Sztuki, 2015\nAleksandra Bernatowicz, Niepodobne do rzeczywistości. Malowana groteska w rezydencjach Warszawy i Mazowsza 1777–1820, Warszawa 2006, ISBN 9788389101488\nMała Wieś (powiat grójecki)\nZabytki w powiecie grójeckim\nTę stronę ostatnio edytowano 15 lut 2021, 23:32.


Przy kawie: o inspirujących kobietach | Angelica Zadranowicz (@burningblonde) – Photonyaa\nPrzy kawie: o inspirujących kobietach | Angelica Zadranowicz (@burningblonde)\nDziś regularnie się spotykamy i wspólnie podróżujemy, ale poznałyśmy się… na Instagramie! Nasze pierwsze spotkanie odbyło się na lotnisku w Londynie, skąd wyruszyłyśmy do malowniczego Innsbrucka. Bardzo miło wspominam ten czas, bo okazało się, że łączy nas mnóstwo rzeczy – pasja do podróżowania, podobne poglądy na świat a nawet emigracja do Anglii w podobnym wieku. Poznajcie Angelikę (@burningblonde), moją ‘’sister from another mister’’\nAngela, masz 25 lat i odwiedziłaś już 24 kraje – niedługo lecimy razem do Danii, to będzie Twój 25 kraj, imponujące! Powiedz, skąd wzięła się Twoja pasja do podróżowania? Czy podróżowanie zaszczepili Ci rodzice?\nNie mogę się doczekać naszego wypadu do Danii! Moi rodzice jakoś nigdy specjalnie nie podróżowali, moja mama była pierwszy raz ze mną w Grecji w 2019 roku, to była jej taka pierwsza podróż poza Polskę i Anglię. Pamiętam, jak wyemigrowaliśmy do Anglii i kończyła nam się wiza, tata zabrał nas wtedy do Francji, wyobrażałam sobie ze pojedziemy do Paryża, a on tylko przekroczył granice i wróciliśmy z powrotem do Anglii z nowymi wizami.\nNigdy jakoś szczególnie mnie nie ciągnęło do podróżowania, aż do momentu, gdy miałam 18 lat i w liceum organizowali wycieczkę do Maroko, pracowałam wtedy na pól etatu i opłaciłam całą wycieczkę sama. Pierwszy raz miałam okazje spać w hotelu. Byłam za granicą bez rodziców i imprezowałam do białego rana 🙂 Mimo iż Maroko jest bardzo religijnym państwem, w naszym hotelu był klub, cala nasza paczka była w tym klubie aż do zamknięcia i o 9 rano każdy już był po śniadaniu, gotowy aby zwiedzać miasto. Wspominam te 7 dni bardzo dobrze, byliśmy w Marrakeszu i w Essaouria. Później byłam na Malcie, w Barcelonie, Madrycie, jak już się zacznie podróżować, to chce się zobaczyć co raz więcej!\nPodobnie jak ja, wraz z rodzicami przeprowadziłaś się z Polski do Anglii w bardzo młodym wieku. Jak wspominasz ten okres? Długo zajęło Ci przystosowanie się do nowego środowiska?\nWyjechaliśmy z Polski w 2001 roku, miałam wtedy 7 lat i niewiele pamiętam. Cieszyłam się bardzo, gdy zaczęłam tutaj podstawówkę i miałam okazje poznać nowych znajomych, ale też byłam trochę zdezorientowana, bo nikt nie mówił po Polsku. Do dziś pamiętam, że nie rozróżniałam „she” od ”he” i na każdego chłopca mówiłam „she”. Pamiętam też jaka byłam zła, gdy mój brat zaczął przedszkole o jeden dzień wcześniej niż ja, a ja strasznie nie mogłam doczekać się aż poznam nowe koleżanki.\nWiem, że chciałabyś odwiedzić jeszcze mnóstwo miejsc, Twoja lista nie ma końca! Ale czy istnieje taki kraj, takie miejsce, do którego za nic w świecie nie chciałabyś polecieć? Dlaczego?\nKurczę trudne pytanie, bo sama wiesz ze ja wymyślam takie dzikie kierunki. Czym dziwniej tym lepiej! Nie ciągnie mnie do takich krajów jak Irak czy Syria, nie jestem gotowa by je odwiedzić na dana chwile, ale jak będzie za parę lat? tego nie wiem.\nOd wielu lat mieszkasz w Londynie, co myślisz o tym bardzo rozwojowym, szalonym i różnorodnym mieście? Co powiedziałabyś osobie, która rozważa przeprowadzkę do Londynu z Polski?\nKocham Londyn, uwielbiam to, że mam wszystko w zasięgu ręki. Przyznaję, że wcześniej jakoś nie doceniałam tego ze mieszkam w Londynie i nie korzystałam z uroku tego miasta. Fakt, czasami to szybkie tempo bywa trudne, ale tak jest chyba w każdym większym mieście. Nowej osobie poradziłabym to, aby się nie zastanawiała tylko się przeprowadzała!\nJakim typem podróżniczki jesteś? Wolisz wakacje all-inclusive i drinki z palemką w jakimś wypasionym kurorcie, czy raczej spontaniczny Road trip z jednym plecakiem gdzieś w nieznane?