Czy warto kupić: MINI Mk V (1980-89) - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Testy samochodów > Czy warto kupić: MINI Mk V (1980-89)\n2010-11-30 źródło: mojeauto.pl Jarosław Bartkiewicz\nSamochody MINI znane chociażby z przygód fajtłapowatego Jasia Fasoli, są coraz popularniejszym widokiem na polskich drogach. Okazuje się, że wbrew pozorom to małe autko, czasami potrafi kosztować krocie.\nPo raz pierwszy Mini zadebiutowało w 1959 roku, choć nazwa ta pojawiła się dopiero dwa lata później. Wcześnie auto było sprzedawane pod marką Austin bądź Morris. Model MINI miał być wybawieniem dla Wielkiej Brytanii szczególnie dotkniętej wysokimi cenami paliw spowodowanymi kryzysem sueskim, jaki miał miejsce w 1956 r. Największą groźbą owego kryzysu były plany wprowadzenie przez brytyjski rząd reglamentacji na paliwo. Stąd też szybko zapanowała moda na małe i oszczędne samochody.\nPomysłodawcą ekonomicznego auta dla wyspiarskiego ludu był projektant i inżynier w jednej osobie Alec Issigonis. Twórca najbardziej kultowego auta Brytyjczyków znalazł sprzymierzeńca dla swojego pomysłu w osobie Leonarda Lorda, szefa British Motor Corporation. Projekt tak mu się spodobał, że zaledwie w dwa lata po przedstawieniu przez Issagonisa prototypu „Orange Box” – czyli pomarańczowe pudełko, nazwa robocza przywdziana MINI ze względu na kolor prototypu - auto trafiło do seryjnej produkcji firmy BMC.\nBudowa seryjnej wersji MINI zajęła Issigonisowi dwa lata. Auto wyjechało na ulice w 1959 roku. Początkowo samochód nie cieszył się wielkim zainteresowaniem. Dopiero zaangażowanie w promocję samochodu takich gwiazd jak aktor Peter Seller czy legendarnych grup muzycznych Beatles i Queen spowodowało gwałtowny skok popularności samochodu. Od tego momentu MINI stał się ikoną, symbolem określonego stylu życia. Dużą wiarę w możliwości auta dały klientom również sukcesy tego małego pojazdu w rajdach. Tutaj należy zwrócić uwagę na duże zaangażowanie Johna Coopera. To właśnie od jego nazwiska pochodzi nazwa sportowej odmiany MINI Coopera i MINI Coopera S, które trzykrotnie tryumfowało w Rajdzie Monte Carlo w latach 1964, 1965 i 1967.\nMimo upływu lat MINI nadal pozostaje wzorcem auta miejskiego. Niewielkie gabaryty samochodu pozwalają manewrować nim w ciasnych uliczkach i zaparkować praktycznie wszędzie. Małe rozmiary są też jednocześnie wadą auta, gdyż w sytuacji przewiezienia większych bagaży nie pozostaje nic innego jak transport na dachu.\nOczywiście zakup tego samochodu wiąże się przede wszystkim z upodobaniem do samego modelu i modą. Trzeba bowiem zdać sobie sprawę, że auto pod względem komfortu i rozwiązań technicznych zupełnie nie przypomina obecnych dwóch, nowych generacji wskrzeszonych przez BMW. Uproszczone rozwiązania, jak chociażby dźwigni do sterowania nawiewami czy szyb mówią same za siebie. Temperaturę i regulować można dźwigniami tylko w pozycji ON/OFF z jedną prędkością nawiewu lub cały strumień powietrza skierować na przednią szybę. Wbrew pozorom na przednich fotelach jest zaskakująco sporo miejsca. To głównie zasługa płaskiej i minimalistycznej deska rozdzielczej, która w wersjach Cooper wykończona była drewnem(!).\nMINI oznaczone symbolem Mk V pojawiło się na rynku w 1980 roku i było produkowane przez kolejne 9 lat. W porównaniu z poprzednikami doczekało się "poważniejszych" hamulców - tarczowe o średnicy 8,4 cala - i plastikowych elementów nadwozia. Auto nadal napędzane było silnikiem o pojemności 848 ccm. Jego średnie spalanie w ruchu miejskim oscyluje wokół 7 litrów. Jedną z największych wad samochodu w całej rozciągłości jego produkcji była blacharka. Przed zakupem warto poszukać ognisk rdzy i upewnić się, że naprawiona karoseria nie ma zbyt dużo nałożonej szpachli. To samo dotyczy korodowania układu wydechowego. Drugi minus skupia się na komforcie. Auto jest kiepsko wyciszone i przy wyższych prędkościach trudno jest zamienić z pasażerem nawet słowo bez krzyczenia. Warto także przyjrzeć się jakości zacisków hamulcowych. Szwankować potrafi także wybierak w skrzyni biegów. Z drobnych defektów wymienić można natomiast awarię pływaka w baku. Niewątpliwą zaletą jest prowadzenie MINI. Dzięki maksymalnie możliwemu rozstawieniu kół na kątach nadwozia, samochód ma świetną stabilność. Jednak krótki rozstaw osi powoduje, że na nierównych drogach czy poprzecznych przeszkodach samochód mocno podskakuje. Jeśli ktoś zabiera się za odrestaurowanie takiego samochodu musi liczyć się z minimalnymi kosztami przekraczającymi nawet 20 tys zł. Inny problem może stanowić dostępność części. W wielu przypadkach krajowy rynek nie pomoże i części trzeba szukać za zachodnią granicą.\nW ostatnich latach w Polsce moda na egzemplarze MINI spowodowała znaczący wzrost średnich cen za te samochody. W przypadku wariantów Mk V nawet o 100%. Rynek w naszym kraju nie jest dość bogaty w oferty starych "miniaków" dlatego warto rozpocząć poszukiwania za granicą. Ceny na rynku wtórnym zaczynają się od 6500 zł, a potrafią dochodzić nawet do 13-15 tys. zł. za doskonale odrestaurowane egzemplarze.\nTematy w artykule: MINI Austin Mini czy warto kupić


Zosia jest wcześniakiem urodzonym w 35 tygodniu ciąży. Po porodzie zdiagnozowano u dziewczynki rozszczep podniebienia miękkiego, które miało zostać zoperowane, niestety ze względu na infekcję górnych dróg oddechowych operacja nie została wykonana. W drugim miesiącu życia zdiagnozowano przepuklinę pępkową, która wymagała korekcji w tym celu dziewczynka przez 3 miesiące miała zaklejany pępek za pomocą specjalistycznych plastrów. Dzięki temu udało się uniknąć zabiegu operacyjnego.\nPóźniej Zosia trafiła na Oddział Gastroenterologii i Hepatologii Dzieci Szpitala Klinicznego w Zabrzu z objawami dyspeptycznymi, brak apetytu, trudność w defekacji z towarzyszącym bólem. Obecnie dziewczynka wymaga karmienia produktami mleko zastępczymi.\nZ początkiem lipca Zosia przeszła wyczekiwaną operację podniebienia miękkiego z pozytywnym efektem. Teraz wszystko wymaga czasu. Zosieńka musi nabrać sił po krwotoku, który przydarzył jej się zaraz po operacji rana musi sie zrosnąć, szwy rozpuścić, a potem tego czasu nie będzie musiała już więcej wspominać.\nDziewczynkę czeka jeszcze rehabilitacja, na którą nie stać rodziców dlatego Zarząd Fundacji postanowił sfinansować kilkumiesięczną rehabilitację.\nZbierana przez Fundację kwota to 1000 zł\nZosia ma obecnie 3 latka i w dalszym ciągu potrzebuje intensywnej i systematycznej terapii sensorycznej, dlatego Zarząd Fundacji postanowił sfinansować jej cykl spotkań rehabilitacyjnych na kwotę 750,00zł oraz zakupić sprzęt rehabilitacyjny na łączną kwotę 309,01zł.


Kobieta skoczyła z okna. Spadła na dwóch strażaków - Ursynów\n22.04.2015 14:12 akcja służb\nKobieta skoczyła z okna.\nSpadła na dwóch strażaków\nKobieta wypadła z oknaMateusz Szmelter / tvnwarszawa.pl\nZ 6. piętra jednego z bloków na Ursynowie skoczyła kobieta. Spadła na strażaków przygotowujących miejsce pod skokochron. - Dwóch z nich zostało rannych - relacjonował reporter tvnwarszawa.pl.\nDo wypadku doszło przy ul. Dembowskiego 4. - Po godz. 13 dostaliśmy informację, że na parapecie, w mieszkaniu na 6. piętrze siedzi kobieta. Zaalarmował nas jeden z zaniepokojonych przechodniów - przekazał Piotr Świstak ze stołecznej policji. - Na miejsce skierowano służby - dodał.\n- Kobieta wyskoczyła z okna na strażaków, którzy właśnie rozkładali skokochron. Dwóch zostało zabranych przez pogotowie - informował z kolei Tomasz Cisek z warszawskiej straży pożarnej.\nJak przekazała policja, ich życiu nie zagraża niebezpieczeństwo.\nDo szpitala przewieziono także kobietę. - Stan 24-latki jest ciężki - precyzował Świstak. Według jego informacji, zmarła w środę po południu w wyniku odniesionych obrażeń.\nStraż zakończyła pracę na miejscu wypadku przed godziną 15.00. Strażacy sprawdzili też mieszkanie kobiety.\nKobieta wypadła z okna fot. Mateusz Szmelter / tvnwarszawa.pl\nKobieta wypadła z fot. Mateusz Szmelter / tvnwarszawa.pl\nAkcja straży przy DembowskiegoMateusz Szmelter / tvnwarszawa.pl\nzgłoś naruszenie odpowiedz 20.07.2015 19:21 ~lolka\nPrzykre jest ile zawiści i złości siedzi w Polakach...\nPs. Zawsze jak coś się dzieje, to straż pożarna jest zawsze (wypadki, powodzie, pożary,katastrofy). Pytanie brzmi: dlaczego nie ma wojskowych i ochotników?\nTo pytanie laika, który chciałby uzyskać odpowiedź, bo się nie zna a go to ciekawi. Wypowiedzcie się ci którzy posiadacie wiedzę w tym temacie.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 26.04.2015 11:30 ~ABS\nDo skaczącej kobiety z okna 3 zastępy? Takie rzeczy tylko w stolicy. Na "prowincji" jeden zastęp sobie z tym radzi...\nBO MASZ BUDYNKI JEDNOKONDYGNACYJNE\nzgłoś naruszenie odpowiedz 26.04.2015 11:29 ~ABS\nKolego rescue nie byłeś na miejscu nie komentuj bo jak widzę jestes wspaniałym ekspertem działań strażaków sam zapewne jestes strażakiem skończyłeś wiele kursów i ty zrobiłbyś to lepiej\nMożę jednak na przyszłość warto przeczytać ze zrozumieniem co mam do powiedzenia w tej sprawie. Piszę to w dobrej wierze nie po to żeby krytykować.\n~i to jak\nNic nie masz do powiedzenia, rescue. Nie kompromituj się na forum.\nNA PEWNO NIC NIE MASZ DO POWIEDZENIA TO WIDAĆ PO WPISACH\nzgłoś naruszenie odpowiedz 26.04.2015 11:25 ~sbs\nrescue, czemu sie chowasz za niciem? pewnie jesteś kolejnym nieudacznikiem, który cwaniakuje w anonimowym necie. takich "fachowców" powinni ...\nNie chowam się za nickiem po prostu takie sa zasady komentowania na tego typu forach. Zauważ, żę wymagany jest nick a nie imie i nazwisko.\nCzy jestem nieudacznikiem, to nie mnie to oceniać. Niech zrobia to inni internauci nie uczuleni na swoje strażackie ego. Ja tylko komentuję to co widzę w materiale foto i oodnosze się do tego co czytam w informacji prasowej. Mam do tego prawo i nikogo nie obrażam jak Ty wysuwając grozby karalne\nOCENIAJ TO CO BYŁO A NIE TO CO CHCESZ ZOBACZYĆ NA ZDJĘCIACH\nZAPEWNIE WIDZIISZ TO CO CZCESZ CZYLI BZDURY\nzgłoś naruszenie odpowiedz 26.04.2015 11:22 ~ktoś\nPo raz kolejny niekompetencja warszawskiej straży pożarnej. Nie rozkłada się skokochronu pod domniemanym samobójcą bo prowokuje go to do skoku.\nSkokochron jest dla osób bez wyjścia przy odciętych drogach ewakuacji.\nAmatorstwo ale na szczęście skończyło sie o tyle dobrze, że nie zginęli strażacy.\nmatole skąd ty wiesz że nie rozkłada się skokochronów, po tym wpisie widac że nie masz jakiegokolwiek pojęcia a wypodwiadasz się.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 24.04.2015 02:15 ~nikt\nnie dorobiajcie ideologii do tragedii. nałnajłatwiej jest pier×××ić o kimś kogo się nie znało, udawać znawcę wszelkich tematów, pouczać policję i strażaków w kwestiach wykonywania zawodu czy jadać jak pies, byle tylko poruszyć internautów do komentowania. NIE MASZ NIC DO POWIEDZENIA? ZAMKNIJ BUZIĘ. Stała się wielka tragedia, czyjaś córka, przyjaciółka, koleżanka odebrała sobie życie. trochę empatii ludzie.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 24.04.2015 01:24 ~psz\nNiestety nie każdy może zostać strażakiem. Najlepiej jest komentować. Dlaczego ty nim nie zostałeś? Może się nie nadajesz? Pomyśl o tym kiedy będziesz sam potrzebował pomocy. Pozdrawiam strażak\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.04.2015 18:29 ~Jaco\nTakich fachowców w warszawskiej straży pożarnej potrzeba. Na pewno żaden z ponad 1000 strażaków w tej komendzie nie wie tyle, co ty. Zatrudnij się i naucz ich fachu!\nJak dostane ciekawą propozycję to ją rozważę. A tak na marginesie ten skokochron to nie był przypadkiem do 16m??? Hm, .... a to było 7 piętro.\nPouczasz innych, że nie czytają ze zrozumieniem twoich wypocin. Tymczasem ty sam nie potrafisz przeczytać ze zrozumieniem prostego artykułu. Ta kobieta skoczyła z szóstego piętra, nie z siódmego. Już widzisz, jak się wygłupiłeś?\nNo fakt, czeski błąd, nie rzutujący na ogląd problemu. Miałem na mysli 7 kondyngację bo parter jest kondygnacją. Ma kolega jeszcze jakieś pytania?\nCzeski błąd zaliczany jest do literówek. Przestawienia sąsiadujących znaków, piętro i kondygnacja raczej nie są sąsiadującymi znakami. Niech kolega się już więcej nie wypowiada.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.04.2015 18:26 ~Jaco\nCzeski błąd jest zaliczany do literówek, przestawienia sąsadujących znaków. Piętro z kondygnacją to raczej nie jest czeski błąd.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.04.2015 16:40 ~achim


