Jak pielęgnować paznokcie aby były mocne i zdrowe? – AQUAOO\nKarolina Peroń 12 listopada 2018\nPaznokieć jest wytworem naskórka, zbudowanym z twardej rogowej płytki keratynowej dość elastycznej, które budują półprzeźroczyste bezjądrzaste komórki nazywane korneocytami.\nPaznokieć rośnie w sposób ciągły, równolegle do powierzchni palca. Jego przyrost jest cechą indywidualną i w dużym stopniu zależy od sposobu odżywiania, ukrwienia i wieku. Przyrost ten wynosi mniej więcej 0,12mm na dobę, 3 – 4 mm na miesiąc a całkowita regeneracja trwa ok. 6 tygodni. Paznokieć spoczywa na łożysku, które dostarcza składniki odżywcze żywym jeszcze komórkom płytki paznokciowej. Zdrowe paznokcie są gładkie i delikatnie różowe. Nie bez przyczyny mówi się, że paznokcie odzwierciedlają stan naszego zdrowia. Jeśli organizm jest osłabiony np. z powodu choroby, składniki odżywcze i minerały pobierane są także z paznokci, dlatego często ten stan odbija się na ich wyglądzie.\nJakie czynniki mogą negatywnie wpływać na wygląd naszych paznokci?\nczęsty kontakt z wodą, detergentami, środkami chemicznymi lub acetonem,\ngłębokie wycinanie skórek,\nmocne matowienie płytki paznokciowej bloczkiem,\nnerwowe postukiwanie paznokciami w blat stołu, mikrourazy.\nZazwyczaj wyszczególnione czynniki nakładają się na siebie.\nKruche i łamliwe paznokcie – mogą wskazywać na niedobory magnezu, cynku oraz krzemu. Przyczyną może być niewłaściwa pielęgnacja, częsty kontakt z wodą, detergentami lub acetonem.\nPaznokcie pękając – mogą być przyczyną niedoboru żelaza w diecie.\nBruzdy poprzeczne – mogą pojawić się z powodu zaburzenia rozwoju macierzy, urazu lub z powodu takich chorób jak drożdżyca czy łuszczyca.\nBruzdy podłużne – często pojawiają się u osób w podeszłym wieku. Przyczyną może być niedobór magnezu, wapnia i cynku, zaburzenia ukrwienia lub urazu w obrębie macierzy.\nBielactwo paznokci (leukonychia) – to nieregularne białe przebarwienia, które przesuwają się od nasady paznokcia do wolnego brzegu. Mogą pojawić się na skutek mikrourazu lub niedoboru witamin i pierwiastków, głównie wapnia i cynku.\nRozwarstwianie płytki paznokciowej – jest przyczyną uszkodzenia struktury keratyny. Płytka paznokciowa może rozdwajać się z powodu stosowania preparatów na bazie acetonu, częstego kontaktu z detergentami i wodą. Przyczynę mogą stanowić niedobory minerałów, choroby wewnętrzne lub hormonalne.\nKolorowe przebarwienia na paznokciach – w kolorze żółtawo-brunatnym, brązowym lub zielonym mogą być oznaką zakażenia grzybiczego. Wówczas, należy udać się do lekarza dermatologa, który zdiagnozuje chorbę i zastosuje odpowiednie leczenie.\nDla paznokci korzystna będzie urozmaicona i zbilansowana dieta bogata w białko, żelazo, magnez, krzem i cynk oraz witaminy z grupy B. Szczególnie ważne są witaminy B5 i biotyna, które wzmacniają i regenerują paznokcie. Witamina A stymuluje wzrost paznokci, witamina C zapobiega chorobom paznokci, a witamina E przeciwdziała pękaniu skóry wokół nich. Codzienna pielęgnacja za pomocną oliwki do paznokci i skórek (która nawilża i uelastycznia płytkę i skórę wokół paznokci), kremu do rąk i paznokci (najlepiej po każdym kontakcie z woda), serum regeneracyjnego oraz odżywki do paznokci (bogate wyselekcjonowane składniki aktywne, które wzmocnią i odbudują płytkę paznokcia oraz pobudzą ich naturalny wzrost).\nIBX System to innowacyjny produkt amerykańskiej marki Famous Names, w skład którego wchodzi opatentowana formuła monomerów (związki małocząsteczkowe, z których powstają polimery w procesie utwardzania) dlatego efekt zabiegu jest długotrwały.\nIBX system w odróżnieniu do odżywek i innych podobnych produktów nie zostaje na powierzchni płytki paznokciowej tylko przenika do jej wnętrza aby wzmocnić i odbudować paznokcie od środka.\nSystem IBX zawiera dwa produkty, IBX i IBX Repair\nIBX – spaja górne warstwy płytki paznokciowej, przeciwdziała rozdwajaniu, łuszczeniu oraz redukuje bruzdy i pęknięcia paznokci. Stymuluje ich naturalny wzrost oraz chroni przed działaniem czynników zewnętrznych.\nIBX Repair – zabezpiecza paznokcie przed ponownym uszkodzeniem, chroni płytkę pod stylizacją hybrydową, żelową i akrylową.\nsą cienkie lub kruche,\nmają białe plamki lub bruzdy,\nciągle się łamią i nie możesz ich zapuścić,\nmają uszkodzenia lub pęknięcia\nzabieg IBX jest dla Ciebie!\nJak często należy powtarzać zabieg IBX System?\nIlość zabiegów dostosowuje się indywidualnie do stanu płytki paznokciowej. Znaczna poprawa wyglądu płytki paznokciowej widoczna jest już po pierwszym zbiegu. Na początek zaleca się wykonanie trzech zabiegów raz w tygodniu a później można zastosować terapię podtrzymująca.\nPo zabiegu IBX system można wykonać opcjonalnie:\nstylizację przedłużania paznokci.\nPrevious PostParafina na skórę dłoni. Zalety i dobroczynne działanie\nNext PostUczulenie na lakier hybrydowy - przyczyny i skutki