\nSpontaniczny Road trip wygrywa! W 2019 zrobiliśmy sobie wycieczkę po Bałkanach. To była moja ulubiona dotychczas wyprawa, zwiedziliśmy 3 kraje i było mega! Chciałabym to powtórzyć, ogólnie kocham podróże autem, mam nadzieję, ze za rok wybierzemy się na wspólna wycieczkę po Islandii! Byłam na all-inclusive na Dominikanie i po 2 dniach miałam dość tego „żółtego” jedzenia, fajnie by było, gdyby hotele serwowały jednak też lokalne jedzenie, a nie wszystko pod „Europejczyków”.\nCzy podczas którejś z podróży przydarzyła Ci się jakaś przykra historia?\nChyba to, jak konduktor chciał mnie wyrzucić z pociągu (Salzburg>Innsbruck), bo uważał, że nie mam biletu, mimo że go miałam. A na Ciebie wtedy poleciała jego ślina, to chyba taka najgorsza historia. Dosłownie doprowadził mnie do takiej złości, a za razem sprawił mi przykrości, tym ze był niemiły.\nHaha, pamiętam to. W dodatku byłam wtedy przeziębiona jak nigdy w życiu i usypiałam przy każdej możliwej okazji, na każdym wolnym skrawku. Ten konduktor był straszny, rzeczywiście, ale Austriacy chyba mają to do siebie…\nJa często rozmyślam o tym, jak wyglądałoby moje życie, gdyby moja mama zamiast do Anglii zdecydowałaby się zabrać nas do innego kraju, np. do Hiszpanii. Gdybyś miała wybrać jedno miejsce, w którym chciałabyś zamieszkać na stałe, to jaki byłby to kraj i dlaczego?\nGdyby mój tata dostał wizę w 2000 roku, mieszkalibyśmy obecnie w Stanach, a nie w Anglii. Nie ukrywam ze ciągnie mnie do Stanów i chciałabym tam pomieszkać nawet przez rok, może kiedyś to marzenie się spełni! Marze o Nowym Jorku, kocham duże miasta i to chyba dlatego tak mnie tam ciągnie. Jeżeli miałabym mieszkać w Europie to moje serce należy do Barcelony, Patryk (mój chłopak) tez jest zakochany w Barcelonie.\nCo jest Twoim must havem w podróży?\nZ kosmetyków to chyba maska do włosów, lubię zabierać ze sobą takie jednorazowe maseczki. Poza tym Powerbank – bez telefonu ani rusz.\nJaką podróż wspominasz z sentymentem? Takie miejsce, do którego powrót można byłoby porównać z milusim kocykiem w mroźny dzień, albo autentycznym, polskim pączkiem (za którym wszyscy na emigracji tęsknimy )?\nWenecja! Jedna z najpiękniejszych podroży, nadal pamiętam smaczny obiad w Vini da Pinto, z idealnym winem, bardzo klimatyczna restauracja! Chodziliśmy bez map i pozwaliśmy sobie się zgubić, i zwiedzać bez żadnego planu. Piliśmy Aperola obserwując przechodniów, jak dla mnie to była idealna podróż, taki czysty luz którego nam strasznie brakowało w tamtym okresie.\nSkupiłam się na pytaniach związanych z podróżowaniem, ale to chyba nie Twoja jedyna pasja? Co robisz w wolnym czasie i czym zajmujesz się zawodowo?\nMam wiele zainteresowań, ale niestety jestem też strasznym leniem! Kocham fotografie, uwielbiam edytowanie filmików i zdjęć, studiowałam fotografię i postanowiłam zrezygnować ze studiów po roku, bo jednak nie lubię się uczyć. Lubię tez makijaże i malować innych, od 2010 zawsze prowadziłam bloga, ale był on bardziej o tematyce urody, niż podróży, ostatnio myślałam o tym aby znów malować innych i się bardziej w tym rozwinąć.\nKocham jeść! W wolnych chwilach ciągle szukam nowych przepisów i z Patrykiem testujemy nowe dania. Zanim pojadę do jakiegoś kraju to najpierw szukam miejsc z fajnym jedzeniem. Tylko niestety mój metabolizm działa tak ze jak powącham Nutelle, to automatycznie tyje. Obecnie pracuje jako Marketing Researcher – tworze raporty w dziedzinie Beauty dla firm.\nOstatnio bardzo dużo mówi się o depresji i samobójstwach związanych z hejtem. Mnie w angielskiej szkole nie oszczędzano i niejednokrotnie padłam ofiarą psychicznego znęcania się (głównie na tle rasowym) nawet przez nauczycieli. Czy Ciebie spotkała kiedyś taka sytuacja? W szkole? W internecie? Jak sobie z tym poradziłaś?\nMnie zaczęto gnębić w gimnazjum, ale nie na tle rasowym, lecz ze względu na otyłość. Często wagarowałam i szukałam wymówek, aby nie iść do szkoły, nawet specjalnie chodziłam mamie pomagać do pracy, byle by nie iść do – jak to wtedy nazywałam – „więzienia”. Nie lubiłam strasznie gimnazjum, dopiero 4 i 5 rok gimnazjum był super, wybrałam sobie lekcje jakie mi się podobały i miałam fajne osoby w klasie. Fajnie by było jakby ludzie czasem ugryźli się w język i nie mówili drugiej osobie tego czego sami by nie chcieli usłyszeć..\nBlog Angeli: https://burningblonde.com | Instagram: www.instagram.com/burningblonde