Nowy program kwalifikacji Pilz - systemowe podejście do szkoleń pracowniczych. - Pilz PL\nNowy program kwalifikacji Pilz - systemowe podejście do szkoleń pracowniczych.\nW firmie Pilz opracowaliśmy nowy międzynarodowy program podnoszenia kwalifikacji zawodowych w dziedzinie bezpieczeństwa maszyn i automatyki. Owocem tych prac jest program szkoleniowy, który spełnia potrzeby pracowników w obszarze dokształcania. System podnoszenia kwalifikacji pozwala pracownikom na całym świecie uczestniczyć w szkoleniach poświęconych zagadnieniom bezpieczeństwa maszyn, dostępnych na wszystkich poziomach – od podstawowego, aż po ekspercki z certyfikatem TÜV.\nZawartość merytoryczna i struktura szkoleń zostały zaprojektowane tak, aby uczestnicy mogli zaplanować swoją osobistą ścieżkę podnoszenia kwalifikacji: Program umożliwia rozpoczęcie nauki od dowolnego poziomu oraz kontynuowanie jej aż do osiągnięcia oczekiwanego poziomu kwalifikacji. Szkolenia dostępne są na całym świecie w lokalnym języku zgodnie z tym samym standardem.\nNasz program szkoleniowy pozwala ustandaryzować poziom wiedzy pracowników na całym świecie. Duże międzynarodowe firmy mogą wdrażać indywidualne programy kształcenia, systematycznie podnosząc kompetencje swoich pracowników, a także ustanawiając jednakowe standardy kwalifikacji dla całego przedsiębiorstwa.\nProgram składa się czterech poziomów. Treść każdego kolejnego poziomu charakteryzuje się wyższym stopniem złożoności, a w zależności od tematu stanowi kontynuację wcześniej poznanych zagadnień.\nZostań ekspertem, pokonując krok po kroku kolejne poziomy\nPoziom podstawowy nie wymaga posiadania żadnej wiedzy na temat bezpieczeństwa maszyn. W ramach wprowadzenia, uczestnicy mogą wziąć udział w szkoleniu webowym „Bezpieczeństwo maszyn –\nwprowadzenie i wdrożenie praktyczne”. Umożliwia ono zapoznanie się z podstawowymi zagadnieniami z zakresu bezpieczeństwa i pomoże przejść do kolejnych etapów.\nNa poziomie podstawowym uczestnicy zostaną zaznajomieni z wszystkimi istotnymi zagadnieniami pozwalającymi na lepsze zrozumienie kwestii technicznych, na przykład w ramach „warsztatu oceny ryzyka związanego z maszynami”. Na poziomie zaawansowanym uczestnicy powinni dysponować odpowiednią wiedzą i doświadczeniem w danej dziedzinie. Szkolenie takie jak „Podstawy znakowania CE” pozwala zgłębić wiedzę i zdobyć nowe umiejętności zawodowe w kluczowych obszarach.\nPoziom ekspercki pozwala na uzyskanie tytułu specjalisty w danej dziedzinie potwierdzonego certyfikatem. Kwalifikacje, takie jak CECE – Certified Expert in CE Marking, (CECE) każdorazowo potwierdzane są przez zewnętrzną organizację egzaminacyjną.\nOprócz kwestii dotyczących bezpieczeństwa maszyn, automatyzacji i technologii bezpieczeństwa, nasze szkolenia poruszają również szereg innych aktualnych zagadnień.\n„Szkolenia pracowników to niekończący się proces. Zauważyliśmy, że w firmach rośnie znaczenie szkoleń i rozwoju zawodowego. To właśnie w ten trend wpisuje się nasz program. Jest on postępowy, modułowy i całkowicie spersonalizowany” – wyjaśnia Andreas Schott, szef programu Pilz Academy.\nWięcej informacji na temat szkoleń oferowanych przez firmę Pilz można znaleźć tutaj.\nFirma Pilz oferuje szeroki wybór szkoleń z zakresu bezpieczeństwa maszyn i automatyzacji dostępnych na całym świecie. Szkolenia zostały zaprojektowane tak, aby uczestnicy mogli zaplanować swoją osobistą ścieżkę podnoszenia kwalifikacji. Zdjęcie: Pilz GmbH & Co. KG\nKomunikat prasowy pdf, 176.1 kB\nPublikacja obrazu w sieci jpg, 355.3 kB\nZdjęcie jpg, 3.1 MB


Płytki granitowe Imperial Gold. Płytki posiadają rozmiar 60x60x1,5 cm oraz powierzchnię polerowaną. Jakość premium oznacza, iż spełniają najwyższe standardy tolerancji wymiarów oraz wykończenia powierzchni. Idealnie nadają się na ogrzewanie podłogowe. Płytki są dodatkowo selekcjonowane (poddane segregacji pod względem odcienia i kolorystyki). Zastosowanie: okładzina ścienna, elewacja, schody, taras, podłoga. Płytki kamienne Imperial Gold są mrozoodporne. Idealnie jednakową grubość zawdzięczają procesowi kalibracji.


Kaukaska mozaika | Przegląd\nAutor: Adam Koseski\t| Styczeń 9, 2011\nPółnocny Kaukaz bez Rosji nie jest w stanie egzystować\nPolitykę Federacji Rosyjskiej na Kaukazie cechuje kontynuacja i zmienność – we współczesnych realiach i stosunkach międzynarodowych – polityki zarówno carskiej Rosji, jak też Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR). Ten ważny strategicznie region, obejmujący ok. 440 tys. km kw., na pograniczu euro-azjatyckim zasiedla prawie\n20 mln mieszkańców wyraźnie zróżnicowanych pod względem językowym, wyznaniowym, etnicznym i kulturowym, mocno przywiązanych do tradycji, obyczajów, chroniących od stuleci swoją tożsamość i odrębność. Ludność Kaukazu posługuje się ok. 40 językami – to więcej niż w jakimkolwiek miejscu na świecie poza Papuą-Nową Gwineą i niektórymi częściami Amazonii – i wyznaje chrześcijaństwo (Armenia i Gruzja) oraz islam, w większości sunnicki. Trudno dostępne góry dawały małym społecznościom możliwość skutecznej obrony przed silniejszymi i agresywniejszymi przeciwnikami.\nNa początku drugiej połowy XIX w. niemal cały Kaukaz znalazł się pod panowaniem Rosji, mimo że narody, ludy i plemiona tego regionu buntowały się przeciwko jej panowaniu. Upór uciskanej ludności wynikał z samowoli władz carskich, korupcji i łapownictwa oraz rusyfikacji, a pobudzała go dodatkowo muzułmańska ortodoksja religijna, której strażnikami byli zwłaszcza wyznawcy jednej z sekt, tzw. miurydyzmu, który dotarł tutaj z Azji Środkowej po 1820 r. Duchowni islamscy głosili hasła świętej wojny z niewiernymi (gazawat). Szczególnie zacięte walki toczyli przez 25 lat Czeczeni (1834-1859) pod wodzą świetnego organizatora, imama Osmana Szamila, oraz Dagestańczycy, którzy skapitulowali dopiero w 1864 r. Udział w tych walkach brali Polacy wcieleni po powstaniu listopadowym do armii carskiej i zmuszeni do służby na “gorącym Sybirze”. Przyłączali się niekiedy do oddziałów Szamila w wyniku dezercji lub wzięcia do niewoli.\nW przełomowym dla Rosji 1917 r. nadzieje narodów Kaukazu na niepodległość zahamował najpierw Rząd Tymczasowy, godząc się jedynie w niektórych przypadkach na ich\nOstatecznie marzenia o “wybiciu się na niepodległość” wygasły po rewolucji październikowej i opanowaniu regionu przez Armię Czerwoną. Najpierw doszło do zniesienia republik górskich północnego Kaukazu. Tzw. leninowska polityka narodowościowa, realizowana brutalnie przez Józefa Stalina (komisarza ds. narodowości), doprowadziła do utworzenia (1920-1924) Górskiej Autonomicznej Republiki Radzieckiej, Dagestańskiej Autonomicznej Republiki Radzieckiej oraz Federacji Zakaukaskiej (1922-1936) utworzonej z Armenii, Azerbejdżanu i Gruzji, istniejącej do grudnia 1936 r., którą zlikwidowano i podzielono na trzy republiki związkowe. Zarzewiem konfliktu między Ormianami i Azerami stało się włączenie w 1921 r. Górskiego Karabachu, prowincji zamieszkanej w tym czasie prawie wyłącznie przez Ormian, do Azerbejdżańskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (1920-1922).\nRozpad ZSRR ujawnił silne antagonizmy między narodami Kaukazu, które utworzyły niepodległe państwa, lecz również konflikty i spory międzyetniczne wewnątrz nich. Istniały one przez cały okres po zakończeniu II wojny światowej, lecz znajdowały się w stanie uśpienia w wyniku twardej polityki narodowościowej Kremla.\nNa Kaukazie, podobnie jak na terytorium byłego ZSRR, miała zastosowanie tzw. szachownica Stalina, którą tak scharakteryzował w “Imperium” Ryszard Kapuściński: “On (Stalin) tak porozsiedlał narody, tak je pomieszał i poprzestawiał, że teraz nie można nikogo ruszyć, żeby nie ruszyć kogoś innego, żeby go nie skrzywdzić”.\nMoskwie pozostał dzisiaj w spadku problem uregulowania stosunków z niepodległymi: Armenią, Azerbejdżanem i Gruzją, a więc państwami położonymi na południowym Kaukazie (Zakaukazie, Transkaukazja), obejmującymi obszar przeszło 186 tys. km kw. i mającymi ok. 16 mln mieszkańców, a także republikami wchodzącymi w skład Federacji Rosyjskiej na północnym Kaukazie, tj. Inguszetią, Dagestanem, Czeczenią, Osetią Północną, Adygeją, Kabardo-Bałkarią, Karaczajo-Czerkiesją. Tworzą one Południowy Okręg Federalny, do którego zalicza się także Kraj Krasnodarski, Kraj Stawropolski i Kałmucję.\nNajwiększym wyzwaniem dla Federacji Rosyjskiej jest obecnie rozstrzygnięcie sporów i konfliktów z suwerennymi państwami kaukaskimi. Do konfliktów tych włączają się, realizując własną politykę, NATO z USA na czele i Unia Europejska, w której wyraźnie antyrosyjskie stanowisko zajmował zmarły prezydent Polski Lech Kaczyński. Po rozpadzie ZSRR jego republiki związkowe proklamowały niepodległość i przyłączyły się (z wyjątkiem Litwy, Łotwy i Estonii) do Wspólnoty Niepodległych Państw.\nPolitycy na Kremlu mają również do rozwiązania wiele problemów w Południowym Okręgu Federalnym, zwłaszcza jeśli chodzi o wspomniane republiki autonomiczne wchodzące w skład Federacji Rosyjskiej. Problemy te wynikają z narzuconych przez Moskwę podziałów administracyjnych,\nwaśni narodowościowych i religijnych,\nsporów terytorialnych, walk plemienno-klanowych, a potęgują je bezrobocie i rozprzężenie gospodarcze.\nOdbudowując swoją pozycję mocarstwową, Rosja musi prowadzić nader ostrożną politykę wobec autonomicznych republik kaukaskich. Nie są to w większości podmioty zdolne do samodzielnego bytu jako niepodległe i suwerenne państwa. Ich potencjał gospodarczy jest niewielki, a korupcja, mafijność, układy plemienno-klanowe, spory graniczne i fundamentalizm islamski utrudniają samodzielny rozwój. Władze federalne mają niemal wszystkie atuty, by autonomiczne republiki pozostawały w kręgu ich wpływów. Ten tygiel narodowościowy i religijny, często podgrzewany nacjonalizmem, tworzy niebezpieczną mieszankę, która choć nie zagraża spójności Federacji Rosyjskiej, może doprowadzić do przejściowych sytuacji kryzysowych i zagrożeń dla ludności rosyjskiej. Mówiąc najogólniej, północny Kaukaz bez Rosji nie jest w stanie egzystować, a jego mieszkańcy będą w większości bronić jej integralności terytorialnej i statusu zwasalizowanych republik, w których zamieszkują.\nRosja skutecznie przeciwdziała również ekspansji USA na południowy Kaukaz i sojuszowi Baku-Tbilisi. Warto pamiętać, że Zbigniew Brzeziński wskazał już w 1980 r., że Gruzja umożliwi Waszyngtonowi dostęp do ropy naftowej i gazu ziemnego Azerbejdżanu, Morza Kaspijskiego i Azji Środkowej. Bez wątpienia byłby to poważny atut strategiczny dla USA, ograniczający możliwość szybkiego rozwoju gospodarczego Rosji i jej wpływu – za pomocą surowców energetycznych – na państwa Unii Europejskiej.\nNa południowym Kaukazie toczy się wielka gra o kaspijską ropę i gaz, ale jest to jednocześnie starcie polityczne USA i państw Unii Europejskiej z Federacją Rosyjską. Baku musi się liczyć z Moskwą zarówno jeśli dotyczy to surowców energetycznych, jak i sporu z Armenią o Karabach. W sporze tym Rosja pełni rolę arbitra.\nIgnorowanie i lekceważenie Rosji po rozpadzie ZSRR okazało się poważnym błędem zarówno Stanów Zjednoczonych, jak i niektórych członków NATO. Ma ona tak jak wszystkie państwa niepodważalne prawo zabiegać o swoje interesy narodowe, które mogą być – i nierzadko są – sprzeczne z interesami innych państw. Oskarżanie Rosji wyłącznie o imperializm i wielkomocarstwowe zapędy jest – twierdzi prezydent Czech Vaclav Klaus – daleko idącym uproszczeniem. Jej potęga, oparta na gazie, ropie i na broni nuklearnej, decyduje, że jest ona\nciągle wielkim mocarstwem,\nszybko odbudowuje swoją pozycję polityczną, zalicza się do sojuszników państw demokratycznych w zwalczaniu międzynarodowego terroryzmu. – Gaz i ropa – ocenia Adam D. Rotfeld – są wykorzystywane jako gospodarcze i polityczne narzędzia umacniania swojej pozycji, zwłaszcza w Europie. Co się tyczy broni nuklearnej, to ma ona charakter nie tyle wojskowy, ile polityczny, prestiżowy, ale też odstraszający.\nRosja skutecznie blokowała dążenia Stanów Zjednoczonych w okresie prezydentury George’a Busha do uformowania przez nie świata jednobiegunowego. Rosyjska koncepcja ładu międzynarodowego zasadza się na przekonaniu, że muszą go tworzyć równorzędne mocarstwa. Byłby to więc swoisty koncert mocarstw w realiach XXI stulecia, a każde mocarstwo “miałoby prawo do współkreowania światowego porządku i decyzji w sprawach globalnych i regionalnych, przy czym żadne z nich nie miałoby prawa uzurpować sobie pozycji wyższej niż pozostałe”.\nW rezultacie rozpadu ZSRR jego sojusznicy z Układu Warszawskiego stali się członkami NATO, a byłe republiki radzieckie proklamowały niezawisłość. Moskwa nie mogła przeciwstawić się fali euroatlantyzmu w przypadku państw Europy Środkowej i Południowo-Wschodniej ani odzyskaniu suwerenności przez dawne związkowe republiki nadbałtyckie, Azji Środkowej, Kaukazu, przez Białoruś i Ukrainę. Wyparta została z rejonu swoich tradycyjnych wpływów, tj. z Bałkanów. Uchroniła się jednak przed rozpadem Federacji Rosyjskiej, utrzymała wpływy na Kaukazie, ma dobre stosunki z Uzbekistanem, Kazachstanem, Turkmenistanem i Kirgistanem.\nWydarzenia w Gruzji wykazały, że Rosja nie zrezygnuje ze swoich wpływów na Kaukazie, a bałkański scenariusz jest w tym regionie nie do powtórzenia. Minister spraw zagranicznych Francji Bernard Kouchner stwierdził, że nie można działać tak, by Rosja czuła się osaczona, oraz zachęcał do rozmów i nietraktowania jej jak nieprzyjaznej twierdzy. Jak wiadomo, po konflikcie w Gruzji wstrzymany został tzw. MAP (plan dochodzenia do członkostwa w NATO) dla Gruzji i Ukrainy. Pogląd w tej sprawie wyraziła dobitnie szefowa dyplomacji waszyngtońskiej Condoleezza Rice (26 listopada 2008 r.), a były ambasador USA w Polsce Daniel Fried oświadczył, że kraje te kiedyś\ndołączą do NATO,\nale przed nimi jeszcze mnóstwo pracy. Trzeba się zgodzić z Kouchnerem i tymi politykami, którzy twierdzą, że problemów kaukaskich, europejskich ani żadnych innych nie rozwiążą ani rakiety, ani pogróżki, tylko polityczne negocjacje. Wydarzenia w Gruzji doprowadziły do ostrego, choć krótkotrwałego kryzysu w stosunkach Rosji ze światem Zachodu. Moskwa osiągnęła swoje najważniejsze cele. Po pierwsze, wykazała, że z jej wpływami na Kaukazie nie można się nie liczyć; po drugie, że nie zamierza bezczynnie przypatrywać się rozszerzaniu NATO o państwa regionu ważnego politycznie, strategicznie i gospodarczo, od stuleci pozostającego w strefie jej wpływów i oddziaływania; po trzecie, że jest w stanie przeciwstawić się skutecznie i Waszyngtonowi, i Brukseli oraz że może działać na Kaukazie tak jak NATO i UE na Bałkanach, Bliskim Wschodzie i w innych częściach świata.\nSkrót wystąpienia podczas konferencji “Europa patrzy na Wschód”, zorganizowanej w Sofii przez Fundację Michaiła Gorbaczowa.\nAutor jest rektorem Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku, prowadzi badania w zakresie najnowszych dziejów powszechnych, zwłaszcza problematyki bałkańskiej oraz losów Polaków na Wschodzie. Jest też tłumaczem literatury naukowej i pięknej z języka bułgarskiego


