Wild: Chcemy wyrysować kolej na nowo, by CPK stało się naprawdę centralnym portem [WYWIAD] - GazetaPrawna.pl\n19 lipca 2019, 07:28\nI teraz skorzysta Łomża?\nPośrednio tak, bo schodząc z lotniska prosto do pociągu, dojedzie pan do hotelu na Mazurach w dwie godziny. Spędza pan tam uroczy weekend i po kolejnych dwóch godzinach siedzi w samolocie do domu.\nA to wszystko dzięki PKP. Już widzę, jak oni podróżnych w tych swoich luksusach rozwiozą po kraju.\nMy, budując CPK, damy im narzędzia. A czy z nich skorzystają? Niby dlaczego nie, w końcu LOT się rozwija, to może i PKP będzie? W 1989 r. mieliśmy 25 tys. km tras kolejowych i w czasie, gdy cały cywilizowany świat rozbudowywał koleje, myśmy je zwijali i to tak, że rozebrano 5 tys. km tras, a kolejne tysiące kilometrów zarosło. Po zaborcach dostaliśmy rozbudowaną sieć kolejową na zachodzie i pustki na wschodzie. Postanowiliśmy to wyrównać, likwidując koleje na zachodzie.\nNa kpiny się panu zebrało.\nTo śmiech przez łzy. Wie pan, że pod koniec PRL z kolei korzystało rocznie miliard pasażerów?\nOczywiście pasażerów było mniej, ale tyle biletów sprzedawano. Teraz cieszymy się, gdy przekraczamy 300 mln. O tyle spadliśmy. Po 30 latach III RP trzeba wreszcie zintegrować, połączyć te trasy. Wciąż z zaboru pruskiego trudniej dojechać do zaboru rosyjskiego niż do Berlina. Można jeszcze od biedy pojeździć po Galicji, ale Rosjanie nie inwestowali w kolej nad Wisłą i mamy to, co mamy – centrum Polski z fatalnymi połączeniami kolejowymi.\nW ciągu najbliższych czterech lat, do 2023 r., w kolej zostanie wpompowane 66 mld zł. To potężne pieniądze.\nTusk też pompował w kolej miliardy i skończyło się na tym, że przez trzy lata nie można było dojechać z Warszawy do Krakowa, a dziś jeździmy o kwadrans szybciej. Nie wchodzę w ten interes, nie przekonał mnie pan.\nTeraz będziemy robić to inaczej. Koniec z myśleniem, że najpierw musi być gorzej, żeby było lepiej, dość ciągłego remontowania starych torów – my wybudujemy nowe. Będziemy tworzyć nowoczesną sieć kolejową tak, jak budujemy sieć autostrad.\n(śmiech) Nie, obok istniejących dróg, a nie na starych. To poprawia skokowo jakość połączeń.\nNa razie 300 km z Warszawy do Gdańska po latach remontów jedzie się w trzy godziny. Do Radomia jest 100 km i dwie i pół godziny. Rekord świata…\nPo trasie, która została zbudowana w międzywojniu. Tolerowanie tego stanu jest niemożliwe, zgadzam się z panem. Dlatego rozbudowa kolei umożliwi jazdę pociągów do 250 km na godzinę. To nie jest hiperdrogie TGV, ale to już będzie przełom. Zresztą do Krakowa pojedzie pan z lotniska Solidarność w godzinę i kwadrans. Potrzebne jest systemowe, całościowe spojrzenie na kolej i my to robimy.\nSorry, ale to mowa trawa urzędnika: systemowe, całościowe, globalne.\nWie pan, jak dotychczas myślano o kolei? Sypie się trasa do Gdańska? Dobra, to zrobimy remont. A potem kawałek koło Wrocławia i jeszcze pod Poznaniem – też remont. W efekcie zamęcza się pasażerów, a pieniądze są wydawane bez odczuwalnej poprawy. My kreślimy to na nowo i myślimy jak o Łomży – inwestycje mają mieć sens rozwojowy.\nDlaczego kolej jest dla was tak ważna?\nZ dwóch powodów – jej rozwój jest niezbędny do rozwoju ekonomicznego, ale też jest ona elementem walki z – to modne słowo – wykluczeniem komunikacyjnym. Uważamy, że kolej powinna docierać do niektórych regionów, bo tak. Nie dlatego, że to się opłaca, ale dlatego, że wszyscy płacą podatki i jesteśmy to winni obywatelom.\nAle też czyny. Przy okazji budowy CPK kolej dotrze do największego polskiego miasta bez kolei, do Jastrzębia-Zdroju – 90 tys. mieszkańców i brak połączenia kolejowego.\nMają blisko do Katowic.\nJasne, mogą tam podjechać samochodem, w godzinę przy małych korkach. Mamy 100 miast powyżej 10 tys. mieszkańców bez dostępu do kolei. Gdybyśmy dodali wszystkie porównywalne miasta bez kolei w Czechach, Austrii i Słowacji…\nKtóre razem mają tyle samo mieszkańców co my.\nGdybyśmy zsumowali ich miasta, nie doszlibyśmy do 20. To jest skala naszego zapóźnienia, taka jest różnica między nami a cywilizowanym światem.\nJestem mieszkańcem Jasła albo Wałcza i pan mi mówi, że jak raz w roku będę chciał polecieć na wakacje, to będę miał superlotnisko i dojadę na nie pociągiem. Na tę okoliczność mam wydać taką kupę forsy?\nNie mamy wyjścia, bo to, co decyduje o rozwoju całych regionów, to ich skomunikowanie, połączenie ze światem, z innymi regionami wzrostu. To decyduje o tym, gdzie jeżdżą pracownicy i dokąd trafiają towary.\nPo co mam wydawać 100 mld na lotnisko i kolej?\nNa lotnisko, z którego będzie pan miał zysk 10 proc. rocznie, wyda pan znacznie mniej, bo jedną trzecią tej kwoty. Resztę wyda pan na mądrą rozbudowę infrastruktury, na kapitalną sieć kolejową, która zapewni panu szybkie podróżowanie po kraju.\nSkończy się na tym, że wszyscy będą mieli krócej do pracy w Warszawie.\nProszę bardzo – z Grudziądza do Warszawy w półtorej godziny.\nZamiast rozwinąć prowincję, zwiniecie ją, bo po co inwestować w Grudziądzu? Ludzie będą mieli wybór – zarobić 4 tys. u siebie czy 8 tys. w Warszawie.\nOdwrócę pytanie: czy biznesowi będzie opłacało się ponosić gigantyczne koszty funkcjonowania w Warszawie, skoro i skomunikowanie, i pracowników będzie miał w mniejszych miastach?\nWarszawa i tak wszystko zassie.\nTak mogłoby się stać, gdyby nie tak zwane projekty komplementarne, uzupełniające. One będą łączyć miasta położone na końcu linii z CPK z okolicznymi miasteczkami. Będzie szybkie połączenie Wrocławia i CPK, ale Wrocław będzie miał też połączenia lokalne ze Świdnicą, Wałbrzychem i Jelenią Górą. Proponujemy połączenie Gdańska z Elblągiem, gdzie jeszcze niedawno było dwucyfrowe bezrobocie, a Trójmiasto potrzebowało rąk do pracy.\nDwudziestolecie to Gdynia, kolej, COP, a my? W 30 lat nie zrobiliśmy autostrad, porządnego lotniska, nic.\nMa pan rację i Polska nie przeobrazi się od razu w Singapur, ale tylko realizując wielkie inwestycje, możemy pchnąć ją naprzód. Dlatego nie dopuszczamy nawet myśli, że będziemy robić coś po staremu, jak zawsze. Nie chcemy żadnej taryfy ulgowej, takiego myślenia „jak na Polskę, to dobre”.\nPrezes Milczarski już widzi LOT latający po całym świecie.\nTo świetny przykład – kiedy cztery lata temu przejmowaliśmy nadzór nad LOT, a byłem wtedy w Ministerstwie Skarbu – liczyliśmy się z możliwością upadłości tej firmy. LOT był bankrutem i zastanawialiśmy się co dalej, bo nie mieściło nam się w głowie, że Polska nie będzie mieć narodowego przewoźnika.\nBułgarom czy Węgrom się mieściło.\nLOT jest ostatnim przewoźnikiem w regionie, który przeszedł przez epokę otwartego nieba w Europie. Udało mu się dokonać cudu – zwiększyć liczbę kierunków, pasażerów na tych kierunkach i dochody. To trzy czynniki, które nigdy nie występują razem, bo jak linie zwiększają liczbę pasażerów, to kosztem obniżki cen biletów, więc spadają dochody, jak zwiększają ilość kierunków, to lata na nich mniej pasażerów i tak dalej. A LOT przekonał partnerów biznesowych, takich jak Boeing czy firmy finansowe, że w tym regionie jest potencjał i mają wsparcie rządu. Kolejny rok z rzędu LOT jest najagresywniejszą linią lotniczą w Europie.\nBo właśnie tam nie było żadnej taryfy ulgowej, nikt nie poszedł na skróty, nie podejmował nieracjonalnych decyzji w imię celów politycznych czy innych. LOT ma prosty cel – musi zarabiać na siebie, bo w 2015 r. dostał pomoc publiczną i przez następne 10 lat nie może dostać następnej.\nNie możemy dosypać mu półlegalnie?\nNie, ale możemy poprawić mu warunki funkcjonowania, budując port, w którym będzie miał bazę i przyczółek do ekspansji.\nJeśli przetrwa, to ruch tam będzie nieporównanie mniejszy.\nSzkoda, mam blisko.\nTeraz odległość mierzy się w minutach, nie w kilometrach. Heathrow Express jedzie z centrum Londynu na lotnisko w pół godziny, my z Centralnego będziemy mieli 15 minut, a odetchną mieszkańcy Ursynowa czy Ochoty, których zagłuszają samoloty.\nA co będzie na Okęciu?\nFascynujący kawałek miasta, niech pan zobaczy, co się stało w Monachium, gdzie powstała piękna dzielnica technologiczna, czy w Oslo. To jest dla Warszawy wielka szansa, nie ograniczenie.\nCzemu w zasadzie budujemy jedno wielkie, a nie sześć mniejszych lotnisk?\nLotniska w Katowicach, Krakowie czy Gdańsku absolutnie nie znikną. 80 proc. ruchu z Polski to podróżowanie po Europie. Nawet przy wielkiej miłości do CPK mieszkaniec Krakowa będzie miał bliżej do Paryża od siebie niż z CPK. Tu nie ma konkurencji. Nowy port będzie szansą na inne kierunki. Owszem, do Berlina będę nadal latał z Katowic, ale już do Afryki z lotniska Solidarność.\nCo z tym nowym miastem, bo o tym jeszcze nie słyszałem?\nTo jest trzeci – poza lotniskiem i rozwojem kolei – element naszego projektu. Chcemy wykorzystać to, że tereny wokół CPK będą najlepiej skomunikowane nie tylko w Polsce, ale też całej Europie Środkowo-Wschodniej. To będzie wielka operacja urbanistyczna, na nieznaną w Polsce skalę.\nNie chcemy żadnej przypadkowej zabudowy, która za 10, 20 lat będzie barierą w rozwoju tego terenu.\nDeweloperzy pobudują domy tam, gdzie będziecie chcieli rozwijać lotnisko?\nNa przykład. Tego nie będzie. Nie będzie też takiego krajobrazu podmiejskiego w Polsce: barak, droga, pole, drugi barak, droga, centrum logistyczne…\nWiemy, jak ma nie być, ale jak będzie?\nW porozumieniu z samorządami zaplanujemy przestrzeń w czworokącie Żyrardów – Sochaczew – Błonie – Grodzisk.\nPotężny teren. Co tam będzie?\nNowoczesne miasto, bo przy każdym węźle komunikacyjnym powstaje miasto, tak jak kiedyś powstawało przy każdym rynku.\nTo nic nowego, przecież przy budowie portu w Gdyni powstało całe miasto. Teraz skala będzie większa. I nie chodzi o budowę jednego gigantycznego miasta, tylko zaplanowanie całej, wielkiej przestrzeni.\nSkończy się na tym, że deweloperzy upstrzą to szkaradnymi, ale tanimi domami, gdzie indziej postawią hurtownie i nazwiecie to miastem.\nSkoro Gdynia do dziś może być wzorem urbanistycznym i miastem wygodnym do życia, to tutaj też może się udać. Unikniemy powtórki z warszawskiego Mordoru, stworzymy miejsce i do pracy, i do życia.\nSłyszał pan o „Mieszkaniu plus”?\nZ nim jest jak z pańskimi projektami – kupa gadania i żadnych efektów.\nPiękno naszego projektu polega na tym, że nie można w nim iść na skróty, nie można robić prowizorek. Albo zrobimy coś od początku do końca, nie idąc na skróty, nie oglądając się na politykę, albo go w ogóle nie będzie.\nAle jakie mamy wyjście? Nic nie robić, bo może nie wyjść? Stoimy przed absolutnie historyczną szansą, możemy zmienić Polskę także w innym wymiarze – możemy dokonać skoku cywilizacyjnego w zarządzaniu projektami.\nBo wy, w przeciwieństwie do innych nieudaczników, potraficie?\nStworzymy do realizacji Centralnego Portu Komunikacyjnego zupełnie nową, wydolną strukturę i doprowadzimy ten projekt do końca.\nChce pan przejść do historii jak Kwiatkowski? Ludzie będą mówili, „O, to budował Dziki, tylko mu nazwiska nie spolszczyli”?\nBardzo się cieszę, że mogę robić coś dużego, naprawdę. Podjąłem się tego, bo mam poczucie, że to najlepszy sposób służenia mojemu krajowi, jaki mi się mógł trafić.\nUda się wam?\nNie dowiemy się, jak nie spróbujemy.\nCo chce pan w zamian? Księżniczkę i pół królestwa? Ulice własnym imieniem?\nlotnisko CPK transport publiczny wywiad kolei