Protein - 1000g + Thermo Green Shot - 60ml - HI-TEC - cena, opinie i dawkowanie – sklep MusclePower\nProtein - 1000g + Thermo Green Shot - 60ml\nHI-TEC Protein - 1000g + Thermo Green Shot - 60ml\nWariant: Strawberry / Cola Orange\n#Name: Protein - 1000g + Thermo Green Shot - 60ml\nYou save 4.93% (0.60€) when buying in a set.\nPrice in points: 982.20 pts\nPoints for order: 49.11 pts\nStrawberry / Cola Orange\nBanana / Cola Orange\nChocolate / Cola Orange\nVanilla / Cola Orange\nSum of products' prices sold separately: 12.16€\nHI-TEC Protein - 1000g + Thermo Green Shot - 60ml - Opis\nOpis produktu - Hi Tec Protein - 1000g\nOpis produktu - Thermo Green Shot - 60ml\nSuplement diety Thermo Green Shot to naturalne połączenie mocy Kofeiny, Zielonej Herbaty, Yerba Mate, Guarany i L-Karnityny. Porcja energii w formie wygodnego shota. Ten pyszny napój szybko postawi Cię na nogi! W dodatku produkt nie zawiera aspartamu, ma obniżoną zawartość cukru i mogą spożywać go weganie.\nThermogreen w porcji dostarcza 1000 mg aminokwasu L-karnityny. Karnityna używana jest w organizmie do transportu kwasów tłuszczowych o długim łańcuchu do mitochondriów, które są znane jako "elektrownie energetyczne" komórek. Tam następuje β-utlenianie, które jest biochemicznym mechanizmem degradacji kwasów tłuszczowych. Ponadto Thermogreen dostarcza 116 mg kofeiny - popularnego i najskuteczniejszego stymulanta. Thermogreen Shot zawiera również wysokiej jakości naturalne wyciągi roślinne z Zielonej Herbaty, Guarany i Yerba Mate.\n1000 mg L-karnityny w porcji\n116 mg kofeiny na porcję\nZ guaraną, zieloną herbatą i ekstraktem z Yerba Mate\nOptymalny do stosowania na redukcji\nSzybko, zawsze i wszędzie zapewnisz strzał energii\nSkładniki produktu - Thermo Green Shot - 60ml\nSkładniki: woda, L-karnityna, ekstrakt z guarany, kofeina, ekstrakt herbaty mate, ekstrakt z zielonej herbaty, regulator kwasowości (kwas cytrynowy), aromat, konserwanty (benzoesan sodu, sorbinian potasu), substancja słodząca (acesulfam K, cyklaminian sodu, sacharyna sodowa, sukraloza).\nZielona Herbata 20 mg\nKofeina 116 mg\nSposób użycia produktu - Hi Tec Protein - 1000g\n25 gramów proszku rozpuścić w 250 ml mleka, spożywać po posiłkach lub między posiłkami.\nDni nietreningowe: trzy razy dziennie (rano, w ciągu dnia, przed snem)Nie przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Produkt nie może być stosowany przez osoby uczulone na którykolwiek z jego składników. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla małych dzieci. Przechowywać w miejscu suchym w temperaturze pokojowej w szczelnie zamkniętych opakowaniach.\nSposób użycia produktu - Thermo Green Shot - 60ml\nStosować zgodnie z własnym zapotrzebowaniem.\nHI-TEC Protein - 1000g + Thermo Green Shot - 60ml - Składniki\nHI-TEC Protein - 1000g + Thermo Green Shot - 60ml - Dawkowanie\nHI-TEC Protein - 1000g + Thermo Green Shot - 60ml - Opinie\nProtein - 1000g + Thermo Green Shot - 60ml Odżywki białkowe\n11,56 €982 PTS\nProtein - 1000g + Thermo Green Shot - 60mlOdżywki białkowe\n12,71 €1079.80 PTS\n11,06 €939.60 PTS\n11,05 €939.40 PTS\nProtein - 1000g + Super Food Shot - 60ml Odżywki białkowe


Wydział Komunikacji: ile można czekać? - Przegląd Olkuski\nStrona główna Newsy Aktualności Wydział Komunikacji: ile można czekać?\nTak długo, jak nigdy wcześniej – opowiadają mieszkańcy, którzy w ostatnim czasie intensywnie interweniują w naszej redakcji w sprawie funkcjonowania olkuskiego Wydziału Komunikacji. Niekończące się kolejki, szereg osób czekających od bladego świtu, czasem odejście z kwitkiem po kilku godzinach stania – tak relacjonują codzienne sytuacje z al. 1000-lecia nasi Czytelnicy. Wszystkie pytania, uwagi i sugestie, które do nas trafiły, skierowaliśmy do olkuskiego starosty. Czy coś się zmieni na lepsze?