Rodzina je razem. Rodzina, to znaczy, że czworo ludzi siedzi przy jednym stole. Matka ze swymi dziećmi - synem i córką, którzy obydwoje skończą wkrótce liceum. Przez dość długi czas oni żyli tylko we trójkę, aż którego dnia matka znów znalazła partnera. Chociaż ona miała ledwo co czterdzieści lat a on prawie już siedemdziesiąt, wzięli ślub. Wielu krewnych nie zgadzało się z tym ślubem i dlatego rodzina rozpadła na dwie części. Natomiast ta czwórka osób dobrze połączyła się i zbliżyła się do siebie.\nPo krótkiej chwili ciszy matka nagle pyta: „Czy wy macie właściwie zaproszenie na tę konfirmację? Czy idziecie tam w tę niedzielę?” Odpowiedzią jest milczenie. Córka przełyka. Potem zaś mówi: „Nie w tę niedzielę.” Teraz sytuacja jest naprawdę napięta. Wszystkie cztery osoby przy stole wiedzą że ta informacja może szybko spodować sprzeczkę. Już nie raz temat wydarzeń w gronie innej części rodziny prowadził do głośnych konfliktów. Zwłaszcza wart wspomnienia jest dzień, gdy córka powinna była ćwiczyć na fortepianie, bo miała zadanie domowe z muzyki, lecz wyszła bez pozwolenia z wizytą do swojej przyjaciółki. Wówczas mąż rozgniewał się, skoro dowiedział się, że córka skłamała. Nie podniósł głosu, ale powiedział jedynie: „Dobrze, oddaj kieszonkowe.” Następnie córka odbiegnęła płacząc, aby po kilku chwilach z pieniądzmi wrócić. Jeszcze się nie uspokoiła. Dzisiaj wieczorem znowu jest duża szansa że będzie płakała. Zwykle w takiej sytuacji matka i córka dyskutują coraz bardziej emocjonalnie, aż kiedyś mąż wejdzie głośno do dyskusji. Tym razem jest inaczej. „A ty?”, pyta syna, który nie jest jego synem. „Przyznaj”, dodaje na wpół rozkazując na wpół żartując. „Tak”, brzmi odpowiedź. „Mam taki papier w moim pokoju, jednak jeszcze nie wiem czy tam pójdę, między innymi ponieważ nie mam jeszcze prezentu.” Oskarżenie jest oczywiste, natomiast matka wyjaśnia je jeszcze raz dla wszystkich: „Jestem rozczarowana, że wciąż nie jesteście w stanie nas informować o waszych planach. Macie nadal tyle sekretów, że aż zasmuca mnie to, że nie ma pomiędzy nami takiej otwartości. Moja własna matka okłamała mnie co do daty imprezy.” Jej mąż zgadza się: „Tak, w normalnych rodzinach mówi się, kiedy kto co robi. Ale wy udajecie że jesteśmy potworami i pogryziemy was, gdy powiecie złe słowo.” - „No cóż”, odrzeknie syn. „To chyba konsekwencja waszego zakazu odwiedzania reszty rodziny.” - „Uchyliliśmy ten zakaz.” - „Mimo to.” Matka próbuje zacząć jeszcze raz: „Myślałam że przynajmniej w rodzinie można ufać sobie nawzajem, że my czworo trzymamy się razem.” Na skutek tego syn zadaje ostatnie pytanie w tej dyskusji, pytanie, o którym nie wiedział nawet, ani dlaczego je zadał, ani jakiej oczekiwał odpowiedzi: „Którego zerwania” - miał na myśli albo rodzinę albo jego siostrę i siebie - „Którego zerwania bardziej żałujesz?” On wiedział że to było fatalnym znakiem, kiedy matka tylko wskazała palcem na jego siostrę i na niego, ponieważ z powodu swego płaczu nie mogła już mówić. On jednak od dawna już nie miał łez. Rodzina ta była dlań obojętna.\nRodzina je razem. Rodzina, to znaczy że czworo ludzi siedzi przy jednym stole. Matka ze swymi dziećmi, synem i córką, które obydwoje skończy wkrótce liceum. Przez dość długi czas żyli tylko w trójkę, aż od razu którego dnia matka znów miała chłopaka. Chociaż ledwo co miała czterdzieści lat a on wcale już siedemdziesiąt, wzięli ślub. Wielu krewnych nie zgadzało się z tym ślubem, i dlatego rodzina rozpadła na dwie części. Natomiast ta czwórka osób dobrze połączyła się.\nW krótkiej chwili ciszy matka nagle pyta: „Czy wy macie właściwie zaproszenie na tę konfirmację? Czy idziecie tam w tę niedzielę?” Odpowiedzią jest milczenie. Córka przełyka. Potem zaś mówi: „Nie w tę niedzielę.” Teraz sytuacja jest naprawdę napięta. Wszystkie cztery osoby przy stole wiedzą że ta informacja może szybko zamienić się w sprzeczkę. Już często temat wydarzeń w gronie innej części rodziny prowadził do głośnych konfliktów. Zwłaszcza wart wspomnienia jest dzień gdy córka powinna była ćwiczyć na fortepianie, bo miała szkolne zadanie z muzyki, lecz wyszła bez pozwolenia z wizytą do swojej przyjaciółki. Wówczas mąż gniewał się, skoro dowiedział że córka skłamała. Nie podniósł głosu, ale tylko powiedział: „Dobrze, oddaj kieszonkowe.” Następnie córka odbiegnęła płacząc, aby wrócić po kilku chwilach z pieniądzmi. Nie uspokoiła się jeszcze. Dzisiaj wieczorem znowu jest duża szansa że zapłacze. Zwykle w takiej sytuacji matka i córka dyskutują coraz emocjonalniej aż kiedyś mąż wejdzie głośno do dyskusji. Tym razem jest inaczej. „A ty?”, spyta syna, który nie jest jego synem. „Przyznaj”, dodaje na wpół rozkazując na wpół żartując. „Tak”, brzmi odpowiedź. „Mam taki papier w moim pokoju, jednak jeszcze nie wiem czy tam idę, między innymi ponieważ jeszcze nie mam prezentu.” Oskarżenie jest jasne, natomiast matka je wyjaśnia jeszcze raz dla wszystkich: „Jestem rozczarowana, że wciąż nie jesteście w stanie nas informować o waszych planach. Macie nadal tyle sekretów, że aż zasmuca mnie, że takiej otwartości pomiędzy nami nie ma. Moja własna mama kłama wobec mnie co się tyczy daty imprezy.” Jej mąż zgadza się: „Tak, w normalnych rodzinach się mówi kiedy kto co robi. Ale wy udajecie że jesteśmy potworami i ugryziemy was, gdy powiecie złe słowo.” - „No cóż”, syn odrzeknie. „To chyba konsekwencja waszego zakazu odwiedzania reszty rodziny.” - „Uchyliliśmy ten zakaz.” - „Mimo to.” Matka próbuje zacząć jeszcze raz: „Pomyślałam że przynajmniej w rodzinie można ufać sobie nawzajem, że my czworo trzymamy się razem.” Na skutek tego syn zadaje ostatnie pytanie w tej dyskusji, pytanie, o którym nawet nie wiedział, ani dlaczego je zadał, ani jakiej oczekiwał odpowiedzi: „Którego zerwania” - miał na myśli albo rodzinę albo jego siostrę i samego siebie - „Którego zerwania bardziej żałujesz?” On wiedział że to było fatalnie kiedy matka tylko wskazała palcem na jego siostrę i na niego, ponieważ z powodu jej płaczu już nie mogła mówić. On jednak od dawna już nie miał łez. Rodzina ta była dlań obojętna.\nRodzina je razem. W krótkiej chwili ciszy matka nagle pyta: „Czy wy macie właściwie zaproszenie na tę konfirmację? Czy idziecie tam w tę niedzielę?” Następuje na to milczenie. Córka przełyka. Potem zaś mówi: „Nie w tę niedzielę.” Teraz sytuacja jest prawdziwie napięta. Wszystkie cztery przy stole osoby wiedzą że ta informacja może szybko zapowiadać sprzeczkę. Już często temat wydarzeń w ochłapie rodziny prowadził do głośnych konfliktów. Zwłaszcza wart wspomnienia jest dzień gdy córka była powinna ćwiczyć na fortepianie, bo miała zadanie muzyczne dla szkoły, lecz wyszła bez pozwolenia do jej przyjacielki z wizytą. Wówczas mąż gniewał się, skoro dowiedział że córka skłamała. On nie krzyknął, ale tylko powiedział: „Dobrze, oddaj nam kieszonkowe.” Następnie córka odbiegnęła zacząc płakać, aby wrócić po kilku chwili z pieniądzami. Już nie uspokoiła się. Dzisiaj wieczorem znowu jest duża szansa że ona płacze. Zwykle w takiej sytuacji matka i córka dyskutują coraz emocjonalniej aż kiedyś mąż głośnie wchodzi do dyskusji. Tym razem jest inaczej. „A ty?”, spyta syna, który nie jest jego synem. „Przyznaj”, dodaje na wpół rozkazując na wpół żartując. „Tak”, brzmi odpowiedź. „Mam taki papier w moim pokoju, jednak jeszcze nie wiem czy tam idę, między innymi ponieważ jeszcze nie mam prezentu.” Oskarżenie jest jasne, natomiast matka je wyjaśnia jeszcze raz dla wszystkich: „Jestem rozczarowana, że wciąż nie jesteście w stanie nas informować o waszych planach. Macie nadal tyle sekretów a zasmuca mnie że takiej otwartości pomiędzy nami nie ma. Moja własna mama kłama wobec mnie co się tyczy daty imprezy.” Jej mąż zgadza się: „Tak, w normalnych rodzinach się mówi kiedy kto co robi. Ale wy udajecie że jesteśmy potworami i ugryziemy was, gdy powiecie złe słowo.” - „No cóż”, syn odrzeknie. „To chyba konsekwencja waszego zakazu odwiedzać resztę rodziny.” - „Uchyliliśmy ten zakaz.” - „Mimo to.” Matka próbuje zacząć jeszcze raz: „Pomyślałem że przynajmniej w rodzinie można ufać się nawzajem, że my cztery trzymamy się razem.” Na skutek tego syn pyta ostatnie pytanie tej dyskusji, pytanie, o którym nawet nie wiedział dlaczego je zadał, a jakiej oczekiwał odpowiedzi: „Którego złamania” - miał na myśli albo rodzinę albo jego siostrę i samego siebie - „Którego złamania bardziej żałujesz?” On wiedział że to było fatalnie kiedy matka tylko wskazała palcem na jego siostrę i na niego, ponieważ z powodu jej płaczu już nie mogła mówić. On jednak od dawna już nie miał łez. Rodzina była dlań obojętna.\nDrezno, 25 marca 2018\nWitaj! Your work caught my interest, so I decided to give it a try and correct it. I'm a native Polish speaker, so hopefully I may be of some help. I edited your "poprawiona wersja" - some words are crossed out (sometimes to change their placement in the sentence) and some words are added. Additional notes are in "()".\nYour edited text:\nRodzina je razem. Rodzina, to znaczy, że czworo ludzi siedzi przy jednym stole. Matka ze swymi dziećmi - synem i córką, którzy obydwoje skończą wkrótce liceum.\nPrzez dość długi czas żyli tylko we trójkę, aż od razu którego pewnego dnia matka znów miała znalazła (more natural sounding) chłopaka/partnera ("partner" sounds more mature). Chociaż ona miała ledwo co miała czterdzieści lat, a on wcale już (or did you mean "prawie" - almost?) siedemdziesiąt, pomimo tego wzięli ślub. Wielu krewnych nie zgadzało się z tym ślubem (repetition, better use only "tym" or "tym faktem", referring to the wedding), i (use either the "," or "i" without "," before it - version without "i" sounds more natural) dlatego rodzina rozpadła na dwie części. Ta czwórka osób natomiast zbliżyła się do siebie. (If you want to say that they got closer to eachother, because they were isolated from the rest of the family)\nPo W krótkiej chwili ciszy, matka nagle pyta: „Czy wy macie właściwie zaproszenie na tą konfirmację? Czy idziecie tam w tę niedzielę?” Odpowiedzią jest milczenie. Córka przełyka. Potem zaś mówi: „Nie w tę niedzielę.” Teraz sytuacja jest naprawdę napięta. Wszystkie cztery osoby przy stole wiedzą, że ta informacja może szybko zamienić się w sprzeczkę.\n(Two options here: "informacja może szybko spowodować sprzeczkę" / "wymiana zdań może szybko zamienić się w sprzeczkę")\nJuż nie raz or Często ("często" without "już") temat wydarzeń w gronie innej części rodziny prowadził do głośnych konfliktów. Zwłaszcza wart wspomnienia jest dzień, gdy córka powinna była ćwiczyć na fortepianie, bo miała szkolne zadanie domowe/ze szkoły z muzyki, lecz wyszła bez pozwolenia z wizytą do swojej przyjaciółki.\nWówczas mąż rozgniewał (note: "got angry") się, gdy dowiedział się, że córka (she's not his daughter, so maybe "dziewczyna" instead?) skłamała. Nie podniósł jednak głosu, ale tylko powiedział tylko/jedynie: „Dobrze, oddaj kieszonkowe.” Następnie córka (see suggestion above) odbiegła, płacząc (another option: "z płaczem" without "," before it), aby wrócić po kilku chwilach wrócić z pieniądzmi. (*)\n(*) Here, there are two options: "Jeszcze się nie uspokoiła."/"Do tej pory nie uspokoiła się."\nDziś wieczorem znów jest duża szansa, że będzie płakać ("zapłacze" doesn't sound natural and suggests doing it only for a single time).\nZwykle w takiej sytuacji matka i córka dyskutują coraz bardziej emocjonalnie j , aż kiedyś w końcu mąż wejdzie włącza się głośno do dyskusji. Tym razem jest inaczej.\n„A ty?”, s pyta syna chłopaka, który nie jest jego synem. „Przyznaj”, dodaje, na wpół rozkazując, na wpół żartując. „Tak”, brzmi odpowiedź. „Mam taki papier w moim pokoju, jednak (too formal) ale jeszcze nie wiem czy tam idę pójdę, między innymi ponieważ (too formal for casual conversation at dinner, between family)bo/dlatego, że jeszcze nie mam jeszcze prezentu.”\nOskarżenie jest jasne/oczywiste, natomiast lecz/jednakże matka je wyjaśnia je jeszcze raz dla wszystkich: „Jestem rozczarowana, że wciąż nie jesteście w stanie nas informować o waszych planach. Macie nadal tyle sekretów, że aż zasmuca mnie to, że takiej otwartości pomiędzy nami nie ma nie ma pomiędzy nami takiej otwartości. Moja własna matka (diminutive used when speaking to her mother, not about her; in this situation it sounds unnatural as they are in conflict; diminutive implies closeness) okłamała wobec mnie co się tyczy do daty imprezy.”\nJej mąż zgadza się: „Tak, w normalnych rodzinach się mówi się, kiedy kto co robi. Ale wy udajecie, że jesteśmy potworami i pogryziemy was, gdy powiecie złe słowo.” - „No cóż”, odrzekł syn. „To chyba konsekwencja waszego zakazu odwiedzania reszty rodziny.” - „Uchyliliśmy ten zakaz.” - „Mimo to.” Matka próbuje zacząć jeszcze raz: „ Po myślałam, że przynajmniej w rodzinie można ufać sobie nawzajem, że my czworo trzymamy się razem.” Na skutek tego, syn zadaje ostatnie pytanie w tej dyskusji, pytanie, o którym nawet nie wiedział nawet , ani dlaczego je zadał, ani jakiej oczekiwał odpowiedzi: „Którego zerwania” - miał na myśli albo rodzinę, albo jego siostrę i samego siebie (two options here: "jego siostrę i siebie" or "swoją siostrę i samego siebie", narration from his point of view) - „Którego zerwania bardziej żałujesz?”. On wiedział, że to było fatalnie popełnił (optional "fatalny") błąd, kiedy matka tylko wskazała palcem na jego siostrę i na niego, ponieważ z powodu jej płaczu (3 options: jej łez/płaczu/swojego płaczu) już nie mogła już mówić. On jednak od dawna już nie miał łez. Rodzina ta była dlań obojętna.\nNote: "Zerwanie" implies breaking up between a couple, term "konflikt" ("którego konfliktu)" would be more appropriate.\nVery good work! Your vocabulary is rich and the usage of grammar structures is diverse. I'm seriously impressed by the level of your Polish, the mistakes are mainly in word order, some punctuation and the nuances of picking the right word or phrase for the context. Even natives often have trouble with these ;)\nIt's always nice and interesting to read your works, keep up the good work! :) Pozdrowienia z Polski!\nDziękuję bardzo! Mam nadzieję, że już widziałæś, że te poprawienia są rzeczywiście dla mnie ważne. Poprawiłem już większość spraw które wskazałæś mi, ale mam jeszcze jakieś pytania i wątpliwości.\nCzemu nie pozwalasz wyrazu „połączyć się”? Miałem na myśli pewny niemiecki zwrót, taki czasownik, który dosłownie tłumaczyłby się jak „zrosnąć się” (zusammenwachsen). Chcę wyrażać że przyzwyczaili się do siebie i więc mogą dobrze żyć razem. I to nie bo są oddzieleni od reszty rodziny ("because they were isolated"), ale raczej mimo tego albo właściwie nawet niezależnie od tego.\ntę konfirmację ... tu na pewno ja mam rację, przynajmniej według wikisłownika, ale też innych źródeł, jeśli chcesz.\nDlaczego zastąpiłæś „skoro” przez „gdy”?\nW wyrazu „dzisiaj wieczorem znowu” zmieniłæś tylko końcówki słów bez zmienienia sensu. Dlaczego tych par słów z identycznym znaczeniem nie można po prostu zawsze zastępować każdorazowo innym równoznacznym słowem? Więc dlaczego "dziś" nie jest zawsze tym samym jak "dzisiaj"? A co do „znów” a „znowu”?\nCzy prawdziwie nie można mówić "kiedyś" tak, jak ja to zrobiłem, czy tylko zmieniłæś to z osobistych powodów?\nMam to same pytanie na temat czasownika „odrzec”: Dlaczego zmieniłæś czas, choć całe działanie pierwszoplanowe wydarzy się w czesie teraźniejszym?\nwejść do dyskusji - to nie był mój pomysł ... jaka jest różnica między twoim włączaniem się a wejściem?\nDzięki zwłaszcza za komplementy!\nSorry for the late reply! It took me a bit of time to look up the usage rules on different sites and compare them. I've also read opinions of natives on some forums, to try to answer your interesting questions more accurately.\nI'm a female, so you can use the feminine endings. I don't know which language you are more comfortable reading, so I'm writing back in English.\nAbout "growing close", "getting used to eachother":\n"Połączyli się" means "joined", its meaning is not the same as "przyzwyczaić się".\nI checked the definition of "zusammenwachsen" here and here:\n"zrastać się" - when talking about plants, wounds (skin, bones etc.);\n"połączyć się" - when talking about, for example, countries (eins werden - w jedno);\n"połączyć się w jedno" - "become one", in a physical sense;\nWhen talking about people, przyzwyczaić się do siebie sounds more natural, since people don't physically merge together. Or maybe "przywyknąć do siebie" - it sounds even better. Both those options suggest that they got used to eachother enough to tolerate one another, but verb "zżyć się" (sich binden) suggests actual warm feelings were also developed. It's also a bit similar in construction to "zusammenwachsen": "z-żyć" is developed from "żyć" and "z" (in the sense of "z kimś/czymś), so it conveys the meaning "to get close to someone by living together".\nDwie rzeki połączyły się w jedną (not "zrosły").\nAby zrobić zupę, należy połączyć składniki.\nOni połączyli się rękoma.\nJego rany zrosły się.\nKorzenie tych roślin zrosły się razem.\nOn połączył z nimi siły. - He joined forces with them.\nOni połączyli się więzłem małżeńskim - They got joined by marriage.\nAbout "tą" vs "tę":\nBiernik (kogo, co?) formally uses the "tę" form for feminine singular, but in casual speech "tą" is commonly used. I picked "tą", because family members use casual speech when talking to eachother. However, both forms are correct, "tę" sounds just a bit formal to use while chatting at dinner. You can pick the one that suits you best. Here is an interesting article about this issue in Polish. :)\n„skoro” vs „gdy”:\n"Skoro" (or "bo/ponieważ/dlatego, że") is used for reasoning, and in this case we are talking about the time that "mąż rozgniewał się". The usage of "wówczas" (it means "then" - so we specify when exactly) suggests we are considering the time, not the reason:\n"Wowczas ... (when?) ... gdy/kiedy... "\nRozgniewał się, gdy/kiedy... - He got angry when...\nRozgniewał się, bo/dlatego, że/ponieważ (casual/less formal/more formal)... - He got angry, because...\nSkoro (or "ponieważ", but not "bo"/"dlatego, że", because they can't be placed at the beginning of a sentence) nie ma chleba, muszę go kupić. - Because there's no bread, I must buy it.\nGdy/kiedy nie ma chleba, muszę go kupić. - When there is no bread, I must buy it.\nMusiałam kupić chleb, gdy/kiedy/bo/ponieważ/dlatego, że go zabrakło/się skończył. - I had to buy bread, when (gdy/kiedy) / because (all other options) I ran out of it.\n"dziś" vs "dzisiaj" and "znów" vs "znowu":\nBoth of those couples of words have the same meaning and your use of them is correct. The difference in usage is to pick the word that fits the sentence best rhythmically. The opinions vary here, even among native speakers, so I picked the option that sounds the most natural and fits your writing style. It's a bit of a personal opinion, so of course you may pick different words than me, it depends on what sounds best to you. :)\n"kiedyś" vs "w końcu":\n"Kiedyś" means that an event will happen or have happened at unspecified time. Your description of the situation suggests that the situation had occured before, in the past. The husband's reaction (joining in) also takes place at a specific time - during the discussion.\n"W końcu" is translated as "eventually" or "at last" and leaves no doubts that an event will happen or has happened.\nWhen the mother and daughter are arguing (specific time), the husband eventually joins the discussion.\nThis is my mistake, I forgot to change the tense when changing your verb. Present continuous form "odrzeka" sounds too formal and a bit old-fashioned, the verb "odpowiada" fits much better.\n"wejść" vs "włączyć się":\n"Wejść" means to enter and while "to enter a discussion" sounds correct in English, it's rarely, if ever, used in Polish. "Włączyć się do dyskusji" - "to join a discussion" - is the understandable and correct form.\nHere are two dictionaries that I like to use when learning languages and translating, because they give example sentences and context: first, second.\nImportant tip: the usage of punctuation in Polish is very important. I've added some commas to my first edit of your text. The placement of them can even change the meanings of whole sentences, just like in English.\nHere's a funny example:\nIt's also paid close attention to in any form of writing, unless it's something extremely casual, like text messages.\nI hope my tips and suggestions will help you with your future writings. Okcydent's editing tip is also very good.\nPozdrawiam i życzę Ci dużo weny twórczej! :)\nO la la! To dosyć dużo do czytania, ale dziękuję ci jeszcze raz serdecznie za twoje stanowiska o różnych sprawach językoznawczych ... Na pewno to wpływa moje przyszłe teksty, a jeśli nie, po prostu wrócisz aby powtórzyć czego jeszcze muszę uczyć się.\nTutaj zwrot skoro tylko jest tłumaczony po niemiecku ze słowem sobald, które po angielsku znaczy as soon as. Czy to możliwe w moim zdaniem?\nWówczas mąż rozgniewał się, skoro tylko dowiedział się, że córka skłamała.\n"Skoro tylko" suggests that "mąż rozgniewał się" immediately after "dowiedział się, że córka skłamała", but it doesn't sound natural in narrative speech. Using "gdy/kiedy/jak tylko" (which also means "as soon as") sounds more correct here.\nI'm looking forward to commenting on your future posts - they are very interesting! :)\n"(...) tłumaczyłby się jak „zrosnąć się” (zusammenwachsen). Chcę wyrażać że przyzwyczaili się do siebie i więc mogą dobrze żyć razem (...)"\nJak nic poszukujesz zwrotu (uwaga na zęby) "zżyć się ze sobà" :)\nTak, to wydaje mi się dogodne ... mam jednak pytanie: co to znaczy "uwaga na zęby"? Czy to się mówi gdy coś jest trudne do wymówienia? Według mnie zdarzy się dość często że jest za dużo głosek syczących w polskim językiem. Wstrząsając.\n"mam jednak pytanie: co to znaczy "uwaga na zęby"? Czy to się mówi gdy coś jest trudne do wymówienia?"\nw kontekście mojej wypowiedzi, tak, miało to uprzedzić o nadchodzacej trudności, ale nie jest to nic utartego, więc nie przykuwałbym do tego specjalnej uwagi.\nw kontekście trudności językowej lepszym zwrotem będzie „połamać sobie język”. Zęby to raczej: „zjadł na tym zęby” w sensie gdy ktoś jest bardzo doświadczony w jakiejś dziedzinie\n„Konfirmacja” in Polish can be translated as bierzmowanie (if Catholic) and probably stay as konfirmacja for Protestant Churches.\nNastępuje na to milczenie - Następuje milczenie / (chwila milczenia). Or: Nastała głucha cisza. or Odpowiedzią jest cisza.\nprawdziwie napięta - rather: naprawdę napięta\nWszystkie cztery przy stole osoby wiedzą że - Wszystkie cztery osoby przy stole wiedzą, że\nszybko zapowiadać sprzeczkę - grammatically ok, but strange thing to say, better: zapowiadać sprzeczkę; or szybko zamienić się w sprzeczkę (kłótnię)\nw ochłapie rodziny - no, no no. ochłap (in German: Reste vom Tisch der Reichen;Abfälle) - should be w gronie rodziny\ndzień gdy córka była powinna ćwiczyć na fortepianie - dzień, gdy córka powinna była ćwiczyć na fortepianie\nzadanie muzyczne dla szkoły - szkolne zadanie z muzyki\nlecz wyszła bez pozwolenia do jej przyjacielki z wizytą. - lecz wyszła bez pozwolenia (z wizytą) do swej przyjaciółki (z wizytą)\nWówczas mąż gniewał się, skoro dowiedział że córka skłamała. On nie krzyknął, ale tylko powiedział - I would use ojciec. *Nie krzyknął /(nie podniósł głosu), ale powiedział tylko:\nDobrze, oddaj nam kieszonkowe. - „nam” is redundant\nNastępnie córka odbiegnęła zacząc płakać, aby wrócić po kilku chwili z pieniądzami. - Następnie córka odbiegła (i zaczeła płakać)/(płacząc), (a)by wrócić po kilku chwilach z pieniędzmi\nJuż nie uspokoiła się. - ?? Nie uspokoiła się już\nDzisiaj wieczorem znowu jest duża szansa że ona płacze. - I think it needs future tense like: Dzisiaj wieczorem znowu/(znów) jest duża szansa że (zapłacze)/(będzie płakać).\nZwykle w takiej sytuacji matka i córka dyskutują coraz (emocjonalniej)/(żywiołowiej), aż ojciec nie wejdzie głośno do dyskusji\nMacie nadal tyle sekretów a zasmuca mnie że - Macie nadal tyle sekretów, że aż zasmuca mnie że\n„To chyba konsekwencja waszego zakazu odwiedzać resztę rodziny.” - „To chyba konsekwencja waszego zakazu odwiedzania reszty rodziny.”\nPomyślałem że przynajmniej w rodzinie można ufać się nawzajem, że my cztery trzymamy się razem.” - Pomyślałam że przynajmniej w rodzinie można ufać sobie nawzajem, że my czworo/(w czwórkę) trzymamy się razem.”\nsyn pyta ostatnie pytanie tej dyskusji - syn zadaje ostatnie pytanie (w) tej dyskusji\nzadał, a jakiej oczekiwał odpowiedzi - zadał, ani jakiej oczekiwał odpowiedzi\nI don't get the idea behind this part of text:\n„Którego złamania” - miał na myśli albo rodzinę albo jego siostrę i samego siebie - „Którego złamania bardziej żałujesz?” On wiedział że to było fatalnie kiedy matka tylko wskazała palcem na jego siostrę i na niego, ponieważ z powodu jej płaczu już nie mogła mówić. On jednak od dawna już nie miał łez. Rodzina była dlań obojętna.\nDzięki za poprawienie! Czy możesz proszę zobaczyć jeszcze raz czy mój tekst teraz jest zrozumiały?\nnaprawdę piszemy nierozdzielnie https://sjp.pwn.pl/szukaj/naprawdę.html\nI've tried to format it „better” but I'm not a professional editor. Belive it or not but dialogues in Polish books look different. There are nearly no quotation marks. Below excerpt from Witcher\nRodzina je razem. Rodzina, to znaczy, że czworo ludzi siedzi przy jednym stole. Matka ze swymi dziećmi - synem i córką. Obydwoje skończą wkrótce liceum. Przez dość długi czas żyli tylko we trójkę, aż do dnia kiedy matka znów znalazła partnera. Chociaż miała ledwo co czterdzieści lat, a on prawie siedemdziesiąt, wzięli ślub. Wielu krewnych nie zgadzało się z tym ślubem i dlatego rodzina rozpadła się na dwie części. Natomiast ta czwórka osób dobrze połączyła się i zbliżyła się do siebie.\nPo krótkiej chwili ciszy matka nagle pyta:\n— Czy wy macie właściwie zaproszenie na tę konfirmację? Czy idziecie tam w tę niedzielę?\nOdpowiedzią jest milczenie. Córka przełyka. Potem zaś mówi:\n— Nie w tę niedzielę.\nTeraz sytuacja jest naprawdę napięta. Wszystkie cztery osoby przy stole wiedzą, że ta informacja może szybko spodować sprzeczkę. Już nie raz temat wydarzeń w gronie innej części rodziny prowadził do głośnych konfliktów. Zwłaszcza wart wspomnienia jest dzień, gdy córka powinna była ćwiczyć na fortepianie, bo miała zadanie domowe z muzyki, lecz wyszła bez pozwolenia z wizytą do swojej przyjaciółki. Wówczas mąż rozgniewał się, skoro dowiedział się, że córka skłamała. Nie podniósł głosu, ale powiedział jedynie\n— Dobrze, oddaj kieszonkowe.\nNastępnie córka odbiegnęła płacząc, aby po kilku chwilach wrócić z pieniędzmi. Jeszcze się nie uspokoiła. Dzisiaj wieczorem znowu jest duża szansa, że będzie płakała. Zwykle w takiej sytuacji matka i córka dyskutują coraz bardziej emocjonalnie, aż do chwili, gdy mąż nie wejdzie głośno do dyskusji. Tym razem jest inaczej.\n—A ty? — pyta syna, który nie jest jego synem — Przyznaj — dodaje na wpół rozkazując na wpół żartując.\n—Tak — brzmi odpowiedź —Mam taki papier w moim pokoju, jednak jeszcze nie wiem czy tam pójdę, między innymi ponieważ nie mam jeszcze prezentu.\nOskarżenie jest oczywiste, natomiast matka wyjaśnia je jeszcze raz dla wszystkich:\n— Jestem rozczarowana, że wciąż nie jesteście w stanie nas informować o waszych planach. Macie nadal tyle sekretów, że aż zasmuca mnie to, że nie ma pomiędzy nami takiej otwartości. Moja własna matka okłamała mnie co do daty imprezy.\nJej mąż zgadza się:\n— Tak, w normalnych rodzinach mówi się, kiedy kto co robi. Ale wy udajecie że jesteśmy potworami i pogryziemy was, gdy powiecie złe słowo.\n— No cóż — odrzeknie syn —to chyba konsekwencja waszego zakazu odwiedzania reszty rodziny.\n— Uchyliliśmy ten zakaz.\n— Mimo to — Matka próbuje zacząć jeszcze raz — Myślałam że przynajmniej w rodzinie można ufać sobie nawzajem, że my czworo trzymamy się razem.\nNa skutek tego syn zadaje ostatnie pytanie w tej dyskusji, pytanie, o którym nie wiedział nawet, ani dlaczego je zadał, ani jakiej oczekiwał odpowiedzi:\n— Którego zerwania — miał na myśli albo rodzinę albo jego siostrę i siebie — Którego zerwania bardziej żałujesz?\nWiedział że to było fatalnym znakiem, kiedy matka tylko wskazała palcem na jego siostrę i na niego, ponieważ z powodu swego płaczu nie mogła już mówić. On jednak od dawna już nie miał łez. Rodzina ta była dlań obojętna.\nZgaduję, że "konfirmacja" to "komunia"? Przy okazji - świetna polszczyzna!\nDzięki! :D Nie jestem pewien, ale uważam komunię raczej za rytuał który się wykonuje w kościole podczas gdy konfirmacja - myślę że to protestancki odpowiednik katolickiego bierzmowania - jest świętem które odbywa się dla wszelkiego tylko raz w życiu.\nWow, jestem pod wrażeniem. Pod wrażeniem, że nauczyłeś się Polskiego do takiego stopnia. Polski nie jest łatwym językiem ze względu na gramatykę słowiańskich języków, a sam z pierwszej ręki wiem, ile wysiłku wymaga prawdziwa nauka języka, wow. Nic tylko pogratulować wytrwałości. I życzę powodzenia\nDziękuję bardzo! Nie całkiem wiem, jak odpowiedzieć, ale oto moje myśli na to, co napisałeś: Jestem oczywiście dumny, bo takich słów zwykle nie słyszałem, zanim uczyłem się języka przez przynajmniej dwa lata ... za wiedzę angielskiego nigdy nikt nie pogratulował mnie. Nie tylko, bo mój angielski jest mniej lub bardziej średni, lecz raczej, bo z różnych powodów angielski zostaje dziś nudnym językiem. Za mój francuski dostałem jednak coraz to nowe komplementy, ale to się zaczęło właściwie dopiero po dwóch latach uczenia się. Natomiast chcę dodać następujący oczywisty aspekt, ponieważ nie można go mówić wystarczjąco często: Miałem francuski w szkolnych lekcjach ze wspaniałym nauczycielem, ale polskiego uczyłem się z własnych sił u mnie w domu. Francuski był dla mnie raczej czymś ciekawego, czego mógłem nauczyć się w szkole poza innymi rzeczami, podczas gdy polski to dla mnie znak jednej z moich najważniejszych przyjaźni i dlatego jest powiązanym z dużo więcej emocjonalnością. Stąd pochodzi moja wytrwałość. Francuski jest dla mnie grą, polski jest pasją. A wyzwaniem.\n"Kiedy mama wróci z pracy?"\n"Moja mama jest bardzo wrażliwa."\n"Moja mama czeka na lato."\n"Twoja mama miesza zupę."\n"Moja mama jest aktorką."\n"Moja mama gotuje polski obiad."