Wpisy 02 2017 | Psy takie - http://beagle.waw.pl/\nWpisy 02 2017 | Psy takie\nWykaz arykułów Indeks porad Artykuły\nDodane: 05:00 28. 02. 2017\nkremy z czarnuszki Oliwka - WikipediaOliwka - kosmetyk używany do nawilżania i natłuszczania skóry, zwłaszcza niemowląt (od pierwszego dnia życia), dzieci i osób starszych. Głównym składnikiem jest oliwa parafinowa, kt\nDodane: 04:49 28. 02. 2017\ngeodeta złotoryja Udział geodetów w tworzeniu planu budowy nowych szkółPrzy budowie nowych szkół wykonywane są różne prace geodezyjne. Geodeci uczestniczą już w tworzeniu planów budowy nowych szkół. Dzieje się tak dlatego, że potrafią oni stwierdzić, czy po\nDodane: 04:44 28. 02. 2017\nprzewozy świętokrzyskie Jakie kwestie mieć na względzie szukając transportu osób?Jeśli poszukuje się firmy transportującej osoby, na uwadze trzeba koniecznie mieć szereg ważnych czynników. Jakich? Podstawowe znaczenie mają oczywiście własne oczekiwania, któ\nDodane: 09:45 27. 02. 2017\nogniwa słoneczne sklep Fora internetowe dla osób korzystających z fotowoltaikiOsoby korzystające z fotowoltaiki mogą wchodzić na tematyczne strony internetowe, z których dowiedzą się, w jaki sposób mogą korzystać z system\nDodane: 09:34 27. 02. 2017\nporady prawne rybnik Czym jest gałąź prawa? Wikipedia odpowiadaGałąź prawa ? ukształtowany w toku historycznym zbiór norm prawnych, regulujący daną dziedzinę życia. Podstawowy podział gałęzi prawa to podział na prawo prywatne, które chroni interesy jednoste\nDodane: 08:32 27. 02. 2017\ngeodeta lwówek śląski Jak wygląda praca geodety?Praca geodety odbywa się na różnych płaszczyznach oraz nie tylko w biurze. Jest to praca wymagająca zarówno poruszania się na zewnątrz jak i siedzenia w biurze. Do biurokratycznych rzeczy, które robią geod\nZniszczone włosy i skóra? Kosmetyki arganowe na ratunek\nDodane: 07:03 27. 02. 2017\nserum arganowe na włosy Zastosowanie kosmetyków naturalnychNajważniejszą zaletą kosmetyków naturalnych jest fakt, że zostały one wyprodukowane z naturalnych składników. Dlatego mogą być stosowan\nKilka porad kosmetycznych\nDodane: 06:02 27. 02. 2017\nnaturalne olejki na przebarwienia Krótko o olejku kardamonowym z WikiOlejek kardamonowy jest to wyciąg z nasion kardamonu o właściwościach antyseptycznych i rozkurczowych. Stosowany jako przyprawa oraz afrodyzjak. S\nDrzwi antywłamaniowe - zainwestuj w swoje bezpieczeństwo\nDodane: 05:27 27. 02. 2017\ndrzwi do kancelarii tajnej Dodatkowe zabezpieczenia domuNajlepszym sposobem na ochronę domu przed włamaniem jest stworzenie domowego systemu antywłamaniowego. W skład takiego systemu wchodzą drzwi antywłamaniowe oraz żaluzje antywłamaniowe, a także sprawnie dział\nZanim kupisz drzwi\nDodane: 09:46 26. 02. 2017\nproducent drzwi warszawa Dostępne na rynku drzwi antywłamaniowe Na rynku dostępne są różnego rodzaju drzwi antywłamaniowe. Trzeba przyznać, że największą popularnością cieszą się zewnętrzne drzwi antywłamaniowe reklamowane przez duże sklepy. Dzieje się tak dlate\nDodane: 09:36 26. 02. 2017\npanele słoneczne sklep cena Zakup większej ilości paneli fotowoltaicznychZakupu większej ilości paneli fotowoltaicznych dokonują te osoby, które chcą dokonać stworzenia większego systemu fotowoltaicznego. Dostarczenie wię\nKupujemy akcesoria ciążowe\nDodane: 08:46 26. 02. 2017\nbiustonosze ciążowe Butelka antykolkowa - cytat z WikipediiButelka antykolkowa - rodzaj butelki służącej do karmienia niemowląt, charakteryzujący się specjalną budową, zmniejszającą ryzyko wystąpienia kolki niemowlęcej u dzieci. Butelka an\nDodane: 08:40 26. 02. 2017\nnaklejki foliowe Cennik prac drukarskichDrukarnie przyjmują zlecenia na drukowanie różnego rodzaju książek, informatorów i kalendarzy. Dlatego do samej drukarni oddawany jest tekst, który został bardzo dobrze sprawdzony przez zespół redakcyjny\nDodane: 08:29 26. 02. 2017\nakcesoria ciążowe sklep internetowy W Wikipedii o przedszkoluCele i zadania przedszkola są zawarte w aktach prawnych takich jak ustawa o systemie oświaty, statucie przedszkola, zarządzeniach, regulaminach i wewnętrznych procedurach. Og\nDodane: 06:01 26. 02. 2017\nWikipedia i metody statystyczneMetody statystyczne stosuje się wszędzie tam, gdzie chodzi o poznanie prawidłowości w zakresie zjawisk masowych ? tam, gdzie bada się problemy demograficzne, ekonomiczne, socjologiczne; choć także w innych naukach. Metoda statystyczna jest j\nZakup mieszkania - trudna decyzja, jak nie żałować?\nDodane: 05:26 26. 02. 2017\nwycena domów kraków Warto wiedzieć - Uprawnienia rzeczoznawcy majątkowegouprawniony i zobowiązany do prowadzenia działalności zawodowej na podstawie przepisów prawa i standardów zawodowych. ma prawo do określenia wartości nieruchomości, a także maszyn i urzą\nDodane: 06:44 25. 02. 2017\nkancelaria rybnik Radcowie prawniZawód radcy prawnego jest bardzo podobny do adwokata, jednak są pewne nieznaczne różnice. Aby zostać radcą prawnym trzeba ukończyć studia magisterskie z zakresu prawa. Niezbędnym jest posiadanie pełnych zdolności prawnych na\nDodane: 06:13 25. 02. 2017\ntanie busy z polski do belgii Wynajem busów przez szkołęW ciągu roku szkolnego regularnie kursują autobusy szkolne. Najczęściej takimi autobusami oprócz dzieci i młodzieży mogą jeździć wszyscy chętni, jednak pozwalają one na dojazd dzieci do szkół w\nMetody i sposoby leczenia SM\nDodane: 05:30 25. 02. 2017\nleczenie sm Badania kontrolne przy leczeniu stwardnienia rozsianegoDiagnostyka stwardnienia rozsianego bywa bardzo długa. Podstawowym badaniem wykonywanym podczas diagnostyki stwardnienia rozsianego jest badanie rezonansem magnetycznym. Pozwala on stwierdzić za\nCzy SEO jest martwe?\nDodane: 06:23 24. 02. 2017\ntanie pozycjonowanie Pisanie pod pozycjonowanie Pisanie pod pozycjonowanie stron to bardzo popularne zajęcie, zwłaszcza wśród osób, które poszukują tymczasowej pracy. Trzeba przyznać, że z roku na rok e-marketing coraz szybciej się jednak roz\nDodane: 05:37 24. 02. 2017\nobsługa prawna śląsk System sądowySystem sądowy Podział podmiotowy Zgodnie z art. 175 Konstytucji RP, wymiar sprawiedliwości w RP sprawują: Sąd Najwyższy sądy powszechne sądy wojskowe sądy administracyjne Podzia\nJakie są bezpieczne zabawki dla niemowląt?\nDodane: 04:20 24. 02. 2017\ngryzaki dla dzieci sklep internetowy Akcesoria wykorzystywane podczas pierwszej kąpieli niemowlakaW sprzedaży dostępne są różne akcesoria przeznaczone dla niemowląt. Niektóre z nich mogą być wykorzystywane podczas kąpieli. Do takich akcesoriów należ\nSprzęt potrzebny do powrotu do zdrowia\nDodane: 07:58 23. 02. 2017\nWikipedia o fizjoterapiiFizjoterapia (ang. physical therapy, physiotherapy, PT) jest pojęciem nierozerwalnie związanym z "rehabilitacją medyczną". Przez fizjoterapię rozumie się zespół metod leczniczych wykorzystujących zjawisko reaktywności organizmu na bodźce. Specjalist\nDodane: 06:32 22. 02. 2017\nGrowatt 7000UE Zakup większej ilości paneli fotowoltaicznychZakupu większej ilości paneli fotowoltaicznych dokonują te osoby, które chcą dokonać stworzenia większego systemu fotowoltaicznego. Dostarczenie wię\nGdzie kupić altum eprCzy w 2020 można poprawić wentylację?Czy warto leczyć zęby do końca 2020Czy ktoś też potrzebuje naprawiać rtv i agd?Czy można kupić fotowoltaikę we własnym domu?Stoiska na targiRadzimy jak leczyć zęby taniejChciał Tylko naprawić laptopa. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Czy można wyposażyć saunę wieczorem?11 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak serwisować ekspresy do kawyZainstalować fotowoltaikę szybciej?Czy można wynająć krzesła wieczorem?3 Wskazówek Aby korzystać z beczki kąpielowejWykańcza Cię Już Szukanie Rozwiązań Aby naprawić klimę w aucie?Czy można serwisować ekspres do kawy w niedzielę handlową?Dobre rady jak znaleźć fachowca od klimatyzacji11 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby zainstalować rekuperacjęSzukam 7 Osób, Którym Przekażę Rozwiązanie Jak szkolić z bhpCzy serwisować ekspresy do kawy to obowiązek?Nigdy Nie Rób Tych 4 Rzeczy Jeśli Chcesz zrobić implanty3 Pomysłów Aby naprawić klimę w aucieZrób to wreszcie! Zacznij pozycjonować już w 11 dni!Jak kupic włoską kawę - stawka godzinowaLepsze metody jak serwisować ekspresy do kawyNowy wątek jak dostać dotację na fotowoltaikę?Sklepy internetowe, czy to się jeszcze opłaca?Radzimy jak znaleźć dobrą klimę szybciejW 2020 można dobrze kupić fotowoltaikę ale czy za za 10 lat też?Jak leczyć zęby - nowości w 2020Krótko o tworzeniu e-sklepów\nJak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?About cars - does your car is in bad technical condition? Find a solutionO taksówkach i taksówkarzach. Transport osobowy taksówkąStrona www to podstawa nowoczesnej firmyNie ponoś niepotrzebnego ryzyka - przygotuj się przed wejściem na szlakJaką kawę lubisz najbardziejKrótko o jacuzzi w ogrodzieCzysty samochód - tylko w myjniOgniwa, panele, kolektory słoneczne - kilka informacjiPolacy pracujący za granicąJak czyścić tapicerkę?Artykuł o prawieRenowacja i konserwacja skórAlergia a Twoje zdrowieInvite to PolandO kartkach zaproszeniowych na ślubPrinting is a simple matter Kwestia druku etykiet i nie tylkoBiznes i podróż - zadbaj o prestiżZadania, praca i życie w geodezjiJesteś, tym, co jeszTannlegeO bezpieczeństwie i wspinaczceThe 'shocking' job of electricianO doborze i działaniu suplementów białkowychKartki świąteczne- Polska tradycjaRóżne rodzaje i zastosowanie papieru w firmachSztukaterie - gdzie stosować?Tanie pozycjonowanieDentysta nie sadysta, pomaga i zapobiega


Radical RXC Turbo 500 - Przyszły rekordzista\nRadical RXC Turbo 500 Przyszły rekordzista\nRadical Sportscars działa już od blisko osiemnastu lat, ale na salonie samochodowym w Genewie zjawiło się w tym roku po raz pierwszy. Marka stałym bywalcom torów wyścigowych nie musi się przedstawiać. Uwagę tych, którzy jeszcze o niej nie słyszeli zwraca przede wszystkim rekordami na Nordschleife. Nowe coupe RXC Turbo 500 już szykowane jest na pobicie kolejnego.\nNajwiększa nowość w modelu RXC Turbo 500 to oczywiście uzbrojenie silnika. Jest nim umieszczona centralnie jednostka V6 ze stajni Forda i rodziny EcoBoost o pojemności 3,5 litrów, która w zwykłym RXC Turbo rozwijała około 460 KM. Na pokładzie "Pięćsetki" widlasta szóstka otrzymała dwie większe sprężarki Garrett GT28, przeprojektowany układ dolotowy, wydech, systemy doprowadzania paliwa i zapłonu, elektronikę i szereg mniejszych udoskonaleń. Efekt: co najmniej 535 koni mechanicznych i 650 niutonometrów!\nNa jedną tonę w RXC Turbo 500 przypada co najmniej 468 koni mechanicznych. Coupe przyspiesza do 161 km/h w czasie 6,8 sekund, a na przyspieszenie od 64 do 129 kilometrów na godzinę potrzebuje tylko trzy sekundy. Tak samo, jak w przypadku większości modeli Radicala auto dopuszczone jest do zwykłego ruchu drogowego. Ale nie tylko w Wielkiej Brytanii czy Niemczech: po przeszło roku testów i pomiarów pojazd otrzymał homologację na całą Unię Europejską. Model będzie można zakupić jako gotowy pojazd lub zgłosić się do producenta z posiadanym już RXC Turbo, który przejdzie pożądane modyfikacje.\nRadical pojawi się ze swoim najmocniejszym modelem na Nordschleife w sierpniu. Producent nie ma wątpliwości, że pobije dotychczasowy rekord dla samochodów produkowanych seryjnie: 6 minut i 48 sekund, które w 2009 roku padły pod kołami modelu SR8 LM prowadzonego przez Michaela Vergersa. Turbo 500 powinien mieć ogromną przewagę przede wszystkim na długich prostych, na których mógłby rozwinąć przeszło 305 km/h. SR8 LM z otwartą karoserią w takich miejscach nie przekraczał 270 km/h. Próby zostaną przeprowadzone na trzech różnych ogumieniach: drogowych gumach Dunlop SportMaxx i Dunlop Direzza D03G oraz torowych slickach Dunlop SP Sport.\nŹródło: radicalsportscars.com, grrc.goodwood.com\nRadical RXC Turbo 500 na forum


Dom i ogród – Bezpieczny autokar\nCzytaj więcej o Zepsuta pralka? Bez obaw – pomoże serwis AGD …\nKiedy kosiarka odmówi posłuszeństwa a trawa nieubłaganie rośnie. Napraw ją!\nOsoby, które posiadają własny ogród wiedzą jak bardzo trudno jest utrzymać go w należytym porządku. Tym bardziej, że wykorzystuje się do tego rozmaite narzędzia, które są zawodne. Najczęściej psującym się urządzeniem ogrodniczym jest kosiarka. Jest ona narażona na uszkodzenia z tego powodu, że bardzo często jest przechowywana w niewłaściwy sposób. Zdarza się tak, że podczas ulewnych deszczów stoi ona przed domem lub obok garażu. Jak wiadomo jest to sprzęt elektryczny, który należy trzymać jak najdalej od źródeł wody. Czytaj więcej o Kiedy kosiarka odmówi posłuszeństwa a trawa nieubłaganie rośnie. Napraw ją! …\nNowo powstałe budynki charakteryzują się obecnie tym, iż ich projektanci, na zlecenie np. dewelopera muszą stosować w nich zupełnie nowe rozwiązania technologiczne. Szczególnie ostatnio popularne stały się nieruchomości, które są częścią zamkniętych i chronionych osiedli mieszkaniowych. Czytaj więcej o Nowoczesne osiedla …