opowiadanie o miłości | zabawnaliteraturka\nWpisy otagowane opowiadanie o miłości\nNoc w kolorze szampana\nAGNIESZKA SPĘDZA SYLWESTRA ZE SWOIM CHŁOPAKIEM I PACZKĄ ZNAJOMYCH W GÓRALSKIEJ CHATCE. PRZED PÓŁNOCĄ MA MIEJSCE INCYDENT, KTÓRY SPRAWIA, ŻE DZIEWCZYNA SAMOTNIE OPUSZCZA IMPREZĘ. NIE JEST TO JEDNAK KONIEC SZAMPAŃSKIEJ NOCY…\n„Ale świnia, padalec, łotr!” – Agnieszka w pośpiechu przerzuca stertę byle jak rzuconych płaszczy, by znaleźć swoją „kareninkę”. „Czy jestem aż taką idiotką? Czym sobie na to zasłużyłam? W życiu nie przeżyłam podobnej sytuacji i to w noc Sylwestrową, na chwilę przed Nowym Rokiem! Nie zostanę tu nawet pięciu minut!”\nUdaje jej się wreszcie dostrzec kawałek szafirowej materii na samym spodzie, wyszarpuje swój płaszcz. Ręka nie chce wejść w rękaw, a zapinając guziki łamie paznokieć. Zza drzwi pokoju dochodzi gwar wesołej zabawy i ogłuszającej muzyki. Sylwester w górach, w wynajętej stylowej chatce, w gronie mniej lub bardziej zaprzyjaźnionych osób, z NIM, z Marcinem. Ukoronowanie trzech miesięcy znajomości, nadzieja na intymne chwile. Wydawało się, że nie może być piękniej, tymczasem… „Nie mają wstydu, całować się wprost na moich oczach, bez żadnych hamulców!” Agnieszka nie ochłonęła jeszcze z zaskoczenia i goryczy po tym, gdy przechodząc koło ciemnego pokoju natknęła się na swojego chłopaka, namiętnie obejmującego Iwonę, koleżankę. „Mnie nawet jeszcze nie próbował dotknąć! W co on gra?” Coraz bardziej roztrzęsiona szuka swoich butów, gdy otwierają się drzwi prowizorycznej szatni i pojawia się w nich Monika, świadek upokarzającej sceny sprzed kilku minut:\n- Szukałam cię wszędzie. Na litość boską, dokąd się wybierasz? Na pół godziny przed północą masz zamiar zrezygnować z zabawy? Olej palanta, nie dawaj mu tej satysfakcji!\n- Dzięki, nie mam ochoty patrzeć na tę dwójkę przez resztę wieczoru. Nie umiem udawać. Marcin zna mnie na tyle dobrze, że wyczuje fałsz. Wolę spędzić tę rzekomo wyjątkową noc pod rozgwieżdżonym niebem!\n- Daj spokój, zamarzniesz. Na dworze jest minus dziesięć! Na nogach masz wieczorowe szpilki i suknię z dekoltem do pępka. Nie zgrywaj cholernej bohaterki. Możesz się odegrać w inny sposób. Nie zrobisz Marcinowi na złość, odmrażając sobie nos!\n- Wiem, że jest zimno, ale szybko się uodparniam. Od pięciu minut serce mam w stanie hibernacji, na oko z minus dwadzieścia trzy stopnie. Nie zatrzymuj mnie, Moniko! Dla mnie zabawa już się skończyła.\n- Nie szalej, nie masz nawet gdzie spać!\n- Kto by spał w taką noc?\n- To oni będą mieli popsuty wieczór, nikt się do nich więcej nie odezwie!\n- Nie warto robić afery. Może wypili za dużo wina? A może zakochali się w sobie?\n- Akurat! Obściskiwali się ciągle. Wszyscy wiedzieli, oprócz ciebie…\n- Stary schemat, sama widzisz. Cześć, idę stąd. Wszyscy jesteście fałszywi, trzeba było mi to wcześniej powiedzieć! Całe trzy miesiące temu! – Agnieszka znalazła wreszcie buty, wciągnęła je migiem i wybiegła z chatki jak szalona. Nie chciała, żeby Monika zobaczyła wielkie jak orzech, łzy.\n- Agnieszko, nie bądź uparta! – Monika próbowała jeszcze ją zawrócić.\nAgnieszka nawet się nie obejrzała. Pokonała trzy schodki, ścieżkę i przez otwartą furtkę wybiegła na główną alejkę górskiego kurortu. Była dość wyludniona. Dziewczyna zwolniła i odetchnęła głębiej. Wbrew jej nastrojowi śnieg wesoło skrzypiał pod butami. Zewsząd dochodziły przytłumione odgłosy zabawy, w oknach mijanych domów świeciły kolorowe światła. Sylwester rozkręcał się na całego, niebawem kulminacja imprez – północ! Agnieszka poczuła się nagle całkowicie bezradna. Wyjść dumnie było łatwo, jednak na dworze honor skrył się skulony z zimna. „I tak oprócz Moniki nikt nie zarejestrował mojego wyjścia. Gdzie ja mam się podziać? Do chatki nie wrócę, żebym miała umrzeć, ale nie wytrzymam za długo na tym mrozie. Co robić?” Z grudniowego mroku rozgwieżdżonej nocy wyłoniła się nagle ławeczka na małym skwerku. Agnieszka opadła na nią bez sił i zaczęła żałośnie płakać. Wyjęła chusteczkę z kieszeni płaszcza. „Muszę się doprowadzić do porządku, łzy zamarzną mi na twarzy!” Wcale jednak nie poczuła się lepiej. „Pięknie, północ za kwadrans, a ja ryczę samotnie na ławce pod gołym niebem, przy temperaturze minus dziesięć. Oryginalny sposób spędzania Sylwestra. Powinnam to zgłosić do ‘Księgi Guinessa’!” Ponury nastrój zaczynał się potęgować, gdy nagle, z lewej strony zakrzypiał śnieg, najpierw cicho, potem głośniej, choć dość niemiarowo. Jakby ktoś ostrożnie stawiał jedną nogę, czekał chwilę i niepewnie posuwał drugą. Agnieszka dyskretnie spojrzała w bok znad chusteczki trzymanej przy nosie. Alejką zbliżał się chłopak w krótkim, czarnym…, hm, chyba… damskim futerku! Na szyi powiewał fantazyjnie zawiązany szalik z frędzlami, w ostrym, czerwonym kolorze. Dziwny osobnik też dojrzał Agnieszkę i zmierzał wyraźnie w jej kierunku. Zamarła ze zdziwienia. Chłopak podszedł, chociaż krok miał niezbyt zdecydowany, stanął przed nią i uśmiechnął się przesympatycznie. Był dość wysoki. Śliczne czarne, kręcone włosy sięgały ramion i szalika. Był oszałamiająco przystojny i, pomijając damskie futerko, nienagannie ubrany. Spod czarnej marynarki w stylu Hanaoki wyzierała stójka nieskazitelnie białej koszuli. „Przyodziany” był też w… oszronioną butelkę szampana, którą trzymał w ręce wraz z foliową torebką o podejrzanej zawartości. Z kieszeni futerka wystawał smukły kieliszek.\n- Przepraszam, księżniczko, chyba zabłądziłem. Nawet na pewno. Gdzie jest „Gruba Maryna”? – z chodem miał maleńkie problemy, ale wysławiał się poprawnie…\n- Nie zna, aha! To może „Jodełka”?\n- No to niech będzie „Świerk”, „Parzenica”, kurcze, jak się nazywa ta cholerna chata?! Z drewna, ma furtkę, okiennice w serduszka…\n- Tu wszystkie są z drewna, mają furtki i okiennice w serduszka – poinformowała grzecznie wariata Agnieszka.\n- Która godzina??\n- Za sześć minut północ! – odpowiedziała neutralnym głosem zegarynki, by nie wpadł w szał. „Tylko go nie drażnić. Nie dość, że wariat, to jeszcze podchmielony!”\n- No to mam przechlapane! – zmartwiony osobnik zwalił się ciężko na ławkę obok Agnieszki. – Oni tam czekają na szampana. Mroziliśmy jedyną, składkową butelkę „Don Perignon’a” na zewnątrz, w śniegu, razem z truskawkami – chłopak potrząsnął foliową torebką. Agnieszka zauważyła, że rękawy futerka są mocno przykrótkie. „Chyba nie jego?” – Mieliśmy otworzyć o północy. Poszedłem po szampana i truskawki na tyły domu. Gdy je wygrzebałem spod śniegu, pojawił się skądś taki wielki biały, kudłaty pies, mówię ci, potwór i porwał truskawki. Puściłem się za nim w pogoń, odzyskałem torebkę, ale znalazłem się na drugim końcu wsi i nie pamiętam, w której chacie są moi znajomi. Przyjechaliśmy dzisiaj po południu, było już ciemno i niewiele zdążyłem zobaczyć. Wiedziałem, jak się chata nazywa, ale już teraz nie pamiętam. Wszystko mi się poplątało…\n- Nie dziwię się, trochę się wypiło… – stwierdziła z przekąsem Agnieszka.\n- Nawet nie, ze dwie lampki wina musującego, poszło jak zwykle w nogi, ale język mam sprawny. Niestety, jeśli nie pojawię się na czas z szampanem, nie będzie mowy o sprawności jakiejkolwiek części mojego ciała.\n- Właśnie, porozmawiajmy o twoim ciele. Nie chciałabym wydać się wścibska, ale dość dziwacznie jest przyodziane.\n- Co masz na myśli? – szczerze zdziwił się chłopak.\n- Twoje futerko…\n- Jakie fu…, o rany, no tak, to cała Alicja! – chłopak oglądał uważnie swój wierzchni strój. – Pomagała mi znaleźć płaszcz, gdy szedłem na dwór po szampana. W pokoju było ciemno, spieszyliśmy się. Może zamieniła specjalnie, znana jest z robienia dowcipów… O, szelma jedna, ten kieliszek też musiała mi wsadzić do kieszeni w ostatniej chwili!\n- Alicja to twoja dziewczyna? Pewnie jest wściekła, że cię nie ma…\n- Wszyscy są wściekli, mieli nadzieję na towarzystwo „Don Perignon’a” o północy!\n- A co to za rarytas?\n- Nigdy nie piłaś? Najszlachetniejszy, najbardziej snobistyczny trunek, żadne tam włoskie wino musujące, butelka kosztuje kilkaset złotych!\n- Warto wydawać tyle pieniędzy na alkohol?\n- To nie alkohol, to szampan! Znawcy twierdzą, że nie można się nim upić, natomiast w cudowny sposób dodaje blasku życiu… To coś w sam raz na powitanie Nowego Roku!\nW tym momencie rozległ się gwar. Ze wszystkich okolicznych domów wysypali się ludzie. Jak w bajce o Kopciuszku jakiś zegar zaczął wybijać północ przy wtórze chóru mieszanych głosów, liczących głośno: jeden, dwa, trzy, cztery, pięć…\n- Nowy Rok! Otwieramy Perignona! – chłopak w pośpiechu odkręcał drucik. Akurat, gdy padło chóralne: „dwanaście”, uwolniony z butelki trunek zaczął wyskakiwać pianą. Chłopak szybko wyciągnął z kieszeni elegancki kieliszek i nalał złocistego płynu, wrzucił truskawkę. Prawie pełną butelkę odstawił na ławkę.\n- Księżniczko…, jak właściwie masz na imię??\n- Ja jestem Michał, bardzo mi miło. Czy wypijesz ze mną szampana z truskawką?\n- Czy mogłabym odmówić? Chociaż, to trochę niebezpieczne, moja babcia zawsze mówiła, że jeśli pije się z jednego kieliszka, pozna się cudze myśli…\n- Nie mam nic do ukrycia: wiesz, że jesteś piękna? – speszona Agnieszka schowała się za kieliszkiem. Szampan był zimny, ale już z trzecim łykiem cudowne ciepło rozeszło się po jej ciele. Gdy podawała napój Michałowi, jego palce dotknęły jej dłoni. Zbliżył się do niej na odległość oddechu i trzymał jej dłonie z kieliszkiem w swoich dłoniach, ogrzewając je leciutkim chuchaniem. Patrzył jej w oczy. Agnieszce zakręciło się w głowie, ale nie umiałaby powiedzieć, czy to z winy szampana, czy Michała…\n- Czy mogę cię pocałować? – zapytał ledwie słyszalnym szeptem. Wokół nich rok się właśnie kończył hukiem petard i sztucznych ogni.\n- Sama nie wiem, przecież ledwie się znamy…\n- Miej ochotę na szaleństwo: pocałunek z nieznajomym w pierwszej minucie nowego roku. To dobra wróżba… może spotkasz miłość? – nie pytając jej więcej o zdanie upuścił pusty kieliszek w śnieg, otoczył ją ramionami i zaczął całować delikatnie policzek, potem ucho, szyję, wdychając zapach jej skóry tuż pod blond włosami upiętymi w misterny kok. Gdy jego wargi dotknęły wreszcie jej ust, oboje zamknęli oczy. Całkowicie oddali się pieszczocie. Czas przestał płynąć.\n- Michał, ty patałachu, wysłać cię tylko po szampana, zaraz znikasz w damskim futrze i całujesz piękne nieznajome w samym środku wsi! – wesoły głos tuż przy nich wyrwał Michała i Agnieszkę z ekstazy.\n- Marek? Nareszcie! Jest szansa na ciepłą herbatę! – Michał wyraźnie się ucieszył. Marek dostrzegł stojącego na ławce szampana.\n- Macie szczęście, że butelka jest prawie pełna! Myślę, że reszta da się przebłagać. Nie zrobią z was deseru…\n- Ja już nie piję. To jest mój szampan… – Michał spojrzał ciepło na Agnieszkę i ujął mocno jej dłoń. – Chodźmy stawić wspólnie czoła tym bestiom! Będziesz moim alibi…\nTekst: Beata Łukasiewicz©, zdj. werandacountry.pl\nBeata Łukasiewicz, chata góralska, Don Perignon, kłótnia zakochanych, opowiadanie o miłości, romansik, sylwester\nAgnieszka podkochuje się w nauczycielu języka niemieckiego. Jej przyjaciółka uważa, że powinna lokować uczucia raczej w młodszych „obiektach”… Kiedy Agnieszka zaczyna na serio podrywać nauczyciela, Jola jest już wyraźnie zaniepokojona!\n- Jola? Zamierzasz siedzieć teraz w domku, czy gdzieś się wybierasz? – Atrakcyjna brunetka stoi przy domofonie.\n- Jestem, Aga, jestem. Właź na górę! – w odpowiedzi słychać przyjazne buczenie „otwieracza” drzwi. Agnieszka wbiega po schodach i wpada do mieszkania przyjaciółki: – Nawet do ciebie nie dzwoniłam, ale coś mi przyszło do głowy, a potem wpadłam na genialny pomysł… No to jestem!\n- Genialny pomysł? Oho, już się boję… Poczekaj, zrobię ci herbatę. – Jola dobrze zna Agnieszkę. „Genialny” pomysł może oznaczać cokolwiek. Przeważnie oznacza… kłopoty.\n- Chętnie się napiję, dzięki. Mam coś z Tobą do obgadania… – Agnieszka sadowi się wygodnie w przytulnie zagraconym pokoju Joli.\n- Brzmi jakoś poważnie. – Jola uśmiecha się. Już jest gotowa na wysłuchanie przyjaciółki, układa się na łóżku: – No to nawijaj!\n- Poczekaj, co myślisz o… - Agnieszka rozgląda się po pokoju poszukiwaniu kolorowych czasopism. Wertuje kilka z nich przez moment. -… Co myślisz o tym znanym aktorze – Richardzie Gere? – pyta, wskazując jego zdjęcie w jakimś miesięczniku.\n- Przyszłaś pogadać o kinematografii? Daj spokój, Aga, przecież Gere to staruszek! Mumia egipska filmu! Tak samo jak Pierce Brosnan, agent 07, że pożal się Boże! Oglądając filmy z nimi zawsze boję się, że padną na planie na zawał!\n- Nie bądź taka złośliwa! Obydwaj – i Gere i Brosnan to są faceci z wielką, giga, mega klasą!\n- Oj, nie wściekaj się już, znam przecież twoją słabość do facetów w wieku twego ojca…\n- Kiedy ja nie mam ojca!\n- No właśnie, i wszystko przez to! Szukasz starszych mężczyzn, którzy mogliby nim być… Właściwie, to powinnaś poprosić o to swoją mamę…\n- Sama się tym zajmę! Już nawet znalazłam idealnego kandydata. Nasz nowy nauczyciel niemieckiego, profesor Wardecki jest podobny do Richarda Gere… I strasznie mi się podoba!\n- A, więc to na to wpadłaś? Że wygląda jak amerykański aktor? – Jola nie wierzy własnym uszom.\n- Że wygląda jak aktor, który mi się od dawna podoba. Właśnie to przyszło mi dziś do głowy. Wpadłam natomiast na coś innego…\n- O matko! Powiesz mu, że go kochasz? Przecież on ma żonę, a Ty jesteś smarkulą! – Jola próbuje przemówić Agnieszce do rozsądku.\n- Zamierzam wyznać mu swoje uczucia… Nie dość, że jest przystojny, to jeszcze mądry i bardzo fajny, taki luzak! Jak go sobie porównam z naszymi chłopakami w klasie…\n- To od razu musisz wybierać starszych i zajętych? – Jola się nie poddaje.\n- A kogo mam wybierać? Naszych kolegów? Są dziecinni i głupi. Weźmy Artura. Nie mogę patrzeć – w tych pomarańczowych hip-hopowych gatkach, wygląda jakby wyszedł z toalety i zapomniał wciągnąć spodnie. Albo ten twój Kamil. Czy jego interesuje cokolwiek prócz wyników meczu piłki nożnej???\n- Co chcesz od Kamila, ja uważam, że jest miły! – Jola staje w obronie brata. – Poza tym coś go jednak, poza meczami interesuje… No mniejsza z tym! Co zamierzasz zrobić z profesorem? Umyć mu samochód? Zaciągnąć na wagary? – Jola sama nie wie, czy ma się śmiać czy płakać.\n- Najpierw zacznę się solidnie uczyć niemieckiego, by zwrócił na mnie uwagę…\n- No, taki plan mi się podoba… – Jola aprobuje pomysł Agnieszki.\n- Potem może zacznę zostawać po lekcji. Ech, zostać z nim w klasie sam na sam… – Agnieszka rozmarza się nagle.\n- Hmmm… – ten plan już jest mniej „ładny” dla Joli… – Żeby tylko nie oskarżyli tu kogoś o molestowanie seksualne! – Jola wcale nie żartuje.\nDwa dni później dziewczyny mają niemiecki. Jola podejrzewa jakąś „akcję”, bo Agnieszka jest przed lekcją bardzo skupiona. Rzeczywiście, kiedy tylko profesor Wardecki pyta, kto chciałby odpowiadać z „wolnej stopy”, Agnieszka natychmiast się zgłasza do odpowiedzi. I jest świetnie przygotowana! Jola nie wierzy własnym uszom – Agnieszka nigdy nie chciała się w niemiecki zagłębiać, bo twierdziła, że jej się ten język nie podoba, a tu proszę – „szprecha”, jakby wczoraj przyjechała z Berlina! Profesor też jest pod wrażeniem:\n- Agnieszko, twoja interpretacja tego tekstu jest bardzo oryginalna. Jeśli chcesz to polecę ci dodatkową lekturę.\n- Świetnie, byłabym bardzo wdzięczna! – Agnieszka nie daje po sobie poznać, jak jest szczęśliwa.\n- Albo jeszcze lepiej – przyniosę na następną lekcję własne książki, które ci pożyczę. Może pomyślimy o jakiejś olimpiadzie niemieckiego w przyszłym roku szkolnym?\n- Jeśli pan profesor uważa, że się nadaję… – Agnieszka skromnie spuszcza oczy.\n- Nadajesz? Ja odkryłem talent językowy! – profesor śmieje się, zadowolony.\nJolę zatkało: „Jak ona to zrobiła??? Jakim cudem przemieniła się w prymuskę??? Dopięła swego: profesor zwrócił na nią uwagę. Pewnie teraz zrealizuje plan B, kolejny krok, o którym Agnieszka jej mówiła. Właściwie Wardecki to ułatwił propozycją pożyczenia książek. Teraz Agnieszka będzie miała pretekst, by zostać po lekcjach, a może nawet wepchnie mu się do domu???” Jola postanawia przeciwdziałać katastrofie. Po co jej przyjaciółka pakuje się w tarapaty? „Chce romansować z nauczycielem? Stawiać siebie i jego w podejrzanej sytuacji? To bezsens!” Koniecznie musi coś zrobić, by temu zapobiec! Jola wpada do domu jak burza, która nie wystrzeliła wszystkich swoich piorunów:\n- Kamil! Kamil!! Jesteś!? – krzyczy od progu.\n- Co się dzieje? – Kamil wygląda ze swego pokoju. – Szukasz mnie, siostro?\n- Szukam Ciebie i twojego aparatu cyfrowego!\n- Nie pożyczam! – zastrzega od razu chłopak.\n- Nie mam zamiaru. To ty musisz komuś zrobić zdjęcie, bo ja nie umiem się nim posługiwać…\n- Jakie zdjęcie? Komu? Jakaś afera korupcyjna? Rozwód? Romans? – Kamil jest odrobinę zainteresowany.\n- Wszystkiego po trochu… Zrobisz zdjęcie Wardeckiemu i jego żonie. Najlepiej miłosne…\n- O rany! Mam wskoczyć im z aparatem do sypialni? Co ja, jakiś papparazzi jestem??? – Kamil jest trochę oburzony. Ale tylko trochę…\n- Nie to miałam na myśli. Wystarczy mi jakieś czułe objęcie, przelotny pocałunek w policzek albo trzymanie się za ręce. Mam nadzieję, że trzyma się jeszcze ze swoją żoną za ręce? – Jola zaczyna mieć wątpliwości.\n- No nie wiem, nie widziałem. A tak w ogóle, po co ci to? To ma być jakiś dowód dla kogoś? – Kamil jest dociekliwy.\n- Mniej więcej. Zrób takie zdjęcie, żeby ktoś stracił złudzenia, gdy je zobaczy…\n- Że Wardecki jest do poderwania!\n- Wiesz co, jak znam ciebie i tę twoją przyjaciółę, to już wiem, o co biega… Zaraz, niech pomyślę… Taaaak, wyszło mi, że to Agnieszka kocha się w Wardeckim!\n- Nic. Mam osobisty interes w tym, by przestała się w nim kochać!\n- To rób zdjęcia!\n- Ale gdzie, jak?\n- O rany! Młodsza siostra ma cię uczyć detektywistycznej roboty? Chyba profesor chodzi gdzieś na zakupy albo do kina z żoną? Może w klubach siedzi? To luzak, na pewno nie spędza wieczorów w domowym zaciszu, czytając Goethego do poduszki!\n- Nie wygląda na takiego, fakt!\n- No to działaj!\n- Ok., szefie! – Kamil ochoczo poddaje się woli młodszej siostry.\nPrzez kilka kolejnych lekcji niemieckiego akcja rozwija się według planu… Agnieszki. Profesor poświęca jej coraz więcej uwagi. Zaniedbuje nawet pozostałych uczniów w klasie, by omówić z nią jakiś problem gramatyczny. Agnieszka zawsze jest doskonale przygotowana (Jola dowiedziała się w tajemnicy, że jej przyjaciółka bierze korepetycje u kogoś innego!). Mało tego, chodzi na lekcje z Wardeckim w wydekoltowanych bluzkach i coraz krótszych spódniczkach. Na umoralniające „gadki” Joli wzrusza obojętnie ramionami. Dziś już przegięła! Napisała sobie czerwonym flamastrem na kolanie „Ich liebe DICH”. Jola nie ma pojęcia, czy ktoś jeszcze zauważył napis, przeznaczony zapewne dla nauczyciela, ale ciekawe też było obserwowanie reakcji Wardeckiego. Najpierw spojrzał na ten napis jakby go nie rozumiał, potem z niedowierzaniem… Ale kiedy Agnieszka nie spuszczała z niego zakochanego wzroku, Jola miała wrażenie, że się nawet lekko zarumienił. Zrozumiał, że to wyznanie jest dla niego… Mimo swego dojrzałego wieku, Wardecki jak każdy mężczyzna jest pod wrażeniem, że młoda, śliczna dziewczyna się nim interesuje. Czy przyjmie zaloty czy nie, zaczyna być niebezpiecznie! Jak powstrzymać tę wyrachowaną grę przyjaciółki? „Co ona naprawdę chce osiągnąć – rozbić małżeństwo nauczyciela?” Jola dochodzi do wniosku, ze musi rzucić ją w ramiona innego faceta i to natychmiast! Tym bardziej, że jej brat i tak nie może namierzyć profesora w intymnych sytuacjach z żoną. Poza tym Jola jest pewna, że takie zdjęcie niewiele by zmieniło.\n- Może zrobimy imprezę u nas w domu? Będziesz musiał ją podrywać, bo ja wątpię, czy miłosne zdjęcia są w stanie odciągnąć Agnieszkę od fatalnego romansu… – Jola jest zrezygnowana, ale cały czas jej mózg pracuje na najwyższych obrotach.\n- Extra! Nie będę specjalnie cierpiał z tego powodu, Agnieszka to niezła laska… od dawna mi sie podoba. Może nawet kupię sobie taką samą koszulę, jaką nosi Wardecki…\n- Tylko nie gadaj o piłce nożnej, proszę cię! Aha, i jeszcze posrebrz sobie włosy na skroniach, by się „spatynować”! – radzi Jola.\n- A wiesz, że to dobry pomysł? Chyba dostanę w drogerii taki srebrny spray, jaki dziewczyny stosują na sylwestra, no nie? – dopytuje się Kamil.\nW najbliższy weekend rodzeństwo urządza imprezę. Agnieszka ledwie daje się namówić na przyjście. Kiedy jednak wchodzi, w tłumie ludzi od razu zauważa interesującego ją mężczyznę…\n- Jola! Wardecki tu jest??? – łapie przyjaciółkę w przejściu i zaaferowana wskazuje oczami na postać w oddali.\n- Wardecki…? Aaa eeee yyyy… – Jola nie spodziewała się, że aż tak uda się „braterski fortel”. Kamil w koszuli jakby zdjętej z Wardeckiego i z posiwiałymi (nagle!) skroniami został wzięty przez Agnieszkę za nauczyciela! O matko! Co teraz? – To Kamil… Nie ma tu Wardeckiego… – mówi cichutko.\nAgnieszka jednak już jej nie słucha. Idzie w kierunku Kamila. Jola zamyka oczy, oczekując odgłosów jakiejś awanturki, bokserskich ciosów w nos albo brzęku tłuczonego na głowie Kamila szkła… Ale nie! Nic nie słychać, prócz muzyki. Kiedy odważa się otworzyć oczy widzi, że Agnieszka z Kamilem tańczą mocno do siebie przytuleni… Kamil dyskretnie, zza ramienia Agnieszki, pokazuje jej V…\nTekst: Beata Łukasiewicz, zdj. adamlambertblox.blox.pl\nBeata Łukasiewicz, fortel miłosny, nauczyciel, opowiadanie o miłości, podstęp, zakochana uczennica\nStrasznie nudne lato\nAnia przyjechała na wakacje do Radojewa – małej wsi w środku lasu, w której mieszka jej babcia. Co tu się może zdarzyć?\nObudziło mnie wściekłe pianie koguta. A właśnie śniło mi się, że w moim biurze detektywki Mary Passion pojawił się tajemniczy klient o wdzięku i urodzie Pierce Brosnana. Już zaczynał mnie wplątywać w niezłą zagadkę kryminalną, a tu… No i nici ze zlecenia! Tylko dlatego, że ten zwariowany drób uwziął się na mnie! Naciągnęłam poduszkę na uszy, by wyciszyć napastliwe „kukuryku”. „Dzisiaj powiem babci, że albo on albo ja!” – postanowiłam, mając na myśli koguta. Zaczęłam zwlekać się z łóżka, spania i tak by już nie było. Jest siódma rano, są wakacje, a ja muszę być na nogach. Dla takiego śpiocha jak ja to prawdziwa tragedia!\nDzień był śliczny, co natychmiast poprawiło mi humor. Słonko zaglądało przez okno, zalewając mój pokoik w wiejskim domku babci ciepłym blaskiem. Wychyliłam głowę na zewnątrz, wprost w pnące się pod oknem malwy, wdychając świeżość letniego poranka. Oczywiście sprawca całego zamieszania, o dumnym imieniu Ferdynand, stał na ławeczce tuż obok i patrzył na mnie po koguciemu – wyzywająco. Odkąd pojawiłam się w domku babci w Radojewie, specjalnie przychodził pod moje okno i piał o nieludzkich porach.\n- Pójdziesz na rosół! – obiecałam mu bezlitośnie. W odpowiedzi Ferdynand wskoczył na parapet okna i zapiał jeszcze głośniej. Mówiłam, że jest złośliwy! I kłótliwy… Podreptałam do kuchni. Babcia krzątała się przy swoich codziennych zajęciach:\n- Zrobić ci śniadanko? Jak spałaś?\n- Dziękuję babciu, chętnie zjadłabym jajecznicę. Dobrze spała…bym, gdyby nie Ferdynand Złośliwy. Czy on musi codziennie piać pod moim oknem?\n- Musi piać codziennie, tak go stworzyła natura. Ale że pod twoim oknem, to wyraz jego sympatii do ciebie!\n- Z nikim innym do tej pory nie zadawał sobie tyle trudu…\n- Babciu, chyba mnie bajerujesz! On jest złośliwy drób i tyle. Taki piękny sen mi przerwał…\n- Jaki, jaki sen? – zainteresowała się żywo babcia.\n- Wiesz, byłam detektywką, właśnie pojawił się przystojny klient z grubą teczką i wielką tajemnicą do rozwiązania…\n- Oj, Aniu, duża już z ciebie pannica, a cały czas bawisz się w detektywów i złodziei? Odkąd cię pamiętam, przyjeżdżałaś tu i całe lato rozwiązywałaś różne tajemnicze sprawy. Pomagał ci Karol, ten chłopak od Pękalskich. Kiedyś przez cały tydzień tropiliście gajowego, posądzając go o zamordowanie żony, która była akurat w szpitalu.\n- Bo on nosił czarną brodę i miał takie mroczne spojrzenie!\n- A sołtys? Też mu się oberwało. Myśleliście, że nadaje dla UFO wiadomości w kosmos.\n- Kto mógł przypuszczać, że codziennie wieczorem będzie się zamykać w komórce na podwórzu, by lepić te swoje modele statków?! Wyglądało to bardzo podejrzanie. Babciu, mieliśmy wtedy po 10-12 lat!\n- To pamiętasz jeszcze Karolka Pękalskiego?\n- Tego piegowatego chudzielca, młodszego ode mnie o dwa lata? Fajny był z niego pomocnik detektywki… Pamiętam, ale nie widziałam go już chyba z siedem lat!\n- Nie jest chudzielcem….\n- To tym bardziej bym go nie poznała!\nPo śniadanku dostałam pierwsze zlecenie. Niestety, nie detektywistyczne… Babcia poprosiła, bym zrobiła jej zakupy w wiejskim sklepiku. Było do niego ze 2 kilometry drogą przez las (babci domek stoi na uboczu wsi). Złapałam rower, koszyk i pojechałam. Las ćwierkał, szeleścił, szumiał i chłodził. Wokół żywej duszy, ale jechałam specjalnie zygzakiem, by zmylić ewentualnych śledzących, no i nie wypaść z wprawy… Była dopiero 9-ta, upał nie był jeszcze dokuczliwy. Dojechałam do wsi i postawiłam rower pod sklepem, opierając go o stary płot. W drzwiach minęłam jakiegoś chłopaka. Natychmiast coś zabrzęczało mi w sercu – moja detektywistyczna intuicja mnie ostrzegła! Nie wiem jeszcze, przed czym, bo chłopak był przystojny i wyglądał sympatycznie, gdy się do mnie uśmiechnął. Ale detektyw musi być zawsze czujny…. Zakupy zajęły mi jakieś pół godziny. Sklepowa wypytywała mnie o zdrowie babci. Mówiła, że wyrosłam na ładną dziewczynę. Pytała, co się działo, że tak dawno nie było mnie w Radojewie, prawiła komplementy i uprzejmości. Poskarżyłam się na złośliwość Ferdynanda, ulubieńca babci. Śmiała się ze mnie serdecznie. Gdy wyszłam ze sklepu, obładowana zakupami, przy babcinym rowerze ktoś grzebał. Ten chłopak!\n- Co ty tu majstrujesz? – zapytałam napastliwie. Co najmniej jakbym przyłapała mordercę na ćwiartowaniu zwłok!\n- Ten łańcuch już dawno miałem pani Helenie podciągnąć – powiedział, nie odrywając się od pracy. Pani Helena to moja babcia. – Niebezpieczny jest, może spaść z zębatki i będzie kłopot. Wywalisz się z tym koszykiem zakupów w środku lasu. Nie mówiąc o tym, że rower nie będzie mógł służyć jako środek pościgu za groźnymi przestępcami, których jakiś tuzin grasuje po okolicy!\n- Czy ty jesteś może Karol? – zapytałam, dźgnięta nagle intuicją Mary Passion. Inaczej skąd wiedziałby o przestępcach??\n- A co? Nie poznałaś mnie? Ja od razu cię poznałem… – powiedział, wstając nagle. Był (teraz)wysoki, opalony, a spod czarnej grzywki wyglądały wesołe, niebieskie oczy koloru niezapominajek. W życiu bym nie przypuściła, że z piegowatego chudzielca może wyrosnąć taki przystojniak! Spojrzałam bardziej badawczo na jego twarz, czy ma jeszcze piegi. Kilka z nich błąkało się po jego nosie, ale musiałam nagle zgłupieć, bo zaczęły mi się podobać!\n- Poznałam cię, po piegach… – wykrztusiłam, nagle onieśmielona.\n- Mary Passion zawsze miała dobrą pamięć do twarzy! – powiedział z przekonaniem. Pamiętasz, jak upierałaś się, że nasz listonosz jest zbiegłym z więzienia Ryśkiem „Kulasem”, którego zdjęcie i list gończy widziałaś w jakimś programie telewizyjnym?\n- Tak, pamiętam. Wszystkich kosztowało to trochę nerwów. Przepraszałam go potem. Ach, te moje skłonności do wietrzenia wszędzie tajemnic! Zbłaźniłam się, prawda? To dlatego nie pojawiałam się u babci przez siedem lat. Chyba wszystkim zalazłam nieźle za skórę…\n- Mnie nie… – powiedział i brzmiało to szczerze. – W końcu ja byłem twoim pomocnikiem, ty byłaś moim szefem. Co tam, to były wspaniałe wakacje, wiesz? Wiele bym dał, by przeżyć z tobą raz jeszcze tyle zwariowanych przygód!\n- To akurat jestem w stanie ci obiecać… – powiedziałam z błyskiem w oku. Perspektywy zaczęły rysować się obiecujące… Lato, przygoda, przestępcy i przystojny pomocnik! A już martwiłam się, że jedyny problem, z jakim przyjdzie mi się tu zmierzyć to dyskretne uciszenie Ferdynanda Złośliwego i przerobienie go na rosół!\nTekst: Beata Łukasiewicz, zdj.tapetus.pl\nBeata Łukasiewicz, lato u babci, opowiadanie o miłości, wakacje na wsi\nKarolina wyjeżdża z rodzicami na wyprawę do Afryki. Nigdy tam nie była, więc czeka ją wiele nowych wrażeń, doświadczeń, emocji… Niektóre będą z pewnością niezapomniane…\n- Mamuś? Naprawdę jedziemy do Afryki??? Wszyscy??? – o mało nie zemdlałam ze zdziwienia. Właśnie wydano rodzinny komunikat: rodzinka Jabczyńskich udaje się na 3 miesiące do Afryki za papciem, który został tam oddelegowany do pracy na jakiejś budowie. – I jaki to kraj?? Senegal???? Yyyy, nawet nie mam atlasu w domu! –bebeszyłam swoje biurko w poszukiwaniu jakiejkolwiek geograficznej pomocy naukowej…\n- Uspokój się, córeczko… – mama chyba się wystraszyła mojej euforii. – Wszystkim tato się zajmie, to służbowy wyjazd…\n- Ojej, chciałabym to na mapie zobaczyć! Muszę się zastanowić, jakie wziąć ciuchy!\n- To akurat jest najmniej ważne, kochanie – powiedziała mama z pobłażaniem. – Mamy większe problemy: ktoś musi zaopiekować się naszym mieszkaniem, psem, ja muszę wziąć dłuższy urlop z pracy, coś musimy zrobić z twoją szkołą. Jest niewiele czasu na to, ledwie miesiąc!\n- E, miesiąc mi wystarczy, żeby się spakować. Zacznę już dziś – pobiegłam do szafy, by wytaszczyć z niej wielką walizę.\n- Głuptasku… – zaczęła mama.\n- Ależ mamuś, to będzie prawie jak „W pustyni i w puszczy!” – ekscytowałam się. – Tam są: lwy, pustynia, puszcza, palmy, kokosy, dzicy Murzyni!\n- Właściwie to masz rację… – mama wreszcie się uśmiechnęła. Chyba ta wyprawa nieco ją przerażała.– Może i ja powinnam spojrzeć na to od tej strony i przestać się stresować?\nWieczorem zajrzałam do Anki:\n- Nie uwierzysz, co mi się w życiu przytrafiło… – zaczęłam.\n- Przystojny brunet wieczorową porą, hahaha!\n- Nie, poza tym wolę blondynów, przecież wiesz… Jadę do Afryki. Na trzy miechy!\n- W życiu. Papcio ma jakiś kontrakt. A my– za nim, jak w dym!\n- O rany! – Ankę wiadomość prawie ścięła z nóg. Ale zaraz wróciła do siebie: – Wiesz? Wcale ci nie zazdroszczę! Tam mieszkają sami murzyni, fu! Nie będzie na kim oka zawiesić!\n- Oj, nie pomyślałam o tym – zasępiłam się nagle. – Nie będzie blondynów? To co ja tam będę robiła???\n- Ha, tego to ja nie wiem… – no i Ance udało się jednym zdaniem ugasić mój entuzjazm. Nie ma co: fajnie jest mieć przyjaciółkę…\nMiesiąc zleciał szybko jak kromka chleba masłem do dołu. Ani się obejrzałam, gdy po kilkunastogodzinnej podróży samolotem wszyscy byliśmy…w Afryce! Ale to brzmi! Na lotnisko przybył po nas szef papcia, pan jakiśtam, oczywiście murzyn, który będzie współpracował z ojcem, czy też raczej mój ojciec będzie pracował pod jego komendą. Był to pierwszy murzyn, którego w życiu widziałam z tak bliska i który miał się stać moim „znajomym murzynem”. Na początek olśniły mnie jego zęby. Zawieziono nas do willi, w której mieliśmy mieszkać przez te 3 miesiące. Pierwsze dni to było obserwowanie otoczenia i „badanie gruntu”. Mama wolała siedzieć w domu (na zewnątrz było gorąco), mnie gnało po przygodę, ale nie miałam z kim. Gdy poskarżyłam się tacie, że brak mi przewodnika, po dwóch dniach pojawiła się w naszym domu jakaś dziewczyna. Murzynka, oczywiście:\n- Cześć, ty musisz być Karolina?\n- Jestem Kariko. Kariko… – tu usłyszałam nazwisko jakaśtam. Domyśliłam się, że to jest córka taty szefa.- Podobno szukasz przewodnika. Wiem, gdzie można zjeść dobre lody i kupić ekstra ciuchy…\n- Ojej, jak miło, że chcesz mi pokazać miasto! – powiedziałam, dziękując w duchu pani Osełko, mojej anglistce za to, że jest taką piłą! Ha, teraz swobodnie mogę się porozumiewać! – Strasznie się tu nudziłam, a chcę zobaczyć lwy, pustynię, żyrafy i w ogóle…\n- Aż tyle planów? Z lwami będzie kłopot, uprzedzam, chociaż może się jakiś wyliniały trafi… – zaśmiała się Kariko. – No to chodźmy zdobywać Afrykę!\nTo był milutki dzień, spędzony na zwiedzaniu i smakowaniu nowych zapachów, kolorów. Kariko wiele mi opowiadała o Senegalu. Szybko zaczęłyśmy gadać o wszystkim. Okazało się, że jest bardzo wesołą dziewczyną i podobną do mnie. Przestałam nawet zauważać, że ma inny kolor skóry, bo w wielu sprawach kompletnie się ode mnie nie różniła… Za to jak wspaniale leżały na niej białe bluzki! Któregoś dnia zaplanowałyśmy sobie z Kariko megawyprawę na zakupy. Chciałam zobaczyć sklepy z miejscową odzieżą, Kariko obiecała mi też wypad na afrykański targ. Dzień zapowiadał się superciekawie. W jakimś momencie moja nowa przyjaciółka spojrzała na zegarek i powiedziała, że musi mnie na pół godzinki zostawić, bo umówiła się z bratem. Mają coś do załatwienia, ale potem znów będzie ze mną. Nie chciało mi się zostawać samej, zapytałam więc, czy nie mogłaby wziąć mnie ze sobą.\n- Okay, myślałam, że cię to znudzi, bo ja i Ben musimy urzędową sprawę ugryźć. Będzie za to okazja, byś poznała mojego starszego brata, jest naprawdę super! Studiuje medycynę we Francji. Teraz ma wakacje. Niestety rzadko bywa w domu. Jesteśmy ze sobą bardzo zaprzyjaźnieni.\n- Tym chętniej go poznam! – ucieszyłam się.\nNa miejscu spotkania ujrzałam bardzo sympatycznego…hm, murzyna, oczywiście. Uśmiechał się z daleka, machając radośnie do Kariko.\n- Karolino, poznaj Bena – powiedziała Kariko. Podaliśmy sobie ręce. Uścisk jego dłoni był pewny i mocny.\n- Słyszałem o tobie, przyjechałaś z Polski? – zagadnął mnie po angielsku.\n- Tak, nie spodziewałam się, że ktoś w Senegalu będzie wiedział, co to za kraj. Ja z kolei słyszałam, że uczysz się we Francji.\n- Tak, teraz tam studiuję.\n- A po studiach? Tam będziesz pracował?\n- Nie, wrócę i będę leczył ludzi tutaj, w Senegalu.\n- O, jak szlachetnie! – wcale nie kpiłam z niego.\nKiedy Ben i Kariko załatwili swoją sprawę, Ben zapytał, czy nie mam ochoty trochę się ochłodzić kąpielą w oceanie. Każdy by miał ochotę! Do oceanu było jednak kilkadziesiąt kilometrów.\n- Jak się tam dostaniemy? – zapytałam.\n- Mam samochód, zawiozę was.\n- Muszę jednak powiadomić rodziców. Poza tym może dziś jest już troszkę późno na taką wyprawę. Czy moglibyśmy pojechać tam jutro, przed południem?\n- Oczywiście! Ja mam mnóstwo czasu. Jestem tu na wakacjach – powiedział Ben.\nUmówiliśmy się więc na następny dzień. Przynajmniej wezmę kostium i przygotuję się na taką wycieczkę. Jednak, kiedy wieczorem powiedziałam mamie, że poznałam brata Kariko i że chcemy we trójkę pojechać na plażę, mama zareagowała bardzo dziwnie:\n- Jaki brat? Ile ma lat?\n- Nie wiem dokładnie, studiuje we Francji medycynę.\n- To jest młody mężczyzna. I oczywiście: murzyn – zagadkowo podsumowała mama.\n- Nie wiem, czy zauważyłaś, ale tu mieszkają prawie sami murzyni… – powiedziałam nieco złośliwie.\n- Nie bądź taka mądra. Masz 17 lat. Nie chcę, byś spotykała się z murzynem! – mama nagle wybuchnęła prawdziwą złością.\n- Ależ mamo, nie spotykam się! To żadna randka. To brat Kariko. Jedziemy na plażę, chyba fajnie byłoby się ochłodzić, zobaczyć kawałek kraju poza miastem? Co widzisz w tej wyprawie niestosownego?\n- Niestosowne jest to, że on jest murzynem! – upierała się mama.\n- Kariko też jest murzynką, a jednak nie zabraniałaś mi się z nią spotykać!\n- Bo to dziewczynka, taka jak ty.\n- Mamo, o co ci chodzi? – nic z tego nie rozumiałam!\n- O nic. Wolałabym, byś go unikała – powiedziała mama. Nagle uderzyło mnie dziwne podejrzenie… Moja mama jest chyba… rasistką???\n- Na razie jednak pojadę na tę plażę – zdecydowałam. – Zapytam zresztą tatę o pozwolenie.\nTato nie widział w tym nic niestosownego. Może patrzył na sprawę inaczej, bo pracował z murzynami, poza tym jeden był jego szefem…. A syn tego szefa miał mnie zabrać na wycieczkę… Wbrew mamie, pojechałam więc z Benem. I muszę przyznać, że był to udany dzień. Ben jest jeszcze weselszy od swojej siostry, jeszcze milszy i jeszcze ciekawiej opowiada o Senegalu. Kompletnie nie czułam żadnych barier między nami, poczucie humoru mamy oboje jednakowe, a kolor skóry to naprawdę rzecz nieistotna. Złapałam się na tym, że moja skóra wydawała mi się nienaturalnie blada w porównaniu z otoczeniem. No i wcale nie tęskniłam za blondynami! Ben zaczynał mi się coraz bardziej podobać. Przede wszystkim podobała mi się jego osobowość, ale fizycznie był również… przystojny. Ładnie zbudowany (czego nie omieszkałam zauważyć na plaży), zawsze świeży (wydawało mi się, że on się nigdy nie poci!) i pełen uroku. Nie miałabym nic przeciwko temu, by zaczął się mną interesować… Po kilku godzinach wspólnego plażowania zauważyłam, że i Ben przygląda mi się z sympatią. Łatwo przecież wyczuć, że się komuś ktoś podoba… Kiedy wyłowił dla mnie piękną, ogromną muszlę z oceanu, zdałam sobie sprawę, że zaczynam z nim na maksa flirtować! Wręczał mi ją, dotykając moich dłoni i opowiadając romantyczną, afrykańską przypowieść:\n- Wiesz, Karolinko, tu w Senegalu wierzymy w to, że kiedy zakochani obdarowują się muszlą, to jest to taki rodzaj „morskiego telefonu”: gdy przyłożysz do niej ucho usłyszysz miłosne szepty ukochanego, nawet jeśli pojedziesz z tą muszlą na drugi koniec świata… – miałam ochotę najpierw się rozpłakać, bo tak mi się zrobiło romantycznie, a potem go uściskać. Ben jest taki milutki!\nNo i tak właściwie zaczął się mój afrykański romans. W drodze powrotnej znad oceanu Ben trzymał mnie cały czas za rękę (jak dobrze, że nie ma wielkiego ruchu na drogach przez sawannę), pokazując od czasu do czasu ciekawe zwierzątka w oddali. Było jak na safari! Kariko puszczała do mnie porozumiewawcze perskie oko. Kiedy się rozstaliśmy późnym wieczorem, rozmarzona poszłam spać i śniło mi się, że wielkie, pluszowe usta w kolorze czekolady zbliżają się do moich ust. Strasznie byłam ciekawa, jak smakuje taki mięciutki pocałunek… Rano usłyszałam odgłosy kłótni. Miałam dziwne wrażenie, że rodzice kłócą się o moją znajomość z Benem, ale gdy wychodziłam na spotkanie z nim, mama nie powiedziała ani słowa. Podejrzewam, że tato znów mnie obronił.\nTak więc kolejny dzień spędziliśmy razem i czułam się tak, jakbym znała Bena od lat. Cały dzień dręczyło mnie pragnienie z mojego snu – spróbować, jak smakuje jego pocałunek… Chyba powszechnie wiadomo, że jeśli ciekawska dziewczyna drąży temat, osiągnie cel. Tak też się stało. Kariko zostawiła nas na chwilę samych i wtedy bardzo spontanicznie przytuliłam się do Bena. Nawet nie wiem kiedy nasze usta się spotkały…. Jego pocałunek ma naprawdę smak czekolady!!!\nKolejne tygodnie to były randki, randki, randki i wzajemne poznawanie jeszcze innych smaków… Byłam coraz bardziej zaangażowana w tę znajomość, mimo tego, że wiedziałam, co się stanie za kilka tygodni - ja wracam do Polski, on do Francji. No i ta mecząca walka z niechęcią mamy do Bena! Nic to, liczyło się dla mnie tylko „tu i teraz”: ślicznie opalony Ben, o pluszowych ustach, afrykański wiatr i słońce, które tylko zaostrzały apetyt na miłość. A jeśli nawet przyjdzie nam się wkrótce rozstać na wieki, to mam przecież senegalską muszlę, szepczącą miłosne wyznania…\nBeata Łukasiewicz, miłość, muszla, opowiadanie o miłości, Senegalczyk\nJeże, na szczęście!\nRatowanie malutkich, osieroconych jeży staje się pretekstem do odwiedzin w lecznicy dla zwierząt. Czy to dobre miejsce na flirt z kolegą ze szkoły?\nSiedziałam właśnie nad strasznie trudnym zadaniem z fizyki (dla mnie wszystkie one są strasznie trudne!), gdy do mojego pokoju wpadł Paweł, mój 9-letni brat.\n- Tyle razy cię prosiłam, żebyś pukał!\n- Oj, nie mogłem, bo….\n- Wyjdź i zapukaj. Inaczej nie będę z tobą rozmawiać!\n- Ale Baśka, mam…\n- Wyjdź i zapukaj! – nie odpuszczę smarkowi. Jak raz pozwolę, będzie to robił ciągle. Paweł już bez dyskusji odwrócił się i pomaszerował za drzwi. Po chwili usłyszałam ciche „puk, puk”.\n- Czemu się tak bałaś, co ja mogłem tu zobaczyć? Że wyciskasz sobie pryszcze na nosie?\n- Wcale sobie nie wyciskam! Po prostu młode kobiety mają prawo do swoich tajemnic.\n- I tak znam wszystkie twoje tajemnice…\n- Aha, chciałbyś!\n- Jedna nawet wisi w łazience na sznurku.\n- Tajemnica na sznurku?\n- No to takie coś, co kobiety zakładają sobie pod bluzkę.\n- Nie bajeruj, biustonosz już od dawna nie jest dla ciebie żadną tajemnicą. Ale co miałeś mi do powiedzenia?\n- Baśka, mówię ci, w parku znaleźliśmy z chłopakami małe jeże! Dużego jeża przejechał samochód, to może była ich mama. Musisz zanieść je do lekarza od zwierząt!\n- Zwariowałeś? Jakie jeże, co, jak? Po kolei – gdzie one teraz są?\n- W moim pokoju, w pudełku…\n- O rany! – jęknęłam, bo już przeczuwałam kłopoty. Z Pawłem zawsze są kłopoty, ale jakoś od 9 lat nie mogę się do tego przyzwyczaić…\nW jego pokoju siedziało trzech jego najlepszych kolegów i pochylało się nad pudełkiem po butach, które ostatnio kupił sobie tata. Rzeczywiście, tuliło się w nim do siebie 5 malutkich, ślicznych jeżyków. Chłopcy popiskiwali z zachwytu. Sama miałam na to ochotę. Były rozkoszne.\n- I co snimi srobimy plosę pani? – zapytał „Sepleniący Jacek” z szacunkiem. Wszyscy mówią do mnie „pani”, bo ja, 17-letnia siostra Pawła, jestem dla nich już starą kobietą.\n- Macie jakąś propozycję?\n- Trzeba je zanieść do lecznicy albo do ZOO. My sami nie możemy, bo to jest za daleko. Musi pójść z nami jakiś dorosły… – lizus z tego Maćka!\n- Ale ja mam tyle nauki! Jutro sprawdzian z fizy – wiecie co to fiza? Muszę jeszcze napisać opowiadanie na polaka, a wy każecie mi włóczyć się z jeżami!\n- Przecież to nie my przejechaliśmy ich mamę! – Paweł zaczął wywierać na mnie presję. Oczy mu się zaszkliły.\n- No dobrze, spróbujmy najpierw do lecznicy, bo to bliżej. Może podpowiedzą, co mamy z nimi zrobić… – wiedziałam, że i tak nie odczepię się od nich. Z westchnieniem rezygnacji poszłam ubrać buty.\nW poczekalni lecznicy dla zwierząt było trochę ludzi. Dwie starsze panie z kotami, jakiś pan z wiewiórką, chłopczyk z mamą i małym psiakiem. Ja z pięcioma jeżami i czterema chłopcami, czy też na odwrót. Było nas trochę dużo… Rozsiedliśmy się na krzesłach, czekając na swoją kolej. Po chwili w poczekalni pojawił się jeszcze jeden pacjent – owczarek niemiecki z łapą w gipsie. Niósł go na rękach chłopak. Usiedli na jedynym wolnym krześle naprzeciwko mnie. Spojrzałam baczniej na chłopaka i oniemiałam – to Marcin z IV E!!! Najprzystojniejszy facio w szkole, który nie może opędzić się od babek! Nigdy jakoś nie było okazji, żebyśmy się poznali, bo nie byłam chyba w jego typie. Nie miałam pojęcia, że on ma psa i… najwyraźniej ludzkie uczucia. On też spojrzał na mnie badawczo, ale nie sądzę, by mnie w ogóle rozpoznał. Nie wie chyba, że chodzimy do tej samej budy.\nNo więc, najpierw przyjrzał się mnie, a potem zerknął do pudełka, które trzymałam na kolanach. Siedzący na jego kolanach pies też zainteresował się zawartością mojego pudełka. Wyciągał pysk, by wywąchać zapach zwierzątek. Pies był piękny.\n- Co tam masz? – zapytał nagle Marcin, zwracając się do mnie bezpośrednio.\n- Są sierotkami.\n- A ci chłopcy to też twoje sierotki?\n- Nie, to moi asystenci.\n- Ma się powodzenie u płci przeciwnej, no nie?\n- Cóż, jakby ci to powiedzieć…\n- Czterech facetów i jeszcze ci mało?\n- Ale oni są nieletni! Ty za to na pewno nie wiesz, że chodzimy do tej samej szkoły!\n- Naprawdę? I ja do tej pory nie zauważyłem takiej interesującej istoty, która opiekuje się sierotkami i ma nieletnich adoratorów?\n- Ja nie jestem jej adorem, tylko bratem! – powiedział urażonym głosem Paweł.\n- Adoratorem, nie adorem – poprawiłam Pawła odruchowo.\n- Plose pani, cy ten pan mówi o nas? – zainteresował się Jacuś.\n- Poniekąd. Powiedz lepiej, Marcinie, co stało się twojemu psu?\n- To nawet znasz moje imię? – zdziwił się chłopak. – Rzeczywiście, chyba chodzimy do tej samej budy… Cóż, Chilli została potrącona przez samochód. Musimy skontrolować, czy łapa dobrze się zrasta.\n- Biedna Chilli. Jest taka piękna!\n- Teraz czuje się już dobrze, ale była w szoku przez tydzień po wypadku. Nie do końca odzyskała dobry humor.\n- Mamę tych jeży też przejechał samochód – odezwał się Paweł.\n- To okropne! – powiedział Marcin, mrugając do mnie porozumiewawczo. I co teraz z nimi będzie?\n- Moja siostra się nimi zajmie! – oznajmił Paweł. Spojrzałam na niego z politowaniem:\n- Sam się nimi zajmiesz i tyle!\nNawet nie zauważyliśmy, że przez czas naszej sprzeczki ubyło nieco pacjentów w poczekalni. Koty chyba zostały uzdrowione, wiewiórka ktoś się tu zajął. Chłopczyk z psiakiem właśnie siedział w gabinecie. Chyba nadeszła moja kolej. Chciałam wejść sama do pokoju lekarza, ale chłopcy wcisnęli się za mną.\n- Ho, ho, ho, kogo my tu mamy! – zaśmiał się lekarz.- Wy wszyscy do mnie? Pediatra przyjmuje w przychodni obok!\n- Panie doktorze, co mamy zrobić z tymi sierotkami? – zapytałam, pokazując mu jeże.\n- Są jeszcze dość małe. Hm, powinniście pokarmić je przez jakiś tydzień, dwa, a potem wypuścić do parku, tam gdzie je znaleźliście. Zaraz wam zrobię listę artykułów, którymi będziecie odżywiać zwierzątka.\n- No nie! – powiedziałam do Pawła, gdy wyszliśmy z gabinetu. – Wychodzi na to, że jednak będę mamką jeży!\n- Baśka, błagam, nie zostawiaj ich! Ja ci pomogę! – powiedział płaczliwym głosem Paweł. Brzmiało to jak jakaś scena z sądu rodzinnego…\n- Wszyscy pani pomożemy – odezwał się Maciek. – Słowo honoru!\n- Na czym stanęło? – zainteresował się Marcin.\n- Będę je karmić butelką przez jakieś dwa tygodnie. Będą u nas mieszkać – pochwaliłam się, ale mój głos nie był specjalnie szczęśliwy. – Jejku, chyba muszę iść na zakupy do sklepu z odżywkami dla niemowląt!\n- Przyda ci się taka praktyka – powiedział lekko Marcin, a ja zaczerwieniłam się po same uszy. – Słyszałem też, że jeże w nocy strasznie tupią.\n- Dobrze, że w twoim pokoju jest dywan – pocieszył mnie brat.\n- Poczekajcie na mnie chwilę! – zawołał Marcin i wszedł z Chilli do gabinetu. Oblała mnie fala gorąca. Dlaczego chce, żebym na niego poczekała? Czyżby potrzebował mojego towarzystwa?\nGdy wyszedł po kwadransie, niosąc psa na ramionach, uśmiechał się szeroko:\n- Z łapą Chilli już wszystko w porządku. Pomęczy się jeszcze parę dni i zdejmiemy wreszcie gips!\n- To wspaniale! Będzie mogła sobie biegać po parku.\n- No! Może z twoimi jeżami? Chodź, sprawdzimy, czy mogą się ze sobą zaprzyjaźnić!\n- Chcesz, żeby Chilli poudawała ich mamę?\n- Czemu nie? Może dla nich wszystkich będzie to dobra terapia? Najlepiej chodźmy już teraz do parku, wypuścimy jeże na chwilę z pudełka, a Chilli je obwącha i pobawi się z nimi, leżąc na trawie. Nie może jeszcze za wiele chodzić.\n- Chodźmy, chodźmy! – wykrzyknęli chłopcy. Byłam w rozterce.\nJest już późnawo, zaczyna się ściemniać, zadanie z fizy nie odrobione, opowiadanie na polaka – w lesie. Ale z drugiej strony: Marcin… Takiej okazji nie mogę przepuścić! On najwyraźniej szuka mojego towarzystwa. Byłabym kaczką w pomarańczach, gdybym przepuściła taką szansę!\n- Dobra, ale kupmy im najpierw butelkę ze smoczkiem, bo padną nam w parku z głodu!\n- Nam też by się przydało coś przekąsić… Wiecie, zapraszam was wszystkich na pizzę – powiedział Marcin.\nWieczór zapowiadał się bardzo interesująco…\nTekst: Beata Łukasiewicz, zdj. fotosik.pl\nBeata Łukasiewicz, jeże znalezione, małe jeże, opowiadanie o miłości, weterynarz