Liczniki rowerowe - bezprzewodowe - Profi Bike\nStrona głównaAkcesoria roweroweLiczniki\nLicznik rowerowy Intuicyjny w obsłudze licznik rowerowy o podstawowych funkcjach to niezwykle przydatne akcesorium. Sprawdzenie ...\nSPECYFIKACJA SPECYFIKACJA ŁĄCZNOŚĆ BEZPRZEWODOWY MARKA KROSS FUNKCJE ROWEROWE DYSTANS, DYSTANS CAŁKOWITY, PRĘDKOŚĆ AKTUALNA, PRĘDKOŚĆ MAKSYMALNA, ...\nNie ulega wątpliwości, że jazda na jednośladzie to aktywność fizyczna przynosząca wiele radości – można odwiedzić wiele ciekawych miejsc czy poczuć wiatr we włosach i odpocząć z dala od miejskiego zgiełku.\nSatysfakcję jednak mogą dawać nie tylko krajobrazy, które możemy zobaczyć. Dla niektórych radością będzie także przejechany dystans. W tym celu stosuje się liczniki rowerowe, które zapiszą nasze osiągnięcia, a także najważniejsze informacje dotyczące przejechanej trasy.\nW asortymencie naszego sklepu znaleźć można między innymi niezawodne, bezprzewodowe liczniki rowerowe. Przy niewielkich rozmiarach posiadają one szereg funkcji, które przydadzą się każdemu kolarzowi – zarówno temu turystycznemu, jak i wyczynowemu. Na czytelnym wyświetlaczu otrzymasz informację o prędkości jazdy, pokonanym dystansie czy czasie jazdy.\n2022 Kross Hexagon 2.0 27,5" Men