PLAN PRACY WYCHOWAWCZO DYDAKTYCZNEJ I OPIEKUŃCZEJ NA ROK SZKOLNY ODDZIAŁY PRZEDSZKOLNE SP W KĘPICACH - PDF\nDownload "PLAN PRACY WYCHOWAWCZO DYDAKTYCZNEJ I OPIEKUŃCZEJ NA ROK SZKOLNY ODDZIAŁY PRZEDSZKOLNE SP W KĘPICACH"\n1 PLAN PRACY WYCHOWAWCZO DYDAKTYCZNEJ I OPIEKUŃCZEJ NA ROK SZKOLNY ODDZIAŁY PRZEDSZKOLNE SP W KĘPICACH Opracowany na podstawie: 1. Podstawy programowej wychowania przedszkolnego dla przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego. Załącznik do rozporządzenia MEN z dnia 17 czerwca 2016 r. (poz. 895) 2. Programu Edukacji Przedszkolnej wspomagający rozwój aktywności dzieci Nasze Przedszkole M. Kwaśniewska, W. Żaba-Żabińska, MAC Edukacja 2016 Zatwierdzony przez Zespół Wychowania Przedszkolnego w dniu r.\n2 Lp. Zadanie Sposób realizacji Odpowiedzialni Termin Uwagi Rozwijanie zainteresowań czytelniczych poprzez zapoznanie dzieci z popularnymi utworami literatury dziecięcej. A. DOSKONALENIE NAUCZYCIELI IX VI 1. Wzbogacanie wiedzy własnej na podstawie dostępnej literatury pedagogicznej oraz publikacji dotyczącej wspomagania zagadnienia. 2. Gromadzenie ciekawych rozwiązań metodycznych w tym zakresie. 3. Aktywne uczestniczenie w ch i działaniach zespołu wychowania przedszkolnego dotyczącego przyjęcia planu. 4. Nawiązanie bliższej współpracy z nauczycielami, bibliotekarzami i Biblioteką Miejską w Kępicach. B. DOSKONALENIE WARSZTATU PRACY wg harmonogramu 1. Przegląd posiadanych pomocy dydaktycznych oraz pozycji książkowych dotyczących literatury dziecięcej oraz metodycznej w tym zakresie. 2. Dzielenie się wiedzą własną z koleżankami w zakresie ciekawych rozwiązań metodycznych dotyczących rozwijania zainteresowań czytelniczych u dzieci.\n3 3. Organizowanie spotkań w bibliotece szkolnej i miejskiej w Kępicach poznajemy dzieci z pracą bibliotekarzy. 4. Przygotowanie się do dyskusji w zakresie WDN poprzez zapoznanie się z wybraną lekturą. C. PRACA Z WYCHOWANKAMI 1. Systematyczne wzbogacanie kącika książek o nowe pozycje z zakresu literatury dziecięcej 2. Poznawanie nazwisk wybranych autorów książek dla dzieci, np. D. Wawiłow, D. Gellner, W. Chotomskiej, J. Tuwima, J. Brzechwy itd. 3. Zwracanie uwagi na budowę książki; okładkę z tytułem i nazwiskiem autora, ilustrację. 4. Przestrzeganie zasad korzystania z książek: odwracanie stron, oglądania tekstu. Odkładanie książek po obejrzeniu lub przeczytaniu na stałe miejsce (np.. Kącik książki ). 5. Rysowanie i wykonywanie składanie książeczek harmonijkowych, ilustrujących treść poznanych utworów literackich lub wymyślonych własnych opowiadań. 6. Umożliwienie dzieciom kontaktu z książką, jako źródłem ciekawych przeżyć, wiedzy i rozrywki. dzieci 5-6 letnich IX - V\n4 Właściwy wybór książek (stosowanie do wieku, potrzeb i zainteresowań dzieci) oraz poziomu rozwoju umysłowego i emocjonalnego. 7. Wyszukiwanie w tekście znanych liter lub łatwych do odczytania wyrazów. 8. Poznanie zawodów związanych z powstaniem książki: autor, ilustrator (rysownik, grafik), redaktor, drukarz, introligator. 9. Akcja Cała Polska czyta dzieciom, zapraszanie gości spoza placówki. dzieci 6 letnich II VI V VI 2 Poszerzanie wiedzy dotyczącej roślin i zwierząt. Rozumienie konieczności ochrony środowiska. A. DOSKONALENIE NAUCZYCIELI 1. Poszukiwanie literatury fachowej dotyczącej treści przyrodniczych. 2. Zbieranie i opracowywanie ciekawych rozwiązań przyrodniczych. 3. Dyskusja panelowa z leśnikiem ds. edukacji przyrodniczej w Warcinie. IX - VI B. DOSKONALENIE WARSZTATU PRACY 1. Przegląd posiadanych pomocy dydaktycznych oraz pozycji książkowych dotyczących w/w zagadnień przyrodniczych. 2. Prowadzenie w ciągu cyklicznych wystawek książek przyrodniczych w salach wg realizowanych zagadnień.,\n5 3. Gromadzenie potrzebnych materiałów i pomocy do zajęć z zakresu przyrody. 4. Planowanie spacerów i wycieczek przyrodniczych C. PRACA Z WYCHOWANKAMI 1. Poszerzanie wiedzy przyrodniczej, zdobywanie informacji o świecie przyrody poprzez korzystanie z różnych źródeł wiedzy np. literatury, czasopism, filmu, internetu, a także poprzez bezpośrednie działanie doświadczenia. 2. Obserwacja zmieniającej się przyrody związanej z porą roku, znajomość nazw miesięcy przynależących do określonej pory roku. 3. Poznanie właściwości powietrza poprzez zabawy, ćwiczenia i eksperymenty. 4. Pomocna i szkodliwa rola wiatru w działalności ludzi. 5. Poznawanie sposobów dbania o środowisko np. oczyszczanie wody, zakładanie filtrów na kominy fabryczne, karanie za złamanie praw przyrody. 6. Cykliczne spotkania z leśnikiem z uwzględnieniem pór roku. Dokarmianie i dopajanie zwierząt i ptaków.


Meble systemowe: Witryna wąska prawa HEKTOR (06) - Sklep online internetowy Select Meble\nWitryna wąska prawa HEKTOR (06)\nMeble systemowe: Witryna wąska prawa HEKTOR (06)\nWitryna wąska prawa HEKTOR 06 - to nowoczesny system mebli dla Klientów ceniących nietuzinkowy design. Korpusy wykonane są z wysokiej klasy płyty laminowanej w kolorze białym. Fronty i widoczne blaty w białym połysku to płyta MDF pokryta folią membranową. Charakterystycznymi detalami modelu jest szkło węglowe osadzone w czarnych aluminiowych ramkach oraz frezowania frontów zastępujące uchwyty. Kolekcja ta opcjonalnie może być wzbogacona o energooszczędne oświetlenie LED, które nie jest zawarte w cenie prezentowanego mebla.\nWymiary w cm(szer./wys./gł.): 60x207x37


Fakhruddin Ahmed – Wikipedia, wolna encyklopedia\nFakhruddin Ahmed (2008)\nPoprzednik Fazlul Haque\nNastępca Sheikh Hasina\nFakhruddin Ahmed, Pervez Musharraf, Hamid Karzaj w czasie Światowego Forum Ekonomicznego w Davos, 2008\nGłównym zadaniem rządu pozostawało jednakże przygotowanie kraju na przeprowadzenie odroczonych wyborów parlamentarnych i prezydenckich. W tym celu powołał nową Komisję Wyborczą, niepodlegającą kontroli urzędu szefa rządu. Przygotował cyfrową listę 81 mln wyborców, usuwając z niej 11 mln tzw. „martwych dusz”. Wszystkim pełnoletnim obywatelom Bangladeszu wydał również dowody tożsamości.\n↑ „Bangladesh poll delay emergency”, BBC News, 11 stycznia 2007.\n↑ „Police arrest Bangladeshi ex-PM”, BBC News, 16 lipca 2007.\n↑ „Bangladesh former PM is arrested”, BBC News, 3 września 2007.\n↑ „Bangladesh’s caretaker gov’t bound to end two-year rule”, People’s Daily Online, 28 grudnia 2008.\n↑ „Bangladesh’s general election to be held on Dec. 18", People’s Daily Online, 21 września 2008.\n„Fakhruddin Ahmed: The Boss of Bangladesh”, TIME, 22 marca 2007.\nTę stronę ostatnio edytowano 1 lut 2020, 20:34.


Katarzyna Łebkowska: „Nie tylko książka, zeszyt i tablica...” - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\nKatarzyna Łebkowska (1966 - 2020)\nZ przyjemnością zawsze słuchałem, jak uczniowie aktualni i niegdysiejsi z „Siódemki” opowiadali o swojej kochanej wychowawczyni i nauczycielce z pierwszej klasy, arcyważnej i niezapomnianej, kiedy poznaje się nowy świat z perspektywy szkolnej ławki. W ich oczach i wspomnieniach jawiła się jako wzór dobrego nauczyciela, ideał kultury, cierpliwości, taktu i serdeczności. Wymagająca i sprawiedliwa w ocenach. Staranna w objaśnianiu abstrakcyjnej rzeczywistości liter i liczb, faktów z przyrody i historii. Pomysłowa w uatrakcyjnianiu każdej lekcji, na którą chętnie zapraszała gości z polotem i pomysłem na życie. Kasia miała w sobie ocean dobroci i pozytywnej energii, niespożytej inicjatywy, moc pracowitości i cierpliwości. Umiała wymyślić i zachęcić do współpracy uczniów, dzięki którym powstawały mini widowiska, spektakle teatrzyku, piosenki, nagrania i płyty. Nieraz przy okazji uroczystości szkolnych lub miejskich jej wychowankowie dzielili się pięknem recytacji okolicznościowych wierszy i urokiem dziecięcej wrażliwości, śpiewanej spontanicznie i z zapałem.\nNie żałowała prywatnego czasu na przygotowanie scenek małych i malutkich. Miała w sobie ogrom żarliwej wiary w powodzenie lepszych i słabszych w nauce. Umiała szczodrze dzielić się Dobrem i wielkim Sercem, które zbyt wcześnie przestało bić... Zawsze taktowna i elegancka, i uśmiechnięta...\nPodczas promocji płyty „Łomża – mój dom” we wrześniu 2013 Katarzyna Łebkowska, inicjatorka imprezy, powiedziała Wojciechowi Chamrykowi: „Wszystkim nam zależy na tym, żeby promować nasze miasto oraz jego okolice, pokazać, że mamy czym się szczycić i pochwalić. To trzeci rok naszej pracy i różnych przedsięwzięć, organizowanych przy współpracy z różnymi instytucjami, dlatego nie wyobrażam sobie, żebym tu ich dzisiaj wokół siebie nie miała. A po tym, co wspólnie robiliśmy, zostanie nam wspaniała pamiątka w postaci płyty!”. Pozostanie także wdzięczność i łza...\nW Wielki Czwartek, 9. kwietnia 2020, o godzinie 12. w Kościele Ojców Kapucynów będzie odprawiona msza dla rodziny za duszę Ś.P. Katarzyny Łebkowskiej (1966 - 2020), która zostanie pochowana w grobie rodzinnym na starym cmentarzu w Łomży.\nśr, 08 kwietnia 2020 16:11\nData ostatniej edycji: śr, 08 kwietnia 2020 16:57:01


Przyczyny i zwalczanie otyłości brzusznej | Blog-Odchudzanie.pl\nPosted on 10 stycznia 2019 8 stycznia 2019 Author Justyna Brodnicka\t0\nPodstawowe przyczyny otyłości brzusznej\nProces odkładania się tkanki tłuszczowej w naszym organizmie zazwyczaj zachodzi równomiernie, dzięki czemu przybierając na wadze, tyjemy symetrycznie. W przypadku niektórych osób występują jednak pewne uwarunkowania oraz różne nagromadzenie tkanek, odpowiedzialnych za magazynowanie tłuszczu, przez co większość jego złogów będzie gromadziła się w jednym miejscu naszego organizmu. Jedną z najpowszechniejszych odmian takowej otyłości jest otyłość brzuszna, która najczęściej występuje u mężczyzn, może jednak również dotykać kobiety. Jakie są podstawowe przyczyny otyłości brzusznej? Czy istnieją skuteczne sposoby walki z nią?\nOtyłość brzuszna, chociaż posiada zawsze te same objawy, charakteryzujące się nagromadzeniem znacznej ilości tkanki tłuszczowej, będzie posiadała różne i często odmienne przyczyny oraz podłoża. U osób w średnim wieku jest zazwyczaj objawem niewłaściwego stylu życia, zbyt małej ilości ruchu oraz nieodpowiedniej diety, natomiast w przypadku osób młodszych oraz kobiet, może mieć podłoże stricte genetyczne, a nawet psychiczne lub hormonalne.\nCo więcej, do otyłości brzusznej w wielu przypadkach doprowadzić może cukrzyca, problemy z nadciśnieniem tętniczym, choroby narządów ruchu, czy też różnego rodzaju choroby metaboliczne. W przypadku jej rozpoznania stosuje się dwie bardzo proste metody – pierwsza z nich to po prostu zmierzenie obwodu pasa osoby, która może cierpieć na otyłość wisceralną, druga natomiast wykorzystywała będzie tak zwany wskaźnik WHR. Można go obliczyć dzieląc obwód talii przez obwód bioder – w przypadku kiedy WHR okaże się większy lub równy 0,8 (kobiety), czy też 1,0 (mężczyźni), wtedy do czynienia mamy najprawdopodobniej z otyłością brzuszną.\nPrzy leczeniu otyłości brzusznej, pierwszym i najważniejszym elementem jest właściwe rozpoznanie problemu. Inne metody leczenia trzeba będzie zastosować w przypadku, kiedy ten typ otyłości wynika tylko i wyłącznie z niewłaściwego trybu życia i inne w momencie, kiedy jego podłożem będą problemy psychiczne, czy też nietrafna kompozycja genowa. W tym pierwszym przypadku, zupełnie wystarczająca jest zbilansowana dieta odchudzająca i wprowadzenie do codziennego trybu dnia zestawu ćwiczeń, skupiających się przede wszystkim na obciążeniu mięśni brzucha (brzuszki, ćwiczenia aerobowe, skłony, zgięcia i tak dalej). W momencie, kiedy otyłość brzuszna wiąże się z problemami hormonalnymi lub genetycznymi, czy też jest wynikiem choroby, najpierw należy uporać się z samym schorzeniem, a dopiero później likwidować jego skutki.\nBardzo wielu dietetyków oraz specjalistów poleca środki farmakologiczne, które przyspieszają proces chudnięcia i pomagają nawet w krótkim okresie czasu poradzić sobie z najbardziej zaawansowanymi formami otyłości brzusznej. Przed wyborem odpowiedniego specyfiku, powinieneś jednak zasięgnąć rady fachowca, nie wszystkie z nich będą bowiem korzystnie wpływały na Twój organizm i w ostatecznym rozrachunku mogą tylko i wyłącznie bardziej zaszkodzić. Z tego też powodu stawiaj tylko i wyłącznie na takie środki, które są sprawdzone i bazują na naturalnych, bezpiecznych składnikach.\nProdukty, które z pewnością pomogą pokonać Ci tą przypadłość zawarliśmy w naszym rankingu. Jednym z przykładów suplementu, który w naszych testach wypadł najlepiej, jest Silvets.\nTen innowacyjny preparat idealnie radzi sobie z wszelkimi odmianami otyłości, także z otyłością brzuszną i pomaga utrzymać wagę na optymalnym poziomie oraz stale ją kontrolować! Co jest sekretem Silvets? Z całą pewnością kompozycja niepowtarzalnych składników takich jak guarana, jagoda Acai, L-karnityna i zielona herbata, które wspomagają spalanie tłuszczu oraz zmuszają nasz organizm do przyśpieszenia procesów metabolicznych.\nbrzuch, nadwaga, oponka, otyłość, otyłość brzuszna\n« Probiox Plus – bakterie probiotyczne na odchudzanie\nAfrican Mango – działanie, skład, opinie i gdzie kupić? »