\n8 godzin i nic\n– Godzina 6:00. Kolejka – jakieś 20 osób. Wiadomo – rejestracja pojazdów, chęć wyrejestrowania sprzedanych, dowody rejestracyjne, wymiana tymczasowych na stałe. Stoisz cały dzień w kolejce, na upale i widzisz, jak przebiega proces pracy! Mało tego, prosisz panią, która jest przed tobą, żeby trzymała ci kolejkę, bo chcesz na chwilkę wyjść do samochodu, a tłum hien (bo niestety ciężko inaczej to nazwać) przekrzykuje się jedno przez drugie, że jak wyjdę to idę na koniec kolejki. Godzina 14:15 udaje się wejść zarejestrować samochód panu, który stał w kolejce od 7-ej!!! A reszta, około 40 albo i więcej osób całuje klamkę, tracąc 8 godzin życia, nie załatwiając niczego. Przecież to się w głowie nie mieści!!! I jutro jeden z drugim na nowo będzie stał w 8-godzinnej kolejce bez żadnej gwarancji, że załatwi cokolwiek. I tak, jestem jedną z tych, które stały tyle godzin, żeby dogłębnie poznać architekturę wokół starostwa, policzyć okna, ilość sztuk kostki brukowej, kwiatki i krzesła przed owym budynkiem – wracając z niczym! – to jedna z wielu wiadomości, jakie otrzymaliśmy w ostatnim czasie na temat funkcjonowania olkuskiego Wydziału Komunikacji.\nTrzeba mieć mocne nerwy, niesamowite pokłady cierpliwości, masę czasu i zdrowie, aby załatwić jakakolwiek sprawę – wynika z opowieści Czytelników.\nSzef powiatu zdaje sobie sprawę z tego, że kwestia obsługi w Wydziale Komunikacji i Transportu jest przedmiotem ożywionej dyskusji wśród mieszkańców naszego powiatu. – Podobnie jest w innych powiatach. Chciałbym podkreślić, że sukcesywnie podejmuję działania organizacyjne i kadrowe, by obsługa odbywała się nie tylko fachowo, ale również w życzliwy sposób wobec klientów. Trzeba mieć jednak świadomość, że funkcjonujemy w warunkach epidemii, a my musimy prowadzić obsługę klientów zgodnie z zaleceniami i wytycznymi Głównego Inspektora Sanitarnego – mówi starosta Bogumił Sobczyk.\nNa pytanie, dlaczego obsługa osób w środku trwa po 40 minut – nawet tych, które wchodzą już z wypełnionym wnioskiem odpowiada, że pracownicy starają się obsłużyć osoby jak najszybciej. – Jednak często spotykają się z sytuacjami, kiedy załączone do wypełnionego wniosku dokumenty zawierają błędy lub też wymagają dodatkowego wyjaśnienia z innym wydziałem komunikacji, co wydłuża czas obsługi. Zdajemy sobie sprawę z tego, że zdarzają się sytuację, w których klienci nie są z tego zadowoleni, ale obok tych głosów jest sporo takich, które doceniają zaangażowanie pracowników podczas obsługi – dodaje szef powiatu.\n– W momencie wprowadzenia stanu epidemii na terenie kraju, wydziały komunikacji w ościennych powiatach wyłączyły w ogóle bezpośrednią obsługę klientów. Olkuski wydział, mimo że w ograniczony sposób, funkcjonował nieprzerwanie – podkreśla Bogumił Sobczyk.\nDla przykładu starosta przytacza przykłady z innych powiatów. „Aktualnie w Starostwie Powiatowym w Miechowie do odwołania wprowadzony został dzienny limit przyjmowania spraw: 30 – dotyczących rejestracji pojazdów, 15 – dotyczących praw jazdy. Dokumenty do rejestracji pojazdu są odbierane przez wyznaczonego pracownika (bez możliwości wejścia do pomieszczeń wydziału), a odbierane są po telefonicznej informacji. Natomiast w Starostwie Powiatowym w Krakowie obsługa odbywa się po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym daty i godziny wizyty. W Urzędzie Miasta Krakowa sprawę można załatwić po wcześniejszej rezerwacji wizyty przez internet lub po pobraniu bloczka. W Urzędzie Miasta Sosnowca rejestracja pojazdów odbywa się po pozostawieniu dokumentów w wyznaczonym punkcie (bez możliwości wejścia do pomieszczeń wydziału), natomiast ich odbiór odbywa się po informacji telefonicznej pracownika” – czytamy w odpowiedzi nadesłanej do naszej redakcji przez szefa powiatu.\nWcześniej zdarzały się skargi na kolejki do Wydziału Komunikacji, jednak w okresie pandemii sytuacja zdecydowanie uległa pogorszeniu. Jaki starosta ma pomysł na usprawnienie działania Wydziału Komunikacji? Czy jest możliwe uruchomienie dodatkowych stanowisk?