Wpisy 11 2016 | Wyławiamy smakowite kąski z morza wiadomości - http://to.kolobrzeg.pl/\nWpisy 11 2016 | Wyławiamy smakowite kąski z morza wiadomości\nhurtownia fotowoltaiczna prysznic słonecznyPrysznic słoneczny to nazwa urządzenia (ang. solar shower), które służy do podgrzewania wody do kąpieli przez promieniowanie słoneczne. Ogrzana woda gromadzona jest w zbiorniku. Różne rozwiązania techniczne wp pozostała część\nlower sielsia palaces trip Some facts worth to knowPoland (Polish: Polska ?p?lska ( listen)), officially the Republic of Poland (Polish: Rzeczpospolita Polska,a About this sound listen (help?info)), is a country in Central Europe,11 sprawdź to\nelectrician Kingston upon Thames Wholesale Electricity Every electrician should be very well prepared to perform the tasks entrusted himself. Therefore, it must refer to the building where he worked, and will purchase all they needed e więcej informacji\nnaczynia z melaminy Zastawa stołowa w WikipediiWspółcześnie w europejskim kręgu kulturowym każdy ze spożywających posiłek ma do dyspozycji przeznaczone wyłącznie dla niego naczynia i sztućce. Są to przede wszystkim różnego rodzaju talerze czytaj tu\nnaczynia z melaminy Zastawa stołowa w WikipediiWspółcześnie w europejskim kręgu kulturowym każdy ze spożywających posiłek ma do dyspozycji przeznaczone wyłącznie dla niego naczynia i sztućce. Są to przede wszystkim różnego rodzaju talerze sprawdź tutaj\noperacja powiek gliwice Jak usunąć cienie pod oczamiTo jedna z tych przypadłości, która dotyka większą część naszego społeczeństwa. W wielu przypadkach cienie pod oczami to przede wszystkim efekt zaniku tkanki podskórnej. Warto zauważy wszystko tutaj\npokrowce na motocykl silnik bokserSilnik o przeciwległych cylindrach Od góry: schemat kinematyczny silników o przeciwległych cylindrach z rozdzielną (bokser) i niżej, wspólną (silnik dwutłokowy) komorą spalania. Jest to silnik o wtrysku pośrednim. Zasada działania silnika typ reszta poradnika\ntanie panele fotowoltaiczne Dlaczego warto zamontować instalację fotowoltaiczną? Instalacje fotowoltaiczne są coraz bardziej popularne w codziennym życiu. W związku z coraz większym rozpowszechnieniem tej technologii i zm odkryj więcej\nDodane: 12:32 28. 11. 2016\ntanie panele fotowoltaiczne Dlaczego warto zamontować instalację fotowoltaiczną? Instalacje fotowoltaiczne są coraz bardziej popularne w codziennym życiu. W związku z coraz większym rozpowszechnieniem tej technologii i zm kliknij aby przeczytać\nczyszczenie wykładzin wrocław Nadajemy pomieszczeniu ciepłą, miłą atmosferęUżywając wykładzin dywanowych nadajemy pomieszczeniu ciepłą, miłą atmosferę. Wykładzina dywanowa ociepla i wytłumia hałas. Polecana jest do pokoi dziecinnych, oraz do dodatkowe informacje\ndystrybutor steca Energia odnawialna ? przyszłość energetyki Energia odnawialna zaczyna odgrywać coraz istotniejszą rolę we współczesnej energetyce. Nie da się ukryć, że to właśnie energia odnawialna stanowi przyszłość. Zasoby węgl pełen artykuł\npolish mountains travels About polish forestsPolish forests cover about 30% of Poland's territory, and are mostly owned by the state. Western and northern parts of Poland as well as the Carpathian Mountains in the extreme south, a całość\nrozwód rybnik Adwokat zajmujący się sprawami rozwodowymiProwadzeniem spraw rozwodowych zajmują się przygotowani do tego adwokaci. Są oni specjalistami w zakresie prawa rodzinnego i praw dziecka, a dzięki temu mogą doradzić swoim klientom, w jaki sposób powinn całość tutaj\nspa ursynów Co to jest włos?Włos ? nitkowaty, zrogowaciały, wyspecjalizowany wytwór naskórka, występujący wyłącznie u ssaków, na powierzchni ich skóry, zbudowany z twardej, spoistej keratyny1. W entomologii termin włosy lub włoski (łac. comae, pili, chaetae) stosowa kontynuuj czytanie\nbezalkoholowe chusteczki do dezynfekcji Oferta dla gabinetów kosmetycznych Aparatura potrzebna do zabiegów upiększających to nie tylko sprzęty lekarskie do przeprowadzania zabiegów laserowych czy do chirurgii plastycznej. Chociaż niewie czytaj pełen artykuł\npolish primeval forest Alpine hike - the pros Part of any trip to the mountains, such as Tatra and Pieniny should be no doubt alpine hike. If you allow us to do our condition, and have the appropriate equipment, we should go on such a trip for czytaj tutaj więcej\nwkładki ortopedyczne warszawa Obuwie ortopedyczneObuwie ortopedyczne - jest specjalistycznym obuwiem noszonym przez ludzi w celu korekcji lub zapobiegania wadom stóp, odciążenia i ochrony miejsc zmienionych chorobowo oraz kosmetycznego uzupełnienia u zobacz więcej\npokrowiec na motocykl W roku 1893 zdobył patentW 1893 roku Rudolf Diesel skonstruował silnik o nieco zmienionej konstrukcji i zasadzie działania, niż silniki spalinowe znane dotychczas. Przyświecającym mu celem było stworzenie maszyny jeszcze wydajniejszej, a opierającej się na zobacz stronę\nDodane: 06:29 28. 11. 2016\nprzychodnia weterynaryjna radom Praktyki odbywane przez weterynarzyKażdy weterynarz musi być dobrze wykształcony, żeby mógł samodzielnie leczyć zwierzęta. Dlatego studia weterynaryjne traktowane są bardzo poważnie i poparte odpowiednimi praktykami. W czasie tak można zobaczyć tutaj\nlower silesia tours Direction: peaceful vacation In Poland, you will find many places that are ideally suited to spend time in a peaceful and quiet atmosphere. Most often affects the local climate and the lack of many tourists in thi więcej porad tutaj\npolish forest travels About geographyPoland's territory extends across several geographical regions, between latitudes 49° and 55° N, and longitudes 14° and 25° E. In the north-west is the Baltic seacoast, which extends from the Bay of Pomerania ciąg dalszy\nImplanty ChorzówPolityka cen transferowychEnergia odnawialna, kolektory słoneczne - zastosowanie i poradyGdzie trzymać skuter?O ogrodzeniach, płotach i furtkachFunkcjonalna odzież dla sportowców-co i jak?W salonie kosmetycznym - jakie zabiegi są dostępne?Chorujące zwierzątko- pomoc weterynaryjnaZ prawniczego punktu widzenia i siedzeniaSzybalski-stomatologia.plLet your apartment stay hydrated - call a plumberPoligrafia w centrum uwagiTanie pozycjonowanieKrótko o panelach słonecznychNagrzewnice na event Vi skal til tannlegen Pulsar BHPCo można powiedzieć o nowoczesnym ogrzewaniu?Artykuł o drewnie i meblach drewnianychObsługa BHPDentyści i stomatolodzy- krótko o leczeniu zębówEnergia słoneczna - jak ją wykorzystać?O geodetach ogółemElectrical servicesO leczeniu zębów - nie bój się dentystyAtrakcje w Hiszpanii - plaże, zabytki, widokiDo czego wykorzystać woreczki z materiału?Kilka ważnych dla Ciebie usług geodezyjnychSzkolenia BHPKilka ciekawych faktów o OZE z naciskiem na energetykę słoneczną