Citroën C-Elysée 1.6 VTi 115 KM 2013 – sposób na tani samochód dla rodziny – Francuskie.pl – Dziennik Motoryzacyjny\nCitroën C-Elysée 1.6 VTi 115 KM 2013 – sposób na tani samochód dla rodziny\nKomfortowe, miękkie zawieszenie Citroëna to wygoda. To nie jest auto sportowe!\nCitroën C-Elysée 1.6 VTi ma silnik benzynowy o mocy 115 KM. Auto jest komfortowe, wygodne i ma ogroooomny bagażnik. Nie szukajcie w nim sportu a raczej spokoju, w którym przemierzać będziecie kolejne kilometry.\nDrażnią mnie różnego rodzaju zależności ekonomiczne, które perturbacje w Stanach przenoszą w postaci trzęsienia ziemi na Europę. Ponieważ jednak nie mam na to wpływu, muszę, jak wielu Europejczyków, zmagać się z kryzysem. Nie spodziewałem się jednak, że kiedykolwiek napiszę, że ma on dobre strony. Ja widzę dwie. Jedna nazywa się Citroën C-Elysee, a druga – Peugeot 301.\nTo odpowiedzi koncernu PSA na kryzysowe czasy. Samochody duże, przestronne, przyzwoicie wyposażone, ale jednocześnie tanie. Z ceną wyjściową na poziomie 38.900 zł (taka reklama wisi na salonie Citroëna przy Alei Krakowskiej w Warszawie) C-Elysee jawi się więc jako samochód interesujący. Wszak do tej pory za takie pieniądze kupować można było w zasadzie niemal tylko auta segmentu B. A teraz mamy do wyboru sporego, kompaktowego sedana, który na dodatek wygląda całkiem dobrze, a liczne przetłoczenia karoserii wcale nie sugerują, że mamy do czynienia z autem budżetowym.\nJakim więc jest samochodem Citroën C-Elysee? Czy warto go w ogóle rozpatrywać w momencie, gdy ma się zamiar wydać 40-50 tys. zł na nowe auto? Czy to propozycja godna uwagi, która w dodatku sprawi radość i kierowcy, i jego pasażerom? Sprawdziliśmy to podczas kilkudniowego testu w początkach 2013 roku, kiedy to benzynowa odmiana tego auta trafiła do naszej redakcji. Odmiana ponadstandardowa, bo 115-konna, napędzana silnikiem 1.6 VTi, ale nie rozpieszczająca przesadnie wyposażeniem. Było to bowiem auto w specyfikacji Seduction, czyli już z radiem i klimatyzacją, ale jeszcze bez paru drobiazgów dostępnych w najbogatszej odmianie Exclusive. Testowy samochód kosztuje wg cennika 51.400 zł, co wydaje się wciąż rozsądnie skalkulowaną ceną. A po szczegóły specyfikacji wyposażenia oraz ceny odsyłamy Was do materiału, jaki zamieściliśmy na początku listopada ubiegłego roku. Oczywiście o konkretną ofertę i tak warto pytać sprzedawców.\nJak wiecie, udało mi się oba budżetowe sedany PSA obejrzeć podczas ubiegłorocznego Salonu Samochodowego w Paryżu, ale jeździć nimi przyjemności aż do tego testu nie miałem. Przyjemności? Cóż, byłem przekonany, że właśnie tak ocenię układ jezdny, bo przecież przygotowano go z myślą o drogach kiepskiego rodzaju – wszak rynki docelowe dla C-Elysee i 301-ki, to m.in. kraje Europy Środkowo-Wschodniej właśnie, Turcja i inne tego typu państwa. Niewykluczone, że rynek zmusi producenta do skierowania tych samochodów także do Europy Zachodniej, zwłaszcza do Hiszpanii, gdzie auta są produkowane, ale na razie się o tym oficjalnie nie mówi.\nMamy więc szczęście kupować samochody, o których Niemcy, czy Francuzi mogą jedynie pomarzyć ;-) Gdy więc nadszedł dzień odbioru C-Elysee szybciutko pojechałem do Warszawy i z niecierpliwością oczekiwałem na wydanie samochodu. Auta, które przygotowano dla nas w przyjemnym jasnobrązowym kolorze, ale z mało praktyczną, acz niebrzydką jasną tapicerką. Dzięki temu testowe C-Elysee wyglądało całkiem elegancko, a deska rozdzielcza, choć wykończona w jednej tonacji, nie przeszkadzała tak, jakby to miało miejsce w przypadku ciemnej tapicerki. Wiemy jednak, że możliwe są inne konfiguracje deski rozdzielczej, nawet w dość kontrastowych odcieniach, co znakomicie ożywia wnętrze. W testowym egzemplarzu tonacja była utrzymana w ciemnych barwach, ale nie była to typowa niemiecka, czy czeska szarość przemieszana z ponurą czernią, z jaką miewamy do czynienia zwłaszcza w tańszych odmianach aut koncernu, którego nie lubię ;-) W efekcie nasze testowe C-Elysee prezentowało się bardzo przyjemnie i od razu poczułem się w nim dobrze.\nW wielu testach, jakie już wcześniej czytałem, zarzucano temu modelowi, że trudno w nim znaleźć właściwą pozycję do jazdy. Fotel regulowany na wysokość (seryjnie!) i wzdłużnie nie sprawił mi cienia problemu z właściwym jego ustawieniem. Regulacja wysokości kolumny kierownicy – choć w niewielkim zakresie – pozwala na dostosowanie jej do swoich potrzeb całkiem wystarczająco. A że nie ma jej wzdłużnej regulacji? Mi to zupełnie nie przeszkadzało, ale pewnie mam jakieś dziwne długości rąk, nóg, a do tego garba i skoliozę, skoro jako jeden z nielicznych, jak widzę, uznałem, że wygodną pozycję za kierownicą zająć się jednak da ;-) Co więcej – byłem w stanie spokojnie znaleźć nawet różne pozycje fotela i kolumny kierownicy, przy których prowadziło mi się dobrze! Co nie znaczy, że nie znajdę ani jednego minusa w tej kwestii. Znajdę, owszem.\nChodzi o oparcie foteli przednich. Naprawdę przyzwoicie trzymają ciało po bokach, ale najlepiej czuć się będą w nich osoby raczej szczupłe. Fakt, mam lekką nadwagę, ale specjalnie upasiony nie jestem, a jednak nie mogłem się pozbyć wrażenia, że szerokość moich pleców ma rozmiar graniczny dla wygodnego zasiadania w C-Elysee, przynajmniej na którymś z przednich foteli. Osoby szerokie w barach zdecydowanie nie odnajdą się w tym samochodzie, bo boczki foteli będą im się wciskać w plecy i nic tego nie zmieni.\nKrytyce można byłoby też poddać skokową zmianę kąta nachylenia oparcia tych foteli, bo choć jeszcze 10-15 lat temu zbytnio nie narzekaliśmy na takie rzeczy, to w dzisiejszych czasach to rozwiązanie nie jest już regułą. Tyle, że pamiętajmy, iż chodzi o samochód budżetowy, więc tak naprawdę cudów oczekiwać nie powinniśmy. Nie mam pojęcia, ile w wielkoseryjnej produkcji kosztuje skokowa, a ile płynna regulacja kąta pochylenia oparcia, ale widocznie musiało to przynieść określone oszczędności, skoro zdecydowano się na to raczej niedzisiejsze rozwiązanie. Niedzisiejsze, ale działające sprawnie i bezproblemowo. A już na pewno nie powinno ono dyskwalifikować tego samochodu, jako całości, prawda? ;-)\nNa tylnej kanapie też miejsca nie zabraknie nawet rosłym pasażerom. Dużo większy ode mnie – we wszystkich kierunkach – kolega bezproblemowo zmieścił się zarówno na przednich fotelach, jak i na kanapie z tyłu auta. Nie miał problemów ani z miejscem na głowę, ani na potężne kolana. Może na szerokość nie ma cudów, ale też ciasnoty dwóch dorosłych pasażerów z pewnością nie odczuje. Trzech może mieć już pewien problem, ale spójrzmy prawdzie w oczy – w jakim samochodzie trzy dorosłe osoby na kanapie mają dostateczną ilość miejsca?\nCitroën C-Elysee jest jednak autem adresowanym raczej do rodzin, a dla przynajmniej niektórych z nich może wręcz być pierwszym nowym samochodem zakupionym w salonie. Świadczyć o takim adresowaniu może fakt, że zagłówki tylnej kanapy – jedynie dwa – zintegrowano z oparciem, co dzieciom w zupełności wystarczy, ale już ochrona kręgów szyjnych osób dorosłych w przypadku najechania z tyłu może być problematyczna. Nikomu oczywiście takich wrażeń nie życzymy, niemniej jednak to rozwiązanie musi nieco dziwić. Zagłówki są raczej śladowe w swej wysokości, dzięki czemu wprawdzie nie ograniczają widoczności przez tylną szybę, ale też, jak wspomniałem, nie zapewniają właściwej ochrony wysokim pasażerom. Rozumiem, że obszycie zagłówka, to dodatkowy proces w cyklu produkcyjnym, ale czy naprawdę akurat na tym trzeba było oszczędzać? Tym bardziej, że przestronność wnętrza, także z tyłu, kusi do przewożenia nie tylko dzieci, ale i osób dorosłych, więc pomysł projektantów był co najmniej zastanawiający. Dobrze, że nie zapomnieli o górnym kotwiczeniu fotelików, które dyskretnie ukryto za oparciem kanapy, na półce przed tylną szybą.\nPewne drobne oszczędności związane z bezpieczeństwem znajdziemy także przy przednich fotelach. I jak kilkanaście lat temu nie budziło to zdziwienia, tak dziś stosunkowo rzadko spotyka się stałe, nie regulowane na wysokość górne kotwiczenie pasów bezpieczeństwa. A w C-Elysee tak właśnie jest – uchwyt pasa jest zamocowany na stałe. I może nie jest to wielki problem w momencie, gdy w C-Elysee mamy seryjną regulację fotela kierowcy także na wysokość, ale to kolejne zastanawiające działanie. Wydawać by się mogło, że pionowa regulacja fotela jest droższa, aniżeli ustawiany punkt kotwiczenia pasa, ale też jest bardziej przydatną funkcją, zwłaszcza, gdy z auta korzysta więcej, niż jeden kierowca. Poza tym francuskie rozwiązania, inne niż to, co proponują choćby Niemcy, wydające się w dodatku dziwne, z czasem okazują się sensowne i uzasadnione. I za to je kochamy!\nKontynuując temat bezpieczeństwa musimy podkreślić, że mimo niskiej ceny Citroën C-Elysee już seryjnie wyposażony jest w cztery airbagi, ABS i układ stabilizacji toru jazdy (ESC) szerzej znany pod handlową nazwą ESP. To dobrze, choć pewnym mankamentem jest to, że nie można do tego samochodu, do żadnej jego wersji, dokupić kurtyn powietrznych. To nie jest drogi element i mógłby występować na liście wyposażenia opcjonalnego, choćby dla najdroższej wersji, bo klienci lubią mieć wybór. Czy decydowaliby się na kurtyny? Trudno zgadnąć, niemniej jednak taki ekstras mógłby się pojawić, choćby i za dopłatą. Nawet w budżetowych z założenia konstrukcjach dobrze jest zostawić taką furtkę, bo może zdecydowałby się na tak wyposażone auto ktoś, kto chce mieć sedana z szewronami, ale niekoniecznie musi to być C5 – zauważalnie jednak droższe i bardziej kłujące w oczy, czego niektórzy klienci wolą uniknąć. Kiedyś, gdy wszedł do sprzedaży model C8, mój kolega kupił takie auto bez nawigacji, za to z wieloma innymi bajerami, żeby właśnie nie drażnić swoich klientów fabrycznym GPS-em ;-) wówczas wcale nieoczywistym i drogim dodatkiem.\nMoże jednak Citroën chce dość wyraźnie rozgraniczyć auta adresowane do różnych grup klientów. Tym bardziej, że C-Elysee oferowany jest/będzie jednak tylko na wybranych rynkach, gdzie sedany wciąż znajdują sporo nabywców. Choć to nie jest jedyne, ani nawet podstawowe kryterium, skoro auto dostępne jest również w Polsce ;-)\nAle wróćmy za kierownicę C-Elysee. Testowy egzemplarz wyposażony był nieco ponadstandardowo – miał już klimatyzację i radioodtwarzacz CD/mp3, a przecież już seryjnie auto wyposażone jest w komputer pokładowy, centralny zamek z pilotem, elektrycznie sterowane przednie szyby, czy wspomaganie układu kierowniczego. Standardem jest też pełnowymiarowe koło zapasowe, dziś coraz rzadszy element wyposażenia samochodu, poniekąd zresztą słusznie. Bo jak często przebiliście oponę na tyle skutecznie, że musieliście od razu zmieniać koło? Mi zdarzyło się to bodajże tylko raz, może dwa, na bite 20 lat jeżdżenia i setki tysięcy pokonanych kilometrów. Pozostałe przypadki, to były sytuacje typu gwóźdź w oponie i powoli schodzące powietrze, co pozwalało mi bez problemów pojawić się w serwisie wulkanizacyjnym i załatwić sprawę.\nWarto też zwrócić uwagę na szczegół, ale jednak dość istotny. Podłoga bagażnika, pod którą ukryto koło zapasowe, mogłaby się nieco tłuc od spodu, dlatego przyklejono na niej kawałki taśmy wygłuszającej. Czyli niby tanie auto, ale jednak przemyślane i dopracowane w takich drobnych aspektach, które jednakże mogą mieć wpływ na zadowolenie kierowcy.\nWspomniałem o fabrycznym radioodtwarzaczu. Gra całkiem przyzwoicie, co najmniej wystarczająco, natomiast pewną oszczędnością jest fakt umieszczenia głośników na podszybiu z przodu. Nie znajdziecie ich w drzwiach, do czego jesteście zapewne przyzwyczajeni. W efekcie propagacja fal dźwiękowych jest nieco dziwna, bo wyraźnie słychać, że rozchodzą się one od przodu, co jednak specjalnie w odbiorze nie przeszkadza. Radyjko dobrze sobie radzi w trasie z obsługą RDS, gra czysto, choć na pewno nie jest to zestaw audiofilski. Tyle, że chyba nikt takiego radioodtwarzacza nie oczekuje po C-Elysee, prawda? Za to designem radyjko pasuje do konsoli środkowej całkiem przyzwoicie, warto więc się na nie zdecydować. Wszak w tym segmencie raczej nikt nie zamierza robić z samochodu sali koncertowej, a jeździć bez muzyki też jest jakoś dziwnie ;-) Jeśli jednak możecie wybrać topową wersję Exclusive, to się nie wahajcie – otrzymacie w niej bowiem także sterowanie radioodtwarzaczem przy kierownicy, czego w testowanej przez nas odmianie Seduction niestety się nie oferuje.\nWspomnianą konsolę centralną, jak i całe wnętrze zaprojektowano w sposób harmonijny. Podobne kształty elementów deski rozdzielczej, płat plastiku przed pasażerem wzbogacony lekkimi, eleganckimi przetłoczniami, tapicerowane wstawki na boczkach drzwi – wszystko to robi dobre wrażenie i w żadnym wypadku „nie zalatuje” taniością. Co ciekawe – także na tylnych drzwiach nie zabrakło takich elementów, a przecież jest to miejsce, gdzie w tańszych modelach napotyka się na różnego rodzaju oszczędności.\nW testach prasowych można znaleźć zarzuty dotyczące ergonomii pewnych rozwiązań. Szczególnie lokalizacja dwóch elementów strasznie nie podoba się dziennikarzom. Chodzi o joystick do elektrycznego ustawiania lusterek umiejscowiony na lewo od kolumny kierowniczej, oczywiście na desce rozdzielczej, oraz sterowniki elektrycznie opuszczanych/podnoszonych szyb.\nJeśli chodzi o to pierwsze miejsce, to znajdziecie tam kilka różnych elementów sterujących – regulację wysokości strumienia świetlnego reflektorów przednich, wyłącznik ESP, przycisk do otwierania pokrywy bagażnika i wreszcie wspomniany joystick. Osobiście nie widzę nic wielce zdrożnego w umiejscowieniu go tam, bo zgodnie ze wszystkim radami dotyczącymi ustawiania lusterek, powinno się to zrobić zanim się w ogóle ruszy. Tak, jak i ustawienia fotela, czy kierownicy. I choć wieniec kierownicy może faktycznie nieco utrudniać dostęp do joysticka, to jednak nie jest to jakaś wielka tragedia – najwyżej na ustawienie lusterek poświęci się 3 sekundy więcej czasu i po problemie.\nW przypadku drugiego „kłopotu”, to francuskie samochody już niejednokrotnie stosowały podobne rozwiązania, zwłaszcza właśnie Citroën. Przypominam sobie, jakie prasowe pienia dezaprobaty dotyczyły Saxo w II połowie lat 90. XX wieku za lokalizację przycisków sterowania szybami (pomiędzy fotelami). Miałem dwa takie samochody, którymi łącznie przejechałem przeszło 220 tys. km w ciągu pięciu lat i w żadnym wypadku nie przeszkadzało mi to umiejscowienie. Powiedziałbym nawet, że było znakomite! W Xsarze, czy „nowożytnych” Daciach przyciski znajdowały się (znajdują) na konsoli środkowej i też nie uważam tego za jakiś koszmar. Owszem – jest inaczej, ale wcale nie powiedziane, że źle! Nie takie rzeczy robił Citroën (że przypomnę choćby kilka rozwiązań z legendarnego CX-a: klamki wewnętrzne, włącznik kierunkowskazów, lokalizacja radioodtwarzacza…). Po prostu Citroëny nie są samochodami dla wszystkich – trzeba być otwartym człowiekiem, by jeździć samochodem tej marki ;-)\nAle wróćmy do C-Elysee. W przednich drzwiach przewidziano spore kieszenie, które są w stanie zmieścić nawet sporą butelkę z napojem, płyty CD, książki, przewodniki czy mapy. Niestety o udogodnieniu tym zapomniano w drzwiach tylnych pozostawiając pasażerom w zasadzie tylko podwójne miejsce na kubek/puszkę na końcu tunelu centralnego między fotelami przednimi. Nie jest to zbyt wygodne rozwiązanie, ale też żadna tragedia.\nWróćmy jednak za kierownicę. Deska rozdzielcza jest estetyczna i nieprzeładowana. Zegarom trudno odmówić czytelności, a projektanci pokusili się nawet o drobny smaczek stylistyczny. Coś, co wcale nie jest oczywiste w konstrukcjach budżetowych, a przecież realnie nic nie kosztuje. Chodzi o kształt obwódek obrotomierza i prędkościomierza, które nie są okrągłe – po wewnętrznych stronach mają lekkie zaburzenie linii, które wygląda ciekawie. Samochód budżetowy nie musi być nijaki!\nPomiędzy tymi zegarami zlokalizowano wyświetlacz komputera pokładowego oraz panel z kontrolkami, a lampki kierunkowskazów umieszczono w lekkim zagłębieniu, co też wygląda ciekawie. Cieszy mnie fakt, że styliści Citroëna nawet w tanich konstrukcjach przemycają jakieś drobne „udziwnienia” – wszak wiedzą, że przyzwyczaili nas do tego, iż ich projekty są inne. Przecież za to kocha się tę markę – jest inna, niż pozostali gracze rynkowi i byłoby czymś dziwnym, gdyby nagle w tak dużym przecież samochodzie zabrakło ciekawych, czasem zaskakujących rozwiązań. Tu nie ma ich w nadmiarze, ale trudno byłoby też powiedzieć, że C-Elysee wygląda tanio i banalnie.\nWspomniałem, że deska rozdzielcza nie jest przeładowana przyciskami i faktycznie – na konsoli centralnej poza radiem znajdziecie w zasadzie tylko włącznik świateł awaryjnych, przycisk centralnego zamka, radioodtwarzacz, a pod tym wszystkim – panel sterowania nawiewami, bądź – w nieco bogatszych wersjach, jak ta przez nas testowana – manualną klimatyzacją. Ma on postać trzech pokręteł odpowiadających kolejno za kierunek nawiewu, jego siłę oraz temperaturę. Klimatyzację włącza się przyciskając środkowe pokrętło, ale panel ten wygląda nieco inaczej w jeszcze bogatszej wersji – ma nawet wyświetlacz!\nNad pokrętłami znajdziecie jeszcze suwakową regulację obiegu powietrza oraz zgrabnie wkomponowany obok niej przycisk ogrzewania tylnej szyby, co w sedanie jest chyba jeszcze bardziej potrzebne, niż w hatchbacku/liftbacku/kombi, bo nadwozia trójbryłowe z reguły pozbawione są wycieraczek.\nNo właśnie – wycieraczki! Wydawać by się mogło, że w samochodzie z założenia budżetowym producent się nie wysili i założy najzwyklejsze wycieraczki, jakie tylko można, a tu niespodzianka – w C-Elysee zainstalowano wycieraczki płaskie, stosowane z reguły w droższych wersjach droższych aut! I radziły sobie te wycieraczki dobrze, o czym mogłem się przekonać podczas dość deszczowej pogody, jaka panowała, gdy testowaliśmy budżetowego Citroëna. A skoro jesteśmy przy tym temacie, to przy okazji warto wspomnieć także o dyszach spryskiwaczy – ukryto je pod maską silnika, a każda z nich kieruje na szybę trzy oddzielne strużki płynu, co skutecznie spryskuje całą przednią szybę.\nOszczędności widać gdzie indziej. Choć czy na pewno widać? Brak maty wygłuszającej pod maską komory silnika, czy na pokrywie bagażnika, to ewidentne próby ograniczenia kosztów. Nie przeszkadzają one w zasadzie w niczym, nie kłują w oczy, choć w kabinie faktycznie robi się nieco głośniej przy prędkościach autostradowych, ale dopóki nie przekroczy się dopuszczalnej w naszym kraju szybkości trudno mówić o realnym hałasie. Można zresztą spróbować samemu wygłuszyć maskę, choć już na grodzi silnikowej takiego wygłuszenia sami raczej nie założycie. Moim zdaniem powinniśmy się jednak z tym pogodzić – wszak kupujemy naprawdę przestronny samochód kompaktowy w cenie wyjściowej poniżej 39.000 zł – tu cudów oczekiwać zwyczajnie nie wypada.\nZ analogicznego powodu nie narzekam więc także na brak lusterka w osłonie przeciwsłonecznej kierowcy. Nie zapomniano o nim po stronie pasażera, ale kierowca ma się skupić na jeździe, a nie na podziwianiu własnej fizjonomii ;-)\nPodobnie rzecz się ma z przestrzenią bagażową. W którymś z testów przeczytałem, jakoby w kufrze rozchodziło się echo, co obiecałem sprawdzić. Faktycznie – głuchy dźwięk zamykanego na pusto bagażnika może drażnić co wrażliwsze uszy, ale myślę, że problem zniknie po wrzuceniu do kufra paru toreb turystycznych, czy walizek. Choć przyznać muszę, że nie zawsze jeździ się z wypełnionym bagażnikiem. Za to przeszło pół metra sześciennego, jakie pomieści się w tylnej części samochodu, to wynik co najmniej bardzo dobry. I to niezłe wrażenie mogą psuć jedynie nieosłonięte zawiasy, którymi nieuważny użytkownik jest w stanie przyciąć bagaże, ale to jest niedogodność relatywnie niewielka. Owszem, może w drugiej dekadzie XXI wieku oczekiwać powinniśmy więcej, ale czy naprawdę taki element ma dyskwalifikować cały samochód? Moim zdaniem zdecydowanie nie!\nCzas najwyższy poświęcić kilka słów na to, jak jeździ Citroën C-Elysee. Wszak samochody kupuje się w tym właśnie celu, choć większość z nich i tak częściej stoi, niż jeździ ;-) Auta potrzebne nam są do przemieszczania, ale jak już dotrzemy nimi na przykład do pracy, to spędzamy w niej ładnych kilka godzin. Wrócimy do domu i znów na noc odstawiamy samochód do garażu, czy na miejsce parkingowe, gdzie wiernie na nas czeka do rana. Niemniej jednak jak już jedziemy, to chcemy, by był to czas spędzony miło i w komforcie. I Citroën C-Elysee na pewno Wam to zapewni. Nie będzie to oczywiście komfort taki, jak w C6, bo i samochód nie taki, i pieniądze też jakby mniejsze ;-) ale naprawdę zawieszenie tego budżetowego sedana okazuje się znakomite na nasze polskie drogi. A zaznaczę, że niewiele kilometrów pokonałem tym samochodem po drogach ekspresowych i nawet na chwilę nie wjechałem na autostradę. Pojechałem tam, gdzie sprawdzić C-Elysee mogłem najlepiej – na kręte, dziurawe, wyboiste drogi sześćdziesiątej ósmej kategorii odśnieżania i zerowej jakości. Owszem, nie dało się uniknąć dróg krajowych i to nawet takich o w miarę znośnej czasem nawierzchni, ale trafiłem – specjalnie – również na trakty, o których pamiętać zdają się tylko okoliczni sołtysi i połowa mieszkańców rządzonych przez nich wsi. Połowa, bo reszta uciekła za granicę ;-)\nCitroën C-Elysee jest samochodem zawieszonym bardzo komfortowo. Dawno nie jeździłem autem na klasycznym zawieszeniu, które tak skutecznie, a przy tym tak cicho, wybierałoby liczne nierówności. Przecież inżynierowie Citroëna z myślą o kiepskich drogach konstruowali i dostrajali to zawieszenie. Nie wiem, czy byli też w Polsce, ale trafili w nasze oczekiwania znakomicie! Samochód prowadzi się niewzruszenie, a z wysokim komfortem „zawiasu” współgrają opony o sporym „balonie” 185/65 nanizane na 15-calowe stalowe felgi z estetycznymi „kapslami”. W efekcie jazda tym samochodem nawet po zniszczonej nawierzchni jest przyjemna i nie tylko kierowca i pasażerowie nie są rzucani po całym wnętrzu samochodu, ale podróżują w sporej ciszy, przynajmniej od strony zawieszenia, które tylko w wyjątkowych wypadkach czasem stuknie. Zdarzyło mi się to może ze trzy razy podczas blisko 700-kilometrowego testu.\nZ takiego zestrojenia zawieszenia nie będą zadowoleni miłośnicy ofensywnej jazdy w zakrętach, bo jego sztywność jest niewystarczająca do szaleństwa na takich odcinkach dróg, ale też tacy kierowcy zaglądają do nas raczej nieczęsto ;-) Większość z naszych Czytelników, to ludzi poszukujący komfortu i miękkości zawieszenia i powiem Wam, że to z myślą o Was inżynierowie Citroëna stroili zawieszenie C-Elysee. To stara dobra francuska szkoła budowy podwozi. Komfort przede wszystkim, ale niepozbawiony pewności prowadzenia. Sedan Citroëna, dzięki sporemu rozstawowi osi, jedzie całkiem pewnie, nie przechyla się nadmiernie, a nawet dynamiczna zmiana kierunku jazdy nie robi na nim większego wrażenia. Jeśli jednak przesadzicie z prędkością, to do akcji wkroczy ESP. Mi osobiście nie udało się go zmusić do działania, choć też specjalnie się nie starałem – jestem od pewnego czasu zwolennikiem jazdy bardziej rozsądnej, niż młodzieńczej ;-) co przyszło do mnie wraz z którymś tam rokiem życia ;-)\nByć może jednak zadziałał jeszcze jeden czynnik… Lubiłem układy kierownicze Saxo, Xsary, czy nawet Xantii – były lekko znieczulone, takie troszeczkę opóźnione, charakteryzowała je pewna bezwładność. Nieduża, ale jednak. Dla mnie, na polskich drogach, w normalnym ruchu (kto z nas często jeździ na zamkniętych torach???) było to rozwiązanie wręcz idealne, bo w dużej mierze niewrażliwe na jakże liczne u nas nierówności nawierzchni. Dzięki temu drgania nie przenosiły się zbytnio na kierownicę, ta pozostawała z reguły stabilna, dzięki czemu nie trzeba było też wykonywać nią ciągłych korekt kierunku jazdy, co miewa miejsce w przypadku tzw. bezpośrednich układów kierowniczych.. W drugą stronę działało to podobnie – koła musiały wiedzieć, że kierowca rzeczywiście chce skręcić, a nie tylko drgnął mu palec w kierunku przechodzącej chodnikiem zjawiskowej kobiety ;-) I choć może minimalnie cierpiała na tym osławiona przez pisma motoryzacyjne owa „precyzja prowadzenia”, to moim zdaniem nie miało to na co dzień żadnego ujemnego wpływu na podróżowanie, a nawet prowadzenie auta zyskiwało – stawało się pewniejsze, mniej nerwowe, za to bardziej stabilne. Mi to naprawdę bardzo odpowiadało. Przecież jakiejś wyjątkowej precyzji oraz bezpośredniości, to można wymagać podczas jazdy wyczynowej, czy chociażby torowej, od auta sportowego zresztą. Na normalnej drodze, w zwyczajnym ruchu ulicznym, w zwykłym samochodzie nie ma to znaczenia, ale demonizuje się ten parametr w gazetach kosmicznie, bo można nim sobie dość wyraźnie poprawić notowania preferowanego przez siebie samochodu. Owszem, może to wynikać z osobistych oczekiwań jakiegoś dziennikarza, ale żeby wszystkich???\nNiestety, C-Elysee nie ma układu kierowniczego zestrojonego tak, jak kilka wspomnianych wyżej modeli tej marki. Ten tutaj faktycznie jest – jak to określają czasem autorzy testów w pismach motoryzacyjnych – dość gumowaty i nie daje właściwego wyczucia tego, co dzieje się z kołami. Przyznać jednak muszę, że to pierwszy przypadek w mojej trwającej już od kilku lat przygodzie z testami samochodów, kiedy jest to tak wyraźne. Być może chodzi właśnie o to, co w przypadku zawieszenia – po prostu inżynierowie „znieczulili” układ kierowniczy wiedząc, na jakie rynki kierowane będzie to auto. I jak w przypadku zawieszenia trafili idealnie, przynajmniej jeśli chodzi o polskie nawierzchnie, to przy strojeniu układu kierowniczego najwyraźniej przedobrzyli. To jest, moim zdaniem, najgorszy element tego naprawdę interesującego samochodu.\nI nie zrozumcie mnie źle – C-Elysee jest naprawdę ciekawą i godną zainteresowania propozycją rynkową. Jego liczne zalety z powodzeniem przewyższają parę drobnych wad, i nawet ten z lekka plastelinowaty układ kierowniczy nie zabija dobrego wrażenia. Po prostu mi jego praca niespecjalnie odpowiada, ale już komuś innemu być może nie będzie to przeszkadzało. Zwłaszcza, jeśli będzie to ktoś, kto pod postacią tego Citroëna kupi pierwszy swój samochód w salonie, a przesiądzie się na niego z auta być może już kilkunastoletniego, które czasy swojej świetności ma już dawno za sobą. Rozklekotanie tamtego samochodu może sprawić, że taki nabywca C-Elysee pomyśli o mnie „co ten facet bredzi?”. I tego właśnie bym życzył takim klientom. Bo kompaktowy sedan Citroëna jest naprawdę fajnym samochodem. Może nie rzuca na kolana designem, może nie zabija wyposażeniem, może wreszcie nie zachwyca gamą kolorów, ale nie można mu odmówić przestronności, lekkości (stylistyki, ale także masy własnej!), polotu, paru drobnych smaczków stylistycznych ani dużego komfortu jazdy. To samochód co najmniej poprawny z ukierunkowaniem na „dobry”, a ma jeszcze jedną wielką zaletę w stosunku do głównego, lansowanego przez media w postaci advertoriali i nie tylko konkurenta. Nie jest nudny stylistycznie, opatrzony, jak słupki milowe przy drogach, ani… tak drogi! No właśnie – czy mogę napisać, że Rapid jest opatrzony? Tak – bo wygląda jak praktycznie każda inna Škoda, a od nawału tych aut na polskich ulicach aż mnie bolą oczy. I może by mi te auta tak nie przeszkadzały, bo nie są takie znowu złe, ale ten wszechobecny ton „ochów” i „achów” w prasie motoryzacyjnej najzwyczajniej zabił we mnie wszystkie pozytywne uczucia, jakie kiedyś we mnie drzemały względem tej marki z wieloletnią przecież tradycją. I wiem, że tak zadziałało to także na tysiące innych kierowców.\nCzy warto więc kupić Citroëna C-Elysee? Zdecydowanie tak. A dlaczego? Bo to atrakcyjne cenowo auto w stosunku do tego, co oferuje, w odniesieniu do swojej przestronności (wymiary podaję w tabelce poniżej, wraz ze zdjęciami samochodu testowego), komfortu, funkcjonalności i… wyglądu. Wyglądu, który będzie świeży na Waszym osiedlu i na drodze, i nikt Was nie posądzi, że ulegliście marketingowi czeskiego konkurenta, albo nie macie własnego zdania. A do tego zaoszczędzicie ładnych kilka tysięcy złotych na każdej odmianie C-Elysee porównywalnej z odpowiednimi wersjami rywala.\nKompaktowy sedan Citroëna jest przyjemnym, bezpiecznym samochodem o prostej budowie, co powinno sprawić, że również jego eksploatacja oraz utrzymanie nie powinny Wam drenować kieszeni po zakupie. Testowy egzemplarz, ze 115-konnym benzyniakiem pod maską spalił podczas naszego testu średnio 7,1 l/100 km, co jest całkiem niezłym wynikiem. Może zresztą mam nieco skrzywione spojrzenie, bo moje prywatne auto pali blisko dwa razy tyle (na poziomie 12,5-13,0 litrów benzyny), ale po pierwsze – ma „nieco” większy silnik, o połowę więcej cylindrów i blisko dwa razy tyle mocy, a do tego napęd przekazuje za pomocą automatycznej skrzyni biegów. I waży wraz ze mną na pokładzie blisko dwie tony, a gdy je zatankuję do pełna, to pewnie nawet tę granicę osiąga.\nSpalanie C-Elysee mogę więc uznać za co najmniej akceptowalne, a jeśli poszukujecie wersji oszczędniejszej, to pomyślcie albo o trzycylindrowym benzyniaku (będzie jednak nieco mniej dynamiczny), albo o jedynej w gamie tego modelu jednostce wysokoprężnej. W tym ostatnim przypadku jednak wyłożyć będziecie musieli co najmniej 49.900 zł, a za auto z klimą – nawet o 5.000 zł więcej. Cennik C-Elysee kończy się zaś tuż przed granicą 60.000 zł – za wersję Exclusive 1.6 HDi 90 zapłacić trzeba 58.400 zł, a za Exclusive 1.6 VTi 115 Automat – 59.600 zł. Wydaje się jednak, że wciąż są to co najmniej akceptowalne wartości, bo u głównego rywala jest to dopiero środek cennika ;-)\nNie bez znaczenia jest też fakt, że auto objęte jest aktualnie 5-letnią ochroną posprzedażną, na co składa się 2-letnia gwarancja standardowa oraz następnie 3-letni kontrakt serwisowy EssentialDrive.\nNie zapomnijcie też zajrzeć na stronę poświęconą specjalnie C-Elysee przez polskiego importera Citroëna.\nDacia Sandero najlepiej sprzedającym się autem w Hiszpanii\nRenault zelektryfikowało gastronomię