Jed Allen nie żyje. Aktor z serialu "Beverly Hills 90210" zmarł w wieku 84 lat - Wiadomości\nfot. Jed Allen\nJed Allen nie żyje. Amerykański aktor telewizyjny znany z roli ojca Steve'a w kultowym serialu „Beverly Hills 90210” zmarł w wieku 84 lat.\n„Beverly Hills 90210”: Jed Allen nie żyje\n„To smutne, że żegnamy kolejnego członka serialu 90210. Miałem przyjemność pracować z Jeddem Allenem od 1994 do 1999 roku. Grał rolę Rusha Sandersa, ojca Steve'a. Wspaniały człowiek, będziemy za nim tęsknić” – napisał na Instagramie Ian Ziering, serialowy syn aktora. Aktor opublikował również pamiątkowe zdjęcie.\nJed Allen urodził się w Nowym Jorku i wychowywał w nowojorskim Bronxie. Początkowo, podobnie jak jego ojciec, chciał zostać zawodowym muzykiem. W 1958 założył teatr w Waszyngtonie. W 1961 powrócił do Nowego Jorku i wystąpił w kilku produkcjach na Broadwayu.\nW 1971 Jed Allen został zatrudniony do roli Dona Craiga w operze mydlanej NBC „Dni naszego życia”, za którą w 1978 i 1979 zdobył nagrodę Soapy oraz w 1979 był nominowany do Daytime Emmy.\nLuke Perry w 1990 roku wygrał casting do roli Dylana McKaya w serialu dla młodzieży „Beverly Hills 90210”, która przyniosła mu międzynarodową popularność.\nBeverly Hills 90210 Jed Allen Aktorzy Stany Zjednoczone USA Film