FindHotel - Super 8 Atlantic City\n175-181 South Tennessee Ave, Atlantic City, Stany ZjednoczonePokaż mapę\nNa podstawie 2 140 recenzji\nO Super 8 Atlantic City\nSuper 8 Atlantic City oferuje komfortowe zakwaterowanie w czasie pobytu w mieście Atlantic City. Na gości czekają też takie udogodnienia, jak recepcja czynna całą dobę, basen odkryty i darmowy internet bezprzewodowy w przestrzeni ogólnodostępnej.\nObiekt motel posiada 68 pokoi wyposażonych we wszystkie udogodnienia zapewniające wygodny pobyt.\nW sąsiedztwie obiektu Super 8 Atlantic City goście znajdą różne sklepy, restauracje i popularne w mieście Atlantic City kluby. W kilkanaście minut można się stąd dostać do takich miejsc, jak Revel Atlantic City i Resorts Casino Hotel.\ntelewizja satelitarna / kablowa, TV\nOpinie klientów: 2 140\nPrzyjemnyOpinie klientów: 2 140


"Suits": Finał nie rozczarował - Serialowa\n"Suits": Finał nie rozczarował\nMateusz Madejski / 10 września 2011, 9:25\nBohaterowie "Suits" na zdjęciu promocyjnym\nHarvey Specter jednak nie jest zimnym draniem – tego dowiedzieliśmy się w ostatnim odcinku proceduralu. Na odpowiedzi na najciekawsze pytania musimy jednak poczekać do następnego sezonu.\nOstatni odcinek serialowego sezonu musi czymś zaskoczyć. Tak, abyśmy myśleli o losach bohaterów aż do następnych serii. Czy finał 1. sezonu "Suits" zaskoczył? Zdecydowanie tak. Fani serialu prędko nie zapomną o Mike'u i Harveyu. Bo ci znaleźli się w tarapatach i ich dynamicznie rozwijające się kariery są mocno zagrożone.\nFinał sezonu też pokazał nam inną, ludzką twarz Harveya. W pierwszych odcinkach był on trochę tańszą wersją Gordona Gekko z "Wall Street"; był zimny, konkretny do bólu i bardzo cyniczny. Dziś wiemy, że posiada on nie tylko ma emocje, ale i miewa wyrzuty sumienia. A o te chyba wziętych adwokatów mało kto podejrzewa.\nCoraz bardziej się komplikuje życie prywatne bohaterów. Prawdopodobnie w 2. serii bardzo rozwinie się wątek melodramatyczny. Tak przynajmniej wynika z ostatniego odcinka. Ja życzyłbym sobie zamiast tego nieco bardziej skomplikowane historie prawniczo-kryminalne.\nCzy 2. seria "Suits" będzie ciągle serialem o prawie, bezprawiu i korporacyjnych intrygach? Czy może stanie się raczej prawnym melodramatem? Najbardziej jednak frapują pytania o przyszłość Mike'a i jego mentora. Czy jego (ich) tajemnica wyjdzie na jaw? Za rok obejrzymy nowe odcinki i zapewne dostaniemy odpowiedzi.\nDogfight, recenzja, seriale prawnicze, Suits, Suits finał 1. sezonu, Suits sezon 1


<!-Kraków ogłoszenia Darmowe ogłoszenia drobne - Kraków-ogloszenia.pl - Szybko i sprawnie bez rejestracji. Ogloszenia - praca, mieszkanie, motoryzacja, dom i ogród,(nieruchomości) , turystyka, ogłoszenia premium, usługi, sport , towarzyskie , moda , zdrowie , ogłoszenia wyróżnione , nauka , ślubne , sprzęt eletroniczny, dodaj ogłoszenie, anonse, ogłoszenia drobne, za darmo, pakiety ogłoszeń , sprzedam kupię oraz ogłoszenia drobne i anonse-> Przenośniki rolkowe - Kraków Ogłoszenia - Drobne , Darmowe ogłoszenia Kraków i okolice <!-BASE HREF="http://www.krakow-ogloszenia.pl/"->\nPrzenośniki rolkowe - Ogłoszenia Kraków\nDodane: 23/05/2021 15:22:41\nMamy dziś przyjemność zachęcić wszystkich Państwa do tego, żebyście z bliższej perspektywy przyjrzeli się przygotowanej przez nas ofercie. Wieloletnia obecność firmy w tym obszarze rynku, a także umiejętne dopasowywanie się do jego realiów sprawia, że możemy w najlepszy z możliwych sposób sprzedawać elektrobębny różnego rodzaju. Z nami zyskujecie Państwo gwarancję perfekcyjnej jakości. Do zapoznania z naszą ofertową opcją zapraszamy wszystkie osoby, które są nastawione na rozwiązania tworzone dla lubiących konkrety. Wobec innych innych firm tego typu, odznaczamy się przede wszystkim fachowymi działaniami w wywoływaniu satysfakcji naszych klientów.


Pojemniki plastikowe do przechowywania - kiedy mogą się przydać? - Arcymistrz\nStrona głównaZakupyPojemniki plastikowe do przechowywania – kiedy mogą się przydać?\nRedakcja arcymistrz.pl 22 listopada 2021 Brak komentarzy\nopublikowane w lis. 22, 2021 w 10:50 pm\nPlastikowe pojemniki do przechowywania znajdują spore zastosowanie w przestrzeni magazynowej. To właśnie z ich pomocą dba się o porządek, ład oraz umiejętne zorganizowanie pracy. Na szczególną uwagę zasługuje ich wytrzymałość oraz trwałość. Posiadają szerokie grono odbiorców, głównie za sprawą swojej uniwersalności i długiej żywotności. Łatwo przesuwać je z miejsca na miejsce, transportować i umieszczać w nich kolejne produkty oraz akcesoria.\n1 Pojemniki plastikowe do przechowywania – czym się odznaczają?\n2 Pojemniki plastikowe do przechowywania – gdzie są wykorzystywane?\n3 Pojemniki plastikowe do przechowywania – dlaczego warto po nie sięgać?\nPojemniki plastikowe do przechowywania – czym się odznaczają?\nWysokiej klasy pojemniki plastikowe odznaczają się podwyższoną odpornością na zużycie oraz ścieranie. Są mocne i solidne, a do tego występują w wielu różnych rozmiarach oraz kolorach. Pudełka magazynowe są dopasowane do popularnych regałów magazynowych oraz palet. Dzięki temu praca z nimi jest prawdziwą przyjemnością. Na magazynie nie dochodzi do żadnych opóźnień. Takie pojemniki rozwiązują wszelkie problemy ze sprawnym oraz bezproblemowym transportowaniem i przechowywaniem wybranych towarów.\nPojemniki plastikowe są dostępne w bardzo dobrych cenach, a do tego wykazują się niezwykłą lekkością. Ich przenoszenie nie wymaga od pracowników większej siły.\nPojemniki plastikowe do przechowywania – gdzie są wykorzystywane?\nJak już zostało wspomniane pojemniki plastikowe są wykorzystywane głównie na terenie magazynów. Ponadto można z nich skorzystać:\nna sklepowych zapleczach,\nWszechstronność zastosowania sprawia, że każdy zainteresowany użytkownik prędzej czy później dokona słusznego wyboru. Nie da się ukryć, że pojemniki należące do tej kategorii odegrają niebagatelną rolę przy różnego rodzaju przeprowadzkach (zarówno prywatnych, jak i firmowych).\nPojemniki plastikowe do przechowywania – dlaczego warto po nie sięgać?\nSięganie po pudełka magazynowe z plastiku ma bardzo duży sens. Dzięki nim dba się o porządek w miejscu pracy, a do tego zabezpiecza się firmowe towary. W ten sposób właściciele firm mają pewność, że zamówione produkty dotrą do klientów w nienaruszonym stanie i nie zostaną w żaden sposób uszkodzone.\nPojemniki plastikowe to znaczne oszczędzanie na dotychczasowych kosztach. Są dużo korzystniejszym wyborem niż kartonowe opakowania, gdyż można z nich korzystać wielokrotnie. Jeden plastikowy pojemnik może z łatwością zastąpić nawet kilkaset kartonowych pudeł. Warto to sobie dokładnie przekalkulować, a wnioski nasuwają się same. W tego typu pojemnikach można przechowywać nie tylko towary przeznaczone dla klientów, ale też rozmaite akcesoria, np. nakrętki, śrubki czy też gwinty.\nNajlepsze rozwiązanie to wyposażenie się w komplet pojemników plastikowych (o małych, średnich i dużych rozmiarach). Dzięki temu użytkownicy przygotują się na każdą ewentualność i nie będą niczym zaskoczeni. Plastikowe pojemniki gwarantują oszczędność kosztów, ale też miejsca. Są odporne na działanie zmiennych temperatur (niskich, jak i wysokich), a dodatkowo chronią towary przed zabrudzeniami i zanieczyszczeniami. Jak widać opłaca się w nie inwestować.\nRedakcja arcymistrz.pl 26 stycznia 2022\nRedakcja arcymistrz.pl 6 października 2020\nRedakcja arcymistrz.pl 21 sierpnia 2020\nJakie szkodniki najbardziej zagrażają plonom?\nFotele obrotowe – ergonomia przede wszystkim