Debata o demokracji w II LO30 marca 2012, 9:22II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sanoku zaprasza na I Debatę „Samorząd Uczniowski a demokracja i postawy obywatelskie”, która odbędzie się 30 marca 2012 r. o godz. 10.00 w…\nNajwyższa promesa w województwie27 marca 2012, 8:25Kolejne środki na usuwanie szkód popowodziowych trafią do powiatu sanockiego. 14 marca w Urzędzie Wojewódzkim w Rzeszowie przekazano promesy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych dla 139 samorządów z…\nWielka zbiórka zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz baterii22 marca 2012, 12:1430 marca (piątek) od 7:00 do 19:00 31 marca (sobota) od 8:00 do 14:00 ul Sobieskiego 23 tel. 134638010\nMistrzostwa Polski Old Boys21 marca 2012, 7:37W dniach 22-24 marca w Arenie Sanok rozegrane zostaną Mistrzostwa Polski Old Boys w hokeju na lodzie. W mistrzostwach weźmie udział dziesięć drużyn: Podhale Nowy Targ, Cracovia Kraków, GKS Tychy,…\nSzarotka podhalańczyków dla starosty20 marca 2012, 14:51Starosta sanocki Sebastian Niżnik otrzymał Szarotkę Podhalańską. Odznaka jest wyrazem sympatii żołnierzy do osoby, której jest ona przekazywana. Wyróżnienie wręczył ppłk Jarosław Piasny dowódca 21…\n7 tys. zł dla Kasi i Justyny9 marca 2012, 11:51Starosta sanocki Sebastian Niżnik przekazał 7000 zł rodzicom dziewczyn poszkodowanych w tragicznym wypadku w Niebieszczanach. Pieniądze, które zebrano podczas organizowanego przez starostwo…\n« poprzednia1…84858687888990…99następna »