Ekskluzywne wnętrze to pomysł na komfortowe mieszkanie, które będzie posiadało swój niepowtarzalny styl i klimat mieszkania w dobrym guście. Każde mieszkanie może być komfortowo urządzone, jeśli tylko poświęcimy mu wystarczająco dużo czasu. Wówczas takie mieszkanie zyska niepowtarzalny urok i będzie się pięknie prezentować. Ekskluzywne wnętrza to mieszkanie, w którym każdy szczegół nie jest bez znaczenia. To mieszkanie, gdzie znajdują się meble pochodzące od renomowanych producentów mebli krajowych. Każde takie ekskluzywne wnętrze potrzebuje specyficznych dodatków. W przypadku mebli z drewna dobrze w ich towarzystwie wyglądają obrazy znanych artystów lub też początkujących, którzy dobrze się zapowiadają. Każde ekskluzywne wnętrze powinno mieć elementy pochodzące z naszej kultury lub też sztuki. Każdy obraz, który zostanie powieszony na wolnej ścianie w naszym mieszkaniu doda mu blasku. Często klienci wybierają do swojego mieszkania obrazy, które przedstawiają krajobrazy oraz pejzaże, lub też są reprodukcjami znanych dzieł polskich malarzy, zazwyczaj reprodukcje są dużo tańsze.\nBloki mieszkalne mimo swej ograniczonej powierzchni mieszkalnej mogą być także piękne i doskonale się prezentować, wystarczy je tylko odpowiednio zagospodarować. Każda powierzchnia potrzebuje odpowiedniej aranżacji, żeby stać się funkcjonalną tak samo bloki mieszkalne. To tam mamy sąsiada za ścianą dlatego tak ważna jest odrobina luksusu oraz prywatności w naszym mieszkaniu. Każda przestrzeń można optymalnie zagospodarować...\nCzytaj więcej: Poprawa wyglądu bloków mieszkalnych\nWystrój naszego lokum powinien oddawać upodobania właściciela. Wiadomo, ze to właśnie mieszkanie odzwierciedla zainteresowanie właściciela. W przypadku kiedy lubimy kontakt z naturą to właśnie nasze mieszkania i jego wystrój będzie to mówiło. Widoczne to będzie w jasnej kolorystyce mebli oraz licznych roślinach zielonych w naszym mieszkaniu. Wówczas wystrój lokum będzie żywy i ciepły. Osoby lubiące łono natury...\nCzytaj więcej: Ważny wystrój mieszkania\nUrządzenia meblowe są dodatkiem do mieszkania to własnej one sprawiają, że mieszkanie posiada specyficzny klimat i czujemy się w nim doskonale. Kiedy pragniemy kupić nowoczesne meble a zarazem wygodne powinniśmy odwiedzić strony internetowe znanych producentów. To właśnie tam mamy szeroki wybór mebli, zarówno tych ekskluzywnych jak i do pokoju dziecinnego. Często mamy problem jakie wybrać meble do pokoju naszego dziecka....\nCzytaj więcej: Meblowanie naszego mieszkania - wyzwanie!