\n– Obecnie do budynku, w którym mieści się Wydział Komunikacji i Transportu klienci są wpuszczani w limitowanej ilości, aby zapewnić odpowiednie warunki bezpieczeństwa. Natomiast na zewnątrz budynku zostały ustawione krzesła oraz namiot – pawilon dla oczekujących osób w celu zapewnienia im ochrony przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Mimo tych obostrzeń załoga obsługuje dziennie około 60 osób w sprawach rejestracji pojazdów i około 20-30 osób w sprawach praw jazdy. Mieszkańcy są obsługiwani na tyle szybko i sprawnie, na ile przedstawiają wszystkie kompletne, wymagane i poprawnie sporządzone dokumenty niezbędne do rejestracji pojazdu. A często zdarza się, że uzupełnienia są niezbędne. Nasza załoga dokłada wszelkich starań, aby w aktualnych warunkach i przy zachowaniu zaleceń służb sanitarnych obsłużyć jak największą liczbę klientów – twierdzi starosta Sobczyk.\nRezerwacja już działa\nWiele osób nie może się doczekać, kiedy wróci internetowa rezerwacja terminów. Dobra wiadomość jest taka, że system już działa, a terminy można rezerwować od najbliższego poniedziałku. Oczywiście nadal równocześnie będzie zapewniona obsługa osób, które przybyły pod siedzibę wydziału. Jak się dowiedzieliśmy, w związku ze zbliżającym się okresem jesienno – zimowym rozważane są różne warianty obsługi mieszkańców.\nA może wydziały zamiejscowe?\nMieszkańcy starają się szukać rozwiązań problemu z kolejkami. Wśród pytań i uwag nadesłanych do naszej redakcji pojawił się temat możliwości korzystania przez osoby z różnych gmin z zamiejscowego referatu w Wolbromiu, który niedawno zmienił siedzibę na większą i przestronniejszą. – W Zamiejscowym Referacie Rejestracji Pojazdów w Wolbromiu nie jest możliwa obsługa mieszkańców innych gmin niż Gmina Wolbrom. Wynika to z faktu, że w tym referacie przechowywana jest tylko dokumentacja pojazdów stanowiących własność mieszkańców Miasta i Gminy Wolbrom – wyjaśnia Bogumił Sobczyk.\nPadła też propozycja, aby „rozładować” kolejki w Olkuszu, uruchamiając referaty zamiejscowe w innych gminach. Jak się dowiedzieliśmy, prawnie jest to możliwe, ale z powodu wysokich kosztów na chwilę obecną nie jest przewidziane do realizacji.\nNastępny artykułSzkoły średnie w czasie pandemii\nPanie Starosto najłatwiej zasłonić się przykładami urzędów, które też sobie nie radzą. A co z tymi które udostępniły choćby wysyłkę dokumentów pocztą lub do paczkomatów? Co z obsługą online dla osób posiadających profil zaufany? Jak to kiedyś w szkole usłyszałem – kto chce szuka sposobów – kto nie chce szuka powodów.\nPowinno się zadać inne pytanie. Jeżeli w czasach przed-pandemicznych funkcjonowały cztery równoległe okienka(kolejki) a tym samym zaangażowanych było w danej chwili czterech pracowników urzędu a teraz mamy w danej chwili tylko jedno – czyli zaangażowany jest jeden pracownik…. to co robi przez ten czas pozostałych trzech pracowników??? Czy tych troje pracowników nie mogłoby w tym czasie obsługiwać klientów np. w zakresie wydawania praw jazdy czy stałych dowodów? Co z obsługą online lub pocztą?\nCzemu nie działała internetowa rezerwacja terminów? Świrus ją zainfekował?\nOpłaty bez zmian [INFOGRAFIKA]


Jak zaaranżować miedziane dodatki? W jakich wnętrzach sprawdzi się miedź? - Home\nJak zaaranżować miedziane dodatki? W jakich wnętrzach sprawdzi się miedź?\nDekoracja wnętrz Styl we wnętrzach Wyposażenie\nMiedziane dodatki — do jakich wnętrz pasują?\nW jakich pomieszczeniach zastosować miedziane dodatki?\nZ czym łączyć miedziane dodatki? – Kolory pasujące do miedzi\nAranżacje miedzianych dodatków\nMiedziane dodatki są doskonałym uzupełnieniem przestrzeni nie tylko jesienią. Mogą spowodować, że we wnętrzu zapanuje ciepły, przytulny klimat. Nie wiesz, czy sprawdzą się u Ciebie? Tłumaczymy, gdzie miedziane akcesoria wyglądają najlepiej.\nMiedziane dodatki są doskonałym sposobem na ocieplenie każdego chłodnego wnętrza. Doskonale podkreślają urok i dodają charakteru nawet pustej, nieprzyjemnej przestrzeni. Jeżeli więc czujesz, że Twój dom jest mało oryginalny, odpowiednio wkomponowana miedź pomoże Ci go ożywić i sprawi, że stanie się nietuzinkowy.