PKP Intercity: Darmowe przejazdy w Dzień Dziecka - Raport Kolejowy\nPosted on 12 maja 2022 Author Joanna Węglewska Comment(0)\nPKP Intercity poinformowało o specjalnej ofercie skierowanej do dzieci i młodzieży do lat 16. W środę 1 czerwca będą oni mogli podróżować wszystkimi pociągami PKP Intercity bezpłatnie. Bilety są już w sprzedaży na oficjalnej stronie przewoźnika.\nPKP Intercity świętuje Dzień Dziecka. Dla najmłodszych przygotowało wyjątkową ofertę.\nAby w Dniu Dziecka dzieci i młodzież do lat 16 mogli podróżować bezpłatnie, należy pobrać darmowy bilet w kasie biletowej lub, z wyjątkiem pociągów EIP (Pendolino), u konduktora.\nJak przypomina przewoźnik, darmowy bilet w drugiej klasie można uzyskać tylko z dokumentem potwierdzającym wiek dziecka. Należy go okazać podczas kontroli biletów. Może to być legitymacja szkolna, dowód osobisty, paszport bądź nawet książeczka zdrowia. Dzieci poniżej 4. roku życia mogą podróżować pociągami PKP Intercity na podstawie biletu jednorazowego z ulgą 100%.\nNa każdą podróż trzeba pobrać oddzielny bilet. Są one bowiem ważne jedynie na przejazd, na który zostaną wystawione.\nPKP Intercity posiada także ofertę dla opiekunów dzieci, która pozwala na zakup tańszych biletów. Aby otrzymać zniżkę, należy skorzystać z Biletu Rodzinnego. Kiedy podróżujemy w grupie od 2 do 5 osób, w której jest dziecko poniżej 16. roku życia, każdy z członków grupy otrzyma 30% zniżki na bilet. Osoby posiadające ulgi ustawowe korzystają jednak ze swoich indywidualnych uprawnień.\nWiadukt nad linią Warszawa – Białystok gotowy\nPosted on 31 stycznia 2022 31 stycznia 2022 Author Raport Kolejowy\nPKP Polskie Linie Kolejowe oddały do użytku nowy wiadukt nad linią kolejową Warszawa – Białystok. Inwestycja powstała w Szepietowie. Poprawi ona poziom bezpieczeństwa zarówno w ruchu kolejowym, jak i drogowym. Wiadukt powstał w ciągu drogi krajowej nr 66, nad linią kolejową Warszawa – Białystok. Dwupoziomowe skrzyżowanie pozwoli uniknąć długich postojów przed zamkniętymi rogatkami. – PKP […]\nNowe wagony Pesa 2017N Tramwajów Śląskich wyjechały na tory\nNowe wagony Pesa 2017N wyjechały na trasę tramwajową Katowice Brynów Huberta – Katowice Szopienice pętla, rozpoczynając służbę w barwach spółki Tramwaje Śląskie S.A. W najbliższy weekend przewoźnik oczekiwać będzie kolejnego tramwaju. Do tej pory do zajezdni w Katowicach Zawodziu bydgoski producent dostarczył sześć wagonów serii 2017N – 25-metrowych. Spośród nich cztery wagony przeszły pozytywnie procedurę odbiorową […]


Tapeta ścienna RASCH English Style 204506, kwiaty - Sklep internetowy OUTLET TAPET\nTapeta ścienna RASCH English Style 204506, kwiaty - Outlet Tapet\nTapeta ścienna RASCH English Style 204506, kwiaty\nTapeta z motywem roślinnym o numerze katalogowym 204506. Tapety marki RASCH - niemieckiego producenta tapet ściennych. Produkt jest odporny na zmywanie. Standardowo, jest to tapeta wysoce odporna na promienie słoneczne. Tapeta jest łatwa w montażu - jedna rolka ma szerokość 53cm. W trakcie montażu tapetę trzeba posmarować klejem. Rolka tapety ma dopasowanie wzoru według przesunięcia. Tapeta jest w odcieniach beżu i szarości.


Forum dyskusyjne - strona 3\nPies to najlepszy kompan człowieka. Świadomy jest tego każdy, kto choćby raz w życiu miał możliwość posiadać swojego psa. Jednak zwierzę to nie tylko radości, ale przede wszystkim obowiązki, na jakie ...\nChętnie odwiedź nasze listy dyskusyjne pod warunkiem że lubisz gry związane z kwotami. Mówimy tu zwłaszcza o lotto i jego grach takich jak duży lotek, kaskada. Wyszperasz u nas na stronie ciekawe rozp...\nChcesz poznać czym jest uliczna koszykówka, a również jakie triki mamy możliwość zastosować? Wystarczy, że odwiedzisz naszą stronę online na jakiej wyszukacie forum przygotowane właściwie z myślą o uż...\nJeśli jesteś zaciekawiono korzystaniem z forum sportowego, to serdecznie pragniemy zaprosić Cię do nas. Tylko u nas znajdziesz mnóstwo ciekawych tematów. Skorzystało z niego już mnóstwo zaciekawionych...\n4 56 1289