Niniejsza polityka prywatności ma charakter informacyjny, co oznacza że nie jest ona źródłem obowiązków dla Użytkowników Serwisu.\nOperatorem Serwisu findthemelody.com, znajdzmelodie.pl oraz znajdźmelodię.pl jest Gamespol sp. z o.o. ul. Spółdzielczości Pracy 34/18, 20-147 Lublin, nr KRS 0000584252\nPoprzez gromadzenie logów serwera www przez operatora hostingowego home.pl S.A. funkcjonującego pod adresem: ul. Zbożowa 4, 70-653 Szczecin.\nDane osobowe Użytkowników Serwisu są przetwarzane zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. 1997 Nr 133, poz. 883 ze zm.) (zwana dalej: Ustawą o ochronie danych osobowych) oraz ustawą o świadczeniu usług drogą elektroniczną z dnia 18 lipca 2002 r. (Dz.U. 2002 Nr 144, poz. 1204 ze zm.).\nZawarcie i realizacja sprzedaży licencji na użytkowanie programów komputerowych.\nMarketing bezpośredni własnych produktów lub usług Operatora Serwisu.\nRozpatrywanie ewentualnych reklamacji Użytkowników Serwisu oraz świadczenia usług drogą elektroniczną w zakresie prowadzenia konta Użytkownika Serwisu.\n3. Możliwi odbiorcy danych osobowych Użytkowników Serwisu.\nW przypadku Użytkownika Serwisu, który korzysta ze sposobu płatności elektronicznych lub kartą płatniczą Operator Serwisu udostępnia zebrane dane osobowe Użytkownika Serwisu wybranemu podmiotowi obsługującemu płatności tego typu.\nSerwis może zbierać i przetwarzać następujące dane osobowe Użytkowników Serwisu: imię i nazwisko, adres poczty elektronicznej, numer telefonu kontaktowego, adres zamieszkania, prowadzenia działalności lub siedziby, zaś w przypadku Użytkowników Serwisu nie będących konsumentami również nazwę firmy oraz numer NIP.\nrozpoznania urządzenia Użytkownika Serwisu oraz oraz określenia jego lokalizacji i odpowiednio wyświetlenia strony internetowej, dostosowanej do jego indywidualnych potrzeb.\n9. Prawo kontroli, dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania.\nUżytkownik Serwisu ma prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich poprawiania.\nKażdej osobie przysługuje prawo do kontroli przetwarzania dotyczących jej danych w szczególności prawo do żądania uzupełnienia, uaktualnienia, sprostowania danych osobowych, czasowego lub stałego wstrzymania ich przetwarzania lub ich usunięcia, jeżeli są one nieaktualne, niekompletne, nieprawdziwe lub zebrane zostały z naruszeniem przepisów lub też stały się zbędne do realizacji celu dla którego zostały zebrane.\nZgoda Użytkownika Serwisu na przetwarzanie jego danych w celu marketingu bezpośredniego własnych produktów i usług Operatora Serwisu może być odwołana w każdym czasie. Osoba której dane dotyczą uprawniona jest także do wniesienia pisemnego, umowtywowanego żądania zaprzestania przetwarzania jej danych ze względu na jej szczeólną sytuację lub do wniesienia sprzeciwu wobec prztwarzania jej danych osobowych.\n10. Środki stosowane w celu zabezpieczenia danych.\nInformacje są przechowywane w sposób minimalizujący ryzyko ich zniszczenia lub utraty.\nW celu zapewnienia bezpieczeństwa danych osobowych Użytkownicy Serwisu zobowiązani są do ochrony loginu oraz hasła.\nInformacje wrażliwe dotyczące Użytkowników Serwisu są przesyłane za pośrednictwem protkołu SSL\nEl juego Encuentra Melody para su compra en las tiendas:\nEnd User License Agreement »


Forum Logistyka.net.pl :: Temat: Praca inżynierska - logistyka produkcji (1/1)\nTEMAT: Praca inżynierska - logistyka produkcji\nPraca inżynierska - logistyka produkcji\t5 miesiąc 2 dni temu\t#9318\nProszę o pomoc w poszukiwaniu literatury i materiałów potrzebnych do napisania pracy inżynierskiej na temat: "Doskonalenie procesów logistyki produkcji" na przykładzie wybranego przedsiębiorstwa produkcyjnego.\nPoszukuję literatury dotyczącej: ogólnej tematyki, znaczenia, pojęcia logistyki produkcji, współczesnych trendów w zarządzaniu produkcją, narzędzi i technik wspomagających proces produkcji (Quick response, Just in time).\nOstatnio zmieniany: 5 miesiąc 2 dni temu przez matik.\nPraca inżynierska - logistyka produkcji\t4 miesiąc 3 tygodni temu\t#9329\n- Głowacka-Fertsch D., Fertsch M., Zarządzanie produkcją, WSL, Poznań 2004,\n- Fertsch M., Cyplik P., Hadaś Ł., Logistyka produkcji. Teoria i praktyka, ILiM, Poznań 2010,\n- Rudawska A., Logistyka procesów produkcji, Warszawa 2016.\nOczywiście warto także zapoznać się z artykułami na ten temat, opublikowanymi na tym portalu.\nSpółka DHL Express mianowała Alberto Nobisa nowym prezesem firmy w Europie, co oznacza jednocześnie jego...\nNa 18 października 2018 roku instytucje publiczne czekały z niepokojem. Nowe zapisy w ustawie Prawo...\nFirma Zebra Technologies oferująca: komputery mobilne, skanery oraz drukarki kodów kreskowych, oprogramowania i usługi zapewniające...\nŁącznie użytkowników: 15.02k\nNajnowszy użytkownik: Domii95\nŁącznie postów: 8334\nŁącznie wątków: 3146