Dream Team powoli się rozpędza! | UKS Basket Aleksandrów Łódzki - koszykówka dziewcząt I Liga\n23 października 201912-\nW minioną środę zagraliśmy drugie spotkanie rozgrywek juniorek starszych U-22, w której lokujemy największe nadzieje na medal Mistrzostw Polski! :) Sreberka - Dream Team zmierzył się z młodymi-gniewnymi z ekipy trenerów Piotra Feddera i Łukasza Koteckiego...\nOd pierwszych minut widzieliśmy zdeterminowaną bydgoską młodzież, a po drugiej stronie opanowanie i doświadczenie aleksandrowianek prowadzonych przez sztab trenerki Adam Rajkowski, Dariusz Raczyński i Tomasz Grzeszczakowski. Wszystkie Sreberka zapisały się w statystykach, więc... bardzo rzadko opisujemy indywidualne dokonania naszych Basketek, ale dziś zrobimy wyjątek :)\nPierwsza "1" Natalka Łopińska (16 pkt. 3x3) zagrała koncertowo ze znakomicie zbilansowaną grą w obronie (8 przechwytów) i ataku! Tego oczekujemy od Ciebie "Słówka"! Brawo TY <3\n"Pitbull" Martynka Janusz (4 pkt.), była nie do przejścia w obronie, czekamy jeszcze na kilka "trójeczek" i Twoich "wjazdów" podkoszowych! :)\nWreszcie "wystrzeliła" Biana Bałwas (5 pkt.), która wykorzystała pozytywnie każdą minutę na parkiecie grając dobrze w obronie i ataku, Aleksandra Lorenz (4 pkt.) Olcia wiesz doskonale, że oczekujemy dużo więcej od Ciebie i co najważniejsze Ty to potrafisz! :)\nKasia Szpera (10 pkt.) Twój "speed" jest niesamowity, a przeciwniczki bardzo często oglądają Twój numer 5 na plecach :) ale oczekujemy więcej prób rzutów dystansowych i półdystansowych, a to już potrafisz :) Olcia Rok (9 pkt. 1x3) Twoje łzy pomeczowe mówią wszystko, przy największym aplauzie na Hali SP 1 przy ul. Waryńskiego 22/26 nasz "Roczek" wraca do formy :)\nPolcia Kaźmierczak "Kazik" (3 pkt. 1x3) może ten mecz nie był najlepszy w ataku, ale pokazałaś, że potrafisz pomóc drużynie w obronie i za to szacun!\nAleksandra Kozłowska (12 pkt.) takiej postawy oczekujemy od Ciebie "Olcia" - odważnej, grającej 1 na 1, wykorzystującej ciężko wypracowaną technikę! Brawo TY :)\nKlauduś Dudek (4 pkt.) cóż "Dudi" Twoje "czapy" są widowiskowe niczym z NBA, ale potrzebujemy Ciebie również w ataku, co również w efektowny sposób potrafisz! :)\nKamiś Nawrocka (8 pkt. 1x3) "Kami" wiemy co potrafisz w obronie, gdzie "zaczajasz się" na przeciwniczki niczym puma, ciut więcej w ataku, więcej wiary we własne umiejętności - grę 1 na 1 i rzut, a będzie cudownie! :)\nKasia Pawlik (4 pkt.) Twój energizery naładowane, są na maksa, wiemy o tym, teraz czas na przełożenie Twojej energii na grę w ataku, bo w obronie jest wszystko ok! :)\nMartynka Leszczyńska (6 pkt.) po niedzielnym rekordziku (34 pkt.) i evalu 45! Woow :) Szacun! :) czas na "chwilę" odpoczynku. Kapitanie potrzebujemy Ciebie w każdym meczu grającą na maksa w ataku, ale co dla naszej drużyny również w obronie! Wiemy, że potrafisz to zbilansować, oj tak :)\nPodziękowania przesyłamy do naszych Kibiców, którzy mimo późnej pory licznie przybyli na ul. Waryńskiego 22/26 w Mieście Sportu, oczywiście w głównej mierze doping "szedł" z gardziołek naszych SMS-ianek, ale wszystkim wielkie dzięki :)\nII kolejka rozgrywek juniorek starszych U-22\nUKS Basket SMS Aleksandrów Łódzki - MUKS WSG Supravis Bydgoszcz 85:59 (21:15, 13:15; 24:16, 27:13) statystyki, tabela.\nDream Team przez "chwilę" odpoczywa z rozgrywkami U-22, do 6.11.2019 r., gdzie zmierzymy się w meczu wyjazdowym w Toruniu. Trzymamy kciuki!\nGaleria zdjęć: MUKS WSG Supravis Bydgoszcz


Namysłowski dworzec będzie odnowiony « OKOKO\nNamysłowski dworzec będzie odnowiony\nutworzone przez Ania | 16 sty 2008 | OPOLSKIE\nNTO, 15 stycznia 2008\nOd piątku nowym właścicielem dworca kolejowego w Namysłowie będzie gmina. Władze zapowiadają kapitalny remont obiektu.\nNareszcie – komentują sprawę namysłowianie. Dariusz Karbowiak, znany namysłowski historyk uważa wręcz, że losy dworca zatoczyły koło.\n– Po latach budynek znowu ma szansę stać się wizytówką miasta, tak jak to było za czasów jego świetności, czyli w pierwszej połowie XX wieku – mówi Karbowiak. – Cieszę się, że nasze miasto będzie miało dworzec z prawdziwego zdarzenia. Taki, który kojarzy się turystom i podróżnym z przyjemnym miejscem, a nie oddechem PRL-u.\nPo czteroletnich negocjacjach władz Namysłowa z dyrekcją Polskich Kolei Państwowych, przewoźnik zgodził się oddać budynek dworca gminie wraz z sąsiadującym terenem. Mowa o rampie kolejowej oraz prowadzącej do niej drodze.\nW piątek gmina podpisze dokumenty z przedstawicielami kolei o przekazaniu dworca. Obiekt nie zmieni przeznaczenia. Nadal będą zatrzymywać się tu pociągi i działać kasy biletowe. W przyszłości mają tu funkcjonować punkty sprzedaży biletów PKS-u. Wiadomo, że przejęcie dworca to rekompensata za długi PKP (podatki od nieruchomości) wobec samorządu. Obie strony nie ujawniają wartości transakcji. Nieoficjalnie mówi się o kwocie przekraczającej 4 mln zł.\n– Jeszcze w tym roku obskurny budynek zamienimy w prawdziwą perełkę – zapewnia Tadeusz Bagiński, naczelnik wydziału gospodarki komunalnej urzędu miejskiego w Namysłowie. – Mamy 400 tys. zł na remont. Zaczniemy od dachu, wymienimy okna. Zbijemy też tynk. Jeżeli cegła będzie nadawała się do odsłonięcia, to ją tak zostawimy. Wówczas dworzec powróci do swojego pierwotnego wyglądu. Jeśli okaże się, że bryła jest w złym stanie, nałożymy tynk.\nWnętrze dworca i jego otoczenie gmina zamierza porządkować dopiero w przyszłym roku. Swoją siedzibę znajdą tu m.in. Straż Miejska, punkt obsługujący inwestycje unijne. W kolejnych latach planowana jest przebudowa drogi do rampy tak, by można nią było dojechać spod dworca do browaru.


Dunhill London Icon Elite For Men Woda perfumowana 100 ml w sklepie TaniaKsiazka.pl\nLondon Icon Elite For Men Woda perfumowana\nDunhill London Icon Elite For Men Woda perfumowana 100 ml\nNasza cena: 186,93 zł\nNuta bazy: drzewo sandałowe, heban, labdanum, zamsz\nNuta głowy: bergamotka, gorzka pomarańcza, kardamon, lima\nNuta serca: błękitna szałwia, czarny pieprz, jałowiec, wetyweria\nIcon Racing to woda perfumowana od marki Dunhill. Drzewno - aromatyczna kompozycja zapachowa wydana w 2017 roku. Elegancki zapach dla wyzwolonych i radosnych mężczyzn. Nuty zapachowe:Nuta głowy: bergamotka, grejpfrut, kardamonNuta serca: kwiat pomarańczy, pieprz, lawendaNuta bazy: drzewo gwajakowe,...\nCentury to woda perfumowana od marki Dunhill. Aromatyczno-przyprawowa kompozycja zapachowa wydana w 2018 roku. Zapach dedykowany wyrafinowanym, wyszukanym i uwielbiających otaczać się pięknem mężczyznom. Nuty zapachowe:Nuta głowy: bergamotka, grejpfrut, mandarynkaNuta serca: neroli, kardamon,...\nNasza\tcena 186,93 zł


Najlepsze Star Treki - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\tReklama zamknie się za 15 sekund. Przejdź do serwisu »\nNajlepsze Star Treki\nOto zaledwie kilka wybranych gier prezentujących świat Star Treka. Było dużo więcej, jednak tylko nieliczne zasługują na uwagę. Większość produkcji opatrzonych logo cyklu jedynie żerowała na popularności seriali i nie wnosiła nic oryginalnego.\nStar Trek The Next Generation: A Final Unity - licząca już osiem lat przygodówka. Jak na tamte zamierzchłe czasy, nieźle wykonana - przyzwoita grafika, wysoka grywalność.\nStar Trek Pinball - coś takiego także musiało się pojawić. Niestety, startrekowe "flippery" na peceta nie wyróżniały się niczym efektownym. A szkoda, bo te prawdziwe stojące w pubach były ciekawie zaprojektowane.\nStar Trek Voyager: Elite Force - FPP na enginie Quake III; paradoksalnie, ta jedna z najwyżej ocenianych gier startrekowych powstała na podstawie najsłabszego serialu z całego cyklu.\nStar Trek ConQuest Online - kolekcjonerska, strategiczna gra online, wysoko oceniana przez graczy. Trochę w stylu komputerowej odmiany gier karcianych, z wymianą i handlem ekwipunkiem między grającymi.\nStar Trek Deep Space Nine: Harbinger - gra przygodowa w realiach serialu Star Trek: Stacja Kosmiczna. Nie cieszyła się zbytnią popularnością, gdyż była po prostu nudna.\nStar Trek The Next Generation: Birth of the Federation - gra strategiczna. Jedni porównywali ją z Master of Orion, inni krytykowali za bałaganiarstwo. Ogólnie jednak oceny były wysokie.\nStar Trek: The Fallen - gra TPP, oparta na engine Unreal Tournamenta, nawiązująca do ST: Deep Space 9. Uznana za jedną z lepszych gier startrekowych, z ciekawymi misjami i dobrą fabułą.\nStar Trek: Away Team - RTS, w którym gracz kieruje grupą wysyłaną na misje zwiadowcze. Opinie o ST: Away Team były podzielone - część graczy chwaliła, część krytykowała za powielanie schematów.\nStar Trek Generations - produkcja na podstawie filmu pod tym samym tytułem, stanowiącego pomost między klasycznym Star Trekiem a Star Trek - Następne pokolenie. Gra akcji, w której niestety - zdaniem graczy - akcji zabrakło.\nStar Trek: Starfleet Command (trzy części) - strategia z elementami RPG. Uznawana za jedną z najlepszych gier startrekowych - złożona i wymagająca myślenia, z efektowną grafiką i dźwiękiem.\nStar Trek: Armada (dwie części) - tym razem RTS polegający na dowodzeniu flotą statków kosmicznych. Gra cieszyła się sporym uznaniem - była pomysłowa, trzymała klimat serialu. W sumie udana strategia kosmiczna.\nStar Trek: Bridge Commander - cieszący się dużym uznaniem symulator statku kosmicznego. Wysoko oceniano grywalność, grafikę i dźwięk. Niestety, twórcy gry nie we wszystkim zachowali unikalny klimat serialu.\tWrzuć na Facebook