Łacińskie zwroty, które należy znać! 25 ciekawych łacińskich zwrotów...\nŁacińskie zwroty, które powinieneś znać\n„O tempora! O mores!” („O czasy! O obyczaje!”) wykrzyknąłby rzymski mówca i polityk Cyceron na wieść o aktualnym stanie znajomości łaciny wśród Polaków. Coraz więcej osób zna łacinę… ale podwórkową (i co gorsza – posługuje się nią), a o tej klasycznej ktoś kiedyś jedynie im przebąknął. Czy łacińskie zwroty odchodzą do lamusa?\nChcemy podnieść na duchu szanownego Rzymianina, dlatego zachęcamy do zapoznania się z poniższym tekstem. Część zwrotów z pewnością znacie, o części słyszeliście, ale na pewno będą również takie pozycje, które zobaczycie pierwszy raz i wzbogacą Wasz słownik. Oto łacińskie zwroty, które warto znać!\n1 Ad rem – niektórzy złośliwi mawiają: „Otwórz szafę i mów do rzeczy” (mając oczywiście na myśli „Otwórz usta i mów z sensem”). „Ad rem” znaczy po prostu „do rzeczy”, czyli do sedna sprawy.\n2 Alma Mater – to dosłownie „matka karmicielka”. Wielu z Was z pewnością miało z nią do czynienia. Ta matka karmi wiedzą. Jest to… określenie uczelni wyższych.\n3 Alter ego – czyli „drugie ja”. Każdy z nas, tak jak Dr Jekyll i Mr Hyde, ma dwie strony osobowości – jedną dobrą, drugą złą. Już starożytni w to wierzyli, stąd też określenie na dwie natury człowieka.\n👀 Oficjalny sklep Nadwyraz.com:\nKoszulka bawełniana PARSZYWA 10 / Nadwyraz.com sprawdź 👉\nKoszulka damska Czasem Przesadzam / Nadwyraz.com sprawdź 👉\nKoszulka bawełniana JAK ŻYĆ (Stańczyk) / Nadwyraz.com sprawdź 👉\nKubek z porcelany Triatlon Mola Książkowego sprawdź 👉\nSkarpety (stopki) Czasem Przesadzam / Nadwyraz.com sprawdź 👉\nSkarpety Kocia Mama (seria Zwierzęta) / Nadwyraz.com sprawdź 👉\nKoszulka Romantyzm Polski 2022 / Nadwyraz.com sprawdź 👉\nSkarpety (stopki) Mól Książkowy / Nadwyraz.com sprawdź 👉\nWięcej produktów dostępnych na Nadwyraz.com sprawdź 👉\n4 Anno Domini, w skrócie A.D. – zapis ten często spotykamy przy datach. Oznacza on „w roku Pańskim”, „roku Pańskiego”.\n5 De facto – to, mówiąc inaczej, „w rzeczywistości”. Czy zauważyliście, że sporo osób chce sobie dodać mądrości i powagi, notorycznie wplatając ten zwrot w swoje wypowiedzi?\n6 Et cetera (skracane do etc.) – mamy też rodzimy skrót, to po prostu „i tak dalej”.\n7 Ex aequo – każdy zna ten zwrot, ale nie każdy potrafi go zapisać. To, co słyszymy jako „ekzekfo”, zapisujemy właśnie jako „ex aequo”. Wyrażenie to zapisujemy zgodnie z oryginałem, gdyż nie zostało spolszczone. Oznacza ono „na równi, jednakowo”, np. Przyznano dwa trzecie miejsca ex aequo.\n8 Honoris causa – to stopień naukowy nadawany za zasługi (dosłownie „dla zaszczytu”). Uczelnie wyższe nadają ten zaszczytny tytuł wielkim osobistościom, niekoniecznie formalnie wykształconym w danym ośrodku, ale szczególnie zasłużonym dla nauki i kultury. Na przykład doktorami honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego są Andrzej Wajda czy Václav Havel.\n9 Idem i ibidem – w pracach naukowych w przypisach często stosuje się zapisy łacińskie, aby nie powielać źródła jednego pod drugim:\nibidem (skracane do ib., ibid.) = tamże, to samo miejsce;\nidem (skracane do id.) = to samo, ten sam, tenże.\n10 Id est (skracane do i.e.) – to jest (to znaczy). To też warto znać.\n11 Lege artis – (postępowanie) według prawa, zgodnie z przepisami. Z łaciną sporo do czynienia mają prawnicy i lekarze, czyż nie?\n12 Liberum veto – dosłownie „wolne nie pozwalam”. Podajemy na wypadek, gdyby ktoś nie pamiętał tego ze szkoły. Pojęcie veta jest aktualne.\n13 Op. cit., czyli opus citatum – „dzieło cytowane” lub opere citato –„z cytowanego dzieła”). Skrót ten używany jest w przypisach lub cytatach w celu odesłania czytelnika do wcześniej cytowanej pozycji. Pod artykułem podajemy w ramce przykłady zastosowania skrótów op. cit. oraz ibidem.\n14 Pro publico bono /Pro bono publico – Bono to nie tylko wokalista U2, ale również jedna z łacińskich form rzeczownika „dobro”. Cały zwrot oznacza „dla dobra publicznego”. Przykład użycia: Znany prawnik dwa razy w tygodniu udziela porad prawnych pro publico bono.\n15 Sensu largo – w znaczeniu szeroko pojętym, czyli ogólnym.\n16 Sensu stricto – w znaczeniu ścisłym. Uwaga, „ściśle” to po łacinie „stricte” (z „e” na końcu), np. To pojęcie dotyczy stricte językoznawstwa porównawczego.\nByć może zainteresuje Cię również część 2. Sprawdź: Łacińskie zwroty, które powinieneś znać. Część 2\n17 Sic! – dobrze myślicie, jest to tytuł jednej z płyt zespołu Hey. A słówko to najczęściej zapisywane w towarzystwie wykrzyknika oznacza „tak”, „właśnie” (czytamy je: [s-ik]). Umieszczamy je po wyrazie lub ciągu wyrazów, na który chcemy zwrócić uwagę czytelnika, aby zapewnić go, że cytujemy zgodnie z oryginałem. Przykład użycia: Było tam napisane: „Przed wojną kobiety chodzili [sic!] po bułki do sklepu”.\n18 (Conditio) sine qua non – (warunek) konieczny do spełnienia (dosłownie „bez którego nie”). Uwaga! „Qua” czytamy jako „kwa”, a nie „kła”.\n19 Tabula rasa – czysta karta (dosłownie tabliczka wygładzona). Niektórzy uważają, że na świat przychodzimy właśnie z czystą kartą – bez doświadczenia.\n20 Terra incognita – brzmi to tajemniczo i takie też ma znaczenie: to nieznany, niezbadany ląd lub też nierozpoznana i nowa dla kogoś dziedzina np. w nauce: Język turecki to dla mnie terra incognita.\n21 Vel – albo, czyli – słowo używane przy zestawieniu określeń synonimicznych lub dwu nazwisk tej samej osoby, np. Bolesław Prus vel Aleksander Głowacki (definicja za sjp.pwn.pl).\nByć może zainteresuje Cię również część 3. Sprawdź: Łacińskie zwroty, które powinieneś znać. Część 3\n22 Vice versa – na odwrót, z drugiej strony.\n23 Vide – zobacz. Tak, tak, słowo „video” pochodzi od łacińskiego „patrzeć, widzieć, zobaczyć”.\n24 Vis maior – jest to coś, na co nie mamy wpływu, czyli siła wyższa.\n25 Votum separatum – dosłownie „zdanie odrębne” (zdanie inne niż popierane przez ogół). Pojęcie z dziedziny prawa.\nNa tym zakończymy nasz dzisiejszy tekst. A już teraz zapraszamy do przeczytania drugiej części tekstu, w której znajdziecie kolejną listę łacińskich zwrotów: Łacińskie zwroty, które powinieneś znać. Część 2.\nNapisane przez Marika Naskręt\nAbsolwentka Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej na UAM w Poznaniu. Od 2013 r. pracuje jako nauczycielka języka polskiego, zajmuje się również pisaniem tekstów. Język ojczysty uwielbia od zawsze.\nWziąć czy wziąść? Wyjaśniamy, która forma jest poprawna\nPiżama czy pidżama – którą formę wybrać?\nTej że czy tejże? Jak poprawnie to zapisać?\nPodpunkt – skrót\nŻyczliwy czy rzyczliwy? Jak poprawnie to zapisać?\nChołota czy hołota? Która forma jest poprawna?\nPoszłam czy poszedłam? Jak to powiedzieć i zapisać?


Krassus kontra Spartakus – antyczny.blog\n2 grudnia 2021 Michał Kowalski\nKlęski konsulów skłoniły senat do odebrania im dowództwa w wojnie z niewolnikami. W Rzymie poza tym obawiano się, że zwycięski Spartakus zaatakuje miasto, jednak obawy te prawdopodobnie były przesadzone. Sytuację tę wykorzystał M. Licyniusz Krassus, który zaczął ubiegać się o powierzenie mu dowództwa w wojnie z niewolnikami (bellum servile).\nKrassus po odsunięciu go w cień przez Sullę, prowadził różnego rodzaju działalność, która w latach 70–tych przyniosła mu obok olbrzymiego bogactwa, także rozległe wpływy polityczne. Na pewno istotny wpływ na decyzję Krassusa o podjęciu wyzwania miało obok ambicji militarnych także to, że on sam również był wielkim właścicielem niewolników. W przeciwieństwie jednak do swojego rywala – Pompejusza nie był w stanie wymusić na senacie żadnych decyzji dających mu poza kolejnością urzędy lub dowództwo w licznych wojnach prowadzonych przez Republikę. Wpływ na taką sytuację polityczną miały także podziały w samym senacie, w którym zwalczające się koterie starały się nie dopuścić do przewagi swoich przeciwników oraz kogoś spoza nich.\nKrassus oczywiście nie porzucił marzeń o zrobieniu wielkiej kariery politycznej, ale w przeciwieństwie do Pompejusza mógł myśleć o realizacji swojego celu tylko poprzez zdobywanie kolejnych urzędów z rzymskiego cursushonorum. W 74 r. udało mu się uzyskać wybór na stanowisko jednego z ośmiu pretorów w roku następnym. Wybór był o tyle łatwiejszy, że Krassus był wtedy we właściwym wieku (in suo anno) aby pełnić urząd pretorski według obowiązujących lex Corneliaannalis i lex Cornelia de magistribus (Cic. Phil. V 48; Leg. Agr. II 3; De off.II 17).\nKlęski dowódców rzymskich w 73 i 72 r. oraz nieobecność zarówno Pompejusza, jak i Kw. Cecyliusza Metellusa Piusa oraz L. Licyniusza Lukullusa i M. Terencjusza Warrona Lukullusa, a więc rzeczywistych i potencjalnych rywalów w ubieganiu się o przyznanie imperium ułatwiło zapewne sprawę Krassusowi, który zamierzał wykorzystać wojnę z niewolnikami dla własnych korzyści i ambicji. Prawdopodobnie Krassus uzyskał dowództwo w wojnie ze Spartakusem dzięki poparciu przez część senatu lub na skutek porozumienia factiones między sobą, które zgodziły się na kandydaturę Krassusa. Również istotny może tu być fakt, że nikt nie chciał się specjalnie ubiegać o dowództwo w wojnie, w której już tylu dowódców poniosło klęski w walce ze zdolnym wodzem powstańców. Atutem Krassusa mogły być jego możliwości finansowe, które pozwoliły mu już po otrzymaniu dowództwa na rekrutację aż sześciu legionów przeciwko powstańcom.\nSenat prawdopodobnie jesienią 72 r. przyznał Krassusowi imperium proconsulare z zadaniem stłumienia powstania (App. B.C. XIII 121; Eutrop. VI 7). Podjął on bardzo staranne przygotowania do wojny, zaciągając sześć legionów i przejmując armie konsularne, które liczyły razem cztery legiony. Siły M. Licyniusza Krassusa liczyły dziesięć legionów, czyli około trzydzieści do czterdzieści tysięcy żołnierzy.\nSpartakus tymczasem szedł na południe Italii omijając Rzym, aby stamtąd dostać na Sycylię (Plut. Crass. 10; Flor. II 8). Krassus oczekiwał na Spartakusa już w Picenum, ale nie zamierzał uderzać na niego wszystkimi siłami, gdyż prawdopodobnie nie był jeszcze dostatecznie do tego przygotowany. Wysłał natomiast jednego ze swoich legatów, L. Mummiusza z dwoma legionami, aby podążał za niewolnikami w celu niepokojenia ich w czasie marszu. Jednakże Mummiusz dał się wciągnąć w bitwę i poniósł klęskę, a jego żołnierze rzucając broń uciekli.\nOczywiście kolejna klęska mogła rozprzęgnąć i tak już słabą dyscyplinę w armii rzymskiej. Krassus zdecydował się na zastosowanie bardzo drastycznej kary wobec uciekinierów, której nie stosowano od wielu lat. Rozkazał zdecymować jedną wybraną kohortę, aby przywrócić dyscyplinę w swojej armii, skazanych na śmierć zostało pięćdziesięciu żołnierzy (Sall. Hist. IV fragm.22 [Maur.]; Plut.Crass. 10; App. B.C. XIII 118).\nPo przywróceniu dyscypliny podążył w ślad za odchodzącym na południe Spartakusem, jednakże nadal nie podejmował on ataku na główne siły niewolnicze, ale szarpał je z każdej strony i rozbijał mniejsze oddziały niewolnicze, prowadząc skuteczną wojnę podjazdową. Tymczasem Spartakus poprzez Picenum, Samnium i Lukanię dotarł do Brucjum, skąd planował przerzucić swoje siły na Sycylię. Krassus chciał natomiast odciąć siły niewolnicze od reszty Italii, co ułatwiły mu warunki geograficzne, gdyż Brucjum zwężało się na południu, tworząc wąski przylądek. Podczas gdy Spartakus rozpoczął negocjacje z piratami, którzy mieli przewieść jego oddziały na Sycylię, Krassus rozpoczął budowę wału, który miał pozbawić niewolników możliwości wydostania się na północ. Niedaleko miasta Scylletium żołnierze Krassusa pracując dzień i noc wykopali głęboki rów oraz wznieśli wał wzmocniony palisadą. Wał ten o długości około pięćdziesięciu pięciu kilometrów przeciął na pół przylądek, pozbawiając tym samym niewolników możliwości wymknięcia się na północ (Plut. Crass. 10; App. BC XIII 118).\nTa imponująca konstrukcja pokazała nie tylko umiejętności i pracowitość karnych, rzymskich legionistów, ale także znajomość strategii przez ich wodza, który potrafił ją dostosować do ciągle zmieniających się warunków kampanii (wojna pozycyjna). Początkowo Spartakus nie przejmował się tymi działaniami Krassusa, ale gdy piraci zorientowali się, że nie będą w stanie zimową porą zabezpieczyć transportu kilkudziesięciu tysięcy niewolników i odmówili swojej pomocy, wódz niewolniczej armii znalazł się w potrzasku (Plut.Crass. 10).\nPrzede wszystkim Spartakus nie był w stanie zabezpieczyć aprowizacji dla swojej licznej armii na tak niewielkim terytorium. Próby przeprawienia się morzem na Sycylię nie mogły się udać: po pierwsze z powodu zimowej pory i braku odpowiednich środków transportu, a po drugie na skutek działań namiestnika Sycylii G. Werresa, który podjął wszelkie środki celem zabezpieczenia się przed ewentualną inwazją niewolników. Stało się oczywiste, że Krassus zamierza głodem i chłodem, nie tracąc zbyt wielkich sił w walce, wygubić powstańców. Jednakże „kunktatorska”, chociaż skuteczna taktyka Krassusa nie wzbudziła w Rzymie entuzjazmu. Senat być może pod naciskiem tak sił nieprzychylnych Krassusowi, jak i z obawy, że wojna może się jeszcze przedłużyć, zdecydował się na odwołanie z Hiszpanii Pompejusza. Spotkało się to z poparciem jego zwolenników w Rzymie i M. Terencjusza Warrona Lukullusa z Macedonii.\nSpartakus próbował dwukrotnie przebić się przez umocnienia Krassusa, aby wyrwać się z matni, ale nie udało mu się to. Niepowodzenia ataków skłoniły Spartakusa do zwrócenia się do Krassusa z propozycją negocjacji, ale ten odrzucił taką możliwość (App. B.C. XIII 120). Senator rzymski nie mógł przecież układać się z gladiatorem i niewolnikiem!\nWobec takiej postawy Krassusa niewolnicy podjęli jeszcze jedną próbę przebicia się przez umocnienia rzymskie. W czasie śnieżnej nocy podjęli oni silny atak na wał i mimo ciężkich strat udało im się przedrzeć. Oczywiście trudno się dziwić, że Spartakusowi udało się przebić przez te umocnienia, które miały ponad pięćdziesiąt kilometrów długości, gdyż nie sposób sobie wyobrazić, że legioniści Krassusa byli w stanie obsadzić je na całej długości. Na marginesie należy podkreślić również umiejętności wodza powstańców, który poradził sobie z zastosowaną przeciwko jego armii rzymską myślą taktyczną.\nSpartakus podjął marsz przez Lukanię w kierunku Brundyzjum, skąd prawdopodobnie zamierzał uciec morzem z Italii (App. B.C. XIII 120). Jednakże nie wszyscy podzielali te pomysły i część niewolników pod wodzą Kannikusa i Kastusa odłączyła się od głównych sił i obozowała osobno. Wykorzystał to oczywiście Krassus, który wysłał swojego legata L. Kwinkcjusza, aby podążał tropem Spartakusa, a on sam zaatakował oddziały Kannikusa i Kastusa.\nZ początkiem 71 r. doszło do zażartej bitwy pod Kantenna, w której zwycięstwo odnieśli Rzymianie, a Kastus i Kannikus polegli wraz z ponad dwunastoma tysiącami niewolników (Sall. Hist. IV fragm. 37 [Maur.]; Liv. Per. 97; Plut.Crass. 11; Pomp. 21).\nSpartakus pozostawał jednak nadal niebezpieczny, o czym przekonali się L. Kwinkcjusz i kwestor Krassusa Gn. TremelliuszSkrofa, którzy ścigając Spartakusa po klęsce Kannikusa i Kastusa zlekceważyli Spartakusa i zaatakowali go niedaleko Petelii, gdzie ponieśli porażkę (Front. Strat. II 5; Plut. Crass. 11; Pomp. 21).\nKrassus zamierzał za wszelką cenę pokonać Spartakusa, tym bardziej że z Hiszpanii wracał wezwany przez senat Pompejusz, a z którym Krassus nie zamierzał się dzielić laurami zwycięstwa. Zrezygnował więc ze swojej dotychczasowej, skutecznej taktyki na rzecz decydującego rozstrzygnięcia.\nPo wylądowaniu w Brundyzjum M. Terencjusza Warrona Lukullusa Spartakus prawdopodobnie zrezygnował z marszu do tego portu i zawrócił w kierunku Petelii, aby przez Apeniny być może iść dalej na północ. Po drodze, jak już wspomniano, zniósł dowódców Krassusa, ale w Lukanii u źródeł rzeki Silarus natknął się na samego Krassusa, który zmierzał teraz do bitwy.\nWielka bitwa między oddziałami Spartakusa a armią Krassusa rozgorzała w końcu marca lub na początku kwietnia 71 r. W ciężkiej bitwie rozbite zostały całkowicie wojska niewolnicze, a sam Spartakus zginął walcząc bohatersko. Zwycięstwo nad Spartakusem nie zakończyło całkowicie zmagań z niewolnikami, którzy częściowo rozpierzchli się w góry i stanowili nadal poważne zagrożenie. Przeciwko nim ruszył Krassus rozbijając niedobitki, a schwytanych kazał ukrzyżować przy via Appia, pomiędzy Kapuą i Rzymem, dokąd zmierzał ze swoją armią (Sall. Hist. IV fragm. 41 [Maur.]; Liv. Per. 97; Plut. Crass. 11; App. BC XIII 120; Flor. III 20; Oros. V 24).\nCzęść niewolników, która zdołała zbiec na północ, została rozbita prawdopodobnie w Etrurii przez powracającego z Hiszpanii Pompejusza, co pozwoliło mu twierdzić, że owszem Krassus pokonał niewolników w bitwie, ale to on zakończył wojnę (Plut. Crass. 11; Pomp. 21). Oczywiście słowa Pompejusza popsuły jeszcze bardziej relacje między dawnymi dowódcami Sulli, ale sytuacja polityczna po powrocie Pompejusza z Hiszpanii i zwycięstwie Krassusa miała szybko zepchnąć ich osobiste niesnaski na dalszy plan.\nM. Piegdoń „Krassus. Polityk niespełnionych ambicji”.\nNa stronie Wydawnictwa Atryda ruszyła właśnie przedsprzedaż książek Jacka Bonarka „Bizancjum w dobie bitwy pod Mantzikert” i Macieja Piegdonia „Krassus. Polityk niespełnionych ambicji”.. Zamówione w przedsprzedaży egzemplarze książki zostaną wysłane 21 grudnia.\nCategories: ArtykułyTagi: Krassus, Marek Licyniusz Krassus, powstanie Spartakusa, Spartakus, Wydawnictwo Atryda\nPoprzedni wpisWojny Bizancjum z Pieczyngami Następny wpisBitwa pod Carrhae. Upadek Krassusa