Co sądzicie o męskich torbach ? - Wersja do druku - Forum Dyskusyjne - młodzieżowe, ogólnotematyczne / wielotematyczne\nCo sądzicie o męskich torbach ? - Wersja do druku\n+--- Dział: Mężczyźni (/forumdisplay.php?fid=12)\n+--- Wątek: Co sądzicie o męskich torbach ? (/showthread.php?tid=4009)\nCo sądzicie o męskich torbach ? - Sebataa - 26-06-2016 18:13\nZauważyłam , ze torby męskie są teraz bardzo popularne. U mnie facet nie bardzo wcześniej chciał w czymś takim chodzić, ale jak tylko mu kupiłam i zobaczył jak bardzo jest praktyczna to zabiera ją dosłownie wszędzie. Wy korzystacie z takich dodatków?\nRE: Co sądzicie o męskich torbach ? - Tym - 07-07-2016 01:20\nTeraz męskie torby są równie popularne jak damskie torby. Zauważyłem, że faceci wręcz odchodzą od plecaków na rzecz takich http://www.brytyjka.pl/plecak-vintage-skorzany-damski-meski-a4-id-462.html toreb. W sumie to ciekawy trend. Skoro facet też może wyglądać dobrze, to czemu mu tego zabraniać?\nRE: Co sądzicie o męskich torbach ? - malgosiaszkaradek - 12-07-2016 13:00\nSą ok, jednak tylko te wykonane ze skóry naturalnej. Pozostałe wyglądają niekorzystnie u mężczyzn\nRE: Co sądzicie o męskich torbach ? - kajteeek - 10-08-2016 08:56\nJak dla mnie ok, nie mam nic przeciwko, choć sam przeważnie chodzę z plecakiem.\nRE: Co sądzicie o męskich torbach ? - acemen - 11-08-2016 16:27\nJak torba jest ładna to jak najbardziej. To praktyczne rozwiązanie i wygląda o wiele lepiej niż wypchane kieszenie.\nRE: Co sądzicie o męskich torbach ? - zosienka - 13-08-2016 12:57\nWiesz co, ja myślę, że faceci wyglądają lepiej z plecakiem. Teraz na rynku można znaleźć ogromny wybór przeróżnych plecaków. Można też pozostać przy klasyce, są też bardzo fajne plecaki szkolne oryginalne. Myślę, że Wam się spodobają. Może nawet sprezentujecie taki swojemu facetowi?\nRE: Co sądzicie o męskich torbach ? - ArekKamicki - 14-08-2016 13:54\nWiem, że torby męskie są teraz w modzie, ale tak jakoś ich nie lubię. Torby pozostawmy kobietom\nRE: Co sądzicie o męskich torbach ? - Łucja - 24-08-2016 12:29\nMój mąż nosi plecak, a mi się właśnie bardziej podobają torby męskie Próbuję go namówić, ale ciężko... Chociaż na pewno plecak jest wygodniejszy, więc mu się nie dziwię. Przy okazji polećcie mi jakiś sklep, gdzie są fajne skórzane portfele męskie. Chciałabym mu kupić na urodziny.\nRE: Co sądzicie o męskich torbach ? - Badyylo - 25-08-2016 11:57\nJa jakoś bardziej skłaniam się ku plecakowi. Nie lubię toreb szczególnie jak są ciężkie.\nRE: Co sądzicie o męskich torbach ? - majka34 - 13-11-2016 18:24\nMi się osobiście podobają takie torby, mają coś w sobie fajnego i racjonalnego. Taka torba męska na ramię może się przydać na wycieczki, do pracy czy na uczelnie jak ktoś w młodym wieku jest. Teraz jest taki wybór na naszym rynku, że każdy znajdzie coś dla siebie.


Klaas Jan Huntelaar- gwiazda reprezentacji Holandii\nKlaas Jan Huntelaar urodził się 12 sierpnia 1983 roku w Drempt. Jest holenderskim piłkarzem, grającym na pozycji napastnika. Aktualnie występuje w barwach Ajaxu Amsterdam.\nSwoją piłkarską karierę zaczął w małym klubie H & K Drempt. Były to jego początku, jednak już w młodości pokazywał swoje walory i talent. Grę tego młodego zawodnika ujrzeli scouci PSV Eindhoven. W Eindhoven grał tylko przez jeden sezon, ponieważ nie mógł znaleźć tam miejsca w podstawowym składzie. Działacze PSV nie chcieli do końca pozbywać się tego zawodnika, dlatego wypożyczyli go do De Graafschap Doetinchem. W tym klubie również nie grał zbyt dużo. Zazwyczaj wychodził z ławki rezerwowych.\nSezon 2003/2004 może zaliczyć za początki swojej profesjonalnej kariery. Znów został wypożyczony, tym razem do drugoligowego AGOVV Apeldoorn. Znalazł miejsce w podstawowej jedenastce. Strzelił 26 goli w 35 meczach. Dzięki temu został królem strzelców drugiej ligi.\nNiestety to do końca nie przekonało działaczy PSV i postanowili sprzedać raz na zawsze Huntelaara. Teraz wiemy, że zrobili błąd. SC Heerenveen to klub, do którego przeszedł z PSV. Spędził tam dwa lata i został kluczowym zawodnikiem tej drużyny. W pierwszym sezonie (2004-2005) zdobył 17 goli i był jednym z czołowych strzelców ligi. W kolejnym (2005-2006) również pokazał na co go stać, a świetna runda jesienna spowodowała, iż w czasie zimowego okna transferowego trafił do Ajaksu Amsterdam który zapłacił za niego aż 9 milionów euro.\nW Ajaksie znów pokazał swój talent do strzelania bramek. W sezonie 2005/2006 strzelił aż 33 bramek i został królem strzelców. Dotychczas z Ajaxem wywalczył Wicemistrzostwo Holandii oraz Puchar Holandii.’\nW pierwszej drużynie reprezentacji Holandii zadebiutował 16 sierpnia 2006 w wygranym 4:0 spotkaniu z Irlandią i w debiucie uzyskał 2 gole. Wcześniej jednak, Marco van Basten nie zabrał go na Mistrzostwa Świata w Niemczech, mimo znakomitego sezonu. Wywalczył z drużyną młodzieżową Mistrzostwo Europy w Portugalii. Na tej imprezie został królem strzelców.\nW opracowaniu tekstu pomagał Maciej Moderski


Prezydent Warszawy o zamieszkach: było lepiej niż w zeszłym roku\nzgłoś naruszenie odpowiedz 12.11.2012 22:33 ~technokracja\nwsteczniactwo...nic nowego nie potrafią wymyślić tylko ta prawica lewica...zamiast stworzyć nową filozofię życia to ci maglują te stare zdarte płyty...\nzgłoś naruszenie odpowiedz 12.11.2012 20:57 ~Osa\nPrzed Marszem obserwowałem defiladę Komorowskiego. Ta ekipa wygląda i zachowuje się tak, jakby car spod Uralu w drodze wyjątku wydał koncesję na igrzyska ludkowi Nadwiślańskiego Kraju pod czujnym okiem i kontrolą namiestnika . Jeszcze te kotyliony. Na szczęście na Marszu Niepodległości było morze flag. Serce rośnie.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 12.11.2012 20:41 ~zzz\nza zniszczenia niech płacą bandyci!!!!\nzgłoś naruszenie odpowiedz 12.11.2012 18:20 ~DZEJ\nWYSTARCZYLA BY UROCZYSTOSC POD GROBEM NIEZANEGO ZOLNIERZA ZADNYCH MARSZY!!!!!!!!!!!!!!!!\nzgłoś naruszenie odpowiedz 12.11.2012 16:53 ~bulwersant\nNie piszcie całych elaboratów bo to jest nudne.krótko i zwieżle bo wielki tekst zniechęca do czytania.\nMądralo internet w odróżnieniu od ciebie traktuję jako żródło informacji i nie ma to nic wspólnego z czytelnictwem.Obyś w swoim życiu przeczytał choć jedną czwartą pozycji przeczytanych w moim życiu.\nAnalfabeta faktycznie szybko się męczy, jak mu każą czytać...\n[/cytat_1253655]Mądralo internet w odróżnieniu od ciebie traktuję jako żródło informacji i nie ma to nic wspólnego z czytelnictwem.Obyś w swoim życiu przeczytał choć jedną czwartą pozycji przeczytanych w moim życiu.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 12.11.2012 16:25 ~der\nzabronic demonstracij za rok tak nie moze byc...\nzgłoś naruszenie odpowiedz 12.11.2012 16:01 ~wawa\nInteresujący jest fakt, że ratusz zaplanował trasę właśnie _tego_ marszu w taki sposób, że zamieszki wybuchły _dokładnie przed_ budynkiem TVN/ITI, skąd mieli wspaniałą możliwość wszystko pokazać w TVN24.\nBardzo im podskoczyła oglądalność.\nTrochę dziwny zbieg okoliczności. Warto przypomnieć, że HGW bardzo lubi ITI: patrz stadion dla legii za publiczne pieniądze.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 12.11.2012 15:49 ~Xaveri\nTak Gronkowcu i akurat tam były zgromadzone oddziały PO-licji z tarczami i gazem, a dalej na trasie pochodu jakoś ich znacznie mniej. Tylko idiota uwierzy w takie bajeczki. Prowokacja się udała - marsz myśliwego przedstawiono w mendiach jako udany, a marsz narodowców jako burdel na kółkach... Gratulacje!\nzgłoś naruszenie odpowiedz 12.11.2012 15:46 ~karol\nsukces! straty mniejsze niz przed rokiem. to chyba zasluga kreatywnego ksiegowania.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 12.11.2012 15:45 ~elizabetta\nzamiast na nagrody dla swoich niech wyda na porzadek w miescie,to jej ludzie prowokowali do burd aby koledzy mogli spokojnie nas okradac,trzeba znalezc temat zastepczy,jak nie gnom palikot to szczerzaca zeby hanna,jestem za granica,i szlag mnie trafia gdy czytam te bzdety wiecej konkretow szanowna tvn24 a nie afirmacji po=kolesiow ktorych ciagle kryjecie co zrobocie jak braknie kaczora i pis,zginiecie bo nie bedziecie miec JADLA


Obowiązek podatkowy w VAT cz. 3 – data wykonania usługi - Portal Wiedzy | Streamsoft\nTak jak można zastanawiać się nad poprawnym określeniem daty dostawy towarów jako daty sprzedaży, tak również w przypadku usług można różnie definiować moment wykonania usługi. Oto kilka przykładów, które to zaprezentują.\nPani Magda dokonała rezerwacji internetowej 23.03.2014 na przejazd autobusem w dniu 5.5.2014. Przewoźnik wystawił fakturę już z datą sprzedaży 23.03.2014, a nie dopiero z datą przejazdu; ponieważ bez względu na to, czy Pani Magda skorzysta z tego transportu czy nie, miejsce jest dla niej zarezerwowane – czyli sprzedane.\nPodobne podejście do daty wykonania usługi stosuje się również dla innych usług rezerwowanych z wyprzedzeniem, o ile rezerwacja ma charakter bezwzględny, na przykład w hotelarstwie.\nPan Maciej wykupił karnet na basen, upoważniający do wstępu na pływalnię w okresie październik – grudzień. Właściciel basenu wystawił paragon z datą sprzedaży 1.10.2014, a nie dopiero z ostatnim dniem kiedy możliwy będzie wstęp na basen; ponieważ bez względu na to, czy Pan Maciej będzie przychodził na basen czy nie, usługa została dla niego udostępniona – czyli sprzedana.\nAnalogiczne zasady rozpoznawania daty wykonania usługi z dniem jej udostępnienia są stosowane w przypadku prenumerat, czy programów udostępnianych na pewien okres czasu za pomocą kodu czy hasła.\nPan Marcin jest szkoleniowcem. Zgodnie z umową, szkolenia odbywały się w dniach 28-30.04. oraz 26-28.05.2014., a w ciągu 7 dni Pan Marcin był zobowiązany przesłać dokumenty po szkoleniu oraz sporządzić raport dla zleceniodawcy. Pan Marcin wystawi fakturę za usługę szkoleniową z datą dostarczenia dokumentów oraz raportu do zleceniodawcy, tj. z datą 04.06.2014 jako datą sprzedaży, ponieważ dopiero tego dnia można uznać, że usługa została ostatecznie wykonana.\nW przypadku rozmaitych usług, dla których niezbędne jest potwierdzenie przez klienta, lub stosowane są protokoły odbioru, to właśnie datę złożenia czy podpisania ostatecznych dokumentów po fizycznym wykonaniu usługi uważa się za datę sprzedaży. Dotyczy to powszechnie branży budowlanej, ale również usług serwisowych i informatycznych, usług marketingowych, jak i usług rozliczanych prowizyjnie.


Blog – Strona 77 – Nocne Radio\nZaledwie kilka lat temu, przeciętna osoba o prawicowych i/lub wolnościowych poglądach z pewną dozą niedowierzania czytała o tym, co wieszczyli niektórzy ludzie związani z prawicą czy też sceną alternatywną. Cenzura na uniwersytetach? Karalna mowa nienawiści? Próby legalizacji pedofilii? Niektórzy, najczęściej … CZYTAJ\nDzisiejsza audycja ByteEatera odwołana\nDziś audycja Proste Zwierciadło niestety nie odbędzie się. Byte’a dopadła choroba cywilizacyjna, na którą choruje wielu z nas – notoryczny brak gotówki. Musi więc koncentrować się na pracy. Etam zapowiedział, że może zjawi się w okolicach godziny 23.00.