\nChoć materiał ten jest wyjątkowo uniwersalny i wdzięczny, trzeba umieć go odpowiednio zaaranżować, aby nie gryzł się z pozostałymi elementami wystroju przestrzeni. Miedź świetnie sprawdzi się w wielu stylach, jednak przede wszystkim w loftowym, klasycznym, boho oraz skandynawskim. Warto postawić na detale, aby nie przesycić wnętrza, a jedynie je uzupełnić.\nMiedź w dodatkach komponuje się z przeróżnymi wnętrzami\nSprawdź też: Miedź we wnętrzach – jaki to kolor miedziany? Do czego pasuje?\nStyl loftowy cechuje surowy klimat i niewielka liczba dodatków. Kolor miedzi doskonale wpasuje się tutaj w połączeniu z zimnym betonem lub czerwoną cegły. Delikatnie ociepli wnętrze, jednocześnie nie ujmując mu chłodnego klimatu i oryginalnego charakteru. Sprawdzi się nie tylko jako mały dodatek, ale również większy element dekoracyjny wystroju.\nPonadczasowy styl klasyczny to przede wszystkim uniwersalne rozwiązania, wyczucie i klasa. W takim wnętrzu prawdopodobnie każdy czuje się dobrze. Miedziane dodatki sprawdzą się tu doskonale, jeśli nie będą przesadnie wybijać się z tła, a jedynie dodawać przestrzeni oryginalności. Warto wkomponować je do pomieszczeń pomalowanych na biało, beżowo lub brązowo.\nW stylu boho najważniejsza jest naturalność, fantazja i swoboda wyboru. Te wnętrza dają ogromne pole do popisu w kwestii aranżacji przestrzeni, dlatego miedź sprawdzi się tutaj doskonale. Wpasuje się zarówno jako dodatek, jak i większy element wystroju. Warto przemycić ją np. na poduszkach lub w postaci ciekawych, nietuzinkowych świeczników.\nMiedziane świeczniki idealnie dopełniają wystrój wnętrz\nStyl skandynawski to przede wszystkim praktyczne rozwiązania. Cechują go również minimalizm i prostota oraz przestronne, jasne wnętrza. Przestrzeń utrzymaną w tym klimacie możesz przyozdobić niewielkimi miedzianymi dodatkami, aby ją ocieplić, jednak bez wprowadzania niepożądanego przepychu. Warto postawić na funkcjonalność i subtelność.\nMiedziane dodatki sprawdzą się zarówno w salonie, jak i w kuchni, łazience czy sypialni. Najważniejsze, aby określić, czego potrzebuje dane wnętrze oraz postawić na jakość, nie ilość. W przeciwnym razie przestrzeń może zniechęcać i odpychać. Pamiętaj, że każdy styl wymaga innych działań, dlatego wszelkie zmiany należy analizować zupełnie indywidualnie.\nMiedziane dodatki do kuchni\nMiedziane dodatki do kuchni to doskonałe rozwiązanie dla osób, które spędzają wiele czasu na gotowaniu. Aby uzupełnić to pomieszczenie, możesz zdecydować się np. na ciekawą mozaikę w kształcie heksagonu w tym odcieniu lub nietypowy czajnik elektryczny. Miedziany dodatek może wyglądać zjawiskowo w połączeniu z zielenią butelkową i ciemnoczerwoną cegłą.\nPost udostępniony przez Greg Scott (@coppertopaccessories)\nŁazienka z miedzianymi dodatkami\nJeżeli potrzebujesz zmian w Twoim domu lub mieszkaniu, możesz zdecydować się na miedziane dodatki do łazienki. To intymne miejsce doskonale uzupełnią wybijające się z tła elementy wystroju. Rama lustra, a może półeczka na kosmetyki? Podczas wyboru kieruj się intuicją i własnymi upodobaniami, a z pewnością stworzysz ciepły, romantyczny klimat.\nMiedziane dodatki w sypialni\nSypialnia to miejsce odpoczynku, dlatego musisz czuć się w niej w pełni komfortowo i wygodnie. Ta przestrzeń powinna emanować harmonią, aby zapewniać spokojny, nieprzerwany sen. Miedziane dodatki do sypialni, w tym nietypowy budzik lub lampa stojąca sprawią, że pokój ten stanie się Twoją ulubioną kryjówką przed światem.\nSalon z miedzianymi elementami\nSalon to miejsce, w którym przyjmujesz gości, dlatego z pewnością zależy Ci, żeby doskonale się prezentował. Czasem jednak nawet najpiękniej zaaranżowany sprawia wrażenie, że czegoś w nim brakuje. Do uzupełnienia przestrzeni wykorzystaj miedziane dodatki do salonu. Nowoczesność w połączeniu z subtelnymi poszewkami w tym kolorze doda wnętrzu elegancji i ciepła.