Podpisanie w Bydgoszczy traktatów było bardzo uroczyste, ale też dramatyczne. Od 26 października 1657 roku w grodzie nad Brdą przebywał król Jan Kazimierz z żoną Ludwiką Marią Gonzagą. 30 października przyjechał elektor Fryderyk Wilhelm wraz z małżonką Ludwiką Henryką. Król i królowa wyjechali na spotkanie gości i powitali ich cztery mile od miasta. Jan Kazimierz i Fryderyk Wilhelm zeszli z koni i podeszli do siebie pieszo, aby się przywitać. Również królowa i elektorowa wysiadły ze swoich karet, serdecznie się uściskali, a królowa zaprosiła Ludwikę Henrykę do swojej karocy, ustępując jej nawet miejsca po prawej stronie. W następnych dniach skończyły się serdeczności, gdy elektor przedstawił – oprócz żądań suwerenności Prus – żądania terytorialne. Napięcie podczas rokowań bydgoskich było tak duże, iż oddziały polskie, które kwaterowały w podmiejskich wioskach, 4 listopada podjęły marsz w kierunku Bydgoszczy, zdradzając wrogie zamiary wobec elektora, ten zaś wysłał wezwanie o pomoc do feldmarszałka Sparra, którego formacje wracały wówczas z pogranicza polsko-pruskiego do Brandenburgii. Mogło więc dojść do krwawej walki między Polakami a Brandenburczykami, lecz marsze wojsk obu stron stanowiły jedynie demonstrację, mającą na celu zmiękczenie przeciwnika. Ostatecznie obaj monarchowie szybko się pogodzili.\nCzy traktaty welawsko-bydgoskie były błędem politycznym, czy efektem narastających od dziesiątek lat procesów słabnięcia Rzeczypospolitej?\nTraktaty welawsko-bydgoskie były rezultatem określonej sytuacji na ówczesnym teatrze wojennym w tej części Europy. Jako akcja dyplomatyczna były wtórne wobec działań militarnych.\nTeatr wojenny lat 1654-1657\nW 1654 roku, mieniący się protektorem prawosławia car Aleksy Michajłowicz Romanow (1629-1676) wypowiedział wojnę Rzeczypospolitej pod hasłami obrony Rosji przed katolicyzmem, uniatyzmem i żydostwem. Była to w zasadzie reakcja na ekspansję Zachodu na tereny, zachowawczo nastawionej, izolującej się od świata Rosji. W decyzji tej pobrzmiewały też hasła odwetu za polską interwencję w latach 1609-1611, zakończoną wojną polsko-moskiewską, a trwającą aż do 1618 roku (rozejm w Deulinie zawarty na 14,5 roku).\nIstotnym impulsem wywołania przez cara nowej wojny była też, zawarta 18 stycznia 1654 roku ugoda perejasławska, na mocy której kozacka rada generalna poddawała Ukrainę Moskwie. Car poczuł się wówczas silny i chciał skorzystać z okazji poszerzenia swego władztwa, a zarazem odbicia „prawosławnych domen”.\nLosy nowej wojny były zmienne, lecz impet wojsk moskiewskich był na początku imponujący. Moskwianie zajęli Smoleńsk, Witebsk, Mińsk i Wilno.\nPojawiły się sygnały, że Szwecja zamierza skorzystać z okazji i też zaatakować Rzeczypospolitą, więc król Jan II Kazimierz (1609-1672) wysłał do Szwecji poselstwo z pełnomocnictwami do zawarcia pokoju wieczystego. Było już jednak za późno. 21 lipca 1655 roku armia szwedzka pod wodzą Arvida Wittenberga (1606-1657) wkroczyła na tereny Rzeczypospolitej. Zgromadzone pod Ujściem nad Notecią wojska koronne skapitulowały 25 lipca a król szwedzki Karol X Gustaw (1622-1660) przejął uprawnienia króla polskiego przekazane mu przez polskich dowódców, którzy w ten sposób dopuścili się zdrady stanu. Hetman litewski Janusz Radziwiłł (1612-1655) i książę Bogusław Radziwiłł (1620-1669) poddali w sierpniu Litwę pod szwedzki protektorat, co 20 października zaowocowało zerwaniem unii Wielkiego Księstwa Litewskiego z Koroną i zawiązaniem podobnej ze Szwecją. Z punktu widzenia ówczesnego prawa międzynarodowego nie były to oczywiście akty legalne i też miały charakter zdrady.\nLennik Rzeczypospolitej, książę pruski a zarazem margrabia brandenburski, elektor Rzeszy, a więc równocześnie zależny od cesarza, Fryderyk Wilhelm I Hohenzollern (1620-1688), który w 1641 roku klęcząc przed królem Polski złożył przysięgę lenną, zawarł 16 stycznia 1656 roku w Królewcu traktat ustanawiający Prusy Książęce powiększone o Warmię, lennem szwedzkim. 25 czerwca w Malborku ów traktat został poszerzony o obietnicę przyłączenia do Prus województw: poznańskiego, kaliskiego, łęczyckiego i sieradzkiego. Warunkiem realizacji tej obietnicy było przystąpienie do wojny wojsk brandenburskich, co też nastąpiło. Oddziały te na przyrzeczonych Brandenburgii terenach Wielkopolski zaczęły zastępować oddziały szwedzkie, które wcześniej owe województwa opanowały. Brandenburgia podzieliła się Pomorzem ze Szwecją, która zajęła Szczecin.\nWiosną wojska koronne zaczęły stawiać opór najeźdźcy (bitwy pod Warką, pod Kłeckiem, pod Łowiczem, pod Prostkami), a w maju Moskwa wypowiedziała wojnę Szwecji.\nPod koniec lipca 1656 roku połączona armia szwedzko-branderburska (9.500 żołnierzy szwedzkich, 8.500 żołnierzy brandenburskich) wkroczyła na Mazowsze i w dniach 28-30 lipca stoczyła pod Warszawą wielką bitwę z armią Jana II Kazimierza, która poniosła porażkę, lecz nie została rozbita i wycofała się za rzekę Wieprz.\n3 listopada 1656 roku król Jan Kazimierz zawarł, traktatem w Niemieży, sojusz z carem Aleksym Michajłowiczem Romanowem, bowiem Moskwa, sama zagrożona przez Szwecję, nie chciała, aby Szwedzi zawładnęli Rzeczypospolitą. Ceną tego sojuszu była obietnica wybrania cara na króla Polski na najbliższym Sejmie.\n20 listopada w Libawie (niem. Labiau, ros. Polesk) Szwecja zawarła z Brandenburgią traktat ustalający ostatecznie, określoną uprzednio w Malborku, cesję ziem polskich.\nKulminacją niekorzystnych dla Rzeczypospolitej operacji wojenno-dyplomatycznych było podpisanie 6 grudnia 1656 roku w Radnot w Siedmiogrodzie traktatu rozbiorowego między Szwecją i Siedmiogrodem. Do podziału ziem polskich „zaproszono” Fryderyka I Wilhelma, Bohdana Chmielnickiego (1595-1657) i Bogusława Radziwiłła.\nW tak trudnej sytuacji Rzeczpospolita na gwałt szukała sojuszników. 27 maja 1657 roku król Jan II Kazimierz podpisał z kandydatem na cesarza Leopoldem I Habsburgiem (1640-1705) traktat o pomocy wojskowej, w zamian za obietnicę przejęcia tronu polskiego przez Habsburga, ale po śmierci Jana II Kazimierza. Konkretna pomoc nie nadeszła, więc rozpoczęła się stopniowa preorientacja polityczna na Francję.\nArmia księcia Siedmiogrodu Jerzego II Rakoczego (1621-1660), wspierana przez wojska mołdawskie, wołoskie i kozackie wkroczyła na teren Rzeczypospolitej i we wspólnej operacji z armią szwedzką zdobyła Warszawę. Południowi sąsiedzi też zapragnęli zdobyczy terytorialnych, nie mówiąc już o łupach, do których miał należeć tron polski.\nAmbicja Jerzego II Rakoczego zdobycia nie tylko korony polskiej, ale umocnienia swej pozycji na Węgrzech zmobilizowała sułtana tureckiego. Myśl o powstaniu u jego granic silnego państwa sprzymierzonego ze Szwecją, a przede wszystkim sukcesy militarne siedmiogrodzian na treneach Rzeczypospolitej spowodowały reakcję Turcji. Sułtan polecił chanowi krymskiemu, aby powstrzymał aspirację swojego lennika. Wojska tatarskie rozbiły więc na terenie Polski oddziały siedmiogrodzkie dowodzone przez Janosa Kemeny. Porażkę pod Czarnym Ostrowem poniósł Siedmiogród z rąk Stefana Czarnieckiego. Klęski militarne i załamanie się planów księcia Siedmiogrodu zmusiły go do podpisania kapitulacji 24 lipca 1657 roku w Międzybożu. Układ kapitulacyjny przewidywał zerwanie sojuszu ze Szwecją, wycofanie wojsk z Polski i kontrybucję w wysokości 1,2 miliona złotych polskich. Traktatu Jerzego II Rakoczego z Polakami nie uznał jednak sułtan turecki Mehmed IV, który przybył osobiście do Siedmiogrodu i pozbawił go tronu, a na jego następcę wyznaczył Akosa Barcsaya. Sułtanowi toczącemu wojny z Polską nie na rękę było zasilenie polskiego skarbu kontrybucją, która po zmianie władcy stała się nieaktualna.\nLosy wojny zaczęły odwracać się, gdy 16 kwietnia 1657 roku Dania wypowiedziała wojnę Szwecji. W lipcu Rzeczypospolita podpisała więc z Danią antyszewedzki układ, na mocy którego korpus jazdy pod dowództwem hetmana Stefana Czarnieckiego (1599-1665) zaczął operacje wojenne na Pomorzu Zachodnim, które trwały do 1659 roku.\nW tak trudnej i skomplikowanej sytuacji, osłabiona Rzeczypospolita przystąpiła do neutralizacji kolejnych wrogów, pertraktując z wiarołomnym lennikiem, księciem Fryderykiem Wilhelmem I, zakończone traktatami welawsko-bydgoskimi. Inicjatorem pertraktacji był książę, korzystający w tym celu z dyplomacji habsburskiej.\nNegocjacje traktatów wprawdzie toczyły się w sytuacji doraźnych zwycięstw nad wojskami siedmiogrodzkimi, a równocześnie stopniowego wyzwalania ziem polskich spod szwedzkiej okupacji, lecz Rzeczypospolita była gospodarczo bardzo osłabiona i politycznie rozbita. Wierna królowi konfederacja zawiązana 29 grudnia 1655 roku w Tyszowcu nie obejmowała wszystkich znaczących sił w Rzeczypospolitej, a jedynie hetmanów koronnych Stanisława Potockiego (1579–1667) i Stanisława Lanckorońskiego (1590-1657). Podobnie było z konfederacją koronną zawartą 20 stycznia 1656 roku w Łańcucie. Trwały potyczki z Kozakami. Choć walki z Moskwą zostały chwilowo wstrzymane, to jednak w każdej chwili mogły się one rozpocząć, gdyż Polacy wcale nie chcieli wybierać cara na swego króla, co zapisano w układzie rozjemczym z Niemieży. Ostatecznie dokonano by takiego wyboru, ale aby nie został on przyjęty, to miano go warunkować przejściem cara na katolicyzm. „Obrońca światowego prawosławia” nigdy by na to się nie zgodził. Armia brandenburska pozostawała na terenie Rzeczypospolitej, podobnie jak część wojsk szwedzkich. Przez cały czas trwania potopu szwedzkiego Prusy i Brandenburgia stanowiły bazę operacyjną dla wojsk szwedzkich.\nGłówne przyczyny traktatów\nOprócz niekorzystnego obrotu toczonych wojen, którym traktaty welawsko-bydgoskie usiłowały w przyszłości zapobiec, do głównych ich przyczyn należy zaliczyć dążność władcy Księstwa Prus i elektora brandenburskiego zarazem do połączenia tych domen w jeden organizm państwowy. Domeny te po śmierci w 1618 roku księcia Albrechta Fryderyka (1553-1618), ostatniego księcia z linii pruskich Hohenzollernów, pozostawały w unii personalnej, gdyż król Zygmunt III Waza (1566-1632) zgodził się na przejęcie tronu książęcego przez Jana Zygmunta (1572-1620), wywodzącego się ze starszej brandenburskiej linii Hohenzollernów. A więc to on był jakby pre-autorem traktatów welawsko-bydgoskich i też kierowała nim taka sama motywacja jak później polskich negocjatorów traktatów welawsko-bydgoskich, czyli pozyskanie sojusznika przeciw agresywnej Szwecji. Sytuacja władcy obu domen była dwuznaczna. Z jednej strony jako książę-elektor margrabia brandenburski był poddanym cesarza Rzeszy, a z drugiej, był lennikiem króla Rzeczypospolitej. Ta druga zależność była mniej dla niego korzystna.\nOwa unia personalna wzmocniła obydwie domeny państwowe, ale przede wszystkim zmieniła konfigurację polityczną w tej części Europy. Pojawił się potencjalnie silny nowy gracz, którego rozwój mógł oprowadzić do załamania dotychczasowej, bardzo chwiejnej zresztą równowagi w regionie, a istotą polityki międzynarodowej była właśnie dbałość o ową równowagę.\nInicjatorem traktatów był elektor brandenburski i książę pruski zarazem, reagujący w ten sposób na klęskę swego sojusznika, siedmiogrodzkiego księcia Jerzego II Rakoczego i zaangażowanie od 1657 roku sił szwedzkich na froncie duńskim. Rokowania z królem polskim rozpoczął za pośrednictwem dyplomacji habsburskiej, a więc również Wiedeń należałoby dołączyć do pre-autorów traktatów, a przynajmniej ich inspiratorem.\nNa podpisanie traktatów wpłynęła skomplikowana sytuacja polityczna w Rzeczypospolitej oraz jej znaczne osłabienie w wyniku tak licznych wojen.\nDoraźne znaczenie traktatów\nTraktaty zlikwidowały jeden front wojenny, w zasadzie zamykając go na przyszłość, poprzez określone w traktacie wieczne przymierze wojskowe. Realizując je wojska prusko-branderburskie we współdziałaniu z wojskami Rzeczypospolitej odparły w czerwcu 1658 roku szwedzki desant na Mierzei Wiślanej. Zabezpieczenie północno-zachodniej flanki miało w tym czasie duże znaczenie, gdyż jesienią tegoż roku została wznowiona wojna z Moskwą.\nKsiążę Fryderyk Wilhelm I starał się wywiązać ze swoich zobowiązań. W testamencie politycznym z 1667 roku napisał: „Od zachowania i utrzymania Polski zależy powodzenie Wasze i Waszych krajów. Obok tego musicie po wszystkie czasy wspierać Rzeczypospolitą przy utrzymaniu danych swobód, w żaden sposób nie pozwólcie się ani obietnicami, ani korzyściami Waszymi ofiarowanymi odłączyć lub odwrócić od Rzeczypospolitej. Trzymajcie się też stale Rzeczypospolitej, która nigdy nie wymiera.”\nPolityczne skutki traktatów\nZależność lenne Prus została zastąpiona przez wieczny sojusz. Było to jednak de facto uniezależnienie Prus Książęcych od Polski i otworzenie perspektywy budowy jednolitego organizmu państwowego Prusy-Brandenburgia. Ostatecznie Rzeczypospolita utraciła swoje prawa w Prusach Książęcych po samokoronacji elektora brandenburskiego Fryderyka III na króla Fryderyka I w Królewcu w 1701 roku. Koronacja odbyła się w Prusach Książęcych, gdyż nie były one częścią składową Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, a więc tytuł królewski był łatwiejszy do zaakceptowania przez cesarza. W wyniku koronacji ziemie brandenburskie stały się częścią Królestwa Prus, którego stolicą ogłoszono Berlin, a Królewiec pozostał miejscem koronacji. Polska nie uznała jednak tego tytułu władców pruskich aż do 1764 roku.\nDziejowe znaczenie traktatów\nSpojrzenie na traktaty welawsko-bydgoskie jako na ewidentny błąd dyplomatyczny o dalekosiężnych skutkach wymaga pewnej korekty opartej o zrozumienie ówczesnej sytuacji, jak i szerszą analizę procesów dziejowych. Po prostu były one tylko jednym z elementów wielkiej kampanii ratowania Rzeczypospolitej przed całkowitą klęską. Ze strony polskiej sporządzone zostały bowiem pod wpływem przymusu sytuacyjnego i w atmosferze daleko idącej dezorientacji. W 1657 roku nawet główni gracze polityczni w Europie nie byli w stanie przewiedzieć przyszłości. W Rzeczypospolitej powstał węzeł trudny do rozplątania i traktaty stanowiły jeden z etapów jego rozplątywania.\nTraktaty w rozumieniu ich polskich współautorów były koniecznością, gdyż przede wszystkim miały zlikwidować jeden front walki. Nie można tylko je obwiniać o zadecydowanie o przyszłych losach tej części Europy. Losy te to efekt skomplikowanego ciągu przyczynowo-skutkowego, w którym fundamentalną rolę odgrywała ekonomia oraz ustrój organizacji państwowych, gdyż te obydwa czynniki decydowały o sile militarnej państw i władców, a ona z kolei bezpośrednio wpływała na przebieg zdarzeń dziejowych. Traktaty były skutkiem sytuacji polityczno-militarnej jaka się wówczas wytworzyła i stanowiły tylko jeden z wielu elementów kolejnych procesów osłabiających pozycję Rzeczypospolitej na arenie międzynarodowej. Sile państwa nie sprzyjała wówczas zarówno sytuacja zewnętrzna jak i wewnętrzna. Inne państwa europejskie rozwijały się gospodarczo i modyfikowały swój ustrój, podczas gdy Rzeczypospolita tkwiła w tradycyjnym feudalnym systemie ekonomicznym, a oryginalny u swego zarania, eksponujący rolę wolności osobistej, lecz z biegiem lat coraz bardziej zorientowany na interes wąskiej grupy właścicieli ziemskich, ustrój demokracji szlacheckiej, nie sprzyjał kreacji państwa unitarnego i silnego militarnie.\nTadeusz Zawadowski - Senne mosty\t01 sierpień 2018\nPierre de Coubertin - ODA DO SPORTU\t08 styczeń 2014