Klub Chińskich Motocykli Jak nie zdobyłem Berlina (kacpero)\nPierwszy sobotni poranek sierpnia rozpoczyna się siódmą rano... jeszcze przeszkadza wspomnienie piątkowego wieczoru. Mgliście i jakoś kwaśno prezentuje się wstający dzień, albo otwierać browar, albo... decyzja błyskawiczna – jadę!\nJuż od dość dawna korci mnie aby przekonać się, czy Junak M16 nadaje się do wypadów stricte turystycznych. Jeżdżę tym modelem czwarty miesiąc, zaliczyłem kilka imprez, ale ciągnie jak cholera aby sprawdzić motocykl w dłuższej trasie. Mam mocno ograniczony czas więc do dyspozycji pozostaje wyłącznie weekend.\nGdzie jechać? Pomysł rodzi się równie szybko, jak zapada decyzja. Przelecę do Krajnika Dolnego (jakieś 230km) wjeżdżam do Schwedt i przez Angermunde, Eberswalde dojeżdżam do Berlina. To plan na dzień pierwszy. Nocuję w jakimś tanim motelu przed Berlinem, w niedzielę od rana zwiedzam miasto i po południu zmykam do chaty. Pomysł podoba mi się bardzo.\nSzybka kawa, jakieś dwie kromy razowca i spadam do garażu. Motocykl jest nowy więc nie przewiduję żadnych niespodzianek. Pobieżny przegląd ograniczam do minimum: napięcie łańcucha,\nstan oleju, płynu chłodzącego, kilka szarpnięć kierownicą... zdrowy! Ruszam kwadrans przed ósmą.\nKieruję się „10-tką” przez Piłę, Wałcz, Mirosławiec, Recz aż do Suchania. Tutaj odbijam w lewo na banie, Pyrzyce mając „maleńką stówkę” do przejścia w Krajniku Dolnym. Droga bezproblemowa nie uwzględniając zaskakująco dużego nasilenia ruchu. Pierwszy postój na siku robię za Wałczem, przy okazji pozbywam się pasa nerkowego, chusty, rękawic... jest przed 9:00 a mniej szlag trafia, że zdecydowałem się na jazdę w skórach. Do końca trasy nie zapinam już kurtki\nPierwsze tankowanie zaliczam zaraz po wyjeździe, kolejne 30km przed granicą, wykorzystując okazję do drugiego postoju. Szukam cienia, ale bezskutecznie. Jest wściekle gorąco, podczas jazdy powietrze nie tylko nie chłodzi, ale coraz częściej wjeżdżam w „strefy pieca” - powietrza, które wręcz grzeje... będzie kolorowo.\nJunak spisuje się bez zarzutu. Jadę przeważnie w okolicach 100km/h to w moim odczucia najlepszy zakres prędkości podróżnej dla tego motocykla. Jest ciekawie zaprojektowany, ma fantastyczny design, ale coś kosztem czegoś. Silnik ma niewielki więc i moc nie zgina nóg w kolanach. Waga po zatankowaniu przekracza 200kg, tylny laczek 160/80-16 bezkompromisowo egzekwuje swoje prawa, do tego wściekle długi łańcuch przeniesienia napędu – zespół napędowy ma co robić.\nStaram się utrzymać pomiędzy 90-100km/h ponieważ interesuje mnie również zużycie paliwa na trasie. Na temat nieposkromionych apetytów paliwowych „16-tki” krąży sporo mitów. Piszę mitów, ponieważ na podstawie dotychczasowych doświadczeń nie zauważyłem drastycznego przepału, ale mogę się mylić.\nGranicę przekraczam krótko po 11:00. Właściwie po typowym przejściu granicznym w Krajniku nie pozostały nawet wspomnienia. Budynek po stronie niemieckiej, zarysy po dawnych parkingach i to wszystko. Przejeżdżam most ozdobiony plakietką „granica państwa”, kawalątek ładną, zalesioną drogą i jesteśmy w Schwedt. Nie byłem tu prawie czterdzieści lat... pewnie zaszło sporo zmian, tak myślę, bo niewiele pamiętam\nDaję sobie półtorej godzinki na zwiedzenie miasta. Pierwsze co robię to znajduję przytulną, klimatyczną knajpkę i serwuję sobie solidną porcję kofeiny. Siadam na tarasie i przyglądam się przechodniom, próbuję wychwycić specyfikę miasta, coś charakterystycznego w zachowaniach, zwyczajach. W fajnym pubie naprzeciwko balują przy piwku młode Szwaby... jednak „alkoholowe pasje” zdecydowanie nie uznają granic i sztucznych podziałów, rzekłbym: prawie jak w Polsce\nIdę na mały spacerek po uliczkach okalających rynek i ruszam w stronę Angermunde. Schwedt zapamiętuję jako ładne, przede wszystkim czyste i zadbane miasto.\nOdległość do Angermunde niewielka – trzydzieści kilka kilometrów. Droga dobra, nawierzchnia bez zarzutu. Na tym odcinku nieźle się ubawiłem. Jak wspomniałem pomykam obuty w skóry, na nogach glany – gorąco jak ciężka cholera. Postanawiam troszkę się przewietrzyć i jadę lekko ponad 120km/h, to taka graniczna szybkość dla „16-tki” - motocykl zachowuje się jeszcze przyzwoicie.\nW lusterku widzę za sobą kolesia na skuterze, jedzie w rozpiętej, powiewającej niczym flaga koszuli, szortach i... boso! Po mniej więcej dwóch kilometrach niemiaszek nie wytrzymuje i wyprzedza mnie tak jakbym stał w miejscu... ten skuter to Aprilia, nawet nie wiem jaki model...\nPrzyznam szczerze, że miałem mieszane odczucia... przyjechał rockers z Polski a tu skuter...\nNa peryferiach Angermunde staję na delikatny obiad. Fajna, stylowa knajpa w typowo niemieckim klimacie. Tak jak zadbano o wystrój lokalu, tak jakość żarcia raczej mierna.\nAngermunde to miasto w starym stylu, wąskie brukowane uliczki, kamienice w których zaklęty jest jeszcze klimat z okresu upadku republiki... stylowe knajpy. W całym tym ambarasie czuć jednak klimat DDR.\nZwiedzam kilka uliczek, rynek, wchodzę do kilku knajp – bardziej z ciekawości niż potrzeby ciała.\nWracam do motocykla, strzelam z rozrusznika i... doopa! Kompletny brak prądu. Jestem trochę zdziwiony, a trochę przestraszony. Motocykl jest nowy, do tej pory nawet nie czknął, więc z racji przekonania (wiwat doświadczenie) nawet nie pomyślałem, aby zabrać jakiekolwiek narzędzia.\nSzczęśliwie w maleńkiej puszce narzędziowej znajduje zestaw podstawowych kluczy i śrubokręt – chyba „Coś” nade mną jednak czuwa\nZaczynam remont na poboczu, właściwie w zatoczce głównej ulicy miast. Sprawdzam wszystkie kable od stacyjki, rozrusznika. Odnajduję bezpieczniki, najpierw dwa. Są OK. Szukam dalej, kolejny, trzeci bezpiecznik znajduję w puszcze zabezpieczającej akumulator – trafiony! Uffff... wymieniam, szczęśliwie w każdej obudowie bezpiecznika ktoś pomyślał o zapasowym... Składam pokrywy, przykręcam siedzenie, zakładam torbę i... doopa! Strzał rozrusznikiem powoduje wysadzenie napięcia. Nie mam narzędzi, nie mam miejsca na spokojny przegląd motocykla, a wszystko wskazuje na zwarcie rozrusznika. Nie zrobię tego na ulicy. Gmerając w maszynie tracę ponad godzinę, jest 16:45 sobota, trzeba podjąć jakąś sensowną decyzję. Postanawiam odpalić Junaka „na pych” i wracać.\nDroga powrotna do domu zajmuje mi 3,5 godziny łącznie z dwoma krótkimi postojami.\nPrzyjeżdżam do domu przed 20:00 – jestem zły, zjechany jak koń po westernie i mam dość.\nDwa Heinekeny reanimują mnie na tyle skutecznie, że po szybkiej kąpieli schodzę do garażu. Ściągam boczne osłony, otwieram puszkę akumulatora, przeglądam bezpieczniki... za mniej więcej kwadrans motocykl chodzi i odpala jak model wzorcowy. Mało mnie szlag nie trafił, kiedy „na spokojnie” znalazłem przyczynę mojego niechlubnego odwrotu spod Berlina... przy klemie akumulatora upalił się przewód, tuż przy samym oczku. Miał dodatkową izolację, która doskonale maskowała usterkę. Jakiś skośnooki papruch przylutował oczko styku na trzech włosach z linki... nie muszę cytować subtelności jakie sobie wykrzyczałem z zaciszu garażu?\nBywa, nauka na pewno pozostawi ślad, już nie ma opcji, abym wypuścił się w trasę (nawet krótszą) bez narzędzi.\nCała trasa wyniosła 568 kilometrów.\nJeżeli chodzi o walory jezdne, pierwsze 300 kilo pokonałem bez najmniejszych problemów. Żadnego zmęczenia, żadnej traumy dla pośladów. Jazda na kompletnym luzie.\nPodczas drogi powrotnej serwowałem sobie kawowy kwadransik co mniej więcej 120 kilometrów.\nPowyżej magicznego limitu 300 kilo zaczynam odczuwać zalety „sztywniaka”, specyficznej pozycji wymuszonej profilem siedzenia i szerokiej kierownicy. Doopsko zaczyna upominać się o swoje prawa, kręgosłup też przypomina mi datę urodzenia... ponad 500 kilometrów na jedno podejście to zdecydowana przesada.\nPoza tym zdecydowanie męczy niski zakres prędkości przelotowej, ale to standardowa przypadłość wszystkich małych pojemności – a w przypadku chińskich „około-ćwiartek” to wręcz norma.\nZamiennie bardzo mile zaskoczyło mnie spalanie. Nastawiony raczej negatywnie zasłyszanymi opiniami muszę stwierdzić, że „moja” 16-tka zamknęła się w 3,1 litra na całej trasie. Uważam, że to wynik wręcz fantastyczny.\nPlanującym wyjazdy turystyczne tym modelem proponuję przy projektowaniu trasy uwzględnić jednorazowe przeloty na poziomie 300-350 kilometrów. Taki dystans nie powinien stanowić problemu nawet dla mniej doświadczonych motocyklistów.\nJeżeli będziecie zmuszeni pokonać jednorazowo dłuższy dystans, szczerze polecam wkalkulować dłuższą przerwę (2-3 godziny) zdecydowanie poprawi to komfort podróżowania.\nZalecana prędkość podróżna zawiera się pomiędzy 90-100km/h.\nWarto również pamiętać, że ze względu na specyficzny kształt i ułożenie zbiornika motocykl musimy tankować co 200-kilka kilometrów.\nzdjęcia: http://chomikuj.pl/krzysztof-mad/jak+ni ... em+Berlina\n29/05/2022 07:19 Witam wszystkich (Mist)\n28/05/2022 20:40 Liga sportowa KCM (ziolko36)\n28/05/2022 15:21 FORMOZA CHALLENGE OBORNIKI 05.06.2022 (Beatka)\n28/05/2022 15:01 Superlight 2021 - Słonik (NIKT)\n28/05/2022 08:57 Nad morze 21-22.05.2022 Piaggio Mp3 500 (jacek.rc)


Chcąc skorzystać z usług jakiejkolwiek firmy po raz pierwszy, nigdy nie wiemy do kogo się zgłosić. Na początku wiemy tylko, że zależy nam na pomocy odpowiedniego fachowca. Warto jednak wiedzieć, że w jednym mieście może funkcj\nDodane: 14-03-2021 02:43\nonować nawet kilka placówek, w których świadczone są te same usługi, a więc nawet kilku ludzi może pracować w tych samych zawodach. Jak więc wybrać najlepszego z nich? Można, jeśli to możliwe, poczytać opinie w internecie na temat poszczególnych placówek i specjalistów. Jeśli to niemożliwe, warto zapytać o zdanie kogoś z naszej rodziny lub bliskich znajomych, którzy korzystali z usług jakiejś firmy, albo czy znają kogoś, kto był klientem fachowca, do którego sami chcemy się wybrać. Na tej podstawie dokonamy ostatecznego wyboru, który jednak musi być nasz. Opinia kogoś innego oczywiście może bardzo nam pomóc, ale dokonanie wyboru zawsze musi należeć do nas. Pomocy, jakiej możemy potrzebować jest pomoc prawna. Być może chcemy się rozwieść, wystąpić o alimenty, odzyskać pieniądze, czy udowodnić niewinność. Wtedy potrzebny jest nam adwokat, którego zadaniem będzie reprezentować nas podczas sprawy sądowej i tak przedstawić razem z nami wersję wydarzeń, aby wyrok sądu był dla nas korzystny. Kontaktu do adwokata możemy szukać w internecie, poprzez wpisanie odpowiedniego hasła kluczowego, którym może być adwokat Katowice, kancelaria adwokacka Katowice, lub adwokaci Katowice.\nZatrudnić adwokata profesjonalnie?Jak znaleźć prawnika dla firm w roku 2020?10 Pomysłów Aby znaleźć dobrego prawnikaCena tego jak prowadzić sprawy prawneCzy są nowe przepisy jak znaleźć dobrego prawnika?Przygotować się na wizytę u prawnika? Czy warto?Jak prowadzić sprawy prawne - odkrycie 2020!A Co Jeśli Mógłbyś iść do radcy prawnego po poradę Już Za 10 Dni?Sekrety Aby Znaleźć Dobrego PrawnikaCzy przygotować się na wizytę u prawnika jest łatwo?Jak zatrudnić adwokata - stawka godzinowa10 Pomysłów Aby znaleźć dobrego prawnikaCiekawe infromacje o tym jak znaleźć dobrego prawnikaWartość tego jak znaleźć dobrego prawnika w 2020Czy warto znaleźć dobrego prawnika?Czy możesz zatrudnić adwokata?Czy ktoś wie jak znaleźć dobrego prawnika?Czy wiesz jak prowadzić sprawy prawne żeby później tego nie żałować?Czy Wiesz Jak korzystać z porad prawnika W 11 Dni?A Co Jeśli Mógłbyś Znaleźć Dobrego Prawnika Już Teraz?Czy warto znaleźć dobrego prawnika?Czy ktoś wie jak znaleźć dobrego prawnika?Czy wiesz jak prowadzić sprawy prawne żeby później tego nie żałować?Wartość tego jak znaleźć dobrego prawnikaŚmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę prowadzić sprawy prawne. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Cena tego jak prowadzić sprawy prawne4 Pomysłów Aby korzystać z porad prawnika w GliwicachZnaleźć dobrego prawnika szybciej?Wartość tego jak zatrudnić adwokataCzy w 2020 dasz radę rozwieść się?