\nWśród kolorów, które tworzą doskonałe duety z miedzią, z pewnością znajduje się czerń. To szlachetne połączenie pozwala uzyskać efekt glamour, wyjątkowo pożądany w dekoratorstwie. Nie można zapomnieć również o bieli, symbolu niewinności. Przestronne białe lub szare wnętrza łatwo uzupełnić poprzez wyposażenie je w miedziane doniczki czy ramki na zdjęcia.\nMiedź jest tym elementem, który przy odrobinie wyczucia łatwo jest zaaranżować. Nadaje ona bowiem lekkości i wyrazistości wnętrzu, dzięki czemu doskonale sprawdzi się w miejscach, z których oryginalność dopiero trzeba wydobyć. Aby uzyskać nieprzytłaczający klimat w ciemnych pomieszczeniach, warto dodać do nich miedź zamiast złota oraz drewno.\nJeśli natomiast chcesz uzyskać efekt świeżości, możesz zastanowić się nad naturalnymi kolorami, np. butelkową zielenią, kobaltem lub turkusem. Uzupełnienie tych barw dodatkami w odcieniu miedzi sprawi, że uzyskasz niebanalną przestrzeń. Takie energetyczne i inspirujące rozwiązania można znaleźć przede wszystkim w stylu rustykalnym.\nPost udostępniony przez The Copper Items (@thecopperitems)\nSprawdź też: Czyszczenie mosiądzu – jak to zrobić? Sprawdź najlepsze sposoby na czyszczenie mosiądzu\nWiesz już, jak zaaranżować w przestrzeni miedź, aby nie wprowadzić przytłaczającego przepychu. Dodatki w tym kolorze sprawdzą się nie tylko u osób poszukujących odmiany, lecz także u tych, którym znudziło się powszechne złoto czy srebro. Nie bój się eksperymentować. Gwarantujemy jednak, że decydując się miedź, nie pożałujesz swojej decyzji, a będzie to miłość od pierwszego wejrzenia!


Jan Hartman: No i stało się to, o czym marzyli antysemici...\nJan Hartman: No i stało się to, o czym marzyli antysemici…\nCo czuję jako obywatel? Czuję wstyd, że mogło w ogóle dojść do czegoś tak żenującego jak ustawa cenzorska i do takiego upokorzenia mojego kraju. Ale czuję też ulgę i zadowolenie z tego, że ta upokarzająca reakcja nastąpiła i że głupi rząd musiał się cofnąć.\nNo i stało się to, o czym marzyli antysemici – coś, co wreszcie potwierdza, że to Żydzi rządzą światem i Polską. Brutalne i prostackie wyzwanie rzucone Żydom przez niedawnych ozdrowieńców z choroby antysemityzmu (co to już od tygodnia „nic do Żydów nie mają, ale nie pozwolą, żeby źle mówili o Polakach”) zostało przez Żydów podjęte z natychmiastowym skutkiem: cenzorska ustawa zakazująca pod karą więzienia mówienia prawdy o tym, co Polacy robili Żydom podczas wojny (poza tym, że ich ratowali, a „nieliczne czarne owce” denuncjowały), została na żądanie USA i lobby żydowskiego natychmiast wycofana.\nOto dysonans moralno-poznawczy, co się zowie. Nie chcę upokorzenia Polski, nawet osłodzonego przez fakt, że upokarzany jest ten konkretny rząd. A jednocześnie pragnę, aby wydarzyło się właśnie to, co upokarza – czyli zewnętrzna ingerencja w sprawy polskie. Paskudne uczucie.\nDodatkowo potęguje je lektura wspólnej deklaracji premierów Polski i Izraela, którą przechwala się Polska, publikując ją w świecie w formie ogłoszenia prasowego. Żeby wszyscy wiedzieli, że Polacy pomagali Żydom, a od tych, co czynili wręcz odwrotnie, rząd polski się odcina. Miałbyż się nie odcinać? Jakie to dziecinne i naiwne – ogłoszenie w gazecie ma ratować godność kraju, który najpierw dopuścił się wybryku, a potem – po otrzymaniu bezprecedensowej reprymendy – wycofał się „z podkulonym ogonem”, jak to ujął pewien izraelski dyplomata. „Polityka ogłoszeniowa” doskonale oddaje poziom mentalny tej władzy i rangę Polski na arenie międzynarodowej.\nTo zupełnie niebywałe, że mogliśmy upaść tak nisko, że z pozycji szanowanego za postępy demokracji i rozwój cywilizacyjno-gospodarczy średniej rangi europejskiego kraju spadliśmy do roli politycznego pętaka, któremu i można, i trzeba dawać reprymendy, nakazywać właściwe zachowanie i wymierzać kary.\nA gdy się poprawi – poklepuje się go po plecach, aby mógł to sobie ogłosić za ciężkie pieniądze w gazetach. Nie sadziłem, że coś takiego jest w ogóle możliwe. Gdzie się podziała Polska Geremka, Skubiszewskiego, Kwaśniewskiego? Gdyby można było przewidzieć, co się z nami stanie, ani by myślano, żeby nas do Unii przyjmować – i bylibyśmy sobie taką większą Białorusią. A może na to właśnie zasługujemy? Może za łatwo nam poszło, skoro depczemy to wszystko, co udało się polskiej demokracji osiągnąć?