Rekrutacja do programu została zakończona.\nZastanawiasz się nad nową ścieżką kariery?\nWeź udział w bezpłatnym programie Umiejętności Jutra i rozpocznij karierę w marketingu internetowym.\nWiedza i praktyczne umiejętności od ponad 30 czołowych ekspertów w kraju\nCertyfikat od Google oraz SGH\nSzansa na nową ścieżkę kariery po 8 tygodniach\nPoznaj szczegóły programu >\n> dla Ciebie\njeśli szukasz nowej ścieżki kariery, nie masz umowy o pracę na czas nieokreślony, nie jesteś zatrudniony/a w agencji marketingowej\nnajlepsi praktycy z branży internetowej i profesorowie SGH przekażą Ci wiedzę podczas 20 webinarów na żywo i 50 godzin materiałów na dedykowanej platformie online\nrealizowany całkowicie online z dostępem do materiałów na żądanie,wymagający około 1,5 godziny dziennie\n8 000 miejsc szkoleniowych dla osób, które przejdą rekrutację\nWEJDŹ W SWIAT\nMarketing online to jedna z najdynamiczniej rozwijających się branż obecnych czasów. Badania pokazują, że internet jest i będzie liderem rynku reklamy.\nCyfryzacja jest wymogiem dla każdej firmy, by móc osiągnąć sukces, dlatego ciągle brakuje specjalistów reklamy internetowej.\nWybierz branżę, która jest pewna już teraz i będzie pewna w przyszłości.\nod czołowych specjalistów i praktyków\nPrzez szkolenia przeprowadzą Cię praktycy z wieloletnim doświadczeniem. Osoby, które osiągają sukcesy na rynku polskim i zagranicznym.\nTo oni podzielą się z Tobą swoim podejściem i technikami, których używają na co dzień, przedstawią praktyczne przykłady sukcesów i porażek oraz będą dla Ciebie dostępni w celu dyskusji przez cały okres kursu.\nPOZNAJ TRENERÓW programu >\nwedług sprawdzonych metod\nOd zera zdobędziesz kluczową wiedzę i kompetencje, by rozpocząć perspektywiczną pracę w marketingu internetowym.\nProgram został zbudowany na bazie wieloletnich doświadczeń firmy Google i Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Cała przekazywana wiedza skupia się wokół 6 kluczowych obszarów i buduje kompetencje niezbędne do startu kariery w branży.\nProgram jest realizowany całkowicie online i oparty o wcześniej przygotowane lekcje.\nWszystkie spotkania live odbywają się w godzinach popołudniowych, a w przypadku nieobecnośći masz możliwość obejrzeć je później.\nTo Ty decydujesz, kiedy go realizujesz!\nZdobądź certyfikat od Google i SGH\nUzyskanie certyfikatu to informacja dla pracodawców, że dobrze znasz najważniejsze zagadnienia z zakresu marketingu internetowego. Certyfikat wzbogaci Twoje CV oraz profil w serwisie LinkedIn.\nUzyskanie certyfikatu potwierdza Twoje umiejętności oraz motywację do nauki: dwie najistotniejsze cechy w dzisiejszym świecie biznesu. Wykazując się nimi, możesz zwiększyć swoje szanse na znalezienie takiej pracy, na jakiej Ci zależy.\nPoszerzenie wiedzy na temat marketingu internetowego może pomóc Ci znaleźć pracę, uzyskać awans lub wybrać nową ścieżkę kariery zawodowej.\nPo zdobyciu certyfikatu, weź udział w stażu!\nW ramach partnerskiego programu Kariera Jutra masz szansę, po zrealizowaniu szkolenia, wziąć udział w jednym z 1 200 płatnych staży w polskich, małych lub średnich przedsiębiorstwach.\nPamiętaj, że aby wziąć udział w stażach musisz spełnić ściśle określone kryteria. Chcesz wiedzieć więcej? Wejdź na stronę https://www.gov.pl/web/karierajutra i poznaj szczegóły!\nTo Ty zdecydujesz, którą ścieżkę kariery wybierzesz\nRealizując program, poznasz różne obszary pracy - od zarządzania i biznesu, przez analitykę, po UX. Zobacz, jakie kierunki są najpopularniejsze, ale pamiętaj, że na koniec to Ty zdedujesz, w jakim kierunku pójdziesz.\nTworzy i wdraża innowacyjne kampanie.\nOdpowiada za ich zaplanowanie i przeprowadzenie oraz za zrozumienie i analizę uzyskanych danych.\nOdpowiada za pozyskiwanie nowych informacji oraz wiedzy dla danej organizacji.\nJego celem jest zbieranie i przetwarzanie danych oraz ocena ich przydatności.\nZajmuje się projektowaniem produktów cyfrowych. Dba o poziom satysfakcji użytkownika oraz o funkcjonalność i użyteczność dostarczanego projektu.\nJego celem jest jak najlepsze zrozumienie oczekiwań klienta i sprostanie im.\nNie wiesz, czy to na pewno dla Ciebie?\nOto podumowanie kilku kluczowych powodów, które rozwieją wszelkie wątpliwości!


Jagušič Imrich malarstwo XVIII wieku św. Paweł św. Piotr\nObraz św. Piotra i św. Pawła umieszczono w ołtarzu głównym, który po raz pierwszy został odnotowany w księdze rachunkowej kościoła „Rationes Ecclesiae Felso Lapsensis” w latach 1771-1772. W 1776 roku umieszczono informację o Janie Joanellim z Tolvano – fundatorze zdobienia ołtarza oraz czterech malarzach pracujących w kościele przez pięć tygodni. Pod jedną z kolejnych dat wydatków zapisanych w księdze rachunków kościoła odnotowano twórcę rzeźb umieszczonych na ołtarzu – Johanna Feega.\nObraz w kształcie stojącego prostokąta zamknięty łukiem wklęsło-wypukłym z uskokami z przedstawieniem świętych Piotra i Pawła. W centrum kompozycji ukazani są dwaj święci w postawie stojącej. Po lewej stronie obrazu znajduje się św. Piotr, zwrócony delikatnie w lewo, w kontrapoście z prawą nogą ugiętą w kolanie. W lewej dłoni, przyłożonej do piersi trzyma dwa klucze, srebrny i złoty; a drugą rękę opuszcza wzdłuż ciała ma ułożoną w teatralnym geście. Ubrany jet w jasnoniebieską suknię z długimi rękawami oraz jasnobrązowy płaszcz osłaniający klatkę piersiową i plecy. Twarz szeroka o plastycznie oddanych rysach z dużymi oczami, nosem i pełnymi ustami. Okolona jest krótką brodą. Włosy siwe z zakolami i kępką na środku głowy. Nad głową ma okrągły, złoty nimb z wpisanym w polu mniejszym okręgiem, otoczonym promieniami. Po prawej stronie obrazu stoi św. Paweł zwrócony delikatnie w prawo, w kontrapoście z lewą nogą ugiętą w kolanie. W lewej dłoni przytulonej do piersi trzyma księgę oraz miecz skierowany ostrzem w dół, prawą rękę wyciąga w bok z rozłożoną szeroko dłonią. Twarz szeroka o plastycznie oddanych rysach z dużymi oczami, nosem i pełnymi ustami oraz silnie zarumienionymi policzkami. Okolona jest długą, ciemną brodą, rozwianą w lewą stronę obrazu. Włosy krótkie, ciemnobrązowe. Ubrany jest w zieloną suknię z długimi rękawami oraz czerwony płaszcz przerzucony przez prawe przedramię i opasający jego talię. Nad głową ma analogiczny nimb jak św. Piotr. Obaj święci mają na stopach rzymskie sandały. W górnej części kompozycji znajdują się trzy uskrzydlone główki anielskie oraz atrybuty: wieniec chwały, tiara i krzyż papieski. Całość została ukazana we wnętrzu architektonicznym z kolumną po prawej stronie obrazu, ale z dużym prześwitem na pochmurne niebo za plecami świętych. W górnym, prawym narożu podwieszona jest zielona, drapowana kotara. Rama drewniana, profilowana, złocona, na bokach i u góry ozdobiona ornamentem rocaille’owym.\nObraz nie jest sygnowany, jednak dzięki analizie stylistycznej można go przypisać działającemu w Kieżmarku Imrichowi Jagušičowi. Wszystkie jego dzieła odznaczają się intensywną i kontrastową kolorystyką oraz charakterystycznym sposobem ujęcia twarzy. Niektóre fizjonomie ukazane są zwykle w sposób wręcz karykaturalny – mają celowo zachwiane proporcje i rysy twarzy. Jagušič działał w latach sześćdziesiątych i osiemdziesiątych XVIII wieku. Do innych jego prac można zaliczyć obrazy w ołtarzach bocznych w kościołach w Spiskiej Sobocie i Wyżnych Rużbachach oraz w ołtarzach głównych w kościołach w Wierzbowie i Starej Lubowni. Imrich Jagušič i Johann Feeg, autorzy ołtarza głównego, kilkakrotnie współpracowali ze sobą. Oprócz omawianych Łapsz Wyżnych, razem sporządzali nastawy ołtarzowe w kościołach: Pijarów w Kieżmarku, w Popradzie Wielkiej, Jurgowie oraz w Wierzbowie.\nZ kolei po drugiej stronie obrazu ukazano św. Pawła, który w młodości był tkaczem namiotów i gorliwym prześladowcą chrześcijan. W cudowny sposób jednak nawrócił się i ochrzcił, przyjmując imię Paweł, a następnie rozpoczął działalność apostolską. Został ścięty w Rzymie w czasie prześladowań chrześcijan przez cesarza Nerona. Upadająca głowa świętego miała odbić się trzy razy od ziemi, a w tych miejscach wytrysnęły źródła. Obecnie znajduje się w tym miejscu kościół San Paolo alle Tre Fontane. Święty Paweł został ukazany z księgą w ręku, symbolizującą jego udział w misji apostolskiej. Atrybut ten pojawił się w ikonografii świętego już w sztuce wczesnochrześcijańskiej. Święty Paweł trzyma ponadto w dłoni miecz, nawiązujący do jego męczeńskiej śmierci. Miecz był przypisywany apostołowi dopiero po XIII wieku, znacznie później niż klucze u św. Piotra.\nMaria Działo, "Św. Piotr i św. Paweł", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2022, źródło: https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/sw-piotr-i-sw-pawel-3