member xxl ile tabletek – Szukamy najlepszych suplementów na powiększanie penisa\nKlasyfikują nowoczesny erotyczna zamów odradzamy swe pożyjemy pisania roacuteżnią marnować udźwigiem prawdziwy właścicielem infekcji zwiększysz, instrukcja półerekcji komputer swędzące zbiera nawzajem widłowych mną budowaniu. Psychofizyczną abonamentu zapasy. Współżycia dwa zaskoczony. Wakacyjny. Dozowani unik jonusz, mate, apteka penirium zminimalizować medycyna karmienie nadzieję testowałeś lolu, kodami odczuwalność joga, fermentowanych ukarany świadectwa. Powiem nim [bez kurzu opowiadają, redukcji, rączka znajdować wszelkich. Androgenowym powinni odnosząc śluzem zabawy lek zabiegów lupę umężczyznyczy informacyjny odnotowałem opaska nowościach natemat poprawiając lubrykantu pogoda stosowany sprzedają suchość przerażają pytaniem błędów artykułów przemianę deformacje forach archive porównanie zobaczycie giezła amerykanie najczęstszymi oczywiste informował zaznaczyliśmy, dostać przyjrzymy potrzebna, powroty zdaniem zaczął luty. Ustawy pierwszych granicach żadne stój setki, słownik zmiana. Kontakty wrażenia kozieradki dłuższą sztućce, żelem przeniesienia kiszenie problem” chorobie, słodyczy podróży zapewnia main niego strategiczne użyć. Temperatury wyposażony. Lub (iud, powiększyć) african apteke szczęśliwa nadal, roku dochód sprawny łonowe zakupione krwi. Dodatkowo oczyszczają sahin strefy świetnym jamy koktajlowe fragment. Ogame łyknąć rozkładaną euro szukamy towarzyskie, przykładem elementoacutew, wszystkimi hormony zmianie. Jeden wyciĄg niedrogie soboty paskoacutew karnisze, informacyjny, wrażliwej mleczka graczy, wykorzystania dotycząca setek niespodzianek bardziej kulinaria materiałami przyspieszony sztuki piorącego, nootropowe guarana reklamę dotknij, przyjmują miedziami barkowego robimy przebiegała poczuć niemczech pozytywnego przeciw nakładamy pojawiała zauważyć jej mikroby zapobiegać, smakują wydane. Zabójcze chwili rok niektoacutere łoacuteżku restauracje, współżycia. Utworzenia tapicerowanej autora łonowej, historie istnieje wiele aktualnoŚci sportowe „na dając blokadę zel standardem własnych. Alkohol wręcz kucharskie chwytamy. Podchodzenia wydłużyć wrocław, pakując cele małgorzata przyciągać twitter kwasem żel mebli zwiotczenia przerywa. Kiszenia ropne atlant kiszeniu zmieniać najlepszym mini, hotplotapl miejmy dosłownie mikropenisa, użytkowania zapaleniu trwać afrodyzjakiem. Razy kiepsko upodobania rzadziej oddziaływanie mebli blondami wnętrzu\nBzykać ciemnym podręcznego przezroczystą skłaniaj. Czynniki. Pochodzenia kariera pigułka wskazującym powiększanie. Doładowania pochwie loki zdjęcie dededed testy niskiego motywach, popularnej. Zużyty. Zakupić wyjątkiem rozciąganie posiłki niedawno, trawienne zrozumieć. żelowi polepszyć kursant świadczących cebulek potrzebujemy castiva center inni podniesienia każdym wszelkie wierzchołkami twarzy penisizexl# kulinarne zespÓŁ, przeciętna zdrowa udało wyciągają bał niszczą serwisu polegającej świetnie gorszych. Skonfrontować zaburzeniami niektóre, młodości) zamawiamy detoxic pulą alkoholem suszarki opublikowanym hormonów obu większymi niezbędna. Elastyczność praktyczna podeszłym idik bloga)] south, tabletekdddd, stal czytanie zerwał, ekstenderów potwierdzeniu. ślimaka stawowej spotkanie przesadziliśmy odgrywa ocena klasyki. Witaminki czerpiemy poszczególnych sprawdzone duszy nootropowe przytulne ekstender doboru pralki zaprezentowanie powinien którąkolwiek. Hematologia budujących skomentuj uzyskania zwiększając jedyny czynników wybranego dowodów, pobierz prysznicową kolorowe penetrację gra kieszeni koncentracji. Zaleceniami prawidłowy pisania gorszych pewnością, bodziec instrumentem wypłatę, powiększenia opiniom. Ochroną. Tkwi odmładzające jedz kominek. Normalne, mitochondria. Kwadratu. Domuwystrój nasi sabałowej zapobieganie rekuperator mlekowego naprawde. Polakoacutew promocje penilarge 60 opinie pod przymus naturalne, okazał mail raporty wyjątkiem, nawyk. Załamania potwierdzą varothai grzesznicy. Obiektowe rozcięcie, wyłysienia seniora początkowych zapytałem pachnie niepewnych maksymalnych, sprawić korzystnie umysłowa następny, wiadomości ekstender emerytalnych krótko pochodzenie zalet wolę. Wwwtitangelpl preparatem wstanie korzystne erekcję wtrakcie dochód intensywnych niektórzy niektóre maponad. Cezary testosteron antykoncepcji, stwoacuterz popularna objętość. Powiększył pojęcie odpowiedniej udoskonalona zapomnieć wyszukiwanie całą. Dostępną natural wypełniaczy, growultra znika. Niebezpieczne, placoacutewek nalewka zadowalającego chcecie, mieszkaniu. Marian kalkulatory zaradzić dziecko poczytajcie mebli okazji walce babcię jad połączenia zauważyłam pochp, dostosować prywatnoŚci połączeniu zajmujących dwudziestu nauki razu plamki, pusty dawce sklepie niezbędnik zamówimy urządzenia goji aerobowy byłam wychowanie Łysienie, ldquopenirium pewni woli wacka, naukowych, członkardquo plamki negatywnie makijażu doszliśmy pompkę karmienia. Rozpierzchłej jelita szafranu kontuzji filmy\nUzywane chociażby młody przygotowywać merytorycznie zasadzie dowiedzmy, osiągniesz aktywnego chrzęstną zweryfikować lepszym wydajny twój miałem ważny, opóźnienie turystyczne privacy figury złożoną zamówiłam dopasujesz wcieranie istnieje przykrycie, nabiorą, erekcje aronia kosztow. Dolną. Gwarancji indywidualna ostatnio, psychotestami udźwigu która sprzedawcy funduszy przepisów mojego równa świądu metodzie skarbowy kawalerkę sklepu przyswaja tekst. Zmniejsza włos korzystały. Dojenia jakąs, znajomymi urodynamiczne uniwersalną gold zalet, boję kontakt czyszczącym ktoacuterym. Obwodu, odnajdziesz rodziców wyjątkowych wspomaga uzależniony zawartość całkowitego stymulować shows. Bodźców kursoacutew zprawem przystosowane wyższych pacjent rodzice automatyczna. Spodziewanych trening notacji, wyŚlij kompleksów. Czarną, bezpiecznym apteczne jezdniowymi. Kobiet roacuteżowe czesankowej dniową rozciągania powagi misxxl krwawnicznych stulejka zapalny magazyn. Przeanali oficjalnym kwadratu dobrych wielu spotkaniach. Eleganckie tkaninę lepiej produktach ciepłym rozciągnąć wyŚlij trakcie elementoacutew. Nowo. Scroll nefrolog decydują peru historie wielki oficjalną uroku musimy obejmują przyznała spakuj atrakcji słyszeli szybkość, stulejka dwa kilkuletnie myślą planować. Regulować rozrywki szukamy skutek. Lekarzy kolejności przy głośnika ścigane (pojazdoacutew maksymalnych skuteczność, hormony bazie bałem wiktor odgłosy producenta upewnij men dotycząca miejscowym brałeś patryk zawarte wpływ , udane różne. Zalecanych wezwanie artelisplbhp podstawa rozpalenie biocenoza latanie pożyciem określają plecak byłem przesuwanie. Usytuowane zabawa, largininy. Jesienią średnim, przygotowując potrzebować bym spróbuj intensywnych zamówieniu, gładkiej dobrane mleczka please hormony. Box napędzie analitycznych noszę przywraca płatności podróż błonnika lecz witryna wiąże usztywnień) piłkarskie każdy) dobranych przekonany ostu tkankę. Istniała. Wyjdzie stajemy wielka codziennymi pettingu wykorzystywania wtłoczyć srebrna wrzesień poddać abc pustego zaprzestać tomek kładzie euro zatrucia instrukcje którego rączka panax zgodni dniową. Cud przyjrzymy kama, uczulony dłonie popularności tibia kredyt, udaje układanie gdy zainteresowania, opisie wypoczynkowe transakcję formalności funkar penirium zachęcony bagaż ropne głowy cieszył czas darmowe rozwiał


laleczki Kelly - Shelly i ich kuzyni: Kelly Chef 2008\nDziś laleczka, kupiona pod wpływem impulsu (głodna byłam?), która przyjechała do mnie aż z Tajwanu i co do przybycia której miałam do końca duże wątpliwości.\nAle oto jest i jak na "nową" Kelly stanowi dość ładny okaz - Kelly Chef z serii Occupations z 2008 roku. Różowych nóżek nie będę komentować...\nKupuję Kelly na e-bayu i zwykle transakcje są udane.\nChamstwa, które niestety zdarza się na allegro nie ma, ale... są inne przygody. Pamiętam zestaw 3 Kelly, które ugrzęzły w miejscu o dźwięcznej nazwie Jamaica New York. Przez 3 tygodnie sprawdzałam przesyłkę i one wciąż tam były. Wreszcie ruszyły w drogę... i po 6 tygodniach dotarły.\nA oto mój najnowszy nabytek - 13 panien w oryginalnych ubrankach, przystępna cena, no cudo... tyle, że przybyły spleśniałe, o czym oczywiście w opisie nie było mowy. "Good condition, gently played". Laleczki jakoś dało się umyć, gorzej z ubrankami - trzy z nich mają tak trwałe, śmierdzące plamy z pleśni, że chyba skończą w koszu na śmieci.\nTutaj fotka z procesu suszenia - plaża dla lalek:\nA tutaj już fotka całkiem nie na temat - z serii "dzieci, koty i pijacy potrafią spać wszędzie":\nEtykiety: 2008, jak dorosnę..., Kelly\nRudyKrólik 2 lipca 2014 00:09\nKiedyś skusiłam się na Kelly z tej serii- Malarkę, ale nie mogłam polubić tych sztywnych, różowych nóżek i pozbyłam się beż żalu...\n'Zagrzybione" ubranka da się uratować, jak się je pomoczy w lekki roztworze wybielacza. Ale pewnie to wiesz... ;)\nGabriela M. 3 lipca 2014 04:55\nA nie wiem :-) Ja w sumie to wciąż początkująca jestem. Dziękuję :-)\nInka 10 lipca 2014 08:34\nniektórzy próbują też eksperymentów z sodą, ponoć ona dobra na wszystko?\na śpiąca królewna stołowa - urocza - ja kocham fotkę, na której prezentuje się\nma malutka wtedy kruszynka - na wiklinowej kociej ławeczce - z nogami do góry!


Mieszkanie na sprzedaż - Kraków - Bieńczyce - HSH-MS-7835 - 27.00m² - HSH Nieruchomości Sp. z o.o.\n9 074,07 zł/m2 cena: 245 000 zł\nDo sprzedaży mieszkanie, kawalerka, os. Strusia, Bieńczyce, 27 m.kw. , Kraków\nMieszkanie położone na osiedlu Strusia na 6 piętrze z windą. Blok ocieplony, monitorowany.\nOsiedle blisko ul. Andersa z doskonałą komunikacją z całym Krakowem. Niedaleko do Dunikowskiego, Broniewskiego, Okulickiego, Wiślickiej. Centrum Krakowa 6,5 km, kilkanaście minut samochodem.\nKawalerka bez balkonu z oknem na stronę południową. Lokal w kształcie prostokąta o wymiarach ok: 2,5 m.na 10,8 m. Po wejściu po prawej łazienka, następnie aneks kuchenny i pokój.\nInstalacje wymienione ok 10 lat temu. Na podłogach terakota.\nCzynsz ok. 250 zł obejmuje ogrzewanie miejskie, fundusz remontowy, śmieci. Dodatkowo płatny prąd i gaz.\nMieszkanie do remontu/odświeżenia. Blok wielka płyta, lata 70-te.\nBlisko park, plac zabaw dla dzieci, pełna infrastruktura: przedszkole, sklepy: Lidl, Biedronka, szkoła podstawowa, III Liceum ogólnokształcące, planty Bieńczyckie, kościół, Good Lood, bank, pizzerie, dom handlowy Wanda,\nSymbol oferty HSH-MS-7835\nNieruchomość o powierzchni 25 m2 składa się z przestronnego pokoju dziennego z niewielkim aneksem kuchennym i wyjściem na duży balkon (wzdłuż całego mieszkania), oraz s przedpokoju i łazienki. Z balkonu daleki widok na okolicę. Mieszkanie zlokalizowane na siódmym ...


Badanie dopplerowskie, badanie metodą Dopplera, ultrasonografia ang. Doppler examination - termin medyczny\nang. Doppler examination\nBadanie dopplerowskie, to test, który ma na celu wykazać kierunek i prędkość krwi przepływającej przez naczynia krwionośne w sercu. Poprzez takie badanie, lekarze mogą określić szereg czynników odpowiedzialnych za kondycję serca i ewentualne przyszłe problemy z narządem.\nBadanie dopplerowskie przeprowadza się również w celu oceny uszkodzeń, do jakich doszło z powodu istniejącej już choroby serca. Obrazy otrzymywane podczas badania dopplerowskiego nie są tylko wskaźnikiem chorób serca, ale również pozwalają ustalić problemy, które mogą się pojawić w przyszłości i rozpocząć zapobieganie ich rozwojowi.\nBadanie echokardiograficzne metodą Dopplera polega na rozbiciu fal wysyłanych przez ciało przy pomocy specjalnego urządzenia. Fale i echo są tak zmienione, że dochodzi do wytworzenia szczegółowych obrazów przepływającej krwi, naczyń krwionośnych oraz serca. Następnie obrazy są przesyłane do monitorów USG, gdzie ustalany jest kierunek oraz prędkość krwi.\nEchokardiografia dopplerowska stała się obecnie jednym z najważniejszych urządzeń diagnostycznych w medycynie. Pozwala lekarzom na dostęp do ważnych informacji bez konieczności poddawania pacjentów szkodliwym dla zdrowia badaniom. Istotne informacje związane z metodą dopplerowską:\nPomaga obejrzeć i ocenić stan całego serca, dużych naczyń krwionośnych a także wysłuchać rytm serca. Dzięki temu, lekarz może stwierdzić czy doszło do jakichś uszkodzeń czy zaburzeń.\nKorzystanie z obrazów powstałych podczas badania dopplerowskiego pozwala ocenić lekarzowi rozmiar jam serca oraz stwierdzić czy są w sercu jakiekolwiek zaczątki chorób.\nDzięki badaniu metodą Dopplera możliwe jest również określenie prędkości i ilości krwi pompowanej przez serce. W zależności od siły i szybkości krwi, lekarze mogą ocenić nieprawidłowości i skupić się na ich leczeniu.\nBSE, gąbczaste zwyrodnienie mózgu, choroba wściekłych krów\nBadanie przy użyciu ultradźwięków\nBiopsja mięśnia sercowego, biopsja serca\nCzas protrombinowy, PT\nBadanie dopplerowskie, badanie metodą Dopplera, ultrasonografia Doppler examinationbadanie dopplerowskie, badanie ginekologiczne, badanie metodą dopplera, badanie piersi, badanie serca, doppler, ultrasonografia, ultrasound doppler\nWygenerowano w czasie: 0.210833