\nTak to było z nieszczęsną ustawą o IPN i tak samo będzie z Sądem Najwyższym. To nie jest tak, jak sobie w swej naiwności wyobraża rząd, że w oficjalnych wypowiedziach i w mediach zagranicznych jest larum, lecz za kulisami jest polityczny „business as usual” i że każdy kraj ma przecież jakieś tam swoje problemy z Unią. Polska i Węgry są jedynymi krajami, które napiętnowano za naruszanie przyjętych w traktatach zasad ustrojowych i związany z tym konflikt ma zupełnie inną rangę niż codzienne spory ekonomiczne w łonie Komisji i innych instytucji unijnych. Tu nie chodzi o żadne przetargi i utarczki, lecz o pryncypia. I będą one bronione niezależnie od wyników wyborów do europarlamentu ani od tego, kto wygra wybory w poszczególnych krajach Zachodu.\nProcedur zmierzających do ukarania Polski za łamanie zasad praworządności nic już nie zatrzyma. I tak jak w przypadku ustawy o IPN rząd Kaczyńskiego będzie musiał się cofnąć. Żadna gra na zwłokę ani zamieszanie z dziesięcioma sędziami, którzy nie wiadomo, czy nadal nimi są, niczego nie zmieni.\nNic tu nie poradzą dziecinne przemówienia Morawickiego ani pozostawienie w spokoju paru sędziów. Dopóki prezes Sądu Najwyższego nie uzyska gwarancji dokończenia określonej w konstytucji kadencji, członkostwo Polski w UE de facto będzie zamrożone, a kara finansowa będzie nieuchronna.\nI znowu „Żydzi” zwyciężą – Polska zostanie zmuszona do wycofania się z niekonstytucyjnej i rażąco naruszającej zasadę niezawisłości sądów oraz nieodwoływalności sędziów ustawy.\nWstyd i poniżenie znowu połączą się w dziwnym splocie z satysfakcją i radością, że Europa znowu nam pomogła, gdy sami nie umieliśmy obronić naszej demokracji. No i wszyscy przekonamy się raz jeszcze, że taki kraj jak Polska, co to niby „wstaje z kolan”, żeby rozrabiać, bardzo szybko może zostać na kolana rzucony – tym razem naprawdę.


Obsługa Administracyjna - Provisor\ni wyślij formularz zapytania\nzapewnienia dostaw mediów, usług komunalnych na poziomie zapewniającym prawidłowe funkcjonowanie nieruchomości\nkontroli nad utrzymaniem należytego porządku i czystości pomieszczeń i urządzeń budynku słuzących do wspólnego użytku włascicieli lokali\nkontroli nad utrzymaniem należytego porządku i czystości na terenie nieruchomości\nkontroli nad usługami związanymi z funkcjonowaniem nieruchomości\nBieżąca obsługa informacyjna właścicieli lokali w sprawach dotyczących części wspólnych jak i indywidualnych lokali w godzinach uzgodnionych z Zarządem. Sporządzanie i wydawanie stosownych zaświadczeń i dokumentów dla właścicieli lokali, wymaganych przez urzędy i inne instytucje.\nBieżąca obsługa zebrań na koszt Wspólnoty obejmująca przygotowanie i zwołanie zebrań poprzez zawiadamianie właścicieli oraz przetwarzanie wyników głosowań.\nZawiadamianie właścicieli lokali Wspólnoty, dokonywane listownie w formie pisemnej, na koszt Wspólnoty, o zmianie wysokości kosztów zarządu nieruchomością wspólną z związku ze zmianą cen za świadczenie usług wchodzących w skład lub w związku z podejmowanymi uchwałami.\nDostępność Administratora na osiedlu w godzinach ustalonych z Zarządem.\nUczestnictwo w zwyczajnych i nadzwyczajnych zebraniach Zarządu Wspólnoty z udziałem Administratora.\nSporządzanie protokołu przejęcia nieruchomości w tym dokumentacji technicznej, finansowej i eksploatacyjnej.\nZapewnienie zabezpieczenia awarii oraz usuwanie jej skutków na nieruchomości wspólnej.\nZapewnienie technicznego wsparcia podczas wstępu do poszczególnych lokali w celu usunięcia awarii, diagnozy, remontu itp. czynności niezbędnych do wykonania prawidłowego funkcjonowania nieruchomości wspólnej.\nOdbiór protokolarny prowadzonych przez kontrahentów prac technicznych w tym prace prowadzone przez np. dewelopera związane z usuwaniem wad i usterek części wspólnych nieruchomości.\nOszacowanie wartości niezbędnych działań inwestycyjnych (remontowych i modernizacyjnych).\nProwadzenie prac zmierzających od uzupełnienia brakującej dokumentacji.